v 1 Og øll mannaættin hevði eitt mál og somu tungu. v 2 Men tá ið teir nú løgdu leiðina eystureftir, komu teir fram á ein slætta í Sinears landi og settust niður har. v 3 Tá søgdu teir hvør við annan: «Komið og latum okkum knoða tigulsteinar og herða teir væl í eldi.» Soleiðis nýttu teir tigul í staðin fyri grót og jarðbik í staðin fyri kálk. v 4 Og teir søgdu: «Vit skulu byggja okkum borg og torn, hvørs tindur røkkur til himins og gera okkum navnframar, so at vit ikki spjaðast um alla jørðina!» v 5 Men Harrin steig oman til tess at síggja borgina og tornið, sum mannabørnini fingust við at byggja. v 6 Og Harrin mælti: «Sí, teir eru ein tjóð og hava allir sama tungumál; hetta er fyrsta fyritøka teirra; og nú man neyvan nakað verða teimum óført, sum teir finna upp á at gera. v 7 Komið tí og latum okkum stíga oman og fløkja tungumál teirra, so at teir ikki skilja málið, hvør hjá øðrum.» v 8 Tá spjaddi Harrin teir haðan út um alla jørðina, so at teir lættu av at byggja borgina. v 9 Tessvegna eitur hon Bábel, tí at har fløkti Harrin øll tungumál jarðar; og haðan spjaddi Harrin tey út um alla jørðina. Ættartal Sems v 10 Hetta er ættartal Sems. Sem var hundrað ára gamal, tá ið hann gat Arpaksjad, tvey ár eftir flóðina. v 11 Og eftir at Sem hevði gitið Arpaksjad, livdi hann fimm hundrað ár og gat synir og døtur. v 12 Arpaksjad var tríati og fimm ára gamal, tá ið hann gat Sjela. v 13 Og eftir at Arpaksjad hevði gitið Sjela, livdi hann fýra hundrað og trý ár og gat synir og døtur. v 14 Sjela var tríati ára gamal, tá ið hann gat Eber. v 15 Og eftir at Sjela hevði gitið Eber, livdi hann fýra hundrað og trý ár og gat synir og døtur. v 16 Eber var tríati og fýra ára gamal, tá ið hann gat Peleg. v 17 Og eftir at Eber hevði gitið Peleg, livdi hann fýra hundrað og tríati ár og gat synir og døtur. v 18 Peleg var tríati ára gamal, tá ið hann gat Reu. v 19 Og eftir at Peleg hevði gitið Reu, livdi hann tvey hundrað og níggju ár og gat synir og døtur. v 20 Reu var tríati og tvey ára gamal, tá ið hann gat Serug. v 21 Og eftir at Reu hevði gitið Serug, livdi hann tvey hundrað og sjey ár og gat synir og døtur. v 22 Serug var tríati ára gamal, tá ið hann gat Nákor. v 23 Og eftir at Serug hevði gitið Nákor, livdi hann tvey hundrað ár og gat synir og døtur. v 24 Nákor var tjúgu og níggju ára gamal, tá ið hann gat Tára. v 25 Og eftir at Nákor hevði gitið Tára, livdi hann hundrað og nítjan ár og gat synir og døtur. v 26 Tára var sjeyti ára gamal, tá ið hann gat Ábram, Nákor og Háran. Ættartal Tára v 27 Hetta er ættartal Tára. Tára gat Ábram, Nákor og Háran; og Háran gat Lot. v 28 Háran doyði undan Tára faðir sínum í føðilandi sínum í Ur Kaldeu. v 29 Ábram og Nákor tóku sær konur; kona Ábrams æt Sárai, og kona Nákors æt Milka, dóttir Hárans, faðir at Milku og Jisku. v 30 Men Sárai var óburin og fekk einki barn. v 31 Tá tók Tára Ábram son sín og Lot son Hárans, sonarson sín, og Sárai sonarkonu sína, konu Ábrams, sonar síns, og fór við teimum úr Ur Kaldeu til Kánáanlands. Og tá ið tey komu til Kárans, settust tey niður har. v 32 Tára livdi tvey hundrað og fimm ár; tá doyði Tára í Káran.