Hon lat handskarnar liggja í bilinum. Hon fór og læt mannin sita og rotna handan rimarnarnar. Hon lat sonin sita einsamallan í bilinum. Hon gloymdi ferðaseðilin eftir heima. Hon gloymdi regnskjólið í tokinum. Hon læt vindeyguni vera ólæst. Hon fór frá mær í skundi. Hon fór avstað hiðani beinanveg. Hon læt hann vera einsamallan eftir. Hon fór frá húsum tíðliga um morgunin, tí hon var bangin fyri, at hon ikki kláraði tað fyrsta tokið. Hon fór frá húsum fyri 10 minuttum síðani. Hon rýmdi av húsinum við øllum hon átti. Hon legði mær eini boð. Hon lat meg standa eftir har í tveir tímar. Hon fór grátandi frá barninum. Hon læt portrið standa opið, og hundurin rýmdi. Hon fór út úr moskuni. Hon fŕ av skrivstovuni beinanveg eftir arbeiðstíð. Hon fór úr rúminum saman við beiggja sínum. Hon fór út úr rúminum uttan at siga farvæl. Hon fór út úr rúminum. Hon lat vindeygað standa opið. Hon rýmdi saman við vinunum. Hon rýmdi uttan meg. Hon lænti Tom eina bók. Hon slepti hondini á dronginum. Hon lat meg búgva hjá sær. Hon læt gleppa sær av munni, at hon visti um pínliga loyndarmálið hjá beiggjanum. Hon avdúkaði loyndarmálið. Hon sleikti talerkin hjá sær reinan. Hon sleikti skeiðina. Hon leyg um tað. Henni dámdi hann beinanveg. Henni dámdi tað. Henni dámar yrkingar og tónleik. Henni dámar at tosa um seg sjálva. henni dámar russiskan popptónleik. Henni dámar allan ítrótt. Henni dámar okkum øll. Henni dámar væl uppmerksemi. henni dámar at eygleiða fugl. Henni dámar bláar kjólar. Henni dámar sera væl kaku. Henni dámar eisini sjokolátu. Henni dámar at matgerða til familjuna. Henni dámar at gera mat, ha? Henni dámar væl skúlan. Henni dámar hana. Henni dámar hann. Henni dámar at eyðmýkja fólk. Henni dámar ís. Henni dámar at lurta eftir tónleiki. Henni dámar lærstutt skjúrt. Best av øllum dámar henni tónleik. Henni dámar ongan, og ongin dámar hana. Henni dámar appelsinir. Best av øllum dámar henni at lesa. Henni dámar stuttar niðurdeilar. Henni dámar at sova. Henni dámar jørðber og systur hennara dámar súreplir. Henni dámar kámar litir. Henni dámar at taka myndir. Henni dámar handan bassin Henni dámar angan av furutræi. henni dámar tikarar. Henni dámar at vekja ans. Henni dámar at brenna roykilsi, ímeðan hon dyrkar yoga. Henni dámar at gera mat til familjuna. Henni dámar at klæða seg gamalsliga. Henni dámar at klæða seg sum ein sjúrkarsystir. Henni dámar uppmerksemið frá dreingjunum. Henni dámar at ganga túr einsamøll. Henni dámar at ganga fyri seg sjálva.. Henni dámar at lurta eftir tónleiki. Henni dámar at gera gjøldur úr honum. Henni dámar væl at gera úrklipsbøkur. Henni dámar at lesa bøkur. Henni dámar at renna. Henni dámar at syngja. Henni dámar at ganga túrar einsamøll. Henni dámar at tosa í okkara nærveru. Hon elskar at fortelja fúlar skemtisøgur. Henni dámar at ganga einsamøll. Henni dámar at ganga saman við mær. Henni dámar at hyggja at sjónvarpi. Henni dámar at ganga einsamøll. Henni dámar orðaspøl. Henni dámar eisini teg væl. Hon er bara ov smæðin at viðganga tað. Hon lurtaði eftir honum. Hon lurtaði eftir tónleiki í tímavís. Hon lurtar eftir honum, hóast ongin annar ger tað. Hon lurtar eftir honum. Hon lurtar eftir andaligum tónleiki. Hon livdi eitt eydnuríkt lív. Hon livdi eitt fríðarligt lív úti á bygd. Hon búði alt sítt lív í býnum. Hon búði á Russell Square 56. Hon búði við síðuna av hjá okkum. Hon búði har umleið fimm ár. Hon búði har í fleiri ár. Hon búði har í áravís. Hon búði saman við honum alt sítt lív. Hon býr nakrar fáar gøtur hiðan. Hon býr langt burtur. Hon býr einsamøll. Hon býr fjart har frá.. Hon býr í Baghdad. Hon býr í Kabýli. Hon býr í London. Hon býr í Yokohama. Hon livir í eini dreymaverð. Hon býr í einum ómetaliga stórum húsi. Hon býr í einum stórum húsi. Hon býr á einum húsvognaplássi. Hon livir í yvirflóð. Hon býr úti á bygd. Hon býr í húsunum har yviri. Hon býr í sama húsinum, sum omma og abbi hennara búðu í. Hon býr í bygdini. Hon býr einsamøll í hesum húsinum. Hon býr í grannalagnum. Hon býr beint uttanfyri Wripple, sum er í nánd av Deal. Hon býr við síðuna av okkum. Hon livir av einari lítlari eftirløn. Hon livir av mjólk og grønmeti. Hon býr beint við. Hon býr hjá pápa sínum. Hon býr saman við honum í eini lítlari íbúð. Hon býr eitt hanagleiv frá skúlanum. Hon læsti sína hurð. Hon læsti hurðina. Henni longdist eftir at hoyra hann siga, at hann elskaði hana. Hon ansaði eftir mínum børnum í gjárkvøldið. Hon ansaði eftir barninum. Hon røktaði sjúklingin. Hon hugdi í kring. Hon hugdi seg um við bilsni. Hon hugdi seg um í rúminum. Hon hugdi seg um. Hon sá út, sum um hon hevði verið sjúk. Hon sá út, sum um hon hevði verið sjúk í langa tíð. Hon sá út, sum um hon hevði ligið sjúk í songini í áravís. Hon hugdi, sum um hon hevði sæð eitt spøkilsi. Hon sá út til at vera ill. Hon hugdi, eins og hevði hon sæð eitt spøkilsi. Hon hugdi eins og hevði hon sæð meg onkustaðni fyrr. Hon hugdi at nøkrum fáum kjólum, og valdi tann dýrasta. Hon hugdi at klokkuni, og varnaðist, at hon var farin av fimm. Hon hugdi at sær sjálvari í speglinum. Hon hugdi at honum og visti, at hann var illur. Hon hugdi illsliga at honum. Hon hugdi at honum við einum smíli um andlitið. Hon hugdi at mær við andstygd. Hon hugdi at honum. Hon hugdi at mær og flenti. Hon hugdi at mær og smíltist. Hun hugdi at mær við tárum rennandi niður eftir kjálkunum. Hun hugdi at mær. Hon hugdi eftir fleiri kjólum, og valdi tann dýrasta. Hon hugdi eftir myndini fyri at minnast aftur. Hon hugdi burtur. Hon hugdi niður at sínum brotna beini. Hon hugdi niður á sínar skitnu skógvar. Hon sá júst út sum ein filmstjørna. Hon sá hugtakandi út. Hon hugdi beint inn í eygu hansara. Hon sá sjúk út. Hon leitaði í taskuni eftir lyklinum til húsini, men fann hann ikki . Hon sá út til at vera ørkymlað. Hon sá út til at vera liðug. Hon sá út, sum helt hon einum stórum freti inni. Hon sá ótolin út. Hon sá út til at vera øvundsjúk. Hon sá út til at vera upptikin. Hon sá ivasom út. Hon sá út, sum var hon ikki glað. Hon sá út sum um, at hon hevði drukkið. Hon sá einsamøll út. Hon hugdi inn í eygu míni. Hon var vakrari enn nakrantíð. Hon sær út til at vera nøgd við nýggja arbeiðið. Hon sá láturlig út við hasari krúnuni á høvdinum. Hon sá syrgin út. Hon hugdi syrgin eftir mær. Hon sá so gott út í sínum kabýlska kjóla. Hon hugdi upp í luftina.. Hon sá sera vøkur út í sínum nýggja kjóla. Hon sá væl út. Hon sær út, sum hon var drukkin. Hon speglar sær allan dagin. Hon sær í minsta lagi út til at vera seksti. Hon sær ørkymlað út. Hatur hevur sítt pláss Hon sær glað út. Hon sær út sum systir mín. Hon sær út sum ein lærari. Hon sær út sum mamma sín. Hon sær einsamøll út. hon sær løgin út í hasum klæðunum. Hon sær vøkur út í hasum kjólanum. Hon sær kedd út. Hon sær lin út. Hon var kanska seint uppi í gjárskvøldið. Hon sær ikki glað út. Hon sær sera glað út í dag. Hon sær yndislig út. Hon sær sera sjúk út. Hon sær sera ung út. Hon sær ung út, men í veruleikanum er hon eldri enn tú ert. Hon sær ung út, men í roynd og veru er hon eldri enn tú ert. Hon sær ung út, men hon er í veruleikanum eldri enn tú ert. Hon misti eina bók burtur. Hon misti pápa sín, í trý ára aldrinum. Hon misti pápa sín, tá hon var trý ára gomul. Hon misti sína handtasku burtur. hon misti minni í eini ferðsluvanlukku. Hon misti sín einasta son í ferðsluvanlukkuni. Hon misti son sín í eini ferðsluvanlukku. Hon misti son sín undir krígnum. Hon misti sinnalagi við mær. Hon misti kósina. Hon elskaði hann av øllum hjarta sínum. Hon elskaði meg á sama hátt, sum eg elskaði hana. Hon elskar Tom, meira enn eg geri. Hon elskar Tom, meira enn hon elskar meg. Hon elskar Tom, ikki meg. Hon elskar Tom. Hon elskar gamlar lutir. Hon elskar kettur. Hon elskar børn. Hon elskar eisini sjokolátu. Hon elskar kaffi. Hon elskar son sín inniliga. Hon elskar hann, fyri tað, sum hann er, ikki fyri hvat hann hevur. Hon elskar hann nú, meira enn hon gjørdi áður. Hon elskar hann. Hon elskar barnið, sum var tað hennara egna. Hon elskar litin á síni T-shirt. Hon elskar at fiska. Hon elskar okkum. Hon tosaði spakuligari. Hon gjørdi eitt veddimál við hann. Hon gjørdi hann til mann. Hon gjørdi ein nýggjan kjóla til dóttir sína. Hon gjørdi ein nýggjan klædning til hann. Hon gjørdi eitt fólkaligt ney fyri mær. Hon gjørdi eitt álvarsligt mistak. Hon gjørdi ein túr til Evropa síðsta mánaða. Hon gjørdi smákøkur til børnini. Hon gjørdist vinur við Tom í veitsluni. Hon gjørdist vinur við hann í Boston. Hon gjørdi gjøldur burtur úr manni sínum. Hon gjørdi mammu sína glaða. Hon bar fram sítt sjónarmið. Hon gjørdi honum eina kaku til hansara veitslu. Hon gjørdi honum ein nýggjan frakka. Hon gjørdi honum ein nýggjan klædning. Hon gjørdi honum ein einfaldan døgurða. Hon fekk hann at reingera sítt kamar. Hon fekk hann at gera tað. Hon gjørdi hann glaðan. Hon gjørdi hann ríkan. Hon gjørdi tað greitt, at henni ikki dámdi hann. Hon gjørdi tað greitt, at hon vildi ganga á hægri skúla. Hon gjørdi tað greitt, at hon vildi giftast við honum. Hon gjørdi súltutoy burturúr súreplunum. Hon gjørdi nógv mistøk við at tøppa frágreiðingina inn. Hon gjørdi honum eina kaku. Hon gjørdi mær ein góðan kjóla. Hon fekk meg at skunda mær. Hon fekk meg at flenna nógv. Hon fekk meg at smílast. Hon gjørdi meg so illa í telefonini, at eg legði á. Hon fekk meg at bíða í ein hálvan tíma. Hon útfylti upptøkuumsóknina. Hon gjørdi te til mín. Hon gjørdi dukkuna til mín. Hon gjørdi djúsið sjálv. Hon gjørdi somu mistøkini umaftur. Hon tjenti tretivutúsund dollarar. Hon gjørdi av at fara á hægri skúla. Hon gjørdi av at taka studentaprógv. Hon hevði búskarfrøði sum høvuðsfak. Hon ger øll síni egnu klæðir. Hon ger frálíkar máltíðir eftir ongari tíð. Hon ger mammu sína glaða. Hon ger seg til hvønn morgun. Hon fær hann at gera síni skúlating áðrenn døgurða. Hon megnaði at koyra bil. Hon megnaði at rýma. Hon megnaði at kunna yvrið at stilla. Hon megnaði at læra at koyra bil. Hon rekur ein skógvahandil. Hon gifti seg við einum bankafólki. Hon gifti seg við einum mætum sakførara frá New York. Hon gifti seg við einum tónleikara. Hon gifti seg við einum ríkum manni. Hon gifti seg við einum ríkum handilsmanni. Hon gifti seg við einum ríkum, gomlum manni. Hon giftist uppaftur, tá hon var mitt í fjøritunum. Hon gifti seg við sínum floksfelaga. Hon gifti seg við honum, hóast henni ikki dámdi hann. Hon gifti seg við honum fyri hansara pengar. Hon gifti seg við honum í fjør. Hon gifti seg við honum, einans tí at foreldur hennara noyddu hana. Hon gifti seg við honum, tá hon var 20. Hon gifti seg við honum. Hon giftist ung. Hon er kanska fronsk. Hon er kanska fitt, men mær dámar hana ikki. Hon bíðar kanska á støðini nú. Hon hevur kanska skeldast við hann, men eg haldi ikki, at hon kundi havt sligið hann. Hon hevur kanska kent svarið. Hon hevur kanska latið sínar lyklar liggja í sínum kamari. Hon hevur kanska sagt mær eina lygn. Hon kennir kanska umstøðurnar. Hon er kanska ikki greið yvir vandan. Hon kemur kanska ikki her í morgin. Hon kemur kanska ikki. Hon er kanska, kanska ikki, samd við okkum. Hon fer kanska at ovtala seg. Hon hevur onki at siga fyri hann. Hon møtti honum á strondini. Hon møtti honum nýligani. Hon møtti honum í morgun. Hon møtti honum fyri trimum árum síðani. Hon kemur kanska í morgin. Hon kemur kanska. Hon møtti honum kanska í gjár. Hon veit kanska, at vit eru her. Hon kennir kanska svarið. Hon misti møguleikan at síggja tann kenda sangaran. Hon saknaði hann nógv. Hon saknar hann serliga á regnvátum døgum. Hon saknar hann. Hon mistók meg við beiggja mín. Hon mistók beiggja mín við meg. Hon mistók sukrið fyri salt. Hon flutti her til frá Meksiko fyri fimm árum síðani. Hon flutti míni klæðir. Hon má vera ill við meg. Hon má vera ill. Hon má vera fjøruti ella so. Hon má vera illa fyri í songini. Hon má vera yvir áttati. Hon má vera sjúk. Hon má vera glað. Hon má fara har. Hon má hava verið yvir tretivu, tá hon bleiv gift. Hon má hava verið rík í teimum døgum. Hon má hava verið rík. Hon má hava verið sjúk. Hon má hava verið sera vøkur. Hon má hava verið sera ung, tá hon skrivaði hesa yrking. Hon má hava gjørt tað í gjár. Hon má hava gloymt lyftið. Hon má hava vitað, at hon hevði krabba. Hon má hava studerað sera nógv. Hon má hava tikið skeiva bussin. Hon nevndi allar blómurnar í garðinum. Henni tørvaði eitt sindur av pengum, til at keypa okkurt at geva hundinum at eta. Henni tørvaði onkran sum skilti hana. Henni tørvaði pengarnar hættisligani. Henni tørvar hjálp. Henni tørvar hann, meira enn hann tørvar hana. Henni tørvar okkara hjálp. Henni tørvar onkran at tosa við. Henni tørvar onkran at venda sær til fyri ráð. Henni tørvar onkran, sum er førur fyri at skilja hana. Henni tørva hetta. Henni tørvar at hjálpa honum. Henni tørvar teg. Hon tosar ongantíð um hatta. Hon hugsar ongantíð um hann. Hon hevði ongantíð trúð, at hennara dreymar fóru at gerast veruleiki. Hon gongur ongantíð í grønum. Hon nikkaði við sínum høvdi í semju. Hon nikkaði sum svar uppá mín spurning. Hon aktar hann, líkamikið hvat hann biður hana gera. Hon aktar hann. Hon fer ofta í biograf við honum. Hon gagnnýtir ofta hansara fákunna. Hon lat síni eygu upp. Hon lat sín munn upp eins og fyri at tosa, men segði onki. Hon lat hurðina upp, og bjóðaði unga bóndanum inn. Hon letur vindeygað upp. Hon gav honum boð um at reingera sítt kamar. Hon gav honum boð um at gera tað. Hon bílegði bókina frá Onglandi. Hon gav boð um at rúmið skuldi sópast. Hon skyldar honum nógvan pening, men hon verður neyvan før fyri at endurrinda tað. Hon skyldar honum nógvan pening. Hon eigur eitt sera stórt hús. Hon eigur tveytúsund bøkur. Hon vitjaði meg í gjár. Hon rindaði skræddaranum fyri sín kjóla. Hon málaði veggin reyðan. Hon málaði veggirnar hvítar. Hon biddar um pengar. Hon setti sín bil í eitt tøkt pláss. Hon luttók í vakurleikakappingini. Hon andaðist stillisliga í sínum svøvni. Hon andaðist seinnapartin í gjár. Hon fór framvið uttan at síggja meg. Hon stóð royndina. Hon bíðaði tolin eftir honum. Hon gav soni sínum eitt herðaklapp. Hon gav mær eitt herðaklapp. Hon flusti honum eitt súrepli. Hon yvirtalaði hann til at gera tað, hóast hon visti, at tað ikki var eitt gott hugskot. Hon yvirtalaði hann til at gera tað. Hon yvirtalaði hann til giftast við sær. Hon ringdi til sálarlæknan. Hon hentaði blómur í garðinum. Hon hentaði blómur. Hon fór eftir honum á støðini. Hon valdi mær eitt súrepli. Hon valdi ein ljósareyðan niðurdeil til mín at royna. Hon valdi tann dýrasta kjólan. Hon tók ein mynt upp. Hon hentaði vakrar steinar. Hon klípti hann. Hon skipaði fyri einum føðingardagsdøgurða fyri sínum systkinabarni. Hon ætlar at gera tað liðugt við sín sjeik. Hon ætlar at gista á the Oriental Hotel. Hon setti rósur niður í garðinum. Hon spældi eina sonátu. Hon spældi kurvabólt. Hon spældi gittara og hann sang. Hon spældi nógv væl klaver. Hon spældi klaver við eldhuga. Hon spælir golf hvørt vikuskifti. Hon sær út sum ein tannáringur. Hon líkist beiggja sínum. Hon sær út, sum kundi hon verið sjúk. Hon sær út til at hava skund. Hon sær út til at vera nøgd. Hon sær út, sum um hon er skelkað. Hon sær út til at vera kedd. Hon sær ikki út til at vilja nakað gott. Hon tykist errin av sær sjálvari. Hon líkist so nógv konu hansara. Hon sær sera glað út. Hon sær ørkymlað út. Hon misti allar pengar sínar. Hon misti allar pengarnar. Hon misti húgvuna hjá sær, men so fann hon hana beinanvegin. Hon misti koyrikortið, tí hon koyrdi ávirkað. Hon misti yndisítróttatroyggju sína. Hon misti brillurnar burtur í viðarlundini. Hon misti lykilin til hotelkamarið burtur. Hon misti starvið, tí hon hevði eina ósketna viðmerking. Hon misti starvið í síðsta mánað. Hon misti arbeiðið fyri trimum mánaðum síðani. Hon misti pening sín, familju sína, vinir sínar. Hon misti tolið og sló hann. Hon misti lesibrillurnar. Hon misti sínar skógvar. Hon misti málið. Hann fór úr eygsjón. Hon misti sambandið við hann. Hon er afturfarin. Hon elskaði øll síni børn eins. Hon elskaði hana, sum eg elskaði hana. Henni dámar sera væl eitt gamalt borð, framleitt í Onglandi. Hon elskar konu sína. Hon elskar meg, og eg elski eisini hana. Hon elskar meg av øllum sínum hjarta og sál. Hon elskar tónleik. Hon elskar at fara til handils. Hon bakaði honum eina føðingardagskøku. Hon forvann eitt sindur við at skriva eydnuspánna í eydnukøkum. Hon fór at halda, at hon var sjúk. Hon gjørdi nóg mikið av tvíflísum til at metta øll. Hon gjørdist vinur við hann. Hon gjørdi seg kenda mótvegis fyritøkuni. Hon gjørdi sær okkurt at eta. Hon fekk hár hansara at krúllast. Hon gjørdi tað við tíðini 19 tímar og 55 minuttir, sum er 10 tímar styttri enn undanfarna metið. Hon gjørdi mær couscous. Hon fekk meg at svørja onki at siga. Hon fekk børnini at rudda kømur teirra. Hon gjørdi sama mistak sum frammanundan. Hon gjørdi av at fara á løgfrøðiskúla. Hon hevur læknavísindi sum høvuðsgrein. Hon breggjar sær av dóttur síni. Hon ger smáprýði úr pleksiglasi. Hon kláraði sjálv at sløkkja eldin. Hon giftist einum lækna. Hon giftist við einum bygdardrongi. Hon gifti seg við einum ríkum, gomlum manni. Hon giftist við einum amerikonskum hermanni eftir kríggið. Hon gifti seg við pengunum. Hon gníggjaði vangar sínar. Hon kann gera júst tað, sum henni lystir. Hon fer kankska, um hon tímir. Hon hevur møguliga verið vøkur, tá ið hon var ung. Hon hevur kanska ikki nátt tokið. Hon nevndi hendingina fyri Mary. Hon segði honum, hvat var hent. Hon møtti Tom, meðan hon arbeiddi hálva tíð á garðinum. Hon hitti ein ótrúliga sexutan algirskan sjeik. Hon er kanska eitt sindur óð við meg, men tað átti hon ikki at verið, tí eg havi tað gott. Hon kann kanska hjálpa honum. Hon kann møguliga hjálpa tær. Hon kemur møguliga aftur. Hon kundi gjørt tað fyri hann. Hon fer kanska við honum til dystin. Hon heldur kanska, at okkum ikki dáma hana. Tað kann vera, at hon vil hava teg at hjálpa sær. Hon gjørdist ov sein til bussin. Henni man leingjast eftir honum. Hon man hava rætt. Hon má vera sera óð við hann. Hon má koma undir øllum umstøðum. Hon man hava verið ein vøkur genta, tá hon var yngri. Hon man hava verið undurfull, tá hon var ung. Hon má elska teg. Hon má gera sær greitt, hvat ið hon hevur gjørt. Hon má vera givin at arbeiða tíðliga í dag. Hon má hava gloymt lyftið, hon gav honum. Hon nevndi dóttur sína Mary. Hon takkaði sjálvandi fyri innbjóðingina. Hon var um at koma heilskapað frá tí. Henni tørvaði fíggjarliga hjálp. Henni tørvaði onkran at líta á. Hon hevði brúk fyri frástøðu. Hon má broyta ætlanir. Hon treingir at klippast sær. Henni tørvar eitt sindur aftrat. Hon hevur brúk fyri gløsum, men vil ikki hava tey. Henni tørvar sín kabýliska kjóla í dag. Hon hevur brúk fyri mær, men hon veit tað ikki enn. Henni tørvar tíð at slappa av. Hon noyðist at vinna sær eitt sindur av tíð. Hon má koma í form. Hon má hoyra keðiligu nýggjheitirnar beinleiðis frá honum. Henni tørvar at klænka nøkur pund. Hon er noytt at broyt sína tilveru. Hon grætur ongantíð. Hon ivaðist aldrin í sær sjálvari. Hon droymdi ongantíð um, at hennara sonur fór at gera sjálvmorð. Hon ikki so frægt sum snakkaði við hann. Hon fyrigav ongantíð sær sjálvari fyri tað. Hon gjørdi honum ongantíð nakað. Hon tosaði ongantíð Berber. Hon segði mær ongantíð, at hon var løgreglufólk. Hon segði mær ongantíð, hví hon var her. Hon varnaðist, at hann ikki sýndist hugna sær. Hon beyð mær eitt súrepli. Henni dámar ofta at fara lættliga um síni avrik. Hon missir ofta lyklarnar burtur. Hon tosar ofta við hann. Hon ger hatta bara, tá hon er kedd. Hon hevði bara tríggjar dollarar við sær. Hon hevur bara níggju fingrar. Hon málar bara við sterkum litum; henni dámar ikki pastellitir. Hon læt munnin upp fyri at mótmæla. Hon lat míni boð upp og legði við vilja ikki lag í tey. Hon fekk kynsligan fulnað ferð eftir ferð. Hon varð verandi longri enn innferðarloyvið heimilaði. Hon skyldar eina rúgvu. Hon eigur fult av klæðum. Hon pakkaði sær taskurnar. Hon galt sjey present í rentu í láninum. Hon málaði eina vakra mynd av móður síni. Hon stóð próvtøkuna í fronskum. Kon stóð royndina, við at arbeiða hart. Hon veðsetti smúkkurnar, hon hevði stolið. Hon ger hvør einasta bræv persónligt við at skriva eina ella tvær reglur við hond niðast. Hon klípti systrina. Hon plantaði, blómuleykin í garðinum. Hon lumpaði hann. Hon spældi violin. Hon spælir stavbólt í vikuskiftunum. Hon spælir klaver og gittara. Hon spælir tennis aftaná skúla hvønn dag. Hon spælir tennis eftir skúlatíð. Hon spælir tennis hvønn sunnudag. Hon spælir tennis hvønn dag. Hon spælir tennis um morgunin. Hon dugir sera væl at spæla tennis. Hon spælir gittara. Hon spælir klaver eftir oyranum. Hon spælir klaver hvønn dag. Hon dugir sera væl at spæla violin. Hon bønaði og bað hann um ikki at fara. Hon bønaði og bað hann um at at vera verandi eitt sindur longur. Hon bønaði og bað hann um at vera verandi. Hon fell í fátt av deyða hennara. Hon peikaði eftir honum. Hon peikaði fingur sín eftir honum. Hon slóg hugskotið upp í glens við eini vanvirðandi veipan við hond síni. Hon postaði eitt innlegg á bloggin í gjárkvøldið. Hon sló nevarnar í borðið. Hon skonkti kókað vatn í koppin. Hon skonkti konjakk í gløsini. Hon skeinkti sær sjálvari eina øl afturat. Hon skonkti honum ein drykk og rætti honum hann. Hon stoytti mjólk í koppin. Hon nýtti muslimskt høvuðklæði. Hon venur seg at spæla klaver seinnapart ella um kvøldið. Hon rósti honum fyri hansara falsloysi. Hon bað fyri afturvendanini hjá soni hennara. Hon segði tað áðrenn. Hon velur øl framum vín. the baroque, for example. - Henni dámar best stillan tónleik Henni dámar friðaligan tónleik. Hon fyrireikaði seg at doyggja. Hon smyr sær tvíflís til døgurðasteðgin. Hon trýsti á kontaktina. Hon noyddi hann at siga sítt arbeiði upp. Hon noyddi hann at gevast. Hon helt hann vera veikan. Hon latst ikki at hoyra meg. Hon lætst ikki at leggja í. Hon lætst sum hon ikki kendi hann. Hon gjørdi, sum hon ikki sá tað. Hon lætst at hava eitt vápn. Hon latst sum at hon visti onki um tað. Hon latst at vera ein næmingur. Hon latst at vera tunghoyrd. Hon latst at vita onki um tað. Hon stakk seg við eini nál, ímeðan hon broderaði. Hon er errin av sínum evnum innan matgerð. Hon gjørdi hatta helst sjálv. Henni dámar hann helst ikki. Hon visti kanska, hvør er var. Hon veit helst av, at mær dámar hana. Hon prikaði hann at arbeiða harðari. Hon lovaði pápa sínum at koma í góðari tíð til miðmála. Hon lovaði honum, at hon skuldi hjálpa honum. Hon lovaði honum, at hon fór ongantíð at fara frá honum. Hon lovaði mær, at hon skuldi hjálpa. Hon lovaði mær, at hon vildi reingera mítt kamar. Hon lovaði mær, at hon fór at koma. Hon lovaði, at hon skuldi ikki vera ov sein aftur. Hon lovaði, at hon skuldi ikki fara út einsamøll. Hon lovaði, at hon skuldi ikki siga tað fyri nøkrum. Hon lovaði, at hon skuldi ikki gera hatta her. Hon lovaði, at hon vildi møtast við honum aftaná skúla. Hon lovaði, at hon fór at rinda mær hesa vikuna, men hon helt ikki sítt orð. Hon lovaði at kanna málið beinanvegin. Hon lovaði at giftast við honum, men hon gjørdi tað ikki. Hon lovaði at giftast við honum. Hon lovaði at møta honum í gjárkvøldið, men hon møtti ongantíð upp. Hon lovaði at møta honum í gjárkvøldið. Hon beyð sær at halda eina veitslu. Hon sýnir errin sínar gimsteinar fram. Hon gav mær nakað av mati. Hon útvegaði tí ferðandi mat og klæðir. Hon gav eina bók út. Hon flutti hondina burtur. Hon læt seg í troyggjuna. Hon hálaði seg upp úr vatninum og stetlaði eftir sandinum við áarbakkan. Hon hálaði hann út úr rununi. Hon hálaði í mína blusu. Hon dró rullugardinurnar niður. Hon pumpaði luft í dekkið. Hon skumpaði seg fram í gjøgnum fjøldina. Hon skumpaði hann av molanum. Hon skumpaði hann út gjøgnum vindeygað. Hon skumpaði hurðina aftur. Hon lyfti boppur sínar upp. Hon koyrdi nógv sukur í kaffi. Hon merkti regnskjólið við einum reyðum bandi. Hon koyrdi allar sínar gimsteinar í eina lítla reyða eskju. Hon legði eina rúgvu av peningi til síðis. Hon festi sínar tankar á pappír. Hon læt seg í rangvørga stuttermaða blusu. Hon legði albogarnar á knø síni. Hon legði gaffilin frá sær. Hon koyrdi brillurnar á aftur. Hon koyrdi hondina út fyri at steðga honum. Hon lat seg í hattin. Hon læt seg í inniskógvar. Hon legði leikurnar í leikukassan. Hon koyrdi tað í eskjuna. Hon setti meg í eina trupla støðu. Hon læt seg í eina troyggju fyri ikki at fáa krím. Hon lat seg í myrkar brillur fyri at verja eyguni móti sólini. Hon lat seg í sín frakka og fór út. Hon lat seg í sín hatt. Hon lat seg í sín frakka, áðrenn hon fór út. Hon fór í skógvarnar. Hon lat seg í sokkar. Hon koyrdi salt í sítt kaffi av óvart. Hon koyrdi seingjarklæðir á song sína. Hon sminkaði sær, gjørdi seg til og fór á ástarfund. Hon legði teppið yvir barnið, sum svav á sofuni. Hon koyrdi skitnu tallerkarnar í vaskið. Hon setti byrsuna upp til høvdið. Hon koyrdi lykilin í sína tasku. Hon koyrdi lykilin í sín lumma. Hon legði blaði á borði. Hon legði myndina aftur í hond hansara. Hon brúkar mjólk útí kaffi. Hon smyr nógva varrastift á, tá hon sminkar sær. Hon lat skundisliga brævið upp. Hon fór skundisliga niðan trappurnar. hon kom stillisliga inn í rúmið. Hon segði sítt arbeiði upp síðsta mánaða. Hon gavst í skúlanum av heilsuávum. Hon gavst at roykja. Hon gavst í felagnum. Hon ger hatta rættiliga ofta sjálv. Hon siteraði eina yrking eftir Keats. Hon lyfti hond sína upp. Hon lyfti hendur sínar. Hon tosaði harðari. Hon aldi dreingin upp til at vera ein góður persónur. Hon møtti av tilvild sínum gamla vini, ímeðan hon gekk í parkini. Hon rann so skjótt sum møguligt. Hon rann so skjótt, sum hon kundi fyri at innheinta hini. Hon rann so skjótt, sum hon kundi. Hon rann so skjótt, sum hon var før fyri. Hon rann avstað við eggunum. Hon rann út ígjøgnum hurðina. Hon lat fingrarnar glíða ígjøgnum hansara hár. Hon kom í skuld. Hennara pappír bleiv uppi. Tíðin rann undan henni. Hon rann til Shinjuku. Hon rann yvir til hansara. Hon rann sera skjótt fyri at innheinta hinar limirnar. Hon rann. Hon fer sjáldan út sunnudagar. Hon fer sjáldan út. Hon syngur sjáldan, men eg haldi, at hon fer í kvøld. Hon er sjáldan við hús sunnudagar. Hon tók telefonina. Hon rætti seg út eftir honum. Hon las eina undirhaldandi søgu fyri børnunum. Hon las bræv hansara við tárum rennandi niður eftir hennara kjálkum. Hon las eina yrking fyri honum. Hon las bókina alt kvøldið. Hon las brævið aftur og aftur. Hon las yrkingina upp. Hon las yrkingina, sum hon hevði skrivað til hansara. Hon lesur onki uttan fagurbókmentir. Hon lesur í miðal tríggjar ella fýra bøkur um vikuna. Hon lesur tíðindablaðið hvønn morgun. Ein mánað seinni var henni greitt, at hon var við barn. Hon skilti, at hon varð elt. Hon skilti, at hon fór skeiv. Hon skilti, at hon hevði verið órímilig. Hon skilti, at hon mátti heldur siga sannleikan. Hon át veruliga ov nógv. Henni dámar veruliga ikki hundar. Hon hataði veruliga handan kabýliska kjólan. Hon dugir veruliga síni ting. Henni dámdi hann veruliga. Henni dámar veruliga enskt. Henni dámar sera væl gamlar lutir. Henni dámar sera væl kaku. Henni dámar veruliga kaku sera væl. Henni dámar sera væl at skriva yrkingar. Henni veruliga dámar at skriva yrkingar. Henni tørvar veruliga tína hjálp. Tað sær veruliga út til at henni dámar hann. Hon vildi sera gjarna siga loyndarmálið. Hon vildi veruliga royna eitt islamiskt turriklæði. Hon vil sera gjarna tapa seg. Hon fekk ein pakka. Hon fekk eina telefonuppringing frá honum. Hon fekk elrokningina í dag. Hon fekk hámarksdómin uppá tíggju ár. Hon kendi hann aftur beinanvegin. Hon kendi meg beinanveg. Hon keypti seg leysa. Hon tosar um Nostradamus við heldur vamlisliga eyknevninum "Nosty". Hon segði nei til hansara tilboð. Hon segði nei til hansara bønarorð. Hon segði nei til mína innbjóðing. Hon noktaði at taka ímóti olmussu. Hon noktaði at játta hansara bønarorð. Hon noktaði at móttaka gávuna frá honum. Hon noktaði at fara til hansara jarðarferð. Hon sýtti fyri at eta sín miðmála. Hon hon noktaði at fara við mær. Hon noktaði at lata meg hjálpa sær. Hon noktaði at gjalda. Hon noktaði at siga meira um evni. Hon noktaði at tosa enskt. Hon noktaði at taka pengarnar. Hon noktar at sleppa síni yrkisleið fyri hjúnaband. Hon noktaði at trúgva honum. Hom kom fyri seg. Hon angrar, at hon ongantíð hevur verið har. Hon angraði, at hon leyg. Hon angraði, at hon ikki hevði fylgt hansara ráði. Hon vrakaði hann. Hon vrakaði mítt bønarorð. Hon fór við ringum huga sjálv. Hon giftist skjótt uppaftur. Hon giftist uppaftur, tá hon var í sínum miðfjøritum. Hon minti hann á at fara í bankan. Hon minnir meg sera nógv um mammu hennara. Hon tók hattin av, tá hon kom inn í rúmið. Hon leigar eitt kamar út til ein næming. Hon endurtók sítt navn spakuliga. Hon endurtók tað, sum hon hevði hoyrt, fyri mammu síni. Hon endurtók tað, ið hon júst hevði sagt. Hann vamlast við hana. Hon bað um hjálp, men eingin kom. Hon líktist pápa sínum eitt sindur. Hon minnir um mammu sína á ein hvønn hátt. Hon bílegði eitt kamar. Hon virðismetir teg. Hon stríddist at halda tárunum aftur. Hon kom aftur frá einum túri. Hon mussaði hann aftur. Hon bar bókina aftur til bókasavnið. Hon fór aftur til Japan. Hon avdúkaði sítt loyndarmál fyri okkum. Hon avdúkaði sítt loyndarmál. Hon avdúkaði loyndarmálið fyri honum. Hon súkklar í skúla. Hon súkklar á síni súkklu í skúla. Hon vágaði sítt lív fyri at verja sítt barn. Hon vágaði sítt lív fyri at bjarga honum. Hon eyðrændi meg. Hon reið ein kamel. Hon gníggjaði eygu síni. Hon gnýggjaði sínar eymu føtur. Hon rennur skjótari enn eg geri. Hon rennur. Hon segði mær farvæl. Hon segði farvæl. Hon segði glað, "Góðan morgun, øll!" Hon segði meira, enn hon skuldi havt sagt. Hon segði, at mín telda var ikki klár enn. Hon segði onki, sum kundi gera hann illan. Hon segði seg kunna útvega okkum, tað okkum tørvaði. Hon segði, at hon gjørdi tað skeivt. Hon segði seg ikki eta kjøt. Hon segði seg ongan hund at eiga. Hon segði, at hon hevði ikki brúk fyri pengum. Hon segði, at hon svam ikki. Hon segði, at hon ikki ynskti at tosa. Hon segði, at hon vildi ikki órógva meg. Hon segði seg ikki eta kjøt. Hon segði, at hon etur ikki svínakjøt. Hon segði, at hon gongur ikki á veiði longur. Hon segði, at hon neyt sýningina. Hon segði, at henni dámar væl at lesa franskt. Hon segði, at hon hevur tað frálíkt. Hon segði seg vera eitt sindur fjálturstungna. Hon segði, at hon føldi seg ørkymlaða. Hon segði, at henni longdist heim. Hon segði, at hon kendi tað sum hon gjørdist full. Hon segði, at hon kendi seg manipuleraða. Hon segði, at hon vildi spýggja. Hon segði, at hon ikki føldi nakað. Hon segði, at hon var firtin. Hon segði seg vera útlúgvaða. Hon segði, hon hevði krím. Hon segði seg hava eitthvørt at siga. Hon segði, hon hevði ein ferðil av krím. Hon segði, at tað var sær ein stuttleiki at gera hatta. Hon segði, hon hevði hoyrt um vanlukkuna. Hon segði, hon hevði møtt honum dagin fyri. Hon segði, at hon ætlaði sær at vinna. Hon segði, at hon ikki trýr tí. Hon segði seg vita, at hon kundi vinna. Hon segði, hon misti tamarhaldið á sær sjálvari. Hon segði seg kanska fara at doyggja. Hon segði, hon má fara við tað sama. Hon segði seg trongja til hvíld. Hon segði, at henni tørvaði luft. Hon segði, at hon rindaði inntøkuskatt. Hon segði, at hon ætlaði at gera hatta. Hon segði, at hon fór neyvan at vinna. Hon segði, at hon ikki helt meg fara at vinna. Hon helt meg dára. Hon segði, at hon skilur okkara ótta. Hon segði, hon fór at biðja um ráð aðrastaðni. Hon segði seg vilja vera her. Hon segði seg vilja gera hatta. Hon segði, at hon vildi sleppa í song. Hon segði seg vilja glímast. Hon segði, at hon var týsk. Hon segði, at hon var eitt sindur illa til passar. Hon segði, at hon var svong. Hon segði, at hon dugdi væl franskt. Hon segði, at hon takksom fyri at vera her. Hon segði at hon vónaði at síggja teg. Hon segði, hon var sjúk í songini, sum var ein lygn. Hon segði seg vera nógv eydnusamari nú. Hon segði, hon ætlaði at gera hatta. Hon segði, at hon eisini ætlaði sær at fara. Hon segði, at hon var ørkimlað. Hon segði, at hon var veruliga glað. Hon segði, at hon var sjúk. Og tað var jú ein lygn. Hon segði, hon var ivingarsom. Hon segði, hon las franskt nú. Hon segði, at hon var von við at gera hatta. Hon segði, at hon var sera glað. Hon segði seg vera sera svanga. Hon segði, at hon dugdi ikki væl franskt. Hon segði seg ikki hava ilt. Hon segði, at hon var ikki skadd. Hon segði, at henni varð ikki boðið starv. Hon segði seg ikki angra tað. Hon segði, at tað ikki undraði hana. Hon segði, at hon ynskti, hon var rík. Hon segði, hon fór at vera aftur skjótt. Hon segði, at hon fór at bíða. Hon segði seg ikki vilja gera hatta. Hon segði seg ikki vilja siga nakað. Hon segði, at hon fór ikki at royna tað. Hon segði seg ikki fara at royna at gera tað. Hon segði, at hon fór ikki at bíða eftir okkum. Hon segði seg fara at verða á fundinum. Hon segði, at hon varð aftur mánadagin. Hon segði, at hon fór at verða har í morgin. Hon segði seg vera fúsa at hjálpa okkum. Hon segði, hon kemur aftur seinni. Hon segði, at hon vildi hjálpa. Hon segði, hon fegin vildi tosa við teg. Hon segði, at hon fór helst at vinna. Hon segði, at hon hevði bara tosað við teg. Hon segði, at hon skuldi rinda fyri døgurðan. Hon segði, at hon vildi heldur gera tað sjálv. Hon segði, at hon vildi helst ikki gera tað sjálv. Hon segði, at hon fór at hitta mær í morgin. Hon segði, at hon skuldi vita, hvat hon kundi gera. Hon segði, at hon framhaldandi vildi gera tað. Hon segði, at hon fekk at síggja. Hon segði, at hon fer at syngja. Hon segði, at hon var liðug. Hon segði, at hon var hugtikin av hasum. Hon segði, at hon var øvundsjúk. Hon segði seg ongantíð at hava verið handtikna. Hon segði, at hon ongantíð hevur lisið franskt. Hon segði, at hon er ikki svong. Hon segði, at hon er ólukkulig. Hon segði, at hon hevur nógv um at vera hesa vikuna. Hon segði okkurt við hann. Hon segði, at hann var vakur. Hon segði, at maður hennara slóg hana, men í veruleikanum var tað øvugt. Hon segði, at hon einki legði í tað. Hon segði, at tað kanska er satt. Hon segði, at tað var á skriviborði hennara. Hon segði, at eingin kundi hjálpa sær. Hon segði, at hon trúði honum. Hon segði, at hon bustar tennirnar hvønn morgun. Hon segði, at hon kláraði ikki at ganga. Hon segði, at hon ikki svam. Hon segði, at henni dámdi framsýningina. Hon sigur seg hava tað betri. Hon segði, at hon var illa við. Hon segði, at hon kendi seg svanga. Hon segði, at hon kendi seg firtna. Hon segði, at hon kendi seg máttleysa. Hon segði, at hon kendi seg kveistraða burtur. Hon segði, at hon var ikki í vegin. Hon segði, at hon hevði verið eydnusom. Hon segði, at hon angraði einki. Hon segði, at hon hevði ikki gjørt tað. Hon segði, at henni dámdi at gera hatta. Hon segði, at henni tørvaði pening. Hon segði, at hon segði seg úr starvi. Hon segði, at hon skuldi gera hatta. Hon segði, at hon tosaði franskt. Hon segði, at hon fær sær eitt brúsubað hvønn morgun. Hon segði, at hon var við hús. Hon segði seg vera illa við av at síggja dreingir í berum svimjibuksum. Hon segði, at hon gjarna vildi hjálpa. Hon segði, at hon var glað. Hon segði, at hon var sjúk. Hon segði, at hon var veruliga bangin. Hon segði seg vera nøgda. Tom segði, at hon var støk. Hon segði, at hon var gorhungrað. Hon segði, at hon var óheft. Hon segði, at hon var óheppin. Hon segði seg vera øgiliga ørkymlaða. Hon segði seg vera sera spenta. Hon segði seg vera sera bergtikna. Hon segði, at hon vildi illa sova. Hon segði, at hon var sera troytt. Hon segði, at hon var útlúgvað. Hon segði, hon ikki var kanadisk. Hon segði, at hon var einki yvirgangsfólk. Hon segði, at hon fór at keypa tað. Hon segði, at hon fór at koma aftur, sum var ein lygn. Hon segði, at hon fór at fylgja honum líkamikið hvar hann fór. Hon segði, at hon skuldi hjálpa. Hon segði, at hon vildi fáa tað í rættlag. Hon segði, at hon fegin vildi hjálpa. Hon segði, at hon skuldi skjótt av stað. Hon segði seg hava verið býttliga. Hon segði, at hon hevði keypt frímerki. Hon segði, at hon vildi gjarna hava at eta nú. Hon segði, at hon kundi hugsað sær at vunnið. Hon segði, at hon bara vildi tosa við hann. Hon segði, at hon hevði fingið tað í rættlag. Hon segði seg helst fara at vinna. Hon segði seg vera fyrigivna. Hon segði, at hon hevur verið her áður. Hon segði, at hon fer at gera tað. Hon segði seg vera einsamalla. Hon segði, at hon var fjáltrut. Hon segði, at hon ikki er troytt. Hon segði, at hon var bangin. Hon segði, at hon er ólukkulig. Hon segði, at tey vóru hennara góðu vinfólk. Hon sigur seg einki kunna gera. Hon segði við seg sjálva, "Eg eri sera glað." Hon sang ein japanskan sang fyri okkum. - Hon sang betur enn hann. Hon sang betri enn hann. Hon sang lukkuliga. Hon sang fitta sangin kensluborið. Hon sang rættiliga væl. Hon sang sangin friðarliga. Hon sang so mikið henni lysti. Hon sang við vakrari rødd. Hon setti seg niður og krossaði síni bein. Hon setti seg nær honum. Hon sat í einum stólið og las eitt blað. Hon sat við síðuna av honum við afturlatnum eygum. Hon sat við síðuna av honum og lurtaði stillisliga. Hon sat við síðuna av honum í bussinum. Hon sat við síðuna av honum og ynskti seg vera onkra aðrastaðni. Hon sat við síðuna av honum. Hon sat við síðuna av mær. Hon sat á einum hørðum stóli. Hon sat á bakkanum. Hon sat á songini ímeðan mamma hennara flættaði hennara hár. Hon sat undir liðini á honum í sofuni. Hon sat still í ótta fyri at vakja pinkubarnið. Hon sat har tigandi við tárum í eygunum. Hon bjargaði lívinum á pinkubarninum við vanda fyri at missa sítt egna. Hon sá nógv djór á vegnum. Hon sá ein langan mann í gjár. Hon sá seg sjálva í speglinum. Hon sá hann á støðini. Hon sá hann bróta vindeygað. Hon sá hann koyra sín nýggja bil. Hon sá hann eta eina tvíflís. Hon sá hann smíla. Hon sá fleiri djór á vegnum. Hon sá meg koma inn í handilin. Hon sá onki. Hon sá tvey skip. Hon sigur, at eg má byrja av nýggjum. Hon sigur, at islam er ein vánaligur átrúnaður. Hon sigur, hann lærdi seg sjálvur at gera hatta. Hon sigur, hon bustar sínar tenn hvønn morgun. Hon sigur, hon ikki græt. Hon sigur, at hon ikki vil fara. Hon segði fyri einum tíma síðani, at hon kendi seg ússaliga. Hon sigur seg hava eina rúgvu at siga. Hon sigur, at hon hevur ongar ítøkiligar ætlanir. Hon sigur, at hon noyðist at tosa við hann. Hon sigur seg vóna, at tú gert hatta. Hon sigur, at hon er ikki dovin. Hon sigur, at hon er ikki til reiðar at gera hatta. Hon sigur, at hon er ikki lin. Hon sigur, henni dámar blómur. Hon sigur, at henni dámar at gera tað. Hon sigur, at hon elskar blómur. Hon sigur, at møguliga fer hon til handils. Hon sigur, at hon hevur brúk fyri eini nýggjari teldu. Hon sigur seg hava ætlanir um at gara. Hon sigur, hon sjáldan ger hatta. Hon sigur seg halda, at hon ikki fer at gera hatta. Hon sigur, hon vildi gera hatta. Hon sigur, hon fer at koma. Hon segði, at hon einki leggur í tað. Hon segði, at hon ikki vildi gera hatta. Hon sigur, hon vil so fegin gera hatta. Hon sigur seg fara at koma. Hon sigur, hon skal gera alt, sum hon kann. Hon sigur, at hon fer at svimja. Hon sigur, at hon er biðin um at gera tað. Hon sigur, at hon fer at melda seg sjálva til løgregluna. Hon sigur, at hon hevur tað gott. Hon sigur, at hon er ikki áhugað. Hon sigur, at hon er til reiðar at fara. Hon sigur, at hon ikki gjørdi hatta. Hon sigur, at hon er glað. Hon sigur, at henni dámar blómur. Hon sigur seg dáma morgunfrúur. Hon sigur, at hon ætlar at fara. Hon sigur, at hon vil hava meg at fara til Boston við honum. Hon sigur, at hon fer at vinna. Hon sigur, at hon er einsamøll. Hon sigur, at hon ongantíð hevur logið fyri honum. Hon sigur, at hon er til reiðar at hjálpa. Hon sigur, at hon framvegis er svong. Hon sigur, at hon er fús at hjálpa. Hon sigur, at vit kunnu ikki tosa við hann. Hon sigur, tú fert at taka nøkur vinfólk við. Hon skáldaði armin. Hon fer sjáldan út, uttan í arbeiðsørindum. Hon ræddi meg. Hon stygdi kettuna burtur. Hon skrásetti eina tíð til seg sjálva. Hon skeldaði hann, tí hann lat hurðina vera opnað. Hon skeldaði hann fyri at vera ov seinur. Hon skeldaði hann fyri ikki at sláa grasvøllin. Hon skeldaði hann. Hon skeldaði barnið fyri at koma so seint heim. Hon klóraði sær í høvdinum, gjøgnum skallan og niður í heilan. Hon skríggjaði ógvusliga. Hon skríggjaði í pínu. Hon skríggjaði, tá hon sá slanguna. Hon skríggjaði í ræðslu. Hon tyktiskt vónbrotin um úrslitið. Hon sýntist flov. Hon sá glað út, tá ið eg sá hana. Hon minti meat um eina prinsessu úr einum ævintýri. Hon sýntist sera fjálturstungin. Hon virkaði ovfarin av at hoyra sítt navn verða rópt aftanifrá. Hon sýntist halda tárunum aftur. Hon virkaði til at hava eitt hjartaslag. Hon virkaði til at hava verið sjúk. Hon tyktist kenna hann. Hon virkaði óáhugað. Hon virkar í lagi nú. Hon virkar spent. Hon tykist heilt eydnurík, ger hon ikki? Hon virkar rík. Hon virkar til at vera ein góður kokkur. Tað sær út sum hon svevur. Hon virkar til at dáma at tosa um seg sjálva. Hon virkar til at vera glað. Hon virkar til at vera partur av hasum drápsmálinum. Hon tykist strevast undir familjubrekinum. Hon virkar til at vera plágað av einum illum anda. Hon virkar til at gerast feitari og feitari. Hon virkar til at hata teg. Hon virkar til at hava lyndi til at gera ov nógv av. Hon virkar til at hava verið glað. Hon virkar til at hava funnið ein sjeik. Hon virkar til at hava kent loyndarmálið. Hon virkar til at hava ongan áhuga í fótbólti. Hon syngur sjáldan, men eg haldi hon fer í kvøld. Hon brúkar sjáldan telefon. Hon valdi ein bláan kjóla úr klædnaskápinum. Hon selur skeljar við strondina. Hon sendi honum eitt myndakort. Hon sendi síni børn í skúla. Hon sendi son sín eftir einum lækna. Hon sendi honum eitt langt bræv. Hon sendi honum eini boð. Hon sendi honum eitt postkort frá Boston. Hon sendi honum eitt postkort. Hon sendi hann av stað. Hon sendi mær eitt bræv. Hon sendi mær eitt langt bræv. Hon sendi mær eitt snarfjarrit. Hon sendi brævið við flogposti. Hon sendi hesa bókina til mín. Hon sendi okkum eitt telegramm og boðaði frá at hon skuldi koma. Hon ynskir tær alt gott. Hon borðreiddi mær kaffi. Hon lovaði einum fulgi leysum. Hon avgørdi at fara til Tailand. Hon fór á eina ferð í síðstu viku. Hon slepti fuglin leysan úr búrinum. Hon borðreiddi til suppu. Hon seymaði ein knapp á sín frakka. Hon seymar við nál og tráð. Hon skal koma higar. Hon rakaði sínar handarkullur. Hon skelvir av kulda. Hon rætti honum hondina. Hon skeyt við einum revolvara. Hon skeyt hann við eini maskinbyrsu. Hon skeyt hann við einum revolvara. Hon skeyt hann við riflu. Hon skeyt hann. Hon skeyt hansara hund. Hon skuldi verið ákærd fyri morð. Hon burdi verið har um middagsleiti. Hon skuldi gjørt tað sjálv. Hon burdi etið morgunmat. Hon burdi hjálpt mammu síni. Hon burdi vitað betri í sínum aldri. Hon burdi ikki havt gjørt sovorðið. Hon skuldi havt sagt honum, at hon elskaði hann. Hon átti ikki at gjørt hatta sjálv. Hon skuldi ikki verið farin út einsamøll, tá tað var myrkt. Hon rópti eftir hjálp, men ongin kom. Hon rópti eftir honum, men hann hoyrdi hana ikki. Hon rópti eftir honum. Hon vísti eina mynd. Hon vísti sítt dirvi í vandastøðum. Hon vísti sína iðran um tað álvarsama mistakið. Hon vísti honum eina mynd av sær í studentaskúla. Hon vísti honum, hvussu man brúkar nýggju forritini. Hon vísti honum eina mynd av mær. Hon vísti honum brævið frá pápanum. Hon vísti honum til eitt pláss. Hon vísti mær eina mynd av mammu síni sum skúlagenta. Hon vísti mær runt á universitetsøkinum. Hon vísti mær sítt album. Hon vísti mær sína avriksmappu. Hon vísti mær sítt kamar. Hon vísti mær hansara album. Hon vísti mær brævið frá honum. Hon kom einsamøll til veitsluna, júst sum eg visti. Hon vísti okkum eina mynd av mammu síni. Hon fær sær eitt brúsubað hvønn morgun. Hon vísir eitt smæði lyndi. Hon hevði ongan eldhuga fyri sínum arbeiði. Hon blundaði, av tí at ljósið var so bjart. Hon læsti seg inni í kamari sínum. Hon legði bókina saman og blundaði. Hon lat hurðina aftur og fór uppá. Hon læt hurðina aftur. Hon skrivaði navn sítt við penninum, ið hann hevði givið henni. Hon lat pengarnar upp í hendurnar á dóttrini. Hon meldaði seg til spanskt undirvísing. Hon syngur falskt. Hon syngur sera væl. Hon syngur væl, gamaní, men hon dugir ikki at spæla sjónleik. Hon syngur væl. Hon hugdi leysliga ígøgnum listan, fyri at kanna um hennara navn var á. Hon klamsaði hurðina aftur. Hon gav honum ein lúsing. Hon gav honum ein undir vangan. Hon svevur á rygginum. Hon svevur á búkinum. Hon svevur í sokkum. Hon svevur við tveimum koddum. Hon svav fast. Hon svav tað burtur. Hon svav yvir tíggju tímar í gjár. Hon svav illa, var so bleik og syndarlig við morgunmatarborðið. Morgunin efir var Marilla ekkafull og kravdi at hon drakk ein kopp av brennandi heitum ingifer tei. Hon smoygdi sær av hestinum. Hon byrjaði so smátt at leggja hatur á meg. Hon hvarv spakuliga inn í tokuta skógin. Hon flutti seg spakuliga frameftir. Hon luktar illa. Hon smílti og tók ímóti lítlu gávuni frá mær. Hon smílti og segði farvæl. Hon smílti at barni sínum. Hon smílti til seg sjálva í speglinum. Hon smílti stúrin til hann. Hon smílti til hann. Hon smílti til mín, ímeðan hon sang ein sang. Hon smílti til mín. Hon smílti við einum syrgnum brosi. Hon smílti, ímeðan hon vinkaði. Hon smílti. Hon smílist hvørja ferð, hon sær hann. Hon roykir 20 sigarettir um dagin. Hon roykir nógv. Hon bresti við fingrunum. Hon vil so gjarna fara. Hon seldi honum sín bil. Hon seldi nøkur súrepli á marknaðinum. Hon loysti trupuleikan lættliga. Hon loysti gátuna lættliga. Hon gerst onkuntíð tung í huga. Viðhvørt drálar hon, áðrenn hon svarar. Onkuntíð koyrir hon hunang í teið. Viðhvørt fer hon seint í song. Viðhvørt skrivar hon til sonin. Hon gjørdist skjótt greið yvir, at henni nýttist at hjálpa honum. Hon skipaði skjalasavnið í bókstavarað. Hon tosar skjótt berbari. Hon tosar enskt og týskt. Hon tosar enskt, sum var tað hennara móðurmál. Hon talar franskt, enn meira enskt. Hon tosar týskt. Hon tosar hebraiskt við mammu sína og pólskt við pápa sín. Hon tosar pólskt. Hon tosar portugisiskt. Hon dugir eitt sindur av arabiskum. Hon tosar bæði enskt og franskt. Hon sigur tingini bart út. Hon dugir væl at tosa enskt. Hon tosar hart. Hon tosar ikki bara týskt og franskt, men eisini enskt. Hon tosar bara um arbeiði. Hon tosar flótandi berbaramál. Hon tosar tíggju mál. Hon sigur sannleikan. Hon tosar ov nógv. Hon brúkar nógvar pengar uppá bøkur. Hon brúkar nógvar pengar uppá klæðir. Hon brúkar nógvar pengar uppá skógvar. Hon brúkar nógvar pengar, tá hon er uttanlands. Hon brúkar nógva tíð uppá klavervenjing. Hon brúkar líka nógvar pengar, sum hon tjenar. Hon spælir tennis hvønn leygardag seinnapart. Hon brúkar frítíðina uppá at gera dukkur. Hon brúkar sína frítíð uppá at gera dukkur. Hon brúkar nógvar tímar í venjingarhølinum fyri at lætna. Hon brúkar meira tíð uppá at hugsa um arbeiði enn at arbeiða. Hon brúkar næstan allar sínar pengar uppá klæðir. Hon brúkar tríggjar dollarar um dagin uppá miðmála og nátturða. Hon vitjar ommu sína hvønn sunnudag. Hon brúkar alt ov nógva tíð uppá at reika á alnetinum. Títt og tíðum venur hon klaver. Hon brúkar nógva tíð uppá skriva stílin. Hon brúkti allan seinnapartin uppá at gera mat. Hon heldur altíð jól saman við familju síni. Hon brúkti fleiri dagar uppá at binda honum eina troyggju. Hon brúkar meira pengar enn vanligt. Hon var eina tíð í Boston. Hon var saman við honum eina løtu. Hon var saman við honum allan seinnapartin. Hon stoytti sítt glas á kjólan hjá mær. Hon tosaði enskt við meg fyri at reypa sær. Hon dugdi væl at tosa japanskt. Hon tosaði, sum um onki var hent. Hon tosaði í 30 minuttir út í eitt. Hon tosaði við veikari rødd. Hon tosaði uttanum og upp í saman. Hon tosaði skjótt. Hon tosaði lutfalsliga skjótt. Hon tosaði ígjøgnum ein tolk. Hon tosaði við hann um evnið. Hon tosaði við meg á sponskum. Hon tosaði við meg við einum smíli. Hon kokti bæði handliðini í fallinum. Hon legði ein vakran dúk á eitt borð. Hon kroysti eina sitrón til te. Hon kroysti saftina úr nógvum appilsinum. Hon kroysti saftina úr fleiri appilsinum. Hon stakk hann í ryggin. Hon stakk hann við einum knívið. Hon stakk hann. Hon stáplaði bakkarnar í skápinum. Hon hevur ein góðan kjans at vinna virðislønina. Hon stardi at honum, og tað gjørdi hann sera fjálturstungnan. Hon stardi at honum við ræddum eygum. Hon stardi at honum við hatri. Hon stardi at mær. Hon byrjaði við loftinum. Hon stardi at okkum við ágangandi eygum. Hon stardi hann inn í andliti. Hon byrjaði at dansa, tá hon var átta. Hon byrjaði at gera skúlating beint aftaná døgurða. Hon byrjaði at mussa hann beinanvegin, tá hann kom heim. Hon byrjaði at mussa hann. Hon byrjaði í USA við eyðkennum fyri ein næming úr Tailandi, íðin at læra og at njóta nýggjar upplivingar. Hon byrjaði at royna eftir honum, áðrenn hann bleiv kendur. Hon byrjaði at lesa um islam. Hon kløkkaði hann. Hon byrjar til arbeiðis kl. 07. Hon var einsamøll inni. Hon gisti á hotellinum í fleiri dagar. Hon var har einsamøll. Hon var í bilinum saman við honum. Hon var har eina løtu. Hon var har í fleiri dagar. Hon bleiv verandi fyri at verja hann. Hon fór seint í song í gjár. Hon er rólig meðan jarðskjálvtar eru. Hon heldur til á gistingarhúsum, tá ið hon ferðast. Hon stýrdi okkara arbeiði tann rætta vegin. Hon hevur enn ikki hoyrt hesi tíðindini. Hon hevur enn ikki goldið allar rokningarnar. Hon hevur ikki tosað við hann enn. Hon hataði hann enn, sjálvt aftaná hann doyði. Hon elskaði hann enn. Hon elskar hann enn, hóast hann ikki elskar hana longur. Hon elskar hann enn. Hon spælir enn við dukkur. Hon tykist enn vera bangin fyri honum. Hon rørdi mjólk í kaffið. Hon rørdi suppuna við eini skeið. Hon stjól nógvar pengar frá honum, so nú er hon í fongsul. Hon stjól nógvar pengar frá honum. Hon stjól míni klæðir! Hon stóð millum dreingirnar. Hon stóð og gekk ímóti vindeyganum. Hon stóð so tætt við hann, sum hon kundi. Hon gjørdist ovfarin av tí, sum hon sá. Hon stóð við honum, hvørja ferð hann fløkti seg upp í okkurt. Hon stóð tætt við mann sín. Hon stóð tætt við hann. Hon stóð frammanfyri speglið og hugdi at sær sjálvari. Hon stóð á høvdinum. Hon stóð á strondini við hárinum flákrandi í vindinum. Hon stóð har, sjálvt aftaná at tokið var farið úr eygsjón. Hon stóð hamskift, sum hevði hon sæð eitt spøkilsi. Hon reisti seg og gekk til vindeygað. Hon reisti seg fyri at taka telefonina. Hon reisti seg, tá lærarin hjá henni kom inn. Hon reisti seg. Hon stóð og bíðaði leingi eftir mær. Hon steðgaði einum fólki, ið fór framvið.