Har eru so nógvar detaljur, sum eg havi hug at nevna, tónleikurin sum gjørdi alt so lætt, ljósið og pallurin og búnarnir, og serliga kropsmálingin, sum alt bara var, akkurát sum tað skuldi, og tær herligu, villu anakronismurnar, sum í heilum fingu allan salin at ringja seg í látri.