v 1 Ein songur, ein sálmur, av Ásafi. v 2 Guð, tú halt teg ei í friði, ver ei tigandi og stillur, o Guð! v 3 Tí sí, tínir fíggindar gera slíkan háva, tínir hatarar høvdinum lyfta! v 4 Loynibrøgd teir móti fólki tínum ætla, leggja ráðini saman móti teimum, tú goymdi. v 5 Teir siga: «Komið, úr fólkanna tali tey oyðum, aldri meira skal minnast Ísraels navn!» v 6 Ja, teir hava ráðlagt av einum huga, eru gingnir í felag móti tær saman, v 7 Edóms tjøld og Ísmaelitar, Móab og Hagritar, v 8 Gebal, Ammon, Ámalek, Filistaland og Týrusmenn. v 9 Eisini Assur er við teimum í hóslag og hevur arm sín Lots sonum lænt. Sela. v 10 Ger við teir sum við Midjan, sum við Sisera, sum við Jábin við Kisjon á, v 11 ið gingu til grundar við En-Dór og til taðfall á markini vórðu! v 12 Lat teimum gangast sum Órebi og Zeebi, øllum teirra høvdingum sum Zeba og Zalmunna! v 13 Tí at teir søgdu: «Vit vilja okkum vinna bústaðin hjá Guði!» v 14 Lat teir, Guð mín, verða sum leyvið, sum bosið, ið fýkur fyri vindi! v 15 Sum eldurin, ið kolar upp viðarskógv, sum login, ið svíður fjøllini av, v 16 soleiðis reki tú teir burtur við stormi tínum, ræði tú teir við óveðri tínum! v 17 Fyll teirra andlit við skommum, at teir mega navn títt søkja, Harri! v 18 Lat um ævir teir skammast og ræðast! Lat teir verða skemdar og fara til grundar! v 19 Lat teir sanna, at eina tú bert navnið Harri, hin hægsti yvir heimin allan!