v 1 Tí at hesin Melkisedek, Salem-kongur, prestur hins hægsta Guðs, hann sum gekk á fund Ábrahams, tá ið hann vendi aftur frá ósigri konganna, og vælsignaði hann, v 2 sum Ábraham eisini gav tíggjund av øllum, og sum, tá ið navn hansara verður týtt, fyrst er «rættlætis-kongur», tínæst eisini Salem-kongur, tað er «friðar-kongur», v 3 sum er uttan faðir, uttan móður, uttan ættartal, og hevur hvørki upphav daga ella enda lívs, men er gjørdur líkur syni Guðs,–hann verður verandi prestur með alla. Størri enn Levisynir v 4 Men gáið eftir, hvussu stórur hann er, sum Ábraham, sjálvur ættarfaðirin, gav tíggjund av herfanginum! v 5 Og teir av Levisonum, sum fáa prestatænastuna, hava boð um at taka tíggjund av fólkinum, eftir lógini, tað er av brøðrum sínum, tó at hesir eru útgingnir av lend Ábrahams; v 6 men hesin, sum ikki telur ætt sína frá teimum, tók tíggjund av Ábrahami og vælsignaði tann, sum hevði fyrijáttanirnar. v 7 Men tað kann als ikki mælast ímót, at tað er hitt ringara, sum verður vælsignað av hinum mætara. v 8 Og her taka deyðiligir menn tíggjund; men har tók tann, sum vitnað verður um, at hann livir. v 9 Og gjøgnum Ábraham hevur at kalla sjálvur Levi, sum tekur tíggjund, latið tíggjund; v 10 tí at hann var enn í lend faðirs síns, tá ið Melkisedek gekk á fund hansara. Prestadømið hjá Jødum er ófullkomið; Kristus hevur fingið tað fullkomna prestadømið frá Guði v 11 Hevði nú fullkomileiki verið at fingið við hitt leviska prestadømið–tí at tað er grundin undir lógini, sum fólkið hevur fingið,–hvør tørvur var tað meira á tí, at ein annar prestur skuldi koma upp á Melkisedeks vísi, og ikki verða nevndur á Árons vísi? v 12 Tí at tá ið prestadømið verður broytt, er tað fyri neyðini, at tað eisini verður broyting á lógini. v 13 Tí at tann, sum hetta er sagt um, var av eini aðrari ættargrein, og eingin av henni hevur havt tænastu fyri altarinum. v 14 Tí at tað er almannakunnugt, at harri okkara er upprunnin av Júda, og viðvíkjandi teirri ættargrein hevur Móses einki talað um prestar. v 15 Og tað er enn meira eyðsýnt, tá ið annar prestur kemur upp í líking við Melkisedek, v 16 sum ikki er vorðin tað eftir lóg av holdligum boði, men eftir kraft av óforgongiligum lívi. v 17 Tí at hann fær tann vitnisburð: «Tú ert prestur allar ævir á Melkisedeks vísi.» v 18 Tí at væl verður eitt boð, sum áður var galdandi, avtikið, av tí at tað var máttleyst og gagnleyst, v 19–tí at lógin gjørdi einki fullkomið,–men ein betri vón verður innførd, og við henni nærkast vit Guði. v 20 Og so vist sum tað ikki er hent uttan eið, v 21–tí at hinir eru vorðnir prestar uttan eið, men hann við eiði frá tí, sum segði við hann: «Harrin svór, og ikki skal hann iðra seg um tað: «Tú ert prestur allar ævir,»»–v 22 so vist er tað eisini ein betri sáttmáli, sum Jesus er vorðin borgsmaður fyri. v 23 Og hinir eru fleiri, sum vórðu prestar, av tí at deyðin forðaði teimum at halda við. v 24 Men hann hevur prestadømi, har sum ikki verður skifti á, av tí at hann verður verandi allar ævir. v 25 Tí kann hann eisini fullkomuliga frelsa tey, sum við honum koma til Guðs, við tað at hann altíð livir til at ganga í forbøn fyri teimum. Høvuðsprestur okkara er Guðs sonur v 26 Okkum høvdi eisini slíkur høvuðsprestur, heilagur, sakleysur, reinur, skildur frá syndarum og hevjaður upp um himnarnar, v 27 ein sum ikki dagliga hevur fyri neyðini, eins og høvuðsprestarnir, at bera fram offur fyrst fyri sínar egnu syndir, síðan fyri syndirnar hjá fólkinum; tí at hetta gjørdi hann eina ferð burturav, tá ið hann ofraði seg sjálvan. v 28 Tí at lógin innsetir til høvuðsprestar menn, sum hava brek; men orðið í tí eiðinum, sum kom aftan á lógina, innsetir son, sum er fullkomin gjørdur allar ævir.