v 1 Úr djúpunum, Harri, eg rópi á teg, v 2 Harri, hoyr mína rødd! Oyru tíni lat lýða á mína bønligu reyst! v 3 Um tú, Harri, gavst syndunum far, Harri, hvør kundi tá staðið við? v 4 Men hjá tær er syndafyrigeving, at tey mega óttast teg. v 5 Eg Harranum bíði, sál mín bíðar, orð hans líti eg á. v 6 Meira enn vaktarmenn bíða eftir morgni, v 7 Ísrael Harranum bíðar; tí hjá Harranum er náði og mikil loysn. v 8 Hann vil Ísrael loysa frá syndum tess øllum.