Við tað at vit vita hetta, at okkara gamla menniskja er krossfest við honum, fyri at syndalikamið skuldi verða til einkis, so at vit ikki longur skulu tæna syndini; tí at tann, sum deyður er, er rættvísgjørdur frá syndini. (Róm 6,6-8) 3 Gud loysir hin neyðstadda“ Tí at hann meg elskar, eg honum hjálpi, eg honum bjargi, tí hann kennir navn mítt; kallar hann á meg, eg honum svari, í neyðum eg hjá honum eri. Eg hann frelsi og veiti honum æru. Við æviskeiði longum eg hann vil metta og lata hann skoða frelsu mína!” (Sálmur 91,14-16) 4 Tænið hvør øðrum í kærleika Tí at tit, brøður, vórðu kallaðir til frælsis; nýtið bert ikki frælsið sum høvi fyri holdið; men tænið hvør øðrum í kærleika. Tí at lógin er uppfylt við einum orði, við hesum:“ Tú skal elska næsta tín sum sjálvan teg.” (Gal 5,13-14) 5 Vit eru Guds børn Tí at ikki fingu tit trældómsanda aftur til ræðslu, men tit fingu sonarættaranda, sum vit rópa í: Abba, faðir! . Sjálvur andin vitnar saman við anda okkara, at vit eru Guds børn. (Róm 8,15-16) 6 Góð tíðindi um frælsi verða borin fátækum og fangum“ Andi Harrans er yvir mær, av tí at hann hevur salvað meg, til at bera fátækum gleðiboð. Sent hevur hann meg út til at boða fangum frælsi og blindum sjón, til at sleppa neyðstøddum leysum, til at kunngera eitt Harrans náðiár.” (Luk 4,18-19) 7 Fríur, tó trælur hjá øllum Tí at tó at eg eri fríur av øllum, havi eg gjørt meg sjálvan til træl hjá øllum, fyri at eg kann vinna tess fleiri. (1 Kor 9,19) 8 Loystur frá syndini, nú tænari Guds Men, tá ið tit eri loyst frá syndini og eru vorðin tænarar Guds, hava tit ávøkst tykkara til halganar, og endin er ævigt lív. Tí at løn syndarinnar er deyði, men náðigáva Guds er ævigt lív í Kristi Jesusi, harra okkara. (Róm 6,22-23) 9 Satt frælsi Um tí sonurin fríar tykkum, tá skulu tit verða av sonnum frælsir. (Jóh 8,36)