Tað kann ikki bera annað til, enn at vit mugu vera vorðin eitt vet klókari, enn vit vóru undan samfelagskreppuni, so vit ikki einsamøll, við einum spikpetti í aðrari hondini og turrum fiski í hinari, fara tvassandi inn í næstu øld, óvissuna, uttan mál og mið.