Síggj, hvussu allar nýmótans“ bíbliurnar” stilla seg í eina beina fluktandi linju við Rómverk-católskar falslærur; fyrireikandi protestantarnar til at verða drignar eftir nøsini undir aftur Romversk-katólskt myrkur og tyranni, og boyggja knæ fyri miklu skøkjuni sum situr uppiá mongum vøtnum, skrýdd í purpur og skarlakslit, og dekkað við gulli og dýrabærum steinum og perlum, í býnum bygdum á sjey fjøllum. Eg fari so ikki! Heldur skal eg flettast. Hvussu við tygum? Católska skøkjan kemur IKKI til himmals, men fer brátt at verða brend í ELDI. Tað er TÍ, Guð sigur við SÍTT FÓLK, sum enn situr í henni: 4 Og eg hoyrdi eina aðra rødd frá himni, sigandi, Komið út úr henni, fólk mítt, at tit verði ikki luttakarar í syndum hennara, og at tit fái ikki av plágum hennara. 5 Tí hennara syndir eru roknar til himins, og Guð hevur minst til misgerðir hennara. (Opb. 18: 4-5 FKJ)