Lat meg siga, at eg skammaðist við meg sjálvan, tá eg uppdagaði, hvussu vantrúgvandi eg hevði verið, at eg ikki hugsaði meira um tað, sum eg hevði lært í sunnudagsskúlanum, hevði lisið sjálvur og lært onnur, og eg innast inni ikki dugdi at rokna við, at tað hendir tað sama á okkara tíð, sum tá Dánjal livdi, og at Gud er óbroyttur.