«Vinmaðurin steðgaði eitt sindur á; sum honum nú rann í hug, hvussu nógvar pengar Jóanis skyldaði honum, helt hann seg kunna loyva sær eitt prik:» Íðan-ert tú vorðin gudiligur, so fert tú saktans at gjalda tað, tú skyldar mær.