Allir Ísraelsmenn vóru ættartaldir og ritaðir í bók Ísraels konga. Men Júda varð herleiddur til Bábelborgar fyri ótrúskapar sakir. Hinir fyrru íbúgvar, ið sótu við jørð síni í borgum sínum, vóru: Vanligir Ísraelsmenn, prestarnir, Levitarnir og tempultrælirnir. Í Jerúsalem búðu av Júdamonnum, Benjaminitum, Efraimitum og Manassitum: Av Júdamonnum: Utai Ammihudsson, Omrisonar, Imrisonar, Bánisonar, sum var ættaður frá Perezi Júdasyni. Av Sjelanitum: Ásaja, hin frumgitni, og synir hansara. Av Zeraitum: Jeuel og brøður teirra, seks hundrað og níti í alt. Av Benjaminitum: Sallu Mesjullamsson, Hódavjasonar, Hassenuasonar; Jibneja Jeróhamsson; Ela Uzzison, Mikrisonar; Mesjullam Sjefatjason, Reuelssonar, Jibnejasonar; framvegis brøður teirra eftir kyntáttum teirra, í tali níggju hundrað og fimmti og seks. Allir hesir vóru oddamenn fyri kyntáttum sínum. Av prestunum: Jedaja, Jójarib, Jákin, Ázarja Hilkiason, Mesjullamssonar, Zádokssonar, Merajotssonar, Áhitubssonar, ið høvuðsmaður var fyri templi Guðs, Ádaja Jeróhamsson, Pasjhursson, Malkijason; Másai Ádielsson, Jázerasonar, Mesjullamssonar, Mesjillemitssonar, Immerssonar; framvegis brøður teirra, seytjan hundrað og seksti ættarhøvdingar, fráskilamenn til at inna tænastu í templi Guðs. Av Levitum: Sjemaja Hassjubsson, Azrikamssonar, Hásjabjasonar, av Meraritum. Framvegis Bakbakkar, Heresj, Gálal, Mattanja Mikason, Zikrisonar, Ásafssonar, Óbadja Sjemajason, Gálalssonar, Jedutunssonar, Berekja Ásason, Elkanasonar, sum búði í torpum Netofatita. Og duravørðirnir: Sjallum, Akkub, Talmon og Áhiman og brøður teirra. Sjallum var hægstur og goymir enn at kongsliðinum eystantil. Hesir vóru duravørðirnir í herbúðum Levita. Sjallum Kóreson, Ebjasafssonar, Kórasonar og brøður hans, ið vóru av hansara ætt, Kóraitarnir, intu tænastu við at goyma at tjaldgáttunum; eisini fedrar teirra høvdu verið vørðir við inngongdina í herbúðir Harrans. Pinehas Eleazarsson hevði forðum verið oddamaður teirra – Harrin veri við honum. Zekarja Mesjelemjason var duravørður við samfundartjaldið. Teir, sum útvaldir vóru til at goyma at gáttunum, vóru til samans tvey hundrað og tólv; hesir vóru í torpum sínum ritaðir í ættartal. Dávid og síggjarin Sámuel skipaðu teimum í embæti; teir og synir teirra vóru duravørðir við hús Harrans, við tjaldbúðina. Móti teimum fýra ættunum skulu duravørðirnir standa, móti eystri og vestri, móti norðuri og suðuri. Og brøður teirra í torpum teirra skuldu koma av og á sjey dagar í senn og veita teimum atstøðu. Tí at hinir fýra yvirduravørðirnir intu støðugt størv síni. Tað vóru Levitarnir. Teir høvdu eisini umsjón við herbergunum og goymsluhúsunum í húsi Guðs. Teir hildu til um náttina kring tempul Guðs; tí at teir áttu at halda vakt og á hvørjum morgni at lata upp liðini. Nakrir teirra høvdu umsjón við teimum amboðum, ið nýtt vóru í tænastuni; teir taldu tey, bæði tá ið teir goymdu tey burtur, og tá ið teir tóku tey fram aftur; og aðrir teirra høvdu umsjón við amboðunum og øllum halgigripunum, við hveitimjølinum, víninum, oljuni, roykilsinum og kryddurtunum. Nakrir av prestasonunum gjørdu salvu úr hinum vælangandi urtunum. Men Matitja, ein av Levitunum, frumgitni sonur Sjallums Kóriata, hevði fingið starvið at baka litið til. Nakrir av Kehatitunum, brøðrum teirra, høvdu umsjón við sýnisbreyðunum og skuldu leggja tey til rættis hvønn hvíludag. Tað vóru sangararnir, ættarhøvdingar Levitanna; teir búðu í herbergunum og vóru leysir við onnur størv, tí at teir høvdu tænastu dag og nátt. Hesir vóru ættarhøvdingar Levitanna, høvuðsmenn fyri kyntáttum sínum í Jerúsalem. Í Gibeon búði Jeuel, faðir Gibeons; kona hansara æt Máaka; frumgitni sonur hansara var Abdon, tínæst Zur, Kisj, Báal, Ner, Nádab, Gedor, Ájo, Zekarja og Miklot. Miklot gat Sjimeam. Eisini teir búðu yvir av brøðrum sínum í Jerúsalem saman við brøðrum sínum. Ner gat Kisj; Kisj gat Sául; Sául gat Jónatan, Malkisjúa, Ábinadab og Esjbáal. Sonur Jónatans var Meribbáal; Meribbáal gat Mika. Synir Mika: Piton, Melek, Tárea og Áhaz. Áhaz gat Jehóadda; Jehóadda gat Álemet, Asmavet og Zimri. Zimri gat Móza, Móza gat Binea. Sonur hansara var Refaja, sonur hansara Eleasa, sonur hansara Ázel. Ázel átti seks synir; teir itu: Ázrikam, Bókeru, Jisjmael, Sjearja, Óbadja og Hánan. Hesir vóru synir Ázels.