Hann er útlærdur lastbilamekanikari og starvast til dagligt hjá Kjartan Simonsen í Klaksvík. í dag búgva tey bæði í Rituvík. Marjun greiðir frá: Gestur bað meg fara út, tí vit skuldu hugna okkum og eta døgurða. Alt var gjøgnum hugsað! Talið av blómum, slagið og litirnir–Tað vóru 10 blómur, sum merkir“ vilt tú giftast við mær”, so vóru bláar blómur, sum merkja“ trúskapur” reyðar blómur sum merkja“ kærleiki og gleði” og hvítar blómur, sum merkja“ rein og jomfrúligheit”. Allir teir litirnir saman í einum blómutyssi siga = fríggjaríð. Vit høvu bestemmað okkum tvey ár frammanundan, hvussu vit vildu hava brúdleypið og hvar. Temaði sum vit so valdu til brúdleypið, vóru litirnir úr Merkinum, og so eisini náttúrulitir. Vit fingu nógvan íblástur frá Pinterest og tað er í hvussusoer tín besti vinur, tá ið tú skalt fyrireika eitt brúdleyp og vilt hava tað perfekt. Á páskum sama ár var so øll familjan boðin at koma at eta hjá okkum, og eftir at hava etið, vóru tey sett í sving við at vaska krukkur. Tey málaðu eisini fløgg (sum tók nokkso langa tíð at gera) og foldaðu serviettar. Hetta, tí vit ikki tímdu at brúka tíð uppá tað beint uppundir brúdleypið. Navnaskeltir og pappírsbóltar vóru bíløgd av Wish og so høvdu vit eisini keypt okkum eitt telt, sum skuldi brúkast sum durður. Hósdagin áðrenn brúdleypið sluppu vit inn í Barnagarðin við Stórá í Rituvík–har brúdleypið skuldi verða–at gera klárt og tíbetur hvødu vit biðið nógv fólk koma at hjálpa okkum at fyrireika. Tað skuldi sera nógv gerast fyri at fáa eina óintressanta høll at verða hugnaliga. Tíbetur funnu vit so eina geniala loysn, har vit settu tey upp soleiðis, at borðið hjá okkum og foreldrunum hjá okkum var á einari scenu uppá longs í høllini, og so vendu allir gestirnir uppá tvørs. Nú komu øll at síggja hvønn annan. Vit dekkaðu síðani borðini, og royndu at rudda høllina sum frægast, tí vit høvdu drigið servisuna, allanvegin av Húsum til Rituvíkar. Eg var bara púra kul og segði, at tað nokk mundi fara at ganga. Tann fyrsti sum so kom at hjálpa at rigga til, var so beint settur at spula túnið, tí tað var fult í sandi. Fleiri fólk komu so afturat, og vórðu tey so sett at seta teltið upp, sum skuldi brúkast sum durður. Vit hongdu toy yvir klædnarúmið hjá børnunum, settu rulluborð uttanfyri vesið við deodorant, tyggigum, hárspray, klárðum neglalakki til nylonsokkarnar um hol kom á teir, og ørðum neyðsynjar produktum. Vit høvdu verið í gongd eina løøøøtu, so komu teir enduliga við blómunum–tað sum bara skuldi taka tveir tímar bleiv til fimm tímar. So enduliga kundu blómurnar setast í krukkurnar. Nú nærkaðist klokkan midnátt, so vit bæði vórðu send til hús í song og at gleða okkum til sjálvan dagin, tí tvær av vinkonunum hjá mær vóru eftir og skuldu orna restina. Tann stóri dagurin: Kl 07.45 leygarmorgunin skuldi eg upp og tað einasta eg skuldi hugsa um, var at busta tenn og taka pyntið til hárið, sum vóru orduligar blómur við og so eisini slørið. Sjálvandi gloymdi eg so blómurnar og slørið… typiskt. Fotografurin kom at taka nakrar myndir klokkan 10 og tað var skjótt, so hevði hann fingið sínar myndir. Hann fór so víðari at taka myndir av Gestur, sum frammanundan hevði verið hjá Salong Haldu og fingið sett sær hárið. Heimkomin aftur frá frisørini, var hann um at skíta í buks so nervøsur hann var. Tað var bara brúðarkjólan eg skuldi í og var tað skjótt ornað. Kjólin varð bílagdur í Januar frá dressilyme. com uppá mát. Hann passaði næstan perfekt, tí tað vóru bara stropparnir, sum skuldu styttast eitt sindur, men tað gjørdi svigermor í eini handavending. Tá klokkan so var 4 minuttir yvir 14: 00, so hildu vit, at vit eisini máttu fara at ragga okkum, tí prestur hevði sagt, at eg skuldi koma klokkan 14: 07. Eg bleiv koyrd oman í kirkjuna av beiggja mínum í einum Toyota Mark 2. Komin oman í Rituvíkar Kirkju, síggi eg so allar tær fittu brúðargentirnar í gongini. Løtan í kirkjuni var heilt fantastisk og prædikan hjá prestinum var so deiliga persónlig, akkurát sum vit ynsktu tað. Tá onkrir ávísir sálmar komu, tá kláraði eg so ikki at halda mær meira og byrjaði at gráta. So gjøgnumførd sum vit vóru, so høvdu vit bílagt okkum sápubløðrur ístaðin fyri at hava rís, tí eg tímdi ikki at hava rís allastaðni, tá vit skuldu takað myndir við kirkjuna. Nú hildu vit, at vit vóru liðug, men kom eg so í tankar um, at ein vinkona hevði sagt nakrar dagar frammanundan brúdleypið, at vit máttu minnast til at taka eina púra vanliga mynd, har vit bara stóðu og hugdu beint fram, og faktist er tað myndin, sum vit bæði eru allar glaðast fyri. Vit høvdu síðani deilt tær allar, allar síðstu uppgávurnar út til tvær vinkonur, so tá vit komu niðan í barnagarðin var alt klárt. Vit høvdu eisini fingið tær til at læna tveir hitablásarar at hava í teltinum og tað høvdu tær eisini ornað, ímeðan vit høvdu tikið myndir. Mín sann, um tað riggaði! Tað varð borðreitt við húsasúpan sum forrætt, lambskjøt við vanligum eplum, rómaeplum, grønmeti og sós til høvuðsrætt, og so vóru bingokúlu-smákøkur settar á borðið, so man fekk okkurtsøtt aftur við kaffinum. Vit høvdu eitt deiligt kvøld ogtil borðstjórar høvdu vit Jonhard Hansen og John Andersen, sum eru kendir frá Vespureiðrinum. Vit sungu“ Lítli fingur, lítli fingur hvar ert tú?” , men ístaðin fyri at syngja“ lítli fingur lítli fingur…”, so bleiv tað til familjan hjá brúðarparinum, vinfólk og so framvegis. Prestur–Ovi Brim–kom so eitt sindur seinni, so Jonhard stendur so fittur og syngur, og so kemur John leypandi og sigur,“ sig hvar er prestur, hvar er prestur, hvar ert tú?” hehehe. Talur og sangir vóru eisini, og fleiri roykjipausur vóru ímillum, sum vórðu stýrdar við eini dómarafloytu, Tað var alt so deiliga passaligt, tí tá kundu tey sum vóru í føroyskum klæðum køla seg niður og–ella man fekk sær bomm frá bommbuffetini. Borðhaldið var nú komið at enda og alt skuldi ruddast av. Vit dansaðu fyrst føroyskan dans, við tí nýggju brúðarvísuni, har eitt fitt par av Húsum og Klaksvík kom at skipa. Síðani dansaðu vit brúðarvalsin, har vit høvdu fingið LM band at spæla undir og teir spældu eisini til dansin. Eftir hetta, kom brúðarkøkan á borðið, sum Jórun Skorheim køkur hevði gjørt. Tá dagurin so enduliga kemur, so er bara at slappa av og njóta hvørt sekund, tí dagurin gongur ómetaliga skjótt. Vit vildu helst hava, at veitslan bleiv hildin her í bygdini, og so vildu vit eisini helst hava eitt brúdleyp, sum ikki var líka sum hjá øllum øðrum og tað haldi eg vit fingu. Tað besta við degnum var nokk, tá vit søgdu ja til hvønn annan og bommborðið var eisini lekkurt hehe. Vit hava ikki verðið á brúðaferð enn, men tað verður nokk í næsta summar. Veitslan verður í bygdahúsinum á Strondum kl. 18. Tey, ið ynskja at halda dagin Upplýsingar Leygardagin, 23. Tey, ið ynskja at halda dagin saman við okkum, vera vinarliga biðin um at boða frá á tlf: 255131 (Rebekka), 727026 (Leivur) ella á teldupost: [email protected] innan 1. Juni.