Lagtingslov nr. 17 af 09.05. 1972 Broytingar eftir 1. januar 1999 og kunngerðir Nr. 17 9. mai 1972 § 1. Bygdasøvn, sum innan avmarkað virkisøki reka mentunarsøguligt virksemi sum nevnt í § 2 í løgtingslóg nr. 32 frá 2. mai 1952 um fornminni, kunnu fáa almennan stuðul, tá tey lúka treytirnar í hesi lóg. § 2. Bygdasavn, sum søkir góðkenning sum stuðulsøkjandi stovnur, skal senda viðtøkur sínar fyri stovnan og rakstri av savninum til góðkenningar saman við umsóknini. 2. stk. § 3. Landsantikvarurin hevur eftirlit við bygdasøvnum og veitir teimum hjálp og leiðbeining. 2. stk. Gevst eitt bygdasavn við virki sínum ella fellur í órøkt, ger landsantikvarurin av, hvussu gripir tess skulu varðveitast, til bygdasavn aftur verður góðkent innan avvarðandi virkisøki, og hvussu skyldur tess annars skulu røkjast. 4. stk. Fornminni og gripir, sum góðkent bygdasavn eigur, mugu ikki verða latin av hondum aftur uttan góðkenning. 5. stk. 1) Innsavnan og varðveitsla av skjølum, bondum o. t. eftir § 1, 2. stk. í hesi lóg, sum bygdasøvn átaka sær, krevja góðkenning av landsskjalavørðinum, og veitir hesin bygdasøvnunum hjálp og leiðbeining. Hann hevur eftirlit við søvnunum í tann mun, tey virka sum skjalasavn. § 4. 1) Landið letur góðkendum bygdasavni í studningi 60% av rakstrarútreiðslunum. 1) 2. stk. Studningsforskot kann verða veitt, grundað á góðkenda rakstrarætlan. Umsóknir um studningsforskot verða viðgjørdar sbr. reglurnar í § 3, stk. 2. 4. stk. Rakstrarútreiðslur, sum ikki koma undir studningsendurgjald, verða hildnar av avvarðandi bygdasavni og kommunum innan virkisøki savnsins. 5. stk. 1) Dokumenteraðar útreiðslur í samband við fyrireikingar til stovnseting av bygdasøvnum kunnu verða tiknar við sum studningsgrundarlag í fyrsta roknskaparári hjá einum bygdasavni ella einum lokalum fornminnisfelag. 1)