Sambært arbeiðsumhvørvislóggávuni hevur arbeiðsgevarin høvuðsábyrgdina av, at arbeiðið kann verða útint trygdar- og heilsuliga ráðiligt. Hetta merkir, at likamliga og sálarliga arbeiðsumhvørvið hvørki yvir styttri ella longri tíðarskeið skal skerja trygdina ella heilsuna hjá starvsfólkunum. Hvørjir eru trupulleikarnir, og hvussu kunnu teir verða loystir? Váðameting Við støði í útgreiningini skal ein meting gerast um, hvussu stórur vandin fyri at verða fyri harðskapi ella hóttanum er, umframt hvørjar tær møguligu fylgjurnar eru. Tríggir einfaldir spurningar eru kjarnin í váðametingini: Hvat kann enda galið? Hvat kunnu vit gera fyri at forða hesum? Hvat kunnu vit gera fyri at minka um fylgjurnar? Arbeiðsætlan Eftir váðametingina eigur ein arbeiðsætlan at verða gjørd, soleiðis at ítøkiligar broytingar verða framdar til tess at gera arbeiðsplássið tryggari. Øll starvsfólk eiga at kenna og duga galdandi mannagongdirnar fyri at kunna verða við til at fyribyrgja harðskap á arbeiðsplássinum. Serliga rýmingarvegir hava stóran týdning fyri trygdina hjá starvsfólki. Rýmingarvegir forða fyri, at starvsfólk kunnu verða afturhildin. Atgongd til knívar ella annan reiðskap/lutir, ið kunnu nýtast sum vápn, eigur at verða avmarkað. Allir harðskapstilburðir og allar hóttanir eiga at verða skrásett og fylgd upp av arbeiðsgevaranum. Vakmyndaeftirlit og ávaringarskipanir Álopsalarmar, innanhýsistelefonir, hurðavakt og vakmyndatól kunnu vera við til at økja um trygdina. Treytin er tó, at starvsfólk kenna til mannagongdina, tá ið ein alarmur fer frá. Útgerð eigur at verða royndarkoyrd við jøvnum millumbilum. Tá ið óhappið er hent Hóast fyribyrgjandi átøk og mannagongdir, so inniber arbeiði við menniskjum ofta ein vanda fyri, at starvsfólk kunnu verða fyri harðskapi, hóttanum ella øðrum ágangi. Í hesum sambandi er tó umráðandi, at hond verður tikin um starvsfólkið eftir eitt tílíkt arbeiðsóhapp til tess at tálma møguligum sálarligum løstum. Bæði leiðarar, starvsfelagar, familja og vinir kunnu hava stóran týdning í eini tílíkari støðu. Mælt verður til, at arbeiðsplássið hevur eina tilbúgvingarætlan fyri, hvussu farast skal fram, tá ið starvsfólk hava upplivað harðskap ella hóttanir. Defusing (lutvíst skipað prát um tilburðin beint eftir tilburðin av teimum, sum vóru partar av hendingini) og debriefing (skipað bólkasamrøða leidd av einum, sum er lærdur upp í hesum) eiga at verða partar av hesum. Sálarlig fyrstahjálp Beint eftir at harðskapur er farin fram, skal arbeiðsgevarin tryggja, at tað harðskapsrakta starvsfólkið ikki er einsamalt. Sálarlig fyrstahjálp skal verða givin. Hetta kann innibera: Ró rundan um tann harðskapsrakta Góðtakan av øllum kenslum Vís umsorgan og nærveru Nøkta tørvin hjá tí harðskapsrakta Lurta–spyr inn til støðuna lat vera við at: Sjálvur at tosa og stýra samrøðuni Fortelja um egnar upplivingar Lítilsgera Greina og greiða frá Lata tann harðskapsrakta vera einsamallan Niðurskrivaðar mannagongdir, nóg stór manning/normering, meðvirkni og upplæring hava víst seg at hava týdning fyri fyribyrging av harðskapi og hóttanum. Stórur samanhangur er millum harðskap og hóttanir á arbeiðsplássinum og sálarsosiala arbeiðsumhvørvið. Hesin samanhangurin gongur báðar vegir, soleiðis at harðskapur hevur eina neiliga ávirkan á virksemið á arbeiðsplássinum, heilsuna og trivnaðin hjá tí einstaka starvsfólkinum, meðan veikleikar ella manglar í sálarsosiala arbeiðsumhvørvinum kunnu leiða til fleiri tilburðir av harðskapi og hóttanum. Umráðandi er at skapa eina mentan á arbeiðsplássinum, har ið fyribyrging verður raðfest. Vegleiðing um harðskap og hóttanir móti starvsfólki innan heilsu, røkt og umsorgan