gvuliga hugstoytandi er at hoyra í útvarpinum og síggja í bløðunum, hvussu javnaðar- og tjóðveldispolitikarar eins og nakrir av teimum, ið sótu við ábyrgdini, tá húsagangurin varð kunnugur, royna at skúgva ábyrgdina yvir á heimastýrislógina.