Although improvement in treatments within the last decade have resulted in better survival and less handicaps, many patients do not return to work and have difficulties regaining a normal pace in daily life, not only due to functional limitations but also because of fatigue, anxiety, depression, post-traumatic stress and associated symptoms.
Þrátt fyrir að tækniframfarir í læknavísindum hafi aukið lífslíkur og dregið úr fötlun, snúa margir sjúklingar ekki aftur til vinnu og eiga erfitt með að ná eðlilegum takti í ys og þys hversdagsins. Þessa erfiðleika má ekki aðeins rekja til takmarkaðrar líkamlegrar færni heldur hafa einkenni s.s þreyta, kvíði, þunglyndi og áfallastreituröskun mikil áhrif á sálfélagslega líðan einstaklinga með SIB.