นานเกือบสองชั่วโมง กว่าที่หญิงสาวคนนี้จะยอมเล่าว่าตนเองนั้นก็ถูกขายใช้หนี้พนันเหมือนกัน และก็พยายามหาทางหนีหลายรอบแต่ไม่เคยสำเร็จ ทั้งยังบอกอีกว่ามีทางเดียวที่จะหนีได้คือช่วงหลังงานประมูล ช่วงนั้นคนคุมมีน้อย ซ้ำเฮียโชคหรือพ่อค้ามนุษย์ก็สนใจแต่ลูกค้าและเงินที่กำลังได้มา
"เราหนีไปด้วยกันไหม"
อีกฝ่ายส่ายหน้า เพราะรู้ว่าหมดหนทางแล้ว
"ไม่ได้ เพราะพวกมันเข้มงวดกับฉันมากขึ้น หากมันเจอว่าฉันหนีไปอีก ฉันต้องถูกฆ่าตายแน่ ๆ ถ้าเธอหนีไปได้ก็รีบย้ายที่อยู่ ย้ายไปให้ไกล ๆ ไม่ให้มันตามเจอ"
มิราวดีพยักหน้ารับโดยไม่พูดอะไรอีก เพราะนอกจากจะต้องหนีแล้วคงทำอะไรมากกว่านี้ไม่ได้ ตอนนี้ได้เพียงแค่เฝ้ารอเวลาที่จะถูกขายประมูลออกไป
หญิงสาวรู้สึกเจ็บใจมากกว่าเจ็บปวด เพราะไว้ใจแฟนหนุ่มราวกับคนในครอบครัวแต่ท้ายที่สุดกลับถูกแทงข้างหลัง ความรักที่มีไม่ได้สลายหายไปเพียงไม่กี่ชั่วโมงแต่มันกลับดูว่างเปล่าและย้ำเตือนว่าที่ผ่านมาแค่คำหลอกลวง ไม่ใช่ความจริงใจ ไม่ใช่ความรัก แค่คำตอแหลของผู้ชายเห็นแก่ตัวคนหนึ่งเท่านั้น
ถ้าเขารักเธอจริง คงไม่ทำร้ายชีวิตเธอแบบนี้ !
หนึ่งสัปดาห์ผ่านไป...
มิราวดีใช้ชีวิตอย่างหวาดระแวงในห้องพักโทรม ๆ อาหารทุกมื้อถูกส่งมาให้ครบไม่มีขาด และเมื่อไม่กี่ชั่วโมงที่ผ่านมาหญิงสาวที่อยู่ร่วมห้องถูกพาตัวออกไป อีกไม่นานก็คงถึงเวลาของเธอแล้ว ในใจหวาดหวั่นด้วยความกลัวแต่ก็ต้องข่มสติและพยายามหาหนทางหนีให้ได้ ดวงตากลมกวาดสายตามองของภายในห้องที่พอจะใช้เป็นอาวุธสำหรับหลบหนี ทว่าในห้องนี้ไม่มีอะไรสักอย่างนอกจากฟูกนอนบนพื้นและชักโครกในห้องน้ำเท่านั้น ราวกับว่าพวกมันรู้ว่ามีผู้หญิงหลายคนที่ถูกพามาและพยายามจะหนีออกไป
ประตูห้องถูกเปิดออกอย่างแรง มิราวดีสะดุ้งขยับตัวถอยหนีเมื่อมีผู้ชายร่างใหญ่ถึงสองคนเดินเข้ามา
"พาตัวออกไป อย่าให้สินค้าเสียหาย"
หญิงสาวรู้ดีว่าสักวันจะต้องมาถึง จึงนิ่งควบคุมสติไม่ร้องโวยวาย และยอมเซไปตามแรงดึงที่ชายสองคนนั้นพาออกไป
"นี่ จะพาฉันไปไหน"
อีกฝ่ายหันมองโดยไม่ตอบ แต่ในใจก็รู้อยู่แล้วว่าวันนี้เป็นวันของเธอที่จะต้องถูกขายประมูลออกไป
เมื่อเดินออกมาจนถึงห้องหนึ่ง เธอก็ถูกผลักเข้าไปและได้ยินคำสั่งว่าให้จัดการอาบน้ำเปลี่ยนชุดให้ดูสะอาด แต่ก็ไม่ใช่ข่าวดีมากนัก ผู้หญิงที่มาแต่งหน้าให้เธอได้พูดออกมาว่า
"เธอโชคดีนะ ที่ไม่ต้องถูกประมูล แถมได้ข่าวมาว่าลูกค้าคนนี้เงินหนา สบายไปทั้งชาติแน่ ๆ "
เมื่อได้ยินเช่นนั้นมิราวดีก็ใจหายวาบ ความรู้สึกและแผนการที่เตรียมตัวหนีมานั้นหายไปหมดสิ้น เธอไม่ได้ถูกส่งไปประมูล แต่เขาจับมาแต่งตัวเพื่อส่งให้ลูกค้าวีไอพี !
หลังจากที่ถูกจับแต่งหน้าใส่เสื้อผ้าชุดใหม่เสร็จแล้ว ทุกคนก็ออกจาก
ห้องไป หญิงสาวได้แต่นั่งนิ่งตัวสั่นจนทำอะไรไม่ถูก หากสวรรค์ยังมีเมตตาต่อเธอก็ได้โปรดช่วยให้หนีพ้นเคราะห์กรรมที่หนักหนาที ยิ่งเวลาเดินผ่านไปแต่ละวินาทีมากเท่าไหร่ มิราวดียิ่งหวาดกลัวมากขึ้นเท่านั้น ใจหวังเพียงว่าขอมีโอกาสสักเล็กน้อยให้หลบหนีก็ยังดี
ประตูห้องถูกเปิดออกหลังจากที่หญิงสาวนั่งรอในห้องราวชั่วโมง
"ออกมาได้แล้ว"
มิราวดีทำตามอย่างว่าง่าย ในใจก็หวาดหวั่นว่าจะหนีไปได้หรือไม่ เมื่อเดินไปตามทางจนกระทั่งออกมาอยู่ด้านนอกถึงรู้ว่าที่นี่คือแหล่งสถานบันเทิงอโคจรที่สุดของเมือง แม้ตำรวจจะมาตรวจหลายครั้งแต่พวกมันก็หลบหนีได้ ซ้ำยังสาวถึงเจ้านายใหญ่ไม่ได้อีก
"พี่จะพาฉันไปไหนเหรอจ๊ะ" หญิงสาวข่มน้ำเสียงเอ่ยถาม
อีกฝ่ายไม่ตอบคำถามแต่สั่งมาว่า "ขึ้นรถไป"
แม้จะอยากขัดขืนและรีบวิ่งหนีไปแต่ทว่าย่านนี้เธอไม่คุ้นชินเส้นทาง และไม่รู้ว่าหากหนีไปตอนนี้แล้วจะรอดปลอดภัยเลยหรือเปล่า มิราวดีจึงยอมขึ้นรถไปโดยที่ไม่รู้ว่าจะมีทางหนีด่านหน้าได้หรือไม่
ภายในรถมีคนคุมตัวเธออยู่หนึ่งคน รวมคนขับด้วยก็เป็นสองคน ตอนแรกคิดว่าจะส่งมาเยอะแต่นี่ดูเหมือนพวกมันจะคิดว่าเธอไม่หนี ตลอดทางที่ขับออกมาเริ่มเข้าถนนใหญ่ในเส้นทางที่เริ่มคุ้นชินบ้างแล้ว แต่ก็ยังไม่เบาใจเพราะเป็นถนนใหญ่ที่ไม่ค่อยมีบ้านเรือนหรือมีแสงสว่างมากนัก หากหาสาเหตุหนีออกไปอาจจะเจอพวกโรคจิตตอนกลางคืนอีกได้
ครั้นรถแล่นเข้าในใจกลางเมือง แสงสี และเสียงทำให้หญิงสาวเบาใจลง เธอจึงขยับตัวม้วนท้องออกอุบายหลอกอีกฝ่ายทันที
"โอ้ย ๆ พี่จอดรถแวะปั๊มด้านหน้าได้ไหม"
มิราวดีทำท่าทางบิดปวดท้องร้องโวยวายหวังให้ทั้งสองคนยอมเชื่อ
เพราะปั๊มด้านหน้านั้นต่อเชื่อมกับสะพานที่เข้าไปถึงห้างสรรพสินค้าพอดี หากหลบหนีที่นี่แน่นอนว่ามีโอกาสรอดสูง
"โอ้ย ๆ พี่จอดเถอะนะ ฉันว่าฉันท้องเสีย ปวดบิดมาก โอ้ย ๆ ไม่ไหวแล้ว...จะไหลแล้ว"
มิราวดีร้องไปพลางเหลือบมองคนสองคนที่มีท่าทางลังเล
"โอ้ย ๆ ปวดท้อง ไม่ไหวแล้ว โอ้ย ๆ พี่ ขี้ฉันใกล้ทวารหนักแล้ว"
ปู๊ด ปู๊ด
จังหวะมาพอดีที่ปล่อยก๊าซธรรมชาติส่งกลิ่นเน่าจนเธอเองก็อยากจะเป็นลม แน่นอนว่าทั้งสองคนก็แทบทนไม่ได้
ปู๊ด ปู๊ด ป๊าด
"เฮ้ย จอดที่ปั๊มด้านหน้านี้แหละ" อีกคนที่นั่งอยู่ข้างเธอสั่งคนขับรถให้เลี้ยวเข้าปั๊มตามจุดหมาย มิราวดีภาวนาขอบคุณในใจที่สวรรค์เมตตา
รถแล่นเข้าจอดในปั๊มตัวเมือง ภายในปั๊มข้าง ๆ ก็มีร้านอาหาร ฝั่งตรงข้ามก็เป็นห้างสรรพสินค้าขนาดใหญ่เรียกว่าเป็นใจกลางเมือง หญิงสาวร้องครางอวดโอยขณะที่รถกำลังจอดลง
ชายคนหนึ่งที่นั่งข้าง ๆ เปิดประตูลงจากรถและพูดว่า
"รีบ ๆ ซะ อย่าได้คิดหนี"
"จ้ะ โอ้ย ๆ"
 หญิงสาวแสดงอาการร้อง ปวดจับหน้าท้องน้อยเดินตรงไปยังห้องน้ำ
"ไม่ตามไปเหรอพี่"
"จะตามไปให้คนอื่นสงสัยทำไมวะ มึงดูดิคนนั่งเยอะแยะ"
"จะไม่หนีเหรอพี่"
"เออ มึงก็ช่วย ๆ กันดูไว้"
ทางด้านของมิราวดี หลังจากที่เข้ามาในห้องน้ำแล้วก็มองหาเส้นทาง
ที่เดินออกไปฝั่งห้องน้ำชาย แถมดูเหมือนว่าพวกนั้นไม่ได้หันมาสนใจฝั่งนี้ จึงรีบเดินอ้อมทางด้านหลังห้องน้ำชายออกไป ทุกย่างก้าวต้องมองทั้งสองคนด้วยความระแวงกลัวว่าจะหันมามองในขณะที่กำลังหลบหนีอยู่ ได้จังหวะที่รถคันใหญ่ผ่านมาเข้ามาจอดพอดีช่วยบังให้วิ่งหลบหนีออกมาได้ แต่ทว่า...
"เฮ้ย ! จะหนีไปไหน !"
เสียงของผู้ชายคนขับรถตะโกนไล่หลังมา แม้มองออกไปจะดูห่างไกลแต่รู้สึกได้ว่าอีกฝ่ายวิ่งเร็วมาก หญิงสาวหันมองเพียงเสี้ยววินาทีก่อนจะรีบวิ่งขึ้นสะพานลอยข้ามฝั่งไป เธอชนคนที่เดินไปมามากมายโดยไม่สน นาทีนี้ขอเพียงหลุดรอดออกไปได้แค่นี้ก็พอ
หากสวรรค์ยังมีเมตตาขอให้เธอหนีพวกคนเลวพ้นด้วยเถอะ


เสียงฝีเท้าวิ่งเข้ามากระชั้นชิดขึ้นเรื่อย ๆ ร่างกายและกำลังของ มิราวดีเริ่มตก เพราะไม่เคยต้องใช้แรงมากมายเท่านี้ พอเข้าตัวห้างสรรพสินค้าก็รู้สึกใจชื้นขึ้นมาบ้าง มีผู้คนค่อนข้างเยอะทำให้วิ่งหลบหนีได้ง่าย แม้จะมีคนมองทุกครั้งที่วิ่งผ่านหรือชน แต่ก็ไม่มีเวลามากพอที่จะเอ่ยคำขอโทษ ได้แต่กล่าวขอโทษในใจและวิ่งหนีต่อไป
"เฮ้ย อยู่ทางนั้น !"
"ทำไมตาดีขนาดนี้เนี่ย !" เธอบ่นพลางหันมองทั้งสองคนที่กำลังวิ่งตามทางบันไดเลื่อน แม้จะอยู่ห่างมากพอแต่ความไวของอีกฝ่ายก็ทำให้ประมาทไม่ได้
"เป็นนักวิ่งระดับชาติหรือไง !"
 มิราวดีรู้ตัวดีว่าต้องหาสักที่หลบซ่อนไม่ให้หาเจอ แต่ถ้าเข้าห้องน้ำไปก็ไม่ปลอดภัย ถ้าหากไม่มีคนแล้วพวกนั้นบุกเข้ามา เหมือนไปติดกับเต็ม ๆ หญิงสาวรู้สึกกระวนกระวายจนเริ่มหาทางออกไม่ได้ แม้จะอยู่ใจกลางเมืองแต่ทว่าเธอก็ไม่มีโทรศัพท์หรือเงินติดตัวมาสักนิด ครั้นจะขอความช่วยเหลือคนที่เดินผ่านก็รีบเดินหนีเธอทันที
 ในตอนนี้ไม่มีเวลาคิดมาก ทำได้แต่วิ่งหนีไป กระทั่งหนีออกมาทางประตูของห้างที่เป็นลานรับส่งรถแล้ว ก็ยิ่งตัดสินใจลำบากว่าจะไปทางไหนต่อดี จะกลับเข้าไปใหม่ก็ไม่ทันเพราะพวกนั้นตามมาแล้ว
 "นั่น ! อยู่ทางนั้น"
มิราวดีสะดุ้งลนลานเมื่อเห็นอีกฝ่ายห่างออกไปไม่ไกลมากนัก จึงรีบวิ่งหนีไปไม่คิดชีวิต ประสาทสัมผัสและสัญชาตญาณการหลบหนีพอรับรู้ได้ว่าพวกนั้นกำลังตามมาประชิด พอมองหนทางข้างหน้ากลับมืดมิด หญิงสาวตั้งมั่นในใจว่าจะต้องหาที่หลบบังกายเพื่อให้พวกนั้นตามหาไม่เจอ แต่แทบไม่มีที่ให้หนีต่อไป
ดวงตากลมมองเห็นรถคันหนึ่งผ่านมาและหยุดจอดอยู่ พอหันไปด้านหลังก็เห็นทั้งสองคนกำลังวิ่งมา หญิงสาวไม่มีเวลาคิดเยอะนอกจาก...เปิดได้ทีเถอะนะ !
 มิราวดีภาวนาในใจและเปิดประตูกระโดดขึ้นรถทันที ไม่มองแม้แต่เจ้าของรถที่นั่งอยู่ด้วยซ้ำ หากจะแจ้งความจับก็ยิ่งดี พาเธอไปส่งตำรวจเลย !
พอเข้ามาแล้วก็ตั้งสติหันมองคนที่นั่งอยู่ในรถ จะให้ลงไปตอนนี้ก็ไม่ได้ มีแต่ต้องขออ้อนวอนเขา
"ออกรถก่อนได้ไหมคะ !" เธอสบตามองชายหนุ่มที่นั่งนิ่งอย่างอ้อนวอน ไม่รู้ว่าจะเป็นคนดีหรือไม่แต่ขอให้หลุดพ้นจากทั้งสองคนนี้ไปก่อน
รชตมองหญิงสาวที่เปิดประตูขึ้นรถมาด้วยสายตาเรียบนิ่งก่อนจะมองคนด้านนอกอีกสองคนที่กำลังวิ่งเข้ามา
 "ออกรถได้"
เสียงที่พูดไม่ใช่เสียงของชายหนุ่ม แต่เป็นเสียงของไก่ตัวสีขาวที่อยู่ในกรงข้าง ๆ กับเธอ และคนขับรถก็ทำตามคำสั่ง
มิราวดีอึ้งจนคิดว่าตนเองต้องเสียสติของไปแล้วแน่
"ไก่...พูดได้..." หญิงสาวมองเหมือนเป็นเรื่องประหลาดและตกใจจนเผลอลืมเรื่องที่เกิดขึ้นเมื่อครู่
"จอดรถ" ชายหนุ่มสั่งและหันมองหญิงสาว "ลงไปได้แล้ว"
"คะ" มิราวดีอึ้งขานรับอย่างงง ๆ แต่พอนึกได้ว่าต้องเดินทางกลับต่อเองจึงพูดขึ้นว่า "คุณพอมีเงินให้ฉันไหมคะ ฉันสัญญาว่าจะคืนคุณแน่นอนค่ะ นะคะ...คือฉัน..."
"ลงไปได้แล้ว"
"ถ้างั้นไปส่งฉันที่สถานีตำรวจทีนะคะ !" หญิงสาวไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากทางนี้
"ขอร้องเถอะนะคะ"
 ชายหนุ่มถอนหายใจออกมา มองหญิงสาวด้วยสายตาเรียบนิ่ง ครั้นจะพูดต่อแต่ก็โดนแทรกขึ้นเสียก่อน
"อยู่ที่ไหนล่ะ" แน่นอนไม่ใช่เสียงของคนขับรถหรือชายหนุ่ม แต่เป็นเสียงของไก่ตัวสีขาวที่อยู่ในกรงขนาดกลาง
"เร็วสิ ! จะให้ไปส่งที่ไหน" เจ้าไก่ตัวสีขาวเอียงคอพูด
 "อยู่ที่คอนโด..." หญิงสาวตอบแบบงง ๆ
เมื่อได้คำตอบ รถก็เคลื่อนตัวออกไปอีกครั้ง รชตส่งสายตามองไก่ตัวผู้ที่อยู่ในกรงด้วยความขุ่นเคืองเป็นเชิงบอกว่า อยากเป็นไก่ต้มหรือไง !
 ยี่สิบนาทีต่อมารถยนต์คันหรูสีดำหยุดจอดลงที่หน้าคอนโดฯ ของ มิราวดี เธอหันมองด้วยความโล่งใจและยกมือขึ้นขอบคุณชายหนุ่ม
 "ขอบคุณมากนะคะ ฉันสัญญาว่าจะตอบแทนบุญคุณคุณแน่นอน"
 "หนีหนี้มาสินะ" เจ้าไก่เอ่ยขึ้น
"เปล่าค่ะ" เธอตอบเสียงแผ่ว ถึงจะบอกว่าใช่ก็ไม่ถูกเพราะไม่ใช่หนี้ของเธอสักหน่อย หญิงสาวผ่อนลมหายใจหันไปมองชายหนุ่มแล้วเอ่ยขึ้น "แต่ยังไงก็ขอบคุณอีกครั้งนะคะ"
 กล่าวขอบคุณก่อนที่จะรีบลงจากรถ เพราะเห็นสีหน้าของชายหนุ่มดูไม่พอใจเท่าไหร่ ถึงจะรู้สึกแปลก ๆ บ้างที่อาศัยรถเขามาส่งแต่ความโล่งใจที่เกิดขึ้นและอิสระที่หนีมาได้ ทำให้รู้สึกว่าสวรรค์ยังเมตตา แน่นอนว่าจะอยู่ที่นี่ต่ออีกไม่ได้ หากพวกนั้นถามถึงที่อยู่จากแฟนและตามมาละก็ทุกอย่างคงจบกันแน่นอน
"อะไร มองฉันแบบนั้นหมายความว่ายังไง"
เจ้าไก่ตัวสีขาว หรือนามว่า 'อาโป' เอ่ยถาม
 รชตมองด้วยสายตาขุ่นเคือง "นายอยากเป็นยาบำรุงให้ฉันหรือไง"
 "นายต้องขอบคุณฉันสิ ! ฉันเป็นเทพนะ เทพเจ้าน่ะ" อาโปขยับปีกดิ้นอยู่ในกรงจนเกือบตกจากที่นั่ง มองชายหนุ่มที่ส่งสายตาประมาณว่า 'อ้อ งั้นเหรอ' พอเห็นแล้วก็ยิ่งหงุดหงิด ทั้งที่เขาเป็นเทพรูปหล่อที่ต้องมาซวยอยู่ในร่างไก่สีขาวที่หมดอายุขัยแล้ว ไม่ว่าจะพยายามแค่ไหนก็กลับไปร่างเดิมไม่ได้สักที
"ถ้านายไม่ได้ช่วย ฉันคงไม่รู้หรอกว่าผู้หญิงคนเมื่อกี้คือคนที่นายกำลังตามหาอยู่"
"หมายความว่ายังไง" สีหน้าของรชตดูเปลี่ยนไป
อาโปขยับปีกวางท่า "ฉันสัมผัสได้ว่าดวงวิญญาณของเธอเหมือนกับของผู้หญิงคนนั้น...อาจจะเป็นสิ่งที่ฉันรอคอยคือการกลับไปเป็นเทพเจ้ารูปหล่ออีกครั้งหนึ่ง !"
"ถ้านายพูดผิดอาจจะได้อยู่ร่างนี้ไปกับฉันอีกสักร้อยปี"
"ไม่มีทางหรอกน่า!" อาโปขยับปีกหมายบินเข้าหาชายหนุ่ม เป็นเพราะพิธีกรรมโบราณนั่น ทำให้เขาต้องเผลอซวยมาเป็นผู้พิทักษ์จำเป็นเพื่อช่วยชายผู้นี้จนกว่าจะแก้คำสาปได้
"ฉันไม่อยากอยู่ร่างนี้ไปถึงหนึ่งพันปีหรอกนะ ให้ตายสิ !"
 ชายหนุ่มมองด้วยสีหน้าเรียบนิ่ง
เขาไม่รู้สึกถึงตัวตนหรือวิญญาณของหญิงสาวเลยแม้แต่นิดเดียว หลายร้อยปีมานี้เดินทางไปทั่ว ย้ายถิ่นไปเรื่อย และตามหาเธอ ทุกครั้งที่เข้าใกล้หรือรู้สึกว่าต้องเป็นคนเดียวกันกลับมาเกิดใหม่ แต่สุดท้ายก็ไม่ใช่
 "ถ้าใช่ก็จะแก้คำสาปนี้ได้ใช่ไหม"
"อืม" อาโปทำท่าทางนึกคิด "ตอนที่ทำพิธีนี้ ผู้หญิงคนนี้เต็มใจมอบด้วยความรัก ฉันคิดว่าถ้านายทำให้เธอรักได้ ก็อาจจะ"
 มันยากลำบากเหลือเกินที่จะทำใจแสร้งเล่นละครอีกครั้งหนึ่งเพื่อหลอกล่อให้เธอช่วยแก้คำสาป ทว่าการมีชีวิตอายุยืนนั้นไม่ได้ทำให้เขามีความสุขแม้แต่น้อย
"แค่นายทำให้เธอรักนายก่อน ส่วนที่เหลือฉันจะลองหาวิธีดู" อาโปพูดด้วยสีหน้าคิดหนัก แม้จะเป็นเทพก็ไม่ได้รู้อะไรมากขนาดนั้น ซ้ำพิธีนี้สร้างขึ้นจากความเชื่อของมนุษย์จนเกิดเป็นความศักดิ์สิทธิ์ที่เทพองค์หนึ่งประทานพรให้ ในอดีตกาลหลายพันปีที่ถูกสืบทอดมา แต่ไม่มีใครได้ใช้มันแม้สักครั้งเดียว จวบจนเวลาก็ผ่านมานานจนความเชื่อเหล่านี้ถูกลบเลือนไปเกือบสิ้น
รชตส่งสายตานิ่ง ๆ ก่อนหันหน้าออกไปทางหน้าต่างรถ มองวิวกลางคืนพลางคิดเพียงลำพัง ถ้าหากง่ายขนาดนั้นคงจะดีไม่น้อย เขาจะได้หยุดความอมตะที่ทรมานนี้สักที
"แล้วนายอยากให้ฉันช่วยไหมล่ะ"
 ชายหนุ่มพยักหน้า "มีแผนเหรอ"
 เจ้าไก่สีขาวส่งสายตามีเลศนัย ยิ้มหัวเราะอย่างมีชัย
"ระดับท่านเทพซะอย่าง"


นิยายเรื่องนี้เขียนขึ้นจากจิตนาการของนักเขียนเท่านั้น เนื้อเรื่อง สถานที่ วัฒนธรรม ความเชื่อ ศาสนา เเละตัวละครไม่มีอยู่จริง ผู้อ่านที่น่ารักโปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านด้วยจ้า ทั้งหมดคือการสมมุติเพื่อเขียนขึ้นมาใหม่ทั้งหมดค่ะ
 /
/
/
© สงวนลิขสิทธิ์ตามพระราชบัญญัติพุทธศักราช 2558 ห้ามดัดแปลงบทความ คัดลอก หรือนำไปใช้บางส่วน เเละนำไปเผยแพร่ไม่ว่ากรณีใด ๆ ทั้งสิ้น โดยไม่ได้รับอนุญาต หากฝ่าฝืนมีโทษบัญญัติไว้สูงสุดตามกฎหมาย พระราชบัญญัติ 2558
.
.
.
.
สามีพันธกาลรัก
เขียน เฌอรินทิพย์
 .
.
.
ปีคริสต์ศักราช 199X
ตึกสูงระฟ้ามากมายในเมืองหลวง ถนนหนทาง และเทคโนโลยีเปลี่ยนไปทุกยุคทุกสมัย เสียงฝีเท้าหยุดลง ปรากฏร่างของชายหนุ่มรูปร่าง สูงโปร่ง ดวงตาสีเทาดำ เรือนผมสีดำ ใบหน้าคมสัน ริมฝีปากเรียว ยืนแหงนมองตึกสูงโดยรอบ ผู้คนขวักไขว่กันด้วยชีวิตเร่งรีบ ทุกอย่างเปลี่ยนไปจนแทบไม่เหลือเค้าโครงเดิม กาลเวลาผันผ่านอย่างรวดเร็วทว่าอายุขัยของเขาก็ไม่มีวันเปลี่ยนแปลง
"นายท่าน" เสียงเรียกจากทางด้านหลังทำให้เขาหันไปมอง
ดวงตานิ่งของชายหนุ่มมองพินิจคนตรงหน้าซึ่งถูกส่งตัวมา
"ผมชื่อมงคลเป็นลูกชายของเด่นภูมิ มาทำหน้าที่รับใช้นายท่านต่อจากพ่อครับ"
"อืม" เขาพยักหน้ารับ
ชายหนุ่มมอง ก่อนจะส่งกรงที่ถืออยู่ในมือให้อีกฝ่ายโดยไม่ได้ถามสิ่ง
อื่นใดแล้วเดินขึ้นมานั่งในรถ จนกระทั่งรถออกตัวได้สักพัก เสียงของคนขับรถก็พูดขึ้น "พ่อผมเสียไปเมื่อปีที่แล้ว เขาบอกผมว่ามีหน้าที่รับใช้นายท่านและตอบแทนท่านที่ช่วยชีวิตครอบครัวของเรา"
เขายังคงนั่งฟังคนขับรถพูด ด้วยสายตาไร้ความรู้สึก ทั้งที่ใจสั่นและอ่อนไหวมากเกิน นี่คงจะเป็นรุ่นที่สี่ของครอบครัวนี้ ที่สัตย์สาบานว่าจะรับใช้เขาเพื่อตอบแทนบุญคุณที่มอบชีวิตใหม่ให้
"เสียใจด้วย" เขาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่งโดยที่หันหน้ามองออกไปนอกหน้าต่าง
ไม่ว่ายังไงมนุษย์ ก็มีอายุขัยประมาณ ๑๐๐ ปี แต่กับเขานั้นไม่ใช่ ทั้งที่เป็นมนุษย์ แต่ก็ไม่อาจป่วย ไม่อาจตายได้ ทำได้เพียงแต่เฝ้ามองคนรอบข้างต่างตายจากไป
ไม่ว่าจะผ่านมากี่ปี เขาเฝ้ารอเพียงอย่างเดียว
...ความตาย ที่จะปลดเปลื้อง ความทุกข์นิรันดร์....
.
.
.
.
.
.
.
ประชาสัมพันธ์พูดคุยได้ที่ Facebook : Mamaya writer
สอบถามรายละเอียดเพิ่มเติม mamayabook@gmail.com


"ผมจะรอคำตอบจากคุณ"
มิราวดีเหมือนตกอยู่ในห้วงภวังค์ชั่วครู่ พอรู้สึกตัวก็รีบขยับตัวถอย
ห่างทันที "เอ่อ ฉันขอตัวก่อนนะคะ"
เมื่อพูดจบหญิงสาวก็รีบเดินออกจากห้องรับแขกไปอย่างรวดเร็ว
รชตมองคนตัวเล็กเดินจากไปจนลับสายตา จึงเดินออกจากห้องรับแขกขึ้นมานั่งอ่านหนังสือที่ห้องหนังสือ ไม่นานนักอาโปก็เดินเข้ามา
"ปล่อยโอกาสแบบนี้ไปจะดีเหรอ ฉันเองก็ไม่อยากใช้พลังเยอะนะ รู้ไหมว่าฉันต้องอ่านความทรงจำของเธอ และสร้างภาพลวงตาขึ้นมาให้หล่อนขับมาทางนี้ได้ลำบากแค่ไหน..." อาโปเดินเข้ามาพลางบ่น พลังของเทพก็มีขีดจำกัดในการรับรู้เรื่องราว เพราะฉะนั้นถึงรับรู้เพียงเหตุการณ์ช่วงสั้น ๆ ว่าหญิงสาวต้องการย้ายที่ใหม่อย่างเร่งด่วนเท่านั้น ส่วนเรื่องอื่น ไม่อาจรับรู้ได้
เจ้าไก่สีขาวกระโดดขึ้นนั่งประจำที่เก้าอี้เล็ก
"วันนี้อาหารว่างไม่ได้เรื่องเลยนะ"
"ถ้าเรื่องมากก็ไปทำกินเองสิ" รชตพูดด้วยน้ำเสียงเรียบนิ่ง แต่...
"หน็อย !" อาโปมองด้วยแววตาขุ่นเคือง ไม่ว่าจะผ่านมากี่ร้อยปีนิสัยและวาจาก็ยังคงไม่เปลี่ยน เฮ้อ...แต่ก็นะ "แล้วจะทำอย่างไรต่อไป"
ชายหนุ่มยิ้มแล้วเอ่ยขึ้นว่า "ยังไงเธอก็ต้องกลับมา"
อาโปหันมองแววตามั่นใจและรอยยิ้มที่ปรากฏขึ้นบนใบหน้าของรชต
ครั้นพอเห็นสัญลักษณ์ที่หลังมือแล้วก็เข้าใจทันที
'ให้ตายสิ แต่ก็...ยังดีที่ตามหาเจอสักที'
ไม่ต้องพูดหรืออธิบายอะไรเยอะ อาโปเดินออกจากห้องหนังสือมา ครั้นประตูปิดลงก็หันกลับไปมองแล้วถอนหายใจ แทนที่จะรั้งเธอไว้หากว่าอีกฝ่ายเจอเรื่องร้ายแล้วดันถึงคาดไปซะก่อนคงไม่ต้องรอไปอีกร้อยปีหรือยังไงกัน
ผ่านไปหลายชั่วโมงแล้ว ก็ยังหาที่พักใหม่ที่ถูกใจไม่ได้ เมื่อเป็นเช่นนั้นมิราวดีจึงหาโรงแรมเพื่อเข้าพักชั่วคราวสำหรับคืนนี้ก่อน สองเท้าก้าวเข้ามาให้ห้องนั่งลงที่ปลายเตียงถอนหายใจออกมาด้วยความเหนื่อยล้า พลางนึกถึงหน้าและรอยยิ้มของแฟนหนุ่ม มันเจ็บมากกว่าการถูกบอกเลิกอีก นี่ไม่มีการบอกเลิกแต่ก็ทำเหมือนว่าไม่ได้รักเธอ
เขาไม่เป็นห่วงความรู้สึกของเธอด้วยซ้ำไป ไม่เลยสักนิด จนตอนนี้ก็ไม่รู้ว่าจะหาที่พึ่งได้ที่ไหนอีก หากว่ายังมีคนในครอบครัวให้กลับไปละก็ บางทีอาจจะไม่ต้องดิ้นรนหนีเพียงลำพัง เวลาแบบนี้แม้แต่จะร้องไห้ก็ไม่มีน้ำตาสักหยด เธออึ้งและเจ็บปวดจนทำอะไรไม่ถูก
เหนื่อยเหลือเกิน
มิราวดีไม่กล้าที่จะนำเรื่องนี้ไปแจ้งความ เพราะไม่มีหลักฐานมากพอและคิดว่าคงทำอะไรพวกมันไม่ได้ มันไม่ต่างจากมาเฟียที่ทำเรื่องใต้ดินสกปรกและมีเงินมากพอที่จะซื้อคนเพื่อปกปิดเรื่องชั่ว ๆ
พอยิ่งมีเวลาคิดมากเท่าไหร่ ก็ยิ่งเจ็บปวดมากขึ้น นอกจากจะต้อง ตัดพ้อการกระทำของแฟนแล้วยังต้องมาหนีตายอีก ทำไมเขาถึงได้เห็นแก่ตัวขนาดนี้
ที่ผ่านมาทั้งหมดเป็นการแสดงงั้นเหรอ
มิราวดีหัวเราะสมเพชให้กับตัวเอง มือไม้สั่นจนทำอะไรไม่ถูก แต่ก็ไม่มีน้ำตาสักหยดไหลลงมา เธอรู้สึกเจ็บใจ โกรธ อยากจะฆ่าเขาให้ตายมากกว่าเสียใจซะอีก
ทำไมถึงไปรักคนแบบนั้นได้ตั้งหลายปี...
เสียงเพลงในผับและหญิงสาวหน้าตาดีกำลังเต้นยั่วยวน หลายวันมานี้ณัฏฐ์เปลี่ยวเหงาใจอยากจะหาเพื่อนคุยด้วยสักคน จึงออกมาเที่ยวเปลี่ยนบรรยากาศข้างนอก กระทั่งหันไปเห็นเป้าหมายที่กำลังเดินเข้ามา นัยน์ตาจับจ้องร่างอรชรในชุดเดรสสีดำ
เขาเฝ้ารอจังหวะที่เธอนั่งลงที่เก้าอี้หน้าเคาน์เตอร์จึงถือโอกาสย้ายที่ไปนั่งข้าง ๆ
"ขอเหมือนเธอหนึ่งที่ด้วยครับ" เขาสั่งและยิ้มโปรยเสน่ห์ให้
"ผมขอนั่งเป็นเพื่อนด้วยได้ไหมครับ ถ้าคุณไม่รังเกียจ" เขาพูดด้วยน้ำเสียงทุ้มชวนฟัง
อรวรรยาหันมายิ้มหวานให้ พลางส่งสายตาสำรวจชายหนุ่มหน้าตาดี
"ก็...เอาสิคะ"
"ผมชื่อณัฏฐ์นะครับ แล้วคุณชื่อ..."
"อิงอรค่ะ เรียกฉันว่าอิงก็ได้ค่ะ" หญิงสาวยิ้มสวยยั่วชายหนุ่ม สายตาบ่งบอกถึงความพอใจทางหน้าตาของเขาเป็นอย่างมาก "คุณมาคนเดียวเหรอคะ"
"ใช่ครับ" ณัฏฐ์ยกเครื่องดื่มในมือขึ้นดื่ม พลางเหลือบสายตามองสัดส่วนของหญิงสาวตรงหน้า "เออ...แล้วคุณมาคนเดียวเหรอครับ"
"ค่ะ ฉันแค่อยากมานั่งเฉย ๆ แก้เบื่อน่ะค่ะ" อรวรรยาตอบก่อนขยับตัวโน้มเข้าไปใกล้ชายหนุ่มกระซิบเสียงหวานว่า "คุณอยากจะมาเป็นเพื่อนแก้เหงาของฉันไหมล่ะคะ"
ณัฏฐ์ยิ้มอย่างไม่ปฏิเสธคำเชิญชวนของอีกฝ่าย
"ถ้างั้นเราไปเปลี่ยนบรรยากาศที่อื่นดีไหมคะ" หญิงสาวเชิญชวนอย่างไม่อาย ส่งสายตายั่วชายหนุ่มที่ตอบรับท่าทีของเธอ
"ได้สิครับ"
ณัฏฐ์ลุกขึ้นเดินโอบอรวรรยาออกไป โดยที่ไม่ปฏิเสธคำชวนแสนหวานแต่อย่างใด ในเวลานี้จิตใต้สำนึก ความคิดถูกครอบงำไปเรียบร้อย พลันนึกถึงเรื่องของมิราวดีก็ไม่ได้ย้ำเตือนความรู้สึกผิด ซ้ำยังคิดอีกว่าแฟนเขาไม่ว่างจะมารับรู้เรื่องนี้ได้อยู่แล้ว
อรวรรยาเดินควงชายหนุ่มออกมาจนถึงหน้าประตู ก่อนส่งสัญญาณ
มือให้คนติดตามถอยออกห่าง เพราะต้องการความเป็นส่วนตัว
ส่วนณัฏฐ์ก็ไม่ได้สังเกตเพราะเอาแต่จ้องหน้าอกอวบอิ่มของหญิงสาวไม่วางตา กระทั่งทั้งสองคนเดินออกมายังลานจอดรถก็มีผู้ชายสองคนใส่ชุด สีดำเดินเข้ามาดักข้างหน้า
"พวกแกเป็นใคร" เสียงแหลมของหญิงสาวเอ่ยขึ้นไม่พอใจ
"เฮ้ย จับตัวมันไป" คนที่อยู่ทางด้านหลังเดินเข้ามา ณัฏฐ์จำหน้า คนนี้ได้ว่าเป็นคนของเฮียโชคชัย
"เดี๋ยวก่อน !" อรวรรยาเอ่ยขึ้นพลางส่งสายตามอง "พวกแกถอยออกไปถ้าไม่อยากเจอดี"
ณัฏฐ์มองหญิงสาวข้างตัวก็รีบเดินเข้ามาโอบและพูดเสียงหวาน
"คุณอิงใจเย็น ๆ นะ"
คนตัวใหญ่ไม่ได้สนใจผู้หญิงกลับใช้กำลังลากณัฏฐ์ออกมา อรวรรยารู้สึกหงุดหงิดที่ผู้ชายคนนี้กำลังจะถูกแย่งไปจึงลงสัญญาณเรียกคนติดตามที่ยืนห่างออกไปเข้ามาจัดการซ้อมคนทั้งสามทันที
แน่นอนว่าสามคนไม่สามารถสู้คนติดตามที่มีเกือบสิบคนได้ คนหนึ่งหมอบลงกับพื้น อีกสองคนถูกบังคับให้ยืนขึ้นและซ้อมจนใบหน้า ลำตัวฟกช้ำไปหมด ณัฏฐ์เห็นแล้วได้แต่กลืนน้ำลายไม่กล้ามีปากเสียงหรือเอ่ยห้ามอะไร
"อย่ามาให้เห็นหน้าอีก และอย่ามายุ่งกับคนของฉัน เข้าใจไหม !" อรวรรยาพูดด้วยน้ำเสียงขุ่นเคืองก่อนจะเดินมาหาณัฏฐ์ที่ยืนอึ้งอยู่ "ขอโทษนะคะ ที่ทำให้คุณตกใจ พอดีคุณพ่อชอบให้มีคนติดตามเพื่อความปลอดภัย คุณคงไม่กลัวฉันใช่ไหมคะ"
ณัฏฐ์พูดไม่ออกแต่ก็ยิ้มอ่อยให้หญิงสาว นี่อาจจะเป็นโชคดีที่โชคชัยไม่ต้องมาตามราวีอีกก็ได้ หนี้ก็ได้ใช้หมดไปแล้ว เขาเองก็ไม่เข้าใจว่าพวกมันจะตามมาอีกทำไม "ไม่เลยครับ คุณเท่และก็สวยมากเลย"
"จริงเหรอคะ" เธอทำสีหน้าดีใจ แล้วเอ่ยถามชายหนุ่มว่า "พวกมันตามคุณทำไมคะ หรือว่าคุณ..."
"ไม่มีอะไรหรอกครับ พวกมันแค่ตามหาเพื่อนผมไม่เจอ เลยจะมาทำร้ายผม...ผมโชคดีมากที่มีนางฟ้าอย่างคุณมาปกป้อง"
"งั้นเหรอคะ"
หญิงสาวขานรับมองสามคนในสภาพที่ดูไม่ได้อย่างสมเพช
ชายหนุ่มพยักหน้าพลางขยับตัวโน้มเข้าไปใกล้
"ถ้ายังไงเราไปเปลี่ยนบรรยากาศกันเถอะครับ"
"ไปสิคะ"อรวรรยาตอบกลับก่อนส่งสัญญาณให้ลูกน้องปล่อยสามคนนั้นไป
ณัฏฐ์ควงหญิงสาวขึ้นไปอย่างมีความสุข ช่างโชคดีจริง ๆ หากได้มาเป็นคู่ควงคงไม่มีอะไรต้องกลัว สำหรับคืนนี้เขาจะมอบความพึงใจให้เธอไม่ไปสนใจใครได้อีก...


หลังจากตั้งใจที่จะครองอำนาจเงาอีกครั้งในโลกใหม่ อัสเทรเริ่มแผนการที่เขาเคยใช้ในโลกก่อน จัดตั้งองค์กรเงาอย่างลับ ๆ โดยตั้งต้นจากกลุ่มคนที่ถูกทอดทิ้งและสิ้นหวัง ผู้ที่ไม่เป็นที่ต้องการของสังคมและพร้อมจะทำทุกอย่างเพื่อทวงคืนความยิ่งใหญ่ในแบบของตนเอง เขาดึงดูดพวกเขาด้วยคำมั่นสัญญาที่ว่า พวกเขาจะเป็นมากกว่าผู้ถูกลืม จะเป็นเงาอันทรงพลังที่คอยควบคุมโลกจากด้านหลัง
"นี่คือโอกาสของพวกเจ้า ทุกคนจะมีพลังที่เหนือกว่าเดิม จะกลายเป็นผู้ที่แม้แสงจะส่องไม่ถึง" เขากล่าวขณะมองดวงตาของแต่ละคน สายตาแสดงถึงความมุ่งมั่นและพร้อมจะตามเขาไปไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น
อัสเทรเริ่มต้นสร้างองค์กรในเงามืด ใช้เวลาฝึกฝนพวกเขาในวิชาการต่อสู้และเวทมนตร์ลึกลับที่โลกนี้ไม่เคยพบเจอ เขาให้ลูกทีมกลายเป็นสายลับและแทรกซึมเข้าไปในทุกมุมของอาณาจักรที่เขาตั้งเป้าไว้ แต่การที่เขายังเป็นคนใหม่ในโลกนี้ทำให้เขาจำเป็นต้องเก็บซ่อนตัวตนอย่างมากมาย เขารู้ว่าเมื่อครองอำนาจจากเงามืดได้สำเร็จ อาณาจักรทั้งหลายจะไม่มีทางปฏิเสธอำนาจของเขาได้เลย
การเริ่มต้นแรก: ปฏิบัติการลอบสังหาร
อัสเทรเริ่มสร้างชื่อให้กับ "เงา" ด้วยการวางแผนลอบสังหารขุนนางที่มีอำนาจทุจริตในอาณาจักรหนึ่ง ซึ่งเป็นคนที่หลายคนต้องการกำจัดแต่ไม่เคยมีใครกล้าแม้แต่จะท้าทาย เมื่อแผนสำเร็จโดยไม่มีร่องรอยใด ๆ ผู้คนเริ่มพูดถึง "เงา" ที่เป็นดั่งปีศาจไร้หน้า ไร้ตัวตน แต่ก็ไร้ปราณี เขาเริ่มส่งคำเตือนและข้อความไปถึงบุคคลผู้มีอำนาจในอาณาจักรอื่น ๆ ทำให้พวกเขารู้สึกหวาดกลัวต่อเงาที่เคลื่อนไหวในยามค่ำคืน
คำขานถึงปีศาจเงา
ชื่อเสียงของเงาเริ่มแพร่กระจาย ไม่ว่าในตลาด ซ่องสุมโจร หรือแม้แต่ในหมู่พ่อค้า ทุกคนต่างกล่าวถึงเรื่องของ "ปีศาจเงา" ที่สามารถจัดการคนทรงอำนาจได้อย่างง่ายดาย เสียงลือทำให้กลุ่มคนที่เกลียดชังความไม่เป็นธรรมและอำนาจทรยศต่างพยายามเสาะหาวิธีติดต่อกับเงาเพื่อหวังใช้ความสามารถของเขาในการล้างแค้นของตนเอง
ในตอนนี้:
อัสเทรยังคงซ่อนตัวและวางแผนการต่อไปโดยไร้ความลังเล การล่าตัวของ "ปีศาจเงา" ได้เริ่มขึ้นพร้อมกับคำขานที่ลือไปทั่วแคว้นโดยที่ไม่มีใครรู้เลยว่า ความจริงแล้วปีศาจผู้นี้เป็นแค่เด็กหนุ่มที่มีความทะเยอทะยานสูงเพียงคนเดียว


ตอนที่ 7: การเปิดเผยที่ไม่ได้ตั้งใจ
คืนหนึ่ง ขณะที่อัสเทรเดินกลับบ้านหลังจากการทำงานในฟาร์ม เขาสังเกตเห็นกลุ่มคนบางกลุ่มที่พยายามเคลื่อนไหวอย่างเงียบ ๆ ในทางมืดของเมือง ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังลักลอบทำบางอย่างที่ผิดกฎหมาย อัสเทรจับตามองอย่างระมัดระวัง
แต่แล้ว เหตุการณ์ที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้น กลุ่มคนเหล่านั้นเริ่มทำการโจมตีชาวบ้านที่ไม่รู้เรื่องอะไร อัสเทรตัดสินใจที่จะเข้าไปขัดขวาง เขาใช้ทักษะและพลังที่ไม่เคยแสดงออกมาในที่สาธารณะเพื่อหยุดยั้งการโจมตี
การกระทำของเขาในครั้งนี้ทำให้กลุ่มคนที่โจมตีชาวบ้านต่างตกตะลึง เมื่อเห็นการเคลื่อนไหวและความเร็วที่เหนือมนุษย์ของเขา พวกเขาทุกคนตกตะลึงและเริ่มเข้าใจว่าไม่ใช่แค่คนธรรมดาที่พวกเขากำลังเผชิญหน้า
อัสเทรใช้พลังที่มีในตัวเพื่อจัดการกับพวกโจรอย่างรวดเร็วและไร้ความปรานี เมื่อทุกอย่างสงบลง เขาหยุดมองไปที่กลุ่มคนที่ล้มลงและพูดเสียงเย็นชา
"ถ้าไม่อยากให้เรื่องนี้ใหญ่โตไปกว่านี้ ฉันขอแนะนำให้พวกคุณหายไปจากที่นี่…"
หลังจากการต่อสู้ในครั้งนั้น อัสเทรรู้ดีว่าเขาคงไม่สามารถแฝงตัวไปตลอดได้อีกแล้ว การใช้พลังในที่สาธารณะทำให้เขาตกเป็นที่สนใจของคนในเมือง อัสเทรเริ่มรู้สึกถึงสายตาของผู้คนที่จ้องมองเขาอย่างลับ ๆ แม้จะไม่มีใครพูดออกมาชัดเจน แต่เขาก็สัมผัสได้ถึงความระแวงที่มีต่อเขา
แม้ว่าจะมีการเปิดเผยตัวตนบางประการ แต่ในใจของอัสเทรยังคงมีคำถามที่ไม่เคยได้รับคำตอบ เขารู้ดีว่าโลกนี้มีบางสิ่งที่ไม่สามารถอธิบายได้ ชาวบ้านพูดถึงเรื่องราวของกลุ่มคนที่หายไปและการปรากฏตัวของ "ผู้คนที่มีพลัง" อย่างกระจ่างชัด แต่สิ่งที่ทำให้เขากังวลยิ่งกว่า คือ กลุ่มลึกลับ ที่ดูเหมือนจะทำการควบคุมสิ่งต่าง ๆ ในเมืองนี้จากเงามืด
ในที่สุด อัสเทรก็เริ่มติดตามและสืบหาความจริงเกี่ยวกับกลุ่มนี้ เขาเริ่มค้นพบข้อมูลที่น่าสนใจเกี่ยวกับการพัฒนาพลังที่เหนือธรรมชาติที่เกิดขึ้นในเมืองนี้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งเกี่ยวกับการปรากฏตัวของทหารลึกลับที่เคยโจมตีเขาในตอนที่แล้ว
เมื่อได้ข้อมูลบางอย่างจากผู้คนที่เขาพบในระหว่างการสืบสวน อัสเทรเริ่มคาดเดาว่าโลกนี้อาจจะมีการแทรกซึมจากองค์กรที่พยายามจะใช้พลังที่ไม่เหมาะสมในการควบคุมโลกนี้ เพื่อผลประโยชน์บางอย่างที่ซ่อนเร้น
"ถ้าโลกนี้มีความลับขนาดนี้ ฉันก็ไม่มีทางเลือก… ฉันต้องค้นหาความจริงให้ได้" อัสเทรคิดอย่างแน่วแน่ในใจ
หลังจากนั้นอัสเทรได้ย้ายไปแฝงตัวที่เมืองหลวง
---


ท่ามกลางความมืดที่กลืนกินทุกสิ่งรอบตัว อัสเทรยืนอยู่ริมหน้าผาสูงที่ดูเหมือนจะนำไปสู่ห้วงลึกของจักรวาล เขาไม่เคยลังเลเลยแม้แต่วินาทีเดียว ก่อนที่มือของเขาจะยื่นไปข้างหน้าและสัมผัสกับ ประตูมิติ ที่ส่องแสงสีฟ้าสดใส ทันทีที่เขาผ่านเข้าไป ทุกสิ่งรอบตัวก็เปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว
เส้นทางที่เขาก้าวเดินไม่ได้เต็มไปด้วยความรุ่งโรจน์หรือแสงสว่าง แต่อีกด้านหนึ่งของประตูคือโลกที่ดูเหมือนจะเต็มไปด้วยความลึกลับและอันตรายที่เขาไม่เคยคาดคิด
พอเปิดประตูมิติออกมา โลกใหม่ที่อัสเทรยืนอยู่ก็แสดงให้เห็นถึง ความรกร้าง ของท้องฟ้าที่เต็มไปด้วยเมฆสีดำปกคลุม มันไม่ใช่โลกที่สงบเงียบหรือเต็มไปด้วยการวิวัฒนาการ แต่คือดินแดนที่ยังไม่ถูกพิชิต ความมืดที่อบอวลอยู่ในทุกอณูของอากาศ
"โลกนี้… เหมือนกับที่ฉันคาดไว้" อัสเทรคิดในใจ ขณะที่สายตาของเขามองไปยังทิวทัศน์ที่เต็มไปด้วยความแปลกประหลาด
ท่ามกลางพื้นดินที่เต็มไปด้วยหินและเถาวัลย์หนาทึบ เขาสามารถรู้สึกถึง พลังเวท ที่แฝงตัวอยู่ในทุกที่ สถานที่นี้แตกต่างจากโลกที่เขาคุ้นเคยมาก โลกนี้ไม่มีอำนาจที่เขาสามารถยึดครองได้ในทันที แต่เขาก็รู้ดีว่ามันคือความท้าทายที่เขาต้องพิชิต
ทันใดนั้น เสียงของการเคลื่อนไหวดังขึ้นจากทิศทางที่ไม่คุ้นเคย อัสเทรปรับท่าทางตัวเองให้พร้อมสำหรับการปะทะทันที
"ใครกัน..."
เขาพึมพำกับตัวเอง และก็เห็นเงาคนหนึ่งปรากฏขึ้นจากหมอกหนา มันไม่ใช่สิ่งที่เขาคุ้นเคย มันเป็นเงาร่างของหญิงสาวคนหนึ่งที่มีท่าทางสงบนิ่งและน่ากลัวในเวลาเดียวกัน
หญิงสาวนั้นยืนอยู่กลางมุมมืด ร่างกายของเธอถูกล้อมรอบด้วยแสงสีฟ้าที่แปลกประหลาดและดวงตาสีแดงฉาน ที่ทอแสงที่เหมือนจะเผาไหม้ได้ทุกสิ่งที่มองเข้าไป
"เจ้ามาที่นี่ได้อย่างไร?" หญิงสาวถามเสียงเยือกเย็น แม้ว่าจะไม่มีท่าทีที่หวาดกลัวใด ๆ
อัสเทรยิ้มบางๆ ท่าทางของเขาไม่ได้แสดงความวิตกกังวลเลยแม้แต่น้อย
"ไม่จำเป็นต้องรู้ว่าฉันมาที่นี่ทำไม..." เขาตอบเสียงเย็น "สิ่งที่สำคัญกว่าคือ... เจ้าอยู่ที่นี่และต้องรับผลที่ตามมา"
ทันทีที่เขาพูดจบ เขาก็ชัก ดาบเงา ของเขาขึ้นพร้อมกับใช้พลังจาก เงามืด สร้างอาวุธรอบตัว เพื่อเพิ่มความได้เปรียบในการต่อสู้ในพื้นที่นี้
หญิงสาวนั้นยิ้มบางๆ ท่าทางเหมือนจะรู้ดีว่าการต่อสู้ครั้งนี้ไม่ใช่เรื่องง่าย แต่เธอก็เรียกพลังของตนออกมา เธอยกมือขึ้นในท่าทางที่สงบ สายตาของเธอจ้องมาที่อัสเทรด้วยความเยือกเย็น
"ท่าน... ช่างแตกต่างจากพวกที่ข้ามมิติมาในปกติ" เธอกล่าว ก่อนจะปล่อยพลังบางอย่างที่แตกต่างไปจากการใช้เวทมนตร์ธรรมดา พลังที่ออกมาเป็นคลื่นสีดำที่ทำให้แผ่นดินใต้เท้าสั่นสะเทือน
อัสเทรไม่ยอมให้ศัตรูมีโอกาสได้เคลื่อนไหว เขาตัดสินใจใช้ พลังเงามืด อีกครั้ง เพื่อบิดเบือนการเคลื่อนไหวของหญิงสาว ทำให้เธอถูกหยุดอยู่ในตำแหน่งเดิม
แต่สิ่งที่เขาคาดไม่ถึงคือ หญิงสาวนั้นสามารถควบคุมพลังของเงามืดได้เช่นกัน เธอเริ่มขยับตัวได้จากการหักเหพลังที่อัสเทรปล่อยออกไป
"เจ้าไม่ได้อยู่คนเดียวในโลกนี้..." หญิงสาวพูดด้วยเสียงที่แฝงความท้าทาย
การต่อสู้ยังคงดำเนินไป เมื่อหญิงสาวเริ่มเปิดเผยพลังที่ซ่อนอยู่ในตัวเธอ สิ่งนี้ทำให้อัสเทรรู้ว่าเขาไม่ได้เป็นผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกนี้เสียทีเดียว แม้แต่ในโลกใหม่
---


ตอนที่ 3: พลังแห่งโลกใหม่
ความเงียบในโลกใหม่ที่เต็มไปด้วยการคาดเดาและความไม่แน่นอนยังคงดำเนินต่อไป เมื่อการต่อสู้กับหญิงสาวแปลกหน้าในตอนก่อนหน้าเสร็จสิ้นลง อัสเทรก็ยังคงยืนอยู่ตรงนั้น ท่ามกลางความมืดที่ทับซ้อนกันกับแสงสีฟ้าที่รอบตัวเธอ
หญิงสาวคนนั้นยิ้มบาง ๆ และค่อย ๆ ถอยหลังเข้าไปในความมืดลึกของป่า ความท้าทายที่อัสเทรเผชิญไม่ได้จบแค่การต่อสู้ในตอนนี้ แต่เป็นการเริ่มต้นของการค้นหาความหมายของการมาเยือนที่นี่
"ขอขอบคุณที่ให้ความบันเทิง..." หญิงสาวพูดอย่างเยือกเย็น แต่ยังมีรอยยิ้มอยู่บนใบหน้า ก่อนที่เธอจะหายไปท่ามกลางความมืดอันหนาทึบที่ปกคลุมอยู่รอบตัว
"ขอให้โชคดี..." เป็นคำสุดท้ายที่อัสเทรได้ยินจากเธอ
อัสเทรยืนมองไปยังพื้นที่ที่หญิงสาวหายไป สายตาของเขายังคงเต็มไปด้วยความเยือกเย็นและรอบคอบ มันไม่ได้มีอะไรที่ทำให้เขาหวาดกลัว แต่กลับกระตุ้นให้เขารู้สึกท้าทายมากยิ่งขึ้น โลกนี้ไม่ได้เต็มไปด้วยเพียงแค่ความเงียบสงบ หรือโลกที่เขาควบคุมได้อย่างง่ายดาย มันคือโลกที่ซับซ้อนและลึกซึ้งกว่าเขาคิด
"บางทีที่นี่อาจไม่ง่ายเหมือนที่คิด..." อัสเทรคิดในใจ เขาตัดสินใจที่จะเดินลึกเข้าไปในป่า เพื่อค้นหาคำตอบและพลังที่เขาคาดหวังว่าจะทำให้เขาได้ครอบครองทุกสิ่งในโลกนี้
---
เขาเดินผ่านภูมิประเทศที่เต็มไปด้วยพลังเวทที่แตกต่างกัน ที่นี่ไม่ใช่โลกที่สามารถใช้พลังแบบเดิม ๆ ได้ โลกนี้ดูเหมือนจะมีบรรยากาศที่แปลกใหม่ไปจากสิ่งที่เขารู้จัก ก่อนหน้านี้เขาคิดว่าตัวเองมีอำนาจสูงสุดในทุกที่ แต่ที่นี่ กลับทำให้เขารู้สึกถึงพลังที่ไม่สามารถควบคุมได้
สายลมเย็นพัดผ่านต้นไม้ใหญ่ ๆ ที่ยืนต้นอยู่สูงเสียดฟ้า เสียงของสิ่งมีชีวิตที่ไม่รู้จักดังขึ้นจากความมืด มันอาจเป็นสัตว์ร้ายหรือสิ่งที่อัสเทรไม่เคยเห็นมาก่อน การเดินทางในโลกนี้จะไม่ง่าย
แต่ทุกก้าวที่เขาเดินไปข้างหน้า ก็ยิ่งทำให้เขาใกล้เข้ามากับเป้าหมายของเขามากขึ้นเรื่อย ๆ โลกใหม่ที่เต็มไปด้วยการท้าทายนี้คือสิ่งที่เขาต้องยึดครอง
ในระหว่างที่เขากำลังเดินผ่านป่าไป ยังมีเสียงฝีเท้าดังขึ้นจากด้านหลัง อีกครั้ง เขาหันหลังกลับไปทันที
"กลับมาอีกแล้วเหรอ?" อัสเทรพูดเสียงเย็น
กลุ่มสิ่งมีชีวิตที่เหมือนมนุษย์ตรงหน้ายิ้มร้าย พร้อมกับเผยร่างของพวกมันออกมาทีละตัว ตัวหนึ่งมีกระดูกเป็นส่วนใหญ่ของร่างกาย ส่วนอีกตัวมีเขาที่ยื่นยาวออกมาจากหัวอย่างน่ากลัว พวกมันดูไม่เหมือนอะไรก็ตามที่เขาเคยเจอ
"ไม่ง่ายเลยนะที่เข้ามายังที่ของเรา..." หนึ่งในกลุ่มนั้นพูด แต่ก็ไม่ยอมเคลื่อนไหวไปไหน ราวกับว่ามันกำลังรอดูว่าอัสเทรจะตอบสนองอย่างไร
อัสเทรมองไปยังกลุ่มศัตรูเบื้องหน้า ก่อนจะยิ้มบาง ๆ
"หากพวกเจ้าคิดว่าเป็นการทดสอบความสามารถ ฉันคงต้องขอให้เจ้าผิดหวัง"
เขาชัก ดาบเงา ขึ้นมาอีกครั้ง ความมืดเริ่มหมุนวนและบิดเบือนในอากาศ ร่างของอัสเทรหายไปในพริบตาก่อนที่เขาจะปรากฏตัวขึ้นในตำแหน่งที่ใกล้ที่สุดกับศัตรูคนแรก ดาบของเขาเฉือนผ่านร่างของมันไปในเสี้ยววินาทีเดียว
การต่อสู้เกิดขึ้นอย่างรวดเร็ว ทุกการเคลื่อนไหวของอัสเทรเต็มไปด้วยความแม่นยำและรุนแรง กลุ่มศัตรูพยายามต่อสู้ แต่พวกมันไม่สามารถต่อกรกับอัสเทรได้เลยแม้แต่น้อย
เขาไม่ต้องการทิ้งอะไรให้เหลืออยู่เลย แม้แต่คนเดียว
ในที่สุด เมื่อการต่อสู้จบลง อัสเทรก็ยืนอยู่กลางสนามรบท่ามกลางร่างที่ล้มลงด้วยการโจมตีที่เร็วและแม่นยำ
"โลกนี้... เป็นที่ที่ท้าทายจริง ๆ" เขาพึมพำกับตัวเอง ก่อนที่จะก้าวเดินต่อไป โดยไม่หันหลังกลับไปมอง
ขณะที่เขาก้าวไปข้างหน้า ความเงียบก็ครอบงำทุกสิ่งอีกครั้ง โลกใหม่ยังคงเต็มไปด้วยความลึกลับและความท้าทายที่รออยู่ข้างหน้า มันจะไม่จบแค่การพิชิตศัตรูที่เขาเผชิญในวันนี้ อัสเทรรู้ดีว่าเขาต้องเผชิญกับการทดสอบที่ใหญ่กว่านี้
---


ตอนที่ 4: ลึกเข้าไปในห้วงแห่งความลับ
หลังจากการต่อสู้กับกลุ่มสิ่งมีชีวิตแปลกประหลาด อัสเทรเดินต่อไปอย่างไม่มีการหยุดพัก ท่ามกลางโลกใหม่ที่เต็มไปด้วยความเงียบสงัดและความลึกลับ ทุกก้าวของเขาคือลมหายใจที่มีความหมาย บนเส้นทางที่เขาเลือกเดิน บางครั้งก็รู้สึกเหมือนมีอะไรบางอย่างคอยเฝ้ามองจากความมืดรอบตัว
"มันเหมือนมีบางอย่างที่ตามมาจากเบื้องหลัง…" เขาคิดในใจ ขณะที่ก้าวเท้าต่อไปอย่างไม่เร่งรีบ แต่ก็ระวังตัวอยู่ตลอดเวลา
เส้นทางที่เขากำลังเดินไปนั้นคดเคี้ยวและเต็มไปด้วยความยากลำบาก ป่าในโลกนี้ไม่เหมือนกับป่าในโลกเก่าของเขา ทุกต้นไม้และพืชพันธุ์มีท่าทีดุร้าย ราวกับว่าพวกมันกำลังรอการโจมตีจากผู้ที่กล้ามาใกล้
อัสเทรใช้ พลังเงามืด ร่ายออกมาจากมือ ดึงเอาพลังจากเงามืดรอบตัวมาใช้เพื่อเป็นเกราะป้องกันจากสิ่งที่อาจจะมาจู่โจมในทุกทิศทาง
ระหว่างการเดินทาง เขาเริ่มสังเกตเห็นบางสิ่งที่แปลกไป—สิ่งเหล่านั้นคือ เงา ที่เคลื่อนไหวเร็วเกินไปที่จะจับตามอง แต่เขาก็สัมผัสได้ถึงมัน ทุกครั้งที่เขาหันไปมอง มันก็หายไปในความมืดรอบตัวอย่างรวดเร็ว
"การหลบหลีกหรือการหลบซ่อน... ใช้ไม่ได้กับฉันหรอก" เขาพึมพำกับตัวเอง ก่อนที่สายตาของเขาจะจับจ้องไปที่ต้นไม้ขนาดใหญ่ที่อยู่ข้างหน้า
ตรงกลางต้นไม้นั้นมี ลวดลายลึกลับ ปรากฏอยู่บนลำต้น บางอย่างที่เหมือนกับสัญลักษณ์เวทมนตร์ที่ไม่เคยเห็นมาก่อน อัสเทรยืนนิ่งและพิจารณาอย่างรอบคอบ ก่อนที่จะเดินเข้าไปใกล้ต้นไม้ที่มีลวดลายเหล่านั้น
ท่ามกลางบรรยากาศที่เงียบสงัดและหดหู่ พื้นดินใต้เท้าของอัสเทรก็เริ่มสั่นสะเทือนเบา ๆ สัญลักษณ์บนต้นไม้เริ่มเปล่งแสงสีเขียวอ่อน ๆ ออกมา
"นี่คืออะไร…" เขาพูดเบา ๆ ในขณะที่ยืนนิ่งไม่ขยับ
แล้วทันใดนั้น เขาก็รู้สึกถึงพลังบางอย่างที่กำลังรบกวนจิตใจของเขา พลังนั้นค่อย ๆ ดูดซับความคิดของเขา มันไม่ได้ทำให้เขาเจ็บปวด แต่กลับสร้างความรู้สึกสับสนให้เขาแทน ราวกับว่ามีใครบางคนกำลังพยายามที่จะหยุดไม่ให้เขาก้าวไปข้างหน้า
เขาสะบัดหัวเพื่อพยายามขับไล่ความรู้สึกแปลก ๆ ที่เกิดขึ้น จากนั้นก็มองไปที่ต้นไม้และสัญลักษณ์ที่เปล่งแสงนั้นอีกครั้ง
"การตรวจสอบพลังของโลกนี้ต้องใช้วิธีที่ไม่เหมือนกัน…" เขาคิดในใจ พร้อมกับยื่นมือออกไปสัมผัสกับลวดลายของต้นไม้
เมื่อมือของเขาสัมผัสกับสัญลักษณ์นั้น ความรู้สึกแปลก ๆ ก็หยุดลงทันที เขารู้สึกถึงพลังบางอย่างที่เชื่อมโยงเขากับสถานที่แห่งนี้ การเชื่อมโยงนี้ทำให้เขาเข้าใจว่า โลกนี้ ไม่ได้เป็นแค่สถานที่ที่ถูกทิ้งร้าง แต่เป็นโลกที่มีการควบคุมและพลังที่ซ่อนอยู่
ทันใดนั้น สัญลักษณ์ที่ต้นไม้เริ่มแยกออกมาและเผยให้เห็น ทางเข้าลับ ที่ถูกซ่อนอยู่ใต้รากของต้นไม้ ท่ามกลางความมืด
"นี่คือสิ่งที่ฉันต้องการ…" อัสเทรพึมพำเบา ๆ ก่อนที่เขาจะก้าวเท้าเข้าไปในทางเข้าลับนั้น
ทางเข้าลับนั้นเต็มไปด้วยห้องโถงที่ถูกสร้างขึ้นจากหินมืด มีเส้นทางเล็ก ๆ ที่มืดมิดเต็มไปด้วยพลังเวทที่แปลกประหลาด ขณะที่เขาก้าวเดินลงไปในเส้นทางใต้ดินนั้น อัสเทรก็พบว่ามีสิ่งหนึ่งรออยู่—มันเป็น วัตถุโบราณ ที่มีรูปร่างเหมือน คริสตัล ขนาดใหญ่ที่อยู่กลางห้อง หินเหล่านี้สะท้อนแสงสีเขียวออกมาอย่างลึกลับ
"นี่คือพลังที่แท้จริงของโลกนี้…" อัสเทรคิด ก่อนที่จะย่อตัวลงและยื่นมือไปสัมผัสกับคริสตัลที่มีพลังลึกลับนั้น
ทันใดนั้น อัสเทรก็รู้สึกถึงพลังที่มหาศาลที่ไหลเข้าไปในร่างกายของเขา พลังที่มาจากโลกนี้โดยตรง มันทำให้เขารู้สึกเหมือนกับว่าเขากำลังเชื่อมโยงกับโลกนี้อย่างแท้จริง
เสียงของ การเปิดตัว ดังขึ้นพร้อมกับแสงสีฟ้าที่ส่องสว่างออกมาจากคริสตัล พลังที่เพิ่มขึ้นทำให้ทุกสิ่งรอบตัวเขาหมุนวน
"ตอนนี้… ฉันเข้าใจแล้ว…" เขาพึมพำ ก่อนที่พลังทั้งหมดจะถูกดูดซับเข้าร่างกายของเขา
---


ตอนที่ 5: ความเปลี่ยนแปลงแห่งพลัง
พลังจากคริสตัลโบราณเริ่มไหลเข้าไปในร่างกายของอัสเทรในลักษณะที่ไม่เคยเกิดขึ้นมาก่อน ความรู้สึกนั้นไม่เหมือนการได้รับพลังจากเวทมนตร์ทั่วไป—มันเหมือนกับการที่ร่างกายและจิตใจของเขากำลังถูกแทรกซึมโดยพลังที่ไม่สามารถเข้าใจได้ มันราวกับมีสายใยบางอย่างผูกมัดเขากับโลกนี้และเปิดเผยความลับที่ซ่อนอยู่ลึกสุด
"มัน… มันกำลังไหลเข้ามา…" อัสเทรพึมพำในขณะที่ร่างกายของเขาสั่นสะท้าน ความรู้สึกอันแปลกประหลาดเริ่มเกิดขึ้นภายในเขา—เหมือนกับมีบางอย่างที่เคลื่อนไหวภายในร่างกายเขาเอง
พลังที่ได้รับจากคริสตัลเริ่มทำให้ร่างกายของเขาเปลี่ยนแปลงอย่างช้า ๆ กล้ามเนื้อของเขาแข็งแรงขึ้น ความเร็วในการเคลื่อนไหวของเขาเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด สัญชาตญาณการต่อสู้ของเขากลายเป็นคมชัดยิ่งกว่าเดิม ราวกับเขากำลังถูกหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับพลังที่ไหลเข้าไปในตัวเขา
แต่พลังนี้ไม่ได้มอบแค่ความแข็งแกร่งที่เขาเคยรู้จัก มันยังเปิดเผยบางสิ่งในจิตใจของเขาที่เขาไม่เคยเห็นมาก่อน ความรู้สึกโลหิตที่ร้อนระอุ ความปรารถนาที่จะทำลายทุกสิ่งที่ขวางหน้า ความมืดที่แฝงอยู่ภายในจิตใจของเขากำลังเติบโตขึ้น
"มันเป็นพลังที่มีทั้งแสงและเงา…" เขาพึมพำ ในขณะที่ความมืดในจิตใจของเขาเริ่มลุกลามไปพร้อมกับความแข็งแกร่งที่เขารับมาใหม่
ท่ามกลางความรู้สึกที่สับสนและความเปลี่ยนแปลงภายในร่างกายของเขา อัสเทรก็ได้ยินเสียงหนึ่งดังขึ้นในความมืดที่รอบตัว
"มันเริ่มแล้ว…" เสียงนั้นดังก้องในหัวของเขา เสียงที่ดูเหมือนจะมาจากไหนสักแห่งในมิติที่เขาไม่สามารถเข้าใจได้
เขาหันไปมองรอบตัว แต่ไม่พบอะไรที่ผิดปกติ ไม่มีอะไรเคลื่อนไหว ไม่มีศัตรูที่ปรากฏตัวออกมา แต่มันก็ยังคงมีความรู้สึกบางอย่าง—ความรู้สึกเหมือนกับว่าเขากำลังถูกเฝ้ามองจากระยะไกล
"ใคร?" เขาถามในใจ ก่อนที่จะสะบัดหัวและพยายามเคลื่อนไหวไปข้างหน้า
ร่างกายของเขายังคงรู้สึกเหมือนมีบางอย่างบังคับให้เขาก้าวเดินต่อไป เขาหมุนตัวและมองหาทางออกจากห้องใต้ดินนั้นอย่างรวดเร็ว ก่อนที่จะตัดสินใจเดินไปตามทางเดินที่แคบซึ่งมืดมิดและลึกลับ
---
เมื่อเขาก้าวเดินออกจากห้องลับและกลับขึ้นมายังโลกภายนอก เขาพบว่าอาณาเขตที่เขาเดินทางผ่านมีการเปลี่ยนแปลงไปอย่างชัดเจน ต้นไม้และสิ่งมีชีวิตต่าง ๆ รอบตัวเขาดูเหมือนจะมีพลังที่แปลกประหลาดมากขึ้น อากาศรอบตัวหนาวเย็นขึ้นอย่างฉับพลัน และท้องฟ้าที่มืดครึ้มเต็มไปด้วยเมฆหมอกที่เหมือนจะซ่อนพลังที่ยิ่งใหญ่เอาไว้
อัสเทรหยุดยืนกลางป่าและใช้พลังของเขาตรวจสอบสถานการณ์รอบตัว
"โลกนี้มันไม่เหมือนเดิม…" เขาพึมพำในใจ พร้อมกับกระตุ้นพลังเงามืดจากมือของเขาให้แพร่กระจายออกไปในอากาศ
ทันใดนั้น ความรู้สึกที่คุ้นเคยก็เริ่มกลับมาอีกครั้ง—พลังที่ดูเหมือนจะตามติดเขามา พลังนั้นเริ่มกระจายออกจากจุดต่าง ๆ ทั่วทั้งป่าและเข้ามาหาเขาในลักษณะที่ดุดัน
เขายิ้มอย่างเย็นชาและยื่นมือออกไปข้างหน้า
"ถ้าเป็นการทดสอบ พวกเจ้าก็แค่เริ่มมันได้เลย…" เขากล่าวพร้อมกับร่ายเวทมนตร์ให้พลังเงามืดของเขาเพิ่มขึ้นเป็นทวีคูณ
ทันใดนั้น เหมือนกับว่าโลกทั้งใบเริ่มสั่นสะเทือน ทุกสิ่งรอบตัวเขาเริ่มเคลื่อนไหว—จากเงามืดที่ขยายออกมาอย่างรวดเร็ว สิ่งมีชีวิตที่ไม่สามารถมองเห็นได้ปรากฏตัวขึ้นรอบ ๆ เขา
มันเป็น กลุ่มทหารจากโลกที่แปลกประหลาด ที่มีอาวุธแปลกประหลาดและท่าทางดุดัน ทหารเหล่านั้นต่างก็สวมเกราะหนักและถือดาบที่ดูเหมือนจะเป็นอาวุธวิเศษ ซึ่งรัศมีของมันส่องแสงออกมาอย่างแข็งแกร่ง
"เจ้าคือผู้ intruder ที่กล้าเข้ามาในดินแดนของเรา…" เสียงหนึ่งจากกลุ่มทหารดังขึ้นจากเบื้องหลัง
อัสเทรหันไปมองทหารเหล่านั้นด้วยสายตาที่เย็นชา ก่อนที่จะยิ้มเล็กน้อย
"แล้วเจ้าจะหยุดฉันได้หรือ?" เขาพูดเสียงท้าทาย
การต่อสู้เริ่มต้นขึ้นทันที ทหารเหล่านั้นเริ่มโจมตีเขาด้วยความเร็วสูง ทว่าทุกการโจมตีของพวกเขาล้วนเป็นสิ่งที่เขาคาดการณ์ได้ทันที ดาบของเขากวาดผ่านร่างของศัตรูด้วยความเร็วและความแม่นยำ ทุกการเคลื่อนไหวของเขาเต็มไปด้วยการคำนวณและการใช้พลังเงามืด
การต่อสู้จบลงในเวลาที่รวดเร็ว ทหารทั้งหมดถูกทำลายไปภายในพริบตา
"น่าสนุกดี…" อัสเทรพูดเสียงเย็น ก่อนที่จะเดินไปข้างหน้า รู้ตัวดีว่าเขากำลังเข้าสู่การต่อสู้ที่ใหญ่กว่า
แต่ความสงบในป่ากลับไม่ได้ยาวนาน เพราะเขารู้ว่า บางสิ่งที่ใหญ่กว่า กำลังรอเขาอยู่ในที่ที่ลึกที่สุดของโลกนี้
---
---


ตอนที่ 6: การเริ่มต้นชีวิตในเงามืด
หลังจากการต่อสู้ที่ตึงเครียดกับทหารลึกลับที่มาเยือนในตอนที่แล้ว อัสเทรเริ่มรู้ตัวว่าโลกนี้ไม่ได้เหมือนกับโลกเก่าของเขา แม้ว่าพลังที่เขามีจะมหาศาลและเกินกว่าจะคาดคิด แต่การเปิดเผยตัวตนให้โลกรู้ถึงความสามารถในทันทีอาจจะไม่ใช่ทางเลือกที่ดีที่สุด เขาจึงตัดสินใจที่จะใช้ชีวิตแฝงตัวในโลกนี้ไปก่อน
อัสเทรเลือกที่จะเริ่มต้นชีวิตใหม่ในเมืองเล็ก ๆ ที่ห่างไกลจากการสังเกตของผู้คน เขาสังเกตเห็นว่าโลกนี้เต็มไปด้วยผู้คนที่มักจะมีความลับบางอย่างซ่อนอยู่ การใช้ชีวิตแบบธรรมดาและไม่ดึงดูดความสนใจจะช่วยให้เขาสามารถสำรวจโลกนี้ได้โดยไม่ต้องพะวงกับการไล่ล่าหรือการขัดแย้งที่อาจเกิดขึ้น
เมืองเล็ก ๆ ที่เขาเลือกมาอาศัยอยู่ดูเหมือนจะไม่พิเศษอะไร ผู้คนทำการเกษตรและค้าขายของพื้นบ้าน อัสเทรได้เริ่มต้นชีวิตใหม่ด้วยการทำงานในฟาร์มเล็ก ๆ ที่ชาวบ้านแนะนำให้เขา โดยมีเป้าหมายเพื่อแฝงตัวเป็นคนธรรมดาและสังเกตการณ์เหตุการณ์ต่าง ๆ ในโลกนี้อย่างเงียบ ๆ
แต่ในช่วงหลายเดือนที่ผ่านมา อัสเทรก็เริ่มสังเกตเห็นสิ่งที่ไม่ปกติ ในเมืองนี้ดูเหมือนจะมีอะไรบางอย่างที่ถูกปกปิดเอาไว้ ผู้คนในเมืองนี้ดูเหมือนจะมีการกระทำที่ซ่อนเร้น และข่าวลือที่เล่าขานกันในหมู่บ้านเกี่ยวกับการหายตัวไปของคนบางคนก็เริ่มสร้างความสงสัยให้กับเขา
"นี่ไม่ใช่เมืองที่ปกติ…" อัสเทรคิดในขณะที่เดินผ่านท้องถนนที่เต็มไปด้วยผู้คน แต่กลับรู้สึกว่ามีบางสิ่งที่แฝงตัวอยู่ในเงามืด
---


ตอนที่ 11: นักเล่นแร่แปรธาตุแห่งเงามืด
หลังจากความสำเร็จของภารกิจแรก ชื่อเสียงของ "ดารามืดนิรันดร์" เริ่มแพร่กระจายไปในวงการใต้ดิน อัสเทรรู้ว่าหากเขาต้องการให้กลุ่มเติบโตขึ้นเพื่อรับมือกับศัตรูที่นับวันจะยิ่งแข็งแกร่งมากขึ้น เขาจำเป็นต้องหาผู้ที่มีความสามารถเฉพาะตัวเพิ่มเติมเข้ามาในองค์กร
วันหนึ่ง อัสเทรได้รับข่าวจากแหล่งข้อมูลที่เขาไว้ใจ เกี่ยวกับนักเล่นแร่แปรธาตุผู้ลึกลับที่อาศัยอยู่ในถ้ำลึกในเขตภูเขาทางตะวันออก เธอชื่อว่า ไซล่า ดัสต์ไวล์ หญิงสาวผู้เชี่ยวชาญด้านการสร้างและแปรธาตุสารเคมี เธอสามารถสร้างยาพิษและยารักษาที่มีฤทธิ์ร้ายแรงหรือน่าทึ่งที่สุดในดินแดนนี้
เมื่ออัสเทรพบไซล่า เขาสังเกตเห็นความสามารถพิเศษของเธอทันที ภายในถ้ำของเธอเต็มไปด้วยอุปกรณ์และขวดสารพัดชนิด กลิ่นฉุนจากส่วนผสมเคมีคละคลุ้งไปทั่ว
"มาที่นี่ทำไม? ข้าไม่รับลูกค้าที่ไม่บอกเจตนาให้ชัดเจน" ไซล่าพูดเสียงเย็นชาและจับขวดยาพิษสีเขียวส่องแสงอยู่ในมือราวกับเตรียมพร้อมจะใช้ได้ทุกเมื่อ
อัสเทรยิ้มเล็ก ๆ ก่อนจะกล่าวตอบ "ข้ากำลังหาคนที่มีความสามารถในการสร้างสารแปรธาตุเพื่อร่วมมือกับกลุ่มดารามืดนิรันดร์ สนใจจะร่วมมือกับข้าไหม?"
ไซล่ามองอัสเทรอย่างพินิจพิเคราะห์ รู้ว่าเขาไม่ได้มาเพื่อเพียงซื้อขายยา แต่ต้องการตัวเธอเพื่อสิ่งที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม
"หากข้าร่วมมือ เจ้าต้องให้สิ่งใดเป็นการตอบแทน? ข้าไม่สนใจชื่อเสียงหรือเงินทองที่เจ้าสัญญา" ไซล่าถามตรงไปตรงมา
"สิ่งที่ข้าเสนอให้ คือการได้ใช้ความสามารถของเจ้าทำสิ่งที่ไม่มีใครกล้าทำ ได้ทดลองสิ่งใหม่ ๆ ที่โลกนี้ยังไม่เคยรู้จัก และช่วยเปลี่ยนแปลงโลกในแบบที่เจ้าต้องการ" อัสเทรเสนอด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม
ไซล่าหัวเราะเบา ๆ ก่อนจะยื่นมือให้กับเขา "ตกลง ข้าจะเข้าร่วมกับดารามืดนิรันดร์ ขอเพียงแต่ข้าจะได้ใช้ความสามารถนี้อย่างเต็มที่"
ด้วยความร่วมมือของไซล่า องค์กรเริ่มมีพลังมากขึ้น จากยาที่สามารถลอบสังหารได้อย่างไร้ร่องรอย ไปจนถึงยารักษาที่ช่วยเสริมพลังให้กับสมาชิกของกลุ่ม ดารามืดนิรันดร์เริ่มมีอำนาจที่น่ากลัวขึ้นเรื่อย ๆ
---


ตอนที่ 12: นักวางแผนผู้ไร้พ่าย
หลังจากที่ได้ไซล่าเข้าร่วมแล้ว อัสเทรยังรู้สึกว่าการเติบโตขององค์กรยังไม่สมบูรณ์แบบเท่าที่ควร องค์กรจำเป็นต้องมีผู้เชี่ยวชาญด้านการวางแผนที่สามารถจัดการกับสถานการณ์ที่ซับซ้อนได้ทุกเมื่อ
เขาได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับ แอชตัน เฟิร์นไวลด์ ชายหนุ่มผู้ถูกขนานนามว่า "นักวางแผนไร้พ่าย" ผู้ที่สามารถคาดการณ์และคำนวณสถานการณ์ล่วงหน้าได้อย่างแม่นยำ แอชตันเคยทำงานเป็นทหารรับจ้างที่ออกแบบกลยุทธ์อันแยบยลให้กับเหล่าขุนนางในอดีต แต่ในที่สุด เขาก็หายตัวไปจากวงการทหารหลังเหตุการณ์ลึกลับที่ไม่มีใครรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
เมื่ออัสเทรตามรอยไปพบแอชตัน เขาเห็นชายหนุ่มนั่งอยู่ในร้านเหล้าขนาดเล็กในเมืองชนบทที่ห่างไกล แอชตันสังเกตเห็นเขาและทักทายอย่างราบเรียบ "ข้าเดาว่าเจ้ามาที่นี่เพื่อชวนข้าเข้าร่วมกับกลุ่มของเจ้าใช่ไหม?"
อัสเทรประหลาดใจที่แอชตันคาดเดาความตั้งใจของเขาได้แม่นยำเพียงแค่สบตา แต่ก็ยอมรับในความสามารถของชายคนนี้ทันที
"ใช่ ข้ากำลังหาผู้ที่มีความสามารถในการวางแผนและการควบคุมสถานการณ์ เจ้าจะร่วมกับดารามืดนิรันดร์เพื่อสร้างโลกที่เปลี่ยนแปลงนี้ไปด้วยกันไหม?" อัสเทรยื่นข้อเสนอด้วยความจริงใจ
แอชตันนั่งเงียบไปสักพัก ก่อนจะยิ้มเล็ก ๆ "ความท้าทายที่ข้าไม่เคยเผชิญ… น่าสนใจดี ข้าจะเข้าร่วมกับเจ้า"
อัสเทรรู้ทันทีว่าแอชตันเป็นคนที่เหมาะสมกับองค์กรของเขา หลังจากได้แอชตันเข้าร่วม ดารามืดนิรันดร์จึงมีโครงสร้างที่สมบูรณ์แบบ ทั้งนักฆ่าผู้ไร้ร่องรอย นักเล่นแร่แปรธาตุที่สร้างยาได้หลากหลาย และนักวางแผนที่สามารถคาดการณ์เหตุการณ์ล่วงหน้าได้แทบจะไม่มีผิดพลาด
---
การเตรียมพร้อมสำหรับภารกิจยิ่งใหญ่ครั้งต่อไป
ด้วยทีมที่แข็งแกร่งมากขึ้น องค์กรดารามืดนิรันดร์จึงพร้อมที่จะเริ่มดำเนินการในภารกิจใหม่ที่ซับซ้อนยิ่งกว่าเดิม อัสเทรได้วางแผนที่จะจัดการกับกลุ่มขุนนางผู้มีอำนาจที่แอบใช้เงามืดเพื่อแสวงหาประโยชน์ส่วนตัวและครอบงำผู้คน
ภายใต้การนำของอัสเทร เหล่าพันธมิตรของเขาเริ่มจัดวางกลยุทธ์เพื่อเตรียมเผชิญหน้ากับศัตรูที่ใหญ่กว่าเดิม และภารกิจครั้งนี้จะเป็นการพิสูจน์ว่าดารามืดนิรันดร์มีพลังพอที่จะสร้างความเปลี่ยนแปลงในเงามืดอย่างที่อัสเทรตั้งใจ
---


ตอนที่ 9: เงาที่ข้ามเส้นไปยังอีกฝั่ง
อัสเทรรู้สึกได้ถึงเงาที่ทับถมลงมาเหนือโลกนี้ เขาตระหนักดีว่าตนไม่สามารถหลีกเลี่ยงการเผชิญหน้ากับอำนาจเงามืดได้อีกต่อไป หากเขาต้องการอยู่รอดและใช้ชีวิตอย่างสงบสุข เขาต้องค้นหาความจริงเกี่ยวกับพลังที่แฝงอยู่ในโลกนี้ รวมถึงกลุ่มลึกลับที่กำลังแผ่ขยายอิทธิพลไปทั่วโลก
อัสเทรเริ่มออกสำรวจพื้นที่รอบ ๆ เมืองและได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับ "หุบเขาเงามืด" ที่ซ่อนอยู่ในเขตชายแดนของอาณาจักร มันเป็นสถานที่ที่ไม่มีใครกล้าย่างเท้าเข้าไปเพราะเชื่อกันว่ามีอสูรและพลังลึกลับคอยครอบงำอยู่ อัสเทรตัดสินใจเดินทางไปยังหุบเขาเงามืดเพื่อค้นหาคำตอบเกี่ยวกับพลังที่ชายสวมหน้ากากพูดถึง
เมื่อเขามาถึงบริเวณหุบเขา อัสเทรรู้สึกได้ถึงพลังงานอันชั่วร้ายที่คอยครอบคลุมอยู่ทุกทิศทาง เงามืดเริ่มก่อตัวเป็นรูปร่างที่เคลื่อนไหวรอบตัวเขา ทันใดนั้น เขาก็พบกับอสูรร่างใหญ่ที่พุ่งเข้าโจมตีเขาด้วยความเร็วเหนือความคาดหมาย อัสเทรใช้พลังของเขาต่อสู้กับมันในขณะที่สังเกตพลังเงามืดที่แผ่ขยายอยู่รอบ ๆ
อสูรร่างใหญ่ถูกเขาจัดการได้ในที่สุด แต่สิ่งที่เขาเจอไม่ใช่เพียงอสูรธรรมดา มันคือหนึ่งในสิ่งมีชีวิตที่ถูกอัญเชิญมาจากพลังเงามืดที่ชายสวมหน้ากากพูดถึง การปรากฏตัวของอสูรพวกนี้บ่งบอกว่ามีผู้ควบคุมพลังเงามืดอยู่ที่นี่
เมื่อเขาลงลึกเข้าไปในหุบเขา เขาพบกับห้องลับที่สลักคำจารึกโบราณ เป็นคำเตือนเกี่ยวกับพลังแห่งเงาที่ไม่อาจคุมได้ง่าย ๆ คำจารึกบอกถึงวิญญาณผู้สาปแช่งที่สามารถควบคุมเงาได้เหมือนดั่งเจ้านาย
"หากมีผู้ใดเรียกขานข้า ข้าจะเป็นพันธมิตรหรือภัยพิบัติขึ้นอยู่กับใจของผู้ครอบครอง"
อัสเทรเข้าใจว่าพลังนี้เป็นดาบสองคม หากเขาใช้พลังนี้อย่างเหมาะสม เขาอาจเป็นผู้กอบกู้ แต่หากผิดพลาด เขาอาจกลายเป็นผู้ทำลายเช่นกัน เขานั่งลงเพื่อไตร่ตรองและคิดอย่างรอบคอบกับการตัดสินใจครั้งสำคัญนี้
"บางทีนี่อาจเป็นเหตุผลที่ชักพาข้ามาที่นี่…" อัสเทรพึมพำกับตัวเอง
การเลือกของเขาในครั้งนี้จะเปลี่ยนเส้นทางชีวิตของเขาไปตลอดกาล ทว่าเขาไม่มีทางรู้เลยว่า การตัดสินใจนี้จะนำพาเขาไปสู่การเผชิญหน้ากับศัตรูที่แข็งแกร่งกว่าเดิม และการเข้าถึงความลับที่ไม่เคยมีใครค้นพบในโลกนี้


ตอนที่ 13: การขยายอำนาจในเงามืด
หลังจากการทำลายล้างเมืองเอลด์เฮลม์และการกวาดล้างขุนนางในเมืองมิดไนท์ฟอลล์ อัสเทรรู้ดีว่าไม่มีทางที่จะหยุดยั้งการขยายอำนาจได้ หากไม่ยึดครองเมืองอื่น ๆ และรวมรวมกำลังพลที่มีศักยภาพจากทุกหนทุกแห่ง เขาต้องการสร้างเครือข่ายที่มีอิทธิพลไปทั่วทุกมุมของโลก และสิ่งนี้คือสิ่งที่ดารามืดนิรันดร์จะทำให้สำเร็จ
การวางแผนขั้นสุดท้าย
ครั้งนี้ อัสเทรได้ตั้งใจจะโจมตีเมือง ซิลเวอร์แคสต์ ซึ่งเป็นเมืองที่มีบทบาทสำคัญในด้านการค้าและการเงิน แม้ว่ามันจะมีระบบขุนนางที่ค่อนข้างแข็งแกร่ง แต่ก็เต็มไปด้วยการทุจริตและความโลภที่อาศัยอำนาจในการครอบงำทางการค้า ข้าราชการบางคนในเมืองนี้กำลังร่วมมือกับกลุ่มอิทธิพลที่มีความเชื่อมโยงกับเครือข่ายอาชญากรรมข้ามชาติ ซึ่งนี่คือจุดเริ่มต้นของแผนการใหญ่
อัสเทรตัดสินใจส่ง ซิน และ แอชตัน เข้าสู่เมืองซิลเวอร์แคสต์เพื่อติดตามและสืบข้อมูลจากภายใน ขณะที่ ไซล่า จะดำเนินการในบทบาทของพ่อค้าขายยาและสารเคมี เพื่อทำให้ขุนนางในเมืองหลงกลและค่อย ๆ ขยายอำนาจภายใน
แผนของเขาคือการทำให้เมืองนี้ล้มเหลวจากภายใน การสร้างความระส่ำระสายในหมู่ขุนนางและทำให้พวกเขาต้องหันมาพึ่งพาดารามืดนิรันดร์เพื่อการช่วยเหลือ แม้แต่กลุ่มอาชญากรรมที่ทำงานในเงามืดยังไม่สามารถต้านทานพลังของอัสเทรได้
---
การแทรกซึมในเมืองซิลเวอร์แคสต์
ซินและแอชตันแฝงตัวเข้าไปในกลุ่มผู้มีอิทธิพลในเมืองด้วยการสร้างตัวตนปลอมที่ไม่คาดคิด ซินเข้าร่วมเป็นนักฆ่าที่ทำงานให้กับกลุ่มอาชญากรรมในเมือง ในขณะที่แอชตันทำตัวเป็นนักวางกลยุทธ์ผู้ชำนาญการทางการทหาร และทั้งสองได้สร้างความเชื่อมั่นในตัวพวกเขาภายในระยะเวลาไม่นาน
ไซล่าในฐานะพ่อค้าขายยาก็เริ่มทำการติดต่อกับกลุ่มขุนนางที่มีอิทธิพลในเมือง โดยใช้ยาและสารเคมีที่ทำให้พวกเขามึนงงหรือหลับลึกเพื่อให้สะดวกในการจัดการในขั้นตอนต่อไป แต่สิ่งที่ทำให้ไซล่าต้องเฝ้าระวังมากที่สุดคือการแทรกซึมของกลุ่มสายลับที่ถูกส่งมาโดยกลุ่มผู้คุมเมือง ซึ่งไม่ยอมให้ใครแปลกหน้าอยู่ในเมือง
ทุกการเคลื่อนไหวของไซล่า ซิน และแอชตันถูกคำนวณไว้อย่างรอบคอบ เพื่อให้ทุกอย่างดำเนินไปตามแผนอย่างราบรื่น พวกเขารู้ดีว่าในโลกนี้ไม่มีสิ่งใดที่สามารถสำเร็จได้ง่าย ๆ หากขาดการเตรียมการที่ดี
---
การล่มสลายของระบบเก่า
เมื่อเวลาผ่านไปไม่นาน ซินและแอชตันก็เริ่มจัดการขุนนางที่มีพฤติกรรมทุจริตออกจากเกมไปทีละคน โดยใช้ข้อมูลที่รวบรวมมาให้เกิดประโยชน์ที่สุด ขณะที่ไซล่าเริ่มกระจายสารพิษและยาพิษในระดับที่มากขึ้น ทำให้กลุ่มขุนนางหลายคนที่เคยปกปิดความชั่วร้ายของตัวเองถูกเปิดเผยในที่สุด
จากนั้นอัสเทรก็เริ่มกระตุ้นให้เกิดการปฏิวัติเล็ก ๆ โดยการกระจายข่าวลือเกี่ยวกับการทุจริตในเมือง และทำให้ประชาชนเริ่มตั้งคำถามถึงความยุติธรรมในระบบการปกครอง ด้วยการเผยแพร่ข้อมูลที่ทำให้เกิดความหวาดกลัวจากการที่ระบบเดิมล้มเหลวและมอบโอกาสให้กับดารามืดนิรันดร์ที่จะก้าวขึ้นมาทดแทน
ในขณะที่ความขัดแย้งภายในเมืองเกิดขึ้นอย่างรุนแรง กลุ่มขุนนางเริ่มต้องตัดสินใจว่าจะเลือกที่จะสู้เพื่ออำนาจของตัวเองหรือจะยอมแพ้ต่อการมาถึงของอำนาจใหม่ที่ท้าทาย
---
การเริ่มต้นของการปฏิวัติ
เมื่อการขัดแย้งในเมืองซิลเวอร์แคสต์ถึงจุดที่ไม่สามารถกลับไปเป็นเหมือนเดิมได้ อัสเทรก็ได้ดำเนินการขั้นสุดท้ายในการทำลายระบบการปกครองเก่าโดยการเปิดเผยทุกความลับที่พวกขุนนางซ่อนเอาไว้ เมื่อเมืองเริ่มสับสนและแตกแยกจากภายใน อัสเทรและดารามืดนิรันดร์ก็ได้ถือโอกาสนี้ลุกขึ้นมาผงาดและครอบครองเมืองแห่งนี้
ตอนนี้, ซิลเวอร์แคสต์ไม่ใช่แค่เมืองที่เคยรุ่งเรืองจากการค้าขายและการเงินเท่านั้น แต่มันได้กลายเป็นฐานที่มั่นของดารามืดนิรันดร์ ที่จะถูกใช้ในการขยายอำนาจและการสร้างเครือข่ายทั่วทั้งอาณาจักร
"นี่แค่จุดเริ่มต้น" อัสเทรกล่าวกับทีมงานของเขา ขณะที่เขามองไปยังเมืองที่กำลังจะกลายเป็นส่วนหนึ่งของแผนการยิ่งใหญ่
ดารามืดนิรันดร์ได้เริ่มต้นทำการเปลี่ยนแปลงโลกนี้อย่างแท้จริง ไม่เพียงแค่การล้มล้างขุนนางและระบบเก่า แต่ยังเป็นการสร้างระบบใหม่ที่พร้อมจะครอบงำทุกสิ่งในที่สุด
---


ตอนที่ 10: กำเนิดองค์กรในเงามืด
หลังจากที่อัสเทรได้พบกับห้องลับและคำจารึกโบราณในหุบเขาเงามืด เขาเริ่มตระหนักว่าพลังแห่งเงานั้นไม่ได้มีไว้เพื่อครอบครองเพียงคนเดียว การคุมอำนาจนี้ต้องการพันธมิตร ผู้ที่สามารถช่วยกันแบ่งเบาภาระ และที่สำคัญที่สุด—พันธมิตรที่ซื่อสัตย์พอที่จะไม่หักหลังในเงามืด
เขาตัดสินใจว่าถึงเวลาแล้วที่จะก่อตั้งองค์กรขึ้นมาในเงามืด องค์กรที่มีเป้าหมายซ่อนเร้นในโลกนี้ และพร้อมที่จะขับเคลื่อนแผนการของเขาในทุกวิถีทาง
"หากจะมีพลังแห่งเงา… มันต้องเป็นพลังที่คุ้มครองและควบคุมโลกนี้อย่างแท้จริง และไม่ให้ใครใช้มันเพื่อการทำลาย"
อัสเทรตัดสินใจตั้งชื่อองค์กรว่า "ดารามืดนิรันดร์" (Eternal Dark Star) สื่อถึงความมืดที่ไม่มีวันดับและส่องแสงเงามืดให้กับโลกในทางที่เขาต้องการ พลังเงานี้จะเปรียบเสมือนดาราดวงหนึ่งที่ส่องสว่างในเงามืดที่ไม่มีใครมองเห็น
แต่การก่อตั้งองค์กรนั้นไม่ใช่เรื่องง่าย อัสเทรต้องการคนที่มีความสามารถ ความไว้วางใจ และมีความปรารถนาที่จะยืนหยัดในความเงียบเฉยในโลกนี้ไปพร้อมกับเขา
---
การหาพวกพ้องคนแรก
วันหนึ่ง อัสเทรได้เดินทางมายังเมืองเก่าที่ยังคงความเป็นเมืองแห่งการค้าท่ามกลางผู้คนหลากหลาย เขาได้พบกับชายคนหนึ่งชื่อ ซิน เฟลด์ นักฆ่าที่เป็นที่กล่าวขานในโลกใต้ดิน ซินเป็นชายที่มีความชำนาญในด้านการสังหารที่ไร้ร่องรอย และมีสัญชาตญาณที่เหนือกว่าคนทั่วไป อัสเทรมองเห็นได้ว่าซินเป็นคนที่มีความสามารถพิเศษ ไม่ได้ยึดติดกับคำว่า "ศีลธรรม" แบบทั่วไป
"ข้าต้องการผู้ช่วยที่พร้อมจะก้าวเดินในเงามืดไปกับข้า สนใจจะเข้าร่วมกับดารามืดนิรันดร์ไหม?" อัสเทรกล่าวด้วยเสียงเรียบแต่เต็มไปด้วยอำนาจ
ซินมองอัสเทรด้วยความสงสัย ก่อนจะตอบกลับด้วยน้ำเสียงเย็นชา "ข้าไม่เคยทำงานให้ใครฟรี ๆ แต่หากมีอะไรที่ท้าทายและมีผลตอบแทนที่คุ้มค่า ข้าก็ยินดี…"
การตกลงระหว่างอัสเทรและซินเกิดขึ้นในเงามืด จากนั้นซินก็กลายเป็นสมาชิกคนแรกของดารามืดนิรันดร์ ผู้ซึ่งยอมมอบความไว้วางใจและพลังเพื่อดำเนินการตามแผนของอัสเทร
---
การหาพันธมิตรเพิ่มขึ้น
ไม่นานหลังจากการได้ซินเป็นสมาชิก อัสเทรก็เริ่มขยายเครือข่ายและหาผู้ที่เหมาะสมจะเข้าร่วมองค์กรของเขา เขาเดินทางไปยังเมืองต่าง ๆ พบกับเหล่าผู้ที่มีความสามารถที่ซ่อนอยู่ในเงามืด ทั้งนักรบไร้ชื่อเสียงที่ถูกเนรเทศออกจากสังคม เอสเมอร่า ไนท์ชาร์ป หญิงสาวที่เคยเป็นอัศวินผู้มีความสามารถพิเศษในการอ่านความคิดและเจตนาของผู้อื่น
อัสเทรเจรจาและใช้ทักษะในการโน้มน้าวเพื่อสร้างพันธมิตรที่แข็งแกร่งให้กับองค์กรของเขา แต่ละคนมีจุดมุ่งหมายที่แตกต่างกัน บางคนต้องการแก้แค้นโลกที่กดขี่ บางคนต้องการหลบหนีจากอดีตที่มืดมน และบางคนมองหาอำนาจใหม่ที่จะเปลี่ยนแปลงโชคชะตาของพวกเขาเอง
"ดารามืดนิรันดร์จะกลายเป็นที่พึ่งพิงของผู้ที่ถูกทอดทิ้งจากโลกใบนี้" อัสเทรกล่าวกับกลุ่มคนที่มาร่วมองค์กร เขาสร้างความศรัทธาในใจของพวกเขา และทำให้พวกเขาเชื่อมั่นว่าองค์กรนี้จะนำพวกเขาไปสู่สิ่งที่ยิ่งใหญ่ในเงามืดที่ไม่มีใครรู้
---
การเตรียมพร้อมสำหรับภารกิจแรก
เมื่อกลุ่มดารามืดนิรันดร์เติบโตและเริ่มแข็งแกร่งขึ้น อัสเทรก็เริ่มวางแผนสำหรับภารกิจแรกที่จะเป็นการทดสอบความสามารถของกลุ่ม ภารกิจนี้เป็นการแทรกซึมเข้าไปในปราสาทของขุนนางผู้มีอิทธิพลซึ่งเกี่ยวข้องกับการค้ายาและการใช้พลังเงาเพื่อผลประโยชน์ส่วนตัว
ในคืนที่เงียบสงัด ภายใต้แสงจันทร์ที่ซีดจาง เหล่าสมาชิกของดารามืดนิรันดร์เคลื่อนไหวอย่างเงียบงันเข้าสู่ปราสาท พวกเขาแยกย้ายกันตามแผนที่วางไว้ ซินนำกลุ่มนักฆ่าเข้าไปเก็บข้อมูลและทำลายแหล่งซ่อนสมบัติของขุนนาง ในขณะที่เอสเมอร่าใช้ความสามารถในการตรวจสอบทหารยามและกำจัดพวกเขาอย่างเงียบ ๆ
อัสเทรคุมเชิงอยู่ที่จุดสูงสุดของปราสาท มองลงมาพร้อมกับรอยยิ้มเล็ก ๆ เขารู้สึกถึงความสำเร็จที่กำลังใกล้เข้ามา ดารามืดนิรันดร์ได้แสดงศักยภาพในการปฏิบัติภารกิจครั้งแรกอย่างเหนือชั้น
---
ภารกิจครั้งนี้ไม่เพียงเป็นการยืนยันความสำเร็จขององค์กร แต่ยังเป็นการประกาศต่อเงามืดในโลกนี้ว่า "ดารามืดนิรันดร์ได้ถือกำเนิดขึ้นแล้ว"
การเคลื่อนไหวของพวกเขายังไม่เป็นที่รู้จักในสังคมภายนอก แต่ในเงามืด ชื่อของดารามืดนิรันดร์เริ่มกระจายไปพร้อมกับข่าวลือเกี่ยวกับกลุ่มลึกลับที่สามารถจัดการกับขุนนางผู้ทรงอำนาจได้อย่างง่ายดาย
---
ในตอนท้ายของตอนนี้ อัสเทรเฝ้ามองเพื่อนร่วมองค์กรของเขาที่เต็มไปด้วยพลังและความมุ่งมั่น เขารู้ว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้น การต่อสู้ที่แท้จริงยังรอเขาอยู่ข้างหน้า แต่เขามั่นใจแล้วว่าดารามืดนิรันดร์จะเป็นกองกำลังลับที่มีพลังพอจะเปลี่ยนแปลงโลกในแบบที่ไม่มีใครคาดคิด


ตอนที่ 8: การพบปะของพลังลับ
วันหนึ่ง ขณะที่อัสเทรเดินอยู่ในตลาดของเมืองหลวงเพื่อหาข่าวสาร เขาเห็นกลุ่มคนที่มีการเคลื่อนไหวแปลก ๆ พวกเขาสวมเสื้อคลุมสีเข้ม มีตราสัญลักษณ์ที่ซ่อนอยู่บนไหล่ ขณะที่อัสเทรจ้องมองสัญลักษณ์นั้น ความทรงจำเก่า ๆ เริ่มหวนกลับมาอีกครั้ง เขาเคยเห็นสัญลักษณ์แบบนี้ในโลกเก่า เป็นสัญลักษณ์ของกลุ่มอัศวินผู้พิทักษ์พลังลับ—แต่โลกนี้จะมีกลุ่มแบบนี้ด้วยได้อย่างไร?
อัสเทรสะกดรอยตามพวกเขาไปยังตึกหลังหนึ่งที่ซ่อนอยู่ในตรอกแคบ เมื่อเขาตามเข้าไป เขาเห็นชายคนหนึ่งที่ดูเป็นหัวหน้าของกลุ่มนี้ กำลังนั่งคุยอยู่กับชายลึกลับที่มีหน้ากากปิดบังใบหน้า เสียงสนทนาเล็ดลอดออกมา
"พลังแห่งเงาที่ท่านพูดถึง มันแข็งแกร่งพอที่จะแทนที่ผู้ปกครองได้จริงหรือ?" ชายในชุดคลุมถาม
"แน่นอน…พลังนั้นมีศักยภาพที่ยิ่งใหญ่ หากใช้มันอย่างถูกต้อง มันจะเปลี่ยนแปลงทุกอย่างได้" ชายที่สวมหน้ากากตอบเสียงเรียบ
อัสเทรรู้ทันทีว่ากลุ่มนี้กำลังหาทางใช้พลังในทางที่ไม่เหมาะสม ความหวังในใจของเขาที่จะอยู่อย่างสงบเงียบในโลกนี้เริ่มสั่นคลอน เขารู้ดีว่าหากเขาปล่อยให้พวกนี้มีพลังมหาศาล โลกนี้อาจตกอยู่ในอันตราย
ทันใดนั้น ชายที่สวมหน้ากากก็หันมามองไปยังตำแหน่งที่อัสเทรยืนอยู่ราวกับรู้ตัวแล้วว่ามีคนแอบดู อัสเทรไม่มีทางเลือก เขาตัดสินใจที่จะเปิดเผยตัว
"เจ้าเป็นใครถึงได้มาแอบฟังที่นี่?" ชายที่สวมหน้ากากถาม อัสเทรไม่พูดอะไร เขายืนอย่างสงบพร้อมใช้พลังที่แฝงอยู่ในตัว
การเผชิญหน้าในเงามืดเริ่มขึ้น แต่ชายผู้สวมหน้ากากก็ดูไม่ธรรมดาเช่นกัน พลังอันแข็งแกร่งจากอัสเทรถูกต้านทานไว้ได้อย่างง่ายดาย ทั้งสองต่างเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว เงามืดและเปลวแสงสลับกันเผยออกมาในทุกการโจมตี
"พลังแบบนี้… เจ้าก็เป็นผู้ที่มาจากเงาเช่นกันสินะ" ชายในหน้ากากพูดด้วยรอยยิ้มเล็ก ๆ ก่อนที่จะหายตัวไปในเงามืดพร้อมกับลูกน้องของเขา เหลือเพียงคำถามในใจของอัสเทรว่า ชายผู้นี้คือใครและมีเป้าหมายอะไรในโลกนี้กันแน่
---


ตอนที่15จบ: จอมมารแห่งเงามืด
เมื่ออัสเทรบรรลุถึงจุดสูงสุดของการสร้างอำนาจในเงามืด เขาก็ได้ทำลายทุกอุปสรรคที่ขวางทางการยึดครองโลกไว้หมดแล้ว ด้วยกลยุทธ์ที่แยบยลและความโหดเหี้ยมในการลงมือทำให้เขาก้าวขึ้นสู่ผู้มีอำนาจสูงสุดในโลกที่เคยมีการต่อสู้ระหว่างแสงและความมืดมาอย่างยาวนาน
เริ่มต้นจากการล้มล้างเมืองมิดไนท์ฟอลล์ที่มีการปกครองที่คดโกงและการใช้วิธีการแทรกซึมเงียบ ๆ ในระบบการปกครองของเมืองนั้น จนกระทั่งได้ก่อตั้งดารามืดนิรันดร์ ซึ่งกลายเป็นเครือข่ายที่ควบคุมเมืองต่าง ๆ ภายใต้การปกครองของเขาโดยไม่ต้องให้ใครรู้ว่ามีใครอยู่เบื้องหลังการเปลี่ยนแปลงนี้
อัสเทรทำลายแคลนฟอลเคิร์ก องค์กรลับที่มีอิทธิพลในโลกและแทรกแซงเครือข่ายของพวกเขาจนทำให้เกิดการล่มสลายภายใน บังคับให้พวกเขาต่อสู้กันเอง และในที่สุด ดารามืดนิรันดร์ก็ได้กลายเป็นกลุ่มที่เหนือกว่าในทุก ๆ ด้าน เขาใช้จังหวะนี้ขยายอำนาจไปยังเมืองต่าง ๆ และในที่สุดเขาก็สามารถยึดครองเมืองซิลเวอร์แคสต์ ที่มีบทบาทสำคัญในด้านการค้าและการเงิน ทำให้การปฏิวัติของเขากลายเป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่
แม้จะประสบความสำเร็จในทุกด้าน แต่ยังมีอุปสรรคที่ใหญ่หลวงรออยู่ข้างหน้า อัสเทรเริ่มได้ยินข่าวลือเกี่ยวกับ อาณาจักรสาบสูญ ที่ซ่อนตัวอยู่ในโลกอีกด้านหนึ่ง ซึ่งเป็นที่มาของอำนาจโบราณที่ยังคงอยู่และเป็นภัยคุกคามต่อการควบคุมของเขา
อัสเทรรู้ดีว่าการครองอำนาจในโลกนี้ไม่เพียงพอหากไม่ได้ล้มล้างสิ่งที่ยังคงหลงเหลือในโลกนั้น สงครามครั้งใหม่กำลังจะเริ่มต้นขึ้น โดยมี อาณาจักรสาบสูญ เป็นศัตรูที่เขาต้องการจะทำลาย เพื่อพิสูจน์ว่าเขาคือผู้ที่ครอบครองอำนาจแท้จริงในโลกนี้
---
อัสเทร จอมมารแห่งเงามืด: กับอาณาจักรสาบสูญ
โลกที่อัสเทรปกครองอยู่ตอนนี้เต็มไปด้วยความหวาดกลัวและความปั่นป่วน เขาได้ครอบครองหลายเมืองและเครือข่ายของดารามืดนิรันดร์ก็ขยายตัวไปอย่างรวดเร็ว แต่ความสงบสุขในอาณาจักรนั้นกลับไม่สามารถยืนยาวได้ เพราะการปรากฏตัวของ อาณาจักรสาบสูญ ที่เต็มไปด้วยอำนาจที่ไม่สามารถวัดได้ ทำให้เกิดคำถามใหม่ในใจของอัสเทรว่า ความแข็งแกร่งที่เขามีในตอนนี้ยังพอเพียงที่จะเผชิญกับสิ่งที่ซ่อนอยู่ในมิติที่ไม่รู้จักหรือไม่
ในเล่มถัดไป "อัสเทร จอมมารแห่งเงามืด: กับอาณาจักรสาบสูญ" เขาจะต้องเดินทางไปยังดินแดนที่ไม่มีใครเคยเดินทางไปมาก่อน เผชิญหน้ากับสิ่งลึกลับที่ไม่อาจคาดเดาได้ และต่อสู้เพื่อการคงอยู่ของอำนาจในเงามืดที่เขาได้ก่อสร้างขึ้นมา
การผจญภัยครั้งใหม่ของอัสเทรไม่เพียงแต่จะทดสอบขีดจำกัดของเขา แต่จะทำให้เขาต้องตัดสินใจเกี่ยวกับสิ่งที่มีค่าที่สุดในโลกนี้... ความแข็งแกร่งที่แท้จริง หรือการสูญเสียทุกสิ่งที่เขาสร้างขึ้นมาด้วยมือของตนเอง
---
"ฉันจะเป็นผู้ครองอำนาจเหนือสิ่งทั้งปวง ไม่ว่ามันจะมาจากที่ไหน!" อัสเทรประกาศในใจ ขณะที่มองไปยังทะเลทรายที่ไม่มีที่สิ้นสุด ข้างหน้าเขาคืออนาคตที่เต็มไปด้วยความมืดมน และเขาจะไม่ยอมให้ใครหยุดยั้งเขาได้
---
จบตอนที่ 15 และเตรียมตัวพร้อมสำหรับการผจญภัยใน "อัสเทร จอมมารแห่งเงามืด: กับอาณาจักรสาบสูญ" ที่จะมาถึงในเล่มถัดไป!


ตอนที่ 14: ขอบเขตใหม่แห่งอำนาจ
ดารามืดนิรันดร์ได้พิสูจน์ตัวเองให้โลกเห็นแล้วว่าพวกเขาไม่ใช่แค่กลุ่มใต้ดินธรรมดา เมื่อการล้มล้างขุนนางทั้งห้าของเมืองเอลด์เฮลม์ประสบความสำเร็จอัสเทรและสมาชิกทุกคนในองค์กรต่างรู้ดีว่าโลกนี้จะไม่เหลือที่สำหรับพวกเขาหากยังคงซ่อนตัวในเงามืดเช่นเดิม
แผนการต่อไปของอัสเทรจึงเริ่มขึ้น นั่นคือการขยายอำนาจออกไปยังเมืองอื่น ๆ และรวบรวมกลุ่มพันธมิตรที่มีอิทธิพลในแต่ละเมือง เพื่อสร้างเครือข่ายที่แข็งแกร่งและมีอำนาจเหนือกว่าใครทั้งหมดในโลกนี้
---
การล่อหลอกและการบุกเข้าสู่เมืองใหม่
เมืองต่อไปที่อยู่ในสายตาของอัสเทรคือ มิดไนท์ฟอลล์ เมืองที่เต็มไปด้วยขุนนางผู้ทุจริตและนักการเมืองที่ใช้ตำแหน่งเป็นเครื่องมือในการขยายอำนาจของตัวเอง เมืองนี้มีทั้งอิทธิพลในด้านการค้าและการเมือง แต่ก็ซ่อนความเน่าเฟะไว้ใต้ภาพลักษณ์อันสวยงาม
เพื่อให้แผนการของเขาประสบความสำเร็จ อัสเทรได้ส่ง ไซล่า ไปยังเมืองมิดไนท์ฟอลล์ในฐานะนักค้าขายยาและนักวิจัยสารเคมี โดยใช้ความเชี่ยวชาญในการผลิตยาและสารที่สามารถทำลายกลุ่มขุนนางที่ควบคุมเมืองนี้ได้ จากนั้น ซิน และ แอชตัน จะทำหน้าที่เป็นผู้สังเกตการณ์และคอยวางกลยุทธ์เพื่อสร้างความโกลาหลในระหว่างที่อัสเทรวางแผนขั้นตอนต่อไป
ไซล่าเดินทางไปยังเมืองนั้นอย่างรวดเร็ว โดยปลอมตัวเป็นพ่อค้าขายยาจากเมืองอื่น เธอใช้เวลากับการผลิตยาพิษที่ออกฤทธิ์ช้าเพื่อให้เหมาะสมกับสถานการณ์ โดยมีวัตถุประสงค์เพียงอย่างเดียวคือการเข้าใกล้ขุนนางผู้สูงศักดิ์และส่งมอบยาพิษในช่วงเวลาที่เหมาะสม
ในขณะที่ไซล่าทำงานของตัวเอง ซินและแอชตันก็แทรกซึมเข้าไปในกลุ่มที่มีอำนาจในเมืองและเริ่มสังเกตพฤติกรรมของผู้คนที่มีอิทธิพล รวมถึงการสำรวจหาจุดอ่อนต่าง ๆ ของขุนนางเหล่านั้น
เมื่อผ่านไปสัปดาห์หนึ่ง ข้อมูลทั้งหมดก็ถูกส่งกลับมาให้กับอัสเทร
"พวกเขายังไม่รู้ว่าอะไรกำลังจะเกิดขึ้น" แอชตันกล่าวหลังจากได้สำรวจทุกอย่างอย่างละเอียด
---
การเปิดเผยแผนการที่แท้จริง
ในคืนหนึ่งเมื่อทุกอย่างพร้อม อัสเทรจึงเริ่มแผนการที่สำคัญของเขา เขาทราบดีว่า ขุนนางในเมืองมิดไนท์ฟอลล์ไม่ได้ถูกควบคุมด้วยเพียงแค่การคอร์รัปชั่นและความโลภ แต่มันมีสิ่งที่อันตรายกว่าซ่อนอยู่ นั่นคือการมีส่วนร่วมกับกลุ่มลับที่พยายามปกปิดความจริงบางอย่างจากโลกภายนอก
คืนนี้จะเป็นคืนที่ทุกคนในเมืองจะรู้จักชื่อของ ดารามืดนิรันดร์ อย่างแท้จริง
อัสเทรและทีมงานของเขาใช้กลยุทธ์ที่ซับซ้อนเพื่อเข้าถึงใจกลางของเมือง พวกเขาไม่ใช้วิธีการทำลายล้างแบบที่ทำกับขุนนางเมืองเอลด์เฮลม์ แต่จะค่อย ๆ เปิดเผยความชั่วร้ายของขุนนางเหล่านั้นให้ผู้คนได้เห็น ความลับที่พวกเขาซ่อนไว้ทั้งในห้องลับและในห้องประชุมลับของสภาขุนนางจะถูกเปิดเผยในตอนกลางคืน
ไซล่ากระจายสารพิษบางชนิดที่ถูกออกแบบให้มีผลทำให้กลุ่มขุนนางหลับลึกโดยไม่รู้ตัว ขณะเดียวกัน แอชตันและซินก็จัดการกับพวกยามและผู้คุ้มกันอย่างเงียบ ๆ เพื่อไม่ให้เกิดความวุ่นวาย
ในที่สุด เมื่อถึงช่วงเวลาแห่งการเปิดเผย อัสเทรก็สั่งให้เปิดเผยเอกสารลับที่แสดงถึงความเชื่อมโยงระหว่างขุนนางเหล่านี้กับกลุ่มลับที่มีแผนการดำเนินงานลับในทุกเมือง การวางแผนลอบสังหารขุนนางที่ไม่เข้าร่วม และการคอร์รัปชั่นที่เกินกว่าที่ใครจะจินตนาการได้
---
การลงมือทำ
ทันทีที่ข้อมูลถูกเปิดเผย ความตื่นตระหนกก็เริ่มเกิดขึ้น ขุนนางที่ถูกกระทำตามแผนการของอัสเทรเริ่มหมดหนทาง พวกเขาพยายามจะปิดบังข้อมูล แต่ก็ถูกจัดการท่ามกลางการต่อต้านที่ไม่คาดคิด
อัสเทรไม่เพียงแต่จัดการพวกขุนนางที่เป็นภัยต่อเมือง แต่เขายังต้องการสื่อสารให้ผู้คนในเมืองมิดไนท์ฟอลล์เข้าใจว่า โลกใบนี้ไม่ได้ถูกควบคุมโดยขุนนางที่คดโกงเท่านั้น แต่ยังมีผู้ที่สามารถล้มพวกเขาได้ทุกเมื่อ เขาและองค์กรดารามืดนิรันดร์จะไม่หยุดยั้งจนกว่าจะสร้างโลกใหม่ที่ไม่ขึ้นอยู่กับอำนาจของคนที่ต้องการแอบใช้เงามืดเพื่อครอบงำ
---
การเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่
ความวุ่นวายในเมืองมิดไนท์ฟอลล์ยังคงดำเนินไปขณะที่อัสเทรและทีมงานทำการล้างบางทุกอย่างที่เกี่ยวข้องกับการทุจริตและความชั่วร้าย นี่คือการเริ่มต้นของการปฏิวัติจากเงามืดที่ไม่ได้มีเพียงแค่การล้มล้าง แต่จะมีการสร้างฐานอำนาจใหม่ขึ้นมา
ในขณะที่การล้มล้างกำลังดำเนินไป เขารู้ว่าเรื่องนี้จะยังไม่จบง่าย ๆ ตรงกันข้าม นี่จะเป็นจุดเริ่มต้นของการเดินทางที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม จนกว่าทุกคนจะรู้ว่าชื่อของดารามืดนิรันดร์จะกลายเป็นตำนานแห่งความกลัวที่ไม่มีใครสามารถหลีกเลี่ยงได้
การขยายอำนาจในเงามืด
หลังจากที่สามารถสร้างความหวาดกลัวในเมืองมิดไนท์ฟอลล์ได้สำเร็จ อัสเทรเริ่มมองไปยังเป้าหมายถัดไป แต่ครั้งนี้เป้าหมายของเขาไม่ใช่เพียงแค่ขุนนางเล็ก ๆ หรือเจ้าหน้าที่ทุจริตอีกต่อไป เขาต้องการเข้าถึง องค์กรลับระดับสูง ที่แทรกซึมอยู่ในทุกเมืองและมีอิทธิพลในแทบทุกส่วนของอาณาจักร องค์กรนี้เป็นที่รู้จักในชื่อว่า แคลนฟอลเคิร์ก
แคลนฟอลเคิร์กเป็นองค์กรลับที่มีประวัติยาวนาน พวกเขาควบคุมเครือข่ายทหารรับจ้าง นักฆ่า และเจ้าหน้าที่ระดับสูงจำนวนมากในอาณาจักร เพื่อกุมอำนาจและแทรกซึมไปในทุกเมือง โดยเป้าหมายที่แท้จริงของพวกเขายังคงเป็นปริศนา
อัสเทรรับรู้ว่า ดารามืดนิรันดร์จะต้องกลายเป็นที่รู้จักอย่างลับ ๆ ท่ามกลางเครือข่ายของฟอลเคิร์ก เพื่อที่จะหาจุดอ่อนและช่องโหว่ เขาได้มอบหมายให้ ซิน และ แอชตัน แทรกซึมเข้าไปในแวดวงของพวกเขา โดยใช้ชื่อปลอมและสร้างประวัติอันน่ากลัวเพื่อให้ได้รับความเชื่อถือ
ซินเข้าทำงานเป็นนักฆ่าและรับจ้างในเครือข่ายของแคลนฟอลเคิร์ก ขณะที่แอชตันใช้ทักษะในการแฝงตัวเป็นนักวางแผนทางการทหารและการต่อสู้ พวกเขาทั้งสองถูกดึงเข้าร่วมงานลับ ๆ หลายครั้ง โดยที่ฟอลเคิร์กไม่เคยรู้ว่าพวกเขากำลังทำงานให้กับดารามืดนิรันดร์
---
การเผชิญหน้ากับผู้มีอำนาจของฟอลเคิร์ก
หลังจากแฝงตัวอยู่ได้สักพัก ซินและแอชตันสามารถเข้าถึง บอร์ดแห่งฟอลเคิร์ก ซึ่งเป็นกลุ่มผู้นำระดับสูงที่ตัดสินใจเกี่ยวกับทุกแผนการลับขององค์กร พวกเขารวบรวมข้อมูลเกี่ยวกับโครงสร้างภายในและแผนการทางการเมืองของฟอลเคิร์กเพื่อส่งกลับให้อัสเทร
เมื่ออัสเทรได้รับข้อมูลทั้งหมด เขาพบว่าแคลนฟอลเคิร์กมีแผนการในการครอบงำอาณาจักรอย่างสมบูรณ์ โดยการบีบคั้นผู้คนให้เชื่อฟังและควบคุมทรัพยากรทุกอย่างไว้ในเงื้อมมือของพวกเขา อัสเทรเห็นว่านี่คือโอกาสสำคัญที่จะล้มล้างองค์กรลับนี้เพื่อก้าวขึ้นมาเป็นผู้ที่ควบคุมอำนาจในเงามืดอย่างแท้จริง
แต่ฟอลเคิร์กไม่ได้เป็นศัตรูที่ง่าย พวกเขามีกองกำลังที่แข็งแกร่งและยังมีสายลับจำนวนมาก อัสเทรจึงวางแผนที่จะไม่เผชิญหน้าตรง ๆ แต่จะใช้กลยุทธ์ที่ทำให้ฟอลเคิร์กเสียหายจากภายใน
"ถ้าเราจะล้มฟอลเคิร์ก เราต้องทำให้พวกเขาไม่สามารถไว้ใจกันเองได้อีกต่อไป" อัสเทรประกาศกับทีมงานของเขา
---
กลยุทธ์การแทรกซึมลึก
ในช่วงไม่กี่เดือนถัดมา อัสเทรส่งคนของดารามืดนิรันดร์เข้าไปแทรกซึมลึกยิ่งกว่าเดิม พวกเขาแฝงตัวเป็นเจ้าหน้าที่ระดับสูงในแต่ละสาขาและค่อย ๆ สร้างความระส่ำระสายให้กับองค์กรฟอลเคิร์ก ด้วยการปล่อยข้อมูลปลอมที่ทำให้ผู้นำแต่ละคนเกิดความสงสัยและเริ่มตั้งคำถามต่อกันเอง
นอกจากนี้ พวกเขายังทำลายฐานปฏิบัติการลับบางแห่งของฟอลเคิร์ก โดยไม่เปิดเผยตัวตน ทำให้สมาชิกฟอลเคิร์กเกิดความหวาดระแวงและเริ่มค้นหาตัวคนร้าย แต่ไม่สามารถจับได้ว่าผู้บงการอยู่เบื้องหลังจริง ๆ คือใคร
ในที่สุด ฟอลเคิร์กเริ่มมีความขัดแย้งภายใน และแต่ละคนเริ่มคุมเข้มและระแวงว่ามีผู้แทรกซึมอยู่ในองค์กรของพวกเขา การปฏิบัติการลับของฟอลเคิร์กเริ่มถูกล่มลงทีละงาน ความลับที่เคยซ่อนไว้ก็เริ่มถูกเปิดเผยออกไปเรื่อย ๆ ขณะที่อัสเทรและดารามืดนิรันดร์เฝ้ามองจากเงามืด
---
บทสรุปที่ใกล้เข้ามา
เมื่อความขัดแย้งภายในของฟอลเคิร์กเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ อัสเทรตัดสินใจลงมือครั้งสุดท้าย โดยการใช้แอชตันและซินเป็นตัวล่อให้เกิดการปะทะกันระหว่างกลุ่มผู้นำในบอร์ดของฟอลเคิร์ก การประชุมลับของผู้นำฟอลเคิร์กในคฤหาสน์แห่งหนึ่งกลายเป็นเวทีที่ทั้งสองฝ่ายเปิดศึกกันเอง ขณะที่ดารามืดนิรันดร์เข้ามาแทรกแซงในเงามืด
ในคืนแห่งความระส่ำระสาย ผู้นำฟอลเคิร์กหลายคนถูกกำจัดทั้งจากฝีมือของฝ่ายตรงข้ามและจากอัสเทรที่ลงมือในเงามืด ไม่มีใครรู้ว่ามือที่อยู่เบื้องหลังการล่มสลายครั้งนี้คือดารามืดนิรันดร์
---
เมื่อแคลนฟอลเคิร์กพ่ายแพ้ไปในที่สุด อัสเทรและดารามืดนิรันดร์ได้สร้างเครือข่ายอำนาจที่แทรกซึมอยู่ในทุกเมืองและทุกขอบเขตของอาณาจักร ทุกคนเริ่มหวาดกลัวต่อชื่อของพวกเขา ชื่อของดารามืดนิรันดร์กลายเป็นเงาแห่งความหวาดผวาที่ไม่มีใครกล้าท้าทาย
ในเวลานี้ อัสเทรรับรู้ว่าดารามืดนิรันดร์ได้กลายเป็นผู้ที่ควบคุมเงามืดอย่างแท้จริง ไม่ใช่เพียงเพื่อความยิ่งใหญ่ส่วนตัว แต่เพื่อสร้างระเบียบใหม่ในโลกที่ถูกกดขี่ ให้ผู้คนรู้ว่าในโลกแห่งเงามืดนี้ ยังมีใครสักคนที่จับตาดูอยู่เสมอ


นี่คือเลเยอร์เวิร์ลที่เรียกว่า Gaia Ultimacia ดาวเคราะห์ที่มีเลเยอร์จำนวนนับอนันต์ที่มีจักรวาลภายในจำนวนอนันต์เช่นเดียวกันและยินดีต้อนรับสู่ Ultimate Spec-Evo Project: Seed World


เกาะปะการังเกรทเอโทลล์,ทะเลตะวันตก
ฝูงของกุ้งทะเลที่มีขนาดพอๆกับวาฬขนาดเล็ก,มีก้ามยาวและมีขนตรงก้าม,เปลือกของมันมีสี 7 สีคล้ายสายรุ้งซึ่งมันคือกุ้่งวาฬสีรุ้ง(Rainbow Whale Shrimp) ซึ่งกำลังกรองแพลงค์ตอนในเขตมหาสมุทรใกล้เกาะปะการังเกรทอโทลล์
บริเวณริมชายฝั่งของเกรทเอโทลล์
ปูมะพร้าวขนาดเท่าม้าตัวเล็กที่มีกระดองสีส้มจุดดำอย่างปูเพชรฆาตสีส้ม(Orange Killer Crab) กำลังใช้ก้ามของมันเจาะเข้าไปในก้อนหินและค่อยๆดึงเพรียงยักษ์เกรทเอโทลล์(Great Atolls Giant Barnacle) เพรียงขนาดใหญ่ทียาวประมาณ 2 เมตรออกมาจาก้อนหิน
"แกร็บ"เสียงการใช้ก้ามของปูเพชรฆาตสีส้มที่บีบเพรียงตัวนั้นจนตายไปทันที
ก่อนที่มันจะค่อยๆกัดกินเพรียงยักษ์จนไม่เหลือแม้แต่ชิ้นเดียวและมันก็เดินจากไปทันที
บริเวณใจกลางเกรทเอโทลล์
สิ่งมีชีวิตที่มีลักษณะผสมระหว่างกวางและตัวอ่อนเพรียง,มีเขาแข็งสีเทา,เกล็ดสีส้มอย่างพรางเกรทเอโทลล์(Great Atolls Deeracle) ที่กำลังเล็มต้นมอสอ่อนๆและบนฟ้านั้นก็มีกุ้งอินทรีสีน้ำตาล(Brown Hawk-Shrimp) ที่กำลังจับฝูงกุังบินได้ขนาดเล็กกินเป็นอาหาร
"แจ๊บๆ"เสียงการเคี้ยวหญ้ามอสของพรางเกรทเอโทลล์ฝูงหนึ่งอย่างเอร็ดอร่อย
ก่อนที่จะมีทากที่มีขนาดใหญ่ประมาณรถคันเล็ก,ตัวสีน้ำตาลอ่อนและมันคือทากยักษ์เกรทเอโทลล์(Great Atolls Giant Slug) ซึุ่งบนหลังของพวกมันปลูกมอสและไลเคนไว้เพื่อเปลี่ยนเป็นอาหาร
ก่อนที่มันจะค่อยๆใช้ปากสูบเอาหญ้ามอสมากินจนเหมือนกับว่าพวกมันเป็นเครื่องตัดหญ้าดีๆนี่เอง
บริเวณใต้ดินของเกาะปะการังเกรทเอโทลล์
กุ้งที่มีเกล็ดสีขาว,ขนาดเท่าหนูขาว,ตาบอดและมีพฤติกรรมเหมือนมดหรือปลวกซึ่งพวกมันคือกุ้งปลวกเกรทเอโทลล์(Great Atolls Termite Shrimp) ที่กำลังใช้ก้ามของมันในการเจาะรูเพื่อหาอาหารและขยายโพรงของมัน
"แครกๆ"เสียงการใช้ก้ามของพวกกุ้งปลวกในการขุดรูเพื่อหาอาหาร
ก่อนที่พวกมันจะขุดรูขึ้นมาบนพื้นดินและจู่ๆกุ้งอินทรีก็บินมาจับมันขึ้นฟ้าและค่อยๆเคี้ยวจนเหลือแต่เศษเปลือกกุ้งเท่านั้นและบนพื้นก็มีพืชอื่นๆที่เป็นลูกหลายของต้นมอสไม่ว่าจะเป็นเผือกมอส(Taro Moss) มอสที่วิวัฒนาการเบนเข้าหาเผือก,ต้นปาล์มมอส(Palm Moss) มอสที่วิวัฒนาการเบนเข้าหาต้นปาล์มเป็นต้่น
เขตริมชายหาดของเกรทเอโทลล์
สิ่งมีชีวิตที่มีลักษณะผสมระหว่างเต่าทะเลกับตัวอ่อนเพรียงอย่างเพรียงเต่าทะเลมรกต(Emerald Sea Turturnacle) ที่ค่อยๆออกมาจากหลุมใต้กองทรายอย่างช้าๆและพวกมันก็เป็นลูกของเพรียงเต่าทะเลมรกตแต่แล้วปูเพชรฆาตสีส้มก็โผล่มาที่รูแล้วใช้ก้ามขนาดใหญ่ทุบใส่หัวของลูกเพรียงเต่าทะเลตัวนั้นแล้วก็ใช้ก้ามดึงร่างของมันเข้ามาในปากและค่อยๆกินอย่างช้าๆ
"แจ็บๆ"เสียงของปูเพชรฆาตสีส้มที่กำลังกินเหล่าลูกเพรียงเต่าทะเลโดยที่มันไม่รู้เลยว่ามันจะถูกโจมตีโดยเพรียงโลมาเพชรฆาต(Killer Dolpharcle) ที่มีลักษณะผสมระหว่างตัวอ่อนของเพรียงกับวาฬเพชรฆาต
ก่อนที่เพรียงโลมาเพชรฆาตจะพุ่งขึ้นมาจากทะเลและลากเจ้าปูลงไปในทะเลทันที


นี่คือเลเยอร์เวิร์ลที่เรียกว่า Gaia Ultimacia ดาวเคราะห์ที่มีเลเยอร์จำนวนนับอนันต์ที่มีจักรวาลภายในจำนวนอนันต์เช่นเดียวกันและยินดีต้อนรับสู่ Ultimate Spec-Evo Project: Alien Planet


นี่คือเลเยอร์เวิร์ลที่เรียกว่า Gaia Ultimacia ดาวเคราะห์ที่มีเลเยอร์จำนวนนับอนันต์ที่มีจักรวาลภายในจำนวนอนันต์เช่นเดียวกันและยินดีต้อนรับสู่ Ultimate Spec-Evo Project: Alternate Evolution


นี่คือเลเยอร์เวิร์ลที่เรียกว่า Gaia Ultimacia ดาวเคราะห์ที่มีเลเยอร์จำนวนนับอนันต์ที่มีจักรวาลภายในจำนวนอนันต์เช่นเดียวกันและยินดีต้อนรับสู่ Ultimate Spec-Evo Project: Future Evolution


ดาวแคนเซอเรีย,ดาวไกอาอัลติเมเชียบริเวณเลเยอร์รอบนอก
ดาวที่เต็มไปด้วยลูกหลานของสัตว์หลายชนิดในตระกูลกุ้ง,ปูและสัตว์ในกลุ่มครัสเตเชียนและดาวดวงนี้มีพื้นที่ส่วนใหญ่เป็นมหาสมุทรขนาดใหญ่ที่เรียกว่าแกรนด์โอเชียนแต่กระนั้้นในดาวดวงนี้ก็ยังมีลูกหลานของเพรียงทะเลและฟองน้ำอีกด้วย
ป่ามอส,เกาะเดธมาร์ค
ป่าที่เต็มไปด้วยต้นไม้ขนาดใหญ่อย่างต้นมอส(Moss Tree) ที่มีลักษณะเหมือนต้นไม้ขนาดใหญ่บนโลกที่เต็มไปด้วยกุ้งขนาดเล็กที่มีตัวสีขาวและมีขาตรงกลาง 2 อันเป็นเหมือนปีกและมันคือกุ้งบินได้ทั่วไป(Common Flying Shrimp) ที่เป็นลูกหลา่นของกุ้งขาวหรือกุ้งแชบ๋วยที่กำลังบินไปมาบนต้นมอส
"ชรรร"เสียงร้องของพวกกุ้งบินได้ทั่วไปที่กำลังบินไปมาบนอากาศแต่แล้วพวกมันก็เห็นกุ้งบินได้อีกสายพันธ์ที่มีร่างกายสีสันสดใสและมันยาวประมาณ 0.5 เมตรและมันคึอกุ้งอินทรีสีรุ้ง(Rainbow Eagle-Shrimp) ลูกหลานของกุ้งขาวอีกสายพันธุ์หนึ่ง
ก่อนที่มันจะบินเข้ามาใกล้กุ้งบินได้ทั่วไปตัวหนึ่งแล้วใช้ก้ามที่ยาวของมันบีบร่างของกุ้งอีกตัวจนตายและมันก็ค่อยๆกินเนื้อของมันอย่างเอร็ดอร่อยและปล่อยเปลือกลงไปบนพื้น
บริเวณพื้นป่ามอส
เศษเปลือกกุ้งที่ร่วงลงมาจากอากาศถือว่าเป็นแหล่งอาหารชั้นดีของสัตว์บนพื้นไม่ว่าจะเป็นทากยักษ์เกาะเดธมาร์ค(Death Mark Island Giant Slug) ทากที่มีขนาดใหญ่พอๆกับสุนัขขนาดกลางและยังรวมถึงหนึ่งในสัตว์นักล่าประจำเกาะแห่งนี้อย่างเพรียงหมาป่าเกาะเดธมาร์ค(Death Mark Uskabd Lupanarcle) ที่มีรูปร่างเหมือนกับหมาป่าแต่โครงสร้างของร่างกายเหมือนกับเพรียงทะเล
"กรรร"เสียงร้องในคอของเพรียงหมาป่าเกาะเดธร้องที่กำลังวิ่งไล่ล่าเหยื่ออย่างทากยักา์เกาะเดธมาร์ค
ก่อนที่มันจะใช้ปากของมันกัดและฉีกร่างของทากยักษ์จนมันขาดเป็นเศษเล็กเศษน้อยจนในที่สุดสทากตัวนั้นก็กลายเป็นอาหารของฝูงเพรียงหมาป่าทันที
มหาสมุทรหลวง
สิ่งมีชีวิตที่มีรูปร่างเหมือนกุ้งแม่น้ำขนาดใหญ่,ตัวใหญ่พอๆกับวาฬขนาดกลางและก้ามด้านหน้าของมันมีขนปุยที่เอาไว้กรองอาหารเข้าปากและมันคือกุ้งทะเลเจ้าสมุทร(Sea Emperor Shrimp) ซึ่งกำลังกรองอาหารในขณะที่มันกำลังใช้ก้ามที่กรองแพลงค์จอนลากเข้าไปในปาก
"ชรร"กุ้งทะเลเจ้าสมุทรส่งเสียงร้องเพลงให้กับพวกเพื่อนร่วมสายพันธุ์
ก่อนที่มันจะค่อยๆดำลงไปสู่ท้องทะเลอันมืดมิด
ในบริเวณทะเลลึก
กุ้งทะเลเจ้าสมุทรตัวหนึ่งกำลังว่ายน้ำเพื่อหาอาหารจากใต้ทะเลแต่แล้วก็มีทากทะเลขนาดใหญ่ที่มีรูปร่างเหมือนฉลามและทากฉลามสีฟ้า(Blue Slug-Shark) จำนวน 3 ตัวค่อยๆว่ายมาทางกุ้งทะเลตัวนั้นแล้วมันก็กัดร่างของมันจนเกิดแผลเหวอะหวะด้วยจะงอยปากเทียม
"กรรร"เสียงร้องของทากฉลามที่ค่อยๆรุมกัดกุ้งทะเลเจ้าสมุทรตัวนั้นจนเกิดมันเริ่มค่อยๆตายลงไปอย่างช้า
ก่อนที่กลิ่นเลือดมันจะเริ่มล่อพวกเพรียงฉลามหางยาว(Longtailed Sharnacle) ที่มีรูปร่างเหมือนฉลามที่มีหางยาวและมีตัวสีเงินที่เปล่งแสงตามบริเวณหาง
"กรรร"เพรียงฉลามหางยาวส่งเสียงร้องแล้วมันก็ค่อยๆรุมกินร่างของกุ้งตัวนั้นจนหมด
เกาะคาร์คิเนีย,มหาสมุทรหลวง
ฝูงเพรียงกาน้ำใหญ่( Great Cormoracle)กำลังจับกลุ่มกันในบริเวณหินโสโครกบนเกาะคาร์คิเนีย
"กา่ๆ"เสียงร้องของเพรียงกาน้ำที่ร้องโหวกเหวกจนไม่มีใครรู้ว่าพวกมันทำอะไรกัน
ก่อนที่พวกมันจะบินลงไปในน้ำเพื่อจับปลาซึ่งเป็นพวกเพรียงซาร์ดิน(Sardinarcle) และเพรียงมินโนว์(Minnacle) ที่อาศัยกันฝูงใหญ่และก็มีทากโลมาเสือดาว(Leopard Slug-Dolphin) ที่มีรูปร่างเหมือนทากผสมโลมาแต่มีลายเหมือนเสือดาวซึ่งพวกมันกำลังรุมกินฝูงปลาขนาดเล็ก
"อาว"เสียงร้องดังจากใต้ผืนน้ำแล้วก็ปรากฏเพรียงฉลามวาฬ(Whale Sharnacle) ซึ่งมีรูปร่างเหมือนฉลามวาฬแต่มีหนวดตรงหางที่คล้ายตัวอ่อนของเพรียงที่ค่อยๆกลืนกินพวกเพรียงปลาตัวเล็กๆจนอิ่ม
บนเกาะคาร์คิเนีย
ปูบกขนาดใหญ่ที่มีรูปร่างเหมือนปูมะพร้าวและมันคือปูหัวขโมยยักษ์(Giant Robber Crab) ซึุ่งกำลังปีนต้นมอสมะพร้าว(Coconut Moss Tree) ที่เป็นลูกหล่นของมอสที่วิวัฒนาการเบนเข้าหาต้นมะพร้าวและมันก็ค่อยๆใช้ก้ามของดันผลของมอสมะพร้าวจนมันร่วงลงไปบนพื้นจำนวนมาก


แนวเพรียงปะการัง,ทะเลตะวันออก
เพรียงปะการังจำนวนมหาศาลเกาะกลุ่มกันจนเป็นแนวปะการังขนาดใหญ่และเป็นที่อยู่ของสิ่งมีชีวิตมากมายไม่ว่าจะเป็นเพรียงปลาไหลสีเขียว(Green Eelnarcle),เพรียงปลานกแก้วหัวโต(Big Headed Parrot Barnafish),หนอนปะการังสีรุ้ง(Rainbow Coral Worm) เป็นต้น
"แกล็บๆ"เสียงการกัดปะการังของสิ่งมีชีวิตที่มีรูปร่างเหมือนปลานกแก้วผสมตัวอ่อนเพรียง,หัวโต,ตัวสีเขียวสดอมน้ำเงินและมันคือเพรียงปลานกแก้วหัวโตซึ่งกำลังกัดกินเพรียงปะการังอย่างเอร็ดอร่อย
ก่อนที่เจ้าเพรียงปลานกแก้วจะไม่รู้ว่ามีกุ้งขนาดใหญ่ที่มีตัวสีน้ำเงินสด,ยาว 1.5 เมตรและมีก้ามที่คล้ายปืนช็๋อตกันและมันคือกุ้งช็อตกันสีน้ำเงิน(Blue Shotgun Shrimp) ซึ่งทำการยิงแรงดันน้ำที่ีรุนแรงเหมือนกระสุนของปืนช็อตกันใส่หน้าเพรียงปลานกแก้วจนหัวของมันทะลุและมันค่อยๆล้มลงไปนอนกองบนพื้นทราย
"แจ็บๆๆ"เสียงการกินเนื้อของกุ้งช็อตกันสีน้ำเงินที่กำลังกินซากของเพรียงปลานกแก้วตัวนั้นแต่แล้วก็มีหนอนขนาดใหญ่ที่มีตัวสีรุ้งสะท้อนแสง,ยาวประมาณ 3 เมตรและมันคือหนอนปะการังสีรุ้งซึ่งก็โผล่มากินซากของเพรียงตัวนั้นด้วย
ก่อนที่เจ้ากุ้งช็อตกันจะเริ่มเดินออกไปจากซากนั้นแต่ทว่ามันก็เจอเพรียงที่มีรูปร่างเหมือนปลาฉลาม,ตัวสีเงินจาง,ยาวประมาณ 1.5 เมตรและมันคือเพรียงฉลามสีเงิน(Silver Sharnacle) ซึ่งเป็นนักล่าประจำแนวปะการังแห่งนี้ซึ่งมันได้ใช้ปากของมันกัดเข้าไปที่ตัวของกุ้งตัวนั้นและบดจนร่างของมันแตกเป็นเศษเล็กเศษน้อยและค่อยๆกินทันที
หลายนาทีต่อมา
ปูที่มีตัวสีส้ม,ก้ามใหญ่,ยาวเท่าหมาตัวเล็กและมันคือปูปะการังสีส้ม(Orange Coral Crab) ซึ่งกำลังกินเศษอาหารตามท้องน้ำแต่แล้วก็มีทากทะเลสีเขียวอ่อนที่ยาวเกือบ 3 เมตรอย่างทากทะเลยักษ์สีเขียว( Giant Green Sea Slug) ซึ่งค่อยๆอ้าปากและกัดกินร่างของปูตัวนั้นทันที
ช่วงยามดึก
ในช่วงยามดีกของแนวปะการังในเขตทะเลตะวันออกนั้นสัตว์หลายชนิดเริ่มหลับไหลจนกระทั่งเพรียงปลากะพงแดง(Red Grouperacle) ซึ่งม้นกำล้งหาอาหารในเขตแนวปะการังแห่งนี้
"ครืน"เสียงระเบิดบางอย่างที่เกิดขึ้นในบริเวณผืนทรายของแนวปะการ้งที่ทำให้สัตว์หลายชนิดเริ่มตื่นตะหนก
ก่อนที่กุ่งขนาดใหญ่ที่มีร่างยาว,ต้วสีส้มสดใสอย่างกุ้งกบดานสีส้ม(Orange Ambush Shrimp) ที่ใช้อว้ยวะพิเศษในการสร้างเสียงระเบิดใต้น้ำและเพรียงปลากะพงแดงก็เอาปากของม้นกัดเข้าไปที่กุ้งตัวนั้นแต่มันกลับไปใช้ก้ามของมันบีบเข้าไปที่คอของอีกฝ่ายจนเกิดแผลเหวอะหวะและพวกม้นก็สู้กันจนทำให้กุ้งตัวนั้นต้องสละก้ามของมันเพื่อหลบหนีจากการต่อสู้ทันทึ


The Avazatump
ดาวอวาซาทัมพ์หรือดาวแห่งดูนและดัสต์เป็นดาวที่คล้ายดาวโลกในช่วงยุคไทรแอสซิคและมีสภาพเป็นแผ่นดินใหญ่ๆแบบมหาทวีปแพนเจียและดาวดวงนี้นั้นพื้นผิวส่วนใหญ่เป็นสีทองแดงเนื่องจากดินของดาวดวงนี้มีส่วนผสมของทองแดงเยอะเป็นพิเศษ พืชต่างๆของดาวดวงนี้นั้นมีเฉดสีสีแดงเป็นหลักและเนื่องจากความร้อนที่สูงของดาวดวงนี้ทำให้พื้นที่ส่วนใหญ่ของดาวดวงนี้เป็นทะเลทรายสีแดงชาดเหมือนเลือด สิ่งมีชีวิตในดาวดวงนี้ถูกเรียกรวมๆชาวอวาซาทัมพ์(The Avazaturmpian)


World of Crustacean
ชื่อดาว:Canceria
ประเภทดาว:Ocean Planet (มีทะเลมากกว่า 80% ของดาว)
ลิสต์สิ่งมีชีวิต
1.Cyanobacteria
2.1000+ Species of Sponge
3.1000+ Species of Annelid (Including Earthworm and Marine detritivore)
4.1000+ Species of Hydra
5.1000+ Species of Seagrass
6.1000+ Species of Seaweed
7.1000+ Species of Moss & Lichen
8.500+ Species of Copepod
9.500+ Species of Decapod
10. 500+ Species of Barnacles
11.100+ Species of Jellyfish
12. 100+ Species of Snail & Slug
13.300+ Species of Isopod
Flagship Species
1. Coconut Crab
2. Maine Lobster
3.Mantis Shrimp
4.Pistol Shrimp


The Canceria
ดาวแคนเซอเรียเป็นหนึ่งในดาวจำนวนมหาศาลที่อยู่ในเลเยอร์จำนวนนับอนันต์ของดาวไกอา อัลติมาเซีย ดาวดวงนี้เป็นดาวที่คล้ายโลกและมีพื้นที่ 90% เป็นท้องทะเลสีฟ้าครามและอีก 10% เป็นเกาะหรือหมู่เกาะขนาดเล็ก ประชากรส่วนใหญ่ของดาวดวงนี้เป้่นลูกหลานของครัสเตเชียนในโลกเราไม่ว่าจะกุ้ง,เพรียงหรือปู ส่วนพืชในโลกนี้มักจะเป็นลูกหลานของสาหร่าย,มอส,ไลเคนหรือแม้แต่หญ้าทะเล และที่สำคัญบรรยากาศของดาวดวงนี้เหมาะกับนักท่องเที่ยวผู้อยากสัมผัสทะเลเขตร้อย


สารานุกรมของจักรวาล Ultimate Spec-Evo Project


ดาวอวาซาทุม,เลเยอร์ในดาวไกอา อัลติเมเซีย
ดาวเคราะห์ขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยทะเลทรายสีแดงเหมือนเลือดและพืชที่มีสีแดงจนถึงส้ม ดาวดวงนี้มีอิทธิพลจากแร่ทองแดงและเหล็กที่มีจำนวนมากจนชวนทำให้นึกถึงดาวอังคารในระบบสุริยะของเราและเต็มไปด้วยหญ้าสีแดงสดจำนวนมาก
ทุ่งหญ้าแดง,บริเวณทางทิศตะวันตกของทวีปคาร์เมีย อาร์วาช
ทุ่งหญ้าที่เต็มไปด้วยพืชที่คล้ายหญ้าสีแดงจำนวนมากอย่างหญ้าโลหิต(Blood Grass) ที่ปกคลุมทั่วพื้นดินและมีสิ่งมีชีวิตที่มีรูปร่างเหมือนถังเบียร์,มีขา 3 คู่,มีปากเหมือนนกแก้ว,ตัวสีน้ำตาลที่เต็มไปด้วยเกล็ดสีแดงสด,ตา 10 ดวง,มีหางยาวที่มีปลายเหมือนแขนซึ่งมันคือเบียร์วอล์คเกอร์สีแดง(Red Beerwalker) ซึ่งใช้ปากของมันกัดและฉีกใบหญ้าโลหิตที่หนาประมาณ 3 เท่าหญ้าบนโลก
"แครกๆ"เสียงการเคี้ยวหญ้าโลหิตของเบียร์วอล์ตเกอร์ที่กำลังเคี้ยวเอื้องอย่างเอร็ดอร่อยแต่แล้วมันก็มองเห็นสิ่งมีชีวิตบินได้ขนาดใหญ่ที่มีรูปร่างคล้ายกับเครื่องบิน B-17 ฟลายอิ้งฟอร์เทรสสีดำสนิทตัดกับท้องฟ้าสีแดงสดของดาว,มีปากแหลมเหมือนไม้เสียบลูกขิ้นและมันคือฟลายอิ้งฟอร์เทรสจักรพรรดิ(Imperial Flying Fortress) ซุึ่งค่อยๆบินจากท้องฟ้าและเอาปากที่คมของมันแทงเข้าไปใส่ร่างของเบียร์วอล์คเกอร์วัยรุ่นแล้วใช้ปีกของมันพามันชึ้นฟ้า
ก่อนที่เจ้ายุงยักษ์จะค่อยๆใช้ปากของมันดูดสารอาหารในร่างของเหยื่อที่มันล่าได้จนสารอาหารของมันหมดแล้วมันก็ค่อยๆพุ่งดิ่งลงมาบนพื้นหญ้าแบบแนวตรงเพื่อเอาซากเหยื่อที่แห้งกรอบไปวางไว้กลางทุ่งหญ้า
ป่าต้นนิ้วมือ,ทิศตะวันออกเฉียงใต้ของทวีปคาร์เมีย อาร์วาช
ป่าไม้ขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยพืชที่มีใบคล้ายกับนิ้วมือของมนุษย์ขนาดใหญ่ทั้งหมด 5 นิ้วที่มีผลหมากรากไม้จำนวนมากที่ชวนทำให้สัตว์ต่างๆอยากลิ้มลองโดยเฉพาะสิ่งมีชีวิตที่มีรูปร่างคล้ายลิงแต่มีขา 6 คู่,ตา 10 ดวง,ตัวสีส้มอ่อน,หางมีรยางค์คล้ายมือซึ่งมันก็คือคอมมอนแกรปเปอร์(Common Grappler) ซึ่งใช้ขาทั้ง 3 คู่เกาะบริเวณต้นนิ้วมือ(Finger Tree) เพื่อที่จะเก็บผลไม้มาทาน
"กิริๆๆ"เสียงร้องของคอมมอนแกรปเปอร์ที่ใช้แขนของมันจับเอาผลนิ้วมือมาทานในขณะที่พวกมันบางส้วนบนพื้นนั้นใช้กิ่งไม้ของต้นนิ้วมือในการขุดหาอาหารบนพื้นดินอย่างพืชหัวใต้ดินหรือแม้กระทั่งสัตว์ขนาดเล็ก
ทะเลสาบโลหิต,ใจกลางทวีปคาร์เมีย อาร์วาช
ทะเลสาบสีแดงเหมือนโลหิตเนื่องจากในทะเลสาบแห่งนี้ก็เหมือนกับส่วนต่างๆของดาวดวงนี้คือในน้ำมีปริมาณธาตุเหล็กและทองแดงเยอะเป็นพิเศษจนน้ำของดาวดวงนี้เป็นสีเหมือนเลือดและเต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิตต่างๆไม่ว่าจะเป็นแบคทีเรียกินโลหะที่เปรียบเสมือนแพลงค์ตอนของดาวดวงนี้,สิ่งมีชีวิตที่คล้ายปลาทู,ตัวสีส้มและมีหางยาวซึ่งก็คือคอปเปอร์อีทเตอร์สีส้ม(Orange Coppereater) ที่กำลังใช้ปากของมันดูดกลืนแบคทีเรียในน้ำเป็นอาหาร
"ป๋อมๆ"เสียงการดูดกลืนแบคทีเรียในน้ำของคอปเปอร์อีทเตอร์สีส้มที่กำลังดูดกลืนแบคทีเรียแต่แล้วก็สิ่งมีชีวิตที่คล้ายปลาช่อน,ตัวยาวประมาณ 2 เมตร,ตัวสีเหลืองอ่อน,มีหางยาวซึ่งมันคือคอมมอนสเน็คอีล(Common Snake-Eel) ซึ่งกำลังว่ายน้ำมาหาอาหาร
ก่อนที่เจ้างูปลาไหลจะใช้ปากกัดคอปเปอร์อีทเตอร์สีส้มมากินอย่างเอร็ดอร่อย
"ยินดีต้อนรับสู่โลกของเอเลี่ยน เราจะไปสำรวจดาวดวงนี้ต่อในอีก 3 ตอนข้างหน้า"ผู้บรรยายอธิบายเกี่ยวกับเรื่องราวของ Ultimate Spec-Evo Project: Alien Planet
ก่อนที่ภาพจะตัดไปที่มหาสมุทรหลวงอันกว้างใหญ่ที่มีน้ำสีแดงสดเหมือนเลือด


The Setting
เซ็ตติ้งของจักรวาล Ultimate Spec-Evo Project เซ็ตอยู่ในดาวเลเยอร์เวิร์ลที่ชื่อว่า Gaia Ultimecia และมีเลเยอร์จำนวนนับอนันต์อยู่ในดาวเดียวกัน
ประเภทต่างๆของเลเยอร์ในไกอา อัลติเมเซียมีดังนี้
1. Future Evolution:วิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิตในยุคอนาคต
2. Alternate Evolution:วิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิตในจักรวาลที่วิวัฒนาการของสิ่งมีชีวิตเกิดเปลี่ยนไป
3.Terraformed World:ดาวเทอราฟอร์ฺมที่เต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิตหลายชนิดที่อาจจะมีที่มาต่างกัน
4.Alien Planet:ดาวเอเลี่ยนที่มีสภาพแวดล้อมและระบบนิเวศน์ต่างจากโลกเรา


ดาวไกอา อัลติมาเซียเป็นดาวเลเยอร์เวิร์ลที่เต็มไปด้วยสิ่งมีชีวิตจำนวนมากที่มีที่มาต่างกันและนี่คือเรื่องราวของกลุ่มนักสำรวจจากจักรวาลอื่นที่เรียกตัวเองว่า The Outsider ที่ออกมาตั้งนิคมสำหรับการวิจัยในเลเยอร์ต่างๆของดาวดวงนี้
ตัวละครหลัก
1.ยูนะ ยูคาริ ลา ฟองเตนน์(Yuuna Yukari la Fontaine)
เพศชาย อายุ 18 ปี
ชื่อเล่น:ยูนะ
คอนเซ็ปต์:Transformation(แปลงร่าง)
2.มาเรีย เทเรซ่า เซเลสเทีย(Maria Teresa Celestia)
เพศหญิง อายุ 19 ปี
ชื่อเล่น:มาเรีย
คอนเซ้ปต์:Element(ธาตุ)
3.มิซากิ ฺคาเงโทร่า(Misaki Kagetora)
เพศหญิง อายุ 18 ปี
ชื่อเล่น:มิซากิ


ในโลกที่ทุกๆอย่างสามารถแปลงร่างคุณได้ไม่ว่าจะเป็นน้ำดื่ม,น้ำหอม,หน้ากาก,แอปในมือถือหรือแม้กระทั่งเหตุการณ์เหนือธรรมชาติอย่าง Great Shift, Transformation Rain, Pink Mist, Randomized Transformation และนี่คือเรื่องราวของเด็กหนุ่มผู้ที่ชื่นชอบการแปลงร่างทุกรูปแบบ
ตัวละครหลัก
1.เอริเซ่ เรเน่ ลา ฟองเทนน์(Erice Renee Fontaine)
เพศชาย อายุ 18 ปี
ชื่อเล่น:เอริเซ่
TF Power:Transformation,Fusion/Fission
2.ไอริส มาเรีย ฟุริโซเดะ(Iris Maria Furisode)
เพศชาย อายุ 18 ปี
ชื่อเล่น:ไอริส
TF Power:Skinsuits/Kigurumis,TF Mask
3.โทริ ซายากะ แองเจล่า(Tori Sayaka Angela)
เพศหญิง อายุ 19 ปี
ชื่อเล่น:โทริ
TF Power: Inanimate TF,Twinning/Semi-Twinning


ห้องชมรมนักแปลงร่าง
เอริเซ่ออกมาจากตู้เสื้อผ้าอัตโนมัติในสภาพเพอร์มาสูทประเภทของเล่นสระน้ำที่มีรูปร่างหน้าตาคล้าชาปาเยฟจาก Azur Lane
"สควีคๆ"เสียงการขยับตัวของเอริเซ่ที่เดินมาหาพวกเคย์นิส
"สรุปมันก็ยังใช้ได้ดีแหละแต่ชุดมันถอดไม่ได้ สมกับที่มันเรียกว่าเพอร์มาสูทจริงๆ"เอริเซ่พูดในขณะที่ตัวเองกำลังเดินมาหาพวกไอริส
"อยากจะลองเพอร์มาสูทแล้วสิว่าจะเป็นอย่างไร"เคย์นิสพูดด้วยความดีใจที่อยากจะลองเพอร์มาสูทดูแล้วเขาก็ทำการเลือกภาพในคลังภาพซึ่งความจริงจะเลือกโรโบโกะแต่ดันกดผิดเป็นเด็กสาวที่มีผมสีเขียวอ่อนปลายฟ้าทรงทวินเทลสั้น,ตาสีม่วงแดง,หน้าอกขนาดคัพ A ซึ่งสวมชุดเดรสลายผีเสื้อสีฟ้าปกเขียว,สวมรองเท้าบู๊ทส้นเตี้ยสีดำและเธอคืออุรุฮะ รูเซียจากโฮโลไลฟ์
ก่อนที่เขาจะเดินเข้าไปในตู้เสื้อผ้าอัตโนมัติทันทีและวางมือถือของตัวเองไว้ตรงช่องวางมือถือ
"เลือกการแปลงร่างที่เราต้องการก็เพอร์มาสูทประเภทลูกโป่งละกัน"ไอริสพูดในขณะที่ตัวเองกำลังเลือกประเภทของเพอร์มาสูทที่ต้องการ
ก่อนที่เครื่องจะเริ่มทำงานโดยมันเอาชุดบอดี้สูทมาสวมร่างของเขาและก็๋เริ่มทำการลดขนาดแขนและขาของเขาจนเรียวเล็กเหมือนผู้หญิงเช่นเดียวกับที่บริเวณตรงพุงของชุดบอดี้สูทจะมีจุกเติมลมโผล่ออกมา
"หวังว่ามันจะไม่พังเพราะเครื่องนี้มันมีอายุประมาณ 20 กว่าปีแล้ว"เคย์นิสคิดในใจในขณะที่หน้าจากจะมาสวมหน้าเขาแล้วเริ่มทำการเปลี่ยนหน้าของเขาให้ใกล้เคียงกับอุรุฮะ รูเซียมากขึ้น
ก่อนที่หน้ากากจะถูกทำออกมาแล้วเผยหน้าตาของเด็กสาวที่มีผมสีเขียวอ่อนปลายฟ้าทรงทวินเทลสั้น,ตาสีมม่วงแดงและชุดบอดี้สูทก็ค่อยๆพองขึ้นและกลายสภาพเป็นเหมือนชุดเดรสลายผีเสื้อสีฟ้่าอกเขียวและรองเท้าบู๊ทสีดำและก็เริ่มกระบวนการพองตัวจนทำให้ชุดมีสภาพคล้ายลูกโป่ง
"น่าจะเสร็จแล้วล่ะ"เคย์นิสพูดด้่วยน้ำเสียงที่คล้ายผู้หญิงแต่ก็มีความเป็นเดธเมทัลเล็กน้อย
ก่อนที่เขาจะกลายเป็นเด็กสาวที่มีผมสีเขียวอ่อนปลายฟ้าทรงทวินเทลสั้นที่มีลักษณะคล้ายลูกโป่ง,ตาสีม่วงแดง,หน้าอกขนาดคัพ A,ตรงพุงมีจุกเติมลมและร่างกายมีลักษณะคล้ายลูกโป่งซึ่งสวมชุดเดรสลายผีเสื้อสีฟ้าปกเขียว,สวมรองเท้าบู๊ทส้นเตี้ยสีดำและเธอคือไอริสร่างเพอร์มาสูทรูเซีย
ก่อนทีเ่ครื่องมันจะเปิดประตูและมันขึ้นว่า Please Repair เนื่องจากมันใกล่จะพังแล้วและไอริสก็เปิดประตูออกมาทันทีพร้อมกับที่มันเริ่มเสียหายมากขึ้นจากการที่ไม่ได้ใช้มานาน
"เครื่องพังๆจริงแล้วเหรอเนี่ย พวกเราควรบอกอาจารย์นะ"โทริบอกพวกเอริเซ่ให้รีบบอกอาจารย์
"ได้เลย'้เอริเซ่และไอริสตอบโทริและอาจารย์ประจำชมรมนักแปลงร่างซึ่งเป็นหญิงสาวที่มึผมสีเขียวมะกอกทรงทวินเทลนยาวถึงเอว,ตาสึดำ,มีหน้าอกขนาดคัพ EE ซึ่งสวมเสือสีขาว,กระโปรงสั้นสีดำ,สวมถุงน่องลายตาข่ายสีดำและรองเท้าส้นเตี้ยสีดำและเธอคือเจสสิก้า บันนี่หรือเจสสิก้า อาจารย์ประจำชมรมนักแปลงร่างและเป็นผู้ทึ่มีพลัง TF Power 1 อย่างคือ All in One Swap(สลับทุกอย่างในหนึ่งเดียว) ซึ่งทำให้เธอสามารถทำได้ทั้ง Body Swap(สลับร่าง),Physical Trait Swap(สลับลักษณะทางกายภาพ),Personality Swap(สลับบุคลิก),Species Swap(สลับสปีชีย์),Life Swap(สลับชีวิต) และ Role Swap(สลับบทบาท)
"อาจารย์มาพอดีเลย ช่วยเอาเครื่อง Auto Closet เครื่องนึ้ไปซ่อมทีครับ"เอริเซ่บอกเจสสิก้าให้เอาเครื่อง Auto Closet ไปซ่อ
"ไม่ต้องซ่อมหรอกเพราะว่าอาจารย์ว่าจะเอาไปทิ้งอยู่แล้ว"เจสสิก้าตอบเอริเซ่แล้วเธอก็ให่คนงานเอามันไปทิ้งทันที
"รูเซีย เพ็ตตันๆ รูเซีย เพ็ตตัน"เอริเซ่พูดล้อเลียนเคย์นิสเรื่องที่อีกฝ่ายมีหน้าอกเล็ก
"ฉัน โบอิ้งๆ นะและจะว่าไป ถ้าเครื่องออโต้โครเซ็ทที่เราใช้แปลงร่างมันพังและเราจะกลับร่างเดิมยังไงล่ะ"เคย์นิสตอบเอริเซ่และวิเคราะห์เรื่องการกลับร่างเดิม
"จำได้ว่าคนที่เกิดมามีพลัง TF Power ทุกคนจะบันทึกร่างที่ตัวเองแปลงไว้ในจิตใจซึ่งสามาารถแปลงร่างไปมาได้ต่างจากคนธรรมดาที่แปลงแล้วไม่สามารถกลับคืนร่างได้น่ะ"โทริตอบไอริสแล้วพวกเธอก็กลับคืนร่างเป็นร่างเดิมทันทียกเว้นเอริเซ่ที่กลับมาสู่ร่างเลดี้เลอฟองเตนน์ที่เป็นร่างหลักใหม่ของเธอ
"กลับมาเป็นเลดี้เลอฟองเตนน์อีกแล้ว เหมือนเดิมอีกแล้ว"เอริเซ่บ่นในใจแล้วพวกเขาทั้ง 3 คนก็แยกย้ายกันกลับไปที่บ้านทันที


ในระหว่างทางกลับบ้านของเอริเซ่,เคย์นิสและโทริ
"เอริเซ่,โทริ กลับบ้านดีๆล่ะ"เคย์นิสบอกเอริเซ่และโทริให้กลับบ้านดีๆ
ก่อนทีเขาจะเดินทางกลับไปยังหอพักในของมหาวิทยาลัยมหานครเพื่อที่จะไปลองเช็คชุดคอสเพลย์ของเขาว่ามีชุดสกินสูทหรือหน้ากากแปลงร่างของตัวละครอะไรบ้าง
หอพักในที่ 8,มหาวิทยาลัยมหานคร
เคย์นิสเดินกลับมาจากมหาวิทยาลัยเพื่อไปอาบน้ำแต่งตัวและเช็คว่าเขาจะคอสเพลย์เป็นตัวละครอะไรในวันพรุ่งนี้ดี
"ตอนนี้ในตู้เสื้อผ้าเรามี TF Mask ของ Uruha Rushia,Roboco,Hoshimachi Suiseiและชุดสกินสูทของ Cortana จากเกม HALO และ Princess Cossette จาก Ace Combat สินะ"ไอริสพูดในขณะที่เขากำลังเช็คดูว่าในตู้เสื้อผ้าของตัวเองมีหน้ากากแปลงร่างและชุดสกินสูทของตัวละครตัวไหนบ้าง
ก่อนที่เขาจะหยิบชุดสกินสูทของคอร์ตาน่าจากเกม HALO มาสวมโดยถอดชุดทั้งหมดจนเหลือแต่กางเกงในและหยิบชุดสกินสูทและหน้ากากของหญิงสาวที่มีผมสีน้ำเงินสั้น,ตาสีแดง,มีหน้าอกขนาดคัพ D,ผิวสีน้ำเงินที่มีลวดลายตามตัวที่คล้ายชุดพาวเวิร์ดสูทแนบเนื้อสีฟ้าและเปล่งแสงได้ซึ่งมีร่างกายเปลือยเปล่าอย่าง Cortana(HALO)
"คนอ่านน่าจะรู้อยู่แล้วล่ะนะว่านิยายเราเป็นนิยายที่ทุกๆอย่างสามารถแปลงร่างคุณได่ไม่เว้นแม้แต่ชุดสกินสูทน่ะและนิยายเรายังเป็นนิยายล้อเลียนเกี่ยวกับการคอสเพลย์ด้วยซ้ำ คงจะไม่มาบ่นผมหรอกมั้งเพราะยังไงก็แจกฟรีอยู่แล้ว"เคย์นิสพูดในขณะที่เขากำลังสวมชุดสกินสูทของคอร์ตาน่าและสวมหน้ากากทันทีและบริเวณลวดลายบริเวณหลังก็เริ่มเปล่งแสงสีน้ำเงินพร้อมๆกับการที่ชุดและหน้ากากจะเริ่มค่อยๆหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับร่างกายของเขาเนื่องจากพลังแปลงร่างที่ชื่อ Skinsuits/Kigurumis TF ของเขาที่จะสร้างชุดสกินสูทจากภาพที่เขาเลือกและเมื่อเขาสวมชุดสกินสูทหรือชุดคิกุรุมิ ชุดนั้นก็จะหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับร่างกายของตัวเอง
"นึ่ผมรู้สึกว่าร่างของผมมันอยู่ในสภาพเปลือยเปล่าและชุดที่ผมสวมใส่อยู่มันแซ่บและเซ็กซี่สุดๆจนผมไม่กล้าใส่ไปข้างนอกเลย"เคย์นิสพูดในขณะที่เธอกำลังเดินไปมาในห้องของตัวเองในสภาพของคอร์ตาน่า
ก่อนที่เธอจะทำการปิดไฟนอนแล้วรอเช้าทันทึ
เช้าวันต่อมา
เคย์นิสในร่างคอร์ตาน่าเดินออกมาจากห้องพักของตัวเองแล้วก็เจอก้บเอริเซ่และโทริอีกครั้ง
"เคย์นิส นายอยู่ในร่างคอร์ตาน่าสินะ งั้นพวกเราใช้พลังแปลงร่างของตัวเองแปลงร่างเป็นหุ่นยนต์ไม่ก็แอนดรอยด์กันเถอะ"้เอริเซ่กับโทริบอกกับเคย์นิสเรื่องที่อักฝ่ายอยู่ในร่างของคอร์ตาน่า
"ผมก็คงจะต้องเลือก Ferham จาก Megaman X Command Mission อยู่แล้วล่ะ"เอริเซ่บอกเคย์นิสเรื่องที่เขาจะคอสเพลย์เป็นเฟอร์แฮมจาก Megaman X Command Mission
ก่อนที่เขาจะกลายเป็นหุ่นเฟมบ็อทที่มีรูปร่างเหมือนหญิงสาววัยผู้ใหญ่,ตาสีเขียว,มีหน้าอกขนาดคัพ EE,มีหมวกทรงปีกนกสีชมพูอมแดงที่ติดคริสตัลสีแดง,ร่างเป็นชุดพาวเวิร์ดสูทรัดรูปที่ชมพูอมแดงที่มีคริสตัลทรงวงรีสีเขียวอ่อนบริเวณแขน,ขาและใต้หน้าอก,เท้าเป็นรองเท้าส้นสูงสีชมพูอมแดง,มีปีกสีชมพูขนาดใหญ่ที่บริเวณปลายปีกมี 4 แฉกและนี่คือ Ferham(Megaman)
"ิอาร่าๆ"เอริเซ่ในร่างเฟอร์แฮมพูดในขณะที่เธอกำลังเดินไปมาในหอพักของไอริส
ก่อนที่พวกเธอทั้ง 3 คนจะกลับคืนร่างเดิมและบอกกับคนอ่านว่า "เนื้อเรื่องช่วงต่อไปจะโฟกัสที่การแปลงร่างมากขึ้นและลดด้านคอสเพลย์ลง"
End of The Prologue Chapter


สารานุกรมจักรวาล Transformation Universe Project


ในพหุจักรวาลอันไร้ซึ่งที่สิ้นสุด มีจักรวาลจักรวาลหนึ่งที่ทำตามกฏของนิยายแนวแปลงร่างซึ่งทุกๆอย่างสามารถแปลงร่างคุณได้ไม่ว่าจะเป็นน้ำดื่ม,หน้ากาก,ของมือ 2 ที่คุณซื้อมาจากร้านขายของมือ 2,แอปในมือถือ,หนังสือที่สามารถแปลงร่างคุณหรือเป้าหมายได้และที่สำคัญคือผู้คนจำนวน 10% ของโลกนี้จะเกิดมามีพลังแปลงร่างเฉพาะตัวของแต่ละคนที่เรียกว่า TF Power
ยินดีต้อนรับสู่เรื่องราวของ Transformation Universe Project
เมืองบางกอก,มลฑลบางกอก,อินโดจีนแมนเดต ปีค.ศ.2068
เมืองหลวงของของมลฑลบางกอกซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของอินโดจีนแมนเดตและเป็นหนึ่งใน 2 แมนเดตที่ขึ้นชื่อเรื่องการแปลงร่างเป็นเรื่องถูกกฏหมายเช่นเดียวกับอีสต์เอเชียแมนเดต และที่แห่งนี้เลยเป็นจุดเช็คอินของเหล่าเนิร์ดสายแปลงร่างจากทั่วโลก
หมู่บ้านตะเพียนทอง,เมืองบางกอก
เด็กหนุ่มที่มีผมสีชมพูอมม่วง,ตาสีอำพันซึ่งสวมชุดบอดี้สูทลาเท็กซ์รัดรูปสีชมพูอมม่วงที่มีลักษณะผสมระหว่างชุดแม่ชี,ชุดเมด,ชุดกี่เพ้า,ชุดนินจา,ชุดเจ้าสาวและชุดพยาบาลและรองเท้าส้นสูงสีชมพูและเขาคือเอริเซ่ เรเน่ ลา ฟองเตนน์หรือเอริเซ่ ตัวเอกของเราซึ่งเป็นโอตาคุเกี่ยวกับการแปลงร่างแบบสุดๆจนเรียกว่าคลั่งไคล้ได้เลย และเขามีพลังแปลงร่าง 2 อย่างคือ Transformation(แปลงร่าง) และ Fusion-Fission(รวมร่าง-แยกร่าง)
"เห็นผมมีรูปร่างหน้าตาเป็นแบบนี้แต่นี่ไม่ใช่ร่างดั้งเดิมของผมเพราะว่าร่างนี้เกิดจากการที่พลัง TF Power ของผมมันตื่นขึ้นมาจนทำให้ร่างของผมมีสถานะเป็นกึ่งแข็งกึ่งเหลวแบบสไลม์และมีความยืดหยุ่นจนสามารถดัดแปลงและแก้ไขรูปร่างหน้าตาได้ทุกส่วนแบบเดียวกับดินเหนียวสำหรับปั้นโมเดล"เอริเซ่พูดในขณะที่เขากำลังเดินกลับไปที่บ้านของตัวเองซึ่งเป็นบ้านทาวน์เฮาส์เล็กๆ
ก่อนที่เขาจะทำการแปลงร่างกลับมาเป็๋นเด็กหนุ่มที่มีผมสีดำสั้น,ตาสีดำซึ่งสวมเสื้อยืดสีขาวที่มีรูปหยินหยางตรงกลาง,กางเกงขาสั้นสีน้ำเงินและสวมแว่นตากรอบเหลี่ยมสีดำและนี่คือเอริเซ่ในร่างของตัวเองก่อนพลังแปลงร่างตื่น
"ไม่ได้กลับมาร่างนี้นานล่ะ"เอริเซ่พูดในขณะที่เขากำลังเดินทางกลับไปบ้านแล้วเด็กหนุ่มที่มีผมสีเหลืองไฮไลท์สีขาวสั้น,ตาสีม่วงซึ่งสวมเสื้อสีน้ำเงินและกางเกงขาสั้นสีฟ้าและเขาคือเคย์นิส ไอโอ ไทรีเซียสหรือเคย์นิส เพื่อนสนิทของเอริเซ่ ผู้ที่มีพลังแปลงร่างประจำตัวคือ Skinsuits/Kigurumis(สกินสูท/คิกุรุมิ) และ TF Mask(หน้ากากแปลงร่าง)
"สวัสดีนะ เอริเซ่ นายสบายดีไหม"เคย์นิสสวัสดีเอริเซ่และถามกลับ
"ผมสบายดีน่ะ"เอริเซ่ตอบเคย์นิส
ก่อนที่เด็กสาวที่มีผมสีเหลืองจางทรงพิ๊กเทลสั้น,ตาสีแดง,มีหน้่าอกขนาดคัพ AA ซึ่งสวมชุดเสื้อสีน้ำเงิน,กระโปรงสั้นสีน้ำเงินแถบเหลืองและเธอคือโทริ ซายากะ แองเจล่าหรือโทริ เพื่อนอีกคนหนึ่งของเอริเซ่ ผู้มีพลังแปลงร่างคือ Inanimate TF(แปลงเป็นสิ่งไม่มีชีวิต) และ Twinning/Semi-Twinning(ทวินนิ่ง/เซมิทวินนิ่ง)
"สวัสดีนะเคย์นิส เอริเซ่ พวกนายก็มาอยู่ด้วยเหรอเนี่ย จะว่าไปนะ โลกของเราเป็นนิยายประเภทจบในตอนเนื่องจากท่านผู้รังสรรค์ต้องการให้เป็นอย่างนั้นน่ะ"โทริสวัสดีเคย์นิสและเอริเซ่และพูดแบบทำลายกำแพงที่ 4 เกี่ยวกับโลกที่พวกเขาอยู่ในตอนนี้
"เอาล่ะ เดี๋ยวพวกเราค่อยมาเจอกันต่อในวันพรุ่งนี้นะ"เอริเซ่บอกเคย์นิสและโทริแล้วพวกเขาก็แยกย้ายกันกลับไปที่บ้านของตัวเอง
บ้านของเอริเซ่
เอริเซ่กลับเข้าไปในบ้านของตัวเองและก็เจอหญิงสาวที่มีผมสีดำยาวถึงเอว,ตาสีดำ,มีหน้าอกขนาดคัพ FF ซึ่งสวมชุดพนักงานบริษัทหญิงสีดำ,กระโปรงสั้นสีดำ,ถุงน่องสีดำมันเงาและรองเท้าส้นเตี้ยสีดำและเธอคือเวนดี้ วิคตอเรีย ลา ฟองเตนน์หรือเวนดี้ แม่ของเอริเซ่ซึ่งเธอนั้นเป็นคนธรรมดาต่างจากลูกชายของเธอที่เป็นพวกชิฟเตอร์
"เอริเซ่ วันนี้ลูกจะทานข้าวหรือยัง"เวนดี้ถามลูกชายของเธอ
"ยังดีกว่าครับ"เอริเซ่ตอบแม่ของเขาแต่เขาก็เดินเข้าไปหาแม่เพราะกลิ่นอาหารโชยเข้ามาแตะจมูกของตัวเอง
ก่อนที่เขาจะเดินเข้าไปหาแม่ของตัวเองแล้วก็กอดเธอแต่ทว่าพลัง TF Power ของเขาอย่าง Fusion-Fission กลับทำให้ร่างกายของพวกเขาค่อยๆหลอมรวมกันอย่างช้าๆ
"เอริเซ่ ลูกทำอะไรน่ะ ทำไมแม่รู้สึกเหมือนกับว่าร่างของแม่กำลีงจะกลายสภาพเป็นของเหลวเลย"เวนดึ้ถามเอริเซ่ด้วยความสงสัยแต่แล้วหญิงสาวทึ่มึผมสีเหลืองทรงโพนี่เทลสีดำสั้น,ตาสีดำ,มีหน้าอกขนาดคัพ GG ซึ่งสวมชุดยูนิฟอร์มครูสึขาว,กระโปรงสั้นสีดำ,สวมถุงน่องสีเทาและรองเท้าส้นเตี้ยสีน้ำเงินและเธอคือมาเรีย เฟลอร์ ลา ฟองเทนน์หริอมาเรีย พี่สาวของเอริเซ่ที่เป็นคนธรรมดาเหมือนกับเวนดึั แม่ของเธอ
"น้องเอริเซ่ คุณแม่ เกิดอะไรขึ้นคะ"มาเรียตะโกนเรียกเอริเซ่และแม่ของเธออย่างเวนดี้ด้วยอาการตกใจในขณะที่เธอเห็นแม่กับน้องชายของเธอที่กำลังพยายามเดินออกมาจากห้องครัวในสภาพที่ร่างของพวกเขากำลังหลอมรวมกันเป็นหนึ่ง
ก่อนทึ่เธอจะรีบวิ่งมาหาพวกเขาทั้งคู่อย่างสุดแรงจนร่างของพวกเขาทั้ง 3 คนหลอมรวมกันกลายเป็นก้อนสสารกึ่งแข็งกึ่งเหลวสีน้ำตาลคล้ายสไลม์ที่ค่อยสร้างร่างใหม่
"เกิดอะไรขึ้นกับร่างของผม,แม่และพี่มาเรียเนึ่ย"เอริเซ่พูดด้วยน้ำเสียงผสมที่ทั้งสดใสและมีความเป็นเด็กของตัวเอง,น้ำเสียงที่อ่อนนุ่มและเป็นผู้ใหญ่ของเวนดี้ แม่ของเขาและน้ำเสียงที่ลามกและยั่วยวนของมาเรีย พี่สาวของเขาในขณะที่ร่างและจิตใจของพวกเขาทััง 3 คนกำลังหลอมรวมกันเป็นหนึ่งแบบการฟิวชั่นรูปแบบสไลม์
ก่อนที่ก้อนสสารกึ่งแข็งกึ่งเหลวสีน้ำตาลจะเริ่มเปลี่ยนสภาพเป็นหญิงสาวที่มีผมสีดำปลายเหลืองยาวถึงขา,ตาสีดำ,มีหน้าอกขนาดคัพ JJ ซึ่งสวมชุดยูนิฟอร์มครูผสมพนักงานบริษัทสึดำที่ตรงกลางเป็นสีขาวและมีรูปหยินหยางอยู่ตรงกลางอก,สวมกระโปรงที่ด้านในเป็นกางเกงขาสั้นสีดำอมน้ำเงิน,สวมถุงน่องสีเทาที่ไล่สีจนเป็นสีดำ,สวมรองเท้ากีฬาส้นสูงสีน้ำเงินอมดำและแว่นตากรอบเหลึ่ยมสึดำและเธอคือเลดี้ลาฟองเตนน์หรือฟองเตนน์ ร่างรวมของเอริเซ่,เวนดึัและมาเรีย
"ทำไมผมรู้สึกว่าหน้าอกของผมมันหนักๆชอบกล"ฟองเตนน์พูดด้วยความสงสัยกับร่างของตัวเองจนกระทั่งเธอได้หันมามองกระจกใหญ่หน้าห้องน้ำแล้วพบกับหญิงสาวหน้าตาสวยทึ่มีรูปร่างหน้าตาผสมระหว่างเอริเซ่,เวนดี้และมาเรีย
"เธอคนนึ้คือใครเหรอ"ฟองเตนน์ถามหญิงสาวในกรจกแล้วก็คลำหน้าอกของตัวเองจนพบว่าหญิงสาวในกระจกคนนั้นคือเธอ
"สรุปผมหลอมรวมกับคุณแม่เวนดึ้และพี่มาเรียโดยพลังแปลงร่างของผมเองอย่าง Fusion-Fission จนเกิดตัวตนใหม่ที่เรียกว่าเลดี้ลาฟองเตนน์หรือฟองเตนน์ขึ่นมา แต่ผมมีความทรงจำถึง 3 ชุด ชุดแรกของผม ชุดที่ 2 ของคุณแม่เวนดี้และชุดสุดท้ายของพี่เวนดี้ซึ่งไม่ได้หลอมรวมกันเป็นชุดเดียวและฉันจะใช้ชีวิตอย่างไรต่อดีเนึ่ย"ฟองเตนน์สรุปเหตุการณ์ต่างๆที่เกิดขึ้นกับตัวเองว่าเริ่มอย่างไรและจบอย่างไรพร้อมกับความเป็นผู้หญิงที่เริ่มมาในร่างของตัวเอง
ก่อนที่เธอจะเอาคลำบริเวณของลับของตัวเองแล้วพบว่าม้นยังอยู่
"ถึงร่างนี้ 99% เป็นหญิง แต่ยังมีอีก 1% ที่ยังเป็นชายอยู่สินะ"ฟองเตนน์ถอนหายใจ
ก่อนที่เธอจะทำกับข้าวที่แม่ตัวเองทำค้างไส่อย่างผัดผักต่อจนเสร็จด้วยทักษะที่ได้มาจากแม่และพี่สาวของตัวเอง
"ให้เนื้อเรื่องเชื่อมกันก็ดีแล้วล่ะ แต่อาจจะบางตอนที่จบในตอนละกัน"ฟองเตนน์พูดในขณะที่ตัวเองกำลังนั่งอ่านหนังสือที่เตรียมจะไปสอนนักเรียนแต่กลับวางลงไปเพราะว่าตอนนี้เธอไม่ใช่ทั้งเอริเซ่,เวนดึ้และมาเรียอีกแล้วและต้องเลือกอาชีพของตัวตนใดตัวตนหนึ่งเท่านั้น
"งั้นไปเรียนมหาลัยละกันเพราะจิตใจส่วนใหญ่ของฉันคือเอริเซ่นึ่"ฟองเตนน๋พูดแล้วเธอก็เตรียมตัวจัดกระเป๋าเพื่อไปเรียนที่มหาวิทลัยมหานครทันที


คือพลังวิเศษที่เกี่ยวกับการแปลงร่างซึ่งคนส่วนน้อย(10%) ไม่ว่าจะเป็นชายหรือหญิงในโลกนี้ โดยพลังจะอ้างอิงจากการแปลงร่างประเภทต่างๆและจะมีได้ไม่เกิน 2 พลังต่อคนเท่านั้นแต่สามารถสืบทอดผ่านสายเลือดโดยจะกลายเป็นอีกชุดแต่กระนั้นในยุคสมัยปัจจุบัน การมี TF Power มากกว่าหรือเท่ากับ 2 พลังกลายเป็นเรื่องปกติไปแล้ว และเมื่อพวกเขาแปลงร่างโดยการแปลงร่างที่มาจากภายนอก พวกเขาจะสามารถแปลงร่างกลับได้ต่างจากคนธรรมดาที่จะติดในร่างนั้นตลอดไปหรือตามเวลาที่กำหนดไว้


วันต่อมาจากตอนที่แล้ว
"พรุ่งนี้เราต้องไปมหาวิทยาลัยมหานครแล้วล่ะ"ฟองเตนน์พูดในขณะที่ตัวเองตื่นขึ้นมาจากการหลับไหล
ก่อนที่เธอจะกลับมาเรียกชื่อตัวเองว่าเอริเซ่เหมือนเดิมและทำกับข้าวทานจนอิ่ม
หลายชั่วโมงต่อมา
ในรถประจำทางที่จะไปมหาวิทยาลัยมหานคร ฟองเตนน์กำลังเดินทางไปยังมหาวิทยาลัยผ่านการนั่งรถประจำทางแต่แล้วเธอก็สัมผัสได้ว่ามีใครกำลังทำอนาจารเธออยู่
"ใครกำลังทำอนาจารฉันอยู่เนี่ย"ฟองเตนน์คิดในขณะที่เธอเริ่มรู้สึกไม่ดีเพราะเธอยืนอยู่บนรถปนระจำทางด้วยแต่แล้วเธอก็จับได้ว่ามีลุงแก่ๆคนหนึ่งกำลังลูบไล้ร่างของเธอ
ก่อนที่เธอจะเตะใส่เขาจนกระเด็นไปทันทีและพอถึงป้ายหน้ามหาวิทยาลัยก็ลงรถเมล์ทันที
หน้ามหาวิทยาลัยมหานคร
ฟองเตนน์บ่นเรื่องที่ในยุคนี้ยังมีพวกลามกอนาจารอยู่อีกด้วยและก็เดินเข้าไปในโรงเรียนจนกระทั่งเจอกับไอริสและโทริที่มารอเธออยู่
"ได้ข่าวว่าเมื่อวานนายบ่นเรื่องที่นายเผลอรวมร่างกับแม่และพี่สาวตัวเองอย่างไม่ตั้งใจ ขอแสดงความเสียใจด้วยละกัน เอริเซ่"โทริบอกฟองเตนน์เรื่องที่เธอได่ข่าวเกี่ยวกับเหตุการณ์เมื่อวาน
"ไม่เป็นไรๆ"ฟองเตนน์ตอบโทริแล้วเธอก็กลับคืนร่างเป๋นร่างตัวเองในปัจจุบันที่เปิดตัวไปเมื่อตอนที่แล้วทันที
ก่อนที่เขาจะเดินเข้าไปในมหาวิทยาลัยเพื่อเตรียมตัวเรียนทันที
ในมหาวิทยาลัย
ฟองเตนน์ในร่างเอริเซ่เวอร์ชั่นปัจจุบันกำลังนั่งเรียนวิชาประวัติศาสตร์โลกอยู่และเริ่มคิดอะไรเพลินๆจนกระท่งเธอเผอเแปลงร่างกลับมาเป็นร่างหญิงสาวที่มีผมสีดำปลายเหลืองยาวถึงขา,ตาสีดำ,มีหน้าอกขนาดคัพ JJ ซึ่งสวมชุดยูนิฟอร์มครูผสมพนักงานบริษัทสึดำที่ตรงกลางเป็นสีขาวและมีรูปหยินหยางอยู่ตรงกลางอก,สวมกระโปรงที่ด้านในเป็นกางเกงขาสั้นสีดำอมน้ำเงิน,สวมถุงน่องสีเทาที่ไล่สีจนเป็นสีดำ,สวมรองเท้ากีฬาส้นสูงสีน้ำเงินอมดำและแว่นตากรอบเหลึ่ยมสึดำอีกครั้งหนึ่ง
"กลับมาร่างนี้อีกแล้วสินะ"ฟองเตนน์บ่นในขณะที่ตัวเองกำลังนั่งเรียนอยู่แต่หน้าอกขนาดใหญ่ของเธอกลับคับโต๊ะมาก
ก่อนที่เวลาจะผ่านไปจนเวลาพักและนักศึกษาทุกคนได้แยกย้ายกันไปในเขตต่างๆของมหาวิทยาลัย
"อยากจะหาที่ไปแต่งคอสเพลย์แล้วสิ"ฟองเตนน์พูดแล้วเธอกลับคืนร่างเป็นร่างเอริเซ่เวอร์ชั่นปัจจุบันอีกครั้งทันทีและไอริสก็เดินมาหาเขาแล้วให้ไปรวมตัวที่ชมรมนักแปลงร่าง(Metamorphoses Club) เพราะเหมือนมีรุ่นน้องอยากจะเข้าร่วมกันเยอะ
ห้องชมรมนักแปลงร่าง
ฟองเตนน์กำลังเดินเข้ามาในห้องขมรมแล้วพบว่าไอริสกับโทริกำลังนั่งรออยู่เลยและพวกเขาก็มาคุยเรื่องการคอสเพลย์ว่าจะคอสเพลย์เป็นตัวละครอะไรจากเรื่องไหน
"เอริเซ่ นายเลิกเรียกแทนตัวเองว่าฟองเตนน์เถอะ"โทริบอกเอริเซ่ให้เลิกเรียกตัวเองว่าฟองเตนน์ซึ่งเป็นชื่อร่างรวมของครอบครัวลาฟองเตนน์
"ก็ได้ๆ ผมกลับมาใช้ชื่อเอริเซ่เหมือนเดิมละกัน"เอริเซ่ตอบโทริแล้วพวกเขาก็เริ่มวางแผนว่าจะคอสเพลย์ด้วยอะไรดีจนกระทั่งพวกเขาเห็นตู้เสื้อผ้าอัตโนมัติ(Auto Closet) เก่าๆเครื่องหนึ่งอยู่ในห้องและก็เริ่มเช็คดูว่ามันใช้งานยังไง
"ตู้เสื้อผ้าอัตโนมัติหรือออโต้คลอเซ็ทจะทำการแปลงร่างเราได้ 2 แบบสินะ ได้แก่เพอร์มาสูท(Permasuit) ชุดบอดี้สูทที่มีลักษณะคล้ายยางหรือลาเท็กซ์ที่มีลักษณะเหมือนตัวละครนั้นแต่ถอดออกไม่ได้เพราะมันรวมกับร่างเราถาวร 2.แปลงร่างแบบปกติ(Normal Transformation) ที่ทำการเปลี่ยนร่างเราให้เหมือนเป้าหมายทุกอย่างยกเว้นพลังที่ตัวละครที่เราเลืออย่างถาวร ซึ่งทั้ง 2 อย่างจะอยู่ถาวรจนกว่าเจ้าตัวจะกลับมาที่ตู้นี้อีกครั้ง แถมตู้นี้ในโรงเรียนเรามีนะอยู่ที่ห้องแห่งการเปลี่ยนแปลงที่รวบรวมเครื่องมือและสิ่งของต่างๆที่ใช้ในการแปลงร่างแถมได้รับการซ่อมแซมตลอดต่างจากเครื่องนี้ที่ฝุ่นและหยากไหย่เกาะไม่รู้ว่ามันจะยังใช้งานได้อยู่ไหม"ไอริสอธิบายให้ทุกรู้เรื่องตู้เสื้อผ้าอัตโนมัติว่ามันใช้งานอย่างไร
"ไม่ลองไม่รู้น่า ผมขอลองก่อนเลยละกัน ตัวละครที่ผมเลือกสำหรับคอสเพลย์ก็ชาปาเยฟจาก Azur Lane สกินเริ่มต้น และรูปแบบที่ต้องการก็เพอร์มาสูท"เอริเซ่บอกพวกไอริสแล้วก็เข้าไปในตู้เสื้อผ้าอัตโนมัติทันที
ภายในตู้เสื้อผ้าอัตโนมัติ
"ข้างนอกดูเล็กแต่ข้างในใหญ่ใช่เล่นนะเนี่ย ได้เวลาเอาโทรศัพท์มือถือพร้่อมภาพที่ต้องการใส่แล้วล่ะ"เอริเซ่พูดด้วยอาการตกใจกับความใหญ่ของเครื่องแล้วเขาก็รูปของหญิงสาวที่มีผมสีฟ้าอมขาวสั้นที่ปิดตาขวา,ตาสีฟ้าอมขาว,มีหน้าอกขนาดคัพ EE ซึุ่งสวมชุดยูนิฟอร์มทหารสีขาวซึ่งเปิดหน้าอกตรงกลาง,กระโปรงสั้นสีขาวแถบฟ้า,สวมถุงน่่องสีดำที่มีลักษณะโปร่งใส,สวมรองเท้าบู๊ทหนังสีดำที่มีพู่ด้านบน,ติดกิ๊บรูปเกล็ดหิมะสีขาวที่ผมด้านซ้ายและหมวกทหารสีขาวและเธอคือชาปาเยฟจากเกม Azur Lane
ก่อนที่เขาจะกดตกลงและเลือกที่เพอร์มาสูท(Permasuit) และเลือกวัสดุด้วยว่าจะเป็นแบบไหนระหว่างลาเท็กซ์(Latex),ลูกโป่ง(Balloon),ยาง(Rubber) หรือของเล่นสระว่ายน้ำ(Pool Toy)
"เอาเป็นของเล่นสระว่ายน้ำละกัน"เอริเซ่พูดแล้วเขาก็กดปุ่มที่เขียนว่า Pool Toy Type Permasuit ทันทีและเขาก็รู้สึกว่าเครื่องมันเริ่มทำงานแล้วแต่ก็มีลักษณะที่ดูใกล้พังแล้วเหมือนกันแล้วอุปกรณ์บางอย่างที่มีรูปร่างคล้ายชุดบอดี้สูทสีดำที่มีลักษณะคล้ายของเล่นสระว่ายน้ำก็มาสวมเข้ากับร่างของเขา
ก่อนที่มันจะเริ่มทำงานต่อโดยอุปกรณ์คล้ายหน้าอกค่อยๆมาสวมที่อกของเขาเช่นเดียวกับที่หน้าของเขาและมันก็ขึ้นว่า Pool Toy Type Permasuit began operation และมันก็เริ่มค่อยๆทำให้ชุดและบอดี้สูทที่สวมทับร่างของเขาพองตัวและเริ่มมีลักษณะเหนียวเหมือนของเล่นสระว่ายน้ำ,บริเวณอกก็ค่อยๆพองจนมีลักษณะเหมือนลูกโป่งจนมีขนาดประมาณคัพ EE และมีจุกเติมลมโผล่ออกมา,แขนและขาของเอริเซ่ก็เริ่มค่อยๆเรียวเล็กลงเหมือนผู้หญิงแต่ก็มีลักษณะเหนียวมากขึ้น,หน้าของเขาก็เริ่มค่อยๆเปลี่ยนไปเป็นหญิงสาวที่มีผมสีฟ้าอมขาวสั้นที่ปิดตาขวา,ตาสีฟ้าอมขาวและบริเวณพุงก็มีจุกเติมลมที่ค่อยๆพองออกมา,ส่วนเอวทั้ง 2 ข้างก็โผล่แฮนด์จับทันทีและอุปกรณ์ที่ปิดทั่วร่างของเอริเซ่ก็ออกไปจนหมดและเริ่มกระบวนการณ์ต่อไป
"นี่หน้าตาเราเหมือนชาปาเยฟแล้วสินะรอกระบวนการณ์ต่อไปเลยละกันแต่นี่รู้สึกว่าหัวของเราโล่งมากเลยด้วย"เอริเซ่พูดด้วยน้ำเสียงที่เหมือนผู้หญิงแล้วกระบวนการต่อไปก็เริ่มทำทันที
ก่อนที่อุปกรณ์อีกชุดหนึ่งจะเริ่มทำการเปลี่ยนลักษณะของชึดบอดี้สูทที่เอริเซ่สวมตอนนี้เป็นชุดยูนิฟอร์มทหารสีขาวที่เปิดหน้าอกตรงกลาง,กระโปรงสั้นสีขาวแถบฟ้า,สวมถุงน่องสีดำที่มีลักษณะโปร่งใส,รองเท้าบู๊ทส้นสูงสีดำที่มีพู่ด้านบน,ติดกิ๊บรูปเกล็ดหิมะสีขาวที่ผมด้านซ่้ายและหมวกทหารสีขาว
"เริ่มต้นกระบวนการณ์พองลม(Inflation) แล้วสินะ"เอริเซ่พูดแล้วสายเติมลม 3 อันก็มาสวมที่บริเวณพุงและหน้าอกทั้ง 2 ข่างและเริ่มพองทั้งร่างจนมีลักษณะเหมือนของเล่ยสระว่ายน้ำมากขึ้นจนเสร็จสมบูรณ์
ก่อนที่ร่างของเธอจะกลายเป็นหญิงสาวที่มีผมสีฟ้าอมขาวสั้นที่ปิดตาขวา,ตาสีฟ้าอมขาว,มีหน้าอกขนาดคัพ EE ,มีจุกเติมลมตรงหน้าอก 2 อันและตรงพุง 1 อัน,ตรงเอวมีแฮนด์จับสีขาว 1 คู่บริเวณเหนือขาทั้ง 2 ข้างซึุ่งสวมชุดยูนิฟอร์มทหารสีขาวซึ่งเปิดหน้าอกตรงกลาง,กระโปรงสั้นสีขาวแถบฟ้า,สวมถุงน่่องสีดำที่มีลักษณะโปร่งใส,สวมรองเท้าบู๊ทหนังสีดำที่มีพู่ด้านบน,ติดกิ๊บรูปเกล็ดหิมะสีขาวที่ผมด้านซ้ายและหมวกทหารสีขาว
{Pool Toy Type Permasuit: Chapayev successed}
"สควีคๆ"เสียงการเคลื่อนไหวร่างกายของชาปาเยฟ(เอริเซ่) ที่คล้ายกับของเล่นสระว่ายน้ำ
ก่อนที่ประตูของตู้เสื้อผ้าอัติโนมัติจะเปิดทันทีและพวกไอริสก็เริ่มที่จะอยากลองด้วย


Auto Closet(ตู้เสื้อผ้าอัตโนมัติ)
คืออุปกรณ์ทรงกล่องสี่เหลี่ยมสูงสีขาวที่เอาไว้สำหรับใช้แปลงร่างโดยเฉพาะและวิธึการใช้งานจะต้องนำโทรศัพท์สมาร์ทโฟนของผู้ใช้มาวางไว้ตรงช่องและเลือกภาพที่คุณต้องการแล้วเลือกวิธีการแปลงร่างที่คุณต้องการได้แต่คุณจะถอดไม่ได้จนกว่าคุณจะเข้าไปในเครื่อง Auto Closet เครื่องนั้นใหม่
ประเภทของการแปลงร่างด้วย Auto Closet มีดังนี้
1.Permasuit(เพอร์มาสูท):ชุดคอสเพลย์ที่มีลักษณะคล้ายยางหรือลาเท็กซ์ที่จะติดแน่นกับตัวคุณอย่างถาวรและมีหมวดย่อยดังนี้
-Rubber Type Permasuit:เพอร์มาสูทที่มีลักษณะคล้ายยาง
-Balloon Type Permasuit:เพอร์มาสูทที่มีล้กษณะคล้ายลูกโป่ง
-Latex Type Permasuit:เพอร์มาสูทที่มีลักษณะคล้ายลาเท็กซ์
-Pool Toy Type Permasuit:เพอร์มาสูทที่มีลักษณเะคล้ายของเล่นสระว่ายน้ำ
{มีเฉพาะเครื่องรุ่นใหม่เท่านั้น)
-Silk Type Permasuit:เพอร์มาสูทที่มีล้กษณะคล้ายผ้าไหม
-Ice Type Permasuit:เพอร์มาสูทที่มีลักษณะคล้ายน้ำแข็ง
-Marbled Type Permasuit:เพอร์มาสูทที่มีลักษณะคล้ายหินอ่อน
-Plastic Type Permasuit:เพอร์มาสูทที่มีลักษณะคล้ายพลาสติก
-Porcelain Type Permasuit:เพอร์มาสูทที่มีล้กษณะคล้ายกระเบื้อง
-Wood Type Permasuit:เพอร์มาสูทที่มีล้กษณะคล้ายไม้
-Slime Type Permasuit:เพอร์มาสูทที่มีลักษณะคล้ายสไลม์
-Liquid Metal Type Permasuit:เพอร์มาสูทที่มีล้กษณะคล้ายโลหะเหลว
2.Normal Transformation/Cosplay(แปลงร่างแบบปกติ/คอสเพลย์):การแปลงร่างแบบปกติหรือเรียกว่าคอสเพลย์ที่จะแปลงร่างทั้งตัว
{มีเฉพาะเครื่องรุ่นใหม่เท่านั้น)
3.Skinsuit/Kigurumi(ชุดสกินสูท/ชุดคิกุรุมิ):การแปลงร่างที่จะให้สวมชุดสกินสูทที่มีลักษณะเหมือนมนุษย์จริงๆหรือชุดคิกุรุมิที่มีลักษณะคล้ายตุ๊กตายาง
4.Doll(ตุ๊กตา):การแปลงร่างที่จะทำให้คุณเหมือนตุ๊กตาพร้อมทั้งใส่พฤติกรรมที่อ้างอิงจากต้วละครนั้นๆมาให้คุณแต่ชุดของคุณโดยทั่วไปจะมีลักษณะคล้ายลาเท็กซ์


Djinn's Lamp
ตะเกียงของจินน์เป็นหนึ่งในไอเท็มสำหรับแปลงร่างที่มีชื่อเสียงที่สุดในโลกซึ่งด้านในตะเกียงนั้นมีปีศาจจินน์อยู่ด้านในและมันมีทั้งทึ่เป็นตะเกียงโบราณที่มึจินน์อยู่จริงๆกับตะเกียงแบบจำลองที่ปล่อยฝูงนาโนแมชชึนมาให้เราใช้งาน ซึ่งจินน์ในตะเกียงนั้นสามารถให้พรได้ตามที่เราต้องการแต่เนื่องจากพวกมันนั้นเจ้าเล่ห์และมีเล่ห์เหลี่ยมดังนั้นมีโอกาศสูงมากทึ่คุณจะถูกเปลึ่ยนเป็นทาสของตินน์เหล่านั้นแทน


ในโลกที่ทุกๆอย่างสามารถแปลงร่างคุณได้ไม่ว่าจะเป็นน้ำดื่ม,น้ำหอม,หน้ากาก,แอปในมือถือหรือแม้กระทั่งเหตุการณ์เหนือธรรมชาติอย่าง Great Shift, Transformation Rain, Pink Mist, Randomized Transformation และนี่คือเรื่องราวของเด็กหนุ่มผู้ที่ชื่นชอบการแปลงร่างทุกรูปแบบแต่เป็นฉบับจักรวาลหลัก
ตัวละครหลัก
1.ยูนะ ยูคาริ(Yuuna Yukari)
เพศชาย อายุ 18 ปี
ชื่อเล่น:ยูนะ
TF Power:Transformation,Inanimate/Living Inanimate TF,Fusion-Fission
2.รูเซีย ชินิกามิ อาเกฮะ(Rushia Shinigami Ageha)
เพศหญิง อายุ 18 ปี
ชื่อเล่น:รูเซีย
TF Power: Twinning/Semi-Twinning TF, Swapping TF, -Fication TF
3.ไอริส โยโซระ(Iris Yozora)
เพศชาย อายุ 18 ปี
ชื่อเล่น:ไอริส
TF Power: Skinsuits/Kigurumis TF, TF Mask, Essence TF
4.มะลิ ชาติตะวัน(Mali Chartawan)
เพศหญิง อายุ 18 ปี
ขื่อเล่น:มะลิ
TF Power:Corruption TF,Purification TF,Wish TF


รวมเรื่องสั้นจักรวาล Transformation Universe Project