In addition, attention was given to the question of whether electronic media could be classified as a useful“ public sphere” for political discussion in the spirit of the theories of the philosopher Jürgen Habermas, and also whether the cybersphere can serve voters as a means of monitoring their representatives in accordance with the agency theory of 20 th century economists; an examination was also made of differences in MPs’ activity in terms of their parties, gender, age and education.
Jafnframt var skoðað hvort rafrænu miðlarnir gætu flokkast sem nytsamlegt „opinbert rými“ fyrir stjórnmálaumræðu í anda kenninga heimspekingsins Jürgen Habermas. Spurt var hvort rafræna rýmið gæti nýst kjósendum sem tæki til að fylgjast með fulltrúum í samræmi við umboðskenningar hagfræðinga 20. aldar og athugað hvort munur væri á þingmönnum varðandi virkni eftir flokkum, kyni, aldri og menntun.