If it follows that they are morphemes it causes sign languages to have a double morphology, on the one hand a limited sequental affixal one with few discernable morphemes, and on the other a very fertile simultaneous one, where a multitude of variables are arranged together very freely.
Ef því fylgir að þau séu myndön veldur það því að táknmál virðast hafa tvöfalda orðmyndun, annars vegar takmarkaða raðbundna aðskeytamyndun með fáum greinanlegum myndönum og hins vegar hina frjóu samtímis myndun lýsandi orða, þar sem margs konar einingum er raðað saman mjög frjálslega.