Onkra løtu var onkur lítil hvøkkur frá gestunum, men tá alt kom til alt, vunnu vit tryggan sigur á vágamonnum Hóast nógvar skiftingar, so vóru vit stórfavorittar móti 07 Vestur, tá fyrsta umfarið í kappingini um Løgmanssteypið var á skránni í kvøld. Fyrstu løtuna var eisini sjónligt, at munur er millum oddin í bestu og næst bestu deildini, og álopini skolaðu oman móti gestunum. Ikki minst hevði Gilli fleiri goðar støður, tá hann varð sendur avstað í høgru, og tað var júst eftir slíka støðu, at vit løgdu okkum á odda. Gilli legði innfyri, og sera hegnisliga fluktaði Árni bóltin í netið. Vit høvdu nógvar møguleikar at økja, men vit høvdu eisini lyndi at fara niður í tempo, og so slapp mótstøðan upp í part. Onkran heilt stóran møguleika gjørdist talan eisini um, men Hans syrgdi fyri, at vit sluppu við hvøkkinum. Eftir steðgin høvdu vit støðugt takið, og vágamenn formáddu sær lítið móti okkara máli. Í okkara part høvdu vit fleiri møguleikar, men hesir vórðu støðugt misnýttir, og tí var nervin fyri tað nógva í dystinum. Árni var tó aftur maðurin, sum setti tað heila upp á pláss. Úr eini 30 metrum høgdi hann bóltin upp í nærmasta tríkant, og so var mest sum avgjørt. Brian økti til 3-0, eftir at Benjamin sera hegnisliga setti einar 3-4 mans av, áðrenn hann sendi inn til álopsmakkaran (og hesa ferð rann Brian til okkara skýli at fegnast), og í seinastu sekundunum bleiv tað til 4-0, tá Ragnar Samuelsen stútaði horna frá Árna í kassan. Trygt víðari, og einki býtt kort ella skaðar, og so kunnu vit neyvan krevja so nógv afturat. Longu sunnudagin er næsta uppgávan á skránni, tá særdu Víkingarnir taka ímóti okkum.