Filistar løgdu nú til orrustu við Ísrael; og Ísraelsmenn flýddu fyri Filistum, og mangir lógu vignir á Gilboa fjalli. Og Filistar eltu Sául og synir hans og feldu Jónatan, Ábinadab og Malkisjúa, synir Sáuls. Orrustan dundi nú kring um Sául; og tá ið ørvagarparnir raktu við hann, varð hann ógvuliga ræddur fyri teimum. Tá mælti Sául við skjaldsvein sín: «Bregð svørði tínum og renn tað gjøgnum meg, so at ikki hesir óumskornu koma at fara háðuliga við mær!» Men skjaldsveinurin tordi ikki, tí hann ræddist illa. Tá tók Sául sjálvur svørð sítt og læt seg falla á tað. Men tá ið skjaldsveinurin sá, at Sául var deyður, læt eisini hann seg falla á svørð sítt og doyði við honum. Soleiðis fylgdust teir allir á hesum degi í deyðan: Sául og synir hansara tríggir og skjaldsveinur hans og allir menn hans. Men tá ið Ísraelsmenn í borgunum í dalinum og við Jórdan frættu, at Ísraelsmenn vóru flýddir, og at Sául og synir hansara vóru falnir, rýmdu teir úr borgunum og flýddu, og Filistar komu og settust niður í teimum. Tá ið Filistar dagin eftir komu at ræna valin, komu teir fram á Sául og synir hansara tríggjar, ið lógu falnir á Gilboa fjalli. Teir høgdu høvdið av honum og rændu herklæði hansara; síðan lótu teir sendimenn fara um alt Filistaland til tess at flyta gudum sínum og fólkinum gleðitíðindini. Vápn hansara løgdu teir í hov Ástartu, men líkið hongdu teir upp á borgargarðin í Bet-Sjan. Men tá ið íbúgvarnir í Jábesj í Gilead frættu tað, ið Filistar høvdu gjørt við Sául, fóru allir vígførir menn avstað; og tá ið teir høvdu gingið alla náttina, tóku teir lík Sáuls og lík sona hansara niður av borgargarðinum í Bet-Sjan, høvdu tey aftur við sær til Jábesj og brendu tey har. Síðan tóku teir bein teirra og jarðaðu tey undir támarisktrænum í Jábesj og fastaðu í sjey dagar.