şu saatlerde her zamankinden yoğun bir uçak geçişi söz konusunun olduğu şehir. utanmasa caddeye indirecek lan uçağı , az sakin kullanın oğlum bizdeki de kulak.


eskişehir brüksel arası uçak seferlerininde 25 temmuz itibarıyla başlayacağı kent. (bkz: brüksel eskişehir brüksel)


alt kat komşum. efendim kayseri'ye ait cevizli incir tatlısı vardır ve benim komşum da pek bir güzel yapmaktadır. misafiri geleceği için bu tatlıdan yapmaya karar verir ve gece yarısı (altını çiziyorum gece yarısı) alt katımızdan çat-pat sesler gelmeye başlar. ses uzunca bir süre devam eder, daha üst kattaki komşular yataklarından fırlar, yerler tekmelenir. apartmanın içinde; -noluyo yahuu, bu ne ses? şeklindeki nidalar yükselir. tüm bu olanlara rağmen o çat-pat sesleri bir müddet daha devam eder, akabinde yok olur. sabah olur ve alt kattaki kayseri'li komşuyla rastlanılır. - ya dün geceki ses senden miydi x teyze? - heee, bendendi nolacak? - e ne yapıyordun, neydi o ses? - ceviz kırıyordum, allah allah ya bu ne terbiyesizlik, cevizde mi kıramıycaz... - ....... gülesin mi, ağlayasın mı?


karadeniz nefretini kolaylıkla duyabilirsiniz. hadi kürtlere duyulan nefret diye başlık açın. hele hele alevilere duyulan nefret desenize.. anında uçururulursunuz. bunun sebebi sizin sinir ataklarınız, en uç örnekler üzerinden genellemeleriniz bu ülkenin en temel taşlarından olan karadenizliler'in sknde değil. karadenizli kendine güvenir, ezik halk yığınların histerik ataklarına karşı özgüvenlidir.


çorba zevklerinin iyi olmasıdır. bu da heralde girdiğim en saçma entrydi ama bana böyle malatyalılar denk gelince aklıma da bu geldi, ne yapayım eheh.


son zamanlarda ne yazık ki trafik. birde gittikçe kezbanlaşan kızlar ve çakma feminist kadınlar


rize'de öğretmenlik yapan arkadaşımı aradım. en çok "polise uzanan eller kırılsın" diye bağırmışlar. adamlara kızıyorum ama nefret edemiyorum. medyadan takip ediyorlar ve duydukları şeyler belli. protestocular şurayı yaktı, şu kadar polis yaralı, faili meçhul cinayet vs. 10 dakika içinde en az 30 tane biber bombası atan polisi tanımıyorlar. medya onlara polisleri teletabi gibi anlatıyor. adamlar da polisi rahat bırakın diyor. bu direniş kıvılcım olması isteniyorsa bazı söylemler bırakılmalı. halka anlatılmalı. burda lanet okumakla değişen bişey yok. yine olur yine olur.


karadeniz insanı kötü de sanki diğer illerden şerefsiz it köpek çıkmıyor. türkiye'de modern diye tanımlanabilecek tek bir il yok. hepsi aynıdır. izmir'inden tut eskişehir'ine karadeniz'den tut trakya'ya güzel memleketimiz üçkağıtçı insan trafosu gibidir. bir tane il yoktur. 3-5 beyin yerine sünger taşıyan mal mutlaka gelir bu sözlükte herhangi bir yöreye bok atan entry girer. köpek de havlar insan rahatsız olur. ayrımcılık yapanları sikmek lazım bana kalırsa. "tanıdığım bütün rizeliler böyle" "tanıdığım tüm konyalılar böyle" yahu senin küçük dünyana göre mi oluyor bu işler be 77 sülalesini si.. malı her zaman derim. hepiniz başka bir yöreye bok atmadan önce köylü babanızın köyünü eleştirin. eskiden doğu insanına yaparlardı şimdi sıra karadenizde.


güzel sehrimle ve aydınlık yüzlü belediye başkanı yılmaz büyükerşen ile gurur duyuyorum. iyi ki eskişehir'liyim.


şok geçişten şehir. aklıma geldi de; yıl 2015. arazide ölçüm yaptık, gün bitti. servisin bizi almasını bekliyoruz dağ başında. 2 saatte bir dolmuş geçiyor. biz 3 mühendis çimenlere sırt üstü uzandık, kollar arkadan bağdaş, bekliyoruz. bi bacak diz üstü, omuzlar yukarda. 10dk sonra. muhtar geldi; siz burda nasıl böyle boydan boya uzandınız şikayet var. pat. jandarma geldi. dolmuştan birileri yolda uzanan birileri var demiş. sabah 8den akşam 7ye kadar 11km yol yürüdük. ki bunu her gün yapıyoruz. neymiş ahlaksız duruş sergiliyomuşuz. haydi yallah ifade almaya. yaaa :) bahsettiğim sınır tam olarak geyve orman işletmesinin sınırları içinde.


marjinal öğrencilik yılları, kabuğundan çıkan tırtıl


- mevlânâ - etliekmek - nissan primera iki araçtan biri bu mk


nereye giderlerse gitsinler komün hayatı yaşamayı çok severler, hala bırakamamışlar o adeti. rahat 10-15 kişi aynı yerde kalabilirler rahatsız olmadan. örneğin; hala'ya, teyzeye kalabalık mı gidildi? o akşam orda 10-15 kişi rahat kalırlar salonda. kimse de demez burda yatacak yer yok evime gideyim diye. dışarıdan bakınca dinci gibi gözüküp alkolün dibine vururlar. para'yı ciddi anlamda çok severler. çocuklarından biri parasız olsun onu çok kolay dışlayabilirler.


valisi ve emniyet muduru hala gorevde olan sehir. kendilerine bagli polisler ali ismail korkmaz'i tekmeleriyle oldururken, bu vatandaslar hala koltuklarinda.  ha, bir de harman firini diye bir mekani vardir ve bunyesinden ali ismail korkmaz'in katillerini cikarmistir.


bok atanların hep ama hep aynı argümanları kullandığı şehir. vallaha kusacağız artık. bak anlamıyorsunuz; konya'ya bok atmak sizi elit, laik, ne bileyim aklınıza gelecek herhangi bir şey yapmıyor - dangalak olmaktan başka.  - bu arada silerse diye ekran görüntüsünü de aldım. 1-) alkol tüketiminde zirvede olmak.. allahallah... elinde ne istatistiğin var, konya nasıl zirvedeymiş? koy da görelim. 2-) aynı şekilde fuhuş. nasıl zirvede oluyormuş konya? hangi bilgi ya da istatistik var elinde? istanbul'dan falan daha mı çok mesela oran olarak? banka kredilerinde zirvede olunca da faiz de eklendi tabi bunlara :) ya siz konyalıların sağda solda şöyle dediğini mi sanıyorsunuz: "biz elhamdülillah en dindar şehiriz, bizim şehrimizde zinhar günah işlenmez, bu açıdan da takva olarak hepinizden üstünüz" konya ve konya'lılar gayet günaha ve harama bulaşmış insanlardır. bunu gizlemek için hiç bir çaba da harcamazlar, her şey açık açık yapılır konya'da. konyalıları da sağda solda "biz en dindar şehiriz, hepimiz dünyada cennetle müjdelendik" diye konuşurken duymazsınız - duydum diyen yalan söyler. ve en önemlisi: konya'ya olmayan verilerle bok atmak (aslında herhangi bir şehri yaftalamak) otomatik olarak kendi memleketiyle övünmektir. peki sorarım size, türkiye'de çok nadir bir iki küçük bölge dışında nerelerde çok etik bir hayat var? anadolu'nun ve dahi trakya'nın neresi ahlak ve medeniyet açısından çok önde de konya ve içinde yaşayan milyonlarca insanı yaftalama hakkını buluyorsunuz kendinizde? ve bu yaftalayan, bok atan insanların kaçı konya'da bulundu şimdiye kadar. konya bir isveç, ne bileyim bir kanada mı? hayır. konya türkiye'deki en dindar şehir mi? hayır. herhangi bir şehri neye göre en dindar şehir olarak belirlersiniz? bana göre türkiye komple, bütün bölgeleriyle yobazlık ve sahtekarlık çukuruna düşmüş bir yer. içindeki herhangi bir yerde yaşayan insanın başka bir yerine siz şöylesiniz böylesiniz demesi bildiğiniz abesle iştigal.


şu an acayip bi doğa olayının yaşandığı şehir. eskişehirde deniz yok diyenler utanır mı sanmam :)


görüldüğü üzere olmayacak şeylerin, olmayacak yerlerde arandığı memleket. ek: yazık.


her zaman muhafazakarlığın ve milliyetçiliğin anadolu'daki başlıca kalelerinden biri olmuştur. bu özelliğine rağmen kozmopolit bir yapısı vardır. sunni türkler dışında kürtler, şiiler ve aleviler de yaşar erzurum'da. en fazla göç verdiği şehir bursa'dır.


güzel olduğu saatler yalnızca 24:00 ile 07:00 saatleri arası olan şehir. nedeni de sokaklarının boş olması. çoğunluğu dar görüşlü malatya halkını görmekten kendi şehrinden soğuyor insan.


yol tarifi istendiginde size nazikçe tarif eden insanların olduğu sehir.


beş para etmez, pis ve delik deşik yolları bulunan sokak ve caddelerinden ''parkometre'' diye bir birimiyle otopark ücreti toplayan belediyeye sahip kent. niyazi mısri denilen bir caddesi var, an itibarı ile caddeyi bok götürüyor, doğru düzgün temizlemek yerine sarı üniformalı onlarca adam sokaklarda arabalara fiş kesip duruyor. lan sen temizledin, düzenledin de benden para mı istiyorsun bir de. sizin belediyecilik anlayışınızın ben.


antalya'da antalyalılar kalsa dünyanın en güzel yeri olur ama tabi önce sizin bi siktirip gitmeniz lazım.


ankarada yaşamış biri olarak ankara ayazına 'sen hayırdır la bebe' diyecek kadar soğuk şehrimdir.


annem, babam, kardeşim, dedem ve babannemin ailecek resimlerini çekerken fotoğraf makinesinin kılıfının yere düşmesi üzerine babamın yanıma gelip "oğlum, niye attın onu yere?" diye sorup beni dumura uğratması olayının vuku bulduğu şehir. (zevkimdir öyle, atarım arada be baba!!!)


zorlamadır. karadenizlilerden yana yakınılan birçok şeye hak versem de bu nefret sosyal medya gazlamasıyla gerçeklikten çıkıp meme haline geldi. twitter'da sabah akşam karadenizliler aşağı karadenizliler yukarı derken insanlar kendilerini karadenizlilerden nefret etmek zorundaymış gibi hissetmeye başladı.


bir izmirli olarak beğenmediğim kızlardır. gözüme modifiye şahin gibi görünüyorlar. makyaj olmadan bildiğin düz kız.


her zor anımda oraya kaçtım, her aradığımda orada buldum, kader hep orada düğümlendi, en büyük yalanlar orada ortaya çıktı, cevaplarımı hep orada aldım, en güzel anılarım orda yaşandı, en hüzünlü vedalarımı orada bıraktım. sonra geçen sene bir çarpışma oldu; gene orada, 30 yılın seceresi döküldü, o çarpışmanın, o gecenin, gözyaşlarımızın izahı yok. dile kolay, izmir’den geriye kalan koca bir hayat ... sabah olduğunda, artık alacak verecek kalmamıştı. tüy gibi vedalaştık... sonra günler, geceler geçti, mevsimi geldi. koşturarak, telaşla, saldırarak gitmedim bir daha. aramak için gitmedim, bulmayı beklemedim. hatta ilk kez bu yaz "gitmesek de olur" dedim, bunların hepsinin adını ise ancak son gidişimde koyabildim, kafesten kurtulmuş kuş kadar hafiftim.. ta ki dün geceye kadar... onlarca kişi birbirimize ulaşmaya çalıştık. özdere’ deki annelerden karşıyaka’daki babalara kadar, akrabalar, dostlar, kardeşlerim.. velhasılı, ailem olmuş bir sürü insan... kimisi hıçkırarak ağlıyordu, kimi şoktan saçmaladı, bir tanesi çocuğunu balkondan atmak üzere olduğunu anlattı, hala kendinde değildi, diğeri seferihisar’da evinin karşısındaki denizde olan biteni, bir diğeri çalıştığı hastanenin durumunu, biri çeşme’ye kaçmak üzereyken bornova tünelinde sıkışıp kaldığını; biri yazlığın anahtarını istedi, öbürüne halil rıfat’ta arkadaşın evini ayarladık... velhasılı kelam, ben 30 sene, adını koyamadığım bir hesabın peşinde her defasında oraya sürüklenirken hayat akmaya devam etmiş. ben bile olan biteni içimde isimlendiremezken hayat beni oraya halatla bağlamış. ait olmadan "evim" dediğimi sandım hep, hesap kapandığındaysa devir de kapandı sanmışım; oysa ki orası gerçekten de benim yuvam olmuş. içini çoktan doldurmuş da haberim yokmuş.. çok canım yanıyor bugün, insanlarıma bir şey olmadı şükür, bayraklı’da ulaşamadıklarım var hala, aklım kalbim orada. enkaz altındaki minicik çocukları düşünüp şükür diyebildiğime de yanıyorum. anneleri ile bir atıyor kalbim, o anneleri düşünmekten uykusuzum. 99 depremini marmara’da, 93 izmir, 98 ceyhan depremlerini yerinde yaşadım kendi başıma gelenlere dirayetliyimdir, bin kez sönüp yeniden doğmayı başarırım. ama sevdiğim insanların canı, benim canımın yandığı yerden yandığında hiç dayanamam; kahretsin ki ben bu korkuyu tanıyorum. salak gibi, uzaktan uzağa "geçmiş olsun güzel izmir" falan demeyeceğim; "beterinden korusun allah" demekten başka ne diyeceğimi de bilmiyorum ya, "kalbim yuvamda, sizinle atıyor" diyeyim, siz anlayın hüznümü...


2011 ramazan ilk oruç dayağı piyangosu 'nda en güçlü favori iken kendisine oynayanlara kaybettirmiş üçgendir. (bkz: oldu mu şimdi)


burada gece hayatı falan yokmuş arkadaşlar, çok üzgünüm gerçekten.


tabiki başka neresi olacaktı zaten.. edüt: görsel uçmuş diye linki güncelledim..


geldim gördüm. otogarda beklerken 4 tane orta yaşta adamın siyaset konuşmasına şahit oldum ki akıllara ziyan . istanbul bogazinin altı madenlerde doluymuş. ama çikarttirmiyorlarmis. darbede bu yüzden olmuş . 2023 te çikarabilecekmişiz. otogarda çıktım şehir merkezine gittim bir cafeye geçtim . yaşları tahmini 27- 28 civarı gencler birbirlerine gaz veriyorlar nasıl adam dövdüklerini anlatıyorlar ve bununla övünüyorlar. şehri dolaşmaya çıktım ilk dikkatimi çeken başörtülü kadın sayısının fazlalığı ve soğuk insanlar . bana insanları çok soğuk geldi. insanların davranışları aynı trabzon insanı gibi. durduk yere birden parlayabilmeleri maço erkek tavırları kasılarak yürümeleri tek farkları trabzon insanı sıcakkanlı ama bunlar degil . kısaca yaşanacak bir yer değil kesinlikle. yozgat'tan daha kotu bir yer olamaz diyordum ama sakarya yozgatinda tahtını sallar insanları konusunda. sakaryalilar olmazsa güzel yer aslında


1918 - 1920 arasında aralıksız olarak ermeni zulmüne uğrayan erzurum halkı, gazi mareşal mustafa kemal paşa hazretlerinin emri ile kazım karabekir tarafından kurtarılmıştır. o günleri hatırlayan insanlar "kazım paşa 1 hafta geç gelseydi burada türk kalmazdı" demişlerdir.


ilk akla gelen ayazı soğuğu olsa da ucuz ulaşım ucuz kültürel aktiviteler(tabii bilet bulursanız) her yere yürünebilirliği ile porsuğu, bağları, bulvarı ayrı güzel olan minik kentimiz. ankara istanbul izmir gibi büyük kentlere yakınlığıyla da konumu çok iyi bence. aşırı ütopik bi mahallesinde olmadığınız takdirde de gayet yaşanılası bir şehir


kıyaslamak gerekirse: izmirli kız erkeğini evereste çıkarır ama ağzına ede ede yapar bunu. rizeli kızla çok stabil mutlu mesut yaşarsınız. ama hep kunduracı mehmet ağa olarak kalırsınız. bir erkek olarak söyleyim kadının vizyonu neyse erkeğinki de odur. sadece yuvayı dişi kuş yapmaz istisnalar hariç çoğu erkeğin kariyerini ve hayat başarısını da dişi kuş yapar.


gidilip gorulup cok durulmamasi gereken sehir


10 yıldır yaşadığım ezberlediğim şehir ama kaybolmak daha cazip gelirdi


anlatıldığı kadar iyi değil evet. istanbul ile asla kıyaslanamaz bir çok konuda. yeme içme çeşitliği, eğlence çeşitliliği, gece hayatı, kafe çeşitliliği, farklı insanlar, farklı hayatlar eskişehirde bunlar çok daha azdır. çok fazla öğrenci var. ama öğrencilerin çoğu civar illerden zaten. istanbul, izmir bohemini yakalamanız kolay değil. çok öyle konser, müze gezen öğrenci yok yani. millet okey, batak oynuyor. fakat şu da bir gerçek. o bölgeye göre kesinlikle tercih edilebilir bir il. güzel bir alternatif kısaca.


türkiyenin 2023 itibariyle en yaşanılası en underrated şehri. iş bulsam direk taşınırım porsuk çayı ve bir sonbahar akşamı hafif üşüten ışıklarında...


bir arkadaş toplantısı sırasında -"hiç gitmedim ben" dedikten hemen sonra eskişehirli bir arkadaşım -"saçmalama ne demek hiç gitmedim !!hafta sonu plan yapma birlikte gidiyoruz" dedi. -"saçmalama kızım hafta sonumu saatlerce araba kullanarak geçirmek istemiyorum" itirazıma -"arabayla değil trenle gideceğiz" .. diye cevap verdi... sabah bir heyecan arayıp biletleri almak için tc kimlik numaramı isteyince çoktan unutmuş olduğum konu, hayatımda hiç trene de binmemiş olmam nedeniyle değişik bir deneyim olacağını düşünerek cazip geldi ve biraz da artık söz vermiş bulunduğum için -"iyi hadi bakalım" dedim. öyle müze, tarihi yerler, şehrin önemini vurgulayan yeraltı zenginlikleri, yerel yönetim gibi konulara hiç girmeden cumadan cumartesi akşamına uzanan ve doğal olarak eğlence içerikli deneyimlerimi paylaşmak istiyorum sadece; tren deneyimimi atlıyorum eskişehir'e çok konforlu bir şekilde ışınlandık adeta.. sevgili yüksek hızlı tren yöneticileri; aynı performansı izmir için de bekliyoruz lütfen.. öncelikle her yere yürüme mesafesinde olması (yürümeyi sevenler için elbette) ve karasal iklimin nem savar özelliği sayesinde, eve yürüyerek gittik biraz dinlenip akşam sekiz gibi dışarı çıktık. bu kadar övülmesine rağmen sıfır beklentiyle gittiğim bir şehirden bu kadar etkilenebileceğimi hiç beklemiyordum.. ışıl ışıl, canlı, enerji ve gençlik dolu sokaklarda şaşkın şaşkın yürürken rehberim de yerli olunca her bir adımımız planlı bir şekilde atıldı. evden çıkıp adalar bölgesinde yürüyüş yaparken, ilk dikkatimi çeken şey, meydanlarda sokak hayvanları için kurulmuş alanlar ve her esnafın dükkanının önünde masum masum yatan şüşman ( double şişmanlık içeren) köpüşler, bir diğer dikkatimi çeken şey de şehrin her yerinde görülebilecek heykeller oldu ve öğrendim ki bu güzel çalışmaların mimarı, akademi başkanlığı ile anadolu üniversitesi kurucu rektörlüğü sırasında çeşitli eğitim, araştırma ve yayın kurumlarının kuruluşunu da sağlayan, anadolu üniversitesi’ni, bünyesinden 5 yeni üniversite daha çıkacak kadar büyüten gerçek bir sanat aşığı olan belediye başkanı yılmaz büyükerşen 'miş. benim favorim, insanların çekirdek çitleyip kabuklarını etrafa atmalarına tepki olarak porsuk çayı kıyısına kendisi tarafından yaptırılmış, "karikatürize edilmiş bu heykeli koyarak çevre temizliğine mizahi bir açıdan dikkat çekmek istedik" dediği çekirdek çitleyen eşek heykeli oldu. barlar sokağı gerçekten çok canlı ve kalabalıktı ama bir o kadar da gürültülü olduğu ve ben eğer ortamda sohbet de olacaksa birbirimizin kulaklarının ırzına geçmeden, ağzımızın içine girmeden duyabileceğimiz mekanlar sevdiğim için tercihimi cumhuriyet meyhanesi 'nden yana kullandım ve bu işletme için gerek mezeleri, gerek personeli, gerek çalışanları, gerek kız kıza rahatça eğlenme rahatlığı, gerekse fiyat politikası açısından mükemmel bir işletme diyebilirim. bu ayarda bir de mayday meyhanesi varmış ama onu da bir dahaki sefere deneyimlerim artık zira görünen o ki, bu gidişle daha çok arşınlarım ben bu sokakları. meyhaneden çıkıp biraz da "sadece bir gecemiz var mümkün olduğunca az oturup çok yer görelim" mantığıyla, -"hadi cilayı başka yerde yapalım" diye düşünüp bu sefer de social casual bar 'a gittik. burası yine gençler tarafından çokça rağbet gören ve genel olarak -" beğenmezseniz söyleyin değiştirelim" öz güvenine sahip imza kokteyller hazırlayan, sanırım lokasyonu gereği otururken biraz üşüten, cemil ipekçi bıyıklı bir dj eşliğinde müzik sunumu yapan çok güzel bir mekan ve tabii ki buranın da fiyat politikası insanı hayrete düşürecek derecede düşük. biz dört tane kokteyl içtik hesap sadece benim önce 3600 tl olarak algıladığım 360 tl geldi. -"yanlışlık mı var?" diye sorunca da -"burası öğrenci kenti daha pahalı yapamayız" dediler. uzun zamandır duyduğum en güzel cümle diyebilirim ben buna.. bu mekanı da hızlıca tüketerek bu sefer de rotayı canlı müzik dinleyebileceğimiz bir mekan olan replik pub 'a çevirdik. burası gittiklerimiz içinde en beğendiğim mekan oldu diyebilirim. içkinizi alıp hem müzik dinlerken hem de bulduğunuz herhangi boş bir alana merdiven olur, çimenler olur banklar olur oturup çevredeki kalabalıkla kırk yıllık arkadaşmış gibi hiç tacize uğramadan sohbet ederek çok güzel vakit geçirebilirsiniz. tek üzücü yanı saat 2.00'da -"haydiiiiğğğğğ gidin artık evinize kapatıyoruz eviniz yok mu sizin!!!" minvalinde bir uyarı ile ışıkları da kapatıp bizi resmen sevimli sevimli kovmaları oldu. buradan da çıkınca günün ve bütün şehri yürüyerek gezmiş olmanın vermiş olduğu yorgunlukla artık eve gitmeye karar verdik tam taksiye bindik gidiyoruz -"kokoreç yemeden şurdan şuraya gitmem!!" coşkusuyla bağıran arkadaşıma ben de sanki bunu bekliyormuşum gibi saçma bir aynı coşkuyla karşılık verince kendimizi bozöyüklü orkun usta kokoreç 'te bulduk. ben genelde çok keyifli olduğum zamanlarda yediğim, içtiğim şeylerden ekstra keyif aldığım için objektif miyim bilemiyorum ama yediğim en lezzetli kokoreç buydu diyebilirim. artık eve gittiğimizde havada hiç nem ve sıcaklık olmadığı için uzun zamandır ilk defa kafam yastıkla buluşmadan uyudum desem yeridir. sabah olduğunda en az bizim kadar deli olan arkadaşımın annesinin son ses açtığı bohemian rhapsody eşliğinde uyanıp şahane bir kahvaltı yaptık. gündüz eylemlerine hiç girmiyorum., çi börek, bol soğuk içecekler, bol bol alış veriş, tabii ki gıybet, trene binip geri dönüş, trenden inince yüzüne çarpan taze istanbul sıcağı, pazartesi kaosuna üzülüş ve kapanış.. seni çok sevdim eskişehir..


kurtlerin deniz kenarinda yasayanlari.cahil,kavgaci,herbir boku ben bilirim ayaklarinda ama aslinda hicbir sey bilmeyen asalaktirlar.elbette aralarinda iyileri vardir.rizeliler mi aman ha uzak durun.erkekleri bencildir,egoisttir,tembeldir.


birkaç tanıdık dışında, rizeliler ile hiçbir alakam yok. ama bir - iki saptama yapmak gerek diye düşünüp de yazıyorum: öncelikle, antipatik bulunan karadenizli siyasi figürler yüzünden bir il veya bölgeyi yaftalamayın. veya bir kaç ticari / sosyal olaydan ötürü, hemen bir genel ön yargı çıkartmayın. çok yanlış ve aptalca bir şey bu. ... evet, özellikle istanbul'a, büyük şehirlere gelenler içinden, iki jenerasyon, hatta üç geçmedikçe, yeni yaşanılan şehre ayak uyduramama, hatta yozlaşma sorunları çok yaygın rizelilerde. hele ki kadınlarında. her ne kadar eğitim düzeyi biraz daha düşükse de, memleketinden ayrılmayanları biraz daha samimi görüyorum ben. tabi, oralara giden bir izmirlinin, alıştığı ortamı bulamayacağı kesin. ... siz rizelileri sevmeyedurun. peki, onlar sizi seviyor mu? ya da sizin onları sevmemenizi ne kadar takıyorlar sizce? olaya bir de bu pencereden bakın. gerisi karşılıklı polemik. t: hır çıkartmak üzere açılmış bir başlık daha.


balıkçı gemilerinin hayvani motor gürültüsünden uyunamayan şehir. bugünkü kadar çok gemiyi hiç görmemiştim bu kıyılarda, denizin üstü panayır yeri gibi.


sokaklarda yalnız insan göremeyeceğiniz şehir; öyle ki yaşlısı genci el ele tutuşmuş vaziyette şehri doldurmuşlardır; eskişehir'de aşk başkadır.


"herkes izmirin kızlarından bahsediyor, esas olay erkeklerinde" demeye hakkı olan ama zaman zaman biraz tehlikeli olabilecek adamlar


aklımızı almaya ant içmiş şehir. akşam çok fena sallamış ve 6. şubat hatıralarını tazeletmiştir. hiç kimsenin ruh hali iyi değil şehirde. toplu seanslar almamız gerekiyor.


kazım kurt'un anlatımıyla kalabak suyu damacana sorunu.


arkadaslar yaz okulu icin osmangazi universitesine gelecegim barinma sikintim var malum sehir disindandan gelecegim bana yardimci olabilir misiniz? nerelerde apart bulabilirim yaz okulu icin 2 aylik kiralik oda ya da ev bulma durumum var mi? lutfen yesil;")


virüs sebebi ile şehir tiyatroları bünyesindeki tüm gösterilerin iptal edildiği şehirdir. biletinial'dan gelen mesaja göre ücret iadesi yapılacakmış.


alparslan türkeş bulvari ismine sahip bir bulvar adını garipsemeyenlerin çoğunlukta olduğu kent..


marmara bölgesinin adını kirleten il. coğrafi olarak batıda olup kafa olarak erzurum ve bayburtla yarışır.


nemrutun (dağının) kendi il sınırları içinde olduğunu iddia edenlerdir. evet haklılar 1954 den önce adıyaman malatya'ya bağlıyken öyleydi. ama 1954 de adıyaman il olunca nemrutta adıyaman il sınırları içinde kaldı.


otobüs sistemi sıkışık ve kötü dolmuşlarla yapılır. merkezi yerdeki sokağıma ağaç ekilmesi ile ilgili iki sene talepte bulundum ikisinde de cevap alamadım. tanju neden seçilir çünkü popülist liderleri seven bir türkiye. kilictara oy vermemeleri de ondandır gene muhtemelen.


okulların açıldığı gün ulaşıma zam yapan şehir. su zammını ertesi güne hemen yansıtan belediye, ulaşım zammının geçerliliğini ise okulların açıldığı 12 eylül tarihine yani karardan 4 gün sonrasına bırakmışlar. e tabi millet o tarihten önce eskartlarına yükleme yapsa da zamlı tarifeye tabi olacağı için, paşalar dert etmemişler. ama söz konusu su olunca, millet zam gelmeden su almasın diye hemen gece yarısına zammı yapıştırdılar. parti falan farketmiyor, hepsi vatandaş aleyhine çalışıyorlar maşallah.


tam on yıl sonra geldiğim memleketim, tamamen tevafuk, 2003-2013-2023 şeklinde ziyaret etmişim şimdiye dek, 6 şubat'ın izleri hala duruyor şehir merkezinde, acayip hüzünlü.


sadece yobaz değil yozlaşmış, acımasız, bencil insanların ağırlıkta olduğu yer


normal yurdum erkeğine nazaran kesinlikle daha yakısıklı,medeni,eglenceli,sıcakkanlı olan erkeklerdir. lakin capkın olurlar cünkü önlerinde bol seçenek vardır. (bkz: izmirli kızlar)


ben ödemişli olduğum için yine kategori dışı bırakıldığım bir başlık olmuştur.


aslında iyi insanlar genelde bence. bence nefret etmeye gerek yok. benim yengem de karadenizli ve iyi bir insan. komşumuz da karadenizli ve o da iyi hatta bir hoca vardı o da artvinliydi ve o da iyiydi. üniversite hocamız da giresunlu. ilkokul arkadaşım da trabzonlu.


bir hafta iş nedeniyle bulunacağım şehir. neresi gezilir, ne yapılır?


iç anadolu'daki büyük çomar istilasından -en azından bugüne kadar- kurtulabilmiş, yılmaz büyükerşen gibi bir şans ile de belli oranda avrupai bir kimlik kazanmış güzel şehir. bu kadar turist çektiğini bilmiyordum, özellikle iç turizmin resmen yıldızı olmuş. hafta sonuna 23 nisan da eklenince ve hava da güzel olunca "kalkıp gidelim" dedik, otellerde yer yok, bildiğin her yer dolu. sonra nasıl olduysa birisi iptal etmiş herhalde, bayağı da iyi fiyata güç bela bir yer bulabildik, kalkıp geldik, ama nasıl kalabalık, adım atılmıyor. bot gezisi için yaklaşık 100 metrelik sıra vardı, tur rehberleri ellerinde flamalar milleti gezdiriyor, lokantalarda yer yok, papağan çiğbörek'te kuyruk var vb. vb. bir öğrenci kenti olarak altyapısı bu kadar turizmi kaldırmakta zorlanıyor gibi geldi bana. dahası yarın bir gün esnaf turist kazıklama derdine düşüp fiyat artırırsa öğrencilerin de keyfi kaçabilir. kısacası iyi bir planlama yapılması zorunlu gibi, yoksa iş kötüye gidebilir. öte yandan işler böyle gider mi, bilmek zor, yeni belediye yasası nedeniyle en son seçimde az farkla kazandı chp, ama bir sonraki seçimin garantisi yok. akp alırsa ne olacağı belli, önce "put, mut" deyip, sevimli hayvan heykellerini kaldırırlar, sonra sıra insan heykellerine gelir, "tramvay güzergahında" diye barlar sokağı şehrin 5 km dışına taşınır, bir çomarın şikayeti ve bilmemne yasasının üfürükten bir maddesi bahane edilerek porsuk kenarında kızlı-erkekli oturmak ve bira içmek yasaklanır, derken en fazla 5 yıl sonra elimizde hormonlu bir kütahya kalır.


karşıyakaya giderken cms reklam panosu gözlere takılır. bayraklı mevkiisine doğru altınyolda. şehir güzel, kızlar güzel, jantlar neden güzel olmasın? potansiyel var ki kullanıyorlar.


külot gitmek şart mı ? hem sizene abazalar ! tek elle açılmış sözde namuslu özde sapıklık kokusu alınan başlıktır !


"yapılması gerekenler çok ama çok basit… 6 şubat günü yaşanan ve 11 ilimizi etkileyen, 4 ilimizi ise enkaz yığınına çeviren deprem felaketinin üçüncü günü akşam saatlerinde malatya’dan ayrılmak zorunda kalmıştık. depremin olduğu andan başlayarak malatya’dan ayrılığımız ana kadar başta depremin yarattığı şokun etkisi gerek yoğun geçen kış şartları gerekse de barınma ve diğer ihtiyaçları karşılama konusunda büyük sorunlar ve sıkıntılar yaşamıştık. yaşadığımız sorunun daha da artmasını beklemeden gönüllü insanların destekleriyle elazığ’dan temin edilerek yollanan ticari taksi ile kayseri’ye götürüldük. izmir’den ise amcaoğlu tarafından kiralanan bir minibüs ile kayseri’den alınarak balıkesir iline bağlı olan akçay’a götürüldük. akçay’a gider gitmez birkaç gün baba yarısı amcamlarda kaldıktan sonra bir ev kiraladık. geleceğimiz güne kadar da orada kaldık. depremin açtığı yüreğimizdeki acıyla birlikte gözyaşları arasında zifiri karanlıklar arasında ayrılmak zorunda kaldığımız memleketimize 95 gün sonra dönüş yaptık. akçay’da kaldığımız süre içerisinde ilimizde yaşanan gelişmeleri sadece haberler ile sosyal medya paylaşımlarında görüyor ve üzüntü içerisinde izliyorduk. dönüş yaptığımız ana kadar ilimizde yaşanan felaketin yarattığı yıkımın büyüklüğü konusunda tam olarak bilgi sahibi değildik. geldiğimiz günden itibaren her gün akülü tekerlekli sandalyem ile dışarıya çıkarak dolaştım. dışarıda gidebildiğim yerlere gidip gelirken yıkımın devasa büyüklüğünü gördüğümde boğazımda oluşan yumru ile yutkunamadım. nefesim tutuldu, gözyaşlarımı zor tuttum. hasanbey, ipek, koyunoğlu, cengiz topel, akpınar, tevfik temelli, taştepe, mehmet buyruk ve daha birçok cadde ve sokakta gezerek felaketin boyutunu bizzat gördüm. sadece birkaç yeri gezmeme rağmen gördüklerim karşısında şaşkına dönmüştüm. cadde ve sokaklarda gördüğüm yüzlerce binanın aldığı hasarlar nedeniyle duvarlarında derin çatlaklar oluşmuş ve içerisinde bulunanlar boşaltıldıktan sonra kapı pencereleri sökülmüştü. kasabın bıçağını bekleyen kurbanlık koyun gibi yıkım ekibinin gelmesini bekleyen sıra sıra bu binalarla birlikte yüz binlerce insanın da iyisiyle kötüsüyle, acısıyla tatlısıyla, sevinciyle hüznüyle birlikte yaşadıkları ve hafızalarının derinliklerinde biriktirdikleri anıları yerle yeksan olup toz bulutlarına karışarak uçup gitmişti. deprem felaketi nedeniyle yaşanan bu tarifsiz acıların ruhumuzda açtığı derin yaraların geçmesi fiziki yaraların iyileşmesinden daha fazla zaman alacağı kesindir. deprem felaketine maruz kalan insanların yaşamış olduğu sorunların birebir aynısını engelliler olarak bizlerde yaşadık. ancak aradaki tek fark bizler her insanın yaşadığı sorunları katma değerli olarak iki kat fazla yaşıyoruz. bunu deprem felaketinde bire bir yaşayarak bir kez daha gerçek olduğunu anlamış oldum. özellikle bedensel, zihinsel, otizm ve benzeri gibi ağır durumda olan engelliler depremin olduğu andan itibaren çok daha ağır şartlarda yaşama tutunmaya çalıştılar. sarsıntılardan evlerinden kaçarak sağ kurtulan engelliler ile aileleri sığınacak bir yer bulmada büyük sıkıntılar yaşadılar. kamuya ve özel sektöre ait sosyal tesislere sığınabilenler sadece başlarını sokabildikleri kapalı bir yer bulmuş oldukları için kendilerini şanslı görüyor ve seviniyorlardı. ancak yaşadıkları sevinç olayı tuvalet ihtiyaçları geldiğinde ne yazık ki hüsrana dönüştü. çünkü sosyal tesislerin genelinde en önemli ihtiyaçlar arasında yer alan bu ihtiyaçlarını giderebilmek için erişilebilir standartlara uygun tuvalet bulunmuyordu. evet, 21.yüz yılı yaşadığımız bilgi ve uzay çağında olmamıza rağmen kamuya ve özel sektöre ait sosyal tesislerin genelinde erişilebilir standartlara uygun tuvalet bulunmadığı için, daha doğrusu yasaları uygulamayan valiler başta olmak üzere belediye başkanları ve kurum müdürleri tarafından yapılmadığı için engelliler mağdur oldu. en doğal ihtiyaçlar arasında olan tuvalet ihtiyaçlarını günlerce gideremediler. bu nedenle sindirim sistemlerinde hastalanarak büyük sıkıntılar yaşadılar. şu anda da gerek çadır gerekse de konteyner kentlere yerleştirilen engellilerin banyo ve tuvalet ihtiyaçlarını sağlıklı bir şekilde gideremediklerini biliyorum. sözün özü olarak, bu sorunların bir daha yaşanmaması için valiler, belediye başkanları ve kurum idarecileri tarafından yapılması gerekenler çok ama çok basittir. tek yapmaları gereken başta anayasa olmak üzere kanun, yönetmelik vb gibi mevzuatlarda verilen görevlerini eksiksiz olarak yerine getirmektir. birçok konuda gösterdikleri hassasiyeti ve iradeyi bu konuda da göstererek ortaya koymaları gerekmektedir. yıllardır görevleri arasında bulunan ve bugüne kadar görmezden gelerek sümen altı ettikleri özellikle erişilebilirlik ve ulaşılabilirlik konularıyla ilgili yasaları bundan sonra uygulayarak hayata geçirmeleridir." (bkz: depremi unutma unutturma)


yağmurdan sonraki güneştir. ya da belki; çoğu zaman kaçış, bazen bekleyiştir. ya çok derin bir yakarış ya güzel bir gülümseyiştir. benim için yeniliktir eskişehir. yeni bir hayat, yeni arkadaşlar, yeni hatalar, yeni başlangıçlar, yeni bir ben... derinden ağlamaktır eskişehir. köşene çekilip düşünmektir. karanlıklara boğulmak, yaşamayı reddetmektir. yanlış yapmaktır eskişehir. bazı şeyleri yanlış yapmak, yanlış anlatmak, yanlıştan çıkamamak ya da yanlıştan çıkmak için başka bir yanlışa imza atmak... altüst olmaktır, hiç istemediğin bir insana dönüşmektir. istemediğin günleri yaşamaktır. zor zamanlar atlatmaktır, atlatana kadar acı çekmektir... buna rağmen gülebilmektir eskişehir. sana huzur verendir. sırtını dayadığın, kendini bırakmak istediğindir. sevdiğindir eskişehir... kavuşmak istediğin...


orada olan hemşerilerim daha iyi bilgi verecektir muhakkak ancak en son ulaştığım kuzenlerimden vereceğim bilgiler şu yönde; -çadır vs halen kurulamadı kuruldu ise de büyük çoğunluk ulaşabilecek ne durumda yada bu yönde bir bilgi var. -su tedariği sıkıntı ve sıcak yemek vs tamamı ile sorun. -çoğu geceyi arabada geçirdi ancak özellikle cocuklar ve yaşlılar için bu durum çok zorlamış onları kı tuvalet yine aynı şekilde zor bulunuyor. -bazı akrabalarım köyler deki diğer akrabalara sığındı ve şehirde enkazda yakını olmayan bir çok kişide bunu yapıyor ancak yine aynı şekilde ulaşım zor. -sabah titbari ile artık gerek şarj yada verici nedenli kimseye ulaşamıyorum tek tesellim sağ olduklarını bilmem. -onlardan aldığım bilgi özellikle malatya yı bilenler için sıtma pınarı, dörtyol tarafı fazla bir yıkım yok ancak binalar hasarlı. şimdilik en son gece ulaştığım yakın akraba larımdan duyduklarım bunlar ancak özellikle çadır, tuvalet gıda konusunda eksiklikleri duymak açıkçası bu olayın üzerine iyice üzdü. umarım bu gece yatacak sorunları çözülür ne kadar dayanırlar bilmiyorum. kara yolu ile çıkartmamız hava şartları ile zaten zorken birde uçak sorunu var. hava ne ölçüde engeller bilemiyorum ama thy nın ek sefer koyması lazım. klavye başında bunları yazmak okumak bizi zorlarken onların işi gerçekten çok zor tesellimiz nefes almaları. edit: malatya havaalanı kapalı olduğu için neyse ki elazığ üzerinden uçak bulduk ancak chek in vs hak getire oraya gidince yapacaklar.


tepebaşı belediyesi asfalt ve kaldırımların yenildiği bağlar bölgesinde kaldırımları da ağaçlandırmaya başlamış. bir zamanlar kırım tatarları'nın çoğunlukta olduğu bu bölgeye kırım türkleri, bir de, kırım camii adlı bir de cami yapıp bırakmışlardı. bölgede kaldırım ağaçlandırma çalışmalarına başlayan tepebaşı belediyesi de latincesi acer tataricum ingilizcesi ise tatar maple ya da tartarian maple olan tatar çınarı olarak da bilinen bir akçaağaç türünü uygun görmüş. saygı duydum. tanım: gittikçe güzelleşen kent.


bir adam bir şehrin kaderini nasıl değiştirir en canlı şekilde görüyoruz. her gün ve gece yatıp kalkıp yılmaz büyükerşen'e dua etmeli eskişehirliler... anadolu bozkırında, anadolu üniversitesiyle başlattığı devrim belediye başkanlığı süresince de devam etti, ediyor.


bazılarına göre olması gereken; kızı sevgili yapacak ama babasına söylemeyecek veya belli etmeyecek. hatta baba bilse bile yokmuş gibi davranacak. bu arada ülkenin yarısı böyle. kizlar gizli saklı sevgili yapar babalar görmez veya görmezden gelir. biz toplum olarak ortadoğu ve avrupa'nın arasına kültürel olarakta sıkıştığımız için bu gibi durumlarda nasıl davranacağımızı bilmiyoruz.


kayseri'de kahveleşmek isteyen hanım bayanlar ulaşabilir.


ideefixe okuma indeksinde 1,04 puanla türkiye yedincisi olan il.


popülasyondaki zararlı insan sayısının fazlalığındadır. hiç melek gibi yumuşak huylu bir karadenizli gördünüz mü? kadın erkek farketmez. herkes süper agresif. topluma fayda sağlamış hiçbir işin altından karadenizli çıkmaz. ama zarar veren çok icraatlerine şahit olmuşuzdur. edit : karadenizli


kusura bakmasınlar da hiçbir zaman durup dururken büyük bir güruh kalkıp da bir topluluktan nefret etmez. bu söylediğim her nefreti haklı kılmasa da karadenizlilere olan nefret haklıdır kanımca.


iç anadolu'da mevlana şehri olarak bilinen il


izmirin demografik yapısını bilmeyenler, izmirde gördükleri her güzel kızı izmirli sanırlar...


bazı yazılanları okuyunca ya arkadaşlar başka yerden yazıyor yada ben 35 yıldır kayseride değilde başka yerde yaşıyorum dedim inanmayın yazılanlara şehircilik fanatizminde boğulmuş yazarların güzellemeleri yoksa duyduğunuz düşündüğünüz herşeyin %80i doğru sikimsonik kayseri işte heryer beton heryer apartman alkollü mekanlar 2elin parmaklarını geçmez hayat 23.00 dedimi biter tüm kafeler şehrin bekar sapları ile dolar ha bazı gruplar var onlar şehri bir nebze yaşanır yapıyor özellikle instagramdaki etkinlikkayseri grubu tiyatro,konser parti aktiviteleri düzenliyorlar yine kayseride kayseradar grubu sayesinde belediye çalışır oldu.orayı takip ediyorlar şikayet oldumu geliyorlar normal yazsan gelmezler çok anlatılacak şey var çok.memursanız para biriktirmeye gelin para ezmeye gelinmez buraya


gece sokaklarında içen 'alkolik' öğrencileri, kendimi güvende hissetmemi sağlayan şehir. iyi ki varsınız lan.


muhtemelen içinde bulunduğu öğrencilerden dolayı ilk gittiğimde hareketliliğini sevdiğim şehirdir. sonrasında ise kış aylarında bu ne yahu dediğim soğukla karşılaştığım şehir.


gezip görülecek yeri azdır evet. bir iki günde bitirsiniz. ama türkiye'nin en yaşanılabilir şehirlerinden biridir, belki de en iyisidir.


akp’nin %75 oy aldigi, en son referandum’da %76 evet demis sehir. merkezi %78 evet demis. bu ozelligi ile adi cikan konya, yozgat, kayseri illerinden dahi fazla tek kutuplu sehirdir. chp-iyip-saadet-dp diger muhalefet totale %30’a ulassa bu bile kazanctir.


ilkbaharda bir kaç günlüğe beni çağıran şehir. özlenmişim sanırım.


gündüz restorandan gece pavyona dönüşen transformers mekanlara sahip olmalarından ötürü. ikiyüzlü ve gerici bir zihniyet.


antalya'da ise yaz aylarında kıyafet giyene performans primi veriyorlarmış. kynk. bir tanıdık


göç almasından korktuğum şehrim.aslında hiç bir şeyi yoktur bu şehrin sadece iyi kentleşmiştir o yüzden gezi mezi düzenlemeyin kardeşim yapıcağınız 2 park gezip adalarda yürümekten öteye geçmiyecek.tarihi eser desen zaten bişey yok odunpazarı ile yazılıkaya dışında onun dışında yine gelicem diyorsanız gelin de beklentileriniz de çok yüksek tutmayın üzülürsünüz.


üniversite hayatımın geçtiği şehir. doğal güzellikleriyle pek bir severim bu yeri. kocaeli ve düzce’nin ortasında yer almaktadır. poyrazlar, kırkpınar, doğançay ve daha gidip görme fırsatımın olmadığı güzide yerlere ev sahipliği yapmaktadır. üniversite tercihi yaptığım sırada sapanca manzaralı kampüsü görüp aa deniz de varmış diyerek balıklama atlamıştım. iyi de yapmışım. 4 senelik enfes bür üniversite hayatı yaşadım.


perşembe ve cuma günü sunum yapmak için bulunduğum; bana klasik türkiye şehirlerinden çok daha oturmuş, düzenli ve sakin gelen şehir.


külot giyse ne olacak giymese ne olacak en büyük engel külot değil ki


soğuk bi şubat sabahı aceleyle 32 seneyi terkettik. çocukluğumu ve gençliğimi orada bıraktım. ne söylenir ….


1 numarası vali babası merkez valisi olan üzgün şehir. (bkz: kadir çalışıcı) tepki büyüyor gün boyu eskişehirspor taraftarları aynı konuyu konuştu. herkes şoktaydı… kadir çalışıcı’nın, eskişehirspor’a neler yaptığı ortada. hal böyleyken merkeze çekilmesi kafaların karışmasına neden oldu. eskişehirspor, evet, kasaba takımlarıyla maç yaparken geldi sayın kadir çalışıcı bu kente. adeta ölü toprağı serpilmiş bir kenti silkeledi. kendine getirdi. "artık iflah olmaz" denilen ve çok az kişinin takip ettiği eskişehirspor için mücadeleye başladı. herkese, eskişehirspor’un büyüklüğünü anımsattı. uğraştı ve didindi. vefalı eskişehirspor taraftarının sevgilisi ve "vali baba"sı oldu… adalet ve kalkınma partisi, yerel seçimlerde, eskişehirspor yüzünden alacağı bütün oyları kaybetti şimdi. taraftar bunun hesabını soracaktır. sormaya da başladı zaten. tepki git gide büyüyor… vali kadir çalışıcı’yı, ankara’ya çekenler, karşılaştıklarında eskişehirspor taraftarına nasıl hesap vereceklerini iyi düşünsünler! not: dün, eskişehirspor’u sordum kendisine. "eskişehirspor çok büyük takımdır. dünyanın yörüngesine oturacak uydular atmosferden çıkarken roketlerden yardım alır. atmosferden çıktıktan sonra roketlere gerek kalmaz ve yörüngeye otururlar. eskişehirspor yörüngesine oturdu. artık rokete ihtiyacı yok. eskişehirspor’un oturmuş sistemi işlerse artık kişilere ihtiyaç duymaz" dedi. görüyorsunuz değil mi? son haber gazetesi


şehirdeki bütün insanların geçimini öğrenci üzerinden kazandığı ama yine de onları nasıl daha fazla kazıklayabileceklerini düşündükleri küçük ama sevimli şehir.


23 nisan için yine çok tatlı konvoylar yapılan şehir... en tatlı yanı da vosvosçular :) süslemeler ışıklandırmalar çok sevimli... şehre renk kattıkları için, konvoylarda emeği geçenlere teşekkürler... pandemi öncesinde daha renkli oluyordu ama buna da şükür...


gidişata bakılırsa konya ve karaman tekrar birleşecek gibi. 10 yıla kalmaz hat tamamen dolmuş olur.


ankara'da geçen öğrenciliğim esnasında iyi ki gitmemiş olduğum şehir. büyükerşen'in "ankaralılar gelsin de şehir görsün" dediği kadar varmış. odunpazarı ve hâl ziyadesiyle hoşuma gitmiş, cam müzesi ve çiğ börek de üstüne kaymak olmuştur. lâkin şehrin dışına çıkmak için gerekli yol tabelalarının yetersiz, hatta yok seviyesinde olduğunu da söylemeden geçemeyeceğim.


cok enteresan ama kisi basina dusen milli geliri olan 88 bin lira (55 bin $) ile los angeles, miami, londra, tokyo, paris, barselona gibi bilumum zengin sehir halklarindan daha zengin bolu halki. hatta ulkelere bakalim, abd, ingiltere, japonya, avustralya, fransa gibi refah duzeyi cok yuksek ulkelerin kisi basina dusen milli gelirlerini de yiyor, artik nasil bir zenginlik, nasil bir bolluk, nasil bir bolululuksa bu. burdan hepsine saygilar, sevgiler, selamlar.


doğduğum şehir. lakin ömrüm boyunca burada geçirdiğim toplam süre 1 ay yoktur sanıyorum. yine de haftasonu kaçamağı için güzel bence. 1.5 gün yetiyor 2ye gerek yok, öyle bir şehir.


geniş bulvarları çok güzel fakat bu kadar geniş yol çözümlemelerinde gereken trafik sinyalizasyonu bazı noktalarda eksik. tramvay da karayoluna entegre edildiği için bu eksiklik risk yaratabilir. tarihin birçok döneminden farklı mimari yapılar görme fırsatı sunuyor. merkezde yeşil alanlarda süreklilik sağlanmış. parklarda çok çeşitli ağaç türlerine denk gelebilirsiniz; ladin, at kestanesi, salkım söğüt, akçaağaç, çınar, servi aklıma ilk gelenlerden. kuş türlerinden güvercin, serçe ve küçük kumru yoğunlukta. çok fazla sokak hayvanına denk gelmedim ve temiz bir şehir. şehir deseni; bir parkla iç içe geçmiş bir başka park, meydan, camii şeklinde. aralara da noktasal olarak kümbetler serpiştirilmiş. tarihi rota oluşturmaya müsait bir doku potansiyeli var. yönlendirici levhalar ve plastik unsurlar bu konuda yetersiz. şehirler, yaşayanlardan bağımsız düşünülemez. yerel halkla çok fazla irtibata geçmedim. iletişime geçtiğim kısıtlı anlar için olumsuz bir fikrim yok. fakat muhafazakar olduklarını rahatlıkla söyleyebilirim. her şehirde ruhumdan bir parça kalır. kayseri'de kurşunlu camii'nin bahçesinde gül ağaçlarının dibinde kaldı. şadırvanı kucaklayan ulu sarmaşıklar, konup yükselen kumrular ve güvercinler. eşsiz bir huzuru vardı. şehri haritasız gezmeme rağmen yolum her defasında oraya çıktı. mimar sinan parkı'nın içindeki salıncak banklar ve kütüphaneye dönüştürülen eski kilise de oldukça yaratıcı fikirler. ayrıca şehirdeki tüm müzeler pazartesi günü kapalı. plansız gelecekseniz en azından bunu göz önünde bulundurun. müzeler, merkezde gezilecek yerlerin yarısını oluşturuyor. o yüzden gezinizi pazartesi gününe denk getirmemenizi öneririm.


başkanlardan yana çok şanslı bir şehir. insan şansını bir yerde kendi yaratıyor tabii. seçmenlerini bilinçli tercihlerinden dolayı tebrik ediyorum. eskişehir'e giden, eskişehir'e sadece hayran olabilir. olumsuz yorum yapanların şehre gitmediğine adım gibi eminim.


bir kaç kişinin diktiği ağaçlardan başka herhangi bir odunsu bitkiye rastlanmadığından başına yeşil sıfatını koyanların allah cezasını verecektir.


yeşilyurt merkez, molla kasım mahallesinden bildiriyorum; gece olan depremden sonra herkes sokaklarda. öğle vakti insanlar evlerine girip, hasar tespiti yaptılar. öğlen olan 2. büyük depremden sonra koca caddede kullanılabilir ev kalmadı. herkes sokaklarda ve arabalarda. hava soğuk, yağış şimdilik yok. elektrik doğal olarak yok. artçılar şiddetli bir şekilde devam ediyor. evimiz sadece boş bir tabut gibi. artık yaşamak mümkün değil, tek temennimiz yıkılırken kimseye zarar vermemesi. en ufak yardım görmedik, 12 saatte 7.5 şiddetinde 2 deprem ve artçıları 6 civarında olan depremler yaşadık. bir tane kurum, kuruluş ya da kişiden en ufak bir şey görmedik ve duymadık. çarşıya indim, inerken gördüklerim çok acı ve üzücüydü. çok korkutucuydu depremler. yüce allah’tan merhamet dilemekten başka yapabileceğimiz bir şey yok. allah daha beterinden sakınsın ve yardımcımız olsun, inanılmaz büyük bir sınav.


öyle fazla abartmaya gerek yok gelır okursunuz severmısınız bılmemde bı ankara degıl


şuan için yönetim karadenizli kişiler ile ağırlıklı olarak yönetildiği için öyle düşünülüyor. sorun karadeniz değil türkiye olarak ahlaki problemimiz var kimse kimseye bok atmasın. yoksa ben iç anadolu dada yaşadım. para için birbirini tüfek ile vuranıda gördüm komşunun karısını asılanı teyze kızına tecavüz edeni de gördüm. çocuk evliklerden bahsetmiyorum bile. doğu anadoludan bahsetmiyicem bile. bizim ülkemizde 2 kitap okuyup gözlük takan kendini aydın sanıyor ve s*kim sonik tespitler yapıyor. yok şu grubun böyle olması yok şunu giyen kişilerin böyle olması vs. ya size ne! sürekli insanları gruplar halinde ayrıştırarak ötekileştiriyorsunuz. her bölgenin kültürü farklıdır. ahlak olarak bakarsanız da ulan hangimiz çok iyizde karadenizlileri sorguluyoruz. bu devlet 20 başka bir kesim tarafından yönetilseydi bu sefer onları ötekileştiricektik. yani demek istediğim biz toplum olarak kendimi sorgulamalıyız bölge olarak değil.


deprem sonrası çok sayıda binanın yıkıldığı şehir. can kaybı olmaması dileğiyle.


gidiniz görünüz, güzeldir, memleketimdir. mevlana turizmini bunun dışında tutuyorum. giderseniz çarşı pazar yapın bol bol.


binlerce yıllık medeniyeti ali ismal'i tekmeleyenlerin yetiştiği yer seviyesinde değerlendiren, islam'ı konya'ya özel bir din sanan ve islam'ı yaftalayan - basitleştiren, ahmakça genellemelerin dibine vuran, gö.üyle baktıklarından mütevellit her şeyi pis gören - algılayan, konya yatırımlarının devlet eliyle yapıldığı konusunda son kararını verecek kadar gerçeklikten uzak yazarları barındırıyor ekşi sözlük. bir anlığına olsun gözünüzü doğruya çevirin. kendini hiçbir başarısı olmadığı halde entel dantel sanan güruh, heykelcilik konusunda yorum yapabildiği için sıçmadığını sanacak derecede elitleşmiş toplululuk, içerisinde din - islam geçince fellik fellik kaçacak yer arayan ya da salyalarını etrafa saçmak için yırtınan tanrı tanımaz varlıklar. karşınızdaki insanı anlamaya çalışmadıkça hep aynı yerde debelenip duracaksınız. ak parti karşıtılığı gözünüzü o kadar bürüdü ki konya'ya nasıl sataşabileceğiniz, hangi sınırda durabileceğiniz konusunda bile kestiriminiz yok. konya'da yaşayan herkes kültürlü, yobaz, ahlaklı, alkolik, karı kız düşkünü, evliya falan değil. her türlüsünden insanı barındıran bir yer burası. memleketimin diğer her yerinde olduğu gibi. hazımsızların derdinin ne olduğu belli. koskoca bir medeniyeti ak parti düşmanlığına indirgeseler de bu şehir sadece ak parti'den ibaret değil. ama sizin gibi andavallara rağmen de bu davanın da en büyük destekçisi. şimdi gidin ve sinirden kendinizi sevmeye devam edin. ya da siz lgbt seversiniz. birbirinizi sevin. 07.06.2015 akşamı yeni hakaretleriniz için burası size yine açık olacak.


eldiven elime yapıştı, öyle bi soğuk


pino, cıvıl cıvıl caddeler, akşam gezmeleri, gençlik, çayır çimen, haşhaşlı, ekler offfff, tiyatro... iç anadoluda yaşanacak tek şehir.


eskişehir'imde öğrenci istemiyorum diye dolaşan, şehrinde öğrenci olmadığı takdirde ne yiyip içeceklerini merak ettiğim eskişehir milliyetçilerini görmüş olmamı sağlayan başlık.


ankaralının kalbini titretmeye kaşık sesi yeter.


nisan mayıs gibi bile sabahları soğuk olur, hafif ürperirdiniz evden çıkınca. çok değil 3 saat sonra aşırı sıcak olacak bu şehirde sabah kaban giyseniz pişeceksiniz ve üzerinize dert olacak, sadece okul ceketiyle çıksanız üşüyeceksiniz ikilemi arasında kalırdınız. sonuç okul ceketiyle çıkıp o ceketi akşam eve dönerken ele almakta bulunurdu. işte ben o ürpertiyi özledim. birazdan okulda olacak olmanın verdiği garip duyguyu, ve okulda olacak şeylerin hissettirdiği heyecanı, bir de o ürpertiyi... bu anılara bir de koku eşlik ediyor zihnimde ama tam çıkaramıyorum. voleybol topu kokusu gibi veya okulun bahçesindeki ağaçların kokusu gibi. ama tam kokunun tam tanımı zihnime gelecekken kaçıp gidiyor. kumsalda oturup beklerken dalganın son çizgisi ayak ucunuza kadar gelip de size değmez, onun gibi.


saygı duruşunu ıslıklayan halk, yobaz halk, yobaz halk.


bu şehirdeki belediye otobüslerinin numaraları çok küçüktür. hele geceleyin acayip stres yaşatır insana. zaten durakta yolcu olsa da otobüs şöförü el kaldıran insan görmeyince hiç tınlamadan yardırmaya devam ediyor. sen gecenin bir yarısı gelenin otobüs olduğunu farkedip, önündeki numarayı okuyup elini kaldırana kadar otobüs çoktan son durağa varmış oluyor. el kaldırma işi otobüs durağa gelmeden yapılmalıdır ki otobüs yavaşlasın ve durakta dursun. otobüs durak sınırları içine girdiğinde el kaldırılırsa kesinlikle durmaz, ya da 100 metre ilerde durur. şöförün yapacağı tek şey var. o da durağa yaklaşınca yavaşlamak. 6 yıldır belediye otobüsü binicisiyim bir kere durağa yaklaşırken yavaşlayan şöför görmedim. birçok kez son duraktan bindim otobüse. şöför son durağa geldiği zaman gerisin geriye dönüp gitmiyor. önce aşağıya inip bir sigara yakıyor, çay içiyor. sonra yakındaki kahvehaneye gidip çişini yapıyor, tekrar otobüse biniyor ve dinleniyor falan. ulan biraz daha oyalanayım, hızlı giderim tam vaktinde ilk durağa yetişirim düşüncesi hakim şöförlerde. bazıları dinlenmeyi fazla kaçırıyor ve kırmızı ışık falan dinlemeden yardırıyor. tabi durakta yolcu olmuş, elini kaldırmış umrunda olmuyor. burda amaç ilk durağa vaktinde yetişmek. kırmızı ışıkta dursa, durakta dursa zaman kaybedecek ve geç kalacak. yavaş gidin nolur lan. belediye başkanım size sahip sesleniyorum, şöförlere sahip çıkalım.


- etli ekmek (baharatsız lahmacun) -çatalhöyük (görmeden ölmeyin müthiş bir yer) -tarihi camiler, bir sürü eski cami var 500-600 yıllık.


lahana kafalı ablalar badem bıyıklı dayılar takkeli amcalar


alevilerin çoğunlukta olduğu paşaköşkü mahallesinde olayların çıktığı sosyal medyadan iddia edilen şehir. o mahalle de benim de ailem var. dua edin kıllarına zarar gelmesin. o kadar söylüyorum.


din=şeriat şeriat=yobaz denkleminden yola çıkanların doğru sonuca ulaştığı il. evet sayın gerizekalı, konyalıların da bir cinsel hayatı ve günah işleme hakları var. bunu gayet güzel kullanırlar. giderler reklam olmasın diye antalya'da sevişirler. alkol tüketirler. evet hepsi de müslümandır. din bu yaklaşıma istinaden tövbe yolunu açmıştır. dinde günah olmasaydı sana tövbe diye bir kural çıkarmazdı. şeriatta kıstas sadece müslümanlara vardır. sebebi günaha gireceklerini bildiği içindir. hangi kafadasınız bilemiyorum. namaz kılıyorlar sonrada karı sikiyorlar diyen tescilli salaktır. namaz bir emirdir ve yerine getirmiştir sevabını almıştır. alkol haramdır ve emre uymayıp günahını da almıştır. belki bugün belki haftaya tövbe edecektir. bunu allah bilir. seni de ilgilendirmez. hani çok medenisiniz ve yaşam tarzlarına karışmıyorsunuz ya belirteyim dedim. alkolü ve fuhşiyatı göz önünde yapmamak, buna şahit tutmamak, bunu göz önünde imrenilecek seviyeye getirmemekte çok önemlidir. sen burada sabah akşam alkolü överken, sana yüz vermeyen kızların, kampüste bmw'li konyalılar tarafından alındığını görmek senin zoruna gidiyor hepsi bu. gördüklerinde belki müslüman değildir emin değilim, laf etmeyelim. ama sana açık davet. gel bir hafta beraber takılalım akşamları, ben senin mekanlarına geleyim, sen de benim mekanlarıma gel. sonra bakalım kim yobaz, kim medeni. yobazlık kriterlerin nedir bir görelim. o çok yaşadığın konya'da sen ve çevren yobaz insanlardan oluştuğu için hep sana denk geliyor demek ki. ben de 37 senemi verdim bu şehirde ve inan ki şu yazdıklarının bazılarını en son 1995 yılında gördüm ki o zamanlar, türkiye'nin her yeri ya yobaz ya postal yalayıcılarıyla doluydu. senin tespitin din düşmanlığı ile alakalı ise, türkiye'nin %70'i. akp düşmnalığı ise de %50 si yobazdır. bunu konya ile bağdaştırma. üzerindeki etiketi başka yerlere yapıştırmaya çalışma.


bir zamanlar esnaf lokantalarında, ekmek, su ve turşu biberin ücretsiz olduğu şehir. öğrenciyi düşman değil misafir gören anlayışını bizzat yaşadım. sakarya caddesinde taksi dolmuşların kalktığı bir köşede, halit baba'nın meyhanesi vardı. sırf meraktan ve yerli arkadaşlardan öğrendiğimize göre; eski filmlerdeki meyhanelere benziyor diye gitmiştik. içeri girdiğimizde tahta masalardaki abilerin hafifçe kalkarak " merabayın gençler " deyişini ve belki az paramız vardır diye, bizim masaya ikram meze yağdırmalarını unutamam.


bisiklet yolunda türkiye'nin 1 numarasıyız, konya bisiklet şehridir gibi ağlaklıklar var. sakın bunlara itibar etmeyin. sadece ve sadece şehir düz olduğu için bisiklet yaygın o kadar. hiçbir arabası olanın bisiklete bindiğini de görmedim. bisiklet yolu denilen olay şu şekilde konya'da: bilen bilir konya'nın yolları, kaldırımları geniştir. işte o genişliğin bir kısımını bisiklet yolu diye ayırdılar. fakat iş trafik ışıklarına, kavşaklara gelince o yollar kayboluverir. ulan esas oralarda lazım zaten, bisikletin trafikteki varlığını güvence altına almak için, kimi kandırıyorsunuz? hollanda gerçek bir bisiklet ülkesi ve yolları da tam tekmil ona göre ayarlı mesela. hatta konya'nın yollarını berbat edip, son yıllarda dümdüz kentte köprüler, altgeçitler yaptıkları için artık bisiklete binmek çok daha zor.


bizim eskişehir ile bir ilgisi yok ama yine de ilginç bir özbekistan şarkısı, eskişehirli. söyleyen, sevara. (eskishahar, özbekistan'ın başkenti taşkent'in eski ve ilk yerleşilen yeri. istanbul'daki suriçi bölgesi gibi)


17 yıl önce yeni bir hayata başladığım, 13 yıl önce gerçek aşkı bulduğum, 10 yıl önce güzel bir aile kurduğum; modern yüzüne, tüm konfor ve pratikliğine rağmen, benim için keyfi artık kalmamış şehir


vakti zamaninda bir yerden izmire gocmus bir ailesi bulunan ve izmirde ikamet eden/etmis kizlardir. 2 ya da 3 kusaktan fazla izmirle ilgili en ufak bir alakasi yoktur.


şehir merkezinin bok gibi kokma sezonu başlayan şehirdir. yok yok kokan kanalizasyon değil; şeker fabrikasının şeker küspesi atıkları, biliyorum. bu dönemde 3-4 ay ara ara kokar. kokudan daha beteri; şehrini taassupla seven eskişehirlilerin bu bok gibi kokuyu da eskişehirspor ve kalabak suyu gibi millî manevî yerel bir kimlik değeri olarak addetmeleri. "ya şehrin merkezinde böyle bi koku olur mu" diyecek olsan hemen "beğenmeyen siktirsin gitsin, biz yıllardır kokluyoruz bi şey olmuyo, hani hani zaten kokmuyo ki, falanca yere giden kızım bu kokuyu bile özlüyor" diye kafa sikmeye başlıyorlar. uygar eskişehir insanının en iç anadolulu özelliği bu olsa gerek.


0 dereceyi geçtikten sonra insanların erimeye başladığınu düşündüğüm yer -50 derece nr mk kutuplat o kadar soğuk deil


30 mart - 3 nisan arasinda, onceki haftaya gore daha fazla insan sokaktaydi. galiba insanlar evde bunaldi ve disari cikmaya basladi.


espark çıkışında dağdan inmeler için sarı şerit çekmişler. "sigara içeceksen kapının ağzında içme davar" çizgisi o. hafta sonları özellikle kapının bir adım önünde kolonun yanına dikilip içen dağlılar bile oluyor. işte bunlarla doldu burası övüle övüle. öğrenci kalitesi de feci düştü. yavşak yavşak ağzını yaya yaya konuşan olmazdı mesela. şimdi dağdan az önce inip burada anadan babadan uzakta kalınca özüne dönen hanzolar sık sık denk geliyor. övülecek bir tarafı kalmadı. istilacılar sayesinde. üstüne bir de trafik sorunu hortladı.


eskişehir baldır bal. geçen sene ziyaret etmiştik, öğrencilerle dolu olduğundan mıdır nedir hiç asık suratlı biriyle karşılaşmadık. yabancısı olduğumuzdan bir şey sorduğumuzda, karşımızdaki herkes güler yüzlüydü, herkes yardımcı olmaya hevesliydi. bu yüzden huzurlu bir şehirdir eskişehir bizim için. sadece kaldığımız otelde, asansörde karşılaştığım bir kadını çok asabi gördüm. suratıma bön bön bakmıştı ama otelde kaldığına göre, bizim gibi yabancıdır ve eskişehirli değildir diye düşünüyorum.


yağmurlu şimşekli havanın devam etmesini temenni ettiğim şehir. başka türlü çekilmiyor.


arkadaş gün geçmiyor ki ekşide karadeniz düşmanlığı yapılmasın... hastasınız, yeminle söylüyorum hastasınız ya.


üçle sınırlandırmak yanlış olur. müge anlı da hafta da iki üç, konya'nın anadolu irfanları çıkıyor... öyle üç şey filan değil, çıkan kadın veya adamın 4-5 sevgilisi çıkıyor.


ahhh sakarya, memleketim, 23 senedir yaşadığım yer. seninle son 2-3 senemiz var en fazla biliyosun değil mi?


4 senedir evim olan küçük şehirdir. belki de bazı şeyleri ve insanları orjinal değildir ama samimidir. kendilerini geliştirmeye çabalayan insanlarla doludur. şehrin küçük olmasının artıları ve eksileri vardır. az biraz gezen, dolaşan birisi iseniz sürekli yeni insanlarla tanışırsınız. muhakkak bir yerlerden ortak arkadaş çıkar. bu durum; bir zamanlar birlikte olduğunuz insanların da arkadaşlarıyla tanışmanıza yol açabilir, bu tanışma o birlikteliğin nasıl sonuçlandığına göre şekillenir. (defalarca yaşandı.) çok sağlam sokak müzisyenleri vardır ama eskişehir bu müzisyenlerin hakkını vermemektedir. ah bir bilsen be sözlük haftanın üç günü gece 23 sularında oturduğumuz kaldırımda şarkılar söylerken ne kadar saçma şeylerle karşılaştığımızı. lakin nadir de olsa güzel insanlar müzikten anlamasa bile gelir oturur yanınıza, yaşı, mesleği, cinsiyeti farketmeksizin. dönersin dondurucu soğuğu bastırmak amacıyla şarabını elden ele. geçen kış. hava epey soğuk. gecenin bilmem kaçı. mehmet güreli'den kimse bilmez diye anırırken, yanımda saatlerdir tek bir kelime etmeden kartonumu paylaştığım çocuğun omzuna elimi atıp "alış bu duyguya" demiştim. sigara almaya gittiğimde peşimden geldi ve de benden üzerimdeki montu istedi. eski kız arkadaşımın hediyesi olduğu için veremeyeceğimi söyledim. sonra dedim olmaz böyle yaz numaramı, yarın ara beni alalım sana mont. ama yolda 3 kere döndüm arkama. kendi kendime ne zamandır dünyevi şeylere değer verir olduğumu sorguladım. ya aramazsa ya bişey olur da üşürse soruları aklımdan çıkmıyordu. arar gözlerle dönerken yolda yakaladım. inv: kaç yaşındasın sen? gnç: 15 abi. inv: nerede kalıyorsun? gnç: espark'ın orada benim mekan var orada kalıyorum abi. inv: sokakta yani. ee nereye kadar gidecek böyle? gnç: benim arkadaş gelecek, beraber işe girip ev tutucaz. inv: üşüyor musun? gnç: bazen zor oluyor. inv: ben bir monttan olurum ama sen insanlığından olursun, samimiyetine güvendiğim için veriyorum sana bu montu.üşümenin ne demek olduğunu inan biliyorum kardeşim benim. (dendi iliklenmiş montun düğmeleri açılırken) gnç: eyvallah abi baş tacısın. inv: yakıştı ha! gel buraya, yüzüme bak ve sarıl bana. dikkat et hayatın içinde kaybolma. seviyorum seni kardeşim. buna benzer bir sürü şeyle karşılaştım sokakta. aslında bu yaşanmışlığın eskişehir ile pek bir alakası yok ama yine de bunları kazımak istedim. çünkü o kadar çok sokaklarda yatıp o kadar çok insanların gözlerine bakamadığım oldu ki belki de o delikanlıda kendi yaşadıklarımı gördüm. dört duvar arasında kafamızı çevirirken bazı şeylere daha rahat ediyoruz. oysa hayat sokakta akıyor gerçekten. barlar olarak eskisi kadar güzel mekan kalmadı denebilir. ah nerde o eski prison?! peyote ve varuna gezgin gidilebilecek kaliteli mekanlardan. ama şahsi fikrim market harici alkol tüketmeyecekseniz sokakta içmeniz yönünde. bunun için de peyote önüne ya da doktorlar tramvay durağı arkasında gitar çalan insanlar varsa onların yanına gidebilirsiniz. eskişehir'in en güzel özelliklerinden birisi de çok güzel yürüyüş kaldırımları olmasıdır. genellikle insanlar spor niyetinde yürüyüş yaparlar ya da bisiklet sürerler. üniversite caddesi ve doktorlar kulaklıklarınızı takıp müzik eşliğinde keyifli bir yürüyüş için idealdir. spor için ise atatürk bulvarını öneririm. şehrin gizli nimetleri vardır gerçekten. bunlardan bahsetmeyeceğim çünkü zamanla kendiniz keşfederseniz sizin için daha sıcak bir ortamı olacaktır. genellikle insanlar küçüklüğünden ve sıkıcılığından dem vurur. çok bir beklentiniz olmadan, öylece kendinizi bırakırsanız şayet eskişehir ile gayet iyi anlaşırsınız. üniversiteler arasında gerçekten uçurum vardır. anadolu üniversitesi hem mimari hem görüş olarak osmangazi üniversitesinden epey üstündür. hiç bir şehir bir kaç satır okuyarak bilinmez tabi. içinde yaşamak, sokaklarında gezmek, kokusunu içine çekmek gerekir.


özlediğim şehir... en kısa zamanda yine sokaklarında yorulana kadar gezip, barlar sokağında biramı yudumlayacağım.


chp malatya milletvekili veli ağbaba sokak sokak gezerek depremden dolayı yıkılmış caddeleri göstermiş. insan'ın izledikçe içi parçalanıyor. malatya'da çarşı diye bir şey kalmamış:


anormal olmayan durumdur. insanlar sanıyor ki rizeli ise kesin köylüdür, geri kafalıdır vs. rize bugün gerek kitap okuma oranı gerekse rte üniversitesi kurulduktan sonra yüksek öğretim seviyesinde türkiye'nin en önde gelen şehirlerinden biri olmushsgsgah. gönül bu n'apacaksın çekeceksin.


bir şehri gece yukarıdan izlerken denize benzetmek mümkündür, ama istenirse.. şehrin karanlık noktaları, sokak ışıkları, akan caddeleri çok rahat bir deniz silüeti olabilir.. ama olmuyor, ne kadar istesem de bu beton çorağı şehri denize benzetemiyorum, en gece vakti, en yukarıdan baksam da..


plakalarının sonun da 44 olması. istisnasız tanıdığım bütün malatyalılar bunu özellikle yapıyor.


orta anadolu şehirleri düşünüldüğünde kurtarılmış bölge, bir çekim merkezi. o bölgede adeta bir vaha. ancak bursa dahil, çevresindeki iller düşünüldüğü için böyle. tabii ki üç büyük şehir, veya ege-akdeniz kıyı şehirleri ile yarışamaz. ilk birkaç gün güzel, değişik ve çekici gelse de, küçük bir şehir olduğundan birkaç gün sonra sıkılmaya başlıyorsunuz. ki bu da normal. bu şehirde üniversite okuyan öğrencilerin hemen hemen hepsinin 4 yılın ardından mezun olduktan sonra bu şehirde yaşamaya devam etmemesi, hemen hepsinin mezun olur olmaz başka büyük şehirlere kaçması bunun en büyük göstergesi sanırım.


bir ayşegül inci şarkısı. sözleri aşağıdaki gibi olup, klibi için, gün geldi içimizde bir şeyler bitti gün geldi eksildik sol yarımız gitti öğrenci aklım yarım aklım tam takır kuru bakır barkım ilk günkü gibi taze oradaki her anım eskişehir'de tanıştık buluştuk eskişehir'de seviştik savaştık eskişehir'de ilk aşkı yaşamıştık eskişehir'de dağıldık yalandık ahh eskidik bizde ahh masal olduk dilimizde..


kuran kursunda çocukların cinsel istismarına yönelik son haberleri bir tek erzurumlular, daha önce erzurum’da yaşamış olanlar ve erzurum’da yaşayanlar tarafından yadırganmıyor sanırım. gazeteci sinan özçaylak ‘cesaret edip’ olayın üstüne gitmese, olay kamuoyuna mal olmadan, erzurum’daki sıradan bir adli vaka olarak kalacaktı. bu arada o 7 çocuğun anne-babası olaya akp’li kadın bakan (bkz: sema ramazanoğlu) gibi bakıyor bile olabilir. (bkz: bir kereden bir şey olmaz) (bkz: erzurum'da kuran kursunda 7 çocuğa cinsel istismar) (bkz: 9 aralık 2021 erzurum da kuran kursunda istismar) (bkz: 9 aralık 2021 erzurum’da gerçekleşen rezalet) (bkz: erzurum’da k.kursunda çocuklara cinsel istismar)


yeşiliyle kendine hayran bırakan şehir. bayram tatili için abant'a geldik, doğası ve yeşili isviçre'deymişiz gibi hissettirdi. ilk defa türkiye'de yeşilin bu denli güzel korunduğu bir il görüyorum.


enteresan insanların yaşadığı küçük doğu karadeniz şehri. rizelileri pek sevmesem de insanların ölmesini hatta o şehre bir takım siyasi kişilerden ötürü saldırılması, insanlarına küfür edilmesi vb. nefret söylemlerini pek doğru bulmuyorum. hatta çocukça buluyorum. adam 25-30 yaşında ama psikolojik gelişimi durmuş çocuk kalmış. bu arada bu şehre bir şey olursa sonra nereden çay bulacaksınız? şaka bir yana bence bir an önce büyüyün.


esnafı uyanık filan değildir. dün itibari ile kayseri deplasmanına gittiğimizde bunu öğrendik. bir stad düşünün ve maç günü çevresinde köfteci yok, sucukçu yok sadece simitçi var. o da 1 kişi ve tezgahın yarısını kandil simidinin büyüğünü yapmış satıyor diğer yanı normal simit. nevşehir üzerinden şehre girerken ki mekanlarda mantıcı diye yazar ama mantı yoktur. olanlarda da 1 saat bekliyorsun. hazırda hiçbir zaman olmazmış. yine bu tip mekanlara girersin garson bakmaz. takım taraftarı olduğumuz içindir diyecez ama sağa sola bakındığımızda yarım saattir bakılmamış masalar gördük. millet isyanlarda. kayseriye deplasmana gidecek taraftarlara duyurulur: maç dönüşü bir tek şehirler arası otobüslerin mola verdiği yer var. kayseri çıkışı 50km solda. sulu yemek yemek isteyenlere duyurulur.


hangi yaşta gittiğinize bağlı olarak beğenme durumunun değişkenlik göstereceği, öğrenci nüfusunun fazla olduğu şehir. genel olarak haraketi oluşturan genç nüfus, yerli halkın çoğunluğu yaşlı diye bir çıkarım abes olmaz sanırım. yani belki de gençlerin hepsinin öğrenci olduğu düşüncesinden dolayı öyle geliyor olabilir. ben de öğrenciyken gitmiştim. börek ve sodalı ayranı denemeden dönmenizi istemem, leziz şehri boydan boya porsuk kaplıyor denebilir, odunpazarı evleri deklanşöre basmanız için gayet güzel bir lokasyon olabilir. ayrıca kış ayında gittiyseniz yanlış hatırlamıyorsam hamam yolundaki tarihi hamamlardan birinde terlemeyip soda ayran karışımından sonra mis gibi uyku çekebilirsiniz. barlar sokağı bölgesi kalabalığı sevmediğim için beni pel cezbetmemişti, sizin aklınızda bulunsun. ailecek yapılan bir seyahat ise sazova parkına uğrayabilirsiniz ben gitmemiştim. balmumu müzesini de gezilebilecek yerler arasına alabilirsiniz. içerisinde duygulandıracak ve tebessüm ettirecek balmumu eserlerini barındırıyor. umarım şehri gezerken yere çöp, porsuk çayına çiğdem kabuğu atmazsınız. musmutlu seyahatler.


hayvanat bahçesinde, penguen, fok ve lemur olan şehir... bahçe minik ama güzel... hayvanlar doğal yaşam alanlarında yaşamalı diyenler de nisbeten haklılar, o konuda bir şey diyemem...


hepsinin malatyalı olmasıdır. kayısı ustunde gezinen insan seni de unutmadık.


nefret buyuk bir soz nefret etmiyorum ama ben de sevmiyorum kusura bakmayin hic yamuk olmayan bir karadenizli ile tanismadim belki benim sansim hepsinde yanlis bir sey var cok dindar gorunup her turlu seyi yaparlar yalancilar acayip bir yanlislik var dedigim gibi belki bana oyle rastladi kusura bakmasin digerleri benim tecrubem boyle


tanıyanın tanımayanın kısacası herkesin hakkında bir fikir sahibi olduğu bir şehrin kızları. genel de kulaktan dolma bilgiler edinilip izmirli kız karşısında bu bilgilerle gayet güzel şapa oturulur. bir izmrili kızla tanışmışlığı olan erkekler genelde ikiye ayrılır, bok atanlar ve atmayanlar. ikisininde ortak özelliği bir izmirli kıza aşık olmaktır. büyük ihtimalle bok atan taraftakiler bir izmirli kız tarafından fena halde parmakta oynatılmış ve artık oynatılmıcak kıvama geldiğinde sıkılınıp bir köşeye atılmıştır. o yüzden bırakınız bok atmaya devam etsinler yaraları büyük ne de olsa.


yeniden döndüğüm şehir,buradan devam edeceğiz bakalım.


buyukdere shell'den, cevre yolu boyunca adim basi polis ve akp bayraklari olan sehir. malum kisinin geldigi ne kadar belli.


din ve devlet işlerini birbirinden ayırabilen kızlar.


erkeklerimiz üstünde saplantı yaratacak boyutta psikolojik rahatsızlıklara gebe kızlar. (bak nasıl saçmaladım di mi?) bir adama desem ki "ben izmirliyim" alacağım ilk yanıt genelde, "sizin oranın karıları fenaaa lannnn" oluyor. bu tip adama desem ki "ben izmirliyim", erkek falan dinlemez yatırır ziker bile beni o derece yani. bu kadar takmayın kafaya, sınıflandırmayın yahu şu kızları.


7 yılımı verdiğim, bana en güzel yılları yaşatan ve gerekirse bir 7 yıl daha vereceğim şehirdir.


inat, uyumsuzluk, başkalarının doğal hakkını gözetmeden yaşama, bunu karşı tarafa hak gibi ittirmeye çalışma ve yaptığı kafaya göre harekette dirençle karşılaşınca zorbalık kullanma... yalan mı amına koyayım? ayrıca bıktım lan insanların politik doğruculuk adına yaptığı her şeyden. ağır bir çoğunluğu böyle herifler işte. herkesin dili yanmış, herkes bir şeyler görmüş oturmuş örnekleri paylaşıyorlar. nesi var bunun? "parayı seven rizeli değil parayı seven insan", "sürekli asabi dolaşan rizeli değil sürekli asabi dolaşan insan"... hadi ya? aldın mı favlarını bunu diyince? yaptın mı hümanist primini? he iyi. siktir şimdi. etrafı gözetmeden yaşayan kendine müslüman tipler çoğunlukta lan işte heriflerde. neyin lagalugasını yapıyorsunuz? "rizeli demeyelim tüm insanlar diyelim" diye de genellemiyorum aga, var mı itirazın? sosyal toplum bilinci berbat işte heriflerin. ha içlerinde mis gibi adamlar var mıdır? muhakkak vardır. her millette bu tiplerden, bizim milletimizde başka topluluklarda bu ayarsız toplum zararlısı modellerden yok mudur? kralları vardır. ama adamların kafa insicamı böyle oluşmuş oralarda. napalım amına koyayım la, napalım? zarar ziyan tipler işte çoğu, napalım lan? göte göt diyince suçlu mu oluyoruz? olalım amına koyayım sikime kadar. bi boka da hemen itiraz etmeden önce bi kafanızı çalıştırın be. ezici doğruluğu olan genellemeler var işte adamlarla ilgili. ulan bu tespitleri yapan insanlar neden böyle düşünüyor diye kendinize soracağınıza hemen reaksiyon. al işte busun amına koyayım. daha ne diyelim sana.


iki gün önce oradaydım. adana'dan tişörtle gittim, ama çantamda montum olduğunu bilerek, ne sandın:) eheh ...unutmuşum. otobüsten inip tramvaya bindiğimde deli yağmurla birlikte soğuk bi hava vardı. herkes bana bakıyor ben de ilgiyi başka yöne çekemiyordum. tişörtlüydüm, kenarında güneş gözlüğü asılıydı. jeans bile yırtıktı lan. dayanamadım, "adana'dan geldim :/" dedim. (gülüşmeler) bi çocuk montunu vermeyi teklif etti gülerek (gülüşmeler) kabul etmedim. "üşümüyorum sağol:)" dedim. öyle şakalar gülüşmelerle tramvayda iz bırakıp çarşıda indim (5-6 dakika sürdü yolculuk) mont almak için mağaza aradım ama saat 10'dan önce hiçbi yer açık değilmiş amk. saat 10 olana kadar bi kafede 4 çay içip bi mağazaya koştum. monta eşşek yükü para bayılıp giydiğimin 10. dakikası güneş açtı ve ben montu çantama koyup tişörtle okula gittim. 6 yıl okuduğum şehrin havasının oryantal olduğunu unutmuşum. okula girip dekandan başlayarak bikaç hocayla hasret gidermemle çıkmam 2 saati buldu. çıkışta çarşıda ne yıldız esnaf lokantası ne onur işkembecisi ne de bomonti'yi bulamadım. kapanmış:/ bomonti ismail nasıl kapatır lan! kılıçoğlu sineması yıkılmış, arı sineması kapanmış, iletişim fakütesi taşınmış. ama şehir bambaşka olmuş. aşık oldum. papağan'da bi çibörek yedim. benim zamanımda haller bile çoook yeniydi. şimdi haller gibi öğrenci dostu 453456 mekan açılmış. sokaklar çok kalabalıklaşmış ama istanbul'daki kalabalık gibi kaba, amaçsız, tipsiz, şekilsiz değil. kalabilseydim 222'de bişeyler içip grupları dinleyecektim, olmadı. 1 gün bile kalmadan akşam geri döndüm. sokmuşum istanbul'una, ilk fırsatta oradayım yine.


huzurlu, güvenilir, rahat ve bugünlerde sallanan bir şehir olmasının yanı sıra turnusol kağıdı gibi bir işlevi de var bu şehrin... konya sınırlarına dahi yaklaşmamış, bu şehirde ne var ne yok bilmeyen bazı çok bilmişlerin komik görüşlerini, ahmakça bakış açılarını ortaya çıkarır bu şehir ve anlarsınız ki bazen insanlar ne kadar önyargılı, ne kadar kör ve ne kadar yalancı olabiliyor. dünyanın hiç bir yerinde bu derece önyargıyla bakılan, hor görülen, sürekli aşağılanmaya çalışılan başka bir yer yoktur sanırım.


yarın yurttaki eşyalarımı almak için son kez gideceğim. hayatımın en önemli kilometre taşlarını koyduğum, çok iyi insanlar tanıdığım ve unutamayacağım anılar yaşadığım şehir . pek ortamlarda takılmasamda çok sosyal biri olmasam da akşamları büyükdere mahallesinden doktorlar caddesine kadar yürümek bile zevk veriyordu . bir daha yollarımız nerede kesişir hiç bilmiyorum ama güzel şeyler yaşattın eskişehir teşekkür ediyorum.


yılbaşında bir tane bile süsleme olmayan şehir. ben 26 yıldır bu şehirdeyim. ilkokulda ve lise de çok iyi hatırlıyorum bu şehir de herkes dükkanını ve önünü süslerdi. camlara saçma bir köpükle yeni yılın tarihi yazılırdı. yani kısacası eskiden yeni yolun geldiğini çok güzel belli ederdi. ama ne olduysa oldu artık belli etmiyor. şehir kendini kapattıkça kapatıyor. insanları sinirli ve yorgun. inşallah ileri de çocukluğumun şehrini bana bir daha yaşatır!


erzurum'da evvel zamanlarda kahvehanelerde biri masadan kalkıp gidince masadakiler de 'ulan bu herif karımı mı sikmeye gidiyor' diye teker teker kalkarlarmış...


bisiklet yollarında motosikletlerin fink attığı şehir. hatta utanmayıp arka arkaya park eden motosikletler bile görmek mümkün. işin kötüsü emniyet buna müdahale etmiyor, bizzat görse bile...


canını yediğim, dönmek istemediğim şehir. öğrenci havası gitmiş, bayağı zincir işletmeler mekan açmış güzel şehre. fakat hala güzel hala güzel kendisi. her yer ayağınızın altında. şehre uzak oturmak pek mümkün değil. gün zaten bitmiyor. istediğiniz saatte dışarı çıkarsınız zerre korkusuz.


haftasonu yolumuzun üzerinde olduğu için uğrayıp çarşısını gezmek istedik ama ben bu kadar sevimsiz esnafı olduğunu bilsem kenarından köşesinden geçmezdim . hani fıkralarda hikayelerde ticarete olan yetkinlikleri şaka yollu anlatılınca insan karşısında sempatik bir ahali göreceğini sanıyor lakin çok yanılmışız. paranın kölesi olmuş kaba saba herifler. hadi biz hepsinin ağzının payını verdik de yaşlı bir teyze 300 liralık peynirden 100 liralık almak istedi diye satan öküzadam zırlayıp durdu o kadar için uğraşamam diye.kadın da zavallım küçüldükçe küçüldü. mazlum insanları üzenler gün yüzü görmeyin. edit dünyadan bihaber ergenin biri insanları genelleyemeyin diye ağlarken tüm esnafları paragöz olarak genelleme gafletine düşmüş. istediğim şehri istediğim milleti geneller yorum yaparım hadi git ötede ağla.


hayatında konya’ya gitmemiş ve önyargılı olan kişiler için cüneyt özdemir konya gezisi videosunu izleyebilirsiniz. evet evet konya çöl hatta ulaşım deveyle sağlanıyor.


sene 97 mi ne. bacak kadar veledim. bi vesileyle konyaya gittik ablamla. ulan 1 hafta mı ne kaldım hepi topu. böyle 2 gün evde takıldım hiç çıkmadım dışarı tam sıkılmaya başlamıştım dediler seni aladdin tepesine götürcez. ulan çocuğa aladdin denir mi hiç?! aklıma aladdinin sihirli lambası, uçan halılar, cinler, çaydanlıklar geliyor! çocuksal orgazmlar geçiriyorum durduğum yerde. neyse bindik tofaşa gidiyoruz. dedik geldik hadi arabayı park edelim siz gidin. ulan çay bahçesine getirdiler beni! dediler aha burası aladdin tepesi sevdin mi? napacağımı bilemedim lan. bildiğin çimlik biyer. sonraki günlerimde konyada evin ergeni atari kiraladı ve hep atari oynadık evde. ondan sevmiştim biraz konyayı. daha da gitmedim.


eskişehir'de kar yağsa istanbul'da üşiyirum diyerek arabeskle karışık özlediğim memleketim.


bu şehrin şöferleri şeridin ortasından gitmektense şerit çizgisini ortalayarak gitmeyi pek severler.. birisi şunlara şerit ortalamanın ne anlama geldiğini açıklasa pek iyi olacak..


son yerel seçimlerden sonra oluşan haritadan en çok bölge halkı lazların memnun olduğunu söylemek yalan olmaz. bizim milletin genel olarak öğrenmeye karşı olan tutumu, cahilliği bir ideoloji olarak bayrak edinmesi ve ön kabullerin dışına çıkamaması sebebi ile bir türlü rize'nin gerçekliğini anlatamıyorduk. bizim millet derken türklerden bahsediyorum. 2 tane rize vardır, biri lazların rizesi biri de türklerin rizesi. da güzel bir şekilde anlatıldığı gibi; "yöredeki türk toplumla ilgili zaruri bazı açıklamalar yaptıktan sonra, "rizeliler" diye anacağımız ve daha çok böyle anılan halkla lazların ilişkisine geçebiliriz. bu ilişkinin mesafeli bir ilişki olduğunu söylemiştik. bu mesafeli durum lazlar ve rizelilerin benzemez yönlerinden kaynaklanıyor. bir kere lazların anadilini koruyan farklı bir toplum olması uyuşmazlıklardaki birinci duraktır. sonra merkezi olanakları elinde bulunduran rizelilerle, "eğitim/kültür anlamında ileri" lazlar arasında hayatın her alanında bir rekabet güdüsü eskiden beri vardır. üçüncü olarak dini yaşayış tarzında farklılıklar da öne çıkıyor, rizeliler genellikle muhafazakarken, lazlar onlara göre dini çok daha dışarıdaki hayata değdirmeden yaşayan bir toplum. dördüncü sebepse, iki toplumdaki siyasal yönelim farklılıkları, rizeliler geleneksel olarak yoğunlukla sağdayken, lazlar soldadır -ya da soldaydı-, 12 eylül öncesinde sağcıların melyat'tan doğusuna, solcuların da melyat'tan batısına rahatça seyahat edememeleri de aradaki soğukluğu güçlendiren etkenlerden oldu. "rizeliyim" demeyen ya da demeye pek hevesli olmayan, ezelden beri rizeliler tarafından ayrımcılığa tabi tutulduklarını düşündükleri için pazar'dan hopa'ya ayrı bir ilin fantazisini bilincinde besleyen ortalama lazlar için rizeliler, "bağnaz", "kültürsüz", "saldırgan", "çıkarcı", "dost olunamayacak kadar güvenilmez" insanlar. sıradan bir rizeli için ise lazlar, "dinle pek arası olmayan" hatta düpedüz "dinsiz", "komünizme meyyal", "burnu havada" ve yine "dost olunamayacak kadar güvenilmez" insanlar. elbette bunların hepsi, karşılıklı ön yargı ve problemlerden beslenen toptancı ve sorunlu yargılar. bu sorunlar iki toplum arasında vurdulu kırdılı olaylara sebebiyet vermese de, lazların rizespor'u tutmakta çoğunlukla gönülsüz davranması bile mesela, aradaki psikolojik makasın önemli bir göstergesi olmalı (25)." genelden özele gidersek türkiye'de neredeyse düzce'den başlayarak bütün karadeniz'i laz zannetmek gibi bir cahillik söz konusu. bu bazen daha dar olarak sinop'tan başlar, biraz daha bilgi sahibi olanlar trabzon'dan başlatır, detayına biraz daha hakim olanlar rize'den başlatır ama asıl karadeniz gurmeleri bilir ki laz dediğin pazar, ardeşen, fındıklı itibari ile rize'nin doğu yarısında yaşar ve artvin'den devam eder. bunun yanında lazlar akp'li de değildir, dindar da değildir, yobaz hiç değildir. yalnızca karadeniz/rize genellemesi içinde kaldıkları ve nüfusları görece az olduğu için araya katık edilip önyargı ile bakılırlar. öğrenme ihtıyacı duyanlar laz kimliği üzerine biraz okuma yapıp bu köklü tarihi daha objektik olarak değerlendirebilirler. ilk bilmeniz gereken ise dediğim gibi lazların düşündüğünüzden çok daha dar bir alanda ve daha az bir nüfus ile yaşıyor olmaları.


eski halinden eser kalmayan fazla kalabalık,fazla karışık ,kendini bilmez tiplerle doluşmuş şehir . sanki 2 sene önce bile daha bir güzeldi.


merhaba ben iki üst entryde bahsedilen cool insan. evet evden gerekmedikçe çıkmıyorum ve asosyalim. bana ne yahu bana mı kalmış şehrin entelektüel seviyesini yükseltmek, çehresini düzeltmek .


geldim güzelim şehrimin tadına.. şehir eskişehir es es es ki ki ki eski eski es.. bayram sebebiyle geldim ve özlediğimi hissettim. uzun zamandır uğrayamıyordum.. selam sana venedik..


hem gezmek hem de yaşamak için çok iyi bir yer ...


siyasal islam sevilmez, siyasal islami sevende sevilmez.


atabuğdayı unu hassasiyetiniz varsa develi ilçesinde gdo'suz ekmek üreten çok sayıda fırın bulunmaktadır.


kışın bu sene uğramadığı şehir. bir hafta bile derli toplu kar yağmadan ağaçlar çiçek açmaya başladı.herhalde bu ne soğuk allah belasını versin diyen insanların ahı tuttu.


altından üstünden çekiyoruz, bu nasıl bir yağmur? prefabrikte, çadırda kalanların allah yardımcısı olsun.


kırmızı ışık konusunu çözmeleri lazım, bu kadar kırmızı ışığı hayatım boyunca hiç bir ilde beklemedim . ayrıca eds olayı da çok saçma , uçan kaçana ceza yazılıyor. delirmişler wallahi.


bozkırın ortasında öğrenciler için oluşturulan göz alıcı vaha .


gezmelik değil yaşanacak şehirdir. otobüste dayanamayıp yer vereceğiniz insanları bisikletle ulaşımlarını sağlarken görebiliyosunuz. ayrıca önemli bir insanla tanışmama vesile olmuş, anadolunun yıldızı bir şehrimizdir.


dini motifli kız imam hatip lisesinden rahatsız olanları da sayesinde öğrendiğimiz şehir. çok da iyi oldu çok da güzel oldu. allah yapanlardan razı olsun.


şehrin göz bebeği allahsız fatih dir. aksini iddia eden hızırtepeli balici aydının yancılarıdır. cemiyette kasap havası çalmayan orkestra pet su şişesi ile dövülür. hafız kelimesinin karşılıklı diyalog kurulan cümlelerde kullanılması zorunludur. çökeklerde oturanlar serdivanda takılabilir. fakat serdivanda oturanlar çökeklere giremez.


@abdullah0053 başına kötü bir şey mi geldi sakarya'da


tanımadığınız insanların size "nere gidiyin" sorusunu yöneltebileceği, meraklı insanların yaşadığı, dedikodunun her zaman popüler olduğu, tüm bunlara rağmen sevdiğiniz şehir. (bkz: insan memleketini niye sever) gelişmekte olan edit: "doğunun batısı batının doğusu"


memleketime giydirmisler yine. haksiz degiller. son 14 yildir yilda sadece 1 kere goruyorum ve inanilmaz kotuye gidisi kalbimi kiriyor. mekanlar artmis, icleri bombos insanlarla dolmus. barlar sokagi dev bir payvon/iibf kantini havasi veriyor. yasli gibi konusuyorum ama canli rock muzik olurdu her hafta sonu cesit cesit mekanda, simdi tek gordugum turkuculer ya da popcular (aksini goren yesillendirsin). mekanlarin kapisinda genc kadin ve erkekler neredeyse kolunuza yapisacak sizi iceri almak icin. bu manzaraya cocukken tatil beldelerinde turistleri kaziklamaya calisan tipler sayesinde asinayim. son gelisimde espark'ta turkce duydugum anlar azdi. herkes mi ya avrupali ya da arap? uzuluyorum acikcasi. ha bu arada bu haliyle bile anadolu'nun neredeyse butun sehirlerine bin basar. gayet guzel bir hayat kurulabilecek bir sehir. kiymetini de bilin.


sevgili yılmaz büyükerşen hocamızın eseridir bu şehir.kendisi eskişehir i her anlamda geliştirmiş,güzelleştirmiştir.her ne kadar ülke yönetimi anlamında kötü bir döneme denk geldiğimi düşünsem de,yerel yönetim bazında hocamızın yönettiği bir şehirde yaşadığım için her zaman şanslı hissetmişimdir kendimi.eskişehir halkının çoğunun gözünde kendisi ikinci bir atatürktür.son seçimlerde rakipleri ondan çok genç olmasına rağmen eskişehir halkı hocamızdan vazgeçmemiş ve bu şehri yine kendisinin yönetmesini istemiştir.bu durumda bir önceki cümlemin kanıtı niteliğindedir.yıllar geçse bile adı bu şehirde daima yaşayacak ve yaşatılacaktır.(bkz: yılmaz büyükerşen)


bu ayin 24 ünde dans festivali için gideceğim güzel şehir. uzun zaman olmuştu gitmeyeli.