v 1 Til tín eg lyfti upp eygu míni, sum hátt á himni situr! v 2 Sí, sum eygu trælanna líta at húsbóndans hond, sum eygu trælkonunnar líta at húsfrúnnar hond, soleiðis líta upp eygu vár til Harrans, várs Guðs, inntil hann okkum miskunnar. v 3 Miskunna, Harri, miskunna okkum, tí ovurmett vit eru av háð! v 4 Ovurmett er vár sál av spotti frá teimum hástóru, av háð frá teimum hugmóðigu.