Ex Machina
Senenin kalburüstü yapımlarından. Çok da yeni bir şeyden bahsetmiyor aslında. Oldukça geliştirilmiş bir yapay zeka ve bu konuya sahip diğer tüm filmler gibi bu yapay zekanın insanlar ile olan ilişkisi, yaratıcı sorunsalı, onu geliştirenlerin &tanrısal& çözümlemeleri...Bunlar bu gibi bilim kurgu filmlerinde her zaman ele alınan konular. Filmin ilerleyişi ve finali aslında &tahmin edilebilir& nitelikte. Tabii ki arada bazı ufak sürprizler var. Ancak filmin asıl başarısı ilk saniyeden itibaren, üç oyuncusunun da başarılı performanslarının katkısıyla, oluşturduğu gerilimli atmosfer (müzik kullanımını da eklemeliyiz kesinlikle). Tek mekanda geçtiği söylenebilir ve bu mekan filmin karakterine birebir uyuyor. Meraklı bir şekilde takip ederken bir yandan da seyirciyi düşünmeye sevk ediyor. İyi-kötü arasındaki sınırların bulanıklaştığı, hatta böyle keskin etiketlere gerek bile duymadan işleri iyice karıştıran filmleri hep ilgi çekici bulmuşumdur. Film bu açıdan da okunabilir.