Nógv ilskast inn á hundalond, tá tey veksa millum trø og runnar í garðinum, men tey eru fyri so vítt eitt tekin um, at garðurin hevur tað gott. Tað ber tó til at halda talinum á hundalondum og soppum niðri. Føroyskur gartnari hevur hesa frágreiðing og hesi ráð:” Upprunin til mold er fyri stóran part lívrunnun vøkstur, sum tá hann doyr, verður umgjørdur til mold-samanber við sankutøð. Tað er t. d. tað reyðmaðkurin livur av, at eta deytt plantutilfar og úr hinum endanum kemur mold. Reyðmaðkurin er tó bara ein partur av eini rúgvu av organismun, ið gera hetta arbeiðið. Ma. soppar. Hundalond eru fruktirnar av hesum soppum. Sopparnir eru allastaðni í moldini og ein náttúrligur partur av henni. Tá tú so leggur høggspønir (flis) á moldina, gerast gróðrarlíkindi hjá soppunum av tí besta, og so koma hundalondini. So tað er bara heilsutekin. Hinvegin, so brúkar henda niðurbrótingin av høggspønunum tøð úr moldini í kapping við planturnar, og tí skalt tú tí altíð tæða, tá tú koyrir høggspønir á, eisini við kálki, tí moldin súrgar í gongdini.” Í Garðsbúðini hjá Bygma-Balslev hava vit bæði tøð og kálk, so spyr okkara gartnara, um tú ivast í hvussu tú skalt gera, ella hvussu nógv tú skal brúka.