Fyri at viga upp móti missinum av øllum arbeiðsplássunum í fiskivinnuni, mugu 100-tals onnur arbeiðspláss skapast í Klaksvík. So fleiri almenn arbeiðspláss verður heilt avgjørt eitt krav. Um vit skulu hava økiskvotur í fiskivinnuni, so skulu vit hava økiskvotur aðrastaðni eisini. So stórt arbeiðsloysi, sum vit allarhelst ongantíð áður hava sæð. Stjórin í JFK hevur verið úti og rópt varskó. Hetta var ikki ein hóttan, men ein staðfesting av veruleikanum. Hetta bara fyri at taka tvey tey størstu reiðaríðini, sum eru í Norðoyggjum. Fyri Klaksvíkar kommunu merkir hetta milliónavís færri krónur í kommunukassan. Arbeiðsfeløg rópa eisini varskó. Motorarnir í samfelagnum. Slagorðið er, at reiðarnir, eru blivnir so mikið stórir og sterkir, at teir eru ein vandi fyri fólkaræðið. Hevði ikki ímynda mær, at nakar kundi koma sær at siga ella skriva slíkt um okkara røsku vinnulívsfólk. Hesi sum eru motorarnir, lokomotivið í samfelagnum og sum skapa ovurhonds stór virðir til okkara samfelag og harðan valuta til landið. EIN leiðsla, alt stýrast frá EINUM staðið. Bank Nordik, Glasir, Fróðskaparsetri, ongantíð ov stórt, og nóg nógv miðsavnað. Men tá tad kemur til arbeiðsplássini hjá Palliba og Marsannu saman við fiskimanninum, tá fær pípan eitt annað ljóð,“ Einki er meira nátúrligt enn, at arbeiðsplássini hjá teimum fara á uppboðssølu. Tað má verða lagnunnar speisemi, at hesi sum siga seg umboða vanliga arbeiðsmannin ikki unna honum eina virðiliga hýru.