Um eg ikki tók ímóti eini gávu ella tænastu ella ímóti rósandi orðum, sum vóru ætlað mær. At eg ikki møtti menniskjum, sum bjóðaðu mær sína tíð, sítt vinalag og sín felagsskap. Hvussu nógv ríkari var eg í dag, um eg tók ímóti? Hvat svarar tú, tá ið tú hevur trupult og onkur spyr:“ Hvussu hevur tú tað?” Svarar tú tá:“ Jú takk, eg havi tað gott!” Og hvat sigur tú við ein, sum sigur tær sína truplu støðu? Sigur tú:“ Tað er nú ikki so galið, ha?” Kennir tú støðuna, at alt sigst vera gott, men tú hevur eina kenslu av, at okkurt er galið kortini?