offur hvat trúgv fólk høvdu í fornøldini, so ofraðu tey til gudin ella gudarnar. Tey ofraðu ymiskt etandi, tilgjørt ella ótilgjørt. Upprunaliga varð hildið, at gudurin át tað, ið ofrað varð, sí 1 Mós 8,21; Sl 50,12-13. Men so við og við gjørdist ofrið gáva ella avgjald til Guðs. Tey ofraðu djór (í Gamla Testamenti bara fenað) ella avgrøði, vanliga ofraðu tey á altari, har tað ofraða varð brent. Fyrsta avkomið og fyrsta avgrøðin skuldu verða halgað Guði, t. e. verða ofrað, sí 2 Mós 13,1-16. Skilt verður ímillum reglulig offur, ofrað ávísar tíðir (sí hátíð), og offur til serlig høvi. Tær mest ásettu offurreglurnar eru savnaðar í 3 Mós 1-7. Í Gamla Testamenti verður víst á offurfyrivarni, t. d. Sl 50,7-15; 51,18-19; Hós 6,6; Mika 6,6-8. Í Nýggja Testamenti verður víst á tað sama sum í Gamla Testamenti, t. d. Mark 12,33, og fleiri ferðir verður víst til tað, ið stendur í Gamla Testamenti, t. d. Matt 9,13. At ofra varð púra avlagt, tá ið templið varð lagt í oyði í árinum 70 e. Kr., og Jesu deyða tóku fólk sum einasta og endaliga offur til fyribøtingar, t. d. Hebr 9,26, sí 1 Jóh 2,2. Offur verður ofta nýtt í fluttari merking, t. d. Róm 12,1; Fil 2,17. Offurslag. brennioffur samheiti á øllum ofrum, tá ið tað, ið ofrað varð, varð brent á altarinum t. d. 3 Mós 1. droypioffur helst vín og allarmest partur í stórari offurgerð, t. d. 2 Mós 29,40. Blóðdrykkjuoffur verður púra havnað í Sl 16,4. grónoffur sagt um øll offur av avgrøðini, annaðhvørt hon var heystað ella tilgjørd. Grónoffur kundi vera serskilt offur t. d. 3 Mós 6,7-12, ella tað var partur av størri offurgerð, t. d. 3 Mós 14,10-20. heiloffur samheiti á teimum ofrum, tá ið alt tað, ið ofrað varð, varð fullkomiliga brent, t. d. 3 Mós 6,15-16. roykilsisoffur vælangandi evni, sum verða brend á roykilsisoffuraltarinum (sí altar), 2 Mós 30,1. Sí eisini roykoffur. roykoffur veruliga ikki serskilt offur, men um roykin frá brenniofrinum, og sum Guð andar í seg, t. d. 1 Mós 8,21, ber saman "sum vælangandi royk fyri Harranum" t. d. 3 Mós 6,14-16. sláturoffur samheiti á blóðigum ofrum, tað eru tey ofrini, tá ið djór verða slátrað, t. d. 3 Mós 17,1-9. takkaroffur, máltíðartoffur offur, tá ið bara ein partur av tí ofraða varð brendur. Ein part av ofrinum fingu tey, ið bóru fram ofrið, t. d. 3 Mós 7, 29-36. Í Bíbliuni er máltíðaroffur ikki nevnt, bara takkaroffur.