However, in countries where the management structure is lacking, this prioritisation does not occur. It is therefore unknown how many sites are at risk, from what threats, and if sites have already been lost.
Í löndum þar sem eftirlit á slíkum svæðum er lítið sem ekkert, er forgangsröðun í minjavörslu ekki til staðar, því er það ómöglegt að geta sér til um hversu mörg svæði eru í hættu, vegna hvaða orsaka og hvort einhver svæði hafa nú þegar glatast.