Hetta eru dygdir, sum hava tænt okkara samfeløgum, og tí einstaka. Onki stendur í stað Ein nýggj tøknilig menning gevur nýggjar møguleikar fyri skapan, sum sæst aftur í byggilistini. Samstundis gevur tøknin samskiftismøguleikar, ið fyrr vóru ókendir. Hetta sæst eisini aftur í byggilistini. Alheimsmiðling og økt kapping ger víðskygnið størri. Um tú klárar teg á hesum pallum, gerst tú ein alheims stjørna í realtime. Møguleikar og avbjóðingar økjast, og dreymurin um at eydnast fylgir við. Hjá summum gerst úrslitið stórsligin og myndrík verk, ið í síggjast aftur í alheims miðlunum. Fyri at megna hetta, mást tú sum oftast vera týðiligur og lættfatiligur. Men hetta hevur víst seg at kunna køva ta dygdina í smálutum, sum vit kenna frá norðurlendsku siðvenjuni. Eisini virðingina fyri tí umhvørvi, sum bygt verður í. At vara seg fyri Kent er, at byggingin á Kalvebod Brygge í Keypmannahavn saknar býareyðkenni. Einstøku bygningarnir eru hugsaður hvør sær, og hava nokk í sær sjálvum. Somuleiðis er byggingin á Vestamager í støðum uttan fyrilit fyri teimum menniskjum, sum skulu vera millum bygningarnar. Av meira víðgongdum dømum uttan úr heimi kann hámælta kappingin um mest eyðkenda bygningin í Dubai býi nevnast. Nógva staðni í Kina er vist ikki mætari. Eitt sjúkrahús í Norðursælandi til sálarsjúk lýsir somu eyðkenni: eitt flott hugskot á pappírinum gerst ein kaldur karmur um dagliga virksemi uttan at liva seg inn í umstøðurnar hjá sjúklingunum. Skeiva gongdin skyldast, at vit tykjast at gloyma etiska táttin í byggilistini. Um vit ikki taka støði í virðingini fyri fólki og umhvørvi, gerst úrslitið ein innantóm venjing í sniðgeving. Munurin millum byggilist og myndlist er, at byggilistin altíð hevur eitt nýtsluendamál. Avbjóðingin eydnast bert, tá tað listarliga og tað verkliga ganga saman í eina heild. Tað gevur onga meining at skapa eina ásýniliga heildarmynd, um ikki virksemið fær bestu karmarnar. Úrslitið verður kanska lýst í onkrum alheims tíðarriti, men málið er ikki rokkið um ikki børn ella vaksin trívast í gerandisdegnum. Vón fyri framman Øll við ávirkan innan bygging hava skyldu til at raðfesta byggilistarliga góðsku. Men hetta má byggja á eina djúptøkna virðing fyri tí einstaka brúkaranum, fyri tí staðið sum bygt verður, og fyri burðardygd. Hetta er ongin løtt uppgáva. Nógvir ymsir førleikar vísa seg at skula samstarva um tað skal eydnast. Mongu atlitini til nýtslu, trygd, trivna, reglur, veðurlag, umhvørvi, haldgóðsku, íløgu- og rakstrarkostnað, inniklima, tøkni, reinføri, ferðslu, arbeiðsumhvørvi og annað mangt eru ein stór avbjóðing. Etiska avbjóðingin liggur í at taka hesi viðurskifti í álvara, so tað besta í norðurlendskari siðvenju verður varðveitt og ment. Tá kann tað eydnast at skapa kveikjandi, avbjóðandi, nyttug, vøkur og rík íkast til mannaskapta umhvørvið.