Tá tú fert á pensjón fært tú endiliga tíð at hugsavna teg um alt, tú annars ikki náddi. Handan bókin, tú ætlaði at skriva? Hasin motorsúkklutúrurin gjøgnum alt Evropa? Hví ikki? Tú hevur hugsað um hini alt arbeiðslívið. Nú snýr tað seg um teg. Nú hevur tú endiliga góða tíð. Men alt hetta letur seg bara gera, um tú hevur spart eitt sindur saman. Og tað er ikki nøkur loyna, at jú fyrr tú byrjar at spara saman, jú meiri hevur tú at liva fyri, tá tú fert á pensjón.