Við góðum drekkamunni, kakum og karamellum var lætt at fáa glið á prátið- og so haldi eg, at vit bara lata Torbjørn "taka orðið": Eg eri føddur á Oyrarbakka 02.10. 1928 og gangi sostatt væl á tey 88 árini. Pápi var av Eiði og æt Pól Andreasen, føddur 12.10. 1892. Mamma var úr Geil við Gjógv, og hon æt Súsanna, f. Klein 21.04. 1898. Vit giftust í 1955. Foreldur hennara vóru av Eiði. Vit eiga 5 børn: Jørgin, f. 1956 (býr í Havn), Sigtór, f. 1960 (Havn), Heri, f. 1964 (Havn), Súni, f. 1969 (Havn) og Iris, f. 1971, býr á Eiði. Eitt sindur minnist eg aftur av tí túrinum. Eg varð borin í einum rimaleypi og sat á eini fjøl, ið var stungin í millum rimarnar. Tá ið vit komu á Eiðisskarð, lovaðu teir mær úr leypinum, so eg skuldi sleppa at renna kapp við Klæmint, gubba. Eg hevði ikki sæð moldgólv fyrr. Ikki var eg meir enn innkomin, nú kemur Dánjal Rasmus í Horni inn við Hans Edvardi. Vit vóru mestsum javngamlir og blivu bestu vinir til tann doyggjandi dag. So av og á plagi eg at gloppa hurðini har eysturi á Próvfastatúvuni-ella á Skutli-hjá Oddvør og Nela. Fyri jól- og eisini í hesum nýggja árinum-havi eg havt mín lítla bandupptakara hjá mær, so mangt hugnaligt og áhugavert frá farnari tíð er fest á band. Bæði tvey hava óføra gott minni-so mín uppgáva hevur fyri ein stóran part bert verið henda: at leiða prátið inn á tey ymisku viðurskiftini. Oddvør fortaldi mær ein dagin, at tað eru liðin meira enn 60 ár, síðani tey bæði komu saman eitt Annað jólakvøld-tá var hon 15 ár. Jú, rætt er tað: "Oddvør og Neli"-"Oddvør og Neli"-tað minnist eg heilt frá barni av, at tey søgdu. Oddvør Johannesen (f. Debes í 1939) er dóttir Sofus Debes, f. 1896 og Jóhonnu, f. Klein, 1896. Oddvør er miðlingur av trimum systkjum: Hannelina, f. 1937, Oddvør, f. 1939 og Óli, f. 1944. Oddvør og Neli giftust í 1960-tey búgva við Gjógv og eiga fýra børn: Sofus, f. 1960, býr við Gjógv, Anna, f. 1962, Hoyvík, Jóhanna, f. 1964, Kvívik, og Hergerð, f. 1968 og býr á Argjum. Nú lova vit Oddvør framat: Eg eri fødd í 1939, og javnaldrar mínir vóru Dánjal Jákup, Gerda, Sigrun hjá Kallsoy og Sólbjørg hjá Hjalmari á Teigunum (Hjalmar Joensen, f. 1908). Annars spældi eg nógv saman við Herdis hjá Oliveri (Oliver Debes, f. 1909)-vit vóru bestu vinkonur, og vit vóru grannar, men hon var eitt ár eldri enn eg. Ikki tí-vit spældu eisini nógv saman við Gerdu, Magnhild, Svanhild á Teigunum, Ingrid í Bíggjarlagnum og Petru Elisu. Petra Elisa var dóttir Magnus hjá Sørini (Joen Magnus Joensen, f. 1909) og hon var nógv her sum genta-búði hjá Svend (Svend Joensen, f. 1912). Neli greiðir soleiðis frá: Tað var ikki nógv leikutoy, tá ið eg var smádrongur, men áin mundi vera tað størsta spæliplássið. Har vaðsaðu vit og floyttu við bátum og skipum dagliga og ikki at gloyma, so veiddu vit nógv síl. Hanni, bróðir, og eg áttu hvør sítt skip, ið vóru nógv avhildin. Har floyttu vit so við bátum og lapparum við segli, tá ið vindur var. Eitt er vist–vit vóru lítið inni, tí har var einki at spæla við. Um summarið mestsum búðu vit úti, tí tað var altíð okkurt spæl at tríva í. Tað var ein langur túrur, og ferðin var nógv---og nógv gongd heim aftur. Annars sletaðu vit út eftir Túni–frá Hornhúsunum og oman við Ólastovu og oman á Bakka–og so eisini av Gjónni og oman á Bakka. Tað árið–í 1947–doyði nógvur seyður av kavanum. Vit høvdu nógv at hoyggja, og so royndi mann at vera uppií og læra seg at sláa–tað mátti mann duga. Og so eplini–velta, saksa, seta niður–og taka upp. Torvið má eisini nevnast. Eg var ungur, tá eg skar torv heimi við Antaránna. Jú, mann var eitt sindur errin og helt seg vera vaksnan, tá mann dugdi at sláa og at skera torv. Ein av hesum myrku døgunum í novembur 2014 stakk eg inn á gólvið hjá Erlingi. Ørindini vóru serliga at fáa hann at fortelja mær eitt sindur um sítt langa lív á sjónum. Hann hevur siglt í samfull 53 ár uttan at leggja nakað ár burturúr-tað man vera fáum beskorið. Men hann hevði eisini mangt annað at fortelja. Erling í Nýggjustovu (Erling Joensen) er føddur í 1935. Foreldur hansara vóru Oluffa f. Joensen, 1894, á Bø, og Christian Jacob Joensen, f. 1887, í Nýggjustovu. Erling er yngstur av fýra systkjum: Jóhan, f. 1917, búði í Havn, Pætur, f. 1920, Gjógv, Ingibjørg, f. 1923, Gjógv og Erling, f. 1935, Gjógv. Erling giftist í 1963 við Hannelinu (Johanna Louisa Berlina Sofía, f. Debes 1937). Tey eiga dóttrina Odu, ið býr í Havn. Nú fær Erling orðið: Erling-desembur 2014 Tað var lívligt í bygdini, tá ið eg var smádrongur. Eg hevði nógvar javnaldrar og so eisini fleiri onnur, ið vóru eitt sindur eldri ella eitt sindur yngri enn eg. Vit børn spældu nógv saman úti tá, men mest spældi eg við Sigurd í Bíggjarlagnum, og Bjarni á Fløtti var nógv saman við okkkum, sjálvt um hann var eitt sindur yngri. Tá ið eg fór í skúla, vóru yvir 50 skúlabørn. Spølini vóru eitt sindur eftir, hvør árstíðin var-heilt nógv ymisk spøl-sparking, lakking, blunda og krógva og tílíkt. Vit dansaðu á Brúnni um kvøldarnar-ella Heimi á Rættini. Vit dansaðu í runding-ein genta var t. d. inni í ringinum, so sungu vit eitt vers, og hon tók so ein drong inn í ringin, og soleiðis skiftust vit. Tá sungu vit mest "kjerligheitssangir".