The purpose of this essay is to discuss how communication between nurses and relatives of patients is handled in sensitive and tough situations, and whether communication in those situations can be learned over time or if it will always be challenging for the nurses involved.
Tilgangur þessarar ritgerðar er að fjalla um hvernig hjúkrunarfræðingar takast á við samskipti við aðstandendur í erfiðum tilfellum og hvort að þessi samskipti lærast með tímanum eða hvort þau séu alltaf jafn erfið.