The conclusion is that Iceland has narrow chances to influence the shaping of EU law at the legislative proposals preparation phase, and in this specific case, those chances were not used due to limited administrative capacity.
Niðurstöðurnar eru að möguleikar Íslands til þess að hafa áhrif á mótun Evrópu laga á frumstigi gerðar lagafrumvarpanna eru þröngir, og í þessu sérstaka tilviki voru þeir möguleikar sem voru fyrir hendi ekki nýttir vegna takmarkaðrar getu stjórnsýslunnar.