Beni Adınla Çağır
Kitabını büyük bir zevkle ve heyecanla okuduğum Adınla Çağır Beni şimdi sinema filmiyle karşımızda.Tabi bu kadar duygu yüklü bir kitaptan sonra beklemeden izledim filmi.Kitabını okumaktan heralde beklenti daha bir artıyor diyorlar.Ama şöyle bir gerçek de var ki kitap Elio'nun ağzından yazılmıştı.Birebir onun hislerini düşüncelerini Oliver geldiğinden beri her gün giydiği şortların renginden ruh haline anlam çıkarmasına kadar biz de birer adet Elio oluyorduk.Kitabında en büyük başarısı buydu kesinlikle.Filme gelince Elio'nun iç dünyasını izlemektense dışarıdan bir göz haline dönüşüyoruz.Bizi de karakterimizle bağ kurmamızı zorlaştırıyor.Filmin en büyük sorunu da bu bence.Kesinlikle Elio'nun dışardan bir sesiyle dinlemeliydik bence filmi.Filmin 1 saati bu yanlış tercihle gidiyor.Son bir saat ise birbirlerine duygularını paylaştıkları için daha çok içine giriyoruz filmin.İkisine de yabancılığımız kalmıyor.Harika finali de gözümden yaş gelerek izlediğim film bitmiş oluyor.Oyunculukları son derece beğendim.Her şey yerli yerindeydi.İlk bir saatlik kısımdaki Elio'ya yabancılığımız fazla göze batmış olsa da.Belki de ilk kitabını okuduğum için ben bu yokluğu fazlasıyla hissettim.Beni Adınla Çağır olarak vizyona girdi ama daha yakışacak kitapta da geçen ismi Adınla Çağır Beni tavsiye edilir