Á arbeiðsplássum, har ið vandi er fyri skelkandi tilburðum, eigur arbeiðsgevarin at síggja til, at sálarlig fyrstahjálp verður givin. Arbeiðsgevarin kann útbúgva nakrar persónar, ið kunnu geva sálarliga fyrstuhjálp, og eigur, um neyðugt, at tilkalla serkøna hjálp uttanhýsis. Hvat er ein skelkandi tilburður? Fólk, ið uppliva ein skelkandi tilburð, kunnu fáa ymiskar sálarligar, likamligar, kensluligar og atferðarligar reaktiónir, sum kunnu órógva teirra førleika at klára seg beint eftir tilburðin. At reagera soleiðis er púra vanligt. Endamálið við sálarligari fyrstuhjálp er at hjálpa tí skelkaða at koma fyri seg aftur. Sálarlig fyrstahjálp er fyrsta stigið í at handfara keðiligu upplivingina og kann hjálpa starvsfelaganum at varðveita sín fakleika og sítt sjálvvirði. Hvat er sálarlig fyrstahjálp? Sálarlig fyrstahjálp er ikki terapi ella viðgerð, men snýr seg um at koma einum øðrum til hjálpar, vísa umsorgan og ugga beint eftir hendingina. Sálarlig fyrstahjálp kann verða givin av starvsfeløgum, ið eru tilnevndir sálarligir fyrstuhjálparar á arbeiðsplássinum. Hesir persónar eiga at hava neyðugar førleikar og upplæring. Sálarlig fyrstahjálp er einføld og inniber at: Skapa róð og tryggleika rundan um tann skelkaða, t. d. við at fara í eitt annað høli