Vit vóru tríggir musketerar, sum høvdu eitt sera gott vinalag: ein sevmýringur, ein heyggjarmaður og ein valari, eitt vinalag, sum kanska viknaði nakað, tá tveir okkara stungu av landinum, Hjarnar til Íslands og eg til Danmarkar, meðan Sverre gjørdi orðini í sanginum til sín:» eg altíð velja vil mær Tvøroyri!