Bogi Berg luttók til Universiade 2017 í Tapai, Taiwan indsendt 2. okt. 2017 06.47 af Gunn R. Joensen Bogi Berg luttók til Universiade 2017 í Tapai, Taiwan. Her er ein ferðafrágreiðing frá hansara fantastisku uppliving. Í august í ár fekk eg møguleikan, at umboða tað danska universitetslandsliðið til Universiade 2017 í Taipei, Taiwan. Rammurnar um leikirnir vóru nógv betri og størri, enn eg hevði væntað. Eg hevði ímyndað mær, einar oyggjaleika-líknandi leikir, bara við eitt sindur fleiri íðkarum. Longu á flogvøllinum í Taiwan sóu vit, hvussu nógv hjálparfólk vóru at hjálpa okkum, at koma trygt fram til Atlet-býin. Tá vit høvdu fingið okkara akkreditering fóru vit til ein annan part av atlet-býnum, har vit skuldu búgva. Her skuldu vit ígjøgnum eitt trygdareftirlit, eins og man skal áðrenn man skal umborð á eitt flogfar. Hetta trygdareftirlitið skuldu vit ígjøgnum hvørja ferð vit skuldu inn í atlet-býin. Íbúðirnar vóru stórar, men rættiliga tómar, av tí at tey einans høvdu givið okkum teir møblarnir, sum vit beinleiðis høvdu brúk fyri–eina song og eitt borð. Ein køkur var eisini, men hann skuldu vit ikki nýta, tí vit høvdu atgongd til matteltið, sum var opið frá kl. 05 um morgunin til kl. 02 um náttina. Í matteltinum vóru alskyns heitir og kaldir rættir úr øllum heiminum, so har var ríkiligt at velja í. Hetta var ein stuttlig og ørvísi uppliving, men tíbetur var ein bara heimsstjørna í eitt avmarkað tíðarskeið, tí tað var ikki líka spennadi og stuttligt aftaná dagsins mynd nr. 50. Ein fekk tó smílið fram til hvørja mynd, tí tey lokalu, og serliga tey ungu, blivu ovurfegin hvørja ferð tey sloppu at taka eina mynd, og tað var stuttligt, at geva teimum eina gleðiliga uppliving eisini. Vit vandu hvønn dag fram til kappingina, og summar dagar vandu vit tvær ferðir. Gólvið var sera undarligt at leypa á í byrjanini, men aftaná eina venjing hevði ein lært tað at kenna og visti, hvussu ein skuldi temja tað. Aftaná 5 dagar í Taipei kom kappingardagurin endiliga. Okkara kapping var tann fyrsta av øllum til leikirnar, og kappingin lá so mikið tíðliga, at vit kappaðust áðrenn leikirnir blivu settir. Tá eg so skuldi gera tsukahara til kappingina, var eg rættiliga varin, so eg krepti beinini eitt sindur ov nógv, og fekk tí lopið viðurkent sum krept heldur enn strekt, og eg misti sostatt 1,2 stig av mínum útgangskarakteri. Hetta kostaði dýrt, hóast lopið var væl útført. Seinna lopið, sum var yvirslagið, eydnaðist tíbetur væl, og eg endaði tí á einum nøktandi karakteri–hóast eg saktans hevði kunna gjørt tað betur. Tað var feitt, at kappast á altjóða støði og fáa møguleikan at royna seg til eina FIG-góðkenda kapping. At kappast í reyðum og hvítum við Dannebrog á bringuni var ein onnur kensla enn tann eg fái, tá Merkið prýður kappingarbúnan, men hóast tað, so var upplivingin heilt fantastisk. Í danska ferðalagnum vóru við uml. Hetta var av álvara ein uppliving fyri lívið.