Líkamikið-væl var egnt-tí har møtti nógv og fjølbroytt fólk. Hetta var stórarbeiði, men, sum myndirnar í myndasavninum vísa, so var manningin góð. Teir seta sín serliga dám á slíkar dagar. Opnahjallarnir høvdu-sum aðrir opnahjallar-grótlaðaðar endar (galvar) og vóru opnir á síðunum. Upprunaliga vórðu teir brúktir til at heingja fisk í, men seinni vórðu síðurnar rimaðar, og tá vórðu teir bara brúktir sum aðrir hjallar. Viðhvørt kundi mann hoyra onkran brúka orðið varðahjall í staðin fyri orðið opnahjall, og hyggur tú í Móðurmálsorðabókina, so er ilt at síggja mun á opnahjalli og varðahjalli, tí báðir hava opnar síður við grótlaðaðum galvum. Leygardagin 09.07. 11 gjørdi felagið Gjómaður aftur ein vørr. Henda dag hevði felagið á øðrum sinni sett limum og áhugaðum stevnu á Skarðinum við tí í hyggju at laða gamlar kráir uppaftur. við Tassistein Fyrrapartin var mjørki og surk á Skarðinum-lítið fólk og ikki nakað serliga hugaligt, men so við og við sannaðist tað gamla orðatakið, ið sigur: "Tað blíðkar fyri hugaðum fólki"! So við og við lætti tokan, og tað fjølgaðist við fólki. Avgjørt var at fara at laða krónna hjá Sørini (Sørin Joensen, f. 1878) við Tassistein. Tað størsta arbeiðið hevur altíð verið at fylt kráirnar við gróti, tí tær taka nógv meira, enn tú heldur. Hesaferð hevði felagið fingið ein lastbil at lagt nøkur tons av nevagróti við vegin, so nú var bara at fylla upp í ein vogn, og so dró fýrahjólari grótvognin niðan til krónna. Síðani gekk alt hond í hond: nøkur koyrdu grót og fyltu í krónna, nøkur laðaðu, og Erling í Nýggjustovu hevur altíð verið fastur flagskerari, tá ið kráirnar skulu tyrvast. Á skránni vóru tvey mál: 1) at leggja kaðal til nýggj ljós í Gjónni og 2) at laða opnahjallarnar Niðri í Geil uppaftur. Til fyri einum 10-15 árum síðani vóru tvey ljós í Gjónni: annað stutt oman fyri Ljóshelli og hitt stutt uttan fyri Rugkleivina. Nú er ætlanin at seta seks ljós í Gjónna, soleiðis at tað ytsta verður heilt úti undir Støðuni-ytst á Niðara Nasa. Leggjast kann aftrat, at kommunan hevur stuðlað hesum átakinum við 50.000, -kr. Ein partur av manningini uttan fyri opnahjallin í Nýggjustovu Herman Eysturoy-Herman hjá Marnu hjá Oliveri-okkara kendi sígari-tók tey gomlu ljósini niður. Tosað varð aftur og fram um ta tíðina-í 1956-tá ið Benadikt (Benadikt Johannesen, f. 1917) hongdi ljósini upp í Gjónni. Tað var so høgt upp til tað ytra ljósið, at Benadikt mátti binda sær tveir stigar saman fyri at røkka upp. Okkurt hongur enn eftir av tí ljósinum, og kanska átti tað at hingið í frið sum eitt minni frá 1956. Ætlanin er, at myndirnar vera verandi í skúlanum, til tær eru skannaðar inn, so eigarin er vísur í, hvar myndirnar eru. Eisini verður høvi at lata Gjómanni onnur fornminni, um áhugi er fyri tí. Gjómaður hevur ætlanir at savna saman so nógvar fornar lutir sum gjørligt, sum so skulu vera partur av savni felagsins.