, and discusses both older and more recent theories on how ideology is manifested in both entertainment and documentary films, and how the“ voice” or point of view of the film is never totally impartial.
og er þar rýnt í gamlar og nýjar kenningar um hvernig hugmyndafræði getur búið í kvikmynduðu afþreyingar- og heimildaefni og að „rödd“ eða sjónarhorn myndarinnar er aldrei með öllu hlutlaus.