Bræv Paulusar ápostuls til Efesusmanna, kapittul 6 Børn og foreldur, trælir og harrar v 1 Tit børn, lýðið foreldrum tykkara í Harranum; tí at tað er rætt. v 2 «Æra faðir tín og móður tína,»–hetta er hitt fyrsta boðið við fyrijáttan,–v 3 «fyri at tær má gangast væl, og tú mást liva leingi í landinum.» v 4 Og tit fedrar, ilskið ikki børn tykkara upp, men alið tey upp við aga og áminning Harrans! v 5 Tit tænarar, lýðið tykkara jørðisku húsbóndum við ótta og bivan í hjartans einfaldi tykkara, sum var tað Kristus; v 6 ikki við eygnatænastu eins og teir, ið vilja toknast monnum, men eins og tænarar Krists, so at tit gera vilja Guðs av hjarta, v 7 við tað at tit av góðum vilja gera tænastu, sum var tað fyri Harranum og ikki fyri monnum, v 8 av tí at tit vita, at hvat gott, sum ein og hvør ger, tað skal hann fáa aftur av Harranum, hvørt hann so er trælur ella frælsur. v 9 Og tit harrar, gerið tit tað sama móti teimum, so at tit lata av hóttum, við tað at tit vita, at bæði harri teirra og tykkara er í himlunum, og at tað hjá honum ikki verður gjørdur mannamunur. Herklæði Guðs til orrustu móti óndum andaherliðum. Bøn v 10 Annars, verðið sterkir í Harranum og í veldis mátti hansara! v 11 Latið tykkum í øll herklæði Guðs, so at tit kunnu vera førir fyri at standa ímót sniðlopum djevulsins. v 12 tí at bardagi okkara er ikki móti blóði og holdi, men móti valdunum, móti ráðunum, móti heimshøvdingunum í hesum myrkri, móti andaherliðum illskaparins í himnarúmdum. v 13 Farið tí í øll herklæði Guðs, so at tit kunnu vera førir fyri at veita mótstøðu hin vánda dagin og at standa við, tá ið alt er vunnið. v 14 So standið tá gyrdir um lendar tykkara við sannleika og klæddir í brynju rættlætisins, v 15 og skøddir um føturnar við fúsleika til at boða gleðiboðskap friðarins; v 16 og havið í øllum førum trúarskjøldurin á lofti, sum tit kunnu vera førir fyri at sløkkja allar gløðandi ørvar frá hinum illa við; v 17 og takið hjálm frelsunnar og svørð andans, sum er Guðs orð, v 18 meðan tit við allari ákallan og bøn biðja eina og hvørja tíð í andanum og eru árvaknir til tess við øllum áhaldni og bøn fyri øllum hinum heilagu, v 19 og fyri mær við, at mær mega verða givin orð, tá ið eg lati upp munn mín, til at boða við treysti loyndardómin í gleðiboðskapinum, v 20 sum eg eri sendiboð fyri í leinkjum, at eg má tala við frímóði um hann, soleiðis sum eg eigi at tala. Týkíkus skal siga frá viðurskiftum Paulusar v 21 Men fyri at tit eisini kunnu fáa at vita um viðurskifti míni, hvussu mær veit við, so skal Týkíkus, hin elskaði bróðirin og trúgvi tænarin í Harranum, greiða tykkum frá øllum; v 22 hann havi eg sent til tykkara beint av teirri grund, at tit skulu fáa at vita, hvussu standurin er hjá okkum, og at hann kann ugga hjørtu tykkara. Friðarheilsan v 23 Friður veri við brøðrunum og kærleiki við trúgv frá Guði faðir og Harranum Jesusi Kristi! v 24 Náðin veri við øllum, sum elska harra váran, Jesus Krist, við óforgongiligum kærleika!