Sigið Mær, o fylgisneytar Sonarins! (Jesus) Hava tit útistongt tykkum frá Mær vegna Navn Mítt? Hví grunda tit ikki í hjørtum tykkara? Ikki vóru teir førir at náa Hansara nærveru, tó at koma Hansara var fyrijáttað teimum í Bók Jesaja eins væl og í Bókunum hjá Profetunum og Sendiboðunum. Ongin teirra snúði andlit sítt móti hesum Degningi av guddómligum gávumildi, uttan slíkir við als ongum valdi millum menn. Og kortini, í dag, hvør maður útbúgvin við styrki og umgyrdur við valdi rósar sær sjálvum í Hansara Navni. Umhugsa á sama hátt hvussu mangir munkarnir í hesum tíðum eru, sum hava avbyrgt seg í teirra kirkjum, ákallandi Andan, men tá ið Hann vísti Seg gjøgnum Sannleikans Veldi, tá komu teir ikki nærri Honum og eru taldir millum tey, ið eru vilst langt av leið. Sæl eru tey, ið hava slept teimum og vent andlit síni mótvegis Honum, sum er hugur og ynski hjá øllum, ið er á himlum og øllum, ið er á jørðini. Teir lesa Evangeliið og nokta kortini at viðurkenna Altignarliga Harran, hóast Hann er komin orsakað av megini í Hansara upphevjaða, Hansara máttuga og miskunnsama ræði. Halda tit, at Hann røktar Síni egnu áhugamál og fyrimunir, tá ið Hann altíð hevur verið hóttur við svørðum hjá fíggindunum; ella at Hann søkir heimsins fá fongd, aftaná at Hann er blivin fongslaður í teimum mest døpru býum? Verið ærlig í døming tykkara og fylgið ikki í fótasporum teirra órættvísu. Latið dyrnar í hjørtum tykkara upp. Fara tit at steingja hurðarnar í húsum tykkara í andlitið á Mær? Víst er hetta onki minni enn eitt herviligt mistak. Hann er av sonnum komin niður av himni aftur, sum Hann eisini kom niður fyrru ferðina. ', meðan Sinai ringjur seg um Húsið og Brennandi Runnurin rópar hart: ` Hann, sum er hin Ynskti, er komin í gøvgaðu hátign Síni'. Sig, Sí! Faðirin er komin, og tað sum varð lovað tykkum í Kongsríkinum er fullgjørt! Haldið fast um tað. Tað er betri fyri tykkum enn alt, tit eiga. Sanniliga er Hann nærri teimum, ið gera væl. Hetta ásanni hvør rættsinnað og fatandi sál. Hóast plágaðir við óteljandi vanlukkum, so savna Vit fólkið saman um Guð, Harra Navnanna. Kýtið tykkum at vinna upp tað, sum er lovað tykkum í Bókum Guðs, og gangið ikki vegir teirra fákunnugu. Hann, av sonnum, livir í teimum troystarleysastu mannabúgvum fyri tykkara skuld, meðan tit dvøljast í slottum. Lýddu tit ikki á Rødd Róparans, meðan Hann rópti hart í oyðumørk Bayáns og har bar tykkum gleðiboðini um komu Harra tykkara, hin Almiskunnsama? Sí! Hann, sum er Valdsharrin, er komin. Stígið út frá aftan slørinum í navni Harra tykkara, Hann, sum fær allar menn at fella til kníggja. Kunngerið síðani allari mannaættini gleðiboðini úr hesi máttugu, hesi dýrdarríku Opinbering. O fólkasløg jarðarinnar, tveitið burtur tað, tit eiga, og takið eitt fast tak um tað, ið er tykkum boðið av hinum Almáttuga, Honum, ið er Berarin av Áliti Guðs. Reinsið tykkum oyruni og vendið hjørtum tykkara at Honum til tess at lýða á hitt mest undurfulla kallið, sum hevjað er av Sinai, bústaði Harra tykkara, hinum Dýrdarríkasta. Hetta fer sanniliga at draga tykkum nærri staðnum harí tit fara at skilja dýrdina í ljósinum frá Hansara ásjón, sum skínur yvir hesi ljómandi Havsbrúgv. So tit vilja helst tiga, meðan hvør steinur og hvørt træ rópar: ` Harrin er komin í miklu dýrd Síni! 'Væl statt er tað hjá honum, sum skundar sær til Hansara. Sanniliga, hann er taldur millum tey hvørs nøvn fyri alla tíð eru uppteknaði og fara at verða nevnd av Fjøldini í tí Høga. Væl statt er tað hinum svøvntunga, sum vaktur er av Loti Guðs og rísur upp frá teimum deyðu, við fetum bidnum móti Vegi Guðs. Sanniliga, slíkur er, í ásjón Guðs, hinum Sanna, mettur sum ein gimsteinur millum menn og roknaður uppí tey eydnusælu. Sig: Í eystri er Ljósið í Opinbering Hansara sprottið; í vestri eru tekin um ræði Hansara komin fram. Væl statt er tað hjá honum, sum verður varur við angan harav og taldur millum tey tryggu. O fjøld av biskuppum! Á himli kunnleika Mínum eru tit stjørnurnar. Sanniliga kima klokkurnar Navn Mítt og gráta um Meg, men andi Mín frøist við eyðsæddari gleði. Kroppinum hjá hinum Elskaða leingist eftir krossinum og høvd Hansara er algoyst eftir spjótinum, í leið hins Almiskunnsama. Valdið hjá kúgaranum kann aldri ræða Hann frá uppgávu Hansara. Um tit velja at fylgja Mær, so skal Eg gera tykkum til arvtakarar av Kongsríki Mínum; og um tit synda ímóti Mær, tá skal Eg, í tolmóð Míni, finna Meg í hesum, og Eg eri, av sonnum, hin altíð Fyrigevandi, hin Almiskunnsami. Betlehem er á fótum við Loti Guðs. Vit hoyra rødd hennara siga: ` O mest gávumildi Guð! Vit róptu til hennara aftan Tabernaklið av Hátign og Háleitni:'O Betlehem! Hetta Ljós er risið í eystri og ferðaðist móti vestri inntil tað rakk teg á kvøldi í lívi tess. Sig Mær tí: Minnast synirnir Faðirin og viðurkenna teir Hann, ella avnokta teir Hann eins og menniskjuni áður avnoktaðu Hann (Jesus)? Sinaifjall er í rørslu við gleðini at líta at ásjón Okkara. Hon hevur hevjað sína dárandi rødd í lovsongi av Harra hennara: ` O Harri: Meg varnast angan av klæðum tínum. Eg hugsi, tú manst vera nær, duldur í teknum frá Guði. Býttisligani væntaðu tey, at mótburðir kunnu ørkymla fyriætlan Okkara. Nyttuleyst er so sanniliga tað, ið tey hava ímyndað sær. Sanniliga, Harri tín er Tann, ið gevur boð um hvat tað so enn er, Honum hóvar. Lat ikki tað, sum teir hava útinnt, valda tær nakra sorg. Sanniliga eru teir eins og deyðir, og ikki livandi. Lat tey deyðu hava teir, og vend tá andlit títt móti Honum, ið er Lívgevari heimsins. Hann er av sonnum tann Almáttugi, tann Mest Gávumildi. Áðrenn langt er umliðið fer Guð at upphevja minni títt og innskriva við Dýrdarinnar Penni tað, ið tú hevur útinnt fyri skuld kærleika Hansara. Hann er av sonnum Verndari teirra, ið gera væl. Vælsignað er tað eyga, ið er troystað av at skoða vakurleika Mín. Sælur er tann ferðamaður, sum stýrir sínum fótafetum mótvegis Tabernakli Dýrd og Hátign Míni. Sælur er tann eydnuleysi, sum søkir sær skjól undir skugganum av trónuhimmali Mínum. Sælur er tann fákunnu maður, sum sóknast eftir kelduni til vitan Mína; og tann dølski, sum krøkir seg fastan í tog áminning Mínar. Sæl er tann sál, sum er vorðin hevjað til lívs orsakað av eggjandi andadrátti Mínum, og fingið atgongd inn í himinska Kongsríki Mítt. Sælur er tann maður, sum søti roykurin av endursameining við Meg hevur vakt og fingið at nærkast Degninginum av Mínari Opinbering. Sælur er hann, sum hevur prýtt høvd sítt við krúnu kærleika Míns. Sælur er hann, sum hevur hoyrt sút Mína og reist seg at veita Mær hjálp millum fólk Mítt. Sælur er hann, sum hevur lagt lív sítt niður á Mína gøtu og borið margfaldar líðingar fyri Mítt Nevnis skuld. Sælur er tann maður, sum hevur loyst seg frá øllum øðrum enn Mær, flogið í lofthavi kærleika Míns, vunnið sær atgongd inn í Mítt Kongsríki, skoðað dýrdarinnar ríki Mítt, svølgt tey livandi vøtn av gávumildi Mínum, drukkið ríviligt av teimum himmalsku áum av elskuligu forsjón Míni, kunnað seg um Søk Mína, fatað tað, sum Eg krógvaði inni í dýrgripinum í Orðum Mínum, og hevur geislað fram undan sjónarringinum av guddómligari vitan, upptikin av hálovanini og prísanini av Mær. Sanniliga, hann er av Mær. Á honum hvílir Náði Mín, Mítt vinarlag, Mítt gávumildi og Mín dýrd. Bahá’ í samfelagið í Føroyum/The Bahá’ i Community of the Faroe Islands Name * Copyright (c) 2021 Bahá’ í samfelagið í Føroyum Samband