Participants with intellectual impairments generally thought the SIS–evaluation to reflect their need for assistance whereas those with motor impairments were more sceptical.
Þátttakendur með þroskahömlun töldu SIS-‐ matið almennt endurspegla vel þörf sína fyrir aðstoð, en það átti mun síður við um þátttakendur með hreyfihömlun.