Tú skuldi næstan ikki trúð, at tað vóru somu kvinnur, sum spældu báðar hálvleikirnar, tá vit sunnudagin tóku móti ÍF/Víkingi Fyrri hálvleikur var ikki serliga væl spældur frá okkara síðu. Hugflogið var lítið og samspælið enn enn, og tað var uppiborið, at gestirnir komu á odda. Jensa Olsen sendi eina snilda lob avlevering til Daniu Olsen. Jóna bjargaði fyrstu royndini, men Dania fylgdi sjálv upp, og so stóð 0-1 á talvuni, tá farið varð til hálvleiks. Tað var púrasta greitt, viljin var øðrvísi og størri hjá okkum, tá farið varð undir seinna hálvleik. Kvinnurnar komu nú á vøllin við buldur og brak. Tær trýstu gestirnar í botn og spældu seg fram til fleiri møguleikar. Og tað skuldi vísa seg, at nógvu venjingarnar við deyðbóltsstøðum brádliga góvu bonus. Útjavnandi málið skeyt Emma Hansdóttir eftir 68 minuttum, tá hon við beinleiðis hornasparki skoraði sítt fyrsta mál í bestu deildini yvirhøvur. Tíggju minuttir seinni sendi Ásla innskrúva hornaspark tætt undir málið, og aftur hesa ferð sigldi innleggið beina leið í netið. So vóru vit á odda, og nú gekk skjótt. Ásla sendi aftur horna innfyri, og hesa ferð stútaði hart kroystur verjuspælari bóltin í egið net. Sarita M. Mittfoss økti móti dystarenda, tá hon var fyrst á returbólti eftir langskot, og í yvirtíðini kom liðskipanin, Súsanna M. Hansen, framvið úr miðverjuni. Hon fekk gott pláss, og av brotsteigarmarkinum langaði hon bóltin dygst úti við stólpan. Frálíkur vilji frá kvinnur okkara og eitt serstakliga gott tekin frá kvinnunum um, at dysturin er aldrin liðgur fyrr enn dómarin bríkslar av. Eitt strálandi gott úrslit, at fara í summarsteðgin uppá.