Eitt listaverk hjá Ole Wich, ið sæst við inngongdina til psykiatriska deildina P40. Ole Wich hevur verið knýttur av verkætlanini at umvæla deildina, og hevur ráðført viðvíkjandi brúk av litum, myndavali, ljóðviðurskiftum og øðrum. Á deildini verður dentur lagdur á, at listaverk ikki muga vera ov abstrakt, tá tað kann órógva tey, ið eru innløgd. Fyrsta stigið í umvælingunum var at seta eina rampu um, so rørslutarnað fingu betri atgongd til deildina. Á myndini sæst eisini nýggju mynstrini á vindeygunum, ið skal tryggja privatlívið hjá teimum, ið búleikast har. Mynstrini eru føroysk bindimynstur. Her sæst gongdin á PI, intensivu deild, og PAM, psykiatriska akutta móttøka, og ymiskt av nýggja arbeiðinum. Veggirnir eru málaðir gulir og hvítir, meðan tvær stórar náttúrumyndir hjá Ole Wich og Inga Sørensen virka bæði sum prýði, men eisini til at doyva ljóð á deildini, so hørð ljóð ikki órógva sjúklingarnar. Her sæst gongdin á PI, intensivu deild, og PAM, psykiatriska akutta móttøka, og ymiskt av nýggja arbeiðinum. Veggirnir eru málaðir gulir og hvítir, meðan tvær stórar náttúrumyndir hjá Ole Wich og Inga Sørensen virka bæði sum prýði, men eisini til at doyva ljóð á deildini, so hørð ljóð ikki órógva sjúklingarnar. Her sæst gongdin á PI, intensivu deild, og PAM, psykiatriska akutta móttøka, og ymiskt av nýggja arbeiðinum. Veggirnir eru málaðir gulir og hvítir, meðan tvær stórar náttúrumyndir hjá Ole Wich og Inga Sørensen virka bæði sum prýði, men eisini til at doyva ljóð á deildini, so hørð ljóð ikki órógva sjúklingarnar. Á myndini sæst eitt kamar, ið er umvælt og hevur nýggjar møblar. Veggirnir eru málaðir við ymiskum litum, ein náttúrumynd hongur á vegginum og ein nýggj song stendur mitt í rúminum. Seingin er eitt nýtt modell, ið deildin roynir í løtuni. Hon er bygd soleiðis, at eingir kantar ella annað hvast er á seingini, ið sjúklingurin kann brúka at skaða seg sjálvan. Tormóður Stórá vísir eitt nýtt tól, ið letur sjúklingin velja tónleik í stovuni. Yvir seingini er ein hátalari, ið virkar sum eitt slag av ljóðbrúsi. Tað vil siga, at tónleikurin dalar niður á persónin, ið liggur í songini. Talan er um eina danska verkætlan, har ljóð, heldur enn heilivágur, skal sissa sjúklingin og hjálpa viðkomandi at sova.