WALLTIA ( ความทรงจำ )
oopiasa
## ตอนที่ 1 การก้าวเดินไปข้างหน้า

" แค่คำบางคำสามารถเปลี่ยนแปลงอะไรได้ตั้งมากมาย เพราะทุกสิ่งที่พูดออกมาจะสะท้อนความจริงของใจ "
พีเดย์นั่งอยู่คนเดียวในห้องมืดๆ ของเขา สายตาจับจ้องไปที่หน้าจอมือถือที่กำลังเรืองแสงอยู่ ข้อความแชทกับแฟนเก่าของเขากระพริบต่อหน้าเขา เป็นการย้ำเตือนอย่างเจ็บปวดถึงสิ่งที่เขาสูญเสียไป
ขณะที่เขาเลื่อนดูบทสนทนาของพวกเขา ความทรงจำก็ไหลย้อนกลับมาหาเขา (การเดินจับมือกันเป็นเวลานาน ความอบอุ่นจากอ้อมกอด) ตอนนี้ทุกอย่างดูห่างไกล ราวกับความฝันที่เขาไม่อาจคว้ามันไว้ได้
ในห้องที่มีแสงสลัว น้ำตาได้ไหลอาบหน้าพีเดย์ เพราะอดไม่ได้ที่จะรู้สึกคิดถึง มันเหมือนกับว่าเขากำลังคร่ำครวญ ไม่ใช่แค่การสิ้นสุดของความสัมพันธ์ แต่ยังเป็นการสิ้นสุดของการเล่นเกมของเขา ซึ่งเป็นช่วงเวลาที่ชีวิตเรียบง่ายขึ้น และโลกดูเหมือนเต็มไปด้วยความเป็นไปได้
แต่ตอนนี้ ขณะที่เขานั่งอยู่ที่นั่นตามลำพัง มีเพียงแสงจากหน้าจอคอมพิวเตอร์พร้อมกับปรากฏข้อความประกาศสำคัญของการเปิดตัวเกมใหม่ (Walltia) พีเดย์นั้นได้ตระหนักว่าเขากำลังบอกลาอดีตของเขาอย่างแท้จริง มันเป็นความรู้สึกที่เจ็บปวด แต่สิ่งหนึ่งที่เขารู้ว่าเขาต้องเผชิญหากเขาจะก้าวไปข้างหน้า
" นี่ก็ผ่านมาหนึ่งปีแล้วสินะ ที่ได้อยู่กับตัวเอง "
" มันคงได้เวลาที่เราจะต้องก้าวไปข้างหน้าสักที "
ในโลกของการเล่นเกม ไม่เคยมีสิ่งใดที่ปฏิวัติวงการได้เท่ากับเครื่องเล่น VR Fludive ที่ผลิตโดย Varia ด้วยเทคโนโลยีที่ก้าวล้ำนี้ ผู้เล่นสามารถดำดิ่งสู่โลกเสมือนจริงและสัมผัสประสบการณ์การเล่นเกมอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน
ระบบของเครื่องเล่น VR Fludive ได้รับการออกแบบให้ส่งสัญญาณโดยตรงไปยังสมอง ทำให้ร่างกายเข้าสู่ภาวะหลับลึก เมื่อผู้เล่นอยู่ในสถานะนี้ พวกเขาสามารถดำเนินการคำสั่งได้โดยตรงจากความคิด ทำให้พวกเขาสามารถควบคุมอวาตาร์เสมือนจริงด้วยความแม่นยำและความลื่นไหลที่เหนือชั้น
แม้จะมีความกังวลจากผู้ปกครองบางคนเกี่ยวกับความปลอดภัยในการให้บุตรหลานเชื่อมต่อกับระบบโดยตรง แต่เครื่องเล่น VR Fludive ก็ได้รับความนิยมอย่างไม่น่าเชื่อไปทั่วโลก ความสามารถในการพาผู้เล่นเข้าสู่โลกเสมือนจริงที่มีความเป็นไปได้ไม่สิ้นสุดได้ดึงดูดนักเล่นเกมทุกวัย
เมื่อชื่อเสียงของ Varia เติบโตขึ้น ทรัพยากรก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน และในไม่ช้าบริษัทก็ประกาศเปิดตัวเกม VR เกมแรก Walltia เกมนี้ได้รับการพูดถึงในโลกของเกม โดยเกมเมอร์ต่างก็คาดหวังโอกาสที่จะได้สัมผัสกับประสบการณ์การเล่นเกมที่สมจริงและสมจริงที่สุดเท่าที่เคยมีมา
สำหรับผู้ที่โตมากับการเล่นวิดีโอเกม เครื่องเล่น VR Fludive และ Walltia คือความฝันที่เป็นจริง พวกเขาอนุญาตให้ผู้เล่นหลบหนีเข้าสู่โลกแห่งการผจญภัยและความตื่นเต้นอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน และด้วยเหตุนี้พวกเขาจึงกลายเป็นส่วนสำคัญของวัฒนธรรมการเล่นเกมในปัจจุบัน


## ตอนที่ 2 การพบกันอีกครั้งของโชคชะตา

พีเดย์ลืมตาขึ้นอย่างงุนงงและเหลือบมองโทรศัพท์พบว่าเวลาตอนนี้ 8 โมงเช้าแล้ว เขาลุกขึ้นนั่งโดยรู้ตัวว่าเขานอนมากเกินไป แสงแดดอุ่นๆ ที่ลอดผ่านหน้าต่างเข้ามาจุมพิตใบหน้าของเขาอย่างแผ่วเบา ทำให้เขารู้สึกสบายตัวและสดชื่นขึ้นมาทันที ขณะที่เขาลุกจากเตียง เขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกตื่นเต้นกับวันข้างหน้า
ห้องของพีเดย์อบอุ่นด้วยโทนสีอ่อนและการจัดวางข้าวของของเขาอย่างเรียบร้อย เขาเช็คตารางเรียนอย่างรวดเร็ว วันนี้เป็นวันเปิดเทอมวันแรกที่โรงเรียนใหม่ของเขา แบดวิง หัวใจของเขาเต้นแรงด้วยความคาดหวังขณะที่เขานึกถึงความเป็นไปได้ที่วันนั้นอาจนำมา
ด้วยความรีบร้อน เขารีบไปอาบน้ำและแต่งตัว น้ำอุ่นและผ่อนคลาย เป็นการเริ่มต้นวันใหม่ที่สมบูรณ์แบบของเขา หลังจากแต่งตัวเสร็จ เขาก็เก็บกระเป๋าและคว้าจักรยานฟิกซ์เกียร์รุ่นล่าสุด ขณะที่เขาขี่ไปตามถนนที่เงียบสงบ อากาศยามเช้าที่สดชื่นก็เต็มปอด ทำให้เขารู้สึกมีชีวิตชีวา
เมื่อเขามาถึงโรงเรียน เขาก็ได้รับการต้อนรับด้วยใบหน้าใหม่ๆ พีเดย์รู้สึกประหม่าอย่างช่วยไม่ได้ แต่แสงแดดอุ่นๆ บนผิวของเขาและความรู้สึกสบายตัวจากห้องที่แสนสบายช่วยให้เขาสงบสติอารมณ์ลงได้ เขาหายใจเข้าลึก ๆ และเดินไปที่ห้องเรียนอย่างมั่นใจ
เมื่อเขาเดินเข้าไปในห้องเรียน เขาก็ได้รับการต้อนรับด้วยรอยยิ้มที่เป็นมิตรจากเพื่อนร่วมชั้นคนใหม่ ในห้องเต็มไปด้วยความตื่นเต้นและความคาดหวัง มันเป็นปีใหม่และทุกอย่างเป็นไปได้ พีเดย์รู้ว่าปีนี้จะแตกต่างออกไป และเขารู้สึกตื่นเต้นที่จะได้เห็นการผจญภัยรอเขาอยู่ที่โรงเรียนมัธยมแบดวิง
ขณะที่พีเดย์เดินเข้าไปในห้องเรียน เขาเลือกที่นั่งริมหน้าต่างที่โต๊ะเรียนตัวสุดท้ายด้านหลังห้อง มันเป็นโต๊ะเดียวในห้อง แต่เขาก็ไม่รังเกียจ ชั้นเรียนแรกเริ่มขึ้น และการสอนดำเนินไปอย่างราบรื่น บรรยากาศดีและทุกคนก็เอาใจใส่ เมื่อคลาสแรกจบลง พีเดย์รู้สึกพอใจกับวันแรกของเขา
" นี่สินะ การเริ่มต้นของการใช้ชีวิตมัธยมปลาย "
" สงบดีจังเลยนะ "
แต่พอคาบเรียนที่สอง เพื่อนในห้องของพีเดย์ได้แจ้งว่าต้องเปลี่ยนไปเรียนอีกตึกหนึ่ง ระหว่างที่พีเดย์เดินไปที่ตึกใหม่ พีเดย์ได้แวะซื้อน้ำดื่มจากร้านเล็กๆ ที่ตั้งอยู่ระหว่างตึก ขณะที่เขาเดิน เขาเพลิดเพลินกับสายลมและแสงแดดที่สัมผัสผิวของเขา แต่ในขณะที่เขากำลังจะเลี้ยวเขาก็ชนกับอดีตแฟนสาวของเขา
" ขอโทษครับ ที่ผมไม่ได้เดินมองทางข้างหน้า "
" เธอเป็นอะไรหรือป่าว เจ็บตรงไหนไหม ? "
" ไม่เป็นไร  ฉันไม่ได้เจ็บอะไร "
" พีเดย์ ! นั้นนายใช่ไหม ? "
" อื้อ ในเมื่อเธอไม่ได้เป็นอะไร งั้นผมขอตัวก่อนนะ "
" นี่พีเดย์ ! นายจะเดินหนีฉันไปอีกแล้วใช่ไหม "
" นายไม่คิดพูดอะไรเลยเหมือนวันนั้นสินะ "
แม้พีเดย์จะรู้สึกผงะเล็กน้อยกับคำพูดของแฟนเก่าของเขา แต่พีเดย์ก็ยังคงสงบสติอารมณ์และเดินจากไปเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น การเผชิญหน้าทำให้พีเดย์รู้สึกหวั่นไหวเล็กน้อย แต่เขาตั้งใจแน่วแน่ว่าจะไม่ปล่อยให้มันส่งผลกระทบต่อการใช้ชีวิตมัธยมปลาย ขณะที่เขาเดินไปที่อาคารหลังใหม่ เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ และเตรียมตัวสำหรับการเรียนคาบที่สอง


## ตอนที่ 3 วอเทียออนไลน์

เมื่อนาฬิกาบอกเวลา 4 โมงเย็น กริ่งโรงเรียนก็ดังขึ้น เป็นสัญญาณการสิ้นสุดของวันธรรมดาที่โรงเรียน พีเดย์ค่อยๆ รวบรวมข้าวของและเริ่มเดินไปที่ประตูทางเข้าซึ่งจักรยานของเขาจอดอยู่ แสงอาทิตย์กำลังลาลับขอบฟ้า ทอแสงสีทองอันอบอุ่นในบริเวณโรงเรียน อากาศเต็มไปด้วยความรู้สึกสงบและเงียบสงบ ขณะที่นักศึกษารีบออกจากโรงเรียนเพื่อเดินทางกลับบ้านของตนตามลำดับ
เมื่อพีเดย์มาถึงประตูทางเข้า เขาก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงคำพูดของแฟนเก่าซึ่งก้องอยู่ในใจของเขามาทั้งวัน อารมณ์หวนคิดถึงเขา เมื่อความทรงจำเก่าๆ ไหลย้อนกลับมา ทำให้เขารู้สึกโหยหาอดีต เขาหายใจเข้าลึก ๆ และจัดการกับอารมณ์ของตัวเอง โดยรู้ว่าเขาไม่สามารถเปลี่ยนแปลงอดีตได้ และถึงเวลาที่ต้องเดินหน้าต่อไป
พีเดย์หยิบจักรยานขึ้นมาและใช้เวลาสักครู่เพื่อชื่นชมความงามของดวงอาทิตย์ที่กำลังตกดิน เขารู้ว่าเขาต้องปล่อยวางอดีตและสนุกกับช่วงเวลาปัจจุบัน เมื่อเขาเริ่มขี่จักรยานกลับบ้าน ลมเย็นๆ พัดผ่านเส้นผมของเขา เขารู้สึกโล่งใจโดยรู้ว่าเขาสามารถเอาชนะความรู้สึกของเขาในวันนี้ได้ การขี่รถจักรยานยามเย็นช่วยให้เขาผ่อนคลายและทำให้จิตใจปลอดโปร่ง ขณะที่เขาใคร่ครวญเรื่องต่างๆ ที่ค้างคาอยู่ในใจของเขา
ขณะที่เขาขี่จักรยานไปตามถนนที่เงียบสงบ พีเดย์ก็ตระหนักว่าชีวิตนั้นเต็มไปด้วยขึ้นและลง แต่สิ่งสำคัญคือต้องมองโลกในแง่ดีและจดจ่ออยู่กับสิ่งที่สำคัญที่สุดของเขา ในเมื่อเขามีโอกาสที่จะเริ่มต้นใหม่ เขาจะต้องใช้เวลาให้คุ้มค่าที่สุด แสงแดดอันอบอุ่นค่อยๆ จางหายไป และดวงดาวเริ่มส่องแสงระยิบระยับบนท้องฟ้า ในขณะที่พีเดย์เดินทางกลับบ้าน
" เป็นวันที่เหนื่อยเอาเรื่องเลยนะวันนี้ "
เมื่อนาฬิกาบอกเวลา 6 โมงเย็น พระอาทิตย์ใกล้จะลับขอบฟ้า ทอแสงสีส้มอบอุ่นเหนือขอบฟ้า พีเดย์เพิ่งกลับถึงบ้าน เขาได้จอดรถจักรยานไว้ตรงประตูทางเข้าห้องและเก็บข้าวของพร้อมกับเดินเข้าไปข้างในห้องของเขาบรรยากาศเงียบสงบราวกับว่าโลกกำลังพักหายใจก่อนที่ชีวิตกลางคืนจะเริ่มต้นขึ้น
พีเดย์ได้เดินตรงไปที่ตู้เย็นเพื่อค้นหาวัตถุดิบมาทำอาหารเย็น ขณะที่เขาทำอาหาร เขารู้สึกได้ถึงความตื่นเต้นที่ก่อตัวขึ้นภายในตัวเขา โดยรู้ว่าอีกไม่กี่ชั่วโมงข้างหน้าเกม Walltia จะเปิดให้บริการอย่างเป็นทางการ หลังอาหารเย็น พีเดย์ได้ใช้เวลาสักครู่เพื่ออ่านข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับเกม ศึกษากฎและกลยุทธ์ที่ดีที่สุดสำหรับวิธีการเพิ่มความสามารถของตัวละครของเขา
หลังจากที่พีเดย์ได้อ่านข้อมูลเกี่ยวกับเกมเรียบร้อยแล้ว เขาได้ไปอาบน้ำอย่างสดชื่น ทำให้ร่างกายรู้สึกกระปรี้กระเปร่าและพร้อมสำหรับการเปิดตัวของ Walltia ในที่สุดเวลาก็มาถึง พีเดย์ได้สวมเครื่องเล่น VR Fluidive ของเขา และดำดิ่งสู่โลกเสมือนจริงของเกม Walltia
" สุดยอดไปเลย นี้นะหรอ โลกของ Walltia "
" ฉันกลับมาแล้ว โลกของการเล่นเกม "


## ตอนที่ 4 เมืองแห่งการเริ่มต้น

โลกของ Walltia เป็นสถานที่ที่กว้างใหญ่และน่าอัศจรรย์ เต็มไปด้วยการผจญภัยและความลึกลับ แบ่งออกเป็นห้าเผ่า แต่ละเผ่ามีอาณาเขตเฉพาะของตนเอง เผ่ามนุษย์ เผ่าครึ่งสัตว์ เผ่าภูติ เผ่าเอลฟ์ และเผ่าพันธุ์ปีศาจ อาศัยอยู่ร่วมกันอย่างสงบสุข รักกันในการสำรวจและพิชิต
แต่เมื่อ 100 ปีที่แล้ว มีหอคอยประหลาด ปรากฎขึ้นในทุกอาณาจักร และมาพร้อมกับมอนเตอร์มากมายที่คุกคามดินแดน อาณาจักรต่าง ๆ จัดประชุมเพื่อหารือเกี่ยวกับอันตรายที่เพิ่มมากขึ้น และพวกเขาได้ร่วมกันก่อตั้งกิลด์ที่มีหน้าที่กำจัดมอนเตอร์และสืบหาแหล่งที่มาของหอคอยประหลาด โดยเรียกกลุ่มคนพวกนั้นว่า นักผจญภัย
นักผจญภัยผู้กล้าหาญเหล่านี้เป็นกุญแจสำคัญในการเอาชีวิตรอดของผู้คนของพวกเขา และพวกเขาออกเดินทางสู่ที่ที่ไม่รู้จัก ปีนหอคอยและล่ามอนเตอร์เพื่อเพิ่มความสามารถและปกป้องอาณาจักรของพวกเขา แต่ละเผ่ามีทักษะและจุดแข็งเฉพาะของตนเอง และพวกเขาทำงานร่วมกันเพื่อเอาชนะความท้าทายที่รออยู่เบื้องหน้า
แต่อันตรายก็แฝงตัวอยู่ทุกซอกทุกมุม นักผจญภัยจึงต้องระแวดระวังตลอดเวลา สัตว์ประหลาดที่พวกเขาเผชิญหน้าแข็งแกร่งขึ้นทุกวันที่ผ่านไป และหอคอยที่พวกเขาสำรวจก็มีความลับที่ขู่ว่าจะคลี่คลายโครงสร้างของโลกของพวกเขา
แม้จะมีความท้าทายที่พวกเขาต้องเผชิญ แต่นักผจญภัยก็ยังคงแน่วแน่ในภารกิจของพวกเขา ขับเคลื่อนด้วยความมุ่งมั่นอย่างแรงกล้าที่จะปกป้องผู้คนของพวกเขาและไขความลึกลับของหอคอยประหลาด และขณะที่พวกเขาเดินทางเข้าไปสำรวจในหอคอยประหลาด พวกเขาค้นพบว่าภายในหอคอยประหลาด มีอะไรมากมายที่เกินกว่าพวกเขาจะจินตนาการได้ และการผจญภัยที่แท้จริงเพิ่งเริ่มต้นขึ้นเท่านั้น
การแจ้งเตือน : เริ่มทำการสร้างตัวละคร
เริ่มทำการอ้างอิงหน้าตาของท่านตามความเป็นจริง
[ โปรดเลือกเผ่าพันธ์ของท่าน ]
" มนุษย์ "
[ โปรดตั้งชื่อตัวละครของท่าน ]
" พีเดย์ "
การแจ้งเตือน : ทำการสร้างตัวละครเสร็จสิ้น
ยินดีต้อนรับสู่เมืองเริ่มต้น อาร์คเน่
เมืองอาร์คเน่เป็นมหานครที่พลุกพล่าน เต็มไปด้วยชีวิตชีวาและความตื่นเต้น เผ่าพันธุ์มนุษย์ผู้มั่งคั่งที่เรียกที่นี่ว่าบ้าน มีความสุขกับธรรมชาติอันเงียบสงบของพวกเขา ใช้ชีวิตร่วมกันอย่างกลมกลืนกับผืนดินรอบ ๆ
ในใจกลางเมืองมีหอคอยแปลก ๆ ซึ่งเป็นโครงสร้างที่ลึกลับซึ่งตั้งตระหง่านอยู่เหนืออาคารโดยรอบ หลายคนสงสัยเกี่ยวกับจุดประสงค์ของมัน และเสียงกระซิบของความลับที่ซ่อนอยู่และความรู้ต้องห้ามก็แพร่สะพัดไปทั่วในหมู่ประชาชน
แต่ถึงแม้จะมีความลึกลับที่ล้อมรอบหอคอย ชีวิตใน อาร์คเน่ ก็ดำเนินไปตามปกติ ฟอร์นเทียกิลด์ของนักผจญภัยประจำการอยู่ในเมือง เป็นศูนย์กลางสำหรับผู้ที่กล้าหาญพอที่จะออกไปผจญภัยนอกเมืองและเข้าไปสำรวจหอคอย


## ตอนที่ 5 นักผจญภัย

อาร์คเน่ ถูกแบ่งออกเป็นหลายส่วนที่แตกต่างกัน แต่ละส่วนมีลักษณะและจุดประสงค์ของตัวเอง ย่านการค้าที่ครึกครื้นไปด้วยกิจกรรมต่างๆ เมื่อพ่อค้าเร่ขายสินค้า ในขณะที่ย่านที่พักอาศัยเป็นที่หลบภัยอันเงียบสงบจากความวุ่นวายของเมือง
พื้นที่เกษตรกรเป็นพื้นที่สีเขียวขจีและลำธารที่เงียบสงบ ทำให้เมืองมีอาหารที่จำเป็นต่อการอยู่รอด ยังไม่รวมถึงการเดินทาง การขนส่งข้ามอาณาจักร ด้วยประตูมาตรวัดซึ่งทำให้สามารถเทเลพอร์ตในระยะทางไกลด้วยความเร็วสูง
และในใจกลางของ อาร์คเน่ ก็วางพื้นที่ของราชวงศ์ซึ่งผู้ปกครองของเมืองอาศัยและปกครอง ที่นี่ เผ่าพันธุ์มนุษย์ที่มั่งคั่งเข้ามามีอิทธิพล ความมั่งคั่งและอำนาจของพวกเขาเห็นได้ชัดจากความยิ่งใหญ่ของอาคารและความมั่งคั่งของสภาพแวดล้อม
" ใหญ่กว่าที่คิดอีกนะเนี่ย เมืองอาร์คเน่ "
" แถมอากาศก็สดชื่นมากเลยด้วย สมจริงสุด ๆ "
การแจ้งเตือน : ระบบแนะนำเริ่มทำงาน
- ยินดีต้อนรับเหล่านักผจญภัยหน้าใหม่ -
ระบบจะแนะนำตัวและกล่าวทักทายผู้เล่นอย่างอบอุ่น พร้อมกับการแนะนำให้ผู้เล้นได้รู้เกี่ยวกับการเดินทางในฐานะนักผจญภัย ก่อนอื่นระบบจะอธิบายแนวคิดของการเลือกอาชีพ โดยแจ้งให้ผู้เล่นทราบว่ามี 5 คลาสหลักให้เลือก โดยแต่ละคลาสจะมีจุดแข็งและความสามารถเฉพาะตัวที่แตกต่างกันไป อย่างไรก็ตาม ระบบยังเน้นให้ผู้เล่นมีอิสระในการเลือกคลาสรองได้ไม่จำกัด ทำให้สามารถปรับแต่งตัวละครได้ตามใจชอบ
ผู้เล่นยังได้รับการแนะนำให้รู้จักกับค่าสถานะต่างๆ ที่มีความสำคัญต่อความสำเร็จในเกม ไม่ว่าจะเป็นค่าสถานะพลังโจมตี ค่าสถานะพลังป้องกัน ค่าสถานะความเร็ว ค่าสถานะความแม่นยำ และค่าสถานะการสังหาร เป็นปัจจัยสำคัญที่ต้องพิจารณาเมื่อสร้างตัวละคร เพื่อช่วยในการเริ่มต้น ระบบจะมอบ 10 แต้มค่าสถานะฟรีแก่ผู้เล่นเมื่อผู้เล่นลงทะเบียนเป็นนักผจญภัย
แต่ไม่ใช่แค่เรื่องค่าสถานะและคลาสเท่านั้น ยังมีเรื่องราวทั้งหมดเบื้องหลังระบบอันดับนักผจญภัยด้วย ระบบอธิบายว่ามีทั้งหมด 7 อันดับ โดยอันดับ S เป็นระดับสูงสุด และอันดับ F เป็นจุดเริ่มต้นสำหรับผู้เล่นใหม่ เมื่อผู้เล่นทำภารกิจและสำรวจหอคอยเสร็จสิ้น พวกเขาจะค่อยๆ ไต่อันดับและกลายเป็นนักผจญภัยที่มีทักษะมากขึ้น
โดยรวมแล้ว ระบบการแนะนำจะให้ภาพรวมที่ครอบคลุม และทำให้ผู้เล่นประสบความสำเร็จในอาชีพที่เลือกในฐานะนักผจญภัย
[ โปรดเลือกคลาสอาชีพหลักของท่าน ]
" คลาส นักสู้ "
[ โปรดเลือกคลาสอาชีพรองของท่าน ]
" มวยพยัคฆ์ "
การแจ้งเตือน : การเลือกอาชีพของท่านเสร็จสิ้น
[ โปรดจัดสรรค่าสถานะของท่าน ]
" ค่าพลังโจมตี หนึ่งแต้ม "
- ค่าสถานะพลังโจมตี : ห้าหน่วย -
" ค่าพลังป้องกัน หนึ่งแต้ม "
- ค่าสถานะพลังป้องกัน : ห้าหน่วย -
" ค่าความเร็ว สองแต้ม "
- ค่าสถานะความเร็ว : สิบหน่วย -
" ค่าความแม่นยำ สองแต้ม "
- ค่าสถานะความแม่นยำ : สิบหน่วย -
" ค่าสังหาร สี่แต้ม "
- ค่าสถานะการสังหาร : สี่หน่วย -
การแจ้งเตือน : การจัดสรรค่าสถานะของท่านเสร็จสิ้น
- ท่านได้ลงทะเบียนเป็นนักผจญภัยเรียบร้อย -
- ท่านสามารถรับภารกิจ หรือ คำขอได้ที่กิลด์นักผจญภัย -
" เท่านี้ก็เรียบร้อย ไปรับคำขอที่กิลด์ดูดีกว่า "


## ตอนที่ 6 การเริ่มต้นของการเป็นนักผจญภัย

พีเดย์มาถึงกิลด์นักผจญภัยด้วยความกระตือรือร้นที่จะเริ่มต้นการเป็นนักผจญภัย ขณะที่พีเดย์ก้าวเข้าไปในกิลด์ เขาได้รับการต้อนรับจากบรรยากาศที่จอแจของห้องโถงใหญ่ นักผจญภัยจำนวนมากมารวมตัวกัน เพื่อแลกเปลี่ยนข้อมูลและเรื่องราวของภารกิจของพวกเขา พีเดย์ได้เดินไปที่กระดานเควสซึ่งอยู่ตรงมุมหน้าทางเข้า
ที่กระดานเควส พีเดย์ได้เลือกดูภารกิจที่มีอยู่ ซึ่งแต่ละภารกิจมีความท้าทายเป็นอย่างมากสำหรับพีเดย์ ความตื่นเต้นของการเริ่มต้นการผจญภัยครั้งใหม่อบอวลอยู่ในอากาศ
หลังจากการไตร่ตรองอย่างถี่ถ้วน ในที่สุด พีเดย์ก็ตัดสินใจทำภารกิจระดับ F : กำจัดก็อบลิน 5 ตัว ตามกฏข้อบังคับของกิลด์ ภารกิจในกระดานภารกิจจะมีการจำกัดแรงค์ เพื่อป้องกันไม่ให้นักผจญภัยรับคำขอเกินความสามารถ ด้วยเหตุนี้ พีเดย์จึงต้องไปที่เคาน์เตอร์กิลด์เพื่อยืนยันการยอมรับภารกิจ
พนักงานกิลด์ได้ลงทะเบียนภารกิจของพีเดย์และส่งแผนที่ระบุตำแหน่งของรังก็อบลินให้กับพีเดย์ เพื่อให้พร้อมสำหรับการผจญภัยครั้งแรกในฐานะนักผจญภัยอย่างเป็นทางการ
หลังจากที่พีเดย์รับภารกิจเรียบร้อยแล้ว เขาได้เดินทางต่อไปยังย่านการค้าเพื่อเตรียมโพชั่นฟื้นฟูสำหรับการทำภารกิจ พีเดย์รู้ว่าการเดินทางไปทำภารกิจของเขาจะต้องเต็มไปด้วยความอันตราย และสิ่งสำคัญคือต้องเตรียมพร้อมสำหรับความท้าทายที่อาจจะเผชิญหน้ากับเหตุการณ์ที่คาดไม่ถึง
" เท่านี้น่าพอแล้วแหละ โพชั่นก็ซื้อมาครบหมดแล้ว "
" เริ่มออกเดินทางเลยดีกว่า "
พีเดย์มาถึงหน้าประตูเมือง อาร์คเน่ หัวใจของเขาเต้นเร็วขึ้นด้วยความตื่นเต้น เขารู้ว่าเขากำลังจะเริ่มต้นภารกิจแรกอย่างเป็นทางการ ซึ่งจะเป็นการทดสอบทักษะของเขาในฐานะนักผจญภัย
ทหารยามเฝ้าประตูเมือง ชายวัยกลางคนที่มีใบหน้ามีแผลเป็น ได้มองมาที่พีเดย์อย่างเคร่งขรึม ขณะที่พีเดย์ยื่นใบภารกิจที่ออกโดยกิลด์นักผจญภัย พีเดย์ได้มองเห็นถึงความกังวลในดวงตาของทหารยามเฝ้าประตูเมือง ในขณะที่ตัวเขาเองก็รู้ถึงอันตรายที่รออยู่นอกประตู
แต่พีเดย์ก็มั่นใจในความสามารถของเขา ทหารยามที่เฝ้าประตูเมืองได้ทำตรวจสอบใบภารกิจอย่างระมัดระวัง ตรวจดูร่องรอยของการปลอมแปลงหรือการหลอกลวง ในที่สุดผลการตรวจสอบของทหารยาม ก็ได้ยืนยันว่าพีเดย์เป็นนักผจญภัยที่ได้รับอนุญาตจริง ๆ
ทหารยามเฝ้าประตูเมืองพยักหน้าและส่งสัญญาณให้พีเดย์ผ่านไปได้  พีเดย์หายใจเข้าลึก ๆ และก้าวผ่านประตูเมือง มุ่งสู่ตำแหน่งของก็อบลินที่ระบุในแผนที่ของทางกิลด์
" บรรยากาศนอกเมือง ก็สดชื่นไม่แพ้ในเมืองเลยนะ "
" อยากไปถึงพื้นที่ล่าเร็ว ๆ จัง "


## ตอนที่ 7 คลาสอาชีพมวยพยัคฆ์

ภารกิจที่เขารับมานั้นตั้งอยู่ลึกเข้าไปในป่าทางตะวันออกของเมือง ซึ่งเป็นสถานที่ที่เขาไม่เคยไปมาก่อน ขณะที่เขาเดินผ่านใบไม้หนาทึบ เขาก็อดไม่ได้ที่จะรู้สึกกังวลใจ เพราะในป่านั้นมีมอนเตอร์อันตรายหลายชนิดแฝงตัวอยู่ เขารู้ว่าเขาจะต้องระแวดระวังตลอดเวลา
แต่พีเดย์ก็ไม่ใช่คนที่จะยอมแพ้จากความท้าทาย ขณะที่เขาเดินทางลึกเข้าไปในป่า เขาเริ่มทดสอบทักษะต่างๆ ของเขา พยายามทำความเข้าใจวิธีใช้ทักษะเหล่านี้อย่างมีประสิทธิภาพในป่า
"ไหนดูสิว่าเรามีสกิลอะไรบ้างในตอนนี้ "
- สกิลพยัคฆ์เมฆา : การเคลื่อนที่ด้วยความเร็วสูง -
- สกิลเจตจำนงพยัคฆ์ : การเพิ่มความสามารถให้กับประสาทสัมผัสทั้งห้าให้เฉียบคมยิ่งขึ้น -
- สกิลพยัคฆ์จำแลงกาย : การเพิ่มค่าสถานะทั้งหมดเป็นสองเท่า มีโอกาสสะท้อนความเสียหายทั้งหมด -
" เป็นสกิลที่แอบโกงเหมือนกันนะ "
" ลองใช้ดูดีกว่า จะได้ชินกับการต่อสู่ "
- เปิดใช้งานสกิลพยัคฆ์เมฆา -
- เปิดใช้งานสกิลเจตจำนงพยัคฆ์ -
เมื่อพีเดย์เปิดใช้ทักษะสองในสามทักษะของเขา เขารู้สึกถึงพลังงานที่ไหลเวียนผ่านเส้นเลือดของเขา ทันใดนั้น เขาสัมผัสได้ถึงการมีอยู่ของมอนเตอร์ หัวใจของเขาก็เต้นแรงพร้อมกับหันไปเผชิญหน้าในทิศทางที่มอนเตอร์กำลังเข้ามาใกล้เขา
มันคือโอเกอร์ ยักษ์สูงตระหง่านที่มีกล้ามเนื้อกระเพื่อมและขบเขี้ยวเคี้ยวฟัน แต่พีเดย์ก็ไม่กลัวต่อการมีอยู่ของโอเกอร์ พีเดย์พุ่งตัวเข้าหาโอเกอร์ตัวนั้นโดยไม่ลังเล กำปั้นและเท้าของเขาพร่ามัวในขณะที่เขาปล่อยการโจมตีที่รวดเร็วปานสายฟ้าแลบ โอเกอร์คำรามด้วยความโกรธ เหวี่ยงแขนขนาดใหญ่ของมันเพื่อพยายามบดขยี้พีเดย์เหมือนแมลง
แต่พีเดย์ไวเกินไป เขาหลบและหลีกเลี่ยงการโจมตีแต่ละครั้งอย่างง่ายดาย โดยเป็นผลมากจากสกิลพยัคฆ์เมฆาที่พีเดย์ได้เปิดใช้งานอยู่ ในขณะที่การต่อสู้ดำเนินไปพีเดย์รู้สึกได้ถึงกล้ามเนื้อที่ลุกโชนจากการออกแรง การหายใจของเขาหนักขึ้น และเหงื่อก็ไหลลงมาตามใบหน้าของเขา
ในที่สุด หลังจากรู้สึกเหมือนชั่วนิรันดร์ โอเกอร์ก็เริ่มที่จะอ่อนแรงลง การเคลื่อนไหวของมันช้าลงและการโจมตีก็น้อยลง เมื่อพีเดย์สัมผัสได้ถึงการช่องเปิดว่างของโอเกอร์ เขาจึงเปิดการสกิลพยัคฆ์จำแลงกาย มีผลทำให้ค่าสถานะของพีเดย์นั้นเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า ซึ่งการโจมตีแต่ละครั้งของพีเดย์จะเพิ่มความรุ่นแรงเป็นอย่างมาก เขาได้กระหน่ำโจมตีโอเกอร์ตัวนั้นไปเรื่อย ๆ
จนสิ้นเสียงคำรามอันน่าสยดสยองครั้งสุดท้าย โอเกอร์ล้มลงกับพื้นและพ่ายแพ้ พีเดย์ที่ยืนอยู่เหนือมัน หายใจหนัก ร่างกายเต็มไปด้วยเหงื่อและรอยฟกช้ำ แต่เขาก็ได้รับชัยชนะ และเมื่อเขามองลงไปที่มอนสเตอร์ที่ล้มลง เขารู้ว่าเขาเพิ่งเลเวลอัพ ซึ่งเป็นข้อพิสูจน์ถึงความแข็งแกร่ง ของทักษะ และความมุ่งมั่นของเขา
" นี่แค่โอเกอร์ตัวเดียวนะ ยังตึงมือขนาดนี้ "
" ชักจะน่าสนุกขึ้นเรื่อย ๆ แล้วสิ "
- เลเวลอัพ : Lv.2 -
- เลเวลอัพ : Lv.3 -
- เลเวลอัพ : Lv.4 -
- เลเวลอัพ : Lv.5 -


## ตอนที่ 8 ฝูงก็อบลิน

ป่าเงียบสงัด มีเพียงเสียงใบไม้ไหวเบาๆ ตามสายลม พื้นดินเกลื่อนไปด้วยเศษซากจากการต่อสู้ กิ่งไม้หัก และใบไม้กระจัดกระจาย กลิ่นเหม็นของเลือดและเหงื่อลอยอยู่ในอากาศ ซึ่งเป็นข้อพิสูจน์ถึงการต่อสู้อันดุเดือดที่เกิดขึ้น
พี่เดย์มองไปรอบ ๆ ความเสียหายที่เขาก่อขึ้น สายตาสอดส่องไปทั่วรอบ ๆ บริเวณที่เขาอยู่ เพื่อค้นหาว่ายังมีมอนเตอร์ตัวอื่นอยู่อีกไหม ด้วยความรอบคอบ และพร้อมรับมือกับทุกสถานการณ์ แต่ถึงอย่างนั้นเขาก็ยังรู้สึกโล่งใจที่การต่อสู้จบลง เขาหายใจเข้าลึก ๆ รู้สึกถึงลมเย็น ๆ เต็มปอด และหลับตาลงครู่หนึ่ง ปล่อยให้ความตึงเครียดระบายออกจากร่างกาย
เมื่อเขาลืมตาขึ้นอีกครั้ง เขารู้สึกได้ถึงความสงบที่ครอบงำเขา ป่ากลับมาสงบสุขอีกครั้ง หลักฐานการต่อสู้มีเพียงต้นไม้หักและเศษซากที่กระจัดกระจาย พี่เดย์รู้ว่าได้ทำในสิ่งที่ต้องทำแล้ว และเริ่มเดินทางต่อเพื่อไปทำภารกิจของเขาให้สำเร็จ
" ดูเหมือนป่านี้จะมีอะไรเกิดขึ้นสินะ "
" ปกติแล้วโอเกอร์มันไม่น่าจะอยู่แถวนี้นิ "
ไม่นานพีเดย์มาถึงส่วนลึกของป่า จุดหมายปลายทางของภารกิจ บรรยากาศที่มืดมนและน่าขนลุก ประสาทสัมผัสของพีเดย์อยู่ในภาวะตื่นตัว เป็นผลมาจากการเปิดใช้งานสกิลเจตจำนงพยัคฆ์ และความเงียบงันที่ทำให้รู้สึกแปลก ๆ ก็ได้มีเสียงกิ่งไม้หัก ทำให้พีเดย์หมุนตัวและเผชิญหน้ากับภัยคุกคามที่กำลังจะมาถึง
อัตราการเต้นของหัวใจของพีเดย์เร็วขึ้นเมื่อก็อบลินโผล่ออกมาจากทุกทิศทุกทางล้อมรอบตัวเขา ด้วยจำนวนของก็อบลินที่มีมากกว่าปกติถึงสามเท่า และพวกมันก็ใกล้เข้ามาอย่างรวดเร็ว พีเดย์รู้ว่าเขาต้องสงบสติอารมณ์ของตัวเอง มีสมาธิในการต่อสู้เพื่อรับมือกับสถานการณ์ที่ยากลำบากแบบนี้
พีเดย์สูดหายใจเข้าลึกๆ แล้วพุ่งไปข้างหน้าด้วยความเร็วสูง พวกก็อบลินกรีดร้องและพุ่งเข้าใส่เขาด้วยกรงเล็บที่แหลมคม แต่พีเดย์หลบได้อย่างแม่นยำ เขาใช้หมัดอันทรงพลังอัดเข้าไปที่หน้าของก็อบลินตัวแรก และมันล้มลงกับพื้นอย่างพ่ายแพ้ แต่ชัยชนะของพีเดย์นั้นอยู่ได้ไม่นานเมื่อก็อบลินตัวอื่นยังคงรุมล้อมเขา
เหงื่อไหลหยดลงหน้าผากของพีเดย์ในขณะที่เขายังคงต่อสู้กับฝูงก็อบลินที่ไม่มีวันจบสิ้น เสียงของการต่อสู้ดังก้องไปทั่วป่าเมื่อหมัด เท้า เข่า ศอกของพีเดย์ปะทะเข้ากับร่างของก็อบลิน เขาสู้สุดกำลังโดยไม่มีท่าทีว่าเขาจะอ่อนแอลงเลย
ในขณะที่การต่อสู้ดำเนินไป ร่างกายของพีเดย์ก็เริ่มมาถึงขีดจำกัดด้วยความอ่อนล้า แต่เขาก็ไม่ยอมแพ้ พีเดย์ได้เปิดใช้งานสกิลพยัคฆ์จำแลงกาย การระเบิดพลังครั้งสุดท้ายของเขา ทำลายล้างฝูงก็อบลินที่เหลืออยู่ไปจนหมด หลังจากการต่อสู้จบลงป่าก็กลับมาเงียบสงบอีกครั้ง
" นี้มันบ้าอะไรเนี่ย บางทีจำนวนมันก็เยอะไปนะ "
" ถ้าไม่ทุ่มสุดตัวคงได้ไปเกิดใหม่แน่ "
- เลเวลอัพ : Lv.6 -
- เลเวลอัพ : Lv.7 -
- เลเวลอัพ : Lv.8 -
- เลเวลอัพ : Lv.9 -
- เลเวลอัพ : Lv.10 -


## ตอนที่ 9 ราชาก็อบลิน

พี่เดย์ถอนหายใจด้วยความโล่งอกขณะมองไปรอบๆ ผลที่ตามมาจากการต่อสู้ ป่าเงียบสงัดจนน่าขนลุก เว้นแต่เสียงใบไม้ที่ส่งเสียงกรอบแกรบ พื้นดินเกลื่อนกลาดไปด้วยร่างที่แตกสลายของฝูงก็อบลิน เลือดของพวกมันเปื้อนดินเป็นสีแดงเข้ม
เขาเช็ดหน้าผาก เหงื่อที่ปะปนกับเลือดของศัตรู หัวใจของเขายังคงเต้นแรงจากอะดรีนาลีนของการต่อสู้ แต่ตอนนี้เขารู้สึกพึงพอใจ เขาได้รับชัยชนะและทักษะสกิลคลาสอาชีพมวยพยัคฆ์ของเขาได้รับการพิสูจน์แล้วว่าประเมินค่าไม่ได้
หลังจากนั้นพีเดย์ก็เริ่มรวบรวมหลักฐานการกำจัดก็อบลินเพื่อยืนยันความสำเร็จภารกิจของเขา และเขาได้ตรวจสอบค่าสถานะต่าง ๆ พร้อมทั้งจัดสรรค่าสถานะที่เพิ่งได้รับมาให้สมดุลมากที่สุดเพื่อพัฒนาความสามารถของเขาให้ดียิ่งขึ้นไปอีก
" เรียบร้อยแล้ว เท่านี้ขากลับก็น่าจะสบายขึ้นเยอะ "
" รีบกลับไปรายงานภารกิจดีกว่า "
เวลาผ่านไปไม่นาน พลังของพีเดย์ก็ได้ฟื้นฟูกลับมาได้อย่างเต็มที่ หัวใจของพีเดย์เต้นรัวขณะที่เขาเปิดใช้งานทักษะสกิลพยัคฆ์เมฆา รู้สึกถึงกระแสพลังที่ไหลเวียนผ่านเส้นเลือดของเขา เขาพุ่งไปข้างหน้าด้วยความเร็วที่เหลือเชื่อ ลมที่พัดผ่านเขาในขณะที่เขาวิ่งผ่านต้นไม้ สายตาจับจ้องไปที่ขอบฟ้า มุ่งมั่นที่จะไปให้ถึงจุดหมายให้เร็วที่สุด
แต่ในขณะที่เขากำลังจะหลุดพ้นจากขอบเขตของป่า สายตาของเขาก็เหลือบไปเห็นบางสิ่งที่ไม่คาดคิด ร่างหญิงสาวพุ่งผ่านหน้าของเขาอย่างรวดเร็ว เข้าไปปะทะกับต้นไม้ใหญ่ด้วยความรุนแรงทำให้หญิงสาวคนนั้นไม่สามารถขยับร่างกายของเธอได้ชั่วขณะ
ขณะที่พีเดย์ได้เห็นรายละเอียดสถานะเธอนั้น หัวใจของเขาก็จมดิ่งลง เขาจำเธอได้ ด้วยลักษณะอะไรหลาย ๆ อย่างที่คุ้นเคย มันคือเป็นเอกลักษณ์แฟนเก่าของเขา
" ก็รู้อยู่หรอกนะว่า เธอก็ไม่น่าพลาดที่จะเล่นเกมนี้ "
" แต่ก็ไม่คิดว่าจะเจอกันไวขนาดนี้ "
ก่อนที่พีเดย์ จะทันได้ตอบสนอง ร่างมหึมาก็ปรากฏขึ้นจากที่ใด มันคือราชาก็อบลินสิ่งมีชีวิตที่น่ากลัวซึ่งขึ้นชื่อเรื่องพละกำลังและความว่องไวอย่างไม่น่าเชื่อ ราชาก็อบลินไม่เสียเวลาในการโจมตีอย่างรุนแรงใส่แฟนเก่าของเขาที่อยู่ในสภาพขยับตัวไม่ได้
" บ้าชิบ จะทันไหมเนี่ย "
- เปิดใช้งานสกิล พยัคฆ์จำแลงกาย -
พีเดย์ได้พุ่งเข้าไปอยู่ในระยะการโจมตีของราชาก็อบลิน และใช้ร่างกายของเขาเข้ารับการโจมตีแทน การโจมตีของราชาก็อบลินที่รุนแรงมากนั้นทำให้พีเดย์กระเด็นถอยหลังมาบริเวณด้านหน้าของแฟนเก่าของเขา
" ไม่เปลี่ยนไปเลยนะ ชอบทำอะไรเกินตัวเนี่ย "
" นายมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง พีเดย์ "
" ไม่ใช่เวลามาถาม รีบดื่มโพชั่นฟื้นฟูก่อน "
" มิริน เธอมีสกิลที่สามารถเทเลพอร์ตกลับเมืองไหม "
" ฉันมีอยู่ แต่มันต้องใช้เวลาในการร่ายสักพักเลย "
" ฉันจะถ่วงเวลาให้ เธอเริ่มร่ายสกิลเดี๋ยวนี้เลย "
เมื่อเกมออนไลน์ยอดนิยมอย่าง WALLTIA กลับกลายมาเป็นสื่อกลางของความรักครั้งเก่า