v 1 Vitur sonur aktar áminning faðirs síns, men spottarin ikki eftir átølum lurtar. v 2 Maður nýtur gott av fruktum munsins, men hugurin hjá svikarum stendur at órætti. v 3 Tann, sum munn sín gætir, varðveitir lív sítt, men vanlukka verður skræðugákinum fyri. v 4 Sálin í letinganum tráar og fær einki, men sálin í ídnum monnum verður ríkliga mettað. v 5 Lygiorð hin rættvísi hatar, men hin gudleysi fremur skemd og skomm. v 6 Rættvísi varðar tann, sum í sakloysi gongur, men gudloysi fellir tann, sum ger synd. v 7 Mangur letst ríkur og eigur einki, mangur letst fátækur og eigur nógv. v 8 Mansins ríkidømi er loysigjald fyri lív hans, men hin fátæki sleppur frá at hoyra hóttur. v 9 Ljósið hjá rættvísum skínur fagurliga, men lampan hjá gudleysum sloknar. v 10 Av hugmóði standast bert trætur, men hjá teimum, ið taka við ráðum, er vitska. v 11 Ódrúgt er skjótfingið ríkidømi, men tann, sum savnar smátt og smátt, verður ríkur. v 12 Longlig væntan ger hjartað sjúkt, men uppfylt ynski er eitt lívstræ. v 13 Tann, sum vanvirðir orðið, týnir seg sjálvan, men tann, sum boðorðið óttast, fær løn. v 14 Vísmans læra er lívskelda til tess at sleppa undan deyðans snerrum. v 15 Góður fróðskapur gevur tokka, men vegurin hjá svikarum er teimum til undirgangs. v 16 Klókur maður ger alt við skynsemi, men býttlingurin breiðir út óvitsku. v 17 Gudleyst sendiboð fellur í ólukku, men trúgvur sendisveinur er heilsubót. v 18 Armóð og skomm fær tann, sum ikki áminning skoytir, men tann, ið tekur við revsing, fær heiður. v 19 Uppfylt ynski er søtt fyri sálina, men at víkja frá illum er býttlingunum ein andstygd. v 20 Halt teg at vísum, tá verður tú vísur, men illa gongst tí, sum er í hóslag við býttlingum. v 21 Ólukkan syndararnar eltir, men lukkan at hinum rættvísu nær. v 22 Góður maður leivir barnabørnum arv, men syndarans góðs er goymt hinum rættvísa. v 23 Nýlendi fátækra manna gevur ríka føði, men mangur verður týndur fyri órættferð sína. v 24 Tann, sum koyrilin sparir, son sín hatar, men tann, sum hann elskar, agar hann snimma. v 25 Hin rættvísi etur og verður mettur, men gudleysir fáa tóman maga.