Fitievni er ein av høvuðsbólkunum, tá talan er um føðslu hjá menniskjum, saman við eggjahvítaevnum (proteinum) og kolhydratum. Eins og á so nógvum øðrum økjum, so er tað ein spurningur um nøgd og góðsku á hesum føðsluevnum, ið avgera, um tey eru góð ella skaðilig fyri heilsuna. Tað kann vera ørkymlandi hjá vanligum fólki at skilja ímillum tey ymisku heitini, sum brúkt verða í lýsingum av handilsvørum. Tosað verður um fleirómettaðar fitisýrur, kolesterolfríar vørur, transfitisýrur, um góðar og minni góðar fitisýrur, og hjá vanliga brúkaranum kann hetta tosið tykjast ikki sørt ørkymlandi. Fiti í kostinum er fyri tað mesta fitisýrur, sum kunnu býtast sundur í undirbólkar eftir kemiska bygnaðinum. Teir ymisku undirbólkarnir eru umboðaðir í øllum sløgum av fiti, men nøgdin er ymisk í teimum ymisku bólkunum. Tær ymisku fitisýrurnar hava ymisk lívfrøðilig árin á kroppin, og tí er flokkingin týdningarmikil. Mettaðar fitisýrur eru serliga í kjøti og mjólkarvørum, meðan fleirómettaðar fitisýrur serliga eru í plantuoljum og djórum, sum liva í havinum. Einkultómettaðar fitisýrur eru vanligar í olivenolju og rapsolju. Millum tær fleirómettaðu fitisýrurnar eru tað tvær fitisýrur, sum eru týðandi: Alfa-linolensýra (omega 3 fitisýra) og linolensýra (omega 6 fitisýra). Við týðandi meinast her við, at tað er neyðugt at fáa tær við kostinum, tí kroppurin kann ikki sjálvur gera tær úr øðrum í føðsluni, og neyðugt er, at tær eru til staðar til ymiskar lívfrøðiligar prosessir í kroppinum. Fitin í fiski er serlig á tann hátt, at hon hevur nógv av sonevndum n-3 fitisýrum í sær. n-3 fitisýrur Fiskur, hvalur og kópur hava ofta eitt stórt innihald av n-3 fitisýrum–eisini róptar omega-3 fitisýrur. Hesar fitisýrur eru fleirómettaðar og hava longri ketur av kolevni enn fitisýrurnar í hinum sløgunum av mati, sum vit vanliga eta. Tær týdningarmestu n-3 fitisýrurnar í fiski eru eicosapentaensýra (EPA) og docosahexaensýra (DHA). Feitur fiskur hevur nógv av n-3 fitisýrum í sær. Orsøkin er, at n-3 fitisýrur verða framleiddar í haváti, sum verður etið av størri dýrum, og soleiðis ferðast n-3 fitisýrurnar upp gjøgnum føðiketuna til fisk og onnur havdýr, og verða savnaðar í fitivevnaði og livur hjá hesum dýrum. n-3 fitisýrur eru saman við linolsýru lívsneyðugar fyri menniskju og skulu vera í smáum nøgdum í matinum. Í matinum hjá føroyinginum eru n-3 fitisýrurnar í fiski, umframt alfa-linolensýru í plantuvøkstri. DHA finst í stórum nøgdum í miðnervalagnum og serliga í kyknunum í nethinnuni í eyganum, sum verða ávirkaðar av ljósi. Fitisýrurnar úr fiski hava gagnligari árin á heilsuna hjá okkum enn fitisýrur, sum koma úr plantum. Tað finnast ymisk sløg av kostískoyti við lýsi (fiskaolju) við hesum n-3 fitisýrum, og eru tilmælini ymisk alt eftir, hví ein ynskir at taka eitt ískoyti, og ymiskar eru fatanirnar av, hvørjum tað hjálpir fyri. Omega 3 fitisýrur virka bruna hindrandi, og hetta verður hildið at vera orsøkin til, at fleiri kanningar hava víst, at omega 3 fitisýrur kunnu hava gagnliga effekt á liðagikt. Ein skal tó upp í størri mongdir av omega 3 fitisýrum dagliga fyri at fáa henda gagnliga virkna, umleið 3000 mg av lýsi (fiskaolju). Tær flestu kanningarnar eru gjørdar við liðagikt sjúklingum, og tískil er her tað besta skjalprógvið; fleiri kanningar eru neyðugur fyri at siga nakað viðvíkjandi slitgikt. Lýsi (fiskaolja) verður eisini tikið fyri at fyribyrgja hjarta-æðra sjúku. Her hava onkrar størri kanningar víst á, at hóskandi nøgd er umleið 1000 mg omega 3 fitisýrur dagliga. Kanningar verða eisini gjørdar, um lýsi (fiskaolja) kann hava gagnligt árin á ymiskt annað, eitt nú tarmbruna sjúkur, demens, psoriasis, ADHD og tunglyndi, men enn er hetta ikki skjalprógvað.