v 1 Og Sára livdi eitt hundrað og tjúgu og sjey ár; so mangir vóru ævidagar hennara. v 2 Og Sára doyði í Kirjat-Arba–tað er Hebron–í Kánáanlandi. Og Ábraham fór innar at syrgja Sáru og gráta hana. Sára verður grivin í hellinum við Makpela v 3 Síðan fór hann frá síni deyðu og mælti soleiðis við Hetitar: v 4 «Eg eri gestur og útiseti her hjá tykkum; gevið mær eitt jarðarstykki, so at eg kann fáa mína deyðu burtur frá mær og jarða hana.» v 5 Tá svaraðu Hetitar Ábrahami og søgdu við hann. v 6 «Lýð á okkum, harri! Høvdingur Guðs ert tú okkara millum; jarða tína deyðu í eini av okkara bestu grøvum; tí at eingin av okkum vil sýta tær grøv sína til at jarða tína deyðu í!» v 7 Men Ábraham reis og neig fyri íbúgvum landsins, fyri Hetitum, v 8 og talaði við teir svá: «Er tað tykkara vilji, at eg má fáa mína deyðu burtur frá mær og jarða hana, so hoyrið meg og talið mín vegna við Efron Zóharsson v 9 um at geva mær Makpela-hellið, ið liggur uttast í bø hansara; fyri fult virði skal hann geva mær tað sum gravstað tykkara millum.» v 10 Efron sat har millum Hetitanna, og Efron Hetiti mælti soleiðis við Ábraham, meðan Hetitar og allir, ið gingu inn um borgarlið hansara, lýddu á: v 11 «Nei, harri mín, lurta eftir mær! Jarðarstykkið gevi eg tær; og hellið, sum í tí er, gevi eg tær eisini: fyri ásjón frænda mína gevi eg tær tað; jarða tú tína deyðu!» v 12 Men Ábraham neig fyri íbúgvum landsins v 13 og talaði við Efron í hjástøðu teirra og segði: «Gævi tú vildi lurta eftir mær: Eg gjaldi tær fult virði fyri jørðina; tak við tí av mær, so at eg kann jarða mína deyðu har!» v 14 Tá svaraði Efron Ábrahami og segði: v 15 «Lurta eftir mær, harri mín! Jørð fyri fýra hundrað siklar í silvuri, hvat er tað hjá okkum báðum at tala um? Jarða tú bara tína deyðu!» v 16 Ábraham skilti Efron; og hann vigaði Efroni tað silvur, sum hann hevði nevnt í hjástøðu Hetita, fýra hundrað siklar í silvuri. v 17 Soleiðis kom jarðarstykki Efrons í Makpela áraka Mamre, jarðarstykkið og hellið, sum í tí var og øll trøini, sum allastaðni vuksu á tí, v 18 til at verða ogn Ábrahams í hjástøðu Hetita, frammi fyri øllum, sum gingu út og inn um borgarlið hansara. v 19 Síðan jarðaði Ábraham Sáru, konu sína, í hellinum í Makpela–jarðarstykki áraka Mamre–tað er Hebron–í Kánáanlandi. v 20 Soleiðis fekk Ábraham av Hetitum jarðarstykkið og hellið, sum á tí var, til leggstaðar.