The main conclusion is that the experience of non-custodial parents is characterised by obstacles towards seeing their children and obstacles they meet in communication with institutions which regard their children.
Í öðru lagi er um að ræða hindranir í kerfinu en með kerfinu er átt við þær stofnanir sem viðkomandi hefur átt í samskiptum við vegna barna sinna ásamt lagaumhverfinu.