The international interlocutors tended to underline the importance of well-performed elections, while at the same time they rejected the idea of a causal relationship between elections and democracy.
Alþjóðlegir viðmælendur höfðu tilhneigingu til að undirstrika mikilvægi kosningaskipulagsins, þ.e. að framkvæmdin væri góð, á sama tíma og þeir töldu ekki vera orsakasamband á milli kosninga og lýðræðis.