Tá ið ein so herligur bandi sum hesin–Jógvan Hansen Signar Í Homrum Eyðfinn Drewsen Fróði Løkságarð–bjóðar mær av at velja serligar tónleikaútgávur úr mínum lívi, kann eg næstan ikki lata verða. Tað er hóast alt eitt sindur stuttligt at leita aftur í tíðina og finna útgávur, sum hava verið tráspældar á kamari, í stovu ella bili. Flestu av útgávunum hava givið mær tinnitus, men tíbetur bert av stutttíðarslagnum. Hvønn týdning hesar útgávur hava í dag, er meiri ivasamt, men einaferð høvdu tær stóran týdning–í øllum førum undir ávísum umstøðum í ávísum tíðarskeiðum. Og fyrst og fremst fær hetta meg at sakna plátuspælaran-nú skal tað verða! Og síðani fær hetta meg at koyra Amused To Death í fløguspælaran nú–genial útgáva! :) Løgmaður sigur soleiðis á facebook í kvøld: "Tað eru nógv sum siga seg hava krav uppá hópin av tænastum frá tí almenna. Krøvini eru sera stór. Tey sum krevja mest, er tað veruliga eisini tey sum geva mest til húsarhaldið?? . " -Nokkso áhugaverdur og rættiliga ideologiskt løddur spurningur at seta. Er tað soleiðis, vit skulu hugsa? Mega kul at vit eru landið har, lutfalsliga, flest kvinnur spæla fótbólt:) Mangt er broytt, tá ið eg var ung og vit gentur høvdu eitt fótbóltslið, vóru dreingir, ið lovaðu at "buka" okkum, um vit ikki steðgaðu við hesum:) Vit skuldu ikki bara soleiðis koma inn á teirra øki. Yrking eftir LeVmO Heitið "Hvar fóru tey" "Hvar fóru tey, sum kendu meg Hvar fóru tey, sum vildu kenna meg Hvar fóru tey, sum vildu mær nakað nýtt Hvar eru tey, sum vildu hoyra meg Hvar eru tey, sum vildu hoyra um meg Hvar eru tey, sum vildu siggja meg Hvat eru tey, sum sóðu meg Hvar eru tey, sum vildu vera mær nær Hvar eru tey, sum vildu føla meg Hvar eru tey, sum saknaðu meg Hvar eru tit øll, sum høvdu brúk fyri mær Hvar eru tit øll, sum vildu hava eitt svar Hvar fóru tit øll Nú, eg og mínu foreldur eru einsamøll Dømandi er jú fjøldin Skjótt er, at fara í eldin Ein vildi gera nakað skilagott Ein vildi alt innan tína gott Ein vildi hoyrast Ein vildi prógvast Til tiðir vóru lógvakast Ja, alt fór í sor Eg føli nú, tey sálarligu spor Styrkin, er nú farin at bila Eingin av tykkum noyðast, tad at skila Tiðin sum nú er, fer meg til at spýggja Vón mín er, at ljósið yvir landið, eg aftur kan síggja Saknið tykkum øll Sitið enn her, sum eitt jólatrøll" Vágur hin 02.10. 2014 Meira sí her: https://www. facebook. com/levimrk? fref = ts