Jákup Zachariassen, sum eigur bæði grafisku fyritøkuna Repro-Z og JakZak hølini í niðastu hæddini er sum vanligt eitt sindur tvíbýttur millum grafikk og tónleik. Fólk eru komin á fund, og tey sessast uppiá, men Jákup kann ikki halda sær og biður tey bíða sær eitt bil. Síðani loypir hann niður í kjallaran fyri at vita, hvussu tað gongst við innspælingunum. Tað gongur skjótt, og tað er eisini neyðugt. Nakrar minuttir seinni reisir hann seg. Hann umber seg, og sigur at hann hevur fólk sitandi uppiá, sum bíða eftir sær. Tað eru 16 ár síðani, at Jákup gjørdi av at steðga á. Hann var komin til eitt vegamót, og mátti velja, um hann vildi arbeiða seg í senk ella broyta lívsstíl og koma víðari. Hann valdi lívið. Tað er tað, sum fólk hava fyri Jákupi, tá tú nevnir hansara navn. Hann er nærlagdur og fyrikomandi, smílandi og jaligur. Og so er tað tónleikurin. Tónleikurin var eisini viðføddur. Hann kom bara av sær sjálvum, og tað er kanska tí, at Jákup ikki hugsar um sínar gávur. Tá hann var seks ára gamal, spældi hann klaver” við báðum hondum”, sum hann sigur. Gittar, bassur, floyta, horn og seinni steel-gittari, sum ikki er so lættur at hava við at gera. Útbúgving má til Tað var aftur pápin, sum var íblástur, tá vit hugsa um ta yrkisleið, sum Jákup endaði við at fáast við í nógv ár, áðrenn tað kom ov nógv ferð á. Pápin Zacharias Zahariassen fekst millum annað við at skriva og prenta, so tað var upplagt hjá Jákupi at nema sær útbúgving sum grafikari, ella reprofotografur, sum tað tá æt. Men so kom kom verulig gongd á. Uttan at hugsa so nógv um tað, vaks talið á starvsfólkum. Tá tey vóru flest, vóru tey 20 á grafisku deildini, umframt at nógv virksemi var í kjallaranum í upptøkuhølunum. Hann arbeiddi alla tíðina, og tað mátti ganga galið. Hann byrjaði at missa javnvágina. Tað byrjaði at mala fyri honum. -Læknarnir søgdu, at eg slappaði heilt av, tá eg svav, men tá eg var vakin, fór alt upp at koyra, greiðir Jákup frá. Ein stór strika bleiv síðani sett í lívssandin. Jákup gjørdi av í 2000 at venda aftur til sín barnadreym um at liva av tí, sum hann hevði so inniligan áhuga fyri: Tónleikin. Áhugin drívir verkið Aftan á 2000 hevur Jákup gjørt tað, sum hann hevur hug til, tó at tað av og á hevur kravt, at hann fór frá ljóðførunum og tøkniligu knøttunum, so hann kundi fáa tankarnar upp á pláss og eisini forvinna sær nøkur eyka oyru. Millum annað hevur hann verið til skips nakrar ferðir. -Tað er fantastiskt at sleppa til skips eina tíð. Aftaná 2000 hevur Jákup gjørt sær tað til ein lívsstíl at arbeiða við tí, sum hann tímir. Hann er somikið heppin, at hann sleppur at liva av sínum frítíðarítrivi ella hobby, og tað er væl tað, sum øll droyma um, sum hann sigur. Og at liva av tónleikinum burturav, hevur givið honum tann frið, sum skuldi til. Tey, sum kenna eitt sindur til Jákup og hasara virksemi seinnu árini, seta hann ofta í samband við Nashville og countrytónleik, og tað er eisini so, at Nashville og countrytónleikur telur nógv í lívinum hjá Jákupi, men ikki alt. -Tað byrjaði við, at Sanna (konan, red.) og eg fóru til Nashville í 1989 í sambandi við eina upptøku hjá Alexi Bærendsen. Millum annað skal kendi sangarin og sangskrivarin Larry Gatlin, ið millum annað hevur skrivað tónleik til Elvis, spæla á Reinsarínum leygarkvøldið 6. februar. Jákup hevur einki við hesa konsert at gera, men konsertin er kortini ein avleiðing av tí sambandi, sum Jákup fekk við fólk í Nashville í 1989. Ein tími í Kriss-Stuff studio í Hoyvík er farin. (Greinin um Jákup Zachariassen varð upprunaliga prentað í Dimmalætting í januar 2016) Sum haldari fært tú atgongd til alt tilfar í blaðnum á netinum, umframt tíðindi. Trýst á "Tekna hald" og skráset teg