Tað hevði verið stuttligt at duga hebraiskt! Kanska hevði tað verið áhugavert at hugt at einum av hesum orðunum. Hugsi um orðið „hesed“. Latið okkum–bara fyri at fáa eina hóming av, hvussu ríkt orðið er–hyggja at, hvussu tað er umsett í einari tilvildarligari bók í Gamla Testamenti. Tað var Harrans hesed ímóti okkum, sum fekk Hann at binda Seg til okkara. Latið okkum hyggja at nøkrum vælkendum brotum úr Gamla Testamenti, brotum, sum lýsa, hvussu Harrin vísir okkum hesed, og hvussu Hann vil, at vit vísa hvør øðrum hesed. Harrin er ríkur í hesed og dugir væl at goyma tað (2. HARRIN! –miskunnsamur og náðigur Gud, langmóðigur og ríkur í miskunn (hesed) og trúfesti, sum goymir náði (hesed) í túsund mannaminni, sum fyrigevur misgerð, lógbrot og synd, men als ikki letur hin seka verða óstraffaðan, sum straffar misgerðir fedra á børn og barnabørn, ja á børn barnabarna og á børn teirra uppaftur!“ Brotið lýsir, hvussu Harrin bant Seg til jørðiska fólk Sítt Ísrael. Og har stendur eisini, at Hann goymir hesed. Hann hevur goymt tað so væl, at eingin kann koma og stjala tað. Hesed Harrans er nýtt hvønn morgun (Sorg. Vit eru væl sloppin, og tað er alt hesed Harrans fyri at takka. Hesed Hansara er ikki uppi enn, nei, tað er nýtt hvønn morgun. Har hongur einki gamalt agg við. Hvør dagur er ein nýggjur dagur, fullur av nýggjum hesed.