The author reflects firstly on the questions if there is a reason to protect Icelandic food tradition and Icelandic food production and pay it more attention and secondly if there is interest in and knowledge of old Icelandic food tradition amongst Icelanders.
Spurningarnar sem höfundur lagði upp með eru hvort ástæða sé til að standa vörð um íslenskar matarhefðir og íslenska framleiðslu matvæla og gefa þeim meiri gaum og í öðru lagi hvort áhugi og þekking sé fyrir hendi á gömlum íslenskum matarhefðum meðal Íslendinga.