The focus is twofold, firstly on the authority of Chaucer himself as a writer, secondly on the way authority is portrayed in the context of the‘ female’ narrators, the Wife of Bath, the Prioress and the Second Nun, whose representations were shaped by the patriarchal prerogatives of late fourteenth-century England.
Athyglinni er beint að tveimur þáttum, í fyrsta lagi áhrifavaldi Chaucers sjálfs sem rithöfundar, og í öðru lagi birtingarmyndum áhrifavalds hjá konunum þremur í hópi sögumanna, Konunni frá Bath, Príorinnunni og Aðstoðarnunnunni, en framsetning þeirra mótaðist af forréttindum feðraveldisins á seinni hluta fjórtándu aldar á Englandi.