Eldri fólk eru vanliga betri bilførarar, enn tey bera orð fyri. Tey hava drúgvar royndir og eru ofta varin í ferðsluni. Tey verða eitt nú sjáldan tikin fyri rúsdrekkakoyring og fyri at koyra omanfyri hámarksferðina. Ofta laga tey eldru koyringina eftir egnum førleikum við t. d. at sleppa sær undan at koyra í tættari ferðslu, myrkri, vánaligum veðri og við sum heild at koyra minni. Sjúka og viknan, sum ofta eru partur av at eldast, kunnu tó ávirka atburðin í ferðsluni. Avbjóðingarnar hjá eldri bilførarum kunnu m. a. vera: Long viðbragdstíð (reaktiónstíð) Versnað evni at meta um ferð og frástøðu Viknað sjón og/ella hoyrn Minni liðileiki Versnað minni, serliga stutttíðarminni Eldri fólk eru eisini meira viðbrekin og sostatt í størri vanda fyri at fáa mein, eru tey partur av ferðsluóhappi. Tí er skilagott at vísa atlit til eldri fólki í ferðsluni.