This combination of the old and the new creates an interesting dichotomy which, when analysed in relation to the notions of disenchantment, re-enchantment, neomedievalism and neopaganism, appears to be a success formula with regard to re-enchanting modernity’s rational reality.
Þessi samsetning hins gamla og hins nýja skapar áhugavert misræmi sem greina má með tilliti til hugtaka eins og aftöfrun, endurtöfrun, nýmiðaldahyggju og nýheiðni. Henni virðist takast að gæða rökhyggju nútímans nýjum töfrum.