v 1 Ættarbók Jesu Krists, Dávids sonar, Ábrahams sonar. v 2 Ábraham átti Ísak; og Ísakur átti Jákup; og Jákup átti Júda og brøður hansara; v 3 og Júda átti Peres og Sera við Támar; og Peres átti Hesron; og Hesron átti Rám; v 4 og Rám átti Amminadab; og Amminadab átti Náhson; og Náhson átti Salmon; v 5 og Salmon átti Bóas við Ráhab; og Bóas átti Óbed við Rut; og Óbed átti Ísai; v 6 og Ísai átti Dávid kong; og Dávid kongur átti Sálomon við konu Uriasar; v 7 og Sálomon átti Róboam; og Róboam átti Ábia; og Ábia átti Ása; v 8 og Ása átti Jósafat; og Jósafat átti Jóram; og Jóram átti Ussia; v 9 og Ussia átti Jótam; og Jótam átti Ákas; og Ákas átti Esekia; v 10 og Esekia átti Manasse; og Manasse átti Ámon; og Ámon átti Jósia; v 11 og Jósia átti Jekonja og brøður hansara um tað mundið, tá ið fólkið fór í útlegd til Bábylon. v 12 Men eftir útlegdina í Bábylon átti Jekonja Sealtiel; og Sealtiel átti Serubábel; v 13 og Serubábel átti Ábiud; og Ábiud átti Eljakim; og Eljakim átti Ásor; v 14 og Ásor átti Sádok; og Sádok átti Ákim; og Ákim átti Eluid; v 15 og Eliud átti Eleasar; og Eleasar átti Mattan; og Mattan átti Jákup; v 16 og Jákup átti Jósef, mann Mariu; og av henni varð Jesus, ið nevnist Kristus, borin í heim. v 17 Soleiðis eru allir ættarliðirnir frá Ábrahami til Dávids fjúrtan ættarliðir; og frá Dávidi til útlegdina í Bábylon fjúrtan ættarliðir, og frá útlegdini í Bábylon til Krists fjúrtan ættarliðir. Føðing Jesu og navn v 18 Men við føðing Jesu Krists gekk tað soleiðis til: Tá ið Maria, móðir hansara, var trúlovað Jósefi, so kendist tað á henni, áðrenn tey komu saman, at hon var við barn av hinum heilaga anda. v 19 Men við tað at Jósef, maður hennara, var ein rættvísur maður og ikki vildi gera hana opinberliga til skammar, ætlaði hann í loyndum at skilja seg frá henni. v 20 Men meðan hann hugsaði um hetta, sí, tá sýndi eingil Harrans seg í dreymi fyri honum og segði: «Jósef, sonur Dávids! Óttast ikki fyri at taka Mariu, konu tína, til tín; tí at tað, sum hon ber undir belti, er av hinum heilaga anda. v 21 Og hon skal føða ein son, og Jesus skalt tú kalla navn hansara, tí at hann skal frelsa fólk sítt frá syndum teirra.» v 22 Men hetta hendi alt samalt, fyri at tað skuldi ganga út, ið talað var av Harranum við profetinum, ið sigur: v 23 «Sí, moyggin skal verða við barn og eiga son, og á navni skulu tey nevna hann Immanuel»; tað merkir: «Guð við okkum.» v 24 Men tá ið Jósef vaknaði upp úr svøvni, gjørdi hann, soleiðis sum eingil Harrans hevði boðið honum, og tók konu sína til sín. v 25 Men hann kom henni ikki nær, fyrr enn hon hevði átt son, og hann kallaði navn hansara Jesus.