Sverre var undangongumaðurin og eggjarin! Borðtennis í Føroyum varð av fyrstan tíð leikt vetrartíð–í Tvøratungu, denture dansistovuni hjá vanliga fólkinum á Tvøroyri. Tað byrjaði í 1948, here og tá var Tvøroyrar Borðtennisfelag (TBF) stovnað. Felagið varð endurreist í byrjanini av 1950 árunum, eftir at hava verið óvirkið 1949/50. Spælt varð um felagsmeistaraheitið í TBF í einmansleiki og í tvímansleiki í 1950 árunum. Tá í tíðini vóru battini gummileys t. e. bara av træi. Sverre var eisini virkin í hondbólti og fótbólti. Á Tvøroyri varð borðtennisvenjingin flutt úr Tvøratungu í fimleikarhøllina í Tvøroyrar skúla, tá hon varð liðugt bygd í 1957. Har var spælt líka til farið var inn í skúla- og ítróttahøllina í Trongisvági í 1982. (Sverre var tá borgmeistari á Tvøroyri og oddamaður at fáa bygt hesa enn vælhildnu og stásiligu skúla-ítróttahøll). Borðtennis blómaði í 1950 árunum og út í móti 1970. So líkasum følnaði ítróttagreinin. Sverre keypti sjálvur TBF ein borðtennisrobott frá Stiga uml. 500 borðtennisbóltum, og so spældu leikararnir í móti honum. Hetta vísir eisini framskygni Sverra. Umframt at vera virkin sum leikari og leiðari í TBF var Sverre virkin í Ítróttasambandi Føroya (ÍSF). TBF hevði fram til tá vunnið flestu kappingarnar. Men sagt varð, at 1972“ var eitt ár við lítlari luttøku og heldur tað á fram soleiðis sum tað hevur gjørt hesi seinastu árini, hevur borðtennis stutta livitíð eftir her í Føroyum.” Tá er tað, at formaðurin (Finnur Helmsdal) mælti til, at borðtennis sum skjótast mátti fáa sín fyrsta landsdyst, evt. Skeiðið, ið var í Næstved, vardi eina viku. Føroysku leikararnir luttóku saman við 50 teim bestu leikarunum og fleiri venjarum í Danmark. Semja var um, at skuldu føroyingar kappast við onnur lond, var neyðugt við fleiri slíkum skeiðum sum hesum júst nevnda. Seinni komu fleiri bygdir við. Sverre segði altíð: Tað er ongin ítróttagrein, sum hóskar seg so væl til eitt lítið pláss/lítla bygd sum júst borðtennis. Ja, í prinsippinum kanst tú spæla í stovuni. Føroyameistarakapping fyri gentur varð hildin í Nólsoy í 1974. Hetta var fyrstu ferð síðan 1969, tá eiðisgentur vóru frammaliga. TBF skipaði vanliga fyri jólakappingum. Tá formaður ÍSF´s tók til á ársaðalfundinum í 1973, at“ tað er upp á tíðina, at borðtennis eisini fær sín fyrsta landsdyst…””… fór Sverre, undangongumaðurin í føroyskum borðtennis, í gongd við at fáa í lag borðtennislandsdyst við Ísland og sunnudagin 8. apríl 1973 stóðu 5 av sterkastu borðtennisspælarunum, Ísland eigur, ítróttaklæddir í fimleikarhøllini á Tvøroyri, til reiðar at leika landsdyst í móti okkum.” Tveir unglingaleikarar vóru eisini við á ferðini at spæla í móti Føroyum. Avtalað varð at leika nýggjan landsdyst millum londini í Reykjavík í oktober sama ár. Og tað gleddu teir seg til. Teir flestu vóru ikki meira enn millum 15–og 18 ára gamlir. Men tá komið var til Reykjavíkar, vísti tað seg, at leikararnir skuldu búgva privat. Og tá var fyrstu ferð at spæld vórðu 5 sett og talt varð upp í 21 í borðtennis. Spælt varð næstan út á midnátt. Og fleiri av leikarunum høvdu tá fingið krampa. Við hesum treysti varð farið til dystar. Og Føroyar vunnu. Hetta var fyrsti A landsdystur í nakrari ítróttagrein, at Føroyar vunnu á íslendingum. Eftir landsdystin vitjaði hann føroysku borðtennisleguna. Tá sum nú var Kina ikki hvør sum helst í borðtennis. Dagin eftir landsdystin varð skipað fyri opnari kapping, har leikarar frá ymiskum feløgum luttóku. Tá farið var heim aftur til Føroya, vóru leikararnir glaðir um, at teir høvdu búð privat. Teir komu at kenna íslendingar. Nakrir teirra skrivaðu nógv saman við teimum, teir høvdu búð hjá. Sum framhald av hesum fundi søkti ÍSF um limaskap í altjóða sambandinum fyri borðtennis. Hetta varð samtykt í 1974. Tá fingu Føroyar sum sjálvstøðugur limur rætt til at luttaka bæði í europameistaraskapinum og í heimsmeistaraskapinum í borðtennis. Endamálið var at lyfta borðtennis í Føroyum upp á hægri støði og at koma longur fram, eisini viðvíkjandi føroyskum venjarum og dómarum. Tá Sverre varð valdur til næstformann í ÍSF í 1978, bleiv Ronnie Midjord nýggjur formaður í borðtennisdeild ÍSF´s. Hetta árið fingu teir báðir avtalu við formannin í svenska borðtennissambandinum at senda svenska landsliðsvenjaran hjá kvinnum (Anders Johansson) til Føroya á páskum í 1978. Men okkara dreingjalandslið vann. Hetta var eitt tað besta úrslitið hjá føroyska borðtennislandsliðnum sum heild. Grundskipanin hjá ÍSF varð broytt í 1980. Eftir FM kappingarnar vórðu loknar í mars 1980, varð farið til Europameistarakappingina í Bern í Sveiz á páskum sama árið. Sverre, Ronnie og Finnur Helmsdal vóru ferðaleiðarar. Dagin fyri setanina finna teir út av, at teir høvdu einki føroyskt flagg. Geitin hjá føroyska ferðalagnum var føroysk. Tann dagin, setanin skuldi verða, varð sagt, at geitin hevði sitið uppi ta náttina og seymað eitt flagg. Tað vistu Sverre og teir ikki, men har var so eitt føroyskt flagg, og upp á tann mátan var farið inn. Tá tóku føroyingar og íslendingar ein innanhýsis landsdyst við sama høvi. Finn Thomsen tók við sum formaður í BTSF eftir at Ronnie Midjord gavst í 1981. Síðan 1987 hevur BTSF luttikið í Oyggjaleikunum og seinni aftur í Arctic Open. Hann vildi altíð gera alt fyri at bøta um umstøðurnar hjá borðtennisleikarum og ítróttafólki sum heild. Fyri hetta fekk hann øll tey heiðursmerki, ið ÍSF hevur at lata. Sverre legði lunnarnar undir borðtennisítróttina í Føroyum og førdi hana fram á leið. Hann varð 67 ára gamal. Æra verður minni hans.