Dimmalætting skal altíð gera eina roynd at fáa allar partar til orðanna í eini grein. Eftirfylgjandi viðmerkingar frá pørtunum í eini grein skulu koma í blaðið so óredigeraðar sum gjørligt, men skulu tó vera stuttar, halda seg til málið og hava eitt virðiligt innihald. Um ósannindi verða skrivað í Dimmalætting, skulu tey rættast við eini umbering skjótast til ber á sjónligum stað. Dimmalætting vísir virðing fyri øllum fólkum uttan mun til uppruna, privatlív og lívsáskoðan. Vit taka ikki persónlig sereyðkenni fram, um tað einki hevur við greinina at gera. Søga blaðsins 30-31. juli 1877 varð A/S Færø Amtstidendes Bogtrykkeri sett á stovn við tí endamáli at útgeva blaðið, sum hevi tvey nøvn, tað danska Amtstidene for Færøerne og Dimmalætting. Tað var V. U. Hammershaimb, próstur á Nesi, ið gav blaðnum hetta føroyska navnið, sum eftir 100 ára dagin stóð einsamalt sum heiti á hesum elsta miðli í landinum. Farið varð undir at tekna partabrøv, ið hvørt ljóðaði upp á 50 krónur. 1. oktober var tekningin liðug og tá vóru teknað 111 partabrøv. Eitt royndarnummar kom út longu í desember 1877, har m. a. nøvnini á øllum partaeigarunum vórðu kunngjørd. Skarin var breiður, keypmenn, bøndur, óðalsmenn, embætismenn, lærarar skiparar og aðrir. Teir flestu áttu eitt partabræv, men ein átti 5, tveir 4 og tríggir 2 partabrøv, millum hesar prósturin á Nesi, sum gav blaðnum navn. Royndin við fyrstu útgávuni eydnaðist so mikið væl, at farið var undir regluliga útgávu av blaðnum í 1878, og nr. 1, 1. árgangur kom út 5. januar 1878, og síðan er blaðið komið út regluliga. 5.550 krónur í partapeningi tá á døgum var ikki einki, men tað var ikki nógv, tá nýggja partafelagslóg kom í gildi í 1994, og kravdi hægri partapening. Tá varð partapeningurin hækkaður við 500.000 krónur, og samstundis broytti A/S Færø Amtstidendes Bogtrykkeri navn til tað meira nutíðarhóskandi P/F Dimmalætting. Byrjaðu við 4 síðum Í longu søgu blaðsins hava nógvar broytingar sæð dagsins ljós. Fyrsta blaðið hevði bert 4 síður í tabloid-stødd (tann sama støddin sum vit kenna í dag), og blaðið kom bert einaferð um vikuna. Blaðið kom út hvønn leygardag fram til 1911, tá blaðið eisini kom mikudag. Í 1921 skifti blaðið til "broad-sheet stødd", men kom tó bert í 4 síðum. Í fimmtiárunum vaks síðutalið til seks síður, og ikki fyrr enn í 1970, tá ein kollveting hendi innan prenttøknina, fór blaðið upp á 8 síður og meira. Í 1985 flutti Dimmalætting í nýggjan bygning á handils- og ídnaðarøkinum á Hálsi. Tá hevði blaðið húsast í Erlings Jalsgøtu síðan 1889, tá flutt var úr Nólsoyarstovu í gomlu sorinskrivarahúsini. Hesi hús vóru við tíðini umbygd og hýstu prentsmiðju og redaktión til 1944, tá tey brendu í grund. Prentmaskinurnar sluppu kortini so frægt frá eldsbrunanum, at tær kundu umvælast, og so mikið av blýskrift varð bjargað, at blaðið kundi prentast í leigaðum hermannabarakkum uppi við Dungagøtu til á vári 1946, tá flutt varð inn í nýggj hús, reist á somu grund. Einsamallur á redaktiónini Fyrsti blaðstjórin á Dimmalætting var Lytje Lützen, exam. jur., og hann hevði eins og teir tíggju eftirfylgjandi annað starv umframt blaðstjóra starvið. Tá hann tók við sum blaðstjóri, var hann einsamallur maður at skriva blaðið, tí orka var ikki at seta tíðindafólk í starv. Nógv ár gingu, áðrenn hann fekk fast fólk afturat sær, men í 70-unum fór blaðið miðvíst undir at seta fleiri tíðindafólk í starv, og blaðið broyttist eisini innihaldsliga av hesum sama. Um aldarskiftið vóru 11 fólk fast knýtt at redaktiónini og fleiri vóru leyst knýtt at blaðnum. Broytingin var eisini stór frá at prenta blaðið við maskinum, sum ætlaðar vóru at reka við handamegi, og til nútímans off-sett tøknina, sum í 1970 eisini skifti blýggið út við teldur, kilobyte og Ram. Slepti partapolitikkinum Sum øll onnur bløð í heiminum, sum sóu dagsins ljós í 19. øld, so hevði Dimmalætting eitt politiskt endamál at røkja, og hetta merkti blaðið til seinast í 20. øld. Tá floksbýti var veruleiki í 1906, vísti Dimmalætting Sambandsflokkinum sín stuðul. Hetta merkti allan tann føroyska blaðheimin heilt inn í 1990-ini, tá nakrar journalistiskar rembingar fóru fram í Føroyum. Tað hevði síðani fyrst í 90-unum gingið tann vegin, at blaðið meira og meira fór frá at vera eitt politiskt blað til at vera eitt óheft blað, og í sambandi við blaðstjóraskiftið í 1995, varð støðan og málsetningurin gjørdur greiður–á Dimmalætting var tað journalistikkurin og ikki politikkurin, sum setti dagsskránna. Um aldarskiftið lýsti Dimmalætting sítt redaktionella grundstøði, Dimmalennium, sum endaliga staðfesti blaðið sum óheft tíðindablað. Kappingin á marknaðinum harðnaði alsamt, og eftir aldarskiftið komu fleiri bløð á marknaðin, millum annað ókeypis lýsingabløð, men eisini internetið gjørdi seg veruliga galdandi. Dimmalætting gjørdi seg út á internetinum, men keypti eisini bløðini Vinnuvitan og Vikublaðið. Hetta keypið vísti seg at gerast ein sannur kleppur um beinið á Dimmalætting.