Fámjin umgyrd av høgum vøkrum fjøllum í fleiri ættir. (Mynd Torbjørn) Fámjin er einasta bygdin Suðuroy, sum vendir ímóti vestri. Eg havi verið í øllum bygdunum í Suðuroy uttan Fámjin og Sandvík, men tá ið eg fekk sendandi mynd av Fámjin, vaks hugurin fyri hesi í mínum hugaheimi fjarskotnu bygd, tí eg kenni fleiri fólk, sum eru úr Fámjin. Eg kenni mest Fámjin úr Útvaprinum, tí bygdin er frálík grindavág, og mong er grindin, sum hevur lagt beinini í bygdini. Fámjin er í serstøðu millum manna, tí tað er í kirkjuni i bygdini, at upprunamerkið frá 1919 hongur, sum millum annað Jens Olivur Lisberg slóðaði fyri á ungum árum. Les meira… Strandferðslan skal sjálvandi ikki minka um túratalið til Suðuroyar. (Mynd Vagnur) Eg stúrsaði við, tá Strandferðslan í fjølmiðlunum boðar frá, at neyðugt er at skerja túratalið hjá Smyrli tveir túrar í vetur, tí fíggjarligt hall er á stovninum. Hetta er afturvendandi søgu frá Strandferðsluni, og enn einaferð rakar tað fólkini í Suðuroy. Grundgevingin hjá Strandferðsluni er, at altjóða lógir siga, at manningin á Smyrli nú skal hava meiri hvíldartíð. Les meira… Ómetaliga stuttligt og spennandi at vera til kappríðing á Velbastaðvegnum. (Mynd Føroya Ríðingarfelag) Tá tú skrivar søguligt tilfar, er ógvuliga umráðandi, at árstølini eru røtt. Árstøl skulu eftirkannast minst einaferð. Eg havi skrivað eitt sindur um søguliga partin í føroyskari kappríðing, og nú ger Poul Hansen meg varhugan við, at eitt árstal er komið skeivt fyri í eini grein. Eg skrivaði, at tey riðu seinastu ferð kapp á Velbastaðvegnum í 1972, men hetta er ikki rætt. Tey riðu seinasta ferð kapp á Velbastaðvegnum á ólavsøku 1970, síðan fóru tey niðan í Marknagil, har nýggj ríðingarbreyt varð gjørd. Les meira… Langabbi og langomma mín, abbabeiggi og báðar konur hansara. (Mynd Vagnur) Í 1966 kom út forvitnislig bók Norðdepil 100 ár, sum Hvannasunds kommuna gav út, og sum J. S. Hansen skrivaði. Eg fekk hendur á bókini fyri fáum árum síðani, men ikki fyrr enn nú havi eg nágreiniliga lisið bókina, sum ikki telur meira enn hálvthundrað síður. Langabbi mín Havnar Jógvan og konan Elisabeth Marianna, sum bæði vóru úr Havn, tóku yvir handil í Norðdepli í 1879. Herfyri var eg á grøvini hjá langabba og langommu míni í Norðdepli, og tá reikaðu tankarnir um forfedrar mínar í Hvannasundi og Norðdepli. Les meira… Alt ov stórur munur er á dýra og bíligari heiliváginum. (Mynd Vagnur) Mangt er undarligt á hesi fold eisini á Apotekinum. Tá tú kemur í mín aldur, fært tú onkuntíð boð frá læknanum, at heilivágur má takast. Hetta er sjálvandi í lagi, men tá tú kemur á Apotekið, skalt tú knappliga taka støðu til nakað, sum tú slett ikki hevur skil fyri. Altíð fyrikomandi fólkini á Apotekinum spyrja, um tú vilt hava tann dýrara heilivágin ella tann bíligari heilivágin. Les meira… Firvaldur 5-mannafør gentur á Havnarvág 20. september 2014: Á toftini: Stýriborð Karin Heradóttir Enni, bakborð Rebekka L. Magnussen. Í rúmini: Stýriborð Eir Mortansdóttir Kilgour. bakborð Sára Maria Johansen. Á lærinum: Stýriborð Halldis Michelsen, bakborð Rannvá Wiberg. Róðurskvinnan eitur Kristina K. Sørensen. (Mynd Vagnur) Vit, sum fylgja við kappróðri, stóðu sum kánus á ólavsøku í ár, tá 5-mannafarið Firvaldur fyrst vann bæði barnaróðurin og lølu seinni 5-mannafør við gentum. Ber hetta til, og hava genturnar loyvi at rógva báðar róðrarnar. Venjarin hjá gentunum er Kristin Michelsen, borgarstjóri á Tvøroyri, sum eigur eina gentu umborð. –Genturnar venja ikki í rógvimaskinum, men vandu fyrst styrkivenjingar, runnu í gøtunum, trappum og brekkum, sum vit gjørdu í gomlum døgum. Fyrst í apríl mánað róðu vit bara í bátinum, sigur Kristin, sum sjálvur róði við Suðuroyingi frá 1977 til og við 1981. Les meira… Teitur Samuelsen í vakrari skipstroyggju. (Mynd Vagnur)–sigur Teitur Samuelsen, sum saman við Fróða Magnussen, tóku stig til fyrsta snarróður á Havnarvág 24. august í fjør og seinna snarróður 10. mai í ár. Nú skipa teir fyri heystkappróðri“ ódnartak”, har manningar rógva tríggjar leygardagar 140 metrar tríggjar ferðir sama dag. FM-kappingarnar eru bara tveir mánaðir um árið, manningarnar eru fækkaðar seinastu árini, tí treingir kappróðurin til aðrar avbjóðingar, so vit leingja kappingarárið. Hetta gera aðrar ítróttagreinar, sum tildømis fótbólturin, sigur Teitur. Føroyskur ítróttur stendur og fellur við eldsálum, og tað ger føroyskur kappróður eisini. Samfelagið broytist, og tað ger ítrótturin og harvið kappróðurin eisini. Tað var tann tíð, tá eini níggju 10-mannafør og tólv 8-mannafør róðu kapp. Vit minnast eisini, tá gentubátarnir máttu rógva í tveimum bólkum, tí manningarnar vóru so nógvar. Les meira… 5-mannafør gentur við startin: Nærmast Jallurin, síðani Drekin, Silja og Blikur. (Mynd Vagnur) Tíverri var eg ikki til kappróður á Havnarvág fyri tveimum vikum síðani, tí var eg í dag spentur at síggja bátarnar í øðrum av trimum kappróðrardøgum. Tað byrjaði í fjør við snarróðri, har bátarnir rógva 470 metrar frá Molanum og inn í Vágsbotn. Teinurin einir 140 metrar, har manningarnar rógva teinin tríggjar ferðir sama dag. Eg spurdi nakrar rógvarar, hvussu teimum dámdu hetta róðrarátak. Frálík trillibøra, sum lættir um arbeiðið, tí nógvar brekkur eru í Havn. Nú gongur Vilhelm í havnargøtum við nýggjum tóli, sum eg ikki havi sæð áður. Ein eldrivin stórur dustsúgvari, sum hevur slíka megi, at hann gloypir mjólkapakkum og annað rusk. Eg spurdi Vilhelm, hvussu honum dámar nýggja tólið. Les meira… Men so komu tíðindini frá kommununi, at nýtíðar 25 metrar langur uttandura svimjingarhylur skuldi gerast í Gundadali. Vit høvdu tá lært okkum at svimja í hyljum í Sandá, har vit skiftu aftanfyri onkran stein. Havnarfólk fylgdu væl við, meðan hylurin varð bygdur, og so upprann dagurin í 1959, at nýggi svimjingarhylurin læt upp. Les meira…