Hesir eru ættarhøvdingar teirra, sum komu heim við mær úr Bábel, meðan Artakserkses kongur ríkti í Bábel – teir verða her taldir eftir ættartølum sínum: Av eftirkomarum Pinehasar: Gersjom. Av eftirkomarum Ítámars: Dánjal. Av eftirkomarum Dávids: Hattusj, sonur Sjekanja. Av eftirkomarum Párosjar: Zekarja og við honum eitt hundrað og fimmti skrásettir kallmenn. Av eftirkomarum Páhat-Móabs: Eljoenai Zerajason og við honum tvey hundrað kallmenn. Av eftirkomarum Zattu: Sjekanja Jaházielsson við trý hundrað kallmonnum. Av eftirkomarum Ádins: Ebed Jónatansson við fimmti kallmonnum. Av eftirkomarum Elams: Jesjaja Átaljuson við sjeyti kallmonnum. Av eftirkomarum Sjefatja: Zebadja Mikaelsson við áttati kallmonnum. Av eftirkomarum Jóabs: Óbadja Jehielsson við tvey hundrað og átjan kallmonnum. Av eftirkomarum Báni: Sjelomit Jósifjason við eitt hundrað og seksti kallmonnum. Av eftirkomarum Bebai: Zekarja Bebaison við tjúgu og átta kallmonnum. Av eftirkomarum Ázgads: Jóhanan Hakkatansson við eitt hundrað og tíggju kallmonnum. Av eftirkomarum Ádónikams komu seinni hesir: Elifelet, Jeiel og Sjemaja við seksti kallmonnum. Av eftirkomarum Bigvai: Utai og Zábud við sjeyti kallmonnum. Og eg savnaði teir saman við ánna, sum rennur út í Áhava; har lógu vit í tjøldum í tríggjar dagar; men tá ið eg hugdi gjøllari at fólkinum og prestunum, fann eg har ongar av eftirkomarum Levi. Tá beyð eg høvuðsmonnunum Eliezar, Áriel, Sjemaja, Elnatan, Járib, Elnatan, Nátan, Zekarja, Mesjullam og kennarunum Jójarib og Elnatan at fara til Iddo høvuðsmann í bygdini Kásifja, og eg legði teimum orð í munnin, hvussu teir skuldu biðja hann og brøður hansara í borgini Kásifja um at útvega okkum tempultænarar til hús Guðs várs; og við tað at Guðs góða hond var yvir okkum, sendu teir okkum skilagóðan mann av eftirkomarum Máli Levisonar, Ísraelssonar, Sjerebja og synir og brøður hans, átjan tilsamans, og Hásjabja og Jesjaja av eftirkomarum Merari við brøðrum og sonum teirra – tjúgu tilsamans, og av teimum tempultrælum, ið Dávid og høvdingar hans høvdu sett til at tæna hjá Levitunum, tvey hundrað og tjúgu tempultrælir, ið allir vóru nevndir at navni. Og har við ánna Áhava læt eg tá boða føstu til tess at eyðmýkja okkum fyri ásjón Guðs várs og biðja hann um eydnuríka ferð fyri okkum, húskjum okkara og øllum ognum okkara; tí at eg firnaðist at biðja kong um herlið og reiðmenn til varnar móti fíggindanum á vegnum, av tí at vit høvdu sagt við hann: «Hond Guðs várs er lívgandi yvir øllum teimum, ið leita til hansara, men máttur og vreiði hans yvir øllum, ið siga hann burtur.» Síðan fastaðu vit og bóðu Guð um hetta, og hann bønhoyrdi okkum. Tá útvaldi eg tólv av oddamonnum prestanna og Sjerebja og Hásjabja og tíggju av brøðrum teirra og vigaði teimum út silvurið og gullið og fekk teimum ílátini – tann offuravskurð, sum kongur og ráðgevar og høvdingar hans og allir Ísraelsmenn, ið har búðu, høvdu latið til hús Guðs várs. Soleiðis vigaði eg teimum seks hundrað og fimmti talentir í silvuri og hundrað talentir í silvurílátum og hundrað talentir í gulli, framvegis tjúgu gullsteyp, túsund dárikar í virði, og tvey ker av gullglógvandi góðum kopari, dýrmett sum gull. Og eg segði við teir: «Tit eru halgaðir Harranum, og ílátini eru halgað og silvurið og gullið sjálvboðin gáva til Harrans, Guðs fedra vára; gætið hetta nú og varðveitið tað, hagar til tit aftur viga tað út í Jerúsalem í herbergum hús Guðs í hjástøðu prestahøvdinganna og Levitanna og ættarhøvdinga Ísraels!» Tá tóku prestarnir og Levitarnir við tí, sum avvigað var, silvurinum, gullinum og ílátunum, til tess at flyta tað til Jerúsalem í hús Guðs várs. Síðan løgdu vit avstað frá ánni Áhava á tólvta degi hins fyrsta mánaðar og hildu leiðini til Jerúsalem; og hond Guðs várs var yvir okkum, so at hann frelsti okkum undan hond fíggindans og undan hond teirra, ið lógu á loynum eftir okkum á vegnum. Og tá ið vit vóru komnir til Jerúsalem, hvíldu vit okkum í tríggjar dagar. Men á fjórða degi vórðu silvurið og gullið og ílátini vigað í húsi Guðs várs og fingin prestinum Meremo Uriasyni og somuleiðis Eleazari Pinehassyni og Levitunum Józabadi Jesjuasyni og Nóadja Binnuisyni; alt samalt eftir tali og vekt, og øll vektin varð skrásett. Á somu tíð frambóru teir herleiddu, sum aftur vóru komnir úr herleiðingini, Ísraels Guði brennioffur: Tólv tarvar fyri allan Ísrael, níti og seks veðrar, sjeyti og sjey lomb og tólv havrar í syndaoffur – alt sum brennioffur til Harrans. Teir fluttu nú jøllunum og landsstjórum kongs handan Ánna boð kongs; og hesir veittu fólkinum og húsi Guðs atstøðu.