By comparing and contrasting Dickens and Gaskell as writers of social novels, it becomes evident that Gaskell’s gender and her status as a new author did in fact enable her to challenge accepted novelistic methods in ways that Dickens could not.
Með því að bera saman Dickens og Gaskell sem höfunda samfélagslegrar gagnrýni kemur greinilega í ljós að kyn Gaskell, auk stöðu hennar sem nýr rithöfundur, gerðu henni kleift að rísa gegn viðurkenndum aðferðum og viðfangsefnum viktoríönsku skáldsögunnar, á þann hátt sem Dickens gat ekki.