Irishman
Martin Scorsese'nin merakla beklediğim filmi nihayet çıktı ve bugün izledim. Filmlerini en sevdiğim yönetmenlerin başında geliyor kendisi. Yaklaşık 3,5 saat süren filmin beni tatmin ettiğini söyleyebilirim. Oyunculuklar olsun, sanat yönetmenliği, görüntü yönetmenliği, filmin hikayesi, filmdeki diyaloglar, filmin doğallığı olsun gayet beğendiğim niteliklere sahip bir film olmuş. İki büyük efsane Robert De Niro ve Al Pacino'yu izlemek bana büyük bir keyif verdi. Heat filminde de birlikte oynamışlardı. Büyük ihtimalle bu film, birlikte oynadıkları son film olacak. Filmin hikayesine bakacak olursak; 2. Dünya Savaşına katılmış olan Frank Sheeran ülkesinde kamyon şöförlüğü yapmaktadır. Bir gün Russell Bufalino adında biri ile karşılaşır, onunla yakın bir ilişki kurar. Sonraki zamanlarda Bufalino suç örgütüne dahil olur. Film, üç farklı zamanda ilerliyor. Birincisi Frank'in en yaşlı olduğu zaman. Sheeran huzurevindedir. Burada bize hikayeyi anlatır ve geçmişe gideriz. İkinicisi Frank kendi eşi, Russell ve onun da eşiyle birlikte seyahate çıktıkları zamandır. Üçüncüsü de Frank'in hikayesinin anlatıldığı zamandır. Sheeran bu örgütte suikastçılık yapar. Daha sonra Bufalinolar ile birlikte olan Kamyoncular sendikası başkanı Jimmy Hoffa'nın yanına ona yardıma gider. Jimmy Hoffa, Kamyoncular sendikasının başındaki kişidir ve Kennedy'e karşıdır. Kennedy'nin kardeşi Adalet bakanıdır ve Jimmy'e rahat iş yaptırtmaz. Bufalinolar ise Kennedy'i desteklemektedir. Çünki, Kennedy Küba'daki hükümeti devirip Bufalinoların orada kumarhane işine girmelerine yardım etmiş olacaktır. Jimmy, bir nedenden dolayı 5 yıl hapse mahkûm edilir. Çıktığında ise sendikanın başına geçmek istemektedir. Artık iyice Bufalinolar ile arasında bağlar kopmaya başlar. Bufalino ve Jimmy arasındaki iletişim Frank sayesinde olur. Bufalinoların laflarını dinlemeyen Jimmy, Bufalinoların emri ile Frank tarafından öldürülür. Gerçekte de Jimmy öldürülmüştür ama kimin yaptığı ve nasıl olduğu hala bilinmiyor. Bu film yakın arkadaşı Frank tarafından yapıldığını gösteriyordu bizlere. Filmin sonlarına doğru artık herkes hapse girmeye başlamıştır. Frank de hapse girer, bir süre sonra çıkar. Sonunda Sheeran yoksul bir şekilde kalır. Filmin anlatmak istediği şeylerden biri de mafya hayatının sonunun her zaman kötü ve yoksulluk içinde bitiyor olması. Film bize kısa ömrümüzde sakladığımız şeylerin bir önemi olmadığını, sakladığımız şeyleri paylaşmamız gerektiğini ve Sheeran gibi bir hayata sahip olan insanların hayatlarının sonunda yoksul bir şekilde hayata veda ettiğini gösteriyordu. Filmdeki karakterler gerçekte yaşamış insanlardı. Uzun süresine rağmen sürükleyiciliğini çoğu yerde korumuş. Bol diyaloglu filmleri severim, bu da onlardan biriydi. Kostümler ve mekânlar titizce dönemine yakışır şekilde seçilmiş. Kurgusunu beğendim. Sahneleri iyi bağlamışlar. Filmin en sevdiğim yanlarından biri de doğallığı idi. Bunda hiç kuşkusuz usta oyuncuların da emeği vardır. Frank Sheeran üzerinden bir mafya örgütüne giren birinin hayatının nasıl şekillendiğini bize gösteren, Jimmy Hoffa adlı sendikacının nasıl mücadele ettiğini gösteren güzel bir Martin Scorsese filmiydi. Filme verdiğim puan= 8,8