Vínið er spottari, rúsdrykkur óljóð, hvør tann, sum drukkin vinglar, er óvitur. Kongsótti er eins og ýl í leyvu, tann, sum øsir hann móti sær, forkemur sínum lívi. Tað er manni ein sómi at halda sær frá klandri, men hvør ein býttlingur bítur á kampi. Letingin pløgir ikki um heystið, tí leitar hann í akurskurði, men til einkis. Eins og djúp vøtn eru ráð í mansins hjarta, men ein maður við viti kann oysa tey. Mangir hitta mann, sum teir elskar, men ein trygdarmann, hvør finnur hann? Hin rættvísi gongur í sakloysi sínum, sælir eru tí synir hans eftir hann. Kongur, sum situr í dómarasæti, skilir frá alt ilt við eygnabrái sínum. Hvør kann siga: «Eg havi hildið hjartað mítt reint, og eri reinur av synd míni?» Tvey sløg av vágum og tvey sløg av málum, tey eru bæði tvey Harranum ein andstygd. Drongurin sýnir longu við gerðum sínum, um fyritøkur hans verða reinar og rættar. Oyrað, sum hoyrir, og eygað, sum sær, bæði tvey hevur Harrin skapað. Elska ikki svøvn, so at tú ikki verður armur, lat eyguni upp, so skalt tú mettast av breyði. «Ringt, ringt!» sigur tann, ið keypir, men tá ið hann fer avstað, erpir hann sær. Til er gull og nøgd av perlum, men hitt dýrasta ílát eru kunnskapar varrar. Tak klæðini av honum, tí at hann hevur gingið í veður fyri annan, og panta hann fyri fremmandar. Falsfingið breyð smakkar manni søtt, men síðan fyllist muðurin av smásteinum. Ráð fáa frama við ráðagerð, ráðlegg tí væl, tá ið tú fert í stríð. Sleyivætti ber loyndarmál út, hav tí einki felag við skræðugákar. Tann, sum bannar faðir og móður, lampa hans skal slokna í bølamyrkri. Arvur, sum ein í fyrstuni er ov tráfikin eftir, verður til endans uttan signing. Sig ikki: «Eg skal løna við illum!» Bíða tú Harranum, hann skal tær hjálpa. Tvey sløg av vágum eru Harranum andstygd, og følsk vágskál er einki gott. Frá Harranum koma mansins spor, hvussu kann maður veg sín skilja? Tað er manni ein snerra í gáloysi at siga: «Halgað!» og ikki hugsa seg um, fyrr enn lyftið er lovað. Vísur kongur skilir hinar gudleysu frá og letur hjólið yvir teir fara. Menniskjunnar andi er ein Harrans lampa, sum rannsakar øll rúm hjartans. Kærleiki og trúskapur varðveita kongin, og við kærleika styðjar hann hásæti sítt. Ungmanna prýði er máttur teirra, grá hár eru oldinganna heiður. Blóðigar skeinur reinsa hin vánda og høgg, sum níta at beini.