-Tá eg fari undir at skriva eina søgu, er málbólkurin ikki tað fyrsta, eg hugsi um. Hugskotið avger, hvat slag tað verður. Alt er spennandi at skriva, um hugskotið er nóg gott. Síðan tá er rúgvan av útgávum alsamt vaksin. Hon, sum róði eftir ælaboganum Forelskilsi, vinalag og svik eru øll evni, sum verða viðgjørd í einastu ungdómsbókini hjá Rakel Helmsdal, sum eisini egnar seg til vaksna lesaran. Høvuðspersónur er gentan Argantael. Sum lesari fært tú innlit í lívið hjá Argantael saman við einum kensluliga avmarkaðum pápa og sálarsjúkari mammu-tvey vaksin, sum ikki megna at seta barnið í miðdepulin. Kenslusami tannáringurin fær í so nógv at vevja seg úr, tá ið hon hittir‘ papp’ systkini Dagan og Morganu, stutt eftir at ein vanlukka hevur rakt heim hennara. Argantael ger av at sjólátast. -Við uppfunnum persónum er tað eitt sindur sum við livandi menniskjum, tú kanst ikki bara sleppa tær av við tey, tá tú hevur hug. Tey krevja sítt pláss og vilja verða hoyrd. Persónurin Argantael hevur líkasum hildið á at liva sítt egna lív, síðani eg skrivaði hasa fyrstu søguna. Har komu so hvørt nógvir aðrir persónar, sum hoyrdu til saman við Argantael. Hendan søgan er eins lítið og t. d. søgurnar Úr Mosakullini nakað, sum Rakel sjálv hevur upplivað, men samstundis er hon, eins og alt annað sum hon og aðrir høvundar skrivað, eisini ein brotpartur av veruleikanum. -Tað snýr seg mest um at duga at leggja ting saman og trekkja onnur frá. Tú hevur bæði lagt afturat og trekt frá, til persónurin er heilt sín egni. Tí er alt møguligt í søguni veruligt og kortini als onki. Satt at siga er hendan bókin líka veruligt, sum bøkurnar um lítla og stóra skrímsl. Søgan gongur fyri seg í eini ógreiniligari nútíð, sum alt tað eg skrivi úr Port Janua. Tíðin og staðið hava ikki stóran týdning fyri hesa søguna. Tey menniskjasligu sambondini, sum hetta er um, kunnu verða í so nógvum tíðum. Persónurin Argantael var til fyri so langari tíð síðani og hevur livað eitt langt lív saman við mær. Eg kundi ikki broyta nøvnini hjá henni og hinum báðum, m. a. tí tey vóru longu komin á prent. Eitt navn er við at skapa‘ litin’ hjá einum persóni, tónleikurin í navninum ella týdningurin av navninum eru við til at gera tey til tann, tey eru. Men tíbetur eru bókasøvnini full av øllum teimum, sum ikki eru pláss til heima. At koyra bøkur út, fær hon seg ikki til, tí sum hon sjálv sigur:-Tú koyri ikki vinfólk í skrell! -Eg haldi ikki, at tú kanst vera høvundur, um tú ikki ert lesari. -Rithøvundar eru tjóvar. Vit stjala við hond og fót av øllum rundan um okkum og nýta tað til egnan vinning, (harvið er tað ikki sagt, at tað førir til peningaligan vinning). Tað besta er, at vit í allarflestu førum sleppa snikkaleys frá tí, í hvussu so er teir góðu tjóvarnir. Tí fór eg fyri einum tveimum árum síðani at lurta eftir ljóðbókum eisini. So kann eg sita í mínum marionettverkstaði og hoyra góðar bøkur, meðan eg arbeiði. Eg lesi mest barna- og vaksnamannabøkur, men av og á eisini ungdómsbøkur. Í løtuni arbeiðir Rakel við trimum handritum, einum til børn, einum til ung/vaksin og einum um skrímsl. So vit lesarar hava nógv at gleða okkum til:) Dukkur, føstulávintsbúnar, filmar og so framvegis. Ja, viðhvørt kann mann næstan gloyma, at Pippi Langsokkur eisini er ein bók. Pippilotta Viktualia Rulligardina Krusmynta Efraimsdóttir Langsokkur–betur kend sum Pippi–er ein av mest elskaðu figurunum hjá Astrid Lindgren. Ein genta, sum ger sum henni lystir! Svenskarar vóru á gosi, tá ið Pippi Langsokkur kom út í november 1945. Seinni Heimsbardagi, sum hevði lagt stórar partar av Evropa í oyði, var júst av. Alt meðan nýggju og skelkaðu vinir hennara, Tommy og Annika, hugtikin hugdu at. Men Pippi er ongantíð órein móti nøkrum. -Tann, sum er ógvuliga sterkur, má eisini vera ógvuliga fittur, skrivar pippi-rithøvundurin Astrid Lindgren. Vit kunnu undrast á... Tað verður ofta sagt, at bókin fekk nógvan kritikk, tá ið hon kom út. At tey vaksnu ikki toldu, at Pippi gjørdi gjøldur við løgregluni og ikki vildi læra seg tabellina. Tað er ikki vist, at tey øll tey vaksnu høvdu verið so glað fyri tær meiru øru og ófólkaligu síðirnar hjá Pippi… (Leggjast kann afturat, at fyrsta forlagið, sum bókin var send til, vildi ikki geva bókina út. Astrid skrivaði hana um og sendi søguna til eina kapping. Handritið vann, og eitt annað forlag gav tað úr nakrar mánaðir seinni.) Í 1944 kokti Astrid Lindgren fótin og fekk soleiðis stundir at seta seg niður at skriva, og árið eftir kom Pippi Langsokkur út sum bók. Hetta var samstundis byrjanin til eina røð av bókum–og seinni eisini filmum–sum eru vorðnar til sannir heimsklassikarar.