The first method uses hard regularization to constrain some of the endmembers to be identical to known library endmembers, while the latter method uses soft regularization to constrain some of the endmembers to be similar to known library endmembers.
-Tvær úgáfur að aðgreiningaraðferðum sem eru stýrðar að hluta eru kynntar. Fyrri aðferðin notar harða reglun (e. hard regularization) til að þvinga ákveðin grunnlitróf til að vera nákvæmlega eins og fyrirfram ákveðin litróf.