These questions are explored through the lenses of three prominent theories of international relations, i.e. realism, neoliberal institutionalism and social constructivism, that are used to assess the institutions ‟ respective strengths and weaknesses, their visions of each other and also to explain whether it is plausible for the organizations to cooperate.
Þessar spurningar eru rannsakaðar í gegnum þrjár vel þekktar kenningar í alþjóðasamskiptum, þ.e.a.s. raunsæishyggju, stofnanahyggju og félagslegri mótunarhyggju. Kenningarnar eru notaðar til að meta styrkleika og veikleika hvorrar stofnunar fyrir sig, í hvaða ljósi þær sjá hvor aðra og einnig til að útskýra hvort samstarf milli stofnannna sé líklegt.