Verðin letist upp og gerst vinarlig. Tað er lættari at práta og tvætla við øll, og vit gerast gávumild og blíð. Hvat er tað sum hendir? Heilt einfalt kann sigast, at alkohol styrkir um lagið, vit eru í, áðrenn vit fara at drekka. Glað gerast glaðari. Óð blíva óðari. Heilabørkurin ávirkast fyrst Eru vit edrú, brúka vit fyri tað mesta heilabørkin, tá vit virka í gerandisdegnum. Tað er her, minni og tíðartilvit eru. Eisini metingarevni okkara og førleikin at síggja okkum sjálvi” uttanífrá” eru her. Við eitt bilar lítið, at vit verða verandi úti nakrar tímar afturat, hóast vit skulu til arbeiðis í morgin. Brádliga gerst tað, at vit hava tað stuttligt júst nú, tað týdningarmesta. Vit verða eisini prátingarsom og taka óráð fyri. Men halda vit á at drekka, má hann í alt størri mun víkja fyri øðrum heilapørtum. Fyrst er tað millumheilin, sum tekur yvir. Hann stýrir kenslunum. Hugurin til hitt kynið, flirt og sex vaknarbrádliga, tí eisini hetta verður stýrt í millumheilanum. Ert tú ikki varin, kann millumheilin elva til ótrúskap, tísamspælið millum størri prátingarsemi, verri metingarevni og færri tonkum um fyrilit og framtíð, vaksa um vandan fyri óumhugsaðum avgerðum. Reptilheilin-seinasta stigið Tá reptilheilin tekur við, veksur vandin fyri harðskapi. Reptilheilin, ið er minst menti partur av heila okkara, tekur nú yvir. Tað merkir, at vit púra missa evnini at greina støðurnar, vit eru í, og førleikan at hugsa skynsamt. Ofta eru vit ikki tilvitað um, hvat vit gera. Nú er vandin fyri, at okkurt endar galið, ógvuliga sannlíkur. Eru vit heppin, enda vit í jaliga lagnum og gerast full av føgrum orðum og kærleika. Men hinvegin verður ein rúgva av harðskapi framdur av fólki, ið hevur drukkið seg til hetta stigi. –Tá tað snýr seg um tey, sum verða bankað í býnum, eru aloftast bæði brotsgerari og brotsoffur ávirkað. Sambært Andreasi Carlborg kemst tað av, at vit, tá vit eru ávirkað, missa tamarhald á tonkum og gerðum. Og hetta kann verða vandamikið bæði fyri okkum sjálvi og onnur. Sostatt eru góðar grundir til at lata vera við at drekka seg fullan. Reptilheilin er ein vandamikil skipari. Tekstur: Fredrik Borneskans Teksturin er fyrr útgivin í Bolaget nr. 4, 2007.