v 1 Til songmeistarans; av Dávidi; til minnisofrið. v 2 Kom mær at bjarga, Guð, Harri, skunda tær mær til hjálpar! v 3 Skomm og skemd veri teimum fyri, ið mær eftir lívinum standa! Lat teir undan víkja og verða til skammar, sum í ólukku míni hava fragd! v 4 Lat teir víkja fyri skemdarverki teirra, teir, ið hava á munni: «Há, há!» v 5 Lat teir fegnast og gleðast í tær, allar, ið søkja til tín! Lat teir, ið elska frelsu tína, allar tíðir siga: «Hálovaður veri Guð!» v 6 Eg eri armur og eymur, kom tú brátt, Guð, til mín! Tú ert hjálp mín og frelsari mín, Harri, ikki tú dvølji!