"Tá ið teir eru komnir næstan út á Boðanes aftur, hómar Bergur onkran á gøtuni næstan uppi við tyrlupallin. Tað er onkur, ið dragsar okkurt tungt. Hann hoykir seg niður aftan fyri ein klett fyri at hyggja nærri. og tað, hann ber, er Barbaru. " Flokkurin fær ein danskan vikar, sum hevur verið hermaður í Mjørkadali. Men okkurt undarligt er við honum.