น้ำใจพี่น้อง ฉันคือลูกแกะ
Leo Harrington
## บทที่ 1

จาง เทา เป็นเพื่อนสนิทที่สุดของผม เราเติบโตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก
ตอนมัธยมปลาย เขาแอบถ่ายใต้กระโปรงครู ขโมยชุดชั้นในจากหอพักนักเรียนหญิง พอถูกจับได้ก็โยนความผิดมาให้ผม
เพราะบ้านผมมีเงิน ก็เลยจ่ายค่าเสียหายเพื่อระงับเรื่อง ทำให้ชื่อเสียงผมในโรงเรียนแย่มาตลอด
แต่เขาสอบเข้ามหาวิทยาลัยไม่ได้ ส่วนผมได้เจอภรรยาคนปัจจุบันที่มหาวิทยาลัย
หลังเรียนจบผมเปิดบริษัท จาง เทา หางานไม่ได้ก็มาขอให้ผมหางานสบายๆ ให้
ผมก็ไม่ได้ติดใจเรื่องเงินเดือนเขาเท่าไหร่ก็เลยตกลง
จนถึงตอนนี้ ผมก็ยังไม่อยากเชื่อว่าจาง เทา จะแทงข้างหลังผม
พอกลับถึงบ้าน ภรรยาก็แสดงท่าทีรังเกียจผมสารพัด ชี้หน้าด่าผมว่าวันๆ เอาแต่ยุ่งกับบริษัท ทำบริษัทยับเยิน ไม่ได้เงิน ไม่ดูแลบ้าน
มองดูสายตาที่เธอมองผมด้วยความรังเกียจ ไม่เหลือความรู้สึกเหมือนตอนที่เรารักกันใหม่ๆ แล้ว
นึกถึงว่าในอนาคตเธอจะร่วมมือกับจาง เทา ฆ่าผม ผมก็ไม่อยากทำหน้าดีด้วยอีก: "ผมหาเงินให้คุณใช้ คุณก็ทำหน้าที่แม่บ้านไป เรื่องอื่นไม่ต้องยุ่ง"
"หึ ซวี ฮ่าว คุณเริ่มหยิ่งขึ้นแล้วนะ เป็นเจ้านายใหญ่ เริ่มแข็งข้อแล้วใช่ไหม? รังเกียจที่ฉันเป็นแม่บ้านใช่ไหม? ตอนที่คุณแต่งงานกับฉัน ฉันมีงานทำนะ คุณเองที่ไม่ให้ฉันทำงาน!"
ตอนนั้นเธอเป็นพนักงานเล็กๆ ผมสงสารเธอถึงได้ไม่ให้เธอไปทำงาน
"บริษัทคุณมีปัญหา คุณไม่ดูแลบริษัทให้ดี วันๆ เอาแต่เที่ยวเล่น ถ้าไม่มีจาง เทา ช่วยดูแลบริษัท! บริษัทคุณล้มไปนานแล้ว!"
ผมรู้สึกขำทันที
"เขาจะช่วยอะไรผมได้?"
"ยังจะดื้อดึงอีก! จะปิดบังฉันไปอีกนานแค่ไหน คุณเสียพนัน เอาเงินทุนหมุนเวียนบริษัทไปใช้หนี้ ถ้าไม่ใช่จาง เทา เจรจาได้โปรเจกต์มา บริษัทคุณล้มละลายไปแล้ว!"
ดูท่าจาง เทา บอกเธอแล้ว พลิกดำเป็นขาวเก่งจริงๆ
"คุณเชื่อใจจาง เทา มากนะ"
"เขาเป็นเพื่อนรักของคุณนะ! คุณไปเที่ยวเตร่ไม่กลับบ้าน เขาก็ช่วยปิดให้ บริษัทมีปัญหาเขาก็ช่วยแก้! มีเพื่อนดีแบบนี้ถือว่าคุณโชคดีแล้ว!"
ผมหัวเราะออกมา: "คุณชื่นชมจาง เทา มากเลยนะ"
"อย่ามาพูดเรื่อยเปื่อย!" ภรรยาผมเริ่มตื่นตระหนก แล้วพูดเสียงดังขึ้น: "ฉันแค่บอกให้คุณเรียนรู้จากจาง เทา บ้าง! ถ้าคุณไม่ได้อาศัยเงินทางบ้าน ป่านนี้คุณคงต้องไปขอทานแล้ว อย่าคิดว่าตัวเองเก่งนักเลย!"
ไม่นึกไม่ฝันเลย ผมจบมหาวิทยาลัยชื่อดัง สร้างธุรกิจด้วยสองมือ กลายเป็นซีอีโอบริษัทเล็กๆ แต่ในสายตาภรรยากลับดูไม่ได้เลย
ส่วนจาง เทา ที่โดนไล่ออกตั้งแต่มัธยมปลาย หางานดีๆ ทำก็ไม่ได้ เป็นแค่อันธพาล กลับกลายเป็นคนมีความสามารถ มีฝีมือในสายตาภรรยาผม
"ผมเลียนแบบเขาไม่ได้หรอก"
ภรรยาเห็นท่าทีผมแบบนี้ ตาแดงด้วยความโกรธ ตอนนั้นเองมีคนกดกริ่งหน้าบ้าน ผมถามว่าใคร ภรรยาตอบอย่างหงุดหงิด: "จาง เทา ฉันเรียกเขามากินข้าว ให้จาง เทา มาสอนคุณหน่อย! คุณควรจะทำตัวให้ดีๆ!"


## บทที่ 2 หลังการแก้ไข

ก่อนที่ฉันจะได้พูดอะไร ภรรยาของฉันก็รีบไปเปิดประตูให้จาง เทา พร้อมกับจัดแต่งผมและเสื้อผ้าของเธอ
ฉันเพิ่งสังเกตเห็นว่าภรรยาของฉันใส่ถุงน่องสีเนื้อที่บ้าน ซึ่งทำให้ขาของเธอดูยาวและเรียวสวย ปกติแล้วเธอไม่เคยใส่ถุงน่องอยู่บ้านเลย แต่จาง เทาเป็นคนที่ชอบผู้หญิงใส่ถุงน่อง
ภรรยาของฉันเคยเป็นนางงามมหาวิทยาลัย หลังจากแต่งงานกับฉัน เธอไม่เคยต้องทำงานบ้าน ใช้เวลาทั้งวันไปกับการดูแลความงาม ทำเล็บ ช้อปปิ้ง และเล่นโยคะ รูปร่างของเธอไม่ได้เปลี่ยนไปเลย กลับดูเซ็กซี่และมีเสน่ห์มากขึ้นกว่าตอนเรียนมหาวิทยาลัยเสียอีก
แต่ฉันที่ยุ่งแต่กับงานกลับไม่เคยสังเกตเห็นสิ่งเหล่านี้ บางทีอาจเป็นเพราะฉันละเลยภรรยา จึงทำให้จาง เทาฉวยโอกาสนี้
แต่การนอกใจก็คือการนอกใจ การที่ฉันยุ่งกับงานจะเป็นข้ออ้างให้เธอนอกใจฉันได้อย่างไร
ในขณะที่กำลังคิดอยู่นั้น จาง เทาก็เดินเข้ามาพร้อมรอยยิ้ม ทันทีที่เข้ามาก็ทักทายภรรยาฉัน เรียกพี่สะใภ้ด้วยน้ำเสียงสนิทสนม
พอเห็นฉันก็มาโอบไหล่คลอเคลีย พูดคุยหัวเราะกัน ชาติที่แล้วฉันยังเชื่อใจในความไร้เดียงสาของเขาอย่างสนิทใจ
"เป็นอะไรครับพี่ ดูไม่ค่อยสบายใจ ทะเลาะกับพี่สะใภ้เหรอ"
จาง เทาเห็นสีหน้าบึ้งตึงของฉัน
ภรรยาฉันพูดขึ้นว่า "วันไหนที่เขาไม่ทำให้ฉันโมโห ฉันก็จุดธูปขอบคุณสวรรค์แล้ว จาง เทา ช่วยพูดกับเขาหน่อย ให้เขาตั้งใจทำมาหากินบ้าง อย่ามัวแต่เพ้อเจ้อ"
"ผมเพ้อเจ้อตรงไหน"
เห็นฉันโต้กลับ จาง เทาก็ทำตัวเป็นคนกลาง เข้ามาไกล่เกลี่ย "โอ๊ย พอเถอะพี่ พูดน้อยๆ หน่อย พี่สะใภ้ก็หวังดีกับพี่ พวกเราผู้ชายต้องยอมผู้หญิงบ้าง"
"ได้ยินไหม! จาง เทา ถ้าเขามีความขยันแค่ครึ่งหนึ่งของนายฉันก็พอใจแล้ว!"
ภรรยาฉันยังคงเหน็บแนมฉันต่อ แต่ก่อนฉันคิดว่าเธอพูดแบบนี้เพื่อกระตุ้นให้ฉันพัฒนาตัวเอง แต่ตอนนี้ดูเหมือนว่าเธอดูถูกฉันจริงๆ
"พี่สะใภ้พูดเล่นไปได้ พี่ชายเก่งจะตาย เปิดบริษัทหาเงินได้เยอะแยะ แถมยังได้ภรรยาสวยอย่างพี่สะใภ้อีก ผมเทียบพี่ไม่ได้หรอก ผมแค่มาช่วยงานพี่เท่านั้น!"
"ฮึ! ตอนนั้นฉันก็ไม่รู้ว่าทำไมถึงได้ถูกเขาหลอกนะ"
ถ้าเป็นเมื่อก่อน เวลาภรรยาพูดแบบนี้ ฉันต้องรีบเข้าไปประจบเอาใจ ทำให้เธอหัวเราะ แต่ตอนนี้ฉันทำเป็นไม่ได้ยิน ส่วนจาง เทาก็รีบเข้าไปประจบภรรยาฉัน
ทำให้ภรรยาฉันหัวเราะร่า ไม่รู้ตัวว่าพวกเขาเข้าไปวุ่นวายในครัวด้วยกัน ส่วนฉันนั่งดูทีวีอยู่ในห้องนั่งเล่น ราวกับว่าฉันเป็นคนนอก
จาง เทาปากหวาน พูดจาเก่ง เป็นพิเศษในการเอาใจผู้หญิง ฉันคิดว่าเขาคงหลอกได้แค่สาวน้อยไร้เดียงสา ใครจะรู้ว่าแม้แต่ภรรยาฉันที่จบจากมหาวิทยาลัยชื่อดังก็ยังถูกเขาทำให้หัวเราะคิกคักได้
บางครั้งยังมีการแตะไหล่ แตะแขนกัน จาง เทาช่วยเอาผักที่ติดผมภรรยาฉันออก และเธอก็ไม่ได้ปฏิเสธ
เมื่อเห็นภาพความสนิทสนมของพวกเขา ฉันสงสัยว่าพวกเขาอาจจะมีอะไรกันมานานแล้ว
เพื่อหาความจริง ฉันแกล้งทำเป็นเข้ากับพวกเขาได้ พูดคุยหัวเราะ ตอนกินข้าว ฉันเปิดกล้องมือถือแอบถ่ายใต้โต๊ะ
หลังอาหาร ฉันแกล้งบอกว่าจะเข้าห้องน้ำ ล็อคประตูห้องน้ำ รีบเปิดดูวิดีโอที่เพิ่งถ่าย แต่มุมกล้องแย่มาก ถ่ายได้แค่นิดเดียว เห็นขาสวยของภรรยาฉันเหมือนจะถูไถกับขาของจาง เทา แต่ก็แวบเดียวเท่านั้น
ทำให้ฉันรู้สึกเสียดาย ไม่สามารถจับหลักฐานการนอกใจของพวกเขาได้ ฉันตัดสินใจจะติดกล้องวงจรปิดให้เต็มบ้าน แล้วเอาคลิปที่พวกเขานอกใจกันไปแชร์ในเน็ต เพื่อแก้แค้นพวกเขาให้สาสม
เพื่อนมาขอกินข้าวที่บ้าน ใครจะรู้ว่าเขาหมายตาภรรยาของผม

ภรรยาดูถูกว่าผมอ่อนแอ มักเอาจาง เทามาเปรียบเทียบกับผมเสมอ

ห้องน้ำ ห้องครัว ห้องนั่งเล่น ระเบียง แม้แต่ห้องนอนของผมก็กลายเป็นสนามรบของพวกเขา

จาง เทาเป็นหนี้พนัน ผมช่วยใช้หนี้ให้ แม้แต่ตอนถูกจับได้ว่าเป็นชู้ ผมก็ไปไถ่ตัวให้เขา

สินสอดและบ้านแต่งงานของน้องชายภรรยาผมก็ซื้อให้ เงินซื้อที่ฝังศพของแม่เธอผมก็ออกให้

ไม่คิดว่าพวกเขาจะให้ยานอนหลับผมเพื่อหวังมรดก ปลอมจดหมายลาตายว่าผมฆ่าตัวตาย

เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ผมย้อนกลับไปในวันที่เขามาขอกินข้าวที่บ้านผม