Mama
G. Del Toro yönetmen olarak başarılı işlere imza atmış bir isim, fakat yapımcı olarak aynısını söylemek zor. &Julia's Eyes& ve &Don't Be Afraid of the Dark& fiyaskolarından sonra içeriği güçlü &dolu& bir film beklerdim ama maalesef bu da olmamış. İyi başlayan ve enteresan ilerleyen ilk yarının ardından, oturmamış bir ikinci yarı, duygusallıktan prim yapmaya çalışan ama duvara toslayan bir final izledik. Aşırı derecede Hollywoodvari ve klişe korku öğelerini pervasızca kullanan zorlama bir film olmuş. Öyle ki görsel efektler, bırakın korkutucu olmayı bir süre sonra komik bir hale dönüşüyor. D. Toro imzalı hiçbir filmde Mama kadar berbat bir CGI görmedim. Yüzünü hiç göstermeseler çok daha ürkütücü olabilirdi! Filmin temel dayanağı olan dramatik ve duygusal öğelerin de başarılı bir şekilde işlendiğini söylemek zor. En azından bana geçmedi. Del Toro imzalı olan korku filmlerinin klasiği haline gelen çocuk odaklı hikayeler artık kabak tadı vermeye başladı. Belki de &Pan's Labyrinth& ve &Devil's Backbone& lardan sonra çıta o kadar yükseldi ki izleyiciyi tatmin etmek giderek zorlaşıyor. Sonuç olarak, fazla beklentiye girmeden izlenebilir.