Leiðslan eigur at kunna starvsfólk um endamálið við broytingunum, um tørvin á broyting, um hvussu broytingarnar skulu fremjast, hvør tíðarætlanin er, hvørjar ágóðar ella fyrimunir broytingarnar fara at hava fyri arbeiðsplássið og starvsfólkið, umframt hvussu samskiftið um broytingarnar fer at fara fram. Starvsfólk eiga at verða kunnað so tíðliga sum til ber í gongdini og eiga at fáa møguleika at greiða frá teirra áskoðanum, hugskotum og uppskotum. Gevið gætur, at tá ið leiðslan kunnar um ætlaðu broytingarnar á arbeiðsplássinum, hevur leiðslan helst arbeitt við broytingunum í eina tíð, meðan hetta er nýggj kunning fyri starvsfólkið. Kunningin frá leiðsluni eigur at vera gjøllig og leggja dent á tann týdning, ið broytingin hevur fyri arbeiðið hjá starvsfólkunum. Leiðslan eigur at síggja til, at nokk av tíð og orku verður sett av til at tosa við starvsfólkini um broytingarnar og eigur at lurta væl eftir hugskotum, uppskotum og spurningum í sambandi við broytingarnar og gevið leypandi afturboðan. Greiðar mannagongdir eiga at vera fyri, hvussu spurningar, ivamál og ótryggleiki hjá starvsfólki verða handfarin. Leiðslan eigur at gera starvsfólkunum greitt, hvønn tey eiga at venda sær til við spurningum, ørkymlan og hugskotum til broytingarnar. Gevið gætur, at millumleiðarar, starvsfólk og starvsfólkabólkar kunnu hava ymiskan tørv, tá ið broytingar fara fram, hetta kann vera í mun til samskifti, inndragan og stuðul, og at tørvurin kann taka seg upp ymiskar tíðir í gongdini. Leiðslan eigur at gera sær greitt frammanundan, hvørjir møguleikar og vandar í sambandi við sálarligt arbeiðsumhvørvi kunnu standast undir broytingartilgongdini. Leiðslan eigur at gera eina raðfestingarætlan yvir neyðug átøk til at menna tað jaliga og fyribyrgja møguligum vandum. Trygdarskipanin eigur at vera samstarvspartur í øllum viðurskiftum, ið snúgva seg um arbeiðsumhvørvi. Leiðslan eigur at gera sær greitt, hvat ið skal til fyri at brynja starvsfólkið til broytingarnar og eggja práti um, hvussu øll á arbeiðsplássinum kunnu brúka hvønn annan og styrkir hjá hvørjum øðrum. Verið uppbyggjandi og stuðlið hvørjum øðrum. Leiðslan eigur at gera sær greitt, um arbeiðsplássið og trygdarskipanin hava neyðugu førleikarnar og vitanina til at kunna leggja ætlanir um, fremja og grundfesta broytingarnar, t. d. í mun til nýggj krøv í arbeiðinum og nýtt samstarv. Fáið upp í lag førleikamenning, so hvørt tørvur er á tí. Hetta er við til at skapa ognarkenslu og gott grundarlag fyri góðum sálarligum arbeiðsumhvørvi. Gerið í samstarvi við viðkomandi partar leypandi uppfylging av broytingini og broytingartilgongdini og gerið at enda eina eftirmeting. Hetta er við til at skapa møguleikar fyri at tillaga tilgongdina og fremur lærdóm í mun til komandi broytingar. Tær væntanir, ið starvsfólk hava um at verða tikin við uppá ráð, eiga at verða stemmaðar av við byrjan og leypandi. Tað er umráðandi at starvsfólk vita, hvat ið tey kunnu hava ávirkan á. Leiðslan eigur at leggja dent á at vísa virðing fyri kenslunum hjá starvsfólki. Arbeiðsplássið eigur at seta sær sum mál at gott sálarligt arbeiðsumhvørvi gerst ein natúrligur partur av arbeiðinum framyvir. Tosið leypandi um broytingartilgongdina til tess at skapa yvirlit yvir tí, ið fer fram. Veitið kunning eisini tá ið einki nýtt er at fortelja. Hetta kann verða við til at sleppa undan ósannindum og leysatíðindum. Leiðslan eigur at samskifta við starvsfólk um møguligan tørv á nýggjum førleikum og hvussu farið verður fram fyri at tryggja, at einstaka starvsfólkið hevur neyðugu førleikarnar at røkja arbeiðið eftir at broytingarnar eru framdar.