hangi coğrafyada yaşanıyor olursa olsun, eğer kişinin cinsiyetine dair seçimi; kadın performansı göstermekten yanaysa, tüm ikinci anlamlardan uzak olarak, en güzel tabirle siki tutmuş olmak demektir. hatta öyle ki, hayatın her alanında, bir yumurta gibi kırılgan olmak ve bu kırılganlıktan faydalanıp sizden fiziksel olarak daha güçlü veya ruhsal olarak daha sapkın kişilerin maddi/manevi işkencelerine maruz kalmak ve sürekli kırılmak demektir. doğanın default verdiği o anaçlık duygusunu, her sakallıyı ısrarla dede zannetmekten ötürü belki de, olur olmaz kişilere kullanmak; işin sonunda da bir jilet her şeyi halleder heralde diye cinnet geçirebilmektir. kadın olmak; sıradan bir gün, sizi facebook'tan filan bulduğunu düşündüğünüz ve muhtemelen eski bir arkadaşımdır diye kabul ettiğiniz msn adresinde, gönderdiği kamera talebini boş bulunup açar açmaz "sen bundan hiç yedin mi acaba?" diye sorarak, penisine odakladığı kamera eşliğinde masturbasyon yaparak sizi cezalandırmaya bu şekilde de kendini tatmin etmeye çalışan hayvanlarla baş etmek demektir. bir kadın olmak; cinsellik vurgusunu ve istismarını, okul/işyeri ve hatta kapalı kapılar ardındaki evinizde bile durmaksızın yaşamak demektir. kadın olmak; eğer hasbelkader bir mini etek veya nispeten dekolteli -ki çoğu zaman bunlara bile gerek kalmıyor- bir giysi giydiyseniz veya bir erkek bedeninde kadın gibi hissetmenizden ötürü bunu deşifre ettiyseniz, istemeden verdiğiniz mesajların(!) karşılığını tecavüze uğrayarak, dövülerek, toplumdan soyutlanarak, ikincilleştirilerek, ötekileştirilerek vermek zorunda olmak demektir. kadın olmak; hayat şartları bedeninizi satmaya itmişse, hem hayata, hem de içinde bulunan insan görünümlü hayvanlara vereceğiniz bir ikinci bedelin, size yapılan hakaretleri ve tacizleri sindirebilmek; yani insanlığınızdan vazgeçmek olduğunu sindirmek demektir. kadın olmak; yalnız başınıza yaşıyorsanız, yalnızca erkekler tarafından değil, aynı zamanda kadınlar tarafından da aşağılanmayı göze almak demektir. çünkü yalnız yaşama hadsizliğini ve gücünü göstermek demek, bir kadın için, erkeklere potansiyel av olmak, avlaştırılırken aynı zamanda toplumun kendisinden beklediği her baskı unsuruna boyun eğmiş diğer kadınlar tarafından yapıştırılan fahişe damgasıyla, bu tip kadınların kocaları için de potansiyel bir "tehdit" oluşturmak demektir. kadın olmak, eril toplulukların önceden belirlediği kuralların tümüne itaat etmek, itaat etmiyorsan siktir olup gitmek demektir. kadın olmak, tecavüze uğrayıp, sana bunu yapan hayvan evladıyla evlendirilmek, babanın alnındaki kara lekeyi, senin başına kaderin yazdığı başka bir kara lekeyle aklamak! demektir. kadın olmak, birçok toplumda, daha çocuk olamadan evlendirilmek demektir. büyük büyük teyzelerinin iki örgü yaptıkları saçlarıyla basma fistanlarının altında henüz adet olmamış ve seksek oynamaya doyamamış bedenlerinin, kendilerinden yaşça büyük adamlara, beşi bir yerdelerle satıldığını bilmek ve içeriden içeriden incinmek demektir. kadın olmak, kadınlar tarafından bekaret baskısıyla yetiştirilmek, henüz 9 10 yaşlarındayken bisikletten düşünce canı acıdığı için değil, "bekaretime bir şey oldu mu acaba" diye ağlayıvermektir. kadın olmak, erkeğin yaptığı her hareket, çapkınlık/haytalık olarak adledilirken, adledilmelerinin müessibi bu hareketler bütününün bir tanesini dahi yapma hadsizliği gösterilirse, cinayete kurban gitmek demektir. bazı onurlu erkekler ellerini bu kirlenmiş! kadınlara sürmezler bile hatta. küçük kerpiç bir odanın içerisine bir ip, bir de küçük elleri kınalı bir kız çocuğu bırakırlar. beklerler ki o küçük kadın, yediği boku kendi temizlesin. kadın olmak, küçük bir arzu nesnesi olmak demektir. ister billboardlarda, hayvan pazarlarında sergilenir gibi masturbasyon malzemesi olmak olsun, ister bekar olduğu için işe alınmak/alınmamak gibi saçmasapan hadiselerle karşılaşmak olsun hep ezilmektir. kadın olmak, dul annenizin, kız kardeşinizin, sevgilinizin veya kız arkadaşınızın, şerefiyle çalıştığı işyerinde, evli barklı adamlar tarafından taciz edilmesine ses çıkaramamak demektir. çünkü içinde yaşadığınız kanunlar bile, sadece evli kadınların, tertemiz bakirelerin ve ancak kot pantolon dışında bir kıyafet giydiğinde rızası dışında tecavüze uğramış olduğuna inanılan kadınların namusunu korumakla mükelleftir. kadın olmak, yaşayabilmek için diğer canlılardan kat kat üstün olabilmeyi başarmak ve sürekli mücadele halinde olmaktır. sadece erkeklerle değil, tüm dünyaya karşı, adını duyurabilmek için çalıştığında, biraz olsun sesini çıkardığında, "feminist/lezbiyen" etiketlerini hakaret adleden zavallılar tarafından tartaklanmaktır. üstte anlattığım bunca zorluğuna rağmen, kadın olmak, benim için tanrı'nın bana bahşettiği en nadide hediyelerden birisidir. ayakları yere basan bir kadın olmak da kanımca sözlükçülerin hiç de eften püften olmayan başarılarına, gururla yazabileceğim özelliklerimden birisidir. hayır selam filan etmiyorum.


sapık olan bir erkek yönetici ile çalışmaktan daha zor değildir.


kadını, her şeyden önce insan olarak kabul edemeyen zihniyetlerin uyguladığı sindirme yöntemidir.


evlenme amk. 20'li yaşlarda olacaktı o iş. evlenirsin düzeni kurarsın 40-50 yaşına gelince çocuklar zaten kendini kurtarır iyi kötü. eşinle aran iyiyse evlilik devam eder kötüyse boşanırsın geri kalanında öyle ya da böyle yaşarsın. 30'unda evlenince geri kalan hayatında birikim mi yapacan, çoluk çocukla mı uğraşacan, toprağa göz kırpan büyüklerinin hastalıklarıyla mı uğraşacan? nefes alamadığını hissettiğin çok zamanlar olacak.


sadece 35 yaşında olduğuna inanabilirm. bekarsa mutlu değildir, huzurlu değildir. hadi diyelim mutlu ve huzurlu kesinlikle güzel kadın değildir.


degil sadece kadinlar, bütün herkesin ayaklari üzerinde durmasi gerekmiyor mu? neden ayiriyoruz? herkes kendi emeğinin karsiligini alsin, herkes calissin ve ne kadin bir erkeğe ne de bir erkek kadina muhtaç sekilde olsun. ayaklari üzerinde durmak, hele hele bu ekonomik koşullar altinda, paha biçilemez bir altin bilezik.


zeki insanlara hayranım, anti sosyal olmadığı sürece. ufkumu açmayacaksa ve beni her konuda aydınlatmayacaksa neden evleneyim ki…


okuma kültürü olmazsa bir ülkede kadını da erkeği de bu beklentiyi es geçsin.


alternatif bir hayat seçeneğine ve kendine uygulanan şiddeti cezalandırma hakkına sahipken ve bu bilinci de edinmişken ariza tiplere asik olma egiliminden de kaynaklanabilen. (bkz: ariza tiplere asik olma egilimi/@mariadebonne)


ben eşimin elini öperdim. türk geleneği. seve seve uygularım türklükle ilgili her şeyi.


bu başlık pek zekice olmamış. :)


lise1de 60 kilo falandim lise2de 55e düşmüştüm üniversite hazırlık döneminde 52 oldum. ve yaklaşık 12 senedir de bu kilodayım sadece -+2 oluyor dönem dönem. hızlı kilo alıp verme olayına bakacaksanız evlenmiş erkeklere bakın nerdeyse %85i bir iki ayda 7-8 kg alıyor.


tüm seksist köpekler buradaysa dersi sonlandırıyorum, iyi günler.


ilk cildine bakarım sonra göt. cildi iyi olsun yeterli.


nietzsche bunu duysa götüyle gülerdi: "erkeklere özgü kendini hor görme hastalığının tek çaresi zeki bir kadın tarafından sevilmektir."


evlenmenin her iki cins için de zorunluluk değil bir tercih olduğunu anlasak keşke. çoğunluğunu genç nüfusun oluşturduğu bu ortamda sürekli cinsiyetçi başlıklar görmek endişe verici.


tabii ki evlenmeyecek. anasında kalsın, anası beslemeye devam etsin öyle erkeği. neden evleniyor ki? çalışmayan kadın arayan, erkektir. bu, erkeğin özel talebidir. karım çalışamaz derken iyiydi. oysa kadın da çalışmalıdır. üretmeyen, kazanmayan her insan problemdir.


güzel duyguların insanıdır. kocası da ona bir şekilde mukabele ediyorsa güzel bir bayram sabahı geçiriyorlardır. buraya çeşitli sosyolojik tespitlerle makale yazabilirim ama kimse okumayacağı için yazmayacağım. yukarıdaki enteresan tavırlı arkadaşlara özetle cevap vermek gerekirse ve yeterli bence. bu tarz takıntılara gerek yok arkadaşlar. isteyen istediğini istediği zaman istediği yerinden öpsün. size ne?


kadini erkegi olmayan, tamamen kisisel ve kurum kulturunun oturup oturmamasiyla ilgili olan durumdur. 15 yillik is hayatimda, turkiye ve uk de, 2 kadin ve sayisiz erkek mudurle calistim, bir erkek haric hepsi birbirinden harika insanlardi.


aslında tek tip olan ama kendisine verilen hayat rolünü çok iyi oynayan insan çeşidi. default olarak hepsi aynı. garip olacak biraz ama araba gibi düşünürsek şasi aynı fakat birisinin sunroofu var birisi station wagon diğeri coupet. dışarıdan görünce vaay dersin ancak içine binince direksiyondaki logo aynıdır. onun gibi. birisini beğenirsin o da seni beğenir konuşmaya başlarsın. tanıdıkça 'vay be tarzı görüyor musun? farklı bu kız' dersin. iyice derine indikçe 'işte bu' diye düşünürsün ama bir süre sonra mutlaka aynı hatayı verir. ya göründüğün gibi ol ya da olduğun gibi görün bunlarda yok.


bilgisiz olmasi hayati sadece erkekten ve asktan ibaret sanmasi geri kalanin alayi yalan erkekler icin bacaklarini acmasi yeterli :)


yabancıların gözünde, çoğu türk erkeğinin gözünde olduğundan .


dahil olduğum başlık. bu kadar kötü insanla dolu dünyaya bir canlı getirmek çok adaletsizce


bunu yaşayan insanların hikayelerini ve psikolojilerini dinlemek, anlamak istediğim durum.


bir erkeğe yapışıp sülük gibi yaşamalarında iyidir. ha dersen ki yeterince cazip!!? bir erkeğe yapışmayacak kadın var mıdır? ben denk gelmedi.


kisiden kisiye degisecek durumdur. bankacilik sektoru icin konusursak isinde ve evinde basarili olan kadin mudur cok nadirdir. basarili kadin mudurlerin geneli(gozlemim) bekar ve gercekten cok hirsli oluyorlar bu durum personele olumsuz yansiyabiliyor. stres yonetimini cevirme babinda erkeklere gore biraz daha zayif kalabiliyorlar.


adım adım bu tipolojiye yaklaşıyorum. bir mucize olmazsa asla evleneceğimi sanmıyorum. o mucize de körkütük aşık olmak falan değil, her şeyi bir kenara bırakıp gözünü karartmak. erkekler hiç evlenmemiş bir kadına göre daha az sorgulanıyor gözüküyorlar. ama bence bu doğru değil. kadınlar konusunda insanlar daha arsız ve patavatsız davranıyorlar ve her şeyi pattadanak yüzlerine söylüyorlar. erkekler daha çok uzaktan bir şaşkınlığın, merakın, damgalamanın ve acımanın parçası olabiliyorlar. evlenmemek tamamen kendi tercihim. başka birini mutlu etmem imkansız çünkü tabiatım çok karamsar. daha kötüsü karamsar olmakla da gurur duyuyorum. çünkü daha da kötüsünün olacağından eminim. basit bir anksiyete bozukluğu değil bu. temellendirebilirim. heat'te neil'in birkaç kez tekrarladığı "tehlikeyi hissettiğinde 30 saniyede arkanı dönüp terk edemeyeceğin kimse olmasın" sözü beni anlatıyor. sayısız sorumluluğun altına girmem olanaksız. esas mesele sorumluluk da değil aslında. bu sorumluluktan ben ne elde edeceğim? çıkarcı konuşmuyorum. bu yatırımın (duygusal, maddi, zamana yönelik) ardından mutlu oluyor muyum? bu riske de giremiyorum. evlenmeyen insanların kalp krizi yaş aralıkları evlilere göre daha erken. bunun bende karşılığı olduğunu sanmıyorum. eşi mutlu etme, ailesini memnun etme, sağlıklı çocuk dünyaya getirme, ona iyi bakma, onu iyi büyütme çok daha çileli gözüktü her zaman. görüldüğü gibi, bu senaryoda benim mutluluğum da yok. öyleyse çok da kaygılanmamak lazım. belki başka bir hayatta.


cazibeyle her şeyi elde edebileceğini sanan avam kadınlar da üzgünüm ki aramızda dolaşmaktadır.


sevda değil öğreti, benim için ayrıca vasiyet. babamın yaşarken tek öğüdü, "ilerde saçını boyatmak için bile kocandan para isteme, kendi paranı kazan ve kimseye muhtaç olmadan yaşa" olmuştu. üniversiteyi bitirip bir süre işsiz kalınca bu vasiyeti hatırlayıp kendime içerlerdim. işsizlik alıp başını gitmişken bu içerlemeyi yaşayan binlerce kız kardeşim var ama enseyi karartmayın, niyetiniz olsun yeter her şey yoluna girer. eğitim hayati ama kız çocukları için gerçek bir hayatta kalma meselesi.


muhtemelen geçmişte bir kadın tarafından ihanete uğramışlardır. ve aklıma sokrates reisin şu sözü geldi;


burası ekşi kardeşim. her tür kadınla evlenirler. grup seks yapmış bir kadınla evlenir misin başlığında bile 13 sayfa tartışılmış karara bağlanmamış.


çirkin şansına sahip olmak demektir. güzel olduk da ne oldu??


söyleyeceği olsa da olmasa da bir kadın susuyorsa çok tehlikeli bir durumdur, susan bir kadın ahiret öncesi araf gibidir, o anlar hiç iyiye işaret değildir.


seçen her zaman kadındır, tüm doğada böyledir. ama insan "zeki" bir yaşam formu olduğu için, dişisi seçse bile erkeğine sanki o seçiyormuş gibi hissettir(ebil)ir. bunu hissettirmesi veya hissettirmemesi "zeka"sına ve "tercih"ine bağlıdır. az da olsa bir potansiyel görmüştür sizde ya da salt döl almak istiyordur sizden (tüm doğada böyle olduğunu yukarıda zikretmiştim). bu, kâhir ekseriyetle böyledir. not: meriç değilim, antropoloğum.


geçmişte bendim. şimdi 2 kedi 1 çocuk anasıyım ve ikinciyi de düşünüyorum maddi durumum ve sağlığım elverirse. çocuk doğurmamış bir kadın gerçek aşkın nasıl bir şey olduğunu anlayamayacak. bu konuda iddialıyım. bir de hep umutsuzluğa kapılmış herkes. şunu hep atlıyorlar, belki senin çocuğun da bir atatürk, bir einstein olacak, ne biliyorsun? o yüzden çocuk yapmayı tü kaka olarak göstermek bana çok da doğru gelmiyor. tabii ki yine de herkesin kendi kararıdır neticede..


bir kelime farkıyla kadın erkek eşitliğini sağlayacağınızı düşünüyorsanız yanılmaktasınız.


özgüven sahibidir, sözü dinlenir, saygı duyulur ve keskin sınırları vardır. iyi bir işe, mantıklı yatırımlara ve dilediğini alabilecek nakit akışına sahiptir. kolay ağlamazlar, gözyaşlarının sorunları çözmediğini yıllar içinde öğrenmişlerdir. çok dostları olmaz, genelde sahip oldukları dostlar çok uzun süreden beri hayatlarındadır. elektronikten, arabalardan ve montaj işlerinden anlarlar. (anlamak zorundadırlar çünkü) kolay ilişki yaşayamazlar. kendi kendine yetme konforu fazla seçici yapar. cesurdur, karar alırken işin uzmanı dışında kimseden fikir almazlar. çoğu erken yaşta en dibi görmüştür bu yüzden en kötü durumlarda bile hızlıca toparlanıp yaşamaya devam ederler.


karşısındakinin de en az kendisi kadar duyarlı olacağını sanarak, boşuna bekleyendir. anlamaz kardeşim, anlasa öyle mutlu mutlu sırıtıp, karşında ahkam kesmezdi. ne diyeceksin sadece müdür olmuş, alim değil yaa...


"abim, ablam, annem, teyzem, amcam, müdürüm..." şeklinde hitap etmeleri. facebookta da, teşekkür ederim abimmm-ablammm-teyzemmm... diyorlar sanırım.


dokunmak, sevişmek, konuşmak ve hatta gözlerine bakabilmek için illa sarhoş olmanızı gerektirmeyen kadındır. denk gelinirse değeri bilinmelidir.


herkesi evlendirmek veya zikmek suretiyle, dünyayı güzelleştirme düsturunu benimseyenler tarafından rahat bırakılmayan insanlar. en az senin, benim kadar normaller, hatta senin veya bir başkasının hayal kırıklıkları, mutsuzlukları, ruhsal dünyaları hakkında mesai harcamayan herkes en azından senden daha mutlu olabilir.


urban dictionary bir nevi yabancı kardeşlerimizin ekşi sözlüğü niteliğindedir. objektif olarak onlardan birinin gözünden türk kadınını inceliyelim bakalım. " turkish women the women who are turkish. i will talk about the ones that live in turkey. (there are 7 turkish republics in the world.) since they were little girls, they were raised to be great mums and wives. it's in their culture. they are selfless, loving, compassionate. comparing to other women in the world, they are awesome cooks and they don't even know they are. modern turkish women don't cover their hair. they're muslim but usually not practising. they look nothing like arab women. more like ligher skinned- persians. they are usually brunettes and hot ones. they usually have dark wavy hair and light skins and deep dark eyes. they tend to have really small hands and feet. they're usually shorter than european women. their height average is 5 feet 3. and most of them have curvy bodies. they have the typical mediterranean body shape: medium breasts, thin waists and well-rounded asses. they care about their personal hygiene a lot. i've lived in turkey for 8 years and i never met a single girl who didn't smell delicious. they take good care of their hair. most of the turkish girls are extremely possesive and jealous. and they love possesive macho men. when they love somebody, they let him do anything to her. (not talking about sex, but, yeah that too.) they focus their lifes to the one they love and they usually don't cheat or even flirt with other men. man, how come all these turkish women are this hot ?"


kadın yöneticileri ara basamaklara koyup genelde organizasyon şemasının tepesine bir erk kişi oturtulur. kıdemdi, hiyerarşiydi bu aradaki kadınlar birbirlerini yer durur. bir de bunları özellikle özel hayatında bir tenasül uzvu tutamamış (gerçek manada) kişilerden seçerlerse vay haline o iş yerinde çalışanların.


şiddettir. kadına veya erkeğe uygulanan diye ayırmak gereksizdir. insana şiddet uygulamak yanlıştır. lakin: (bkz: nush ile uslanmayanı etmeli tekdir)


sen bir de benim gözümden bak demiş ''mecnun'' bir de mecnun odyakmaz'a sorun .


evde kalmıştır. aile istiyorsa ve fazla seçici olduğu için zamanında bütün kısmetlerini reddettiyse kendi haketmiştir. (bkz: bir kaç sene sonra ben)


- aşırı parfüm kokusu - dokunduğunda erkeklerde "kimyasal maddeden zehirleneceğim" korkusu - gelecekleri hakkında çok sallayarak konuşmaları - kezbanlaşma potansiyelini ara ara ortaya çıkarmaları - 30 yaşına yaklaşmadan, " asla olmaz, yapamam, yaşayamam" dedikleri veya reddettikleri erkeklerle evlenmeleri (elveda beyaz atlı prens sendromu)


bence bu başlığı açan kardeşim 20'lerin henüz başında... beynimizin muhakeme yapabilmemize yarayan ön lobunun 25 yaşında gelişimini tamamlaması gerçeğini göz önünde bulunduracak olursak zaten 25'e kadar hiç olmayacak adamlarla / kadınlarla beraberlik yaşıyoruz bu cepte. yani 25'e kadar kadın "seçiyor" da ne oluyor, yalan yanlış tercihler. sonraki 5 senede ise kadın kendini keşfediyor, neyi isteyip neyi istemediğini farkediyor, dişi olduğunu anlıyor, gücünü ve yapabileceklerini keşfediyor. ama işte bu 30'a kadar keşfetme, farketme, algılama şeklinde devam ediyor. ama 30'larında kadın tam bir kadın oluyor, östrojenin bile tavan yaptığı yaş 35'ken neden bahsediyoruz? kaldı ki her zaman her koşulda seçen kişi kadındır, kadın istemezse adam amuda kalksa bi bok yiyemez. not: 40 yaşındaki adamların 20 yaşındaki kadınları seçme sebebi 20lik kızların henüz yolun başında olup kolay yönlendirilebilmelerinden kaynaklanıyor, kanmayın benim güzel, akıllı ve güçlü hemcinslerim.


3. kez kadın yöneticiyle çalışıyorum. ilki 42 yaşında ve hiç evlenmemiş mükemmel bir yöneticiydi.2. ise 30yaşında evli ve hırslıdı. ilki kadar güzel bağ kuramasam da çok şey öğrendim.şimdi çalıştığım 42 yaşında evli ve burnumdan getiriyor. o yüzden yaşa evlilik durumuna bağlamayın,yöneticilik karakterle alakalıdır. kadınlar daha hırslı ve kendini göstermeleri daha zor olduğundan yöneticilikleri de erkeklere göre daha zor oluyor


magazin merakları olmadı hayatı magazin gibi yaşamaları yaşadığım iyi kötü ne varsa çay yanında anlatılacak konu olarak görmeleri ay ne olmuş biliyomusuuuğn bilmek zorunda mıyım?