Nú er vár, og Pettson heldur, at tíðin er komin at seta niður epli og sáa grønmeti. Tað er nú ikki akkurát tað, ið fressurin Findusi dámar best. Hann vil heldur seta frikadellur niður, og tað ger hann so. Nú er bara at vatna og bíða. Men alt verður øðrvísi, enn teir høvdu væntað. Fyrst eru tað hønurnar, ið oyðileggja veltuna, so er tað... ja, hvør man tað vera? Hóast tað eru nógv spor og ongi epli eftir í jørðini, so er tað ikki lætt at finna tann seka...