Bræv Paulusar ápostuls til Kolossumanna, kapittul 4 Áminning um bøn v 2 Verið áhaldandi í bønini, við tað at tit eru árvaknir í henni við takkargerð, v 3 so at tit eisini biðja fyri okkum við, at Guð má lata okkum upp einar dyr fyri orðinum til at tala loyndarmál Krists, fyri hvørs skuld eg eisini eri bundin, v 4 til tess at eg kann opinbera tað soleiðis, sum eg eigi at tala. Áminning um vísdóm í verumáta v 5 Umgangist við vísdómi tey, sum eru uttanfyri, so at tit keypa hina lagaligu stundina! v 6 Tala tykkara veri altíð dámlig, kryddað við salti, so at tit vita, hvussu tit eiga at svara einum og hvørjum serstakliga. Týkíkus og Onesimus skulu siga frá, hvussu Paulusi veit við v 7 Hvussu tað veit við hjá mær, skal Týkíkus, hin elskaði bróðirin og trúgvi tænarin og samtænarin í Harranum, gera tykkum alt samalt kunnigt; v 8 hann sendi eg til tykkara, beint tí at tit skulu fáa at vita, hvussu tað stendur til hjá okkum, og tí at hann skal ugga hjørtu tykkara, v 9 saman við Onesimusi, hinum trúgva og elskaða bróðurinum, sum er frá bygd tykkara. Teir skulu greiða tykkum frá, hvussu alt stendur til her. Heilsanir; hann biður teir býta um bræv við Laodikeu; ein serlig áminning til Arkippus v 10 Aristarkus, samfangi mín, letur heilsa tykkum, og Markus, systkinabarn Barnabasar, sum tit hava fingið boð um,–um hann kemur til tykkara, tá takið ímót honum–v 11 og Jesus, sum kallast Justus, sum av hinum umskornu eru teir einastu samarbeiðarar fyri Guðs ríki, sum eru vorðnir mær ein troyst. v 12 Epafras letur heilsa tykkum, hann sum er frá bygd tykkara, ein Krists Jesu tænari, sum altíð stríðir fyri tykkum í bønum sínum, fyri at tit mega standa fullkomnir og fullvísir í øllum vilja Guðs. v 13 Tí at eg gevi honum tann vitnisburð, at hann hevur mikið stríð fyri tykkum og teimum í Laodikeu og teimum í Hierapolis. v 14 Lukas, hin elskaði læknin, letur heilsa tykkum, og Demas. v 15 Heilsið brøðrunum í Laodikeu og Nymfas og kirkjuliðinum í húsum teirra. v 16 Og tá ið hetta brævið er lisið upp hjá tykkum, gerið tá tað, at tað eisini verður lisið upp í kirkjuliðinum hjá Laodikeumonnum, og at tit eisini lesa brævið frá Laodikeu! v 17 Og sigið við Arkippus: «Gev gætur eftir teirri tænastuni, sum tú hevur tikið við í Harranum, at tú útinnir hana!» Heilsan við egnari hond v 18 Heilsanin við míni, Paulusar, egnu hond. Minnist til leinkjur mínar! Náðin veri við tykkum!