Við fínum útisigri í Runavík vístu okkara menn eingi tekin um timburmenn, nú endaspurturin í landskappingini er farin ígongd Við skaðum og leikbannum, umframt staðfestingina frá hagtølunum um, at steypavinnarar altíð hava tað trupult næsta dystin eftir finaluna, vóru útlitini fyri einum góðum úrsliti í Runavík kanska ikki av teimum allarbestu. Ja, tíðindaportalurin, in. fo, staðfesti enntá í síni upptakt, at B36 fór við unglingaliði til Løkin. Heilt so galið var tað nú ikki, men tað var eitt skert lið, sum fór avstað, og eitt nú sóu vit Hugin Samuelsen og Ragnar Samuelsen í byrjunaruppstillingini. Hetta nervaði tó ikki liðið. B36 var frá byrjan væl við í dystinum, og um nakað, so vóru vit kanska betri parturin. Erlendur fekk hampuliga tíðliga góðan møguleika at leggja okkum á odda, men ta ferðina bjargaði Tórður royndini. Runavíkingar høvdu eisini sín góða møguleika, men tíbetur sendi Árni bóltin á træverkið. Alt bendi á málleysan fyrra hálvleik, tá Odmar brádliga tók sakina í egnar hendur. Hann setti ferð á niðaneftir, og tá spælt varð upp í vinstru, helt Odmar bara fram við at renna, og so kundi hann stýra flata innlegginum frá Alex í netið. Stutt eftir steðgin øktu vit til 2-0. Hesa ferð kom uppspælið í høgru, og tá Kaimar stútaði á stólpan, var Hannes fyrstur á returinum. Tað eydnaðist vertunum at javna, tá Øssur Dalbúð stútaði horna í kassan, og seinastu løtuna vóru vit undir stórum trýsti. Vit megnaðu tó eisini at hótta, og meðan Gilli hevði stóran møguleika, sum varð sendur uppum, so átti Mihai størsta møguleikan av øllum, tá hann í yvirtíðini sendi brotsspark upp um málið. Hetta kostaði tó einki, og so vóru tað vit, sum kundu fegnast um sigur og trý stig, tá Lars bríkslaði dystin av. Fyrst og fremst vísti sigurin, at vit enn eiga svangar spælarar, hóast steypagullið longu hevur tryggjað málsetningin um europiskan fótbólt í 2019. Hartil ber sigurin við sær, at vit nú av álvara eru um at gerast partur av stríðnum um silvur- og bronsukrónurnar aftan fyri komandi meistararnar úr HB.