Policy-‐ and interview analyses indicate that insufficient resources have been spent to combat psychosocial consequences of people in financial distress. Furthermore, access to professional help, e, g, social work or family counselling, for individuals and families dealing with financial distress is limited.
Stefnugreining og frásagnir viðmælenda gefa til kynna að ekki hafi verið hugað af markvissum hætti að viðeigandi úrræðum hvað sálfélagslegar afleiðingar greiðsluvanda varðar og að aðgengi einstaklinga og fjölskyldna í greiðsluvanda að þjónustu fagaðila, til dæmis félags-‐ og fjölskylduráðgjafa, sé takmarkað.