text: Bij de voorstellen voor de najaarsmarathon van 2022 was een opvallende keuzemogelijkheid, namelijk Sofia in Bulgarije. Blijkbaar sloeg dat aan want naast Amsterdam werd Sofia door de leden gekozen. Het bestuur vroeg mensen die de kar wilden trekken en Jan De Laender en Clem Mertens boden hun diensten aan.
  De deelnemerslijst groeit aan tot 40 personen waarvan zowat de helft gaat lopen in de 10 km, de halve of de hele marathon. Het gezelschap is een mooie afspiegeling van het ledenbestand van JMT: er zijn 23 lopers en 17 supporters, 13 atleten zijn vrouwen, er zijn twee twintigers (Yanna en Brit) en twee zeventigplussers (Clem en Leo). Vier kiezen voor de kortste afstand en tien gaan voor een volledige marathon.
  Er wordt gezocht naar de beste vluchten en naar een goed gelegen hotel. Dat wordt gevonden en de info wordt aan de kandidaat-deelnemers bezorgd. Iedereen moet zelf de kamer boeken en de vluchten vastleggen. Er volgt een brainstormsessie over het programma dat daarna door Hanne en Jan helemaal op punt wordt gesteld en op de infoavond na de dinsdagtraining voor de afreis aan de deelnemers voorgesteld. Op woensdag 5 oktober vliegen Hanne en Jan al naar Sofia om ook daar alles tot in de puntjes voor te bereiden.
  Vrijdag, 7 oktober, 12u: op de parking aan de sporthal arriveren 33 deelnemers om met de bus naar de luchthaven van Eindhoven te vertrekken. De wet van Murphy slaat toe: Ieke Bron, onze kleding-manager, test positief op Covid en moet afhaken. We zijn dus nog met 39 maar Jan en Hanne zijn al ter plaatse en de familie Vanhoof komt later op de avond met een andere vlucht. We rijden vlot naar Eindhoven en het is er onverwacht rustig zodat we een lange wachttijd moeten overbruggen voor onze Wizz Air vlucht de lucht in gaat. 2 uur en 20 minuten later landen we. Het gezelschap verdeelt zich over een aantal taxi’s en arriveert aan het Central Park Hotel recht over het cultuurpaleis van Sofia waar Hanne en Jan ons opwachten. Iedereen gaat nog op zoek naar een avondmaal en de eerste nacht gaat in.
  Op zaterdagmorgen worden, via een bericht op de Whatsapp-groep, de lopers uitgenodigd om in het park rond het cultuurpaleis even te gaan loslopen. Na het ontbijt wandelen we gezamenlijk naar het tentje waar de nummers en de T-shirts worden verstrekt. Decathlon biedt aan om op de T-shirts gratis een naam te printen. Op één shirt komt het merkwaardige “DIE VAN ONS” te staan.
  Onze organisatoren hebben een bus gecharterd om in de namiddag via een rondrit al kennis te maken met de bijzonderste plaatsen van de stad.
  Het commentaar is helaas in het open gedeelte achteraan maar heel slecht te verstaan maar het is schitterend weer.
  Met heel de groep gaan we in de vooravond naar een restaurant voor een pastamaaltijd voor de lopers. Het begint wat chaotisch maar de (nogal kleine) pasta’s komen daarna wel snel.
  Zondag 9 oktober: M-dag, hiervoor zijn we gekomen. Om 8:30 u heeft iedereen ontbeten en vertrekt de groep naar de startzone. Het is nog fris maar er is geen wolkje aan de lucht en dus gaat het zeker snel opwarmen. De marathonlopers vertrekken eerst. De opstelling gaat vlot, er zijn immer maar een vijfhonderdtal deelnemers. Een kwartier later vertrekt een wat grotere groep voor de halve marathon en nog een kwartier later mogen ook de deelnemers aan de 10 km van start. Het eerste stukje loopt door de binnenstad en dus ook over nogal wat klinkers en kasseien. Daarna gaat het langs een grote weg de stad uit Al snel komen we bij het bord waar de lopers van de kortste afstand terug mogen. De anderen moeten nog een heel eind langs die grote weg verder. We moeten onder die weg door en aan de andere kant weer terug. De deelnemers aan de halve marathon lopen over de finish en die voor de hele moeten het hele traject nog eens afleggen. De hellingen van de bruggen maken het parcours behoorlijk pittig. De supporters zijn op post en roepen de atleten vooruit.. De schema’s van trainer Michel en de volgehouden trainingen leveren behoorlijke resultaten op. Niemand komt echt in problemen en iedereen arriveert. Clem blijkt de op één na snelste zeventigplusser te zijn en Nicole is zelfs de snelste in de categorie van de dames boven de zestig. Els valt net buiten de topdrie van haar categorie. Bij de 10.5 km en de halve marathon zijn geen klassementen per leeftijd maar de 27ste plaats van Miriam op een deelneemsterveld van 248 vrouwen is ook een mooi resultaat.
  De deelnemers en supporters wandelen terug naar het hotel maar sommige marathonlopers doen dat pas nadat ze een uitstekende massage hebben gekregen. Na een douche en een rustpauze verzamelt de groep en we gaan samen naar een restaurant op de Vitosha Boulevard. Al heel snel komen er grote schalen met een koud voorgerecht op tafel en daarop volgen onmiddellijk de schalen met een warm voorgerecht. Ondertussen worden bestellingen opgenomen voor de hoofdgerechten en die volgen ook snel. Hier kennen ze er wat van!
  Voor de ‘day after’ heeft Jan een gids geëngageerd die met ons te voet rondtrekt om de hoogtepunten van het stadscentrum te zien. Het is een jonge man die gisteren ook de 10 kilometer heeft gelopen. Hij weet ons heel goed te boeien in een heel goed Engels. We leren heel wat bij.
  Bij het afhalen van de borstnummers werd ons medegedeeld dat de medailles niet op tijd geleverd werden maar iemand van de organisatie belooft ons om die naar het hotel te brengen. Na het ontbijt op dinsdag worden die medailles dan ook feestelijk uitgereikt met Tessa als podiummiss.
  De rest van de dag en de dinsdagvoormiddag doet iedereen zijn ding. Sommigen gaan shoppen, anderen bezoeken één of meerder musea. Rond twee uur in de namiddag verzamelt de groep in de lobby van het hotel. Met taxi’s of met de metro geraakt iedereen op de luchthaven en Bulgarian Airlines vliegt ons naar Brussel waar de bus klaar staat om ons naar Mol te voeren.
  We kijken terug op een leuke uitstap in een fijn gezelschap en op mooie resultaten in de wedstrijden.
  Hanne en Jan verdienen absoluut een grote pluim voor hun organisatorisch werk.