formatı yemişim, ona bir şey olmasın. dün geçirdiği kısırlaştırma operasyonunun ardından melul mahzun yatmakta. ben alışkın değilim onun bu hallerine. çat orada, çat burada, çat kapı arkasında olan bir arkadaş kendisi. şimdi böyle bir durgunluk içinde olması, üstelik acı çekip inlemesi içime dokunuyor. bana geldiğinde daha sütten bile kesilmeden annesinden koparılmış bir bebekti. ileri derecede zoofobiktim ve bir köpekle bırakın aynı evde yaşamayı, köpek görünce sokağı değiştiren modellerdendim. ama biberonla bile sütünü içemeyen bebeği ben almasam sokakta kalacaktı, fobi mobi dinlemeyip sahiplendim. üç yılı beraber geçirdik. bir kere olsun poposuna bile vurmadan büyüttüm ben onu. birlikte uyuyoruz, birlikte geziyoruz, birlikte kitap okuyup film izliyoruz. geçen yaz ağır bir rahatsızlık geçirdim. hastane sürecinin ardından evde bir hafta yattım. o bir hafta boyunca can arkadaşım yatağımın yanından hiç ayrılmadı. bildiğiniz başımda nöbette tuttu. şimdi de ben onun başında nöbetteyim. formatı yemişim dedim ama hadi tanım da yapayım; bana koşulsuz sevmeyi, doğanın tüm canlılarının özel olduğunu, merhametin içten geleninin değerli olduğunu öğretendir kendisi. can arkadaşım, dostumdur.