There is no formal centralized platform at hand for those kind of crisis as is known in neighboring states, where different aspects of the government can assemble and harmonize responses.
Engin miðlægur staður er formlega til staðar í slíkum aðstæðum, líkt og þekkist í nágrannalöndunum þar sem starfrækt eru sérstakar þjóðaröryggiseiningar með breiðari aðkomu stjórnmálamanna og embættismanna auk valdheimilda og úrræða til samræmis.