Results show that there is indeed, not only a way forward for the cooperation of armed and un-armed actors in humanitarian intervention, but also a dire need for those actors to coexist.
Niðurstöður sýna að það er ekki einungis hægt að finna ásættanlega nálgun að samstarfi vopnaðra og óvopnaðar þátttakenda í íhlutun af mannúðarástæðum heldur er það ljóst að slíkt samstarf er að mörgu leiti nauðsynlegt.