Açlık Oyunları: Alaycı Kuş Bölüm 1
Seriyi yalnızca beyazperdede takip edenlerdenim ve haliyle &uyarlamanın başarısı&, &kitaplar mı daha iyi filmler mi& gibi konulara girecek durumda değilim. Beni çok yakalamasından değil ama, ikinci ve bu üçüncü filmi tamamen popüler kültürün son dönem önemli halkalarından birinden uzak kalmamak adına izledim. Katniss'in &büyüme hikayesi&nin tavan yaptığı noktadayız final bölümünün ilk yarısında. &Mockingjay&liği kabullenme/kabullenmeme, kimi tercihlerinin sevdikleri üzerinde (genellikle olumsuz) yansımaları olacağının bilincinde attığı adımlar, kitleleri (!) etkisi altına alabilme ve nihayetinde de bir isyana, bir zafere önderlik edebilme yeteneklerinin sorgulandığı, son saniyeye kadar da bunlara bağlı sahnelere tanıklık ettiğimiz bir film. Bana kalırsa yavan. Final bölümünü modaya uyarak ikiye bölmenin getirdiği bir eksiklik belki de bu. Yavanlığın birincil nedeni filmin ardından kendime sorduğum çok önemli bir soruya verecek cevabımın olmayışı: &Bu 2 saatlik filmde ne oldu?&. Benim düşünceme göre bir şey olmadı ne yazık ki. Hatta ikinci ve belki de daha çarpıcı bir soru daha var cevapsız kalan: &Dünyanın beklediği (en azından belli bir kısım diyelim, çok da iddialı olmasın) bu büyük prodüksiyonun, giriş-gelişme-sonuç (özellikle de inanılmaz vasat kalan o final sahneleri) olarak ele alındığında, her hafta televizyonda takip ettiğimiz bazı kaliteli yabancı dizilerden ne farkı vardı?& Ben bu anlamda da bir fark göremedim. Sıradan bir dizinin sıradan bir bölümü gibiydi. Ne Katniss'in ne de diğer karakterlerin doğru düzgün bir ilerleme kaydettiği, neredeyse &sıfır& aksiyona sahip, hiçbir sürükleyiciliği olmayan bir film. İkincisinde büyük ve etkileyici bir final yapar mı bilmiyorum ancak böyle giderse ne hikaye, ne karakterler ne de yapılacak olan final benim ilgimi çekecek. Yalnızca en başta belirttiğim nedenden ötürü izlemiş olacağım son halkayı. Lawrence'ın gitgide göz tırmalamaya başlayan oyunculuğu da cabası.