Harðskapur og hóttanir kunnu somuleiðis hava keðiliga ávirkan á trivnaðin á arbeiðsplássinum. Ein av avleiðingunum kann verða, at starvsfólk siga starvið frá sær ella broyta hugburð til arbeiðið, arbeiðshugurin kann versna munandi, minni kann koma burturúr, starvsfólkini kunnu gerast minni nøgd við arbeiðið, og kunnu stúra fyri umaftur at verða fyri harðskapi ella hóttanum. Hvat er harðskapur? Harðskapur er einhvør atgerð, sum hevur sum endamál at gera skaða á ein annan persón. Harðskapur kann vera likamligur og/ella sálarligur. Likamligur harðskapur er t. d. at verða sligin, skumpaður, sparkaður, kvaldur, bitin, ella stungin við knívi ella øðrum luti. Sálarligur harðskapur umfatar t. d. hóttanir, eyðmýking, mannminkan, vanvirðing, illgiting, mismun, háðan og spott. Fyri at eingin ivi skal verða um, hvat harðskapur og hóttanir eru, eiga leiðsla og starvsfólk í samstarvi at finna fram til eina felags fatan av, hvat ið harðskapur og hóttanir innibera á arbeiðsplássinum. Øll starvsfólk eiga at verða kunnað um hetta. Við eini greiðari fatan av, hvat ið harðskapur og hóttanir eru, er lættari at skráseta tilburðir, og útfrá hesum seta í verk skipað fyribyrgingarátøk og mannagongdir fyri handfaran av harðskapi og hóttanum. Samstundis kunnu reaktiónirnar hava við sær fleiri likamligar reaktiónir. Ymiskt er, hvussu fólk reagera. Summi reagera alt fyri eitt, bæði sálarliga og likamliga, meðan onnur reagera, tá ið ein tíð er fráliðin. Ymiskt er eisini, hvørjar reaktiónir vísa seg hjá hvørjum. Allar nevndar reaktiónir eru tí bert dømir um reaktiónir, ið oftast koma fyri eftir harðskap, hóttanir ella annan skelkandi tilburð. Kensluligu reaktiónirnar eru ofta skuldarkensla, ótti í eini støðu, ið líkist tilburðinum, afturvendandi endurupplivingar av tilburðinum, marra, hugtyngd, máttloysi, grátur, kenslulig burturtøka, erkvisni/viðbrekni (irritabilitet), og vreiðisherðindi. Hugsanar- og uppmerksemis reaktiónir Hugsanar- og uppmerksemisligu reaktiónirnar eru ofta verri hugsavning og uppmerksemi, veikari minni, verri evnir at meta um frástøðu, verri evni at meta um tíð, og ein kensla av óveruleika. Likamligar reaktiónir Likamligu reaktiónirnar kunnu vera at vera illa fyri, hava magaórógv, vilja spýggja, vera risthentur, hava trupult við at samskipa sína rørslur, hava lyndi til at sveitta, hava kuldakenslu, hjartabankan, vera svimbul, svíma, hava svøvntrupuleikar og merkja meiri møði enn vanligt Starvsfólkið kann óttast at fara inn í støður, ið minna um skelkandi tilburðin. Tá kann talan vera um eina posttraumatiska belastningsreaktión. Hví koma harðskapur og hóttanir mótvegis starvsfólki fyri? Harðskapur stendst ofta av kenslum sum ótta, ørkymlan og frustratión, máttloysiskenslu, vantandi nøktan av grundleggjandi tørvi ella av vánaligum og/ella óempatiskum samskifti. Einaarbeiði. Arbeiði við virðislutum og peningi. Nýggj starvsfólk eru í størri vanda fyri at verða fyri harðskapi ella hóttanum enn roynd starvsfólk. Arbeiðstreytir og viðurskifti, ið kunnu elva til harðskap og hóttanir Tann máti, sum arbeiðið er fyriskipað og lagt til rættis, hevur ávirkan á, hvussu stórur vandin fyri at verða fyri harðskapi ella hóttanum er. Arbeiðstreytir og viðurskifti, ið kunnu elva til harðskap og hóttanir eru: Tíðarpress, høg arbeiðsferð og yvirtíð. Krav um at taka skjótar og truplar avgerðir. Arbeiðs- og tíðartrýst kann hava við sær, at fyriskipað tiltøk í mun til harðskap og hóttanir ikki verða framd. Skrivligar rutinur, nóg stór manning/normering, meðvirkni og upplæring hava víst seg at hava týdning fyri fyribyrging av harðskapi og hóttanum. Stórur samanhangur er millum harðskap og hóttanir á arbeiðsplássinum og psykososiala arbeiðsumhvørvið. Harðskapur og hóttanir eru ikki trupulleikin hjá einstaka starvsfólkinum, men eru ein arbeiðsumhvørvistrupulleiki. Umráðandi er at skapa eina mentan á arbeiðsplássinum, har ið fyribyrging verður raðfest.