Kısa ve Acısız
fatih akının ilk uzun metrajlı filmi olduğu için bazı küçük hatalar görmezden gelinerek değerlendirilmesi daha sağlıklı olur sanırım...senaryo tanıdık...çok sağlam bir senraryo değildi...hollywood un bazı kült filmlerinden özellikle filmde de adı geçen scarface gibi..veya edward norton un american history isinden etkilenilerek bazı yerler eklenmiş olabilir...yine de ilk film olmasına rağmen izlenmeye değer... oyunculuar ise gayet iyidiler... fatih akını hep emir kustarica ile karşılaştırmak isterim...bu karşılaştırmayla fatih akının eksikliklerini de görmek mümkün...ve neden birinci sınıf yönetmen olmadığını(ilerde olacağından umutluyum) da görebiliriz...ikisi de malzemelerini çok iyi kullanması sanırım en güçlü yanları...yarattığı atmosfer ve kurgu daki sağlamlık emir kustaricayı bir gömlek daha üstün yapıyor...özgün lüğe gelince emir bunda da daha özgün ayrca yerelliği adeta dans etirerek yaşatması izleyiciyi keyifle filme bağlıyor...son olarak emir kustarica insan beyninin içine öyle ustaca dalıyor ki bir an kendinizi o kıvrımlı yollarda geziniyormuşsunuz gibi hissediyorsunuz...fatih akına gelince son filmini izlemedim 'yaşamın kıyısında' geldiği noktayı görmek isterdim...fatih akın olayları çok iyi bağlıyor, çok iyi birleştiriyor bu da fatih in olayları gözlemleme deki yeteneğinden kaynaklanıyor...almanya da bir almancı:) olarak ordaki göçmenlerin sokak hayatlarını çok iyi görmüş...dışlanmışlık...dışlanmışlığın altındaki psikolojiyi de çok iyi veriyor...farklı milletlerin nasıl da can ciğer olabileceği... bunları birleştiren serseri sokaklar yani dışlanmışlık...dışlanmışlığın kendini en rahat hissettiği yer sokaklar değil mi zaten? ilk uzun metrajlı filmi olan fatih akının çabalarını kesinlikle kaçırmayın....