Ran
Yıllar önce izlediğim, baba ve oğulları arasında geçen taht ve güç mücadelesi anlatan sinema şaheserlerinden birisi. Zamanında Kurosawa'nın izlediğim ilk filmlerinden birisiydi. Şu anda bulsam tekrar izleyebileceğim bir filmdir. Filmin en güzel yanı -Spoiler- bağlılık ve isyan arasındaki geçişi çok gerçekçi bir şekilde perdeye yansıtmasıdır yönetmenin. Yani filmin ilk başlarında oğulların o hale geleceğini asla düşünmüyorken, film ilerledikçe geldikleri durumu yadırgamıyorsunuz. İki buçuk saatlik bir zaman diliminde bunu aktarabilmek gerçekten büyük başarı. Sinemada ''değişimi'' anlatmak kolay değildir, çoğu zaman ortaya çıkan şey inandırıcı olmaz çünkü, sözün özü ''Baba oğluna bağ bağışlamış, oğul babaya bir salkım üzüm vermemiş'' atasözümüzün Japonya dolaylarından gelen ispatıdır film aslında -Spoiler Sonu- Sinemaseverlerin beğenerek izleyeceklerini düşündüğüm, epik şaheser. Kurosawa sinemasının en iyilerinden.