Hartil er at siga, at ættarupplýsingar um føroyingar eru lutfalsliga fullfíggjaðar í fleiri hundrað ár sammett við onnur lond, av tí at kirkjubøkur, fólkateljingar, jarðarbøkur og aðrar skrivligar keldur finnast. Harumframt hevur skrásetingin av sjúkum og sjúklingum verið góð gjøgnum tíðina. Av hesum orsøkum munnu Føroyar vera áhugaverdar hjá bæði almennum granskingarstovnum og privatum fyritøkum, ið takast við ílegugransking, við ættarfrøði sum grundarlagi. Endamálið við Ílegusavninum er at menna eina vevnaðarskrá og nýta hetta tilfongið saman við diagnosum og ættarbandsupplýsingum við tí endamálið at gera uppdagingar av samspælinum millum íleguarv, umhvørvisárin og sjúkumenning. Hesar kanningar kunnu so væntandi verða við til at økja um fatanina av orsøkum til bæði vanligar og serligar sjúku og vónandi viðføra betri sjúkustaðfestingarhættir, fyribyrgingar framferðir og viðgerðir fyri slíkar sjúkur.