Kaptan Fantastik
Bazen her şeyi bırakıp çekip gitmek mi istiyorsunuz? Her şey çok fazla mı geliyor? Her şeyin, rekabetin, şiddetin, sevgisizliğin aşırısını mı yaşıyoruz? Belki de artık basit ve doğal yaşam daha cazip gözüküyor... Bazen ailemizi alıp, bazen tek başımıza çekip gidesimiz geliyor. &Captain Fantastic& filmi modern hayatı tamamen bırakmış, ormanda tek başlarına yaşayan bol çocuklu bir aileyi konu alıyor. Avlanan, tırmanan, dövüşen... Tüm bu ilkel hayatın yanında çocuklar, anne ve babaları tarafından eğitim alan çocuklar, anayasayı, klasik müzikleri, filozofları ve tüm ideolojileri öğrenmektedir. “Burada, yarattığımız şey belki de tüm insan varoluşu içerisinde eşsiz bir şey. Cumhuriyet dışında bir cennet yarattık. Çocuklarımız filozof kralları olacak. Bu, beni tarif edilmez şekilde mutlu ediyor... Burada iyiyiz. Hareketlerimizle tanımlanırız, sözlerimizle değil.” Hayat onlar için bu şekilde devam ederken, anne önce hastalanır ve tedavi için ebeveynlerinin yanına gittiğinde intihar ederek bu dünyaya veda eder. Bu olay tüm aile derinde sarsar ancak özellikle küçük oğulları bu olaydan dolayı babasını suçlar ve ondan nefret eder... Annenin cenaze törenine katılmak için aile yola çıkar, artık son bir görev vardır: Annenin isteği üzerine cesedin yakılması... Önlerindeki tek engel ise oldukça zengin büyük babadır... Filmin en çarpıcı sahnelerinden biri, doğada son derece sağlıklı ve güçlü yetişen çocukların şehirdeki insanları gördükleri sırada verdikleri tepkidir: “Bu kişiler hasta mı? Hepsi çok şişman...” “Kola ne baba? – Zehirli su...” Baba çocuklarına şehir hayatına hakim sistemi anlatmaya çalışır. Demokrasi kılıfı altında rekabete ve tüketime dayandırılan kısır döngü mevcuttur. “Amerikanın işi iştir... Demokrasimiz, insan tarihindeki sosyal adaletin parlak ışıklarından bir tanesi. Yine de birçok vatandaşımız başlıca sosyal etkileşimleri olarak çılgınlar gibi alışveriş yapar...” Yazının devamı blog'ta...