น้องหมาป่าอายุน้อยที่แข็งแรง
อมีเลีย ฮอว์ธอร์น
## บทที่ 1 ฉบับแก้ไข

วันแรกที่กลับมาทำงานหลังจากวันหยุดปีใหม่ ดื่มกาแฟมากไปหน่อย ฉันรีบเข้าห้องน้ำหญิงเพราะปวดฉี่
แล้วก็มีคนเดินตามเข้ามา!
"อ๊ะ...อื้อ!"
ก่อนที่ฉันจะทันได้ตั้งตัว มือใหญ่ที่มีข้อนิ้วชัดเจนก็ปิดปากฉันไว้แล้ว!
ใจฉันหนาวเย็น เจอไอ้โรคจิต จะโดนข่มขืนแล้ว!
จะฆ่าหลังข่มขืนรึเปล่านะ?
ฉันยังเป็นดอกไม้ของชาติอยู่นะ!
ร่างกายบิดไปมา พร้อมที่จะต่อสู้จนตาย
แล้วก็ได้ยินเสียงผู้ชายที่ทรงเสน่ห์ดังขึ้นที่ท้ายทอย
"พี่ครับ ผมว่าเสียงพี่ตอนร้อง 'หนูอยากได้' น่าฟังกว่าตอนร้อง 'ช่วยด้วย' นะ"
พร้อมกับเสียงนั้น ลมหายใจอุ่นๆ ก็เป่ารดผิวของฉัน
ชาๆ คันๆ ยังไงก็ไม่รู้
แต่ใจฉันยิ่งกลัวกว่าเดิม!
กรรมติดจรวดแล้ว!
เขามาตามหาฉันได้ยังไง?
ค่อยๆ หันหน้าไปมอง ก็เห็นดวงตาเป็นประกายคู่นั้นจริงๆ
ทั้งคุ้นเคยและแปลกหน้า
ฉันหุบปากแน่น ไม่กล้าร้อง "ช่วยด้วย" จริงๆ
แน่นอน ก็ไม่กล้าร้อง "หนูอยากได้" อย่างไร้ยางอายด้วย
เพราะฉันต่างหากที่เป็นคนผิด!
ตอนนี้เจ้าทุกข์มาตามทวงความยุติธรรมแล้ว!
เรื่องราวต้องย้อนไปเมื่อหนึ่งสัปดาห์ก่อน
ฉันคบกับฉีไคมา 3 ปี ถึงขั้นคุยเรื่องแต่งงานกันแล้ว
ฉันเป็นผู้หญิงที่พึ่งพาตัวเองได้ ไม่เคยหวังจะผลักภาระชีวิตทั้งหมดให้ผู้ชาย
ฉันก็จะพยายามเพื่อครอบครัวด้วย รวมถึงการซื้อบ้าน
ดังนั้นในเงินดาวน์ 600,000 บาท ฉันมีส่วน 200,000 บาท นั่นคือเงินเก็บจากการทำงานหลายปี
ฉีไคชมว่าฉันเข้าใจ บอกว่ามีเมียแบบนี้ จะขออะไรอีก?
แม่ฉียิ้มตาหยีบอกว่าบรรพบุรุษบ้านฉีสร้างบุญไว้ดี!
ถึงได้ลูกสะใภ้ที่เข้าอกเข้าใจแบบนี้
รู้หน้าไม่รู้ใจจริงๆ!
วันที่เห็นโฉนดบ้าน ฉันเหมือนโดนสาดน้ำเย็นใส่หัว!
มีแต่ชื่อฉีไคคนเดียว!
ฉันจ่ายเงินดาวน์ไป 200,000 บาท แต่บ้านหลังนี้ทางกฎหมายกลับไม่มีอะไรเกี่ยวข้องกับฉันเลยสักบาท!
ภายใต้คำถามด้วยความโกรธของฉัน ฉันถึงได้เข้าใจการกระทำที่น่าขยะแขยงของบ้านฉี!
เงิน 200,000 บาทของฉัน พวกเขาไม่ได้เอาไปรวมในเงินดาวน์ แต่เอาไปใช้ตกแต่งบ้านทั้งหมด
ดังนั้นแม่ฉีถึงได้พูดอย่างภาคภูมิใจว่า เงินซื้อบ้านทั้งหมดเป็นของบ้านฉี ที่ไม่มีชื่อเนี่ยชิงก็สมเหตุสมผลแล้วไม่ใช่หรือ?
ฉันโกรธมาก เลยลาพักร้อนไปเที่ยว
ไปถึงลี่เจียง เมืองที่ขึ้นชื่อเรื่องรักโรแมนติก
ตั้งใจแค่จะมาพักใจ ไม่ได้คิดจะนอกใจ แต่โชคชะตาเล่นตลก ดันไปจับน้องหมาป่ามาข่มขืนซะได้


## บทที่ 2

"พี่สาวครับ คืนนั้นพี่ดุดันมากเลย น้องชายเจ็บไปหมดเลยนะ พี่ไม่สงสารเหรอ?"
เขาทำหน้าน้อยใจ แต่มือกลับเริ่มลูบไล้ร่างกายฉันอย่างซุกซน
"พี่ทำงาน HR ใช่ไหมครับ? นี่ถือว่าเป็นอุบัติเหตุจากการทำงานไหม?"
อุบัติเหตุจากการทำงานบ้าอะไร!
ก็แค่อุบัติเหตุธรรมดาเท่านั้นแหละ!
จริงๆ แล้วฉันก็ถูกใส่ร้ายนะ
ที่บาร์ในลี่เจียง ฉันที่ไม่มีประสบการณ์โดนวางยา
เป็นยาอะไรสักอย่างที่ทำให้มีอารมณ์
หลังจากโดนยา ตัวฉันร้อนผ่าว คันยุบยิบไปทั้งตัว
มองดูพวกผู้ชายเลวๆ ที่หน้าบาร์ ขาฉันสั่นระริก!
มีช่วงหนึ่งที่ฉันเกือบจะยอมแพ้ต่อความต้องการ หลับตาปล่อยให้มันเป็นไป
แต่ดีที่ฉันยั้งตัวเองไว้ทัน!
ไม่ยอมให้พวกนักล่าในบาร์พวกนี้ได้ใจ!
ไม่พูดถึงนิสัยต่ำช้าของพวกเขา ฉันกลัวติดโรคทางเพศสัมพันธ์!
ฉันกลัวคลิปของฉันจะไปโผล่ในเว็บลามก!
ดังนั้นฉันจึงใช้สติที่เหลืออยู่วิ่งออกจากบาร์ กลับไปที่โฮสเทล
ห้องฉันอยู่ชั้นสาม
พอวิ่งถึงชั้นสอง ร่างกายก็เปียกชุ่มไปหมด เหมือนจะระเบิดออกมา!
แล้วก็บังเอิญมาก ผ่านประตูห้องที่เปิดแง้มอยู่ เห็นน้องหนุ่มคนหนึ่งนอนอยู่บนเตียง!
หล่อมาก!
เขาจึงกลายเป็นยาแก้พิษของฉัน!
ฉันพังประตูเข้าไป ท่ามกลางความงุนงงของเขา ฉันก็ขึ้นคร่อมเขาอย่างไม่ยั้ง!
ตอนแรกน้องหนุ่มปฏิเสธ แต่หลังจากนั้นก็เริ่มร่วมมือ
สุดท้าย เขากลับกลายเป็นฝ่ายรุก
คืนนั้น ฉันร้องจนเสียงแหบ เหนื่อยจนหมดแรง
ดีที่ว่าวัวตายยังดีกว่านาเสีย
เช้าวันรุ่งขึ้น น้องหนุ่มที่เอาชนะฉันเจ็ดครั้งยังคงหลับสนิท
หลังจากได้สมใจ ทั้งเอวทั้งขาปวดหมด ฉันก็กลับมามีสติ
ฉันรู้สึกผิด ละอายใจ!
ฉันต่อว่าตัวเองอย่างรุนแรง!
แล้วทิ้งเงินไว้ 2,000 หยวน จากนั้นก็รีบเผ่นแน่บ
ใครจะไปรู้ว่าเขาตามหาฉันเจอได้ยังไง!
"มันเป็นอุบัติเหตุ เป็นอุบัติเหตุจริงๆ นะ" ฉันยิ้มแหยๆ พร้อมอธิบาย


## บทที่ 3

"อุบัติเหตุงั้นเหรอ? พี่สาวคะ นี่มันอาชญากรรมนะ! จะกินแล้วทิ้งแบบนี้ ไม่กลัวติดคุกเหรอ?"
น้องหมาป่าแก้คำพูดของฉัน
อาชญากรรม?
ยอมรับไม่ได้!
จริงๆ แล้วตอนที่หนีออกจากลี่เจียง ฉันได้ค้นหาข้อมูลทางกฎหมายที่เกี่ยวข้องบนอินเทอร์เน็ตโดยเฉพาะ
สิ่งที่ทำให้ฉันดีใจก็คือ ผู้หญิงกับผู้ชาย ไม่ถือว่าเป็นความผิดฐานข่มขืน!
น่าแปลกที่คนมักพูดว่าเด็กผู้ชายออกไปข้างนอก ต้องระวังตัวให้ดีนะ?
ที่แท้โลกภายนอกก็อันตรายจริงๆ!
"ไม่...ไม่ถือว่าเป็นการข่มขืนนะ..." ฉันพยายามแก้ตัวสุดความสามารถ
น้องหมาป่ายิ้ม เผยให้เห็นฟันขาวเรียงสวย "พี่สาวเตรียมตัวมาดีเลยนะ? แต่พี่ไม่รู้เหรอว่า ถึงไม่ใช่ข่มขืน ก็ต้องติดคุกเหมือนกันนะ"
เขาอธิบายกฎหมายให้ฉันฟังอย่างใจเย็น
ขาฉันอ่อนแรง เกือบจะล้มลงไปกับพื้น
น้องหมาป่ารีบโอบฉันไว้
"ตอนนี้กลัวแล้วเหรอ? ตอนที่พี่ขี่ผมทำตามใจชอบ ดูเก่งไม่ใช่เหรอ?"
ฉันแทบจะร้องไห้
ทันใดนั้นก็นึกถึงหนทางรอด!
"ฉัน...ฉันจ่ายเงินให้นายแล้วนะ!"
จ่ายเงินแล้วก็ไม่ถือว่าเป็นการบังคับใช่ไหม?
อย่างมากก็แค่การค้าที่ผิดศีลธรรม!
กักขังทางปกครอง 7 วันก็พอแล้วใช่ไหม?
ตอนนี้ฉันเกลียดตัวเองจริงๆ ที่เรียนการบริหารรัฐกิจ?
น่าจะไปเรียนกฎหมาย!
จริงๆ เลย ถึงเวลาใช้ถึงได้รู้ว่าเรียนน้อยไป!
"ใช่ครับ พี่จ่ายเงินแล้ว จ่ายตั้ง 2,000! ใจดีจังเลยครับ!"
น้องหมาป่าพูดติดตลก
ฉันคิดว่าเขาคงคิดว่าน้อยไป จะมาขู่กรรโชกเงินฉัน
แต่ฉันยอมแพ้แล้ว!
"นายจะเอาอีกเท่าไหร่? ฉันให้!" ฉันรับปากทันที
แต่ในแววตาของน้องหมาป่ากลับมีความเศร้าแฝงอยู่
"พี่สาวครับ พี่คิดว่าผมเป็นอะไร? คิดว่าผมเป็นพวกพ่อค้าขี้โกงที่ขึ้นราคาตามใจชอบเหรอ?"
ฉันบ่นในใจ
ถ้าไม่ได้มาขู่กรรโชกฉัน แล้วมาหาฉันทำไม?
มาคุยเรื่องเก่าเหรอ!
ถึงเราจะนอนด้วยกันคืนหนึ่ง ทำกัน 7 ครั้ง แต่ดูเหมือนจะไม่สนิทกันจริงๆ
ตอนนี้ฉันยังไม่รู้ชื่อเขาเลย
และก็ไม่อยากรู้ด้วย
"แล้วนายจะเอายังไง?"
"ผมมาส่งของถึงที่ ให้บริการหลังการขายครับ!"
น้องหมาป่าพูดอย่างจริงจัง "พี่จ่ายให้ผม 2,000 ครั้งเดียว แต่ปกติผมเรทค้างคืนแค่ 500 เอง ผมยังติดค้างพี่อีก 3 คืนเลยครับ ดังนั้น ต้องเริ่มชดใช้ตั้งแต่คืนนี้ พวกเราไม่รับคืนเงินนะครับ"
เขายิ้มอย่างใสซื่อแต่ยั่วยวน "การให้บริการด้วยความซื่อสัตย์เป็นหัวใจของงานบริการ อย่าลืมให้คะแนนดีๆ นะครับ"


## บทที่ 4

ฉันมองน้องหมาป่าราวกับเห็นผี
ที่แท้ฉันเข้าใจผิดไปเอง
ไม่ใช่มาเรียกค่าไถ่ แต่มาส่งตัวให้ถึงที่!
แต่ฉันตกใจยิ่งกว่าตอนที่เขาขู่เรียกเงิน 1 ล้านเสียอีก!
รักแรกพบคืออะไรกัน?
มุดผ้าห่ม แล้วก็เอากันไม่ยั้ง
หลังจากสนุกกันแล้ว ก็แยกย้ายกันไป
ต่างคนต่างกลับบ้าน ต่างคนต่างไปหาแม่
ทำไมยังมาวุ่นวายไม่เลิกอีกล่ะ?
เดี๋ยวก่อน!
เมื่อกี้เขาพูดว่าอะไรนะ?
บอกว่าปกติค่าบริการ 500 ค้างคืน?
ฉันจ้องหน้าหล่อๆ ที่ดูไร้เดียงสาของน้องหมาป่าตาค้าง
ในใจมีม้าวิ่งผ่านเป็นหมื่นตัว!
เขาไม่ใช่นักท่องเที่ยว ไม่ใช่คนมาหาคู่นอน แต่เป็นผู้ชายขายตัวมืออาชีพ!
พอคิดอย่างนี้ รู้สึกขยะแขยงขึ้นมาทันที
นึกว่าได้ขับรถสปอร์ตที่เก็บได้ข้างทางสักรอบ ที่แท้เป็นหมอนวดชายบนรถทัวร์!
ฉันรีบดิ้นหลุดจากอ้อมกอดของเขา: "อ๋อ! เรื่องนั้นเหรอ? เงินที่เหลือ 1,500 ถือว่าเป็นทิปให้นะ! อ้อ แล้วฉันจะให้อีก 1,000 เป็นค่าเดินทาง กลับไปที่เดิมเถอะนะ? เราถือว่าไม่เคยรู้จักกัน! พวกทำงานแบบนี้ต้องมีกฎอยู่แล้วใช่ไหม? คงไม่ตามรบกวนลูกค้าหรอกนะ?"
ฉันกำลังจะทั้งหลอกทั้งเกลี้ยกล่อมให้น้องหมาป่ากลับไป
ก็ได้ยินเสียงคนดึงประตูห้องน้ำ
แย่แล้ว!
มีคนมา!
ฉันรีบเอามือปิดปากน้องหมาป่าไว้
ห้ามให้คนอื่นเห็นเราสองคนอยู่ในห้องน้ำหญิงแบบนี้เด็ดขาด
ไม่งั้นฉันต้องอับอายขายหน้าแน่ๆ!
แต่น้องหมาป่าไม่ยอมอยู่นิ่ง แลบลิ้นเลียฝ่ามือฉัน!
เลีย...เลียเก่งจัง...
บ้า!
นี่มันเวลาที่จะชมเทคนิคเขาเหรอ?
ฉันดึงมือกลับ ทำท่าให้เขาเงียบ!
แต่ไอ้คนลามกนี่กลับจูบฉันทันที!
ดูดดื่มราวกับหมาป่าหิวโซ!
ฉันสงสัยว่าริมฝีปากตัวเองคงบวมไปหมดแล้ว!
ฉันพยายามดึงปากออก แต่เขากลับก้มหน้าลงกัดกระดุมเสื้อเชิ้ตฉัน!
ลิ้นช่างคล่องแคล่ว...
แย่ที่สุดคือฉันส่งเสียงไม่ได้ ได้แต่ปล่อยให้เขาลวนลามตามใจ!
รอจนคนข้างนอกออกไป ฉันถอนหายใจยาว แต่น้องหมาป่ายังคงเหมือนเด็กที่เพิ่งหย่านม หลงใหลความอวบอิ่มของฉันไม่ยอมปล่อย
ก้มหน้าขมีขมันไม่ยอมถอดใจ!
"พอได้แล้ว"
ฉันผลักน้องหมาป่าออก จัดเสื้อเชิ้ตที่ยับยู่ยี่
กลัวว่าถ้าปล่อยให้เขาดูดต่อ น้ำนมจะไหลออกมาจริงๆ จะยิ่งน่าอาย!
เห็นฉันจะไป น้องหมาป่ากลับคว้ามือฉันไว้: "พี่สาวรอสักครู่จะดีกว่า"
"จะทำอะไร? ฉันจะไม่จ้างนายอีกแล้วจริงๆ นะ" ฉันย้ำเสียงเบา
"ถ้าพี่อยากออกไปให้คนดู ก็เชิญ"
น้องหมาป่าทำหน้าไม่แคร์
แรกๆ ฉันไม่เข้าใจว่าเขาหมายถึงอะไร แต่ไม่นาน ฉันก็พบว่าเพื่อนร่วมงานผู้หญิงที่เพิ่งออกไปกลับเข้ามาอีก!
ไม่ใช่แค่คนเดียว ยังพาเพื่อนมาด้วย
ทั้งสองคนเป็นแม่นินทาชื่อดังของบริษัท
"เมื่อกี้ฉันแอบเห็น ข้างในมีรองเท้าผู้ชายคู่หนึ่ง คิคิ ไม่รู้ว่าใครกันนะ? เล่นอะไรแบบนี้!"
หัวฉัน "อื้อ" ขึ้นมาทันที!
เพิ่งนึกได้ว่า ห้องน้ำแม้จะมีประตู แต่ด้านล่างมีช่องว่าง!
แค่ก้มมองก็เห็นเท้าคนข้างในได้!
ที่ฉันไม่ส่งเสียงเมื่อกี้เลยเท่ากับปิดหูไล่ความรำคาญ พวกแม่นินทากำลังรอดักจับอยู่!
ทำยังไงดี?
ฉันจะร้องไห้อยู่แล้ว!
กำลังเครียด กลับเห็นน้องหมาป่าหมุนตัว กดฉันนั่งบนชักโครก แล้วเขาก็คร่อมตัวบนตักฉัน
ขายาวสองข้างพาดบนไหล่ฉัน ท่าทางยั่วยวนสุดๆ
แต่ข้อดีคือแบบนี้เท้าเขาลอยพ้นพื้น
ถึงจะอายแต่ฉันก็ต้องทน
"เอ๊ะ? ทำไมไม่เห็นรองเท้าผู้ชายแล้วล่ะ?"
"เธอตาฝาดไปรึเปล่า? ดูซีรี่ส์จนตาลายแล้วมั้ง?"
"หรือจะผีหลอก"
เรื่องก็บังเอิญแบบนี้ ไฟในห้องน้ำกะพริบสองสามที พวกแม่นินทาตกใจวิ่งหนีไปจริงๆ
ฉันหน้าแดงก่ำบอกน้องหมาป่า: "รีบลงไปสิ!"
"ยังไง? พี่สาวไม่ชอบท่านี้เหรอ? งั้นคราวหน้าให้พี่อยู่ข้างบนก็ได้"
อายุยังน้อย ทำไมความคิดสกปรกจัง!
พูดแต่เรื่องลามก!
ฉันไม่กล้าอยู่ในที่ผิดที่ผิดทางนานแล้ว: "ฉันต้องกลับไปทำงานก่อน มีอะไรเดี๋ยวค่อยคุยกันตอนเลิกงานนะ? อย่ามาหาฉันในที่สาธารณะ! ไม่งั้น...ไม่งั้นฉันจะให้คะแนนแย่ๆ!"
ขู่ไปประโยค ฉันก็รีบวิ่งกลับโต๊ะทำงาน
แต่วิ่งได้ครึ่งทาง ก็ถูกคนลากไปห้องประชุม
"เนี่ยชิง เดี๋ยวมีงานต้อนรับ CTO คนใหม่ เธอจดบันทึกการประชุมด้วย"
ที่ลี่เจียง น้องหมาป่าที่ฉันเคยทิ้งเขาไป กลายเป็นบอสใหญ่คนใหม่?!
ในห้องน้ำหญิง น้องหมาป่ากดฉันแนบกำแพง เผยให้เห็นใบหน้าสัตว์ร้ายที่ซ่อนอยู่ใต้ภาพลักษณ์สุภาพ
"พี่สาว ตอนถอดกระโปรงแล้วทำเป็นไม่รู้จักกัน ทำตัวเลวแบบนี้แฟนพี่รู้มั้ย?"
