Tí kann eitt orðaskifti sum hetta, ið fór fram í Fólkatinginum, fyri okkum tykjast sera lítisvert, meðan teir danir, sum hava tímað at lurta eftir kjakinum, endiliga hava fingið eina eitt lítið sindur rættvísari mynd av teimum» grúiligu «føroyingunum, sum snýta og lumpa, har teir sleppa framat!