Nú snýr tað seg um eina føroyska Beatles-viku, har hann hevur spælt sangir frá sínum tónleikaligum uppruna. Leygarkvøldið spælir hann aftur til dans í Sjónleikarhúsinum, har hann eisini gjørdi vart við seg í heilt afturi í 60’ unum. –Tá ið eg hoyrdi Beatles fyrstu ferð, bleiv eg fangaður, og teirra tónleikur hevur fylt sera nógv hjá mær síðan, kanska meira og meira við árunum. Og eg blívi ongantíð liðugur við the Beatles, sigur Stanley Samuelsen. Ein heimur læt seg upp Stanley var 12 ára gamal, tá ið hann fekk sín fyrsta gittara frá brøðrunum Torleif og Jóv, ið arbeiddu í Føroyingahavnini. –Tórleif lærdi meg tær fyrstu tríggjar akkordirnar, og so læt ein heimur seg upp fyri mær. Bólkurin Silly Boys sendu boð eftir honum, og teir gjørdust sera væl umtóktir. Ungfólkini hingu framvið pallkantinum, og tey fegnaðust um at hoyra teir somu livandi tónarnar í dansistovuni, sum tey dagliga hoyrdu í útvarpslurtinum uttan úr heimi. Stanley var yngstur av 12 systkjum. Pápin doyði, tá ið hann var hálvt ár, so mamman var einsamøll um hann og hini. Mamman plagdi at syngja sálmar og norskar slagarar, meðan hon helt hús, og hon var alt annað enn fegin um, at hann fór at spæla til dans hvørt fríggjakvøld og leygarkvøld. –Eg var ikki konfirmeraður, fyrstu ferð eg spældi til dans. Hon fór til prest at kæra sína neyð, men hann segði bara, at hon skuldi vera glað fyri, at eg ikki gjørdi nakað, sum var nógv verri, greiðir Stanley smílandi frá. Silly Boys góvust í 1969. Dreingirnir gjørdust til menn og fóru til skips, og tí hendi einki í nakrar mánaðir. Silly Boys endaði sostatt sínar dagar sum FM-vinnari í tónleiki. Ódoyggjandi duo Sum 18 ára gamal fór Stanley niður til Danmarkar at vitja sonin hjá elsta beiggjanum. Teir vóru vinmenn, og ætlanin var bara at vera niðri í summarferiu í fjúrtan dagar. Men honum dámdi so mikið væl, at hann bleiv verandi, og higartil hevur hann so búð í Danmark í samfull 46 ár. –Eg kom í samband við onnur, sum fingust við tónleik, eg fór at ganga í skúla, og eg fall bara so væl til, at eg ongantíð kom aftur. Men tað var ikki nøkur ætlan, tað bleiv bara so, sigur hann. Í nógv ár var Stanley Samuelsen saman við Nis P. Jørgensen“ Den udødelige duo”, og teir spældu fast á tiltøkum hjá fakfelagsrørsluni, millum annað úr sokallaðu reyðu sangbókini. Teir spældu eisini til valfundir hjá danska javnaðarflokkinum uppundir valini, tá ið menn sum Poul Nyrup, Svend Auken og Anker Jørgensen, sum doyði fyri stuttum, bardust fyri valdinum. –Anker var“ folkets mand”. Ongantíð meira. Eg minnist eisini, at hann segði: Man skal royna alt einaferð, so veit man, hvat tað er, men einki skal yvirdrívast. Tað var skilagott, helt eg. Tá ið Fogh og Vinstra vunnu fram gjørdist alt meira liberalt politiskt, og sosialdemokratarnir fóru aftaná og royndu at fylgja við. Teir goymdu ta reyðu sangbókina burtur, og boð vóru ikki longur eftir Den udødelige duo, sum í eini 12 ár hevði spælt 3-4 ferðir um vikuna fyri“ bevægelsen” um alt Danmark. –Alt steðgaði, men tað setti meg í gongd við mítt egna. Spakuliga fór hann at gera tónleik til tær yrkingarnar, har hann ikki kendist við løgini. –Tann fyrsti var helst“ Um eg kundi kvøðið”. Eg byrjaði at gera lagið við fyrsta ørindi, og tá eg kom til tað síðsta, var sangurin liðugur. Og hesin fyrsti sangurin gjørdist nokk tann best umtokti, sigur Stanley hugsunarsamur. Hóast hann byrjaði at spæla enskan popp, og síðan fór at spæla danskara arbeiðarasangir, so var eingin ivi, tá ið hann fór at skriva og geva út tónleik; tað skuldi vera føroyskt. –Mítt hjartað hevur altíð ligið eftir í Føroyum, og eg havi altíð Føroyar við mær. Hann hevur tó ongantíð spælt so nógv sum nú, heldur hann. Konan fær tað at hanga saman, tí meðan hann tekur alt, sum tað kemur, so stendur hon fyri tí praktiska og syrgir fyri, at pengarnir eisini koma í kassan. –Mær hevur altíð dámað best bara at spæla og syngja. Málið er, at hann nu fer at spæla minni og taka meira fyri tað, sigur hann við einum skálkasmíli, og letur okkum skilja, at tað er bara skemt. Tí hann tekur tað bara, sum tað kemur. Nú leygarkvøldið kemur so eitt dansikvøld í gamla Sjónleikarhúsinum, har hann fer at spæla tað, sum alt byrjaði við: The Beatles