Eg eri 40 ára gomul, eg búgvi undir Gøtueiði. Eg eiti Annebeth Gaard, og saman við fyrrverandi manni mínum eigi eg trý deilig børn. Uttan at fara í detaljur, kom hjúnarskilnaðurin sum eitt orduligt sjokk fyri meg, og tískil var hon sera hørð at koma ígjøgnum. Les víðari niðanfyri lýsingina Tá tílíkar umstøður taka seg upp er eitt út av tveimum tingum at gera: antin er tað at blíva bittur ella enntá hata viðkomandi, ella kann man velja at fyrigeva Mitt í hesari tungu tíðini, kom eg fram á eitt andakts orð, og hetta hevur havt stóran týdning fyri meg persónliga. Har stóð millum annað hetta: Fyri alt tað, sum tú hevur elska og mist, hevur Gud nakað at seta ístaðin. Gud hevur erstatning fyri alt tað, ið er blivið stolið frá tær. Djevulin visti gott, at Gud hevði sínar planir við tær, og tað er grundin til, at hann prøvar at bróta teg niður. Hann vil gera alt fyri at forða Gudi at útføra sína ætlan við tínum lívið. Men sjálvt tann sannroynd, at tú livur og ert í stand til at lesa hetta, vísur, at hann ikki hevur haft held við sær, og at Gud er ikki liðugur við teg! Eg ynskti at seta meg sjálva aftanfyri børnini, so tey skuldu minst møguligt vera ávirkaði av, at foreldrini ikki sóru saman longur. Børnini hava bara tvey foreldur, og tey hava rættindi til at hava eitt gott forhold til bæði foreldrini, og tað eiga vit sum foreldur og vaksin at virða fram um okkara egnu kenslur. Í dag eru vit komin væl ígjøgnum alt, og hóast harða hjúnarskilnaðin, so hava vit í dag eitt fínt forhold, har vit gott klára at loysa ósemjur saman.