Fyrr vórðu yvirhøvur øll sár viðgjørd við jodi. Nýggjasta vitan um sárviðgerð tekur frástøðu frá sársóttreinsan. Stór skursl ella stórir snuddir kunnu geva stór sár, og um so er, so ræður um at reinsa sárið væl, so at ikki ígerð íkemur. Vaska tær um hendurnar, áðrenn tú reinsar sár. Síðani reinsar tú kring um sárið. Og síðani verður sárið sjálvt reinsað. Um sárið er illa dálkað, so er gagnligt at skola tað við einum isotoniskum saltvatnsupploysingi, áðrenn tað verður vaskað. Nýt ikki sóttreinsandi evni, tí at tað kann seinka lekingina, og eisini er vandi fyri ovurviðkvæmi. Um sárið ikki er so illa dálkað, so verður varisliga, men væl vaskað við flógvum vatni og eini sápu við lágum pH virði. Nýtt eitt nú einnýtsluklút, og síggj til, at allar sápuleivdir eru skolaðar burtur. Eitt plástur á sárið Rennur úr sárinum, so er gagnligt at nýta eitt plástur, ið vætar sárið (sum tó sýgur so mikið, at tað ikki er ordiliga vátt), og tískil ger, at sárið skjótari lekist. Man skal sjálvandi vera ansin, um ígerð er komin í sárið, tí so skal tað viðgerðast. Um bara lítið rennur úr sárinum, ella talan er um eitt prus ella skursl, so verður mælt til at nýta eitt plástur við silvuri, sum er bakteriutýnandi og harumframt minkar vandan fyri ígerð. Um brunasár er at viðmæla at hava tað undir flógvum rennandi vatni, inntil pínan er burtur, áðrenn ein fer víðari við viðgerð. Gev gætur, at tú á apotekinum eisini fær plástur við ongum klistri fyri sera viðkvæma húð. Á hesi heimasíðuni ber til at fáa góð ráð um sár og sárviðgerð, sama um talan er um mein ella meinaleys sár: