Kanningar uttanlands vísa, at bilførarar meta um, hvussu stórur vandin er, í mun til hvussu nógv ferðslan og koyristøðan eru. Er til dømis ikki nógv ferðsla, meta summi, at so ber til at gera okkurt annað samstundis. Hetta gerst reiðiliga vandamikið, tá bilførarin metir skeivt og yvirmetir síni evni at gera annað, samstundis sum hann koyrir bil. Tess meiri krevjandi tað er at gera annað enn at koyra bil, tess størri váði. Og øvut: Tess meiri tú hugsavnar teg um at koyra bil og ert klár/ur til óvæntaðar støður tess størri tryggleiki.