Tá hann vaknaði í lýsingini, miðsavnaðu hugsanirnar seg um ovurhonds mótburðin; men heldur enn at lata seg kúga, leit hann uppeftir í áliti á Gud, leit aftureftir í tøkk fyri miskunn Hansara og frameftir í væntan um máttmiklu útfrían Hansara.