v 1 Kongsins hjarta er eins og áarløkir í Harrans hond, hann leiðir tað hagar, sum honum lystir. v 2 Maður heldur allar vegir sínar vera rættar, men Harrin metir hjørtuni. v 3 Rættvísi og rætt at inna, tað Harranum betur líkar enn offur. v 4 Dramblát eygu og hástórt hjarta–lampan hjá gudleysum er synd. v 5 Umhugsan hjá ídnum manni gevur bert vinning, men av øllum bráðræsi nýtst bert tap. v 6 Ognir, sum fingnar eru við lygitungu, eru sum farandi vindblak, deyðans snerrur. v 7 Óspekt vándra manna forkemur teimum sjálvum, tí at teir bórust undan at gera tað, sum rætt er. v 8 Skákvegir gongur syndasekur maður, men hin reini fer beina leið fram. v 9 Betri at búgva í einum horni á takinum enn at hava sambúgv við klandursamari konu. v 10 Sál hins gudleysa stundar á ilt, næsti hans finnur onga miskunn hjá honum. v 11 Verður spottarin revsaður, gerst hin einfaldi klókur, og verður hin vitri lærdur, tekur hann við kunnskapi. v 12 Rættvísur gevur gætur eftir húsi hins gudleysa, hann gudleysar stoytir í vanlukku oman. v 13 Tann, sum oyruni tippir fyri armingans rópi, hann skal sjálvur rópa og ikki fáa bønhoyrslu. v 14 Gáva í loyndum stillar vreiði, og mutur í barmi sterkan yvirhuga. v 15 Rættvísum manni er tað gleði at gera tað, sum rætt er, men illgerðarmonnum ein ræðsla. v 16 Maður, ið villist av klókskapar vegi, skal koma at hvíla í skugganna liði. v 17 Armur verður maður, ið teiti elskar, ei verður tann ríkur, ið elskar vín og olju. v 18 Hin gudleysi er loysigjald fyri hin rættvísa, og ótrúgvur kemur í stað hins trúgva. v 19 Betri at búgva í oyðimørk enn við klandursamari og illførari konu. v 20 Dýrar skattir og olju hevur vísur í heimbýli sínum, men býttlingurin oyðir tað alt. v 21 Tann, sum stundar á rættlæti og miskunn, hann skal finna lív og rættlæti og heiður. v 22 Ein stað av kappum vísmaður vinnur og brýtur borgina niður, sum var álit hans. v 23 Tann, sum varðveitir munn sín og tungu, hann varðveitir sál sína frá neyðum. v 24 Hin hástóri og drambláti–navn hans er spottari–hann fer fram við ræðuligum ovurmóði. v 25 Ynski letingans drepa hann sjálvan, tí at hendur hans vilja einki virka. v 26 Allan dagin verður biðið og biðið, men hin rættvísi gevur og er ikki pírin. v 27 Offur hjá gudleysum er ein andstygd, serliga tá ið teir lata tað fyri illgerð. v 28 Falsvitni til grundar skal fara, men maður, sum hoyrt hevur, skal altíð tala. v 29 Gudleysur maður hevur ljótan atburð, men rættiligur maður hyggur um veg sín. v 30 Eingin er vísdómur, og einki er hygni, og eingi eru ráð móti Harranum. v 31 Hesturin er búgvin til orrustudagin, men sigurin er í Harrans hond.