" อีเลฟเวนท์ ! "
ไซม่อนเดินเข้ามาขวางเธอเอาไว้ก่อนที่พวกเธอจะเดินกลับไปที่รถ
" ฉันขอคุยอะไรด้วยหน่อย ! " และไซม่อนที่ดูหน้าตาซีเรียสจนต้องหันไปขอร้องให้เจ้าหน้าที่อังกฤษช่วยหลีกทางให้ และในระหว่างที่รอให้เจ้าหน้าที่อังกฤษเดินออกจากห้องครัว
" เมื่ออาทิตย์ก่อน.. ! " ไซม่อนก็รีบร้อนหันมาพูดคุยกับอิเลฟเวนท์สองต่อสองและอย่างจริงๆ จังๆ
" คนในตระกูลมินาโมะโตะ ! ได้แอบติดต่อกับพวกมือปืนกับพวกหัวขโมยแถวๆ ยุโรป " ไซม่อนที่ยิ่งพูดก็ยิ่งหนักใจแทนเธอ
" แต่ว่า..... "
 " พวกเขาก็ดันมาโชคดีที่ได้มาเจอกับ...เฮนดริกส์ !! " และไซม่อนเพิ่งจะบอกความจริงเรื่องที่ทำให้เขาไม่สบายใจจนถึงป่านนี้
 อิเลฟเวนท์ที่ตั้งใจฟังแต่ก็เลยอดเป็นห่วงไปด้วยไม่ได้
 " ฉัน กับ เฮนดริกส์ "
"เราร่วมมือกัน !! " และก็ยอมรับกับไซม่อนออกไปตรงๆ
และไซม่อนก็ไม่ได้ที่จะเถียงหรือว่าอะไร
 " ฉันรู้ ! "
" ฉันรู้ดีว่า...เธอเป็นคนรอบคอบมากแค่ไหน !! " ไซม่อนที่ยอมรับเรื่องนี้
 " อีเลฟเวนท์ !! "
" เธออย่าหาว่า...พวกเราสอดรู้สอดเห็นเรื่องส่วนตัวของเธอเลยนะ !! "
 " คือว่า...." และแม้ว่าบางทีไซม่อนก็รู้สึกอึดอัดที่จะต้องพูดให้เธอฟัง
" ก่อนที่... เฮนดริกส์จะลงมือ !! "
" ก่อนหน้านั้น...เขามาหาฉันที่นี้ !! "
 " เฮนดริกส์... "
" เขามาขอร้องให้ฉันช่วยสืบเรื่องของเธอกับคนในตระกูลมินาโมะโตะ... "
 " ฉัน !! " อิเลฟเวนท์รีบรับสารภาพ
" รู้จักพวกเขา !! " และก็เธอก็ยอมรับความจริงต่อหน้าไซม่อนออกไปด้วย
 " เธอรู้จับกับพวกคนในตระกูลมินาโมะโตะจริงๆ ให้ตายซิน่า !!! " ไซม่อนโวยวายขึ้นมาแทบจะทันทีที่รู้ถึงความสัมพันธ์ของพวกซามูไรญี่ปุ่นพวกนี้
" แล้วเธอ.. "
" ก็ยังจะปล่อยให้พวกเขาแอบมาปล้นเอาของสำคัญของเธอไปเนี้ยนะ .. !! "
" เธอนี่มัน !! คงจะกินยาแก้ปวดมากเกินไปแล้วจริงๆ " แต่ว่าไซม่อนที่ยิ่งคิดแทนกันก็ยิ่งจะโมโหอิเลฟเวนท์ขึ้นมาเรื่อย ๆ จนต้องคอยหันกลับมาบ่น ๆ เธอยาว
 " เอาจริงๆ นะ ! "
" พวกเราเองก็ไม่รู้หรอกนะว่า ... "
" เธอกับพวกคนในตระกูลญี่ปุ่น มีความสัมพันธ์กัน ! ยังไง !!! หรือว่าอะไร !!! "
" แต่ว่า... "
 " พวกเราก็แค่ไม่อยากเห็น...เธอ "
" ตัดสินใจทำอะไรที่ผิดๆ "
" พวกเรา...ใช้ชีวิตผิดพลาดมากันเกือบทั้งชีวิต !!! "
" ก่อนที่...พวกเราทุกคนจะได้มารู้จักกับเธอ "
" เพราะฉะนั้น !! "
" ต่อให้ฉัน...ต้องกลับเข้าไปใช้ชีวิตในวงจรอุบาทว์นั้นอีก "
" พวกเราทุกคนก็ยินดีที่จะตายเพื่อเธอ !!! "
" เธอ..ให้โอกาส พวกเราทุกคนมามากเกินพอแล้ว "
" อีเลฟเวนท์ !! " ไซม่อนที่จนแล้วจนรอดก็อยากที่จะเชื่อใจอิเลฟเวนท์ให้ถึงที่สุด แต่ว่าเพื่อนของเขาที่ก็แค่หันมาฉีกยิ้มบางๆ
อิเลฟเวนท์ที่พยายามยิ้มออกมา
" เมื่อถึงเวลานั้น..... ! "
" ทุกคนก็จะได้รู้ความจริง ! " และเธอก็ตอบอย่างตรงไปตรงมากับไซม่อนด้วยเหมือนกัน เพราะฉะนั้นไซม่อนที่ได้แต่ทำใจและยอมเดินออกมาส่งเธอที่รถ
 " อีเลฟเวนท์ !! " ไซม่อนก่อนที่จะเดินเข้าไปเปิดประตูรถก็ยังมีแอบ ๆ หันมากระซิบเพื่อนของตัวเอง
" เธอเองก็รู้ใช่ไหมว่า.... พวกเราเป็นห่วงเธอกันมากแค่ไหน ! "
" เรื่องเจ้าหน้าที่สายลับอังกฤษคนนั้น " และไซม่อนที่พยายามเตือนๆ เธอ
อิเลฟเวนท์ผงกหัวให้สองสามที
 " ทำไมละ !! "
" เจ้าหน้าที่อังกฤษคนนี้ ! "
" ไม่ดีตรงไหน !! " และมิหนำซ้ำเธอก็ยังแกล้งไขสือทำเป็นไม่รู้เรื่องว่า ไซม่อนต้องการที่จะบอกอะไรเธอ
 " เขานะ... เป็นสายลับอังกฤษเลยนะ "
" ทั้งหน้าตา ทั้งความสามารถ "
" บอกตรงๆ ฉันกำลังนึกอยากจะได้เขาขึ้นมาจริง ๆ แล้วนะเนี้ย... " เธอแกล้งพวกเขา
 "เชอะ ! " ไซม่อนหันมายืนกรอกตาเป็นเลขแปด
 " อย่ามาแกล้งอำฉันซะให้ยาก !! " และก็ไม่อยากเชื่อด้วย
 " ซะงั้นไป ! "เธอยิ้มๆ
 " เห้อ...." ไซม่อนที่ถึงกับถอนหายใจทิ้งๆ ขว้างๆ
"ตั้งแต่ที่.... "
" เธอเลิกกับเจ้าหน้าที่ NRSD คนนั้น ! "
" และถึงแม้ว่า พวกฉันจะเข้าใจเธอดีว่า...บางครั้ง หรือไม่ก็หลาย ๆ ครั้ง "
" ที่...เธอเอง ! อาจจะมีอารมณ์เหงาเปล่าเปลี่ยวไปทั้งตัว ! และหัวใจ !!!! " ไซม่อนที่เหมือนจะเริ่มหงุดหงิดกับเธอเข้าให้
" แต่ก็ไม่ใช่ว่า... ! "
" เธออยากจะนอนกับผู้ชาย สุ่มสี่สุ่มห้าได้ซะเมื่อไหร่ !! "
" เธอนะเป็นผู้หญิง ! "
" เธอจำเป็นที่จะต้องรู้จักรักนวลสงวนตัว "
" อารมณ์เสียววูบวาบเพียงครั้งเดียว "
" ยังไงๆ มันก็ไม่คุ้ม " ไซม่อนที่ยังคอยออกอาการหงุดหงิดใส่เธอ แม้จะกระทั่งช่วงวินาทีสุดท้ายเลยทีเดียวเชียว แต่ว่าเธอก็ยังยิ้มๆ อยู่นั้น
 " พวกเราอดเป็นห่วงเธอไม่ได้จริงๆ " เพราะฉะนั้นไซม่อนถึงกับออกอาการเบื่อขี้หน้า
" ไหน..... ! "
" เธอกับเขายังจะต้องมาคอยทำภารกิจเดียวกันอยู่แบบนี้ "
" และเผลอ ๆ อาจจะต้องนอนห้องเดียวกันแบบนั้นอีก " ไซม่อนที่ยิ่งคิดเรื่องของพวกเธอสองคนก็ยิ่งชวนให้คิดเรื่องวูบวาบ
" ถ้าเกิด ! ไอ้หมอนี่ไม่ลักหลับเธอ ! หรือไม่ก็... "
" เธอเอง.. ! ที่ก็อาจจะเผลอเป็นฝ่ายลักหลับเขาเข้าให้ !! "
" ใครจะรู้ !! " ไซม่อนที่ยิ่งคิดก็ยิ่งพาลจะปวดหัวกับเธอ และดูเข้าที่ ๆ อิเลฟเวนท์กลับผงกหัวให้พวกเขาอีกแล้ว
และเธอยังจะแกล้งชอบอกชอบใจ
 " อันนี้นิ น่าคิดนะ " และเธอก็ตอบไซม่อนออกไปแบบนั้น
" เชอะ !!! " ไซม่อนที่ยังคอยมองและกลอกตาเป็นเลขแปดซ้ำ ๆ
" ปากดีเข้าไปเถอะ !! " ไซม่อนที่คงทำได้แค่บ่น แต่ถึงยังไงก็ยังต้องช่วยเดินออกมาส่งอิเลฟเวนท์จนถึงมือของเจ้าหน้าที่อังกฤษที่ยืนรอเธออยู่ดี
และลุกส์ที่เข้าไปขอบคุณไซม่อนที่ให้การต้อนรับขับสู้พวกเขาเป็นอย่างดี
" ขอขอบคุณสำหรับไวน์ ไซม่อน ! " เขารู้สึกขอบคุณไซม่อนจริงๆ
ไซม่อนยังต้องคอยฉีกยิ้มร่าให้กับเจ้าหน้าที่ของอังกฤษอยู่แล้ว
 "นี่ ! คุณสายลับอังกฤษ ! "
" หวังว่า...คุณคงจะยังไม่ลืมเรื่องที่ ! "
" พวกเราช่วยเตือนๆ คุณเอาไว้ !! " และไซม่อนที่ยังจะหันไปกระซิบเขาด้วย
อิเลฟเวนท์ที่แอบมองตามพวกเขาจนเห็นความไม่ชอบมาพากล
 "แค่..ฉันเดินไปเข้าห้องน้ำแป็ปเดียวนี่... !! "
" ก็หาเรื่องแอบนินทาฉัน ! "
" ว่างั้น !!! " เธอประชดพวกนั้นทันที
" ฮ่าๆๆๆ " ไซม่อนหัวเราะร่าเพราะชอบอกชอบใจที่ยังไงๆ เธอก็รู้ทันเหมือนเดิมอีกจนได้
 "ก็มันช่วยไม่ได้ !!!! " ไซม่อนยอมรับให้ก็ได้ว่า
 "เรื่องนี้ส่อนให้รู้ว่า.. เวลาที่รวมหัวเมื่อไหร่ !! "
" อย่าเผลอไปเข้าห้องน้ำ !! ไซม่อนประชดกลับอย่างมีความสุขจริงๆ
 รถยนต์คาดิแลคเคลื่อนเข้ามาจอดสนิทยู่ที่แถว ๆ บนถนนย่านเศรษฐกิจใจกลางเมืองเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กของรัสเซีย และบริเวณ 2 ข้างทางบนย่านถนนเส้นเศรษฐกิจของเมืองเซนต์ปีเตอร์สเบิร์กที่ก็ยังจะเต็มไปด้วยบรรดาร้านค้า โรงละคร พิพิธภัณฑ์ ภัตตาคาร ร้านอาหารในสมัยยุคที่ศิลปะบาโรก กำลังเฟื่องฟู ตั้งแต่ศตวรรษที่ 18
 อีเลฟเวนท์ที่เพิ่งจะก้าวเท้าลงมาจากรถ และลุกส์ที่ยังต้องรีบเดินตามและพากันเดินข้ามถนนไปอีกฝั่ง และเธอก็ยังพาเขามาหยุดอยู่ที่ร้านอาหารฝรั่งเศสที่มีชื่อว่า Merci
ลุกค์ที่เงยหน้ามองชื่อร้านอาหาร
 " อีเลฟเวนท์ "
" นี่ฉันถามเธอจริงๆ นะ "
" เมื่อไม่กี่ชั่วโมง "
" เธอเพิ่งจะพาฉันไปกินข้าวที่แถวๆ ชายแดนรัสเซีย ! "
" และตอนนี้....เธอก็ยังอยากที่จะพาฉันมากินข้าวเย็นถึงที่เซนต์ปีเตอร์สเบิรกส์นี้ !! " เขาเอาแต่ตั้งคำถาม
 ในขณะที่ช่วยหันไปมองรอบๆ บริเวณ แต่ตั้งแต่อิเลฟเวนท์เดินข้ามถนนมาจนถึงหน้าร้านอาคาร สีหน้าที่เคร่งเครียดของเธอก็มีแต่จะเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ
" ช่วยทำตามที่ฉันบอกเท่านั้น ! "
" เข้าใจหรือเปล่า !! " มิหนำซ้ำเธอยังเอาแต่กำชับให้เขาต้องคอยทำตาม และรีบพาเขาเดินเปิดประตูเข้าไปในร้านอาหารที่มีชื่อว่า Merci
 แต่ว่าลุกส์ที่เป็นฝ่ายเดินตามอิเลฟเวนท์กลับเข้าไปภายในร้าน และพวกเขาที่ยังสังเกตเห็นแขกเหรื่อที่ต่างพากันมาดินเนอร์มื้อหรูอยู่เต็มภายในร้าน และในขณะที่อิเลฟเวนท์พาเขาเดินผ่านบริเวณห้องโถงของร้านจนกระทั่งใกล้สุดมุมทางเดิน
 อิเลฟเวนท์ก็เดินเลี้ยวซ้ายและก็เลี้ยวขวาไปจนเกือบสุดทางจนเห็นตรอกทางเดินแคบๆ และเธอก็ยังพาเขาเดินลัดเลาะตรงตรอกแคบ ๆ จนกระทั่งมองเห็นประตูเหล็กทึบๆ
 " นี่เธอ... ! "
" กำลังจะหางานให้ฉันทำอยู่ละซินะ !! " ลุกค์กระซิบกระซาบอิเลฟเวนท์
 ในขณะที่พวกเขากำลังจะเดินเข้าใกล้ที่ประตู แต่ว่าเธอก็ยังเป็นคนที่รีบเดินเข้าไปและเปิดผลักประตูบานนั้น
 เสียงเพลงแนวอิเล็กโทรนิกส์แดนซ์มันๆ ที่ดังระเบิดออกมาทันทีที่พวกเขาเปิดประตู และบรรดาผู้คนหญิงชายวัยรุ่นนับร้อยและวัยไม่รุ่นแล้วเท่าไหร่ แต่ละคนที่อยู่ในอาการมึนเมาและพากันโยกย้ายไปตามเสียงเพลงอยู่ที่ชั้นใต้ดิน
 อิเลฟเวนท์กับฟิวส์ ลุกค์ต่างพยายามที่จะเดินเบียดเสียดไปตามนักเที่ยวราตรีชายหญิง และอิเลฟเวนท์ที่กำลังมองหาใครบางคนอยู่ภายในชั้นใต้ดินของตึก จนกระทั่งมีผู้ชายรูปร่างสูงใหญ่ร่างกายกำยำสองสามคนที่กำลังออกตามหาเธอด้วยเหมือนกัน และก็กลุ่มชายฉกรรจ์ที่พากันเข้ามายืนคอยและขวางพวกของอิเลฟเวนท์เอาไว้
 แต่ว่าพวกเขาที่ก็แค่จะเข้ามาช่วยเดินนำทางให้กับพวกเธอจนเข้าไปหยุดรออยู่ที่หน้าห้องๆ หนึ่ง
 อิเลฟเวนท์ยืนรอจนกว่าพวกเขาจะช่วยเปิดประตูให้ และทันทีที่ประตูถูกเปิดออก เธอก็พาลุกค์เดินกลับเข้าไปข้างในห้องนั้นทันที
" โอ๋ !! "
" เวรละ !! เบเนดิกส์ ! " ลุกค์ตกใจจนต้องรีบชักปืนออกกมาเล็งไปที่ผู้ชายชาวโมรอกโคที่กำลังนั่งอยู่ที่เก้าอี้โซฟาตรงหน้า
" ทุกคนอย่าขยับ !! " ลุกค์ออกคำสั่งกับพวกเขา ! แต่ว่าพวกคนที่อยู่ข้างในห้องนั้นก็รีบหันมาชักปืนและเล็งปืนมาที่เขา
แต่ว่าอิเลฟเวนท์กลับร้องห้าม
" ลุกค์ !! " เธอยพยายามเข้าไปขวาง
 " ฉัน ! อยากให้คุณช่วยลดปืนลงก่อน !! " และเธอยังตามเข้าไปขอร้อง
" อะไรนะ !! " แต่ว่าเขากลับไม่อยากจะเชื่อเธออีกต่อไป
อิเลฟเวนท์ที่พยายามจะเข้าไปอธิบาย
" ลุกค์ !! "
" ฉันบอกให้คุณวางปืนของคุณลงเดี๋ยวนี้... ! "
"นี่ ! อีเลฟเวนท์ !! " เขาปฏิเสธ
" นี่เธอจะบ้าไปแล้วหรือยังไง !! " และเขาก็ยืนโต้เถียงกับอิเลฟเวนท์ ในขณะที่ยังต้องคอยถือปืนเล็งไปที่คนพวกนั้น
 อิเลฟเวนท์จนปัญญาจนต้องหันกลับไปขอร้องผู้ชายผิวขาววัยกลางคนร่างท้วมที่นั่งอยู่บนเก้าอี้บุด้วยผ้าขนสัตว์สีดำตัวใหญ่
" ออกไปกันได้แล้ว " ผู้ชายคนนั้นกลับยอมทำตามที่เธอขอร้อง และสั่งให้พวกลูกน้องที่อยู่ข้างในให้ถอยออกไปกันให้หมด
 แต่ว่าลุกค์ที่ไม่ยอมลดปืนลง
" นี่ ! พวกเธอกำลังคิดที่จะทำอะไรกันแน่ " และก็ยังปฏิเสธอิเลฟเวนท์ซ้ำ ๆ
อิเลฟเวนท์จึงต้องใช้ความพยายามให้มากขึ้น
" ลุกค์ "
 " วางปืนลงก่อน แล้วฉัน ! "
" จะเล่าให้คุณฟังทั้งหมด " และเธอก็ไม่มีคำไหนที่จะคิดโกหกเขาเลยสักคำเดียว แต่ว่าในขณะที่ลุกค์ยังคงลังเลกับสิ่งที่เธอกำลังทำมันอยู่
 " เชื่อเธอซิ ! " ผู้ชายคนที่เป็นเจ้าของสถานที่ยังจะอุตส่าห์หันมาร้องเจ้าหน้าที่อังกฤษให้แทน
" แล้วเรื่องทุกอย่างจะง่ายเอง " ผู้ชายคนเดิมขอร้องกันซ้ำๆ
 แต่ว่าลุกค์ที่ยังโกรธแค้น
" นายเป็นใครที่คิดจะมาสั่งฉัน ! เบเนดิกส์ รุสโซ่ !!! " และหันไปตวาดใส่ผู้ชายคนที่นั่งอยู่ตรงหน้า และหันไปทำตาขวางใส่เธอ
" อิเลฟเวนท์ " เขาทำเสียงแข็งกับเธอ
 แต่ว่าเธอกลับไม่สนใจและไม่อยากอธิบายอะไรกับเขาในตอนนี้ทั้งนั้น เพราะว่าเธอมัวแต่สนใจอยู่แค่เบเนดิกส์
 อิเลฟเวนท์คอยเดินตรงเข้าไปที่โต๊ะทำงานขนาดใหญ่สีงาช้างของเบเนดิกส์ และเธอก็เอื้อมมือเข้าไปหยิบเอากรอบรูปกรอบรูปเล็ก ๆ รูปหนึ่งกลับขึ้นมา และมันก็เป็นรูปถ่ายของผู้ชายกำลังกอดอยู่กับผู้ชายข้ามเพศอีกคน
 แต่เธอก็ตัดสินใจวางรูปนัั้นลงทันที
 " ไม่เจอกันนาน... !! " และหันมาหาเบเนดิกส์อีกครั้ง
" แต่ก็ยังอยู่สุขสบายดีใช่ไหม ! "
" เบเนดิกส์ !! " เธอทักทายพวกเขา
เบเนดิกส์ที่ก็ไม่ได้แสดงความยินดียินร้ายเวลาที่เจอเธอเลยแม้แต่นิดเดียว
" ฉันไม่แปลกใจ ! "
"ที่...เจอเธอวันนี้ !! " เบเนดิกส์ที่ไม่ได้ติดใจอะไร เพราะตั้งแต่ที่เห็นพวกเธอโผล่เข้ามาบนกล้องวงจรปิดของที่นี้แล้ว
"เขาไม่ได้ ! "
" อยู่ที่..นี้ !! " แต่ทว่าเบเนดิกส์ก็รู้จุดประสงค์ของพวกเธอดี และมิหนำซ้ำเบเนดิกสํก็แอบสังเกตอาการของพวกเธออยู่แทบจะตลอด
อิเลฟเวนท์แสร้างยิ้มให้กับเบเนดิกส์
 " ถ้างั้นก็ดี... "
" เพราะว่า...ฉัน "
"ก็ไม่ได้... ! "
" ...อยากที่จะเห็นหน้าเขา !! " เธอยอมรับด้วยก็ได้
" หึๆ " เสียงหัวเราะที่แสนเยือกเย็นและเย็นชาของเบเนดิกส์พลอยทำให้ทุก ๆ คนหันมาสนใจ
 " อีเลฟเวนท์ !! "
 " หรือว่า...เธอ !! "
" คิดที่จะเปลี่ยนใจ !! " และแม้แต่เบเนดิกส์เองก็อยากจะรู้ความคิดเธอ
 แต่ว่าคราวนี้อิเลฟเวนท์กลับคอยใช้แววตาที่เย็นชากว่า และเยือกเย็นกว่าคอยตอบโต้เบเนดิกส์อยู่เรื่อย ๆ
 " แล้ว...ฉัน !! "
" ดูเหมือนเป็นคนที่.... ! "
"ลังเลอยู่ตลอดเวลาหรือเปล่า !!! " และเธอที่ยังต้องซ่อนความเจ็บปวดนั้นเอาไว้ ก็เฉพาะเวลาที่เห็นพวกนี้ยังมีความสุขอยู่ในโลกใบนี้
และเธอที่ยังต้องพยายามจับจ้องมองเบเนดิกส์อย่างไม่ละสายตา
" และฉันก็จะบอกอะไรคุณให้ !!! "
 " เบเนดิกส์ !! "
" ฉันยังจับจ้องดูคุณเอาไว้อยู่ไม่เคยห่าง !! "
 " ระเบิดนิวเคลียร์ของเกาหลีใต้ !! " และก็สืบสวนเบเนดิกส์ด้วยสายตาที่จงเกลียดจงชัง
 เบเนดิกส์ที่ค่อย ๆ เผยรอยยิ้มที่แสนเย็นชา
 " หึ ๆ " และเสียหัวเราะในลำคอที่เยือกเย็นซะยิ่งกว่าคำพูดจาเฉือดเฉือนของอิเลฟเวนท์
 " เมื่อหลายวันก่อน..... "
"พวกเจ้าหน้าที่ของเกาหลีใต้ "
" พวกเขาก็เพิ่งจะมาเข้าๆ ออก ๆ ที่นี้กันอยู่บ่อยๆ "
 " พวกเจ้าหน้าที่ของรัฐบาลเกาหลีใต้ !! "
" เหมือนว่า ! พวกเขากำลังพยายาม "
" ที่จะตามหาหัวรบระเบิดนิวเคลียร์ของพวกเขาที่หายไปอยู่ด้วยเหมือนๆ กัน " และเบเนดิกส์ที่กำลังทำตามที่เธอบอก
 แต่คราวนี้เบเนดิกส์หันไปหยิบแก้วเหล้าตรงหน้าขึ้นมาและพลางดื่มไปด้วยจนพลอยเห็นแก้มเลือดฟาด
 แต่อิเลฟเวนท์ที่ยังตามไปคาดคั้น
 " แล้วพวกเจ้าหน้าที่ของเกาหลีใต้. "
" พวกเขาได้อะไรไปบ้าง !! " พวกเธอที่ยังคงต้องทำตามหน้าที่กันอยู่ต่อไป
แต่เบเนดิกส์กลับส่ายหัวลูกเดียว
 " ก็เพราะว่า...พวกเขา "
" ไม่ใช่เธอ !!! " เบเนดิกส์ยอมกลับเงยหน้าขึ้นมาและมองอิเลฟเวนท์อย่างตรงไปตรงมา
" พวกเจ้าหน้าที่พวกนั้นก็เลยไม่ได้อะไรกลับไป " เบเนดิกส์สารภาพเรื่องนี้
 " เวลานี้หัวรบระเบิดนิวเคลียร์ของรัฐบาลเกาหลีใต้ที่ถูกพวกกบฏของจีนขโมยมา "
" ตอนนี้ตกอยู่ในมือของพวกนักธุรกิจชาวฝรั่งเศส " และก็สารภาพเรื่องนี้ด้วย
และลุกค์ที่เริ่มจะขยับเข้าหาเธอและก็เบเนดิกส์
" แล้ว...วอร์ริงตัน !! " และก็ยังเข้ามาตั้งคำถาม
" ..คิดที่จะใช้หัวรบระเบิดนิวเคลียร์พวกนั้นไปทำอะไร ! "
 เบเนดิกส์ชำเลืองมองพวกอังกฤษเล็กน้อย
" คนที่...รู้ !! "
" เห็นที...ตอนนี้ ! ก็คงจะมีแต่เธอคนเดียวเท่านั้น !! " เบเนดิกส์เหลียวมองผู้หญิงคนเดียวที่อยู่ในห้องๆ นี้ และยังค่อยๆ เอนหลังบนเก้าอี้นวมโซฟาของตัวเอง
 ลุกค์รีบหันมาตั้งคำถามกับอิเลฟเวนท์ทันที แต่ว่าเธอที่ทำแค่เพียงยืนมองๆ ไปที่รูปถ่ายรูปนั้นที่วางตั้งอยู่ที่โต๊ะทำงานของเบเนดิกส์
 " ในที่สุด !! "
 " ก็หนีไม่พ้นเรื่องส่วนตัว ! "
" ทุเรศสิ้นดี !! " ลุกส์ที่คอยแต่จะชักสีหน้า
 อิเลฟเวนท์ยังคงยืนนิ่งและไม่สนใจกับคำพูดพวกนั้น เพราะว่าตอนนี้ในหัวของเธอกำลังคิดถึงแต่เรื่องอดีตๆ ระหว่างเบเนดิกส์และเจ้าหน้าที่ของ NRSD
 " Tea Rose..... "
" ตอนนี้ ! เธอเป็นยังไงบ้าง !! " เบเนดิกส์ที่อยู่ๆ ก็เป็นคนที่พูดถึงเรื่องอดีตขึ้นมา
 แต่ว่าลุกส์ก็รีบหันมาและสังเกตสีหน้าของอิเลฟเวนท์ที่เคร่งเครียด และพวกเขาก็ยังแอบมองอิเลฟเวนท์กำลังกล้ำกลืนอะไรบางอย่างอยู่
 อิเลฟเวนท์ที่พยายามจะก้าวเท้าเพราะอยากจะกลับออกไปจากที่นี้ แต่ทว่าเธอก็รู้อยู่แก่ใจอยู่แล้วว่า เบเนดิกส์ต้องการจะพูดอะไรต่อ
" Tea Rose ! " เบเนดิกส์เลยพยายามที่จะเล่า
" ถึงยังไง..... ! "
" เขาก็เป็นเหมือนลูกสาวที่ฉันรักมากที่สุดคนหนึ่ง !! " และจนในที่สุดเบเนดิกส์ก็พรั่งพรูความในใจของตัวเองต่อหน้าเธอ
 อิเลฟเวนท์ชะงักและหยุดเดินทันที แต่ก็ไม่คิดจะหันหลังกลับมาหาเบเนดิกส์อีก
" เขาตายแล้ว !! " น้ำเสียงของเธอช่างเย็นชาและฟังดูช่างไร้ความรู้สึกใดๆ และเบเนดิกส์ที่ถึงกับสกัดกลั้นความเสียใจนั้นเอาไว้ไม่อยู่
" โธ่..ไม่น่าเลย !! " และดวงตาของเบเนดิกส์ที่เริ่มแดง
 แต่ทว่า อิเลฟเวนท์กลับไม่คิดที่จะหันไปมองเลยสักนิด
 " เรา..กลับกันได้แล้ว ! " เธอชวนลุกส์ให้พาเธอกลับออกไปจากที่นี้ แต่พอเบเนดิกส์กำลังเห็นพวกเธอจะกลับออกไปแล้วจริงๆ
 " เขาอยู่ที่....โรงพยาบาล !! "
 " ตอนนี้....เขาก็กำลังชดใช้สิ่งที่เขาทำลงไปกับเธออยู่ที่โรงพยาบาล " เบเนดิกส์ที่เพิ่งจะสารภาพต่อหน้าเธอ
 " ลูกชายของฉัน !! "
" เขากำลังป่วย !!! "
" เพราะติดเชื้อ...เอชไอวี !! " และน้ำเสียงที่แสนจะโศกเศร้าของเบเนดิกส์ที่ยังคอยพูดตามหลังในขณะที่พวกเธอกำลังจะก้าวเท้าพ้นประตูออกไป
 ลุกค์ที่กำลังเดินตามอิเลฟเวนท์กลับออกมา และเขาก็แทบจะเดาไม่ออกเลยว่า อิเลฟเวนท์กำลังรู้สึกเสียใจหรือว่าซะใจกับเบเนดิกส์กันแน่
 " อีเลฟเวนท์ !! " ลุกส์ตวาดใส่อิเลฟเวนท์ในขณะที่พวกเขากำลังจะข้ามถนน บริเวณหน้าร้านอาหารของเบเนดิกส์
" นี่เธอรู้ตัวอยู่หรือเปล่าว่า ! "
" เธอกำลังทำเรื่องบ้าบอ คอแตก อะไรลงไป ! " และเขาก็พยายามจะเข้าไปถามหาเหตุผลของเธอกับเรื่องที่เพิ่งจะเกิดขึ้นภายในร้านอาหารที่เบเนดิกส์อยู่ แต่ว่าเธอก็ไม่ได้คิดที่จะหันหลังกลับไปมองหรืออธิบาย
 และอิเลฟเวนท์ที่คอยจ้องแต่จะเดินข้ามถนนและกลับไปขึ้นรถให้ได้ และในขณะที่เธอกำลังถูกลุกค์เข้ามาคอยยืนขวางที่ประตูรถ
" เอาละ !! " และเขาที่ยืนจ้องเธออยู่ตาเป็นมัน
" ถ้าหากว่า.. เธอไม่ต้องการที่จะบอกอะไรกับฉัน "
" ก็ไม่เป็นไร ! "
" แต่ว่า...เธอ !! "
" ก็...ควรที่จะหัดจำใส่หัวของเธอเอาไว้บ้างนะว่า ! "
" ฉัน !! ก็เป็นเจ้าหน้าที่ !! " เขาที่ทั้งโกรธอิเลฟเวนท์ เพราะว่าที่จนถึงป่านนี้อิเลฟเวนท์ก็ไม่ยอมปริปากพูดอะไรเกี่ยวกับเบเนดิกส์ออกมาเลยสักคำ
 อิเลฟเวนท์ที่ทำได้เพียงแค่กลับขึ้นไปนั่งรอบนรถด้านหลังเบาะผู้โดยสาร และเธอที่พยายามสูดลมหายใจเข้าออกถี่ๆ เข้าไว้ เพื่อที่อยากจะสงบสติอารมณ์ของตัวเองที่กำลังเดือดให้ค่อย ๆ ได้อุ่นลงก่อน
 แต่ว่าลุกค์ที่พยายามจะสงบสติอารมณ์อยู่ที่ข้างนอก เพราะเขาแค่ไม่อยากจะทำให้มันกลายเป็นเรื่องใหญ่โตจนกระทบกับเรื่องงาน จนกระทั้งเขาต้องยอมฝืนใจกลับขึ้นไปนั่งหลังพวงมาลัย และทำได้แค่ชำเลืองมองเธอผ่านกระจกมองหลังครั้งแล้วครั้งเล่า !!!!
 มิหนำซ้ำเขาก็ยังต้องมาทนและเห็นอิเลฟเวนท์คอยทำตัวเป็น " คุณนาย...หุ่นขี้ผึ้ง " และเผลอๆ สายตาที่เย็นเฉียบบ...ยิ่งกว่าน้ำแข็งของเธอที่ก็แทบจะกรีดกระจกรถให้แตกระเอียด
 หรือแม้กระทั่งเผลอ ๆ ถ้าหากว่าคนอย่างเราๆ ไม่ได้ยินเสียงหายใจของเธอดังขึ้นมาบ้างละก็นะ !!
 บางที.....บางทีคนที่มาเห็นเข้าก็อาจจะเข้าใจผิดว่าเห็น อิเลฟเวท์กำลังนั่งกลั้นใจตายไปแล้วก็ได้ !!!!


ณ โรงแรมหรูระดับห้าดาวแห่งหนึ่ง บริเวณ Paveletskaya หรืออ่านออกเสียงเหมือนชาวรัสเซียว่า " พาเวลเล็ตสกาย่า " เป็นสถานที่ที่รัฐบาลของรัสเซียได้จัดงานเลี้ยงตอนรับให้กับบรรดาคณะมนตรีความมั่นของสหประชาชาติที่เข้ามาร่วมการประชุมที่เมืองหลวงที่กรุงมอสโก
 และภายในเลี้ยงเลขาธิการของสหประชาชาติก็ยังได้เชิญนักธุรกิจจากที่ต่างๆ ทั่วโลกเพื่อจะเข้ามาคอยช่วยสนับสนุน และได้ร่วมบริจาคเงินให้กับหน่วยงานต่างๆ ของสหประชาชาติ เพราะฉะนั้นงานเลี้ยงในค่ำคืนนี้จึงมีทั้งบุคคลสังคมของแวดวงทางการเมือง บรรดาแวดวงของนักธุรกิจที่มีชื่อเสียงโด่งดังของโลก ทั้งนักอสังหาริมทรัพย์ และนักลงทุนต่างๆ ที่พากันตบเท้าเข้าร่วมงานกันอย่างอุ่นหนาฝาคลั่ง
 และอีกทั้งบรรดาขบวนรถที่นั่งของเหล่าคณะมนตรีความมั่นคงแต่ละประเทศ ที่ ๆ ก็กำลังทยอยเข้ามาจอดอยู่ที่บริเวณทางเข้าด้านหน้าของโรงแรมภายใต้หลังคาโดมของกระจกบานใหญ่
 ซึ่งสถานที่จัดเลี้ยงรับรองแขกบรรดาผู้มีเกียรติของทางรัฐบาลรัสเซีย ที่มีลักษณะเป็นห้องโถงใหญ่ครึ่งวงกลมที่ประดับประดาด้วยโคมไฟคริสตัลหรูหรา เพดานด้านบนมีแชนเดอเลียร์ขนาดมหึมาสีขาวสว่างเจิดจ้ารูปขดหอยที่ก็ทำมาจากคริสตัลจากประเทศออสเตรีย ชุดเก้าอี้และโต๊ะรับรองแขกที่สวยงามตามแบบสถาปัตยกรรมบาโรโคโคที่ถูกจัดวางยางเป็นระเบียบเป็นแนวโค้งและชุดถ้วย จาน ชามส้อม ชุดแก้วเครื่องดื่มที่ทำมาจากเงิน ทอง และงาช้างแกะสลักลวดลายเป็นเครือเถาใบไม้ พนังห้องที่เป็นกระจกบานใหญ่ ที่ๆ สามารถชมวิวได้มากถึง 180 องศาจนสามารถทำให้มองเห็นทัศนียภาพทั่วทั้งกรุงมอสโกในเวลายามค่ำคืน ทั้งๆ ย่านศูนย์การค้าที่มีแสงไฟสว่างดูคึกคัก และยอดของมหาวิหารเซนต์เบซิลที่เรืองรองอร่ามไกลสุดลูกหูลูกตา และยังมีอาหารท้องถิ่และ อาหารนานาชาติ เครื่องดื่มทั้งที่มีแอลกอฮอล์และที่ปราศจากแอลกอฮอล์ พวกมันก็ได้ถูกนำมาจัดวางเอาไว้วางอย่างสวยงามและอยู่บนโต๊ะหินอ่อนขนาดใหญ่ และมิหนำซ้ำยังจะปูลาดด้วยผ้าไหมสีทองชั้นดีจากประเทศตุรกี
 แต่ว่าเพื่อความปลอดภัยทางคณะรัฐบาลของท่านผู้นำรัสเซียจึงได้ปิดโรงแรมทั้งโรงแรม และให้ทางเจ้าหน้าที่ FSB เข้ามาช่วยป้องกันอารักขาและดูแลทางด้านความปลอดภัยให้กับทางคณะของท่านผู้นำและบรรดาแขกผู้มีเกียรติ
 ภายในงานเลี้ยงฉลองในค่ำคืนนี้บรรดาแขกเหรื่อภายในก็ยังจะได้เพลิดเพลินกับดนตรีวงใหญ่ และนักร้องชาวรัสเซียทั้งหญิงชายที่ก็ต่างพากันแต่งตัวในชุดราตรีสากลที่สวยงามพากันออกมาขับกล่อม และบรรเลงเพลงคลาสสิกตลอดกาลให้ฟังไปจนตลอดทั้งงาน
 หลี่ ฮวาง กับ รอนสันกำลังปรึกษาหารืออยู่ภายในบริเวณห้องจัดงานเลี้ยง พวกเขาที่ยืนอยู่แถวๆ ตรงกลางระหว่างโต๊ะอาหารภายในห้องจัดเลี้ยง และคาเตอร์ก็คอยยืนถือแก้วคอกเท็ลและยังคอยพูดคุยอยู่กับเจ้าหน้าที่ที่มาจากสหรัฐ และที่มุมๆ หนึ่งภายในงานรัฐมนตรีกลาโหมของญี่ปุ่นที่ดูเหมือนที่จะต้องการๆ ที่จะเข้าไปคอยปรึกษาหารืออยู่กับคัง โฮยอนคณะของรัฐบาลเกาหลีใต้ และยังจะรวมไปถึงบรรดาเหล่านักธุรกิจจากประเทศอื่นๆ ที่ๆ พวกเขาก็ต่างพากันยืนจับกลุ่มพูดคุยถึงเรื่องต่างๆ ทั้งปัญหาของระบบเศรษฐกิจในอนาคต ปัญหาเรื่องเทคโนโลยี ปัญหาทางการเมือง และที่คงจะขาดไม่ได้ปัญหาทางด้านพลังงานนิวเคลียร์
 เมดิสันกำลังมัวยืนรอใครสักคนอยู่ที่หน้าประตูทางเข้าออกของโรงแรมอยู่ได้สักพัก แต่พอรถเก๋งซีดานสีดำกำลังเข้ามาจอดตรงหน้า และก็เป็นลุกค์ที่กำลังเดินลงมาจากรถคันนั้น
" กว่าจะเสด็จ... !!! "
" มาถึงที่นี้ได้ !! " เมดิสันเอาแต่เข้าไปบ่นๆ
ลุกค์กำลังมองไปรอบๆ บริเวณโรงแรม
" อย่าบ่นเหมือนคนแก่ไปหน่อยเลยน่า... !" แต่ว่าเขาก็บ่นกลับ
 เพราะฉะนั้น เมดิสันก็เลยต้องรีบพาเจ้าหน้าที่ของตัวเองกลับเข้าไปภายในบริเวณงานเลี้ยงทันที และในระหว่างที่เดินตรงไปที่ลิฟต์ด้วยกัน
" เอาเป็นว่า... "
" ฉันจะช่วยเดินไปและคอยช่วยอธิบายถึงสถานการณ์ในตอนนี้ "
" ให้นาย ! ได้ทำความเข้าใจได้ง่าย ๆ ภายในหนึ่งนาทีครึ่ง " เมดิสันในขณะที่พาเจ้าหน้าที่ของตัวเองเดินจนไปหยุดรออยู่ที่หน้าประตูลิฟต์
" คือว่า... "
" บท ! ของนายในคืนนี้เป็นอย่างนี้นะ "
" ลุกค์ "
" นายจะต้องคอยสวมบทบาทเล่นเป็น นักธุรกิจชาวสวีเดน !! "
" ที่ครอบครัวของนายเพิ่ง จะเข้ามาขยายการลงทุนด้านการผลิตพลังงานก๊าซธรรมชาติในทะเลแปซิฟิก "
" และ BP Fuel !! "
" ก็เป็นชื่อ ธุรกิจที่นายเป็นเจ้าของ !! " เมดิสันรีบร้อนอธิบาย และประตูลิฟต์ที่เพิ่งจะเปิดออก
แต่ว่าลุกค์ที่ยังอยากฟังเมดิสันโม้ประวัติปลอมๆ พวกนั้นต่ออีกหน่อย
" ชื่อบริษัทดูคุ้น ๆ เหมือนเคยอ่านเจอที่ไหนสักที่ " เขาก็เลยรีบถาม
 " ลุกค์ !" เมดิสันหันมาทำหน้าตาจริง ๆ จังๆ
" นายจำเป็นที่จะต้องเล่นเป็น นักธุรกิจหนุ่มดาวรุ่งพุ่งแรง !
" ที่เจริญรอยตามพ่อที่เพิ่งเสียชีวิตในประเทศอินโดนีเซียเมื่อครึ่งปีก่อน "
" ที่ก็บังเอิญเหลือเกินว่า....ก่อนหน้านี้ ! "
" พ่อ ! ของนายได้เสียชีวิต "
" ในขณะที่... เขากำลังทุ่มเทแรงกายแรงใจขุดหาแหล่งก๊าซธรรมชาติแห่งใหม่ในทะเลแถว ๆ ประเทศอินโดนีเซีย " เมดิสันที่ยังคงทำหน้าที่
ลุกค์ที่ได้แต่มองเมดิสันอย่างน่าสงสัยอยู่หน่อยๆ
" ทำไม " และเขาที่กำลังคิดว่า
"บทของฉันวันนี้ "
" มันถึงได้ยาวเยิ่นเย้อ ! มากถึงขนาดนี้ห๊ะ ! "
" เมดิสัน "
" แล้วนี้.... นายจะช่วยตัด ! ย่นย่อ !! "
" ไอ้ประวัติปลอมๆ พวกนี้ ให้มันสั้นลงกว่านี้หน่อยไม่ได้หรือยังไง ! "
" เพราะเท่าที่ฉันฟังดูแล้ว "
" ฉัน ! คงจะลืมประวัติของตัวเอง "
" ตั้งแต่ยังไม่ก้าวพ้นออกจากประตูลิฟต์นี่ซะด้วยซ้ำ " เขาบ่นๆ และเมดิสันที่ยังคงหันมาและทำหน้าตาจริงจังเข้าใส่
" และที่..... "
" ประวัติ ปลอมๆ ของนายจำเป็นที่จะต้องยาวเป็นรถไฟสายด่วนขบวนพิเศษ แบบนี้"
" ก็เพราะว่า...งานเลี้ยงคืนนี้ ! " เมดิสันที่ทำหน้าตาจริงจังขึ้นอยู่เรื่อย ๆ
" พวกเจ้าหน้าที่ FSB !!! "
" บรรดาเจ้าหน้าที่ลับและไม่ลับบ้างของพวกรัสเซีย "
" พวกเขาก็คงอยากที่จะสแกนหนังหน้าของนาย ! "
" ไปจนถึง.! "
" หนังหน้า !! ของบรรพบุรุษของนาย !!! "เมดิสันที่จนแล้วจนรอดก็ยังอดนึกหมั่นใส้เจ้าหน้าที่อย่างฟิวส์ ลุกค์มากขึ้นทุกทีทุกๆ ที
" หึ ๆ " ลุกส์หัวเราะเบาๆ
" เห้อ...." แต่ว่าเสียงถอนหายใจของเมดิสันที่ยังคงดังตามมาติด ๆ
 " งานนี้ ! "
" อีเลฟเวนท์ "
" เธอต้องใช้เส้นสายให้นายเกือบๆ ที่จะครึ่งค่อนโหล ! เพื่อที่จะทำให้นายได้เข้ามาร่วมอยู่ภายในงานเลี้ยงในคืนนี้ให้ได้ " เมดิสันที่ก็แค่นึกและอยากจะเล่า
ลุกค์พยักหน้าและก็ยิ้ม ๆ
 " เส้นสายของพวกเธอคงจะบิ๊กเอามาก ๆ เลยซิท่า " เขาที่เผลอคิด ๆ
 เมดิสันพยักหน้าและยอมรับ
 " เส้นสายของอิเลฟเวนท์ ! คนเดียวโดด ๆ "
 " แต่ก็แค่... คนบางคนในคณะรัฐมนตรีของประเทศจีนกับท่านประธานาธิบดีของเกาหลีใต้ "
" แล้วก็.... "
" คนในคณะรัฐบาลของประเทศอินโดนีเซียอยู่อีกนิดหน่อย " เมดิสันที่เล่าซะจนหมดไส้หมดพุงให้ฟัง
 " อาววว..ส์ " ลุกส์ขนลุกในความสามารถของเธอเข้าให้เต็มๆ
 และเมดิสันที่ก็รู้ดี
" ลุกค์ !! "
" งานนี้ "
" นายควรที่จะต้องขอบคุณเธอ !! "
" หวังว่า...นายคงจะทำนะ !! " และที่เมดิสันต้องชวยกันเตือน
ลุกค์พยักหน้าและน้อมรับคำแนะนำของเมดิสันอย่างสุดซึ้ง
 " ฉันเข้าใจ... ! "
" ฉันเข้าใจไปจนถึงแกนสมองของฉันแล้วน่า.. !! "
" นายพอใจหรือยัง " เขาหยุดแกล้งอำเมดิสันไม่ได้จริง ๆ
 รองเท้าส้นสูงสีครีมมีสายรัดที่ข้อเท้ากำลังก้าวเท้าเดินลงมาจากรถซุปเปอร์คาสีน้ำเงินๆ ยี่ห้อวัวกระทิงสีทองจากประเทศอีตาลี และอิเลฟเวนท์ที่ก้าวเท้าเดินออกมาจากรถคันสีน้ำเงินคันนั้น และมิหนำซ้ำยังเดินลงมาจากฝั่งคนขับ
 ชุดราตรีแขนยาวสีน้ำเงินสว่างๆ ของอิเลฟเวนท์ กับคอเสื้อรูปตัววีเปิดร่องลึกทีหรูหรา และเสื้อหลังเว้าและลึกไปจนถึงสะโพก กระโปรงยาวผ่าข้างที่ผ่าตั้งแต่เนินต้นขาด้านในสุด มวยผมที่ตั้งใจทำแบบรวบๆ แต่ก็ดูมีเสน่ห์ และนิ้วชี้ข้างขวาสวมแหวนเพชรรูปทรงกลมกะรัตไม่เล็กไม่ใหญ่มากนัก และยังจะบวกกันกับสร้อยข้อมือเพชรทรงกลมที่มีกุญแจประดับทำจากเพชรสีชมพู และก็ถือกระเป๋าเครื่องถมเงินรูปไข่ลวดลายบัวคว่ำบัวหงาย
 และในระหว่างที่บรรดาพวกเจ้าหน้าที่ FSB ก็เข้ามาเชิญเธอว่าให้ช่วยเดินผ่านที่ช่องประตูสแกนอาวุธอิเล็กทรอนิกส์ที่มีหน้าตาคล้ายๆ กับช่องตรวจผู้โดยสารก่อนขึ้นเครื่องบิน
 อีเลฟเวนท์ในชุดราตรียาวสีน้ำเงินและยังสะดุดตา เธอยังคอยเดินย่างกรายเข้าไปภายในงานเลี้ยงที่จัดขึ้นให้กับทางคณะกรรมการความมั่นคงของทางสหประชาชาติในกรุงมอสโก และภายในงานเลี้ยงอันหรูหราเธอยังจงใจคอยเดินผ่านพวกของแบรนเดนท์ วาเลนเต้ที่เป็นถึงรัฐมนตรีของฝรั่งเศส จนกระทั่งเธอตั้งใจที่จะเดินเข้าหาคณะของหลี่ ฮวางที่กำลังยืนจับกลุ่มกันอยู่ไม่ใกล้ไม่ไกลกับคณะของแบรนเดนท์
 แต่ทว่าก็กลับเป็นแบรนเดนท์ที่เป็นฝ่ายที่แอบมองอิเลฟเวนท์จนเหลียวหลัง แม้ว่าในขณะที่ยืนคุยกับรัฐมนตีคนอื่นๆ อยู่ และแบรนเดนท์ที่ถึงกับต้องคอยหันไปกระซิบอะไรบางอย่างกับวอร์ริงตัน
 วอร์ริงตันมีบางครั้งที่หันไปชำเลืองกลุ่มผู้ชายที่ติดตามเขาสองสามคน แต่ว่าวอร์ริงตันก็พยายามที่จะไม่หันไปสนใจทางอิเลฟเวนท์ให้มาก และจนกระทั่งกลุ่มผู้ชายที่ติดตามวอร์ริงตันที่เดินเอาโทรศัพท์มือถือเครื่องหนึ่งมายื่นให้ และวอร์ริงตันที่เปิดข้อความอ่านทันที
" ถ้าหากว่า.. คุณกำลังคิดที่จะจ้างเธอ ! "
" คุณคงจะต้อง "
" รอต่อคิวต่อจากผมแล้วละนะ " เสียงของผู้ชายคนหนึ่งดังขึ้น ในขณะที่วอร์ริงตันยังคอยแอบหันไปจด ๆ จ้องๆ ไปที่กลุ่มของคณะรัฐมนตรีหลี่ ฮวาง
 เพราะฉะนั้นวอร์ริงตันที่รีบหันไปมองผู้ชายที่ใส่ชุดสีเทาๆ ที่กำลังเดินเข้ามาหาพวกเขา และมิหนำซ้ำผู้ชายที่สวมสูทสีเทาก็ยังหยิบเครื่องดื่มจากพนักงานเสิร์ฟเอามาดื่ม
" คุณเป็นใคร !! " วอร์ริงตันชักสีหน้าใส่ผู้ชายแปลกหน้า
 และผู้ชายสีเทาก็เริ่มที่จะแนะนำตัว
 " ผม..ลุกค์ ! "
" ฟิวส์ ลุกค์ "
" ยินดีที่ได้รู้จัก " เขาแนะนำตัวอย่างเป็นทางการ
วอร์ริงตันที่จำเป็นต้องยื่นมือขวาออกไปจับมือกับผู้ชายคนนั้นทันที
" แมททิว วอร์ริงตัน ! " แต่ว่าวอร์ริงตันก็จำเป็นที่จะต้องแนะนำตัว แต่ทุก ๆ ครั้งสายตาของเขาก็ยังคอยหันชำเลืองไปที่แบรนเดนท์อยู่ด้วย
ลุกค์ยังคงพยายามจะเข้าไปทำความรู้จักและตีสนิทกับวอร์ริงตันให้ได้
" บริษัทของผม "
" ทำธุรกิจเกี่ยวกับแท่นขุดเจาะน้ำมันและก็ก๊าซธรรมชาติแถวๆ อินโดนีเซีย " เขายังคงแนะนำตัว
 " อ๋อ... !! "
 " ก็เป็นอะไรที่... "
" น่าสนใจ! " วอร์ริงตันที่ยังอุตส่าห์รักษามารยาท
 แต่ลุกค์ก็ยังทันแอบสังเกตเห็นว่า ฝ่ายของวอร์ริงตันให้ความสนใจอิเลฟเวนท์จนเป็นพิเศษ เพราะว่าพวกของวอร์ริงตันที่เอาแต่มองไปทางกลุ่มที่พวกเธออยู่เรื่อยๆ
" อีเลฟเวนท์ !! "
" ตอนนี้เธอกำลังจะมาเป็นที่ปรึกษาด้านกฎหมายคนใหม่ "
" ของท่านรัฐมนตรีกลาโหมของอังกฤษ " ลุกส์ที่พยายามอย่างเต็มที่ที่จะชวนคุย และก็ทำให้วอร์ริงตันเริ่มหันมาสนใจเขา
แต่ว่าวอร์ริงตันที่จ้องเขาไม่หยุด
" ที่ปรึกษา...ทางด้านกฎหมาย "
" ของท่านรัฐมนตรีรอนสัน "
"จริงเหรอ !! "
 "แต่เท่าๆ ที่รู้ "
" อีเลฟเวนท์ "
" เธอเป็นแค่ล่ามผู้ช่วยภาษาต่างประเทศให้กับรอนสัน หรือว่าไม่จริง ! " วอร์ริงตันปฏิเสธที่จะเชื่อนักธุรกิจหน้าใหมทันทีอยู่แล้ว
ลุกค์ที่แสแสร้างแกล้งยิ้มให้
" เธอก็แค่ถ่อมตัว "
" แต่ว่า..สงสัยคืนนี้ !! "
" เธอคงจะมีเรื่องอะไรดีๆ แน่ๆ "
" เพราะไม่อยากนั้นรัฐมนตรีหลี่ พวกเขาคงจะไม่ยิ้มแล้วยิ้มอีกอยู่แบบนี้ " แต่ว่าเขาที่ตั้งใจให้วอร์ริงตันมองตามไปที่คณะของรัฐมนตรีจีนที่พูดคุยอยู่กับอิเลฟเวนท์กันอย่างครึกครื่น
 อิเลฟเวนท์กำลังออกมาเต้นรำและยังอยู่ในอ้อมแขนของนักธุรกิจหนุ่มไฟแรงหมาด ๆ อย่าง ฟิวส์ ลุกค์ และเขาก็ยังปฏิบัติต่อเธอราวกับว่าเธอเป็นเจ้าหญิง
 " ตอนนี้....."
"คุณกำลังมองหาอะไรในตัวของฉันอยู่หรือเปล่า ! " เธอชวนเขาคุยไปเรื่อย เพราะเห็นว่าลุกค์กำลังพยายามที่จะใช้สายตาแทะโลมเธออยู่ตลอด
ลุกค์ที่ยังคงยิ้มหว่านเสน่ให้กันดูอยู่เรื่อย
" ผมก็แค่...กำลังมองหาว่า... "
" เมื่อกี้... ! "
" คุณเขียนอะไรลงไปในเศษกระดาษให้กับท่านผู้นำทางทหารของจีน "
" เพราะว่า.. ผมคอยสังเกตดูแล้ว "
" พวกเขาดูท่าทางจะดีใจมากกว่า "
" ค่าของจีดีพีในประเทศของพวกเขาตอนนี้ที่กำลังพุ่งไม่หยุดซะอีก !! " และเขาก็แค่พยายามจะนึกตาม
แต่ว่าอิเลฟเวนท์ก็ย้อนกลับไปคิด
" ฉันก็แค่...วาดแผนที่โลกธรรมดาๆ เอง " เธอบอก
 และลุกค์ที่มองเธอ
 " แผนที่โลกเหรอ !! " และเผลอๆ ก็อดสงสัยด้วยไม่ได้
 " แล้วนี่. "
" เธอวาดแผนที่โลกพวกนั้นให้พวกเขาดูไปทำไม " และเขาที่ยังต้องรีบหาคำตอบให้ได้
อิเลฟเวนท์เริ่มยิ้มออกมาทีละนิด
" ก็...พวกเขาอยากให้ฉันช่วยวาดแผนที่ "
" แล้วฉันก็แค่ช่วยบอกกับพวกเขาไปว่า... "
" ยุคนี้ ! ไม่ใช่ยุคที่...น้ำพึ่งเรือเสือพึ่งป่า ! อีกต่อไป "
" แต่เป็นยุคที่.....! "
" คนต้องพึ่งคน !!! " เธออธิบายพลางยิ้มพลาง
ลุกค์ที่คอยแต่จะผงกหัวขึ้น ๆ ลง ๆ ในขณะที่ยังเต้นรำ
 " คน..ต้องพึ่งคน !!! "
" ขนาดนั้นเชียว.. ! " และก็ยังจะมีบ้างที่เขานึกอย่างจะแกล้งทำเป็นว่าไม่เข้าใจ
 แต่ถึงยังไงตอนนี้อิเลฟเวนท์ก็ยังคงอยู่ในวงแขนของเขาจนกระทั่งเป็นครั้งแรกที่ได้รับรู้ถึงความอ่อนโยนของเธอขึ้นมาจริงๆ ภายใต้ลักษณะท่าทีที่ดูมั่นใจในตัวเองตลอดเวลา
" อีเลฟเวนท์ !! "
 " แต่ว่า...ความฉลาดของคุณ "
"พวกมันจะยิ่งทำให้คุณตกอยู่ในอันตราย คุณรู้ตัวหรือเปล่า " และขาที่ก็ไม่รู้ว่าทำไม ! ถึงพูดออกไปแบบนั้น
 อิเลฟเวนท์ที่คราวนี้ก็เอาแต่หลบสายตากัน
" คนที่อยู่ใกล้ๆ ฉัน !"
" พวกเขาล้วนแล้วแต่ตกอยู่ในอันตรายกันทั้งนั้น ! " เธอที่ก็รู้อยู่แก่ใจ
 จนบางครั้งจำเป็นที่จะต้องฝืนกล้ำกลืนความรู้สึกที่เจ็บปวดคล้ายๆ ว่า ตัวเองกำลังถือมีดและดาบเสียบแทงทะลุหัวใจของตัวเองซ้ำๆ
ลุกค์ที่เพ่ิงสังเกตเห็นแววตาที่ดูประหม่าและก็เศร้าของเธอ
" เอาแบบนี้ดีไหม "
" ถ้าผม ! จะขอปกป้องคุณไปตลอดชีวิต ดีหรือเปล่า "
" แม้ว่า... "
" ผมจะต้องมีอายุที่สั้นลงไปกว่านี้อีกสัก 10 ปี หรือว่า 20 ปี !! "
" ก็ไม่เห็นจะเป็นไร " เขาโพล่งความในใจออกมาจนได้
 และสายตาที่ประหม่าของเขาบวกกับหัวใจที่พลอยแต่จะเต้นโครมครามและหวั่นไหวไม่หยุดโดยไม่มีสาเหตุ
แต่ว่าอิเลฟเวนท์ที่ยังคงเห็นสายตาของลุกค์แบบที่ไม่เคยเห็นมาก่อน
 "ลุกค์ !! "
" คุณเองก็รู้ดีอยู่แล้วว่า ..."
" คนอย่างเราๆ มีความรักให้ใครไม่ได้ "เธอต้องคอยห้ามเขา
" เรื่องนั่น !! " แต่เขาก็รีบเถียง
" ผมรู้ดี !! "
" ผมแค่อยากจะปกป้องคุณก็เท่านั้น อิเลฟเวนท์ " และเขาพยายามขอร้องเธอ
 อิเลฟเวนท์ปล่อยมือของเจ้าหน้าที่อังกฤษลงทันที
" อย่าดีกว่า ! " และเธอก็ปฏิเสธเขาตามออกไปติด ๆ
" เพราะหน้าที่ของคุณ. "
" พวกมันก็ไม่ได้มีไว้เพื่อปกป้องฉัน " เธอได้แต่ขอร้องฟิวส์ ลุกส์ ให้เขากลับมาเป็นเพื่อนร่วมงานของเธอให้ได้ ถึงแม้ว่าตอนนี้เขาจะยังไม่เห็นด้วยก็ตาม
" เพราะว่าวันข้างหน้า "
" ยังจะมีผู้หญิงบางคน "
" และคนๆ นั้นคงจะทำให้คุณมีความสุขไปจนตลอดชีวิต และฉัน ! "
" ขอยืนยันด้วยคำพูดของฉัน " เธอพยายามที่จะขอร้องให้เขาตัดสินใจในเรื่องความสัมพันธ์ระหว่างกันซะใหม่ และเธอก็ยินดีหากว่าเขาจะยอมรับมันให้ได้
 ลุกค์ที่เวลานี้มองเห็นเพียงแววตาที่ว่างเปล่าของอิเลฟเวนท์ที่คอยแต่จะหยิบยื่นให้ เพราะฉะนั้นตอนนี้เขาก็เลยรู้สึกไม่ต่างราวกับโดนภูเขาหินถล่มลงตรงหน้า
 งานเลี้ยงอันเริดหรูอลังการของเหล่าคณะมนตรีความมั่นคงของทางสหประชาชาติ และเหล่าพวกนักธุรกิจชั้นแนวหน้าของโลกยังคงดำเนินไป และถึงแม้ที่บรรยากาศภายในสถานที่จัดเลี้ยงอันรื่นรมย์ในค่ำคืนนี้ บางครั้งบรรยากาศดีๆ ที่ก็อาจที่จะไม่ได้ช่วยสำหรับการเจรจาของหลาย ๆ ฝ่ายอยู่ก็ตามที แต่ถึงกระนั้นทุกสิ่งทุกอย่างก็ยังดำเนินไปด้วยดีภายใต้ความคิดเห็นที่ขัดแย้งที่อยู่ท่ามกลางการหารือในเรื่องของสันติภาพ
 และเมดิสันที่คอยถือแก้วไวน์แดง และกำลังหย่อนก้นลงไปนั่งตรงเก้าอี้เคาน์เตอร์บริเวณที่มุมๆ หนึ่งภายในห้องจัดเลี้ยง
" ฉันก็เคย...บอกนายไปแล้วใช่ไหมว่า ! "
 " อย่าปล่อยให้เธอ...!"
 " เข้ามาคอยทำให้นายหงุดหงิดที่หัวใจ " และก็เพิ่งจะหันไปคุยกับลุกค์ที่นั่งอยู่คนเดียวแถวๆ บาร์เครื่องดื่ม
 " พวกเราก็แค่...เป็นห่วงนายนะ ! " และที่ก็ยังพยายามช่วยพูดปลอบอกปลอบใจเพื่อนๆ ของตัวเอง
 " ลุกค์ !! "
 " แต่เพราะว่าคนอย่างเธอ "
 " คนที่อยู่ใกล้ ๆ เธอมักที่จะต้องมีอันเป็นไปกันไปหมด " แต่ว่าเมดิสันที่ยิ่งคิดก็ยิ่งแต่จะส่ายหน้า
 ลุกค์กระดกดื่มเหล้าในมือและก็เอาแต่ส่ายหน้า เพราะว่าเขาก็แทบไม่อยากจะเชื่อว่าจนถึงป่านนี้ เมดิสันก็ยังไม่เลิกอวยเธอ
 " นี่ ! "
 " เมดิสัน "
 " นี่ ! นายรู้อะไรไหมว่า. "
 " ไซม่อน ! "
" เพื่อนของเธอที่เป็นพ่อค้าลักลอบขนของหนีภาษี ! "
 "เชอะ !! "
 " คนพวกนั้นก็เคยพูด. "
 " พูดอย่างที่นายพยายามจะพูดกรอกหูฉันอยู่ตอนนี้ ไม่มีผิด !! " เขาที่พูดจาค่อนแคะประชดประชัดเมดิสันอยู่แทบตลอดเวลา
 " ฉัน ไม่เข้าใจอะไรเลยจริงๆ "
 " ฉันไม่เข้าใจว่าทำไม !! "
" ที่ทั้ง.นายกับคนอื่นๆ ถึงได้พยายามคอยพูดจา "
" ให้ฉันยอมเชื่อเรื่องพวกนี้ " เขาหันหน้าเข้าหาเมดิสันและคอยจ้องแต่จะจับผิด
 และเมดิสันก็ที่แค่ต้องยอมรับ
 " ก็เพราะว่า... "
 " มันเป็นเรื่องจริง !"
 " เอาเป็นว่า...เวลาที่ ! " เมดิสันที่คราวนี้ที่ย้อนนึกถึงคืนวันเก่าๆ ขึ้นมาจนอยากให้เพื่อนร่วมงานได้ฟัง
 " พวกเรา ! หรือไม่ว่าใครๆ ก็ตามที่จะต้องออกไปทำปฏิบัติภารกิจที่เสี่ยงตายกันทุกครั้ง "
 " อีเลฟเวนท์.. ! "
" เธอเองก็มักที่จะคอยบอกกับพวกเราทุกคนแบบนี้อยู่เสมอว่า ! "
 " ถ้าหากว่า...เรารู้ว่าเรากำลังจะไปตาย "
 " เราจะพาคนที่เรารัก"
" ต้องไปตายด้วยกันหรือเปล่า " เมดิสันที่ยิ่งเล่าก็ยิ่งรู้สึกอยากจะขอบคุณเธอขึ้นมาอีกหลายๆ ครั้ง
 ลุกค์ที่ก็เลยต้องเริ่มหันมาและนั่งทวนคำพูดของเมดิสัน
 " ถ้าหากว่า...เรารู้ว่า "
 "เรากำลังจะไปตาย "
" แล้ว.เราจะพาคนที่เรารักไปตายด้วยกันหรือเปล่า "
 " ยังไง " และเขาก็ยังคอยตั้งคำถาม
 และเมดิสันที่ยังคงพยักหน้า
 " จริงๆ แล้ว "
 " ความหมายของเธอก็คือ ! "
 " ถ้าหากว่า...เรารู้ว่าจะไม่ได้กลับมา! "
 " ก็จงอย่า..!!! ทำให้คนข้างหลังเป็นภาระ !! "
 " และนี่ก็คือ....."
 " ความหมายที่แท้จริงของเธอ! " เมดิสันที่ก็ไม่ได้จงใจที่จะปิดบังความหมายทีแท้จริงของอิเลฟเวนท์
 แต่ว่าลุกส์ที่พอตั้งใจฟังเมดิสันจนต้องรีบหันกลับไปมองหาอิเลฟเวนท์ทันที และพวกเขาก็กำลังเห็นว่า แบรนดเดนท์กับพวกของวอร์ริงตันก็พยายามจะเข้าหาเธอด้วย
 จนกระทั่งพวกเขาเห็นว่า วอร์ริงตันกำลังเดินเข้าไปโอบเข้าที่เอวของอิเลฟเวนท์และกำลังจะพาเธอกลับออกไปจากงานเลี้ยง
" ปล่อยให้เป็นหน้าที่ของเธอจะดีกว่า ! " แต่ว่าเมดิสันที่รีบเข้าไปห้าม และขอร้องไม่ให้เพื่อนร่วมงานทำอะไรวู่วาม


เช้าตรู่บริเวณประตูทางเข้าวัดของศาสนาพุทธเล็ก ๆ แห่งหนึ่งที่ดูจากภายนอกก็ค่อยข้างจะเสื่อมโทรม
 ลุกค์ที่เดินสวมแจ็กเก็ตหนังกางเกงยีนส์เดินผ่านประตูหินที่แกะสลักลวดลายอันบรรจงวิจิตรของป่าหินมพานต์ แต่แล้วก็มาสะดุดตากับชุดของอิเลฟเวนท์ทื่ยืนอยู่ข้างในบริเวณวัด
 อิเลฟเวนท์ที่กลับนุ่งห่มผ้าสาหรี่ปักกรองสีม่วงสวยลายของดอกกล้วยไม้ เธอหลับตายืนทำสมาธิอยู่หน้าพระประธานพระพุทธรูปเก่าๆ ที่มีร่องรอยเสื่อมสภาพตามกาลเวลา
 และลุกค์ก็กำลังเดินผ่านกลิ่นควันธูปจางๆ จากกระถางธูปโบราณเก่าๆ พวกนั้นผ่านเข้าไปหาเธอ และเขาที่เข้าไปยืนหลับตาและทำอย่างเหมือนที่เธอทำ แต่เขาก็ทำไม่ได้นานสักเท่าไหร่ ทั้งเขาและเธอก็ลืมตาขึ้นมาแทบๆ จะพร้อม ๆ กัน
 "คือว่า... "
" ผม..ไม่ได้ตั้งใจที่จะเข้ามาคอยขัดจังหวะการขอพรของคุณ ! " เขาตั้งใจที่บอกว่าไม่ตั้งใจจะมารบกวน
 แต่อิเลฟเวนท์กลับตั้งใจพนมมือและไหว้พระพุทธรูปองค์นั้นอย่างช้า ๆ และเธอก็ยังค่อยๆ เงยหน้ากลับขึ้นมาช้าๆ ด้วย
" เปล่า ! "
 " ฉันก็แค่ออกมาหาที่สงบ ๆ เพื่อขบคิด ! "
" และทบทวนบางอย่างเรื่องงานก็เท่านั้น " และเธอก็แค่อธิบาย
แต่ว่าเขาที่พยักหน้ารับรู้ไปสองสามครั้ง และยังคอยมองไปรอบๆ
 " วัดที่นี้... "
" ถ้าหากว่าเทียบกับวัดอื่นๆ ในละแวกเดียวกัน "
" ที่นี้..ก็ดูเหมือนที่จะเก่าแก่และทรุดโทรมไปค่อนข้างมากเลยทีเดียว " และเขาก็เล่าๆ อย่างที่เห็น
" เก่าไปใหม่มา !! "
" มันเป็นเรื่องของวัฏจักร !! " เขาแค่แสดงความคิดเห็นออกไปต่างๆ นานา
และมิหนำซ้ำเธอก็ไม่ได้จะหันมาและปฏิเสธเขา
" เก่าไปใหม่มา " เธอเผยรอยยิ้มเล็กๆ
" มันคือเรื่องของ..วัฎจักรก็จริง แต่ว่า.... ! ."
" กฎ...ของธรรมชาติ !! "
" ไม่เคยมีอะไรเปลี่ยน... " เธอที่ยังคงเชื่ออย่างสนิทใจ
เขาหยักหน้าให้กันอีกสองสามครั้งอยู่เรื่อยๆ
 " อันที่จริง !! "
" ผมเองก็เคยออกไปหาที่สงบๆ คอยคิดเรื่องงานเป็นอาทิตย์ ๆ อยู่เหมือนกันละนะ " เขาที่เหมือนจะนึกขึ้นมาจนต้องชวนคุยไปเรื่อย
 และเธอก็พยักหน้าอีก
 " คุณเนี้ยนะ... !! " เธอที่คาดไม่ถึง
 " ก็เวลาที่จิตตกมากๆ " เขาตอบพลางและเดินตามเธอพลาง
 " แล้วคุณไปหาที่สงบ ๆ ที่ไหนมาบ้างละ ลุกค์ !! " เธอหันมาสนใจเขาทันทีในระหว่างที่เดินออกจากประตูวัดโบราณ
 " เห้อ.... !! " เสียงถอนหายใจหนักๆ ของอีกฝั่งดังขึ้นมา
 " ก็เข้าป่านะซี้..!! " และเขาก็จำเป็นจะต้องบอกเธออกไปตรงๆ เหมือนกัน
" ลองทำเหมือนๆ ที่พระเจ้าของพวกคุณเคยทำ " และยิ่งคิดเขาก็ยิ่งรู้สึกแย่ เพราะกลับมาคิด ๆ ดูตอนนั้นเขาก็เหมือนกับเด็กอนุบาลจริงๆ
เธอยิ้มๆ
" ไม่อยากจะเชื่อ !"
" แล้วคุณ... ได้อะไรกลับมาบ้าง !! " และจนเธออยากจะรู้
เขาพยักหน้าอีก
" ก็.....น้ำหนักที่ลดไปเกือบๆ จะ 10 ปอนด์ "
" และโรคไข้มาลาเรียที่ต้องใช้เวลารักษาไปเป็นอาทิตย์ ๆ " เขายอมรับหน้าตาเฉยในที่สุด แต่พอหันไปแล้วอิเลฟเวนท์กลับยิ้มไม่หุบ
 " ผมขอโทษ !! " และเขาถึงต้องรีบเอ่ยคำขอโทษอิเลฟเวนท์กับเหตุการณ์เมื่อคืน แต่เธอกลับไม่ยอมพูดอะไรออกมา และได้แต่หมอบรอยยิ้มจางๆ ส่งกลับมาให้
 " ก่อนออกมาเจอคุณที่นี้ ! " จนกระทั่งเขาเริ่มอธิบายที่มาที่ไป
" ผมบังเอิญได้เจอกับ ! "
" ลูกชายและลูกสาวของเจ้าของโรงแรม "
 " ทั้ง... ลูกชายและก็ลูกสาวของท่านนายพลชาลีฟ !! " เขายอมรับว่ากำลังเริ่มรู้สึกผิดต่อเธอ
 อิเลฟเวนท์ยังคงหมอบรอยยิ้มจางๆ ให้กับเขาอยู่ตลอดเวลา
 " มิน่าละ " เธอยิ้มๆ
 " อีเลฟเวนท์ !! " แต่ว่าเขาก็ยังสงสัย
" ทำไม "
" คุณถึงไม่ยอมบอกผมสักคำว่า ! "
" คุณ "
" เคยช่วยชีวิตภรรยากับพวกลูกๆ ของเขาเอาไว้ " เพราะว่าเขาอยากรู้
"เรื่องแค่นี้เอง " และเธอก็ตอบอย่างเรียบง่าย
ลุกค์พยักหน้า
 " อืม...
 " เรื่องแค่นี้เอง "
" งั้นเหรอ "
" ก็นั่นซินะ !! " เขาที่พอจะเข้าใจอิเลฟเวนท์ได้ง่ายๆ อยู่เหมือนกัน
 " แต่น่าแปลก... "
" ที่...ผมเองก็กลับคิดว่า ! "
" คุณต้องการ !! "
" อยากที่จะให้ใครๆ ได้ทำความรู้จักกับตัวตนของคุณในแบบนั้น ! " เพราะว่าเขาก็ยังอยากจะรู้เรื่องของอิเลฟเวนท์ให้มากขึ้นอีก
 แต่คราวนี้เธอส่ายหน้า
 " เจ้าหน้าที่... ! "
 " ลุกค์ !! " เขาที่จู่ๆ ก็ตัดบทและพยายามที่จะสบตาของเธอ
" เรียก..ลุกค์ ! อย่างเดิมเถอะ " เขายินดีถ้าหากว่าเธอนั้นเต็มใจ แต่ทว่ารอยยิ้มที่แสนจะบางเบาของอิเลฟเวนท์ที่ส่งกลับมามันช่างน่าประหลาด
และเธอก็เป็นฝ่ายยื่นมือขวาออกมารอ
" ขอบคุณนะ ! "
" ลุกค์!! " เธอขอบคุณเขา
 เพราะฉะนั้นเขากับเธอก็เลยได้จับมือกัน และเป็นครั้งแรกที่ได้หมอบรอยยิ้มให้กันอย่างตรงไปตรงมา
 แต่ในระหว่างที่พวกเขาเดินทางกลับไปโรงแรม เขาที่ยังไงๆ ก็ยังไม่ยอมหายสงสัยเรื่อง ๆ นั้น
" แล้วไอ้เรื่องที่ว่า... "
" ความสามารถพิเศษเฉพาะบุคคลของคุณ !! "
" พวกมันคืออะไรกันแน่ " เขาที่อดสงสัยจริงๆ จังๆ ไปด้วยไม่ได้
เธอที่เหมือนๆ จะคิดก่อนและถึงตอบ
" อืม... "
 "คุณไม่ได้... !! "
" สนิทกับฉันมากขนาดนั้นนะ "
" ลุกค์ !! " แต่เธอก็ทำได้แค่บอกปัด !
เขาเลิ่กลักไปหนึ่งที
" อ่า...หะ"
 " ก็นั้น... !!! "
" อีกละซินะ " จนสุดท้ายแล้ว เขาที่ดูเหมือนจะทำอะไรไปไม่ได้นอกซะจาก ! เขาต้องเอามันมาแอบคิดเองเออเองอยู่ในใจเงียบๆ ไประหว่างทาง
และจะว่าไปความคิดของเขาตอนนี้นะเหรอ !!!
" เนี้ยนะเหรอ ! "
"แม่พระ !!! "
"ฟังดูยังไงๆ อีเลฟเวนท์.. !!
" เธอ. !! มันก็เป็นได้แค่ นางแม่มดตัวแสบชัด ๆ "
 รถคาดิแลคขับเคลื่อนสี่ล้อสีดำข้าไปจอดอยู่ที่แถวๆ หน้าประตูรั้วเหล็กขนาดใหญ่ รั้วเหล็กลวดหนามที่มีความยาวคลอบคลุมพื้นที่ชายป่า และกินพื้นที่โดยประมาณเกือบๆ 100 เอเคอร์ และมิหนำซ้ำบริเวณภายในรั้วลวดหนามก็ยังจะมีผู้คนทั้งชายและก็ทั้งหญิงนับร้อย ทั้งชาวตะวันตกและชาวตะวันออกคอยเดินขวักไขว่ และพวกคนที่อยู่หลังรั้วลวดหนามกำลังขะมักเขม้นช่วยกันคลื่อนย้ายนำรถยนต์ยี่ห้อหรูหลายร้อยคันเอาเข้าไปจอดเก็บเอาไว้ในตู้คอนเทรนเนอร์ขนาดใหญ่ที่จอดรออยู่อีกหลายสิบตู้
 อิเลฟเวนท์เพิ่งจะก้าวเท้าเดินลงมาจากรถคาดิแลคทันทีที่จอดสนิทที่หน้าบ้านพัก โทรมๆ มองอย่างกับค่ายลี้ภัย แต่เธอก็ยังชอบโบกมือทักทายคนที่อยู่ภายในรั้วลวดหนามพวกนั้น มิหนำซ้ำพวกคนที่นี้ก็ยังโบกไม้โบกมือต้อนรับด้วยความดีใจ
 แต่ว่าลุกค์ที่ก็เพิ่งจะก้าวเท้าเดินลงมาจากรถ และเขาก็ยังต้องคอยหันออกไปมองรอบๆ จนสังเกตเห็นผู้ชายสวมกางเกงคล้ายพวกทหารผิวสีเข้มตัวใหญ่ ๆ หัวล้านเป็นเงา และน้ำหนักที่น่าจะเกินๆ 200 ปอนด์ และพวกเขาก็เดินตรงเข้ามาหาอิเลฟเวนท์พร้อมๆ กับพวกลูกน้องที่พากันถืออาวุธครบมือติดสอยห้อยตาม
อิเลฟเวนท์ที่แทบพุ่งเข้าไปสวมกอดกับผู้ชายคนนั้นทันทีที่เจอ
" คิดถึงมากกกกก... !!! " เธอรู้สึกสดชื่นขึ้นมาทันทีที่ได้เจอ
"เป็นไงมั้ง !! "
" สบายดีหรือเปล่า !! " และเธอก็ดีใจสุด ๆ
ผู้ชายร่างใหญ่ทีก็ดูเต็มใจ
" ก็ยังอยู่ดี ! มีชัย ตามอัตภาพที่เห็นนี่แหละ !! "
" แล้วนี่... !! "
" อย่าบอกนะว่า.. "
" เธอจะมาโวยวายเรื่องของที่ฉันส่งของให้พวกเธอช้าครั้งก่อนนะห๊ะ !! "
" แม่สาวน้อยของฉัน !! " มิหนำซ้ำเขาที่ยังคอยหยอกล้อกับอิเลฟเวนท์อย่างสนิทสนมจนเธอยิ้มไม่ยอมหุบ
" ฉันไม่ใช่คนจู้จี้ ขี่บ่น ขนาดนั้นหรอกนะ !! " อิเลฟเวนท์กอดแขนผู้ชายคนนั้น และก็ยังชวนกันเดินๆ กลับเข้าไปข้างในบ้าน
แต่ว่าผู้ชายคนนั้นก็กลับเอาแต่ส่ายหน้าไป ๆ มา ๆ
 " ไม่จู้จี้ ขี้บ่น เลยสักนิด !! "
" ก็อีแค่....ฉันทำซอสเห็ดทรัฟเฟิลหยดใส่กระเป๋าผ้าของเธอนิดเดียว !! "
" โอ๋โห... !!
" สุดท้ายเป็นไง...!! "
" ฉันโดนเธอโทรศัพท์มาแช่งเช้า ! แช่งเย็น !! จนฉันต้องรีบออกไปหาซื้อกระเป๋าผ้าใบนั้นมาให้จนได้ !! "
" พูดมาได้..ฉันไม่ใช่คนจุกจิกขนาดนั้น !! " พวกเขาที่นี้ที่ยิ่งคิดๆ ก็มีแต่จะอารมณ์เสีย
" กระเป๋าผ้าอะไร !!! "
" แพงกว่าเห็ดทรัฟเฟิลนิดเดียว !! " เขาบ่นๆ
อิเลฟเวนท์พยักหน้าให้ไปสองสามที
 " ก็ฉัน !! "
" มันเป็นชะนีรักษ์โลก !! " เธอยิ้มๆ และยังไม่คิดที่จะเถียงกันสักคำจริง ๆ
"ฮ่าๆๆๆ " ผู้ชายตัวสูงใหญ่ผิวสีคนเดิมเลยอดไม่ได้หัวเราะชอบอกชอบใจ และพอพวกเขาหันกลับมาเจอคนที่อิเลฟเวนท์พามาด้วย
" แล้วนั่นใคร !! " ผู้ชายคนเดิมที่กลับมาทำเสียงเข้ม
แต่ว่าอิเลฟเวนท์ที่ต้องรีบเข้ายืนขวางกันเอาไว้ก่อน
 " นี่ ! "
" เจ้าหน้าที่ฟิวส์ ลุกค์ !! "
" เขาเป็นสายลับอังกฤษ !! " เธอกำลังช่วยแนะนำ
" แล้วนี่. ก็ ไซม่อน !! "
 " เขาเป็นเพื่อนฉันเอง !! " และเธอที่กำลังช่วยแนะนำเพื่อนของเธอให้ได้ทำความรู้จักกันเอาไว้
 แต่ว่าไซม่อนที่รีบยื่นมือขวาออกมารอให้ไว
 " สายลับอังกฤษเหรอ !!!! "
 " ยินดีที่ได้รู้จัก !! " และเขาที่นี้ก็ยังรู้จักในเรื่องมารยาทเป็นอย่างดีมากกว่า ๆ เจ้าหน้าที่ของอังกฤษที่ยืนทำหน้าบอกบุญไม่รับอยู่ข้างหน้า
 ลุกค์ก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ยินดีที่จะยื่นมือออกมาจับกันเอาไว้
" ยินดีที่ได้รู้จัก !! "
" ไซม่อน !! " ลุกค์ที่พยายามญาติดีกันไว้
ไซ่ม่อนที่อยู่ๆ ก็ได้แต่เข้าไปยืนจดๆ จ้องๆ พวกของเธอ
 " อีเฟลเวนท์ ! "
 " ไหนเธอ..เคยบอกว่า เป็นพวกที่ชอบลุยเดียวยังไง !! "
" แล้วจู่ๆ ทำไม...เธอถึงได้พาคนที่พวกฉันไม่ค่อยจะชอบขี้หน้ามาเยือนกันถึงถิ่นแบบนี้ได้ !! "
 " นี่ฉัน !! ขอบอกเธอไว้ก่อนเลยนะว่า ! "
" ถ้าก่อนมา.. ! เธอไม่เคลียร์กันก่อนให้เรียบร้อย !! "
" ฉันจะจับหมอนี่ !! "
" ยัดเข้าไปในหม้อทำแยมผลไม้ของฉัน ! ให้กลายเป็นแยมฝรั่งไปเลย !! "
" เชอะ !! " ไซ่ม่อนที่เอาแต่บ่นให้พวกเธอไม่หยุด
แต่อิเลฟเวนท์กลับผงกหัวให้ไซม่อนรัวๆ
" เขาโอเค !! " และก็คอนเฟิร์มด้วยตัวเอง
 " ขอให้มันจริงอย่างที่พูด ! " ไซม่อนที่ก็แค่ไม่อยากที่จะมั่นอกมั่นใจสักเท่าไหร่ และพวกพ้องของเขาที่นี้ก็คอยแต่จะจ้องเล่นงานพวกสายลับอังกฤษจนตาเป็นมันอยู่แล้ว
" แล้วนี้ไปไงมาไง !! " จนไซ่ม่อนต้องรีบหันมาเปลี่ยนเรื่องคุยแทน
" เธอไปได้กันกับพวกสายลับอังกฤษ ! อีท่าไหน !!! "
" เธอถึงยอมพานายมาที่นี้ด้วย !! " ไซ่ม่อนที่ไป ๆ มา ๆ ก็ยังอยากจะเล่นงานพวกเจ้าหน้าที่อังกฤษอยู่ดี
" นี่ฉันขอบอกนายตามตรง !! "
" คุณสายลับอังกฤษ... ! "
" ถ้าหากว่า..คุณไม่คิดที่จะจริงใจกับเธอละก็ !! พวกเราจะส่งหัวรบระเบิดเมดอินอิงแลนด์ไปทิ้งบอมบ์ที่บ้านของนาย !! "
" แล้วฉัน !! ก็จะเอาศพของนายมาทำเป็นปุ๋ยชีวิภาพ ปลูกพืชผักสวนครัวกินซะ !! "
" คุณสายลับอังกฤษ !! นี่นายกำลังเข้าใจที่พวกเราพูดอย่างถ่องแท้อยู่หรือเปล่า " ไซม่อนที่ไม่ได้แค่จะขู่เล่นๆ และดูท่าทางเจ้าหน้าที่อังกฤษคนนี้ก็ใช่ย่อย
 ลุกค์เหมือนจะยอมก้มหัวให้พวกเขาไปก่อน
 "เข้าใจ !! "
 " เข้าใจอย่างท่องแท้กันเลยทีเดียว ! " และที่เขาต้องยอมก็เพราะที่นี้ไม่ใช่อังกฤษ แต่ว่าเขาก็ยังแอบใช้สายตาค้อนอิเลฟเวนท์อยู่เบาๆ
แต่ว่าอยู่ๆ ไซม่อนก็กลับเดินควงแขนและพาอิเลฟเวนท์กลับเข้าไปข้างใน
" งั้นก็...เข้าไปหาอะไรกินกันข้างในกันก่อน ! "
" เพราะว่าข้างนอกนี้...แดดมันร้อน !! "
" เดี๋ยวแม่สาวน้อยของฉันจะไม่สบายไปอีกซะเปล่าๆ " ไซม่อนเชิญเจ้าหน้าที่อังกฤษ และยังคอยแสดงสีหน้าและแววตาคอยเป็นห่วงคนกันเองอย่างออกหน้าออกตาไปด้วยไม่ได้
 อิเลฟเวนท์ทำตัวติดไซม่อนอย่างกับปลิง และเธอก็ไม่ได้คิดที่จะหันมาสนใจเพื่อนชาวอังกฤษที่มีพวกพ้องของไซม่อนคอยถือปืนตามประกบอยู่ข้างหลัง
" แม่สาวน้อย...งั้นเหรอ !! " ลุกค์บ่นๆ ในขณะที่เดินตาม
"เชอะ !!!
 " ถ้าฉันเคยได้นอนกับเธอจริง ๆ ก็ดีนะซี้.... !! "
 ไซม่อนกับพวกลูกน้องอีกสองสามคนช่วยพาอีเลฟเวนท์กับเจ้าหน้าที่ ๆ เป็นสายของอังกฤษเดินกลับกันเข้าไปที่ภายในบริเวณห้องครัวของพวกเขา
 ห้องครัวของไซม่อนที่ดูเหมือนจะถูกใช้ไม้ก่อสร้างภายนอกอย่างสะเปะสะปะ แต่สำหรับการตกแต่งภายในและฝาผนังก็ถูกสร้างด้วยไม้เนื้อแข็งแกะสลักเป็นเรื่องเป็นราวด้วยวรรณคดีของรัสเซีย และที่เพดานของพวกเขาที่นี้ก็ยังจะเป็นแผ่นยิปซั่มสีขาวเล่นระดับ
 และเผลอ ๆ ยังจะมีโคมไฟแชนเดอเลียร์ขนาดไม่เล็กไม่ใหญ่ถูกแขวนตั้งเด่นเป็นสง่าและก็พื้นหินอ่อนบนทางเดิน เคาน์เตอร์บาร์และโต๊ะทำอาหารสุดหรูหราที่ทำมาจากหินอ่อนจากประเทศอิตาลี และตู้เก็บถ้วยชาม แก้วน้ำ ที่ถูกคัดสรรมาเป็นอย่างดีจากฝีมือช่างไม้ชาวเยอรมนี
 แต่ว่าอยู่ๆ ที่อิเลฟเวนท์ก็เอาแต่ยืนบิดส่ายสะโพกบิดไปบิดมาต่อหน้าพวกเขา
 " ไซม่อน !! "
" ฉันอยากเข้าห้องน้ำ !! " เธอขอร้องไซ่ม่อน
และทันทีที่ไซม่อนหันไปทางลูกน้องที่ยืนอยู่สองสามคน
" ช่วยพาเธอ !!! "
" ไปเข้าห้องน้ำที่ห้องนอนของฉันทีนะ !! " ไซม่อนตั้งใจกำชับพวกลูกน้อง แต่พอคล้อยหลังพวกนั้นไป
ไซม่อนที่ก็ยังไม่ลืมว่ามีเพื่อนใหม่อยู่ด้วย
 " เชิญคุณตามสบาย ! "
"คุณสายลับของอังกฤษ !! " ไซม่อนพยายามที่จะเป็นกันเองให้ถึงที่สุดเท่าๆ ที่จะทนได้ และเขาที่ต้องขอตัวหันกลับไปเข้าครัว
 และลุกค์ก็เลือกนั่งลงที่เก้าอี้ๆ ที่บุด้วยผ้ากำมะหยีสีแดงๆ เลือดนกที่โต๊ะอาหารของไซม่อน แต่ว่าก็ยังจะต้องคอยสังเกตไปรอบๆ และเห็นไซม่อนที่ก็กำลังเข้าไปหยิบเอาขวดโหลที่เป็นแยมบลูเบอร์รี่ สตรอเบอร์รี่ และแยมผลไม้รวมเอาออกกลับมาวางๆ ไว้ที่โต๊ะรับประทานอาหารที่เป็นโต๊ะหินอ่อนสีขาว
 และที่บนโต๊ะอาหาของพวกเขาที่นี้ก็มีทั้งจาน ช้อนส้อม มีดหั่นสเต็ก และเผลอ ๆ ก็เหมือนจะเป็นด้ามจับทองคำขาว มีแก้วน้ำทรงสูงทำมาจากคริสตัลราคาแพง แก้วไวน์แดง ไวน์ขาว และผ้าเช็ดปากที่พับเอาไว้อย่างเป็นระเบียบเรียบร้อยเป็นรูป ๆ นก
" นกเหรอ !!! " ลุกส์ที่เหมือนจะฉุกคิดอะไรขึ้นมาได้บางอย่าง และยังหันไปสนใจกับขนมปังโฮลวีทแผ่นหนา ๆ กับขนมปังฝรั่งเศส ขนมปังธรรมดาๆ และก็ไวน์แดงยี่ห้อดังวางอยู่
 "อันที่จริง "
" พวกคุณไม่จำเป็นต้องลำบาก !! " ลุกค์พยายามจะชวนคุย
แต่ว่าไซม่อนกลับรีบยกเอาตระกล้าผลไม้ขึ้นมาวางบนโต๊ะ
" แล้วอะไรที่ทำให้คุณสายลับอังกฤษคิดว่า... ! " ไซม่อนที่เหมือนจะคอยชักสีหน้า
" ผมกำลังทำของพวกนี้ให้คุณกิน !! " และตั้งใจถามเจ้าหน้าที่อังกฤษอย่างตรงไปตรงมาทุกๆ ครั้ง
ลุกค์ทำได้แค่ผงกหัวขึ้น ๆ ลง ๆ
" งั้นเหรอ !! "
" แล้ว... พวกคุณสองคน ! "
" ไปสนิทสนมกันแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ !!! " แต่เขาก็ยังหันมาและอดสงสัยไปด้วยไม่ได้
 " อ้อ !! " ไซม่อนผงกหัวตามกันบ้าง
 " เป็นคำถามที่ดี " และก็ชมเจ้าหน้าที่ของอังกฤษไปพลาง ๆ
 " งั้น... !! "
" นี่ก็แสดงว่า.. "
" คุณเพิ่งจะรู้จักกับเธอได้ไม่นาน "
" คุณถึงพูดจาเหมือนไม่รู้จักเธอเอาซะเลย " ไซม่อนเหมือนจะดูถูกกันกลายๆ
 " จริงอยู่ !! "
" ถึงพวกเราจะไม่ชอบขี้หน้าสายลับทุก ๆ คนบนโลกนี้ "
" และโดยเฉพาะอย่างยิ่ง. ! กับพวกสายลับอังกฤษนอกคอกอย่างคุณ !! " ไซม่อนที่ตั้งหน้าตั้งตาเดินๆ เข้าหาและก็ยังต้องตั้งหน้าตั้งตาอธิบายต่อหน้าเจ้าหน้าที่อังกฤษ
 " แต่ก็ใช่ว่า.."
 " เธอเองจะดูคนไม่ออกซะเมื่อไหร่ !!! "
" และการที่..คุณได้เข้ามาอยู่ที่นี้ได้เกิน 5 นาที "
" และยังนั่งอยู่ได้อย่างสบายใจเชิบ....จนถึงตอนนี้ได้ !! "
 " ก็เพราะ...เธอไว้ใจคุณ !! " ไซม่อนที่พอจะอธิบายก็อธิบายซะจนแจ่มแจ้ง และดูก็รู้ว่า เจ้าหน้าที่ฟิวส์ ลุกค์อะไรนั้นก็ดูจะเข้าใจได้ไม่ยาก
 เพราะไซม่อนก็เห็นเขาตั้งใจฟังดี
" แล้วเป็นไงมาไง "
" คุณถึงได้มาร่วมทำภารกิจกันเดียวกันกับเธอได้ " ไซม่อนที่ยังสงสัยพวกเจ้าหน้าที่อังกฤษไม่หาย แต่พอเวลาผ่านไปเจ้าหน้าที่อังกฤษคนนี้ก็ไม่ยักจะตอบ
" ทำไม !! " ไซม่อนก็เลยจงใจที่จะเค้นถาม
" หรือว่าตอนนี้..คุณไม่ได้ทำภารกิจเดียวกันกับเธอ ! " ไซม่อนเค้นอีก
และลุกค์ที่จำใจพยักหน้ารัวๆ ไปอีกสักรอบ
 " จริงๆ แล้ว ! "
" ตอนนี้..เราก็กำลังทำภารกิจด้วยกันอยู่ "
" แต่ว่า..... " อยู่ๆ เขาก็หยุดพูดเอาซะดื้อๆ
" แต่ว่าอะไร " ไซม่อนที่รอฟังคำตอบจนอดทนไม่ไหวจนทำหน้าตาจริง ๆ จังๆ เข้าใส่ และในที่สุดพวกเจ้าหน้าที่อังกฤษถึงได้ยอมเปิดปาก
 ลุกค์อ้ำอึ้งนิดหน่อย
 " แต่ว่า...เธอกับฉัน "
" พวกเรายังไม่เคยนอนด้วยกันเลยสักครั้ง !!! " เพราะว่าเขาก็แค่ไม่อยากทำให้คนอื่นเข้าใจผิด
ไซ่ม่อนที่ก็แค่พยักหน้าให้ดูไปหนึ่งที "อืม.... !! " พร้อมๆ กับบ่นงึมๆ งำ ๆ
 " ฮ่าๆๆ " แต่ว่าเสียงหัวเราะของไซม่อนที่อยู่ๆ กำลังดังขึ้นมาอีกเรื่อยๆ และยังมีทีท่าว่าชอบอกขอบใจ และชอบจนต้องยอมยกนิ้วให้เจ้าหน้าที่อังกฤษคนๆ นี้
 " ดี ๆ " ไซ่ม่อนชม
"บอกกันตรง ๆ อย่างนี้แหละ "
" ผมชอบ ! "
" และเธอก็ชอบด้วย "
" แต่นี่ !! "
" คุณรู้อะไรไหม !! "
" คุณไม่จำเป็นที่จะต้องมาคิดมากเรื่องที่ว่า..... "
" พวกเราจะเข้าใจผิดเรื่องความสัมพันธ์ของพวกคุณทั้งคู่ !! "
" เพราะว่า... คุณไม่ใช่ !!! " ไซม่อนที่รีบหันมาชักสีหน้ากลับและทำทีเป็นขรึมเข้าใส่ !
" สเปคเธอ !! "
"และที่เมื่อกี้....ที่ "
" ผมถามพวกคุณไปว่า... พวกคุณไปได้กันมาอีท่าไหน !! "
" ผมก็แค่หมายถึง..... "
" เธอ...ไปใช้ปืนจ่อหัวคุณมา ! หรือว่า...เธอไปจี้จุดใจดำอะไรคุณเข้าให้ !! " เพราะว่าไซม่อนที่ก็แค่อยากจะอธิบายเรื่องของอิเลฟเวนท์ให้ฟังกันอย่างถ่องแท้
 ลุกค์ที่ตั้งใจฟังตามคำบอกเล่าของไซ่ม่อน จนเขาเริ่มเก็ทเรื่องของเธอว่าเป็นแบบนี้นี่เอง
เพราะฉะนั้นไซม่อนถึงต้องคอยเข้ามาอธิบายเพิ่มเติม
 " อีเลฟเวนท์.. "
" เธอเก่งเรื่องการเข้าใจคนอื่น แต่ว่า... !! "
" ภายใต้รอยยิ้มของเธอนั้น...."
" ก็เป็นอะไรที่....! "
" คาดเดาได้ยาก !!! " ไซม่อนที่พออธิบายเรื่องเกี่ยวกับเธอก็ยิ่งกลุ้มใจ
 " บอกตามตรง ! "
" ผู้ชายที่อยู่ใกล้เธอมักจะมีอายุสั้น !! "
 " เพราะฉะนั้นจนถึงป่านนี้ "
" มดลูกของพวกเธอถึง ! ได้ขึ้นสนิมเกราะกรังมาจนถึงป่านนี้นี่ยังไง ! " ไซม่อนที่ยิ่งคิดก็อดเป็นห่วงเธอไปด้วยไม่ได้
 " และผมก็อยากจะขอเตือนคุณเอาไว้เลยนะว่า ! "
" คุณ...อย่าเผลอไปหลงเสน่ห์รอยยิ้มของเธอเข้าให้ !!
 "เพราะถ้าไม่อยากนั้น.... !! "
" คุณจะกลายเป็นทาสของเธอไปตลอดชีวิตเหมือนพวกเราทุกคนนี่ยังไง !! " มิหนำซ้ำ ไซม่อนก็ยังแสดงความหวังดีอย่างคาดไม่ถึง
 ลุกค์ที่เผยรอยยิ้มออกมาอย่างไม่ทันตั้งตัว เพราะว่าตอนนี้เขากำลังนั่งนึกไปถึงคลิป ๆ นั้นของเธอกับพวกสายลับเกาหลีใต้
 "ใครบอก.. !!! "
" เพราะ...มดลูกของเธอเพิ่งจะถูกเคาะสนิมไปหมาด ๆ " เขาที่เผลอคิดจนเสียงดัง
" คุณยิ้มอะไร !! " ไซม่อนที่หูตาไวหันไปเห็นพอดี
 เพราะฉะนั้น ลุกส์ถึงต้องรีบหันมาตั้งสติและหันมาสนใจแต่ไซม่อน
" เออ.... คือว่า ! " และพยายามจะเปลี่ยนเรื่องคุย
" แล้วนั้น ! "
" รูปใคร !! " ลุกค์มองไปเห็นรูปถ่ายบนพนังได้ทันเวลาพอดิบพอดี และจะว่าไปมันก็เป็นรูปถ่ายของไซม่อนกับผู้หญิงหน้าดี ๆ ที่สวมชุดว่ายน้ำสีฟ้าๆ อยู่ที่ชายหาด
ไซม่อนยิ้มร่า
 " นั้นภรรยาของผมเอง !! " เขามองที่รูปถ่ายตัวเองอย่างอารมณ์ดี
 " เธอเป็น....."
 " เธอเป็นนางงามระดับประเทศ !! " อีเลฟเวนท์รีบพูดแทรกขึ้นมาทันทีที่ได้ยินว่าไซม่อนกำลังพูดถึงเรื่องนี้
แต่ว่าก็ว่าไซม่อนมีเหรอจะไม่ยอมเห็นด้วยกันกับเธอ
" ก็ช่วยไม่ได้ !! " ไซม่อนที่กำลังชูคอ
" ผู้หญิงประเทศนี้ชอบผู้ชายทำอาหาร !! "
" และฉัน.... !! ก็ดันเป็นผู้ชายประเภทที่ชอบทำอาหาร !! "
" และแถมยังจะทำอาหารอร่อยฝุดๆ " ไซม่อนที่ก็ช่วยไม่ได้กับเรื่องพรสวรรค์ของตัวเอง
 " ช่าย.... !! " แต่อิเลฟเวนท์ก็ไม่ยักจะปฏิเสธ
 " และตอนนี้... !! "
" ฉันก็หิวแทบจะกินช้างทั้งตัวได้อยู่แล้วนะ ! "
" ไซม่อน !! "
" วันนี้มีอะไรกินมั้ง ! "
" ขอบอก...ตั้งแต่เช้ากินขนมปังมาแผ่นเดียว ! หิวมากมาย !!! " และเธอก็รีบหย่อนก้นลงไปนั่งๆ ฝั่งตรงข้ามกับลุกค์
แต่ที่แน่ๆ ไซม่อนกลับส่ายหัวให้เธอรัวๆ
" วันนี้ ! เป็นวันพระ !! " มิหนำซ้ำ ไซม่อนยังจะเดินไปที่ตู้เย็นและหยิบ ๆ เอากล่องถนอมอาหารหลาย ๆ กล่องออกมาจากตู้และเอากลับมาวางตรงหน้า
" เพราะฉะนั้น....ที่นี้ ! "
" วันนี้ ! "
" จึงมีแต่สลัดนี่ !! " และไซม่อนที่ยังต้องคอยกำชับอิเลฟเวนท์
 และดูท่าทางเธอจะออกอาการเซ็งๆ ที่เพิ่งจะรู้ว่าตัวเธอต้องอดกินเนื้อไปหนึ่งมื้อใหญ่ๆ แต่ในระหว่างที่ไซม่อน กับอิเลฟเวนท์คอยเถียงกันเรื่องอาหารการกิน
 ลุกค์ที่คอยแอบมองพวกเขาคุยกันอย่างสนิทสนม แต่ว่าเขาก็ยังอดให้ความสนอกสนใจกับมืออาหารที่วางอยู่ตรงหน้าอิเลฟเวนท์ไปด้วยไม่ได้
 " วันนี้....!! "
" เป็นวันพระงั้นเหรอ !! " และเขาที่เผลอคิดจนเสียงดังขึ้นมา
" ใช่ !! " ไซม่อนที่หูไวตาไวจนต้องรีบหัน
" พวกเราจะทานมังสวิรัติกันทุก ๆ อาทิตย์ "
" และวันนี้ก็เป็นวันพุธ ! "
"และมันก็เป็นวันคล้ายวันเกิดของฉันด้วย "
" เพราะฉะนั้น ! "
" ทุก ๆ วันพุธก็เลยต้องกลายเป็นวันพระไปโดยปริยาย " ไซม่อนอธิบายอย่างหน้าตาเฉย
 ลุกค์รีบพยักหน้า
 " เป็นแบบนี้นี่เอง " เขารู้ความจริงเข้าจนได้ แต่ว่าในระหว่างที่ไซม่อนกำลังถือกล้วยลูกใหญ่เอามาจัดเสิร์ฟบนจานให้พวกเขา
 อิเลฟเวนท์ที่ยังจะดูเพลิดเพลินอยู่กับผลไม้และขนมปังบนจาน และก็จานผักสลัดกับน้ำผักสลัดใสๆ ของไซม่อนที่เพิ่งมาใหม่ๆ สด ๆ
 และไซม่อนเพิ่งวางจานผลไม้ลงและหย่อนก้นกลับลงไปนั่งที่หัวโต๊ะ
" และก็เรื่องให้สืบ " และเริ่มทำน้ำเสียงจริงจังใส่พวกเขา
"เรื่องหัวรบระเบิดนิวเคลียร์ของรัฐบาลเกาหลีใต้ ! " ไซม่อนเริ่มเป็นกังวลก่อนที่จะหันไปอธิบายเล่าต่อ
" ตอนนี้ ! ของพวกนั้นได้ตกอยู่ในมือนักธุรกิจชาวฝรั่งเศสไปแล้วจริง ๆ "
" นักธุรกิจชาวฝรั่งเศส ที่ชื่อ แมททิว วอร์ริงตัน อะไรนั้น !! "
" พวกฉันช่วยสืบประวัติให้แล้ว ! "
" และถ้า...ดูจากประวัติของไอ้หมอนี่ ! พวกมันคงจะต้องทำให้เธอลืมกินยาหลังอาหารไปเลย " ไซม่อนเล่าพลางและเหลือบมองอิเลฟเวนท์พลาง
 " แล้ว...ประวัติของเขาเป็นยังไง " ลุกค์ที่กำลังตั้งใจฟัง
 "วอร์ริงตัน ! เขาเป็นนักฟิสิกส์ !! " และไซม่อนที่เล่าต่อ
" และก็ยังจะเป็นนักฟิกส์ประเภทที่ ! ฉลาดล้ำ !! "
" วอร์ริงตันเคยเป็นทหารอยู่ในหน่วยรบพิเศษของประเทศฝรั่งเศสมาก่อนถึงสิบปี ! " ไซม่อนที่ยิ่งเล่าก็ยิ่งขนลุกตามๆ กัน
 " และส่วน..พ่อของเขาที่เป็นชาวเยอรมัน ! "
" พ่อของวอร์ริงตัน ! ก็ดันมีอาชีพเป็น นักเคมี !!! "
" แต่ที่น่าตกใจมากที่สุด ! ก็คือ... ! "
" พ่อของวอร์ริงตัน...เคยเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่เคยเข้าร่วมโครงการพัฒนานิวเคลียร์ในอิรัก !! " ไซม่อนที่ไปๆ มา ๆ ก็เป็นฝ่ายนั่งกลุ้มใจตามกันไปติด ๆ
ลุกค์เท่าที่ฟังก็ยิ่งหาข้อสรุปของคนพวกนั้นไม่เจอ
 " แล้ว....วอร์ริงตันอยากที่จะใช้หัวรบระเบิดนิวเคลียร์พวกนั้นไปทำอะไร !! " เขาตั้งคำถามและรอให้ไซม่อนพูดต่อ
แต่ไซม่อนกลับเอาแต่มองคนข้างๆ
 "ตาเธอแล้ว !! " เพราะว่าอยากให้อิเลฟเวนท์พูดเอาเอง
 อิเลฟเวนท์หันมาวางช้อนส้อมลงบนจานก่อนที่จะเงยหน้าขึ้นมา และเธอก็ยอมมองไปที่ไซม่อนและเจ้าหน้าที่อังกฤษอย่างตรงไปตรงมา
 " ได้ยินมาว่า.... "
" เคย...มีนักวิทยาศาสตร์หลายคนถูกฆ่าทิ้ง ! หลังจากที่เคยร่วมกันพัฒนาโครงการนิวเคลียร์ในประเทศอิรัก "
 " และพวกที่...ลอบสังหารพวกนักวิทยาศาสตร์พวกนั้น !! "
" ก็รู้สึกว่าจะเป็น..! "
" พวกเจ้าหน้าที่ในหน่วยสืบราชลับของอิสราเอล " เธอกำลังวิเคราะห์ เพราะฉะนั้นพวกเขาสองคนก็เลยยิ่งต้องช่วยกันตั้งสมมติฐาน
"ถ้าอย่างนั้น..... ! " ลุกค์ที่คอยตั้งข้อสมมติฐานต่างๆ นานาว่า
" แล้ว...วอร์ริงตัน ! แอบลักลอบขนหัวรบระเบิดนิวเคลียร์พวกนี้มาจนถึงยุโรปได้ยังไง "
" แล้วพวกซามูไรพวกนั้น !!! " แต่พอมาถึงตอนนี้ เขาก็ยังไม่เข้าใจไปซะทั้งหมด
ไซม่อนก็เลยต้องหันมาช่วยกันใหม่อีกสักรอบ
 " พวกซามูไรขนให้นะ ! "
" ถูกต้องแล้ว !!! " ไซม่อนบอกพลางมองหน้าเธอพลาง
" พวกตระกูลมินาโมะโตะของประเทศญี่ปุ่น !! "
" เป็น....นักธุรกิจที่ทำธุรกิจเกี่ยวกับด้านโลจิสติกส์ มาหลายสิบปี "
" เพราะฉะนั้น....ถ้าหากว่า วอร์ริงตัน ! "
" คิดที่จะจ้างใครขนส่งสินค้าโดยไม่ต้องมีใครสงสัย !! "
" ก็คงจะมีแต่พวกเขานี่แหละ !! " แต่ว่าไซม่อนที่อยากจะพูดก็พูดออกจนหมดแล้ว
 เพราะฉะนั้นคราวนี้เขาถึงคอยชำเลืองมองไปที่อิเลฟเวนท์ก็เพื่อให้เธอจัดการที่เหลือเอาเอง
อิเลฟเวนท์เอามือวางลงบนขาทั้งสองข้างช้าๆ
"ตระกูลมินาโมะโตะ !! " และสีหน้าท่าทางนิ่งๆ ของเธอในขณะที่พูดถึง
" เป็น ! ตระกูลใหญ่.. ที่เก่าแก่ที่สุดตระกูลหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น ! "
" แต่ว่า....พวกเขา "
"ก็ ! ยังดำเนินธุรกิจประเภทโลจีสติกส์ที่มีขนาดคลอบคลุมไปทั่วทั้งทวีปเอเชียและยุโรป "
" ตระกูลมินาโมะโตะ อย่าง พวกเขา ! "
 " ประวัติทางด้านธุรกิจของคนในตระกูลมินาโมะโตะก็ยังปราศจากข้อมัวหมอง !! " และเธอก็ตัดสรุปจนทำให้พวกเขาเริ่มสงสัย
 แต่ว่าลุกค์ที่คอยแต่จะตั้งคำถามกับเธอ
 " เดี๋ยวนะ !! "
" เพราะถ้าหาก.... พวกซามารูไรพวกนั้นดีจริง !! "
" ทำไม.. !! "
" พวกเขาถึงต้องยอมแอบลักลอบขนของที่ผิดกฎหมาย !! " เขาที่ยังอยากรู้
แต่ว่าไซม่อนกลับหันมาช่วยอิเลฟเวนท์ทันที
" เธอไม่ได้วิเคราะห์อะไรผิด !! "
" คุณสายลับอังกฤษ " และไซม่อนก็ยังคอยใช้สายตาห้ามปรามเจ้าหน้าที่ของอังกฤษไปพลางๆ
 " เพราะว่า..เวลานี้ ! คนในตระกูลมินาโมะโตะรู้แล้ว่า... "
"ของที่ !!! "
" พวกเขาได้ช่วยกันขนให้ กับ วอร์ริงตัน ! "
" เป็นอะไร ! "
"และตอนนี้.... พวกคนในตระกูลมินาโมะโตะก็กำลังแอบสืบเรื่องนี้กันอยู่อย่างลับ ๆ แต่ก็อย่างว่า....." แต่ก็อย่างว่าที่ไซม่อนก็ไม่ได้อยากจะเข้าไปยุ่งเรื่องของเธอไปซะทุกเรื่อง
 และไซม่อนที่ได้แต่หันชำเลืองมองไปอิเลฟเวนท์ที่ดูท่าทางจะซึมๆ ลงไป จนอิเลฟเวนท์ยอมเงยหน้าขึ้นมา
 " บริษัท...ที่มีความเชื่อถือมาอย่างยาวนาน " และเธอถึงยอมเล่าถึงพวกชาวญี่ปุ่นอีกครั้ง
" ถ้าจะให้เจ้าหน้าที่ตำรวจสากลเข้ามาช่วยกันสืบคดีนี้กันในตอนนี้ ! "
" ก็คงจะก่อให้เกิดความเสียหายต่อชื่อเสียงของบริษัท .. ! " แต่สุดท้ายเธอกลับมีสีหน้าที่ไม่มั่นใจ
 " แต่ถึงยังไง... พวกนักธุรกิจชาวญี่ปุ่นก็ต้องมีความผิดอยู่ดี ! " ไซม่อนที่กลับเป็นฝ่ายช่วยกันเถียง
" โทษฐานที่แอบขนอาวุธนิวเคลียร์ เหมือนรถฉันนี่ไง ! "
" ถูกต้อง ! "
" ใช่หรือเปล่า !! " และไซม่อนที่หันมาเป็นฝ่ายตั้งคำถามกับเธอด้วย
 ลุกค์ที่คอยฟังพวกเธออยู่เงียบๆ และถึงแม้ว่าเขาจะสังเกตเห็นว่าไซม่อนพยายามจะช่วยแก้ไขสถานการ์ให้อิเลฟเวนท์ด้วยการรีบเอื้อมมือเข้าไปหยิบขวดไวน์บนโต๊ะอาหารกลับขึ้นมาเสิรฟ์
 และไซม่อนที่กำลังโชว์ยี่ห้อไวน์แดงที่แพงลิบลิ่วของตัวเองหยิบมันขึ้นมา
" นี่ !! "
" ก็เป็นไวน์หนีภาษี.. "
" ก็เหมือนรถนั่นแหละ !! " พร้อมๆ กับอธิบายอาชีพของพวกเขาที่นี้อย่างเสร็จสรรพ และหันไปมองคนใกล้ตัว
 " และส่วน..เธอ !! " ไซม่อนสั่งห้ามเธอโดยเด็ดขาดไปว่า
" นี่ยังเป็นเวลางาน ... ! "
" เพราะฉะนั้น...อด !! " และยังจะบังคับ
 " อื้อหือ.. !!! " เธอทำน้ำเสียงเสียดายอย่างที่สุด ๆ
 "รู้แล้วๆ งกจริง อะไรจริง !! " เธอก็แค่อยากจะบ่นๆ แต่เวลาบนโต๊ะอาหารก็ยังคงดำเนินต่อไปอย่างไม่มีอะไรให้เธอต้องกังวล


เมดิสันกำลังค่อยๆ นั่งลงที่เก้าอี้บาร์ตัวสูงๆ บริเวณหน้าบาร์เครื่องดื่มของทางโรงแรมชื่อดังใจกลางกรุงมอสโก และเขาก็ยังคอยกวาดสายตามองขวดเครื่องดื่มหลากหลายชนิดที่วางเรียงกันอยู่อย่างสวยงามบนชั้นไม้ขัดมันเงาตรงหน้า
"เรื่อง... เบเนดิกส์ !! " และก็เริ่มพูดคุยกับคนที่กำลังนั่งรออยู่ แต่ว่าลุกค์ก็ไม่ได้สนใจอะไรเท่าไหร่กับเรื่องที่เขาพยายามเล่าให้ฟัง
"เขาเป็นคนที่เคย...ส่งโภชนา อาหาร ให้กับพวกนักการเมืองแถวหน้าของที่นี้มานาน "
" และมิหนำซ้ำ... "
" บรรดาพวกสาว ๆ ของเบเนดิกส์ก็ยังเป็นที่ถูกอกถูกใจของพวกนักการเมืองในละแวกนี้..."
 " และถึงแม้ว่า...พวกเรา ! "
" หรือว่า... พวกเจ้าหน้าที่ NRSD จะพยายามที่จะหาทางจับตัวเบเนดิกส์ให้ได้ ! "
"สุดท้าย..... "
" เบเนดิกส์ ! ก็จะต้องถูกปล่อยตัวออกมาอยู่ดี !! " เมดิสันพยายามอธิบายอย่างละเอียดให้กับเจ้าหน้าที่ของตัวเองที่เอาแต่นั่งดื่มวิสกี้ไม่หยุด
 ลุกค์ที่ก็แค่รับฟังปัญหาของเมดิสันที่คอยแต่จะเข้าข้างอิเลฟเวนท์อยู่แทบตลอดเวลา จนมันทำให้เขาต้องคอยยกแก้วกระดกเหล้าซ้ำๆ
 " แล้วนี่ !! "
" เธอเป็นคนบอกให้นายมาช่วยแก้ตัวให้กันหรือยังไงห๊ะ ! เมดิสัน !! " เขาประชด
แต่เมดิสันก็แค่ยิ้มๆ
" ฉันขอบอกนายตามตรงนะ ลุกค์ "
" พอนาย.... พาเธอไปส่งที่โรงแรม ท่านรัฐมนตีของเราก็รีบเรียกเธอให้ไปพบทันที "
" แค่คำทักทายฉัน "
" สักสองสามประโยคก็ไม่มี " เมดิสันที่ยังพูดความจริงทุกคำ
แต่เขาก็คงไม่อยากที่จะฟัง
" นี่นายรู้อะไรไหม !! " เขาเริ่มมีน้ำเสียงประชดประชัน
" วันนี้.. ! "
" อีเลฟเวนท์ "
" เธอเพิ่งจะพาฉันเดินดุ่มๆ เข้าไปหาเบเนดิกส์ ! "
" โอว...! พระเจ้า !! " เขาที่คิดๆ แล้วก็ยังนึกสมเพชตัวเองไม่หาย
" แล้วสุดท้ายเป็นยังไง !! "
" อีเลฟเวนท์ !! "
" เธอกลับสั่งให้ฉันปล่อยพวกเขาไป !! "
" ให้ตายเหอะน่า.. !! "
" ฉันมานั่งนึก ๆ ดูแล้ว..."
" ฉันนี่แทบจะอยากบีบคอเธอให้ตายๆ ไปซะ !! " และที่ยิ่งคิดก็ยิ่งแค้นจนต้องหันไปตอบด้วยเหล้าอีกสักแก้วหนึ่ง
เมดิสันที่ก็เลยได้แต่ทำใจ
" ฉันเคยเห็นเธอ...ใช้ปากกาฆ่าคนมาแล้ว !! " และก็เปลี่ยนมาเป็นนั่งบอกเล่าเก้าสิบให้เพื่อนของตัวเองที่นั่งกลุ้มอยู่ฟัง
 " เชอะ !! " เขาประชดกลับอีก
 " ฉันก็ทำได้เหมือนกัน !! "
เมดิสันก็คงจะทำได้แค่พยักหน้า
" ใช่ ! "
" แต่ว่า... ! "
" ฉันก็ยังจะเคยเห็นเธอ ! ใช้ปากกาหมึกซึมฆ่าคนตายไปครึ่งโหลในคราวเดียว " เมดิสันที่ก็แค่อธิบายเท่านั้นจริงๆ
และเขาที่เริ่มจะหันมาหมั่นใส่เมดิสันขึ้นทุกทีๆ
 " นี่..เมดิสัน !! "
" นี่ !! นายเคยนอนกับเธอมาอีกคนหรือยังไง !! " เขาประชดเมดิสันเรื่อยๆ
แต่ทว่าเมดิสันก็แค่อยากที่จะคอยนั่งจิบเหล้าอุ่นๆ อยู่เป็นเพื่อนกันเท่านั้น
" ฉันก็แค่..... ! "
" ชื่นชมในความสามารถของเธอเท่านั้น !! " เมดิสันอยากจะเล่าต่อ
" งั้นเหรอ !! " เขารีบเถียง
 " จนถึงตอนนี้... ! "
" ฉันถึงได้รู้ว่า.. คาเตอร์ ตัดสินใจถูกแล้ว "
" ที่ไม่คิดจะจ้างเธอให้มาเป็นหัวหน้าทีมวิเคราะห์ของหน่วยเรา !! " เขาทำหน้าเข้มเสียงแข็งใส่เมดิสันที่จิบเหล้าอย่างสบายใจอยู่ข้างๆ
" แล้วก็อีกเรื่องหนึ่ง !! "
" นี่นายรู้แล้วใช่ไหมว่า Tea Rose !! "
" เขานะตายแล้ว !! " เขาบอก
 และเมดิสันที่พยักหน้า
" ฉันกำลังคิดว่า.... "
" นายรู้เรื่องพวกนี้ไปแล้วซะอีก !! " เมดิสันบอก
และเขาพยักหน้ากลับ
" ก็...อะไรประมาณนั้น ! "
 " เมดิสัน !! "
" นี่...นายก็รู้ใช่ไหมว่า ! "
" ฉันเลิกสนใจคดีของ Tea Rose !! "
" ก็ตั้งแต่..พวกเจ้าหน้าที่ NRSD ของไทย ได้ช่วยกันคอยปกปิดตัวตนให้เขา ! และแถมยังคอยให้โอกาสเขาได้ไถ่บาป !!! " แต่เขาก็เพิ่งจะสารภาพกับเมดิสันอย่างหน้าตาเฉย
 เมดิสันก็เลยจำใจเล่าต่อ
 " Tea Rose ! "
" เขาตาย... ! "
" ในขณะที่.. ..ทำคดีของผู้ก่อการร้ายอยู่ที่เกาหลีใต้ !! " เมดิสันในขณะที่เล่าถึงเรื่องนี้ก็มีสีหน้าที่สลดหดหู่
 แต่ว่าเขาก็ยังไม่เข้าใจอยู่ดี
" ยังไง !! " เพราะว่าพวกของเขาที่ก็กำลังเริ่มๆ ชักที่จะสนใจในคดีเก่าๆ ของอาชญากรสงครามหัวกะทิที่เคยถูกขนานนามว่า
 " Tea Rose " หรือว่า " กุหลาบสีชมพู " และอีกทั้ง...พวกเจ้าหน้าที่ลับของทุก ๆ ประเทศก็ต่างที่จะรู้กันดีว่า
 Tea Rose !! คน ๆ นี้...เคยเป็นนายหน้าค้าผู้หญิงจากประเทศแถวๆ เอเชีย เพื่อลักลอบเข้ามาค้าประเวณีในกลุ่มประเทศแถวยุโรปแล้วก็ประเทศแถวๆ อเมริกาใต้ และที่สำคัญ....Tea Rose ก็ยังเคยเป็นคนสนิทของลูกชายของเบเนดิกส์ !!!
 และที่ ๆ สำคัญยิ่งกว่านั้นทั้งเจ้าหน้าที่หน่วยงานความมั่นคงของสหรัฐ ทั้งพวกเจ้าหน้าที่เอฟบีไอ ทั้งเจ้าหน้าที่ในหน่วยงานข่าวกรองของสหรัฐ หรือว่า พวกเจ้าหน้าที่ซีไอเอ หรือแม้ ! เจ้าหน้าที่ภายในหน่วยงานข่าวกรองของประเทศอังอังกฤษ ทุกๆ ประเทศต่างก็เคยส่งเจ้าหน้าที่ไปตามล่าจับตัวคนๆ นี้มาแล้วด้วยกันทั้งนั้น !!!
เมดิสันที่ก็เลยดูเหมือนๆ จะอดไม่ได้
" Tea Rose... "
" เขา ! ถูกพวกกบฏในจีน 15 คน !! "
" พากันรุมข่มขื่นจนตายที่เกาหลีใต้เมื่อหลายสัปดาห์ก่อน !! " เมดิสันพูดด้วยน้ำเสียงสั่นๆ
 และคำพูดของเมดิสันที่ทำให้เจ้าหน้าที่ของตัวเองถึงกับนั่งนิ่งไม่ยอมพูดยอมจาหลังจากนั้น
 แต่ก็ใช่ว่าลุกค์ไม่แสดงอาการยินดียินร้าย แต่เพียงแต่ตั้งใจฟังเมดิสันพูดให้จบๆ ก่อนเท่านั้น
 " และที่สำคัญ !! " เมดิสันที่กำลังจะลุกจากเก้าอี้
" ฉันก็แค่หวังดีกับนายนะ ! "
" ลุกค์ !! "
 " อีเลฟเวนท์ !! "
" บางครั้ง "
" เธอ...อาจไม่ได้ตั้งใจทำให้นายหงุดหงิด หรือว่า หัวเสียไปบ้าง ! "
" แต่ว่า... "
 "ระวังอย่าให้เธอ... !! "
" เข้าไป !! "
" ทำให้นายหงุดหงิดที่ใจ !! " เมดิสันที่เตือนกันก็ด้วยความหวังดี และก็เดินจากไปอย่างเงียบๆ เพราะอยากจะปล่อยให้เพื่อนของตัวเองได้มีเวลาทำใจสักพัก
 อีเลฟเวนท์เดินออกจากลิฟต์ และเธอกำลังเดินตามระเบียงทางเดินจะกลับเข้าที่พักบนชั้นเกือบจะบนสุดของโรงแรมใจกลางกรุงมอสโก แต่ในระหว่างที่เธอจะเลี้ยวตรงมุมทางเดินก็หยุดชะงักหยุดเดินไปซะดื้อ ๆ จนเธอต้องถอยกลับออกมาและยืนหลบอยู่ที่ตรงมุมทางเดิน
 เพราะว่าลุกค์ที่ ๆ กำลังทำท่าเหมือนอยากจะเคาะประตูห้องพักของเธอ แต่เขาก็ไม่ได้ทำอะไรที่มากไปกว่ายืนแตะฝุ่น และพูดพึมๆ พำ ๆ อยู่กับตัวเองที่หน้าประตูห้อง
 อิเลฟเวนท์ที่กำลังแอบยืนหลบอยู่ แต่ว่าสายตาของเธอก็เอาแต่คอยมองไปที่เจ้าหน้าที่อังกฤษที่ทำท่าทางแปลกๆ
 และถึงแม้ว่าเธอจะไม่ได้ยินว่าเขาพูดอะไรอยู่กับประตู แต่ว่าลุกค์ก็กลับสร้างรอยยิ้มเล็ก ๆ ให้กับเธอเข้าจนได้
 ก๊อก ก๊อก !!!
 อีเลฟเวนท์เข้าไปยืนเคาะประตูห้องพักโรงแรมที่อยู่ตรงข้ามห้องของเธอตั้งแต่เช้าตรู่ และทันที่ที่เจ้าของห้องเปิดประตูห้อง
" อรุณสวัสดิ์ "
" ลุคส์ !! " เธอยิ้ม และก็อีกอย่างเธอก็ยังพยายามที่จะไม่หันไปสนอกสนใจบริเวณกล้ามหน้าอกของเขาจนเกินงาม
 ลุกค์ออกมายืนและนุ่งผ้าขนหนูถึงกับทำหน้าตาไม่ถูกกันเลยทีเดียว
" อ ! อรุณสวัสดิ์ !! " เพราะว่าเขาที่ทำตัวไม่ถูกที่เห็นเธอมาปลุกตอนเช้า
 มิหนำซ้ำชุดสูทสีดำและเสื้อผ้าหน้าผมของอิเลฟเวนท์ก็ช่างดูมาดเนี้ยบซะเหลือเกินห้ามใจ
" คุณคงจะกำลังไปประชุม " เขาถาม
" อืมหึ ! " เธอยังมองและก็ยิ้ม
 " ลุกค์ !! "
" คืนนี้... ! "
" คุณคงจะต้องไปที่งานเลี้ยงฉลองกับฉัน !! " และเธอก็เป็นฝ่ายเอ่ยปาก
เขาดูสับสนนิดๆ หน่อยๆ
" ก็ไหนเธอ.... "
" ฉันเปลี่ยนใจ !! " เธออยู่ๆ ก็บอกกับเขาว่าเธอเปลี่ยนใจแล้ว
" นี่เธอ... " และเขาก็แค่ยังประติดประต่ออะไรไม่ค่อยจะถูกต้องเท่าไหร่
 " ฉันกำลังหมายถึง.... ! " จนเธอรีบอธิบายให้มันจบ ๆ ไปว่า
" ท่านรัฐมนตรีของพวกคุณ "
" เขาเปลี่ยนใจ !! " เธอช่วยอธิบายซะให้มันถูกต้อง
และเขาที่เผลอยิ้มออกมาจนปากแทบฉีก
" ขอบคุณ " และยังต้องขอบคุณเธอ
แต่เธอกลับหันไปสนใจลุกค์ตั้งแต่ตัวจรดเท้าอีกที
 " คุณมีชุดเก่งหรือเปล่า !! " และก็ยังตั้งคำถาม
 แต่ว่าลุกค์ที่กลับยิ้มอย่างเจ้าเล่
" เว้นแต่.... ! "
" เธออยากจะให้ฉันไปเป็นคนขับรถ ! "
" หรือว่า....จะให้ฉันช่วยถือกระเป๋าให้เธอดีละห๊ะ !! "
" อีเลฟเวนท์ !! " แล้วมีเหรอที่เขาจะไม่รีบตอบตกลงพร้อมๆ กับเสนอเงื่อนไขสุดพิเศษ
อิเลฟเวนท์ที่ได้ยินเงื่อนไขแบบนี้เข้าก็ยิ่งนึกสนุกตามไปด้วยไม่ได้
" ถ้าได้แบบนั้น...ได้ !! "
" ก็ดีซินะ !! " เธอก็รู้สึกโล่งอกและโบกมือลาเขา แต่ว่าในระหว่างทางที่เธอกำลังจะเดินไปถึงหน้าประตูลิฟต์
 " เออนี่ ! " เธออยู่ ๆ ก็รีบหันกลับมาหาลุกค์ที่ยังยืนรอ
" ลุกค์ !! "
" มีอะไรจะให้รับใช้อีก !! " และลุกส์ที่ยืนพิงประตูรอคำสั่งเธออยู่แล้ว
" ก็เชิญว่ามาได้เลยครับ !
" คุณผู้หญิง ! "
 เธอยิ้มกว้างมากขึ้นกว่าเดิม
 " คือว่า.. คืนนี้ !! "
" ฉัน ! อยากให้คุณช่วยส่งสายตามหาเสน่ห์ของคุณ ! "
" มาให้ฉันหน่อยจะได้ไหม !! " เธอต้องการให้เขาช่วยจริงๆ และหนีขึ้นลิฟต์ไปซะเฉยๆ
แต่ว่าเขาที่ยิ้มๆ และมองอิเลฟเวนท์จนลับสายตา
 " เมื่อคืน....นายยังเกลียดเธออยู่เลยนะ ! "
" ลุกค์ !! "
 ลุกค์ที่คอยยืนๆ พิงประตู และเอาแต่คิดถึงท่าทางของอิเลฟเวนท์อยู่ตลอดทั้งเช้า และเผลอ ๆ ที่ตัวเขาเองยังจะหันกลับไปนึกถึงเรื่องๆ ที่เมดิสันเคยคุยกันไว้เมื่อคืนขึ้นมาตะหงิดๆ ซะแล้ว
 รถยนต์คันหรูหลากหลายสิบคันของบรรดาคณะมนตรีความมั่งคงของสหประชาชาติ ที่ต่างพากันทยอยเข้ามาจอดอยู่ที่หน้าสถานที่การประชุมที่หน้าอาคารรัฐสภาของประเทศรัสเซียในเคลมลิน
 การประชุมของคณะมนตรีความมั่นคงของสหประชาชาติ Security Council of The United Nations หรือว่า UNSC ครั้งนี้ ในปี 2025 !!
 ว่าการประชุมที่ว่าด้วยเรื่อง.. สนธิสัญญาไม่แพร่ขยายอาวุธนิวเคลียร์ ( Nuclear Non – Proliferation Treaty : NPT ) และเลขาธิการของสหประชาชาติชาวเวเนซุเอลากำลังเดินทางมาถึงที่บริเวณที่ประชุมจนทำให้บรรดานักข่าวจากสำนักข่าวต่าง ๆ ทั่วโลกต่างพากันห้อมล้อม และเว็บไซต์ชื่อดังก็ต่างเข้ามารุมสัมภาษณ์หัวหน้าของคณะมนตรีความมั่นคงของสหประชาชาติกันอย่างเนื่องแน่นบริเวณหน้าห้องประชุม
 คาเตอร์ที่มาในฐานะหัวหน้าหน่วยงานข่าวกรองของอังกฤษกับรัฐมนตรีกลาโหมรอนสัน แมควอน ที่ ๆ กำลังยืนปรึกษากันเรื่องๆ หนึ่งอยู่มุมห้องประชุม แต่ว่าในระหว่างนั้นเมดินสันที่มาเป็นผู้ช่วยและอิเลฟเวนท์ที่มาในฐานะล่ามของพวกเขาก็ยังช่วยกันเข้าไปพูดคุยกับท่านรัฐมนตรีกลาโหมของจีน
" สวัสดีครับ ! "
" ท่านรัฐมนตรีหลี่ ฮวาง ! " รอนสันที่ทักทายกันด้วยท่าทีที่ยิ้มแย้มแจ่มใส และพวกเขาที่เข้าไปขอจับไม้จับมือกับท่านรัฐมนตรีกลาโหมของจีนอย่างสุภาพ
 "ยินดีที่ได้เจอกันอีก ! "
" ท่านรัฐมนตรีรอนสัน !! " หลี่ ฮวาง ! รัฐมนตรีกลาโหมของจีนที่ยังดูมีท่าทีที่ยิ้มแย้มตอบกลับมา และก็ยังเหลือบมองคนที่ยืนอยู่ข้างๆ
" สบายดีนะ ! "
" อีเลฟเวนท์ !! " หลี่ ฮวางที่ทักทายกันก่อน
อิเลฟเวนท์รีบเดินเข้าหาและโค้งให้
" เจอกันอีกแล้วนะค่ะ ! " และเธอก็คาราวะผู้นำของจีนด้วยภาษาของพวกเขา
" อีเลฟเวนท์ !! " การทักทายด้วยสำเนียงภาษาของเกาหลีจากคณะของเกาหลีใต้ที่อยู่ๆ ก็ดังขึ้นมาจากทางด้านหลังของคณะรัฐมนตรีของจีน
" ไม่คิดว่าจะกันที่นี้ สวัสดีค่ะ !! " อิเลฟเวนท์ยกมือไหว้พร้อมๆ ช่วยแนะนำเจ้าหน้าที่จากรัฐบาลอังกฤษ
" คนนี้ ! คือ ผู้อำนวยการหน่วยงานข่าวกรองของอังกฤษ ! "
" ท่านนายพลโจนาธาน คาร์เตอร์ !! " อิเลฟเวน์ทำตามหน้าที่ และผู้ชายคนที่สวมสูทไว้ผมแทรกกลางร่างท้วมก็รีบเข้ามาทักทายทุก ๆ คน
" ผม ! คัง โฮยอน !! "
" ยินดีที่ได้รู้จัก ! ท่านนายพลคาเตอร์ ! " คัง โฮยอนที่เข้าไปจับไม้จับมือ
 และคาเตอร์กับเมดิสันยิ่งต้องคอยโค้งคำนับต้อนรับขับสู่ฝั่งคนที่เป็นรัฐมนตรีหน่วยความมั่นคงของเกาหลีใต้อย่าง คัง โฮยอน
 แต่ว่าคัง โฮยอนก็เหลียวหันไปมองที่ผู้ช่วยคนที่สูงๆ ผอมๆ ตาแหลมคมเหมือนเหยี่ยวที่ยืนอยู่ใกล้ๆ
" .เจ้าหน้าที่อี แทวอน !! "
" เขาเป็นผู้ช่วยของเรา เหมือนเธอนั่นแหละ ! " คัง โฮยอนยิ้มกริ่ม
 อี แทวอนที่กำลังยืนอยู่ท่ามกลางเจ้าหน้าที่ระดับสูง เพราะฉะนั้นเขายิ่งจำเป็นที่จะต้องคอยรักษาท่าทีและมารยาทต่อหน้าทุกๆ คน แต่ทว่าในขณะเดียวกันในขณะที่หางตามองประกบกับอิเลฟเวนท์เข้าให้
" ว่าไง สบายดีนะ " อี แทวอนที่พอมีโอกาสก็แค่อยากจะหันไปกระซิบทักทาย
อิเลฟเวนท์ก็เลยต้องคอยแอบยิ้มๆ ให้
" เลื่อนตำแหน่งเร็วมาก..... ! "
" ท่านที่ปรึกษาอี !! " เธอแซว
แต่ว่า อี แทวอนที่กำลังส่ายหัวไป ๆ มา ๆ
" ถ้าจะพูดให้ถูก... "
" มันเป็นไฟท์บังคับนะ !! " และปฏิเสธเธอเบาๆ
" ว่ายังไง ! "
" ท่านรัฐมนตรีคัง !! " น้ำเสียงของผู้ชายนัยต์ตาสีฟ้าหน้ารูปทรงสี่เหลี่ยมที่อยู่ๆ ก็เดินเข้ามาทักทายคณะของเกาหลีใต้กับอังกฤษที่กำลังพูดคุยกัน
 แต่ว่าคัง โฮยอนที่ก็เลยขยับออกมาเล็กน้อย และรอนสันที่กลับเอาแต่แสดงสีหน้าลำบากใจเมื่อเห็นคนกลุ่มนี้กำลังเดินเข้ามาหา และผู้ชายคนนี้ก็ดูท่าทางสนิทสนมกับคาเตอร์
 " ไม่ยักรู้ว่า...การประชุมครั้งนี้ ! "
" หน่วยงานข่าวกรองของอังกฤษ "
" ก็ถูกเชิญให้มาร่วมรับฟังการประชุมในครั้งนี้ซะด้วย ! " ผู้ชายคนเดิมหยอกล้อกับคาเตอร์
แต่คาเตอร์กลับรักษาระยะห่าง
 " ยินดีที่ได้เจอกันอีก !! "
" ท่านรัฐมนตรีแบรนเดนท์ " คาเตอร์ที่ช่วยรักษามารยาท
 และแบรนเดนท์ที่อยู่ๆ ก็หัวเราะชอบใจ แต่พอหันไปเจอผู้หญิงที่ใส่สูทสีดำ ๆ ที่หน้าตาคล้ายกับคนเอเชียที่กำลังอยู่ใกล้ๆ กับเมดิสัน
" แล้วนี้... " แบรนเดนท์ที่อดสงสัยไม่ได้ แต่ว่าในระหว่างนั้นรอนสันกับหลี่ ฮวางก็ต่างพากันเดินๆ ตรงมาหาที่เขาซะก่อน
" ว่ายังไง ! "
" ท่านรัฐมนตรีแบรนเดนท์ ! " รอนสันที่ตั้งใจเข้าไปขัดจังหวะ
 "สวัสดี ! ท่านรัฐมนตรีรอนสัน ! "และแบรนเดนท์ก็รีบหันมาต้อนรับขับสู้
" แล้วนี้ก็... ! "
" ท่านรัฐมนตรีหลี่ ก็มาด้วย ! "
" เป็นเรื่องที่น่ายินดีจริงๆ ที่เห็น... "
" ฝั่งตะวันตก กับ ฝั่งตะวันออก ! พูดคุยกันรู้เรื่อง !! " แบรนเดนท์ก็แค่พยายามสอดรู้สอดเห็น แต่ว่าเขาก็ยังอดไม่ได้ที่จะหันไปมองผู้หญิงเอเชียคนที่ยืนอยู่ใกล้ๆ เป็นระยะ
 อิเลฟเวนท์ที่พอรู้ตัวว่าแบรนด์เดนท์ให้ความสนใจในตัวเธอ และรอนสันที่ก็กำลังสังเกตว่า แบรนเดนท์ดูจะให้ความสนใจอิเลฟเวนท์จนเป็นพิเศษ
" อีเลฟเวนท์ !! " เพราะฉะนั้นรอนสันถึงได้ช่วยแนะนำเธอให้รู้จัก
" เธอเป็นล่ามและผู้ช่วยของผมเอง !! " รอนสันหันมาแนะนำอิเลฟเวนท์ที่ยืนอยู่ข้างหลัง
และแบรนเดนท์ที่เอาแต่ยืนมองเธอแปลก ๆ
" ชื่อ...อีเลฟเวนท์ !! "
"แต่ดูยังไงๆ ก็ดูไม่เหมือนคนอังกฤษ !! " แบรนเดนท์ที่ดูยังไงๆ ก็ไม่เข้าท่า
" เธอเป็นคนไทย !! " รอนสันที่ช่วยเธออีก
 แบรนเดนท์ที่แค่พยักหน้าให้
 " แล้วนี้... อีเลฟเวนท์ "
" เธอ ! มีชื่อแบบไทยๆ บ้างไหม " และก็พยายมจะตั้งคำถามเข้าใส่
 อิเลฟเวนท์โค้งเล็กน้อย
" ชื่อ..นิษฐาคะ ! "
" ท่านรัฐมนตรีแบรนเดนท์ " แต่ก็ตอบกลับพวกเขาออกไปอย่างสุภาพ
แต่แบรนด์เดนท์ที่หันมาและดูงงงวยกับภาษา
" นิด ! "
" นิด !! อะไรนะ !! " แบรนเดนท์ที่กำลังพยายามสะกดชื่อของเธอที่ๆ เป็นภาษาไทยที่ฟังดูยาก ๆ
" ไม่เป็นไรคะ ! ท่านรัฐมนตรีแบรนเดนท์ !! " จนเธอต้องเข้ามาขอโทษ
แต่ว่าแบรนด์เดนท์ที่ก็ดูพยายามอยากจะสนอกสนใจอากัปกิริยาของเธอมากจริงๆ
" ฟังดูยาก.. !! "
"ถ้างั้น...ก็ช่างมันเถอะนะ !! "
" แต่ถึงยังไง.. ! "
" สำเนียงภาษาอังกฤษของเธอก็ดูเหมือนคนอังกฤษซะ !!! จน...ดูไม่ออกว่า เป็นพวกคนไทย !! " แบรนด์เดนท์กลับชื่นชม
 อิเลฟเวนท์โน้มตัวฟังคำติชมอย่างนอบน้อม และเธอยังคอยหันชำเลืองไปมองเมดิสันกับอี แทวอนอยู่แทบที่จะตลอด
 แต่แบรนเดนท์ที่ยังไม่หายสงสัยจนต้องหันไปหาฝั่งอังกฤษ
" แล้วนี้...ท่านรัฐมนตรีรอนสัน ! " แบรนเดนท์ที่มองหน้ารอนสันพลาง และสลับมองเธอพลางเพราะความสนอกสนใจ
" พวกเขาไม่ได้บอกเธอหรือยังไงว่า ... พวกเรามาประชุมกันที่นี้ ! ด้วยเรื่องอะไร !! "
 " วันนี้... !! "
" พวกเรา ! ไม่ได้มาประชุมกันด้วยเรื่อง คณะกรรมการลุ่มแม่น้ำโขงหรอกนะ "
" เธอคงเข้าใจนะ !!! " แบรนเดนท์ที่ยังคงแซวที่ปรึกษาของอังกฤษและยังจะหันมายิ้มๆ
 " อ้อ !! "
" ผมเกือบลืมที่จะแนะนำทุกคนไป ! " แบรนเดนท์ที่รีบหันไปแนะนำผู้ชายร่างเล็กที่มีรอยแผลเป็นที่คิ้วซ้าย
 " แมททิว วอร์ริงตัน ! "
" เขา ! เป็นเจ้าของธุรกิจอินเตอร์เน็ตรายใหญ่ของยุโรป "และแบรนเดนท์ที่หันไปยิ้มร่ากับแขกเหรื่อ และพยายามเรียกให้วอริงตันเป็นฝ่ายเดินเข้ามาหา
 " บางที.... ! "
" เขาคนนี้ ! อาจที่จะมาช่วยพวกเราสร้างสันติภาพโลกในค่ำคืนนี้ !! " แบรนเดนท์ที่ยังคงพูดไปยิ้มไป
 แต่ส่วนทางกับวอร์ริงตันที่เอาแต่ยืนเงียบๆ และคอยแอบสังเกตสีหน้าทุกๆ คน และโดยเฉพาะผู้หญิงไทยที่มีชื่อเหมือนคนอังกฤษ
 เสียงประกาศจากโฆษกภายในห้องประชุมทยอยดังเตือนให้ท่านผู้มีเกียรติจากทั่วโลกให้กลับเข้าไปที่ห้องประชุมอย่างพร้อมเพียง แต่ว่าในขณะที่ทุกๆ คนต่างพากันเดินกลับเข้าไปภายในห้องประชุม
 แต่ว่าอี แทวอนก็ยังตั้งใจที่จะเดินเข้ามาพูดคุยกระซิบกระซาบกับอิเลฟเวนท์ต่อในระหว่างทางเข้าห้องประชุม
" ปัง ! มากไหม !! " เขาประชด
 อิเลฟเวนท์หันมาและเชิดใส่
 " ปัง !!!! มาก.... !! " " และเธอก็แกล้งคุยโว !
 อี แทวอนที่ได้แต่ยิ้มและก็เริ่ม ๆ จะหมั่นไส้อิเลฟเวนท์ให้ได้ทุกที แต่ว่าเขาก็ยังอดไม่ได้ที่จะหันมากระซิบกระซาบกันถึงที่มาที่ไปเรื่องของพวกเขาที่มาถึงที่เคลมลินนี้ได้ยังไง
 และอิเลฟเวนท์ก็ดันชอบฟังอี แทวอนเล่าเหตุการณ์ของตัวเองด้วยว่า....อยู่ ๆ เจ้าหน้าที่ที่เป็นเพียงเจ้าหน้าที่ด้านงานเอกสารของทำเนียบประธานาธิบดีเกาหลีใต้ อยู่ ๆ ทำไมถึงได้กลายมาเป็นที่ท่านปรึกษาไฟล์บังคับ และเขายังเล่าว่าก่อนหน้านี้ต้องคอยฟาดฟัน ผ่านด่านอรหันต์กับหัวหน้าแผนกพัฒนาอาวุธและนิวเคลียร์ ของหน่วยงานข่าวกรองของพวกเขาอย่าง NISS แทบตาย เพราะว่าพวกของ NISS คนหนึ่งไม่ต้องการให้เขามาเจอเธอที่นี้
 อิ แทวอนที่ยังนึกๆ ดูแล้วก็มีแต่จะพาลหัวเสียใส่อิเลฟเวนท์ทีละนิดๆ เพราะว่าบังเอิญเจ้าหน้าที่ NISS คนนั้น ๆ ที่ก็ยังจะเป็นถึงทายาทของ The Empire Group และก็ยังจะเป็นถึงเพื่อนสนิทของลูกสาวของท่านประธานาธิบดีเกาหลี
 แต่พอเขาหันกลับไปมองหน้าของอิเลฟเวนท์เต็มๆ เพราะฉะนั้นเขาก็เลยได้มองเห็นมุมบางมุมของอิเลฟเวนท์ที่กำลังยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ และจนเขาอดสงสัยไม่ได้เลยว่าเรื่องที่เขาเล่าให้ฟังมันจะทำให้เธอรู้สึกมีความสุขมากขนาดไหนกันแน่นะ !


ฟิวส์ ลุกค์ออกมายืนทำท่ารออิเลฟเวนท์อยู่แถว ๆ รถแท็กซี่บริเวณหน้าโรงแรมหรู และแม้ว่าหลายๆ ครั้งลุกค์พยายามที่จะแอบชะเง้อแอบมองดูอิเลฟเวนท์ที่พูดคุยโทรศัพท์อยู่นานสองนานบริเวณโซฟารับรองแขกในโรงแรม จนกระทั่งอิเลฟเวนท์วางหูโทรศัพท์มือถือของเธอลงได้สักที
อิเลฟเวนท์รีบร้อนเก็บยัดมือถือลงในกระเป๋าคลัชสีเมทัลลิค และรีบร้อนเดินออกมาหาลุกค์ที่กำลังทำท่าว่าอยากจะรู้อยากจะเห็นว่าเธอกำลังพูดคุยโทรศัพท์กับใคร เพราะฉะนั้นในระหว่างที่เธอกำลังเดินออกไปจะขึ้นรถ
" ว่า ! " อิเลฟเวนท์ก็เลยเปิดประเด็นให้ลุกค์ได้ตั้งคำถามซักไซ้ให้มันจบ ๆ
ลุกค์ที่ถึงกับไปไม่เป็น แต่ก็พยายามจะพายมือให้เธอขึ้นรถแท็กซี่และก็ยังจะเป็นคนช่วยเปิดประตูฝั่งผู้โดยสายเอาไว้รอ
" ก็ไม่มีอะไร "
" เพราะฉันก็แค่อยากรู้ว่า พวกเธอเคลียร์กันเรียบร้อยดีแล้วใช่ไหม !! " เขาที่อยากรู้เรื่องของพวกเธอใจจะขาด แต่เขาก็แค่เห็นอิเลฟเวนท์ยืนทำหน้าตามึนๆ งงๆ อย่างกะทองไม่รู้ร้อนอยู่ได้
 " เคลียร์เรื่อง ! " อิเลฟเวนท์ยังคงแสร้างทำหน้าตาเฉยๆ ใส่
" อาวส์ !! " ลุกค์ยิ่งทำหน้าตาดีอกดีใจที่เข้าใจว่า อิเลฟเวนท์จริงๆ แล้วก็เป็นแค่พวกอ่อนหัด
 " ก็เรื่องที่...เมื่อคืน ! !! " เพราะฉะนั้นเขาก็เลยยิ่งต้องเล่าให้กันฟัง
 " ฉันเผลอไปรับโทรศัพท์ของเธอเข้า !! "
 " และที่ฉันก็บังเอิญ...!!! "
 " เผลอลืมกดวางสาย !! " เขาเต็มใจจริง ๆ ที่จะเล่าให้กันฟัง
แต่ว่าในขณะที่ลุกค์ยิ่งพูดเรื่องของตัวเอง อิเลฟเวนท์ที่ก็ได้แต่จะขอยืนฟังพวกเขาอยู่อย่างเงียบๆ ได้ก็เท่านั้น
 " นี่ไม่เอาน่า !! " จนลุกค์ทำท่าดีอกดีใจใหญ่ที่เธอไม่ได้ฉลาดปราดเปรื่องจริงอย่างที่ใคร ๆ เขาว่า
 "อีเลฟเวนท์ !! " ลุกค์ที่พยายามยิ้มว่า เขาสามารถจับผิดและเล่นงานเธอจนมุมได้จริงๆ
 " เธอเป็นคนลืมโทรศัพท์มือถือไว้ในห้องเองนี่หน่า...."
 " แต่ก็นั่นอีกแหละนะ !! "
 " ตอนนั้น...คนมันกำลังมีความสุข !! "
 " มันก็เลยช่วยไม่ได้ !! " และลุคก์ที่ยิ่งเล่าและก็ยิ่งสังเกตุว่า อิเลฟเวนท์ที่ยังไม่รู้เรื่องว่าตอนที่เธอออกไปจากห้องพักของโรงแรม และปล่อยทิ้งเขาให้อยู่กับอาซามิเพียงลำพังมันได้เกิดเรื่องชวนวาบหวิวอะไรขึ้นมาบ้าง
 " แล้ว.. !! " และจนกระทั่งเธอที่เหมือนจะหันมาและพยักหน้าให้สองถึงสามครั้ง
 เพราะฉะนั้นลุกค์ที่ก็เลยยิ่งอยากจะเล่าให้ฟังกันต่อเรื่อยๆ ก่อนที่พวกเขาจะออกเดินทาง
 " ก็แบบว่า..เมื่อคืน !!! " และลุกค์ยิ่งเล่าก็ยิ่งยิ้มหน้าระรื่นอยุ่คนเดียว
 " ฉัน ! กับ อาซามิซัง !! "
 " ที่เมื่อคืนเรา 2 คน ! นอนอยู่ด้วยกันในห้องของเธอ !! "
 " และอีกอย่าง...ที่เมื่อคืน ! พวกเราสองคนก็ส่งเสียงดังกันมากเกินไปหน่อย !!!! "
 " แล้วไหนจะเป็นเรื่องนี้อีก.. !! "
 " เพราะฉะนั้น... ! "
 "ฉัน ! ก็เลยกลับมาคิด ๆ ดูแล้วว่า... !
 " เขาจำเสียงฉันได้ !! " อีเลฟเวนท์รตัดบทตอบคำถามของลุกค์ที่ว่า ก็ในเมื่อเขาเผลอรับโทรศัพท์ส่วนตัวของเธอเข้า และปลายสายยังเป็นผู้ชายที่โทรมาในขณะที่ลุกค์กับอาซามิกำลังเล่นกายกรรมแก้ผ้าบนเตียงของเธออยู่เมื่อคืนนี่ยังไง
 " ขนาดนั้นเลยหรือยังไง !! " ลุกค์ที่หน้าเสียนิดๆ หน่อย ๆ แต่ก็ยอมให้อิเลฟเวนท์เดินกลับไปขึ้นรถได้ง่ายๆ
 " เชื่อเธอเลย !!! " เสียงบ่นพึมๆ พำๆ ของฟิวส์ ลุกค์ที่ก็อาจะเผลอส่งเสียงดังจนถึงข้างในรถแท็กซี่ และเหมือนจะพลอยทำให้เธออมยิ้มออกมาจนได้


"เห้ๆๆๆ "
 " โฮ่..... " !!!!
 " สู้มันเลย " !!!
 " อัดมันให้เละ " !!!!
 เสียงตะโกนโห่ร้องของผู้ต้องหาต่างเชื้อชาติจำนวนหลายร้อยคนที่อยู่ภายในเรือนจำแห่งหนึ่งในเมืองฟลอเรนซ์ รัฐโคโลราโด สหรัฐอเมริกา เพราะว่าตอนนี้พวกเขาเกือบที่จะทุก ๆ คนกำลังยืนรายล้อมช่วยกันมุงดูพวกนักฆ่า 2 คน ที่พวกเขาต่างคนก็ต่างฝ่ายที่จะกำลังพยายามเข่นฆ่ากันเองอยู่ที่กลางสนามหญ้า
นักโทษลำดับที่ 0019 นักพนันชาวเม็กซิโก ร่างกายของพวกเขาที่ดูกำยำดุดหินผา สูงทะลุฟ้า และพละพลังในการต่อสู้ที่มหาศาล
นักสู้ชาวเม็กซิกันรายนี้ก็กำลังพยายามที่จะเข้าไปชก ต่อย ฉุด กระชากและลากถูคู่ต่อสู้ของมันก็อย่างนักโทษลำดับที่ 0202 ลูกครึ่งไทย ออสเตรเลีย คน ๆ นี้มีใฝ่อยู่ตรงบริเวณใต้ดวงตาข้างขวา ตัวเล็ก ผอมแห้งแต่ว่า..มัน !! ก็ยังคงจะสู้อย่างไม่คิดที่จะถอยร่น
 มิหนำซ้ำพวกนักโทษ 2 คนที่ต่างฝ่ายก็ต่างที่จะกำลังหันมาเผชิญหน้าเพื่อที่จะคอยต่อสู้กันเองเพื่อชัยชนะแห่งศักดิ์และศรี และพวกมันทั้งสองคนก็เลยต้องต่างฝ่ายที่จะจ้องคอยแต่ที่จะทำลายๆ ฝ่ายตรงกันข้ามให้เอาหน้าทิ่มดิน
นักโทษ 2020 ลูกครึ่งไทยเลือดซิบๆ ที่บริเวณหางคิ้วด้านขวา เลือดไหลซิบๆ ออกจากมุมปากซ้าย และก็รอยฟกช้ำที่โหนกแก้มทั้ง 2 ข้าง และส่วนคู่ต่อสู้นักโทษหมายเลข 0019 คน มีแค่เพียงรอยแผลถลอกปอกเปิดอยู่ที่หมัดและก็ที่บริเวณที่หน้าผาก
 "ถุย !! " นักโทษหมายเลข 0019 ถุยน้ำรายถ่มลงพื้นทันทีที่เหวี่ยงนักโทษคู่ต่อสู้ลงพื้นจนได้อย่างและอย่างสะบักสะบอม
 " เอาเลย ๆ ฆ่ามันเลย " !!!! และตามมาด้วยเสียงโห่ร้องตามมาติด ๆ ด้วยความสะใจของนักโทษกองเชียร์คนอื่น ๆ
 " แกไปตายซะ " !!
 " ลีโอ...นิคส์ !!! "
 และยิ่งไปกว่านั้นกองเชียร์ฝั่งตรงกันข้ามกับนักโทษหมายเลข 2020 ยังพร้อมใจกันโห่ร้องเรียกชื่อของนักโทษหมายเลข 2020 ด้วยความสะอกสะใจและโกรธแค้น และในขณะที่นักโทษ 2020 ที่มีชื่อว่า ลีโอนิคทพยายามที่จะพลิกตัวกลับลุกขึ้นมาสู้อีกครั้งจนหลังแทบจะพิงกำแพงแต่เขาก็พยายามที่จะสู้
จนกระทั่งเขาพุ่งไถลเข้าไปลอดใต้หว่างขาของนักโทษ 0019 และใช้มัดทะลวงเข้าไปตรงที่ข้าผับขาทั้งสองข้าง
 ตุบ ตุบ !!!!
นักโทษ 0019 ค่อยๆ ทรุดลงไปกองช้า ๆ และนักโทษ 2020 ที่รีบหันพลิกตัวกลับมาและแตะเสยเค้าที่ปลายคางของคู่ต่อสู้จนคู่ต่อสู้ฟุบลงหมดสติต่อหน้านักโทษและผู้คุมนับร้อย
 " เห้ๆๆๆ "
 " ไชโย ๆๆๆ "
 " ลีโอนิส์ !! "
 " นายทำได้ ๆ " !!!
 แต่ทว่าก็ยังมีเสียงโห่ร้องแห่งความดีใจของเพื่อนนักโทษหมายเลข 2020 อยู่ไม่น้อยที่พนักข้างนักโทษ 2020
นักโทษ 2020 ยกมือขึ้นมาเช็ดเลือดที่กำลังไหลซิบ ๆ บริเวณมุมปาก แต่ก็ไม่เจ็มพอที่จะสามารถทำให้เขาหยุดยิ้มได้
 " นายนี่มัน.. !! "
 " เก่งเกินคนไปแล้วจริง ๆ "
 " ลีโอนิคส์ !! " กลุ่มนักโทษชายกลางคนชาวตะวันออกกลางที่ ๆ กำลังพากันเดินเข้ามาหา
 " ไม่ต้องมายกหางผมหรอก ! ฮัมเม็ด !! " นักโทษ 2020 ก็เลยต้องรีบหันไปยิ้มและก้มหัวให้พวกนักโทษที่เป็นมาเฟียขาใหญ่ของคุกนนี้อย่าง เจ้าพ่อบ่อน้ำมันของอิรก Digham อย่าง ฮัมเม็ด อัล อัลซีส อัลดุลลา
 "เพราะถ้า ! "
 " ผมเก่งจริงๆ อย่างที่พูด !! "
 " ก็คงไม่ได้เข้ามาอยู่ที่นี้ !!! "
 " หึๆๆ !! นักโทษ 2020 ที่แสร้างยิ้มไม่หยุด แต่ว่าพวกของฮัมเม็ดก็ยังอยากจะชื่นชมกันไม่หยุด
 " ไม่จริงหรอกน่า.. !! "
 " ลีโอนิคส์ !! "
 " นายแค่ยังไม่รู้ตัวเท่านั้น !! " และจนกระทั่งฮัมเม็ดเดินเข้าไปขอจับไม้จับมือของเขา
 " หึ หึ !! " นักโทษ 2020 ยังคอยแต่จะแสร้งยิ้ม
 และในขณะที่ผู้คุมในเรือนจำกำลังกวาดต้อนนักโทษคนอื่นกลับเข้าไปภายในห้องขัง
 " ลีโอนิคส์ !! "
 " นาย.. ! เพิ่งจะเข้ามาอยู่ที่นี้ !! "
 " ใช่ไหม !! ฮาเม็ดที่ดูท่าทางอยากจะรู้จักกับนักโทษคน ๆ นี้ให้มาก เพราะฉะนั้นนักโทษ 2020 ถึงต้องการสนิทกับพวกที่มีอิทธิพลในคุกแห่งนี้ให้มาก ๆ ขึ้นไปอีก
 " สองอาทิตย์กว่าๆ "
 " ที่พวกเจ้าหน้าที่ NRSD พวกนั้น !!! "
 " จับผมมายัดเอาไว้ที่นี้ !! " เขาแกล้งทำเป็นตอบ และฮาเม็ดที่เหมือนจะกำลังแสร้งยิ้มตอบกลับมาด้วย
 "พวกเจ้าหน้าที่ NRSD พวกนั้น !! " และฮัมเม็ดที่พยายามจะชวนคุยกันไปอีกเรื่อยๆ
 " อีกแล้ว ! "
 " อย่างงั้นเหรอ !! "
 " แล้วนี่นาย ! โดนพวกเจ้าหน้าที่ NRSD จับมายัดไว้ที่นี้ !! "
 " ด้วยข้อหาอะไร !!
 " ไม่เป็นไร !! "
 " ถ้าหากว่า..นายไม่อยากจะเอ่ยถึงมันอีกก็ไม่เป็นไร ! " ฮาเม็ดแสร้งถาม
และนักโทษ 2020 ก็ดูเหมือนจะไม่ค่อยอยากจะตอบออกไปสักเท่าไหร่ และยังพยายามหลบสายตาหลายๆ ครั้ง
 " ผมถูกจับมาที่นี้ !!!
 " ในคดี... ลักลอบค้าอาวุธ !!! "
 " เมื่อก่อน... ! "
 " ผมเคยเป็นลูกน้อง ! ให้กับนักค้าอาวุธรายใหญ่แถว ๆ ชายแดนตุรกี แต่ว่า !! "
 " ผม ! ก็เผลอไปหลงรัก !! คนรักของลูกชายของเจ้านายตัวเองเข้า !! " แต่ว่านักโทษ 2020 ก็ยังต้องการพูดความจริง
 " เพราะฉะนั้น...ต่อมา !! " และบางทีก็ยังเผลอแสยะยิ้มให้กับพวกของฮัมเม็ด
 " ผมก็เลยต้องหนีออกมา ! เพื่อหาทางสร้างชื่อเสียงให้กับตัวเอง !!! " และบางครั้งสายตาที่ดูเหมือนกำลังสมน้ำหน้าตัวของตัวเองของลีโอนิคส์ และแน่นอนฮัมเม็ดที่สังเกตเห็นจนได้
จนกระทั่งฮัมเม็ดต้องการเดินเข้ามาและเอื้อมมือแตะที่หัวไหล่ของเขาเบาๆ
 " ฉัน ! ก็ไม่รู้หรอกนะว่า..."
 " พวกเจ้าหน้าที่ NRSD พวกนั้น !!! "
 " ทำอะไรกับนายเอาไว้บ้าง !! "
 " แต่ถ้าหากว่า...นาย !! "
 " กำลัง ! คิดที่อยากจะหาทางเอาคืนเจ้าหน้าที่ของไทยพวกนั้นละก็ !!! "
 " นายก็คงไม่จำเป็นที่จะต้องรอถึงชาติหน้า !! " ฮาเม็ดที่ยังคงคอยหันมายิ้มๆ
 " ฮ่าๆๆๆ " แต่ว่าลีโอนิคส์อยู่ ๆ กลับหัวเราะดังลั่นกลางเรือนจำ
 " พวก The Nero !! " ฮัมเม็ดที่กำลังกัดฟันพูดเมื่อเอ่ยชื่อ ๆ นี้ให้ลีโอนิคส์ที่อยู่ใกล้ๆ หันมาสงสัยในสิ่งที่พวกเขาต้องการจะบอก
 " แม้ว่าถึงตอนนี้... ! "
 " พวกเราจะยังไม่รู้ว่า ! พวกสายลับของประเทศไทยที่ชอบเรียกตัวเองว่า The Nero !!! "
 " คนพวกนั้นจะเป็นใคร !! "
 " แต่ก็คงจะอีกไม่นานนักหรอกนะ !! "
 "ที่พวกเราทุกๆ คนจะได้เห็นพวกมันย่อยยับ !!! " เสียงเจ็บแค้นและโกรธแค้นในลำคอของคนที่ฮัมเม็ดกำลังพูดถึงใครบางคนที่ชื่อ เดอะ นีโร่
แต่ว่านักโทษ 2020 อย่างลีโอนิคส์กลับเอาแต่หัวเราะไม่หยุด
 " ตลกน่า... ! ฮาเม็ด !! " และเขาที่แกล้งแหย่พวกของฮัมเม็ด และเสียงหัวเราะของฮัมเม็ดก็เหมือนจะทยอยดังออกมาตอบรับกันติดๆ
แต่ไม่นานเท่าไหร่สีหน้าคร่าตาของฮัมเม็ดก็กลับยิ่งเคียดแค้นหนักขึ้นกว่าเดิม กับคนที่มีชื่อว่า เดอะนีโร่
 " ตอนนี้....การประชุมของคณะกรรมการความมั่นคงของทางสหประชาชาติในครั้งนี้ ! "
 " กำลังล้มเหลวไม่เป็นท่า... !! "
 " นี่ !! "
 " ลีโอนิคส์ ! นี่นายจะต้องไม่เชื่อแน่ๆ ว่า ! "
 " เมื่อหลายสัปดาห์ก่อน !! "
 " ที่เมืองหลวงของประเทศไทย !! ก็เกือบๆ ที่จะถูกเผาเป็นจุนด้วยขีปนาวุธของพวกรัฐบาลเกาหลีใต้ !!! "
 " หึ !! "
 " แต่ว่าก็เป็นที่น่าเสียดาย... !! "
 "ที่ตอนนั้น !! พวกรัฐบาลของสหรัฐพยายามที่จะเข้าไปจุ้นจ้าน !! "
 " แต่ก็นั่นแหละนะ !!! "
 " เพราะว่าตอนนี้..ก็ยังที่จะมีหัวรบระเบิดนิวเคลียร์อีกหลายๆ ลูกที่มันกำลังพร้อมจะระเบิดทันที !! "
 " ที่เมืองหลวงของที่ไหนสักแห่ง !! "
 " ใครจะรู้ !! " ฮาเม็ดที่กำลังยิ้มๆ และก็คิด ๆ
แต่ว่านักโทษ 2020 ที่อยู่ๆ ก็อยากจะร่วมมือกับพวกของฮัมเม็ดขึ้นมาซะดื้อๆ
 " ฮาเม็ด !! "
 " ผม ! พอจะช่วยสืบให้คุณได้ว่า... "
 " The Nero ! ตัวจริงเขาเป็นใคร !! " นักโทษ 2020 ที่คราวนี้เผยรอยยิ้มที่ดูน่ากลัวขึ้นมาให้พวกของฮัมเม็ดทีละนิด ๆ
 และฮาเม็ดที่เป็นฝ่ายยืนตาค้าง เพราะไม่ใช่แค่คำพูดของลีโอนิคส์ที่สนใจเพียงอย่างเดียว และประวัติของลีโอนิคส์ที่เคยเกี่ยวข้องกับพ่อค้าอย่างเบเนดิกส์ด้วย
 " นี่...นาย !! "
 " คงจะรู้อะไรดีๆ เกี่ยวกับพวกเจ้าหน้าที่พวกนั้นมา.. !! "
 " ฉันเข้าใจถูกต้องหรือเปล่า !!! " และฮัมเม็ดที่ยังแสแสร้งแกล้งถามเพื่อที่จะหลอกใช้
 " มีคนเคยว่ากันว่า... ! " แต่ 2020 กลับไม่สนใจคำถามของฮัมเม็ด และเอาแต่จ้องเข้าไปนัยน์ตาของอีกฝั่ง
 " พวกของ The Nero !! "
 " คนพวกนี้...! ไม่เคยแสดงตัวตน !! "
 " The Nero !! ทำงานอย่างไร้ตัวตน ไร้ร่องรอย และแห้งเหือดไปเหมือนหยดน้ำ..ที่ซึมลึกลงไปใต้ผิวดินที่แห้งกรัง !! " ลีโอนิคส์พยายามที่จะบอกข้อมูลจริงๆ ของพวกที่ชอบเรียกตัวเองว่า เดอะนีโร่


เวลาประมาณสี่ทุ่มบริเวณภายในโรงจอดเครื่องบินที่มีเพียงเครื่องบินลำเลียง และยังต้องคอยใช้เจ้าหน้าที่ทหารคอยดูแลอยู่อีกนับหลายสิบนาย และภายในโรงจอดเครื่องบินก็ยังได้จัดโต๊ะชั่วคราวเพื่อวางแผนการประชุมที่ๆ มีคาเตอร์เป็นหัวหน้าวางแผนร่วมอยู่กับเมดิสัน และเจ้าหน้าทหารแต่ละฝ่ายอีกสองสามคน และก็รวมไปถึงอิเลฟเวนท์กับฟิวส์ ลุกค์
 และเมดิสันที่กำลังขะมักเขม้นอยู่บนโต๊ะประชุมแบบหน้าจอสัมผัส และนำเอาภาพถ่ายจากดาวเทียมแบบสามมิติขึ้นมากางซึ่งแสดงภาพสามมิติที่อาคารและพื้นที่โดยรอบของสถานีศูนย์อวกาศที่มีชื่อเป็นภาษาอังกฤษว่า " Hope 2 The World " ซึ่งเป็นสถานีศูนย์อวกาศภาคพื้นดิ้นขนาดใหญ่ลำดับที่ 4 ของโลก และยังตั้งอยู่แถบเทือกเขาหินที่สลับซับซ้อนบริเวณภาคตะวันออกเฉียงเหนือห่างจากอ่าวเปอร์เซียอยู่ประมาณ 95 กิโลเมตรทางทิศใต้กินพื้นที่มากกว่า 100 เอเคอร์ และหอควบคุมสัญญาณดาวเทียมขนาดหลายช่วงตึก และยังจะประกอบไปด้วยอาคารอื่นๆ โดยรอบอีกทั้งหมด 3 อาคาร และทุก ๆ อาคารก็ยังมีจานรับส่งสัญญาณดาวเทียมขนาดใหญ่อยู่ที่บริเวณบนหลังคา และอาคารหลังใหญ่ที่สุดอยู่ทางด้านทิศตะวันตกเฉียงใต้ ซึ่งอาคารหลังนี้ใช้เป็นโรงงานในการผลิตจรวด
 อีกทั้งบริเวณด้านหน้าของสถานีศูนย์อวกาศของอิหร่าน Hope 2 ก็ยังจะมีทะเลสาบขนาดใหญ่อยู่ใกล้ๆ กับฐานที่ยิงจรวด และพื้นที่โดยรอบสถานนี้ก็ยังจะประกอบไปด้วยภูเขาสูงซึ่งในขณะนี้ก็ยังจะมีหิมะหล่นลงมาปกคลุม
คาเตอร์ที่ยังอดเป็นห่วงเรื่องทัศนวิสัยรอบๆ สถานีดาวเทียม
 " ที่บนยอดเขา "
 " ตอนนี้กำลังมีพายุหิมะ ! "
 " เพราะฉะนั้น...ทางนักบินของเรา ! "
 " อาจที่จะต้องไปส่งพวกเธอทั้งสองคน ห่างมาจากศูนย์อวกาศที่อิหร่านไกลเพิ่มขึ้นมาอีกหน่อย ! " คาเตอร์ที่ช่วยบอกกับอิเลฟเวนท์และก็ลุกค์ที่ยืนอยู่ใกล้ๆ
 และเมดิสันที่ยังต้องช่วยขยายภาพกำแพงรั้วลวดหนามขนาดใหญ่ที่ทั้งสูง และยังจะทอดยาวไปอีกหลายร้อยเมตรหรืออาจจะยาวเป็นกิโล ๆ
 " รั้วลวดหนามที่มีไฟฟ้าแรงสูงโดยรอบศูนย์ที่นี้ แล้วก็ "
 " บริเวณนี้ก็ยังจะมีเจ้าหน้าที่ทหารและพวกสุนัขทหารคอยตรวจตรากันอยู่ทุก ๆ 35 นาที " เมดิสันอธิบายพร้อมสรรพ แต่ก็อดเป็นห่วงพวกเขาไม่ได้จริงๆ
 " ถึงเวลานี้...พวกเราจะยังไม่มั่นใจไม่ได้ร้อยเปอร์เซ็นตว่า ! "
 " หัวรบระเบิดนิวเคลียร์ของเกาหลีใต้จะซ่อนอยู่ที่นั่นจริง ๆ หรือเปล่า " แต่เมดิสันก็อดไม่ได้ที่จะกังวลมากขึ้นกว่าเดิม และพอพวกเขาแอบสังเกตอิเลฟเวนท์ที่เอาแต่ยืนมองภาพถ่ายอยู่นิ่งๆ
 " แต่ว่าพวกเราคงต้องใช้เครื่องบินขับไล่คอยตามประกบพวกเธอไปด้วย "
 " เพื่อช่วยย่นระยะการตรวจจับเรดาร์จากฐานทัพอื่นๆ ก็เพื่อป้องกันเอาไว้เท่านั้น " เมดิสันตั้งใจจะบอกกับทุกๆ คน
 " เชิญทุกคนทางนี้ ! "
 เมดิสันกำลังพาอิเลฟเวนท์และลุกค์ไปที่โต๊ะวางอุปกรณ์ติดๆ กัน และบนโต๊ะก็ยังมีเครื่องมือเครื่องไม้และอุปกรณ์ต่าง ๆ ที่ ๆ มีทั้งนาฬิกาดิจิทัลพิเศษรุ่นใหม่เอี่ยม กล่องใส่คอนเทคเลนส์สีฟ้าๆ อีก 1 คู่ กับ อุปกรณ์ชุดหูฟังอีกเพียงหนึ่งคู่ที่วางรออยู่บนโต๊ะ และอุปกรณ์อื่นๆ อย่างปืนยิงเลเซอร์ที่สามารถเอาไว้ตัดเหล็กกล้าได้ ท่อนพลาสติกเรืองแสง และคีมอันเล็กที่สามารถใช้ตัดเหล็กธรรมดาๆ ได้อีกอย่างละหนึ่งชิ้น
 และเมดิสันที่หันไปหยิบเอาปืนรุ่น Compact ของเยอรมัน ขนาดกระสุนจุด 9 มิลลิเมตร และยื่นให้กับเจ้าหน้าที่ของตัวเอง และก็หั่นมายื่นปืนของสหรัฐ รุ่น FNP – 45 ขนาดของกระสุนที่เหมือนๆ กันให้กับอิเลฟเวนท์ได้พกติดตัว
 " เอาละ "
 " และนี่ก็คืออุปกรณ์พื้นฐานสำหรับภารกิจนี้ ! " เมดิสันโชว์ของที่มีทั้งหมดตรงหน้า
 แต่ว่าลุกค์ที่เพิ่งจะหันไปและคอยจับผิดอุปกรณ์ของเมดิสันทั้งหมด
 " แล้วนี่อะไร ! "
 " จะให้พวกฉัน ไปเป็นคุณครูสอนพวกทหารใหม่กระโดดร่มกันหรือยังไง ! "
 " เมดิสัน !! " เพราะว่าแค่เห็นอุปกรณ์โดดร่มที่กองๆ อยู่ก็รู้สึกไม่อินสักเท่าไหร่
 เมดิสันที่ก็ไม่ได้อยากจะอยู่ต่อปากต่อคำด้วย เพราะฉะนั้นถึงได้รีบหันกลับไปอธิบายอย่างตั้งหน้าตั้งตา
 " ภารกิจในครั้งนี้ "
 " พวกเรามีหน้าที่ "
 " ที่จะต้องคอยแอบเข้าไปค้นหาหัวรบระเบิดนิวเคลียร์ของทางรัฐบาลเกาหลีใต้ที่หายไป "
 " แล้วก็.. ลุกค์ !! "
 " นายมีหน้าที่ต้องถ่ายทอดสดจากสถานีศูนย์อวกาศกลับมา "
 "ในขณะที่ อิเลฟเวนท์ต้องเข้าไปปลดชนวนหัวรบระเบิดนิวเคลียร์ให้สำเร็จ " เมดิสันตั้งใจที่จะค่อยๆ อธิบายอย่างช้าๆ ให้เพื่อนร่วมงานฟังอย่างระเอียด
 อิเลฟเวนท์อดไม่ได้ที่จะแอบยืนยิ้มอยู่ข้างๆ
 " งานแอบถ่ายนี่ฉันว่า "
 " คุณน่าจะถนัดนะ ลุกค์ " เธอเอาใจช่วยเมดิสัน
 ลุกค์ถึงกับต้องคอยเบือนหน้าหนี
 " เชอะ !! "
 " เข้ากันเป็นปี่เป็นขลุ่ย !! "
 " เหมือนอย่างกับ !! "
 " สุนัขจิ้งจอกตัวผู้เจอกับสุนัขจิ้งจอกตัวเมีย !! " เขาประชด
 และเมดิสันที่ก็แค่ต้องพยักหน้าให้เพื่อนร่วมงานทั้งคู่
 " แต่ว่า...เธอ "
 " เป็นสุนัขจิ้งจอก !! "
 " ประเภทที่มี 9 หาง ด้วยซิท่า !! " เมดิสันยิ้มกริ่ม
 แต่ว่าลุกค์ที่ก็แค่นึกหมั่นไส้สองคนนี้ขึ้นมาแล้วจริงๆ
 " จิ้งจอกเก้าหางอะไรกัน " จนเขาไม่อยากจะฟังเรื่องไร้สาระของเมดิสันกับอิเลฟเวนท์ต่อสักเท่าไหร่ และกลับไปสนใจพวกสิ่งของตรงหน้าแทน
 และเมดิสันที่หันไปหยิบเอานาฬิกาข้อมือพลาสติกสีน้ำเงินถือมันขึ้นมา และยื่นให้กับเพื่อนของเขา
 " ของนาย ! " เมดิสันที่คอยถือและยื่นมันให้พร้อมๆ กับหยิบเอาหูฟังสื่อสารไร้สายสีดำขึ้นมาด้วย
 " อุปกรณ์สื่อสารและก็ GPS แบบพื้นฐาน " และยังอธิบายแบบระเอียดยิบให้กับเจ้าหน้าที่ของตัวเอง
 แต่เมดิสันก็ยังหันไปล้วงกระเป๋าเสื้อสูทและหยิบเอานาฬิกาข้อมือเรือนพลาสติกสีดำ ๆ เรือนหนึ่งกลับขึ้นมาและหมอบมันให้กับเธอ
 อิเลฟเวนท์เพิ่งจะหันไปรับนาฬิกาเรือนนั้น
 " ขอบคุณ "
 และเมดิสันที่หันไปสนใจกล่องคอนเทคเลนส์คู่หนึ่งที่วางอยู่ใกล้ๆ และก็หยิบมันให้เพื่อนของเขาด้วยอีกที
 " เลนส์ตาเทียมพวกนี้ !! "
 " พวกมันสามารถที่จะมองผ่านในที่มืดได้อย่างสบายๆ " เมดิสันอธิบายเรื่อยๆ และค่อยหันไปควานหาของในกระเป๋าของเสื้อสูทด้านในจนเจอแว่นตากันลมสีชา ๆ และก็คอยยื่นให้กับเธอ
 " ทุกอย่างยังคงเหมือนเดิม " เมดิสันชี้ ๆ ให้อิเลฟเวนท์สังเกตสายรัดใสๆ ที่ติดอยู่ที่แว่นตากันลม
" แต่ที่เพิ่มเติมมาก็คือ.. สายรัดที่หัวสีใส ๆ พวกนี้ "
 " ลูกชายของดีลาโน !!! "
 " เขาคงจะกลัวว่า... "
 " เธอจะหงุดหงิดพวกมันเข้าเวลาใช้งาน !!! " แต่ที่อยู่ๆ เมดิสันก็กลับยิ้มหัวเราะชอบใจกันขึ้นมาซะอย่างนั้น
 ลุกค์คอยมองตามและก็เพิ่งจะสังเกตว่า อิเลฟเวนท์ยืนทำหน้าบอกบุญไม่รับเพราะรู้ว่า แว่นตากันลมนี่มาจากที่ไหน
 " ไม่ยักรู้ว่า อีเลฟเวนท์ของนาย "
 " เธอจะขี้หงุดหงิดกับเขาด้วย !! " เขาแซว ๆ
 เมดิสันที่พยักหน้ารัวๆ ให้เห็น
 " อีเลฟเวนท์ "
 " เธอทั้งขี้หงุดหงิด ! "
 " และเผลอๆ ยังจะใจร้อนกว่านายสุดๆ ไปเลยละ " และยังคอนเฟิร์มซะจนมองเห็นภาพ แต่ว่าพอพวกเขาหันกลับไปมองอิเลฟเวนท์อีกที
 อิเลฟเวนท์ที่ยังจะอุตส่าห์ยืนทำเป็นเท่ห์ทำเป็นทองไม่รู้ร้อน เพราะฉะนั้นเมดิสันที่อยู่ๆ ก็เลยต้องคอยล้วงเข้าไปในกระเป๋ากางเกง
 เมดิสันที่หันมายื่นชุดหูฟังไร้สายสีไทเทเนียมกลับคืนไปให้เธอ
" และทุกอย่างก็ยังคงเหมือนเดิมไม่มีผิดเพี้ยน "
 " อุปกรณ์ทั้งหมดนี้ "
" ลูกชายของดีลาโน !! "
" เขานะ ! ช่วยอุตส่าห์แอบส่งมาให้เธอ "
" เพราะฉะนั้น.อย่ากลับไปลงโทษเขาเชียวละ !! " เมดิสันจ้องที่แกล้งอิเลฟเวนท์
" อะอืม !!! " อิเลฟเวนท์กระแอมขู่เมดิสันไปหนึ่งทีและก็เดินหนีพวกเขาไปที่เครื่องบินลำเลียง
 ลุกค์ก็เลยได้ยืนยิ้มๆ เพราะไม่คิดว่า เมดิสันก็อยากจะแทงข้างหลังเธอในเวลาแบบนี้ แต่ว่าเขาก็อดไม่ได้ที่จะจับผิดอุปกรณ์ต่างๆ ของอิเลฟเวนท์ทุก ๆ ชิ้น
 และดูเหมือนว่าเมดิสันก็พอจะเดาใจของเขาได้ไม่ยาก
 " ทำไมกันน่า... "
 " แทนที่จะเป็นคนที่เก่งๆ อย่าง แฮริสัน " เมดิสันพูดพลางส่ายหัวเบา ๆ ไปพลางก็เพื่อไม่อยากให้เพื่อนร่วมงานสงสัยในตัวอิเลฟเวนท์เพิ่มมากขึ้น
ลุกค์ที่รีบมองตาม
" ยังไง !!! " เพราะว่าเขายังคงไม่เข้าใจในสิ่งที่เมดิสันต้องการจะสื่อสารกับเขาจริงๆ
 แต่ว่าสิ่งที่เขาเห็นก็คือ คราวนี้เมดิสันที่พยายามส่ายหัวไปๆ มาๆ ซ้ำๆ และแสดงท่าทางที่หนักอกหนักใจต่อหน้า
เมดิสันที่เพิ่งจะแอบถอนหายใจเบาๆ ต่อหน้าลุกค์และบอกว่า
 " พวกเรา...ไม่ได้ "
 " เป็นคนที่..."
 " เลือกให้นายมาทำภารกิจนี้ !! "
 " เธอ.... ! "
 " อีเลฟเวนท์ !! ต่างหากที่เป็นคนเลือก !! " เมดิสันที่ได้แต่ส่ายหน้าเพราะความไม่เข้าใจในตัวอิเลฟเวนท์ แต่ทว่ามิหนำซ้ำเขายังต้องรีบเดินๆ ตามกันไปที่เครื่องบินลำเลียง
 แต่ว่าตอนนี้ลุกค์ที่รู้สึกช็อคจนพูดอะไรไม่ออกกันไปเลย และตอนนี้เขาก็ยังไม่รู้ด้วยซ้ำว่า เมดิสันกำลังพูดถึงเรื่องอะไรที่เกี่ยวข้องกับเขากันแน่ !!!
 " อีเลฟเวนท์ !! "
 เมดิสันในขณะที่รีบร้อนเดินตามอิเลฟเวนท์ก่อนที่เธอจะก้าวขึ้นไปบนเครื่องบินลำเลียงของกองทัพ
แต่ว่าอิเลฟเวนท์กลับหันมาและปฏิเสธกันซ้ำๆ
 " ฉันไม่เป็นอะไรจริง ๆ " และเธอก็ยังช่วยย้ำๆ กับเมดิสันเหมือนกัน
 เมดิสันที่ยังอดเป็นห่วงเธอไม่ได้จริง ๆ
 " อีเลฟเวนท์ "
 " เธอคงจะไม่ได้ เป็นกังวลเรื่องที่ทะเลสาบนั่นอยู่ ! "
 " ใช่หรือเปล่า" เมดิสันที่ก็แค่อยากรู้
 อิเลฟเวนท์พยักหน้าให้เขาสองสามครั้ง
 " ก็นิดหน่อย ! " เธอยอมรับ
 " ฉันก็แค่..เห็นแม่น้ำทีไร ! "
 " ใจมันก็หวิวๆ ขึ้นมาซะให้ได้ทุกที "
 " ไม่ต้องเป็นห่วงฉันหรอกนะ ! "
 " เมดิสัน "
 " และก็ขอบใจมาก ๆ เรื่องชุดนี่ " เธอทั้งคอยปลอบใจตัวเอง และบอกขอบคุณเรื่องชุดเข้ารูปพิเศษสีเมทัลลิคที่เธอสวมใต้เสื้อชูชีพ
 เมดิสันที่ก็คงจะทำอะไรไม่มากไปกว่าพยักหน้ารับรู้ แม้แววตาของเขาที่มองอิเลฟเวนท์ก็กลับไม่เข้าใจเธอมากนักว่าทำไมชอบเอาชีวิตตัวเองเข้าไปเสี่ยง
 " ชุดที่เธอใส่อยู่ข้างใน " แต่ว่าเมดิสันก็ยังคงต้องให้คำแนะนำอยู่เรื่อยๆ
 " ฉันเองตั้งใจที่จะทำขึ้นมาให้เธอโดยเฉพาะ"
 "พวกมันทำมาจากแอโรเจลผสมกับเส้นไยสังเคราะห์พิเศษที่มีส่วนผสมของแกร์ไฟต์ !!! "
 " เพื่อที่จะป้องกันไม่ให้ .."
 " เธอได้รับรังสีของปฏิกิริยานิวเคลียร์โดยตรง !!! "
 " และพวกมันยังจะช่วยลดการสูญเสียความร้อนในร่างกายได้ดีในระดับหนึ่ง " เมดิสันยังคงตั้งใจอธิบายเรื่องที่คาดว่าน่าจะจำเป็นที่สุดสำหรับเธอ
 " แต่ว่า..ถ้าหากเกิน 45 นาทีไปแล้ว "
 " อุณหภูมิภายในชุด "
 " พวกมันก็จะลดลงไปอย่างฉับพลัน "
 " เธอเข้าใจใช่ไหม " แต่ว่าเมดิสันที่ยังต้องรีบๆ อธิบายไปพร้อมๆ คอยแอบมองไปที่ลุกค์ที่ก็เดินเข้ามาใกล้พวกเขามากขึ้นทุกที
 อิเลฟเวนท์ที่ทำได้แค่ยิ้มๆ
 " ไม่ต้องเป็นห่วง ! "
 " ฉันมันเป็นพวกมาเร็ว เคลมเร็วอยู่แล้ว !! " เธอรับปากเมดิสัน และก็หันหลังเดินหนีกลับขึ้นไปเครื่องบินลำเลียงซะดื้อๆ
 เพราะฉะนั้นเมดิสันที่ได้แต่มองตามหลังอิเลฟเวนท์จนสุดลูกหูลูกตา เพราะก็ไม่รู้ว่าความลับที่อิเลฟเวนท์ต้องการจะเปิดเผยนั้นมีมากแค่ไหนกันเชียว
 เครื่องบินลำเลียงรุ่น C – 295 ทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า แต่ว่าก็มีเครื่องบินขับไล่ร่องหนรุ่นวายเอฟเอฟรุ่น 20 คอยบินประกบอีกสองสามลำอยู่เหนือน่านน้ำทะเลอ่าวเปอร์เซีย และนักบินนิรนามทั้งสามลำที่ยังต้องคอยบินประกบหน้าหลังและท้ายเพื่อป้องกันเรดาร์จากกองกำลังอื่น ๆ
 และอยู่ๆ นายทหารสองสามคนก็เพิ่งจะช่วงสงสัญญาณให้กับอิเลฟเวนท์กับลุกค์ว่า อีกไม่เกิน 25 ไมล์ก็ใกล้จะถึงเป้าหมายที่จุด Drop Zone
 เพราะฉะนั้นระหว่างอิเลฟเวนท์กับลุกค์กำลังช่วยกันตรวจตราดูความเรียบร้อยของอุปกรณ์ต่างๆ ตั้งแต่ร่มชูชีพ รองเท้าสี แผ่นสกีและไม้ค้ำ
 แต่ว่าเธอก็สังเกตว่า ลุคก์แอบส่งยิ้มให้เธออยู่เรื่อยๆ
 " ยิ้มทำไม ! " เธอถามเพราะเห็นลุกค์แอบมองมาที่เธอบ่อยจนเกินไป
 " เปล่า !! " ลุกค์ส่ายหน้าให้เธอทันที แต่ว่าอิเลฟเวนท์ก็กลับที่จะเดินเข้ามาหา แต่ว่ามิหนำซ้ำเธอยังนั่งลงและคอยช่วยล็อคบังเกอร์รองเท้ารองเท้าสกีให้
 " อีเลฟเวนท์ !! " และเขาก็ห้ามเธอ
 " คือ... " และยังต้องคอยขอร้องไม่ให้อิเลฟเวนท์ช่วยเหลือกันมากจนเกินไป แต่ว่าเธอก็ตั้งหน้าตั้งตาทำมันจนเสร็จเรียบร้อย
 อิเลฟเวนท์ที่ลุกกลับขึ้นมาและตรวจตาอุปกรณ์ต่างๆ ให้กับเขาต่ออีก
 " โอเค "
 " เรียบร้อยพร้อมลงสู่สนามรบ " และเธอยังให้ความมั่นใจกับเขาตลอดเวลา
 ลุกค์ที่ก็เกรงใจกันจนพูดไม่ออก แต่ว่าเขาก็ยังมองเห็นอิเลฟเวนท์ที่หันไปและก็หยิบไม้ค้ำสกีและสวมรองเท้าสกีโดยที่ไม่ขอร้องพวกเจ้าหน้าที่ที่อยู่ใกล้ๆ เธอเลยสักคนเดียว
 และอิเลฟเวนท์ที่พอจัดแจงชุดและอุปกรณ์ของตัวเองเรียบร้อยแล้ว แต่ว่าเธอก็ยังต้องคอยเดินกลับเข้าไปหาลุกค์ที่เอาแต่ยืนจด ๆ จ้องๆ เหมือนมีเรื่องสำคัญ
 " สาเหตุที่..."
 " ฉันเลือกคุณ "
 " เพราะว่า. ฉันเชื่อว่า ! "
 " คุณเป็นคนดี " เธอยอมรับและแสดงรอยยิ้มที่จริงใจเป็นการตอบแทน และเขาที่ก็ไม่ได้ต่างไปจากเธอและยังคอยเอื้อมมือขวาออกมาหากันอีกครั้ง
 อิเลฟเวนท์ยื่นมือขวาขออกมาเหมือนๆ กัน และเธอยังยอมรับมิตรภาพของฟิวส์ ลุกค์เอาไว้อย่างที่เธอเคยคิดเอาไว้ว่ามันจะต้องสำเร็จ
 นักกระโดดร่มกำลังลอยตัวอยู่ที่ความสูงประมาณที่ 1055 เมตร และยังลอยตัวอยู่เหนือภูเขาสูงที่ไกลจนสุดลูกหูลูกตา และยังถูกพายุหิมะพัดกระหน่ำลงคลอบคลุมจนแทบมองอะไรไม่เห็น
 อิเลฟเวนท์ในขณะที่ลอยตัวอยู่เหนือภูเขาที่มีหิมะปกคลุ่ม และเธอยังต้องคอยก้มมองดูเวลาที่นาฬิกาข้อมือว่า เมื่อไหร่จะเป็นเวลา 23 นาฬิกา 48 นาที และเมื่อถึงเวลาเธอกับลุกค์กฌระตุกร่มชูชีพทันทีที่อยู่เหนือสันเขาในระยะ 50 เมตร
 ตุบ !
 ตุบ !!
 และร้องเท้าสกีของอิเลฟเวนท์กับลุกค์ก็เพิ่งจะเหยียบบนยอดเขาที่ปกคลุมหิมะ และพวกเธอสองคนก็ใช้รองเท้าสกีและก็ไม้ค้ำไถลไปตามความลาดชันของภูเขาหิมะพากันออกตัวไปอย่างรวดเร็ว
 และในขณะที่กล้องอินฟาเรทที่ติดอยู่กับแว่นตากันลมของอิเลฟเวนท์ และเธอกำลังใช้พวกมันตรวจสอบเส้นทางที่จะลงไปจากยอดเขาและต้องเป็นทางที่ใกล้ที่สุดที่แว่นตาจะคอยคำนวณเส้นทางให้กับพวกเธอ
 แต่ทว่าลุกค์ก็กำลังมองเห็นภูเขาและเส้นทางลาดชั้นตรงหน้าทั้งหมดเป็นสีแดงๆ เพราะระบบอินฟาเรดที่ติดอยู่ในเลนส์ตาเทียมนาโนที่ใส่อยู่
 และอิเลฟเวนท์กลับเป็นฝ่ายใช้สกีคอยนำทางให้กับลุกค์ ในขณะที่พวกเธอยังคงไต่อยู่บนความสูงที่ราว ๆ 2000 เมตร และด้วยความเร็วประมาณ 110 กิโลเมตรต่อชั่วโมง
 ฉึบ
 ฉึบ !!!
 เสียงสับของรองเท้าสกี 2 คู่จอดสนิทอยู่บนผิวหิมะบริเวณช่องแคบของภูเขาใกล้ ๆ กับสถานีศูนย์อวกาศ แต่ว่าอิเลฟเวนท์กับลุกค์ก็รีบถอดอุปกรณ์สกีทั้งหมดออกทันที
 และลุกค์ยังตองคอยช่วยกันและกวาดสาวตามองไปรอบๆ ในขณะที่เลนส์ตาเทียมที่ใส่อยู่ก็ยังได้ช่วยส่งสัญญาณภาพไปที่กองบัญชาที่อ่าวเปอร์เซีย
 แต่ว่าอิเลฟเวนท์ในขณะที่รีบร้อนเดินตรงเข้าไปที่รั้วลวดหนามของศูนย์อวกาศ Hope 2 The world และป้ายแสตนเลสขนาดใหญ่ที่เขียนป้ายชื่อของสถานีกำกับเอาไว้ที่ทางเข้า
 อิเลฟเวนท์และก็ลุกค์กำลังช่วยกันแอบมองไปที่พวกเจ้าหน้าที่ทหารซึ่งน่าสงสัยว่าจะเป็นทหารรับจ้างจากตะวันออก และพวกเขาทุกคนกำลังช่วยกันพาสุนัขทหารออกเดินลาดตระเวนอยู่บริเวณอาคารหลักๆ 3 อาคาร ยานพาหานะที่จอดเรียงรายนับสิบ ลานจอดเฮลิคอปเตอร์อีกหนึ่งลำ และพอมองไปที่บนหลังคาของอาคารก็ยังเต็มไปด้วยจานรับส่งสัญญาณดาวเทียมหลายสิบและตู้คอนเทรนเนอร์ที่เรียงรายรอบอาคารของสถานีนับๆ แล้วอีก 15 ตู้
 ลุกค์ที่ยังคงคอยกวาดสายตามองไปรอบๆ ศูนย์อวกาศ และอิเลฟเวนก็เพ่งมองไปที่รั้วลวดหนามที่มีหม้อแปลงไฟฟ้าขนาดใหญ่ทิศตะวันตกของอาคาร
 " คุณช่วยไปจัดการที่รั้วลวดหนามพวกนั้น "
 " ส่วนฉันจะช่วยไปจัดการที่หมอแปลงไฟฟ้าให้ก็แล้วกัน " และบอกแผนของเธอ
 อิเลฟเวนท์วิ่งเข้าหารั้วลวดหนามตรงที่มีเสาไฟฟ้าแรงสูงตั้งเรียงรายอยู่หลายๆ เสา และเธอก็ตรงเข้าไปเปิดตู้ควบคุมไฟฟ้าของศูนย์ และพยายามที่จะมองภาพรวมของสายไฟนับหลักร้อยเส้นที่พันกันเป็นแผงวงจรควบคุมระบบไฟฟ้า และตรวจดูมันอย่างระมัดระวังเพราะว่าอาจจะมีกระแสไฟแรงสูงสุดถึง 70000 โวลต์
 และเธอก็หันกลับมาล้วงเอาคีมตัดสายไฟออกมาจากกระเป๋าสัมภาระเล็กในกางเกง และก็เริ่มลงมือนับสายไฟทีละเส้น ๆ จากแถวด้านล่างสุดขึ้นมาและจนถึงเส้นที่สิบเจ็ด
 ฉับ !
 อิเลฟเวนท์ตัดไฟฟ้าของระบบรั้วลวหนามได้สำเร็จ แต่ว่าเธอก็ต้องรีบหันไปหาลุกค์ที่นั่งรออยู่ไม่ห่างกันสักเท่าไหร่ และลุกค์ก็รีบใช้ปืนยิงเลเซอร์ตัดรั้วลวดหนามพวกนั้นให้เป็นประตูทางเข้าให้ทันที
 แต่ว่าเธอก็ยังรีบหันมาล้วงเอาอุปกรณ์ที่คล้ายกับมือถือที่พับได้กลับขึ้นมา และเธอใช้สายพ่วงเส้นเล็ก 2 อันที่มีปลายหนีบอยู่สองข้างและค่อยๆ หนีบพวกมันเอาไว้กับสายไฟเส้นที่ 29 และ สายไฟเส้นที่ 32 และก็กดปุ่มเล็กข้างตัวเรือนของนาฬิกาข้อมือไปพร้อมกัน
 " โทรหา อี ยองซุก !! " เธอกำลังพูดอยู่กับหน้าปัดนาฬิกาข้อมือ
 " พอฉันคิดถึงเธอปุ๊ป "
 " เธอก็โทรหาฉันปั๊ปเลยน่า.. "
 "อีเลฟเวนท์ !! " เสียงของอี ยองซุกที่ก็โผล่เข้ามารบกวนโสตประสาทของเธอแทบจะทันที่เธอโทรหาเขา
 อิเลฟเวน์ที่อยู่ๆ ก็พลอยต้องหันมาทำหน้าตาเอือมระอาอยู่กับหน้าจออุปกรณ์ที่หน้าตาละคล้ายมือถือ ก็เพราะว่าพวกมันไม่ยอมให้เธอได้เข้าใช้งานง่าย ๆ
 " พาสเวิร์ด...! " จนเธอต้องขู่เอารหัส
 และอี ยองซุกที่ได้แต่หัวเราะชอบอกชอบใจ
 " Oscar ! "
 " Zulu ! "
 " Whiskey ! "
 " Seven ! Six ! Three ! Three ! Zero ! One !! " อี ยองซุกบอกไปพลางอมยิ้ม
 และรหัสผ่านล๊อกอินเข้าเครื่องคอมพิวเตอร์เล็กๆ ในมือของอิเลฟเวนท์ก็กลับมาใช้งานได้ปกติ แต่ว่าพวกเธอที่ยังไงก็ต้องรอให้อี ยองซุกเข้าไปเจาะควบคุมระบบวงจรไฟฟ้าและอุปกรณ์ทั้งหมดของสถานีดาวเทียมให้ได้ทั้งหมดก่อน
 อิเลฟเวนท์ชักสีหน้ากลอกตาเป็นเลขแปดอีกหลายที แต่ก็เหมือนๆ ว่า ปลายสายของเธออย่างอี ยองซุกก็ยังไม่คิดจะหยุดยั่วโมโหเธอในเวลาแบบนี้อีกจนได้
" นี่ฉันถามเธอจริงๆ เหอะน่า "
 " อีเลฟเวนท์ !! "
 "เธอคิดที่จะจำรหัสพวกนี้ !! "
 " ของพวกฉันกันหน่อยจะได้ไหม !! " อี ยองซุกบ่นๆ แต่ปาก
 แต่ว่ามือสองข้างของเขาก็ยังต้องขยับคอยควบคุมระบบรีโมททางไกลผ่านเครื่องคอมพิวเตอร์ที่อิเลฟเวนท์ถือมันอยู่
 "ความจำของเธอนี่ก็เหลือเกินจริง ๆ "
 " สั้นกว่าความจำของพวกปลาทองเยอะเลย !! " อี ยองซุกที่ได้แต่บ่น ๆ
 และเธอที่รีบวางเครื่องคอมพิวเตอร์หยัดพวกมันกลับเข้าไปซ่อนในตู้คอยคุมไฟฟ้า
 " แล้วก็ไอ้พาสเวิร์ดบ้าบอ คอแตก พวกนี้ !!! "
 " เมื่อไหร่จะเปลี่ยนห๊ะ !! " แต่ก็ใช่ว่าเธอจะไม่หงุดหงิดตอบ
 " ฮ่าๆ " เสียงหัวเราะของอี ยองซุกยังคงคอยเข้ามาทำลายสมาธิเธอ
 " หืม... !!! " และเธอที่ถึงกับต้องหายใจเข้าออกลึกแล้วลึกอีก เพราะคำยียวนกวนประสาทของ อี ยองซุกที่คอยตามกัดกันไม่เลิก
 " แล้วตอนนี้. !! "
 " ท่านประธานาธิบดีของสหรัฐกำลังทำอะไรอยู่ที่ไหน !! " แต่ว่าเธอก็ยังต้องคอยตั้งสติและอยากจะรู้เรื่องของฝั่งของพวกเขา
 อี ยองซุกคราวนี้ค่อย ๆ เอนหลังลงลงบนเก้าอี้ และหันไปเครื่องบินลำใหญ่ที่ถ่ายทอดสด ๆ อยู่บนหน้าจอประมวลผลบานเบ่อเริ้ม
 " ไหน...เธอ ! "
 "ช่วยลองทายดูหน่อยจะเป็นไรไป !! " อี ยองซุกท้า
 และอิเลฟเวนท์ที่กำลังนั่งนิ่ง
 " แอร์ ฟอร์ซวัน !!! " " เพราะว่าเธอกำลังมองเห็นภาพเครื่องบินลำหนึ่งในหัว
 ลุกค์ถึงกับต้องรีบหันกลับและจ้องอิเลฟเวนท์ทันทีที่ได้ยินเธอพูดถึงเครื่องบินลำเมื่อกี้
 " ฉันบอกคุณแน่ !" และเธอก็หันมา
 " แต่ไม่ใช่ตอนนี้ !! " แต่ว่าเธอก็ไม่ได้คิดที่จะปฏิเสธ
 ลุกค์ที่ซ่อนความอยากรู้อยากเห็นกับความสามารถพิเศษของอิเลฟเวนท์เอาไว้ให้จนถึงที่สุด เพราะว่าตอนนี้เขากำลังมีภาระกิจที่สำคัญกว่า
 ลุกค์วิ่งนำอิเลฟเวนท์และกำลังมุ่งหน้าไปทางอาคารฝั่งตะวันออกของสถานีศูนย์อวกาศ และในขณะที่พวกเขาสองคนแอบวิ่งฝ่าความมืดและลมพายุหิมะเข้าไปภายในบริเวณสถานี
 แต่ว่าอิเลฟเวนท์กำลังรีบล้วงเอาแผ่นแม่เหล็กเล็กขนาดเล็กออกจากกระเป๋ากางเกงและก็โปรยพวกมันขึ้นไปบนอากาศ
 ตุบ
 ตุบ
 ตุบๆๆ !!!!
 แผ่นแม่เหล็กขนาดประมาณกว้างคูณยาวไม่เกินสองนิ้ว และพวกมันมีปุ่มไฟกระพริบสีแดงทยอยร่วงพากันไปติดที่รถที่จอดอยู่ใกล้ๆ อาคารของหอควบคุม
 อิเลฟเวนท์รีบวิ่งเข้าไปหลบอยู่ที่ด้านข้างของอาคารๆ หลังใหญ่หลังหนึ่ง และในระหว่างนั้นเธอก็หันมาตั้งเวลาที่นาฬิกาข้อมือเอาไว้ที่ 17 นาที
 ตุบ !
 ตุบ !!
 ในะหว่างนั้นลุกค์ก็จัดการทหารยามสองคนจนร่วงลงที่บริเวณหน้าประตูทางเข้าอาคาร และเขาก็ยังต้องรีบจัดการลากพวกทหารสองคนนั้นไปซ่อน
 แต่ว่าอิเลฟเวนท์ก็ยังต้องคอยเดินตามลุกค์ในขณะที่พาตัวพวกทหารไปซ่อนข้างๆ กำแพงของตัวอาคาร และเธอจำเป็นจะต้องคอยตามเข้าไปค้นตามกระเป๋าเสื้อของพวกทหาร
 และเธอก็ค้นตัวพวกทหารที่หมดสติจนกระทั่งได้บัตรแสดงตนเข้าออก และพวกเธอก็ใช้แตะตรงบริเวณหน้าจอประมวลผลของประตูก่อนเข้าอาคาร
 ตี๊ด... !!
 ประตูทางเข้าขนาดใหญ่ทยอยออกเปิดออก
 " พระเจ้า !!! " ลุกค์ตาเบิกโพลงทันที่มองเห็นภาพข้างใน
 เพราะว่าภายในบริเวณนี้ไม่ใช่แค่อาคารเก็บจรวดธรรมดา ๆ แต่เป็นอาคารที่ซ่อนหัวรบระเบิดนิวเคลียร์อยู่มากถึง 4 ลูก ทั้งหัวรบระเบิดนิวเคลียร์ที่มีตราของสหรัฐ อังกฤษ จีน และก็หัวรบระเบิดนิเคลียร์เกาหลีใต้ที่ถูกขโมยมาทั้งหมด และพวกมันถูกรายล้อมไปด้วยสายไฟจำนวนมหาศาลเอาไว้เชื่อมต่อกับซุปเปอร์คอมพิวเตอร์ที่มีมากถึง 19 หน้าจอ พร้อมๆ กับเครื่องจักขนาดใหญ่ และเครื่องมือกลอีกหลายแท่น และที่วางอยู่ข้างๆ ระเบิดนิวเคลียร์ยังเป็นถังอะลูมิเนียมขนาดใหญ่อัก 2 ถัง และปั๊มชื่อว่าไฮโดรเจนข้าง และถังออกซิเจนอยู่นับสิบถัง และรวมถึงถังอะลูมิเนียมที่ถูกประทับตราปั๊มสีดำ ๆ เขียนไว้อย่าง Solid Fueled ขนาดใหญ่มากถึง 3 ถัง ทางด้านฝั่งทิศตะวันออก
และลุกค์ยังต้องเดินเข้าไปดูใกล้ๆ
 " ดูเหมือนว่าพวกเขาทำมันสำเร็จ " เขายังคงทึ่งกับวิธีการของผู้ก่อความไม่สงบบนโลกนี้ที่เกิดขึ้นอยู่จริงๆ
 อิเลฟเวนท์ถอดแว่นตากันลมออก และเธอก็ยังต้องคอยเดินๆ เข้าไปสำรวจบริเวณข้างในจนเห็นว่า จรวด 2 หัว ขนาดประมาณเส้นผ่าศูนย์กลางถึง 2. 55 เมตร ฐานถึงยอดสูงประมาณ 10 เมตร และน้ำหนักก็คงจะร่วม ๆ 46 ตัน และพวกมันกำลังถูกติดตั้งอยู่บนแท่นยิง และเจ้าของจรวดพวกนี้ยังเขียนชื่อติดเอาไว้ว่า " Hope Q2 "
" ลุกค์ " เพราะฉะนั้นเธอถึงอยากให้เขาช่วย
"ฉันอยากจะให้คุณช่วยจัดการกับหัวรบระเบิดนิวเคลียร์พวกนี้ "
 ลุกค์พยักหน้ากลับมา
 " เข้าใจแล้ว " และรับปากเธอทันที แต่ว่าเขากลับเห็นอิเลฟเวนท์กำลังทำท่าว่าจะเดินกลับออกไปจากอาคารเก็บจรวด
 " อีเลฟเวนท์ !! "
 " ระวังตัวด้วย" เพราะว่าเขาแค่ไม่อยากให้เธอได้รับอันตราย
 อิเลฟเวนท์หยุดเดินแต่ยังคงไม่หันกลับมาทันที แต่ว่าเธอกลับเอาแต่ก้มมองดูนาฬิกาที่ข้อมือที่บอกเวลาเที่ยงคืนกับอีกยี่สิบสองนาที และเธอก็รีบเร่งฝีเท้ารีบเดินออกจากอาคารเก็บจรวดและนิวเคลียร์กลับออกไป
 " อี ยองซุก "
 " ตอนนี้ เธอยังตั้งใจทำงานอยู่หรือเปล่า " อิเลฟเวนท์ที่พอก้าวเท้าพ้นประตูอาคารเก็บจรวดก็หันมาคุยสายกับอี ยองซุกที่ยังคงรอสายเธออยู่
 " อีเลฟเวนท์ " แต่ว่าน้ำเสียงที่ต่ำๆ ของอี ยองซุกมันกำลังให้เธอต้องหยุดเดิน
 และเธอยังจำเป็นต้องรีบเดินเข้าไปหลบข้างๆ พนังกำแพงของอาคารควบคุมสถานีสัญญาณดาวเทียมให้ไวที่สุด
 อิเลฟเวนท์ที่เตรียมชักปืนออกมาจากซอง !
 " นายเห็นแล้วใช่ไหม อี ยองซุก " และเธอยังอยากได้ยินคำยืนยันจากปากของเพื่อนร่วม และเสียงที่ต่ำ ๆ ของพวกเขาที่กำลังโต้ตอบกลับมาผ่านหูฟังไร้สายของเธอด้วยว่า
 " ดาวเทียมของอิหร่าน "
 " ที่เพิ่งจะถูกส่งไปเมื่อสองเดือนก่อน....."
 " นั้นนะ !! " และพอมาตอนนี้ ! อี ยองซุก ก็ยังที่จะหันมามีน้ำเสียงที่ต่ำลงมาอีกเรื่อย ๆ
 " พวกเขาได้แอบติดตั้งจรวดพิสัยไกลติดหัวรบระเบิดนิวเคลียร์ไปด้วยจริง ๆ " และอี ยองซุกก็อธิบายถึงบันทึกที่ได้มากจากการเจาะเข้าระบบข้อมูลเชิงลึกของศูนย์อวกาศที่อิเลฟเวนท์เพิ่งใช้คอมพิวเตอร์ต่อให้พวกเขาก่อนหน้านี้
 แต่ว่าเธอที่ยังคงคอยกระชับด้ามปืนและคอยเดินไปที่บริเวนมุมอาคารหอควบคุม
 " งั้นที่นี้.!!! "
 " พวกเราคงจะต้องรีบหาทางแฮกเครื่องบินแอร์ ฟอร์ซวัน ให้เร็วขึ้นหน่อย " เพราะฉะนั้นเธอถึงต้องคอยออกคำสั่งกับพวกเขา
 อี ยองซุกยังคงมองหน้าจอประมวลผลเล็ก ๆ ตรงหน้า และเห็นอิเลฟเวนท์ตัวเป็นๆ พยายามหาทางเข้าไปในอาคารควบคุมสถานีอวกาศอย่างระมัดระวัง
 " ถึงเธอไม่บังคับ. !! "
 " ฉันก็เต็มใจทำสุด ๆ เลยละงานนี้"
 " แอบเจาะเข้าระบบเครื่องบิน ! ประจำตำแหน่งของประธานาธิบดีสหรัฐ "
 "ให้ตายซิ !! "
 " รู้สึกตื่นเต้นเป็นบ้า !! " อี ยองซุกหัวใจเต้นรัวๆ เหมือนจะหลุดออกมา
 และที่อี ยองซุกก็รีบหันไปลงมือต่อสู้อยู่กับแป้นพิมพ์ตรงหน้าสองสามอันของตัวเองทีวางระเกะระกะอยู่ตรงหน้าให้กันทันที
 และหน้าจอประมวลผลของอี ยองซุก ! ที่ก็กระจัดกระจายอยู่เต็มคันรถแวนสีเหลือง ๆ เพนท์ลายไข่ดาวสดใสจอดอยู่ในย่านการค้าชื่อดัง และอีกทั้งริมถนนที่คลาคลั่งไปด้วยสาวกแฟชั่นสตรีทพากันเดินแฮงค์เอาท์ริมแม่น้ำ และก็ระบำน้ำพุหลากสีกำลังพ่นออกมาจากกลางสะพานข้ามแม่น้ำ !