Patients who have ventricular fibrillation and ventricular tachycardia have better neurological outcomes compared to those who have asystole and pulseless electrical activity.
Árangurinn er talin betri hjá sjúklingum með sleglatif og sleglahraðtakt sem hjartastoppstakt, borið saman við sjúklinga með rafleysu og rafvirkni án dæluvirkni.