1,5 yaşında erkek bir köpeği sahipleneli 2 ay oluyor. cinsi yok, ormanda doğmuş, ileri derece uyuzdan ölmek üzereyken orman beslemesi sırasında bir dernek tarafından kurtarılmış. tedavileri yaptırılmış, sahiplendiririz deyip pansiyona yerleştirmişler ama corona falan derken 1 sene beklemiş pansiyonda. 1.5 yaşına kadar hayvan dışarıyı çok az görmüş, pansiyonda kalmasına rağmen köpeklerle çok sosyalleştirmemişler çünkü kısır değilmiş (hatta çoğunlukla kafesteymiş). bu sebeple ilk geldiğinde dışarıda nasıl heyecanlıydı anlatamam. ama başa dönelim. ilk 3 gün onun için endişeli benim için de uykusuz ve panik halde geçti. çok korkak bir köpekti, sesten, el kaldırılmasından, poposuna dokunulmasından, ani hareketten korkup yere yatardı. bu davranışlarının sebeplerinin ne olabileceğini biliyorum ama kimseyi suçlamak fayda getirmediği için dillendirmiyorum. tasma, yürüyüş hatta neredeyse tuvalet alışkanlığı da yoktu. neyse ufaktan bana, eve, bahçeye, dışarıya ve yürüyüşe alıştı. onu köpek parklarına götürdüm diğer köpeklerle arasını ölçmek için, kimi görsek tanıştırdım. sosyalleştirdim. çoğunlukla hep sakindi, hep yeni köpek görünce dil atıyordu salaklığından. ilk seferlerde bir köpek ona oyuna davet hareketi yaptığında anlamıyordu. onu bile 1-2 sefer sonra öğrendi. sonra 2-3 hafta geçtikten sonra, koruma kollama iç güdüleri başladı. tabi ben 10 gün sonra kısırlaştırmaya götürdüm, daha doğrusu sahiplendiren dernek yönlendirdi bir yere. çünkü yüksek testosteronla geziyordu epey zorluyordu beni de. hem tanıştığı erkek köpeklere hem de erkek insanlara hırlıyordu. tabi genelde ona hemen yaklaşan sevmeye çalışan kişilere bunu yapıyordu. ama aynısını kadın insanlar yapınca sorun olmuyordu :) şimdiyse ona baskınlık kurmaya çalışan erkek insanlara karşı hırlama/havlama devam ediyor. hatta 2 hafta sonu abim benimle kaldı, resmen abimle sidik yarıştırıyor desem yeridir. abim ona söz geçirmeye çalışıyor (ki ben geçiremiyorum daha senin komutunu nasıl alsın hayvan), köpek abimin evde yürürken önünü falan kesiyor :) evde gece ve ses duyduğunda havlamaları oluyor. bir kısmı zamanla azalmazsa yüz yüze birinden eğitim almayı düşünüyorum. şimdilik eğitim için ise bir çok youtube kanalına baktım, en sonunda da kral köpek ailesinde karar kaldım. en çok onları takip etmekle birlikte tarkan özvardarı da izliyorum. tabi köpeğimin belirli bir cinsi olmadığı için neyi ne kadar öğrenecek bilmiyorum ama zaten önemli de değil. geldiğim noktada tek istediğim onun bana güvenmesi, yönetici köpekliğini bırakması ve mutlu mesut yaşaması. bunlara hizmet etmeyen bir çalışmayı da zaten yapmak istemiyorum. artık günde 2 sefer parkta yürüyoruz (artık yanımda çoğunlukla çekiştirmeden), sonra bahçede salıyorum serbest takılıyor 10-15 dakika. temel itaat çalışmaya başladık hem evde hem bahçede. ilişkimiz de giderek güçleniyor :) hatta bayrama da tatil programı yaptım ki inanılmaz heyecanlıyım nasıl olacak bilmiyorum. sonuç olarak 2 aydır hayatımda ve evimde müthiş heyecanlı bir minnoş var, çok çok mutlu ediyor beni. az denecek kadar zorlukları oldu, onun dışında bence birbirimizi bulduğumuz için karşılıklı çok şanslıyız. bir de 2 sefer çok duygulandım, birincisi ilk akşam onu eve götürürken. çünkü artık hayatımın değiştiğini biliyordum, o korkak gözlerinin nasıl güler hale geleceğini hayal etmek bile beni ağlatmaya yetmişti. ikincisi ise 2 aylıkken ormandan kurtardıkları ölmek üzere halinin fotoğraflarını gönderdiklerinde çok çok ağlamıştım. o fotoğraflardan sonra anlamıştım neden bu kadar korkak ve masum baktığını. nerdeyse hiç sağlıklı bir bebeklik ve çocukluk yaşayamamış. neyse artık birlikteyiz can dostumla, bu da ilk entryim olsun pikocuğum için. bakalım zamanla o bana neler öğretecek.


başıboş köpek sorununun bu kez adresi istanbul bağcılar. kaldırımda yürüyen naci çalışkan'a 4 köpek saldırdı. kaçmaya çalışan çalışkanın pantolonunu parçalayan köpekler çalışkanı bacağından da ısırdı. başıboş köpek saldırısı mağduru "kaldırımda yürürken yeşillik alandaki köpekler birden bire saldırdı. beni ısırıp üstümü başımı yırttılar. şaşkınlık içerisindeyim, bağcılar gibi bir meydanda bu köpeklerin burada ne işi var? hepsi birden saldırdı. hala köpekler orada, birisi geçse yine ısıracaklar." diye konuştu.


sokaktaki.. -iki saattir havlıyorum bir 'efendim' diyen çıkmadı.


keskin dişleri olup, bir tekinin bile insan parçalayacak güçte olduğu, 2 yaşında çocuk zekasına bile sahip olmayan yırtıcı hayvanların sürü halinde insan avlamasına özgürlük isteyen itperestler yüzünden giderek büyüyen sorun. bakın, yürümek bir insan hakkıdır. ve yürümek insanın en iyi düşündüğü, binlerce fikri aklına getirdiği eylemdir. kant saatlerce yürürmüş düşünmek için. bir çok düşünür yürüyüşe, doğa içinde yürüyüşlere dönüştürücü bir etki atfeder. ama, aq'un ülkesinde doğada zaten unutun da, yolda yürüyemezsiniz. her yer köpek. her an tedirgin, her an saldırıya uğrayacak gibi yürümelisiniz. öyle derin düşünceler, ülkeyi, toplumu dönüştürecek fikirleri unutun; tek düşündüğünüz tek parça eve dönmektir. kadıköy'ün dibindeyim; sahilde belli saatlerde yürümek zordur. yel değirmeni tarafında dana gibi köpekler yatar sağda solda. ne olacağını bilemezsiniz. hep aklınızda açık bir windows penceresi gibi bu ihtimali düşünürsünüz. şu ülkeye belki bir fikir üretecek bir insan çıkar, belki yüzlerce çıkar ama bu özgür yürüyüşün olmadığı, insanın ormana gidip de düşünemediği bir ülkede, anca hayatta kalır, şanslıysa. yürüyerek gideceği yere, çok var gibi parası, arabayla gider. boşa harcanan enerjinin, uzatılan yolların, iptal edilen ziyaretlerin, gidilmeyen derslerin...şu ülkeye kümülatif olarak verdiği zararı hesaplamak imkansız. geçen bir prof yazdı, adamlar ankara'da akademiden arkadaşlarıyla buluşmuşlar entellektüel sohbet için; çıkışta köpek saldırısı. adam zavallı 70 yaşındayım, ben bir daha böyle bir beyin fırtınasına katılmaya korkarsam ne olacak diyor, haksız mı? edit: silinen bir kaç kelime


flatlineın en parlak günlerinde, ayrıca karavan ve gitarın taksimi kasıp kavurduğu dönemlerde- yanılmıyorsam 1994 - 1995 yıllarında-, sözkonusu mekanlarda sahne alan bir cover grubuydu köpek. severek dinlediğimiz yabancı grupların- ki bunların başında özellikle pearl jam, soundgarden, faith no more i saymam gerekir- şarkılarını, programlarında icra ederlerdi. enfes şarkı seçimleriyle bütün milleti kudurturlardı. konsantre karizma vokalistleri vokalistleri burak şentürk sahne performansıyla aklımızı alırdı. evet almıştı! önünde ağlaşan, meleşen kızları hatırlarım. süper ses, süper yorum, süper performans... ömer diye bir davulcuları vardı, ki kendisi intihar edince köpek de maziye karıştı. o gün bu gündür bilenler tarafından bir efsane olarak anlatılır bu adamlar. tanıyanlar iç geçirip, "vay beeeee" nidalarıyla uzaklara dalarlar.


kucağıma aldığımda tırnakları batmasın diye özen gösteren minik, ufak tatlı bi arkadaş. çoğu zaman anlamıyoruz onları. o zamanlar yaşadığım yerde balkondan dışarı, parka bakarken ki iç çekişlerini unutamıyorum. arada beni üzdüğü, kötü davrandığım her an için hala içim acır. inanılmaz üzgünüm şu an yanımda olmadığı için. çok ilginç bir şey ama o gün kader yollarımızı ayırmasa, şimdi bambaşka bir hayatım olabilirdi. zordur bakmak, bırakamazsın öyle. bir yere git, gel sevinçten havalara uçar sanki yıllarca ayrı kalmışsın gibi. koklaması yeter ellerini be. bi de sahiplenir haspam, bi yeriniz ıslaksa, duştan çıktıktan sonra ıslak yerlerinizi yalıyorsa gözünüz aydın. aile olmuşsunuz demektir. sizi yaralı sanıp iyileştirmeye çalışıyordur. amaaaan... uyuyayım...


köpek etiyle beslendiğinde mutluluk hormonu salgılayıp neşelenen vasat hayvan. kanibalizme bu kadar meyilli bi hayvan görmemiştim 3 kilo köpek etini 20 dakkada yedi can dostum cango.


boynuna tasma takılıp sokaklarda gezdirilmesi gereken canlı türüne verilen isimdir. insan medeniyetinde yerleri yok. (bkz: )


insana huzur mutluluk verir bilhassa zor kötü günlerinde.çoğu zaman insanlardan bile zeki ve değerli olurlar..


bir hayvan zekasının algılayamayacağı eşyaları anlamadığı için anlamsız bir şekilde parçalayan hayvan.


yorgun ve stresli bir günden sonra eve geldiğiniz zaman deli gibi heycanlanması, mutluluktan ne yapacağını şaşırması, sizin üzerinize atlaması, derin derin koklaması ve hatta bazen benim şapşal kızımın yaptığı gibi mutluluktan ağlaması bu dünyada yaşamaya değer bir sebep sahibi daha olmanızı sağlayacaktır.


kendinden başka canlıları sevenler doğanın unsuru olmayan hayvanları sokakta besleyerek yaban hayatı katletmezler.


sadakat denilince akla ilk gelen şeydir.bir insanın en sadık dostudur.dünyanın en tatlı canlılarından da biridir.


bence petshoplar yasaklanmalı; inek, keçi, koyun vb. dışında evcil hayvan beslemesi yasaklanmalıdır. ayrıca hayvanat bahçesi, akvaryum vb. şeyler de yasaklanmalı canlılarıni doğal ortamlarından koparılmalarına izin verilmemelidir.


özlüyo yæ benim minik papatyam beni. bahçeden beni görünce seyirterek gelip şşş diye altına kaçırıveriyo. oy benim sarı kuşum ^.^ heyecandan altına kaçıran kuş :p tanım editi: özleyendir.


asla köpeklerin sorunu olmayan sorundur. bizim cahil insanımız, bizim korkak insanımız, bizim ahmak insanımız her yerde olduğu gibi bu durumda da gücünün yettiğine yüklenir. etkili bir politika çıkartmayan yetkiliye bi şey demez/tırstığından diyemez. etkili bir çalışma yürütmeyen belediyeye bi şet demez/tırstığından diyemez. heves edip alıp, g.tü yemediğinden alerjisi çıkan ve çocuğu sokağa salan eşine dostuna bi şey diyemez/eleştirirsem ayıp olur korkaklığından bi şey diyemez. gerekli kısırlaştırmayı yapmayıp, gerekli barınağı sağlamayıp, sağladığı barınakların koşullarını iyileştirmeyip öylece ortaya bırakanlara yalakalık ederken, tek suçu hayatta kalma güdüsüyle ortada dolanan köpeklere sallar/saldırır. bir çift söz de "sözde hayvanseverlere" olsun. abilerim ablalarım yapmayın, her köşe başına mama koymayın. mahallede uygun bir yer belirleyin, en tenha en boş köşesini seçin oraya bırakın mamayı. siz bulduğunuz her parka mama koyarsanız çocuklar her parkı sahipleniyor, kendi yeri kabul ettiği için oraya kimseyi sokmak istemiyor. elbette ki onların yaşam alanlarının üzerine evler diktik alanlarını aldık ellerinden ama çocukların da mutluluğu için uygun bir köşeye koy!


mart 2024 de secim olacak. acin dinleyin kac aday acaba bir cozum uretecek. cevap veriyorum… sifir


bu sefer de başka bir ağır kazaya sebebiyet vermiş. 16 ocak 2023 tarihinde izmirde bisikletle seyir halindeki çocuğun üzerine doğru koşup çocuğun arabanın önüne atlamasına sebep olmuş. buyrun link:


itperest, itçi anlamlarına gelen ve hayvan sevgisi adı altında mantıktan uzak söylemleriyle sjwlik peşinde koşturan akıl yoksunu, tartışma bilmez insanlara verilen aşağılayıcı ad.


köpeklerin yaşam hakkı koyunlardan, ineklerden fazla değildir. aşırı çoğalan ve insanlara zarar veren köpekler zararlı hayvan olarak görülür. zararlı köpeklerin yaşam hakkı zararlı farelerden zararlı böceklerden fazla değildir.


bu başlıkla ilgili söylemek istediğim çok şey vardı ama kelimelerle ifade edemeyeceğimi biliyordum. nihayet kütüphanede kitap karışırtırırken kelimelerin ötesinde güzel bir yanıt buldum bugün: içeriğin yer aldığı kitap ise aşağıda bu konuya insanlık dışı tepki verenlere güzel bir cevap olur umarım.


bazen tek düzelikten sıkılıp, gündelik işlerini farklı yollardan halleder;


kopek dogal bir hayvan degildir, insan eli ile yaratilmistir. kopeklerin "yasam alani" diye bir yer yoktur, bu yuzden yasam alanlari insanlar tarafindan isgal edilmemistir. kopekler insana bagimlidir. "sokak kopegi" diye bir kavram yoktur. sokaga atilmis kopek vardir. kopeklerin yeri sokaklar degildir. sokakta kalan kopekler cetelesir. tum diger canlilar, hatta insanlar icin tehlike arz eder. o yuzden sokaklarda kopeklerin sayica artmasi onlenmelidir.


köpeğimiz asla tut getir oyununu öğrenemedi. attığımız şeyi yakalıyor ama bize getirmiyor. tam tersine alıp kaçıyor bizim onu kovalamamızı istiyor. "getir!" diyorsun getirmiyor. "gel!" diyorsun attığın topu bırakıp geliyor. biz de "herhalde aptal biraz ondan" diye düşünüyorduk. aptal olduğunu düşünmemizin bir diğer sebebi de topunu sürekli tv sehpasının altına kaçırması. sürekli salonda tv sehpasının orada oynuyor ve illa ki bir noktada top sehpanın altına kaçıyor. sonra başlıyor ağlamaya. biz de mecburen her seferinde işimizi bırakıp gidip topu çıkarıp ona geri veriyoruz. ama üzülüyoruz tabi bir yandan "ne kadar aptal köpeğimiz var şunun sehpa altına kaçacağını öğrenemedi" diye. bugün fark ettim ki köpek bizle tut getir oynuyo lan. o topu atıyo biz getiriyoruz. bunu da bir tek top sehpa altına kaçtığında yaptığımızdan bilerek hep orada oynuyor. biraz oynar gibi yapıp topu ittiriveriyo sehpa altına. sonra iki üç ağlama sonrası biz getiriyoruz. resmen bizim ona öğretemediğimiz şeyi o bize öğretti. sadece tut getir de öğretmedi bir şey nasıl öğretilir konusunda iyi de bir ders verdi şerefsiz köpek. şimdi kendimi baya aptal hissediyorum. adi köpek.


bazı insanların aksine çok daha anlayışlı olan hayvanlardır.


akli dengesi bozuk tipe verilen isimdir. her şeyin bir yeri adabı var. eğer çok istiyorsan sokakta besleyeceğine evine al hayvanı. ama yok illa yemek diye hayvanın önüne attığı, yemek demeye bin şahit isteyen, pisliği sokağa atacak. vicdan mastürbasyonu yapacak. o yemek, o ekmek orada küflenip mikrop saçıyor ve ben o pisliği görmek zorunda değilim. başıboş sokak hayvanları toplanmalı ve kısırlaştırılmalıdır. tehlikeli olanları uyutulmalıdır. sokak hayvanı nüfusu azaltılıp kontrol altına alınmalıdır. batı hayranı embesil burayı iyi oku. londra sokaklarında bir tane köpek göremezsin. orada yok böyle şeyler ama istanbul'da her köşe başında bir hayvan bulunuyor. herkesin çocuğu var ve bu tehlike gözardı edilemez.


yeni bld başkan adayı çok güzel çözüm sunmuş. herkes sokaktan bi köpek sahiplense konu kapanıyor :)


asansörsüz bir apartmanda yaşıyoruz ve kendisi tüm komşuları tanıyor. apartmana komşulardan biriyle beraber giriyorsak genelde öne geçip, merdivenlerde arada bir duraksayarak arkadan gelen komşuyu kontrol ediyor. komşunun kapısına varınca bu sefer de kapıda bekleyip, komşunun evine girişine "hadi çok oyalanma, bir an önce evine gir, etraf tehlikeli. hadi canım, hadi güzelim benim, hadi sen gir evine senlik bir şey yok" edasıyla eşlik ediyor. ev yerine bodrum katına yönelen komşulara epey içerliyor. sanırım yolu karıştırdıklarını falan düşünüyor ki, ağlamaklı bir sesle merdivenlere bakıp hafif de bir sinirleniyor. ikinci kattaki tombul teyzeler herhalde pek alakalı davrandıklarından, onları çok seviyor, evdelerse haftada 2-3 kez geçerken paspaslarında duraksayıp kapıya bakıyor.