v 1 Sonur mín, um tú tekur við orðum mínum og goymir boð míni hjá tær, v 2 so at tú vendir oyra tínum til vísdóms og hjarta títt boyggir at skynsemi, v 3 ja, um tú kallar á klókskap, letur róp títt ljóða eftir skili, v 4 um tú leitar eftir teim sum eftir silvuri, sóknast eftir teim sum eftir fjaldum gripum, v 5 tá manst tú skilja, hvat gudsótti er, og kunnskap um Guð manst tú finna. v 6 Tí at Harrin gevur vísdóm, av munni hans koma kunnskapur og skil; v 7 hann goymir teimum rættsintu lukkuna, er skjøldur teirra, sum í sakloysi ganga, v 8 tí at hann vakir yvir stigum rættarins og varðveitir vegin hjá teim, ið hann óttast. v 9 Tá manst tú fata rættvísi og rættferð, rættlæti, hvønn ein góðan veg. v 10 Tí at vísdómurin man koma inn í hjarta títt, og kunnskapurin vera sál tíni yndisligur; v 11 umhugsan man vaka yvir tær, skynsemi man varðveita teg–v 12 fyri at frelsa teg frá einum illum vegi, frá teimum monnum, ið fara við falsi, v 13 frá teim, ið fara av rættferðar leiðum fyri at ganga á myrkursins vegum, v 14 ið hava gleði av tí at gera ilt og fegnast av ilskubrøgdum, v 15 ið vegir sínar krókutar gera og allar sniðgøtur ganga; v 16 fyri at frelsa teg frá annars mans konu, frá fremmandari konu við blíðmæltum orðum, v 17 ið ungdóms vin sín hevur svikið og gloymt hevur sáttmálan við Guð sín; v 18 tí at hús hennara horvir í deyðan, spor hennara leiða til deydninganna niður; v 19 teir, ið inn til hennara fara, koma ikki aftur, og aldri teir komast á lívsins vegir–v 20 fyri at tú kanst ganga á góða manna vegi og halda teg á leiðum teirra rættvísu. v 21 Tí at teir rættsintu munnu byggja landið, og teir sakleysu verða eftir í tí. v 22 Men teir gudleysu munnu verða oyddir úr landinum, og teir svikaligu verða slitnir upp úr tí.