Based on the development of the contracts from 1999, and taking into account recent research, it is concluded that the form of the contracts suits neither party as an effective instrument.
Útfrá þróun samninganna frá 1999 og með hliðsjón af nýjum rannsóknum er dregin sú ályktun að form þeirra henti hvorugum samningsaðila eigi þeir að nýtast sem virkt stjórntæki til stefnumótunar.