Ayin
Film ile ilgili söylenecek pek çok şey var fakat sanırım hepsinden önce 'farklılığına' vurgu yapmak gerekiyor. Bu farklılıklar neler peki? Örneğin korku-gerilim filmlerinde ne yazık ki sıklıkla göremediğimiz (son yıllardaki bazı örneklerde değişmekte olsa da) kaliteli oyunculuklar. Yalnız buradaki öyle böyle kalite değil. Özellikle Toni Collette, bırakın korku türünü neredeyse sinema tarihine geçecek kadar başarılı. Belki biraz abartılı oldu, ancak gerçekten performansı filmin önüne geçiyor diyebiliriz rahatlıkla. Yine çok ses getiren genç oyuncu Milly Shapiro, her anlamda aklınızda uzun süre yer edecek bir karakter ortaya koyuyor. Çekimler yine son derece başarılı. Kamera kullanımı yine bu tarz filmler göz önüne alındığında gerçekten kaliteli. Son sahneye kadar sürükleyiciliğini koruyan film, özellikle son 15 dakikada, belki de çok az filmde görebileceğimiz şekilde 'kontrolden çıkıyor'. Sanırım en doğru tabir bu: kontrolden çıkmak. Gözleriniz kocaman açılıyor ve o 15 dakika boyunca jenerikler girene kadar kapanmıyor neredeyse. Bir de tabii tüm bu kısa yorumların ötesinde, daha geniş çerçeveli baktığımızda, klişe bir yaklaşım gibi görülse de 'türe yeni bir soluk getirmek' mevzusu var. Ne kadar klişe duyulursa duyulsun, bu tanımlama da gerçekten &Hereditary& için son derece uygun. Son yıllarda bunu başaran farklı örnekler de yok değil. Örneğin yine salt bir korku filmi olmayan, tarihi bir altyapı üzerine kurulmuş &The Witch& bunlardan biri. Korku filmi demişken bu pek çok izleyicinin anladığı haliyle bir korku filmi de değil bu arada. &Korkunç değildi& yorumları son derece yavan kalıyor. Gerilim veya sinema sanatında sıklıkla kullanılan 'tekinsizlik' olarak tanımlasak daha yerinde olabilir. Senenin mutlaka görülmesi gereken yapımlarından biri.