Sigrarnir høvdu verið so nógvir, at trupult var at seta sær nýggj stór mál, hóast okkurt var, sum fakfelagsrørslan ongantíð rakk, millum annað búskaparligt fólkaræði. Hvussu er og ikki, so kunnu vit staðfesta, at orðini hjá Thomas Nielsen kunnu tengjast at føroysku ferðavinnuni. Í nógv harrans ár hevur verið tosað um at menna ferðavinnuna, men tað hevur gingið striltið. Søluherrópini um at landið er“ untouched” og“ unspoiled” eru um at verða útholaði, nú ferðafólkini eru so nógv, at fólk kring landið eru farin at gera vart við sína ónøgd. Økini eru snøgt sagt ikki klár at taka ímóti, tí helst hevði eingin væntað hesi nógvu ferðafólkini. Støðan í Føroyum líkist henni í øðrum londum, sum vit eisini vísa á í grein í blaðnum ídag. Her má handlast skjótt, tí neyvan nakar er í iva um, at ein væl skipað ferðavinna kann gerast týðandi íkast til okkara annars so viðbrekna búskap. Tað ræður um at smíða, meðan jarnið er heitt, og ansa eftir, at hesin inntøkumøguleiki ikki gleppur okkum av hondum av berum kleyvarskapi. Sum haldari fært tú atgongd til alt tilfar í blaðnum á netinum, umframt tíðindi. Trýst á "Tekna hald" og skráset teg