v 1 Harranum lovið, tí góður hann er, tí miskunn hans varir um ævir! v 2 Taka skal Ísrael undir: «Ja, miskunn hans varir um ævir!» v 3 Siga skal Árons ætt: «Ja, miskunn hans varir um ævir!» v 4 Siga skulu teir, ið Harran óttast: «Ja, miskunn hans varir um ævir!» v 5 Úr trongdini eg rópti á Harran, á víðavangi meg Harrin bønhoyrdi. v 6 Harrin er við mær, ikki eg óttist, hvat kunnu mær menniskjur gera? v 7 Harrin er hjálparmaður mín, við lyst eg man mínar hatarar síggja. v 8 Betri er til Harrans at leita enn á menniskjur at líta. v 9 Betri er til Harrans at leita enn á høvdingar at líta! v 10 Heiðin fólk øll søktu at mær, í Harrans navni eg av teimum vann. v 11 Frá øllum síðum tey kringsettu meg, í Harrans navni eg av teimum vann. v 12 Tey flyktust um meg sum býflugur um vaks, (í Harrans navni eg av teimum vann). Tey leikaðu sum eldur í tornagreinum, í Harrans navni eg av teimum vann. v 13 Eg árendur varð og var komin til fals, men Harrin var mær til hjálpar. v 14 Máttur mín og lovsongur Harrin var, og hann varð mær til frelsu. v 15 Gleðiróp hoyrast og sigursljóð í tjaldbúðum rættvísra manna: v 16 «Harrans høgra hond kraftarverk innir, Harrans høgra hond hevjað er, Harrans høgra hond kraftarverk innir!» v 17 Ikki eg doyggja skal, men liva og siga frá gerningum Harrans. v 18 Harðliga hevur Harrin meg revsað, men ikki hann til deyðans meg gav. v 19 Latið upp fyri mær rættvísiportur, at eg kann fara inn og Harranum lova! v 20 Hetta er Harrans portur, rættvísir her ganga inn! v 21 Eg tær lovi, tí at tú meg bønhoyrdi, og tú mær til frelsu ert vorðin! v 22 Steinurin, ið smiðirnir vrakaðu, er vorðin hornsteinur. v 23 Frá Harranum hetta er komið, tað er undurfult í várum eygum. v 24 Hetta er dagurin, ið Harrin hevur gjørt, lat okkum fegnast og gleðast á honum! v 25 Á, Harri, gev tú tá frelsu! á, Harri, lat tað tá eydnast! v 26 Vælsignaður veri hann, sum kemur í Harrans navni! Frá Harrans húsi vit tykkum vælsigna. v 27 Harrin er Guð, og hann gjørdi tað ljóst fyri okkum! Sláið ring við greinum og dansið at altarsins hornum! v 28 Guð mín ert tú, eg vil tær lova. Guð mín, eg vil tær lovprísa! v 29 Harranum lovið, tí góður hann er, tí miskunn hans varir um ævir!