This thesis presents a study that shows that the choice between the indicative and the subjunctive moods in Icelandic has become obscure as young speaker are likely to accept novel forms under certain conditions.
Í þessari ritgerð er rætt um rannsókn sem sýnir að háttanotkun er á reiki þar sem yngri málnotendur eru líklegri en aðrir til að samþykkja nýjungar sem ekki samræmast málhefð.