v 1 Til frælsis hevur Kristus fríað okkum. Standið tí fastir og latið teir ikki aftur fáa tykkum inn undir trældóms ok! v 2 Sí eg, Paulus, sigi tykkum, at um tit lata tykkum umskera, tá gagnar Kristus tykkum einki. v 3 Og eg vitni uppaftur fyri hvørjum manni, sum letur seg umskera, at hann er skyldigur til at halda alla lógina. v 4 Tit, sum vilja verða rættvísgjørdir við lóg, tit eru skildir frá Kristi, tit eru falnir úr náðini. v 5 Tí at av trúgv vænta vit í andanum rættferðar vón. v 6 Tí at í Kristi Jesusi hevur hvørki umskering ella yvirhúð nakað at týða, men trúgv, sum er virksom í kærleika. Paulus hóttir falslærararnar v 7 Tit runnu væl; hvør hevur forðað tykkum í at vera sannleikanum lýdnir? v 8 Henda yvirtalan er ikki frá honum, sum kallaði tykkum. v 9 Lítið súrdeiggj súrgar alt deiggið. v 10 Eg havi tað treystið til tykkara í Harranum, at nakað annað ikki verður tykkum í huga. Men tann, sum villir tykkum, skal fáa dóm sín at bera, hvør hann so er. v 11 Men eg, brøður, um eg enn prædiki umskering, hví verði eg tá enn forfylgdur? Tá er jú meinbogi krossins tikin burtur. v 12 Gævi, at teir, sum øsa tykkum upp, høvdu limlestað seg sjálvar! v 13 Tí at tit, brøður, vórðu kallaðir til frælsis; nýtið bert ikki frælsið sum høvi fyri holdið; men tænið hvør øðrum í kærleika. v 14 Tí at øll lógin er uppfylt við einum orði, við hesum: «Tú skalt elska næsta tín sum sjálvan teg.» v 15 Men um tit bítast og eta hvør annan, tá varið tykkum, at tit ikki týnast hvør av øðrum! Andin móti holdinum. Holdsins ávøkstur og andans v 16 Men eg sigi: Gangið fram í andanum, og tá skulu tit als ikki fullføra girnd holdsins. v 17 Tí at holdið girnast móti andanum, og andin móti holdinum; tí at hesi standa hvørt móti øðrum, fyri at tit ikki skulu gera tað, sum tit vilja. v 18 Men um tit verða leiddir av andanum, tá eru tit ikki undir lógini. v 19 Men holdsins verk eru opinlýs, og tey eru: ólevnað, óreinskapur, ólíkligskapur, v 20 skurðgudadýrkan, gandur, fíggindskapur, klandur, meinhugi, vreiði, illfýsni, tvídráttur, ósemja, v 21 øvund, drykkjuskapur, fyllskapur og annað tílíkt; og um hetta sigi eg tykkum frammanundan, líkasum eg áður havi sagt, at teir, sum slíkt gera, skulu ikki arva Guðs ríki. v 22 Men ávøkstur andans er: kærleiki, gleði, friður, langmóð, mildi, góðvild, trúskapur, spakføri, fráhald. v 23 Móti slíkum er lógin ikki. v 24 Men tey, sum hoyra Kristi Jesusi til, tey hava krossfest holdið við lystunum og girndunum. v 25 Um vit liva í andanum, tá latum okkum eisini ganga fram í andanum! v 26 Latum okkum ikki tráa eftir fáfongdari æru, so at vit erta hvør annan og øvunda hvør annan.