ความงดงามสีเงิน
Nai2305
## บทนำ - หวังลี่อิน

สายลมหนาวเย็นของฤดูหนาวพัดผ่านร่างชายหนุ่มซึ่งนอนอยู่บนภูเขา ผมสีดำและเสื้อผ้าของเขาขยับเมื่อสายลมพัดผ่านร่าง ชายหนุ่มคนนี้มีใบหน้าหล่อเหลา ผิวพรรณขาวเนียน รูปร่างลักษณะตัวดูไร้พลัง
"หวังเทียนหลง ในที่สุดฉันก็เจอนาย" เสียงของเด็กสาวดังขึ้น เธอเดินเข้าใกล้ชายหนุ่มด้วยสีหน้าไม่พอใจ
สติของเฉินหมิงยู่กลับมาชัดเจนภายในระยะเวลาไม่นาน เขาเปิดเปลือกตาทั้งสองขึ้นดูเจ้าของเสียงที่ตนเองได้ยินเมื่อครู่ เขาเห็นเด็กสาวผมสีดำยาว หน้าตาสะสวย รูปร่างไม่ได้แย่อะไร
เฉินหมิงยู่รู้สึกประหลาดใจ ทำไมเด็กสาวอ่อนแอแบบนี้ถึงกล้าส่งเสียงดังใกล้เขา? เธอไม่รู้หรือว่าเขาเป็นใคร?
"สาวน้อย เธอกล้ามากที่ส่งเสียงดังใกล้ๆฉัน" เฉินหมิงยู่ขยับปากกล่าวชมเด็กสาว เหล่าคนอ่อนแอไม่มีใครกล้าทำเช่นเธอ
"ดูนายพูดสิ เสียสติไปแล้วหรือไง?" เด็กสาวที่ไม่พอใจอยู่แล้วไม่พอใจยิ่งกว่าเดิม พี่ชายที่ไร้ประโยชน์ไม่เคยพูดแบบนั้นกับเธอมาก่อน ทุกครั้งที่เธอเจอเขาทำตัวไร้ประโยชน์ เขามักจะเงียบ ไม่กล้ากล่าวสิ่งใด
"พูดกับฉันแบบนี้ เธอไม่กลัวตายรึไง?" เฉินหมิงยู่พูดพร้อมปลดปล่อยจิตสังหารอันรุนแรงออกมา เด็กสาวตกใจ เธอมองชายหนุ่มอย่างไม่อยากจะเชื่อ เธอรู้สึกว่าพี่ชายที่ไร้ประโยชน์ของเธอแตกต่างไปจากก่อนหน้านี้
"นะ นาย" เด็กสาวตัวสั่น เธออยากจะกล่าวบางอย่าง แต่เริ่มพูดได้ไม่นาน เธอก็ไม่สามารถพูดสิ่งใดได้ คล้ายกับว่าเสียงของเธอหายไป
เฉินหมิงยู่เองก็ตกใจไม่ต่างจากเด็กสาว ความแข็งแกร่งทั้งหมดของเขาหายไป! มันหายไปราวกับไม่เคยมีอยู่มาก่อน เขาไม่อาจสัมผัสความแข็งแกร่งตัวเองได้แม้แต่น้อย
ชายหนุ่มมองไปยังเด็กสาว ไม่นานหลังจากนั้นก็ส่ายหัว ผู้หญิงคนนี้อ่อนแอเกินไป เธอไม่มีทางทำให้เขาความแข็งแกร่งหายไปได้ เรื่องนี้มันต้องไม่เกี่ยวกับเธอแน่นอน
"หวังเทียนหลงคือใคร?" เฉินหมิงยู่จำชื่อที่เด็กสาวเอ่ยถึงก่อนหน้านี้ได้ เขากล่าวถามเธอทันที หวังเทียนหลงคนนั้นอาจจะเป็นคนทำให้ความแข็งแกร่งเขาหายไปก็ได้ เฉินหมิงยู่ได้รับบาดเจ็บสาหัสหลังจบการต่อสู้กับเทพเจ้า และสติเขาก็ดับไป ผู้ที่พอมีความแข็งแกร่งอยู่บ้างสามารถขโมยหรือทำลายความแข็งแกร่งเขาได้
เด็กสาวไม่ตอบ เธอมองพี่ชายที่ไร้ประโยชน์ของเธอ เขาเหมือนไม่ใช่คนเดิม ทว่าได้ยังไง? เกิดอะไรขึ้นกับเขากัน?
"ตอบมาสิ!" เฉินหมิงยู่ปลดปล่อยจิตสังหารออกมามากกว่าเดิม ในอดีต เขาฆ่าสิ่งมีชีวิตจำนวนนับไม่ถ้วน จิตสังหารของเขาน่ากลัวอันดับต้นๆของจักรวาล เพราะงั้นเฉินหมิงยู่จึงไม่ได้ปลดปล่อยจิตสังหารออกมาทั้งหมด เกรงว่าถ้าปลดปล่อยทั้งหมด เด็กสาวจะต้องเสียชีวิต เธอคือคนแรกที่เขาเจอเมื่อสติกลับคืนมา บางทีเด็กสาวอาจจะเกี่ยวข้องกับผู้ที่ทำให้ความแข็งแกร่งเขาหายไป
"นะ นาย หวังเทียนหลงคือนาย จำไม่ได้เหรอ?" เด็กสาวกลัวมาก เธอคิดว่าพี่ชายที่ไร้ประโยชน์จะฆ่าเธอ
"คือฉัน?" เขากลายเป็นหวังเทียนหลงตั้งแต่เมื่อไหร่? เฉินหมิงยู่สงสัยหลายเรื่อง แต่เขาไม่อาจหาคำตอบได้ในตอนนี้
"แล้วเธอเป็นใคร?" เด็กสาวบอกว่าเขาคือหวังเทียนหลง ทำไมเธอถึงบอกแบบนั้น คนชื่อหวังเทียนหลงคล้ายเขางั้นหรือ?
'เขาจำฉันไม่ได้?' หัวพี่ชายที่ไร้ประโยชน์ของเธอต้องโดนอะไรบางอย่างแน่
"ฉ-ฉันคือหวังลี่อินไง นายจำฉันไม่ได้เหรอ" เด็กสาวกล่าวด้วยความกลัว
'หวังลี่อิน' เฉินหมิงยู่มองเด็กสาวพลางครุ่นคิดบางสิ่ง


## บทที่ 1 เด็กสาวในโลกแห่งจิตใจ

เฉินหมิงยู่ที่อยู่ในบ้านมองหิมะตกผ่านหน้าต่าง ผ่านมาแล้วสามวันนับตั้งแต่ฟื้นขึ้น เขาพอเข้าใจสถานการณ์ปัจจุบัน อย่างไรก็ตาม เฉินหมิงยู่ยังไม่สามารถหาสาเหตุที่ทำให้ความแข็งแกร่งเขาหายไปพบ
'ฉันไม่ใช่หวังเทียนหลง' เฉินหมิงยู่กล่าวในใจ เด็กสาวที่ชื่อหวังลี่อินบอกเขาว่าเขาคือหวังเทียนหลง แต่เฉินหมิงยู่รู้ดี เขาไม่ใช่คนที่เธอพูดถึง แม้ตัวเขาจะคล้ายหวังเทียนหลงมากก็ตาม
'มันไม่ใช่การสิงร่าง' ร่างนี้เป็นของเขาแน่นอน เฉินหมิงยู่มั่นใจ ต่อให้ความแข็งแกร่งเขาจะหายไป ทว่าเขาก็ยังเป็นตัวตนที่ไม่ธรรมดา เฉินหมิงยู่สามารถระบุร่างกายที่เขาใช้อยู่ได้ว่าเป็นของใคร คำถามคือหวังเทียนหลงหายไปไหน? ตอนนี้ไม่อาจหาคำตอบได้
ขณะเฉินหมิงยู่กำลังครุ่นคิดหลายสิ่งหลายอย่าง ทันใดนั้นเองเขาก็รับรู้บางสิ่ง โลกแห่งจิตใจของเขาฟื้นฟูจนสามารถเข้าไปได้แล้ว! ในการต่อสู้กับเทพเจ้า โลกแห่งจิตใจของเฉินหมิงยู่ได้รับความเสียหายร้ายแรง ขนาดไหน? โลกแห่งจิตใจของเขาเกือบพังทลายโดยสมบูรณ์!
เฉินหมิงยู่หลับตาลง เขารู้สึกราวกับตัวเองย้ายไปอยู่ที่อื่น เมื่อเปิดเปลือกตาทั้งสองขึ้น สิ่งที่เขาเห็นไม่ใช่ห้องของหวังเทียนหลงอีกต่อไป ทว่าเป็นโลกที่มีพื้นดิน, ต้นไม้หนึ่งต้น, สายนํ้าเล็กๆหนึ่งสาย และเด็กสาวหนึ่งคน มีเพียงเท่านี้ เฉินหมิงยู่ไม่ได้ประหลาดใจต้นไม้หนึ่งต้นกับสายนํ้าเล็กๆ โลกแห่งจิตใจของเขาฟื้นฟูแค่เล็กน้อย ไม่แปลกที่ในนี้จะมีเพียงไม่กี่อย่าง
สิ่งทำให้เฉินหมิงยู่ประหลาดใจคือเด็กสาวที่นอนไม่ได้สติอยู่บนพื้น เธอนั้นสวยมาก ผมสีเงินงดงามจนไม่สามารถบรรยายเป็นคำพูดได้ เธอดูอ่อนแอน่าปกป้อง
"วิญญาณของเธอยังไม่ถูกทำลายสินะ" เฉินหมิงยู่พึมพำ เขาจ้องเด็กสาวผมเงินไม่กระพริบตาแม้สักวินาที ก่อนหน้านี้โลกแห่งจิตใจของเขาอยู่ในสภาพเลวร้ายมาก กระทั่งตัวเขาก็อาจจะถูกทำลายหากเข้าไป ถึงอย่างงั้นเด็กสาวก็ไม่ได้ถูกทำลาย ตัวตนที่ไม่ธรรมดายังไงก็คือตัวตนที่ไม่ธรรมดา
หลายนาทีผ่านไป เฉินหมิงยู่ละสายตาออกจากเด็กสาวผมเงิน เขาหลับตาและออกจากโลกแห่งจิตใจ เวลานี้เขาไม่สามารถทำอะไรกับมันได้เนื่องจากโลกแห่งจิตใจเพิ่งฟื้นฟูเพียงเล็กน้อยเท่านั้น เหตุผลที่เฉินหมิงยู่เข้ามาที่นี่เป็นเพราะต้องการดูว่าเด็กสาวผมเงินถูกทำลายหรือไม่
เฉินหมิงยู่ลืมตา จากนั้นเขาก็ออกจากห้องนอนของหวังเทียนหลง ครอบครัวหวังเชื่อว่าเขาเป็นหวังเทียนหลง เฉินหมิงยู่ที่ไม่ได้มีความแข็งแกร่งอีกต่อไปก็ไม่ได้พยายามบอกความจริงให้ใครรู้ เขากำลังใช้ตัวตนของหวังเทียนหลงเพื่อประโยชน์ของตัวเอง ท้ายที่สุดแล้วผู้ที่สังหารสิ่งมีชีวิตมานับไม่ถ้วนก็ไม่ใช่คนดีอะไร
ห้องของหวังเทียนหลงอยู่ชั้นบน ทันทีที่เฉินหมิงยู่ลงมาด้านล่าง เขาก็เห็นผู้หญิงสองคน คนแรกคือหวังลี่อิน คนสองคือฉินอ้ายฉิง แม่ของหวังเทียนหลง
"ลูกจำพวกเราไม่ได้จริงๆเหรอ?" เห็นเฉินหมิงยู่เดินลงมา ฉินอ้ายฉิงอดถามเขาไม่ได้
เฉินหมิงยู่ส่ายหัว "ผมจำไม่ได้ แม่ถามแบบนี้มาเป็นสิบครั้งแล้วนะ"
ตอนนี้ตัวตนของเขาไม่ใช่เฉินหมิงยู่ ทว่าเป็นหวังเทียนหลง ดังนั้นเขาจึงเรียกอีกฝ่ายว่าแม่ ตลอดชีวิตที่ผ่านมา เฉินหมิงยู่ไม่เคยเรียกใครด้วยคำนี้มาก่อน เขาไม่มีพ่อแม่ เพราะงั้นนี่เลยเป็นครั้งแรกที่เขาเรียกผู้หญิงคนหนึ่งว่าแม่ ถึงเธอจะอายุน้อยกว่าเฉินหมิงยู่มากๆ แต่เขาก็ไม่ได้คิดมากอะไรกับเรื่องนี้
ฉินอ้ายฉิงมองเฉินหมิงยู่ด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความรัก เธอถอนหายใจหลังได้ยินสิ่งที่ลูกชายพูด "ลูกจำไม่ได้ก็ไม่เป็นไร ต่อให้ลูกจะจำไม่ได้ แต่แม่ก็ยังคือแม่ของลูก"
เฉินหมิงยู่รู้สึกแปลกๆ ความรู้สึกของฉินอ้ายฉิงส่งผลต่อจิตใจของเขา
'หรือว่านี่คือความรักของแม่?' แม้เฉินหมิงยู่จะเป็นตัวตนไม่ธรรมดา ทว่าเขาไม่เคยได้รับความรักแบบนี้ ฉินอ้ายฉิงคือผู้หญิงคนแรกที่ให้ความรักของแม่ที่มีต่อลูกชายกับเขา


## บทที่ 2 ระดับความแข็งแกร่งที่พังทลาย

หวังลี่อินแอบมองพี่ชายของเธอด้วยความกลัว จำได้ว่าเมื่อหลายวันก่อน ชายคนนี้ตั้งใจจะฆ่าเธอ เขาไม่ใช่หวังเทียนหลงที่เธอรู้จัก
'ระดับความแข็งแกร่งของฉันตอนนี้พังทลายจนไม่สามารถฟื้นฟูได้แล้ว' เนื่องจากเคยผ่านหลายสิ่งหลายอย่างมามากมาย เฉินหมิงยู่รับรู้ได้ถึงการแอบมองของหวังลี่อิน อย่างไรก็ตาม เขาไม่ได้มีความคิดเปิดเผยสิ่งที่เธอทำ เขาเพียงแค่คิดบางสิ่งภายในใจขณะกินอาหารต่อไป
ระดับความแข็งแกร่งเป็นอีกหนึ่งสิ่งที่ทำให้เฉินหมิงยู่มั่นใจว่าร่างกายนี้คือของเขา หวังเทียนหลงอะไรนั่นจะมีระดับความแข็งแกร่งเดียวกับตัวเขาได้อย่างไร? และถ้ามีระดับความแข็งแกร่งเท่ากันจริง ทำไมมันถึงพังทลาย ทำไมเขาไม่เคยรู้จักชื่อหวังเทียนหลงเลย ตัวตนอันแข็งแกร่งอย่างน้อยก็ควรมีชื่อเสี่ยงบ้างเล็กน้อย
'ระดับความแข็งแกร่งของฉันยังเท่ากับก่อนหมดสติ แต่ความแข็งแกร่งของฉันหายไป นี่มันแย่มากจริงๆ' เฉินหมิงยู่คิดแล้วก็อดหัวเสียนิดหน่อยไม่ได้ ระดับความแข็งแกร่งยังอยู่ทว่าความแข็งแกร่งหายไป นี่มันหมายความว่ายังไง? แน่นอน เขาไม่สามารถเริ่มฝึกฝนพัฒนาความแข็งแกร่งใหม่ได้
ระดับความแข็งแกร่งของเฉินหมิงยู่ ถึงยามนี้จะเป็นระดับความแข็งแกร่งที่พังทลาย แม้เป็นเช่นนั้น ความแข็งแกร่งปัจจุบันของตัวเขาก็ไม่มีทางทำลายระดับความแข็งแกร่งได้ นั่นเท่ากับไม่อาจฝึกฝนใหม่ จำเป็นต้องอยู่ในระดับเดิมโดยมีความแข็งแกร่งเพียงมนุษย์ธรรมดา
'น่าเศร้าอะไรแบบนี้ บางทีฉันควรลืมเรื่องในอดีตไปทั้งหมด และใช้ชีวิตในฐานะตัวตนหวังเทียนหลง' ลองคิดดูแล้วเฉินหมิงยู่ก็รู้สึกว่ามันไม่แย่เท่าไหร่นัก เขาต่อสู้เพื่อมนุษย์มานับไม่ถ้วนแล้ว มันถึงเวลาที่เขาต้องเกษียณ
'มนุษย์ในปัจจุบันอยู่ดีมีความสุข และดูเหมือนจะมีความแข็งแกร่งไม่แพ้เผ่าพันธุ์ระดับสูงในจักรวาล สิ่งที่ฉันและเจ้าพวกนั้นทำลงไปนับว่าไม่สูญเปล่าจริงๆ' เฉินหมิงยู่พอเข้าใจสถานการณ์ของมนุษย์ในตอนนี้หลังศึกษาหาข้อมูลมาสามวัน สถานการณ์ของมนุษย์เมื่อก่อนนั้นเลวร้ายมาก สถานการณ์ปัจจุบันดีกว่าหลายเท่า
'ถือว่าสิ่งที่ฉันทำไปทั้งหมดเพื่อตัวเองแล้วกัน'
เมื่อกินอาหารเสร็จ เฉินหมิงยู่ก็กลับไปบนชั้นสอง เขาปิดประตูห้องนอนและเข้าสู่โลกแห่งจิตใจ เด็กสาวยังคงนอนอยู่ และเธอไม่น่าจะตื่นขึ้นมาง่ายๆ
เฉินหมิงยู่นั่งลง เขาหลับตาทั้งสองข้าง เริ่มคิดถึงเป้าหมาย วางแผนสิ่งต่างๆ เวลานี้ตัวตนเขาคือหวังเทียนหลง เป้าหมายย่อมไม่ใช่เป้าหมายของเฉินหมิงยู่
เริ่มวางแผนไม่นาน เฉินหมิงยู่ก็พบปัญหาที่น่าปวดหัว เขาลืมความฝันของตัวเองในอดีตไปแล้ว!
ตั้งแต่กลายเป็นหนึ่งในความหวังของมนุษย์ เฉินหมิงยู่ก็ค่อยๆลืมความฝันและเป้าหมายเก่าของตนเองไป
'ตอนที่ฉันเป็นความหวังของมนุษย์ เป้าหมายเพียงอย่างเดียวของฉันคือทำให้มนุษย์ไม่โดนกดขี่โดยเผ่าพันธุ์อื่น' คิดเรื่องนี้ เฉินหมิงยู่พลันนึกถึงหลายคน ห่าวอู๋, จางหมิ่น, ซีห่าว, เฟยลี่ และเฟยเทียน ทั้งห้าคนนี้คือตัวตนทรงพลังของเหล่ามนุษย์
'ไม่รูัเจ้าพวกนั้นแข็งแกร่งขนาดไหนแล้ว?' เฉินหมิงยู่หมดสติยาวนานมาก ยุคสมัยหนึ่งผ่านไป นี่คือระยะเวลาที่เขาหมดสติ ด้วยเวลาขนาดนี้ ตัวตนระดับเดียวกับเขายามอดีตย่อมพัฒนาทรงพลังกว่าเดิม เฉินหมิงยู่เชื่อว่าห้าคนนั้นยังไม่ตาย ถึงจะมีคนตาย แต่อย่างน้อยก็น่าจะเหลือหนึ่งคน เฟยเทียน เขาแข็งแกร่งและเต็มไปโชค ไม่มีวันตายง่ายๆแน่นอน
'มนุษย์ที่แข็งแกร่งที่สุด หากเขาตายง่ายนี่สิแปลก' เฉินหมิงยู่กล่าวภายในใจ เขาไม่ใช่มนุษย์ที่แข็งแกร่งที่สุด คนที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่มนุษย์คือเฟยเทียน เฉินหมิงยู่ไม่เคยชนะเขาได้เลยสักครั้ง ความแข็งแกร่งแตกต่างกันเกินไป เฟยเทียนกับตัวเขาไม่ได้อยู่ในระดับเดียวกัน
"อืม~ " ขณะเฉินหมิงยู่กำลังคิด เสียงหนึ่งพลันเข้าสู่การได้ยินของเขา คล้ายกับว่าเด็กสาวกำลังจะตื่น
"สติกลับมาเร็วกว่าที่ฉันคิดอีกนะเนี่ย ตัวตนที่ไม่ธรรมดาก็คือตัวตนที่ไม่ธรรมดา" เฉินหมิงยู่พึมพำพลางมองไปยังเด็กสาว
ตัวตนทรงพลังช่วงเริ่มต้นยุคดวงดาวของมนุษย์ เขาก้าวผ่านสนามรบนับไม่ถ้วน พบเจอหลายสิ่งหลายอย่างที่ยากจะพบเห็น เหยียบย่ำเผ่าพันธุ์ชั้นสูงอย่างง่ายดาย โชคร้าย หลังเผชิญกับเทพเจ้า ความแข็งแกร่งเขาหายไป