Ulak
filmle ilgili nereye dönsek babam ve oğlum’la kıyaslamadan geçilmiyor. çağan ırmak artık 'eehh, başlayacam artık babam ve oğlum’a' dese yeridir. adam sanki bir o filmi çekmiş ömrü boyunca, başka da sinema bilmez.ulak’a gelirsek taptaze bir anlatım, sağlam bir teknik görüyoruz. her ne kadar, en başta kurgusu, ortalama seyirciye yani gişeye giden yola uygun olmasa da hemen herkesin bu destandan alabileceği birşeyler vardır. daha iyi olabilir mi; elbette olabilir. daha yüklü altmetinler olabilir, kostümler, şiveler daha hassas ele alınabilir, bazı tutarsızlıklar giderilebilir, fazlalıklar atılabilir vs. tüm bunlar bu filmin türk sineması için önemini azaltmaya yeter mi? çağan ırmak belki de popülerliğinden vazgeçmek pahasına kendi yönetmenlik deneyimini yaşamak adına, sinema adına bir şeyler yapmaya çalışmış.filme yatırılan yüklü miktar ise ya gişenin doğru hesaplanamaması ya da çağan ırmak’ın biraz daha kişisel olan bu filmine kolay finansman sağlamasından olmalı.