จินหลงสามตัวในท้องเดียว ทำให้หลงจู่ทั้งหมดเป็นบ้า
Darian Creed
## บทที่ 1

"ฮวาอิง เป็นอะไรไป?"
"ทำไมดูเหม่อลอยจัง เธอชอบมังกรตัวไหนหรือ?"
จู่ๆ ถูกผลักมาทางหนึ่ง ฉันสะดุ้งตื่นจากภวังค์ กะพริบตามองไปรอบๆ ในใจพลันผุดความคิดที่เหลือเชื่อขึ้นมา
ฉันหันไปมองเพื่อนสนิทข้างๆ งงไปชั่วขณะ
"อวี้จู๋?"
หลังจากที่ฉันแต่งงานกับเจวี๋ยมิง ก็ไม่เคยได้เจออวี้จู๋อีกเลย
อวี้จู๋ยิ้มอย่างน่ารัก จับมือฉันถาม
"ถามอยู่นะ เธอชอบมังกรตัวไหน?"
"ปีนี้เธอจะแต่งงานไหม?"
ฉันมองไปรอบๆ ยิ่งมั่นใจว่า บางทีฉันอาจจะได้ย้อนกลับไปในอดีตด้วยเวทมนตร์บางอย่าง
การค้นพบนี้ทำให้ฉันดีใจมากชั่วขณะ แต่พอหันไปมองคนคุ้นเคยคนนั้น กลับเห็นสีหน้ารังเกียจของเขาที่มีต่อฉัน
รังเกียจ?
ฉันรู้สึกขำขึ้นมาทันที
เจวี๋ยมิงมีสิทธิ์อะไรมารังเกียจฉัน?
แต่ฉันยิ่งมั่นใจว่าฉันได้กลับมาที่งานหาคู่ของหลงจู่ ชาติที่แล้วเจวี๋ยมิงเลือกฉัน และฉันก็ชอบหน้าตาของเจวี๋ยมิง
ดังนั้นพวกเราสองมังกรจึงแต่งงานกัน
แต่หลังจากแต่งงานกันหลายปี ฉันไม่เคยออกไข่มังกรสักฟองเลย
เจวี๋ยมิงก็ยิ่งรังเกียจฉันมากขึ้น
ดังนั้นเขาไม่เพียงแต่ทำลายไข่งูที่ฉันเก็บมา ยังฆ่าฉันด้วย แต่ฉันก็ไม่ใช่คนที่จะยอมแพ้ง่ายๆ สุดท้ายฉันก็ลากเขาตายไปด้วยกัน
ขณะที่ฉันกำลังคิดถึงเรื่องนี้อยู่ จู่ๆ ก็ได้ยินเสียงของเจวี๋ยมิง
เจวี๋ยมิงพูดอย่างเด็ดเดี่ยว: "ท่านผู้เฒ่า ข้าอยากแต่งงานกับชิงไต้!"
คำพูดนี้ทำให้มังกรทั้งหมดตกใจ
ในหลงจู่ก็มีลำดับชั้น
จินหลง, หวงหลง, หงหลง, หลานหลง, ลู่หลง, เฮยมังกร
ชิงไต้เป็นน้องสาวของฉัน และเป็นเฮยมังกรซึ่งเป็นชั้นต่ำสุด
ส่วนฉันเป็นหวงหลง รองจากจินหลงเท่านั้น
เจวี๋ยมิงก็เป็นหวงหลง
พวกเราสองมังกรเป็นเพื่อนเล่นกันมาตั้งแต่เด็ก
เกือบทุกคนคิดว่าเจวี๋ยมิงจะแต่งงานกับฉัน ไม่มีใครคิดว่าเจวี๋ยมิงจะเลือกชิงไต้ที่ไม่โดดเด่นในงานหาคู่
แต่ฉันรู้ว่าทำไม
เพียงเพราะชาติที่แล้วชิงไต้ออกไข่มังกรสองฟอง และยิ่งกว่านั้นยังเป็นเฮยมังกรที่ออกหวงหลง!
มีมังกรที่ดีถาม: "เจวี๋ยมิง ทำไมไม่เลือกฮวาอิงล่ะ?"
เจวี๋ยมิงมองมาอย่างเย็นชา พูดอย่างเยาะเย้ย
"เพราะข้าชอบมังกรที่บริสุทธิ์"
"อย่างฮวาอิงที่คลุกคลีกับพวกมังกรต่ำต้อยก่อนแต่งงาน สุดท้ายคงออกไข่มังกรไม่ได้สักฟอง ข้าไม่มีทางแต่งงานด้วยแน่นอน"
ฉันยิ่งมั่นใจว่าเจวี๋ยมิงก็เกิดใหม่เหมือนกัน
ชาติที่แล้วฉันไม่เคยออกไข่มังกรสักฟอง
ชาตินี้เขาถึงกับกล้าใส่ร้ายฉัน เพียงเพื่อจะพิสูจน์ว่าการที่ออกไข่ไม่ได้เป็นความผิดของฉัน
มังกรอื่นๆ ที่ได้ยินต่างตกตะลึง!
แต่เจวี๋ยมิงเป็นเพื่อนเล่นกับฉันมาตั้งแต่เด็ก สิ่งที่เขาพูดไม่มีทางผิดได้
มังกรทั้งหลายมองฉันด้วยสายตาที่เปลี่ยนไป
"จริงหรือเปล่า? ฮวาอิงแอบเที่ยวเล่นมากขนาดนั้นเลยหรือ?"
"น่ารังเกียจจริงๆ ไม่คิดว่าฮวาอิงจะเป็นมังกรตัวเมียแบบนี้ ฉันเองก็คิดจะแต่งงานด้วยเหมือนกัน!"
"มังกรที่บริสุทธิ์อย่างชิงไต้ต่างหากที่พวกเราควรแต่งงานด้วย!"
ฉันมองด้วยสายตาเย็นชา เห็นเจวี๋ยมิงยิ้มร้ายให้ฉัน
ฉันอดไม่ได้ที่จะยิ้มตาม
เขาคิดจริงๆ หรือว่าชาติที่แล้วที่ออกไข่ไม่ได้เป็นความผิดของฉัน?


## บทที่ 2 หลังการแก้ไข

ฉันตรวจสอบภาวะเจริญพันธุ์ของตัวเองมานานแล้ว
มันเป็นเคล็ดวิชาลับ
แต่ฉันเกรงใจเจวี๋ยมิง ไม่เคยบอกเขาว่าฉันมีภาวะเจริญพันธุ์สูงมาก แต่เขากลับมีภาวะเจริญพันธุ์เกือบเป็นศูนย์
นี่แหละคือสาเหตุที่แท้จริงที่ไม่สามารถออกไข่มังกรได้
น่าขัน ที่เขากลับมาโทษฉัน
เมื่อเผชิญกับสายตาสงสัยของเหล่าหลงจู่ ฉันก็ก้าวออกไปทันที
"เจวี๋ยมิง ฉันรู้ว่าเธอแค้นที่ฉันไม่อยากอยู่กับเธอ แต่การที่เธอทำแบบนี้กับฉันซึ่งเป็นมังกรตัวเมีย มันเกินไปแล้วนะ!"
"มังกรที่ไม่มีคุณธรรมแบบเธอ ไม่มีใครชอบหรอก"
ทิศทางลมเปลี่ยนอีกครั้ง
"อ๋อ เป็นเพราะฮวาอิงไม่ยอมอยู่กับเจวี๋ยมิงหรอกหรือ?"
"เจวี๋ยมิงช่างขี้งกจริงๆ!"
"ถ้าฉันเป็นฮวาอิง ฉันก็ไม่อยากอยู่กับเจวี๋ยมิงเหมือนกัน!"
เจวี๋ยมิงถึงกับหัวเราะด้วยความโกรธ มองฉันด้วยสายตาอำมหิต
"จริงหรือ? เธอช่างเก่งในการหาข้ออ้างให้ตัวเอง! ถ้าไม่อยู่กับฉัน แล้วจะไปอยู่กับใคร? ฮวาอิง อย่าหลอกตัวเองเลย!"
ฉันแค่นเสียงเย็นชา กวาดตามองไปรอบๆ เหล่าหลงจู่ ทันใดนั้นก็เห็นคนที่ถูกใจ
ฉันวิ่งตึงๆ ไปหาเขา
"นี่แหละคือมังกรที่ฉันอยากอยู่ด้วยจริงๆ!"
"ฉันชอบเขามานานแล้ว!"
ฉันยกมือของมังกรตนหนึ่งขึ้น ประกาศอย่างภาคภูมิใจ
แต่สายตาของทุกคนดูแปลกๆ
"แปลกจริง... ไม่เพียงแต่เจวี๋ยมิงที่ชอบชิงไต้ซึ่งเป็นเฮยมังกร ฮวาอิงก็เลือกเฮยมังกรเหมือนกัน"
ใช่แล้ว
ฉันก็เลือกเฮยมังกร
ฉันจำได้ว่าเขาชื่อไป๋ซู่
เป็นเฮยมังกร แต่กลับต้องใช้ชื่อที่แปลว่าสีขาว
เจวี๋ยมิงหน้าตาบึ้งตึง
แต่สีหน้าเขาเปลี่ยนไปทันที ยิ้มอย่างมีเลศนัย พูดว่า "ฮวาอิง ในเมื่อเธอไม่ยอมรับสิ่งสกปรกที่เธอทำ งั้นเธอจะพนันกับฉันไหม?"
"พนันอะไร?" ฉันแกล้งทำเป็นโกรธที่ถูกหลอก
"พนันว่าใครจะออกไข่มังกรได้ก่อนกัน!" เจวี๋ยมิงพูดอย่างเด็ดขาด
"เดิมพันคือหลงจิงของเรา"
หลงจิง
มังกรทุกตัวมีหลงจิงเป็นของตัวเอง
แทนพลังความสามารถที่แตกต่างกัน
ถ้าสูญเสียหลงจิง เบาสุดก็ตกชั้น หนักสุดก็อาจถึงตาย
เหล่าหลงจู่ที่ยืนดูต่างตกตะลึงที่พวกเราพนันกันใหญ่ขนาดนี้ แต่ฉันทำเป็นถูกยั่วจนต้องรับปากทันที
"ได้ พนันก็พนัน!"
"หวังว่าเธอจะไม่ปฏิเสธถ้าแพ้นะ!"
เจวี๋ยมิงแค่นเสียง จูงมือชิงไต้เดินจากไป
"ฉันไม่มีทางปฏิเสธหรอก เป็นห่วงตัวเองก่อนเถอะ"
ดวงตาของชิงไต้เต็มไปด้วยแววเขินอาย แนบชิดข้างเจวี๋ยมิง มองเขาราวกับเป็นฮีโร่ของเธอ
แต่เมื่อเธอมองมาที่ฉัน ในดวงตากลับมีแววชัยชนะ
ฉันอดไม่ได้ที่จะรู้สึกอึ้ง
เป็นมังกรตัวเมียเหมือนกัน จำเป็นต้องแข่งขันกันขนาดนี้เลยหรือ?
หันไปมองไป๋ซู่ข้างๆ ฉันรู้สึกใจหายวูบ นึกขึ้นได้เรื่องหนึ่ง
"เกือบลืมถามเธอ เธอยินดีที่จะสร้างครอบครัวและมีไข่มังกรกับฉันไหม?"
ฉันรู้สึกกังวลใจเล็กน้อย
คำพูดของเจวี๋ยมิง ก็ส่งผลกระทบต่อเหล่าหลงจู่บ้างเหมือนกัน
แต่ฉันไม่คิดว่าไป๋ซู่จะมองฉันนาน แล้วพยักหน้าอย่างแรง
ดวงตาของเขาเต็มไปด้วยประกายระยิบระยับ ดูมีเสน่ห์ยั่วยวนอยู่หลายส่วน
"ยินดีครับ ขอเพียงพี่สาวไม่รังเกียจที่ผมเป็นแค่เฮยมังกรธรรมดาๆ ก็พอ"
"อย่างอื่นผมฟังพี่สาวทั้งหมด"
โอ้โห
ฉันอดไม่ได้ที่จะเลิกคิ้ว
ไม่คิดว่านี่จะเป็นมังกรเจ้าเล่ห์!


## บทที่ 3 หลังการแก้ไข

เรื่องที่เกิดขึ้นในพิธีผูกพันธะวันนั้น ในที่สุดก็แพร่กระจายออกไป
เรื่องที่เจวี๋ยมิงเคยกล่าวหาว่าฉันไม่สามารถมีลูกได้นั้น ก็แพร่สะพัดไปทั่ว
หลงจู่หลายตนต่างมีความคิดเห็นที่แตกต่างกันในเรื่องนี้
"เจวี๋ยมิงกับฮวาอิงเป็นเพื่อนเล่นกันมาตั้งแต่เด็ก เขาคงไม่ตั้งใจใส่ร้ายหรอก"
"ธรรมชาติของพวกเราหลงจู่นั้นโลภในทรัพย์สมบัติและความงาม ใครจะรู้ว่าฮวาอิงแอบทำอะไรไว้บ้าง?"
"มังกรที่ไม่สามารถมีลูกได้ ไม่แปลกที่เจวี๋ยมิงจะเลือกชิงไต้ ถึงชิงไต้จะเป็นแค่เฮยมังกร แต่ก็ยังดีกว่าหวงหลงที่ไม่สามารถมีลูกได้"
"พูดแบบนั้นไม่ได้ เจวี๋ยมิงก็คือเจวี๋ยมิง ฮวาอิงก็คือฮวาอิง ใครจะพิสูจน์ได้ว่าฮวาอิงไม่สามารถมีลูกได้?"
"ถ้าให้ฉันพูด ต่อให้ฮวาอิงสามารถมีลูกได้ ชาตินี้ก็จบแล้ว"
"ทำไมล่ะ?"
"ไป๋ซู่นั่นเป็นเฮยมังกรนะ ฮวาอิงเป็นหวงหลงแท้ๆ แต่กลับไปอยู่กับเฮยมังกร ไข่มังกรที่ออกมาต้องมีระดับต่ำแน่! ถึงจะทำเพื่อประชดเจวี๋ยมิง ก็ไม่ควรเลือกเฮยมังกรนะ"
"ฮึ ในสถานการณ์ตอนนั้น ถึงจะเลือกมังกรตนอื่น ก็ไม่มีใครอยากได้เธอหรอก"
...
ข่าวลือต่างๆ นานา
เมื่อไป๋ซู่ได้ยินข่าวลือเหล่านี้ ก็มองฉันด้วยความเป็นห่วง
ฉันรู้ว่าเขากำลังกังวลอะไร
ฉันพูดอย่างหนักแน่นว่า "ไม่ต้องกังวลไป ฉันจะไม่คิดอะไรกับข่าวลือภายนอกพวกนั้นหรอก แต่เธอยินดีที่จะเชื่อฉันจริงๆ แทนที่จะเชื่อข่าวลือภายนอกใช่ไหม?"
ไป๋ซู่พยักหน้าทันที พยักหน้าอย่างไม่ลังเล
"แน่นอนว่าผมเชื่อพี่สาว ยิ่งไปกว่านั้น ผมก็แค่เฮยมังกรตนหนึ่ง ขอเพียงพี่สาวไม่รังเกียจผมก็พอ"
มังกรเจ้าเล่ห์ตนนี้ยิ่งเจ้าเล่ห์ขึ้นทุกที
ฉันอดหัวเราะไม่ได้
แต่หลังจากนั้น ในดวงตาก็เริ่มฉายแววอันตรายขึ้นมา
ที่ข่าวลือภายนอกแพร่สะพัดไปกว้างขวางเช่นนี้ เบื้องหลังมีใครผลักดันอยู่ แค่คิดก็รู้
หลังจากกลับชาติมาเกิดใหม่ เจวี๋ยมิงไม่อยากให้ฉันมีความสุขสักวันจริงๆ
แต่สุดท้ายก็ต้องทำให้เขาผิดหวังแล้ว
"พี่สาว เป็นอย่างไรบ้าง?" ขณะที่ฉันกำลังคิดเช่นนั้น ก็มีเสียงทักทายดังมาจากด้านนอก
ชิงไต้เดินเข้ามาอย่างเก้ๆ กังๆ
แต่ฉันเห็นได้ว่าในดวงตาของเธอฉายแววแห่งชัยชนะ
เธอพูดด้วยน้ำเสียงครึ่งสงสาร ครึ่งโอ้อวด "พี่สาว ไม่ใช่ว่าน้องจะว่าอะไรนะ พวกเราที่เป็นมังกรตัวเมียควรจะรู้จักที่ต่ำที่สูง"
"ถ้าพี่สาวไม่ไปมั่วสุมกับมังกรตนอื่น ก็คงไม่ถูกพี่เจวี๋ยมิงทิ้ง"
"ตั้งแต่เด็กจนโต พี่สาวมักจะเหนือกว่าน้องเสมอ พี่สาวเป็นหวงหลง แต่น้องเป็นแค่เฮยมังกรที่ต่ำต้อย แต่พี่สาวกลับอาศัยความที่เป็นหวงหลงทำตัวไม่เหมาะสม!"
"ดีนะที่พี่เจวี๋ยมิงตาถึง ไม่ได้ถูกพี่สาวหลอก"
เธอพูดอย่างเยาะเย้ย ใบหน้าเปื้อนรอยยิ้มแห่งความสุขของผู้ชนะ
เห็นว่าฉันไม่พูดอะไร ชิงไต้ก็พูดต่อ "ช่างเถอะ น้องรู้ว่าพี่สาวคงเจ็บปวด ต่อไปก็อยู่กับเฮยมังกรตนนี้ให้ดีๆ เถอะ อย่าได้ทำอะไรเลอะเทอะอีก"
"อ๋อ เกือบลืม"
ชิงไต้พูดพลางหยิบบัตรเชิญใบหนึ่งออกมา วางลงตรงหน้าฉันเบาๆ
ใบหน้าของเธอฉายแววความสุขอย่างยิ่ง
"งานแต่งงานของน้องกับพี่เจวี๋ยมิงจะมีขึ้นเดือนหน้า"
"พี่สาวอย่าลืมมาร่วมงานนะ อ๋อ ใช่แล้ว รวมถึงท่าน... พี่เขย ด้วย"
คำว่าพี่เขยถูกชิงไต้เอ่ยออกมาอย่างเยาะเย้ยที่สุด
หลังจากที่เธอโอ้อวดจนพอใจแล้ว ก็จากไปด้วยความรู้สึกอารมณ์ดี ฉันมองบัตรเชิญบนโต๊ะ แต่รอยยิ้มกลับยิ่งเยาะเย้ยมากขึ้น
ชิงไต้คงคิดว่าวันดีๆ ของเธอมาถึงแล้วจริงๆ สินะ?
มังกรเลวอย่างเจวี๋ยมิง ชาติที่แล้วถ้าฉันไม่ได้ถูกความรู้สึกในวัยเด็กหลอก ฉันคงไม่แม้แต่จะมองเขาสักแวบ
ฉันตั้งใจจะเตือนชิงไต้ ไม่คิดว่าเธอจะรีบเร่งเดินเข้าไปในกับดักเช่นนี้
ถึงขนาดมาโอ้อวดความสุขที่ไม่มีอยู่จริงต่อหน้าฉัน
เมื่อเป็นเช่นนี้ ก็ขอให้ฉันอวยพรให้เธอได้รับความสุขที่เป็นของเธอเถอะ
ชาติที่แล้วสามีของชิงไต้ก็เป็นเฮยมังกร แต่พวกเขาโชคดีมาก ถึงกับให้กำเนิดลูกหวงหลงที่แข็งแรงถึงสองตน
แต่ชาตินี้ ก็ได้แต่รอดูกันต่อไป
ในชาติที่แล้ว สามีของฉันดูถูกฉันว่าเป็นมังกรที่ไม่ออกไข่ เขาเหยียบไข่งูที่ฉันเก็บมาจนแตก แล้วยังฆ่าฉันด้วยการแทงทะลุหัวใจ ก่อนตายฉันใช้แรงทั้งหมดที่มีลากเขาไปตายด้วยกัน

เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ฉันกลับมาอยู่ในวันที่เลือกคู่ ฉันและเขาได้เกิดใหม่พร้อมกัน

สามีเลือกน้องสาวแท้ๆของฉันโดยไม่ลังเลแม้แต่น้อย

เพียงเพราะในชาติที่แล้วเธอให้กำเนิดลูกมังกรที่แข็งแรงสองคน

เขาแพร่ข่าวลือว่าฉันไม่สามารถมีลูกได้ และรอคอยการเกิดของลูกมังกรของตัวเองอย่างใจจดใจจ่อ

แต่เขาไม่รู้ว่า แม้แต่แม่ครัวฝีมือดีก็ไม่สามารถทำอาหารได้หากไม่มีข้าวสาร

ถ้ามังกรตัวผู้มีปัญหา ต่อให้พยายามแค่ไหนก็ไม่มีทางสำเร็จ...