Á øðrum ríkisári Jóasar Jóahazsonar, Ísraels kongs, varð Ámazja Jóasson kongur í Júda. Hann var tjúgu og fimm ára gamal, tá ið hann varð kongur, og hann ríkti í Jerúsalem í tjúgu og níggju ár. Móðir hans æt Jehóaddan og var úr Jerúsalem. Hann gjørdi tað, ið rætt var í eygum Harrans, tó ikki eins og Dávid, forfaðir hansara. Í øllum gjørdi hann eins og Jóas, faðir hansara. Men offurheyggjarnir vórðu ikki avtiknir; enn ofraði fólkið sláturoffur og roykilsisoffur á heyggjunum. Men tá ið hann hevði fingið fastatøkur á kongsdøminum, tók hann allar menn sínar av lívi, sum høvdu dripið kongin, faðir hans. Men børn drápsmannanna læt hann ikki taka av lívi samsvarandi tí, sum ritað er í Móse lógbók, har ið Harrin býður soleiðis: «Fedrar skulu ikki láta lív fyri tað, sum børnini hava brotið, og børn skulu ikki láta lív fyri tað, sum fedrarnir hava brotið; men hvør skal láta lív fyri sína egnu synd.» Tað var hann, ið vá Edóm í Saltdalinum, tíggju túsund mans, og hertók Sela, og hann nevndi hana Jokteel, sum hon eitur enn í dag. Um tað mundið sendi Ámazja ørindrekar á fund við Jóas Jóahazson, Jehusonar, Ísraels kong, við hesum boðum: «Kom, latum okkum royna okkum!» Men Jóas, Ísraels kongur, sendi Ámazja, Júda kongi, hetta svar: «Tistilin á Libanon sendi sedristrænum á Libanon hesi boð: Lat son mín fáa dóttur tína til konu! Men villdjórini á Libanon komu har framvið og traðkaðu tistilin niður. Tú hevur vunnið miklan sigur á Edóm og ert vorðin stórlátin. Njót nú sømdir tínar og sit heima! Hví vilt tú bjóða ógævuni av, bæði tær og Júda til fals!» Men Ámazja vildi ikki lurta eftir honum; í tí skili legði Jóas, Ísraels kongur, út, og hann og Ámazja, Júda kongur, brustu saman í Bet-Sjemesj, sum er í Júda. Men Júda mátti lúta fyri Ísrael, og teir flýddu heim aftur hvør til sín sjálvs. Jóas, Ísraels kongur, tók Ámazja, Júda kong, son Jóasar Áhazjasonar, á hondum í Bet-Sjemesj og hevði hann við sær til Jerúsalem. Síðan breyt hann niður fýra hundrað alnir av Jerúsalem borgargarði frá Efraims liði og alt at hornaliðinum. Og hann tók alt gull og silvur og øll ílát, sum funnust í húsi Harrans og í fæhirðslu kongshallarinnar. Umframt tað tók hann eisini gíslar og snúðist síðan aftur í Sámáriu. Tað, ið meira er at siga um Jóas og tað, ið hann útinti, um roysnisbrøgd hansara, og hvussu hann stríddist móti Ámazja, Júda kongi, tað er jú ritað í árbókum Ísraels konga. Síðan legðist Jóas til hvíldar hjá fedrum sínum og varð jarðaður í Sámáriu hjá Ísraels kongum. Og Jeróboam, sonur hansara, tók ríkið eftir hann. Ámazja Jóasson, Júda kongur, livdi fimtan ár, eftir at Jóas Jóahazson, Ísraels kongur, var deyður. Tað, ið meira er at siga um Ámazja, tað er jú ritað í árbókum Júda konga. At endanum íbirtu Jerúsalem borgarar samansvørjing ímóti honum. Hann flýddi tá til Lákisj; men teir hildu aftan á hann til Lákisj og drópu hann har. So fluttu teir hann á hestbaki haðan, og hann varð jarðaður í Jerúsalem hjá fedrum sínum í Dávidsborgini. Allir Júdamenn tóku tá Ázarja, ið tá var sekstan ára gamal, og lótu hann taka ríkið eftir Ámazja, faðir sín. Tað var hann, ið víggirdi Elat og vann hana aftur undir Júda, eftir tað at kongurin var lagstur til hvíldar hjá fedrum sínum. Á fimtanda ríkisári Ámazja Jóassonar, Júda kongs, varð Jeróboam, sonur Jóasar, Ísraels kongs, kongur, og hann ríkti í Sámáriu í fjøruti og eitt ár. Hann gjørdi tað, ið ilt var í eygum Harrans, og veik ikki frá øllum teim syndum, ið Jeróboam Nebatsson hevði fingið Ísrael til at gera. Hann vann aftur alt Ísraels landaøki, haðan leiðin liggur til Hámat og alt at Árabavatninum, samsvarandi tí orði, sum Harrin, Ísraels Guð, hevði talað við tænara sínum Jónasi profeti, syni Ámittai úr Gát-Hefer. Tí at Harrin hevði sæð Ísraels sváru eymd, at bæði fjøtraður og frælsur var avoyddur og eingin hjálpari í Ísrael. Men Harrin hevði ikki sagt, at hann ætlaði at strika út navn Ísraels undir himni, tí bjargaði hann teimum við Jeróboami Jóassyni. Tað, ið meira er at siga um Jeróboam og alt tað, sum hann útinti, um roysnisbrøgd hansara á herferðum, og um hvussu hann vann aftur Dámaskus og Hámat undir Ísrael, tað er jú ritað í árbókum Ísraels konga. Og Jeróboam legðist til hvíldar hjá fedrum sínum og varð jarðaður í Sámáriu hjá Ísraels kongum. Og Zekarja, sonur hansara, tók ríkið eftir hann.