The perspective for this history is neo-revisionist and thus emphasises the importance of communication by physicians and public authorities with the relatives and neighbours of a mentally ill person in the efforts to solve her or his problem.
Efnið er skoðað út frá sjónarhóli svokallaðra síðendurskoðunarsinna í geðheilbrigðissögu sem leggja áherslu á að samskipti yfirvalda og lækna við aðstandendur og nágranna þeirra geðveiku hafi skipt miklu þegar reynt var að leysa vanda viðkomandi.