Tíverri mistu vit onkrar bloggupostar og tilhoyrandi viðmerkingar. –Heini Reinert, skrivari Tað má vera eitt syrgiligt lív at liva, um ein ikki hevur nakað betri at ganga uppí enn at allar barnabøkur partú skulu vera líka fordømandi, sum ein sjálvur. 14 mill. Hvat Guð sigst at halda, er søguliga ein betri trygging fyri, at okkurt er ósatt enn at tað passar. Onki er so Guðsspottandi sum at leggja Guði orð í munnin. Í mun til hesar røddirnar, so eru etisku meiningar gudloysinga so mikið sterkar, at okkum ikki tørva yvirnáttúrligar undanførslur og umberingar fyri at hava tær. Guð er eitt óneyðugt ískoyti, um ein hevur grein í sínum máli. Fyrr í dag útgav Foreldrafelagið eitt tíðindaskriv, har teir í strangum vendingum seta seg ímóti, at LGBT Føroyar skulu sleppa út á føroyskar skúlar, at tosa við næmingar um kynsligan samleika. Nei, álvaratos! Slíkt húklarí skal ein leita leingi eftir. Tá eg sum piltur var næmingur á Argja Skúla, kundu tey tað sama havt bygt eina sveighurð til allar teir bólkarnar við seráhugamálum, ið vóru loyvdir inn at prætika fyri okkum. Ráðið fyri ferðslutrygd fortaldi okkum, at sanniliga fóru vit øll at lata lív, um vit gloymdu trygdarselan í bara fimm minuttir við 30 km/t. Og tað var bestemt ikki nakar av okkara smædnu lærarum, ið tók sær av okkara seksual undirvísing. Tað vóru tvær ungar og fittar gentir, ið–minnist meg rætt–ikki vóru lærarar, men sjúkrasystrar, ið fortaldu okkum um hvat standingar og eggjastokkar í grundini høvdu við hvørt annað at gera. Um tit eru snævurskygd og homofobisk, og tískil ikki vilja hava eklar bøssar í nærheitini av tykkara børnum, sig so bara tað. Men kom ikki her, og lat sum um, tit hava okkurt prinsipielt ímóti, at loyva seráhugabólkum inn í føroysku skúlastovurnar. Tí tað hava tit aldrin havt fyrr.