Amnesty fer áhaldandi at arbeiða við at minna polistisku skipanina á okkara altjóða ábyrgd. Føroya Deild hevur ta greiðu sannføring, at politiski myndugleikin eigur at taka eina støðu og átaka sær altjóða ábyrgd yvirfyri heimsins neyðstøddu. Evropa má standa saman um at bøta um umstøðurnar í móttøkumiðstøðunum í móttakaralondunum. Og Evropa má standa saman um at endurhúsa teimum flóttunum, sum hava rætt til uppihald. Í hesum samstarvinum kann Føroyar taka sín lut, t. d. við at senda bjarginarskip, t. d. við at senda pening til neyðhjálp og t. d. við at endurhúsa serliga sárbærum flóttum, sum ST metir hava átrokandi tørv á endurhúsing. Øll hava rætt til eina rættvísa viðgerð av teirra umsókn, og øll at hava rætt at kæra eina avgerð. Øll hava eisini rætt til tolk, málsliga og løgfrøðliga hjálp. Øll hava eisini rætt til at vera vard ímóti at ólógliga og óneyðugt at vera sett í varðhald. Eisini hava øll rætt til grundleggjandi rættindi sum at arbeiða, útbúgving og heilsutrygd. Tá ein umsøkjari fær noktandi svar skal viðkomandi sendast aftur virðiliga og við virðing fyri mannarættindum. Børn undir 18, sum ikki er saman við foreldrum ella øðrum vaksnum hava serlig rættindi. Sambart ST sáttmálanum um flóttafólk er eitt flóttafólk:“ Ein persónur, sum hevur grundaðan ótta fyri at vera forfylgdur orsaka av rasu, átrúnað, nationaliteti, tilknýti til serliga sosilan bólk ella politiska áskoðan, og sum ikki er í heimlandi sínum.“ Hvørji rættindi hevur eitt flóttafólk? Sambært ST sáttmálanum um flóttafólk hevur eitt land ábyrgd at verja tey menniskju, sum eru í vanda fyri at vera fyri grovum mannarættindabrotum, um tey venda aftur til heimland sítt. ST hákommiseriatið undirstrikar eisini, at flóttafólk hava rætt til integratión í landinum, har tey hava fingið friðskjól, endurbúseting í einum triðja landi ella sjálvboðin at ferðast til heimlandið. Hvørji rættindi hevur ein tilflytari? Ein tilflytari er ein persónur sum fyribils ella permanent slær seg niður í einum øðrum landi enn eins egna heimland/upprunaland. Hini eru farin av øðrum orsøkum. Summi fara sjálvboðin og onnur føla seg noydd vegna fíggjarligar trupulleikar, sosialar trupulleikar ella av trygdarávum. Orsøkirnar kunnu vera mangar. Tey hava rætt til at verða vard ímóti mismuni og tilvildarligum handtøkum og píning. Og Amnesty leggur dent á, at útvísing av sokallaðum illegalum tilflytarum skal fara trygd fram, virðiliga og við virðing fyri mannarættinum. Nær kunnu fólk verða hilin aftur í varðhaldi? At seta ein persón í varðhald skal altíð verða seinasti vegurin. Børn–serliga børn uttan fylgjara–skulu undir ongum umstøðum verða hildin í varðhaldi, bara tí tey royna at koma inn í eitt land. Menniskju verða viðfarin sum brotsfólk Tað er ein vaksandi rák í Evropa, at kriminalisera“ óregluligar” tilflytarar. Hesi hava ábyrgd at víðarigeva hesi til myndugleikarnar. Úrslitið er, at hesi sera sárbæru fólk t. d. kvinnur við barn og illa sjúk fólk, søkja ikki læknahjálp. Foreldur senda ikki børnini í skúla. Støðan er ógvuliga spent. Ein borgarstórin á eini av grisku oyggjnunum, har flest flóttafólk koma uppá land, sigur tað soleiðis:“ Vit eru ikki rasistar–vit hava sjálvi verið tilflytarar–men tað er ógjørligt hjá okkum at handfara henda trupulleika sjálvi.” Hann vísir m. a. á, at har á oynni hava tey bert rá til løn til alment sett í tvær mánaðir fram í tíðina. Og tá tey verða send av aftur landinum. At tryggja fólkunum teirra rætt at søkja um friðskjól Rættin til frælsi hjá migrantum–handtøkur og at halda fólk í varðhaldi skal vera seinasta loysnin. At børn mugu ikki vera hildin í varðhaldi bert tí tey royna at koma inn í landið At fólk ikki eru fyri misnýslu og harðskapi einans tí tey eru migrantar ella tilflytarar–tað veri seg flóttafólk, tilflytarar ella fólk, ið søkja friðskjól. Hóast UNHCR, flóttafólkasavn hjá ST, hevur sent áheitanir, eru alt ov fá endurbúsetingarpláss boðin sýriskum flóttafólkum. Støðan er so desperat, at summi av grannalondunum hjá Sýria hava tikið sera álvarslig stig, herundir at nokta desperatum fólkum at koma inn á teirra øki og hava trýst fólk aftur inn á stríðsøkið. Síðani fyrst í 2015 hevur Libanon sett strangar avmarkingar fyri atgongd fyri fólk, sum flýggja úr Sýria. Harumframt hava ES lond so sum Týskland, Írland og Stórabretland sent skip og flogfør fyri at økja um orkuna at hjálpa fólki á sjónum. Hesi átøk, sum Amnesty International leingi hevur tosað fyri, eru eitt vælkomið stig á leiðini at økja trygdina á sjónum fyri flóttafólk og migrantar. Kommissiónin hjá ES hevur eisini skotið upp, at ES lond skulu bjóða 20.000 endurbúsetingarpláss afturat til flóttafólk, sum koma úr londum uttan fyri ES. Hetta er eitt stig á røttu leiðini, men 20.000 er eitt ov lítið tal fyri á nøktandi hátt at virka fyri einum altjóða ábyrgdarbýti. Stríð í londum sum Suðursudan og Miðafrikanska Lýðveldinum hava ført til økt tal av fólki, sum flyta seg–og flýggja undan stríði og forfylging. Av teimum 10 londunum í heiminum, har flest fólk flýggja sum flóttafólk, eru fimm í Afrika sunnan fyri Sahara. Fýra av 10 høvuðsvertslondunum í mun til flóttafólk eru sunnan fyri Sahara.