herkes bildiği ya da denk geldiği özlellikleri yazmış lakin kimsenin aksini söyleyemeyeceği tek bir ortak özellik vardır ben de dahil olmak üzere yaşlı genç şiveli şivesiz tüm malatyalılar; kayısı'ya kaysı deriz. ilk ı harfi yoktur. edit: imla


evliya celebiye gore kayserililerin kayserili olma hikayesi soyledir: zamaninda bir gezgin kayseriye cok yakin bir yerde dinlenmek icin durur o sirada ordan gecmekte olan bi adam gezgine bisi isteyip istemedigini sorar. gezgin adamdan "bana oyle bi sey getirki hem acligim dinsin hem susuzlugum gecsin hem atimin karni doysun hem de daha sonra eglencelik bisiler olsun" der ve "eger bana boyle bisi bulursan sana x lira veririm diye ekler". bunun uzerine bu kayserili zat adama karpuz getirir. adama karpuzu ye hem acligin hem susuzlugun gecer kabuklarini atina yedir karni doysun, cekirdeklerini de atma canin sikildiginda onlari yersin ver parami da gideyim der.


ya havayi fişek atıyorlar biyerde ya da savaş çıktı dışarıda. neyin kutlaması lan bu, millet olarak boku yediğimizin mi?


2011 yılında bir arkadaşımı ziyaret etmek için gittiğim ve hayran kaldığım şehir. iç anadolu'da böyle modern, gelişmiş, mimarisi ve yapılaşmasıyla avrupa şehirlerini andıran bir şehir görmek oldukça şaşırtmıştı beni. ortasından geçen porsuk çayı da ayrı bir estetik ve güzellik katar. yaşamak için ideal bir şehirdir.


izmirliler adamdır. böyle bir iticilik de yoktur.


görmeyi en çok merak ettigim kentlerden biri. eski$ehirliler bu kadar övdüklerine göre, bir numarası vardır her halde.


karadeniz düşmanlığı yok ortada. trabzon asıllı izmirli olarak (anne ve baba tarafım full trabzon) ben bile sevmiyorum rizelileri; bu adamlar niye sevsin? sevmemek için herkesin haklı nedenleri var, herkes de yazmış nedenleri ve yazılanların hepsi de doğru. paraya taparlar, paran yoksa gözlerinde adam değilsindir, parası olan biriyle kontak kurunca seni direk tanımazlar; insan aşağılamayı çok severler, saçma sapan espri anlayışları vardır ve hiçbiri komik değildir aksine kırıcıdır. say say bitmez ya, rizeye bir gün olur da giderseniz beni anlarsınız.


eğer burada yaşayan bir insan varsa bana yardımcı olacak suser aradığım, yemek kültürüne ayrı, dağına ormanına ayrı yandığım şehirdir. türk olmayan ama türkiye aşığı, kartpostal koleksiyoncusu kız arkadaşımın doğum günü için 81 ilden 81 kartpostal toplamaya çalışıyorum. bana bu güzel şehirden 2 adet kartpostal (birinde gönderenin notu olan, diğeri boş) gönderebilecek bir adet yazar arkadaştan mesaj bekliyorum. şimdiden çok teşekkürler.


konyalıyım fazla söyliycem sikerün. bisiklet yolları tarıma elverişli topraklar güzel kentleşme halk çomardır ama iyi insanlardır en çok alkol konyada tüketilir. çok milliyetçidirler.


maaşımı aliym, ilk işim çıkıp bir ortam yoklaması yapmak. ortamdan kastım, çarşıda ve muhtemelen zaferin ara sokaklarında, oturup içilebilecek, huzur bulunabilecek ve tabi -dürüst olalım- karı-kız ortamı olacak bir yer bakacağım. biliyorum, benim gibi merak edenler olacaktır bu konuyu. elimden geldiğince gidereceğim o merakları. hatta forum tandansımıza yenik düşüp, mekan tavsiyelerine açığız diye not da düşelim o salak birinci çoğul üslubumuzla.


bulutlardaki su tesisatında büyük bir problem var sanırım. şu an tazyikli su iniyor resmen, oha!


uzungöl'ün hali bile yeterli nefret için. özellikle istanbul'da yaşayanlar inanılmaz. ne zaman karadeniz şivesi duysam "aha şimdi kazıklanacağım" diyorum, bir kere de yanıltmadılar beni sağ olsunlar.


sebebi baştaki şahıstır yakamızı silkemedik şunlardan!


an itibarıyle beyaza bürünmüştür. "romantik mi?" derseniz. evet, romantik ya. sitenin önündeki park ve sokaklar bembeyaz, sokak lambalarının ışıkları daha bir kızıl falan. ama, şu an herkes dışarıda ve kartopu oynuyor. kimsenin sokağa çıkma yasağını siklediği yok. ben de çocuğunu dürbünle izleyen adam modunda camdan bakıyorum. bak bak, aptala bak! demin salağın biri eziliyordu. araba son anda durdu. "biraz da benim arabanın üstündekileri alsalar keşke." aha, kaşarın biri benim arabanın üstündeki karlardan almaya başladı şimdi. bu iyi bir haber. saplarda hemen ona şirinlik yapmak için doluşurlar şimdi benim arabanın etrafına. temizlerler. gerçi hayvan gibi yağıyo. yine tutar. ahahaha şu an birinin yüzüne çok pis kartopu geldi. gerizekalı. kesin kıpkırmızı olmuştur yüzü. neyse, çay demlemiştim, gidip de bir bardak çay koyup içeyim.


havasini hep bulutlu hayal ettigim,izmirden gidip de kendini bulan insanlara sahit oldugum,eglenmenin güzel ve izmire oranla daha ucuz oldugu,sinema okulu tutulan il.


insanların dünya'da yaşayan uzaylılar olması? müthiş değil mi?


cacık yapmak için hıyara ihtiyaç olmadığını gösteren başlıklar. külot bir konfor giysisidir. bir kadın ancak zorunlulukta külot giymeyebilir.


izmir'de kulota kulot denmiyor olabilir. belki kendine ozgu bir isim altinda satiliyordur.


eskişehir denince aklıma üniversite yıllarım gelir. daha 18 bile değildim. sırtımda bunca yük yoktu, bunca yaşanmışlık da yoktu. yaşamanın, ayakta kalmanın bu kadar bedeli olduğunu bilmiyordum. ve eskişehir'in soğuk kışlarını, sokaklarını hatırlarım. eskişehir içimde bir uktedir. sadece bir yıl yaşamama rağmen özlemimdir eskişehir. yıllar sonra gittiğimde eski yaşadığım evin yerini bulamadığım için hüngür hüngür ağlamıştım. eskişehir benim gençliğimdir, hasretimdir, özlemimdir, hayalimdir. serüvenimin başladığı yerdir. 'bu serüven ki, bizden biri yaptı sırtımızda hançeri. ve terketti bizi huzur denen sevgili. kalakaldık şaşkınlığın avuçlarında, billur bir kuş gibi.'


4 yıl okuduğum yine dünyaya gelsem bir şansım daha olsa bir şehir seç deseler yine seçeceğim türkiye’nin en nadide şehridir...


erzurum hassas çizgimiz hayırdır canın yiyim ?


yazık ki bazı yerlerin salağı meşhurdur. ve bu salakların ülkemizin tanıtımında büyük payları vardır. onların içgüdüleriyle hayvani sezgilerini toplayıp ikiye böldüğünüzde zeka düzeylerini tespit etmiş olursunuz.onların ortalama ömrü herkesten daha uzundur.çünkü insanın asıl ömrünü tüketen şey zeka yoğunluğudur ve onların böyle bir sorunu yoktur. temel gıdalarıda başkalarının mutsuzluklarıdır. bu bir iyi insanlar-kötü insanlar tartışması değildir. bu 'onlarla' 'bizim' aramızdaki tarihsel çelişkidir. elbette her yerde 'onlar' ve 'biz' vardır. onlardan birileri der ki : iki ağaç için değer mi? susarsın.. onlardan birileri der ki : protesto edenler halk düşmanlığı yapıyor..(sanki 'halk' mısrasının meşhuru olarak derin bir nefes alırsın!) onlardan birleri der ki: bunlar anarşikdir saldırın! ("cahil, adam olmaz evliya olsa, arife teslim ol, e$kiya olsa, hizbi bel baglama akraba olsa, hele bir fikrinin gayesine bak ! ..) sen o aldığın nefesleri dolu dolu bir küfür eşliğinde boşluğa savurursun.. siz onların kompleklerinden oluşan zehirli puntolar arasında 'anarşik' olarak yaşamak nedir bilir misiniz? bilemezsiniz...neden bilemezsiniz bilmiyorum. ne bileyim, belki bilmeye üşendiniz, yahut vakit olmadı.


ahmet hamdi tanpınar, 5 şehir isimli eserinde konya'dan şöyle bahseder: konya insanı ya bir sıtma gibi yakalar, kendi âlemine taşır, yahut da ona sonuna kadar yabancı kalırsınız . meram bağlarının tadını alabilmek içim ona yerli hayatın içinden gitmek lâzımdır. konya tıpkı mevlevîlik gibi bir nevi 'initiation' ister.


artvin in bütün bu yorumlardan ayrı tutulması gerektiğini düşünüyorum,ama evet ben de bir karadenizli olarak bu bölge halkının dünya yıkılsa aynı siyasi görüşe ölümüne oy vermesi durumuna sinir oluyorum,arkadaşım bir kere tepki ver anlasınlar çantada keklik olmadığını,hemen şimdi saçma salak izmir de aynı yorumu yapmayın çünkü güçlüden yana olmak çok ayrı bir şey,yani izmir halkı bilmiyor mu akp ye oy verince hizmet geleceğini ama daha öncelikli değerleri var demek ki,karadeniz aynı değil değerden dolayı değil tamamen ya çıkar ya da aman diğeri olmasından dolayı oy veriyorlar


almanya ve bir boka benzemeyen yarım kilo yağ içeren boyoz.


1940 yılında, günümüzde süper lig olarak adlandırılan, türkiye birinci futbol liginde şimdilerde kısaca febe olarak adlandırılan bir istanbul takımını, ligin son maçında perişan ederek yenmiş ve türkiye şampiyonu olmuş eskişehir demirspor'un da kentidir bu kent aynı zamanda.


medeni, eğlenceli ve son derece sosyal oluyorlar. ayrıca; hemen herkesin kabul edeceği gibi memleket ortalamasına göre, oldukça güzeller.


bu sıralar imkan verilirse tayin istemeyi düşündüğüm şehir. konumundan dolayı cazibeli görünmeye başladı gözüme.


peşinen söyleyeyim denizliliyim. aydınlılar, bursalılar laf etmiş balon diye arkadaşlar eskişehir bunları top diye sektirir.


torununa "hadi yavrum recep tayyip erdoğan de" diyen teyzelerle veya bir saatlik demokrasi nöbetinin bilmem kaç aylık ibadete eşit olduğunu söyleyen amcalarla karşılaşabileceğiniz şehir.


alışveriş merkezi ve mağazalara göre şehrin bok gibi olduğuna karar veren kişileri ortaya çıkarmış şehirdir. canım eskişehirdir. (bkz: sen gelme ulan ayı)


izmir'i bilmem de ekşi sözlük tam bir bk çukuru olmuş. şu başlığa yazdığıma bile inanamıyorum, sırf tepkimiz notumuz olsun.troller pavalı köpeklev cenneti, afferim yönetim, iki tık fazla olsun diye girmediğimiz kılık kalmadı...


öğrenci kentidir. "5-6 sene önce şöyleydi, şimdi çok bozuldu" gibi hükümler bu kent için komik kaçmaktadır. dinamik bir şehir olduğu için 5-6 sene ile kiyaslama yapıp komik duruma düşmeyin. gençlikten gelen yaşayan bir dinamizmi vardır. ben 20 sene öncesini bilirim , bir hayal kahvesi bir rağbet bar vardı ama yine öğrenci kentiydi. öğrenci istemiyoruz goy goyunu ciddiye almamak gerek. bu kayıt günlerinde yerel yönetim kente yeni gelen öğrencileri samimi bir şekilde karşılayıp, ' hoş geldiniz ' diyor. en güvenilir şehirler arasında eskişehir. sosyal hayatı barlar sokağından ibaret değil, özellikle büyükerşen sayesinde tam bir kültür şehri oldu. idil biret'i, fazıl say'i simit parasına bu kentte dinleyebildim. ender sakpınar yonetiminde konserler dinlenebiliyor. tiyatro hayatı canlı. bu kenti gömmeye çalışanlar büyükerşen'den sonrasını beklesin. malesef şimdiki halini çok aratacagini düşünüyorum, umarım yanılırım. esnafı, kalitesizlesmeye başlamış. yakın zamanda gittim pek çok sokak barı tek görünce 'rezervasyon var mi?' 'tek alamıyoruz' ukalaligina başvurdu. hemen karşısındaki barda oturup izledim sinek avlamalarini. biraz ' got kalkma' durumu başlamış. bilinçli tüketici ve piyasa ekonomisiyle yola gelirler.


konya'da yetişsin yetişmesin en çağdaş gözükeninin bile içinde bir yerde gen aktarımı sonucu miras kalmış bir bağnazlık vardır. en olmadık zamanda kendini belli eder. şaşırır kalırsın.


ankara'dan ilk geldiğimde gezebildiğim tek yerin porsuk ve odunpazarı olması nedeniyle sevemediğim, ama okumaya ve saçlarımı uzatmaya başlamamla ankarayla arasındaki farkı görmemi sağlayan, şahsen bir büyükşehirden beklediğim ilk şey olan interneti layıkıyla altyapılandırmış, toplu taşıması da sıkışık da olsa oturmuş bir şehrimiz.


bünyesinde barındırdığı barlar sokağında girmeye çalıştığımız üç mekandan da 'doluyuz' cevabını aldığımız şehir, enteresan.


herkes sayıp söverken kimsenin güzelliklerini göremediği şehir. inanılmaz bir kültürel varlığı var sokaklarında kaybolup akşamı etmek işten bile değil. aradığınız esetetikise yıkılmış binalardan görkemli yapılara kadar her şeyi bulabileceğiniz bir yer.


sosyal demokrat çizgisini koruyan yaşanılası bir şehir. deniz hemşehrilerimin kalbinde. (bkz: deniz misin liman mı)


karadenize karşı duyulan nefretin karşısında net bilgi ülke düşmanlığıdır, hainler sevmez bizi, bizde çok seviyoruz da sizi.


mecliste, yesil sol parti milletvekili meral danış beştaş tarafından temsil edilecek şehir. kürt hareketi bu şehirden ilk defa milletvekili çıkardı. tüm kışkırtmalara, linç politikasına rağmen "durduramayacaklar halkın coşkun akan selini":)) edit: @bawerim, iptal edilen 7 haziran 2015 seçimlerinde de hdp'den seher akcinar bayar'in milletvekili seçildiğini hatırlattı.


bu şehrin en büyük eksiği meyve sucu arkadaş. koca şehirde bir tane meyve suyu,tost,hamburger,sosisli v.s. yapan yer yok. varsa yoksa tavuk döner. tonlarca tavuk tüketiliyor bu şehirde bir günde. bir mersinli olarak bazen diyorum gidip bir çilek içsem veya atom içsem ama yok işte yok. param olsa ben açacam ama maalesef açamıyorum. yatırımcı arkadaşlara duyurulur. gerçekten iyi para kazanabilirsiniz.


her şehrin kızı gibidirler. tek bir nokta hariç, onlar izmirlidir yani normal bir kız boş bir gününde ya da sadece koşuya çıkacağı gün eşofmanını giyip çıkabilirken izmir kızları spor kıyafetlerini özene bezene seçer ve giyer, saçı her daim yapılıdır ve ister spora ister yüzmeye ister eğlenmeye gidiyor olsun her duruma uygun majyaj stilleri vardır. kısaca bakımlıdırlar fakat bu bakımı pek çoğu sadece kendilerini bakımlı görmek istedikleri için yaparlar başkaları için değil. geninde vardır kardeşim paspal olamaz.


yüzü caddeye sırtı bahçeye dönük evlerle silme dolu şehir. depremden sonra da terkedilmeyesi. çoğu adalının aksine yozluklarını da sevdiim bi yer.


şehir merkezi için konuşacak olursak her zaman insan kalitesiyle ve bu insan kalitesinin verdiği medeni şehir hayatını bir nebze hissedebildiğimiz şehir. yaya yolunda arabaların yol vermesi kurallara uyulduğunu ve biraz olsun medeni hissedilebildiğini gösteriyor. gidip bizim şehirde de yol veriyorlar yeaa yazmayın.


ankara nüfusunun 3 te 4 ünü oluşturur. evet yanlış yazmadım yakında tamamen bu üçkenden oluşan bir ankara olacak. aklı başında not: genelleme yapamyalım ama din,dil ırk farketmeksizin çoğu aynı kafadadır aralarında hiç bir bağ olmayanlar bile bir duruma hemen hemen aynı reaksiyonu gösteriyorlar acayip şaşırıyorum vallahi.


eskişehir afyonkarahisar kütahya üçgeninin en güzel köşesidir. hatta o üçlüye ait olamayacak kadar güzeldir. fiziken üçgenin en doğu noktasında olmasına rağmen ruhen en batısındadır. hatta uşak ve denizli'yi de geçer, manisa'yı itekleyerek izmir'e yanaşır. not: kütahyaspor


biz konyalılar çok kibar olduğumuz için götümüzle değil, genellikle ağzımızla güleriz. bir de çok güzel bir şehirde yaşadığımız için hep mutluyuzdur, götümüzle gülsek halimiz nice olurdu.


bunu sen hakettin rize! içimdeki insan ve doğa sevgisiyle uzun zaman direndim tüm garipliklerine. ama yetti. turizm katili olayım, ekmek yediğim yere ihanet edeyim ama bir kaç kişiyi daha kurtarayım. şu günlerdeki nem oranınla başlayalım hadi en hafifinden. nefes aldırmıyor, uyutmuyor, içim küfleniyor ama bu geçer nasılsa birkaç haftaya diyelim. peki şehre dışardan gelenlere o tuhaf bakışın neden? misafirperversin tamam ama sonra her adımı izleyişin de ne oluyor? bisiklet süren, sahilde koşan, yalnız kalıp kitap okumak isteyen kadınlar neden bu kadar dikkatini çekiyor? kadınların bile silaha bu kadar düşkünlüğü seni de korkutmuyor mu? yaşamı hiç kolaylaştırmıyorsun. küçücük halinle bunca trafik kaosnu nasıl yaratıyorsun? ne yazık ki kabasın. esnafının müşteriye güleryüzden haberi yok. ''alırsan al, almazsan alma ya da uğraştırma bu sana gelmez'' tavırları kemeraltı'nda ta sokak başından, sokağın sonundaki dükkana davet edilmeye alışmışlara çok dokunuyor. dolmuşçular, garsonlar, mağaza, hastane çalışanları topluca sözleşmişler gülümseyi bırakalım mı demişler nedir dışarıdan eve gelince ben de asıyorum suratı. şehir merkezin eskiye nazaran daha hallice kabul. bir kaç senedir epey yol katettin. artık tek kafede tüm şehir toplanmıyoruz akşamları. üçe bölünebiliyoruz çok şükür. ardeşen e, pazar a ne demeli? deniz kenarında bir ve yalnızca bir, şehir merkezinde yine bir yalnızca bir yer var. hadi boşver sosyal hayatı desek,denizi evden izleyecek olsak o kira bedeliyle imkanı yok. ya insan hangi evine hangi özelliği için 1500-2000 lira kira versin ne olur söyle. pahalısın tamam da limonun tanesi de 90 kuruş olur mu söyle. ya da boşver be rize, herşeyi boşver de bana sen asıl koton neden kapatıldı onu söyle. o kadar berbat değil, berbat olsa duramazdım kötü tarafların daha çok diyelim. hata sende değil, seni seçende diyelim.


cok kirginim sana eskisehir. nasil geldin oyuna sen , gelmezdin. kendi memleketimde oyum bir ise yaramiyor zaten diye , ikametkahimi aldirip sen de oyu kullanmistim ben. nasil yaptin bunu bana ,bizlere? sen bizim çöldeki vahamizdin eskisehir. o sarilarin icinde kirmiziyi gordugumuzde , karanliga karsi olan kucucuk umudumuz ,heyecanimizdin. cok kirginim sana cok.


malatya'nın merkezinden çok ilçeleri güzeldir, gitmişken darende'yi, yeşilyurt'u, battalgazi'yi gezin derim


türkiye'nin ilk heykel müzesinin açıldığı öncü şehir.


evet evet çok iticiler, en iyisi izmire gitmeyin, gidenlerde geri dönsün bir an önce


haha. yine laik-dinci muhabbeti mi? :d 10-15 sene once de bunlari okuyordum ekside. sikti gercekten. tanim: cool bi baba. :d


özlenilen şehir. gurur duyulası şehir. sadece eskişehirlilerin değil tüm türklerin göğsünü kabartan şehir. çalışkan insanların, hocanın şehiri.


güzel şehrim. boş bakan erkekleri ve ilginç taraftarı olmasa daha iyidir. o ayrı mesele.


sene olmuş 2012 ve hala elektrik kesintisi yaşanmaktadır. şehrin merkezinde,istiklal mahallesinde yaşayan biri olarak özellikle çarşamba gecelerine denk gelen bu elektrik kesintilerinden bir tek ben mi şikayetçiyim arkadaş bilemedim.


40 yılda bir hava durumuna bakmama gafletinde bulunup, doluya eve yarım saat uzakta bisiklet sürerken yakalandığım şehir. eve dönene kadar dolu tarafından ıslanmak bir yana baya baya sert su parçalarından dayak yiyerek eve geldim. üşümek, ıslanmak ve rüzgara karşı bisiklet sürmek... akılsız başın cezasını bütün vücudum çekti.


bu aralar dışarı çıkana veryansın veryansın veren havası var.. trafiğinde içine ettiler zati.


ankara ve eskişehir dışında yaşanabilecek tek bir iç anadolu şehri dahi yoktur.


eskişehir de yollar dökülüyor. seçim bitti, kimse propaganda amacı ile söylemediğime emin olabilir. merkez yollar dan tutun, caddelere, şehrin bir kaç mahallesi dışında her yer dökülüyor. asfalt maliyetleri çok yükseldi dedi büyukersen. belediyeler zorlanıyor vs. beton dan yollar yapacağız dedi, umarım bir an önce yapar. kendisine az oy veren emek ve 71 evler ki en büyük mahallelerde at arabası alsınlar. zira abartmıyorum arabada amortisör, alt takım o sokaklarda dökülüyor.


il plaka kodları 2020 yılında alfabetik olarak yeniden düzenlense kodu 31 olacak il. şimdiki kodu 25.


laiklik,kültürel artışın bir çok insanında görünüyor olması, sanat, mis gibi deniz havası, gevrek, boyoz, kordon, kızlar, kemalistler, chp, milliyetçilik...


siz ruh hastası mısınız ? iftiracı mısınız ? ben 36 yaşında ve her şehirden kadınla beraber olmuş bir adamım. her izmirli kadında da don vardı. yani birleşip ruffles la görüşürken don giyecez demiş olamazlar herhalde. yoksa küserim izmirli kadınlara.


bugün ali için binlerce eskişehir'li ile beraber yürüdük, eminim ki ali'de ayağa kalktığında onun için yürüyen binleri görünce çok mutlu olacaktır. eskişehir halkının balkonlardan, pencerelerden verdiği destek gerçekten çok güzeldi. ailesine destek mesajlarınızı iletebilmeniz ve ali aramıza dönünce okuyabilmesi için direnkorkmaz26@gmail.com adresine mail atabilirsiniz. herkesin attığı mailler ailesi tarafından okunuyor ve tek tek cevap yazılıyor. haydi siz de destek verin, ali'nin yalnız olmadığını gösterelim.


22 buçuk saatlik bir kesintinin ardından 12:30 'da kesintinin sona ermesiyle suların yeniden akmaya başladığı kent.


bildim bileli uyanık olduklarını söylediler hep. tanıdığım kayserililerin hiç birisinde böyle bir şeye denk gelmedim bana denk gelen uyanıklar genelde karadenizli çıkıyor.


önümüzdeki yerel secimde nihayet ak belediyecilikle tanışacak gibi görünüyor, kemal kılıçdaroglu sağ olsun.


yobaz ve şerefsiz orospu çocuklarını bünyesinde barındıran bir türkiye şehiridir. en yakından tanık olduğum şerefsizlik olayı ise şudur; kız arkadaşım mezun olduktan sonra işsiz kalmayayım diye bu şehirde bir şirkette işe başlar. şirketin çalışanlarından birisi , şirketin sekreterlerinden sayılabilecek bir hatuna sözlü ve fiziki tacizde bulunur. kız ise adım çıkmasın diyerek istifayı basar ve işten ayrılır. kız arkadaşım ise bu durumlardan habersiz bir şekilde işine devam eder. işi gereği muhatap olması gereken ustalardan birisi ise kız arkadaşımı kendine çok yakın görmüş olacak ki, işten sonra yemeğe çıkmayı teklif eder(şahıs evli ve çocuklu bir orospu çocuğudur.) kız arkadaşım durumda bir gariplik sezerek , şahısı reddeder ve ertesi gün şirketin üst düzey yöneticilerinden birisine durumu anlatır. onlar ise çok fazla samimi olmadan işine devam etmesini tembih ederler. zamanla kız arkadaşım işten istifa eden eski sekreter ile görüşüpi neden istifa ettiğini öğrenir ve durumu tekrar üst düzey yöneticilerden birisine anlatır, ancak istifa etmiş olan sekretere sarkıntılık eden şahısa herhangi bi yaptırım uygulanmaz. aksine çalışanını el üstünde tutmaya devam ederler. zamanla çalıştığı bölümün şefi olan şahısın da kız arkadaşıma sarf ettiği laflar kulağıma gelir ve kız arkadaşım işten iyice soğur. (şahıs sarkıntılık etmemiştir, en azından net bir şekilde.) sonuç olarak kız arkadaşım şirketten (fabrikada demeliyim aslında ve adını da ifşa etmeliyim bunu da biliyorum ama elden şuan için bir şey gelmiyor.) soğuyup işten ayrılacağını bana söylemiş bulunmakta. ben ise bu duruma inanılmaz şekilde sevinmiş bulunmaktayım çünkü, bu şehirde olan herkes(artık eminim çünkü önceden de tanıdığım konyalıların gram farkı yok)şerefsizin önde bayrak sallayanıdır. çalışmak için ailesinden uzakta kalmayı göze almış, alnının teri ile ekmeğinin peşine düşmüş her kadına sarkabilecek vasıfta insanlardır. genellemelerden uzak durmaya çalışırım her zaman fakat bu şehirin insanları ise ekmeğinin peşinde koşan her kadına sarkmayı kendilerine hak görece kadar şerefsizdirler. dindar olmak önemli değildir, önemli olan insan olabilmektir. dindarım diye geçinen şahıslardan korkunuz efendim yoksa sizi de sikmeye kalkabilirler.


eskişehir'i eskişehir yapan şeyin öğrenciler olduğunu düşünenler tarafından asla anlaşılmayacak şehirdir. eskişehir farklıdır. insanının düşünce yapısını anlamak zaman alır.halkı açıkgörüşlü ve rasyoneldir. siyasal anlamda keskinleşilmesini ve ayrışmayı sevmez. üniversite geldiği için sosyolojik yapı bu hale gelmedi. zaten böyleydi, hatta daha da iyiydi denilebilir. üniversitelerin bu şehre katkısı ekonomiktir. ayrıca son zamanlarda günübirlik turlarla inanılmaz turist çekiyor. şunu ifade etmeliyiz ki şehir o kadar turistik bir mekan değil. sosyal medyanın gazıyla insanlar gelip etkilenmeyi umuyor ve akşam dönerken hayal kırıklığına uğruyor. bu son durum nedeniyle şehir artık iyice yorucu hale gelmeye başladı bile...


gidiyorum ama döneceğim, seni hep seveceğim diye şiir yazdırtan şehir.


bok gibi şehirdir. alışveriş yapamazsın şehirdeki mağaza miktarı ve ürün çeşidi sınırlıdır olan markalar da kapış kapış gitmektedir, avmlerde teras yoktur(zaten olan da göt kadar) tıkış tıkış havasız ortamda yemek yersin, tramvay seridir ancak sabah tost olursun, araç kullanmak tam bir işkencedir tramvaydan ötürü trafiğin anası sikilmiştir. şehirde üni. öğrencileri tarafından ahlaksızlığın adı özgürlük konulmuştur. öyle ankaradan buraya gezmeye gelen de maldır net. edit: gezebileceğiniz tek yer porsuk çayıdır orda da çayın yanına oturmuş ellerinde bira olan ergenlerin anırtısını dinlersiniz.


yobazı ile meşhur illerimizden bir diğeri.


2 yıldır üniversite okumaya çalıştığım şehir. üniversite öğrencilerinin neredeyse tamamının bulunduğu merkeze tramvayla 40 dk uzaklıktaki bosna mahallesi dışında yaşanacak yeri yoktur benim gözümde.ama o mahallede istediğiniz gibi yer içer gezersiniz karışan görüşen olmaz 2 tane sinema. sayısız kafe ,1.5'tan 2 tane orta boy avm, kısacası aradığınız aramadığız her şey bulunmaktadır.şahsen ben geçen yıl merkeze toplasanız 5-6 kere anca gitmişimdir.genelde bu mahalleye konya'nın kodomanları üniversiteli kız düşürmeye gelir ama zararsızdırlar lüks arabalarıyla gezinirler .konya apaçileri ise çok nadiren şahinler ile gelip egzos patlatıp giderler ama iş yapamayacaklarını anladıklarından olsa gerek çok nadiren gelirler.mahallede yaşayan aile sayısı %30 civarıdır geri kalanı tamamen öğrencidir.bu haliyle türkiye'nin çoğu şehrinden çok daha yaşanasıdır. kısacası herşey arkadaş ortamına bakar.eğer arkadaş ortamınız kafanıza göre ise konyadaki üniversite yıllarınızı bütün hayatınız boyunca ararsınız ama ortamınızı kuramadan kalırsanız o zaman sıçtınız demektir .4 yılda ölmez sağ çıkarsanız artık her türlü insanla yaşayabilirsiniz demektir. ekleme:konya'ya bu yıl üniversite okumaya gelen varsa ve soru sormak isterse yardımcı olabilirim.


polisin faşist grubu 'rica yoluyla' saldırganlıklarından vazgeçirmeye çalıştığı şehir. (bkz: #direnrize)


3g'yi "gar, gış, gıyamet" olarak yorumlayan angara insanı.


gece ve gündüz tokat'ta olan depremleri hissedenler yine hemen sokağa çıkmışlar. pandemi, enflasyon, deprem ve seçimler falan derken son beş yılı çok yorucu geçen şehir. dün hava sıcaktı çok güzeldi ama bugün serinledi, sebebi ise bugün halkın çiftçilik tecrübelerine göre takip ettiği halk takvimine göre aprılın beşi ya da aprilin beşi olarak bilinen tarih olması, bu günden önce filizlenen bitkilerin bu gece soğuk alma ihtimali olabiliyor. (bkz: kork aprilin beşinden öküzü ayırır eşinden) halk takvimi hakkında ayrıca kaynak :


hava ne serinledi be. mis gibi.


şöyle mükemmel bir giriş yapmak istiyorum şehirlerin günahı ne? ama olmayınca olmuyor be ...eski sevgilim beni eskişehirli bir kızla aldatmisti , tam 24 gün "arkadaşımın yanindayim" diye kızla her gece ölümüne mokoko ... gelde sev şimdi bu şehri (allah düşürmesin)


içinde heykel düşmanı dincilerden de bir miktar barındıran şehir.


tanım ; hem gurbetçi hem yozgatlı.


izmirli babalar siksin gotunuzu. yeter lan. biz aciyor muyuz "gece kizina hallenen yozgatli baba" diye basliklar ?? igrenc insan her yerde var. bunun ızmir'i, yozgat'i mi olur lan


tek başlarınayken alttan alan kalabalık olunca artistlik yapan çakal tabiatlı bir kavim olmaları. ama malatyalılardan bağımsız olarak ibrahim tatlıses'in arguvanlım yorumunu severim.


mercimekli mantı, mercimekli bükme ve daha bilumum mercimekle yapılan hamur işidir. bir de sabah sabah insanı donduran ayazı. doktorlar caddesinde ki dedikodu yapan teyze heykelleri vardır birde. çok özlenendir çok...


emlak balonundan sonra halk olarak şişirdiğimiz ikinci balon. balkan göçmenlerinin ekmeğini yiyen bu sahil kentinin içinde doğup büyümüş biri olarak garanti ediyorum, metaya bağlı ve her şeyi 'look'u olmuş, kendini beğenmiş, naylon bi tayfadır izmirli olmakla övünen kızlar. antep'li, ankara'lı, giresun'lu kızların sizden neyi eksik? kaldı ki izmir'in yerlisi kedisi köpeğidir dediklerini her defasında hatırlatırım ben izmirliyim diye karşıma çıkanlara.


ankaraya giderken mola verdiğim yerdir kendisi. yazları neyse de kışın sıkıntılı oralar, nasıl bi soğuğu var öyle insanın acıdan ağlayası geliyor


100 metrede bir cami bulunan memleketim. işte öyle de ne bileyim ben böyle...


defalarca değiştirmeme ragmen hakkında yazdıklarımın sürekli götümüze girebilir ispiyonlarıyla geri cevrildiği dünyanın en iyi yazarı ve cizeri ve insanı olma ozelliklerinin hepsini birden elinde bulunduran mehmet cagcag isimli güzide insan daha saglikli yorumlar kaleme alabilmesi icin kalemi dogru yerde ve düzgün acıyla tutması gerekmektedir... soyle bir aciklama ile konuyu baglayalim: izmir kizlari sabah uyanıp ilk iş olarak eve gitmezler gidemezler. oyle gorunmese de pek cogunun gece belirli saatlere kadar izni vardir. izmir kizi guzeldir ama artik izmir'de de yedi duvelden insan bulunuyor. gelenler de izmir kizi guzeldirsozunu animsayip makyaj denizine atıyorlar kendilerini. onlari goren canim turkiyemin diger il temsilcileri de demek bu soz yalanmis diyor...izmir kizlari ile ilgili iki husus vardir sozun ozu olarak: guzeldirler ama saglari sollari belli olmaz. bu yuzden daha yaygin bir soz olarak izmirin kizina ve havasina guven olmaz cumlesi, tarih kayitlarinda yerini almistir.


oldum olası hangi erzurumlu ile tanışsam alayı cins olurdu ve yine şaşırtmadı


öğrenci kenti, içinde öğrenciler olduğu sürece güzel olan kent


bu şehrin yumuşak karnı esnafıdır-ki bunu konyalılar dahi dile getirir. bu ilde yaptığım bir taksi yolculuğunda taksicinin "14,5 tuttu; 15 versen yeter" dediğine şahit olmuşluğum da var.


zorba, toprakçı , kural tanımaz olmaları.


bütün kainatı dize getirebilecek derecede üstün zekaya sahip insanlardır. bunun yanında çok alışamadığım ve üstesinden gelemediğim bir ikna kabiliyetleri vardır.


git gide yobazlaşan garibim şehir, işçinin emekcinin belini büken şehir, çomarlar diyarı,insan gibi yaşamanın ne olduğunu öğrenemeyen şehir, öğrenciye hayvan muamelesi yapan şehir. bügün yaşadığım anımı not düşeyim hemen pekişsin kafanızda : orta yaşlı adam: oya orta yaşlı diğer adam: oyda yer: otobüs duragı oya: ekmeğe, otobüse zam gelmiş, pazara çıktım domates alamadım 6 tl diyorlar,olan da yurt taksidi yatıracakmış nerden bulup ta göndereceğiz bilmem. oyda:maaşa bi zam oldu belimizi büktüler gene, kaşıkla verdi kepçeyle geri aldı. oya: abi verdi en azından başkası olsa onu da yapmaz, hiç vermeden geri alsa bide. oyda:doğru doğru allah zeval vermesin bak ne ğüzel yollar yaptı, bizim patron yeni firma açtı 50 tene suriyeli almış bak çok çalışınca oluyo demekki kazanılıyo. oyda: amin amin, allah onun da işini ras getirsin o olmasa kim verecek bize iş. ben: fatal error.


medeniyetten 1.000.000 yıl geride olan sehir.


ben var ya ben bu sektöre girdim ya işte şimdi daha da nefret ediyorum.


kışın çok soğuk olmasına karşın, her gittiğimde içimin sıcacık olduğu güzelim memleketim.


tropikal kelebekler bahçesini içinde bulunduran şehir.


ereğli, 2 yıl, etli etmek, lokma, sarma, hiç sevmediğim arabaşı çorbası, tekel bayiler ve pavyonlar. üçten fazla oldu ama olsun.


alsancak, bomba, alavara, asansör, çeşme, alaçatı, izban


tanım; özellikle son beş senedir işin bokunun çıktığı ve her gün yaşanmaz bir yer haline doğru dönüşmeye başlayan sözde şehir. aslında bir şey yazmayacaktım, yukarıdaki yazıyı görünce, hak verdim ve bazı şeyleri söylemenin şart olduğunu düşündüm. eski iş imkanlarını yavaş yavaş kaybetmeye başlayan, yeni eklenen nüfus, iktidarın bok yiyip, üniversite sayısını sözde arttırıyoruz diye, olan iki üniversiteden sözde bir üniversite ortaya çıkarması, aslında doğal genişleme ve doğal büyüme sınırına ulaştığı için, bundan sonra nüfusuna eklenecek her bir kişi bile sorun olarak yaşanmazlığını arttıracağı, son on senedir kalite anlamında yaşanmışlığına bir şey ekleyeceğine, kaybeden, ileri gideceğine, geri giden, büyükerşen'in son dönemiyle kötüleşen ve onun sonrası rezil hale döneceğine emin olduğum, bazen eski tozlu günlerini bile özlediğim güzel şehrim. bazı insanların anlamadığı bir şey var, özellikle ülkemizin insanının çoğunun kapıldığı bir hastalık. "güzel bir şeyin çok kısa sürede içine sıçma hastalığı". bunun öyle çok örneği var ki ülkemizde, trabzon uzun göl'den tutun, istanbul'u pamuklara sarmamız, el üstünde tutmamız gerekirken son 50 senede neredeyse ülkenin dörtte birini o bölgeye ahmakça yığmak ve içine sıçmak, rezil hale getirmek gibi. yahu pandemi olmasa pamukkale travertenleri bitik durumdaydı, pandemi sayesinde biraz toparlandı. bir bardağın alacağı su miktarı vardır, onu aşırı doldurursanız, artık o bardak olma özelliğini bile kaybeder, ortalığı ıslatırsınız, batırırsınız. eskişehir'in son 5 senedir yaşamaya hafiften başladığı ve ülkenin hastalığı olan bu "işin bokunu çıkarma" özelliği yüzünden yakın zamanda yaşanmaz hale gelecek bir şehir olduğu gerçeği önümüzde duruyor. elbette yazdıklarımı bazıları özellikle siyasi açıdan inkar edecekler, bazı uygulamaların yanlış olduğunu bilseler bile savunmaya kalkacak, beni yalanlamaya çalışacaklar, ama şehrin kötü yönde ilerlemesi değişmeyecek, onlar günü kurtaracak, siyaset sayesinde geçimlerini, itibarlarını devam ettirecekler. şu siyasetin pisliğini bir temizleyebilsek, ülkenin önünde yemin ediyorum tüm dünya bile duramayacak ama beceremeyeceğimizi hepimiz biliyoruz. olsun canım yakında istanbul'un sorunlarını, daha kötü halde göt kadar şehirde yaşayıp kendimizi daha medeni diye pohpohlar, arada birbirimizi parmaklarız. geçmiş olsun.


düşman ordusunu elde kazma-kürekle kovalamış, yeni ülkenin iki kurucu merkezinden birisi olmayı başarmış, nurettin topçu'dan deniz gezmiş'e kadar ülke siyasetinde, medyasında, ordusunda ve nice alanında ünlü şahsiyetler çıkarmış sınır karakolu şehir. bazı insanlar sadece seçim haritalarına bakarak hüküm açıklamayı alışkanlık edinmiş olabilir; bu huy, erzurum'un öneminden zerre eksiltmez, eksiltmiyor.


sözlükte torbalılı kızlar var mı merak ettiğim başlık. malum torbalı köy yeri gibi, güzel kız olur diye tahmin ediyorum


mikromilliyetçilikile açıklanabilecek durum. durum dedim dikkat ederseniz hic de itici degillerdir.


debeye giren entry övmelere doyulamayan şehir. çok medeniymiş de, çok güzel insanlar yaşıyormuş da. ulan bu şehirde döve döve adam öldürüldü be. abartmayın. çiğ anadolu şehirlerinden biri işte.


gençliğini yaşayan bir birey için , öğrenci için bulunmaz nimettir eskişehir , zamanın nasıl geçtiğini anlayamazsın , kaldırım taşında bile anıların olur ordan ayrıldıktan sonra ne kadar mutlu , varlık içinde , arkadaşlarınla huzurlu hayatın olsada eskişehir aklına gelir tadın kaçar ağzın sulanır eski anılarına ...


istanbulda yaşayan adam için küçük ama daha samimi yerdir. nüfusu gençtir. yazları sıcak ve kurak bitki örtüsü makidir :(


bir çok şey olmaya çalışıp hiç bir şey olamayan şehir. tarihçesini merak edenler için :


bu şehirde boyoz yapan bir yer bilen varsa ne olur yeşillendirsin. trenle izmir'e gidip alıp geleceğim az kaldı. edit: yeşillendiren arkadaşlara teşekkür ederim.


apaçi dediğimiz tiplerin çoğunlukta olduğu, gençlerin birbirine hafız diye hitap ettiği, zorunlu olmadıkça gidilesi olmayan şehir.


metrekareye 8 kahvecinin düştüğü anadolu kenti. seveni çok sever. sevmeyeni sevene itiraz etmez.


sözlüğe bir hizmet olarak bir öğrencinin gözünden eskişehir'de yaşamayı en net şekliyle anlatan sayfayı belirtiyorum: budur tam olarak.


mevla'nın hoşgörüsünün yerine yobazlık ve gericiliğin hüküm sürdüğü şehir. bu yobazlık o kadar etkindir ki yerel haber siteleri demokratik tepkilerini ortaya koyan insanlara ''eylemci'' deyip, eylemcileri dövmek isteyen kişileri ise ''vatandaş'' olarak adlandırmaktadır.


anadolu üniversitesi iki eylül kampüsü'nün önünden sarıcakaya tarafına doğru 25 km civarında gidince sol kolunuzun üzerinde yörük obası gibi bir şeyler olan şehir. burada iki kişi hayvan gibi gözleme yiyip, 4 çay ve bir de ayran içip 10 lira hesap ödedik. ormanın içerisinde güzel ve sakin bir yer. artık haftasonları bol bol giderim. tavsiye ediyorum. hesabı ödedikten sonra arkadaşın yorumu: ohaa lan çok ucuzmuş. bu dağın başında böyle bir yer işletsem hesabı kaktırırdım ben.


talas daki seyir kafe de ve yahut hisarcık taki yaren kafede manzaraya karşı türk kahvesi içilmesi gereken şehir.


cumhuriyetin simgesi erzurum kongresi'nden bugüne geldiğimiz hale bak. yazıklar olsun…


kişisel devinimlerini revize etmek, yine yeniden kendini bulmak adına çıkılan yolculuklarda uğrak yerlerinizden birisi de kent ormanı olabilir...


eskişehir'de, şimdiye dek katılımın bu kadar çok olduğu bir eylem, protesto yürüyüşü görmedim. çok büyük bir kalabalık var, tepkimizi ortaya koymak için bugüne kadar çok bile beklemiştik, gezi parkı bir sebep oldu bu anlamda.


görüldüğü üzere vatan haini teröristi bol bir il olduğu ortaya çıkmıştır.


harbidir izmir kızı.güzelliğini kullanmasını bilir.her ortama ayak sağlayabilir.her konu hakkında bi fikri vardır.erkeğini sever ,sahiplenir.kendini de sevdirir.cana yakındır.dertleşmesini de ,yamuk yapanı hayatından çıkarmasını da iyi bilir. şiir gibi kızdır ,izmir kızı. okumayı bilene...


- birbirlerine hasta ziyaretine gidip etli ekmek ikram eden robotlar. - yürü komutunu alınca sara nöbeti geçiren robotlar. - çay tepsisi taşımaktan başka sikime yaramayan robotlar.


izmir insanı hakkında kötü bir şey demiyormuş başlığı açan yazar! madem öyle izmir’de doğup büyüyenleri "dangalak, kolpa, mantıklı düşünemeyen" derken ne demek istiyorsun lütfen açıklar mısın?


bugün aldığı 82 66"lık bursaspor yengisiyle, basketbol takımı süper lige çıkan kent. darısı, pazar günü futbol takımının başına.


dünyada bulunan bir kaç orman dışında hemen her yeşilliğin yapay olduğunu bilmeyen mallarca eleştirilen şehir. cahiller zannediyorlar ki bir insanların yaşadığı şehir var ve onun dışında da bir yabani doğa var. hayır kentleşme doğal bir sürecin insan emeğine yansımasının sonucudur. kentleşme ile birlikte doğaya zaten biz şekil veriyoruz. doğa dediğiniz şey bizim kontrolümüzde olan bir şey, doğal hiçbir şey yoktur ya da her şey doğaldır. david harvey'nin dediği gibi new york'ta doğal olmayan hiçbir şey yok. edit: cahiller için doğa-kent ilişkisine giriş 101


ulaşım sorununu tramvaydan önce ve tramvaydan sonra dönemi olarak ikiye ayırmak gereken şehir. tö döneminde anadolu üniversitesine şehirin çeşitli noktalarından yanlış hatırlamıyorsam 10 küsür değişik numaralı otobüs ve 5 değişik numaralı dolmuş geliyordu. şimdi bilenler için yazıyorum. bu araçlarla anadolu üniversitesinden nerelere aktarma yapmadan gidebiliyorduk? otogar (hala gidiliyor), gar, vişnelik, osmangazi, şirintepe civarı, gökmeydan, yenikent, baksan sanayi sitesi, batıkent vs. kısaca her yere tek araçla gidilebiliyordu. iki eylül kampüsüne ulaşım o zaman da sorundu, hala sorun. orayı konu dışı bırakıyorum. ts dönemine geliyoruz. işte burada işler değişti. tramvay ilk açıldığı gün şehrin felç olduğunu burada çoğu kişi hatırlamaz. bu 14 otobüs, 5 dolmuş gelen yere bir tek tramvay geldiğinde ulaşımın nasıl felç geçirdiğini varın siz tahmin edin. bir günde tramvay güzergahındaki tüm otobüs ve dolmuşlar kaldırıldı. şehir bir gecede cahil bırakılmadıysa da toplu taşıma araçsız bırakıldı. tramvayın ilk zamanları metrobüs gibiydi. bırak oturarak yolculuk etmeyi tramvaya binmek mucizeydi. hah bu tramvay gelince yukarıda saydığım noktaların bir kısmına tek araçla gidemiyorsunuz. bir kısmına ise hiç bir toplu taşıma aracıyla gidemiyorsunuz. gara ulaşmak için ya yürüyeceksiniz, ya taksi. çünkü dolmuşa binmek için yürüyene kadar gara yürünür. tramvayla gara gidene kadar da gara yürünür. gerçi bak sayarken fark ettim tram hattı uzayınca bazı yerlere tek tramvayla gidilebiliyor sanırım. bayağıdır kullanmıyorum. ya bisiklet ya yürüme ya da arabayla ulaşımımı sağlıyorum. bebeler bilmezler. sorsan eskişehir çok güzel şehir. park bahçeye bakarsan çok güzel şehir. ama herhangi bir yerden iki eylül kampüsüne gitmeye çalışırken öyle değil. iki eylül'e ulaşım bu şehrin yıllardır çözülmemiş yarası. bir de akşam sınavları oluyor. yazık burada okuyan öğrencilere. karda kışta kırk yılda bir keyfine göre gelen araçları bekliyorlar. araba ile trafik keyfine sonra değineceğim.


ben mi şanslıyım bilmiyorum ama su kesintisi konusunda eleştirilmesi yersiz olan şehir. adamlar herkese duyurmuş, önlemler alınmış gerekli yerlere tankerler verilmiş. ha ayrıca dün akşam ancak 9da kesilen suyum bugün saat 6ya gelmeden akmaya yeniden başlamıştı. eğer bir hesap sorulacaksa belediyesinden, su kesintisinden dolayı değil son bir kaç haftadır sürekli gidip gelen elektriğinden sorulsun.


nisan ayındayız ulan 15 cm kar var burada.


genelleme yapmak istemem ama izmirli bir eşe sahip olduğumdan az çok söz sahibi olabileceğimi düşünüyorum. kibar ve rahat erkeklerdir. şehrin vermiş olduğu rahatlıktan kaynaklı stres nedir bilmezler. insanlara sinirlenmezler, trafikte rahattırlar. sırf bu özelliklerden dolayı izmirde büyümek isterdim. belki biraz daha sakin, stressiz olabilirdim. kıskançlıkları yoktur. onun dışında anaerkil yapıya sahip bir toplumdan geldikleri için kadına gerçekten çok değer verirler. kadının söz sahibi olmasından rahatsız olmazlar. iyidirler yani huzur verirler.


erzurum insanı kendisinden daha yüksekte gördüğü birisine bir şey söyleyemez o tarz insanlardan çekinirler. yani iyi eğitimli ve gelir seviyeniz orta üst seviye biriyseniz (ki erzurum'a gelen insan öğrenci değilse büyük ihtimal tayinle gelmiştir. şark görevi olarak geçtiği içinde genelde iyi para alırlar) kimse hayat tarzınıza müdahale edemez - ekstrem yobaz bir mahallede yaşamıyorsanız tabi ki. genelde karıştıkları kesim daha doğrusu güçlerinin yettiği kesim öğrenci kesimi olur. ayrıca erzurum halkı ful yobaz da değildir. yerlisi olup eğitimli açık görüşlü birçok insan da vardır. ortalama üzeri bir mahallede oturursanız başınız ağrımaz. türkiye'nin her yerinde olduğu gibi çok ekstrem şeyler yapmadığınız sürece sıkıntı yaşamazsınız.


şu ana kadar olan gözlemlerim ışığında, paçası kirli insanların yaşadığı şehir olarak tanımlayabilirim sanırım. en işlek ve merkezi yeri denilebilecek kışla caddesi de dahil olmak üzere bütün yolları ve kaldırımları en ufak bir yağışta çamur deryasına dönmektedir. çoğu anadolu kentine göre hemen her açıdan hayli gelişmiş olan bir kentin merkezinde bu kadar çok toprak ve çamurun nereden geldiği de benim için gizemini koruyor.


yolculuk esnasında bitmeyen şehir, insanı yorar.


kelimeleri ikilemeleridir. mesela köylü möylü, esnaf mesnaf, köfte möfte, özellik mözellik.


hayatımın bundan sonraki dönemini yaşamaya çalışacağım şehir. nedir ne değildir hiç fikrim yok, yakınından bile geçmedim hatta bu şehrin. kayısı ve 44 plakasını biliyorum sadece. malum siteden ev bakıyorum ev yok mu bu şehirde ya? en iyi semti en yaşanılası yeri neresidir, yobazlıktan ölünmeyecek yerleri nerededir bir yeşil uzağınızdayım. edit: aldığım onca mesaj sonrası en iyi yerin fahri kayahan, bostanbaşı ve tecde tarafları olduğu anlaşılmıştır. herkese çok teşekkür ederim. şimdi bana güzel bir ev bulma zamanı. sözlük bana satılık ev bul allahsız.


porsuk çayı ve odunpazarı evleriyle ünlü bir şehrimiz.


bu tuhaf başlığı açan yazarın iticiliğidir aslında! insanları ayrıştırıcı, kin ve nefrete yönelten bir başlıktır.


akp yetkilileri hemen harekete geçmiştir, "kadın iç çamaşırı satan o izmir'li tanıdığı" tüik'in başına getirirler yakında. bu başlık , bir istatistik dehasının keşfedilmesine yol açmış oldu. tanım: doncudan al haberi.


7 mayıs 2023’te cumhurbaşkanlığı seçimi ve genel seçim kampanyaları sırasında buraya gelen istanbul büyükşehir belediye başkanı ekrem imamoğlu’nun ve mitinge katılan chp’lilerin taşlı saldırıya uğradıkları şehir. 21. yüzyılda böyle bir olay ülke adına ve şehir adına utanç verici. yazıklar olsun.


ekşi sözlük denince akla gelenlerin tam zıttı olarak: sevgi hoşgörü medeniyet


gelen giden canı sıkılan olursa bir yeşil yakarak ulaşabilir.


insanları memleketine göre değerlendirmek. ne büyük zeka örneği. sonra rizelileri sevmiyonuz. şurda aynı şekilde yazanların şikayet ettikleri ile neredeyse bir farkı yok.


bir malatyalı'nın kendisini "ı am from m.a. , next to dicle near by fırat" şeklinde ifade etmesine sebep olan yerdir. (gerçi bunu söyleyen malatyalı aslında hiç malatya'da bulunmamıştır)


türkiye’nin tümörü olan bazı şehirler var buda onlardan biri maalesef.


baba tarafından memleketim... cennet gibidir... dağları, yaylaları, yeşil mavi bir arada, binbir çeşit bitki ve kuş sesleri...


dilencisi bile çok ilginç. dün kırmızı ışıkta kucağında çocukla yanıma gelmiş ben git işine deyince "abi mubarek gün sigara içiyorsun bari bir hayır yap abi" diyor. memleketin dilencisi bile mahalle baskısı konusunda deneyim sahibi. sigara vereyim o zaman dedim aldı oda. ikimizde tatmin olduk bu durumdan.


nefret edilmemesi gereken, doğal seleksiyonla zaten 100 yıl sonrasında sadece kitaplarda rastlayabileceğimiz insanlardır (çünkü kavgacı, salakça maceraperest, yaptığı işin sonuçlarını düşünemeyen, vs vs)


özlediğim şehrim. çocukluğum, ergenliğim, deli hallerim... orada doğmayana ya da anısı olmayana sığ ve sıkıcı gelir doğaldır sanırım bu durum. yakın zamanda terslik olmazsa döneceğim şehirdir ayrıca.


antalyada yaşayan birisi olarak katılıyorum diyenler sittirip gidiniz efendim köyünüze o zaman


erasmus programı ile ilk dönemi sakarya üniversitesinde okuyacağımdan dolayı 6 ay yaşayacağım şehir. altın kalpli yazarların yardımlarını bekliyorum kiralik eşyalı ev bulma konusunda.


bugünkü galatasaray-göztepe maçından sonra üniversite caddesinde "şerefsiz galatasaray" diye bağırarak yürüdüler.bağırmaları neyi değiştirdi?


yobazlık konusunda modernist yobazların eline su dökemeyecek insanların yaşadığı şehir.


nüfusunun çoğunluğu türktür. kürt nüfus daha çok adıyamandan göç etmiş olup kent nüfusunun yaklaşık yüzde 30-40'ını oluşturmaktadır. nüfusun yaklaşık yüzde 20-25'i alevidir (bkz: arguvan). aleviler çoğunlukla türktür ve paşaköşkü mahallesinde oturur. ermeni nüfus techirden sonra azalsa da müslüman isimleriyle kentte yaşamaya devam etmektedir. bu yönüyle kent tam bir kültürel mozaik (daha doğrusu belki ebru) örneğidir. farklı etnik kökenlere sahip mehmet ali ağca, ahmet kaya ve hırant dink malatyalıdır (garo paylan ve steve jobs'ı evlatlık alıp büyüten aile de malatyalı). genel olarak milliyetçi ve muhafazakar bir şehirdir. ismet inönü döneminde chp kentteki ezici üstünlüğe sahip partiyken özal döneminde anap bu rolü üstlenmiştir. genel olarak sağ seçmen kitlesine sahip olan malatyada mhp'nin %10 dolaylarında kemikleşen bir oyu vardır. şehrin kürt nüfusu genelde dindar olup muhafazakar partilere oy verirler. hdp'nin şehirde herhangi bir tabanı yoktur. şehir ismet inönü ve turgut özal gibi önemli siyasetçileri ve kemal sunal, ilyas salman, yasemin yalçın, kenan ışık ve selçuk ural gibi tiyatro ve sinema sanatçılarını, fahri kayahan, zerrin özer, bülent ersoy ve selahattin alpay gibi ses sanatçılarını çıkarmış bir şehirdir. hakkı coşkun ve sami kasap gibi yerel ses sanatçıları ulusal olarak da tanınması gereken seslere sahiptir. malatyaspor kentin önemli bir değeri olup ikinci ordu ve inönü üniversitesi şehrin gelişimine katkıda bulunan önemli kurumlardır. 2018 yılında kentin ikinci üniversitesi olarak kurulan turgut özal üniversitesi henüz gelişim sürecindedir. tarımda kayısı, kiraz, üzüm ve ceviz önemli ürünlerdendir. kayısının dönerinden sucuğuna her çeşidini şire pazarında bulabilirsiniz. bastık da denen üzüm pestili ile yoğurt, yarma ve undan yapılan tarhana kentin önemli kültürel ürünleri arasındadır. tüm bunlara ek olarak malatya peyniri oldukça lezzetli bir peynirdir. kiraz yaprağı sarması, kömbe, içli köfte ve analı kızlı bu ilin en lezzetli yemeklerindendir. malatya'da 100'ün üzerinde köfte çeşidi bulunduğu söylenmekle birlikte köfteden kastettikleri daha çok bulgurdan yapılan köftelerdir. kent, bulgur ve et ağırlıklı bir mutfağa sahiptir. bununla birlikte hemen her yemeğin yanında ayran içilir. acı olmasıyla meşhur yandım çavuş ayranı kente özgü olup denenmelidir. yine meyan kökü şerbeti denenesi içecekler arasındadır. dilleri bilimsel olarak batı anadolu ağzı olarak geçse de azerbaycan şivesine daha yakındır. kullandıkları yerel kelimeleri azerbaycan ve iran türkleri bilirken egeliler ve karadenizliler bilmezler. düz bir ova üzerine kurulan malatyada kanalboyu, kernek meydanı, fuzuli caddesi, inönü caddesi ve fahri kayahan bulvarı önemli lokasyonlarıdır. arslantepe höyüğü, beş konaklar, darende'de bulunan somuncu baba türbesi, eski malatyada bulunan ulu cami, silahtar mustafa paşa kervansarayı, kanlı kümbet ve malatya adıyaman sınırında bulunan nemrut dağı milli parkı görülmesi gereken yerlerindendir. malatyanın güneyinde yer alan ve torosların devamı olan beydağı kentin önemli bir sembolüdür.


bu şehir diğer anadolu şehirlerinden her noktada ayrılıyor. gelişmişlik, çağdaşlık, zerafet, tarih, modern insanlar. yılmaz büyükerşen hocamıza çok teşekkür ederim. öyle bir imza attın ki şehre, kimse silemez.


8 aydır yaşamakta olduğum,bana geldiğim istanbul'u bir gün bile özletmeyen canım şehrim. benim kısa sürede gördüğüm bir kaç sorun var tabi. tramvay şehrin yer yerinden geçtiği için özel arabası olanlar için trafik çekilmez bir çile olabiliyor. benim allah'tan öyle bir sıkıntım yok. kalabak su dağıtan arabalar bangır bangır gürültü kirliliğine sebep oluyor. en büyük sıkıntı ise çöp konteynerı olmaması. yerlere atılan çöpler yüzünden kaldirimlar, asfaltlar rezalet bir görüntüde.


yaklaşık 3 hafta önce kısa bir süreliğine gezmeye gittiğim yerdir. topu topu 2 gün kaldım. açıkçası kimileri de gezecek daha güzel yerler varken neden erzurum'a gittiğimi sorup yadırgadılar. ben daha çok herkesin pek uğramadığı ya da gezi yeri olarak bakmadığı yerleri gezmeyi seviyorum. daha önce elbette popüler gezi mekanlarından kapadokya, göreme, ıhlara vadisi'ne, antalya'ya hem de 4 kere gitmiştim. ancak tarihteki yeri, konumu sebebiyle hep gitmek istediğim bir yerdi erzurum. yeterince gezdiğimi ya da gezebildiğimi söyleyemeyeceğim erzurum'da. bir parçam orada kaldı sanki. erzurumlu meşhurlar abdurrahman gazi ve habip baba'yı sordum ilkin gittiğimde. aklıma aşık yaşar reyhani ve ibrahim erkal geldi. her ikisini de andım. allah rahmet eylesin her ikisine de. gider gitmez bir araba kiraladım 2 günlük. hemen gezmeye başlamadan önce bir karnımızı duyuralım dedik. ancak yemek fiyatları erzurum'da olması gerekene göre oldukça pahalı. esnafın bir çoğu çok fırsatçı. akşamüstü çarşıya doğru çıktık. tesbih, oltu taşı filan bakalım diye. herkesten farklı bir fiyat çıkıyor. genelleme yapmak istemiyorum ancak sattıkları şeyi çok övüyorlar. insan kendini tahtakale pazarında sanıyor. esnaf lafı geçmişken yemek konusuna da gireyim. yazdığım gibi, yemekler ucuz değil ancak ev yemekleri veren yerler nispeten daha uygun. diğerleri gereksiz pahalı. cağ kebabı konusunda cadde üstü yerlere girmeyin. çünkü hakikaten pahalı, bu arada bu pahalılık öğrenci kaynaklı muhtemelen. altı üstü erzurum, ne kadar pahalı olabilir ki normalde. cağ kebabı için sipariş verdim. tadı güzel ama öyle ahım şahım bir şey değil bence. getiren garson beni aynı zamanda gaza da getirmeye çalışıyor. yok bu cağ kebabı şiş rekoru 37 imiş. bende o kadar yeme potansiyeli görüyormuş filan. 37 tane yiyen doğruysa bile, yani adam sıkmıyorsa sadece et yemiştir. lavaş ile o kadar yemesi mümkün değil. biz 4 tane şiş yiyebildik lavaş ile. bu arada kebap şişleri öyle büyük filan değil, küçücük şiş tanesi 12 tl. cağ kebabı usulü de sürekli getirmek şeklinde. yani garsona tamam demezseniz, sürekli getiriyor. ilk gün gezmek üzere tabyalara gittik, 93 harbinde savaşının en şiddetli geçtiği yerlerden belki de en başındaki yerdir erzurum. hemen öncesinde şehit mezarlarını ziyaret ettik. daha yeni şehit olanlar dahi orada. ancak sanırım hepsi rütbeli. bu mezarlık bakımlı ve içinde koku verebilen bir ot yaygın. mezarlık içinde sanırım selçuklu döneminden kalma bir kümbet var. tabyalar ise şehit mezarlığına fazla uzak değil. oraya gittik, ancak giriş ücretli. daha önce çanakkale'ye gittiğimde gezdiğim yerlere hiç para verdiğimi hatırlamıyorum. üstelik müze değil açık hava bir yer sonuçta. burada yer alan tabyalar: mecidiye tabyası, aziziye 1, 2 ve 3 tabyaları burada yer alıyor. rampayı çıktıktan sonra meydanlık bir alana geliyorsunuz. burada nene hatun'un elinde balta, sırtında bebek bir heykeli yer alıyor. buradan öncelikle mecidiye tabyası'na gittik. bu tabya diğerlerine oranla oldukça büyüktü. girişinde bir iki tane kuyu var. kuyunun birinde de şu varmış. bir de tünel bulunuyor. bu herhalde mecidiye tabyasına gidiyordu. bu tünellerin birbirleri arasında geçiş sağlamak için yapılmış olması da mümkündür. içeri girişte hemen sağ tarafta bir ocaklık bulunuyor ancak altı boş. yetişmek mümkün değil. herhalde kullanılırken orada bir iskele mevcuttu. içeriyi gezerken insan o zamanki askerlerin nasıl savunma yaptıklarına gerçekten şaşırıyor. tabyaların kasvetli bir havası var. bu arada çıkışta uzun boylu bir adama rastladık. meğer adam kanadalı imiş. bir kanadalının erzurum'da ne işi olur acaba diye şaşırmadım değil. aziziye tabyaları'na uğradık sonrasında. bu tabyalar geniş bir alanda birbirlerine yakın durumdalar. muhtemelen sultan abdülaziz döneminde yapılmıştırlar. öncelikle 3. sonra 1. tabya'ya gittik. 3. tabya da gayet büyüktü ama mecidiye tabyası'na göre küçüktü. bu tabyalar mecidiye tabyası'na oranla daha havadar. zaten 1. tabya'nın büyük kısmı yıkılmış. nene hatun'un mezarı da, yanlış hatırlamıyorsam, 1. aziziye tabyası önünde yer alıyor. allah rahmet eylesin ona ve tüm şehitlerimize. buradan çıkarken 2. tabyaya da uğrayalım dedik. bu içlerinde en küçük olanı. sonrasında bu ecdat hatıralarına veda ettik. açıkçası çok duygulandım. yıllar evvel mehmet arif beyin yazmış olduğu başımıza gelenler kitabını okumuştum. savaş sahneleri ve çekilen acılar sanki gözümün önüne geldi. bu kitapla birlikte zağra müftüsünün yazmış olduğu tarihçe-i vaka-i zağra kitabının da savaşın balkan cephesini anlatması açısından okunmasını tavsiye ederim. 2. tabya'dan çıktığımda karanlık çoktan basmıştı. geziye ertesi gün devam etmek üzere ayrıldık. ertesi gün arabayla erzurum'un kuzey doğusuna doğru yola çıktık. amacım bu kadar geldikten sonra tortum şelalesini görmekti. yolda giderken tabelalardan haho kilisesini gördük. buraya da uğrayıp sonra tortuma devam edelim dedik. ancak haho kilisesi yerine yolu şaşırıp taş camii ya da meryem ana kilisesi denilen kiliseden çevrilen camiye gittik. açıkçası diğerlerinden oldukça farklı bir yapısı var. kiliseden camiye çevirilirken kubbesindeki resim ve çizimlere dokunulmamış be oldukça korunmuş. aklıma ayasofya geldi. oldukça güzel taş işçiliği mevcut burada. tek parçadan oluşan taş sütunlar öyle herkesin yapabileceği kolay şeyler değil. sonrasında tortum'a devam ettik. tortum golünü gördük ve biraz mola verdik. aslında buraları erzurum'a hiç benzemiyor. bağlı olduğu halde. gayet güzel bir manzarası var. yolcuların izlemesine yönelik manzaraya karşı duraklar mevcut burada. biraz moladan sonra şelaleye doğru yola çıktık. şelaleye varlıktan sonra 5 tl bir park ücreti verdik. açıkçası şelalenin manzarası da çok güzeldi. dağılan su tanecikleri şelalenin aktığı yerde bir gökkuşağı oluşturuyor. daha sonra ispir'deki yedi göllere gitmek üzere yola çıkmıştık ki, biri yusufelinden oraya kestirme yol olduğunu söyledi. madem öyle oradan giderim diye düşünürken meğer büyük bir hata yapmışım. çünkü yusufeli yolları ne kadar iyi ki bağlantı yolu iyi olsun. yusufeli'nde 1 saat kadar mola verdikten sonra ispir'e devam ettik. bir de yolu şaşırdık ve bu namussuz google maps yüzünden daha farklı yerlere gittik. bir de kime sorduysak yolu ya farklı ya da eksik tarif ediyor. mesela sürekli sağa dönerek gitmemizi söylüyorlar öyle yapıyoruz. farklı bir yere gidiyoruz ya da u yapıyoruz. derken severim google maps'i filan deyip geri dönmeye hazırlanırken gerçekten ispir yoluna girdik. yol daha bitmediğinden en az 60 km patika denebilecek yolu gitmek zorunda kaldım. öyle ki yer yer hızı 10 a kadar dahi düşürebiliyordum. bir de sanırım burada herkes yolu kısaltarak söylüyor. adamın biri 50 kilometre var diyor. bu 50 kilometre bir türlü bitmiyor. bir de bu arada kiralık arabanın altında bir şey de sürekli sürtüyor en küçük kasislerde bile. artık yavaş yavaş sinirlerim tepeme gelmeye başladı. hanım da huzursuz oldu. hemen kiralayan herifi aradım. adam ısrarla alırken bir sıkıntı olmadığını gördüğümüzü söyledi. arabanın altına bakmayı akıl edemedik ama şimdiye kadar kiraladığım arabalarda hiç böyle bir sıkıntıyla karşılaşmadım. velhasıl ispir'e geldiğimizde yavaş yavaş akşam oluyordu. 7 gölleri göremedik. ancak bir tamirci bulup arabanın altında sürten korumalık vidayla sabitlendi. ancak rahat ettim. ama en değerli zamanım gitmişti. şimdi ispir'den erzurum'a dönmek için acele etmeliydik. hemen yola çıktık ama erzurum'a dönmek 2, 2 buçuk saat kadar sürdü. hiç bu kadar karanlıkta araba sürmemiştim. insan yol kenarında ara ara köy olmasını bekler ya orada öyle bir durum yok. 1 saat boyunca 60 ila 100 arasında gitmemize rağmen hiç bir ev göremedik. dolayısıyla en küçük bir ışık dahi yoktu. yollar da oldukça virajlı, iniş çıkışlıydı. en sonunda bir benzinci gördük de erzurum'a yaklaştığımızı anladık. yine de bundan sonra yarım saate yakın merkeze girene kadar arabayla yol katettik. böylece gezintimiz de sona ermiş oldu.


gezilecek yer değil yaşanacak bir yerdir.


beş ay önce geldim buraya ama çok seviyorum lan. yurtta kalıyorum, yurt bok gibi ama burayı çok seviyorum yine de. herkes öğrenci, çok komik bence. eskart almak için sıra beklerken biriyle muhabbet ediyorum mesela, ertesi hafta o insanı okulda görüp selamlaşıyorum. "aaa sen eskart kuyruğundaki kızsın değil mii?" tramvaylar var hep onları da çok seviyorum. arkadaşım çağırıyor, on dakika sonra buluşuyoruz. ya bunlar bana çok komik geliyor şu anda. çünkü istanbulda yaşamıştım hep. sanki her yere ışınlanıyormuşum gibi geliyor. sevdim lan ben burayı. edit: yok la dört ay önce falan herhalde


küçümsediği sivas ve konya'nın 100 yıl daha gerisinde olan vasat şehir. yemek yenecek düzgün bi yer bulmak imkansıza yakın. insanlar aşırı agresif ve öfle dolu. muhafazakar bir insan olarak hippi ve metalci gençlerin sinirli bakışları aşırı rahatsız etti beni.


memleket gibi memlekettir ! seviyorum merkez seviyorum !


kayseri li olarak yazıyorum, şu trafiğe bi çözüm, her taraf kırmızı ışık. vizyonsuz belediyeler anlasın artık


belli bir sayıda insanların yaptıklarını tüm halka mâl etmek ne kadar akla yatkındır? buradaki söylenenlere aldırış etmeyiniz efenim "oç"luğun belli bir kökeni, belli bir yetişme yeri yoktur. sakarya ise güzeldir, çok güzel... benim ikinci memleketim olmuş, bana dostlar ve anılar sağlamış olan benim için güzide bir yerleşkedir. olgun düşünmeyi öğrenmemiz gerekiyor toplum olarak...


mirasına sahip çıkacağız ayşe hanımı başkan yapacağız


kuvvetli yağış, sel ve heyelan tehlikesine karşı uyarılan ilimiz. erken tedbir mal, can kaybını önler. "meteoroloji'den konuyla ilgili yapılan açıklamada, "yapılan son değerlendirmelere göre kayseri, niğde, sivas, nevşehir, erzincan ve malatya çevrelerinde bu gece saatlerine kadar aralıklarla kuvvetli sağanak ve gökgürültülü sağanak yağış beklendiğinden meydana gelebilecek olumsuluklara (sel, su baskını, heyelan, yerel dolu yağışı, kuvvetli rüzgar, ulaşımda aksamlar, yıldırım vb.) karşı dikkatli ve tedbirli olunması gerekmektedir" denildi."


gözümden uyku akarken yazın ortasında bile buz gibi olan sabaha karşı vaktinde duyduğum tren sesini özlediğim şehir... o sesi, o kokuyu, o hafifçe sızan ışığın oluşturduğu rengi ve duygularımı sanırım 100 yıl geçse de unutamam.


defalarca içinden geçtiğim bu şehirde bu gece ilk kez konakladım. havası uyku için ideal. dün gece yemiş olduğum beyran istanbulda yediklerimden daha lezzetlidi. erxiyesin zirvesi halen karla kaplı. tepeler yağmur yağışlarını bolca aldığından yeşil. mantısını tattım beğenmedim. bizim evdekilerin yaptığı daha lezzetli. ikinci gün yediğim et yemekleri ve sunumu harikaydı. yemeklerden mantı konusunda sınıfta kaldı. yakıcı cehennem sıcağını da unutmayalım.


soğuğu olmasa çok güzel şehir. adını duyunca üşümeye başlıyorum. doğduğum ve yaşadığım şehirler dahil istanbul hariç özlediğim tek şehirdir. öğrenci ortamı süperdir. ama soğuğu dokunmuyor diyenlere aldanmayın. nüfus / böbrek hastası oranı en yüksek şehirdir. ilçeler nispeten daha ılıman ama şehir merkezi yükselti olarak fazla. tarihi yapıları gezmeye değerdir. çifte minareli medrese, kale, kümbetler, ulu cami, öşvank kilisesi, tabyalar harika yerler. erzurum evleri adında şehir merkezinde kültürel misyonu olan şahane bir işletme var. eski erzurum evleri ve yemekleri konseptli ambiyansı harika bir yer. yakın zamanda giden bir arkadaşıma tavsiye etmiştim ama tadilatta demişti hala öyle midir bilmiyorum. erzurum soğuğun da etkisiyle pahalı bir şehirdir. hatta o yıllarda çok şehir görmüştüm ama istanbul dahil erzurumdan pahalısını görmemiştim. yiyecek içecek kalitesi düşüktür, çünkü mallar kamyonda donuyor diye çoğu halci erzuruma mal getirmez, kamyoncu da taşımak istemez. erzurumda cağ kebabı, kadayıf dolması meşhurdur. çay olmazsa olmazdır, merkezi kahvelerde banyo kazanı gibi semaverde demlenir. bir yerde semaver tutuşturan adam görürseniz erzurumlu olma ihtimali mutlaka vardır. kayak güzel bir uğraş ama pistler acemilere kök söktürür. birgün hastanede sıra beklerken abartmıyorum bir saat içinde 10 kişi kayak kazası yüzünden geldi. cesaretiniz varsa deneyin derim ama şahsen benim gözüm yemedi. etkinlik olarak çok güzel bir tiyatro grubu vardı. tiyatroya istanbulda bilet bulup gidemiyorum, ama erzurum'da daha fazla gitmişimdir. atatürk üniversitesi halka açıktır, kampüs fena değildir. koşmaya uygundur. bazen sıcaklık cidden -30 lara düşebiliyor, insanın nefesini kesiyor.100 yaşında bir amcayla muhabbet ederken sormuştum, amca bu şehirde hiç ağaç ve orman yok diye. buraların hepsi ağaç ve ormandı evlat hepsini kırıp yaktık demişti. güzel şehirdir erzurum. gidip görmek lazım. ben de mutlaka tekrar görmeye gideceğim. ama yaşanır mı dersen o soğuğa insan dayanmaz vallaha.


ak partinin kalelerinden biri. anne tarafım erzurumlu birçok insan tanırım. çalışanına banka üzerinden asgari ücret ödeyen patron (genelde sakallı hacılar) paranın bir kısmını elden alıyor. ya da sgk'ya günlük işçi gösterip tam maaş yatırmıyorlar. bak bunu yapanlar hacı hoca tayfa. sonra dinimiz amin, he he hak yerken öyle değil.


sıcakkanlı, anlatacak şeyleri bol olan, rahat, samimi, yerine göre geyik, yerine göre ciddi erkeklerdir bunlar. izmir'de büyüdüklerinden, nazik insanlardır. güle oynaya yaşayan insanlardır. gerçekten aşık oldukları kadınları el üstünde tutarlar. aşkı dokunmak ve öpmekle bağdaştıran insanlardır, çünkü bilirler ki bunlar aşkın göstergeleridir, ki kız yol ortasında bu kadar öpülmeye alışık değilse bu erkeğimizden bay gelebilir kızımıza. gerçekten aşık değillerse, kafaları bulanıktır, gönül eğlendireyim şu kızla derler, sonra da terketme olgusu yaşanır. kızlar kandırıldık derler ama neyse diyoruz bu konu başka bir başlıkta inceleniyor olabilir... bütün genellemeler yanlış mıdır? o zaman ben hep bu yukardaki genellemem içinde olan insanlarla tanışmışımdır... çocuğum olursa izmir'de büyütecem der şu iki başlık (bkz: izmirli kızlar) (bkz: izmirli erkekler) sonracıma (bkz: smyrna) (bkz: trip) (bkz: reddemon) (bkz: wormik) sözlükteki izmirli erkeklerden bazılarıdır


vardır. her şehirde yaşadığı yeri övenler elbet var ancak bu arkadaşlar yedisinden yetmişine sabah akşam izmiri överler. övmek gene bi' nebze katlanılabilir ama farklı olduklarını sürekli anlatmaya çalışmaları bayar sıkar.


bugün çarşı içerisinde - şehri bilenler için akpınar girişi lcw önünde- bir dayının pantolununu sıyırıp ay parçası gibi götünü lcw'ye çevirip çatır çatır sıçtığını gördüm. kendi memleketim olsa da özellikle trafik yönünden bu tepkiyi hak ediyor. bu yüzden hoççağalın gidiyom ben.


ailem orda ve şu an binaya giremiyorlar. allah depremde yardım bekleyen insanların yar ve yardımcısı olsun. görüntülere bakamıyorum.


buraya istanbul’dan bir tık daha az leş diyebilmek ayrı bir kafa cidden. hani dünyayı gezip görmekle, en mükemmel şehirlerde takılmakla alakası yok bunun...ki işi sadece gezmek olanlar bile toplanıp rasyonel bir sıralama yapmış dünyanın en güvenli şehirler listesinde 12. sırada çıkmış bu yer. bu iş bence direk mukayese yeteneğinin çökmüş olmasıyla alakalı bir durum ne diyelim allah şifa versin. -gezip görülecek çok bir yeri yok denildiği gibi fakat görebildiğim kadarıyla çok düzenli büyüyen bir yer burası eksi olarak şehir planmasında yeşile gereken önem verilmemiş gibi sanki. kısaca heryerin bir ruhu olduğu inanırım, eskişehir’in ruhu gerçekten güzel. ilk gittiğimde güzel biryere geldiğimi hissettirebildi bana. insanları mutlu, şehir dinamik, avrupai havası var.


üç aydır içinde yaşadığım şehir. daha öncede pek çok kez gidip gelmiştim buraya geçtiğimiz senelerde. dikkat ettiğim şey şu oldu; şehrin orta yaşlı-yaşlı nüfusu artmış. tramvayda, çarşıda vs bu göze çarpıyor. ayrıca ülkenin ekserisinde olan muhafazakar kafa burada da kendini "şeklen" gösteriyor artık. işin üzücü yanı şehir gitgide istanbul'laşıyor. bunu tramvay kullanırken net şekilde hissediyorsunuz! yine de şehir ülkenin "oldukça ender" kurtarılmış bölgelerinden birisi!


genelde şeriatçı bir şehir gibi anlatılıyor ama gerçek biraz daha farklı.daha milliyetçi ve kültürel islami öğelerin olduğu bir şehirdir.sağ milliyetçi muhafazakarlığın soğuk-dağlık coğrafyaya göre coverlanmış hali bir şehir.mhp damarı güçlü ak kurtlarım şehri.


1 sene kaldığım ardından psikolojik tedavi görmeme sebep olan şehir.


hiçbiri. iç anadolu şehirleri, kültürü açısından, oldukça muhafazakar, tutucu ve eril bir toplum. kadının hiç adı yok, bütün işleri kadına yaptırıyorlar. cenazeye gömmeye bile kadınlar gidemiyor. iğrenç. gelsinler de bir akdeniz, güneydoğu anadolu kültürü alsınlar biraz.


il merkezinin aksine ilçelerinde hayat olmayan şehir.


etli ekmek çok geniş yolları olmasına rağmen o yolda kaza yapabilen insanlar bağnazlik mevlana


eskişehir şu öğrenci evi efsanesiyle aklıma kazınmıştır: erkek öğrenciler kız öğrencilerin bulunduğu dairenin yanındaki daireyi tutmuşlardır. yakın zamanda ilişkiler ilerlemiş hatta evler arasında sevgilik bağı falan olmuştur. komşuların şikayeti üzerine evler gözlem altına alınmıştır fakat bir türlü insanların eve giriş çıkışı görülememektedir. olay ev sahibinin evi ayrıntılı aramasıyla çözülmüştür. erkek dairesi ile kız dairesinin birleştiği duvar kırılarak önüne dolap konulmuştur. serbest geçiş ilan edilmiştir.


konya halkı her zaman muhafazakafardır ama erbakan dönemi olsun akp dönemi olsun çok fazla faydasını görmemiştir. uyanık bit toplum değildir.


sonbaharı ve kışı başka yerde yok belki abanttada olabilir..


izmir neyse konya odur. şırnak neyse trabzon odur. bazıları iki kelime türkçe konuşmayı öğrendi diye kendini entelektüel falan zannediyor. genel anlamda herkes kendi mahallesinin yobazı. kemalizm kılıfı altında kendine herşeyi hak gören kitle ile dinci kisvesi altında herşeyi kendine hak gören kitle arasında hiçbir fark yoktur. ha kürtçülük yapmışsın ha türkçülük, ha komünist olmuşsun ha dinci, ha kemalist olmuşsun ha sosyalist....


sokak sanatçısı ingiliz turistleri, izinsiz gösteri yaptıkları için yerlerinden kaldıran bir zabıta ekibine sahip kent. izinsiz gösteri dedikleri ise adamların yaptığı güzel müzik.


şu an şehirdeki rüzgarla yürümenin bile çok zor olduğu şehir


araba, park yeri, araç yolu sıkıntısı, bık bık bık.. diye bitirme tezi kalınlığında eskişehir yergisi yapmış suser'in biri. adamın derdi "çarşıya, yemeğe, alışverişe, ota boka arabayla gitmek" sonra gelmiş eskişehir kötülemesi yapıyor. tramvay var mı? var otobüs var mı? var minibüs var mı? var taksi var mı? var scooter var mı? var tren var mı? var (üstelik hızlı tren) gondol var mı? var beyefendi her yere evinin kapısındaki arabasına binip, gittiği yerin kapısına varınca da arabayı hemen oraya park edip içeri girmek istiyor. oh duyan da 1970'lerde yaşıyoruz sanacak. oldu canım, istersen üstü açık chevrolet impala ile boğaz turu da yap, yanında da türkan şoray. (avrupa'da şehir içi ulaşımda durumların ne olduğunu yazmaya gerek bile duymuyorum. londra, amsterdam her yerde yaya/bisiklet/scooter şehir merkezinde yaygın durumda.)


sağlam, samimi ve muhabbeti bol insanlar olmaları.


izmirli kızların haklı şöhretinin gölgesinde kalmış ama aslında neredeyse onlar kadar ünü hak eden topluluk. türkiye'nin geri kalanındaki erkeklerden (hem görünüş, hem kişilik, hem de aksan olarak) farklı olmaları dışında yapılacak herhangi bir genellemenin çok doğru olmayacağı kanısındayım zira bu izmirli erkeklerden 1.5 milyon tane var.


bir şehir düşünün sıcağı antalyadan beter soğuğu erzurumdan işte öyle bir şehir


rizeliyim. yazılanların büyük kısmına hak veriyorum. son yıllarda rizeye tatile kışın gitmeyi tercih ediyorum genelde. çünkü köyde insan olmuyor. kafamı dinleyip, doğanın tadını çıkarıp dönüyorum istanbula. eğer rizede ki insanlar biraz anlayışlı kültürlü olsalardı kesinlikle rizeye yerleşirdim. ama oranın insanıyla uğraşılmaz.


244 sayfanın her sayfasında mutlaka gezin, mutlaka gelin diye diye şehrin canı kalmadı. şehirdeki araçların en az yarısı yabancı plakalı. hafta içi öğle trafiğinde atatürk bulvarında trafiğe takılmak nedir lan? geçen günü çarşıya gittim, öğrencilerin olduğu en yoğun zamanlarda bile bu kadar kalabalık gördüğümü hatırlamıyorum eskişehir'i. gelmeyin abicim, gelmeyin.


sen sağlık bakanımısın, sen külot göt doktorumusun sanane :)


teketek programında, ülke çapında yapılan bir araştırma sonuçlarına göre "öğrenci memnuniyetinin en yüksek olduğu il" olduğu vurgulanan il. ayrıca, üniversitelerinin en iyilerden olmamasına karşın, kentteki yaşam niteliğinin öğrencileri çektiği vurgulandı. bir de , eskişehirli yerel bir girişimcinin "sahne sanatları" başta olmak üzere, sanat bölümlerinin ağırlıklı olduğu bir vakıf üniversitesi açmayı tasarladığını söylediği kent.


ocak ayının 1/3'ünü iyi atlatmıştık oysaki. son 3 4 gündür zorlayan bir soğuk var, sanırım ay sonuna kadar götürecek bizi böyle.


burnunun dibini göremeyen erkek. kızın burnunun dibini yani.


güzel değillerdir. ciddiyim, değiller yani. biz güzel görmediğimiz için en güzeli onlar gibi. aşırı egoları, saçma sapan takıntıları, sürekli pohpohlanmaktan dolayı paranoya sahibi olmaları vs vs daha bir sürü şey. bir de rahat çevrede büyüdükleri için ve giyim konusunda daha cesur oldukları için dolaylı olarak düz mantık erkeklere daha güzel gelen kızlardır. abartmaya gerek yok. tanım: sanıldığının tam aksine çıkan güzellik kavramı


kendisi los angeles'ta yaşarken tanıştığım, eskişehirli olduğunu sandığım sevgili eşimin züpper kütüğü sayesinde nüfusumun kayıtlı olduğu güzide il. hayaller la, gerçekler yzgt jjfıoerjfnkafkjd ps: yozgat leydisi bildirdi.


somada babasız kalan çocuklar cevaplamalı bunu eminim daha geçerli sebepleri vardır.


kayak merkezleri dışında kışın gidilesi en güzel yer. ben gidicek kimse bulamıyorum o ayrı konu.hele bir de fotoğrafçılığa ilginiz varsa kartpostal gibi kareler yakalamanız kaçınılmazdır.


son 1 haftadır gökyüzünde güneşi göremiyorum. iyice bunalttı hava durumu. dışarısı hep karanlık, bulut var ama yağmur yağmıyor. ya kışı yaşayalım yada güneş görelim vallahi bıktım bunaldım.


izmirli olup da "ilk elini tuttuğum adamla evleneceğim sanırdım.." cümlesini de kurabilen hatunlar..


pilli bebek şahanesi olan enstrümental parça. gariptir ki ömründe sadece 4 defa ankara'ya gitmiş bir insana, yani bana ankara'yı koklatır.


büyük ihtimalle bu sene ptt 1.ligde takımı olacak olan şehir.


yıllar sonra ogrenciligimin geçtiği mahalleyi gezdigim, eski anıların canlandigi memleketim...


ulan 2015te hdp görevlisi şoför yakıldı o şehirde, yakıldı amk. bildiğin diri diri yakıldı. 4 sene orada okudum, gözlemlerimi açık açık (en ufak bir art niyet taşımadan dâhi) yazsam halkı kin ve nefrete blabla suçundan 25 sene verirler. doğunun mordor'u amk.


trenden inince porsuk çayına gitmek üzere dolmuş aranmaması gereken şehirdir. porsuk çayı hemen beş dakika yürüme mesafesindedir. dolmuş şöförünün sırıtmasıyla sonlanacak gereksiz bir diyaloğa gerek yoktur.


göbeği açık tişört giyilir mi giyilmez mi diye hangi istanbulda tartışılıyor? sen kostantinopoliste kalmışsın dayı..


nedense yıkımların yavaş işlediği , konteynerlerin heryerde olduğu şehrimde hâla yeniden ayağa kalkma emaresi yok. beton fahiş fiyata satılıyor, mecbur değilse kimse inşaat işine başlamıyor. kazancını her yerde benzer sekilde sağlayabilecek bir avuç beyaz yakalı kalmak için sabrediyor. bir çoğu göç etti zaten. kocaman bir hindistan şehrine döndü.


son belediye seçimlerinden sonra en büyük ağaç katliamlarindan birinin yapıldığı şehir.


tutucu diyenlerin doğu anadolu şehirlerini görmesi, insanı kaba diyenlerin de çorum, çankırı, yozgat dolaylarını ziyaret etmesi şiddetle tavsiye edilir. alkol tüketimi olayına hiç girmiyorum artık, kolonya imalatı gibi bahaneler bile saçma kalmaktadır. trakya ya da ege gibi ortamlar varken konya'daki alkol tüketimi nasıl ilgi çekmektedir hala anlaşılabilmiş değildir. ben çalışacağım diyene her zaman iş sağlayabilecek devasa bir sanayisi vardır. lakin konya esnafının yanında çalışmak - özellikle beyaz yaka için - orta çağda bir dere beyi hizmetkarı olmaktan farksızdır. karı - koca asgari ücretle çalışan bir aile kira ödeyerek bile olsa rahatlıkla geçinebilir, ucuzdur genel anlamda. kızları tek kelime ile kezbandır. kırolarla takılırlar, uzak durun yoksa o güzel görünen kız ağzını açtığında adamın gay olası gelir. sonuç olarak, ne cennettir, ne de cehennem. bu şehre ne kılıkta gelirseniz gelin, size bakışları şekillendirecek olan temel etmen sizin davranış ve tavırlarınızdır. çıkıntı adama / kadına her yerde garip bakarlar ve dahası terslerler. yabancıysanız, mutlaka yerli bir arkadaş edinip onunla gezip görün ve sizi bir pazar düğün pilavına götürmesini isteyin. hiç tanımadığınız düğün sahiplerinin misafir sofrasına oturun ve hayatta yiyebileceğiniz en leziz yemekleri açık büfe usulü yiyin, çıkarken düğün sahibinin elini sıkıp "hayırlı mübarek olsun" demeniz hesap işlemlerini halleder. ha bir de konyalıya mevlanayı sormayın, en iyi ihtimalle bilmez.


yıllarca yaşadım, ama daha yeni bir tespit yaptım. kışın dışarıda sakız çiğnenmiyor. hadi çiğnediniz diyelim, patlatmak imkansız. zira şişemeden donuyor sakızceğiz. olsun, o da değişik bir haz. kah yumuşak sakız, kah kıtır kıtır sakız. çene kasları bir müddet sonra ağıracaktır, o da yan etkisi olarak anılabilir.


az önce shell'den sigara alırken şu muhabbete denk geldiğim şehir. sarhoş kız: aşkımmm hep beraber yatalım mı bu gece? sarhoş oğlan: hayır aşkım ben furkaninkiyle çarpıştırmak istemiyorum. sarhoş kız: ama ben çok istiyorumm...


etli ekmek, furun kebabı, tirit. yağ somunu, saçarası tatlısı, bamya çorbası. iki tane üçlü oldu, idare edin.


otokar'ın yurtdışına satışını da hedeflediği bu araç opsiyonel olarak zpt, ambulans, iç güvenlik aracı, barışı destekleme aracı, keşif aracı, komuta ve kontrol aracı, silah sistemi taşıyıcı ve istihkam aracı olarak da kullanılabilmektedir. 16 personel taşıyabilen bu aracın maksimum hızı 60 km/s'tir. 8.6 m uzunluğa, 2.2 m yüksekliğe ve 2.3 m genişliğe sahiptir.


gidip görmeden önce duyduklarıma dayanarak köhne bir yer sanırdım hep eskişehir'i. şimdi en sevdiğim şehir: safranbolu ve ankara'nın beypazarı evlerine benzeyen evleri, güzelim porsuk çayı, rengarenk köprüleri, heykelleri, taş döşeli yollarındaki iç içe daire şeklinde renk renk boyanmış taşları, istiklal caddesi'ne benzer caddesindeki tramvayları, at arabaları ve daha nice güzellikleriyle içinde küçük bir dünyayı barındıran eskişehir. öyle ki bir şehirde (bkz: denizli) yaşamayı hiç sevmeyen birinde bu şehirde yaşamak, sonsuza kadar yaşama isteği uyandırabilecek kadar güzel. bir de eskişehir ankara'ya benzemeye çalışıyor diyorlar; bilakis ankara görsellik bakımından eskişehir'i örnek almalı asıl. not: halkı da gayet eğitimli ve medeni, sokakları tertemiz. keşke benim yaşadığım şehir de böyle olsa dedirtiyor.


hiçbir yerdir. ister iç anadolunun en egzotik bölgesi kapadokya'da yaşa, ister dünyanın en egzotik bölgelerinden biri olan maldivler'de yaşa, uzun süre sonra kapadokya'nın doğal güzelliği olan peribacalarına bakmak duvara bakmaktan farksız olacak, maldivlerde de denize bakmanın bir süre sonra duvara bakmakla aynı olacağı gibi. bu yüzden hiçbir yerdir. o bölgeyi güzel ve yaşanılabilir yapan orada yaşayan insanlardır. yaşadığın yerde birlikteyken iyi hissedeceğin, tatmin edici sosyal ilişkiler yaşayabileceğin bir çevren varsa, bölgenin demografik yapısı da seninle uyumluysa her yer en güzel yerdir. edit: imla.


benim aklıma 2015 te gittiğim mevlana şekeri aldığım erkek arkadaşımın dedesinin mezarını ziyaret ettiğimiz ,birlikte kocaman bir etli ekmek yediğimiz ama mevlana'ya gidemediğimiz o an geliyor


tarihinin en utanç verici olaylarından birini yaşamıştır bugün. türk bayraklı insanlar, türk bayraklı insanlara saldırıp taş atıyor, yaralıyor. neden? aynı siyasi görüşe sahip olmadıkları için. bu toplumu böyle karpuz gibi böldüler işte. pkk'ya falan ne gerek var? asıl en milli, öz milli, hakiki milli benim diye diye ayrıştırdılar toplumu. milli bilinç nedir bilmeden... ulan bugün ülke savaşa girse bu bilinçle mi savaşacağız? allah bizim belamızı verdi de işte uzatmaları oynuyoruz.


her zamanki gibi trenle ankaradan eskişehire döndüğüm gençliğimin ilk yıllarından bir gün. tren eskişehire yaklaşırken herkes çıkış kapısına doğru sıralanır ve bir an önce inmek için çantalar elde beklenir.önümde bir delikanlı telefonda annesi ile konuşmaktadır. muhtemelen anneden şöyle bir soru gelir; nasıl güzel mi eskişehir? çocuktan gelen cevap ve arkadaki bizlerin tuhaf gözlerle birbirimize bakışımız. güzel günlerdi mazide kaldı. cevap mı ? nasıl olsun işte eski eski evler...


abartılan kızlardır. hatta bazıları o kadar abartır ki sırf eteği diğerlerinin eteklerinden bir karış kısa diye araplaşmamıştır hatta ve hatta yarınlarımızı kurtaracak olan bizi düzlüğe çıkaracak olan kızlarmış sözde bunlar . bence bırakın artık insanları sınıflara ayırmayı. hiç kimse ne başını kapattı diye ne de şort giydi diye üstün veya namuslu olmaz bir başkasından. gidin bir kitap okuyun ne bileyim spor falan yapın. belki kendiniz medenileştikçe medeniyetin doğduğunuz yerden girdiğiniz yerden bağımsız olduğunu anlarsınız.


turkiye'nin az sayida karakterli kentlerinden birisidir. kendine has bir ruhu ve dokusu vardir.


hava durumu değişkenliği insanı çileden çıkartır.


'kedi uzanamadığı ciğere mundar der' gerçekçiliğidir esasen. izmirliler can'dır


korkutmak istemem ama hala 5 şiddetinde artçılar meydana geliyor. imkanınız varsa müstakil bir eve geçin. (deprem bilgi sistemi'nden takip edebilirsiniz) daha dün sabah sarsıntıyla annemin yanına koştum, yemin ederim psikoloji kalmadı artık. kalp ritmim bozuldu. taşikardiyi bile deprem zanneder oldum depremi de taşikardi sanıyorum.


arguvan malatya'nın köyü değil bir adet ilçesi'dir. türkiye'de sünni yerlisi, camisi olmayan ilçe yoktur diye biliyorum, belki tunceli'de falan olabilir. kutsal bilgi kaynağına bir katkı olarak şeyettim.


trabzon ve artvin arasında kalan ve doğu karadeniz bölümünde bulunan ildir. çoğu karadeniz şehirlerinde olduğu gibi burada da köyler dağ yamaçlarına kurulmuştur. haliyle dere yataklarınin sehir planlamasini etkilemesi olagan oluyor. akarsular, dereler bakımın zengin olan rize' de, akarsuların debisi ve akış hızı oldukça yüksektir. zaten heyelana meyilli olan sehir toprakları, mevsiminin getirdiği yağış ve akarsularla birleşince, bir sehircilik hatası olan sehirde can ve mal kaybı artar da gider. şehir merkezi sahil kesimindedir. yaklaşık on yıldır, fazlasıyla kalkınmış bir şehirdir. hızla gelişimini de sürdürmektedir. sahil kesiminde deniz doldurularak yol ve yürüyüş yolu çalışmaları tamamlanmıştır. burada unutulan, deli kanlı olarak tanımlanan karadeniz'in, ondan alınan yerleri geri almak isteyecek olması. firtinali günlerde modernizmi yalayan dalgalar buna örnektir. yol kenarında ki yüksek katlı binaların ise genel olarak istimlak duvarlarının üzerine yapılmasından daha da devleştiği ve kat sayma arzusuyla yakıp kavurdugu bir gerçektir. şehrin insanları geçimlerini çaydan ve ek olarak baldan sağladıkları için kış aylarında işsizdirler. son yıllarda gençler kendilerine iş sahaları yaratma çabalarındadır, fakat yetersizdir. bu yüzden, kışları kahvede oturan erkekler yaşar bu şehirde de çoğu karadeniz ilinde ki gibi. şehrin insanı, kışın hariç genel olarak yoğun bir çalışma temposuna sahiptir. yağmur, güneş dinlemeden bizlerin yürümekte tereddüt edeceği dağlarda, gün doğumundan batımına kadar çay toplarlar. dolayısyla burada kondisyonu kuvvetli insanlar bulunur. özellikle de kadınların. çay mevzusuna nolu girişte deginmisim zaten. arazinin engebeli olması nedeniyle; kilolarca çay yaprağı ile dolu çuvalları ufacık çocuklar, yaşlı insanlar dağ, bayır sırtlarında taşıyarak çay alım yerlerine götürürler. haricinde arıcılıkta önemli bir geçim kaynağıdır. ayder balı ve anzer balı şifa niyetine üretilen ve çok pahalı olan bal çeşitleridir. bunun yanında bu bal sınırlı sayıda üretiilmekle birlikte son yıllarda da kilo sayısı git gide düşmektedir. gidilesi ve görülesi mavi ve yeşilin harmanlandığı yurdum şehirlerinden biri olduğu ise su götürmez bir gerçektir.


yaklaşık 7–8 aydır bilfiil malatya’dayım. gözlemlerim şöyle; * evet "dut" yerine "tut", "tut" yerine "dut" demeleri doğru. * cömert ve gönlü bol insanlar. örneğin biri bahçesinden meyve toplayıp getirdiğinde "zahmet etmişsiniz" derseniz " yav kardeşime bak hele" diye bir cevap alırsınız. "lafı olmaz" anlamına geliyor. * lahana dolmasına "lahana köftesi" diyorlar tabii benim bulunduğum yeşilyurt merkez için geçerli olabilir. * tatlı yiyecekler için "şirin" diyorlar. örneğin; "benim şirinle pek aram yok, tuzluları daha çok seviyorum" diyorlar * en ilginçlerinden biri annenin kız kardeşine hâlâ, babanın kız kardeşine "bibi" diyorlar. * dereotu yerine "samız" * semizotu yerine "pipirim" diyorlar. * malatya’ya deli gibi aşıklar.


sevgili yazarlar, ben sizin ön yargılarınızı sikeyim iyi günler.


ucuz olması ve açık görüşlü olması harika bir şehir. ama çok önemli bir sorun var. sigara içme yaşı korkunç düşük ve insanlar sigara dumanını yüzünüze üflüyor; gerek açık hava mekanlarda gerek yolda yürürken. dün astım krizine o kadar girdim ki. en son üfleyen şahsa bağırdım ancak umursamadı. donuk ve pasif agresif bakışlarla gitti. malum zaten kalabalık ve karşıdan gelen insan size sigara üfleyerek gidiyor. yürürken neden sigara içilir? bu kötü kokmasıdır vs. gerçekten aştım ama "ben" nefes alamadım. özellikle havalı olduğunuzu düşünüyorsanız değil. cidden değil. edit: ayrıca kasabada bir mekana gidince "içeride sigara içmek yasak" ve polisler kontrol ediyor nasılsa herkes sigara içiyor. böyle bir şey olabilir mi ya? yedi kat yıkanmanız giydiklerinizi uzun programda yıkamanız lazım. benim gibi astımı olanlar haplarını ve ventolinini almadan çıkmasın. son edit: tramvay neden kötü kokuyor anlamış değilim. bu kötü koku olayını büyük şehirler olarak çözemedik.


nehrimizin menderes çizerek kendini karadeniz'e bırakmasıyla doğa güzelliğini , farklı bir şehir yapısıyla garipliğini , yaşanılası sakinliğiyle ideal yaşam şehirlerinden olması, e birde doğduğum büyüdüğüm topraklar olmasından hiçbir şehri sakarya kadar sevmedim..


sadece duyduğum kadarıyla fazlasıyla cuckold ilişkinin bulunduğu şehirmiş söyleyenlerin yalancısıyım


1999-2002 yılları arasında beni kendine asık etmişse de kendisini terketmeme engel olamamıs sehir. sonrasında okul degiştirdigime pişman oldum mu? oldum o ayrı. artık eskisi gibi olmadıgını bildigim ama yine de hala özlemini cektigim, sanki bi fırt havasını solusam mutluluktan geberecegim sehir. ilginç izler bırakmıs bende.


narsist ve şımarık bir yapı ile yüksek ses.


bende de vardı bu nefret, bi gece gayrettepede yürürken karadeniz döner diye bi yere denk geldim baya da güzel koktu vay bee dedim gece gece güzel et döner mi olurmuş, bi ısırık aldım kedi mi köpek mi ne yediğimi anlamaya çalıştım üstüne bide yanında dünyanın en kötü çayını verdi. sonra yine döndüm dedimki bu karadenizlilerin


az önce işyerimin bulunduğu sokaktan akordeon sesi gelmeye başladı. "biliyorsun bir zamanlar" şarkısını çalıyordu. merak ettim dışarı çıktım. bir tane palyaço akordeonu çalıyor. yanında da küçük palyaço var. elinde kağıttan bir bardak. çocuk bardağı uzatmadı, adam para istemedi. önümden yavaşça geçtiler. jeton geç düştü arkalarından seslendim. çocuk gülümseyerek geldi. bardağın içine para attım. teşekkür ederiz dedi ve babasına yetişmek için koştu. onlar sokağın sonuna gidene kadar arkalarından baktım. yanlarından geçen herkes ya para verdi ya kızın başını okşadı. arabasından inip para verenler oldu. işte böyle bir yer eskişehir. böyle de kalsın lütfen.. kırmızı ışıkta cama yapışıp para dilenen pis süriyelilerle dolmasın. bir dileğim daha var; pazar günleri çalışmıyayım, günümü evde yayarak ve bira içerek değerlendireyim :/


ulkeyi soyup sogana ceviren taskesenlioglu ailesi de burali degil midir?


birçok grafik ile ilgilenen kişiler bu şehirden yetişiyor. eskişehir'de malum bu dalda eğitim olanakları daha bir güzel.


senin baban da annenin sevgilisiydi bir zamanlar. siz neyin kafasını yaşıyorsunuz yahu?


istanbul'a yerleşip hala izmirliyim demeleri izmirli kız olmanın prim yapan birşey olmasındandır yoksa istanbul'daki sivaslı kızlar çok mu meraklı zamanla asimile olup istanbulluyum demeye. ayrıca bunun birde izmirli erkek versiyonu vardır, son dönemlerde bunun da iyi çalıştığını söyleyebilirim.


geleneksel olarak, her yıl aralık ayının son gününün son saatlerinde, kentin ana caddelerinde özellikle, ismet inönü caddesi'nde binlerce eskişehirli'nin hep bir ağızdan seslendirdikleri es es es ki ki ki eski eski es sesleriyle yeni yıla girilen ve bu geleneğini bu yıl da bozmayan siyah kırmızı sevdanın ve çağdaş insanların kenti. edit. öyle ki,sırf yeni yıla cadde'de es es çekerek girebilmek için yüzlerce ve hatta binlerce km uzaklardan gelen insanlar var .


eskiden yazın hayalet şehir gibi olurdu. ne kadar öğrenci varsa memleketine döner, eskişehir sadece eskişehirliye kalırdı. şimdi öğrenciler yaz okuluna akın ediyorlar ve eskişehir yazın da, okul zamanında olduğu gibi oluyor. e bu kötü mü? değil tabi ki.


izmirli insanlar itici değildir. siz izmirlilerin hayat tarzını kıskanıp ulaşamadığınız için onlara itici diyorsunuz. insanların rahat ve özgür olması, sizden farklı yaşaması size batıyor. mesela izmirli kızlara mahalle baskısı oluşturamadığınız için onlara itici yaftası yapıştırıyorsunuz çünkü size göre kızlar belli bir kalıpta olmalıdır. izmirli erkeklerin ise bu duruma hiçbir anormal tepki göstermemesi size daha da çok batıyor. halbuki hepiniz böyle bir hayat yaşamak istiyorsunuz. ancak koşullarınız buna elvermeyince izmirlilere itici diyorsunuz.


az önce tanık olduğum bir olayla beni dumura uğratmış şehirdir. şehrin merkezindeki ismet inönü durağından hareketlenen tramvaya şöyle hafiften dokundurarak geçen polis minibüsü bir parfümeri dükkanında soluğu aldı. gözümün önünde cereyan eden bu olayda şans eseri ölen ya da yaralanan olmadı. (bkz: ekşi sözlük haber ajansı)


kanal üzerine kurulu bir şehir olduğu söylentisi var ki yerin dibini yarınca altından deli gibi su geçtiği de tarafımdan gözlemlendi. deprem ve bilimum afetlere karşı dayanıklı olmayan bir şehir olmakla birlikte sapanca gölü de olmasa yaşanmayacak şehirler arasında liste başında da gelse sülalenin yerleştiği ve bu sebepten kurtulamadığım bir şehir. he bi de çark caddesi var. taksime benzetilmeye çalışılsa da yanından geçmeyen ama herkesin de mutlak uğrak noktasıdır. uzun çarşı da dekore edilen ev yapılarıyla farklı anlam kazanılmaya çalışılıyor şu aralar... yağmurunu da sevmem, havası nemli bir şehir olmasından mütevellit yazı da kışı da illallah getirttirir insana... gelmeyin :) çünkü sonra kaçmaya çalışsanız da kurtulamazsınız... kök salarsınız sonra alimallah :)


1-2 saatte gezebileceğini zannedenlerin b.k attığı şehir. siyasal islamcılar için fazla demokrasi barındırır ki onlar alışık değil.


bu şehirle ilgili herşey karışık. kavramlar karışık, semt isimleri karışık, insanları karışık, şehrin planlaması karışık....vs kimseden de kesin bilgiler alamıyorsun çünkü bilgi edinmek istediğim insanlar ya aval aval yüzme baktı veya baştan savma cevap verip geçiştirdi.insanların güleryüzden uzak ve somurtkan olması ayrı bi tez konusu zaten. cafelerde parklarda birbirleri ile sohbet ederken bile gülümseyen insan son derece az. şahsen daha sempatik ve güleryüzlü insanlar bekliyorken bu derece bir felaketle karşılaşacağımı düşünememiştim. henüz yeni gelmiş olmama rağmen, durum bundan ibaret. ömrümün muhtemel 2-3 yılını bu şehirde nasıl geçirecem bilemiyorum.....


pkk sayesinde pek sırıtmadılar ama memleketin en büyük sorunu olan karadenizliler kanun düşmanı, dil düşmanı, silah sever oluşları, erken sinirlenmeleri, kabalığı espri zannetmeleri, parayı çok sevmeleri, kalabalık ve gürültülü yaşamaları ve daha bir çok nedenden dolayı beni de önermeye ortak etti.


2.8 şiddetinde depremiyle bazı yazarları uykusundan uyandıran şehir. öncelikle 2.8 depremi hissedebilmek bile büyük başarı, yarın gel rasathanede başla. ayrıca sizin tepenizden sürekli geçen savaş uçakları 2.8'den fazla sallıyordur.


bu şehirde öğrenci olsaydım keşke dedirten yaşam dolu şehir


anadolu üniversitesi 222 espark gençlik doktorlar caddesi yumyum noddle house porsuk adalar yüzümüzün daha çok güldüğü yıllar


foursquare beni yanıltmıyorsa şehir merkezinde 3 tane pub/bar bulunmaktadır.mekan sahiplerine ve çalışanlarına ekşi sözlük olarak madalya takmalıyız bence.


insanin hayatinda gorup gorebilecegi en muhtesem dogaya sahip illerden biridir. ziraat tepesine cikip kente hakim bir noktada size ozel demlenen cayi yudumlamak, ayder yaylasina cikip gercek oksijenin ne oldugunun farkina varmak ya da firtina deresinin muhte$emiyetine tanik olmak isteyenlere 7.4 $iddetiyle tavsiye edilir.


şu sıralar korna sesleriyle inleyen şehir. ` : swh` (bkz: 23 mayis 2006 eskisehirspor pendikspor maci)


biraz önce küçük şiddette sallanmış ve bizi de sallamış şehir.


ülkemizin önemli bir üretim üssü olma yolunda ilerleyen şehir.


bana hep yardımseverliği ve kardeşliği anımsatan komşu şehir. bugün debeye giren entryi okuduktan sonra küçükken yaşadığım bir olay aklıma geldi. 9 10 yaşlarında filan olmalıyım, o zamanlar dahi külüstür olan unomuzla yaz tatiline bir yerlere gidip duruyoruz. gerçi o zaman tam olarak nereye gittiğimizi hatırlamasam da dönüşte malatya'da durmak zorunda olduğumuz dün gibi hatırımda. tabi ki külüstür olan unomuz bizi yarı yolda bırakmıştı yine. bir mahallede arabamız aniden durmuş tamirci aramaya başlamıştık. size yemin ederim o sıra apartmanlardan onlarca kişi bize seslendi ve bizi doyurmaya evinde ağırlamaya çalıştı. bu iyiliği en iyi şekilde pek de ifade ya da tasvir edebileceğimi sanmıyorum gerçi ama bir şekilde bulduğumuz tamirci amca dahi gecenin bir yarısında arabamızı tamir ettiği yetmiyormuş gibi bir de değil tamir ücretini taktığı aksamın ücretini bile zar zor yeminler billahlarla almaya yanaşmıştı. malatya diyince kalbimde oluşan bu tür bir minnet duygusu. sana yardım etmek zorunda olmayan ama imdadına yetişmek için gönüllü olan hatta çırpınan onlarca iyi insanı barındıran şehir seni asla unutmayacağım. üç sene önce nasıl bizim canımız yandıysa şimdi de onların yandı. ve eminim ki aramızda olduğu gösterilen suni husumet hiçbir zaman var olmadı. onlar bizim için nasıl çırpındıysa biz de onlar için çırpınacağız, buna canı gönülden inanıyorum, inanmak istiyorum. yağma yapan, rant için milletini satanlar ne kadar varsa böyle hiç tanımadığı kişiler için canını dişine takan insanlar da o kadar var. var olsunlar da zaten, allah onlardan razı olsun.


memleketim. memleketim demeye utandığım memleketim. gerçi aslen oralı değilim ama orada doğduk, büyüdük işte. açık ara türkiye'nin en yobaz, bağnaz şehridir. farklılığa zerre kadar tahammülü yoktur. önceki senelerde aynı saldırı hdp'ye yapılmıştı ve şu anda burada lanet okuyan sayısız yazar o gün 'oh teröristlere iyi oldu, yiğitlerin şehri erzurum' gibi ifadeler kullanıyordu. biz ise her zamanki gibi demokrasiden yanaydık. bana dokunmayan yılan bin yıl yaşasın demeyeceksiniz işte. bugünkü görüntüler çok acı. elinde türk bayrağı taşıyan küçücük çocukların ağzı yüzü kan içinde kalmış. kahrolsun faşizm!


"şak şak şak şak şak" "hmmmmmfffsss izmirli kızlar külot giymyor" "ınnnnhhhhfssss" "şak şak şak şak şak" "hmmfff safkan izmir külot"


malatyadan adam çıksa, kayısısı meşhur olmazdı


yıllar sonra bugün yeniden gittiğim şehir. beni beylerderesine yapılmış köprü ile karşıladı, ağaçlık yemyeşil yerler bina ile dolmuş. kanal boyu bambaşka olmuş, yenilenmiş. park büyümüş, malatyasporun şanlı dönemlerinde maç izlediğimiz stad küçücük kalmış. havası bile değişmiş, inanılmaz sıcaktı. aynı kalan çok az şeyden biri yerel halkın o kendine has konuşmaları. nidisin garaj, yegen, gelem mi...


kayısı bağışıklıklarının olması. adeta kobrayı hüpleten bir balporsuğu gibidirler. yetişkin bir malatyalı, günde 2 kilo kayısı yese bile kesinlikle cırcır olmaz. çünkü mideleri buna göre enzim üretir (kalem tutan el emojisi kalem tutan el emojisi).


isviçre havası veriyor. dağlarını inerken uçuruma sıfır lokantalar, temiz havası kararında insanları, yaşamak isterdim.


bir daha "eskişehir soğuk yaae, sevmiyorum" dersem ağzım kopsun, bu ne sıcaktır 1 haftadır uyku uyumuyorum. gece balkonda esmiyor diye ağladım. allahım işine karışmak gibi olmasın da, şu sıcağı en azından 6-7 aya bölsen? mayısta montla gezdik biz.


anne tarafından memleketimdir. marmaranın doğu, karadenizin batı sınırıdır. ne karadeniz kadar tutucu ne marmara kadar serbesttir. iç anadolu şehirleriyle kıyaslanması ise saçmalıktan başka bir şey değildir.


azgın insanların rahatlıkla itişip kakışabileceği yerdir


türkiye'nin bir ili ve en kalabalık yirmi beşinci şehridir. 1993 yılında çıkarılan kanunla büyükşehir belediyesi olmuştur. nüfusu 2020 yılı tüik istatistiklerine göre 888.828'dir.


ömrü hayatım boyunca genelleme yapmaktan hep kaçındım. deneyimlemediğim hiçbir olayın ve düşüncenin arkasından koşmadım. tecrübelerim ışığında net olarak söyleyebilirim ki, hayatımda karadenizliler kadar bir şeyi anlamaktan yoksun, aklınca şark kurnazlığı yapmaya çalışan, çirkef ve kanı bozuk canlıyı başka yerde görmedim. bu düşüncemden dolayı taşlanabilirim. hiç önemli değil. ancak tanıştığım o kadar karadenizli arasında bir tane ''insan'' olmaması benim suçum değil. umarım bu fikrim ve önyargım zamanla değişir.


eski malatya var.malatya'ya gittiğimde burayı da gördüm.allahım cırcır böcekleri çıldırmış gibiydi.ben hiçbir yerde cırcır böceklerinin bu kadar çılgın öttüğünü duymadım.eski evler vardı.bir de türbe.sonra insanlar dut kurutuyorlardı.avuç avuç dut vermişlerdi sağolsunlar.


ben çok seviyorum ya neden öyle yazdınız ama yobazi ve faşistler hariç


bir oflu olarak söylüyorum çok güzel şehirdir. insanı da sıcaktır. hatta trabzon'dan bize daha yakındır. o yüzden ayrıca severim. ancak, benim hatırladığım rizeliler milliyetçi insanlardı. pkk'nın başındaki bebek katiline politik peşkeş çekerek, ülkenin bölünme riskine rağmen, başkan olmak ve oy kapmak derdindeki bir hükümetin başını nasıl bu kadar koruyabiliyorlar hayret. atatürkçü düşünce derneğini pkk'lılarla bir tutacak kadar kafalarını karıştıran nedir acaba? yoksa başbakanın bunu örgüt işi saymasının lokaldeki etkisi bu mudur? gençlerin bir araya gelip haklarını aradığı, hak için gördükleri şiddete karşın minimum olay çıkan siyaset üstü muhteşem bir gösteriye/eyleme bu kadar tepki gösterilmesini sağlayan şey başbakanın sözleri mi acaba? ben rizeli kardeşilerime/hemşerilerime kısaca şunu söyleyeyim. yarın öbürgün pişman olacağınız dolmuşlara binmeyin. bu yolun sonunda linç edebilirsiniz. ama linç karadenizin delikanlıları için en büyük ayıptır. sonrası yapışacak yaftaları bir ömür boyu taşırsınız. ha.. orayı basanların spontane gelişen tepkiyle oraya yığınlan gerçek rizeliler olduğuna da inanmıyorum.. rizeli müteahhit veya iş adamı adı altında işleri vardır, baltalanmamasını istiyordur bazıları. öyle şeyler yoktur sanıyorsanız, anadoluda hiç yaşamamışsınızdır. bu arada rizeye alakasızca giydirmeye çalışmayın. tüm rize böyle değil. zaten tüm rize böyle olsa o 50 göstericiyi de oradan kimse çıkaramazdı. şahsi fikrim, anadolu'da en büyük karışlıklık akp mhp arasında olurdu ki.. bunu da zaten bahçeli (ben de dahil çoğu insan dediklerini çok zayıf bulsak da) çok şükür önledi. diyeceklerim bu kadar. pardon son olarak #direngezi


mikail'in sağlı sollu kroşelerine maruz kalan şehir. önce soğuk nefesiyle üfledi ve şehri buz kesti, şimdi de kar kusuyor. ne istiyorsun olm kentimizden açık konuş.


iç anadolunun ortasında kalmış bir ege şehri


memleketimdir. biz halen arkadaşlarımla nasıl buradan sağ salim çıktık ve önemli kariyerli pozisyonlara geldik şaşırırız. lise dönemimizde uyuşturucu, sigara, alkol batağı, yan baktın diye dövülenler, birbirlerine silahla ateş edenler, mafyacılık oynayanlar eksik olmazdı. doğası muazzamdır insanı iyi değildir


öyle kafana göre istediğin bir filme gidemediğin şehir. ya film gelmez, ya salon dolmaz seans açılmaz, açılsa salon 90'lardan kalmadır, berbattır vs vs. ama iş ivedik serisine gelinde akan sular duruyor. yazıklar olsun. vizyonsuz insanlarla aynı ülkede yaşamak çok zor. asıl şoku askere gidince yaşayacağım gibi, neyse.


2.5 yıldır bu şehirde yaşayan/çalışan biri olarak artık bişeyler yazma birikimine eriştiğimi sanıyorum. buranın yerlisi öküzün en önde gidenidir. bitti. bolu için iki cümle kurmak boş konuşmaktan öteye geçmez.


doğuştan sözlük yazarlığı kazandırdığını düşündüğüm niteliktir. lan hepiniz ankaralısınız bence! koca istanbul'u yozgat gibi hissettiriyorsunuz bazen. hanginizle tanışsam ya yenimahalle ya da çankaya'dan. bari köylere f alan dağılsaydınız... iddia ediyorum sözlük'teki yazar sayınız beypazarı, nallıhan ve kızılcahamam'dan fazladır...


aga ne kıskanılan şehirmiş bu izmirim, refah seviyesi yüksek, özgür bir şehir olduğu için bu kadar kıskanılmaz. adam lafını ediyor ama kendi şehrinde yaşıyamayacağı özgürlükleri geliyor izmir de yaşıyor. çünkü kimse laf yapmıyor hoşgörü gösteriyor herkes, ama memlekete döndüğünde "bilader izmir rahat millet sokakta öpüşüyor" diye laf ediyor. boşuna dememişler "dilin kemiği yok" diye.


karadenizlilerle pek işim olmadı geçenlerde gezdik ailecek oraları. güzel yerler doğası falan. yalnız bu karadenizliler pkklilara yada kurt mafyasına karşı gelebilen onları sindirebilen (ne kadar doğru bilmiyorum) grupmuş bazı yazarların dediğine gore ama madem öyle neden araplara satıyorsunuz g.tunuzu, içine ettiniz heryerin be arapça doldu heryer laleler sizi!


karadenizi genel olarak severim. ama rize ve trabzon dediği zaman biraz düşünürüm.


memleketim bursa'nın kızları kadar güzel değildirler.


an itibariyle hava sıcaklığı 23 dereceyi vuran şehirdir. yanıyoruz efendim, yanıyoruz.


gurbetcisi yerlisinden daha comar olan tek sehir. her biri digerinden yobaz.


bilkentsiz bir ankara dusunebiliyorsaniz.... gerçekten ankarali olmussunuz demektir


10 gün sonra imamoğlu'na taş atmaya bi tarafı yiyip yemeyeceğini merak ettiğim bazı yavşakların yaşadığı şehir. şimdi güç arkanızda, polis seyrediyor da 10 gün sonra böyle mi olacak? bu olayların erzurum'la bal gibi ilgisi var, muhalif liderler o kadar yere gitti hiçbir yerde böyle bir şey olmadı.


4 yıllık eğitim hayatımda görüp görebileceğim en hakikatlı kavgaların memleketi. destine clup vardı herkes kesin bilir, ne üniversite öğrencilerinin ne de yerli halkın eğlence anlayışının yalayalpa karşılandığı clup . off bolu deyince aklıma sıradışı yaşadığım olaylar geliyor.


gaçın


dünya üzerindeki en yapışkan şehirlerden bir tanesidir. insanın hayatına bir defa girdi mi bir daha çıkmak bilmez.


mustafa kemal'in menemen'e yapmayı planlayıp engellendiği olayın , ekrem imamoğlu iktidara geldiğinde yapması gereken şehir.


türkiye'nin en avrupai şehirlerinden, belki de en avrupaisi. hayran kaldım tertemizliğine, yerli insanının medeni sıcakkanlılığına, harikulade devasa parklarına, güzelce restore edilmiş ya da onarılmış eski mahallelerine, lezzet dolu mekanlarına, bir anadolu kentinde gördüğüm en renkli ve yok yok çarşısına, nehir merkezli şehir planına, o güzel çayın nazlı ve durgun akmasına, bronzdan heykellerine, pırıl pırıl tramvayına, uygar gençlerine, bir çok yerine yürüyerek gidilebilecek dümdüz topografyasına, canım ankaramın havasını andıran sıkı ve canlandırıcı havasına. bir tek metrosu eksik, o da nazar boncuğu. mütevazı bir anadolu bozkır kentini yıllar boyu milim milim böyle nefis bir kente dönüştüren prof. dr. yılmaz büyükerşen'e saygı, minnet ve uzun ömür dileklerimle.


rahat, pozitif enerji yayan, yaşamı seven, eğitimli, türkiye'nin yarınını kurtaracak kızlardır. araplaştıramadıklarınızdandır, araplaştıramayacaklarınızdandır. dogma ile, arap kültürü ile yaşamlarını sınırlayamayıp, özgürlüklerini ellerinden almayı başaramayanlara dert olmuşlardır.


devlet planlama'nın 2003 yılına ilişkin türkiyenin 81 ili arasında yaptığı sosyo ekonomik gelişmişlik düzeyi sıralaması yayınlandı buna göre eskişehir 500 000 kişilik il merkezi nüfusuna karşın ,81 il arasında, eski yerini koruyarak yine 6. olmuştur. sıralama şöyledir: 1.istanbul 2.ankara 3.izmir 4.kocaeli 5.bursa 6.eskişehir