Eg tók í nakkan á mær sjálvum fyri nøkrum døgum síðani, og noyddi meg at hyggja eftir einari sending sum eitir“ Exposing Atheism” (http://bit. ly/ExpAth). Eg kláraði við neyð og deyð at hyggja í 45 min, tað var ræðuligt, men eg haldi at eg lærdi okkurt. Trupulleikin er, at tey insistera á eina øgiliga smala definisjón av ateismu, og eg rokni við at sovornar feildefinisjónir eru ein stór ársøk til at nógv ikki skilja ateistar. (more…) Eg kann ikki torga heitið“ fríur vilji.” Jú, sjálvandi veit eg hvat tað er at vilja okkurt og eg veit eisini nøkulunda hvat lýsingarorðið“ fríur” er fyri ein stødd. Men tá fólk–ofta trúgvandi–tosa við meg um frían vilja blívir alt til ein vavgreyt og eg fái varhugan av, at persónurin eg tosi við, ikki sjálvur veit hvat hann ella hon tosar um. Eg havi viðhvørt spurt, men um eg onkra hendinga fer eri so heppin at fáa eitt greitt svar (tað hendir sjáldan) so verður tann fríi viljin tó aldrin verandi tann sami til endan av samrøðuni. Her eru onkur vítt ymisk hugtøk, vit kunnu meina við: At hava fleiri valmøguleikar At kunna handla uttan tvang frá nøkrum øðrum At kunna broyta framtíðina At ein kundi havt valt okkurt annað enn ein gjørdi At liva uttan atlit til hvat onnur halda Eg gangi út frá, at vit við orðinum’ Guð’ meina eina tilvitaða veru, ið er ánari av klassisku aleginleikunum, t. e. alvitan, alvald, alnánd og alvælvild. Einhvør tilvitað vera, ið kann sigast at hava skapt heimin, hevði tó verið nóg mikið í hesum høpinum. Eg viðgangi gjarna, sum átrúnaðarligi viðmerkjarin, Alan Watts, sigur í einum fyrilestri, at’ framkomin kristin […] hugsa útum myndir’ og’ ímynda sær ikki, at Guð er ein kosmiskur pápi við hvítum skeggi, ið situr á eini gyltaru trúnu yvir stjørnunum (Watts, 1996, s. 74).’ Religionstrúgv er ymisk frá landi til lands. Á sama hátt meini eg, at argumentini fyri religión eisini eru ymisk. Í Føroyum havi eg lagt til merkis, at fólk ofta eru ógvuliga epistemologiskt orienterað tá tey forsvara teirra trúgv. Epistemologi er ein filosofisk grein, ið setur spurningarnar: Tá hann ikki deilir sínar meiningar út á kjak. org, lesur hann millum annað heimsspeki í Leeds. Hann er 23 ár og hugsar fyri tað mesta millum Platon og Freud. Vit hava fingið orð á ein komandi heimsspeking. Eg byrjaði dagin við at lesa bókina Parallel Worlds eftir Michio Kaku lidna. Síðani át eg eina banan, meðan eg spákaði mær niðan á campus. Eg var til fyrilestur í vísindaástøði og sálarfrøðiheimspeki. Heimsfrøðisálarspeki? Her kalla vit tað so philosophy of psychology. Tað má ikki blandast við philosophy of the mind, sum okkum verður billað inn, tí tað er nakað heilt annað. Tað var–so løgið tað annars ljóðar–kortini viðkomandi fyri tekstin, vit kjakaðust um. Men eg ivist í, um eg hevði kunnað greitt einum uttanfyristandandi frá, hvussu, uttan at virka svakur.