A minor effusive phase at the end of the Veiðivötn eruption filled the bottom of the large phreatomagmatic craters from the main explosive phase, while the Vatnaöldur eruption was almost purely explosive.
Botn gíganna úr Veiðivatnagosinu er þakinn hrauni sem rann í lok þess. Í Vatnaöldum virðist hafa verið svo til hreint tætigos.