Summarfestivalurin endaði við einum skoli Tað var nærum soleiðis, at fólk vóru byrjað at fáa abstinenser í Klaksvík, tí ikki ein dropi var komin niður frá tí, at festivalurin byrjaði hósdagin. Men so kom regnið. Leygardagurin bleiv regndagurin, men tað bilti einki. Teir báðir fyrstu dagarnir vóru fantastiskir, tá hugsað verður um veður, og tónleikurin var eisini á heilt góðari leið. Leygardagurin var tann føroyski dagurin, kunnu vit siga. Har var okkurt útlendskt á skrá, sum fór framvið undirritaða, so tað fær onga umrøðu her. Hinvegin, so upplivdi eg tríggjar fantastiskar føroyskar framførslur, og ein bita av teirri fjórðu. Signar í Homrum, sum skuldi enda festivalin, slapp at byrja leygardagin, og tað megnaði hann sera væl. Vónandi fara fyriskipararnir at seta líknandi konsertir á skrá fyrr upp á dagin í framtíðini. Kristina Bærendsen slapp at framføra eini fýra løg á stóra palli, men mátti so tíverri gevast, tí tað bleiv for vátt. Tað, sum vit náddu at hoyra, var tó fyrstaflokks. Kristina er ein entertainari av Guds náði. Síðani gekk leiðin í tjaldið, har fyrst Marius trøllabant fjøldina enn einaferð, og seinni spjaddi Hjarnar rokkandi afturhvarv. Báðar konsertirnar rukku rættiliga langt út yvir pallkantin, og tá nú regnið oysti niður uttanfyri, var eingin orsøk til ikki at yvirgeva seg fullkomiliga. Og tað gjørdu tey flestu. Tað bleiv sungið við og trallað. Føroyski leygardagurin við ljóði og vætu setti eitt fínt punktum fyri einum festligum festivali, sum, tá samanumkemur, var sum teir plaga. Sum haldari fart tú atgongd til alt tilfar í blaðinum á netinum, umframt tíðindi. Trýst á "Tekna hald" og skráset teg