Eftirhondini tykist mær hjartaliga synd í teim ungu menniskjum sum byggja sær bústað í dag, og koma at sita sum trælir undir bankans oki í eini 30-40 ár. Tann ovurhonds kostnaður tað er at byggja sær ein bústað í dag, er ikki bara at rista av sær, tað krevur tvær ónormalt stórar lønir í minst 20 ár, fyri bara at fáa eitt rímuligt andarhald. Eitt bakkast í búskapinum kann forkoma øllum hesum fólkum. Á Sandi búgva fólk í 200 húsum, meðan 70 hús standa gapandi tóm og myrk alt árið. Hesi hús eiga borgarar úr øðrum kommunum, fólk í útlandinum, og so framvegis. Orsøkin til at tey standa tóm, er tí at tað er bíligt at hava hús standandi tóm. Men tær hava onga lógarheimild at tryggja sær, at húsini verða brúkt sum sethús, og tí er triðja hvørt hús á Sandi sum stendur í sethúsaøki summarhús. Hetta er orsøkin til stóru bústaðarneyðina í dag. Vit í Sands kommunu hoyra dagliga um fólk sum leita eftir onkrum at leiga ella keypa, men her er onki til leigu ella sølu. Fleiri hús høvdu blivið til sølu, og prísurin hevði lækka. Fingu vit 70 borgarar knýttar at húsunum sum standa tóm, og fingu skattin frá teimum, so skuldu vit bygt leigubústaðir í rúgvuvís, og nøkta einhvønn eftirspurning eftir húsum her suðuri. Men hetta ber ikki til, so leingi sum lógarheimild ikki er fyri hesum. Hetta er veruliga ein stórur trupulleiki, sum kann loysa alla bústaðarneyð ið vit hava í landinum í dag, um lógarsmiðir okkara tora. Leggjast skal afturat, at hetta mál er ikki viðgjørt politiskt á Sandi, og tí stendur hetta fyri mína egnu rokning.