Eg eri hvørki skáningur ella stokkhólmari, hvørki ríkur ella fátækur, hvørki klókur ella býttur, hvørki belisin ella ókunnigur. Ekshibionistur við agorafobi, ein brasin typa uttan sjálvsálit, smæðin við stórlætisørskapi, ein góðtrúgvin sál full av mistrúgv frá einum langum lívi–ja, tit vita: ein miðal, vanligur maður.