Hep Seni Aradım
Beklentilerimi karşılamadı. Kendi çapında bir &kült& mertebesine erişmiş gibiydi &Wicker Park&. İzleyenlerin oldukça beğendiği ancak çoğunluk tarafından bilinip de popüler olamamış, gerçekten kağıt üzerinde kaliteli bir kadroya sahip 2004 yapımı bir film. Kişiden kişiye değişir, bir sinema filminin yorumu. Herkesin kendine özgür bir penceresi vardır. Çok derinlere girmeden şunu söyleyeyim; süresi boyunca en az 3-4 defa bana &hiç gerçekçi değil&, &bu kadarı olmaz&, &bu şekilde davranılmaz&, &bu nasıl ilişki& vs. gibi &havada kalındığını belirtir& cümleler kurduran bir film için ne yazık ki içime sine sine &beğendim& diyemem. &Wicker Park& bana bunları söyletti. Çok fena başlamamıştı. Flash backler ile zenginleştirilmiş kurgusu ilgi çekiciydi. Ancak çok geçmeden, bahsettiğim gibi &gerçeküstü& olaylar da başladı. Bir romantik filmde başrol karakterlerin yakışması, oturaklı bir ilişkilerinin olması, klişe tabiri ile &kimya&larının tutması, biz seyircilerin de bu iki insanın bir araya gelmesini delice istiyor olmamız gerekir. Filmde ne yazık ki pek böyle bir durum yok. Hikayeler derinlikli değil. Geriye dönüşlü kurgu kimi zaman oldukça hızlanıp ilişkinin dinamiklerinin zihnimizde oturmasını engelliyor. Byrne dışında, ki onu da biraz zorlarsak, pek de akılda kalıcı oyunculuk göremiyoruz. İzlenmeyecek film değil. Büyük beklentiye girmemenizi öneririm. Çok ama çok daha sağlam benzer türde örnekler çekildi. Bunu kabullenerek ekran başına oturursak, daha büyük keyif alabiliriz.