Yargıç
Genellikle ana akım vasat komedi filmlerinden tanıdığımız yönetmen David Dobkin'in filmi senaryo olarak alt metinde sorunlu bir baba-oğul ilişkisi ekseninde dönüyor. Film senaryoda bunun dışında ikili ilişkilere, çocukluk anılarına, büyük kent-küçük kasaba sorunsalına, yargı erkleri gibi pek çok temayı da inceliyor. Her bir karakterin neredeyse sorunlu olduğu ve ahlaki açıdan kendinize de pek yakın göremeyeceğiniz gerçeği de var. Misal başrolde Robert Downey Jr.'ın canlandırdığı avukat Hank Palmer karakteri dürüstlüğe ve hukuka değil kazanmayı önemsiyor. Filmin hikayesini şöyle özetleyebiliriz. Hank Palmer, beyaz yakalı son müşterisini Illinois eyalet savcılığının pençesinden kurtarmaya hazırlandığı esnada annesinin vefat ettiğini bildiren bir mesaj alır. Hank babasıyla görüşmemektedir ve annesi, son yirmi küsur yılda irtibatını sürdürdüğü -tüm kasabadan da kimseyle görüşmez- tek aile üyesidir. Onu eve döndürebilecek yegane kişi annesi, yegane olay ise onun ölümüdür. Ancak, İndiana’nın huzurlu kasabası Carlinville’de Hank Palmer'ı bekleyen şey, bir cenaze merasiminden fazlasıdır ve asla sıcak bir karşılama değildir. Spoiler vermemek adına olayları çok fazla deşmemeye çalışıyorum. Hank Palmer kasabadan kaçmaya çalışırken, arasının oldukça açık olduğu babasını savunmak üzere geri çağırılır. Çünkü kasabanın 42 yıllık emektar yargıcı olan babası, aniden kendini kürsünün yanlış tarafında bulmuştur. Gizemli sayılabilecek bir olayla hikayeye bizde dahil olmaya başlıyoruz. Yönetmenin senaryoyu işlemedeki en iyi başarısı kuşkusuz bu baba oğul ilişkisindeki depremi inanılmaz gerçekçi biçimde izleyiciye hissettirebilmesidir. Robert Duvall, yargıç ve kurallarla çevrelediği bir hayatı var. Baba rolü sadece aile içinde değil kasaba içinde geçerlidir. Robert Downey Jr'ın ise canlandırdığı karakter tam aksi yönde zekasına ve becerisine çok güvenen, genelde ukala kısmen sorumsuz oğul karakteridir. Bu ilişkileri yönetmen güzel anlatırken birçok sahnede çuvallıyor. Klasik bir kahraman filmine dönmeye başlıyor. Anlatı kalıbı bu yönde sıkışıp kalıyor. Bu sıkışmalarda duygusal sahnelerle rahatlatmaya çalışsa da daha da hapsoluyoruz ve başından sonuna klişelere boğuluyoruz. Yargı sisteminin tamamen avukat jüri hakim söz oyunlarına dayalı olduğu bir havayı uyandıran film, yargı sistemine bırakın eleştiri getirme gibi bir kaygı gütmeyi, herhangi bir dokundurmada da bulunmuyor. Mahkeme sahneleri defalarca kez izlediğimiz avukatların rahatça espiri yapabildiği ya da kişisel konuların gündeme gelebildiği klasikleşmiş Hollywood sahnelerinden yalnızca bir başkası! Filmin olay örgüsündeki bu kısıtlı merak unsuru olan cinayet davasının düğümlenip çözülmesinin yarattığı etkileyicilik dışında aslında iyi oyunculuklar vaat edilmiş. Bunu da Robert Duvall özellikle başarabilmiş. Robert Downey Jr'da iyi oynamış ancak çok daha o karaktere yakışacak ve birebir etkileşim kurabileceğimiz oyuncular da yok değildi. Bundandır ben akademi ödüllerinde Robert Duvall'ı daha şanslı görüyorum en iyi yardımcı erkek oyuncu dalında. Ödül alamaz ama adaylık kotarabilir. Filmin teknik alanlarına girelim biraz da. Film 70'li yıllardan kalma havası uyandıran, sade ve sakin bir kasaba ile modern kent algısı arasındaki farkları ortaya koyma açısından yapım tasarımı başarılıydı. Kasaba eski zamanlara hapsolmuş bir yerdi. Kasabadaki arabaların hiçbiri 90'lı modellerden üstde değildi. Bu hissiyat bizim aslında kasaba köy hayatı ile ya da eski zamanlara romantik bir bakış açısından bakmamıza sebep oldu. Kostümler başarılıydı. Mesela Hank bir sahnede kasabasına döndüğünde çocukluk odasına gidiyor ve eski kıyafetlerden birini buluyor. Orada bir duygu karmaşasına giriyor. Kasabaya daha çok entegre olmaya başlıyor. Buradaki durum eskiden insanların birbirine kenetlendiği daha sade bir yaşamı simgelemekti. Müzikler filmin ruhuna uygundu. Kurgu olarak da uzatılmış gereksiz 20-25 dakikalık kısım olduğunu açık açık söylemek lazım. Filmden o sahneleri çıkarsanız bir şey eksilmez diye düşünüyorum. Sonuç olarak; orta kalite olarak sınıflandırılabilecek, şansı yaver giderse önümüzdeki ödül sezonunda oyunculuk dallarında kendisine bir adaylık kovalayabilecek bir eser olarak yorumluyorum “The Judge”ı ve görülebilir ve olur da izleyemezseniz çok bir şey kaybetmezsiniz. 6.5/10