Í seinastu grein á ÍF-síðuni, var yvirskriftin: Hvat bagir ÍF–liðnum? Orsøkin til hesa orðing var seinasti dysturin móti KÍ, har okkara lið fekk einki at rigga, hóast vit hava gott fólk á liðnum. Víst varð á, at um liðið varð væl skipað móti EB/Streymi við Margáir, so skuldi vit óivað basa Sundalagsmonnum. Tað fyrsta vit gáaðu eftir, var, at venjararnir høvdu gj… ørt stórar broytingar á liðnum. Bartal var komin aftur úr Íslandi, og stóð á sínum gamla plássi í verjuni, meðan Høgni Z. spældi í miðverjuni. Jan Ellingsgaard spældi vinstri bakkur, meðan Nanad varð fluttur fram á miðvøllin og Frank P. spældi høgri bakkur. So skjótt sum dómarin hevði bríkslað dystin í gongd, sást beinanvegin at venjararnir høvdu gjørt rætt, tí liðið spældi nógv betur, enn tað gjørdi í Klaksvík. Liðini bæði spældu góðan og undirhaldandi fótbólt, og okkara menn megnaðu at steðga kviku framherjunum hjá EB/Streymi hvørjaferð, samstundis sum teir bygdu upp fleiri góð álop. Alllir okkara spælarar stríddust av fullum huga og ÍF–viðhaldsfólkið væntaði sær nakað heilt annað, enn tað vit sóu í Klaksvík. EB/Streymur fekk mál longu í 2. minutti–eitt rættiliga tilvildarligt mál, har EB/Streymur fær skotið bóltin móti málinum, ið rakti ein fuglfirðing á vegnum, ið snýtti málverjam Jákup Mikkelsen. ÍF–liðið sett nú ferðina upp, og tá ið komið varð væl út í fyrra hálvleik, eydnaðist okkara monnum at skora eitt sera vakurt mál. Nenad, ið altíð spælir skilagott, rak bóltin fram í vinstru síðu og sendi hann so inn fyri málið, har ágrýtni spælarin Dánjal á L. stóð, ið sendi hann trygt í netiði til støðuna 1–1. Bæði liðini stríddust væl og manniliga, men hvørki av liðnum fekk nakað mál aftrat í fyrra hálvleiki. Í seinna hálvleiki spílaðu okkara menn seg rættiliga út. Allir stríddust teir væl, og teir høvdu yvirvág í spæli tað mesta av tíðini, og høvdu mong góð álop. ÍF–liðið fekk mong hornaspørk, ið vórðu væl skotin inn fyri EB/Streyma málið. So einaferð bragdaði. Karl L. skeyt innfyri, og Bartal skallaði bóltin fyrst í yvirliggjaran og síðan í mál, so varð støðan 2-1 til fuglfirðingar. Ágrýtnið, saman við skilagóðum spælið, gav úrslit. Seinastu 10 minuttirnar vóru tað EB/Streymur, ið trýsti, og mangan vóru teir um at fáa javnleik, men okkara verja stóð seg manniliga og megnaði at halda bóltinum burtur frá málmeskunum. So bríkslaði dómarin dystin lidnan, og tey mongu ÍF–viðhaldsfólkini lætnaðu um hjartað, og neyvan nakrantíð hevur ein dómarafloyta ljóða so væl í oyrunum á teimum, sum við Margáir í dag–sjálvt ein kvørkveggja kundi ikki floyta vakrari. Jú, sanniliga hava vit gott fólk á okkara liði, ið eiga stórt rós uppiborið fyri megnaravrik í dag.