Væl veit eg, at tað kann tykjast smáligt at hugsa um sovorðið, nú tað ræður um framtíðina hjá landi okkara-tjóðveldinum Føroyum-men fyrigevi, at eg kenni meg noyddan at hugsa um, at eisini eg og helst eisini allir vanligir føroyingar skulu hava eina framtíð.