v 1 Guð, veit konginum dómar tínar, kongasyninum rættvísi tína, v 2 at hann títt fólk kann døma av rættum, armingar tínar við sáma! v 3 Tá munnu fjøllini bera fólkinum eydnu, og heyggjarnir rættferð. v 4 Hann fyri fólksins armingum syrgir, hann fátækum hjálpir, valdsmenn týnir. v 5 Tá man hann liva so leingi, sum sólin sær, og mánin lýsir ætt eftir ætt. v 6 Hann man falla sum døgg á grasið, sum æl, ið jørðina væta. v 7 Á døgum hans man rættferð blóma, og vælferð vaksa yvir alt mál. v 8 Og hann man ráða frá havi at havi, frá Ánni at jarðarinnar marki. v 9 Fyri fótum hans munnu hans fíggindar níga, og hans mótstøðumenn sleikja dustið. v 10 Kongar frá Tarsis og fjarløgdum strondum munnu gávur honum bera. Kongar av Sába og kongar av Sjeba munnu skattir gjalda; v 11 og allir kongar fyri honum níga, øll fólkasløg honum tæna. v 12 Tí at hann bjargar tí fátæka, ið rópar eftir hjálp, arminganum og honum, ið ongan góðan hevur. v 13 Hann eymkar tey vesælu og veiku og hjálpir fátækra sálum. v 14 Hann sálum teirra bjargar frá valdi og meini, blóð teirra dýrt er í eygum hans. v 15 Tí munnu tey í heilum biðja fyri honum, hvønn ein dag hann vælsigna. v 16 Tá man um landið og fjallanna tindar vera nøgd av korni, øksini súsa sum Libanons skógir; og fólkið í staðinum nørist sum á markini grasið. v 17 Hann vælsignaður verður allar ævir; alt meðan sólin er til, man navn hans standa. Øll fólkasløg munnu seg signa í honum, allar ættir munnu hann sælan prísa. v 18 Lovaður veri Harrin, Guð, Ísraels Guð, ið undurverk ger eina! v 19 Lovað veri hans dýra navn allar ævir, av dýrd hans veri allur heimurin fullur! Amen, amen! v 20 Bønir Dávids, Ísai sonar, eru á enda.