Men hví lesa Gamla Testamentið (GT)? Uttan GT hava vit ikki eina heilstoypta mynd av Gudi og Hansara frelsuætlan. Vit hoyra mangan, at Gud er ikki hin sami í GT sum í NT. Vit hava ein nýggjan sáttmála at ganga eftir. Hann er hin sami náðiríki Gud í GT, sum Hann vísir gjøgnum Jesus í NT. Eg havi valt at taka dømi fram um Josva í hesi andakt. Vit kunnu spyrja–hvat hevur ísraelssøga og søgan um Josva at siga okkum í dag? Tey verða loyst úr trælahaldinum gjøgnum Móses og leidd út í oyðimørkina, har tey ferðast í 40 ár. Gud hevur útvalt Josva at føra tey inn í bardagan, sum er at taka landið frá fíggindanum, ið longu býr har. Ísraelsfólk skal nú í bardaga við fólkið í landinum. Men eru tey ótrúgv, og óviðgjørd synd finst millum teirra, so tapa tey bardagan. Gud hevur eisini lyfti til okkara í dag. Hann vil fremja Sína ætlan í okkum og gjøgnum okkum. Her kunnu vit læra av døminum um Josva og ísraelsfólk. Og ísraelsmenn hava fingið mót av nýggjum, eftir at Josva talaði til teirra, tí siga eisini teir við Josva (Josva 1,18): „…–ver bert hugreystur og sterkur!“ Fyrsti býur, tey skulu taka, er Jeriko við høgum múrum og læstum portrum. Men Gud ger arbeiðið. Verða loyst úr trælahaldi, frelst, men enda í eini oyðimarkarferð. Hetta er ein royndartíð, har Gud eyðmýkir, roynir og styrkir okkum í innara menniskja okkara. Vit skulu vaksa við uppgávuni, og vit koma at síggja, hvussu stórur Hann veruliga er. Josva var ikki einsamallur í hesum bardaga. Tað eru vit heldur ikki. Hann tosaði við Josva gjøgnum hetta ørindið, eins væl og Hann tosar við okkum í dag gjøgnum sama ørindi (Josva 1,9): „Havi Eg ikki sagt við teg, at tú skalt vera hugreystur og sterkur, ikki missa mótið og ikki ræðast! Tí HARRIN Gud tín er við tær í øllum, sum tú fert undir at gera.“