This ideology largely persisted throughout the twentieth century and even today, scholars and critics seem more inclined to recognise the influences of males in the works of male authors, while the possibility of women’s influence on male writers seems to have been largely ignored.
Þessi hugmyndafræði virðist að miklu leyti hafa haldið velli megnið af tuttugustu öldinni og ennþann dag í dag virðast fræðimenn og gangrýnendur fúsari að viðurkenna áhrif karla á verk annarra karlkyns rithöfunda. Á meðan virðist möguleikinn á áhrifum kvenrithöfunda á skrifa karla hundsaður.