Í Havn hava kaféir verið í størri og minni hølum og í styttri ella longri tíðarskeið. Ávís tíðarskeið vóru tær fleiri, serliga í seinnu helvt av 1920-árunum. Á kaféunum komu fólk saman, drukku ein kaffimunn, royktu, lósu bløð og annað tílíkt. “ Vøkur og stuttlig bløð”: Kaffistovan á Húsabrúgv (1911)“ Kaffistovan á Húsabrúgv” hevði eitt forvitnisligt úrval av lesnaði. Fyrsta árið vóru hetta sambært kaféini“ vøkur og stuttlig bløð”. Seinni kundi fólk eisini lesa bøkur á kaféini. Gøtan er gitin-hon leiðir allastaðni frá at kaffistovuni á Húsabrúgv.” Góður lesnaður hoyrdi til, tá ið tú fórt á kafé. Eisini sæst, at tað at seta seg við eini sigar hoyrdi til, tá ið menn fóru á kafé. Fyrstu ferð fólk savnaðust á kaféini var nýggjársdag 1911. Allan dagin komu fólk saman til samrøðu og skemtan. Tað var Katrina Winther, vanliga nevnd Trina á Sandi, ið átti húsið. Kaféin var opin allar dagar, so at avbygdarfólk altíð kundu fáa innivist ella okkurt til matna. Lesið spennandi greinina í blaðnum hetta vikuskiftið