Eisini eru Randi, Jov og Gunnar farin burturav stóra systkinaflokkinum, so nú eru Eilif, Vilborg, Aage, Hugo og Stanley eftir. Sjálvur lærdi eg Benny og hinar beiggjarnar á Dimmalætting at kenna sum smádrongur, tá eg plagdi at vitja abba, Georg L. Samuelsen, á Dimmalætting. Eg hevði so ómetaliga trupult at skilja millum allar hesar myrkleiddu beiggjarnar, so eg tosaði bara um“ dimmalættingarnar”. Gamla blaðhúsið var ov lítið til at prentsmiðjan kundi byggjast út og fleiri fólk setast í starv sum blaðfólk. Fýra ár eftir, at Benny hevði tikið við, varð flutt inn í nýggja blaðhúsið á Smyrilsvegi, sum at kalla varð rindað kontant, eftir at pengar vóru lagdir til viks í áravís til endamálið. Benny var eitt gott og inniligt menniskja, og eg haldi ongantíð, at nakar hevur sagt nakað ringt um hann. Soleiðis rættaði hann allar stavivillurnar í blaðnum, og gav forsíðuni próvtal. Onkuntíð var heilt galið, og tá kundi úrslitið vera Slett, ella TG minus–tá eingin villa var, var próvtalið UG pluss. Allir journalistarnir vildu síggja rættaða eintakið og fingu onkuntíð sum frammaná og til aðrar tíðir var lagið gott–virðingin fyri Benny var ikki at fara skeivur av. Í fólkaskúlanum var eg eisini í starvsvenjing á blaðnum og fekk tá innlit í meira stressaða gerandisdagin, tá orðavalið ikki altíð var so stovureint beint upp undir dead-line–men Benny var hesin róligi maðurin, sum so siðiliga fekk javnvág í aftur. Serliga væl minnist eg kvøldini, tá blaðið hevði so nógvar síður, at tað ikki kundi prentast í einum, men tveimum ella trimum umførum. Eingin maskina var at leggja bløðini saman, so tað mátti gerast við handamegi. Tað ráddi eisini um, at bunkarnir vóru snøggir, og tað var ikki bara sum at siga tað hjá okkum ungu. Altíð var tann hjá Benny snøggast og snórabeinur í kantunum. Í 1988 fekk eg á fyrsta sinni starv á blaðnum í eitt ár, áðrenn leiðin gekk til Danmarkar í lestrarørindum. Hetta var dyggur smeitur. Men Benny so líkt bar hann hetta tætt at sær sjálvum og helt fram at stjórna blaðum tvey ár afturat, tá eg sjálvur og Beate L. Samuelsen tóku við blaðstjórnini. Nógv fólk kom saman til móttøku, tá Benny takkaði fyri seg og gav okkum ábyrgdina. Men Benny visti, at tíðin var farin frá hesum tilknýti og stuðlaði okkum. Benny dámdi nátttúruna og alt tað hon kundi lata. Hann var fastur maður á haruveiði, men hann var eisini mangan á floti saman við soninum Andras. Hetta neit honum svárt, eisini at Dimmalætting fór av knóranum við nýggjum eigara í 2013–blaðið, Dimmalætting, var ein partur av honum, har hann hevði starvast í 52 ár og fleiri ár afturat sum nevndarformaður. Men hansara sál var framvegis til staðar, tá blaðið eftir eitt ára steðg varð endurstovnað í 2014 av hugsjónarmanninum Poul Hansen, advokati. Benny var ein av okkara fyrstu haldarum. Ein megnarmaður er farin, og okkara tankar leita til Andras, Lindu og Steingrím við familjum. Friður verið við minninum um Benny Samuelsen. Georg Sum haldari fært tú atgongd til alt tilfar í blaðnum á netinum, umframt tíðindi. Trýst á "Tekna hald" og skráset teg