Tá tit giftast, er tað kærleikin og nýggja felags framtíðin, sum eru í hásæti. Tó hevur hjúnabandið eisini nakrar fíggjarligar og løgfrøðiligar broytingar við sær, sum tað er vert at geva gætur. Tit siga ja til at elska hvørt annað til deyðin tykkum skilir, men tit játta samstundis at uppihalda hvørjum øðrum fíggjarliga. Restin er til egna nýtslu. Bæði rinda til felags útreiðslurnar-tó flytur tann, ið hevur hægri inntøku, eina størri upphædd til felags konturnar hvønn mánað. Bæði hava sostatt eisini ein part av inntøkuni til egna nýtslu. Hetta fær tó bert týdning, um tit seinni í lívinum skulu skiljast. Í tí føri skal tykkara nettoogn (ogn uttan skuld) býtast javnt ímillum tykkum. Tað merkir, at tann av tykkum, sum hevur eina størri ogn, skal rinda til hin partin, soleiðis at báðir partar fáa eins nógv burturúr. Hetta skyldast felagsogn, sum greitt er frá omanfyri. Um so er, at kvinnan t. d. eigur 1 mió. kr., og maðurin skyldar 1 mió. kr., so skal kvinnan rinda manninum kr. 500.000. Tit kunnu skriva testamenti, um tit ynskja at javnseta børnini, ella um tit ynskja at varða egin børn. Um tit gerast arbeiðsleys Tá tit giftast, fáa tit samstundis felags uppihaldsskyldu. Hetta kann fáa týdning–eitt nú í sambandi við rættin til forsorgarhjálp, um annar tykkara t. d. dettur úr Arbeiðsloysisskipanini. Ráð til dreymabrúdleypið Leggið eina fíggjarætlan og sparið saman í góðari tíð.