Saltsølan avmyndað í 1961. (Mynd Christian Holm Jacobsens myndasavn) Nógv umrødda Saltsølan, sum nú er partur av valstríðnum í Havn, hevur sína søgu. Ì 1950-árunum øktist virksemið so mikið nógv á Vestaru bryggju, at neyðugt var við útbyggingum. Fiskasentralurin, Bacalao, Skipasmiðjan og Saltsølan húsaðu fleiri hundrað arbeiðsplássum. Hetta var alt í okkara barna–og ungdómsárum. Saltsølan, sum var verulig saltsøla við stórum krana á bryggjuni, var bygd miðskeiðis í 1950-árunum, og myndin omanfyri er frá 1961, tá tey víðkaðu um virksemið í Saltsøluni. Í fyrsta bygninginum var eisini tunnuvirkið, men eftirspurningurin var so mikið stórur eftir sildatunnum, at víðkast mátti um húsið vestureftir. Tú undrast uttan iva, hví so nógv fólk eru við Saltsøluna henda dagin í 1961. Orsøkin er, at eldur kom í Saltsøluna, og tá brandlúðurin tá hoyrdist um alla Havnina, tysjaðu fólk avstað at hyggja at eldinum. Soleiðis er ikki longur, tí nú fáa brandfólk boðini á fartelefonina. Tá eg síggi slíkar myndir sum hana omanfyri, undrist eg á, hvussu órudduligt er nógvastaðni. Nú er hesin hugburður tíbetur broyttur til tað nógv betra. Ja, og so nógv umrødda Saltsøla? Tórshavnar Havn umvælir ein bygning fyri fleiri enn 100 milliónir krónur, sum upprunaliga skuldi brúkast til fiskivinnuna millum annað gransking. Men, nú vil eingin kennast við nýggju hølini. Meðan umvælingin er farin fram, skuldi bæði býráðið, hotellvirksemi og lestraríbúðir húsast í bygninginum. Spennandi, hvussu alt hetta spælir av. (Vagnur) Tá eg seinnapartin leygardagin stóð á Skinnaraskeri Úti í Bakka í Havn, kom eg at hugsa um mynd, sum Christian Holm Jacobsen, sáli, tók miðskeiðis í 1950-árunum. Christian hevði sum oftast myndatólið við sær og hevur tikið nógvar frálíkar myndir. Leygardagin og nú trýss ár seinni hevði eg eisini myndatólið við mær. Áhugavert kundi verið sammett báðar myndirnar. Nógv er ikki broytt hesi trýss árini, tó so, tíðirnar eru broyttar heilt nógv, sæst á myndunum. Í 1950-árunum vóru tíðirnar ikki góðar í Føroyum, men tað eru tíðirnar so sanniliga í 2016. Les meira… Nú ein dagin kom eg fram á myndina omanfyri, sum sigur mær ómetaliga nógv, tí vit frá barnaárum komu so nógv oman til sjóvarmálan. Eg minnist væl, tá ið Saltsølan varð bygd í 1956, og minnist eisini, tá ið menn gjørdu høgar betongkistur at søkka á botnin, tá ið bryggjurnar vórðu gjørdar. Og so síggi eg fyri mær stjóran í Saltsøluni Hans Paula Johannesen, sum hoyrdist, hvar hann gekk á bryggjuni. Les meira… Fólk, sum koyra við píkum, skulu sjálvandi gjalda eitt píkagjald. Herfyri hoyrdu vit í fjølmiðlunum, at Landsverk hevði ikki pening at viðlíkahalda vegirnar kring landið. Nógvastaðni eru vegirnir so illa farnir, at vandi er fyri trygdini. Til tess at fáa meira pening til viðlíkahald, var nevnt at hækka vegskattin. Eg haldi, at áðrenn alt hetta verður gjørt, skal kikarin allar fyrst vendast ímóti píkadekkunum, sum er stóri syndarin. Ì Havn síggja vit longu fyrsta dagin, loyvt er at koyra við píkum, hvussu skitnir bilarnir gerast. Hví? Tí píkarnir skava ovasta lagi av asfaltinum av vegunum, sum blandað við vatni fer allastaðni. Er turt í veðrinum, sæst asfaltstøvið í luftini, sum fólk anda í seg. Vegjaðararnir eru svartir av asfaltstøvi. Í Havn er í hvørfall ikki neyðugt at koyra við píkum. Og tá bussarnir ikki koyra við píkum, hví skulu so persónbilar gera tað. Eg havi ongantið nú í 48 ár koyrt við píkum, og eg koyri hvønn einasta dag í árinum bæði við abbabørnum niðan á Hamaran og út í Havnardal. Skilji ikki, at Tórshavnar kommuna einaferð med alla ikki slær nevan í borðið og sigur: Eingin píkur innanfyri bøgarðarnar í Havn. Tá er nógv vunnið bæði fyri spardar umvælingar av vegum og heilsuna hjá borgarunum. Tað minsta vit kunnu krevja kring landið er, at tey sum koyra við píkum, skulu gjalda eitt píkagjald, sum kann fara í pengakassan, sum skal umvæla slitnu vegirnar. Nú finnast so mikið góð vetrardekk uttan píkar, at eingin umbering er at koyra við píkadekkum. (Vagnur) Áhugaverd mynd við Landavegin í 1920. Stóru hvítu húsini til vinstru eru postmeistarahúsini. (Mynd Fornminnissavnið) Myndin omanfyri er fyri meg ógvuliga áhugaverd, tí hetta er einasta heildarmynd av økinum við Landavegin, eg havi sæð frá gamlari tíð. Abbi og omma mín Christian og Sigrid Christiansen bygdu sær hús við Landavegin í 1901. Hugaligt at síggja grasfløturnar, har nú alt er bygt bæði sethús og nógvir almennir stovnar millum annað skúlar, fróðskaparsetur og heilsufrøðilig starvsstova. Eg havi prátað um myndina við mammu, sum er 98 ára gomul og er fødd við Landavegin. Fremst frá vinstru: Nicolina Sørensen, Bergljót Debes Hentze, Hjørdis Mortensen, Martha Johannesen, Jóhanna Poulsen, Elisabeth Mikkelsen, venjari, og Durid Reinert. Aftast frá vinstru: Frígerð Hansen, Marna Skylv Hansen, Johanna Maria Hansen og Marjun Hanusardóttir. (Myndaeigari Martha) Fyri nøkrum vikum síðani spákaði eg inni í Kommunuskúlagarðinum, og sjálvandi reikaði tankarnir um tíðina, tá eg gekk í skúla har. Sjálvt um eingi nøvn vóru undir myndini, so kendi eg mest sum allar ungu kvinnurnar, sum eru javngamlar við meg. Les meira… Eg havi ikki angrað avgerðina at taka við forkvinnustarvinum í Kyndli, sigur Maibritt. Í Kyndli eitur forkvinnan Maibritt Johannessen, sum ikki sjálv hevur spælt hondbólt, men sum eigur trý børn, sum spæla í Kyndli. Bárður maður Maibritt kenna vit sum málmann í HB og sum spælara og venjara í Kyndli. Hvat fær eina 44 ára gamla konu at taka av ábyrgdarfullum starvi sum forkvinna í stórum hondbóltsfelag? Skott er millum pengakassan hjá Tórshavnar havn og høvuðskassan hjá Tórshavnar kommuni, sigur Janus Rein. (Mynd Vagnur) Síggi, at fyrrverandi løgtingslimurin Janus Rein hevur áhugaverda viðmerking til grein um Saltsøluna. Janus sigur, at fólk fara skeiv, tá tey halda, at tað er Tórshavnar kommuna, sum hevur brúkt fleiri enn hundrað milliónir krónur til tess at umvæla Saltsøluna. Áhugaverd mynd, sum eg vildi mett er tikin umleið í 1920. (Mynd Havnin fólk og yrki) Myndin omanfyri er áhugaverd, tí her síggja vit, at Havnin fyri 1923 var brimpláss. Farið var undir at byggja Molan í 1923. Spurningurin er so, nær myndin er tikin? Vit hava nakrar bygningar at meta okkum eftir. Mynd av Havnini í 2016 sæst niðanfyri. Nógv virksemi var í Losjuni í Havn, og so mikið nógv, at tey í 1956 stovnaðu Ungmannafelagið Kyndil. Limir í Losjuni vóru eisini millum bestu borðtennisspælarar í landinum, og fara vit longur aftur, spældu losjulimir eisini fótbólt í sambandi við ymisk tiltøk. Í 1960-árunum gingu vit í dansi í Losjuni, har altíð nógv ungfólk komu í dans. Tá eg hyggi í frálíku bókina Losjan støtt viljen 100 ár, síggi eg, at abbi mín Hans Jacob Michelsen í 1928 var formaður í nevndini, sum skuldu savna inn pening til umbygging av Losjuni. Les meira…