Á aðafundi tann 3. mai 2007 samtykti IRF” Reglur um innsavnin av ruski frá húskjum í limakommununum”. Reglurnar lýsa nágreiniliga, hvussu arbeiðsviðurskiftini hjá ruskinnsavnarunum eru skipað. Hesar reglur eru strangari enn” Reglugerð um ruskinnsavning”, sum Arbeiðseftirlitið gjørdi í 1994. Stativið á røttum stað Posastativið stendur úti á sjónligum stað, og sum høvuðsregla á stytstu leið millum atkomuveg og húsini, tó í mesta lagi 20 metrar frá atkomuvegi. Bert ein støða skal vera á hvørjari ogn. Støðan skal vera soleiðis, at tað er møguligt at koma heilt fram at stativinum við t. d. sekkjavogni, at stativið stendur á sløttum, soleiðis at posin kann takast uttan trupulleikar, og at posin kann takast og flytast uttan vanda fyri vanlukku ella heilsuskaða. Ruskið Rusk má ikki koyrast leyst í ruskposan, men skal vera innballað ella í posa. Blæur, bind o. l. skulu altíð vera í afturlatnum plastposa, áðrenn tey verða latin í ruskposan. Posin er at rokna sum fullur, tá ið 20 cm eru eftir upp til kantin. Serligur dentur verður lagdur á, at posin ikki er skræddur, og at posin ikki vigar meira enn 20 kg. Leiðin millum bil og stativ Gonguleiðin millum ruskstativi og ruskbilin skal vera soleiðis háttað, at flutningur av ruskposa kann fara fram uttan vanda. Gonguleiðin skal vera sløtt og føst, uttan at vera hál, ljós, rein og ruddilig, og ruddað fyri kava og ís. Portur, lúkur e. l. skulu kunna standa í opnari støðu, og vera nóg breið og høg til at flutningurin kann fara fram uttan vanda. Ruskinnsavnarin letur portur, lúkur o. t. aftur, tá ið farið verður av ognini. Dettur rusk niður, tá ið posin verður tikin, tekur ruskinnsavnarin hetta upp og beinir tað burtur, treytað av at krøvini í pkt. 4 eru fylgd. Posin ikki tikin Verður ruskposin ikki tikin, skal ruskinnsavnarin boða frá hesum við einum fráboðanarlepa, sum hann leggur í postkassan ella á annað hóskandi stað.