ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์
DaoistD7FIet
## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 1 ดำดิ่ง

ณนนท์  พระเอกละครไทยชื่อดังฉายา"สามีแห่งชาติ"
หนุ่มโสดรูปงามอายุ 41 ปี ผู้หลงใหลการดำน้ำเป็นชีวิตจิตใจ
รู้สึกว่าตนกำลังดำน้ำดิ่งลงไปเรื่อย ๆ ในชุดดำน้ำเต็มตัวนั้น
เขามองเห็นละอองพรายน้ำสีฟ้าอมม่วงสดใสดั่งอัญมณีจำนวนมาก
ผุดลอยขึ้นมาจากใต้ท้องทะเลที่อยู่ลึกลงไปอีก
เขาขยับมองรอบกาย  นอกจากฝูงปลาทะเลที่ลอยผ่านเป็นกลุ่มๆ แล้ว
ไม่มีใครอยู่กับเขา ๆ ควรจะดำดิ่งลงไปจนถึงจุดที่มองเห็น
ละอองพรายน้ำสีสวยน่าสนใจนั่นไม๊นะ?
เขาหยุดลอยตัวคิด  แต่เหมือนได้ยินเสียงเรียกจากตรงนั้นลอยมา
"ช่วยด้วย ช่วยด้วย ช่วยชั้นด้วย ได้โปรด ช่วยชั้นด้วย"
เสียงหวานเศร้าของสตรีลอยมากระทบจิตดั่งมีมนต์ขลังบางสิ่ง
ดึงดูดให้ณนนท์ตัดสินใจถีบตัวเองดำดิ่งลงไปอีกอย่างไม่ลังเล
เมื่อดำลงไปจนใกล้เกือบ 20 เมตรภาพที่เขาเห็น
ทำให้เขางุนงงจนต้องสั่นศีรษะกระพริบตาถี่ๆ ?????!!!!????
"อะไรกันนี่?  เธอคือใครกัน?
ผีน้ำ เจ้าแม่ทะเล กำลังหลอกกูอยู่ป่าววะ?
เฮ๊ย!!นนท์ มึงตั้งสติดีๆก่อนโว๊ย!!"
สตรีสาวนางหนึ่งลอยตัวอยู่ตรงกลางของละอองพรายน้ำสีฟ้าอมม่วง
ระยิบระยับมากมายเหล่านั้น  เธอลืมตาจ้องมองมาที่เขาอย่างอ้อนวอน
ด้วยแววตาที่เศร้าโศก  พร้อมกับพยายามยื่นมือของเธอมาหาเขา
เธอกำลังแหวกว่ายเพื่อมาให้ถึงตัวของเขา
แต่ยิ่งเธอดิ้นรน!!  กลับเหมือนมีพลังบางอย่างดูดเธอให้ค่อยๆ จมห่างลงไป
จากณนนท์มากยิ่งขึ้น  เธอสวมชุดเดรสลูกไม้สีขาวดูงดงามอ่อนหวาน
ผมยาวสีน้ำตาลหน้าม้าล้อมกรอบใบหน้าเรียวงามของเธอ
ปลิวสยายรอบๆกรอบรูปหน้าตาของเธอ
ใช่! เธอสวย  และอายุน่าจะไม่เกิน30-35ปี
ณนนท์ คิดพร้อมๆกับความงงงวยสงสัยมากมายในสมอง
"เฮ๊ย!!! นนท์ มึงฝันอยู่รึป่าววะเนี่ย?
จะมีผู้หญิงมาลอยอยู่ใต้ทะเลลึกขนาดนี้โดยไม่สวมชุดดำน้ำได้ไงฟะ?
ถ้าจะมี....
ก็เป็นผีหรือนางพรายน้ำเท่านั้นหละโว๊ยยยยยยยยย!!!!!!
ณนนท์ขยับตัวดิ้นสุดกำลังที่มี
ในท่าพยายามดีดตัวลอยให้ห่างออกมาจากภาพที่เห็นตรงหน้า
อย่างชัดเจนนั้น  แต่เสียงที่หวานเยือกเย็นปนโศกเศร้าขมขื่นเสียงนั้น
ยังคงได้ยินชัดเจน
"ช่วยชั้นด้วย  ได้โปรดช่วยชั้นด้วย"
ณนนท์ พลิกตะแคงตกลงจากเตียงนอนของเขาอย่างไม่รู้ตัว!!
เขาลงมานอนกองอยู่พื้นห้องนอนพร้อมกับผ้าห่มและหมอนข้าง
ลายปลาโลมาที่เขาหลงใหล  เจ้าโรนัลโด้สุนัขเพื่อนซี้
ที่เขาเลี้ยงเสมือนเป็นลูกชายเห่า   โฮ้งๆๆๆๆๆๆๆ !!!!!!
ด้วยความตกใจ แล้ววิ่งถลันเข้ามาหาเขา  ดม ๆ ๆ ๆ
เลียหน้าเลียตาของเขาอย่างสงสัยใคร่รู้
ณนนท์  งัวเงียลุกขึ้นนั่งบนพื้นในห้องนอน  มองซ้ายที  มองขวาที
เมื่อเห็นและสัมผัสเจ้าโรนัลโด้  ที่เห่าและ  เลียเขาอย่างปลอบใจ
เขาจึงเริ่มตั้งสติรู้สึกตัวเอง
"ฝันไปเหรอวะนี่?
ฝันอะไรแบบนี้มันเหมือนจริงทุกอย่างเลยหวะ!!
ตั้งแต่เป็นพระเอกละครชื่อดังมายี่สิบกว่าปีไม่เคยเจออะไรแบบนี้นี่หว่า?
เอ,,, รึว่า กูจะเมาค้างจากงานเลี้ยงวันเกิดไอ้โตเมื่อวานวะ?
เฮ๊ย! ก็ไม่ได้ดริ้งท์อะไรมากมายนี่นา
แค่ไวน์แก้วนึงตามมารยาท  จะเมิงจะเมาจนเอามาฝันเป็นจริงเป็นจัง
ขนาดนี้ได้ไงวะเนี่ย???? ใครรู้อายเค้าตายเลย!!
เอ๊ย!!!!  นังโด้ๆ ๆ ๆ
หยุดเลียป๊ะได้แล้ว หยุด ๆ ๆ ๆ ๆ !!!
สงสัยต้องไปให้หมอเช็คสมองมั่งแล้วหวะกู!? "
ณนนท์  พูดกับตัวเองอย่างมึนงงสงสัย
ก่อนที่จะหอบหมอนข้างและผืนผ้าห่มลุกขึ้นไปนั่งบนเตียงนอน
แล้วล้มตัวลงนอนต่อไป  พร้อมๆกับเจ้าโรนัลโด้  ได้ที  กระโดดตาม
เจ้านายของมันขึ้นไปนอนขดตัวกลม  ที่ข้างๆขาของนายของมัน


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 2  ปกปิด

คุณเคยคิดเล่นๆไม๊คะว่า: ในโลกนี้มีผู้วิเศษตัวจริงอยู่บนโลกจริงๆกับพวกเรา?
ผู้ที่ต้องเลือกใช้ชีวิตแนบเนียนสนิทไปกับความเป็นปุถุชนอย่างเราๆท่านๆ
จนไม่มีใครสามารถจับสังเกตุเห็นถึงความพิเศษต่างๆในทางจิตหรือกาย
ของท่านผู้มีพลังหรือพรอันวิเศษจริงๆเหล่านั้นได้
แล้วทำไมเหล่าท่านผู้วิเศษและพิเศษกว่ามนุษย์ทั่วไปอย่างพวกเรา
จึงต้องปกปิดตัวตนและพลังอันอัศจรรย์ของท่านเองเอาไว้?
อะไรคือเหตุผลของการไม่ยอมเปิดเผยตัวตนและนำคุณวิเศษเหล่านั้น
มาใช้เพื่อให้เกิดสิ่งดีงามขึ้นทั้งต่อตนเองและผู้อื่นในสังคม?
นิมนิม เดินออกมาจากห้องน้ำสะอาดภายในปั๊มน้ำมันแห่งหนึ่งของเมืองชุมแพ
หญิงสาวหน้าตาคมผมสีน้ำตาลเข้มยาวประบ่าถูกรวบไว้อย่างเรียบร้อย
ใบหน้าสะอาดหมดจดปราศจากเครื่องสำอางค์แลดูอ่อนวัย
เสมือนหญิงสาวอายุไม่เกิน 25 ปี เธอสวมเสื้อผ้าฝ้ายและกระโปรงผ้าฝ้าย
สีขาวสะอาดและรองเท้าคัทชูแบบสายคาดสีครีม
เธออายุครบ 35 ปีเต็มในวันนี้  วันนี้คือวันครบรอบวันเกิดของเธอ
วันที่หกเดือนหกเวลาเก้าโมงเช้า
เธอเดินออกมายืนหันหน้าไปทางทิศตะวันตก
เวลาบ่ายโมงของวันพฤหัสบดี(วันครูตามหลักของลัทธิพราหมณ์)
วันนี้ตรงกับวันเพ็ญสิบห้าค่ำ(วันพระใหญ่ พระจันทร์เต็มดวงสว่างไสว)
อากาศยามบ่ายของภาคอีสานค่อนข้างร้อน  เธอมองเห็น
คณะเจ้าของรถหรูที่เป็นผู้เชิญเธอมาด้วย ยังไม่ออกมาจากร้านสะดวกซื้อ
นิมนิม จึงเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าที่ร้อนจนแสบตาด้วยแสงแดด
พลัน!! กายทิพย์แห่งพระแม่มหาโพธิสัตว์กวนอิมอวโลกิเตศวร
ปางประทานพรนั่งสมาธิ  ก็ปรากฎขึ้นเต็มท้องฟ้าในยามกลางวันแจ้งๆ
ต่อหน้าของเธอที่เงยขึ้นพอดี  บดบังดวงอาทิตย์และแสงแดด
ที่ร้อนอบอ้าวไปจนหมดสิ้น  นิมนิมกำลังจะพนมมือขึ้นถวายความเคารพ
นมัสการพระองค์ท่าน     จิตรู้จิตพลัน!!
กระแสพระสุรเสียงทิพย์อันอ่อนโยนกังวาลไพเราะแจ่มใสยิ่งกว่าเสียงระฆัง
เนื้อดีที่สุดในโลกมิหาญเทียบ ก็ตรัสลอยสู่กระแสจิตของนิมนิมในทันที
"ลูกรักของแม่ จงแสดงความนอบน้อมทางจิต
อย่าแสดงออกด้วยกายหรืออาการมนุษย์ นี่คือสิ่งที่เจ้าพึงสำรวมระวัง
ให้มากที่สุด  เพราะย่อมไม่มีใครมองเห็นเช่นเจ้า ได้ยินเช่นเจ้า
ดังนั้นพวกเขาจะคิดเดาเอาเองตามสมองของพวกเขาว่าเจ้าคือจำพวกคนบ้าวิกลจริต
นี่คือเหตุผลแห่งสรวงสวรรค์ที่มีกฎสำคัญให้เจ้าปฏิบัติตามอย่างเคร่งครัด"
นิมนิม จึงลดแขนลง  แล้วเปลี่ยนท่าทางเป็นยืนกุมมือทั้งสอง
สำรวมไว้ที่ช่วงเอวแทน  ขณะที่เงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าที่มีรัศมีสว่างไสว
สีรุ้งงดงามตาสุดบรรยาย  กระแสลมจากพระกรที่ถือกิ่งหลิวโบกไหวไปมา
ของพระแม่มหาโพธิสัตว์กวนอิมอวโลกิเตศวรปางประทานพรนั่งสมาธิ
พัดมาต้องกายของเธอเย็นสบายเหลือเกิน
พระแม่ฯ  ทรงตรัสด้วยจิต รูปกายทิพย์ของท่านจึงแย้มพระสรวลน้อยๆ
ให้กับเธอ  หญิงสาวชาวมนุษย์ปุถุชนคนนี้ ผู้ซึ่งในอดีตชาติที่แสนยาวไกล
แต่เก่าก่อนเคยเกิดเป็นบุตรสาวที่แสนอาภัพที่สุดของพระองค์ฯ
ในช่วงยุคที่พระองค์ฯยังทรงต้องเวียนว่ายตายเกิด
เพื่อบำเพ็ญบารมีสามสิบทัศน์ให้สำเร็จ  เพื่อตรัสรู้เป็น
พระมหาโพธิสัตว์ในอนาคต  หลังจากยุคนั้นได้ผ่านไป
"วันนี้  ครบรอบวันเกิดบนโลกในภพชาตินี้ของลูก 35 ปีเต็ม
เป็นวันที่แม่มาแสดงความยินดีที่การเพียรบำเพ็ญอุโบสถศีลติดต่อกัน
นานถึง 8 เดือนของเจ้า  สำเร็จได้ด้วยความเพียรที่ไม่ย่อท้อของลูก
แม่ขออำนวยพรประการหนึ่งให้แก่เจ้าดังนี้
จากนี้ไปด้วยพระอานุภาพแห่งศีลพรหมจรรย์อันสะอาดหมดจดบริสุทธิ์
พร้อมทั้งกุศลกรรมทางใจวาจากายที่เจ้าเพียรระลึกสติอยู่เสมอ
อีกทั้งช่วยโปรดสรรพสัตว์ที่ตกทุกข์ได้ยากนานาประการซึ่งมีบุญวาสนา
ได้มาพานพบเจ้า  จนช่วยชีวิตพวกเขาเอาไว้ได้ และทำให้พวกเขา
เกิดความเชื่อเคารพศรัทธาในหลักแห่งพุทธรรมว่า  เป็นสัจจะธรรม
ที่พึ่งได้จริงแน่แท้แก่สัตว์โลกทั้งปวง
สวรรค์ชั้นฟ้าจึงขอมอบพรให้แก่เจ้า  เทวี...
ยิ่งเจ้ามีกาลเวลาอายุทางโลกมากขึ้นเท่าไร ร่างกายและใบหน้าของเจ้า
กลับจะดูผุดผ่องอ่อนเยาว์สดใสสวนทางกับกาลวัยบนโลก
ทั้งหมดนี้คือพระอานุภาพแห่งกุศล  อันเจ้าพากเพียรปฏิบัติ
ด้วยการมอบกายถวายชีวิตแด่พระรัตนตรัยอย่างแท้จริง
จงรับพรจากแม่และจงเป็นไปเช่นนั้น เทอญ"
พลัน!!  หยดน้ำทิพย์จากกิ่งใบหลิว
ที่พระแม่มหาโพธิสัตว์กวนอิมอวโลกิเตศวรปางประทานพรนั่งสมาธิ
โบกไหวไปมานั้น  ก็หยดลงมาถูกใบหน้าศีรษะลำตัวแขนของนิมนิม
จนมองเห็นด้วยตาเปล่า  กระแสความเย็นสดชื่นแห่งหยดน้ำทิพย์
กำซาบซ่านไปทั่วสรรพางค์กายของเธอ
นิมนิม ค้อมศีรษะและย่อเข่าลงแสดงความเคารพเบื้องบน
ที่กำลังเปล่งรัศมีขยายใหญ่ขึ้นๆ  จนบดบังผืนฟ้า  แล้วค่อยๆ
จางหายไปดั่งควันของหมอกกระนั้น
"ลูกขอน้อมรับพระพรของเสด็จแม่ฯ เพคะ"
น้ำตาแห่งความปิติทางจิต  รื้นขึ้นมาเอ่อทั้งสองดวงตาของเธอ
มันคือความลับอันสำคัญที่สุดในชีวิตของเธอ  ในภพชาตินี้
ที่แม้แต่บุคคลในครอบครัว  ก็มิอาจรับรู้และพิสูจน์เยี่ยงเธอได้
บ่อยครั้ง  ที่เธอรู้สึกเสมือนอยู่เพียงลำพังจริงๆ  บนโลกใบนี้
ไม่มีแม้แต่ใครสักคนหนึ่ง  เพียงคนเดียวจริงๆ ที่จะเข้าใจ
หรือขอแค่เปิดใจยอมรับฟังทุกสิ่งที่เธอเป็นมาตลอดชีวิตในชาตินี้
แล้วเข้าใจเธอ  ไม่หัวเราะเยาะคิดว่าเธอสติฟั่นเฟือน หรือดูถูก
ดูแคลนสติอันไม่สมประกอบของเธอ
"การเปิดเผย แล้วทำให้พวกเขาแสดงอาการดูหมิ่นดูแคลน
ความพิเศษทางทิพย์ที่เจ้ามีมาตั้งแต่เกิดและจะมีสั่งสมมากยิ่งขึ้นไปอีกเรื่อยๆ
ตามอำนาจกุศลกรรมที่เจ้าต้องบำเพ็ญเพียรปฏิบัติมากขึ้นในภพชาตินี้
จะทำให้พวกเขาถูกลงโทษด้วยกฎแห่งจักรวาลโดยไม่มีข้อยกเว้นว่าเป็นผู้ใด
ดังนั้น  การไม่เปิดเผยคือหนทางเดียวเท่านั้น ที่ดีที่สุด
ต่อการปกป้องคุ้มครองคนทุกคนที่เจ้ารักห่วงใย  โลกใบนี้"
พระแม่มหาโพธิสัตว์กวนอิมอวโลกิเตศวรฯ   ได้เคยตรัสสอน
นิมนิมเอาไว้  ตั้งแต่นิมนิมกำลังเรียนในมหาวิทยาลัยชื่อดังของประเทศไทย
นิมนิม  มองเห็นคณะเจ้าของรถหรูพากันทะยอยเดินออกมา
จากร้านสะดวกซื้อ  เธอจึงเดินตรงไปที่รถ  เพื่อขึ้นรถไปทำภาระกิจ
ให้พวกเขา  ตามคำเชิญที่ต้องมาด้วยในครั้งนี้
" อ้อ!  อาจารย์เทวีมาพอดีครับ  เชิญครับอาจารย์ "
เจ้าของรถหรู ซึ่งเป็นหนุ่มวัยกลางคนอายุ 41 ปี รูปร่างสูงสมาร์ท
หน้าตาคมเข้มคล้ายชายไทยสมัยโบราณ  ผู้ดำรงตำแหน่งสมาชิกสภา
ผู้แทนราษฎรแห่งประเทศไทย  ก้าวยาว ๆ เพื่อมาเปิดประตูรถหรู
ให้กับนิมนิม  ด้วยความเคารพนอบน้อมจากใจจริง


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 3  เรือนหอ

"อรๆ เพิ่มเสียงหน่อยๆ เจ๊ชอบ
นนท์ ณนนท์ของเจ๊มาแล้ว ว๊าววววว!!!
โหย!!! จะกี่ปีผ่านไป  พ่อเจ้าประคุณรุนช่องของน้องเอี้ยง
ก็ยังคงหล่อเหลาสะโอดสะอง  ยิ่งกว่าอัญเชิญองค์อินทรา
มาลงพ่อ ปานกระนั้น"
เจ๊เอี๊ยง  สาวเปรี้ยวLGBTเจ้าของร้านเสริมสวย: สุดเริ๊ดดีไซน์แฮร์ดู
ในซอยนวมินทร์ มหานครกรุงเทพ รีบนั่งลงบนโซฟาร์ตัวโปรด
พร้อมสั่งให้ลูกน้องกดรีโมทคอนโทรลทีวีให้เธอ
"จริงๆด้วยแหละเจ๊เอี้ยงขา พี่ณนนท์นี่นะ
ทำไมยิ่งแกอายุมากขึ้น  แกยิ่งดูเด็กดูหนุ่มและหล่อ
แบบยืนยงกันขนาดนี้นี่?
หนูคนนึงหละ  ยอมเทใจให้แกจริงๆเลย
เออ! ว่าแต่ว่าแกจะโสดยาวไปอีกถึงเมื่อไหร่กันน๊อ?
แบบนี้สาวๆทั่วเอเชียอย่างพวกเรา
คงไม่ต้องหัวปักหัวปำ  คะมำอยู่กับแกคนเดียว
เฉกเช่นฉะนี้เรื่อยไปหรือไงกันหนา?"
อร  สาวน้อยLGBT  ที่ทำงานเป็นผู้ช่วยในร้านทำผม
รีบสนับสนุนเจ๊เอี๊ยงแบบสุดลิ่มทิ่มประตู   พร้อมๆกับกดรีโมท
เพิ่มเสียงดังจนลั่นร้าน  เจ๊เอี๊ยงตาวาวจ้องดูทีวีไม่วางตา
แลบลิ้นเลียริมฝีปากตนเองเบาๆ  อย่างเผลอตัว
"คุณณนนท์เค้าเป็นคนรักษาสุขภาพดีไงแก เห็นออกทีวีตลอด
เรื่องการออกกำลังกาย  ไหนจะชอบไปดำน้ำในวันพักผ่อน
ไหนจะมีก๊วนเพื่อนๆไปออกกำลังกายเป็นแก๊งค์ที่สปอร์ตคลับ
ไหนจะชอบฟุตบอลและลงเตะฟุตบอลกับเพื่อนฝูงเสมอๆ
ล่าสุดแกต้องผ่าตัดเข่านี่หว่า? ใช่ไม๊วะ  ถ้าเจ๊จำไม่ผิด?
ใช่ ใช่แน่ๆ ดูสิแก  เดินตอนนี้แกยังต้องใช้ไม้เท้าพยุงแขนเอาไว้เลย
แต่แกแข็งแรง  เป็นพระเอกที่บุหรี่ไม่สูบ เหล้าไม่ดื่ม ระวังเรื่องอาหารการกิน
ดูแลตัวเองเรื่องการพักผ่อนและขยันออกกำลังกายมาตลอดแบบนี้
อีกไม่นานก็คงหาย นะพ่อคุณนะ
โห!!! รายการนี้อย่างหล่อเลยอ่ะแกร๊!!"
เจ๊เอี๊ยง  ตาวาวเป็นประกายอย่างมีความสุข ปรบมือรัวๆ
อย่างเพลิดเพลิน ขณะมองเห็นพระเอกคนโปรดดาราแถวหน้าชื่อดัง
แห่งเอเชียของตัวเอง  กำลังออกรายการวาไรตี้โชว์
" ใช่ๆ ค่ะ เจ๊เอี๊ยง หนูอรนะ  เห็นแกเป็นพระเอกมาตั้งแต่หนูอร
อยู่ประถมหกโน่นแล้ว  แกทำไมโคตรล๊อหล่อได้ขนาดนี้อ่ะ !!!
จะละครแนวไหนแกเอาอยู่หมด  จนเดี๋ยวนี้หนูอรได้เข้ากรุงเทพ
มาทำงานช่วยเจ๊เอี้ยงแล้วแบบนี้  ทำยังไงหนูอรจะได้มีบุญวาสนานำพา
ให้ได้พานพบตนบุญตัวจริงจริ๊ง!!  ของพี่ณนนท์พระเอกสุดหล่อ
สามีของหนูอรบ้างสักครั้งนะ ? "
อร พร่ำเพ้อตามเจ้านายบ้าง ตามประสาสาวน้อยLGBT
วัยสะรุ่น  ที่กำลังแตกเนื้อสาว(หนุ่ม)
"จะยากอาไร๊แก เจ๊เห็นประกาศในห้างที่ลาดพร้าวว่า  สิ้นเดือนนี้
คุณณนนท์  เค้าจะมาเป็นพรีเซ็นเตอร์งานเปิดตัวนาฬิกาหรูแบรนด์ดัง
เดี๋ยวเราก็ปิดร้านวันนั้น  เดี๋ยวเจ๊พาแกไปยืนดูใกล้ๆเลย โอเคป่ะ !? "
" อร๊ายยยย!!! จริงๆ เหรอคะเจ๊เอี๊ยง?
โอ๊ย!! อีพ่ออีแม่ข้อยเอ๊ย!!!!!!
ข้อยคือสินอนหลับได้หละ บาดนี้แหม
โอ๊ยยยยยย!!!   กรี๊ดดดดดด!!!!! "
อร กระโดดโลดเต้นแบบไม่เป็นผู้เป็นคน
ไปรอบๆ ห้อง  อย่างดีใจสุดขีด
"ว๊ายยย!!!  พ่อเจ้าประคุณรุณช่องของน้องเอ๋ย
ลงทุนสร้างเรือนหอรอว่าที่เจ้าสาว!!! ไปตั้ง 25ล้าน โอ๊วววว!!!!
ชั้นจะไปมูเตลูสำนักไหนดีหละ?  จึงจะได้เป็นนางฟ้าที่แสนโชคดี
ดั่งถูกรางวัลที่หนึ่งคนนั้นของคุณณนนท์เค้า?
โอ๊ยยยย!!!!  อกอีเอี๊ยงจะแตกเป็นเสี่ยงๆ
นี่แสดงว่าคุณณนนท์มีแฟนที่ซุ่มคบหากันแล้วรึนี่?
นังอรๆ แกคิดเหมือนชั้นคิดไม๊  หา?"
เจ๊เอี๊ยง นั่งไม่ติดโซฟาร์ พลันลุกขึ้นยืนกระโดดเหยงๆ
เหมือนมีไฟสุมอกจนร้อนแทบตัวระเบิด แผดเสียงไปตามรายการทีวี
ที่พ่อพระเอกในดวงใจ  ของสตรีทั้งหลายในพารามหานคร
อันกว้างใหญ่แห่งนี้กำลังให้สัมภาษณ์ว่า : ได้ลงทุนออกแบบและสร้างบ้าน
ใหม่ด้วยตนเอง  ในราคาเกือบ25ล้านบาท จากตอนแรกที่ตั้งงบประมาณ
ไว้เพียงไม่เกิน 15 ล้านบาท  ตอนนี้บ้านเสร็จเรียบร้อยแล้ว
พร้อมให้พี่ๆนักข่าวได้ไปทำข่าวเยี่ยมบ้าน
"""""""  บนจอทีวี    """""""
พิธีกร  ถาม  พระเอกหนุ่มหล่อชื่อดังแห่งเอเชียว่า :
" นี่แสดงว่า ตอนนี้ความรักกำลังเบ่งบานใช่ไม๊ครับคุณณนนท์?
แต่เอ๊ะ! ใครน๊าคือสุภาพสตรีที่แสนจะโชคดีคนนั้น?
คนที่ได้ครอบครองหัวใจพระเอกรูปหล่อชื่อดัง  หนุ่มโสด
เจ้าเสน่ห์ของผู้หญิงทั่วภาคพี้นเอเชียคนนี้?
ผมไม่เห็นมีข่าวเล็ดลอดออกมาเลยนี่ครับ
ว่าคุณณนนท์มีเจ้าของหัวใจ
รึ! แอบไปนัดออกเดทกับสาวสวยคนใดแล้ว? "
พิธีกรชายอารมณ์ดี  ทำเหล่สายตาเอียงมอง
พระเอกเจ้าเสน่ห์แห่งวงการบันเทิงไทย
"อ้อ !  ใช่ครับ ยังไม่มีครับ เพื่อป้องกันการที่พี่น้องสื่อมวลชน
จะเข้าใจผิด  ผมขออนุญาตรายการนี้ย้ำอีกครั้งก็แล้วกันนะครับ
ว่า : ผมยังโสดครับ โสดจริงๆ
หมายถึงยังไม่มีคนที่เรียกว่าแฟน แต่มีแค่คนที่กำลังคุยๆ
กันอยู่ครับ  คือ ยังอยู่ในสถานะแค่คนคุยครับ
ส่วนบ้านที่ผมตัดสินใจสร้าง  ก็เพราะบ้านหลังเก่่าของครอบครัว
ซึ่งเคยอยู่มาตั้งแต่เกิดนั้นมันเก่ามากๆ แล้ว  อีกทั้งครอบครัวผม
อยู่รวมกันทั้งคุณพ่อคุณแม่  ครอบครัวพี่สาวพี่เขยและหลานๆ
เราก็ทำบ้านแยกออกไปเป็นสองส่วน  ประกอบกับขอซื้อที่ดิน
จากเจ้าของเดิมแปลงที่ติดบ้านเราได้พอดี
ผมจึงตัดสินใจสร้างบ้านทีเดียวใหม่หมดทั้งสามโซนเลยครับ
แต่ผมอยู่คนเดียวกับน้องหมาในโซนของผม
แล้วก็สร้างสระว่ายน้ำเพิ่มเพราะผมกับหลานๆชอบว่ายน้ำครับ"
ณนนท์ ตอบคำถามอย่างชัดเจนแจ่มใสตรงไปตรงมาตามอัธยาศัย
ของเขา  ผู้ซึ่งเป็นพระเอกชื่อดังที่อยู่ในวงการบันเทิงมาตั้งแต่อายุแค่ 19 ปี
จากการเข้าประกวดนายแบบหนุ่มหล่อไทยประจำปีแล้วได้รับตำแหน่ง
ช่วงนั้นเขากำลังเรียนที่มหาวิทยาลัยชื่อดังของกรุงเทพมหานคร
เขามีผู้จัดการส่วนตัวคอยรับงานถ่ายแบบนิตยสารรวมทั้งงานการแสดง
ต่างๆให้  จนปัจจุบันนี้เขาเรียนจบระดับปริญญาโทเกียรตินิยมและมีอายุ
ครบ 43 ปีแล้ว  ทว่า เขายังคงความเป็นดาราระดับพระเอกแถวหน้า
ของวงการเมืองไทยและในประเทศเพื่อนบ้านเอาไว้ได้
เพราะเขาเป็นคนที่ดูแลสุขภาพรูปร่างของตนเองมาโดยตลอด
เขาจัดเป็นพระเอกแถวหน้าชื่อดังคิวแน่นคนหนึ่งของดาราไทย
ทั้งๆที่อายุเกินหลัก 4 แล้ว  เขาไม่ชอบทำศัลยกรรมใดๆ
แต่เน้นดูแลสุขภาพจากธรรมชาติ  รวมทั้งชอบออกกำลังกายเป็นประจำ
ดูแลควบคุมน้ำหนักของตนให้พอดีมาโดยตลอด
นี่คือผลจากความมีวินัยของเขาเอง  ที่ต้องอดทนต่อสู้กับจิตใจตัวเอง
เพื่อให้สามารถรักษามาตรฐานของอาชีพนักแสดงระดับแถวหน้า
เอาไว้ให้ได้ยาวนานมากที่สุด เท่าที่จะสามารถทำเงินในอาชีพนี้ต่อไปได้


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 4 มรสุมลูกแรก

"คนเรามักจะเผลอคิดเอาเองว่า เราจะมีความสุข
เมื่อถึงเวลานั้น เมื่อบางอย่างเป็นเช่นนี้
แต่ในความเป็นจริงของชีวิตที่ดำเนินไปนั้น
ถ้าตัวเราเองพอใจในสิ่งที่ตนเองเลือกกระทำ
และเชื่อมั่นว่าเรากำลังทำมันทุกขณะอย่างมีความสุข
ความสุขในตอนนี้ มันก็เกิดขึ้นได้ ณ ตอนนี้ เช่นกัน"
นิมนิมพยายามคิดในเชิงบวก  ก่อนทอดถอนหายใจ
ด้วยความเหนื่อยล้า  ในขณะที่เดินแกมวิ่งไปตามสะพานเชื่อมตึก
ซึ่งทอดยาวหลายร้อยเมตรระหว่างตึกผู้ป่วยในชายกับตึกอายุรกรรมพิเศษ
ของโรงพยาบาลที่ใหญ่ที่สุดและดีที่สุดแห่งหนึ่งของภาคอีสาน
ในช่วงสองปีมานี้  คุณพ่อกับคุณแม่ซึ่งเป็นผู้ป่วยเรื้อรังที่ช่วยเหลือตนเองไม่ได้
มักจะเข้ามานอนรักษาตัวในโรงพยาบาลพร้อมๆกัน หรือไล่ๆ ตามกันมาเสมอ
จึงถือเป็นภาระสำคัญที่สุดในครอบครัวที่นิมนิมต้องมาอยู่โยง
เป็นตัวหลักในโรงพยาบาลเกือบตลอด 24 ชั่วโมงของทุกวัน  เนื่องจากทุกคน
ในครอบครัวต่างทำมาหากินตามบทบาทหน้าที่ซึ่งเป็นงานประจำ
ไม่สามารถมาอยู่เฝ้าบุพพการีที่โรงพยาบาลตลอดเวลาได้  เช่นนิมนิม
การสลับเข้าเยี่ยมผู้ป่วยใน  สองคนซึ่งอยู่คนละตึก
คนละแผนกของโรค ที่มีระยะห่างของตึกไกลกันเช่นนี้
ญาติของผู้ป่วยจะต้องพร้อมทั้งร่างกายจิตใจและเวลา
เมื่อพบแพทย์ประจำตัวของผู้ป่วยแต่ละคน  ญาติจะต้องรอฟังผล
การตรวจรักษาและเรียนรู้การปฎิบัติตนเพื่อดูแลพยาบาลผู้ป่วยอย่างดีที่สุด
จากพยาบาลวิชาชีพ  นั่นคือสิ่งที่นิมนิมเลือกกระทำด้วยความเต็มใจ
และเตรียมตัวเตรียมใจเอาไว้แล้วสำหรับการเผชิญหน้ากับทุกสภาพปัญหาภาระ
หน้าที่ ๆ จะเกิดขึ้นในอนาคต!  อันมิอาจคาดเดาได้เอง
เธอจึงตัดสินใจยื่นใบลาออกจากการทำงานเป็นฝ่ายบริหารของบริษัท
(มหาชน)แห่งประเทศไทย แห่งหนึ่ง  ในกรุงเทพฯ   เมื่อ 6 ปีก่อน
หลังจากเธอประสบอุบัติเหตุตกรถเมล์จนเลือดคั่งในสมองซีกซ้ายด้านหลังครึ่งซีก!!
"แม่จ๋า  แม่เป็นจั่งได๋แนจ้า?  มีคนเบิ่งแม่ดี บ่?"
#แปลภาษาอีสาน: (แม่จ๋า แม่เป็นยังไงบ้างจ๊ะ มีคนดูแลแม่ดีไม๊จ๊ะ)
นิมนิม  สนทนากับคุณแม่ผ่านมือถือจากกรุงเทพฯ มาที่ขอนแก่น
"ดีอยู่หละลูกหล่า ถ่าเฮามีเงินจ้างเขาๆกะมาเบิ่งมาดูแลเฮาดีอยู่ แต่ว่า
แม่ว่าอยากสิให้นางกลับมาอยู่บ้านเฮากับลูกๆสา โตสิว่าจั่งได๋ หือ นางเอ๊ย?"
#แปลภาษาอีสาน: ( ดีอยู่จ้ะลูกรัก ถ้าเรามีเงินจ้างเขาๆก็มาดูแลเราดีอยู่  แต่ว่า
แม่ว่าอยากจะให้ลูกกลับมาอยู่บ้านเรากับลูกๆเสีย ลูกจะว่ายังไง หือ ลูกเอ๊ย)
"นางกะอยากกลับบ้านเฮาไปเบิ่งแยงพ่อกับแม่คือกันจ้า
เทิ้งนางคิดฮอดลูกหลายแฮงๆนางฮ้องไห่ซุมื้อยามคิดฮอดลูก
แต่เฮาสิเอาอีหยังมาซื้อกินซื้ออยู่หล่ะจ้าแม่ มันจั่งสิพอ
สำหรับเลี้ยงลูกน้อยทั้งสามคนของนาง ไหนสิค่าฮักษาโตนางอีก
หมอทางสมองเพิ่นบอกนางว่า นางสิต้องพักฟื้นสมอง
บ่เฮ็ดเวียกหลายเกินไป นอนให้หลายๆเพื่อให้สมองมันฮักษาโตเอง
จนกว่าสิหายจากอาการลมชักในสมอง ใช้เวลา บ่ ต่ำกว่า2 ปีขึันไปจ้าแม่
นางคิดยากหลาย บ่ฮู้คือกันจ้า ว่าสิเอาจั่งได๋ดี?"
#แปลภาษาอีสาน: (ลูกก็อยากกลับบ้านเราไปดูแลพ่อกับแม่เหมือนกันจ้ะ
ทั้งลูกเองก็คิดถึงลูกๆมากๆ ลูกร้องไห้ทุกวันเวลาคิดถึงลูกๆ
แต่เราจะเอาอะไรมาซื้อกินซื้ออยู่คะแม่ขา  มันถึงจะพอ
สำหรับเลี้ยงดูลูกน้อยทั้งสามคนของลูก ไหนจะค่ารักษาตัวของลูกอีก
แพทย์ทางสมองเขาบอกลูกว่า  ลูกจะต้องพักฟื้นสมอง
อย่าทำงานหนักเกินไป  นอนให้ได้เยอะ ๆ  เพื่อให้สมองมันรักษาตัวเอง
จนกว่าจะหายจากอาการลมชักในสมอง  ใช้เวลาไม่ต่ำกว่า 2 ปีขึ้นไปจ้ะแม่
ลูกคิดหนักมากๆ   ไม่รู้เหมือนกันจ้ะว่าควรจะทำอย่างไรดี)
"ลูกหล่าเอ๊ย เป็นตาเหลือโตนหลายฮ้ายเนาะ
แม่หล่ะเหลือโตนโตกับหลานน้อยสามคนของแม่ล๊ายหลาย ฮือ ๆ ๆ ๆ
จั๊ก บ่ ฮู้ว่าเป็นกรรมเป็นเวรอีหยัง จั๊งมาเกิดขึ้นแต่กับโคผู้เดียว
บ่ แล้ว บ่ เหมิดจักเทือ!! เทวดาฟ้าดินผู้เพิ่นเบิ่งแยงคนอยู่เทิ้งฟ้า
เพิ่นกะสิ บ่ เบิ่ง บ่ แยงเฮาแนตี๊  เฮาคือเป็นคนดีฮ้ายแท๊ อีหยังกะยอมให้เขาเหมิด
อีหยังกะอดทนสู้มาตลอด  กะสิ บ่ ให้ลูกหลานได้เห็นแสงดาวแสงเดือน
นำเพิ่นแนตี๊ ฮือ ๆ ๆ ๆ  แม่เหลือใจฮ๊ายลูกเอ๊ย"
เสียงแม่สะอึกสะอื้น!!!!!    จนต้องหยุดพูด......
#แปลภาษาอีสาน: (ลูกรักเอ๋ย แสนสงสารเป็นที่สุด
แม่สงสารเจ้ากับหลานน้อยทั้งสามคนของแม่มากที่สุดเลย ฮือๆๆๆ
ไม่รู้ว่าเป็นเพราะกรรมหรือเวรอันใด จึงเกิดเรื่องแต่กับเจ้าผู้เดียวเสมอ
ไม่รู้จักหมดจักสิ้น!! เทวดาฟ้าดินท่านผู้คอยเฝ้ามองอยู่บนฟ้า
ท่านจะไม่ดูแลเราบ้างหรือ?  เราคือเป็นคนดีที่สุดแล้ว อะไรก็ยอมให้เขาทั้งหมด
อะไรก็อดทนสู้มาตลอด  ก็จะไม่ให้ลูกหลานได้เห็นแสงดาวแสงเดือน
กับเค้าบ้างหรือ ฮือๆๆๆ  แม่น้อยเนื้อต่ำใจเหลือเกินลูกเอ๊ย)
น้องชายคนเดียวซึ่งเป็นหนุ่มใหญ่อายุห่างจากนิมนิม 5 ปี
เป็นผู้มารับสายและสนทนาต่อ.........
" เอ้อ! ทางบ้านเฮาปรึกษาเว้ากันแล้วเด้อว่า  อยากให้เอื้อยลาออกจากงาน
กลับมาอยู่ที่บ้านเฮาสา  มาดูแลลูก ๆ ไปฮับไปส่งลูก ๆ ไปโรงเรียน
ได้ให้ความอบอุ่นแก่เค้า ๆ ยังเล็กกันนัก พ่อกะ บ่ มี  เด็กน้อยสิมีปัญหาทางใจ
ยามใหญ่โต แล้วกะสิได้ดูแลเฮ็ดกับเข้ากับน้ำ  เบิ่งเฮือนเบิ่งซาน  ซักเสื้อผ้า
ปัดกวาดดูแลบ้านให้พ่อกับแม่  ยามที่เฮาไปทำงานหรือว่าไปต่างจังหวัด
กะสิได้ บ่ ต้องเป็นห่วงหลาย  ส่วนการจ้างคนมาดูแลเพิ่นนั้น  กะสิให้เซาสา
เพราะเฮา บ่ มี เงินจ้างแล้ว เดือนละตั้งหมื่นนึง สู้เฮาเอาเงินนี้เก็บไว้เลี้ยงหลาน ๆ
ส่งหลาน ๆ เรียน สิดีกว่า พ่อกับแม่เพิ่นบอกว่า  ถ้าเพิ่นสิตายมื้อได๋ อย่างน้อย ๆ
กะสิได้เห็นกันอยู่กันพร้อมหน้าพร้อมตา เพิ่นกะสิเหมิดห่วงตัดใจจากไปได้
ส่วนค่าใช้จ่ายของเอื้อยค่ากินค่าอยู่ซุอย่างกับหลานๆ  เฮากะสิเอาเงินเดือนของเฮา
ซ่อยไปตลอดจนเฮาเกษียณพู้นหละ!  เอื้อยเอาไปตัดสินใจเบิ่งเด้อ
แล้วจั่งค่อยโทรมาบอก  ทางนี้พ่อกับแม่เพิ่นกะเป็นห่วงเอื้อยกับหลาน ๆ หลายแฮง
ฮ้องไห่แทบซุมื้อ  ถ่าเว้าเรื่องหลานขึ้นมา  ให้เอื้อยปรึกษาหมอโรงพยาบาลเพิ่น
เบิ่งนำ ว่าสิย้ายโตมาฮักษาสมองที่เอาเลือดคั่งออกจากสมองแล้ว ทางบ้านเฮา ได้บ่?"
#แปลภาษาอีสาน: (เอ้อ!ทางบ้านเราปรึกษาหารือกันแล้วนะว่า อยากให้พี่ลาออก
จากงานกลับมาอยู่ที่บ้านเราเสียมาดูแลลูกๆ ไปรับไปส่งลูกๆไปโรงเรียน
ได้ให้ความอบอุ่นแก่เค้าๆยังเล็กกันนัก  พ่อก็ไม่มีเด็กน้อยจะมีปัญหาทางใจเมื่อเติบโต
แล้วก็จะได้ดูแลทำข้าวปลาอาหารดูแลบ้านเรือน  ซักเสื้อผ้า  ปัดกวาด
ดูแลบ้านให้พ่อกับแม่ เวลาที่เราไปทำงานหรือไปต่างจังหวัดก็จะได้ไม่ต้องเป็นห่วงมาก   ส่วนการจ้างคนมาดูแลพ่อแม่นั้น  ก็จะให้หยุดเสียเพราะเราไม่มีเงินจ้างอีกแล้ว
เดือนละตั้งหนึ่งหมื่นบาท  สู้เราเอาเงินนี้เก็บไว้เลี้ยงหลานและส่งหลานเรียนจะดีกว่า
พ่อกับแม่บอกว่าถ้าหากท่านจะตายเมื่อใด อย่างน้อย ๆ ก็จะได้เห็นกันอยู่กันพร้อมหน้า
พร้อมตา  ท่านก็จะหมดห่วงตัดใจจากไปได้ ส่วนค่าใช้จ่ายของพี่ค่ากินค่าอยู่ทุกอย่าง
กับหลาน ๆ เราก็จะเอาเงินเดือนของเราช่วยไปตลอดจนเราเกษียณนู่นหละ
พี่เอาไปตัดสินใจดูนะ แล้วจึงค่อยโทรมาบอก  ทางนี้พ่อกับแม่ท่านก็เป็นห่วง
พี่กับหลาน ๆ มาก ๆ ร้องไห้แทบทุกวันถ้าพูดเรื่องหลานขึ้นมา  ให้พี่ปรึกษาแพทย์
ที่โรงพยาบาลทานั้นด้วย ว่าจะขอย้ายตัวมารักษาสมองที่เอาเลือดคั่ง
ออกจากสมองแล้ว  ทางบ้านเรา ได้ไหม?)
นิมนิม  จับมือถือรับฟังเสียงของน้องชายสุดที่รักคนเดียวอย่างสงบ
น้ำตาค่อย ๆ ไหลรินอาบแก้ม  เธอพยายามเช็ดน้ำตาเบา ๆ
โดยไม่ให้มีเสียงดังเล็ดลอดเข้าไปในโทรศัพท์ ชีวิตในวันนี้
กำลังเผชิญมรสุมครั้งใหญ่ถล่มซ้ำอย่างหนักอีกระลอก!!!
เธอพยายามบอกตัวเองว่าต้องเข้มแข็งและเดินผ่านมันไปอีกครั้งให้จงได้!!
เพราะชีวิตของเธอหนึ่งชีวิตนี้ ยังมีชีวิตน้อยๆอีกถึง 3 ชีวิต
รวมทั้งชีวิตของบุพพการีที่รักเคารพบูชาสูงสุดทั้งสองชีวิต
ผู้ที่ให้เธอได้เกิดเป็นมนุษย์ขึ้นมาแล้วได้เรียนรู้การสร้างความดีงาม
มากมายต่อทุกสรรพชีวิตในโลกใบเดียวกันนี้
มรสุมลูกแรกพัดกระหน่ำ!!!! ลงสู่ครอบครัวที่ดูสวยสดงดงาม
น่าอิจฉาของคนภายนอก  ณ  วันที่เธอตัดสินใจขอหย่าร้างกับสามี
ชาวไทยมุสลิมเมื่อเกือบ 4 ก่อน  เพราะมีปัญหาขัดแย้งกันเรื่องศาสนา
แทบทุกวันตลอดระยะเวลาที่ใช้ชีวิตคู่ร่วมกันมา 10 ปีเต็ม แม้ว่าเธอ
ได้ให้กำเนิดบุตรชายตัวน้อย ๆ แสนน่ารักทั้ง3คน  ซึ่งได้กลายมาเป็น
ทุกสิ่งทุกอย่างดุจดั่งลมหายใจในชีวิตของนิมนิมแทนคำว่า "สามีสุดที่รัก"
แต่ปัญหาการทะเลาะเบาะแว้งจากเหตุผลความขัดแย้งเรื่องศาสนา
ที่ไปด้วยกันทางเดียวกันไม่ได้   แม้ว่าทั้งสองผัวเมียต่างพยายามหาหนทาง
ทุกวิธีเพื่อที่จะรักษาความรักและครอบครัวอันเป็นทั้งหมดของความรักเอาไว้
จนถึงวินาทีสุดท้าย  ทว่า!! ผลจากปัญหามันขยายตัวใหญ๋ขึ้นจนเกินกว่า
ที่นิมนิมจะรับไหว  เพราะส่งผลกระทบรุนแรงแบบเงียบ ๆ ต่อบุตรชายคนแรก
ของนิมนิม  เด็กชายตัวน้อย ๆ หน้าตางดงามทุกส่วนราวกับปั้นขึ้นมา
จากภาพของเทพบุตรกรีกวัยเพียง 6 ขวบ เขาผู้เป็นอัจฉริยะภาพด้านศิลปะ,
คณิตศาสตร์และวิทยาศาสตร์  แต่กลับต้องป่วยเป็นโรคซึมเศร้าเงียบ!!
แบบไม่มีใครล่วงรู้   จนกระทั่งครูประจำชั้นประถมหนึ่งสังเกตุเห็นอาการผิดปกติ
และตัดสินใจโทรศัพท์เรียกผู้ปกครองคือนิมนิมไปพบที่โรงเรียน
นิมนิม  รีบพาลูกชายคนแรกไปพบแพทย์เฉพาะทางด้านจิตใจ
เพื่อรีบทำการรักษา โดยในช่วงเวลานั้นเธอพึ่งคลอดบุตรชายคนที่ 2
ได้เพียง 1 ปีด้วยวิธีคลอดธรรมชาติ
เธอเลี้ยงลูกเองให้น้ำนมแม่แก่ลูกทั้งสองจนครบ 8 ถึง 9 เดือน
ของอายุขัยของนมแม่  จากร่างกายของเธอ
นิมนิม ทุ่มเทสุดชีวิตจิตใจ  เพื่อคำว่าครอบครัว  สามี  และลูกๆ สุดที่รัก
ทว่า!!  ต่อมาเพียง 1 ปีกว่าๆ  นิมนิมเองกลับป่วยหนักแบบไม่รู้ตัว
เธอเป็นโรคซึมเศร้าระยะที่ 3หลังจากคลอดบุตรคนที่ 3 ด้วยวิธีธรรมชาติ
และกำลังอยู่ในช่วงให้นมแม่แก่บุตรชายตัวน้อย ได้เพียง 6 เดือน


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่5  คือสายแห่งเยื่อใย

ใจกลางเมืองแม่กลองหรือจังหวัดสมุทรสงคราม ราชอาณาจักรไทย
ในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ยุคกลาง : ในรัชกาลที่ 5 (พ.ศ.2441)
ณ จวนครอบครัวของท่านปลัดอาวุโส คำสอน เพชรถ่องแท้
เวลาบ่ายห้าโมงเย็น  ดูชุลมุนวุ่นวายด้วยเสียงและการเคลื่อนไหว
ของผู้คนในจวนนั้น  ประหนึ่งกำลังมีเหตุสำคัญอันใดอันหนึ่งเกิดขึ้น!!!
"ลุงเป็งครับ ลุงเป็งครับ ตอนนี้คุณท่านหญิงพิมพ์สวาท อยู่ที่ไหนหรือครับลุง?"
ปฐพีจับแขนของลุงเป็งชายอาวุโสผู้มีผมหงอกรำไรเอาไว้
แล้วรีบร้อนถามอย่างใจจดใจจ่อ
"ไอ้พี เอ็งกลับจากมหาวิทยาลัยแล้วหรือวะวันนี้?
รึว่าใครไปตามเอ็งๆจึงรีบกลับมาได้ทันเวลาเยี่ยงนี้ นี่?"
ชายวัยกลางคนรุ่นลุง  หันหน้ามาดูเด็กหนุ่มรุ่นลูกที่มีรูปร่างสูงสมส่วน
หน้าตาคมคายดูเฉลียวฉลาด  ซึ่งอยู่ในชุดนักศึกษาของมหาวิทยาลัย
และสะพายเป้ตำราเรียนไว้บนหลัง
"ครับลุง ผมรีบกลับมาครับ
เพราะผมขอให้ป้าผ่องช่วยกรุณาโทรศัพท์แจ้งผมด้วย
ถ้าหากว่าได้มีการไปรับตัวของคุณท่านหญิงพิมพ์สวาท
ออกจากโรงพยาบาลกลับมาที่จวนครับ"
ปฐพีรีบตอบด้วยน้ำเสียงวิตกกังวลร้อนรุ่มใจ  แววตาของเขาเศร้าหมอง
จนชายสูงวัยสัมผัสได้ เขาจึงจับแขนของเด็กหนุ่มอายุ 21 ปี
ผู้ซึ่งเขาเห็นมาตั้งแต่เป็นเด็กชายตัวเล็กๆ จวบจนวันนี้เติบโต
กลายเป็นชายหนุ่มรูปงามผู้มีบุคคลิกท่าทางนอบน้อมถ่อมตน
มีเสน่ห์ชวนให้ผู้ใหญ่กว่าเมตตา
"ไอ้พี  ก่อนเอ็งจะไปพบคุณท่านหญิงพิมพ์สวาท
ข้า ในฐานะที่เปรียบเสมือนลุงของแก
ขอบอกแกเอาไว้ก่อนด้วยความห่วงใยนะ
เอ็งต้องเข้มแข็งและสงบนิ่งไว้ให้ได้นะ  เข้าใจไม๊พี?"
ลุงเป็งชายวัย 55 ปีผู้ผ่านร้อนผ่านหนาวมายาวนาน  จนรู้ซึ้งถึง
สัจธรรมชีวิตดีแล้ว  จ้องตาของปฐพีด้วยแววตาเศร้าหมองแต่สงบนิ่ง....
ปฐพีนิ่งอึ้งไปชั่วขณะ!  เมื่อสบสายตาที่บอกความหมาย
มากมายของลุงเป็ง  ผู้เป็นเสมือนทั้งลุงทั้งพ่อและญาติสนิทของเขา
อีกคนหนึ่งภายในจวนอันอบอุ่นแห่งนี้
ก้อนตัน ๆ วิ่งขึ้นมาจุกติดคอหอยของเขา ๆ  รู้สึกขอบตาเริ่มร้อน
ผะผ่าว  ตัวสั่นน้อย ๆ อย่างควบคุมเอาไว้ได้ยากยิ่งนัก
"ครับ  ลุง  ผมสัญญาครับ!!"
ปฐพีกัดริมฝีปากพูด
"คุณท่านหญิงพิมพ์สวาท  อยู่ที่ห้องนอนใหญ่ของท่าน
ตอนนี้คุณท่านปลัดฯ คุณหนูมรกต และญาติๆของท่าน
ต่างก็มาอยู่ในห้องนั้นพร้อมหน้ากันแล้ว
เอ็งรีบไปเถอะพี  ไปกราบลา..
คุณท่านหญิงพิมพ์สวาท..  เป็นครั้งสุดท้าย...
ข้าถอยรถเก็บเข้าโรงรถแล้ว    จะรีบตามขึ้นไปเหมือนกัน"
น้ำเสียงในช่วงหลัง ๆ ของลุงเป็งเริ่มสั่นเครือ
ตามคลื่นอารมณ์ที่กำลังพยายามข่มระงับเอาไว้
ปฐพีรีบยกมือพนมไหว้ขอบคุณผู้อาวุโส แล้วปล่อยมือจากลุงเป็ง
ก่อนจะหันตัววิ่งอย่างว่องไว  ตรงไปที่เรือนหลังใหญ่ในจวน
ซึ่งอยู่ถัดจากซุ้มต้นดอกแก้วขนาดใหญ่เข้าไป  ไม่ห่างจากที่นี่มากเท่าใดนัก
ซุ้มดอกแก้วนี้  ที่คุณหญิงพิมพ์สวาทเป็นผู้นำมาปลูก
และชื่นชอบเป็นพิเศษตลอดชีวิต  บัดนี้มันกำลังออกดอกบานสะพรั่ง
เต็มต้นดูสดชื่นงดงามตาเบิกบานหัวใจ  ส่งกลิ่นหอมกำจายอบอวล
ในยามค่ำไปทั่วทั้งบริเวณจวน.... กลิ่นดอกแก้วลอยกระจายความหอม
อันมีเสน่ห์ของดอกไม้ไทย   ไกลไปจนถึงห้องพักเล็ก ๆ ของเขา
ที่ท้ายตึกคนงานรับใช้  ทางด้านหลังสุดของจวนของท่านผู้ใหญ่ในจังหวัดนี้
"จวน หรือ บ้าน"  สถานที่ ซึ่งเขามีบุญได้อยู่อาศัยมา
ตั้งแต่เขามีอายุได้เพียง 8 เดือน จนมีชีวิตเติบโตขึ้นมาได้ถึงวันนี้
ปฐพี  รีบถอดรองเท้าผ้าใบเก่า ๆ วางไว้ที่ทางขึ้นบันได
ก่อนจะค่อย ๆ เดินอย่างสำรวม ขึ้นบันไดทีละขั้นไปบนตัวบ้าน
ทรงไทยขนาดกลาง  ที่สร้างจากวัสดุครึ่งไม้สักทองครึ่งอิฐแดง
ตามแบบสมัยนิยมของครอบครัวผู้มีฐานะ
และตำแหน่งหน้าที่ใหญ่โตในสังคมยุคนี้
คุณหญิงพิมพ์สวาท เพชรถ่องแท้ หรือ  "คุณท่านหญิงฯ"
ที่บ่าวรับใช้  พลพรรคผู้น้อยทั้งหลาย  ในจวนแห่งนี้เรียกกัน
กำลังนอนหงายอยู่บนเตียงไม้สักทองขนาดกลาง ใบหน้าของหญิงสูงวัย
อายุ 59 ปี ซูบเซียวลงไปมาก  แต่ยังคงเห็นความงดงามจากเค้าโครงเดิม
ของรูปใบหน้า  ผมยาวสีน้ำตาลปนเทาถูกรวบไว้ที่ด้านขวาของใบหน้า
มีผ้าห่มแพรผืนไม่ใหญ่นัก  ห่มคลุมกายตั้งแต่บนทรวงอกลงมาจนคลุมปลายเท้า
สตรีวัยกลางคนอายุ 54 ปี ซึ่งนั่งพับเพียบอยู่ทางปลายเตียง
หันมาเห็นปฐพี  ขณะที่เขากำลังคุกเข่าคลานเข้ามาในห้องนอนใหญ่
ซึ่งตอนนี้ดูเล็กลงไปถนัดตา  เพราะมีผู้คนนับสิบคนทั้งยืนและนั่งอยู่ในห้องนี้
" พี  พี  มาตรงนี้ มาตรงนี้ "
ป้าผ่อง  หัวหน้าแม่บ้านคนเก่าแก่ที่สุดอีกคนในจวนของท่านปลัดอาวุโสฯ
เมืองแม่กลอง  รีบยกมือขึ้นกวักเรียกให้ชายหนุ่มรุ่นลูก ในทันทีที่มองเห็น
เพื่อให้เขารีบตรงเข้ามาหาเธอ
เมื่อปฐพีเข้าไปถึงปลายเตียงนอนของคุณหญิงพิมพ์สวาท
เขารีบก้มกราบเท้าของคุณหญิงด้วยความเคารพรักและนอบน้อมจากจิตใจ
3 ครั้งอย่างนอบน้อม  พร้อม ๆ กับน้ำตาลูกผู้ชายวัยหนุ่มฉกรรจ์
ที่ซึ่งค่อย ๆ ไหลริน ออกมา อย่างเงียบ ๆ
แม้ว่าเขาจะพยายามกัดฟันข่มความรู้สึก  หักห้ามอารมณ์ที่ทะลักล้น
มากมายนี้เอาไว้แล้วตามที่ได้รับปากกับลุงเป็ง  แต่เขาก็ไม่อาจกลั้น
ข่มน้ำตาแห่งความรักความเศร้าโศกอาลัยอันหนักหน่วงที่สุดในชีวิต
ณ เวลาที่รู้แน่แท้ในอกเงียบๆ.. ว่ากำลังจะต้องบอกลา.....
"ท่านผู้หญิงผู้มีพระคุณสูงสุด  บุคคลเพียงคนเดียวในโลก
ของปฐพีซึ่งเขารักและเคารพ  ประหนึ่งเป็นมารดาผู้ให้กำเนิด
ชีวิตเขาจริงๆ  สุภาพสตรีสูงศักดิ์ผู้งดงามทั้งกายและใจ
ซึ่งเป็นผู้ให้ความรักความเมตตาเลี้ยงดูอุ้มชูเขามา  ตลอด 21 ปี"
ไอเย็นฉ่ำละอองเล็ก ๆ ของแอร์คอนดิชั่นในยุค พุทธศักราช 2564
ที่เป็นเทคโนโลยี่อันแสนทันสมัยสำหรับการดำเนินชีวิตแบบชาวพระมหานคร
ลอยมากระทบขอบตาของณนนท์!!!  ซึ่งกำลังมีหยาดน้ำตาค่อย ๆ ไหลริน
ออกมาทั้งสองตา.......  จนหยดลงเปียกหมอนรองศีรษะและเส้นผมยุ่ง ๆ
ดูเซ๊กซี่ของเขา  เขารู้สึกเย็น ๆ เปียก ๆ !!  จึงสะดุ้งตื่น!!!!!
จากการนอนหลับสนิท  และกำลังตกอยู่ในภวังค์แห่งความฝัน
อันเป็นเรื่องเป็นราวดุจอ่านบทละครที่เขาเองจะต้องแสดงเป็นพระเอก  กระนั้น
ณนนท์  ลืมตาในความมืดสลัวของห้องนอน
ที่แสนหรูล้ำเลิศ  ตามรสนิยมผู้มีอันจะกินเช่นเขา
เขากระพริบตาถี่ๆ   รู้สึกเปียกและเย็น
จึงยกมือขึ้นมาสัมผัสใบหน้า  ตรงที่มีน้ำตาเปียกอยู่ของตัวเอง????
" น้ำ!!....   ทำไมเปียก!!....
เปียกอะไร?.....    น้ำอะไร... ? "
เขายังปะติดปะต่อสติของตนเอง  ระหว่างความเป็นจริงในตอนนี้
กับภวังค์แห่งฝันลึกซึ้งนั้นไม่ได้  เขาค่อย ๆ
สะบัดศีรษะไปมา เบา ๆ เพื่อเรียกสติ
"คุณท่านหญิง?
คุณท่านหญิงพิมพ์สวาท??????
ใครวะ...... ???"
พระเอกละครทีวีสุดฮอต  เจ้าเสน่ห์  วัยเลข 4
ที่ยังฟิตเปรี๊ยะ  ด้วยความล่ำหล่อ หนุ่มโสดเสน่ห์แรง
ผู้ซึ่งยังคงสามารถขายตนเองในอาชีพพระเอกแถวหน้า
ของวงการบันเทิงไทยได้ต่อไปแบบชิลด์ๆ
เริ่มได้สติ!!!!
เขาจึงลุกขึ้นนั่ง  เอามือทั้งสองข้างขยี้หัวตัวเอง  ตบหน้าตัวเองไปมาเบา ๆ
แล้วหันไปดูเจ้าโรนัลโด้  ที่นอนถ่างขาอ้าพุงรับแอร์เย็นฉ่ำอยู่พื้นห้อง
ข้างเตียงนอนของเขา  อย่างไม่สนใจไยดีต่ออาการของเจ้านายของมัน
ที่ซึ่งกำลังลุกขึ้นนั่งกลางดึกแบบงง ๆ  ตามลำพัง (อีกแล้ว...?)
" ฝัน.....?     กูฝัน....?
รึว่ากูถอดจิตไปสมัยรัชกาลที่ห้าพึ่งกลับมากันวะเนี๊ย?  "
ณนนท์  ดึงผ้าห่มลายปลาโลมาเข้ามากอดแนบอก
อย่างไม่รู้ตัวแทบจะทันทีที่คิด!!    เขารู้สึกทุกอย่างผิดปกติ!!
รู้สึกงุนงง ทั้งง่วง ทั้งสงสัยใคร่รู้ และขนลุกชูชัน  เหมือนกำลังเจอผีหลอก!!!


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 6  ดอกแก้ว

พุทธศักราช 2563 เดือนกันยายน   เวลา 15.00 น. โดยประมาณ
ณนนท์  พึ่งขับรถยนต์ส่วนตัวมาถึง ณ เกาะเต่า เกาะเล็กๆในอ่าวไทย
อำเภอเกาะพงัน จังหวัดสุราษฎร์ธานี
แหล่งดำน้ำติดอันดับโลกและยังติดอันดับ25 ชายหาดที่ดีที่สุดในประเทศไทยอีกด้วย
ที่นี่ถือได้ว่าเป็นสถานที่ประจำตัวของพระเอกหนุ่มโสดวัย 43 ปีคนนี้เลยก็ว่าได้
เพราะแทบทุกครั้งที่ณนนท์มีเวลาว่างจากการถ่ายทำงานต่างๆ  เขามักเลือกเดินทางมาพักผ่อนแบบส่วนตัวจริงๆที่เกาะแห่งนี้กับเพื่อนสนิทไม่กี่คน
บ่อยครั้งที่ในระยะหลังๆมานี้  หลังจากที่เขาโสดสนิทเพราะเลิกรากับแฟนสาวนางแบบชาวต่างชาติ  เขามักเลือกขับรถส่วนตัวมาเพียงคนเดียว
เกาะเต่า  ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือของเกาะพงันห่างออกมาประมาณ 45 กิโลเมตรซึ่งถือว่าชิลด์ๆสำหรับการขับรถยนต์มาคนเดียวเรื่อยๆ  ที่นี่มีเนื้อที่ประมาณ 21 ตารางกิโลเมตร เป็นเกาะขนาดเล็กสงบและงดงามด้วยธรรมชาติ  ซึ่งมีผู้คนอาศัยอยู่บนเกาะประมาณ 12,000 คน
การมาพักผ่อนที่เกาะเล็กๆแห่งนี้  ณนนท์สามารถเลือกใช้เวลาทำกิจกรรม
ที่เขาสนใจเพลิดเพลินกับเวลาที่ผ่านไปได้หลายอย่าง
ไม่ว่าจะเป็น ดำน้ำ ชมปะการัง เดินเท้าเปล่าเหยียบหาดทรายที่นุ่มละเอียดใต้ผิวฝ่าเท้า
นั่งรับลมเย็นสบายของริมทะเลจิบเบียร์เย็นๆพร้อมกับของว่างเมนูทะเลสดๆหวานๆ
ถ่ายภาพ ว่ายน้ำ อาบแดด ปีนเขา ถีบจักรยานรอบเกาะ จัดปาร์ตี้บาร์บีคิวปิ้งย่างทะเลกับแก๊งค์เพื่อน  รวมทั้งนอนพักผ่อนเงียบๆโดยไม่ต้องสนใจกับเวลาที่ผ่านไป  ไม่ต้องรีบตื่นกี่โมง
ไม่ต้องนั่งแช่อยู่ในรถยนต์ที่ติดยาวเหยียดบนถนนในพระมหานครกรุงเทพฯ
ซึ่งเป็นที่สุดของความน่าเบื่อหน่ายที่แก้ไขอะไรไม่ได้!!
ปล่อยสมองให้หลุดพ้นออกจากความเหน็ดเหนื่อยวุ่นวาย
ที่เป็นพันธนาการหนักหน่วงประจำวัน
เกาะเต่า  ขึ้นชื่อในเรื่องของการดำน้ำมาก จัดเป็นแหล่งดำน้ำที่ติดอันดับโลกเลยทีเดียว
มีจุดดำน้ำหลายจุดทั้ง ดำน้ำลึก และ ดำน้ำตื้น ที่นี่มีปะการังที่สวยงาม
และเป็นที่อยู่ของสัตว์น้ำนานาชนิด จนมีคำพูดที่ว่า
"ถ้ามีโอกาสไปเที่ยวเกาะเต่าแล้ว ใครที่พลาดการออกไปดำน้ำ
แทบจะเรียกว่า มาไม่ถึงเกาะเต่าเลยทีเดียวนะ!!"
นอกจากนี้ ที่เกาะเต่ายังมี "โรงเรียนเปิดสอนดำน้ำลึก" สำหรับคนที่อยากดำน้ำอีกด้วย
ซึ่งณนนท์เลือกที่จะลงคอร์สเรียนการฝึกดำน้ำแบบต่อเนื่องทุกหลักสูตรมาหลายปี
จนบัดนี้เขามีความเชี่ยวชาญในการดำน้ำแบบมืออาชีพคนนึงทีเดียว
ณนนท์ มีรีสอร์ทแอนด์สปาซึ่งเป็นเรือนพักประจำของเขาอยู่ที่นี่  เพราะเจ้าของโรงแรม&รีสอร์ทแห่งนี้ก็คือเพื่อนร่วมรุ่นที่เป็นเจ้าของ"โรงเรียนเปิดสอนดำน้ำลึก"นั่นเอง
ณนนท์พระเอกชื่อดัง  เป็นทั้งพรีเซ็นเตอร์โฆษณาเปิดตัวโรงแรม&รีสอร์ทแห่งนี้
รวมทั้งเป็นพรีเซ็นเตอร์และนักเรียนที่เรียนการฝึกดำน้ำลึกของที่นี่  ดังนั้นความสนิทสนม
ดั่งเพื่อนสนิทที่ทำธุรกิจเอื้อต่อกันต่างพึ่งพาอาศัยกัน  จึงทำให้ณนนท์ได้รับการต้อนรับดูแลอย่างอบอุ่นถูกใจเขา
พนักงานแทบทุกคนของที่นี่บริการแบบรู้ใจถูกจริตนิสัยส่วนตัวของเขาจริงๆ
และเป็นกันเองตามแบบวิถีชีวิตชาวบ้านชุมชนเล็กๆที่มีความเป็นกันเอง อบอุ่น จริงใจ
ดังนั้นทุกๆครั้งที่ณนนท์เลือกเดินทางมาพักที่นี่ในวันหยุด  จึงทำให้เขาได้พักทั้งใจและกายจริงๆ  ทุกครั้งหลังจากกรำงานหนักอยู่หน้ากล้องและแสงไฟมาตลอดเดือน
บ่ายวันนี้ก็เช่นกัน ณนนท์ปิดประตูรถยนต์แล้วเดินสบายๆด้วยรองเท้าแตะ
ในชุดเสื้อเชิ๊ตเปิดกระดุมสองเม็ดบนแผ่นอกกว้างแข็งแรงสีแทนดูแข็งแรงอบอุ่น
กางเกงผ้าฝ้ายขาสั้นเสมอเข่า เขาสวมแว่นตาดำกันแดด
เขาเป็นพระเอกละครทีวีชื่อดังที่มีเอกลักษณ์เฉพาะตัวจนได้ฉายาว่า
"พระเอกติดดินผู้ไม่เกรงกลัวแสงแดดแผดเผาผิว"
ดังนั้นเขาจึงไม่สวมหมวกแก๊ปใดๆทั้งสิ้น ผิวทั่วตัวของเขาปกติเป็นผิวขาวเหลือง
ทว่า  เมื่อออกมาพักผ่อนติดทะเลเช่นวันนี้  เขาปล่อยให้แสงแดดและสายลมแห่งทะเล
ลูบไล้ผิวกายทั่วตัวของเขาอย่างไม่อนาทรกับความร้อนหรือสีผิวที่จะถูกกัดกินจนดำคล้ำ
ณนนท์เดินอย่างสบายๆ  ก้าวไปตามทางเดินตรงไปยังเรือนพักส่วนตัวของเขา
ที่เป็นบ้านชั้นเดียวยกพื้นสูงเล็กน้อยจากพื้นดิน และด้านหลังห้องนอนใหญ่
ยังทะลุออกไปสู่สระว่ายน้ำส่วนตัวที่ติดชายทะเลแค่ไม่กี่เมตรอีกด้วย
ในช่วง2ปีมานี้  เพราะความโสดแต่ฮ๊อตไม่เลิกของเขา ๆ จึงถูกนักข่าวทุกสำนักสื่อ
พยายามติดตามไล่ค้นหาข่าวคาวความรักความสัมพันธ์ของเขา
กับสตรีที่ทุกคนอยากให้เปิดเผยตัวตน  แต่เขามีเพียงคำตอบเดียว
สบายๆ  ให้แก่ผู้สื่อข่าวและหน้ากล้องทุกกล้องเสมอ  นั่นคือ
" โสดครับผม  โสด! และสนิท!!!!    มาก!!!!!!!!!!
จริงๆครับ คือเอาจริงๆก็เหงานะครับ
บอกตรงๆเลยว่าอยากสร้างครอบครัวแล้ว ก็... วัยนี้แล้วเนาะ
(เขาหัวเราะร่วนเหมือนขำตัวเอง)
อายุก็ไม้น้อยแล้ว  เลข4นำหน้าแล้วแบบนี้
ก็....      ไม่น่าจะโสดเลยใช่ไม๊ครับ ?
ทำไงได้ครับ  ความรักเป็นเรื่องอีกเรื่องนึงในโลกใบนี้
ที่มนุษย์อย่างเราทุกคนกะเกณฑ์อะไรไม่ได้เลยจริงๆ  ใช่ไม๊ครับ?
ผมก็อยากมีแฟนแล้วนะครับ อยากมีคนดูหนังด้วยกัน ไปดำน้ำด้วยกัน
ไปทานข้าวด้วยกัน เดินจูงมือกัน อะไรแบบคนอื่นๆเค้า    แต่....
มันยังไม่เจอ  คนที่ใช่  คนนั้นจริงๆครับ!  ผมว่า  ผมก็รอเค้าอยู่
และเค้า  ก็คงกำลังรอผมอยู่  ณ  ที่ใดที่หนึ่งในโลกใบนี้
จนกว่าเราจะได้โคจรมาพบกัน  ผมเชื่อเรื่องพรหมลิขิตและรักแท้นะครับ "
ณนนท์ จบประโยคด้วยรอยยิ้มสบายๆ ปล่อยวาง หัวเราะ อารมณ์ดี
ตามลักษณะนิสัยที่จริงใจ  เปิดเผย มนุษยสัมพันธ์ดีเป็นลำดับต้น ๆ
ของตัวพ่อแห่งวงการมายาไทย
พนักงานรีสอร์ทได้นำกระเป๋าเสื้อผ้า และได้มาเปิดห้องรับไว้รอเจ้าของห้อง
ผู้เป็นที่คลั่งไคล้และรู้จักดีของทุกคนบนเกาะแห่งนี้เอาไว้แล้ว
ณนนท์ ถอดรองเท้าแตะแล้วกระโดดท่าหงายหลังเด้งตัวนอนลงบนที่นอนอย่างสบายอารมณ์
"ลาก่อนคร๊าบ กรุงเทพฯ รถติด และอิลุงหน้าบูดขี้บ่นข้างๆบ้าน!!"
เขาหัวเราะฮ่าๆๆๆ คนเดียว อย่างปลอดโปร่งใจ ศีรษะของเขาทับลงไป
บนใบไม้กิ่งไม้บางอย่าง? รู้สึกแข็งๆและได้กลิ่นหอมกระทบจมูก
เขาจึงพลิกตัวนอนตะแคงเอื้อมมือจับสิ่งนั้นมาดู.....
"ดอกแก้ว  ดอกแก้วนี่เอง  นึกว่าใครเอาใบไม้มาโปรยต้อนรับซะแล้ว ฮ่า ฮ่า"
เขาหยิบพวงดอกไม้สดสีขาวสะอาดตาพวงใหญ่นั้นขึ้นมาดมแนบจมูก.....
"หอมดีจังเล๊ย!! เฮ้อออออออ...    นี่ถ้ามีแฟนมาด้วย จะขอทัดหูให้น้องนาง
ก่อนจะโอบสองแก้มละมุน  ให้มานอนหนุนหมอนใบเดียวกัน แล้ว  จุ๊บบบบบบ!!!!!
ซ๊าาาา!!!!! ให้ไอ้นนท์หายเหงา    ไปสักสิบฟอด!!!!!"
ณนนท์แสดงท่าทางเสมือนเขากำลังเข้าบทพระนางกับนางเอกในละครของเขา
จากนั้นเขาจึงลุกขึ้นนั่ง วางพวงดอกแก้วพวงใหญ่สดชื่นหอมกรุ่นนั้นไว้บนหมอน
เขาลุกขึ้น  เดินออกไปสำรวจทางด้านข้างของห้องนอน  ซึ่งเป็นระเบียงเตี้ยๆ
มีชุดรับแขกไม้สักตั้งเอาไว้เพื่อให้นั่งจิบกาแฟ อ่านหนังสือ หรือ ใช้หมอนสามเหลี่ยมไทย
ซึ่งวางเรียงไว้ครบชุด หนุนศีรษะนอนชมพระจันทร์ในยามค่ำคืน
ถัดจากพื้นระเบียงนั้น เป็นมุมเชื่อมต่อไปยังห้องโถงส่วนกลางของบ้าน
ต้นดอกแก้วขนาดกลางถูกปลูกลงดิน ณ  ตรงกลางพื้นไม้ของบ้าน
ที่เว้นไว้เป็นพื้นดินธรรมชาติ  รวมทั้งออกแบบหลังคาโปร่งแสง
เฉพาะมุมต้นแก้วเพื่อให้พืชสามารถปรุงอาหารและเติบโตได้
ดอกแก้วต้นนี้  คงถูกยกมาปลูกทั้งต้นที่โตแล้ว  ในเรือนประจำหลังนี้ของณนนท์
ในช่วงครึ่งปีหลังที่เขาไม่ได้มาพักผ่อนที่เกาะเต่า  ระยะเวลาหลายเดือนเพียงพอต่อการเติบโตยืนต้นแข็งแรงรับแสงแดดและออกดอกสีขาวสดสะพรั่งเต็มต้น
ต้อนรับเจ้าของเรือนพักที่เป็นแขกเจ้าประจำระดับวีไอพีเช่นพระเอกทีวีคนดัง


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 7 กรุ่นกลิ่นความรัก

ณนนท์  เดินสำรวจจนทั่วทุกพื้นที่ของเรือนพักประจำหลังเดิม
ที่ซึ่งเขาจะพักอยู่รอบนี้ถึงสามวัน  จากนั้นเขาจึงเข้าไปอาบน้ำเย็นๆสดชื่นในห้องน้ำ
สวมเสื้อยืดสบายตัวกางเกงผ้ายืดขาสั้น  เดินมาล้มตัวลงนอนบนที่นอน
ก่อนหลับสนิทกรนเบาๆ ด้วยความอ่อนเพลีย...
พุทธศักราช 2441  ในสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ยุคกลาง : ในรัชกาลที่ 5
ใจกลางเมืองแม่กลองหรือจังหวัดสมุทรสงคราม ราชอาณาจักรไทย
ภายในจวนครอบครัวของท่านปลัดอาวุโส คำสอน เพชรถ่องแท้  ซึ่งทุกคนกำลังวุ่นวาย
เศร้าโศกเพราะคุณหญิงพิมพ์สวาท เพชรถ่องแท้ นายหญิงผู้งดงามทั้งใจและกาย
ของทุกชีวิตในจวนแห่งนี้ ผู้มีโรคหัวใจเป็นโรคประจำตัวมาตลอดชีวิต
บัดนี้กำลังจะลาจากทุกคนไปด้วยความเจ็บป่วยระยะสุดท้าย
ยังไม่ทันที่ปฐพี  จะได้ก้มลงเช็ดหยาดน้ำตาที่ทะลักไหลรินออกมา
ในขณะก้มลงกราบเท้าของสุภาพสตรีผู้มีพระคุณต่อชีวิตของเขาสูงสุด
ประดุจดั่งมารดาผู้ให้กำเนิดแท้ๆ
เสมือนจิตของท่านผู้รอคอย  ซึ่งเป็นสุภาพสตรีสูงศักดิ์ผู้กำลังจะถูกพญามัจจุราช
พรากลมหายใจจากทุกคนไปด้วยความอาลัยรักยิ่ง  จะรู้เองว่า....
"คนสุดท้ายที่เธอรอคอยอยู่นั้นได้มาอยู่ที่นี่แล้ว"
" ผ่อง  ผ่อง  พีกลับมาหรือยัง? "
เสียงอันแผ่วเบาแต่ชัดเจน  จากริมฝีปากแห้งผากของสุภาพสตรีสูงวัย
ผู้เป็นนายหญิงที่เคารพรักของบ่าวรับใช้และทุกคนในจวน ดังขึ้น!
ท่ามกลางความเงียบสงบอันเศร้าโศกของทุกๆคนที่ล้อมรอบเพื่อดูใจเป็นครั้งสุดท้าย
ใบหน้าของคุณหญิงพิมพ์สวาทเอียงมองมาทางป้าผ่องด้วยแววตาห่วงอาลัย
ป้าผ่องสะดุ้งเฮือก! น้ำตาปริ่มขอบตา รีบตอบนายหญิงสุดที่รัก
ซึ่งได้เคยอยู่รับใช้มาตั้งแต่วัยสาวจนวัยแก่ชราไล่ๆกัน  ในวันนี้
"มาแล้วเจ้าค่ะคุณท่านหญิง พีกลับมาถึงเรือนพอดีเจ้าค่า"
ป้าผ่องรีบบอกให้ปฐพีคลานเข้าไปจนใกล้กับขอบเตียงด้านที่คุณหญิงพิมพ์สวาท
เอียงหน้าหันมารอดูอยู่  เพราะรู้ดีว่า  คงเหลือเวลาอีกไม่มากแล้ว
"ไหนๆ  พี  พีอยู่ไหนลูก  มาใกล้ๆคุณท่านหญิงซิ  มาลูกมา"
คุณหญิงพิมพ์สวาทพูดเบาๆ  อย่างยินดีและหมดกังวล
แววตาอันแห้งผากของผู้ป่วยระยะสุดท้ายในวัยชรามีประกาย
แห่งความรักอันสดใสบริสุทธิ์เปล่งแสงออกมา
ปฐพีคลานเข้าไปจนชิดขอบเตียงที่อยู่ใกล้กับร่างด้านบนของคุณหญิงพิมพ์สวาท
ขณะเดียวกันเขาเงยขึ้นมองไปสบตากับท่านปลัดอาวุโส คำสอน เพชรถ่องแท้
ด้วยความเกรงอกเกรงใจเป็นอย่างยิ่ง  เพื่อขออนุญาตนายใหญ่แห่งจวนแสดงออก
ซึ่งความรู้สึกรักอาลัยสูงสุดอันมีต่อนายหญิงในจวนนี้ในวาระสุดท้ายแห่งชีวิตของท่าน
"กระผมอยู่ตรงหน้าของคุณท่านหญิงแล้วขอรับคุณท่านหญิง"
" พีจ๊ะ  ฉันคงต้องบอกลาเธอ  แล้วนะพี  ไม่ต้องเสียใจมากนะ
ฟังฉันให้ดี   ฉันคงพูดอะไรมาก  ไม่ได้แล้ว "
คุณหญิงพิมพ์สวาท  หยุดหายใจ  เฮือก!!  เป็นพักๆ.....
"ตั้งใจเรียน  ให้จบปริญญา  ในปีนี้นะ   ลูก แล้วสอบ  เข้ารับราชการ
ในศาลา  ว่าการจังหวัด  กับท่านปลัดฯ. ให้จงได้    ทำได้ไม๊? "
คุณหญิงพิมพ์สวาท  จ้องตามองหน้าเด็กหนุ่มรุ่นลูก  ผู้ซึ่งท่านรับเลี้ยงดูเอาไว้
หลังจากพ่อแม่ของเด็กชายผู้อาภัพคนนี้  ประสบอุบัติเหตุเสียชีวิตพร้อมกัน
ขณะที่เดินทางไปทำธุระให้ท่านที่ต่างหัวเมือง
"กระผมจะขอทำให้ได้!!  ตามที่คุณท่านหญิงบอกไว้ขอรับ  ฮือ!! ฮึก ๆ!!!"
ปฐพีพยายามกัดก้อนสะอื้นที่จุกอยู่ตรงคอหอย  ในขณะพูด  และมองสุภาพสตรีสูงศํกดิ์
ผู้ที่เป็นทุกสิ่งทุกอย่างให้แก่ชีวิตและลมหายใจของเขามาตลอด  จนถึงวันนี้
คุณหญิงพิมพ์สวาท ยื่นมือซ้ายมาแตะที่แก้มของเด็กหนุ่มผู้ที่ท่านรักและเมตตา
เสมือนบุตรชายคนหนึ่งของท่าน  เด็กชายตัวผอมบางร่างเล็กจ้อยในอดีต
ที่ต้องกลายเป็นกำพร้าบิดามารดาอย่างกระทันหัน เมื่ออายุได้แค่ 8 เดือน
ในช่วงเวลานั้นคุณหญิงพิมพ์สวาทกำลังตั้งครรภ์บุตรสาวของท่านอยู๋ได้ 5 เดือน
ท่านจึงตัดสินใจขอออนุญาตท่านปลัดอำเภอแม่กลองฯ(ตำแหน่งในช่วงเวลานั้น)
คำสอน  เพชรถ่องแท้ ผู้เป็นสามีสุดที่รัก  ด้วยจิตใจแห่งผู้มีเมตตาธรรมและคุณธรรม
ว่า : ขอเลี้ยงดูเด็กชายปฐพีเป็นบุตรชายบุญธรรมของท่าน  เป็นเสมือนดั่งพี่ชาย
ของบุตรในครรภ์ของท่านที่กำลังตั้งท้องได้ 5 เดือนพอดี
ซึ่งท่านปลัดอำเภอฯคำสอน ก็ไม่ขัดข้องใดๆ และเห็นดีเห็นงามตามใจภรรยาสุดที่รักทุกอย่าง
หลังจากรับเด็กชายปฐพีเด็กกำพร้า เป็นบุตรชายบุญธรรม
ในจวนของท่านทั้งสองแล้ว ต่อมาอีก 4 เดือนกว่าๆ คุณหญิงพิมพ์สวาทก็ได้ให้กำเนิ
บุตรสาวคนแรกและเป็นบุตรที่แท้จริงของท่านทั้งสองเพียงคนเดียว
โดยตั้งชื่อให้ว่า เด็กหญิงมรกต  เพชรถ่องแท้


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 8 เจตนามิเคยจาง

ขณะที่ คุณหญิงพิมพ์สวาท  กำลังพูดจาสั่งเสียปฐพี  เป็นครั้งสุดท้ายอยู่นั้น
คุณหนูมรกต เพชรถ่องแท้ บุตรสาวที่แท้จริงเพียงคนเดียวของเจ้าของจวนแห่งนี้
ปัจจุบันมีอายุได้ 20 ปีกำลังศึกษาอยู่ที่มหาวิทยาลัยอับดับหนึ่ง  ในพระมหานครกรุงเทพฯ
อันเป็นเมืองหลวงของประเทศไทย
เธฮเป็นเด็กสาวรุ่นที่กำลังเติบโตอย่างงดงามทั้งกิริยาอาการของสุภาพสตรี
ผู้มีชาติตระกูลการอบรมบ่มนิสัยที่ดีมาตลอด  เธอได้รับความงดงามคมขำ
ของรูปร่างหน้าตาโดยสายเลือดจากคุณหญิงพิมพ์สวาทมารดาผู้ให้กำเนิดของเธอ
จึงจัดได้ว่า คุณหนูมรกตคือสาวแรกรุ่นผู้มีรูปร่างหน้าตาที่งดงาม
เป็นที่สะดุดตาตรึงใจแก่บุรุษทั้งหลาย
คุณหนูมรกต  ได้นั่งลงบนเตียงนอน  ด้วยน้ำตาที่เอ่อล้นดวงตาจนไหลออกมา
อาบสองแก้ม พร้อมกับยื่นมือมาจับมืออันผอมบางข้างขวาของคุณหญิงแม่
เอาไว้แนบอกของเธอเอง
คุณหนูมรกต  พยายามสะกดกลั้นความรู้สึกทั้งมวลเพื่อแสดงความเคารพรัก
ต่อทุกๆสิ่ง  ที่กำลังดำเนินไป  ให้บรรลุตามความตั้งใครั้งสุดท้ายของมารดาของเธอ
" พี ก็คือลูกชายของฉันคนหนึ่ง  เมื่อฉันจากไปแล้ว  ฉันฝากพี
ให้ช่วยอยู่ดูแลคุณท่านปลัดฯ กับ หนูมรกตซึ่งเป็นน้องสาวของพี
อีกแรงนึงด้วยนะ  รับปากชั้นได้  ไม๊?  พี....."
กระแสเสียงที่พยายามเปล่งอออกมา  เริ่มติดขัดเป็นระยะๆ
ทั้งหมู่ญาติและบ่าวรับใช้ที่ล้อมรอบเตียงอยู่ต่างก้มหน้ากลั้นน้ำตา
บางคนสะอึกสะอื้นออกมาเพราะข่มไว้ไม่ไหว
เสียงระงมด้วยความเศร้าโศก  ของผู้ที่รักอาลัยต้องจากลากันตลอดไปนี้
ดังเบาๆลอดลงมาที่พื้นเรือนด้านล่าง
บรรยากาศดูเงียบสงัดวังเวงยิ่งนัก แม้แต่ใบไม้สักใบ
ดูเหมือนจะหยุดนิ่ง  ไร้แรงลมพัดผ่าน กระนั้น
" ขอรับ ได้ขอรับคุณท่านหญิง ฮือๆๆๆๆ
ได้โปรดอย่าพูดอันใดอีกเลยขอรับ พีจะทำเพื่อคุณท่านหญิงทุกอย่าง
ท่านไม่ต้องเป็นห่วงใดๆอีกเลยขอรับ พีสัญญาขอรับ
กระผม นายปฐพีขอสัญญาด้วยชีวิตขอรับ  ฮือๆๆๆๆ "
ร่างสูงแข็งแรงสมส่วนของชายหนุ่มผู้กำลังเติบโตเป็นบุรุษรูปงาม
ด้วยรูปร่างหน้าตาและกิริยาอุปนิสัย สั่นสะท้านเพราะแรงกลั้นสะอื้นร่ำไห้
ในท่านั่งพับเพียบกึ่งคุกเข่าชิดเตียงนอน
มือทั้งสองข้างของเขา  ยกขึ้นเกาะกุมฝ่ามือผอมบางด้านซ้ายของสตรีสูงวัย
ผู้มีเมตตาจิตอันสูงยิ่ง  จนมิอาจหาสิ่งใดมาทดแทนพระคุณของท่านได้ในชาตินี้
ท่านปลัดอาวุโสฯ คำสอน  นั่งลงบนเตียงนอนของภรรยาสุดที่รัก
เขาใช้แขนข้างหนึ่งโอบกอดร่างบางๆของคุณหนูมรกต บุตรสาวเพียงคนเดียวของเขา
เอาไว้แนบอก ส่วนแขนอีกข้างหนึ่งเขายื่นไปสัมผัสแก้มสตรีผู้เป็นที่รัก
และใช้ชีวิตคู่ด้วยกันมาตลอดชีวิต
ท่านปลัดอาวุโสฯคำสอน ค่อยๆลูบเบาๆที่แก้มของคุณหญิงพิมพ์สวาท
น้ำตาของลูกผู้ชายวัยชราที่ต้องมาพบเจอกับการจากลาตลอดไป
ต่อคนที่เป็นที่รักที่สุดแห่งชีวิต  ไหลรินออกมาเงียบๆ...
" อย่ากังวลห่วงใยสิ่งใดๆอีกเลย  แม่สวาทเอ๋ย.....
แม่สวาทจงออกเดินล่วงหน้าฉันไปก่อนนะ
คงอีกไม่นานเท่าไร  ฉันคงได้เดินตามแม่สวาทไปแน่นอน"
ท่านปลัดฯคำสอน ก้มลงเอ่ยเบาๆข้างศีรษะของภรรยาสุดที่รักยิ่ง
ใบหน้าของคุณหญิงพิมพ์สวาท  ค่อยๆเหลือบแลสายตา
หันมองทุกๆคนในห้อง ริมฝีปากของเธอเผยอยิ้มบางๆ
เสมือนแทนการเอ่ยคำ..... "ลาก่อน" ....
ก่อนที่เสียงของลมหายใจเฮือกสุดท้ายจะดังขึ้น และแล้ว!!
มือทั้งสองข้างของคุณหญิงพิมพ์สวาท  ที่ข้างหนึ่งอยู่ในอุ้งมือของคุณหนูมรกต
อีกข้างหนึ่งถูกกุมเอาไว้เหนือเศียรของปฐพี  ก็หยุดนิ่งเริ่มเย็นเยือกขึ้นมาทันที
เป็นสัญญาญบ่งบอกว่าเจ้าของธาตุสี่ขันธุ์ห้าผู้เปี่ยมด้วยความงามทั้งใจและกายผู้นี้
ได้ถอดดวงวิญญาณหลุดลอยออกไปจากโลกนี้แล้ว.......
"คุณแม๊!!  คุณแม๊!!  คุณแม่ของลูก  ฮือๆๆๆๆๆๆ  คุณแม่ของลูก....."
คุณหนูมรกต  ก้มลงกอดร่างผอมบางของมารดาสุดที่รักของเธอเอาไว้
พร้อมกับกรีดร้องร่ำไห้  อย่างผู้สิ้นแล้ว  ซึ่งความอดกลั้นทั้งปวง
"คุณท่านหญิง!!  คุณท่านหญิงของไอ้พี
ฮือๆๆๆๆๆ    อย่าพึ่งจากไปขอรับ
ได้โปรดเถิดขอรับ  คุณท่านหญิง... ฮือออออ"


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 9  หมุนคว้าง

เดือนตุลาคม พุทธศักราช 2543 ในเรือนพักวีไอพีสุดหรูของโรงแรมแอนด์รีสอร์ท
บนเกาะเต่า     กลิ่นดอกแก้วลอยอลอวลอยู่รอบกาย....
ณนนท์  รู้สึกเหมือนกำลังอยู่ท่ามกลางดงดอกแก้วที่กำลังออกดอกเบ่งบานเต็มต้น
เพราะกลิ่นอันหอมมีเอกลักษณ์ของบุหงาไทยๆ กลิ่นนี้ ทำให้เขารู้สึก
เหมือนตัวเองกำลังหมุนคว้างๆๆอยู่กลางอวกาศ
ความทรงจำดำดิ่งลงไปลึกที่สุด!!!!!!!!!
แล้วกระโดด!!!!!  โยนตัวเองลอยขึ้นมา  หมุนคว้าง!!!!!!!!!
ดุจมนุษย์อวกาศที่กำลังนึกสนุกออกมากระโดดตัวลอยนอกยานอวกาศ  ก็มิปาน
เขาพยายามดึงตัวเองให้สามารถออกจากแรงดึงดูดบางอย่าง
ที่เขาเองก็ไม่รู้ว่ามันเป็นแรงดึงดูดอะไร? จากไหน? และ แบบไหน?
ณนนท์  รู้สึกชัดเจนว่าตัวเองคือ "ปฐพี  ชายหนุ่มอายุ 21 ปี
ผู้ซึ่งกำลังสะอึกสะอื้นร้องไห้กับการจากไปตลอดกาลของคุณหญิงพิมพ์สวาท
ในช่วงเวลาของปีพุทธศักราช 2441 ในยุครัตนโกสินทร์ตอนกลาง ในรัชสมัยของรัชกาลที่5"
เขารู้สึกมึนศีรษะและปวดหนึบๆไปทั่วเศียร
ขณะที่เขาบอกตัวเองไม่ได้ว่า  " เกิดอะไรขึ้นกับเขาในช่วงนี้?"
"คุณหญิงพิมพ์สวาท ?
ปฐพี ?  คุณหนูมรกต?
ท่านปลัดฯคำสอน?
โอ๊ยยยยยย!!!!!!!!!
เราเป็นใครวะเนี๊ย?????"
ณนนท์ ดิ้น!! และถีบตัวเองอย่างแรง!!
เพื่อให้ตัวเขารู้สึกหลุดพ้นออกจากพันธนาการอันสับสนที่รุนแรงมากขณะนี้
กลิ่นดอกแก้วยังหอมติดจมูกและลอยอยู่รอบๆกายของเขา อากาศเย็นสบาย
เขาดิ้นอึกอักๆคล้ายๆคนกำลังถูกผีเข้าสิง อยู่บนที่นอนในเรือนพักส่วนตัว บนเกาะเต่า
ทันใดนั้น  กริ๊งงงงงงงงง!!!!!  กริ๊งงงงงง!!!!!!!  กริ๊งงงงงงง!!!!!!
เสียงโทรศัพท์ภายในห้องนอนแผดเสียงขึ้น  ช่วยณนนท์ได้ถูกเวลาพอดิบพอดี
เป็นเสียงปลุกผ่านโทรศัพท์จากพนักงานของรีสอร์ทแห่งนี้
ตามคำสั่งของเขาที่บอกไว้ก่อนเข้าที่พัก ว่า : ให้ปลุกเขาตอน 17.30 น.
ณนนท์งัวเงียตื่นขึ้นมาจนได้  เขาเอื้อมมือไปดึงโทรศัพท์ภายในมาแนบหู
"ครับ ๆ ขอบคุณครับ ตื่นแล้วครับ
ผมขอสั่งเมนู : เบียร์ไฮเนเก้นเย็นจัดๆเป็นวุ้น เสิร์ฟ  กับยำทะเลสดๆแบบรวมจานใหญ่
ขอรสชาดเผ็ดๆเปรี้ยวๆ ซี๊ดซ๊าด!!  อ้อ! ขอมะพร้าวน้ำหอมสดลูกกำลังพอดีๆ
แล้วก็ ทอดมันกุ้งแบบน้ำจิ้มไม่หวาน ขอผักสดแบบรวมอีกจานด้วยครับ
อีก ครึ่งชั่วโมงผมจะไปนั่งที่โต๊ะ 10  ริมหาดทรายรี
ครับ  ขอบคุณมากครับ"
หลังจากวางสายโทรศัพท์ภายในห้อง ณนนท์ในท่านั่งเอ้งเค้งกลางเตียงนอน
สลัดศีรษะไปมาเพื่อปลุกตัวเองให้ตื่นขึ้นจากความรู้สึก
"หมุนคว้างอยู่ระหว่างแรงดึงดูดอันประหลาดยากที่จะอธิบายนั้น"
" เป็นไรวะกู?  เฮ๊ย!! นนท์เอ็งแก่ขึ้นมากจนสมองเสมิงไปหมดแล้วรึเนี่ย?
เมียก็ยัง  ไม่มี  มีก็ยัง ไม่มา
ถ้ากำลังมา  ก็ยังหา กันยัง  ไม่เจอ
เออเฮอะ!!
แล้วมึงมาเป็นอาการอาไรวะเนี๊ย????  กลับกรุงเทพรอบนี้
กูต้องไปเช็คสมองแบบละเอียดหน่อยแล้วโว๊ย!!
เบร๊ยยยย!!!  น่ากลัวจังหวะ  แปลกๆนะตัวกูนี่?
รึว่าโสดนานเกินไปว๊า????
มันเกี่ยวไม๊??
เว๊ย!!!  จะบ้าใหญ่แล้วไอ้นนท์  ไปเลยมึง รีบไป
ความหิวเข้าแทรกมึงแระ!!  ประสาทเลยรวน "
ณนนท์ พูดกับตัวเองคนเดียว  และแล้วเขาก็รีบลุกขึ้นจากเตียงนอน
สวมรองเท้าแตะ  เดินออกจากห้องนอนลัดเลาะออกนอกเรือนที่พักเพื่อตรงไป
ที่ "หาดทรายรี" สถานที่ประจำ
ซึ่งเขาชอบไปนั่งทานอาหาร ดูพระอาทิตย์ตกทะเล พักสมอง เรื่อยเปื่อย
ในทุกๆครั้งที่เขาเดินทางมาที่เกาะเล็กๆ อันงดงามด้วยธรรมชาติทางทะเลและภูเขาแห่งนี้


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 10 ทอร์นาโด

นิมนิม นำคำพูดและสถานการณ์ที่รับรู้จากแม่และน้องชาย
มาคิดพิจารณาคนเดียวเงียบๆที่อพาร์ตเม้นท์ที่พัก เธอพึ่งย้ายมาอยู่ที่นี่เพียงลำพัง
สองเดือนก่อนเธอพึ่งได้รับอนุญาตให้ออกจากโรงพยาบาลพระนั่งเกล้า นนทบุรี
หลังจากประสบอุบัติเหตุ!! รุนแรงที่สุดในชีวิตของผู้หญิงอายุ 40 ปี
จากการนิมนิมเดินขึ้นรถเมล์ที่หน้าห้างสรรพสินค้าแถวรัชดาในช่วงทุ่มครึ่ง
แต่คนขับรถเมล์กระชาก!! รถเมล์วิ่งออกจากท่า   ในขณะที่เธอก้าวขาอยู่ที่บันไดขั้นที่สอง  แรงกระชาก!!  ทำให้เธอซึ่งกำลังใช้มือขวาเพียงมือเดียวจับราวทางขึ้นเอาไว้
เพราะมือซ้ายถือกระเป๋าทำงานรวมทั้งหิ้วถุงเสื้อผ้าหลายถุงซึ่งได้รับมาจากสำนักงานใหญ่ของบริษัทระดับประเทศ  ที่เธอสอบผ่านได้เข้าทำงานเป็นผู้จัดการนิติบุคคล  วันนี้มีการประชุมใหญ่ผู้บริหาร  เธอจึงพึ่งได้รับชุดทำงานประจำตำแหน่งที่ต้องสั่งตัดตามยูนิฟอร์ม
ของบริษัทฯเท่านั้น
นิมนิม  รับรู้ว่าตนเองลอย  ละลิ่ว  ออกจากราวจับของรถเมล์>>>>>>>>>
ฝนกำลังโปรยลงมาเบาๆ...... เม็ดฝนเล็กๆ.... กระเด็นมาถูกตามใบหน้าของเธอ ๆ
พยายามตั้งสติ  และกำหนด "รู้ตัว" เอาไว้ให้จงได้ ตามหลักการทำสมาธิที่ถูกต้องของพระพุทธเจ้าที่เธอได้รับการฝึกฝนอย่างเอาจรืงเอาจังมาตลอด  ตั้งแต่เธออายุได้ 16 ปี
นิมนิมพึ่งครบรอบวันเกิดอายุ 40 ปีเต็มเมื่อวันทื่ 6 เดือนพฤษภาคมนี้เอง   แต่ในคืนนี้
คืนวันที่ 30 พฤษภาคม 2557 เธอรู้สึกถึงมฤตยูแห่งความพรากจากลูกน้อยสุดที่รักทั้งสามคนของเธอ  มันกำลังพยายามกระโดดเข้ามากลืนกินร่างของเธฮอย่างรวดเร็วแบบไม่ทันตั้งตัว!!!!!!
กำหนด  เท่านั้น!!
กำหนดสติ  เท่านั้น!!!!
กำหนด  เอาไว้ให้ทันให้ได้!!!!!!!!!!!
นินนิมได้ยินเสียงสั่งจิตในของเธอเองอย่างจริงจังรวดเร็ว  จิตของเธอทำตามเป็นอัตโนมัติ
เหมือนทหารกล้าที่เคยผ่านการฝึกฝนการต่อสู้รูปแบบต่างๆมาแล้วอย่างโชกโชนนับสิบๆปี
เธอ  มองเห็นเงาดำจำนวนมากมาย  พวกมันอยู่ต่ำลงไปประมาณ2ช่วงแขนคน
ใต้พื้นถนนคอนกรีตในพระมหานครกรุงเทพฯแห่งนี้  เงาดำของพวกภูตผีปีศาจ
ที่ยังไม่ได้ไปผุดไปเกิดซึ่งเคยเสียชีวิตทับถมกันอยู่บริเวณนี้  ต่างเบียดเสียดยัดเยียด
แย่งกันชูแขนของพวกมันแต่ละตนขึ้นมา  เพื่อที่จะไขว่่คว้าให้ถึงร่างเพรียวบางในชุด
สูทสากลสุภาพและรองเท้าส้นสูงของสาวสวยผู็บริหารบริษัทใหญ๋ฯ   ผู้ซึ่งกำลังลอยตัว
ในท่านอนหงายหน้าขึ้นฟ้า โดยที่ช่วงตัวด้านหลังกำลังจะฟาดสุดแรงลงกับพื้นถนน
ปึ๊กกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
นิมนิม  รับรู้ถึงการกระแทกพื้นถนน!!!!!!!!
ที่แรงมากที่สุดในชีวิต!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
เสมือนกายของเธอถูกทุบแตกออกเป็นเสี่ยงๆ
แล้วกระเด็นกระจัดกระจายไป  คนละทิศคนละทาง
แต่เธอยังคงจดจ่อจิตอยู่กับการ  "กำหนดรู้" เอาไว้ให้ได้ตามที่เคยได้ฝึกมาอย่างดียิ่งจากเหล่าพ่อแม่ครูบาอาจารย์ทางธรรมที่เป็นระดับพระอริยะเจ้่า และ ครูผู้เป็นอริยะบุคคล(ตามหลักการเจริญวิปัสสนากรรมฐานของ พระพุทธศาสนา นิกายเถรวาท )


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 11 สุภาษิตจีน

สุภาษิตชาวจีน ได้กล่าวไว้ว่า :
มนุษย์สามารถรักษาโรคภัยได้  แต่รักษาโชคชะตาไม่ได้
ค่ำนี้  ชะตากรรมของสตรีสาวโสดรูปร่างบางสมส่วนอายุ 40 ปีเต็ม
ผู้ที่ใครๆมักให้ฉายาอันแข็งแกร่งดีงามแก่เธอเสมอมาว่า :
มนุษย์แม่เลี้ยงเดี่ยวซุปเปอร์วูแม่น  ผู้หญิงสวยและเก่งมาก
มาดามพันหน้าจะขยันไปไหน?  ผัวไม่มีก็ไม่ตาย!ชิมิก๊ะคุณนิมนิม
ผู้จัดการแสนสวยคนเก่งเจ้าเสน่ห์  เธอคือมนุษย์พ่อและแม่ในร่างเดียว
เซ๊กส์นางคงเสื่อมจนปิดสวิชท์ไปแล้วชิมิก๊ะ?ฮ่าๆๆ!
นิมนิม เป็นคนอารมณ์ดี โกรธยาก ไม่ขี้วีน ไม่เจ้าอารมณ์ เป็นมนุษย์ที่มีความเข้าใจมนุษย์ผู้อื่นสูง  สมกับที่เธอเรียนจบปริญญาตรีจากคณะมนุษญสาสตร์และสังคมศาสตร์ มหาวิทยาลัยขอนแก่น ในสาขาวิชาเอกการพัฒนาสังคม
ดังนั้น  เวลาที่คนรู้จักนิมนิม  ได้ให้ฉายาต่างๆ อันดูแปลกๆขำๆฮาๆ  หรือดูโอเวอร์แอ๊คติ้งไปนิดส์แก่เธอนั้น  เธอไม่เคยคิดเป็นเรื่องเครียดหรืออารมณ์เสียกับเรื่องขำๆเหล่านี้
เพราะวุฒิภาวะทางอารมณ์และจิตใจของเธอเองนั้น  ได้รับการฝึกฝนด้วยการฝึกปฏิบัติธรรมและเจริญสมาธิภาวนาทุกวันมิได้ขาด  มาตั้งแต่อายุเพียง 16 ปี
อีกทั้งนิมนิมยังสามารถ  "ผ่านการสอบบัตรผู้ประกาศทีวีและวิทยุโทรทัศน์"
จากกรมประชาสัมพันธ์แห่งประเทศไทย  สำนักนายกรัฐมนตรี
ได้ตั้งแต่เธออายุเพียง 19 ปี  ช่วงวัยนั้นเธอกำลังเรียนหนังสืออยู่ที่มหาวิทยาลัยขอนแก่น
ชั้นปีที่ 2  นิมนิมจึงต้องเรียนหนังสือไปด้วย  และออกมาทำงานหารายได้ไปด้วย เมื่ออายุ
19 ย่าง 20 ปีเป็นต้นมา
เธอจึงมีโอกาสได้เริ่มต้นชีวิตการฝึกทำงานจริงๆ  ไปพร้อมๆกับการฝึกวางตัวให้เหมาะสม
ในการออกสู่สังคมระดับสาธารณะ  จากบทบาทหน้าที่ซึ่งได้รับมอบหมายจากเจ้าของบริษัทโฆษณาประชาสัมพันธ์  รวมทั้งเจ้าของสื่อสารมวลชนระดับจังหวัดและระดับภูมิภาค  ที่ล้วนเข้ามาเกี่ยวข้องกับชีวิตของนักศึกษาสาวบ้านนอกอายุแค่ 20 ปี อย่างสาวน้อยนิมนิม
ทว่า!!  สุภาษิตชาวจีน ได้กล่าวไว้ว่า :
คนไม่โชคดีตลอดไป  ดอกไม้ไม่อยู่ได้ตลอดกาล
ฤา  เจ้าดอกไม้ป่าที่หาญกล้าหอบอุ้มลูกชายอีกถึง3 ชีวิตเล็กๆ  มาอยู่อาศัยดำรงชีพแบบไม่คุ้นเคยในป่าคอนกรีตอันมืดทะมึนในยามค่ำคืนแบบนี้  กำลังจะได้เวลาชะตาขาด!!
แล จักต้อง  ถึงเวลา ปลิดปลิว  จากโลกนี้ไป.....
จิตของนิมนิม  "คิดถึงใบหน้าที่แสนน่ารักน่าทะนุถนอมของลูกชายตัวน้อยทั้งสามคน"
ในทันที!!  ที่เธอรับรู้ถึงแรงกระแทกต่อร่างกายบางๆตัวเอง  ซึ่งทุกๆส่วนคือผิวเนื้อกระดูกเส้นเอ็นศีรษะแขนและขา  ได้ตกกระทบลงกับพื้นถนนคอนกรีตอันแข็งเย็นเยียบและเปียกเฉอะแฉะ  เพราะสายฝนที่กำลังโปรยปรายลงมามากขึ้นๆ  ณ  ใจกลางกรุงเทพมหานครที่วุ่นวายจ๊อกแจ๊กเต็มไปด้วยเสียงรถวิ่ง บีบแตร ผู้คนพูดคุย ตะโกน เป็นสารพัดเสียงแห่งการรีบเร่งดำเนินชีวิต ของมนุษย์ตัวเล็กๆจำนวนมากซึ่งแออัดกันใช้ชีวิตให้ผ่านไปให้ได้ในมหานครแห่งนี้
ก่อนที่มือดำๆยั๊วเยี๊ยมากมายจนนับไม่ถ้วนเต็มใต้พื้นถนนคอนกรีต
จะยื่นโผล่ขึ้นมาแตะสัมผัสกับกายเนื้อของนิมนิมได้  ทันทีที่ร่างของหญิงสาว
ผู้ทำงานหนักมาตลอดเดือนนี้ตกลงกระทบพื้นถนน
ทันใดนั้นเอง !!
"หยุดนะ !!!!!!!! !!!!!!!!!!!!!!  !!!!!!!!!"
อย่าบังอาจ  แตะต้องร่างของนางผู้นี้  โดยเด็ดขาด!!!!!!"
สุระเสียงที่แผดดังสนั่น!!!!!!  ด้วยพลังแห่งอำนาจความเด็ดเดี่ยวและโกรธเกรี้ยว
ดุจลำเสียงที่เปล่งออกมานี้  จะมีลูกไฟมฤตยู>>>>>>  พุ่งออกมาทำลายล้าง
ทุกสรรพสิ่งที่หาญกล้าขัดคำสั่งอันดุดันโคตรน่ากลัวเสียงนี้ด้วยนั้น
"เสียงหนอ    เสียงหนอ"
นิมนิม  กำหนดสติรับรู้แห่งการได้ยินทางจิต  จนลืมสนใจร่างกายเนื้อของตนเอง
ที่บัดนี้ตกกระทบนอนลงบนพื้นในท่านอนหงายตัวแผ่ไปกับพื้นถนน  โดยร่างของเธอตกลงมา
อยู่ใกล้ขอบถนนทางด้านห้างสรรพสินค้าชื่อดัง ย่านรัชดาภิเษก
" ว๊ายยยยยยยยยย!!!!!!
มีคนตกรถเมล์ ๆ ๆ ๆ ๆ  !!!!!!!!     ช่วยด้วย ๆ ๆ ๆ  ๆ!!!!!!!!!!! "
เสียงหวีดร้องของประชาชนทั้งหญิงชาย  ที่ยืนและเดินขวักไขว่กันอยู่บนขอบถนนรัชดาภิเษกในตอนนั้น  ดังกรีดก้องขึึ้นพร้อมกันอย่างเซ็งแซ่!!!
คนที่ตั้งสติได้  ต่างรีบวิ่งลงมาที่พื้นถนน  เพื่อให้ความช่วยเหลือแก่ร่างที่นอนหงายอยู่บนพื้นถนน  ที่ซึ่งรถสารพัดชนิดกำลังบีบแตรเสียงดัง  และพยายามวิ่งหลบหลีกกันไปมาอย่างชุลมุนวุ่นวายเป็นที่น่าหวาดเสี่ยวอันตรายที่สุด  ต่อชีวิตเล็กๆที่นอนรอความตายอยู่กลางถนนแบบนี้
นิมนิม  มองเห็นร่างทิพย์(กายใน)ของเธอเอง  ถูกกระแทกอย่างรุนแรง
จากการตกลงกระทบพื้น  ร่างทิพย์จึงลอยละลิ่วสูงขึ้นไปบนอากาศ
หลุดออกจากการสวมแนบสนิทอยู่กับร่างกายปกติ(กายนอก ,กายเนื้อ)
จิตของนิมนิมรับรู้ถึงความเย็นของอากาศ สายลม เม็ดฝน ที่ร่างทิพย์กำลังลอยละลิ่ว
เด้งห่างขึ้นไป  ห่างไกลออกจากกายปกติ(กายนอก ,กายเนื้อ)ของเธอประมาณ 10 เมตรขึ้น
"ตาย!!!!!!! "
นี่คือคำกำหนดล่าสุดของจิตนิมนิม
ไม่เคยมีครั้งใดในชีวิตอายุ 40 ปี ของเธอที่จะรู้สึกกลัวความตาย
แบบกระทันหันมากขนาดนี้มาก่อน
"เรากำลังจะตายจริงๆใช่ไม๊?"
จิตของนิมนิม  เริ่มเสียสมาธิจดจ่อต่อการกำหนดรู้
"ลูกกกกกกกกกกก!!!!!
ไม่ไม่ไม่ไม่ไม่ไม่!!!!!! !!!!!!!!!
ชั้นต้องกลับไปหาลูกๆก่อน !!!!!"


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 12  กระเสือกกระสน

เสียงกรีดร้องในดวงจิตคิดถึงลูก
ผู้ไม่รู้ว่าแม่ถูกความตายประกบ
เสี้ยววินาทีแห่งชีวิต ฤา เป็นศพ
ต้องนอนสงบตายโดดเดี่ยวมิทันลา
...
สำหรับนิมนิมแล้ว  ชีวิตทั้งหมดของเธอหลังการตัดสินใจขอหย่าจากอดีตสามี(คุณพ่อของลูกชายทั้งสามคน) นิมนิมได้ทุ่มเททั้งหัวใจและทุกลมหายใจ  เพื่อชีวิตของลูกชายตัวเล็กๆที่แสนน่ารักน่าทะนุถนอมปานเทวดาตัวน้อยๆลงมาจุติบนโลกมนุษย์  นี่คือความรู้สึกทั้งหมดของสตรีผู้ตกเป็นแม่ม่ายและกลายเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวเมื่ออายุได้เพียง 37 ปี
คืนนี้  วันที่ 30 พฤษภาคม พุทธศักราช 2554 (4 ปีหลังการหย่าร้าง)  หลังการสูญเสียทรัพย์สินมรดกทุกสิ่งทุกอย่างที่จับต้องได้ทางโลกไปพร้อมๆกับคำว่า  "อดีตภรรยา"
ที่เธอได้รับมา  ชะตาชีวิตกำลังส่งพายุทอร์นาโดพัดกระหน่ำทำลาย!!  หมายเอาชีวิตคือลมหายใจของนิมนิม  ไปจากลูกชายตัวน้อยๆที่ไร้เดียงสา  ซึ่งกำลังรอคอยแม่กลับจากทำงาน  อยู่กันตามลำพังสามคนพี่น้องในห้องคอนโดมิเนียมเล็กๆ เขตพระนั่งเกล้า จังหวัดนนทบุรี
มันจักต้องดำเนินและเป็นไป ตามกรรมลิขิตเอาไว้
เฉกเช่นนี้แล้ว    จริงๆหรือ ?
ระหว่างกายทิพย์(กายใน) ที่ลอยเด้งสูงขึ้นมาหลุดออกจากกายเนื้อ(กายรูป, กายนอก)
กับกายเนื้อที่กระเด็นลอยละลิ่วลงไปนอนหงายอยู่กลางพื้นถนนคอนกรีต
"จิตของนิมนิม"  รับรู้ถึงการแตกสลายทุกอณูธาตุ
ที่ประกอบเป็นตัวตนและชีวิตของคนๆหนึ่ง
นี่คือครั้งแรกของประสบการณ์ตายทั้งเป็นแบบสดๆ  ที่เธอมีสติทุกขณะจิต
รับรู้อยู่ทุกช่วงเวลาว่าอะไรกำลังเกิดขึ้นกับตัวเอง?  แต่...ณ เวลานี้ตอนนี้!
เธอไม่สามารถตัดสินใจได้ด้วยตนเองอีกต่อไปแล้วว่า  เธอกำลังจะนอนตายโหงจริงๆ
อยู่ที่นี่  หรือ  กายทิพย์ที่ลอยละลิ่วมองเห็นทุกอย่างอยู่ข้างล่างอย่างชัดเจนนี้
จะต้องทำอะไร? ยังไง? ต่อไป ?
ทันใดนั้นเอง  ลำแสงสีทองอมขาวสว่างจ้า++++++++++
พลันปรากฎสาดส่องตรงมาที่กายทิพย์อันใสกระจ่างดุจแก้ว
แต่เบาหวิวไร้น่ำหนักยิ่งกว่าปุยสำลีของนิมนิม
เหมือนมาเพิ่มพลังงาน  และขับไล่มือปีศาจที่ยื่นชูชันไขว่คว้าขึ้นมาให้พ้นพื้นใต้ถนน
เพราะนิมนิมได้ยินเสียงกรีดร้องลั่นโหยหวนทรมาน และหวาดกลัวอย่างสุดขีด
เหมือนคนจำนวนมากถูกน้ำกรดรดราดเข้าใส่  ความมืดทะมึนในหลุมดำใต้พื้นถนนแห่งนั้นพลันเลือนหายวับไปกับตา
หลังจากแสงสีทองอมขาวสว่างจ้าสาดส่องไปทั่วบริเวณ ที่เกิดอุบัติเหตุแห่งนี้
" รีบกำหนดจิตกลับเข้าร่างเดี๋ยวนี้ !!!! "
เสียงอันทรงพลังอำนาจเสียงเดิม  ที่แยกไม่ออกว่า
เป็นเสียงของสตรีหรือบุรุษกันแน่?
ออกคำสั่งแก่นิมนิม  ผู้ซึ่งจิตกำลังหาทางไปต่อเองไม่เป็น.....
"รู้หนอๆๆ  กลับเข้าร่างหนอ ๆ ๆ ๆ ๆ"
นิมนิม  รีบตั้งสติรวบรวมพลังสมาธิกำหนดจิต  เพื่อดึงดูดกายทิพย์
ที่ลอยละลิ่วอยู่ข้างบนอากาศ  ให้ค่อยๆลอยลงมานอนแนบลงไป
กับกายเนื้อของตนเองที่นอนหงายแต่ไม่ได้สลบหรือหมดสติ อยู่บนพื้นถนนรัชดาภิเษก
อันเปียกสกปรกเลอะเทอะ  เพราะสายฝนที่กำลังเทลงมา
"เจ็บหนอๆๆ
ปวดมากหนอ ๆๆ
ตายหรือยังหนอ ๆ ๆ ?"
นิมนิม  กำหนดสติรับรู้อาการทุกๆอาการ  ในทันทีที่กายทิพย์นอนแนบซ้อนเข้าทับกับกายเนื้อของตนเองอย่างแนบสนิท  เธอกลับมามีความรู้สึกทางร่างกายตามปกติ  แต่เธอกลัวที่จะไม่ได้มีโอกาสครั้งสุดท้าย  ในการได้กลับไปพบเพื่ออำลาลูกชายตัวน้อยทั้งสามคนของเธอหากว่าเธอจะต้องตายแล้วจริงๆในคืนนี้
"  มาช่วยกันหน่อย  ๆ ๆ ๆ ๆ
เป็นน้องผู้หญิงคนที่ตกรถเมล์    มาช่วยอุ้มน้องออกจากถนนเร็วเข้า ๆ ๆ ๆ
ใครก็ได้  ออกไปยืนโบกรถ  ที่กำลังวิ่งมาเลนส์นี้ให้หน่อย  เดี๋ยวรถคันอื่นจะวิ่งมาทับคน!! "
เสียงแม่ค้าผู้หญิงที่ยืนขายสินค้าอยู่ริมฟุตบาท หน้าห้างสรรพสินค้าใจกลางกรุง
ตะโกนสุดเสียง  เธอวิ่งลงมาที่ถนนเป็นคนแรกที่เห็นเหตุการณ์
พร้อมๆกับตะโกนขอความช่วยเหลือจากพ่อค้าแม่ค้าคนอื่นๆ
ความชุลมุนวุ่นวายเกิดขึ้นบริเวณนั้น  ทุกคนต่างตะโกนบอกกันต่อๆไป
พร้อมทั้งแต่ละคนต่างรีบวิ่งลงมาที่พื้นถนนเพื่อเข้ามาช่วยเหลือร่างของนิมนิม


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 13  รักอันยิ่งใหญ่

"I believe that children are our future
Teach them well
And let them live their way
show them all the beauty they possess inside"
(แปลไทย: ฉันเชื่อว่าเด็กๆนั้นคืออนาคตของเรา
จะสั่งสอนพวกเขาอย่างดี
และจงให้พวกเขามีชีวิตอยู่ตามแนวทางของเขาเอง
สอนให้เขาได้รู้จักถึงความงดงามทั้งหลายที่พวกเขามีอยู่)
นิมนิม  ฮัมเพลง "รักยิ่งใหญ่ทั้งมวล" ของศิลปินระดับโลก วิทนี่ย์ ฮุสตัน
ในห้องน้ำของรีสอร์ท  ขณะกำลังอาบน้ำอย่างมีความสุข  เธอเป็นคนรักเด็กมาก
และอ่อนไหวต่อเรื่องราวที่มีเด็กๆเกี่ยวข้องได้อย่างง่ายดายเสมอ
ในชีวิตแม่ม่ายสาวโสดพราวเสน่ห์ใจเด็ดเดี่ยวเยี่ยงเธอนี้  เธอยังมีบุตรชายถึง 3 คน
ที่เป็นพลังชีวิตจิตวิญญาณทั้งหมดมาตลอดชั่วอายุ  51 ปี และอาจเป็นสาเหตุหลัก
ที่ทำให้นิมนิมครองตัวเป็น "ม่ายสาวสวยโสดสนิท"  ผู้ได้รับฉายาว่า นางสิงห์ผู้แข็งแกร่ง
เด็ดเดี่ยว  มาได้ตลอด 13 ปีแล้ว  หลังการหย่าร้างกับอดีตสามีเมื่อปีพุทธศักราช 2550
ในช่วงกลางเดือนตุลาคม  พุทธศักราช 2563
เนื่องจากเป็นช่วงลูกๆต่างปิดภาคเรียนและหยุดเรียนตรงกัน
นิมนิมชวนครอบครัวมาพักผ่อนท่องเที่ยวที่เกาะเต่า
ตามที่ได้เห็นจากการหาข้อมูลแหล่งท่องเที่ยวในกูเกิ้ล แล้วร่วมกันโหวตตัดสินใจ
ครอบครัวของเธอมีรถตู้เพื่อให้บริการเช่าท่องเที่ยว  ทั้งในไทยและลาว
ดังนั้นจึงเป็นเรื่องไม่ลำบากที่ทุกคนจะหอบสัมภาระขึ้นรถที่บ้าน  แล้วสลับกันขับ
จากขอนแก่นมาเรื่อยๆ  จนถึงเกาะเต่าในเวลาประมาณบ่าย 4 โมงเย็น
อากาศชายทะเลไม่ร้อนจัดมากจนเกินไป  สำหรับสาวเลือดอีสานอย่างนิมนิม
แต่ด้วยการเดินทางตั้งแต่เช้ามืด  แวะเที่ยว  ตรงนั้นตรงนี้  กันมาเรื่อยๆ
จนรู้สึกถึงความเหนอะหนะของเหงื่อตามผิวกาย
เมื่อเดินเข้าไปในห้องพักของโรงแรมแอนด์รีสอร์ทที่งดงาม  แห่งนี้
นิมนิม  จึงรีบจองคิวเข้าห้องอาบน้ำก่อนลูกๆ  ด้วยการถือถุงของใช้ส่วนตัว
เดินลิ่วๆ  เข้าไปถอดเสื้อผ้า  อาบน้ำให้ชื่นอกชื่นใจเป็นลำดับแรก
"แม่ครับ  แม่ครับ  พวกผมจะเดินไปสำรวจดูรอบๆเกาะกันนะครับ
พี่เณศให้มาบอกแม่ ๆ จะได้ไม่ต้องเป็นห่วง  น้าต่ายกับคนอื่น ๆ เข้าห้องพักแล้ว
ขอนอนสักงีบ  ก่อนที่จะตื่นมาเจอกันตอนทานมื้อเย็นนะครับ
พวกผมไปนะครับแม่  เดี๋ยวล๊อคประตูด้านนอกบ้านให้ด้วย  แม่จะได้ปลอดภัยครับ"
เสียงนุ่มทุ้มสดใส  ประสาวัยหนุ่มน้อยที่กำลังเติบโตของณัท
บุตรชายคนกลางของนิมนิม  หนุ่มน้อยหน้าตาคมคายรูปร่างสูงโปร่ง
ผู้ซึ่งรักดนตรีและมีอายุได้ 18 ปี ตะโกนบอกมารดาอยู่หน้าห้องอาบน้ำ
" ได้ยินแล้วครับลูก  อย่าไปกันนานเกิน 2  ชั่วโมงนะลูก เพราะเราจะต้อง
ทานมื้อเย็นพร้อมน้าต่ายและทุกคน  ตอนทุ่มครึ่ง  ที่ร้านอาหารติดชายหาด
แม่ฝากพี่ณัท  พี่่เณศ  ดูแลน้องณิว ช่วยกันดีๆ ด้วยนะครับ
น้องยังเด็กร่างกายยังไม่แข็งแรงเท่าพี่ๆ  ถ้าไปเจอทางขรุขระหรืออันตราย
อย่าพาน้องเดินฝ่าไปทางนั้นเด็ดขาด    เข้าใจไม๊ครับ  ณัท!! พี่เณศ!? "
นิมนิม สระผมไป  พร้อมกับตะโกนพูดผ่านประตูห้องอาบน้ำออกมา
ด้วยความรักและเป็นห่วงบุตรชายทั้งสามของเธอ
"แม่ไม่ต้องห่วงหรอกน่า  ผมอยู่ทั้งคน  ไม่ปล่อยให้น้องวิ่งกันซุกซน
จนหลงทางแบบสมัยเด็กๆอีกแล้ว  เณศรับรองครับ"
เณศ  บุตรชายคนโตที่สุด ซึ่งปัจจุบันมีอายุได้ 22 ปีเต็ม
ตะโกนบอกมารดาบ้าง  เพื่อคลายความวิตกกังวลให้แม่
ผู้ป่วยด้วยโรคซึมเศร้าหลังคลอดน้องคนสุดท้อง
แล้วต้องดูแลรักษาตัว  และทานยามาตลอดจนถึงบัดนี้
" ป๊ะ !  ณิว ณัท เรารีบไปแอดเวนเจอร์รอบเกาะเต่ากันเถอะ
เร็ว ๆ ๆ !!  สะพายเป้ของใครของมันแล้วรีบตามพี่มา "
นิมนิม ได้ยินเสียง เณศบุตรชายคนโตที่สุด  บอกน้องๆ  จากนั้นก็ได้ยินเสียงวิ่ง
และเปิดแล้วปิดประตู  เด็ก ๆ คงตื่นเต้นกับสถานที่ท่องเที่ยวซึ่งพึ่งเคยมา
เป็นครั้งแรก  นิมนิมคิด  และอมยิ้มไปกับความสุขที่ลูกๆของเธอกำลังได้รับ
""Evereybody's searching for a hero
People need someone to look up to
I've never found anymore
Who fullfils my need.....d lonely place to be"
(แปลไทย : ทุกๆคนกำลังค้นหาวีรบุรุษ
ผู้คนต้องการใครสักคนที่จะเทิดทูน
แต่ฉันไม่เคยพบใครเลย
ที่จะทำให้ความปรารถนาของฉันสมหวังได้  มีแต่ที่เวิ้งว้าง
เดียวดาย )
นิมนิม  ฮัมเพลง "รักยิ่งใหญ่ทั้งมวล" ของศิลปินระดับโลก
วิทนี่ย์ ฮุสตัน อีกท่อนหนึ่งอย่างมีความสุข  ขณะที่เช็ดผม
และเดินออกมาจากห้องอาบน้ำ


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 14  หาดทรายรี

นิมนิม  เช็ดดัวหลังอาบน้ำ และเลือกแต่งตัวด้วยชุดสบายๆ
คือเสื้อผ้าฝ้ายสีเขียวอ่อนเนื้อโปร่งลายการ์ตูนเล็กๆ  กับกางเกงยีนส์ตัวเก่า
ตัดขาจนสั้น  ในระดับเหนือหัวเข่าประมาณ 2 นิ้ว
เธอตั้งใจเดินออกไปนอกเรือนที่พัก  เพื่อชมวิวของเกาะเต่า
หามุมถ่ายภาพสวยๆ  โพสท์โชว์ในเฟสบุ๊คกับอินสตาแกม
นิมนิม  จึงเลือกสวมรองเท้าแตะสีเขียวเข้มอมฟ้าซึ่งพกใส่กระเป๋ามาจากที่บ้าน
เธอพึ่งสระผมใหม่จึงยังไม่รวบผม  แต่หวีและปล่อยสยายรับลมตามธรรมชาติ
เธอกับครอบครัวเลือกพักที่โรงแรมแอนด์์รีสอร์ทซึ่งอยู่ใกล้หาดทรายรี
เพราะเช็คข้อมูลสถานที่ท่องเที่ยวในกูเกิ้ลมาแล้ว  ทราบว่าถ้ามาเที่ยวเกาะเต่าทั้งที
สายชิงริมหาด!!!  ต้องไม่พลาดแวะไปเช็คอินที่นี่  คือ "หาดทรายรี"
ซึ่งเป็นชายหาดที่ยาวที่สุดในเกาะเต่า  มีหาดทรายขาว ๆ ทอดยาว
เป็นระยะทางกว่า 2 กิโลเมตร  และมีระดับน้ำไม่สูงมาก
สามารถลงเล่นน้ำสบายๆ  น้ำใสๆ  ถ่ายภาพ  ถ่ายวีดีโอเก็บไว้
เป็นที่ระลึกและความทรงจำกันไปได้ตลอดกาล
ที่หาดทรายรีแห่งนี้  ยังสามารถเดินเล่นริมหาดทรายได้ชิลสุด ๆ ไปเลย
จึงถูกอกถูกใจ  ความชอบเปลือยเท้าเปล่า  เดินเล่นบนหาดทรายของนิมนิม
เป็นอย่างมาก
เพราะทั้งบรรยากาศดี และเงียบสงบ ด้วยความเป็นคนที่ชอบความเป็นส่วนตัว
ในเวลามาพักผ่อนท่องเที่ยว  ที่นี่จึงเหมาะมากๆทีเดียวสำหรับเธอ
และยังมีจุดชมพระอาทิตย์ตกที่สวยงาม ซึ่งนิมนิมชอบดูมากที่สุดอีกด้วย
นิมนิม  เตรียมรองเท้าแตะที่สานจากวัสดุธรรมชาติใส่กระเป๋าเดินทางมาด้วย
ก่อนทานอาหารเย็นซึ่งเป็นมื้อแรกของการมาเที่ยวครั้งแรกในชีวิตที่เกาะเต่า
เธอตั้งใจจะไปยืนชมพระอาทิตย์ตกทะเลบนหาดทรายรีคนเดียว  นิมนิมหยิบหูฟัง
ฟ้าสดซึ่งถูกออกแบบเป็นปลาโลมาหนึ่งตัวกระโดดอยู่บนศีรษะของผู้สวมหูฟัง
เสียบเข้ากับมือถือส่วนตัว  ก่อนเดินฟังเพลงอย่างอารมณ์เบิกบานออกจากห้องพัก
เวลา 17.45 นาที  บนหาดทราย  สีนวลขาวสวยสะอาดตา
ซึ่งทอดยาวไปจนสุดสายตาคู่กลมโตงามคมซึ้ง ของหญิงสาวโสดลูกสาม
ผู้ซึ่งกำลังเดินถือรองเท้าแตะแบบสาน  แล้วปล่อยให้ผิวของอุ้งเท้าเปลือยเปล่า
ได้เหยียบสัมผัสกับผิวอันละเอียดนุ่ม ๆ  ที่มีความอุ่นสลับเย็นของเม็ดทราย
ที่กำลังถูกน้ำทะเลซัดขึ้นซัดลงเบาๆ บนหาดทรายรี
เธอฮัมเพลง  ที่กำลังฟังในหูฟังไปด้วยเบาๆ  อย่างมีความสุข
ปลดปล่อยความหนักอึ้ง  ต่อสารพัดเรื่องในชีวิตของเธอและครอบครัว
ที่ซึ่งไม่ได้สุขสบายกายใจอะไรนัก  ในแต่ละวันที่ผ่านมา
"เห็นเงาในตาฉันไหม
เห็นเธออยู่ในนั้นไหม
ฮู้.....
เธอ
เคยรู้ไหมว่าใคร
เฝ้ามองตามแต่เธอ
ไปทุกแห่ง
เก็บเธอเป็นแรง
ให้ใจทุกวัน
เก็บไว้มานาน (เก็บไว้มานาน)
หาก
ได้อยู่ใกล้ใกล้เธอ
ฉันจะบอก
กับเธอให้รู้ใจ
สบตากับฉัน
ลึกลงข้างใน
ก็จะเข้าใจ (ก็จะเข้าใจ)
ความหมาย
เห็นเงาในตาฉันไหม
เห็นเธออยู่ในนั้นไหม
รู้ใจกันบ้างไหม
ว่าฉันนั้นคิดอะไร
เห็นเธอมานานรู้ไหม
ไม่เคยมองใครที่ไหน
ขอเพียงสักครั้งแค่หันมา
สบตาครั้งเดียว  ก็พอ"
นิมนิม  กระโดดหมุนตัวไปมา  ตามจังหวะและอารมณ์ของเสียงเพลง
ที่เธอกำลังเปิดฟัง  แล้วร้องตามเบาๆ  อย่างเพลิดเพลิน
น้ำทะเลที่ซัดสาดขึ้นลงเบาๆ  กระทบกับผิวสีขาวเหลืองนวลตา
จนทำให้ขาของนิมนิมเปียกน้ำทะเล เลยขึ้นมาจนถึงกางเกงยีนส์ตัวเก๋าส์
ที่ถูกออกแบบตัดขาตามสไตล์ของผู้สวมใส่  แต่เธอหาได้สนใจสิ่งใด
หรือผู้ใดไม่  นอกจากกระโดดกระหย๋องกระแหย๋ง ต่อไปเรื่อยๆ
อย่างมีความสุข เสมือนสาวรุ่นอายุไม่น่าเกิน 26 ปี
เสียงอันอ่อนหวาน  ปนเศร้า ไพเราะ  มีเสน่ห์ของนิมนิม
ลอยตามกระแสของลมทะเล.....  ไปกระทบโสตประสาทของชายหนุ่มรูปงาม
หน้าตาหล่อเหลามีเสน่ห์มากที่สุดคนหนึ่งในประเทศไทย เข้าจนได้!
เขาก็คือ  ณนนท์พระเอกทีวีคนดัง  ผู้ซึ่งกำลังนั่งชิลด์ๆ
รับลมทะเลยามเย็นอยู่เพียงลำพัง  และหันหน้ามาทางทิศพระอาทิตย์ตก
ซึ่งเป็นทิศทางเดียวกับที่ ณนนท์ มองเห็นสตรีวัยสาวนางหนึ่ง
กำลังเดินกึ่งกระโดด กึ่งวิ่งเล่น หยอกล้ออยู่กับคลื่นเล็กๆ  ที่กำลัง
ซัดขึ้นซัดลงบนชายหาดทรายรี
จนทำให้เท้าขาวๆ บางๆ และรูปขาเรียวแข็งแรง  สมส่วน
ที่อยู่นอกชายกางเกงยีนส์ขาสั้นคู่นั้น  เปียกไปหมดจนเลยขึ้นมาถึงชายเสื้อ
เธอผู้นั้นอยู่ห่างจากเก้าอี้ที่เขานั่งอยู่ตามลำพัง  ไปเพียง 150 เมตร โดยประมาณ
ตอนแรก  ณนนท์ ก็ไม่ได้สนใจ  ต่อการจ้องมองเธออย่างเอาจริงเอาจัง !!
เพราะเขากำลังชื่นชมความงดงาม สงบเงียบ  และสีสันแห่งท้องฟ้า
ในยามที่พระอาทิตย์กำลังจะลาลับจากขอบฟ้า  ซึ่งสวยงดงาม
ดั่งภาพวาดของจิตรกร  ที่ซึ่งชวนให้หลงใหลชื่นชมมองดูอย่างมิรู้เบื่อ
เขานั่งทอดสายตา  วิวทิวทัศน์ที่พึงพอใจนั้นมาได้สักครู่แล้ว....
ก่อนที่เครื่องดื่มและเมนูทะเลที่เขาสั่งเอาไว้  กำลังทะยอยยกมาเสิร์ฟ
ให้กับดาราชั้นนำแถวหน้าคนหนึ่งของวงการบันเทิงไทยอย่างเอาอกเอาใจ
"เพียง
บอกฉันด้วยสายตา (สายตา)
คิดยังไง
บอกมาให้รู้บ้าง
ไม่หวังให้เธอ
ต้องเดินร่วมทาง
แค่เธอเข้าใจ (แค่เธอเข้าใจ)
อยากให้เธอรู้ใจ
อยากให้อยู่เป็นแรงของใจ
เก็บความรู้สึกที่ดีมากมาย
เก็บไว้ให้เธอคนเดียวเรื่อยไป
อยากให้เธอรู้ใจ
อยากให้อยู่เป็นแรงของใจ
เก็บความรู้สึกที่ดีมากมาย
เก็บไว้ให้เธอคนเดียวเรื่อยไป
ฮู...
หาก
ได้อยู่ใกล้ใกล้เธอ
ฉันจะบอก
กับเธอให้รู้ใจ
สบตากับฉันลึกลงข้างใน
ก็จะเข้าใจ  (ก็จะเข้าใจ)
ความหมาย
เห็นเงาในตาฉันไหม
เห็นเธออยู่ในนั้นไหม
รู้ใจกันบ้างไหม
ว่าฉันนั้นคิดอะไร
เห็นเธอมานานรู้ไหม
ไม่เคยมองใครที่ไหน
ขอเพียงสักครั้งแค่หันมา
สบตาครั้งเดียว"
เพราะเสียงเพลง....  ที่ออกมาจากน้ำเสียงสดใส  นุ่มทุ้ม
ฟังแล้ว ชวนฟังอีก!  ของสตรีสาว  ผู้อยู่ห่างออกไปไม่ไกล
นางนั้น ต่างหากเล่า!!  ที่ดึงดูดความสนใจ  และจิตใจของพระเอกเจ้าเสน่ห์
คนดังระดับณนนท์  ให้ต้องจ้องมอง!  และเงี่ยหูฟัง!!  เพลงโปรดเพลงนี้ของเขา
ดั่งมีมนตรา  จากกระแสเสียงของสตรีนิรนาม
ผู้ซึ่งกำลังตกอยู่ในอารมณ์เริงร่าของตัวเอง
เธอจึงปล่อยกายในทุกท่วงท่า  ล้อเล่นอยู่กับสายลมทะเลยามเย็น
ประดุจตัวเธอเอง  คือผีเสื้อปีกสวย  ที่กำลังโบกโบยบิน  อย่างอิสระเสรี
ไปตามจังหวะแห่งเสียงดนตรี  ที่แสนไพเราะเพลิดเพลิน  กระนั้น
ณนนท์ เอื้อมมือยกแก้วเบียร์ที่แสนเย็นฉ่ำจนเป็นวุ้นขึ้นมาดื่ม
สองอึก!!    แต่สายตาอันคมเข้มมีเสน่ห์  ชวนสะกดจิตใจ
เหล่าสตรีทั้งหลายในโลกของพระเอกรูปงามผู้นี้  กลับมิอาจเลื่อน
ออกไปจากการแอบจ้องมองตรงอยู่ที่ผู้หญิงตัวเล็กๆ  คนเดียวคนนั้น
นางผู้ซึ่งกระโดดไปกระโดดมาอยู่ริมชายหาด  "หาดทรายรี"
อันเงียบและสงบ  ไร้ซึ่งผู้คนเดินไปเดินมา  จะแลเห็นไกลออกไป
ก็มีเงาของนักท่องเที่ยวอยู่เพียงไม่กี่คน  บนชายหาด
ยามเย็นย่ำค่ำลงๆ  เรื่อยๆ เฉกเช่นเวลานี้
"ร้องเพราะเสียด้วย    อือ!  ใครกัน?
รึว่า คุณแอนเดรียนักร้องคนโปรดของเรา  จะบินกลับมาเมืองไทย
แบบเงียบๆ  แล้วแวะมาพักผ่อนส่วนตัวที่นี่วะ?
เฮ๊ย!  ไอ้นนท์  มึงฟังนะ!
มึงคงไม่โชคดีขนาดนั้นหรอกวะ!
ฝันตอนค่ำชัดๆเลยมึงนี่  มึงดู๊!!
เบียร์มึงก็พึ่งกระเดือกไป  แค่สองอึก
แถม  เย็นเจี๊ยบ!!!!!! ซ๊าาาาา
มึงไม่มีสิทธิ  ละเมอ  หวะ!!  "
ณนนท์ พูดกับตัวเองคนเดียว  อย่างฉงนฉงาย
ทันใดนั้น  เขาก็เผลอใจจนเผลอปาก  ฮัมเพลง...
เนื้อหา  ท่อนที่สตรีสาวแปลกหน้าผู้นั้น  กำลังร้องอยู่
ไปพร้อม ๆ กับเธอ  อย่างไม่รู้ตัว
(หรือ  โดยไม่อาจห้ามจิตใจตัวเอง?)
"เห็นเงาในตาฉันไหม (อยากให้เธอรู้ใจ)
เห็นเธออยู่ในนั้นไหม (อยากอยากให้อยู่เป็นแรงของใจ)
รู้ใจกันบ้างไหม (เก็บความรู้สึกที่ดีมากมาย)
ว่าฉันนั้นคิดอะไร (เก็บไว้ให้เธอคนเดียวเรื่อยไป)
เห็นเธอมานานรู้ไหม (อยากให้เธอรู้ใจ)
ไม่เคยมองใครที่ไหน (อยากอยากให้อยู่เป็นแรงของใจ)
ขอเพียงสักครั้งแค่หันมา (เก็บความรู้สึกที่ดีมากมาย)
สบตาครั้งเดียว (เก็บไว้ให้เธอคนเดียวเรื่อยไป)
เห็นเงาในตาฉันไหม (อยากให้เธอรู้ใจ)
เห็นเธออยู่ในนั้นไหม (อยากอยากให้อยู่เป็นแรงของใจ)
รู้ใจกันบ้างไหม (เก็บความรู้สึกที่ดีมากมาย)
ว่าฉันนั้นคิดอะไร (เก็บไว้ให้เธอคนเดียวเรื่อยไป)
เห็นเธอมานานรู้ไหม (อยากให้เธอรู้ใจ)
ไม่เคยมองใครที่ไหน (อยากอยากให้อยู่เป็นแรงของใจ)
ขอเพียงสักครั้งแค่หันมา (เก็บความรู้สึกที่ดีมากมาย)
สบตาครั้งเดียวก็พอ (เก็บไว้ให้เธอคนเดียวเรื่อยไป) "


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 15  คุณคือใคร?

ณนนท์ ฮัมเพลงโปรดของตนเอง
(เพลง : สบตา นักร้อง :แอนเดรีย)
จบลง...
พร้อมๆกับเสียงร้องเพลง  ของหญิงสาวนิรนามนางนั้น
หยุดลง...
จังหวะที่สาวคนนั้นหมุนตัวเป็นวงกลม  อยู่ระหว่างพื้นทรายและเกลียวคลื่น
ซึ่งกำลังหมุนตัวซัดขึ้นฝั่งพอดี๊!พอดี!
จึงทำให้เธอหันหน้าตรงมายัง บริเวณที่  ณนนท์นั่งยกแก้วเบียร์ถือเอาไว้ในมือ
แต่สายตาทั้งหมดกำลังโฟกัสไปที่ตัวเธอ    อย่างเผลอมีความสุข
เพลินไปกับการร้องเพลงคู่กับเธอ  "ในแบบต่างคน  ก็ต่างร้อง!!"
เป็นครั้งแรกในชีวิตของพวกเขาแต่ละคน  ผู้ซึ่งต่างก็ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน เลยอ่ะ!!
นิมนิม  มองเห็นผู้ชายที่ดูท่าทางจะหล่อเหลาล่ำและคมสันมากๆ  คนนั้น
คนที่นั่งอยู่เพียงลำพังบนเก้าอี้ของโรงแรมแอนด์รีสอร์ทฯ  ห่างจากโต๊ะของเขาไป
นิมนิม เห็นนักท่องเที่ยวนั่งดื่ม รับประทานอาหาร อยู่โต๊ะอื่นๆ จำนวนไม่ถึง 10 คน
เพราะสถานการณ์โควิท 19  ซึ่งส่งผลกระทบไปทั้งโลก นั่นเอง!!!!!!
"ใครกันนะ?  ดูหล่อจัง!!
ลูกครึ่งฝรั่งอเมริกันเอเชียป่าว?  นั่งคนเดียวซะด้วยสิ!!"
ความคิดของนิมนิมพรั่งพรูออกมาดุจกระแสน้ำ ในขณะที่หยุดการเคลื่อนไหว
แล้วมองจ้องไปที่ใบหน้าของชายแปลกหน้าคนนั้นตรงๆ
ณนนท์  รู้สึกเหมือนมีแรงพลังดึงดูดแกมบังคับควบคุม!!!!
ให้เขารีบลุกขึ้นยืน! แบบไม่ได้นัดหมายในใจตนเองล่วงหน้า
เหมือนเขากำลังกลัว!!??  กลัวว่าภาพของสตรีแปลกหน้าคนนี้
จะgเลือนหายไปต่อหน้าต่อตา  อะไรแบบนั้น????!!!!!!
ซึ่งเขาเอง  ก็ไม่เข้าใจ  สิ่งที่ตัวเองกำลังทำอยู่นี้  เช่นกัน
( กูเป็นไรว๊าาาาาา? )
เขาวางแก้วเบียร์ไว้บนโต๊ะ แล้วรีบเอี้ยวตัวเดินหลบ
ออกจากเก้าอี้ไม้แบบนั่งเอกเขนกสบายๆ
เพื่อจะเดินตรงไปยังร่างสมส่วนสันทัด  และหน้าตาที่ดูดีน่าสนใจ
ของสุภาพสตรีเจ้าของเสียงร้องเพลง  ที่ไพเราะเสนาะโสต เพลงนั้น
ช่วงระยะห่างแค่เพียงไม่เกิน 200 เมตร  จากเก้าอี้บนหาดทรายรี
ที่ซึ่ง ณนนท์ผุดลุกขึ้น  แล้วกำลังเดินตรงมาหานิมนิมนั้น
เธอมองเห็นหน้าตาของเขาไม่ถนัด เนื่องจากณนนท์เอาไว้เสียสนิท
เธอจึงไม่อาจเดาได้ว่า  บุรุษคนที่กำลังเดินก้าวยาว ๆ  เสมือนเขากำลัง
จะตรงมาหาจุดที่เธอยืนอยู่  คนนั้น!  เขาคือพระเอกทีวีชื่อดัง
ระดับเอเชียที่ใครๆก็อยากเข้าใกล้
จู่ๆ  มีลมชายฝั่งพัดอย่างแรง!!!  จนเศษทรายบนชายหาด ของ หาดทรายรี
ปลิวตามลมขึ้นมา  แล้วเกล็ดทรายละเอียดก็  กระเด็น! เข้าตาคู่กลมโตของนิมนิม
พร้อม ๆ กับเกลียวคลื่นขนาดใหญ่กว่าปกติ  ที่ม้วนตัวเป็นเกลียวขนาดใหญ่
หมุนขึ้นฝั่งกระแทก!!ลำตัวของนิมนิมเข้าพอดี บริเวณช่วงกลางลำตัวลงไป
จนมิดเท้าทั้งสองข้าง  เกลียวคลื่นและสายน้ำแตกกระจายออก
รอบๆกายของเธอทุกทิศ จนมองเห็นแค่ช่วงศีรษะลงไปถึงช่วงอกเท่านั้น
นิมนิม ยกมือขึ้นมาขยี้ตาตามสัญชาติญาณ  พร้อมๆกับหลับตาปี๋
ด้วยความเจ็บ!และเคือง!ในดวงตา
เมื่อถูกเกลียวคลื่น  หมุนขึ้นมากระแทก!! ร่างของเธอ  ในระดับช่วงกลางลำตัว
ลงไปจนมิดเท้า  เช่นนี้  เสื้อของเธอจึงเปียกน้ำทะเลจนแนบกาย
นิมนิมจึงไม่สามารถระมัดระวังตัวเองในขณะที่หลับตาและขยี้ตาอยู่นั้นได้
ร่างโปร่งบาง สมส่วน ของม่ายสาวอายุ 51 ปี (แต่หากดูจากภายนอก
สายตาของผู้คนจะนึกกันเอาเองว่า  เธอน่าจะเป็นหญิงสาวอายุระหว่าง
25- 27 ปีเท่านั้นเอง) จึงเซเอียงถลาอย่างแรง!!!!!! ไปตามแรงคลื่นกระทบ
"ว๊ายยยยย!!!!"
นิมนิมอุทานแบบกระทันหันอย่างตกใจ!!!!  แต่กลับมีมือ สองมือ
แขนสองแขน ที่เธอรู้สึกถึงความแข็งแกร่งบึกบึน  มาโอบดึงร่างเล็กๆ
ที่กำลังเซถลาจะล้มลงไปพร้อมเกลียวคลื่น  ที่ซึ่งกำลังม้วนตัวลงสู่ทะเลลูกนั้น
เอาไว้จนได้
ณนนท์  มองเห็นแล้วว่า จู่ ๆ ก็มีกระแสลมทะเลพัดแรงขึ้นแบบกระทันหัน!!!
จากตอนแรก  ที่เขาเดินก้าวยาว ๆ  จึงเปลี่ยนเป็นเดินแกมวิ่ง
เพื่อให้เขาสามารถมาถึงตัวของสตรีร่างสมส่วน ผู้แลดูอ่อนวัยกว่าเขาแน่ๆ นางนี้
ณนนท์ วิ่งมาทัน  จึงรีบคว้าเอวของเธอเอาไว้ได้!!
ก่อนที่เธอจะเซถลา แล้วล้มจมลงไปในกระแสน้ำเค็ม พร้อม ๆ กับ
เกลียวคลื่นที่ขมวดตัวเป็นก้อนใหม่ในขาลง...
เขาใช้ทั้งสองมือและสองแขนที่กำยำแข็งแรงสมส่วนของเขา
จากผลของการออกกำลังกาย  และเล่นฟิตเนสเป็นประจำมาตลอด
ดึงและกอดตัวเบา ๆ ร่างบางงดงามนั้นเอาไว้  แล้วกระชากนิด ๆ
เข้ามาหาตัวของเขา  เพื่อมิให้ร่างกายเธอกับร่างของเขาต้องจมลงไป
ในพื้นทรายที่กำลังยุบตัว!!!อยู่ใต้กระแสน้ำ ซึ่งหมุนเป็นเกลียว!!
ตีขึ้น ตีลง!!! อย่างค่อนข้างแรงในขณะนี้


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์: ตอนที่16 อ้อมกอดอันคุ้นเคย

ร่างโปร่งบางสมส่วน ความสูงเพียง 163 เซนติเมตรของนิมนิม
ถูกดึงเข้าไปแนบกับแผ่นอกแข็งแรงกว้างใหญ่บึกบึน  ของบุรุษ
รูปร่างสูงประมาณ 182 เซนติเมตร คนแปลกหน้าที่สวมแว่นกันแดดสีดำ
เสื้อเชิ๊ตสีน้ำเงินเข้มลายเล็กๆกับกางเกงยีนส์ตัดขาเลยครึ่งเข่า
คล้ายๆ เสื้อผ้าสไตล์เดียวกัน กับที่นิมนิมสวม
ทั้งสองร่างต่างเปียกปอนน้ำทะเลไปพร้อมๆกัน
นับได้ว่าชะตาลิขิตให้พบกัน
แนวเปียกๆเค็มปะแล่ม! ปะแล่ม!!  ท่ามกลางบรรยากาศ
แสนสวยโรแมนติกซะมากมาย ของวิวยามพระอาทิตย์ตกทะเล
บนชายหาดที่สวยงามมากแห่งหนึ่งในเมืองไทย.....
"อุ๊ยยยย!!!"
นิมนิม อุทานอย่างตกใจ!!  ปนโล่งใจ(เฮ๊อ!!!)
ที่ร่างกายของตนเองไม่ได้จมลงไปในสายน้ำทะเล
พราะสิ่งที่นิมนิมขี้เกียจทำมากที่สุด!! หนึ่งในสิบลำดับ นั่นก็คือ
การอาบน้ำและเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่แบบรีบๆ  นั่นเอง
"คุณ!! ไม่เป็นอะไรใช่ไม๊ครับ?!"
อุ๊บ!!!!!  คำทักทายโคตรพระเอ๊กพระเอกหวะ!!
(ณนนท์ เผลอคิดคนเดียว)
"เหมือนกำลังแสดงละคร เป๊ะเวอร์! เลยตู"
เขาเผลอแว๊บ!คิดต่อ)
นิมนิม เงยหน้าขึ้นจ้องหน้าบุรุษร่างงามที่เป็นฮีโร่
ผู้เข้ามาช่วยเธอจากกการถูกคลื่นซัดจมหาย
แต่เพราะเกล็ดละเอียดของผงฝุ่นทรายที่ปลิวลอยตามกระแสลม
จนเข้าไปในดวงตาคู่งามของเธอ ทำให้เธอลืมตาได้ไม่ถนัด
อีกทั้งยังกระพริบตาถี่ๆ  มีน้ำตาไหลออกมา....  เพราะความขัดเคือง
จากการมีสิ่งแปลกปลอมอยู่ในลูกตาในขณะนั้น
ณนนท์  รู้สึกประหลาดใจอย่างบอกไม่ถูก!!
ในทันที ที่เขาได้มีโอกาสใกล้ชิดและจ้องมองใบหน้าคมขำ
งดงามผ่องใสของสตรีแปลกหน้าผู้นี้
ความรู้สึกแรกสัมผัส.. เสมือนเธอกำลังกระจ่างเข้าไป
ถึงในหัวจิตหัวใจลึกๆของเขา  แทบจะ!
ในทันที!! ทันใด!!!  อย่างบอกไม่ถูก
พระเอกหนุ่มโสดหล่อเหลาชื่อดัง  อึ้ง!!!!
เหมือนถูกดึงเข้าไปอยู่ในภวังค์ใดภวังหนึ่ง  อย่างมิทันรู้เนื้อรู้ตัว!!
เขารู้สึกคุ้นเคยกับกิริยาท่าทาง  ที่กำลังทำอยู่ขณะนี้
กับสุภาพสตรี  ผู้ซึ่งไม่เคยรู้จักกันมาก่อนคนนี้  มากเหลือเกิน....
( เหมือนเราเคยทำ? เหมือนเราเคยทำแบบนี้? กับ...????
ณนนท์ถามคำถามในใจตัวเองซ้ำไปซ้ำมาอย่างงุนงง
บอกไม่ได้ว่าเพราะเหตุใด? มีแต่ความรู้สึกที่รุนแรงกระเพื่อมขึ้น...
ในจิตลึกๆ ..... )
"แก้วดอกนี้หอมยวนฤดีพี่อยู่ทุกวัน
กลิ่นเจ้านั้น
สัมพันธ์ใจพี่ปองภักดีเสมอ
น้องงามผ่องพรรณ
ทุกคืนพี่ฝัน
ทุกวันพี่เพ้อ
พี่รักเธอด้วยวิญญาณสะท้านใจ
แก้วใจจ๋ารู้ตัวไหมว่างามน่าภิรมย์
โอพระพรหม
คงปั้นเสกสรรให้สดใส
สวยปนโศก
หวานปนเศร้ายั่วเย้าใจ
แก้วผ่องใส
แม้อยู่ในความมืดเอย
แก้วใจจ๋ารู้ตัวไหมว่างามน่าภิรมย์
โอพระพรหม
คงปั้นเสกสรรให้สดใส
สวยปนโศก
หวานปนเศร้ายั่วเย้าใจ
แก้วผ่องใส
แม้อยู่ในความมืดเอย"
(เพลง : ดอกแก้ว ศิลปิน : สุเทพ วงศ์กำแหง)
ส่วนนิมนิม เมื่อร่างกายของตนถูกดึงเข้าไปตกอยู่ในอ้อมแขนอันแข็งแรงล่ำสัน
ของชายหนุ่มแปลกหน้า! ใบหน้าและลำตัวช่วงบนของเธอหมุนคว้างเข้าปะทะเบาๆ
กับแผ่นอกกว้างผึ่งผายของเขา  เธอรู้สึกตกใจ! แปลกใจ!!
แต่กลับมีความรู้สึกที่คุ้นเคยอย่างบอกไม่ถูก!!!!??? เกิดขึ้นพร้อมๆกัน........
นิมนิม  เห็นตัวเองสวมชุดไทยในยุคสมัยของรัชกาลที่5 แห่งกรุงรัตนโกสินทร์
เธอสวมเสื้อผ้าไหมละเอียดสีม่วงอ่อน ปักฉลุตามไหล่,แขน และชายเสื้อ
ด้วยผ้าลูกไม้ลายดอกไม้อันงดงามอ่อนหวาน  นิมนิมสวมผ้าถุงผ้าไหมทอมือ
ลายไทยวิจิตรบรรจงตามแบบสมัยนิยมในยุคนั้น  ซึ่งมีสีสันงดงามขับกับสีเสื้อ
และสีผิวของหญิงสาวชาวไทยผู้กำลังอยู่ในวัยดรุณสดใส  ให้แลดูผ่องพิศ
อ่อนหวานเป็นกุลสตรีไทย  ที่ดูเพียบพร้อมด้วยรูปร่าง หน้าตา กิริยา มารยาท
รวมทั้งการแต่งกาย  เธอสวมรองเท้าคัทชูสีครีมส้นสูงประมาณหนึ่งนิ้วครึ่ง
หญิงสาวผู้เป็น "คุณหนู" เพียงคนเดียว
ในจวนของท่านปลัดอาวุโสฯ  กำลังยืนเขย่งตัว  เงยหน้าขึ้น
ชมความงดงามของช่อดอกแก้ว  ซึ่งกำลังออกดอกบานสะพรั่งสีขาวสะอาดสะอ้าน
ดอกไม้ที่คุณหนูมรกตได้ช่วยคุณแม่ปลูกลงดินเมื่อสองปีก่อน
บัดนี้กำลังผลิดอกแตกกิ่งก้านใบกลายเป็นต้นไม้พุ่มขนาดกลาง
อยู่ข้างเรือนไมัสัก  คุณหนูมรกตอดใจไม่ได้  จึงยกมือขวาขึ้น
เพื่อหมายจะเอื้อมไปจับช่อดอกแก้วอันงดงามสวยสมบูรณ์
ซึ่งอยู่สูงกว่าใบหน้าของเธอ
จู่ๆ ! ผึ้งตัวเล็กๆ  บินฉวัดเฉวียน!!!  อยู่ใกล้ศีรษะ
ของคุณหนูมรกต มันทำให้เธอตกใจเพราะกลัวถูกผึ้งต่อย!!
เธอจึงเอียงตัวหลบวูบแบบกระทันหัน!
เพื่อให้พ้นจากเจ้าแมลงตัวเล็กๆแต่มีพิษแสนร้ายกาจตัวนั้น
จนทำให้ร่างสูงโปร่ง บอบบาง สมส่วน และงดงามด้วยวัยสาวแรกรุ่น
ของเธอสูญเสียการทรงตัว  เซถลา!!  ตัวเอียงจะล้มลงกับพื้น!!
" น้องหนู ระวังครับ!! "
พลัน! เสียงทุ้มนุ่มที่เธอรักและคุ้นเคย ก็ดังขึ้นข้างๆหู
ร่างกายที่เอียงถลาจะล้มคว่ำลงไปแล้วนั้น
ถูกกอดเอาไว้ได้ทันท่วงทีก่อนที่จะเซล้มลงไปบนพื้นดิน
" พี่พี "
คุณหนูมรกต  ออกเสียงอุทานเรียกชื่อชายหนุ่มวัยรุ่นราวคราวเดียวกัน
ในทันทีที่เธอเงยหน้าขึ้น  แล้วอยู่ใกล้ชิดกับใบหน้าของเขา  จนตาสบตา
" พี่พี ระวังผึ้งด้วยค่ะ "
เธอรีบพูดต่อด้วยความห่วงใยในตัวของบุรุษ  ผู้มาอุ้มร่างเธอเอาไว้ได้ทันเวลา
ช่วยให้เธอไม่ต้องล้มคะมำลงไปกับพื้น  จนอาจบาดเจ็บและเปรอะเปื้อน
" ยังจะมาห่วงพี่อีกนะเรา ห่วงตัวเองก่อนเถอะ!
จะถลาล้มลงดินไปแล้วนั่น!! "
ปฐพี  รีบดุเบาๆ  ด้วยน้ำเสียงอันแสดงถึงความห่วงใยและความรัก
ที่มีให้ต่อสตรีสาวน้อยผู้งดงามที่สุดในจิตใจของเขา
นับตั้งแต่เธอได้เกิดมาบนโลกใบนี้จนถึงบัดนี้
ขณะที่แขนทั้งสองแขนของปฐพี  ยังกอดยึดตัวของสุภาพสตรีสาวรุ่นน้องเอาไว้
คุณหนูมรกต  จึงค่อยๆใช้ฝ่ามือทั้งสองข้างยันแผ่นอกกว้าง
ที่อยู่ภายใต้เสื้อเชิ้ตสีครีม มีกระดุมปิดถึงลำคอของบุรุษหนุ่มน้อย
ผู้มีรูปร่างหน้าตาอันหล่อเหลา เป็นที่สะดุดตาดึงดูดใจสตรีทุกคนที่ได้พบเจอ
และยังเป็นผู้ชายเพียงคนเดียว  ผู้ซึ่งเธอรักและสนิทสนมด้วยมากที่สุด
นับตั้งแต่เธอลืมตาขึ้นมาบนโลกใบนี้
นอกเหนือจาก "คุณพ่อ" ของเธอ ซึ่งหมายถึงท่านปลัดอาวุโสคำสอนฯ
ผู้เป็นเจ้าของจวนอันงดงามสงบสุข  แห่งนี้
" แหม! น้องหนูไม่เป็นอะไรดอกค่ะ พี่พีอย่าห่วงนักเลย
แค่หลบผึ้งกลัวมันต่อยหน้า แค่นี้เอง!! แหะ! แหะ! "
คุณหนูมรกต  รีบตอบเสียงอ่อยๆ  เมื่อสบตากับดวงตาคมเข้ม
บนใบหน้าที่ค่อนข้างบึ้งของบุรุษหนุ่ม  ผู้เป็นดุจพี่ชายแท้ๆเพียงคนเดียวในโลกของเธอ
" แค่นี้เอง!!?
โห! นี่ถ้าพี่มาอุ้มไว้ไม่ทันนะครับ
ป่านนี้จะหัวทิ่มลงไปนอนกับดินแล้วกระมังสินะนี่?
ยังจะมาพูดอีก  โตเป็นสาวแล้วนะครับน้องหนู
อย่าทำให้คุณท่านหญิงแม่ต้องบ่น สิครับ
จะเด็ดดอกแก้วก็ไปเอาไม้มาสอยมันได้  ไม่ใช่ มาเขย่งๆ
จะดึงเอา  ให้ทันใจตัวเองจนกลายเป็นแบบนี้ "
ปฐพี  บ่น ๆ ๆ  ด้วยความรักห่วงใยและความเคยชิน
ต่อสตรีรุ่นดรุณแสนสวยผู้อ่อนวัยกว่าเขา  ผู้ซึ่งเป็น "คุณหนูในจวนแห่งนี้"
เพียงหนึ่งเดียว  และถูกเลี้ยงดูคู่กันมากับเขา  นับตั้งแต่คุณหญิงสวาทฯ
คลอดบุตรคนแรกและเป็นลูกในไส้จริงๆ เพียงผู้เดียว ของ
ท่านปลัดอาวุโสฯ คำสอน กับ คุณหญิงสวาทฯ
พร้อมๆกับการเติบโตของชีวิตลูกกำพร้าของเขาเอง  ที่ซึ่งได้อาศัยความรัก
ความเมตตากรุณาปรานีอย่างมากมาย  จากท่านผู้เป็นบุพพการีของเธอคนนี้


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 17  ร่องรอยหัวใจ

นิมนิม  รู้สึกมึนงงไปชั่วขณะ!!!!!
ในช่วงเวลา..... ที่ร่างของเธอถูกดึงเข้าไป  กอดเอาไว้
ในอ้อมกอดอันแข็งแรงบึกบึนของผู้ชายแปลกหน้าคนนี้ ...???????
" พี่พี  พี่พี  พี่พี  ????? "
นิมนิม  ได้ยินเสียงของเธอเองเรียกชื่อนี้ดังอยู่ลึก ๆ ในใจ
ในทันทีทันใด!  ที่ร่างกายของเธอสัมผัสกระทบเข้ากับร่างกายของ ณนนท์
ร่างกายของคนทั้งสอง
ต่างเปียกปอนด้วยน้ำทะเลซึ่งกระเซ็นมาถูกเส้นผมบนศีรษะ
ณนนท์ ตกอยู่ในภวังค์อันลึกลับไปชั่วขณะหนึ่ง!!!!!
เขาจ้องมองใบหน้าของสตรีแปลกหน้าผู้นี้อย่างงงงวย
เขารู้สึกเหมือน..... คุ้นเคย!!  แต่..... ก็ไม่เคยรู้จักมาก่อน???
" น้องหนู น้องหนู น้องหนู "
ณนนท์ ได้ยินเสียงในจิตของเขาเอง  กำลังเรียกชื่อๆหนึ่งขึ้นมาอย่างอัตโนมัติ!!
เป็นชื่อของใครสักคนหนึ่ง  เป็นคนที่เค้ารัก คิดถึง โหยหา...และผูกพันมากเหลือเกิน
ณนนท์ เห็นภาพซ้อนของผู้หญิงตรงหน้า
ผู้ที่เขากำลังกอดดึงตัวของเธอเอาไว้นี้!!  เป็นภาพของสตรีสาวรุ่น
ผู้งดงามอ่อนหวานเยี่ยงสุภาพสตรีไทย ในยุครัชสมัยของรัชกาลที่ 5
แห่งกรุงรัตนโกสินทร์  เธอผู้นี้สวมเสื้อผ้าไหมละเอียดสีม่วงอ่อน ปักฉลุตามไหล่,แขน
และชายเสื้อด้วยผ้าลูกไม้ลายดอกไม้อันงดงามอ่อนหวาน  เธอสวมผ้าถุงผ้าไหมทอมือ
ลายไทยวิจิตรบรรจงตามแบบสมัยนิยมในยุคนั้น  ซึ่งมีสีสันงดงามขับกับสีเสื้อ
และสีผิวของสตรีวัยดรุณนางนี้  ทำให้แลดูผ่องพิศอ่อนหวานละมุนละไม
สมกับเป็นกุลสตรีไทยที่ดูเพียบพร้อมด้วยรูปร่างหน้าตา กิริยามารยาท
รวมทั้งการแต่งกาย  เธอสวมรองเท้าคัทชูสีครีมส้นสูงประมาณหนึ่งนิ้วครึ่ง
ใบหน้ารูปไข่อันงดงามราวกับภาพวาดของจิตรกรไทย  อยู่ในกรอบของผมยาวสลวย
สีน้ำตาลเข้มเลยบ่าไปทางด้านหลัง  ผมด้านหน้าปิดหน้าผากทรงหน้าม้าปัดนิด ๆ
สวมที่คาดผมเล็ก ๆ  ซึ่งทำจากไข่มุกสีชมพูอ่อนเรียงกันส่องประกายแวววาว
ขับดวงตากลมโตคู่นี้  ให้ดูงดงามตรึงตาตรึงใจอย่างบอกไม่ถูก.....
"แม่คร๊าบ แม่คร๊าบ คุณแม่คร๊าบบบบ!!!!!!"
เสียงตะโกนเรียกมาจากบนฝั่งด้านโรงแรมแอนด์รีสอร์ท
ดังขึ้นประสานกันอย่างต่อเนื่อง  เกิดจากลูกชายทั้งสามหนุ่มน้อยของนิมนิม นั่นเอง
ซึ่ง  ได้ช่วยดึงภวังค์ของคนทั้งคู่  ที่กำลังกอดดึงร่างกันเอาไว้ ท่ามกลางเกลียวคลื่น
ทะเลยามเย็นที่กำลังซัดขึ้นซัดลงบนชายหาด  ส่งผลทำให้ร่างของหญิงชาย
ที่ซึ่งต่างก็เป็นคนแปลกหน้าของกันและกันนั้น  เปียกปอนด้วยน้ำเค็ม
ทั้งคู่ต่างผงะ!! ออกจากกันแทบจะในทันทีที่รู้สึกตัวต่อปัจจุบันกาลนี้
" คุณ!!!! "  " อุ๊ย!!!!! "
นิมนิม อุทานด้วยความตกใจปนประหม่า  หน้าแดงก่ำขึ้นมาอย่างไม่รู้สึกตัว!
เมื่อเริ่มตั้งสติได้  ความรู้สึกตัวทำให้เธอพยายามดิ้น
เพื่อเอาตัวเองผละออกจากการถูกกอดดึงร่างเล็กบอบบางของเธอ
ด้วยอัอมแขนที่ล่ำสันแข็งแรงของชายแปลกหน้าหน้าตาคมเข้มหล่อเหลา
ทั้งหมดล้วนเป็นไปด้วยสัญชาติญาณของมนุษย์ทั่วไป
" เอ่อ!!!!! "
ณนนท์ สะดุ้งจากภวังค์ และสะบัดหน้าของตนแบบงงๆ
เขารู้สึกตื่นตัวและเก้อเขิน ผิดกว่าปกติวิสัยของเขา  ซึ่งเป็นถึงดาราชื่อดัง
ระดับเอเชีย สาธารณะบุคคลผู้ต้องเผชิญกับการพบปะผู้คนมาตลอด
สิบกว่าปี จนกลายเป็นเรื่องธรรมดาสำหรับการวางตัวของเขา
ณนนท์  มองจ้องหน้าหญิงสาวแปลกหน้าผ่านทะลุแว่นตากันแดดสีเข้ม
เธอผู้ซึ่งมีน้ำเสียงที่แสนไพเราะ  เมื่อยามเธอร้องเพลงอย่างมีความสุขสบายใจ
เมื่อเขาได้มาเห็นเธอใกล้ๆ  เช่นนี้  ณนนท์รู้สึกคุ้นเคยและถูกชะตากับเธอ
ขึ้นมาเองอย่างประหลาด!?  ความรู้สึกนี้รุนแรงจนทำให้เขาเองรู้สึกประหม่า
อย่างที่ไม่ค่อยเกิดขึ้นต่อความเป็นความปกติของเขาสักเท่าไหร่
เขาจึงต้องรีบพูดแบบติดๆขัดๆ ออกไป    เพื่อแก้ความเก้อเขินของตัวเอง
" คือ..?.. ผมมาช่วยคุณครับ "
" เอ่อ!! คุณ...?.."
ใช่ !  เธอเป็นผู้หญิงที่หน้าตาสวยมีเสน่ห์เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัว
โดยเฉพาะดวงตากลมโตคู่นี้  ซึ่งเป็นประกายวิบวับเปลี่ยนไปตามอารมณ์
ของเจ้าของดวงตา  ดั่งมีประกายดาวเล็กๆซุกซ่อนอยู่ข้างใน  แต่สิ่งที่สำคัญมากที่สุด
คือ   ทำไมณนนท์  จึงรู้สึกเหมือนเคยรู้จักเธอและได้พบเจอกันมาก่อนแล้ว?
อะไรทำให้เขารู้สึกในเรื่องนี้แบบตะหงิด ๆ อยู่ในใจ ??
จนเขาเอง  อยากชวนเธอไปนั่งที่โต๊ะซึ่งเขานั่งอยู่ก่อนแล้ว
เพื่อจะได้แสดงความเป็นมิตรและขอทำความรู้จักกับเธอให้หายสงสัยกันไปเลย!
ทว่า..... ยังมิทันที่ณนนท์  จะเอ่ยปาก
ชวนเธอไปนั่งที่โต๊ะเพื่อทำความรู้จักกัน
ร่างบอบบางสมส่วนของนิมนิม  ก็รีบขยับออกจากการกอดรัดของเขา
จนเป็นอิสระ เธอถอยหลังขึ้นไปยืนบนชายหาดที่เกลียวคลื่นซัดไปไม่ถึง
นิมนิม ไม่รู้จักว่าณนนท์ คือพระเอกละครทีวีคนดังของเมืองไทย
เพราะเธอไม่ได้มีเวลาดูรายการบันเทิงทีวีมานานนับสิบปีแล้ว  เธอจึงหันหน้ามา
จ้องมองเขาอย่างอายๆ  ด้วยแววตาที่แสดงความรู้สึก "ขอบคุณ"
" คุณ เอ่อ!....
ขอบคุณมากนะคะ  ที่กรุณามาช่วยดึงตัวฉันเอาไว้
ก่อนที่คลื่นจะปะทะ  จนล้มลงไปเปียกปอนทั้งตัว "
นิมนิม รีบพูดแสดงความขอบคุณด้วยน้ำเสียงประหม่าสูงสุด
พร้อมกับยกมือทั้งสองขึ้นพนมไหว้ณนนท์  อันเป็นการแสดง
ความขอบคุณตามวิถีแห่งมารยาทไทย  ที่สุภาพและงดงาม
" ไม่เป็นไรครับ  สบายมาก  ฮะฮ่า!
ผมดีใจมากกว่า  ที่ดึงคุณไว้ได้ทัน  เอ่อ! ว่าแต่...
คุณร้องเพลงไพเราะมาก ๆ นะครับ  สงสัยชอบร้องเพลงใช่ไม๊ครับ? "
ณนนท์ ก้มลงมองดูเสื้อเชิ้ตที่เปียกน้ำบางส่วนของตัวเอง
พร้อม ๆ กับ เอ่ยคำสนทนากับสาวแปลกหน้าไปด้วย
" แม่คร๊าบ! แม่ครับ!!  แม่!!!!!!!
น้าต่ายและทุกคนออกมานั่งรอที่โต๊ะอาหารเย็นแล้วครับ
พวกผมหิวมากด้วยครับ แม่!!!!  รีบไปที่โต๊ะกันเถอะคร๊าบ
ปะแม่ป่ะ!   เพราะความหิว ไม่เคยปราณีใคร !! "
เจ้าหนุ่มน้อยหน้ามลทั้งสามคนของนิมนิม  ซึ่งกำลังเดินแกมวิ่ง
และกระโดดโลดเต้นตามประสาวัยรุ่น  ลงมาที่ชายหาดจนมาถึงตัวนิมนิม
รีบแข่งตะโกนร้องชวนคุณแม่ที่ยังสาวของพวกเค้า  ให้รีบเดินกลับขึ้นไป
ที่ด้านบนของโรงแรมฯ  พร้อมกับลูก ๆ เดี๋ยวนี้!!!!
" เอ่อ!  ลูก ๆ มาตามแล้วค่ะ  เด็ก ๆ คงหิวหนักมาก
เพราะเดินทางตลอดวัน  ฉันขอขอบคุณจากใจอีกครั้งนะคะ
ที่กรุณาเข้ามาช่วยฉันไว้ในครั้งนี้  ขอบคุณมากจริงๆค่ะ
ขออนุญาตไปร่วมโต๊ะกับครอบครัวก่อนนะคะ  สวัสดีค่ะ "
นิมนิม รีบพูดอย่างเกรงใจ ณนนท์ ผู้ซึ่งกำลังชวนสนทนา
แต่เธอไม่สามารถอยู่ตรงนี้ต่อได้  เธอจึงปิดฉากการสนทนา
กับชายหนุ่มผู้มีรูปร่างหน้าตาเท่ห์สะดุดใจ ผู้ซึ่งเธอไม่เคยรู้จักเขามาก่อน
ว่าเขาคือใคร?  ด้วยการยกมือไหว้ พร้อมกับพูดว่า
"สวัสดีค่ะ"
อย่างนุ่มนวลงดงาม แล้วเธอก็ยิ้มด้วยรอยยิ้มสวยละมุนละไม
ตามแบบฉบับของเธอให้ณนนท์  ก่อนจะหันหลังกลับ
จูงมือลูกชายของเธอ เดินตามกันไปด้านบนทั้งสี่คนแม่ลูก
ณนนท์  ยืนค้าง แบบงงๆ!!
เขาไม่เคยพบเจอการกระทำแบบง่าย ๆ ตรงไปตรงมา
และช่างซื่อสัตย์ต่อความคิดของตนเอง  ในแบบที่ผู้หญิงแปลกหน้า
คนนี้กำลังทำกับเขามาก่อน  จริงๆ!!
เขาทึ่ง!  อึ้ง!และ  พูดอะไรไม่ออก!  ได้แต่ยืนทำตาปริบๆ
อ้าปากค้าง....   คำพูดที่กำลังจะพูดต่อ...  แต่กลับไม่ได้พูด....
" เอ่อ!  คุณ?!.....
อ้อ!?  ครับ!  ได้ครับ!!
อ๊าวววว!!!!!!!!!!!  เดี๋ยวครับคุณ!  "
พระเอกละครทีวีคนดังระดับแถวหน้าในโลกมายามากว่ายี่สิบปี
ยืนหันรีหันขวาง ซ้ายที! ขวาที!  อยู่เพียงลำพังบนชายหาด
ความคิดของณนนท์ประดังพรั่งพรูในใจ
" เธอไม่รู้สึกตื่นเต้นดีใจอะไรเลยรึนี่?
ชั้นเป็นถึงพระเอกชื่อดังนะเว๊ย!!!!
เฮ๊ยยยย!!!!!  หรือว่าเธอจะไม่รู้จักเราจริงๆวะ ????? "
เฮ๊ออออออ!!!!!!  คือ..  กู..  งง..  มาก.. ว๊อยยยยยยย!!!!!
งงกว่านี้   ม่ายมีอีกแล๊ววววว!!  โอ๊ยยยยย!!!!!  เกิดอะไรขึ้นวะนี่????


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่18  มนุษย์แม่

ขณะเดินขึ้นไปบนห้องอาหารของโรงแรมแอนด์รีสอร์ท
เพื่อรับประทานอาหารมื้อแรกในการมาพักผ่อนที่นี่เป็นครั้งแรกนั้น  นิมนิม
ถูกลูกชายวัยกำลังอยากรู้อยากเห็นทั้งสามหนุ่มน้อย  แย่งกันซักถาม
คุณแม่สาวโสดของพวกเขา เกี่่ยวกับชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลา  รูปร่างสูง
สมส่วนแข็งแรงสมชายชาตรี  และมีบุคลิกเจ้าเสน่ห์โดดเด่นสะดุดตา
แต่ นิมนิมสามารถตอบลูกๆได้เพียงแค่ว่า  เธอเดินเล่นเตะเกลียวคลื่น
มาตามริมชายฝั่ง  แล้วจู่ ๆ!  ก็มีคลื่นขนาดใหญ่ม้วนตัวขึ้นมากระแทกเธอ
จนทำให้เธอตัวเปียกและกำลังจะล้มจมลงไปในกระแสน้ำ  เขาคนนั้น
มาจากไหนก็ไม่รู้?!!  เขาเข้ามาดึงตัวของเธอเอาไว้ไม่ให้ล้มคว่ำลงไปในทะเล
จนตัวของเขาและเธอ ต่างเปียกปอนไปด้วยกันเพราะน้ำทะเล
" แม่ก็ยังไม่ได้พูดคุยอะไรกับเขา  ลูก ๆ ก็ตะโกนเรียกแม่ นี่ไงครับ
แม่เลยรีบขอบคุณเขา  แล้วก็มากับพวกหนูนี่ไง  หิวมากหละสิครับ
อยู่ในรถมาตลอดวัน ตอนแวะปั๊มน้ำมันก็ทานแต่ของกินเล่นกันหนิ
แม่่ก็หิวครับ อาหารมื้อนี้พวกเราจะต้องจัดหนักจัดเต็ม!!  ทะเลทุกอย่างจัดมา "
นิมนิมเดินกอดคอลูกชายสองคนเล็ก  คือณิวและณัท
เพราะเจ้าคนโต คือพี่เณศ  เดินนำหน้าน้อง ๆ ไปก่อนแล้ว
ลูกชายทั้งสามคนคือดวงใจแก้วตาของนิมนิม
นับตั้งแต่พวกเค้าทะยอยเกิดมาบนโลกนี้ จวบจนแม่ผู้ให้กำเนิดชีวิตเล็ก ๆ
ของพวกเค้าต้องตัดสินใจครั้งยิ่งใหญ่มากที่สุดในชีวิต!!!!  นั่นคือ
การขอหย่าจากพ่อผู้ให้กำเนิดลูก ๆ ทั้งสามคนเพราะปัญหาเรื่องศาสนา
ซึ่งไม่สามารถปรับให้ลงตัวในครอบครัวได้  อย่างที่ใจของอดีตสามีของนิมนิม
ต้องการ   หลังจากที่ทั้งคู่ได้แต่งงานและอยู่กินร่วมกันมาครบปีที่ 10
เด็กชายตัวเล็ก ๆ ทั้งสามคน  ในวันที่ครอบครัวต้องแตกแยกออกจากกันนั้น
จึงกลายเป็นเด็กชายลูกครึ่งอีสานแอนด์แขก  ที่ขาดพ่อผู้ให้กำเนิดนับแต่นั้นเป็นต้นมา
เพราะนิมนิมขอเสียสละทรัพย์สินวัตถุต่าง ๆ  โดยเธอยื่นร้องขอเพียง :
ให้เธอได้เป็นผู้มีสิทธิ์เลี้ยงดูบุตรชายทั้งสามคน  เพียงผู้เดียวตลอดไป  เท่านั้น
เมื่อเดินเข้าไปถึงโต๊ะทานอาหารของทุกคนในครอบครัว  นิมนิมขอตัวเดินกลับไป
ห้องพักเพื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าที่เปียกชุ่มด้วยน้ำทะเลและเศษเม็ดทรายเล็ก ๆ
ก่อนที่เธอจะเดินกลับมาร่วมโต๊ะทานอาหารมื้อค่ำ  ซึ่งเป็นเมนูอาหารทะเลสดใหม่
แสนอร่อย  ทุกคนบนโต๊ะอาหารต่างสนทนากันไปพร้อมกับการรับประทานอาหาร
ส่งเสียงแข่งกัน  ดูสนุกสนาน  และเป็นครอบครัวใหญ่ที่แสนอบอุ่นในสายตาของผู้มองเห็น
ภายในระเบียงที่จัดเป็นห้องรับประทานอาหารแห่งนี้
มีนักท่องเที่ยวนั่งรับประทานอาหารหรือดื่มเครื่องดื่มกันอยู่ไม่ถึง 10 โต๊ะ
ทำให้แต่ละโต๊ะนั่งแยกห่างออกไปจากกันพอสมควร  จึงไม่มีการรบกวนใด ๆ
หรือความเกรงอกเกรงใจใด ๆ  สำหรับโต๊ะอื่น ๆ
พระอาทิตย์ตกทะเลและเหลี่ยมเขาไปเรียบร้อยแล้ว  แสงดาวเล็ก ๆ
กำลังค่อย ๆ ส่องแสงระยิบระยับทอทาบผืนฟ้าอันมืดทะมึน
สายลมเย็นระรื่นจากทะเลพัดเข้าสู่ฝั่งตอนย่ำค่ำชวนให้เพลินกายเพลินใจ
ในขณะที่  นิมนิมและครอบครัวกำลังอิ่มเอมความอร่อยของอาหารทะเล
รวมทั้งความสุขกายสุขใจที่ได้มีโอกาสมาพักผ่อนที่เกาะเต่า
อันสงบเงียบและงดงามน่าหลงใหลแห่งนี้  อยู่นั้น
ณนนท์  เดินขึ้นจากทะเลเพื่อตรงไปยังห้องพักส่วนตัว
เขาจำเป็นต้องเปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่  เพราะชุดที่สวมอยู่นี้เปียกปอน
ด้วยน้ำทะเลและเศษทราย  ในช่วงขณะที่กำลังล้างตัวและเช็ดตัว
เพื่อสวมเสื้อผ้าชุดใหม่อยู่นั้น  ณนนท์  บ่นเบาๆกับตัวเองว่า
" เป็นสาวเป็นแส้อยู่แท้ ๆ   แม่คุณเอ๊ย!
จู่ ๆ ทำไมมีไอ้หนุ่มตั้งสามคนมาตะโกนเรียกว่า  แม่  แม่ครับ  แม่ ????
สรุปคือ....   คงยกโขยงกันมาเที่ยวเกาะเต่ากันอย่างพร้อมหน้าพร้อมตา
ทั้ง กับสามี  และลูก ๆ ที่โตเป็นหนุ่มกันแล้วใช่ไม๊วะ   เนี่ย !!?? "
ณนนท์  สวมเสื้อยืดเสร็จเรียบร้อย  ขณะเช็ดผมที่เปียกหมาด ๆ
แล้วเป่าให้แห้งอยู่นั้น  เขายังมิวายพูดคนเดียวอย่างอัดอั้นตันใจต่อไปอีกว่า
"  คุณชื่ออะไร?  เป็นใคร?  มาจากไหน?  ก้อ  ม่ายรู๊ ?
ก็ ผมนี่!  ยังไม่ทันได้ถามอะไรคุณเล๊ย!!!  ดันไปซะแล้ว !!
เฮ๊อออออ!!!  ไอ้นนท์ นะ ไอ้นนท์  กูควรจะบอกมึงก่อนไม๊วะ  ว่า
มึงไม่ควรรีบจ้ำอ้าวเข้าไปช่วยดึงตัวคุณเธอคนนั้นเอาไว้  เล๊ย!  จริง ๆ
เสร็จแล้ว ก็ต้องมายืนบ่นๆๆ  เป็นหมีกินผึ้ง แถมรู้สึกเหมือนโดนผึ้งต่อย!!
จนปากบวมเป่งพูดจาอาไร  ก็ไม่ได้  แบบนี๊!!!  โธ่ ๆ ๆ ๆ ๆ ชะตากรรมของไอ้นนท์ "
บ่นเสร็จผมแห้งพอดี  ณนนท์  จึงเดินออกจากห้องพักส่วนตัว  ลัดเลาะไป
ตามทางเดินเล็ก ๆ ที่ซึ่งปูพื้นด้วยหินธรรมชาติ  ตรงไปยังห้องอาหาร
ของโรงแรมแอนด์รีสอร์ทเพื่อรับประทานอาหารเย็นเพียงลำพัง
เมื่อณนนท์  นั่งลงที่เก้าอี้ในห้องอาหารเรียบร้อยแล้ว  เสียงพูดคุยกัน
หลาย ๆ เสียงจากโต๊ะที่มีนักท่องเที่ยวนั่งอยู่เกือบสิบคน  ซึ่งอยู่ถัดจากโต๊ะ
ของพระเอกคนดังไปประมาณครึ่งห้อง  ดึงความสนใจตามปกติของมนุษย์ให้หันไปมอง
" อ้าว !  เอ๊ะ !  นั่นใช่แม่สาวสวยลูกดกกับคุณสามีของเธอไม๊นั่น? "
ณนนท์  ทำตาโตแทบจะทันที  ที่มองเห็นนิมนิมนั่งอยู่กึ่งกลางของโต๊ะทานอาหารโต๊ะนั้น
ความคิดเดาของเขา  เกิดขึ้นเองตามภาพจริงที่ได้พบเห็น  เขาเชื่อว่า  นิมนิมเป็นภรรยาผู้มีสามีและลูกชายหลายคน  และครอบครัวของเธอเดินทางมาเที่ยวพักผ่อนช่วงปิดเทอมที่นี่
" จบกันไอ้นนท์  เอ็งแห้วหว่ะ!!
อุตส่าห์อยากทำความรู้จักกันซักหน่อย  เป็นเพื่อนใหม่กันก็ยังได้
ไหงมีสามงสามีและลูกๆรอบกายแบบนี้ฟะ?   เหอะ!  เหอะ !!  เหอะ!!!
เลิกคิดจะไปทักทาย ถามไถ่ ทำความรู้จักกัน  ดีกว่า  พับเลย!  พับไปเลย! "
ณนนท์ส่ายหัวดิกๆไปมาเพียงคนเดียว  ในขณะที่ทั้งสองตาของเขา
จ้องมองไปที่โต๊ะของครอบครัวนิมนิม  ด้วยความคิดเดาที่ผิดไปจากความเป็นจริง


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 19 มนตราหาดทรายรี

กระบี่ในมือ แม้น่ากลัว
แต่กระบี่ในใจ  ยังน่ากลัวกว่า
คนส่วนใหญ่ต้องแลเห็นสิ่งของ
จึงยอมรับคุณค่าของมัน
แต่หาทราบไม่ว่า
สิ่งที่มองไม่เห็น
กลับมีคุณค่ายิ่งใหญ่กว่า
โดยเฉพาะสิ่งที่สัมผัสได้  ด้วยใจ
" ที่สุดของ - โกวเล้ง - "
...   .....   .....   .....  .....   ......  ......
หลังจากฝืนใจรับประทานอาหารค่ำเพียงคนเดียว ไปได้แค่เล็กน้อย
ด้วยอารมณ์และจิตใจที่เขาเองก็บอกกับตัวเองไม่ได้ว่า เป็นเพราะเหตุใด?
ณนนท์  รู้สึกหงุดหงิดต่อภาพของโต๊ะครอบครัวนักท้องเที่ยว โต๊ะใหญ่กลุ่มนั้น
ที่จริง!  ถ้าหากเขาแค่ไม่หันหน้าไปมอง  เขาก็จะไม่ได้พบเห็นความเคลื่อนไหว
ต่างๆ ที่กำลังดำเนินไปของผู้คนบนโต๊ะอาหาร  ซึ่งอยู่ห่างออกไป
เป็นระยะห่างเกือบครึ่งห้องอาหาร   เลยทีเดียว
ดังนั้น  หากจะตำหนิว่าคนกลุ่มนั้นได้ก่อเสียงหรือความรำคาญ
ให้แก่เขา  ซึ่งจัดได้ว่าเป็นแขกประจำ  ระดับวี+วีไอพี
ของโรงแรมแอนด์รีสอร์ทแห่งนี้  ย่อมไม่สามารถตำหนิพวกนั้นได้
เพราะสายตาอันอยู่ไม่นิ่งของณนนท์เองต่างหากเล่า!
ที่ทำให้เจ้าของดวงตาเอียงมองไปดู เป็นระยะ ๆ  แล้วกลับรู้สึก
ไม่สบในอารมณ์ของตนเอง  ปานประหนึ่งว่า  มีใครกำลังทำให้อารมณ์
เริ่มบูด หงุดหงิด   กระสับกระส่าย   ร้อนรนในใจ  ฮึดฮัด!!  ฟึดฟัด!!
เมื่อเห็นภาพของผู้หญิงแปลกหน้าคนนั้น  เธอยิ้ม พูดคุย  หัวเราะ
อย่างมีความสุขกับทุกคนในครอบครัวของเธอ ตลอดเวลาที่พวกเค้า
รับประทานอาหารค่ำอยู่นั้น  และหนึ่งในนั้นมีชายหนุ่มรูปร่างสูงใหญ่
ผิวสีแทน  ดูอายุของเขาน่าจะใกล้เคียงกับณนนท์
" ชายผู้นั้นสินะ!  คงเป็นหัวหน้าครอบครัว
และเป็นพ่อของไอ้เจ้าหนุ่มน้อยหน้ามลทั้งสามตัว เอ๊ย! สามคนนั่น!!!
หึ! หึ!! หึ!!!  อะไรกั๊น  แม่คุณ  หน้าตายังดูเด็กอยู่แท้ ๆ
ทำไมมีลูกชายเติบโตเป็นหนุ่มรุ่นยี่สิบปีแบบนี้?
นี่!  แสดงว่า  คงมีผัวตั้งแต่วัยรุ่นเลยชิมิ? จบมอหกปุ๊บ! มีผัวปั๊บ!!
ใช่สิ!!  มันต้องแนวนี้ ไม่งั้นลูก ๆ จะโตเป็นหนุ่มตัวสูงไล่เรียงกัน
ยังกะลูกโบว์ลิ่งได้ซะขนาดนี้เรอะ  อีพ่อก็คงหลงเมียสาววัยรุ่น
หัวปักหัวปำ  ชวนกันทำลูกกันไม่ว่างไม่เว้น!!
แล้วยังกล้า!  เออแหนะ!!  ช่างกล้าปล่อยให้เมียสาวสวย
ออกไปเดินเล่นริมชายหาด  จนเกือบจมน้ำจมทะเล
โห!!!  ครอบครัวนี้  ยังไงนี่??????? "
ณนนท์  สูญเสียความสงบในใจตนเองไปอย่างไม่รู้ตัว
จากความตั้งใจแรกที่จะนั่งรับประทานอาหารเย็นซึ่งล้วนเป็นเมนูพิเศษ
ของที่นี่  ที่เขาชอบทานมากๆ  เขาจึงลุกขึ้นยืนหันไปบอกพนักงานบริการ
แล้วร่างสูงใหญ่แข็งแรงที่น่าหลงใหลต่อสายตาของสตรีทั้งสาวน้อยสาวใหญ่
ก็เดินดุ่มๆ กลับไปที่ห้องพักส่วนตัวของเขาเอง  ในเวลา 20 นาฬิกาเศษๆ แค่นั้น
พระเอกคนดัง  เปิดเป้สะพายหลัง  ที่ซึ่งเขาบรรจุหนังสือรวมทั้งบทที่ต้องอ่าน
และท่องจำ  ของละครทีวีเรื่องต่อไป  ซึ่งจะมีการเปิดกล้องถ่ายทำละครเรื่องใหม่
ในต้นเดือนหน้า  เขาค้นหาหนังสือ  "วรรณกรรมจีนโบราณ"
ที่ซึ่งเขาพกใส่เป้เดินทางมาด้วยจนเจอ  เขาหยิบหนังสือแล้ว
เดินไปเปิดตู้เย็น  หยิบขวดไวน์และแก้วไวน์ขึ้นมาถือ  จากนั้นพระเอกรูปหล่อ
หนุ่มโสดเจ้าเสน่ห์ในวัย 40 ปีต้นๆ  ก็หันตัวเดินออกไปที่ระเบียงมุมห้องด้านข้าง
บริเวณ  ที่ซึ่งมีต้นดอกแก้วขนาดพุ่มกำลังแตกกิ่งกองดงาม
ดอกแก้วสดแข่งกันออกดอกสีขาวชูช่อสวยงามตระกานตา
และกำลังส่งกลิ่นหอมละมุนแบบไทยๆในยามค่ำคืน
ทางโรงแรมแอนด์รีสอร์ทได้จัดวางชุดเก้าอี้ไทยโบราณ  ทั้งแบบยาว
และแบบสั้น เอาไว้ให้ลูกค้า  ระดับวี+วีไอพี  ได้เลือกนั่งหรือนอนพักผ่อน
ตามแต่ใจชื่นชอบ  เพื่อสูดอากาศแสนบริสุทธิ์สดชื่นตามธรรมชาติ
ณนนท์เลือกนั่งกึ่งเอนตัวลงบนเก้าอี้ไทยแบบยาว  โดยเขาดึงหมอนสามเหลี่ยม
ที่ทำจากผ้าขิดทอมือ  ฝีมือของกลุ่มโอท็อป: กลุ่มชาวบ้านในชนบท
ทั่วประเทศไทย มารองต้นคอและศีรษะของเขาไว้  เมื่อเอนกายลงไปนอนท่าตะแคง
แล้วจึงหยิบหนังสือเล่มนั้นขึ้นมาเปิดอ่านไปเรื่อยๆ ทีละหน้า  ทีละหน้า.......
"" สิ่งที่มองไม่เห็น
กลับมีคุณค่ายิ่งใหญ่กว่า
โดยเฉพาะสิ่งที่สัมผัสได้  ด้วยใจ
ที่สุดของ - โกวเล้ง -   ""
ณนนท์  อ่านหนังสือมาจนถึงหน้านี้
เขารู้สึกอยากดื่มคลายอารมณ์  จึงวางหนังสือไว้บนเก้าอี้แล้วหันไปหยิบขวดไวน์
รินไวน์สีแดงเข้มที่หอมกรุ่นด้วยกลิ่นองุ่นหมักบ่มเข้มข้น  ลงไปในแก้วไวน์ขนาดใหญ่
ดีไซน์สวยงามปราณีต  เขาเอื้อมมือไปจับแก้วไวน์ยกขึ้นมาจิบสองสามจิบ
ก่อนที่จะลุกขึ้นยืนหันตัวออกไปชมทางด้านนอกระเบียง  ที่ซึ่งสามารถแลเห็น
ชายหาดของเกาะเต่าอีกด้านหนึ่งได้อย่างสบายตา    เพราะอยู่ไม่ไกลจากเรือนพัก
เพียงก้าวเดินประมาณ 5 นาทีเท่านั้นเอง  เป็นชายหาดที่เว้าแหว่งเข้ามา
ตามรูปลักษณะของภูมิศาสตร์บนเกาะเต่าแห่งนี้
แม้จะเล็กและไม่เหมาะสำหรับการลงไปเล่นน้ำทะเล
เพราะมีเศษหินกระจายอยู่ตามขอบชายฝั่ง  แต่ก็เป็นชายหาดเล็กๆ
ซึ่งมีความสวยงาม  สงบเงียบ เหมาะแก่การเดินย่อยอาหาร  เดินกินลม
ชมวิว   ปล่อยใจ    พักสายตา  ของผู้เลือกมาพักผ่อนที่นี่  เป็นอย่างยิ่ง
ณนนท์  ถือแก้วไวน์ไว้ในมือขวา  ก่อนจะออกเดินเท้าเปล่าไปตามทางเดินเล็กๆ
จนเท้าเปลือยเปล่าของเขาสัมผัสกับผืนทรายละเอียดบนชายหาด  เขาหยุดยืน
สูดอากาศอันแสนบริสุทธิ์ปลอดโปร่งจากไอควันพิษนานา  เอาไว้จนเต็มปอด
พระเอกหนุ่มโสดชื่อดังเงยหน้าขึ้นบนฟ้า  ขณะหลับตาพริ้มเพื่อยืดตัว
ในท่าสูดอ๊อกซิเจนเข้าปอดอย่างสบายๆ      ฮึบ!!!!!.......      เฮ้อ!!!!!!!!........
พลัน!  จมูกของณนนท์ ต้องกลิ่นดอกแก้วลอยระรื่นมาตามสายลมทะเล
ตอนแรกเหมือนว่ากลิ่นจะเบาบาง  แต่ต่อมารู้สึกถึงกลิ่นที่แรงขึ้น
เสมือนมีมาลีชนิดนี้มาอยู่ใกล้ ๆ กับตัวของเขา ในตอนนี้
ณนนท์  จึงลืมตาขึ้น!  และหยุดการเคลื่อนไหวของร่างกายในท่าสูดอ๊อกซิเจน
พระเอกหนุ่มใช้สายตาสอดส่ายมองไปรอบบริเวณชายหาดเล็กๆ  ที่เขากำลัง
ยืนพักผ่อนอยู่ขณะนี้  และแล้ว!  สายตาที่คมประดุจเหยี่ยวของณนนท์
ก็พบเจอใครสักคนหนึ่ง!  กำลังเล่นชิงช้า  แกว่งตัวโยนไป-มา
เธอคนนั้นนั่งอยู่บนชิงช้าไม้แผ่นเดียว  ที่ซึ่งผูกติดเอาไว้กับกิ่งอันแข็งแรง
ของต้นไม้ใหญ่ริมชายหาด  ด้วยเส้นเชือกแข็งแรงแน่นหนาขนาดใหญ่สองเส้น
และเธอคนนั้น  มีช่อดอกแก้วสีขาวสดกระจ่างตาซึ่งสามารถแลเห็นได้ชัด
แม้อยู่ในความมืด  เธอทัดใบหูข้างซ้ายของเธอเอาไว้หนึ่งช่อเล็กๆ ขนาดกำลังสวยงาม
และนี่เอง  คือที่มาของกลิ่นหอมละมุนละไม  ซึ่งโชยพัดมาแตะจมูกของณนนท์เข้า
ณนนท์  กำลังเพ่งมองเธอผู้นั้นอยู่เงียบ ๆ ผ่านความมืดยามราตรี
ที่ซึ่งมีแสงสลัวๆ จากโคมไฟตามทางเดิน รวมทั้งแสงจันทร์จากบนฟากฟ้า
สาดส่องลงมา  ช่วยทำให้เขาค่อยๆ สามารถเห็นรูปร่างหน้าตาของบุคคล
ที่กำลังนั่งโยกชิงช้า ขึ้น-ลง  อยู่อย่างเพลิดเพลินได้ถนัดชัดเจน
" ยัยคนสวยเสียงเพราะแม่ลูกสามนี่เอง
โธ่ !  นึกว่ากลิ่นดอกแก้วลอยมาจากที่ไหน "
พระเอกหนุ่มออกเสียงรำพึงคนเดียวแทบจะทันที  ที่เห็นหน้าตาของเธอชัดขึ้น
เขารู้สึกกระอักกระอ่วน  ใจเต้นรัวแรง!!  ขึ้นมา  อย่างไม่รู้สึกตัว !!  เขาจึง
ยกมือขวาที่กำลังถือแก้วไวน์อยู่  ขึ้นมาเพื่อจิบไวน์สีแดงเข้มไปหนึ่งอึกใหญ่
" กูควรจะเดินไปหาแล้วทักทายกับเธอ  ดีไม๊ ? รึ ..  จะ ..  ไม่ดี?.... "
ณนนท์  บอกตัวเองไม่ถูกสำหรับกรณ๊พิเศษต่อผู้หญิงคนนี้
บุคคลที่เขาเข้าใจไปเองว่า :เธอมีสามีแล้ว  และเป็นมารดาของบุตรชาย
ที่ซึ่งเติบโตเป็นหนุ่มน้อยหน้าตาดีถึงสามคน  ดังนั้น  เขาจึงรู้สึกอึดอัด!!
ต่อการตัดสินใจของตนเองว่า  เขาควรจะเดินเข้าไปหาเธอ?
หรือยืนมองเธออยู่เงียบ ๆ  แบบนี้ไปเรื่อย ๆ เรื่องง่ายๆ ธรรมดาๆ
กลับกลายเป็นเรื่องที่ช่างยากสำหรับเขา  ไปเสียแล้วกระนั้นหรือ?!?!!
นิมนิม  เดินเงียบๆ  ออกมาทางด้านข้างเรือนที่พักของเธอและลูกๆ
คืนนี้เธอทานอาหารค่ำจนอิ่มแปล้  เพราะเมนูอาหารทะเลสดใหม่ของที่นี่
ถูกปากถูกใจเธอมากจริงๆ  นิมนิม  จึงออกมาเดินข้างนอกเรือนพัก
เพื่อย่อยอาหารก่อนที่จะหลับนอนในคืนนี้  ก่อนเดินพ้นเรือนพัก  เธอเห็น
พุ่มดอกแก้วกำลังออกดอกชูช่อสีขาวงดงามตระกานตา  กลิ่นหอมอบอวล
แบบไทยๆ คือสิ่งที่ผู้หญิงแบบนิมนิม ชอบมากเป็นพิเศษ  เธอจึงเลือกหัก
เอามาหนึ่งช่อขนาดพอดีๆ  แล้วเสียบทัดเข้าไว้บนใบหูด้านซ้ายของเธอ
โดยปล่อยให้ผมยาวสลวย  ปัดไปอยู่ที่ไหล่และหลังของตนเอง
จากนั้น  นิมนิม เดินช้าๆ สบายๆ ห่างออกมาไม่ไกลนัก  เธอก็มองเห็น
ชิงช้าไม้ผูกเอาไว้กับต้นไม้  มันดึงดูดให้เธอเดินไวๆ มาถึง  เพื่อนั่งลงไป
บนแผ่นไม้หนาแข็งแรง แผ่นเดียวนี้  แล้วโยนตัวถีบไป-มาเพื่อให้ชิงช้าไกวไป
ข้างหน้า-ข้างหลัง  ช่างรื่นรมย์ใจเสียจริงหนอ.....  นิมนิม  ปล่อยใจคิดเรื่อยเปื่อย
โดยไม่รู้ตัวว่า  กำลังถูกจ้องมองจากชายหนุ่ม  ผู้เป็นขวัญใจในฝัน
ของสาวน้อยสาวใหญ่ทั่วแผ่นดินไทยรวมทั้งประเทศเพื่อนบ้าน  เช่น  ณนนท์


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่20 คืนแห่งบทกวี   

นิมนิม รู้สึกถึงการได้ปลดปล่อยอดีตอันแสนขมขื่น
และหนักหนาสาหัสจนเหมือนตายแล้วเกิดใหม่ ของตัวเธอเอง
ไปพร้อมๆกับ การโยนตัวขึ้น โยนตัวลง ของชิงช้าไม้แผ่นนี้
เธอรู้สึกเหมือนกำลังกลับไปเป็นเด็กหญิงบ้านนอกตัวเล็กๆผอมเก้งก้าง
อีกครั้งหนึ่ง...
คุณพ่อของเธอ เคยผูกชิงช้าไม้แผ่นเดียวคล้ายๆแบบนี้ เอาไว้
ใต้ต้นจามจุรีต้นใหญ่ที่มีก้านแตกกอออกอย่างแข็งแรงด้านข้างลำต้น
พื้นที่ใต้ต้นจามจุรีแห่งนี้จึงเป็นสนามเด็กเล่นและที่รวมพลของนิมนิม กับพี่สาว
น้องชายคนเล็กสุด รวมทั้งเพื่อนเด็กๆจากครอบครัวอื่น ซึ่งอาศัยอยู่ในละแวกแถวนี้
นิมนิม เป็นนักอ่านตัวยงมาตั้งแต่เด็ก
ด้วยความที่คุณพ่อของเธอเป็นคุณครูระดับปริญญาตรีคนแรก ของกิ่งอำเภอแห่งนี้
ในจังหวัดขอนแก่น ทุกคนในพื้นที่แถวนี้จึงรู้จักและให้ความเคารพรัก
ต่อคุณพ่อของเธอ ทุก ๆ วันในช่วงที่ทุกคนในครอบครัวมานั่งล้อมเป็นวงกลม
เพื่อรับประทานอาหารมื้อค่ำกันพร้อมหน้านั้น คุณพ่อของนิมนิม
มักจะสอนลูก ๆ ทั้งสามคนไปด้วยเสมอๆ ว่า : ให้เป็นคนขยันเรียนรู้ และศึกษา
หาความรู้ เพราะความรู้คืออาวุธและเครื่องมือสำหรับการสร้างชีวิตที่ดี
เช่น คุณพ่อของเธอเป็นคนยากจน กำพร้าคุณพ่อ(ปู่)ที่ป่วยหนักจนเสียชีวิตไป
ตั้งแต่ท่านอายุเพียง 4 ขวบ คุณแม่ของคุณพ่อ(ย่า)จึงเลี้ยงดูคุณพ่อมา
อย่างทุกข์ยากลำบาก  เพราะภาคอีสานสมัยก่อนนั้นเป็นดินแดนอันแห้งแล้ง
เมื่อเกิดเป็นคนจน ไม่มีที่นาเป็นของตัวเอง  ต้องรับจ้างปลูกข้าวทำนาให้คนที่มีฐานะกว่า
แต่เมื่อเกิดภัยแล้งขึ้นในพื้นที่แถบนั้น ย่าจึงอุ้มคุณพ่อออกเดินไป
ขอข้าวสาร(ข้าวเหนียว) จากในหมู่บ้านอื่นที่ฝนตกแล้วได้ทำนา
เพื่อนำมานึ่งกินประทังชีวิต จนกระทั่งย่าได้พบกับสามีคนใหม่(ปู่คนใหม่)
คุณพ่อเล่าว่า  สิ่งเดียวที่ได้ช่วยพัฒนาชีวิตของคุณพ่อ
จนเรียนจบในระดับปริญญาตรี ( ช่วงพุทธศักราช 2508)
สามารถสอบเข้ารับราชการครู  ซึ่งถือเป็นอาชีพที่มีเกียรติได้รับการยกย่อง
เคารพจากสังคมในยุคนั้น สิ่งนั้นคือ เพราะคุณพ่อขยันอ่านหนังสือท่องตำรา
ค้นหาความรู้จากการอ่าน จึงเป็นเด็กเรียนดี ความจำแม่น
จึงได้รับทุนการศึกษา : เด็กเรียนดีแต่ยากจน มาโดยตลอด
คุณพ่อจึงถือว่า : การศึกษาหาความรู้เป็นสิ่งที่สำคัญมากที่สุดของการดำเนินชีวิต
ดังนั้นนิมนิม  จึงฝึกอ่านหนังสือ  รวมทั้งอ่านทุกสิ่งที่มีตัวหนังสือมาตลอด
ตั้งแต่เริ่มฝึกการอ่านตอนอายุได้ 5-6 ขวบ เธอกลายเป็นหนอนหนังสือ
ประจำห้องสมุดโรงเรียน และห้องสมุดมหาวิทยาลัย
นอกจากนั้นเธอยังใช้เงินที่ค่อยๆเก็บสะสมในแต่ละเดือนหมดไป
กับการเข้าร้านหนังสือและหอบหนังสือชุดใหม่ติดมือออกมาจากร้าน ทุกครั้ง
" หากท่าน
ไม่เชื่อถือผู้อื่น
ผู้อื่นไหนเลย
เชื่อถือท่าน "
นิมนิม  กล่าวบทกวีที่กินใจของ "โกวเล้ง" นักปราชญ์ชาวจีนโบราณ  ขึ้น
ท่ามกลางความเงียบที่ไม่เงียบมากจนเกินไปนัก   นั่นก็เพราะมีเสียงคลื่น
กระทบฝั่งอยู่ไม่ไกล  อีกทั้งเสียงเซ็งแซ่ของเหล่าแมลงพฤกษ์ไพรในราตรีกาล
ที่ซึ่งต่างแข่งกันออกมาหากิน  ท่ามกลางความมืดใต้แสงแห่งดวงดาว
ระยิบระยับในคืนนี้ ทำให้บรรยากาศรอบ ๆ ตัว  ของสตรีสาวอายุมาก
แต่ดูภายนอกแล้วเหมือนเธออายุไม่เกิน 30 ปี ดูมีมนตร์เสน่ห์
น่าค้นหา  มิตรแท้คู่ใจสักคน   เพื่อนั่งชมแสงจันทรา  ด้วยกัน
ต่างรินจอกชาจีน  ชนกันประสานใจ  จิบชาร้อน  ก่อนพร่ำถึง  บทกวี  เยี่ยงปราชญ์
" ชื่อเสียง  คล้ายเป็นแอกอันหนักอึ้ง
สร้างชื่อเสียง  ยากเย็นเท่าไหร่
การแบกรับมัน  ยิ่งสาหัสกว่า "
เสียงอันนุ่มทุ้มแต่ชัดเจนของบุรุษผู้หนึ่ง ดังขึ้นทางด้านหลังของนิมนิม
ณนนท์ เอ่ยบทกวีอีกบท  ของปราชญ์ชาวจีน  "โกวเล้ง"
ที่ซึ่งเขาชื่นชอบอ่านและจดจำได้   ประสานต่อเสียงของนิมนิม
ที่พึ่งกล่าวบทกวีจบลง   เขาเดินตรงมาที่ชิงช้าไม้ของนิมนิม
แล้วหยุดยืนอยู่ทางด้านหลังของชิงช้า  ซึ่งกำลังโยนตัวลงจากอากาศมาสู่พื้น
นิมนิม ชะงัก!   เธอรีบใช้ขาและเท้าทั้งคู่ยันพื้นทรายละเอียดเอาไว้!!
เพื่อบังคับการแกว่งไกวของชิงช้าจนหัวทิ่มไปข้างหน้า!! ก่อนที่เธอจะเอี้ยวตัว
หันมาทางด้านซ้ายของตน ตามกระแสเสียงที่ดังขึ้น  ใกล้ๆ นี้
"อ้าว! ตกใจหมดเลยค่ะ!! "
นิมนิม  รีบพูดเสียงดังด้วยความตกใจ อีกทั้งเพื่อเป็นการเรียกให้ผู้อื่น
ได้ยินเสียงของเธอจากบริเวณนี้ด้วย เธอเป็นคนระมัดระวังตัวเองสูง
และไม่ประมาทอยู่เสมอ   ในขณะที่ชิงช้าไม้กระดานกำลังอยู่
ในช่วงจังหวะของการ โยนตัวลงมา
" สวัสดีครับ คุณ....?   จำผมได้ไม๊ครับ ? "
ณนนท์  รับรู้ว่าหญิงสาวผู้นั่งอยู่บนชิงช้ากำลังรู้สึกกลัวและระแวดระวังตัว
เขาจึงรีบกล่าวคำทักทาย  พร้อมกับก้าวยาว ๆ  ด้วยขาเรียวยาวแข็งแรงทั้งคู่
ไปยืนอยู่บริเวณด้านหน้าของชิงช้าไม้ที่หยุดไกวลงแบบกระทันหัน
" เอ้อ!    อ้อ! ค่ะ    จำได้ค่ะ   คุณก็พักอยู่ที่นี่เหมือนกันหรือคะนี่? "
นิมนิม  ยิ้มแบบงง ๆ   และรีบตอบตามมารยาทอันควร
เพราะเธอไม่ต้องการทำให้บุรุษผู้มีพระคุณของเธอผู้นี้ ได้รับการปฏิบัติที่ไร้มารยาท
ณนนท์  รู้สึกแปลก ๆ อย่างที่เขาเองก็ไม่สามารถอธิบายแก่ตนเองได้
เขาจึงเสยกแก้วไวน์ที่ถือเอาไว้ในมือขวาขึ้นดื่ม อึกใหญ่! จนเกือบหมดแก้ว
ก่อนที่จะลดแก้วไวน์ลงถือไว้ครึ่ง ๆ  และยิ้มอย่างอ่อนโยนให้กับดวงตาคู่โต
ที่เปล่งประกายสวยงามด้วยอารมณ์งุนงงสงสัย ท่ามกลางแสงแห่งราตรีกาล
" ครับ ผมพักที่นี่เสมอ ๆ ครับ ทุกครั้งที่เดินทางมาหลบพักผ่อน
อืม!  คุณก็ชอบบทกวีของ โกวเล้ง เหมือนกันใช่ไม๊ครับนี่? "
ณนนท์  รู้สึกถึงความอุ่นแผ่ซ่านจากต้นคอขึ้นไปตามใบหน้าเพราะฤทธิ์ของไวน์?
หรือเพราะฤทธิ์แห่งอารมณ์บางอารมณ์ที่กำลังพลุ่งพล่านขึ้นเองในใจของเขา ?
" ค่ะ ใช่ค่ะ  ฉันชอบอ่านหนังสือและบทกวีค่ะ
หนึ่งในนักประพันธ์ที่ฉันติดตามผลงานของเขานั้น มีท่านโกวเล้ง อยู่ด้วยค่ะ
อ้อ!  ฉันชื่อนิมนิม นะคะ   ต้องขออภัยมากจริง ๆ ค่ะ  ที่ก่อนหน้านั้น
ไม่ทันได้บอกชื่อแก่คุณเลย แหะ ๆ !! "
นิมนิม  ได้โอกาสบอกชื่อของเธอและขอโทษไปพร้อม ๆ กัน
นี่คือมารยาทสังคมซึ่งเธอเรียนรู้โดยหลักของมานุษยวิทยามาเป็นอย่างดี
ทั้งจากหลักสูตรในมหาวิทยาลัย รวมทั้งจากประสบการณ์ยาวนาน
ที่เธอต้องทำงานไปด้วยเพื่อหาเงินเรียนหนังสือไปด้วย
" นิมนิม ? "
พระเอกคนดัง  เอ่ยทวนชื่อของสตรีร่างสมส่วนที่นั่งอยู่ตรงหน้าเขา
" ชื่อน่ารักจังครับ   ขอบคุณที่บอกนะครับ
อ้อ! ผมชื่อ  นนท์ครับ  ยินดีที่ได้รู้จักคุณนิมนิมอย่างบังเอิญครับ "
ณนนท์  เดาเอาเองว่านิมนิมบอกชื่อเล่นของเธอแก่เขา
เขาจึงบอกแค่ชื่อเล่นของเขาแก่เธอเช่นเดียวกัน
เพราะมันเป็นสถานการณ์อันไม่ปกติเลยสำหรับพระเอกชื่อดังเยี่ยงเขา
ที่ต้องมาแนะนำตัวแบบประหม่าและไม่คุ้นเคยแนวนี้กับผู้อื่น
แถมผู้นั้นยังเป็นสุภาพสตรีรูปร่างหน้าตามีเสน่ห์ดึงดูดใจเขาอย่างไม่รู้ตัว อีกด้วย


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 21 คนที่ทำให้หัวเราะได้

เพราะนิมนิม  เองไม่รู้ว่าเธอกำลังประจัญหน้าและสนทนา
แบบส่วนตั๊ว! ส่วนตัว!! กับพระเอกละครทีวีชื่อดังแห่งโลกมายาไทย
เธอจึงทำตัวตามสบายและพูดในสิ่งที่อยากจะพูดในฐานะมิตรใหม่กับ ณนนท์
" คุณนนท์ก็ชอบอ่านหนังสือหรือคะ?
คนที่จะรู้จักและสามารถจดจำบทกวีของ: ท่านปรมาจารย์โกวเล้งได้นั้น
แน่นอนว่า ถ้าไม่เปผ็นพวกติดนวนิยายจีนโบราณ ก็คือพวกหนอนหนังสือค่ะ "
นิมนิม ยิ้มด้วยรอยยิ้มที่ทำให้ ณนนท์ รู้สึกประหลาดอย่างเงียบๆ....
" ทำไมเราคุ้นกับใบหน้าและรอยยิ้มแบบนี้จัง ? "
ณนนท์ ยิ้มอย่างอบอุ่น ลำตัวโอนเอนไปมา
อย่างปล่อยตัวตามสบาย ก่อนตอบนิมนิม
" ผม.. น่าจะเป็นทั้งสองกลุ่มที่ว่า แต่กลุ่มละครึ่ง เท่่านั้นครับ ฮะฮ่า!!
เพราะผมชอบอ่านและชมหนังจีนโบราณ และชอบอ่านหนังสือ
ในกลุ่มบทประพันธ์หรือเนื้อหาที่ผมสนใจ แต่ ผมคงไม่ได้ถึงขั้นเป็นหนอน
ชาเขียว หรือพวกติดนวนิยายจีนจนไม่ยอมอาบน้ำครับ ฮ่าฮ่า!!
" หนอนชาเขียว????  อ๋อ!!!!!  ฮ่าฮ่า!!
น่ารักดีจังนะคะ  ที่คุณนนท์เปรียบเทียบพวกหนอนหนังสือ
ให้เป็น หนอนชาเขียว แบบนี้คงต้อง คิมมิโจได๋!!
สักหนึ่งจอกชาเขียวร้อนๆซะแล้วซิคะ ฮ่า ฮ่า ฮ่า!!!!
เกิดมาพึ่งเคยได้ยินคนเปลี่ยนชื่อพวกหนอนหนังสือ เป็นแบบใหม่ ค่ะ "
นิมนิม  รู้สึกสนุกและอารมณ์ดีไปกับคำพูดเปรียบเปรยของ ณนนท์
เธอจึงพูดตอบโต้ พร้อมทั้งหัวเราะอย่างขำขันจนตัวโยก  ในท่านั่งอยู่
บนชิงช้าไม้แผ่นเดียวริมชายหาด คืนนี้
" สมัยนี้ยุค 5G กันแล้ว  ผมเดาว่า หนอนหนังสือน่าจะหาหนังสือแทะไม่ได้อีกแล้ว
และสูญพันธุ์ไป  ดังนั้น หนอนชาเขียว น่าจะเป็นวิวัฒนาการใหม่
ของพวกหนอนน้อยบนโลกใบนี้ ครับ "
ณนนท์  รู้สึกมีความสุขเพลิดเพลินไปพร้อม ๆ กับสตรีสาวแปลกหน้า
ที่พึ่งทำความรู็จักกันใหม่ๆ คนนี้  โดยปกตินิสัยของพระเอกทีวีชื่อดัง
เช่นเขานี้  ย่อมเป็นไปไม่ได้ที่จะมายืนถือแก้วไวน์อยู่บนชายหาดเพียงลำพัง
กับหญิงสาวผู้มีรูปร่างหน้าตาที่ซึ่งจัดได้ว่าสวยงามมีเสน่ห์มากคนหนึ่ง
" เรื่องประการหนึ่ง
มักมีอยู่หลายด้าน
หากท่านครุ่นคิดไปในทางที่ดีงาม
ย่อมมีชีวิตอย่างสุขสำราญ "
นิมนิม  กล่าวบทกวีบทใหม่ของ ปรมาจารย์โกวเล้ง ขึ้นมาลอยๆ
" ขอเพียงมีความสงบทางใจ
ไม่ว่าต้องเสียสละสิ่งใด  ล้วนคู่ควร
หากใจไม่สงบเสียแล้ว
อยู่ไปยังจะเจ็บปวดรวดร้าวกว่าตายไปมากมาย "
ณนนท์  เข้าใจถึงการสื่อสารจากนิมนิม  ว่าเธอต้องการโต้บทกวีสดกับเขา
เขาจึงมิรอช้า  รีบกล่าวบทกวีบทใหม่ ของโกวเล้ง ที่ซึ่งเขาจดจำได้
ต่อจากบทกวีของเธอในทันที   หลังจากนั้นเขาจึงยกแก้วไวน์ขึ้น
กระดกน้ำสีแดงเข้มข้นที่เหลืออยู่ในแก้ว  ให้ไหลลงสู่ลำคอของเขา
จนหมดแก้ว   ก่อนที่จะก้มลงจ้องมองใบหน้าที่งดงามมีเสน่ห์ในความลงตัว
ของดวงตา จมูก ริมฝีปาก และรูปหน้าละมุนละไมที่อยู่ตรงหน้าของเขา
ในท่ามกลางแสงจันทรา  ในยามค่ำคืน บนเกาะเล็ก ๆ อันสงบเงียบ
" เรา.....  เคยพบกันมาก่อนไม๊ครับคุณนิมนิม ? "
พระเอกเจ้าเสน่ห์  ฉายาสามีแห่งเอเชีย  หนุ่มโสดที่มีพร้อมทุก ๆ ด้าน
ในชีวิตในวัย 42 ปี   อดใจเอ่ยคำถามที่พลุ่งพล่านในใจออกมามิได้
" เอ่อ...  ทำไมถามแบบนี้คะ ?
หน้าของชั้นมันคงจะโหลมากเลย???? ใช่ไม๊คะ!!??
คือ หน้าตาแบบชั้นมันอาจจะไปซ้ำกับคนที่คุณเคยเห็นมาก่อน... กระมัง...คะ..?? "
" ม๊ายยยย!!!! "
ณนนท์   ลากเสียงยาว
" ผมไม่ได้หมายความแบบนั้นซักนิดเลยครับ
แต่   ผมแค่รู้สึกคุ้นกับหน้าตาของ.... คุณ...เอ่อ... คุณนิมนิมอย่างบอกไม่ถูก "
กระแสเสียงของณนนท์  เริ่มติดขัด อ้อแอ้   เพราะตามปกติเขาจะดื่มน้อยมากๆ
เรียกว่าดื่มเพื่อเป็นพิธีในการออกงานสังคมต่างๆ เท่านั้นเอง
คืนนี้  เขารู้สึกว่าไวน์แก้วเดียวที่เขาถือติดมือมาด้วยแก้วนี้ กำลังแสดงฤทธิ์
ความรุ่มร้อนของแอลกอฮอล์ฉีดพล่านไปทั่วใบหน้าลงไปจนถึงลำคอของเขา
ยิ่งจ้องมองใบหน้าของเธอ  ในท่ามกลางแสงของจันทรา
และแสงที่สาดส่องเพิ่มเติมมาจากโคมไฟทางเดินใกล้ๆหาดทรายนี้
" ทำไมหนอ?  ทำไม?  เขาจึงรู้สึก! อยากจะเอื้อมไปดึงเอา
ร่างของเธอผู้นี้   เข้ามากอดแนบอกแข็งแรงกว้างล่ำสันด้วยกล้ามเนื้อ
แน่น ๆ ของบุรุษหนุ่มอย่างเขา  มากเหลือเกิน!! ? "
เธอ..ที่ซึ่งอยู่ในท่านั่งแบบสบายๆ  บนชิงช้าไม้
มือทั้งสองข้างของเธอจับสายเชือกชิงช้าเอาไว้  และกำลังมองหน้า
สบสายตาคู่หวานกลมโตแฝงด้วยประกายเศร้าลึก ๆ กับดวงตาคมกริบ
มีเสน่ห์ดึงดูดใจมากที่สุดของพระเอกคนดังเยี่ยงเขา
" ถ้างั้น....   เอ่อ.....   ชั้นว่าคุณอาจจะเริ่มเมาแล้วก็ได้นะคะ
ภาพเลยเบลอ  แล้วรู้สึกว่าหน้าของชั้นมันดูคุ้นเคย อ่ะค่ะ "
นิมนิม  เริ่มรู้สึกเขินอายขึ้น เช่นกัน เมื่อสบสายตาคู่เข้มคู่นี้
จากเจ้าของดวงตาผู้ซึ่งมีใบหน้าและรูปร่างที่หล่อเหลา  มีเสน่ห์ดึงดูดใจ
ต่อสตรีมากที่สุดผู้หนึ่ง เธอใจเต้นตึกตัก ๆ ๆ ๆ ๆ ขึ้นมาเองโดยอัตโนมัติ!!!!!
เพราะนานหลายปีมาแล้วจนบัดนี้  ที่เธอไม่ได้รู้สึกถึงอารมณ์ความเก้อเขินในฐานะสตรี
ที่กำลังอยู่ต่อหน้าบุรุษ  ผู้ดึงดูดจิตใจของเธอได้มากมายจนเกินจะต้านทานไหว
" แม่ค๊าบ!  แม่ค๊าบ!!   แม่อยู่ตรงนั้นไม๊ค๊าบ?!?!!? "
ทันใดนั้น  เสียงของหนุ่มน้อยสองคนเล็กคือ น้องณิวกับพี่ณัท
บุตรชายสุดที่รักของนิมนิม ก็ดังขึ้น! ท่ามกลางความเงียบ...
ทำให้คนทั้งคู่ที่กำลังมองสบตากันใกล้ๆ  และต่างตกอยู่ในภวังค์ความรู้สึก
ลึกๆ ของตนเองที่ยากจะบรรยาย พลัน! สะดุ้งขึ้นพร้อมๆกันและรู้สึกเก้อเขิน.....
" ครับลูก!    แม่อยู่ตรงนี้ครับ!
แม่อยู่ตรงใต้ต้นไม้ที่มีชิงช้าครับลูก  พวกหนูเดินตามทางเดิน
ข้างห้องพักของเรา ตรงมาหาแม่ได้เลยครับ "
ลูก ๆ คือทุกสิ่งสำหรับลมหายใจของนิมนิม   ดังนั้นเธอจึงรีบหันหลังไป
ทางด้านเรือนที่พัก แล้วตะโกนบอกลูกชายของเธอ โดยปล่อยความสนใจ
ในตัวของพระเอกหนุ่มหล่อขั้นเทพไปแทบจะหมดสิ้น
เสียงเดินแกมวิ่ง เสียงพูดคุยกัน  ของเด็กชายวัยรุ่นตอนต้นทั้งสองหนุ่มน้อย
กำลังเข้าใกล้มาเรื่อย ๆ   ณนนท์ รู้สึกตัวว่า เขาควรรีบหายออกไปจากบริเวณนี้
เพื่อปล่อยให้เป็นเวลาส่วนตัวของครอบครัวนิมนิมจะดีกว่า...
" อืม!  พ่อสามี  คงให้ลูกๆ มาตามหาแม่  สินะ ? "
ณนนท์  คิดเงียบๆ   ด้วยความรู้สึกเศร้าใจปนเสียใจอย่างบอกไม่ถูก
" ลูกชายของคุณมาตามคุณแม่แล้ว!
ถ้างั้น....  ผมขอตัวก่อนนะครับคุณนิมนิม   ยินดีที่ได้สนทนา
และทำความรู้จักกันนะครับ   ฝันดี..ครับผม "
ณนนท์ รีบเอ่ยคำอำลา  ซึ่งขัดแย้งกับความรู้สึกลึก ๆ ในใจ
ที่เขาเองอยากใช้เวลาอยู่กับผู้หญิงแปลกหน้าคนนี้.....ต่อไปนานๆ.....


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 22 เครื่องหมายของคนดี

เมื่อครอบครัวของนิมนิม เดินทางกลับจากการไปเที่ยวพักผ่อนช่วงปิดเทอม
ที่เกาะเต่าในช่วงกลางปีพุทธศักราช 2563 นั้น ดูเหมือนว่า นั่นคือ
การไปชาร์ตพลัง! ครั้งสุดท้ายของทุกคนในครอบครัวหลังจากการเสียชีวิต
ของคุณพ่อในช่วงต้นปีเดียวกันนี้  พึ่งจะผ่านพ้นไป
คุณแม่ของนิมนิม ซึ่งเป็นผู้ป่วยนอนติดเตียงถึง 4 ปีแล้ว
ท่านจะมีผู้ดูแลพิเศษตลอด 24 ชั่วโมงในช่วงที่ลูก ๆ หลาน ๆ ทุกคนออกเดินทาง
ไปพักกายพักใจจากความเศร้าโศกครั้งใหญ่ เพราะสูญเสียเสาหลักของครอบครัว
คือ "คุณตาของหลานชายทั้งสาม" เนื่องจากหลอดเลือดในสมองแตกกระทันหัน!!
เมื่อนิมนิมกลับถึงบ้าน  เธอมีหน้าที่ตามปกติคือการดูแลมารดาแทนผู้ดูแลพิเศษ
ที่ต้องจ้างเป็นครั้งคราว เท่านั้น  นิมนิมเต็มใจทำหน้าที่นี้ต่อบุพพการี
เพราะเธอต้องการทำหน้าที่ลูกกตัญญูที่รู้กตเวทิตาคุณต่อบิดามารดาอย่างดีที่สุด
ถึงแม้ว่า การทุ่มแทแรงกายแรงใจเฝ้าปรนนิบัติดูแลผู้ป่วยติดเตียงระยะยาว เช่นนี้
จะทำให้สุขภาพร่างกายของเธอทรุดโทรมลงทุกวัน เนื่องเพราะตั้งแต่นิมนิม
ประสบอุบัติเหตุตกรถเมล์จนเลือดคั่งในสมองเมื่อเดือนพฤษภาคม พุทธศักราช 2554
เป็นต้นมานั้น แม้ว่าดูจากภายนอก หญิงสาววัย 51 ปีจะดูเหมือนคนปกติ
ที่มีอายุไม่น่าจะเกิน 30 ปีรวมทั้งดูท่าทางมีสุขภาพที่ดี
แต่ นิมนิม รู้ดีแก่ใจตนเองว่าเธอไม่ได้แข็งแรงในระบบร่างกายภายใน
เฉกเช่นเมื่อก่อนอีกต่อไปแล้ว!!!  ทั้งหมดที่ได้เกิดขึ้นแก่เธอนั้น
เธอมักจะทราบล่วงหน้าจากการทำสมาธิภาวนาทุกคืน ก่อนนอน
แล้วดวงจิตอันเป็นทิพย์(กระแสพลังงานบวก)  ของพ่อแม่ครูบาอาจารย์
ที่ท่านเหลือเพียงดวงจิตหรือกายทิพย์ เท่านั้น  ก็มักจะมาแจ้งข่าวสำคัญล่วงหน้า
แก่เธอเสมอ  เพื่อให้เธอเตรียมพร้อมสำหรับการรับวิบากรรมเก่าในอดีต
ที่ติดตามมาแสดงผลทันในชาตินี้
นิมนิม เป็นศิษยานุศิษย์ผู้หนึ่งของ พระเดชพระคุณ "พระธรรมสิงหบุราจารย์"
(หลวงพ่อจรัญ ฐิตธัมโม) ซึ่งเป็นพ่อแม่ครูบาอาจารย์ของพุทธศาสนิกชนทั้งหลาย
ท่านเป็นพระภิกษุที่มีปฏิปทาจริยาวัตรที่งดงาม  เป็นพระสุปฏิปันโนซึ่งหาได้ยากยิ่ง
และท่านได้สร้างความดีไว้มากมายเป็น "แบบอย่างที่ดี" ของศิษยานุศิษย์ทุกหมู่เหล่า
นิมนิม ได้อาศัยซึ่ง "หลักธรรมคำสอน" ของพระเดชพระคุณหลวงพ่อ
เป็น "แนวทาง" ให้นำมาประพฤติปฏิบัติให้รู้แจ้งเห็นจริงตามมรรคธรรม
ขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า   จึงช่วยทำให้เธอสามารถ  อดและทน
อยู่กับ ความทุกข์ยากลำบากแสนสาหัสนานาประการ  ที่ประดังเกิดขึ้น
ในชีวิตของเธอระลอกแล้วระลอกเล่า   จนผ่านพ้นมาได้
คำกล่าวที่ว่า :
" คาถาบทเดียวที่บุคคลฟังแล้วสงบระงับได้
ย่อมประเสริฐกว่าคาถาแม้ตั้งพัน แต่ไม่มีบทอันเป็นประโยชน์เลย "
สำหรับนิมนิมแล้ว มันยิ่งใหญ่ ลึกซึ้ง และมีพลังอันแข็งแกร่งต่อการดำเนินชีวิต
ในแต่ละวันของเธออย่างมากมาย   ทว่า! เมื่อเกิดเป็นมนุษย์บนโลกใบนี้ ไม่ว่าใคร
ย่อมหนีไม่พ้นสัจธรรมแห่งความเท่าเทียมกัน นั่นก็คือ ความไม่เที่ยง!!
วันหนึ่ง  ขณะที่นิมนิมกำลังยืนอยู่ข้างเตียงพยาบาลของมารดา  เพราะเธอกำลังอาบน้ำ
และเช็ดตัวให้แม่ซึ่งเป็นผู้ป่วยติดเตียงอยู่นั้น   เธอรู้สึกตัวเย็นวูบขึ้นมากระทันหัน
จากปลายเท้า  ปลายนิ้ว  แล่นขึ้นสู่ร่างกาย!!!!
"สัญญาณอันตรายของชีพจรชีวิตที่กำลังแปรปรวน!!! "
นิมนิม  คิดด้วยความรู้ในสังขารของตนเอง เธอมีเวลาไม่ถึง 10 นาทีเท่านั้น
สำหรับการช่วยเหลือตนเองให้ปลอดภัยมากที่สุด  จากการช๊อค! หมดสติ!
และอาจล้มลงกระทันหันจนศีรษะฟาดพื้น!!
" ลูกครับ  น้องณิวครับ รีบออกไปเรียกพี่พรและพี่ภา
มาอาบน้ำให้คุณยายต่อไวๆ เลยครับ!! แม่..จะช๊อค!! "
นิมนิม   รีบหันไปบอกลูกชายคนเล็ก  ผู้ซึ่งนั่งอยู่หน้าจอคอมพิวเตอร์
เรียนออนไลน์ในห้องนอนของคุณยาย  เพื่อคอยอยู่เป็นเพื่อนแม่ในการ
เฝ้าดูแลคุณยายซึ่งป่วยหนักให้รู้สึกถึงความอบอุ่นจากลูกหลานภายในบ้าน
ณิว เด็กชายรูปร่างผอมสูงอายุ 16 ปี  ซึ่งเป็นบุตรชายคนเล็กที่สุดของนิมนิม
รีบลุกขึ้นยืนแล้วเดินออกไปบอกญาติให้เข้ามาช่วยทันที  นิมนิม พยายามตั้งสติ
ไว้ที่บริเวณลิ้นปี่  แล้วค่อย ๆ เดินกำหนดสติ มือแตะข้างฝาผนังห้อง
เพื่อไปให้ถึงที่นอนแบบปูบนพื้น ซึ่งถูกปูเอาไว้ถัดจากด้านปลายเตียงพยาบาล
ของผู้เป็นมารดาของเธอ   เมื่อถึงที่นอนเธอค่อย ๆ ทรุดตัวลงนั่งเหยียดขา
ในท่าหลังพิงฝา  เธอใช้มือเอื้อมไปหยิบขวดยาดมสมุนไพรทรงกลมมาเปิดฝา
สูดดมพร้อม ๆ กับหลับตาลง  ทำสมาธิเพื่อหายใจเข้า... ออก... อย่างช้า ๆ
ตามที่เคยฝึกฝนอยู่ทุกวัน  มาตลอดตั้งแต่เธออายุได้ 16 ปี
" ทุกคน ควรฝึกและเตรียมความพร้อม
สำหรับ การเตรียมตัวตาย
ก่อนตายจริง เอาไว้ให้ชำนิชำนาญ
เพราะสุดท้ายของลมหายใจ แล้วนั้น
เราจะเหลือเพียงตัวของเราเอง และ สติ
เท่านั้นที่เป็นเพื่อนตายที่แท้จริง!! "
เมื่อน้องสาวบุญธรรมและแฟนสาวของเธอ (พวกเขาเป็นคู่รัก LGBT )
เข้ามาดูแลคุณแม่แทนนิมนิมแล้ว  นิมนิม ขอให้ณิวหยิบถุงยาประจำตัว
ซึ่งได้รับมาจากโรงพยาบาล มาให้แก่เธอ ๆ ค้นหายาที่ต้องรับประทานในยามฉุกเฉิน
เมื่อลูกชายคนเล็กตักน้ำดื่มมายื่นให้  นิมนิมจึงทานยา  แล้วหลับตาสูดดมยาดม
สมุนไพรต่อไป  พร้อม ๆ กับการทำภาวนาในท่านั่งพิงฝาผนังโดยตรึกถึง
"พระพุทธเจ้า เป็นที่พึ่งที่ระลึกสูงสุด" ทุกลมหายใจ.....เข้า...... ออก......."
ธรรมะคำสอนสำคัญ  ของ  พระเดชพระคุณหลวงพ่อจรัญ ฐิตธัมโม
ดังแว่วอยู่ในจิตใจของนิมนิม  เธอผู้อุทิศชีวิตเพื่อพระพุทธเจ้าและพระพุทธศาสนา
อย่างแท้จริง!  หลังจากที่เธอได้รับอิสระภาพจากการขอหย่าร้างแยกทาง
แยกการใช้ชีวิตกับอดีตสามีหรือคุณพ่อ  ผู้ให้กำเนิดลูกชายที่แสนน่ารักทั้งสามคน
ของเธอ นั่นเอง นิมนิม  พยายามทำทุก ๆ วันของชีวิตที่เหลืออยู่ตามคำสอน
ของหลวงพ่อฯ ผู้เป็นพระอาจารย์ใหญ่ฝ่ายวิปัสสนากรรมฐานธุระของเธอในชาตินี้
เธอ อธิษฐานทุกวันเรื่อยมา ว่า : ขอให้เธอได้ทำหน้าที่ลูกกตัญญูต่อบุพพการี
อย่างดีที่สุด!!!  ซึ่งในช่วง 9 ปีที่เธอตัดสินใจลาออกจากงาน
แล้วกลับมาอยู่บ้านตามที่มารดาและน้องชายได้ขอให้เธอตัดสินใจ
ลาออกจากงานฝ่ายบริหารฯ ที่กรุงเทพฯเมื่อช่วงปลายปีพุทธศักราช 2554
แล้วย้ายกลับขอนแก่นมาอยู่ที่บ้านของน้องชาย เพื่อเลี้ยงดูอบรมสั่งสอนลูก ๆ
ตั้งแต่นั้นมาจนวันนี้  นิมนิมจึงได้ทำหน้าที่ในฐานะลูกที่ดีคนหนึ่ง
ต่อบิดามารดา  ผู้เจ็บป่วย มีโรคประจำตัว พิการ และช่วยตนเองไม่ได้
ในขณะที่นิมนิม กำลังหลับตาภาวนาจิตด้วยการดูลมหายใจของตนเอง
โดยเธออยู่ในท่านั่งพิงผนังห้อง ขาเหยียดยาวไปบนที่นอน
ที่ซึ่งปูแบบเรียบง่ายบนพื้นปูน  เยื้องมาจากปลายเตียงพยาบาล
ของผู้เป็นมารดา   พลัน!!!!! จิตของเธอมองเห็นแสงสว่างสีขาวเหลืองทองอร่าม!!!!!!!!!
แผ่กระจายจากบนหลังคาบ้าน  ทะลุลงมาอยู่เหนือลำตัวของเธอขึ้นไปจากพื้น
ประมาณ 4 ช่วงแขน
ณ  ใจกลาง  ของแสงรัศมีที่งดงามเกินกว่าจะอธิบายให้ผู้ใดเข้าใจได้นี้
นิมนิม มองเห็นใบหน้าของ พระเดชพระคุณหลวงพ่อจรัญ ฯ เพียงครึ่งกาย
คือเห็นเพียงใบหน้าลงมาจนถึงช่วงไหล่ของหลวงพ่อฯ   ท่านจ้องมอง
มาที่นิมนิมผู็เป็นศิษย์   ด้วยจิตอันมีพลังบุญเจิดจ้าสุดประมาณ
" อดทน  และทำให้เต็มความสามารถนะหนู   มีเวลาอีกไม่มากแล้ว
สิ่งใดมที่ตั้งใจ  ขอจงอย่าย่อท้อ  เมื่อเวลาผ่านพ้นไป
ไม่อาจหวนย้อนคืนมาได้ใหม่   จะได้ไม่ต้องมาเสียอกเสียใจในภายหลัง
ทุกคน มีกรรมของตนเอง  หนูจงทำหน้าที่ของเราให้ดีที่สุด
คือสุดกำลังกาย สุดกำลังใจ แต่ก็ต้องปล่อยวาง ไปพร้อม ๆ กัน ให้ได้ด้วยนะ "
หลวงพ่อจรัญฯ  ยิ้มน้อย ๆ ตามแบบของพระภิกษุผู้มีจริยาวัตร
ปฏิบัติอันสำรวมอยู่เสมอ   ก่อนที่ภาพและแสงรัศมีทั้งหมด
จะค่อย ๆ เลือนหาย...   วับ!   ไปในจิต
นิมนิม กำหนดสติ ตั้งอกตั้งใจรับฟังทุกถ้อยคำ
ของหลวงพ่อจรัญฯ  น้ำตาแห่งความเศร้าใจและปิติใจ
ผสมปนกันในอก  หลั่งไหลออกมา  หยาดลงทั้งสองข้างของหางตา
ที่หลับพริ้มอยู่นั้น   เธอค่อย ๆ ยกมือขึ้นพนมมือ  แล้วยกขึ้นเหนือศีรษะ
ของตนเอง 3 ครั้ง   เพื่อแสดงความเคารพนอบน้อมนมัสการ
ต่อพระเดชพระคุณหลวงพ่อจรัญฯ  หนึ่งในพระอริยะสงฆ์
ผู้สมควรแก่การเคารพกราบไหว้   ในจำนวนพระภิกษุสงฆ์
เพียงไม่กี่รูป   ในประเทศไทย ยุคพุทธศักราช 2563 นี้


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 23 ท่านเทวฑูตทั้งสี่

หลังจากที่จิตทิพย์แห่งอริยะสงฆ์  ผู้เป็นพ่อแม่ครูบาอาจารย์ใหญ่
ของเธอในชาตินี้ ได้เมตตาส่งกระแสจิตมาบอกเหตุการณ์ล่วงหน้า
นิมนิม  ก็ยิ่งอดทนต่อทุกขเวทนาทั้งทางกายและทางใจของเธอเองมากขึ้น
โดยไม่ปริปากบอกญาติคนใดให้ต้องวิตกกังวลต่อการเฝ้าดูแล
มารดาผู้พิการ  และนอนติดเตียง  ในระยะสุดท้าย
" อีกไม่นาน..... ?  หมายถึง 1 ถึง 3 เดือนหรือเปล่าหนอ? "
นิมนิม ครุ่นคิดถึงคำพูดจากทางจิตของหลวงพ่อจรัญ ฐิตธัมโม
ซ้ำไปซ้ำมาอยู่เงียบ ๆ  ทุก ๆ ครั้งที่เหล่าครูบาอาจารย์มีเมตตาส่งกระแสจิต
ทางทิพย์มาบอกเหตุใด ๆ แก่เธอนั้น  แน่นอนว่าจะมีเหตุดีหรือร้ายเรื่องนั้น ๆ
เกิดขึ้นในอนาคตอย่างมิต้องสงสัย!!  แต่.. ทุก ๆ ความลับของสวรรค์นั้น
จะมีกฎอยู่ว่า : ไม่ให้ล่วงรู้วันเวลาที่ชัดเจน แน่นอนแบบตายตัว
เพราะนิมนิม หาใช่บุคคลซึ่งเป็นพระอริยะเจ้าผู้หมดจากกิเลสนานา ไม่!!
วันหนึ่ง  หลังการรับประทานอาหารเหลวผ่านทางสายยาง  ไหลลงคอ
ไปสู่กระเพาะอาหาร ของผู้เป็นมารดา  ในขณะที่นิมนิมยืนอยู่ตรงหัวเตียงพยาบาล
ที่ซึ่งมีร่างผอมแห้งของมารดานั่งอยู่ในท่าเอนประมาณ 60 องศา ตามระดับ
การปรับเตียงสำหรับผู้ป่วยที่กำลังย่อยอาหาร
" มื้อคืนนี้ ก่อนไก่ขัน แม่เห็นผู้ชายแต่งชุดตำรวจ
ย่างเข้ามาในห้องเฮานี้ตั้งสี่คน ตั้ว! "
(แปลจากอีสาน : เมื่อคืนนี้ ก่อนไก่ขัน แม่เห็นผู้ชายแต่งตัวชุดตำรวจ
เดินเข้ามาในห้องของเรานี้ถึงสี่คน นะ! )
จู่ ๆ คุณแม่ก็เอ่ยขึ้น  และเอียงหน้ามามองลูกสาวคนกลาง  ผู้ที่เธอรัก
และห่วงใยมากที่สุด  ซึ่งกำลังถือถุงยางอาหารเหลวและกำลังเทน้ำอุ่นลงไป
ในถุงนั้น  ก่อนที่จะยกถุงขึ้นห้อยไว้บนเสา  ในระดับที่แพทย์กำหนดให้
เพื่อให้น้ำดื่มหลังจากทานอาหารเหลวหมดลงแล้วแก่ผู้ป่วยนอนเตียง
" ติจ้า  แล้วเขาพากันเข้ามาเฮ็ดอีหยังจ้าแม่? "
( แปลจากอีสาน : หรือคะ  แล้วเขาพากันเข้ามาทำอะไรคะแม่? )
นิมนิม  รีบตอบมารดาเพื่อแสดงความใส่ใจต่อสิ่งที่ท่านกำลังพูด
" เขาย่างเข้ามายืนล้อมเตียงแม่นี่หละ  ข้างละสองคน เขาบอกว่า
เขามาจับไพ่เอาไปปรับ  พะนะ "
( แปลจากอีสาน : เขาเดินเข้ามายืนล้อมเตียงของแม่นี่แหละ
ข้างละสองคน เขาบอกว่าเขามาจับไพ่เพื่อเอาไปเสียค่าปรับ )
นิมนิม ห้อยถุงอาหารไว้บนเสาข้างเตียงแล้ว  จึงหันมาพูดคุยกับแม่
ผู้ให้กำเนิดของเธอด้วยความรักและสนใจ  เธอก้มหน้าลงมองหน้าแม่
และยกมือของเธอขึ้นมาลูบเบา ๆ  บนหลังมือผอมแห้งของผู้ให้กำเนิด
เพื่อแสดงความรัก  และเป็นการถ่ายเทความอบอุ่นให้กับผู้ป่วย
" แล้วแม่  ว่าจั่งได๋กับเพิ่นจ้า? "
( แปลจากอีสาน : แล้วแม่ พูดว่าอย่างไรกับท่านคะ? )
" แม่กะย่านแฮง!!  ย่านเพิ่นพากันเอาโตแม่ไปมื้อนี้
แม่กะเลยฟ้าวบอกเพิ่นว่า : ข้อยสวดอิติปิโสซูมื้อ ๆ ละ 108 เทือ
แล้วกะลูกสาวของข้อยผู้นั้น : แม่ชี้ไปทางที่โตกำลังนอนหลับอยู่กับน้องณิว
เขากะสวดมนตร์นั่งสมาธิแผ่เมตตาให้ข้อยอยู่ซุมื้อ บ่ เคยขาด
อย่าฟ้าวมาเอาข้อยไปเถาะ  เจ้านายเอ๊ย! เหลือโตนฉันแน
ฉันยังอยากอยู่กับลูกกับหลานไปอีก "
( แปลจากอีสาน : แม่ก็กลัวมาก!! กลัวท่านเอาตัวแม่ไปวันนี้
แม่จึงรีบบอกท่านไปว่า : ฉันสวดอิติปิโส ทุกวัน ๆละ 108 จบ
และลูกสาวของฉันคนนั้น : แม่ชี้มือไปทางที่นิมนิมกำลังนอนหลับอยู่กับน้องณิว
เขาก็สวดมนตร์นั่งสมาธิแผ่เมตตาให้ฉันทุกวัน ไม่เคยขาดเลย
อย่าพึ่งมาเอาฉันไปเลยนะคะ  เจ้านาย เอ๊ย! )
แม่  พูดด้วยน้ำเสียงสั่นเครือและหวาดกลัว  พร้อมยกมือซ้าย
ซึ่งใช้ได้เพียงข้างเดียว ตั้งแต่เส้นเลือดในสมองของแม่แตก!!
ในครั้งที่สองเมื่อ 2 ปีก่อน  หลังจากแม่ผ่าตัดและฟื้นชีวิตขึ้นมา
แม่ก็กลายเป็นผู้ป่วยอัมพฤกษ์ด้านขวาตลอดทั้งร่าง!!!
แม่ชี้นิ้วมือไปทางปลายเตียงด้านที่เป็นที่นอนของนิมนิมกับลูกชายคนเล็ก
คือน้องณิว  ซึ่งปูอยู่บนพื้นห้องอย่างเรียบง่ายตามแบบวิถีชีวิตชาวอีสาน
" แล้วแม่กะฟ้าวซี้มือไปทางโตนอนอยู่กับน้องณิว  นั่นแหล่ว!
เพิ่นกะหันไปเบิ่งทางนั้นกับมือแม่  แล้วเพิ่นผู้หนึ่งทรงสิเป็นหัวหน้าหมู่
เพิ่นกะหันหน้ามาเหลียวเบิ่งแม่ "
(แปลจากอีสาน : แล้วแม่ก็รีบชี้มือไปทางที่ลูกนอนอยู่กับน้องณิว  เลยสิ!
ท่านก็หันไปมองทางนั้นตามมือของแม่  แล้วท่านหนึ่งที่ดูเหมือนจะเป็นหัวหน้าทีม
ท่านก็หันหน้ามามองดูแม่ )
นิมนิม  เชื่อทุกสิ่งที่คุณแม่ของเธอกำลังเล่าให้เธอฟัง  เพราะแม่ของเธอ
คือผู้ป่วยนอนเตียงในระยะสุดท้าย ผู้ซึ่งมีอาการเจ็บป่วยเข้าขั้นโคม่ามา
หลายต่อหลายครั้งแล้วในช่วงหนึ่งปีที่ผ่านมานี้  ดังนั้น "จิตของผู้ป่วย"
จะอยู่ครึ่งๆระหว่าางภพภูมิของคนเป็น (เชื่อมต่อกับกายเนื้ออยู่) กับ
ภพภูมิของคนตาย (เชื่อมต่อกับโลกทิพย์ด้วยจิต ) ที่มีการเข้าและออก
จากร่างเป็นบางเวลา เช่น ในเวลาที่นอนหลับลึก หรือสลบ เป็นต้น)
" นางเซื่อแม่จ้า "
นิมนิม มองสบตามารดาด้วยความรักและเข้าใจอย่างสุดหัวใจ พร้อม ๆ กับ
ลูบบนหลังมือและแขนของแม่ไปด้วยเบา ๆ เพื่อปลอบโยนจิตใจของมารดา
" บาดนี่!  ผู้เป็นหัวหน้าหมู่่กะเลยเว้ากับแม่ว่า"  :
" เอาหละนางสวาทเอ๋ย!
ครั้งนี้ถือว่าพวกเรามาเยี่ยมก็แล้วกัน  พวกเราจะยังไม่เอาตัวเจ้า
ไปเสียค่าปรับก็ได้  เพราะท่านนั้น! "
แม่ว่าเพิ่นคือสิหมายถึงโตนั่นหล่ะหล่า  เพราะเสียงของเพิ่น
เป็นทรงเกรงอกเกรงใจโตหล๊ายหลายเด๋!
" ได้สวดมนตร์  รักษาสมาทานศีล  ทำสมาธิ  แผ่เมตตาจิตให้เจ้าอยู่ทุกวัน
พวกเราก็จำเป็นที่จะต้องให้ความเคารพท่านเช่นกัน แต่ ครั้งหน้า
พวกเราจะกลับมาใหม่!!  ขอให้เจ้าเตรียมตัวเอาไว้ด้วย "
( แปลจากอีสาน : คราวนี้! ผู้เป็นหัวหน้าทีมจึงพูดกับแม่ว่า
"เอาหล่ะนางสวาท เอ๋ย!  ครั้งนี้ถือว่าพวกเรามาเยี่ยมก็แล้วกัน
พวกเราจะยังไม่เอาตัวเจ้าไปเสียค่าปรับก็ได้ เพราะท่านนั้น!"
แม่ว่าท่านคงจะหมายถึงลูกนั่นแหละหล่า  เพราะเสียง
ของท่านดูท่าทางเกรงอกเกรงใจลูกมากๆเลย!
" ได้สวดมนตร์ รักษาสมาทานศีล ทำสมาธิ แผ่เมตตาจิตให้เจ้าอยู่ทุกวัน
พวกเราก็จำเป็นที่จะต้องให้ความเคารพท่านเช่นกัน แต่ ครั้งหน้า
พวกเราจะกลับมาใหม่!! ขอให้เจ้าเตรียมตัวเอาไว้ด้วย " )
แม่ของนิมนิม  มีแววตาที่ดูตื่นตระหนกหวาดกลัวมาก ๆ
ในขณะที่กำลังเล่าเรื่องที่ตนเองมองเห็น  ให้บุตรสาวคนกลางรับฟัง
" พอเว้าแล้ว  เพิ่นสี่คนกะพากันมองไปทางที่โตนอนหลับอยู่
แล้วกะพากันย่างออกจากประตูห้องทางนี้ หายไปเลย!!
จั่งวาหายไปไส?  หมาเฮือนเฮานอนเฝ้าอยู่ทางนอกตั้งหลายโต  กะบ่เห่าจั๊กแอะ!!
โอ๊ย!! แม่ว่าเพิ่น บ่ แม่นตำรวจดอกหล่า เพิ่นต้องปลอมโตมาเว้ามาบอกแม่ซือ ๆ
แม่ย่านแฮงหลายกะเลยนอน บ่ หลับอีกเลย แม่เลยนอนสวด :
อิติปิโส ภะคะวา อะระหัง สัมมา สัมพุทโธ ฯ
ตามที่โตเคยสอนแม่ไว้ ไปเรื่อย ๆ จนว๊า!! โดนเติบ!!
แม่จั๊งหลับไปแต่ยามได๋? แม่กะ บ่ ฮู้ ? "
(แปลจากอีสาน : " พอพูดจบ ท่านสี่คนก็พากันหันไปมองด้านที่ลูกนอนหลับอยู่
แล้วก็พากันเดินออกจากประตูห้องทางนี้ หายไปเลย!!! ไม่รู้ว่าหายไปไหน?
สุนัขบ้านเรานอนเฝ้าอยู่ด้านนอกตั้งหลายตัวก็ไม่เห่าสักแอะ!!
โอ๊ย!! แม่ว่าท่านไม่ใช่ตำรวจหรอกลูก ท่านต้องแปลงกายมาพูดมาบอกแม่เฉย ๆ
แม่กลัวมาก ๆ  ก็เลยนอนไม่หลับอีกเลย แม่เลยนอนสวด
: อิติปิโส ภะคะวา อะระหัง สัมมา สัมพุทโธ ฯ
ตามที่ลูกเคยสอนแม่ไว้ ไปเรื่อย ๆ จนกระทั่ง!! นานพอควร!!
แม่จึงเผลอหลับไปตั้งแต่ตอนไหน? แม่ก็ไม่รู้ " )


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 24 เทวะจำแลง

นิมนิม ตั้งอกตั้งใจรับฟังแม่พูดทุกคำพูด  ด้วยความสงบ....
เธอรู้ดีแก่ใจตนเพียงผู้เดียวว่า : ตำรวจทั้ง 4 นาย ที่มาพบคุณแม่ของเธอนั้น
แท้จริงแล้ว คือท่านเทวฑูตทั้ง 4 ท่านแปลงกายเข้ามาในบ้านของเธอ
เพื่อเตือนสติแก่มารดาของเธอให้ทำความเพียรเจริญสติ  ด้วยการสวดมนตร์
บท "พุทธคุณ : คือบทสวดสรรเสริญพระคุณอันบริสุทธิ์ผุดผ่องแห่งองค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้า"
ทุกวันมิให้ขาด นั่นเอง  ซึ่งที่ผ่านมานับตั้งแต่มารดาของนิมนิม  ได้ล้มป่วยลงเรื่อย ๆ
จนในที่สุดเส้นเลือดในสมองจึงแตก!!  แล้วทำให้ร่างกายซีกขวาตลอดทั้งร่าง
ไร้ความรู้สึกไม่สามารถเคลื่อนไหวได้อีกเลย!!!!  จากนั้นเป็นต้นมานางสวาท
ผู้มีอายุทางโลกได้ 70 ปีเต็ม  ก็อาศัยการตรึกถึงภัยแห่ง "มรณานุสสติ"
อันต้องมาเยือนสัตว์โลกทุกตัวตน ไม่มียกเว้น ในวันใดวันหนึ่งแน่นอน
ด้วยการให้ลูกสาวคนกลาง  ผู้ซึ่งคร่ำเคร่งต่อการฝึกฝน  การสวดมนตร์ไหว้พระ
สมาทานรักษาศีลห้าและศีลแปด(ศีลอุโบสถ)  เจริญภาวนาในทุกรูปแบบ
มาตั้งแต่อายุ 16 ปีจนถึงบัดนี้  สอนบทสวดมนตร์ : บทพระพุทธคุณ
ให้แก่เธอด้วยการสวดให้เธอฟังแล้วสวดตาม  จนกระทั่งเธอสามารถ
จดจำได้ทั้งหมด  นางสวาทผู้รู้ว่าเวลาของชีวิตอันทุกข์ทรมานของตนเองนี้
ลดลงเหลือน้อยนิดขึ้นทุกวันแล้ว  ก็สู้พากเพียรเจริญสติภาวนา
"ในท่านอนสวดมนตร์  แบบผู้ป่วยหนัก"  ด้วย : บทพระพุทธคุณ อันศักดิ์สิทธิ์
นี้ วันละ 108 จบ ทุกวันตลอดมาไม่เคยขาดเลย แม้แต่วันเดียว
" บ้านใด สวดมนตร์ ไหว้พระ สมาทาน รักษาศ๊ล
และเจริญสติภาวนา แผ่เมตตาจิต อยู่เป็นนิจ
บ้านนั้น ย่อมมีเทพเทวา มาห้อมล้อม ปกปักษ์รักษา
ผู้คนในบ้านนั้น อย่างมากมาย "  คำกล่าวนี้  เป็นสิ่งที่นิมนิมได้พิสูจน์
ด้วยตัวเองแล้วอย่างมิต้องสงสัย  ดังนั้น เมื่อมารดาผู้ให้กำเนิดของเธอ
ได้ล้มเจ็บลงเรื่อย ๆ ตั้งแต่ปีพุทธศักราช 2554 เป็นต้นมาจนบัดนี้เป็นปี 2563 แล้ว
สิ่งที่สำคัญมากที่สุด! สิ่งเดียว  ที่เธอตั้งใจทำเพื่อแสดงความกตัญญูกตเวทิตาคุณ
อย่างสูงสุดต่อบุพพการี  ผู้ซึ่งเปรียบดั่งพระอรหันต์และพระพรหมของลูก
(ทั้งบิดาแลมารดา)  สิ่งนั้นคือ : การสอน  หรือนำพาจิตของบิดามารดา
ให้เข้าถึงพระคุณอันบริสุทธิ์ผ่องแผ้วสุดประมาณ ของ "พระรัตนตรัย"
อันเป็นที่พึ่ง ที่ระลึก สูงสุด! เพียงหนึ่งเดียวของสัตว์โลกทั้งหลาย
ที่ยังเวียนว่ายตายเกิดอยู่ในวัฎฏะสังสารอันมืดมนและยาวไกล นี้
เมื่อรับฟังมารดาเล่าเรื่องราวที่พบเจอด้วยตาเปล่าๆ จบลงแล้ว
นิมนิม จึงเอ่ยกับสตรีที่เธอรักเคารพบูชามากที่สุดในโลกว่า
" แม่เห็น บ่ จ้า ว่าตำรวจเพิ่นให้ความเคารพต่อผู้ได๋กะตามที่สวดมนตร์  ไหว้พระ
แผ่เมตตาจิต อยู่เสมอ บ่ ได้ขาด นี้กะแสดงว่าทุกสิ่งทุกอย่างที่พวกเฮาพากันเฮ็ด
ด้วยความเคารพนบนอบต่อพระพุทธเจ้ามาตลอดชีวิตนั้น สิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย
เพิ่นมองเห็นและรับรู้อยู่ตลอดเวลา แม่น บ่ จ้าแม่ "
(แปลจากอีสาน : " แม่เห็นหรือยังคะ ว่าตำรวจท่านให้ความเคารพต่อใครก็ตาม
ที่สวดมนตร์ ไหว้พระ แผ่เมตตาจิต อยู่เสมอ มิได้ขาด เช่นนี้ก็แสดงว่าทุกสิ่งทุกอย่าง
ที่พวกเราพากันทำ ด้วยความเคารพนบนอบต่อพระพุทธเจ้ามาตลอดชีวิตนั้น
สิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลาย ท่านมองเห็นและรับรู้อยู่ตลอดเวลา จริงไม๊คะแม่ ?")
นิมนิม  ตั้งใจพูดทุกถ้อยคำ  ที่ซึ่งจะเป็นการให้กำลังใจแก่มารดาของเธอ
ให้หายจากความหวาดกลัว หวั่นวิตกต่อการมาของบุคคลพิเศษ
ซึ่งมีอำนาจ ที่ซึ่งแม่ของเธอเรียกพวกเขาว่า "เจ้านาย"
" แม่นแล้วลูกหล่า แม่จั๊งแม่นเห็นคักเห็นแนฮ้าย เทือนี้
แม่ บ่ สงสัยอีหยังอีกต่อไปแล้ว  ถ้าจั่งซั่นแม่ขอสวดมนตร์ อิติปิโสฯ
108 รอบ สำหรับมื้อนี้ก่อน ซั่นหนะ "
(แปลจากอีสาน :  " ใช่แล้วลูกรัก แม่ได้เห็นชัดเจนแน่แท้แล้วจริงๆ ครั้งนี้
แม่ไม่สงสัยใดๆ อีกต่อไปแล้ว  ถ้าเช่นนั้นแม่ขอสวดมนตร์ อิติปิโสฯ
108 รอบ สำหรับวันนี้ก่อน ดีกว่า " )
พูดจบ นางสวาทก็เริ่มออกเสียงสวดมนตร์ด้วยการกล่าว
: " นะโม ตัสสะ ภะคะวะโค อะระหะโต สัมมา สัมพุทธัสสะ (3 รอบ) "
" บรรพบุรุษ  คือพ่อแม่  เป็นอรหันต์ของลูก
ไม่ต้องไปตามพระอรหันต์ที่ไหนหรอก เหลียวดูพ่อแม่ในบ้านบ้าง
แล้วท่านจะรู้สึกว่า ได้ทำดีตั้งแต่วันนี้แล้ว "
คำสอนสำคัญจากหนังสือ : กฎแห่งกรรม หลวงพ่อจรัญ ฐิตธัมโม
เป็นสิ่งสำคัญที่นิมนิมได้น้อมนำมาปฏิบัติจริงในครอบครัวเสมอมา
ถึงแม้ว่าในช่วง 9 ปีมานี้  หลังจากที่เธอตัดสินใจลาออกจากงานบริหาร
ที่กรุงเทพฯ  เพื่อกลับมาอยู่เลี้ยงดูเอาใจใส่ต่อลูกชายทั้งสามคนที่ยังเล็ก
อีกทั้งทำหน้าที่ดูแลปรนนิบัติรับใช้คุณพ่อคุณแม่ของเธอภายในบ้านของครอบครัว
จะทำให้นิมนิมต้องตัดขาดจากสังคมภายนอก  แตกต่างไปจากสมัยที่เธอยังทำงาน
มีตำแหน่ง หน้าที่   มีเงินเดือนและรายได้จากหลายๆทาง
แต่ความเปลี่ยนแปลงทั้งหมดในชีวิตครั้งนี้   กลับทำให้นิมนิมได้ค้นพบ
ชีวิตอีกด้านหนึ่ง  นั่นคือความสงบสุขของกายและใจ  ความสมถะ และ
สันโดษในการใช้จ่ายเงิน  เฉพาะสิ่งที่จำเป็นต่อการดำรงชีพจริง ๆ
ซึ่งเมื่อก่อนเธอมักใช้จ่ายเงินที่คิดว่าหามาได้ง่าย ๆ  ไปอย่างใจเร็วและมือเติบ
จนติดหนี้บัตรเครดิต  ถึงแม้ว่าจะเป็นจำนวนเงินไม่มากอะไร   ทว่า! เมื่อวันหนึ่ง
เธอต้องกลายมาเป็นผู้ไร้งานไร้เงินเดือนประจำ   อาศัยเงินที่น้องชายหยิบยื่นให้
พอประทังชีวิตเท่าที่จำเป็นจริง ๆ เท่านั้น    คำว่า "หนี้"
จึงเป็นเสมือนครูผู้คอยเตือนสติแก่เธอว่า: ทุกสิ่่งในชีวิตล้วนไม่เที่ยงแท้ ถาวร
อีกทั้งไม่มีใครรู้ว่า เมื่อไหร่? ตอนไหน ?  ที่ชีวิตจะหักเหรุนแรง!!!
อย่างไม่คาดคิดมาก่อน   ดังนั้น "สติกับความไม่ประมาท"
จึงเป็นเรื่องที่นิมนิมให้ความสำคัญมากที่สุด นับแต่นั้นมา
" ทำดี ได้ดี  ไม่ได้แปลว่า  ทำดีแล้วรวย
แต่แปลว่า   ทำดี   แล้วมีความสุข
มีชีวิตร่มเย็น.....ไม่เดือดร้อนตนเอง และผู้อื่น "
นี่คืออีกหนึ่งธรรมะคำสอนสำคัญ ของ พระธรรมสิงหบุราจารย์
หรือ หลวงพ่อจรัญฯ วัดอัมพวัน ที่นิมนิมเลือกเขียนด้วยลายมือของเธอเอง
บนแผ่นกระดาษแล้วนำไปติดเอาไว้บนผนัง เหนือโต๊ะทำงานในห้องนอน


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 25  ใคร คือส่วน เติมเต็ม?

ในคืนนั้น หลังจากที่ณนนท์  ขอตัวเดินแยกออกไป
จากการยืนสนทนากับนิมนิมที่ใต้ต้นไม้บนชายหาดของเกาะเต่า
เขาเดินห่างออกไป  แล้วเลือกเดินหลบแสงไฟไปยืนอยู่ทางด้านหลัง
ของพุ่มไม้ประดับขนาดพุ่มใหญ่หนาต้นหนึ่ง
พระเอกทีวีคนดังวัยกลางคน  รู้สึกสนใจใคร่รู้เป็นอย่างมากเกี่ยวกับชีวิต
ของหญิงสาวที่เป็นคุณแม่ลูกชายถึงสามคน ผู้ที่เขาพึ่งรู้จักกับเธอ
" Hoo, hah
Hah, hoo
Precious moments
ช่วงเวลาอันมีค่านั้น
When will I see you again?
เมื่อไหร่ฉันจะได้พบเธออีกครั้ง
When will we share precious moments?
เมื่อไหร่เราจะได้ใช้ช่วงเวลาอันมีค่าด้วยกัน
Will I have to wait forever?
ฉันจะต้องรอไปตลอดไหม
Will I have to suffer (suffer)
ฉันจะต้องทนทุกข์หรือเปล่า (ทนทุกข์)
And cry the whole night through?
และร่ำไห้ตลอดทั้งคืนไหม "
เสียงเพลง When Will I See You Again
ของศิลปิน The Three Degrees ดังแว่วลอยมาจาก ณ ที่ใดที่หนึ่ง
ให้ณนนท์ได้ยิน..... ขณะที่สายตาอันคมกริบของเขาเพ่งมองไปยัง
ความเคลื่อนไหวของทั้งสามคนแม่ลูก  ที่ซึ่งกำลังผลัดเปลี่ยนกันนั่งบนชิงช้า
ไม้แผ่นเดียว  แล้วให้คุณแม่ (ที่ยังสาวยังสวยมีเสน่ห์ดั่งสตรีสาวที่ยังไม่เคยผ่าน
การมีบุตรหรือแต่งงานมาก่อน) ของพวกเขา  เป็นผู้ผลักให้ชิงช้าโยนตัวขี้นไปบนอากาศ
ณนนท์  เผลอยิ้มอย่างลืมตัวไปกับเสียงหัวเราะของคนทั้งสามนั้น
เขาเองจัดเป็นพระเอกชื่อดังที่เป็นแฟมิลี่แมนตัวจริง!  ถึงแม้เขาจะยังโสดสนิท
ไม่มีครอบครัว  แต่ในช่วง 2-3 ปีผ่านมานี้ ในอินสตาแกรมส่วนตัวของบุคคลสาธารณะเช่นเขา มักจะมีการโพสท์ภาพและคลิป  ซึ่งถ่ายในช่วงที่ณนนท์ใช้เวลาว่างเล่นหรือหยอกล้อ
อยู่กับหลาน ๆ ซึ่งเป็นลูก ๆ ของพี่สาวและพี่เขยของเขา ทำให้เขาได้รับความสนใจ
จากแฟนด้อมที่รักเด็กและรักครอบครัว  เพิ่มมากขึ้นไปอีก
รวมทั้งมีผองเพื่อนในวงการบันเทิง ต่างทะยอยกันเข้าไปแซวเขาอยู่เรื่อย ๆ
ว่า :  รักเด็กขนาดนี้ เมื่อไหร่จะหาแม่ของลูกเจอสักที??
เลี้ยงหลานเก่งแบบนี้ ปีหน้ามีลูกของตัวเองเลยดีกว่า(ไม๊?)
น้านนท์คนรักหลาน!ตัวจริงเสียงจริง!!  เป็นต้น
ณนนท์ ดูออกว่านิมนิมเป็นแม่ที่รักและทุ่มเทกับลูก ๆ มาก ๆ
ซึ่งสิ่งนี้เป็นหนึ่งในคุณสมบัติของผู้หญิงที่เขามองหาเช่นกัน
พระเอกเจ้าเสน่ห์ยืนหลบดูบรรยากาศอันอบอวลไปด้วยความรักและความสุข
ของครอบครัวผู้อื่นอยู่เงียบ ๆ จนกระทั่งนิมนิมจูงมือลูก ๆ เดินกลับไป
ที่เรือนพัก ลับสายตาของเขาไปในความมืดสลัวของยามราตรี ณนนท์
จึงได้ขยับตัวกลับหลังหันเพื่อเดินไปที่เรือนพักผ่อนส่วนตัวของตนเอง เช่นกัน
ทันทีที่ ณนนท์ เปิดประตูห้องนอน.....
กลิ่นหอมตลบอบอวลของ "ดอกแก้ว" ซึ่งเป็นหนึ่งในบุปผาไทย
ประเภทที่ซึ่งจะส่งกลิ่นแรงในยามค่ำคืนมากกว่าในยามกลางวัน
ก็ลอยกระทบจมูกของเขาเข้าเต็มแรง!!  เขารู้สึกมึนเมาแอลกอฮอล์จากไวน์
ที่ดื่มจนหมดแก้ว อยู่แล้ว  และเมื่อถูกผสมเข้าไปจากการสูดดมกลิ่นที่หอมตระหลบ
อบอวลของดอกแก้ว  มันก็ยิ่งทำให้ณนนท์รู้สึกมึนงง ง่วงนอนแบบฉับพลัน!!
เขาจึงไม่รอช้าที่จะถลาล้มลงบนเตียงนอนขนาดใหญ่
หลังจากวางแก้วไวน์เอาไว้บนโต๊ะเล็ก ๆ ข้างเตียง
ณนนท์ รู้สึกเหมือนถูกดูดให้จมลึกลงไปเรื่อย ๆ...
ภายใต้ผืนน้ำสีฟ้าครามเขาไร้เรี่ยวแรงที่จะขัดขืนหรือแหวกว่าย
ให้พ้นขึ้นไปสู่อากาศเบื้องบน!!  เขายังคงอยู่ในชุดที่สวมเมื่อช่วงหัวค่ำ
จนกระทั่งล้มตัวลงนอนแผ่บนที่นอนหนานุ่มในเรือนพักส่วนตัว
ทว่า! สิ่งที่ช่างแปลกประหลาด!! คือ : ทำไมเขาสามารถหายใจได้เอง
ใต้น้ำ  ทั้ง ๆ ที่เขาไม่ได้สวมชุดนักประดาน้ำ?
ณนนท์  พยายามกระพริบตาถี่ๆ !!
เพื่อปรับสายตาให้เห็นสภาพแวดล้อมรอบ ๆ ตัวเอง ซึ่งกำลังลอยตัวนิ่ง ๆ
อยู่ ณ ใจกลางของเวิ้งน้ำใต้ทะเล ที่ใดที่หนึ่งแน่นอน!!??
" เฮ๊ย!! กูอยู่ที่ไหนวะเนี่ย? "
เขาหันซ้ายหันขวามองไปโดยรอบกายของตัวเอง
แล้วสายตาของเขาก็กระทบเข้ากับพรายน้ำสีม่วงอมฟ้าสดใสจำนวนมาก....
ที่ซึ่งกำลังผุดขึ้นมาเต็มไปหมด.....    อยู่ห่างจากด้านหน้าของเขาไปประมาณ 4 วา
เท่านั้นเอง    ครานี้!  สายตาของณนนท์สบตาเข้ากับสตรีสาวนางเดิม
ผู้ที่เขาเคยฝันเห็นเมื่อเดือนก่อน  จนทำให้เขาตกเตียง!!  ลงไปนอนเค้งเก้ง
บนพื้นห้องนอนภายในบ้านของเขามาแล้วครั้งหนึ่ง นั่นเอง
"เธอ" ลอยตัวอยู่ใจกลางของแสงระยิบระยับจากพรายน้ำฟองเล็ก ๆ
สีม่วงอมฟ้าสด  เธอสวมชุดไทยสีทองอร่ามที่ตัดเย็บอย่างปราณีตงดงาม
ตามแบบผู้ดีสมัยนิยม ในยุคของรัชกาลที่ห้า แห่งกรุงรัตนโกสินทร์
" คุณ!!  คุณนิมนิม??!! "
ณนนท์  อุทานออกมาอย่างตกใจผสมกับความประหลาดใจ!!!!
เมื่อมองเห็นชัดถึงดวงตาคู่สวย  ใบหน้าเรียวยาวอ่อนหวานที่ล้อมรอบ
ด้วยเส้นผมยาวสลวยสีน้ำตาลเข้มมันขลับ  รวมทั้งรูปร่างผิวพรรณ
ที่สะดุดตาสะดุดใจแก่เขาจนมิอาจลืมเลือน
" พี่พีขา  พี่พี ช่วยน้องหนูด้วยนะคะ
พี่พีช่วยน้องหนูด้วยนะคะ  พี่พีขา  พี่พี "
เสียงอันไพเราะ  ที่ไม่ได้เปล่งด้วยการเผยอริมฝีปาก  ทว่า! ดังออกมา
จากวงหน้าสวยงามแต่ดูเศร้าโศกของเธอ ทำให้ ณนนท์
รู้สึกสับสนมึนงงมากขึ้นไปอีก!!!!!!!!!
" อะไรอีกวะเนี๊ย?  ตกลงกูชื่ออะไร?
แล้วคุณนิมนิมเธอคือใครกันแน่วะ ? "
" สังสารวัฏนี้ ยาวไกล
เหน็ดเหนื่อยสักเท่าไร เวียนว่าย
ภพภูมิผ่านเภทภัย พลัดพราก เพียรนา
ละหน่ายกิเลสร้าย หลุดพ้นเวียนวน "
จู่ ๆ มีเสียงหนึ่ง!   ดังก้องกังวานขึ้น!!
คล้ายมีใครเปิดลำโพงเอาไว้โดยรอบแถว ๆ นี้
ณนนท์ รู้สึกถึงความผูกพันห่วงใยอันลึกซึ้ง...... ต่อเจ้าของร่าง
ผู้ซึ่งกำลังลอยตัวอยู่ระหว่างใจกลางของแสงระยิบระยับ
จากพรายน้ำฟองเล็ก ๆ สีม่วงอมฟ้าสด ในชุดไทยสีทอง
อร่ามเรื่อเรืองแสนงดงามปราณีต   นางนั้น
เพราะอาการแบบนี้ มิได้พึ่งเกิดขึ้นเป็นครั้งแรก!
พระเอกหนุ่มรูปงามผู้ซึ่งกำลังตกอยู่ในภวังค์มิติลี้ลับบางอย่าง
จึงตัดสินใจ "ดับเครื่องชน!!" เพื่อให้รู้แล้วรู้รอดไปเสียที
" แล้ว...? ชั้นจะต้องทำอะไร...? ต่อไปได้หละทีนี้...? "
ณนนท์ บ่นออกมาด้วยความสับสน!!!!
ก่อนที่จะเอ่ยปากตะโกนถามคำถามออกไปลอย ๆ ว่า.....
" แล้วผมจะรู้ไม๊ครับ!!!!!!!!!!
ว่าผมจะต้องทำอะไรและยังไง?  ครับ นี่ ??????????
ใครก็ได้!!!!!!   ช่วยตอบผมหน่อยซิครับ ผมต้องทำยังไงดี ???? "
ทันทีที่เสียงตะโกนถามของพระเอกหนุ่มโสดเจ้าเสน่ห์สิ้นสุดลงนั้น
พลัน!!!! ผืนน้ำที่อยู่โดยรอบร่างกายของคนทั้งคู่เริ่มสั่นสะเทือน!!!!
พร้อมทั้งมีเสียงเหมือนมีผู้สั่นกระดิ่งระฆังอันเล็กๆ จำนวนมาก ขึ้นพร้อม ๆ กัน
ในขณะเดียวกันนั้น!   ร่างของคนทั้งสอง!!
ต่างก็ถูกดึงดูดให้ลอยห่างออกจากกันมากยิ่งขึ้นกว่าเดิม....
ห่างออกไป........ ห่างออกไปอย่างรวดเร็ว..................


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 26 การพรากและติดตาม

ณนนท์ แกว่งแขนและขาของเขาไขว่คว้าไปมา
ในท่าที่กำลังนอนหงายอยู่บนเตียงนอนหรูหราขนาดใหญ่
เขาทำท่าทางอยู่อย่างนั้น พร้อม ๆ กับส่งเสียงอู้อี้ในลำคอ จนรู้สึกตัว!
และลืมตาขึ้นมองเพดานห้อง  ทำตาปริบๆ งงๆ ?
" เอาอีกแล้ว รึนี่?  มันอะไรกันนักกันหนา? "
พระเอกละครทีวีคนดัง บ่นงึมงำ!เพียงคนเดียว  ภายในห้องนอน
ขนาดกว้างโอ่อ่า สมฐานะแขกวี+วีไอพี เช่นเขา
" ตามมาหลอกหลอนกันถึงบนเกาะเต่าเลย สินะ!!  เฮ้อ! มันเรื่องอะไรกันเนี่ย?
ชักจะไม่ชอบมาพากลซะแล้วเรา... ปรึกษาใครได้มั่งเนี่ย? "
..ยังมีที่ว่างข้างในฉัน
ที่คุณเท่านั้นจะมาเติมเต็ม
..และทุกสิ่งที่ฉันได้พูด
ฉันสาบานว่ายังคงเป็นจริง
เพราะไม่มีใครอื่นที่จะได้ส่วนของฉัน
ที่มอบให้คุณ
..ฉันไม่อาจตำหนิคุณได้
หากคุณเดินจากไป
แต่ด้วยทุกอย่างที่ฉันรู้สึกข้างใน
ฉันกำลังขอให้คุณอยู่..
ในขณะที่ณนนท์ กำลังปวดหัวเพราะคิดหนักกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น
แนวซ้ำๆ กัน! แต่แตกต่างสถานที่!! อยู่นั้น  จิตใจลึกๆ ของเขาเอง
กับรู้สึกเสมือนมีถ้อยคำแห่งความทรงจำกำลังพรั่งพรูไหลออกมา....
เสียงของถ้อยคำเหล่านั้นดังก้องอยู่ในจิตข้างในของเขาเอง?
พระเอกหนุ่มโสด  รีบลุกขึ้นนั่งบนเตียงนอนแล้วสะบัดศ๊รษะไปมา
เพื่อเขย่าเลือดลมให้หมุนเวียนได้ดีมากขึ้น
" กี่โมงกี่ยามแล้ววะนี่? "
เขามองหาโทรศัพท์มือถือ ซึ่งเห็นวางอยู่บนมุมหัวเตียง
จึงรีบเอื้อมมือไปหยิบมาดูเวลา
" ตีห้า!...    เอาวะ! วันนี้เป็นไงเป็นกันสิไอ้นนท์เอ๋ย!
เอ็งก็ไม่ใช่เด็กๆ แล้วเรื่องต่างๆ ก็ผ่านมาตั้งเยอะโคตรๆ แล้วในชีวิตมึง
มึงต้องจัดการเรื่องที่เกิดขึ้นแบบประหลาดๆ นี้ได้ซีวะ "
หลังจากลุกขึ้นอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้าชุดใหม่แล้ว
ณนนท์  เดินดุ่มๆ ออกจากเรือนพักวีไอพี ตรงไปยังเค๊าท์เตอร์
แผนกบริการลูกค้า  ของโรงแรมแอนด์รีสอร์ท
" คุณครับ ผมอยากทราบว่าที่เกาะเต่านี้  ปกติตอนเช้าแบบนี้
จะมีพระสงฆ์ออกมาเดินบิณฑบาตร ไม๊ครับ? "
พระเอกชื่อดังแห่งเอเชีย  รีบยิงคำถามต่อพนักงานสาวสวย
ที่ยืนให้บริการอยู่หน้าฟร๊อนท์ต้อนรับ ทันที!
พนักงานสาวสวยสองคน  ที่กำลังเข้าเวรปฏิบัติหน้าที่อยู่นั้นต่างทำตาโต!!
เมื่อเห็นพระเอกละครทีวีชื่อดังของประเทศมายืนตัวเป็นๆ อยู่ตรงหน้า!!
" พี่ ณนนท์ !!!!!!!!!  พระเจ้าช่วยกล้วยทอด!!!!!!
พี่ณนนท์  ตัวจริงๆเลยใช่ไม๊คะนี่ ? "
ก็ต้องให้เวลาสำหรับการปรับอารมณ์ของเธอทั้งสองคนหน่อยนึง?
ณนนท์  โยกศีรษะไปมา....  มันเป็นท่าทางปกติของเขาในยามที่เขา
กำลังเร่งรีบ   แต่มีสิ่งมาขัดขวางทำให้เกิดอารมณ์วุ่นวาย
" เอ่อ! ใช่ครับผม   ณนนท์ตัวจริงเสียงจริงเลยครับน้อง!!
แตผมกำลังรีบและขอคำตอบที่ถามด่วนเลยครับ "
ณนนท์  ยิ้มตามมารยาท  แล้วรีบชิงพูดเพื่อขอคำตอบที่ได้ถามไปเมื่อสักครู่
พนักงานสาวแผนกต้อนรับทั้งสองนาง เริ่มรู้สึกตัว
" อ๊อ!   มีค่ะพี่นนท์  บนเกาะเต่ามีวัดเกาะเจริญสันติวรารามค่ะ
และเป็นวัดแห่งเดียวบนเกาะเต่า ตัววัดตั้งอยู่ใน *ย่านชุมชนแม่หาด* ค่ะ
ซึ่งตามปกติถ้าไม่ใช่วันพระ  จะมีพระสงฆ์ออกเดินบินฑบาตรโปรดญาติโยม
รวมทั้งนักท่องเที่ยว ตอนเวลา 06.30 น. ท่่านจะเดินมาถึงด้านหน้าของโรงแรมเรา
แล้วท่านจะยืนรอญาติโยมและนักท่องเที่ยวอยู่ประมาณ 15 นาที ค่ะ "
หลังจากได้ทราบคำตอบแล้ว ณนนท์  รีบเดินไปไขกุญแจโซ่คล้องจักรยานสองล้อ
แล้วคว้าจักรยานที่ทางโรงแรมฯ จอดเอาไว้เพื่อบริการนักท่องเที่ยว
ที่ต้องการถีบชมวิวรอบเกาะเต่า  หรือถีบออกกำลังกาย
พระเอกหนุ่มผู้มีสุขภาพแข็งแรงมากแม้จะอยู่ในวัย 40 ต้นๆ
รีบปั่นจักรยานออกไปจากโรงแรม ตรงไปยังตลาดสดที่ใกล้ที่สุด ทันที
เมื่อไปถึงตลาดและซื้อข้าวปลาอาหารรวมทั้งผลไม้  ที่ต้องการจนพอใจแล้ว
เขารีบปั่นจักรยานกลับมาจอดที่โรงแรมฯ  และเดินถือถุงอาหารที่แม่ค้า
ได้จัดให้เป็นชุดๆ เพื่อง่ายต่อการทำบุญตักบาตรพระสงฆ์ เพื่อมาหยุดยืนรอ
พระภิกษุสงฆ์ที่ซึ่งจะเดินรับการทำบุญใส่บาตรมาถึงด้านหน้าของโรงแรม
ฃในเวลาที่พนักงานทั้งสองนางได้บอกแก่เขา คือช่วง  06.30 น


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 27 จุดหมาย

เมื่อถึงเวลาดังกล่าว...  มีพระภิกษุสงฆ์จำนวน 3 รูป เดินอย่างสงบสำรวม
เรียงแถวกันมาบนชายหาดสีขาวสะอาดตา แล้วท่านทั้ง 3 ก็มาหยุดยืน สงบนิ่ง
เว้นระยะห่างกันพอประมาณที่บริเวณด้านหน้าของโรงแรมฯ  ที่ซึ่งมีชาวบ้านบนเกาะ
พนักงานโรงแรมฯ  รวมทั้งนักท่องเที่ยวทั้งชาวไทยและชาวต่างประเทศ ทะยอยกัน
เดินมาทำบุญตักบาตรเพื่อความเป็นศิริมงคลแก่ชีวิตตนเอง
ซึ่งแน่นอนว่าทุกคนต่างหันมามองณนนท์พระเอกละครทีวีชื่อดัง
และพูดซุบซิบขยิบตาบุ้ยใบ้มาที่ตัวเขา ราวกับเป็นตัวประหลาด!!
บนชายหาดหน้าโรงแรมฯ แห่งนี้  แต่สำหรับตัวของณนนท์ ชีวิตของเขา
คุ้นเคยชินกับบรรยากาศแบบนี้มายี่สิบกว่าปีแล้ว  จึงเป็นเรื่องธรรมดามากๆ
สำหรับคนมีชื่อเสียงเช่นเขา ที่ทำได้เพียง ยิ้ม ยิ้มและยิ้มให้กับทุกคน
ในขณะที่เขาเองกำลังตั้งอกตั้งใจใส่บาตรพระสงฆ์ทั้ง 3 รูปนั้น
ทว่า!  ก่อนที่พระภิกษูสงฆ์ 3 รูป (ที่ซึ่งน่าจะเป็นคณะสงฆ์ที่มาจากวัดเดียวกัน
ซึ่งก็คือวัดแห่งเดียวบนเกาะเต่า นั่นเอง) จะให้ศีลให้พรแก่ญาติโยมทั้งหมดพร้อมกันทีเดียวนั้น
จู่ ๆ  ก็มีพระภิกษูอีกรูปหนึ่งในชุดผ้าจีวรสีกลักเก่าคร่ำคร่า
ท่านเป็นพระภิกษุที่มีรูปร่างผอมบางและมีสีผิวที่ดำคล้ำแดดอย่างเห็นได้ชัด
ซึ่งทุกคนที่มองเห็นท่านต่างนึกเดากันเองในใจเงียบๆว่า.....
*คงเป็นพระธุดงค์ที่จาริกมาบนเกาะเต่า ซึ่งจะมี แต่นานๆ ครั้ง *
พระสงฆ์รูปนั้น  ท่านเดินช้าๆ.....  อย่างสงบสำรวม
แล้วมาหยุดยืนอยู่ตรงด้านหน้าของพระเอกชื่อดังก้องฟ้าเมืองไทย
ณนนท์ ได้จัดซื้อข้าวปลาอาหารและผลไม้ไว้หลายชุด  สำหรับการทำบุญตักบาตร
ในเช้าวันนี้  ดังนั้นพระเอกหนุ่มจึงมิรอช้า  รีบคลานเข่าในท่านั่งคุกเข่า
เพื่อเข้าไปใกล้ๆ พระธุดงค์ผู้จาริกมาเพียงลำพัง  ก่อนที่จะค่อย ๆ ยกชุดภัตตาหาร
ทั้งหมดที่มีอยู่ในมือ  วางลงไปในบาตรสีเก่าคร่ำคร่าของท่าน  อย่างสำรวมระมัดระวัง
ด้วยความเคารพต่อพระสงฆ์ผู้เป็นสาวกและตัวแทนแห่งองค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
" หลายภพหลายชาติ สัตว์โลกล้วนผูกพัน
สายใยแห่งสัญญา ย่อมตัดขาดมิสิ้น
เปลี่ยนแค่กาย.. จิต..ไม่เปลี่ยน
การทำให้บรรลุ จึงได้ชื่อว่า เป็นผู้ทำภาระกิจ
จบลงน่าสรรเสริญ นะคุณโยม "
พลัน!!  เสียงอันดังกังวานชัดเจน  แม้พูดเพียงเฉพาะแก่เขาคนเดียว
แต่ ณนนท์ ก็รับรู้ถึงกระแสเสียงที่มีอำนาจอยู่ในตัว  อีกทั้งช่างน่าเคารพ
เลื่อมใสจนเขารู้สึกขนลุกซู่ ๆ ขึ้นมาในทันทีทันใด!!!!
" ท่าน!!  พระคุณเจ้าทรงรู้หรือขอรับ?
ว่าผมกำลังต้องการแสงสว่างเรื่องใด...? "
พระเอกหนุ่มหล่อ ไม่สนใจเสียงซุบซิบของผู้คนรายรอบ
ที่ซึ่งนั่งคุกเข่ากันอยู่บนพื้นทราย  และพนมมือแต้เพื่อรอให้พระภิกษูสงฆ์
ทั้ง 4 รูป  ได้กล่าวคำให้ศีลให้พรพร้อมๆ กัน อยู่นั้น
" รู้...หรือไม่?  ถามใจ ของคุณโยม เองเถิด
จิตหลอกจิตตน มิได้  ฉันใด
ความปรารถนา ที่แท้จริงในใจ ก็ไม่ต่างกัน
อาตมาภาพ เป็นเพียงผู้ส่องไฟตะเกียงให้  เท่านั้น "
ณนนท์ รู้สึกถึงพลังแห่งเมตตาจิตอันมากที่แผ่รังสีออกมาจากพระคุณเจ้ารูปนี้
เข้าสู่จิตใจส่วนลึกและสมองที่กำลังสับสนวุ่นวายของเขา   เปรียบเสมือนมีไอเย็น
ระรื่นกำลังกระทบร่างกายแล้วไหลซึมซาบเข้าไปสู่ภายในทั้งกายและใจ กระนั้น
พระเอกหนุ่มชื่อดัง  ผู้ซึ่งกำลังตกเป็นเป้าของทุกสายตาจากผู้คนที่พากันนั่งคุกเข่า
อยู่บนพื้นทรายนุ่มละเอียดสีขาวสะอาดตาบนหาดทรายรีในเช้าตรู่วันนี้
เขา.. ได้ก้มลงกราบสามครั้ง  ด้วยความเคารพนอบน้อมเป็นอย่างมาก
บนพื้นทรายใกล้ ๆ กับเท้าทั้งคูของพระสงฆ์ผู้เจริญรูปนั้น
" ญาติโยมทั้งหลาย เตรียมตัวรับพร นะ "
เสียงของพระภิกษุรูปแรก  ที่ยืนสงบอยู่หน้าแถวของพระสงฆ์
จากวัดเพียงแห่งเดียวบนเกาะเต่า   ได้เอ่ยขึ้นพอได้ยินกันทั่วทุกคน
" สัพพีติโย   วิวัชชันตุ
สัพพะโรโค วินัสสะตุ มา เต ภะวัตวันตะราโย
สุขี ทีฆายุโก ภะวะ อะภิวาทะนะสีลิสสะ นิจจัง
วุฑฒาปะจายิโน จัตตาโร ธัมมา วัฑฒันติ
อายุ  วัณโณ  สุขัง  พะลังฯ  "
พระภิกษุสงฆ์ทั้งสี่รูป  ต่างเปล่งวาจาให้พรญาติโยม....
จากนั้นจึงค่อยๆ หันขวา  เพื่อเดินจากไปอย่างสำรวมดูน่าน่าเลื่อมใสยิ่งนัก
ณนนท์ มิรอช้าเท่าใจคิด!!   เขารีบลุกขึ้นยืนเพื่อสวมรองเท้าแตะ
ที่ถอดเอาไว้ก่อนใส่บาตร  แล้วออกเดินตามหลังพระสงฆ์รูปสุดท้ายไปอย่างสำรวม
ปล่อยให้ประชาชนบนเกาะเต่าและนักท่องเที่ยวที่เดินออกมาทำบุญตักบาตร
ที่ด้านหน้าโรงแรมแอนด์รีสอร์ทฯในเช้าวันนี้่   ต่างยืนเก้อ! ผิดหวังต่อการที่จะได้
สนทนาและขอถ่ายภาพเป็นที่ระลึกกับพระเอกหนุ่มชื่อดังแห่งฟ้าเมืองไทย


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 28 แต่เก่าก่อน

" ..เขาค่อยค่อยก้าวย่างอย่างช้าช้า
มองเบื้องหน้าอย่างคาดคะเนหมาย
ทางที่ท่องใช่จะสะดวกดาย
ต้องปีนป่ายสูงชั้นดั้นลงลึก
..ที่เหนื่อยอ่อนรอนแรมมาหนักหน่วง
ที่ถูกถ่วงบ่าไหล่ได้รู้สึก
มันมิอาจเป็นไปดั่งใจนึก
ทั้งวันคืนดื่นดึกในทางเดิน
..เห็นกลุ่มหมอกขาวหม่นแผ่เป็นม่าน
ดอกไม้บานชูช่อข้างโขดเขิน
นกร่อนเริงฟ้าใส- ไกลเหลือเกิน
ณ เหนือเนินลำเนาเพริศเพราตา
..เห็นสายธารเรื่อยไหลในความเงียบ
ยังเย็นเยียบย่ำไปในดงหญ้า
มองย้อนหลังยังย่านที่ผ่านมา
คือวันวัยเวลาอันแน่นอน
..ทอดความหวังวาบลงตรงพรุ่งนี้
เป็นภาพแต่งแต้มสีแต่เก่าก่อน
จักต้องเห็นเป็นจริงทุกบทตอน
สะกัดเหตุรุ่มร้อนอย่างสุดฤทธิ์
..เพื่อและเพื่อคุณค่าซึ่งเสาะค้น
ได้ส่งผลผ่องผุดสุจริต
เป็นรางวัลมอบไว้ให้ชีวิต
สิ่งศักดิ์สิทธิ์นั้นสร้างด้วยมือคน "
( จาก บทกวี ของ: อาจารย์ประเสริฐ จันดำ )
ขณะที่เท้าทั้งสองของณนนท์  ก้าวตามหลังพระธุดงค์รูปนี้ไปเรื่อยๆ นั้น
พระเอกหนุ่ม  ย้อนคิดถึงบทกวีบทหนึ่งในหนังสือที่เขาพึ่งอ่านเมื่อไม่นานมานี้
" ดูเอาเถิด.....  นี่ชีวิตของเราจำเป็นต้องมาขออาศัยญาญบารมี
จากพระธุดงค์ผู้ไม่เคยรู้จักกันมาก่อน แน่แท้แล้ว จริงๆ รึนี่? "
เขาถามตัวเองในใจผู้เดียว  และมีความรู้สึกเชื่อมั่นอย่างบอกไม่ถูกว่า
: ปริศนาแห่งเหตุการณ์แปลกประหลาดในยามเขานอนหลับสนิทนั้น!!
น่าจะเริ่มมีแสงสว่างให้เขาได้เริ่มเดินคลำทางเพื่อไปพบคำตอบที่แท้จริงของมันจนได้
พระภิกษุผู้เลือกการจาริกเพียงลำพัง  ซึ่งเป็นผู้มีความสงบสำรวมอยู่ในทุกอิริยาบท
อย่างน่าเลื่อมใสศรัทธายิ่งนักรูปนั้น  เดินไม่ช้าไม่ไวไปเรื่อย ๆ ตามหาดทราย
ลัดเลาะไปจนถึงมุมโค้งของพื้นที่บนเกาะเต่า  ที่ซึ่งเป็นเนินเขาลูกเล็ก ๆ
สูงขึ้นไปจากชายหาดที่ทอดยาวสุดลูกตา
ท่านเดินขึ้นไปบนเนินเตี้ยๆ  พื้นที่ซึ่งมีต้นไม้ขนาดพอดี ๆ สำหรับห้อยกลด
ที่รวบมัดเอาไว้บนกิ่งอันใหญ่แข็งแรงของต้นไม้อย่างเรียบร้อย  โดยบริเวณข้างใต้
กลดของท่านนั้น มีที่นั่งซึ่งปูไว้ด้วยผ้าเก่า ๆ สีกลักทรงสี่เหลี่ยม
เมื่อท่านเดินไปถึงกลดของท่าน ๆ ก็เอ่ยวาจาขึ้น
โดยไม่ได้หันหลังกลับมามองดูผู้ที่เดินติดตามท่านมาตลอดทาง ว่า
" นั่งพักก่อนนะโยม  อาตมาขอฉันภัตตาหารก่อน แล้วค่อยสนทนากัน "
ณนนท์  รีบนั่งลงคุกเข่าแล้วพนมมือไหว้ท่าน
อย่างรู้มารยาทที่ดีงามของการเป็นพุทธศาสนิกชนที่ดี
" เอ่อ.. คงไม่เป็นการรบกวนพระคุณเจ้าใช่ไม๊ขอรับกระผม ? "
พระเอกคนดัง  รีบเอ่ยถามอย่างเกรงอกเกรงใจ
" ถ้าเรื่องนั้น  มันคือสิ่งที่จะต้องมาหาเรา  หลีกหนีไม่พ้น
คำว่ารบกวน  ย่อมไม่ใช่เหตุผล  มิใช่ดอกรึ! คุณโยม? "
พระสงฆ์ผู้มีจริยาวัตรอันน่าเลื่อมใส  ซึ่งคาดเดาอายุของท่าน
จากสายตาไม่ได้รูปนี้  ได้นั่งลงแล้ววางบาตรของท่านไว้ด้านหน้า
ณนนท์  นั่งพับเพียบเรียบร้อยรอ  จนกระทั่งพระภิกษุท่านฉันภัตตาหาร
เรียบร้อย  หลังการก้มกราบสามครั้ง  เมื่อท่านได้ให้พรจบลง
" เอาหละ!  คุณโยมมีปัญหาสิ่งใดจะถามก็ถามมาได้ "
พระสงฆ์  เป็นผู้เอ่ยวาจาขึ้นมาก่อน พร้อม ๆ กับจ้องมองมายังชายหนุ่มรูปงาม
ดุจดั่งเทพบุตรกรีกจำแลงกายเพื่อมากราบอยู่ตรงหน้าของท่าน ในบัดนี้
ในดวงตาของท่านผู้เจริญซึ่งมีความสงบ สมถะ สันโดษเป็นเข็มทิศชีวิตอันแน่แท้
มีแววแห่งความรอบรู้หยั่งลึกเข้าไปถึงความคิดในใจของณนนท์
" ขอรับท่าน  กระผมฝันแปลกประหลาดมากๆ ขอรับ
ฝันหลายครั้ง  ต่างสถานที่ในตอนนอนหลับ  เป็นความฝันที่เหมือนความจริงมาก!!
มากจนผมรู้สึกเหมือนไม่ใช่ความฝัน  แต่มันคือความจริงของผมจริง ๆ ขอรับ
แล้ว..  เอ่อ!  กระผมยังได้มาพบกับ เอ่อ...ผู้หญิงคนนึง!! เมื่อวานนี้เอง
พบเป็นครั้งแรกที่เกาะเต่านี้อีกด้วยขอรับ  คือ... พระคุณเจ้า พอจะมีคำแนะนำใด
แก่กระผมหรือไม่ขอรับ? เช่น กระผมควรต้องทำอย่างไรต่อเหตุการณ์ประหลาดนี้ ขอรับ ?"
" จิตของคนเราเป็นพลังงาน  พลังงานคือสิ่งที่ไร้ตัวตน
คือไม่มีรูป  แต่จิตมีอยู่จริง!  และสามารถเดินทางไปไหนมาไหน
ก็ได้....    คุณโยม  เชื่อ..  ในสิ่งนี้หรือไม่? "
พระสงฆ์สมณะรูป ผู้ซึ่งเดาอายุขัยที่แท้จริงของท่านได้ยากยิ่งนัก
หากประเมินจากการมองเห็นด้วยสายตาเพราะท่านดูเหมือนผู้อยู่ในวัยกลางคน
ตอนปลายคือประมาณ 45 ถึง 50 ปี  แต่เมื่อสบตาของท่าน  พร้อมทั้งสังเกตุ
อากัปกิริยาต่างๆ แล้ว  ณนนท์แอบคิดเงียบๆ ว่า ท่านอาจจะมีอายุถึง 60 ปี
ขึ้นไปแล้วก็เป็นได้  เนื่องจากท่านดูมีภูมิความรู้เกี่ยวกับเรื่องต่างๆ อย่างลึกซึ้ง
" กระผมเชื่อขอรับ  เพราะกระผมชอบอ่านหนังสือและชมภาพยนตร์วิทยาศาสตร์
คำสอนขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเอง  ล้วนเป็นข้อธรรมะ
ที่สามารถทดลองและพิสูจน์ทางวิทยาศาสตร์ได้จริง เช่นกัน
แต่... เรื่องประหลาดที่เกิดขึ้นกับกระผมนี่สิ!  ขอรับ
มันหมายความว่า  จิตของผมออกเดินทางไปพบเจอสิ่งเหล่านี้จริงๆ
อย่างนั้นดอกหรือขอรับ  ท่าน? "
พระเอกหนุ่ม  รีบตั้งคำถามที่ค้างคาในใจของตนทันทีที่มีโอกาสพูด
" อาตมาภาพขอตอบว่า เป็นไปได้เช่นนั้น  รวมทั้งเป็นการจดบันทึกของจิต
เป็นพันธะสัญญาแห่งจิตจากอดีตชาติ  ที่ยังคงหมุนวนอยู่ในวงจร
แห่งสังสารวัฎฏะนี้  จนกระทั่งได้โคจรมาบรรจบกัน ณ ห้วงเวลาที่พอดีกัน "
พระธุดงค์ ผู้มีท่าทางสำรวมสงบนิ่งจนเป็นปกติวิสัยของท่าน มองสบตา
กับสายตาที่กำลังกระหายใคร่รู้ในคำตอบแห่งปริศนาความฝัน  หรือที่ท่าน
เรียกมันว่า : เป็นการเดินทางไปมาของพลังงานคือ จิต!!!!
ก่อนที่ ณนนท์จะได้มีจังหวะเอ่ยปากถามท่าน อีกครั้ง สมณะรูป
ผู้น่าเคารพเลื่อมใสอย่างแท้จริงท่านนี้  ก็เอ่ยต่อไปว่า.....
" คุณโยม ไม่ต้องวิตกกังวลใจใดๆ ให้มากนัก
กับสิ่งต่างๆ ที่เกิดขึ้นและได้พบเห็น  อาตมาภาพมีคำแนะนำ
อันไม่เป็นการไปก้าวล่วงต่อเส้นทางแห่งชะตากรรมของผู้ใดในโลกนี้
แก่คุณโยม คือ : ทุกสิ่ง ทุกคน และทุกอย่าง  คือสิ่งที่เกิดขึ้นจากพันธะสัญญา
แห่งความรัก ความผูกพัน สายใยแห่งกุศลความดี  ที่เคยเกื้อกูลกันมา
ตั้งแต่ชาติก่อนๆ หรือที่เรียกว่า "กรรม ที่เป็นกุศลกรรม " ก็ได้
คุณโยมจะรู้เอง เห็นเอง และตัดสินใจได้เอง  เมื่อถึงเวลาที่ทุกสิ่งทุกอย่าง
เกิดขึ้น..   ดำเนินไป....  ตามครรลองที่กรรมกำหนดมาแล้ว  นั่นเอง "
ณนนท์  รู้สึกถึงพลังงานซาบซ่าน.... บางพลังงาน!!  ไหลซู่ ๆ ๆ ๆ....
ลงสู่ต้นคอ  เรื่อยลงไปตามบ่าและลำตัวตลอดร่างกายของเขา
เป็นกระแสของความเย็นระรื่นเหมือนมีสายลมพัด  แต่ในบริเวณเนินเตี้ยๆ
ที่เขานั่งพับเพียบพนมมือสนทนากับพระสงฆ์ผู้เจริญ อยู่ขณะนั้น
ไม่มีลมพัดใดๆ  เพราะยอดหญ้าเล็กๆ ก็ยังสงบนิ่ง ไม่ไหวติง!!
พระเอกละครทีวีชื่อดัง เจ้าของฉายา: ลมหายใจแห่งเอเชีย
มีคำถามมากมายเหลือเกิน  อัดแน่นอยู่ในใจและความคิดของเขา
ที่ซึ่งอยากจะเอ่ยถามขึ้นมา  แต่แล้ว!! เมื่อเขาสบตาทั้งคู่  เข้ากับดวงตา
อันสงบนิ่ง สำรวม ดูลึกล้ำ  แต่เต็มเปี่ยมไปด้วยจิตเมตตาธรรมของพระภิกษู
ที่ไม่เคยรู้จักกัน?  ไม่รู้แม้กระทั่งชื่อของกันและกัน??
เขากลับพูดไม่ออก....  บอกไม่ได้  อีกต่อไป...???????
ณนนท์  จึงทำได้เพียงการเปลี่ยนท่านั่งเป็นคุกเข่าขึ้น  แล้วก้มลงกราบ
พระสงฆ์ผู้เจริญ 3 ครั้ง อย่างเคารพนอบน้อมต่อพระคุณแห่งพระรัตนตรัย
พระคุณเจ้า ผู้นั่งขัดสมาธิอย่างสง่าผ่าเผยรูปนั้น หัวเราะ หึหึ!! ในลำคอ
ดวงตาของท่านมีประกายความเอ็นดูต่อพระเอกคนดัง  เสมือนท่านรู้ถึงความคิด
จิตใจข้างในของเขาจนหมดสิ้น  แม้ว่าเขาจะไม่สามารถเอ่ยปากออกมาได้อีก
" จงมีสติอยู่เสมอ  จงเลือกทำ ในสิ่งที่ถูกต้อง
ไม่เบียดเบียนผู้ใดรวมทั้งตัวเอง  เมื่อศีลห้าของตัวเรา
ได้เพียรระมัดระวังและรักษาให้สะอาดบริสุทธิ์ อยู่เสมอ  แล้วนั้น
การตัดสินใจใดๆ ในวันข้างหน้า  ทุกสิ่ง ขอให้ซื่อสัตย์ต่อจิตใจของตนเอง
ถึงเวลาได้พบ  ก็ต้องพบ  ถึงเวลาได้เลือกกระทำ  ก็ต้องเลือกกระทำ
กาละย่อมไม่เที่ยง   หมุนมาแล้ว  ย่อมหมุนจากไป
ผู้รู้จักคุณค่าแห่งกาละ  ย่อมกล้าคิดตัดสินใจ
ต่อสิ่งที่เราเองสามารถกำหนดให้ดีที่สุดได้  ในภพชาตินี้  เจริญพร "


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 29 กาละย่อมไม่เที่ยง

" การตัดสินใจใดๆ
ในวันข้างหน้า ทุกสิ่ง
ขอให้ซื่อสัตย์ต่อจิตใจของตนเอง
ถึงเวลาได้พบ ก็ต้องพบ
ถึงเวลาได้เลือกกระทำ
ก็ต้องเลือกกระทำ
กาละย่อมไม่เที่ยง
หมุนมาแล้ว ย่อมหมุนจากไป
ผู้รู้จักคุณค่าแห่งกาละ
ย่อมกล้าคิดตัดสินใจ
ต่อสิ่งที่เราเองสามารถกำหนด
ให้ดีที่สุดได้ ในภพชาตินี้ "
ณนนท์ ก้าวเดินบนหาดทรายอย่างช้าๆ เหมือนกำลังตกอยู่ในภวังค์
แห่งความคิดที่สำคัญ  เสียงของพระคุณเจ้ารูปนั้นยังคงดังก้องกังวาน
อยู่ในหัวของเขามาตลอดทาง  บัดนี้เป็นเวลา 9 โมงเช้าแล้ว ซึ่งปกติ
เขาจะต้องกำลังนั่งรับประทานอาหารเช้าเมนูง่ายๆ  แต่เต็มไปด้วยคุณค่า
ของโภชนาการและการบำรุงสมอง อยู่บนโต๊ะทานอาหารบริเวณระเบียงของห้องอาหาร
ซึ่งยื่นออกสู่ชายหาดอันแสนสดชื่น พร้อมกับทอดสายตาชื่นชมความงดงาม
ของแสงสีทองอร่าม  ที่ค่อยๆ ฉายแสงทาบทาขึ้นมาบนท้องฟ้าในเวลาเช้าตรู่
" จ๊อกกกกกกกก!!!!!!!!! "
เสียงน้ำย่อยในกระเพาะอาหาร  กำลังก่อกบฎภายในร่างกาย
ดังเล็ดลอดออกมาให้เจ้าตัวได้ยิน ดุจเสียงของระฆัง!!
ที่ถูกตี  เพื่อบอกว่า :  หมดเวลาแล้ว!!!!
" อ๊าว! เฮ๊ย!!  นี่มันสายโด่งตะวันแยงตาแล้วนี่หว่า? "
ณนนท์   หยุดเดินทันที!!   เขาเงยหน้าขึ้นมองท้องฟ้าพร้อม ๆ กับหยีตา
ทั้งสองข้างเพราะแสงแดดที่ส่องสว่างเจิดจ้า   อีกแค่ไม่กี่เมตรเขาจะเดินไปถึง
บริเวณหน้าโรงแรมแอนด์รีสอร์ทแล้ว   แต่พระเอกคนดัง ตัดสินใจเดินหลบผู้คน
โดยเลือกหลบฉากออกไปทางด้านข้างของโรงแรมฯ   จากนั้นเขาก็เดินลัดเลาะไป
ตามแผ่นหินขัดธรรมชาติ   ซึ่งถูกจัดวางเรียงกันเป็นทางเดินเท้าอันสวยงามน่าเดิน
และดูแล้วเพลินสายตาไปในตัว  จนถึงด้านหน้าเรือนพักหลังใหญ่หรูหรา
ระดับ วี+วีไอพี  สำหรับแขกคนสำคัญที่สุดคนหนึ่ง อย่างเขา
พระเอกหนุ่มโสด   เลือกที่จะโทรศัพท์ภายในเพื่อสั่งเมนูอาหารเช้า
ให้ยกมาบริการในเรือนพักส่วนตัว   เช้าวันนี้ ความคิดของเขายังคงวนลูป
อยู่กับทุกถ้อยคำที่ซึ่งพระภิกษูสงฆ์ที่ไม่เคยรู้จักกันรูปหนึ่งนั้น ได้มีเมตตาจิต
ให้คำชี้แนะแก่เขา  ด้วยความที่เขาเป็นพระเอกละครทีวีมายาวนานถึงยี่สิบกว่าปี
สมองในด้านการจดจำข้อความและคำพูดที่ยาวๆ ของเขา จึงใช้งานได้ดีเยี่ยม
อยู่เสมอ   แม้ว่าในวันนี้เขาจะมีอายุเข้าวัย 42 ปีแล้วก็ตาม
" รักแท้คืออะไร?  แล้วเค้าจะเป็นใคร?
รักแท้คืออะไร?  แล้วเธอคิดยังไง?
รักไม่ใช่คำตอบ ที่ใครคนนึงเขียนไว้
แต่รักคือเรื่องมากมาย
อยู่ที่ใครจะเห็น และก็เรียนรู้กัน
รักไม่ใช่ปลายทาง แค่มีเส้นทางของมัน
มีช่วงที่ต้องเดินผ่านและจดจำ
บันทึกภาพเหล่านั้นใส่ลงในหัวใจ
หนึ่งนาที มีผู้คนต้องช้ำใจเพราะรัก
ตั้งเท่าไหร่?  แต่ทำไมยังต้องการ?
แค่เธอไม่ยอมแพ้   รักแท้ก็จะตามหาเธอ
.... (รักจะออกตามหาเธอ)
ตอนที่เธอเหงาใจ    รู้มั้ยเขาก็รอเธอ
.... (ฉันจะออกตามหาเธอ)
ในมุมที่เงียบงันเหมือนมันไม่เหลือใคร
อ้างว้างเดียวดายสักแค่ไหน
อย่าได้ท้อเพราะใจของเธอถูกสร้างไว้
เพื่อให้สักคนมาค้นเจอ "
เสียงเพลง : รักแท้จะตามหาเธอ (Destiny)....
โดยศิลปิน : All KamiKaze   ดังออกมาจากลำโพงขนาดเล็กแบบพกพา
ของพระเอกหนุ่มหล่อเจ้าเสน่ห์   เขาตั้งมันไว้บนโต๊ะที่เขากำลัง
จะรับประทานอาหารเช้า คู่กับโทรศัพท์มือถือ
ณนนท์   สั่งให้พนักงานที่นำอาหารเช้ามาบริการถึงเรือนพัก
ยกอาหารทั้งชุดนั้นไปวางไว้บนโต๊ะไม้สัก  ซึ่งตั้งอยู่บริเวณมุมระเบียง
ที่มีซุ้มดอกแก้วและมีชุดรับแขกแนวไทยแท้ทั้งชุดตั้งอยู่
โดยเป็นมุมที่แยกสัดส่วนออกไปจากพื้นที่บริเวณห้องนอนของเขา
" อืม!  วันนี้คุณนิมนิมกับครอบครัวจะยังพักอยู่ที่นี่ไม๊นะ? "
เมื่อได้ทานอาหารหล่อเลี้ยงเซลล์สมองและร่างกายไปบ้างแล้วนั้น
พลัน!  ณนนท์  ก็ฉุกคิดถึงหญิงสาวปริศนาผู้ซึ่งมีรูปร่างและหน้าตา
เหมือนกับสุภาพสตรีที่เขาเรียกในความฝันว่า *น้องหนู*
ดุจดั่งเธอทั้งคู่เป็นฝาแฝดกัน!!   ทว่า!  เธอผู้นั้น มีชีวิตอยู่ในยุคสมัย
ของรัชกาลที่ห้า แห่งกรุงรัตนโกสินทร์ ประเทศไทย และยังเป็นสุภาพสตรี
สาวสวยในตระกูลผู้ดีของยุคนั้น   ซึ่งได้ปรากฎกายให้เขาเห็นภาพและเรื่องราว
ที่เชื่อมโยงมาจากในอดีตชาติ.....       ชาติใดชาติหนึ่ง......
ก่อนที่ชาตินี้   เขาจะมาเกิดเป็น ณนนท์   นั่นเอง
" ทำไมคุณนิมนิมกับ *น้องหนู*ในความฝัน  ถึงได้มีรูปร่าง
และหน้าตาพิมพ์เดียวกันยังกะเป็นฝาแฝด  หล่ะนี่? "
ณนนท์ บ่นพึมพำ ๆ  ขณะที่ยกแก้วทรงสูงที่มีน้ำอะโวคาโด้ปั่นสด
ผสมน้ำผึ้งเดือนห้าและนมสดหอมหวานขึ้นสู่ริมฝีปาก
" แต่คุณนิมนิมมีลูกมีผัวแล้วนี่!!  แล้วมาเกี่ยวอะไรกับเรา ว๊า? "
ด้วยความที่อยู่เพียงลำพัง  จึงไม่ต้องสำรวมระวังกิริยาอาการใดๆ
พระเอกละครทีวีชื่อดังแห่งสยามประเทศ  จึงเผลอพูดไปด้วย ดื่มน้ำผลไม้ปั่นสด
อันอุดมด้วยแร่ธาตุบำรุงร่างกายนานาไปด้วย   โดยลืมนึกไปว่า!
เนื้อของอะโวคาโด้สีเขียวอ่อนกำลังเกาะจับติดอยู่ตามขอบริมฝีปากที่แสนเซ๊กซี่
น่าหลงใหลใฝ่หา จากสาว ๆ ทั้งโสดและไม่โสดทั่วบ้านทั่วเมืองไทย
จนทำให้หน้าตาของณนนท์ในตอนนี้ช่างคล้ายกับตลกคาเฟ่เมืองไทย ไปซะแล้ว!!
หลังจากอิ่มในมื้อเช้า   ณนนท์ ยังคงคิดวนเวียนอยู่แต่ในเรื่องของนิมนิมและน้องหนู
เขาไม่สามารถปล่อยวางความคิดเรื่องนี้เพื่อไปทำสิ่งอื่นๆ ได้เลย
" อืม!   ไปตะล่อมถามน้องพนักงานฯ ดีกว่าวะเรา
อยู่เฉยๆ แบบนี้   เป็นได้อกระเบิด!!   กลายร่างเป็นพี่ยักษ์ เขียวววววววว!!!!!!
แน่นอนหวะ  ไอ้นนท์  เอ๊ยยยยยยย!!!!!!!! "
พระเอกเจ้าเสน่ห์  ตะโกนก้องใส่แอ๊คโค่!! ปลอมๆ   ให้กับความคิด
อันแสนบรรเจิดของตนเอง   เขาเดินไปส่องกระจกเพื่อดูความเรียบร้อย
ของตัวเองที่ด้านหน้าของมุมตู้เสื้อผ้า  เมื่อมองเห็นภาพสะท้อนของตนเอง
ในกระจกเงาขนาดใหญ่เท่าตัว  เท่านั้น!! เขาถึงกับทำปากหว๋อ!
และตาเบิกโพลง!!   ด้วยความตกใจ!!!  เพราะตามขอบริมฝีปาก
ที่แสนเซ๊กซี่มีเสน่ห์ดึงดูดใจสาวน้อยสาวใหญ่ทั้งหลายของเขานั้น
บัดนี้  เต็มไปด้วยคราบสีเขียวที่แห้งกรังของเนื้ออะโวคาโด้แสนอร่อย
ที่เขาทานปิดท้ายเมนู   บนโต๊ะอาหารเช้า  เมื่อครึ่งชั่วโมงที่ผ่านมา
" ไอ๊ย๊าาาาา!!!!!   เกือบไปแล้วไม๊ตรู
โห!!! เกือบเดินออกไปปล่อยไก่เป็นตัวตลกปากเขียวแล้วไม๊เล่า
เฮ๊ออออออ!!!!! มึงอาการหนักมากหวะไอ้นนท์ โฮะ! โฮะ!! โฮะ!!! "
*คำตอบ* ที่พระเอกคนดังผู้เป็นแขกคนสำคัญระดับสูงสุดของโรงแรมฯ
ได้รับทราบ! นั่นคือ : ครอบครัวของนิมนิมที่เดินทางมาพักผ่อนบนเกาะเต่า
ตั้งแต่เมื่อวานซืนนั้น เช้านี้พวกเค้าได้เช็คเอ๊าท์ออกจากโรงแรมฯ ไปแล้ว..........
" โธ่! ถัง กะละมังรั่ว.....
ทำไมถึงรีบออกไปกันขนาดนี๊???????
โฮ่ ๆ ๆ ๆ ๆ !!!! "
ณนนท์  เก็บอาการสุดขีด  หลังจากได้รับคำตอบจากพนักงานโรงแรมฯ
ที่เขาคุ้นเคย   จากนั้นเขารีบเดินดุ่ม ๆ ๆ ๆ อย่างผิดหวัง กลับมายังที่พัก
หลังจากปิดประตูห้องเรียบร้อยแล้ว   เท่านั้นแหละ!! อาการรั่วเพราะรู้สึกผิดหวัง
ช่างไม่เป็นดั่งใจแบบสุดๆ ของเขา จึงได้ระเบิดออกมา
" แล้วจะให้ตรูทำไงต่อวะเนี่ย???   แล้วตรูจะไปติดตามหา
*แม่นางคุณแม่ลูกสาม* เพื่อไขปริศนาเรื่องภพชาติ
ได้จากที่ไหนเล๊า?!!?!!?  โธ่เอ๋ย!!  โธ่ ๆ ๆ !!! "
ใครจะรู้...................?
ว่า.... พระเอกชื่อดัง   ผู้มีความหล่อเหลาสมบูรณ์พร้อมสรรพ
จนบุรุษด้วยกันต้องอิจฉา   กำลังชักดิ้นชักงอกางแขนกางขา เตะอากาศ
ไปมาอยู่บนที่นอน ด้วยอารมณ์อัน บ่ จอย!  ขั้นสูงสุด!!!!!  หึ! หึ!!


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 30 ฮาโลวีน2564

ในค่ำคืนของ "วันฮาโลวีน"  พุทธศักราช  2564   นิมนิมกำลังเก็บตัว
อยู่เงียบ ๆ  ไร้การบ่งบอกถึงสถานที่  ที่ซึ่งเธออยู่ในเวลานั้น ๆ
หลังจากการสูญเสียชีวิตของบุพพการีทั้งสองท่านไปไล่ ๆ กันภายใน 1 ปีกว่ามานี้..
ทุกสิ่งทุกอย่างในชีวิตของหญิงสาววัยกลางคนผู้ซึ่งขณะนี้มีอายุ 51 ปีแล้ว
เปลี่ยนแปลงไปดั่งฤดูกาลที่ไม่เคยหยุดนิ่งต่อการขยับไปเรื่อยๆ ไม่มีจุดสิ้นสุด..
"สตรีเหล็กซึ่งเป็นแม่เลี้ยงเดี่ยวลูกสามคน"  ในวันนี้นั้น
อาจไม่มีใครรู้ได้อย่างถ่องแท้  ถึงความอ่อนแอภายในที่ถูกสั่งสม
มายาวนาน มิต่างจากต้นไม้ใหญ่ที่ภายในใต้รากนั้น  มีปลวกมีหนอน
ชอนไชกัดกินจากข้างใต้ลำต้น  อยู่ทุกวัน ๆ เรื่อยมา.....
" นี่เรา  เดินผ่านมาได้อีก!  จนถึงสิบปีแล้วสินะนี่!? "
นิมนิม  กอดตัวเองในท่านั่งกับพื้นห้องและชันเข่าทั้งสองขึ้นแนบอก
ใบหน้าที่เคยงดงามผ่องใสอยู่เสมอ  ก้มลงซบกับเข่าทั้งสองข้างของเธอเอง
เพื่อปล่อยให้หยาดน้ำตาที่ไหลพรั่งพรูออกมาดุจทำนบพัง!!  ได้มีที่หยุดพัก
แม้เพียงชั่วครู่ชั่วขณะ.... ก่อนที่จะไหลหยดลงไปตามขาและน่องอันเรียวงามของเธอ
จนถึงพื้นห้อง  ช่วงนี้เป็นเวลาที่นิมนิมกำลังฝึกเล่นแอปพลิเคชั่นต่างๆที่กำลังได้รับ
ความนิยมในโลกโซเชี่ยลไม่ว่าจะเป็นเฟสบุคส์ อินสตาแกรม และติ๊กต่อก
เธอกำลังพยายามฝึกฝนตนเองในเทคโนโลยี่สมัยใหม่  เพื่อให้สามารถปรับตัวดำรงชีวิต
อยู่ต่อไปให้จงได้!  ในท่ามกลางโลกยุค 5 G ซึ่งทุกสิ่งเปลี่ยนไปไวจนกลายเป็นโลก
และสังคมสำหรับคนรุ่นใหม่ที่มีอายุรุ่นราวคราวลูกคราวหลานของอายุเธอ
---- "วันฮาโลวีน"
เทศกาลเฉลิมฉลอง  ที่มาพร้อมกับความเชื่อ
ถึงการมีอยู่ของ "โลกหลังความตาย"
ดินแดนปริศนา  ที่คนเป็นรับรู้ได้  จากการบอกเล่าเพียงเท่านั้น!! ----
(อ้างอิงจาก : 31 ตุลาคม "วันฮาโลวีน"  กับความเชื่อเรื่อง "โลกหลังความตาย"
By กมลวรรณ มาดายัง 31 ต.ค. 2564 เวลา 1:00 น. *หนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ*)
..  ..  ..  ..
" วันนี้เป็นวันฮาโลวีน ซีนะ!  ไม่มีอะไรเป็นพิเศษ
เพราะทุกๆวันก็ไม่ต่างกัน  แต่...  อือ.....กดดูในอินสตาแกรม
คนไทยเห่อไปกับเขาทุกเทศกาลอีกแล้ว "
หญิงสาวที่อายุขึ้นสู่เลข 5+ แต่กลับมีรูปร่าง หน้าตา ผิวพรรณ เหมือนกับ
สตรีสาวซึ่งคงมีอายุไม่น่าจะเกิน 35 ปีเป็นอย่างมากเท่านั้น!! คนที่ไม่เคยรู้จัก
เธอจริงๆมาก่อนมักจะคิดกันเช่นนั้น  คำเรียกขานที่คนแปลกหน้าเรียกเธอ
จึงเป็นคำว่า: พี่ๆ , น้องๆ, น้าๆ หาใช่คำว่า : แม่ๆ , ป้าๆ ,ยายๆ ตามวัยที่แท้จริงไม่
นิมนิม  รู้สึกถึงความเหนื่อยล้าที่สะสมมานานในจิตใจและร่างกาย
อันบอบบางของเธอ  ตั้งแต่ช่วงกลางปีมานี้  เธอไปโรงพยาบาลบ่อยขึ้น
เพื่อตรวจเช็คอาการแปรปรวนต่างๆ  ซึ่งมักเกิดขึ้นแบบกระทันหัน!
ไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย!!  เธอเท่านั้นเป็นผู้ที่รู้ดีกว่าแพทย์เสียอีกว่า..
เป็นเพราะเธอเคยตายไปแล้วทั้งเป็น!!!  แต่ด้วยผลบุญที่สั่งสมมาตลอด
ได้ปกป้องจิตวิญญาณเอาไว้  ทำให้เธอสามารถกลับฟื้นคืนมา
มีลมหายใจอยู่ต่อมาได้เรื่อยๆ  ทว่า! มันก็ยังไม่สามารถฟื้นฟูทุกอณู
ในธาตุสี่ของร่างกายเธอนี้  ให้กลับมาแข็งแรงได้เช่นเดิม
" บาดแผลที่กัดกิน  ลึกเข้าไปข้างใน  วันแล้ววันเล่า
ชีวิตที่มีเรื่องราวสลับซับซ้อน  แต่ไม่มีเวลาจะมานั่งเล่าให้ใครฟัง!!
จิตใจที่โหยหาความรักที่แท้จริง  ซึ่งสามารถใช้เพื่อเป็นโอสถวิเศษ
ที่จะปลุกคนใกล้จะตาย! ให้ฟื้นตื่นขึ้นมากลับเป็นคนปกติได้ใหม่  อีกครั้ง"
เสียงเพลงจากโทรศัพท์มือถือดังขึ้นเบาๆ พร้อมๆกับเสียงสะอึกสะอื้นร่ำไห้
จนกายสั่นสะท้าน!! ร่างสะเทือนรุนแรงจนหายใจต่อไปแทบจะไม่ไหว!!!!
นิมนิม  ค่อยๆสูดลมหายใจเข้า....ลึกๆ....ช้าๆ.....  เพื่อเป็นการช่วยชีวิต
ของตนเองจากภาวะโรคลมชักในสมองแบบวูบ!  ซึ่งเป็นความผิดปกติ
ที่เป็นดุจยมฑูตผู้เงียบสงบ  เนื่องจากการประสบอุบัติเหตุอย่างรุนแรง
ทางสมอง  ตั้งแต่ปีพุทธศักราช 2554  เป็นต้นมา  นั่นเอง
" In younger days, I told myself my life would be my own
And I'd leave the place where sunshine never shone
For my life's too short for waiting when I see the rising sun
Then I know again that I must carry on
Carry on till tomorow, there's no reason to look back
Carry on, carry on, carry on
Beyond the shadows of the clouds and onward to the sky
Carry on till I find the rainbow's end
For my life's too short for waiting when I see the rising sun
Then I know again that I must carry on
Carry on till tomorow, there's no reason to look back
Carry on, carry on, carry on
Drifting on the wings of freedom, leave this stormy day
And we'll ride to tomorrow's golden fields
For my life's too short for waiting when I see the rising sun
Then I know again that I must carry on
Carry on, carry on, carry on
And when the heavy journey's done, I'll rest my weary head
For the world and it's colours will be mine
For my life's too short for waiting when I see the setting sun
Then I know again that I must carry on
Carry on till tomorow, there's no reason to look back
Carry on, carry on, carry on
....  ...
ตอนเป็นเด็กฉันบอกกับตัวเองว่า
ฉันต้องเป็นเจ้าชีวิตของฉันเอง
และฉันจะไปจากที่ที่แสงอาทิตย์ไม่เคยส่องถึง
... ไม่มีโอกาส ไร้อนาคต
*เพราะชีวิตฉันสั้นเกินกว่าจะรอคอย
เมื่อเห็นอาทิตย์ขึ้น
ฉันก็รู้ทันทีว่าฉันต้องไปต่อไป
ไปให้ถึงพรุ่งนี้ ... วันใหม่ อนาคต
... ไม่มีอะไรให้ต้องเหลียวหลัง
ไปต่อไป
เหนือเงาก้อนเมฆ และมุ่งตรงสู่ท้องฟ้า
ก้าวไปจนได้พบสุดปลายรุ้ง
ล่องลอยไปกับปีกแห่งอิสรภาพ
ทิ้งวันทุกข์ยากนี้ไว้
และไปสู่ทุ่งทองของพรุ่งนี้
และเมื่อการเดินทางที่ลำบากจบสิ้นลง
ฉันจะพักใจที่เหนื่อยล้า
เพราะฉันจะได้ครอบครองโลกและสีสันของมัน ...
ทุกข์สุขจากชีวิตที่ผ่านมาเป็นโลกของเราเอง ...
เพราะชีวิตฉันสั้นเกินกว่าที่จะรอคอย
เมื่อเห็นอาทิตย์ตก
ฉันก็รู้ทันทีว่าฉันต้องไปต่อไป
ไปต่อไปจนกว่าจะถึงพรุ่งนี้
ไม่มีอะไรให้ต้องเหลียวหลัง
ไปต่อไป ไปต่อไป ไปต่อไป
เพลง : Carry On Till Tomorrow - โดย : ศิลปิน Badfinger
( เนื้อเพลง: Carry On Till Tomorrow เพื่อประโยชน์ในการศึกษา และ
อ้างอิงเท่านั้น! สิทธิ์ในเนื้อเพลงยังคงเป็นของผู้ประพันธ์หรือผู้ถือสิทธิ์เช่นเดิม )
...
นิมนิม  เริ่มหอบและหายใจได้ลำบากมากขึ้นๆ  เนื่องจากอาการ
ลมชักที่กำลังดันลมภายในกายของเธอ  จากปลายเท้าขึ้นสู่ลำตัว
และกำลังจะเคลื่อนขึ้นมาถึงบริเวณลิ้นปี่  ซึ่งเป็นจุดแห่งความเป็นความตาย!!
เธอเช็ดน้ำมูกและน้ำตาด้วยกระดาษทิชชู่จำนวนมาก  ก่อนที่จะตั้งสติ!
ค่อยๆ พยุงตัวเองให้ลุกขึ้นยืนเกาะฝาผนังห้องนอน  แล้วจึงค่อย ๆ
เดินพิงข้างฝาไปจนถึงโต๊ะที่วางยารักษาโรคต่างๆ ของเธอเอาไว้จำนวนมาก!!
เธอรีบค้นหายาที่จำเป็นสำหรับระงับบรรเทาอาการป่วย
ซึ่งกำลังทวีความรุนแรงขึ้นเรื่อยๆในตอนนี้  แล้วจึงรีบหยิบใส่ปาก
ก่อนตักน้ำดื่มในกระติกที่ตั้งอยู่บนโต๊ะยา  ดื่มตามลงไป.....
จากนั้นนิมนิมจึงขยับตัวของเธอไปถีงเตียงนอน  เธอนั่งลงบนเตียง
แล้วนำหมอนสามสี่ใบมาวางทับกันให้สูงที่บริเวณหัวเตียง
เพื่อให้หลังของเธอรวมทั้งศีรษะพิงไปกับหมอน  ในท่านั่งเหยียดแขน
เหยียดขา....  รอเวลาที่ยาจะออกฤทธิ์บรรเทาอาการอันทุกข์ทรมานและอันตรายนี้
" คนไข้เคยชัก!  ไม๊ครับ? "
แพทย์หนุ่มอายุรุ่นลูก  ซักถามผู้ป่วยคือนิมนิมอย่างอ่อนโยน
" ยังไม่เคยค่ะ  เพราะคุณหมอที่เป็นผู้รักษาอาการเลือดคั่งในสมอง
ตอนตกรถเมล์ที่กรุงเทพฯ เมื่อปีพุทธศักราช2554 เคยกำชับฉันเอาไว้ว่า
: จากนี้ไปสภาพร่างกายคนไข้จะไม่เหมือนเดิม!  เนื่องจากสมองซีกซ้าย
ด้านหลังครึ่งซีกนั้นแตกละเอียด!!!! ดังนั้นเมื่อสมองซึ่งเป็นตัวสั่งการทำงาน
ทุกส่วนในร่างกายบาดเจ็บรุนแรงเช่นนี้  เราจะต้องใจเย็นๆ ให้เวลาสมอง
เขาซ่อมแซมตัวเอง  เราจะต้องยอมรับความเป็นจริงของเราให้ได้ก่อนว่า....
จากนี้ไปไม่มีสิ่งใดทำงานได้ปกติดังเดิมอีกแล้ว  แต่  อย่าอ่อนแอและอย่าท้อแท้
ให้ทานยากันชัก รวมทั้งยาทุกตัวตามที่หมอสั่งนี้ไปเรื่อยๆ จนครบ 2 ปี ร่วมกับ
การบริหารทำกายภาพสมองทุกวันไปเรื่อยๆ  รวมทั้งต้องระมัดระวังไม่ให้
มีเหตุกระทบกระเทือนแก่สมองหรือศีรษะของเราอีก!!  ในเวลาที่คนไข้
เกิดภาวะแปรปรวนต่างๆขึ้น  ขอให้ตั้งสติ!  อย่าตกใจกลัวมากเกินไป
เพราะอาการจะยิ่งรุนแรงมากขึ้น!! ให้คนไข้หายใจเข้า...หายใจออก....ช้าๆ..
ถ้ารู้สึกหายใจไม่ทันให้หาถุงพลาสติกมาครอบบริเวณจมูกและปากเอาไว้
เพื่อควบคุมอ๊อกซิเจนในการหายใจให้เพียงพอ  จากนั้นให้คนไข้ทานยา
บรรเทารักษาอาการต่างๆ ที่มีไว้ในบ้านเป็นประจำ!!  ให้นั่งในท่าพิงผนัง
ยกลำตัวและศีรษะให้สูง ปล่อยตัวตามสบาย  สังเกตุอาการ...
ถ้าอาการยังไม่ดีขึ้น!!  จึงรีบไปพบแพทย์ที่โรงพยาบาล  ค่ะ
ฉันก็ทำตามที่แพทย์เจ้าของไข้ท่านนั้นให้คำแนะนำมาตลอด
ท่านเป็นอาจารย์หมอหนุ่มที่เก่งมากเรื่องสมองและการรักษา
ผู้ป่วยทางสมองค่ะ  ฉันโชคดีมากจริงๆ ที่ได้เจอท่าน "


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 31 คนที่เราจดจ่อรออยู่

ณนนท์ รู้สึกเบื่อหน่ายความเหงาในจิตใจลึกๆ ของเขาเอง
ไม่มีนัดเดทคืนพิเศษใดๆ เนื่องในคืนฮาโลวีน ปีนี้
นั่นเพราะความโสดสนิท.. จนกลายเป็นสิ่งผิดสังเกตุ สำหรับ
แฟนคลับทั่วเมืองไทยรวมทั้ง FC ในประเทศเพื่อนบ้าน
พระเอกหนุ่มหล่อ ผู้มีเบ้าหน้าฟ้าประทานคือหล่อแบบไร้ที่ติ
แถมยังมีซิ๊กแพ็คแน่นๆ ด้วยกล้ามเนื้ออันแข็งแรงงดงามสมส่วน
แบบชายชาตรีผู้เข้มแข็ง อบอุ่น เป็นกันเอง เนื่องด้วยการออกกำลังกาย
อย่างเอาจริงเอาจังเป็นประจำเรื่อยมาของเขาเอง ฉายา : สามีแห่งชาติ
จึงเป็นสิ่งที่ไม่โอเวอร์แอ๊คติ้งแม้แต่น้อย  สำหรับพระเอกละครทีวีผู้สามารถ
ยืนหนึ่งอยู่ในวงการบันเทิงมาได้จนอายุ 43 ปีนี้  ด้วยตัวตนที่แท้จริงของเขาเอง
หลังจากการทานยาที่แพทย์ให้ทาน  เฉพาะเมื่อเวลามีอาการแปรปรวนเกิดขึ้น
นิมนิม  ได้นั่งเอนกายหลับตาพิงหมอนบนเตียงนอน ทำสมาธิด้วยการดู
ลมหายใจเข้า.... หายใจออก..... ช้า ๆ  เพื่อช่วยให้การทำงานของธาตุขันธ์ุ
ทั้งสี่ในร่างกายค่อย ๆ เกิดความสมดุลย์  เธอผู้กำลังเจ็บป่วยอ่อนแอมากที่สุด
อีกครั้งหนึ่งในช่วงชีวิต  ได้ผล๋อยหลับไปประมาณ 2 ชั่วโมง..........
จนกระทั่ง  เสียงของข้อความเข้า  จากโทรศัพท์มือถือ
ของเธอที่วางอยู่บนโต๊ะญี่ปุ่นข้างเตียงนอน ได้ดังขึ้น!!
กื๊ด!!  กื๊ด!!      กื๊ด!!!!  กื๊ด!!!!!
นิมนิม  สะดุ้งตื่น! เพราะเสียงนั้น เธอลืมตาขึ้น
ท่ามกลางแสงไฟสลัวๆในห้องนอน  หญิงสาวผู้เคยชิน
กับการอยู่คนเดียวมายาวนาน  รู้สึกมึนงงด้วยฤทธิ์ของยา
ที่ทานเข้าไป  เธอเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์
ขึ้นมากดอ่านข้อความใหม่ที่พึ่งเข้ามา
" แม่ครับ สุขสันต์วันฮาโลวีนครับแม่ รักแม่ครับ  --ณัท-- "
เป็นข้อความจาก  ลูกชายคนกลางของเธอ  ที่ปัจจุบันนี้เขาไปศึกษาต่อ
ในระดับปริญญาตรีที่ต่างจังหวัด  ณัทรักดนตรี  จึงเลือกเดินในเส้นทาง
ของการเรียนดนตรีทุกชนิดมาตั้งแต่เขาเรียนระดับมัธยมศึกษา แล้วจึงสอบ
เข้าคณะคุรุศาสตร์ วิชาเอกดนตรี ในระดับปริญญาตรีเมื่อปีกลาย
" สุขสันต์วันฮาโลวีนครับลูกรักของแม่
ขอให้ลูกมีความสุขนะครับ  แม่รักและคิดถึงณัทมากครับ "
นิมนิม  พิมพ์ตอบข้อความบุตรชายสุดที่รักของเธอ แล้วกดส่งข้อความ
ผ่านแอ๊ปพลิเคชั่น: อินสตาแกรม    เมื่อตาสว่างแล้วเธอจึงกดเช็คอ่านข่าวใหม่ๆ
ที่อัพเดทขึ้นมาแบบอัตโนมัติ บนหน้าจออินสตาแกรมของเธอ
คืนนี้ แน่นอนว่า.. มีข่าวแปลกๆ ให้อ่านมากมาย  นั่นเพราะผู้คนจากทั่ว
ทุกมุมโลกต่างก็กำลังร่าเริงสนุกสนาน  กับการจัดกิจกรรมเนื่องในวันฮาโลวีน
" นนท์  ณนนท์  พระเอกเจ้าเสน่ห์  ผู้มีฉายา: สามีแห่งชาติ  ประกาศสถานะ
หัวใจตอนนี้ ว่าโสดสนิทและพร้อมเปิดใจรับการจีบจากฝ่ายหญิงได้ก่อน //
ความรักและความรู้สึกที่ดี ไม่ใช่เรื่องเสียหายครับ ผมไม่ใช่คนหัวเก่าที่จะต้องถือกฎ
ที่ว่า : ผู้ชายต้องเป็นฝ่ายจีบผู้หญิงก่อน เท่านั้น!! ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปมากแล้วครับ
ที่สำคัญคือผมอยากสร้างครอบครัวของผมเองแล้วจริงๆ  เขียนจดหมายทักทาย
แนะนำตัวเอง เข้ามาได้เลยนะครับ ผมยินดีและเต็มใจอ่านของทุกคนครับ "
" นนท์..  ณนนท์....?  หน้าคุ้นๆนะ ?  อ๊าวววว!!!!
นี่มันคนที่เคยช่วยดึงเราเอาไว้บนหาดทรายรี นี่นา....!!  ใช่ป่าว? "
นิมนิม  เพ่งมองจอมือถือของเธอพร้อมกับอุทานออกมาอย่างตกใจ
" ว๊ายยยย!!!!  ใช่จริงๆ ด้วยสิ!
ตอนนั้นเค้าบอกเราว่าเค้าชื่อนนท์ นี่นา...?  ใช่ ใช่  !!
เป็นนนท์คนเดียวกันแน่ๆ  หน้าตารูปร่างชัดเจนและเหมือนซะขนาดนี้ "
นิมนิม  ใจเต้นตึกๆตักๆ  ขึ้นมาแบบไม่รู้ตัว  ก็ใครจะไปคิด?  ว่า...
ชายหนุ่มผู้ซึ่งมีรูปงามพร้อมสรรพทั้งหน้าตารูปร่าง  รวมทั้งจิตใจที่ดูอ่อนโยน
และเป็นกันเองคนนั้น!  จะเป็นถึงพระเอกละครทีวีชื่อดังของวงการบันเทิงประเทศไทย???
หลังจากอ่านข่าวที่เด้งขึ้นมาสู่สายตาของเธอเอง  จนจบแล้วนั้น
นิมนิม  รีบกด  *ค้นหา*  ชื่อบุคคลสาธารณะ  ในอินสตาแกรม ทันที
เธอรู้สึกตื่นเต้น มีความสุข เสมือนมีสวนดอกไม้ที่กำลังออกดอกชูช่อเบ่งบาน
สดใสรับแสงตะวันอ่อนๆ อยู่กลางห้องนอนของเธอตอนนี้!!
แล้วยังมีผีเสื้อแสนสวยหลากสีบินไปมาเพื่อดอมดมเกสรมาลีอันหอมกรุ่น
ความรู้สึกแบบนี้...    ความรู้สึกที่จมหาย  ตายไปนานแสนนานแล้ว
จากชีพจรแห่งลมหายใจและการมีชีวิตอยู่ไปแบบวันต่อวันของเธอ  ใช่ไหม?
ช่วงเวลาเดียวกันนั้น ณนนท์ กำลังหยอกล้อกับเจ้าสุนัขโรนัลโด้ของเขา
อยู่บนโซฟาร์อันกว้างและนุ่มสบาย  มุมเอกเขนกกลางห้องโถงภายในบ้านหลังใหญ่
ที่เขาปลูกสร้างด้วยเม็ดเงินของการประกอบอาชีพเป็นดารานักแสดงมาตลอดชีวิต
ในวันนี้ *โรนัลโด้* ตัวโตและอ้วนกลมขึ้นมากกว่าเมื่อปีกลาย  เพราะมันเอาแต่กินๆๆ
แล้วก็นอนๆๆๆ  อีกทั้งในช่วง 1 ปีมานี้เขาเองมีงานเข้ามาเรื่อยๆ ทั้งการถ่ายละคร
ไปออกรายการต่างๆ  รวมทั้งเป็นผู้ดำเนินรายการแนวเอ๊าท์ดอร์ อีก 2 รายการ
จึงทำให้เขาไม่มีเวลาที่แน่นอนสำหรับการพักผ่อนที่บ้าน  แล้วพาเจ้าสุนัขพันธุ์
Supercorgi ตัวโปรดของเขา ไปวิ่งออกกำลังกายรอบหมู่บ้าน รวมทั้งกระโดด
สระน้ำส่วนตัวข้างบ้าน  เพื่อว่ายน้ำออกกำลังกาย ลดไขมันสะสมในร่างกาย
" อ้วนจัง  นังโด้ !!  หนักวุ๊ยยยย!!!
ขยับไปหน่อย ๆ อย่ามานอนทับป๊าแบบนี้ "
พระเอกคนดัง สวมเสื้อยืดสีฟ้าอ่อนกับกางเกงขาสั้นเลยเข่า  อันเป็นแนวชุด
สุดโปรดของเขาเมื่อเวลาพักผ่อนอยู่ภายในบ้าน  เขากำลังนอนเอนกาย
ครึ่งนั่งครึ่งนอนเหยียดยาว บนโซฟาร์ตัวโปรด โดยมีเจ้าหมูอ้วนโรนัลโด้
นอนเกยตัวทับอยู่บนช่วงท้องลงไปจนถึงหว่างขาของเขา  อย่างสบายอารมณ์
" ตื๊ดดดดดดด!!!!!  "
เสียงความเคลื่อนไหวส่งจากอินสตาแกรมส่วนตัวของเขา
ซึ่งเขาตั้งค่าเสียงเอาไว้ ดังขึ้น
" ตื๊ดดดดดด!!!!!!      ตื๊ดดดดดดด!!!!!!! "
ในฐานะพระเอกชื่อดัง  เขาเคยชินกับการได้รับข้อความมากมาย  รวมทั้งการกดไล้ค์
ให้กับภาพและโพสท์ต่างๆ ของเขา  โดยแฟนคลับจำนวนมากที่อยู่ทั้งในเมืองไทย
และในต่างแดน  ปกติแล้วเขาจะไม่กดอ่านความเคลื่อนไหวใดๆ ในทันที
ทว่า..... คืนนี้เขากลับเอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์มือถือส่วนตัว  มากดดูความเคลื่อนไหว
ที่ส่งเสียงเตือน แทบจะทันที!!    ฤา นี่ อาจเป็นเพราะ คืนนี้ เป็น คืนฮาโลวีน?!!?!!??


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 32 ขอบคุณนะครับ

" ..  ใจมันจำเธอไม่จาง
ห่างกันไปไม่นาน
นอนละเมอมันทุกวัน
ก็ใจมันต้องการจะเจอ
..  ฉันจึงต้องวนกลับมา
หมุนมาให้เจอกับเธอ
ตามมาตื้อกันจนเจอ
มาจนกว่าเธอจะให้ใจ
..  ก็เพราะว่าตัวฉันเป็นอย่างบูมเมอแรง
ขว้างไปยิ่งแรงยิ่งกลับมาเร็ว
ฉันเป็นอย่างบูมเมอแรง
ขว้างไปทุกแห่งก็มาที่เดิม.. "
( เพลง: บูมเมอแรง / ศิลปิน : เบิร์ด ธงชัย แมคอินไตย์ )
ณนนท์  หันไปหยิบโทรศัพท์มือถือส่วนตัว  มากดดูความเคลื่อนไหวที่ส่งเสียงเตือน!!
ติดต่อกันหลายครั้ง  มีผู้กดไล้ค์ให้กับโพสท์ล่าสุดของเขาและย้อนไปกดให้กับโพสท์
เก่าๆ ของเขาอีกนับสิบกว่าภาพ ผู้ที่กดไล้ค์นี้เป็นคนๆ เดียวกันเสียด้วย แต่ เอ๊ะ!!
" ใครอ่ะ?  ไม่ใช่แฟนคลับเก่าๆที่คุ้นเคยนี่หว่า?
ไหนขอไปดูโปรไฟลท์สักหน่อยซิ "
พระเอกคนดัง  ผู้กำลังพักผ่อนแบบส่วนตัวภายในบ้านในคืนค่ำของวันปล่อยผี!!!!!
แต่เขากลับไม่มีผีให้ออกไปปล่อย  นี่สิ!!    มันคือปัญหาส่วนตั๊วส่วนตัว
ของหนุ่มรูปงามแถมโสดสนิท เยี่ยงเขานี่เอง หุ หุ !!
" ..  ก็เพราะว่าตัวฉันเป็นอย่างบูมเมอแรง (ฉันเป็นอย่างบูมเมอแรง)
ขว้างไปยิ่งแรงยิ่งกลับมาเร็ว (ขว้างไปยิ่งกลับมาเร็ว)
ฉันเป็นอย่างบูมเมอแรง (ฉันเป็นอย่างบูมเมอแรง)
ขว้างไปทุกแห่งก็มาที่เดิม
ฮู้ว.....  ......... ..........."
( เพลง : บูมเมอแรง  /  ศิลปิน : เบิร์ด  ธงไชย แมคอินไตย์ )
.......
ว่าแล้วณนนท์ ก็กดตามไปดูโปรไฟลท์ใหม่
ที่ซึ่งมีรูปภาพบุคคลและชื่อซึ่งไม่เป็นที่คุ้นเคยต่อการจดจำของเขา
ในฐานะกลุ่มแฟนคลับประจำของพระเอกคนดัง
" *แม่เพนกวินลูกสาม*!?    ตกลงเธอเป็นใคร?
สงสัยจะชอบดูการ์ตูน หรือพวกสารคดีสัตว์โลก นะนี่!
ตั้งชื่อโปรไฟลท์  และใช้รูปโปรไฟลท์แบบนี้ อ่ะ! "
ณนนท์ พูดพึมพำคนเดียว โดยมีเจ้าอ้วนโรนัลโด้ สุนัขที่เปรียบเสมือนลูกชาย
หัวแก้วหัวแหวน ตัวเดียว!!  ของพระเอกหนุ่มโสดอย่างเขา  เผยอหน้าชูคอขึ้นมา
มองการเคลื่อนไหวของนายของมัน  ด้วยดวงตาคู่โตสีดำมีแววซุกซนขี้เล่น
ทันที!  ที่ณนนท์ ได้เห็นภาพๆ แรก  ซึ่งเป็นภาพถ่ายตัวจริง
ของเจ้าของโปรไฟลท์ปริศนา!!  เขาถึงกับอ้าปากหว๋อ!
ยกมือถือค้างเอาไว้ในท่าจ้องมองอย่างไม่วางตา!! สตั๊น!!
ไปชั่วขณะหนึ่ง  กันเลยทีเดียว จน *นังโด้* เอียงคอมองป๋าของมัน
อย่างงงๆ ตามไปด้วย  มันเลยเห่าถามเจ้านายเสียเลย
" โฮ้ง! โฮ้ง ๆ ๆ ๆ!!!!! "
" นิมนิม?  ใช่คุณนิมนิมจริงๆ รึเปล่านี่ !!??? "
ภาพของหญิงสาวคนหนึ่ง  ยืนยิ้มหวานอย่างมีความสุขอยู่กึ่งกลาง
ระหว่างหนุ่มน้อยรูปหล่อทั้งสามนาย  รึนี่จะเป็น....อิทธิฤทธิ์อันรุนแรงมหัศจรรย์
แห่งคืนวันฮาโลวีนปีนี้?  กำลังแสดงอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์แก่พระเอกละครทีวีชื่อดัง
ผู้ไม่เคยรู้สึกใจเต้นแรง!!  มากกกกก!!    ขนาดนี้มาก่อนในชีวิต
เพราะเขากำลังรู้สึกชาไปทั้งตัว  ในขณะที่หัวใจของเขากำลังตีกลองในจังหวะซุมบ้า!!
พร้อมทั้งโห่ร้องแหกปากก้องไปทั้งบ้าน  ปานประหนึ่ง!!ว่าทีมฟุตบอลอาร์เซนอล
เอาชนะประตูทีมแมนเชสเตอร์ยูไนเต็ด ได้ กระนั้น(เยย!!) โห่ๆๆๆ!!!!!! ฮิ๊ว!!!!!!!!
" ใช่ !  ใช่จริงๆ ด้วยคุณนิมนิม!!
นี่ไงไอ้ต้าวทั้งสาม!!!  โตกันขึ้นเยอะเลย ตั้งปีแล้วสินะ!!
โอ๊ยยยยย!!!  นังโด้!!!!  มามะ ป๊าขอฟัดแกหน่อย หมั่นเขี๊ยว!!!! "
ณนนท์  กดไล่ดูภาพของเจ้าของโปรไฟลท์ที่ใช้ชื่อว่า : *แม่เพนกวินลูกสาม*
ด้วยความดีอกดีใจจนออกนอกหน้า  เพราะเขาไม่ต้องเก็บอาการใดๆ ทั้งสิ้น
ในขณะอยู่ภายในบ้านของตัวเอง  และเมื่อความยินดีปรีดามาถึงขีดสุด
ณนนท์จึงรีบหันไปหาโรนัลโด้ผู้ซึ่งกำลังงง  กับท่าทางของปะป๊าผู้ใจดีมากของมัน
พระเอกหนุ่ม  คว้าหมับเข้าที่กลางลำตัวอ้วนกลมนุ่มนิ่มของนังโด้
ก่อนที่จะอุ้มขึ้นมาหอมฟอดใหญ่  แล้วกอดไว้แนบอกอย่างดีอกดีใจ
" นังโด้เอ๊ย!  แกหนะไม่รู้หรอกว่าชั๊นดีใจมากขนาดไหนคืนนี้? วู๊วววววว!! วู๊ !!!!! "
เขาเกิดอาการพูดอย่างเข้าใจกับสุนัขตัวโปรดเข้าให้
" นังโด้  แกรู้ไม๊ ว่าชั๊นรอเค้ามานานมากแค่ไหน?  จะตามหาก็ไม่รู้ว่าจะต้อง
ตามหายังไง?  เพราะหลังจากคืนนั้นแล้ว ชั๊นก็ไม่รู้อะไรเกี่ยวกับตัวของเค้าเลย "
แขนอันกำยำล่ำสันด้วยกล้ามเนื้อแน่นๆ ที่แข็งแรงจากการออกกำลังกายอยู่เป็นประจำ
ของณนนท์  กอดโรนัลโด้เอาไว้กับตัว  ในขณะที่มืออีกข้างหนึ่งนั้นกำลังไล่กดดู
ภาพถ่ายมากมายที่นิมนิมได้โพสท์เอาไว้  ในแต่ละช่วงเวลาที่ผ่านมา
" เอ.. แปลกจริง?  ทำไมไม่มีภาพถ่ายกับสามีของเค้าเลยสักภาพนะ?
หรือว่าหนึ่งปีผ่านไปนี้ เค้าจะเลิกกันแล้ว!!?? "
" #เรายังมีชีวิตอยู่  เพื่อขอบคุณความดีงามของทุกองค์ประกอบ
ซึ่งอยู่รายรอบชีวิตเล็กๆของเรานี้..  มนุษย์คือสัตว์สังคมมวลเล็กๆ
ในท่ามกลางโลกที่กว้างใหญ่ มีมากมายที่เรายังไม่รู้มากกว่าที่เราเคยรู้...
ลมหายใจของเรามีคุณค่าเสมอมากับความตั้งใจต่อการมองเห็น
แล้วลงมือกระทำสิ่งที่ดีงามต่อกันต่อๆ ไปไม่สิ้นสุด....
และจากวันนี้ไปเรามิอาจรู้แน่ชัดว่าอะไรจะเป็นไปในอนาคต?
แต่สิ่งหนึ่งที่เราเลือกกำหนดได้เสมอนั่นคือ
#ฉันจะมีสติให้มากยิ่งขึ้นกว่าที่เคยมี
#และฉันจะเลือกทำแต่สิ่งที่ดีที่สุดในเวลาที่เหลืออยู่นี้ "
ณนนท์  อ่านออกเสียง*ข้อความใต้ภาพถ่าย* ของนิมนิมภาพหนึ่ง
" ภาพนี้โพสท์เมื่อ 12 มกราคม 2564 นี้นี่หว่า..?
ทำไมดูเศร้าๆ เหงาๆ แบบนี้?  รึว่าเค้าเลิกกับสามีของเค้าจริงๆ? "
ในขณะที่ณนนท์  กำลังกดไล่ดูโพสท์และภาพถ่าย
ในโปรไฟลท์ของนิมนิม  อยู่นั้น
นิมนิม  ก็กำลังกดดูภาพถ่ายในโปรไฟลท์ของพระเอกชื่อดัง
พร้อมทั้งครุ่นคิดถึงณนนท์  เช่นกัน
" อืม... เป็นถึงพระเอกละครทีวีชื่อดังมาตั้งแต่หนุ่มๆเลยนะนี่!!
โห!!! ตัวจริงดูไม่เหมือนคนดังเลยอ่ะ น่ารักจังเลย
ว่าแต่....  คุณนนท์  เค้าจะจำเราได้ไม๊น๊า?  "
หญิงสาวผู้มีรูปร่างหน้าตาดูอ่อนวัยกว่าอายุขัยจริงของเธอนับสิบปี
ครุ่นคิดถึงเรื่องราวในอดีตกับพระเอกหนุ่มรูปหล่อผู้มีอัธยาศัยไมตรีที่น่าชื่นชมยิ่งนัก
" เค้า..  ไม่น่าจะจดจำเราได้  เพราะแต่ละวันนั้นชีวิตของเค้าผ่านการพบกับผู้คน
มากมาย  จริงสิ! ถ้าเราเป็นเค้าเราก็จำ *ตัวเรา* ไม่ได้เหมือนกันแหละ
เอ๊อ!!!....  จะไปหวังอะไรกับพระเอกคนดังขนาดนี้ เนอะ!! "
" ว่าแต่  คุณนิมนิมเค้าคงรู้ว่าเราเป็นพระเอกชื่อดังแล้วสินะแบบนี้?
แล้วเค้าจะทักเรามาไม๊อ่ะ?  นังโด้ เอ้ย! นังโด้!!  เอ็งว่าเค้าจะทักป๊า มาไม๊ว๊า? "
ด้านฝั่งณนนท์เอง  ก็กำลังลุ้นให้นิมนิมยังคงรู้สึกดีๆ กับเขา
และทักแชทเขาขึ้นมาเพื่อแสดงออกให้เขารู้ว่า : เธอจดจำเขาได้
แม้เวลาของการได้พบกันนั้น  จะผ่านพ้นไปแล้วถึงหนึ่งปีกว่า
" น่ารักจังเลย  รักน้องหมาเหมือนบ้านเราด้วยสิ!
เอ๊ะ!!  มีเด็กผู้หญิงอยู่ด้วย ใครอ่ะ?  มีลูก!
แต่งงานแล้ว!! ใช่ป่าวว๊าาาา? "
ทางฝ่ายของนิมนิม  ก็แทบจะไม่ต่างกันเลย  เพราะเธอกดไล่ย้อนดูภาพ
มากมายของณนนท์  พร้อมๆ กับพูดอยู่คนเดียว อมยิ้มหัวเราะ และรู้สึก
มีชีวิตชีวาขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก  แต่แล้วสีหน้าท่าทางและอารมณ์ของเธอ
ก็เปลี่ยนไป  เมื่อเห็นภาพหลายๆ ภาพของณนนท์  กำลังอุ้มเด็กผู้หญิงตัวขาวๆ
อ้วนจ้ำม่ำน่ารักน่าชังอยู่  ด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความรักและความสุขใจ


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 33 เหนือความชั่วร้าย

** ฉันคิดมาสักพักแล้วว่า : ความเชื่อใจมันโคตรไร้ประโยชน์!!
"ความเชื่อใจ เป็นเรื่องของความรู้สึก"
#เมื่อความจริงพุ่งเข้ามา
มันจะแตกออกเป็นเสี่ยงๆ ได้เสมอ
Destiny & Relationship & Love & Memories
From __Beyond Evil__ // Nimnim / The end of June 2020  **
...
นิมนิม  เขียนบันทึกวันนี้ลงในสมุดไดอารี่  ที่วางอยู่บนโต๊ะทำงานส่วนตัว
ภายในบริเวณห้องนอนของเธอ  นิมนิมเป็นคนชอบอ่านและจดบันทึก
อุปนิสัยนี้เธอได้รับมาจากการอบรมสั่งสอนของบิดาของเธอ  ซึ่งท่านเป็น
คุณครูคนแรกของกิ่งอำเภอบ้านเกิด ผู้ซึ่งสำเร็จการศึกษาในระดับปริญญาตรี
ดังนั้นคุณพ่อของนิมนิม  จึงถือเป็นครูคนแรกของกิ่งอำเภอที่ได้รับปริญญาตรี
ซึ่งในสมัยนั้นถือว่าเป็นระดับการศึกษาที่สูงมาก  และเรียนจบได้ยากมาก
นิมนิม  ชอบเขียนไดอารี่ก่อนนอนเสมอ  จนติดเป็นนิสัย
แม้ว่ายุคสมัยนี้  จะนิยมพิมพ์ข้อความแล้วเซฟเอาไว้ในโทรศัพท์มือถือ
หรือคีย์การ์ดส่วนตัวอันเล็กจิ๋วก็ตาม
...
**    คนเรามีสองเหตุผล
ในการทำอะไรสักอย่าง
แรกคือเหตุผลที่ดี และ
สองคือเหตุผลที่แท้จริง!
....( J.P. MOrgan )....
" เรา  ขอบใจนายมากนะพีพี  ที่วันนี้นายกับคนของนายสอนให้เราได้เรียนรู้
มากขึ้น  เราขอจบทุกสิ่งทุกอย่างที่งดงามเอาไว้เพียงเท่านี้!  เพราะที่ผ่านมา
เราได้ให้และได้ใช้เวลาที่มีค่ามากที่สุดในชีวิตของเราสำหรับนายมากจริงๆ
และเต็มที่มากที่สุดแล้ว  ดูแลตัวเองดีๆ นะ  เราขอให้นายโชคดี
....ความจริงใจ ไม่อาจซื้อได้ด้วยการแลกบางสิ่งยอมบางอย่าง เพื่อให้ได้มันมา...."
// จากปลายปี 2560 จนถึง มิถุนายน 2563 ระหว่างความรักกับความถูกต้อง
( อีกครั้ง!! ที่มาทดสอบฉัน? ฝันไปเหอะ! ฉันไม่มีวันตกหลุมพรางเน่าๆเช่นนี้หรอก หึหึ!! ) **
...
...
นิมนิม  เขียนบันทึกเสร็จแล้วจึงปิดสมุดไดอารี่  แล้ววางมันไว้บนโต๊ะทำงาน
ก่อนที่เธอจะเริ่มเปิดเสียงบรรยายธรรมะ : ของ หลวงพ่อจรัญ ฐิตธัมโม
วัดอัมพวัน  แล้วเดินไปที่มุมยารักษาโรคเพื่อจัดยาก่อนนอนรับประทาน
ก่อนที่จะเดินไปนั่งลงบนเตียงนอน  การฟังพระธรรมคำสอนที่กล่อมเกลา
อารมณ์  ความคิด และจิตใจ ก่อนนอนจนนอนหลับไปในทุกๆ คืนนั้น  ถือเป็น
กิจวัตรอย่างหนึ่งที่สตรีสาวโสดแม่เลี้ยงเดี่ยวลูกสามคน เช่นเธอนี้  ทำอยู่เสมอ.....
ย้อนหลังไปในช่วงสามปีก่อน..... ( ตั้งแต่พุทธศักราช 2560 จนถึงเดือนมิถุนายน
พุทธศักราช 2563 , หรือ ตั้งแต่ ค.ศ. 2017 - เดือนมิถุนายน ค.ศ. 2020 )
นิมนิม  ได้มีสัมพันธภาพที่สวยงามกับบุรุษรุ่นน้องคนหนึ่ง
ผู้ซึ่งอายุน้อยกว่าเธอ 4 ปี  โดยปฏิสัมพันธ์ของคนทั้งคู่นั้นเป็นไป
อย่างเป็นความลับแบบส่วนตัวจริงๆ  เฉพาะแค่คนสองคน เท่านั้น
...
"  ถ้านายเต็มใจเริ่มต้นกิจกรรมเล็กๆ นี้กับพวกเราจริง ๆ
เราขอให้นายเคลียร์ทุกสิ่งในฝั่งของนายให้จบลงอย่างถูกต้องสำหรับทุกคน
โดยให้เรียบร้อยภายในระยะเวลาหกเดือน  นับจากวันนี้เป็นต้นไป
เรารู้ซึ้งและเข้าใจมากๆ ว่า  ทุกคนต่างเจ็บหนักสุดๆ กับสถานการณ์
โควิท-19  รวมทั้งการบริหารจัดการทางเศรษฐกิจที่ตกต่ำย่ำแย่ที่สุด!!!
ในรอบอายุตั้งแต่เราเกิดมา  ทั้งหมดที่เรากับนายพูดคุยกันมาตลอดนี้
คือไอเดียหรือลิขสิทธิ์ทางปัญญาของเรา  ซึ่งเราเชื่อใจและมั่นใจ
ต่อความซื่อสัตย์ของนายเสมอ: ว่านายจะไม่เปิดเผยไอเดียความคิด
ทางปัญญาของเราทั้งหมดนี้กับผู้อื่น รวมทั้งทุกคนที่เกี่ยวข้องกับชีวิต
และการทำงานของนายในปัจจุบันนี้ด้วย
ไม่ว่าจะอย่างไรก็ตาม ,
พีพีที่รักยิ่ง..
นายจะต้องตอบคำถาม  และแสดงออกให้ชัดเจนแก่เราเสียก่อนว่า...
>> หนึ่ง : สถานะความสัมพันธ์ที่แท้จริงระหว่างนายกับผู้หญิง
ที่ทำงานเป็นผู้จัดการส่วนตัวของนาย คนนั้น / ทุกสิ่งที่นายกับเธอใช้ชีวิต
ในการทำงานด้วยกันตลอดเวลานั้น เธอเป็นแฟน,เมียแบบลับๆ ของนาย
ด้วย *ใช่ หรือ ไม่ใช่?*
>> สอง : เราเชื่อว่านายเข้าใจจุดยืนที่สำคัญในชีวิตของเราดีพอ?!?
(เพราะที่ผ่านมาเกือบสามปีที่เราพูดคุยกันตลอดมานั้น)
เราบอกความจริงทุกอย่างกับนาย และมันคือความเป็นจริง
ที่นายสามารถตรวจสอบได้ทั้งหมด อีกด้วย!!  ฉะนั้น นายเอง
ก็ถึงเวลาแล้วเช่นกันที่จะบอกความจริงทั้งหมดแก่เรา..
เพราะเราไม่ได้มาเกี่ยวข้องกับนายเพียงเพื่อแค่การทำงาน
ที่เรารัก เงิน  ชื่อเสียง  หรือใดใด  ทั้งนั้น
นอกจากเหตุผลเดียว  นั่นคือ
" เรารักและมีความสุข
ที่จะได้ใช้ชีวิตเคียงข้างกับนาย
ในทุกๆ สถานะ  จากนี้ไปจนตลอดชีวิต "
นี่ต่างหาก  คือเหตุผลที่นายได้พบเราตัวจริงๆ สักที..?
หลังจากที่เราคอยสนับสนุนผลักดันผลงานของนายมาตลอด
ตั้งแต่งานชุดแรกที่ซึ่งนายพึ่งก้าวเข้าสู่วงการเมื่อพุทธศักราช 2540
เป็นต้นมา  ยี่สิบปีที่เราคอยสนับสนุนและผลักดันผลงานของนายอยู่เงียบๆ
ด้วยทุกๆ สิ่งที่เราเป็นและมีในวันนั้น  จนมาถึงปลายปีพุทธศักราช 2560
ซึ่งเราตัดสินใจเปิดเผยตัวตนที่แท้จริง  ต่อหน้าของนาย ตามเสียงเรียกร้อง
ของความรู้สึกมากมายของเราทั้งคู่ แน่นอนว่า  นายย่อมรู้ดีแก่ใจของนายมากที่สุด?
ดังนั้น  ข้อเรียกร้องในข้อ 2 นี้คือ...
" ถ้านายเลือกที่จะจบสิ้นการทำงานและทุกๆ อย่างกับเธอผู้นั้น
เพื่อเดินมาหาและอยู่กับเราในฐานะ : คู่ชีวิตและหุ้นส่วนชีวิต
(ที่เปิดเผย จริงใจต่อสาธารณะสังคม)
ขอให้นาย เจรจา พูดคุย ตกลง แบ่งแยกทุกสิ่งให้ชัดเจน
และถูกต้องตามกฎหมาย( ด้วยเอกสารและทนายความ )
กับทุกๆ คนที่นายเกี่ยวข้องกันอยู่ตอนนี้  ในทุกๆ ตำแหน่ง
บทบาท และ หน้าที่  ทั้งหมดของข้อ 2 นี้ หมายถึง..
* เราต้องการขอให้นายจัดการทุกอย่าง
กับทุกคน  ด้วยความถูกต้อง!! *
เพื่อการเริ่มต้นชีวิตใหม่  ทุกสิ่งกับเราจริงๆ  "
หรือ
>> สาม :  ถ้านายกับผู้หญิงคนนั้นมีความสัมพันธ์ฉันท์ชู้สาวต่อกัน
(นอกเหนือจากการทำงานร่วมกัน) เราขอให้นายจงยุติความรัก&ความเกี่ยวข้อง
กับเราตลอดชีวิต!!  เราขอให้นายจงซื่อสัตย์ต่อเมียของนาย(แบบลับๆ ก็ตาม)
เพราะการ *ผิดศีล* ย่อมนำมาซึ่ง ความพินาศในอนาคต!!!! ของชีวิตนายเอง
พีพี..  หากความเป็นจริงที่ซึ่งจะเป็น "คำตอบของนายแก่เรา"
ไม่สามารถก้าวข้ามข้อ 3 นี้มาได้?  นายจะสูญเสียเราจากนี้..ตลอดไป
เพราะไม่มีใคร    ได้อะไร   โดยไม่เสียอะไร
ไม่มีใครคว้าสิ่งหนึ่งเอาไว้ในมือได้  หากยังไม่ยอมปล่อยมือจากการกำบางสิ่ง
...
หมอกจางจางและควัน
คล้ายกันจนบางทีไม่อาจรู้
อยากจะถามดู
ว่าเธอเป็นอย่างหมอกหรือควัน
หมอกจะงดงามและทำให้เยือกเย็น
แสนจะเย็นสบายเมื่อยามเช้า
ถ้าเป็นควันไฟ
ถึงจะบางเบา
หากเข้าในตาเรา
ก็คงจะทำให้เสียน้ำตา
เธอเป็นยังไงฉันอยากรู้
เพราะฉันดูเธอไม่ออก
ยังคงไม่เข้าใจ
บางทีเธอเป็นเช่นหมอกขาว
และบางคราวเธอเป็นเหมือนควัน
ฉันนั้นชักไม่มั่นใจ
เพราะถ้าฉันต้องเสี่ยงกับควันไฟ
จะเตรียมตัว
และเตรียมใจ
ถอนตัว
เพราะว่ากลัวจะเสียน้ำตา
หมอกจะงดงามและทำให้เยือกเย็น (โอ้โอ)
แสนจะเย็นสบายเมื่อยามเช้า
ถ้าเป็นควันไฟ
ถึงจะบางเบา
หากเข้าในตาเรา
ก็คงจะทำให้เสียน้ำตา ....
เธอเป็นยังไงฉันอยากรู้
เพราะฉันดูเธอไม่ออก
ยังคงไม่เข้าใจ
บางทีเธอเป็นเช่นหมอกขาว
และบางคราวเธอเป็นเหมือนควัน
ฉันนั้นชักไม่มั่นใจ
เพราะถ้าฉันต้องเสี่ยงกับควันไฟ
จะเตรียมตัว
และเตรียมใจ
ถอนตัว
เพราะว่ากลัวจะเสียน้ำตา
ถอนตัว
เพราะว่ากลัวจะเสียน้ำตา
จะถอนตัวก็เพราะว่ากลัวจะเสียน้ำตา
...
( อ้างอิงจากเนื้อเพลง : หมอกหรือควัน / ศิลปิน : เบิร์ด ธงไชย แมคอินไตย์ ) แหล่งที่มา: LyricFind
...
ต่อมา...    บนอินสตาแกรมของพีพี
ชายหนุ่มรุ่นน้องของนิมนิม  เขาได้โพสต์ว่า.......
"""" พุทธศักราช 2540 ปีแห่งการเปลี่ยนแปลงหลายอย่างในชีวิตของผม
( 20 ปี )  เมื่อมองย้อนกลับไป....  ผมจะบอกตัวผมเองในวันที่โชคชะตา
กำลังเล่นตลกกับเรา  ในวันที่มืดบอด ว่าเราจะต้องเดินไปทิศทางไหนดี?
#ขอบคุณมิตรสหายทุกท่านที่เป็นแรงพลังคอยผลักดันกันตลอดมาครับ
แน่นอน!  เราห้ามพระอาทิตย์  ไม่ได้ !!
บางสิ่งบางอย่าง  เราจึงจำต้องปล่อยมันให้เป็นไป.....
มากมายผู้คนที่ต่างพยายามตะเกียกตะกาย  เพื่อให้สามารถที่จะขึ้นไปยืนอยู่
บนหอคอยนั้นให้ได้!  ด้วยหวังใจว่าที่นั่นคือสวรรค์สำหรับทุกสิ่งอันปรารถนา
แต่การป่ายปีนขึ้นไปบนหอคอยแห่งนั้นมันเป็นไปด้วยความสง่างาม  หรือไม่?
...
ทุกข์ก็ไม่มีอยู่จริง  สุขก็ไม่มีอยู่จริง  แล้วทุกๆ อย่าง  ก็จะต้องผ่านไป....
แค่ทำใจให้เคยชิน  กับทุกสิ่งทุกคน  ที่ผ่านมา....แล้วก็ต้องผ่านไป
ถนนของนักเดินทางมักต้องเจอกับ  "ทางแยก" อยู่เสมอ????
เมื่อถึงจุดที่ต้องเลือก!    เราก็จำเป็นต้องเลือกมัน ?
#ยังฟังเสียงหัวใจของเธออยู่นะ
หากใจหยุดใฝ่ฝันเมื่อไหร่แล้วใครจะมาช่วยแต่งเติมฝัน?
"แสวงหา" หาความฝันเพื่อเป็นอาหารใจ เพิ่มพลังกายแล้วมุ่งเดินต่อไปข้างหน้า
เพราะทุกสิ่งย่อมไม่เป็นนิรันดร์  จงลงมือทำอย่ารอชักช้า  ไม่ว่าในเรื่องใดๆ
เพราะโลกใบนี้มันไม่เที่ยง  สิ่งใดที่ตั้งใจเอาไว้แต่ยังไม่สำเร็จ  จงลงมือทำ!!
#เวลาย่อมนำมาซึ่งการพลัดพราก     แม้ว่าความคิดถึงจะไม่มีปีก
โบยบินติดตามไปถึง  แต่คุณค่าของการมีชีวิต..  #อยู่ที่เรื่องของใจ
ขอบคุณมากนะเพื่อนเอ๋ย...   ที่มาต่อเติมเพิ่มพลังมากมาย
ภายใต้ท้องฟ้าและแสงตะวันอันกว้างใหญ่  ชีวิตของใครก็ของใคร
ต้องเดินต่อไป  ยังเป้าหมายที่แตกต่างกัน!!
" ตรึกและตรอง  มองที่ตน  จะเห็นตัวตน  วกวนข้างใน "
เรื่องบางเรื่อง  อาจตอบใครๆ ไม่ได้  ในวันนี้...
ขอแค่ความเข้าใจ..  #จากคนรัก  จะได้ไหม?
ขอหลบมุม  ในซอกเล็กๆ  เพื่อทบทวนหยุดพัก
#ความเอยความรัก  ใจอยากกอดเธอเอาไว้ให้นานแสนนาน  """"
........
เมื่อเห็น "คำตอบและการตัดสินใจ" ของพีพี จากข้อความทั้งหมด
ของเขาแล้ว  นิมนิมจึงได้โพสท์ที่โปรไฟลท์ส่วนตัวของเธอต่อจากนั้นว่า :
" คนคิดใหญ่  สนทนาเรื่องไอเดีย
คนธรรมดา  สนทนาเรื่องเหตุการณ์
คนคิดเล็ก  สนทนาเรื่องผู้คน"
- Eleanor Roosevelt -
ไม่ว่าจะเสียใจมากแค่ไหน? ไม่ว่าจะสูญเสียไปเท่าไหร่?
เมื่อยังมีลมหายใจ ยังยิ้มทั้งน้ำตาได้อยู่ดี
"ตั้งสติ "  หายใจเข้าลึกๆ
แล้ว มีพลังใจขึ้นมาใหม่ นะ หนูนิมN คนเก่ง!
คืนวันนั้น!  เพื่อนรุ่นน้องของนิมนิม ซึ่งมีสามีเป็นคนจังหวัดหนองคาย
และนิมนิมได้ไหว้วานให้เธอช่วยสืบหาข้อมูลความจริงของพีพีกับผู้หญิงคนนั้น
(เป็นอีกหนทางหนึ่ง เพื่อการตรวจสอบความเป็นจริงของนิมนิม ก่อนที่จะตัดสินใจ
ต่ออนาคต  ที่ซึ่งไม่อาจจะแก้ไขสิ่งใดๆได้  หากว่าต้องเดินถลำลึกเข้าไปแล้ว!!)
เธอได้ส่งข้อความส่วนตัวมาแจ้งข่าวแก่นิมนิม ความว่า :
" พี่นิมนิมคะ  แฟนหนูเขาสอบถามกับญาติๆ ที่อาศัยอยู่ในพื้นที่นั้นแล้วค่ะ
เขายืนยันว่า  พี่พีพีกับผู้จัดการส่วนตัวของเขา คบหาอยู่กินด้วยกันมาตลอด
ตั้งแต่พวกเขามาทำงานด้วยกันค่ะ  หนูรู้ว่าพี่นิมนิมต้องเสียใจมากๆ และ
ผิดหวังมากๆเมื่อได้รับข่าวนี้  เข้มแข็งเอาไว้นะคะพี่สาวคนสวยและเก่ง
ที่สุดของหนู อย่างน้อย พี่ก็ได้ทราบความจริงที่พี่พีพีไม่ยอมบอกพี่ตามตรง
ตลอดสามปีที่พี่กับเขาคุยกัน!!  หนูเดาว่า คงเพราะเขากลัวสูญเสียพี่นิมนิม
ไปเช่นกันค่ะ    ถ้ามีอะไรให้หนูช่วยอีกก็บอกมาได้เลยนะคะ
....รัก&เข้าใจและอยู่ข้างพี่เสมอค่ะ... "     น้องไก่
เมื่อกดอ่านข้อความส่วนตัวจากรุ่นน้องจนจบแล้ว นิมนิม  สะเทือนใจมาก
จนมือสั่นและตัวเริ่มเย็นเฉียบ!!  มันคืออาการผิดปกติที่จะเกิดขึ้นกับเธอ
เมื่อเธอได้รับสภาวะอารมณ์รวมทั้งสิ่งแวดล้อมที่กระทบกระเทือน
อย่างรุนแรงกระทันหัน!!  ตามที่แพทย์ได้เคยเตือนเธอมาตลอดนั่นเอง
นิมนิม  เริ่มหายใจติดขัด!  รู้สึกถึงหัวใจที่เริ่มเต้นผิดจังหวะ!!
เธอรู้สึกอึดอัดทุรนทุรายเหมือนกับภายในร่างกายของเธอนั้น
กำลัง พองออก ๆ ๆ  และเธอกำลังจะตายในอีกไม่ช้า!!!!!
ความทุกข์ทรมานทั้งหมดที่กำลังประดังกันขึ้นมานี้  คืออาการของ
*ผู้ป่วยโรคซึมเศร้ากับโรคโฟเบีย*  ซึ่งเกิดขึ้นพร้อมๆ กัน!!!
ผู้ป่วยที่เจ็บป่วยด้วยโรคทั้งสองอย่างด้วยกันนี้  คือผู้ที่เคยถูกทำร้าย
จิตใจอย่างแสนสาหัสจากเหตุการณ์, บุคคล, ความทรงจำ รวมทั้ง
เคยตกอยู่ในสถานการณ์ที่รุนแรง  จนเคยเกิดอาการช๊อคอย่างรุนแรง
ด้วยความกลัว, เสียใจ,ทุกข์ใจ,กดขี่ข่มเหง มาก่อนซ้ำแล้วซ้ำอีก!!
จนทำให้ฮอร์โมนในสมองผิดปกติ  ส่งผลต่อการทำงานของหัวใจและ
ระบบประสาททั่วร่างกาย  ให้แปรปรวนอย่างรวดเร็วและรุนแรงจนอาจช๊อค
หมดสติกระทันหัน!! และหัวใจหยุดเต้นเอง!! ภายในเวลาไม่กี่นาที


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 34 ธรรม-ทำพร้อมกันไม่ได้

"  ความดี ก็ตาม    ความชั่ว ก็ตาม
เป็นสิ่งที่ทำได้ทุกเวลา  แต่ทำสองอย่างพร้อมกันไม่ได้
จึงต้องตัดสินใจเลือกว่า....  จะทำความดีหรือความชั่ว "
-- สมเด็จพระญาญสังวร สมเด็จพระสังฆราช สกลมหาสังฆปริณายก --
นิมนิม  ชอบเขียนธรรมะคำสอนด้วยลายมือของตนเองบนกระดาษ  แล้วนำไป
แปะติดไว้ที่ผนังห้องนอน  เพราะชีวิตของเธอในภพชาตินี้นั้น ได้รับแสงสว่าง
ที่มหัศจรรย์มากมายจนไม่สามารถบอกเล่าให้ผู้ใดฟังได้ทั้งหมด  จากการศึกษา
เรียนรู้  แล้วลงมือปฏิบัติธรรมตามพระธรรมคำสอนขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
ซึ่งพระองค์ฯ  คือพระพุทธเจ้าพระองค์ที่สี่(พระโคตมพุทธเจ้า)  จากจำนวน
ทั้งหมดห้าพระองค์  ที่ซึ่งเรียกขานกันว่า    "พระเจ้าห้าพระองค์"
อันหมายถึง : พระพุทธเจ้าห้าพระองค์ซึ่งเชื่อกันว่าเสด็จมาบังเกิดใน *ภัทรกัป*
คือ กัปปัจจุบัน ได้แก่..... พระกกุสันธพุทธเจ้า(1)  พระโกนาคมนพุทธเจ้า(2)
พระกัสสปพุทธเจ้า(3)  พระโคตมพุทธเจ้า(4)  พระศรีอริยเมตไตรย(5)
การปฏิบัติธรรมสำหรับนิมนิม  คือการยอมรับในความเป็นจริงของชีวิต
ทั้งความทุกข์ และ ความสุข  เมื่อจิตของเรายอมรับความเป็นจริงได้เสมอ
ทั้งที่ถูกใจและไม่ถูกใจ  เราจึงสามารถอดทนอดกลั้นและมีสติสัมปะชัญญะ
ในการดำเนินชีวิตในแต่ละช่วงขณะ ให้ผ่านไปได้ด้วยความสงบ เรียบร้อย
ตามสมควรแก่ฐานะและสภาพชีวิตที่แท้จริงบนโลกของเรา
นิมนิม  รู้ดีว่าเธอเองจะต้องตั้งสติเพื่อช่วยชีวิตของตัวเอง  ให้รอดผ่านจากจุด
ที่กำลังโคม่าขึ้นทุกขณะนี้ไปให้ได้!!  เธอวางโทรศัพท์มือถือลงบนที่นอน
จากนั้นเธอพยายามหายใจช้าๆ.....  เพื่อให้สามารถสูดอ๊อกซิเจนเข้าสู่ปอด
ให้ได้มากที่สุด  แม้ว่าอาการในขณะนี้ธาตุลมในร่างกายของเธอกำลังพุ่งพล่าน
และผลักดันอยู่ภายในร่างกาย  จึงทำให้เป็นการยากมาก! ที่เธอจะสามารถหายใจ
เอาลมเข้าไปซึ่งสวนกระแสกับลมที่ พองออก ๆ  นิมนิมค่อยๆ ขยับตัวด้วยสติ
ไปบนพื้นของที่นอนซึ่งปูอยู่บนพื้นห้อง  บริเวณปลายเท้า(ปลายเตียงพยาบาล)
ของมารดาผู้ให้กำเนิดซึ่งท่านนอนป่วยเป็นผู้ป่วยติดเตียง จนกระทั่งเธอ
สามารถคว้าถุงยากับถุงพลาสติกเอาไว้ในมือได้
นิมนิม  รีบดึงถุงพลาสติกเปล่าสะอาด  กางออกเพื่อครอบจมูกและริมฝีปาก
ของตนเองเอาไว้  ก่อนที่เธอจะพยายามเปล่งเสียงเรียกบุตรชายของเธอ
ที่อยู่ข้างนอกห้องนอน
" น้องณิว ๆ ๆ ช่วยแม่ด้วย!  ณัทครับ ๆ ๆ ช่วยแม่ด้วย
ได้ยินไม๊! ณัทณิว ช่วยแม่ด้วยลูก!! "
นิมนิม  มีเสียงที่เปล่งออกมาเบามากๆ  เมื่อเปรียบเทียบกับเสียงของคน
ที่สามารถใช้เสียงได้ตามปกติแล้ว  นั่นคือการตะโกนของเธอตอนนี้จะมีระดับ
ความดังของเสียงอยู่เท่าๆ กับเสียงคนพูดคุยกันตามปกติ แค่นั้นเอง
สาเหตุที่เธอมีเสียงที่เบามากๆ นี้  เกิดจากภาวะหลอดเสียงของเธออักเสบ
เรื้อรังมาตลอดตั้งแต่ 24 ปีก่อนและเป็นโรคเรื้อรังที่ทำให้เธอคอบวม
กล่องเสียงบวม ต้องเข้ารับการรักษากับแพทย์เฉพาะทางมาโดยตลอด
จนถึงเมื่อ 14 ปีก่อน แพทย์ผู้รักษาเธอได้บอกว่า
: " กล่องเสียงบวมเรื้อรังอักเสบมากๆ   ทำให้สายเส้นเสียงบางลงเรื่อยๆ
คนไข้ต้องเข้ารับการผ่าตัดเปลี่ยนหลอดเสียง  เพื่อรักษากล่องเสียงแล้วนะครับ
มิฉะนั้น ต่อไปคนไข้อาจจะไม่สามารถพูดออกเสียงได้ตามปกติ
และต้องหยุดการทำงานทุกอย่างที่ต้องใช้เสียง ตลอดไปครับ!!!! "
เดชะบุญ!  และด้วยความเมตตาของเทพเทวาอารักษ์ที่ปกปักรักษาภายใน
บ้านเรือนของผู้ที่มีการไหว้พระ สวดมนตร์ และ เจริญภาวนา แผ่เมตตาจิต
เป็นประจำอยู่เสมอมิได้ขาด  จึงดลให้เสียงตะโกนอันเบาหวิวของนิมนิม
ไปกระทบกับโสตประสาทของบุตรชายของเธอทั้งสอง  พลัน!
ประตูห้องนอนซึ่งเป็นห้องผู้ป่วยติดเตียงคือคุณยายสุดที่รักของ
หลานชายทั้งสามคน  ก็เปิดออก  พร้อมกับณัทและณิวหนุ่มน้อย
ตัวผอมสูงเก้งก้างสองคนพี่น้อง  รีบเดินเข้ามาหามารดาของพวกเขา
" แม่ครับ  แม่จะให้ผมทำอะไรครับ?  บอกมาเลยครับแม่ "
ณัท  ซึ่งตอนนี้มีอายุ 17 ปี   รีบพูด  อย่างมีสติที่ดี!
กับมารดาของตน ผู้ที่มีใบหน้าซีดเซียวหมองคล้ำจนน่าตกใจ
"แม่ไม่สบายมากๆ... ลูก... มี.. เวลาไม่นานแล้ว!! ไปตาม.. คนข้างนอก
ให้..มาอุ้มแม่ขึ้นรถไป...โรงพยาบาลด่วนครับ  ณิวรีบไปตาม..พี่พรพี่ภา
ให้มาดูแลคุณยาย...ตอนที่เอาแม่ไป..โรงพยาบาล..ครับ"
นั่นคือถ้อยคำสุดท้าย  ที่นิมนิมสามารถพูดให้ทุกคนได้ยินได้
หลังจากนั้นความชุลมุนก็เกิดขึ้นรอบตัวของเธอผู้ซึ่งกำลังจะหมดสติ!
แต่พยายามตั้งสติสู้!!  ด้วยการหลับตา  จับถุงพลาสติกครอบจมูกและปาก
ของตนไว้ตลอดเวลา  ในใจเธอน้อมตั้งจิตถึง "องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า"
ด้วยการท่องบทสวดมนต์ : *นะโมสรรเสริญพระพุทธเจ้า*  ดังนี้...
" นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ
นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ
นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมาสัมพุทธัสสะ "
จากนั้น นิมนิมจึงท่องบทภาวนาที่เป็นการตั้งจิตขอวางชีวิตทั้งหมดของเธอ
แด่พระรัตนตรัย  อันเป็นที่พึ่งที่ระลึกสูงที่สุดของสรรพสัตว์ทั้งหลายในโลกนี้
เธอตั้งจิตภาวนาบทนี้เพียงบทเดียวไปเรื่อยๆ
: "  พุทธัง สะระณัง คัจฉามิ
ธัมมัง สะระณัง คัจฉามิ
สังฆัง สะระณัง คัจฉามิ "
* "..................." *
ขณะที่ร่างของเธอถูกอุ้มออกจากบ้านไปขึ้นรถ  และถูกนำตัวส่งห้องไอซียู
ของโรงพยาบาล ซึ่งอยู่ห่างออกไปเพียง 15 นาที จิตของเธอยังคงสวดภาวนา
* ".................. ต่อไปเรื่อยๆ .................................."  *
แม้ในขณะที่มีเครื่องมืออุปกรณ์ช่วยชีวิตสารพัดอย่าง  ที่ทางแพทย์
และพยาบาลผู้ซึ่งกำลังพยายามช่วยชีวิตของเธอนั้น  กำลังระดม
สรรพกำลังใช้อุปกรณ์ทุกอย่าง อยู่ตามกายเนื้อส่วนต่างๆ  ของเธอ
นิมนิม  สลบเหมือนคนนอนหลับไปพร้อมๆ กับการยังคงภาวนาถึง
คุณแห่งพระรัตนตรัยอันประเสริฐ....    3 วันต่อมา  เธอสามารถออกจาก
โรงพยาบาลและกลับมาพักฟื้นที่บ้านได้  สิ่งแรกที่เธอเลือกทำคือ
การขอให้น้องณิวชาร์ตแบตเตอรี่โทรศัพท์มือถือให้  จนแบตเตอรี่เต็ม
แล้วเธอได้ขอให้บุตรชายคนเล็กของเธอ  ซึ่งปัจจุบันณิวมีอายุครบ
15 ปีแล้ว  ได้พิมพ์ข้อความส่วนตัวส่งไปถึงพีพี
"พีพี ที่รักและผูกพันยิ่ง..... , นายอาจจะเลือกไม่ตอบคำถามของเรา
ตามความเป็นจริง?  แต่ในวันนี้เรามีเหตุที่สามารถยืนยันได้อย่างแน่แท้แล้วว่า
**นายมีความสัมพันธ์ฉันท์ชู้สาวตลอดมา กับผู้จัดการส่วนตัวของนาย**
เรายอมรับความเป็นจริงนี้โดยดุษฎี  และอยากบอกนายในฐานะที่เราเป็นลูกผู้หญิง
คนหนึ่งว่า : หากนายพบคนที่เขารักและดีกับนายมาตลอด  นายต้องรักษาคนๆ นั้น
เอาไว้ให้ดีที่สุด!!  เพราะบนโลกใบนี้การที่เราจะได้พบใครสักคนที่ยอมมอบกาย
ถวายชีวิตตน  เพื่อใครสักคนจริงๆ นั้น  เป็นสิ่งที่หาได้ยากมาก!!
จริงอยู่  แม้ว่าเราจะต้องสูญเสียและผิดหวังเสียใจมากที่สุดอีกครั้งในชีวิต??
แต่เราก็รู้สึกสบายใจภูมิใจ  ที่ตนเองสามารถแยกแยะระหว่างความรัก
กับความถูกต้อง ได้!!  ถึงแม้ว่านายจะไม่กล้าบอกความจริงกับเราตรง ๆ
มาตลอดก็ตาม   เราขอให้อภัยนาย...    จากนี้ไปเราขอจบ  และถอย
ออกจากชีวิตของนายในทุก ๆ ด้าน  เราคงต้องใช้เวลามากพอสมควรสำหรับ
การทำใจและลบล้างบาดแผลแห่งความรักความผูกพันที่แสนเจ็บปวดในครั้งนี้
สุดท้าย  เราขอให้นายรักและจริงใจซื่อสัตย์ต่อเมีย(ลับๆคนนั้น)
ของนายให้ดีที่สุด  อย่าทำผิดศีลห้า  เพราะชะตาชีวิตของนายเอง
จะตกต่ำแน่นอน  ที่จริงแล้ว!! นายควรที่จะเปิดเผยความสัมพันธ์ที่แท้จริง
ของนายกับเธอต่อสาธารณะชนเสียที  เพราะการปกปิดมาตลอดแบบนี้
แล้วอ้างเอาเองว่า
*กลัวเรตติ้งตกเดี๋ยวจะงานน้อยลงรายได้ลดลง!!*
มันเป็นเพียงข้ออ้างของคนขี้ขลาด??  แต่กลับกล้าหาญ
ที่ไปออกรายการทีวีหลายต่อหลายรายการ  แล้วพูดเองว่า...
:  " พีพียังโสดครับ  ผมสนใจในพระพุทธศาสนาและการศึกษาพระธรรม
ผมไม่คิดจะแต่งงานครับ  บั้นปลายชีวิตผมตั้งใจจะกลับบ้านที่ขอนแก่น
เพื่อไปอยู่กับแม่ดูแลแม่ของผม  หลังจากนั้นผมอาจออกบวชตลอดชีวิตครับ "
เราคงไม่ยุ่งกับการให้คำแนะนำอันใดแก่นายอีกต่อไปแล้ว  ดูแลตัวเองดีๆ
นะพีพี  เราขอให้นายพบความสุขและโชคดีกับชีวิตตามความจริงของนาย
"ลาก่อนและตลอดไป"  Destiny & Relationship & Love & Memories
...  ...
ต่อจากนั้น  นิมนิมได้ขอให้บุตรชายสุดที่รักคนเล็กของเธอ  พิมพ์โพสท์
ล่าสุดในโปรไฟลท์เฟสบุคส์ส่วนตัวของเธอ  ความว่า.....
ความจริงของชีวิต
"ความจริง" นั้น
เหมือนกับน้ำบริสุทธิ์ที่มีรสจืด
แต่รสจืดของ "น้ำบริสุทธิ์" นั่นแหละ
เป็นสิ่งที่ชีวิตต้องการที่สุด
-- สมเด็จพระพุทธโฆษาจารย์ --


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 35 ถ้า..ไม่มีความรัก  

ใน  ช่วงกลางเดือนมกราคม  พุทธศักราช 2564
ที่กรุงเทพมหานครฯ  เมืองหลวงของประเทศไทย
" ถ้าไม่มีความรัก ก็ไม่ต้องเจ็บปวด
แต่หัวใจก็ไม่เคยสดใสเลยสักวัน เหมือนกัน "
.. มิตรสหายชายแก่คนหนึ่งกล่าวไว้ ..
..    ..
ณนนท์  โพสท์ล่าสุดบนอินสตาแกรมส่วนตัวของเขาอย่างเหงา ๆ
และถือเป็นปริศนาของพระเอกหนุ่มโสดเจ้าเสน่ห์  ทั้งต่อการจับตามอง
ของนักข่าวหัวเห็ดทั้งหลาย!!!!  และต่อความสนใจใครรู้???? จาก
แฟนด้อมจำนวนมากมายของเขา ทั้งในเมืองไทยและที่ต่างประเทศ
พระเอกหนุ่มโสดเจ้าเสน่ห์ทั้งรูปร่างและหน้าตาที่ยังดูอ่อนกว่าวัย
สดใสปิ๊งปั๊ง  ทั้งๆที่ปีนี้เขาจะมีอายุครบ 43 ปีเต็มในช่วงกลางปีนี้แล้ว
อีกทั้ง  เขายังคงโชคดีเรื่องการงานซึ่งถือเป็น 1 ในล้านของผู้คน
จำนวนไม่มากนักที่ได้เข้ามาทำงานในวงการบันเทิง  และจะสามารถ
รักษาระดับความเป็น  "พระเอกตัวพ่อ" เอาไว้ได้อย่างเหนียวแน่น
แม้ว่าอายุอานามจะเลยเลขสี่มากขึ้น  ทุกปี ๆ
ต้นปีนี้  ได้มีการเปิดกล้องละครไทยแนวดราม่าพีเรียดย้อนยุคเรื่องใหม่
ซึ่งเจาะจงให้เขาแสดงเป็น "พระเอกของเรื่อง"  โดยละครเรื่องนี้เขาต้องแสดง
ประกบกับนางเอกของเรื่องซึ่งเธอเป็นรุ่นน้องของเขานับสิบปี  ทว่า! เขาเอง
นั้นแอบชื่นชมผลงานรวมทั้งรูปร่างหน้าตา และอุปนิสัยของเธอมาก่อนอยู่แล้ว
ความรู้สึกกระดี๊กระด๊า!  ปนตื่นเต้นดีอกดีใจมากมาย!!  เกิดขึ้นเงียบ ๆ
ในใจของณนนท์  เพราะเขาเองก็เป็นเพียงปุถุชนธรรมดาคนหนึ่ง  ที่ต้องการ
ความรักและการได้พบกับหญิงสาวผู้ซึ่งจะเป็น  "รักแท้ในชีวิต" ที่เขาเฝ้ารอคอย
แต่ดูเหมือนว่ากามเทพทั้งจักรวาลนี้  จะยังไม่ได้ตกลงกัน?!?  เพื่อที่จะ
เข้าข้างความรักของหนุ่มหล่อผู้มีพร้อมสรรพทุกประการต่อการรักใครสักคน
นั่นก็เพราะว่า..  แม่นางเอกแสนสวยโสภาลดาวัลย์ของณนนท์และแฟนคลับ
จำนวนมากผู้นี้  เธอมีเจ้าของหัวใจที่ซึ่งได้ตกลงคบหาดูใจกันมาอย่างชื่นมื่น
แล้วนั่นเอง  โถว ๆ ๆ ๆ !!! เป็นถึงพระเอกตัวจริงในจอ  แต่นอกจอละครทีวีนี้
นั้น  ทำไมหนอ? ทำไม?  การที่จะได้พบและได้รักกับใครสักคนบนโลกใบนี้
นี่!!    ณนนท์เองพึ่งรู้ซึ้งถึงแก่นหัวใจอันแห้งเหี่ยวลึกๆ ของเขาเองว่า
การงมเข็มในมหาสมุทรอันกว้างใหญ่นั้นมันช่างยากเย็นแสนเข็ญจริงๆ
เขาจึงระบายความในใจด้วยการโพสท์ถ้อยคำปริศนา  พร้อมกับภาพถ่ายของ
ตนเองที่กำลังมองเหม่อไปข้างหน้าเสมือนเป็นนัยยะแห่งการติดตาม ค้นหา
เธอคนนั้นต่อไป....... ( เฮ๊ออออออ!!!!!เป็นพระเอกผู้น่าสงสารจริงๆ )
การเป็นถึงพระเอกชื่อดังก้องฟ้าเมืองไทย  รวมทั้งได้เคยไปร่วมแสดงละคร
ในต่างแดนมาหลายครั้งหลายคราแล้วนั้น  ทำให้ทุกโพสท์ทุกๆ การเคลื่อนไหว
ของณนนท์  เจ้าของฉายา "สามีแห่งชาติ" และ "โสดตลอดไป ไม่ต้องแต่งอ่ะดีแล้ว"
จากแฟนคลับทุกรุ่นทุกวัยที่ซึ่งติดตามผลงานของเขา ตลอดระยะเวลา 20 ปีกว่า ๆ
ได้รับการจับจ้องจากผู้สื่อข่าวบันเทิงสำนักต่างๆ  ดังนั้น  หลังจากวันที่โพสท์ลอย ๆ
ถัดไปเพียงสามวัน  ณนนท์ออกงานหรูให้กับสินค้าเครื่องใช้ไฟฟ้ายี่ห้อดังเจ้าหนึ่ง
เมื่องานของเจ้าภาพหรือสปอนเซอร์หลักเสร็จสิ้นลงแล้วด้วยดี  นักข่าวหัวเห็ด
และหัวดำทั้งหลาย  ต่างก็ถือไมค์,จ่อไมค์และฝากไมค์!! กันจำนวนมากด้วยการ
วิ่งติดตามมาจ่อไมค์ทุกสำนักข่าวนั้นเข้าที่ปากของเค้า  พร้อมกับเสียงแย่งกัน
ถามคำถามอันเซ็งแซ่!!  ดูมิต่างจากตอนที่กลุ่มของนกเอี้ยงกับกลุ่มของ
นกกระจอกกำลังจิกตีกันเพื่อแย่งต้นไม้ทำรัง  เลยสักนิดเดียว  หุหุ !!  ฮะฮ่า!!
" พี่นนท์คะ + น้านนท์ครับ + พี่นนท์ขา + น้านนท์คะ
+ คุณนนท์ครับ +คุณณนนท์คะ......"
ณนนท์  หยุดยืนในมุมฉากหลังที่เขามองเอาไว้ก่อนล่วงหน้า  ตามแบบฉบับ
ของพระเอกมืออาชีพที่รู้แน่นอนว่า : เดี๋ยวเสร็จงานจะต้องเจอกับกลุ่มกองทัพ
นักข่าวรอรุมสัมภาษณ์และถ่ายภาพเขาแน่ๆ  เขาจึงยิ้มแบบกระจายให้กับทุกสื่อสาร
มวลชนตามลักษณะอุปนิสัยของเขาที่เป็นกันเอง  ไม่ถือตัวว่าเป็นพระเอกชื่อดัง
"คุณณนนท์คะ/ครับ  ที่โพสท์ในไอจีส่วนตัวมีนัยยะอะไรเป็นพิเศษ
หรือเปล่าคะ/ครับ?" อ่านแล้วคล้ายๆ คนผิดหวังหรือกำลังอกหักนะคะ/ครับ?"
"อ๋อ!!!  ไม่มีอะไรครับ  เพื่อนส่งมาให้อ่านแล้วมีความหมายดี  ก็เลยโพสท์เฉยๆ
ครับ  คนโสดสนิทอย่างผมเนี่ยจะอกหักได้ยังไง? จริงไม๊ครับ?  สมมุติว่า  ถ้าอกหัก
จริงๆ  ก็ดีนะครับ?  แสดงว่าผมมีความรักและมีแฟนตัวจริงกับเค้าเสียที ฮะฮ่า! "
"งั้น ขออนุญาตถามเลยได้ไม๊ครับ/คะ? ว่าสาเหตุที่คุณณนนท์
โสดนานมากขนาดนี้เนี่ย  เป็นเพราะเหตุใดกันครับ/คะ? "
" อ้อ!  เรื่องนี้  คงเป็นเพราะพรหมลิขิตกระมังครับ  คือผมเองก็ไม่ได้อยากโสด
รึว่าตั้งใจจะโสดนานขนาดนี้  แต่  บางครั้ง  คนที่เรารัก  เค้าก็ไม่ได้รักเรา?
บางครั้ง คนที่เค้ารักเรา  เราก็ไม่ได้รักเค้า? มันเจอแบบนี้กันได้ทุกคนจริงไม๊ครับ?
เรื่องความรักเนี่ยเป็นเรื่องที่เราไม่สามารถกำหนดได้จริงๆใช่ไม๊ครับ?  ทุกคนที่เคย
มีความรักกันมาแล้ว ผมว่า...คงเข้าใจผมดี  ที่ผ่านมาและต่อไป..  ผมจึงต้องรอ
เพื่อให้ได้เจอกับคนที่ผมรักเค้าและเค้าก็รักผมจริงๆ  ก็เท่านั้นเองอ่ะครับ ฮ่ะฮ่า!! "
ณนนท์ ตอบคำถามด้วยท่าทางสบายๆ เป็นกันเอง  เขาไม่มีทางปล่อยความรู้สึก
ลึกๆ ที่แอบมีต่อนางเอกสาวเจ้าเสน่ห์ผู้ซึ่งเป็นนางเอกละครเรื่องเดียวกับเขา
และกำลังโกยเรตติ้งแซงหน้าละครช่องอื่นๆ ลิ่ว ๆ ๆ ๆ ๆ  สูงขึ้น ๆ ๆ ทุกวัน
ออกไปต่อสาธารณะชนได้เลย  เพราะมันคือการฆ่าตัวตายชัดๆ ในโลกมายา
" แล้วแบบนี้ เมื่อไหร่คะ/ครับ? ที่แฟนคลับของคุณณนนท์หรือน้านนท์สุดหล่อ
จะได้เห็นซีนเรื่องความรักอันหวานแหว๋วของพระเอกในดวงใจ สักทีเล่าคะ/ครับ? "
" นั่นสิครับ ผมเองก็อยากให้มีวันนี้พรุ่งนี้เลยด้วยซ้ำนะครับ เอ๊า!!
ผมพูดจริงๆ ครับ  คือผมเองพร้อมมากๆ ตอนนี้สำหรับการสร้างครอบครัวของผมเอง
เริ่มเบื่อแล้วที่ต้องดูหนังคนเดียวทานข้าวโพดคั่วคนเดียว  กลับบ้านก็เล่นกับหลาน ๆ
หรือกับน้องหมาอะไรแบบนี้  แต่  จะให้ผมเริ่มต้นความรักได้ยังไงดี? ในเมื่อผม
ยังไม่เจอเธอคนนั้น!  ผมเชื่อว่าหลายๆ คนที่โสดสนิทเหมือนผมก็คงคล้ายๆกัน"


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 36  เธอคือโลกใบใหม่

เกิดอะไรขึ้น!!  กับนิมนิมและณนนท์ ??  หลังจากคืนค่ำฮาโลวีน
พุทธศักราช 2564 ได้ผ่านพ้นไปอย่างอัศจรรย์ ?    ..จริงสิ!
ลองคิดดูว่า.. ..  ..  .. ถ้าหากพวกเขาทั้งสองคนมีบ้านอยู่ติดกัน
หรือมีห้องส่วนตัวซึ่งใช้ผนังเดียวกันแต่คนละด้าน  แล้วพวกเขา
กำลังเปิดเพลง: Memories / ศิลปิน : Maroon 5 เหมือนๆ กัน!!
พวกเค้าทั้งสองคนจะเปิดประตูหรือเคาะผนังห้อง
เพื่อพูดทักทายกันว่าอย่างไร....?
" Everybody hurts sometimes
คนทุกคนนั้นเจ็บปวดในบางครั้ง
Everybody hurts someday, ayy-ayy
คนทุกคนนั้นเจ็บปวดในบางวัน
But everything gon' be alright
แต่แล้วทุกอย่างนั้นจะผ่านไปได้ด้วยดี
Go and raise a glass and say, ayy
จงชูแก้วขึ้นมา และเอ่ยว่า
Here's to the ones that we got
นี่ล่ะ เรื่องราวต่าง ๆ ที่เรามีมา "
........
ณนนท์  เจ็บหัวใจลึกๆ ทุกๆ ครั้งที่เห็นข่าวและภาพความสัมพันธ์ของนางเอก
ละครทีวีกับหวานใจของเธอ   โดยเฉพาะเมื่อละครทีวีเรื่องล่าสุดที่เขากับเธอ
เล่นเป็นพระเอกนางเอกคู่กัน  กำลังออนแอร์และกระแสความนิยมเพิ่มมากขึ้นเรื่อยๆ
ทำให้เขากับเธอต้องออกงานคู่กัน ทั้งถ่ายรายการทีวีต่างๆ รวมทั้งงานอีเว๊นท์
อีกมากมาย  เรียกได้ว่า Lucky in game but not lucky in love. อะไรทำนองนั้น!
........
"Here's to the ones that we got
นี่ล่ะ เรื่องราวต่าง ๆ ที่เรามีมา
Cheers to the wish you were here, but you're not
ดื่มให้กับความหวังที่หวังให้คุณนั้นอยู่ที่นี่ แต่จริง ๆ นั้นคุณเองก็ไม่ได้อยู่ตรงนี้
'Cause the drinks bring back all the memories
เพราะเหล้านั้นนำพาความทรงจำทั้งหมดนั้นกลับมา
Of everything we've been through
ในทุก ๆ เรื่องราวที่เรานั้นได้ผ่านพ้น
Toast to the ones here today
ดื่มฉลองให้กับเรื่องราวต่าง ๆ ที่ยังคงอยู่ที่นี่ในวันนี้
Toast to the ones that we lost on the way
ดื่มฉลองให้กับเรื่องราวต่าง ๆ ที่เราทำหล่นหายไปในระหว่างทาง
'Cause the drinks bring back all the memories
นั่นเพราะ เหล้านั้นนำพาความทรงจำทั้งหมดนั้นกลับมา
And the memories bring back, memories bring back you
และความทรงจำต่าง ๆ นำพา นำพาคุณกลับมา"
.......
ส่วนนิมนิมนั้น  ด้วยสภาพร่างกายและจิตใจที่เธอเคยประสบอุบัติเหตุรุนแรง
จนเกือบเอาชีวิตไม่รอด!! มาแล้ว  รวมทั้งเธอเคยได้รับความกระทบกระเทือนใจ
ซ้ำแล้วซ้ำอีกจากการที่ถูกอดีตสามีหรือคุณพ่อของลูกชายทั้งสามคน กดขี่
บีบบังคับ  ทำร้ายจิตใจเธอในช่วงที่ใช้ชีวิตหลังการแต่งงานด้วยกันนาน 10 ปี
จนเธอสะสมความเครียดความผิดหวังเสียใจ ต่อปัญหาที่ไม่สามารถหาทางออก
ที่ดีต่อครอบครัวได้  จนป่วยเป็นโรคซึมเศร้าในระยะที่ 3 อย่างไม่รู้ตัวในช่วง
กำลังตั้งครรภ์บุตรชายคนที่สาม  โดยผลแห่งโรคภัยได้แสดงอาการแก่เธอ
หลังจากที่เธอคลอดน้องณิวได้เพียง 3 เดือน  ในช่วงที่เธอกำลังให้นมแม่แก่
บุตรชายคนเล็กสุดอยู่นั้น เธอพยายามฆ่าตัวตายหลายครั้ง!!
เดชะบุญ! ที่นิมนิมได้สั่งสมเอาไว้มากมาย  จากการฝึกและเพียรเจริญ
พระกรรมฐานเป็นกิจวัตรของทุกวันในชีวิตเรื่อยมา ไม่เคยขาด.....
จึงทำให้ทุกๆ ครั้งที่เธอกำลังจะฆ่าตัวตายด้วยวิธีการใดวิธีการหนึ่งนั้น!
เธอมักจะ "มีสติส่วนหนึ่งคงอยู่"  ทำให้เธอโทรศัพท์ไปบอกพี่สาวหรือน้องชาย
ของเธอก่อน   ซึ่งในเวลานั้นพวกเขาอยู่กันคนละอำเภอในเขตจังหวัดขอนแก่น
เพื่อให้รีบเดินทางมาช่วยชีวิตและระงับยับยั้งการฆ่าตัวตายของเธอ  ได้ทัน!ทุกครั้ง
..........
There's a time that I remember, when I did not know no pain
มีครั้งหนึ่งที่ฉันนั้นจดจำได้ ในตอนที่ฉันนั้นยังไม่รู้จัก ยังไม่เจ็บปวด
When I believed in forever, and everything would stay the same
ในตอนที่ฉันนั้นเชื่อในคำว่าเป็นนิรันดร์ และทุกอย่างจะยังคงเป็นเช่นเดิม
Now my heart feel like December when somebody say your name
ตอนนี้หัวใจฉันรู้สึกดั่งเช่นเดือนธันวาคม (หนาวเหน็บ) ในตอนที่ใครสักคนเอ่ยชื่อขงคุณออกมา
'Cause I can't reach out to call you, but I know I will one day, yeah
นั่นเพราะฉันนั้นไม่สามารถที่จะโทรหาคุณได้ แต่ฉันรู้ ฉันจะทำมันได้ คงมีสักวัน
Everybody hurts sometimes
คนทุกคนนั้นเจ็บปวดในบางครั้ง
Everybody hurts someday, ayy-ayy
คนทุกคนนั้นเจ็บปวดในบางวัน
But everything gon' be alright
แต่แล้วทุกอย่างนั้นจะผ่านไปได้ด้วยดี
Go and raise a glass and say, ayy
จงชูแก้วขึ้นมา และเอ่ยว่า
Here's to the ones that we got
นี่ล่ะ เรื่องราวต่าง ๆ ที่เรามีมา
Cheers to the wish you were here, but you're not
ดื่มให้กับความหวังที่หวังให้คุณนั้นอยู่ที่นี่ แต่จริง ๆ นั้นคุณเองก็ไม่ได้อยู่ตรงนี้
'Cause the drinks bring back all the memories
เพราะเหล้านั้นนำพาความทรงจำทั้งหมดนั้นกลับมา
Of everything we've been through
ในทุก ๆ เรื่องราวที่เรานั้นได้ผ่านพ้น
Toast to the ones here today
ดื่มฉลองให้กับเรื่องราวต่าง ๆ ที่ยังคงอยู่ที่นี่ในวันนี้
Toast to the ones that we lost on the way
ดื่มฉลองให้กับเรื่องราวต่าง ๆ ที่เราทำหล่นหายไปในระหว่างทาง
'Cause the drinks bring back all the memories
นั่นเพราะ เหล้านั้นนำพาความทรงจำทั้งหมดนั้นกลับมา
And the memories bring back, memories bring back you
และความทรงจำต่าง ๆ นำพา นำพาคุณกลับมา
Doo-doo, doo-doo-doo-doo
Doo-doo-doo-doo, doo-doo-doo-doo
Doo-doo-doo-doo, doo-doo-doo
Memories bring back, memories bring back you
ความทรงจำต่าง ๆ นำพา นำพาคุณกลับมา
...........
หลังจากที่ได้เห็นนิมนิม  ปรากฎตัวขึ้นแบบไม่คาดคิดอย่างอัศจรรย์ในอินสตาแกรม
แล้วยังมา *กดติดตาม* เขา  ซึ่งเป็นพระเอกชื่อดังและเป็นบุคคลสาธารณะ
ณนนท์  รับรู้ถึงพลังแห่งความมีชีวิตชีวากำลังก่อเกิดขึ้นมาใหม่อีกครั้ง
จังหวะของหัวใจที่เย็นจนชืดชาของเขา  บัดนี้ เสมือนมีคนก่อกองไฟ
กองกำลังพอดี๊!พอดี!! ขึ้นในนั้น ซึ่งมันเป็นทั้งแสงสว่างในท่ามกลางความมืดวังเวง
รวมทั้งเป็นอุณหภูมิอันอบอุ่นในท่ามกลางความเยือกเย็นเหน็บหนาว
จากเมื่อก่อนซึ่งพระเอกหนุ่มโสด  ไม่ค่อยใส่ใจกดดูความเคลื่อนไหวนาๆ
ในอินสตาแกรมบ่อยนัก  มาถึงตอนนี้ดูเหมือนว่า เขาจะกดดูแทบทุกครั้งที่เขาว่าง
รวมทั้งเขายังได้ตั้งสัญญาญเสียงเตือนในกรณีที่ *นิมนิมออนไลน์* หรือ *กดไล้ค์*
รวมทั้ง   *ส่งข้อความส่วนตัว* มาถึงเขา  อีกด้วย     ฮ่าฮ่า!!  ฮิ๊วววววว!!!!!
.........
here's a time that I remember when I never felt so lost
มีครั้งหนึ่งที่ฉันจดจำได้ ในตอนที่ฉันนั้นไม่เคยจะรู้สึกพ่ายแพ้
When I felt all of the hatred was too powerful to stop (Ooh, yeah)
เมื่อฉันนั้นเคยรู้สึกว่า ความเกลียดชังทั้งหมดนั้นมีแรงมากเกินกว่าที่จะหยุดเอาไว้ได้
Now my heart feel like an ember and it's lighting up the dark
ตอนนี้หัวใจของฉันนั้นรู้สึกดั่งเถ้าที่ยังคงคุอยู่ และมันจะลุกโชนขึ้นมาในความมืดมน
I'll carry these torches for ya that you know I'll never drop, yeah
ฉันจะถือไฟนำทางเหล่านี้ไปให้กับคุณ ซึ่งคุณรู้ว่าฉันจะไม่มีวันทิ้งมันไป
Everybody hurts sometimes
ทุก ๆ คนต่างเจ็บปวดในบางครั้ง
Everybody hurts someday, ayy-ayy
ทุก ๆ คนต่างใจสลายกันในบางวัน
But everything gon' be alright
แต่ทุกสิ่งทุกอย่างนั้นจะผ่านไปได้ด้วยดี
Go and raise a glass and say, ayy
จงยกแก้วขึ้นมา และพูดว่า
Here's to the ones that we got (Oh-oh)
นี่ล่ะ เรื่องราวต่าง ๆ ที่เรามีมา
Cheers to the wish you were here, but you're not
ดื่มให้กับความหวังที่หวังให้คุณนั้นอยู่ที่นี่ แต่จริง ๆ แล้วไม่ใช่เลย
'Cause the drinks bring back all the memories
เพราะเหล้านั้นนำพาความทรงจำทั้งหมดนั้นกลับมา
Of everything we've been through (No, no)
ในทุก ๆ เรื่องราวที่เรานั้นได้ผ่านพ้น
Toast to the ones here today (Ayy)
ดื่มฉลองให้กับเรื่องราวต่าง ๆ ที่ยังคงอยู่ที่นี่ในวันนี้
Toast to the ones that we lost on the way
ดื่มฉลองให้กับเรื่องราวต่าง ๆ ที่เราทำหล่นหายไปในระหว่างทาง
'Cause the drinks bring back all the memories (Ayy)
นั่นเพราะ เหล้านั้นนำพาความทรงจำทั้งหมดนั้นกลับมา
And the memories bring back, memories bring back you
และความทรงจำต่าง ๆ นำพา นำพาคุณกลับมา
Doo-doo, doo-doo-doo-doo
Doo-doo-doo-doo, doo-doo-doo-doo
Doo-doo-doo-doo, doo-doo-doo
Memories bring back, memories bring back you
ความทรงจำต่าง ๆ นำพา นำพาคุณกลับมา
Doo-doo, doo-doo-doo-doo
Doo-doo-doo-doo, doo-doo-doo-doo
Doo-doo-doo-doo, doo-doo-doo (Ooh, yeah)
Memories bring back, memories bring back you
ความทรงจำต่าง ๆ นำพา นำพาคุณกลับมา
Yeah, yeah, yeah
Yeah, yeah, yeah, yeah, yeah, no, no
Memories bring back, memories bring back you
ความทรงจำต่าง ๆ คืนกลับมา ความทรงจำเหล่านั้นนำพาคุณกลับมา
(อ้างอิง เนื้อเพลง: Memories /ศิลปิน : Maroon 5 //By admin|September 21st, 2019)


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 37 ความเท่าเทียม

" เรื่องความเท่าเทียม ยุคนี้มันเปิดกว้างมากขึ้น
ยุคเก่าสมัยก่อนนั้น  ผู้ชายต้องจีบผู้หญิง เท่านั้น
แต่ยุคนี้เดี๋ยวนี้  ผู้หญิงชอบผู้ชายก็สามารถแสดงออกได้
ซึ่งผมเองมองว่า  พอเท่าเทียมกันแล้ว!
ทำไม..  ฉันต้องรอให้เป็นฝ่ายถูกเลือก?
ฉันชอบ  ฉันก็มีสิทธิ์ที่จะแสดงออกได้ เช่นกันครับ "
นิมนิม  กดอ่านข่าวการให้สัมภาษณ์ : เรื่องความเท่าเทียมกันทางเพศ
ของพระเอกเจ้าเสน่ห์ *นนท์-ณนนท์  รัตนพงศ์* ซึ่งอัพเดทเป็นข่าวล่าสุดที่ถูกแชร์
ต่อ ๆ กันไปมากที่สุดอีกข่าวหนึ่งของโลกบันเทิงเมืองไทยวันนี้  ยุคที่ทุกเพศทุกวัย
ต่างตระหนักและออกมาเรียกร้องต้องการให้มีความเท่าเทียมกันในทุกเพศ โดย
กระจายออกเป็นวงกว้างอย่างรวดเร็วด้วยเทคโนโลยี่ผ่านการสื่อสารในโลกโซเชี่ยล
เมื่ออ่านข่าวจบลงแล้ว  นิมนิมเผลอครุ่นคิดถึงไปถึงรูปร่างลักษณะและท่าทาง
ที่เป็นจริงของ *นนท์*   ชายหนุ่มรูปงามโดดเด่นสะดุดตา  คนแปลกหน้า
ที่เธอได้พบและมีปฏิสัมพันธ์ที่น่าประทับใจยิ่งบนหาดทรายรี เกาะเต่า
อำเภอเกาะพะงัน  จังหวัดสุราษฎร์ธานี เมื่อปีกว่าที่ผ่านไป
" อืม!.... เป็นคนที่มีความคิดและจิตใจที่เปิดกว้างแบบสากล  ได้ขนาดนี้จริงๆ หรือนี่
พ่อนนท์ เอ๋ย พ่อนนท์ ?  ป่านนี้ ไม่ใช่มีจดหมายแนะนำตัวจากสาวๆ ทั้งสาวใหญ่
สาวน้อยสาวไทยสาวต่างชาติ  ส่งเข้าไปในอินสตาแกรมส่วนตัวจนนับไม่หวาดไม่ไหว
แล้วหรือนี่ ?  อย่าบอกนะ!  ว่าคุณจะเลือกเจ้าสาวผ่านโลกโซเชียลแบบที่พวกฝรั่งเค้า
ทำกันจนเป็นเรื่องธรรมดาไปซะแล้วอ่ะ? โห!!!!  หน้าตาไท๊ไทยแต่จิตใจโคตรฝรั่ง
แบบนี้  น่าสนใจจริงๆด้วยสิ !  อืม...ชักอยากมีอะไรสนุกๆ เกิดขึ้นในชีวิตมั่งแล๊ว!!"
ในขณะที่นิมนิม กำลังครุ่นคิดถึงณนนท์อยู่นั้น  ด้านฝั่งของณนนท์วันนี้เขา
มีงานถ่ายแบบ : ภาพถ่ายชุดไทยย้อนยุคเหมือนในบทละครที่เขาเป็นพระเอก
และกำลังลงจอออนแอร์จนได้รับกระแสตอบรับที่ดีขึ้นทุกวัน  ทำให้เขากลายเป็น
พระ-นางคู่ขวัญกับนางเอกตาหวานแสนสวย  ผู้ซึ่งทำให้จิตใจของณนนท์
มีความสุขและแอบร้อนๆหนาวๆในส่วนลึกของอารมณ์ที่ซึ่งต้องเก็บซ่อนเอาไว้
อย่างเนียนสนิทมากที่สุด!!  ตลอดเวลาที่ต้องทำงานร่วมกันกับเธอ
" พักกอง 2 ชั่วโมงนะครับ !!!!! "
เสียงของผู้กำกับการถ่ายภาพซีนดราม่าย้อนยุค  ตะโกนบอกคนทำงานทุกคน
ณนนท์   ได้รับการซับเหงื่อออกจากใบหน้าจากฝ่ายแต่งหน้าและดูแลศิลปิน
เขารีบค้นหาโทรศัพท์มือถือแทบจะทันที  ที่เขามีช่วงเวลาพักการถ่ายทำ.....
" ไหน..  ขอเช็คดูหน่อยซิ!  *แม่เพนกวินลูกสาม*
คุณมีอัพเดทอะไรใหม่ๆ บ้างไม๊ ? "
จิตใจของณนนท์  บอกตัวเองไม่ถูกเหมือนกันว่า ณ เวลานี้  ความสุขที่แท้จริงของเขานั้น
อยู่ที่ นางเอกรุ่นน้องผู้ซึ่งสวยสดงดงามเหลือประมาณในซีนชุดไทยพีเรียดย้อนยุค  หรือ
กำลังอยู่ที่หญิงสาวผู้เป็นความทรงจำในอดีตของเขาในช่วงปีกว่าๆ ที่ผ่านไป......
นั่นเพราะบางครั้ง กว่าเราจะรู้ซึ้งถึงจิตใจที่แท้จริงของตัวเอง  ก็ต้องให้ได้ผ่านอุปสรรค
ปัญหาหรือเหตุการณ์ที่เข้ามาเกี่ยวข้อง  จนทำให้เราเห็นชัดเจนมากขึ้นว่า
สิ่งใดกันเล่า?  คือความปรารถนาที่แท้จริงอันสุขสมบูรณ์ที่สุด!!
ณนนท์  กดเข้าไปในแอ๊ปพลิเคชั่นไอจีซึ่งเขาตั้งเป็นหน้าจอเอาไว้แบบอัติโนมัติ
" เล่นกับน้องหมา....  รักน้องหมาเหมือนกันเลยเรา!  อือ....มีน้องหมาตั้งหลายตัว
แบบนี้ก็เป็นแก๊งค์เดียวกันได้อ่ะดิ? ตอนนั้นก็เป็นพวกหนอนชาเขียว(หนอนหนังสือ)
เหมือนกัน  ตอนนี้ยิ่งดีเข้าไปใหญ่เพราะชอบสัตว์เลี้ยงคือน้องหมา เหมือนกันอีก
คิคิ!!.....  ฮึฮึ!!.... สวย..  น่าร๊ากกกก!!! ขนาดลูกสามแล้วคุณก็ยังดูดีมากนะครับ
คุณนิมนิมที่แสนคิดถึงตลอดมา "
ณนนท์  ดูแต่ละภาพซึ่งอัพเดทใหม่ของนิมนิม  เขากดดูไปพร้อมกับอมยิ้ม
และพูดพึมพำอยู่คนเดียว  ณ มุมพักผ่อนที่ห่างออกมาจากกลุ่มคนทำงานในวันนี้
" พี่นนท์เจ้าขา  กาแฟเอสเปรสโซ่เข้มๆ ไม่หวาน ของพี่นนท์ มาแล้วเจ้าค่ะ "
เสียงหวานสดใสของนางเอกคู่ขวัญรุ่นน้องที่ณนนท์แอบมีใจให้เธออยู่เงียบ ๆ
ดังขึ้นในระยะประชั้นชิด!! คือยื่นแก้วกาแฟเย็นมาตรงหน้าของพระเอกคู่ขวัญรุ่นพี่
กันแบบไม่ทันให้ได้ตั้งตัว  ทำให้ณนนท์เผลอสะดุ้ง! และรีบคว่ำจอโทรศัพท์มือถือ
ของเขาลงที่โต๊ะตรงหน้า  เพื่อป้องกันการมองเห็นของบุคคลที่สาม
"อ้อ!! ครับ  อ๊าววว! ฟ้าทำไมมาเสิร์ฟให้พี่เองเล๊า? น้องๆที่ดูแลกองฯ ไปไหนเหรอ?"
พระเอกชื่อดังรุ่นพี่ผู้มีอายุอานามห่างจากนางเอกชื่อดังรุ่นน้องนับสิบปี  รีบเอ่ยถาม
หลังจากที่เงยหน้าขึ้นมองแล้วเห็นว่า  ผู้ที่ยื่นกาแฟเย็นแก้วโตมาให้ตรงหน้าของเขา
คือฟ้าประไพ  นางเอกคู่ขวัญที่เป็นหวานใจในความลับของหัวใจของเขา คนนี้
" ทำไมเจ้าคะ?....  ทำไมฟ้าจะมาเสิร์ฟให้คุณพี่ไม่ได้หละเจ้าคะ?.... คิคิ!!  "
นางเอกสาวสวยสดใสรุ่นน้อง ทำตาโต อ้าปากหว๋อ!! จ้องหน้าล้อเลียนณนนท์
โดยตั้งใจใช้ถ้อยภาษาเจรจาดั่งกำลังท่องบทละครย้อนยุคกันอยู่  แนวนั้น
อีกทั้งเธอยังยักคิ้วหลิ่วตา!! หยอกล้อเขาด้วยอารมณ์อันแสนเบิกบาน


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 38 ขอเท่าเทียมด้วยคน งับ!

" อือ!...อย่าบอกนะ! ว่าคุณจะเลือกเจ้าสาวผ่านโลกโซเชียล
แบบที่พวกฝรั่งเค้าทำกันจนเป็นเรื่องธรรมดาไปซะแล้วอ่ะ?
โห!!!! หน้าตาไท๊ไทยแต่จิตใจโคตรฝรั่ง  แบบนี้ น่าสนใจจริงๆด้วยสิ !
อืม... ชักอยากมีอะไรสนุกๆ เกิดขึ้นในชีวิตมั่งแล๊ว!! สิเรา
ถ้าเราส่งจดหมายแนะนำตัวเข้าไปอีกคนนึง  คุณนนท์เค้าจะจำเราได้ไม๊น๊า?
ที่สำคัญคือ....เค้าจะมีปฏิกิริยาอย่างไรตอบเรา?  มันจะต้องมีอะไรที่สนุก ๆ
และน่าตื่นเต้นให้ลุ้นแบบวันต่อวันซะแล้วสิ!!  อืม!...เค้าจะมองเราผิด
แล้วคิดดูถูกเรารึเปล่านะ?  นั่นสิ ๆ !! เอาไงดีน๊าเจ้านิม? "
นิมนิม  ผู้ซึ่งไม่รู้ว่าตนเองกำลังถูกตรวจสอบผ่านโปรไฟลท์ส่วนตัวในอินสตาแกรม
โดยพระเอกชื่อดังหนุ่มโสดอย่างณนนท์  รัตนพงศ์  เธอกำลังนอนคว่ำอยู่บนเตียงนอน
โดยมือของเธอนั้นถือโทรศัพท์มือถือเอาไว้และมองภาพถ่ายรวมทั้งคลิปวีดีโอ
สตอรี่น่ารักๆ ที่ณนนท์ได้โพสท์ไว้   พร้อมกับพลิกตัวไปมาอยู่บนที่นอนแบน ๆ
เพราะปูด้วยผ้าห่มผ้าฝ้ายเก่า ๆ สองผืนทับกัน  นี่คือคำว่า "ที่นอนของนิมนิม"
เนื่องจากเธอเคยชินต่อการไปอาศัยอยู่ในวัดและศูนย์ปฏิบัติธรรม ที่ซึ่งมีพระอาจารย์
ผู้เป็นศิษย์เอกของพระเดชพระคุณหลวงพ่อจรัญ  ฐิตธัมโม เป็นพระภิกษุสงฆ์
ผู้คอยเป็นครูสอนการเจริญพระกรรมฐาน(ตามหลักสติปัฎฐานสี่ของพระพุทธเจ้า)
ให้กับบรรดาอุบาสกและอุบาสิกา  ผู้ใคร่ใฝ่ศึกษาและลงมือปฏิบัติธรรมด้วยตนเอง
ตามกฎระเบียบที่เคร่งครัดของวัดหรือศูนย์ปฏิบัติธรรม นั่นคือ ทุกคนต้องมีการสมาทาน
และรักษา "พระอุโบสถศีล" หรือเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า: ถือศีลพรหมจรรย์ ถือศีลแปดข้อ
ซึ่งหนึ่งในแปดข้อนั้นคือการนอน : จะต้องนั่งและนอน  บนที่นอนซึ่งต้องไม่หนาและอ่อนนุ่ม
ดังนั้น  เมื่อออกจากวัดหรือศูนย์ปฏิบัติธรรม  กลับบ้านในแต่ละรอบนิมนิมจึงเริ่มปรับเปลี่ยนพฤติกรรมการใช้ชีวิตตามปกติของเธอ  ให้เหมือนบางอย่างในช่วงของการฝึกปฏิบัติธรรม
ทั้งนี้ก็เพื่อเป็นการพัฒนาจิตใจของเธอเองจากการปรับเปลี่ยนความเป็นอยู่ที่สะดวกสบาย
ให้เป็นผู้ที่อยู่ง่ายๆ กินง่ายๆ นอนง่ายๆ ได้ทุกรูปแบบ ลด ละ เลิก  การปรุงแต่งตาม
กิเลสตัณหาที่มันคอยกำหนดและควบคุมการใช้ชีวิตในแต่ละวันของมนุษย์
ให้ตกเป็นทาสของมันอย่างไม่รู้ตัว จนกลายเป็นติดนิสัย เคยชินกับการอยู่สุขสบาย นั่นเอง
ส่วนณนนท์ นั้นหลังจากที่เงยหน้าขึ้นมองแล้วเห็นว่า ผู้ที่ยื่นกาแฟเย็นแก้วโตมาให้
ตรงหน้าของเขาคือฟ้าประไพ แสงเทพ นางเอกคู่ขวัญที่เป็นหวานใจในความลับ
ของหัวใจของเขา!!โดยที่นางเอกสาวสวยสดใสรุ่นน้อง  ไม่เคยรู้เนื้อรู้ตัวหรือ
ระแคะระคายแม้สักแอะเดียว! ว่าพระเอกหนุ่มโสดเจ้าเสน่ห์รุ่นพี่ผู้มีอายุห่างเธอ
สิบปีกว่า ๆ  ผู้ที่เธอกำลังทำตาโต อ้าปากหว๋อ!  จ้องหน้าล้อเลียนเขาอยู่
ในขณะนี้นั้น  แอบตกหลุมอินเลิฟต่อเธอและให้เธอเป็นนางในฝันผู้งดงาม
พร้อมสรรพ  สำหรับการที่จะเป็นคนรักในสเป๊คของเขาแบบล้านเปอร์เซ็นต์
" ก็ไม่ทำไมหรอกฟ้า   คือ..  พี่เกรงใจฟ้าอ่ะ...  จริ๊งงงง!!!! "
ณนนท์รีบตอบคำถามของนางเอกสาวสวยผู้สดใสและเบิกบานชนิดไม่รู้อะไร
เอาเสียเล๊ย! ในทันทีที่ตั้งสติได้  พร้อม ๆ กับเอื้อมมือไปรับกาแฟเย็นแก้วโตพร้อม
ถุงออร์เดิฟ จากนิ้วอันเรียวสวยดูบอบบางน่าทะนุถนอมยิ่งนักของนางเอกคนดัง
" จริงป่าวคะ?  เกรงใจฟ้าหรือว่ามีความลับอะไรบางอย่าง?  ใช่ไม๊อ่ะ? ใช่ไม๊? "
ฟ้าประไพยังคงสนุกสนานกับการหยอกล้อพระเอกรุ่นพี่  โดยเธอเองนั้น
ไม่รู้ตัวว่ากำลังจี้เข้าไปตรงจุดใต้ตำตอของณนนท์ แบบจังๆ  (โอ๊ยยยย!!! จุก! )
ในขณะเดียวกันนั้น  นิมนิมกำลังต้องการพลังต่อการตัดสินใจอันเด็ดเดี่ยว
แน่วแน่   สำหรับการตัดใจออกจากความผูกพันที่ซึ่งเธอยังคงวนเวียนติดตาม
ดูความเคลื่อนไหวต่าง ๆ ของ พีพี อยู่เงียบ ๆ มาตลอด  นับตั้งแต่ปลายเดือน
มิถุนายน พุทธศักราช 2563  ที่เธอทราบความจริงว่า : พีพี มีความสัมพันธ์
ฉันท์ชู้สาวกับผู้หญิงที่เป็นผู้จัดการส่วนตัวของเขามาตลอดระยะเวลา
ซึ่งเขาสองคนได้ทำงานร่วมกัน
จากวันที่นิมนิมได้เขียนข้อความส่วนตัวไปถึงพีพี   เพื่อบอกว่า
เธอทราบความจริงที่พีพีไม่เคยบอกเธอตามตรงแล้ว!!   และเธอขอยุติ
การติดต่อเกี่ยวข้องกันในทุก ๆ ด้าน รวมทั้งยุติความใฝ่ฝันทุก ๆ เรื่อง
ในชีวิต ที่เคยตั้งใจเอาไว้อย่างจริงใจและจริงจังกับพีพี
เหมือนดั่งถูกกำหนดเอาไว้!!!!!  จู่ ๆ  นิมนิมก็กดเปลี่ยนจากการดูโปรไฟลท์
อินสตาแกรมของณนนท์  เพื่อกดเข้าไปดูโปรไฟลท์ส่วนตัวของพีพีซึ่งเป็น
บุคคลสาธารณะเช่นเดียวกับณนนท์  เธอดูโพสท์และภาพล่าสุดของพีพีซึ่งเขา
ได้พิมพ์เอาไว้ว่า.....
" ใจของคนนี้.. ช่างยากแท้ หยั่งถึง!!    เกิดที่ ใจ  -- จบที่  ใจ!
อยู่กับหัวใจของเราเอง..  ..  ..  ..   อย่างเบา..เบา..
ช่วงนี้ผมขออยู่ในสภาพแบบฤาษีชาวป่านะครับ ขอบคุณสำหรับ
ความรักและความคิดถึงจากพี่ๆน้องๆเพื่อนๆทุกคนครับ
..ที่จริงแล้ว  โลกเรามันมีแม่สีอยู่แล้วคือสีขาวกับสีดำ มันมีของมันอยู่อย่างนั้น
บนโลกทุก ๆที่  เป็นธรรมชาติของมันนั่นเอง  เราเองต่างหากที่เป็นผู้เลือกมองเห็น
ถ้าเราเลือกมองเห็นสีดำ เราก็คิดว่าสกปรกไม่สวยงาม  ถ้าเราเลือกมองเห็นสีขาว
เราก็รู้สึกสวยงามสบายตาสบายใจ  แต่ถ้าหากเรา  เลือกไม่ได้!  ที่จะให้พื้นที่ใด
มีสีไหนที่เราชอบ!!   เราจึงควรตัดสินใจเลือกมอง  เฉพาะต่อพื้นที่หรือสิ่งที่ทำให้
เราสบายใจสบายตา.................  ( ความทรงจำดีๆ จากในป่า )
นิมนิมอ่านข้อความล่าสุดของพีพีจบแล้ว  เธอจึงกดเปลี่ยนไปดูโปรไฟลท์
ของผู้หญิงคนนั้นของพีพี   เพื่อให้เห็นถึงความเป็นจริงสำหรับการดำเนินชีวิต
ในแต่ละวันของพวกเขาทั้งคู่  และเพื่อให้จิตใจของตนเอง!! ยอมรับความเจ็บปวด
ให้มากที่สุดจนเกิดความเบื่อหน่ายอย่างแท้จริงต่อการโกหกแบบไม่ได้พูด! ของพีพี
บนหน้าโปรไฟลท์ของผู้จัดการส่วนตัวของพีพี  ล่าสุดเธอลงภาพที่กำลัง
นั่งทานอาหารในสำรับปิ่นโต  ที่ซึ่งวางอยู่บนแคร่ไม้ไผ่แบบง่าย ๆ ของวัดป่า
โดยมีพีพี นั่งรับประทานอาหารอยู่ด้วย  พวกเขาทั้งสองคนสวมชุดสีขาวแบบเรียบง่าย
คล้ายๆกัน  เพื่อแสดงออกให้ทราบถึงการใช้เวลาช่วงนี้อยู่ที่วัดป่าด้วยกันสองคน
ทั้งหมดที่เห็นนั่นเอง!!  ทำให้นิมนิมบรรลุซึ่งความรู้สึกผิดหวังในตัวของพีพี
ได้อย่างถึงจุดสูงสุด!!!!!  เธอกดเปลี่ยนมาดูโปรไฟลท์ของณนนท์
ต่อจากนั้น  แล้วเริ่มต้นพิมพ์ข้อความส่วนตัวไปถึงณนนท์เป็นครั้งแรกในชีวิต
นิมนิม  พิมพ์ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ  และ พิมพ์ข้อความที่ต้องการแนะนำตัว
กับณนนท์ในฐานะของแฟนคลับและหญิงสาวโสดสนิท ผู้ที่ต้องการทำความรู้จัก
กับพระเอกคนดัง อย่างจริงใจและเป็นส่วนตัวจริงๆ  โดยเธอได้แนบภาพข่าว
ซึ่งณนนท์เคยให้สัมภาษณ์เรื่อง "ความเท่าเทียมกัน" ไปด้วย
" นี่แน่ะ!!!!  จบแล้ววววว!!  กด....
ส่งไปเล๊ยยยยย!!!!  คุณนนท์จะตกใจไม๊นี่? "
นิมนิม รู้สึกโล่งอกเหมือนได้ยกภูเขาที่แสนหนักอึ้งออกจากอก
แล้วเตะโด่ง!!!!!  ออกไปให้ไกลแสนไกลจากชีวิตของเธอเสียที  ฮ่า! ฮ่า!
" ก็เพราะว่าตัวฉันเป็นอย่างบูมเมอแรง (ฉันเป็นอย่างบูมเมอแรง)
ขว้างไปยิ่งแรงยิ่งกลับมาเร็ว (ขว้างไปยิ่งกลับมาเร็ว)
ฉันเป็นอย่างบูมเมอแรง (ฉันเป็นอย่างบูมเมอแรง)
ขว้างไปทุกแห่งก็มาที่เดิม  "
พลัน! เสียงสัญญาณเพลง: บูมเมอแรง++++  โดยศิลปิน: ธงไชย แมคอินไตย์
เพลงโปรดของณนนท์  ที่ซึ่งเขาได้ตั้งค่าเป็น *เสียงเตือนข้อความเข้าจากนิมนิม* เอาไว้
ก็ดังแปร๊น ๆ ขึ้นมาจากตัวโทรศัพท์มือถือของณนนท์  ที่เขาคว่ำหน้าจอเอาไว้บนโต๊ะ


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 39 แอร๊ยยยยย จีบ?

ณนนท์  สะดุ้งแบบสุดตัว!!  เขารีบก้มลงมองโทรศัพท์มือถือของตัวเอง
แต่ยังไม่อยากหยิบขึ้นมาดูในทันที  เนื่องจากมีดวงตากลมโตคู่สวยที่ซึ่งสอดส่าย
ด้วยความอยากรู้อยากเห็นปนหยอกล้ออย่างสนุกสนานของฟ้าประไพ จ้องมองอยู่ใกล้ๆ
" ฟ้า...  ฟ้ารีบไปพักเร๊ว!!  เดี๋ยวจะโทรมดูไม่สวย ตอนถ่ายงานหลังพักเบรคนะคะ
ขอบใจมากนะคะ  ที่อุตส่าห์ยกกาแฟมาเสิร์ฟพี่  นี่พี่ก็ว่าจะเอนหลังซักหน่อยเหมือนกัน
หลับซักงีบ  ตื่นมาหน้าตาจะได้ดูสดใสงานจะได้ผ่าน  ไม่ต้องมาเท๊ค.ใหม่แก้ไขให้เมื่อย "
ณนนท์  รีบหาทางไล่ฟ้าประไพทางอ้อม  ชนิดที่ว่าตัวของเขาเองก็งง!?
ในความรวดเร็วของการคิดและทำของตนเองอยู่มากเหมือนกัน???? ( ไรวะ? เนี๊ย?? )
พูดจบ  ณนนท์ ก็อ้าปากหาวหวอด ๆ ขึ้นมาทันที!  ทั้ง ๆ ที่มือข้างหนึ่ง
ของเขายังคงถือแก้วกาแฟเย็นที่ยกขึ้นดูดไปหลายอึกแล้ว  เอาไว้
" อ๋อ !  ได้ซิเจ้าคะคุณพี่    แม๊! เป็นห่วงเป็นใยน้องฟ้าเยี่ยงนี้
จะไม่ให้น้องฟ้ารักและเป็นห่วงเป็นไยคุณพี่ได้เยี่ยงไร ชิมิเพก๊ะ! คิคิ! "
ในความรู้สึกของนางเอกสาวชื่อดังรุ่นน้อง  เธอคิดว่าพระเอกดาวค้างฟ้ารุ่นพี่คนนี้
เป็นคนจิตใจดี มีอัธยาศัยที่เบิกบานต่อผู้ร่วมงานทุกคนทุกระดับ  เธอจึงรู้สึกสนิท
สนมและเป็นกันเองกับเขา ปานประหนึ่งว่าเขาคือพี่ชายของเธอจริง ๆ จะหยอกล้อ
แบบไหนก็ไม่ต้องคอยคิดมาก  หรือเกรงว่าจะผิดใจกัน
" ครับน้องพี่  เชิญตามอัธยาศัยครับ  ฮ๊าววววว!!!! "
ณนนท์  รีบเออออ  แล้วก็หาวโชว์อีกรอบ  (ซะเลย อิอิ! )
เมื่อร่างสูงโปร่งงดงามของนางเอกสาวรุ่นน้องเดินห่างออกไปไกลพอควรแล้ว
ณนนท์จึงรีบหยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมากดอ่าน *ข้อความส่วนตัว* ที่ส่งมา
จากนิมนิม  ด้วยหัวใจที่เต้นระทึกขึ้นมาแบบไม่มีปี่ไม่มีขลุ่ย  แถมไม่รู้?
ว่าเป็นจังหวะอะไร?  อีกต่างหาก....!!?!!?!!?...  ( อาการชักจะน่าเป็นห่วง )
" สวัสดีค่ะคุณนนท์  ณนนท์ ที่รักยิ่ง ,
ฉันเป็นแฟนคลับคนหนึ่งของคุณค่ะ แต่ฉันไม่เคยดูละครของคุณแม้แต่เรื่องเดียว
( แหะๆ!!)  เพราะฉันไม่ชอบละครไทย  ฉันชอบดูซีรีย์เกาหลีมากกว่า
ที่ฉันเป็นแฟนคลับของคุณนั้นมาจากเหตุผลที่ฉันชอบบทสัมภาษณ์ของคุณ
เกี่ยวกับทัศนคติเรื่องความเท่าเทียมกันทางเพศ  อีกทั้งเมื่อดูโปรไฟลท์ส่วนตัว
ของคุณแล้ว  ฉันเห็นว่าคุณรักน้องหมา ,ชอบการออกกำลังกายและการดูแลสุขภาพ
ด้วยวิธีธรรมชาติ  รวมทั้งคุณเป็นพวกรักษ์โลกรักษ์สิ่งแวดล้อม  ซึ่งทั้งหมดที่ว่ามา
นี้คือ: สิ่งที่คุณเหมือนฉัน ๆ เห็นข่าวล่าสุดของคุณที่คุณบอกว่า : ถ้าเราชอบใครซักคน
จริง ๆ  เราสามารถเริ่มต้นทักทายหรือแสดงตนเพื่อทำความรู้จักคุณได้  ถึงแม้ว่า
เราจะเป็นผู้หญิงก็ไม่เป็นไร  เพราะโลกยุคนี้คือความเท่าเทียมกัน  และคุณเอง
ก็ชื่นชมความมีอิสระเสรีภาพของทุกเพศ  สรุป=  นี่คือเหตุผลทั้งหมดที่ทำให้ฉัน
ตัดสินใจกล้าเขียนจดหมาย(ฉบับนี้)แนะนำตัวมาถึงคุณ!!  ฉันไม่เคยทำ
แบบนี้กับผู้ชายคนใดมาก่อนในชีวิตอีกด้วย!!  เพราะตลอดชีวิตของฉัน
มีแต่ผู้ชายมาตามจีบฉันทั้งอายุมากกว่าและน้อยกว่าฉัน  มีทั้งคนไทย
และคนต่างชาติเยอะแยะไปหมด  อ้าว! แล้วทำไมฉันยังโสด?
โสดสนิทจริงหรือเปล่า? คุณนนท์คงกำลังคิดสงสัยแน่ ๆ เลย ชิมิ? 55+ "
ณนนท์รู้สึกทึ่ง!!  ในความน่ารักของการเขียนจดหมายและการเลือกใช้
ถ้อยคำอย่างเป็นกันเอง  มีชีวิตชีวาของนิมนิม
" จริงสิ!  ก็แม่คุณเป็นหนอนชาเขียว(หนอนหนังสือ)ตัวเป้ง!!  นี่น๊า
เอ๊ะ!  ทำไมไม่ยอมบอกชื่อของตัวเองสักที....  อ่านต่อ  ๆ.....  "
พระเอกหนุ่มหล่อผู้มีหัวใจโหยหาความรักแท้จากคนที่ใช่  รู้สึกมีความสุข
และกระตือรือร้นในการอ่านจดหมายของหญิงสาวคนนี้  คนที่เขาเคยพบ
กับเธอด้วยความไม่รู้จักกันอย่างจริงจัง  มาแล้วครั้งหนึ่ง  บนเกาะเต่า
" เราโสดสนิท มว๊าก ๆ ยาวนานถึง 15 ปีแล้วหละ  ฮ่า ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
คุณนนท์คงไม่เชื่อเราแน่ ๆ เลยสิ?  งั้น..ก็ตรวจสอบดูโพสท์ย้อนหลัง
ลงไปเรื่อย ๆ ในโปรไฟลท์ของเราเอาเองนะคะ  คุณจะเห็นเองและเข้าใจ
เองว่า : ฉันเป็นมนุษย์แม่เลี้ยงเดี่ยวมีลูกชายที่น่ารัก มว๊าก ถึงสามคน !!!
เหตุผลมาจาก : อดีตสามีของเราเป็นชาวไทยมุสลิมและเขาพยายามบังคับเรา
กับลูกๆ(ที่ตอนนั้นยังเล็กมากๆ)ให้เปลี่ยนศาสนาจากพุทธไปนับถืออิสลาม
แบบร้อยเปอร์เซ็นต์  โดยเขายื่นคำขาดสุดท้ายแก่เราว่า : ถ้าเราไม่เปลี่ยนศาสนา
เขาจะต้องหย่ากับเราเพื่อไปแต่งงานกับผู้หญิงที่เป็นมุสลิมเหมือนกันเท่านั้น!!! "
" หาาาา!!  อย่าบอกนะ  ว่าผู้ชายคนนั้นที่พาครอบครัวของนิมนิมไปเที่ยว
บนเกาะเต่า นั่นคือ *พ่อของลูกชายทั้งสามคนของเธอ* ?  อือ..  ถ้าหย่ากัน
มาถึง 15 ปีแล้ว?  ทำไมยังไปมาหาสู่และมีการยกครอบครัวมาเที่ยวพักผ่อน
กันอย่างสนิทสนมเหมือนไม่ได้หย่าร้างกันมาก่อน  อะไรแบบนั้นวะ!!?..... "
ณนนท์  หยุดอ่่านชั่วครู่ พร้อม ๆ กับอดครุ่นคิดตามถ้อยคำในจดหมายของนิมนิม
ไปด้วยไม่ได้   ถึงความสงสัยในสถานการณ์จริงภายในครอบครัวของหญิงสาว
ผู้ผ่านการมีบุตรมาแล้วตั้งสามคน  แต่กลับเป็นสตรีเพียงหนึ่งเดียวที่ซึ่งเข้ามา
มีอิทธิพลต่อความคิด จิตใจ อารมณ์  ความรู้สึก ของพระเอกชื่อดังอย่างเขา
ได้มากมาย  จนเขาเองรู้สึกถึงความพิเศษและแตกต่างของเธอจากสตรีคนอื่นๆ
" เราตัดสินใจในเรื่องนี้ถึง 8 ปีจนตั้งท้องบุตรคนที่ 3  สุดท้ายไม่มีทางเลือกใด ๆ
สำหรับเราและคำว่า "ครอบครัวที่แสนน่ารัก" เลย!!  เราจึงต้องหย่ากับพ่อของลูก
ตอนบุตรคนที่ 3 อายุได้เพียง 2 ขวบเท่านั้น   เราสูญเสียทรัพย์สินรวมทั้งมรดก
ของคุณพ่อคุณแม่ที่ยกให้เราไปกับการใช้ลงทุนสร้างโรงงานผลิตปุ๋ยให้กับอดีตสามี
ตอนหย่านั้น  พ่อกับแม่ของเราช่วยตัดสินใจว่า : การไม่มีหนี้ติดตัวคือหนทางที่ดีที่สุด!!
ต่อการเริ่มต้นชีวิตใหม่ของเรากับบุตรตัวน้อย ๆ ทั้ง 3 คน  เราจึงต้องโอนหุ้นบริษัทฯ
ทั้งหมดให้กับพี่สาวของอดีตสามีเพื่อรับช่วงภาระหนี้สินและการบริหารโรงงานฯ
ต่อไปจากเรา  นอกจากนั้นไม่ว่าจะเป็นบ้านที่พึ่งสร้างเสร็จใหม่ ๆ ราคาหลายล้าน
รถยนต์หลายคัน ที่ดินแปลงใหญ่  และสินทรัพย์อื่น ๆ ต่างก็ตกอยู่ในบัญชีทรัพย์สิน
ของบริษัทฯ ไปทั้งหมดแล้ว  และนั่นหมายถึง : เราไม่สามารถนำสิ่งใดออกมา
จากโรงงานฯ ซึ่งเคยเป็นของเราเองได้เลย
เรา..ชื่อ  นางสาว นิมนิม ชื่นสกุลจิต  อายุ 51 ปีเป็นสาวโสดสนิทที่ซึ่งแก่กว่าคุณนนท์
8 ปี  เราเกิดที่ขอนแก่น  เรียนจบมหาวิทยาลัยขอนแก่น  รวมทั้งปัจจุบันก็อาศัยอยู่ที่
ขอนแก่นกับครอบครัวของเรา  ซึ่งตอนนี้เหลือแค่  เรา,พี่สาวที่มีโรคประจำตัว,น้องชาย,
บุตรชาย 3 คนของเรา และน้องสาวบุญธรรมกับแฟนของเขา  เพราะคุณพ่อกับคุณแม่
ของเราท่านพึ่งเสียชีวิตไปเมื่อปีกว่า ๆ ที่ผ่านมาด้วยโรคประจำตัว   เรารักน้องหมา
รักการออกกำลังกาย  ชอบอ่านหนังสือ  รักเด็กมาก ๆ  ชอบงานศิลปะ  รักธรรมชาติ
รวมทั้งเป็นคนที่มีนิสัยความเป็นอยู่เรียบง่าย พื้นๆ ตามธรรมชาติ  เราไม่ชอบอะไรที่
วุ่นวาย  มากคนมากความ  เรามีความเป็นส่วนตัวสูงมาก ๆ  และที่สำคัญคือเรามีสเป๊ค
ของ  *ผู้ชายที่เราจะชอบและคบหา*  เอาไว้ในใจอยู่แล้ว  ซึ่งทั้งหมดนั้นมันน่าสนใจ!
เพราะตรงกับคุณลักษณะของ *คุณณนนท์ พระเอกเจ้าเสน่ห์* เกือบทั้งหมดเลย แฮ่..."
" มี  แฮ่....!!  ด้วยแฮะ
ฮ่ะฮ่า!!  เอิ๊กกกก!!! ติ๊งต๊องเหมือนกันนะคุณนิมนิม "
ณนนท์ ขำก๊ากจนอดหัวเราะอย่างมีความสุขออกมาไม่ได้  เขารู้สึกเหมือนกับตนเอง
กำลังได้พบคนที่คุ้นเคยมาก ๆ  มาก่อน  เมื่อได้อ่านจดหมายแนะนำตัวของนิมนิม
" เอาหล่ะ  เราเขียนมาเยอะแล้วพิมพ์จนปวดนิ้วปวดตาแล้ว  เอาเป็นว่าสรุปเลยนะคะ
1. เราชอบคุณ ไม่ใช่เพราะคุณเป็นพระเอกละครชื่อดัง  แต่เพราะคุณมีบุคลิกลักษณะ
นิสัยและความชอบ  ใกล้เคียงกับผู้ชายในสเป๊คของเรา
2. ถ้าคุณไม่ชอบเรา!!  หลังจากการอ่านจดหมายนี้  คุณก็ไม่ต้องทำอะไรทั้งสิ้น  และเรา *ขออภัยเป็นอย่างยิ่งมา ณ. ที่นี้  ที่เขียนมารบกวนเวลาอันมีค่าของคุณ* ( ถ้าคุณอ่านจนจบเราขอขอบคุณ  จากใจจริงค่ะ )
3. ถ้าคุณชอบเรานิดๆ และสนใจอยากทำความรู้จักเรามากขึ้น  เรารู้ดีว่าพวกดาราคนมีชื่อเสียงอย่างคุณนั้นจะไม่สามารถใช้ไอจีส่วนตัวแชทติดต่อใคร ๆ ได้ง่าย ๆ  ทั้งนี้เพราะพวกคุณเกรงกลัวต่อพวกที่หลอกลวง  เข้ามาตีสนิทเพื่อทำลาย เป็นต้น  สรุปว่า  *เราเข้าใจสถานการณ์ของคนแนวอาชีพแบบคุณค่ะ*  ดังนั้น เราขอแค่ = ให้คุณทำคลิปน่ารัก ๆ แล้วเลือกบทเพลงที่มีความหมายว่า : ผมชอบคุณ  ผมอยากรู้จักคุณ  ผมรู้สึกดี ๆ ที่ได้เจอคุณ (อะไรแนวนี้ อ่ะนะ) เพลงนึง
ลงในคลิปล่าสุดที่คุณจะโพสท์  หลังจากนี้ไป = OK ?
สุดท้าย.. ไม่ว่าคุณจะคิดอย่างไรกับสาวแก่แถมมีลูกติดตั้ง 3 คนอย่างเรา = เราก็ขอ
ขอบคุณหากคุณกรุณาอ่านมาจนจบ  และเราหวังว่าคุณจะได้พบกับผู้หญิงในสเป๊คของคุณจริง ๆ เราจะคอยเชียร์คุณณนนท์  ให้ได้เจอกับนางเอกตัวจริงผู้ซึ่งจะเข้ามาในชีวิตและเป็น
รักแท้ของคุณนะคะ  * สู้ สู้ ค่ะ คนเก่งของนิมนิม!! * // ถึงคุณจะไม่ปิ๊งเรา? แต่เราก็พูดคุย
และเป็นเพื่อนที่ดีต่อกันได้นะคะ  เราเป็นคนชิลด์ ๆ นะ ประมาณว่า ไทยครึ่ง ๆ สากลครึ่ง ๆ คล้าย ๆ ทัศนคติและลักษณะนิสัยส่วนตัวของคุณนนท์ นั่นแหละค่ะ  โอเค๊... เราจะรอ
คำตอบของคุณนะคะ คุณณนนท์ผู้เป็นสามีแห่งชาติ!!  ลุ้นช่วยเราด้วยน๊าาาาา!!!!! บ๊าย....."


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 40  Like a virgin

" I made it through the wilderness
ฉันผ่านความรกร้างมาได้
Somehow I made it through
ไม่ว่ายังไงฉันก็ผ่านมาได้
Didn't know how lost I was
ไม่รู้เลยว่าฉันขาดอะไรบ้าง
Until I found you
จนได้มาพบเธอ
I was beat incomplete
ฉันคือจังหวะที่ไม่สมบูรณ์
I'd been had, I was sad and blue
ฉันเคยมี เคยเศร้าโศก หมองหม่น
But you made me feel
แต่เธอทําให้ฉันรู้สึก
Yeah, you made me feel
เธอทําให้ฉันรู้สึกShiny and new
แปล่งประกายและเป็นคนใหม่
Like a virgin
เหมือนสาวบริสุทธิ์
Touched for the very first time
ที่ถูกสัมผัสเป็นครั้งแรก
Like a virgin
เหมือนสาวบริสุทธิ์
When your heart beats
เมื่อใจเธอเต้น
Next to mine
ใกล้กับใจฉัน "
ณนนท์  เหมือนดั่งถูกมนตร์สะกด!!   ฤา  นี่เป็น เพราะอานุภาพแห่งความรัก
ที่ซึ่งเกี่ยวโยงมาแต่อดีตกาลก่อน......   เพราะพระเอกชื่อดังผู้ปล่อยให้ตัวเอง
เป็นหนุ่มโสดสนิทมานาน  ได้รีบลุกขึ้นยืน  เขาถือโทรศัพท์มือถือกด *ถ่ายวีดีโอ*
จากนั้นเขาเคลื่อนโทรศัพท์ฯ ถ่ายวิวทิวทัศน์รอบ ๆ กองถ่ายในวันนี้  ซึ่งเป็นบรรยากาศ
ของบ้านทรงไทยในยุคสมัยกรุงศรีอโยธยาราชธานี  จากนั้นเขาหันหน้ากล้องวีดีโอ
มาหาตัวของเขาเองซึ่งวันนี้เขาแต่งกายในชุดไทยสมัยกรุงศรีอยุธยา  ดูหล่อเหลา
คมเข้มสง่างาม  เหมือนบุรุษรูปงามผู้ซึ่งหลุดออกมาจากโลกในอดีต...  กระนั้น
" วันนี้  มาถ่ายงานภาพนิ่งย้อนยุคสมัยกรุงศรีอยุธยา นะครับ
ตอนนี้กำลังพักกองครับ  ดีงาม  ดีต่อใจ  ดีไปหมดเลย ฮ่ะฮ่า!! "
ณนนท์ เอานิ้วหัวแม่มือกับนิ้วชี้วางทับกัน แล้วชูขึ้นเป็นสัญญลักษณ์ของ
*มินิฮาร์ท* ซึ่งกำลังเป็นที่นิยมทำกันมากมาย ในคลิปของทุกเพศทุกวัย
ที่กระจายอยู่ในสังคมโซเชี่ยลตอนนี้
หลังจากนั้นพระเอกหนุ่มโสด  ผู้กำลังสนุกและมีความสุขต่อการได้ทำอะไร
แปลก ๆ ใหม่ ๆ ตามคำสั่ง!! เอ๊ย! คำขอของใครบางคน..??   ผู้ซึ่งไม่รู้ว่า
มีสถานะความสัมพันธ์เช่นไรกับเขา....( นั่นสิ? ) ได้ลดระดับนิ้วมือลงมา
จนชนเบา ๆ กับริมฝีปากหยักได้รูปของตนเอง  ก่อนทำตาหวานซึ้งมอง
จ้องกล้องวีดีโอนิ่ง ๆ ...    แล้วภาพจึงตัดไป
" Gonna give you all my love, boy
จะมอบรักทั้งหมดให้เธอ หนุ่มน้อย
My fear is fading fast
ความกลัวของฉันจางหายไปอย่างรวดเร็ว
Been saving it all for you
เก็บทุกอย่างเอาไว้เพื่อเธอ
'Cause only love can last
เพราะว่ามีเพียงรักเท่านั้นจะคงอยู่ชั่วนิรันดร์
You're so fine and you're mine
เธอแสนจะดูดี และเธอก็เป็นของฉัน
Make me strong, yeah you make me bold
ทําให้ฉันเข้มแข็ง เธอทําให้ฉันกล้าหาญ
Oh your love thawed out
ความรักของเธอทําให้อุ่นขึ้น
Yeah, your love thowed out
ความรักของเธอทําให้
What was scared and cold
สิ่งที่นากล้วและเหน็บหนาวอุ่นขึ้น
Like a virgin
เหมือนสาวบริสุทธิ์
Touched for the very first time
ที่ถูกสัมผัสเป็นครั้งแรก
Like a virgin
เหมือนสาวบริสุทธิ์
When your heart beats
เมื่อใจเธอเต้น
Next to mine
ใกล้กับใจฉัน "
ณนนท์    ตั้งอกตั้งใจกดเลือก  *เพลง* ประกอบภาพถ่าย  ในคลิปวีดีโอ
ของเขา  (เอ..  เหมือนเขาจะลืมตัวไปแล้ว????  ว่า..ทำไมเขาต้องสาละวนอยู่
กับการทำคลิปเพื่อผู้หญิงที่เขายังไม่รู้จักเธอมากพอคนนั้น!!!!)
ในที่สุด  ณนนท์ก็กดเจอเพลงที่มีเนื้อหาตรงกับที่เขาต้องการจะสื่อสาร
*ตอบกลับนิมนิม* ได้อย่างน่าพอใจ  เพลงนั้นก็คือเพลง : Like A Virgin
โดย ศิลปิน : Madonna  นั่นเอง
" Oooh, oooh, oooh
You're so fine and you're mine
เธอแสนจะดูดี และเธอก็เป็นของฉัน
I'll be yours 'till the end of time
ฉันจะเป็นของเธอจนถึงช่วงเวลาสุดท้าย
'Cause you made me feel
เพราะเธอทําให้ฉันรู้สึก
Yeah, you made me feel
ใช่..เธอทําให้ฉันรู้สึก
I've nothing to hide
ไม่มีอะไรต้องปิดบัง
Like a virgin
เหมือนสาวบริสุทธิ์
Touched for the very first time
ที่ถูกสัมผัสเป็นครั้งแรก
Like a virgin
เหมือนสาวบริสุทธิ์
When your heart beats
เมื่อใจเธอเต้น
Next to mine
ใกล้กับใจฉัน
Like a virgin, ooh, ooh
เหมือนสาวบริสุทธิ์
like a virgin
เหมือนสาวบริสุทธิ์
feels so good inside
รู้สึกดีอยู่ข้างใน
When you hold me, and your heart beats, and you love me
เมื่อเธอกอดฉัน และใจเธอเต้น แล้วเธอก็รักฉัน
Oh, oh, oh, oh, oh, oh, oh, oh, oh
Ooh, baby
โอ้…ที่รัก
Can't you hear my heart beat
เธอได้ยินเสียงหัวใจฉันไหม
for the very first time?
เต้นเป็นครั้งแรกไหม  "
( อ้างอิง: เพลง Like A Virgin โดย ศิลปิน : Madonna )
By admin|July 15th, 2015|แปลเพลง, แปลเพลงสากล
เมื่อณนนท์  กดเลือกเพลงประกอบในคลิปวีดีโอเรียบร้อยแล้ว  เขาเลือกใส่สติ๊กเกอร์
รูปหัวใจคู่ถูกศรกามเทพเสียบ!!  เพิ่มเข้าไปในคลิปด้วย  อาการกระดี๊กระด๊า!! ร่าเริงจน
ดูผิดสังเกตุของพระเอกละครทีวีเจ้าเสน่ห์ชื่อดัง  ไปสะดุดตาของน้องๆพนักงานทีมช่าง
แต่งหน้า-ทำผมในกองเข้าให้
" เย๊ เย เหย่ !!!  เสร็จแร๊ววววว!!  เสร็จแร๊วววววครับป๋ม!! ฮ่ะฮ่าฮ่า!!!
จากนั้นก็กดเลือกโพสท์เป็น  *สตอรี่ในไอจี* ไปเลยสิค้าบ รอไร? ปึ๊งงงง!!!! "
กดโพสท์ล่าสุดเป็นสตอรี่ในอินสตาแกรมของตัวเองไปเรียบร้อยแล้ว  ณนนท์
เผลอ กระโดดย่อเข่าลง!  แล้วกำหมัดหงายขึ้นงอข้อศอก  เป็นท่าดึงกำมือทั้งสอง
เข้าหาตัวเอง  แบบที่นักกีฬาผู้ซึ่งทำแต้มได้  นิยมทำกัน     เย๊สสส!!!!!
" นี่ ๆ  พวกเธอดูช่วยชั้นหน่อยซิ! ชั้นว่า..  วันนี้คุณนนนี่สามีแห่งชาติ
ของพวกเราอ่ะ  นางดูแปลก ๆ ไปนะ  นั่น!  ดูตรงนั้นสิเธ๊อ!!!!! "
แคทลียา  ซึ่งเป็นสาวสองLGBTQ ผู้แปลงร่างเป็นสตรีแสนสวยตั้งแต่ศีรษะ
จรดปลายเท้าเรียบร้อยแล้ว  เธอจ้องมองไปที่มุมโต๊ะเก้าอี้ซึ่งอยู่ห่างออกไป
ประมาณ 100 เมตร   มีต้นไม้ร่มรื่นเย็นสบายจึงถูกกำหนดให้เป็นพื้นที่พักผ่อน
ส่วนตัวของพระเอกในกองถ่ายวันนี้
" ไหน? อาไรยะหล่อน? อ๊าว!  นั่นมันพี่นนท์ ณนนท์พระเอกใหญ่ของพวกเรานี่นา
ทำไมหรา...?   นางทำอัลไรอยู่อ่ะ?  อือ.....ดูแปลกๆ จริงๆ ด้วยเนอะ! เหมือน....
คนกำลังอินเลิฟ   รึว่า   ถูกล๊อตเตอรี่   อาไรทำนองนั้นเลยเธ๊อ!!  "
ตุ๊งเหน่ง  ซึ่งเป็นสาวสองLGBTQ ที่ยังไม่ได้แปลงร่างให้กลายเป็นสตรีแสนสวย
ตลอดทั่วเรือนร่างเหมือนเพื่อนสาวของเธอ  เดินมายืนใกล้ ๆ กับแคทลียาแล้วมอง
ไปที่จุดโฟกัสเดียวกัน  จากนั้นเธอจึงเริ่มแสดงความคิดเห็น
" นั่นสิ  ถ้านางอินเลิฟจริงๆ? แล้วพวกเราจะอยู่ในสายตาของนางอีกไม๊เนี๊ย?
โอ๊ยยยยย!!!   อิจฉาตาร้อน ผ่าว ๆ ๆ ๆ!!!!!  ใครกั๊น ใครกัน ?  ที่สามารถทำให้พี่นนนี่
ของพวกเราตกหลุมรักขึ้นมาได้จริงๆ อีกครั้งในวัย 43 ขวบปีของนางนี่นะ?!?!! "
แคทลียา หรือ แคท หัวหน้าฝ่ายแต่งหน้า-ทำผมในกองถ่าย  เริ่มกรี๊ดกร๊าด
กับเพื่อนคนสนิท  นั่นก็เพราะเธอตกหลุมรักณนนท์พระเอกหนุ่มหล่อหน้าตา
คมเข้มงดงามไร้ที่ติ  มาตลอดในระยะเวลาหลายปี  ที่เธอได้เข้ามาทำงาน
เป็นช่างแต่งหน้า-ทำผม  ให้กับดาราในกองฯ นี้


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 41 โสดสนิทไม่ผิดศีล

"  การปล่อยวางเพื่อให้หายจากทุกข์
คือต้องปล่อยวาง
เรื่องที่ทุกข์และคนที่ทำให้ทุกข์    "
-----ธรรมะในชีวิตประจำวัน-----
นิมนิม  พิมพ์โพสท์ล่าสุดเป็นธรรมะสอนใจตน  บนอินสตาแกรมส่วนตัวของเธอ
โดยที่เธอนั้นหารู้ไม่ว่า ณนนท์ กำลังตั้งอกตั้งใจกับการทำคลิปวีดีโอคลิปใหม่
ล่าสุด  เพื่อจะเป็น *คำตอบหรือสัญญาณ* จากเขาถึงเธอ  ตามที่เธอได้ขอมา
ในจดหมายแนะนำตัวฉบับแรก
เมื่อคลิปใหม่ล่าสุดของณนนท์  ถูกปล่อยขึ้นให้เห็นใน  *ไอจีสตอรี่*  นิมนิมซึ่งเฝ้ารอ
ดูความเคลื่อนไหวของณนนท์อย่างตื่นเต้น  และแอบลุ้นเงียบ ๆ คนเดียวเหมือน
กำลังเล่นซ่อนหากับเพื่อนในวัยเด็กและกำลังแอบซ่อนตัวในที่ ๆ เงียบมากที่สุด
ทว่า!!  เสียงหัวใจของตัวเองกลับกำลังตีรัวกลองขนานใหญ่ !!!!!!!!! ตึ๊ก ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ ๆ
เธอรีบกดดูสตอรี่คลิปใหม่ของณนนท์ทันที  เธอเห็นณนนท์สวมชุดไทยในสมัย
กรุงศรีอโยธยาเป็นราชธานีแห่งสยามประเทศ  เธอเห็นบรรยากาศของกองถ่ายฯ
สถานที่ซึ่งวันนี้ณนนท์กำลังทำงานของเขาอยู่ที่นี่  เธอรู้สึกตื่นเต้นดีใจอย่างบอกไม่ถูก!!
เมื่อเห็นณนนท์ทำนิ้วมือเป็นสัญญลักษณ์ของ *มินิฮาร์ท* ยื่นมาให้หน้ากล้อง
" ว๊าย!  ส่งมินิฮาร์ทให้ด้วยอ่ะ!!!    ส่งให้ใคร?
คุณนนท์  คุณส่งหัวใจให้ใครกันแน่คะ? "
นิมนิม  ไม่กล้าคิดว่าสัญญลักษณ์แห่งความรักที่ณนนท์พยายามสื่อสารต่อเธอ
ผ่านคลิปวีดีโออันแรกที่เขาตั้งใจทำตามคำขอของนิมนิมนั้น  พระเอกชื่อดัง
ก้องฟ้าเมืองไทยเยี่ยงเขากำลังบอกใบ้ต่อเธอว่า : หัวใจของผมมอบให้คุณนะ!
หลังจากดูคลิปจบไปแล้วรอบแรก  นิมนิมกดย้อนดูใหม่ซ้ำแล้วซ้ำอีก
พร้อม ๆ กับสมองที่คิดโลดแล่นไปมากมายต่าง ๆ นา ๆ  เกี่ยวกับความรู้สึก
และ *คำตอบ* ของณนนท์ที่มีให้ต่อเธอ
" เค้าโพสท์เป็น *สตอรี่*  ก็แสดงว่ามันจะดูได้แค่ 24 ชั่วโมงเท่านั้น  อืม...
เค้าโพสท์แบบนี้เค้าก็ย่อมสามารถเช็คได้สินะ ว่าใครดูสตอรี่ของเค้าไปแล้วบ้าง
แต่..เอ!  สิ่งที่เค้าทำหัวใจเล็ก ๆ ยื่นมาให้ในตอนท้ายของคลิปเนี่ย  เค้ามอบ
ให้ใครอ่ะ??  เฮ๊อ!!!!  คงไม่ได้มอบให้เราแน่ๆ  โถ ๆ ๆ แฟนคลับของเค้ามี
มากมายเป็นล้าน ๆ คน  แล้วเค้าจะมาทำอะไรพิเศษๆ แบบนี้ กับเราทำไม?!?!! "
ปัญหาของนิมนิมคือเธอไม่คาดคิดเลยว่า  ทุก ๆ สิ่งที่ณนนท์พยายามรีบทำแบบ
ด่วนจี๋!!  ทั้งหมดนี้ก็เพื่อเธอตามที่เธอได้ร้องขอ*คำตอบ*มาในจดหมายฉบับแรก
ทางด้านของณนนท์  เขากำลังทำงานต่อหลังจากที่ได้พักกองถ่าย
ความรู้สึกของเขาในวันนี้มันช่างแปลกและแตกต่างจากทุกๆ วันที่ผ่านมา
เพราะในวันนี้  เขารู้สึกอยากให้การถ่ายทำงานทั้งหมดเสร็จสิ้นไปโดยไว!!!
ทั้ง ๆ ที่ตามปกติแล้วถ้าหากณนนท์ได้รับงานคู่กับฟ้าประไพ  ไม่ว่าจะเป็นการ
ถ่ายทำแนวไหนก็ตาม  พระเอกหนุ่มโสดรุ่นพี่ผู้ซึ่งแอบชอบและชื่นชมนางเอก
คนสวยรุ่นน้อง  จะรู้สึกมีความสุขเบิกบานในหัวใจอย่างมากมาย  อีกทั้งไม่อยาก
ให้เวลาผ่านไปเร็วนัก  แถมแอบคิดอยากให้งานติดขัดมีปัญหาต้องถ่ายทำใหม่แก้ไขใหม่
เพื่อที่เขาจะได้ใช้เวลาอยู่ใกล้ๆ กับนางเอกสาวสวยรุ่นน้องผู้เป็นสุภาพสตรีที่ซึ่งมีรูปร่าง
,หน้าตา,ลักษณะอุปนิสัยใจคอหลายๆอย่าง  ตรงสเป๊คในใจของเขาอย่างมากมาย
" ป่านนี้นิมนิมได้กดชมสตอรี่ของเรารึยังว๊า?
สมมุติว่าเธอได้ดูแล้ว!!  ตอนนี้เธอกำลังคิดยังไงกับสัญญาณที่เราส่งให้เธอ?
แล้วเธอจะตอบเรากลับมาแบบไหน?  เมื่อไหร่นะ? "
ภายในสมองของพระเอกหนุ่มโสดเต็มไปด้วยความคิดว้าวุ่น สับสน
ฟุ้งซ่านมากมาย  และทุกๆ ความคิดที่ลอยขึ้นมาในหัวของเขาตอนนี้นั้น
มีแต่ชื่อของ    * นิมนิม  ๆ  ๆ  ๆ  ๆ *
นิมนิม   ออกไปเดินและวิ่งออกกำลังกายตอนบ่าย 5 โมงเย็น รอบบึงเก็บน้ำ
สถานที่ซึ่งทำเป็นที่พักผ่อนหย่อนใจและออกกำลังกายสำหรับประชาชน
ทุกเพศทุกวัยของอำเภอบ้านเกิดของเธอ  ในช่วงที่เธอกำลังวิ่งสลับกับการ
เดินรอบบึงไปพร้อมๆ เจ้าสุนัขคู่ใจพันธุ์ตัวใหญ่ 2 ตัวนั้น  เธอได้ถ่ายคลิปวีดีโอ
ไปด้วย  เพราะมีบรรยากาศและทิวทัศน์อันงดงามของชนบทอีสานในยามเย็น
ก่อนพระอาทิตย์ตก
เมื่อนิมนิมออกกำลังกายเสร็จและเดินกลับถึงบ้านแล้ว  เธอจึงเลือกเพลงเพื่อ
ประกอบภาพในคลิปวีดีโอ  โดยเธอต้องการสื่อสารให้ ณนนท์ได้ทราบถึง
ความเป็นจริงของชีวิตเธอว่าเธอกำลังเฝ้ารอคอยใครคนหนึ่ง  ผู้ซึ่งจะเข้ามา
เป็นคนรักที่เข้าอกเข้าใจเธอและพร้อมที่จะยืนหยัดอยู่เคียงข้างเธอตลอดไป
เพลงนั้นคือเพลง: เจ้าชายของชีวิต / โดยศิลปิน: ต่าย อรทัย
"..จริงจังแค่ไหนจริงใจมากพอหรือเปล่า
ที่จะมาขอใช้คำว่าเรา กับผู้สาวดินดินคนนี้
แน่ใจแล้วหรือว่านี่คือหนึ่งเดียวที่มี
ลองปรึกษาหัวใจอีกที พร้อมจะหยุดตรงนี้หรือยัง
อย่าให้ความหวังถ้ายังไม่พอ
อย่าหลอกให้รอถ้ามีหลายทาง
บอกกันบ้างอย่าคบเพื่อรอวันทิ้ง
ถึงไม่ใช่เจ้าหญิงในนิยาย
ก็อยากจะเจอเจ้าชายในชีวิตจริง
คนที่แสนดีกับใจ คนที่รับเราได้ทุกสิ่ง
ไม่ต้องยกให้เป็นเจ้าหญิง
แค่เป็นตัวจริง ในใจของเธอก็พอ
เส้นทางเหงาเหงาเคยเจอแต่เงารักผ่าน
ก่อความหวังในใจไม่นาน หยุดความฝันแค่การให้รอ
มันเจ็บรู้ไหมกับการคบคนที่ใช่ไม่พอ
ก่อนจะบอกให้หวังให้รอ ลองนับคนในใจอีกครั้ง
อย่าให้ความหวังถ้ายังไม่พอ
อย่าหลอกให้รอถ้ามีหลายทาง
บอกกันบ้างอย่าคบเพื่อรอวันทิ้ง...
ถึงไม่ใช่เจ้าหญิงในนิยาย
ก็อยากจะเจอเจ้าชายในชีวิตจริง
คนที่แสนดีกับใจ คนที่รับเราได้ทุกสิ่ง
ไม่ต้องยกให้เป็นเจ้าหญิง
แค่เป็นตัวจริง ในใจของเธอก็พอ...
ถึงแม้ไม่ใช่เจ้าหญิงในนิยาย
ก็อยากให้เธอเป็นเจ้าชายของชีวิตจริง.."
(อ้างอิง: เพลง-เจ้าชายของชีวิต/ศิลปิน-ต่าย อรทัย ดาบคำ/แหล่งที่มา: Musixmatch)


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 42  จากคนที่รักเธอ

เมื่อนิมนิม  กดเลือกเพลงประกอบในวีดีโอสั้นของเธอเรียบร้อยแล้ว เธอตัดสินใจ
พิมพ์ถ้อยคำลงบนคลิปว่า :
* แด่ ใครคนนึงบนหาดทรายรี *
.. ..N&N..2563.. ..
แล้วนิมนิมก็กดแชร์คลิปวีดีโอบนอินสตาแกรมส่วนตัวของเธอ  โดยเธอแอบคาดหวัง
อยู่เงียบๆ ว่า  ข้อความที่เธอพิมพ์ลงในคลิปวีดีโอนี้นั้นจะทำให้ณนนท์หวนคิดถึงช่วง
เวลาสั้นๆ เมื่อปีกลายบนเกาะเต่า  ที่ซึ่งเธอกับเขาได้มีโอกาสพบกันอย่างบังเอิญ
อีกทั้งเธอเองก็ไม่เคยรู้มาก่อนเลยว่า "คุณนนท์" ผู้แนะนำตัวกับเธอในคืนนั้น
จะเป็นถึงดาราชื่อดังขนาดนี้ได้
ณนนท์  เลิกงานจากกองถ่ายช่วงค่ำ  เขากำลังขับรถ BMW คันหรูของเขาเพื่อไปยัง
ศูนย์ยิมเนเซี่ยมเอกชน  สถานที่ออกกำลังกายในร่มซึ่งเขาเป็นสมาชิกวีไอพีอยู่อีกทั้ง
ผู้เป็นเจ้าของธุรกิจยังเป็นเพื่อนสนิทของเขาอีกด้วย เสียงสัญญาณจากโทรศัพท์มือถือ
ส่วนตัวของพระเอกเจ้าเสน่ห์  ดังขึ้นถี่ ๆ เพื่อเป็นสัญญาณบอกว่า : โปรไฟลท์ของนิมนิม
กำลังมีการอัพเดทโพสท์ใหม่ ๆ  ณนนท์รีบหันไปคว้าโทรศัพท์มือถือแทบจะทันที!!
" .. แด่ ใครคนนึงบนหาดทรายรี  .. .. N&N .. 2563 .. .. ? แด่ใคร?  หาดทรายรี!!??
ใช่เราป่าววะ?  เอ็นแอนด์เอ็น  สองห้าหกสาม ??  ณนนท์.. แอนด์ นิมนิม..?
คุณกำลังบอกผมแบบนั้นใช่ไม๊ คุณนิมนิมคนสวย?  วู๊วววว!!!!  ฟังเพลงที่เธอเลือกมาสิ
นี่คุณกำลังจะบอกผมว่า....คุณกำลังตามหาและรอคอยเจ้าชายตัวจริงของคุณอยู่ใช่ไม๊..?
ณนนท์  มีประกายตาวิบวับสดใส  เขารู้สึกถึงพลังชีพจรแห่งความสุขและความมีชีวิตชีวา
ในร่างกายและลมหายใจของเขา  การพูดคนเดียว! กลายเป็นสิ่งปกติสำหรับพระเอกละครทีวีชื่อดังคนนี้ไปซะแล้ว  นับตั้งแต่เขาได้พานพบกับผู้หญิงสาวสวยที่มีลูกติดถึงสามคน
รถของเขาวิ่งมาถึงบริเวณลานจอดรถของศูนย์ยิมเนเซี่ยมเอกชนพอดี  ณนนท์เปิดประตูรถอย่างกระฉับกระเฉงพร้อมๆ กับผิวปากหวิวๆ บ่งบอกถึงอารมณ์เอ็นจอยอันมากมายในหัวใจ
เมื่อเปลี่ยนเสื้อผ้าจากชุดทำงานกลายเป็นชุดออกกำลังกายเรียบร้อยแล้ว  ณนนท์
ตั้งใจถ่ายคลิปวีดีโออันใหม่ในขณะที่กำลังเล่นอุปกรณ์การออกกำลังกายเฉพาะส่วน  โดย
ความตั้งใจทั้งหมดนี้เขาอยากสื่อสารให้เข้าไปถึงจิตใจและความเข้าใจที่แท้จริงของนิมนิม
" เก็บดอกรักสวยรูปจูบไม่หอม
ต่างกับดอกพยอมที่ริมไร่
แต่ชื่อรักจักวางได้อย่างไร
แม้จุดหมายอยู่ไกล  ยังไกลนัก
ยื่นมือนิ่มของเธอออกมาสิ
สายตาเขาตำหนิต้องตระหนัก
ว่ายังมีช่องว่างระหว่างวรรค
ไม่เข้าใจ  ไม่รู้จัก  อย่าเพิ่งท้อ
ฉันจะคล้องมาลัยดอกไม้ป่า
เติมรักเติมศรัทธาให้เกิดก่อ
รู้ไหมว่าข้างหลังมีคนรอ
เขาเพียงขอเธอว่าอย่าวางมือ "
(อ้างอิงจาก : บทกวี"ลืมเลือนในตำนาน" ของ : อาจารย์ ประเสริฐจันดำ)
นิมนิม  อาบน้ำเสร็จแล้วเธอจึงหยิบหนังสือ*รวมบทกวี* มาอ่านออกเสียง
เพื่อให้เกิดอรรถรสซึมซับอย่างซาบซึ้งในเนื้อหาที่ท่านผู้บรรจงแต่งบทกวี
ตั้งใจจะสื่อความหมายผ่านภาษาและถ้อยอักษรอันปราณีตบรรจง..
ในอดีตที่ผ่านมานั้น  นิมนิมเคยเป็นดาวเด่นของโรงเรียนสำหรับการแข่งขัน
การใช้ภาษาไทยในด้านต่างๆ  เธอคือดาวดวงน้อยที่เปล่งประกายแสงของตัวเธอเอง
มาตั้งแต่เรียนในระดับประถมศึกษาตอนต้น(ประถมหนึ่ง) เรื่อยมาจนถึงระดับมหาวิทยาลัย
ภายในบ้านหลังเก่าของครอบครัวสมัยนั้นนิมนิมจำได้ว่า  คุณพ่อจะเก็บถ้วยรางวัล,เหรียญรางวัล  รวมทั้งใบประกาศนียบัตรชนะเลิศ  และของขวัญซึ่งเป็นของรางวัลที่เธอไปแข่งขัน
กับสถาบันการศึกษาอื่นๆ แล้วคว้าชัยชนะมาสู่สถานศึกษาของเธอได้สำเร็จ  ผลงานมากมาย
จากลูกสาวคนกลางของครอบครัวข้าราชการครูตัวเล็กๆ ในชนบทจะถูกจัดวางไว้จนเต็มตู้ไม้เก่าๆ ซึ่งเป็นตู้หนังสือ รวมทั้งตู้วางเครื่องราชอิสริยาภรณ์ในลำดับต่างๆ ของคุณพ่อด้วย
ณนนท์  ถ่ายคลิปวีดีโอคลิบใหม่ตอนออกกำลังกายเสร็จแล้ว  พระเอกหนุ่มโสดร่างสูงแข็งแรง
เต็มแน่นไปด้วยมัดกล้ามเนื้อของผู้รักสุขภาพด้วยการออกกำลังกายเป็นประจำ  กดเลือกเพลง
ลูกทุ่งประกอบในคลิปทั้งนี้ก็เพื่อเป็นการตอบรับต่อคลิปวีดีโอก่อนหน้านั้นของนิมนิม นั่นเอง
" แค่คนรักเธอ
ไม่ใช่ คนที่เธอรัก
ได้มารู้จัก
ได้แอบรัก ก็สุขใจล้น
เธอคือนางใจ
สดใส เมื่อยามได้ยล
ช่วยคนหนึ่งคน
ให้พ้น จากความหม่นหมอง
เฝ้าคอยภักดี
ทั้งที่ มีสิทธิ์เพียงน้อย
สุขที่ได้คอย
สิทธิ์มีน้อย ไม่เคยเรียกร้อง
ได้งมเพียงเงา
ยามเหงา ขอเพียงแค่มอง
ไม่ได้ครอบครอง
แอบจ้อง ก็เพียงในใจ
มี ชาย
หลายคน ที่คอยเดินตาม
ไม่กล้าถาม
ว่าใครขอเธออย่างไร
ไม่กล้าท้วง
ยามเห็น เธอควงกับใคร
เจ็บท้อรอไป
เทใจ ให้เธอได้เห็น
แค่คนรักเธอ
ไม่ใช่ คนที่เธอรัก
ทำใจแน่นหนัก
ต่อใยรัก ไม่เคยว่างเว้น
หวัง เพียงวันหนึ่ง
เธอซึ้ง ความดีที่เห็น
เปิดทางให้เป็น
ให้ฉันเป็น คนที่เธอรัก
แค่คนรักเธอ
ไม่ใช่ คนที่เธอรัก
ทำใจแน่นหนัก
ต่อใยรัก ไม่เคยว่างเว้น
หวัง เพียงวันหนึ่ง
เธอซึ้ง ความดีที่เห็น
เปิดทางให้เป็น
ให้ฉันเป็น คนที่เธอรัก "
( อ้างอิงจาก เพลง: จากคนที่รักเธอ / โดย ศิลปิน: ก๊อต จักรพันธ์ ครบุรีธีรโชติ
/ แหล่งที่มา: Musixmatch )
ณนนท์  รีบกดแชร์คลิปวีดีโออันใหม่ทันที  หลังจากใส่เพลงประกอบเข้าไป
เรียบร้อยแล้ว  บัดนี้ดูราวกับว่าชื่อของ "ฟ้าประไพ  แสงเทพ" ผู้เป็นนางเอก
ภาพยนตร์ระดับร้อยล้าน  สาวงามผู้มีพร้อมสรรพต่อการจะเป็นสตรียอดดวงใจ
ของบุรุษหนุ่มรูปงามสง่าผู้กำลังใฝ่หารักแท้ในชีวิต  ....เขา..ได้หลงลืม.....
ชื่อและใบหน้าของเธอไปเสียแล้ว....?   เพราะในขณะนี้นั้นกระแสเสียงเพรียก
ข้างในลึกๆของณนนท์  มีแต่ชื่อของ  " นิมนิม..  นิมนิม..    และ นิมนิม.. "


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 43 สองจิตนฤมิต/1

..ดวงเอ๋ย  ดวงจันทร์
มองแล้ว  ก็หวั่นไหว
ความรู้สึก  คิดถึง..คนแสนไกล..
คนที่อยู่แห่งใด  ก็ไม่รู้.....?
..คลื่นสวย  น้ำใส
หัวใจ    ว้าเหว่
ยืนโต้  ลมฝนเท!!!
กล่อมเห่  กอดหนาวเดียวดาย..
"เพราะชั้นคือแม่เพนกวินลูกสาม"
-----**-----++-----**-----
นิมนิม  เลือกค้นหาภาพเก่าเมื่อปีกว่า ๆ ที่ผ่านมา  นำมาโพสท์อีกครั้ง  พร้อมกับเขียน
บทกวีในแบบที่นิยมเรียกกันว่า "กลอนเปล่า" ลงไปในอินสตาแกรมล่าสุดของตนเอง
นิมนิม  ได้ชมคลิปใหม่ล่าสุดของณนนท์ไปแล้วหลายรอบ  เธอรู้สึกสับสนเป็นอย่างมาก!!!
เพราะใจหนึ่งเธอคิดว่าเพลงที่เขาเปิดในคลิปนั้น  เขาอาจเจาะจงเลือกเป็นเพลงลูกทุ่ง
เพื่อมอบให้เธอ  แต่อีกใจหนึ่งเธอพยายามเอาเหตุผลและความเป็นจริงมาวิเคราะห์ดู
อย่างเป็นกลาง  มันทำให้เธอสรุปเองว่า : ณนนท์เขาอาจจะมอบเพลง "จากคนที่รักเธอ"
ให้กับสตรีคนใดคนหนึ่ง  ผู้ซึ่งมีสถานะเป็นคนที่เขาเลือกพูดคุยและทำความรู้จักกันอยู่
ในปัจจุบันนี้  รวมทั้งอาจมีการนัดออกเดทกันแบบสองต่อสองเพื่อพัฒนาความสัมพันธ์
ขึ้นไปอีกขั้นแล้วก็เป็นได้  ดังนั้น  เธอจึงไม่ควรคิดเดาเอาเอง!! ว่าทุกๆ สิ่ง  ที่ณนนท์
กำลังสื่อสารผ่านการโพสท์รวมทั้งคลิปสตอรี่ต่างๆ ของเขาในปัจจุบันนี้  เขาตั้งใจทำ
เพื่อสื่อสารกับเธอเพียงคนเดียว!!
" ทำไมคุณนิมนิมจึงเลือกภาพเก่าที่ถ่ายในบริเวณรีสอร์ท บนเกาะเต่ามาโพสท์นะ ?
.....ความรู้สึก..  คิดถึง..คนแสนไกล.....คนที่อยู่แห่งใด..  ก็ไม่รู้.....? หมายถึงใครอ่ะ?
ใช่นายนนท์คนนี้รึเปล่า?  ทำยังไงดีน๊อ? เราจะรู้ได้ยังไงว่าคุณนิมนิมเค้าคิดอะไรอยู่? "
นิมนิม  คงไม่อาจทราบได้เลยสักนิดว่า  บัดนี้เธอได้เข้าไปมีอิทธิพลต่อความคิด
และจิตใจเกือบตลอดเวลาของพระเอกละครทีวีไทยคนดัง  ผู้ซึ่งเป็นที่รัก
และหมายปองของหญิงสาวแท้ ๆ รวมทั้งไม่แท้  แทบทุกวัยจำนวนนับล้านกว่าคน
" ทำไมเธอไม่เขียนมาถามเราเรื่องที่เราชื่อนนท์ตอนเจอกันที่หาดทรายรีนะ?
ไหนจะเรื่องพ่อของลูกๆ ของเธออีกเล่า ?  ทำไมเธอไม่เล่ามาในจดหมาย
ทั้ง ๆ ที่มันคือประเด็นสำคัญที่สุดแท้ ๆ ?  เฮ๊อ!!!  นิมนิม....คุณกำลังทำให้ผม
ปวดหัวอีกแล้ว!!  คุณคิดอะไร? ยังไงเกี่ยวกับผม? คุณควรสื่อสารออกมาให้ผม
ทราบตามตรงสิ!!  ผมพร้อมที่จะอ่านและทำความรู้จักคุณอย่างจริงใจ
และจริงจังนะครับ  โอ๊ย!!!!  ทำไมเราต้องคร่ำเคร่งอยู่กับเรื่องของเธอกันเนี่ย?  "
ณนนท์  กลับออกมาจากโรงยิมเอกชนถึงบ้านแล้ว  เขาอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า
แล้วเรียกเจ้าโรนัลโด้ให้ขึ้นมานั่งบนโซฟาร์อเนกประสงค์ขนาดใหญ่สีน้ำตาลอ่อน
ที่ซึ่งเขากำลังนั่งลง กดรีโมททีวีเพื่อชมรายการกีฬา  ภายในบ้านหลังใหม่ที่ดูหรูหรา
แต่เรียบง่ายสะอาดสะอ้าน  ซึ่งเขาสร้างด้วยเงินจากการทำงานในวงการบันเทิง
มายาวนานหลังนี้  มีเพียงเขากับเจ้าโรนัลโด้เท่านั้นที่อาศัยอยู่ด้วยกัน
นิมนิม  ไหว้พระ,สมาทานศีลห้า,สวดมนตร์ยาว และเจริญกรรมฐานก่อนนอนเป็นประจำ
ทุกคืน  ในคืนนี้ก็เช่นกัน.......................  เมื่อนิมนิม " แผ่เเมตตา และอุทิศบุญกุศลให้กับสรรพสัตว์ทุกภพทุกภูมิที่ยังเวียนว่ายตายเกิดในสังสารวัฎฏ์ "  เรียบร้อยแล้ว
เธอหันไปมองภาพถ่ายที่ติดเอาไว้เหนือศีรษะฝั่งซ้ายของเตียงนอน  เป็นภาพถ่ายของเธอ
กับบิดามารดาในสมัยที่ท่านยังมีชีวิตอยู่  โดยในภาพนั้นนิมนิมสวมชุดไทยจักรีสีเขียวขาว
ตอนนั้นเธอมีอายุได้ 24 ปี สำเร็จการศึกษาด้านศิลปศาสตร์จากมหาวิทยาลัยขอนแก่น
และทำงานเป็นนักจัดรายการวิทยุให้กับบริษํท แห่งหนึ่ง  โดยเธอมีรายการที่ต้องไปดำเนินรายการสด(ออนแอร์)ที่สถานีวิทยุตั้งแต่เช้ามืดจนดึกดื่น  เพราะเธอจัดได้ว่าเป็น  "นักจัดรายการวิทยุน้องใหม่ที่มาแรงและเป็นที่พออกพอใจของลูกค้า"  ที่เข้าเป็นสปอนเซอร์
สนับสนุนรายการในแต่ละช่วงเวลา  ของสถานีวิทยุกระจายเสียงทั้งในพื้นที่จังหวัดขอนแก่น มหาสารคาม  กาฬสินธุ์        นิมนิมจ้องมองที่ใบหน้าของมารดาสุดที่รักของเธอ....
" แม่จ๋า  ยามได๋น้อ? นางจั่งสิได้พบพ้อผู้ซายคนนั้น!  คนที่แม่ได้พานางไปมอบไว้กับเขา
คนที่แม่เอิ้นเพิ่นอย่างสนิทสนมว่า *เสี่ย ๆ*  คนที่แม่บอกว่าเพิ่นแอบมักนางมาโดนแฮงแล้ว
และเพิ่นกะดีใจหลายๆ ยินดีหลายๆ ที่สิได้ฮักและดูแลนางกับหลานซายสามคนของแม่? "
( แปลภาษาอีสาน : " แม่จ๋า เมื่อไหร่หนอ? นางถึงจะได้พบเจอผู้ชายคนนั้น! คนที่แม่ได้พานางไปมอบไว้กับเขา คนที่แม่เรียกเขาอย่างสนิทสนมว่า *เสี่ย ๆ *  คนที่แม่บอกว่าเขาแอบรัก
นางมานานมากแล้ว  และเขาก็ดีใจมากๆ ยินดีมากๆที่จะได้รักและดูแลนางกับหลานชายสามคนของแม่ ? " )
น้ำตาของหญิงสาวโสดสนิท  ผู้เป็นทั้งมารดาและบิดาพร้อมกันในชีวิตเดียวนี้ให้กับบุตรชายที่แสนน่ารักมาก ๆ ถึง 3 ชีวิตมาตลอดระยะเวลา 15 ปีแล้ว  ได้ไหลริน...ออกจากดวงตาคู่โตที่หม่นหมองเศร้าโศก  มันไหลหยด....ลงบนที่นอนของเธอซึ่งเป็นเพียงผ้าห่มผ้าฝ้ายเก่า ๆ สองผืนปูทับกันอย่างเรียบง่าย  นิมนิม เป็นผู้หญิงที่รังเกียจที่สุด! ต่อการไปนั่งจับกลุ่มสนทนากันเรื่องคนอื่นๆ ตามร้านทำผม ร้านอาหาร หรือสถานบันเทิงเริงรมย์นานา ซึ่งถือเป็นเรื่องปกติสามัญทั่วไปของหญิงสาวชาวบ้าน  โดยเฉพาะอย่างยิ่งสำหรับสตรีที่แต่งงานมีครอบครัวแล้ว
" ที่ผ่านมา นางเคยคิดและมั่นใจว่าผู้ซายคนนั้นสิเป็นพีพี  คนที่นางเคยฮักและผูกพันมาโดนนาน  แต่เมื่อนางฮู้ว่าเขาตั๋วนาง บ่ เคยบอกความจริงต่อนางว่าเขาเอากันกับผู้จัดการส่วนโตของเขา  เขาเฮ็ดให้นางผิดหวังและเสียใจแฮงอีหลีจ้าแม่!!  แต่นางกะได้พยายามตะเกียก ตะกายเอาโตออกจากวงจรอุบาทว์นั้นของพวกเขาจนได้  นางให้อภัยเขาและซุสิ่งซุอย่าง
แม่จ๋า  แม่ของลูก..  หากว่าตอนนี้แม่สามารถฮับฮู้ได้ นางกราบขอให้แม่ของนาง
ซ่อยตอบคำถามแก่ลูกผู้นี้แนเด้อจ้า  ถ้าแม่ฮู้และเห็นว่า ไผคือผู้ซายที่ดีงามผู้นั้น!!
นางสิเซื่อแม่ซุอย่างจ้า....   ฮือ... ฮือ.... ๆ.... ๆ..... ๆ......"
( แปลภาษาอีสาน : " ที่ผ่านมา นางเคยคิดและมั่นใจว่าผู้ชายคนนั้นจะเป็นพีพี  คนที่นางเคยฮักและผูกพันมายาวนาน  แต่เมื่อนางรู้ว่าเขาโกหกนาง  ไม่เคยบอกความจริงต่อนางว่าเขา
ได้เสียกันกับผู้จัดการส่วนตัวของเขา เขาทำให้นางผิดหวังและเสียใจมากจริงๆจ้ะแม่!!  แต่
นางก็ได้พยายามตะเกียกตะกายเอาตัวออกจากวงจรอุบาทว์นั้นของพวกเขาจนได้  นางให้
อภัยเขาทุกสิ่งทุกอย่าง   แม่จ๋า  แม่ของลูก.....หากว่าตอนนี้แม่สามารถรับรู้ได้  นางกราบขอ
ให้แม่ของนางช่วยตอบคำถามแก่ลูกคนนี้หน่อยนะจ๊ะ   ถ้าแม่รู้และเห็นว่าใครคือผู้ชายที่ดีงามคนนั้น!!  นางจะเชื่อแม่ทุกอย่างจ้ะ..... ฮือ.... ฮือ.... ๆ ....ๆ.....ๆ......" )
ณนนท์  รู้สึกว่ากระบอกตาเริ่มหนักอึ้งขึ้นเรื่อย ๆ เขากำลังนั่งเอนกายอยู่บนโซฟาร์อย่างดีขนาดใหญ่  ที่ซึ่งเป็นเฟอร์นิเจอร์อเนกประสงค์ถูกออกแบบมาอย่างดีสำหรับปรับเปลี่ยนให้กลายเป็นเตียงนอนก็ได้   มือข้างขวาของเขากำรีโมทโทรทัศน์เอาไว้เพื่อกดเปลี่ยนช่องทีวี
ส่วนมือข้างซ้ายนั้นเขาลูบขนไปมาอย่างนุ่มนวลให้กับเจ้าโรนัลโด้  ซึ่งกระโดดขึ้นมานอนเกยอยู่ระหว่างช่วงขาจนถึงช่วงท้องของเขาอย่างสบายอารมณ์
ข้างนอกบ้านซึ่งมองผ่านแผ่นกระจกแผ่นใหญ่หนาที่เขาใช้ทำเป็นฝาผนังบ้าน  ดูเหมือนจะมีสายลมกรรโชกอยู่เป็นครั้งคราว บางทีเมฆฝนอาจจะกำลังก่อตัว?  เพราะในใจกลางกรุงเทพมหานครฯแบบนี้ อะไร ๆ ก็ย่อมเกิดขึ้นได้แบบไม่ต้องรอฤดูกาลใด ๆ ทั้งนั้น
" ไง ฮึ! โด้  หลับพริ้มเชียวนะแก!  ฮ๊าว....วว!!!...  ชั้นเองก็ชักจะง่วงแล้วสิ "
พระเอกรูปงามผู้มีอายุปาเข้าไปที่เลขสี่คือ 43 ปี  ก้มลงมองดูเจ้าสุนัขคู่ใจของเขา พร้อมพูดกับมันอย่างเข้าใจกัน  โรนัลโด้เหลือบตาขึ้นมามองเจ้านายด้วยสายตาอันหวานฉ่ำ  ก่อนที่จะค่อย ๆ หลับตาพริ้มต่อไป....( ก็มันกำลังสบายนี่นา..... เจ้าน๊าย.....)  ณนนท์เองก็หาวแล้วหาวอีก (พอกัน....  งั้น!  ก็ไปนอนเสียสิ!   โท่วววว!!!!)
" ไม่ไหว...  นอนดีกว่า.... ป่ะโด้!!  ฮ๊าวววว!!!!  ขึ้นบ้านไปนอนกันดีกว่า "
ณนนท์  พูดกับโรนัลโด้  พร้อม ๆ กับหาวไปด้วยจนเกินสามหวอดแล้ว (มั๊ง?)
เขาขยับตัวเพื่อเตรียมตัวลุกขึ้นยืน มือข้างหนึ่งของเขาตบลำตัวของโรนัลโด้เบา ๆ
เพื่อปลุกให้มันตื่นเต็มที่  สุนัขแสนฉลาดของพระเอกหนุ่มชื่อดังลืมตาแป๋ว
แล้วลุกขึ้นจากการนอนเกยขาของนายของมัน  ก่อนที่จะกระโดดลงจากโซฟาร์
ที่แสนนุ่มสบายมันสะบัดขนไปมา  แล้วเงยหน้าขึ้นมองหน้าของณนนท์ผู้ซึ่ง
กดปิดทีวี  ปิดไฟกลางห้อง  ก่อนที่จะเดินนำหน้าโรนัลโด้ขึ้นบันไดไปที่ชั้นบน
ของบ้านซึ่งมีห้องนอนขนาดใหญ่ถึงสองห้อง
ห้องแรกคือห้องนอนของเขา  ส่วนอีกห้องนั้นเขาสร้างไว้สำหรับผู้ที่จะมาร่วมใช้
ชีวิตคู่และสร้างครอบครัวที่มีความสงบสุขไปกับเขาจนแก่จนเฒ่านั่นเอง  แล้วยัง
มีพื้นที่อีกห้องหนึ่งซึ่งเขาออกแบบสำหรับใช้เป็นห้องยิมส่วนตัว  คือติดตั้งอุปกรณ์
การออกกำลังกายต่างๆ ที่เขาชอบเอาไว้ในห้องนี้  เพื่อให้เขาสามารถเดินมา
ออกกำลังกายได้แบบสะดวกสบาย  รวดเร็ว  ตลอดเวลา  ถ้าหากวันใดที่เขา
พักผ่อนอยู่ในบ้านและไม่ต้องการออกไปนอกบ้าน


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 44 สองจิตนฤมิต/2

" Ue wo muite, arukou
ฉันแหงนมองฟ้าตั้งหน้าตั้งตาเดินต่อไป
Namida ga koborenai you ni
เก็บกลั้นน้ำตาไม่ให้รินไหล
Omoidasu haru no hi, hitori bocchi no yoru
ฉันยังจำช่วงเวลาในฤดูใบไม้ผลิได้อยู่, ตอนนี้ฉันอยู่คนเดียวในค่ำคืนที่อ้างว้าง
Ue wo muite, arukou
ฉันแหงนมองฟ้าตั้งหน้าตั้งตาเดินต่อไป
Nijinda hoshi wo kazoete
เฝ้านับดวงดาวที่ทอแสงประกายริบหรี่
Omoidasu natsu no hi, hitori bocchi no yoru
ฉันยังจำวันเวลาในฤดูร้อนได้อยู่, ตอนนี้ฉันอยู่คนเดียวในค่ำคืนที่อ้างว้าง
Shiawase ha kumo no ue ni
ความสุขคงอยู่เหนือปุยเมฆ
Shiawase ha sora no ue ni
ความสุขคงอยู่บนท้องฟ้า
Ue wo muite, arukou
ฉันแหงนมองฟ้าตั้งหน้าตั้งตาเดินต่อไป
Namida ga koborenai you ni
เก็บกลั้นน้ำตาไม่ให้รินไหล
Nakinagara aruku, hitori bocchi no yoru
ฉันเดินไปก็ร้องไห้ไป, ตอนนี้ฉันอยู่คนเดียวในค่ำคืนที่อ้างว้าง "
ณนนท์  เดินขึ้นบันไดไปบนชั้นสองของบ้าน  เขาตรงเข้าไปในห้องนอน
จากนั้นเขากด  รีโมทเปิดเพลง เพื่อให้ระบบคอมพิวเตอร์ทำงาน
ผ่านลำโพงเล็กๆที่ซ่อนอยู่ตามมุมห้อง
และแล้ว  เสียงเพลง:  Sukiyaki หรือ (Ue o muite arukou) ขับร้องโดย
คุณ Kyu Sakamoto  ก็ดังกระหึ่มขึ้นรอบห้องนอนด้วยระบบการติดตั้งเครื่องเสียง
ที่ดีเยี่ยม  พระเอกคนดังมีสีหน้าและแววตาดูเศร้าและเหงาจนน่าใจหาย...
เขานั่งลงบนเตียงนอนแล้วก้มลงตบหัวโรนัลโด้ซึ่งวิ่งขึ้นบันไดติดตามเขามานอน
บนที่นอนของมัน  โดยณนนท์ได้ปูพรมผืนโปรดเอาไว้ให้มันที่ข้างเตียงนอนของเขา
" Omoidasu aki no hi, hitoribocchi no yoru
ฉันยังจำวันเวลาในวันฝนตกได้อยู่, ตอนนี้ฉันอยู่คนเดียวในค่ำคืนที่อ้างว้าง
Kanashimi ha hoshi no kage ni
ความเศร้าแฝงตัวอยู่ในเงาของดวงดาว
Kanashimi ha tsuki no kage ni
ความเศร้าแฝงตัวอยู่ในเงาของดวงจันทร์
Ue wo muite, arukou
ฉันแหงนมองฟ้าตั้งหน้าตั้งตาเดินต่อไป
Namida ga koborenai you ni
เก็บกลั้นน้ำตาไม่ให้รินไหล Nakinagara aruku, hitoribocchi no yoru
ฉันเดินไปก็ร้องไห้ไป, ตอนนี้ฉันอยู่คนเดียวในค่ำคืนที่อ้างว้าง
Hitoribocchi no yoru
ตอนนี้ฉันอยู่คนเดียวในค่ำคืนที่อ้างว้าง "
(อ้างอิงจากเพลง:  Sukiyaki หรือ (Ue o muite arukou) แปลเป็นไทยได้ว่า
"ฉันเงยหน้าก้าวเดินไป" ขับร้องโดยคุณ Kyu Sakamoto ในปี 1961
โดยค่ายเพลง Toshiba / เครดิตคุณแมค จาก akitia)
ณนนท์  ล้มตัวลงนอนบนที่นอน  พระเอกชื่อดังซึ่งเป็นผู้ชายในฝันของสตรี
จำนวนมากเอามือขึ้นมาก่ายที่หน้าผากของตัวเอง..  คืนนี้เขาเปิดผืนผ้าม่าน
ขนาดใหญ่ตรงผนังห้องที่แลเห็นทิวทัศน์ด้านนอก  ดวงตาคมเข้มมีเสน่ห์
น่าหลงใหลของณนนท์....   เหม่อมองออกไปทะลุแผ่นกระจกขนาดใหญ่
ซึ่งเป็นผนังกั้นห้องนอนกับโลกที่มืดในยามราตรีกาล
จริงอยู่  ถึงแม้ว่าพื้นที่ในกรุงเทพมหานครฯ ยามค่ำคืนเช่นนี้
จะมองเห็นแสงดาวบนท้องฟ้ากว้างใหญ่ได้ยากลำบาก  เพราะมีฝุ่นผง
ควันเล็ก ๆ ปกคลุมอากาศเอาไว้อย่างหนาแน่น  จนทำให้ค่าความปกติ
ของผงฝุ่นเขม่าควันภายในเมืองหลวงของประเทศไทย  สูงขึ้นจนเป็นอันตราย!!!
ต่อชีวิตของมนุษย์เมืองผู้ซึ่งอาศัยและทำมาหากินอยู่อย่างแออัดยัดเยียด
จนเป็นสภาพปกติของชาวมหานครไปแล้ว
ณนนท์  เหม่อมองออกไปที่ด้านนอกของกระจก....  พร้อมกับปล่อยใจ
ล่องลอยไปตามเสียงเพลง.......ที่ดังขับกล่อมภายในห้องนอนของเขา......
" พี่ฝันจะสร้างรังรัก
สักหนึ่งหลัง
ณ ริมฝั่งเจ้าพระยา
อยู่อาศัย
แม้นฝันของพี่
ไม่เกิดมีอันเป็นไป
สองชีวีเราคงได้ร่วมเสน่หา
รังรักในจินตนาการ
วิมานรักอันบรรเจิดจ้า
ริมหน้าต่างปลูกซุ้มลัดดาห้องนอนสีฟ้า
ติดม่านชมพู
ความรักเป็นมนต์ดลใจ
ฝันไปพลังใจต่อสู้
คอยพี่หน่อยเถิดนะโฉมตรู
มินานจะรู้
ว่ารังรักอยู่แห่งใด "
ณนนท์  พลิกตัวของเขามาทางด้านซ้าย  มือขวาที่ยกสะเปะสะปะมาเพื่อกอดหมอน
กอดปลาโลมาตัวโปรดของเขานั้นกระทบสัมผัสเข้ากับอุ่นไอของร่างเล็กๆ ของใคร
อีกคนหนึ่ง!!.......... ใครกัน!!??.......!!!!!!??
นิมนิม  นอนหลับสนิทด้วยฤทธิ์จากยารักษาโรคประจำตัวซึ่งเธอต้องทานเป็นจำนวน
หลายเม็ดทุกๆ คืนก่อนนอน เพื่อป้องกันไม่ให้เธอสะดุ้ง!! ตกใจสุดขีด!!!!
เมื่อได้ยินเสียงกระทบของวัตถุใดๆ ที่เกิดขึ้นได้ในช่วงกลางคืน หรือแม้แต่เสียง
เปิดปิดประตู,หน้าต่างทั่ว ๆ ไป  แต่มันสามารถทำให้หัวใจของนิมนิม กระโดดลงไป
อยู่ที่ปลายฝ่าเท้าได้อย่างรวดเร็ว!!!!  แล้วเธอก็จะตื่นขึ้นมาด้วยความหนาวเย็น
จนสั่นสะท้านไปทั้งร่าง!!!!!  ทั้ง ๆ ที่เธอไม่ได้นอนในห้องปรับอากาศ  อีกทั้งอากาศ
ไม่ได้หนาวเย็นผิดปกติ  และบนหน้าอกของนิมนิมจนถึงคอนั้น  จะมีผ้าห่มผืนนุ่ม
ปกคลุมห่มกายเอาไว้เสมอตลอดเวลาที่เธอเข้านอน  ทั้งหมดนี้คืออาการของ
*โรคโฟเบีย* อันทุกข์ทรมานซึ่งกลายสภาวะมาจาก *โรคซึมเศร้าหลังคลอด*
ที่ทำให้เธอต้องทานยามาตลอดระยะเวลา 17 ปีหลังจากคลอดบุตรคนที่สาม
"  ความรักเป็นมนต์ดลใจ
ฝันไปพลังใจต่อสู้
คอยพี่หน่อยเถิดนะโฉมตรู
มินานจะรู้
ว่ารังรักอยู่แห่งใด
รังรักริมฝั่งน้ำเจ้าพระยา
สุขตราฝังตรึงซึ้งอยู่ในใจ
แม้นความฝันพี่เป็นจริงได้
พี่จะให้ชื่อว่ารังรักอนุสรณ์
ความฝันเป็นจริงวันใด
หัวใจพี่คงจะบินว่อน
คอยพี่ก่อนไม่ช้าบังอร
แม้นใจไม่ร้อน
แน่นอนเราได้สุขสันต์  "
( อ้างอิงจาก เพลง : รังรักในจินตนาการ / ศิลปิน : ทูล ทองใจ )
ในท่ามกลางแสงสลัวเลือนลาง  ภายในห้องนอนแบบเรียบง่ายของนิมนิมนั้น
เธอรู้สึกหนาวเย็นสะท้านขึ้นมาอย่างรุนแรง!!!!  นิมนิมหดตัว งอขาทั้งคู่เข้ามาอยู่
ใต้ผ้าห่มผืนโปรดของตัวเอง  ก่อนที่เธอจะพลิกตัวตะแคงจากการนอนทับด้านขวา
เพื่อพลิกไปทางด้านซ้ายของเตียงนอน  ทว่า!!........ร่างและมือของเธอ
กลับปะทะเบาๆ เข้ากับร่างอุ่นๆ ซึ่งมีขนาดร่างกายใหญ่กว่าร่างของเธอ!!!!......
" หนาว..หนาวเหลือเกิน.. "
นิมนิม  พูดพึมพำออกมาเบา ๆ  และเบียดกายอันผอมบางของเธอเข้าไปซุก
รับไออุ่นจากแผ่นอกกว้างที่อยู่ภายใต้เสื้อยืดเนื้อผ้านุ่มสบาย  ศีรษะของเธอ
ซุกอยู่กลางหว่างอกและอยู่ใต้คางของร่างแข็งแรงด้วยกล้ามเนื้อ  ซึ่งมีความ
อบอุ่นมากมายกระจายออกสู่ร่างที่กำลังหนาวเย็นจนกายสั่นไปทั้งตัว
ณนนท์  รู้สึกงง!? จนนิ่งอึ้ง!!? ไปชั่วขณะหนึ่ง!!?? เขาลืมตาและปรับสายตา
ให้เข้ากับแสงสลัวๆ ภายในห้องๆ หนึ่งนี้.......... จนกระทั่งเขามองเห็นว่า
ร่างกายของอีกคนที่มือและแขนของเขาเปะปะมากระทบสัมผัสเข้านั้น  เป็น
ร่างกายของสตรีนางหนึ่งซึ่งมีผิวกายที่เย็นจนน่าตกใจ!!
เมื่อสตรีผู้นั้นพลิกกายของเธอจากทางด้านขวามาทางด้านซ้าย  ณนนท์จึง
สามารถมองเห็นใบหน้าที่คุ้นเคยตามาก่อน  เขาอึ้ง!!! หนักเข้าไปอีก......
"  คุณนิมนิม!!!  "
ณนนท์  จ้องมองใบหน้างดงามที่หลับตาพริ้ม  ผมยาวสลวยแผ่กระจายแลดูยุ่งเหยิง
แต่กลับช่วยขับหน้าตาของนิมนิมให้ดูเหมือนหญิงสาววัยรุ่นที่ปราศจากการตกแต่ง
ด้วยเครื่องสำอางค์ใดๆ  ในขณะที่ณนนท์กำลังงง!! และตัดสินใจไม่ได้ว่าเขาควรจะ
ทำเช่นใดต่อไปดี....?  น้ำเสียงแผ่วเบา.. สั่นเครือ..  จนทำให้ผู้ได้ยินรู้สึกได้ถึงความ
ทุกข์ทรมานของเจ้าของเสียง  ก็เป็นดั่งมนตร์สะกดให้พระเอกหนุ่มโสดรูปงามค่อยๆ
วางมือข้างซ้ายและแขนซ้ายของเขาลงบนร่างเล็กบอบบางงดงามนั้น
"  หนาว... หนาวจังเลย.....  หนาว.... "
นิมนิม  ยังคงพึมพำเบาๆ แม้ขณะที่หดขาของเธอเองเข้ามาอยู่ในผืนผ้าห่มของตนเองเรียบร้อยแล้ว  หน้าตาของหญิงสาวในวัย 51 ปีในเวลาที่ไม่รู้สึกตัวและปราศจากการ
ประทินโฉมใดๆ   อีกทั้งผมยาวสลวยที่ลื่นไหลไปตามใบหน้า,ลำคอ รวมทั้งปรกตกลงมาที่บริเวณหน้าอกซึ่งมีเสื้อยืดสบายตัวสวมใส่อยู่นั้น  ดูราวกับเธอเป็นสตรีสาวที่มีอายุไม่น่า
จะเกิน 30 ปี  วงพักตร์นั้นเล่าช่างดูผ่องใสสะอาดหมดจด ริมฝีปากได้รูปเรียวงาม จมูกโด่ง
เป็นสันงอนหน่อยๆ  คิ้วธรรมชาติโก่งพองาม  ขนตาดำหนาเป็นแพงอนยาวโดยไม่ต้องดัด
แสงจันทราที่สาดส่องมาตามช่องหน้าต่างสามบานที่ซึ่งเปิดอ้ารับแสงและลมธรรมชาติ
ในห้องแห่งนี้  ยิ่งขับใบหน้าและผิวพรรณของมนุษย์แม่ผู้มีบุตรแล้วถึง 3 คนให้ชวนพินิจ
ดูอยู่ไม่รู้เบื่อหน่ายสำหรับบุรุษคนพิเศษ ที่ซึ่งเขาเองก็ยังไม่อาจหาคำตอบให้กับตนเองได้เช่นกัน?  ว่า...เหตุใดเขามานอนอยู่บนเตียงเดียวกับนิมนิมได้เยี่ยงนี้หนอ...?????!!!!
เมื่อณนนท์ค่อยๆ วางมือและแขนข้างซ้ายของเขาลงบนร่างเล็กบอบบางของนิมนิม
ที่หนาวจนสั่นไปทั้งร่างนั้นแล้ว   เขาตัดสินใจค่อยๆ ใช้มือและแขนซ้ายที่แข็งแรง
ของเขาดึงกอดกระชับร่างของเธฮให้เข้ามาชิดแนบแผ่นอกกว้างบึกบึนสมบูรณ์ด้วย
กล้ามเนื้อที่เกิดจากการออกกำลังกายเฉพาะส่วนอยู่เสมอ
ส่วนแขนขวานั้น  เขาวางพาดยาวลงกับหมอนเพื่อช้อนเอาศีรษะและใบหน้าของ
นิมนิมให้มาทับอยู่บนลำแขนอันซึ่งมีกระแสไออุ่นของมนุษย์เพศชาย
ณนนท์  เริ่มชินกับการปรับสายตาต่อแสงสลัวภายในห้อง  เขาจึงเห็นว่า
หญิงสาวผู้ที่กำลังหลับสนิทเธอนอนอยู่ในท่านอนตะแคงซ้าย  พร้อมทั้งหด
งอขาและตัวอยู่ในผ้าห่ม  แต่ดูเหมือนความอบอุ่นจะยังไม่เพียงพอ เธอจึงยังคง
พึมพำๆ ว่าหนาว และร่างกายของเธอจากที่เขาสัมผัสอยู่นั้นมีอุณหภูมิที่เย็น
กว่าคนปกติทั่วไปจนน่าตกใจ!! สำหรับเขาในตอนแรก  ที่มือของเขาสัมผัส
กับผิวและร่างกายช่วงบนของเธอ


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 45 สองจิตนฤมิต/3

นิมนิม เบียดกายซุกตัวของเธอแนบชิดเข้าไปสู่ความอบอุ่นของร่างกายกำยำแข็งแกร่ง
ของณนนท์  เธอรับรู้ถึงพลังแห่งไออุ่นๆ แผ่กำลังแผ่ซ่านเข้ามาสู่กายของเธอ
และช่วยทำให้เธอคลายจากความหนาวเย็นจนกายสั่นสะท้าน ศีรษะของนิมนิมซบอยู่
ตรงช่วงลำคอของบุรุษผู้มีกลิ่นกายเฉพาะที่ไม่เหมือนใคร!  ใบหน้าและแก้มด้านซ้าย
ของเธอแนบชิดอยู่บนแผ่นอกกว้างที่อยู่ภายใต้เสื้อยืดนุ่มสบาย.....
" อืม..... อุ่นดีจัง!  ไม่อยากตื่นเลย...  อยู่แบบนี้นานๆ ได้ไหม?.... "
นิมนิมคิด และพูดพึมพำๆ อยู่ในอ้อมกอดของณนนท์  โดยไม่ได้ตื่นลืมตาขึ้นมา
ดูสักนิด!! ว่าตนเองกำลังนอนอยู่กับบุรุษเพศผู้ซึ่งเคยพบเจอกันเมื่อปีกว่าๆ ที่ผ่านไป
"  ได้สิครับคุณนิมนิม   ถ้าร่างกายของผมช่วยทำให้คุณอบอุ่นขึ้นได้
ผมเต็มใจและยินดีที่จะเป็นคนนอนกอดคุณอยู่อย่างนี้..... ตลอดไป ครับ  "
ไม่รู้ว่าเทพเทวาองค์ใดหนอ..?  ที่องค์ลงสู่จิตของพระเอกหนุ่มโสด!!!
เขาจึงเผลอตัวพูดกระซิบเบา ๆ โดยแนบริมฝีปากหยักสวยได้รูปมีเสน่ห์เย้ายวน
ใจสตรีของเขา  กับเรือนผมสลวยนุ่มลื่นมือของนิมนิม  พร้อมกับเลื่อนฝ่ามือ
ข้างขวาที่กอดดึงช่วงเอวและลำตัวของหญิงสาวผู้น่าสงสารคนนี้เอาไว้นั้น
ขึ้นมาลูบศีรษะและเส้นผมของเธอด้วยความอ่อนโยน ละมุนละไม ทะนุถนอมยิ่งนัก
นิมนิม  รู้สึกว่าตัวเธอเองกำลังตกอยู่ในห้วงแห่งความฝัน......  เป็นความฝันที่เธอ
ปรารถนามากที่สุดตลอดมาในชีวิต  นับตั้งแต่เธอได้ตัดสินใจขอหย่าขาดจากพ่อ
ของลูกชายทั้งสามคนของเธอ!!!
นิมนิม ยิ้มน้อยๆ อย่างมีความสุข   ก่อนที่จะขยับตัวเบียดซุกเข้าไปรับไออุ่นของมนุษย์
เช่นเดียวกับเธอ....  ไออุ่นแห่งพลังชีวิตของผู้หญิงกับผู้ชาย  หรือพลังหยินกับพลังหยาง
ซึ่งเป็นการรวมตัวกันเพื่อความสมดุลย์และสมบูรณ์ที่แท้จริงของการเกิดมาเป็นสัตว์โลก
"  ทั้งอบอุ่น  ทั้งใจดีจังเลย!! นะคะคุณนนท์
อยากให้กอดแบบนี้   ไปทุกคืน....  ได้ไม๊คะ?  "
เพราะคิดว่าตนเองกำลังฝัน!!   ดังนั้นนิมนิมจึงพูดทุกสิ่งตามที่ใจคิดจริง ๆ นั้น
ออกมาให้ณนนท์ได้ยินอย่างชัดแจ้ง  โดยเธอหารู้ไม่ว่า..  ทั้งหมดนี้คือการมา
พบกันจริงๆ ของจิตหรือ *กายทิพย์* ของมนุษย์ที่ล่องลอยออกจากร่างหรือ
*กายเนื้อ* ได้เองโดยอัติโนมัติ!!  ในเวลาที่มนุษย์ผู้นั้นหลับสนิทไปในขณะที่
จิตใจส่วนลึก ๆ ของเขาเองกำลังคิดถึง,จดจ่อถึงใครบางคนอยู่
"  ได้ครับ  ด้วยความเต็มใจและยินดีมากที่สุดครับคนดี  "
ณนนท์  ตอบกลับแบบอัตโนมัติ!!  เขาเองก็ไม่ทราบเช่นกันว่า  ทุกๆ สิ่งที่กำลัง
เกิดขึ้นในขณะนี้นั้น!!  มันเป็นเพียงแค่ความฝันของเขาเองหรือเป็นเพราะมนตราใด?
เขารู้เพียงแค่ว่า..  หากนี่คือความฝัน..  เขาก็ขอฝันยาวๆ.. แบบนี้ไปเรื่อยๆ..  ..  ..  ..
ไม่ต้องรีบสะดุ้งตื่นขึ้นมา!!  ไม่ต้องมีใครหรือสิ่งใดเข้ามารบกวนในความฝันอันแสน
สุขสมภิรมย์เต็มความรู้สึก  อย่างที่เขาเองก็ไม่เคยรู้สึกเต็มอิ่มเช่นนี้มาก่อนเลย
ร่างของคนทั้งคู่  ที่นอนกอดกันแนบชิดจนเหมือนได้กลายเป็นหนึ่งเดียวกันไปแล้ว
ต่างนอนหลับตาพริ้มอย่างมีความสุขสงบในใจอย่างมากมาย..  นิมนิม  ผล๋อยหลับ
ไปอีกครั้งท่ามกลางความอุ่นสบายแบบพอดี๊!พอดี!! ของกระแสไออุ่นที่แผ่ซ่านมา
จากร่างกายกำยำล่ำสันและเต็มไปด้วยความแข็งแรงของมนุษย์ผู้ชายวัย 43  ปีเต็ม
ณนนท์ รู้สึกคุ้นเคยกับเรือนผมสลวยนุ่มลื่นมือรวมทั้งกลิ่นหอมอ่อนๆ ที่มีเสน่ห์
แตกต่างจากกลิ่นใดๆ ในโลกที่เขาเคยสัมผัสรับรู้มาก่อนในชีวิต  เขารู้สึกมีความสุข
เอ่อล้นจนไม่อยากตื่นขึ้นมาอีกเลย!!!!  ขอเพียงให้ได้อยู่อย่างนี้ตลอดไป...
พระเอกหนุ่มโสด  ผู้เฝ้ารอคอยหญิงสาวซึ่งจะมาเป็นรักแท้ในชีวิตของเขาจริงๆ
อย่างไม่รีบร้อนมาตลอดหลายปีที่ผ่านไป  ก้มหน้าของเขาลงซบดมดอมเอากลิ่นหอม
ละมุนละไมจากเรือนผม,ศรีษะ,หน้าผาก รวมทั้งวงแก้มที่มีผิวอ่อนนุ่ม ละเอียด ดุจดั่ง
เด็กน้อยไร้เดียงสาของผู้หญิงอายุ 51 ปี  เธอผู้มีชีวิตแปลกและอัศจรรย์!! มากมาย
สำหรับเขาจนหาคำอธิบายไม่ได้  ทั้งตั้งแต่ก่อนได้พบกันตัวเป็นๆ จนกระทั่งในคืนนี้!!
..
.
.
ถ้าหัวใจ..   ยังคงผูกพัน  จะอีกสิบปี  หรืออีกกี่ชาติ  ก็ไม่อาจลืมเธอ..
..
"  ปลายทาง.. ของความรัก
ไม่ได้อยู่ที่ใคร
ได้เป็นเจ้าของร่างกายใคร
แต่..... อยู่ที่ใคร
จะได้เป็น --คนสุดท้าย--
ที่อยู่ในหัวใจของเขา..ตลอดไป.."
( อ้างอิงจาก: เพจเฟสบุคส์ / สิ่งเล็กๆที่เรียกว่ารัก )


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 46  บททดสอบ

นิมนิม หลับยาว... รวดเดียวอย่างมีความสุขที่สุดในชีวิตไปจนถึงรุ่งเช้า
เธอรู้สึกอิ่มเอิบซาบซึ้งในหัวใจอย่างที่ไม่รู้จะสรรหาคำใดๆ มาบรรยายสำหรับทุกสิ่ง
และทุกการกระทำระหว่าง *กายทิพย์* ของเธอกับณนนท์  เธอเชื่อลึกๆ ว่า..
ทั้งหมดที่เกิดขึ้นนั้น  เป็นผลมาจากสายใยความเกี่ยวข้องจากภพชาติในอดีต
ของเธอกับพระเอกชื่อดังก้องฟ้าบันเทิงเอเชีย  เป็นแน่แท้!!
เพียงแต่..  ใครจะสามารถล่วงรู้ได้เองว่า..  เหตุการณ์ต่อจากนี้ไปนั้น
ชีวิตในชาติปัจจุบันระหว่างเธอกับณนนท์ จะเป็นไปในทางดีหรือทางร้าย ..?
ดุจดั่งพระธรรมคำสอนของ : หลวงพ่อพุธ ฐานิโย  พระอริยะสงฆ์สายพระป่า
กรรมฐานของหลวงปู่มั่น  ภูริทัตโต ซึ่งเป็นพระอาจารย์ใหญ่ฝ่ายธรรมยุตินิกาย
แห่งภาคอีสานที่ได้เคยสอนไว้ว่า .....
*" เหตุบังเอิญไม่มีในโลก  ทุกอย่างล้วนถูกจัดสรรตามเหตุและผล "*
ทางด้านณนนท์  เขาลืมตาขึ้น! เพราะแสงแดดที่ส่องผ่านผนังห้องซึ่งทำด้วยกระจก
บานใหญ่และหนา  แยงตาของเขา..  หนุ่มโสดรูปงามผู้มีนามก้องฟ้าบันเทิงเมืองไทย
ตื่นนอนในท่ากอดก่ายหมอนข้างรูปทรงปลาโลมาเอาไว้ด้วยมือและขาอันแข็งแรง
ล่ำสันของเขา ๆ รู้สึกงุนงง!! จับต้นชนปลายยังไม่ถูก!!... กับสถานที่..??? และบุคคล??
ผู้ซึ่งเขาได้กอดเธอเอาไว้ทั้งคืนด้วยความรู้สึกเปี่ยมสุขอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน
ณนนท์  หันดูทางซ้ายทีทางขวาที  และมองตรงไปด้านหน้าของตนเอง...
"  ที่นี่??  ก็ห้องนอนของเรานี่หว่า!!  แต่ว่า....  อะไร?!? ทำให้เราไปนอนอยู่กับ
คุณนิมนิม?  เราเห็นและได้สัมผัสตัวของคุณนิมนิมอย่างชัดเจน
นี่ ๆ !! กลิ่นผมและกลิ่นกายที่หอมละมุนตรึงใจอย่างบอกไม่ถูกของเธอ
มันยังติดมากับเราอยู่เลย!! ....  เอ๊อออ!!!  "
"  กูไม่ได้คิดไปเองนะเว๊ย!!  กูไม่ได้เสียสติหรือประสาทหลอนด้วย!!!
เออ... ว่าแต่ว่า...  กูไปนอนกับคุณนิมนิม!!??  ได้ยังไงกันวะ!!!?????
แล้วตอนนี้หละ...  เธอ..??....หายไปไหน..!?!?  เว๊ยยยย!!!! เธอคงไม่ใช่ผี
หรือนางปีศาจอะไรซักอย่างหรอกนะ?  ไอ้ที่สามารถแปลงร่างเป็นอะไรๆ
ก็ได้  แล้วก็  สามารถล่องหนหายตัวไปไหนต่อไหน  ก็ได้อีกอ่ะ!!?? "
เช้าวันนี้  ณนนท์มีนัดคิวถ่ายงานนอกสถานที่ซึ่งต้องออกเดินทางไปถึงสถานที่นั้น
ก่อนเวลา 11.00 น.  พระเอกละครทีวีไม่มีเวลาคิดนานนักกับเหตุการณ์และเรื่องราว
แปลกอัศจรรย์ที่เกิดขึ้นกับตนเอง  เขาต้องรีบอาบน้ำ  แต่งตัวทานอาหารเช้า  แล้ว
ขับรถด้วยตัวเองเพื่อเดินทางไปให้ทันก่อนเวลานัดหมาย
ยิ่งเขามีอายุมากขึ้นเท่าไหร่  เขายิ่งต้องระมัดระวังตนเองในการที่จะไม่ทำให้กองถ่าย
และคนทำงานทุกฝ่าย  ต้องเป็นฝ่ายนั่งรอเขาเพียงคนเดียว.....  เพราะการได้แจ้งเกิด
จนมาเป็นพระเอกชื่อดังนั้นเขาไม่ได้มันมาอย่างง่ายดาย!!  อีกทั้งในปัจจุบันนี้โลกเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็วในทุกๆ ด้าน  เด็กรุ่นใหม่ที่มีโอกาสรวมทั้งมีความสมบูรณ์
ทั้งรูปร่างและหน้าตาในการแคสติ้งท์  เพื่อเข้ามาเป็นพระเอกหน้าใหม่แทนที่เขานั้น
มีอยู่มากมาย
"ความไม่ประมาทและการทำทุกๆ วัน ให้ดีพร้อมอยู่เสมอ"
จึงเป็นสิ่งสำคัญมากที่สุด  ที่พระเอกผู้คร่ำหวอดอยู่ในวงการบันเทิงมายาวนาน
ถึง 20 กว่าปี เช่นเขา  ตระหนักและระมัดระวังในทุกๆ งานที่เขาต้องรับผิดชอบ
เสียงสัญญาณจากโทรศัพท์มือถือ เพลง: บูมเมอแรง++++++
โดยศิลปิน: ธงไชย แมคอินไตย์ เพลงโปรดของณนนท์ที่ซึ่งเขาได้ตั้งค่าเป็น
*เสียงเตือนข้อความเข้าจากนิมนิม* เอาไว้  ดังขึ้นอย่างเบิกบาน...
ขณะที่ณนนท์  กำลังเลี้ยวรถเข้าไปจอดในซุ้มสำหรับจอดรถ  ท่ามกลางอากาศ
ค่อนข้างร้อนจากแสงแดดที่ส่องสว่างไร้เงาเมฆฝนบดบัง  พระเอกรูปงาม
รีบเหยียบเบรครถยนต์ของตนแทบจะทันที!! เขาถอดแว่นกันแดดสีเข้มออกจาก
ใบหน้าเพื่อให้สามารถมองเห็นและอ่านข้อความที่พึ่งถูกส่งมาจาก...
"คนพิเศษ"!!??   ที่ยังไร้สถานะของเขา
" สวัสดีค่ะคุณนนท์ที่น่ารักยิ่ง  *ขอบคุณมากนะคะสำหรับความใจดีความอบอุ่น
และทุกๆ สิ่งที่คุณนนท์ได้กรุณาต่อฉัน*   ที่จริงฉันอยากสนทนาอะไรๆ อีกมากมาย
ยิ่งกว่านี้กับคุณค่ะ  แต่ในเมื่อตอนนี้การติดต่อสื่อสารของเรามันเป็นได้แค่
*one way contact* เท่านั้น!!  ฉันจึงรู้สึกแย่.. และคงไม่พูดอะไรมากไปกว่านี้
ฉันเข้าใจสถานะการติดต่อสื่อสารของคุณกับแฟนคลับได้ดีนะคะว่าคุณเองต้อง
ระมัดระวังตัวในทุกๆ ช่องทาง!!  เพราะมีผู้ที่ไม่หวังดี,อิจฉาริษยาและคู่แข่ง
ที่พร้อมจะทำร้ายและทำลายคุณในทุกรูปแบบ  การเป็นพระเอกชื่อดังแบบ
คุณนี้..  ช่างน่าสงสารในความโดดเดี่ยวอันเต็มไปด้วยเงินทองและชื่อเสียง
มากมายนะคะ  เหมือนกับที่เค้าบอกว่า..
** คุณจะได้บางอย่าง ก็ต้องยอมสูญเสียบางอย่าง
เพราะของฟรี!!   ไม่มีอยู่จริงในโลก**    นั่นเองค่ะ
....เมื่อคืนนี้  เป็นคืนที่ฉันนอนหลับไปอย่างมีความสุขและอบอุ่นมากที่สุดในชีวิต
ในรอบ 14 ปีกว่าเลยทีเดียว  ถ้าหาก....คุณนนท์จำบางสิ่งบางอย่างได้.....?
ฉันคงดีใจ(มากๆ)  และคงสามารถเขียนอะไรๆ มาพูดคุยกับคุณได้มากกว่านี้นะคะ
อย่างไรก็ตาม สำหรับวันนี้..  ฉันขอให้คุณนนท์พบเจอสิ่งที่ดีงาม  ไม่ว่าคุณ
กำลังทำอะไร อยู่ที่ไหนกับใครก็ตาม..  ฉันขอส่งกำลังใจที่สะอาดบริสุทธิ์มาให้
คุณค่ะ Fighting!!  My best man. I'm always beside you and always
cheering for you. ** Out of all my heartfelt love and care, only for you. **
-- Little NImnim -- "


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 47 เกมส์วัดความรู้สึก

"ความจริงใจ"  ไม่มีอยู่ในคำพูด
และเป็นสิ่งที่  "พิสูจน์"  ยากในปัจจุบัน
-----
"ความสุข"
เกิดจากจิตใจที่สะอาดและบริสุทธิ์
-----
สิ่งที่เป็น "อกุศลที่สุดในชีวิต"
คือ การหลอกตัวเอง
-----
ผู้เห็นโลกเป็นของวุ่นวาย นั่นแหละคือ "ผู้มีบุญ"
-----
วันที่ดีที่สุด คือวันที่ได้ทำความดี และสะสมบุญ
-----
นิมนิม  พิมพ์ข้อความธรรมะสอนใจตนเอง  พร้อมกับโพสท์ภาพถ่ายล่าสุดของเธอใน
อินสตาแกรม เป็นภาพที่เธอไปทำบุญถวายภัตตาหารเช้าแด่พระภิกษุสงฆ์โดยไม่เฉพาะเจาะจง(ถวายสังฆทาน) ในวัดป่าใกล้บ้าน  สตรีสาวโสดผู้มีหัวใจที่เด็ดเดี่ยวต่อการ
เลือกเอา  ระหว่าง: ความรักของบุรุษเพศ  หรือ : ความรักต่อสายโลหิตทั้งสามชีวิต
เช้านี้เธอสวมผ้าถุงผ้าไหมทอมือของคนอีสานกับเสื้อสีขาวมีลายดอกไม้เล็กๆ ดูสะอาดตา
หลังจากที่นิมนิม  ได้พิมพ์ข้อความส่วนตัวกดส่งไปหาณนนท์เรียบร้อยแล้ว  เธอก็ทำกิจวัตรประจำวันของเธออย่างสงบเงียบ  ภายในใจของสตรีสาวโสดอายุ 51 ปีผู้ซึ่งเคยผ่านช่วงเวลาที่ยากลำบากและเจ็บปวดที่สุดในชีวิตมานับครั้งไม่ถ้วน!!!!  เธอบอกตัวเองเพียงว่า....
" หากคุณณนนท์  คือบุรุษเพศที่เจตสิกของมารดาผู้ให้กำเนิดของเธอได้เลือกเขาและ
ได้บอกแก่เธอเอาไว้  ด้วยการพากายทิพย์ของเธอไปเห็นอนาคตทั้งหมดที่จะเกิดขึ้น
แก่เธอ...  ก่อนที่ท่านจะสิ้นลมหายใจ!! ออกจากกายเนื้อ(รูปธรรม)ของท่านอย่างสงบใน
เวลา 6 ชั่วโมงต่อมาเท่านั้น!!    ทุกๆ อย่างย่อมจะต้องเกิดขึ้นและดำเนินไปเองตาม
ลิขิตแห่งชะตากรรมของเธอกับบุรุษผู้มีชะตาลิขิตคู่กับเธอเป็นคนสุดท้ายในภพชาตินี้  "
หลังจากณนนท์  อ่านข้อความทั้งหมดที่นิมนิมพิมพ์ส่งถึงเขาแบบส่วนตัวจบลง  เขารู้สึก
มีความสุข หัวใจกำลังเบ่งบานดุจดอกทานตะวันที่รับแสงแดดอุ่นๆ ในยามเช้า  พระเอกคน
ดังเปิดประตูรถแล้วก้าวขาเรียวยาวแข็งแรงออกไปยืน  พร้อมกับยิ้มอย่างเบิกบานให้กับแสงแดดและท้องฟ้าอากาศรอบๆ กายเขา  ก็...นะ....!! ทุกอย่างดูสวยงามขึ้นมากจริง ๆ
บ่ายสี่โมงเย็นกว่า ๆ  นิมนิมกำลังเย็บเสื้อผ้าเก่าด้วยมือของเธอกับเข็มและด้าย มันเป็นงานอดิเรกที่เธอชอบเพราะได้ฝึกสมาธิไปในตัว  อีกทั้งเธอยังได้ออกแบบ,ตกแต่ง,ดัดแปลง
เสื้อผ้าเก่าๆ ของเธอและบุตรชายให้กลายเป็นเครื่องนุ่งห่มตัวใหม่  ที่มีความสวยงาม,เท่ห์!
ไม่ซ้ำแบบตัวใดๆ ในโลกนี้  สามารถนำกลับมาสวมใส่ใหม่แล้วรู้สึกเหมือนได้เสื้อผ้าชุดใหม่ที่ซึ่งไม่เคยใช้มาก่อนจนเบื่อ
เมื่อเธอเย็บปรับแต่งและซ่อมแซมจนกลายเป็นชุดใหม่ที่น่าสวมใส่แล้วนั้น  นิมนิมก็จะคัด
แยกเอาไปซักให้สะอาด  ก่อนที่จะมอบให้กับมูลนิธิรวมทั้งอาสาสมัครคนที่เธอรู้จักซึ่งเขา
จะออกเดินทางไปในหมู่บ้านชนบทอันห่างไกลจากตัวอำเภอ  เพื่อไปแจกอาหาร,ยา
รักษาโรค รวมทั้งเสื้อผ้าเครื่องนุ่งห่มให้แก่คนยากจน,เด็กๆ และคนชรา  ที่อาศัยอยู่ตาม
ลำพัง  เนื่องจากลูกๆ หลานๆ ต่างเข้าเมืองเพื่อดิ้นรนหางานทำเลี้ยงชีวิต  นั่นเอง
เสียงสัญญาณบ่งบอกว่ามีความเคลื่อนไหวใหม่ ๆ จากโทรศัพท์มือถือของนิมนิมซึ่งเธอวางเอาไว้ใกล้ๆ ตัวเสมอ  หญิงสาวผู้ซึ่งนั่งเย็บสอยเสื้อผ้าอยู่บนเก้าอี้ยาวทำจากไม้สักทอง  เอื้อมมือไปหยิบโทรศัพท์ส่วนตัวของตนเองมากดดู
" ใครหนะ ?  Support Nanon ?
แอดมาขอเป็นเพื่อนใหม่ของเราด้วยแฮะ!! ไหนขอดูโปรไฟลท์ก่อนซิ
ถ้าเป็นพวกเพจผี    ไม่รับนะจ๊ะ "
นิมนิม  กดต่อไปเพื่อดูโปรไฟลท์ของบุคคลที่ใช้ชื่อเพจว่า  * Support Nanon *
" อ้าว!!  ตั้งค่าโปรไฟลท์แบบส่วนตัว(แบบปิด) อีกต่างหาก!!!
แล้วจะแอดมาขอเป็นเพื่อนใหม่กับชั้นทำไมกันนะ ?  ชั้นยิ่งสกรีนเพื่อนอย่างละเอียด
เสียด้วย....    ถ้าตรวจสอบไม่ได้ว่า  เป็นใคร?  โพสท์อะไรแนวไหน ? ก็ม่ายรู๊.....?!!?
แบบนี้ก็ไม่ต้องเป็นเพื่อนกันหละค่ะ   เฮ๊อ!!      เสียเวลาทำงานจริงๆ  "
นิมนิม  บ่นงึมงำให้กับผู้ที่ขอแอดมาเป็นเพื่อนใหม่  ผู้ซึ่งเธอไม่สามารถตรวจสอบ
รายละเอียดส่วนตัวใดๆ ได้เลย  เพราะในโลกโซเชี่ยลนั้นเธอระมัดระวังพวกทำเพจ
ปลอมเพื่อหวังหลอกลวงและต้มตุ๋นคนไทยที่ไร้เดียงสา  หรือเป็นผู้เล่นโซเชี่ยล
มือใหม่ซึ่งไม่รู้ถึงพิษภัยมากมายในโลกที่ไร้พรมแดนของการติดต่อสื่อสารยุคนี้
เหมือนกับมี  คนบางคน... ที่ซึ่งกำลังซุ่มดูความเคลื่อนไหวของนิมนิมอยู่
เงียบ ๆ  เพราะในทันใดนั้นเอง!!  ก็มีบุคคลคนหนึ่ง? ซึ่งไม่ได้อยู่ใน
*รายชื่อเพื่อน*  แชทข้อความมาถึงเธอ
"  สวัสดีค่ะพี่นิมนิม  สบายดีไม๊คะ?  "
"  อ่าววววว..?    เอ๊ะ!!  ใคร ?  ...ยังไง....? "
นิมนิม  กดอ่านข้อความทักทายพร้อมกับรีบดูชื่อโปรไฟลท์ของผู้ที่แชทมาหาเธอในตอนนี้
"  เพจ Support Nanon !?  ทักเรามาทำไม?  ต้องการอะไรจากเรากันแน่นะคนๆ นี้? "
หญิงสาววัย 51 ปีซึ่งถือว่าชีวิตได้ผ่านเรื่องราวมากมายจนฉลาดทันคนเกินกว่าที่จะถูก
ใครสักคนล่อลวง  หรือหวังผลอะไรบางสิ่งบางอย่างแบบง่ายๆ จากเธอไปได้  นิมนิม
บ่นอุบอิบด้วยความสนเท่ห์ในจุดมุ่งหมายที่แท้จริงจากผู้ที่ใช้ชื่อว่า * Support Nanon *
ซึ่งกำลังพยายามติดต่อสื่อสารกับเธอให้จงได้!!  ทั้งๆ ที่เธอเองไม่ได้สนใจรวมทั้ง
ไม่เคยรู้จักกับบุคคลที่ใช้ชื่อแทนตัวตนของตัวเองแนวนี้มาก่อน
" สวัสดีค่ะ  คุณเป็นใครคะ?  ทำไมถึงเรียกแทนตัวของฉันว่า *พี่*?
ไม่ทราบว่าเราเคยรู้จักกันมาก่อนหรือเปล่าคะ ? "
นิมนิม  พิมพ์แชทตอบกลับเพื่อให้รู้ ๆ กันไปเลย
" พี่นิมนิมอย่าพึ่งงง แล้วรีบบล๊อกหนูนะคะ!!  คุยกันก่อนค่ะ ใจเย็นนิดนึง "
" ได้ค่ะ  งั้น.. ก็รีบบอกมาค่ะรายละเอียดของคุณ  พี่ไม่มีเวลาว่างค่ะ "
" ได้ค่ะ ๆ  ขอบคุณนะคะหนูชื่อแยมค่ะ พอดีหนูเห็นพี่นิมนิมเข้าไปกดติดตาม
และกดไล้ค์ให้ในเพจพี่ณนนท์  หนูก็เลยตามมาดูเพจของพี่เลยเดาว่าพี่นิมนิม
จะต้องเป็นรุ่นพี่ของแยมแน่ๆ  เลยถือวิสาสะเรียกพี่ว่า *พี่* ค่ะ "
" อ๊อ!  ค่ะ  แล้วยังไงคะ....?  น้องแยมมีอะไรจะคุยกับพี่เหรอคะ?
แต่พี่ขอออกตัวไว้ก่อนเลยนะคะว่า  พี่ก็แค่ชื่นชอบคุณณนนท์  เหมือน ๆ
กับแฟนคลับดาราทั่ว ๆ ไปเท่านั้นเอง  และพี่ไม่มีข้อมูลพิเศษใดๆ เกี่ยวกับ
คุณณนนท์ ด้วยค่ะ ขนาดละครของเค้าพี่ยังไม่เคยดูซักเรื่องเลย  55555 "
นิมนิม  รีบปิดทางต่อสัมพันธภาพกับผู้ที่บอกเธอว่า   *ชื่อแยม*
ชนิดที่ว่า  แทบจะไม่มีรูให้มุดต่อกันได้อีกเลยประมาณนั้น  หุหุ!!  เพราะตาม
ปกติของชีวิตเธอนั้น  ก็ไม่เคยติดตามดูละครไทยแบบติดหนึบแล้วยอมเทใจ
เป็นแฟนคลับพันธุ์แท้ของดาราหรือนักร้องไทยคนใดมาก่อน  จนบัดนี้
"  แยมเองก็เหมือนกันค่ะพี่  ไม่ค่อยมีเวลาดูละครของพี่นนท์จนจบสักเรื่อง
หรอกค่ะ  เพราะทำงานกว่าจะเลิกแล้วเดินทาง รถติดกว่าจะถึงห้อง  ก็ไม่ต้องดู
อะไรแล้วค่ะ  นอกจากรีบอาบน้ำ ทานข้าวและนอนค่ะ  พี่นิมนิมอยู่ขอนแก่น
ใช่ไม๊คะ?   แยมอยู่ที่สัตหีบค่ะ หนูหมายถึงครอบครัวอยู่ที่นั่นแต่ตอนนี้แยมยัง
ทำงานอยู่ในกรุงเทพฯ ค่ะ  "
" ใช่ค่ะ   พี่อยู่ขอนแก่นและรักขอนแก่นค่ะ  "
" พี่นิมนิมเห็นชื่อโปรไฟลท์ของแยมแล้วใช่ไม๊คะ  Support Nanon แยมตั้งใจทำ
โปรไฟลท์นี้เพื่อเป็นกำลังใจให้กับพี่นนท์รวมทั้งแฟนคลับที่ชื่นชอบพี่นนท์จริงๆค่ะ
ถ้าพี่นิมนิมกดรับเป็นเพื่อนกับแยม พี่จะเข้าไปเห็นแยมโพสท์ภาพและคลิปวีดีโอของ
พี่นนท์มากมาย  แต่พี่นิมนิมก็ยังไม่กดรับเพื่อน  เลยเข้าไปดู  ยังไม่ได้ "
"  พี่ไม่รู้ว่าพี่จะต้องกดรับเพื่อนกับใคร? ค่ะ  พี่ไม่กดรับเพื่อนที่ไม่รู้จัก!! เพราะมีพวก
ที่สร้างโปรไฟลท์ปลอม! แล้วขอแอดมาเป็นเพื่อนกับพี่เยอะมากๆ  จากนั้นพวกนี้
มันก็จะเอาไปแอบอ้างต้มตุ๋นหลอกลวงผู้อื่นที่ยังไม่ชำนาญในการติดต่อในโลกออนไลน์ "
" ถ้างั้นตอนนี้พี่นิมนิมรู้จักกับแยมแล้ว  แยมอยากมีพี่สาวที่ใจดีและเก่งอย่างพี่นิมนิม
ค่ะเพราะแยมเป็นลูกสาวคนเดียว  พี่นิมนิมเต็มใจที่จะกดรับแยมเป็นเพื่อนไม๊คะ...? "
"  อ๋อ!  ถ้าขอกันตรงๆ แบบนี้  ก็ได้ค่ะ  เดี๋ยวพี่กดรับให้ตอนนี้เลยก็แล้วกันนะคะ
และพี่ต้องขอตัวก่อนเพราะได้เวลาที่พี่ต้องออกไปข้างนอกแล้วค่ะ  ถ้าแยมมีอะไร
จะพูดคุยกับพี่  พิมพ์เอาไว้เลยนะคะถ้าพี่ว่างแล้วออนไลน์พี่จะกดอ่านและพิมพ์
ตอบค่ะ  ขอบคุณนะคะที่สนใจอยากจะเป็นเพื่อนกับคนแก่ๆ อย่างพี่  สวัสดีค่ะ  "
พิมพ์ตอบเสร็จ!  กดส่งข้อความสุดท้ายไปแล้ว  นิมนิมจึงกดรับ *เพื่อน*  ให้กับ
โปรไฟลท์ใหม่ที่อ้างว่าตัวเองเป็นหญิงสาวรุ่นน้องชื่อแยม  หลังจากนั้นเธอก็รีบ
ออฟไลน์เพื่อชาร์ตแบตเตอรี่โทรศัพท์วางไว้ในห้อง
ณนนท์  ทำท่าทาง  เย๊สสสสส!!!! กำหมัดทั้งสองข้างหงายมือขึ้น  แล้วดึงข้อศอก
ทั้งสองข้างเข้ามาหาตัวเอง  ด้วยความรู้สึกสุขสมอารมณ์หมาย  หาใดปาน วู๊ววว!!!!


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 48 แกล้งโง่

ณนนท์  รู้สึกดีใจอย่างมากที่นิมนิมได้ตกลงกดยอมรับแยมเป็นเพื่อนใหม่ในอินสตาแกรม
ของเธอ  เพราะนั่นหมายถึงจากนี้ต่อไป  เขาและเธอจะสามารถพูดคุยสนทนากันในเรื่อง
ต่างๆ เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนและเรียนรู้กันและกันให้ดียิ่งขึ้นไปอีกตามความต้องการที่
แท้จริงแห่งจิตใจของเขาและเธอ
หลังจากที่นิมนิมอาบน้ำเสร็จแล้ว  ค่ำคืนนั้นนิมนิมได้กดเข้าไปดูการโพสท์ภาพและคลิปมากมายในโปรไฟลท์ของแยม   ซึ่งเธอได้เห็นว่าทุกๆ ภาพและคลิปล้วนเป็นภาพและคลิป
ของณนนท์พระเอกคนดัง  ผู้ซึ่งมีแฟนคลับกดติดตามเขาในอินสตาแกรมส่วนตัวหลักล้าน
รวมทั้งยังมีแฟนคลับที่ชื่นชอบเขาเป็นพิเศษ  ได้ตั้งกลุ่มและสร้างโปรไฟลท์เพื่อเป็นการ
ช่วยกันโฆษณาประชาสัมพันธ์  หรือที่แฟนด้อมของศิลปินต่างๆ มักเรียกกันว่า
*เป็นการซับพอร์ท(สนับสนุน)*  คนที่ตนเองรักและชื่นชอบ  นั่นเอง
" ภาพและคลิปวีดีโอเยอะมากเลยอ่ะน้องแยม  ไปหามาจากไหนบ้างหรือคะ? "
นิมนิม  พิมพ์ข้อความเป็นคำถามเอาไว้ในแชทที่ส่งไปถึงแยม  จากนั้นเธอจึงโพสท์
: ภาพวาดระบายสีแนว Abstract Art (ศิลปะนามธรรม)ที่ซึ่งต้องอาศัยใจและอารมณ์
ความรู้สึกที่แท้จริงในการชมภาพนั้นๆ เพื่อให้เข้าถึงความหมายที่ผู้วาด(ศิลปิน)
ต้องการจะสื่อ  โดยเธอได้พิมพ์ข้อความประกอบภาพไว้ด้วย......
" ไม่มีความรวดร้าวใด
ยิ่งใหญ่เกินกว่าการเก็บเรื่องราวที่ไม่สามารถเล่าออกไปได้ไว้ภายใน
There is no greater agony
than bearing an untold story inside you."
-- Maya Angelou, I Know Why the Caged Bird Sings. --
ณนนท์   รู้สึกดีใจมากเมื่อเห็นข้อความคำถามส่งมาจากนิมนิม  เขายังไม่มีเวลากดอ่าน
และตอบกลับเธอเนื่องจากคืนนี้เขายังต้องถ่ายทำละครเรื่องใหม่ต่อไปอีกหลายชั่วโมง
"  ดีจัง!  ที่คุณสนใจเข้ามาดูภาพและคลิปของผม  ผมขอโทษด้วยนะนิมนิมที่ผมจำเป็น
ต้องโกหกและเข้าหาคุณด้วยโปรไฟลท์ปลอม  แต่ทั้งหมดที่ผมตัดสินใจทำนี้  ก็เพื่อให้
ความสัมพันธ์ของเราสองคนสามารถพัฒนาไปได้มากขึ้นเรื่อยๆ   จากการค่อยๆ เรียนรู้
ความคิด,จิตใจ,สิ่งที่ชอบ,สิ่งที่ไม่ชอบและสารพันเรื่องราว  ที่ซึ่งคุณกับผมจะมีโอกาส
ได้สนทนาแลกเปลี่ยนกันผ่านการแชทกับน้องผู้หญิงที่ชื่อ *แยม* ซึ่งมันคงจะทำให้คุณ
รู้สึกสบายใจมากกว่า  ต่อการแสดงความคิดเห็น,ความรู้สึกต่างๆ กับคนเพศเดียวกัน "
หลังเที่ยงคืน  ณนนท์เลิกจากกองถ่าย  เขารู้สึกเหนื่อยล้าพอสมควรด้วยวัย 43 ปีที่
ซึ่งมิใช่ชายหนุ่มวัยฉกรรจ์อีกแล้ว   แต่เมื่อเขากดอ่านข้อความที่นิมนิมส่งมาถึงแยม
ด้วยคำถามว่า : " ภาพและคลิปวีดีโอเยอะมากเลยอ่ะน้องแยม  ไปหามาจากไหน
บ้างหรือคะ? "   ทำให้ความเหนื่อยล้าจางหายไปราวกับมีเวทมนตร์  ณนนท์สตาร์ทรถ
เก๋ง BMW คันหรูของเขาแล้ว  แต่เขากลับยังไม่ยอมเคลื่อนรถจนกว่าจะพิมพ์ตอบข้อ
ความของนิมนิมให้เสร็จเสียก่อน
" อ๋อ!  แยมไปเอามาจากเพจอื่นๆ  ที่เค้าก็เป็นเอฟซีของพี่นนท์ค่ะเพจที่เค้าทำมาก่อน
แยม  พวกนี้เค้าจะมีภาพและคลิปของพี่นนท์เยอะไปหมดเลยเราก็ไปเลือกๆ ก๊อปมา
โพสท์อีกที  แยมทำแก้เซ็งค่ะพี่นิมนิม  เวลาเลิกงานแล้วเจอรถติด  แยมก็งมเล่นอยู่
กับการหาภาพมาโพสท์  มันก็ฆ่าเวลาไปในตัวไม่หงุดหงิดเพราะรถติดโคตรนานค่ะ 55 "
"  คุณนิมนิม  จะตอบเรากลับมาว่ายังไงนะ ?
ป่านนี้แม่คุณ  อาจจะนอนหลับไปแล้วกระมัง? "
ณนนท์คิดอย่างสุขใจไม่รู้เหมือนกันว่า  ทำไมต้องสุขใจ?!?!  เมื่อได้ทำอะไรๆ ที่เกี่ยวข้องกับแม่ม่ายลูกสามคนนี้   เขาเคลื่อนรถให้ถอยออกจากที่จอดแล้วเลี้ยวออกสู่ถนนเพื่อเดินทาง
กลับบ้าน  ช่วงดึกดื่นในยามราตรีใจกลางกรุงเทพมหานครรถไม่ติดแล้ว เพราะจะเหลือแค่
นักเที่ยวยามราตรี  กับพ่อค้าแม่ค้ารวมทั้งแท๊กซี่ที่รอรับส่งผู้คนที่ออกท่องราตรี  เท่านั้น
" Even the strongest have their moments of fatigue.
-------- The Negotiator  --------
แม้แต่คนที่แข็งแรงที่สุด ก็ยังมีช่วงเวลาของการเหนื่อยล้า "
ณนนท์  อาบน้ำสระผมเสร็จแล้วและกำลังเตรียมตัวเข้านอน  ในใจลึกๆ ของเขา
คาดหวังและรอการตอบกลับของนิมนิมถึงแยม  พระเอกหนุ่มโสดผู้อยู่ภายในบ้านอัน
หรูหราทันสมัย  กับเจ้าสุนัขแสนฉลาดซื่อสัตย์และขี้เล่นอีกหนึ่งตัว  จึงฆ่าเวลาก่อนนอน
ด้วยการโพสท์ภาพที่ถ่ายเซลฟี่ในกองถ่ายละครของวันนี้  พร้อมกับพิมพ์ข้อความบอกถึง
ความรู้สึกที่แท้จริงของเขากับใครสักคนหนึ่ง..  คนที่เขาหวังที่จะพบเจอและรอคอย
เธอมาตลอด......
นิมนิม   กำลัง *เดินจงกรม* ตามเวลาที่เธอได้ตั้งเจตนาเอาไว้  มันเป็นกิจวัตรปกติของ
ชีวิตเธอในเวลาก่อนนอนไปเสียแล้ว  สำหรับการไหว้พระสวดมนตร์,สมาทานรักษาศีลห้า
(ศีลแปดในวันโกนกับวันพระ) ,สวดพระคาถาสำคัญที่พ่อแม่ครูบาอาจารย์แต่ละท่าน
ซึ่งเป็นอริยะสงฆ์อริยะบุคคลได้สอนย้ำไว้นานมากว่า 20 ปีแล้ว  คือพระคาถาพุทธชัยมงคลคาถา+มหาการุณิโก+พระธารณปริตตคาถา+พระพุทธคุณ108 รอบ+ชินบัญชรคาถา
แล้วจากนั้นเธอจึงกราบพระรัตนตรัยอีก 5 ครั้ง ซึ่งหมายถึง.....
กราบหนึ่ง: คุณพระพุทธเจ้า  กราบสอง:คุณพระธรรมเจ้า  กราบสาม: คุณพระสงฆเจ้า(อริยะสงฆ์)  กราบสี่: คุณบิดามารดาผู้ให้กำเนิดรวมทั้งบรรพบุรุษทั้งหลาย   กราบห้า : คุณครูอุปัช ฌาย์อาจารย์ทั้งหลาย    แล้วเธอจึงพนมมือหลับตา.....  ตั้งจิตรวมใจนอบน้อม
มอบกายถวายชีวิตแด่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า  ด้วยการกล่าวว่า :
"นะโม ตัสสะ ภะคะวะโต อะระหะโต สัมมา สัมพุทธัสสะ "  (ว่า 3 หน)
"ขอนอบน้อมแด่พระผู้มีพระภาคเจ้า พระองค์นั้น ซึ่งเป็นผู้ไกลจากกิเลส
เป็นผู้ตรัสรู้ด้วยพระองค์เอง โดยชอบ"
" อิมาหัง  ภะคะวา  อัตตะภาวัง  ตุมหากัง  ปะริจจะ  ชามิ "
"ข้าพระพุทธเจ้าขอมอบกายถวายชีวิตแด่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าผู้ประเสริฐ
ข้าพระพุทธเจ้าขอตั้งใจเจริญวิปัสสนากรรมฐานด้วย *การเจริญสติปัฏฐานสี่*  ซึ่งเป็นทางสายเอกทางสายตรงของพระพุทธเจ้า  เพื่อความรู้แจ้งแทงตลอดในพระธรรม อันสามารถกำจัดอวิชชา กิเลส ตัณหา ทั้งปวงแก่ข้าพเจ้าได้จริงจนหมดสิ้นอาสวะกิเลสและเข้าถึงซึ่งพระนิพพานในอนาคตกาลข้างหน้านี้..... เทอญ "
แล้วจากนั้นนิมนิม  จึงกราบพระรัตนตรัยอีก 5 ครั้ง   ก่อนที่จะลุกขึ้นยืนตัวตรง  เพื่อเริ่ม
*เดินจงกรม* (เจริญสติด้วยการเดิน)  เป็นเวลา 30 นาที...   หลังจากนั้น  จึงนั่งลงเพื่อ
*นั่งสมาธิ* (เจริญสติด้วยการนั่ง) ต่ออีกเป็นเวลา 30 นาที...............................
เมื่อนิมนิม  ปฏิบัติธรรมตามหลักคำสอนอันสำคัญยิ่งขององค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
จนเสร็จเรียบร้อยทั้งอิริยาบทเดินและนั่ง  รวมทั้งการขออโหสิกรรม ,แผ่เมตตาแก่ตัวเอง
,แผ่เมตตาแก่สรรพสัตว์ทั้งหลาย แล้วอุทิศบุญกุศลทั้งหมดทั้งสิ้นจากการปฏิบัติธรรมแก่สรรพสัตว์ในทุกภพทุกภูมิอย่างไม่มีประมาณ  รวมทั้งได้ขอน้อมถวายบุญกุศลทั้งหมดนี้เพื่อเป็นพุทธบูชา  ธรรมบูชา สังฆบูชา อันได้ชื่อว่า
" เป็นมหากุศลที่ดีที่สุด!!ที่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสสรรเสริญเอาไว้ "
ก่อนเอนตัวลงนอนในยามดึกดื่นเลยเที่ยงคืนมาแล้ว.....  นิมนิมได้ถือโทรศัพท์มือถือ
มากดดูโปรไฟลท์ของณนนท์ เธอเห็นโพสท์ล่าสุดของเขา พร้อมกับอ่านข้อความ
ที่เขาพิมพ์เอาไว้.....
".....แม้แต่คนที่แข็งแรงที่สุด   ก็ยังมีช่วงเวลาของการเหนื่อยล้า.....
คุณนนท์กำลังจะสื่อบอกว่า   วันนี้ทำงานเหนื่อยใช่ไม๊คะ?  "
นิมนิม  จ้องมองใบหน้าหล่อเหลามีเสน่ห์ที่ดูคุ้นเคยมากเสียจนเหมือนรู้ใจกันได้ทุกอย่่าง
เธอพึมพำๆ หลังจากอ่านข้อความของเขาแล้ว  ด้วยความรู้สึกใส่ใจและห่วงใยอาทร
ต่อบุรุษที่มีพร้อมทุกๆ อย่างในชีวิตของเขา  ผู้ซึ่งช่างแตกต่างจากชีวิตอันล้มลุก
คลุกคลาน  เต็มไปด้วยอุปสรรคใหญ่ๆ ของชีวิตของเธอ  ยิ่งนัก!!
"  ไปดูโปรไฟลท์ของน้องแยมดีกว่า  ส่งข้อความมาด้วยหนิ  "
หญิงสาวผู้มีผิวพรรณและหน้าตางดงามผ่องใส  ดูอ่อนวัยมากกว่าอายุจริงๆ ของเธอ
เกือบ 20 ปี  ยิ่งในยามที่เธอไม่ได้ประแป้งแต่งหน้าทาปากใดๆ เช่นยามนี้..  ที่ผม
ยาวสลวยของเธอถูกหวีและปล่อยสยายเคลียร์ไหล่กลมกลึง  ดูอ่อนหวานงดงาม
ราวกับหญิงสาวโสดผู้ที่ยังไม่เคยผ่านการคลอดบุตรมาแล้วถึงสามคน  กระนั้น
" อ้าวววว....??   เอ๊ะ!!  ทำไม *พิกัดสถานที่*  ของแยม  กับคุณนนท์
จึงแจ้งว่าอยู่พิกัดเดียวกันนะ??  หมายความว่ายังไง ?  เค้าสองคนจะอยู่ใกล้กันมาก
ขนาดพิกัดต้องระบุว่า  เป็นที่เดียวกัน  ได้ด้วยเหรอ.....? .....ยังไงกันนะ ? "


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 49 รู้แล้วเงียบ

" พิกัดสถานที่ระบุขึ้นมาเหมือนกันเลย....????  *นวมินทร์-ปิ่นเกล้า*
เหมือนกันเด๊ะ! เลยอ่ะ ?  อย่าบอกนะว่าคุณแยมคือผู้หญิงที่คุณนนท์กำลังคุยอยู่
แล้วเธอก็ติดตามสอดแนมพฤติกรรมของคุณนนท์!!  อ้าว.... แต่เธอจะมาตาม
โปรไฟลท์ของเราทำไม๊?  เราไม่น่าใช่เป้าหมายที่ควรคำนึงสักนิดด้วยซ้ำอ่ะ? "
นิมนิม  เป็นคนช่างสังเกตุและเธอมักเก็บรายละเอียดต่างๆ ได้ดีเสมอจนกลายเป็น
อุปนิสัยส่วนตัวของเธอเอง  เมื่อเธอเห็นการแจ้งพิกัดในไอจีของณนนท์เป็นพื้นที่
เดียวกันกับของแยม!?   แน่นอนว่าความสงสัยย่อมเกิดขึ้น...?    อีกทั้งคำกล่าว
อ้างของแยมที่ขอเป็นเพื่อนใหม่กับนิมนิมนั้น  ก็ยังเป็นสิ่งที่เธอกังขา....?
"  ดีค่ะ  พี่เห็นด้วยกับการโพสท์แก้เซ็งช่วงเวลาเลิกงานแล้วเจอรถติดค่ะ เพราะพี่เคย
ทำงานอยู่ที่กรุงเทพ  จึงเข้าใจหัวอกคนทำงานในเมืองกรุงได้ดีว่ามันแย่มากแค่ไหนกับ
ปัญหารถติดซ้ำซากซึ่งไม่เคยแก้ไขอะไรๆได้ซักที   การหาอะไรมาเล่นมาโพสท์เพื่อ
ฆ่าเวลาไปในตัว  เป็นความคิดดีมาก สมัยพี่อยู่กรุงเทพฯ พี่ก็จะเสียบหูฟังๆ เพลงที่ชอบ
จากในโทรศัพท์มือถือ  ก็ช่วยให้ไม่หงุดหงิดเพราะรถติดโคตรนานได้ดีค่ะ   "
จากที่นิมนิมคิดว่าจะตอบแชทของแยมในวันพรุ่งนี้  เธอเปลี่ยนใจพิมพ์ตอบในตอนนี้
แทน  เพราะมีสิ่งที่เข้ามาทำให้เธอสงสัยใคร่รู้  แถมยังเป็นเรื่องสำคัญอีกด้วยสิ!
" น้องแยมคะ  พี่อยากบอกตามตรงนะคะว่า:ถ้าน้องแยมมาเป็นเพื่อนกับพี่ด้วยเหตุผล
อะไรบางอย่างในใจของน้อง?  และถ้าหากพี่สามารถให้คำตอบกับแยมได้  ขอให้
แยมถามและพูดกับพี่ตามตรงเลยนะคะ!  เพราะพี่นิมนิมเป็นคนที่ชอบความจริงใจ
และซื่อสัตย์ค่ะ  พี่เกลียดทุกๆ สิ่ง ที่มีลับลมคมในเพราะคนที่เลือกทำแบบนั้น  ส่วนมาก
คือคนที่ไม่มีความบริสุทธิ์ใจต่อผู้อื่น อีกทั้งยังแอบแฝงผลลัพท์บางสิ่งบางอย่างเอาไว้
ด้วย  สำหรับพี่..  ถ้าแยมแคร์และต้องการเป็นเพื่อนของพี่จริงๆ ขอให้เราพูดคุยกัน
อย่างตรงไปตรงมา  ย้ำ!! ว่าคุยได้ทุกเรื่องถาม-ตอบได้ทุกเรื่องที่ไม่มีผลกระทบต่อ
ความเป็นส่วนตัวของเราคนใดคนหนึ่ง เท่านั้นเองค่ะ "
หญิงสาวสวยซึ่งเป็นรุ่นพี่ของอีกคน โยนหินถามทางออกไปก่อน!!!!!!!  และเธอจะรอ
ดู "คำตอบ" ของแยม  เพื่อพิจารณาตัดสินว่าคนๆ นี้เข้าหาเธอด้วยจุดประสงค์ดีหรือร้าย
"  รู้แล้วคิด     พิชิตศัตรู
รู้แล้วเงียบ    ได้เปรียบศัตรู
รู้แล้วปฏิบัติ     ขจัดศัตรู
รู้แล้วหยิ่ง     จะยิ่งด้วยศัตรู  "
-- จากพระธรรมคำสอน  ของหลวงพ่อจรัญฯ วัดอัมพวัน --
ณนนท์  ตื่นนอนเกือบ 11 โมงเช้าเพื่อพักผ่อนให้เต็มที่ชดเชยสำหรับการนอนดึก
และการทำงานตลอดทั้งวันของเมื่อวานนี้  หลังจากทานอาหารมื้อเช้าเสร็จแล้ว
พระเอกหนุ่มเดินไปหยิบโทรศัพท์มือถือมากดเช็คดูความเคลื่อนไหวต่างๆ  ใน
โปรไฟลท์ส่วนตัวของ ณนนท์ -ศิลปินไทย  หลังจากนั้นเขากดสลับโปรไฟลท์ไป
ดูความเคลื่อนไหวในโปรไฟลท์ของ Support Nanon  โดยที่เขาหารู้ไม่ว่า
*พิกัดที่ตั้งค่าสถานที่* เอาไว้ในระบบของอินสตาแกรมบนโทรศัพท์มือถือส่วนตัว
ของเขานั้นทำงานได้ดีเยี่ยมเกินไป!!  จนทำให้เกิดเรื่องที่เป็นข้อพลาดพลั้งต่อการ
จับผิดด้วยความสงสัยของนิมนิมไปเสียแล้ว     (  อ่ะจ๊ากกกก!!!!+++ )
เมื่อเขาอ่านข้อความของนิมนิมที่ส่งถึงแยมจบลง   ณนนท์รู้สึกกังวลใจเพราะแคร์ความรู้สึกของหญิงสาววัย 51 ปีคนนี้เป็นพิเศษ  พระเอกชื่อดังผู้ซึ่งไม่มีความจำเป็นที่จะต้องคอยติด
ตามงอนง้อหรืออธิบายสิ่งใดกับใครๆ เลย ก็ได้(ถ้าไม่กระทบกับหน้าที่การงานและชื่อเสียงของเขา)  รีบพิมพ์ตอบกลับนิมนิมอย่างรวดเร็ว!!
"  สวัสดีค่ะพี่นิมนิม  ไม่ต้องกังวลนะคะ  ถ้าแยมมีอะไร  แยมจะถามหรือพูดกับพี่ตรงๆ ค่ะ
พี่นิมนิมได้กดไล่ย้อนหลังไปชมภาพและคลิปเก่าๆของพี่นนท์แล้วหรือยังคะ ?
มีภาพ/คลิปใดที่พี่ชอบเป็นพิเศษอ๊ะป่าว? เราสองคนมาคุยกันเรื่องของพี่นนท์ดีกว่าค่ะ
( แก้เซ็งอ่ะ 55 )  ประเด็นแรก! แยมขอเริ่มที่.. - พี่นิมนิมคิดว่าพี่นนท์โสดจริงๆ หรือแอบคบ
กับใครแบบลับๆ หรือเปล่าคะ ? - ( อย่าลืม  ตอบแยมด้วยนะคะ  เพราะแยมมีเรื่องดีๆ จะ
เม๊าท์ให้พี่ฟังตอนเลิกงาน  เย็นนี้ค่า.. ) "
นิมนิม  รีบกดดูข้อความตอบกลับจากแยมในทันทีที่เสียงสัญญาณข้อความเข้า  ดังเตือนขึ้น!!
"  ขอบคุณมากนะคะที่ทำให้พี่สาวที่แก่แล้วคนนี้ค่อยสบายใจ  ก่อนอื่นพี่ขอทราบอายุของแยมได้ไม๊คะ ? เพราะพี่เองปีนี้ครบ 51 ปีเต็มแล้วค่ะ  ส่วนการเดาว่าสถานะของคุณนนท์ตอนนี้
โสดจริงหรือไม่? พี่ขอเดาว่า : อาจจะมีคนคุยๆ หรือนัดเดทเพื่อศึกษาเรียนรู้กันและกัน นะคะ
เพราะชายหนุ่มโสดรูปงามและมีพร้อมสรรพทุกด้านเช่นคุณนนท์นี้  คงหัวบันไดไม่แห้งแน่นอนค่ะ (เดา)  ส่วนเมื่อไหร่คุณนนท์จะเปลี่ยนสถานะจากโสดเป็นมีแฟน นั้นพี่นิมนิมคิดว่า
เค้าคงรักษาความเป็นส่วนตัวของเค้ากับผู้หญฺิงที่ศึกษาดูใจกันอยู่จนกว่าจะแน่ใจจริงๆ และถึง
เวลาที่เหมาะสมจริงๆ ของ คนทั้งคู่อ่ะค่ะ (เดาล้วนๆนะคะ)  คำตอบของพี่มาจาก *การไม่มีข้อมูลพิเศษใดๆทั้งสิ้นนะคะ ดังนั้นจึงไร้เหตุผลและหลักฐานยืนยันค่ะ* 55555 "
ณนนท์   อ่านข้อความตอบกลับของนิมนิมไปด้วยพร้อมกับอมยิ้มและหัวเราะคิ๊ก ๆ
ไปด้วย  ดูเหมือนกับว่าตั้งแต่โลกของเขามีผู้หญิงลูกสามคนนี้เข้ามาเกี่ยวพัน
มันส่งผลมีอิทธิพลต่ออารมณ์,ความรู้สึก,พลังงานบวก,รอยยิ้มที่ไม่ได้ตั้งใจ,การหัวเราะ
ขำๆ อยู่คนเดียว  รวมทั้งความมีชีวิตชีวา  และหัวใจที่เต้นสูบฉีดโลหิตได้อย่างมี
ประสิทธิภาพเพราะอาการใจเต้นตึก ๆ ๆ!!! แบบไม่ต้องตั้งตัวกันเลยนั้น  มักเกิดขึ้นกับ
พระเอกคนดังอยู่เสมอหลังจากที่ได้พบกับนิมนิมในโลกออนไลน์
"..จะปาดือปัปปาเด เดเดดือปัปเปโดว โดวดาเด โอโอว
จะปาดือปัปเปเด จาดาวดือดับโปโดว โอโอว
หากเธอเป็นภูเขา ฉันจะเป็นต้นไม้
โอบกอดเธอเอาไว้ ไม่ให้เธอเหน็บหนาว
หากเธอเป็นท้องฟ้า ฉันจะเป็นเมฆสีขาว
โอบกอดเธอไม่ให้เธอเหงาและเดียวดาย
ถ้าเธอเป็นรถยนต์ ท้องถนนก็คือฉัน
หากเธอเป็นพระจันทร์ แน่นอนฉันต้องเป็นดาว
จะอยู่เคียงข้างเธอ ไม่ให้เธอเหน็บหนาว
แม้ในคราวทุกข์ใจจะอยู่ใกล้ใกล้เธอ
ก็เพราะว่าเธอ
คือของขวัญที่สวรรค์ให้มา โปโดโดป
ฉันจะเก็บรักษามันเอาไว้ให้นาน
จะไม่ให้ใครทำร้ายเธอ
ถ้าฉันยังยืนอยู่ตรงนี้
จะรักเธอทั้งหมดใจที่มี.."
จู่ ๆ  มิวสิควีดีโอเพลงนี้ก็เล่นขึ้น!!  ในจอทีวีขนาดใหญ่  ภายในห้องโถงอเนกประสงค์
ใจกลางตัวบ้านที่หรูหราทันสมัย ใช้งบประมาณในการก่อสร้างและตกแต่งหลายสิบล้าน
บาทของพระเอกละครทีวีคนดัง  ณนนท์ซึ่งกำลังนั่งเอนกายอยู่บนโซฟาร์ตัวโปรดและ
เปิดทีวีเอาไว้เพื่อเช็คข้อมูลข่าวสารประจำวันในวันหยุดพักผ่อนของเขา  เช่นวันนี้
"..Baby I love you ปือดืปปัปปาว
Baby I love you ปือดืปปัปปาว
เปเดปาดาว เดเดว จาดาด้าดาดาว
ถ้าเธอเป็นรถยนต์ ท้องถนนก็คือฉัน
หากเธอเป็นพระจันทร์ แน่นอนฉันต้องเป็นดาว
จะอยู่เคียงข้างเธอ ไม่ให้เธอเหน็บหนาว
แม้ในคราวทุกข์ใจจะอยู่ใกล้ใกล้เธอ โวะโอ
ก็เพราะว่าเธอ
คือของขวัญที่สวรรค์ให้มา
และฉันจะเก็บรักษามันเอาไว้ให้นาน
จะไม่ให้ใครทำร้ายเธอ
ถ้าฉันยังยืนอยู่ตรงนี้
จะรักเธอทั้งหมดใจที่มี
Baby I love you ปือดืปปัปปาว
Baby I love you ปือดืปปัปปาว
Baby I love you ปีดือปึปปีปือดือ
ป้าวป้าดาวป้าปาวปือดาวปาว
ป้าวปือดือปือปีดาว
ปาดาป้าดาว ปาปือดือปีดาว โนวดีดือดือเย้นาว
จะไม่ให้ใครทำร้ายเธอ
เพราะฉันยังยืนอยู่ตรงนี้
จะรักเธอทั้งหมดใจที่ฉันมี
Baby I love you.."
** อ้างอิงจาก : แหล่งที่มา: LyricFind / นักแต่งเพลง: สิงโต นำโชค /
เนื้อเพลง เธอคือของขวัญ © Music Copyright Thailand Ltd. (MCT) **


## ข้ามมิติรักแท้ทะลุออนไลน์ : ตอนที่ 50 ใครคือเขาคนนั้น?

" แยมอายุ 31 ปีค่ะพี่นิมนิม  โสดด้วยค่ะแต่มีคนคุยและคบกันอยู่  แยมทำงานในบริษัท
เอเจนซี่ที่รับทำงานอีเว๊นท์และประชาสัมพันธ์ค่ะ "
" โห!  ห่างพี่นิมนิมตั้ง 20 ปีเลยนะคะ  ถ้าพี่แต่งงานไวถือว่าเป็นรุ่นลูกของพี่ได้เลยนะคะเนี่ย
55  น่าสนุกดีนะคะงานที่แยมทำอยู่  พี่เองก็เคยทำงานแนวนี้มาก่อนค่ะสมัยเรียนจบใหม่ๆ
ลุยงานมานับสิบกว่าตำแหน่งค่ะ  คือเป็นพวกบ้าทำงาน 55  คนคุยที่คบกันอยู่...
ใช่คุณนนท์  หรือเปล่าคะน้องแยม? "
นิมนิม  โยนหินถามทางลูกที่สองออกไป ด้วยอุปนิสัยที่เป็นคนชอบความตรงไปตรงมา
อีกทั้งเธอต้องการไล่ต้อนผู้ที่อ้างตัวว่าเป็นสตรีสาวรุ่นน้องชื่อแยม ให้ออกอาการผิด
สังเกตุหรือจนมุมแก่เธอต่อสิ่งผิดสังเกตุที่เธอพึ่งเจอเมื่อวานนี้
ณนนท์  ทำหน้านิ่วคิ้วขมวดอยู่คนเดียวเมื่อกำลังอ่านข้อความจากนิมนิมถึงแยม  เขารู้สึก
ถึงการจ้องจับผิดของนิมนิมต่อความสัมพันธ์ระหว่างเขากับแยม.....????  แต่เขาเดา
สาเหตุไม่ออกจริงๆ ว่า : ทำไมนิมนิมจึงคิดว่าแยมเป็นผู้หญิงที่เขากำลังคุยหรือคบอยู่..?
" โอ๊ยตายแล้ว!!  ไม่ใช่เลยค่ะ ไม่ใช่!!  พี่สาวคนสวยของแยมกำลังคิดอะไรอยู่คะเนี๊ย?
แยมยังไม่เคยเจอตัวจริงของพี่นนท์เลยซักครั้งค่ะ  ดังนั้นไม่ต้องไปคิดว่าแยมจะเป็นสาว
คนพิเศษของพี่นนท์ไปได้เลยนะคะ  555  อีกอย่างแยมคงไม่ใช่สเป๊คของแกด้วยอ่ะค่ะ "
" พี่ก็ถามไปอย่างนั้นเองหละค่ะเผื่อมีจุดใต้ตำตอ!!  เพราะนิสัยของพี่ไม่ชอบเป็นมือ
ที่สามในชีวิตรักของใครๆ ค่ะ  เพราะในอดีตนั้นพี่เคยถูกแย่งชิงหรือสูญเสียคนรักที่สุด
ไปกับผู้หญิงคนอื่น  พี่จึงตั้งปณิธานว่า : ชาตินี้พี่จะไม่ขอมีเรื่องยุ่งๆ แนวโลกหลายใบ
แบบนี้เลย!!!  เพราะมันเป็นพฤติกรรมของคนมักมาก,เห็นแก่ตัว,ใจโลเล และสร้างเวร
สร้างกรรมแบบไม่รู้จบด้วยค่ะ "
ณนนท์  รับรู้ได้ถึงความเป็นคนเด็ดเดี่ยว,ชัดเจนในตนเองและตรงไปตรงมา(จนน่าเกรงขาม!)
ของหญิงสาววัยกลางคน  ผู้ซึ่งดึงดูดความสนใจใส่ใจของพระเอกคนดังอย่างเขาได้อย่างมากมายจนทำให้เขาต้องทำอะไรบางอย่างเพื่อหาหนทางเข้าไปทำความรู้จักกับตัวตนที่แท้
จริงของเธอ
"  แล้วตอนนี้พี่นิมนิมคบหากับหนุ่มคนไหนอยู่หรือเปล่าคะ?  แหม!  พี่นิมนิมสวยดูดี
และเก่งขนาดนี้แยมว่าจะต้องมีคนมาตกหลุมรักพี่นิมนิมแน่นอนค่ะ  ยิ่งสมัยนี้เค้า
ไม่แคร์เรื่องการหย่าร้างหรือการมีลูกติดแล้วด้วย  "
ณนนท์  ได้จังหวะในการสอบถามถึงความเป็นจริงเรื่องสถานะการคบหาของนิมนิม
"  เคยมีค่ะ  ช่วงที่พี่พึ่งหย่ากับคุณพ่อของลูกๆมาใหม่ๆ คนจีบเยอะเลยทั้งชาวไทย
และชาวต่างชาติ  แต่สุดท้ายแล้ว..พี่ก็เลือกลูกๆ เป็นอันดับหนึ่ง  ส่วนผู้ชายเป็น
อันดับรอง  อีกทั้งพี่เองมีสเป๊คผู้ชายที่พี่จะชอบตั้งเอาไว้เป็นข้อๆ อยู่แล้วถ้าไม่ได้
ตามที่พี่อยากเจอ  พี่ก็ไม่ขอคบให้เสียเวลา  เพราะการคบกันก็คือการเกี่ยวพันกัน
ซึ่งย่อมมีการสร้างเวรสร้างกรรมต่อกันและกันได้ทุกขณะ  ยิ่งถ้าคนไหนหน้ามืด
ตามัวเพราะความหลงรัก,ความหึงหวง,ความเป็นเจ้าเข้าเจ้าของ ต่ออีกคนหนึ่ง
แล้วหละก็... สมัยนี้อันตรายแถมน่ากลัวด้วยค่ะ  เห็นข่าวไม๊คะ? ฆ่ากันตายรายวัน
เพราะรักเพราะหึงหวง!!หลายปีมานี้พี่จึงปล่อยวางเรื่องความรัก  และการมองหา
คนรักออกไปค่ะ พี่ใช้ชีวิตให้มีความสุขกับลูกๆ ของพี่ดีกว่า "
ณนนท์   เผลอยิ้มอย่างดีใจเมื่อทราบจากข้อความของนิมนิมว่า  ปัจจุบันนี้เธอยังโสดและ
ไม่ได้คบหากับบุรุษเพศคนใดเป็นพิเศษอีกต่างหาก  ข้อความทั้งหมดของนิมนิมถึงแยม
นั้น  ได้ช่วยทำให้พระเอกคนดังรับรู้ถึงนิสัยใจคอ  รวมทั้งสิ่งที่ชอบ,ไม่ชอบของนิมนิมได้
เป็นอย่างดียิ่ง   มิเสียแรงเปล่า!!  สำหรับการลงทุนปลอมตัวเป็น *แยม* เพื่อเข้าหานิมนิม
"  วันนี้เป็นวันหยุดของแยมค่ะพี่สาว  เดี๋ยวแยมขอออกไปซื้อของกินหน้าปากซอย
มาตุนไว้ก่อน  แล้วเราค่อยคุยกันต่อเม๊าท์เรื่องพี่นนท์กันให้สนุกไปเลย  นะคะ "
ณนนท์   ชักชวนเพื่อเปิดทางให้นิมนิมได้แสดงออกถึงอารมณ์,ความรู้สึก,ความคิด
และจิตใจที่แท้จริงของเธอที่มีต่อเขาในฐานะพระเอกละครทีวีชื่อดัง  รวมทั้งได้เคย
พบเจอกันแล้วทั้งในความเป็นจริงบนเกาะเต่า  และ.. ในความฝันเสมือนจริงที่สุด!!
ทางด้านของนิมนิม  เธอตั้งใจที่จะบอกเล่าเรื่องสำคัญ! เรื่องหนึ่ง  ให้ณนนท์ได้ทราบ
จากตัวของเธอเอง  เพื่อให้ณนนท์เข้าใจเหตุและผลของการที่เธอเขียนจดหมายสมัคร
เข้ามาเป็นผู้หญิงอีกคนหนึ่งที่ณนนท์มีสิทธิ์เลือกชอบ,ทำความรู้จัก  และอาจพัฒนา
ความสัมพันธ์ไปจนกลายเป็น  "ความรักที่แท้จริงของคนทั้งคู่"  ในอนาคตได้
นอกจากนั้นยังมีเหตุผลอีกอย่างหนึ่ง  ที่นิมนิมไม่ต้องการให้ณนนท์เข้าใจผิด
ต่อการกระทำของเธอ  ด้วยการคิดเอาเองว่า : เพราะเขานั้นเป็นพระเอกละครทีวีชื่อดัง
ผู้ซึ่งมีพร้อมทุกๆสิ่ง  จึงทำให้เธอ(ผู้ซึ่งมาทราบในภายหลัง) เป็นฝ่ายเขียนจดหมาย
แนะนำตัวเองเพื่อสมัครเป็นผู้หญิงคนที่ใช่  สำหรับความรักที่แท้จริงของเขา
บ่ายแก่ ๆ ของวันนั้น  เมื่อนิมนิมทำงานบ้านต่างๆจนเสร็จเรียบร้อยแล้ว  แทนที่หญิงสาว
โสดแม่ลูกสามจะเขียนข้อความไปสนทนาแนวสนุกสนานกับแยม(ในวันหยุดงานของแยม)
เธอกลับเลือกที่จะเขียนจดหมาย **ฉบับที่สอง** ที่ซึ่งมีใจความสำคัญมาก  โดยเธอปรารถนา ให้ณนนท์ได้อ่านและรับรู้ตามความเป็นจริง!! ในทุกๆ สิ่งที่ได้เคยเกิดขึ้นต่อชีวิตของเธอ
"*"  สวัสดีค่ะ  คุณนนท์  ที่รักและชื่นชมยิ่ง..
ฉันมีเรื่องสำคัญมากที่สุดที่ตั้งใจจะให้คุณรับรู้จากตัวของฉันเอง  เพราะมันคือสาเหตุทั้งหมด(ก็ว่าได้)  ที่ทำให้ฉันตัดสินใจเขียนจดหมายแนะนำตัวเข้ามาหาคุณค่ะ   ย้อนไป
ในช่วงหลังจากที่ฉันเดินทางกลับมาจากเกาะเต่า(ที่ฉันได้พบคุณแต่ไม่รู้จักว่าคุณคือใคร?)  ครอบครัวเราได้เผชิญกับมรสุมลูกใหญ่ติดๆ กันถึงสองลูก!! จากการ
ที่คุณพ่อและคุณแม่ของเราซึ่งมีโรคประจำตัวอยู่แล้วได้ล้มป่วยลงอีกครั้ง  จากการติดเชื้อซ้ำแล้วซ้ำอีกจนท่านทั้งสองต้องหมุนเวียนเข้าไปนอนรักษาตัวในห้องปลอดเชื้อที่โรงพยาบาลที่
ดีที่สุดในภาคอีสาน  ทว่า!  สุดท้าย..เราทุกคนก็ไม่สามารถยื้อชีวิตและเวลาของคุณพ่อได้อีกต่อไป  ครอบครัวของฉันจึงสูญเสียคุณพ่อไปในช่วงเดือนเกิดของท่านพอดี....  ต่อมาอีกไม่นานนัก  คุณแม่ก็ติดเชื้อและมีอาการทรุดลงไปอีก ทำให้พวกเราต้องคอยอุ้มท่านเข้าๆ ออกๆ
ในโรงพยาบาล  จนกระทั่งแพทย์ผู้เชี่ยวชาญได้ประชุมลงความเห็นแก่พวกเราซึ่งเป็นลูกๆ ว่า
...ต้องการให้ผู้ป่วยเสียชีวิตในโรงพยาบาลหรือที่บ้าน ?...
แน่นอนว่าพวกเราตัดสินใจนำร่างกายที่ผ่ายผอมในช่วงเวลาสุดท้ายของคุณแม่  กลับมา
อยู่ที่บ้านตามความปรารถนาของท่านที่ได้เคยสั่งเสียลูกๆ หลานๆ มาโดยตลอดว่า :
* หากวันหนึ่งแม่จะต้องตาย  ขอให้แม่ได้ตายอยู่ที่บ้าน และขอให้ลูกๆ
หลานๆ ทุกคน  มาอยู่เป็นเพื่อนของแม่โดยพร้อมหน้ากันนะ! ! *
หลังจากนั้นพวกเราก็ผลัดเปลี่ยนกันเฝ้าดูแลคอยอยู่เป็นเพื่อนของท่านตลอดเวลา
ในวันก่อนที่คุณแม่จะจากพวกเราไปอย่างไม่มีวันกลับนั้น  ได้เกิดเหตุอัศจรรย์ขึ้นแก่ฉัน
(ซึ่งเป็นลูกสาวคนกลาง คือ ฉันมีพี่สาวและน้องชาย)  โดยในเวลาประมาณเที่ยงวันฉันพึ่ง
สวดมนตร์ใหญ่เพื่อน้อมถวายเป็นพุทธบูชา ธรรมบูชาสังฆบูชา แด่องค์สมเด็จพระสัมมาสัมพุทธเจ้า  จบลงแล้ว  ฉันจึงกราบนอบน้อมต่อพระรัตนตรัย 3 ครั้งกราบ  กราบนอบน้อมต่อ
คุณบิดามารดาและคุณครูอุปัชฌาอาจารย์อีก 2 ครั้ง  จากนั้นฉันรู้สึกเหนื่อยล้ามากจึงลุก
ขึ้นยืนเพื่อเดินไปเอนกายนอนลงบนเตียงนอน  โดยการนอนหงาย  แล้วทำสมาธิภาวนา
ด้วยการดูอาการพอง (ของลมหายใจ)... ดูอาการยุบ(ของลมหายใจ)..................... ................................ฉันทำเช่นนั้นไปเรื่อย ๆ   พร้อมกับจิตอีกส่วนหนึ่งของฉัน
ก็ผล๋อยหลับพักจิตไปด้วยความเหน็ดเหนื่อยอ่อนเพลีย  ที่สะสมมานานนับตั้งแต่คุณพ่อ
คุณแม่ได้ล้มเจ็บลง
ฉันมารู้สึกตัวอีกครั้ง!! เพราะคุณแม่ลุกขึ้นมาจากเตียงพยาบาล  แล้วเดินมาหาฉันโดยตัวของท่านนั้นเหมือนคนปกติที่ไม่ได้เจ็บป่วย  รูปร่างหน้าตาของท่านเหมือนช่วงที่ท่านอยู่ในวัย 40 ปี  เพราะในช่วงนั้นฉันจำได้ว่าคุณแม่จะมีรูปร่างอวบนิด ๆ  ท่านตัดผมสั้นแค่ไหล่แล้วดัดผมหยิกเป็นทรงสวอนตามแบบที่กำลังได้รับความนิยมในหมู่ของผู้หญิงวัยกลางคนในยุคนั้น
คุณแม่ผู้บังเกิดเกล้าของฉัน  ท่านสวมเสื้อผ้าลูกไม้เกรดเอ สีขาวละเลื่อม ตัดเย็บเป็น
แขนสามส่วนตรงคอมีปกแบบใหญ่  กับผ้าถุงผ้าไหมแท้ของชาวอีสานสีน้ำตาลผสมลายทอหูกสีเขียวเข้มเป็นมันระยิบระยับงดงาม  ท่านเดินมาหาพร้อมยิ้มให้กับฉันโดยมายืนอยู่
ที่ด้านข้างขวามือของฉัน  ผู้ซึ่งกำลังลืมตาตื่นขึ้นมาจากการนอนหลับ  ท่านพูดว่า.....
" ลูกหล่า  ไปวัดกับแม่ป๊ะ  แม่สิพาไปเฮ็ดบุญ "
( แปลจากภาษาอีสาน: " ลูกรักไปวัดด้วยกันกับแม่นะ  แม่จะพาไปสร้างบุญ " )
แล้วฉันก็มาอยู่ในวัดเก่าแก่แห่งหนึ่งของชนบทภาคอีสาน  มีลักษณะของการทำบุญกุศล
เนื่องในโอกาสพิเศษคือทั่ววัดมีการประดับประดาด้วยตุงผ้าทอมือ  สลับกับสายรุ้งหลาย
หลากสีซึ่งทำจากกระดาษแก้วแต่ละสี  มีไม้เป็นหลักปักและพันไปรอบ ๆ อุโบสถ
และเต็มทั่วพื้นที่ของบริเวณวัด  ฉันเห็นตัวเองกำลังยืนอยู่มุมด้านในของรั้ววัดซึ่งทำเป็นปูนซีเมนต์สีเก่าคร่ำคร่า  ที่อยู่ห่างออกมาจากพระอุโสสถหลังเล็กๆ และดูเก่าแก่ประมาณ
5-7 เมตร โดยมีแม่ของฉันยืนอยู่ใกล้ๆ และท่านกำลังยกโทรศัพท์มือถือของท่านแนบหู
เพื่อพูดสนทนากับใครสักคนที่ปลายสายอีกเครื่อง
ทันใดนั้น!!  ท่ามกลางบรรยากาศของงานบุญประเพณีของชาวไทยพุทธภาคอีสาน
ซึ่งมีชาวบ้านหญิงชายจำนวนมากต่างเดินกันขวักไขว่ไปมาอยู่ในบริเวณวัดเล็กๆ แห่งนี้
มีเสียงประกาศดังก้องออกมาทางเครื่องขยายเสียง  ซึ่งมีลำโพงของวัดติดเอาไว้บนต้นไม้
ทั้ง 4 ทิศของวัด  ใจความว่า......
" ประกาศ!   ประกาศจากทางวัดบ้านเฮาเด้อ!!  แม่สวาท  ชื่นสกุลจิต  อยู่ที่ไหนน้อ?
คุณแม่สวาท  ชื่นสกุลจิต อยู่หม่องได๋น้อบาดนี่?  ได้เวลาของการถวายปัจจัยเพื่อชำระหนี้
สงฆ์ในการก่อสร้างวัดบ้านเฮาแล้วเด้อ  ขอเรียนเซิญทางคุณแม่สวาท  ชื่นสกุลจิต  ผู้เป็น
ประธานอุปถัมภ์ในการสร้างวัดให้กับบ้านเฮา  ได้ฟ้าวเข้ามายังภายในอุโบสถของเฮาด้วย
เด้อ   ตอนนี้หลวงพ่อฯ กับนายช่างผู้ก่อสร้างวัดกำลังนั่งรอประธานใหญ่มายกถวายปัจจัย
ไทยทานในการทอดกฐินปีนี้ของบ้านเฮาให้เรียบร้อย ญาติโยมซุผู้ซุคนกะขอเรียนเซิญ
ให้ย่างเข้ามาที่ด้านในของพระอุโบสถของเฮา  เพื่อร่วมพิธีทอดกฐินสร้างวัดปีนี้ของหมู่เฮา
โดยพร้อมเพรียงกันเด้อขอรับ  เรียนเซิญ ๆ ๆ เด้อขอรับ ญาติโยมผู้มีจิตศรัทธาทั้งหลาย "
( แปลจากภาษาอีสาน :  " ประกาศ!   ประกาศจากทางวัดบ้านเรา!!  แม่สวาท  ชื่นสกุลจิต
อยู่ที่ไหนน้อ?  คุณแม่สวาท  ชื่นสกุลจิต อยู่ตรงไหนน้อตอนนี้?  ได้เวลาของการถวายปัจจัยเพื่อชำระหนี้สงฆ์ในการก่อสร้างวัดบ้านเราแล้ว  ขอเรียนเชิญทางคุณแม่สวาท  ชื่นสกุลจิต
ผู้เป็นประธานอุปถัมภ์ในการสร้างวัดให้กับบ้านเรา  ได้รีบเข้ามายังภายในอุโบสถของเรา
ด้วย  ตอนนี้หลวงพ่อฯ กับนายช่างผู้ก่อสร้างวัดกำลังนั่งรอประธานใหญ่มายกถวายปัจจัย
ไทยทานในการทอดกฐินปีนี้ของบ้านเราให้เรียบร้อย ญาติโยมทุกผู้ทุกคนก็ขอเรียนเชิญ
ให้เดินเข้ามาที่ด้านในของพระอุโบสถของเรา  เพื่อร่วมพิธีทอดกฐินสร้างวัดปีนี้ของกลุ่ม
เราโดยพร้อมเพรียงกัน ขอรับ  เรียนเชิญ ๆ ๆ ขอรับ ญาติโยมผู้มีจิตศรัทธาทั้งหลาย " )
ฉันและคุณแม่ได้ยินเสียงประกาศจากมัคทายกของวัดพร้อมกันอย่างชัดเจน!!  ฉันจึงหัน
หน้าไปมองคุณแม่ซึ่งยังคงสนทนากับใครบางคนด้วยโทรศัพท์มือถือของท่านอยู่นั้น
" เสี่ยคะ   เสี่ยอยู่ที่ไหนเหรอคะตอนนี้?   ชั้นอยู่ในวัดกับนิมนิมแล้วค่ะ
เสี่ยได้ยินประกาศไม๊คะ? ทางวัดเรียกให้ชั้นไปมอบเงินถวายสร้างวัดในส่วนที่หลวงพ่อฯ
ท่านยังติดค้างค่าก่อสร้างอุโบสถกับทางนายช่างเขาอยู่ค่ะ  แต่ตอนนี้ชั้นติดต่อลูกหนี้ไม่ได้เลยค่ะ   ทำยังไงดีคะ? ชั้นต้องช่วยหลวงพ่อฯ เคลียร์หนี้วัดให้หมดในวันนี้ให้ได้ค่ะเสี่ย
เสี่ยพอจะช่วยชั้นสักครั้งได้ไม๊คะ ?  อ๋อ! น้องนิมนิมหนะเหรอคะ..?  อยู่กับแม่ที่วัด
ตอนนี้เลยค่ะเสี่ย  แหม!....อะไร ๆ ก็น้องนิมนิมคนเดียวเลยนะคะ  เอายังไงนะคะ....?
เสี่ยจะให้ชั้นพาน้องนิมนิมออกไปหาเสี่ยตอนนี้ที่รีสอร์ท  ใช่ไม๊คะ?
หา!!  หมายความว่า!!  เสี่ยจะเป็นคนออกเงินทั้งหมดที่หลวงพ่อฯท่านค้างค่าก่อสร้าง
เสี่ยจะมอบเงินก้อนนี้ให้กับชั้นเอามามอบให้วัดเลย!!  แต่ชั้นต้องออกไปพบเสี่ยตอนนี้
พร้อมน้องนิมนิม?  แล้วให้ชั้นรับเงินมามอบถวายวัดเองเลยจริงเหรอคะ?!?!?
อ๋อ! ไม่มีค่ะ  น้องนิมนิมเค้าเลือกมากค่ะเสี่ย  ไม่มีแฟนแน่นอนค่ะ  แหม! เสี่ยก็รู้จักนิสัยใจคอ
อันเด็ดเดี่ยวเหมือนแม่ของน้องนิมนิมดีอยู่แล้วนี่คะ  ไม่งั้น... เสี่ยจะหลงรักน้องมาตั้งนานนมเพียงฝ่ายเดียวหรอกหรือคะ? ....จนป่านนี้นี่! ลูกสาวของชั้นเค้าก็ยังไม่รู้ตัวเลยนะคะว่าเสี่ย.....
แอบรักแอบหลงเค้ามาตั้งนานแสนนาน....  เฮ้อ! ถ้าชั้นสามารถทำให้เสี่ยกับลูกสาวที่ฉันหวง
และห่วงมากที่สุดลงเอยกันได้  และยังได้ช่วยหลวงพ่อฯ เคลียร์หนี้สินในการก่อสร้างวัดบ้านเราให้จบลงได้  ชั้นคงตายตาหลับแล้วหละค่ะ
อะไรนะคะ!??  ไม่ให้บังคับจิตใจของน้องนิมนิม?  ให้ถามความสมัครใจของน้องก่อน?
โอ๊ยยยย!!! ทำไมเสี่ยเป็นคนน่ารักมากขนาดนี้ค่ะเนี่ย!!  ตั้งแต่ชั้นรู้จักกับเสี่ยมานานชั้นไม่คิด
มาก่อนเลยจริงๆ นะคะ ว่าเสี่ยจะรักและรอคอยลูกสาวของชั้นมาได้นานมากขนาดนี้....
ขอบคุณเสี่ยมากนะคะ  ขอบคุณมากจริงๆ ที่จะเป็นเจ้าภาพช่วยฉันสร้างวัดถวายหลวงพ่อฯ
ให้แล้วเสร็จ ค่ะ  ค่ะชั้นจะรีบออกไปพบกับเสี่ยตอนนี้เลยค่ะ เดี๋ยวนิมนิมเป็นคนขับรถค่ะ "
เรื่่องราวของสาวโสดมนุษย์แม่ลูกสามอายุห้าสิบสองปีที่เธอได้รับพรจากพระโพธิสัตว์กวนอิมเมื่อเพียรบำเพ็ญศีลและธรรมจนบรรลุตอนอายุสามสิบห้าปี พรคือยิ่งแก่เธอจะยิ่งสาวขึ้น กับพระเอกละครไทยชื่อดังอายุสี่สิบสี่ปีที่ยังโสดเพราะรอคอยรักแท้ หลังจากแม่ของเธอตายเมื่อสองปีก่อนทั้งสองมักฝันว่าอยู่ด้วยกันแบบคู่รักเสมอๆทั้งที่ไม่เคยพบกันพวกเขาจึงไม่สามารถติดตามหากันได้ จนกระทั่งเขาประกาศผ่านสื่อออนไลน์ให้หญิงสาวที่ชอบเขาจีบเขาก่อนได้เขาอยากสร้างครอบครัวแล้ว เธอถูกดวงวิญญาณของแม่ชักนำให้พิมพ์ใบสมัครส่งไปถึงDMส่วนตัวของเขาในคืนฮาโลวีนซึ่งสะดุดตาเขาให้กดอ่านจนจบแล้วตามหาเธอเจอเพจของเธอ โดยเขาคิดว่าเธอเป็นหญิงสาวอายุน้อยกว่าเขามีเสน่ห์น่าสนใจมากเขาจึงเฝ้าติดตามดูเธอเงียบๆ ส่วนเธอก็สนทนากับเขาทุกวันโดยการเล่าและบ่นเรื่องต่างๆให้เขาฟังทำให้เขามีความสุขและชอบเธอมากจึงสร้างเพจปลอมเป็นผู้หญิงเพื่อขอเป็นเพื่อนและสนทนาเรื่องเป็นแฟนคลับของเขากับเธอเสมอ เรื่องราวของคนทั้งคู่ที่อยู่คนละมิติสังคมแต่เชื่อมโยงกันได้จริงในเวลานอนหลับลึก แต่กว่าจะได้พบกันผ่านการพิสูจน์รักแท้ที่เชื่อมต่อมาจากอดีตชาติเรื่องชุลมุนวุ่นวายสุดที่จะคาดเดาได้จึงเกิดขึ้นมากมาย พวกเขาใช่คู่แท้ทางจิตวิญญาณที่เฝ้ารอคอยกันจริงหรือไม่โปรดติดตาม,,,,,,