17 mars, 2017, skrivað hevur Heini ReinertcloseAuthor: Heini ReinertName: Heini Reinert Site: http://www. sketchsepahi. com About: Heini Reinert er skrivari hjá Gudloysi, heimspekilesandi á University of Leeds og distraheraður annars. Heini er ikki bloggari hjá Gudloysi og fer tískil ikki at skriva nakað nýtt á nøkrum fastløgdum degi í mánaðinum. Kortini heldur Heini at tað er órættvíst av honum at krevja av øllum hinum høvundunum (sum hann ger dúgliga) at teir skulu blogga, um hann ikki sjálvur skrivar okkurt av og á. Tí fer Heini við jøvnum millumbilum at bumbardera Gudloysi. fo við meiningsleysari heimspeki, sum ongin tímir at lesa kortini, bara so hann kann lata sum um hann er líka kul sum veruligu bloggarnir hjá Gudloysi. See Authors Posts (33) Babtistisk kirkja sigur, at samkynd ikki eru til; einans menn og kvinnur, ið“ taka lut í“ ósømiligum” og immoralskum gerðum.” Um vit nú seta teirra fordømandi hatur til síðis eina løtu, so er hetta heilt einfalt ein sjálvmótsigandi pástandur á einum grundleggjandi logiskum støði. Orð sum“ ósømiligt” og“ immoralskt” eru í hesum høpinum einans virðislødd orð uttan nakað upplýsandi innihald. Um eg fortelji tær, at eg havi sæð ein“ ódámligan” mann í reyðum frakka, heldur enn at eg bara havi sæð ein mannn í reyðum frakka, havi eg ikki givið fleiri upplýsingar um hvat eg sá. Eg havi bert givið ein eyka upplýsing um mínar persónligu meiningar ella kenslur í mun til, hvat eg sá. Um vit taka burtur virðisløddu orðini hjá babtistisku kirkjuni og taka støðu til hvørjar gerðir, tey sipa til, er pástandurin at“ ongi samkynd eru til, bert menn og kvinnur, ið hava romantisk forhold og kynslív við–og annars tokka til–aðrar menn ella kvinnur av sama kyni.” Og tað er í høvuðsheitum hvat orðið“ samkynd” merkjur undir øllum umstøðum. Vit kundu tað sama sagt“ ongi kristin eru til, bert fólk, ið trúgva uppá og tilbiða Jesus” ella“ ongir gamlir dreingir eru til, bert menn yvir 30, ið framvegis eru ógiftir.” Roynt hevur tó verið, at flutt teirra próvførslur burt frá grundgevingum, sum eru bygdar á Bíbliuna, men onkursvegna tykist tað meiri ein hurlivasi í nú, tá ið hasin liður er dottin av. Til dømis, so er ein grundgeving tann at einans hinskynd pør nørast, ella fáa børn, sum eitt tað nýggjasta huganrensl. Onkur kann verða samdur í hesi einføldu staðfesting, ella rættari sagt detta um hesa fløkjasligu orðing, men í síðsta enda, so er orðingin einki minnið enn ein villleiðandi niðurstøða og undanførsla frá spurninginum. Spurningurin er ikki um møguleikan at nørast, men um borgarlig rættindi. Um okur viðurkenna samkynd pør, sum tvey myndug og samtykkjandi menniskju, ið ganga saman í parlag, á sama hátt, sum okur viðurkenna hinskynd, so er tað ikki ringt at skilja, at rættindi til hjúnaband, sum er eitt løgfrøðiligt parlag, fylgir við. Tað er rætt fyri samkynd á sama hátt, sum fyri hinskynd at ganga saman í parlag, so hví ikki rætturin til hjúnabandi? Meginregul fyri framferð bæði viðkomandi trúarsamfelagnum men eisini í samfelagnum, sum heild. Jesus sigur í Matteus kapittul 7 vers 12;” Alt tað, sum tit tí vilja, at menn skulu gera móti tykkum, tað skulu tit eisini gera móti teimum; tí at hetta er lógin og profetarnir.” Tó haldi jeg, at heimspekingurin Immanuel Kant hevur bestu útgávu og hugleiðing um gylta reglan, ella vanliga nevnt Kategoriska Imperativið;” Virka einans sambært tí meginreglu, har tú samstundis vil tað skal verða ein almenn galdandi lóg uttan mótsøgn”–Grounding for the Metaphysics of Morals. Um okur sum menniskju í samfelag velja at brúka meginreglur, sum skulu verða alment galdandi í samfelagnum; tað er, um ein atferð er røtt ella skeiv fyri onnur, so er hon røtt og skeiv fyri okum. Tey, sum ikki í áseta seg sjálvi tær meginreglur, sum tey áseta onnur, eru tey eyðsæð ikki før fyri at luttaka í einum kjaki um hvat er rangt ella rætt. So í einum málið, sum viðvíkur borgarlig rættindi, har trúgvanid við ikki vilja seta seg við sama borð og áseta sær sjálvi tær meginreglur, sum tey áseta øðrum, so vóni jeg, at trúgvandi umhugsað sína framtíðar atferð væl og virðiliga. Ja, so er ein í einum fullkomnari andsøgn og ósiðilgur í síni atferð. Lagnunnar speisemi, tá ið tað eru tey, sum eru ímót áðurnevndu broytingini somuleiðis tvíhalda seg og átrúnað sín varða av tí eginleika at skyna millum gott og ónt! Nei, endurtak heldur Kant ístaðin og virki einans sambært tí meginreglu, har tú samstundis vil tað skal verða ein almenn galdandi lóg uttan mótsøgn! Eg vil tó gjarna byrja við at viðgera endan á lesarabrævinum hjá Regini:“ P. S. Skal Løgtingið treytaleyst taka til eftirtektar, um nú“ Gudloysi” ynskir broyting í tjóðsanginum, so tey eisini kunnu syngja við–uttan Gud?” Álvaratos! Tað undrar meg ferð eftir ferð, at sjálvútnevndir verjar fyri søguligari siðvenju eru so skjótir at avdúka, hvussu lítið teir vita um sama. Ta avgerðina hava vit Føroya fólk øll tikið í felag, og stendur tað okkum eisini frítt at broyta hana aftur í felag, uttan at Løgtingið nýtist at vera blandað uppí. Sum gudloysingur stendur tað mær frítt at syngja við, lata vera við at syngja, broyta orðini ella, ja, syngja ein heilt annan sang, um eg endiliga vil–heilt uttan at vera í vanda fyri at verða handtikin! Ein gudloysingur, eg kenni, fortaldi mær, at hann plagar at syngja“ ja dude signið Føroyar, mítt land.” Sjálvur havi eg nú í mong ár gingið runt og sagt“ Nudla signið teg” heldur enn“ Guð vælsignið teg,” tá fólk njósa, og higartil hevur ongin látist um vón. Fólkaræði–ella um ikki annað ein vánalig roynd upp á fólkaræði–er eisini gamal siður í Føroyum. Løgtingið er hóast alt eitt av heimsins elstu tingstøðum. Tað er tað, sum tingið í einum fólkaræði er til! Tað er misvísandi, tá Regin í sínum lesarabrævi óbeinleiðis setur líkheitstekin millum tað, at vera hinskyndur føroyingur, og tað, at vera kristið mótstøðufólk av samkyndum hjúnabandi. Ynskið um broyting í hjúnabandslógini kemur ikki einans frá samkyndum. Ella heldur Regin í síni søguligu fávitsku kanska, at ongin føroyingur varð giftur, fyrr enn Sigmundur Brestisson beyð okkum at velja ímillum kærleika Jesu og hatur svørðsins? Tað sigur ikki lítið um, hvussu langt vit í Føroyum eru komin við at góðtaka samkynd, og hvussu stutt vit eru komin við at góðtaka gudloysingar, tá Regin kennir seg noyddan at venda sær til ræðsluna fyri gudloysingum fyri at rættvísgera mismun ímóti samkyndum. Sømuligt er tað tó ikki. Tískil valdi Gudloysi fyri valið, at senda einstøku valevnunum spurningar um hvar hesi standa í málum viðvíkjandi javnrættindum og trúarfrælsi. Einans~10% valdu at svara okkum. Tað er ongin loyna, at eitt av málunum, nevniliga javnrættindi til samkynd, spældi ein stóran leiklut í valstríðinum. Ella er tað nú kortini tað? Grundarlagið undir fólkaræðinum er, sum navnið bendir á, at fólkið ræður. Fyrimyndaðarliga fólkaræðið hevði tískil verið fullur avgerðarrættur fólksins í øllum málum–t. v. s. beinleiðis fólkaræði. Um hetta skal rigga, er greitt samskifti millum valevni og veljara alneyðugt. Veljarin má vita mest gjørligt um hvar einstaka valevni og einstaki flokkurin stendur á flest øllum málum. Samgongan hevur í sínum samgonguskjalið meldað út at: Í sonevndum etiskum málum stendur hvørjum einstøkum tingfólki frítt at atkvøða eftir egnari sannføring. Hetta kann einans tulkast sum ein útmelding frá samgonguni um at Føroyar er ikki eitt fólkaræði. Føroyar er eitt happadráttsveldi. Heini Reinert, skrivari E. S. Gevst at nýta heitið‘ etisk mál.’ Øll politisk mál eru etisk mál. Finn eitt betri heiti.