“ The Story of Ferdinand” er barnabók, ið Munro Leaf skrivaði í 1936. Bókin er prýdd við tekningum eftir Robert Lawson. Disney framleiddi kendan teknifilm í 1938, ið bygdi á søguna og myndirnar í bókini. Eins og mong onnur havi eg eisini upplivað barndómsgleðina, ið kemst av, at foreldur geva sær tíð til at lesa góða nátt søgur, áðrenn barnið leggur seg. Hesar løtur eru mær dýrabarar og standa sera sterkt í mínum barndómsminni. Áðrenn bókaklubburin hjá Bókadeild Føroya Lærarafelags varð settur á stovn í 1986, og eg gjørdist limur frá fyrsta degi, var eg fyrst limur í Anders Ands Bogklub. Har fekk eg við jøvnum millumbili barnabøkur, ið bygdu á teknifilmar hjá Disney, sendandi úr Danmark. Ein av hesum mongu bókum var Tyren Ferdinand, ið kom út á donskum í 1983. Bókin snýr seg um spanska kálvin Ferdinand, sum í mun til allar hinar javngomlu kálvarnar, ikki tímur at berjast, larma og vísa sína kropsliga styrki. Ferdinand vil heldur hava frið at sita undir sínum yndis træi, har hann kann lukta vøkru blómurnar, ið vaksa har. Mamma Ferdinand er bangin um, at hann ikki er heilt eins og hinir kálvarnir. Hesir skulu nýtast til tarvafikting. Av tí, at Ferdinand nú er størsti og sterkasti tarvurin á garðinum, verður hann valdur og sendur til Madrid at luttaka í tarvadysti. Men Ferdinand hevur ongan áhuga í at berjast við nakran. Sum 4-5 ára gamal visti eg sjálvandi ikki, hví eg var so drigin at bókini. Tað er tó munandi lættari at skilja hví í dag. Sum ein skapandi, samkyndur drongur var eg, eins og Ferdinand, ikki heilt sum hinir javnaldrarnir. Hinir dreingirnir høvdu onnur áhugamál enn eg. Teir vóru líkaglaðir við tí, sum eg metti vera spennadi og áhugavert at takast við. Teimum dámdi best at bróta og oyðileggja tað mesta, teir fingu hendurnar á. Eg vildi heldur skapa vakurleika við mínum hondum og mínum hugflogi. Mær dámdi tí best at tekna, mála, uppfinna, skriva, framføra, dansa, gera mótashow, spæla handil og sniðgeva, meðan hinir dreingirnir heldur vildu kríggjast, berjast og niðurbróta. Eins og Ferdinand kundi eg tí sum smádrongur lættliga hvørva inn í mín egna skapandi heim, har vakurleikan altíð ráddi, og alt fekk frið at vera fagurt.