Síðan eg var 14 ára gamal, havi eg arbeitt við list, tí eg helt, at hvør einasta riva í mínari sál kundi fyllast út við litum. Pínan gjørdist meira tolandi. Listin gjørdist mín bjarging. Uttan mína list livdi eg ikki í dag. Eg varð fyri kropsligum kynsligum ágangi frá mínum venjara, tá ið eg var 14 ára gamal. Áðrenn tað varð eg sálarliga kynsliga misbrúktur av sama, frá eg var 11 til eg var 14 ára gamal, og tað var líka so ræðuligur ágangur sum sjálv neyðtøkan. Tað tók mær 33 ár at røkka so langt sum at fáa dirvi til at tosa við ein sálarfrøðing. Í dag eri eg komin út hinumegin, sterkari enn eg nakrantíð helt, at eg kundi verða. Eg vil gera mítt til at upplýsa og vísa, at við at tosa um tað og fortelja okkara søgur, kunnu vit vera við til at hjálpa fleiri. Eg standi nakin framman fyri tykkum. Nektað og húðarleyst ærligur, bæði bókstavliga skilt og í fluttari merking. Tann, sum ræðist sín kropp, ræðist eisini fyri at vísa hvør hann er.