Her eru nakrir høvuðstættir: (1) Skilagóði vørubrúkarin bráðkeypir seg ikki-til at iðra seg eftirsíðani; (2) hann lesur vørumerkingina heldur enn at lata seg lokka av litfagrari bjálving og munnløttum gabbi; (3) hann kannar ikki bert prísin, men eisini hvat hann hevur ráð til; (4) hann leggur avgerandi dent á dygd; og (5) hann samanber og keypir fyri rímiligan prís.