Roynt hevur tó verið, at flutt teirra próvførslur burt frá grundgevingum, sum eru bygdar á Bíbliuna, men onkursvegna tykist tað meiri ein hurlivasi í nú, tá ið hasin liður er dottin av. Til dømis, so er ein grundgeving tann at einans hinskynd pør nørast, ella fáa børn, sum eitt tað nýggjasta huganrensl. Onkur kann verða samdur í hesi einføldu staðfesting, ella rættari sagt detta um hesa fløkjasligu orðing, men í síðsta enda, so er orðingin einki minnið enn ein villleiðandi niðurstøða og undanførsla frá spurninginum. Spurningurin er ikki um møguleikan at nørast, men um borgarlig rættindi. Um okur viðurkenna samkynd pør, sum tvey myndug og samtykkjandi menniskju, ið ganga saman í parlag, á sama hátt, sum okur viðurkenna hinskynd, so er tað ikki ringt at skilja, at rættindi til hjúnaband, sum er eitt løgfrøðiligt parlag, fylgir við. Tað er rætt fyri samkynd á sama hátt, sum fyri hinskynd at ganga saman í parlag, so hví ikki rætturin til hjúnabandi? Meginregul fyri framferð bæði viðkomandi trúarsamfelagnum men eisini í samfelagnum, sum heild. Jesus sigur í Matteus kapittul 7 vers 12;” Alt tað, sum tit tí vilja, at menn skulu gera móti tykkum, tað skulu tit eisini gera móti teimum; tí at hetta er lógin og profetarnir.” Tó haldi jeg, at heimspekingurin Immanuel Kant hevur bestu útgávu og hugleiðing um gylta reglan, ella vanliga nevnt Kategoriska Imperativið;” Virka einans sambært tí meginreglu, har tú samstundis vil tað skal verða ein almenn galdandi lóg uttan mótsøgn”–Grounding for the Metaphysics of Morals. Um okur sum menniskju í samfelag velja at brúka meginreglur, sum skulu verða alment galdandi í samfelagnum; tað er, um ein atferð er røtt ella skeiv fyri onnur, so er hon røtt og skeiv fyri okum. Tey, sum ikki í áseta seg sjálvi tær meginreglur, sum tey áseta onnur, eru tey eyðsæð ikki før fyri at luttaka í einum kjaki um hvat er rangt ella rætt. So í einum málið, sum viðvíkur borgarlig rættindi, har trúgvanid við ikki vilja seta seg við sama borð og áseta sær sjálvi tær meginreglur, sum tey áseta øðrum, so vóni jeg, at trúgvandi umhugsað sína framtíðar atferð væl og virðiliga. Ja, so er ein í einum fullkomnari andsøgn og ósiðilgur í síni atferð. Lagnunnar speisemi, tá ið tað eru tey, sum eru ímót áðurnevndu broytingini somuleiðis tvíhalda seg og átrúnað sín varða av tí eginleika at skyna millum gott og ónt! Nei, endurtak heldur Kant ístaðin og virki einans sambært tí meginreglu, har tú samstundis vil tað skal verða ein almenn galdandi lóg uttan mótsøgn! Tað er svarað, og tað er ymiskt, men áðurnevnda meginreglan haldi jeg verða viðkomandi mína áskoðan, og ikki havi jeg tvíhildið at mín fatan verða rætta. Spurningurin er um atferð og gylta reglan, sum jeg havi grundgivið fyri, at um okur velja at brúka tílíkar meginreglur, sum skulu verða alment galdandi í samfelagnum. Slíkt umfatar meg og onnur, sum eru øðrvísi og har í er hjúnabandi eisni. Um okur viðurkenna samkynd, sum pør, á sama hátt, sum okur viðurkenna hinskynd, og tað sama galdandi fyri hjúnaband, sum ein løgfrøðiligan parlagsstovn. So, er hjúnaband á sama hátt ein rættur fyri samkynd, sum hjá øðrum. Tí tað viðvíkur borgarlig rættindi og viðurskifti. Um hjúnabandið ikki skal verða ein borgarligur rættur tvs. ikki viðvíkja borgarlig viðurskifti t. e. ikki verða alment galdandi og ikki verða løgfrøðiliga bundið, sum ein parlagsstovnur, so má tað takast burt frá borgarlig viðurskiftum. Og einans verða ritual í andaligum viðurskiftum, um so er. Harafturímóti, so hevði henda gongdin ikki verið góðtakandið, tískil má lógin javnsetast, um hon framhaldandi skal verða borgarlig og alment galdandi. Samkynt hjúnarband er ikki ein mannarættur. At man vil hava somu borgarlig rættindi, sum hinskyn hava er nakað heilt annað. At gera seg inná sjálvt hjúnarbandi er ikki rætti mátin. Hjúnarbandi er ein familju stovnur. So tú gongur inn fyri, at hjúnarbandi skal eisini umfata onnur parløg enn hinskynd og samkynd? Hjúnarbandi hevur eitt stórt samfelagsligt gagn og tí er tað meiningsleyst at hugsa um at taka tað burtur. Hjúnarbandi er ein hornasteinur í samfelaginum. Hevur tú lisið fyrru viðmerkingina hjá mær? Sambært tíni viðmerking, so tykist tað ikki, sum um tú tekur hædd fyri tí jeg skrivaði. Um tú ikki fylgir, so verður tað eyðsæð uttanumtos og undanførslur. Hjúnaband er ein løggildur sáttmáli um parlag millum tvey menniskju. Sum áður sagt, um okur viðurkenna samkynd, sum pør á sama hátt, sum hinskynd, so kann hesin stovnur umfevna teirra parlagsstøðu, og eftirsum hetta er ein borgarlig lóg, tískil má hon verða alment galdandi. Tað slepst ikki undan. Jeg gav próvgrundir um at ikki gera mismun vegna kynsligan samleika í hesum føri. Og ikki avtøku av hjúnabandinum ella gera seg inn á stovnin. Jeg veit ikki hví tú eingongd nevnir tað í hesum høpi við atlit til tað jeg havi skrivað, og sipar til at jeg onkursvegna vil seta hjúnabandslógina úr gildi. Um hjúnaband er so týdningarmikið, hví endar meiri enn helmingurin av øllum hjúnaløgum í hjúnaskilna? Eftir tíni fortreyt burdi samfelagið verið gingið undir. Eitt sindu fjákut at tvíhalda tílíkt við ongari frágreiðing um hvat ein veruliga meinar. Heldur tú ikki, at tað liggur okkurt annað í hjúnarbandinum enn ein løggildur sáttmáli ímillum pør? Um ikki, hvat er so meiningin við hjúnarbandinum? Við tíni hugsan, so setur tað ongar avmarkingar fyri hvat skal vera loyvt og ikki skal vera loyvt. Hygg rundan um teg! Tað er ramanskrígg allastaðni. Gongdin sum er í dag gongur ímóti lógloysi. Kanst tú forklára mær hatta endamálið við hjúnarbandinum nærri? 1 mál ið ein setur sær fyri at røkka, (enda) mið, mark og mið, markmið, (til) ætlan, stevnumið, hyggja 1 (2), endamál boðsins er kærleiki 2 (sj. , gl.) endans úrslit (av sakarmáli), endamálið var, at prestarnir mistu rættin Hví svarar tú ikki bara spurninginum eg seti tær? Hví svarið jeg ikki? Jeg havi svarað tær tveir ferðir enntá, royn og hygg einaferð eftir hvat jeg skrivi, so sært tú tað, og tú sær bæði spurningar frá mær, sum standa ósvaraðir og frágreiðingar, sum als ongin hædd er tikin fyri. 1) hjúnalag, gifta, ganga saman í hjúnaband el. Hetta er aðru ferð jeg havi svarað tær, og síðstu ferð, tí endurtøkan er óneyðug, men afturfyri, so kanst tú svara mær viðvíkjandi tínum uppáhaldi um lógloysi og glíðibreyt;“ kanst tú vilja at ein og hvør áskoðan skal verða ein almenn galdandi lóg uttan mótsøgn?” Svara Tað stendur øllum frítt at skriva júst tað, tey hava hug til í viðmerkingum til bloggupostar her. Bert spam verður strikað, men vænta tó ikki, at tað ber til at skriva hvat sum helst uttan mótstøðu frá øðrum viðmerkjarum:)