Vit nevna tað allarbesta fyrst: Veðrið var so sjáldsama gott allan samlan dagin. Hann andaði millum landsynning og eystan. Sólin skein fyri tað mesta, og lýkka var í luftini. Tá ið Bygdarhúsið læt upp um tíggju-tíðina, kom væl av fólki at fáa sær morgunmat: kaffi/te og rundstykkir við osti/pylsu ella súltutoyi. Hugaligt at síggja, at eisini tey "nýggju gjáarfólkini" á Fornagarði møta so væl upp og verða sostta betur og betur samansjóðað við "upprunafólkið". Sofus segði nøkur orð um, hvussu farast skuldi fram: "Tað verður at ganga í gjøgnum bygdina, Ánna, Fjøruna og Gjónna. Eisini ætla vit at mála ein góðan part av Bygdarhúsinum. " Á leið soleiðis plaga orð hansara at fella árliga, men so legði hann aftrat: "Klokkan tólv eru øll boðin til suppu og kaffi á Fornagarði." Prátað var um, at hetta ljóðaði hugnaligt, og so spjaddist fólkið. Jason á Teigunum er føddur við Gjógv 02.08. 1934 og er giftur við Ninnu, f. Mortensen av Argjum. Ninna er fødd 04.03. 1932 og doyði í 2012. Tey búsettust á Argjum og áttu 5 børn: Eydna (1955) býr á Argjum, Arnbjørn (1959) býr í Hoyvík, Niels Holm (1960-og doyði brádliga í 2003), Petur (1963) býr í Danmark og Maibritt (1967) býr í Hvalvík. Jason eigur 8 abbabørn. Nú ein dagin var eg inni á gólvinum hjá honum á Argjum og fekk eitt hugnaligt prát- og ein góðan kaffimunn-frá honum og elstu dóttur hansara, Eydnu. Eg vildi hava hann at fortelja mær okkurt frá barnaárunum við Gjógv og lívsleiðini annars, og tað gjørdi Jason fegin: Elisa Jensen, f. Johannesen (Lisa í Bíggjarlagnum) er fødd við Gjógv 23.03. 1921 og var gift við Dánjali Jensen, av Strondum. Hann var føddur 04.09. 1915 og doyði 30.01. 2001. Tey búðu á Strondum og eiga tvey børn, sum eita Ingerð og Pola. Lisa býr nú á Ellisheiminum í Runavík, og tann 17.12. 12 var eg inni á gólvinum hjá henni og fekk eitt hugnaligt prát við hana um gamlar dagar við Gjógv. Lisa hevur gott minni, og her fáa vit eitt kut úr prátinum: Fyrst og fremst er heimasíðan-bygdin. fo-ein skráseting við myndum og frágreiðingum av øllum staðanøvnunum við Gjógv, men tó er innmarkin ikki teldutøk enn. Myndasavnið, ið kann takast sum eitt klípi í varðveitsluni av virksemi og persónum, verður dúgliga vitjað. Tað er stuttligt at merkja. Heilsanir í gestabókini og viðmerkingar til myndirnar fløva.