Í frítíðarskúlanum eru vit regluliga og svimja. Vit fara við bussinum oman í svimjihøllina í Gundadali. Tað er gott fyri heilsu og likam at koma í svimjihylin at hugna sær saman við hinum í bólkinum. Tori eg kanska á vippurnar næstufer? Fyri at sleppa í vippurnar, skal man fyrst duga at svimja sjálvur, so tað venja vit eisini. Á túrinum venja vit eisini aðrar førleikar. At fáa ábyrgd, og at uppbyggja álit er ein stórur partur av at fara oman at svimja. Á túrinum læra vit samfelagsligar lógir, sum fylgja við, tá vit ferðast í ferðsluni. Tá vit taka bussin, at reisa seg fyri illa gongdum, at ansa eftir bilum og at hoyra boð sum verða givin. At taka ábyrgd av sær sjálvum og at ansa eftir øðrum tá starvsfólkini geva boð um hvar vit kunnu ganga sjálvi til, hvar vit skulu bíða og nær vit fara yvirum vegin.