This thesis examines Iceland’s security needs as a small state without armed forces, and asks how Iceland has been positioning itself with regard to“ hard” security cooperation with the US and through the NATO alliance.
Í þessari ritgerð er leitast við að kanna öryggisþörf Íslands sem smáríkis án herliðs og spyrja hvernig Ísland hefur staðsett sig varðandi“ hart“ öryggi í samstarfi við BNA og innan NATO samstarfsins.