Hetta-at samlast í skúlanum-var nakað serligt og beindi tosið aftur á gomul skúlaminnir: kolkassan, holið á norðsíðuni, teir tónaðu rútarnar, innisettur, tabell, uttanat, keypa merkir---her sat eg-sungu uppi við orglið-minnist tú tað? Jú, mangt og hvat var havt á orði, men tað var sum við "súluni" í Mikinesi: skúlin var góður. Tað var eitt sindur trekt at tøma skúlan, tí tað var so illfýsið uttandura, men so við og við varð farið til verka. Sjálv ruddingin gekst væl, og fólk hildu, at tað var ikki so nógv órudd, so nøkur tóku seg saman at lúka ókrút burtur fram við ymiskum betongrennum og veggjum, meðan onnur tóku sær av minnisvarðaøkinum. Tað eru mong ár síðani, at telefonpelarnir heim í gjøgnum Dalin eru burturbeindir, og samskiftissambandið lagt undir flag, men í ár fingu SEV-pelarnir somu lagnu, so hereftir verður tað truplari hjá nátúrkreftunum at bjóða nútíðini av. Í framtíðini verður tað óivað rárt at síggja pelar, men Gjómaður setti eina pelareiggju upp undir Fløttahoyggjhúsinum henda dagin. Vert er at leggja aftrat, at Bygma Balslev, í Havn, hevur stuðlað pelareiggjuni fíggjarliga. Fyrst gekk leiðin út í Fríðrikskirkjuna á Toftum, har Patrick de Neergaard, vágsprestur, prædikaði. Eftir gudstænastuna varð farið út í tann gamla prestagarðin á Nesi, har ið Josefina Olsen, fyrrverandi skúlastjóri á Toftum, greiddi frá og vísti runt. Havandi í huga, hvussu gamal- og STÓRUR-hesin bygningurin er eftir tátíðar mátum, so er tað undranarsamt, at hetta skal hava borið til. Maria var trúlovað og skuldi giftast við Andreasi Djurhuus, presti á Nesi, men giftarmálið fór í vaskið, og grundin til tess verður ov drúgv at viðgera her. Chatollið kom til Føroya í 1772 Ein svanabyrsa Úr prestagarðinum varð farið inn á gólvið í Nes kirkju, tí onkur av ferðarlagnum hevði ongatíð verið har áður og havandi tað í huga, at forfedrar okkara mangan brúktu Nes kirkju í sambandi við dóp, konfirmatión, giftu o. a. Líka fram til 1928 var Eysturoyggin eitt prestagjald við presti á Nesi. Viderø, prestur, skrivar soleiðis í bók síni "Saga Eysturoyar":---men tey høvdu lært at sjá Guð yvir øllum og at leggja seg og alt sítt í Guðs hond, tí sæst í kirkjubókini á Nesi, at barn, sum var tríggjar dagar gamalt, varð borið frá Gjógv út á Nes til skírnar. Hesin túrurin hjá gjáarfólki út á Nes tók 45 minuttir (sitandi). Heilsanir í gestabókini og viðmerkingar til myndirnar fløva.