เกิดใหม่อีกครั้ง พาทั้งครอบครัวไปเจอเสือ
ไวโอเลต มอนต์โกเมอรี
## บทที่ 1

น้องชายลู่ กวงจง กำลังถือโทรศัพท์พูดอย่างตื่นเต้นว่า "ฉันเจอทางลัดแล้ว ถ้าเดินผ่านตรงนี้สามารถเข้าสวนสัตว์ซาฟารีได้เลย ประหยัดค่าตั๋วได้ตั้ง 2,000 หยวนเชียวนะ"
"พวกเราไปวันจันทร์กันดีกว่า วันจันทร์คนต้องน้อยกว่าแน่ๆ"
พ่อลู่ ตงเซิง และแม่เฉิน ซิ่วเหม่ย หลังจากฟังลู่ กวงจง พูดจบก็จ้องมองฉันที่นั่งเหม่อลอยอยู่
"ดูน้องชายเธอสิ ช่างฉลาดจริงๆ สอบติดวิทยาลัยดีๆ แถมยังรู้จักประหยัดเงินให้ครอบครัวอีก"
"ใช่แล้ว แล้วดูเธอสิ นั่งเหมือนท่อนไม้ ไม่ได้ยินที่น้องชายพูดหรือไง? ไม่มีปฏิกิริยาอะไรเลย?"
ฉันเพิ่งได้สติจากภวังค์ มองไปรอบๆ อย่างงุนงง เห็นสภาพแวดล้อมที่คุ้นเคย
จากคำพูดที่ได้ยินเมื่อครู่ ฉันแน่ใจแล้ว
ฉันได้เกิดใหม่
ชาติที่แล้ว หลังจากลู่ กวงจง ได้คะแนนสอบเข้ามหาวิทยาลัย เขาสอบติดวิทยาลัยธรรมดาๆ แห่งหนึ่งตามที่พ่อแม่หวัง พ่อแม่ดีใจราวกับเป็นวันตรุษจีน
พวกเขาลืมไปเลยว่าตอนที่ฉันสอบติดมหาวิทยาลัย 211 ในท้องถิ่น และขอให้พวกเขาอนุญาตให้ฉันเรียนต่อ พวกเขาแค่ตอบอย่างเรียบๆ ว่า
"ผู้หญิงเรียนหนังสือมากไปมีประโยชน์อะไร? สุดท้ายก็ต้องแต่งงานมีลูกไม่ใช่หรือ?"
"ช่วยติวหนังสือให้น้องชายดีกว่า นั่นสำคัญที่สุด!"
"ออกไปทำงานตอนนี้ จะได้เก็บเงินไว้ให้กวงจงมากขึ้น"
....
เพื่อเป็นการฉลอง ครอบครัวจึงตัดสินใจไปเที่ยวสวนสัตว์ซาฟารีด้วยกัน เพื่อฉลอง "ความสำเร็จอันยิ่งใหญ่" ของลู่ กวงจง
แต่เดิมคำว่าทั้งครอบครัวนี้ไม่รวมฉัน เพราะค่าตั๋วตกคนละ 500 กว่าหยวน
แต่ตอนที่ลู่ กวงจง ค้นหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ต เขาเจอโพสต์หนึ่งที่อ้างว่าเป็นชาวบ้านแถวนั้นโพสต์ไว้ บอกว่าด้านหลังภูเขาหู่มีทางลัด สามารถเข้าสวนสัตว์ได้โดยตรง ปลอดภัยและเชื่อถือได้
ตอนนั้นฉันรู้สึกว่ามันอันตราย พยายามเตือนไปสองสามประโยค แต่เฉิน ซิ่วเหม่ย กลับคิดว่าฉันอิจฉาความฉลาดของลู่ กวงจง และลงมือทำร้ายฉันทันที


## บทที่ 2 หลังการแก้ไข

ฉันถูกเฉิน ซิ่วเหม่ยตบหน้าหลายที จึงต้องหุบปาก
ฉันตั้งใจจะปฏิเสธไม่ไปด้วย แต่พวกเขาทั้งสามคนต้องการคนช่วยถือกระเป๋า บังคับให้ฉันต้องไปให้ได้ ฉันกลัวจะถูกตี จึงจำใจไปด้วย
ไม่รู้ว่าลู่ กวงจงพาเดินผิดทาง หรือว่าทางเล็กนี้ไม่มีอยู่จริง พวกเราทั้งสี่คนเดินมาถึงบริเวณกรงเสือ เสือที่หิวโหยถูกพวกเราปลุก มันวิ่งพุ่งเข้าใส่พวกเรา
ลู่ กวงจงเดินนำหน้า เป็นคนแรกที่เจอ เพื่อปกป้องตัวเอง เขาเลือกที่จะผลักฉันไปข้างหน้าเสือ ฉันถูกผลักล้มลงพื้น ของที่ถืออยู่ทับร่างจนขยับไม่ได้
ฉันได้แต่มองดูครอบครัวที่รักที่สุดวิ่งหนีไปอย่างรวดเร็ว แล้วก็ได้แต่มองดูเสือเดินเข้ามาใกล้ ตะปบลงบนอกฉันทีหนึ่ง จนฉันกระอักเลือดออกมา
เสือได้กลิ่นเลือดก็คลุ้มคลั่ง อ้าปากฉีกร่างฉันทันที ฉันถูกกินไปครึ่งตัว ตายอย่างทรมานทั้งเป็น
หลังจากฉันตาย พ่อแม่เอาร่างที่แหลกเหลือของฉันไปวางไว้หน้าสวนสัตว์ตอนอากาศร้อนจัด เพื่อจะได้เงินชดเชยไปซื้อบ้านให้ลู่ กวงจง
แมลงวันนับไม่ถ้วนมาวางไข่บนศพที่แหลกเหลือของฉัน แม้ตายแล้วฉันก็ยังไม่ได้รับความเคารพและเกียรติที่ควรได้
สุดท้ายแม้แต่สวนสัตว์ก็ทนดูไม่ได้ จ่ายค่าชดเชยหลายแสน ฉันถึงได้ไปสู่สุคติ
ส่วนพ่อแม่นับเงินพลางพูดอย่างตื่นเต้น
"ยังไงกวงจงก็เก่งจริงๆ ประหยัดไปได้สองพันกว่า คราวนี้ยังได้กำไรอีกหลายแสน"
"ถ้ารู้ว่าจะดีแบบนี้ เราน่าจะไปตั้งแต่หลายปีก่อนแล้ว"
นึกถึงตรงนี้ ฉันเงยหน้าขึ้นยิ้ม
คราวนี้ พวกเธอก็ควรจะได้ลิ้มรสการตายในปากเสือบ้างแล้ว!
เห็นเฉิน ซิ่วเหม่ยกำลังจะตบฉันอีก ฉันรีบชูนิ้วโป้งขึ้น "สมแล้วที่เป็นกวงจง แค่ทำนิดหน่อยก็ประหยัดได้ตั้งเยอะ สมกับที่ว่ามีลูกต้องมีลูกชายจริงๆ"


## บทที่ 3 หลังการแก้ไข

โดยไม่ต้องให้ฉันพูดแทรก ทั้งสามคนก็ตกลงเวลาไปเที่ยวกันเรียบร้อย พ่อแม่ออกไปซื้อของอร่อยๆ ให้ลู่ กวงจง ส่วนฉันอยู่บ้านซักผ้าและทำอาหารให้เขา
วันรุ่งขึ้น ฉันแอบไปหาลู่ กวงจง แล้วมอบกล้องแอคชั่นแคมให้เขา
ฉันรู้ว่าเขาอยากได้มาก แต่เขาเหลือบมองแวบเดียว กลั้นรอยยิ้มที่มุมปาก แล้วพูดอย่างดูถูก "เธอทำงานมาตั้งหลายปีแล้ว ยังขี้เหนียวขนาดนี้ ผู้ปกครองเพื่อนคนอื่นเขาซื้อมือถือรุ่นใหม่ล่าสุดให้กัน แต่เธอให้แค่นี้เองเหรอ?"
ฉันกำมือแน่นบอกตัวเองว่าอย่าโกรธ ต้องใจเย็นกับคนที่ใกล้ตาย ฉันจึงตั้งใจพูดประโยคที่เขาต้องชอบฟังและเห็นด้วยแน่ๆ "กวงจง ฉันก็แค่ผู้หญิงคนหนึ่ง คงสู้ผู้ชายอย่างพวกคุณไม่ได้หรอกเรื่องหาเงิน แต่ต่อไปฉันจะพยายามให้มากขึ้นนะ"
ลู่ กวงจงจึงยอมรับมันอย่างไม่เต็มใจ "ก็จริง ผู้หญิงจะมีความสามารถสักแค่ไหน ซื้อได้แค่นี้ก็ถือว่าไม่เลวแล้ว"
"รอฉันเรียนจบมหาวิทยาลัยแล้วได้ทำงาน จะซื้อเครื่องซักผ้าที่ดีกว่านี้ให้ เธอซักผ้ามือทีไรเสื้อผ้าก็ยับยู่ยี่ ไม่รู้จะเป็นผู้หญิงได้ยังไง"
....
ฉันนึกถึงชาติที่แล้วหลังจากฉันตาย ลู่ กวงจงยืนอยู่หน้าศพฉันแล้วพูดอย่างเสียดาย "น่าเสียดายที่ตอนนั้นฉันตกใจไป ถ้าถ่ายคลิปไว้ได้ ฉันก็จะเป็นคนแรกที่ถ่ายคลิปเสือกินคนได้ ต้องดังแน่ๆ"
ฉันจึงยิ้มไม่หุบ "ฉันเห็นในเน็ตตอนนี้มีหนุ่มหล่อวัยเดียวกับเธอหลายคนชอบถ่ายคลิป แต่เธอเก่งกว่าพวกเขาตั้งเยอะ ถ้าเธอถ่าย ต้องดังกว่าพวกเขาร้อยเท่าแน่ๆ"
ลู่ กวงจงแค่นเสียงหึ "แน่นอนอยู่แล้ว คราวนี้ไปสวนสัตว์ทางลัด พอดีจะได้ถ่ายคลิปไว้ คนอื่นจะได้ใช้วิธีนี้หนีค่าตั๋วบ้าง ต้องได้ผู้ติดตามเยอะแน่ๆ"
หลังจากสอบเข้ามหาวิทยาลัยเสร็จ น้องชายได้คะแนนแค่พอเข้าวิทยาลัยอาชีวะ
แต่พ่อแม่กลับดีใจมาก และเสนอพาน้องชายไปเที่ยวสวนสัตว์
น้องชายเห็นด้วย รีบค้นหาข้อมูลในอินเทอร์เน็ต
เมื่อรู้ว่ามีทางลับอยู่หลังภูเขาหู่ ที่สามารถเข้าสวนสัตว์ได้โดยไม่ต้องซื้อตั๋ว
เขาจึงพาฉันและพ่อแม่เข้าไปทางนั้น
แต่บังเอิญเจอเสือที่หิวโหย
น้องชายเพื่อปกป้องพ่อแม่และตัวเอง
จึงผลักฉันเข้าไปในปากเสือให้ถูกฉีกกัดจนตาย
หลังจากฉันตาย พ่อแม่เพื่อเรียกร้องเงิน
ได้นำศพที่แหลกละเอียดของฉันไปวางไว้หน้าประตูสวนสัตว์ให้คนดู
เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง
ฉันย้อนกลับมาก่อนไปสวนสัตว์
คราวนี้
ใครอยากให้อาหารเสือก็ไปเองเถอะ!
