Flutningur av spreingievni v. m. á landi skal leggjast til rættis við atliti til trygd og og skal vera uttan vanda fyri ótilætlaðari spreinging o. l.. Sum útgangsstøði eigur flutningur av spreingievnum at fara fram í trá við ADR 2007 reglarnar, sum eru felagsheitið fyri flutning av farmi og fevnir um altjóða flutning eftir vegi av vandafullum góðsi. Hesar reglar verða nýttar í grannalondunum og byggja á evropeiska sáttmálan um altjóða flutning á vegi av vandamiklum góðsi. Hesin sáttmálin er ikki partur av føroyskari lóggávu, men Arbeiðs- og brunaeftirlitið mælir til, at trygdarfyriskipanirnar í sambandi við flutning av spreingievnum tekur støði í sáttmálanum. Eisini eigur støði at verða tikið í, at akfar, sum nýtt verður til flutning av spreingievni v. m. skal vera í góðum standi og verður standurin mátaður við, at akfarið lýkur øll krøv til trygd í ferðslulógini, t. v. s., at akfarið hevur góðkenning frá Akstovuni. Eigarin av akfarinum, brúkarin og førarin skulu hvør í sínum lagi síggja til og hava ábyrgd av, at akfarið er egnað til flutning við atliti til standin, sum akfarið er í, og við atliti til sjálvan flutningin.