Harry Potter ve Ölüm Yadigarları: Bölüm 1
harry potter'ın fenomenliğinden veya bir nesli nasıl etkilediğinden,aynı zamanda da bir dönemin sinemasını nasıl etkilediğinden şu aşamada artık bahsetmeye gerek görmüyorum.zira bu konu üzerine sayfalarca yazı yazılabilecek ve uzun uzadıya tartışılabilecek bir konu,bir popüler kültür olayı.serinin ateş kadehi'nden sonra,yani zümrüdüanka yoldaşlığı ve melez prens ayaklarında biraz sekteye uğradığını düşünüyorum.sanırım bu bir geçiş dönemiydi,hogwarts'tan ayrılmanın,çocukluktan ergenlik ve yetişkinliğe adım atmanın,hikayede ilk kez birilerinin ölmeye ve işlerin ciddiye binmeye başlamasının getirdiği bir geçiş vardı.ve bu da bana göre pek de hakkıyla atlatılamadı.bu arada şahsen zaten küçüklükten bu yana çok sağlam bir harry potter fanatiği olmadığımı ve şimdiye kadar kitapların hiçbirini okumadığımı da belirteyim.ancak kesinlikle tüm seriyi izledim ve bu çağımızın kültür olaylarından birinin de içinde yer almış oldum.görece başarısız sayılabilecek geçiş dönemi sonrası finale geldiğimiz ölüm yadigarları'nda,seri bence kesinlikle rayına oturmuş.önceki iki filme göre daha takip edilebilir,daha akıcı,daha bir bütün.senaryo da sanki biraz daha sağlam.en azından göze batan şeyler yok.sonuçta harry potter her bir noktasıyla bundan seneler sonra da hatırlanacak ve gelecek nesillere anlatılacak bir seri,global bir olay olmuştur.bana sorarsanız,bizim de küçüklüğümüzde başlayan,2001'deki o hogwarts günlerinin yeri bambaşka kalacaktır.o masumiyet ister istemez yaşlar ilerledikçe yerini başka şeylere bıraktı,bu da çok doğal.ve hep söylediğim bir şey de,serinin en iyi filminin 2004'te alfonso cuaron'un çektiği azkaban tutsağı olduğudur.