Tá ið nú borgargarðurin var fullgjørdur, setti eg hurðarnar í og skipaði duravørðir, sangarar og Levitar. Og til at ráða fyri Jerúsalem setti eg Hánani, bróður mín, og Hánanja, virkishøvdinga, tí at hann var hildin at vera fráskila álítandi og gudrøkin maður. Og eg legði teimum eina við ikki at opna borgarlið Jerúsalems, fyrr enn sólin var hátt á himni, at duravørðirnir, áður enn teir fóru heim, skuldu seta lokur og stonglar fyri hurðarnar, og at hvør maður í Jerúsalem skuldi standa á varðhaldi uttanfyri við hús sítt. Borgin var víð um og stór, men fult av fólki í henni, og eingi hús vóru enn upp aftur bygd. Guð mín legði mær tá í bróst at stevna saman tignarmonnum og yvirmonnum og fólkinum til tess at skráseta teir í ættartal; tá fann eg ættarskrá teirra, sum fyrstir vóru heim aftur komnir; og har fann eg ritað: Hesir eru teir herleiddu av okkara skattlandi, sum komu heim aftur úr útlegdini – teir, sum Nebukadnezar kongur hevði flutt burtur til Bábel og nú snúðust heim aftur í Jerúsalem og Júda, hvør í sína borg, teir, sum komu við Zerubbábel, Jesjua, Nehemja, Ázarja, Ráamja, Náhamani, Mordokai, Bilsjan, Misperet, Bigvai, Nehum og Báana. – Hetta er talið á øllum monnum av Ísraels fólki: Eftirkomarar Párosjar: Tvey túsund, eitt hundrað og sjeyti og tveir. Eftirkomarar Sjefatja: Trý hundrað og sjeyti og tveir. Eftirkomarar Ára: Seks hundrað og fimmti og tveir. Eftirkomarar Páhat-Móabs, eftirkomarar Jesjua og Jóabs: Tvey túsund, átta hundrað og átjan. Eftirkomarar Elams: Eitt túsund, tvey hundrað og fimmti og fýra. Eftirkomarar Zattu: Átta hundrað og fjøruti og fimm. Eftirkomarar Zakkai: Sjey hundrað og seksti. Eftirkomarar Binnui: Seks hundrað og fjøruti og átta. Eftirkomarar Bebai: Seks hundrað og tjúgu og átta. Eftirkomarar Ázgads: Tvey túsund, trý hundrað og tjúgu og tveir. Eftirkomarar Ádónikams: Seks hundrað og seksti og sjey. Eftirkomarar Bigvai: Tvey túsund og seksti og sjey. Eftirkomarar Ádins: Seks hundrað og fimmti og fimm. Eftirkomarar Áters, frá Hizkia: Níti og átta. Eftirkomarar Hásjums: Trý hundrað og tjúgu og átta. Eftirkomarar Bezai: Trý hundrað og tjúgu og fýra. Eftirkomarar Hárifs: Eitt hundrað og tólv. Ættaðir úr Gibeon: Níti og fimm. Ættaðir úr Betlehem og úr Netofa: Eitt hundrað og áttati og átta. Menn úr Ánatot: Eitt hundrað og tjúgu og átta. Menn úr Bet-Azmavet: Fjøruti og tveir. Menn úr Kirjat-Jearim, Kefira og Beerot: Sjey hundrað og fjøruti og tríggir. Menn úr Ráma og Geba: Seks hundrað og tjúgu og ein. Menn úr Mikmas: Eitt hundrað og tjúgu og tveir. Menn úr Betel og Ai: Eitt hundrað og tjúgu og tríggir. Menn úr hinum Nebo: Fimmti og tveir. Eftirkomarar hins Elams: Eitt túsund, tvey hundrað og fimmti og fýra. Eftirkomarar Hárims: Trý hundrað og tjúgu. Ættaðir úr Jeriko: Trý hundrað og fjøruti og fimm. Ættaðir úr Lod, Hádid og Óno: Sjey hundrað og tjúgu og ein. Ættaðir úr Senáa: Trý túsund, níggju hundrað og tríati. Prestarnir: Eftirkomarar Jedaja – av ætt Jesjua: Níggju hundrað og sjeyti og tríggir. Eftirkomarar Immers: Eitt túsund og fimmti og tveir. Eftirkomarar Pasjhurs: Eitt túsund, tvey hundrað og fjøruti og sjey. Eftirkomarar Hárims: Eitt túsund og seytjan. Levitarnir: Eftirkomarar Jesjua og Kadmiels, av eftirkomarum Hódavja: Sjeyti og fýra. Sangararnir: Eftirkomarar Ásafs: Eitt hundrað og fjøruti og átta. Duravørðirnir: Eftirkomarar Sjallums, Áters, Talmons, Akkubs, Hátita og Sjóbai: Eitt hundrað og tríati og átta. Tempultrælirnir: Eftirkomarar Ziha, Hásufa, Tabbaots, Kerosar, Sia, Pádons. Lebana, Hágaba, Salmai, Hánans, Giddels, Gáhars, Reaja, Rezins, Nekoda, Gazzams, Uzza, Pásea, Besai, Meunita, Nefusita, Bakbuks, Hákufa, Harhurs, Bazluts, Mehida, Harsja, Barkósar, Sisera, Tema, Nezia og Hátifa. Eftirkomarar tænara Sálomons: Eftirkomarar Sotai, Soferets, Perida, Jáala, Darkons, Giddels, Sjefatja, Hattils, Pokeret-Hazzebáims og Ámons. Allir tempultrælir og eftirkomarar tænara Sálomons vóru trý hundrað og níti og tveir. Hesir vóru teir, ið heim fóru úr Tel-Mela, Tel-Harsja, Kerub-Addon og Immer og ikki kundu greina frá ættum og uppruna sínum, hvørt teir vóru komnir av Ísrael: Eftirkomarar Delaja, Tóbija og Nekoda: Seks hundrað og fjøruti og tveir. Og av prestunum: Eftirkomarar Hábaja, Hakkozar og Barzillai, sum hevði fingið sær konu av døtrum Barzillai Gileadita og nevndi seg við navni teirra; hesir leitaðu eftir ættartølum sínum, men funnu tey ikki; tí vóru teir hildnir óverdugir til at vera prestar; og landsstjórin sýtti teimum at eta av hinum háheilaga, til prestur var komin, ið kundi at handfara Urim og Tummim. Allur savnaðurin var tilsamans fjøruti og tvey túsund, trý hundrað og seksti; umframt trælir og trælkvendi teirra, sum vóru sjey túsund, trý hundrað og tríati og sjey; teir høvdu eisini tvey hundrað og fjøruti og fimm sangarar og sangkonur. Hestar teirra vóru sjey hundrað og tríati og seks; múldjórini tvey hundrað og fjøruti og fimm; kamelarnir fýra hundrað og tríati og fimm og asnarnir seks túsund, sjey hundrað og tjúgu. Summir av ættarhøvdingunum studdu byggingina við gávum; soleiðis gav landsstjórin í grunnin eitt túsund drakmur av gulli, fimmti offurbollar og tríati prestakápur. Og summir av ættarhøvdingunum lótu í byggingargrunnin tjúgu túsund gulldrakmur og tvey túsund og tvey hundrað silvurminur. Og tað, sum hitt fólkið gav, var tjúgu túsund gulldrakmur, tvey túsund silvurminur og seksti og sjey prestakápur. Prestarnir og Levitarnir og nakað av fólkinum tóku nú upp bústað sín í Jerúsalem og har um leið; og sangararnir og duravørðirnir og alt hitt fólkið búsettust í sínum borgum.