He burrows in the roots of Western civilization for ideals as well as adversaries, in order to build his own method where life‘s inherent paradoxes, the beautiful and the repugnant, the rational and the irrational, annihilation and generation–the very foundations of the sentimental aspects of human creativity and reason–become the search for life-affirming, optimistic scepticism.
Hann grefur í rótum vestrænnar menningar eftir fyrirmyndum jafnt sem andstæðingum til að skapa sína eigin aðferð þar sem innbyggðar mótsagnir lífins, hið fagra og hryllilega, vitræna og óvitræna, tortíming og ófullkomleiki lífsins–sjálfar forsendur allra tilfinningaþátta sköpunar okkar og skynsemi–eru leit að lífs-staðfestandi, bjartsýnni efahyggju.