v 1 Sonur mín, gloym ikki læru mína, hjarta títt varðveiti boðorð míni; v 2 tí at mangar dagar og æviár og vælferð tey tær munnu ríkliga veita. v 3 Kærleiki og trúfesti víki aldri tær frá, bind tey um háls tín, skriva tey á hjartans talvu tína; v 4 tá manst tú finna náði og hyggjuráð góð bæði í eygum Guðs og manna. v 5 Troysta á Harran av øllum tínum hjarta, men lít ikki á vitsku tína. v 6 Minst til hansara á øllum tínum leiðum, so man hann javna vegir tínar. v 7 Ver ikki vísur í egnum eygum, óttast Harran og flýggja frá illum; v 8 tað skal verða heilsubót fyri likam títt, heilivágur fyri bein tíni. v 9 Æra Harran við ognum tínum, við frumgróðrinum av øllum tí, tú heystar, v 10 tá munnu løður tínar verða ovurfyltar, vínker tíni verða á tremur. v 11 Sonur mín, vanvirð ikki aga Harrans, grem teg ikki um revsing hans; v 12 tí at Harrin agar tann, sum hann elskar, eins og ein faðir tann son, hann er góður við. Virði vísdómsins v 13 Sælur er maður, ið vísdóm hevur funnið, maður, ið vinnur sær vitsku. v 14 Tí at betri er hana at vinna enn silvur at vinna, og at ognast hana meiri enn gull. v 15 Dýrmætari er hon enn perlur, allir dýrgripir tínir kunnu ei metast javnt við hana. v 16 Eitt langt lív er í hennara høgru hond, ríkidømi og æra í vinstru. v 17 Vegir hennara eru yndisligir vegir, og allar gøtur hennara vælferð. v 18 Hon er lívstræ fyri teimum, ið grípa hana, og sælur er hvør tann, ið heldur fast í hana. v 19 Harrin grundaði jørðina við vísdómi, festi himmalin við vitsku. v 20 Fyri kunnskapi hans skildust havdjúpini sundur, og drýpur døggin úr skýggjunum niður. v 21 Sonur mín, lat tey ei víkja frá eygum tínum, varðveit tú vísdóm og umhugsan, v 22 tá munnu tey verða sál tíni lív og prýði fyri háls tín. v 23 Tá manst tú ganga veg tín tryggur og ikki sláa fótin ímóti. v 24 Tá ið tú fert at leggjast, skalt ikki tú ræðast, og tá ið tú ert lagstur, skal svøvnurin verða søtur. v 25 Ikki skalt tú óttast bráða ræðslu ella ta ódn, sum á teir gudleysu brestur. v 26 Tí at Harrin skal vera álit títt og varðveita fót tín, at hann ikki verður heftur. Gávumildi og gudsótti bera signing við sær v 27 Synja ikki honum nakað gott, ið tað tørvar, um tað er í tínum valdi at gera tað. v 28 Sig ikki við næsta tín: «Far og kom aftur, í morgin skal eg geva tær»–um tú eigur tað til. v 29 Hugsa ikki um ilt móti næsta tínum, meðan hann situr hjá tær tryggur. v 30 Deil ikki við nakran uttan orsøk, um hann ikki hevur gjørt tær nakað mein. v 31 Øvunda ikki yvirgerðarmannin, og vel tær ongan av øllum vegum hans. v 32 Tí at ein falsari er Harranum ein andstygd, men við teir rættsintu hann samfelag hevur. v 33 Banning Harrans er í húsi hins gudleysa, men bústað teirra rættvísu signar hann. v 34 Spottarar spottar hann, men eyðmjúkum gevur hann náði. v 35 Vísir munnu heiður vinna, men dárar fáa skomm til býtis.