The main conclusion is that there is strong evidence indicating that human security does play a role within the EU, in its general approach to crisis management and that human security has affected the development of its external policy.
Meginniðurstaða ritgerðarinnar er sú að mannöryggi er sannanlega til staðar í utanríkisstefnu Evrópusambandsins og í almennri nálgun þess á öryggis og friðarstjórnun.