Tað er hugstoytt at síggja, at politiska medvitið hjá monnum ikki røkkur longur enn at tøssa uppi í teimum somu sambands- og javnaðarlygnunum um, at tey sjúku og veiku enda afturi í miðøldini, tí at tað er teirra peningur, ið blívur burturi, sleppa vit blokkinum.