Ta einu ferðina var Kristian í Lon kattakongur-ikki var hann so lættur at fanga-men hann bleiv tó tikin og borin út í Lon. Tað var (og er) nevnliga siður, at kattakongurin skuldi takast og berast til hús. Ta ferðina var Jóan Petur í Horni ein av fyrireikarunum. Tá ið dansistovan varð tikin í brúk fyrst í 1950 unum, fóru teir at sláa tunnu har, men tað riggaði ikki betur enn væl, tí eina ferð reyk gassin út ígjøgnum eitt vindeyga. Í ytra enda á dansistovuni var eitt rúm-Ytra Rúm-sum ikki var sett í stand, so tað bleiv eisini viðhvørt brúkt til tunnusláing, men tað vísti seg ikki at rigga so væl at sláa inni, og tí hava teir sligið tunnu uttanveggja nú í mong ár. Sum sagt, stendur "slagið" nú uttanveggja, og innanveggja í Bygdarhúsinum hevur kvennfólkið borðreitt við góðum fastalávintsbollum-bæði fyltum og ófyltum. Nú segði eg, at "teir" slerdu tunnu. So var, men nú eru "tær" komnar upp í leikin, so nú má tað orðast soleiðis, at "tey" slerdu tunnu. Lìkamikið-eisini hetta mánakvøldið "gekk eftir bókini": Tann elsti sló fyrst- og so gekk tað eftir aldrinum. "Ellissláarin"-82 ára gamli Erling í Nýggjustovu-sló tað fyrsta slagið, og síðani gekk alt av sær sjálvum. Í ár var tunnan so lítil-ein barnatunna helt onkur-men "stik den" sum hon var monnum boysin. "Símun hjá Sigurdi hevur styrkt hana," mutlaði onkur, men hann afturvísti tí og segði, at hon bara hevði staðið í vatni. So við og tyntist í mannaskara, tí bert okkurt sprek fall av henni nú og tá, men nakrir treiskaðust og hildu á, til tann 79 ára gamli Neli í Gortru kom við "banahøgginum". Neli var kattakongur 2018-og ferðarsteypið endaði á Próvfastatúvuni, so nú er bara eftir at rita honum navnið á steypið-saman við undanfarnum steypavinnarum. --Nei, sum kaffimuðurin kom væl við í kuldanum!! Heilsanir í gestabókini og viðmerkingar til myndirnar fløva.