Korku Seansı 3: Katil Şeytan
Hikayesini de, yapımcılardan James Wan ile beraber yazan David Leslie Johnson-McGoldrick'in senaryolaştırdığı “The Conjuring: The Devil Made Me Do It / The Conjuring 3)”, &The Conjuring Universe / Evreni& serisinden &The Curse of La Llorona& yı da (2019) çeken Michael Chaves'in yönetmen koltuğunda oturduğu, sekiz filmlik külliyata münhasır bir korku - gerilim filmi... Yani bunu, sırf adı nedeniyle üçüncü bir devam filmi olarak nitelemek, yanlış değilse de biraz eksik olacak... Aynen bütün serinin en kötüsü olarak tanımlamak gibi... Gelin isterseniz Chaves'in, &The Curse of La Llorona& da da (2019) beraber çalıştığı, görsel efektlerdeki John Fragomeni, müziklerdeki Joseph Bishara, görüntü yönetmeni koltuğundaki Michael Burgess ve editör masasındaki Peter Gvozdas'ın yerlerini koruduğu, 39 milyon dolar bütçeli filme biraz daha yakından bakalım... 18 Temmuz 1981'de Ed (Patrick Wilson) ve Lorraine Warren (Vera Farmiga), sekiz yaşındaki David Glatzel'ın (Julian Hilliard) içindeki iblisi çıkartmak üzere, çocuğun annesi Judy (Charlene Amoia) ve babası Carl Glatzel'dan (Paul Wilson) bir davet alırlar... Drew'un (Shannon Kook) kayıt altına aldığı seansa ara verilip David, Arne Cheyenne Johnson (Ruairi O'Connor) tarafından uyuması için yatağına götürüldüğü esnada Peder Gordon'da (Steve Coulter) kapıda belirir... Ki bu, David'in içindeki iblisin çıldırarak saldırganlaşmaya başladığı ve babasını bacağından yaraladığı andır.. Ve seansa David, salondaki masanın üzerine yatırılarak yeniden başlanır... Ancak başarısız olunur... Yaptığı anlaşma ile, Ed'in kalp krizi geçirmesine de neden olan iblis David'i bırakmış ve Arne'nin içine girmiştir... Yani artık sıra Arne'nin hikayesindedir... Başlangıçta her şey Arne; David'in ablası Debbie Glatzel'e (Sarah Catherine Hook), Brookfield'deki Bruno Sauls'un (Ronnie Gene Blevins) yatılı köpek evinden ayrılarak birlikte yaşamayı teklif edebilecek kadar fazlasıyla normalken, bir barbekü günü evin içinde yaşadığı garip bir olay sonrasında hızlıca değişmeye başlar... Halüsinasyonlar gören Arne'nin ilk icraatı da, 22 yerinden bıçaklayarak öldürdüğü Bruno olur... Elbette bunun üzerine tutuklanarak hapse gönderilir Arne... O andan itibaren Ed ve Lorraine, Arne'nin avukatı Meryl (Ashley LeConte Campbell) ile beraber çalışacaklardır... Çünkü her ikiside Arne'nin bu cinayeti, iblisin kontrolü altında işlediğini tahmin etmekte zorlanmamaktadırlar... İlk duruşma 19 Eylül 1981... O gün Meryl hakimin (Lindsay Ayliffe) şaşkın bakışları arasında müvekkilinin, &İçine şeytan kaçtığı için masum olduğunu& ifade ettiğini söyler... Söyler söylemesine de, savcı doğrudan ölüm cezası istemektedir... Bu talebin engellenmesini sağlayacak olan tek şey, Ed ile Lorraine'nin ellerini hızlı tutarak, her ayrıntıyı yeniden gözden geçirmeleridir... Bunun için de ailenin Brookfield'e taşındıkları beş ay öncesine gidilir... Zira anne Judy Glatzel'a göre David'deki ilk belirtiye o gün rastlanmıştır... Nasıl mı? Su yatağının üzerinde zıplayan David, yatağı parçalayarak içinden fırlayan bir iblisin, saldırısına maruz kalmıştır... Evde ve alttaki depo da araştırma yapan Warren çifti, satanist ayinlerde kullanılan bir totem bulurlar... Aslında bunun anlamı da, birinin kasıtlı olarak iblis çağırarak önce David'e ardından da Arne'ye musallat ettiği ve Arne, Bruno'yu öldürdükten sonra da, en azından şimdilik ortalıktan kaybolduğudur... Ki, Arne'nin yapılan testler de İncil okuyabiliyor olmasının anlamı da budur sadece... Dakika 39... Görsel efekt ile yeşil perde teknolojisine sıklıkla başvurulan ve Wilson ile Farmiga'nın alışıldık performanslarında da herhangi bir eksilme izlenimi edinmediğimiz filmin geriye kalan bölümünde Warren'lar, bu işlere sebep olan satanistin peşine düşecekler... &Din istismarının& tavan yaptırıldığı serinin diğer filmlerini de ilgiyle izlemiş olanlara, bu filmi de rahatlıkla önerebiliriz... Keyifli seyirler,