Paulus sigur við Timotheus í I. Tim. 1: 18—20: Hesa álegging líti eg tær til, sonur við prophetïunum sum fóru áður á teg, at tú við teim máttirt kríggja eina góða krígsførslu; Haldandi trúgv, og góða samvitsku; sum summir havandi lagt burtur viðvíkjandi trúgv hava liðið skipbrot: Av hvørjum er Hy-me-næ´-us og Alexander; hvørjar eg havi givið upp til Satans, at teir mega læra ikki at Guðs-spotta. At Guðsspotta er at spotta GUÐ, ikki at siga nøkur sannleiks-orð um sleiskar pastorar, sum onkur vildi ynskt at tað týddi. (Apropos tað, at mong vilja siga við meg, at eg Guðs-spotti við at tala ímóti syndunum hjá endatíðarinnar útvatnaðu navn-kristnu.) Jesus sigur í Opinberingini 2: 9: Eg veit verk tíni, og trongslu, og fátækdóm, (men tú ert ríkur) og eg veit Guðsspottan teirra sum siga teir eru Jødar, og eru ikki, men eru synagoga Satans. Paulus ávarar okkum í II. Corinth 11: 3—4: Men eg kvíði fyri, bara ikki við nøkrum midlum, eins og høggormurin tøldi Evu gjøgnum sniðfundni sína, soleiðis sinni tykkara skuldu verðið spilt frá einfaldleikanum sum er í Christi. Tí um hann sum kemur prædikar ein annan Jesus, hvønn vit hava ikki prædikað, ella um tit móttaka ein annan anda, hvønn tit hava ikki móttikið, ella ein annan gleðiboðskap, hvørjum tit hava ikki tikið ímót, tit máttu væl borið yvir við honum. Paulus ávarar okkum í II. Corinth 11: 13—15: Tí slíkir eru falskir apostlar, svikafullir verkamenn, umbroytandi seg sjálvar yvir í apostlar Og eingin undran: tí Satan sjálvur umbroytist yvir í ein ljóseingil. Tessvegna er tað eingin mikil lutur um tænarar hansara eisini verði umbroyttir sum tænararnir av rættvísi; hvørs endi skal verða samsvarandi verkum teirra. Paulus ávarar okkum í Galatarunum 1: 6—9: burtfluttir frá honum sum kallaði tykkum inn í náði Christs, at einum øðrum gleðiboðskapi: Sum er ikki ein annar; men tað veri summir sum órógva tykkum, og vildu skemmað gleðiboðskap Christs. Men tó vit, ella ein eingil frá himni, prædiki tykkum nakran annan gleðiboðskap enn tann sum vit hava prædikað tykkum, lat hann vera forbannaður. Eins og vit søgdu áður, so sigi eg nú aftur, Um nakar maður prædiki tykkum nakran annan gleðiboðskap enn tann tit hava tikið við, lat hann vera forbannaður. Paulus ávarar okkum í II. Timotheus 3: 1—9: HETTA viti eisini, at í hinum síðstu døgum skulu koma váðasamar tíðir. Tí menn skulu vera elskarar síns egna sjálvs, ágirndarsamir, óhoyriligir móti foreldrum, ótakksamir, vanheilagir, Uttan náttúrligan alsk, sáttmálabrótarar, falskir ákærarar, ósærstýrligir, harðligir, vanvirðarar av teim sum eru góðir, Svíkjarar, framlopnir, uppblásnir, elskarar av njótingum meira enn elskarar av Guði; Havandi ein form av gudiligleika, men avnoktandi kraftina av honum: frá slíkum vend burtur. Tí av hesum slagi eru teir sum sníkjast inn í hús, og leiða til fanga fjákutar kvinnur løddar við syndum, leiddar burtur við ymsum lystum, Altíð lærandi, og aldri førir fyri at koma til kunnleikans um sannleikan. Nú, eins og Jan´-nes og Jam´-bres stóðu ímóti Mósesi, soleiðis standa eisini hesir ímóti sannleikanum: menn av spiltum hugum, afturrekingar viðvíkjandi trúnni. Men teir skulu ikki fara longur fram: tí dárskapur teirra skal verða eyðsýndur øllum monnum, eins og teirra eisini varð. Paulus áleggur Timotheusi í II. Timotheus 4: 1—5: EG áleggi tær tessvegna frammi fyri Guði, og Harranum Jesusi Christi, hvør døma skal hinar livandi og hinar deyðu við birting sína og kongadømi sítt; Prædika orðið; ver í klárstøðu í tíð, uttanfyri tíð; írættaset, harta, formana við allari langmóð og Guðslæru. Tí tann tíð vil koma, tá ið teir vilja ikki úthalda heilnæma Guðslæru; men eftir sínum egnu lystum skulu teir hópa til sín sjálvs frálærarar, havandi skriðandi oyru; Og teir skulu venda burtur oyrum sínum frá sannleikanum, og skulu verða vendir at fáblum. Men vak tú í øllum lutum, halt út líðingar, ger evangelists verk, ger fult prógv um tænastu tína. Paulus sigur í I. Corinth 5: 1—5: TAÐ verður javnan fráboðað at tað er hordómur tykkara millum, og slíkur hordómur sum verður ikki so mikið sum nevndur Heidninganna millum, at ein skuldi havt ektakonu faðirs síns. Og tit eru uppblásnir, og hava ikki tíansheldur harmast, at hann sum hevur gjørt hesa gerð, mátti verðið tikin burtur frá ímillum tykkara. Tí eg sanniliga, sum fráverandi í likami, men hjáverandi í anda, havi dømt longu, sum um eg var hjáverandi, viðvíkjandi honum ið hevur soleiðis gjørt hesa gerð, Í navni várs Harra Jesu Christs, tá ið tit eru savnaðir saman, og andi mín, við kraft várs Harra Jesu Christs, At geva upp ein slíkan til Satans til oyðileggingina av kjøtinum, at andin má verða frelstur á degi Harrans Jesu. Leyslivarar eiga vit ikki eingong at eta saman við, men koyra slíkar BURTUR FRÁ OKKUM Paulus sker tað út í papp í I. Corinth 5: 9—13: Eg skrivaði til tykkara í einum epistli ikki at samlagast við leysalívsmenn: Tó ikki samanumtikið við leyslivarar hesa heims, ella við hinar gírigu, ella peninganoyðarar, ella við avgudadýrkarar; tí tá máttu tit neyðugt farið út úr heiminum. Men nú havi eg skrivað til tykkara ikki at halda samlag, um nakar maður sum er kallaður ein bróðir, veri ein leyslivari, ella gírigur, ella ein avgudadýrkari, ella ein illmælismaður, ella ein drykkjumaður, ella ein peninganoyðari; við slíkum einum nei ikki at eta. døma teir eisini sum eru uttanfyri? døma ikki tit teir sum eru innanfyri? Men teir sum eru uttanfyri dømir Guð. Tessvegna beinið burtur frá ímillum tykkara handa vonda persón. TESSVEGNA farandi frá byrjanarsetningunum av fara víðari framat fullkominleika; ei leggjandi aftur grundvøllin av umvending frá deyðum verkum, og av trúgv mótvegis Guði, 2 Av Guðslæruni um dópar, og um handaálegging, og um uppreisn av hinum deyðu, og um ævigan dóm. 3 Og hetta vilja vit gera, um (Sitatini eru úr fyrstu útgávu av FKJ N. T.)