Carol
Patricia Highsmith'in 1952 tarihli romanında uyarlanan Carol'ın ilk dikkat çeken başarısı muhteşem bir dönem filmi olması. Sokakları, arabaları, modası, ev dekorasyonları, müzikleri ile muhteşem bir sanat yönetimi var. Sonrasında, perdede ilk göründüğü saniyeden itibaren boyu posu, giyim kuşamı, saçı makyajı ile seyirciyi büyüleyen, tüm bunların üstüne bir de muhteşem bir performans ortaya koyan Cate Blanchett var. Çağımızın en önemli aktrislerinden olduğunu kanıtlıyor bir kez daha. Therese, yani Rooney Mara da kusursuz. Karakterinin simgelediği tüm o şeylerin, gençliğin, kırılganlığın, savunmasızlığın, saflığın, acemiliğin başarılı şekilde vücut bulmuş hali. Bu özellikleri ve bunlara karşın aklı başında, olgun bir kişiliğe sahip olması, Carol'ın da dikkatini çekiyor. Evet, lafı fazla dolandırmadan söyleyelim, ki zaten filmin konusu, fragmanlar vs. bunu açıkça belli ediyor, filmin merkezinde iki kadın ve aralarındaki çekim, ileri safhada ilişkiye dönüşen bir çekim var. Lezbiyen bir ilişki. Yadırgama noktasında olanlar zaten hiç izlemesin filmi. Nitekim kimi insanlar için bir tabu, bıçak üstü bir konu bu hala. Herkesin kendi düşüncesi. Ancak tercih edenler için şunu rahatlıkla söyleyebilirim ki, her şeyi bir tarafa bırakın, tek başına sanat yönetimi için bile izlenebilecek estetikte &Carol&. Bu gibi filmlerde bazı kesimler tarafından ilk merak edilen şey filmin &cesurluk seviyesi&dir. Blanchett ve Mara cesurlar, evet, ancak ortalama bir sinema filminden, hatta özellikle son 6-7 yıla baktığımızda ortalama bir televizyon dizisinden daha fazla bir cesurluk kesinlikle yok. Merak edenler için söylüyorum. Film iki kadın arasındaki ilişkiyi de yine estetik bir havada vermeyi başarmış. Akademi Ödülleri'nde ne yapar bilmiyorum. Önemli adaylıkları var. Bunlardan bana kalırsa yüzde yüz &En İyi Kadın&ı Blanchett'a vermeliler. Diğer tüm adayları da izledim. Sonuç olarak Haynes başarılı bir filme imza atmış, karakterlerin hissiyatını seyirciye de yansıtabilmiş.