This is achieved by analysing the government’s policy-process, making use of Kingdon’s theory on a policy window, (2011), Knill and Tosum’s theory on problem definition and agenda setting (1994), Baumgartner’s theory on the influence of interest groups (1994), and Ingelhart’s theory on post-materialism (1987).
Þetta er gert með því að greina stefnumótunarferli stjórnvalda með hjálp dagskrárkennninga; kenningu Kingdon um glugga tækifæranna (2011), kenningu Knill og Tosun um skilgreningu vandamála (1994) og kenningu Baumgartner og Jones um möguleika hagsmunahópa til áhrifa (1994).