çakma arap ülkelerini yuttuğu gibi, atatürk'ün çabalarına rağmen türkiye'yi de yutmakla tehdit eden gudubet. (bkz: benim tek manevi mirasım bilim ve akıldır)


yaklasik 5 6 aydir onca senelik bütün herseyimden vazgecmis resmen arinmis hissettiren seydir. cok zordur. bir kere artik her seye hayirlisi ay kaderde yokmus ay yeterince dua etmedim de olmadi sacmaliklarindan kurtulursun. birseyleri yapmayisimizi hep birşeylere baglamisiz kendimizi o kadar tembel alistirmisiz ki din bize cok zarar vermis. gözlerinde ki cami bir kez olsun kirip korkmadan sorularini sordugun zaman o zaman goreceksin ko hiçbirşey seni tatmin edemeyecek yeteri kadar zekaya sahipsen ve tabikide guclu bir bireysen. bugun kurban bayrami ve ben yine sorguluyorum. senelerce gormusumdur belediyelerin astigi "kurban bayramınız mubarek olsun" yazısını ilkdefa "kurban" kelimesi bu kadar zoom yapti çünkü daha once hic sorgulamamistim kucuk çaplı sorgulamalrim olsa bile hemen korkup vicdan yapip kendimi geri cekmistim. ulan kurban nedir ya ? ne kadar urkutucu bir kelimedir o oyle. heryer kan yahu. hayvanlara aci cektirilerek katlediyoruz resmen. ben baskalari gibi kesmeyin demicem cunku insaniz ve ete ihtiyacmuz var oyle ya da boyle ama cok fazla yanlış var. yahu bu tanri bizi yaratmis ama istekleri hic bitmiyor. nedne ozaman bizi robot gibi sadece isteklerini yapan varlıklar olarak yaratmadı. bu nasil bir bencilliktir kendi yarattigi baska birseyi onun icin kurban etmemizi istiyor. kan dokun diyor. eski kabilelerin hikayelerinde filmlerinde gorunce dalga geçiyoruz "tanrilara kurban vermek" denilen olaya aha bizim yaptığımızin nesi farkli. ibrahime getirmis koyun vermis beyin verseymis ya. ulan napiyon sensalak deseymisya. yyahu sen o kadar yuce bir varlik kan dokulunce bunun nesinden hosnut oluyorsun da ibadet sayiyorsun. küçüklüğündem beri eti yemekte zorlanirim bunun sebebi kurban bayramlaridir. o kadar cok sey varki hergun daha cok soru soruyorum ve cevap bulamiyorum. gitgide daha cok nefret ediyorum dinden. ayrimlardan. bir anne bile eger dogru bir anneyse tabi o bile cocuklarini buyutur elinden geleni yapar sonra mutlu oldugunu görmekle yetinir oyle gormesi bile onu cok kutlu ederken bizim tanrımız gavulari öldürün diyo yahu adem ve havvadan geldiniz diyorsunuz diger kitaplarida sen indiyriorsun ama o adam sirf baska kitada diye hobaa cennet yasak ulan bide demiyolarmi biz sansliyiz bzde orda dogsak arastrp hak yolunu bulmamiz gerekirdi onlarsa yapsin he canim oldu sana dogru gelen ona da dogru ggeliyor o da senin gibi kendi dininin kolesi. dininiz batsin. tanri kurban kesin diyor herkes et yemek icin hurra kesiyor binbir turlu igrenclikle ama tanri sahipsiz bir cocugu alin besleyin büyütün bakin dese kimse yapmaz bu kadar da samimiyetsiz iste hersey. benim iyilik anlayisim tanriyla uyuşmuyor ben reddeiyorum o tanriyi. smdi en sonunda denilcek sey klasik %50 biz hc deglse yapıyoruz sen yandin obur tarafta geyigi var ulan got korkusundan yapiyorsun o resmen bariz de neyse velevki biz yanılıyoruz ben hayatim boyunca en iyi sekilde kendi vicdanimla ahlakimla yasayacagim eger tanri sayet varsa bunlara ragmen iyiligi deglde olmayan seytani taşlarken oleni seciyorsa ben o tanriyi yine reddederim. tanri denilince cokdaha baska seyler düşünmüştüm ama resmen hayalkirikligi. din resmen safsata. o kadar cok sey var ki bi kac sene once kabeyi haberleree hac seylerini görünce dduygulanan ben simdi en gereksiz en buyuk putun o olduğunun farkindayim ve mutluyum bunca zamanima yazik ki inanmisim inandirilmisim.


kendisine öğretilen allahın varlığı bilgisini ve diğer dinsel değerleri sorgulama pozisyonuna düşen ve olumsuz yanıtta karar kılan kişi, ki bu bilgiyi sorgulaması kanaatimce ona bunu öğretenlerle ve onların değer sistemleriyle çatışma yaşamasından kaynaklanmaktadır. böyle bir çatışma olmadan kimse durup dururken "allah kendi kaldıramayacağı taş yaratabilir mi" gibi sorularla ilgilenmez, karşısına çıkacak olursa da "vardır bir yanıtı" diye düşünür, allahtan şüphe etmez. aslında allahtan şüphe etmezken ona allahı öğreten büyüklerinden, aile-okul-toplum-devlet otoritesinden şüphe etmemektedir.


'da yayınlanmış ancak sonradan silinmiş bir soru cevap: - was it wrong of the talibans to destroy the buddha’s statues? islam teaches tolerance and i don’t see how this action on theirs can be justified. what are you views on this? + it is wrong to say that islam teaches us to respect the religious beliefs of non-muslims. to respect the beliefs of others means to respect kufr and shirk. this is totally unacceptable. soruyu soran, islam hoşgörü dini değil mi, taliban'ın buda heykellerini yıkması nasıl oluyor da oluyor diyor. adı sitede moulana imraan vawda (in’aamiyyah medresesi müftü yardımcısı, camperdown) olarak geçen şahıs da cevaben islamın gayrimüslimlere karşı hoşgörülü olduğu doğru değildir, başkalarının inançlarına saygılı olmak küfre ve şirke saygılı olmak demektir, bu kesinlikle kabul edilemez diyor. buna şaşırmış değilim, çünkü zaten bire bir konuşmalarda benzer şeyleri defalarca duymuşluğum var. islamın pratikte hoşgörüyle elbette işi yok. ama islamı diğerlerine hoşgörü dini, barış dini olarak pazarlamaya alışmış müslümanlar bu görüşleri vitrine koymak istemiyor. pazarlama mantığı içinde anlaşılır bir durum. dini tanıtmak açısından ise "totally unacceptable." konuyla ilgili olarak: (bkz: ) konuyla daha da ilgili olarak: (bkz: ) edit: avasas göndermiş taze taze, çok daha nefisi var aşağıda (bkz: )


iman tanımı içerisinde "aksine ihtimal vermeyecek şekilde" inanmak vardır. yani "aksi kesin yoktur ya" diyerek değil de başka bir durumun mümkün olmadığını idrak edecek seviyeye gelerek.. dolayısıyla eğer tanrı yoksa ben kaybetmem varsa sen kaybedersin diyerek ateistlere akıl vermeye çalışanların önce kendi imanlarını gözden geçirmelerini tavsiye ederim.


eger sozluk yazariysa inanmasina gerek olmayan kisi. adam zaten cehennem azabini tadiyor sozlukte, inanmasina da cehennem korkusu yasamasina da gerek yok bence. ola ki ölünce tanrıyla karşılaşan ateist olursa viz gelir tiris gider zaten atesmis zebaniymis.


budizmde tanrı inancı olmadığı için dünyada en çok tercih edilen dinlerden biridir. üstteki yazarlara sorsan bu kadar bilim teknoloji üreten cin japonya kore falan ful akıl hastası afganistan'da herkes müslüman çok mu akıllılar. mal bu insanlar


"religion as a lifestyle, lifestyle as a religion" şeklinde tanımlanan din. yani, bir yaşam biçimi olarak din, bir din olarak da yaşam biçimi. genel olarak amaç, kişinin mutluluğu araması ve mutlu olmasıdır. not: tırt kanal mtv, dünya üzerindeki gençlere "mutlu musunuz?" anketi yapıyor ve en mutlu gençler, hindistan'dan çıkıyor.


kimi zaman ölüm korkusundan uzak, herhangi bir avuntu arayışı içinde olmayan ve kafayı namus ile bozmuş olmayan insanların da inandıkları bir din olabiliyor. hayat ne garip değil mi? vapurlar fln.


500 sene önce dedelerimiz rençberlikle uğraşırken, adamlar tüccarlık yapıyorlardı. çok basit bir örnek vereyim, bir yahudi işyeri açmadan önce; bir gün caddenin bir tarafında, diğer gün ise öteki tarafında sabahtan akşama kadar oturur insan sayarmış. hangi taraftan daha çok insan geçerse caddenin o tarafına işyerini açarmış. basit ve zekice.


durumu iyi olmayanlar israile taşınıyor. düşünsenize ümraniyede devlet okulunda yahudi bir çocuğun başına gelebilecekleri.


dinlerle ilgim yok ama haç sembolünün büyüleyici bir yanı var.


ateizm ideolojisini benimsemiş olan insanlar "genel olarak" dünyayı daha iyi bir yer haline getirmiş ve getirecek olan insanlardır. hem bilimde hem de felsefede fikirlerin düşünsel ilerleyişi hakkında konuşuluyorsa, ateizm mutlaka bir cümle içinde kullanılır.


eski bir deist, yer yer kafasına esince ateist bir kimse olarak nasıl bir kafadaymışım acaba diye düşünüyorum bazen. neyse, ateistin ergeni hiç çekilmiyor gerçekten. hele bir de yobazlık var ise gülümseyip geçiyorum. çünkü gerçekten ne anlatsan boşa oluyor, vakit kaybetmeye gerek yok. tartışılmıyor da zaten kendileri ile. şöyle mesajlar geliyor daha hiç tanımadan "eki eki aq malı eki eki arap masalına inanmaya devam et eki eki" kendilerini benim gözümden görseler keşke...


ekşi sözlük klonu, ergen yuvası bir sitedeki zırvalıkları "azerilerin görüşleri" olarak sunmak güzel insanlara haksızlıktır. bir de şu videoya bakın:


"islâm" nedir? neden "islâm"? "islâm" kelimesi, kullanım alanı olarak iki mânâdan kaynaklanıyor; 1. selâmete çıkma, selâmete erme anlamına… 2. teslim olmak anlamına... islâm’ı anlamak için, öncelikle "hz. muhammed neyi okudu" isimli kitabımızda anlattığımız bir biçimde "ikra"-"oku" diye başlayan, ilk âyetlerin mânâsını anlamak gerek. bundan sonradır ki, islâm’ın ne olduğunu anlamak daha kolay olur. niçin islâm? 1 islâm16 islâm’ın temel esasları "islâm"; selâmet bulma, selâmete erme, "selâm" isminin mânâsının sizde açığa çıkması anlamında! "allâh"ın "selâm" isminin mânâsı ortaya çıktığı zaman kişi, bir kısım ilâhî isimlerin mânâsıyla tahakkuk etmek suretiyle, "cennet yaşamı" dediğimiz yaşama geçer. "kesinlikle allâh indînde din islâm’dır." (3.âl-u imran: 19) diyor kur’ân!.. din, "allâh hükümleri bütünü"dür; "allâh düzeni"dir; "allâh sistemi"dir! buradaki "ilâhî sistem" ve "ilâhî düzen" kavramlarını yanlış anlamayalım!.. beşerî düzenlerle, sosyal-siyasî dü- zenlerle, siyasî rejimlerle buradaki düzen kelimesini karış- tırmayalım. "allâh sistemi" dediğimiz zaman, olayı kelime şekliyle, şeriat yönüyle de ele almayalım! bu öyle bir düzendir ki, kur’ân bize bu sistemin her an, her zerrede yürürlükte olduğunu birçok yerinde vurguluyor. "ve len tecide li sünnetillâhi tebdiyla" "sünnetullâh’ta (allâh’ın yaratış sisteminde) asla değişme bulamazsın!" (48.feth: 23) âyeti, bu genel düzeni ve sistemi anlatıyor. yani ister nebat, ister hayvan, ister insan, ister melek, ister cin olsun, tüm varlıklar bu genel sistem içinde 17 ahmed hulûsi kendi varoluş gayelerine uygun olarak görevlerini meydana getirmektedirler! "kesinlikle allâh indînde din islâm’dır!" âyetinde de işaret edilen mânâ, tüm varlıkların bu "do- ğal ve zorunlu teslimiyeti"dir... yani bir diğer ifadesiyle; evren tüm içindekileriyle "allâh"a teslim hâldedir!.. kesinlikle tüm varlıklar allâh’a teslimdir; ki bu, gerçek dindir! var olan hiçbir varlık, hakikati itibarıyla, esası itibarıyla "allâh"a isyan edemez, âsi olamaz. iblis’in "allâh"a isyanı dahi, ezelî görevi ve varoluş programının sonucudur!.. çünkü varoluş mertebelerinde, birçok varlıkların, kendi görevlerini yapmaları veya imtihana tâbi tutulmaları, cinler aracılığıyla olacaktır. eğer iblis’in o isyan dediğimiz hâli olmasa, ne âdem cennet yaşamından ayrı düşer; ne insanlar madde bedenin getirdiği sıkıntı ve zorluklara düşer; ne de insanların geçmişteki cennet hâlinden çok daha ileri boyutlarda olan özlerindeki ilâhî gücü ortaya çıkarma çalışmaları var olurdu!.. çünkü, zaten âdem, cennet yaşamı içinde iken bugün hede? ediğimiz, istediğimiz şeylerin bir kısmına sahipti... yani, o bir kısım ilâhî güçlerle tahakkuk ediyordu! cennette herkesin her istediği olacaktır! âdem’in de cennette hemen her istediği oluyordu! 18 islâm’ın temel esasları ancak şu farkla ki... âdem (aleyhisselâm) yeryüzünde yaratılmıştı!.. "rabbin meleklere: "ben arzda (bedende) bir halife (esmâ mertebesinin farkındalığıyla yaşayan şuur sahibi) meydana getireceğim" dedi…" (2.bakara: 30) âyeti de, onun yeryüzünde varoluşunun apaçık ispatıdır! bizler gibi bir madde bedeni mevcuttu!.. bu sebeple de bulunduğu yere "yeryüzü cenneti" denmekteydi! ancak yeryüzünde yaşamasına rağmen, bizim bugün elde edemediğimiz ilâhî kuvvelerle, pek çok isteklerini gerçekleştirebiliyordu... çünkü kendisindeki ilâhî güçlerin açığa çıkmasını engelleyen "vehim" duygusu oluşmamıştı! "vehim" duygusu insanda mevcut bulunan en büyük şerr güçtür! var olmayan ya da var olması mümkün olmayan şeyleri imkân dâhilinde göstererek bilinci âdeta esir eder! tüm korkuların, endişelerin, sıkıntıların kökeninde "vehim" yatar! "negatif varsayım" diye günümüz diline çevirebileceğimiz bu deyimin insan yaşamındaki yeri hiç kimsenin tahmin edemeyeceği kadar büyüktür! eğer kişi "vehim" duygusunu kontrol altına alabilirse, yaşamı âdeta cennet yaşamına döner... buna karşılık insan "vehminin" esiri olursa, yaşamı artık bir cehennemdir! var olmayanı varsandıran; var olanı da görmezlik-19 ahmed hulûsi ten getiren kuvvettir "vehim"! insan, "vehim" hükmü altına girmemiş bir akılla herhangi bir şey düşünüp, o şeyi yapmaya karar verirse; ve bu hususta da azîmli olursa, normal şartlara göre imkânsız olan o şeyi mümkün hâle getirebilir! ve sanki bir madde bedeni yokmuşcasına özgür bir ya- şam sürebilir... sanki cennetteymişcesine!.. işte yeryüzünde yaratılmış olan âdem (aleyhisselâm) da, "vehim" duygusunu tatmadan yaşadığı için, bulunduğu ortam "yeryüzü cenneti" olarak tanımlanıyordu... şu gördüğümüz, içinde yaşadığımız nizam, gerçeği itibarıyla, ilâhî hükmün aşikâre çıktığı bir nizam ve düzendir. kâinatın ve evren içindeki her birim... dikkat edin, burada "birim" kelimesi özellikle üzerinde durulması gereken bir kelimedir; zira insan, melek, cin, hayvan, nebat hep "birim" kelimesinin içine girer... evet, her birim, gerçek mânâsıyla "allâh"a kulluk hâlindedir.insanlar ve cinler için zaten bu, kurân’da çok açık ve seçik vurgulanmıştır. "ben cinni ve insi yalnızca (esmâ özelliklerimi açığa çıkarmak suretiyle) kulluk etmeleri için yarattım!" (51.zâriyat: 56) allâh’ın bir gaye için yarattığının, o gayeye hizmet vermemesi mümkün değildir!.. muhaldir! dikkat ediniz, buradaki âyette hiçbir sınırlama yoktur!.. "müminleri kulluk etsinler diye yarattım" demiyor!.. "sadece insanları..." da demiyor!.. "cinleri..." diyor. "cinleri..." dediği zaman, "şeytan ve iblis" tavsi? eriyle anlatılan tüm cinler dahi bunun içine giriyor! melekler, zaten mutlak kulluk hâlinde!.. bütün melekler doğal olarak allâh hükümlerinin gereğini uyguluyor, yerine getiriyor... onlar için zaten tartışma yok. "insanlar ve cinler" için, acaba kulluğu yerine getiriyor mu getirmiyor mu tartışması var! hâlbuki bu tartışma da abes! âyet var kur’ân-ı kerîm’de! âyete göre "ins" ve "cin" türleri istisnasız ve sınırlamasız hepsi de "allâh"a kulluk etmeleri için yaratılmıştır. "allâh" bir nesneyi, bir birimi ne iş için yaratmışsa, o birim yaratılış gayesinin gereğini mutlaka, olduğu gibi yerine getirecektir! bunda hiçbir tereddüt yoktur! işte bu yüzdendir ki, allâh muradına uygun olarak yaratılmış olan bütün varlıklar, "allâh"ın dileğine uygun olarak, gereken ? illeri ortaya koymaktadırlar. bu "din"dir ve "islâm"dır. onun içindir ki âyette: "kesinlikle allâh indînde din islâm’dır" denmiştir. ve ayrıca vurgulanmıştır ki: 20 islâm’ın temel esasları21 ahmed hulûsi "kim islâm’dan (teslim olunmuşluğun idrakından) başka bir din (sistem ve düzen) arayışındaysa, bu geçersizdir!.." (3.âl-u imran: 85) "allâh kimin derûnunu islâm’ı kavrayacak şekilde genişletti ise, o rabbinden bir nûr üzere değil midir?.." (39.zümer: 22) evet, "islâm"ı gerçek anlamıyla kavrayabilmek son derece büyük ve önemli bir iştir; ki rabbinden kendisinde açığa çıkan bu "nûr" yani gerçeği fark etme-kavrama gücü, kişiyi evrensel sistemi tanıma noktasına ulaştırır! şimdi biz âyetleri anlamak için incelerken, öncelikle şunun üzerinde çok duracağız... âyetin başında ve sonunda herhangi bir sınırlama, bir istisna var mı, yok mu?.. önce buna bakacağız! mesela: "‘hû’ ki sizi arzda halifeler olarak meydana getiren…" (35.fâtır: 39) derken insanın halifeliğini "arz-yeryüzü" ile sınırlı- yor! yeryüzünde halife! burada bir sınırlama var! fakat, "kesinlikle allâh indînde din islâm"dır derken, orada bir sınırlama bir kayıt yok... yani, dünya’da veya falanca galakside demiyor! nerede?.. dünya’da da! dünya’nın içinde bulunduğu güneş sisteminde de! diğer galaksilerde de! 22 islâm’ın temel esasları kâinatın tamamında yani bütün bu evrenin tüm yapı- sında, her zerrede, her noktada bütün varlıklar allâh’a teslimdirler! burada kesin olarak işte bunu vurguluyor! yalnız burada gözden kaçırmamamız gereken nokta şudur: "bütün varlıklar allâh’a teslim olmuş vaziyettedirler" derken, birimler kendi özgür iradeleriyle "allâh"a teslim olmuş, değil! birim, "fıtratıyla" yani varoluş şekli ve programıyla allâh’a teslim olarak yaratılmıştır zaten!.. birim, allâh’ın indînde, dilemesine uygun olarak meydana getirilmiştir allâh tarafından... "fıtratıyla" meydana getirildiği için de, teslim olmuş durumdadır! yani, birimin teslimiyeti dediğimiz, "allâh’a teslim olma hâli" dediğimiz, içinde bulundu- ğu hâl, varoluşundan yani "fıtrat"ından meydana geliyor otomatikman!.. yapısından, nüvesinden, özünden meydana geliyor! işte bunu izah içindir ki hz. rasûlullâh: "her doğan çocuk islâm fıtratı üzere doğar" demiş- tir. (1) olaya yüzeysel bakanlar diyor ki; "müslümanlığı kabule istidatlı olarak doğar her doğan çocuk"! (1) "fıtrat" konusunun içyüzü geniş bir şekilde "hz. muhammed neyi okudu" isimli kitabımızda açıklanmıştır. arzu edenler bu konuyu detaylarıyla oradan inceleyebilirler. a. hulûsi23 ahmed hulûsi hayır! olayı yalnızca "müslümanlık"la kısıtlayarak dar anlamda almayalım! her doğan çocuk; ki bunu bebek diye de; veya geniş kapsamlı olarak kâinatta var olan her varlık diye de anlamak mümkündür... islâm fıtratı üzere doğar, yani islâm kelimesinin açıkladığı mânâda, programlanmış olarak meydana gelir. nitekim başka bir âyet: "de ki: ‘herkes yaratılış program (fıtratı - şâkılesi) doğrultusunda fiiller ortaya koyar!’" (17.isra’: 84) âyette geçen "şâkıle", daha önce izah ettiğimiz, "fıtrat’ın oluşturduğu programın doğrultusu", anlamındadır... işte bu husus, "islâm"ı açıklar. yani, var olan bütün birimler; "kesinlikle allâh indînde din islâm’dır!" hükmünce meydana gelmiştir. bu yüzdendir ki "islâm", dünya’da sadece belli bir kavmin veya insan topluluğunun dini değil; kâinatta geçerli olan nizam, ilâhî düzendir! şayet bunu anlayabildiysek, artık "islâm"ı dar mânâda sadece belli ölçülerle, şekillerle kayıt altına almayalım! "islâm"; "allâh"ın, dilediği mânâları ortaya koymak üzere, kâinatta mevcut tüm birimleri kendi ilmiyle, ilminden, dilediği yapı ve özelliklerle; dolayısıyla da kendine "teslim" bir hâlde halketmesi; ve birimlerin de bu gayeye yönelik davranışları doğal olarak ortaya koymalarıdır.24 islâm’ın temel esasları bu durumda bir kişinin "islâm"ı fark ve kabul etmesinin doğal sonucu olarak ne yapması gerekir?


kıyamet alametlerinden biri de insanların bu dinden uzaklaşması benim bildiğim. ama islam'ın tüm dünyayı fethedeceği de öngörülmüş. yani buna göre olacak şey şu.. önce tüm dünya müslüman olacak, ama sonra artık her ne olacaksa insanlar dinsizleşecek. bütün dünya müslüman olduğu, her yeni nesil müslüman yetiştirildiği halde insanlar dinden vazgeçecekler. ilginç.


inanmasa da inanmadigini soylememeli, ezan okunurken muzigin sesini kismali. dahasi muslumanlar mantiksiz inanclarini anlattiklarinda, "olmaz oyle sey" dememeli, dini butun bir musluman 10 yasinda kiz cocuguna tecavuz etmek istediginde "inancina saygi duyuyorum" demeli. kadinlarin nasil dovuleceginin anlatildigi bir kitabin yalan oldugunu, vahsi oldugunu soylememeli-ymis, yoruldum. rahat durmuyorsunuz ki sevgisiz muslumanlar, her boka karisiyorsunuz, her boktan kendinize vazife cikariyorsunuz (kim neresini gostermis, kim kiminle sevismis, kim alkol almis), bilim ogrenmesi gereken cocuklarin kafalarini yaratilis denen deli sacmasiyla dolduruyorsunuz, karsiliginda da tek bir ses cikinca "yaaa turk ateistleri bizi cok uzuyurlar" diye agliyorsunuz. baskalarina saygi duymayi, zulum etmemeyi, insan olmayi ogrenin, ondan sonra "turk ateisti soyle boyle" diye afkurun.


espri olarak bile dikkate alinmamasi gereken, gerceklik payi sifir olan onerme.


kafanız yerinde duruyor mu? duruyor. e işte hoşgörülüüüü.... tanım: süper tespit.


tayyip e oy veriyor olmaları. tecavüzcü ensarcı olmaları


türkiye sınırları dahilinde taklit edilme istatistiklere baktığımızda lazlardan sonra ne fazla taklit edilenlermiş. her yerli komedi dizisinde en az bir tane azerili parodi yapmak veya araya azeri bir tipleme karıştırmak son 15 yılın modası. bir türlü tükenmeyen bir taklit yeteneğimiz var. ay azeri canımızı bizim, ilahi biz... elé deyilmi ay balam?


marmara ilahiyatta okuyan hayatımda gördüğüm en güzel kız geliyor aklıma. gözlerine bin şiir yazılır,gülüşüne bin kadeh içilirdi.


--- spoiler --- bazı bilinçsizler laf salatasıyla ve her şeyden önemlisi gish gallop'la, yani savunduğu din lehine makineli tüfek gibi yalan söyleyip ateistlerin, çakma argümanlarını çürütmesini bekler gibi görünürler. oysaki tek yapmaları gereken, inandıkları rastgele orta çağ tanrılarının gerçekliğini kanıtlamaktır. bunu da asla yapamazlar. çünkü olmayan şeyin varlığının kanıtı olmaz. --- spoiler --- (bkz: kuran'ın değişmemiş olduğunun kuran'da yazması) (bkz: kuran'ın insan yapısı olduğunun delilleri) (bkz: kapak)


ben inananlarin ateist, deist ve agnostikleri ( ki son ikisi hakkinda bilgi sahibi olduklarindan bile şüpheliyim) hor gördüğü kadar ateist, deist ve agnostiklerin inananları hor gördüğüne sahit olmadım. sezarin hakki sezara gençler.


bu adamlar; binlerce yıllardır; dünya'nın 4 bir tarafında azınlık bir dini/etnik grup olarak yaşıyorlar. e haliyle de o dışlanıyorlar. musevilerin yaşadıkları toplumlarda devlet memuru olmaları, soyluluk sıfatları almaları, aşkar olmaları vs genelde yasaktır. bu durumda yaşamlarını idame ettirmek için tek şansları vardır; o da ticaret. yani bu adamlar binlerce yıllardır aynı işi yapmaktadırlar. e bi zahmette başarılı olsunlar


bütün sınıflandırılmalara karşıyım. birilerinin sınırlarını çizdiği, şartlarını belirlediği bir olgunun içinde var olmak sıkar beni. hele de bir şeyin olmadığına inanıyor olmak ve bunu savunmak oldukça manasız. yani var olmayan bir tanrı'nın "yok oluş felsefesini" savunmak ve bunun için kendine ateist demek benim içine girebileceğim bir sınır değil. olmadığına inandığınız bir şeyin yokluğunu kanıtlamak için uğraşmak manasız. var olduğuna inandığınızın ise varlığını ispatlamak için ve diğeri de inansın diye cihad açmak, inanmayan olduğunda da top yekün üstüne yürümek, inandığını savunmak adına çok acizce bir davranış. ateist olduğu var sayılanlar zekalarıyla inananları alt etmeye çalılırken, inandığını var sayanlar büyük bir korkuyla inanmayanları yok etmek adına kitlesel savaş veriyorlar. ben bu savaşın neresindeyim? sorgulayamadığım hiç bir olguyu sırf korktuğum için var sayamam. tanrı ben onu sorgulayabildiğim sürece vardır. aksi insan olmaya yakışmaz.


tanrinin varligiyla ilgili bilimsel bir kanitin olmadigini ve "bu kadar mükemmel bir evren kendiliğinden var olmus olabilir mi?" sorusunun -ki bu soru sadece evrenin ilk olusumu icin gecerlidir- kisir donguye girdigini bilen insanlardir. peki bu kadar mükemmel bir evreni yaratabilecek mükemmel tanriyi hangi ekstra mükemmel tanri yaratti seklinde giden bir dongudur bu.


akşamüstü yani ikindi vaktinin girmesinden sonra uyuduklarında akıllarını kaybedip delireceklerine inanan insanlar.


yeni jenarasyonun ar*pların gelenekleriyle ve ışidin yaptıklarıyla eşdeğer tuttuğu din. eski ateistler daha akıllı şimdiki ateistlerden. evet, celal şengörde ateist bir insan ama adam en azından mantıklı ve sistematik açıklamalar yapıyor. şimdikiler ise ; ''namaz kılarsam allah ne kazanacak yhaa...'' diyor. millet olarak en büyük eksiklerimizden biri de tam öğrenememek.


tarih sahnesinde ne kadar ünlü bilim adamı varsa 100/80 i yahudidir.abd ye göç edip orada özgür düşünce ortamını kurup kalkındırdıktan sonra dünyanın patronu olmuşlardır. ,abd de,almanya da de facto kalmayıp israil i kurmuşlardır.dünyanın her yerinde anne veya babası etnik yahudi olan bir kişinin israil e göç etme hakkı vardır.


inananların kişisel kanaatlerine göre anlamlandırdıkları din. zaten, özellikle türkiye gibi bir coğrafyada ılımlı islamın en büyük derdi bu. adamların kendisi bile aslında müslüman değil veya ateistler kadar rasyonel düşünme yetileri var. ama şu kodumunun din anlayışının kökeni yok olmama isteğine o kadar yapışmış durumda ki, bu tarz inananlar, islamı değiştirdiklerini ve inandıkları dinin artık islamdan gayet uzaklaşmış ara bir form olduğunu bile görmüyorlar. diyorlar ki, benim kanaatime göre şöyle böyle olacaktır. kitabında açıkça yazmışlar gülüm, sana göresi yok bu işin. o bok attığın islam ülkelerinde yaşıyorlar mensubu olduğunu sandığın dinini, orada hakkını vererek köküne kadar uyguluyorlar islamın kurallarını. hoşuna gitmedi mi orda gördüğün manzara? sana göresi yok bu işin, gerçek islam orada, senin yaşadığın islam değil, sen de müslüman değilsin.


ticari zeka ve ahlaklarinin yani sira turklerin aksine birbirlerini destekliyor olmalari. kredi mi lazim zengin ve siradaki uye kredisini verir, adam isini hal yola koyar borcunu oder, birbirlerini her turlu mecrada tanitir ve desteklerler.


yahudinin 100 lirası varsa 50'si ile iş yapar, 50'sini kenara koyar. türkün 100 lirası varsa sağdan soldan borç alıp, evi ipotek edip 150 liralık işe girmeye çalışır.


okuduğunu anlamayan insanlarla genelde laf yarışına girer bu tip kişiler. türkiye'deki eğitim sisteminin mahsulü olarak da tam olarak okuduğunu anlayamayan insanlar beklemektedirler.


dinlerin doğuşundan beri tüccar olarak hayatlarını idame ettirmiş topluluk olmalarından ve gittikleri her yerde ticaretle uğraşmalarından kaynaklanmaktadır.


nüfusunun çoğunluğunun dünyanın en refah, en zengin ülkelerinde yaşıyor olmasıdır. zenginlik her zaman entellektüel kesimi besler. tarih boyunca bu böyle olmuştur. maddi zenginliğin olduğu yerde bir süre sonra bilim ve sanat gelişmiştir. endülüs zenginliğine konan avrupa rönesans dönemine girmiştir. aynı durum bizansın zengin topraklarını ele geçiren müslümanlar içinde geçerli. bir çok müslüman filozof ve bilim adamı bu dönemde ortaya çıkmıştır. yahudilerde de benzer bir durum var.


islam coğrafyasının iç hastalıkları: • tembellik ve atalet • hamaset ve slogan • ırkçılık ve grupçuluk • güzel ahlâkın ölümü • zulüm ve adaletsizlik • tekfir ve ötekileştirme • emaneti ehline vermeme • acı gerçeklerden kopukluk


yorumların çoğunu okudum daha çok şundan bahsedilmiş deistlerin ataistler kadar cesur olmadıkları söylenmiş bilmiyorum belki bazıları için doğru olabilir ama bu benim için geçerli değil ve benim gibi bir çok insan olduğuna inanıyorum deistler ya ben desem daha doğru olacak mutlak bir güce inanıyorum evren de enerji de zeus de tanrı de isa de ne istersen ama biri olmalı bu kadar kusursuz bir dünya uzay vb. bir uyum ahenk sadece doğal seçilimle olabilecek bir şey değil bu yüzden bir tanrı yaratıcı olmalı. peki neden dinlere inanmıyorlar yada inanmıyorum basit aga tüm dinler ayrıştırma üzerine parçalama üzerine ve sürekli bir çelişki incil kuran hepsi aynı herkes biz cennete diğerleri cehenneme diyor çok küçük bir örnek ateist hayatını iyilik içinde geçiriyor müslümansa tecavüz edip cinayet işliyor ama kurana göre cennete gidecek olan müslüman sırf bu bile beni şüpheye itiyor sadece bunlarla sınırlı değil içine girdikçe düşüncelerin değişiyor olayları öğrendikçe daha çok düşünüyorsun karar sizin kimin ne dediği önemli değil nasıl mutluysan nasıl huzurluysa ona inan ve öyle yaşa eğer bunu yaparsan sonucun ne olduğu çokta önemli değil (deceiver)


teistlerle arasında yalnızca -1 dinlik bir fark vardır. teistler kendi dinleri hariç binlerce dini reddederken ateistler de diğer teistlere nazaran fazladan bir dini daha reddeder. o kadar da anormal görülmemeli düşününce.


kadınları döverek terbiye edenleri, kadınlara az miras verilmesini (bkz: kuran'da miras bölüşümü), inanmayanları öldürenleri hoş görmesi bakımından doğru bir söylemdir.


başkalarının kuyusunu çok iyi kazarlar çıkan toprakla kendilerine köprü yaparlar.


faiz tüm semavi dinlerde yasak olmasına rağmen yahudiler için günah değildir. 1000 lerce yuldan beri ticaretin içerisinde daha fazla kazan olmuşlardır. ekonomik refah eğitimi ve kültürel gelişimi beraberinde getirmiştir.


kutsal taşı hacer-ül esvedin kabe baskınında karmatiler tarafından ele geçirilip yıllarca tuvalet süsü olarak kullanıldığını biliyor muydunuz? ancak ebu tahir süleyman agabey eceliyle öldükten sonra yüklü altın karşılığı geri alabilmişler dslkflkdsf


2 sene önceki komşularım olan gençlerini görmesem yazdıkları sonrasında bizim erkeklerin abazaligi belli haklı adamlar derdim. azeri komsulara gelirsek; gürültülü, abazanın şahı, saygısız, korkak, cahil ayrıca hırsızları da vardı içinde, kızları da erkek gibiydi şansımıza herhalde. ayrıca bunlar timur bizim liderimiz bayezid sizin lideriniz diyecek kadar da tarihten bihaber ve asimile olmuşlardır. timur bizim en büyük liderlerimizdendir deyince de mal gibi suratınıza bakar. neyse efenim ben bütün bunlara rağmen istisnasız bütün azerbaycan türklerini kardeşim olarak görüyorum. onlar ister sevsin ister nefret etsin hüsnümde bile olmaz. (bkz: sevilmek için sevmedik)


insan, bizim kendisini az bir sudan (meniden) yarattığımızı görmedi mi ki, kalkmış apaçık bir düşman kesilmiştir. yasin/77


adresi; hakyolu sokak, allahtan apartmanı, daire: 7dir.


hucurat - 13 "üstünlük ancak takva iledir." isrâiloğulları’nın "alemlere üstün kılınması"ndan maksat, onların kendi dönemlerinde küfür ve dalâlet içinde yaşayan milletlere karşı ilâhî dini benimsemeleri sebebiyle kazandıkları üstünlükleridir; buna karşılık, yine kur’an’ın açıklamasına göre müslümanlar "en hayırlı ümmet"tir (âl-i imrân 3/110). başka bir görüşe göre benî isrâil’in bu üstünlüğü, peygamberler atası olan hz. ibrâhim’in soyundan gelmeleri ve içlerinden birçok peygamber çıkmasından ileri geliyordu (ibn atıyye, ı, 138-139; ıı, 448; râzî, xıv, 225; ibn âşûr, ıx, 84). âyette dolaylı olarak onların bu üstünlüklerinin, tevhid geleneğine sahip olmalarından kaynaklandığına ve bununla kayıtlı olduğuna da bir işaret vardır. nitekim onların, tevhid dininin ilke ve kurallarından sapmaları sebebiyle bu üstünlüklerini kaybettiklerini, hz. mûsâ’nın onları "fâsık" olarak nitelediğini, sonuçta türlü şekillerde cezalandırıldıklarını bildiren âyetler de vardır (meselâ bk. mâide 5/20-26, 77-82; isrâ 17/4-7). tevrat’ta da yer yer isrâiloğulları’nın basit arzuları veya çıkarları sebebiyle ahdi bozdukları, yoldan çıktıkları, başka tanrı veya tanrılar edindikleri, dinin hükümlerini ihlâl ettikleri belirtilerek onlara lânetler yağdırıldığı görülmektedir (meselâ bk. tesniye, 28, 29, 30, 31. bablar; daha ayrıntılı bilgi için bk. bakara 2/159 ve tefsiri). buradan, dolaylı olarak, müslümanların "en hayırlı ümmet" niteliğini korumalarının da "allah’a itaat edip emirlerine uymalarına, yasaklarından sakınmalarına" bağlı olduğu anlaşılmaktadır (taberî, ı, 265).


birbirlerini desteklemeleri. uzun yıllar zulum gördükleri için birlerine bağlanmışlarıdır.


birlik, beraberlik. ermenilerde de vardır bu durum. nüfusları az olduğu için hemen her gelişmiş ülkede birbirleriyle iletişim kuracakları bir yapı vardır. dolayısıyla gittikleri her yerde adaptasyon sorunu yaşamaksızın hayatlarına devam edebiliyorlar. bir de birçok arkadaşın da dediği gibi başarılı olma zorunluluğu vardı. ama şimdi o kadar yok, devletlerini kurdular, belirli bir düzene oturttular, birçok ülkeden daha yüksek bir refah seviyesini sağladılar. kaldı ki israil'de yaşayan her yahudi'nin de çok başarılı olduğunu sanmıyorum. yurt dışında yaşayanlar, daha 1940'lardan önce de zaten bir şeyler başarmış belirli bir mal varlığı elde etmişlerdi.


islam dini haddizatında ne olursa olsun nihayetinde "insan" tarafından algılanmakta ve uygulanmaktadır.insan şuurunun seçici-geçirgen ve de devirlere,kültürlere ve çağlara göre değişken olduğunu hesaba katarsak, pratikte gördüğümüz islamın bir insan yorumu olduğunu anlarız.bir eğrilik görüyorsanız eksik hatta çürümüş anlayışları suçlayınız islamın kendisini değil.o gördüğünüz kir, aynaya aittir güneşe değil...zira, güneş bütün pisliklerden yücedir,ârîdir.1400 yıldan beri katmerlenmiş pisliklerden,çürümüşlükten kurtulmamız için "anlayışı" yenilememiz gerekiyor.islama muhatap anlayışı...yani güneşe tutulmuş aynayı ki güneş o aynada bütün haşmetiyle zuhur etsin,aksetsin...eski aynayı yere çalın... not:yanlış anlaşılmaya meydan vermemek için hemen belirteyim;"anlayışı yenilemek" herkesin yapacağı iş değildir.ilim ve ferasette ileri gitmiş mevlana,muhyiddin-i arabi,imam-ı gazali ve imam-ı rabbani gibi büyüklerin harcıdır...


bir diaspora toplumu olarak, yani aslında yerleşik olmayan ve tarih içinde bir çok defa yerinden edilmiş bir topluluk olarak iki konuda uzmanlaşmışlardır: sermaye ve entelektüel faaliyetler. çünkü her ikisi için de bir vatana, bir teritoriye ihtiyaç duymazsınız.


öyle bir an gelecekki ya ben haklı çıktığımı bileceğim yada bu düşünce haklı çıkınca hiç bişey bilemeyeceğim. soru neydi?


bunlardan biriyim ve bir şey sanırım içimde hep ukte olarak kalacak: benim ateist olduğumu anladığım bir an hiç olmadı. onun yerine insanların ateist olmadığını anladığım bir an oldu. ilkininin hikayelerini dinlemek hep hoşuma gitmiştir, bakalım ikinciden bir hikaye çıkacak mı: durumumun sebebi belli; çocukken kimse bana tanrıdan bahsetmedi. aile büyüklerimiz dolayısıyla duaya namaza aşinaydım, çok da eğlenceli bulurdum. ama bana bir öğretide bulunulmadı. ben de uzun bir zaman boyunca, duaları, ilahileri, hadisleri ya da her neyse, bir tür gelenek görenek olarak gördüm. ben masal dinlemeye, kitap okumaya bayılıyordum. büyüklerin de bu tür şeyleri sevmesi benim için tam anlamıyla doğaldı. sonra bir gün ilk defa, türkçe konuşarak ve tüm ciddiyetiyle allahtan bahseden bir adam gördüm tv'de. bendeki ampul o sırada yandı. bu adam o hikayeleri dinlemeyi ve okumayı sevmekle kalmıyor, onları gerçek kabul ediyor olabilir miydi? anneme sorduğumda olumlu yanıt aldım, adam allaha inanıyordu. yani gerçekten olduğuna mı? -evet. -nasıl yani? -birçok insan allaha inanır. -konuştuğuna, bu şeyleri söylediğine mi? -evet. neyse işte, kısaca bayağı şaşırmıştım. önce bütün akrabalarımızı, sonra diğer tanıdıklarımızı saymaya başladım. o inanıyor mu? şu inanıyor mu? çoğunun cevabı olumluydu, bazılarının ise "eh işte"ydi. iki kişi konusunda ise annemin ağzını bıçak açmıyordu: kendisi ve babam. çocukların, anne-babaların görüşlerinden fazla etkilendiğini, kendi kararımı büyüyünce kendim vereceğimi söylemişti. cevap almak için yapmadığım şey kalmamıştı sanırım. üstelik yanılıyordu. bana göre bu bir "görüş" meselesi değildi ve annemin "görüşünden" etkilenme tehlikesiyle de karşı karşıya değildim. görünüşe göre ben çoğu insanın bilmediği bir şeyi biliyordum ve bu gerçeği bilen tek kişi olmak bana çok ağır gelmişti. keşke annem de bilseydi. derdim buydu. ama o iki tarafa da toz kondurmuyordu. ben yine de kısa bir süre sonra, herhalde yaşadığım en sürreal deneyimlerden biri sonucunda cevabımı aldım. alışverişteydik, dükkan sahibi tonton amca beni sevmiş olacak, biraz takıldıktan sonra "en büyük kim?" diye sordu. galatasaray olduğunu söyledim. gülümseyerek hayır dedi, eliyle yukarıyı gösterdi, en büyüğün allah olduğunu söyledi. bence allah yok dedim. annemin "a aaaaaa ne kadar ayıp" diyerek beni kolumdan çekmesi sebebiyle adamın yüz ifadesini görmüş değilim. ama sonradan din derslerinde, şeytanın insan suretine bürünebileceğini okuduğumuzda, adam acaba beni şeytan sanmış mıdır diye düşündüm hep. korku filmlerindeki küçük kız resmen. sonuçta bir güzel azar yedim. tamam, o da inançsızdı , ama bu ulu orta söylenecek bir şey değildi. bu tepkiye inanılmaz kızmıştım. adam bana gülümseyerek "var" demişti, ama ben ona gülümseyerek "yok" diyemezdim. düşüncemi mümkün olduğunca az paylaşacaktım, illa paylaşmam gerektiğinde ise "yok" değil "inanmıyorum" diyecektim. bunun nasıl bir fedakarlık olduğunu anlamak için, bundan sonra "şirinlere inanmıyorum" demeniz gerektiğini düşünün. görememenizin bir önemi yok, yeterince iyi bir çocuk olunca görebilenler var ne de olsa. sonuçta fildişi kulemden ayrılıp okula başladıktan sonra durumun ciddiyetini iyice kavradım. annemdeki anlayışlılık ona hastı, gerçek dünyada öyle bir anlayış yoktu. çoğunluğa saygı göstermem lazımdı, azınlık olarak saygı beklemem değil. ben de "eh işte" olmak istedim bir ara, olmadı. bununla birlikte, insanları inanan ve inanmayan olarak değil, beni inandırmaya çalışanlar ve çalışmayanlar olarak ayırmaya başlamam da uzun sürmedi. işe bakılırsa inananların çoğu benden pek de farklı değillerdi. en basitinden, iyilik yapmak onların da içinden geliyordu, sadece bazılarının içindeki cehennem korkusu, bunu fark etmelerine izin vermeyecek kadar ön plandaydı. ilginç şekilde, anlayışlı, geniş görüşlü ve mantıklı olmanın da dini mezhebi yoktu. inanmadığım bir şeye saygı duyamazdım tabii, ama inanç sahiplerine saygı duydum, inançlarına ise saygı "gösterdim". bugün ise bu konuyla ilgili felsefi tartışmalar ilgimi minimum seviyede çekiyor. bana göre ortadaki yine azınlık/çoğunluk meselesi. hayalim bir gün herkesin ateist olması ve çoğunluk haline gelmek değil. hayalim bir gün azınlıkların insan sayılması ve ortada hiçbir kanıt yokken, çoğunluk kabul ediyor diye paramızın diyanet işlerine, çocuklarımızın da zorunlu din dersine gitmemesi. -böylece hiç anlatmadığım bir dolu şey anlatmış oldum. cumartesi gecesi evde oturmaktan mı, yoksa ailevi bir kriz sırasında bizimle kalmaya başlayan, pek türkçe bilmeyen yardımcımızın bir yehova şahidi olması, bana önce kitap hediye etmesi, "hoş" dediğimde toplantılarına çağırması, gitmemek için direttiğimde ise durumu çakması, dinimi değiştirebilmem için önce herhangi bir inancım olması gerektiğini bildiği için arada elinde sözlükle odama girip "iki tane gözün! iki tane bacak! nasıl???" filan demesinden mi bilmiyorum, çok sıkılmışım.-


eğer allah gerçekten varsa çok zeki olduğu ve zekasının farklı boyutta olduğu bir gerçektir. buna bakarak insanları aslında farklı şekilde sınıyor olamaz mı? şöyle ki; şimdi içinde tecavüz, hırsızlık, kötülük vb. dürtüsü olup da sırf allahtan korktuğu için ve cennete gitmek için allah'a ibadet eden müslümanlar var. ve inanabiliyor musunuz bu insanların içinde bu dürtüsü varken onları bu dürtüyü eyleme geçirmeyecek tek şey korktukları allahken, eğer allah olmasa bu dürtüleri hayata geçirecekken sırf allahtan korktukları için bu dürtülere karşı koyup, cennete gidecek bu insanlar. ancak gerçekten dürüst, iyi kalpli insanlar allaha inanmıyorsa cehenneme gidecek. peki allah, aslında ters bir şekilde insanları sınıyor olamaz mı? yani, içinde kötülük olan müslümanların her birine mahşer günü "sen ibadet ederek cennete gireceğinizi sandın ama yanıldın, senin içinde kötülük var ve o kötülüğü yenmeye hiç çalışmadın, ibadet ettiğin sürece öbür dünyada cennetin garanti oldupunu düşündün, buna güvenerek fani dünyada kendi düşüncelerine hiç çeki düzen vermedin, o kötü dürtülerini eyleme geçirmemiş olman kötü bir insan olmadığını göstermez, ve sen cehenneme giyorsun, benim cennetimde sana yer yok" demesi mümkün olamaz mı? aynı şekilde karakterli ve düzgün ama allaha inanmayan insanlara da "sen o kadar cesur ve karakterlisin ki, allahın veya tanrının olma ihtimaline karşın onlar gerçek olsa bile bu kadar kötülüğü yaratan bir tanrıya tapmak yerine ona tapmayı reddetmeyi, ve eğer cehennem varsa cennet yerine oraya gitmeyi yeğledin, işte senin bu çelik gibi iraden ve cesaretin tam bana göre, sen cennete gidiyorsun" demesi mümkün olamaz mı? şimdi bazı müslümanlar olur mu öyle şey? öyle olsa tanrı o şekilde sınayacağını önceden söylerdi diyecek? neden söylesin? siz değil misiniz "artık günümüzde neden mucize olmuyor" diyen inançsızlara "öyle olsa herkes inanırdı, bir anlamı kalmazdı" diyen. belki de tanrı gerçekten var, ve sınama yöntemini eğer açıklarsa herkesin bu sınama yöntemine göre kendini şekillendireceği için ve böyle olursa onların kendi öz iradesiyle gerçek karakterlerini bir şekilde saklamaya/yenmeye çalışacakları için ters bir şekilde sınadı? çünkü, sınama şeklini açıklarsa gerçek kötüler yine kendi düşünce biçimlerini değiştirmeye zorlayacaklardı.(aslında istedikleri için değil yine sırf korktukları için) ha ben agnostiğim, islama ise inanmıyorum. ama eğer allah varsa zeki olduğu kaçınılamaz bir gerçek ve böylesine zeki bir varlığın böyle ters bir sınama şeklini düşünmeyeceğinden/aklına gelmeyeceğinden söz edemeyiz. benim bile aklıma gelmiş çünkü, onun neden gelmesin? saygılar. eğer cehennem varsa, umarım gerçek kötüler cezasını bulur. ben cennet istemiyorum, gerçek kötüler cezasını bulsun yeter.


nobel ödülü alan yahudilerin toplama oranı: %22.5 dünyada yaşayan yahudilerin toplama oranı: %0.2


hepimiz birimiz, birimiz hepimiz için mantığıdır. araplar ve hristiyanlarla çok mücadele ettikleri için birbirlerine kenetlenmişler. askeri anlamda caydırıcı olmadıkları için parasal anlamda zenginleşip lobileşmeye yönelmişler. o paralarla bugün ciddi bir askeri güce de sahip oldular.


islam dininde yahut islam dininin yorumlanış şeklinde hristiyanlığınkine benzer bir şekilde bir reform hareketi yaşanacağı düşünülmektedir. yahut islama bakış açısı moderniteye göre yeniden şekillenecektir. bilindiği üzere 1500 yılında martin luther isimli teolog katolik kilisesinin din anlayışına isyan ederek protestanlığı kurmuş ve bunun nihayetinde dinin toplum içindeki etkisi sınırlandırılmıştır. bu sayede bugünkü avrupa medeniyetinin temelleri atılmıştır. islam dinini incelediğimiz zaman hindistandan ispanyaya, kırımdan afrikaya dünyanın dört bir yanında etkisi olan bir din olduğunu görebiliriz. yapılan araştırmalar dünyadaki müslüman nüfusun diğer dinlere mensup kişilere oranının giderek artacağını göstermektedir. bakınız müslüman nüfus/toplam nüfus demiyorum, zira ateizm ve deizm de günden güne etkisini artırmaktadır. hristiyanlığı incelediğimizde bir bitiş sürecine girdiğini görebiliyoruz. hristiyanlığın kalesi avrupadaki toplum bile bugün dine karşı net olarak mesafe koymaktadır. kabile dinlerinin de gün geçtikçe etkisini yitireceğini, yahudiliğin de bir ırk dini olduğunu kabul edersek bundan 50 sene sonra islam-ateizm/deizm/panteizm şeklinde iki kutuplu bir inanış çarpışması olacağını söylemek pek zor değil. peki bunu dünyayı yönetenler görmüyor mu sanıyorsunuz ? madem gelecekte dünyada etkin olacak tek semavi din islam, öyleyse islamı kullanmak isteyenler de olacaktır. peki islam nasıl kullanılacak ? islamı kullanabilmek için insanlara islama kabul ettirmeniz gerekiyor. peki evrimi, bilimi reddeden bir islamı insanlara nasıl kabul ettireceksiniz ? araplardaki ataerkil hayatı yirmi birinci yüzyıl kadınına kabul ettirebilir misiniz? öyleyse neye ihtiyaç var, islami reforma... işin siyaset boyutu bir yana islami entelektüeller ve ilim adamları da gerek neoselefilik, gerek tarihselcilik, gerek kurancılık, gerek yeşil sosyalizm gibi neo mezhepler ile mevcut islam anlayışında yanlış yorumlamaların olduğunu ve bunların düzeltilmesi gereğini açıkça ortaya koymaktadır. örnek olarak bugünki selefiliğin kurucularını, fazlurrahmanı, seyyid kutubu, ali şeriatiyi, malcolm x, muhammed abduhu, türkiyeden edip yüksel, caner taslaman, ihsan eliaçık, yaşar nuri öztürk vb. sayabiliriz. geçtiğimiz günlerde recep tayyip erdoğanın islamın hükümleri ile ilgili tarihselci minvalde söylediği sözler, suudi arabistanda kadınlara verilmeye başlanan özgürlükler bizlere yeni bir şeylerin olacağını haber ediyor aslında. peki ya islam dininin martin lutheri kim olacak ve hangi ülkeden çıkacak ? şu anda islam ülkeleri arasında bu görevi türkiyeden daha layık yapabilecek bir ülke yok diye düşünüyorum. belki iran olabilir ama orası da şii olduğu için sünni dünyaya hükmetmesi zor görünüyor. islamın martin lutherinin kim olacağını kestirmek ise zor görünüyor. ihsan eliaçıkın 19 martta facebook sayfasından yaptığı paylaşımı aynen kopyalıyorum: --- spoiler --- islam dünyasında reform ve rönesans hareketleri olacak. türkiye'de antikapitalist müslümanlar akımı bunlardan birisidir. bu esnada avrupa'da incil'in değişmediği gibi kur'an değişmeyecek. ama onun yorumu ve algılanışı kökten değişecek. --- spoiler --- modernite ile gelenekçi islam anlayışı arasındaki çatışma gitgide artıyor. bunu tv izleyenler bile rahatlıkla fark edebilir: bir yanda caner taslamanlar, mustafa öztürkler ; diğer yanda cübbeli ahmetler, nurettin yıldızlar. islam dünyası yavaştan evrime kapı aralamaya başladı. bunun devamı olarak kadın-erkek ilişkileri de yeniden gözden geçirilecektir. daha sonra laiklik vb. derken birçok konu tartışmaya açılacaktır. esasında islamın geleceğinde tarihselci bakış açısının büyük rol oynayacağını düşünüyorum, zira ne gelenekçilik, ne kurancılık ne de selefilik günümüzdeki problemlere cevap vermekten uzak görünüyor. ama şu da bir gerçek ki toplumumuzun entelektüel alt yapısı henüz bunları konuşmaya hazır değil. yine de islami reform hareketinin emekleme aşaması yüz yıldır devam ediyor ve hızı gittikçe ivmeleneceğe benziyor. unutulmamalı ki islami reform, dini bir gereklilik olmakla beraber bundan nemalanmak ve bu reformu kullanmak/yönlendirmek isteyen küresel güçler de her daim var olacaktır.


allah`ın kullarına verdiği, islamda kaç kilo ettiğini anlayacağı teraziyle herzaman başkalarını tartmak. (bkz: islamın ahlak düsturunu kendinde değil herzaman başkasında aramak)


ya bi dur diego zaten ortalık karışık


yukarda yazdıklarımın, din ve inancın farklı kavramlar olmasıyla alakası yok. adına inançlı ateist de desen, başka bir şey de desen farketmez, bu ateizm için bir çelişkidir. insan sadece inandığı değil, aşık olduğu, fanı olduğu, bağımlı olduğu veya aşırı güvendiği varlıkları da putlaştırabilir. ve bir şeyi bir kere putlaştırdıktan sonra artık onun nedeninin bir önemi kalmaz. ister aşık olduğu için olsun, ister bağımlı olduğu için, isterse taptığı için... o artık bir puttur onun için. bazen bir kurtarıcı kahraman, bazen bir sanatçı, bazen bir sevgili, bazen bir evlat, bazen de bir devlet! ateistim diyenlerin çoğunun da işte böyle kendince dokunulmazları var ve bu bir çelişki arz ediyor.


-imanı kuvvetli olmayan veya inançsız olduklarını bildikleri kişilere köylerde "mobbing" e benzer psikolojik baskı yapan, laf atan, -cuma'ya gitmeyen, bayram namazı kılmayan adamların arkasından lafını yapan, ona göre davranan, -veya liselerde bir kişi "ateist" diye o kişileri "çıkışta" döven, -oruç tutmayan kişileri sokakta döven, -hristiyanlara "gavur" diye isim takan, -hindistan'da ineğe tapanların diniyle dalga geçip, kendi dinleriyle dalga geçildiği vakit kafa kesen, -islamı yaymak isteyen ve bunun için her şeyi yapabilecek olan mensupları bulunan -kendi kutsal kitabıyla yönetildiği ülkelerde inançsızlara karşı "hoşgörü" gösterilmeyen ve tüm bunlara rağmen, her nasıl oluyorsa inandıkları dinin gerçekten "hoşgörü dini" olduğuna inanmış, kendilerini inandırabilmiş kişilere verilen addır. bu arkadaşlar aynı zamanda aynı dine/tanrıya inandıklarını bildikleri halde diğer mezheplere (alevi, sunni) sırf diğer mezhepten diye nefret besleyen, birbirlerinin kapısına tehditvari şekilde işaret koyan, köylerde sırf öbür mezhepten diye birbirlerinin evini yakıp, hayvanlarını zehirleyen kişilerdir. veya aynı tanrıya/dine inandıklarını bildikleri halde sırf "bizim cemaat" değil de, öbür cemaatten diye öbür cemaattekilere öldüresiye/aşırı nefret besleyen, kişilerdir. bu kişiler bırakın kendi inancından olmayan kişilere hoşgörülü yaklaşmayı, henüz kendi inancına sahip kişi ve gruplara bile farklı cemaat veya mezhepten diye, nefret besleyip birbirlerine hoşgörü göstermeyen kişilerdir. yani daha kendi içlerinde bile hoşgörülü değiller. nasıl başka inançlara hoşgörülü olacaklar? işin en komik tarafı da gerçekten bu kişiler kendi dinlerinin ve kendilerinin hoşgörülü olduklarına kendilerini inandırabilmişlerdir. daha kendi içinde bile hoşgörülü olmayan bir insan topluluğunun, gerçekten "biz hoşgörülüyüzdür" edebiyatı yapması ve bu düşünceye kalpten inanmaları ve kendilerini inandırabilmeleri, sanırım insanlık tarihinin aynı anda hem en ironik, hem en sarkastik, hem de yol açtığı sonuçlardan dolayı en trajikomik şeyidir.


- dilenen ateist görmedim (varsa da sanat adına yapıyordur, keman falan çalıyordur, direkt dilenme "ablaa nolurrr yaaa" değildir onun yaptığı) - çalan ateiste rastlamadım - kendi zayıfladı diye (kendi hunusi dinine bağlı diye) bana diretmiyor "allah yok" (zayıfla diye) diye, beni olduğum gibi kabul ediyor - geneli üst düzey mevkilerde, "genelde" dedik, olmayan da düzgün işinde gücünde zaten, kafayı çalıştırıyorlar=okuyorlar, gücün kurşunda değil kurşun kalemin bilincinde olan insanlar diye düşünüyorum; bu da beraberinde "sorgulamayı" getirir zaten - çorba dağıtıyorlar bedava, hayvanları kurtarıyorlar ya da hayvan besliyorlar (insan sevgisi öncelikle hayvan sevgisinden başlar, yukarıdan aşağıya kast sistemi gibi gitmez sevgi unsuru, alttan yukarıya gider) - bir ateistte sarkmamıştır bana bugüne kadar, beğendi ise medeni bir şekilde teklifi iletir, hayır cevabında da gözü kararmaz (ya benimsin ya toprağın misali) vs vs... toplamında demek istediğim; eğer allah var ise (bence var) ve genelin bahsettiği gibi ise (bizden olmayan ölsün misali) bu ateist kullarını niye besliyor hem de iyi mevkilerde o vakit? demek ki hepimiz o'ndan geldik, ona inanan da inanmayan da deyip, son cümlemi bir ateisti gülümseterek ya da gerisini düşündürerek? kapatıyorum


mesela hz.isa diyo ki sana tokat atana öbür yanağını dön.sonra engizisyon geliyo kafasına göre adam yakıyo odunla.bu yanlış. öteki de irana bak yaa adam asıyolar içki falan yasaklıycaklar sikeriim hee diyo.bu da lavuk. bana sorarsan hoşgörü dinidir,neye ve ne niyetle baktığına bağlı bu işler.


ilginçtir; belli noktalarda inananlarla aynı perspektiften bakabiliyorum bu modele. sorun şu ki; dünya üzerindeki bütün ilahi dinler, ilkel diller üzerinden çıkarım yapıp insan tarafından meta haline getirilmiş bi' tanrıyı da inanan bi' bireyin gözünden sorgulayıp tanrının olmadığını iddia ediyor. bak arkadaşım; evrim teorisi bi' teoriyse, uzaylıların bizi dünya üzerine bırakıp denek olarak kullanmaları, nasıl bi' habitat kuracağımızı merak etmeleri de aynı biçimde bi' teoridir. bütün dünyayı, yaşamı, hayatı ve daha bi' dolu kavramı skolastik bi' kafanın gözünden sorgulayıp da sonuç almaya çabalarsan eninde sonunda elden geçirdiğin bütün literatürü de mevcut olanla bir tutar ve kesin sonuçlara varmaya kalkarsın ki; "bu dinlerin hiçbiri doğru değil, o halde tanrı yok" diye tümevarırsın, höh. dünya üzerindeki insan yazgısı olduğunu düşündüğün dinlerin tamamını bi' tarafa bıraktıktan sonra hayatın amacının, dünyanın ya da genel haliyle evrenin varolma sebebi üzerine conta yakarsan da bu durum seni somut bi' noktaya taşımaz; işte o anda yokluğu kadar varlığı da senin için çelişkili bi' noktaya taşınabilir... ben insan yazgısı tanrının yokluğunu "kendi içimde" tescillemişken, diğer taraftan belli bi' düzeydeki arayışımı da sürdürüyorum. ha, bi' sonuca varamadım ama olsun, kesin sonuca varamayacağımı zaten kabüllenmiş durumdayım. o yüzden russell tipi bi' kafa şu an için mantıklı geliyor... diğer taraftan kafamı karıştıran olguların başında da belli seviyedeki filozof ya da bilim/din adamlarının felsefik mevzuları, yaşama biçimleri ve doğu toplumlarının varoluş kafasındaki gizemli tripleri içimi kemiriyor kimi durumlarda. dünya üzerindeki döngüde de etrafıma bakıp bütün bu güzellikler nasıl oldu? kafasını çoktan geçmiş olsam da bazı tripleri hala yenemediğimi de söylemeliyim. insanın gelişim grafiğinde ateş ile tanıştığı anı milat kabul ediyorum; sonrasında elektrikle tanışması da ikinci devrimidir ve bugün bunun da üzerine dalga denilen türlü şeyi koyabildi insan. iyi de ateş nedir, elektrik nedir lan? birisi yer altındaki madenlerin olayını anlatabilir mi peki? atmosfer denilen nanenin ne amaçla oluşabildiğini? çok derin konular, cevabı da bi' o kadar zor mevzular. ama iki dakikada kabullenilecek ya da kestirip atılabilecek tandansta şeyler değil...


cogu insan on yargili yanasmis. tanidiklarim uzerinden giderek cevaplayacagim bu soruyu. en onemli sebep sudur: cok calisiyorlar. her manada hem de. ne is yapiyorlarsa bunu sonuna kadar ve sikilmadan hakkini vererek yapiyorlar. bir museviyi calisirken izlemek buyuk bir zevktir. isini istisnasiz ve guzel bir sekilde yapar. yani kaytarmaz. kahve koselerinde kagit pesinde kosan milyonlarca diger inanistaki insanla kiyaslandiginda da cok dogal olarak fersah fersah onde olur. hani siz bir is verildiginde ‘amaaan kim ugrasacak bununla, yapmasam ya da baska sekilde yapsam veya gecistirsem de olur’ diyorsunuz ya, hah iste oyle demeyin. o isi yapin. ama cok iyi yapin, hakkini verin. belki bir gun sizin sayenizde temsil ettiginiz toplumun da bir nobel’i veya unlu bir markasi olur. kim bilir belki bir gun sirinleri bile gorebilirsiniz.


"peki tanrının olmadığını ispatlayabilir misin?" ispat yukumlulugu, iddia sahibine aittir. ben bir tanri vardir ya da yoktur demiyorum. bana bir tanri var, sen de inanmalisin yoksa su olur bu olur diyen insanlara, delil getirebilirsen inanirim diyorum, daha getirebilen cikmadi. ya da delil diye getirdikleri seyler, su agaclarin guzelligine bak, su kuslara bak felan gibi zirvadan oteye gitmedi. "tanım: tanrının olmadığını ispatlayamadığı halde, olmadığına inanan kişi." bu tanim dogru degil, dogru tanim bir tanrinin var oldugu iddiasina inanmayan kisidir. ateizm inancsizliktir. bunu anlamayanlara bir ornekle aciklayayim. a ve b iki kisi olsun, bu iki kisi yolda bir cuval dolusu pin pon topu bulmus olsun. a: bence bu cuvaldaki pin pon topu sayisi cift. b: nereden biliyorsun? delilin var mi? a: senin, cift olmadigina dair delilin var mi? b: ben cift degil demedim ki? sen dedin cift diye, ispat yukumlulugu sende. a: cift cunku bana oyle geldi. b: sana inanmiyorum a: demek cift olmadigina inaniyorsun? b: hayir. tek mi cift mi bilmiyorum. her hangi bir delil bulana kadar, ne tek ne de cift olduguna inanmiyorum. umarim bu ornek aciklayici olmustur. bir iddiaya inanmamak, iddianin tersine inanilmasini gerektirmez. edit:imla


islam ülkelerindeki doğum oranlarının fazlalığı sayesinde hızla büyüyen bir din olmakla beraber, bilimin gelişmesi yüzünden kendi coğrafyasında dinsizliğin serpilmeye başlamasıyla beraber kan kaybetmektedir. bu iki faktör birbirine zıt ilerlemektedir. islam ülkelerinde kaç tane dinsiz var bu bilinmiyor çünkü devletler bu konuda araştırma yapmak istemiyorlar. dünya’da 1.8 milyar müslümanın yaşadığım kabul ediliyor. yani dünya nüfusunun yüzde 22.5’u kadar.


yemin ederim ırk değil parayla alakalı bir konu


bunun "ilahî"liğini savunanlar eleştirel tezlere cevap verirken lâf hep şuraya geliyor: "bu dediklerin allah için mesele değil. sen ben ona nazaran bir hiçiz. istediğini yapar, senin mantığına uyması gerekmez." yav o zaman ben niye inanacağım mantığıma, ahlâkıma, aklıma, fikrime ters düşen şeye? bi dünya özelliği var benim kabûl etmediğim; ama inanacağım, her gün şükran sunacağım, yardım isteyeceğim, dua edeceğim, bana emrettiği birtakım ilkeleri ve kuralları uygulayacağım... hadi yaptım bi enâyilik, bitmiyor ki. hangi tanrı? tek tanrı mı, çok tanrı mı, yunan tanrıları mı, başka tanrılar mı, hangisi? hadi tek tanrı dedik, muhammed'in elçisi olduğu mu, isa'nınki mi, musa'nınki mi, peygambersiz olanı mı, öbürleri mi? hiçbiri için "hayır o yalan, öyle saçma şey mi olur?!" denemez. zira kuralı "o senin mantığına, etik anlayışına vs. uymak zorunda değil." diye koyduk baştan. o hâlde birini "gerçek" belirleyip diğerlerini uydurma sayamazsın. hepsine yöneltilecek eleştiri "sen anlamazsın, bu inanış çok yüce, biz birer hiçiz onun yanında. yanlış olan o(nlar) değil bizizdir." diye savuşturulabiliyor çünkü.


kafalarının çalışmasıdır. geri zekalı olmamaktır, din min falan geçin bunları. birbirlerini maddi/manevi kollarlar, ticarette iyilerdir. 3 farklı yahudinin yanında çalışan 3 farklı kişiden benzer şeyleri duydum. -paramızı hep zamanında verdi. -hiç hakkımızı yemedi. -ayrılırken ikramiye verdi, helalleştik. evine giren hırsızı şikayet etmek yerine daha iyi önlemler alıp "boşver, hırsizi kizdirmayalim şimdi" kafasında bir patronu bile olmuş rahmetli pederin.


durunca, gülünce, bakınca ama en çok da konuşunca çirkin olan kadın ve erkekler...


berlin'deyim ve buraya israil'den bes kurussuz gelen bir sürü yahudi gördüm. istanbul'da da bir defasinda tanistigim iranli bir yahudi aclik seviyesinin altinda yasiyordu. yahudiler arasinda zenginlerin, felsefecilerin vs. ciktigi dogrudur. bunun bir kac nedeni olabilir. bunun garip nedenlerinden biri avrupa'da hiristiyan inancina göre faizin bir dönem "günah" görülmesi ve bu isi yahudilerin üstlenmesiydi (bankacilik). ayrica yine avrupa kitasinda toprak sahibi olamamalarindan dolayi hic bir zaman bu kitada köylü olamadilar. ayrica göce ve sürgüne maruz kalmalari yüzünden cogunlukla cok dil konusabiliyorlardi, bu da onlari diplomasi ve ticarette daha da ön plana cikardi. benzer durumda olan romanlarin durumu ise farkliydi, romanlar yakin bir gecmise kadar göcebe yasamayi tercih etti ve daha cok demircilik, müsizyenlik, falcilik gibi islerle ugrasti. edit: yahudilerin kültürel kodlarına da bakmak lazım. israil'de halı vakti yerinde ailelerin çocukları bile misal gidip plajlarlarda dondurma satar, ticareti öğrenir.


sosyolojinin alt disiplinlerinden olan hukuk ve suç sosyolojisinin yaptığı tespitlere göre şuç işlenme oranlarının en düşük olduğu ülkeler hakim dinin islam olduğu ülkelerdir. tek başına bu tespit dahi islamın insanlığı şerefe kavuşturmada yegane din olduğunu ortaya koymaya yeter. bir hadis-i şerifle durumu desteklemek gerekirse: müslüman elinden ve dilinden zarar gelmeyen kimsedir edit:referans ve otorite bekleyen arkadaşlar olmuş hemen göstereyim yrd.doc.dr.ahmet uysal doc.dr ergün yıldırım edit(2):hollanda ve iskandinav ülkelerinde suç oranlarının düşük oldugu belirtilmiş evet öyle onlarda gerçekten refahtan kaynaklanan bir suç yoksunluğu var ancak esrar serbest hemcinsle evlilik serbest yani hiç bir şey suç olmayınca haliyle suç oranıda düşük oluyo


son dönemdeki siyasi mevzulardan ve islamik terör'ün 90lardaki prime zamanlarından(el kaide-hizbullah), üstüne ışid'in başını çektiği neo-cihadist örgütlerle beraber ülkemizdeki moda, anadolu-türk tipi müslümanlığı ve temelinin geldiği türk-islam denen bana göre (bkz: bullshit) kültürü referans gösterip "gerçek islam bunlar değil" deme üzerine.. bu kafadaki savunucular için emeviler, abbasiler, daha doğuya giderseniz gazneliler, safeviler, memluklar, günümüze gelindiğinde afganistan, suhudlar, iran, artık örnekleri çoğaltmak size kalmış.. bunların hepsi islam'ı yanlış anlamıştır gerçek islam bunların hiçbiri değildir, gerçek islamı sadece bizim turko doğru anlamıştır. bunun yanında "gerçek islam sadece kurandır"cılar var, bunlar da ayrı evlere şenlik. hadisleri ve fıkıh'ı yani islam hukukunu çıkarırsan zaten günümüzdeki islamın neredeyse %85'ini silmiş olursun, kuran'dan alabileceklerin ise samanyolu tv dizileri düzeyinde yahudilerin ve helak olan diğer kavimlerin hikayeleri, 4 ayette bir yüce yaratıcının şüphesiz doğruluğunu tekrar etme, peygamberin döneminden kalma 30km öteden arap kültürü kokan hangi cariyelerin helal olup olmadığı, kadınlarla ilgili sıkıntılı ayetler(miras bölüşümü, uyarın yine anlamazsa dövün diye biten o efsanevi ayet, 2 kadının şahitliğinin 1 erkeğe eşit olması), hırsızlık yapanın eli kesilir tadında kısasakısas kafasıyla babiller döneminin hammurabi kanunlarından bile daha dandik kanun(-umsu)lar, bir tarafı helal kılıp diğer tarafı şeytan belleyen yine aynı bayıklıkta bir anlatım, 100 senedir binlerce kişi üzerine uğraşmasına rağmen hala doğru düzgün türkçe'ye çevrilememiş bir dil. ha bir de "bilimsel" denen ayetler var, "o insandır ki, iki burnu bir de ağzı vardır" minvalinde bir şey yazıyor müminler de oha ya 1400 sene önceden bunu nasıl bilebilir diye inanç mastürbasyonu yapıyor. ancak çağ değişiyor, teknolojinin bu denli hayatımıza girmesi, 1 adet kıytırık telefonla dünya üzerindeki neredeyse bütün içeriğe, kültürlere, yaşayış biçimlerine, bakış açılarına ve hatta bilgiye erişebildiğimiz için yeni gelen nesiller üzerinde inanılmaz derecede bir bireysellik, otorite tanımazlık ve yerleşik-yerel değerleri sorgulama yerleşti. bunu 93 doğumlulardan başlatırsak 96-2000 arası doğumlularda emekleme döneminde dersek zirvesini 2005 ve sonrası doğan nesilde yaptı ve her geçen gün zirve daha da yükseliyor diyebiliriz. çağın bu değişiminden islam dahil bütün dinler kümesi, bunun yanında etnik/milli/ulusal değerler üzerine bina edilen ideolojiler de çok büyük bir darbe aldı. örnekler çoğaltılmaya çok açık ancak başlık islam olduğuna göre bunun islam kısmına değinmek gerekirse, yeni gelen nesile senin sakallı imamının anlattığı adem ile havva hikayeleri, peygamber efendi'den kesitler, ülkemizin islamın son kalesi olduğu ve buna yakın sığlıkta zirve yapmış anlatılarla kastığın vatan millet sakarya edebiyatı bir karşılık bulmuyor. karşılık bulmayı geç, son derece sığ ve çağın çok çok gerisinde olduğunu bu yeni gelen nesil ayırt edebiliyor. sebep ise çok basit, bu çocuklar teknolojinin içinde büyüdüler ve 80 neslinin belki 30 belki 35 40 yaşında erişebildiği bilgiye/içeriğe 20 yaşında erişip onu hazmettiler. bu çocuklar ellerindeki teknolojinin sağladığı sınırsız bilgi deryasıyla dünyanın her yerindeki her şeyi görebildiği için geleneksel olarak onlara anlatılanların iyi-kötülüğünün ayırdına varabiliyor, çünkü muadili olan örnekleri de görüp izliyor ve arasında bir kıyas yapma şansı var. bu senaryo içerisinde 2009 doğumlu şuan 14 yaşına gelmiş lise1'e giden çocuk senin uyduruk cuma vaazını dinlemiyor, dinlemez de.. bu dinin en azından türkiye'deki yaşandığı şekle gelince, bu dinin hakim olduğu yani (bkz: muhafazakar) dediğimiz insan fenotipinin farklı radikalize düzeylerde bir arada bulunduğu yerlerde 80'lerden kalma mahalle kültürünün günümüzle biraz entegre hali yaşanır. (bkz: türk aile yapısı) denen shitshow yapı erkeklerin mutluluğu ve refahı için vardır, kadının görevi çocuğuna bakmak, kocasının isteklerine cevap vermek, kocası sinirlendiğinde dayak yiyip susup oturmak ve 5 çocuklu evin gürültüsünü kaosunu idare etmektir. yani kadının bir birey olarak değeri yoktur, bununla beraber mahalle kültürünün baskısı inanılmaz derecede kişilerin üstündedir. kimin evine kim girdi çıktı, mahalledeki bir daireye bir kadın taşınmış eve erkek alıyormuş ne ahlaksız gidelim evini taşlayalım, mahalledeki bir kız tecavüze uğrasın onun üstünü kapatalım aileyi tehdit edelim.. bunların üstü kapalı yaşandığı varoşlar ve alt mahalleler genellikle muhafazakardır, dinle kafayı bozmuş bir cahil yığını barındırır. çoğu insan kurtarılamaz durumdadır, belki çocuklardan birini oradan çekip alıp kurtarıp iyi bir hayata kavuşturabilirsin. aynı şekilde ülkemizdeki inananlara genel bir kuşbakışı analiz yaptığımızda şu gruplar ortaya çıkar: 1.grup: 3 nesil önceki dedesinden beri allahla kitapla kafayı bozmuş selefi artıkları -bu kitle cumhuriyet'in kuruluşundan beridir cumhuriyet değerlerine ve paketinde gelen bütün ilkelere inkılaplara yeniliklere karşıdır, ekseriyetle şeyh said sempatizanı olup nurcu tayfaya bol bol asker sağlarlar. kadir mısıroğlu-necip fazıl üzerinden başlayıp eklemlenen cumhuriyet'e tepki bir akım olan fake tarih anlatısıyla kendi fikirlerinin karşılığını bulurlar, genelde kendi aralarında kabilecilik anlayışına yakın yaşarlar. şehir hayatı içerisine karışıp gerçek kimliklerini maskeleyenleri de vardır, orada kontak kurduğu insanlarla konuşurken ortalama söylemlerle sempatik müslüman gibi görünürler, ancak etek giymiş açık ve güzel bir kadın gördüklerinde bu kadının infaz edilmesi gerektiğini düşünüp öbür yandan o kadını arzularlar, bu kadına hiçbir zaman erişemeyecekleri için bunun avuntusunu dini değerleriyle yaparlar. şehir görmüşünün yanında kendi ekosisteminde yani muhafazakar alt mahalle-varoşlarda yaşayıp büyük ihtimal orada aynı kafayla hayatını sürdürüp ölecek olanları da zaten kendi ekosisteminin canlısı olarak hayatına devam eder. bu fenotip en kurtarılamaz, yapılacak hiçbir şey olmayan ve eline güç verilmemesi gereken tehlikeli insan tipidir. 2.grup: ortalama türk tipi müslüman bu tip avrupa yakası'ndaki tahsin sütçüoğlu tadında , ramazanlarda oruç da tutan cuma namazına'da giden, allah'a inanıyorum diyen ama özel günlerde şarabını da içen ortalama çinko karbon türk vatandaşıdır. inançlıyım der ancak çok derinlere dalmaz, deizm tadında bir kafadadır. bunlar en zararsız modellerdir, yakın çevrenizde çok defa rastlamışsınızdır yani hepinizde bu fenotipin bir veya birkaç karşılığı vardır. 3.grup: 2010 sonrası mantar gibi her yerden fırlayan siyasi rant yalayıcıları bunlara statükocu denir, her devrin adamıdırlar. para ve rant neredeyse oradadırlar, bukalemun gibi her role girerler. günümüzde de konjonktür gereği tiyatro sahnesinde rollerini oynarlar. 4.grup: teoloji/ilahiyat eğitimiyle de beraber demogoji ustası olmuş ilahiyat profesörü/ akademisyen takımı toparlamak gerekirse, bu din öyle ya da böyle ülkenin bir gerçeğidir. insanları nasıl uyuşturup düşünme kabiliyetlerini yok edip tek tipleştirdiği, gücü elde ettikçe artan ivmeyle kurumsallaşma hızı, yeni dönemde de el altından desteklenen tarikat/cemaat oluşumlarıyla beraber başımıza sarılacak yeni belalar.. hayatımızdaki karşılığı ve kendi otantik değerleriyle beraber her geçen gün bu din dahil bütün dinlerin aleyhine, sekülerizmin veyahut deizm/ateizm ve diğer felsefik alt dalların(varoluşçuluk, nihilizm vs.) lehine işliyor. çünkü iktidarlar, otorite, güç her ne kadar belli kişilerin elinde olsa da zaman denen olguya kimse karşı gelemiyor, gelemez de.


canlıların hayatının değerini en iyi bilen kişidir. islam'da her ne kadar canlı hayatının önemli olduğu vurgulandığı dile getirilse de kur'an'da müşrikleri, kafirleri öldürme yetkisi; hırsızlık yapanların sağ elinin kesilmesi, zina edenlerin kırbaçlanması gibi çeşitli hükümlerin olduğu görülmektedir. peki bunun temel sebebi ne? neden ateist canlı hayatına çok değer veriyor da islam dininde bu şekilde değil? çok bariz, elbette öbür dünya inancıdır. öldükten sonra yeniden hayata gelerek allah'ın karşısında hesap verdikten sonra sonsuz hayata kavuşma nosyonundan ileri geliyor. dolayısıyla; dünya üzerindekileri öldürme,kafirlere savaş açma, katledilen hayatların değeri konusunda müslümanlar o kadar da duyarlı olmuyorlar. olamazlar da zaten çünkü tutarsız aslında. hayatın değeri mutlak canlılıktan değil, ümmetin içinde olup olmadığınla alakalı. içindeysen yaşamaya ve öldürmeye hakkın var, değilsen canlılığın zaten bu dünyada gereksiz. öbür dünyada cehenneme bir an önce gitmen ve islamın yayılmasını önlememen için ölmen gerekir. oysa ki, ateistler daima öbür dünya fikrinin varolup olmadığını bilmediği ya da reddettiği için dünyadaki hayatın aslında korunması gereken en önemli şey olduğunu bilir. onun için öbür dünya fikri safsatadır. dünya üzerindeki bilinçli/bilinçsiz tüm canlıların kendi hayatlarını korumak için bir sürü mekanizma geliştirdiğini, bu şekilde hayatta kalıp soyunu devam ettirdiğini görür. yani, dünyayı olduğu gibi algılar. böylece hayatın değerini hiçbir zaman unutmaz.


akıllarını kullanmaları. birbirlerine düşmemeleri. okumaları, kendilerini geliştirmeleri. bir sorun varsa suçu 'lanetli kavim'lerde aramamaları. içlerinde barındırdıkları yetenekleri keşfederek onları gelişirip desteklemeleri ve yıldızlaştırmaları. içlerinde henüz olmayan yetenekleri kendilerine çekmeleri. biraz da acımasız olmaları.


deistleri kuran şöyle anlatmış: kendisinin ilahı olarak kendi duygu ve arzusunu almış kişiyi gördün mü? allah onu bir ilim üzerine saptırmış, kulağı ve kalbi üzerine mühür basmış, gözünün üstüne de bir perde çekmiştir. allah'tan sonra ona kim kılavuzluk edecektir. hâlâ düşünüp ibret almıyor musunuz? casiye suresi, 23 uzaktan uzaktan tanrı'ya inan ama kendi keyfine göre yaşa ! seni tanrı yaratabiliyorsa, yok da eder, hayır ve şer de verebilir, din de yollayabilir, kötülük işlersen hesaba da çekebilir, çok basit mantık. (bkz: )


yanlış hatırlamıyorsam bu yahudilerin kılavuz gibi bişeyleri vardı. ıçinde madde madde anlatılıyordu. misal hatırlardıklarımı söyleyim. 1-ne iş yaparsan yap ama en iyisini yapmaya çalış. 2-kendi insanına yardım et, faizli para verme. 3-yabancı insana faizli borç ver. 4-kendi insanını daima kolla. vs. bunun gibi şeyler vardı. kısacası adamlar aşmışlar, hepsi bu kurallara özen gösteriyorlar.


inandığı şeye saygı ile insana saygıyı karıştıran savunucularının olduğu din. kimsenin herhangi bir dine saygı göstermesi gerekmez, saygı insanın inanma eylemine gösterilir ki bu da bir dinin öğretisi / pratiği ona mensup olmayanların özgürlüğünü ihlal etmeyecek çerçevede kaldığı sürecedir. nasıl ki bazı insanların tanrı(ları) yok sayması din mensubunun inancında kendi tanrısının varlığını ortadan kaldırmıyor ise, bu din mensubunun inandığı tanrının ve onun dininin diğer insanlarca var sayılması, benimsenmesi, saygı görmesi gerekmez. saygıyı hak eden dini yaşantısını başta bahsedilen özgürlükler içerisinde yaşayabilen insanın kendisidir, neye inandığından bağımsız olarak. yani aslında böyle olması gerekir. ancak zannederim temelinde bu zarif dünya görüşüne sahip olabilmekle dini inanca sahip olmak arasında negatif korelasyon vardır. siz fikir ve vicdan hürriyeti, adalet ve eşitlik diye bağırırken, birileri gelir "amınakodumun allahsızları sizi" diye saldırır. barış ve sevgi dinidir islam. mürtedi severek öldürür.


zamanında avrupa gettolarına atılıp, insanlık dışı muamele gördüklerinden hayata tutunabilmek için sistemli, dürüst ve dayanışma içinde yaşama alışmışlar ve bunun karşılığını görmüşlerdir. dışlanan ve zulüm gören her topluluk hayatta kalabilirse güçlenip diğerlerini domine ederler.


"evde ben yokken uslu durursan akşama sana bir ödül vereceğim" diyen anne ile yaratıcının çok fazla farkı vardır. yaratıcı daha çok "ya bana paranı verirsin ve canını bağışlarım ya da vermezsin ve seni öldürürüm, seçim senin ve özgürsün" diyen bir gaspçıya benzer. aynı çümleyi şu şekilde kurar tanrı "ya bana inanırsın ve cennete gidersin yada seni sonsuza kadar cehennemde yakarım, seçim senin ve özgürsün" bu noktada gaspçının özgür irade anlayışı ile dinlerin özgür irade anlayışı birbirinin aynıdır. bir insan ölmeyi/cehennemde yanmayı doğal olarak seçmeyeceği için bu özgür bir seçim değildir. gaspçı polisler tarafından tutuklandığında şöyle der " ben kendisine iki seçenek sundum ve parayı vermeyi kendisi seçti, bunu özgür iradesi ile yaptı". gaspçının bu savunması dinlerin özgürlük anlayışına göre tamamen tutarlıdır. ama mantığa aykırıdır.bütün dinler gibi. dinin yükümlülüklerini yerine getiren hiçbir inanan, ceza ve tehdit olduğu sürece özgür iradeleri ile hareket etmemiş demektir. bu da tanrı'nın cennetine girmek için korkunun yeterli olduğunu ve dürüstlük gerekmediğini gösterir. not: ama birinde cennet mükafatı var" diyebilirsiniz. gaspçı da yaşamına devam etmesini ödül olarak sunuyor ya işte.... tanım: korkmayandır ateist. ceza ve mükafat ile kandırılamaz.


tam olarak tanrı diye adlandırılmamış ama yaratıcı bir gücün varlığına inanılan düşünce sistemi. not: deist değilim.


ben süleymaniye camii'ne baktığımda hep aklıma gelir nasıldır müslüman diye. dışı sade içi şâşâ. durum şöyle ki, hani "müslüman" ifadesi görünce akla siyasi zımbırtılar gelir ki, ben bunlardan tiksinirim. zira zamanın hiç bir döneminde bu kadar kör karanlıkta, töhmet altında kalarak, örümcek beyinlilikle tanımlanmamıştı. bu işlerin, yani birinin müslüman olduğunun ortaya sürülmesi yok efendim terörle, yok efendim kavgayla gürültüyle, linçle, küfürle, pislikle, cehaletle hiç bir dönemde bu kadar suçlanmamıştı. suçlama değil gerçi, hak ettikleri belki de hatta. ne mimari, ne sanat, ne kültür, ne şiir, ne edebiyat, ne felsefe, ne astronomi, ne fizik, ne bilim, hiç bir haltı kalmamış, ne içi süslü ne dışı mütevazi. süleymaniye camii'ni yakından incelediğim vakit dışardan, böyle gayet büyük, gayet heybetli, son derece sağlam, dimdik, ama aynı zamanda gri, süssüz, sade ve sakin. ama içeri adım attığınız andan itibaren dışardan görülenden daha büyük olduğunu görüyorsunuz. her yerinde bir sembol, her noktasında sanat, her yapılanda bir anlam, bir ima, bir sembolizm, her rengin arkasında olağanüstü bir derinlik, renklerde, nakışlarda büyük bir tecrübeye yaslanmış ustalık, akustiğinde bilimsel veriler, ısıtma sisteminden mimari rakamlarına kadar her şeyde bir bilge tadı. nerde durduğunu bilen bir mekan. zamanına uygun davranış bu camide ışıyor. zamanının gerisinde durmayan hali de iç kımıldatıyor. bugünki görüntünün tam aksine, her yapılan işlemde son teknoloji ürünün kullanılması, inşaatında çalışan işçilerin uyumları, uyum derken bilmemkaç bin müslüman işçi ile bilmemkaç bin hrıstiyan ve yahudi amelelerin uyumla çalışmaları, yaklaştığında dahi insanın içine verdiği huzur ve hatta en sıkkın anda en öfke dolu zamanda camiye girdiğinizde içinize dolan sükun duygusu bile bana hep bir müslümanın nasıl olması gerektiğini, bu camiin kimyasında olduğunu gösteriri. müslüman dediğin adam, süleymaniye camii gibidir dediğim de bu yüzdendir. bugünki gibi değil, asla. bir getto bilinci, sadece kendisini ve kendisinin çevresindekileri müslüman sanan, başkalarını keyfince cennete cehenneme yollayan, gerek tanrıyı gerek islam dinini gerekse de müslüman kavramını ceketinin cebindeki bir cüzdan içine saklanmış muska tadında gören, hocasından şeyhinden kitaplardan öğrendiğiyle yetinen ve başka hiç bir kaynağa inanmayan, ona günah buna sevap gibi matematik hesaplarıyla uğraşan, altını çizerek söylüyorum, başkalarının kendisine güvenemediği ve daha nice müslüman kavramının altına sığmayacak şeyleri içine sığdırmayı becermiş kişilerin sayesinde, bu saydığım özellikleri beslemeyenler, malesef bu tırışkadan adamlara bakarak gerek islam'dan gerekse de müslüman kelimesinden köşe bucak kaçıyor. ne yazık ki, inanıyorum ki, islam ve değerleri, müslüman diye ortalıkta kendine kimlik edinmiş elemanların değerlerinden farklıdır. günlük hayata dair bir örnekle bırakayım. o adamlar, o sevimsiz gelen, milletin hakikaten de ürktüğü, "doğru benim, bana göre kendini konumla" diyen adamlar, kendi gruplarının dışında olan adamları cehenneme yollama gibi bir adetlerinin yanısıra içki içen, faizde parası olan, yılbaşı eğlencesinde dans eden, sevgilisi olan, başörtüsü takmayan kadın, namaz kılmayan, dindar partilere oy vermeyen vs vs vs gibi topluluklara, insanlara, yani dinî bir terimle, bir günah işlediği iki tercih noktasında kaldığı üç başka anlayışta olduğu gibi maddelere bakmaksızın, bu halkın üstünden bakarlar, onları kendi cümleleriyle gözleriyle tarumar ederler. sonra sonuçta ne olur? barda içki içen adam müslüman olduğundan bahsedemez. niçin? çünkü içki içmeyen o getto müslümanları, barem olarak kendilerini sundukları için günah işleyen müslüman, yani herkes, yani peygamberler bile dahil, herkes gibi algılanmaz. bu noktada fikrimi söylemek istiyorum. her insan, günahkardır. her insan, ama her insan. kimi içki içer günah işler, kimi dedikodu yapar günah işler. ben daha beterini söyliyeyim. islami yaşam mekanizmasında yaşamayan biri hakkında o cehennemliktir, o kafirdir, müslüman değildir gibilerinden lakırdılar yapan adam, bildiğim kadariyle direktoman kendisi kafir oluyor. aslında bölüştürücülere ceza yağarken, ne olur, birleştiriciler çoğalsın ve onlara ödüller yağsın. artık herkes kendisinin yaşam mekanizmasıyla ilgilensin ve herkes kendisi adam olsun da başkalarının adamlığına dair yorumlar yapmasın, korkutmasın, ürkütmesin ve mide bulandırmasın. yoksa dünyanın çoğu tarafındaki terörist müslüman imajı ilelebet sürecektir. korkarım. iyi olursak, süleymaniye camii gibi yüzyıllarca dimdik ayakta kalırız sanıyorum.


iki farklı kullanımı vardır: i. tanrıya inanmayan (insan): "berke ateist olmuş." ii. tanrıya referans içermeyen: "ateist bir ahlak sistemi" (örneğin agnostik biri, ateist bir ahlak sistemini uyguluyor olabilir. onun sisteminde herhangi bir üst varlığın bahsi geçmiyordur.) özellikle "tanrı yok" demek, ve (belki genel kanı olarak dini olması beklenen bir konuda) tanrı bahsi içermemek farkı...


kendi gözlemim olarak sayabileceğim nedenler; 1- ticaretten anlıyorlar, 2- kolay yoldan zengin olunamayacağını biliyorlar, 3- her hıyarım var diyene tuzla koşmuyorlar, 4- hemşehri hemşehriyi gurbette öpermiş mantığıyla birbirlerine çelme takmıyorlar.


tamamen sektörleriyle alakalıdır.insaat işinde iyi para vardır,anadolu'nun küçük bir ilçesinde ,yapsat yapan küçük ölçekli bir müteahhit bile xc90a biner,50,60 milyon tl nakit vardır.zengindir yani.lakin ben hiç yahudi bir müteahhit görmedim. parfüm satan,esans satan,eşarp satan,halı satan yahudi gördüm ama. bizimkilere sorsan o işlerde para yok batarsin derler. ekliyorum: dürüstlük ilkesi de kaçınılmaz bir gerçektir.tercih sebebidir.


çok fazla küfre sapan, fasık olan kişilerin durumu. zira allah dileseydi onlarda iman ederdi fakat küfre saptıkları için allah iman etmelerini istememektedir kanımca.


haha ya muslumanlar yine magdur. siz kufur edip, dovup, hedef gosterip hatta oldurunce birsey olmuyor. siz once diger insanlara saygi gostermeyi ogrenin. sonra digerlerini elestirin.


üstün ırk mı değil mi bilmiyorum ama dünyayı yönettikleri ortada.