CurseHBless : พลังสร้างคำสาปใส่ตัวแลกกับพรครึ่งนึงสุดโกง
komoki_mok
## ตอนที่ 1 ได้โปรดดดด เอาอะไรโกงๆไปใช้เถอะ!!

“แลกบางอย่างเพื่อเพิ่มบางอย่างได้สินะครับ ?”
“ได้สิ … เจ้าสามารถลดทอนอะไรบางอย่างเพื่อเพิ่มอะไรบางอย่างได้ เช่นลดสเตตัสพ้อยเพื่อเพิ่มสกิลพ้อยอะไรแบบนั้น”
“เคยได้ยินคำกล่าวที่ว่า พลังอันยิ่งใหญ่มาพร้อมกับความรับผิดชอบอันใหญ่ยิ่งไหมครับ ?”
“หา นี่เจ้าพูดเรื่องอะไรเนี่ย ?”
เทพธิดาแสนสวยงามผมดำยาวสลวยในชุดสีขาวสะอาดร่างกายมีแสงออร่าแต่ให้ความรู้สึกถึงความเป็นกันเองอย่างบอกไม่ถูกชักสีหน้านิดๆเมื่อโดนผมถามคำถามออกไป
“ผมแค่ถามน่ะครับ เพื่อจะให้ท่านพอจะนึกออก ว่าผมต้องการพลังแบบไหน”
“อืมมมม … ไม่หละ ไม่เลย ไม่เคยได้ยิน แต่ก็พอเข้าใจความหมายของคำนั้นนะ ถ้าเจ้ามีพลังมาก ก็ต้องรับผิดชอบมากขึ้น ?”
“ใช่ครับ! ดังนั้นแล้วผมมาโลกนี้ ก็อยากจะขอเป็นคนมีสเตตัสธรรมดาๆแบบชาวบ้าน เอ้ะไม่สิ ขอแบบสเตตัสต่ำๆหรือกากๆไปเลย จะได้ไม่ต้องรับผิดชอบอะไรเยอะ!”
“หา?~~~~~”
และทันใด หน้าตาอันแสนสวยของเทพธิดาก็บิดเบี้ยวเหยเก ร้องเสียงหลง
“ทำไมทำหน้าแบบนั้นหละครับ”
“ก็ข้านำพาเจ้ามาต่างโลกเพื่อจะให้พลังบางอย่าง แล้วก็ลงไปทำผลงานแข่งกับเจ้าพวกต่างโลกของเทพธิดาคนอื่นยังไงหละ!! แล้วจะมาขอเป็นคนธรรมดาเนี่ยนะ!! รู้ไหม ข้าหมดโควต้าไปแล้วนะ บ้าเอ้ย”
“ฮะๆๆ งั้นเหรอครับ แย่จังเลยนะครับเนี่ย”
“ไม่ตลกนะ ข้าขอย้ำว่าไม่ตลก!”
“แบบว่า ถ้าขอสเตตัสกาก ความสามารถโกงๆไม่มี แลกกับได้อย่างอื่นมาแทน อะไรแบบนั้นก็ได้ใช่ไหมหละครับ ถ้าเดาไม่ผิด”
“ก็ถ้าเจ้าไปลดสเตตัสกับพลังโกงๆลง มันก็มีแลกกับการได้พวกสิ่งของโกงๆได้อยู่หรอก แต่เจ้าคิดดีๆนะ! สู้เอาสเตตัส หรือความสามารถโกงๆไม่ดีกว่าหรือไง! มันเพิ่มโอกาสรอดให้เจ้าได้มากกว่านะ สิ่งของน่ะ หาเมื่อไหร่ก็ได้นะ! ให้ตายเหอะ ทำไมข้าต้องอัญเชิญได้คนแบบเจ้ามาด้วย!”
เทพธิดาหรือเพื่อนสมัยเด็กข้างบ้านกันนะ … โวยวายกระทืบเท้าเลยเนี่ย มองๆไปก็น่ารักแฮะ…
“แบบนั้นเองเหรอครับ งั้นไม่เอาทั้งสเตตัส ทั้งสกิล ทั้งของโกงเลยก็ได้”
“ฮึก แง้!!!!”
เธอทรุดลงกับพื้น ขยับมากอดขา….
“เหวออออ!!!”
“ได้โปรดดด ได้โปรดดดด เอาอะไรโกงๆไปใช้เถอะ!! ทำผลงานติด Top 15 ไม่สิ Top 30 … อะ เอาแค่ไม่ตายก่อนครบ 100 ปีก็ได้!! ให้ข้าไม่โดนลดขั้น!! ไม่งั้น ถ้าโดนลดระดับอีก ข้าจะ ..ไม่ได้เป็นเทพธิดาให้พรแล้วนะ!! ขะ ข้าไม่อยากไปเป็นเทพเก็บขยะนะ!! แล้วกว่าข้าจะได้เข้าแข่งขันเพื่อกลับขึ้นมาระดับนี้อีกครั้ง ก็อีกหลายร้อยปีข้างหน้าเลยนะ! แล้วๆๆ จะชนะยัยพวกนั้นด้วยไหมก็ไม่รู้”
นะ น่ารักเกินไปแล้ว … ไม่คิดว่าเทพธิดาจะมาง้อคนมาต่างโลกแบบนี้
เธอคงลำบากมากแน่ๆ ถ้าผมกากกว่าธรรมดาแล้วตายง่ายๆ ได้เลย ผมจะช่วยเอง
“งั้นขอยื่นคำขาด! ขอเสตตัสกากกว่าคนธรรมดา ไม่เอาความสามารถสุดโกงอื่นๆ สกิลติดตัวน้อยๆ ไอเท็มกากกว่าคนธรรมดา ฐานะกากกว่าธรรมดา เริ่มต้นช้ากว่าคนอื่นด้วยการเป็นเด็ก แลดูไม่แข็งแกร่ง หวังว่าจะลดแต้มด้านอื่นๆมากพอเพื่อจะขอแลกกับการที่ผมจะสามารถเลือกสร้างคำสาปอะไรก็ได้ใส่ตัวเองตอนไหนก็ได้ แล้วสามารถขอพรที่แสดงผลใกล้เคียงกัน แต่เพื่อไม่ให้โกงไป ประสิทธิภาพพรจะต่ำกว่าคำสาปที่เลือกใส่ครึ่งนึง! เช่น คำสาปใส่ตัวเองให้โจมตีแรงขึ้น 10 ดาเมจ แล้วได้พรที่จะโจมตีแรงขึ้น 5 ดาเมจ อะไรแบบนั้น”
นั่นแหละ สิ่งที่จะทำให้ผมช่วยคุณได้
“ฮึก อึก..… ฮื้อออออออออ!~~~~ เจ้าบ้า!! ลดทุกอย่างเพื่อเอาพรที่แลกมากับคำสาป 2 เท่าเนี่ยนะ แล้วแบบนั่้นก็เป็นพลังโจมตีติดลบ 5 สิยะ! ฟังข้าบ้างมั้ยเจ้าบ้า! เจ้าตกเลขรึไง!!!!”
“เอ่อ…”
เทพธิดาที่ได้ฟังแบบนั้น ร้องเสียงหลงเหมือนเก่า แต่ไม่ทันให้ผมได้พูดอะไรต่อ
“ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ”x99
จบตอนที่ 1 ได้โปรดดดด เอาอะไรโกงๆไปใช้เถอะ!!


## ตอนที่ 2 เป็นไปตามแผน

เสียงหัวเราะของหญิงสาวมากมาย ก็ดังขึ้นรอบทิศทางจากหลังฉากม่านของแสงสว่าง
“โอ้ย ขำจนปวดท้อง นี่ขนาดพวกเราไม่ว่าที่จะให้ยัยนั่นอธิบายให้เจ้ามนุษย์นั่นฟังแล้วนะ ไม่คัดค้านการขอพลังแบบนั้น”
“ฉันหละตกใจชะมัดเลย ยอมลดค่าทุกอย่าง เพื่อจะเอาของไร้ค่าแบบนั้นอีกเนี่ย ใครจะคัดค้านกันหละ”
“ไม่คัดค้าน…. มนุษย์นั่นคงไม่อยากมีภาระอันหนักอึ้งแบบที่พูดไว้หละนะ … อย่าไปดูถูกเขาเลย แต่ถ้าไม่ให้อะไรเขาสักหน่อยเขาจะตายไวไหมนะ ?”
“ไม่คัดค้านเช่นกันเมี้ยว! เห็นด้วยที่จะช่วยสักหน่อยนะเมี้ยว!”
“ตัดคู่แข่งได้ 1 เลยมั้งคะเนี่ย ตลกชะมัด โจมตีลดลง10 เพื่อเพิ่มขึ้น 5 อัจฉริยะมากค่ะ! ไม่คัดค้านค่ะ”
“เอาเลยๆ ข้าเห็นด้วยให้เจ้ามนุษย์นั่นได้ความสามารถโง่ๆนั่น!”
“อ่าร้า~~~~! คำสาปรุนแรงแลกพรครึ่งเดียวเนี่ยน้า~~ ไม่คัดค้านๆ”
“คึๆๆๆๆ ข้าว่าอยู่ได้ไม่เกิน 30 วันก็ตายแน่ๆหละ ไม่มีอะไรคัดค้าน”
“ฮ่ะๆๆๆๆๆ ดูเจ้ามนุษย์ของยัยบ๊วยสิ! ข้าก็ไม่คัดค้าน เอาไปเลยพลังแบบนั้น”
“คิกๆๆๆ ก็สมให้เป็นคนของกันและกันดีนะจะมะค้า! ไม่คัดค้านจะมะค้า”
“เหมาะสมกันราวผีเน่าโรงผุ ใช่มั้ยหละฮิๆๆๆ! ไม่คัดค้านค่า”
“พวกข้าให้ผ่านๆ เอาไปเลยพลังแบบนั้นน่ะ!”
“ไม่คัดค้านเจ้าค่ะ ว่าแต่แถมอะไรให้เจ้ามนุษย์นั่นอีกหน่อยไหมหละเจ้าคะ!”
“ข้าเอาด้วยๆ ช่วยๆยัยบ๊วยหน่อยละกัน … ฮะๆๆ ข้าหละไม่อยากเห็นยัยนั่นไปเก็บขี้ม้ายูนิคอร์นซะด้วยสิ!”
“อุ๋ยยยย แต่หน้าหล่อนบ่งบอกว่าอยากให้ยัยนั่นตกชั้นชัดๆเลยไม่ใช่หราาา ไม่คัดค้านกับการให้พลังโง่ๆนั่น แล้วก็ไม่คัดค้านที่จะช่วยมนุษย์นั่นสักหน่อยด้วย ยังไงแต้มที่ขอลดไปมันก็เหลืออยู่แล้วนี่นะ ถ้าจะขอพลังที่เหมือนติดลบกว่าเดิมแบบนั้น”
เสียงของเทพธิดาคนอื่น ? พอได้ยินแบบนั้น คนแบบผมก็พอเข้าใจแล้วหละ … พวกเทพธิดาเองก็มีแบ่งชนชั้น ดูถูกกัน แก่งแย่งชิงดีกัน ไม่ต่างจากสังคมทำงานเลยสินะ ยิ่งกับคนที่อ่อนแอที่สุด ผลงานไม่ดีหรือโดนเหม็นขี้หน้าอยู่แล้วก็ยิ่งแล้วใหญ่…
“ฮึกๆ… บ้าเอ้ย… ตาบ้า เห็นมั้ย ไม่ทันไรข้าก็โดนดูถูกแล้ว… ข้าไม่อยากลงไปเป็นเทพเก็บขยะนะ!”
เทพธิดาผู้โดนดูถูกยังกอดขาผมไม่ปล่อย … น่าสงสารน่าดู แล้วดูเงยหน้าขึ้นมาทำตาละห้อยน้ำตาตกปอยๆนั่นสิ
“แม้แต่สไลม์ยังมีสกิล 3 สกิลขั้นต่ำ มนุษย์ทั่วไปแม้แต่ชาวบ้านต่ำๆก็มีกัน 4-5 สกิลตามการเรียนรู้ ดังนั้นพวกเราจะให้สกิลดีๆแต่ไม่โกงติดตัวกับเจ้าโดยไม่ต้องเรียนตามเงื่อนไข ไปสักหน่อยแล้วกัน อืม .. 4 สกิลธรรมดา 1สกิลพิเศษ ? เห็นด้วยใช่ไหม ทุกคน ?”
“เห็นด้วย”x98
เทพธิดาแสนงดงามพร้อมหน้าอกล้นใจและผมสีทองสยายทีดูออร่าแล้วน่าจะใหญ่ที่สุดในเหล่าเทพธิดาตรงนี้ โผล่ตัวออกมาจากม่านแห่งแสงพร้อมข้อเสนอ
“แต่ผม…”
กึดดด
เสียงเทพธิดาประจำตัวของผมกอดรัดขาผมแน่นขึ้น
“พรของเจ้าน่ะมัน… อึก… ละ เลือกพลังที่ยัยพวกนั้นจะแถมให้ดีๆหละ! ได้ยินไหม!! ไม่เอาโง่ๆอีกนะ!!”
“ไม่ต้องห่วง 5 สกิลนี้ พวกข้าจะไม่เอาไปคิดในส่วนของภาระหรืออำนาจที่ยิ่งใหญ่อะไรนั่นที่เจ้าไม่ต้องการหรอก”
“ครับ….”
มีแต่ต้องตอบรับเท่านั้น … ได้สิ ถ้าจะให้ของแถมฟรีๆ แม้ผมจะเลือกความสามารถที่ผมคิดว่าโกงแบบเนียนๆมาแล้วก็ตาม หึๆๆๆๆๆ
เทพธิดาผมทองหน้าอกล้นใจ ผายมือออก ก่อนตารางสกิลนับล้านสกิล จะโผล่พรึบขึ้นมา พร้อมกล่องแว่นขยายขวาบนให้เซิจสกิลง่ายๆ อย่างสะดวก
“เอ้าเจ้ามนุษย์ เลือกสิ พวกข้าให้เจ้าเอาไปเลย 4 สกิล Normal และ 1สกิลการันตี Rare ที่ไม่ต้องยึดโยงกับข้อจำกัดการใช้พลัง เผ่า ชาติกำเนิด เงื่อนไขหยุมหยิมหรืออาชีพ เลือกดีๆหละ อย่าทำให้”เมลท์”ต้องเสียหน้าไปมากกว่านี้เลย”
เมลท์ ? คงจะหมายถึงเทพธิดาที่กอดขาผมอยู่สินะ ชื่อน่ารักดีนี่คุณละลาย…
ผมไม่รอช้า ทำการเซิร์จสกิลอย่างตั้งใจพร้อมอ่านคำอธิบายอย่างถี่ถ้วน พวกเทพธิดาก็ใจเย็นยืนรอผมเลือกเป็นชั่วโมงนะ…
เมื่อตัดสินใจได้แล้วก็ เอาตามนี้แหละ! ที่จะเอามาคอมโบกับ พรที่ผมขอเอาไว้
[Item Box] [สร้างร่างแยก] [แปลงร่างอย่างสมบูรณ์] [แฝงกาย]
และสกิลไม้ตายก็คือ
[Overlimit]
“สะ สกิลเอาตัวรอดหมดเลย ? ไม่กะจะแข่งขันกับใครจริงๆสินะ … โถ่! … อย่างน้อยก็ช่วยอยู่ให้ครบ 100 ปีด้วยเถอะ”
“ฮ่ะๆ จะพยายามเลี่ยงการต่อสู้จนครบ 100 ปีนะครับ แต่ถ้าเจ็บป่วยหรือโดนฆ่าตาย ไม่ก็แก่หมดอายุขัยตายก่อนคงแย่เลย”
“สกิลเอาตัวรอดทั้งนั้นเลยสินะ เจ้าไม่กะจะใช้ชีวิตเพื่อต่อสู้เลยงั้นรึ ย่อมได้ งั้นพวกเราเทพธิดาที่ไม่ได้รับผิดชอบเจ้า จะแถมไม่เจ็บไม่ป่วยและไม่มีอายุขัยให้ด้วยแล้วกัน นี่ช่วยเต็มที่แล้วหละนะ ไม่มีใครคัดค้านใช่ไหม”
“ไม่คัดค้าน”x98
เยี่ยม!
“เอาหละ มีอะไรจะสั่งเสียกับเทพธิดาของเจ้าอีกไหม”
“ครับ … ท่านเมลท์ ผมขอโทษนะครับที่คิดแต่อยากจะเอาชีวิตรอดสบายๆ … แต่ผมจะใช้ชีวิตโลกใหม่ให้คุ้มค่า และไม่ให้ท่านผิดหวังครับ!”
“ฮึก… อะ อืมม… โชคดีนะ … ไปดีมาดีนะ! ข้าจะเอาใจช่วยไม่ให้เจ้าตายก่อนครบ 100 ปีนะ!”
“ขอบคุณมากครับ!”
แล้วทันทีที่ผมตอบรับ …. ทุกอย่างก็ขาวโพลนไปหมด
…………………………………………
……………………………………………………..
ณ ทุ่งหญ้ากว้าง ช่วงกลางวัน
ศัตรูที่เจอ
Pink Slime LV 1 HP 50 EXP 1 SkillXP 1
ผมโจมตี Slime 1 ทีด้วยมีดพก LV.1 สวบ! พลุ ดาเมจ 10.. Slime โจมตีสวนผมหลบอย่างทุลักทุเลแล้วผมก็โจมตีกลับ 10! และผมก็หลบ สลับไปอย่างนี้จนในที่สุด Slime ก็ตาย
โพละ!!
ค่าที่แสดง
[XXX ได้รับ EXP 1 exp SkillXP 1]
[XXX LV UP 1 LV1>LV1 50%]
[XXX Skill UP 1 SLV1>SLV1 50%]
ค่าที่ผมเห็นคนเดียว
[XXX ได้รับ EXP 2 ล้านล้าน exp SkillXP 2 ล้านล้าน ]
[XXX LV UP 1 LV1>LV9121 CurseHBless > LV1 50%]
[XXX LV Skill 1 LV1>1511 CurseHBless > LV1 50%]
[XXX ได้รับ Status Point 45600 CurseHBless > 27800 Point]
[XXX ได้รับ Skill Point 1510 CurseHBless >755 Point]
[CurseHBless]
[คำสาปที่ 0]
Stat ทุกค่า Item ทุกอย่าง Skill ที่ไม่ว่าใครทุกคน”มองเห็นและตรวจสอบได้”จะเป็นค่าที่”ต่ำ”กว่าความเป็นจริงอย่างมากทำให้โดนดูถูกเหยียดหยาม โดย”ไม่สามารถ”กำหนดค่าได้”เวลาไม่มี”คนตรวจสอบ
[พรที่ 0]
Stat ทุกค่า Item ทุกอย่าง Skill ที่ไม่ว่าใครทุกคน”มองเห็นและตรวจสอบได้”จะเป็นค่าที่”ต่ำ”กว่าความเป็นจริงอย่างมากทำให้โดนดูถูกเหยียดหยาม โดย”สามารถ”กำหนดค่าได้”เวลามี”คนตรวจสอบ
[คำสาปที่ 1]
เมื่อโจมตี Pink Slime LV 1 ”ตั้งแต่ช่วงเวลา 16.00-8.00น. รวม 16 ชม” นี้ EXP ที่ได้จาก Pink Slime จะหาร 4 ล้านล้าน และการโจมตีปกติจะ”เพิ่ม”เลือดให้ Pink Slime ครั้งละ 40% ของ Max HP ของมัน
[พรที่ 1]
เมื่อโจมตี Pink Slime LV 1 ”ตั้งแต่ช่วงเวลา 8.01-15.59น. รวม 8 ชม” นี้ EXP ที่ได้จะคูณ 2ล้านล้าน และการโจมตีปกติจะ”ลด”เลือดให้ Pink Slime ครั้งละ 20% ของ Max HP ของมัน
[คำสาปที่ 2]
EXP/SXP ที่ได้รับจะเพิ่ม LV จน ”ได้ค่าStatusและSkill Pointที่ควรได้ตามเลเวล” แต่เลเวลที่ขึ้นจะโดนสาปให้ไม่มีทางเกินครั้งละ 1 LV
[พรที่ 2]
EXP/SXP ที่ได้รับจะเพิ่ม LV จน”ได้ค่าStatusและSkill Pointที่ควรได้ครึ่งหนึ่งของเลเวล” แต่เลเวลที่ขึ้นจะโดนพรให้ไม่มีทางเกินครั้งละครึ่ง LV
[CurseHBless]
ผมจ้องมองคำสาป และ พรของผม แล้วได้แต่หัวเราะในใจ พร้อมรอยยิ้มเล็กๆที่มุมปาก …
ได้ผล … หึๆๆ มันได้ผล ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆๆ!!!
คุณเมลท์ คุณเทพธิดาที่น่ารักของผม คุณไม่ต้องกังวลนะ … ผมคนนี้นี่แหละ จะแข็งแกร่งกว่าใครๆในต่างโลก … แต่ผมจะแอบแข็งแกร่ง และเทพกว่าใครๆ โดยที่ทุกๆคนยังคิดว่าผมนั้นมันขยะเปียกเหมือนเดิม!
ทุกอย่างมัน….
“เป็นไปตามแผน!”
จบตอนที่ 2 เป็นไปตามแผน


## ตอนที่ 3 งั้นขอโกงสักนิดหน่อยละกันนะ

“แฮ่ก แฮ่ก…”
เด็กน้อยหน้าหวานถือมีดที่นั่งหอบเหนื่อยอยู่กับพื้นหญ้าข้างซากสไลม์สีชมพูกำลังยื้มเรื่อๆออกมาเพราะความพึ่งพอใจ จริงๆไม่ได้เหนื่อยหรอก แกล้งหอบเผื่อๆไว้ ว่าจะมีใครแอบดูอยู่… ต้องระวังเอาไว้ก่อน
โอ้ะ และเด็กน้อยหน้าหวานที่มองมุมไหนก็คือเด็กผู้หญิงคนนั้นคือผมเอง
สวัสดีครับ ผมชื่อเก่ง ชาติก่อนเป็นหนุ่มวัยใกล้ 30 นีตทำงานตรวจสอบโปรแกรมโกงเกมให้บริษัทเกมทั่วโลกอยู่บ้าน ที่ทำอาหารได้นิดหน่อยแถมสุขภาพดี แล้วโดนอัญเชิญมาต่างโลกครับ
ถ้าถามว่าทำไมโอเคกับการโดนอัญเชิญมาน่ะเหรอ ? จริงๆ ชีวิตผมมันก็อยู่ตัวคนเดียวเหงาๆ พ่อแม่ตายหมดแล้ว ไม่มีใครให้ห่วงหละนะ แล้วผมก็ชอบอ่านมังงะโนเวลดูอนิเมะต่างโลกด้วย คิดว่าการมาต่างโลกก็ไม่เลว เว้นเสียแต่จะอดดูอนิเมะตอนใหม่ๆเท่านั้นแหละ แต่เอาเถอะ ตอนนี้ผมก็เหมือนเป็นหนึ่งในตัวละครในอนิเมะอยู่แล้ว อื้มๆ เข้าเรื่องดีกว่า
ตอนนี้ผมอยู่ในร่างเด็กน้อยวัย 6-9 ขวบ (โดยประมาณ) ที่สุขภาพดีแต่อ่อนแอ หน้าตาก็โดนดัดแปลงให้ดูน่ารักหวานๆ และเข้ากับคนโลกนี้มากกว่าหน้าตาเห่ยๆในโลกเก่าแล้ว ส่วนชื่อก็โผล่มาแบบไม่มีชื่ออะไรเลย … หวังว่าจะตั้งเองได้ในอนาคตนะ
คนโลกนี้ มีสเตตัส สกิล เลเวล พลังพิเศษ กันอยู่ทุกคน แล้วการเติบโต อัตราการเติบโตก็ไม่เท่ากัน สกิลก็มีทั้งติดตัว สุ่มได้ เรียนรู้ได้ จนกระทั่งได้มาจากอาชีพ หรืออุปกรณ์
ตัวผมเองก็ …
เปิดหน้าต่างสเตตัสที่ทุกคนมองเห็นได้
ทำไงหว่า …
“สเตตัส!”
[Status]
ชื่อ xxx เพศชาย LV.1(50%) SLV.1(50%)
Stat
Str2 Vit0 Wis0 Mag0 Agi3 Dex0
SubStat
Atk2 Matk0 Def0 Mdef0 Flee3 Mflee1 Regen0.1 Mregen0.1
HP:100/100 MP:10/10
อาชีพ:ชาวบ้านเด็ก
Skill
[Item Box] 1
[สร้างร่างแยก] 1
[แปลงร่างอย่างสมบูรณ์] 1
[แฝงกาย] 1
[Overlimit] 1
[Status]
หืมๆ จริงด้วยแฮะ เจ้าหน้าต่างแสตทที่ชื่อ XXX ที่ไม่มีใครมองเห็น เพื่อให้ตนเองเข้าใจ นี่น่าจะเป็นสแตทจริงๆที่ควรจะเป็น
ต่อไป ก็ Status จริงๆของผม ที่เปิดเผยใครไม่ได้
ผมแกล้งนอนแผ่ลงกับพื้นเหนื่อยหอบไปก่อน แล้วเรียกสเตตัสในหัวออกมา… เอาหละ เพื่อกันทุกคนสับสน ต่อไป เวลาเรียกหน้าต่างแสตทส่วนตัวออกมา จะเป็นชื่อ Status CurseHBless ละกันนะ
[Status CurseHBless]
ชื่อ XXX (เก่ง) เพศชาย อายุ 8 ขวบ LV.1 50% SLV.1 50%
Stat (27800)
Str2 Vit0 Wis0 Mag0 Agi3 Dex0
SubStat
Atk1 Matk0 Def0 Mdef0 Flee1 Mflee1 Regen0.1 Mregen0.1
HP:100/100 MP:10/10
อาชีพ:ชาวบ้านเด็ก
Skill (755)
[Item Box] 1
[สร้างร่างแยก] 1
[แปลงร่างอย่างสมบูรณ์] 1
[แฝงกาย] 1
[Overlimit] 1
คำสาป 3
พร 3
[Status CurseHBless]
หืมๆ มีต่างกันแค่นี้เองสินะ งั้นก่อนอื่นอัพสกิลก่อน ซึ่งสกิลทั่วไปเวลาอัพ ทุก 1 เลเวล จะอัพยากขึ้นเรื่อยๆ
เช่นจาก LV 1 ไป 2 ใช้ 1 Point
LV 2 ไป 3 ใช้ 2 Point
LV 4 ไป 5 ใช้ 4 Point
LV 9 ไป 10 ใช้ 9 Point
แถมเลเวลตันของแต่ละสกิลยังแค่ 10 เท่านั้น เว้นแต่จะไปได้พลังไอเทมหรือเงื่อนไขพิเศษ แบบ Overlimit
เจ้าสกิลแรร์ Overlimit ที่ผมคิดว่าโกง ดันใช้ Skill Point จากLV1ไป2ที่ 5Point แล้วจาก2ไป3ใช้10Point 4ไป5ใช้20Point … ไม่แปลกใจเลยแฮะ ที่ทำไมยัยพวกนางฟ้า ไม่ค่อยสนใจว่าผมจะเอาสกิลที่เหมือนโกงนี่มา แล้วมันจะโกงไม่มีลิมิต เพราะยังไง มันก็โดนจำกัดที่ อัตราการอัพ Point อยู่ดี
งั้นขอโกงสักนิดหน่อยละกันนะ
[คำสาปที่ 4]
เมื่ออัพเกรดสกิล [Item Box] [สร้างร่างแยก] [แปลงร่างอย่างสมบูรณ์] [แฝงกาย] [Overlimit] ”ตั้งแต่ช่วงเวลา 16.00-8.00น. รวม 16 ชม” นี้จะต้องใช้ Point “มากขึ้นแบบ” [คูณ2คูณเลเวลสกิล] เพื่ออัพโดย”จำกัดการอัพเกรดเลเวลสกิล” หากเลเวลสกิลนั้นเกินเลเวล 1
[พรที่ 4]
เมื่ออัพเกรดสกิล [Item Box] [สร้างร่างแยก] [แปลงร่างอย่างสมบูรณ์] [แฝงกาย] [Overlimit] ”ตั้งแต่ช่วงเวลา 8.01-15.59น. รวม 8 ชม” นี้จะต้องใช้ Point “น้อยลงแบบ” [หาร1หารเลเวลสกิล] เพื่ออัพโดย”ไม่จำกัดการอัพเกรดเลเวลสกิล” หากเลเวลสกิลนั้นเกินเลเวล 0.5
หึๆๆ เท่านี้ ในช่วงเวลา 8.01-15.59 น. ผมก็สามารถ อัพเกรดสกิล 5 สกิลนั่น โดยใช้ Skill Point แค่ 1 ทุกสกิล แถมไม่มีลิมิตสกิลอีกด้วย โกงจั้ด!!!
จบตอนที่ 3 งั้นขอโกงสักนิดหน่อยละกันนะ
Note ศัพท์ในโลกเกมนิดหนึ่ง
LV = Level ค่าตัวเลขที่บ่งบอกถึงความเก่งโดยรวม ยิ่งสูงยิ่งเก่งมาก แต่มีปัจจัยอื่นด้วย
SLV = Skill Level ค่าตัวเลขที่บ่งบอกถึงอัตราการได้มีของสกิล Point ใช้เป็นตัวบ่งบอกถึงโอกาศการมีสกิล การเปลี่ยนอาชีพ หรือเงื่อนไขพลังบางชนิด
STR (Strength) – พลังกาย, ความแข็งแกร่งทางกายภาพ (เพิ่มความเสียหายทางกายภาพ, ยกของหนัก)
AGI (Agility) – ความว่องไว, ความเร็ว (เพิ่มความเร็วการโจมตี, การหลบหลีก)
VIT (Vitality) – ความอดทน, พลังชีวิต (เพิ่ม HP, การต้านทานสภาพผิดปกติ)
DEX (Dexterity) – ความคล่องแคล่ว, ความแม่นยำ (เพิ่มความแม่นยำการโจมตี, การหลบหลีก)
WIS (Wisdom) – ปัญญา, ภูมิรู้ (มักเพิ่ม MP, การฟื้นฟู MP, พลังเวทมนตร์สนับสนุน)
MAG (Magic) – พลังเวทมนตร์ (เพิ่มความเสียหายหรือประสิทธิภาพของเวทมนตร์)
ค่าสถานะพื้นฐาน (Base Stats)
Atk - Attack (พลังโจมตีกายภาพ) ความเสียหายพื้นฐานจากการโจมตีปกติ
Matk0 - Magic Attack (พลังโจมตีเวทมนตร์) ความเสียหายจากเวทมนตร์
Def - Defense (พลังป้องกันกายภาพ) ลดความเสียหายจากการโจมตีทางกายภาพ
Mdef - Magic Defense (พลังป้องกันเวทมนตร์) ลดความเสียหายจากเวทมนตร์
Flee - Flee (ค่าหลบหลีก) โอกาสหลบเลี่ยงการโจมตีทางกายภาพ
Mflee - Magic Flee (ค่าหลบเวทมนตร์) โอกาสหลบเลี่ยงเวทมนตร์
Regen - HP Regeneration (การฟื้นฟู HP)
Mregen - MP Regeneration (การฟื้นฟู MP)
HP - พลังชีวิตปัจจุบัน/พลังชีวิตสูงสุด
MP - พลังเวทปัจจุบัน/พลังเวทสูงสุด


## ตอนที่ 4 [สร้างร่างแยก] 

[Status CurseHBless]
ชื่อ เก่ง เพศชาย อายุ 8 ขวบ LV.1 50% SLV.1 50%
Stat (27745) (แอบอัพไปนิดหน่อยไม่เยอะ เพื่อให้เนียนๆไว้)
Str10 Vit10 Wis10 Mag10 Agi10 Dex10
SubStat
Atk3 Matk3 Def3 Mdef3 Flee3 Mflee3 Regen0.6 Mregen0.6
HP:100/150 MP:10/40
Skill (5)
[Item Box] 21
[สร้างร่างแยก] 271
[แปลงร่างอย่างสมบูรณ์] 101
[แฝงกาย] 101
[Overlimit] 261
คำสาป 4
พร 4
[Status CurseHBless]
เอาหละก็จะได้ประมาณนี้… บอกตามตรง สกิลที่น่าผิดหวังที่สุด และไม่แปลกใจที่ยัยพวกนางฟ้านั่นปล่อยให้หลุดมาก็หนีไม่พ้น สกิล Rare ของผม…
[Overlimit]
ทำให้ค่าต่างๆสามารถทำเกินลิมิได้และมีประโยชน์ต่อเจ้าของสกิล ตามระดับเลเวล + เลเวล% (ไม่ได้ไปเพิ่มค่าต่างๆโดยตรง)
LV 261 ก็จะอัพเลเวลสกิลเกินลิมิตได้ 261 LV + 261% (หืม หมายถึง โบนัส ก็จะรวมเป็น 681 เลเวล งั้นเหรอ ?)
ซึ่งถ้ามองกันดีๆ ผลของคำสาปของผม มันก็ทำได้เหมือนกัน… บ้าบอชะมัด ….
แต่เอาเถอะ … สิ่งที่ผมได้มาอย่างอื่น มันเจ๋งโคตรๆเลยหละในตอนนี้
[สร้างร่างแยก]
สร้างร่างแยกตามค่าแต่ละเวลาและได้รับ สถานะ/เลือดสูงสุด/จำนวนตามแต่เลเวล จำเป็นต้องใช้ MP เพื่อคงสถานะร่างปลอมเอาไว้ หากใช้พร้อมกันมากกว่า 1 ร่าง ค่าสถานะรวมกันของทุกร่างรวมกันจะต้องไม่เกินค่าสูงสุดของเลเวลนั้นๆและไม่ต่ำกว่า5%ของค่าสถานะ ยิ่งร่างกายที่สร้างเยอะขึ้น จำเป็นจะต้องเสีย MP เยอะขึ้น ตามจำนวน
ตั้งแต่ ขั้น 3 ขึ้นไป ร่างปลอมจะใช้สกิลได้ แต่การสร้างร่างปลอมจะกิน MP ตาม% ตามค่าของร่างปลอมด้วย
ตั้งแต่ ขั้น 5 ขึ้นไป สามารถสร้างร่างปลอมจากศัตรูที่เคยเอาชนะ/ผู้ที่ยินยอมให้สร้างได้ แต่จะใช้ค่าMPต่างๆมากขึ้นเป็น 2 เท่าและความสามารถที่ได้จะได้หาร 2
LV 1 ค่าสูงสุด 5% สูงสุด 1 ร่าง ใช้ MP สร้าง/คงสถานะต่อนาที 10/10 ต่อร่าง
LV 2 ค่าสูงสุด 10% สูงสุด 2 ร่าง ใช้ MP สร้าง/คงสถานะต่อนาที 10/10 ต่อร่าง
LV 3 ค่าสูงสุด 15% สูงสุด 3 ร่าง ใช้ MP สร้าง/คงสถานะต่อนาที 10/10 ต่อร่าง
LV 5 ค่าสูงสุด 25% สูงสุด 5 ร่าง ใช้ MP สร้าง/คงสถานะต่อนาที 10/9 ต่อร่าง
LV 10 ค่าสูงสุด 50% สูงสุด 10 ร่าง ใช้ MP สร้าง/คงสถานะต่อนาที 9/8 ต่อร่าง
หึๆๆไม่แปลกใจ ที่พวกเทพธิดาถึงปล่อยสกิลพวกนี้มาง่ายๆ เพราะถ้ามองจากดาวอังคารก็รู้ว่ามันไม่ได้ดีขนาดนั้น การจะ Master LV10 พลังนี้ มันต้องใช้ SkillPoint 45 Point แถมการจะคงอยู่ร่างปลอมนานๆ ก็ต้องใช้ MP มหาศาล แต่จะเอามาต่อสู้ให้เก่ง ก็ต้องอัพแสตทต่อสู้อีก! สรุปง่ายๆว่านี่มันสกิลเกือบๆจะขยะเลยสินะ ถ้าไม่ได้มีพวกพลังวิเศษอะไร มาบัฟความสามารถนี้
แต่ไม่ใช่กับการอัพสกิลนี้จนเลเวล 271!!
เพราะถ้ามองดีๆ การอัพเกรดพลังมันก้าวขึ้นเป็นขั้นบันได!! ที่ยากมากๆจะไปถึงเลเวลสูงๆแต่ผมโกงไปแล้ว
นั่นก็แปลว่า
LV 20 ค่าสูงสุด 100% สูงสุด 20 ร่าง ใช้ MP สร้าง/คงสถานะต่อนาที 8/6 ต่อร่าง
LV 100 ค่าสูงสุด 500% สูงสุด 100 ร่าง ใช้ MP สร้าง/คงสถานะต่อนาที 0/0 ต่อร่าง
LV 271 ค่าสูงสุด 1355% สูงสุด 271 ร่าง ใช้ MP สร้าง/คงสถานะต่อนาที 0/0 ต่อร่าง !!!!!
กรั้กๆๆๆๆ ฮ่าๆๆๆๆ แบบนี้ ผมก็สร้างร่างแยก แบบเก่งเท่าตัวผม พร้อมกันได้ 13 ร่าง โดยใช้ MP เป็น 0!!!!! สุดยอดไปเลยใช่ไหมทุกคน!
เอาหละ อย่าเพิ่งเบื่อกันก่อนนะครับ เพราะสกิลพวกนี้ เป็นสกิลที่มีส่วนสำคัญกับผมต่อไป เลยต้องอธิบายละเอียดนิดหน่อย! เดี๋ยวผมจะแสดงให้เห็นเดี๋ยวนี้แหละ ว่ามันพิเศษยังไง ถ้าเอาไปคอมโบกับสกิลอื่น แต่ก่อนอื่น เพื่อความแน่ใจ…
[คำสาปที่ 5]
ไม่ว่าใครกำลังแอบมองผมอยู่ในที่ๆสายตาผมมองไม่เห็นแล้วแสดงอารมณ์คิดหรือพูดจาด้าน”บวก”ใส่ผม ผมจะ HP “ลดลง” 4 CD ทุกๆ 5 นาที
[พรที่ 5]
ไม่ว่าใครกำลังแอบมองผมอยู่ในที่ๆสายตาผมมองไม่เห็นแล้วแสดงอารมณ์คิดหรือพูดจาด้าน”ลบ”ใส่ผม ผมจะ HP “เพิ่มขึ้น” 2 CD ทุกๆ 10 นาที
เอาหละ เรียบร้อย
“เพื่อความสบาย ขอใช้สร้างแรกแยก!! ย้า!”
ผมดันตัวลุกขึ้นมานั่งแล้วใช้ สกิล [สร้างร่างแยก] LV.1
ปุ้ง!
ตัวผมกากๆ ที่มีความสามารถ 5% ก็ปรากฏขึ้น แล้วหายไป ภายใน 6 วินาที เพราะ MP ผมมีแค่ 11 …
อั้ก!!!
HP-4 .. HP+2
เก๋ง HP 99/150
นั่นไง!!!! มีคนแอบมอง ทั้งเป็นห่วงและเหยียดอยู่จริงๆด้วยว้อย! ผมจะใช้พลังโกงๆพวกนี้ ตอนนี้ไม่ได้เด็ดขาด! จนกว่าจะถึงเวลานั้น … ไปฟาร์มไสลม์อีกตัว แล้วเข้าเมืองดีกว่า!!!
ตุ้บ ตุ้บ ตุ้บ ตุ้บ ตุ้บ โผละ!
ค่าที่แสดง
[เก่ง ได้รับ EXP 1 exp SkillXP 2]
[เก่ง LV UP 1 LV1>LV2]
[เก่ง Skill UP 1 SLV1>SLV2]
แจ่ม ค่าที่แสดงให้เห็นก็แค่เลเวลขึ้น และคำสาปก็จะปลอมสเตตัสให้สมกับเลเวลที่คนอื่นๆเช็คได้เท่านั้น!!! สุดยอด
อั้ก … HP-4 … นี่คุณเทพธิดาเมลท์ แสดงความยินดีที่ผมอัพเวลใช่ไหมครับเนี่ย!!!!
จบตอนที่ 4 [สร้างร่างแยก]


## ตอนที่ 5 แค่บรรยากาศแบบนี้ ก็ฟินแล้วหละนะ!

ค่าที่ผมเห็นคนเดียว
[เก่ง ได้รับ EXP 2 ล้านล้าน exp SkillXP 2 ล้านล้าน]
[เก่ง LV UP 1 LV1>LV9121 CurseHBless > LV2]
[เก่ง LV Skill 1 LV1>1511 CurseHBless > LV2]
[เก่งได้รับ Status Point 45600 CurseHBless > 27800 Point]
[เก่งได้รับ Skill Point 1510 CurseHBless >755 Point]
……………
……………..
ภายในเมือง ที่กว้างใหญ่เจริญรุ่งเรืองในยุค แม้ไม่ใช่เมืองหลวง แต่ก็ครึกครื้นไปด้วยผู้คน ร้านค้าเปิดเรียงรายทั้งแบกะดิน และร้านเป็นหลักแหล่ง
“เชิญค่าเชิญเลย ไก่ย่างอร่อยๆค่า”
ครืดดด….
“นี่ แม่หนู ของซื้อของขาย ฉันให้ไม่ได้หรอกนะ แล้วก็อย่ามายืนขวางหน้าร้านด้วย”
“เอ่อ … ซะ ซากสไลม์ 2 ชิ้นแลกไก่ได้ซักชิ้นไหมครับ”
“ไม่ได้ค่ะ! แล้วก็อย่าเอาซากมอนสเตอร์มาใกล้อาหารสิ!!”
“เหวอ!”
แล้วผมก็โดนไล่หนีง่ายๆ หลังจากควักสไลม์ออกมาจากในถุงผ้าพกพาเซ็ตเริ่มต้นที่แถมให้
Zen = 0
ไอ้บ้าเอ้ย!!! ซากสไลม์มันไม่มีค่าขนาดนั้นเลยหรือไง… นึกว่าจะเอาซากมาขายได้สบายๆแล้วเชียวนะ ผมคิดตื้นไป การขอแลกไอเท็มทุกอย่าง ก็เลยไม่มีเงินให้เลยสักแดงนี่หว่า … ความผิดผมเองล้วนๆ!
HP-4 … HP+2
เมลท์กำลังห่วงผม ส่วนยัยพวกเทพคนอื่นก็กำลังหัวเราะเยาะงั้นเหรอ การผจญภัยวันแรกไม่กะจะเลิกส่องผมกันหน่อยหรือไง!
แต่ก็วันแรกหละนะ
ถ้ามันเป็นอย่างนั้น ก็ไปที่กิลนักผจญภัยเลยละกัน …
………..
[เครื่องตรวจสอบสถานะนักผจญภัย]
ชื่อ : ยังไม่ลงทะเบียน
อาชีพ : ยังไม่ลงทะเบียน
ระดับ : ยังไม่ลงทะเบียน
LV : 2 SLV : 2
ความถนัดไม่มี
ค่าสแตทต่ำกว่ามาตรฐาน
ค่าสกิลต่ำกว่ามาตรฐาน
“ที่นี่เราไม่รับเด็กที่ไม่เคยฝึกฝนแถมอายุต่ำกว่า 12 ปี เป็นนักผจญภัยหรอกนะ ยัยหนู!”
“ไม่ได้จริงๆเหรอครับ!”
“ไม่ได้ก็คือไม่ได้ค่ะ!”
“ไม่ได้เฟ้ย ยัยหนู อยากให้พวกฉันโดนโทษข้อหาส่งเด็กไปตายหรือไง! ไปหางานอื่นทำซะเถอะ!”
HP+2 ….HP-4
แล้วผมก็โดนพนักงานต้อนรับสาวกิลแสนสวยอกใหญ่ๆ รวมถึงชายแก่มีกล้ามตัวสูงลุคโคตรเท่ที่น่าจะเป็นหัวหน้ากิลปฏิเสธอย่างไร้เยื่อไย
ไม่ได้คิดมาก่อนเลย ผมเล่นเกมมามากเกินไป จนลืมไปว่า อายุ มันก็สำคัญโคตรๆนี่หว่า!!
ถึงที่นี่จะรับซื้อ ซากสไลม์เพื่อนำไปทำเป็นปุ๋ยให้ผักในราคากองละ 1z เพราะความสงสารก็เถอะ …
แต่ 2z นี่มันเอาไปทำอะไรได้หละเนี่ย! ไอไก่ปิ้งนั่น ก็ไม้ละ 10z แล้วด้วย
ครืดดดดด…
“หิวจัง…”
แล้วตอนนี้ ตัวผมก็โดนจับตามองจากยัยพวกเทพธิดาตัวแสบด้วยสิ บ้าเอ้ย! จะใช้พลังโกงๆในทันทีตอนนี้ก็ไม่ได้!!! แล้วถ้าจะทำอะไรแปลกๆมากเกินไปก็น่าสงสัย เอาเป็นว่าเดินออกจากเมือง ไปฟาร์มสไลม์ อีก 8 ตัวแล้วกัน …
ตุ้บๆๆๆๆ ปุก!-HP22 โพล้ะ!
ตุ้บๆๆๆๆ โพล้ะ!
ตุ้บๆๆๆๆ ปุก!-HP24 โพล้ะ!
HP-4 … HP+2
เก่ง : HP 58/110 (108/160 HPจริง)
“ไม่ไหวๆ เหนื่อยชะมัด! แล้วเพิ่งรู้ว่าไอสไลม์พวกนี้ ตีโคตรแรงเลย! นี่ถ้าพลาด 4-5 ที กลับบ้านเก่าแหง!”
ผมนอนบนพื้นหญ้าพักผ่อนด้วยความเหนื่อยล้า ซากสไลม์ 3 ตัว ที่แลกเงินได้แค่ 3z นี่มันโหดร้ายชะมัด
การเดินตามหาสไลม์รอบเมืองก็ยากอยู่นะ นี่เดินไปมาเกือบ 2 ชม.เพิ่งเจอ 3 ตัวเนี่ย!… หรือจะไปลึกขึ้นอีกหน่อยดี แต่ถ้าเจอมอนสเตอร์โหดๆ แล้วเผลอใช้พลังออกไปก็คงแย่
“นี่แม่หนูให้พี่ช่วยไหมจ๊ะ ?”
“อ้ะ ?”
ไม่ทันไรอยู่ๆก็มีพี่สาวคนสวยผมซอยสั้นๆ ในชุดคล้ายๆนักเวทก็ไม่ใช่ นักบวชก็ไม่เชิงที่แน่ๆแหวกอกซะวาบหวิว หน้าอกหน้าใจก็ ว้าว… พอสมควร เดินเข้ามายืนข้างๆ
“เห็นตั้งแต่ในกิลแล้วน่ะ ไม่มีคนช่วยเลยใช่ไหมหละ ขอโทษนะจ๊ะที่แอบตามมา … อยากได้เงินสินะ เดี๋ยวพี่พาไปหาเงินนะจ๊ะ”
ว้าว … เอาจริงดิ!
ผมดันตัวลุกขึ้นมานั่งตาลุกวาว
“อยากครับ! อยากมากๆเลย!! พี่สาวจะช่วยผมสินะ!”
“แหมๆ น่ารักจัง เรียกตัวเองว่าผม ใช้คำว่าครับซะด้วย .. แต่ไม่เป็นไรนะจ๊ะ แบบนี้สิน่ารัก …. มามะ”
“ครับ!”
เธอยื่นมือมาให้ผม ผมก็ตอบรับความสัมพันธ์จับมือลุกขึ้นยืนแล้วเดินไปกับเธอ เยี่ยมไปเลย! การมาต่างโลกวันแรก แม้จะเจออะไรทุลักทุเลไปหน่อย แต่ว่าเพื่อนๆครับ! ผมกำลังจะได้ไปปาร์ตี้กับพี่สาวสุดสวยแล้วเก็บเลเวลด้วยกันแบบอนิเมะต่างโลกแล้วครับ!!!
แค่บรรยากาศแบบนี้ ก็ฟินแล้วหละนะ!
……….
……………
“40%ของราคา”
“ฉันพามานะยะ ต้อง 70% สิยะ 70%!”
“เห้ยๆ 40% ก็เยอะแล้ว ค่าดำเนินการมันเยอะนะเว้ย! แถมนี่มันการหลอกมาขายนะ ไม่ใช่ยอมมาขายเอง!”
“อะไรกันยะ! เด็กนั่นไม่เคยลงทะเบียนที่ไหน ไม่เคยมีประวัติอะไรเลยนะยะ! ชื่อยังไม่ลงทะเบียนเลย!! แปลว่าต้องมาจากบ้านนอกมากๆจนไม่มีระบบบัญชีรายชื่อเลยนะยะ! จัดการง่ายจะตาย แถมดูสิ ใสๆ ไร้ตำหนิด้วย!”
“เออๆ 60% ได้เท่านี้!”
“เยี่ยม! นี่ยัยหนู ฉันไม่ลืมหรอกนะ เดี๋ยวแบ่งตังให้กินหนมสัก 200-300 zen ละกันนะจ๊ะ โอ้ะ แต่ถ้ามีคนใจดีซื้อไป ก็อาจจะไม่ต้องให้แล้วหละนะ”
ฟิน… ก็แย่แล้วเว้ยยยยยยยยยยย!!!!!
จบตอนที่ 5 แค่บรรยากาศแบบนี้ ก็ฟินแล้วหละนะ!


## ตอนที่ 6 ผมก็ได้ใส่ชุดฟูฟ่องสวยๆเหมือนเจ้าหญิง

ให้ทายกันสิว่าผมอยู่ที่ไหน …
ติ๊กต๊อกๆๆ …. อะ ถูกต้อง!
ห้องรับรองสุดหรูภายในสถานค้ากาม+คาสิโนสักแห่งไงหละ! แถมเป็นรถคาราวานเวทมนตร์เคลื่อนที่ขนาดใหญ่ตั้งอยู่รอบนอกเมืองด้วย ที่นี่มีเตียงอุ่นๆให้ มีอาหารเพื่อสุขภาพให้ มีน้ำให้ดื่ม แถมมีห้องน้ำสะอาดๆให้ด้วย! ดีสิทุกคนหลังจากโดนตรวจสอบร่างกายทุกซอกทุกมุมผมก็ได้ใส่ชุดฟูฟ่องสวยๆเหมือนเจ้าหญิงพร้อมถุงน่องและถุงมือหละ! น่ายินดีสุดๆไปเลยน้าทุกคน… อะฮ่าๆๆ
ก็แยแล้วเว้ย!!
“หงุบๆๆ .. อึก…”
อิ่มยัดต่อไม่ไหวแล้ว… ให้ตายเหอะ … กะจะกินตุนให้เต็มที่สักหน่อย แต่แซนวิสครึ่งชิ้นก็อิ่มแล้วแฮะ … เพราะร่างกายนี้สินะ
ฟุบ วืบ
ยึ้ย!~~
อยู่ๆก็โดนยื่นมือเข้ามาลูบหัวจนขนลุก อ่าใช่ๆ ผมโดนคุมตัวอยู่กับตาลุงอ้วนๆที่หน้าตาใจดีผิดกับงานที่ทำนี่นะ
ถึงตอนอาบน้ำจะใช้พี่สาวหุ่นแซบมาอาบให้ก็เถอะ… แต่ตอนคุมตัวก็ช่วยเอาพี่สาวหุ่นแซบมาคุมหน่อยเซ่ปัดโถ่เอ้ย
“อิ่มแล้วรึ หืม …”
“อิ่มแล้วครับ..”
“กระเพาะเล็กอย่างกับลูกแมวเลยนะ ทำให้คิดถึงลูกของฉันตอนเด็กๆเลย…. ท่าทางการกินก็น่ารัก เหมาะกับใบหน้าของเธอนะ แถมเป็นเด็กดีไม่ร้องไห้โวยวายด้วย … เสียดายจริงๆที่เป็นสินค้าสำหรับพวกชอบของแปลก…”
“ลูกของคุณลุงเหรอครับ คุณลุงก็มีลูกเหรอ ?”
“อืมมม ลูกสาวที่น่ารัก …”
“เห … เธอหน้าตาเป็นยังไงเหรอครับ”
“เธอเป็นเด็กที่หน้าตาน่ารักมาก… เหมือนแม่ของเธอมากกว่าฉันเยอะเลย ฮ่ะๆ … เธอเรียกฉันว่าพ่อทุกครั้งที่ฉันกลับมาบ้าน …หรือจะออกไปทำงานน้ำเสียงของเธอก็ไพเราะราวนกกระจิบยามเช้า”
“น่ารักมากๆเลยนะครับเนี่ย เธอคงจะโตขึ้นมาเป็นผู้หญิงที่สวยมากๆ”
“......”
คุณลุงส่ายหน้า ที่ดวงตาเขามีน้ำใสๆรื้นๆออกมา
“?”
“หลังจากเธอเลือกที่จะเป็นนักผจญภัยแล้วออกไปลงดันเจี้ยน …. เธอก็… ตายในดันเจี้ยนนั่นแหละ”
“เสียใจด้วยนะครับ…”
“ไม่เป็นไรๆมันนานแล้วหละ เธอเนี่ยเป็นเด็กดีนะ ขนาดโดนอะไรแบบนี้อยู่ยังมีท่าทีมาห่วงฉันน่ะ ฮ่ะๆๆ”
“ครับก็แบบ…”
“คุยเพื่อให้ใจอ่อนงั้นเหรอ”
“ส่วนนึงครับ! อาจจะดูเสียมารยาทที่ให้คุณเล่าเรื่องลูกให้ฟังเพื่อตีสนิทก็เถอะ … แต่แบบนั้น เอ่อ … ช่วยปล่อยผมไปไม่ได้เหรอครับ … ผมเพิ่งจะ 8 ขวบเองนะครับ”
“ไม่ได้ๆ”
ใจแข็งชะมัด!
“ที่นี่มันมีกฏของมันอยู่น่ะหนู… ถ้าลงทะเบียนชื่ออะไรไว้ชัดเจนคนที่นี่เขาไม่กล้าจับมาขายกันหรอก เว้นว่าเป็นทะเบียนเมืองอริ ก็อาจจะมีจับมาขายได้ แต่ต้องทำเรื่องกันวุ่นวาย… กรณีของเธอมันไม่มีทะเบียนอะไรเลย ก็เหมือนไม่มีตัวตนหละนะ ใครเห็นถ้ามีความรู้การค้าขายมนุษย์นิดๆ ก็มองเธอเป็นสินค้ากันหมดแหละ”
“แบบนั้นเอง…”
วืบบ วืบบบ เขายังคงลูบหัวผมไปมา แต่พอฟังน้ำเสียงเขาก็รู้สึกได้ว่าการลูบหัวที่ผ่านมา มาจากความเอ็นดูมากกว่าความบ้ากำหนัด
“ฉันเป็นแค่ลูกน้องเขา ช่วยอะไรเธอไม่ได้หรอก เอาไว้ไปต่อรองกับเศรษฐีที่จะมาซื้อเธอเอาแล้วกันนะ ถ้ารอด ก็ไปลงทะเบียนยืนยันตัวซะด้วยหละ จะได้ไม่โดนอะไรแบบนี้”
แนะนำดีนะเนี่ย ตาลุงนี่เป็นคนดีแบบเทาๆแฮะ …ไม่ได้เลวร้ายแต่ทำไปเพราะมันเป็นงานสินะ ในสถานที่ๆมองจากมุมคนดูอนิเมะ ที่ควรจะมีแต่ตัวร้ายรอพระเอกมาระเบิดพลังจัดการฆ่าทุกคน จริงๆ พนักงานในที่แห่งนั้นก็อาจจะเป็นแบบลุงคนนี้กันซะเยอะ
ขอบคุณยัยเจ๊นั่นจริงๆ ที่ทำให้ผมได้เรียนรู้ว่าโลกนี้ไม่ใช่อนิเมะแนววนิลา แต่เป็นรสกาแฟ… ที่ดื่มง่ายนิดนึงหละนะ…
“งั้นผมขอไปเข้าห้องน้ำหน่อยนะครับ”
“เอาสิ”
แกรก กรึก!
ผมย้ายเข้ามาถกกระโปรงรูดถุงน่องลงนั่งส้วมด้วยความยากลำบาก ในห้องน้ำไม่มีแม้แต่หน้าต่างหรือช่องให้ส่องวิว รูระบายอากาศเหล็กที่ไร้รอยต่อ ออกแบบมากันหนีได้อย่างดียิ่งกว่าคุก… เห้อ
ถ้าไม่นับว่ามีอาหารให้กินกับส้วมสะอาดๆหละแล้วก็พวกเทพธิดาจ้องผมอยู่หละก็นะ! ….
……..
………..
…………..
เห้ย เดี๋ยวนะ!
HP ไม่ลดไม่เพิ่มมาสักพักแล้วนี่หว่า! แปลว่ายัยพวกนั้นไม่ได้จ้องดูผมอยู่แล้วไม่ใช่เหรอ!!!!
ขออัพพลังใน CurseHBless ก่อนเลย!
[Status CurseHBless]
ชื่อ เก่ง เพศชาย อายุ 8 ขวบ LV.2 15% SLV.2 15%
ก่อนอัพ (พ้อยจะเยอะไปไหนฟระเนี่ย!)
Stat (138930)
Str10 Vit10 Wis10 Mag10 Agi10 Dex10
SubStat
Atk3 Matk3 Def3 Mdef3 Flee3 Mflee3 Regen0.6 Mregen0.6
HP:114/150 MP:45/45
Skill (3010)
[Item Box] 21
[สร้างร่างแยก] 271
[แปลงร่างอย่างสมบูรณ์] 101
[แฝงกาย] 101
[Overlimit] 261
หลังอัพ
Stat (127930)
Str10 Vit10000 Wis1000 Mag10 Agi20 Dex20
SubStat
Atk4 Matk3 Def2500 Mdef250 Flee5 Mflee102 Hit4 Regen500.1 Mregen50.1
HP:114/50110 MP:45/2025
(ที่ไม่อัพให้หมด หลักๆก็กลัวผิดสังเกตุเนี่ย เลยเน้นอัพป้องกันกันตายไว้ก่อน! แต่บางทีก็รู้สึกว่าเยอะไปแฮะ…)
Skill (3010)
[Item Box] 21
[สร้างร่างแยก] 271
[แปลงร่างอย่างสมบูรณ์] 101
[แฝงกาย] 101
[Overlimit] 261
(สกิลอัพไม่ได้!! แสดงว่าตอนนี้ เป็นเวลา หลัง 16.00!)
คำสาป 5
พร 5
[Status CurseHBless]
เอาหละ แล้วก็ได้เวลาใช้สกิล แปลงร่างอย่างสมบูรณ์ กับแฝงกายหละ! ก่อนที่ยัยพวกเทพธิดาจะกลับมามองผมต่อ!!!
จบตอนที่ 6 ผมก็ได้ใส่ชุดฟูฟ่องสวยๆเหมือนเจ้าหญิง


## ตอนที่ 7 [แปลงร่างอย่างสมบูรณ์]

[แปลงร่างอย่างสมบูรณ์]
สามารถแปลงร่างเป็นสิ่งต่างๆได้อย่างสมบูรณ์โดยการสัมผัสและจ้องมอง โดยมีข้อจำกัดในแต่ละเลเวลแตกต่างกันออกไป
ตั้งแต่เลเวล 4 ขึ้นไป มีความสามารถในการลบกลิ่นอาย หรือการตรวจจับตามเลเวล
ตั้งแต่เลเวล 5 ขึ้นไป สามารถแปลงร่างได้โดยจ้องมองเท่านั้น
ตั้งแต่เลเวล 7 ขึ้นไป สามารถแปลงร่างได้ผ่านการจดจำที่เคยแปลงร่างมาแล้วได้
Mastery เลเวล 10 สามารถแปลงร่างเป็นสิ่งที่เคยพบเจอมาแล้วได้ /สามารถดึงเอารูปแบบสกิลหรือพลังของร่างที่แปลงร่างมาใช้ได้ แต่ความเก่งกาจจะขึ้นอยู่กับเลเวลของสกิล และตัวสเตตัสของผู้แปลงร่างเอง
Overlimit Extra เลเวล 15 สามารถแปลงร่างแบบผสมจากหลายแบบได้
Overlimit Extra เลเวล 20 สามารถดึงความรู้ ความทรงจำบางอย่างของเป้าหมายบางอย่างมาใช้ได้
Overlimit Extra เลเวล 30 สามารถใช้สกิลใส่ผู้อื่นได้
Overlimit Extra เลเวล 50 สามารถแปลงร่างเป็นสิ่งที่นึกคิดหรือจากความทรงจำได้ / จินตนาการ (ว้าว! คงคิดว่าไม่มีใครไปถึงสินะ! เสียใจด้วยนะ)
LV.1 MP/นาที 60 แปลงเป็นสิ่งอื่นที่มีขนาดใกล้เคียงเท่านั้น
LV.2 MP/นาที 60 แปลงเป็นสิ่งอื่นที่มีขนาดเล็กกว่าเล็กน้อย
LV.3 MP/นาที 60 แปลงเป็นสิ่งอื่นที่มีขนาดเล็กกว่ามาก
LV.4 MP/นาที 55 แปลงเป็นสิ่งอื่นที่มีขนาดใหญ่กว่าเล็กน้อย ลบกลิ่นอาย 10%
LV.5 MP/นาที 55 แปลงเป็นสิ่งอื่นที่มีขนาดใหญ่กว่าปานกลาง ลบกลิ่นอาย 20%
LV.6 MP/นาที 55 แปลงเป็นสิ่งอื่นที่มีขนาดใหญ่กว่ามาก ลบกลิ่นอาย 30%
LV.7 MP/นาที 50 แปลงเป็นสิ่งอื่นที่มีขนาดแตกต่างมากๆได้ (ตั้งแต่เลเวลนี้ ขนาดที่แปลงได้จะเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ) ลบกลิ่นอาย 40%
Mastery LV.10 MP/นาที 45 ดึงสกิลหรือความสามารถ 10% ลบกลิ่นอาย 50%
LV.15 MP/นาที 40 ดึงสกิลหรือความสามารถ 10% ลบกลิ่นอาย 100%
LV.20 MP/นาที 30 ดึงสกิลหรือความสามารถ 20%
LV.50 MP/นาที 0 ดึงสกิลหรือความสามารถ 50%
LV.100 MP/นาที 0 ดึงสกิลหรือความสามารถ 100% เนียนเป็นสิ่งนั้นๆโดยสมบูรณ์
เอาหละไว้ตอนหน้าค่อยอธิบายสกิลแฝงกายละกัน ตอนนี้ แค่สกิล แปลงร่างสมบูรณ์ก็ล่อไป 2 หน้ากระดาษแล้ว
…………..
………………….
“เฮะๆๆ”
ผมแทบจะอดใจตื่นเต้นไม่ไหว จนเผลอหัวเราะน้ำลายยืดออกมา! รู้กันใช่ไหมหละเพื่อนๆว่าผมจะทำอะไร!...
ใช่แล้ว เทพธิดาทั้ง 99 คนนั่นหน่ะ! ผมจะก็อปปี้ออกมาให้หมดแล้วเอามาปู้ยี่ปู้ยำซะเลย! ยกเว้นคุณเมลท์ไว้คนนึง …
เอ้ย ไม่ได้สิ อย่าเพิ่งรีบร้อน ไว้ผมซ่อนตัวด้วยพลังแฝงกายขั้นเทพในร่างแยกที่สร้างขึ้นมาก่อน ในตอนนั้น ผมจะทำอะไรก็ได้ทั้งนั้น
[แปลงร่างอย่างสมบูรณ์] LV.101 ใส่ตัวเอง! เพื่อแปลงร่างเป็น… เอ่อ ใครดีนะ อ้ะ! เป็นลูกสาวของคุณลุง! ในช่วงเวลาที่คุณลุงเล่าเมื่อกี้!
ฟุบ
ทันใดนั้น ด้วยพลังสกิลสุดโกง(เพราะเลเวลมันเวอร์เกินความเป็นไปได้) ทำให้ผมสามารถดึงรูปร่างหน้าตาของเธอ ออกมาจากความทรงจำของลุงทั้งหมดได้ กลายเป็นเด็กสาววัยราวๆ 10 ขวบที่ดูทอมบอยนิดๆ ผิวขาวเนียน ร่างกายผอมบาง ผิดกับอิมเมจที่ผมจินตนาการไว้นิดหน่อย เพราะนึกว่าเธอจะเรียบร้อยเหมือนผ้าพับไว้ซะอีก ส่วนชุดก็เปลีย่นตามจินตนาการด้วยเลย จากชุดฟูฟ่อง กลายเป็นชุดชาวบ้านเรียบๆ
พร้อมกับความทรงจำหลายๆอย่างเกี่ยวกับพ่อของเธอ … อืมครอบครัวแสนอบอุ่นสุดๆ และเธอก็ทำตัวน่ารักแบบที่พ่อเธอเล่าจริงๆ แม้จะชอบเล่นปีนป่ายผาดโผนและชอบการผจญภัยไปหน่อยก็เถอะ
ไหนดูสเตตัสซิ
“สเตตัส”
[Status]
ชื่อ ทริซ เพศหญิง อายุ 10 ปี LV.18 SLV.11
Stat
Str20 Vi10 Wis20 Mag4 Agi40 Dex50
SubStat
Atk5 Matk1 Def3 Mdef5 Flee10 Mflee6 Regen0.6 Mregen1.1
HP:420/420 MP:104/104
อาชีพ:เด็กชาวบ้าน
Skill
[ตาเหยี่ยว] 3
[จมูกหมาป่า] 3
[ตั้งสมาธิ] 2
[พรางตัว] 3
[Status]
โอ้วๆๆๆสุดยอด สเตตัสที่โชว์ออกมามันไม่มีอะไรที่แสดงความเป็นผมหลงเหลืออยู่เลยสักนิด … นี่มันแปลงร่างโดยสมบูรณ์แบบเลย แถมแปลงจากความทรงจำของคนอื่นอีกด้วย ถ้าผมเลือกแปลงเป็นเธอในช่วงเวลาอื่นของวัยก็ได้สินะ! โคตรดีเลยพลังนี้! แบบนี้คนโลกนี้ไม่วุ่นวาย… อะ ไม่สิ จริงๆ มันไม่ได้ดีขนาดนั้นถ้าไม่ได้โดนความสามารถของผม+Overlimit Extra บัฟมา
ผมจ้องมองแม่สาวทอมบอยที่หน้าตาสวยน่ารัก และหน้าอกของเธอที่พอมีหน่อยๆ ก็หน้าแดงเรื่อๆ ขอจับหน้าอกหน่อยได้ไหมนะ!
หนึบ.. หนุบ หนับๆ หนึบๆ
“อื้มมม งื้มๆๆ หน้าอกของสาวน้อยหละ อื้อ… เอิ่ม…”
จับไปแล้วหละ … อืม ไอจับมันก็จับแล้วนุ่มดีอะนะ … แต่เพราะพลังก็อปปี้มันสมบูรณ์เกินไปสินะ … มันเลยแบบ .. อารมณ์ตรูไม่ฟินเลย เหมือนขยำของตัวเองเฉยๆอะ บ้าจริง! สมบูรณ์แบบไปก็ไม่ดีเหรอเนี่ย ไอ้ที่ตรูเขินเมื่อกี้ ก็แค่จินตนาการที่เยอะเกินไปเฉยๆ บ้าเอ้ย!
ถึงข้างในจะมีความเป็นผมส่วนนึง แต่บางส่วนก็มีความเป็นทริซไปแล้ววววว!
บ้าเอ้ย ผิดพลาดครั้งใหญ่!!!
จบตอนที่ 7 [แปลงร่างอย่างสมบูรณ์]


## ตอนที่ 8 ร่างปลอมทั้ง 2 กลายเป็นคนจริงๆไปแล้ว

หลังจากผมได้ค้นพบความจริงว่าสกิลแปลงร่างสมบูรณ์ในเลเวล 101 มันแทบไม่ใช่แปลงร่างแต่ “กลายเป็น” สิ่งนั้นไปเลยมากกว่า ก็ได้แต่ทำใจ นี่ถ้าเลเวลสูงกว่านี้ก็ไม่รู้ว่า Overlimit มันจะทำให้ค่าเพี้ยนแค่ไหน
เอาหละ เรา… ผมขอรีบตั้งสติก่อน เพราะไม่แน่ พวกเทพธิดาอาจจะกลับมาดูตอนไหนก็ได้ แล้วผมก็ยังไม่แน่ใจว่าไอสกิลนี้เนี่ย มันจะหลอกพวกเธอได้ไหม (แต่คิดว่าได้อะนะ นี่อยู่ๆยังเผลอใช้สรรพนามเรียกตัวเองแบบทริซอยู่เลย )
ฟุ้บ!
ผมกลับร่างเดิมอีกครั้งอย่างปลอดภัย ไม่มีอะไรสึกหรอ แล้วเปลี่ยนวิธีใหม่ที่จะฟินได้มากกว่า แน่นอนกว่า และคิดว่าปลอดภัยกว่า
[สร้างร่างแยก] LV.271
สร้างร่างแยกของผมขึ้นมา 2 ร่าง ด้วยค่าสถานะ 100% 1 ร่าง และ 5% 1 ร่าง (จะทดสอบอะไรบางอย่าง)
ปุ้ง ปุ้ง (เสียงนารูตื้ด แยกเงา)
แล้วร่างกายเด็กน่ารักๆเหมือนเด็กผู้หญิงวัย 7-8 ขวบในชุดฟูฟ่องก็โผล่มา 2 คน
โฮะๆ โฮ่ ถึงจะมองตัวเองในกระจกกับตอนเสกมาครั้งก่อนคร่าวๆแล้วก็เหอะ แต่พอมองดีๆน่ารักเหมือนเด็กผู้หญิงจริงๆแฮะ…
แล้วมันควบคุมยังไงหละเนี่ย [สร้างร่างแยก]
…. ร่างหนึ่งส่ายส่ายก้นดุ้กดิ้ก อีกร่างทำท่าเลิฟเลิฟ ….
โอ้ ไม่ยากเลยนี่นาสรุปง่ายๆ เหมือนเอฟเฟคของสกิล สร้างร่างแยก จะช่วยให้ผมขยับร่างกายที่สร้างขึ้นมาได้อิสระ เหมือนกับเป็น นิ้วมือ หรือแขนขาของตัวเอง! เจ๋งโคตร แถมเพราะเป็นสกิลเลเวล 271 มันเลยควบคุมง่ายเหมือนแทบไม่ต้องคุม แต่เป็นการทำงานแบบตามใจนึกได้เลยด้วย แถมผมก็สามารถมองเห็นสเตตัสของพวกร่างปลอมในหัวพร้อม HP ได้หมด
ร่างแยก 1 100% LV:2 HP:135/135 MP:15/15
ร่างแยก 2 5% LV:2 HP:6/6 MP:1/1
Perfect!!! นี่แหละ Perfect!!!!
ที่น่าเศร้าปนดีใจก็คือร่างทั้งหมดที่ก็อปปี้ออกมา ไม่ได้ก็อปร่างที่เป็นสแตท CurseHBless ออกมาเลย แถมไม่มีคำสาปใดๆติดมาด้วย ทำให้รู้เลยว่าสถานะ CurseHBless และคำสาปเวอร์ๆ ของผมมันทำงานแค่กับตัวผม และสกิลโลกนี้ก็อปปี้ไม่ได้
ข้อเสียคือ ก็อปความโกงตัวเองไม่ได้ แต่ข้อดีก็คือ … หึๆๆ ไม่มีใครก็อปพลังผมได้ (หรืออย่างน้อยๆก็แม้แต่สกิลที่โกงจนเลเวลเวอร์ก็ก็อปไม่ได้หละนะ)
แล้วจากนั้นใช้ [แปลงร่างอย่างสมบูรณ์] LV.101 ร่างหนึ่งให้ร่างแยก 5% แปลงร่างสมบูรณ์เป็นตัวผมเอง และอีกร่างแยก 100% เป็นทริซ
ฟุบ!!! ฟุบ!!!
ทริซ LV:2 HP:420/420 MP:104/104
xxx LV:2 HP:135/135 MP:15/15
โอ้ว!! สมบูรณ์แบบ ก็คือ เป็นตัวผมเหมือนเดิม กับเป็นทริซจริงๆไปเลย! ทั้งที่ในตอนนี้ สกิลสร้างร่างแยกทำงานอยู่และคุมร่างแยกทั้ง 2 ได้เหมือนเดิม แต่สเตตัสทั้ง 2ก็…. เห้ย เดี๋ยวนะสเตตัสนี่มันจริงๆงั้นเหรอ .. ปกติถ้าเป็นร่างปลอม ก็จะสั่งเปิดสเตตัสไม่ได้ … ถ้าลองเช็คกับตัวจริงเลยหละ
ลองสั่งให้ทั้ง 2 ร่าง เปิด Status!
“สเตตัส”x2 (เสียงเบา)
[Status]
ชื่อ ทริซ เพศหญิง อายุ 10 ปี LV.18 SLV.11
Stat
Str20 Vi10 Wis20 Mag4 Agi40 Dex50
SubStat
Atk5 Matk1 Def3 Mdef5 Flee10 Mflee6 Regen0.6 Mregen1.1
HP:420/420 MP:104/104
อาชีพ:เด็กชาวบ้าน
Skill
[ตาเหยี่ยว] 3
[จมูกหมาป่า] 3
[ตั้งสมาธิ] 2
[พรางตัว] 3
[Status]
………..
ชัดเลยร่างปลอมทั้ง 2 กลายเป็นคนจริงๆไปแล้ว อื้มม!! สเตตัสของทริซน่ะ เป็นไปตามที่คิด แต่ของตัวผมเองนี่สิ!!!
………….
[Status]
ชื่อ xxx เพศชาย LV.2 SLV.2
Stat
Str2 Vit5 Wis0 Mag0 Agi3 Dex0
SubStat
Atk2 Matk0 Def0 Mdef0 Flee3 Mflee1 Regen0.1 Mregen0.1
HP:135/135 MP:15/15
อาชีพ:ชาวบ้านเด็ก
Skill (1)
[Item Box] 1
[สร้างร่างแยก] 1
[แปลงร่างอย่างสมบูรณ์] 1
[แฝงกาย] 1
[Overlimit] 1
[Status]
ลองเปิด Status CurseHBless ซิ ….ทั้ง 2 คน
…………
ไม่ขึ้น!!
อุเฮะ!!! จริงๆด้วย!!!!!
โกงครับ บอกได้คำเดียวเลยว่าโกง!!!
ก็เห็นสกิลมันขัดแย้งกันเอง ตอนแรกก็คิดอยู่หรอกว่าจะเป็นยังไง!
นอกจากร่างแยกจะกลายเป็นคนจริงๆขึ้นมาแล้วเมื่อใช้สกิลใส่ ไอ้ร่าง 5% ที่โดน [แปลงร่างสมบูรณ์] 101 ที่ผมเคยรู้สึกว่ามันทำให้ กลายเป็นคนอื่นไปเลยน่ะ มันก็กลายเป็น”เสมือน”ผมตัวจริงไปซะอย่างงั้น ค่าสแตทก็เป็นผมเลย!
ว่าแต่ ทำไมสแตทมันไม่เพิ่มจากร่างปลอมด้วยนะ ที่อ่านสกิล แปลงร่างสมบูรณ์มันน่าจะเพิ่มให้ด้วยนี่นา… ช่างเถอะ คิดมาก เดี๋ยวพวกนางฟ้ากลับมามอง เอาหละต่อไปก็!
[แฝงกาย] LV.101
จบตอนที่ 8 ร่างปลอมทั้ง 2 กลายเป็นคนจริงๆไปแล้ว


## ตอนที่ 9 หนูคือทริซค่ะ

หลังจากตอนนี้ไป เพื่อไม่ให้สกิลยืดยาว จะอธิบายสกิลแค่คร่าวๆ ช่วงเวล 1-10 แต่ไม่อธิบายพวกค่าต่างๆละเอียด / Overlimit ใดๆมากนักไว้ไปลุ้นเอา เพื่อให้นักอ่านไม่เสียเวลามากเกินไป (และยังไงผู้แต่งก็โม้ไปเรื่อยอยู่แล้ว ฮา)
………………….
…………………………..
[แฝงกาย]
สามารถแฝงกายเข้าไปในสิ่งต่างๆได้ เลเวลที่สูงขึ้นลดMPที่ใช้
LV 2 ลดข้อจำกัดลง ลดการตรวจจับ
LV 3 ชะลออาการต่างๆทางร่างกายผู้ใช้ เพิ่มอัตราฟื้นฟู
LV 5 เพิ่มความสะดวกในการใช้ และสามารถดูดค่าประสบการณ์จากผู้โดนแฝงกาย ได้บางส่วน
LV 6 ลดอัตราการบาดเจ็บร่วมกับผู้โดนแฝงกาย
LV 7 สามารถพูดคุยยุยงกับผู้โดนแฝงกายได้ เลเวลที่มากขึ้น เพิมโอกาสในการควบคุมความคิดกับผู้โดนแฝงกายได้
Mastery LV 10 สามารถแฝงกายพร้อมกันได้ 2 ตำแหน่ง
Overlimit ……
……………………….
…………………………….
[คำสาปที่ 5-2]
ไม่ว่าใครกำลังแอบมอง [xxx คนนั้น] อยู่ในที่ๆสายตา [xxx คนนั้น] มองไม่เห็นแล้วแสดงอารมณ์คิดหรือพูดจาด้าน”บวก”ใส่ [xxx คนนั้น] [ผม] จะ HP “ลดลง” 6 CD ทุกๆ 5 นาที
[พรที่ 5-2]
ไม่ว่าใครกำลังแอบมอง [xxx คนนั้น] อยู่ในที่ๆสายตา [xxx คนนั้น] มองไม่เห็นแล้วแสดงอารมณ์คิดหรือพูดจาด้าน”ลบ”ใส่ [xxx คนนั้น] [ผม] จะ HP “เพิ่มขึ้น” 3 CD ทุกๆ 10 นาที
……………..
…………………………
ช่วงเวลาเช้าของวันต่อมา ภายในบ้านหลังหนึ่งของหมู่บ้านการนักผจญภัยและเกษตรขนาดกลาง ที่ห่างออกไปจากเมืองเดิม และสถานค้ากาม ราวๆ 20 กิโลเมตร
“ทริซ โอ้ ทริซ!! ฮึกอึกฮ์อออ …”
“ที่รัก …”
“ขอโทษนะครับ! ไม่มีอะไรแก้ตัว…!!”
2 ลุงกับป้า วัยย่างเข้า 60 เห็นจะได้ร้องไห้โฮใหญ่ระหว่างโอบกอดร่างกายของทริซเอาไว้
พูดยากชะมัด แต่ก็อย่างที่เห็น แม้ผมจะโกหกเรื่องการใช้พลัง ว่านี่เป็นสกิลไม้ตายของผมที่ใช้ได้ครั้งเดียว ในการเปลี่ยนร่างเป็นใครสักคนที่เลเวลใกล้เคียงกันและตายไปแล้วอย่างฐาวร
แต่ผมไม่สามารถโกหกความรู้สึกของสองสามีภรรยา ที่ผมเอาลูกสาวของพวกเขาที่ตายไปแล้ว มาเล่นกัยจิตใจ เพื่อให้ตัวเองรอดจากสถานการณ์นั้น
“ไม่เป็นไรจ๊ะ … ไม่เป็นไร!! ลูกจะไม่ไปไหนใช่ไหม! จะอยู้กับแม่ไปตลอดแล้วใช่ไหม!!”
“ที่รัก … อย่าทำให้เด็กลำบากใจเถอะ… เธอยอมรับว่าทำไปทำไมแล้ว สิ่งที่เธอต้องการคืออิสระ … เราไม่ควรจะรั้งเธอไว้นะ”
“แต่คุณคะ! 25 ปี .. 25 ปีแล้วนะคะที่…”
“ที่รัก! ผมรู้…”
มือของสามีที่เอื้อมมาปาดน้ำตาจับไหล่ภรรยา ทำให้คุณป้ารู้สึกตัว แล้วค่อยๆคลอยกอดที่แน่นออก
“อึก … นั่นสินะคะ … นั่นสินะ ขอโทษนะจ๊ะ … ทริซ… แม่หนู…ที่แม่…. ป้าเอาแต่ใจไปหน่อย … อย่างน้อยๆ ก็อยู่กับป้าสักวันสองวัน … จะได้ไหมแล้วค่อยไป…”
ไม่ต้องเอื้อนเอ่ย …. กาแฟรสขมใส่นมหน่อยๆนี่มันทำผมน้ำตาไหลอาบ 2 แก้มเลย … ตัวละครธรรมดาในต่างโลก ที่ในอนิเมะมักจะเขียนให้นิสัยบางเป็นกระดาษ แต่ทุกตัวละครจริงๆแล้วก็คือคนๆหนึ่ง มีชีวิตมีจิตใจมีประวัติของเขาเอง… บ้าเอ้ย ผมคิดตื้นเกินไปจริงๆ …
“ได้สิครับ แต่ไม่ใช่แค่…”
หมับ!
คุณลุงเอื้อมมืออีกข้างมาจับไหล่ผมแล้วส่ายหน้าเบาๆ
“ไม่ได้ … ไม่ได้หรอกที่รัก เราต้องให้เธอแยกทางไปเดี๋ยวนี้!”
“แต่ว่า! ทำไมหละคะ คุณคะ!!”
“ผมพาเธอหนีออกมาด้วย … พวกเขาไม่ปล่อยพวกเราแน่ หมู่บ้านของเราก็ใกล้กับรอบคาราวานสัปดาห์นี้พอดี ..เราคงต้องทิ้งทุกอย่างแล้วหนีไปให้ไกล…”
“อึก ทำไมกัน ขอแค่นิดเดียว.. ขอแค่นิดเดียวไม่ได้เหรอ!”
“ขอโทษนะที่รัก…”
ผมตัดสินใจได้แล้วหละ
“ไม่ครับ! คุณลุงคุณป้า!... ไม่สิ คุณพ่อคุณแม่ พวกเราไม่ต้องไปไหนกันทั้งนั้นครับ! ผมยังไงก็ไม่มีบ้านให้กลับอยู่แล้ว ที่นี่จะเป็นบ้านของผม! และพวกเราจะอยู่ด้วยกันตลอดไปค่ะ!”
ก็เพราะพลังนี่หละนะที่จะทำให้ผมสามารถทำฝันของของพวกเขาให้เป็นจริง ไปพร้อมๆกับทำตามความต้องการตัวเองได้ … คุณเมลท์จะดูอยู่หรือป่าวนะ ผมกำลังทำความดีเพื่อเพิ่มคะแนนให้คุณอยู่นะ … อ่า ไม่สิ จะได้คะแนนได้ไงกันทำความดีกับตัวประกอบแบบนี้ …แถมส่องมาดูทางนี้ไม่ได้ด้วย
“จะทำได้ยังไงกัน … ถึงพวกเขาจะไม่ใช่กลุ่มที่โหดร้ายขนาดนั้น แต่ลูกจ้างอย่างฉันที่ลักพาตัวเธอออกมา ก็เหมือนขโมยสินค้าออกมานั่นแหละ ถ้าพวกเขาตามมาถึง ไม่ใช่แค่พวกฉันนะ แต่ตัวเธอเองมีหวัง…”
“ไม่ครับคุณพ่อ พลังไม้ตายของผมน่ะ ยังทิ้งตัวตนผมร่างเดิมที่อ่อนแอมากๆและเคลื่อนไหวตามสัญชาตญาณเดิมเท่านั้น เหมือนงูลอกคราบไว้ด้วย!”
ผมโกหกเพิ่มอีกหน่อย … เพื่อให้พวกเขาสบายใจ
“งั้นก็หมายความว่า!!!!?”
“คุณคะ!!!!?”
“ใช่แล้วครับ! อย่างมากสุดคุณพ่อก็แค่หนีงานเพราะโดนสกิลหลอนประสาทของผมเท่านั้น ไม่โดนเอาผิดหรอก! แถมร่างนั้น ถ้าโดนทารุณนิดๆหน่อยๆก็ตายแล้วหละ! ดังนั้นออกจากงานนั้นแล้วมาอยู่ด้วยกัน 3 คนพ่อแม่ลูก นะครับ! ถึงจะไม่ใช่ทริซจริงๆ แต่ต่อจากนี้ผม จะเป็นทริซของคุณพ่อคุณแม่นะครับ!”
“อึก… จริงงั้นเหรอ จริงๆใช่ไหม ไม่ใช่ความฝันใช่ไหม”
“พระเจ้า โอ้ พระเจ้า ขอบคุณพระเจ้า ขอบคุณนะ แม่หนู!”
“ไม่ใช่แม่หนูสักหน่อย ผมคือทริซคร… ไม่สิ ขอให้หนูได้ทดแทนสิ่งที่พวกคุณพ่อคุณแม่เสียไปเถอะนะคะ .. หนูคือทริซค่ะ คุณพ่อคุณแม่!!”
“ทริซ โอ้ลูกพ่อ!!!”
“ทริซลูกแม่!!!!!!! โฮ!!!!!”
หมับ หนุบ
แล้วพวกเรา 3 คนพ่อแม่ลูก ก็โผเข้ากอดกันและกัน … อ่า นั่นสินะ แม้มันจะเป็นความสุขที่จอมปลอม แต่อยู่กับปัจจุบัน ก็ดีกว่าจมอยู่กับอดีตใช่ไหมหละ….
เก่ง(ร่างจริงๆที่อยู่ในทริซอีกที) : HP-6
อ้ะ …
จบตอนที่ 9 หนูคือทริซค่ะ


## ตอนที่ 10 Noooooooooo!!! ต่อให้ร่างปลอมก็ No

Warning คำเตือน ตอนนี้มีฉาก เกี่ยวกับผู้ใหญ่ไคล่เด็ก แต่ไม่ 18+
เก่ง(ร่างจริง) : HP-6
อย่างที่คาดไว้ … แปลว่าตัวจริงผมไม่สามารถโดนมองได้อีกแล้ว ไม่งั้น HP จะลด แค่ 4 แต่เพราะร่างนี้โดนมอง HP เลย - 6 แทน
ตอนนี้เจ้า”ร่างปลอมจริงๆ”ของผม (ต่อไปจนกว่าจะมีอะไรเปลี่ยนแปลง จะเรียกร่างนี้ว่าผม ก็แล้วกันนะ เพราะผมจริงๆก็อยู่ในร่างทริซอีกที) กำลังโดนคุมแน่นหนาขึ้นเป็น 2 เท่า เหตุเพราะการโกหกชุ่ยๆแต่ได้ผลดีของผม
“นี่ปล่อยผมไปไม่ได้เหรอครับ พี่ชาย..พี่สาว..”
“ไม่ได้!”
“นายน่ะ อย่าไปคุยกับเด็กมันสิ เดี๋ยวโดนพลังของเจ้าเด็กนี่ไปจะแย่เอานะ!”
“เหย ไม่เอาน่า เด็กมันใช้ไม้ตายไปแล้ว เลเวลก็ไม่น่าเยอะ น่าจะใช้ไม่ได้อีกเร็วๆนี้หรอก แถมเด็กมันก็น่ารักจะตาย ไม่ร้องโวยวายด้วย”
“หึ … เกิดอะไรขึ้นฉันไม่ช่วยนายนะ”
“ไม่เป็นไรหรอกน่า เด็กนี่ยอมโดนตีตรา “สำนึกผิด” แล้วนี่”
“ฮะๆๆ ตรา “สำนึกผิด” อะนะ?”
อย่างที่ทุกคนเดาได้ ตอนคุณลุงพาทริซ(ผม)หนีออกไป ตัวผมก็เดินดุ่ยๆออกมาแล้วตะโกนว่า “ฮ่าๆๆ แค่ใช้พลังไม้ตาย สร้างภาพลวงมาหลอกว่าลูกสาวเป็นผีมาหา แล้วบอกว่าถ้าไม่เลิกทำงานนี้หนูจะตายตาไม่หลับ แค่นี้ก็หนีกลับบ้านไปเลย ง่ายจะตาย!” ดังๆ พวกแก๊งลักพาตัวก็อุ้มตัวผมกลับ แล้วสรุปไล่คุณลุงออกพร้อมไม่จ่ายเงินเดือนทันที
แล้วพวกนั้นก็มาบอกให้ผมยอมตีตราสำนึกผิดเพื่อลงโทษด้วย ก็ยอมๆไปจะได้ ไม่เดือดร้อนถึงลุงหรือมีปัญหาอะไรต่อหละนะ ยังไงก็ร่างปลอมด้วย ไม่ได้แคร์เท่าไหร่หรอก …
ในระหว่างที่ผมในชุดฟูฟ่องน่ารักเหมือนเจ้าหญิง กำลังนั่งรอมหาเศรษฐีใจดีมาซื้อไป ร่างจริงของผมก็กำลังทดลองอะไรแผลงๆอยู่ (แต่เอาไว้อธิบายตอนหน้านะ)
ว่าแต่ …
5นาทีผ่านไป
เก่ง(ร่างจริง) : HP-6
5นาทีผ่านไป
เก่ง(ร่างจริง) : HP-6
5นาทีผ่านไป
เก่ง(ร่างจริง) : HP-6
โวะ! พอกลับมาส่องแล้วก็ห่วงรัวๆเลยเหรอคุณเมลท์! ขอบคุณนะที่เป็นห่วง!
……………
…………….
แกร๊ก!
หลังจากการรอคอยที่แสนน่าเบื่อ เพราะ พี่ชายพี่สาวไม่ค่อยจะคุยกับผมและร่างจริงที่ HP ลดไม่หยุด จู่ๆคนคุมทั้งสอง ก็เดินออกไป
“ไง เจ้าหญิงน้อยที่แสนน่ารัก ?”
“เอ้ะ เอ่อ ครับ …”
“หึๆๆ น่ารักมาก คุ้มค่าจริงๆที่จ่ายไปเกือบ 4 แสน Zen พร้อมของแถมเป็นตรากับกำไล”
… และคนที่เดินเข้ามา ก็คือชายหนุ่มหน้าตาดี มีกล้ามแสนหล่อเหลา ที่สาวๆมองแล้วต้องใจละลาย….
โอ้ โห ขนาดผมเป็นชายยังรู้สึกว่าหมอนี่มันหล่อสาวหลงอะไรจะขนาดนั้นฟระเนี่ย หล่อจนน่าอิจฉา … แถมชุดที่ใส่นั่นก็โคตรไฮโซเลย แบบ ดูรวยอะ! ชุดขุนนางเลยมั้ง!! ยศไหนกันนะ … แต่เอาเถอะ ตอนนี้เอาใจเขาไว้ก่อน เผื่อจะมีโอกาสรอด
“จ้องตาค้างเลยนะ ดีใจจริงๆ ที่เธอก็ไม่ได้รังเกียจฉันน่ะ”
“เอ่อ คือ … ขอโทษครับ พอดี .. พี่ชายหล่อมากๆจนผมละสายตาไม่ได้เลยน่ะครับ”
“อื้ม แบบนั้นแหละ เราค่อยสนุกกันง่ายหน่อยนะ … ดูนี่สิ ฉันใส่กำไลนี่ มาเพื่อเธอเลยนะ”
แล้วเขาก็ยกข้อมือขึ้นมา… สวมกำไลอะไรน่ะ … สวยชะมัด ลูกแก้วบนกำไลส่องแสงมาที่ผม ………
แล้วก็ …กลิ่นหอมดีจัง หอมมากๆเลย อื้มมม ถ้าโดนท่านชายคนนี้ทำโทษ ทำร้ายร่างกาย หรือว่าข่มขืนก้นก็ไม่เลวนะเนี่ย อยากจะโดนทุกอย่างเลย……. เหะ เอ้ะ!
“เอ้ะ เอ้ะ !?”
“หึๆๆๆ … ดีๆ แบบนั้นแหละ ตรากับกำไลได้ผลดีสินะ”
ฟุบ
เหวอออออ!!!! หมอนั่นเข้ามานั่งบนเตียงด้วยกันใกล้ๆแล้วปลดชุดเจ้าหญิงฟูๆช่วงบนของผมออกแล้ว พร้อมกับมือที่กำลังลูบไล้จากช่วงหัว มาที่ริมฝีปากของผม
รอบนี้ไม่ใช่แบบคุณลุงเลย ไม่ใช่แน่ๆ!! ไอการจับแบบนี้มัน
“ผิวสวยมาก เยี่ยมมากเลย ของชอบเลยหละ”
“อะ อื้ออออ นะ นายท่านครับ … ผะ ผม… อยาก…โดนทำโทษจัง”
จะ จะโดนเขา ทำแบบนั้น นะ น่ากล....เอ้ะ น่ากลัวเหรอ ไม่ ทำไมเหมือนไม่กลัวเลย .. อยากให้ทำโทษแรงๆ ช่วยดึงใบหน้าของลูกแกะตัวน้อยๆนี้ที่สำนึกผิด เข้าไปหานายท่าน … อยากจะยอมโดนนายท่านทำโทษทุกอย่าง ?!
เก่ง(ร่างจริง) : HP-6 … HP+3
(ร่างจริง)
เห้ยๆๆ แปลกๆละนะ อยู่ๆร่างนั้นก็แยกความคิดจากการคิดของร่างจริงผม ถึงผมจะยังคุมได้อยู่ แต่ถ้าจะควบคุมให้หลุดก็ต้องใช้พลังเพิ่มสักหน่อย (ซึ่งก็ยังไม่ได้อยากทำ เพราะมันจะแปลกเกินไปถ้ายัยพวกเทพดูอยู่) .. แต่แบบนี้เรียกอะไร โดนสะกดจิตเหรอ !? เหวอ ไอ้เจ้าไอเท็มนั่นกับไอ้ตราสำนึกผิด ที่ตีใส่เราเองไม่ได้ถ้าเราไม่ยินยอม มันไม่ใช่ตราสำนึกผิดเฉยๆแล้วเว้ย!!!
(ร่างจริง)
แล้วริมฝีปากของเขา ก็ค่อยๆยื่นเข้ามาใกล้ขึ้น ใกล้ขึ้น กับหน้าของผม … จะโดนนายท่าน ทำโทษแล้ว …
“อะ อาาา… “
“หึๆๆ”
(ร่างจริง)
Noooooooooo!!! ต่อให้ร่างปลอมก็ No
ทุกคนไอ้นี่มันขุนนางไคล่เด็กนี่หว่า!! ตำรวจ ตำรวจ!!! อ้ะ เดี๋ยวนะ นี่มันต่างโลก แถมตรูก็เป็นคนเถื่อนผิดกฏหมาย ไอนี่ก็เป็นขุนนางรวยหน้าตาดี ที่นี่ก็คาราวานค้ากาม !!! สิ้นหวังแล้วกับการจะรอดด้วยวิธีปกติ!!!
เดี๋ยวๆๆ ไม่ดิ ปกติมันต้องเป็นตาลุงอ้วนพุงพลุ้ยหัวล้านตัณหากลับชอบของแปลก ไม่ใช่เรอะ แล้วมาบทแบบนี้ เดี๋ยวก็โดนจัดนิยายไปหมวด 18+ หรอกเฟ้ย!!
(ร่างจริง)
เก่ง(ร่างจริง) : HP-6 … HP+3
(ร่างจริง) คงต้องใช้ไอ้นั่น ควักออกมาแบบเนียนๆแล้วกัน!! (ร่างจริง)
จบตอนที่ 10 Noooooooooo!!! ต่อให้ร่างปลอมก็ No


## ตอนที่ 11 [แฝงกาย]

ก่อนหน้านั้นแปบนึง
…………..
หมู่บ้านเซราทุล หมู่บ้านขนาดกลางที่สร้างรั้วล้อมทั้งเมืองจากทั้งกระดูกของมอนสเตอร์ ไม้และเหล็ก ตลอดแนวหมู่บ้าน แม่น้ำ และแปลงเกษตรผักผลไม้ทั้งปศุสัตว์ แถมมีตลาดและกิลนักผจญภัยครบ เพราะเป็นหมู่บ้านขั้นกลางก่อนจะไปลงดันเจี้ยน ระดับกลาง หรือเข้าป่าฟาร์มป่าระดับกลาง
ที่ยังเป็นหมู่บ้านขนาดกลางแม้คนจะเยอะมาก เพราะประชาชนในหมู่บ้านจริงๆไม่ได้เยอะนัก แต่ที่คนเยอะเพราะพ่อค้าและเหล่านักผจญภัยที่แวะเวียนกันมาไม่ขาดสายเพื่อซื้อขายแลกเปลี่ยน รับภารกิจ ว่าจ้าง เติมเสบียง ทำอาวุธชุดเกราะ
ถือว่าเป็นโชคดีร่วมกับการทำดีของผมหละนะ ที่ได้มาเริ่มต้นชีวิตใหม่ ในหมู่บ้านแห่งนี้ แบบไม่ต้องเริ่มจาก 0 (อ่า ตัวปลอมจริงๆของผม ยังอยู่ตรงโน้นนี่หว่า)
หลังจากช่วยเช้าเหตุการณ์คุณพ่อกับคุณแม่ของทริซจบลง ทริซ(ผม) ก็ได้ขอนอนพักจากการเดินทางเหนื่อยมาทั้งคืน ในห้องที่แม่ของเธอ ทำความสะอาดเตรียมไว้ให้ลูกสาวที่จากไปมาตลอด 25 ปี… ถ้าเธอยังอยู่ตอนนี้ก็น่าจะแถวๆ 40 แล้วสินะ น่าจะมีลูกแล้ว…
เอาเถอะ เรื่องดราม่าจบเท่านี้ ระหว่างร่างกายโน้นของผมกำลังโดนกักขัง ตอนนี้เป็นช่วงกลางวัน ดังนั้นได้เวลาอัพสกิลแล้วทดลองอะไรใหม่ๆกันเถอะทุกคน อิอิ
[Status CurseHBless]
ชื่อ เก่ง เพศชาย อายุ 8 ขวบ LV.2 15% SLV.2 15%
Stat (18990)
Str20000 Vit20000 Wis20000 Mag20000 Agi20000 Dex20000
SubStat
Atk6000 Matk5000 Def5000 Mdef5000 Flee5000 Mflee3000 Hit5000 Mhit3000 Regen1000 Mregen1000
HP:100110/100110 MP:60025/60025
อัพเรียบร้อย
Skill (1525)
[Item Box] 305
[สร้างร่างแยก] 500
[แปลงร่างอย่างสมบูรณ์] 500
[แฝงกาย] 500
[Overlimit] 500
—----------
[ตาเหยี่ยว] 10 [จมูกหมาป่า] 10 [ตั้งสมาธิ] 10 [พรางตัว] 10
—----------
(ได้สกิลของทริซมาด้วยงั้นเหรอเนี่ย… งั้นอัพทุกสกิลไว้ก่อน สกิลละ 10 ละกัน แต่แบบนี้แปลว่า ถ้าผมแปลงร่างมั่วๆ สกิลก็บานเลยนะสิ!!!)
คำสาป 5
พร 5
[Status CurseHBless]
ฟุบหนุบ
“อืมมม กลิ่นหอมๆของคุณแม่หละ ….”
ทริซ(ผม) ขยับร่างกายบิดตัวนอนกอดหมอเคลิ้มๆ ใกล้จะหลับ …
ซูมเข้ามาด้านในร่าง ผ่านชั้นมิติ แล้วก็มาเจอผมตัวจริงที่กำลังยืนอยู่ในที่โล่งๆ แห่งนี้ ที่เหมือนเวลาทุกอย่างหยุดนิ่ง แต่ก็สามารถคุมให้เคลื่อนไหวได้ในเวลาเดียวกัน ภายในความคิดของผมอีกที สามารถควบคุมร่างกายของร่างที่แฝงได้ และยังแยกกับการควบคุม ร่างที่แยกร่างอยู่ได้ (แลดูออกจะซ้อนกันหน่อยๆ แต่มันควบคุมง่ายกว่าที่คิดมากเลยหละเพื่อนๆ)
เอาหละ จะว่าไงดี
ตอนนี้ ถ้าให้อธิบายพลัง [แฝงกาย] ในร่างของทริซ มันเป็นยังไงหละก็ ถ้าจากปกติ แฝงกายก็แค่ เหมือนเราไปแอบอยู่ในเงา หรือในสิ่งของ เลเวลสูงๆก็เป็นปรสิตในร่างกายคนนั้นๆ ยืมประสาทสัมผัสของคนนั้นๆ เพื่อรับรู้ (ถ้าไม่ได้ควบคุมคนๆนั้น) แต่ในตอนนี้ ตัวผม เหมือนอยู่ในอีกมิติหนึ่งไปเลย หรือจะเรียกโลกมิติอีกใบ ที่ผมสามารถเข้ามาอยู่และทำอะไรก็ได้ แถมพื้นที่ก็ใหญ่สุดลูกหูลูกตา ผมสามารถไปที่ไหนในมิตินี้ก็ได้ แค่ใจนึก ราวกับเป็นฝันก็ไม่ใช่ ความจริงก็ไม่เชิง … คงเพราะสกิลมันอัพ Overlimit แล้ว เกิดอะไรแปลกๆขึ้นกับสกิลแน่ๆ
แล้วไอเจ้า [แฝงกาย] Overlimit เนี่ยก็สามารถควบคุมร่างกายความคิดเหยื่อได้อย่างอิสระเหมือนกัน แต่ต่างกันนิดหน่อยผมก็อธิบายไม่ถูกแฮะ ขอโฟกัสที่พื้นมิติก่อนละกัน
ถ้ามิติมันจะสมบูรณ์แบบทั้งพื้นที่และเวลาขนาดนี้ คล้ายสรวงสวรรค์ ถ้าใช้คอมโบกับพวก [Item Box] [แปลงร่างอย่างสมบูรณ์] [สร้างร่างแยก] ก็น่าจะสร้างอาณาจักรที่มีแต่ผมที่จะเทพแค่ในที่แห่งนี้คนเดียวได้แล้วค่อยส่งเหล่าร่างปลอมออกไปจัดการโลกภายนอกก็ได้!
เอาหละ ที่อยากจะลองตอนนี้เลยก็คือ! สิ่งที่หลายๆคนเคยคิดเวลาดูอนิเมะทีมีการสร้างร่างแยก นั่นก็คือ ไอ้เสื้อผ้าที่ร่างแยกก็อปออกมาน่ะ! จะเอามาถอดแยกใช้ได้ไหม!!!
[สร้างร่างแยก]
ทริซ1 10% (ด้วยสกิลLV10)
ทริซ2 100% (ด้วยสกิลLV20)
ทริซ3 100% (ด้วยสกิลLV40)
ทริซ4 1000% (ด้วยสกิลLV500)
ปุ้ง ปุ้ง ปุ้ง!
ใช่แล้วทุกคน! ทริซทั้ง 4 ร่างในสภาพสวมชุดชาวบ้านเรียบๆ ตามที่เคยเห็นเคยสัมผัสเลย
ถอดเสื้อซะ!!... เดี๋ยวๆ ผมไม่ได้ลามกขนาดนั้นนะ! แค่จะทดลองอะไรนิดหน่อย แล้วตอนนี้ทริซเองก็ไม่ต่างจากตัวผมเองด้วย! ดังนั้น Safe!!!
ฟุบๆๆ
แล้วทั้ง 4 ทริซก็ถอดชุดจนเหลือแต่ชั้นใน … แล้วโยนเสื้อออกมาห่างตัว
เสื้อชาวบ้านทริซ1 : +ป้องกัน 0.1
เสื้อชาวบ้านทริซ2 : +ป้องกัน 1
เสื้อชาวบ้านทริซ3 : +ป้องกัน 1
เสื้อชาวบ้านทริซ4 : +ป้องกัน 10
ตามที่คาด! แม้แต่ไอเท็ม ที่สร้างร่างแยกออกมา ก็ยังมีค่าสถานะตาม %
ชุดที่ออริจินอลป้องกัน 1 พอได้ 1000% ก็เป็น 10 ไปด้วย …
แล้ว พอผ่านไปแค่แปบเดียวเสื้อผ้าของทริซ1 ก็เหมือนจะต้องการ MP เพื่อคงสภาพ … และเมื่อผมไม่จ่าย MP ให้เจ้าชุดนั่น ชุดก็
ปุ้ง!
หายไป
อย่างที่คิด … แต่ร่างทริซ 1 ที่ยังจ่าย MP ให้ก็ยังอยู่ปกติ..
ในขณะที่ผ่านมาอีกสักพักใหญ่ๆ เสื้อผ้าของทริซ 2 ก็ต้องการ MP เช่นกัน ผมลองจ่าย MP ให้ดูก็พบว่า มันกิน MP เยอะเท่ากับการเรียกร่างปลอมในเลเวลนั้นออกมาอีกร่างเลย แต่ไม่ทันไรมันก็
ปุ้ง ปุ้ง!
หายไปทั้ง ร่างของทริซ 2 และ ชุด!!? สรุปง่ายๆว่า เพราะ % ความสามารถ มัน Maximum แค่ 100% ที่ LV.20 การให้ร่างทริซ 2 หรือชุด คงสภาพพร้อมกัน จึงเกินลิมิต และ Cancel สกิลไป
ส่วนร่าง 3 เมื่อชุดต้องการ MP ผมก็สามารถจ่าย MP เพื่อคงสภาพ พร้อมเลือก % ที่จะให้มันคงอยู่ได้ต่ำสุด 1% (ดีกว่าการสร้างร่างที่ต้องต่ำสุด 5%) แต่ค่าสแตทตอนแรกที่ได้เท่าไหร่ก็จะกากลงตาม%ที่เลือก แถมเปลือง MP มากขึ้นตามจำนวนด้วย
ร่างทริซใช้ 6/4 เสื้อใช้ 12/8 กางเกงใช้ 18/12 รองเท้าข้างซ้าย 24/16 รองเท้าข้างขวา 30/20 รวม 5 อย่างใช้MP 90/60 ไม่ต่างจากการสร้างร่างแยกเพิ่ม เรื่อยๆ แถมถ้าแต่ละชิ้น มันแยกจากการสัมผัสกัน ก็กิน MP แยกกันอีก!
และใช่ครับ ก็แบบที่ทุกคนเดาได้ ชุดของ ทริซ 4 คงอยู่สบายๆ เพราะมันกิน MP 0/0!!! แถมถ้าอยากให้หายผมก็สามารถตัดการคงอยู่และทำให้ชุดหายไปได้เหมือนกัน!!
แบบนี้ผมก็สร้างของปลอม ก็อปเกรดพรีเมี่ยม ขายพวกโจรชั่วๆ แล้ววันดีคืนดี ถ้าพวกมันใช้ในทางที่ผิด ก็ทำให้หายไปซะ! เข้าท่านะเนี่ย ฮ่าๆ ยังไงก็ไม่เสีย MP อยู่แล้ว เสียแค่ % นิดหน่อย …
เอาหละ ต่อไปก็เมนดิสที่อยากจะทอดลองอีกอัน!
จบตอนที่ 11 [แฝงกาย]


## ตอนที่ 12 โคลนนิ่ง”ทุกๆอย่าง”ออกมาได้แบบ 100% เป๊ะๆ

ลบทริซ ทั้ง 4 ออกไปก่อน!
จากนั้น!
เรียกทริซใหม่
ทริซ1 5% (ด้วยสกิลLV1)
ทริซ2 100% (ด้วยสกิลLV20)
ทริซ3 100% (ด้วยสกิลLV40)
ทริซ4 500% (ด้วยสกิลLV500)
ทริซ5 500% (ด้วยสกิลLV500)
ทริซ6 5% (ด้วยสกิลLV500)
ทริซ7 500% (ด้วยสกิลLV500)
ปุ้ง ปุ้ง ปุ้ง!
เช็คค่าพลังสูงสุดรวมของ [สร้างร่างแยก] 500 ที่ใช้ไป
2210% จาก 2500%
แล้วจากนั้นก็
ใช้ [แปลงร่างอย่างสมบูรณ์]
ทริซ1 [แปลงร่างอย่างสมบูรณ์] LV100
ทริซ2 [แปลงร่างอย่างสมบูรณ์] LV100
ทริซ3 [แปลงร่างอย่างสมบูรณ์] LV99
ทริซ4 [แปลงร่างอย่างสมบูรณ์] LV10
ทริซ5 [แปลงร่างอย่างสมบูรณ์] LV100
ทริซ6 [แปลงร่างอย่างสมบูรณ์] LV500
ทริซ7 [แปลงร่างอย่างสมบูรณ์] LV500
เก่ง : HP-6
ฟุบๆๆๆๆ
นั่นไงหละ ตามที่เคยเกิดขึ้นกับร่างแยก 2ร่างแรกเลย ค่าพลังสูงสุดของ [สร้างร่างแยก] ที่เหลืออยู่ของผม จาก 2210% กลายเป็น 600% เท่านั้น
นั่นแปลว่า ทริซ 1 2 5 6 7 โดนพลังแปลงร่างระดับ 100/500 ที่ทำให้ทริซร่างปลอม “กลายเป็น” ทริซร่างจริงอีกคนไปเลย เสมือนว่าร่างปลอมถูกกำจัดหรือหายไปแล้วโดยสมบูรณ์
แต่กับพวกที่ใช้แปลงร่างเลเวลไม่ถึง 100 ทั้ง 2 ร่าง ก็ยังถือว่าเป็นร่างปลอมที่เปลี่ยนรูปร่างเฉยๆนั่นเอง! แล้วพอถอดเสื้อผ้าออก ก็ถูกตรรกะเดิมกับที่ทำเมื่อกี้ ก็คือเสื้อผ้านั้น นับเป็นอีกร่างแยกเหมือนกัน เพียงแต่ค่าสเตตัสต่างกัน
ทริซ 3 ที่แยกร่างแบบ 100% มา โดนแปลงร่าง LV99 ที่จะ”ดึง”ความสามารถของทริซจริงมา 90% นั้น ก็เหมือนแข็งแกร่งแบบ 190%ไปเลย
ทริซ 4 ที่แยกร่างแบบ 500% มา โดยแปรงร่าง LV10ที่จะดึงความสามารถของทริซจริงมา 10% ก็แข็งแกร่งแบบ 510% ตามที่คาดไว้
เอาหละ ทีนี้เรามาดู อีก 5 ร่างที่เหลือ!! ที่ผมสนใจที่สุดก็คือชุด! ใช่แล้วทุกคน ชุดที่พวกเธอถอดออกมากองเอาไว้!! มันกลายเป็นเสื้อผ้าจริงๆไปแล้ว!!! ไม่ต้องจ่าย MP เพื่อใช้เลย เรียกได้ว่า ร่างกายที่โดนใช้แปลงร่าง LV.100 ทั้งร่าง 1 5% 2 100% และ 5 500% ได้กลายเป็น ทริซ วัย 10 ปี LV.18 จริงๆทั้งหมด และเป็นร่างที่ผมใช้อยู่ตอนนี้ แถมไอเท็มในตัวก็เป็นของเธอทั้งหมดอีกด้วย!
เก่ง : HP-6
ใช่แล้วๆๆ
ผมเอาร่าง 1 2 5 ควักกระเป๋ากางเกง เพื่อเอาแซนวิสยับยู่ยี่ออกมาจากกระเป๋ากางเกง กับเหรียญ 1 Zen 3 เหรียญ ออกมา ทั้ง 3 ร่าง รวมเป็น แซนวิสยับๆ 3 อัน และเงิน 9 Zen!!!
“ฮึๆๆๆ ฮ่าๆๆๆ!!!” x4
ตัวผมจริงๆและร่างทริซ ทั้ง 3 หลุดขำออกมาประสานเสียง
สุดยอดไปเลย เท่านี้ผมก็สามารถโคลนนิ่ง”ทุกๆอย่าง”ออกมาได้แบบ 100% เป๊ะๆ แม้แต่ความทรงจำ+ความรู้ (อะแต่ผมจะพยายามไม่อ่านมันหรอกนะ ถ้าไม่จำเป็น เพราะรกสมองอะ) อืมมม แต่ให้เดา
ก็คงโคลนพวกต่างโลก ไอเท็มต่างโลก หรือพลังของพวกต่างโลกไม่ได้หละนะ เพราะแม้แต่ตัวผมเองจริงๆ ที่ก็อปและแปลงออกมา ยังเป็นแค่กายเนื้อของคนโลกนี้เฉยๆเลย…
ออ แต่ที่น่าผิดหวังปนน่ายินดี ก็คือ ไม่ว่าร่างดั้งเดิมที่ใช้แปลงร่างมา จะเก่งหรือกากแค่ไหน ก็กลายเป็น ทริซ LV.18 ไปเลย ไม่มีอะไรแถมหรือเพิ่มเติม ทั้งๆที่สกิลก็บอกนะ ว่าดึงเอาความสามารถมาใช้ได้ 100% ตอนเลเวล 100 ทำให้ เหมือนกับว่า ร่างปลอม Tier เดียวกัน ถ้าใช้แปลงร่าง LV10-99 ก็จะเก่งกว่า LV100 ไป
แต่ก็เข้าใจได้หละนะ … เพราะไอเจ้าเลเวล 100 มันคือการทำให้กลายเป็นอีกสิ่งไปเลย ร่างปลอมมันเลยเหมือนถูกทำลายหายไปเอาดื้อๆไม่ได้สเตตัสมาด้วย
และสุดท้ายก็คือเจ้าร่าง 6 กับ 7 …
สกิลเลเวล 500 ของผมที่ใช้เข้าไปน่ะ มีส่วนที่น่าสนใจอยู่! เพราะ ความแข็งแกร่งถ้าวัดเป็น % ทริซ 6 คือ 504% และ 7 คือ 900%!? ซึ่งสรุปง่ายๆ ก็คือ แปลงร่าง LV500 นอกจากจะได้สแตทของร่างทริซจริงมา 500% แล้ว ยังได้แสตทของทริซร่างปลอมมา อีก 80% ด้วย!? (คำนวนยังไงหละเนี่ย!?)
แล้วไม่พอนะ!
เสื้อที่พลังป้องกัน 1 จากปกติ ร่าง 6 ก็เป็นป้องกัน 5 ส่วนร่าง 7 ก็เป็นป้องกัน 9 ไปแล้ว! แถมเนื้อผ้าหรือความรู้สึกต่างๆ ก็ดีกว่าของเก่าทนทานกว่าสุดๆ! แม้ว่าสภาพมันจะดูกากเหมือนเดิมก็ตาม!
สุดยอด ก็อปแบบโกงค่าสถานะ
สุดท้ายก็แซนวิสยับยู่ยี่ กับ เหรียญ 1Z 3 เหรียญ ในกระเป๋าทั้ง 2 …
อืม ก็แซนวิสยับยู่ยี่ กับ เหรียญ 1z เหมือนเดิม นี่หว่า…
ผิดหวังแฮะ แต่เอาเถอะ เท่านี้ก็ดีสุดๆแล้วหละ!! ได้เวลา ปฏิบัติการปั้มเงิน!!!!!
เอาหละ ทดสอบเสร็จแล้ว ถอดข้าวของทุกอย่างออกมากองๆรวมกันแล้วโยนเข้า Item Box กล่องที่ 1 ซะ!
แล้วก็ลบร่างทริซ ทั้งหมดซะ ….. อะ
ชิบ… แล้วจะกำจัดยังไงหละวะเนี่ย! ก็ตอนนี้ 5 ร่างนั่นกลายเป็น ทริซหรือก็คือผม! ทั้งหมดแล้วอะดิ
ลองเอาร่างทริซ 1 หยิกแก้มทริซ 2!
“โอ้ย!”
ร่างทริซ 2 ร้องเจ็บ …
ม่ายยย ถึงความคิดความรู้สึก จะเป็นของร่างทริซ 2 ไม่ได้แชร์มาหาผมก็เถอะ แต่จะให้ฆ่าร่างกายที่มีความรู้สึกของตัวเองทิ้งเนี่ยมันก็ไม่ได้ป่ะ!!
“ตัวฉันไม่อยากตาย”
“ไม่อยากตายด้วย!”
“ฉันก็ไม่อยากตายเฟ้ย”
อ่า ผมลองเอาตัวทริซที่เป็นผมเอง พูดความรู้สึกของทริซ(ผม)จริงๆจากใจออกมา ก็ตามนั้นแหละ …
ลืมคิดไปเลยเว้ยยยยยย!!! ผิดพลาดอีกแล้วเหรอเนี่ย!!!
อ้ะ!?
แล้วจู่ๆ ไอ้ฉากน่าขนลุกเมื่อตอนที่ 10 ก็เกิดขึ้นแล้ว ผมก็แยกความคิดจากร่างนั้น!?
“หะ อ้ะ … เห้ยๆๆ แปลกๆละนะ”
อยู่ๆร่างนั้นก็แยกความคิดจากการคิดของร่างจริงผม!!!
Noooooooooo!!! ต่อให้ร่างปลอมก็ No
ชิบหายแล้ว ร่างปลอม(จริงๆ)ก็ไม่อยากโดนแกข่มขืนเว้ยยย ไม่ใช่เพราะมันจะหลอนตัวผมอย่างเดียวนะ! อันนั้นผมจัดการความรู้สึกเองได้
แต่คุณเมลท์ที่เป็นห่วงผมตลอดเนี่ยสิ จะโดนยัยพวกเทพธิดาอีก 99 องค์ ดูถูกแค่ไหนกัน!? จะช่วยร่างปลอมยังไงให้เนียนๆดีฟระเนี่ย
เก่ง : HP-6 …HP+3
จบตอนที่ 12 โคลนนิ่ง”ทุกๆอย่าง”ออกมาได้แบบ 100% เป๊ะๆ


## ตอนที่ 13 แซนวิสเน่า 3 ปี

ณ บนสวรรค์ เบื้องหน้า กระจกวิเศษ บอกข้าเถิด
“ใช้ไอเท็มอะไรของนายเนี่ย! เขาไม่ยิ่งโกรธกว่าเดิมหรือไง แค่โดนข่มขืนน่ะ ไม่โดนฆ่าตายสักหน่อย เดี๋ยวก็ตายจริงๆหรอก”
“อุ้บ อะไรอะ ขี้งั้นเหรอ! อี๋ ไม่ดูต่อละ ไปดีกว่า”
“หลอนอะ ใช้ขี้เนี่ยนะ ไปดูคนของเราเองต่อดีกว่า หยึยๆ”
“ฮ่าๆๆ ไปแอบเอาขี้จากไหนมายัด Item Box หละเนี่ย โอ้ยฉันยังคิดไม่ถึงเลย เจ้านั่นก็ไม่เลวนี่นา! คนของหล่อนน่ะ เมลท์ ไม่สิ ยัยเทพของคนใช้ขี้! แล้วในอนาคตก็ไปเป็นคนเก็บขี้ม้ายูนิคอร์นต่อ ฮ่าๆๆ”
“พอเลยนะ ฟรีซอย่าไปดูถูกเขานะ! อย่างน้อยเขาก็ทำสุดชีวิตเพื่อที่จะรอดจากที่นี่ไม่ใช่หรือไง … ถึ ถึงจะใช้ขี้้ก็เถอะ…”
“ยังไงก็ไม่รอดจากที่นั่นอยู่ดีหละน่า ดูสิ เดี๋ยวก็โดนจับได้แล้ว! ดูสิ เข้าตาจนแล้วไม่ใช่หรือไง”
“อึก… ตาบ้า ขอให้รอดนะ … อย่างน้อย ก็ขอให้ไม่โดนฆ่าด้วยเถอะ!”
“หึๆๆ มองจากการใช้ MP … อีก เอาหละ ต่อให้หลอกเจ้านั่นวิ่งออกไป ก็ไม่มีทางทัน! มันจบแล้วหละ กลับไปโดนโซ่แซ่กุญแจมือซะเถอะ เจ้าคนใช้ขี้!”
“อึก … เข้าต้องมีทางรอดสิ! ฉันเชื่อมั่นในตัวนายนะ Xxx!”
………………….
…………………….
แล้วริมฝีปากของเขา ก็ค่อยๆยื่นเข้ามาใกล้ขึ้น ใกล้ขึ้น กับหน้าของผม … จะโดนนายท่าน ทำโทษแล้ว …
“อะ อาาา… “
“หึๆๆ”
[ร่างจริง]
ตั้งสติว้อย! เอาไอนี่ไป!
[ร่างจริง]
“อ้ะ! Item Box”
“หือ ? ไอเท็มบอกซ์อะไรรึ”
เมื่อผมตั้งสติได้ก็คว้ำของที่อยู่ใน Item Box หมับ! ฟาด โผละ!! ใส่ทั้งปากและหน้าขุนนางสุดหล่อเบื้องหน้าผมทันที
ไอ้สิ่งนั้น ดำๆเมือกๆ กลิ่นรุนแรงเละเต็มหน้าของเขา
“อ้อก … อะ ไอ้เด็กนี่! อุ้ป อ้วกกกก!!!”
“...โอ้โห กลิ่น … แหวะ!!!!”
โอ้โห กลิ่นเน่าขนาดนี้ เล่นเอาหลุดการโดนสะกดจิตได้เลย!
ใช่ครับ! เพียงเสี้ยวอึดใจที่ร่างกายผมกำลังจะโดนจูบ ผมก็สั่งสติของร่างนี้ให้คว้าเอา “แซนวิสเน่า 3 ปี” ออกมาจากไอเท็มบ็อกซ์ (พร้อมด้วยผ้ารองแซนวิสกันกลิ่นติดมือ) โจมตีเข้าใส่เขาเต็มๆ!
ถ้าถามว่าผมเอาแซนวิสเน่ามาจากไหน … ก็ที่บอกยังไงหละ มิตินั่นน่ะ เหมือนเวลามันหยุดนิ่ง แต่ก็สามารถเร่งวันเวลาได้ด้วย! แม้จะยังงงๆ วั่ามันทำงานยังไง แต่ตอนนี้ มันได้ผลแล้วหละ แซนวิสยู่ยี่เปื้อนเหงื่อจากการเดินทางของทริซร่าง 7 ที่เร่งเวลาในมิตินั่น 3 ปี!!! แล้วใช้แฝงกาย มายัดของเข้า Item Box ในเสี้ยววินาที
“อ้าก ตาฉัน ตา!! อุ้ป อ้วกกกกกกกกกกกก!!!”
แซนวิสที่เน่าจนแทบจะเป็นพิษทั้งจากรสและกลิ่น เข้าไปในปาก จมูก ตาของหมอนั่นเต็มๆ บอกเลยว่าลำบาก! ท่าทางเขาจะแสบ เจ็บปวดและทรมานสุดๆ
“อุ้บ!”
อย่าว่าแต่เขาเลย ตัวผมก็แทบจะอ้วกเหมือนกันกลิ่นนี่เลวร้ายกว่าอุจจาระในส้วมเป็นสิบเท่า! หมักมาดีเกินไปสินะ ระหว่างอาศัยโอกาสนี้ วิ่งไปแอบหลังมุมอับประตู ตามสไตล์หนังสายลับคอมเมดี้
ปึ้ง!!! ประตูถูกเปิดออก และพี่ชายพี่สาวเฝ้าหน้าห้องก็วิ่งเข้ามาตามคาด
และมันก็เหมือนหนังสายลับตลกๆ ที่เวลาศัตรูบุกเข้ามา มักไม่มองหลังประตูก่อน! เยี่ยม
“คุณท่าน!! อุ้บ..”
“คุณท่านครับ!! อึก กลิ่นบ้าอะไรเนี่ย โคตรเหม็น”
“ไอ้เด็กนั่น อ้ากก ตาฉัน หน้าของฉัน อ้ากกก!!”
“บ้าเอ้ย! ไอ้เด็กนั่นมันอยู่ไหน!!! ตามหาเร็วๆเข้า! เห็นไหมหละฉันบอกแล้วว่าเจ้าเด็กนั่นมันตัวแสบ!”
“เออได้! .. บ้าเอ้ย อย่าให้จับได้นะ!”
“อ้วกกกก โอ้กกกก!!”
“คุณท่านขา ทำใจดีๆไว้นะคะ!!! เดี๋ยวพาไปห้องน้ำนะคะ!”
เพียงเสี้ยวอึดใจ ผมรีบอัพ [แฝงกาย] LV 2 แล้วแฝงเข้าไปที่เงา ของพี่ชายคนเฝ้าห้องที่วิ่งออกจากห้องอย่างร้อนรนนั่น
จนมาถึงห้องโถงใหญ่ ที่มีผู้คนพลุกพล่านมากมายเต็มไปหมด เพราะเป็นบาร์กึ่งคาสิโน เขาเข้าไปคุยกับการ์ด 5-6 คนตรงหัวมุม
“แฮ่กๆ เห็นเด็กที่มันหนีมารอบเมื่อกี้ไหม เจ้าเด็กเวรนั่นมันจัดการขุนนางคนนั้น แล้วหนีออกมาได้ รีบตามหาเร็วเข้า!!”
“หา!? แล้วพวกแกดูแลกันยังไงวะ!”
“เอ็งจะให้ข้าไปดู ผู้ใหญ่ตุ๋ยตูดเด็กรึไงวะ!”
“ระวังปากหน่อย!”
“เออๆ”
บ้าเอ้ย พลังนี่ใช้ MP1 ต่อ 6 วินาทีเลยงั้นเหรอ! แบบนี้ ก็เหลือเวลาอีกไม่มากแล้วสิ! MP เหลือแค่ 5 แล้ว!!! บ้าเอ้ย จะทันไหมเนี่ยต้องเสี่ยงแล้ว! อาศัยจังหวะที่คนเยอะนี่แหละ
“เจ้าเด็กนั่นมันวิ่งออกไปข้างหน้าแล้วค่า! รีบตามมันไปเร็ว!”
ผมอาศัยความเป็นเด็ก ทำเสียงสาวแตกที่สุดเท่าที่จะทำได้ ให้เจ้าคนที่ผมแฝงเงามาได้ยิน
“หะ เห้ย!!! แล้วปล่อยให้มันออกไปได้ไงเล่า!”
เมือ่เขาได้ยินแบบนั้น ก็เร่งฝีเท้าออกไปโดยเร็ว ไม่รีรอ ตามที่ผมเดาเอาไว้ … แต่…
XXX : MP 3/15 …
บ้าเอ้ย จากความทรงจำเมื่อคืน ถ้าวิ่งไวระดับหมอนี่ก็ใช้เวลาออกจากตรงนี้ไปถึงประตูทางออกก็อีก 30-40 วินาที
XXX : MP 2/15
บ้าชิบ!! จะไม่ทันแล้ว!!! หรือจะต้องใช้พลังจากฝั่งนั้นช่วย … ไม่ได้สิ ยัยพวกนั้น ยังตามดูผมอยู่แน่ๆ!
………….
ณ บนสวรรค์
“จบสิ้นแล้ว!!! หมอนั่นหลุดออกมาแน่ๆ! ฉันมั่นใจ!!”
“ไม่นะ!!!!”
……………
“แฮ่กๆ ไอ้เจ้าเด็กเวรเอ้ย วิ่งไวชะมัด!!!”
XXX : MP 1/15
บ้าเอ้ย ยังวิ่งไม่ถึงประตูอีกเหรอ!! ไม่ทันแล้ว!!! ถ้า MP หมด นี่หลุดออกมา แน่ๆ!!! .. ต้องใช้พลังของผมงั้นเหรอ … แต่มันก็ไม่เนียนน่ะสิ … บ้าจริง ..
……
อ้ะ!! จริงสิ!!!!! ใช้แบบนั้นก็ได้นี่นา!!!!
จบตอนที่ 13 แซนวิสเน่า 3 ปี


## ตอนที่ 14 ที่ขอไปพลิกแพลงใช้พลังแบบนั้นเองเหรอเนี่ย!

อ้ะ!! จริงสิ!!!!! ใช้แบบนั้นก็ได้นี่นา!!!!
เอาหละ มาดูกันเถอะ ว่า CurseHBless แบบ Basic ที่อยู่ในความเชื่อของยัยพวกนางฟ้านั่นน่ะ ใช่ มันเป้นคำสาปที่พวกเธอคิดแบบตอนแรกที่่ผมอธิบายไป คำสาปแบบใช้แล้วทิ้งไร้ค่าอย่างการ ลดAttack เพื่อ เพิ่ม Attack จะมีไปทำไม!!
ผมจะแปะลงไปที่ตัวร่างปลอมได้ไหม! (แต่ถึงไม่ได้ก็มีอีก 1 วิธีเนียนอยู่ดี)
[Status]
ชื่อ xxx LV.2 15%(Exp 3) SLV.2 15%(Exp 3)
Stat
Str2 Vit5 Wis0 Mag0 Agi3 Dex0
HP:135/135 MP:1/15
[Status]
MP:1/15 ….. MP:0/15
……………….
ณ บนสวรรค์
“MP หมดแล้ว! เสร็จหละเจ้าคนใช้ขี้้“
“Xxx!”
……………….
“ขอให้ได้เถอะ! คำสาปขอลดค่าประสบการณ์ LV. ลง 4 แลกกับได้ค่าประสบการณ์ 2!!” (เสียงเบา)
ผมพูดเสียงเบาออกมา หวังให้พวกนางฟ้าได้ยิน! ในระหว่างที่ใช้สกิลแฝงกายอยู่ในร่างปลอมนี้
……………….
ณ บนสวรรค์
“เอ้ะ!!!? อะ เอาจริงงั้นเหรอ!! ไอ้หมอนั่น!!”
“อ้ะ!!!! Xxx! สุดยอดเลย!! ที่ขอไปพลิกแพลงใช้พลังแบบนั้นเองเหรอเนี่ย!!!!”
……………….
Xxx : LV.2 15%(Exp 3)-4 > LV.1 50%(Exp1)+2 > LV Up!!
[Status]
ชื่อ xxx LV.2 5%(Exp 1) SLV.2 15%(Exp 3)
Stat (5)
Str2 Vit0 Wis0 Mag0 Agi3 Dex0
HP:110/110 MP:15/15
[Status]
MP:15/15 … MP:14/15
และมันได้ผล!!!!!! พอเลเวลลดแล้วอัพใหม่ ค่า HP และ MP ก็โดนเติมจนเต็มด้วย!!! ตามตรรกะของโลกแนวระบบ!! แล้วการกิน MP ของสกิลก็ดำเนินต่อทันที!! รอดแล้ว!!!
แถมได้รีสเตตัสฟรีอีก! รีบ อัพ Wis ก่อนเลย!! 5
[Status]
ชื่อ xxx LV.2 5%(Exp 1) SLV.2 15%(Exp 3)
Stat
Str2 Vit0 Wis5 Mag0 Agi3 Dex0
HP:110/110 MP:24/25
[Status]
ฟุบๆๆ
พี่ชายคนคุมประตู วิ่งพ้นออกมาจากคาราวาน มองซ้ายมองขวา ก่อนจะวิ่งตรงไปคุยกับพวกชาวบ้านที่กำลังจะเดินกลับเข้าเมือง ผมก็อาศัยจังหวะที่เงาของพวกเขาซ้อนกัน ย้ายไปทีอีกเงาของชาวบ้านแทน
แล้วเขาก็วิ่งตามหาผมต่อไป…
รอดแล้ว!! ทุกคน ผมรอดแล้ว รอดจากทั้งการโดนจับข่มขืน และรอดจากการโดนพวกเทพธิดาจับได้ว่าพลังของผมมันโกงแล้ว!
ตื่นเต้นเป็นบ้าเลย
เอาหละ พอ MP ใกล้หมดระหว่างชาวบ้านยังเดินไม่ไกลพอ ผมก็ใช้ ลด EXP 2 แลกกับได้ EXP 1 อีกรอบ แล้วอัพ Wis 5 เพื่อเติม MP ให้เป็น 25/25 อีกรอบหนึ่ง
จนกระทั่งเดินทางมาใกล้ถึงเมือง ผมก็รีบย้ายเงาไปอยู่กับต้นไม้ รอสักพักแล้วโผล่พรวดออกมา เพื่อวิ่งตรงเข้าเมืองไปที่กิลนักผจญภัยเพื่อขอความช่วยเหลือทันที!
……………….
ณ บนสวรรค์
“อึก หมอนั่น … คิดไม่ถึงเลยจะใช้วิธีนี้เพื่อเอาตัวรอดด้วย .. ชิ … รอบนี้คงต้องชมคนของหล่อนหละนะ … ไม่สนุกเลยให้ตายสิ ไปดีกว่า”
“ไงๆ ไอ้หมอนั่นมันเป็นไง บ้างฟรีซ! ยัยบ๊วยจะโดนส่งไปเก็บขี้ยัง”
“ชิ… ที่ไหนหละ ไอ้หมอนั่นมันรู้ว่าต้องเล่นกับระบบยังไง แล้วใช้พลังนั่นได้เจ็บแสบจริงๆ บ้าเอ้ย”
“xxx….ฟู่ว โล่งอกไปที นี่นายเลือกสกิลนี้มาโดยคิดไว้รอบคอบแล้วสินะ … ตาบ้า! .. สู้เขานะ ถึงฉันจะไม่ได้อยู่ดูตลอด และช่วยอะไรนายไม่ได้เลย แต่ก็รู้สึกได้ว่านายพยายามเพื่อฉันจริงๆ”
……………
เก่ง(ร่างจริง) : HP-6
อะ … โดนห่วงใย แต่ไม่โดนเหยียดงั้นเหรอ แสดงว่าวิธีของผม พวกเทพธิดายอมรับสินะ…
จบตอนที่ 14 ที่ขอไปพลิกแพลงใช้พลังแบบนั้นเองเหรอเนี่ย!


## ตอนที่ 15 งานแรกของผมในฐานะนักผจญภัยหลังจากมาต่างโลก

“เห้อ ฉันจะลงทะเบียนให้ยัยหนูนี่แล้วกันนะ… แล้วก็จะรับเป็นลูกบุญธรรมชั่วคราวไว้ก่อน จะได้ไม่โดนอะไรแบบนั้นอีก ไม่มีปัญหาสินะยัยหนู”
“เอ้ะ เอ่อ ครับ ขอบคุณมากๆครับ”
“เอาจริงเหรอคะมาสเตอร์”
“เออ แค่ชั่วคราว … ส่งเด็กไปตายแล้วโดนโทษ ก็ดีกว่าส่งเด็กนี่ไปตายทั้งเป็นที่นั่นนั่นแหละ … บ้าเอ้ย … ฉันคิดตื้นไปจริงๆ ควรจะเอะใจตั้งแต่ไม่มีประวัติ ไม่มีอะไรแล้วแท้ๆ”
“มาสเตอร์เนี่ยจริงๆแล้วใจดีเหมือนกันนะคะ”
“หุบปากน่า! .. อีกอย่างยัยหนูนี่ ถ้าส่งไปทำภารกิจก็คงไม่ตายง่ายๆหรอกมั้ง … ถ้าจะเก่งถึงขั้นหนีจากคาราวานมาได้ด้วยตัวคนเดียวน่ะ”
“คิกๆ นั่นสินะคะมาสเตอร์ … เอ้าแม่หนู บอกมาสิชื่ออะไร แล้วก็เอามือประทับตรงนี้ไว้ด้วย”
“อะ ผมชื่อ …เก่ ..”
ไม่ได้สิ จะบอกชื่อโลกเดิมไม่ได้งั้นชื่อนี้ละกัน ชื่อเดิมแปลภาษาเฉยๆ!
“เกรทครับ (Great)”
“เกรซสินะ (Grace)”
“ครับ”
“เอาหละลงทะเบียนสักแปบนะ มาสเตอร์คะเชิญค่ะ”
“อืม”
สาวกิลหน้าอกล้นๆยิ้มหวานต่างจากเมื่อวานระหว่างเดินเข้าไปกดปุ่มเครื่องลงทะเบียนของกิลไปมา
อะ ถ้าถามว่าเกิดอะไรขึ้นหลังจากเมื่อตอนก่อน ก็ไม่มีอะไรมากหรอก เนื้อเรื่องมันธรรมดาน่ะ
วิ่งหอบชุดฟูฟ่องเข้าเมืองมาขอความช่วยเหลือ แล้วก็เจอลุงกล้ามหัวกิลนักผจญภัยกับพนักงานต้อนรับคนเดิมจากเมื่อวานนี้ เลยเล่าเรื่องราวทั้งหมด
บทมันไม่ใช่หนังแนวดาร์กอะไรแต่ก็ไม่ได้สว่างขนาดนั้น
ดังนั้นทุกอย่างเรียบง่าย พวกเขารู้สึกผิดเป็นอย่างมากเลยหละ แถมจะไปเอาผิดกับคาราวานหรือขุนนางคนนั้นก็ไม่ได้ กฏของโลกนี้ มันไม่ซับซ้อนอะไร ถ้าคุณเป็นคนเถื่อน ไม่ว่ายังไงก็ไม่มีกฏหมายอะไรรองรับ มีค่าไม่ต่างจากสิ่งของหรือมอนสเตอร์ด้วยซ้ำ ทุกอย่างอยู่ที่คุณธรรมของแต่ละตัวบุคคลเอง
จะปล่อยไปเฉยๆ หรือช่วยเหลือ หรือจะทำแบบที่ผมโดน ก็แล้วแต่บุคคล แต่ถ้าลงทะเบียนถูกต้องแล้วนั้น กฏหมายก็เข้มแข็งพอ ที่จะจัดการคนทำผิด
พวกเขาลบตราสำนึกผิดออกให้กับผม มันไม่ได้ยากอย่างที่คิด แถมยังอธิบายด้วยว่า แม้แต่ตราทาส ก็ไม่ได้ลบยากอะไร ถ้าไม่มีการลงทะเบียนหรือเอกสารชัดเจน ทางกิล หรือใครๆที่มีความสามารถพอ ก็ลบตราออกให้ได้แค่มีอุปกรณ์พร้อม ถ้าไปลบซี้ซั้วเขาเป็นเจ้าของทาสถูกต้องก็โดนกฏหมายลงโทษได้เหมือนกัน!
หึๆๆ ให้ทุกคนจดตรงนี้ไว้เล็กน้อย ถ้าให้ผมเข้าใจง่ายๆ พวกตราทาส ตราสำนึกผิด ตราอะไรก็ช่าง และสกิลปลดเนี่ย มันมีเลเวลเหมือนกันสินะ! ถ้าเจอคนมีพลังก็น่าจะก็อปเก็บไว้!
วิ้ง!!
ไม่นานนัก เครื่่องลงทะเบียนก็เสร็จ มันให้อารมณ์เหมือนไปทำบัตรประชาชนที่สถานที่ราชการ เพียงแต่กิล ที่ลงทะเบียนถูกต้องก็ทำให้ได้ สะดวกดีจริงๆ
“เรียกร้อยแล้วหละเกรซ เอาหละ ต่อไปก็เป้นเด็กดีเชื่อฟังคุณพ่อเอียนเขาน้ะ คิกๆๆ”
“เลิกล้อเลียนฉันได้แล้วเปเปอร์”
“ค่าๆ เอ้าเกรซ เอามือไปแตะเครื่องตรวจสอบสิ”
“ครับผม … “
[เครื่องตรวจสอบสถานะนักผจญภัย]
ชื่อ : เกรซ
อาชีพ : นักผจญภัยฝึกหัด
ระดับ : G
LV : 2 SLV : 2
ความถนัดไม่มี
ค่าสแตทต่ำกว่ามาตรฐาน
ค่าสกิลต่ำกว่ามาตรฐาน
เยี่ยม! มีชื่ออะไรเรียบร้อยแบบนี้ก็ไม่โดนเจ้าพวกนั้นจัดการแล้วสินะ! รอดตัวแล้วเรา … อะ เดี๋ยวนะ ทำไม ชื่อเกรซฟระ …. ชื่อซะผู้หญิงเลยเว้ย!!!
“เอ่อ คือ….”
“ชื่อเกรซเหรอเนี่ยเป็นชื่อที่ดีนี่น่า ยัยหนู”
“เป็นชื่อที่เพราะมากๆเลยนะ”
“นั่นนะสิฉันหละชอบเหมือนกันนะ ต่อไปจะปลอดภัยแล้วนะเด็กดีๆ”
พวกนักผจญภัยสาวๆ ต่างมารุมล้อมชื่นชมในตัวผมและชื่อกันใหญ่ … อ่าซวยแล้วไง … จะมาบอกว่าเข้าใจผิดตอนนี้ คงจะวุ่น ช่างมันละกัน
ไหนลองเช็ดสเตตัสตัวเองหน่อยซิ
[Status]
ชื่อ เกรซ เพศชาย LV.2 SLV.2
Stat
Str2 Vit0 Wis5 Mag0 Agi3 Dex0
SubStat
Atk2 Matk0 Def0 Mdef0 Flee3 Mflee1 Regen0.1 Mregen0.1
HP:110/110 MP:25/25
อาชีพ:นักผจญภัยฝึกหัด
Skill (ติดตัวแต่เกิด)
[Item Box] 1 [สร้างร่างแยก] 1 [แปลงร่างอย่างสมบูรณ์] 1 [แฝงกาย] 1 [Overlimit] 1
Skill (อาชีพนักผจญภัยฝึกหัด)
[Status]
ว้าว ชื่อ และอาชีพเปลี่ยนไปแล้วจริงๆแฮะ
“เอาหละเกรซ ต่อไปก็เริ่มจากเควสง่ายๆ เดี๋ยวฉันให้เงินค่าตอบแทน 50z ละกันนะ!”
“เอ๋ จริงเหรอครับ! อะไรครับคุณเปเปอร์!”
“ไปทำความสะอาดห้องตัวเอง แล้วก็ห้องของฉันด้วยเลยจ้า!”
“อ่า … ครับ”
เปเปอร์ยิ้มหวาน เตรียมเหรียญ 50z ไว้ให้ผมพร้อม
แล้วนั่นก็คือ งานแรกของผมในฐานะนักผจญภัยหลังจากมาต่างโลก
เก่ง : HP-6
จบตอนที่ 15 งานแรกของผมในฐานะนักผจญภัยหลังจากมาต่างโลก


## ตอนที่ 16 การ Select ตัวละคร ทริซมาเล่น ก็คือ Normal+ Mode นั่นแหละ

1 ปีผ่านไปไวเหมือนนิยายไร้พลอต…
ณ ป่าติดกับเมืองเซราทุล ฝั่งระหว่างทางไปเมืองใหญ่ ซึ่งเป็นเขตความเสี่ยงต่ำ Rank G-F
แก๊ง Slime Sentai สไลม์ชมพู สไลม์ส้ม สไลม์เขียว สไลม์ฟ้า สไลม์แดง
Rab(กระต่าย?) Wild Rab(กระต่ายป่า?)
Wild Boar(หมูป่า) Wild Pig (หมูป่า หะ? อะไรนะ?)
Wolf(หมาป่า) Wild Wolf(หมาป่าป่า?)
Picho(นกกระจอกเทศยักษ์?) Wild Picho
แล้วก็มีอีกหลายตัวที่อธิบายได้ยาก แต่ให้นึกภาพว่าสัตว์อะไรที่มันควรจะมีในป่า กับมอนสเตอร์ง่อยๆข้างทางในเกม มันก็พอมีสมเป็นหมู่บ้านก่อนไปเขตระดับกลาง ในเกม MMORPG ที่เคยคิดถึง..
ในวันนี้ก็เป็นวันที่แจ่มใส
กองซากมอนสเตอร์ Wolf เรียงราวอยู่ 11 ตัว และ 2 สิ่งที่ยืนอยู่สุดท้ายนั้นก็คือ Wolf ตัวสุดท้ายที่บาดเจ็บสาหัส กับ เด็กสาวลุคทอมบอยแต่หน้าค่อนไปทางหวานที่คุ้นเคย ตอนนี้ไว้ผมยาวขึ้นมาจนเลยบ่านิดๆ กับส่วนสูงที่เพิ่มขึ้นมานิดหน่อยจากปีก่อน ในชุดนักผจญภัยราคาถูกและในมือถือดาบที่ถูกสุดในร้านขายอาวุธ
ใช่แล้วเธอคือ ทริซ(ผม) นั่นเอง
“นี่แหนะ!!”
ฉัวะ!
“เอ๋ง!!!”
[ทริซ ได้รับ EXP 42 exp SkillXP 48]
[ทริซ LV UP LV35>LV36]
“สะ สำเร็จเลเวลอัพแล้ว! แฮ่ก แฮ่ก…”
ทริซ(ผม) ทรุดตัวลงไปกับพื้น หลังจากเสี่ยงสู้กับฝูงหมาป่าใหญ่และปราบหมาป่าตัวสุดท้ายจนเลเวลอัพพอดี
ร่างกายของทริซนั้นเริ่มมีน้ำมีนวลขึ้นเล็กน้อย เหงื่อไคลที่ไหลเยิ้มหน่อยๆจากใบหน้าซอกคอต้นแขนต้นขา ทำให้หิวน้ำจนทนไม่ไหว
“เลเวลอัพยากชะมัดเลยแฮะ … น้ำๆ … อึกๆๆๆ อ้า!~ ชื่นใจ!”
อื้ม… ฉากดื่มน้ำนี่ถ้าเป็นหนุ่มๆมาเห็นคนจะบอกอีโรติกหน่อยๆได้หละนะ แต่พอดีเป็นร่างตัวเองแถมเป็นมันสมองของทริซแท้ๆก็ไม่มีความรู้สึกนั้นเลยซะงั้น…
ตลอด 1 ปีที่ผ่านมาผมได้ลองทำอะไรต่างๆเยอะมากๆเท่าที่จะทำได้ เพราะอยากทดสอบอะไรต่างๆในโลกนี้ รวมถึงขีดจำกัดของสกิลที่ผมได้ติดตัวมา รวมถึง CurseHBless สุดโกงของผมและสกิลที่ก็อปมาจากคนอื่น เอาไว้ผมจะเล่าเมื่อมีโอกาสแล้วกันนะ เอาแค่ที่พวกเรารู้ๆและเห็นๆกันก่อน
อย่างทริซในตอนนี้
…
เอาหละเพื่อความชัวร์ ด้วยความสามารถตรวจสอบรอบบริเวรที่อัพมาของทริซ และพลังสุดโกงของผมเองเช็คแล้วว่าไม่มีใครมองอยู่ หลังจากดื่มน้ำ ทริซ(ผม) ก็ดันตัวลุกขึ้นเดินไปยืนรอบๆศพพวกหมาป่า แล้ว
ฟุบ!
ศพหมาป่า 10 ตัวก็หายเข้าไปอยู่ในมิติของผมเพื่อนำไปใช้ประโยชน์อื่นๆต่อไป เหลือแค่หมาป่าตัวที่น่าจะอ่อนสุด 2 ตัว ให้ทริซเลาะเนื้อหนังกลับบ้าน เพื่อนำไปขายหาเงินจุนเจือครอบครัว
ฉึก ฉัวะ!
ทริซ(ผม)เลาะเนื้อหนังของหมาป่าอย่างชำนาญ ราคาหนังหมาป่าก็ขายได้ราคาดีซะจนคุณพ่อคุณแม่ไม่ลำบาก ส่วนเนื้อนี่เอาจริงๆ เนื้อหมาป่าโลกนี้ กินเข้าไปรสชาติก็ไม่เลวหละนะ แต่ทริซก็ไม่ได้ชอบกินเนื้อหมาป่าขนาดนั้น ก็เลยเอาไปขายร่วมเพื่อเพิ่มรายได้ของบ้านไปด้วย …
อ่อๆ ที่เก็บซากหมาป่าไปในมิติของผม ไม่ใช่อยากเก็บอย่างเดียวหรอกเพราะผมมีล้นๆเหลือๆ แต่จะปล่อยทิ้งไว้ก็เสียดาย แถมจะขนไปหมดนี่ก็ไม่ไหวด้วยนั่นแหละ Zero Waste ไงหละ ท่านผู้อ่าน ฮาๆ
ฉึบ!
“อ๋า … หั่นพลาดจนได้ เลือดกระเด็นโดนชุดเลยแฮะ…”
ไม่ต้องพูดถึงการกระทำอื่นๆของผม เอาแค่ที่ทุกคนเห็นในฉากนี้ของทริซกับการดำเนินชีวิต
ถ้าให้แบ่งระดับความยากในโลกเกม ตัวละครอย่าง ทริซ คงอยู่ในระดับ Normal+ ค่อนไป Hard นิดๆเห็นจะได้ …
เพราะแม้สเตตัส ทักษะ ฐานะ จะอยู่ในระดับปานกลางไปหมด จนควรจะเป็น Normal Mode แต่การขาดการส่งเสริมการเรียนรู้หรือมีอาจารย์ที่เก่งพร้อมมากพอจะแนะนำ การโดนจำกัดเพื่อรักษาความรู้สึกของพวกผู้ใหญ่ อีกทั้งยังอยู่หมู่บ้านที่ไม่ใช่เมืองใหญ่ๆระดับโดนส่งเสริมการเรียน ก็ทำให้ขาดโอกาสที่ดีในการจะเรียนรู้แบบขั้นบันได ดังนั้นขอจัดเทียร์ความยากในการใช้ชีวิต และเติบโต หรือการ Select ตัวละคร ทริซมาเล่น ก็คือ Normal+ Mode นั่นแหละ
พ่อกับแม่ของทริซที่แม้จะเป็นห่วงทริซมากๆในวันแรกๆ แต่พอสัญญา+ไปลงทะเบียนนักผจญภัยเด็กที่กิลของหมู่บ้านร่วมกับพ่อแม่ว่าให้ออกไปล่ามอนสเตอร์แค่ช่วง 7.30-12.30 เท่านั้นของทุกวัน และไปไม่เกินโซน Rank F พวกท่านก็สบายใจ
โอะ ถ้าทุกคนยังจำกันได้ จากวันนั้นจนมาถึงวันนี้ ทริซเพิ่งจะเลเวลอัพมาแค่ 18 เลเวลเท่านั้น แม้ทริซ(ผม)จะพยายามฟาร์มเอาเป็นเอาตายในช่วงเวลา 4 ชม. ต่อวัน(จริงๆ5 แต่หักเวลาเดินเท้าเข้าออกเมืองด้วย) แถมยังแอบมาฟาร์มในจุดที่เสี่ยงมากที่สุดของโซนปลอดภัยแล้วก็ตาม จนโดนมอนสเตอร์รุมบ่อยๆ (โดยที่ผมไม่ได้โกงทางด้านสกิล หรือทักษะอะไรจากพลังของผมเลย เพราะอยากจะเรียนรู้อะไรต่างๆในโลกนี้ รวมถึงวิถีแบบคนธรรมดา ยกเว้นตอนเก็บของไว้ทำประโยชน์อะนะ)
“เอาหละอัพสแตทระหว่างนี้ไปด้วยละกัน สเตตัส!”
[Status]
ชื่อ ทริซ เพศหญิง อายุ 11 ปี LV.36 SLV.25
Stat
Str43 Vi20 Wis40 Mag5 Agi80 Dex100
HP:650/650 MP:225/225
อาชีพ:เด็กชาวบ้าน
Skill (2)
[ตาเหยี่ยว] 3
[จมูกหมาป่า] 3
[ตั้งสมาธิ] 2
[พรางตัว] 3
[Status]
“อา … เห็นแล้วท้อเลยแฮะ”
ทริซ(ผม)บ่นออกมา หลังจากอัพสเตตัสแล้วจัดแจงแบกข้าวของทั้งหมดใส่กระเป๋าสัมภาระ เดินทางกลับเข้าเมือง ซึ่งก็น่าจะใช้เวลาราวๆ
ถ้าตามที่เขาล่ำลือกัน ปีศาจที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกนี้คือเลเวล 9999 ที่มาพร้อมกับสถานะของบอส ค่าสถานะเติบโตที่สูงที่สุด สกิลระดบแรร์มากมาย สินะ
มนุษย์ธรรมดาในโลกนี้ เอาตรงๆต่อให้มีโอกาส มีความตั้งใจ มีของอำนวยความสะดวกและฝึกฝนอย่างบ้าคลั่งตั้งแต่เด็ก ไปเก็บเลเวลกับมอนสเตอร์จุดเสี่ยงๆ วนลูบเหมือนนั่งเล่นเกม RPG ก็อาจจะไปถึงเลเวล 500-600 ตอนอายุ 20-25 ปีอยู่หรอก แต่นั่นก็แค่แนวคิดว่า “ถ้า” หละนะ เพราะยิ่งเลเวลเยอะ ก็ยิ่งเก็บเลเวลยาก ความเสี่ยงยิ่งมาก แถมโลกนี้ถ้า HP หมด แม้จะไม่ถือว่าตายในทันที แต่ก็หมดสภาพสู้แล้วโดนซ้ำก็เรียบร้อย เรื่องหัวใจ หัวหรือคอ ที่เป็นจุดตาย ถ้าป้องกันไม่ดี ไม่เกี่ยวกับ HP ก็ตายแทบจะทันทีได้อีก ดังนั้นจะฟาร์มแบบที่ผมคิดๆเอาไว้ด้วยตรรกะแบบเกมในโลกนี้คงเป็นไปไม่ได้ที่จะไปสู้กับไอตัวแบบนั้นเลเวล 9999…
นี่ถ้าไม่มีพลังสุดโกง จะเป็นยังไงกันนะ … แต่เอาจริงๆ พวกนั้นพลังที่ว่าโกงๆ มันก็ดันเป็นโกงแบบ โกงกว่าคนทั่วไปบนโลกนี้ ในแบบคนละเรื่อง แต่ก็ยังไม่ถึงขั้นไปเอาชนะเจ้า LV 9999 นั่นอยู่ดี ถ้าถามว่าทำไมพวกนางฟ้าไม่ให้พลังโกงจนเอาชนะมันให้ผู้กล้าได้เลย ผมก็พอจะเดาคำตอบได้หน่อยๆ แต่ยังไม่กล้าบอกตอนนี้ กลัวผิดแล้วจะหน้าแตก…
เอ้อใช่ลืมบอกคุณผู้อ่านเลย ตลอด 1 ปีที่ผ่านมานี่ ผม”คนอื่น” ก็ได้เจอพวกคนต่างโลกมาแล้วด้วยนะ เอาไว้จะมาเล่าให้ฟังในตอนต่อๆไปนะ
ทริซเดินผ่านนักผจญภัยที่กำลังมุ่งหน้าไปเมืองเอย ทหารยามเอย จนมาถึงบ้าน
แกร๊ก! ตึง!
“กลับมาแล้วเหรอจ๊ะ ทริซ ข้าวเที่ยงเตรียมเรียบร้อยแล้วนะจ๊ะ อ้ะ เลือดเต็มตัวเลย! เป็นอะไรมากไหมเนี่ย”
คุณแม่ … หญิงแก่วัยใกล้ 60 ที่หน้าตารู้เลยว่าตอนสาวๆคงสวยพอสมควร กำลังส่งยิ้มแสนวิเศษมาให้
อ่า กลับบ้านมาเจออะไรอบอุ่นๆแบบนี้ มันรู้สึกดีชะมัดเลย …
“กลับมาแล้วค่ะ คุณแม่! ฮะๆ ทริซไม่ได้บาดเจ็บอะไรค่ะ แค่แล่เนื้อหมาป่าพลาดน่ะ”
“ตายจริง มามะ เช็ดเนื้อเช็ดตัวก่อนนะ”
“ค่า~”
เก่ง(ร่างจริง):HP-6 … HP+3
โอ้ะ … เห้อ เอาอีกแล้ว…
ตอนหน้าขอไปเล่า ตัวเกรซ(ผม)ต่อ ทุกคนคงอยากรู้กันแล้วหละสิ ว่าหนุ่มน้อยหน้าหวาน จะเป็นยังไงตลอด 1 ปีที่ผ่านมา!
จบตอนที่ 16 การ Select ตัวละคร ทริซมาเล่น ก็คือ Normal+ Mode นั่นแหละ


## ตอนที่ 17 แถมยังเป็นเด็กเส้นได้เควสก่อนใครอีกด้วย

เมือง เซราซิตี้ เมืองขนาดกลางค่อนไปทางใหญ่ ที่เป็นเมืองใกล้ที่สุดที่จะใช้เดินทางไปยังดันเจี้ยนระดับกลาง ป่าระดับกลาง และป่าระดับต่ำ ดันเจี้ยนระดับต่ำมากมาย อีกทั้งรอบเมืองยังมีความปลอดภัย”จากมอนสเตอร์”พอสมควร
ภายในเมืองเต็มไปด้วยการค้าขาย สินค้าการเกษตร สินค้าจากมอนสเตอร์ ความเจริญมากมายพร้อมระบบสื่อสารและการขนส่งที่ยอดเยี่ยม อีกทั้งกิลก็ใหญ่พอสมควร
และที่กิลนักผจญภัยในช่วงเวลา 4.40 น.ก่อนจะเริ่มเปิดทำการช่วงเช้า 20 นาที
“ว้าาา เมื่อคืนสมแล้วหละน้า ที่ฉันอาบน้ำแล้วก็ทาเล็บให้เกรซน่ะ!”
“มัดตรงนี้ด้วยนะเกรซ แล้วก็ตรงนี้… เพอร์เฟ็ค!”
“พอทาปากด้วยน้ำยาทาปากสีลูกท้ออ่อนๆ ก็แต่งหน้าแบบเด็กๆเรียบร้อย”
“นี่ๆชุดนี้เป็นไง!?”
“ฉันว่าชุดนี้ดีกว่านะ ชุดนี้ๆ”
“ไม่!! ต้องชุดนี้สิ!”
“เห้ ไม่เอาน่า ชุดที่จะไปสู้กับมอนสเตอร์ เอาเป็นกระโปรงสั้นดีกว่า!”
“เยี่ยม ตกลง!”
“พี่สาวทุกคนใจดีกับผมมากๆเลยนะครับ มีความสุขจังเลย”
“เลิกพูดครับแล้วพูดค่ะ คะ หรือแย่สุดก็ฮะ ได้แล้ว!”
“ขอบคุณพี่ๆ…ฮะ..”
“ฮึ่มมม”
“พี่ๆคะ~”
“อ้ายย นั่นแหละ! เพศดุ้นน่ะ คือความยุติธรรมของโลกนะเกรซ!”
“ใช่แล้วเกรซ! แบบนั้นแหละ เพศดุ้นคือความยุติธรรม!”
“ใจละลายเลย พูดฮะอีกสิเกรซ!!!”
“จะเป็นชายในข้างล่างน่ะช่างมันปะไร!”
“น่ารักก็พอแล้วใช่ป่ะทุกคน!”
“.....”
เสียงเจี้ยวจ้าวของพนักงานสาวกิล 5 คนกะเช้า ทั้งหน่วยต้อนรับ หน่วยจัดเตรียมและหน่วยธุรการ กำลังรุมแต่งหน้า ทำผม และเลือกชุดนักผจญภัยที่น่ารักที่สุดเท่าที่จะหาได้ให้กับเด็กชายที่ร่างกายบอบบางรูปร่างอ้อนแอ้นหน้าตาเหมือนเด็กผู้หญิงพร้อมผมที่ยาวลงมาจนประบ่าเพราะโดนห้ามไม่ให้ตัด
ใช่แล้ว เด็กคนนั้นก็คือผมเอง ….
อ่า ไม่ต้องแปลกใจหรอก หลังจากที่ได้รับการช่วยเหลือ และได้เป็นลูกบุญธรรมของคุณเอียน มาสเตอร์ของกิลแห่งนี้ ผนวกกับการกระทำของผม ที่พยายามจะเป็นเด็กดีที่สุดให้ทุกๆคน จนทำให้เหล่าพนักงานของกิลไปจนถึงนักผจญภัยที่เข้ามาต่างรักใคร่เอ็นดูผม และกลายเป็นมาสคอตประจำกิลนี้ไปเสียแล้ว
หึๆ ถึงส่วนนึงจะเป็นแผนที่ทำให้คนทุกคนรักเพื่อตัวผมเองก็เถอะ แต่ใจของผมก็อยากจะทำตัวแบบนั้นจริงๆเพื่อเหล่าผู้คนที่แสนใจดี ของแถมให้พวกเทพธิดาตายใจ และก็ให้เมลท์มั่นใจว่าที่ผมบอกเธอไปเรื่องอยากใช้ชีวิตเป็นคนธรรมดาที่ต่างโลกนั้นเป็นเรื่องจริง…
“ลุกขึ้นโชว์ตัวนักผจญภัยน้อยเกรซจ้า!!”
“อ้ายยยยยยยยย”
“วันนี้ก็น่ารักอีกแล้ว!!!”
เปาะแปะๆๆๆๆๆๆ
พวกพี่สาวกิลดันตัวผมลุกขึ้นจากเก้าอี้หลังจากแต่งตัวให้ผมเสร็จสิ้น…..
ผมแกละ 2 ข้างแบบเด็กสาว แต่งหน้าหวานๆปัดเครื่องสำอางเบาๆ ผิวทาแป้งอ่อนๆ แล้วก็ชุดนักผจญภัยลำลองและเกราะเบาสีชมพูกระโปรงสั้นสีชมพู ขาสวมถุงน่องกันเวทและรองเท้าชมพู ถุงมือปลายกุดเพื่อโชว์เล็บที่โดนทาสีชมพู อาวุธเป็นมีดยาวพร้อมปลอกมีดขนาดเหมาะสมกับตัว ทั้งหมดนี่ถูกสั่งทำมาพิเศษด้วยเงินของเหล่าพนักงานและของคุณเอียนเอง
เก่ง(ร่างจริง) : HP-6 … HP+3
อ่า คงจะดูอยู่แล้วหัวเราะขำคิกคักกันใหญ่สินะ คุณเมลท์กับพวกเทพธิดามหาประลัย… ไม่คิดจะเบื่อจ้องมองกันเลยนะ ผ่านมา 1 ปีแล้วแท้ๆ
ใช่ครับยัยเด็กชายหน้าสาวในนักผจญภัยหลุดธีมเหมือนลูกคุณหนูมาเล่นล่ามอนสเตอร์เป็นงานอดิเรกมากกว่าจริงจังคนนี้คือผม หรือ เกรซเองครับ
ถึงจะเริ่มได้ไม่สวยนัก แต่พอผ่านมาสักพัก ก็ได้ใช้ชีวิตเหมือนพวกผู้ชายเล่นตัวละครสาวๆไปขอของจากหนุ่มๆเลย แค่เปลี่ยนมุมเป็นผู้ใหญ่เล่นตัวละครเด็กมาขอไอเท็มจากเหล่าผู้ใหญ่ใจดี…
แถมยังเป็นเด็กเส้นได้เควสก่อนใครอีกด้วย… เพียงแต่
“เอาหละ ภารกิจวันนี้ก็คือไปซื้อแครอทในตลาดเช้าด้วยราคาที่สมเหตุสมผลจำนวน 2 กิโลพร้อมจดและรายงานราคาแครอทพกเงินไป100z รางวัลคือ 20 z”
“ต่อไปเอาแครอทที่ซื้อไปให้อาหารเช้าพวก Rab ฝากเลี้ยงของกิลเราพร้อมลุยแล้วใช่ไหมจ๊ะ! เจ้าพวกนั้นอยู่ตรงฟาร์มติดกับโบสถ์เลยนะ รางวัลเป็น 20z”
“แล้วก็ภารกิจเอาจดหมายไปส่งที่โบสถ์! รางวัล 10z”
“แล้วก็ภารกิจเอาเสื้อ 5 ชุดจากทางโบสถ์กลับมาคืนที่กิล รางวัล 20z”
“สุดท้ายระหว่างทางพกเงินนี่ไป 300z แวะซื้อขนม 6 ชุดกลับมาด้วย รางวัลคือ 10z และขนม 1 ใน 6 ชุดนั้น!”
ใช่ครับ … นี่แหละเด็กเส้นและได้เควสก่อนใคร … เพียงแต่ มันเป็นเควสที่พวกพี่สาวกิลพวกนี้โยนงานมาให้ผมทำแลกกับเศษเงินชัดๆเลย! แถมไม่เกี่ยวอะไรกับการใส่ชุดนักผจญภัยเลยด้วยซ้ำ…
แต่ใครจะปฏิเสธกันหละ ในเมื่อมันเป็นการสร้างความสัมพันธ์ที่ดี แถมพวกเธอก็ลงทะเบียนเควสแบบนั้นให้ผม เพื่อสะสมแต้มเล็กๆน้อยๆจากกิลในทุกๆวันอีกด้วย
“รับทราบครับ พี่ๆ…”
“อ้ะๆๆ!”
“รับทราบค่ะ พี่ๆ! เกรซพร้อมแล้วค่ะ!”
“น่าร้าก~”
“ไปดีมาดีนะ เกรซ~”
“ค่า~”
เกรซตอบรับความคาดหวังของเหล่าพนักงานสาวกิล แล้วรับจดหมายและเงินเดินออกจากกิลในเวลา ตี 5 ตรงพร้อมกับการเปิดกิล
อ่อ ถึงเรื่องราวพวกนี้จะเป็นเรื่องราวประจำวันที่เกรซ(ผม)ต้องทำแทบตลอด ในฐานะมาสคอตกิลและแทบไม่ได้สู้เลย แต่นานๆครั้ง คุณเอียนก็พาผมไปเก็บเลเวลจริงจังอยู่บ้างหละนะ …
ส่วนถ้าจะบอกให้ผมไปแข่งขันกับเจ้าพวกต่างโลกคนอื่น ก็ต้องบอกได้เลยว่าหมดหวังอย่างสิ้นเชิง …
[Status]
ชื่อ เกรซ เพศชาย LV.12 SLV.9
Stat
Str10 Vit10 Wis10 Mag10 Agi10 Dex10
HP:265/265 MP:95/95
อาชีพ:นักผจญภัยฝึกหัดเด็ก
Skill
[Item Box] 1
[สร้างร่างแยก] 2
[แปลงร่างอย่างสมบูรณ์] 2
[แฝงกาย] 4
[Overlimit] 1
[Status]
นั่นแหละครับ 1 ปีเต็มของผม…. อา หนทางแห่งการเป็นใหญ่จบสิ้นแล้วหละคุณเมลท์ (สำหรับร่างนี้อะนะ) แต่ไม่ต้องห่วงนะครับ ลับหลังน่ะผมกำลังปฏิบัติการแสนสนุกอยู่เพียบเลย!
คุณคนอ่านก็อยากรู้กันแล้วใช่ไหมหละ! หึๆ
“แหมๆ สวัสดีนะจ๊ะเกรซ”
“สวัสดีครับ!”
“สวัสดีจ้า เกรซ~ ไปผจญภัยที่โบสถ์อีกแล้วเหรอ”
“สวัสดีครับ ใช่ครับผม!”
“เอ้าเกรซ เอาขนมไปกินไหมหละลูกเอ้ย น่าเอ็นดู”
“สวัสดีครับ ขอบคุณมากๆนะครับ!”
ผมออกเดินทางไปตลาด พร้อมการตอบรับจากเหล่าชาวบ้านช่วงเช้าเป็นอย่างดี อ่า … ใช้ชีวิตสบายๆแบบนี้ในต่างโลกก็ดีเหมือนกันละมั้งนะ
จบตอนที่ 17 แถมยังเป็นเด็กเส้นได้เควสก่อนใครอีกด้วย


## ตอนที่ 18 ริค เฟน่า เจน่า เทน่า

ที่ไหนสักแห่ง ในป่าเขตลึกของเมืองทางใต้ โซนระดับกลางค่อนสูง ที่มีมอนสเตอร์ระดับ Rank D-C อยู่จำนวนมาก หากแต่ในตอนนี้ กลับมีมอนสเตอร์ระดับบอส Rank B โผล่ออกมาอย่างไม่คาดคิด
คลื้นนนนน!!!~ คว้ากกกกกกกกก!!!!
เสียงคำรามของกิ้งก่าขนาดใหญ่ที่กำลังโกรธเคืองมนุษย์ 4 คนที่ประจันหน้ากับมันอยู่
มันเป็นกิ้งก่าระดับบอสเลเวล 250 ที่ทรงพลังเกินกว่าคนทั่วไปจะเอาชนะได้
หากแต่ชายหนุ่มในชุดเกราะเบาเพื่อความคล่องตัวและดาบยาวของเขาพกความมั่นใจมาเต็มเปี่ยม แม้จะเลเวลเพียง 120 นิดๆ ขอเพียงแค่มีหญิงสาวทั้ง 3 อยู่เคียงข้าง เขาก็ไม่กลัวสิ่งใดอีกต่อไปแล้ว!
“เฟน่า!!! เจน่า!!! เทน่า!!! ขอพลังทั้งหมดให้ฉันด้วย!! พวกเธอยินดีจะมอบพลังนั่นให้กับฉันใช่ไหม!!”
“ฉันยินดี ริค!! รับพลังทั้งหมดของฉันไป!!!!!!”
“เอาไปเลยริค!!! ฉันยินดีมอบให้กับเธอ!!!!!!”
“ฉันขอมอบให้นายทั้งหมดเลย ริค!!!!”
“ลิงค์!!!!”x4
วิ้งงงงงง!!!
“สุดยอดเลยทั้งสามคน!!! พลังมันเอ่อล้นออกมาสุดๆ ดีหละ ชนะแน่ ในดาบเดียว!!! รับไปซ้าาาาาาาาาาา!!!!! ไอ้กิ้งก่ายักษ์!!!”
คว้ากกกกกก!!!
ซู้มมมมมมม!!!!!!!!
ฉุ้ดดดดดดดดดดดดดดดด!!!!
ดาบของริค ฟันคอกิ้งก่ายักษ์สูงกว่า 3 เมตร ขาดในฉับเดียว แม้จะเลเวลห่างกันเกินกว่า 2 เท่าตัว
ร่างกายของกิ่งก่ายักษ์ระดับบอสล้มลง พร้อมเลเวลของทั้ง 4 ที่อัพขึ้นมา
[ริค ได้รับ EXP 62500 exp SkillXP 52500]
[ริค LV UP LV122>LV123]
[ริค SLV UP LV96>LV97]
[เฟน่า ได้รับ EXP 62500 exp SkillXP 52500]
[เฟน่า LV UP LV72>LV73]
[เฟน่า SLV UP LV54>LV55]
[เจน่า ได้รับ EXP 62500 exp SkillXP 52500]
[เจน่า LV UP LV72>LV73]
[เจน่า SLV UP LV54>LV55]
[เทน่า ได้รับ EXP 62500 exp SkillXP 52500]
[เทน่า LV UP LV72>LV73]
[เทน่า SLV UP LV54>LV55]
“อึก .. แฮ่ก … แฮ่ก”
“ริค!!”x3
ชายหนุ่มทรุดตัวลงด้วยความเหนื่อย หญิงสาวฝาแฝด 3 คนวัยราว 18 ปีที่ทั้งสวย ทั้งมีเสน่ห์ หุ่นเอวคอดเซ็กซี่หน้าอกหน้าใจเกินมาตรฐานนิดๆ ไว้ผมทรงเดียวกันต่างกันเพียงที่ผูกผมที่ต่างกัน ในชุดนักเวทมนตร์ขาว วิ่งเข้าไปโอบกายเขาเอาไว้
นี่คงเป็นฉากสุดแสน Epic แต่มันจะ Basic หน่อยๆถ้าเทียบกับเกม เพราะเป็นฉากที่มีอยู่ทั่วไปใน Episode 3-5 โดยประมาณ อะนะ
แต่เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน
มาโฟกัสที่พ่อหนุ่มหน้าตาธรรมดาๆคนนี้ที่โผล่มาในช่วงเวลาปีก่อน อย่างไม่มีที่มาที่ไป เขามีความเป็นพระเอกและผู้นำ คอยจัดการเหล่ามอนสเตอร์ชั่วร้ายที่ทำให้ประชาชนแถวนี้เดือดร้อนไปทั่ว
และแน่นอนว่านอกจากข้าวของเครื่องใช้ที่จำเป็นหรืออาหาร เขาจะไม่รับของๆใครฟรีๆเลย อีกทั้งเขายังเชื่อมั่นในความดีสุดๆ แถมไม่พอ ยังซื่อสัตย์ในความรักมากๆ แม้ว่า มันจะเป็นความรักแบบ ฮาเร็มหน่อยๆ แต่มันก็คือความสมัครใจของ 3 สาวฝาแฝดที่โอบล้อมเขาอยู่ข้างๆนั่นเอง
“เดี๋ยวพวกเราจัดการศพของมอนสเตอร์เอง ริคพักเถอะนะ”
“ใช่ๆ เดี๋ยวพวกเราจัดเการเองนะ!”
“ไม่เป็นไรหรอก ทั้ง 3 คน ฉันมีนี่น่ะ … Item Box!”
วิ้งงง ว้าปปป!!
เพียงชั่วเวลาอันสั้น ศพกิ้งก่าบอสขนาดใหญ่ก็หายวับเข้าไปในกล่องสกิล Item Box หมดเกลี้ยง
“หวา เห็นทีไรฉันยังอึ้งกับพลังของนายอยู่เลยนะริค”
“อะ อื้อ ฉันก็ว่างั้น”
“อยากมีแบบนั้นบ้างจังนะ …”
เฟน่ากล่าวด้วยใบหน้าอึ้งสุดๆ เจน่าและเทน่ากล่าวเสริมด้วยความรู้สึกแบบเดียวกัน
“ฮะๆ โทษทีนะทั้ง 3 คน ที่แบ่งพลังให้ไม่ได้น่ะ แต่ไม่ต้องห่วงนะ … พลังทั้งหมดนี้ ก็เหมือนเป็นของพวกเธอด้วย ขอแค่บอกฉัน ฉันก็จะใช้พลังพวกนี้เพื่อพวกเธอเหมือนกัน ก็พวกเธอเป็นผู้หญิงที่ฉันสาบานว่าจะปกป้องไปตลอดชีวิตนี่นา”
ริคกล่าวด้วยน้ำเสียงปกติแต่ฟังดูจริงใจ มันทำให้หญิงสาวทั้ง 3 หน้าแดงก่ำ
“ริคเนี่ยเลิกหยอดให้พวกเราใจละลายได้ไหม!”
เจน่าบ่นใส่แต่ทั้งสองมือจับแก้มด้วยความเขินอาย
“นั่นสิ มันทำให้ฉันอดใจจะรักนายไม่ไหวแล้วนะ!!”
เทน่ากุมหน้าอกส่ายหน้าไปมา
“อึก… ตาบ้าเอ้ย!! ฉันใจเต้นไม่หยุดแล้วเนี่ย”
เฟน่าก็ใจสั่นไม่แพ้ใคร เธอรวบแขนบิดเบียด
“ฮ่ะๆ โทษทีนะ ก็พูดจริงนี่นา … ไม่มีทั้ง 3 คนฉันคง … เอาเถอะ กลับเมืองกันดีกว่านะ ปราบเจ้าเรปไทล์ซิลล่าระดับบอสได้ น่าจะได้เงินหลายหมื่นหรืออาจถึงแสน Zen เลยก็ได้ แบ่งเท่าๆกันนะทุกคน”
“ไม่หละ ริคถือไว้คนเดียวเถอะ”
“ใช่แล้วหละ ริค ถือไว้เถอะ …”
“พวกเราเชื่อใจริคนะ .. ดังนั้นริคเก็บไว้เถอะ”
“อื้ม ได้เลยทุกคน …”
แล้วหญิงสาวทั้ง 3 ที่ดูยังไงก็อยู่ภายใต้ฮาเร็มของชายหนุ่ม ก็รวมตัวกันกลับเมืองไปด้วยกัน อย่างอบอุ่น
หะอะไรนะ อิจฉาผมที่ได้เป็นเจ้าของฮาเร็มแฝด 3 เหรอ ?
เดี๋ยวๆๆๆ ไอ้เจ้าริคนั่นน่ะ มันไม่ใช่ผม! หมอนั่นเป็นผู้กล้าในสังกัดเทพธิดาคนอื่นต่างหากเล่า! จะบ้าเหรอ
อ้าว แล้วจะเล่าทำไม ? สำคัญยังไง
ก็ไม่ได้สำคัญอะไร …
ก็แบบ 3 คนนั้นอะ … เอิ่ม คือผมเองแหละเพื่อนๆ…
ใช่ๆ อ่านไม่ผิดหรอก เฟน่า เจน่า เทน่า ทั้ง3 คนนั่นแหละ คือผมเอง … บางคนอ่านไปก็คงคิดสินะ โลกมันดูปกติเกินไป จนไม่อยากจะเชื่อว่าจะมีสาวๆยอมเป็นฮาเร็มให้หนุ่มๆโดยสมัครใจด้วย ก็นั่นนะสิ สาวๆโลกนี้ ไม่ยอมเป็นฮาเร็มหนุ่มหน้าตาธรรมดาง่ายๆหรอก ฮาๆ…
หะ ? สงสัยกันงั้นเหรอว่ามันเกิดอะไรขึั้น … เอาเป็นว่าเดี๋ยวจะเล่าย่อๆให้ฟังละกันนะ…
จบตอนที่ 18 ริค เฟน่า เจน่า เทน่า


## ตอนที่ 19 ผู้กล้าริคหน้าธรรมดาๆ กับฮาเร็ม ก็ได้เริ่มต้นขึ้น

เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อราวๆ 340 วันก่อนโดยประมาณ
ป่ามอนสเตอร์ Rank C-D ใกล้เมือง ทาราซิตี้ เมืองขนาดใหญ่ที่เต็มไปด้วยความเจริญเสียยิ่งกว่า เซราซิตี้เป็นไหนๆ เรียกได้ว่า หอมกลิ่นความเจริญ …
ในระหว่างที่ผมทดลองก็อปปี้ร่างของเจ้าพวกมอนสเตอร์ผนวกกับความสามารถอะไรใหม่ๆที่ผมค้นพบเข้าโดยบังเอิญ ผ่านการโกงไปเรื่อยๆ (ขอเก็บไว้เล่าตอนหน้าละกันนะ ตอนนี้เล่าเนื้อหาเจ้าริคก่อนเดี๋ยวจะงงกัน)ผมก็ได้ยินเสียงกรีดร้องออกมาจากข้างป่าโซนหน้าปากทางดันเจี้ยน …
ด้วยความกังวลผมจึงรีบส่งร่าง Huwolf 1 ในร่าง Monster ทดลองของผมที่ใช้สกิลปลอมตัวเป็นมนุษย์พุ่งไปดู และก็ได้พบกับมอนสเตอร์ระดับบอส Rank C เลเวลกว่า 160 ที่ปกติ จะไม่มาโผล่แถวนี้เพิ่งจะฆ่าหญิงสาวคนหนึ่งทิ้งไปอย่างน่าสลด
ไม่มีใครอื่นอยู่บริเวณนั้นอีกแล้ว …. สิ่งที่ผมทำได้คือกำจัดมันอย่างไม่ยากเย็นนัก (เพราะไม่มีใครมองอยู่ผมเลยโกงได้เต็มที่) แล้วก็จัดแจง จัดเก็บศพของมันกลับไปเพื่อใช้เป็นข้อมูลสำหรับการทดลองต่อๆไปของผม….
ปัญหาไม่ใช่เจ้าตัวนั้น แต่เป็นหญิงสาวที่เพิ่งโดนฆ่าไปต่างหาก … เธอเป็นใครหละเนี่ย มาอยู่แถวนี้แค่คนเดียวเนี่ยนะ ?...
แน่นอน ผมไม่สามารถชุบมนุษย์คนนั้นๆขึ้นมาได้ แต่ถึงแม้หน้าตาจะบิดเบี้ยวเละไปแล้ว แต่ด้วยความสามารถของผมก็พอจะรับรู้ได้ว่าตัวเธอสวยระดับนึง
เหอะๆ ไหนๆก็ตายไปแล้วใครจะมองว่าไม่ให้เกียรติคนตายก็เถอะ แต่สำหรับคนนิสัยเสียและชั่วร้ายแบบผมก็ไม่พลาดที่จะเอาความรู้ความทรงจำไอเท็มติดตัวรวมถึงสกิลที่เธอมีมาสะสมเอาไว้ในมิติแยกของผม(และเผื่อความทรงจำเธอมีอะไรที่สำคัญหรือมีคนอื่นลำบากอีกจะได้ช่วยทัน)
เริ่มจากใช้ดึงซากศพของเธอกลับมาในมิติ เก็บไว้ใน Item Box กล่องหนึ่งที่เอาไว้เก็บศพโดยเฉพาะพร้อมหยุดเวลาสมบูรณ์(ขอโทษที่โหดร้ายไปนิดนะทุกคนแต่ Zero Waste น่ะ!) แล้วก็ใช้ [แปลงร่างอย่างสมบูรณ์] LV.100 เอาเศษเส้นผมบางส่วนของเธอมาเปลี่ยนเป็น”ศพ”ของเธอในสภาพเดิมอีกทีกองไว้หน้าดันเหมือนเดิม (เน้นเก็บของจริงสร้างของก็อปทิ้งไว้)…….
แล้วจากนั้น [สร้างร่างแยก] LV XXXXX > [แปลงร่างอย่างสมบูรณ์] LV.100 ขึ้นมาเป็นเธออีกครั้ง เอาหละไหนดูซิ ….
[Status]
ชื่อ นีน่า เพศหญิง LV.72 SLV.53
อายุ 29 ปี
อาชีพ:นักปลอมแปลง -ปลอมเป็นนักเวทขาว
Skill
[ว่องไวสูง] [ขโมย] [ปลดกร] [ฟื้นฟู]
Skill อาชีพ
[ปลอมแปลง][ลอกเลียน][ตีเนียน]
[Status]
“ว้าว … สวยใช่เล่นเลยนี่นาร่างเนี้ย ว่าไหม Huwolf No. 3”
“ฉันรู้ ก็เธอตรวจความสวยของร่างนีน่า จากสายตาของฉันนี่”
“เอ้อ จริงแฮะ … เอาเถอะ ขอดูความทรงจำของเธอคนนี้ก่อนนะ”
“อืม …”
“เฮือก … อะ ยะ ยัยนี่!!!…”
………
………….
“นี่มัน หมายความว่ายังไงกันน่ะ ? คุณนีน่าตายแล้ว ? แล้วพวกเธอ 3 คน ?? น้องของคุณนีน่างั้นเหรอ … แล้วเอาของพวกนี้มาคืนให้ฉันงั้นเหรอ ?”
“ชะ ใช่แล้วหละค่ะ … ขอโทษแทนพี่สาวของพวกเราด้วยนะคะ!”
“ขอโทษด้วยนะคะ!”x2
“พี่สาวของเราก่อนจะตายรู้สึกสำนึกผิดมากๆค่ะ … ที่ทำเรื่องแบบนั้นไป และอยากจะไถ่โทษ แล้วยิ่งพวกเราทั้ง 3 คนพอได้รู้เรื่องราวทั้งหมด ก็ยิ่งรู้สึกแย่เข้าไปใหญ่ ดังนั้น พวกเราจะมาเป็นกำลังให้คุณแทนพี่นีน่าเองค่ะ!”
“อึก … งั้นเหรอ คุณนีน่า … อย่างน้อยๆ เธอก็รู้สึกผิดที่ทำกับฉันแบบนั้นสินะ … ค่อยยังชั่วที่คุณนีน่ายังเป็นคนที่มีจิตใจดีหลงเหลืออยู่”
“อึก… ค่ะ! พวกเราจะไม่หยิบ จะไม่ถือไอเท็มอะไรของคุณเลย เพื่อความสบายใจ ว่าพวกเราจะไม่ขโมยของของคุณไปอีกแบบพี่นีน่าค่ะ”
“ใช่ค่ะ ดังนั้นโปรดเชื่อใจพวกเรา! และให้พวกเราเข้าปาร์ตี้ของคุณริคด้วยนะคะ”
“แล้วก็พวกเรายินดีให้คุณใช้ลิงค์ แบบ 100% กับพวกเราได้เลยนะคะ!”
“ทะ ทั้ง 3 คน … ถึงจะอยากปฏิเสธ แต่ฉันก็ยอมรับว่า ฉัน… ไม่เหลือใครให้เชื่อใจแล้ว พลังของฉันก็ตามที่คุณนีน่าเล่าให้พวกเธอฟัง… ถ้าทั้ง 3 ยืนยันจะให้ฉันลิงค์แบบ 100% หละก็ … ขอยืมพลังของทั้ง 3 คนสักพักนะ จนกว่าฉันจะพอมีไอเท็มมากพอให้ไปต่อได้”
“ค่ะ ฝากตัวด้วยนะคะคุณริค!”x3
“อะ อืม … พวกเธอยินยอมที่จะให้ฉัน Link แบบ 100% หรือไม่ พลังนี้ จะทำให้พลัง ความสามารถ แรงกาย ของพวกเธอ ถูกดึงมาให้ฉันทั้งหมดเท่าที่ฉันต้องการ! และพวกเธอจะ ตกอยู่ภายใต้การควบคุมของฉัน หากฉันใช้พลังควบคุมพวกเธอ!”
“ยินยอมค่ะ!”x3
“Link!!!!!!!!!”
แล้วหญิงสาวทั้ง 3 ที่มีหน้าตาคล้ายนีน่าอย่างกับแกะ แต่เด็กกว่าราว 12 ปี ก็ได้ยินยอมจะเป็นกำลังให้กับผู้กล้าริคต่อไป…
ผู้กล้าริคหน้าธรรมดาๆ กับฮาเร็ม ก็ได้เริ่มต้นขึ้น
…. อ้าวผมย่อไปหน่อยเหรอ เอาง่ายๆ ก็พอรู้ความทรงจำยัยนีน่า ว่ายัยนี่รู้ว่าริคเป็นผู้กล้ามีไอเท็มติดตัวมากมายที่โคตรเทพพร้อมกับสกิล Link แบบพิเศษ ก็เลยตีเนียนสนิทและปลอมแปลงเป็นนักเวทขาว แล้วให้ริค ลิงค์แค่ 20% จากนั้น เมื่อริคเริ่มไว้ใจ เธอก็ขโมยทุกอย่างของริคไป แล้วซ่อนทุกอย่างเอาไว้ในป่า (เพราะเธอไม่มีสกิล Item Box หละนะ) แล้วพอเธอได้โอกาส ก็กลับไปเอาของ แล้วโดนฆ่าตายอย่างที่เห็น
ส่วนผมก็สนใจว่าไอ้เจ้าโง่ริคนี่มันใคร แต่ก็สนใจสกิลของริคด้วย ไอ้พลัง Link อะไรนั่น ก็เลย ใช้การปลอมร่างสมบูรณ์เป็นนีน่า แต่ลดช่วงวัยอายุลงแล้วใช้ความสามารถสุดโกงผสม OverLimit และคำสาปอีกนิดหน่อย เพื่อทำให้ ทั้ง 3 คน เหมือนมีตัวตนจริงๆขึ้นมา แล้วใส่ดาต้าชื่อลงไปว่า เฟน่า เจน่า เทน่า (ไว้มีโอกาสจะอธิบายอีกทีนะ!)
[Status]
ชื่อ เฟน่า อายุ 17 ปี เพศหญิง LV.31 SLV.20
อาชีพ:นักเวทขาว
ชื่อ เจน่า อายุ 17 ปี เพศหญิง LV.31 SLV.20
อาชีพ:นักเวทขาว
ชื่อ เทน่า อายุ 17 ปี เพศหญิง LV.31 SLV.20
อาชีพ:นักเวทขาว
[Status]
แล้วก็เอาพวกเธอมาหาเจ้าริคหวังเนียนล้วงข้อมูลเพิ่ม เพื่อลอกงานผู้กล้าคนอื่นง่ายๆ(แน่นอนว่าผมไม่ได้หวังเป็นที่1 หรอก อยากใช้ชีวิตโกงๆเฉยๆ แต่ลอกงานมีตัวอย่างไว้ไม่เสียหายใช่ไหมหละ)
แต่พอมาเห็นสภาพเจ้าริค ที่หน้าตาก็บ้านๆ กำลังหมดอาลัยตายอยากกับชีวิต ที่โดนทั้งหักอก โดนทั้งหักความเชื่อใจ ขโมยไอเท็มทุกอย่าง แถมมันก็เป็นคนดีกว่าที่คิด ก็อดสงสารไม่ไหว จนยินดีให้เจ้าริคเอาพลัง(แบบคนธรรมดา)ของทั้ง 3 สาวไปใช้ให้เต็มทีี่เลยละกัน …
ทั้งหมดก็ ตามนั้น … แล้วเรื่องราวการเดินทางของผู้กล้าริค กับฮาเร็ม 3 สาวก็เริ่มต้นขึ้น …
อ่า ถึงจะบอกว่าเจ้าริคมันไก่อ่อนก็จริง แต่มันก็กระดุ้บกระดึ้บ ทั้ง 3 สาวไปแล้วทุกคน ในตอนที่ทั้ง 3 อายุ 18 ปีพอดี อ้าก จะบ้าตาย … แต่ผมจะไม่เล่ารายละเอียดหรอกนะ! อายเฟ้ย! แค่จะบอกว่าร่างยัยพวกนั้น ผมตัดขาดในเชิงเชื่อมต่อใดๆทั้งสิ้นแล้ว! มันจะหลงเหลือแค่การที่ผมรับรู้ความคิดความทรงจำและสั่งการจากส่วนหนึ่งของผมสู่วิญญาณของพวกเธอเท่านั้น เพื่อป้องกันการสาวมาถึงตัวผม หรือEffect กระทบอะไรกับตัวตนจริงๆผม …แต่แค่นั้นก็ทำให้ผมสยองมากพอแล้วหละ
แล้วเจ้าริคที่ได้ 3 สาวฮาเร็มในอุดมคติเข้าไป ก็ดีวันดีคืน แถมเจ้านี่ก็เป็นคนดีจริงๆซะด้วย! ก็ถือว่าช่วยคนแล้วก็ได้ทำตามแผนการ ที่จะตามศึกษางานผู้กล้าคนอื่นไปด้วยหละนะ!!!
“ริค~ จุ้บ!”
“เฟน่า … จุ้บ”
“ริคคะ~ จ้วบ”
“เจน่า …. จ้วบ”
“ริคคค~~ อา~”
“เทน่า!! อึกอุก!!”
ร่างทั้ง 3 สาวมีความสุขจัดๆ! แต่ผมที่รับรู้นั่นกลับกรีดร้องออกมา อ้ากกกกกกกก
จบตอนที่ 19 ผู้กล้าริคหน้าธรรมดาๆ กับฮาเร็ม ก็ได้เริ่มต้นขึ้น


## ตอนที่ 20 ไอ้เจ้าพ่อชั่วร้ายที่จับเอาลูกสาวตัวเองไปผสมร่างกับหมาเพื่อทำโฮมุนครูส

ก่อนหน้าตอนที่แล้วอีกนิดนึง
ฉัวะ!!!!
“กร๊าซซซซซ!!!”
ตุบ!...ตุบๆๆๆ
มอนสเตอร์หมี Spike Gliz ที่ร่างกายเต็มไปด้วยขนหนาม เลเวลสูงถึง 110 ถูกมอนสเตอร์สาวแสนสวยงามสมบูรณ์ทั้งอกและก้น เอวคอดมีกล้ามหน่อยๆรูปร่างคล้ายมนุษย์ผสมกับหมาป่าใช้กรงเล็บเฉือนร่างขาดเป็น 5 ท่อน หลังจากสู้กันได้สักพัก
แม้โลกนี้จะมีเผ่าพันธ์ที่เป็นมนุษย์ครึ่งหมาป่า/ครึ่งหมาอยู่ด้วยชวนให้สับสนกับมอนสเตอร์ที่มีรูปร่างคล้ายมนุษย์ แต่พวกที่เป็นมอนสเตอร์ก็สามารถแยกออกได้ด้วยการตรวจสอบผ่านระบบด้วยผู้ที่มีสกิลตรวจสอบ … เป็นโลกที่สะดวกจริงๆ
ซึ่งแน่นอน จากดาต้าของหญิงสาวหมาป่าตนนี้ ไม่ใช่พวกที่ลงทะเบียนแบบมีอารยธรรม ดังนั้นจึงเป็น มอนสเตอร์ … ทั้งที่สามารถพูดภาษามนุษย์ได้
ก็แน่หละ หมาป่าสาวแสนสวยที่ผ่านการคัด(แอบก็อปปี้)รูปลักษณ์ของสาวๆในเมืองต่างๆมาอย่างดีแล้วสุ่มรูปแบบก่อนผสมเข้ากับหมาป่าข้างเมืองของทริซจนออกมาแบบนี้ก็คือผมเองครับ …. เก่งเอง …
นี่คือหนึ่งในการทดลองแสนสนุกนับไม่ถ้วนของผมหลังจากได้อิสระภาพจากพวกนางฟ้า ที่ยิ่งถลำลึกมากขึ้น มันก็ยิ่งสนุกมากขึ้น ให้ลองนึกหน้าของไอ้เจ้าพ่อชั่วร้ายที่จับเอาลูกสาวตัวเองไปผสมร่างกับหมาเพื่อทำโฮมุนครูสเพราะทนความต้องการทดลองไม่ไหวสิ (แค่ผมไม่ได้เอามนุษย์”จริงๆ” ที่ยัง ”มีชีวิต”มาทำอะนะ) … และวันนี้ผมก็มาทดลองอะไรสนุกๆอีกแล้ว
ดูที่สาวหมาป่านี่ซะก่อนสิครับ!งานทดลองหมายเลข 11-101 ของผม
[Status]
Monster : (Hu)wolf
เผ่า หมาป่า/มนุษย์ LV.312
Grade Normal Rank F เพศหญิง
HP:3310/3310 MP:331/331
[Status]
แม้จุดเริ่มต้นจะเป็นหมาป่ากากๆข้างเมือง แต่เมื่อทดลองผสมร่างให้ดูน่าใช้งานขึ้น (แต่คงสแตทแบบเจ้าหมาป่าดั้งเดิมเอาไว้) พาร่างกายไปอัพเลเวลโน่นนี่นัั่น เมื่อถึงจุดๆหนึ่งก็เก่งเอาเรื่องอยู่นะ
ที่น่าเสียดายคือ Monster Grade Normal ทุกตัว ไม่มีสแตท จึงทำให้มันเก่งขึ้นได้ด้วยเลเวลเท่านั้น แถมการเติบโตก็เรียบง่ายเป็นไม้บรรทัดอีก พอเอามาชนกับ Spike Gliz มอน Grade Normal ด้วยกันแต่เป็น Rank C ยังต้องใช้เวลาสักพักเพื่อจัดการ แม้เลเวลห่างเกือบ 3 เท่า
แต่แค่นี้ก็น่าขนลุกแล้ว ให้นึกง่ายๆว่ามอนสเตอร์ข้างเมืองที่คุณรู้จักว่ามีเลเวลแค่ 20 อยู่ๆมันระดับเลเวล 300 สิ! ระดับนี้ก็กวาดนักผจญภัย Rank ไม่เกิน E ตุยหมดเมืองละมั้ง! โคตรเจ๋งเลยใช่ไหมหละทุกคน
อ้อและถ้าคิดว่าผมมาที่นี่โดยไม่คิดอะไรไว้ก่อน ไม่กลัวคนอื่นเห็นเหรอ จะมาทำอะไรโม้ๆเวอร์ๆแบบนี้ หรือเอาอะไรแปลกๆมา แล้วคนจะไม่ตกใจเหรอ ก็ต้องขอบอกว่าผมเตรียมการไว้หมดแล้ว
หลังจากกางอาณาเขตตรวจสอบว่าไม่มีใครด้วยพลังสุดโกงเฉพาะ (ที่ผมไม่ได้ติดตั้งให้ทางทริซกับเกรซไป เพราะ2ฝั่งนั้นต้องการเล่นแบบปกติ) แถมด้วยถ้าใครมาเห็นก็มีเวทลวงตาป้องกันอีกชั้น ผมก็เตรียมตัวเพิ่มจำนวนกองทัพของผม พร้อมความหลากหลายต่อ
“ไม่เลว ไม่เลวเลย… เอาหละเจ้าหมี ขอบใจสำหรับข้อมูลทั้งหมดของแกนะ”
[สร้างร่างแยก] LV.xxxxx+[Overlimit] LV.10000
ปุ้ง…
ทันใดนั้น ก็มีร่างกายของหญิงสาวแสนสวยสักคนจากการสุ่มด้วยพลังสร้างร่างแยกโผล่ออกมาข้างๆ ร่างของ Huwolf แล้วจากนั้น [แปลงร่างอย่างสมบูรณ์] LV.111+CurseHBlessที่6+[Overlimit] LV.10000
ฟุบ!!
หญิงสาวคนนั้นที่เป็นร่างแยกก็ถูกผนวกข้อมูลเข้ากับหมี Spike Gilz แล้วกลายเป็นหญิงสาวแสนสวยครึ่งหมี!
[Status]
Monster : Spike (Hu)Gliz
เผ่า หมีหนาม/มนุษย์ LV.110
ระดับ Normal เพศหญิง
HP:4270/4270 MP:129/129
[Status]
มันแจ่มไปหมดเลยหละ ไม่ว่าจะเป็นทรวดทรง องเอว สาวครึ่งหมีขนหมีหูหมีแบบอุดมคติ (พลังของผมสุดยอด!) จิตสำนึกของแม่สาวนี่ก็เป็นจิตสำนึกรูปแบบที่ผมคุมได้ผสมความรู้ของเจ้าพวกหมีกับสาวๆที่ผสมกันมา ดังนั้น…
“เยี่ยม! Spike HuGliz ถือกำเนิดแล้ว หุ่นเด็ดน่าดูเลยนะเนี่ย!”
“ใช่ไหมหละๆ! เอ้าๆดูหนาอกใหญ่ๆนี่สิ! ทำร่างของฉันได้เจ๋งมากเลยนะ”
“แอ่นก้นหน่อยๆ”
“เอ้านี่ๆ เด้งๆตู้มๆ”
“ส่ายหางหมีด้วยๆ!”
“ชมให้เต็มตา! ดุ้กดิ้กๆ”
แจ่ม! ผมใช้ร่าง Spike HuGliz ที่ผมสร้างขึ้นแสดงท่าทางต่างๆมากมายให้ดู … ระหว่างใช้สองตาของฝั่ง Huwolf จ้องมองชอบใจจนหางส่ายไปมา หุ่น HuGliz ดีมากๆตามที่เราอยากให้เป็นเลยชอบๆ … แต่ไม่ได้ทำให้หื่นเลยสักนิด … เห้อ ข้อเสียของพลังแปลงร่างสมบูรณ์ แต่จริงๆก็เป็นข้อดีด้วยหละนะ ผมจะได้ไม่รู้สึกหื่นลามกเท่าไหร่ เพราะอะไรหนะเหรอ…. เดี๋ยวบอกอีกที หึๆๆ (อ้ะ แต่จริงๆ ถ้าผมสามารถไปก็อปสาวๆเลสเบี้ยน+พวกที่มีสภาวะหื่นกับร่างกายตัวเองมาให้ได้ข้อมูลความรู้สึกแบบนั้น แล้วผสมใส่แค่บางร่างก็ไม่เลว เหะๆๆ… เดี๋ยวๆ เดี๋ยวโดนย้ายไปหมวด 18+ หรอก! หยุดๆ)
เอาหละเก็บข้อมูลของมอนสเตอร์ในป่านี้ทุกเกรดหมดแล้วสินะ เหลือแค่บอส… ได้เวลาตามล่าบอส มาเป็นคอลเลคชั่นต่อไป!
“กรี๊ดดดดดดดดดด!!!”
อ้ะ เสียงคนโดนทำร้ายงั้นเหรอ! บ้าเอ้ยถึงจะเห็นแบบนี้แต่ผมก็ไม่ได้อยากจะให้ใครตายหรอกนะ ต้องรีบไปช่วย!
แล้วผมก็สลัดความคิดทุกอย่างออก เก็บ Hugliz+ศพSpike Gliz เข้ามิติ ใช้สกิล[ปลอมตัว] ให้กับ Huwolf เพื่อพุ่งไปยังต้นกำเนิดเสียงทันที ขอให้ปลอดภัยก่อนไปถึงเถอะนะ!
……………..
………………..
และนี่ก็เป็นส่วนที่ผมอยากจะเล่าก่อน ว่าการกระทำของผมคือยังไง! เอาหละ ต่อไปผมจะพาทุกๆท่านเข้าไปชมภายในมิติ หลังจากผ่านมา 1 ปี ว่าเป็นยังไงบ้าง!
จบตอนที่ 20 ไอ้เจ้าพ่อชั่วร้ายที่จับเอาลูกสาวตัวเองไปผสมร่างกับหมาเพื่อทำโฮมุนครูส


## ตอนที่ 21 เมย์ มิลค์

โซนป่าใกล้กับ เคแรจทุล หมู่บ้านขนาดกลาง ซึ่งเป็นโซนความเสี่ยงสูงเหมาะกับ Rank C-B ของทางตอนเหนือ
หมู่บ้านที่มีหิมะปกคลุมนี้ อยู่ใกล้กับโซนเหมือง มีตลาดขนาดกลางที่เน้นขายอาวุธชุดเกราะ จากหินและเหล็กคุณภาพดี รวมถึงมีสถานอำนวยความสะดวกด้านพยาบาลและอาหาร ที่ได้รับการดูแลจากกิลเพื่อเติมเต็มท้องให้กับนักผจญภัยทุกคน
ช่างตีเหล็กมักเลือกมาอาศัยเมืองนี้เพื่อฝึกฝนฝีมือของตนให้ขึ้นไประดับที่สูงขึ้นเนื่องจากเมืองนี้สามารถซื้อแร่ได้ในราคาถูก
พื้นที่ที่อันตรายระดับนี้ โดยปกติแล้ว โซนแถบนี้ จะถูกกั้นกำแพงหน้าและกำแพงเวทมนตร์อีกชั้น ซึ่งมากพอที่ป้องกันเหล่ามอนสเตอร์ระดับ Rank C-B บุกเข้ามา
หากแต่ เหตุการณ์ไม่คาดฝันก็เกิดขึ้น… เพราะมอนสเตอร์ที่เคยอยู่ในโซนป่าลึก กลับมาอยู่ในโซนใกล้กับเมืองอย่างมาก จนทำให้เกิดการสูญเสียขึ้นจากผู้คนที่ไปเก็บหาอาหารป่าโดยไม่รู้…
และ 1 ในคนที่บาดเจ็บหนักอีกทั้งยังเสียแขนไป ก็คือช่างตีดาบที่คอยสั่งสอนผู้กล้าเมย์ที่มาร่ำเรียนการตีดาบในที่แห่งนี้
ชิ้ง ฉับ ฉัวะ!!!
“เข้ามาเลยเจ้าพวกปีศาจชั่ว เข้ามา เข้ามาาาาาาาาา!!!!”
“ซ่าาสส!!!!!!”
“เมย์!! ฉันรู้นะว่าเธอกำลังโกรธ แต่อย่าเข้าไปเสี่ยงอันตรายขนาดนั้นสิ!”
“ย้ากกกกกกก!! ตายซะ! ตายซะ!!! ตายซ้าาา!!!!”
ฉัวะ!!! ฉัวะ ฉัวะ!!!
“ซ้าสสสส!!!”
เสียงการต่อสู้อันบ้าระห่ำสุดๆของหญิงสาววัยราว 20 ปีที่มีใบหน้าสวยระดับนึงแต่รูปร่างและรูปทรงอกไข่ดาวก้นแบนๆดูธรรมดาๆส่วนสูง160cmมาตรฐาน ที่กำลังบ้าระห่ำ พุ่งเข้าไปในดง Ice Vipe มอนสเตอร์คล้ายงูเกล็ดน้ำแข็งระดับสูงที่ปกติอยู่ในป่าลึกแต่กลับมาอยู่ใกล้เขตหมู่บ้านถึง 5 ตัว แม้เธอจะมีเลเวลเพียง 89 และพวกมันจะมีเลเวลสูงกว่า 150 ก็ตาม
ดาบของเธอโจมตีเข้าใส่ร่างของพวกมันครั้งแล้วครั้้งเล่า ในระหว่างที่การโจมตีสวนของ Ice Vipe ไม่โดนเธอเลย
“ตายซะ!!”
ฉัวะ!!
“ตายซะ!!!”
ฉับ!!!
“ตายซ้าาาาาาาาาาาาาาา!!!”
ฉัวะ!!!!!!
“ซ้าสสสสสส!!!!!!!”
ครึกๆๆ ….
แต่ในระหว่างที่เมย์ต่อสู้อย่างไม่สนใจอะไรทั้งสิ้นกับพวก Ice Viper นั่น พื้นดินด้านหลังของเธอก็เริ่มสั่นไหว
“เมย์!! อันตราย!!!!!”
“อ้ะ ?!”
ครึก ครื้นนนนนนน!!!!!
ปรากฏเป็นมอนสเตอร์ Ice Drakwom อีก 3 ตัว มอนสเตอร์คล้ายหนอนผสมกิ้งก่ามีเกล็ดน้ำแข็งรอบตัวที่ควรอยู่กลางป่าของโซนนี้ แต่มันก็โผล่มาในจุดนี้อีกเช่นกัน
“8 ตัวงั้นเหรอ …หละ หลบไม่พ้นแน่ๆ!?”
เมย์ที่ต่อสู้ด้วยความโกรธ หน้าถอดสีขึ้นมาทันที เมื่อรู้ว่า กำลังจะโดนรุมล้อมจากศัตรูระดับเลเวล 140+
ใช่ ที่เธอสู้โดนเอาความโกรธเป็นที่ตั้ง และไม่สนใจหน้าหลังใดๆ ก็มาจากความสามารถ Perfect Dodge ของเธอ ที่ทำให้เธอสามารถหลบการโจมตีทางกายภาพแทบทุกชนิดจากศัตรูอัตโนมัติอย่างสมบูรณ์โดยมันจะเติบโตแข็งแกร่งตามเลเวลของเธอ LV.1 หลบได้ 1 ตัว และทุก20เลเวลจะหลบอย่างสมบูรณ์เพิ่มได้ 1 ตัว ทำให้้เธอที่เลเวล 89นั้น หลบได้อย่างสมบูรณ์แค่ 5 ตัวพร้อมกันเท่านั้น
“กรีซซซซซซซซซซซ!!!”
“เมย์!!!!!!!!!!!!!!!!!!! บ้าเอ้ย!! [We’ll Stand Together]”
แคร้งๆๆ!!!!!!
“อะ มะ มิลค์!!”
“ได้สติสักทีนะ … ยัยบ้า! อั้ก! แค่กๆ”
แล้วก็เป็นหน้าที่ของมิลค์ที่ต้องออกโรง … หญิงสาวหน้าบากตาหรี่มุมปากเผยอให้ความรู้สึกเจ้าเลห์ไม่น่าไว้ใจผมทองอร่ามยาวสูงราว 165 ที่ใส่ชุดเกราะทั่วทั้งตัวพร้อมกับโล่ขนาดใหญ่ที่ดูการต่อสู้ห่างๆของเมย์มาโดยตลอด ตัดสินใจใช้พลังแห่งการปกป้อง สกิลของเธอเพื่อเข้าไปบล็อคการโจมตีของพวก Ice Drakwom ได้ทั้งหมด แต่มันก็ทำให้เธอบาดเจ็บอย่างมาก
“ขะ ขอโทษ … “
“ซาสสสสสสสส!!!”
ฟุบๆๆๆๆ! เมย์จับตัวของมิลค์เอาไว้และหลบการโจมตีจาก Ice Vipe ที่เหลืออัตโนมัติอีกครั้ง
“มิลค์ ฉันขอโทษ!”
“รู้แล้วน่ายัยบ้า! เอาเงินไป! แล้วใช้พลังไม้ตายของเธอซะ!! ไม่งั้นรอบต่อไปฉันไม่รอดจริงๆแน่ๆ!!”
“อื้ออออ!!! พลังชีวิตของพวกมันไม่ควรเกิน 5000 ต่อตัว ดังนั้น…”
“ยัยบ้าเอ้ย จะมาใช้สตินับHPอะไรตอนนี้ ไม่ทันแล้ว!! ใช้แบบ Area ไปเลยเซ่!!! [Defender]”
“กรีซซซซซซซ!!!”x3
“ซาสสสสสสสสสส!!!!!”x5
“อ้าาาา”
และทันใดหลังจากรับถุงเงิน เมย์ก็ตัดสินใจตามคำแนะนำจากมิลค์ ใช้พลังพรอีกอันที่เธอได้รับมา เพื่อจัดการมอนสเตอร์ทั้งหมดโดยรอบ!
“Pay2Win Area!!! ZenTrade 50000 zen!!!!!”
สิ้นเสียง ทุกอย่างโดยรอบก็สว่างวาป พร้อมกับเงินในถุงที่หายไป เกิดเป็นคลื่นสีทองที่ตามออกมาพุ่งแหวกม่านผ่านอากาศ ซัดเข้าใส่ ศัตรูรอบบริเวณนั้นทั้งหมด ด้วยดาเมจ 5000!!!
ตู้มมมมมมมมมมมมมมมม!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
“กรี๊ซซซซซซซซซซซซซ!!!”x3
“ซ้าสสสสสสสสสสสสส!!!!!”x5
ร่างของมอนสเตอร์สลายไปแทบจะทันที พร้อมกับสกิลของเมย์อีกอันที่ทำงาน ทำให้มี ไอเท็มที่ปกติต้องใช้การตัดแล่ ชำแหละจากมอนสเตอร์พวกนั้น ตกหล่นออกมามากมายแทน
ตุบๆๆๆๆ เผละๆๆๆ ครึ้ง แกร้ง ….
Ice Vipe exp 3750*5
Ice Drakwom exp 3500*3
[เมย์ ได้รับ EXP 14625 exp SkillXP 14625 ]
[เมย์ LV UP LV89>LV90]
[เมย์ SLV UP LV65>LV66]
[มิลค์ ได้รับ EXP 14625 exp SkillXP 14625 ]
[มิลค์ LV UP LV115>LV116]
เมื่อจบทุกอย่าง ผู้กล้าเมย์ก็วิ่งโผเข้ากอด”ผม”ด้วยความรู้สึกอันเปี่ยมไปด้วยความยินดีและรู้สึกผิด ….
“อาาา รอดแล้ว … รอดแล้ว … ฮึก โฮ!! มิลค์… ขอโทษ ฉันขอโทษ!”
“อ่า … ทีหลังอย่าบ้าระห่ำขนาดนี้อีกเข้าใจไหม! อาจารย์ของเธอน่ะ เขาคงไม่ดีใจหรอกนะ ถ้ารู้ว่าเธอไปแก้แค้นให้ แต่กลับมาเป็นศพ!”
“อื้ออออ … มิลค์ ขอโทษ … ฉันผิดไปแล้ว”
“ช่างเถอะ … หาเงินมาคืนกองกลางด้วยหละ 50000zen ที่ใช้ไปน่ะ”
“อ้ะ ….”
“ไม่ต้องอ้ะ เลยนะ!!!”
อ้ะ เผลอเรียกตัวมิลค์ว่าผมไปแล้วสินะ … นั่นแหละ … มิลค์ก็คือผมเอง …. และที่มิลค์(ผม)มาช่วยผู้กล้าเมย์ แบบนี้มันก็มีสตอรี่ของมันเองหละนะ … เอาไว้เดี๋ยวเล่าให้ฟังแล้วกัน วันนี้คงต้องพายัยเมย์ไปฉลองให้หายเครียดสักหน่อยสินะ … เห้อ
จบตอนที่ 21 เมย์ มิลค์


## ตอนที่ 22 ใช่ เธอมันชั่วมาก มิลค์

เรื่องมันเกิดขึ้นเมื่อราวๆ 340 วันก่อนโดยประมาณ
เป็นช่วงเวลากว่า 20 วันเข้าไปแล้ว ที่ผมฟาร์มข้าวฟาร์มของ ทดลองเล่นสนุกกับมิติ แฝงกาย แถมยังสนุกกับการเก็บข้อมูลของทุกสิ่งบนโลกนี้ ด้วยพลังของผมอีกด้วย!
แต่ผมก็ไม่คิดที่จะเปลี่ยนแปลงโลกในระดับใหญ่เพื่อไม่ให้ความโกงของผมไปทำลายสมดุลอะไรของโลกหรอกนะ
อย่างในวันนี้ ผมก็ได้เจอกับเหล่ามอนสเตอร์คล้ายค้างคาวกึ่งงู?ฝูงใหญ่ที่โผล่พรวดออกมาจากไหนในโซนป่าที่ปกคลุมไปด้วยหิมะลึกของเขตระดับกลางทางเหนือ มีมินิบอสติดมา แถมยังแข็งแกร่งเกินกว่าสถานที่นั้นๆอีก หลังจากใช้ร่าง Hurab No.11 แอบเก็บข้อมูลพวกมันจนหมด ผมก็ไม่ได้ใส่ใจที่จะปราบปรามอะไรพวกมัน แล้วปล่อยพวกมันไป …เพื่อไปเก็บข้อมูลสิ่งอื่นๆต่อ
อ่า …. คงเดากันพอได้ใช่ไหมหละครับ ….หิมะที่ถูกปกคลุมไปด้วยสีแดงฉานเพราะพวกมอนสเตอร์ทั้งฝูงนั่นน่ะ มันดันผ่านทางเหล่ากลุ่มคนมากมายที่กำลังเดินทางข้ามเมืองจากเขตปลอดภัยระดับต่ำ-กลาง ขึ้นไปยังเขตระดับกลาง … และคนก็ตายจำนวนมหาศาล ทั้งกลุ่มเดินทาง
กว่าที่ผมจะเก็บข้อมูลในป่าเสร็จ กว่าที่ผมจะออกมาเห็น ผู้คนก็ตายกันหมดแล้ว …. เสียงพายุเบาๆ ที่พัดตลอดเวลากับความไม่ใส่ใจทำให้มันเกิดเรื่องขึ้น … เอาเถอะ ผมไม่ใช่ฮีโร่หรือผู้กล้าอยู่แล้ว ในสายตาใคร
ผมตัดสินใจเก็บข้อมูลของคนในกองคาราวานที่ตายทั้งหมด รวมถึงข้าวของไป และในเวลาเพียง 1/100 ของวินาที ซากศพข้าวของ Copy เกรด SSS ก็โดนสลับมาวางแทน
ความทรงจำส่วนใหญ่ของพวกเขา ก็คือการดำเนินชีวิตปกติ บ้างค้าขาย บ้างต้องการย้ายเมืองเพื่อสิ่งที่ดีกว่า บ้างแค่ติดสอยห้อยตามไปเที่ยว ….รู้สึกผิดชะมัดเลยแฮะ … ทีไม่จัดการพวกนั่นให้หมดตอนอยู่ในป่า … แต่ถ้าจัดการทั้งหมด มันก็ …
แล้วจู่ๆความคิดผมก็หยุดลง เมื่อได้เจอความทรงจำของหญิงสาวที่ชื่อมิลค์ที่ตายอย่างอนาถในรถม้า เธอเป็นนักรบเดนตายฝีมือดีที่ผันตัวมาเป็นโจร แล้วก็เพิ่งจะปล้นฆ๋ากลุ่มเดินทางสมทบของศาสนาหนึ่งไปหยกๆ แล้วแฝงตัวมาเป็นชาวบ้านเพื่อเดินทางต่อ ประเด็นที่น่าสนใจนั่นคือ …
ความคิดในหัวเธอกับจดหมายที่ได้มาเนี่ยแหละ … มิลค์ได้รู้ข้อความของศาสนจักรผ่านจดหมาย ว่าในตอนนี้้ ได้มีบุคคลที่เหนือกว่าผู้ใดพร้อมพรหรือพลังหรือของวิเศษ (คนโลกนี้น่าจะไม่ได้เรียกพวกนี้ว่าผู้กล้าสินะ ต่อไปผมจะเรียกผู้กล้าละกันมันยาวไปนิด)ปรากฏตัวที่ทางเหนือ และต้องการให้ส่งคนกลุ่มนี้ไปชักชวนเข้าฝ่ายศาสนานั้น เธอจึงได้วางแผน ถือเอกสาร ปลอมแปลงบางข้อความ เพื่อจะเนียนไปเข้าร่วมกับผู้กล้าคนนั้น แล้วอาศัยจังหวะ เพื่อจะชิงของของผู้กล้า
ใช่ เธอมันชั่วมาก มิลค์ … น่ายินดีที่มาตายซะก่อนเพราะดันอยากจะปลอมตัวไง … ชักอาวุธไม่ทัน โดนบอสตบจนปางตาย พอหนีเข้ารถม้าก็โดนซ้ำทะลุรถม้าเข้ามาตายไปซะ …
อ่าช่างมันก่อน … ผมคิดว่าเรื่องของผู้กล้าก็น่าสนใจมากกว่าสิ่งใดๆ …ดังนั้น … เนื้อเรื่องของยัยโจรนี่ก็ควรได้รับการสานต่อจริงไหม … แต่ในรูปแบบของผมเองหละนะ ….
โชคดีจริงๆ ที่เธอตายในซากรถ ไม่น่ามีคนมองเห็นแน่ๆในแถบนี้ …
[Item Box] LV.xxxxx เก็บศพปลอมของ มิลค์ (ที่ปลอมมาแล้ว)ออกไปเอาไว้ไปทำปุ๋ยหรือข้าวของต่อไป
[สร้างร่างแยก] LV.xxxxx สร้างร่างแยกของ มิลค์แบบ 5% ออกมา
[แปลงร่างอย่างสมบูรณ์] LV.100 ร่างแยกของมิลค์ให้กลายเป็น มิลค์ จริงๆ
[Status]
ชื่อ มิลค์ อายุ 37 ปี เพศหญิง LV.109 SLV.81 (โหเก่งจัด)
อาชีพ:นักรบศักดิ์สิทธิ์ / นักรบเกราะหนัก (มี2อาชีพด้วย?)
เงิน : 43700 Zen
[Status]
แก่ไปไหมนะ! ผู้กล้าที่โดนพวกเทพธิดานั่นอัญเชิญมามันไม่น่าจะแก่นี่นา เดี๋ยวคุยกันยาก ลดอายุได้ไหม! แต่ขอรอยแผลอะไรเหมือนเดิมกับเลเวลเหมือนเดิมได้ไหมนะ(ปกติลดอายุมันจะย้อนพวกข้าวของเลเวลไปในตอนนั้นด้วย) เอ้าพูดไปก็ไม่รู้ได้เวลาทดลอง! อ้ะเดี๋ยว เอาพวกเงินทั้งหมดที่ปล้นมาโยนออกจากตัวก่อน… แล้ว สกิล Overlimit LV.xxxxx+แปลงร่างLV.100 จัดการ
[Status]
ชื่อ มิลค์ อายุ 19 ปี เพศหญิง LV.107 SLV.81
อาชีพ:นักรบศักดิ์สิทธิ์ / นักรบเกราะหนัก
เงิน : 43700 Zen (เก็บกองที่โยนไว้มะกี้ ก็เป็น 87400zen สบาย ขอโกงเงินสักหน่อยละกันนะ! ไม่มีใครรู้หรอก)
(Perfect)
[Status]
สมบูรณ์แบบ … ถึงหน้าตาเธอตอนสาวๆไม่ได้สวยเพอร์เฟ็คอะไร แถมมีแผลเป็นเยอะแยะ แต่หน้าอกหน้าใจกับบั้นท้ายนี่ใช้ได้เลย … น่าแปลกใจที่เธอกลับสู้ได้คล่องแคล่วแม้มีก้อนเนื้อไร้ประโยชน์แถมสวมเกราะหนัก … คงเพราะเลเวลที่เยอะมากๆด้วยหละนะ
เอาหละ … ในเมื่อเรียบร้อย ก็ออกมาจากซากหิมะและกองรถม้า แล้วเริ่มคุ้ยศพคนอื่นๆเพื่อเอาของมีค่าเท่าที่จะเก็บได้ไปด้วย … ว่าแต่ไม่มี Item Box นี่มันก็ลำบากเหมือนกันนะเนี่ย! พอต้องพกของเยอะๆ
แคว้ก แคว้กกก!!!
แต่ไม่ทันที่จะได้ทำอะไรต่อ พวก Ice Drakbat และ มินิบอส Drakbat ฝูงมอนสเตอร์ที่เคยพูดไปตอนต้นก็บินกลับมา … จำนวนพวกมันก็น่าจะราวๆ 42 ตัว …. ยังไงยัยนี่ก็ Solo ไม่ไหวแน่ๆ…
เอาหละ ตรวจสอบ ไม่มีใครที่เป็นมนุษย์อยู่แถวนี้ พวกเทพธิดาก็ไม่ได้ส่องอยู่ … ดังนั้น Hurab No.11 ทีซ่อนตัวอยู่ ออกโรง!
[Status]
Monster : (Hu)rab
เผ่า กระต่าย/มนุษย์ LV.2442
Grade Normal Rank G เพศหญิง
HP:7403/7403 MP:2442/2442
[Status]
“ปิย้ง! ขอลุยให้จบในม้วนเดียวหละนะ แล้วก็สวมสร้อยเจ้านายชั่วคราวนี่ซะ เพื่อยก EXP ทั้งหมด ให้กับมิลค์! ปิย้ง!”
“อ่า … ฝากด้วยนะ เบอร์ 11”
“จัดไป ปิย้ง!”
จบตอนที่ 22 ใช่ เธอมันชั่วมาก มิลค์


## ตอนที่ 23 PAY2WIN

“ฮึก อึก ฉันก็แค่! ฉันก็แค่!!! …. ก็แค่อยากจะทำให้ทุกๆคนพัฒนาไปให้ไวที่สุด เพื่อที่จะแข็งแกร่ง แล้วพวกเราก็ไปปราบบอสด้วยกัน จบแล้วฉันก็จะได้กลับโลกเดิม …. อึก….”
“.... กลับโลกเดิม… ?”
“ป่าว ไม่มีอะไร …”
“ไม่เป็นไรนะ …. ไม่เป็นไร … ฉันอาจจะไม่ได้เข้าใจเธอนะ เมย์ แต่ฉันจะช่วยเธอเอง … ไม่ใช่เพราะเจ้าจดหมายนี่ … แต่เพราะฉันเห็นถึงความตั้งใจจริงของเธอที่จะช่วยเหลือผู้คนยังไงหละ”
“มิลค์!! ขอบคุณนะ ขอบคุณนะ!! อึก…”
“รอดออกไปด้วยกันเถอะ เมย์”
“อื้อ!”
ณ เมือง คาแรจซิตี้ เมืองระดับกลางของทางเหนือ
หลังจากมิลค์(ผม)มาถึงเมืองและได้พักผ่อนในร้านอาหารแห่งหนึ่ง ซดซุบอุ่นๆที่ไร้รสชาติ กับน้ำชาที่ทำให้ร่างกายฟื้นตัวได้ดี เพื่อเตรียมตัวออกตามหาผู้กล้าในจดหมาย ที่ชื่อเมย์นั่นเอง
“เมย์! เธอถูกไล่ออกจากปาร์ตี้แล้ว!”
“หา!?!? ทำไมมาไล่ฉันออกจากปาร์ตี้กันหละ! ถามความเห็นคนอื่นๆหมดแล้วเหรอ!”
“ฉันไม่คัดค้านหรอก …”
“ฉันด้วย …”
“ฉันก็ด้วย!”
“ดะ ได้ไงกัน! นี่พวกเธอทุกคนหักหลังฉันงั้นเหรอ!”
เจอทันทีเลยว้อย!!! แบบมั่นใจด้วยว่าใช่ ก็เล่นหน้าตายังกะคนโลกผมขนาดนั้น … ผู้หญิงที่หน้าตาสวยเรียบๆแบบเจอได้ตามร้านสะดวกซื้อในชุดนักผจญภัยเบาๆเพื่อความคล่องตัว
แล้วนี่แนวโดนไล่ออกจากปาร์ตี้งั้นเรอะ! เริ่มมาก็โดนปาร์ตี้ 4 สาวรุมไล่ออกเลย
“จะเรียกว่าหักหลังก็แล้วแต่เธอ แต่พวกเราทนพฤติกรรมที่ใช้เงินสุรุ่ยสุร่ายแล้วยังเอาทั้งข้าวของของพวกเรา ทั้งของส่วนกลาง ไปแลกเป็นเงินเพื่อใช้อีก!”
“ใช่!!!”x3
“ก็สกิลฉันมันต้องใช้เงินในการต่อสู้นี่! แล้วก็ข้าวของก็ไม่ได้แลกเป็นเงินนะ แต่สกิลฉันมันเปลี่ยนข้าวของพวกเธอเป็นดาเมจได้เลยต่างหาก!!
“ต่างกันตรงไหนยะ!”
“นั่นสิยะ!!!”
“ก็พวกเรารอดกันมาได้ทุกครั้งก็เพราะสกิลของฉันไม่ใช่เหรอ!! สกิลฉันมันโกงมากๆเลยนะ! แล้วไหนจะได้ของมาขายอีกเยอะแยะ!”
“ไม่ เพราะเธอวิ่งเข้าไปในดงศัตรูแบบบ้าดีเดือดจนทำทีมเสี่ยงต่างหากเล่า!”
“แต่.. แต่มันประหยัดเวลาแล้วได้ของเยอะ …”
“แล้วมันพอกับเงินที่ใช้ไปไหมหละ เลิกสมองน้อยได้แล้ว!”
“นี่พวกเธอหาว่าฉันโง่เหรอ!”
“ใช่สิ! ยัยโง่”
“ใช่! โง่!”
“ใช่!! โง่จริงๆ!!!”
“อึก….”
ก็อย่างที่เห็น … อา ทำไมชอบมาเจอตอนมีเรื่องทุกทีเลยนะ … อ้าวๆ แล้วจะออกไปไหนหละนั่น!
อยู่ๆยัยเมย์ ก็เดินออกจากโต๊ะนั่นไป ทำให้มิลค์ผม ต้องรีบตามออกไปแม้จะตามไม่ค่อยทันเพราะความไวที่ห่างกันมากก็ตาม
………….
………………….
ฉัวะ!!! ฉัวะ!!!! ฉัวะ!!!!!!
“หลบหลังฉันไว้นะ … อึก ย้ากกกกก!! ตายซะ! ตายซะ!!! ตายซ้าาาา!”
ไม่ทันไร กว่าที่มิลค์จะเจอเธออีกครั้ง …
เมย์หญิงสาวที่ดูหุนหันพลันแล่นนั่นก็โดดเข้าไปช่วยชาวบ้านที่โดนเหล่ามอนสเตอร์ Snow Diwolf 4 ตัวรุมล้อมแบบไม่คิดชีวิตหรือวางแผนไว้ก่อน
ถึงดูจากการกระทำ ที่พวกเพื่อนๆเธอดูจะรับไม่ได้กับนิสัยของเธอ แต่ก็ปฏิเสธไม่ได้เหมือนกันว่าจิตใจของการเป็นคนดีของเธอก็มีอย่างเข้มข้น
“แง่ง!!”
“กรรซ!!”
เหล่าหมาทั้ง 4 พุ่งเข้าโจมตีเธอด้วยความโมโห หลังพวกมันโดนเธอฟาดฟันด้วยดาบไปตัวละแผล 2 แผล
“พวกคุณกลับเข้าเมืองไปก่อนเถอะค่ะ! ตรงนี้ฉันจัดการเอง!!!”
“อะ ครับ”
“ค่ะ!”
“ดีหละ ไอ้พวกหมาเวร! มาให้ฉันระบายหน่อยเถอะ ย้ากกกก ตายซะ ตายซ้าาาาา!!”
ตอนแรกก็ว่าจะเข้าไปช่วยทันที แต่พอเห็นเธอหลบได้แบบพริ้วๆแถมอยากระบายเรื่องเมื่อกี้ด้วย ก็เลยยืนรออดูสถานการณ์ก่อน
“ยัยพวกบ้าๆๆๆ ฉันพยายามแทบตายเพื่อให้พวกเธอแข็งแกร่งขึ้น แล้วมาทำแบบนี้กับฉันเหรอ ตาย ตาย ตาย!!!”
ฉัวะ ฉัวะ ฉัวะ …
“อ้าวฟ์!!!!!!!!!!!!!”
แต่ไม่ทันไร เมื่อพวกมันหอนพวก Snow Diwolf อีกกลุ่มนึงราว 7 ตัวก็โผล่เข้ามา แล้วเริ่มจู่โจมเธอ
อื้มๆๆ แต่เป็นถึงฮีโร่ที่ได้พลังโกงๆจากเทพธิดามานี่นะ น่าจะ พลังประมาณ หลบได้ 100% อะไรแบบนั้นมั้ง
“อ้ะ ไม่นะ!!”
ปึก ฉัวะ!!
“กรี๊ดดดดดดดดดด!!”
แล้วคุณเธอก็โดนโจมตีเข้าจากด้านหลัง …
เอ้าาา!! ไม่ได้หลบได้สมบูรณ์เรอะ บ้าไปแล้ว ที่ไม่เข้าไปช่วยก็เพราะนึกว่าจะหลบได้ตลอด แล้วไหงโดนโจมตีหละเนี่ย!! แย่หละ โดนข่วนเข้าไปแล้ว
“[Charge]!!!!”
เคร้งงงงงง!!!
“เธอเป็นใครน่ะ มาช่วยฉันงั้นเหรอ…”
“อย่ามาสนใจฉัน! รีบหนีได้แล้ว!!”
“แล้วใส่เกราะหนักอึ้งแบบนั้น จะหนีพวกมันทันรึไง!”
“เออน่า หนีไปได้แล้วยัยบ้า! ฉันไม่เป็นไรหรอก!”
“เอาฟ์!!!!!”
ระหว่างบทสนทนาอันเร่งรีบ หลังจากที่มิลค์(ผม)ใช้ท่าโจมตีพุ่งตัวเข้าไปอัดใส่พวกหมาป่าเพื่อป้องกันเมย์ ยังไม่ได้ข้อสรุป พวก Snow Diwolf ก็หอนซ้ำ แล้วตัวจ่าฝูงของมัน Snow Diwolf ระดับ Boss ก็โผล่ออกมา พร้อมกับ ออร่าที่เพิ่มพลังให้ลูกน้องมันมากกว่าเดิม และพวกเราก็โดนมันล้อมไว้หมดแล้ว
“กรรซซซ!!!”
“มะ มันเข้ามาแล้ว!!”
“[Defender]!!!!!!”
แคร้งๆๆๆๆ
“อั้กกก อ้ากกกกกก!!”
“เธอ อย่าปกป้องฉันไปมากกว่านี้เลย … ฉันมีหน้าที่ต้อง … อึก ฉันก็ไม่ไหว เธอก็ไม่ไหวหรอก พวกมันได้บัฟมาจากจ่าฝูงแล้ว เธอจะไม่รอดเอานะ!”
“อั้ก บ้าเอ้ยเลิกบ่นได้แล้วน่า หนีไปซะ เมย์!!! ฉันจะล่อมันไว้เอง!!!”
“เธอรู้จักชื่อฉันได้ไงน่ะ ?”
“เออน่า หนีไปซะ!!!!!! ฉันไม่ตายหรอกน่า!!!!”
“กรรซ!!!!!!!!!”
ไม่ทันได้คิดอะไรต่อ พวกหมาป่าทั้งหมด ก็เข้าโจมตีระรอก 2 พร้อมๆกันทั้ง 11 ตัว
“หนีไปเซ่!!!”
“ไม่!! บ้าเอ้ย …. PAY2WIN Area!!!!! EquipmentTrade!!! ทุกอย่างในตัวฉัน!!!”
“หา ?”
ทันใดที่เมย์ ตัดสินใจใช้พลัง ก็เกิดแสงสว่างวาบพร้อมกับชุดเกราะและดาบของเธอที่หายไปทั้งหมด พร้อมกับคลื่นโจมตีสีทอง ทำดาเมจรอบตัวใส่ Snow Diwolf ด้วย Damage 2400 Damage!!!!
จบตอนที่ 23 PAY2WIN


## ตอนที่ 24 หญิงสาว 2 คนนอนกอดกายกันและกัน

ห่างจากจุดต่อสู้เมื่อครู่นี้ได้ไม่ไกล ภายในโพลงดินแคบๆที่คล้ายจะเป็นรังเก่าของกระต่าย(ที่ตัวใหญ่นิดนึง) ถูกเศษกิ่งไม้และหิมะกองทับถมไว้
หลังจากใช้ท่าไม้ตายสุดโหดโจมตีพวก Snow Diwolf …. มีแค่ไอ้เจ้า 4 ตัวที่เคยโดนโจมตีไปก่อนหน้าเท่านั้นที่ตาย แต่ที่เหลือ ยังสุขภาพแข็งแรงดี น่าจะเพราะเลือดของพวกมันที่เยอะพอสมควรรวมกับบัฟจากบอสของพวกมัน….. แม้พวกมันจะติดสถานะตาบอดและสตั้นชั่วคราวแต่จากพายุหิมะที่เริ่มแรงขึ้นและจากความเร็วของมิลค์(ผม)ก็คงจะหนีไม่ทันพวกมันฟื้นแน่ๆ พวกเราไม่มีทางเลือกนอกจากจะต้องหาที่ซ่อนที่ใกล้ที่สุดจนมาลงเอยตรงนี้
ออ แล้วก็ไม่ใช่แค่เพราะมิลค์วิ่งช้าอย่างเดียวหรอก …. ยังมีอีกคนที่จะวิ่งโทงๆเข้าไปในเมืองคนเดียวก็ไม่ได้ด้วย … ก็ไอสกิล PAY2WIN ของเธอน่ะ มันทำให้ตัวเธอแก้ผ้าล่อนจ้อน ไม่เหลืออะไรปิดเลย …
“ซี้ดดดด … นะ นะ นะ หนาว หนาว หนาว”
“เอาชุดของฉันไม่ใส่ก่อนเถอะ”
“จะ จะๆๆๆ จะดีเหรอ…ไม่ไหวหรอก เธอก็หนาวแทนนะสิ”
“เห้อ ….”
มิลค์ถอนหายใจยาวๆ ระหว่างปลดเกราะนอกออกแล้วโอบกายกอดเข้าหาเมย์
หนุบ
“อ้ะ ?...”
“ฉันไม่ได้ลามกนะ หวังว่าเธอจะเข้าใจ อุ่นกายสักพักแล้วเราทำที่นอนนอนกัน”
“อื้อ … อุ่นจัง … นุ่มด้วย”
……
หลังจากนั้นพวกเราก็รองด้วยผ้าคลุม เศษหญ้าและข้าวของทุกอย่างเท่าที่จะมีเพื่อบรรเทาความหนาวเย็นจากพื้น มิลค์(ผม)เอาเสื้อเหม็นอับนิดๆจากการเดินทางในเมืองหนาวจนไม่ได้อาบน้ำหลายวันสวมให้เมย์ เหลือไว้แต่กางเกงผ้า กอดกายเข้าหากันซุกแน่นแล้วดึงช่วงผ้าที่เหล่ามาคุมกายกันและกัน พร้อมกับเอาเกราะทับไว้เพื่อเพิ่มความอุ่น …
ฉากหญิงสาว 2 คนนอนกอดกายกันและกัน ไม่รู้ว่ามันอีโรติกหรือป่าว แต่กายของสองเราแนบชิดไออุ่นเล็กๆที่หายใจใส่กัน เนื้อแน่นๆเบียดเข้าหาเนื้อบางๆแต่นุ่ม ที่สั่นเพราะความหนาวเป็นระยะแต่ก็บรรเทาให้กันได้เป็นช่วงๆเช่นกัน
เสียงหัวใจของพวกเรามันเต้นตึกตักๆรุนแรงใส่กัน … แม้จะบอกว่าเพิ่งรู้จักกัน และไม่ได้มีรสนิยมอย่างว่า แต่ทุกอย่างมันก็ช่างนำพอให้อารมณ์นี้มันดูเกินเลยไปหน่อยจริงๆ
และเพื่อไม่ให้มันน่าเบื่อเกินไป พวกเราจึงเริ่มบทสนทนาสัพเพเหระตามภาษาผู้หญิง … (ผมรู้ว่าผมเป็นผู้ชาย แต่มิลค์คือผู้หญิงน่า แล้วผมก็ไม่ได้มีอารมณ์ลามกด้วย! ถึงฟิลมันจะอีโรติกหน่อยๆก็เถอะ)
ไม่อยากจะเชื่อเลย ว่าพวกเราจะเปิดใจคุยกันได้มากมายขนาดนี้ ตั้งแต่เรื่องเป็นมายังไง เมย์เริ่มเดินทางแบบไหน มิลค์มีจดหมายได้ยังไง(โกหกไปบ้าง) จนมาสิ้นสุดที่ทำไมต้องมานอนกอดกันอยู่ตรงนี้ … และก็ดูเธออัดอัั้นตันใจอย่างมากทีเดียว
“อื้ม ก็พอเข้าใจนั่นแหละ … ความหวังดีของเธอมันคงสื่อไปไม่ถึงใจพวกเขาด้วยหละนะ …”
“ฮึก อึก ฉันก็แค่! ฉันก็แค่!!! ….”
“ระบายออกมาสิ เมย์ ระบายออกมา”
“ฮืออ ก็แค่อยากจะทำให้ทุกๆคนพัฒนาไปให้ไวที่สุด เพื่อที่จะแข็งแกร่ง แล้วพวกเราก็ไปปราบบอสด้วยกัน จบแล้วฉันก็จะได้กลับโลกเดิม …. อึก….”
“.... กลับโลกเดิมงั้นเหรอ ?”
มิลค์ไม่รู้ใช่ แต่ผมรู้ … ไม่ใช่ทุกคนที่จะอยากมาต่างโลก … การโดนอัญเชิญมา เพื่อการละเล่นสนุกและแบ่งชนชั้นของพวกเทพธิดา นี่มันไม่ใช่เรื่องสนุกสำหรับบางคน ที่ชีวิตไม่ได้ขาดตกบกพร่องอะไร
“ป่าว ไม่มีอะไร … หมายถึง กลับบ้านเกิดน่ะ …”
“ไม่เป็นไรนะ …. ไม่เป็นไร … ฉันจะช่วยเธอเอง”
“ขอบใจนะ แต่มันจะดีจริงๆเหรอ มิลค์ เธอก็แค่มาเพื่อทำตามภารกิจในจดหมาย … ไม่ได้อยากช่วยฉันจริงๆ”
อ่า บ้าเอ้ย ยัยนี่ … ดูนิสัยบ้าดีเดือด แต่ก็กระโดดเข้าไปทันทีเวลามีคนอื่นเดือดร้อนสิ … จะให้ผมทิ้งเธอลงได้ยังไงกันเล่า!
ผมจะใช้มิลค์ เพื่อรับผิดชอบชีวิตเธอเอง เมย์ แล้วจะส่งเธอกลับโลกที่พวกเราจากมา!!!
“ฉันอาจจะไม่ได้เข้าใจเธอนะ เมย์ แต่ฉันจะช่วยเธอเอง … ไม่ใช่เพราะเจ้าจดหมายนี่ … แต่เพราะฉันเห็นถึงความตั้งใจจริงของเธอที่จะช่วยเหลือผู้คนยังไงหละ”
“ฉันไม่ได้… ไม่ได้ยิ่งใหญ่ขนาดจะช่วยคนเพราะ…”
“ไม่ต้องพูดแล้วเมย์ ไม่ว่ายังไงฉันก็จะช่วย … ขอแค่เธอจะทำอะไร ต้องมีสติ … แล้วก็ฟังฉันบ้าง เข้าใจนะ”
“มิลค์!! ขอบคุณนะ ขอบคุณนะ!! อึก…”
“รอดออกไปด้วยกันเถอะ เมย์”
“อื้อ ฮึก ขอบคุณนะ มิลค์!!!!!”
ใช่ครับ … ความสัมพันธ์อันจอมปลอม แต่สวยงาม อ่าถึงมันจะโดนสร้างขึ้น จากความชั่วช้าของผม ที่ไม่คิดจะหยิบยื่นมือเข้าไปช่วยคนของโลกนี้ … แต่ดันช่วยคนจากโลกตัวเองก็เถอะ …
และเราสองคนก็กอดซุกกายกันและกัน จนพายุหิมะเริ่มสงบ รวมถึงให้แน่ใจแล้วว่าพวกหมาป่า ไปจากตรงนั้น จึงออกจากโพลงตรงนั้น กลับเข้าเมืองไป
จบตอนที่ 24 หญิงสาว 2 คนนอนกอดกายกันและกัน


## ตอนที่ 25 ทาคุโตะ นัวร์ รุน ซิลเวียร์ เวโรริงก้า

ปัจจุบัน …. วันที่ 365 ของการมาโลกนี้
ภายในดันเจี้ยน อาสคาดัจ ระดับอันตรายมาก Rank A-S ตั้งตระหง่านอยู่กลางป่าระดับเดียวกันด้วยพื้นที่กว้างใหญ่ เพราะความอันตรายโดยรอบที่มีมอนสเตอร์ระดับเลเวลสูงเกิน 220 อยู่กันเต็มไปหมด จนแม้แต่เมืองที่ใกล้ที่สุดที่ห่างออกไปกว่า 10 กิโลเมตรจากป่า ก็ยังต้องเป็นป้อมปราการขนาดใหญ่ กำแพงหนายาวผสมกำแพงเวทกว่า 3 ชั้น อีกทั้งการเดินทางจากเมืองก่อนหน้ามาถึงเมืองนี้ ยังจำเป็นต้องทำกำแพงหนารายทางมาตลอด
และด้วยระยะทางห่างไปกว่า 10 กิโลเมตรจนถึงป่า และระยะทางจากป่าไปในดันเจี้ยนอีกไกลโข นักผจญภัยที่อยู่ในจุดสูงมากๆจำเป็นต้องพึ่งพาแท่นวาปโบราณ ที่ถูกติดตั้งเอาไว้จากคนรุ่นก่อน และต้องใช้การเปิดของผู้ที่มีสกิลเฉพาะ หรือ MP มหาศาล เพื่อไปและกลับเท่านั้น
ด้วยเหตุนี้รวมๆกันทั้งระดับมอนสเตอร์ที่ให้ทั้งค่าประสบการณ์และวัตถุดิบล้ำค่า แต่ลำบากการเดินทาง จนต้องมีทีมเปิดวาปอีกทีม และยังต้องจ้างคนคุ้มกันทีมวาป เหล่าคนขายอาหาร และยา ต่างๆ ก็ได้งานกันหมด แม้มันจะเสี่ยง แต่แค่ทำได้สัก 1-2 เดือน ก็สบายไม่รู้เรื่องแล้ว จึงทำให้มีผู้คนจำนวนไม่น้อย ที่คอยมาแสวงหาโชคในเมืองปราการ อาสคาซิตี้แห่งนี้
เคร้ง …. ฉับ!!!!
“โฮ้กกกกกกกก!!!!!! มะนุดดดดดดดด!!!!!”
Aska Minot ระดับบอสเลเวล 450 ร่างกายขนาดใหญ่สูงราว 4 เมตร ที่สวมเกราะหนาแต่เริ่มพังจากการโดนโจมตีไม่ยั้ง และอาวุธขวานในมือที่เริ่มจับไม่อยู่ ร้องคำรามออกมาด้วยความโกรธหลังจากมันพลาดท่าโดนโจมตีลึกผ่าเข้าที่ใบหน้าไล่ลงมาถึงปากและลำตัวเต็มๆ จากดาบคู่ของชายหนุ่มวัย17-18สูตรสำเร็จ ผมดำตัวสูงมาตรฐาน ในชุดคลุมสีดำยาว พลิกตัวกลางอากาศด้วยความเท่สุดใจ
“สำเร็จ!! ทาคุโตะสุดยอด!!!!!”
“หึ”
“อ้ะ ทาคุโตะระวัง!”
ควับ!
“มะนุดดดดดดดดดดด!!”
“นัวร์! ตั้งใจช่วยทาคุโตะก่อน อย่ามัวแต่อวยจนเขาเสียสมาธิสิ! [Fire Ring]”
“ใช่ค่ะ ถ้ามัวแต่อวยจนพลาดท่าก็แย่หมดน่ะสิคะ!! [Triple Shot]!”
“ขะ ขอโทษ รุน ซิลเวียร์ … [Speed UP]!”
และเพราะหญิงสาวตัวเล็กสูงราว 150 หน้าตาหวานๆหน้าอกใหญ่ล้นกับผมสีทองซีดๆนักเวทขาวนามนัวร์ชื่นชมในตัวชายหนุ่มที่ชื่อทาคุโตะมากไปจนออกนอกหน้า ทำให้เขาเหลิงเผลอทำเท่เบียวๆออกมาจนเกือบโดนโจมตี จนรุนนักเวทดำหญิงสาวหน้าสวยคมตัวสูงกว่ามาตรฐานหน้าอกใหญ่ล้นกับผมแดงยาวและซิลเวียร์เอลฟ์สาวผมทองหูยาวผอมเพรียวแต่หน้าอกใหญ่ล้นๆ ดุเธอ
นี่เป็นการเข้ามาเก็บเลเวลแบบต่อสู้ข้ามวันข้ามคืนอันยาวนานเพื่อสั่งส่มทั้งค่าประสบการณ์และไอเท็มหายาก กว่าจะผ่านทั้งเหล่ามอนสเตอร์หน้าดัน ไล่มาจนถึงห้องบอส ก็ใช้เวลายาวนานร่วม 11 วันเข้าไปแล้ว
“ถ้าไม่สามารถก้าวข้ามแสง! ก็เป็นแสงซะเองไปเลย I!”
“มะ มาแล้ว ท่าสุดเท่ของทาคุโตะ! ไอ!!!”
“AM!!!”
“แอมมมมม!!!”
“The Light!!!!!!”
“เดอะไลท์!!!!!!!”
“[Light Incarnation]”
ฉับ!!! ฉับๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ!!!!!!!!!!!!!!!!!!
“มา นุ้ดดดดดดดดดดด อ้ากกกกกกกกกกก!!!”
“และแกก็กลายเป็น … เศษฝุ่นภายใต้แสงเท่านั้น!”
“กรี๊ดดดดดดดดดดดดด ทาคุโตะ~~~~~~~~~~”
Boss Aska Minot โดนกำจัด!
[ทาคุโตะ ได้รับ EXP 162000 exp SkillXP 136080]
[ทาคุโตะ LV UP LV299>LV300]
[ทาคุโตะ SLV UP LV257>LV258]
[นัวร์ ได้รับ EXP 162000 exp SkillXP 136080]
[นัวร์ LV UP LV172>LV173]
[นัวร์ SLV UP LV134>LV135]
[รุน ได้รับ EXP 162000 exp SkillXP 136080]
[รุน LV UP LV181>LV182]
[รุน SLV UP LV148>LV149]
[ซิลเวียร์ ได้รับ EXP 162000 exp SkillXP 136080]
[ซิลเวียร์ LV UP LV179>LV180]
[ซิลเวียร์ SLV UP LV142>LV143]
[เวโรริงก้า ได้รับ EXP 27000 exp SkillXP 22680]
[เวโรริงก้า LV UP LV66>LV67]
[เวโรริงก้า SLV UP LV44>LV45]
และทาคุโตะ ก็ใช้คำพูดในการร่ายท่าพลัง ก่อนจะเปิดใช้สกิลสุดยอดของเขา Light Incarnation ที่ทำให้ตัวเขาไวดุจแสง พร้อมกับเข้าฟาดฟันบอสตนนั้นจนร่างกายของมันไม่อาจจะทนรับความเสียหายได้ไหว และตายลงในที่สุด พร้อมกับคำพูดปิดสุดเท่ระหว่างบอสล้มลง
แฟนคลับของทาคุโตะ อย่างนัวร์ พูดตามแทบทุกประโยค กรีดร้องดีใจ ชื่นชมในตัวเขาแบบสุดกู่
“ทาคุโตะ~~~~~”
หนุบ!
“นัวร์ ขอบคุณสำหรับสกิลบัฟนะ … ทุกคนด้วย รุน ซิลเวียร์ พวกเราทำได้แล้วนะ… ดันเจี้ยนเคลียร์!”
“อืม … สุดยอดเลยทาคุโตะ”
“นัวร์ เลิกเกาะทาคุโตะคนเดียวสักทีได้ไหมคะ!”
“อยากกอดทาคุโตะก็มากอดพร้อมกันเซ่!
“ไม่ค่ะ กลิ่นตัวดิฉันมันไม่ค่อยเหมาะค่ะ!”
“ฉันไม่ได้มีปัญหากับกลิ่นตัวพวกเธอหรอกนะ”
“กลิ่นตัวแต่ละคนก็ไม่ไหวกันทั้งนั้นแหละย่ะ ฮ่ะๆๆๆๆ”
“ฮ่าๆๆๆๆๆๆๆ!”x3
โคตรเบียวสุดๆไปเลยใช่ไหมหละครับ คุณผู้ชม! ฮ่าๆๆ ไอ้บ้านี่มันพูดอะไรของมันวะ I am the light เนี่ย โคตรตลกเป็นบ้า อย่างเบียวอะ ดูอนิเมะเรื่องไหนมานะคุ้นๆ … ช่างเหอะ
เหล่าสาวๆที่หลงชอบในตัวหมอนี่ เพราะหมอนี่ทำหล่อ ทำเท่ ช่วยชีวิตทุกคน แก้ปัญหาในเรื่องต่างๆ จนพวกเธอหลงไหล และยินดีติดตามเขาไปทุกที่ เป็นฉากที่ซาบซึ้ง ประทับใจ และเข้าแก๊บแนวฮาเร็มเฉยเลย ทั้งๆที่ตอนแรกก็คิดว่า “ถ้าไม่ใช่ผม” เอาตัวละครไปเข้าฮาเร็มเองคงไม่มีใคร ยอมเป็นฮาเร็มให้คนต่างโลกแน่ๆ แต่ความจริงมันมีแฮะ…
อ้ะ อะไรนะ ? กำลังสงสัยว่า แล้วใน แก๊ง 3 สาวนั่น ใครคือผมอยู่หละสิ นัวร์ ? รุน ? ซิลเวียร์ ? … หรือทั้ง 3 คน
น่าาาาา~~~~ ไม่ใช่ๆ แล้วก็ไม่ใช่เจ้าทาคุโตะจอมเบียวนั่นด้วย แต่เป็นนี่ต่างหาก
ภายในห้องขนาด5 คนนอนสบายๆไม่เบียดกัน มีหญิงสาวคนนึงนั่งขดตัวส่องกล้องที่ใช้มองสถานการณ์ด้านนอก ….. หญิงสาวมืดหม่นตัวเตี้ยหน้าตาซีดเซียวผมดำยาวชี้โด่ชี้เด่มันขลับจากการไม่ได้อาบน้ำมาหลายวันไร้บั้นท้าย หน้าอกแบนราบยังกะผู้ชายตรงข้ามกับ 3 สาวนั่น มีดีแค่เอวที่คอดบอบบาง ในชุดผ้าหนาๆ กับกระเป๋าสัมภาระใบใหญ่ที่วางข้างๆตัว ใช่ครับ เธอชื่อว่า เวโรริงก้า … ตัวผมเอง
เวโรริงก้า(ผม) มุดออกมาจาก [Safehole] สกิลสุดแปลกแต่มีประโยชน์ ที่ช่วยให้สามารถสร้างหลุมหลบภัย เข้าไปในกำแพง หรือ มุดดินได้ คล้าย อุโมงฐานทัพจาก การ์ตูนหุ่นยนต์แมวสีฟ้า โดราเอตื้ด …
“อ้ะ! เวโรริงก้า ตะกี้เห็นหรือป่าว! ทาคุโตะใช้ท่าไม้ตายเท่มากเลยนะ”
“อื้อ เห็นสิ …”
“สู้มากๆหิวแล้วหละ … เวโรริงก้า ช่วยทำอาหารให้หน่อยนะ”
“อื้อได้เลย…”
“ว่าแต่เนื้อ Aska Minot นี่กินได้ไหมคะเนี่ย ?”
“มะ ไม่แน่ใจ…..”
ไม่ต้องห่วงนะทุกคน เวโรริงก้าได้รับการดูแลอย่างดีจากสมาชิกในปาร์ตี้ ไม่มีใครเป็นตัวร้ายหรอก …
ก่อนจะโดนทาคุโตะยื่นมือมาลูบหัวเหมือนกับเวโรริงก้า(ผม)เป็นเด็ก
หนุบ ….ลูบๆ
“อะ ยะ อย่าทำเหมือนฉันเป็นเด็กสิ”
“อย่าทำหน้าแบบนั้นสิ ปาร์ตี้ของพวกเรา ต้องฝากปากท้องไว้กับเธอนะ เวโรริงก้า”
ไอหมอนี่มันสกิลพระเอกสินะ พูดอะไรสาวๆก็หลงไปหมดเลย ขนาดเวโรริงก้ายังหน้าแดงแล้วเนี่ย … (อ้า ไม่ใช่ผมหน้าแดงนะ หมายถึงเวโรริงก้านะ! ที่หน้าแดง ถึงจะเป็นผมก็เถอะ)
“ใช่แล้วหละ ฉันรอกินอาหารของเวโรริงก้าไม่ไหวแล้ว”
“เอ้าๆ มาช่วยกันแล่เนื้อเจ้า Aska Minot ไปให้เวโรริงก้าทำอาหารได้แล้วค่ะ”
“นี่พวกหล่อนจะกินเนื้อเจ้าบอสนั่นจริงๆเหรอยะ!”
“อะ … อืม”
แล้วในระหว่างทุุกคนจัดการกับศพบอส จัดเก็บของทุกอย่างเข้าไปใน Item Box ของทาคุโตะ เวโรริงก้า(ผม) ก็ทำกับข้าวด้วยความตั้งใจให้กับทุกคน (แต่ก็เป็นรสชาติที่อร่อยแบบบ้านๆของโลกนี้อยู่ดีอะนะ ยังเทียบกับร้านเกรดล่างๆจากโลกที่ผมหรือทาคุโตะจากมาไม่ได้เลย)
อื้มดูเป็นทีมผู้กล้า ในอุดมคติเลยใช่ไหมหละทุกคน …
จบตอนที่ 25 ทาคุโตะ นัวร์ รุน ซิลเวียร์ เวโรริงก้า


## ตอนที่ 26 แถมยังพรีเซ้นต์ว่าเธอมีสกิลอย่าง Miracle Mood อีก

ตอนนี้มีเนื้อหาที่ค่อนข้างรุนแรง 13+- โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่าน
……………
ประมาณ 310 วันก่อนเห็นจะได้
หมู่บ้านขนาดเล็กที่ตั้งอยู่ห่างไกลจุดปลอดภัย ที่ใช้เป็นแค่จุดพักสำหรับเหล่านักผจญภัยระดับกลาง-สูงบางกลุ่ม รวมถึงใช้เป็นกันชนด่านแรกๆสำหรับกันมอนสเตอร์จากป่ามาถึงหมู่บ้านเศรษฐกิจอื่นๆ … ผู้คนในเมืองที่ยอมมาอยู่กัน นอกจากจะเป็นพวกไม่มีพื้นที่ของตนเองแล้ว ยังได้รับเงินสนับสนุนให้มาอีกด้วย…
บัดนี้หมู่บ้านนั้น … กว่าที่ผมจะเดินทางท่องเที่ยวเล่นๆมาถึง มันก็เหลือแต่กลิ่นคาวเลือดเสียแล้ว….
แม้ผู้คนส่วนใหญ่จะรอดชีวิต แต่ก็มีคนที่ต้องจบชีวิตลงเหมือนกัน
จากความทรงจำของผู้ตายผ่านการโคลนร่างพวกเขามา ฉายเข้ามาในหัวเมื่อผมอ่าน … เป็นภาพซ้ำๆย้ำๆเดิมๆ ที่ผมได้เจอ จะบอกว่าช่วยไม่ได้ดีไหมนะ แต่ผมก็ไม่ชินสักที ให้ตายเถอะ ….
หมู่บ้านที่อยู่ใกล้จุดเสี่ยงมากๆโดนทำลายจากพวกมอนเสตอร์ที่เริ่มหลุดออกมาจากส่วนลึกขึ้นมานอกป่ามากขึ้น แม้ว่าจะมีการร่ายเวทป้องกันเอาไว้แล้ว แต่เพราะระดับของมอนสเตอร์ที่ออกมามันสูงเกินกว่าค่าใช้จ่ายและกำลังของคนแถบนั้น”ในช่วงเวลานั้น” สิ่งที่สูญเสียก็เกิดขึ้นเสมอๆ
ตัวผมที่โกงโลกนี้มาได้ราวๆ 50 กว่าวัน ก็เริ่มสงสัยไปเรื่อยๆแล้วหละ … ว่านี่มันเป็นเพราะผม ? หรือเป็นเพราะการละเล่นของเทพธิดากันแน่ … ไอ้เจ้าพวกมอนสเตอร์เกินเลเวลเป็นฝูงถึงหลุดออกมาบ่อยขนาดนี้ ….
ไอ้เมืองที่ตั้งอยู่จุดปลอดภัยแน่ๆ หรือเมืองใหญ่ที่มีนักผจญภัยมากันเยอะๆ จนช่วยกันมาจ่าย MP เติมกำแพงเวทให้ ก็แล้วไป
แต่พวกเมืองเล็กๆนี่สิ….
ปัญหาต่อมาก็ไม่ใช่จากมอนสเตอร์อย่างเดียวแต่เป็นปัญหาจากคนกันเองด้วย ….
เด็กสาวที่ตัดสินใจแอบไม่หนีตามพ่อแม่ของเธอไป แล้วยอมโดนฆ่าตายแต่โดยดีนั่นน่ะ ….
[Status]
ชื่อ เวโรริงก้า เพศหญิง อายุ 14 ปี LV.11 SLV.10
Stat
Str12 Vit10 Wis16 Mag0 Agi16 Dex12
HP:250/250 MP:92/92
อาชีพ:ชาวบ้าน
Skill (1)
[Safehole] 2
[Backpacker] 2
[SafeCooking] 2
[Miracle Mood] 4
[Status]
ความทรงจำและความคิดของเธอนั้นยังคลุมเคลือ แต่ปมที่น่าสงสารนั่นคือเธอรู้สึกว่าเธอไม่ได้รับความรักใดๆจากครอบครัวของเธอเลยสักนิด ผมที่สนใจในตัวเธอ ตัดสินใจชุบตัวเธอขึ้นมา ….
แต่ไม่ทันไรผมก็ได้ค้นพบความจริง
เมื่อหน่วยค้นหามาพบกับ เวโรริงก้าที่ผมก็อ้างไปว่าใช้ Safehole เอาตัวรอดมาจนพากลับมาหาพ่อแม่
ก็คิดว่าพวกเขาเป็นห่วง ที่แท้มันไม่ใช่เลย ที่พวกเขาตัดสินใจย้ายมาที่เมืองเสี่ยงแบบนี้ทั้งๆที่ลูกสาวยังไม่มีความสามารถในการต่อสู้ป้องกันตัว ก็เพื่อรับเงินสนับสนุนจากทางการและหนีหนี้ … และในที่สุดเมื่อเกิดเหตุการณ์นี้ขึ้นและหมดตัวอีกครั้ง เมืองที่ใกล้ที่สุดที่ย้ายไปก็ไปเจอเจ้าหนี้โดยบังเอิญ สิ่งที่พวกเขาทำได้ คือขอร้องไห้ เวโรริงก้านั้น …. ขายตัวอย่างเต็มใจ และเพื่อราคาที่สูงที่สุด ก็ขอให้ขายในรูปแบบทาสที่จะเอาไปทำอะไรก็ได้อีกด้วย แถมยังพรีเซ้นต์ว่าเธอมีสกิลอย่าง Miracle Mood อีก….
โลกนี้มีกฏเกณฑ์ของมัน … ถ้าเวโรริงก้าไม่ยอม พวกเขาก็ทำอะไรไม่ได้ แต่จากความคิดของเวโรริงก้านั้น … กลับจำยอมพ่อแม่ตนเองอย่างง่ายดาย นี่คงเป็นเหตุผลที่ขัดแย้งกับความคิดตัวเธอเอง จนไปฆ่าตัวตายในที่สุด
ขอโทษนะเวโรริงก้า
ทีแรกผมก็ชั่งใจอยู่หรอกว่าเอาชีวิตของเธอมาเสื่อมเสียเกียรติไหม … แต่ในอีกใจหนึ่ง ผมก็อยากจะเข้าไปดรวจสอบอะไรต่อมิอะไรในวงจรนี้ด้วย
….
และหลังจากนั้น ฝันร้ายของเวโรริงก้า ก็เริ่มต้นขึ้น …. เมื่อคนที่ซื้อเธอไปมีหน้าตาฐานะทางสังคมดีพอสมควร แต่กลับโรคจิตในระดับเกินกว่าจะจินตนาการได้…
สิ่งที่เขาทำมันเป็นการ หนังสดอันเริงรมกับเหล่ามอนสเตอร์ที่โดนจับมาและหญิงสาวที่มีสกิล Miracle Mood เพื่อให้เขาพึงพอใจ (แต่เล่ามากกว่านี้ไมไ่ด้เดี๋ยวไปแนว 18+)
และเวโรริงก้าก็ทรมานอยู่แบบนั้น จนผมก็เริ่มคิดว่า จบชีวิตเธอจริงๆไปเลยก็ได้มั้ง …. แต่เพราะโอกาสอันน้อยนิด ที่ได้ใช้เธอเพื่อขอความช่วยเหลือด้วยความหวังอันริบหรี่ เพื่อช่วยชีวิตผู้หญิงคนอื่นที่ไม่ใช่ผมที่โดนแบบเดียวกัน มันจึงยังจบชีวิตเธอไม่ได้
และแล้ว ในวันหนึ่ง (ย้อนกลับไป 240 วันนับจากปัจจุบัน) ระหว่างการถูกพาตัวไปทำเรื่องมหัศจรรย์อีกครั้ง เหล่าผู้กล้าทาคุโตะก็ได้ปรากฏตัวขึ้น พร้อมใช้แผนทุกวิถีทางเพื่อช่วยเหลือเหล่าหญิงสาวจากเงื้อมมือขุนนางจนสำเร็จ โดยรอดจากเงื้อมมือของกฏหมายอีกด้วย
เวโรริงก้าเป็นหนี้บุญคุณเขา ไม่ต่างจากนัวร์ รุนและซิลเวียร์ …
หมอนี่มันพระเอกจริงๆนั่นแหละ แม้แต่เวโรริงก้าเองก็ ….
“เธอเองสินะเจ้าของจดหมายนี่….”
“อือ ….”
หนับ วืบๆ
“อะ !?”
“อดทนได้ดีมากเลยนะ”
คำพูดสั้นๆนั้น มันเสียดแทงเข้าไปในใจของเธอ
“ฮึก .. อึก … โฮ!!!!!!!!!!!!”
หัวใจของเวโรริงก้าเป็นของเขาไปแล้ว …. ทาคุโตะก็ไม่ได้มีท่าทีรังเกียจอะไรเธอแม้แต่น้อย
แล้วหลังจากวันนั้นเป็นต้นมา … เวโรริงก้า ก็ได้ติดตามกลุ่มผู้กล้าทาคุโตะไป ในฐานะสมาชิกปาร์ตี้และคนที่แอบชอบ ที่แม้ว่าผมจะไม่ได้ตั้งใจส่งเธอเข้าร่วมก็ตาม(ตอนแรกก็ว่าจะเอาสาวๆคนเอาเข้าร่วมหละนะ)
แต่เพราะสกิล Miracle Mood ของเธอ ที่จะทำให้คนอื่นๆ ได้ความสุขแม้แต่การฟาร์มเลเวล EXP คนอื่นๆก็จะได้มากขึ้น และยกค่าประสบการณ์ของตนให้คนอื่นเกือบหมด ทำให้เธอเลเวล น้อยกว่าคนอื่นในปาร์ตี้พอสมควร …
แต่กระนั้น ชีวิตต่อจากนี้ของเวโรริงก้า ก็คงมีแต่ความสุขแล้วหละ แม้จะเป็น 1 ในฮาเร็มของทาคุโตะก็ตาม
แหม่ ไม่รู้สิ ไอ้การที่ผมปล่อยเลยตามเลย ไม่แทรกแซงช่วยเหลือคนส่วนใหญ่บนโลกที่โดนเหตุการณ์ลงนรกไปแล้ว ก็ทำให้ผมรู้สึกชั่วอยู่สักหน่อยเหมือนกันนะ …. เทียบกับผู้กล้าคนอื่นแล้ว ผมก็เหมือนตัวร้ายที่แท้จริง เสียมากกว่า ตัวร้ายหลักของเรื่องซะละมั้งเนี่ย ….
จบตอนที่ 26 แถมยังพรีเซ้นต์ว่าเธอมีสกิลอย่าง Miracle Mood อีก


## ตอนที่ 27 นี่จะเล่าเนื้อหาของคนจากต่างโลกคนอื่นอีกนานไหม

เอาหละ ต่อไปก็ปาร์ตี้ของซิลิก้า ….. หะ อะไรนะ ยังจะเล่าเนื้อหาคนอื่นต่อไปอีกงั้นเหรอ! คนอื่นที่ไหนกัน ก็นั่นไง(เฟน่าเจน่าเทน่า) โน่นไง(มิลค์) นี่ไง(เวโรริงก้า) อ้ะ ไม่ได้หมายความแบบนั้นเหรอ!?
อืมมม ถ้าทุกคนถามว่า นี่จะเล่าเนื้อหาของคนจากต่างโลกคนอื่นอีกนานไหม ก็คงต้องขอเวลาสักพักให้ผมค่อยๆเล่าเหล่าคนที่มาจากต่างโลกไปสักหน่อยก่อนนะ เพื่อจะได้ค่อยๆนวดค่อยๆชงว่าจุดประสงค์ของผมจริงๆคืออะไร ……….
………….
ปัจจุบัน ….
หลังกิลประจำเมือง เซราซิตี้
“หวะ หวาาาาาา!!”
“ฮ่าๆๆๆ ชอบใช่ไหมหละ เกรซ สูงๆแบบนี้น่ะ”
“ครับคุณเอียน แล้วก็หวาดเสียวมากๆด้วย …”
“ฮึๆ …. เอาหละๆ วันนี้ฉันว่าง จะพาเธอไปเก็บเลเวลสักหน่อยนะ”
“เอ๋! พูดจริงเหรอครับคุณเอียน! ผมรอเวลานี้ที่จะได้ร่วมเดินทางไปเก็บเลเวลกับคุณเอียนมาตลอดเลยครับ!!”
“ฮึๆ ชอบเก็บเลเวลจังเลยนะ เกรซ”
“ชอบที่สุดเลยครับ! แล้วก็ชอบคุณเอียนที่สุดด้วยครับ!”
“อึก …. อื้ม … ไปๆ ไปเก็บเลเวลกัน เดี๋ยวฉันจะพาสูงๆเดินไปจนถึงที่เลยแล้วกัน ปากหวานดีนัก”
“คร้าบ!!”
“แหมๆ พ่อลูกคู่นี้”
“น่ารักกันจริงๆเลยน้า”
“มาวันแรกๆ ยังดูเข้ากันไม่ค่อยได้อยู่เลย”
“คิกๆๆ”
เด็กชายหน้าสาวแบบหาความเป็นชายไม่เจอถ้าไม่เปิดเป้าดู ในชุดนักผจญภัยสีชมพูผิดธีมถูกอุ้มสูงขี่คอชายแก่กล้ามแน่นที่ยังแข็งแร่งฟิตปั๋ง พูดคุยกันอย่างออกรสออกชาติ ด้วยความรู้สึกอันแสนสนิทสนม จนไม่มีใครแยกออกแล้วว่าจริงๆ พวกเขาเป็นแค่พ่อลูกบุญธรรมกัน
เหล่าพนักงานสาวกิลทั้งหลาย ต่างจ้องมองพูดคุยซุบซิบด้วยความชอบใจที่เห็นความสัมพันธ์พ่อลูกพัฒนามากขี้นและมากขึ้น
เกรซกับคุณเอียนเดินทางอย่างสดใสพูดคุยกันตลอดเส้นทาง แม้ปกติเขาจะเป็นคนไม่ค่อยพูด แต่เมื่ออยู่กับเกรซ เขากลับเป็นคนช่างจ้อเสียเหลือเกิน…. เขาตอบคำถามทุกๆอย่างที่เกรซถามด้วยความเต็มใจ
“จำไว้นะเกรซ … ถ้าต้องการเพิ่มระยะ โจมตีให้มากขึ้น แต่ยังได้ประสิทธิภาพที่ดีต้องจับแบบนี้”
“แบบนี้เหรอครับ…”
หมับ
“ไม่ๆ ต้องแบบนี้”
“ครับ!”
เมื่อออกมานอกเมืองในจุดที่ Safe Zone สุดๆ สำหรับ Rank G-F คุณเอียนคอยอยู่ดูแล สอนการล่า สอนการดึงพลังสกิล ท่าทางการใช้มีด ตำแหน่งทำดาเมจที่สูงขึ้น การหลบหลีก โดยไม่ห่างกายของเกรซเลยแม้แต่น้อย
อ่า… จะว่าไงดี … ชีวิตจริงของผม ก็ไม่เหลือครอบครัวแล้วนี่นะ …. ถึงจะขโมยความรู้ความทรงจำคนอื่นมาได้ แต่การมีความสัมพันธ์แบบนี้กับช่วงเวลาที่ได้อยู่กับคนที่ใช้คำว่าพ่อได้เต็มปาก แม้จะผ่านมาไม่นาน มันกลับล้ำค่ามากๆเลยหละ สำหรับผม
…….
หะ… อะ อ่อ!
อะแฮ่ม ก็ได้ๆ ยอมรับแล้วครับ ไอ้ตอนต้นผมก็พูดแก้เขินไปงั้น จริงๆแล้ว เกรซร่างจริง(ร่างปลอมแต่ผมถือให้เป็นร่างจริง) ของผมตอนนี้น่ะ คือยังไม่ถึงวัยออกผจญภัยเอง แล้วพวกคนในเมืองเซราซิตี้ ก็รักใคร่เอ็นดูหวงห่วงผมจัดๆ จนไม่วา่จะขยับตัวไปไหนก็โดนทักโดนเจอไปหมด การจะให้ร่างนี้โกงไปฟาร์มเลเวล ก็โดนยัยพวกนางฟ้าทั้งจับตาดูพฤติกรรมเป็นระยะๆอีก แถมการใช้ช่วงเวลาอันแสนสนุกและมีความสุขแบบนี้มันก็ไม่เลวเลยใช่ไหมหละทุกคน!!!
Elite Wild Picho โดนปราบแล้ว!
[ทริซ ได้รับ EXP 120 EXP SkillXP 100](วันนี้ฟาร์มไปทั้งหมด 1748/1544 exp)
[ทริซ LV UP LV36>LV37]
แกร๊ก ตึ้ง!
“คุณแม่คะ! หนูกลับมาแล้ว! วันนี้ได้เนื้อ Picho กับ Elite Wild Picho มาด้วยนะคะ ต้องอร่อยแน่ๆเลย!!”
“ตายจริง Elite Picho เนี่ยนะ! บาดเจ็บตรงไหนไหมเรา”
“ไม่ค่า!!!”
“แล้วนี่ไปลึกอีกแล้วเหรอ!”
“เอ๋ ไม่นะคะ ก็ไม่ได้ลึกขนาดนั้น!”
หมับ ….
“อะ… มะ แม่คะ”
“แม่รู้ว่าลูกอยากจะไปไกลกว่านี้ ขอโทษนะ ที่พ่อกับแม่เอาแต่ใจ แล้วทำให้ลูกเหมือนโดนกักขังแบบนี้”
“..... ไม่หรอกค่ะ แม่ อยู่แบบนี้หนูก็มีความสุขดีมากแล้ว”
เก็บเลเวลค้าขายได้เงินเล็กๆน้อยๆหาอาหารประทังชีวิต ชีวิตธรรมดาๆของเมืองระดับต้นถึงปานกลางและเติมเต็มความรู้สึกคนแก่น่ะไม่ต้องหวังความหวือหวาอะไรหรอก …
ร่างทริซก็เป็นร่างที่ผมตั้งใจว่าจะใช้ตัวตนเธอเพื่อดำเนินเนื้อหาไปตามปกติของคนบนโลก ว่าจะไปได้ไกลแค่ไหน หากใช้มันสมองของคนชอบเล่นเกม RPG มาใช้ชีวิตคนบนโลกนี้ สนุกไปอีกอารมณ์หละนะ…
…..
ดังนั้นแล้ว ทุกคนคงเข้าใจผมใช่ไหมหละ!!!…. ถ้าไม่นับต้องไปไล่เล่าพวกร่างผสมพันธ์สนุกๆของผมกับเวิ่นเว้อพลังในปัจจุบันของผมให้ฟัง ก็คงเหลือแต่การเล่าเนื้อหารอบข้างเพื่อบอกเหตุการณ์ความเป็นไปของโลกและนวดๆเนื้อหาให้วกมาที่พลังของผมยังไงหละ!!! (อ้ะ หรือจะมีท่านที่อยากฟังผมเวิ่นโม้เหม็นพลังผมกันนะ!)
แล้วไอ้การตามติดชีวิตผู้กล้าแล้วช่วยซัพพอตเนี่ย ยังไงนี่ก็เป็นความตั้งใจรองๆ ของผมด้วย (ความตั้งใจหลักก็เกี่ยวกับเรื่องทดลองระบบของโลกนี้โดยไม่ให้ใครจับได้ กับทำให้เมลท์ไม่ตกชั้นนางฟ้า)
อีกอย่างที่ผมอยากช่วยกลุ่มผู้กล้าพวกนั้น เพราะพอเห็นทาคุโตะ ริคหรือเมย์ ผมก็พอเข้าใจหลายๆอย่าง ….
มันก็มีทั้งคนที่ได้พลังแล้วเติมเต็มความฝันชีวิตสุขสบาย แต่บางคนดันไม่ใช่แบบนั้น … บางคนก็ไม่ได้อยากมาโลกนี้ด้วยซ้ำ พวกเขาแค่กำลังเล่นอยู่บนการแข่งขันของพวกเทพธิดา ไปพร้อมๆกับเกมการแข่งขันของอีกฝ่าย ? ที่ผมก็ยังหาคำตอบไม่ได้ ใช่ครับ ผมหมายถึง มันมีผู้เล่นอื่นนอกจากพวกเทพธิดาอีกไหม … จะมีแค่พวกคนที่โดนอัญเชิญมาเป็นหมากจริงๆใช่ไหม ?
พวกเทพธิดาคนอื่นก็ดูสนุกสนานกับกิจกรรมดียกเว้นคุณเมลท์ที่เดือดร้อน อืมมม… ถ้าถามว่า ทำไมคุณเมลท์ดูเดือดร้อนอยู่คนเดียว ก็เดาได้แค่เพราะ คะแนนคนอื่น มันยังไม่ใกล้จะตกชั้นหละมั้ง ?
ดังนั้น ทั้งหมดทั้งมวล แม้ผมจะเป็นคนชั่วช้าแค่ไหนก็ตาม ผมก็จะช่วยซัพพอตทุกคน ให้จบจากเกมบ้าบอในโลกนี้ไปได้ ไม่ว่าจะได้กลับโลกเดิม หรือใช้ชีวิตต่อโลกนี้ ก็เถอะนะ
จบตอนที่ 27 นี่จะเล่าเนื้อหาของคนจากต่างโลกคนอื่นอีกนานไหม


## ตอนที่ 28 หรือว่า มันจะมีการแข่งขันกันระหว่างผู้กล้า ผ่านระดับทวีป แล้วก็ระดับโลกกันแน่!!?!?!?!??!??

โลกแห่งนี้มันกว้างใหญ่กว่าที่คิด …
Bipe นกรูปร่างขนาดคล้ายนกพิราบที่หาได้ทั่วไป ต่างแค่มันมีสกิลสำหรับซัดหน้าศัตรูได้… กำลังบินร่อนโดดเดี่ยวไปทั่วน่านฟ้ารอบภูเขาสูงใหญ่ที่อุดมสมบูรณ์สักแห่ง
ฟวับ!
ไม่ทันไร Bihawk นกรูปร่างคล้ายเหยี่ยวขนาดใหญ่กว่า Bipe 3 เท่าตัวก็พุ่งเข้ามาโฉบโจมตีอย่างรวดเร็วเพื่อเปลี่ยนเป้าหมายเป็นอาหารประทังชีพ
ผัวะ!!!
“คุ้ก คุ้!!!!!!!!!”
Bipe ร้องด้วยความเจ็บปวด แม้จะหลบการโจมตีถึงชีวิตได้ แต่ก็ยังบาดเจ็บไม่ใช่น้อย … Bihawk ไม่ปล่อยโอกาสนี้ให้หลุดรอดไปได้ มันหักเลี้ยวโค้ง 180 องศา กลับมาโฉบอีกครั้ง …
หมับ!
“ครี้!!!!!!!!”
“คุ้กๆ … พอดีฉันมีมือน่ะพวก คุ้กๆ คู้”
“ครื้!!! ค้อกกก ครี้!!!”
ทันใดที่การโจมตีของ Bihawk จะถึงตัว Bipe ก็มีแขนที่มีปีกขนาดใหญ่เท่าแขนคนแต่ปลายแขนเป็นมือที่มีผังผืดและกรงเล็บงอกออกมาจากใต้ปีกของ Bipe คว้าเข้าคอของ Bihawk ตัวนั้น มันตกใจกรีดร้องและพยายามดิ้นแต่ไม่ได้ผล มันดิ้นไม่หลุดแล้ว
[Status]
Monster : Bipe
*[Trueform]Hubipe (ความสามารถใหม่ที่ทำให้แนบเนียนในการปลอมตัวกว่าเดิมเพื่อสะดวกในการเดินทางกว่าที่เคย! ไว้มีโอกาสจะอธิบายอีกทีนะ!)
เผ่า นก LV.8
*นก/มนุษย์ LV.1008
Grade Normal Rank G เพศหญิง
HP:64/64 MP:8/8
*HP:2064/2064 MP:1008/1008
[Status]
“โทษทีนะ ที่แกเลือกเป้าหมายผิดไปหน่อย …แถมเลือกในเวลาที่ไม่มีใครอื่นมองเห็นเหตุการณ์ด้วย…. ขอข้อมูลของแกมาใช้แทนก็แล้วกัน สะดุดตาหน่อยแต่ไม่ต้องเป็นเหยื่อบ่อยๆ คุ้กๆ”
เจ้า Bipe เอ่ยเสร็จ ก็ขยำร่างกายของ Bihawk จนตายก่อนที่ซากศพของมันและ Bipe จะสลายหายไปในระยะเวลา 1/10000 วินาที จนตามนุษย์ทั่วไป แล้วโผล่กลับมาเป็นซากศพของ Bipe ที่คาอยู่ในปากของ Bihawk แทน …
[Status]
Monster : Bihawk
*[Trueform]Hubihawk
เผ่า นก LV.77
*นก/มนุษย์ LV.1077
Grade Normal Rank D เพศหญิง
HP:860/860 MP:86/86
*HP:10860/10860 MP:1086/1086
[Status]
Bihawk บินมาเกาะพักบนต้นไม้สูงต้นหนึ่ง แทะเล็มเนื้อ Bipe หงุบหงับตุ้ยๆๆ ระหว่างมองวิวทิวทัศน์สุดลูกหูลูกตาที่แสนสวยงาม
สวัสดีครับ Bipe ตัวตะกี้ และ Bihawk ตัวนี้ คือผมเองครับ ส่วนศพนั่นก็เอาขน Bipe ตัวมะกี้แปลงมาอะนะ
หงับๆ หยับๆ … อืม รสชาติ Bipe สดๆดิบๆ ถ้ากินผ่านลิ้นของ Bihawk มันก็ไม่เลวแฮะ แต่จินตนาการรสชาติมนุษย์แล้ว อ้วกจะแตก … ช่างเหอะ ใช้ความรู้สึก Bihawk ในการกิน + ชมวิวอันสวยงามนี่ไปด้วย ก็ได้อารมณ์ดีเหมือนกัน …
ในอนิเมะหรือนิยายแฟนตาซีส่วนมาก(ไม่ใช่ทั้งหมด) เราจะเห็นแผนที่ที่ถูกเขียนขึ้นมาอย่างบรรจง และส่วนใหญ่ก็จะรู้สึกว่าเราสามารถเดินทางจากเมืองนึงไปเมืองนึงง่ายๆ ผ่านการเดินเท้า รถม้า คาราวาน หรือวาป ตอนแรกผมก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน ซึ่งมันน่าจะไม่ได้กว้างอะไรมาก อารมณ์แบบ เดือนเดียวก็ไปได้ทั่วโลกแล้ว …
แต่พอเอาเข้าจริง ถ้าจากความรู้สึกในตอนนี้ ผมคิดว่าโลกนี้ใหญ่พอๆกับโลกเดิมของพวกเราเสียด้วยซ้ำ … เพราะจากการสำรวจและท่องเที่ยวเพลิดเพลินไปเรื่อยๆ 1 ปีแบบไม่เร่งรีบ เมืองที่เคยเล่ามาจากตอนแรกถึงตอนนี้ “เซราซิตี้” “ทาราซิตี้” “คาแรจซิตี้” “อาสคาซิตี้” ระยะห่างมันแทบจะหลัก 500-1000+ กิโลเมตรเลย(แต่ระหว่างทางมีเมืองรองอื่นๆ แม่น้ำ ทะเลสาบ ป่า ดันเจี้ยนขั้นรายทางตลอดนะ) แถมแต่ละจุดของเมืองพวกนั้นก็มีเมืองที่ใช้ชื่อหน้าคล้ายๆกันอย่าง เซราซิตี้ เซบาสซิตี้ เซบิวซิตี้ กระจายระดับเลเวลไม่ต่างจาก ทาราซิตี้ ทาทาซิตี้ ทามาซิตี้ …
เช่น เซราซิตี้ เมืองมอนสเตอร์เริ่มต้น-กลาง / เซบาสซิตี้ เมืองมอนสเตอร์กลาง / เซบิวซิตี้ เมืองมอนสเตอร์กลาง-สูง
ทาทาซิตี้ เมืองมอนสเตอร์เริ่มต้น-กลาง / ทามาซิตี้ เมืองมอนสเตอร์กลาง / ทาราซิตี้ เมืองมอนสเตอร์กลาง-สูง
หรือให้เข้าใจง่ายที่สุดแบบตีความในโลกเดิม เจ้า ชื่อ เซ ทา คา อาส นี่คือ ชื่อแยกของ ประเทศ แน่ๆ … แล้วมีหัวเมืองต่างๆ เติมชื่อต่อกลาง แล้วตบด้วยซิตี้ ส่วนหมู่บ้านรายล้อมก็ตบท้ายด้วยชื่อ ทุล ทิล โทล ทาล เทล เทียล และอื่นๆ เหมือนเมืองที่เกรซอยู่คือเมือง เซราซิตี้ และหมู่บ้าน เซราทุล ที่ทริซอยู่
และจากการสำรวจด้วยร่างของผมทั้งหมดในเวลานี้แบบไม่บีบคั้นตัวเองหรือเร่งรีบ ที่ผมค้นพบก่อนจะไปสุดที่ทะเลนั้นมีทั้งหมด 11 ประเทศ หรือเอาง่ายๆ ถ้าผมเดาไม่ผิด มันเป็นแค่ “1 ทวีป” เท่านั้น (โน้ตตัวใหญ่ๆตรงนี้่ไว้เลย)
ในบรรดาผู้ถูกอัญเชิญคนอื่นทั้ง 99 คน ผมก็เพิ่งเจอพวกเขาจริงๆ ในทวีปนี้ไปแค่ 9 คนโดยอยู่ไม่ซ้ำประเทศกันเลย
ยกเว้นประเทศที่ใหญ่ที่สุดเจริญที่สุดเรืองอำนาจที่สุด มีดันเจี้ยนเยอะมากที่สุด เต็มไปด้วยทรัพยากร และบอสต่างๆมากมาย ที่อยู่ตรงกลางระหว่างทุกประเทศเท่านั้น ที่ไม่มีใครโดนส่งไปอยู่ประเทศนั้น(หรือผมหาไม่เจอกันนะ? ไม่น่าใช่…)
ใช่ครับ เพื่อนๆเดากันได้แล้วใช่ไหม! ถ้าตีความจากสมองอันน้อยนิดของผม ผู้กล้า 1 คน ต่อ 1 ประเทศ มี 10 คนต่อ 1 ทวีป โดยมีประเทศตรงกลาง เป็นจุดฟาร์มทรัพยากรที่ใครรู้ก่อนก็เก่งกว่าเพื่อนในทวีป … แล้วอีก 90 คนที่เหลือ ก็น่าจะอยู่อีก 9 ทวีป!?
ทำไมต้องแยกพวกเราออกจากกันแบบนั้น แล้วไม่ให้มาร่วมมือกันแต่แรก ? ถึงจะบอกว่าแบ่งอันดับหรือทำคะแนนก็เถอะ ช่วยๆกันเอาตัวรอดก็ได้ไหม ? จุดมุ่งหมายคืออะไร ถ้าจะบอก Survival Game ที่จะเหลือรอดแค่ 1 ก็ไม่น่าใช่ ไม่งั้นคุณเมลท์คงไม่บอกให้อยู่เป็น Top 15 - 30 หรือรอดไปให้ได้ 100 ปี….
หรือว่า มันจะมีการแข่งขันกันระหว่างผู้กล้า ผ่านระดับทวีป แล้วก็ระดับโลกกันแน่!!?!?!?!??!??
โฮ่ยๆ พอเริ่มปะติดปะต่อทุกอย่างเข้าด้วยกัน มันก็เริ่มซับซ้อนขึ้นซะแล้วสิ!!!!!
จบตอนที่ 28 หรือว่า มันจะมีการแข่งขันกันระหว่างผู้กล้า ผ่านระดับทวีป แล้วก็ระดับโลกกันแน่!!?!?!?!??!??


## ตอนที่ 29 ไม่ได้เป็นความลับหรือมีการเก็บเลเวลคนเดียวแบบอนิเมะพวก Loso Leveling

และที่ผมรู้มาอีกอย่างนั่นก็คือ ผู้กล้าทั้ง 9 คนที่ผมพบเจอมา ไม่รู้แน่ๆว่ามีคนอื่นโดนอัญเชิญมาด้วย … ไม่แน่ใจว่าเพราะผมโชคดีที่โดนคุณเมลท์ที่เป็นบ๊วยของเทพธิดาอัญเชิญมาแล้วไปขออะไรโง่ๆอีก จนได้อภิสิทธิ์ในการได้รับข้อมูลสำหรับเตรียมตัวมากกว่าใครๆไหม
แต่เอาตรงๆยัยพวกเทพธิดานั่นก็ไม่ได้บอกให้ฆ่ากันเองด้วย อ่า!! ยากแฮะ แล้วถ้ามาแนว Deep Dark Anime มันจะต้องมีพวกที่ถ้ารู้เรื่องเข้า จะบ้ามาไล่ฆ่าคนอื่นด้วยไหมนะ ตอนนั้นค่อยคิดอีกทีละกัน
แต่ตอนนี้ในโลกย้อนยุคแบบจะเรียกแฟนตาซียุคกลางก็ไม่ใช่ มีอมๆแฟนตาซีไซไฟหน่อยๆระบบRPGและยุคกลางนิดๆ น่าจะถูก …. เพราะมันยังมีสิ่งที่เรียกว่า”ระบบ” และทุกๆคนก็รับรู้ว่ามี ไม่ได้เป็นความลับหรือมีการเก็บเลเวลคนเดียวแบบอนิเมะพวก Loso Leveling อะไรแบบนั้น
พวกคนก็เอาความสามารถหรือระบบมาใช้ให้เป็นประโยชน์อยู่บ้าง ไม่ได้โง่ดักดาน …. อย่างการสื่อสารผ่านอุปกรณ์เชื่อมต่อของกิลคล้ายอีเมล มีการเช็คชื่อคล้ายบัตรประชาชน มีเครื่องเช็คข้อมูลของกันและกัน ตัวบทกฏหมายก็มีการเช็คผ่านระบบของกิล แม้แต่ตราทาสต่างๆก็ไม่ได้อิสระขนาดจะใช้คุมใครสุ่มสี่สุ่มห้า
เวทบางชนิดที่ทำให้ติดต่อเห็นหน้ากันได้ผ่านเครื่องมือในกิลที่สำหรับคนในยุคก็ล้ำยุคมากแล้วแต่ค่าใช้จ่ายสูงลิ่ว ต่างจากแค่ภาพนิ่งและข้อความที่มีอุปกรณ์เช็คกันได้ง่ายๆด้วยการใส่ MP ผู้ใช้ลงไป
ทุกๆคนนึกออกใช่ไหมหละ มันไม่ได้มีกล้อง เว็ปไซต์รวมคลิป หรือโทรศัพท์มือถือ เพื่อโทรหากันง่ายๆ ทำให้ผู้กล้าส่วนใหญ่ก็ไม่รู้ด้วยซ้ำ ว่าจะไปติดต่อหาใคร เพื่ออะไร กับคนที่ไม่รู้จัก ยิ่งไม่มีข้อมูลอยู่แล้วด้วยว่า จะมีใครมาแบบตัวเอง การไปฝากข้อความในกิล ให้มีใครสักคนมาอ่าน ก็ไม่น่าใช่เรื่องที่พวกเขาคิดจะทำ แต่ต่อให้มีใครคิดจะทำ ก็ไม่มีใครจะมาหาอ่านข้อความประกาศหรอก
แล้วในโลกที่มีวาปไปเมืองต่างๆก็จริง แต่ค่าใช้จ่ายสูงลิ่วในระดับเงินเดือนพนักงานสาวกิล 3-12 เดือนตามระยะทาง ถึงจะพอจ่ายไหว เพราะแบบที่เคยบอก ต้องเป็นคนระดับสูงจริงๆ และใช้ทั้ง MP มหาศาล หรือสกิลเฉพาะ และอุปกรณ์วาป ทำให้ราคาสูงลิบลิ่ว แถมวาปได้มากสุดทีละ 3-10 คนแล้วแต่ความสามารถของผู้ส่งอีก การจะหาคนหารก็เป็นเรื่องยาก
รวมๆข้อมูลทั้งหมดแล้วก็ … อื้ม ถ้าไม่ใช่ช่วงเวลาที่มีใครอิ่มตัวจริงๆ ในประเทศตัวเอง คงไม่ออกเดินทางไปประเทศอื่นหรอก … ผมค่อนข้างมั่นใจ …. แถมการจะเดินทางไปประเทศอื่น บางประเทศ-บางเมืองในทวีป ก็เป็นอริ กันอีก … ถึงจะไม่ได้ทำสงครามกันและกันแบบชัดเจน แต่กฏหมายหลายๆอย่างก็ไม่ปกป้องกันและกัน หากลงทะเบียนเป็นคนของประเทศอริแล้ว
ดังนั้น!!! ตัวผมเอง ก็….
หะ อะไรนะ คิดว่าผม จะช่วยเหลือทุกคนรวมทุกๆคนเป็นหนึ่งฝ่าฟันไปด้วยกันด้วยความเต็มใจงั้นเหรอ!?
ม่ายหละ คือช่วยอะ ช่วยให้รอด ช่วยให้เดินต่อไปได้อะ ช่วยอยู่ แต่จะให้ช่วยจนเหมือนไปสปอยเนื้อหาและสิ่งที่ควรจะเป็นจริงๆ ของการผจญภัย ก็คงจะไม่ช่วยหรอกนะ แถมยิ่งจะโดนพวกเทพธิดาสงสัยไปอีก ว่าไปรู้ได้ไง ในเมื่อมีแต่ผม ที่มีข้อมูลว่ามีเทพธิดาอีก 99 คนนอกจากของตนเองอยู่ด้วย
สุดท้ายของการเวิ่นเว้อส่วนของการสำรวจใน 2 ตอนนี้ เรื่องการเดินทางไปทวีปอื่นนั่นหน่ะ .. ผมก็ว่าจะออกเดินทางเร็วๆนี้นั่นแหละ แต่เห็นว่าการเดินทางด้วยเรือ จากทวีปนึงไปอีกทวีปนึง ใช้เวลากว่า 80-90 วันเลย ทำให้เวลาเดินทาง เขาจะเดินทางกันแบบ คาราวานเรือ เหมือนกัน แถมมีอันตรายเยอะอีกด้วย อื้ม … ไม่อันตรายสำหรับผมหรอก แถมไปในน้ำได้อีก แต่นั่นก็เรื่องของอนาคตอะนะ ไมไ่ด้อยากเร่งรีบ ไปชวยผู้กล้าคนอื่นขนาดนั้น หรือควรจะไปช่วยดีนะ ท่านผู้อ่านทุกคน ? อืม … แล้วถ้ามันมีการแข่งขันระหว่างทวีปจริงๆแบบที่เดา ไปช่วยผู้กล้าทวีปอื่นจะดีจริงๆใช่ไหมนะ …
ไม่สิ ต้องดีจริงๆอยู่แล้ว! เอาหละ ออกเดินทางไปทวีปอื่นบ้างละกัน!
ว่าแล้วก็ เคี้ยวซาก Bipe ต่อไป ตุ้ยๆๆ อื้ม ว่าแต่นกนี่มันเคี้ยวได้เหรอฟระ ไม่ได้นี่หว่า … ไม่เนียนเลยแฮะเราเผลอทำตัวเป็นมนุษย์ไปได้ ช่างเหอะ… ต่อไปคงต้องหามุขใหม่ๆมาเล่นบ้างแล้วสิ! อะไรดีน้า ที่จะใช้เดินทางสะดวกกว่านี้ แต่ทรงพลังแล้วรู้สึกโม้ๆหน่อยๆ ใช้ต่อหน้าคนอื่นได้ Druid ดีไหมนะ … หืม อะไรนะ Trueform ยังไม่อธิบายเลย จะหาอะไรใหม่ๆมาอีกแล้วเหรอ!? ฮาๆ คิดซะว่า Trueform ก็เหมือน ตัวละครในการ์ตูน ที่จะแปลงร่าง กลายเป็นสาวน้อยเวทมนตร์ เซนไต หรือไรเดอร์เมื่อมีอุปกรณ์แปลงร่างหรือตรงตามเงื่อนไขนั่นแหละ!
ทำให้เวลาเดินทางไปที่ไหน ไม่ผิดสังเกตุมากนัก เพราะไปในสภาพของ Monster ชนิดนั้นๆจริงๆแบบไม่ต้องแปลงกาย แถมไม่มีอะไร ตรวจจับ ความสามารถนี้ได้อีกด้วย เพราะมันเป็นเหมือน Item / เวทมนตร์ เสกใส่เฉยๆยังไงหละ! แค่ต้องเข้าเงื่อนไขนิดหน่อยเท่านั้น! ขอบคุณ CurseHBless และ Overlimit มา ณ ที่นี้
Bihawk(ผม) ปล่อยซาก Bipe ที่โดนจิกกัดกินเนื้อไปเกือบครึ่งตัว ร่วงหล่นลงสู่พื้น ก่อนจะเริ่มบินหาเหยื่อรายใหม่ๆต่อไป พร้อมสำรวจพื้นที่
จบตอนที่ 29 ไม่ได้เป็นความลับหรือมีการเก็บเลเวลคนเดียวแบบอนิเมะพวก Loso Leveling


## ตอนที่ 30 ยินดีต้อนรับเข้าสู่มิติแห่งพลังของผม 

…..
แฝงกาย 10^22 + 11
สถานที่ที่ฉากหลังเปลี่ยนธีมได้ไม่รู้สิ้นสุดอันกว้างใหญ่ไพศาล บนพื้นที่จุดหนึ่งที่ถูกแบ่งเป็นโซนต่างๆ
อย่างโซนหยุดเวลาโซนนี้
เริ่มจาก โซนคอลเลคชั่น ”สิ่งมีชีวิต” แทบทุกอย่างที่ผมประสบพบเจอมาตลอด 1 ปีด้วยร่างกายต่างๆที่ผมส่งออกไปข้างนอก แล้วใช้ความสามารถ [แปลงร่างอย่างสมบูรณ์] LV.100 ก็อปปี้ทุกอย่างของสิ่งนั้นๆใส่ “สิ่งของ” ของ “ร่างแยก” เพื่อให้มันมีสถานะเป็นของผมแต่ตัดจิตสำนึกออกเพื่อมาสตาฟ+หยุดเวลาเก็บเอาไว้ ใช้เป็นข้อมูลต่อไป โดยทำเป็นชั้นๆ ชั้นละ 1000 ต้นแบบ พื้นที่ขนาด 5 ลูกบาศก์เมตรต่อ 1 แบบ(ตัวไหนใหญ่กว่าขนาด 5ลูกบาศก์เมตรก็โดนย่อ) และเมื่อเพิ่มขึ้นมาเกิน 1000 ก็ใช้ แปลงร่างอย่างสมบูรณ์สร้างชั้นเสริ่มสูงขึ้นไปเรื่อยๆได้อีก (สกิลสะดวกดีจริงๆ)
แรกๆก็ทำแบบมานวลอยู่หรอก แต่หลังๆก็ทำโดยอัตโนมัติทันทีเมื่อเจออะไรใหม่ๆในโลกจริงด้วยการตั้งค่าพลังมาอย่างดี แล้วก็ส่งมาสตาฟไว้”ทั้งหมด” เช่นที่ยืนเรียงอยู่นั่น ก็มอนสเตอร์ทุก”ชนิด”และทุก”ตัว”ทีี่เคยเจอ ….
ช่าย …. ทุกตัวเลยแหละ แค่ตัวที่ยืนโชว์ก็คือตัวที่เจอครั้งแรก ส่วนไอ้ที่เหลือจะยัดใส่ [Item Box] LV.1”ล้านล้าน” ที่มันสามารถแยกกล่องออกมาได้มหาศาลพอเท่าที่ผมอยากจะแยกออกมา ไปตั้งไว้ข้างๆเท้าของไอ้ตัวเจอแรกสุดนั้นๆ เพราะแต่ละตัวก็อาจจะมีอะไรต่างกัน ไม่อยากทิ้งข้อมูลอะไรเอาไว้ (อย่าง Bipe เนี่ย ผมเจอมาเกิน 300000+ ตัวเข้าไปแล้ว ก็มีข้อมูลของทุกตัว ด้วยความสามารถสกิลของผม)
ปัญหาและข้อสังเกตุเดียวที่ผมเห็น นั่นคือ สกิลทั้งหมดของผมใน LV.100 นั้น ไม่สามารถ Copy พลังพิเศษของเหล่าผู้กล้าที่ได้รับมอบจากเทพธิดาได้ หมายถึงมันไม่ติดมากับการก็อปปี้พวกเขาแม้จะได้ร่างกายความสามารถสกิลของโลกนี้ปกติที่พวกเขาฝึกฝนมาก็ตาม
—--- ก็อปปี้ของ แร็คน่าก็อยู่ที่นี่ ….
….
ใกล้ๆกันห่างออกไปด้านหลังโซนนั้น ก็เป็นโซนหยุดเวลาเก็บข้อมูล ในรูปแบบ ”ของจริง” โซนนี้ผมจะเอาไว้เก็บของจริงทุกอย่างถ้ามันเอามาได้ทั้งไอเท็ม ยา อาหาร รวมถึง ศพ .. อ่า อย่าหาว่าผมโรคจิตเลยนะ แต่อะไรที่มันตายไปแล้ว ผมก็อยากเก็บข้อมูลของจริงๆเอาไว้ เผื่ออนาคตมันจะมีประโยชน์… ช่างเหอะ ไม่ต้องเล่าโซนนี้ละ… เอาเป็นว่าโซนนี้ผมใช้ Item Box LV.1ล้านล้าน ช่วยจัดสรรให้มันไม่น่าแหยะแหยงเกินไปสำหรับพวกศพด้วย ที่ตั้งโชว์ๆไว้ก็เลยมีแต่พวกไอเท็ม ของกินที่เคยได้รับมาจากสถานการณ์ต่างๆในร่างอื่นๆที่ผ่านมาบนโลก และแน่นอนว่าพื้นที่มันก็เป็นชั้นสูงขึ้นเรื่อยๆเหมือนโซนเมื่อกี้นี้แหละ
—-- ศพของ แร็คน่า ก็อยู่ที่นี่…..
…..
เอาหละต่อไป ตรงนี้ภูมิใจนำเสนอเลย! โซนหยุดเวลาถัดจากโซนคอลเลคชั่นตรงด้านหน้า คือโซน ทดลองต้นแบบทั้งหมด ของสิ่งดัดแปลงจากพลังของผม ยกตัวอย่างเช่น Pink Huslime / Huwolf / Hurab / Spike HuGliz / HuDragGlizWolfRab / Aska Huminot /HuDivineSword /Red HuPotion
… คุณเปเปอร์และเหล่าพี่สาวกิลหูแมวหางแมวในชุดบิกินี่สีชมพู(แก้แค้นข้างนอกไม่ได้ แก้แค้นข้างในพอ) คุณเอียนเวอร์สาวตอนอายุ20ในชุดเมด
ผู้กล้าริคเวอร์หญิงหูหมาและพรรคพวก ผู้กล้าเมย์หูแมวและพรรคพวก ผู้กล้าทาคุโตะเวอร์หญิงหูหมาป่าและพรรคพวก ผู้กล้าซิลิก้าหูแมวและพรรคพวก ผู้กล้าเรน่าหูแมวและพรรคพวก ผู้กล้าจิ๋วเวอร์หญิงหูหมาและพรรคพวก และผู้กล้าอื่นๆ (แต่ก็เช่นเดิม ไม่ได้พรเทพธิดามาด้วย)
นักรบในตำนานเวอร์หญิง เอล์ฟนักรบหญิงในตำนานเมดีฟ บอสเวอร์ชั่นสาวต่างๆ สุดแล้วแต่เท่าที่ผมจะเอามาดัดแปลงเล่นได้ …เกรซเวอร์ชั่นหญิง เกรซหญิงหูแมว ทริซครึ่งมังกร ทริซหมาป่า ทริซกระต่าย
… นั่นแหละ อะไรที่ผมจับผสมๆออกมา ผมก็ก็อปปี้ต้นแบบใส่”สิ่งของ”ของร่างแยก แล้วเอามายืนโชว์เรียงราย แบบหยุดนิ่ง (หะอะไรนะ สิ่งดัดแปลงมีแต่สาวๆทั้งนั้นเลย … ก็ผมชอบมองสาวๆอะ ผิดด้วยเหรอ! … อ่า คิดซะว่าเป็นเหมือนพวกชอบโชว์ของเล่น ฟิกเกอร์ โชว์รถ อะไรแบบนี้ละกันนะ แค่ผมโรคจิตกว่าหน่อยๆ เหอๆ)
ชื่อ เกรซแร็คน่า
ชื่อ ทริซแร็คน่า
หืม อะไรนะ แร็คน่าเป็นใคร เห้นชื่อมาสักพักแล้ว … ก็ไอ้นั่นไง ที่่ผมเล่าไว้ตอนก่อนๆน่ะ … บอสที่แข็งแกร่งที่สุดในโลกนี้นั่นน่ะ LV.9999 … ผมดันทำพลาดครั้งใหญ่ไป “จนเหมือน” ผู้เล่น Speedrun เผลอไปเจอจุดลับจบเกมตั้งแต่ EP1 ของเกม RPG … แต่มันก็ไม่ได้เป็นอย่างที่ผมคิดเอาไว้ จากเหตุผลตอนก่อนๆ … ไว้เดี๋ยวเล่าละกัน
………
โซนหยุดเวลาต่อไปก็คือ คอลเลคชั่น”สิ่งไม่มีชีวิต” ก็อปปี้ของอาหาร อุปกรณ์ ไอเท็ม ข้าวของต่างๆ ไปจนถึงพวกพืชพันธ์ หรือสิ่งปลูกสร้างที่ผมอยากจะเอามาเก็บไว้แล้วย่อขนาดลงหน่อยให้มันเก็บง่ายๆ แม้แต่”ดันเจี้ยนทั้งดัน”เพราะอยากศึกษากลไกดันเจี้ยนของโลกนี้… อืม … ใช่ครับสกิล แปลงร่างสมบูรณ์ของผมพอผ่านเลเวล 1000000++ /Overlimit 1000000++ ก็เหมือนสกิลมันจะบอกเป็นเสียงกรีดร้องใส่ผมว่า “เอาที่เอ็งสบายใจเลย!” ซะงั้น… แต่จริงๆก็ใช้แค่ LV.100 ในการก็อปมาหละนะ
แต่ได้ดันเจี้ยนทั้งดันมานี่มันเจ๋งชะมัดเลยใช่ไหมหละ!
…………
โซนหยุดเวลาต่อมาอีก ก็คือโซนผลิตจำนวนมาก ที่ใช้คู่กับ [Item box] LV.1ล้านล้าน เพื่อแบ่งข้าวของให้ชัดเจน อาหารหลากหลายแบบ อาวุธหลากหลายชนิด ร่างกายก็อปปี้ซ้ำๆ ที่ผมใช้แปลงร่างโดยสมบูรณ์สร้างปั้มๆมันออกมา เผื่อว่า มีโอกาสจะเอาไปใช้อะไร (แล้วจะเอาไปใช้อะไรหว่า งงตัวเอง)
ดูตัวอย่าง เจ้า Godess Elixir ที่บนโลกของจริงตอนนี้มีแค่ 1 ขวดเท่านั้น แต่ผมมี 4 พันล้านขวด นี่สิ … วิธีทำง่ายๆ ก็เริ่มจาก Copy ของจริงมา 1 ขวด ใส่ร่างปลอม A ที่มี Item Box 1 ร่าง แล้วทำการ Copy ข้อมูลของ A มาแปลงร่างสมบูรณ์ใส่ ร่างปลอม B เมื่อเช็คออกมาก็จะมี 2 ขวด … เอาทั้ง 2 ขวดวาปใส่ Item Box ของ A แล้วใช้แปลงร่างสมบูรณ์ ใส่ B เป็น 4 8 16 32 64… วนไปเรื่อยๆ จนมันมีปริมาณแบบนั้น นั่นแหละ
หรืออย่าง Huwolf ระดับ Normal Grade F LV.1024 จำนวน 10 ล้านตัวรุ่นผลิตจำนวนมากแต่ใบหน้าสาวๆสวยๆน่ารักๆไม่ซ้ำกันเลยจากการใช้เทคนิคดันเจี้ยนให้เป็นประโยชน์นี่ก็ด้วย! แล้วก็ยังมีมอนสเตอร์หรือคนอื่นๆที่ผมปั้มไว้เป็นปริมาณมากๆ … หะอะไรนะ ผมจะทำไปทำไมงั้นเหรอ เออ ผมก็ไม่รู้เหมือนกันว่าจะทำไปทำไม ก็อยากลองทำๆไว้ดู มันสนุกจะตายไป! พลังของผมมันไม่รู้จะไปสิ้นสุดที่ตรงไหนเพราะเจ้า CurseHBless ที่ผมสาปตัวเองไปแล้วกว่า 10 คำสาปหลักนั่นแหละ อืม … เผื่อวันนึงผมอยากจะเอากองทัพ Huwolf ไปถล่มโลกคงจะสนุกตื่นเต้นน่าดูใช่ไหมหละ ฮ่าๆๆ
หะ อะไรนะ นี่มันอะไรกัน ? เปิดตอนมางงๆ แล้วมาเวิ่นเว้ออะไร ???
……….
ลืมบอกไปเลยแฮะ มันยังติดพันธ์จากตอนก่อน…. พอดีอยากเวิ่น อยากโม้เกิน หลังจากอมเอาไว้นานเกือบ 30 ตอน ได้เวลารายงานผลประกอบการ 1 ปีเต็มของผม…
งั้นเอาใหม่! ยินดีต้อนรับเข้าสู่มิติแห่งพลังของผม จากการใช้ CurseHBless ที่ทำให้เหล่าสกิล ของผมอย่าง [Overlimit] [แฝงกาย] [แปลงร่างอย่างสมบูรณ์] [สร้างร่างแยก] และ [Item box] มันไปอยู่ในจุดที่เหนือกว่าความเป็นไปได้ของโลกนี้แล้วยังไงหละ และที่โม้มาข้างต้น ผมก็แค่อยากรายงาน ว่าผมทำอะไรไปบ้างในช่่วง 1 ปีที่ผ่านมา นี่ยังเหลืออีกหลายโซน ในฝั่งไม่หยุดเวลา ด้วยนะ
ความสนุกในการทำแบบนี้ เพื่อนๆที่เคยเล่นเกมแนว Sandbox คงนึกออกสินะ ความสนุกในการสร้างโลกแบบเกม “หมายคร้าบ” ผสม RPG อะไรแบบนั้น …
อืม แต่เอาเป็นว่า ตอนหน้า ผมไปเล่าเนื้อหาอื่นๆก่อน แล้วค่อยวกกลับมาแร็คน่า กับโซนที่เหลือแล้วกัน!!!
จบตอนที่ 30 ยินดีต้อนรับเข้าสู่มิติแห่งพลังของผม


## ตอนที่ 31 ซิลิก้า ชิโระ

ณ ป่าระดับเริ่มต้น-ความเสี่ยงต้น ระดับ F-E ใกล้หมู่บ้าน เพทรอเทียล
“คะ ใครก็ได้ ช่วย … ช่วยด้วย ช่วยผมด้วย!!”
“คว้ากกกกก!!!”
เด็กหนุ่มนักผจญภัยมือใหม่วัยราว 13-14 ปี กำลังวิ่งหนีกระเสือกกระสนอย่างเอาเป็นเอาตายเพื่อเอาตัวรอดจากมอนสเตอร์หัวจระเข้แต่ตัวเป็นกบที่มีเกล็ดหนา Swamp Crog ระดับ Elite ที่ไม่ควรจะอยู่ในเขตนี้ มันตัวใหญ่ กระโดดไว และทรงพลัง มีแค่ความแม่นยำต่ำจากท่าทีเก้งก้างกับหน้ายื่นๆของมันเท่านั้นที่ยังช่วยให้เด็กหนุ่มเอาตัวรอดได้จากการหลบหลีกที่หวุดหวิดหลายครั้ง
จนในที่สุดเส้นทางที่บังคับ …. เขาก็วิ่งหนีมาถึงแม่น้ำกว้างทอดยาว ด้านขวาเป็นโขดหินโสโครกสูง เหลือเพียงทางด้านซ้ายที่จะไปต่อ … หากแต่ความซวยเหลือเกิน เขาได้เจอเข้ากับหมาป่าสีขาวตัวใหญ่ที่มีขนสีขาวสวยงามประกายแสง ดวงตาน้ำเงินเปร่งประกาย ยืนจ้องมองเขาอยู่แล้ว … จากออร่า ขนาดและความน่าเกรงขามของมัน ไม่ต้องบอกก็รู้ว่าไม่ใช่ Monster ระดับปกติแน่ๆ
“ว้ากกกกก!! ไม่ ไม่นะ!”
มันเป็นความสิ้นหวังสุดๆ ที่ไม่เหลือทางหนีใดๆ ถ้าลงไปในบึง เจ้า Swamp Crog ก็น่าจะไวกว่าเขามากและควบคุมทิศทางได้ดีกว่าเดิมจนเขาเสร็จมันแน่ๆ
แต่ไม่ทันได้คิดใดๆต่อ เจ้า Swamp Crog ก็ตามเขาทัน และมันก็กระโดดเข้าหาเขาในทันที
“อ้ากกกกกกกกกกกกกกกก!!!”
เขากรีดร้อง …
ฟวับ!! วุบ!!!
แต่ในเสี้ยวอึดใจ ร่างกายของมอนสเตอร์ขนาดใหญ่ตนนั้น ก็ถูกหมาป่าขนสวยงาม กระโดดวาดอุ้งมือของมัน อย่างรวดเร็ว ตัดขาดหัวและลำตัวของ Crog ออกจากกัน ความคมนั้น ทำให้เลือดยังไม่ทันไหลกระฉูดให้เปรอะเปื้อนทั้งคนและหมาป่า ศพก็ร่วงลงสู่พื้นเสียแล้ว
“คว้ากกกกกกกก”
“อะ อาา อึก ?”
“หลงทางรึ เจ้าหนู…”
“อึก …มะ หมาป่ามอนสเตอร์ พูดได้ ?”
“หึ … มอนสเตอร์ที่ไหนกันหละ … แต่ก็ใช่หละนะ เพราะฉันไม่ใส่ชุดอยู่ใช่ไหมหละ ? ไง เจ้าหนู เจ้าเห็นเรือนร่างข้าเป็นยังไง ?”
“เอ่อ … ปะ เป็นหมาป่า ที่ขนสีขาวสวยงาม มากเลยครับ”
“ฉันรู้ว่าฉันเป็นหมาป่าขนสีขาว! ที่ฉันถามน่ะหมายถึง เห็นฉันไม่ใส่เสื้อผ้า เห็นฉันเรือนร่างเปลือยเปล่า แล้วก็ยังรู้สึกว่า สุดยอดไปเลยใช่ไหมหละ ดูซะสิ เรือนร่างของฉันตอนเปลือยเปล่าน่ะ!”
“เอ่อออออ ครับ”
เด็กหนุ่มยังคงตกใจกับหมาป่าตนนั้น …ที่เข้ามาช่วยเขาเอาไว้ แต่ก็ต้องตกใจยิ่งกว่าที่มันกลับหันมาคุยกับเขา… แต่ก็ยิ่งตกใจเข้าไปอีก ที่เห็นมันนอนแผ่กางแขนขาโชว์พุงและอวัยวะเพศเมียใส่หน้าเขา พร้อมท่าทางดีดดิ้นลิ้นห้อยตื่นเต้นสุดๆ
“จ้องสิ”
เด้งตัว กระเถิบใส่
“เอ่อ …”
“จ้องสิ จ้องอีกสิ!! เข้ามาจ้องใกล้ๆสิ!!!”
เด้งตัวกระเถิบใส่!
“เดี๋ยว ไม่นะ นี่มันบ้าอะไร ฝันร้ายเหรอ นี่มันอะไรเนี่ย!?”
“แฮ่ก แฮ่ก …. เอ้า เข้ามาจ้องใต้ท้องของฉัน จ้องพุงที่มีขนนุ่มๆนี่สิ!!!”
หงายท้องเด้งตัวกระเถิบใส่!
“อึก … หมาผี!!”
“หมาผีอะไรกัน!!! มาสิ เข้ามาลูบพุงฉันเร็ว แฮ่กๆๆๆๆๆๆ!!!”
“หมาผี!!!!!!! วะ ว้ากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!”
แล้วเด็กหนุ่มที่โดนเจ้าหมาป่าขนเงินนอนแผ่รุกไล่ ให้เขาจ้องมองเรือนร่างเปลือยๆของมัน มากขึ้น มากขึ้น กระเถิบใส่เขามากขึ้น ก็สติแตก วิ่งสวนกลับออกป่าไปในทันที
“อ้ะ อ้าว … อะไรกัน … ทำไมไม่จ้อง ชื่นชม แล้วเข้ามาลูบพุงกันหน่อยเหรอ!”
เจ้าหมาป่าพลิกตัวกลับมาจ้องเด็กหนุ่มที่วิ่งไปท่าทางงงๆ
ไม่ หยุดเลยครับ อ่านมาจนตรงนี้ เลิกคิดว่ายัยที่อยู่ในร่างหมาป่านี่คือผมได้แล้ว!!!!
ยัยนี่จริงๆคือร่างกายที่ผมใช้อยู่ตอนนี้ต่างหาก …ยัยนี่มันโรคจิตตัวแม่ ยัยผู้กล้าซิลิก้า ที่ต้องเรียกว่ากล้าจนโรคจิต!!!
แซกๆ…
“เลิกเอาร่างกายฉันไปทำแบบนั้นสักทีได้ไหม ซิลิก้า!!!”
ร่างกายของหญิงสาวที่มีสวนสูงเกินมาตรฐานกว่า 180 cm ใบหน้าสวยงามหยดย้อยไร้ที่ติจนไม่เหมือนคนมาจากโลกเดิม ผมเงินงามสลวยดวงตาสีแดงฉาน หน้าอกใหญ่บั้นท้ายเบิ้มแต่เข้ารูปเอวคอดสวยๆไร้ที่ติ เดินโผล่ออกมาจากในป่าด้านข้าง ด้วยใบหน้าเซ็งสุดๆ
“ไม่เอาน่า ชิโระ! อย่าโกรธเลยน้าาาา ก็แหม!! ตอนอยู่ร่างคนมันทำไม่ได้อ้า มันเสียภาพลักษณ์ผู้กล้านี่ ก็ร่างเธอมันไม่ต้องใส่ชุดอยู่แล้ว ก็ให้เค้าทำหน่อยซี่ โถ่ๆๆๆ”
“หยุดแค่นั้นแล้วสลับร่างกลับเดี๋ยวนี้เลยนะ ซิลิก้า!”
“ง้าาาาา~~~~”
[Soul Bound]
และเมื่อใช้พลัง …. ซิลิก้ากับหมาป่าที่โดนเรียกชิโระ ก็มีสายสัมพันธ์เชื่อมต่อกัน ก่อนที่ร่างของชิโระจะหดเล็กลง จนกลายเป็นหมาป่าขนขาวที่มีขนาดไม่ใหญ่โต ดวงตาจากสีน้ำเงินกลับเป็นสีแดงฉาน
ส่วนร่างกายของซิลิก้าก็หดเล็กลงจนสูงไม่ถึง 150cm หน้าอกและบั้นท้ายที่ค่อยๆเล็กลงจนเป็นสาวน้อยหุ่นบอบบางธรรมดาๆ พร้อมดวงตาที่กลับเป็นสีน้ำเงินสวย
“แหม …. อยากอยู่ร่างชิโระแล้วเดินเปลือยโชว์ ตลอดจัง”
“หยุดคิดเลยนะ ซิลิก้า!!!”
และ นี่ก็คือ ผม หมาป่าชิโระ กับผู้กล้า ซิลิก้า …. อ่า จะว่ายังไงดี ยัยนี่เป็นโรคจิตหละครับ ท่านผู้อ่าน ….แถมยัยนี่ยังมีอารมณ์ Fantasy 18+ หลากหลายแบบอีกด้วย…
จบตอนที่ 31 ซิลิก้า ชิโระ


## ตอนที่ 32 Soul Bound

ตอนนี้มีเนื้อหา 13+ และมีเนื้อหาเกี่ยวกับโรคชอบให้คนมองเวลาร่างกายเปลือยและไคล่สัตว์ โปรดใช้วิจารณญาณในการชม
สามารถข้ามได้ เนื้อหาโดยรวมไม่ได้มีความสำคัญเชิงเนื้อหา เป็นแค่ตัวเสริม เพื่อให้เข้าใจพื้นเพตัวละครเท่านั้น
ไม่มีการบรรยายฉากร่วมเพศตรงๆแต่อย่างใด
—----------------------------
“ขอบคุณนะคะ คุณพี่ซิลิก้า”
“จ๊ะ”
“ขอบคุณน้า คุณหมา!”
“เธอชื่อชิโระนะ่”
“ขอบคุณน้า คุณชิโระ”
“เอาฟ์!”
….
“แหม ซิลิก้ากับชิโระ ซ่อมเสร็จแล้วเหรอเนี่ย!? สะ สุดยอด”
“ค่ะ เรียบร้อยเลย …”
“เอาฟ์!!”
ลูบๆ
“คอยช่วยหมู่บ้านเราอยู่เรื่อยเลย ขอบคุณมากๆนะจ๊ะ”
“ไม่มีปัญหาค่ะ!”
….
“ซิลิก้า ได้โปรดรับรัก ….”
“ขอโทษด้วยนะคะ แต่ว่าฉันมีคนรักแล้วค่ะ!”
…..
เธอคือหญิงสาวแสนสวยผมเงินสูง 150cm หุ่นบอบบางที่มีอีกร่างกายคือสาวหุ่นแซบสมบูรณ์แบบสูง 180cm ในเวลาใช้พลังเต็มที่ ไม่ว่าใครจะเจอเธอในเวอร์ชั่นไหน มองจากภายนอก ก็คือหญิงสาวผมเงินผู้เลอโฉมแสนดี แม่พระในคราบเทมเมอร์ น้ำใจงามเกินกว่าใคร และจิตใจยึดมั่นในความรัก ผู้ออกเดินทางร่วมกับหมาป่าขนขาวเด่นเป็นสง่าคู่ใจ
หากแต่ภายในของเธอนั้น ….
เมือง เพโทรซิตี้ เมืองแห่งจุดเริ่มต้นขนาดใหญ๋มาก ตั้งเส้นทางตรงกลางเพื่อจะไปเมืองความเสี่ยงระดับต่ำ ต่ำ-กลาง กลาง กลาง-สูง จนความเสี่ยงระดับสูงได้หมด ดันเจี้ยนระดับเริ่มต้น-ระดับเสี่ยงต่ำ ใกล้ๆที่เยอะมากๆ
รอบเมืองมีความอุดมสมบูรณ์ทั้งอาหารการกิน แม่น้ำลำธาร พืชผัก มอนสเตอร์อ่อนแอที่ไม่ทำร้ายนักผจญภัยที่ชุกชมมากมาย ในเมืองมีพ่อค้าแม่ขายหลั่งไหลเข้าออกเพื่อเดินทาง สินค้าพวกผลไม้ สัตว์น้ำ อาหาร ราคาถูกสุดๆ อีกทั้งชุดเกราะในระดับต้นที่เหล่านักผจญภัยเลิกใช้แล้วต้องข้ามเมืองไปมาก็ถูกนำมาวางขายในราคาถูกมากๆจนเหมือนแจกฟรี
กิลก็มีภารกิจให้รับอย่างมากมายนับไม่หวาดไม่ไหว
ณ ห้องพักส่วนตัวราคาแพงพอสมควรที่ได้มาจากการบ้าคลั่งทำภารกิจอย่างต่อเนื่องแทบไม่พัก
….
ซิลิก้าที่หอบเหงื่อชุ่มซุกกายกอดหลังจากทำเควสภารกิจสำเร็จด้วยกันกับชิโระ(ผม) นอนพักกายบนเตียงด้วยความหอบเหนื่อยเหงื่อไหลไคลย้อย
ระหว่างร่างกายของชิโระ(ผม) ค่อยๆกลับจากเพศผู้เป็นเพศเมียดังเดิม …
[Status]
Owner : ซิลิก้า
Tamed Name : ชิโระ
Monster : Red Eye White Wolf
เผ่า หมาป่า LV.131
Grade Rare Boss Rank D เพศ X ตอนนี้ สถานะเพศหญิง
HP:140000/140000 MP:27000/27000
[Status]
ส่วนเหตุผลที่มี 2 เพศในตัวก็ อื้ม … Rare Boss มันมักมีตัวเดียวอะนะ ระบบคงส่งให้มันผสมพันธ์กับตัวเองนั่นแหละ …
ซิลิก้าโน้มกายแนบชิดชิโระ ใช้ดวงตาสีน้ำเงินประกายสวยจ้องดวงตาสีแดงฉานของชิโระ รอยยิ้มและสายตาอันหยาดเยิ้ม มือลูบขนสีขาวนุ่มๆไปมา
แค่มองตาก็รู้ใจ
“นี่ชิโระ ….”
“หืม ?”
“ถ้าฉันออกไปเดินกลางเมืองตอนนี้ ให้ทุกคนจ้องคงตื่นเต้นน่าดูเลยเน้อ!”
“ไม่!!! เขาจะเรียกทหารยามมาจับเธอซิลิก้า!!!!!”
ไม่ๆๆ ขอโทษ ที่บอกจ้องตาก็รู้ใจ!!! เธอมันเกิดเยียวยาแล้ว ซิลิก้า!
“อ๋า~~~ รู้น่าๆๆๆ ก็โกหกบอกว่าใช่ ให้หน่อยเซ่! โถ่ กำลังอินนะ!!! ไม่งั้นฉันจะใช้ Soul Bound จริงๆนะ!”
“หยุดเลยนะ อย่าเอาร่างกายฉันไปส่ายตูดเล่นกลางเมืองนะ”
“รู้ได้ไงว่าจะเอาไปส่ายตูดเล่น ฉันจะไปวิ่งเช็คดูว่ามีใครเดือดร้อนต่างหากหละ ร่างชิโระสะดวกดี! แล้วก็ชิโระเป็นหมานะ แก้ผ้าวิ่งในเมืองไม่เห็นเป็นไร!”
“รู้สิก็ใช้ Soul Bound ทำแบบนั้นกับฉันตลอด แล้วเป็นหมาก็ไม่เอา ไม่อยากทำตัวอนาจารแบบแก้ผ้าส่ายตูดให้คนดู!!”
“ก็ชิโระเป็นโรคจิตไม่ใส่เสื้อผ้าอยู่แล้ว!”
“ฉันแก้ผ้าเพราะไม่จำเป็นต้องใส่! อย่าพูดอะไรย้อนแย้งสิ!”
อ่า นี่เราต้องเป็นหมาเถียงกับคนเรื่องเหตุผลที่หมาไม่ใส่เสื้อเนี่ยนะ!
“นั่นแหละที่น่าอิจฉา เอาร่างกายมาใช้เดินตรวจเมืองเฉยๆน่า! ตอนนี้มันได้ที่เลย หลังจาก “ทำภารกิจด้วยกัน” ก็ต้องทำแบบนี้แหละ”
“ไม่ ซิลิก้า หลังจาก “ทำภารกิจด้วยกัน” ไม่มีใครทำแบบนั้น แล้วฉันไม่เด้งตรงนั้นใส่คนเพราะความต้องการให้คนมองนะ!”
“Soul Bound และใช้ร่างชิโระ!!!”
“บอกว่าอย่า ….. อ้าฮะๆ ฉันสลับมาใช้ร่างชิโระแล้ว!! ไปแก้ผ้า… ไปวิ่งตรวจตรารอบเมืองสักรอบก่อนน้า!!!”
ไม่ทันได้โวย ซิลิก้าก็ใช้ Soul Bound พลังที่เธอได้รับมาจาก เทพธิดา ที่ทำให้ วิญญาณของเราเชื่อมกันและกันไปจนถึง Status แล้วความสามารถ ที่ทวีคูณทั้ง 2 ร่าง โดยตัวเธอนั้นสามารถสลับการควบคุมไปมาระหว่างร่างเธอกับร่างชิโระ(ผม)ได้ และยิ่งความสัมพันธ์ของเรามากขึ้น ประสิทธิภาพของพลังก็มากขึ้น
บทสนทนา ที่ค่อนข้างซับซ้อนแต่เข้าใจไม่ยาก ซิลิก้าป่วยเป็นโรคที่ชอบให้ผู้คนมองตนเองในชุดวันเกิด … และรักสัตว์ … มันไม่ใช่เพราะว่าเธออยากจะเป็น
ชิโระ(ผม) เคยพูดคุยกับเธอหลังจากที่พวกเราเลือกทำพันธะสัญญาให้กันและกันมาได้สักพัก … เธอบอกหมดเปลือกว่ามาจากต่างโลก และในวัยเด็กของเธอโดนกลั่นแกล้งที่โรงเรียนยังไง จนทำให้เธอเกิดอาการป่วยขัั้นรุนแรง และเป็นแบบนี้ไป … ปัญหาต่อมาคือ เพราะโลกจริงพอเธอป่วยแบบนี้ จึงต้องห่างจากคน และเธอก็ดันเลือกสัตว์เลี้ยงที่บ้านเป็นสิ่งระบาย …. อืม นั่นแหละ… เล่าเยอะ เดี๋ยวโดนย้ายหมวดพอดี!
“ซิลิก้าาาา! หยุด อ้า … ไปซะแล้ว”
และแล้ว ชิโระในร่างซิลิก้า ก็ห้าม ซิลิก้าในร่างชิโระไม่อยู่ ก่อนที่เธอจะวิ่งออกไปรอบๆเมืองเพื่อให้ผู้คนจ้องมองเรือนร่างไร้ชุดของเธอ … แม้จะเป็นแค่ร่างกายหมาก็เถอะ
เรื่องราวของซิลิก้านั้นค่อนข้างจะแตกต่างจากคนอื่นสักหน่อย บางทีก็มีคนแบบนี้โดนส่งมาสินะ คนมีปม ….
เอาเถอะ … การพบเจอกันของผมกับซิลิก้าไม่ได้ซับซ้อนนัก เล่าสั้นๆก็ 345 วันก่อน ระหว่างที่ผมกำลังตื่นเต้นที่ได้เจอกับ Rare Boss อย่าง Red Eye White Wolf และก็อปปี้ร่างของมันสำเร็จ ในส่วนของป่าลึก ก็ไปเจอชีเปลือยสาวแก้ผ้าถือแต่ดาบเดินเข้ามาแล้วถามว่า
“แฮ่กๆๆ เธอน่ะ คุยรู้เรื่องหรือเปล่า มาทำสัญญากับฉันไหม ….”
และนั่นคือครั้งแรกที่ผมพลาดหลุด (ถึงจะไม่ใช่หลุดร่างจริง) แต่หมาป่าระดับบอสที่ไม่จู่โจมก่อน ชะงักเจอคนผีทะเลจนช็อคไม่คิดจะเจอใครแบบนี้ สติหลุดอ้าปากค้างขี้มูกยืดแล้วกรีดร้อง
“หาาาาาาาาาาาา!!!!!!!”
ออกมา … แล้วเรื่องก็ยาว ต้องแถนิดหน่อย จนได้ข้อสรุปว่า ก็ยอมผูกพันธะสัญญากับซิลิก้าไปในที่สุด …. อื้ม ไม่รู้ว่ายัยเทพธิดาของซิลิก้า จะสงสัยหรือป่าว แต่ผ่านมา 1 ปี ก็ไม่สงสัย หรือจริงๆ ไม่อยากมองที่ยัยซิลิก้าชีเปลือยกันแน่นะ … ถือว่าโชคดีของผมละกัน (แต่ยัยนางฟ้านั่นก็คงจะตกใจเหมือนกันนะ ที่พลัง Soul Bound ที่ไม่ได้จะ OP อะไร เพราะไม่น่าจะไปทำสัญญากับ Boss ได้ ดันทำได้ซะงั้น!)
ก็นั่นแหละ … สงสารเธอหน่อยละกัน …. ให้อภัยเธอเถอะนะ ทุกคน….
“ว้าว น่าร้าก ชิโระ ส่ายก้นดุ้กดิ้กๆ อยากให้ลูบหรอ~”
“เอาฟ์ๆๆๆ แฮ่กๆๆๆ”
อ้ากกก ยังอยู่แค่หน้าหอพักอยู่เลยไปไกลๆแล้วค่อยทำให้ตรูไม่ได้ยินหน่อยไม่ได้หรือไง ต่อให้เป็นหมา แต่เป็นหมามีสติสัมปชัญญะนะเห้ย! (อ้อเรื่อง นี้ ผมแถๆว่าพอทำสัญญากับเธอ แล้วก็ได้สติสัมปชัญญะมาแบบงงๆ หละนะ ตีเนียนไป หวังว่ายัยเทพธิดาที่ดูอยู่จะโง่เชื่อ)
แต่เอาเถอะ …. อย่างน้อยๆ ก็ทำให้เธอได้ระบายอาการป่วยของเธอโดยที่ตัวเธอจริงๆ ไม่เดือดร้อนหละนะ …
“อาาาา!”
ตุบ ดึ๋งๆ …
อืม … แต่ร่างซิลิก้าตอน Soul Bound นี่ก็ … สุดจัดไปเลยน้า~
ไม่ได้ๆ ฉันคือหมาป่าที่ซื่อสัตย์กับเจ้านายสิ … ตะ แต่ … เพราะเป็นแบบต้นตอนนั่นแหละ ก็เลย รักเจ้านายแบบ … เกินเลยด้วย บ้าจริงๆ
จบตอนที่ 32 Soul Bound


## ตอนที่ 33 เอาหละ ออกทะเลมาแล้ว!!!!

1ปี + 20 วันต่อมา (วันที่ 386 ของการมาโลกนี้)
เอาหละ ออกทะเลมาแล้ว!!!!
…..
ไม่ๆ ไม่ได้หมายถึงเนื้อเรื่อง แต่หมายถึงนั่งเรือออกทะเลมาจากท่าแล้วน่ะ
สิ่งที่น่าสนใจไม่เหมือนโลกเก่าของพวกเรานั่นคือโลกนี้ไม่ได้ชื่นชอบการเดินทางติดต่อค้าขายด้วยเรือมากนัก ถึงแต่ละเมืองติดทะเลจะมีท่าเรือหลักของตนเอง แต่ปีหนึ่งๆ กลับใช้งานแค่ ปีละ 2-16 ครั้งเท่านั้น แม้จะมีพ่อค้าทางทะเลด้วย ใช่ครับ รวมขาไปกับขากลับและมีคนเอาเรือมาจอดเทียบท่าแล้วด้วยนะ (ไม่นับพวกชาวประมงที่ออกทะเลกันเองอะนะ เพราะไม่มีสิทธิ์ใช้ท่าเรือ และไปกันไม่ไกลอยู่แล้ว)
แต่ก็พอเข้าใจได้อยู่หรอก
ในรอบนี้ผมใช้บริการการเดินทางของเมืองขนาดกลาง ใกล้ป่าความเสี่ยงปานกลาง นาสก้าซิตี้ 1 ใน 12 เมือง ติดทะเล จาก 3 ประเทศชายขอบทวีปแห่งนี้
ซ่า~ ซ่า~ ซ่าาาาาา!!!
ครืนนนนนน~~!
เสียงกระทบของท้องเรือซัดเข้ากับเรือทุกๆลำที่กำลังแล่นออกมา หลังจากใช้เวลาพ่วงกว่า 2 วันเต็ม ….
เรือยักษ์ที่ยาวกว่า 200 เมตร กว้างกว่า 25 เมตร และสูงถึง 20+ เมตรโดยประมาณ ที่จุลูกเรือได้กว่า 2000+ คน แล่นอยู่ตรงกลาง ล้อมรอบด้วยเรือขนาดกลาง ที่จุคนได้ 1000+ คน 4 ลำ ล้อมรอบนอกด้วยเรือโดยสารกึ่งรบความจุ 500+ คน 16 ลำ เรือรบติดเกราะความจุ 100+ คน นำหน้า-หลัง-มุมอีก 8 ลำ อีกทั้งยังมี เรือส่วนตัวเช่นพวกพ่อค้า ขุนนาง มาพ่วงติดด้วย ตำแหน่งความปลอดภัยของเรือก็อยู่กับเงิน ที่จ่ายเพื่อขอร่วมคาราวาน
การพ่วงกันทุกลำ ก็ใช้เหล็กสำริดเคลือบเวท ขึ้นรูปเหมือนโซ่จำนวนมหาศาล แต่มีความแข็งพอที่จะค้ำยันเรือทุกลำให้แล่นไปในตำแหน่งเดิมไม่ผิดเพี้ยน แถมมีพื้นสำริดรองฐานด้านล่างเพื่อเดินหากันสะดวกได้อีก จนเหมือนมันเป็นเมืองขนาดใหญ่เคลื่อนที่อีกเมืองเลย ก็ว่าได้
ราคาค่าตั๋วก็ขึ้นกับตำแหน่งของเรือยิงอยู่ตรงกลางมากยิ่งแพง ราคาตั๋วทั่วไปของเรือตรงกลางคือเงินเดือน 4 เดือน ของคุณเปเปอร์… ยังไม่นับราคาสูง VIP หรือราคาต่ำ
ถัดมารอบเรือ4ลำก็ราคาที่พอจะมองเห็นความจริงได้หน่อย อยู่ขอบพวกเรือรบก็ถูกลงมาอีก พวกเรือพ่อค้า/เรือโดยสารส่วนตัวก็ยินดีรับคนด้วยค่าใช้จ่ายแบบสมเหตุสมผล
บางคนติดสอยห้อยตามมาอยู่ตรงทางเดินเชื่อมเรือ ก็ฟรี…. แต่ก็ลุ้นเสี่ยงกันเอาเอง มันก็เลยมีนักผจญภัยบางคน ที่ชอบเสี่ยงโชคชะตา แถมมีสกิลเกี่ยวกับพื้นที่ เอาตัวรอด หรือสร้าง มักร่วมเงินในราคาต่ำๆ มาสร้างที่พักชั่วคราวอยู่กันเอง ในรอบนอกที่ไมมีรั้วกั้น … จนเรืออาจจะสูญเสียรายได้ไปเยอะ เพราะก็เห็นมีนักผจญภัยหลายร้อยจนเกือบพันเลยมั้งที่ทำแบบนี้
แต่ที่ผมเดาได้ ว่าทำไมพวกบนเรือทำเป็นปิดตาข้างนึง ให้พวกนี้เกาะมา ก็น่าจะมาจากที่ เวลาโดนโจมตี พวกที่อันตรายที่สุดก็คงเป็นเจ้าพวกนี้แหละ ….
อืม … ทั้งหมดก็ราวๆนี้….
ใช่ครับโลกนี้ ตีลังกามองมุมไหน กลางทะเลก็โคตรอันตรายจนต้องเดินทางกันเป็นคาราวานเท่านั้นนี่หว่า!!!! อันตราย แบบ อันตรายเลย! เรือกึ่งรบ 16 ลำ เรือติดเกราะรอบนอก 8 ลำนีี่ ไม่ใช่ตลกเลยนะ!!!
แต่ก็ช่างเถอะ … การเดินทางของผู้ทุกคนปลอดภัย เพราะการเดินทางโดยสารครั้งนี้ ได้รับการปกป้องอย่างดี จากกระผม …. ใช่แล้วหละ เรือทุกลำ มีเหล่าร่างของผม ติดไปด้วยทั้งหมด!
อย่างในเรือรอบน้องก็มีพวกหนู นก แมลง ติดเข้าไปทั้งหมด และพร้อมที่จะกลับร่างเพื่อปกป้องทุกคน!!!
โอ้วๆ ตื่นเต้นแล้ว!!!
ซ่าาาาาาาาา ครื้นนนนนนนนนนนน!!!!!
คาราวานเรือ เริ่มออกเดินเรือ ความรู้สึกที่ตื่นเต้น ระหว่างสายลมปะทะเข้าหน้านี่สุดยอดจริงๆเลยแฮะ
ที่เรือติดเกราะลำหน้าสุด
“เห้เธอน่ะ นักผจญภัยที่ขอตามมาเพื่อเป็นแนวหน้ารบให้เรือใช่ไหม จ่ายไปเท่าไหร่ละเนี่ย …”
“2000 …”
“โอ้ราคาเท่ากันเลย ขนาดโดนใช้งานเป็นโล่ยังต้องเสียเงินอีกเนอะ ค่าอาหารก็ต้องซื้อเสียตังเองถ้าไม่ลงไปเสี่ยงจับปลากับเจ้าพวกนั่น… แถมตอนติดแหงกบนเรือการหาเงินหาเลเวลก็ทำไม่ได้อีก โคตรติดลบเลยว่าไหม”
ชายหนุ่มกล้ามแน่นหน้าตาดี เดินมาคุยกับ หญิงสาวกล้ามแน่นไม่แพ้กันที่ถือดาบกึ่งหน้าไม้ ขนาดใหญ่ ผิวเข้มคล้ำนิดๆในชุดรัดรูปแน่นเปรี้ยะเน้นนมขนาดใหญ่ครึ่งหัวคนและเน้นก้นโคตรเซ็กซี่ ที่กำลังยืนเกาะขอบหน้าเรือชมวิว ที่ไม่มีอะไรเลย นอกจากทะเลกว้างใหญ่ไร้ที่สิ้นสุด…
ซึ่งเธอคนนี้ก็เป็นหนึ่งในผม ที่สุ่มสร้างร่างกายมาจากสาวๆหลากหลายคน (ไม่มีตัวตนอยู่จริง) แล้วทำการแอดชื่อตัวเองเข้าระบบด้วยการโกงเอา (ไว้มีโอกาสจะอธิบายหละนะ แต่เพื่อนๆก็พอเดากันได้กับสกิลของผมหละ)
“เป็นค่าน้ำเปล่า ค่าทำความสะอาดห้องนอนกับค่าส้วมหละมั้ง ….”
“เธอนี่ไม่มีอารมณ์ขันเลยแฮะ ฉันแกสตั้น ยินดีที่ได้รู้จัก”
“ซีเนจ (Sea No.8 > SeaNeight)”
“เฮะๆ เป็นชื่อที่ไพเราะเหมาะกับท้องทะเลดีนี่นา หืม~ ชักอยากจะรู้แล้วสิว่าเสียงของเจ้าจะไพเราะเข้าจังหวะกับเสียงคลื่นทะเลไหมนะ”
“?”
แน่นอนจุดประสงค์ของเขา คงไม่ใช่มาหาเพื่อนคุยเฉยๆ แต่คงอยากทำอย่างอื่นที่สนุกสนานมากๆเพื่อคลายความน่าเบื่อตอนเดินเรือ เพราะสายตาที่จ้องมองตัวซีเนจ มันก็ค่อนข้างชัดเจน
ก็เอาเซ่ … กำลังเบื่อๆอยู่เลย
หืม อะไรนะ นี่ขนาดไม่เล่นบทผู้ช่วยผู้กล้ายังมามีอารมณ์ในร่างผู้หญิงกับชายอีกงั้นเหรอ ? ป่าวๆ ผมแค่อยากจะลองแกล้งหมอนี่ด้วยเวทลวงอารมณ์ ที่ได้มาต่างหาก ว่าหมอนี่มันจะฟินแค่ไหน ที่เล่นสนุกอยู่คนเดียวในจินตนาการว่าสนุกกับผมน่ะ ฮ่าๆๆ
“ไปกรึ้บๆกันสักหน่อยไหม ฉันเลี้ยงเอง…”
“ก็เอาสิ แกสตั้น”
“หึๆๆ มามะ”
แปะ
แนะ! แต๊ะอั๋งอีก … อ่า จริงๆมาทะเล ก็มีเรื่องให้ทดลองเล่นเยอะเหมือนกันนะ เพราะยัยพวกเทพธิดา แทบไม่ได้มองหรือสนใจอยู่แล้ว เคี้ยกฮ่าๆๆ จะเอาเวทมาลองกับพวกบนเรือให้หนำใจไปเลย!
จบตอนที่ 33 เอาหละ ออกทะเลมาแล้ว!!!!
ผมเป็น1ในเหยื่อการละเล่นของเทพธิดาทั้ง100องค์ ผมจะใช้สมองของผม เพื่อหาวิธีโกงโลกใบนี้อย่างแนบเนียนที่สุด พร้อมกับสืบความลับของการละเล่นและโลกใบนี้ ว่ามันคืออะไรกันแน่!? แล้วยังมีจุดประสงค์อื่นหรือไม