Tá ið Móses var liðugur at seta upp tjaldtemplið og hevði salvað og halgað tað og øll amboð og salvað og halgað altarið og øll amboð tess, tá gingu høvdingar Ísraels fram, teir, ið vóru oddamenn fyri ættarbólkunum, ættarhøvdingarnir, sum høvdu skipað fyri teljingini; og teir bóru offurgávur sínar fram fyri Harran, seks vagnar við tjaldi og tólv neyt, ein vagn fyri hvørjar tveir høvdingar og eitt neyt fyri hvønn teirra; og teir leiddu hetta fram at tjaldtemplinum. Tá segði Harrin við Móses: «Tak við hesum av teimum og lat tað verða nýtt til tænastugerðar við samfundartjaldið og gev Levitunum tað eftir starvi teirra!» Móses tók tá vagnarnar og neytini og gav Levitunum tað; tveir vagnar og fýra neyt gav hann Gersjons sonum eftir starvi teirra; og fýra vagnar og átta neyt fekk hann Merari sonum eftir starvi teirra undir umsjón Ítámars, sonar Árons prests. Men Kehats sonum gav hann einki, tí at teir halgilutir, ið teir høvdu undir umsjón, kundu teir bera á herðum sínum. Síðan komu høvdingarnir við offurbollunum til vígslu altarsins tann dagin, tá ið tað varð salvað, og høvdingarnir bóru offurgávur sínar fram at altarinum. Tá segði Harrin við Móses: «Lat høvdingarnar koma hvønn sín dag við offurgávu síni til vígslu altarsins.» Tann, ið fyrsta dagin kom við offurgávu síni, var Náhsjon Amminadabsson av Júdaætt; offurgáva hansara var silvurkøsk, ið vá eitt hundrað og tríati siklar, og offurbolli úr silvuri, ið stóð sjeyti siklar eftir halgidómsins virði, bæði tvey full av fínum mjøli, blandaðum við olju til grónoffurs, ein bollaskál, ið stóð tíggju siklar í gulli, fulla av roykilsi, ein ungur tarvur, ein veðrur, ein veturgamal seyður til brennioffurs, ein geitarhavur til syndaoffurs, og til takkaroffurs tvey neyt, fimm veðrar, fimm havrar og fimm veturgomul lomb. Hetta var offurgáva Náhsjons Amminadabssonar. Annan dagin kom Netánel Zuarsson, høvdingi Issakars, við gávu síni. Hann frambar sum offurgávu sína silvurkøsk, ið stóð eitt hundrað og tríati siklar, og offurbolla úr silvuri, ið stóð sjeyti siklar eftir halgidómsins virði, bæði ílát full av fínum mjøli, blandaðum við olju, til grónoffurs, eina bollaskál, ið stóð tíggju siklar í gulli, fulla av roykilsi, ein ungan tarv, ein veðr og eitt veturgamalt lamb til brennioffurs, ein geitarhavur til syndaoffurs, og til takkaroffurs tvey neyt, fimm veðrar, fimm havrar og fimm veturgomul lomb. Hetta var offurgáva Netánels Zuarssonar. Triðja dagin kom høvdingi Zebulons sona, Eliab Helonsson; offurgáva hansara var silvurkøsk, ið stóð eitt hundrað og tríati siklar, og offurbolli úr silvuri, ið stóð sjeyti siklar eftir halgidómsins virði, bæði full av fínum mjøli, blandaðum við olju, til grónoffurs, ein bollaskál, ið stóð tíggju siklar í gulli, full av roykilsi, ein ungur tarvur, ein veðrur og eitt veturgamalt lamb til brennioffurs, ein geitarhavur til syndaoffurs, til takkaroffurs tvey neyt, fimm veðrar, fimm havrar og fimm veturgomul lomb. Hetta var offurgáva Eliabs Helonssonar. Fjórða dagin kom høvdingi Rubens sona, Elizur Sjedeursson; offurgáva hansara var silvurkøsk, ið stóð eitt hundrað og tríati siklar, og offurbolli úr silvuri, ið stóð sjeyti siklar eftir halgidómsins virði, bæði ílát full av fínum mjøli, blandaðum við olju, til grónoffurs, ein bollaskál, ið stóð tíggju siklar í gulli, full av roykilsi, ein ungur tarvur, ein veðrur og eitt veturgamalt lamb til brennioffurs, ein geitarhavur til syndaoffurs, og til takkaroffurs tvey neyt, fimm veðrar, fimm havrar og fimm veturgomul lomb. Hetta var offurgáva Elizurs Sjedeurssonar. Fimta dagin kom høvdingi Símeons sona, Sjelumiel Zurisjaddaison; offurgáva hansara var silvurkøsk, ið stóð eitt hundrað og tríati siklar, og offurbolli úr silvuri, ið stóð sjeyti siklar eftir halgidómsins virði, bæði full av fínum mjøli, blandaðum við olju, til grónoffurs, ein bollaskál, ið stóð tíggju siklar í gulli, full av roykilsi, ein ungur tarvur, ein veðrur og eitt veturgamalt lamb til brennioffurs, ein geitarhavur til syndaoffurs, til takkaroffurs tvey neyt, fimm veðrar, fimm havrar og fimm veturgomul lomb. Hetta var offurgáva Sjelumiels Zurisjaddaisonar. Sætta dagin kom høvdingi Gáds sona, Eljasaf Deuelsson; offurgáva hansara var silvurkøsk, ið stóð eitt hundrað og tríati siklar, og offurbolli úr silvuri, ið stóð sjeyti siklar eftir halgidómsins virði, bæði full av fínum mjøli, blandaðum við olju, til grónoffurs, ein bollaskál, ið stóð tíggju siklar í gulli, full av roykilsi, ein ungur tarvur, ein veðrur og eitt veturgamalt lamb til brennioffurs, og ein geitarhavur til syndaoffurs, til takkaroffurs tvey neyt, fimm veðrar, fimm havrar og fimm veturgomul lomb. Hetta var offurgáva Eljasafs Deuelssonar. Sjeynda dagin kom høvdingi Efraims sona, Elisjáma Ammihudsson; offurgáva hansara var silvurkøsk, ið stóð eitt hundrað og tríati siklar, og offurbolli úr silvuri, ið stóð sjeyti siklar eftir halgidómsins virði, bæði full av fínum mjøli, blandaðum við olju, til grónoffurs, ein bollaskál, ið stóð tíggju siklar í gulli, full av roykilsi, ein ungur tarvur, ein veðrur og eitt veturgamalt lamb til brennioffurs, og ein geitarhavur til syndaoffurs, til takkaroffurs tvey neyt, fimm veðrar, fimm havrar og fimm veturgomul lomb. Hetta var offurgáva Elisjáma Ammihudssonar. Áttanda dagin kom høvdingi Manasse sona, Gamliel Pedazursson; offurgáva hansara var silvurkøsk, ið stóð eitt hundrað og tríati siklar, og offurbolli úr silvuri, ið stóð sjeyti siklar eftir halgidómsins virði, bæði full av fínum mjøli, blandaðum við olju, til grónoffurs, bollaskál, ið stóð tíggju siklar í gulli, full av roykilsi, ein ungur tarvur, ein veðrur og eitt veturgamalt lamb til brennioffurs, og ein geitarhavur til syndaoffurs, til takkaroffurs tvey neyt, fimm veðrar, fimm havrar og fimm veturgomul lomb. Hetta var offurgáva Gamliels Pedazurssonar. Níggjunda dagin kom høvdingi Benjamins sona, Ábidan Gideónison; offurgáva hansara var silvurkøsk, ið stóð eitt hundrað og tríati siklar, og offurbolli úr silvuri, ið stóð sjeyti siklar eftir halgidómsins virði, bæði full av fínum mjøli, blandaðum við olju, til grónoffurs, bollaskál, ið stóð tíggju siklar í gulli, full av roykilsi, ein ungur tarvur, ein veðrur og eitt veturgamalt lamb til brennioffurs, ein geitarhavur til syndaoffurs, til takkaroffurs tvey neyt, fimm veðrar, fimm havrar og fimm veturgomul lomb. Hetta var offurgáva Ábidans Gideónisonar. Tíggjunda dagin kom høvdingi Dáns sona, Áhiezer Ammisjaddaison; offurgáva hansara var silvurkøsk, ið stóð eitt hundrað og tríati siklar, og offurbolli úr silvuri, ið stóð sjeyti siklar eftir halgidómsins virði, bæði full av fínum mjøli, blandaðum við olju, til grónoffurs, ein bollaskál, ið stóð tíggju siklar í gulli, full av roykilsi, ein ungur tarvur, ein veðrur og eitt veturgamalt lamb til brennioffurs, og ein geitarhavur til syndaoffurs, til takkaroffurs tvey neyt, fimm veðrar, fimm havrar og fimm veturgomul lomb. Hetta var offurgáva Áhiezers Ammisjaddaisonar. Ellivta dagin kom høvdingi Ásjers sona, Págiel Okransson; offurgáva hansara var silvurkøsk, ið stóð eitt hundrað og tríati siklar, og offurbolli úr silvuri, ið stóð sjeyti siklar eftir halgidómsins virði, bæði full av fínum mjøli, blandaðum við olju, til grónoffurs, ein bollaskál, ið stóð tíggju siklar í gulli full av roykilsi, ein ungur tarvur, ein veðrur og eitt veturgamalt lamb til brennioffurs, ein geitarhavur til syndaoffurs, til takkaroffurs tvey neyt, fimm veðrar, fimm havrar og fimm veturgomul lomb. Hetta var offurgáva Págiels Okranssonar. Tólvta dagin kom høvdingi Naftali sona, Áhira Enansson; offurgáva hansara var silvurkøsk, ið stóð eitt hundrað og tríati siklar, og offurbolli úr silvuri, ið stóð sjeyti siklar eftir halgidómsins virði, bæði full av fínum mjøli, blandaðum við olju, til grónoffurs, ein bollaskál, ið stóð tíggju siklar í gulli, full av roykilsi, ein ungur tarvur, ein veðrur og eitt veturgamalt lamb til brennioffurs, og ein geitarhavur til syndaoffurs, til takkaroffurs tvey neyt, fimm veðrar, fimm havrar og fimm veturgomul lomb. Hetta var offurgáva Áhira Enanssonar. Hesar vóru gávurnar frá høvdingum Ísraels til vígslu altarsins, tann dagin tað varð salvað; tólv silvurkøskir, tólv offurbollar úr silvuri og tólv bollaskálir úr gulli; hvør silvurkøskin vá eitt hundrað og tríati siklar, og hvør offurbollin sjeyti siklar, øll silvurílátini vógu tvey túsund og fýra hundrað siklar eftir halgidómsins virði, tólv bollaskálir úr gulli, fullar av roykilsi, hvør bollaskálin tíggju siklar eftir halgidómsins virði, allar bollaskálirnar tilsamans eitt hundrað og tjúgu siklar í gulli. Øll stórdýrini til brennioffurs vóru tólv tarvar umframt tólv veðrar og tólv veturgomul lomb saman við grónofrum teirra og tólv havrar til syndaoffurs. Øll stórdýrini til takkaroffurs vóru tjúgu og fýra tarvar umframt seksti veðrar og seksti veturgomul lomb. Hesar vóru gávurnar til vígslu altarsins, eftir at tað var salvað. Tá ið Móses gekk inn í samfundartjaldið at tala við Harran, hoyrdi hann røddina tala til sín oman av sáttarlokinum, sum er yvir vitnisburðarørkini, frá staðinum millum báðar kerúbarnar; haðan talaði hann við hann.