v 1 Til songmeistarans; til jedutun; ein sálmur av Dávidi. v 2 Bíða í kvirri, sál mín, Guði, frelsa mín kemur frá honum! v 3 Eina hann er mín klettur, mín frelsa, mín borg, eg ikki skal vikast. v 4 Hvør leingi vilja tit á ein mann halda fyri allir í felagi honum at basa, sum var hann eins og veggur, ið stendur á halli, eins og garður, ið stendur á lopi? v 5 Teir hugsa bert um at stoyta hann oman, væl teimum lygnir líka; teir signing hava á munni, men bannan er teimum í hjarta. Sela. v 6 Bíða í kvirri, sál mín, Guði, vón mín kemur frá honum! v 7 Eina hann er mín klettur, mín frelsa, mín borg, eg ikki skal vikast. v 8 Hjá Guði er hjálp mín og æra mín, mín fasti klettur, mín vernd er Guð. v 9 Lítið á hann, fólk, á hvørji tíð, oysið út tykkara hjørtu fyri honum, okkum Guð er vernd. Sela. v 10 Bert ein fáfongd eru menn, bert eitt eiti menniskjunnar børn; á vágskálini fara teir upp, bert tómleiki eru teir allir. v 11 Lítið ikki á vald, vónið einki av ráni; tekur ríkidømið til, gevið tí ikki gætur! v 12 Eina ferð med alla Guð hevur talað, tvær ferðir eg havi tað hoyrt, at mátturin er Guðs. v 13 Ja, hjá tær er náði, Harri, tí at tú lønir hvørjum eftir gerningum hans.