§ 1. Hvørt barn skal við dópi ella navnagávu fáa navn, áðrenn tað er 6 mánaðir gamalt. Stk. 2. Eingin skal hava fleiri enn trý fornøvn, eitt millumnavn og eitt eftirnavn, sbr. tó § 2, stk. 4. Nøvn kunnu ikki verða bundin hvørt at øðrum við bindistriku. Stk. 3. Foreldur ella tann, ið foreldramyndugleikan hevur, skal boða frá navninum hjá skrásetingarmyndugleikanum innan ta freist, ið er ásett í stk. 1. Skrásetingarmyndugleikin er kirkjubókaførandi sóknarpresturin í tí prestagjaldi, har móðurin býr, tá ið barnið verður borið í heim. Stk. 4. Navnabroytingar fara fram við fráboðan til skrásetingarmyndugleikan ella við loyvi frá landsstýrismanninum. Kapittul II Fornavn § 2. Sum fornøvn verða ikki viðurkend nøvn, sum ikki av røttum eru fornøvn, og onnur nøvn, ið kunnu haldast at verða fólki til ampa. Stk. 2. Navnið skal vera í samljóði við føroyskar málreglur. Stk. 3. Navn, sum ikki er á navnalistanum, kunnu foreldur ella tann, sum foreldramyndugleikan hevur, leggja fyri navnanevndina, sbr. § 21, stk. 1, ið ger av, um navnið kann verða givið. Stk. 4.1) Navnanevndin kann eftir umsókn gera undantak frá stk. 2, tá ið uppkallað verður eftir fólki í ættini. Stk. 5.1) Tá ið mett verður, um undantak kann verða givið til uppkalling, skal dentur verða lagdur á, at navnið í høvuðsheitum líkist navninum á tí, ið kallað verður upp eftir. Í hesum sambandi skal atlit havast at: 1) navnafrøðiliga upprunanum, 2) stavsetingini og 3) framburðinum av navninum, ið søkt verður um. Stk. 6.1) Uppkalling í ættini verður avmarkað til, at tann, ið kallað verður upp eftir, er: § 5. Tann, sum vil fáa sær millumnavn ella broyta tað, skal boða skrásetingarmyndugleikanum frá hesum. Millumnavnið skal tá vera eitt av nøvnunum, ið nevnd eru í § § 7-8 og § 11, stk. 1, nr. 1. Stk. 2. Tann, sum vil fáa sær millumnavn ella broyta tað, kann eisini við loyvi frá landsstýrismanninum fáa sær millumnavn sambært reglunum í § 10 og § 11, stk. 1, nr. 2-3. Stk. 3. Í sambandi við ættleiðing kann millumnavn á barninum verða broytt við fráboðan til skrásetingarmyndugleikan. § 4 verður nýtt samsvarandi. Stk. 4. Millumnavn kann verða strikað við fráboðan til skrásetingarmyndugleikan. Kapittul IV Eftirnavn § 6. Við eftirnavn verður annaðhvørt skilt ættarnavn, sum er ella kann verða fast eftirnavn, ella eftirnavn, sum er fornavn faðirs ella móður í hvørsfalli við–son ella–dóttir aftrat í samsvari við kyn hjá viðkomandi. Stk. 2. Ættarnavn, sum er ella kann verða fast eftirnavn, kann verða givið víðari. Eftirnavn, sum er fornavn faðirs ella móður í hvørsfalli við–son ella–dóttir aftrat í samsvari við kyn hjá viðkomandi, kann ikki verða givið víðari, hvørki til eftirkomarar ella hjúnafelaga. § 7. Eftirnavn kann vera 1) ættarnavn faðirs ella móður, 2) ættarnavn, sum annað av foreldrunum seinast hevur borið, og sum ikki er fingið við giftu. Stk. 2. Í staðin fyri ættarnavn kann eftirnavnið hjá barninum vera fornavn faðirs ella móður í hvørsfalli við-son ella-dóttir aftrat í samsvari við kyn barnsins. Er navn faðirs ella móður tvínevni, verður bert annað navnið nýtt í hesum føri. § 8. Eftirnavn kann við fráboðan til skrásetingarmyndugleikan verða broytt til eitt av hesum nøvnunum: 1) Eitt av eftirnøvnunum nevndum í § 7, stk. 2. 2) Eitt av ættarnøvnunum nevndum í § 7, stk. 1, nr. 1-2, tó ikki, um navnið er fingið við giftu. 3) Eitt ættarnavn, sum annað av foreldrunum hevur fingið, eftir at barnið er borið í heim, og sum ikki er fingið við aðrari giftu. Er navnið fingið eftir § 10, skulu foreldrini ella tann, sum foreldramyndugleikan hevur, loyva broytingina. 4) Ættarnavn, sum ein fyrr hevur borið, tó ikki um navnið er fingið við giftu. 5) Ættarnavn hjá stjúkfaðir ella stjúkmóður, tó ikki um navnið er fingið við giftu, ella tað ættarnavnið, ið stjúkfaðir ella stjúkmóðir seinast hevur borið, og sum ikki er fingið við giftu. Stjúkfaðir ella stjúkmóðir skal loyva broytingina. § 9. Ættleitt barn fær ættarnavnið hjá ættleiðingarforeldrunum eftir § 7, stk. 1, nr. 1-2 ella eftirnavn eftir § 7, stk. 2. Stk. 2. Tó kann í ættleiðingarloyvinum verða tilskilað, at barnið framvegis skal bera sítt eftirnavn. § 10. Landsstýrismaðurin kann geva loyvi til ættarnavn, sum ikki kann fáast við fráboðan eftir § 8, nr. 2-5 ella § 13. Stk. 2. Loyvi eftir stk. 1 verður eftir umsókn givið við navnaprógvi. Stk. 3. Landsstýrismaðurin kann tó ikki játta umsókn eftir stk. 1, um navnið 1) er vart eftir § 12, 2) er alkunnugt søguligt eftirnavn, 3) líkist so nógv teimum nøvnum, ið nevnd eru í nr. 1 og 2, at tey lætt verða blandað, 4) ikki er í samljóði við føroyskar málreglur, 5) er navn á landi, oyggj, býi ella bygd, 6) er navn á virki, vøru, felagi og tílíkum, sum er skrásett, 7) av røttum er eitt fornavn, ella 8) er óhóskandi ella kann verða argandi. Stk. 4. Verður søkt um ættarnavn, ið ikki er eitt av teimum í § 11, stk. 1, nr. 1-3 nevndu og ivi er um, um navnið er í samljóði við føroyskar málreglur, verður málið lagt fyri navnanevndina til ummælis. Stk. 5. Er ivi um stavseting ella snið navnsins, ger landsstýrismaðurin av eftir tilmæli frá navnanevndini. 4) umsóknin snýr seg um at rætta stavingarháttin. Stk. 2. Hóast navn er vart eftir § 12, er loyvt uttan umsókn at nevnast-son ella-dóttir faðirs ella móður sambært § 7, stk. 2 og § 8, nr. 1. Ikki er hereftir loyvt at taka upp nýggj ættarnøvn, ið eru samansett av fornavni við-son ella-dóttir aftrat. Stk. 3.1) Bústaðar-ella húsanøvn eru einans vard soleiðis, at onnur, ið kunnu vísa á, at tey hava tilknýti til bústað ella hús við sama navni, eisini kunnu fáa loyvi til navnið. Tað er tó ein treyt, at umsøkjarin sjálvur, foreldur, omma ella abbi umsøkjarans búgva ella hava búð á bústaðnum ella í húsunum. § 12. Vard nøvn eru: 1) Nøvn, ið eru vard eftir § 12 í løgtingslóg nr. 142 frá 8. oktober 1992 um fólkanøvn, Stk. 2. Við skrivligari fráboðan til landsstýrsmannin kunnu eisini ættarnøvn, sum fólk, ið býr í Føroyum, ber, verða vard. Kapittul V Millum- og eftirnavn í sambandi við giftu § 13. Vilja hjúnafelagar hava sama eftirnavn, kann annar teirra, við samtykki frá hinum, boða vígslumyndugleikanum frá, at hann tekur ættarnavnið hjá hinum, tó ikki um navnið er fingið við giftu. Stk. 2. Tann av hjúnafeløgunum, ið hevur fingið ættarnavn sítt við giftu, kann boða vígslumyndugleikanum frá, at hann tekur eftirnavnið aftur, sum hann bar undan vígsluni, ella tað eftirnavnið, sum hann seinast hevur borið, og sum ikki er fingið við giftu. Stk. 3. Tann av hjúnafeløgunum, ið hevur tikið ættarnavnið hjá hinum hjúnafelagnum, kann boða vígslumyndugleikanum frá, um hann ynskir at nýta tað eftirnavnið, sum hann seinast hevur borið, og sum ikki er fingið við giftu, sum millumnavn. Kapittul VI Gjald fyri navnaprógv o. a. § 14. Fyri navnaprógv verður latið eitt gjald uppá kr. 1.000, -til landskassan. Gjaldið verður latið samstundis, sum umsókn um navnaprógv verður send landsstýrismanninum. Stk. 2. Fevnir umsóknin um fleiri persónar, verður latið gjald fyri hvønn teirra. Stk. 3. Tó skal bert latast eitt gjald, um umsóknin fevnir um: 1) hjún, 2) systkin undir lógaldri ella 3) foreldur og børn teirra, sum eru undir lógaldri. Stk. 4. Viðvíkjandi stjúk-ella fosturbørnum verður fyriskipanin í stk. 3 um systkin og børn undir lógaldri nýtt samsvarandi. Stk. 5. Verður navnaprógv ikki givið, verður gjaldið afturrindað umsøkjaranum/umsøkjarunum. § 15. Gjald verður ikki latið fyri navnaprógv til barn, um umsóknin er send landsstýrismanninum innan 6 mánaðir eftir, at barnið er føtt, ella innan 6 mánaðir eftir, at barnið er ættleitt. § 16. Fólk, sum ikki eru skrásett í kirkjubók í Føroyum, ella ikki eru gift hjá einum myndugleika her á landi, men sum í aðrar mátar hava rætt til at broyta navn við fráboðan, kunnu við navnaprógvi frá landsstýrismanninum fáa loyvi at broyta navnið. Stk. 2. Navnabroyting, ið kann loyvast við fráboðan–annaðhvørt til skrásetingarmyndugleikan ella vígslumyndugleikan–kann eisini loyvast við navnaprógvi í sambandi við, at navn verður broytt við heimild í § 5, stk. 2, § § 10 og 11. § 21. Navnanevndin ger leiðbeinandi lista við fornøvnum og endurskoðar hann javnan. Nevndin skal geva ráð um fólkanøvn, stavseting teirra, bending o. a. Nevndin skal breiða út vitan um føroyskan navnasið, og skipa fyri útgávu av tilfari hesum viðvíkjandi. Landsstýrismaðurin kann biðja um tilmæli frá nevndini, áðrenn loyvi verður givið til navnabroytingar. Stk. 2. Navnanevndin tekur avgerð í málum, ið løgd verða fyri hana eftir § 2, stk. 3 og 4. Stk. 3. Avgerðir hjá navnanevndini eftir stk. 2 kunnu kærast til landsstýrismannin.