Støðan er tí vorðin tann, at nógv av teimum eldru borgarunum í Vági munnu kenna seg rættiliga einsamøll, tí tey hava ongan at búgva hjá vegna óhjálpni, meðan tey yngru hinvegin eru stúrin fyri støðuni hjá teimum eldri eftirverandi, ella eru bundin av teimum.