Mahrem Şeyler
Gerçekliğin Kırılgan YansımasıFilmimizin yönetmeni Fransız Jean-Claude Brisseau'dur. 2004 yapımı bu eser, görünürde yüzeyi kaplayan kadının yaşama mücadelesi ve erkeğin iktidarı karşısında ayakta kalma azminin sert ve kararlı bir yansıması olarak karşımıza çıkmaktadır. bu haliyle taktire şayan bir niteliği içinde barındırmakta ve üstlenilen niyet gerekliliği zaruriyet arz eden bir konuyu karşımıza çıkarmaktadır. iki genç kadının yaşamları, tutkuları, hayalleri, istek ve amaçları çevresinde gelişmekte fakat hemen akabinde kadın bedenine, tutku ile düşlerinin mahremiyetine dalarak, bedenin şeklen örselendiği ve bunun yanında da, kadının tensel bir fetiş objesine dönüştürüldüğü kulvara sapmaktadır. Başlarda ki kadın merkezli söyle giderek kadının nesne olarak metalaşmasıyla alehte bir yapıya evrilmekte ve bu yapılırken içerikte vuku bulan bedenen sergilenişler, bir bakıma karşı cinsin hanesine artı puan olarak yazılmaktadır. Erkeğin boyunduruğu altında ezilen ve çeşitli nedenlerle erkek egemen düzenin dişlilerinde nefes alamaz bir noktaya gelen kadının, çıkış yolu bulmak için girdiği arayışlar ve artık kendi varlıklarının ve kimliklerinin sahibi olma karalılıkları, düşünsel bazda verilen olumlu mesajlar olarak yeretmektedir. Bu kaçınılmaz bir çıkarımdır. Buraya kadar hiçbir sorun olmamaktadır. Ama her zaman tekrarlanan bir hataya düşülerek; kadının cinselliği ve bu cinselliği karşı tarafa karşı bir silah olarak kullandırma düşüncesi, bir noktadan sonra hakkı korunulmaya çalışılan öznenin, bizzat bu koruma işini üstlenenler tarafında nesneye dönüştürülme tehlikesi ile karşı karşıya kalmasına meyletmekte ve akabinde, belirginleşen bir eğrilik gözlenerek, verilen altsal mesajlar görsel sevicilik unsurlarının da varlığı neticesinde, üstsel anlamların dibe batmasına zemin hazırlamaktadır. Filmin, çıkış noktasından uzaklaşarak kimi yerde kadının anlamsız bir çıplaklığa mahkum edilmesi ve gerek ruhsal gerekse de düşünsel bazda kanatılarak çerçeve dışına itilmesi, ister istemez yapılan eserin niyetinin ve bu niyetin sergileniş şeklinin, kafalarda soru işaretleri doğurmasına neden olmaktadır. Toplumun bir parçası olan ve içinde yaşadığı çevrenin de vazgeçilmez unsuru olarak edledilen kadın, bu film aracılığı ile sadece cinselliğin çekim etkisinde kalan ve bu etki neticesinde kendini saplantı derecesinde karşı tarafa kullandırtan bir şekil olarak tasvir edilmekte, bu yapılırken de iki kadın karakterin ezilmeye ve intikama dönük söylemleri ile yumuşatılmaya çalışılan tasvir, böylece feminizm kavramını arkasına alarak tepkisel bir ayar düşüklüğünü amaçlamaktadır. Daha ilk kareden yansıyan amaçsız bedenen tahriş aslında, yapısal olarak ilerleyen karelerde görülecek tasvirlerinde niteliğini anlamamıza yardımcı olmaktadır. ?nathalie? karakterinin yaralanmış kişiliği ve vücudundan hayatı boyunca tasarruf edilmesi, artık bir noktadan sonra bu kişiliğin tek gayesinin intikam olmayı düşünmesine yol açmış ve yaşama nedeni bu olarak şekillenmiştir. İçini kaplayan şehvet duygusu ve tutkuyu yaşamadaki sınırsızlık, onu dişiliğinin farkında olan ve bunu kendi amacı doğrultusunda çekinmeden kullanan bir bireye dönüşmesine zemin hazırlamıştır.Diğer karakter olan ?sandrine? ise; henüz körpe bir masumiyetin kutsiyetinde saflığı temsil ederken, birden striptiz salonunun karanlık gerçekliği ile tanışma şanssızlığıyla yüz yüze gelmiştir ve kader karşısına ?nathalie'yi çıkarmıştır. ?sandrine? nin yapısı daha bakir bir bilinmezliği içermektedir ama ?nathalie? nin yönlendirmesi ve biçim vermesi ile artık oda, kadınsı cazibesini bir silah olarak kullanma yetisine haiz olmuştur. Önemle durulması gereken bir noktada, olumlu bir betimleme olarak kabul edilebilir. Hiç şüphesiz filmin barındırdığı üstte sıralanan zayıflık ve anlam kaymaları yanında, içerisinde yer eden ve eleştirel bir mahiyeti beraberinde getiren; kadın-erkek, kadın-toplum ve kadın-ekonomik özgürlük gibi eşitlemeler ve bunlardan hareketle, var olan durumu ortaya koyuş gayesi, artı bir çıkarım olarak yer etmektedir. Yaşamın önlerine çıkardığı engeller ve bu engellerin insanı kıskaca mahkum eder yapısı, ekonomik gücü elinde barındıran ve bu haliyle de hükmeden ve ezen bir hüviyete bürünen yüzü karşımıza çıkarmaktadır.İnsanın bir bakıma kişilik portresi yada tahlili yapılmaktadır, ?christophe? karakteri babında. İşte bu yüz bu karakter olmaktadır. Sevginin içinde yer etmediği ve altında barınanlara insan gözüyle bakmayan, dolayısıyla yönetmen tarafından bir bakıma üst sınıf ve güç sahibi reayadan biri olarak tasvir edilmekte ve bu da, filmin nadir olumlu çıkarımlarından biri olmaktadır. Ayrıca iki kadının karşısına çıkan ve bir noktadan sonra, aynı amaç etrafında birleşen kadınların yine, o amaç için hedef seçilen karşı cins tarafından birbirine düşürülmesi ve bir süre sonra düşünsel ideallerinin ve planlarının unutulup geri plana itilmesi, düşman olarak belirlenen erkeğin bir zaferi olarak nihayetinde karşımıza çıkmakta ve kadınların arasında ki ince bağın yahut hassas noktanın, yine erkeğe duyulan zaaf olduğu vurgulanmaktadır.21. yüzyılda artık gelişen yapılar ve eskinin yenilenmesi bağlamında artık dönüşen düşünsel açılımlar, kadının toplum içinde ki konumunu ve yerini belirginleştirme babında oldukça ilerleme kaydedilmesini sağlamıştır. Filmimiz bir bakıma bu ilerlemenin gerekliliği vurgulamakta ve birey olarak kadının karşılaştığı engelleri, bu engeller karşısında gösterdiği direnci ve mücadeleyi irdelemekte ama bir yerde bu mücadelenin şekli konusunda yanlış bir yol çizerek rotayı; kadın bedeninin mahremiyetine ve bu mahremiyetin onu, bir noktadan sonra cinsel ve haz veren bir objeye evirmesine yol vererek, amacından sapmayı ve neticede de eleştirilen yapıların bizzat şekline bürünülmesini, kaçınılmaz bir son olarak önümüze sermiştir. Kurgu bağlamında bir yenilik karşımıza çıkmamaktadır, senaryo açısından ise yapısında ki eleştirel ve feminist söylen dikkat çekici bir unsur olarak yer etmiştir. Ama gidişattaki kayma ve bu söylemin tonsal bazda tutturulamaması , filmin yegane zafiyeti durumundadır. Oyunculuklarda ki sıradan ortaya koyuş, filmin yine aydı düzlemde seyretmesine meyletmiş, yalnız cinsel sahnelerin sunumundaki performans, içte yaralar açsa da hafızalarda kendine yer bulmuştur.Filmin sonunda ortaya çıkan ise; elde edilen bir ölüm neticesinde acıların son bulması ve kadının huzura ererek gayesine ulaşıp mutlu olması şeklinde düşünülüp, bu doğrultuda hareket edilmiştir. Sonuçta; verilmek istenen verilemeyenin ardında kalmış, anlatılmak istenen düşüncenin gerekliliği şekli unsurlara takılarak, gereksiz tasvirlerin oluşumuna sebep olmuştur. İçerisinde olumlu ve olumsuz çıkarımlar barındırmakla birlikte yinede, bu çıkarımlara şahit olmak ve bireysel yargılar eşliğinde irdelemek nihayetinde, seyredilmesiyle mümkün olacaktır.------- Choses secrètes ( Mahrem Şeyler) ------