v 1 Hví láta heidnir menn so illa og hava fólk fáfongt í ráði? v 2 Reisast heimsins kongar, og høvdingar ganga saman í ráð mót Harranum og hinum salvaða hans: v 3 «Slítum bond teirra og kastum av okkum fjøtur teirra.» v 4 Hann, sum í himni situr, brosar, Harrin spottar teir. v 5 So talar hann til teirra í vreiði síni, og í harmi sínum hann ræðir teir: v 6 «Kosið eg havi mær kong mín á Zion, mínum heilaga fjalli.» v 7 Greina vil eg frá ráðagerð, Harrin segði við meg: «Sonur mín ert tú, í dag havi eg føtt teg; v 8 heit á meg, og eg gevi tær heidningafólk í arv og í ogn jarðarríkið alt. v 9 Tú skalt sora teir við jarnstong, sum pottamakaraker tú sorla teir skalt.» v 10 Og nú, varnist tit heimsins kongar, sissist tit jarðarríkis drotnar! v 11 Tænið Harranum við ótta, fegnist við bivan! v 12 Heilsið syninum, at hann ei skal ilskast og vegur tykkara bera av leið; tí brátt birtist vreiði hans. Sælir eru allir teir, ið á hann troysta!