world triken
Jirasuk_JB
## การเดินทางของ ชางอัน

"ข้าอยากออกไปจากสำนักที่มั่งคั่งแห่งนี้ ข้าอยากมีชีวิตที่อิสระในการตัดสินใจ ทั้ง ในการใช้ชีวิต และที่สำคัญข้าอยากมีเพื่อน "
ภายในเย็นวันนั้น เฉินอันมีประชุมหารือ กับ สำนักเจ้าสำนัก และเหล่าผู้อาวุโส ของมังกรวารีแห่งอาณาจักรเป่ยหยาง ซึ่งเป็น1 ใน 4 สำนักเสาหลักเเห่งยุทธภพ เช่นเดียวกับ สำนัก ประตูมังกรสวรรค์
เรื่อง การหมั้นระหว่าง( ชางอัน เเละ บุตรีของเจ้าสำนักมังกรวารี ) ชางอันได้ข่าวว่าบิดาของตนเเละเหล่าผู้อาวุโสของสำนัก กำลังประขุมหารือเรื่องงานหมั้นของตน จึงเอ่ยว่า "วันนี้เเหละที่ข้าจะเป็นอิสระ" เขาพอเอ๋ยเสร็จก็รีบเก็บข้าวของที่จำเป็นเช่น ดาบ, เหรียญ ทองคำขาว , เสบียง ,และหยกประจำตระกูล ไว้ใน กระเป๋าเเห่งมิติ เขาได้ปลอมตัวเป็นองครักษ์ของตระกูล ทำทีเหมือนเดินลาดตระเวน ผ่านประตูหน้าไปอย่างง่ายดาย ก่อนที่เขาจะออกจาก ประตูสำนักเขาก็หันกลับมาแล้วเอ่ยเบาๆว่า "ลาก่อนท่านพ่อ ท่านแม่ พี่ชาย พี่สาว และ บ้านของข้า"เขาเดินต่อไปพร้อมกับน้ำที่ไหลหนองจากตา เขามุ่งตรงลงเขาไป เข้าไปสู่ ป่านิทรา ซึ่งเปรียบเสมือน ปราการ เเห่งสำนักมังกรสวรรค์ เขาผ่านป่าที่นับเป็นป่าที่อันตรายที่สุดในยุทธภพ เพราะความคุ้นชินที่ได้ฝึกในป่าเเห่งนี้นับ 10 ปี เขาผ่านป่านินทรา มุ่งตรงสู่เมือง เว่ยอัน
เมืองหลวง เเห่ง อาณาจักรกวางชี เขาเดินทางมาถึงทะเลสาบแห่งกวางชี เเต่ด้วยความที่ตอนนั้นมันดึกมากเเล้ว เขาจึงตัดสินใจพักแรมที่เมืองกวางตุ้ง เมืองท่าเเห่ง อาณาจักรกวางชี ชางอัน เดินทางมาถึงที่ประตูเมือง พบกับยามสองคนที่เฝ้าประตูเมือง
ยามคนหนึ่งกล่าวทัก ชาวอัน ว่า "ข้าไม่เคยเห็นเจ้ามาก่อน เจ้านามว่าอะไรมาที่เมืองเว่ยอันเเห่งนี้เพื่อกิจอันใด"
"เอ่อ ข้านามว่าชางอัน ข้ากำลังอยู่ในระหว่างท่องยุทธภพ กำลังเดินทางไปยังอาณาจักร กวางชี เพื่อเข้าร่วมชม เทศกาล ประลองยุทธ์ วันนี้ไม่มีเรือข้ามเมืองเเล้วจึงมาหาที่พักที่นี่ "
"เป็นเช่นนั้นเองหรือ ดูจากการแต่งตัวของเจ้าๆคงเป็นองครักษ์ ประจำตระกูลในระแวกนี้ละสิ เช่นนั้นข้าจะเเนะนำที่พักให้เจ้าเเล้วกันน้องชาย"
" ขอบคุณ ขอรับ "
ชางอัน มาตามทางที่ ทหารยามบอก พบ ที่พักที่ทหารยามบอก
"ยินดีต้อนรับ เจ้าค่ะ " เสียงของหญิงวัยกลางคนกล่าวขึ้นหลังจากที่ ชางอัน เข้าไปในที่พัก
"ท่านต้องการพักหรือกินอาหาร เจ้าค่ะ "
"ข้า ต้องการห้อวพักพร้อมอาหารที่ดีที่สุดของร้าน ช่วยจัดการให้ทีนะขอรับ"
" รอสักครู่ นะเจ้าค่ะ เชิญหาที่นั่งได้เลยเจ้าค่ะ" หลังจากสิ้นเสียงของเจ้าของร้าน ก็มีชายร่างใหญ่คนหนึ่งเดินเข้ามาข้างหลังของ ชางอัน กล่าวทักชางอันว่า " เจ้าหนุ่มพึ่งจะเคยมาเมืองนี้สินะ "  "เอ่อ เช่นนั้น ขอรับ" "ดูจากการเเต่งตัวเจ้าคงจะมีฝีมือพอตัวเลย หรือเจ้าเป็นทหารรับจ้างล่ะ"
"มิใช่ ขอรับ ข้าแค่คนที่ท่องยุทธภพทั่วไปแหละ ขอรับ"  " เจ้าคิดว่าข้าโง่ รึไง อย่ามาหลอกกันให้ยากเลยน๊า เจ้าหนุ่ม เเค่ดูจากร่างกายและการเเต่งตัวของเจ้าข้าก็รู้แล้วล่ะ 55555 " เห้อไอ้แก่บ้านี่ ชักจะน่ารำคราญแล้ว ฆ่าทิ้งส่ะดีมั้ง ว่าไปนั่น "เอ่อ การแต่งกายของข้า ดูออกง่ายเช่นนั้นเลยรึ โดนจับได้ส่ะเเล้วสิ 555 " เลิกถามได้แล้วววไอ้แก่บ้าเอ๊ยยย ข้าหิวจะตายแล้ววววว~~ พอกันที "เอิ่มข้าขอตัวก่อน นะขอรับ555 " "เจ้าเดินทางมาไกล คงอยากพักผ่อนเเล้วสินะ เชิญๆ" เห้อ
"ของที่สั่งได้แล้ว เจ้าค่ะ "  ว้าวววว อาหารน่ากินจริงๆสมชื่อ เมืองกวางตุ้ง ล่ะนะ
หืมมม ห้องก็ถือว่าใช่ได้ งั้นก็ไม่เกรงใจล่ะนะ หืมมมันชั่งนุ่มสบายตัวจริงๆ หรือ ข้าเหนื่อยเพาะเดินทางนะ .
ท่ามกลางบรรยากาศ การประชุมที่ดุดัน ก็มีทหารองครักษ์วิ่งปรี่เข้ามาตะโกนดังลั่นว่า
"นายท่าน ! แย่แล้วขอรับ" เฉินอัน ได้ฟังความที่ทหารกล่าว ท่ามกลางเสียงวุ่นวาย เฉินอัน ก็โกรธเลือดขึ้นหน้า สั่งให้ระดมทหารนับแสนให้พริกแผ่นดินตามหา ชางอัน


## การพบเจอ

แสงสว่างที่ส่องมาพร้อมกับสายลมที่พัดโชยๆผ่านทางหน้าต่างกลิ่นความเขียวขจีของใบไม้ทำให้ข้าตื่นขึ้น พร้อมกับอากาศที่สดชื่น วันนี้เป็นวันที่ 2 ของการหนีออกจากบ้าน เป้าหมายที่ข้าต้องการจะไปอันดับแรกคือเมืองเว่ยอัน "ก๊อกก๊อกก๊อก!! "
มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น ข้าค่อยๆลุกจากที่นอนเดินตรงไปที่ประตูพร้อมกับเปิดประตูออกมาพบกับหญิงสาววัยกลางคนผมสีทองในตาสีน้ำตาลพร้อมกับใบหน้าที่เข้าที่ พอมองดีๆเธอคือคนสวยคนหนึ่งเเละเธอคือเจ้าของโรงแรมแห่งนี้
" อาหารที่ท่านสั่งเมื่อวานพร้อมเเล้ว ถ้าเตรียมตัวพร้อมเเล้วก็ลงไปนะ ก่อนที่อาหารจะเย็น"
"ขอบคุณที่มาบอกเดี๋ยวข้าเตรียมตัวเสร็จจะรีบลงไป " ข้าพูดตอบกลับด้วยเสียงที่เบาแผ่วเพราะเพิ่งตื่น อ๋อลืมบอกไปเมื่อวานนี้ก่อนที่ข้าจะนอนข้าได้ออกไปซื้อเสื้อผ้าตอนนี้ผมแต่งตัวตรีมสีดำพร้อมกับปลอกดาบสีดำที่ได้มาใหม่ ข้าเดินลงมาจากบันไดชั้นที่ 2 มองลงมาข้าเห็นคนนับ 10 คนกำลังนั่งรับประทานอาหารอย่างเอร็ดอร่อยผมเดินลงมาที่โต๊ะที่เจ้าของร้านจัดไว้ให้แล้วก็เริ่มกินอาหารไม่ผิดหวังอาหารก็ยังดีเหมือนเดิม
ข้าเดินไปที่เคาน์เตอร์พร้อมกับถามราคาที่พักเเละอาหาร แต่สิ่งที่ตกใจคือชายร่างใหญ่ที่ทักข้าเมื่อวานยืนอยู่ที่เคาน์เตอร์
"ราคาที่พัก บวกกับค่าอาหาร คือ 8 เหรียญเงิน " ข้าเริ่มเข้าใจแล้วผู้ชายร่างใหญ่คนนี้คือสามีของผู้หญิงเจ้าของร้าน !! นี่มันคืออะไรกัน
ตาแก่ร่างโตหัวโล้นผิวดำนั่นทำไมถึงได้ภรรยาที่สวยขนาดนี้โลกนี้มันอะไรกันว๊าาาา~ช่างไม่ยุติธรรมเอาส่ะเลย " 5 เหรียญเงินสินะ ขอรับ"
ราคาเหรียญของทวีปนี้ 10 เหรียญทองแดงเท่ากับ 1 เหรียญเงิน 100 เหรียญ เงิน = 1 เหรียญทอง 100 เหรียญทองเท่ากับ  1 เหรียญทองคำขาว เพราะฉะนั้นในทวีปนี้เหรียญทองคำขาวจึงมีมูลค่ามากที่สุด ซึ่งตอนนี้ข้ามีเหรียญทองคำขาวอยู่ที่ 200 เหรียญจะบอกว่าข้าคือเศรษฐีคนหนึ่งเลยก็ว่าได้ 555555 "เจ้าน่ะยังไม่ได้ลงทะเบียนเป็นสมาชิกในสมาคมยุทธภพสินะ เจ้ามาจากที่ไหนล่ะ " ชายร่างโตคนนั้นได้เอ่ยถาม
"  เออมันต้องลงทะเบียนด้วยอย่างนั้นหรือ ข้าไม่เห็นรู้เรื่องเลย"
ข้าเพิ่งรู้ตอนนี้จากชายคนนี้นี่แหละว่ามันมีสมาคมยุทธภพอยู่จากที่ฟังมา
สมาคมยุทธภพก็เปรียบเสมือนกลุ่มของนักสู้ที่รวมตัวกันเพื่อข้อมูลข่าวสารและภารกิจซึ่งมีจอมยุทธ์ระดับมหาจักรพรรดิที่เป็นจอมยุทธ 1 ใน 5 ของจอมยุทธที่แข็งแกร่งที่สุดในยุทธภพเป็นผู้ปกครอง เอาล่ะดูท่าคงมีอะไรสนุกๆให้ทำแล้วสิเเต่ตอนี้ข้าคงต้องเปลี่ยนชื่อก่อนป้องกันการที่ตระกูลจะส่งทหารมาตามหา
งั้นต่อจากนี้ไปข้าจะชื่อว่า" ฉางเกอ "
เมื่อข้าเดินมาถึงสมาคมยุทธภพแห่งเมืองกวางตุ้งเพื่อที่จะลงทะเบียนข้าก็ได้พบกับหญิงสาวคนหนึ่งซึ่งมีผมสีขาวในตาสีฟ้ามีผิวขาวหลุดปุยฝ้าย แต่เมื่อเทียบกับออร่าที่เปล่งออกมาจากตัวเธอมันช่างไม่เข้ากับรูปร่างของเธอเลย
" คุณหลิน วันนี้ก็ทำสำเร็จอย่างสมบูรณ์แบบอย่างเคยสินะเจ้าค่ะ สมแล้วที่เป็นสมาชิกระดับ 3"
ในสมาคมยุทธภพจะแบ่งสมาชิกเป็น 5 ระดับซึ่งไม่เกี่ยวกับพลังของสมาชิกแต่ขึ้นอยู่กับความสำเร็จของภารกิจที่ทำ
".... !!!" เธอไม่พูดอะไร แล้วเดินออกไปจากตำหนักวรยุทธ "หึ้ยยย คิดว่าเก่งแล้วจะเหมือนคนอื่นได้แบบนี้หรอยัยนั่นคงคิดว่าตัวเองเด่นมากสินะ" 5555แบบนี้สินะคือปฏิกิริยาของคนที่ว่าลับหลังคนอื่นเพิ่งจะเคยเจอแฮะ 5555เอาเถอะ เอาเป็นว่าลงทะเบียนก่อนแล้วกัน
"ลงทะเบียนเรียบร้อยแล้วเจ้าค่ะ ค่าบริการ 10 เหรียญ silver และนี่คือป้ายระดับสมาชิกโปรดรักษาไว้ให้ดีถ้าทำหายและต้องการทำใหม่จะถูกหักค่าบริการถึง 25 เหรียญ เงิน ขอบคุณเจ้าค่ะ"
ค่าบริการแพงเหมือนกันแฮะ แต่ก็เอาเถอะถือว่าคุ้มกับข่าวสารและงานที่ต้องทำที่จริงต่อให้ไม่ทำงานก็ไม่กินไม่ใช้ตลอดชาตินั่นแหละนะแต่ว่ามันก็เบื่อนั่นแหละ และข้าก็ไม่ลืมเหตุผลที่ข้าออกมาที่สำคัญที่สุดก็คือ "เพื่อหาเพื่อนยังไงล่ะ" 55555555
** ไอ้บ้าคนนั้นคือใครกันทำหน้าพิลึกตั้งแต่เมื่อกี้แล้วนะ เห็นแล้วน่าขนลุกชะมัด แต่งตัวสีดำทั้งชุดออกดาบสีดำคิดว่าตัวเองเท่ห์นักหรอ  แต่ก็ช่างเขาเถอะ หืมภารกิจระดับ 3 ปราบกองโจรที่ลุ่มแม่น้ำกวางตุ้งทางทิศใต้รางวัล 500 เหรียญ เงิน เป็นค่าตอบแทนที่น่าสนใจงั้นเอางานนี้แล้วกัน  ค่าได้ออกเดินทางไปที่ลุ่มแม่น้ำกวางตุ้งพร้อมกับกลุ่มพ่อค้าที่เข้ามาติดต่อขอให้คุ้มครองซึ่งต้องผ่านทางนั้นพอดีก็ถือว่า ดีเลยนะถือว่ายิงปืนนัดเดียวได้นกสองตัว ระหว่างที่เดินทางก็ผ่านมา 2 ชั่วยามใกล้ถึงลุ่มแม่น้ำกวางตุ้งทิศใต้ที่อยู่ในภารกิจ
"มันเกิดอะไรขึ้น" เสียงโวยวายจากทางหน้าคาราวาน ผู้คนกำลังมุ่งดูอะไรกันนะ พอค่าควบม้าเข้าไปใกล้ก็ต้องตกใจกับกองศพนับร้อยที่นอนกองอยู่กับพื้นนี่มันเกิดอะไรขึ้น !! ใครมันมาแย่งภารกิจของข้าก๊านนนนนน~
( 500 เหรียญเงิน ข้าขอรับไปแล้วกัน..)
เตรียมตัวพบกับ เรื่องราวของ 
 ชางอัน ชายผู้มากด้วยพรสวรรค์ ทั่งยังเป็นผู้สืบทอดสายเลือดโดยตรงจาก เฉินอัน (เจ้าสำนักประตูมังกรสวรรค์) 1 ใน 4 สำนัก ที่เเข็งแกร่งที่สุด ใน" ยุทธภพ "
 ชางอัน ถูกพร่ำสอนวรยุทธและบ่มเพาะกำลังภายในตั้งเเต่วัยเยาว์ จนได้ชื่อว่า มังกรแห่งปาฏิหาริย์ แต่เจ้าตัวดันเบื่อกับชีวิตเช่นนั้น จึงหนีออกจากสำนักเพื่อท่องยุทธภพ และได้พบกับ.......