Niðri í bygdini stóð plattur við málingablikkum uttanfyri handilin, og var tað onkur, sum ikki hevði hugsað um at snøgga um eitthvørt, sum lá á láni, var hetta ein góð áminning um, at nú var tíðin komin í hesum Harrans veðri hendan dagin.