Genomkanningar útvega umfatandi upplýsingar um heilsu og eginleikar hjá tí einstaka. Upplýsingarnar eru virðismiklar fyri gransking og heilsuverkið, og til ber at finna sambond millum arv og sjúku. Við upplýsingum um genomið ber í ávísum førum til at geva sjúklinginum eina betri og meira málrættaða viðgerð. Hin vegin, so eru upplýsingar um genomið sera viðkvæmar, og enn er vitanin á økinum rættiliga avmarkað. Genomgransking hevur tí eyðsæð eisini við sær ein hóp av ivamálum um løgfrøðisligar, etiskar og sosialar avleiðingar fyri einstaklingin, familjur og fyri samfelagið. Nýggju kanningarhættirnir seta tískil krøv til tillagingar m. a. í lógarverkinum, sum varðar av økinum. Neyðugt er eitt nú at regulera sjálvsavgerðarrættin hjá sjúklingi/luttakara, kunning og rættindi hjá luttakarum í granskingarverkætlanum, dátugoymslu, hvussu genomupplýsingar kunnu verða brúktar til gransking og í heilsuverkinum, hvussu heilsuverkið skal megna at taka í móti menningini á økinum o. s. fr. Í august 2015 handaði ein arbeiðsbólkur landsstýrisfólkinum í heilsu- og innlendismálum álit, sum viðger lóggávuna á humangenomøkinum í Føroyum. Setti arbeiðsbólkurin metti, at verandi lóggáva tryggjar borgaran í sambandi við genomgransking og genomkanningar, men mælti samstundis til fleiri lógarbroytingar og at seta í gildi nýggja lóggávu á økinum.