Útlendskar kanningar vísa sama úrslit. Í innlegginum hjá Ninu Raaschou var eitt filmsbrot víst úr donskum skúla, har næmingar um 12-13 ára aldur mekla millum yngri næmingar. Næmingarnir, sum stóðu fyri meklingini, høvdu lært, hvussu teir skulu loysa tvístøður, og hvussu teir skulu spyrja inn til tað, sum hevur elvt til tvístøðuna. Meklarin leiðir eina skipaða samrøðu við partarnar, og innihaldið í samrøðuni er vanliga: 1. Hvat er hent, og hvussu hevur tað ávirkað meg? Hvat er umráðandi fyri meg? Hvat kunnu vit hvør sær ella saman gera fyri at gera tað gott aftur og koma víðari? 4. Eventuelt ein avtala. So hendir kanska okkurt gott.” Meklararnir veit hjálp til sjálvhjálp. Ein næmingameklari sigur:“ Eg komi ikki við uppskotum til loysn, eg hjálpi bara teimum í felag at semjast á ein hátt, at tey sjálv loysa trupulleikarnar.” -Aðrar lógir eru galdandi í skúlagarðinum enn tær, sum eru galdandi uttan fyri skúlans øki. Ein drongur kann sparka ein annan, ein bardagi tekur seg upp, ein genta verður vaskað í kavanum, men hetta fær ikki stórvegis avleiðingar, men fór eg oman á Áarvegin og vaskaði eini eldri konu í kavanum, so varð eg revsaður og settur í geglið, sigur Oddfríður M. Rasmussen, í Skúlablað nr. 3, 2015. -Í fólkaskúlanum verða kreativu lærugreinirnar sum heild raðfestar ov lágt, har eru alt ov fáir tímar, og stórt trot er á lærarum, sum eru útbúnir í ymsu kreativu lærugreinunum. Men í Mentamálaráðnum er støðan verri, tí har verður bara tosað og einki gjørt, sigur Rakul Thomsen, í Skúlablað nr. 3, 2015.