Menningartarn hevur við sær, at menningin ikki røkkur líka langt sum hjá øðrum ella gongur seinni enn vanligt. Tey kunnu t. d. hava fatanarligar (kognitivar), málsligar, sosialar og rørsluligar avbjóðingar. Fólk við menningartarni kunnu vera sera ymisk. Summi klára seg væl við einum sindri av hjálp og stuðli, og onnur hava tørv á hjálp og stuðli alt lívið.