In this essay these two policies are presented and evaluated ethically. It is asked whether they manage to procure enough organs for transplantation, whether the autonomy of the donor is respected and how these policies affect the families.
Í ritgerðinni er þessum reglum lýst og þær metnar siðfræðilega út frá því hvernig til tekst að afla nægilegra líffæra til ígræðslu, hvort sjálfræði líffæragjafa sé virt og hver áhrifin eru á aðstandendur hins látna.