Tað hoyrist rættiliga væl av vindi í skrivandi løtu, kuldi og kavi fara fram við oyggjum okkara, seyðurin finnur saman, søkir sær skjól í kuldanum, ein nýggjur dagur er um at vinna á náttarmyrkrinum, sum gerst styttri og styttri, nú vit fara at nærkast grækarismessu, og nýtt fuglaljóð fer skjótt at hoyrast við boðum um ljósari tíðir.