Útlendskar kanningar vísa sama úrslit. Í innlegginum hjá Ninu Raaschou var eitt filmsbrot víst úr donskum skúla, har næmingar um 12-13 ára aldur mekla millum yngri næmingar. Næmingarnir, sum stóðu fyri meklingini, høvdu lært, hvussu teir skulu loysa tvístøður, og hvussu teir skulu spyrja inn til tað, sum hevur elvt til tvístøðuna. Meklarin leiðir eina skipaða samrøðu við partarnar, og innihaldið í samrøðuni er vanliga: 1. Hvat er hent, og hvussu hevur tað ávirkað meg:) Hvat er umráðandi fyri meg:) Stríðandi partarnir tosa skiftivís 2. Spurningar og svar, dialogur millum partarnar. 3. Hvat kunnu vit hvør sær ella saman gera fyri at gera tað gott aftur og koma víðari:) 4. Eventuelt ein avtala. So hendir kanska okkurt gott.” Meklararnir veit hjálp til sjálvhjálp. Ein næmingameklari sigur:“ Eg komi ikki við uppskotum til loysn, eg hjálpi bara teimum í felag at semjast á ein hátt, at tey sjálv loysa trupulleikarnar.” Men tað er rætt, sum teir halda, sigur Kjartan, sum mælir til, at teldurnar verða skiftar út minst fjórða hvørt ár, hóast størsti parturin av teldunum í skúlunum er eldri. Samrøða í Skúlablað nr 5, 2015. -Sum samfelag hava vit ábyrgd av at læra børn okkara so væl sum møguligt, og tá teldlar gera læringina betri, innovativari og effektivari, so kunnu vit ikki láta sum einki. Samrøða við André F. Danielsen, lærara í Stranda skúla, í Skúlablað nr 5, 2015. Leys lærarastørv Eingi tíðindi eru á hesum lista í løtuni