Rætturin til eitt opið og erligt samskifti um eitthvørt evni er ikki einans gróðrarlíkindi skynsemis og lærdómsins; tað er ein fortreyt fyri fólkaræði–eitt alneyðugt og sjálvsagt krav! Sáttmalin um altjóða mannarættindi, § 18, er eisini greiður í máli: Enhver har ret til tanke-, samvittigheds- og religionsfrihed; denne ret omfatter frihed til at skifte religion eller tro og frihed til enten alene eller i fællesskab med andre, offentligt eller privat, at give udtryk for sin religion eller tro gennem undervisning, udøvelse, gudsdyrkelse og overholdelse af religiøse forskrifter. Og víðari í § 19: Enhver har ret til menings- og ytringsfrihed; denne ret omfatter frihed til at hævde sin opfattelse uden indblanding og til at søge, modtage og meddele oplysning og tanker ved et hvilket som helst meddelelsesmiddel og uanset landegrænser. Tó hevði hann als onki ímóti aftursvarinum hjá The Christian Party“ Guð er heilt sikkurt til!” Kenslurnar hjá trúgvandi eru eyðsæð meir virðismiklar enn kenslurnar hjá ótrúgvandi. Ilt er at síggja, hvussu ein skal kunna greiða erligt frá sínum egnu átrúnaðarligu meiningum uttan at harvið“ háða” øll, ið trúgva øðrvísi. Kunnu trúgvandi semjast um nakað yvirhøvur? Jú, trúgvandi kunnu semjast um at vit gudloysingar eru blasfemiskir einans við at vera til. Tí vit liva hóast alt ikki í einum frælsum fólkaræði. Felagsskapurin International Humanist and Ethical Union hevur fyri stuttum givið út nýtt altjóða kunningarskriv, ið ber livi- og lógarsømdirnar hjá gudloysingum og ótrúgvandi í øllum heimsins londum saman. Besta úrmælið verður givið londum, ið hava fult út“ frælsi og javnrættindi.”