26 Av hesi grund gav Guð teir upp at ringum lystum: tí at sjálvt teirra kvinnur broyttu tað náttúrliga brúkið yvirí hatta sum er ímóti náttúru: 27 Og somuleiðis eisini menninir, farandi frá tí náttúrliga brúkinum av kvinnuni, brendu í síni girnd hvør móti øðrum; menn við monnum virkandi hatta sum er ósømiligt, og móttakandi í sær sjálvum tað viðurlag villu sínar sum var hóskiligt. 28 Og enntá sum teim líkaði ei at afturhalda Guð í kunnleika sínum, gav Guð teir yvir til eitt afturkastiligt sinni, at gera hasar lutir sum eru ikki sømiligir; (Rómverjarnir 1: 26—28 FKJ) Ja, 666b, tí vit liva í allar síðstu døgum, áðrenn Jesus kemur aftur; har tað skuldi vera sum á døgum Nóa, og á døgum Sódomu og Gomorruh, har í báðum førum homoseksualitetur floreraði. Men eins og dagar Nóa vóru, soleiðis skal eisini koma Menniskjusonarins vera. (Matth. 24: 37 FKJ) 26 Og eins og tað var á døgum Nóa, soleiðis skal tað vera eisini á døgum Menniskjusonarins. 27 Tey ótu, tey drukku, teir giftust við konum, tær vórðu givnar í giftu, inntil tann dag ið Nói fór inn í ørkina, og flóðin kom, og oyddi tey øll. 28 Somuleiðis eisini sum tað var á døgum Lots; tey ótu, tey drukku, tey keyptu, tey seldu, tey settu niður, tey bygdu; 29 Men tann sama dagin sum Lot fór út úr Sodomu, regnaði eldur og svávul frá himni, og oyddi tey øll. 30 Enntá soleiðis skal tað vera á tí degi tá ið Menniskjusonurin verður opinberaður. (Lukas 17: 26—30 FKJ)