Eftir dystin ímóti Ísrael í kvøld hittu vit Róa Berg Hansen og settu honum nakrar spurningar. Vit ynsktu sjálvandi fyrst tillukku við dystinum, sum ein ovurfegin Rói var sera glaður fyri. Ísrael byrjaði ógvuliga hart í dystinum í kvøld-hvussu kendist tað? Tað vistu vit væl-tað gjørdu teir eisini í dystinum í gjár ímóti finnum-vit vistu, at teir fóru at spæla við sama tempo, sjálvt um teir vóru yvir-ella undirmannaðir-tað vóru vit klárir uppá, men tað var øðiliga tungt. Tað tók allan fyrra hálvleik, at fáa skil uppá tað. Teir fingu 16 mál í fyrra hálvleiki og 9 mál í seinna hálvleiði-Tað gekk ógvuliga striltið, men vit fingu-heldigvís-fyrst skil uppá verjuna og komu tí framum. Teir byrjaðu at verja 5-1 og vóru øðiliga uppsettir-var tað ein hvøkkur ella var tað ringt at koma til kjansir? Nei-vit fáa 17 mál í fyrra hálvleiki og 14 í seinna hálvleiki-vit komu til kjansir í næstan hvørjum álopi-haldi at vit loystu teirra verju væl upp, serliga var tað bakketan, sum arbeiddi væl. Hvat gjørdu tit annarleiðis í fyrra hálvleiki í mun til seinna hálvleik? Sum sagt, so var tað verjan-vit gjørdu tað sama í álopinum-vit høvdu long og tolin álop-tað førdi til sigurs, segði ein fegin Rói Berg Hansen beint eftir dystin.