Kaybedenler Kulübü
kesinlikle türk sineması için önemli bir film olmuş.gerçek karakterler ve olaylardan bahsedildiği konusuna girmeyeceğim.bunun yerine filmin tamamına hakim olan bir &muhabbet& var ve asıl önemli olan da bu.gerçekten yaşamış olsun olmasın iki tane adamın bir radyo programı üzerinden hayatı irdelemeleri var filmin temelinde.bunu yaparken de türkiye'de rahatlıkla,özellikle o dönemlerde, konuşulamayan bazı konuları seçmeleri bir anda popüler bir hal alıyor ve büyük yankı uyandırıyor.ancak onlara tam olarak tezat bir durum bu.zaten filmin finali de bizi bu sona hazırlıyor.oyuncular yerlerine başkası düşünülemeyecek kadar uygun filme.tüm yan karakterlerine kadar.yönetmen tolga örnek oldukça başarılı.daha ilk saniyelerden bir fight club havası ve bir guy ritchie tarzı hissediliyor ancak yönetmen kesinlikle bunların peşinden körü körüne gidip de ortaya &özenti& bir film çıkarmıyor.özgün ve türk sinemasında örneklerini pek göremediğimiz tarzda bir film olmuş.sinemamızın bu gibi akımlara daha fazla yönelmesi gerekir,tek tük çekilen bu kaliteli filmler önümüzdeki yıllar boyunca umarım hepimizin izleyebileceği genel bir kalite sağlayabilir türk sinemasında.film boyunca pek çok cümle,pek çok diyalog üzerine düşünmeye değer.sağlam bir senaryo var.tabii bu iki ana karakteri bazen kendi gözünüzle değerlendirdiğinizde onları yadırgayıp hatalı da bulabilirsiniz,ancak filmin seyirciyi doğruyu bulmaya ittiği falan yok.ahlaki ya da sosyal açıdan hangisinin uygun olduğunu tartışmıyor yönetmen.sinemamızda mutlaka izlenmeyi hak eden,yeri geldiğinde komik,yeri geldiğinde ciddi ve hüzünlü,yeri geldiğinde de felsefik olabilen bir yapım.emeği olanlara tebrikler.