málsligir førleikar, har vit arbeiða við lyklaorðum sum: seta orð á, syngja, lesa søgur, spæl, upplivingartúrar, samling o. a. náttúra og náttúrufyribrigdi, har vit arbeiða við lyklaorðum sum: djór, gróður, náttúra og náttúrufyribrigdi o. a. kroppur og rørslur, har vit arbeiða við lyklaorðum sum: grov- og fínrørslur, teir ymisku sansirnir, rørslulig menning, reinføri, heilsugóður kostur o. a. mentanarlig úttrykk og virðir, har vit arbeiða við lyklaorðum sum: føroyska málið, bókmentir, tónleikur, sjónleikur, framsýningar, ymiskar siðvenjur o. a. Hví skal barnið mennast? Heilt frá føðing av hevur barnið ein grundleggjandi tørv á kropsligari nærveru fyri at merkja seg sjálvt og fyri at menna egnan kropsligan samleika–eina kropsliga kenslu av at vera ein sjálvur. Hetta er við til at gera, at barnið seinni fær eina mynd av, at eg eri eg, og tú ert tú. Eg vil virðast og tú skalt virða meg. Um barnið ikki fær karmar, har tað kann mennast, kann menningin hjá barninum standa í stað. Hvat skal til fyri, at barni mennist? Fyri at barni kann mennast, má tað hava persónar tætt at sær, sum kunnu skapa karmar, soleiðis at barni kann menna sínar førleikar, so at tað á bestan hátt kann klára seg í nútíðarsamfelagnum. Umráðandi er, at vit, sum standa barninum tættast, duga at taka støði í tí einstaka barninum við námsligum innliti í, hvar barnið er í menningini. Eisini krevst, at vit sum standa barninum tættast, skapa eitt,, rúm”, har barnið kann menna seg til at fáa eina sterka persónligheit, sum kann møta verðini við eini jaligari lívsáskoðan, einum góðum sjálvsvirði, og at barnið lærir at virða onnur menniskju. Eisini krevst: góð tíð til barni-gott tol frá uppalarunum uppmerksemi at barni hevur nærløgd vaksin, sum halda barninum til at barnsins sjálvsvirði og sjálvsálit verða styrkt at vit vaksnu skapa eitt trygt og gott umhvørvi inni og úti at barni følir seg vælkomið og virt, so sum tað er at barni følir, tað hoyrir til–at barnið følir seg sum ein part av stovuni/stovninum at barni fær rættan kost og rørir seg at barni hevur viðvirkan á sín gerandisdag, at barnið hevur ein ríkan gerandisdag Eisini er umráðandi, at vit vaksnu møta barninum á tí støði, tað er á, og síðani geva barninum tað, ið barni hevur tørv á til víðari menning. Tað er ógvuliga umráðandi, at barnið hevur onkran, ið tað kann knýta seg at, og sum eisini knýtir seg at tí, og sum gevur barninum umsorgan og nærveru. Týdningarmikið er at vita, at eitt inniligt, kærleiksfult, tætt, heitt, trygt og álitsfult nærsamband millum barn og vaksin er ein grundleggjandi fortreyt fyri, at barnið fær eina náttúrliga og sunna menning. Vit eru tilvitað um, at vit sum starvsfólk her á staðnum hava ábyrgdina av, at øll børn her á stovninum trívast og mennast. Fær barnið sínar tørvir nøktaðar, kennir barnið seg góðtikið. Longu nýføðingurin, sum hevur eginleika at skapa sambond, vísir ónøgd við at gráta og vælveru, tá hann er mettur. Umráðandi er, at tann vaksni dugir at týða teknini, sum barnið gevur, og at hann uppfyllir tørvin hjá barninum, eisini tann sálarliga og kensluliga tørvin. Fær barnið hesar tørvir nøktaðar, kennir tað seg góðtikið. At eitt barn verður góðtikið, merkir eisini, at tað verður elskað treytaleyst. Tá ið barnið kennir seg góðtikið, fáa vit ofta eitt barn, sum kennir seg trygt. Á henda henda hátt fær barnið álit á sær sjálvum til at ávirka umhvørvið. Umráðandi er, at vit sum starvsfólk á stovni duga at síggja tørvin hjá hvørjum einstøkum barni. At vit síggja og virða barnið fyri tað, sum tað er, og ikki fyri tað, sum tað ger. Vit vilja arbeiða soleiðis, at vit eru tilvitað um, hvat barnið kann ella skal mennast í á teimum ymisku økjunum: persónligt, sosialt, málsligt, kensluligt, kropsligt o. s. fr. svarandi til sín aldursbólk. Hava vit nóg mennandi umhvørvi, bæði úti og inni? Grov- og fínrørslurnar hjá barninum verða bæði stimbraður inni eins væl og úti. Vit meta, at grovrørslurnar hjá barninum verður væl stimbraður úti í garðinum. Úti í garðinum kann barnið ganga, renna, klintra, ganga á sløttum, men eisini í ójøvnum lendi; reiggja, skreiða, sleða um veturin, sparka fótbólt, súkkla, ganga í ánni, ganga í haganum o. s. fr. Okkara stóri og góði garður hevur alskyns møguleikar, sum gera, at barni fær ment sínar fínrørslur, t. d. við at spæla við sand, fylla vatn úr ánni/krananum í kannur/spannur o. s. fr. Innandura hevur stovnurin ein sokallaðan? -kant, sum hevur eina stóra madrassu, rimar at klintra í, rutsjibana, bummar at balansera á, reiggjur og ymiskt annað. Stovnurin hevur eitt verkstað, har møguleiki er hjá børnunum at fordjúpa seg innan handverk og list, sum t. d. at smíða, klippa, líma, mála og ymiskt annað. Okkara,, stóra-stova” verður eisini nógv nýtt, har børnini kunnu hava størri rúmd at spæla, renna og hoppa í. Ynskiligt hevði tó verið, at stovurnar vóru størri... Persónligir førleikar Børn 1/2 til 3 ár: skapa tilknýti–tað fyrsta vit gera er at skapa eitt gott umhvørvið, merkt av umsorgan og tryggleika, við virðing fyri ymiskleikanum hjá hvørjum einstøkum barni. Tá barnið byrjar í vøggustovu, er tað sera umráðandi, at tað fyrsta, vit gera, er at skapa eitt gott tilknýti til barnið. Lata barnið vita, at vit síggja og hoyra tað. Gleðast, tvætla og hugna okkum saman við barninum og troysta barnið, tá tað grætur/er kedd/ur. Vit leggja stóran dent á, at vit sum starvsfólk eru støðuføst og standa við tað, vit siga og meina, so barnið fær álit á okkum. rósa barninum–tá barnið hevur gjørt okkurt serstakt, rósa vit barninum, við tí fyri eyga, at styrkja sjálvsálitið og sjálvsvirðið. sjálvbjargni–vit leggja stóran dent á at hjálpa barninum at verða so sjálvbjargið sum yvirhøvur møguligt. Hetta gera vit við at lata børnini gera alt tað sjálvi, sum tey duga, umframt at vit eggja barninum til at gera meiri, og síðani hjálpa vit, tá barnið ikki megnar sjálvt. at vit læra barnið at hava virðing fyri sær sjálvum og eisini vísa øðrum virðing–t. d. tá vit hava samling, at vit lurta eftir barninum, soleiðis at barnið følir seg viðurkent, umframt, at vit læra barnið at lurta eftir øðrum, meðan onnur tosa. Børn 4 til 5 ár: vit síggja og hoyra barnið og geva barninum viðurkenning fyri tað, sum tað er–skal barnið kenna seg trygt, er tað umráðandi, at vit síggja og hoyra barnið. Lata barnið merkja, at tað verður góðtikið og geva barninum viðurkenning fyri tað, sum tað er, og fyri tað, sum tað ger. Harvið fær barnið ment sítt sjálvsvirði. styrkja sjálvsálitið–rósa barninum, tá barnið hevur gjørt okkurt kreativt, t. d. við at hanga listarverkið upp. sjálvbjargni–lata børnini vera við til at seta á borðið og taka av borðinum, hjálpa við uppvaskinum, rudda upp eftir sær, tá spælið er liðugt, lata seg í og úr klæðum o. s. fr. kreativitetur–vit eggja barninum til at vera forvitið, kreativt og koma fram við hugskotum. Hetta fyri, at barnið skal fáa hug at læra og kenna lívsgleði. samling–geva barninum høvi at ynskja sær ein sang, hoyra eina ávísa søgu, ella at barnið greiðir frá onkrum, ið hevur týdning fyri seg. virðing fyri hvørjum øðrum–læra barnið at tosa aftan á hvørt annað, læra at lurta og vísa hvørjum øðrum virðing, umframt at læra barnið at bíða eftir hvørjum øðrum. Børn 6 til 7 ár: læra børnini at siga til og frá og taka egnar avgerðir–vit stuðla barninum í síni avgerð og læra barnið at góðtaka avgerðir hjá øðrum. læra børnini at kenna seg sjálvan í mun til onnur–hvar er mítt mark læra børnini at hugsavna seg um eina lítla uppgávu, arbeiða sjálvstøðugt og eggja teimum til sjálvi at taka stig til eitthvørt styrkja sjálvsálit og sjálvsvirði–við at rósa barninum styrkja vit sjálvsálitið, og við at greiða barninum frá, at tú ert nóg góð/góður, eru vit við til at styrkja barnsins sjálvsvirði. geva okkum tíð at lurta eftir barninum–bert um vit geva okkum tíð til at lurta eftir barninum, kunnu vit seta okkum inn í tørvin hjá tí einstaka barninum og harvið skapa karmar fyri víðari menning. fyrimyndir–vit eru tilvitað um, at vit starvsfólk eru fyrimyndir í tí, sum vit siga og gera, og at vit eru støðuføst og standa við tað, sum vit siga og meina, so barnið fær álit á okkum. Sosialir førleikar Børn ½ til 3 ár: umráðandi er, at vit skapa karmar og geva tíð til spæl–tey yngstu børnini í vøggustovuni spæla ikki so nógv saman, men meir við síðuna av hvørjum øðrum. hjálpa barninum at koma upp í spæl–at vit eru varug við, tá barnið er klárt at vera við í spæli og stuðla barninum at koma upp í spæl við onnur børn. at seta orð á seg sjálvi–at vit læra børnini at avlesa kropsmál og andlitsmimik hjá hinum børnunum, samstundis sum tey lurta. stuðla barninum–at vit stuðla barninum í síni avgerð, og at vit læra barnið at góðtaka avgerðir hjá øðrum. Eisini er tað sera umráðandi, at barnið fær kensluna av at hoyra til felagskapin og lærir at taka á seg ábyrgd av felagskapinum. sosialir normar–at vit læra barnið at skilja og góðtaka sosialar normar og reglur. eggja barninum–at barnið verður tikið við og eggja til at verða virkið í øllum tí, sum fer fram á stovninum. Børn 6 til 7 ár: at vera tolin–at vit læra børnini at bíða hvørt eftir øðrum, sum t. d. í samling, at tá ein tosar, mugu hini bíða. skipaður gerandisdagur–at vit læra barnið, at ymiskt á stovninum er skipað, sum vit mugu fyrihalda okkum til. at spæla regluspøl–at vit læra børnini at spæla eftir tørni, har onkur vinnur og onkur tapir, soleiðis at tey á ein sjálvstøðugan hátt klára forðingarnar, sum eru í regluspølunum. tvístøður–at vit stuðla børnunum sjálvi at loysa tvístøður, og at vit vaksnu eru varin við at bjóða hjálp ov tíðliga. bólkaspæl–at vit læra børnini at vera í smærri og størri bólkum. MÁLSLIGIR FØRLEIKAR Børn ½ til 3 ár: seta orð á-vit seta orð á øll ting í gerandisdegnum og endurtaka rætt tað, sum barnið sigur. kropsmál og andlitsmimikkur–vit avlesa kropsmálið hjá børnunum og siga tað hart fyri at vita, um vit hava skilt barnið rætt. syngja–vit syngja nógvar sangir, har vit gera tekn til sangin og nevna navnið hjá hvørjum einstøkum barni. søgur–vit skapa karmar fyri, at barnið fær ment sín málsliga førleika við søgum, rímum og ramsum. Vit lesa søgur fyri børnunum, t. d. peikibøkur, har barnið kann peika og seta orð á ting/fólk í bókini. spøl–við alskins spølum kunnu vit skapa karmar fyri, at barnið mennir sín málsliga førleika, t. d. minnisspæl, har vit kunnu sita saman við teimum minnu børnunum og seta orð á tey ymisku tingini–litir, skap, tøl o. s. fr. upplivingar–geva barninum upplivingar; her verður hugsað um, at vit fara ymiskar túrar, sum vit so eisini tosa um, tá vit koma aftur á stovnin. Børn 4 til 5 ár: læra at seta orð á–læra barnið at brúka málið, so barnið kann geva til kennar egnar tankar og kenslur og eisini læra at lurta og skilja onnur. brúka málið–læra barnið at brúka málið til at fáa kunnleika, seta spurningar og skilja aftursvar. upplivingar–fara ymiskar túrar við børnunum. Ein góður møguleiki er, at vit taka myndir á túrinum og prenta myndirnar út, tá vit koma heimaftur. Síðani kunnu vit tosa um túrin útfrá myndunum, og børnini kunnu greiða frá ymiskum, sum tey upplivdu. søgur–vit lesa nógvar ymiskar søgur fyri børnunum, umframt at vit eggja børnunum til at spæla søguna sum leik aftaná. Børn 6 til 7 ár: samling–vit tosa um, hvør dagur, mánaður, árstíð, tað er, og um merkisdagar og annað. søgur–vit lesa longri søgur fyri børnunum, har vit eggja børnunum til at ímynda sær, hvussu alt sær út í søguni. upplivingartúrar–vit skipa fyri nógvum ymiskum túrum, bæði skipaðum og ikki skipaðum. Skipaðir túrar eru t. d. at vitja brandstøðina, politistøðina, Norðurlandahúsið, MBM o. s. fr. Hetta eru túrar, sum geva barninum kunnleika til ymiskar stovnar í samfelagi okkara. Eisini gera vit brúk av ymiskum mentanarligum tilboðum í nærumhvørvinum, sum t. d. sjónleikir, konsertir, framsýningar o. s. fr. Hesir túrar eru m. a. við tí fyri eyga, at vit geva børnunum innlit í okkara mentan og møguleika at tosa um tað, sum barnið hevur sæð, hoyrt og upplivað á túrinum. NÁTTÚRA OG NÁTTÚRUFYRIBRIGDI Børn 1/2 til 3 ár: túrar–vit ganga nógvar túrar í nærumhvørvinum, har børnini hava møguleika at sansa alt tað, ið náttúran hevur at bjóða. T. d. túrar oman til Svartafoss, Viðarlundina, gomlu Hoyvíkina, vitja Petur Nolsø o. a. Her tosa vit við børnini og greiða teimum frá tí, ið vit síggja, hoyra og nerta við, t. d. blómur, fuglar, seyð, trø, áir, fossar o. a. spæliplássið–vit hava ein stóran og góðan garð við alskins møguleikum. Her er bøur, blómur, hagi, trø, á, steinar, ójavnt lendi, sandur. Á bønum eru ymiskar blómur, sum vit henta og prýða stovuna við. veðrið–vit tosa við børnini um, hvussu veðrið er í dag, og tosa um at lata okkum í klæðir hóskandi til veðrið. Vit føla og hoyra regnið, vindin, heglingin, kavan og merkja hitan frá sólini. Børn 4 til 5 ár: varðveita náttúruna–vit leggja stóran dent á, at børnini læra at hugsa um týdningin av at varðveita náttúruna reina; hetta gera vit m. a. við at læra børnini at taka rusk upp eftir sær og koyra í ruskíløt. ruddingardagur–hvønn 1. mánadag í hvørjum mánaði skipar stovnurin fyri ruddingardegi, har bæði stór og smá fara út í garðin at taka rusk upp. skipaðir túrar–vit vitja m. a. bóndagarðar og greiða børnunum frá um dunnur, gæs, neyt og seyð, og onkuntíð hava børnini verið so heppin at sæð, tá seyður verður flettur. Eisini vitja vit Sjósavnið, har børnini sleppa at síggja/nerta við alskins fiskasløg. reflektión–heimafturkomin tosa børn og starvsfólk um tað, vit hava sæð og upplivað á túrinum. Eisini brúka vit nógva orku til at dokumentera við myndum tað, sum vit hava sæð. Børn 6 til 7 ár: gera brúk av náttúruni–tað er umráðandi, at barnið lærir at vera í náttúruni, lærir at kenna árstíðirnar og sleppur at brúka hugflogið, tá ið tað spælir í náttúruni. Hetta hjálpir barninum at fáa eina heildarmynd av lívsins gongd. tilfar úr náttúruni–vit eggja børnunum til at finna ymiskt tilfar í náttúruni, sum tey kunnu brúka til ymiskt kreativt handaligt virksemi. túrar–vit læra børnini at taka rusk upp eftir sær, tá ið vit eta matpakka í náttúruni, umframt at vit læra børnini at virða djór og gróður. føroyska veðurlagið–føroyska veðurlagið er ógvuliga skiftandi, men vit royna at fara túrar við børnunum í øllum veðrið, so at børnini gerast tilvitað um veðurlagið. Vit leggja dent á at greiða børnunum frá, at hóast regn, kava, vind o. s. fr. kunnu vit fara út og hava tað stuttligt, um bert vit lata okkum í eftir veðrinum. Børn 1/2 til 3 ár: sansa kroppin–vit eggja børnunum til at kenna gleðina av at merkja kroppin, stuðla teimum í at røra seg og soleiðis stimbra kroppin, bæði tá hugsað verður um grov- og fínrørslur. grovrørslur-grovrørslunum verða best stimbraðar uttandura, við t. d. at ganga, renna, klintra, hoppa, skríða, rulla, uppliva slætt og óslætt lendi, reiggja, klintra í og úr sandkassanum, skreiða, sparka bólt, súkkla, fara í og úr áum o. s. fr. Inni hava vit eisini góðar karmar fyri, at barnið fær stimbra grovrørslurnar, við t. d. okkara? -kanti, har barnið kann rutsja í rutsjibananum, hoppa á stóru bláu madrassuni, ganga á sansabanum, reiggja á ymiskum reiggjum o. s. fr. fínrørslur-fínrørslunum kunnu verða stimbraðar bæði innan- og uttandura. Inni kunnu vit skapa karmar fyri, at barnið fær stimbra fínrørslurnar, við t. d. at perla (smáar og stórar perlur) á elastikk ella á plátu. Vit eggja børnunum at tekna, læra seg at halda á blýantinum, at mála ymisk listarverk og læra seg at seta ymiskar litir saman, leggja puslispøl, eta við skeið ella gaffli. Tey størru børnini í vøggustovuni vilja sjálvi sleppa at smyrja smør á bollan/breyðið og skeinkja mjólk. Tey byggja eisini við ymiskum klossum, klippa, klistra o. s. fr. Úti kunnu fínrørslurnar verða stimbraðar við at barnið hentar blómur og steinar, spælir við sand/mold, fyllir vatn í kannur o. s. fr. gera brúk av sansunum–at barnið lærir at gera brúk av sansunum, sjónini, hoyrnini, smakki-, lukti- og følisansi. sjónin–vit kunnu gera børnini varug við ymiskt, ið eyga sær, t. d. ljós, myrkur, djór og annað spennandi. hoyrnin–vit kunnu gera børnini varug við ymiskt, ið er at hoyra t. d. vind, hegling, áartutl, eina tyrlu, sang o. s. fr. smakkisansurin–vit læra børnini at brúka smakkisansin, t. d. tá tey eta sterkt, súrt, søtt, og um teimum dámar matin. túrar–fyri at stimbra grov- og fínrørslurnar fara vit ymiskar túrar, t. d. fara vit hvørja viku í ítróttarhøllina, har vit hava ymiskar aktivitetir, vit fara túrar oman til Svartafoss, oman í Sandágerði, gomlu Hoyvíkina, so børnini kunnu ganga, renna, hoppa, ganga á sløttum og ósløttum lendi og hoppa í hyljum. Eisini geva vit børnunum møguleika at føla vátan og turran sand, hoyra ymisk ljóð, finna grasormar og onnur smákykt o. s. fr. innandura–vit leggja stóran dent á, at skapa karmar fyri, at børnini kunnu spæla og vera kreativ, vit geva teimum møguleika at byggja lego, tokbanar, træklossar og annað. Tey kunnu eisini tekna, mála, klippa, líma, spæla við vatn o. s. fr. reinføri–vit læra og hjálpa børnunum at vaska hendur hvørja ferð, tey hava verið á wc, og áðrenn og aftaná, at tey hava etið. Tá vit eru liðug at eta, vaska vit borð og stólar. evnisvika um heilsugóðan kost–vit skipa fyri evnisviku um heilsugóðan kost og læra børnini um, hvat er heilsugóður kostur, og hvat er minni heilsugott. Børn og vaksin gera heilsugóðan kost saman alla vikuna. Soleiðis kunnu vit greiða børnunum frá øllum tilfarinum, sum vit matgera við. kostráðgevar–vit fylgja teimum kostráðum, sum serkøn á økinum geva okkum, t. d. viðvíkjandi mjólk, morgunmatarvørum og annars øllum øðrum matvørum, ið stovnurin keypir. Børn 6 til 7 ár: venja kroppin–vit skapa karmar soleiðis, at børnini kunnu venja kroppin, bæði til stórar- og smáar rørslur. útferðir–vit fara longri útferðir við børnunum, soleiðis at børnini kunnu stimbra teirra kropp og sansir, t. d. við at fara í hagan, út á Skansan, oman í Tinganes, útferð til Nólsoyar, útferð til Dals og aðrastaðni. spæliplássið–vit stuðla børnunum í at vera virkin í gerandisdegnum, soleiðis at tey kunnu koma at kenna gleðina við at brúka kroppin. Á spæliplássinum hava vit haga, øki við grasi, á, slætt og óslætt lendi. MENTANARLIG ÚTTRYKK OG VIRÐIR Børn 1/2 til 3 ár: føroyska málið–vit leggja dent á at tosa rætt føroyskt. føroyskar bøkur og tónleikur–vit leggja stóran dent á at lesa føroyskar barnabøkur, sum eru aldurshóskandi. Eisini syngja vit nógvar føroyskar barnasangir og gera ymisk tekin og rørslur til sangirnar. tjóðsangurin–vit syngja nógvar føroyskar sangir við børnunum og læra børnini tjóðsang okkara. merkið–vit vísa børnunum myndir av tí føroyska flagginum og greiða teimum frá søguni um merkið. Vit eggja børnunum til at tekna okkara vakra flagg. tjóðfuglur–Tá grækarismessan nærkast, fáa børnini høvi til at tekna/klippa/líma tjøldur, meðan vit lesa søgur og vísa myndir av tjøldrum, umframt at vit eisini læra børnini at syngja sangir um tjøldur. Eisini fara vit túrar niðan í hagan, har vit tilvitað royna at lurta og hyggja, um nakað tjaldur man vera komið heim á klettarnar. konsertir–av og á verða vit boðin við til ymiskar konsertir, eitt nú vóru vit á konsert hjá Føroya Symfoniorkestri. Áðrenn vit fara á konsert greiða vit børnunum frá um orkestrið og møguliga læra okkum sangirnar áðrenn. sjónleikir–vit eggja børnunum til at vera skapandi við m. a. at klæða seg í ymisk klæðir og spæla sjónleik fyri hvørjum øðrum. Vit fara til ymiskar barnasjónleikir, sum verða spældir í býnum, og eisini hava sjónleikir fleiri ferðir verðir sýndir á stovninum, t. d. Ævintýraferðin og Trillebob, sum var spældur av norðurlendskum pedagoglesandi. Dukkusjónleikir verða eisini javnan spældir av børnum og starvsfólkum á stovninum. Børn 6 til 7 ár: Sjósavnið–vit vitja sjósavnið og síggja hvat fyri ríkidømi, vit eiga í havinum rundan um Føroyar, t. d. fiskasløg, gággusløg, tarasløg o. a. bókasøvn–vit vitja bókasøvn og læna bøkur um mentan okkara í Føroyum, umframt at vit læna bøkur um onnur lond og aðrar mentanir. listasøvn–vit vitja viðhvørt ymiskar framsýningar og greiða børnunum frá um listarverkini og listarfólkini; hetta fyri, at børnini kunnu fáa íblástur til at skapa nakað sjálvi. Fornminnissavnið og Náttúrugripasavnið–vit vitja hesi søvn, fyri at børnini kunnu fáa innlit í okkara mentan og síggja munin millum nútíð og fortíð. standmyndir–vit fara túrar runt í býnum, har vit hyggja at ymiskum standmyndum, samstundis sum vit greiða teimum frá søguni um standmyndina. grindadráp–um grind leggur beinini í Sandágerði, fara vit oman og síggja har ein part av okkara elligomlu mentan. Heimafturkomin á stovnin tosa vit um tað, sum vit hava sæð og upplivað. ymiskar siðvenjur–vit gera nógv burtur úr føstulávintsmánadegi, tá nærum øll børn og starvsfólk koma grýluklødd á stovnin. Vit sláa tunnu og hugna okkum saman. høgtíðir–á páskum og jólum prýða vit stovnin við ymiskum pynti, sum børnini hava gjørt. Vit syngja sangir hóskandi til høgtíðina og greiða børnunum frá, hví vit halda páskir og jól. Dagstovnurin í Hoyvík Vegurin Langi 17