Svikavág er Harranum ein andstygd, men fulla vág væl honum líkar. Kemur hugmóð, kemur skomm, men hjá lítillátum er vísdómur. Rættvís verða leidd av sakloysi sínum, men trúleys verða týnd av falsi sínum. Ríkidømi hjálpir ikki á vreiðinnar degi, men rættvísi bjargar frá deyða. Rættlæti hins sakleysa slættar honum vegin, men gudleysur fellur um gudloysi sítt. Rættvís verða bjargað av rættvísi síni, men trúleys verða fangað í egnari girnd. Tá ið gudleysur maður doyr, er vónin farin, og illskapar væntan er vorðin til einkis. Rættvísur verður bjargaður úr neyð, men gudleysur kemur aftur í hans stað. Við munninum eitt illmenni granna sín spillir, men rættvís verða av kunnugleika bjargað. Tá ið væl gongst rættvísum, fegnast bygdin, tá ið gudleysir farast, er gleðisongur. Við signing av sakleysum kemur bygdin upp, men við munni á gudleysum verður hon niðurbrotin. Óvitigur maður vanvirðir granna sín, men vitigur maður tegir. Sleyivætti ber loyndarmál út, men trúlyntur sakina loynir. Har sum einki er stýri, má fólkið falla, men har sum mangir eru ráðvísir, gongst alt væl. Illa er hann staddur, ið gongur í veður fyri annan, men hann, ið handtak hatar, er tryggur. Yndislig kona fær heiður, og valdsmenn vinna sær ríkidømi. Góðhjartaður maður ger sál síni gott, men grimmur skaðar sítt egna hold. Gudleysur vinnur sær svikaligan vinning, men tann, sum rættferð sáar, fær varandi løn. At fara fram við rættferð førir til lívs, at tráa eftir illum leiðir til deyða. Rangsinnaðir eru Harranum ein andstygd, men teir, ið sakleysir ganga, líka honum væl. Her er hondin upp á tað, at vándur sleppur ikki undan revsing, men avkomið hjá rættvísum verður bjargað. Eins og gullringur í svínstrýni so er føgur kona, sum onga hevur spekt. Tað, ið rættvísir ynskja, verður eina til eydnu, tað, ið gudleysir vóna, verður til vreiði. Ein gevur ríkliga og fær altíð meira aftur, annar verður armur av órættum sparni. Vælgerin sál skal verða ríkliga mettað, og tann, ið øðrum lívgar, skal sjálvur verða lívgaður. Honum, sum dungar kornið saman, honum bannar fólkið, men signing kemur yvir høvur hans, sum selur tað. Tann, sum søkir tað, ið gott er, finnur náði, men tann, sum leitar eftir illum, verður fyri tí. Tann, sum lítur á ríkidømi sítt, skal falla, men rættvísir skulu spretta eins og leyvið. Tann, sum hús sítt fær í ólag, skal arva vind, og dárin verður trælur hjá hinum vitra. Fruktin hjá rættvísum er eitt lívstræ, og hin vísi vinnur sálir. Sí, hin rættvísi fær viðurlag her á jørð, hvat tá hin gudleysi og syndarin?