Leiðslan eigur at kunna starvsfólk um endamálið við broytingunum, um tørvin á broyting, um hvussu broytingarnar skulu fremjast, hvør tíðarætlanin er, hvørjar ágóðar ella fyrimunir broytingarnar fara at hava fyri arbeiðsplássið og starvsfólkið, umframt hvussu samskiftið um broytingarnar fer at fara fram. Kunning eigur at verða veitt so tíðliga sum til ber. Starvsfólk eiga at fáa møguleika at greiða frá teirra áskoðanum, hugskotum og uppskotum. Gevið gætur, at tá ið leiðslan kunnar um ætlaðu broytingarnar á arbeiðsplássinum, hevur leiðslan helst arbeitt við broytingunum í eina tíð, meðan hetta er nýggj kunning fyri starvsfólkið. Kunningin frá leiðsluni eigur at vera gjøllig og leggja dent á tann týdning, ið broytingin hevur fyri arbeiðið hjá starvsfólkunum. Síggið til, at nokk av tíð og orku verður sett av til at tosa um broytingarnar. Lurtið væl eftir hugskotum, uppskotum og spurningum í sambandi við broytingarnar og gevið leypandi afturboðan. Gerið greiðar mannagongdir fyri, hvussu spurningar, ivamál og ótryggleiki hjá starvsfólki verða handfarin. Gerið starvsfólkunum greitt, hvønn tey eiga at venda sær til við spurningum, ørkymlan og hugskotum til broytingarnar. Gevið gætur, at millumleiðarar, starvsfólk og starvsfólkabólkar kunnu hava ymiskan tørv, tá ið broytingar fara fram, hetta kann vera í mun til samskifti, inndragan og stuðul, og at tørvurin kann taka seg upp ymiskar tíðir í gongdini. Gerið tykkum greitt frammanundan, hvørjir møguleikar og vandar í sambandi við sálarligt arbeiðsumhvørvi kunnu standast undir broytingartilgongdini. Gerið eina raðfestingarætlan yvir neyðug átøk til at menna tað jaliga og fyribyrgja møguligum vandum. Trygdarskipanin eigur at vera samstarvspartur í øllum viðurskiftum, ið snúgva seg um arbeiðsumhvørvi. Gerið greitt, hvat ið skal til fyri at brynja starvsfólkið til broytingarnar. Tosið um, hvussu øll á arbeiðsplássinum kunnu brúka hvønn annan og styrkir hjá hvørjum øðrum. Verið uppbyggjandi og stuðlið hvørjum øðrum. Gerið tykkum greitt, um arbeiðsplássið og trygdarskipanin hava neyðugu førleikarnar og vitanina til at kunna leggja ætlanir um, fremja og grundfesta broytingarnar, t. d. í mun til nýggj krøv í arbeiðinum og nýtt samstarv. Fáið upp í lag førleikamenning, so hvørt tørvur er á tí. Prátið um, hvat kann gerast fyri at betra um sálarliga arbeiðsumhvørvið í sambandi við broytingina. Gerið greitt, um tørvur er á uttanhýsis hjálp. Starvsfólk og starvsfólkabólkar eiga at verða tikin við uppá ráð tíðliga í broytingartilgongdini. Hetta er við til at skapa ognarkenslu og gott grundarlag fyri góðum sálarligum arbeiðsumhvørvi. Gerið í samstarvi við viðkomandi partar leypandi uppfylging av broytingini og broytingartilgongdini og gerið at enda eina eftirmeting. Hetta er við til at skapa møguleikar fyri at tillaga tilgongdina og fremur lærdóm í mun til komandi broytingar. Tær væntanir, ið starvsfólk hava um at verða tikin við uppá ráð, eiga at verða stemmaðar av við byrjan og leypandi. Tað er umráðandi at starvsfólk vita, hvat ið tey kunnu hava ávirkan á. Leggið dent á at vísa virðing fyri kenslunum hjá starvsfólki. Setið tykkum sum mál at gott sálarligt arbeiðsumhvørvi verður ein natúrligur partur av arbeiðinum framyvir. Tosið leypandi um broytingartilgongdina til tess at skapa yvirlit yvir tí, ið fer fram. Veitið kunning eisini tá ið einki nýtt er at fortelja. Hetta kann verða við til at sleppa undan ósannindum og leysatíðindum. Samskiftið við starvsfólk um møguligan tørv á nýggjum førleikum og hvussu farið verður fram fyri at tryggja, at einstaka starvsfólkið hevur neyðugu førleikarnar at røkja arbeiðið í framtíðini, eftir at broytingarnar eru framdar.