Thus the individual could govern his/her own life in a richer and more meaningful way and, with finances to pay for assistance, have wider possibilities to decide for oneself who renders the assistance and when it is provided.
Þannig hefði einstaklingurinn stjórn á eigin lífi í ríkari mæli og með fjármagn til að kaupa sér aðstoð ætti hann meiri möguleika á því að ráða því sjálfur hver veitti þjónustuna og hvenær hún væri innt af hendi.