Arbeiðsgevarin, í hesum føri landsstýrið, hevði als ongan vilja til at samráðast og finna loysnir, sum so førdi við sær, at Yrkisfelagið kendi seg noyddan til at taka til álvarslig stig, sum øll, eisini fakfeløgini, helst vilja verða fyriuttan, nevniliga at leggja arbeiðið niður, fyri síðani at noyða arbeiðsgevaran til samráðingarborðið.