Steve Jobs
Yaşadığımız dönemde teknolojinin öneminden, hayatları nasıl etkilediğinden uzun uzadıya bahsetmeye, Steve Jobs kimdir, ne iş yapmıştır, neyi başarmıştır, bunları irdelemeye pek gerek yok şu aşamada. Filmin ardından onunla ilgili pek çok şey öğreniyoruz, orası doğru, ancak Danny Boyle'un bu işi klasik anlamda bir biyografiden çok uzak. Yalnızca üç sahne, yoksa üç &sahne arkası& mı demeliyim, var filmde ve neredeyse hiç gün ışığına çıkılmıyor 2 küsür saat boyunca. Jobs ve ekibinin, ki bu ekibin bazı üyeleri kendisi kadar tanınmış ve önemli isimler, 1984, 1988 ve 1998 yıllarında yaptıkları ürün ve teknoloji tanıtımları üzerinden ilerliyor film. Her bir tanıtımdan önce iş ve aile ilişkilerinin ön planda olduğu, arka planda da ürünlerin yaratıcı süreçlerinden bahsedilen yaklaşık 40-45 dakikalık zaman dilimleri var. Film de gerçek zamanlı diyebileceğimiz bir şekilde tanıtımlardan önceki bu son 40-45 dakikaya odaklanıyor. Her şeyden önce filmin senaryosu muhteşem. Kurgusu muhteşem. Fassbender ve Winslet başta olmak üzere tüm ana ve yan karakterler oldukça başarılı. Steve Jobs'ın konu edildiği bir filmden beklenecek şekilde senaryo basit ve net cümleler yerine uzun, dolambaçlı, göndermeli, kısacası zeka kokan diyaloglardan oluşuyor. Geneline baktığınızda zaman ve mekan kullanımının darlığı, filmde kayda değer bir hareketin olmaması hususları nedeniyle tempo düşük gözükebilir, ancak senaryonun başarısı sayesinde aslında akıcı bir yapım ortaya çıkıyor. Arka planda ara sıra duyulan müzik de muhteşem bu arada. Filmin dokusuna uygun. Hele hele Jobs ve günümüz teknolojisine özel ilgisi olanların başucu filmi olması gerekiyor.