sevilesi seylerden biridir. yan sitenin buyuk bahcesine 6 ay once 3 tane yavru gelmisti. arabasiz ise giderken ya da eve donerken kestirme olsun diye oradan gecerim kopek yavrulari oncesi onlarca kedi vardi ama sonrasinda sadece o yavrular bahcede kralliklarini ilan etmiscesine kedileri gonderdiler. az once eve donerken tabi yine alkol sinirlarini asmis halde gelirken o yavrulardan biri yolumu kesti. sol patisiyle diz kapagima vurdu. icimden "noluyor amk" diye gecirdim ama baktim sevilmek istiyor. ensesini sevmeye basladim. daha yavru sayilir. boynunu uzatti boynunun altini sevmeye basladim, yatti. derken aile esrafi intikal etti. ben beyazi severken siyah olan elimi isirircasina bana yaklasti. elimi agzinin icine alip masum gozlerle bakiyor yani o an isirsa sictik. hemen isim verdim. masum, arsiz, arizali sonrasinda elimi isirmayi deneyeni severken ilk beyaz patisiyle tekrar vurmaya basladi. iki elimle her ikisini sevmeye basladim ama ucuncu vardi. tabi normal insanlar gibi iki elim var ve 3 kopek yavrusu. kendimce bir siraya koydum ama sevemedigim yavru yerde yatip yuvarlaniyor dikkati kendine cekmeye devam ediyor. halk arasinda buna sebek deniyor bu arada bizim sitenin sefa pezevengi olay mahaline intikal etti. yasca ve ebatca buyuk oldugundan olsa gerek digerleri birden dagildi ama bu sevilecek bir tarz degil bizim sefa pezevenginden kurtulup digerlerine geri dondum. hayatimda ilk kez biri patisini dizime vurup dikkat cekmeye calisti. he evet soracak olana "dikkatimi cekti" sanirim o cocuklugun icinde sevilmeye ihtiyaclari var. ya da ne bileyim biraz olsun ilgiye. hos hic kopek olmadigimdan bilemiyorum ama az cok "ne istediklerini" kestirebiliyorum. sevin onlarda bir canli.


atıyorum çolugunu çocugunu ısırdılar yaraladılar sen de madem belediye bi halt etmiyo bari ben çözeyim başka çocugu ısırmasınlar diye zehirledin. direk gelip seni bulurlar itperest tarikatlar da üzerine avukatlarını salar birsürü ceza yer bir de linç edilirsin. öyle rezil bir durum. bu itperestlik nasıl birşey henüz çözebilmiş değilim ama efendileri olan köpeklere çok bağlılar.


bir aktroll tarafından hortlatılan bir başlık daha.


öldürmek yerine beslese daha mantıklı olmaz mıydı? edit: yorumum başlığın bugünkü ilk entrysine istinaden yazılmıştır. ilk entryi görmedim maalesef. sahibi olan ama sahipsiz olarak algılanan köpeğin uyarılara rağmen öldürülmesine yorum yaptım. genel olarak yorum yapacaksam eğer çözüm hiçbir şekilde köpekleri toplatıp bir yere tıkmak olamaz. peki geniş bir ormanlık alana hepsini salmak çözüm mü? açlıktan birbirlerini yemeyecekleri ne malum? çözüm bulsun dediğiniz insanlar daha ülkeyi yönetemiyor nasıl çözüm bulmalarını bekliyorsunuz? ilk olarak bu köpekler neden gruplaşıp neden saldırıyor bunu tespit etmek lazım. açlık en büyük sebep bence ve yine benim farkında olmadan yazdığım ilk entry haklı çıkıyor. öldürüp ya da toplatıp bir kenara atmak yerine sadece sokak hayvanları ile ilgilenen bir grubun organize edilmesi lazım. aşağıdaki sivri zeka kardeşimiz yazdığımı biraz daha derinde işleyip beyin kıvrımlarından geçirseymiş en azından ufak da olsa beyin fırtınasına seviyeli bir şekilde katılmış olurdu.


daha bugün sahilde denk geldim. aptal kadının biri, sırf küçücük köpek sıcaktan bunalıp denize girdi diye aklı sıra köpeği döverek cezalandıracağını düşünüyor. hayvana şiddet, çocuğa şiddet, erkeğe kadına şiddet, kısacası şiddet: hayatta en nefret ettiğim şeylerden biri. kim nefret etmez ki dediğinizi duyar gibiyim. peki, şiddet uygulayanlar kim? gandhi, "bir ulusun büyüklüğünü ve ahlaki gelişmişliğini, hayvanlara davranış biçiminden anlayabilirsiniz." demiş. ben de arkadaş çevremi hayvanseverlerden oluşturuyorum. kendi halinde, zararsız, tek isteği bir kap su biraz yiyecek ve biraz sevgi olan hayvanları kendisinden daha alt bir seviyede gören malları insan yerine koymuyorum.


mahallemizde bulunuyor bunlardan biri. baya sevdiğim ve onun da beni sevdiğini düşündüğüm köpek. şöyle güzel bir poz verdi.


evet bu soruna dair bir çözüm olarak başıboş köpekleri besleme önerisini gördü bu gözler. bravo! artık çözüm bulundu sokaklardaki köpek sürülerini besleyerek tüm sorunu ortadan kaldırıyoruz beyler, gözümüz aydın.


babam avcı olduğu için çocukluğum podenco'sundan seter'ine, pointer'inden base'ine kadar av köpeklerinin içinde geçti. bıldırcın, keklik, üveyik kanatlarıyla eğitirdi. bütün köpekler mükemmel kabul ama av köpeklerinin bir tık fazlası olduğunu düşünüyorum. çok kararlılar ve sizin göstermiş olduğunuz, öğretmiş olduğunuz hiçbir bilginin dışına çıkmıyorlar. 5 yaşlarında falandım sanırım annem tasmasına alışveriş listesini sıkıştırıp 'hadi oğlum' derdi, 20 dakika sonra kulakları sallana sallana ağzında poşetle gelirdi. yine bir gün pazara gittik üçümüz. sonra birden ışık kayboldu, annemle birbirimize bakarken bir baktık, pazarın arkasındaki apartmanın 3 metre yüksekliğindeki merdivene çıkmış bizi yüksekten bakarak arıyor. şunu yapabilecek çok az köpek vardır. hisli, akıllı ve sadıklar. kıskançlar. dinlemeyi biliyorlar. onlarla konuşmanıza bayılıyorlar.. siz evden çıkarken ona bir şeyler söylemeniz için can atıyorlar. bu da mükemmel bir özellik olan bilinçli ve kayıtsız kalmıyor olmalarını gösteriyor. av köpekleri ısırmayı bilmezler. yani insana karşı ısırmayı bilmezler. çünkü aldıkları eğitimlerde sadece av hayvanının bulunup taşımacılığı öğretilir, bu da insanla yaşaması en sağlıklı köpekler yapar onları. bunu da av sırasında yaralı bir kuş buldukları zaman öldükmeden getirmeleri gösteriyor. bir gün bahçede akşam yemeği için yemek masası hazırlanıyor, gümüş renginde 1 aylık bir irlanda seteri getirmiş babam.. mama kabından süt içerken kulakları sütün içine giriyor birimiz yardımcı olup kulaklarını tutuyoruz, öyle serseri bişey.. bir ara köşeden köşeden yürürken ağzında bişey farkettik.. kızım gel, güzel kızım gel buraya.. bi baktık yavru bir serçeyi yakalamış dudakları açık, serçe de dudaklarının arasından kafasını dışarı çıkarmış hayatı izliyor, öyle geziyorlar birlikte.. böyle tatlı hareketleri oluyor bu güzel huylu köpeklerin.


antik yunan toplumunda önemli rol oynuyorlardı. köpek yavrularından birisini seçmek için zalimce yöntemleri vardı: anneyi yavrularından ayırdıktan sonra yavrular yağa batırılmış bir iple çevreleniyor, sonra da o ipler yakılıyordu. anne köpek ateşin üstünden zıplayarak ve "en iyisinden" başlayarak yavrularını kurtarmaya çalışıyordu. ilk kurtarılan köpek en iyi köpek, son kurtarılan köpek en kötü köpek sayılıyordu.


insanların cinsi ne olursa olsun korktuğu hayvan. köpeği gezdirmeye çıkarıyorum. gören kaçıyor, gören öteye gidiyor. hayır rottweiler, husky gibi hayvani birşey olsa tamam da cocker lan bu, minicik şey, üstelik tasma da var. daha az önce evin karşısındaki arsaya çıkardım tuvaletini yapsın diye, arsayı transit kullanmak için iki tane kız girdi arsaya sonra köpek var diye geri dönüp uzun yoldan gittiler.


avm, restoran, kafe gibi yerlere köpeklerin alınması büyük bir yanlıştır. köpek etçil bir hayvandır, evcil de olsa etçil ağırlıklı beslenir. köpeklerin salyaları pek çok tehlikeli hastalığa yol açan bakterilerle doludur.


çözüme hiç bir katkısı olmayan bilakis işi iyice içinden çıkılmaz hale getirmek, kutuplaştırmak yolunda katkı sağlayabilecek bir tanım. evet ortada tanımlanması, adlandırılması gereken, kesinlikle "hayvan sever" olmayan, bilakis davranışları ile en başta hayvanlara zarar veren, benzer ve değişmez özellikler gösteren samimiyetsiz insanlar var. aralarında kimi manevi bir takım saiklerle hareket etse de bunu maddi anlamda bir iş, bir varlık sebebi haline getirenler de epey fazla. ortak özellikleri sorunu yaymak büyütmek, çözümsüzlük yaratmaya çalışmak. gerek olmayan durumlarda dahi insanlara agresif davranmak hatta kışkırtmak. asla empati yapmamak. yapılan her şeyi bağıra bağıra, göstere göstere, işi şova dökerek yapmak. gerçek hayvan severlerden çok kolay ayrılıp farkedilebiliyorlar. yaptıkları saçmalıklardan, yarattıkları gürültüden farketmemek mümkün değil zaten. ama bunlara" köpektapar" denilmesi her açıdan saçma. öncelikle sevmek hatta taparcasına sevmek sorun olan bir durum değil. siz sokak köpeklerini canınızdan çok, taparcasına sevip tüm hayatınızı, varlığınızı onlara adayabilirsiniz. bunu yukarıda saydığım saçmalıkları yapmadan da yapabilirsiniz. hatta o kadar sevip düşünüyorsanız zaten yapmazsınız. bu durumda köpeğe tapılmasının bize, size, topluma ne zararı var? kaldı ki yukarıda bahsettiğim insan tipi sırf sokak köpeklerini değil kedileri de bu işte kullanıyorlar. hatta kediler daha da fazla kullanılıyor. ben bu insanlara kendimce "sözde" ya da "çakma" hayvan sever diyorum. çünkü hayvan sever olduklarını iddia ediyorlar ama en başta gerçek ve samimi değiller.


gençlik yıllarında senelerce köpek beslemiş biri olarak hala sokak köpeklerinin sağını solunu kestiremez iken, birinin çıkıp da ay korkma birşey yapmaz demesi bana anlamsız geliyor. benim beslendiğim golden bile ki bilen bilir uysallığı, yemek yerken bana diş gösterip hırlayabiliyordu. geçen yaz çocukların topları 5-6 adet sokak köpeğinin içine kaçtı, çocuklardan en cesuru almak için gittiğinde koca bir kangal kırması bağırarak bunu kovalamaya başladı. tabii arkasından diğerleri de. çocuğu alıp site içerisine çekip kapıyı kapattım. o sırada bu hayvanları yemek vermek suretiyle sürekli çocukların oynadığı bahçeye alıştıran köpektapar diye nitelendirdiğimiz bir abla "korkuttunuz hayvanları, oyun yapıyor" diyerekten bizi bir güzel haşladı. koca köpek 10 yaşında bir çocuğun üzerine dişlerimi göstererek koşuyor ve evet ablacım oyun yapıyor, kaba etten bir lop koparma oyunu. sonra bende bu bir kac ay travma yarattı, ya orada ben olmasaydım o ufacık ne olurdu? benim çocuğum olsaydı orada ağlayan ve kadın bana çıkısa ben ne tepki verirdim o kadına? bakın ortada bir sorun var ne görmezden gelmek çok saçma. sokakta olan köpeklerin çoğunluğu çoban köpeği dikkat ettiyseniz. yani sanılanın aksine eve alınıp beslenemediği için atılanlardan daha çok sürü gütme iç güdüsü olan ve bu yüzden alanını korumak için saldıran çoban köpekleri, anadolu köpekleri, kangallar ve kırmaları. sokaklarda kediler de var evet kuşlar da. ama bir kedinin saldırıp da canından ettiği insan sayısı kaç? haa felis domesticus yerine aynı familyadan felis tigris olsaydı sokaklarda onlar için de aynı şeyi söylerdim. bu arkadaşlar problem, köpekler mi- hayır itetapar ya da köpektaparlar problem. aklıma ilk köpek taparlardan biri olan panter emel gelir hemen, bir gün bir belediye emekçisi yemek atıklarını şikayet üzerine kaldırdığı için, lafla ve fiziksel saldırısına maruz kalmış ve "bu köpeğin hayatı senin sefil hayatından daha önemli" hakaretine uğraşmıştı. bu insanların ruhsal durumlarının çok sağlıklı olduğunu düşünüyorum kısacası, kavgaya meyilliler ve her yolu kendilerinde meşru gormektedirler. sokaklarda rahatça yürümek, ormanlarda rahatça gezinmek hakkımız. bizi bu haktan mahrum bırakan ise başı boş köpekler değil, kavgacı ve de bozuk psikolojisi ile ilgi arayışında olan köpektaparlardır. sokak hayvanları için gerçekten çabalayan insanlara lafım yok, çünkü ben de köpeklere ve kedilere mama ve yem veren insanım, lakin bunları verdiğim yerler insanların ozellikle çocukların az olduğu yerlerdir. sen bir çocuk parkına bir köpeği dadandıramazsın ya da bir site içerisine.


sözlükteki tüm hayvan düşmanlarının birbirini yaladığı başlık. ulan ben alayınızın, hayvanlarla kıyaslandığında hiçbir boka benzemeyen tipinizi seveyim.


bir haftadır köpeklerimden uzaktayım, hala dışarıdan köpek havlama sesi geldikçe panikliyorum bizimkiler ortalığı ayağa kaldıracak diye. burnumda tütüyo eşşeğin sıpaları, kavuşacağım anı iple çekiyorum. büyük sorumluluklar yükledim üzerime her birini sahiplendiğimde, zaman zaman beni yoran yükler. ama hepsi iyi ki var, bir döneyim yanlarına bak nasıl yiyorum götlerini başlarını, eşşoğleşşeğin sıpasının danaları!


hayvan sevgisi yüksek, kendisi de evinde birkaç çeşit kertenkele besleyen birisi olan bi arkadaşım köpekler için; insanlar doğadan silinirseler hayatta kalamazlar, bizle birlikte yok olup giderler. ancak kediler yaşamaya devam eder demişti. belki bilinen bir yorumdur ancak ben ilk kez ondan duymuştum bunu.


harbiden başları boş. tuttukları yerde öpecekler gibi geliyor artık. geçenlerde 5 tanesinin birden üstüme gelmesiyle kendimi en yakın lokantaya atmam bir oldu. lokantacı bile motorla geliyorum beni de kovalıyorlar diyor.


gene de acilen mudahele edilmeli ortalık sıcak iken hepsi toplatılmali. sahipli köpekler için çevre vergisi. sahiplerine de usulsüz durumlar için trafik cezası kadar ceza verilmeli. saygılar. avrupa'nın sokak köpeği bile sınırsız sorunsuz kendi adamında öfke ve gerginlik olmadığı için köpeğe yansıyor. bir sürü insan pazar artığı toplarken bu kadar köpeği ben vergimle neden besliyeyim ki. youtube da batı sehirlerini basan domuz videosu dolu. ayılara gelmiyorum bile. ekonomi diye birşey var. kaynak kısıtlı banane köpekten.


en çok yavru golden retriever cinsini sevdiğin sevimli yaratıklardır.


basibos kopek sorununun artik bir milli egemenlik sorunu haline geldigi su gunlerde kopektaparlarin pkk'dan feto'den farki yoktur gozumde. dunya capinda olusturduklari sahte gundemler, algi calismalariyla sjw gruplari genis bir cati olarak zaten cagimizin en buyuk teror orgutleri. kopektaparlari da bu kapsamda degerlendirmek lazim.


- görmeyen gözlere yol - duymayan kulaklara ses - koşamayanlara ayak - koşanlara eş - yalnızlara sırdaş - korkanlara karabaş kısaca en iyi arkadaş hav hav hav.


bunların arasında da asılzadeler var; asıl onlar çok komik. böyle kimi nişanelerle tasnif ediliyorlar. aralarında "ben irlanda seteriyim, sikerim" diye gezinen çapulcuların olduğu hayali cemaatlerdendir. bir de çingeneleri var bunların. onlara da sokak köpeği tanımı düşüyor nedense.


araçtan mama mı atsınlar.ne yapsınlar. 4 ölü insan ölüsü!


çocuk sahibi olmayı düşünen tüm çiftlere önerdiğim yaşam tarzı. aldığımda 45 günlük olan besliyoruz, aşılarından, kusmalarına, tuvalet ve diğer temel eğitim verirken uygulanan ceza/ödül sistemine kadar size müthiş deneyimler kazandıracaktır. öyleki ona gaddarca uyguladığım şiddeti böğrümde hissederek defalarca ağlamanın eşiğine geldiğimi hatırlıyorum, şu an verdiğim sevgiden ötürü bana hayranlıkla bağlı ve itaatkar ancak; güya eğitim verdiğimi düşünerek dövdüğüm zavallı yavrumun ardından yaşadığım pişmanlıklar "geri dönüşü olmayan şeyler var, kendine gel amk yerinde" cümlesini söyletmiştir bana.tanıdığım bir çok insan için yapmayacağım şeyler yaparım 4 yaşını doldurmaya yaklaşan güzel köpeğim için, çocuk sahibi de olduk, şimdi düşünüyorumda kendimi tanıma adına müthiş bir yeri var hayatımda, sırf onun için bile sosisli-ekmek karışımı ödülü hazırlıyorum her pazar piç kurusuna. insan; içinde ne kadar varolduğunu keşfetmek için bir canlının sorumluluğunu almalı, köpek ise buna en uygun evcil.affedici, sadık ve genellikle akıllı. kısaca çocuk sahibi olmadan önce bir çiftin yaşaması gereken en ulaşılabilir/kolay/yakın tecrübe evde köpek beslemektir.


bi tanesine sahip olana kadar ne kadar tatlı oldukları anlaşılmayan .


hayatınız boyunca verdiğiniz en iyi karar olmaya aday eylemdir. hayatınız tamamen değişir bambaşka bir insan olursunuz. her şey önemlisi, baya insan olursunuz.


esas mesele başıboş köpekler değil, başıboş sokaklardır. evet sokaklar başıboş. türkiye'de sokaklar kimsenin sahiplenmediği yerler. ne vatandaş, ne mahalleli, ne belediye, ne de devlet. sokağın başına her şey gelir ama kimsenin de sesi çıkmaz. sokaklara çöp atılır, balgam atılır, izmarit atılır. adım başı bu üçlüden biri mutlaka görülür. eğer dikkat etmezseniz yolda yürürken bir anda bir cisme şut çekmiş halde kendinizi bulabilirsiniz. inşallah karşıdan gelen yanlış anlamamıştır derdine düşersiniz. her sokakta kaldırım taşları eksiktir, yamuktur, çıkıktır, kırıktır. asfaltlar çökmüştür, yamalı bohça gibidir. belediye kazı yapar uzun süre üstü kapanmaz, çevresi örülmez. sokakta ağaç varsa kimsenin haberi olmadan bir gün kesilmiş halde bulunur. esnaf kaldırımları vitrin gibi sergi alanı olarak kullanır. daha yer varsa sandalye atar gelen geçeni keser. sokakta araba, halı yıkanır tüm sokak sabunlu su nehrine döner. bir evde inşaat varsa yola kum dökülür ve bu kum günlerce orda bekleyebilir. gençler geceleri sokakta çekirdek yer, her yer çekirdek kabuğu olur. sokakların bir tarafı park edilmiş araçlarla doludur. eğer yaya kaldırımı yüksek değilse kaldırıma da park edilir. bim, a101 araçları mal indirecekse kaldırım iptal olur. yayalara yola çıkar. tek yön olan sokaklar çift yön olarak kullanmaya devam edilir. dubalar plastikse üzerinden geçile geçile kırılır bir gün. tümseklerde motorcular hız kesmez kenardaki yayaya gidonu değdirme pahasına 20cm'lik düz su yolundan geçilir. motorcu kuryeler malı yetiştirmek için kaldırımlardan sürebilir. kaldırımlar scooter ve bisikletliler için araç sürülebilir yerlerdir. sokakta trafik sıkışmışsa önce araçlar kendini kurtarana kadar yayalar beklemek zorundadır. asker yolculanacaksa son ses sistemi sokağa kurularak sokak kapatılır. haftasonları sabah 10'dan itibaren kına nişan düğün sokakta davul zurna ile kutlanır. herkes bu mutluluğa küfür ile katkıda bulunmalıdır çünkü. bir allahın kulu da sesini yükseltemez bütün bu olanlara. sokaklarda köpekler başıboş değil, onlara bakan var yarım yamalak da olsa. başıboş olan sokaklar türkiye'de. sokaklar sahipsiz bu ülkede.


büyük bir sorundur. sorun değil diyenlerin gece vakti boş bir sokakta 10 tane köpek tarafından etrafı sarılsa ne tepki vereceğini merak ediyorum. geçen hafta van'ın bir ilçesinde, halk sağlığı tarafından, ilçede kuduz virüsü taşıyan köpek olduğu ve insanların kuduz aşı konusunda bilgilendirilmesi gerektiği konulu seminer yapıldı. yetkililer somut adımlar atmalı.


iktidar sahiplerinin ne kadar korkak olduğunu gösteren sorundur. inkar edilemez bir sorun var ve siyasiler maalesef yok gibi davranıyorlar. bir de türkiye yüzyılı algısı var. hangi türkiye; sokaklarında köpek çetelerinin hakim olduğu, çocukların köpekler tarafından parçalandığı türkiye mi! güvenliğini sağlamakla yükümlü olduğu çocuğu koruyamayan ülke mi dünyaya hükmedecek.


ivedilikle halledilmesi ve devlet erkanın el atması gereken sorundur. insan hayatı daha değerlidir.


mama lobisi yüzünden çözülemiyor oysa çözüm basit.


ağzı çok bozuk olan kişidir. birçoğu okumuş olduğunu iddia eder ama en ufak hakaret etmeden kendisiyle farklı fikirde olduğunuzu söylediğiniz anda "allah belanı versin"den "çocuğun ölsün" skalasına kadar çeşitli beddua, küfür ve hakaretlerle üzerinize gelecektir. bununla kalmayıp kendisi gibi 40+, dul, çocuksuz, kısa saçlı, şişman, vegan ve muhtemelen avukat olan diğer tarikat üyelerini de üzerinize salmaya çalışacaktır. laf anlatmaya çalışmayın, zira anlamazlar.


hayvanseverlerin çoğu kez hayvan derken kastettikleri. mesela köpeği komşunun tavuklarını habire boğazladığı için vurulan bir "hayvansever", "noolmuş 2 tavuk yediyse onun doğası bu!" diyebilir ve zavallı tavuklar bu noktada hayvanlıktan çıkar. köpek benim için ayı ya da su samuru kadar sevilesidir, uzaktan ve bana zarar vermediği sürece. ama felsefi olarak "köpeklik" müessesesini sevdiğimi söyleyemem, toplumumuzda bu kadar yaygın olmasaydı daha güzel hayatlarımız olurdu bence. güce tapma, önüne kemik koyan sahip hitler de olsa yalakalık ve sadakatte sınır tanımama, tek başına pısırıkken sürü olunca terör estirme, poponu kaldırıp yemeğini onurunla kovalamak yerine birilerini memnun edip hazır yiyiciliğe talim etme gibi davranışları içeren bir müessesedir bu. edit: bu özelliklerin iticiliği insanlar için geçerlidir, bir hayvan olarak köpeğin doğası neyse odur suçlanacak bir yanı yoktur tabii.


bu bir sorundur ve sorunun bence büyük kısmı "ay ne şekeeer" diye eve köpek alıp sonra bakamayacağını anlayınca sokağa salan "hayvansever"lerden kaynaklanıyor. zira senelerden beri sokakta enik görmüyorum ben - yani kısırlaştırma çalışıyor. ama niye azalmıyor ve hatta bilakis artıyor bu sorun bunu soran yok. yahu leventte sokak köpeği haline gelmiş sibirya kurdu gördüm ya. özellikle köpek sahiplendirmesinde bir kontrol gelmesi gerekiyor. canı sıkıldığı zaman hayvanını sokağa atamamalı müstakbel "sahip". musluğu kapatmadan hortumu düzeltmeye çalışıyoruz gibi geliyor bana. ama işin uzmanı değilim, bu konuda çalışan bir yerde çalışmıyorum. istatistikler ne diyordur bilmiyorum, sadece naçizane gözlemim bu benim. edit: bir de bu işin para kazanan taifesi de türedi. sorunun çözümü barınak mıdır bilmem ama sokak köpeklerine mama veriyoruz bakım yapıyoruz diye bağış toplayan ama toplanan paraların ne kadarının nereye gittiğini şeffaf biçimde açıklamayan muhtelif gruplar da var. bu konuda hassas olan tamamen iyi niyetli bir biçimde hareket eden gruplar, oluşumlar varsa onları tenzih ederim. bu konuda yapılacak herhangi bir çözüm önerisine en çok ses bu taraflardan gelecektir diye düşünüyorum. böyle bir olgu olmadan varlıklarının bir anlamı kalmıyor çünkü.


korkunun kokusunu alıp ona göre hamlelerde bulunuyorlar.


başıboş insanımsı iki ayaklı yaratık sorunu.


bazı psikopatlara gönderme yapar gibi empati sahibi .


yapay secilim ile kurtlardan evrimlesip gunumuze kadar bu hale gelen canli turu.


hayvansever olmak başka hayvantapar olmak başka şeyler. hayvansever başkasının özgürlüğünün kısıtlandığı yerde durmayı bilir. hayvantapar ise ölüm gibi durumlarda dahi başkasının özgürlük alanını gasp edip, mesnetsiz suçlamalarda bulunur. duyar kasan meriçlere duyurulur.


köpektapar diye konusan herkesin köpekler tarafından parçalanmasını diliyorum byyy


insanla zerre alakaları olmayan , insan hayatına azıcık olsun kıymet vermeyen , zavallı insanların sokak itleri tarafından paramparça edilmesine "onlar da şöyle yapmasaydı , böyle yürümeseydi" diye binbir bahane uydurarak burun kıvıran , insanlıktan nasibini almamış güruh..!


oldukca zor bir istir. genelde "kari kizi etkilemek icin" yapildigi soylenir, cogu zaman da köpek beslemenin insana hiçbir faydasının olmaması seklinde elestirilir. evde kopek besleyen insanlarin amaci ne kariya kiza hava atmaktir ne de o kopekten bir fayda gormektir. bazen bir insan bir insani nasil sebepsiz sevebiliyorsa aynisi hayvanlar icin de gecerlidir. turkiye'de yasarken kopeklerden cok korkardim ve genelde kedi beslerdim. istanbul'da her sokakta basibos gezen kopekler vardi. bu kopekler genelde insani isirmasa da zaman zaman havlayarak pesinden kosup bir sokak boyunca kovalayabiliyordu. bir sekilde bende de kopek fobisi olusmustu. yillar sonra universite bitip doktoraya basladigimda bir hocamiz herkese evine "hosgeldin" partisi verecekti. hocanin evi michigan'in koylerinden birinde oldugu icin evinin bahcesi birkac donumdu ve orada besledigi 2 devasa boyutta kopek ve 4-5 tane kedisi vardi. hocanin evine ilk girdigimde epeyce tirsmistim ama sonradan kopeklerin zararsiz oldugunu gormustum. aksam boyunca surekli gidip kopekleri izliyordum ve arada yanlarina gidip baslarini oksuyordum. o sirada tanistigim aslen hollandali bir kiz vardi ve bu kiz da kopekleri cok seviyordu. beraberce bir sibirya kurdu alip beslemeye karar verdik ama ikimizin de yasadigi evlerde buyuk hayvanlara izin verilmiyordu ve en fazla kedi veya kucuk kopege izin veriliyordu. okul biterken bu icimde ukte olarak kaldi. sonra okul bitti ve is bulmaya basladigimda artik yillar once planladigim sibirya kurdunu almak istiyordum ama nereden baslayacagimi, nasil hareket edecegimi bilmiyordum. en basta bir pet shop'a gidip bakmak istiyordum ama bir arkadasim "pet shop'a gitme, onun yerine hayvan barinaklarina git" deyince internette yaptigim bir arama sonucu birkac tane kopek barinagi buldum. once bir tanesine gittim ve bir tane sibirya kurdunu "evlat edinmek" istedigimi soyledim. onlar da beni mulakata alip mahser sorulari sordular. "daha once bir sibirya kurdu besledin mi?" "bugune kadar kac tane kopek besledin?" "bahceli evin var mi?" "evin kac metrekare?"...vs. tum bu sorular bana haddinden fazla gelmisti ama simdi dusununce adamlara hak vermeden edemiyorum. neyse, mulakati gecemedim ve bana "hayatinda ilk kez kopek besleyecek biri icin sibirya kurdu cok zor bir hayvandir, once kucuk bir kopek al, birkac sene bak, ondan sonra daha zor kopeklerden birini evlat edinirsin" dediler. ben de burun kivirip eve dondum. ertesi gun kitapciya gidip sibirya kurtlari ve bu kopeklerin bakimlari hakkinda 3 farkli kitap aldim ve bunlari okumaya basladim. uc kitap da asagi yukari ayni seyleri soyluyordu: sibirya kurtlarinin bakimi zor, ilk kez kopek alacaksaniz baska bir tur alin. yine de bir kere inatcilik basima vurmustu ve sibirya kurdunu bir sekilde alacaktim ve en iyi sekilde bakacaktim. en azindan benim kafamda boyle bir fikir olusmustu. internette biraz arastirma yaptim ve henuz yeni cocuk sahibi oldugu icin kopegine bakamayacak olan ve kopegi elden cikartmak zorunda olan genc bir ciftle tanistim. ellerinde 8-9 aylik bir sibirya kurdu vardi ve ona yeni bir ev ariyorlardi. onlarla bulusup kopegi biraz inceledim ve epeyce saglikliydi. sonra bana cesitli kopek egitim merkezlerinden alinan "sertifika" ve "diplomalari" gosterdiler ve kopege iyi baktiklari konusunda emin oldum. kopegin egitimi icin bir kamyon para harcamis olduklari icin hediye olarak biraz para verdim ve kopegi alip eve getirmeye karar verdim. ilk zorluk kopegi arabaya bindirmekti. nedense kopek benim arabama binmek istemiyordu. ben onun icin daha rahat olsun diye arkadaki koltuklari yere yatirmistim ve arkada onun icin bolca bir bosluk olusmustu ama nedense kopek oraya gitmek istemiyordu. 20-25 dakikalik ugras ve beklemelerin sonunda hala kopegi arabaya sokamamistim. en sonunda ellerimle kaldirip arabanin icine koydum ama epeyce korkmusa benziyordu. eve gelirken arabayi yavas yavas kullanmama ragmen kopek surekli dengesini kaybediyordu ve sonunda yere yatip oyle gitmeye karar verdi. sonradan ogrendim ki aslinda koltuklari yatirmamak gerekiyormus ve kopek arka koltugu koltuk yatinca olan bosluga tercih ediyormus. zaten eve gelince ilk is yatirdigim koltugu acmak oldu ve bundan sonra kopek cok rahat bir sekilde arabanin icine giriyordu ve hic sorun cikartmiyordu. kopek mamasi ve bu tur urunler satan bir magazaya gidip biraz urun aldim ve eve getirdim. o sirada oturdugum ev 2 oda 1 salon bir apartman dairesiydi. odalardan biri tamamen bostu, yani yerdeki hali haric hicbir sey yoktu. "bari o oda kopegin odasi olsun" dedim ve kopegin esyalarini ve mamalarini oraya koydum. ilk gun kopek oldukca korkmustu ve halinin uzerine tuvaletini yapmisti. sonra kendisine verdigim yemleri de yemedi. ben de yakinlardaki bir veterineri arayip fikrini sordum ve "yeni bir eve tasininca normal, kisa bir sure sonra gecer" dedi. haftasonu boyunca kopek eve iyice alismisti ve poz vermeye de baslamisti. kopek evin icine pislemesin diye surekli disari cikartip dolastiriyordum ve o da tuvaletini disari yapmaya baslamisti. haftasonu geride kaldi ve pazartesi geldi. benim ise gitmem gerekiyordu ve kopek ilk kez evde yalniz kalacakti. sabah hazirlandim ve ise gitmek uzere evden cikmak uzereydim. kopek masum masum bana bakiyordu. kapiyi kapatir kapatmaz ciglik cigliga "aglamaya" basladi. kopek kesinlikle evde yalniz kalmak istemiyordu. ben de isyerini aradim ve 1-2 saat gece kalabilecegimi soyledim ve evde kopekle oturmaya ve onu sakinlestirmeye calisiyordum. 1-2 saat sonra evden cikarken yine ayni aglayislar, yakarislar vardi. bu kez de "neyse 2-3 saat sonra ogle tatilinde gelip neyi var neyi yok kontrol ederim" dedim. oglen tatilinde eve geldigimde evin kapilarindan biri cignenmisti ve bir cok mobilya da ayni durumdaydi. ortada soyle bir manzara vardi: bu is boyle olmayacakti ve ben isteyken kopege bakacak bir bakici lazimdi. craigslist'e girdim ve universite ogrencisi bir kiz buldum. 20 dakika sonra eve gelmisti ve kopege bakacakti. asgari ucret saat basina 7 dolar oldugu icin kiz evde 8 saat oturup 56 dolar goturecekti, bu da her gun yapamayacagim bir seydi. hemen bir cozum aramaya basladim. petsmart adindaki hayvan urunleri satan magazanin pet hotels diye bir bolumu vardi (ki hala var). kopekler icin ozel bir otel ve kres vardi. bundan sonra kopegi oraya birakacaktim. her sabah kopegi krese birakiyordum, aksam da geri aliyordum. her aksam kopege karne veriyorlardi ve bu karnede diger kopeklerle nasil anlastigi, tuveletini uygun yere yapip yapmadigi, yemegini bitirip bitirmedigi konularda notlar veriliyordu. en azindan isyerindeyken artik icim rahat olacakti ama kopek tahmin ettigimden cok daha masrafli cikmisti. bu kez de kopek haftasonlari egzersiz yapmak istiyordu. cumartesi ve pazarlari evde oturmak istemiyordu. internette yaptigim aramalarda "kopek parki" diye bir konseptin varligini ogrendim. etrafi citlerle kapli 2-5 donum arasi araziler vardi ve insanlar kopeklerini getirip iplerini saliyordu ve kopekler istedikleri gibi atlayip, kosup, cosuyordu. bu parklardan bir tanesi arabayla yarim saat mesafedeydi ama geceleri stadyum gibi yanan isiklari vardi ve park gece 11'e kadar acikti. ben de o parka gitmeye basladim. bu arada sibirya kurtlarinin ne kadar dayanikli oldugunu gordum. kopegim kreste 8 saat araliksiz kosturup, atlayip, ziplayip, diger kopeklerle oynadiktan sonra kopek parkinda da 1-2 saat araliksiz gidiyordu ve bir turlu yorulmak bilmiyordu (sibirya kurtlari yillarca sibirya ve alaska'da uzun mesafe yolculugu yapmak icin kullaniliyordu cunku bu kopekler cok hizli olmasa da gunde 8-10 saat araliksiz kosabiliyordu ve gunde 100-150 km yol alabiliyorlardi). hani "cocugunuz olunca hicbir seyden igrenmemeyi ogreniyorsunuz" denir ya, aynisi kopekler icin de gecerli. normalde boka bakamayan insanlar kopek sahibi olunca o boku avuclamayi ve cope atmayi ogreniyorlar ve hic de igrenmiyorlar. kac defa kusmuk temizledigimi bir ben bilirim bir de kopek bilir. bir gun kopegim hastalanmisti. (midesi kaldirmayacak olanlar bu paragrafin geri kalanini okumasinlar). kopek kusuyordu ama normal bir kusus degil, resmen bok kusuyordu. agzindan cikan kusmuk kahverengiydi ve daha once hic boyle bir sey gormemistim. internette biraz arama yaptigimda "belki corap turu bir sey yutmustur ve bagirsaklari tikanmistir, bir an once doktora gotur" seklinde bir uyari gordum. cumartesi gece 12'ydi ve o saatte acik olan bir veteriner yoktu. ertesi gun de pazar oldugu icin bir cok veteriner oglene kadar acilmayacakti. kopek butun gece kusa kusa bir hal oldu, oturma odasindaki hali direk kahverengine boyanmisti. sabah altida kopekler icin acil servis saglayan bir veterinerin acik oldugunu ogrendim (yelp sagolsun). veteriner yaklasik 30 km gibi bir mesafedeydi ama o yol gidilecekti. sabahin ilk isiklariyla yola ciktik ve veterinere geldik. kopek veterinerde bile kusmaya devam etti ama artik kusacak bir sey kalmadigi icin renksiz kusuyordu. veteriner "film cekip bagirsaklarinda takilan bir sey olup olmadigina bakabiliriz ama 300 dolar gibi bir fiyati var" dedi. 300 dolar icin kopegin olmesine goz yumacak degildim, "ne gerekiyorsa yapin" dedim. film cekildi ve hicbir sey cikmadi. sonra "kan testi yapabiliriz, o da 200 dolar" dediler, "hazir yapmisken onu da yapin" dedim. sonunda bir suru test ve 1,000 dolar doktor faturasindan sonra kopegin migdesinin iltihaplandigi ortaya cikti ve birkac hap verildi. doktor "bu haplari ver, durumu iyilesmezse 2 gun sonra yeniden gel" dedi. eve gelince kopege haplari verdim ve yarim saat sonra kusmasi gecti. birkac saat sonra su icmeye ve yem yemeye basladi ve hersey normale dondu. butun gece uyumamistim ama artik rahat bir sekilde uyuyabilirdim. daha sonraki gunlerde her ay bir suru parayi krese verecegime o parayi kiraya ekleyip bahceli bir ev alirim, hem ben rahat ederim hem de kopek rahat eder diye dusundum ve ev aramaya basladim. o sirada kiz arkadasim benimle ayni eve tasinmisti (hollandali olan degil, o iliski coktan bitmisti) ve artik evde kopege o bakacakti. kopege bakmak neredeyse onun full-time isi olup cikmisti. yaz aylari geldiginde ortalik sicaktan kavruluyordu. hic de sibirya kurtlarina uygun bir ortam yoktu. evdeki merkezi klima sistemi yeterli degildi ve disardaki 40 derecelik havayi en fazla 30'a indiriyordu ve sibirya kurtlari icin bu da fazla sicak sayilirdi. magazadan ufak boy portable klima aldik ve kopegin odasina koyduk. en azindan merkezi klimaya destek bir klima gelmisti ve evdeki hava sicakligi 25 dereceye kadar iniyordu. havanin sicak oldugu gunlerde kopek parkina geceleri gidiyorduk ve yanimizda bol bol buz kupu bulunduruyorduk. ertesi sene bahceli eve gecince bir seyi daha ogrendik, o da kopek bahcede yasamak istemiyordu. bazi kopekler evde yasamayi tercih eder, bazilari bahcede yasamayi tercih eder, bu evde yasamayi sevenlerdendi. klimalar 7 gun 24 saat calisacakti ve kopek evin sahibi olacakti. bir gun bahcede kisa sureli takilirken citlerin altindan tunel kazan kopek kayboldu. ben isyerindeyken kiz arkadasim arayip "senin kopek ortalikta yok" dedi. ben de isi gucu birakip arabayla sokak sokak dolasip kopegi aramaya basladim. kopegi hicbir yerde bulamadim. kopek evde yasadigi icin tasma takmiyorduk ve uzerinde benim kopegim oldugunu gosteren hicbir ibare yoktu. sokak sokak dolasarak aramaya devam ettim ama hicbir ize rastlamadim ve "en azindan araba filan carpmamis" diye teselli buldum. ogleden sonra sehrin en buyuk kopek barinagina gidip "bugun hic husky bulan oldu mu?" diye sordum. teyzenin biri bulmus, onu adresini ve telefonunu verdi ve "git bak bakalim senin kopek mi?" dediler. teyzenin verdigi adres bir dukkandi ve iceri girdigimde kopegimi buldum. teyze "bu kopegin senin oldugu ne malum?" deyince telefonumdan cekilmis bir cok fotograf gosterdim, sonra tesekkur edip kopegimle oradan ayrildim. teyze kopegi evin birkac sokak otesinde benzincide kendi halinde takilirken gormus ve kopegin bakimli olmasindan "bu sokak kopegi olamaz" diye dusunmus. bir arkadas yurtdisina gidecekti ve 2 haftaligina labradore cinsi kopegine bakacak biri lazimdi. biz de bizimkine arkadas olur diye onu aldik ve 2 hafta boyunca baktik. zaman dolup eleman kopegini almaya geldiginde bizim kopek depresyona girdi ve 2 gun hicbir sey yemedi. hava durumundan ve islerin yogunlugundan dolayi surekli parka gidemiyorduk ve bahceli evde de kopek bir sekilde baska kopeklerle sosyallesmek istiyordu. bunun uzerine ikinci bir kopek almak icin barinaga gittik. bu kez soracaklari mahser sorularina hazirlikliydik. "daha once husky beslediniz mi?" sorusuna guvenle "evet" dedik. basvuru formunu doldurduk ve begendigimiz bir husky'i sectik. bu kez de bize "evinizde yasayan husky'i getirebilir misiniz?" dediler. gidip kopegi alip getirdik, bizim kopegi incelediler, saglikli ve mutlu bir kopek olduguna karar verdiler, sonra da diger husky'i almamiza izin verdiler. sonradan orada calisan kiz "eger husky'niz sagliksiz veya bakimsiz olsaydi bu kopegi almaniza izin vermezdik" dedi. yalniz yeni aldigimiz husky'nin davranis problemleri vardi. bir onceki evden mobilyalari yedigi icin kovulmustu ve yalniz kalinca evi kemirmeye basliyordu ve 2 yasinda olmasina ragmen henuz tuvalet egitimi tamamlanmamisti. bize kopegin tum problemlerini tek tek anlattilar ve "bunlara razi misiniz, bunu kaldirabileceginize emin misiniz?" diye sordular. oyle israr ediyorlardi ki sanki kopegi almamizi istemiyor gibiydiler. onlar sadece kopegin iyi bir eve gideceginden emin olmak istiyorlarmis. sonra ikinci kopegi de alip eve koyulduk. bu kopek harbiden de problemliydi. haliya isiyor, siciyor, cagirinca gelmiyor, kafasina gore davraniyor, bazen ayakkabilari, bazen cesitli mobilyalari cignemeye calisiyor, mutfaktan yiyecek asiriyordu. hali da artik sidik kokusunu iyice cekmisti ve eve disardan girince epeyce saglam bir sidik kokusu geliyordu. bu durumda yeni bir ders daha ogrendik ki husky'ler halili evde yasayamazdi. oturma odasindaki haliyi sokup parca parca cope atmam birkac hafta surdu ama su anda yerlerde sadece beton var ve kopek artik eskisi yere kadar isemiyor, isese de daha kolay temizleniyor. tabi beton sadece gecici bir cozum ve ilerde yerlere odun veya seramik turu bir sey kaplatmak gerekecek. bunun yaratacagi ekstra masraf da buyuk ihtimalle binlerce dolar olacaktir. bunlari ustune basarak soyluyorum cunku kopek sahibi olmak cocuk sahibi olmak gibidir ve surekli ek masraflar cikartir. buna hazir olmayan birinin evinde kopek beslemesi felakete davetiye cikartabilir. bu da betonumuz: zamanla bu kopegin davranis bozukluklari azaldi ama tamamen bitmedi. kopek sahibi olmak demek surekli artan masraflar ve ugrasi demektir ve buna hazir olmak gerekmektedir. gecen gun hava 0 derece civariydi ve soguktan bir tarafim donuyordu. isten eve geldigimde sicacik bir eve girmek icin sabirsizlaniyordum. eve girdigimde kat kat giyinmis kiz arkadasimi ve disarisi kadar soguk bir ev ortami buldum. evin isiticisi bozuldu saniyordum ama kiz arkadasim "husky'ler rahatsiz olmasin diye isiticiyi acmadim" deyince once yarildim sonra bastim eksiyi. isiticiyi tamamen koklemesek de birazcik actik ama cogu zaman hala sirf kopekler rahatsiz olmasin diye evde battaniyeyle oturdugumuz oluyor. her kopek cinsinin kendine gore problemleri, sorunlari ve iyi yanlari var. husky'lerin kotu yanlari hava sicakligina karsi duyarli olmalari. sicak bir yerde yasiyorsaniz ve husky besliyorsaniz kisin battaniyelere sarilacaksiniz, yazin da maasin onemli bir kismini klimaya yatiracaksiniz demektir. "benim husky'im serinlesin" deyip hayvani kuvete atip soguk suyla yikama gibi dahice fikirleriniz varsa (bende vardi) tikanik bir kuvetle mucadele edeceksiniz demektir. bir husky normal bir gunde bir avuctan fazla tuy dokebilir. iste bu yazi boyunca surekli kendini gosteren bir tema var, o da fedakarlik temasi. soz kopegin rahati icin fedakarlik yaptikca o da sizin icin fedakarlik yapmaktadir. tuvalete gittiginizde bile kapinizda bekleyecek, gel deyince gelecek, git deyince gidecek, gurur yapmayacak, size sadik olacaktir. peki kopek neyle beslenmelidir? genelde kopeklerin cesitli kopek mamalari disinda bir seyle beslenmesi tavsiye edilmez cunku insanlarin yedikleri yemeklerde kopeklere zarar verebilecek bir cok katki maddesi olabilir. ozellikle kutularda satilan dondurulmus yiyeceklerden kopeklerin kesinlikle uzak durmasi gerekiyor cunku bu yiyeceklerde onlarca katki maddesi oluyor. kopege kendi yiyeceginizden verecekseniz bu yiyecegin mumkun oldugunca katkisiz olmasina ozen gosterin. ornegin kopege pirinc pilavi verecekseniz pirince hic baharat...vs koymadan duz bir sekilde vermelisiniz. bunun disinda cikolata, sogan gibi kopeklere zarar verdigi bilinen yiyecek maddelerini kopeginizden uzak tutmalisiniz. kopeklerin bir de gunluk bakimi var. ornegin bazi kopek cinslerinin tuyleri ayni insanlarin saclari gibi surekli uzuyor ve belli araliklarla kesmek gerekiyor. kopeklerin tirnaklarinin haftada 2-3 kez torpulenmesi gerekiyor. bir kopek ev kopegi olsa ve hic disari cikmasa bile haftada en az 1 kere yikanmasi gerekir. yikarken normalde kullandiginiz kuveti kullanmayin cunku kopegin tuyleri kuvetinizi tikayabilir. evde fazladan bir kuvet varsa o kuvet, yoksa buyukce bir legen isinizi gorecektir. butun bu islemleri kopek kuaforlerinde yaptirabilirsiniz ama epeyce masrafli olacaktir. en iyisi gerekli alet edevati alip bu kisi yapmayi ogrenmeniz olacaktir. kopeklerle ilgili bir not daha ekleyeyim, kopekler sahiplerini sesinden ve kokusundan tanirlar ama dis gorunusunden taniyamazlar. mesela bir kopege biri sahibi tarafindan giyilmis, diger ikisi de farkli kisiler tarafindan giyilmis 3 gomlek gosterince birkac saniyelik koklamanin sonunda hangi gomlegin sahibinin oldugunu taniyabiliyor. yine kopeklere ses kayitlari dinletildiginde sahiplerinin sesini taniyorlar. bununla birlikte kopeklere sahiplerinin video veya resmi gosterildiginde ortamda sahibin sesi veya kokusu yoksa resme veya videoya "bu ne lan" diye bakiyorlar ve resimdeki veya videodaki kisiyi tanimiyorlar. bu yuzden sehir disina cikarken kopeginizi birine emanet edecekseniz veya krese yatiracaksaniz kopeginizi emanet ettiginiz kisilere birkac tane giyilmis ve uzerinde sizin kokusu olan gomlek veya ceket vermeniz tavsiye ediliyor. bu durumda genelde kopeginiz sizin kokusu uzerine sinmis olan kiyafetinizin uzerinde uyuyacaktir ve sizi daha az ozleyecektir.


hayvan severleri aşağılamak amacıyla kullanılan uyduruk tabir. uydurma bir ifadenin tanımı da analizi de pek olmaz. bu yüzden ben bu uyduruk ifadenin kullanıldığı bağlama ve arka plana bir değineyim istedim. köpektapar denilen kişiler öyle adının çağrıştırdığı gibi uzlaşmaz, insan düşmanı, radikal insanlar değil. bu insanlar sokak köpekleri sorununun çözümü için pek çok makul öneri getiriyor. aslında yaptıkları şey katledelim diyenlere karşı hayvanların yaşam hakkını savunmak. bunların arasında saçmalayan, mizantropluk yapan yok mu? elbet vardır. ama karşı tarafın itperest/ kopektapar lafını uydurması ve bunu dolaşımda tutmasının sebebi bu insanların ortaya ekstrem fikirler ortaya atmaları değil sadece ve sadece hayvanların yaşama hakkını savunmaları. mesela türkiye'nin en büyük interaktif sözlüğünde yani eksi sozlukte köpektapar olarak damgalanmak için sokak köpeklerinin katledilmesine karşı çıkmanız yeterli. hayvan düşmanı kitlenin kalın kafası ise katletmekten başka hiç bir çözümü almıyor. daha en başta çözüm için bütçe ayrılmasını istemiyorlar, sokak itleri için vergi falan ödeyemezlermiş, çok seviyorsak evimize alıp besleyeymişiz. yani olay dönüyor dolaşıyor, köpeklerin katledilmesini istemiyorsanız alın besleyine geliyor. iyi de biz besliyoruz zaten. kopektapar denen insanların çoğunun evinde zaten kurtarılmış hayvanlar var. bazen birden fazla. bir köpektapar olarak 6 tane kurtarılmış hayvanla yaşıyorum ben mesela. o zaman ben de aynı mantıkla şöyle mi söyleyeyim: benim sokaktaki köpeklerden bir şikayetim yok, sokakta köpek olmaz diyen sizsiniz, o zaman alın evinize besleyin, böylece sokakta köpek kalmasın. ben bunu demiyorum. hiç bir hayvan severin de dediğini duymadım. çünkü onların aksine amacımız laf sokmak değil çözüm bulmak. son olarak uyutulma konusu ile ilgili kısa bir yorumum olacak. uyutma ötenazi sürecinde hayvan acı çekmesin diye yapılan bir müdahaledir. amaç hayvanın daha fazla acı çekmemesidir. bu yüzden sadece ötenazi kapsamında bu ifadenin meşru bir kullanım alanı olabilir. hayatının sonuna yaklaşan, dayanılmaz acılar çeken, iyileşme şansına sahip olmayan hayvanlar daha fazla acı çekmesinler diye "uyutulur.'' bunu alıp dünyanın en büyük toplu katliamını tarif etmek için kullanamazsınız. sokak köpeklerine ilişkin tartışmalarda ısrarla bu ifadenin kullanılması hayvanlara reva görülecek muameleyi ve bunun arkasındaki alçak maksadı gizliyor. istedikleri kadar uyutma desinler, hiç bir saldırı olayına karışmamış milyonlarca hayvanın bir gecede öldürülmesi bal gibi de katliamdır. (saldırı olayına karışan köpekler için de bir istisna yapmıyorum. onlar da en az diğerleri kadar korunmayı hak ediyor. yoksa hayvanların yargılanıp idam edildiği orta çağa mı dönmek istiyoruz? ısırdı diye bir köpeğin ölmesini isteyecek kadar delirdik mi?) uyutulma lafı hayvanların trajedisini ve ortaya çıkması istenen kanlı manzarayı gizliyor özetle. ama ısrarla en azılı hayvan düşmanları bile bu kelimeye sımsıkı sarılmış durumda. masum kelimelerin arkasına saklanmaktansa bu işe hiç girişmemek, hatta bunu aklımıza bile getirmemek daha iyi olmaz mı? o ya da bu şekilde bu dünyayı bizimle paylaşan, hisleri olan, acıdan kaçan, mutlu olmak isteyen, ailesini ve arkadaşlarını seven hatta onlara kurmaya çalıştığımız tüm alçakça komplolara rağmen bizi de seven bir canlının hayatı üzerinde -uyutulmalı diyerek- nasıl bu kadar kolay karar verebiliyoruz bilmiyorum. biz bu kadar önemli değiliz.


sokak hayvanlarının düzenli beslenmesinin popüğlasyonlarını arttırmadığına dair bir iddia paylaşılmış, cehaletin daniskası. hayvan popülasyonlarını sınırlayan etkenlerin başında besin miktarı gelir. bol besin doğurganlık hızını arttırır. kıt besin şartlarında gebe kalmayacak birey aşırı beslenince gebe kalır ve doğurur; yavrularının sağkalım oranı da daha fazla olur. kişi oturduğu yerden ekoloji uydurmamalı. cehalet üstün cehalet. başıboş köpek olmaz. sokakta kontrolsüz köpek bulunmamalı. kısırlaştırılması falan, geçin. kısırlaştırlsa bile kist hidatik saçmayı sürdürecek. düzenli aşı ve ilaç uygulaması lazım ki sokak köpeklerinde böyle bir kontrol mümkün değil. sürüleşip saldırganlaşmaları sorunu için ne yapılacak, sakinleştirici mi verilecek? sokakta başıboş köpek olmaz. "küçük yer belediyeleri şehirlere taşıyor" gibi bir şeyler denilmiş. sanmam ya, öyleyse bile, bu kendileri basitçe çözemediklerinden, kısıtlı bütçelerine aşırı yük olacak barınak vb. çözümlerine girişemediklerinden. hızla sahiplenilmeyen başıboş köpekler öldürülür, başka çare yok. bu kadar sert çözüm gerekmesine yol açanlar da bu hayvanları sokaklarda düzensiz besleyenlerdir.


özellikle sokak köpekleri sabahın ilk saatlerinde sürüler halinde terör estiririr. yeni doğmuş kedi yavrularını boğazlamak ve dişleriyle bir köşeye fırlatıp atmak rutin icraatleri arasındadır.


reyis'in tek bir sözüyle insanların nasıl gaza geldiğini gösteren başlıktır. işte nefret dili ne işe yarıyor diye merak ediyorsanız, bu işe yarıyor.


şu an bulunduğum ilçenin en "elit" geçinen mahallesinde oturuyorum. yaklaşık bir saat kadar önce evin önündeki boş araziden acı acı köpek çığlıkları geldi. feneri kaptığım gibi çıktım köpeği aramaya. ben yaklaştıkça çığlıklar inlemeye bıraktı yerini. yanına vardığımda ise yüksek ihtimal bu "elit" mahallenin kıymetli insanlarının bakmayıp da sokağa bıraktığı baya bildiğiniz poodle cinsi bir köpek yarı parçalanmış bir şekilde kanlar içinde duruyordu. araba çarpması değil. o arazi sokak köpeklerine bakılan, mama bırakılan bir arazi ve köpekler orayı mesken edinmiş. bu garibim şehir faresi de yüksek ihtimal bilmeden dalınca oraya bir çok sokak köpeğinin bölge savunmasına maruz kalmış. ben vardıktan kısa bir süre sonra öldü zaten. yapılacak bir şey yoktu. fotoğraf da atardım ama pek hoş görüntü olmayacak. bir süredir yurtdışında yaşıyorum. oraya gittiğimden ve biraz da buraları okuduğumdam beri bu konuda görüşüm çok değişti. sokak köpeği ve kedisi diye bir şey olmamalı. kesinlikle! aynı abd'de olduğu gibi toplanılıp, sahiplenilmediklerinde acısız bir şekilde uyutulmaları gerek. hemen saldırmayın, bende isterim özgürce ormanlarda koşusunlar ama kendimizi kandıramamız ne onlara ne bize fayda. dünya şu an böyle bir yer ve ona göre ayak uydurmamız gerek. sokakta o kedi ve köpekler o kadar eziyet çekiyorlar ki... günde onlarca kedi parçalanıyor, onlarca köpeği araba eziyor veya sokaktan geçen masum birine bilmeden zarar veriyorlar. iki taraf da eziyet çekmeden çözülmesi daha sağlıklı. diğer değişen görüşüm ise ücretli kedi köpek satışı. bu yapılmalı, hatta sadece bu yapılmalı. ama türkiye'de yapıldığı gibi sırf yavru doğursun diye gebelik makinesi gibi kullanılmış dişilerden bakımsız bir şekilde büyüyen yavruları binlerce liraya satmak olmamalı. tertemiz ortamda, aşıları ve sağlık kontrolleri yapılmış şekilde satılmalı. burada para verilen köpek değil onun harcanan bakım masrafları olmalı. böylece temiz, sağlıklı ve eğitimli kedi ve köpekler türer. ayrıca topluma uygun ırklar çoğalır, insanlar ona göre ırk tercihini yapabilirler. karşı argümanı olanlar insan gibi yazsın, konuşalım. bende yeni şeyler öğrenmiş olurum. öküzlüğün lüzumu yok.


edirne valisi yunus sezer, keşan'da, muhtarların sahil kesiminde köylerindeki sahipsiz köpeklere yönelik şikayetlerini . sahipsiz köpeklerin toplanarak kısırlaştırılmasını ve gerekli önlemlerin alınmasını gerektiğini ifade eden vali sezer, "zenginlerin fantezileriyle uğraşacak halimiz yok. 'yazın 2 ay sonra bırakayım' böyle bir şey istemiyorum. gerekirse terk eden aileleri de valilik sitesinde yayınlayalım, rezil olsunlar." ifadelerini kullandı. --- haber içeriği --- edirne valisi yunus sezer, keşan ilçesindeki muhtarların, yaz mevsiminde bazı tatilcilerin getirdiği ve sezon sonu terk edilen köpeklerin başıboş kalmasıyla ilgili yaşanan sorunu dile getirmesi üzerine bu sorunun çözümü için talimat verdi. sezer, "zenginlerin fantazileriyle uğraşacak halimiz yok. sahipli hayvanları bırakıp gitmek yok. 'yazın 2 ay boyunca benim evimi korusun sonra ben bırakayım, ne yapıyorsa yapsın.' böyle bir şey istemiyorum. onlar da birer can. gerekirse terk eden aileleri de valilik sitesinde yayınlayalım, rezil olsunlar." dedi. başıboş köpek sorunu çözülecek vali yunus sezer, keşan ilçesindeki muhtarlarla selim sesler tiyatro ve konferans salonu'nda toplantı yaptı. toplantıda, keşan muhtarlar derneği başkanı ve gökçetepe köyü muhtarı abdullah kemik, yaz sezonunda yazlıkçıların getirdiği köpeklerin, sezon sonunda sahil bölgelerinde terk edildiğini ve bu durum nedeniyle başıboş kalan köpek sayısında artış yaşandığını dile getirdi. konuyla ilgili belediye, kolluk kuvvetleri ve tarım ve orman il/ilçe müdürlüğü ekiplerine talimat veren vali sezer, gerekirse ev ev gezerek köpek sahiplerinin tespit edilmesini istedi. "zenginlerin fantazileriyle uğraşacak halimiz yok" konuyla ilgili köpek sahiplerine, köpeklerin terk edilmesi durumunda idari ceza uygulanabileceği yönünde uyarılarda bulunulmasını isteyen vali yunus sezer, "zenginlerin fantazileriyle uğraşacak halimiz yok. sahipli hayvanları bırakıp gitmek yok. 'yazın 2 ay boyunca benim evimi korusun sonra ben bırakayım, ne yapıyorsa yapsın.' böyle bir şey istemiyorum. onlar da birer can. gerekirse terk eden aileleri de valilik sitesinde yayınlayalım, rezil olsunlar." dedi. "edirne'de içme suyu olmayan köy istemiyorum" vali sezer, köylerde yaşanan su sorunlarıyla ilgili ise "edirne'de içme suyu olmayan köy istemiyorum" diyerek ilgili birimlere talimat verdi. --- haber içeriği --- kaynak: ihlas haber ajansı


bir itin sevgisine muhtaç olan zavallılardır.


insanlarla anlaşamayıp anlaşamadığı içinde onları hor gören düşük iq lu hayatta fail olmuş insan tiplemesi. köpeklere nasıl davranıyorsanız bunlarada öyle davranmanız lazım. mesela köpek anlamıyor önüne yem atıyorsun bakıyorsun ya bunlarda öyle işte anlamıyor mu ver 3-5 bişi kölen olsun.


duyusal boşlukta olup, öz saygı eksiği olan insanların içine düştüğü durumdur. kendilerini sevgi dolu ve prensipleri olan biri gibi göstermeye çalışırlar. hayvanlara insanlardan daha fazla değer verirler, zira bekledikleri değeri insanlardan görmemişlerdir. öfkeli ve irrasyonel davranışları vardır.


duygusal boşlukta olup özsaygı eksiği olan insanların kullandıkları kelimedir. kendilerini sevgi dolu ve medeni göstermeye çalışırlar. insanlara -özellikle de çocuklara- değer veriyormuş gibi görünmeye çalışırlar. ancak tek dertleri içlerindeki nefreti kusmaktır. zira bu hayatta istediklerini başaramamış, toplum tarafından önemsenmemişlerdir. öfkeli, sosyopat ve psikonevrotik davranışlar sergilerler.


bahçe katında bir apartman dairesinde yaşıyoruz,camimizin önünde besledigimiz yaklaşık 4 adet kedimiz ve yerde duran kedi evimiz var,ben gece çalışan bir insanım,sabah eve girmek üzereyken kapının önündeki saksıların etrafa sacildigini,kedi evinin üzerinin ve içindeki kumaş parçalarının kan içerisinde olduğunu gördüm,ve etrafta tek bir kedi bile yok şu an, belli ki gece sürü halinde ava çıkan itlerin eseri...belediyelerin ve hükümetin bu konuda acil önlemler alması şart oğlu şart, insanlar sokağa çıkamaz hale geldi,bırak kediyi insanlara bile saldırıyorlar!!


dün kuzey marmara otoyolunda 130 ile giderken önüme fırladı bi tanesi. bugün teme çıkarken başka biri önüme atladı. bu sorun gerçekten çözülmeli.


köpekleri çok seven biri olarak hayvanlara tecavüz ve ölümün reva görüldüğü bir ülkede (evet o ülke bu ülke) bu sıfatlar (köpek tapar / kedi tapar) bence bir iltifat olarak değerlendirilmeli. dünyanın başına gelenleri hakediyorsunuz.


abd'den yönetilen fetö destekli terörist sayfası. sayfa sahibi olarak bilinen ali öztürk'e ait sadece 1 tane fotoğraf var dolaşımda. o fotoğrafın da fake olduğu ortaya çıktı geçenlerde. isim soyisim zaten fake. domain abd merkezli. "ülkesinin sokaklarını pek düşünen birisi var ama kendisi abd'de yaşıyor" diye düşünürsünüz, eğer ahmaksanız tanım: okyanus ötesinden türkiye'yi provoke eden terör hesabı.


bebesinden ihtiyarına sıpa sever gibi sevilen hayvanlardır. acıyorum ben bu köpeklerin hallerine yaw. 8 yaşındaki köpeklere yapılan o münasebetsiz ve aşikar bir şekilde yapmacık olan hareketler adamı gerçekten delirtiyor. ulan gerizekalı insan, belki o köpek o yaşlı haliyle çocuğuna getiremediği ekmeğin derdinde, ne gelip de bi de "oyy yerem ben bunu" diye kafsındaki kepekleri omuzuna döküyosun, adamların ömrü zaten kısa bir yıl köpek hayatı 7 yıl insan hayatı ediyor. sen deden yaşındaki dedeleri öyle seviyo musun? hııı? defol şimdi. münasebetsiz.


sesini çıkarmayan herkes sorumludur. kolu komşuya rahatsızlık veren köpek sahibinin ceza alması ve köpeğine el konulması gerekir.


korkmanin gayet normal olduğu ancak sirf cinsine gore "canavar" diye yaftalanmasinin çok yanlis olduğu hayvan. ben hayatim boyunca alman kurt köpeği, kangal, pittbul ve golden cinsi köpeklerle birlikte yasadim. içlerinden en çok korktugum, en çok zorlandigim, en çok çevreye korku salani golden olandi. bana 3 yasinda gelmişti, o zamana kadar yasadiklari hayvani saldırgan, asi, devamli savunmada, güvensiz bir hale getirmişti. sokağa ciktigimizda insanlara, kedilere, köpeklere, yanindan gecen her turlu canliya saldirmaya calisirdi. kendi kabahati değildi bu, güvensizlik köpeği korkak yapar, korkan kopek de saldirgan olur. tamamen yetistiriciyle alakali yani. diğer tüm köpekleri ben yetiştirdim. hepsi sosyal, insanlarla çok iyi anlaşan, çocuklarla oynayan yumuşak huylu kopeklerdi. ben onlara ihtiyaçları olan güveni ve sevgiyi verebilmistim çünkü. bu benim çok iyi olmamdan kaynaklanmiyor, normal durum bu zaten. bir kopek saldirgansa, guvensizse o köpeğin kabahati değildir asla. kim yetistirdiyse onun kabahatidir. o yüzden bir kopek almadan önce eğitimiyle, ihtiyaclariyla alakali bilgi edinin. eğer yeterli olamayacaksaniz almayin. hem köpeğe hem de kendinize yazik etmeyin.


hayvan canlarımız hakkın da kötü niyet besleyen kim varsa ittapar diyenler dahil; onlara muhtaç kalın.


evet böyle bir sorun var ve yapılan hiçbir şey yok


bakimini yapan kisiye duydugu sukur duygusuyla beni buyuleyen hayvan. sevgilerini bu denli rahat ifade edebilmelerine ise ayri bayiliyorum. sanki duygularini bir elekten gecirmiyolar, adeta bir cocuk gibi. verdigin ilgiyi, sevgiyi hemen iade etmeye calisiyor. uzun zamandir bir tanesinin bakimini ustlenip ustlenmeme konusunda kararsizim. usenirim cise cikarmam, gec kalkarim mamasini koyamam gibi seyler bir yana, ortalama omurlerini dusununce hayatima alip fazla baglanma cekincelerim var. simdilerde ise bir tanesine kisa sureligine bakmak istiyorum. tuvalet egitimi varsa gerisini hallederim diye dusunuyorum. anadolu yakasinda ihtiyaci olan yesillendirebilir