Bjørnin Alfred og hundurin Sámuel vakna ein morgun á loftinum og eru burturgloymdir í einari pappeskju. Har liggja teir saman við øðrum kloddutum toydýrum. Spakuliga fara teir at minnast eitt sindur av tí, sum hendi Fyrr í Tíðini, tá ið Óla Martin tók teir við sær í song, og ein, sum æt Gerhardsen, var fittur við øll smádýr. Nú vilja teir út í verðina at leita eftir Óla Martini og kanska Gerhardsen? Á ferðini verða teir vísir í einum: Aftur í pappeskjuna skulu teir ikki!