The author’s conclusion is that there is a lack of resources in the current law environment regarding this issue. The Icelandic government does not fulfil its duty to ensure the child’s access to both parents with realistic resources that function within a reasonable timeframe.
Það er niðurstaða höfundar að það gætir úrræðaleysis í framkvæmd þegar tálmunarmál eru annars vegar og að íslenska ríkið geri ekki allar þær ráðstafanir sem þurfi til að tryggja umgengnisrétt með raunhæfum og virkum úrræðum innan eðlilegra tímamarka.