Tí tað er ein Guð, og ein millumgongumaður millum Guðs og manna, maðurin Christus Jesus; (I. Tim. 2: 5 FKJ) 23 Tessvegna um tú komi við gávu tíni til altarsins, og har minnirst til at bróður tín hevur okkurt ímóti tær; 24 Lat eftir gávu tína har frammi fyri altarinum, og far leið tína; fyrst verð samdur við bróður tín, og kom so og ofra gávu tína. 25 Semst við mótstøðumann tín skjótliga, meðan tú ert á veginum við honum; at ikki á nøkrum sinni mótstøðumaðurin gevi teg upp til dómarans, og dómarin gevi teg yvir til tænastumansins, og tú verði kastaður inn í fongsul. (Matth. 5: 23—25 FKJ) Vei tykkum, tá ið allir menn skulu tala væl um tykkum! tí soleiðis gjørdu fedrar teirra við hinar følsku prophetar. (Luk. 6: 26 FKJ) Ein mann sum er ein ranglærari eftir hina fyrstu og aðru ávaring avvís; Og orðastríðið varð so hvast teirra millum, at teir skildust sundur hvør frá øðrum: og so Barnabas tók Markus, og sigldi til Cýpros; (Gern. Ap. 15: 39 FKJ) (Hvast orðastríð nýtist ikki at merkja at hatur, beiskleiki, ella fíggindskapur var til staðar. Hvør berjist ikki fyri tað, hann elskar?) . . og bara at sita og hugsa um hvat man burdi havt gjørt, ja, hvat spyrst so burturúr? (Sitatini eru úr fyrstu útgávu av FKJ N. T.)