This thesis makes the case that the internal spatial organization of longhouses were used both as a means to facilitate certain interactions and was also used as part of a performance undertaken by the inhabitants to convey a particular front or message, whatever it may have been.
Hér verður sýnt fram á að innra skipulag skálans hafi bæði verið notað til þess að auðvelda tiltekna virkni en einnig sem hluti af leið íbúanna til að flytja ákveðin skilaboð á milli sín, hver sem þau kunna að hafa verið.