Útlendskar kanningar vísa sama úrslit. Í innlegginum hjá Ninu Raaschou var eitt filmsbrot víst úr donskum skúla, har næmingar um 12-13 ára aldur mekla millum yngri næmingar. Næmingarnir, sum stóðu fyri meklingini, høvdu lært, hvussu teir skulu loysa tvístøður, og hvussu teir skulu spyrja inn til tað, sum hevur elvt til tvístøðuna. Meklarin leiðir eina skipaða samrøðu við partarnar, og innihaldið í samrøðuni er vanliga: 1. Hvat er hent, og hvussu hevur tað ávirkað meg? Hvat er umráðandi fyri meg? Hvat kunnu vit hvør sær ella saman gera fyri at gera tað gott aftur og koma víðari? 4. Eventuelt ein avtala. So hendir kanska okkurt gott.” Meklararnir veit hjálp til sjálvhjálp. Ein næmingameklari sigur:“ Eg komi ikki við uppskotum til loysn, eg hjálpi bara teimum í felag at semjast á ein hátt, at tey sjálv loysa trupulleikarnar.” -Eg má kortini siga, at hóast eg eri bæði læraraútbúgvin og havi eina akademiska útbúgving í námsfrøði, so tykist tað, at sjónarmiðini hjá flogskiparanum, Niels Egelund, eru alvaldandi í kjakinum um skúla og skúlaskap, sigur Asbjørn Berthelsen, einalærari í Haldarsvíkar skúla, í Skúlablað nr. 1, 2015-Hóast eg ikki var so tilvitað um, hvat eg gjørdi, so valdi eg tilvitað at lata vera við at gera tað, eg frammanundan hevði gjørt–at gera tað sama, sum eg plagdi, sigur Guri Tórsdóttir, lærari, í Skúlablað nr. 1, 2015-Í dag er kravið, at vit finna fram til, hví barnið hevur trupulleikar, hvat gerast kann við trupulleikan og síðan seta inn við einum tilboði, sigur Herálvur Jacobsen, formaður Føroya Lærarafelags, í Skúlablað nr. 1, 2015