The target of this paper is to look into the DGNB environmental certification system for urban areas, how it is used to evaluate sustainable development in urban areas, if it can be used in Iceland and also look into the arguments for using that kind of certification system for urban areas.
Markmiðið með þessari ritgerð er að skoða alþjóðlega umhverfisvottunarstaðalinn DGNB fyrir skipulagsgerðir, hvernig hann er notaður til að meta sjálfbærar lausnir í þéttbýli, hvort hann henti fyrir ísland og um leið skoðuð rökin fyrir að nýta slík vottunarkerfi fyrir skipulagsgerð hér á landi.