i'm your boyfriend
ผมนี่แหละแฟนคุณ
pannarapareiss
## เปิดฉาก

จุดเริ่มต้นของเรื่องราวทั้งหมดเริ่มต้นในคืนวันนั้น วันที่ความโกลาหลเกิดขึ้นในโรงพยาบาลแห่งหนึ่งและผู้รอดชีวิตหนึ่งเดียวคือผม  น่าเวทนาสิ้นดี ผมผู้รอดชีวิตราวปาฏิหาริย์แต่ความจำเสื่อมและตาบอด มันไม่ต่างอะไรกับคนตายเลย ชีวิตน้ำเน่าตามแบบฉบับนิยายเหรอ ผมไม่อยากให้ชีวิตของผมเป็นเช่นนั้น
" Hi da.." เสียงใสๆของผู้หญิงคนหนึ่งดังเข้ามาขณะ เปิดประตูเข้ามาในห้อง ผมหันไปตามเสียงใสๆของเธอ แต่แล้วเธอกลับเงียบไป
" Who are you ใครเสียงใคร" ผมเอ่ยถามเป็นสำเนียงภาษาอังกฤษและภาษาไทย ผมไม่รู้ด้วยซ้ำว่าผมเป็นคนที่ไหนเป็นคนไทยหรือเป็นคนต่างชาติผมไม่มีประวัติอะไรของตัวเองเลย รู้แต่ว่าผมตอบได้ นึกออกเป็นทีๆ
"คุณตาบอด!"
" ก็ใช่น่ะสิ ผมตาบอดแล้วคุณล่ะเป็นใครคุณรู้จักผมคุณรู้จักผมใช่ไหม คุณรู้ใช่ไหมว่าผมเป็นใคร คุณรู้ คุณบอกผมสิผมเป็นใคร"
" I don't know เออ ฉัน ฉันไม่รู้จักคุณค่ะ ฉันเป็นพยาบาลฝึกหัดค่ะ ฉันรู้แค่ว่าเออ...คือมีคนมาส่งคุณที่นี่ เขาคงเป็นแฟนคุณ เออเขา...เขาชื่อคิมเบอร์รี่"
คิมเบอร์รี่ ทำไมได้ยินชื่อนี้แล้วมัน ปวดจี๊ดในสมองเหมือนมีชื่อนี้โผล่ขึ้นมาในความคิด
"ผมมีแฟน แล้วตอนนี้เขาอยู่ไหน ทำไมเขาไม่มาหาผม"
"ฉันไม่รู้ค่ะ ฉันรู้แต่ว่า เขามาส่งคุณแล้วเขาก็หายไปเลย เขาไม่ติดต่อกลับมาอีก ฉันรู้แค่ชื่อเขาแค่นั้นค่ะ อย่าให้ฉันพูดเลยนะคะ ฉันคิดว่า เขาหนีเทคุณไปแล้วล่ะค่ะ"
"เทคุณคืออะไร หมายความว่ายังไง ผมไม่เข้าใจ"
"เทเป็นคำแสลง ภาษาวัยรุ่น หมายความคุณโดนทิ้ง you got dumped"
"dumped หมายถึงโดนทิ้ง!"
"ใช่แล้วค่ะ อย่าคิดมากเลยนะคะ ส่วน ฉันมีธุระ....ฉันเออ...ต้องการไปเรียนต่อแล้วค่ะ..ฉันหมดหน้าที่ของการฝึกงานที่นี่แล้ว ฉันขอตัวก่อนนะคะ ขอให้คุณโชคดีนะคะ สวัสดีค่ะ"
"เดี๋ยวสิคุณ คุณช่วยบอกอะไรกับตัวผมให้มากกว่านี้ได้ไหม"
"ฉันไม่รู้ค่ะ ฉันขอตัวนะคะ"
"เดี๋ยวงั้นผมขอถามคุณ คำถามเดียว คุณพูดชื่อแฟนของผม คุณเอ่ยนามว่าเขา เขาหมายถึงผู้ชาย แฟนผมเป็นผู้ชาย ผมเป็นเกย์หรอ"
"ค่ะ ใช่ชีวิตเราต้องเดินต่อนะคะ อย่าคิดมากนะคะ ขอให้คุณมีความสุขกับอนาคต ขอให้คุณโชคดี ฉันขอตัวละค่ะ สวัสดีค่ะ"
"เดี๋ยวคุณกลับมาก่อน แล้วคุณชื่ออะไรคุณ คุณอย่าเพิ่งไป"
เสียงของเธอเงียบไปพร้อมกับบานประตูที่ปิดลง ปล่อยให้ผมฟุ้งซ่านเคว้งคว้างอยู่คนเดียว ชะตากรรมของผมต่อจากนี้ผมยังไม่รู้เลยว่าจะเป็นยังไง ผมทำได้แค่ยอมรับและสิ่งที่ผมจำขึ้นใจไม่ลืม คือชื่อเขา คิมเบอร์รี่ โอ้ย! หัวผมแทบระเบิด คิมเบอร์รี่ ทำไมมันแวบมาในสมอง ชื่อคิมทำไมมันอยู่ในหัว คิมเบอร์ที่รัก...
ระหว่างที่คนป่วยกำลังฟุ้งซ่านนอกประตูห้องที่ไม่มีใครรู้ ใครเห็น เสียงของผู้หญิงที่อ้างตัวเป็นพยาบาลได้ดังขึ้นลำพัง
"ขอโทษนะคะที่รัก ในเมื่อคุณเป็นแบบนี้ฉันก็ไม่สามารถเดินทางกับคุณได้อีก ลาก่อนค่ะ Darling" เธอพูดกับเขาคนป่วยที่อยู่ในห้อง ก่อนจะเดินจากไปอย่างไรเยื้อใย


## 2บ้านไม้

ณ บริเวณบ้านไม้ 2 ชั้น หลังสีฟ้า ริมหาดกระหริ่มที่ไม่เคยเงียบสงบ ด้วยว่ายังมีสองพี่น้องโต้เถียงกันเป็นประจำ วันนี้มันกลับดูว่างเปล่า เพราะผู้เป็นพี่ ได้จากไปและไม่มีวันหวนกลับมาอีกแล้ว
"ทำไมนายขี้เสือกแบบนี้อ่ะเคน มันเรื่องของฉัน เขาจะมีใคร เขาจะแทงข้างหลังฉันยังไง นายก็ไม่ต้องยุ่ง นายจะมาเสือกเรื่องฉัน ด้วยการเอาชีวิตเข้าแลกทำไม" ชายหนุ่มร่างสูงขาวหน้าตายับเยินราวกับเพิ่งฟื้นตัว เอ่ยถามกับรูปภาพของผู้เป็นพี่ เขาบ่นกับรูปภาพ ราวกับว่ารูปภาพจะได้ยินและรับรู้ในสิ่งที่เขาพูด
"นายมันพี่ที่แย่ ตอนอยู่มีแต่สร้างปัญหา เมาเหล้าเล่นพนัน แล้วทำไมแค่จะทำหน้าที่พี่อยู่เป็นเพื่อนน้อง อยู่เป็นญาติคนเดียวทำให้ฉันไม่ได้หรือไง" เสียสะอื้นดังลั่นบ้านแต่ไม่มีใครได้ยิน พี่น้องเถียงกันให้ตายแต่ยังไงรักกัน เขานั่งทบทวนทุกอย่างในสิ่งที่พี่เคยทำ อาจจะมีเรื่องไม่ดีมากมาย แต่เรื่องดีๆก็ยังมี ยังไงพี่ไม่เคยทิ้งน้อง ไม่เคยทำให้เขาบาดเจ็บเหมือนกับใคร เขาหันมองแหวนเงินวงหนึ่งที่ถูกเหยียบไว้ใต้แผ่นเท้าของเขา
"ดีแล้ว ที่ความรักมันได้ตายไปพร้อมกับคนชั่วๆคนนึง"เขาพูดกับแหวนวงนั้น ด้วยเสียงราบเรียบก่อนตะคอกด้วยความโมโห "แล้วทำไมมึงไม่ตายไปคนเดียว มึงเอาพี่ของกูไปตายกับมึงทำไม ไอ***" พูดแล้วเขาทรุด หากเชื่อสิ่งที่พี่เตือนสักนิด ทุกอย่างคงไม่เป็นแบบนี้ สุดท้ายแล้วเขาคือคนผิด หรือคนที่ฆ่าพี่จริงๆคือเขาเอง ความคิดฟุ้งซ่าน โทษตัวเอง ทำให้เขาคิดที่จะทำอะไรโง่ๆ โชคยังดีที่เสียงประตูเปิดเข้ามาในขณะที่เขากำลังปีนบนเก้าอี้ เพื่อแขวนร่างตัวเอง
เสียงกรี๊ดกร๊าดของผู้หญิงคนหนึ่งที่เดินเข้ามา ด้วยความตกใจก่อนรีบวิ่งไปคว้าร่างของเพื่อนให้ลงมาจากเก้าอี้ตัวนั้น
"คิมไอ้บ้ามึงคิดจะทำอะไรของมึงอ่ะ"
"กูไม่รู้จะอยู่ยังไง กูไม่มีใคร แล้วกูจะอยู่ไปทำไม"
"อยู่เพื่อตัวมึงเองไง"
"แต่กูมันไม่ดีเป็นเพราะกู ทำให้เคนมันตาย
"มันไม่ใช่มึง อย่าโทษตัวเอง มันไม่ใช่มึง มันเป็นอุบัติเหตุ"
"มันไม่ใช่อุบัติเหตุ มึงก็รู้ว่าไอ้เคนมันไปเพราะมันทิ้งกูให้นอนป่วยให้ไม่รับรู้อะไร แล้วมัน ไปจัดการไอ้เสือให้กูอ่ะ มันไปตายแทนกู คนที่จะตายกับไอเหี้ยนั่นนะ มันนะไม่ใช่เคนมันต้องเป็นกูสิ คนชั่วอย่างมันกับคนชั่วอย่างกูมันต้องไปด้วยกันไม่ใช่เคน"
"พอแล้วคิมไม่มีใครให้เกิด เหตุการณ์อย่างนี้ เคนมันเลือกแล้วที่จะทำแบบนี้ มึงอยากให้เคนมันตายฟรีเหรอ อยากให้เคนผิดหวังเพราะมึงเหรอ ฟังกูนะคิม ทุกอย่างมันเป็นอดีตไปแล้วต่อจากนี้มึงต้องมีชีวิตใหม่ เริ่มต้นใหม่ มึงไม่ได้ตัวคนเดียว มึงมีกูเป็นเพื่อนนะคิม มึงจะทำให้กูเสียใจผิดหวังกับมึงอีกคนนึงไหม อย่าทำแบบนี้อีกนะคิม เริ่มต้นชีวิตใหม่ กูอยู่ข้างๆมึงเอง"
คำพูดของเพื่อนสาวทำให้ชายหนุ่มถึงกับกลั้นน้ำตาไว้ไม่อยู่ เพื่อนสาวได้แต่ปลอบใจโอบกอดเพื่อนไว้ด้วยความห่วงใย
จนเวลาผ่านไปได้สักพัก ทำให้เจ้าของบ้านเริ่มทำใจแต่ถ้าจะให้อยู่บ้านหลังนี้ลำพังโดยไม่มีใครคงจะยาก ทุกอย่างมันมีแต่เรื่องราวในอดีต เขาจึงตัดสินใจแขวนป้ายไว้หน้ารั้ว
house for rent บ้านว่างให้เช่า
ติดต่อ : Lineid: pumfaypuypuy
โทร 02066688555


## 3

"ไอ้แหลม ไอ้แหลมโว้ยอยู่ไหนวะ"  เสียงเรียกของชายชราคนหนึ่งดังลั่นคฤหาสน์หลังใหญ่ ทำให้ชายหนุ่มคนนึงรีบวิ่งออกมาจากบริเวณชั้นล่างของบ้าน อาจจะเป็นปาฏิหาริย์หรือว่าบุญบารมีอันใดที่ทำให้เขากลับมามองเห็นอีกครั้ง เพราะความเมตตาจากคนในบ้านหลังนี้ที่ช่วยเหลือเขาไว้ แต่สิ่งที่มันยังกลับมาไม่ได้คือความทรงจำ ทำให้ชีวิตของเขาต้องอยู่ที่นี่ ในตำแหน่งลูกจ้างคนหนึ่ง
"ผมอยู่ที่นี่ครับ" ชายหนุ่มเดินออกมาจากโรงรถ และชื่อเขาก็ถูกตั้งโดยคุณหมอผู้เป็นเจ้าของบ้านและเป็นคนมอบชีวิตใหม่ให้กับเขา
"เออทำอะไรอยู่ คุณหมอเขาเรียกนะ เขามีงานให้เอ็งทำ"
"ทำอะไรครับ"
"เขาจะ