v 1 Til songmeistarans; av Kora sonum, til alamot; ein sálmur. v 2 Guð er okkum vernd og verja, ein hjálp í trongdum, ið aldri svíkur. v 3 Tí óttast vit ei, um so jørðin verður umskift, um so fjøllini ryðja í havdýpið oman, v 4 um so havaldan sjóðar og brýtur, og bergið í ódnini skelvur. Harrin er við okkum, herskaranna Guð, Jákups Guð er vár fasta borg. Sela. v 5 Ein á og hennar løkir gleða Guðs stað, hin heilaga stað, har hin hægsti hevur búgv. v 6 Guð er í miðjum staði, so hann ikki skal vikast, tá ið lýsir av morgni, veitir Guð honum hjálp. v 7 Fólkini leikaðu í, ríkini góvu seg, rødd hansara ljóðaði, jørðin gekk kyk. v 8 Harrin er við okkum, herskaranna Guð, Jákups Guð er vár fasta borg. Sela. v 9 Komið og síggið stórverk Harrans, tær undurgerðir, hann innir á jørð! v 10 Hann fær kríggið at halda í, so langt jørðin gongur, bogan hann brýtur, hann ørvarnar støkkir av, skildirnar kolar hann upp! v 11 «Latið av og sannið, at eg eri Guð, hátt hevjaður fólkanna millum, hátt hevjaður á jørð!» v 12 Harrin er við okkum, herskaranna Guð, Jákups Guð er vár fasta borg. Sela.