“ Tá eg byrjaði at læra føroyskt, tosaði eg norskt, og føroyskt ljóðaði so stuttligt, sum ein avdottin norskur bóndi frá einum fjarum dali. Nú eg tosi tað nógv betri sjálvur, týðir tað so nógv meira. Føroyskt er vorðið mín lykil til eina livandi mentan, nýggjar vinir, og faktiskt Norðurlond yvirhøvur nú og í fortíðini. Trupult at ímynda mær eitt lív uttan.” -RemcoKnooihuizenúr Hollandi“ Tann besti mátin at røkta málið er at nýta tað. So vónandi nýta tit tað so nógv sum gjørligt, tosa, skriva, syngja á føroyskum.” –Martina Huhtamäki úr Finnlandi "Fyri meg er føroyskt ein veruligur norðurlendskur dýrgripur, sum eg meti vera eina ta týdningarmestu ogn Føroya- og sum eg ynski alt tað besta." -StefanJacobsson Schulstadúr Svøríki (Hesi trý eru málgranskarar, sum hava tað í felag, at tey hava verið á málskeiði fyri útlendsk lesandi á Føroyamálsdeildini og havs síðani ment og hildið viðlíka sínar førleikar í føroyskum)“ Tað er ikki nøkur sjálvfylgja, at vit hava føroyskar bókmentir og tað, sum skal til av umrøðu, meting og viðgerð av teimum á føroyskum fyri at menna tær. Bókmentir og mál hanga óloysiliga saman, og góður málsligur førleiki er avgerandi fyri, at vit kunnu fáa góðar bókmentir. Eg havi ikki skaldagávur, men eg vil eftir førimuni geva mítt íkast, so at føroyskar bókmentir verða mentar á øllum stigum og føroyskt verður ment á øllum økjum-sum gerandismál, skaldamál, yrkismál og vísindamál.” -Paula Gaard, bókmentagranskari, Føroyar“ Móðurmálið er helst ein av mest umráðandi førleikunum vit kunnu geva børnum okkara. Málsligir førleikar hava ómetaligan týdning í næstan øllum lívsins viðurskiftum–í spæli, tá ið vit samskifta við onnur og í skúlanum, har tað er grundarlagið undir læring og lesing. Tað er umráðandi at hava nógv og gott tilfar á føroyskum, tí íkast–tað at lesa og hoyra mál–hevur stóran týdning fyri málsligu menningina.” -Sissal M. Rasmussen, granskar í máltøku hjá føroyskum børnum, Føroyar Føroyskt er eitt av teimum fimm norðurlendsku málunum–við bondum til øll hini fýra, íslendskt, norskt, svenskt og danskt, men heilt serstakt og fyri seg. Tað mentist í fólkinum gjøgnum øldir og fekk ikki almennan skriftbúna fyrr enn fyri gott hundrað árum síðani, hóast fleiri høvdu skrivað tað í m. a. kvæðauppskriftum fyrr. Í dag hava vit nógvar góðar bókmentir á føroyskum, vit hava fitt av undirvísingartilfari, vit hava