After analysis of Gylfaginning, the conclusion is that it bears a strong resemblance to some aspects of the Socratic dialogues. It is, therefore, essentially ironic.
Athugun á Gylfaginning leiðir til þeirrar niðurstöðu að henni svipar að mörgu leyti til samræðna Sókratesar og er því fyrst og fremst íronísk.