Eins og brimgangurin hevur stórkavin herjað við jøvnum millumbilum upp gjøgnum tíðirnar, men óivað eru tey flestu samd í tí, at veðurlagsbroytingarnar eru atvoldin til, at stórkavin er nógv rárari gestur nú enn fyrr. Stórkavin í 1947 hevur fingið so nógva umrøðu millum manna, at tey, ið nú teljast upp í tað eldra ættarliðið, kenna ta umrøðuna. Tann kavin legðist í januar í 1947 og varð liggjandi til seinast í apríl mánaði. Hetta árið gjørdist tískil eitt satt fellisár til seyð um allar oyggjarnar. Fleiri stórkavar hava verið síðani 1947, men eingin hevur ligið á leið so leingi sum tann kavin. Stórkavin í 1962 Um stórkavan hetta árið greiðir heimildarmaður–føddur 1920–m. a. soleiðs frá: Tað var 27. mars 1962, at masturin á Loranstøðini á Eiði fór av ódnarveðri. Av tí sama doyði nógvur seyður í tí kavanum. Ringasta fellið, sum nakar veit um í Líðini, var hetta árið. Kavin legðist, sum áður nevnt, seinast í mars, men ikki slapst heim í Líð fyrr enn um hálvan apríl. Tað var eingin stuttleiki at koma aftur í hagan. Allastaðni lá deyðseyður, og bólini vóru eisini full av deyðum seyði. Tá ið alt var uppgjørt, vísti tað seg, at tað doyðu umleið 120 seyðir í hesum kavanum. Hetta var 2/3 av allari skipanini. Fyri ársskiftið 1979 legðist nógvur kavi. Hesin kavin lá langt út á várið, og 20. mai kom so aftur stórkavi, og nógv lomb doyðu. Longu tann 5. januar í 1979 varð kenningin tikin heim av Ambadali–og út á várið mátti partur av felaseyðinum eisini takast inn (bæði á Norð- og Suðurhelvtini). Tann 08. mars 1998 kom knappligur stórkavi, men hann lá ikki so leingi. Fleiri myndir: myndasavn-Stórkavin 08.03. 98. Heilsanir í gestabókini og viðmerkingar til myndirnar fløva.