Og hesin“ vit ímóti teimum” retorikkur er vandamikil og minnir okkum á eina døkka fortíð. Sambært Amnesty International var 2016 árið, har tað var“ vit ímóti teimum”. Tað var árið, tá leiðarar skýrdu ávísar bólkar at vera ein hóttan ímóti tjóðunum. Tí tá ein filipinskur forseti eggjar fólkum at drepa rúsevnismisnýtarar, tá ein turkiskur forseti fonglsar atfinningarsom fjølmiðlafólk, tá Trump lýsir allar meksikanar at vera kriminellar, og tá ein donsk stjórn hevur sett sær fyri, at gera umstøðurnar hjá menniskjum, sum søkja friðskjól í Danmark so ótoliligar sum gjørligt, so er talan um útsøgnir sum spjaða heldur enn savna, og sum skapa ein heim, har tað eru“ vit ímóti teimum”. Og hetta er ein meira ótryggur heimur, meinar Amnesty International. 2016 var eisini árið, tá stórir partar av Aleppo vórðu javnaðir við jørðina. Danmark fær atfinningar Sambært Trine Christensen, sum er aðalskrivari í donsku deildini hjá Amnesty, eru tað politikkararnir sum hava høvuðsábyrgdina. Tá politikkarar brúka niðurbrótandi orðingar um samfelagsskipanir og stovnar, sum t. d. dómstólarnar, frælsu fjølmiðlarnar og rættin at skipa seg í einum frælsum samfelag, og tá londini venda sær ímóti sær sjálvum og verja mørk og snævur áhugamál, so er talan ikki bert um orð, men ítøkiligar gerðir, sum hava álvarsamar avleiðingar. Í ársfrágreiðingini fær Danmark harðar atfinningar fyri m. a. at hava steðgað árligu móttøkuni av 500 kvotaflóttafólkum og fyri at leingja freistina fyri at fáa familjusameining upp í trý ár. “ Men hetta merkir ikki, at vit ikki skulu siga okkara hjartans meining. At vit ikki skulu tora at lata eina hugsan útfordra eina aðra hugsan. Men hetta merkir, at vit skulu tosa virðiliga og byggja okkara grundgevingar á eina grundleggjandi virðing fyri einstaka menniskjanum og grundleggjandi rættindunum hjá hvørjum einstøkum”, leggur Katrin á Neystabø, aðalskrivari í Amnesty Føroya Deild afturat. Í samband við at Amnesty International í dag almannakunngerð ársfrágreiðingina heitir felagsskapurin á fólk kring heimin um ikki at lata ótta og hatur máa burtur sjónina um eitt samfelag, har vit eru javnsett. Um vit øll, hvør í sínum lagi, taka stig til at verja okkara grundleggjandi rættindi, so kunnu vit venda rákinum. Sjónband:“ Hetta ynskja vit”