HETTA viti eisini, at í hinum síðstu døgum skulu koma váðasamar tíðir. 2 Tí at menn skulu vera elskarar síns egna sjálvs, ágirndarsamir, reyparar, hugmóðigir, Guðsspottarar, óhoyriligir móti foreldrum, ótakksamir, vanheilagir, 3 Uttan náttúrligan alsk, sáttmálabrótarar, falskir ákærarar, ósærstýrligir, harðligir, vanvirðarar av teim sum eru góðir, 4 Svíkjarar, framlopnir, uppblásnir, elskarar av njótingum meiri enn elskarar av Guði; 5 Havandi ein form av gudiligleika, men avnoktandi kraftina av honum: frá slíkum vend burtur. 6 Tí at av hesum slagi eru teir sum sníkjast inn í húsˇ, og leiða til fanga fjákutar kvinnur–løddar við syndum, leiddar burtur við ymsum lystum, 7 Altíð lærandi, og aldri førir fyri at koma til kunnleikan um sannleikan. 8 Nú, eins og Jannes og Jambres stóðu ímóti Mósesi, soleiðis standa eisini hesir ímóti sannleikanum: menn av spiltum hugum, afturrekingar viðvíkjandi trúnni. 9 Men teir skulu ei fara longur fram: tí at teirra dárskapur skal verða eyðsýndur øllum monnum, eins og teirra eisini varð. (II. Tim. 3: 1-9) (Sitatini eru úr aðru útgávu av FKJ N. T.)