The authors draw the conclusion that physical symptoms cannot be the sole focus of healthcare professionals, as psychological and social symptoms are no less important for impeding the progression of the disease and improving quality of life.
Höfundar draga þá ályktun að ekki megi einblína einungis á líkamleg einkenni því andleg og félagsleg einkenni eru ekki síður mikilvæg til að hindra framgang sjúkdómsins og auka lífsgæði.