Jesus reistist og fór við honum saman við lærusveinum sínum. Aftan fyri Jesus gekk ein kvinna, sum hevði havt bløðingar í samfull tólv ár. Hon kom fram til Jesus og nam við faldin á kappa hansara. „Hevði eg bara kunnað nomið við kappa hansara,“ hugsaði hon við sær sjálvari, „so verði eg frísk.“ Jesus vendi sær á. Tá ið hann sá hana, segði hann: „Hav tú gott mót. Trúgv tín hevur bjargað tær.“ Og hon var frísk í somu stund. Nú var Jesus komin til húsini hjá fyristøðumanninum. Innanfyri hoyrdust sorgartónar og svárur grátur. „Farið tit heim aftur,“ segði Jesus. „Gentan er ikki deyð, men hon svevur.“ Tey flentu at honum, men vórðu koyrd útum. Jesus fór inn til gentuna, tók í hondina á henni, og hon reisti seg upp. Tíðindini um hesa hending frættust um alt Galilea.