Eg vil tó gjarna byrja við at viðgera endan á lesarabrævinum hjá Regini:“ P. S. Skal Løgtingið treytaleyst taka til eftirtektar, um nú“ Gudloysi” ynskir broyting í tjóðsanginum, so tey eisini kunnu syngja við–uttan Gud?” Álvaratos! Tað undrar meg ferð eftir ferð, at sjálvútnevndir verjar fyri søguligari siðvenju eru so skjótir at avdúka, hvussu lítið teir vita um sama. Ta avgerðina hava vit Føroya fólk øll tikið í felag, og stendur tað okkum eisini frítt at broyta hana aftur í felag, uttan at Løgtingið nýtist at vera blandað uppí. Sum gudloysingur stendur tað mær frítt at syngja við, lata vera við at syngja, broyta orðini ella, ja, syngja ein heilt annan sang, um eg endiliga vil–heilt uttan at vera í vanda fyri at verða handtikin! Ein gudloysingur, eg kenni, fortaldi mær, at hann plagar at syngja“ ja dude signið Føroyar, mítt land.” Sjálvur havi eg nú í mong ár gingið runt og sagt“ Nudla signið teg” heldur enn“ Guð vælsignið teg,” tá fólk njósa, og higartil hevur ongin látist um vón. Fólkaræði–ella um ikki annað ein vánalig roynd upp á fólkaræði–er eisini gamal siður í Føroyum. Løgtingið er hóast alt eitt av heimsins elstu tingstøðum. Tað er tað, sum tingið í einum fólkaræði er til! Tað er misvísandi, tá Regin í sínum lesarabrævi óbeinleiðis setur líkheitstekin millum tað, at vera hinskyndur føroyingur, og tað, at vera kristið mótstøðufólk av samkyndum hjúnabandi. Ynskið um broyting í hjúnabandslógini kemur ikki einans frá samkyndum. Ella heldur Regin í síni søguligu fávitsku kanska, at ongin føroyingur varð giftur, fyrr enn Sigmundur Brestisson beyð okkum at velja ímillum kærleika Jesu og hatur svørðsins? Tað sigur ikki lítið um, hvussu langt vit í Føroyum eru komin við at góðtaka samkynd, og hvussu stutt vit eru komin við at góðtaka gudloysingar, tá Regin kennir seg noyddan at venda sær til ræðsluna fyri gudloysingum fyri at rættvísgera mismun ímóti samkyndum. Sømuligt er tað tó ikki. Og nei, Gudloysi leggur ikki stórvegis í tjóðsangin, tá samkynd ikki hava javnrættindi, kritikkur av átrúnaði er ólógligur, fólkaskúlalógin býður okkum at trútta kristnu trúarlæruna niður í børnini o. s. fr. Vit hava nógv týdningarmiklari mál enn tjóðsangin at taka okkum av.