With phenomenological theory as a framework for landscape, culture, and body interactions, this dissertation explores the use of wood and the presentation of woodland in two Íslendingasögur, Grettis saga and Eyrbyggja saga.
Þessi ritgerð skoðar birtingarmynd skilnings á notkun viðs í tveimur íslendingasögum, Grettis og Eyrabyggja sögu, ásamt lýsingum á skógum og skógarsvæðum með fyrirbærafræði að grundvelli.