Og eg sá eingil stíga niður av himni, og hann hevði lykil avgrundarinnar og stóra leinkju í hondini. Og hann tók drekan, hin gamla ormin sum er djevulin og Sátan, og bant hann fyri túsund ár, og kastaði hann í avgrundina og læsti fyri honum og setti innsigli yvir honum, so at hann ikki longur skuldi villleiða fólkasløgini, inntil hini túsund árini vóru liðin. Eftir tað eigur hann at verða loystur eina stutta tíð. Og eg sá hásæti, og menn settust í tey, og dómsvald varð teimum givið; og eg sá sálir teirra, sum hálshøgdir høvdu verið fyri Jesu vitnisburðar skuld og fyri Guðs orðs skuld, og teir, sum ikki høvdu tilbiðið djórið ella mynd tess, og ikki høvdu tikið merkið á enni sítt og á hond sína; og teir livdu og ráddu saman við Kristi túsund ár. Men aðrir deyðir livnaðu ikki uppaftur, fyrr enn hini túsund árini vóru liðin. Hetta er fyrra uppreisnin. Sælur og heilagur er tann, sum hevur lut í fyrru uppreisnini; yvir teimum hevur hin annar deyðin ikki vald, men teir skulu vera prestar Guðs og Krists, og teir skulu ráða saman við honum túsund ár. Og tá ið hesi túsund árini eru liðin, skal Sátan verða loystur úr fongsli sínum. Og hann skal ganga út til at villa fólkasløgini, tey sum eru á hinum fýra hornunum á jørðini, Gog og Mágog, og savna tey saman til bardaga, og talið á teimum er sum havsins sandur. Og teir hildu niðan á jarðarinnar víða vøll og kringsettu herbúðir teirra heilagu og staðin hin elskaða. Og eldur fell niður av himni og oyddi teir. Og djevulin, sum vilti teir, varð kastaður í eld- og svávulsjógvin, har sum bæði djórið og svikaprofeturin vóru; og tey skulu verða pínd dag og nátt um aldur og allar ævir. Og eg sá stórt, hvítt hásæti og tann, sum í tí sat; fyri ásjón hansara hvarv jørðin og himmalin, og staður var ikki at finna fyri teimum. Og eg sá teir deyðu, stórar og smáar, standa framman fyri hásætinum, og bøkur vórðu latnar upp; og onnur bók varð latin upp, og tað er lívsins bók, og hinir deyðu vórðu dømdir eftir tí, sum skrivað var í bókunum, samsvarandi gerningum teirra. Og havið gav frá sær teir deyðu, sum í tí vóru, og deyðin og helheimurin góvu frá sær teir deyðu, sum í teimum vóru, og teir vórðu dømdir ein og hvør samsvarandi gerningum sínum. Og deyðin og helheimurin vórðu kastaðir í eldsjógvin; hetta er hin annar deyðin, eldsjógvurin. Og um einhvør ikki fanst skrivaður í lívsins bók, varð hann kastaður í eldsjógvin.