In the conclusion of this study, the author believes that the Icelandic Directorate of Immigration had a legal opportunity to grant the albanian family residency in Iceland on humanitarian grounds in view of the provisions of the United Nation Convention on the rights of the child and within the means of Icelandic law.
Höfundur telur í niðurstöðu sinni að Útlendingastofnun hafi haft svigrúm til að veita Pepaj fjölskyldunni dvalarleyfi á grundvelli mannúðarsjónarmiða í ljósi ákvæða Barnasáttmála Sameinuðu þjóðanna og vegna heimilda sem íslensk lög veita stjórnvöldum við ákvarðanatöku í málefnum útlendinga.