Julien en Maria hadden in 1985 een mooi bedrag moeten erven. Toen waren ze halverwege de veertig, een ideaal moment voor een financieel ruggesteuntje. Maar nu zijn ze begin zeventig, en de erfenis is nog altijd niet verdeeld. Een boedelnotaris moest zich hierover buigen, maar de man heeft blijkbaar niet veel tijd gevonden voor het dossier, en na 28 jaar is de zaak niet opgelost. De notaris ging enkele maanden geleden met pensioen. Julien en Maria hebben alles geprobeerd om schot in de zaak te krijgen, maar tevergeefs. De kamer der notarissen, de benoemingscommissie, zelfs de rechtbank konden de notaris niet tot grotere spoed bewegen. Julien en Maria rekenen al lang niet meer op de erfenis. Misschien kunnen hun kinderen nog ooit het ondertussen volledig verkrotte huis van hun ouders erven, en dat dan meteen met de grond gelijk maken. Ook Jos en Jo wachten al achttien jaar op de verdeling van de erfenis. In hun verhaal heeft de boedelnotaris ooit een voorstel tot minnelijke schikking van Jo’ s zus in de schuif laten liggen. Die zus is ondertussen gestorven, waardoor een groot deel van het familiefortuin bij de fiscus is terecht gekomen. Het is dan ook een feit dat zowel Augusta als haar moeder Leontien JACOBS door heling te plegen tevens ook valsheid in geschrift * hebben gepleegd in de aangifte van nalatenschap van vader en echtgenoot Jules DE MEYST, en dit met het welbewuste oogmerk dochter en zus Joanna "stiekem" te benadelen. Tevens was Augusta en haar moeder Leontien JACOBS in 1985 niet in de mogelijkheid de rekeningen voor te leggen tussen dochter Augusta en haar ouders en dit op vraag van het Bestuur van de fiscale administratie * welke de heling in 1984 had ontdekt in een fiscaal onderzoek. * Augusta verklaarde in 1984 aan de fiscale administratie dat zij voor alles zorgde in de samenleving met haar ouders, ondermeer het beheer van de goederen en alle betalingen deed, maar er geen geregelde afrekeningen gebeurden… (lees: nooit afrekeningen gebeurden) Er konden door Augusta in 1985 dus geen rekeningen worden voorgelegd, ook niet op vraag van de fiscale administratie. Echter, bij het overlijden van moeder Leontien JACOBS begin 1996, pleegde dochter Augusta opnieuw heling en zelfs meineed door niet aangifte van een groot aantal schenkingen welke Augusta tussen 1950 en 1996 van haar ouders had ontvangen. Na het overlijden van haar moeder was Augusta opnieuw niet in de mogelijkheid de rekeningen voor te leggen van haar beheer van de goederen van de ouders (ook de ouders van Joanna!) en dit tussen 1985 en Augusta haar schielijk overlijden bij een auto-ongeval te Weerde op 1 augustus 2003! Echter, de in 1996 door de rechtbank aangestelde notarissen, hebben van bij de aanvang van hun werkzaamheden in 1997, geweigerd de regelgeving toe te passen, ondermeer de toepassing van het zo belangrijk artikel 1184 van het Gerechtelijk Wetboek op vraag van Joanna DE MEYST en haar raadslieden o. a. wijlen notaris Barbara VERHAEGHE, ondanks de Voorzitter van de Kamer van Notarissen te Brugge in oktober 1997 bevestigde "De notarissen door de rechtbank aangesteld kunnen niet weigeren de rekeningen en bijhorende stukken op te vragen…" * Hetzij het begin van een procedure vereffening en verdeling van een nalatenschap waar erfgename Joanna DE MEYST sinds 1997 geen eerlijke en rechtvaardige en kundige behandeling van de erfenis ervaart vanwege de door de rechtbank aangestelde notarissen. . Op 14 juli 2000 legde Augusta DE MEYST leugenachtige verklaringen af door haar advocaat wijlen Jef DE MEY te laten verwijzen naar "de rekeningen tussen Augusta en de ouders". Echter, ook hier past het gezegde "de notarissen stonden erbij en keken ernaar", om dertien jaar later op 18 januari 2013 te bevestigen: "Dat er geen (af) rekeningen zich bevinden in het dossier..." Na tienduizenden euro's te hebben uitgegeven aan raadslieden notarissen en advocaten en zelfs professoren erfenisrecht, was het hoogtijd om onze ervaringen in de openbaarheid te brengen, na sinds mei 2013 opnieuw 8 (acht) maand van stilzitten van de door de rechtbank aangestelde notarissen. "Wie ooit meegesleept werd in een procedure van vereffening en verdeling herkent Bleak House in de Dickensiaanse toestanden die hij of zij daar ontmoette. Lange, kostelijke en onvoorspelbare procedures, partijen als een speelbal heen en weer geworpen tussen notarissen en rechters, voortdurend opduikende moeilijkheden en blokkeringmiddelen. Frustratie, ontmoediging, desinteresse en fatalisme door al dit immobilisme zijn gegarandeerd het lot van partijen, advocaten en notarissen. Uiteindelijk belandt de zaak, na jaren getrek en gesleur, archetypisch bij de jongste medewerker van het kantoor, die met de moed der wanhoop zijn tanden vastbijt in het onoverzichtelijk en steeds verder aanzwellend dossier. En zich eenmaal per jaar dient te verantwoorden tegenover een doorlopend aanzwellende groep van cliënten, nu kinderen en (achter) kleinkinderen, neven en (achter) nichten plichtgetrouw de plaats innemen van hun tijdens het proces ontvallen rechtsvoorgangers om de procedures verder te zetten. Totdat hij met een zucht van verlichting en een air van ancien het dossier overlaat aan een nieuwe jongste medewerker... "Ook de goede ervaringen met notarissen zijn uiteraard welkom in onze website langs ons mailadres notarissenevaluatie @ telenet. be daar wij-in het belang van de cliënt van de notaris-op zoek zijn naar notarissen welke hun collega durven wijzen op fouten en niet doelbewust de rangen sluiten en hun cliënten of partijen verder onderdompelen in o. a. ellendige familiale toestanden,'oorlogen'en financiële rampen.