İçinde Yaşadığım Deri
Son birkaç yıldır zeka kabızlığı çeken, doğru düzgün senaryosu bile olmadan çekilmiş, seyirciyi kandırıp para kazanmaktan başka hiçbir derdi olmayan o kadar çok film izledim ki. Pedro üstat sağolsun bu görsel efekt, aksiyon çöplüğü içerisinde boğulmuş zihnime ilaç gibi gelen enfes bir işe imza atmış yine. İçerisindeki gizemi ortaya çıkartmamak için film hakkında ayrıntılı bir eleştiri yapmayacağım. Senaryosundaki bazı zaaflara rağmen (bunu da üstadın yaşına bağlıyorum, o kadar da olur artık bu yaşta :) ) film son yıllarda izlediğim en iyi filmlerden. Zaten filmin senaryosu bile olması günümüzde bile filmi iyi yapmaya yetiyor :) Birde böyle zekice örülmüş bir senaryoya sahip olması filmi gözümde başyapıt seviyesine çıkarttı adeta. Kendimi kandırmayayım yine de. Film gerilim yerine melodramı seçmeseydi başyapıt olabilirdi belki. Ancak Almodovar gibi bir melodram ustasından gerilim beklemekte son derece gerçekdışı bir beklenti olur. Sözün özü başyapıt olamasa da bu yılın en iyi filmlerinden, son yılların en akılda kalıcı işlerinden birisi ''İçinde Yaşadığım Deri''. Radikal ve kült. Şimdiden klasik sıfatını da hak ediyor.