Eitt klassiskt dømi um mótpartar, sum fullfíggja hvønn annan frálíka væl, er at hava søtt hvítvín aftur við søltum grønblámuosti. Umframt at grønblámuostur oftast smakkar sterkur, kann hann vera ógvuliga saltur. Tað ger tað trupult at fáa eitt turt reyðvín at sampakka við tey sterkaru sløgini av grønblámuosti, sum t. d. Stilton ella ein búnan Roquefort. Siðurin hjá fransmonnum at bjóða ein fordrykk, sum er eitt glas av søtum hvítvíni ella Sauternes kann vera ørkymlandi. Eftir okkara fatan skal ein fordrykkur í høvuðsheitum vera turrur, frískligur og spakur. Líka ørkymlandi kann tað vera at fáa boðið eitt glas av Sauternes ella søtum víni úr Alsace aftur við einum bita av gásalivur ella dunnulivur. Sterkt chili og karry seta viðhvørt órímilig krøv til vínið. Kryddini gera, at eisini eitt reyðvín við dámligum garvisýrum smakkar serstakliga beiskt og sterkt. Er vínið harumframt eikjað, kann upplivingin av hesum gerast enn sterkari. Til teir alraheitastu rættirnar skat tú ikki so mikið sum royna at borðreiða við víni, men beinan vegin mæla til at drekka øl ella vatn afturvið. Sjampanja hóskar seg væl at bjóða aftur við einari máltíð. Afturímóti hvat vit vanliga halda, kann sjampanja eisini hóska sera aftur við osti. Oman á eina langa máltíð er ein turr og fruktkend sjampanja frískandi og løtt í smakkinum.