Tað bleiv til nær við og næstan, tá vit í dag spældu útsetta útidystin móti Suðringum Við strævnari uppgávu og drúgvari heimferð í beinunum settu okkara menn í morgun kósina móti Trongisvági, har Suðringar bíðaðu, nú útsetti dysturin frá 17. umfarinum í Betri-deildini skuldi spælast. Uppstillingin bar boð um, at talan var um troyttar menn, og eitt nú byrjaðu bæði Andrias Eriksen og Meinhard E. Olsen uttanfyri, meðan Lukasz heldur ikki var tøkur, eftir at hann fekk skaða í knæið í dystinum í Istanbul. Heimamenninir høvdu lotið undan í fyrra hálvleiki, og teir royndu eisini at leggja eitt ávíst trýst á, uttan at hetta tó veruliga gjørdist vandamikið. Vit høvdu onkran góðan møguleika, og vit tóktust hava tamarhald á, tá tað brádliga eydnaðist vertunum at leggja seg á odda. Bólturin ferðaðist høvd av høvdi í okkara brotsteigi, og so kundi stóri Reidar Dahl Joensen brádliga stúta suðringarnar framum. Tað eydnaðist okkum tó at svara aftur undan steðginum. Beint undan hálvleikssteðginum kom Benjamin ígjøgnum, og tá hann spældi útfrá, kundi Michal Przybylski fyri skora sítt fyrsta mál fyri okkum. Tað gav gott treysti til seinna hálvleik, og fyrstu minuttirnar eftir steðgin trýstu vit vertirnar í botn. Magnus og Meinhard vóru nú eisini at síggja á vøllinum, og støðugt skolaðu álopini móti málinum. Sum frá leið komu vertirnir eitt sindur betur við, men trýstið var framvegis rætta vegin, og tað tóktist bara vera ein spurningur um tíð, áðrenn forloysandi málið kom. Men tað var, sum restaði seinasta pettið og hepnið alla tíðina í hjá okkum. Inn vildi bólturin ikki, og tá Kaimar í yvirtíðini meddaði í netið, hevði linjudómarin flaggið á loftið, og so gjørdist ikki meira. Javnleikurin var ikki tað, sum vit komu eftir, men vit mugu bara ásanna, at tað var tað, sum spurdist burturúr. Nú ræður um at hyggja frameftir, tí longu fríggjadagin er aftur dystur á skránni, tá EB/Streymur vitjar í einum dysti, sum er framskundaður.