Til songmeistarans; ein sálmur av Dávidi; ta ferðina tá Nátan profetur kom til hansara, eftir tað at hann hevði verið inni hjá Batsebu. Náða meg, Guð, fyri miskunn tína, fyri tína stóru várkunn strika út misgerðir mínar! Tváa meg allan reinan frá míni søk, frá míni synd meg reinsa! Tí misgerðir mínar eg veit, synd mín er mær altíð fyri eygum! Eina móti tær eg havi syndað og gjørt tað, ið tær tykir ilt, at tú mást rættvísur vera, tá ið tú talar, reinur, tá ið tú heldur dóm! Sí, í misgerð eri eg føddur, í synd hevur móðir mín meg gitið. Sí, til sannleiks í hjartadýpi er hugur tín, í hjartans duld tú meg vísdóm lærir! Reinsa meg við ýsopi, so at eg verði reinur, tváa meg, so at eg verði hvítari enn fann! Unna mær at hoyra gleði og gleim, lat gleðast tey bein, tú hevur brotið! Fjal títt andlit fyri syndum mínum, strika út mínar misgerðir allar! Skapa, Guð, mær hjarta reint, gev mær av nýggjum fastan anda mær í brósti! Koyr meg ei burtur frá ásjón tíni, tak ei tín heilaga anda mær frá! Veit mær aftur gleði um frelsu tína, halt mær uppi við einum reystum anda! So vil eg gudleysum læra vegir tínar, og syndarar skulu venda við til tín. Bjarga mær, Guð, frá blóðsøk, mínar frelsunnar Guð! Lat tungu mína gleðast um rættvísi tína! Lat upp, Harri, varrar mínar, og muður mín skal boða títt prís! Tí skurðoffur ikki tær líka, um eg brennioffur gav, tú einki legði í tað. Offur til Guðs er ein sundurbrotin andi; Guð, tú vrakar ei eitt brotið og sundurfarið hjarta! Sýn í tíni náði góðsku móti Zion, laða upp Jorsala múrar! Tá skalt tú gleðast av rættum ofrum, bæði brenniofri og fullum ofri, tá skulu tarvar verða leiddir upp á altar títt!