แฟนสาวนอกใจ เธอต้องเสียใจไปชั่วชีวิต
Sable Thorne
## บทที่ 1 หลังการแก้ไข

เมื่อเห็นสตรีมเมอร์หน้าด้านในจอกำลังคุยโม้ถึงผลงานอันรุ่งโรจน์ของตัวเองในช่วงที่ผ่านมา สีหน้าของผมก็หม่นลงโดยอัตโนมัติ
ผมมองดูชื่อและรูปโปรไฟล์ที่ถูกเบลอไม่สมบูรณ์ตรงกลางจอ ภาพใบหน้าอันหวานละมุนของหลิว ฮวนก็ผุดขึ้นมาในความคิด
"บอกพวกคุณนะ ผู้หญิงคนนี้แหละ ตอนส่งข้อความหาผม ดันส่งผิดไปหาเพื่อนสนิทผู้ชายของเธอ ผมดูประวัติแชทของพวกเขาแล้วมันน่าอายมากเลยนะ"
บรรยากาศในห้องไลฟ์สตรีมดูกลมเกลียว มีคนถึงกับถามถึงประสบการณ์การจีบสาวของบล็อกเกอร์คนนี้
ผมกดติดตามสตรีมเมอร์คนนี้เงียบๆ แคปหน้าจอไลฟ์เก็บไว้ พยายามข่มความโกรธในใจ
ผมไม่อยากคิดไปในทางที่ไม่ดี แต่รูปโปรไฟล์และชื่อที่ถูกเบลอไม่สมบูรณ์นั่น มันก็คือบัญชีที่หลิว ฮวนแฟนผมใช้อยู่จริงๆ รวมถึงหน้าแชทที่เขาเผลอโชว์ แค่เห็นข้อความ ผมก็นึกออกถึงน้ำเสียงของหลิว ฮวนได้เลย
ในขณะที่ผมกำลังสับสนวุ่นวายใจ หลิว ฮวนก็โทรเข้ามาพอดี
ผมลังเลอยู่ครู่หนึ่ง แต่ก็กดรับสาย
เสียงหวานปนหอบดังมาจากปลายสาย
"ที่รัก ทำไมไปธุระนานจังเลย คิดถึงแล้วนะ"
แต่ก่อนได้ยินเสียงแบบนี้ทีไร ผมจะรู้สึกใจเต้นแรง อยากงอกปีกบินกลับบ้านให้ได้
แต่พอนึกว่าไม่ใช่แค่ผมคนเดียวที่ได้ยินเสียงหวานแบบนี้ ผมก็รู้สึกคลื่นไส้ขึ้นมา
"ที่รัก? สัญญาณที่นั่นไม่ดีเหรอคะ ทำไมไม่ได้ยินเสียงที่รักเลย?"
หลิว ฮวนถามด้วยน้ำเสียงสงสัย
"อ๋อ อาจจะเป็นเพราะสัญญาณไม่ค่อยดีมั้ง ได้ยินเสียงเธอหอบนิดๆ กำลังทำอะไรอยู่เหรอ?"
"หา?"
หลิว ฮวนรีบอธิบาย "กำลังวิ่งออกกำลังกายตอนกลางคืนค่ะ ช่วงนี้ที่รักไม่อยู่ ไม่มีคนคอยดูแล เลยไม่ได้ดูแลรูปร่างมาพักใหญ่แล้ว นี่ก็เห็นว่าที่รักกำลังจะกลับมา ต้องทำให้ตัวเองดูดีที่สุดไว้ให้ที่รักเห็นนะคะ!"
ปากเธอพูดคำหวานๆ ในขณะเดียวกัน ในห้องไลฟ์ก็มีเสียงหวานๆ ดังแว่วมา
สตรีมเมอร์เหลือบมองไปทางซ้าย แล้วหัวเราะพูดกับผู้ชมในห้องไลฟ์อย่างขึงขัง "พี่น้องทั้งหลายจำไว้นะ ถ้าคุณไปทำงานนอกบ้าน แล้วโทรหาแฟนรู้สึกว่าท่าทางเธอแปลกๆ อย่าคิดว่าตัวเองคิดมากเด็ดขาด ไม่งั้นหัวคุณอาจจะมีหมวกเขียวเพิ่มขึ้นมาอีกหลายใบโดยไม่รู้ตัวนะ!"
"อะไรกัน พี่สตรีมเมอร์ไม่ได้ล้อเล่นนะ นี่มันประสบการณ์จริงของคนที่เคยเจอมาแล้ว!"
"ความรักก็แบบนี้แหละ ใครๆ ก็พูดว่าอยู่ด้วยกัน 7 ปีจะเบื่อ แต่มีกี่คู่กันล่ะที่จะอดใจไหวไม่นอกใจ รักกันจริงๆ ได้ถึง 7 ปี?"
"ปิ๊ด!"
ผมปิดห้องไลฟ์ทันที จิตใจตกต่ำถึงขีดสุด
ในโทรศัพท์ หลิว ฮวนยังคงคุยเล่นกับผมไม่หยุด เล่าเรื่องที่เจอมาในช่วงนี้ เหมือนไม่มีอะไรผิดปกติ
แต่ตอนนี้พอได้ยินเสียงเธอ ผมกลับรู้สึกอยากอาเจียน
"ที่รัก พอกลับมาแล้วเราไปเที่ยวกันไหมคะ? ไปเมืองหยุนเจียงกันเถอะ คิดว่าไงคะ? เพื่อนสนิทบอกว่าที่นั่นสนุกมากเลยนะ!"
เมืองหยุนเจียง?
ผมหัวเราะเยาะ ค้นหาบริษัทที่สตรีมเมอร์คนนี้สังกัดในเสิร์ชเอนจิน ที่อยู่ที่แสดงก็เป็นเขตหนึ่งในเมืองหยุนเจียงจริงๆ
"ที่รัก เหนื่อยมากเหรอคะ? ทำไมไม่ตอบอะไรเลย?"
ผมมองโทรศัพท์ นึกถึงคำหวานๆ ที่หลิว ฮวนเคยพูดกับผม
หลิว ฮวน เธอคิดว่าแฟนที่คบกันมายี่สิบปีเป็นคนโง่จริงๆ เหรอ?


## บทที่ 2

ตอนที่เห็นข้อความที่หลิว ฮวนส่งมาให้ฉัน ฉันรู้สึกว่ามันไม่ค่อยถูกต้องเท่าไหร่ เธอเรียกฉันว่าที่รักเหมือนเคย แต่ดันเติมคำว่า "คุณ" ต่อท้าย ซึ่งปกติแล้วหลิว ฮวนไม่เคยใส่คำนี้เวลาคุยกับฉันเลย
ตอนนั้นฉันคิดว่าตัวเองคงอ่านเรื่องราวการนอกใจมากเกินไปบนอินเทอร์เน็ต จนทำให้ความคิดกลายเป็นคนระแวงไปหมด
แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่ามันไม่ใช่ความเข้าใจผิดอะไรเลย
ฉันถูกหลิว ฮวนนอกใจจริงๆ!
พอตระหนักได้แบบนี้ หน้าอกฉันก็พลันสั่นไหวด้วยความโกรธ ถ้าไม่ใช่เพราะว่าในมือยังไม่มีหลักฐานเพียงพอ ป่านนี้ฉันคงถามหลิว ฮวนไปแล้วว่าเรื่องทั้งหมดนี้มันเกิดอะไรขึ้น!
ภาพความทรงจำในอดีตที่เคยอยู่ด้วยกันผุดขึ้นมาในหัว หัวใจฉันเจ็บปวดราวกับถูกบีบอัด
ฉันกับหลิว ฮวนเป็นเพื่อนเล่นกันมาตั้งแต่เด็ก เท่าที่จำความได้ หลิว ฮวนก็มักจะเดินตามหลังฉันเสมอ เรียกฉันว่าพี่ชายด้วยน้ำเสียงหวานๆ แล้วก็มักจะพูดว่าอยากแต่งงานกับฉัน
ตอนวัยรุ่นที่ยังไม่รู้เดียงสา ฉันชอบผู้หญิงคนหนึ่งที่เหมือนนางฟ้าในโรงเรียน บ่อยครั้งที่ฉันพยายามทำให้เธอประทับใจ และในตอนที่ความสัมพันธ์ของเราเริ่มใกล้ชิดกันมากขึ้น หลิว ฮวนก็รู้เรื่องนี้เข้า ฉันยังจำได้ว่าเธอยืนอยู่ตรงหน้าฉันด้วยท่าทางน่าสงสาร แล้วถามเสียงเบาว่า "พี่เฉินเกอคะ หนูได้ยินมาว่าพี่จะมีแฟนแล้วเหรอ?"
"เราไม่ได้สัญญากันไว้ตั้งแต่เด็กๆ แล้วเหรอคะว่าโตขึ้นพี่จะแต่งงานกับหนู ถ้าพี่แต่งงานกับคนอื่น หนูก็ต้องอยู่คนเดียวไปจนแก่สิคะ พี่ใจร้ายพอที่จะเห็นหนูต้องอยู่คนเดียวไปทั้งชีวิตเหรอคะ?"
ตอนนั้นฉันไม่ได้สนใจอะไรเลย แค่ลูบหัวเธอแล้วยิ้มพูดว่า "จะแต่งงานหรือไม่แต่งงานอะไรกัน ชีวิตยังอีกยาวไกล ใครจะรู้ว่าเราจะเป็นยังไงในอนาคต?"
ตอนมัธยมปลาย ฉันมีแฟนคนแรกในชีวิต ฉันจำได้ชัดว่าตอนนั้นหลิว ฮวนร้องไห้อย่างเสียใจมาก เธอบอกว่าตัวเองหมดโอกาสแล้ว ชาตินี้ฉันคงไม่มีทางแต่งงานกับเธอแน่ๆ
หลังจากนั้น ตอนเรียนมหาวิทยาลัย เราก็ได้คบหากันอย่างจริงจัง ตอนนั้นหลิว ฮวนดีใจมาก อยากจะอยู่ติดกับฉันตลอดเวลา ไม่อยากไปไหนเลย
ฉันไม่เคยคิดเลยว่าหลิว ฮวนแบบนี้จะมีวันนอกใจ จะทรยศฉัน ขึ้นเตียงกับผู้ชายอื่น แถมยังพูดโกหกได้อย่างคล่องแคล่ว คุยกับฉันถึงอนาคตอย่างสบายใจ
ฉันกำโทรศัพท์แน่น ปล่อยให้หลิว ฮวนพูดจ้อกแจ้กในโทรศัพท์ ไม่พูดอะไรสักคำ
ในที่สุด หลิว ฮวนก็สังเกตเห็นความผิดปกติของฉัน
"ที่รัก วันนี้เป็นอะไรไปคะ?"
"เหนื่อยจากงานมากเหรอ? หรือว่าการร่วมมือไม่ราบรื่น?"
"บอกหนูสิคะ หนูอาจจะช่วยแบ่งเบาได้บ้าง"
ฉันสูดหายใจลึก พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชาว่า "ไม่ต้องหรอก แค่เหนื่อยเท่านั้น พักสักหน่อยก็หาย"
"งั้นก็ได้ค่ะที่รัก หนูวางสายนะคะ พี่พักผ่อนดีๆ นะคะ"
หลังจากหลิว ฮวนวางสาย ไม่นานนักการไลฟ์ของไอ้หนุ่มคนนั้นก็จบลง
ฉันนั่งอยู่บนโซฟา จิตใจปั่นป่วนไปหมด หลังจากเข้าสู่ระบบแอพธนาคารบนมือถือ ฉันก็เห็นค่าใช้จ่ายของเธอในช่วงปีที่ผ่านมา
บัตรธนาคารใบนี้แม้จะอยู่ในชื่อของฉัน แต่มันเป็นของขวัญวันเกิดที่ฉันให้หลิว ฮวน ข้างในมีเงินเก็บอยู่ถึงห้าแสนหยวน ก่อนหน้านี้ฉันไว้ใจเธอ ไม่เคยเข้าระบบมาดูว่าเธอเอาเงินไปใช้ที่ไหนบ้าง
ตอนนี้พอฉันเข้าระบบมาดู ก็พบว่าตั้งแต่ปีที่แล้ว เธอแทบจะซื้อตั๋วรถไฟความเร็วสูงไปเมืองหยุนเจียงทุกเดือน
ซื้อตั๋วรถไฟความเร็วสูงไปเมืองหยุนเจียงทำไม ไม่ต้องพูดก็รู้
ฉันมองดูประวัติค่าใช้จ่ายในบัญชี รู้สึกคลื่นไส้วูบวาบ แทบจะอาเจียนลงบนเตียงในโรงแรม
ขณะที่ผมไปทำงานต่างจังหวัด ผมได้รับข้อความจากแฟนสาว
"ที่รัก ม่านสีขาวในห้องนอนของคุณต้องเปลี่ยนแล้วนะคะ มันไม่ค่อยทึบแสง ครั้งที่แล้วเราเกือบโดนคนอื่นเห็น ฉันจะซื้อชุดใหม่มาตอนกลับนะคะ"
ผมชะงัก นึกขึ้นมาได้ว่าห้องนอนทั้งสองห้องที่บ้านผมมีแต่ม่านสีดำ ไม่มีม่านสีขาวเลย
หลังจากตอบกลับด้วยเครื่องหมายคำถาม อีกฝ่ายก็รีบลบข้อความนั้นทันที
"ฮิๆ หลอกที่รักได้ด้วย เมื่อไหร่จะกลับมา คิดถึงจังเลย"
ผมคิดว่านี่เป็นแค่เรื่องเล็กน้อย และตั้งใจว่าจะกลับไปสอนเธอว่าอย่าทำแบบนี้อีก
แต่ตกดึก ผมได้เห็นห้องไลฟ์ของสตรีมเมอร์คนหนึ่งที่ชอบหลอกผู้หญิง เขากำลังอวดผลงานล่าสุดของตัวเอง
ในบรรดา "ผลงาน" เหล่านั้น ผมเห็นชื่อในโซเชียลและรูปโปรไฟล์ของแฟนผมอยู่ด้วย