Útlendskar kanningar vísa sama úrslit. Í innlegginum hjá Ninu Raaschou var eitt filmsbrot víst úr donskum skúla, har næmingar um 12-13 ára aldur mekla millum yngri næmingar. Næmingarnir, sum stóðu fyri meklingini, høvdu lært, hvussu teir skulu loysa tvístøður, og hvussu teir skulu spyrja inn til tað, sum hevur elvt til tvístøðuna. Meklarin leiðir eina skipaða samrøðu við partarnar, og innihaldið í samrøðuni er vanliga: 1. Hvat er hent, og hvussu hevur tað ávirkað meg? Hvat er umráðandi fyri meg? Hvat kunnu vit hvør sær ella saman gera fyri at gera tað gott aftur og koma víðari? 4. Eventuelt ein avtala. So hendir kanska okkurt gott.” Meklararnir veit hjálp til sjálvhjálp. Ein næmingameklari sigur:“ Eg komi ikki við uppskotum til loysn, eg hjálpi bara teimum í felag at semjast á ein hátt, at tey sjálv loysa trupulleikarnar.” --Orsøkin til glógvandi fráveruna hjá lærarum á slíkum skeiðum er altso ikki so einføld, sum eg óttaðist fyri, sigur Anna Dalsgaard, lærari í Tórshavnar kommunuskúla, í Skúlablaðnum nr. 3, 2014--Skúlaleiðslan eigur at fáa eina ávísa upphædd samsvarandi, hvussu nógv starvsfólk eru í skúlanum, og henda upphæddin eigur at kunna verða brúkt til skeiðsluttøku og ráðstevnugjald, sigur Herálvur Jacobsen, formaður Føroya Lærarafelags, í Skúlablaðnum nr. 3, 2014--Vit halda, at tíðin nú er búgvin til at byrja við einum orðblindaflokki fyri næmingar í Tórshavnar kommunu, sigur Selmar Jacobsen, skúlastjóri í Sankta Frans skúla, í Skúlablaðnum nr. 3, 2014