Boş Ev
güney kore sinemasında bir mücevher gibi parıldayan değerli yönetmen kim ki duk’u bu filmle tanıyıp kendisine hayran kaldım.denildiği gibi neredeyse tüm tabuların yıkıldığı bu filmde sıradışı yaşanan aşk,bir şiir tadında ruhu okşayacak biçimde işleniyor.özellikle arka planda sürekli çalan arap müziği filme ayrı bir hava katıyordu...Filmin sonuna kadar tek kelime bile etmeyen filmin oğlanı ve asıl kızı da üstlendikleri rolleri hakkıyla oynamışlardı ve kızın suskunluğunu bozduğu sahne de çok güzeldi.Film bitince yüzünüzde beliriveren gülümseme bir süre kalabilir ve siz hala bitmesini istemediğiniz karelerde kalabilirsiniz.bilmiyorum belki abartıyor olabilirim ama Boş Ev bugüne kadar izlediğim en iyi aşk filmiydi...