Trúboðaraferðin við Sluppuni Jóhonnu á Eysturlandinum í Íslandi er hálvrunnin. Tað hevur gingið sera væl bæði við sigling millum firðirnar, við almennu móttøkunum og við teim mongu møtunum, sum hava verið hildin. Eina viku áðrenn farið varð úr Føroyum, varð ein faldari sendur út í hvørt hús á Eysturlandinum, har kunnað varð um átakið og har fólk vórðu boðin at vera vælkomin. Kunnað varð um komutíðirnar til havnirnar og møtiðirnar. Hetta hevur víst seg at givið bonus. Har sluppin er komin til bryggju hava vaksin og børn savnast á bryggjuni meðan borgarstjóri, prestur ella annað alment umboð hevur boðið ferðalagnum vælkomnum. Fólk eru boðin umborð, og nógv fólk hava vitjað Jóhonnu hesar dagarnar og notið ein góðan drekkamunn og eitt gott prát bæði um gamlar sluppdagar og um tað góða gamla evangeliið. Møtir hava verið hildin á øllum støðum, har Jóhanna hevur vitjað. Manningin hevur luttikið við sangi, vitnisburði og talu. Millum manningina eru bæði sangarar, harmonikuspælarar, guitarspælarar og talarar, og allar hesar resursirnar eru brúktar á ferðini higartil. Í Føroyum áður? Tað hava áður verið gjørdar royndir, frá privatari síðu, at fáa George Verwer til Føroyar, og tað einu ferðina, fyri nøkrum árum síðani, hevði hann sett Føroyar í kalendaran sum eina fyribilsnotat, men av einari ella aðrari orsøk eydnaðist tað ikki–men nú er tími hansara komin, og hetta er hansara fyrsta vitjan í Føroyum! “ Hann vildu fedrar okkara ikki akta, men koyrdu hann frá sær og vendu sær í hjarta sínum til Egyptalands.” (Samanhang/kontekst: Áp. Stundum hugsaðu tey aftur um tíðina í Egyptalandi, og høvdu hug at góðskriva síni gomlu tilveru í Egyptalandi nógv góð minnir, men gloymdu samstundis, at tað var har tey vóru trælir og fangar, og at tey als eingi rættindir høvdu av nøkrum slag, men vóru vanvird av øllum, og at teirra støða í Egyptalandi bara gjørdist verri og verri.