The latter part of the essay analyses three Icelandic dystopias written in the last 20 years; LoveStar (2002) by Andri Snær Magnason, Hrímland (2014) by Alexander Dan Vilhjálmsson and Eyland (2016) by Sigríður Hagalín Björnsdóttir.
Í síðari hluta ritgerðarinnar verða svo teknar til greiningar þrjár íslenskar ólandssögur frá síðustu tuttugu árum; LoveStar (2002) eftir Andra Snæ Magnason, Hrímland (2014) eftir Alexander Dan Vilhjálmsson og Eyland (2016) eftir Sigríði Hagalín Björnsdóttur.