ya büyütmeyin bu kadar her tarafı akp'li olsa nolur. listeye bakmasam buradan 10mv falan çıkıyor biliyordum, 6mv toplamı. ne bileyim muadil olarak aydın veya eskişehir gibi bir şehirle fark karşılanır. neyse kötü bir şey yazmayacağım orada yaşayan güzel yürekli insanların hürmetine.


deniz bir kültürdür. konyalılarda olmayabilir ama keşke kurallara uysalardı. yüzmeyi şarkışla barajında öğrenmiş olan sivas şarkışlalı arkadaşım da plajda mangal yapmayı teklif etmişti:)


2013 yılında erzurum da öğretmenevinde kalmıştım ismini de verebilirim yani hiç mahzuru yok.devletin öğretmenevi. gece içtik tabi biraz sabah oldu kalktım dışarıdan su falan alacam.aga aşağı iniyorum bir baktım 4-5 tane sakallı cübbeli mubarek bu saatte nereye gel namaza diye israr etmeye başladılar.sonra dedim aga siz necisiniz falan cübbeli ahmet denen bir soytarının mitingi varmış,bunlarda ona gelmiş.hepsi öğretmenevinde kalıyor.dedim yok ben namaz kılmıyorum falan.baya israr etmişlerdi. tabi daha sonra bu öğretmenevinde tekrar kalmak istediğimiz de şaşırtıcı bir şekilde olumsuz cevap almıştık. hiç bir şekilde alkolden dolayı rahatsızlık vermedik.zaten ben 2 bira içince direk göt olan bir insanım.yani göt olmak burada sapıtmak değil de uyuyan mayhoş olan anlamında.


yok artık nasıl böyle birşey olabilir derdime dert eklendi


yine yeniden ruhumu alsın, dinlendirsin, buz gibi huzuruna sarsın beni dilediğim şehrim. küçücük bir odanın 4 duvarı içinde kimseler görmeden yağmura tutulsam, artık her sokağı başka türlü yabancı, her insanı "sen bu şehirden değilsin" der gibi baksa da yine en çok huzur bulduğum memleketim. belki anne babanın kimselerin bilmediği kadar bilmesinden içinin güzelliğini, belki kardeşinin dünyada yalnız olmadığını varlığıyla bile herkesten çok hatırlattığından, belki eşin dostun en güzeli, en yargılamadan bağra basanları orada olduğundan; bilmiyorum neden ama ne zaman nefesim kesilse, ne zaman yıkılmaz sanılan duvarlarımın ardı harabeye çevrilse, ne zaman istanbul'un iğrenç tokatlarını en sevdiklerim yüzüme vura vura içimi acıtsa, ne zaman kim olduğuma dair söylenenlerin haksızlığı karanlık okyanuslar kadar olup beni yutsa; kesilen nefesimi yeniden bulduğum şehrim. eskisi gibi değil belki, belki hiçbir yere ait olamama hissine derman değil eskiden olduğu gibi; ama hala ölümün eşiğinden geri çeviriyor yine de beni.


çünkü melek gibi insanlar değillerdir. zebani gibi insanlardır. gibisi fazla oldu. bildiğin zebanidirler.


izmirli biri tarafından sikilen yazar beyanatıdır


1993 yılında çıkarılan kanunla büyükşehir belediyesi olan vilayet. ortasından porsuk çayı geçer. plaka kodu: 26


yazın gündüzleri ne kadar sıcak olursa olsun güneş battığında ortamı serinleten tatlı bir esinti olur, geceleri rahat uyunur. bu tatlı esinti kış günlerinde insanın içinden geçer röntgenini çeker, orası ayrı. (bkz: eskişehir ayazı) aynı zamanda havacılığın başkentidir ;


bu gece sokakları korna sesleri ve sloganlarla inleyen şehirdi. gezi döneminde eskişehir'de olmayan biri olarak, sokaklarda bu kadar ekip arabasının olduğu geceyi hatırlamıyorum. sesleri duyarak sevgilimle beraber dışarı çıktık noluyor diye. konvoyu ya da kalabalığı hdp binasının önünde partiyi ve pkkyı protesto ederken gördük. herhangi bir taşkınlık yapılmadan dağıldı grup. demokratik tepkilerini koyarak evlerine dağıldı insanlar. umuyorum son hakkari saldırısı ardından bu tepki büyüyerek devam edecektir. edit: ilkin; ülkücü değilim ve hatta nefret eden biriyim onlardan. ikincisi; buna rağmen şehitler için sadece onların sokağa dökülmesi, sol parti ve stk'ların sessiz kalmalarından dolayı utanıyorum türk solundan. kornalardan rahatsız olan arkadaş ve köpeğine geçmiş olsun diyorum, beyinleri olmadığı için. ulan insan bu kadar mı apolitik ve kopuk olur ülkenin son durumundan. çekip gidebilirsin kardeşim istediğin memlekete.


tam bir öğrenci şehri. adeta bütün şehir bir kampüs gibidir. güzeldir.


memleketimde seneler sonra güzel şeyler olmuş. tanju özcan belediyeyi sonunda almış. kendisini pek severim alaaddinin kendisine bıraktığı sıfır km belediye binasında senelerce hizmet vermesini temenni ederim. artık alaaddin bey giderken dubaları ve çöp tenekelerini yanında götürmezse bir çözüm üretir umarım zira memlekete son geldiğimde kaldırımın ortasına dikilmiş çöp kutularından yürüyemeyip, dubaların senelerce kaldırılmadığı patates tarlası gibi yollarına hayret etmiş, hani la akp belediyesi yol yabdıydı diye sorgulamıştım.


5 günde 2 öğrenci intiharı yaşayan şehirdir. arkadaşlar hayatta çözülemeyecek bir şey yok lütfen konuşun.


içi dolu turşucuk şehir. evet göt kadar ama her kesimi tatmin edecek donanıma sahip.


bugün, malatya şehrinin sevilen maskotu 'badem' adlı köpeğin kaybını öğrendim. badem, tüm şehir halkı tarafından benimsenmiş, henüz bir hafta önce kanseri yenen bir savaşçıydı. karşıdan karşıya geçerken yaya geçitlerini kullanır, kırmızı ışıklara dikkat eder ve geceleri sizi korumak için sizinle beraber yürürdü. kim olduğunuzun hiçbir önemi yoktu onun için çünkü malatya'da ona zarar verebilecek hiç kimse yoktu. ancak ne yazık ki, haberlere göre 'dikkatsiz' bir sürücünün o uyurken onu ezmesi sonucu hayatını kaybetti. badem'in özelliği, sadece insanlara değil, tüm şehre duyduğu sevgiydi; diğer köpeklerle pek anlaşmasa da, malatya'nın bir parçası gibiydi. deprem sonrası zaten hüzünlü olan malatya için bu kayıp, büyük bir yas nedeni oldu. abarttığımı düşünenler herhangi bir malatyalı arkadaşını arayıp sorabilir, badem'i bilmeyen tanımayan yoktur malatyada. 3-4 ay önce şehirde karşılaştığımda, bu son görüşmemiz olacağını bilmiyordum. güle güle badem, seni unutmayacağız. hani durumu şöyle anlatayım, kendisinin genel psikolojik durumu hakkında bile malatya'nın haber kanalları haberini yapabilecek derecede sevilen bir hayvandı:


sadece 2 günlüğüne biraz anadolu üniversitesini görme, biraz da tatil yapma, kafa dağıtma amacıyla gitmiş ve beğenmiş olduğum şehir. şehir bir kere gerçekten ucuz, aç kalma olasılığınız yok. düzenli ve temiz. ulaşım çok kolay. topu topu 2 tramvay hattı var zaten, o da nerdeyse tüm eskişehir merkezi kapsıyor. insanları accayip sıcakkanlı ve yardımsever. şehir kolay, kaybolma olasılığınız neredeyse hiç yok. hemen içine çekiveriyor zaten, sanki yıllardır eskişehirde yaşıyormuşçasına sokaklarda dolaşabiliyorsunuz. amaa küçük be hacı... şahsen ben üniversite için eskişehiri düşünüyordum ama vazgeçtim. 2 günde eskişehirin görülmesi gereken yerlerin %90'ını bitirdik arkadaşlarla. gece hayatı diye bir şey göremedim. 12 dedin mi doktorlar boşalmaya başlıyor (eskişehiri bilmeyenler için garip bir cümle oldu bu). çok dandik bir tane barlar sokağı var. hayatımda hiç bu kadar dandik barı yanyana görmemiştim. bilmiyorum ya biz keşfedemedik güzel yerleri, ya da eskişehirin gece hayatı bunlardan ibaret. 222 diye bir mekan var gerçi ama orası da pahalı gözüküyordu, giremedik. havelka diye bir yerde oturduk. fiyatlar iyiydi. oturduk keyif çattık, açtırdık şarabımızı, ettik sohbetimizi. orası güzeldi işte de, diğer yerler gerçekten kötüydü. bunun dışında izmirde bile olmayan kocaman bir alışveriş merkezi var eskişehirin. (bkz: espark) izmir'de olmayan mağazalar bile var burada. anadolu üniversitesi ise çok güzel, düzenli, temiz ve bakımlı. uzun lafın kısası, eğer nispeten küçük şehirlerden geliyorsanız eskişehire, bu şehire bayılırsınız. ama eğer benim gibi izmir gibi büyük ve güzel bir şehirden geliyorsanız eskişehire, bu şehir bi zaman sonra sıkmaya başlar sizi.


referans olarak verdiği fotodaki o iç çamaşırı modellerini kadın olsam giymeye yüzüm olmaz. bence bunları giymiyorlarsa gayet de haklılar. arkadaşına söyle bu libido killer modelleri bıraksın :)


kadınları erkeklerinden daha delikanlı olan bir kaç güzide ilimizden biridir


annesi babası erzurumda doğmuş birisi olarak söyleyebilirim ki erzurum'da hakim kitle, kendilerine benzemeyen herkesi düşmanı kabul eden insanlardan oluşuyor. onların oy verdiğine oy vermezsen düşmansın, onlar gibi giyinmezsen düşmansın, ramazanda yemek yersen düşmansın. en son iki sene önce bir toplantı için erzurum'a gitmiştim, belediyenin sosyal tesisinde yemek düzenlenmişti. halen haremlik selamlık sistemi oturuluyor, yanımdaki kadın arkadaşım çok rahatsız oldu, yalnız bırakmamak için yanıma oturttum. belediye görevlisi gelip "abi bayanlar yan tarafta yiyecek" diye uyardı. kadınlarla muhattap bile olmuyorlar. erzurum malesef ki zihni dünyada bir afganistan'a dönmüş durumdadır. 45 sene önce erzurum'dan ankara'ya göç ederek bu çöl yaşamından uzakta büyümemi sağlayan rahmetli babacığımın ellerinden öperim. iyi ki gelmişsin babacığım iyi ki...


okumak için geldiğim ama yurtdışına gitmedikçe ayrılmayı düşünmediğim güzel şehrim. gerçi bu sene itibariyle o kadar kalabalıklaştı ki, cumartesi pazar dışarı çıkasım gelmeyebiliyor. trafik, insan kalabalığı falan yavaş yavaş istanbul'u aratmamaya başladı. küçücük şehre bu kadar insan doluşunca tabi.. yeni tutmuş kardı eskişehir, şimdi üzerinde hep bot izleri var. bilmem hüznümü anlayabildiniz mi velhasılıkelam eskişehir gibi şehirler lazım türkiye'ye ki boku çıkmasın buranın da.


denize kıyısı olmadığı halde medeniyet barındıran tek anadolu şehridir.


türkiye’de nüfusuna oranla en fazla sinema izlenen şehir.


insanı gençleştiren şehirdir, sürekli cıvıl cıvıldır ve hep yapılacak bir şey bulunabilir. tek kötü yanı buraya okumaya gelirseniz, mezuniyet sonrası terk edince bu şehri, ülkemizde bu kadar güzel bir şehir daha bulamayacağınız için, çok özlersiniz ve hep eskişehire geri dönmenin bir hayali kalır aklınız köşesinde.


kışın bağrında üç buçuk attırdı sağolsun. nası uyuycam lan bugün ben, yalnızım bi de evde.


6 şubat depremini yaşayan ve eskişehir'de okuyan biri olarak şu an deprem bölgesinde olmaktan değil de okul açıldığında eskişehir'e dönmekten korkuyorum. zira biraz yukarda olan entry'leri okuduğumda ve kendi okuduğum bilgilere göre eskişehir deprem olarak baya riskli durumda. şehrin doğu kısmı değil ama batı kısmı yani merkez tepebaşı ve odunpazarı ilçeleri en riskli yerler. eskişehir öğrenci şehri olarak bilinir, 3 tane üniversitesi, binlerce öğrencisi var ve bu merkez ilçelerde bulabildiğimiz en ucuz yerlerde kalıyoruz. seçim yaparken binaların dayanıklılığıymış, kalitelisiymiş bunlara bakma şansımız yok maalesef. en kıytırık apartlara, hiçbir özelliği olmayan 1+1 evlere 4-5 bin isteniyorken bizim "bu bina eski, burda yaşamayalım" deme lüksümüz yok. özellikle okul zamanı bir deprem olursa hepimizin sonu olacağa benziyor. bu konuda gerçekten yöneticilerin acilen bir şeyler yapmaları lazım. bağlara, adı üstünde eskiden bağ olan yere, şehir merkezine kocaman üniversiteyi kuruyorsanız, binlerce öğrencinin buralarda yaşamasına sebep oluyorsanız buradaki yapıları çok iyi yapmanız lazımdı. ama okuduklarıma bakılırsa durum hiç böyle değil.(özellikle tepebaşı'ndaki binaların genel olarak yapı kalitesini bilen varsa yeşillendirip bilgilendirirse mutlu olurum) ne diyeceğimi bilmiyorum. bundan sonra bana uyku yok orda. zemin katta oturuyorum. deprem olursa 5-10 saniyede dışarı fırlayabilirsem kurtulabilirim belki. onun dışında bana çök kapan vs. pozisyonları uygula demeyin çünkü bina tuz buz olursa bunların hiçbir önemi yok. depremde yıkılan binada hayatta kalmak isterseniz şans diyin isterseniz kader deyin her neyse ondan. üstüme 4 kat düşünce kurtulabilmem pek mümkün olmayacak. son olarak burdan bu felaketin ve ilerde yaşanacak felaketlerin sorumlularının allah belasını versin diyorum. hoş, sorumlu kimse de yok memlekette ya.


yobazın harman olduğu şehir, siz de yargılanacaksınız cumhuriyet ve demokrasi düşmanı yobazlar. edit : bir anlık sinirle herkese demişim gibi oldu, hepinize değil erzurumlu dostlar. bu sözüm saldırıyı gerçekleştiren ve destek olanlara.


tirit fena değil.etli ekmek yemekten bıktım.


ramazan davulcularinin cok iyi performans sergiledigi sehrimizdir. 25 dakikadir bizim sokakta caliyor bir tanesi.


izmirde izmirli kıza denk gelme oranı yüzde 10 filan olsa gerek.. emin misin doğulu olmadıklarına..


öyle bir dolu öyle bir dolu yağışı var ki şuan. bütün meyveler, çiçekler gitti...


nefret demeyelim de sevmiyorum. kendilerini üstün görmeleri rahatsız edici. tanıştıklarım yüzüne bile bakılmayacak insanlardı. ama sorsan en değerli ve haklı onlar. sevmiyorum


nasıl tespit ettiniz mesela bunu ? izmir'in dağlarında açan çiçeklere, altın güneşin orada sırmalar saçmasına, kavakların yaprak dökmesine falan mı sordunuz ?


hayatımda ilk defa geçen sene 2 günlüğüne gitmiştim. kaldığım gün içerisinde bursa’ya da gitmem gerekiyordu birkaç saatliğine. iki il arasında belki 1 saatlik yol var ama bu kadar büyük fark olur mu arkadaş? hani cennetten çıkıp da cehenneme girmişsin gibi oldu. apar topar döndüm tekrar eskişehir’e ve oh be dedim. çok güzel bir şehir gerçekten. diğer büyükşehirlere nazaran daha yaşanılası ve sakin bir yer. he ama yaşar mıyım burada? yaşamam çünkü ben alışmışım kaosa, kalabalığa. sıkılıyorum istanbul dışındaki yerlerden.


bursa, kütahya, ankara, kocaeli vb. birçok ile yakın yer. yani merkezi denebilir ama hiç de 5 milyon, 10 milyon insan yaşamıyor. demek ki çekiciliği az.


rüşvet olarak etkilenecek kişiye mevsimine göre yaş mevsimine göre kuru kayısı götürmeleri.


elbet değiştirilecek, elbet dönüştürülecektir. eşitliğin ve özgürlüğün sesinin daha örgütlü olacağı şehirdir.


gidince yobaz ve çomar diyarı haline geldiğini ve hiç de öyle anlatıldığı gibi medeniyetin beşiği gibi bir yer olmadığını gördüğüm şehir. öncelikle kuş kadar olan bu şehirde öğrenci sikmece tüm işletmelerin tercihi olmuş bedava verseler almayacağınız pek çok ürün ve hizmeti size öğrenci işi diye satıyorlar..insanlar bişey yapmıyorlar bir oraya bir şuraya yürüyorlar.."yılbaşında dışarı çıkmayalım heryerde kavga olur" diyen arkadaşlarım ve o çok övündükleri eskişehirsporun şehirde doğru dürüst izinin olmaması da cabası. (bkz: eskişehir'de mahalle ortasında genç kıza şiddet) (bkz: 22 ocak 2012 eskişehir leman kültür saldırısı) (bkz: eskişehir'deki tekel bayisinde çıkan savaş)


türkiye'nin pek bilinmeyen ama genel olarak güzel bir şehri. arda türkmen de lezzetli yerleri .


bu yıl yaz okulunu geçirdiğim şehir. adanalı biri olarak genellikle memnun oldum, kıyas yapacak olursak çok daha sakin insanlara, düzenli yollara sahip. tramvayın her yere gitmesi güzel bi yandan da kötü, şehirde otobüs pek yok tramvay sıkış sıkış oluyor haliyle. en sevmediğim şey yemekleri oldu. gerçekten tatsız tuzsuz hepsi. güzel şehir, ama adana’ya kurban olayım ya. not:yaz okuluna kesinlikle kalmayın pişmanlıktır. şehirle alakası olmadığını da belirtmek isterim. bu arada çü>esogü açık ara, hıh. toz kondurur muyum olum üniversiteme.


istanbul anadolu demiryolunun ulaşıma kapatılması sebebiyle istanbullulara biraz daha uzak kalmış kara parçası. artık "taksim dönüşü taksiye para vereceğime trenle eskişehire giderim" cümlesinin kayıp dolaylı tümleci.


adama nisan ortasında atkı bağlatmasını bile sevdiğimdir.


gece perseidi izlemek için şehrin yarısının (bkz: musaözü göleti) ne akın ettiği şehir. şehir ışıklarından kaçalım derken yüzlerce araba far ışığına maruz kaldık ne yazık ki :(


bana pişmanlıklar ve eşsiz duygular yaşatan şehir


dünyanın en güvenli şehirlerinden. insanı vizyonu yaklaşımı süperdir. lületaşı var lületaşıııı


son zamanlarda özellikle üniversite caddesi ve aytaç caddesinde sayısız market açılmıştır. bu rakam o kadar çoktur ki dakikada ugg bot giyen kız görme miktarınızın neredeyse bir buçuk katı o kadar yani.


türkiye'deki tüm rizelilerin %38'inin yaşadığı il.


beni en çok sarsan olay, buraya ilk göç eden kavimden bir allah'ın kulunun bile tamamlanan ilk yılın ardından "beyler burada götümüz donuyor, göç edelim" dememiş olmasıdır. nizamiye camını silmek için sıktığım camsil şeysi, bezi cama temas ettiremeden dondu. nöbetçiden bir sigara istedim. ki sigara içmiyorum. üşüyoruz reyiz.


adam gırgır yapıyor millet de ciddi ciddi yazıyor. arkadaşlar hayat bu kadar mı ciddi .bu kadar mı espiri duyunuzu kaybettiniz.yapın gırgırınızı geçin arkadaş ne cmk sı kalmış ne başka şeyi.. deli oluyorum yeminle..


kıbrıs rum kesiminde baf ile limasol arasında kalan bir yerleşim yeri. ayrıca kktc'de de gazi mağusa'da aynı isimle alınan bir bölge vardır.


boşa geçen yıllarım kurtulmak için verdiğim eşsiz mücadele kurtulduğumda yaşadığım görkemli sevinç


asl mevzuatının l hanesine izmir diye cevap verdiğinizde bu kısım kimseler olarak nitelendirilmektesizindir. güzel, çirkin, hırçın, ırıspı gibi damgalar yemektesinizdir. oysakim algısı kıt vatandaşların sürekli olarak gözönünde bulundurması gereken bir mevzu vardır. izmirde olmak demek izmirli olmak demek değildir.


son yılların en yağışlı uzun süreli yağmurlarını almakta. genelde egeden gelen sistemler bu şehirde çok iyi yağış bırakıyor. bazı mahalleler ve çarşı merkezi maalesef altyapı anlamında oldukça yetersiz.


öğrenci olduğum yıllara nazaran bir hayli değişen şirin il. şimdilerde açılan her işletme, yapılan her yapı öğrenci ve askeri düdüklemek üzerine kurulmuş. bir de merkezinde çikınlar mahallesi diye bir yer vardı. adı çok şirin gelirdi bana. çikınlar.


iş dolayısıyla bulunduğum zamanlarda yaşadıklarımın tamamını anlatsam, burada salyalarını akıtan orospu çocuğu ak nickli kişiler yine iyiymiş dersiniz. öyle bir şehir. bu ak nickli orospu çocuğu gibi hayvanlar bu şehrin çoğunluğunu oluşturuyor. daha önce de dediğim gibi, bunu söylerken genelleme yapıyorum. bu hayvanların arasında insan olmayı başarabilmiş azınlıktaki konyalıları tekrar tekrar tenzih ederim.


kış uykusunu izlemek lazım ilk önce, kayseri’nin dokusunu anlamayabilmek için. kayseri kapadokya bölgesinin başkentidir her yeri yer altı şehirleri ile çevrilmiş. aksaray’dan nevşehir’e aynı hisleri yaşayabilirsiniz. selçuklu zamanında idam edilecekler ve gözden düşenler kayseri’ye gönderilirdi, ikbal sahibi olanlar ise konya’ya davet edilir di. dolayısıyla kayseri yöresinde her daim bir kasvet hakim olmuştur. nitekim moğol istilası zamanında bile kayseri kalesi tarafında çok büyük bir katliam yapıldı. kayseri zihinsel faaliyet erbabı ve hassas ruhlar için sonsuz bir hüzün ve melankoli vadeder. insanları hazır kabul edilmiş boş inançların ve yaşam kalıplarının içinde kendilerini zihinsel bir atalete terk ettikleri için kendinizi çok yalnız hissedebilirsiniz. daima kendi faydasız hayat kalıpları ile başka insanları baskılamak isterler. bu türkiye’nin heryerinde böyledir ama burası daha çirkin ve kokuşmuş hali. zira diğer cahil yerlerde halkta başka faziletleri bulabilirsiniz samimiyet dürüstlük saflık vs. ama burda onuda bulamayacaksınız maalesef. halkı ikircikli iki yüzlü daima güçlüden yanadır ne kadar leş olursa olsun. yalana ihanete cinayete zorbalığa meyyaldir. düşeni kaldırmaz kimseye merhamet etmez. zayıfı daha bir iştahla ezerler. bazıları kendilerinin mert olduğu vehmine kapılsada tamamiyle içi boş bir hayaldir. nerde ise hepsi korkak kabadayı. işte bu hislerle kendiniz kırsala atıp ferahlama arzusu kalbinizde hasıl olacak olur ise sizleri muhteşem basık boğucu havalar karşıyacak ve yüzünüzü sert acı bir rüzgar yalayınca artık sizde muhteşem karamsar hayattın zorluklarını gamlı bir ufuk gibi selamlayacaksınız. burada hayat size kimsenin yeterince sevilmeye layık olmadığını ikna etsene öyle değildir. bu sadece içinde bulunduğunuz ortamın büyüsü... kış uykusunda bir çocuk var ilyas şu halktan kopmuş bir gerizekalı vardı arabasının camını kırmıştı babasını polislere dövdürdüğü için sonra amcası zorla getirip elin öptürürken çocuk sinirden bayılıp düşüyordu. bu gerçek hayatta var... sonra birden bir yılkı sahnesine geçiliyor yılkıların peşinden koşup onları boğuyorlar. bana kayseri’de yaşadığım yılları soracak olursanız işte bir kaç dakikalık özetini bu sahneler ile gözünüzde canlandırabilirsiniz. tabi her şiddetli sıkıntının arkasından gelen garip huzurları da bulabilirsiniz güneş bir anda doğar erciyes bembeyaz parlar gökyüzü masmavidir ve gerçekten güzel bir hayat yaşadığınızı zannedebilirsiniz. ama tabiki bu çok avı sonlu bir ilüzyondur. bir arkadaş bangladeş’te bir kaç sene yaşadıktan sonra türkiye’ye döndüğünde aylarca depresyona girmişti. böyle yerlerde toplumsal normlar daha az olduğu için insanlar kendilerini daha özgür hissediyorlar. fakir ülkelerin kültürlerinde genellikle fakir olduğu için fazla arayış içinde zenginlik arayışında olmuyorlar ama bizim gibi ülkeler de avrupa amerika gibi yerlerde toplumsal statü kaybedildiği zaman insanlar intihar ediyor. bizler toplumsal statülerimizin esiriyiz ve toplumsal normlarımızın kölesi olmuşuz. evet bireysellik yaygınlaştıkça daha farklı şeylerin kölesi oluyoruz. şu siteye baktıkça zincirleriyle övünen ahmaklar görüyorum. emin olun bu ahlaksız ahlak sisteminin içinde iseniz kendinizi bulamıyorsunuz sadece insanların sistemin sizden isteği şeyler olup sisteme süt veren inek gibi haracınızı veriyorsunuz ve size verilen samanları yutuyorsunuz. edit. bir ton yazım hatası ve klavye azizlikleri. dinlediğiniz için teşekkürler.


istiklal marşında geçen tüten son ocak büyük olasılıkla bu şehirde olacaktır bu nedenle vatan hainleri hiç sevmezler bu şehri.


biraz eskişehir'i gömeceğim izninizle. bok kokuyor la burası, özelikle geceleri keşke burnum kopaydı da koku alamasaydım dedirtiyor adeta. akşam kazara camı açık unutsanız altıma sıçtım da haberim yok herhalde diye paranoya yaparsınız kendi kendinize o derece bir kokudan bahsediyorum olmaz böyle bir şey ya. herhalde herkese susmaları için para verdiler de benim haberim yok, ulan kimse de çıkıp demiyor ki bıktık bıktık bu nasıl bir kokudur be allahsızlar diye. hava yolu trafiğine değinelim biraz da. ulan göt kadar şehir zaten uçacak başka yer mi bulamadınız gidin az ötede uçun şehrin dışı alabildiğince boş arazı çayır çöl mk. dakika başı hayatımıza sansür uyguluyorlar bildiğin durduk yere kafamızı beceriyorlar ne gerek var abi. jetlerle uçuyonuz zaten basın gidin az ötede eğitim mi yapıyonuz test uçuşu mu yapıyonuz ne bok yiyorsanız az ötede yiyin mk bunu da biz mi söyleyek. rotanızı çizenin ben ta beyin kıvrımlarına sıçayım. kalabak suyu, evet bu da bir başka sorun bence. ona sabah devam edeyim çünkü yukum geldi.


ögrencilik hayatımın geçtiği sevdigim öğrenci kenti. aradan 12 sene geçtikten sonra ziyaret ettiğimde hiçbir sey bıraktığın gibi değildi. güzelmiş , gelişmiş demek yanlış olur bence çünkü her yer ışıklı tabelalarinin altina gizlenmiş samimiyetiz kafelerle bezenmiş ve suni yeşilliklere hapsolmuş bir şehir haline gelmis. biz mi buyumustuk yoksa sehir mi bilemiyorum. ama büyümemizle kirlenen dünyanin içinde artık eskişehir de vardı.... dipnot olsun bu da kendime: 15 yılın hesaplaşmasının yapıldığı anlamlını ve tüm nostaljisini yitiren şehir...


3 saat yol gelip burda mahsur kalmak…


18 yıl izmir'de yaşamış, 10 yıldır istanbul'da yaşayan biri olarak şunu söylemeliyim ki; istanbul'da gördüğüm güzel kızın yarısını izmir'de görmedim. biraz adı çıkmış bence. istanbul'da kızlar daha güzel.


trabzon luyum, kendi memleketimin insanını ben de sevmem. ama şunu vurgulamak istiyorum bu sevilmeyen bu antipatik nesil eski gerçek trabzon lular değil. gerçek trabzon lu oturması kalkmasını da bilir konuşmasını da saygıyı da. bi nesil türedi 90ların sonundan sonra, bir dönem çok büyük bir işsizlik ve tarım ürünlerinin para etmediği bir dönem oldu, şehrin köylerinden kasabalara çok göç oldu, bunları kolaylıkla ayırd edebilirsiniz, çoğunluğu yobaz olmak üzere akp li kesim bu kesim, üçkağıtçılık da bunlarda, cuma günü namaza gidip sonra otobüse binip gürcü casino ve klüplere gidenler de bunlar. onlara sizin nefretiniz yada antipatiniz, benim de öyle. o kıvrak zekalı espiri yapmayı seven temel fıkraları anlatan nesil gitti, üçkağıtçı bir nesil geldi. en son ne zaman duydunuz içinde temel dursun fadime geçen kaliteli bir fıkra ? işte yozlaştı bu karadeniz, türkiye nin, akp nin stratejilerinin bir aynası, yeni türkiyenin bir trabzonu çıktı ortaya.


dağılın sebebini biliyorum; ekonomik kriz elbette. her şeyimiz gitti sıra donlara geldi korkarım ki. yırtık donlar da eskidi yeni trend donsuzluk. izmirden yurt geneline yayılacak olduğunu tahmin etmek hiç de zor olmasa gerek.


hafta sonları çevre illerden insan akınına uğrayan şehir. anlıyorum aslında eskişehir çok güzel, size çok değişik geliyor. sizin yaşadığınız şehirler gibi anadolu'nun ortasında bir yerde, karasal iklime sahip ama içine girip dolaşınca anadolu'nun ortasında değilmiş gibi duruyor. evet, belediye başkanımız çalışıyor, sanatkar adam... gerçi siz beğenmeyip, kendi aranızda konuşurken, eskişehir acayip yer, çeşit çeşit insan var deseniz bile, bizim insanımız da güzel... evet, kozmopolit... yanından geçerken sigara izmariti attığınız porsuk çayı da, gözünüzü kırpmadan kız kestiğiniz; doktorlar da, espark da, hele içip içip sapıttığınız 222 de süper! hepsini biliyoruz, tereciye tere satmayın. keşke burada öğrenci olsaydınız ya da keşke burada öğrenci olmuş olsaydınız ya da keşke burada yaşamakta olsaydınız, ama olmamış, kısmet değilmiş. turist olarak gelmişsiniz, gelin tabii, başımızın üstünde yeriniz var. biz misafiri çok severiz ama siz de şu şehirde edepli gezin. hangi amaçlarla buraya geldiğiniz aşikar, önce bunu bir söyliyim. sonra, o külüstür arabalarınızla hiçbir amacınıza ulaşamazsınız. burada da var o arabalardan. yani bir değişiklik olmuyor. hızlı gidince de, pati çektirince de bir değişiklik olmuyor. yapmayın bunları! zaten bizim gürültümüz bize yetiyor, eskişehir'in savaş uçakları diye bir şey var, bir de siz çıkmayın. kavga çıkarmak da eksi puan. eskişehir'in orta yerinde eskişehir'e, eskişehirlilere ve eskişehirspor'a küfredersen dayak yersin söyliyim! burada yaşayanlar acayip şehir milliyetçisi bak, adamı silkerler, hırpalarlar. insan gibi gelin, alışverişinizi yapın, içkinizi için, yemek yiyin, eğlenin gidin. siz sağ, biz selamet! son olarak, buraya küçük istanbul demekten vazgeçin.


bugün gezgin varuna bar'da 1 litre bira 10 lira gençler. biz iççez mesaj atın beraber içelim tanım: canım şehir. günah şehri. (bkz: evet bir forum olarak ekşi sözlük) (bkz: evet siktim sözlüğü eyledim viran)


faktığımın soğuğğğüüü, her yere yürüyerek gidebilmek, uçak sesleriyle karışan kalabak melodisi, tadım tantunisi, ulan canım çekti ha


telefon numaralarına özellikler plaka kodları olan 44ü barındırma isteği.


tapelerden okuduğumuz kadarıyla şike meselesindeki elemanlara vereceği tepkiyi bu geceye saklamış bir şehirdir eskişehir. eğer 58. madde değişmeseydi ne yazık ki ilk göz ağrımız es es ne yazık ki ligden düşecekti. bu hale getiren şike baronu şerefsizlerin eline kalacak bir takım mıydı es es?


köylü kurnazı tiplerin çokça bulunduğu il.


on numara babadır. çocuklarınıza öcü gibi baskıcı şekilde yaklaşıp yasaklar koyarsanız sadece kendinizi kandırmış olursunuz. size yalanlar söyleyip arkanızdan her olayı yapabilir. oysa arkadaş gibi olup aranızda güvene dayalı ve saygılı bir ilişki kurarsanız korkmanızı gerektirecek bir durum oluşmaz. annesi veya babası ile her derdini konuşabilmeli anlatabilmeli. bizim ülkede ki sorun da bu zaten. ebeveyn ile çocuğu arasında bir bağ oluşamıyor. en ufak şeyde korktuğu için anlatamıyor.


bir kampanya filan yapalım, asosyal olduğu halde 3lü seks yaşayan suser ile a8'i olduğu halde kadın nedir bilmeyen suser'i tanıştıralım. eğlensinler. edit: a8'i olan yazar birini buldu galiba, girisini silmiş.


prensesinuykusu çaylak arkadaş iletti. umarım ilgili kişilere ulaşır. merhaba. inönü üniversitesi kampüsüne 9 tırlık yardım gelmiş şu an. çaylak olduğum için başlık altında görünmez diye size yazmak istedim. ihtiyacı olan vardır belki paylaşırsanız.


son günlerde iran'ın açıkca vururuz diye tehditler savurduğu memleketim. yıllar önce de erhaç hava üssü nedeniyle saddam hüseyin'in 2 ana hedefinden birisiydi. zoruma giden ise hep müslüman ülkeler tarafından tehdit ediliyoruz, bu işte bi gariplik var ama ne...


baharını yazını gördüm, kışını çok merak ediyorum. çok soğuk olacak eminim ama o güzelim parklarda karlar içinde gezmek de harika bir his olacaktır eminim. kendimi evimde hissettiğim ender şehirlerden. iyi ki varsın eskişehir.


bok atanlara "sikerim lan!" diyerek savunduğum şehir. cem yılmaz ne diyor? biri istanbula bakıp yahya kemal oluyor, biri sen mi büyüksün ben mi sikicem ananı diyor, diyor. zaten abazası çerkezi kürdü lazı gürcüsü hepsi var sakaryada. bi de tutmuş bütün sakaryalıları bi başlık altında toplayıp görüş bildiriyorsunuz. baro başkanı, 2 polisi, polisin eşi olan hakimi göreve atayan nereli? veya bu insanlar nereli? sakaryada görev yapıyorlar diye orda burda sakaryayı kötülemeyin. tamam, dedikleriniz doğru da olabilir, ama sadece bunlardan ibaret değil sakarya. gecenin üçünde sahipsiz mi sandınız lan? "eyvah, eyvah, sakaryam, sana mı düştü bu yük? bu dâva hor, bu dâva öksüz, bu dâva büyük! ne ağır imtihandır, başındaki, sakarya! ... sakarya, sâf çocuğu, masum anadolunun." sakarya türküsü bağnazmış, cibiliyetsizmiş, muhafazakarmış. bi bitmediniz hımına.


kar yağdıktan sonra sıcaklıkların dibi görmesiyle sokakları buz pistine dönmüş şehir. caddelerde problem yok ama merkezi bölgelerde dahi sokaklar ve kaldırımların üstü halen buz tabakasıyla kaplı. kaldırımların dibinden, duvarlara tutuna tutuna yürüyoruz.


irlanda'ya çok benzettiğim cağnım memleketim. gaydamız, tulumumuz, yeşilliğimiz, yağmurumuz tıpkısının aynısı.


desti kebabı, tandır, her kasaptan bulabileceğiniz hazır pide içi ve adım başı pişirim fırını, bingöl kadayıfçısı....yerköyde pavyon, sorgunda kaplıca, merkezde ise çamlık, çapanoğlu cami, yimpaş avm ve lise caddesi son dönemde bozok üniversitesi ve en önemlisi yozgat blues....ahmet hakan gibilerinin memleketi iyi mi kötü mü siz karar verin


pkk ile bölücülükte yarışabilecek kapasitede bir şehir.


ankara'da yaşayan bir izmirli olarak en çok eksikliğini hissettiğimdir.


şimdiye dek gördüğüm şehirler arasında trafik lambalarının dibinde bulunan yayaların geçmesini sağlayan butonun cidden işlevsel olduğu tek yer.şaşkınım sözlük.


bugün kurtuluş yıldönümü olan asil şehir


memleketimdir. doğma büyüme istanbullu olarak, her insanın gençlik döneminin bir bölümünde mutlaka yaşamasını tavsiye ettiğim yerdir.


sonunda eskişehir de küt böreğini buldum


ülkenin kanseri bu kardeşlerimiz, malesef öyle. girdiği her işte bir hinlik bir cinlik, adamcılık. ülkenin geldiği noktanın özeti.


çok mal alıp çokta mal sattım kendilerine iyileridir paraları da malları da bereketlidir.


kimse kusura bakmasın ama öve öve bitirilmeyen abartıldığı kadar olmayan bir şehirdir.


hep kalbinin bir köşesinde seninle olan şehir. ne kadar özledim belli değil. hep çok sevdim, hep çok seviyorum. gece yarısı üniversite caddesi'nden başlayan yürüyüşlerini, yokuşunu sevdiğim kampüsünü, mundo'sunu, akşam üzerlerinin cıvıl cıvıllığını, renklerini, dokusunu, insanlarını... ve en çok da hayatımdaki iyi kilerin başında gelmesini.


tam ortasında yobazik ayinler yapılıyormuş .yobazlominati locasının merkezi .keçi kafalı insanların ,ankara ayılarının ,bazı gaipten seslerin hülooeoe fln diye ayinde bağırdıklarının görülüp ,duyulduğunu söyleyola.


genelleme yapmayalim her yerin iyisi kotusu var ama nedense kayserinin iyisini gormedim daha. hep kendileri hakli hic baskalari hakli olamaz. bu kadar kendini begenmislik olmaz. kayseri'de yasar misin deseler, bu kadar kayserili tanidiktan sonra hepsi boyleyse yasanmaz derim.


memleket gibi memleket cennetten bir köşe (bkz: yedigöller , abant , gölcük)


hep bu karikatür ile hatırlayacağım. hahahahha


karadenizliyim. nefret edenlere yüzde yüz hak veriyorum


her platformda kendini belli eden delikanlı insandır...


türkiye'nin en yobaz şehirlerinden biri öyle ki adamın teki otopark yaptırıp reklamına dualarınızla bitirdik yazabiliyor. en fecisi ise; camide cemaatle namaz kılarken kalp krizi geçiren adama, namazını bozup yardım eden çıkmamış yanlarında can çekişmesine izin vermişlerdi. ntv'de bu haberi duyduğumda resmen kanım donmuştu. bunun gibi binlerce örnek sayılabilir. erzurumda okuyan öğrencilere sabır diliyorum. erzurumlulara tekke ve zaviyelerinde mutluluklar umarım herhangi bir sebeple başka bir şehire taşınmaz ya da yayılmazlar.


sevgilisi tarafından özel yazışma veya fotoğraflarını ifşa etmekle tehdit edilirse, korku ve utanç duygusuyla intihar etmeyecek kızın babasıdır aynı zamanda. evladına sahip çıkan iyi bir babadır. hep var olsundur. edit: işbu entry çocuk acilde çalışırken, aynı sebeple ilaç içerek intihar girişiminde bulunduğu için hastaneye getirilen 16 yaşındaki kız çocuğu düşünülerek yazılmıştır.


yıllar sonra bile dinlendiğinde, dinlediğiniz ilk günlere sizi götürmeyi başaran muhteşem pilli bebek çalışması. dinleyin, dinlettirin efenim.


eskişehirdeyken pek sıkıcı gelirdi. şimdi istanbulda yaşıyorum ve hunharca özlüyorum kendisini. alışamıyoruz biz büyük şehirlere heralde. güzel şirin küçük şehirim benim.


ekmek fırınında yemek yaptırmak. memleketin en çok suyunu birde fırınlarını çok özlüyorum. gir herhangi bir kasaba 'abi biz acıktık' de 'dur sana bir ezme- lahmacun - kuşbaşı - köfte vs. hazırlayam' cevabını alırsın. sonra folyoda hazırlanan yemeği fırına götürürsün. yemek pişer fırıncı ' gardas istersen burda yiyebilirsin' der. yok abi sağol dersin gidersin bi cay ocağına oturursun. otomatikman yandım çavuş ayranın gelir. güzelce karnını doyurur. tütününü sarıp, çayını içip kalkarsın. bugün kasap pazarındaydım. özellikle soslu tavuk ürünleri kocaeli'nin yarı fiyatina nerdeyse. 2 kilo pöc aldım. sabah güvece dizip fırına veririm. missss.


rizeli arkadaşlarımdan bilirim, biraz pragmatistlerdir... hatta biraz fazla, hatta herkesten de fazla. anladın sen oni.


esnafların ekseriyetinde bozuk para olmayan şehirdir.


yaklaşık 10 yıl yaşadığım ve hiçbir şekilde alışamadığım şehirdir kendisi. soğuğu ayrı, tozu toprağı ayrı derttir.


yeni yüzüyle epey değişen gelişen memleketim fakat ben yinede eski gödene günlerimi, bahçeli müstakil evleri, çıkmaz sokakları, akşam baranalarını, kuşçu kahvesini özlüyorum. yaşadığım onca şey öğretti, konya geçmiş, şimdi ve yarının olmadığı bir şehirdir.


seferlerin ihtiyacı karşılayamaması, insanların balık istifi gitmek zorunda kalmasından mütevellit tramvaylarında her allahın günü tartışmaların yaşandığı şehir. şehri "çok modern, adeta bir avrupa şehri" vs. vs. yapmasıyla övülen belediye bu işe bir el atmalı.


üniversiteyi bu şehirde okuduktan sonra memuriyet hayatıma da bu şehirde başladım, kökez suyundan içen boludan ayrılamaz derlerdi doğruymuş. boluyla ilgili sorusu olanlar yeşillendirebilir,yardımcı olurum


son derece ankara kokan pilli bebek parçası. doğma büyüme istanbullu olan bünyelere bile, ankara'nın havasını istanbul'da solutabilen parçadır kendisi aynı zamanda... görmesem de bilmesem de sakarya'yı yaşayasım gelir ne zaman dinlesem...


hala 20 yıllık, modası geçmiş trollun oltasına gelen enayiler kadar can sıkan iticilik değildir.


başta kütahya olmak üzere çevre illerde yaşayanların haftasonları aktığı şehir. herhalde nüfus ikiye falan katlanıyordur. ulkemizde yaşanılası birkaç şehirden biri.


yeşil ve düz memleket. deprem bölgesinde olduğunuzu hissedersiniz hemen. iki ağaçtan biri kayısı diğeri cevizdir. sürgü civarındaki alabalık tesislerini tavsiye ederim. güzel roka salatası yaparlar.


üçüncü sınıf pavyonlarına da, dikmen’deki taş ocaklarına kurulan açık hava konserlerine de gitmişseniz; sabahın köründe, karagöl'lü balıkçılardan çubuk’ta balık almışsanız; mühyeli eskilerden ankara –artık ne kadarı doğru ne kadarı hayal-hikayeleri dinlemişseniz; kalesinden siluetini seyretmiş, çevresinde kurulan ve hala sürdürülen geleneksel pazarı izlemişseniz; hacettepe'de bıçkınlık, sıhhiye'de eylem yapmışsanız; kısaca, büyük şair ahmet arif’in, "karanfil sokağı" şiirindeki tarif ettiği köklere giderek bozkırın ruhunu yakalayabilmişseniz, işte..


insanları güzel. yardımsever, sakin, iyi kalpli. şehir güzel. yürümesi kolay, fazla kalabalık değil, toplu taşıması organize, parkları bol, sokakları temiz pakça. yemekleri güzel. tatlıdil köftecisine, gondol çibörek'e, karakedi bozacısına, mazlumlar muhallebicisi'ne selam olsun. havası güzel. sıkı, sağlam, nemsiz. ankara'ya benzemesi güzel. küçük bir ankara. bodrum'a, izmir'e, istanbul'a, ankara'ya yakın olması güzel. mahalleleri güzel. tepebaşı'nı beğendim. trene, haller'e yakın, ferah. sanat donanımı güzel. tiyatrolar, sinemalar ve özellikle müzeler. sosyal hayatı güzel. bol öğrenci, bu şehrin büyük avantajı. nehir merkezli olması güzel. sakarya ırmağı'nın en büyük kolu porsuk, şehrin kalbi. heykelli köprüleri ve serin yalısıyla latif. avrupai ruhu güzel. tanımlaması güç. ülkenin çok az yerinde medeniyet görünür, cisimleşmiş durumda. eskişehir de bunlardan, galiba birincisi. çarşısı güzel. hamamyolu, izmir kemeraltı ile kıyaslanır. ankara'da böyle bir çarşı namevcut. yok yok bu çarşıda. turizmi güzel. turistlerin çoğunluğu yerli, aklı başında, okumuş. bunlara hitap eden odunpazarı da ahalisiyle, temizce restore edilmiş evleri ve sevimli esnafıyla görülesi. 29 yıl önce, 4 yıl önce ve bugün, hep günübirlik gittim ve döndüm ankara'ya. birkaç gün kalmak, hatta yerleşmek bile isterim. trenlerin, sanatın ve medeniyetin olduğu, iyi insanların güzel şehrinde.


hayatımda 2 defa elle tacize uğradım ve ne tesadüftür ki ikisi de bu şehirdeydi. uzak olsun. korkunç!


doğduğumdan beridir yaşadığım,yaşamaktan hiç sıkılmadığım,şehir ... şehrin öğrenci şehri olması da şehre ayrı bir hava katıyor. gerek odunpazarı evleri gerek parklarıyla gerek porsuk çayıyla güzel bir atmosfer yakalamış bir şehir.


ulan eskişehir ile istanbul'u istersen hiç kıyaslama kodumun megaköylüsü önce insan olun medeni olun bunun gibi bir çok örnek var da çaylak olduğumdan yorulmayacam yazmakla zira görmeyeceksin ehehe


erzurum'da yaşayan ya da gezip görmüş yazarlardan; nereler gezilip görülmeye değerdir, nerede ne yenip içilir tavsiyelerinizi yeşillendirmenizi rica ediyorum.


her daim iyi müzikle seviyeli insanların buluşma yeri olan efsane mekan (bkz: drunkenduckpub) ı sınırları içinde bulunduran şehir. edit:imla


güler yüzlü, samimi ve içten olmalarıdır. hayatınızda ilk kez alışveriş yaptığınız esnaf bile size sanki 40 yıllık müşterisi gibi içten ve cana yakın davranır. halk genel olarak kibir ve kendini begenmislikten uzak, samimi ve sicakkanlidir.


ulaşım konusunda saçmalama dozajını günden güne yükselterek yaşayanları üzen, nadide kent. bu sabah, sınava gitmek için bindiğim ssk-otogar tramvayı, ismet inönü durağında uyarı yapılmadan bir süre, uyarı yapıldıktan sonraysa 10 dakika falan bekledi. arıza olduğu ve bir süre bekleyeceğiyle ilgili anons yapıldı ancak sonra haber geldi ve uzun süre hattın kapalı olacağı bildirildi. yolcular acil otobüs durağına yönlendirildi ve asıl çileli bekleyiş burada başladı. dolu geçen servis araçları, kardan perişan olmuş kaldırımlar, sinirleri iyice gerilen insanlar ve sınavı kaçıracağım diye panikleyen kızlar derken 10.55'de sonunda otobüse bindik. ama pakistan otobüslerini aratmıyor amk, millet üst üste resmen. neyse 11.10 gibi eczacılıkta inip, koşa koşa sınava yetiştik de başımıza iş almadık. ulan hadi tramvayda sorun oldu anladık da, servis otobüsünü bari zamanında getirsenize lan insanları mağdur ediyorsunuz. ama kimin umurunda amk, eskişehir de olsa koduğumun üçüncü dünya ülkesi işte. edit: sınavım 11'deydi 20 dakika geç girebildim. ne hikmetse otobüsle giderken tramvay seferleri başlamış, hatta otobüsten önce okula ulaşmıştı. tramvay durağında beklesek daha çabuk gidecektik, mallığa bakın.


yakın zamana kadar hiç elektrik kesintisi olmayan şehir. birtakım orçolar, şehrin dibine yapılacak termik santrali gerekli göstermek için yapıyorlar bunu son zamanlarda. zaten gelmeyin amk. gelmeyin. y.rrak gibi bir şehir burası. iğrenç bir şehir. sakın gelmeyin. gelenin çükü düşsün. bakın ankara diye bir şehir var, süper. istanbul var mesela, boğazı filan üff. eskişehir'e gelmeyin. yeter.


rizelilerin genel olarak ayrımcılığa uğrayarak genel olarak kendi yaptıklarına maruz kaldıkları başlık.


askerlik gorevini icra edebilecegimiz en guzel illerimizden biri. hele hele jandarmaysaniz.


deprem dolayısıyla gelenler danışacakları her türlü konuda destek isteyebilirler. elimden geldiğince yardımcı olurum.


sosyal medyada kurgulanmış bir iticiliktir. tıpkı sabri sarıoğlu mizahı gibi. bir süre sonra sabri'yle hiç alakası olmayan diyalogların sabri'ye mal edilmesi gibi bir durum oluştu izmir hakkında. 30 senedir izmir'de yaşıyorum. annem izmirli babam manisalı. simit-gevrek polemiğini 1 kere bile yaşamadım daha. izmir'de şuna şu deniliyormuş diye uydurulan sözcüklerin yüzde 90'ını daha önce hiç duymadım. boyoz denilen yiyeceğin izmir'de seveni olduğu kadar sevmeyeni var. kimsenin abarttığı filan da yok. sürekli ''boyoz dedikleri bu muymuş'' diye bir safsata dolaşıyor internette. size boyoz diyen kim tam olarak? boyoz izmir'de yapılan bir kahvaltılık. sanki izmirliler 24 saat boyoz yiyormuş, misafire boyoz ikram edilirmiş, simit saraylarının önü boyoz kuyruğu oluyormuş gibi bir algı oluşturdular kendi kendilerine. belediyenin simit arabalarında satılan 10 çeşit kahvaltılıktan biri boyoz.


cağnım şehrim. dokuzuncu yılı geride bırakıyoruz seninle. artık ayda bir görüşsek de senden kopamayacağıma emin oldum. hikayemiz böyle devam edebilir bence. şu an her şey yolunda. lütfen böyle de devam etsin. seninle birlikte büyüyorum. sendeki değişimlerle birlikte, kendimdeki değişimleri görmek, kıyas yapmak çok keyifli. havan biraz sıkıntılı ama olsun, böyle sevdik seni. keşke sevdiğim insanların birçoğu hala burada olsa. onlar olmayınca biraz tatsız olmuyor değil. bakalım daha neler yaşayacağız. güzel günlere...


genelde hiçbir yeri kötülemem, iyisi de vardır, kötüsü de derim. ama erzurum cehaletin, iki yüzlülüğün başkenti bana göre. içinden bir avuç iyi insan ya çıkar, ya çıkmaz. erkekleri cahil, çıkarcı, kadınları bunun yanında bir de içten pazarlıklı, hep bir iş çevirme derdinde. tanıştığım bir erzurumlu bari ön yargımı kırsın dedim ama olmadı öyle bir şey.


"trabzonlular neyse de bu ülkede ne çektiyse rizelilerden çekti." söyleyen gümüşhaneli konu davut güloğlu'nun sesi, kötü demeye getiriyor. biliyorum başkası zannettiniz.


öğrenci şehri. arkadaşların zoruyla ''acaba gitsem mi'' diye düşündüren şehir.


61, trabzon'lularla beraber plakasına deliler gibi takıntılı iki ilden biridir. sırf 44 olucak diye cep numarası olsun araç plakası olsun yatırılan paraların haddi hesabı yoktur.. esnaf olurlarsa tabelalarının bir yerinde 44 mutlaka geçer. ve fakat iyidir malatyalılar pek severim..


farklı bir tarzda muhafazakarlık/dindarlık orantısız kamu yatırımı payı sanayi üretimi


jipi olan zengin ablalar bosnada ikinci evi olan abiler etliekmek


yeni nesil gençlerin şehre pek hoş davranmadığı tarafımca gözlenmiştir.


anadolu'daki en iyi öğrenci merkezi denebilir sanırım insan tipi sunduğu olanaklar avrupa şehrini anımsatıyor size. yeteri kadar gezince burada yaşanır be deniyor. eğer eskişehir'e gitme fırsatınız varsa bunu asla geri çevirmeyin


ilk göz ağrım, içinde büyümekten gurur duyduğum güzel şehir. uzun zamandır ilk kez kavuştuk ve karşıya geçmek istediğimde durup yol veren insanları ile hemen kendini belli etti. çok özlemişim çok!


saraya damat olamıyorsan malatyalılara damat olacaksın.


rizelileri sevmeyenler ırkçıdır. memleketçilik bir tür ırkçılık. edit ; rizelileri sevmeyenler... ben de size bayılmıyorum zaten.


-alkol tüketiminde birinciliği maçlarda "ya allah bismillah, allahuekber" sonrasında tüplü şahinine binip, bira şişesinde balık olmalar.


g*öt kadar şehir olmasına rağmen istanbuldan berbat trafiği var. iki adımda bir ışıklarda durup 2 saat yeşil yanmasını beklemekten arabanın tutamağına asacaktım kendimi artık.


özlemek üzere seni biraz özlemeye ihtiyacım var.


kızlarımız güzeldir ama seçilmezler seçerler. sizden aksiyon beklemez beğendiyse atağa geçer. özgürlüklerine düşkündürler kısıtlama getirmeye kalkarsanız boyunuzun ölçüsünü almanız an meselesidir. keyiflidirler ve size keyif vermeyi severler. seviyoruz sizleri izmir kızları. bu ara neden hiç yeşillendirmiyorsunuz? hadi yeşillendirin artık


yillar yili memleket nere kardes? gibi sorulara her konya dedigimde beni bin pisman eden sehir.cunku dogmaktan baska hic bisey yapmadigim babamin memleketi olan bu sehir hakkinda bana yoneltilen onlarca sorulara bilmiyorum dedikten sonra gelen sen ne bicim konyalisin? sorusuna da net bir cevap gelistirebilmis degilim.gercekten ne bicim konyaliyim ben bilmiyorum


anadolu üniversitesinin yemekhanesinde artık kahvaltı menüsü de var. öğrenci kardeşlerimize duyurulur. bira içmek istiyorsanız barlardan bence biraz uzak kalınmalı onun yerine en yakın tekelden biramızı alıp kanlı kavak parkına gidiyoruz hem manzarası da var... ha ortam yapıcam karı kız kaldırıcam diyosanız kıyacaksın kardeşim o paraya...


iyi ki şehrimde bok kokusu var, iyi ki göt donduran ayazı var. ve iyi ki siz yoksunuz. biz böyle iyiyiz. sen de gelme ulan ayı. şeker ilkokulunda okuduğumdan mıdır bilmiyorum, bu şeker fabrikasının kokusu beni rahatsız etmiyor nedense. hatta geçmişe götürüyor. sana bok gibi gelen, bana anılar hatırlatıyor. işte böyle bir şey. ayrıca bu koku şehir efsanesi olmuş. bu kulaklar neler duydu. eskişehir'e hiç gelmemiş ama çalışmaya gelecek adama demişler ki, şehirde bi ölü köpek kokusu var. sakın şeker fabrikası yanından ev tutma. oralar zaten çok ucuz. ;)


geçmiş yüzyıl ve önümüzdeki yüzyıl türkiyenin en yobaz ili olmayı garantilemiştir. yobazlıkta , iftira , hakaret, şiddet ve saldırganlıkta dünya markası haline geldiler


türkiye'nin doğusundan ve batısından söz ederken, referans alınabilecek şehir algısı yaratmıştır bende hep... eskişehir'den kuzey - güney yönünde dik bir çizgi çektiğimizde ülkenin doğusunu ve batısını tanımlayabiliriz sanki.


kelimelerin bittiği, sözlerin tükendiği benim canım memleketim eskişehir


altyapı problemlerini çözebilse daha da eğlenceli olacak şehir. yılmaz hocam, sana saygım sonsuz. bu şehre çağ atlatan bir başkansın; ama malum kar yağışı ya da herhangi bir sağanak yağmur sonrası caddelerin durumunda, toplu taşımada ve özellikle kenar mahalle yollarında, çağ atlamadan ziyade çağın gerisinde kalma durumu var. lütfen şu işe bir el at.


tek eksiği deniz olan şehirdir, iç anadolunun en yaşanılası şehilerinden biridir fakat trafiği berbat bir şehir yayalar için işkencedir. ayrıca barlar sokağı eski kalitesinde değil.


bünyesinden iki adet cumhurbaşkanı çıkaran tek şehir. (bkz: ismet inönü) (bkz: turgut özal) bir de güzel sözü vardır: "sallayın dünyayı uykusu gelsin, malatya güzelse sebebi sensin".


eskişehirdir.cok muhafazakar iseniz de konya tercih edilebilir.


kardeşimin üniversite eğitimine başlamasıyla birlikte gezip görme fırsatım olduğu harika bir şehir ... aslında nasıl tanımlarsın diye sorarsanız kısaca 'modern ve cıvıl cıvıl' diyebilirim ve kesinlikle türkiyede en yaşanılası şehirler arasında ilk sırada yer almalıdır ...


yoğun kar yağışı olan ve fakat soğuğu rahatsız etmeyen, havası temiz güzel bir şehrimiz.


son 6 aydır havanın çok soğuk olduğu güzel şehir.


bir kaç il dışında hepsinde bulunmuş biri olarak ve ankara'yı liste dışı yaparsak nevşehir olduğunu düşünüyorum. doğal güzellikleri ve ilçelerin kendine has özellikleriyle öne çıkıyor


bundan böyle benim için yiyecen tatlıyı sikecen konyalıyıdır.


simdi yere tukuruyorsunuz icinizden 5 e kadar sayiyorsunuz birde bakmissiniz ki yerde tukruk degil bir buz kutlesi var.buz kutlesinin buyuklugu tabiki sizin kapasitenize bagli.


ahmet kayanın kıymetini bilemeyip kayısıya kıymet veren dünyanın en şifalı yiyeceğini kayısı sanan topluluk:)


sanat yapilmadi soylenen sehir. sanat yapilmiyorsa tiritci mithatin yaptigi tirit nedir? biri bunu bana aciklasin.


kaypak olmalarıdır. yüzüne gülerler, arkandan söverler.


tarihinin en kötü belediyecilik dönemini yaşamaktadır. yaz dönemi 13 dk da bir hareket eden 400-500 kapasiteli talas - meydan tramvay hattını bakıma alıp yerine 150 kapasiteli 10 dk da bir hareket eden otobüs koymuşlar. otuz üç üç sıfır bir cihangir abim daha iyi yönetir bu şehri. edit: kayseri'ye az bile. devam.


tamam doğduğum şehirsin gece hayatın güzel akraba,eş,dost hepsini bünyende barındırıyorsun fakat son bir senedir ayrı kaldığım istanbulu özledim bize yine ayrılık gözüküyor neticede bir istanbul değilsin eskişehir.


izmir'den ankara'ya giden mavi trenin, sabahın 5'inde eskişehir istasyonunda kapıları açması ve dondurucu soğukla uyanmak.


telefon numaralarında ve malatya dışında yaşayanların araç plakalarinda mutlaka 44 rakamı olması.


inanılmaz kapalı bir şehir. sadece giyim olarak değil genel bir kapalılık mevcut. tramvayda 20 kişi var zafer durağından sonra alaaddin'e gidiyor mu burası son durak mı diye soruyorum mal mal bakıyorlar. bir tane insan bilmez mi? cevap vermeyenler içinden 5-6 kişi de zafer durağında inmedi. onlar inmeyince dedim ki gidiyor demek ki. neyse ki yemekleri inanılmaz güzel yemek yiyerek vakit geçirdik. bir tirit yedim mitat tirit denen bir yerde aman tanrım böyle bir lezzet yok. bu kadar güzel bir et yemeği çok uzun zamandır yemedim dedim. etli ekmek vs okey yenir ama bu tirit inanılmazdı. giden herkes uğrasın kesinlikle.


güzelliklerini bilmem , ama yaşadıkları şehir türkiye nin en yaşanılır şehridir.


kentin ortasından geçen ve kenti odunpazarı belediyesi ve tepebaşı belediyesi olarak ikiye bölen porsuk çayı'nın dün gece donduğu il.


kışın o kadar soğuk olup da yazın bu kadar sıcak olması inanılmaz olan şehir. kara ikliminin tanımı eskişehir’e bakarak yapılmış olmalı. yaz olsun kış olsun gece gündüz sıcaklık farkları 25 derecelerde geziyor. taş olsa çatlar ama dayanıyoruz çünkü seviyoruz.


bi sebepten kendimi ait hissettiğim şehir. izmir'de doğdum izmir'de büyüdüm, hala izmirdeyim, hayatımda bi kere bile eskişehir'de bulunmadım ama sanki üniversite yıllarımı bu şehirde yaşamalıymışım gibime geliyor. sanki orada öğrenciler daha bi öğrenci, barlar daha bi cıvıltılı, aşklar daha bi naif gibi... bilmiyorum böyle çok özeniyorum o şehirde öğrenci olanlara. ama sadece üniversite yıllarını orda yaşamalı insan, sonra yetişkin şehirlerine gitmeli. böyle bi dreamland işte benim için eskişehir.


şeker fabrikasından yayılan şeker pancarı kokusunu, "bok kokusu" sananların yaşadığı şehir.ha çok kötü kokuyor ve özellikle şeker mahallesi tarafında isem sabahları öğürmeme yol açıyor o ayrı.yine de keşke orada olsam da öğürsem.


öküzlerin içindeki insanları öküzlükle itham ettikleri şehir. neymiş, eğer burada yaşıyorsanız kavgadan korkmayacakmışsınız, devamlı egzersiz yapacakmışsınız, asker-polis tanıdığınız olacakmış vs vs. pezevenk sanki terör örgütüyle mücadele ediyor. lan ben erzurum'da 10 yıl yaşadım durduk yerde bir kişi yolumu kesmedi, sataşmadı, herhangi bir nedenle kavga etmedim bu şehirde. yarım saat önce -gece 1.30'da- dışarıda, öyle merkezi de olmayan bir yerde, tek başına yürüyen, arkadaşıyla, çoluğu çocuğuyla, evine giden onlarca insan gördüm, hiçbiri de serserilerden yan kesicilerden korkar gibi değil, gayet rahatça yürüyorlardı. yıllardır ankara'da yaşamama rağmen gece bu kadar geç saatte rahat rahat dolaşan kadın-erkek pek kimse görmedim. ha yok mu, elbette var ipsizi, sapsızı, serserisi, yobazı. ama ben şahsen erzurum dışındaki şehirlerde bunlara daha çok rastladım. demek ki neymiş, herkesi öküzlükle suçlamadan önce önce bir düşünmek lazımmış, acaba öküz olan ben miyim diye.


şöyle bir inceleyince 2014 yerel seçimlerinde akp'nin %64 ile rize'den sonra en yüksek oy ile kazandığı şehir olduğunu fark ettim. ilginç.


bir rizeli olarak gözlemlediğim şeyleri aktarayım. paraya çok önem vermeleri, para için tüm değerlerini silebilmeleri, kadınları sadece erkeklerin eşi, kızı, annesi olarak görmeleri, insanlara saygı duymamaları, eleştiriye tahammül edememeleri, bağırarak üste çıkabileceklerini sanmaları, farklı bir görüşü gerçekten anlayamamaları...


tarihini hak etmeyen şehir. siz kim elia kazan'ın, diran kelekyan'ın hemşehrisi olmak kim ey kayserililer? milliyetçi-muhafazakar-müslüman-mantısever-şiş göbekli "girişimci"lerin başkenti olmak neyinize yetmiyor? kapadokya'nın ortasında tam da kırsalkökenli-milliyetçi-muhafazakar-müslüman ortasınıfların kültür, zevk,tarih bilinci seviyesini temsil ediyorsunuz işte... bir benzeri (ve daha vahimi) için: (bkz: trabzon/@rind)


kendisi de izmirli olduğu halde "o kız kaşar, izmirli kızlar kaşardır biliyorsun" diyebilme gafleti gösterebilen garip kişilerden ibaret insan evlatları. bozmadım, bir şey demedim kendi anlasın hatasını canım.


amerikan pasajindan alisveris yaptiysaniz... gerçekten ankarali olmussunuz demektir


benim için karadenizli nefreti yalnızca trabzon ve rize 'den ibarettir. mesela orduyu yada giresun 'u onlarla bir tutamam.


dışardan gelen günü birlikçilerin biraz abarttığı düşündüğüm bir çok artısı ve eksisi olan şehir. 5-10 yıl aralığında yaşayan insanların daha iyi yorum yapacağını düşünüyorum. +güzel sanat çalışmaları oluyor. +yerel halkı diğer illere(konya vs) göre çok daha iyi. bence bunun sebebi tatar ve bulgar göçmenlerinin varlığı. +geceleri rahat dolaşabiliyorsunuz (mülteciler sonrası biraz daha tedirgin ediyor açıkçası). +yılmaz büyükerşen'in güzel yatırımlarla merkez kısmı modernleştirmiş olması. -her sokakta kangal boyutunda sokak köpeklerini sürüler halinde gezerken görebilirsiniz. ciddi bir sokak köpeği problemi var. avrupa kentine benzetiliyor eskişehir ama hangi avrupa kentinde durum böyle bilemiyorum. -millet bahçesi ve diğer park bahçeler afgan bahçesi, suriye bahçesi olmuş durumda. bağırmadan anlaşamıyorlar. -şehir merkezi dışına çıktığınızda o merkezin makyajlanmış halinin buhar olup tipik anadolu kendinden daha kötü hale dönüşmesi. -evet eskişehiri eskişehir yapan yılmaz büyükerşen ama artık yaşlandığını kabul edip kenara çekilmeli.


efenim, konya'yı bilmeyen insana kulaktan dolma bilgilerle bir önyargı gelmiş olabilir. konya insanın kötü huylu bir kesimi ile karşılaşan insan, başkasına kötü anlatmış kendisinde de kötü bi imaj oluşmuş olabilir. fakat, konya'nın tamamı kötü değil. on parmağın onu da bir değildir hiçbir zaman. konya'daki güzellikleri geldiğiniz vakit anlayacaksınız. konya'da ne kadar değerli insanların olduğunu gördüğünüz vakit anlayacaksınız. kötüler yok değil, varlar iyilerle karşılaşmak dileği ile. bence en güzel dönem bahar. bahar da gelin.


simit yerine (apostrof e yapamaz bu eller o istanbul artifact'ine) gevrek, çekirdek yerine çiğdem (çiğdem çiğdim midir peki bu o halde? madem öyle işte böyle olsundur), ötanaziye gımbak ve tokaya da tırkı diyen bu insanlar kümesi elbette şu insanlar kümesini de kapsamaktadır ki (bkz: izmirli kizlar) evet bu kadar daha ne dikeliyorsunuz ?


her sevgilim bi kere versin ama karım bakire olsunculara, bakire olmayan (namuslu!) kızlara muhtemelen "patlak", "orospu" gibi sıfatlar verenlere göre eğlenilecek kızdır. aslen ise türkiye'nin herhangi bir yerinde rastlayabileceğiniz kızlardandır işte. sanıldığı gibi öyle ekstra güzel de değiller efenim. edit: o değil de "eğlenilecek kız" nedir allasen ya? kim çıkardıysa şu tanımı kafası çok güzelmiş gerçekten.


kulağa belki garip gelecek ancak 27 mart 1994 tarihine kadar sosyaldemokrat halkçı parti tarafından yönetilen şehirdi.


büyükşehir belediyesi belediye otobüsleri için kullanılan kartlara (kardelenkart) "her şey yaşanılır bir erzurum için" yazmış. kendi belediyesinin bile yaşanılmaz olduğunu kabul ettiği şehirdir yani.


he bok yağmış gökten he. akını buldunuz da bokunu...


genelde tanıdıklarımın hep bakımlı ve güzel olduğu kızlar guruhu..


bahçelievler mahallesinde elektrik kesintisi yaşanan şehir. belki diğer mahallelerde de kesinti vardır bilemem. sokakta yürürken birden her taraf kapkaranlık oldu, çok güzel bir andı.


stereotype bir izmirli kizin en bariz özelligi konusurken el hareketlerini ve yüz mimiklerini yani vucut dilini çok iyi kullanmasidir. heyecanlandigi bir seyi anlatirken ses tonu yükselir, konusurken karsisindakinin gözlerinin içine bakar. bu, yetistirilme tarzina bagli kendine güvenden kaynaklanir. izmirli kizlarda ögretilmis karsi cins korkusu yoktur.


bunları böyle görünce gülüyorum arkadaş. riyakarlık bu olsa gerek. (bkz: çömlekçi) bilen bilir. edit: çömlekçinin trabzon'da olduğunu söyleyen arkadaşlar var. biz de biliyoruz. olay farklı. günübirlik gidip gelmeler, mafya, bölge insanlarının bunu normal bir şeymiş gibi içselleştirmeleri.. daha anlatmaya gerek yok sanırım. edit 2: bölgede ki yeni trend için (bkz: gürcüye gitmek)


belediyeciliğini çok beğendiğim şehir. saati 1 liraya bisiklet kiralama, ücretsiz wc, ücretsiz wifi noktaları, engelliler için ücretsiz şarj bölgeleri, açık hava sineması etkinlikleri... ufak ama güzel ayrıntılarla dolu. ankara'dan sonra; belediyenin amacının halka hizmet etmek olduğunu, kar amacı gütmek olmadığını hatırlatıyor bana.


simdi akp'li belediye zihniyeti bellidir. alır rant yapabilecegi mekanı avm, konut projeleri yapar rantini yer yedirir. bakti ki ranta musait degil o zaman da bir yeri daha az estetik allah esirgesin gençlerin daha az buluşup ülkeyi kurtarmaya calisacagi daha az modern mekanlara ne bileyim meydandır kulliyedir bu hale devsirir. vefakat ben hicbir sehir gormedim ki sehrin merkezindeki bir yer alınsın uzerindeki mcdonald's burger king cumhuriyet sucukcusu (aslinda nargile icilip tavla da oynanabilen ) gibi mekanlar yikilsin uzerine bir sehirde gorebileceginiz en buyuk acik hava kahvehanesi insa edilsin! o sehirde yasayan ne kadar erkek nufusu var ise bir semsiye bir tabureden bozma sehpa çevresinde 4 tabureye otursun tum gunu burada bu sekilde oradan gecen kadina kiza bakarak gecirsin! nefes alinamaz mi bir sehirde! yemin ederim çığlık atasım geliyor oradan gecerken! hadi ben zaten su an bursa'da yaşıyorum sadece annem orada yasadigi icin gidiyorum. ya orada yasayan hic mi bir insan kulu 'bu nedir bu acikhava kahvehanesinin sehrin göbeğinde ne isi var! bu nasil belediyecilik demez!' sok edici gerçekten!


londra'da staj yaparken aynı evi paylaştığımız öz be öz konya'lı orda doğup büyümüş hayatında istanbulu bile görmemiş kadın stajer arkadaşımın: "bak ne keşfettim" diye beni sex shop'a sokması "bak seni çok sürpriz bir yere götüreceğim" diye erkek striptiz klübüne götürmesi. dönüşte eve götürmek için aldığı bir bavul seks oyuncağı. biz istanbul'luların adı çıkmış valla ne varsa konya'da var. sağolsun ben de sayesinde baya bir kültür sahibi oldum.


kesinlikle kendine has bir şehir..ustelik turkiyenin neresinden gelirseniz gelin size hitap edicek bi sürü yanı mutlaka vardır..4-5 sene geçirmek için ideal bi yer fakat birinci yılda yapılacak herşeyi bitirirseniz mutluluğunuz benim gibi piyangoya kalır...biraz soğuk bide..


çiğ böreği ve biber turşusuna bayılmıştım


izzet baysal caddesini her sene kazıp havalandıran bir belediye başkanına sahip memleketimdir. halk buna alaaddinin çukuru adını verir. gömün beni çukura falan derken her an içine kaçabilirsin aman dikkat


seçim sonuçlarından urandığım memleketim. rüşvete yolsuzluğa eyvallah demiştir. yazık.


eskişehir’imizin düşman işgalinden kurtuluşunun 96.yılı kutlu olsun. türk yıldızlarıbugün 17:00’de sazova parkı’nda gösteri uçuşu düzenleyecek ve simge sağın konser verecektir. vatan toprakları için canlarını feda eden aziz şehitlerimize ve "şehir eskişehir’dir" mottosunu tüm türkiye’ye kabul ettiren yılmaz büyükerşenhocamıza saygılarımı sunuyorum.


atatürk anıtı vs söküldü. devletin kendi işleyiş mekanizması vardır. askerlik yapanlar çok iyi bilirler, örneğin ceza alan tank, ağaç, hatta çim görmüştüm. bu mekanizma gereği bu günler geçtikten sonra acil olarak ilçe statüsüne indirilmelidir. trabzon'da aynı şekilde.


niğde memura miss gibi yerdir aslında. emekli gibi takılayım, çok bir isteğim yok paramı biriktireyim diyenlere birebirdir.


bu sene içinde iş için iki ayımı geçirdiğim şehir. havasının soğukluğunu insanların sıcaklığı dengeliyor diye düşünüyorum.şehir merkezindeki otelimin camından gecenin üçünde gezen tozan,kartopu oynayan gençleri izlerken şehrin uyumadığına çokça şahit olmuşumdur.


haftasonu buradaydık, bayıldık. seçim sonuçlarını öğrenince ne diyeceğimizi bilemedik. şehrin diğer orta anadolu şehirlerinden en büyük farkı havası, gece hayatı, modern yaşam tarzı, insanları. böyle bir şehirde yaşamaya alışmış insanlar koşarak kendilerini yozgat, sivas, malatya, erzurum yapacak zihniyete oy vermiş. ne diyeyim? hayırlısı olsun.


kartopu savaşına katılabilseydim keşke dediğim öğrenciliğimin geçtiği güzide şehir.


trabzonlularin sevmediği şehir. sebebi de rus işgali sırasında savaşmadan şehri direkt ruslara teslim etmeleriymis. tarihi açıdan doğruluğunu bilmiyorum ben trabzonlularin yalancısıyım (bkz: swh)


1.000.000 bisikletin olduğu il. bu rakam 2000 il nüfusu 2.200.000 olan konya'da her evde en az bir bisikletin bulunduğu anlamına gelmektedir. türkiye'de büyükşehirler arasında en düz olan şehir olan konya il merkezi de bisikletten geçilmemektedir.


bütün şehir üniversite kampüsünun içi gibidir. anadolu üniversitesi caddesinde en az 3 kişiye selam vermeden geçiyorsan bir asosyal olduğunu kabullenmen gerekir. tramvay yolunu yada porsuk'u takip ederek her yeri bulabirsin. çiböreği meşhurdur. sıcak samimi bir şehirdir. büyük şehirlerden bıkmış trafik sorunu yaşamak isteyen şehir insanına göredir


friends dizisindeki karakterlerle özetlersek; rachael gibi giyinip phoebe gibi davranıp monica gibi konuşurlar.


her gittiğimde acayip kötü yemekler yediğim şehir. ne olursunuz, orta seviye bir lokanta, kebapçı fala önerin. kendimi çine gitmiş gibi hissediyorum. sanki ningbo'nun arka sokaklarındayım amk..


halkların demokratik partisi 1.sıra adayı için (bkz: seher akçınar bayar)


türkiye içinde öğrenci şehri diye tanımlayabileceğimiz, nasrettin hoca nın hikayesini anlatan, porsuk çayının olduğu, sazova parkı nın olduğu ilimiz.


bu ülkede rte giderse , türkiyenin bütün icra arabası şoförleri işsiz kalır. bunun farkında olarak saldırmaktalar. ama onlara yapılan müdahalenin de orantılı olması talebimizdir. ah rize ah. paraya ve iktidara tapan bu kadar insana nasıl ağaçlarının gölgesini veriyorsun. ha , bir de ne yapmamamız gerekir, bunu bize öğretmişlerdir. linç yok. az'ı ezmek yok. tanım: başbakan bereketi yaşayan şehir. kim başbakanı gitsin ister, vasıfsız işçi statüsünde olup , devlette müdür, memur olmak istemez. devlet ağacının meyvesini yemek istemez. tepki refleksdir bu durumda.


eğer öğrenci değilseniz ve 3 günden fazla kalırsanız fena şehir bayar. yaz gelmesinin anlamı yoktur, çünkü denizi yoktur. kışı ise çekilmezdir. kışın ruhunuz daralsa akşam turlamaya çıkarsanız soğuktan dönemeyebilirsiniz. doğduğum şehir olmasına rağmen yerleşmeyi hiç düşünmedim. ama yine de ankara mı eskişehir mi deseler tartışmasız eskişehir derim.


otogarda indiğimde hayal kırıklığıydı eskişehir... nasıl bir büyükşehirdir burası, bu kadar küçük bir otogarı mı olur? diye düşünmüştüm... yollar toz toprak içinde ve çıplaktı... tek bir ağaç yok... sadece yanımda güzel bir kız... sevgilim olmasını istediğim, ama asla söyleyemediğim ve beni ta uzak bir şehirden sadece bir kere görebilmek uğruna getirmiş büyük bir aşktı yanımdaki... şehir kötüydü ama kız güzeldi ya, varsın olsun ne fark eder? nasıl diyordu şair "iki karanlık orman birbirini sevse ne olur sevmese ne?" işte aynen böyleydi otogardan otobüslere doğru yürürken düşündüklerim... benim gibi karanlık bir adam bu köhne şehri sevse ne olur sevmese ne? zaten bir kere görüp terk edeceğim bir şehirdi eskişehir. aşk da burada kalacaktı o güzel kız da... *** belediye otobüsüne bindiğimizde nedense aklımda hep ismail ayaz vardı. eskişehir’in en ünlü şehirlerarası otobüs firmasının adı... neden diye düşünüyordum durmadan, neden otobüs firmasına kendi adını vermek istemişti bu adam? giovanni versace gibi bir hedefi mi vardı, acaba? böylece ölümsüzleşmeyi mi düşünmüştü? dünya çapında bir marka olur muydu ki eskişehir’in şehirlerarası otobüs firması? sonra vazgeçtim bunları düşünmekten, hem ismail ayaz dünya çapında bir marka olsa ne olur olmasa ne olur, benim gibi aşkını bırakmak zorunda kalan bir adam için? *** "burada iniyoruz!" dedi yanımdaki güzel kız... inmesek ne fark eder diye düşündüm. ben göreceğimi gördüm aslında... belediye otobüslerinden bellidir bir şehrin neye benzediği... kırık dökük otobüslerden belli ne ile karşılaşacağım. kırılmıştım biraz eskişehir’e... "burası yimpaş!" dedi yanımdaki... "yimpaş?" diye sordum farkında olmadan... "yimpaş, yeni açıldı. bir alışveriş merkezi, gezmek ister misin?" güldüm hiç farkında olmadan... ve nedense onun yanındayken yaptıklarımın farkında bile olmuyordum. "ama" diyebildim sadece. "yimpaş’ın ne olduğunu sormadım ben. çünkü geldiğim şehirde o kadar çok var ki." hem bu mu eskişehirin tüm özelliği? adana’da galeria’yı gezdirirler, istanbul’da akmerkez’i... eskişehir’de de gezdire gezdire yimpaş mı vardı yani? hem nedendi illa ki konuğa alışveriş merkezi gezdirme isteği? "amaaaan!" dedim. "yok mu daha orjinal bir şey, yemek falan, hem açım da." böylece birlikte yemek yiyebilecektim sevdiğim ama söyleyemediğim kızla. "çiğbörek" dedi. "eskişehir’in çiğböreği meşhurdur!" bir anlam veremedim ismine çiğ ve börek, neye benzerdi ki? ama ilgisi olmayabilirdi de, dilberdudağı ya da vezirparmağı gibi bir şey olabilirdi adının tamlaması... yemekten sonra kararım kesinleşti, çiğbörek iğrençti... ama daha iğrenci yalanlardı... "nasıl buldun yemeği?" dedi. "harika..." "eskişehir nasıl, güzel mi?" "çok güzel, geldiğimden beri sürekli etrafı gözlüyorum çok çok güzel!" demiştim ve bunlar ona söylediğim ilk yalanlardı. ve bir aşkın yalanları başlamıştı işte... kıramamıştım kendisini sevdiğimi söylemeye çekindiğim o güzel kızı... şehrin de çiğböreğin de iğrençti, diyememiştim. sonra yağmur yağmaya başladı uzunca bir süre... "hayret" dedi, yanımdaki güzel kız. "çok uzun zamandır yağmıyordu, bu mevsimde yağması şaşılacak şey doğrusu. dışarı çıkmamız zor olacak gezemeyeceksin şimdi!" çok da umurum da değildi artık gezmek. hem ben biliyordum ki eskişehir aklınca benden intikam alıyordu. madem ki onu beğenmemiştim, o da bana daha fazla şeyler göstermeyecekti! ya da ağlıyordu koca şehir, üzmüştüm onu. sonra saçmaladığımı düşündüm. bir şehir bir adam için ağlar mıydı hiç? ya da bir adam bir şehri üzebilir miydi? hem bir şehir aşkını söyleyemeyen bu adam için ağlasa ne olur ağlamasa ne... *** sonra "adalar’a gidelim." dedi yanımdaki güzel kız... "adalar?" dedim. eskişehir’de nasıl ada olabilirdi ki, hem de birkaç tane... ama söylemedim bu düşündüklerimi, "gidelim, olur!" dedim sadece... ve uzun bir yol yürüdük. üzerinde hiçbir şey olamayan... ne bir ağaç, ne de panjurlarından begonviller sarkan, çatısına martıların konduğu eski bir konak... hiçbir şey görmeden yürüdük... sadece sesini duyuyordum. "bak bu büyük otel... bu da balık pazarı..." ne acaip, diye düşünüyordum o bunları sayarken... büyük otel istanbul’da da vardı, akaretler’de... balık pazarı dersen istanbul’un heryeri balık pazarı sayılır... hem akaretler’e yakın beşiktaş balık pazarı var... yani beşiktaş’ı gezmek yeter miydi eskişehir’i görmüş olabilmek için... yok muydu farklı bir şey bu şehirde... "bak bu sagra special" dedi yanımdaki güzel kız... "biliyorum!" diyebildim, beşiktaş’ta var ondan, kartal heykelinin civarında... ama diğerlerinden de var diyemedim. kıramazdım sevdiğimi söyleyemediğim kızı... sonra bir an durdum... balık pazarı hem de kocaman... hem de eskişehir’de... nasıl olabilirdi ki, yoksa adalar dediği doğru mu? eskişehir’de göl var mıydı, diye düşündüm... üzerinde adalar olan ve balıklar avlanan... ama şaşırtmadı beni eskişehir!... balık pazarının yarısı tavukçuydu, birkaç balıkçı vardı ama adı balık pazarıydı işte, tıpkı çiğbörek gibi adıyla pek alakalı değildi... "bu porsuk mu" dedim yanımdaki güzel kıza. "evet, porsuk, adalar burası... insanlar kayıklara biniyorlar burada, ama ne gereği varsa bu köprünün altından geçmeye çalışıyorlar, pek de beceremiyorlar!" dedi. haliç’i düşündüm, orada bindiğim kayıkları... eyüp’te de vardı ve orada da ne gereği varsa insanlar haliç köprüsü’nün altından geçmeye çalışıyorlardı ve yine pek başaramıyorlardı... herşey aynı, diye düşündüm. çok acı çekeceğim döndüğümde... herşey bana eskişehir’i hatırlatacak ve her seferinde ben burada bıraktığım, söyleyemediğim aşkımı hatırlayacağım... ve ben istanbul’da eskişehir’deymişçesine yaşayacağım, yürüyemeyeceğim beşiktaşta... ama o bunu hiç bilmeyecek, dedim kendi kendime... *** akşam dönüş zamanı geldiğinde gözlerinin içine baktım. eskişehir’in en güzel yanıydı onun gözlerinin içi... istanbul’da olmayan tek şey onun gözleri olacaktı... ve kalbimi en çok bunun acıtacağını anladım... "hoşçakal" dedim... "gelecekte görüşmek üzere!" demek istiyordum oysa... hani o geleceğe dönüş filmindeki gibi söyleyecektim bunu.. ve o gülümseyecekti... ama yapamadım... "hoşçakal!.." diyebildim sadece... gözlerine bakamadan... gözlerine baksam, o eskişehir’in en güzel gözlerine... asla söyleyemezdim veda sözlerini... ve otobüs hareket etmeye başladığında gözlerinden uzaklaştığımı, onu delice özlediğimi fark ettim... sonra ismail ayaz’ı hatırladım. kim bilir belki birgün dünya çapında olabilecekti... sonra yimpaş pek de küçümsenmeyecek bir zincirdi... adalar’da kayık lale devrinde göksu’da dolaşmak gibiydi... içim acıyordu ve birşeyi daha fark ettim. açtım, canım çiğbörek istiyordu... bir şehri güzelleştiren denizi, martısı, binaları, sokakları, caddeleri, havası, iklimi, insanları değildi... bir şehri güzelleştiren, onu katlanabilir kılan o şehirde aşık olup olamamaktı... ve ben dünyanın en güzel şehri eskişehir’den, dünyanın en kötü şehrine, istanbul’a doğru yola çıkmıştım...


bugün zafer meydanında yürümek zorunda kaldığım, suriyeli mi afgan mı yoksa konyalı mı belli olmayan garip tipli insan profillerinin olduğu, kadınlarının %95 inin modern! kapalı olduğu, buraya okumak için gelenin aklına yandığım şehir.


edilecek bütün bu boykotlar karşısında acil bir erdal bakkal'a ihtiyacı olan şehir.


güzel oldukları kadar küstahlar. tam bir küçük hanım havalarında çoğu, böyle şımarıklık mıdır, kendini beğenmişlik midir bilemedim. yine de severiz.


gazi olayları , gezi olayları ve tekil olaylarda medeni şehirlerinizde yüzlerce insan öldü. hesabı bile sorulmadı , unutuldu gitti. yurttaşlara yönelik şiddette el veren herkes işinde gücünde, hepsi oldukları yerde duruyor. bizim şehrimizde ise ali ismail’i katlettiler. cenazesine gittik yapanların yedi sülalesini sürdük. öyle toplaştık ki cenazesini engellemeye bile korktular. şehrin en işlek yerine heykelini diktik unutmayalım diye. hep anıyoruz bir dahaki sefere çocukları canımız pahasına koruyacağız. acısı yüreğimizde. siz şehirlerinizde onlarca genç öldü senesi geçmeden unuttunuz . ali ismail korkmaz , eskişehir unutmaz.


istanbula 80 kilometre kafa olarak 80 ışık yılı uzaklıkta olan şehir.


izmirli olmasam bile benim olacağım baba. niye despot olmak zorundasınız? tamam kızındır o senin korursun kollarsın ama kızın seviyorsa, adam iyiyse ne gibi problem olabilir? kızım evleneceği adamı tanıştırmaya getirince, tavla da atarız satranç da oynarız poker de çeviririz.


bir karadenizli olarak belki de sizlerden daha fazla duyduğum nefrettir. bu ülkenin ayak bağıyız resmen


bizans imparatorlarından ii. teodosious (m.s. 408-450) zamanında erzurum ovası’nı doğudan gelen iran saldırılarından korumak amacıyla, karin şehrine hakim bir tepe üzerinde bir kale inşa edilmiş olup, kale içindeki şehre de imparatorun adına izafeten " teodosiopolis" adı verilmiştir. bugünkü erzurum şehrinin yerinde kurulmuş olan karin (sonradan teodosiopolis ) ile erzurum ovası’nın batı bölümündeki erzen şehri iki ayrı şehirdir. bizans kaynaklarında teodosipolis olarak geçen şehre, araplar kalikala adını vermişlerdir. kalikala arapça’da "kali’nin ihsanı " anlamına gelmektedir. arap tarihçilerden belazuri ( ölümü 892) ye göre, şehir bu adını kurucusundan almıştır. bizans döneminde bölgeyi ele geçiren bir beyin karısı olan kali, bir şehir yaptırmış ve şehre de kalikala adını vermiştir. araplar bu isim kendilerine göre kalikala şehrinde kullanmışlardır. m.s.1048 ‘de doğu anadolu’yu fethetmek üzere bizans topraklarına giren selçuklu türkleri , yinal oğlu ibrahim bey komutasında, ovanın batısında ki erzen (arze) i zaptetmişlerdir. erzen’in bu kuşatmada bi harabe halini almasından sonra, geride kalanlar bugünkü erzurum şehrinin bulunduğu yerdeki kalikala’ya sığınmışlar ve şehre de erzen adı vermişlerdir. saldırılar sonucunda harap olmuş asıl erzen şehrine ise türkler , kara erzen demişlerdir. bu isim zamanla halk dilinde kara arza, kara arz ve nihayet karaz şeklinde söylenegelmiştir. diğer taraftan kalikala’ya sığınan erzen halkının bu şehre erzen adını vermelerinden sonra, kent zamanla arzn olarak isimlendirilmiştir. araplar kendi dillerindeki arz ( yer) sözcüğüne birde rum kelimesi eklemek suretiyle şehre arz-ı rum (erzı-rum) adını vermişlerdir. bu konudaki bir diğer görüş şöyledir: kalikala’nın erzen adı almasından sonra, bu şahri fetheden müslüman araplar, şehri biri bugünkü siirt ile silvan arasında bulunan diğeri iran’da şiraz yakınlarındaki iki erzen şehrinden ayırmak için, şehre erzen-i rum adı vermişlerdir. erzurum’la ilgili muhtelif tarihi metinlerde, kitabelerde ve basılan paralarda erzi-i rum, erzen-ir rum , arz-ı rum isimleri kullanılmıştır. işte erzurum adı bu isimlerin halk dilinde kullanılmasına göre şekil almış ve günümüze kadar gelmiştir.


insanların birbirine saygılı olduğunu düşünenleri bize göstermiş başlıktır. sen bir lisans oku bakalım 4 sene. düşüncen ne kadar aynı kalacak. (bkz: yenibağlar asayiş olayları)


melitine adı çok eskilere dayanır. hitit döneminden kalmadır ki bu onu 4 bin yıllık bir geçmişe götürür. tarihte, bugün de olduğu gibi, meyve bahçeleriyle ünlüymüş. üstüne çok iyi şaraplar yaparmış. bu da islamiyet sonrası yitip giden bir kültür işte.


gastronomiyi zenginleştirmese de bir pinosu vardır bu şehre özel. kimi çok sever kimi itin gözüne sokar.


başkası adına utanmak tam da bu olsa gerek


türkiye'nin en medeni şehri olabileceğini düşünüyorum. neden diye soranlara da şu şekilde anlatıyorum; kalabalık bir yer düşün ama gürültülü değil. ayrıca bindiğimiz taksi yayalara yol verdi.


son 20 yılın metrekareye düşen en çok karını son 2 günde almış şehir. kar seyiyesi yer yer 35 cm aşmış durumdadır.


fason prag yalandan paris yandan yemiş venedik olma yolunda kısmen başarılı olmuş diyebiliriz ama arka sokaklar yine toprak çamur insanlar yine bi tuhaf.. karaktersiz bi şehir kanımca . birde doktorlar caddesi rehabilitasyon merkezi tadında kullanılabiliyormuş kimseyi tanımayınca.


sözde noel baba'nın topuklarını götüne vurarak kaçtığı şehir.


sevdiğim güzel şehir bana hep huzuru getiriyor.


sözlüğün en tuhaf başlığında zirveyi oynar


hayatımda gördüğüm en ruhsuz şehirdir. keza hepsini aynı kefeye koymayayım ama insanları da öyledir. uzaklaşmak en iyisidir yoksa şehrin soğukluğu hem fiziksel anlamda hem de ruhsal anlamda insanı bunalıma sürükleyebilmektedir. ayrıca türkiye'nin en zengin şehri olmasına rağmen caddedeki cipler dışında pek belli etmez. yatırım matırım sıfır. hafif cimrilik de hakim. izzet baysal sağolsun sayesinde şehir bu hale gelmiş yoksa halini düşünemiyorum bile. tuhaf bir nokta var ki evler dışarıdan çok kötü gözükürken içine girdiğinizde şahane dekorasyonları gözünüze çarpar. birkaç kez şahit oldum. zenginlikleri içeride sanırım belli etmekten hoşlanmıyorlar pek. neredeyse her kişi başına iki araba düşüyormuş diye de bir duyum almıştım bilmiyorum ne kadarı doğrudur artık. bu arada üniversite abanta bakıyor zannedip de yazmayı düşünenler var imiş, sakın böyle bir hataya düşmeyin. yok öyle bir şey. tek sevdiğim özelliği kışları manzaranın muhteşem olması. tabi turistik yerleri de güzeldir: abant, gölcük, yedigöller. ama merkeze şehir demeye bin şahit ister. gerçi ilçelerine de biz köy diyoruz. hatta ilçelerini geçtim biz bolu'ya komple köy desek daha yerinde olacak sanırım. halbuki istanbul-ankara arasında olduğunu düşünerek gelişmiş bir yer zannedersiniz ama alakası yok. insanı oraya bağlayan tek şey ancak dostlarıyla yaşadıkları güzel anılar olabilir.


yuzolcumu en genis ilimiz olup, en cok ilticaci cikartan illerimiz arasinda da top ten'dedir.


malatyalı olmalarıyla övünmeleri. plakalarında ya da telefon numaralarında illa bir 44 bulundurmaları. elazığlıları pek sevmemeleri. zaten gakkoşları kim sevsin, hıh.


hayatından hiç izmir'li kadın geçmek şöyle dursun, doğru düzgün izmir'li bile tanımamış bir dolu adamın kimin ve neyin ne olduğunu bilmeden, sıkıldıkça haklarında atıp tuttuğu ya da kendince methiyeler düzdüğü kızlar. (bkz: aç tavuk kendini darı ambarında sanırmış)


ne zaman eskişehir’e gitsem gar başlar yüzümdeki tebessüm. keşke hiç oradan ayrılmasaydım.sahi neden ayrıldım ben?


10 adımda eskişehir'de geçirilebilecek en iyi haftasonu burada, anadolu'nun orta yerinde bambaşka bir hikayenin peşine düşmüş eskişehir'imizi keşfetmek isteyenlere haftasonu için önerebileceğim bir gezi programı hazırladım. şüphesiz ki iki gece ve iki gündüzden ibaret bir gezi her açıdan eksik kalacaktır; ne var ki bir noktada da oldukça uzun bir süreden bahsediyoruz. efektif kullanıldığında eskişehir hemen tüm özellikleriyle keşfedilmiş olacaktır. öncelikle gezimizin cuma akşamı 20.00 sularında tren garından başlayacağını ve pazar günü akşam yine aynı saatlerde tren garında son bulacağını düşünelim. yaşanacak 48 saat için programımız aşağıdaki gibidir. şimdiden iyi eğlenceler! 1) cuma akşamı 20.00 eskişehir'in tren garı 1955 yılında inşa edilmiş, tonozlu, estetik bir binadır. hızlı tren uzatması ile modern bir parça eklenmiş olmakla birlikte, halen tarihi niteliğini korumakta ve bir demiryolu kenti olan eskişehir için simge binalardan biri olma özelliğini korumaktadır. (detaylı bilgi: ) bu tarihi gar binasından çıkıp doğu istikametinde 10 dakika yürüdüğünüzde eskişehir'in kalbi denilebilecek olan doktorlar caddesi ile ismet inönü caddesi ayrımına gelmiş olacaksınız. (buradaki eski köprü kaldırıldığı için yepyeni bir meydan doğmuş durumdadır.) akşam yemeği için isterseniz tam bu noktada bulunan varuna cafe del mundo'yu tercih edebilirsiniz. (internet sitesi: ) başta ankara ve izmir olmak üzere bütün türkiye'ye yayılmaya başlayan ve gezi kültürünü odağına almış bu cafenin asıl merkezi eskişehir'dir. (yemekler 15-30 tl arası. tuborg bavyera 12.5 tl) diğer alternatifleriniz ise meydandaki dublin ırish pub, kızılcıklı mahmut pehlivan caddesi üzerindeki passage ya da eskişehir'e özgü bir tür yoğurtlu köfte kebabı olan balaban'la meşhur olmuş lokantalar olabilir. (en iyisi büyükşehir belediyesi arkasındaki abdüsselam balaban'dır: ) 2) cuma gecesi varuna'daki akşam yemeğinden sonra mekanın hemen karşısındaki barlar sokağına (neyzen tevfik sokak) geçebilirsiniz. burası yaklaşık 500 metre uzunluğunda ve eskişehir gece hayatının yeni merkezi konumundadır. sokak üzerinde publardan, meyhanelere, çorbacılardan, kokoreççilere, marka gece kulüplerinden, yerel girişimlere kadar birçok kaliteli mekan bulunmaktadır. bizim tavsiyelerimiz: hangover, social, diesel ve viking pub. meyhanelerden de neyzen. ( ) (içki fiyatları istanbul ve ankara'daki fiyatların ortalama %30 aşağısındadır.) (meyhane alternatifi kör kamil meyhanesidir: ) gecenin en sonunda yine barlar sokağı'nda bulunan onur işkembe'de harika çorbalar içebilirsiniz. 3) cumartesi sabahı eğer otelinizde kahvaltı yapmıyorsanız, eskişehir'de iyi bir kahvaltı yapmanız için çok fazla aranmanıza gerek yoktur. bizim tavsiyelerimiz uluönder parkı'nda bulunan gurme ayten usta (ulaşım taksi / otobüs ile), bağlar caddesi'ndeki namlı otel (tramvay durağı: espark), doktorlar caddesi'ndeki acıktım kafedeyiz. (tramvay durağı: ismet inönü) (ortalama 20-25 tl) 4) cumartesi öğle kahvaltıdan sonra hızlı bir şekilde odunpazarı evlerini geziyoruz. (tramvay durağı: atatürk lisesi) bu evlerin bazıları müzeye dönüştürülmüş olup, bunlar arasında mutlaka görülmesi gerekenler kent belleği müzesi ile; cam sanatları müzesi (ki tek biletle gezilebilmektedir. 5 tl) ve yılmaz büyükerşen balmumu heykeller müzesi'dir. (3 tl) bu bölgede şahıslara ait cam sanatları müzeleri de mevcut olup, hediyelik eşya düşünenler için oldukça seçenek sunmaktadır. (detaylı bilgi: ) 5) cumartesi öğleden sonra odunpazarı evleri'nden atatürk lisesi yönünde yüründüğünde iki temel eser ortaya çıkmaktadır. bunlardan ilki odunpazarı belediyesi tarafından kültür merkezi olarak kullanılan tarihi kervansaray ve hemen yanında, bünyesinde lületaşı müzesi ve eskişehir mevlevihanesi kütüphanesi'ni de barındıran kurşunlu külliyesi'dir. lületaşı, dünyada yalnızca eskişehir'de çıkarılan bir tür yumuşak taştır ve pipolarda kullanılan haliyle iyi bir hediyelik aksesuar olmaktadır. kurşunlu külliyesi ve camisi de 16. yy'a dayanan tarihiyle eskişehir'de, alaattin parkı içinde yer alan alaattin camisi'nden sonraki en eski cami ve imaret olarak bilinmektedir. 6) cumartesi akşam üstü tarihi odunpazarı evleri gezisinden sonra otogar yanında bulunan kent park'a geçilebilir. (tramvay durağı: otogar.) burası, eskişehir'de deniz keyfi yaşatan park olarak da bilinir ve rekreasyonuyla avrupa parklarından farksız görünmektedir. parkın içinde iki büyük cafe ve büfelerle birlikte pony ve midilli atların bulunduğu küçük bir hara da bulunmaktadır. 7) cumartesi akşamı eskişehir'in cumartesi akşamı hemen hiçbir orta anadolu kenti ile kıyaslanamayacak kadar eğlence sunmaktadır. ismet inönü caddesi üzerinde bulunan başta 222 olmak üzere varuna memphis, museum pub, mükemmel bir deniz ürünleri restaurantı olan mezze terrace bu akşamı harika bir şekilde geçirmenize imkan verecektir. (site: ) bunlara ilaveten sess bar ve w, gece kulubü olarak hizmet veren nezih mekanlardır. 8) pazar sabah biliyoruz, porsuk kıyısını hala çok merak etmektesiniz. pazar sabahı kahvaltısı için adalar bölgesinde bulunan ve porsuk kıyısında konuşlanmış kafeler bu merakınızı hayli tatmin edecektir. şehrin hemen tamamından geçen fakat en keyifli halini adalar bölgesinde yansıtan porsuk nehri üzerinde gondol keyfi yapılabilmektedir. bu bölgede çok fazla sayıda cafe -pastane bulunmakta olup, travelers cafe, twenty six ve adımlar kitap cafe en çok tercih edilenlerdendir. öğle yemeği tercih etmek isteyenler için papağan çibörek ve pino eskişehir'in yerel ve kaliteli mekanlarıdır. 9) pazar öğle porsuk boyunca gerçekleşecek gezintiden sonra sazova bilim, kültür ve sanat parkı ile türk dünyası şaheserleri parkı mutlaka görülmesi gereken bir yer olarak ajandamızdaki yerini alıyor. bu iki park yan yana olup, çok büyük bir arazi üzerinde yayılmıştır. her iki parkı gezmek de hayli yorucu olabilmekte fakat her anı buna değmektedir. sazova bünyesindeki eti sualtı dünyası, bilim merkezi ve magic kingdom ile minia türk benzeri türk dünyası şaheserleri parkı mutlaka gezilmelidir. (ulaşım taksi / otobüs ile) 10) pazar akşam üstü sazova'dan sonra görülmesi gereken yerlerin başında anadolu üniversitesi yunus emre kampüsü bulunmaktadır. bu kampüs, hem mimari hem de doğa açısından türkiye'nin en iyi kampüsüdür. yeşillikler arasında kiremit taşı mimarisinin en iyi örneklerini sunan, bünyesinde barındırdığı çağdaş sanat eserleriyle açık hava müzesi konumunda bulunan bu kampüse tramvayın eczacılık durağında inerek ulaşabilirsiniz. elbette yukarıdaki listede bulunmayan daha birçok yer gezilebilir. sırasıyla bunları da anıp, programınızı ilgi alanınıza göre şekillendirme işini size bırakalım. eti arkeoloji müzesi, eskişehir'in tarih boyunca başta frigler olmak üzere ev sahipliği yaptığı medeniyetlere ilişkin önemli eserleri barındıran ve eti sponsorluğunda yenilenmiş harika bir müze. bu müze eskişehir'in elit bölgesi olan vişnelik'te bulunmakta olup, atatürk bulvarı (eski adıyla hasan polatkan) üzerinde yer almaktadır. bu bulvar üzerinde birçok cafe, restaurant bulunmakta olup, en ünlüsü hiç şüphesiz venedik pastanesi'dir. bulvara yakın mekanlar arasında dede korkut parkı bulunmakta olup, spor yapmak amacıyla tercih edilmektedir. bir diğer önemli destinasyon eskişehir operasıdır. bu mekana tramvayın opera durağında inilerek ulaşılabilir. eskişehir senfoni orkestrası ve şehir tiyatrolarının etkinliklerine de ev sahipliği yapan mekan için biletlerinizi biletinial.com adresinden tedarik edebilirsiniz. haller gençlik merkezi eskişehir'e özgü mekanlardan bir başkasıdır. konum olarak şehir merkezindeki ünlü ibis otelin hemen arkasındadır. kiremit taşı mimarisinin bir başka güzel örneği olan binada eskişehir'in en eski barlarından spr pub hizmet vermektedir. bir başka nokta, valilik meydanı ve büyükşehir belediyesi arkasında bulunan ve arifiye mahallesi ile köprübaşı mevkiini birbirine bağlayan hamam yolu caddesidir. bu cadde, eskişehir orta ve alt sınıf toplum kümeleri için en temel alışveriş noktalarını barındırmaktadır. cadde üzerindeki hamamlardanen ünlüsü ferah hamamı olup, su sıcaklığı 44 dereceye kadar çıkmaktadır. (detaylı bilgi için: ) yine bu cadde üzerinde bulunan madımak pastanesi, arda ciğerim ve yukarıda da adı geçen abdüsselam balaban, yeme- içme konusunda eskişehir'in yerel ve kaliteli mekanlarıdır. eskişehir'de görebileceğiniz bir başka mekan gar bölgesinde bulunan tülomsaş'tır. bu fabrikanın bahçesinde türkiye cumhuriyeti'nin ilk yerli otomobil girişimi olan devrim arabasını görebilirsiniz. kaynak:


şehir merkezinde esnaf lokantalarında iki veya daha çok sulu yemeğin karıştırılmasıyla sunulan karışık yemekleri extra ücret vererek yiyebileceğiniz fantastik şehir.


saüsem'in yapacağı iş ve meslek danışmanlığı sınavından dolayı şu aralar birçok insanın hayatında önemli bir yere sahip olan memleket. özür dilerim sakarya! seni daha önce görmeye gitmediğim için, daha önce haritadan yerine bir kere bile bakmadığım için, en azından üniversitenin kampüs fotoğraflarına baksaydım o bile yok. özür dilerim sakarya! 23 yıllık yaşamımda seni memleket bellemiş bir arkadaş edinmediğim için. şu aralar bu memleket hakkında bilgi sahibi olan bir lokma insana muhtaç durumdayım ve bu entry'yi okuyan sakaryalı güzel insan biliyorsun bir mesaj yeşili uzağındayım..


kimsenin merkezini sevmediği, herkesin kendi köyünü, yaylasını sevdiği şehir.


ermenilerin meşhur ettiği pastırma ve sucuğundan başka hiç bir şeyi olmayan, ülkenin tüm orta ve doğu taşrası gibi ermeniler gittikten sonra ve insanlar kendilerini cehalet üzerinde yükselen sağcılığa kaptırdıktan sonra hiç bir şey olamamış şehir.


köklü bir medrese kültürüne sahip olmasına rağmen oldukça az gelişmiş ve bu bağlamda beni şaşırtmış bir şehir erzurum. burkaya benzer renk alternatifli yerel bir giysi halen kullanılmakta erzurum kadınları tarafından ve peçeye benzer örtüler kullananlara da sıkça rastlanılabilir. koyun eti sevmeyenlerin de kesinlikle gitmemesi nacizane tavsiyemdir zira kışın buzu yazın tozuna dönüştüğünde sokaklara yayılan kesif koyun eti kokusu ile birleşerek üstünüze başınıza siniyor. bu surette yaşanan mide bulantısı ve belirtmeme gerek yok aç kalma durumu tiryakisiyseniz demi yeri yerinde bir bardak çay bile içememenin isterisiyle birleşecektir, bilginize. şu anda sosyal bilimler lisesi olarak kullanılmakta olan kongre binası mutlaka gezilmelidir. yapının iyi muhafaza edilmişliği ve aktif olarak kullanılıyo olmasına rağmen tarihi dokusuna gösterilen saygı sevindirecek, çifte minareli medresedeki restorasyon faciası ise üzecektir.


kordon boyu faytonlar,aklımdan hiç çıkmadınız ki !!


kışı soğuk ancak insanları sıcak ve modern anadolu şehri. keşke diğer şehirler de benzese biraz eskişehir'e ve insanlarına...


melih gökçek e tahammül etmek zorunda olmaktır.. (gerçi bizde de kadir abi var,bin kunduz!)


sokakta arap görüyorsunuz ama ayırdedemiyorsunuz. buradakiler nispeten eğitimli ve adaptasyonu güçlü. halep esnafı var, bağdat merkezden gelen var. afganları ise inşaat işlerinde görüyoruz. istanbul’a ise çoğunlukla suriye kırsalından adamlar gidiyor. çünkü istanbul bir köy.


şu aralar hava sıcaklığı bakımından güney illerini aratmayan şehrim.


millet ittifakının 3 vekil cikardigi il.


başlığı açan "operasyon çocuğu"nun babasının "prezervatif giymemesi"nden dolayı ; biz böyle y.rak kürek şeyleri okumak zorunda kalıyoruz... sözlük yönetimine de yuh olsun , böyle dallamalara sınırsız saçmalama özgürlüğü verdikleri için!!!


eskişehir'e ilk kez gittiğim geçen hafta bu malum doğanlardan birini belki de bahsedileni gördüğüm memleket. trafik sıkışık sen kornaya bassan, ara gaz versen herkes kaybolacak, yol açılacak mı sanıyorsun yavşak. birde kafayı çıkarıp bakmalar var ki aman allahım. her şeye rağmen kafepi'de 4 liraya 33lük bomonti yudumlamak iyiydi.


eskişehir, alpu ovası'na kurulmak istenen kömürlü termik santrale karşı imza kampanyası başlatılmış 30 bin imza gerekiyor. bir imzayı çok görmeyin sevgili suserler.


bu şehrin hafızası yoktur. bu şehir, hafızayı diri tutacak nesneleri ve mekanları yok eden bir yerdir. büyük depremden (1999) yirmi yılı aşkın zaman sonra okuduğum ilkokul, ardından başka bir semtte bulunan orta okul ve nihayetinde okuduğum lise de yıkıldı. doğduğum hastane artık yok. (devlet hastanesi) salıncaktan düştüğüm park yok. yerinde minibüs durağı var. (bağlar mahallesi parkı) o salıncak yüzünden açılan kaşımın dikildiği hastane artık yok. (sigorta hastanesi) ilk sinema filmini izlediğim bina artık yok. (prestij sineması) mahalle maçı yaptığımız ormanlık alan artık yok. (aşıklar tepesi) ilk hamburgeri yediğim büfet artık yok. (enişte) ilk şehirlerarası yolculuğu yaptığım tren istasyonu ve hattı yok. (mithatpaşa garı ve bölgesel ada treni) okul dışında buluştuğumuz ilk çay bahçesi artık yok. (serdivan çay bahçesi) çocukluğumda ailecek gittiğimiz şemsiyeli park artık yok. (yerinde garip bir havuzlu park var.) bir zamanlar küçük çam ağaçları ile sokaklaştırılmış kıdemli hemşehriler sokağı artık yok. bir zamanlar en ünlü caddesinde "saatin orada buluşalım." dediğimiz bir büyük saat vardı. yıllar oldu inmedim oraya, muhtemelen o da yoktur. liste uzar gider. bu şehrin hafızası yok. büyüyüp yetiştiğim bu şehirde tanık olduğum hiçbir mekan artık yok. bu şehir size mekan hafızası oluşturmanıza asla izin vermez.


okul gezilerinde mutamadiyen anitkabire, anadolu medeniyetleri muzesine, resim heykel muzesine, ataturk'un evine, meclise vs gitmisseniz... gerçekten ankarali olmussunuz demektir


sağol kardeş şarkıyı loopa aldım sabaha kadar söylerim. malatyalıımalatyalımalatyalığğ. kalt'ı seviyoruz.


espark önüne çadır kurma olayının artık bitmesi gereken şehir . ulan dün gece binlerce insan yürüyoruz esparkın önüne gelince sizin çadırlarınıza takılıp olduğumuz yerde kaldık , iki slogan attıktan sonra dağıldı millet. çıkın çadırlarınızdan da bugün yapacağımız yürüyüşe destek olun .


masaimarada aslanlar neyse sırtlanlar rizelidir. telefon numaramın sonu 53 bu arada şeyetmeyin


canım şehrim eskişehirli olarak başka yerde üniversite okudum eskişehirin kıymetini o zaman anladım aslında insanlarının kıymetini, yolda herhangi birine açım derseniz %80 sizi doyurur %20 lik kesim de ya üniv öğrencisidir yanda başka büyük şehirdrn gelenlerdir umursamadan geçmez sokakalarında rahat rahat dolaşabilirsiniz asla sizi bir nedenden dolayı yargılamaz bağnazlık yapmazlar tam üniv hayatı yaşamalık şehirdir hee kiralara gelince son yıllar da çok artmıştır doğrudur ayrıca eskişehirin tantunisi değil çiböreği ve met helvası meşhurdur neden herkes tantuni yazdı ki ? bu arada eskişehir de yaşıyorsanız uçak sesleri hayatınızın bir parçası haline gelir :)


taksi geçmeyen ana arterler, saat dokuzdan sonra bomboş sokaklar, istanbul özlemi taşıyan insanlar, ucuz içki. ha bir de kıbrıs şehitleri caddesinde arkada gözüken dağ.


kızlarının berbat bir ayakkabı zevki olan şehir...


saçma bir nefrettir, aksine saygı görmeliler... 80 yıldır ülkeyi pençesine alan, türk'ün ismini gasbedip, arap-kürt nüfus istilasına yol açan bu dinci-kemalist hibrid sistem eninde sonunda biz türkleri yok edecek (50 yıl?) anadolu birilerine kalacaktır mutlaka. bu anadolu'nun ucundan bir halk olan karadenizliler olmalıdır. bu ülke arabia-persia'dan gelenlere değil, karadenizlilere kalmalı...


21nci yuzyilda, akp iktidarinin 21nci yilinda, ortacag zihniyetli hudapar'i bagrina basmis ama e.imamoglu mitinginde eli bayrak tutan cocuklari taslamis, kafa yarmis insanlara ev sahipligi yapan sehir. 21nci yuzyil, internet, teknoloji, homo sapiens beyninin ogrenme ozellikleri... cok ilginc.. arastirilmasi gereken onemli, cok onemli mekanizmalarin incelikli algoritmalarin kesfedilecegi bir arastirma alani. ... olanaklar elverdiginde gidip gezmeyi planlamistim. vazgectim. tanim: erzurum, kafkaslarda ince politika merkezi


" malatya erman ılıcak fen lisesine sığındım. erman ılıcak’ın holdingi rönesans holding çok kapsamlı yardım yolladı şu an 25000 kişilik yiyecek var malatyada zorda olan tanıdığınız varsa yönlendirin sıcak güvenli çökse bile tek katlı elektrik su var. yayalım lütfen." mesajı geldi. bilgilerinize sunulur.


daha önce de bir kaç şey yazmıştım kendileri hakkında fakat geçen hafta bir akşam vakti eşrefpaşa yakınlarında bir karaçarşaflı genç kız ile sevgilisini bir kafede el ele dudak dudağa gördükten sonra kendilerinin gercekten başka bir boyutta yaşadığına kanaat getirdiğim kızlardır.


4 gunluk adana ve konya yolculugunun bugun sonuna geldik yine.şehrin caddeleri genis ve temiz ne zaman gitsem ruhum ferahliyor gonullerin sehri,memleketim.


ahh memleketim candır can çok seviyorum burayı iyi ki konyalıyım


bugün hem polis hem de özel güvenlik görevlisi faşizmine maruz kalmış, bu insanlarla kirlenen şehir. özel güvenlik görevlilerinin eskişehir osmangazi üniversitesi öğrencilerine yapılanları başka başlıklarda birçok kişi değerlendirdi, kınadı. ancak polisin yaptıklarından bahseden olmamış. biraz bahsedeyim; saat 16:00 civarında, eskişehir osmangazi üniversitesi tramvay durağından, yaklaşık 20 öğrenci nedenini tam olarak bilmediğim bir nedenle kaçak geçiş yaptılar. daha doğrusu yapmışlar çünkü ben o anı orada olamadığım için göremedim. tramvay durağında bulunan güvenlik görevlileri de sanırım polise haber vermişler. ben her şeyden habersiz durağa geldiğimde, durağın içinde çok büyük bir kalabalık gördüm. yine olaylardan habersiz bir şekilde durağa girdiğimde, durağın tam karşısında 3'ü elinde kamerayla durağın içindeki kişileri kaydeden aslında fişleyen, 10 adet sivil polisi gördüm. her tepki gösterene kamerasını doğrultan bu polisler, biletsiz giren kişilerin durağı terk etmesine rağmen '' biletsizler çıkana kadar tramvaya binemezsiniz'' demeye cüret ettiler. böyle bir hakları var mı bilmiyorum ancak orada bulunan insanlar sadece düşman oldukları öğrencilerden değil, okulun hastanesini kullanan hasta ve yaşlı insanlardan ve olayla hiçbir ilgisi bulunmayan insanlardan oluşuyordu. üstelik bulunduğumuz durak başlangıç istasyonu olduğundan, diğer duraklarda tramvay bekleyen insanlar da mağdur edildi. bu aptalca bekleyiş tam tamına 1 saat sürdü ve bilet kontrolörlerinin tramvay içinde yapması gereken işlem, durağın içinde yapılmasıyla son buldu. şimdi bu adamları kime, nereye şikayet ederim bilmiyorum. üstelik polisin bizi kamerayla kaydetmesini fark ettiğim anda kendimi kaybedip polise bağırmam ve bunun kaydedilmesiyle belki de o çok sevgili polisimiz hakkımda şikayette bulunacak, bunu da bilemiyorum. neyse işte, eskişehir eski günlerini aratmaya, kirlenmeye devam ediyor.


ziyapaşada arabada izmr marsi calioruz isiklarda moto lu polis bize plakani aldim dedi ve hareket cekti.


insanı ozellikle elit kesimi büyük hayal kırıklığıdır. şehrin ayazı gibi soğukturlar, kendinden başkasını pek beğenmezler. bir akdeniz insanı değil.


trabzonlu arkadaşlarım var ama onlar hakkaten çok ayrı bi kategoride. misal a diyorsun sürekli b anlayıp cevap veriyor. ömür törpüleri...


taşbaşı çarşısının altındaki otopark'ın 0-1 saat ücreti 10 türk lirası, 1-2 saat arası 15 türk lirası! eskişehir gibi bir şehirde bu nasıl fiyatlama allah aşkına? ödemeler için nasıl fiş kesiliyor onu da çözemedim... makineden ödeme yapıyorsun, fiş miş yok... belediye nasıl kiralama yaptıysa artık?! sanki istanbul'da yaşıyoruz... yazık günah...


covid-19 aşısını bulan türk asıllı alman çiftten özlem türeci’nin memleketi. as hamsileri.


yüreği kurak vicdanı çorak insanların yaşadığı memleket.


bu günlerde f4'lerin semalarını şenlendirdiği f4 kalesi. gece gündüz uçuşlar yoğun. panter filo iş başında.


ilk gittiğimde neden sevmemiş olduğumu anlayamadığım şehir. öğrencilerin gidip görebileceği en iyi şehirler arasında. nerdeyse her şey var. öğrenci ve şehrin yerlileri için her imkan sağlanmış durumda.


nezih bir şehirdir, eskişehir olmasa da oraya doğru gitmekte. insanları genelde birbirlerine saygılıdır, trafik kurallarına herkes uyar. halkı devletçidir; cezalarını, faturalarını hemen öderler bunun için hep pilot bölge seçilir. şu an kullandığımız kimlik kartlarını 2007 yılında almıştık. belediye değiştikten sonra bir sürü konser etkinliği yer almış şehirdir. özetle kimsenin kimseye karışmadığı yaşanılabilecek, herkesin abarttığı kadar soğuk olmayan bir şehir.


öğrenci dostu şehir olarak tanımlanabilir . yaklaşık iki buçuk yıl kaldım küçük bir ilçesinde myo okudum özlemim çok bir gün yine nasip olur görmek inşallah


dilencilerden dolayı düz yolda yürüyemez olduğumuz şehir. - ankötör değilim birilerine yardım topluyorum ayağı. - para istemiyorum çocuğum aç erzak al ayağı. - yolda kaldım bi' 20 lira ver ayağı. - bu türk bayrağını al 10 lira bağış yap ayağı. - başka bir şehire giden öğrenciyim, yol param yok ayağı. - bi' sigara verir misin ekolü... sürekli taktik değiştiriyorlar. suriyeli falan değiller. cingen de değil bunların çoğu. adamlar büyük oynuyor. 1-2 lira istemiyor. öyle bir senaryoları var ki 20-50 lira vermek lazım, mümkünse 100 ver. ayık olmak lazım. bi' de atarlı giderli gururlu oluyorlar reddedince.


zamanında atama herşeyi yaptık ama ülkemizde hayvanat bahçesi eksik kaldı demişler, trabzonun çevresini telle kapatın demiş


kışları soğuk ve yağışlı yazları sıcak ve kurak aynı zamanda sokak düğünlü geçen şehir


sokaklarında, cemaatlerden "alan görevi" yapmak üzere salınan, başı açık kızlara laf atan gençleri vardır. parkta el ele yürüyen bir çiftin önünde aniden yaşlı bir amca bisikletiyle durup, boynundaki düdüğü çalmaya başlayabilir. yerlisinin yarısı dindardır (ki güzel bir ayrıntı) , kalanının büyük kısmı yobaz(burası problem işte). türkiye'de fuhuşun, mafyanın, haracın en çok döndüğü yerlerden biridir. fuhuş yapılan yer hakkında şikayet gelir, fuhuş yapılan mekan kapatılır.bir hafta sonra ismi değiştirilir, yeniden açılır. esnafı öğrenciyle kalkınır, öğrenciden nefret eder. öğrenci için güzel yanları olur, akılda kalan anılar bırakabilir belki ama kız öğrenci için zorlukları da fazladır muhtemelen. bir de daha önceki bir entryde de belirtilmiş ama müftülük binası neden diyanet işlerinin merkezi gibi büyük orasını çözemedim.


malatya malatya bulunmaz eşin türküsünü sevmeleri.


türklerin kürtlerin ermeniler aleviler ve sayamadığım diğer herkesin şehri olmuştur.


cüneyt arkın'ı asla milletvekili seçmemiş kent. yani o hiç sevmedikleri dinci ve marksistlerden farksızdılar bu kentin insanları.


bayram tatilinde insanların plan yaparak gelmeye devam ettiği ve bakılırsa birçok otelde yer bulunamayan şehirdir. hayalet şehir diye düşünenlere dün ve bugün sokaklarda cilginlar gibi süren ve karmaşaya neden olan bayram alışverişlerinde yapanların insandan sayıp saymadiklarini sormak gerek


bu şehir güzel,sevdim gibi. kışın havası soğuk olurmuş. ankara ayazı görenler,daha doğrusu yiyenler için sorun olmaz dediler. nasıl olacak,bakalım. edit: eskisehirliler tarafından "o kadar emin olma,ben seni 2 ay sonra göreceğim.." içerikli yeşillendim. kar yağsın,buz gibi olsun; bir bakariz,ankara'dan beter mi.


arkadaşlar atın ama destekli atın . eskişehir'de şehir merkezinden ( valilik önü) mücavir alan sınırına olan en uzak mesafe 7 kilometredir. bu demek oluyor ki yürüyerek birbuçuk saatte köy sınırlarına ulaşıp , tarlanıza varabilirsiniz. kent merkezi bu kadar ufak olan bir büyükşehir yoktur sanırım. bir belgeselde izlemiştim , kar fırtınasında penguenler birbirine iyice sokulup boşluk kalmayana kadar kümeleşiyorlardı. bizimkisi de o hesap soğuktan bitişik nizam binalara yöneliyoruz , iyice birbirimize sokulduk bu şekilde.


2011 verilerine gore turkiye'nin en yasanabilir 10. kenti. daha ayrintili bilgi icin:


1) ağız kokusu 2) terli yaşlı hacı kokusu 3) cehaletten beslenen özgüven