Tá ið Fluxmanningin við teimum litføgru hárunum var liðug við sína framførslu, fekk Johan í Kollafirði sær eitt lítið prát við teir, men tá ið hann royndi at spyrja trummusláaran um gullringin, ið hann fyri kortum hevði fingið á fingurin, segði hesin, at tað var so'flovisligt', at hann vildi ikki tosa um tað.