ÍF megnaði ongan tíð at geva okkum stórvegis trupulleikar, og so fingu vit loksins glið á aftur Eftir fýra ósigrar á rað–harav tríggjar í landskappingini–vóru vónirnar settar móti trimum stigum, tá vit í dag tóku móit uppflytarunum úr ÍF. Og tað gekk nú eisini heilt hampuliga væl. Undan steðginum var kanska ikki tann heilt stóri munurin á liðunum. Vit vóru meira á bóltinum, og tað var eisini uppiborið, ta Lukasz legði okkum á odda, eftir at gestirnir ikki heild megnaðu at rudda eitt innlegg frá Árna burtur. Eftir steðgin sótu vit á tí mesta. Ta einu ferðina skapti ÍF veruligan vanda, men Hans fekk akkurát jústað bóltin í stólpan, tá frísparksinnleggi varð stútað móti málinum. Hinvegin skaptu vit ríkiligt av møguleikum til fullkomuliga at steingja dystin. Tað eydnaðist at koma upp á 2-0, tá Alex hegnisliga spældi til Lukasz, sum eins hegnisliga setta tánna á, so bólturin smeyg sær inn um stólpan, og so var alt meira ella minni gjørt. Vit høvdu eisini møguleikar til ein størri sigur. Serliga hevði innskifti Michal tveir stórar møguleikar, men í yvirtíðini kom hann loksins á talvuna. Verjuleikari kiksaði, tá hann skuldi sparka burtur, og so endaði ein minni hurlivasi við, at bólturin kom beint til Michal, sum sendi í tóma netið. 3-0 var eitt fínt úrslit fyri okkara viðkomandi. Vit hildu málið reint, og vit fingu trý stig, soleiðis at vit nú aftur eru uppi á hestinum. Og har vilja vit eisini verða verandi.