yeni bir çocuk parçalama haberiyle yerini bulmuş olay.


"the more i learn about people, the more i like my dog." - mark twain.


köpekgillerden, boy ve biçim bakımından pek çok cinsleri olan, çok iyi koku alan, eğitilebilen, bekçilik, avcılık gibi işler için ya da süs hayvanı olarak beslenen, insana bağlı, evcil memeli hayvan. en zeki hayvanlardan biri sayılır ve ortalama olarak saatte 50 km koşarlar. tarih öncesi çağlarda evcilleştirildiği sanılan köpek, eski mısır'da kutsal bir hayvan olarak kabul edilirdi. köpeklerinden biri öldüğü zaman sahibi, matem işareti olarak saçlarını usturayla kazıtırdı. tarih boyunca insanlara birçok fayda sağlamışlardır. bu faydaların en tuhaflarından biri; ortaçağ’da kilise toplantılarında vücut ısıları insanlardan daha yüksek olduğundan ayakları ısıtmak için kullanılmalarıdır. insana en sadık hayvan türüdür.


bebekler konusunda genelde hassas olan yaratık. ilginç bir haber gibi yayımlanmış ama açıkçası ben şaşırmadım. şaşıranlara şaşmaktayım. buraya herhalde bir kaç kere farklı başlıklarda yıldız parkında hiç tanımadığı halde bana korumalık yapan köpeği yazmışımdır. köpekler insanlar tarafından yapay seleksiyon ile bu günlere getirilmiş evcil bir tür. korumacı iç güdüleri çok kuvvetli, zaten ilk amaç sürüleri korumaktı. şimdi de özellikle vahşileştirilmiş değilse sürekli koruma halinde oluyorlar. ve inanın bebeğin yavru olduğunu fazlasıyla farkındalar. benim olsa dadıdan madıdan çok daha fazla güvenirdim herhalde. edit: eheh ablalık içgüdülerimin bu derece yüksek olmasını çin burcumun köpek olmasına veriyorum şahsen .


bugün iki tanesine sırf bir adamın peşine takıldılar diye pet şişe fırlatıldığını, motosiklete havladılar diye tekme atıldığını gördükten sonra bu ülkede yaşadıkça psikolojimin iyiden iyiye bozulmaya başladığını bir şeylerden gazeteden okuyunca, televizyonda duyunca değil de gözlerinin önünde meydana gelince daha fazla etkileniyorsun.


kedi, köpek ve tüm hayvanları seven biri olarak benim de artık çözülmeli dediğim sorundur. bu sorun öyle 3 ayda 1 yılda çözülecek bir sorun değil, bir kere sorunun kaynağı herhangi bir eşya değil bir canlı. mesela canlılara zarar vermeden, mümkün olduğunca en insan yollarla, uzun yıllara yayarak çözülmeli. her devlet kurumunda müdüre, müdürün yardımcısına, yardımcının kalemine, kalemin metresine makam arabası çekileceğine vergilerimiz bu konulara harcansın. programlı bir şekilde tüm sokak hayvanları kısırlaştırılsın, üreme hızları en düşük seviyeye getirilsin. bu sorun ancak bu şekilde yıllara yayarak çözülebilir.e


bir dost edinmek isteyen öncelikle kendine şu soruyu sormalı "buna hazır mıyım?" siz hazır olsanız bile diğer aile bireyleri de buna hazır mı? alacağınız köpekle nerden baksanız en az 13 yıl bir arada yaşayacaksınız. adımlarınızı atarken bunları düşünün ve baştan doğru karar verin. emin değilseniz ama "bir iki hafta deneyelim" mantığındaysanız yanılıyorsunuz bu cumle bir canlı için kullanılamaz, köpekler deneme tahtası değildir. köpeğinize ne kadar zaman ayırabileceksiniz? eğer çalışıyorsanız, siz yokken onunla ilgilenecek kimse olacak mı? yeterli ve doğru eğitim verebilecek misiniz? köpek bakımı ciddi maliyet gerektirir. bunu karşılayabilecek misiniz? tatillerinizde dostunuzu da yanınızda mı götüreceksiniz yoksa bir pansiyona mı bırakacaksınız? eviniz yeri geldiğinde savaş alanına dönecek bunu kaldırabilecek sinir sistemine sahip misiniz ? köpeğinizin her gün 1-2 saat koşturup oynayabileceği bir alanınız var mı etrafta? köpekler kemirmeyi ve kazmayı çok severler, evinizde kemirilmemiş bir tek siz kalabilirsiniz, bununla başa çıkabilecek misiniz? bu sorunları aşmanın yolunu öğrenmek için çaba sarf edecek misiniz? apartmanda mı oturuyorsunuz? apartmanınızın koşulları köpek bakmaya müsait mi ? komşularınızdan gelecek tepkilere hazırlıklı mısınız ? bu sorulara net bir şekilde cevap verebiliyorsanız evinizde köpek besleyebilirsiniz.. evde köpek beslemek; muhtemelen dusunulmeden bakilirsa sonunun, köpek için sonunun barinak olmasina neden olacak bir eylemdir..


bazen insan kendine neden böyle bir işkence yapar, neden köpek besler demiyor değilim ama dünyanın en en en tatlı yaratıkları bunlar. şu an evde oğlum astro dışında 3 günlük bir misafirimiz var. astro'dan bir ay kadar büyük ama 2 katı güzeller güzeli bir kız. durmadan birbirlerini yiyorlar, astro eziliyor yavrum hırlaya havlaya korumaya çalışıyor kendini. bir de ısırıyor ki kızı benim canım acıyor ama kızın umru değil. oyuncak kavgaları, eve işemeler, çişler basıp gezmeler, su içip içip ağzın kenarından akıta akıta evin ağzına sıçmalar, iki elde iki tasma sağa sola çekilmeler, neredeyse merdivenden yuvarlanmalar, parkta kaçmalar kovalamalar.. astro hiç kıskanmıyormuş havalarında ama onu severken kız yanımıza geldiği anda başlıyor hırlamaya. kız hangi oyuncağı alırsa onun peşinde koşuyor. bir süredir eve işemiyordu, dün bayağı bir işaretledi alanını filan. çok zor iş yani. canımı çıkardılar bir günde. ama akşam ikisi de oyuncaklarını alıp gelip biri bir dizime diğeri diğer dizime yattı ya, geçti gitti tüm yorgunluğum. acaba ikinci bir köpek mi alsak dedim gzg ye, yedim hayırı oturdum. tek köpek zor, iki köpek nispeten daha da zor. ama çok güzel be.


bir twitter hesabının adıdır. kendince bu konu hakkında farkındalık yaratmaya çalışan bir veya birden fazla kişinin yönettiği bir hesap.


sanirim en ciddi sekilde yrp’nin ustunde durdugu konuydu. yozgat ve urfada bakalim dedikleri gibi itlaf edecekler mi, gorcez.


çok hastaydı, gece boyunca kustu bugün.. sabah her zamanki gibi 6'da uyandı, kapının önüne dikildi.. kapıyı açtım, banyonun önünden geçerken durdu hep yaptığı gibi.. ben çişimi yaptım.. normalde kapıya koşar bundan sonra dışarı çıkarız hemen.. bu sefer yavaş yavaş odaya döndü.. güç bela yattı yatağına.. meğer her zamanki saatinde uyanıp beni tuvalete çıkarmış.. sonra; "vay efendim köpeğini bizden çok seviyosun".. seviyorum tabi lan! ne sandınız?!


geçen ay giresun'da doğankent yolunda gördüm. köpeğin teki yavru karacayı ağzına almış götürüyordu. bu hayvanlar ciddi anlamda doğa sorunu haline de geldi. başıboş köpeklerin tamamı yakalanıp imha edilmelidir. bunun başka hiçbir çözüm yolu yok. avustralya, abd istilacı türlerle nasıl mücadele ediyorsa türkiye de o şekilde mücadele etmelidir. benim için oy verme kriterlerinden biri kaçaklar biri de bu.


dört ayaklı çocukları gök gürültüsü fobisi yaşayan varsa, sahiplerine sorular sormak istediğim başlık. sahiplendim, ikinci eviyim. ne kadar sevgi, güven versem de yağmurlu geceler kabus oluyor. neyi hatırlıyor bilmiyorum ama susmuyor; güzel güzel konuşsam da yanıma yatırsam da işe yaramıyor. tecrübesi olanları yeşillemeye beklerim.


karşılığı olmayan, yersiz eleştiri için ortaya atılmış bir itham. bu ithamda bulunan hiç köpek beslememiş bir kimsedir. bir süre köpek beslemiş biri, köpeklerin ne kadar sevgi dolu olduğunu, karşılık beklemeden ölüme kadar sahibine karşı duyduğu sadakati bilir, böyle konuşmaz. köpek sahibi olmayı deneyimlemiş bir kişinin köpekleri insanlardan daha fazla seviyor olması çok doğaldır. çünkü köpekler yalan söylemez, aldatmaz, sizin kötülüğünüzü istemez, sizinle mutlu olup sizinle üzülür. bu denli samimi ve sevgi dolu bir canlıyı insandan daha çok sevmek kadar insancıl bir yönelim olamaz. her konu gibi burası da bilgi, tercübe sahibi olmadan yorum yapan, ithamda bulunan insanlarla dolmuş.


hayvan düşmanı müptezellerin, köpek sevenlere taktığı iğrenç lakap. allah, merhametli olanlara rahmetle muamele eder. öyleyse, sizler yeryüzündekilere karşı merhametli olun ki, semâda bulunanlar da size rahmet etsinler. rahim (akrabalık bağı) rahmân'dan bir bağdır. kim bunu korursa allah onunla (rahmet bağı) kurar, kim de koparırsa, allah da ondan (rahmet bağını) koparır." (ebû dâvûd, edeb 58; tirmizî, birr 16) anlayana.


ciddi bir ölüm kalım sorunudur. bir hayvanın (ister 4 ister 2 ayaklı) kızım için tehdit oluşturması durumunun hiç bir geçerli mazereti yoktur, olamaz. "uyurken üzerine konan sinekleri" bile yok etmek istiyorum. belediyeler sineklere karşı ilaçlama yapıyorsa, başıboş ve tehlike saçan bu hayvanlar için de sıkı tedbirler almak zorundadır. bunların başıboş kalmasında emeği ve sorumluluğu olan hiç kimseye -eğer bir kıymeti varsa- hakkımı helal etmem.


şu tivitin altındaki yorumlara.. ıhm şey pardon kusmuklara bir bakın. o kadar mide bulandırıcı ve iğrenç bir kitle ki bunlar. ülkedeki erkekler köpeklerden daha tehlikeli diyen mi ararsın hayvanın yaşam alanını işgal ettin diyen mi ararsın köpeğin ne işi var otobüste diyene yallah arabistana yanında giderken iki üç çomar da götür diyen mi ararsın. hepsinden var. olmayan fikrinizi zikretme cesaretini bulmasanız keşke. sayın ittaparlar. temsili olmayan bizzat %100001 gerçek olan görselle noktalıyorum.


dün akşam kulaklığımı takmış güzel güzel yürürken aniden karşıma çıktı bunlardan dört tanesi. görür görmez de havlayıp üstüme doğru koşmaya başladılar. o an panikle ben de yola atladım. az kalsın arabanın birinin altında kalıyordum. son anda ani fren ve manevrayla kurtardı çarpmaktan araç. yani bugün hayatta olmayabilirdim veyahut bir yerlerim kırılmış bir vaziyette ameliyata falan da olabilirdim ya da o köpeklerden biri tarafından ısırılıp kuduz olup ölebilirdim de. artık sokaklara çıkamaz, yürüyemez noktaya geldik. sokak köpekleri sorunu gittikçe büyümekte fakat buna yönelik bir adım ısrarla atılmıyor. mahalle aralarında çeteleşmiş köpekler çocuk, yetişkin fark etmeksizin herkesin yaşamına tehdit oluşturuyor. ülke ülke değil survivor, doğal yollardan yaşlanarak ölmek bile lüks oldu memlekette.


hayatımın her döneminde olması gereken hayvan


son donemde olan olaylardan sebep maalesef gezi parkına getirilip gezdirilmemesi gereken dünya güzeli canlıdır.


hayattaki en sadık canlıdır. dikkat et bak hayvan demiyorum.


2001 yılının kasım ayında ben 18 yaşımda, o 1 aylıkken aldım geldim eve; biblo gibi bir şeydi. hemen salondaki masanın üstüne koyup birkaç fotoğrafını çektik. ilk geceler hiç uyumadı. kısa süreli uykuya dalışların arasında sürekli ağlamalar... çaresiz ve şaşkındı. çok gece yanındaki koltukta, elim başında uyudum ki o da uyusun diye. elimi koyunca susardı. derken yavaş yavaş alıştı. uyudu, sustu... büyümesine şahit olmak güzeldi. enerji dolu canlılar sibirya kurtları. yorulmak nedir bilmeden koştu, ağaçları kemirdi, menekşeleri söktü, evden kaçtı, ailedeki neredeyse herkesi ısırdı... birkaç senesi böyle hiperaktif şekilde geçti ve gitti. keşke gitmeseydi. beraber yaptığımız saatler süren yürüyüşlerin süresi kısaldı. aldığı nefesler hızlandı. gözünde yorgunluk belirdi. yıllar pek fena! ağlamasına, büyümesine, koşmasına şahit oldum. beraber geçen 13 yılın ardından şimdide ölümüne şahit oluyorum. tuhaf bir kansere yakalandı: derisinde tümörler oluşuyor. yavaş yavaş ölüyor. çaresi de yok. hay amına koyum bunu da yazmasadın keşke. ağlıcam valla. ben sadece hayvan değil topyekün doğa sever biriyim ama şunu anladım ki köpek almamam lazımmış. bilemedim... uyutulması gerekebilir falan diyorlar. diyenleri boğasım geliyor.


arabası olanlar ile olmayanlar olarak ikiye ayırmak lazım. arabası olan birisi markete dahi arabayla gittiği için sokak köpekleri sorununu anlamıyor. benim gibi arabası olmayıp her yere yürüyerek gitmeye çalışanlar için ise sorun gün gibi ortada. saldırıyor bunlar abi ne yapalım yani her yere elimizde 5 kilo mamayla mı gidelim. özellikle chp belediyelerinde inanılmaz şekilde her yerde köpek var.


20 iletişimi kuvvetli, sinirlenmeyen hukuk bilen adamla bu işi çözerim. yoruluyorum tek başıma lobi yaparken. devletinde de kaybına. acil servisler kuduz aşısı vurduran insan dolu. maddi manevi kayıp çok. komşuluk hukukuna girmiyorum( evcil hayvan besleme kuralları). baskıyı doğru yere, doğru argümanla yapacaksınız o sermaye devede kulak kalır.(mama). sen gene sat mama. ınsanı köpeğe yem etmek ilkel tarihte dahi yok.


hayatımdaki tek eksik şeyin bir köpek olduğuna ciddi şekilde ikna oldum. sevginin sınırsız karşılığı = bir köpeğin sevgisi. 26 yaşına geldim, paramı kazanıyorum. sırf evdekilere yük olmasın diye bunca sene bekledim. ama yarından tezi yok bir köpek evlat ediniyorum. hadi bakalım.


"kanka" olması en kolay hayvanlardan biri. şehirden kaçıp dağ bayır gezmeyi çok seviyorum. dar alanlar beni de darlıyor artık. hafta içi ayda yılda bir kafa izni alıp, hafta sonları kalabalık olacak yerlere kaçıyorum. özellikle soğuk havalarda, yazın daha hareketli olan mekanlar ıssızlaşıyor. ve, o mekanların yeni sahipleri oluyor; köpekler. yazdan beri işletmecilerinin bile uğramadığı plajlara, kumsallara yabancı birinin gelmesine ilk başta şaşırıyorlar. ağır insanlık gösteren bazı iki ayaklılardan gördükleri muamele yüzünden de senden korkuyorlar. havlayan, hırlayan falan oluyor. ama işte bu hayvanların insanla bağ kurma yeteneği de burada ortaya çıkıyor. dur, iki kelime konuş, "nabıyon oğlum" de, bir bakmışsın kuyruk pervane olmuş. bazen yanımda bir şeyler olur yiyecek verirdim ama dımdızlak gittiğim zamanlarda da hep böyle. yani, olay karnını doyurma yalakalığı da değil. 5 dakika önce karşılaştığın köpek, bir bakmışsın, uzandığın kumsalda götünü sana dayayıp uyumuş. bir takımla vakit geçirdikten sonra, gel de ofiste çalış.


insanoğlunun ilk evcilleştirdiği hayvandır. can yoldaşıdır, dert ortağıdır. lakin artık virüs gibi çoğalan gittiği yere beton yığınlarını taşıyan insanoğlunun hayvanlığından, kendisini beton yığınları arasında dilencilik yaparken bulan hayvandır. sahipli olanların çoğu ise yaşam şeklimizin doğadan kopmuş olması, iş hayatımız vs.den dolayı çok iyi olmamakla birlikte nispeten iyi durumdadır.


insan yüzü görsün gelsin ön bahçede yanımızda otursun dedik, hayvan bize götünü döndü manzara izliyor.. böyle de sefa pezevengidirler..


beşiktaş taraftarına 'tinerciler' galatasaray taraftarına 'cinconlar' fenerbahçe taraftarına 'fenevliler' diyenler ile aynı zekaya sahip kişilerin kullandığı kelime. çünkü gösterebilecekleri maximum yaratıcılık bu. sokak köpekleri için ne yapılabilir? barınak şartları nasıl daha iyi hale getirilebilir? hem insanların, hem hayvanların karşılıklı rahat ettiği bir sistem var mıdır? belediyeler bu konularda ne yapmalı? diye düşünmek yerine, bu konulara kafa yoran insanlara 'köpektapar' diyip aklınca dalga geçiyor işte. acaba hangi belediye seçiminde oy verirken, oy verdiğin partinin hayvanlarla ilgili verdiği vaadlere dikkat ettin? eğer rahatsızsan çözüm yolu arayacaksın kardeş. ben sokağımda köpek istemiyorum, köpektaparlaar!! diye böğürmekle olmuyor bu işler. çünkü bahsi geçen, bir eşya değil. bir canlı.


her belediyenin sokak hayvanı şikayeti için bir hizmeti bulunuyor. sorun gördüğünüz yerin belediyesi ile sorunu çözebilirsiniz.


söz meclisten dışarı bu ifadeyi gördüğümde bir süre önce yaşadığım bir diyalog aklıma geldi ve tencere kapak gibi örtüştüler. sabahın köründe ıssız bir güzergahta işe ulaşmaya çalışan bir arkadaşı köpekler koşturuyor. ağlama krizine giren arkadaşı kurtarmaya(!) gidiyoruz koşa koşa. her neyse ısırılmadan paçayı kurtarıyor bu seferlik. sadece ısırılsa(k) yine iyi. başlıktaki sıfatı hak eden çokbilmiş de diyor ki: siz k.peği sevmediğiniz için size saldırıyor. gel de delirme. tanıdığım biz korkaklar bir kediye veya k.peğe dokununca kendini iyi hisseden, sokakta gördüğü kedi veya k.peği öpen, sarmaş dolaş seven insanlarız. ama neymiş sevmediğimiz için... senin ta... son zamanlarda ağır yaralanmalarla veya ölümlerle sonuçlanan bu vakalar başlıktaki sıfatı hak eden sevgi pıtırıcıklarının başına gelse ne olacağını merak ediyorum. ayy içimdeki sevgi biraz azalmış, hayvancağız anladı, haklıdır mı diyecekler acaba.


köpekler ve diğer canlılar kalıbında bir düşünceye sahip kişilik. kendisini hangi gruba soktuğu konusunda tartışmalar devam etmektedir. hiçbir canlıya eziyet edilmemesi dileğiyle.


yeditepe'de okuyanlar, okumuş olanlar bilirler tam bir köpek cennetidir kampüs. onlarca köpek vardır. bir çoğu sevdirmiyor, korkup kaçıyor ama sevidirenleri sevmeden geçemiyorum. sevimli şeyler.


samimiyetiyle sokak köpeklerini seven insanların görmek istemediği ama gerçekte olan, hem bu hayvanların hem de şehirlerde yaşayan insanların yaşadığı şeyler şunlar; 1- köpekler sokaklarda genellikle çöplerden besleniyor. bu da tam bir bakteri ve mikrop yuvası bir yerden beslenmek demek. bebek bezlerinin, çürümüş meyve, sebze ve yemeklerin olduğu bir yerden bahsediyoruz. siz, vicdanınızla kendinizce doğru olduğunu düşünerek onları sokaklarda tutmaya çalışıp, geceleri yataklarınızda rahatça uyurken, aslında onları, normal hayat sürelerinin altında kalitesiz bir hayata, hastalıklar ve acılar içinde bir ölüme mahkum ediyorsunuz. mevcut köpeklerin üremesini de engelleyemediğimiz, köpeklerin de bunları akıl edip böyle bir dünyaya çocuk getirmek istemiyorum diyemeyecekleri için, daha doğmamış köpeklerin bile kaderi şimdiden belli. barınak diyecekler için de mevcut köpek sayısının barınaklarda uygun koşullarda bakılabilecek popülasyonu kat be kat aştığını söyleyelim. 2- doğada şimdiye kadar hep dengeler olagelmiştir. bu dengeyi bozan en temel ırk insanoğludur. ancak insanlar dengeyi bozuyor diye bir diğer dengesizliği savunmamalıyız. insan harici diğer canlılar temel besin kaynaklarını kendi elleriyle üretemedikleri için, sayıları gereğinden çoğalırsa besin kıtlığından yine eski sayılarına dönerler. biz köpek diye aslında doğada da olmayan yarı yırtıcı bir hayvanı, kendi inisiyatifimizle çoğaltıyoruz. bunları da doğal olmayan yollarla dışarıdan besliyoruz. bu hayvanları sokaklarda çoğaltarak, bu hayvanların kedi, kuş ve diğer hayvanlara verdiği zararlardan da mesul oluyoruz. bu durum kediler için de geçerli. belirli bir sayının üstündeki kedi popülasyonu da kuş ve diğer hayvanların yok olmasına sebep olacağı için sokak kedilerinin de sayısını sınırlamak gerekiyor. kuşlar ve doğadaki diğer memeli hayvanların sayısının azalması vahşi yaşamı ve doğal döngüleri etkileyen bir durum. sokaklarda köpek ve kedileri besleyerek bu doğal döngüye müdahale edip yaban hayatına zarar veriyoruz. 3- bu hayvanlar çeteleşerek rahat yiyecek buldukları alanları işgal edip bu alanı sürekli korumak istiyorlar. dolayısıyla parklara, çocuk oyun alanlarına bıraktığınız her bir yiyecek onların bu alanları kullanmak için giren her bir canlıyı potansiyel tehdit olarak görmesine sebep oluyor. kısırlaştırılmaları saldırgan olmalarını engellemiyor. fiziksel olarak küçük oldukları için de çocukları baş edilebilir bir tehdit olarak algılıyorlar. saldırdıkları çocuk ve yetişkinlerde, kuduz vb. bulaşıcı hastalıklar, travma ve sakat bırakıcı veya ölümcül yaralama gibi bir çok sıkıntıya sebep oluyorlar. 4- bu hayvanlar kendi alanlarına diğer köpek veya köpek grubunun da girmesini istemediği için kendi aralarında da ciddi sayıda yaralamalı veya ölümcül kavgaya girişiyorlar. topallayan köpeklerin veya diğer köpek yaralanmalarının temel sebeplerinden biri de bu kavgalarda aldıkları darbeler. az da olsa insan eziyeti de buna sebep ancak sayı arttıkça kendi aralarındaki kavgaların da artması kaçınılmaz. 5- hayvanların yaşam alanı şehirler olunca tabi trafikte de hayvanların zarar görmesi kaçınılmaz oluyor. oluşan trafik kazalarından hem insanlar hem de bu hayvanlar zarar görüyor. 6- medeni bir şehirde insanlar çocuklarını rahatça sokakta oynatabilmeli, insanlar bir sokaktan rahatça korkmadan geçebilmeli. bisiklet, motosiklet sürücüleri, engelli bireyler korkusuzca sokağa çıkabilmeli. amaç, bu rahatlığa engel olan her ne ise (insan, köpek, kedi vs.) sokaklardan ve şehirlerden bir şekilde uzaklaştırmak olmalı. çetelerin veya mafyanın olduğu bir mahalleye giremediğimiz zaman devlet önünde sonunda o mahalleyi bir şekilde temizliyor ancak köpek çeteleri tüm şehirde. hayvan severlerden gelen ve gelecek olumsuz tepkilerden dolayı da devlet yetkilileri bu duruma müdahale etmiyor. kısacası köpeklerin sokaklarda olması hem kendilerine hem diğer hayvanlara hem de insanlara zarar. köpekten korkup anlık refleksle yola atlayıp kaza geçiren bir çok insanımız bu çözümsüzlüğün kurbanı. hayvan severlerin takkeyi önüne koyup bir kez daha düşünmesi gerekiyor.


sabahın 6'sında fobikleri hoplatmış tür. bekle bekle yok edilecek aynen. 85 milyonluk ülkede sosyal medyada konsolide olduğunuz 30 bin kişiyle başaracaksınız bunu güzel hikayeymiş kardeş


köpekleri aşırı severim ve elimden geldiğince de besliyorum ama gölbaşında durum biraz farklı 7-8 tanesi beraber geziyorlar hatta bir tanesi ayağa kalkıp patilerini omuzuma koydu zor kaçtım


eşşek siken, çocuk istismar eden ve akraba evliliği yapan çomarlar tarafından uydurulan bir kavram olması nedeniyle duyulduğunda mide ekşitiyor. "köpektapar" dedikleri vicdan ve beyin sahibi insanların bir diğer lakabı da "anasiker" o konuda bir uyarı yapmadan geçemeyeceğim. hayvan düşmanlarının analarını sikiyorlarmış, aman diyim... dikkat edin de analarınızı sikmesinler. köpeklerden hazzetmeyen, onları yok etmeye çalışan bir arkadaşım vardı, köpektaparlar anasını gözümün önünde evire, çevire siktiler ordan biliyorum.


eskişehir'e kuduz vakası. ülke genelinde be kadar kuduz vakası var bilmiyoruz.


insanın olduğu gibi köpeğin de yaşam hakkı olduğunu savunan insanlara yapılan yakıştırma.gerçekten eğleniyorum ben bu şekilde konuşan insanları görünce. mesela şöyle insanlar hayal ediyorum; •köpeklerin sidiği şifalıdır diyen •bir köpeğe secde eden •köpeğin yattığı yere mum diken •köpek havlayınca iyi şeyler olacağına inanan •yemek yediği kabı kutsal sayan allahtan ülkemizde bu tarz tapıcılar yok da en fazla karnını doyuruyoruz, gücümüz yettiğince kısırlaştırıyoruz. insana tapanlar çok sinir bozucu ama.


tanım: insanlara her konuda yardım etmek için kurtlardan evrimleşmiş masum hayvanlar. ancak,bizim ülkemizde öyle bir şekilde davranılıyor ki, bu hayvanlar önceden kendi başlarının çaresine bakamıyorlardı, biz geldik, onlara baktık. köpekleri soğuk havada insanların toplu yaşadıkları alanlara alıyorlar, üstlerine örtü seriyorlar, haftada anca 1-2 kez gidip sokak hayvanlarını besleyince kendilerini onlar hakkında söz sahibi zannediyorlar. bunlar sadece sözlükten ve sosyal medyadan gördüğüm ve duyduğum şeylerin birkaçı. şimdi yukarıda kendini hayvansever zanneden bazı insanlardan yakındım, yazım da onlar hakkında olacak, ama, bu hayvanlara eziyet eden bir o kadar da, en ağır küfürlerle tanımlayamacağınız, yaratıklar var. bunların acilen psikolojik tedavi görmeleri gerekir. çünkü günlük hayatta masum bir hayvana bunu yapan yaratık, başka gün bir insan evladına ne yapmaz kim bilir. bu konu hakkında görüşümü bildirdikten sonra "hayvanseverlere" dönelim. bu konuyu özellikle bu başlığın altına yazmamın sebebi kedilerle alakalı bu kadar tartışma konusunun olmaması. dünya hayvanlar günü afişlerinde bile kediden çok köpek vardı. tabii hiç o afişlere yılan, kurt, bukalemun gibi hayvanlar konur mu? konmaz. neden? çünkü, bütün hayvanlar eşittir, ancak, kedi ve köpek daha eşittir. hele köpek en eşitidir. ben özellikle köpekten çok korkarım, hatta görünce yolumu değiştirecek, gideceğim yere gitmeyecek kadar, ama bu onları sevmediğim anlamına gelmez. yaralı, topal bir köpek gördüğümde üzülürüm hatta, rüyalarıma girer, bu köpecik sokakta ne yapar ne eder diye. bu korkum üniversiteye geçince azaldı, çünkü, iyi beslenen ve insanlara alışmış köpekler, bir şey yapmadan duruyorlardı. ben de gide gele köpeklere alışmaya başladım. bir şey yapmadan durmaların sebebi biraz da okulda aktif olarak çalışn hayvanseverler topluluğuydu. onların çok iyi işler yaptığını belirtmeden edemeyeceğim. ancak, okulda yemekhaneden arta kalan tavuktur, ettir, kafelerde yemek yiyen insanların aralarında dolaşıp yemek istemeleri yüzünden besili hale gelmişlerdir iyice. böyle olunca, dünyadaki bütün canlıların ortak derdi olan boğaz derdi gibi dert, üniversitedeki köpekler için kalkmış oluyor. bu da onların amacının kalmamasına ve "sev beni, sev beni" diye etrafta dolaşmaya başlamalarına yol açıyor. kaldı ki kışın günlerin kısa olması daha az beslenmeye başlayan köpeklerin mutsuz olmasına neden oluyor. yani aslında kaş yaparken göz çıkarmış oluyoruz. şimdi gelelim eleştiri kısmına. bize küçüklükten beri anlatılan şeylere göre köpekler kendilerine bir yer işaretlerler değil mi? işaretlediklere yere girenler onlar için bir tehdittir. bu onların o kadar içgüdülerine işlenmiştir ki, kendi bölgelerine girmeye çalışan kendi türlerinden olan köpeklerle bile bu yüzden kavgaya tutuşurlar. okuldaki iyi beslenmiş dertleri olmayan köpekler için de geçerli bu. peki bunu niye anlatıyorum? evine gitmeye çalışan köpeklerle hiçbir alıp veremediği olmayan bir insan sırf bu yüzden bir köpek sürüsü saldırısına uğrayabilir. işte bu şekilde bir saldırıya uğrayan insan, şikayetini dile getirince, hayvansever tayfası onlara küfür etmekte ve senin de bu şehirde olmaman lazım, biz onların topraklarındayız demektedirler. yahu, biz kurtları evcilleştirip köpek yapmadık mı? bu neyin kafasıdır? hayır, böyle bir derdin var, madem köpeklerin yaşadıkları toprakları ele geçirdik, mağarada ilk insanlar gibi yaşa. seni tutan var mı bu konuda? yok. kurtlar da gelsin, yaşasın bu şehirde, aynı familyadan değiller mi? şehirde insanların oluşturduğu bir çete olsa ve halka topraklarına girdikleri için saldırsalar, şikayet edemeyecek mi bu insanlar? bu nasıl bir akıl tutulmasıdır yahu? diğer sinir olduğum husus da şu: köpekler insanların çokça geçtiği mekanlara fütursuzca oturabiliyor, lakin, herhangi bir insan, köpeği oradan uzaklaştırınca olay oluyor. yahu, birisi yanlışlıkla o köpeğin, kedinin(kediler de oturabiliyor öyle) üstüne bassa yine olay çıkarıyorsunuz. oradan uzakta durmaları hayvanlar için daha iyi değil mi? son olarak da köpeğe iyilik yaptığını sanıp böbürlenen tayfa var ki onlar tam evlere şenlik. neymiş, bir sürü mama alıp hayvanları besliyormuş. aferin sana. sonrasını hiç düşünmüyor. bu hayvanların fazla beslenmesi demek, üremeleri için çok iyi bir fırsat demek. ee bunlar daha fazla olunca daha çok çeteleşmezler mi? aynı mamayı veriyorsan daha çok acıkmazlar mı? peki sen olmayınca ne olacak? hadi mama verenler neyse, iyilik yapıyorlar, köpek "üşüyor" diyerek şalını, hırkasını atanlar, içeriye alanlara ne demeli? bu canlılar sürekli dışarıda kalıp koyunlarımızı kurtlardan korumadı mı? ya da evlerimizi korumak için sürekli dışarıda gezmediler mi? milyonlarca yıldır üşüse bile insanlar kadar narin olmayan canlılar şimdi mi soğuktan ölüyorlar? bir de hiç düşünmüyor musunuz içeriye alırken o köpeği, korkan var mıdır, yok mudur? yoksa sırf popülist olmak için mi yapıyorsunuz bunları? burada da bitireyim yazımı. yazar olunca yayınlanacaktır zaten bu yazı. bu yayınlanınca lütfen küfretmeden, mantık çerçevesinde kendilerini savunacaklar mesaj atsınlar, çok rica ediyorum. çünkü, ben sadece eleştirimi sundum ve de burada bir tane küfür bulamazsınız.


düşünsene bir sabah ekmek almak için dışarı çıkıyorsun ve ortam böyle..


yıllardır çok istediğim ama sahiplenildiğinde bir çocuk bakar gibi gece gündüz ilgilenmek gerektiği için cesaret edemediğim insanın en iyi dostu


az once martiyla giderken 4 tane kopek pesimden kosmaya basladi. ıstifimi bozmadim. pesimi birakirlar dedim. bir tanesi belimin sok tarafinin 1 karis altindan isirdi. disi kot pantolonu delip deriye gecti. simdi hastaneye asi olmaya gidiyorum. sokak kopegi problemine sebep olan, cozumune engel olan kim varsa, alayinin anasini skm. edit: koca izmir’de asi yok. anasini degil sulalesini skm. ızmir merkez ve cevre ilceler dahil aramadigim, sagolsun arkadaslarin aramadigi hastane kalmadi. saglik bakanligi 184’u de aradim. en son sans eseri tepecik ssk hastanesinde asiyi bulup vurdurdum. 4 saattir maddi (taksiyle hastane ara) ve manevi olarak yoruldum. ulkede buyuk bir basi bos sokak kopegi problemi var, hic bir sekilde tahrik / tehtid edilmeden insanlara saldiriyorlar. ne kopek problemini cozuyor yetkililer, ne yeterli asi tedarigi var. sorumlularin allah belasini versin. simdi 3 gun sonra yine asi arama macerasi yasayacaz. edit: yarin ayni yerden yine gecicem. nasilsa asi da oldum. kopekler yine saldirirsa, bu sefer inip tekme tokat dalacam. beni goren bir itperest olur da napiyorsun sen derse, cebimde tasidigim 1 avuc mamayi da onun gtne sokacam.


dünyanın en tatlı varlıkları olabiliyorlar bazen (gerçi bence hep öyleler ama çıta bazen aşılabiliyor). az evvel odamda bilgisayara dalmış çeviri yapıyorum. birden içerden annemin telefonunun çaldığını duydum. konuşmalara bakılırsa arayan ablamdı. anneme sanırım "telefonu neden geç açtın" gibi bir şey söyledi. annem de başladı yakınmaya; "bizimki sabahtan beri terasa terlik taşıyor. sabah uyandım ev terliklerim yok, evi ara tara bulamadım. en son evin üstüne çıkmıştım tesadüf orada buldum. (bizimkinin terasta kendine ait bir alanı var, muazzam şekilde yanyana dizmiş oraya terlikleri ip gibi swh.) şimdi de dışarı çıkacağım iki dakika, bir baktım sokak terliğimin teki yok, bizimki dil dışarda terastan geliyor. herhalde diğerini almaya geliyordu (ikisini aynı anda taşıyamadı zaar). bıktım bugünden beri terlik topluyorum terastan. kardeşiniz bir rahat vermedi." öyle tatlı yakındı ki annem, oğlanı yerlerde yuvarlayasım, totosunu dişleyesim geldi (zira birazdan soluğu yanında alacağım). bu da burada böyle bir anı olarak kalsın. bizim oğlana not: ulan kendi eşyalarını, tarağını, yastığını, çarşafını ne bileyim bir kez kurulandığın havluyu bile sahiplenip yukarıya çıkarıyorsun, onu anlıyorum (üstüne kokum sinmiş, demek ki benim psikolojisi). ulan eşek herif ne ara ev terliği giymeye başladın? özet: `#anneminterliğinedokunma swh.


izmirde kontrolden cikan bu sorunu belediyenin agresif mama dagitimi daha da korukledi. kopek suruleri yuzunden sehir yasanilmaz bir hal aldi. aksam saatlerinde yuruyuse cikamaz olduk. yerel secimlerde oyunuzu sizi dusunen kimse ona verin.


kesinlikle hakaret maksadıyla kullanılmaması gereken türün ismi. bir köpeğe şöyle yaklaşıp suratına gülseniz 300 400 metre takip ederler sizi. bir yemek verin, sevin bazısı 1 2 sene kapınıza kul köle olur. ezana falan ulurlar demem o ki birini köpek diye anacağınız vakit ondaki vefayı sadakati hatırlayın


kirpilerle iyi geçiniyorlar sanırım.. dün bizimki bir tane kirpi bulmuş almış ağzına kirpiyi ısıra ısıra getirdi.. ben de bir yandan veterineri arıyorum ne yapayım diye.. sonuç: bir bok olmadı hayvana.. aynı kirpi besleyeyim derken beni soktu, iki gün kendime gelemedim ağzım yüzüm yamuldu.. seviyorlar sanırım bunlar birbirlerini..


alan olarak büyük sayılacak bir evde oturuyorum, çevre köpek bakmaya çok müsait ama küçükte olsa apartman dairesindeyim. bu tecrübeleri yaşayan biri beni birazcık yönlendirse ne bakabilirim ne olur çok iyi olurdu. ben sevgimi sert gösteriyorum ve köpekler buna çok uygun kavga ederdik sürekli.


bu hızla resident evil filminin köpek versiyonunu yaşamamıza az kaldı,evin kapısına kadar köpekler doluşacak,ülke tam bi köpek cehennemi olmuştur.


sokakta yaşayan gariban çocuklata tiksintiyle bakan ama kediye köpeğe tapan tipler var evet.. bencede piskolojik bir vakadır..


bunlar köpek ve kedi içinde ınstagram hesabı açıyor. ilginç insanlar..


sözleriyle de bazen içinde kalınan athena şarkısı . o zaman sözleri de yazmalı: banane banane banane banane bu gün kendimden tutamam tutamam tutamam kimseye sözüm yok sanane sanane sanane sanane benim halimden gidemem gidemem gidemem cesaretim yok yüzüme bir bak o bana yeter yalan söyle ne fark eder önüne yem at biraz bekle aç bir köpek kadar değerim yok ki yine yine yine yine yine yine yine yine...


artık beklemeden merkezi otoriterlerin müdahale etmesi gereken sorundur. bekledikçe, daha fazla insan zarar görecek, kısırlaştırılma yapılmadıkça sorun kendi kendine daha da büyüyecek. gelin biraz enine boyuna analiz edelim konuyu. bu konunun merkezinde 2 radikal grup var ki bu grupların birbirlerine olan nefret mefhumu, başıboş hayvanların kendisinden bile daha çok öne çıkıyor. bir tarafta köpek tapar veya hayvan sever olarak tanımlanan bir grup, diğer tarafta da bu grupa köpeklere duyduğu olumsuz duygunun daha güçlüsünü hissettiği karşıt grup. olumsuz duygular karşılıklı. iki grup arasında sayısal anlamda kesinlikle bir denge bulunmuyor. bir tane hayvan sever/köpek tapar birey başına en azından sözlükte 5 tane karşıt birey düşüyor. görünürlük anlamında da bu oran burada ve sosyal medyada korunuyor. her iki grup da şiddete eğilimli. ancak bir tarafta çoğunluk kadın, diğer tarafta erkek olduğu için ortaya hem dengesiz hem ilkel kabile mücadelesi görüntüleri saçılıyor. bu savaşın sonunda farz edelim gruplardan biri yok oldu, buharlaştı günün sonunda sorunun çözümü sağlanmış olmuyor. unutmayalım sorun başıboş köpeklerle ilgili ve çözümü otoritelerin insiyatifi ile mümkün. yeterince vizyon sahibi, analitik düşünme kapasitesine sahip bireyin radikalleşmesi nefret üzerinden konulara yaklaşması falan beklenmez. çünkü çok boyutlu ve kapsamlıca düşünebilen herkes her siyahın içinde biraz beyaz, her beyazın içinde biraz siyah olduğunu anlamıştır. doğal olarak bu grupların sözlükteki temsilcilerinin kültür seviyeleri sözlük ortalamasının altında. çoğunluğu çöp entrylerden oluşan hesaplar var. bu gruplara kulak verirken ihtiyatlı olmak gerektiğini vurgulamak için belirtiyorum. peki otoritelere karşı birleşilmesi gereken çözüm önerileri neler olabilir. - bu işe özel kaynak ayrılması. - sokaklardaki tüm hayvanların toplatılması . - orman alanlarının belirlenmesi, etrafı çitlerle çevrilerek hayvanlara hareket alanı sağlanması ve burada sahiplendirme ve kısırlaştırma çalışmalarının yapılması. başlıklar detaylandırılabilir. her ilde olabilir veya belli illerde büyük alanlar oluşturulabilir. belirli türler için belirli alanlar düşünülebilir, sahiplendirme için ilk x gün kafeste tutulmaları sonrasında kısırlaştırılarak çevrili alana bırakılmaları söz konusu olabilir. denilebilir ki millet ekmek bulamıyor buna nereden kaynak ayrılacak.. açıkçası bu gerçek ve öncelikli bir sorun. mevcut kamu personel kaynağı ile de büyük oranda ilerleme kaydedilir.


--- spoiler --- kitab-ül idrak isimli bir kıpçakça dil kılavuzuna isimsiz birinin eklediği haşiyede "itin iri ve tüylü olan cinsine köpek denir" diye not düşmüşler. --- spoiler ---


bir hastane bahçesi. sekiz taneydiler. kendimi uzak bir yere atarken bir kısmı dağıldı. medeniyet bu değil. hastane koridorlarında gezmeleri ise hiç değil.


insan üremeyi keşfetti. seks sonrası yeni bir insan doğabileceğini keşfetti. ama akraba-aile ilişkisinden sonra engelli bebekler doğduğunu geç keşfetti.. bu süreçte özürlü doğan bebekleri öldürdü ya da dağın başına terketti sağlıklıları yaşattı. tıpkı hala hayvanların da kendi yavrularına yaptığı gibi… ama modern dünyayla ve tıbbın gelişimiyle ne oldu? kimi engelli kimi hastalıklı da olsa binlerce bebek dünyaya geldi ve yaşatılmaya çalışıldı. işkence çekse de kör sağır felçli ya da zihinsel engelli olsa da o insanı yok etmiyoruz mesela o kadar da benciliz! sevgili bebe @solskjaer ithafen(bkz: )


belediyeler değil hükümet bu işe derhal el atmalı


kısırlaştırılıp genlerinin yok edilmesi gereken topluluk. hayvan sevmekle bokunu çıkarmak arasında ince bir çizgi yoktur. arada bariz fark vardır.


kedinin, kuşun, falanın filanın aksine sorumluluk gerektirir. o yüzden de alfa insanların tercihidir.


böyle görüntülere sessiz kalan it kafalılardır. görüntü çok vahim. bence videodaki her köpek itlafi hak ediyor.


bazı insanların köpekten korktuğunu anlamamakta direnen iki ayaklı köpeklerdir. bence bunlar köpeklerden daha tehlikeli ve saldırganlar. evde köpek besleyen bir insanım, benim kişisel olarak da köpeklerle bir sorunum yok aksine çok sevdiğim canlılardır ama insanların köpekten korkabileceğini kabullenmeyen bu aptal ve saldırgan karılara katlanmakta zorluk çekiyorum.


başlık altında profil fotoğrafında kendisi olan iki kişi vardı ve söylemleri tam da aklımdaki tiplerdi. kesinlikle profil entry uyumu olmuş. lütfen sevgisizliğinizi kin ve nefretinizi hayvanlar üzerinden dışa vurmayın.


kediden farklı olarak çok fazla gözümüzün içine sokulan canlı. köpeği olan gezdiriyor, fotoğrafını atıyor, sergilemek istiyor, her yerde köpekler, köpek fotoğrafları, köpek havlamaları. sevmiyorum abi köpeklerinizin resimlerini sevmiyorum. bıktım, yeter... kedi sahipleri kedilerini bu kadar sergilemiyorlar. üstelik kedinin köpekten daha estetik bir hayvan olmasına rağmen bu böyle. köpeklere düşmanlığım yok... tek tük gerçekten çok sevimli olan köpekler var, kendi halinde sokak köpekleri de bazen masum ve güzel olabiliyorlar. ama genel olarak herkesin köpeği kendine güzel.


hayvansever olduğumun altını çizerek son yıllarda sokak hayvanlarının kontrolsüz bir şekilde önlenemez çoğalışına şahidim.. artık öyle eskisi hibi umursanmaz durumda da değiller, beslemeleri, bakımları düzenli yapılıyor ve uydurulan gibi sokak canlarının ömrü 1/2 yıl filan değil bildiğin 8/10 yılı aşkın yaşıyorlar ve bu süredede bolca üreyip vahşi ırk halini alıyorlar.. bence yavaştan toplum için zararlı hal almaya başladılar acil önlem gerekiyor..


şu belgeseli seyrederek sevginizi perçinleyeceğiniz canlar.


bir an önce çözülmesi gereken gerçek bir sorundur.. sokaklarda kurt misali vahşi hayvanların hele de sürü halinde dolaşması kabul edilebilir bir durum değildir.. bu soruna dikkat çekenler, sokakta kendi halinde uyuklayan, neşeyle kuyruk sallayan "sevimli can dostlarımız, paticiklerimiz, havhavlarımız" aşaması çoktan geçildiği için bunu yapıyorlar.. köpeği kışkırtacak hiçbir davranışta bulunmadan da insanlar, küçücük çocuklar saldırıya uğruyorlar, ısırılıyorlar, ölüyorlar! bunun daha ötesi yok.. bu sorunun makul, gerçekçi, doğru ve sonuç verecek çözüm süreci yasal düzenleme midir, aşılamak mıdır, kısırlaştırmak mıdır, rehabilitasyon mudur, barınaklarda bakım mıdır yoksa uyutmak mıdır her neyse uzman kişiler tarafından kamuoyu da yöntem ve süreçle ilgili bilgilendirilerek bir an önce somut olarak işleme konulmalıdır..


"... öte yandan sözde köpekseverlere duyduğum tiksintiyi başka kimseye duymam. bütün hüsranlarını köpeğin üzerine yığıp ona taşıtırlar." - john steinbeck


ne desek az, bu dostlarımız için:


bugün yaşadığım olaydan sonra cidden böyle insanların var olduğunu gözümle gördüm. mahallede 3 4 tane sahipli olduğu iddia edilen köpek var. evet sahipli olanları var ve mahalle halkı olarak besliyoruz. fakat bu sahipli olduğu iddia edilen köpekler bugün 4 yaşında bir kıza saldırdı. iki üç tane kanamasız diş izi var ve iğne oldu ne olur olmaz diye. konuya dönecek olursak. neden sahipli olduğunu iddia ediyorum peki? en az 3 4 sokak ötede olan sahipleri köpeklerle hiç ilgilenmiyor ve mahalledeki sahipli köpeklerle takılıyor. bugün belediyeye şikayet etmeden önce aradık ama dediler ki şikayet edenin evini basarız. bakın bu köpekler sokaktan geçen insanlara saldırıyor. bisikletli motorlu kişilere saldırıyor. bu köpeklerden korkan motorlu çocuk benim arabaya çarptı ve tamponu aşağı indirdi. ödemesin zaten tampon önemli değil dedik. şunu anlamalarını istiyorum bu insanların; bizler de canlılara saygı duyuyor ve onları seviyoruz. doğası gereği saldıran köpeklerin barınaklara gitmesini istiyoruz. onların da bizim de canımız önemli. belediyeye şikayet ettik ve veteriner geleceğini söylediler. hayırlısi onlar da biz de emniyetli bir yerde yaşarız umarım. (bkz: ) ekleme: evet bugün kadının biri mahallede bağırmış. siz nasıl gönderirsiniz köpekleri demiş. karşılığında çocuğa saldırdığı söylenmiş ne olmuş ki saldırsa demiş. iki tane 60 yaş üstü kız kardeş bunlar ve kimseye selam vermezler. onlara göre insan değerli bir varlık değil.


bursa'da elektrikli scooter ile gezmeye çıkan kız çocuğuna başıboş köpekler . vücudunun bazı yerlerinde kırıklar ve köpek ısırıkları bulunan çocuk, hastanede tedavi altına alındı. --- spoiler --- merkez nilüfer ilçesi 23 nisan mahallesi'nde elektrikli scooter ile gezen kız çocuğuna, şantiye alanının önünden geçtiği sırada köpekler saldırdı. imdadına vatandaşlar yetişti köpeklerin havlayarak kovalamasıyla birlikte panik yapan kız çocuğu, elektrikli scooterden yere düştü. yere düşerek yaralanan kız çocuğunun yardımına ise orada bulunan vatandaşlar koştu. kırıkları ve yaraları var köpekler bölgeden uzaklaştırılırken kız çocuğu çağırılan ambulans ile birlikte uludağ üniversitesi tıp fakültesi hastanesi'ne kaldırıldı. öte yandan, kız çocuğunun vücudunun bazı yerlerinde kırıklar ve köpek ısırıkları bulunduğu öğrenildi. --- spoiler --- kaynak: iha


bizim sokakta 8 tane vardı geçen. tek başına yürüyemiyorum fobim olduğu için.her zaman sokakta insan olmuyor çok korkuyorum.


bir hayvan alt türü. zannedilenin aksine bilimsel olarak "köpek" isimli bir tür yoktur. var olan bütün köpekler canis lupus (türkçe literatürde adı "bozkurt"tur) türünün üyeleridir. ayrıca bilinenin aksine "kurt" isimli bir tür de yoktur. "kurt" bir cins ismidir ve latince isimlendirmesi "canis"dir. yine de insanlar kurt derken aslında bozkurdu kastederler zira diğer kurt türlerine göre çok fazla yaygın bir türdür. yani köpeğin sınıflandırmadaki yerini şu şekilde tanımlayabiliriz: canis (kurt-cins) - lupus (bozkurt-tür) - familiaris (köpek-alttür)


can yoldaşıdır net . 7 yaşına kadar beslediğim ve hala uzak kalmaya dayanamadığım canlıdır . köpekten korkan insanada mana veremem hiç ; ben enerjisini alırım hayvanın yani pitt bull severim çok net . bayanlar genelde kedi seviyor ben bunu kadınların kediye benzemesine benzetiyorum. köpeğimi depremde caldırlara zarar vermesinler diye verdikleri zehirli yemek yüzünden kaybettim . ölümü bana en çok koyan ölümdür.. ağlatır beni her hatırlayısımda elime doğdu elimde öldü .. yavrularını her gece yatağımda uyuturdum .. uzak köylerden gelen bir yavrusunu alır hergün mezarına giderdim 19 oldum ve dün yine gittim . kendimi alamıyorum .. yani beni anlayan dinleyen göz yaşımı yalayarak silenimdin yokluğuna dayanamıyorum .. hayvan evlattır besleyen bilir . çocuklarınız varsa köpek besleyin o dostluğu bilsin. benim köpeğim terrierdi . öneririm goldenlara göre daha sahiplenicidir evi , aileyi . golden oyuncudur .


işte bir şeydir. daha çok kedicil bir insan olmama rağmen söyleyebilirim ki, en taktir ettiğim sözlerden birisi "be the person your dog thinks you are" dır.


gecen sene minik cins bir kopek bana kendini sevdirene kadar hep korkmustum kopeklerden. sokakta gorsem yolumu degistirirdim, panik yapardim, sahibinin yanindan yuruyor da olsa uzaklasirdim oradan. ama gecen sene yazin yasli sahiplerinin yaninda bankta uslu uslu oturan bir minnos gordum. sahiplerinden izin istedim ve sevmeye basladim. hic tepki vermedi, tepki gormeyince uzun uzun sevdim basini. sonra hic unutamadim bunu. korktugum canli turu bir anda sevimli gorunmeye basladi gozume. sonra uc yasinda bir kopek sahiplendim, sokaga atilmak uzereydi, sahiplenecek biri araniyordu. pirelenmisti , ic parazitleri vardi, ve bir seneden fazladir yikanmamis ve kirpilmamisti. uc senedir alti ev gezmis, kimse onu istememis, kimse sevmemisti. iyi beslenmedigi icin de cok zayifti. gene istenmedigi bir ev ondan kurtulmak istiyordu. talip oldum, ve onu hayatima soktum. bir sure sonra, planli olmadan tabi, onu bana veren aileyle de bagimi kestim, cunku bir kopege bu kadar kotu davranan insanlar iyi insanlar olamazdi. ilk gunler cok garipti, benden hoslanmamis gibi gorunuyordu. evi kokladi, bana fazla yaklasmadi, sadece gece olunca illa yataga cikmak istiyordu. izin vermedim birkac gun. sonra ne olduysa kanimiz isindi, ya da alistik. yataga cikar, benimle uyur oldu. bazen kabus goruyor, panik icinde nefes darligi cekerek uyaniyordu. panik atak gecirdigini dusunuyordum, sakin bir tonla, kaslarini oksayarak gecirdim paniklerini, tekrarlamaz oldu. sonra tedavi ve asilari sayesinde iyilesti, temizlendi, guzellesti. kilo aldi. ilk defa oyuncaklari oldu, ilk defa oyun oynadi. sonra simardi. simdi tam bir simarik prenses kendisi. gecici olarak aileme biraktim onu, ben okuldayken ve isteyken evde yalniz kalmasin diye. onsuz gececek yillari goze aldim ve onun icin bir fedakarlikta bulundum. ailem emekli, bu yuzden zamanin buyuk cogunlugunu evde geciriyorlar, disari ciksalar da resmi yerlere gitmiyorlar o yuzden kizimla gezebiliyorlar, onu hic yalniz birakmiyorlar. ayrica en az benim onu sevdigim kadar seviyorlar, ilgileniyorlar. onceleri onunla yatma fikri onlara ters ve tiksinc gelse de simdi hepsi onu yataga cagiriyor, o istedigi kisinin yataginda, istedigi kisiye sarilip uyuyor. benim beslendigimden de daha iyi besleniyor. onunla duzenli olarak video gorusmesi yapiyorum falan ama tabi artik beni hatirladigini sanmiyorum. ama varsin olsun. hayatinin ilk uc senesini kotu kosullarda gecirmis bu kiz artik mutlu, ve bunu bilmek bile beni mutlu etmeye yetiyor, arada burnumun diregi sizlasa da ozlemden. okul bitip de eve dondugumde opucuklere bogucam onu. artik her kopege bakisim degisti, sokaktaki kopekler bile bana kizimi hatirlatiyor, korkum da gecti kalmadi zaten. herkese tavsiyem, sokaktan ya da barinaktan, ya da bakmak istemeyip ucretsiz sahiplendiren insanlardan sahiplenin kopeklerinizi. kopek satin almayin! insan arkadasini para karsiligi alir mi? ayrica kopeginizin omrunun uzun olmasini istiyorsaniz mutlaka kisirlastirin.


bu da bizim yeni oğlan. arada ingilizce komutlarımızı anlamasa da severiz sıpayı.


türkiye'nin bir numaralı sorunu, evet ekonomiden de önde. şu an türkiye'nin 81 ilinde sokaklarda yürünemiyor, gece sokağa çıkılamıyor. terörün 40 yılda yapamadığını sokak köpeği sorunu 10 yılda yaptı. bu işin çözümünü kısırlaştırmada arayan insan hem düşük zekalı, hem de insan düşmanıdır. tek çözüm acilen uyutma.


-köpektapar -mama baronları daha ne mal şeyler duyacağız bakalım merak içerisindeyim


10 gün kadar evvel oturduğum evin civarlarında başıboş köpeklerin saldırısına uğruyordum ben de. bir cumartesi sabahı marketten dönüyordum. 11 tane siyah 2 tane kahverengi sokak köpeği. kulaklık takmıştım ama bir ses duyup çıkardım ki ne göreyim bir tanesi havlayarak bana doğru koşuyor tabii ben de çığlık attım sonra her yerden bu sürü köpekler fışkırdı. kendimi apartmana zor attım. etraftan bağrışmalar oldu bana yardım etmek isteyenlerin. daha sonra belediyeye şikayette bulundum. aradan 2 gün geçti okul çıkışı bir kız çocuğuna saldırır gibi yapmışlar çocuk yerde etraftan müdahale etmişler olayın sonunu gördüm sadece. tam 13 tane köpek sitenin etrafındaki arsada sürü halinde dolaşıyor. korkunçlar. hayvanseverlikten falan dem vurmasın kimse. böyle saldırgan hiçbir hayvanı sevmiyorum.


istanbul'da gerçekten ciddi bir soruna dönüştü… ancak… hayvanseverlerin şerri yüzünden karar alıcılar üç maymunu oynuyor…


devletin bu sorunu çözmesi 1 hafta sürmez. devlet bu sorunuz çözmez. siyasetçi sorunları çözmek için değil üzerinden siyaset yapmak için kullanır.


cok eski zamanlara dayanir. (bkz: anubis)


sahibine olan sadakati sayesinde türkiye'de kediden daha fazla sevilen ve övülen, yine aynı zamanda bu özelliği nedeniyle hakaret malzemesi olarak kullanılan memeli canlı türü. aynı zamanda, bir eylemde özne olmaktan ziyade nesne olması sayesinde haber olabilecek hayvan. (bkz: adam köpeği ısırdı)


ekonomiyi saymazsak türkiye'nin mültecilerden sonra en büyük sorunudur. sağlık, güvenlik açısından insanlara; açlık, soğuk yüzünden köpeklere ve can tehlikesi yüzünden kedilere yönelik büyük sorunları içinde barındırır. uzun veya kısa vadeli tüm çözümlerin masaya yatırılıp aklıselim insanlar tarafından olabilecek en optimal insani-kısa sürede hedefe ulaşma noktasında bir çözüm bulunmalıdır.


bir boy küçüğüne enik denen hayvan.


canis familiaris üyelerinden 5 tanesini bakmaktayım, her biri birbirinden beter, bir kaç hafta önce kollektif olarak yaptıkları bir şey epey bir şaşırmama neden oldu, bunlar yüzünden köy mahallinde bahçeli evde yaşıyoruz, yaz dönemi hem elektrik hem de su konusunda sıkıntılar yaşanıyor. her neyse, gene elektrik gitti, biz de bahçeye çıktık laptopun şarjı bitene dek dizi seyredeyim bari dedim, star trek voyager giriş müziğini dinlerken beş kafa toplu halde gökyüzüne bakmaya başladılar, bitmesine yakın bir tanesi -lakabı ayıboğan iriliğini siz düşünün- sesli sesli içini çekti. aklıma bir tek şu geldi: -so long, and thanks for all the fish tırsmadım dersem yalan olur. gene bunlardan en genci hiç laftan anlamayan, epey karışmış bir köpek, beni çok kızdırdığında buna bayağı bir saydırdım, hiç laftan anlamıyorsun, aptalsın, salaksın vesaire, en sonunda şu kemiği getir desem sanki getireceksin diye söylendim. kemiği aldı, önüme getirip al lan işte kemik dercesine attı. iki gün boyunca ya kızım, evladım, laf dinlemiyorsun onun için kızdım falan diye peşinde koşturdu, kıçını dönüp yattı, yüz vermedi.


yıllardır bas bas bağırdığımız sorun. bizi hayvan düşmanı ilan edenler bugün kafalarını kuma gömdüler. neymiş barınakmış neymiş onlar bizden önce dünyadalarmış biz gelmişiz onların yerini almışız. işte bu cahil zihniyet yüzünden 1 adım ileri gidemiyoruz aq.


yıllarca köpek besleyen bir tip tanımıştım. hayvan sevgisi falan görseniz dillere destan bir tipti. aynı evde 2 köpek falan beslemişti bir ara. herkesi karşısına alırdı köpek için öyle düşünün. devamında ise üniforma fetişine mi yenik düştü nedir, yaptığı manitasının talebiyle terk etti beslediği köpeğini. sonra herhalde gavattan umduğunu bulamadı ki, şimdilerde "bakamazdım, edemezdim, gezdiremezdim, sana iyi mamalar alamazdım" diye vicdan rahatlatıyor etrafında köpek üzerinden. halbuki tek seferde siktir çekti köpeğine. insanoğlunun tanımı bu kişidir işte. neresi cezbedici gelirse oraya yönelir. bu sebeple köpektapar tiplerin köpektaparlığı kendi konfor alanını sağlayana kadardır bana göre.


katır kutur mama yeme sesini, koca götünü, yumuşak göbüşünü, pis kokusunu, evde yalnızken verdiği korkmama hissini, ortam ne kadar sessiz olursa olsun nefes alış verişlerini veya koridorda yürürken patisinin çıkardığı pıt pıt sesini, sıcacıklığını, verdiği sevgiyi ve kendisini sevdirmesini, ağzının kokusunu, kulaklarının ipekliğini özleten hayvan. bir köpekle yaşayıp sonra onu kaybetmek koca bir boşluk bırakıyor kalbin tam ortasında. o varken asla yalnız olmuyorsun ama o yokkenki yalnızlık, onun varlığından önce bilinen yalnızlıktan bin beter. günlerdir ağlamama yeminimi bozdurdu bana. çok özledim çok.


prensip olarak hayvan satın alınmasına karşı bir insanım. mesele köpeği sevmekse, barınaktan sahiplenilen bir köpeğin de gayet sevilebilir olduğunu düşünüyorum. fakat köpek üretimi ve satışı yasal, insanların çoğu da ''cins köpek'' sevdasından vazgeçemediği için dolandırıcılık alıp başını gitmiş durumda. internette köpek satışı yapan insanların profillerini inceliyorum, çiftliklerden bahsediyorlar. araştırıyorum, ne öyle bir çiftlik var ne de gerçekten o isimde bir insan. çoğu satış sözleşmesi dahi yapmıyor. veteriner hekim kontrolünde üretildiği, aşılarının yapıldığı söylenen hayvanların karneleri dahi yok. adam 30-35 günlük yavru gönderiyor, bütün aşılarının yapıldığını iddia ediyor. bilinçsiz insanlar da buna inanıyor. halbuki 30 günlük bir köpeğin aşılarının tam olmasına imkan yok. zira 30 günlük bir hayvanın aşılarına henüz başlanmış olması dahi mümkün değildir. kaldı ki hepsi tamamlanmış olsun. 45 günlükten küçük köpeğe aşı yapan veteriner hekim varsa, bilemeyeceğim tabii. eğer ırk özelliklerini bilmiyorsanız, tecrübeniz yoksa, internet üzerinden hayvan satın aldığınızda veya pet shoptan aldığınızda, o hayvan sizin için kumardır. sadece siyah ve biraz iri olduğu için bir sokak köpeğini labrador diye alabilirsiniz. kıvır kıvır tüyleri olan ve sırf yavru olduğu için küçük görünen 300 liralık beyaz kırma bir terrieri, maltese terrier diye 1000-1500 lira vererek alabilirsiniz. sizin en fazla 2-3 kg ve bir-bir buçuk karış boyunda olması gereken maltese terrieriniz bir bakmışsınız ki 8-10 kiloda bir aslan parçasına dönüşmüş büyüdüğünde. tea cup chihuahua diye 1500-2000 lira vererek aldığınız köpek, büyüdüğünde minyatür pinscher mıdır, pekingese midir, anası mı chihuahuadır, babası mı öyledir, veya sadece chihuahuaya benzeyen başka bir ırk kırması mıdır tahmin edemeyeceğiniz bir hayvan olup çıkabilir. bu hayvanların hepsi secereli diye satılır fakat siz bu belgeleri tanıyor musunuz? türkiye'de secereli hayvan var mıdr, fcı aldığınız çiftlikteki hayvanları bu konuda tanıyor mudur, fikriniz nedir mesela? secereli bir hayvanı 500 liraya alma imkanınız olduğundan nasıl eminsiniz? labrador diye aldığınız köpek golden retriever çıkar, macar rottweiler diye aldığınız köpek rottweilera benzeyen ama ne olduğu belirsiz bir hayvan çıkar, pug sandığınız hayvan shar-pei kırması olur vs. pekingese diye aldığı hayvanın aslında terrier kırması olduğunu öğrendiğinde deliren bir arkadaşım var mesela. aynı şekilde kafayı cavalier king charles spaniel almakla bozmuş bir tanıdığım, almadan önce bana fotoğrafını göstermeseydi eğer nur topu gibi bir cocker kırması sahibi olacaktı. benzerleri her gün olan şeyler. inceleyin internetteki fotoğrafları. başka sitelerdeki ilanlarla karşılaştırın. bambaşka insanların, aynı fotoğraflarla verdikleri ilanları göreceksiniz. bu fotoğrafları google'da da bulabileceksiniz muhtemelen. bu, şu demektir; baktığınız fotoğraflar çakma ve tokatlanmak üzeresiniz. son zamanlarda, algıda seçicilikten midir yoksa olayların artmasından mıdır bilmem, çok sık şahit olmaya başladım. tabii işin alıcı tarafından daha önemli olan kısmı, hayvanların durumu. ''merdiven altı üretim'' dediğimiz şartlarda üretilen hayvanlar var. aslında satın alınan hayvanların çoğu bu şartlarda üretiliyor. geniş ve güneş görmeyen depolarda veya çiftlik diye yutturulan, tavuk kümesinden hallice bölmelerde onlarca hayvanın bir arada tutulduğu, bir dişiye yılda iki, hatta üç doğum yaptırılan yerler buralar. yavrular doğru düzgün anne sütü alamadan, iki aylıktan küçükken satılıyorlar. anneler, satıcıların çoğunun gözünde doğum makinesinden başka bir şey değil. ne doğru düzgün besliyorlar, ne güneş ışığı gösteriyorlar, ne de bu hayvanlar artık doğum yapamayacak hale geldiklerinde bakmaya devam ediyorlar. bir kısmı, kendi ırkından çok değil bir boy büyük erkekle çiftleştirildiği için ve yavrular kendi doğurabileceğinden daha büyük olduğu için, doğum sırasında ölüyorlar. yine bir kısmının, kendi ırkından daha küçük ırk erkekle çiftleştirilerek, daha fazla sayıda yavru yapması sağlanıyor. dümen çok. nasıl olsa yavrular satılıyor. maliyeti 100 lira dahi olmayan yavruyu 1000 liraya sattığınızda, 6 yavrudan 4'ü satılmadan ölse ya da otobüsle sahibine gönderilirken ölse bile batmazsınız. yavruların ya da annelerin ölmesi problem değil anlayacağınız. çark her şekilde dönüyor çünkü. şeytan diyor kur çiftliğini. secereli damızlıklarını al, yılda bir seferden fazla doğurtma, insani şartlarda üretimini yap, az kazançla sat, tüm piyasayı kapat. zor bir şey değil. bu işi yapan adamların çoğu ilkokul mezunu. köpeğin anca kaç para edeceğinden anlar. ben bunun okulunu okuyan bir insan olarak kırar geçiririm ortalığı çok rahat. rakiplere bak bir kere. rekabet etmek çocuk oyunu. sattığın her köpeğin sağlık ve ırk garantisini ver, hayat boyu ücretsiz danışman veteriner hekimi ol, adresin, adın, yerin yurdun belli olsun, işini düzgün yap, bak bakalım merdiven altı üretimler senin gibi on tane daha veteriner hekim sayesinde sekteye uğruyor mu uğramıyor mu... aynı fiyata ya da daha azına, gidip gezebileceğiniz, kendi çiftliğinde ürettiği yavruları satan veteriner hekimler olsa, kim uzmanlığı olmayan insanlardan yavru alır bir düşünün. ben yapmam muhtemelen ama birileri bu işe girmeli. zira insanlar köpek satın alıyorlar ve hayvan eve geldikten birkaç gün sonra veya bir hafta sonra hastalanıyor. bir köpek, ev ortamında nasıl ve ne şekilde kanlı ishal olabilir? nasıl gençlik hastalığına yakalanabilir? o öyle olmaz. viral hastalıklarda ''inkubasyon süresi'' dediğimiz bir durum mevcuttur. yani, hayvan size satılmadan önce hastalığı kapmıştır, virus inkubasyon süresinde yani yeterli sayıya ulaşma/gelişme aşamasındadır. 1-8 hafta arasında değişiyor bu süreler. pet shopçunun size söylediği ise yüzde 99 ihtimalle şu oluyor; ''ben size hayvanı sağlıklı teslim ettim. şimdi hastalanmış. beni ilgilendirmez.'' aslında, hayır elbette ilgilendirir. lakin 1 aylık hayvanın tüm aşılarının tam olduğunu söyleyen adamın başka türlü konuşması da beklenemez. eğer ilk defa köpek besliyorsanız, inanırsınız. kendinizi suçlarsınız. bu hayvan niye birden kötüleşti, niye ishal oldu, ne yaptım da gözünü bile açamıyor diye içiniz içinizi yer. kötü haber şu; biliyor olsanız dahi, size hastalıklı köpek satıldığında, satan kişiye bir şey yapamıyorsunuz. pet shoplarda satılan köpeklerin çoğunluğu çiftliklerde üretiliyor. bir kısmı yurtdışından getiriliyor. genelde macaristan ve bulgaristan'dan geliyor hayvanlar. nabza göre şerbet vermek satışın en kolay kısmı. çiftlik üretimine güvendiğinizi hissederlerse hayvan çiftlikte doğmuş oluyor, yurtdışından geleni iyi sanıyorsanız hayvan yurtdışından gelmiş oluyor, fakat duyduğum en iyi taktik ''evde baktığım kendi köpeğimin yavruları'' demek. %100 çalışıyor. hayvanın karnesi de olabilir. bu karneler reprezantların her gelişte bedavadan ellişer tane bıraktığı kağıt parçaları neticede. satış yapan insanlarla ortak çalışacak ve yapılmamış aşıları yapılmış gibi karneye işleyecek, kaşesini basıp imzasını atacak veteriner hekim bulmak ne kadar zor olabilir, düşünmeniz için gereken üç saniye dolmuş durumda. amiyane tabirle işin piçliğine girince veterinerlikte gerçekten insanların düşündüğü gibi deli gibi para var. sadece kendini değil torunlarını da zengin eder göçer gidersin. ama gittiğin yerde aldığın ahlarla, haram kazançlarla ne bok yiyeceğini de düşünmek lazım. eğer barınaktan hayvan sahiplenmek istemiyorsanız, satın almak istiyorsanız, tavsiyem ince eleyip sık dokuyun. acele etmeyin. mutlaka sağlam referansları olan insanları bulmaya çalışın. işin içine para girince babana bile güvenemeyeceğin bir devirde zor elbet. fakat imkansız değildir herhalde. belki de imkansızdır. bilemedim.


dincilerin kullandığı ve bu mecrayada kullanılması için sıçramış hakaret amaçlı bir sıfat. ak troller ekşi sözlükte çoğalmaya başladığı 2 sene öncesinde bu kelime hortladı. araştıran bulur. bunlar sokak hayvanlarına düşmanlık gütmekle kalmayıp, evde beslenen hayvanlara da düşmandır. hayvan beslenen eve melek girmez düsturuyla yaşarlar. hayvanları ellemezler. hatta kaldırımda köpek gezdirirken bunlarla karşılaşırsanız, köpek sevgi görmek için bunlara yaklaşmaya çalıştığında; biz de günah abdestim bozulur, bana dokunmasın diye kendilerini duvar üstlerine, yol ortalarına atar bağırıp çığlık atarlar. hayvanlar da bunlara tepki gösterince hayvan bana saldırdı derler. bunların en sevdiği ikinci hakaret içerikli yakıştırma da putperest veya ataputçular demektir.


hayatta en çok ilgimi çeken şeylerden biri budur. bir insan neden bir hayvana psikopatça bağlanır. neden bir adam sokakta soğukta,aç yatarken ona acımaz da aynı şey köpeğin başına gelince ağlamaklı olur. neden bir insan köpeğe insandan daha çok değer verir. benim fikrim çünkü köpekler konuşamaz. sinirini bozamaz. entrika falan yoktur onda sadece yer,içer,sıçar,havlar,sevgi gösterilerinde bulunur. bir tehdit değildir,bizden daha güçsüz,aşağıdır. bu da onu masum kılar. insanların davranışlarını derinden inceleyince iyice midem bulanıyor. lanet olsun.


lisede bisiklet üstündeyken kovalandım. köpeğin dişleriyle kıçım arasında bir karış falan vardı muhtemelen, çok işlek bir caddeye 90 derece duramayacak şekilde daldım. herhangi bir araca denk gelmemiş olmam tamamen şans. askerliğimi yaptığım dönem bir akşam lojmana dönerken (tugay'ın içindeyken), biraz ilerideki ağaç gölgesinde bir hareketlenme farkettim. gölge zifiri karanlık olduğu için ne olduğunu göremiyordum, nöbetçi /kıdemli askerlerden bazıları oturmuş muhabbet falan ediyordur diye düşündüm. daha sonra bana doğru havlamadan hızla koşan pati seslerini duyunca geri dönüp dakikalarca nasıl koştuğumu ben bilirim. muhtemelen bir 30 saniye falan kovalayıp bıraktılar ama bana dakikalarca gibi gelmişti. askerlik bitene kadar da hava karardıktan sonra o güzergahı kullanmadım bir daha. istanbul'da sahilde bisiklet sürerken yine havlamadan direkt bacağıma hamle yapan köpek tecrübem var. hayatında hiç sebepsiz yere köpekler tarafından ısırılmak üzere kovalanmamış insanların bunun ne kadar ciddi bir problem olduğunu anlayabileceğini sanmıyorum.


sokağa, ormana, arsaya, otoyola terkedilen evcil hayvanlar ile çevrede yaşayan, çevreden geçmekte olan sakinlerin, sistematik bir çözüm getirmekten aciz olan idareci ve yerel yönetimlerce karşı karşıya getirilmesi durumu. haksız taraf yoktur, yönetilemeyen, çözülemeyen bir kriz vardır ve her açıdan giderek derinleşmektedir.


kayseri'de başıboş bir köpek önce bir çocuğu ısırıyor sonra bir başka köpeği boğuyor. belediye gelip köpeği uyutup alıyor, 10 gun sonra bir yere bırakacak muhtemelen. yakındır bir olum haberi daha duymamız. #başıboşköpeklertoplanacak #çözümitlaf


bu tabiri hiç sevmiyorum. bende hiçbir canlı hiçbir canlıya zarar vermesin istiyorum ama bu tabir hoş değil.


rakomelo'nun yazısını okuyunca aklıma askerlik günlerim geldi, duygulandım. bu vesileyle unutmadan eski dostları bir yad etmek lazım, üstümüzde çok hakları var. askerliğimi devletin çok yıllardır hiç uğramadığı, belki de hiç uğramamış olduğu.... eeh kime kibarlık yapıyorum, düpedüz sktir ettiği bir bölgede yapmak gibi, nedense o anda çok vatanseverce ve kahramanca gelen, aslında hıyarlığın en tuz katılmamışı olan bir harekette bulundum. neyse gittik mi üs bölgesine, operasyon falan diyorlar, içim kıpır kıpır, operasyon planı hazırlanıyor, biz çömez asteğmenleri de nedense adamdan sayıp (ne çömez asteğmeni lan koskoca kol komutanı, üç aylık eğitimimiz var boru mu, gomandoyuuuz, güçlüyüüüz) harita başına almışlar, bütün bölüklerin hareketleri falan tartışılıyor. üs bölgesini müthiş bir ilüstrasyonla göstermek gerekirse: ----------^^---------------^^--------------^^--------^^--- --^---^^-------^^ --------^^----dağ---------^^---------^^ ------^^------,,,,,,,,,,xxxüsbölgesixxx,,,,,,,,,,,,,,,,------^^---- ,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,,xxxxxxxxxxxxxxx,,,,,,,,,,,,,,dere yatağı ----dağ----------^^-----------------^^------------^^----- --------^^--------------------^^----------------^^------------- neyse sonuçta dört yanımız dağlarla çevrili, mahkumdayız, en ufak dağla rakım farkımız 800-1000 metre civarı, zaten tepesini gözleyemiyoruz. her türlü operasyona ss dere yatağından başlıyoruz, sonra her yere katır gibi mahkumdan tırmanıyoruz. teröristler her hareketimizi (orgeneral ağzıyla konuşmak gerekirse) bbg evi gibi izliyor. sonradan farkettiğim üzere zaten büyük operasyonu hazırlayan (insert gg here) şahıslar hayatında araziye adım atmamış, omzunda çelenk-kılıç falan var ama al o çelengi de kılıcı da aaalllll.... parlat, yerine geri tak, öyle güzel insanlar. operasyon yaklaşıyor, ben kolumun eksiklerini kontrol ediyo...... vay ak hiç bir şey tam değil ki. gece görüşleri, termaller falan komple arızalı. ben saf saf bölük komutanına koşup kibar bir şekilde uyarıldıktan sonra ("hıyar herif arızaya son gönderilenler iki yıldır dönmedi, bunları da yollayalım iyice göt açıkta mı gezelim? sktir git neyin varsa dağıt adam gibi, gelip bana zırlama") artık bu işin en önemli kısmının tevekkül olduğunu anlamaya başlamıştım. operasyon saati geldi, doldur boşalt, helalleşme falan derken, harekete başladık, artçıyım, en öne geçtim askerleri sayıp en arkaya takılacağım. 1...2....3....4..... lan ayağımın dibinden pıtır pıtır bir şeyler geçiyor. anaa, bizim itlerden biri. 18...19...20.... lan bir tane daha 40....41...42.... pıtır pıtır. bildiğin üs bölgesinde beslediğimiz üç tane köpek (eğitimli falan değil, bildiğin it), kol düzenine geçmiş bizimle geliyor, bir de dağılmışlar biri başta biri sonda biri etrafta dolanıyor falan. komutana telsizde anons geçtim. - komutan, vsop, komutan. üs bölgesinin köpekleri bizimle geliyor. - vsop, komutan. mal mısın oğlum herhalde gelecekler. - havlamasınlar? - ya salak salak konuşma, o köpekler olmasa bizim çoktan götümüzü kesmişlerdi burda. - anlaşıldı tamam. ve o an tsk'nın terörle mücadeledeki müthiş taktiğini anladım. köpekler. bu vefakar köpekler, sene boyunca bütün operasyonlara bizimle geldi. biz intikal veya sızma yaparken bir kez bile sesleri çıkmadı. konuşlandığımız yerin çevresinde dört döndüler, bizim gözlerimiz uykuya yenik düştü, onlar bir saniye durmadan kokladı, gözledi, dinledi. bizim gece görüşlerimiz arızalıydı, onların kulakları bir kez olsun hata vermedi. arada koşup bir yerlere giderlerdi, bu hayvanlar sayesinde sadece bizim bildiğimiz 4 tane terörist gözcünün yerini saptayıp, üs bölgesinden ateş açtırdık. esas olay ise bir gün yine adını aklımdan sildiğim acayip dağların birinin tepesindeyiz, sabaha karşı 3-4 olsa gerek, bu itler bir anda havlamaya başladı. ama öyle böyle değil, ortalığı ayağa kaldırdılar. "lan nooluyoz? gözetleyin, dikkat" falan derken, 300-400 m ötede ters yöne koşan adamlar gördük termalden, sonra gözden kaybettik. bu hayvanlar bizi bildiğin arazide baskın yemekten kurtardı. ve bunu sadece yemek artıklarını onlara vermemizden kaynaklanan minnettarlıktan yaptılar. dönüşte kestiğimiz kurbanlardan baya güzel şeyler verdik bunlara gerçi ama biri de gelip "lan hıyarağaları, biz sizin hayatınızı kurtardık, siz bize iki parça et attınız, ödeşmiş mi olduk" demedi. görevlerine bir schweinsteiger disipliniyle aynen devam ettiler, böyle vefakar, cefakar, zeki, çevik, ahlaklı hayvanlar bunlar. bir de bize yaptıkları en büyük güzelliği eklemeden geçmeyeyim. bir gün operasyona gidiyoruz, bir köyün yanından sessizce geçeceğiz, köyün tavuklarından biri çıkmış dışarı, naapıyorsa orada. bizimkilerden biri dayanamadı, saldırdı buna. tavuk çığlık çığlığa kaçıyor, diğer köpekler de kovalamacaya katıldı, diğer tavuklar panikledi falan derken, tam bir karnaval havası, güneydoğuda rio'yu yaşıyoruz. köyün tüm ışıkları açıldı, camlardan kadınlar kürtçe bir şeyler bağırıyor, adamlar tüfekleri alıp çıktı falan derken, emir geldi: - operasyon iptal. geri dönüyoruz. bir hafta bir yatmışız ki, abooovvv. ben sizin köpek canınızı yirim, canlarım benim.


köpektaparlık osmanlı'dan kalmadır. genç cumhuriyet bunu da kaldırmak istemiştir. köpektaparlığın tarihi:


görmezden gelindikçe büyüyen sorun. sayıları 20 milyonu bulan başıboş köpeklerin her birini kısırlaştırmaya hiçbir ülkenin bütçesi yetmez. tek çözüm barınakların iyileştirilmesi, 1 ay içinde sahiplendirilmeyen köpeklerin uyutulmasıdır. o zaman görürüz mama rantından zengin olan derneklerin tutumunu ve sokağa dünden kalan yemeği koyunca kendimi hayvansever zannedenleri. iş sahiplenmeye gelince hiçbiri evine sokak köpeği almayacak çünkü. daha bugün beşiktaşın göbeğinde 2 tane başıboş köpek kazaya sebep oluyordu nereye kadar böyle devam edecek hindistana döndük.


eğitime gidip gelip akıllanmasına rağmen ısrarla araba bagajı camı yalamaya devam eden canlı. benzinci cocuğun köpito camları yalarken bana anlamsız ve acır bakışlarını unutamıyorum. koltuk, kalorifer peteği, camaşır makinesi falan yalamıyor ya. sadece araba camı. cam yalayan başka bir köpekle çok dalga geçmiştim zamanında. onu çekiyorum sanırım. daha iyi yalayabilsin diye elleriyle cama tutunup yaptığı izler; işte onlar bir dramın izleri.


bir insan bir cinnet anında saçmalayıp bu kadar saçma bir tanımlama uydurabilir ama bu kadar insanın bunu benimseyip kullanılması ve ekşi sözlükte bu kadar örgütlü bir canlı karşıtlığı meydana gelmesi gerçekten insanın kanını donduruyor. hayvanların sokakta olması ideal değil bence de, ilgiye ve sevgiye ihtiyaçları var. keşke şu nefrete harcayacağınız enerjiyi sokaktan kendinize bir dost seçmeye harcasanız. dünyaya bakışınızın ne kadar değişeceğine inanamazsınız. tanım: ekşisözlük hezeyan ünlemi. hoşgörüsüz ruh hastalığı belirtisi, yardım çağrısı.


geçen gün sınavdan sonra kordona gittim biraz gezip kafa dağıtayım diye. çanakkale'deki kordon bu arada. neyse efenim anımıza devam edelim. kordonun ortası diyebileceğimiz yerlerde karşıma bi baktım araba geliyor. bilen bilir yayalar için ayrılmış alan arabalar için ayrılan genişliğin rahat 2 katı vardır. direkt sövmeye başladım içimden. bu arada da el kol hareketiyle burada ne işin var diye tepkimi de gösterdim şoföre. ama 2 adım sonra ulan bu araba buraya nasıl çıktı diye bir soru geldi aklıma. hani aracın çıkabileceği genişlikte yer de yok. hadi çıktın anlarım ama dayı nereye gidiyon sen. o tarafta çıkış yok kafayı mı yedin? derken ilginç bir detay paylaşayım hemen. o an kordonda bulunan benim ve birkaç insan dışında kimse garipsemezken bu durumu bütün köpekler arabaya havayıp peşinden koşuyordu. 10 metre yanında, yoldan geçen arabalara tepki göstermezken bu arabaya köpekler bile tepki gösterirken insan dediğimiz varlıklar en ufak tepki göstermediler. insandan daha insan olduklarını bir kez daha ispatladılar benim için


zamaninda sigmund freud'un hastalarinin basinin belasi olmus olan muhtesem yaratiklar. freud'un kopekleri o kadar simarik ve kiymetlilermis ki, kapi caldiginda havlamaya baslar, gelen hastalarin uzerine atlar, apis aralarini koklarlarmis. hatta kendisi de unlu bir psikiyatr olan roy grinker, bu yuzden freud'un ofisine her seferinde uzerinde yuksek dozda hadimlik endisesi ile girdigini anlatiyor. analiz sirasinda kopekler odada olurlar, canlari sikilinca kapiyi tirmalayip cikmak isterlermis. hasta konusurken freud yerinden kalkar, kapiyi acarmis. tekrar geri gelmek istediklerinde yine kapiyi tirmalarlar ve freud'un dikkati yeniden dagilirmis. bir keresinde, grinker heyecanla bir seyler anlatirken kopek uzerine atlamis. freud, grinker anksiyetesinin kokenlerini sonunda kesfettigi icin kopegin cok heyecanlandigini soylemis. bunu ogrendigimden beri adami daha cok seviyorum. zaten hepimiz kosulsuz seven, yamuk yapilana kadar kosulsuz guvenen, hayatin her anindan tad almaya calisan, surekli etrafinda baskalarinin sicakligini isteyen ve sicakliklarini paylasan, bir ise yaradiginda mutlu olan bu hayvanlar gibi olsak ne anksiyete kaliiiiir, ne bisey.


çok seviyorum ama evde yaşayan ve az yıkanan köpek kokusundan nefret ediyorum. köpek için ya bahçen olacak hayvanı yıkayacaksın arada sırada ya da dairede mundar etmeyeceksin...


sadece bu sorun bile devlet yönetimi namına hiçbir şeyin kalmadığını gösteriyor. daha kaç insanımızın saldırıya uğraması, ölmesi gerekiyor. (bkz: uyan türkiye)


sineksavar cihazının benzeri ve köpektapar modelidir. insanlarda aradığını bulamayıp küsmüş, köpeklerde aramaya başlamıştır dbdbdbdnd şaka şaka oturup muhabbet bile edilmeyen modeldir.


bakışlarını insandakine benzer şekilde kullanabilmesi hep dikkatimi çekmiştir. gözlerini kırpar yüzünüze bakar. başı başka yöndeyken yan gözle sizi izler. insanla bu kadar iyi iletişim kurmasının sebeplerinden biri de bu olsa gerek.


deprem sonrası enkaz altında insanları bulduğu için köpekleri savunmak mı? gerçekten mi? biz arama kurtarma köpeklerine bir çare bulunsun mu diyoruz? sokakta başıboş gezen, insanlara saldıran hayvanlara çözüm bulunsun istiyor vatandaş. fareler deneylerde kullanılıyor, tüm fareler faydalıdır. düz mantığın ebesi bile bu kadarını kaldıramaz.


sanılanın aksine cocker spaniel ırkı köpekler diğer köpeklere nazaran çok daha fazla saldırgandırlar ve dünya genelindeki kayıtlara göre ısıran köpekler listesinin başında yer alırlar. ancak bu ısırmaların sonucu pitbullarda ve/veya diğer vahşi(?) köpeklerde olduğu kadar etkili(!) olmadığı için medyatik(?) bir önem taşımamaktadır.


geçen akşam spordan çıktım. eve dönerken bu sorunu tecrübe etmek zorunda kaldım. yanından geçtiğim çimlikten üzerime doğru önce bir köpek havlayarak koşmaya başladı. sonra da diğer 3-4 köpek. köpekten çok korkmam. düzenli olarak spor yaptığım ve fiziksel olarak 3-4 köpekle baş edebileceğimi düşündüğüm için heralde durumu soğukkanlılıkla karşıladım. köpeklere bağırarak, yerden bir şey alıyor gibi yaparak parçalanmadan durdurdum. ama kalbim buna rağmen deli gibi çarptı. şimdi soruyorum kalp hastası ve köpekten korkan bi panik atak hastası olsaydım, kendimi savunacak fiziksel özelliklere sahip olmasaydım, normalde kulaklık takarım şansa o gün takmamıştım. kulağımda kulaklık olsaydı ve o köpeklerin üzerime doğru geldiğini fark etmeseydim ne olacaktı? sorun köpek değil. sorun köpeğin başıboş gezmesidir. bunu anlamak çok yüksek iq gerektirmiyor olsa gerek. artık bu soruna bi çözüm bulunması lazım. sokakta başıboş köpeklerin olmasını savunmak için ya deli olmak lazım ya da bu durumdan rant sağlıyor olmak lazım. akşamdan kalan bozuk dolmayla, dandik mamayla bu hayvanları besleyip kontrolsüz çoğalmasına sebeb olmak bu hayvanlara iyilik değil. bu hayvanlar sokaklarda acı çekiyor. bu hayvanların sokakta yaşamasını deli gibi savunanlar da bu duruma zemin hazırlıyor. başıboş köpekler son dönemde o kadar yüceltidi ki köpek metroya, otobüse biniyor. ve bu durum için "başıboş köpeğin yeri buralar mı" diyemiyorsun. çünkü öyle bi linç yeme ihtimalin var ki köpek parçalasa daha iyi. illa bu durumun anormal bi durum olduğunu, medeni ülkelerde sokaklarda başıboş gezen köpeklerin olmadığını anlamak için başıboş köpek tarafından saldırıya mı uğramak lazım? buraya son olarak naçizane bi öneri bırakıyorum. sokakta başıboş köpeklerin gezmesini savunanlara o köpeklerden en az bir tanesi sahiplendirilsin. eminim kazan kazan olacaktır.


başıboş müslümanlar sokakta o iğrenç kadın düşmanı yobaz cahil fikirleriyle gezebiliyorsa bizim yapay seçilim ile yaratıp hiçbi yaşama ortamı bırakmadığımız köpekler de gezebilir bence. en azından köpeklere çareler var


bir an önce çözüme kavuşturlmalı. özellikle istanbul'da şehrin merkezinde kaldırımlarda, sokaklarda köpek dışkıları ezilmiş, üzerine basılmış, yağmurla eriyip her yana dağılmış. bu dışkılar kist hidatik parazitinin yumurtalarını içeriyor. dışkı partikülleri hem ayakkabılarla, hem sokağa çıkan ev hayvanlarının patileriyle eve taşınıyor; hem de kuruduklarında toz halinde havaya saçılıyor. çok ciddi sorun oluşturma riski var. kist hidatik şaka bir hastalık değil, kanserden beter. bu kötü halin sorumlusu köpek alıp sokağa atanlar ve onları sokaklarda düzenli biçimde besleyip çoğalmalarına yol açanlar ve buna önlem almayan otorite. köpekseverler ya bu köpekleri evlerinde besleyip, kontrol altına alıp, aşılarıyla, ilaçlarıyla ilgilenip sağlığa zararsız hale getirecekler ya da köpekler toplanıp öldürülecek. bunun alternatif bir çözümü yok; alternatif yumuşak çözümlerin uygulanabilmesi aşaması çoktan aşıldı, milyonlarca köpek sokaklarda. bu durumun sorumluluğun en büyüğü de bunları sokaklarda düzenli besleyenlerde; sorunu kolay çözümsüz hale onlar getirdiler.


sabahın şu saatlerinde okunan ezandan dolayı uluyorlar. ne olduğunu muhtemelen anlamıyoar ama kendilerince tepki veriyorlar. herkes hayatında bir kez köpek beslemeli. böyle saf böyle temiz bir bağlılık hiç tadamazsınız yoksa. 5 köpeğim var benden uzaktalar ama her gidişimde bana kendilerini sevdirmek için üstüme atlıyorlar. çevremden ayrılmıyorlar. giderken de arkamdan oturup ağlar gibi bakıyorlar. yok yani bu bağlılığın sevginin sürekliliğini başka bir canlıyla yaşamanızın imkanı yok.


ne bok olduğunu anlamaya çalıştığım kelime. bu ne lan ne manyak insanlarsınız. papapapa köpektapar yeah diyhe bir rap parçası bekliyorum


kist hidatik hastalığı çok kötü bir şey yalnız. direkt ölüm. tedavisi yok.


köpeklerin besin kaynağını, üzerine titreyerek büyüttüğümüz çocuklarımızın olmasında bir sakınca görmeyen oruspu evlatlarına verilen isimdir.


tek hobisi, uğraşı sokak köpeklerini beslemek olan insan


tanım: köpekler konusunda, normal insanlardan biraz daha fazla hassasiyet geliştirmiş, hayvanları, özelde de köpekleri çok seven bir takım insanlar hakkında; ''insan hayatı köpeklerden daha değerlidir, öncelik insan yaşamına ve sağlığına verilmeli, sokaklar köpekler için uygun yaşama alanı değildir, çok seviyorsanız evinizde besleyin'' diyenlerin yakıştırdığı nitelemedir.


yeni geldiğim avrupa'da görmediğim sorundur. çünkü sokak köpeği yok. olanları da sokakta gezer ve insanlara saldırmaya hazır halde bırakmıyorlar herhalde.


barınak barınak barınak. barınak yoksa itlaf. insan canından kıymetli değiller. ölen kişi annen, baban, eşin, sevgilin, çocuğun vs olabilirdi. köpektapar birazdan damlar.


devlet bu işi belediyelere bırakmamalı ve bu işe bütçe ayırıp acil bir önlem planı oluşturmalıdır. gerekirse her bir köpek tek tek bulunup kısırlaştırılmalı. bunun devlete masrafı çok gibi görünse de bürokratların ve siyasilerin 1 haftalık harcamasından daha azdır.


bu saatten sonra çözülmesi imkansız olan sorundur. köpek dernekleri istedikleri her şeyi kanunlaştırdılar. belki farkında değilsiniz ama burada çözüm önerisi diye kurduğunuz cümlelerin yarısı kanunen suç. delinin birinin radarına filan girseniz adliyede mızıklatır sizi. inanmıyorsanız internetin en aktif köpek dernekleri veya aktivistlerinin twitlerine bi göz gezdirin; eskiden "burada besleme yaptık, bu köpeği tedavi ettik, x millet vekiline çıktık" şeklindeyken artık "x'e suç duyurusunda bulunduk, y'den şu kadar tazminat aldık"lar ve "adliyede görüşürüz" tehditleri sıralanıyor. artık geçmiş olsun, bununla yaşamayı ve kendinizi, çocuklarınızı, evcil hayvanlarınızı korumayı öğrenmeniz gerekiyor. başka da elinizden pek bi şey gelmez.yoksa çocuklarınız saldırıya uğrarken "demek ki mahalleniz yeterince besleme yapmıyor, suç sizde" suçlaması dinlersiniz. baksana sorunun sebebi olarak bu sayfada bile "başıboş köpek olmaz" diyenleri gösteriyorlar. kime neyi anlatıp ikna edeceksiniz? kamoyu oluşturmayı, tepkileri aşıp kanun çıkartmayı filan mümkün mü zannediyorsunuz? on sene kadar önce "böyle bi sorun var, batılı ülkeler nasıl çözüyorsa öyle halletmemiz gerekiyor" yazdım diye "bi tas su bi kap mama" diye kendinden geçenlerden yediğim linç ve tehditleri düşününce… neyse.


onlar en sadık dostlardır. sahibi öldüğünde bile mezarı başında yatar, her zaman oyuncudurlar. tüm insanlardan nefret ettiğinizde sığındığınız limandırlar. şimdi söyleyin bakalım nasıl tapılmaz bu canlara? (bkz: entry-nick uyumsuzluğu) (bkz: köpek öldüren)


"köpeğimi apartman kapısında yatan sokak köpeği her seferinde ısırıyor, bu duruma insancıl bir çözüm arıyorum" diye sorduğum mahallenin (moda) facebook grubunda "taşın" diye yanıt verendir. yani o paşa orada yatmaya devam edecek çünkü tüm hak onun, ama benim eve huzurla girme hakkım yok ve taşınmalıyım öyle mi? işte budur köpektapar. "ay nefret söylemi" filan diyin ama mantığı "insan hakları < köpek hakları" şeklinde çalışan kimse sağlıklı düşünen bir birey değildir.


arkadaşlığın, sevmenin ne demek olduğunu tekrar tekrar sorgulatan canlıdır. bunların arasında avustralya heeler diye bir cins vardır ki sevmeye doyamadığım, bir türlü sahip olamadığım... gözlerine baktığında seni hapseden, hayatın zor olduğunu anlatan, ağlamana bile sebep olan gözlere sahiptir. kedisever biriyle yaptiğim tartişmaya göre, karaktersiz, yılışık hayvandır. ona göre hayvandır. defalarca anlatsan da anlamaz. aşağilar köpeği. onun eğitildiği, yalnızca insan egosundan dolayı yanında böyle bir hayvana ihtiyaç duyduğunu hiç düşünmeden söyler. böyle düşünen birine ne derseniz anlamaz, anlamadığı gibi bir de sizi aşağılar. oysa evinde böyle bir arkadaşa sahip olan biri bence şanlıdır. umarım o canlıya da şanslı olduğunu hissettirebiliyordur.


sokaklarda köpek boku görmeyelim diyen arkadaşım. görmeyelim elbette, köpeğini gezdiren herkes elinde bir poşet ile bunları temizlemeli tabi ki. öte yandan, aynı sokaklarda sigara izmariti, balgam, pet şişe de görmesek iyi olur. hatta bazı semtlerdeki yaya alt geçitlerini bir ziyaret edin isterseniz, insan boku ve çişine de rastlayabilirsiniz. avrupa gibi yapalım dimi ülkemizi... ne yapalım, ne dersiniz ? insanları da avlayalım mı? gönüllü olmak ister miydiniz? medeniyet sokaktaki köpek bokunun temizlenmesi ile değil, mantıklı düşünebilen bireylerin çoğalması ile erişilebilen bir olgudur.


mutlu olduğu için bu hayvanları aptal belleyenler var. mutlu ve zeki hayvandır kendileri. birçok şeye adapte olabilirler.


"benim" diyen insandan daha durust, kosulsuz, yalansiz, safca severler insani. ne olursa olsun severler, baglanirlar. sonuna kadar sadakat gorursunuz yasadiklari sure boyunca. hicbir insanin veremeyecegi duygulari verir size. akabinde de insanlardan daha cok sevmeye baslarsiniz hayvanlari. insan irkinin ne kadar kotu, yalanci, iki yuzlu ve pislik oldugunu ogretirler cunku sadece dogalari geregi davranarak. cogacayipler.


yere yiyecek bişey döküldüğünde asla eğilip almama gibi avantajları olan durum. ayrıca bazı köpekler çok vızıldayarak uçan kocaman sinekleri de afiyetle yer. tabi bi ton dezavantajı da vardır. mesela eve arkadaşlarını çağırırsın onlar da köpeğe smirnoff içirmeye çalışırlar(bkz: köpeğe içki içirmek)


halkin dikkate almadigini dusundugum sorun, haliyle olmayan sorun oluyor. kopeklerin sokakta basibos ve sahipsiz olarak kalmasini halk istiyor. niye halkin bu istegine ragmen hala konusuyorsunuz?


teknik olarak bir aksilik olmazsa,yaşamı sizden kısa olan canlı olduğunu unutmayıp onu bilerek yaşamak gerekir.fazla şekilde bağlanıp insanlarla bağları kopartmamak gerekli. aksi durumda bir şey olduğunda dostunuza yalnız kalabiliyorsunuz.


devamlı yemek peşinde olanının bir gün yemek yememeye başlaması üzerine ciddi bir hastalığı olduğunu öğrendiğinizde sizi inanılmaz derecede üzebilecek etkiler yaratan hayvan çeşidi.


bazı yönlerden insanlardan üstün canlı. koku bırakmak için istedikleri an işeyebiliyorlar. aramızda yapabilen var mı?


kovaladığı hiçbirşeyi yemez bunlar.yediği hiçbirşeyide kovalamazlar. ilginç yaratıklar.


8 sınıftan oluşan 150'den fazla köpek ırkı vardır. yavrular 8 haftaya kadar kadar anneleriyle beraber kalmalıdır. popüler inanışın aksine, köpekler ayaklarının altından terlerler. köpekler sandığımız kadar çok damak tadına sahip olmayabilirler (insanlarda yaklaşık 9,000 kişi var iken, dillerinde yaklaşık 1.700 var), ama bu onların yiyeceği ayırt etmedikleri anlamına gelmez. burunlarında 200 milyondan fazla koku reseptörü var (sadece 5 milyona sahibiz), bu yüzden yiyeceklerinin güzel kokması ve tadı güzeldir. eski abd başkanı teddy roosevelt pete isimli bir pit bull'a sahipti. bir yetişkin köpeğin 42 dişi var. bir köpek kısır değilse, dişi bir köpek, eşi ve yavruları 6 yılda 67.000 köpeğe kadar üreyebilirler. en başarılı dağ kurtarma köpeği, 1800'lerin başında yaşamış ve 40 hayatını kurtarmış olan st bernard adında bir barry idi. yakın zamanda köpeklerin renkli gördüğü keşfedildi. abd'deki en sevilen beş köpek türü: labrador retriever, golden retriever, alman çoban, beagle ve dachshund. greyhounds saatte 45 mil hıza ulaşabilir. bir köpek yavrusu doğduğunda, kör ve sağırdır. köpekler, ses kaynağını radar tabakları gibi döner kulaklarını kullanarak saniyenin 6 / 100'ünde bulabilirler.


sözde sjw. köpekler üzerinden 'iyi insanım ben' primi kasan.


her gün böyle haberler görmek zorunda mıyız arkadaş?


bunu destekleyen herkesin bu sorunla birgün başbaşa kalmasını temenni ediyorum.


köpektapar ne kafasına tükürdüklerim. bitli sokak köpeğinden korkan ne kadar tırsak varsa birleşmiş 8 yaş kafasıyla isim uydurmuş. futboldaki sekiztaş, şikebahçe, fetösaray salak benzetmelerinin laciverdi resmen. ergen kafası.


tam bir yukarı tükürsen bıyık aşağı tükürsen sakal durumu. köpekler insanlara saldırıp ölümüne sebep oluyor. bu yüzden uyutulmalılar. ama aynı şekilde insanlar tarafından tecavüze uğrayıp işkence edilerek öldürülen sokak köpekleri de var. aynı mantıkta gidersek tüm insanları uyutmak lazım. belediyeler keşke aldıkları verginin hakkını verseler


gayet hoş bir olaydır.diğer yazar arkadaşların söylediği gibi işten,dışarıdan gelmişsiniz,karşınızda size kuyruk sallayan,gözleri size mutluluktan büyümüş olan sadık dostunuza sarılmış,kucaklaşmış olarak bulabilirsiniz.bu tabi işin pozitif yanlarından sadece birisi,şimdi burada uzun uzadıya pozitif şöyle negatif böyle yazmayacağım ama evde beslediğiniz hayvanların içerisinde köpeğin yeri başkadır.ben bütün hayvanlara karşı hoşgörülü ve önyargısız biriyim ama; köpek gerçekten başka bir canlı.size arkadaşlık yapan,sizi korumaya çalışan ,sizi mutlu görmeyi ve mutlu olduğunuzu bilmeyi isteyen bir canlı köpekler.evde gayet beslenebilir;sorunları vs... var ama sizinle paylaştığı herşey emin olun buna değecektir.


benim aklıma her zaman geliyor. 21 yaşında gencecik adam bir köpek yüzünden haftalarca hastanede can çekişip öldü, ne belediye ne de o köpeği besleyenler yargı önünde hesap vermedi. adam can çekişerek öldüğüyle kaldı. allah bilir o köpek hala orada durmaya devam bile ediyordur.


uydurma bir isimdir. hayvansever diye gayet güzel bir tanım mevcut. genelde sevilmeyen gruplar hakkında bu tip saçma isimlendirmeler oluyor. mesela feminazi, meriç, köpektapar vs.


kendisinden daha hızlı bir şey görünce çılgına dönen, çevreye nasıl olur lan bakışları atıp koşturmaya ve de deli gibi havlamaya başlayan hayvanat. (bkz: arabaların arkasından koşan köpekler)


güzel bir isim olmuştur. bu arkadaşlar bir tiktok videosuda yer alan yorumlarda köpek seven bebeği suçlu bulmuşlar.


iki gün önce sanal alemde değil kanlı canlı hafiften tartıştım biriyle. olayı birebir yazayım herkes kim haklı kendi karar versin. tuzla evora istanbul a parsel (tam konum vereyim ki sallama olmadığı anlaşılsın) migros önünde düzenli olarak bulunan bir grup köpek var. adeta kapının önünü kesmişler. ben alışveriş yaptıktan sonra tam arabama geçerken, caddenin karşısında yürüyen 18 yaşlarında üç gencin üzerine mermi gibi koşarak saldırdılar bir anda. iki çocuk anında roket gibi uzadilar, biri afalladi çocuk bembeyaz oldu dondu kaldı. köpekler üzerine koştular ama allah'tan son anda isirmadilar. migros'un önünde iki kişiyiz, diğer şahıs da 40 - 45 yaşında uzun saçlı, en son 6 ay önce yıkanmış gibi gözüken, halil sezai tipli bir adam. ben "bu ne rezalet be kardeşim, bu devirde bu saçmalık olmaz ama" gibi bir şey söyledim. adam bana döndü gayet rahat bir şekilde "ama normalde böyle bir şey yapmazlar" dedi. çocukların tek yaptığı yan yana yürümek. "ya bu işin normali anormali mi var? benim burada aklım çıktı, yaşlı bir kadın olsa kalp krizi geçirir, ya da hamile bir kadın olsa çocuğu düşürürdü" dedim. adam yok yok bir şey olmaz diyor. işte bu adama ne anlatabilirsin ki, adam hamile kadın da olsa düşsün yerlere, çocuğunu düşürsün ne olacak kafasında. çünkü migros'un önü köpeklerin bin yıllık yaşam alanı. hatta adam eskiden ormanlarda insan yokken köpek diye bir canlının olduğunu ve yaşamın başta köpeklerin hakkı olduğuna inanıyor. bakınız, medine şehir demektir. medeni de şehirli demektir. yani şehirli olabilmek medeniyettir. ne kadar ilginç ki, bugün medeniyetsizlik medenilik sayılır olmuştur. şehirleri başıboş köpeklere teslim etmek en hafif tabirle köylülüktür ve medeniyete aykırıdır. not evde kedi, yazlıkta 3 kedi bir köpek var.


büyük çoğunluğu toplum içerisinde kendisini ifade etmekten aciz, sosyalleşemeyen, iletişim ve empati kurma yeteneğinden yoksun... kendisini, bir köpek ile özdeşleştirecek kadar kimlik çatışması yaşayan ruh sağlığı bozuk kişi. hayvanist de denir fakat bunlar kedi, kuş, kaplumbağa değil köpek severler. çünkü o köpeğin gücü ile kendisini de güçlü hisseder. dikkat buyurun köpektaparlar genelde çelimsiz, tüy siklet, sümük gibi tiplerdir. ister ki vahşi mahlukatını gezdirirken herkes ondan korksun, yol versin, önünden kaçışsın. böylelikle kendisini önemli hisseder köpektapar. şizofren işte!


şu an karnıma poposunu dayayarak yatmış uyuklayan canlı. keşke ahiret falan gerçek olsaydı da onunla sonrasında bir arada olabileceğimi bilseydim.


kimi çocukların sevgi ile sarıldığı güzel hayvan. kimi çocuklarında sıkıştırdığı. üstüne bisiklet sürdüğü, top attığı hayvanlardır. köpekler sonra köpek can havliyle hav diyince pis köpek sevimli premslerimize prenyslerimize saldırdı atın bunu buradan oluyor. cocuklarla dost olacak ama sevimsiz cocuklar maraza cıkarıyor.


badigart, en azından 3000 lira + sigorta + yemek + istanbulkart ister. buna ek olarak yıllık izin ve hastalık izni vermen gerekir. bilmukabele, rüşvet yiyerek ölümüne göz yumma ihtimali de her zaman var. antin kuntin işler anlayacağınız. köpek ise gerekirse ıslatılmış ekmek yer, 3 gün önceki patates yemeğini yer. yine de bırakmaz hünkarını. rüşvet vermeye kalkışanı götünden ısırır. 7/24, her türlü hava şartında ve her türlü arazide görev icra edebilir. görevin başarıyla tamamlanmasını müteakiben, düşük profilini muhafaza ederek dikkat çekmeden eve dönebilir. hâlâ köpeklerin kedilerden ve insanlardan daha üstün olduğunu kabul etmez misiniz bre gafiller?


ittaparlar kadar denyo bir grup. ulan hıyarto, parkta köpek istemiyosan köpek parkı yapılması bunun önüne geçebilecek en güzel proje değil mi? benim de çocuğum yok aq, çocuk parkı yapılması için benden vergi almasınlar o zaman.


kopekten korkan nonoslarin aglastigi baslik. aglayin aglayin. yuruyus yapin yetmezse konuyu ust yerlere goturun. narinler sizi.


üstte yazan arkadaşa göre yer yüzünün en kötü canlısı imiş.yazık!!!cahil işte(nokta)! sizi kendisinden daha çok seven ve mutlu etmeye çalışan bir canlıya bu yukarıdaki psikopatlar yüzünden zaten türlü türlü vahşetler yapılıyor. şimdi ben it tapar oldum değil mi? yüce allah'tan başka kimseye tapmam kardeşim ben tamam,anladın? vicdansız,merhametsiz olan bu yukarıdaki tiplerdir net! bir köpek keyfine havlamaz.problem vardır yaşam alanında,sıkıntı vardır bir şekilde... sözlüğe küfürler yazmak yerine olduğun semt,ilçe ya da neresiyse yetkili yerlere durumu bildirir,gereken hassasiyet ile bu hayvanları hem koruma altına aldırırsın hem de etrafa verilen ses,gürültü vs'den rahatsızlık duyanları kurtarmış olursun. keza eğer sahipli bir köpek ise de gereken yerleri araştırıp,şikayet ederek haklarında işlem yaptırıp sorunu çözebilirsin. burada insanları kışkırtıp,it-tapar ya da it-savar şeklinde ayrıştırmaya,ortalığı bulandırmaya gerek yok... benim 2 tane köpeğim var.bana verdikleri mutluluk inanın insanlardan çok daha fazla... bu bir tercih,hayat yaşama(benimseme) tarzıdır. saygı duyacaksın!!!! insanlara saygı duyacaksınız!!!! terbiyesiz bir üslup ve dile gerek yok. internet kullanıp ekşisözlükte yazmayı öğrenmiş tipler,bir zahmet o kullandığın internet'i araştırıp çözüm odaklı olmalarını diliyorum!!!! yoruldum cidden!!!!


kim kullanıyorsa faşistin, ayrımcının önde gidenidir. sadece köpeklere değil, kendisine benzemeyen herkese düşmandır. aynalı bir odaya kapatsalar, kendisiyle kavga eder bu tipler. barış, huzur, bir arada yaşama, doğaya ve çevreye saygı; ara ki bulasın. yardım toplamayı avantacılık ve hırsızlıkla eş tutmuş biri. malum, yansıtma der psikoloji bilimi buna. ruhlarında ne varsa onu yansıtıyorlar.


iktidarın bu sorun hakkında adım atmamasının sebebi ekonomik çöküşün konuşulması yerine bu sorunun konuşulmasının kendileri daha açısından daha makul olması. ne yani bu sorun çözülsün de insanlar daha çok mu ekonomi konuşsun.


ütopyalarda gerçekleşebilecek çözüm önerileri ile zaman kaybetmeyi bırakmalı ve kendisi haricinde diğer tüm canlıları tehdit eden başıboş köpekler itlaf edilmelidir.


çocuklardan yine birine saldırmış erzincan'da, yazıklar olsun bize bu hayatı reva görene.


köpeklerin çocuklara saldırmasında bile çocuklarda kabahat arayan şizofren bir kitle


bunların sevgi ve sadakatlerine hayranım. insana, kendi türü olan insandan daha fazla dosttur. hayatta birkaç gerçek dostun varsa (ki o da iyimser senaryoda), çoğu köpekle daha fazla dostluk kurarsın. kediler ve ördeklerde de durum benzerdir. beslememişte olsam, gelincik ve sansarlar içinde bu bağlılıktan bahsedilir.


çok tehlikelidirler(!) muşta, bıçak, tabanca dahil ne varsa yanına alırlar ben demiyorum yukarıdaki yazar yazmış :)))


sahiplerini kesinlikle kendilerinin seçtiğine inandığım canlı türü. kader sizi bi şekilde ona götürüyor kesinlikle. benim için uygun olduğunu düşündüğüm labradorun cinsinin, çevremde hiç bir tanesinin doğurmamasının, düzenlenen petshow fuarında bile bir tane olmamasının, sonunda almaya karar verdiğim çiftliğin başka bi anneden doğan yavrulardan vermek istememesinin, sonunda doğduklarında dişi olan kardeşini almak istememe rağmen bana zorla bunu çıkartmalarının bu yavşağında bana göz kırpıp kendisine ilk görüşte aşık etmesinin başka bi açıklaması olamaz.


köpektapar diye bir şey yoktur. canlıları sever veya sevmezsiniz, dürüst olun cevap verin.. canlıları işe yaradıkları için mi besliyorsunuz, sevdiğiniz için mi besliyorsunuz? doğada hiçbir canlı durduk yerde bir diğerine zarar vermez, insan hariç.. köpekleri insanlıkdışı rezil yerlerde vahşileştirip, dövüştürüp, ortalığa salan kim? oyuncak gibi satın alan, 3 günde sokağa atan kim? şehirde aç kalmasına sebep olan kim? sokaktaki hayvanlara karşı herhangi bir çözüm getiremeyen kurumlar hangileri? hayvan yasasını kim çıkaramıyor?? başınıza gelmiş geçmiş tüm köpekler kadar taş düşsün.. hatta kıçınıza girsin hepsi sevgisiz yaratıklar.. insan değilsiniz, bir yaşam formusunuz.. rezil bir form..


bu sorunu kabul edip çözülmesini isteyen bir siyasi parti varmış: hüda-par. bileydim 14 mayıs seçimlerinde kendilerine oy verirdim.


annem pek hayvan sevmez, hele ki evde asla istemez. ben ise kedi ve köpek delisiyim çocukluğumdan beridir. çocukken sokakta bulduğum yavru kedileri hep gizli gizli eve sokmak zorunda kalırdım bu yüzden. annem bulduğunda ise kendisi dokunmaz yine, bana ya da kardeşlerime attırırdı. neyse, sanırım 10 sene önce kardeşim sokakta bir yavru köpek buluyor ve onu evin bahçesinde beslemeye başlıyor. köpek cidden eve, babama ve kardeşime bağlanıyor büyüdükçe. annem ise uzak duruyor her zamanki gibi. sadece gün içerisinde 2 kez yemek artıklarını ona vermeye gidiyor ama asla sevmiyor, dokunmuyor. 8 sene önce meme kanserine yakalanıyor annem. yaşadıkları ilçeden antalya'ya taşınıyorlar geçici olarak. kemoterapi tedavisi 6 ay sürüyor ve 6 ay antalya'da yaşıyorlar. bu sürede bahçede yaşayan köpeğe komşular bakıyor. sonra tedavi bitiyor ve eve dönüyorlar. arabadan iniyorlar. köpek o sırada sokakta. geleceklerinden habersiz elbette. bunları görüyor, olduğu yerde kilitlenip kalıyor, sonra bir anda o kadar kişi arasında anneme koşturuyor. öyle bir ağlıyor ki köpek, yeri göğü inletiyor (o fiiiyk fiiiyk sesini bilirsiniz). annemin bacaklarının etrafında fır dönüyor, üzerine çıkmaya çalışıyor. sanki hastalığını hissetmiş gibi, sanki moral vermeye çalışır gibi. o ağlıyor annem ağlıyor. ortalık feryat figan. oturup resmen sarılıyorlar birbirlerine. sonra da o köpeği en çok seven annem oluyor evde. çocukluğunda bir travmadan dolayı yıllarca yaklaşamamış köpeklere. sevmiyor değil, sadece uzak imiş. ama o köpek o uzaklığı öyle bir kırıyor ki resmen annemin en yakın dostu oluyor. birkaç sene önce vefat etti maalesef behlül (evet, sapsarı bir sokak köpeğiydi). cennet bahçelerinde koşturuyor şimdi. kim bilir, belki annemle bir gün yine kavuşacaklar. kavuşsunlar elbette ama tanrı gecinden versin.


benimki haftasonu yaşlılığa bağlı nasıl desem kalp sektesi mi felç mi bişi geçirdi. ömrümden ömürgitti. vete götürmek için arkadaşımın nikahına gitmedim. benim badem gözlü ceylan endamlı güzel kalpli dünya güzeli oğlum.


bugün, istanbul'da tipinin yoğun olduğu bir saatte bir tanesini izleme fırsatı buldum. bu soğukta sığınacak bir evi yoktu, muhtemelen yiyecek yemeği de.. esen rüzgarın onun bedenine çarptığını gördükçe onun yerine ben üşüdüm. ama o o kadar mutluydu ki.. kendi ayak izleriyle oynuyordu.


köpeklerin birbirine verdigi zarardan haberiniz var mı? ben kendim gördüm. sürüler halinde yaşiyorlar. alan çatışması, grup çatışması olunca da savaş çıkıyor, kan gövdeyi götürüyor. birbirine saldırıyorlar, öldürüyorlar, hatta birbirini yiyor bunlar. ankara or-an.


kullanın ağzını, dilini, beynini ayrı ayrı sikme isteği uyandıran kelime. hayvan düşmanı fobik ruh hastası dümbüklerin yeni eğlencesi.


öncelikle; (bkz: köpektaparların linç etmeye çalıştığı genç) ben bu ciyak ciyak götünü yırtan,zanax bağımlısı pembe kafalar lobisine meydan dayağı atan halkı anlamaya başladım.hatta bunlar dayak yedikçe bana bir rahatlama geliyor.laftan anlamıyorlar,milleti zıvanadan çıkarıyorlar.herkese medeniyet gerekmez, anladıkları dilden konuşacaksın. bir tane mahallede sağa sola işeyen bir kafası gidik teyze var böyle laftan anlamayan.milletin balkonlara kadar mama atıyor.her yer kırık dökük sehpa,sifonyer,bayat mamalar, böcek,toz toprak,bok püsür.zemin katta herkes tel gerdirdi bunun yüzünden... bu 45 yas ustu,bekar,manevi boşluklarını itlerle dolduran,küfürbaz,menapoz teyzeleri,"bana verir mi" umuduyla yanlayan amcilarla evlendirmeliyiz.hatta tüm ülke maddi ve manevi seferber olmalı. oyalanacak bir şey bulurlarsa bu sorun büyük ölçüde çözülür gibi geliyor.


bıyıklarının kesilmesi halinde algılama sorunu yaşayacağı söylenen hayvan.


tepki entryleriyle dönüş yapan başlık. yalnız bu tanımı yapanların anasına bacısına atar gider yapan arkadaşlarım, dava arkadaşlarım, yoldaşlar, romalılar: sokak köpeklerini, sokaktaki kedileri savunurken aslında elimizdeki aşının reçetesi acizleri savunmak. hal böyleyken neden kadın düşmanlığı, neden cinsiyetçilik, neden sikip sokmak gibi bir erkek egemen dil? tamam sokaktaki kediye durduk yere tekme atan biriyle dişe diş göze göz kavga edebilirsiniz ama herifin anasına sövmek ya da "ibne" demek biraz sizi onla aynı sınıfa sokmuyor mu? bizim sokağın teyzesi boş çimenlikteki kirpiyi de kedi mamasıyla besliyordu, feyz alacağımız şey bu vicdan olsun.


ekseriyetle ruh hastasıdırlar. bu tür insan gördüğün zaman koşarak kaçın. aman koşmayın, taptıkları köpekler gibi kovalayabilirler askdjaskldj bakın 1 tane bile köpektapar yoktur ki çevresindekilere, insanlığa, dünyaya 1 gram katkısı olsun. mama lobisi de bu salakları kullanır işte.


sevmeyi, sonsuz sadakati, dostluğu, sevdiği için ölümü göze almanın nasıl bir şey olduğunu şu iki ayaklı canavarlara gösteren dört ayaklı melek.


yaşam alanı vahşi doğa olmayan, bir kurt kadar vahşi olmayan, doğal beslenme biçimleri avlanmak olmayan hayvan. köpek, insan tarafından yapay seçilimle oluşturulmuş bir türdür. doğal seçilimle evrilmediği için de doğada vahşi bir hayat sürmesi mümkün değildir. evriminin başından itibaren insana bağımlı olmuştur. hiçbir zaman avlanarak beslenmemiştir. yaşam alanı sokaklar olmayabilir belki ama bahçeler, apartman daireleri, dağ evleri, deniz kenarı kulübeleri, çiftlikler yani insan olan her yerdir.


"köpekler başka köpeklerin kendilerine boyun eğmelerinden hoşlanırlar."


köpeğe tapar gibi birşey olsa gerek.


tek suçlusu devlet olan sorundur. aklı başında bir yönetim insanını bu vahşete kurban etmez. (bkz: 1932'de sokak köpekleri için yayınlanan genelge)


şu işe rahatsız olup sesini çıkarmayan herkese yazıklar olsun. yaz günü annem babam hala camlarimi kapatmak zorunda kalıyorlar. bu yaştan sonra beni akp yo fonlamak ve lehine çalışmak zorunda bırakan izmir yönetim kadrosuna teşekkür eder saygılarımı sunarım.


evinizi, hayatınızı renkli kılan şeylerden en birincisi. ve tekrar tekrar bu başlıkta yazıyoruz ama hala aksi yönde tavsiyeler vermeye çalışanlar yüzünden hatırlatmakta fayda var: satın alma sahiplen !


lityum'un şahane şarkısıdır. adının henüz geçmemiş olması ilginçtir. sözleri de aşağıdaki gibidir. gördüklerin yalan değil, canın acısada aldatılmak kolay değil, bu ilk olsada günahım çok dönüşüm yok köpek gibi ayağına kapansamda sakın beni yatağına geri alma artık benim gitme vaktim, bu zor olsada eksilmişim kirlenmişim bu canımı tenimi etimi kanatsada, giderim ben yüreğinden.. köpek gibi ayağına kapansamda sakın beni yatağına geri alma çektiğin acı keskin bir bıçak olsa, kalbime aksa biraz kanımı akıtsa.. yine de ben sana.. affet diyemem.. elimde şimdi sihirli bir değnek olsa dokununca olanları geriye alsa, uzaklaşsa.. affet diyemem.. köpek gibi ayağına kapansamda sakın beni yatağına geri alma köpek gibi ayağına kapansamda sakın beni yatağına geri alma