Hevur tú biðið um okkurt ávíst í dagar, vikur, mánaðir, ja kanska ár, uttan at hava fingið nakað svar? Hevur tú nakrantíð hugsað, at eingin Gud man vera til, tí tað tykist, sum um hann ikki hjálpir tær í tínum lívið? Og um hann ikki er til ella ikki svarar, hví so yvirhøvur biðja? Um eg ikki tók ímóti eini gávu ella tænastu ella ímóti rósandi orðum, sum vóru ætlað mær. At eg ikki møtti menniskjum, sum bjóðaðu mær sína tíð, sítt vinalag og sín felagsskap. Hvussu nógv ríkari var eg í dag, um eg tók ímóti? Men vita vit veruliga, hvat okkum tørvar?