Sum ongantíð fyrr er heilsa sett á dagsskránna. Gjøgnum bløð, sjónvarpssendingar og sosialar miðlar fáa vit eina ørgrynnu av ráðum um, hvussu vit kunnu liva heilsubetri. Og tað er í sær sjálvum gott, at vit hugsa um okkara heilsu og royna at liva eitt sunt lív. Hjúnalagið byrjar, tá vit hava sagt ja til hvørt annað. Hetta lyftið er ein stór ábyrgd, sum vit hava sagt ja til. Fyrst av øllum fer maðurin frá hansara foreldrum og tekur sær konuna til sín. Tá hava bæði lovað og valt at elska og æra hvørt annað í øllum lívsins viðurskiftum. Matt. 19; 5 Tá vit giftu okkum, var tað við tí í hyggju, at vit skuldu fáa eitt langt og gott hjúnalag og vera eydnurík. Tí kunnu vit samanbera hjúnalagið við ein urtagarð. Øll vita vit, at ein urtagarður hevur tørv á nógvari og góðari røkt. Soleiðis er eisini við hjúnalagnum. Urtagarðurin skal hava vætu fyri at urtir og trø kunnu grógva og vaksa til vakrar blómur, og trøini fáa stóra krúnu og gerast stór og høg. Sum kona og maður, hava vit eisini tørv á hesum, har vætan er at samanbera við at inntaka Guds orð á hvørjum degi og lata orðið kveikja vøkstur og gleði millum konu og mann. Gal. 5; 22 og 25