De Yamahafabriek stelde hier ook een flink legertje aan rijders tegenover. Luca Cadalora bleef bij Agostini-Marlboro en kreeg daar gezelschap van Alex Crivillé, regerend wereldkampioen 125 cc. Giacomo Agostini zijn team bestond nu alleen nog uit 250 cc machines en rijders. John Kocinski (Roberts-Marlboro) begon aan zijn eerste volledige seizoen. De Spanjaard Alberto Puig verving zijn naar de 500 overgestapte landgenoot Juan Garriga bij Ducados. Hij moest echter door een beenbreuk het begin van het seizoen missen. De Japanner Toshihiko Honma kwam rechtstreeks uit voor de fabriek dit seizoen. De derde fabrieksgroep, het Italiaanse Aprilia met de Nederlander Jan Witteveen als constructeur, kwam met Didier de Radiguès (evenals in'89), Carlos Lavado, Martin Wimmer en de weer op Aprilia teruggekeerde Loris Reggiani (Gallina HB team) aan de start. Het seizoen begon echter niet best voor de Aprilia coureurs. Didier de Radiguès brak in het voorseizoen twee maal zijn sleutelbeen en Martin Wimmer kwam tijdens een test in Rijeka in aanrijding met zijn 125 cc landgenoot, Peter Öttl en blesseerde daarbij zijn knie vrij ernstig. Wat de 125 cc betreft. Honda ging uiteraard verder met de vice-wereldkampioen, Hans Spaan, die nu samen met Wilco Zeelenberg over absoluut topmateriaal beschikten als teammaten in het Samson-Sharpteam. Alex Crivillé, regerend wereldkampioen, maakte dus de overstap naar de 250 cc klasse, dus vooraf was de grootste tegenstander voor Spaan de Spanjaard Jorge Martinez (dit jaar ook in de 250 cc actief) die dit seizoen overstapte van Derbi op een JJ Cobas machine samen met Julian Miralles en wereldkampioen 80 cc Manuel Herreros. 1990 was het begin van het tijdperk Wayne Rainey. Tevens was het een periode dat de 500 cc een“ armzalige” aanblik toonde wat het aantal deelnemers betrof. Vaak stonden er niet eens twintig coureurs aan de start. Waar waren de tijden gebleven met aantallen van vijftig of meer tijdens de trainingsdagen en dat er maar 36 mochten starten. Het was ook een jaar van vele valpartijen, mede veroorzaakt door de steeds krachtigere en snellere machines. Er zou hier toch eens iets aan gedaan moeten worden. Zo kon het volgens de meesten niet doorgaan. * 1 Hans Spaan vertrok vanaf de achtste stek, reed naar de kop van het veld en reed daarna iedereen op afstand. Zijn grootste concurrent, Jorge Martinez, tweede in de training achter de Japanner Kin'ya Wada, trok in tweede positie, maar wel al op vijf seconden achterstand op Spaan, zijn Cobas onderuit. Het betekende de vijfde zege van Spaan in de 125 cc klasse. * 3 De Italiaanse GP-debutant Loris Capirossi (4 april 1973) reed hier in Japan direct naar een mooie zesde plaats en dus zijn eerste punten. Er zouden in de komende decennia nog vele punten in alle drie de soloklassen aan toegevoegd gaan worden. Hij moest hier in Japan nog zeventien jaar worden. Hij zou naast de absolute Italiaanse topcoureur Valentino Rossi, de enige coureur worden die zowel in de 125 cc, 250 cc, 500 cc en MotoGP Grand Prix zou weten te winnen. Helaas voor Hans Spaan zou de Italiaan de opvolger worden van Alex Crivillé als wereldkampioen 125 cc. Dit zou hij een jaar later herhalen. Ook in de 250 cc klasse zou hij één maal de titel grijpen en wel in 1998. Aan het einde van het seizoen 2011 zou hij na maar liefst 22 seizoenen zijn helm aan de wilgen hangen! * 4 Nobuyuki Wakai (25 juli 1967-† 1 mei 1993) maakte hier zijn debuut in de GP wegracerij. Tijdens de Spaanse GP van 1993 zou hij jammerlijk om het leven komen. Terwijl hij tijdens de 250 cc training de pitsstraat uitreed, stak er plots een Italiaanse toeschouwer over. Wakai kon deze niet meer ontwijken, mede door zijn hoge snelheid (was indertijd nog geen snelheidslimiet in de pitsstraat) en doordat hij volgens getuigen op zijn achterwiel reed. De Japanner vloog met zijn hoofd tegen een muur en zou later in een ziekenhuis in Sevilla aan zijn verwondingen bezwijken, de toeschouwer overleefde het ongeval. Hij had overigens niets in de pits te zoeken, hij was er heimelijk ingeslopen, als gast van het Aprilia fabrieksteam... Wakai werd 25 jaar oud. Hij behaalde in 1991 en 1992 drie maal een vierde plaats in de 125 cc klasse. In 1993 had hij de overstap gemaakt naar de 250 cc klasse, waarin hij in 1992 een keer Wilco Zeelenberg had vervangen tijdens de Belgische GP, toen deze geblesseerd was. * 9 In een haakse chicane probeert Kevin Schwantz in de laatste ronde binnendoor te komen bij Wayne Gardner. Hij raakt hierbij de achterband van de machine van Gardner en moet zijn Suzuki laten vallen. Schwantz kan zijn motor weer oprapen i. v. m. de zeer geringe snelheid, en toch nog als derde finishen. * 10 Mick Doohan moet op een gegeven ogenblik heel hard in de remmen, waarbij zijn achterwiel in de lucht komt. Hij leunt naar voren en gaat onderuit, hierbij raakt zijn machine de Yamaha van Lawson. Deze gaat hierdoor ook onderuit. Lawson was het gehele seizoen 1989 niet gevallen en nu was het direct in de eerste GP raak, ook al kon hij er niets aan doen. Nog vervelender voor de Amerikaan, hij brak bij de val zijn linkerenkel. In principe was de prolongatie van zijn titel toen al niet meer haalbaar. Verdere Bijzonderheden: Er werd geen zijspanrace verreden in Japan. Mede door het koude weer in Japan kwamen er vele coureurs ten val tijdens de trainingen en races. In de trainingen gingen o. a. de volgende rijders onderuit: Wilco Zeelenberg, Arakaki (2x), José Barresi (2x), Adrien Morillas (gescheurde borstwervel en pols), Masumitsu Taguchi, Jorge Martinez, Keiji Ohishi, Reinhold Roth (ook in de race), Mede door het opheffen van de 500 cc teams van Roberto Gallina, Cabin en Giacomo Agostini kwamen er ook dit seizoen weer steeds minder halveliters aan de start. * 2 Ondanks drie ronden achterstand pakten de privérijders, de Zweed en de Zwitser Nicholas Schmassman hier flink wat punten. * 3 Kevin Schwantz en Wayne Rainey gaan samen voor de overwinning, als Schwantz halverwege de race met een‘ highsider’ uit de race verdwijnt. Hij loopt hierbij een polsfractuur op. De USA GP was uitgelopen op een slagveld onder de toprijders, nadat ook Magee en Gardner onderuit waren gegaan. * 4 Kevin Magee gaat, terwijl hij in de kopgroep zit, hard onderuit tijdens de race in de tweede ronde. De race wordt stilgelegd, omdat de ambulance de baan in moet. Magee heeft divers zwaar hoofdletsel en zijn seizoen is voorbij. Hij wordt in het ziekenhuis direct geopereerd aan een bloedstolsel in zijn hersenen en daarna enige tijd in een kunstmatige coma gehouden. Magee zal nog zijn rentree maken in de wegracerij, maar nooit meer zijn niveau halen. Als vervanger voor Magee haalde het Suzuki-Lucky Striketeam, de vanwege gebrek aan geld en machines, naar de 250 cc overgestapte Schot Niall MacKenzie over om terug te keren. Het aantal valpartijen onder de slechts zeventien 500 cc coureurs was evenals in de race ook erg groot in de trainingen. Buiten de al genoemde Eddie Lawson en Tadahiko Taira, deden ook Wayne Gardner, Michael Doohan, Ron Haslam en Juan Garriga daar "vrolijk" aan mee. Ook de 250 cc klasse verloor tijdens de trainingen al een topfavoriet. De Zwitser Jacques Cornu liep een scheurtje in zijn schouderblad en in zijn sleutelbeen op. De regerende 125 cc wereldkampioen, Alex Crivillé, maakte het wel erg bont in de trainingen, hij ging maar liefst drie maal onderuit! José Barresi, Carlos Cardus en Andrea Borgonova hielden het ieder bij één keer. * 5 Alex Crivillé ging in de laatste bocht voor start/finish onderuit, maar aangezien dit een langzame bocht was kon hij zijn machine snel weer oppakken en toch nog als zevende finishen. Hij verloor met deze actie slechts twee plaatsen. Van de Hondatoppers in de 250 cc klasse kwamen Dominique Sarron en Masahiro Shimuzi ook tijdens de race ten val, maar voor hun was de race voorbij. * 7 Ook veel blessureleed in de 250 cc klasse, zodat hier niet eens de 36 startplaatsen gevuld werden en dit was wel een unicum. Alan Carter brak zijn voet tijdens de trainingen en vertrok huiswaarts. Jacques Cornu ondervond erg veel hinder aan zijn in Amerika opgelopen sleutelbeenbreuk en besloot niet van start te gaan. Reinhold Roth moest ook huiswaarts met een zwaar gekneusde heup. Verdere valpartijen in de 250 cc trainingen: John Kocinski, Masahiro Shimizu (deed het ook in de race dus nogmaals), Martin Wimmer, Carlos Cardus en Wilco Zeelenberg. * 1 Tijdens de 125 cc race kwamen de twee koplopers, de jonge Dariono Romboni en Stafan Prein met elkaar ten val, toen de Italiaan onderuit schoof en de Duitser met zich meenam. Op het einde van diezelfde ronde (tiende) vloog ook Fausto Gresini met een spectaculaire'highsider'(zie foto) uit het zadel van zijn machine. Zijspanrace werd gewonnen door Rolf Biland en Kurt Waltisperg. De 500 cc race wordt wegens regen afgevlagd en later op een droge baan herstart. Weer zijn er slechts 19 deelnemers en eindigen er maar zes in dezelfde ronde. De nummer 14 (Cees Doorakkers) en nummer 15 (Vittorio Scatola) halen twee en één punt, terwijl ze op maar liefst vijf en acht ronden eindigen van de winnaar, Wayne Rainey! Het circuit van Misano was flink beetgepakt na de staking van de 500 cc toppers in 1989. Het circuit was voorzien van een nieuwe asfaltlaag en ook een gevaarlijke bocht was aangepast en vloeiender van verloop gemaakt. * 2 Jaime Mariano (20 juni 1969) was de regerend Europees kampioen in de 80 cc klasse. Hij was dit jaar overgestapt naar de GP's. Zijn manager/constructeur was niemand minder dan de Nederlandse topper in de lichte klassen, Theo Timmer, die in 1987 zelf gestopt was met de actieve wegracerij. Als monteur was Albert Siegers, zelf ook ex-coureur en monteur van wijlen Jack Middelburg en het SNRT-team, in dienst genomen. Mariano zou overigens niet veel klaar maken in de 125 cc klasse op het wereldtoneel. Zijspanrace werd gewonnen door Steve Webster en Gavin Simmons. Maar liefst 21 deelnemers in de 500 cc klasse! En van deze 21 moesten er volgens de reglementen 11 stuks een voorkwalificatie rijden. Hierdoor viel er nog eentje af, de Braziliaan Vincenzo Cascino was veel te langzaam. Je mocht maar 15% boven het ronderecord rijden. Cascino was maar liefst 21 seconden langzamer dan de snelste in de voorkwalificatie. Het was in deze jaren maar goed dat de 125 cc en 250 cc klasse zo spannend waren en vele deelnemers trokken. Tijdens de officiële tijdtrainingen van de 250 cc ging bijna de helft van het aantal deelnemers onderuit, onder hen: Luca Cadalora, John Kocinski, Jorge Martinez, Jochen Schmid, Reinhold Roth, Carlos Lavado (2x), Carlos Cardus (botje in voet gebroken), Didier de Radiguès en Martin Wimmer (twee gebroken vingers). In de 125 cc ging o. a. de Japanse topper (tweede in de tussenstand voor het WK) Kohji Takada onderuit. Hij brak hierbij een been. Verder gingen o. a. ook Loris Capirossi, Julian Miralles, Rald Waldmann, Jos van Dongen en Bert Smit tegen de vlakte. Deze 500 cc in Oostenrijk was een nieuw dieptepunt. Aangezien de Salzburgring een van de allersnelste circuits was konden door de hoge snelheid de Duitsers Hansjörg Butz en Alois Meyer zich niet kwalificeren voor de race. De Nederlander Cees Doorakkers wist zich in de laatste training net aan wel te plaatsen en zorgde er zo voor dat er wel vijftien coureurs aan de start verschenen, mede door het feit dat Ron Haslam ook weer eens van start ging in een race. Vijftien coureurs was natuurlijk nog steeds ontzettend weinig! Er was ook geheel niets leuks meer aan de 500 cc klasse in die tijd. Doordat er in Oostenrijk dus 15 rijders aan de start verschenen was een ieder die zou finishen dus al verzekerd van punten. Er viel verbazingwekkend genoeg niemand uit in de race, dus had iedereen punten voor de moeite. Ondanks het kleine potentieel aan rijders, konden de toppers uit de 250 cc, die dit jaar waren overgestapt, Sito Pons, Juan Garriga en Jean-Philippe Ruggia, op absoluut topmateriaal, geen aansluiting vinden met de 500 cc toppers. Ook nu bleek nog steeds dat het rijden van een 500 cc machine iets heel anders was en je van heel andere klasse moest zijn om daarin voorin te zitten! Wat ook maar weer eens aangaf hoe goed Middelburg, Hartog en Van Dulmen in hun tijd waren, want toen was dit ook al een feit. 20. Heinz Lüthi CH Honda 37.07. 266 7e 20. CH 31e 21. Flemming Kistrup DK Honda 25e 21. Bernd Kassner D 25e 22. GB Honda 29e 22. GB 27e 23. Bady Hassaine ALG Honda 14e 23. D 35.22. 508 26e 24. Honda 19e 24. 35.38. 444 34e 25. Hubert Abold D Rotax 6e 25. José Barresi YV 1 ronde 32e 26. Honda 37.39. 850 28e 26. Renzo Colleoni Aprilia 1 ronde 24e 27. Stefan Dörflinger CH Aprilia 1 ronde 32e 27. 1 ronde 35e 28. Maurizio Vitali 1 ronde 20e 29. Hans Koopman Honda 1 ronde 31e-Alex Crivillé ES Uitgevallen 15e-Adrien Morillas Aprilia Uitgevallen 33e-Johnny Wickström JJ Cobas Uitgevallen 30e-Honda Uitgevallen 10e-Dirk Raudies D Honda Valpartij 17e-Erich Neumair Uitgevallen 28e-Manuel Herreros ES JJ Cobas Uitgevallen 27e-Carlos Lavado YV Aprilia Uitgevallen 12e-Fausto Gresini Honda Uitgevallen 24e-Carlos Cardus ES Honda Uitgevallen 1e-Janez Pintar Honda Uitgevallen 35e-Aprilia Uitgevallen 36e-Peter Öttl D Rotax Uitgevallen 36e-Alberto Puig ES Uitgevallen 22e-Stefan Kurfiss D Honda Uitgevallen 33e Niet gestart/geblesseerd: Niet gekwalificeerd:-Corrado Catalano Aprilia--21e-GB Honda--37e Niet gekwalificeerd:-Hervé Duffard Honda--38e-AUS Aprilia--37e-Taru Rinne ♀ Honda--39e-Alain Bronec Aprilia--38e-ES Honda--40e-Jos van Dongen Honda--41e-Jaime Mariano ES--42e-AUS Honda--43e---44e-Mike Stief D Rotax--45e-Stefan Brägger CH Aprilia--46e * 1 Hans Spaan had de snelste trainingstijd gerealiseerd. Op zaterdag na de laatste training bleken de krukaslagers van zijn Honda echter niet meer 100% en moest er tot laat in de avond nog even gesleuteld worden en dit bracht ook voor de race op zondag de nodige twijfels met zich mee, omdat er uiteraard niet meer getest kon worden. Voor de race was het bovendien, vanwege de wisselende weersomstandigheden en de natte baan, moeilijk een juiste bandenkeuze te maken. De banden van Spaan functioneerden uiteindelijk niet al te goed tijdens de race en hij kwam een keer flink dwars te staan. Verder dan een teleurstellende 12e plaats wist hij dan ook niet te komen en dit kostte hem flink wat punten voor het WK. En dat op het circuit waar vorig jaar zijn eerste triomf werd gerealiseerd. De Spanjaard Jorge Martinez had als een van de weinigen voor volle regenbanden gekozen en dit bleek uiteindelijk de juiste keuze. * 2 De 250 cc race was een van de mooiste die er tot op dat moment ooit was verreden. Een kopgroep van negen rijders streed tot de laatste ronde voor de overwinning. Tot deze kopgroep behoorden: Wilco Zeelenberg, John Kocinski, Luca Cadalora, Carlos Cardus, Jacques Cornu, Reinhold Roth, Martin Wimmer, Helmuth Bradl en Dominique Sarron. Ieder lag wel een of meerdere keren aan de leiding van deze grote kopgroep. De Honda's waren sneller, maar de Yamaha's waren wendbaarder in de bochten. Geen van de Hondarijders zou uiteindelijk, zeer verrassend, op het podium mogen verschijnen voor de huldiging. Cadalora won uiteindelijk deze prachtige wedstrijd en niet meer dan twee seconden zaten er tussen de nummer één en zeven op de finish. De Italiaanse Apriliafabriek deed het ook uitstekend met vier machines bij de eerste elf. Verdere Bijzonderheden: Zijspanrace werd gewonnen door Egbert Streuer en Geral de Haas. Zoals zo vaak in het verleden was het weer in Oostenrijk volledig onvoorspelbaar. Dan was het koud, regende het of was het weer stralend weer. Tijdens de wedstrijden was het echter niet al te best. De keuzes voor welk bandentype te kiezen waren dan ook erg moeilijk. Ondanks de regen tijdens de trainingen waren er ontzettend weinig valpartijen te noteren in de trainingen. "slechts" Peter Öttl, Bady Hassaine, Hubert Abold in de 125 cc klasse en Andreas Leuthe (hersenschudding) in de 500 cc. Christian Sarron moest afzeggen voor de race, nadat hij in de trainingen hard ten val was gekomen en daarbij het bewustzijn had verloren. Hij werd hierbij door de baancommissarissen ruw van de baan gesleept. 20. Zdravko Matulja Honda 36e 20. Bernard Haenggeli CH Aprilia 23e 21. Jos van Dongen Honda 32.24. 348 21e 21. D 37.05. 308 30e 22. CH 37.05. 940 33e 23. 37.06. 638 34e-Honda Uitgevallen 35e-Manuel Herreros ES JJ Cobas Uitgevallen 19e-Gabriele Debbia * 2 Aprilia Valpartij 9e-D Aprilia Uitgevallen 20e-GB Honda Uitgevallen 28e-Aprilia Uitgevallen 22e-ES JJ Cobas Valpartij 15e-Loris Reggiani Aprilia Uitgevallen 11e-Hubert Abold D Rotax Uitgevallen 26e-AUS Aprilia Uitgevallen 37e-USA Honda Uitgevallen 25e-Uitgevallen 36e-Thierry Feuz CH Honda Valpartij 7e-José Barresi YV Uitgevallen 35e-D Honda Valpartij 18e-Renzo Colleoni Aprilia Uitgevallen 21e-ES JJ Cobas Uitgevallen 1e-Alberto Rota Aprilia Uitgevallen 26e Niet gestart voor 2e deel van de race: * 2-GB Uitgevallen 32e-Peter Öttl * 2 D Rotax Valpartij 20e-Didier de Radiguès B Aprilia Uitgevallen 7e-Stefan Dörflinger * 2 CH Aprilia Valpartij 22e-Aprilia Uitgevallen 24e- * 2 Honda Valpartij 27e-Alberto Puig ES Uitgevallen 19e-Hisashi Unemoto * 2 Honda Valpartij 32e Niet gestart/geblesseerd:-Bady Hassaine * 2 ALG Honda Valpartij 34e-Wilco Zeelenberg * 7 Honda--13e Niet gekwalificeerd:-Dominique Sarron Honda--25e-Jaime Mariano ES--37e Niet gekwalificeerd:-GB Honda--38e-ES JJ Cobas--38e-Janez Pintar Honda--39e-Herri Torrontegui ES Honda--40e-Flemming Kistrup DK Honda--41e-Hervé Duffard Honda--42e-ES Honda--43e-Stefan Brägger CH Aprilia--44e-Antonio Sanchez ES JJ Cobas--45e-Jean-Claude Selini Honda--46e-Taru Rinne ♀ Honda--47e---48e-Javier Arumi ES Honda--49e-ES Honda--50e Loris Capirossi tweede in Rijeka * 1 Stefan Prein wint de enige GP in zijn raceloopbaan. * 2 Er waren ruim 40 valpartijen te betreuren in Rijeka dit jaar. Er waren de al eerder vermelde dramatische valpartijen, maar ook tijdens het begin van de 125 cc race vond er een heftig ongeval plaats. De Europees kampioen Gabriele Debbia kwam ten val en sleepte maar liefst twaalf coureurs mee naar de grond. De valpartij werd veroorzaakt omdat er aan de zijkant van de baan een rij losse strobalen stonden, die bedoeld waren om de rijders die uit de pitsstraat kwamen uiterst rechts te laten rijden. Hierdoor had het complete veld aan het begin van de race echter te weinig ruimte. De meeste coureurs konden hun race, na de herstart, vervolgen. Enkele weken eerder had er ook al een soortgelijk ongeval op dit circuit plaatsgevonden tijdens de 250 cc EK wedstrijd, hierbij kwam de Italiaan Eros Manfredini om het leven. * 3 De race werd na de 24e ronde gestaakt vanwege het hieronder vermelde ongeval. De eindstand is dan meestal de doorkomst van de ronde daarvoor, vandaar dat ook de bij het ongeluk betrokken rijders nog in de uitslag voorkomen. * 6 Andreas Preining, normaal op een privé Aprilia, had de beschikking gekregen over de fabrieks Honda van Dominique Sarron. De Fransman had tijdens de trainingen in Joegoslavië zijn voet op drie plaatsen gebroken en zou drie GP's uit de roulatie zijn. Preining zou hem deze races vervangen. * 7 Wilco Zeelenberg was een van de vele gevallen rijders tijdens de trainingen. Hij brak hierbij zijn pols en kon niet aan de race deelnemen. * 1 Hans Spaan behaalde de tweede pole van het seizoen en leek in de race lang op weg naar een prima tweede plaats, na een zeer slechte start (15e), totdat hij drie ronden voor het einde uitviel met een groot gat in zijn uitlaat. Hierdoor waren zijn titelaspiraties, na de twee 12e plaatsen in de vorige twee races, ook zo goed als van de baan.