Tað er lítið at ivast í, at í hvørji einastu bygd í landinum liva/livdu orð og vendingar, ið ikki røkka/rukku út um eingjargarðin. Soleiðis var eisini her í bygdini. Her fara vit sum frægast at royna at samla eitt sindur av hvørjum. Óivað er okkurt av hesum meira vanligt, enn vit billa okkum inn, og møguliga er okkurt óvanligari, enn vit billa okkum inn. Vit byrja her við nøkrum, ið vit hava liggjandi, men høvuðstankin er at samla orð og vendingar, sum vit halda vera serlig fyri Gjáar bygd. Skal hetta bera til, so mugu tit–kæru bygdarfólk–leggja høvdið í blot og lata okkum frætta, tí tað er synd, um hesir dýrgripir ikki koma eftirkomarum okkara til góðar. "Jól eru jól", segði Per í Heiðriksstovu (Peter Debes, f. 1869). "Lat meg fáa ein pakka av milk." (milk = ósøtar keks (vanligt at hoyra í handlunum í farnum tíðum)) "Nú er grýla í talvuni." = Nú er okkurt keðiligt (mál) komið í talvuna. "Best er at" jamburbreiða "" = Best er at vera heima (hjá sær sjálvum) kelda: Anna í Fornanum Hetta kann vera myndatala og sipa til orðini í Orminum Langa: Øvigur mátti jallurin leypa aftur á Jarnbard Breiða. Talan var um Eirik jall, sum royndi at koma upp á Ormin og taka hann, men varð rikin aftur í fyrstu syftu og mátti leypa aftur á sítt egna skip, Jarnbard Breiða. "Okkara familju dámar einki at reyla." (reyla = ganga og mala/ferðast) "Hesin er krøktur í tombuna!" (tomba = kinnklovi á fiski). (Hoyrt úti á Usini) Í tí gamla haganum "Heimi í Dal" vóru 40 gyllin. Tá ið býtt var og komið í fimtingar (hvør = 8 gl), kundi onkur taka soleiðis til: "Lat okkum nú býta í áttatiál (ir)!" --(ein áttatiál = 4 gl) "Tað sæst betur at lesa lestur nýggjársdag enn jóladag." "Hatta er ikki løtuloysi!" (løtuloysi = løtuverk) "Hann/hon var" betutt "(" betutt " = visti sær ongar útvegir-visti hvørki út ella inn. Man hetta vera koma av enska orðinum thought? "April kan tage sin hvide kjole på." (Dia í Jákupsstovu) Nú siga tey "marmorkaka"-vit søgdu flekka "Tviga og spýt út!" (er tviga = spýta?) (stavsetingin ivasom)-(Eg minnist væl ein gamlan mann, ið tók soleiðis til) Hasin toskurin er umhildin-(um fisk) ið hevur verið í kjaftinum á øðrum fiski, við sjónligum merki eftir tonnum. Tá ið eg var smádrongur, lá ein javnaldur mín eitt skifti á Klaksvíkar sjúkrahúsi. Vit báðir spældu nógv saman. Ein dagin, eg komi fram við køksvindeyganum hjá teimum, gloppar mamma hansara vindeyganum og sigur við meg: "Góði! Tað er sovorðin onkur at síggja teg. "(í hesum førinum er onkur = saknur)" Hvussu skarst lambið hjá Gráu? " "Jú, tað skarst væl. Átta merkur í tálg og kjøtið eftir tálgini. " (kjøtið eftir tálgini = kjøtið svarar til 8 merkur í tálg. T. d. kundi verða sagt: "Ikki royndist lambið-átta merkur í tálg, men kjøt til finm merkur"). (við børn): "Situr tú við húgvu og etur, so veksur tú ikki meir!" "Soðin er seiður og kókaður murtur-legg upp úr og ber hann burtur" (sagt tríggjar ferðir, so er kókað).