Yazı Tura
ben de filmi sinemada 7-8 kisilik bir kitleyle izleyen sansli azinliktan oldugumu söyliyebilirim:) yollari askerde kesismis bu iki farkli insanin öyküsü beni gercekten etkiledi, en cokta filmin sonu...baslarina geliceklerden habersiz kendi aralarinda gelecege dair yaptiklari konusma esnasinda gözümden bir iki damla yasin süzülmesine engel olamadim. film hayata dair ve tüm gercekligiyle bizden bir film.türk sinemasinda pek rastlanmayan cekim teknikleri ise filme ayri bir lezzet katmis. klise hollywood filmlerinde sonra bana bu film ilac gibi geldi, isteyen begenir isteyen begenmez ama ben begendim. hababam sinifi, kahpe bizans gibi berbat filmlerin hasilat rekoru kirip böyle bir filmin gise yapamamasi ise cidden üzücü.ama zaten en iyi filmler nedense en az izlenilen filmler oluyor bu da ayri bir tartisma konusu...oyunculura gelince , kenan imirzalioglunun oynadigi hicbir diziyi izlemedim ama bu filmdeki oyunculuguna hayran kaldim, canlandirdigi karakter bence özellikle guy ritchie filmleri icin bicilmis kaftan , umarim cok daha iyi projelerde yer alir.olgun simsekin annesi rolundeki kadin ise bence filmin gizli yildiziydi, bir oyuncu bu kadar mi icten ve dogal olur...eksiler yokmuydu filmde? var tabii ki ama yillarini sinemaya vermis usta bir oyuncunun ilk filmine ben ancak fistik gibi olmus diyebilirim baska da birsey demem..bikmadiniz mi artik hala baska milletlerin birbirinin aynisi hikayelerini izlemekten?