หลังจากครอบครัวถูกทำลายโดยชายชนบทที่ประสบความสำเร็จ ฉันได้เกิดใหม่
Luna Vex
## บทที่ 1

"เด็กคนนี้ ฉงเหวิน เป็นเด็กดีมาก มีมารยาท และขยันขันแข็ง อนาคตต้องประสบความสำเร็จใหญ่แน่นอน..."
เสียงแนะนำอย่างกระตือรือร้นของผู้บริหารโรงเรียนดังมาเข้าหู ดูเหมือนอยากจะล้วงบัตรเอทีเอ็มออกมาจากกระเป๋าของฉันเสียให้ได้
แต่เสียงนั้นก็ทำให้ฉันได้สติ บางทีอาจเป็นเพราะฟ้าเป็นใจ ทำให้ฉันได้ย้อนกลับมาในช่วงเวลาที่ทุกอย่างยังไม่เริ่มต้น
มองดูชื่อสามตัวอักษรที่แสบตาบนรายชื่อ ฉันรู้สึกคลื่นไส้วูบวาบในท้อง
"เจาตี้ เธอไม่สบายหรือ? ถ้าไม่สบายเรากลับก่อนแล้วค่อยมาพรุ่งนี้ก็ได้นะ?"
จิ่งชวนมองฉันด้วยสีหน้าเป็นห่วง
เขาคือสามีของฉัน ชาติที่แล้วเราต่อสู้ด้วยกัน ความสัมพันธ์ดีมาตลอด
หลังจากพ่อแม่เสียชีวิต เขากับจิ้งอันก็เป็นคนสำคัญที่สุดของฉัน
แต่ชาติที่แล้ว เขาประสบอุบัติเหตุทางรถยนต์เพราะได้รับข่าวว่าลูกสาวแท้งลูกคนที่สองขณะขับรถ
ฉันพยายามทำให้ตัวเองสงบลง
"ไม่เป็นไร เด็กคนนี้ไม่เลว รบกวนคุณครูพาเขามาให้พวกเราพบหน่อยค่ะ"
ไม่ถึงสิบนาที โจว ฉงเหวิน ก็ปรากฏตัวต่อหน้าฉันอีกครั้ง
แตกต่างจากภาพจำที่เขาแต่งตัวภูมิฐานในชุดสูทอย่างสิ้นเชิง
ตอนนี้ โจว ฉงเหวิน เป็นเพียงเด็กหนุ่มผอมดำคนหนึ่งที่ยากจน
ชุดนักเรียนของเขาซักสะอาดเรียบร้อย แต่มีเพียงเขาเท่านั้นที่รู้ว่าเสื้อผ้าข้างในนั้นปะชุนมาหลายรอยแล้ว
เหมือนกับตัวเขาเอง ภายนอกดูไร้พิษภัย แต่ภายในจิตใจโหดร้ายเหมือนงูพิษ
"สวัสดีครับคุณลุงคุณป้า"
ฉันเพียงแค่มองเขาผ่านๆ แล้วเลื่อนสายตาไปที่ชื่ออีกคนหนึ่ง
"คุณครูหวัง ช่วยพาเด็กคนนี้มาให้พวกเราพบด้วยค่ะ"
คุณครูหวังเห็นชื่อที่ฉันชี้ ดูเหมือนจะลำบากใจ
"คุณผู้หญิงสวี่คะ เด็กคนนี้... ที่บ้านไม่ให้เรียนต่อ จบ ม.ต้น ก็จะแต่งงานแล้ว ให้คุณลองดูคนอื่นดีไหมคะ..."
แต่ด้วยความยืนกรานของฉัน คุณครูก็พาเด็กคนนั้นมา
สวี่ หลายตี้ เธอเงียบมาก เงียบจนดูเหมือนเซื่องซึม
"สวัสดีค่ะคุณลุงคุณป้า หนูชื่อสวี่ หลายตี้ค่ะ"
โจว ฉงเหวิน เห็นสวี่ หลายตี้ มา ก็ขยับเท้าถอยออกไปอย่างไม่ให้สังเกตเห็น
ในดวงตามีแววดูถูกและรังเกียจวูบผ่านไป
กลับเก่งกว่าชาติที่แล้วในการปิดบังอารมณ์ของตัวเองเสียอีก
"ที่รัก ฉันอยากช่วยเหลือหลายตี้"
ไม่น่าแปลกใจ โจว ฉงเหวิน ที่คิดว่าตัวเองชนะแน่แล้ว คิดว่าตัวเองฟังผิดไป
"คุณป้าครับ คุณจะช่วยเหลือใครนะครับ?"
"ฉงเหวิน" คุณครูหวังเห็นเขาเสียมารยาท รีบขัดขึ้น "คุณผู้หญิงสวี่คะ หลายตี้เรียนแค่จบ ม.ต้น ก็ไม่ได้เรียนต่อแล้ว และโจว ฉงเหวิน เรียนดีกว่าจริงๆ ค่ะ ให้คุณลองพิจารณาอีกครั้งไหมคะ?"
"คุณชายจิ่ง คุณว่าไงคะ?"
จิ่งชวนแค่มาเป็นเพื่อนฉัน แน่นอนว่าเขาจะไม่คัดค้านความเห็นของฉัน
"ฉันกับหลายตี้นามสกุลสวี่เหมือนกัน นี่แสดงว่าเรามีวาสนาต่อกัน ดังนั้นฉันจะช่วยเหลือเธอ"
เหตุผลนี้ช่างเอาแต่ใจเกินไป โจว ฉงเหวิน ในใจไม่ยอมรับ แต่ก็ได้แต่กัดฟันทน
ฉันเห็นกำปั้นที่เขาซ่อนไว้ในแขนเสื้อ ในใจรู้สึกสบายขึ้นมาบ้าง
แค่นี้ก็โกรธแล้วหรือ?
ยังเด็กจริงๆ ปิดอารมณ์ไม่มิด
"แต่ฉงเหวินก็เรียนดีจริงๆ ดังนั้นฉันจะช่วยเหลือทั้งสองคน"
ตอนนี้โจว ฉงเหวิน คงขัดสนเงินมากสินะ ก็พ่อของเขาเป็นนักพนัน ถ้าไม่ใช่เพราะการศึกษาภาคบังคับเก้าปี เขาอาจจะเรียนไม่ถึง ม.ต้น ด้วยซ้ำ
โชคดีของเขาก็ดีนะ ชาติที่แล้วเรื่องของเขากับอันอันเป็นที่ฮือฮา แต่กลับไม่มีผลกระทบอะไรกับเขาเลย
ครั้งนี้ถึงไม่ช่วยเหลือเขา ก็คงมีคนโง่คนอื่นเต็มใจที่จะส่งเสียให้เขาเรียน
ไม่สู้ทำตามสถานการณ์ดีกว่า
อีกอย่าง ฉันยังไม่ได้แก้แค้นเลย จะปล่อยเขาไปง่ายๆ ได้ยังไง
ชาติที่แล้วเงินที่เราช่วยเหลือโจว ฉงเหวิน ไม่ใช่น้อย เงินจำนวนนี้ช่วยเหลือนักเรียนอีกคนก็เหลือเฟือ
ออกมาจากโรงเรียน ฉันเห็นแสงแดดจ้าในวันฟ้าใส
แดดร้อนของฤดูร้อนทำให้คนทนไม่ได้ แต่สำหรับฉันที่ชาติที่แล้วป่วยติดเตียง มันกลับเป็นสิ่งที่หาได้ยาก
"กลับบ้านกันเถอะ"
จิ่งชวนกางร่มกันแดดให้ฉัน
"อืม อันอันก็คงเลิกเรียนแล้ว"


## บทที่ 2 หลังการแก้ไข

จิ้งอันเป็นชื่อที่ฉันตั้งให้ หวังเพียงว่าเธอจะมีชีวิตที่สงบสุข ปราศจากโรคภัยไข้เจ็บ
แต่ไม่คิดว่าสิ่งที่หวังจะกลับตาลปัตร
ฉันอธิษฐานให้เธอมีชีวิตที่ราบรื่น แต่กลับเป็นฉันเองที่นำหมาป่าเข้าบ้านทำร้ายชีวิตเธอ
"พ่อคะ แม่คะ!"
ตอนนี้อันอันยังไม่ได้พบกับโจว ฉงเหวิน และยังไม่ได้ถูกเขาหลอกลวง
เธอยังคงเป็นเด็กดี เก่ง และร่าเริง
ชาติที่แล้วฉันก็เคยโกรธที่เธอทิ้งพ่อแม่เพื่อผู้ชายคนหนึ่ง
แต่คิดไปคิดมา เธอก็เป็นเหยื่อเหมือนกัน
ชาติที่แล้วโจว ฉงเหวินทำให้เธอท้องตั้งแต่สมัยเรียนมหาวิทยาลัยแต่กลับทอดทิ้ง เธอไม่กล้าไปทำแท้งที่โรงพยาบาล ได้แต่มองท้องที่โตขึ้นทุกวัน
สุดท้ายคลอดก่อนกำหนด คลอดทารกที่เสียชีวิตในหอพัก
แต่เดิมฉันกับจิ่งชวนไม่ยอมให้พวกเขาแต่งงาน แต่ไม่รู้ว่าโจว ฉงเหวินไปป้อนน้ำรักอะไรให้เธอ ทำให้เธอคิดว่าชาตินี้มีแต่ฉงเหวินเท่านั้นที่รักและห่วงใยเธอ
แต่คนที่บอกว่ารักเธอคนนี้ กลับไปมีความสัมพันธ์กับผู้หญิงอื่นหลังแต่งงาน จนเธอป่วยทางจิต ต้องเข้าโรงพยาบาลจิตเวช
เด็กสาวที่เคยมีฐานะดี เป็นดั่งลูกแก้ว กลับถูกผู้ชายหลอกลวง ห่างเหินจากพ่อแม่ที่รักเธอ ละทิ้งการเรียนและความฝัน ค่อยๆ ก้าวเข้าสู่ห้วงความตาย
จนสุดท้ายฉันถึงรู้ว่า แม้แต่เรื่องที่อันอันลาออกจากมหาวิทยาลัยก็เป็นแผนการของโจว ฉงเหวิน
ความรักที่เธอคาดหวังเป็นแค่การวางแผนอย่างแยบยลมาตั้งแต่แรก
"แม่คะ ทำไมแม่ร้องไห้คะ?"
มือเรียวเล็กปาดน้ำตาให้ฉัน ดวงตาของเธอเต็มไปด้วยความเป็นห่วง
ยังดีที่ตอนนี้เธอยังเป็นอันอันของฉัน ชาตินี้ฉันจะต้องทำให้เธอมีชีวิตที่ราบรื่นอย่างแท้จริง
"แม่แค่คิดถึงหนู"
ฉันกอดเธอแน่น ในใจขอบคุณสวรรค์อีกครั้งที่ให้ฉันได้กลับมาเริ่มต้นใหม่
ส่วนโจว ฉงเหวิน ตอนนี้เขาคงกำลังดีใจที่ได้เงินมาสินะ
ก็ขอให้ดีใจไปก่อนแล้วกัน
เพราะหลังจากวันนี้ วันที่มีความสุขแบบนี้คงไม่มีอีกแล้ว


## บทที่ 3

ความคิดของวัยรุ่นอายุสิบกว่าปีจะลึกซึ้งแค่ไหนก็ไม่อาจเทียบได้กับผู้ใหญ่ที่ผ่านชีวิตมาสองชาติ
อาจเป็นเพราะไม่เป็นไปตามที่คาดหวัง โจว ฉงเหวิน ไม่ได้กระตือรือร้นเหมือนชาติที่แล้ว
แม้ว่าตอนแรกเราเลือกที่จะให้ความช่วยเหลือเขา แต่จริงๆ แล้วเราไม่ได้คาดหวังที่จะได้รับอะไรตอบแทน
และแน่นอนว่าเราก็ไม่ได้มีข้อเรียกร้องอะไรจากเขา
แต่โจว ฉงเหวิน กลับแสดงความกตัญญูเกินคาด
ตั้งแต่แรกเขาจะโทรมาหาฉันทุกครั้งหลังสอบเสร็จ เพื่อบอกเล่าผลการเรียนที่ดีของเขา
แต่ก็แกล้งร้องไห้ระหว่างคุยโทรศัพท์ เล่าถึงความเข้มแข็งและความยากลำบากของตัวเอง หลังจากนั้นไม่กี่ครั้งฉันก็ซื้อโทรศัพท์มือถือให้เขา
และเขาก็ฉวยโอกาสนี้สร้างความสนิทสนม จนกระทั่งถึงการสอบเข้ามัธยมปลาย เงินที่ใช้ไปกับเขากลับเกินกว่าค่าใช้จ่ายปกติที่ควรจะเป็นไปมาก
ครั้งนี้ไม่ต้องรอให้เขาเอ่ยปาก ฉันซื้อโทรศัพท์ให้พวกเขาเองและตั้งกลุ่มแชทขึ้นมาโดยเฉพาะ
ผ่านมาครึ่งปีแล้วตั้งแต่ฉันกลับชาติมาเกิด
ครึ่งปีนี้สำหรับฉันเหมือนอยู่บนสวรรค์
นอกจากงานและชีวิตประจำวัน ก็มีความสนุกสนานเพิ่มขึ้นมากมาย
แม้ว่าฉันจะประกาศไปแล้วว่าถ้ามีอะไรให้คุยในกลุ่ม แต่โจว ฉงเหวิน ก็ยังไม่ยอมเลิกพยายามเอาใจฉัน
"ป้าครับ อากาศเย็นลงแล้ว ถึงจะเป็นหวัดนิดหน่อยแต่ผมก็ยังตื่นเช้าทุกวันนะครับ"
"เป็นหวัดก็ดื่มน้ำอุ่นเยอะๆ อากาศเย็นสมองก็ปลอดโปร่ง ตั้งใจเรียนนะ (ยิ้ม)"
"ป้าครับ พวกเราปิดเทอมแล้ว ผมไปเยี่ยมป้าได้ไหมครับ"
"ไม่ต้องหรอก ที่บ้านเธอก็ลำบากอยู่ ช่วยพ่อแม่ดีกว่า ตั้งใจเรียนนะ (ยิ้ม)"
"ป้าครับ เพื่อนๆ ซื้อแบบฝึกหัดกับหนังสือคู่มือกัน ผมทำแบบฝึกหัดเสร็จแล้วครับ"
"ป้าถามครูแล้ว การบ้านในห้องเธอก็เยอะอยู่แล้ว ทำให้เรียบร้อยก็พอ อย่าหักโหมเกินไป สู้ๆ นะ"
...
เมื่อเทียบกันแล้ว สวี่ หลายตี้ จริงใจกว่ามาก
นอกจากผลการสอบและเทศกาลสำคัญ เราก็ไม่ได้คุยอะไรกัน
ดังนั้นสิ่งที่โจว ฉงเหวิน ต้องการทั้งหมด ฉันจึงมอบให้สวี่ หลายตี้ แทน
เมื่อเวลาผ่านไป ผลการเรียนของสวี่ หลายตี้ กลับดีขึ้นเรื่อยๆ จนก้าวขึ้นมาติดท็อปเทนของระดับชั้น
จนกระทั่งฉันให้รางวัลนาฬิกาข้อมือเรือนหนึ่งแก่สวี่ หลายตี้ ด้วยเหตุผลว่าเธอพัฒนาขึ้นมาก โจว ฉงเหวิน ก็ทนไม่ไหวเสียที
สวี่ หลายตี้ อาจจะไม่รู้ราคา แต่โจว ฉงเหวิน ที่รักการอวดจะไม่รู้ได้อย่างไรว่านาฬิกาเรือนนั้นราคาหลักหมื่น
เขาไม่เข้าใจ ทั้งที่สวี่ หลายตี้ เรียนไม่เก่งเท่าเขา ทั้งยังเชื่องช้า ทำไมถึงได้รับมากกว่าเขา
ต้องบอกว่าเขาร้อนใจเร็วเกินไป
เพราะอีกไม่นานจะมีพายุลูกใหญ่กว่านี้รอเขาอยู่
พายุลูกนี้เกือบจะทำลายเขาในตอนนั้น
ฉันและสามีได้ให้ทุนการศึกษาแก่โจว ฉงเหวินมาเป็นเวลาแปดปี
ไม่คิดว่าจะได้เลี้ยงดูฆาตกรที่ทำลายครอบครัวของฉันด้วยมือตัวเอง!

แปดปีก่อน ลูกสาวของฉันป่วยหนัก หลังจากความพยายามมากมายก็รอดชีวิตมาได้
ฉันและสามีตัดสินใจให้ทุนการศึกษาแก่เด็กจากครอบครัวยากจน เพื่อขอบคุณสวรรค์ที่ไม่ทำให้เราสูญเสียลูกสาวคนเดียว

โจว ฉงเหวินเป็นคนขยันเรียนและรู้จักกตัญญู ยืนกรานจะมาเรียนมัธยมปลายในเมืองที่เราอยู่
ฉันสงสารที่เขาต้องอยู่ห่างไกลพ่อแม่ จึงให้เขาย้ายมาอยู่ที่บ้านของเรา
แต่ไม่คิดว่าจะเป็นการนำหมาป่าเข้าบ้าน เขากลับหมายตาลูกสาวของฉัน

จนกระทั่งเขาและอันอันสอบติดมหาวิทยาลัยเดียวกัน และทำให้เธอต้องคลอดลูกในหอพักระหว่างเรียน ฉันถึงได้รู้ว่าพวกเขาคบกันมาตั้งแต่มัธยมปลาย
แต่ฉันไม่คิดว่านี่เป็นเพียงจุดเริ่มต้นของหายนะ

ลูกสาวไม่สามารถอยู่ในโรงเรียนได้จึงลาออก แต่เธอกลับถูกโจว ฉงเหวินยุยงให้โทษพ่อแม่ทั้งหมด
พวกเขาแต่งงานกันไม่ถึงปี สามีของฉันก็เสียชีวิตจากอุบัติเหตุ
ฉันเองก็ทนรับความเจ็บปวดไม่ไหวจนล้มป่วย

แต่โจว ฉงเหวินกลับพาครอบครัวของเขาเข้ามาอยู่ในบ้านหลังใหญ่ของฉันอย่างโจ่งแจ้ง
พ่อแม่ของเขายิ่งรับมือยาก ลูกสาวทนการกลั่นแกล้งของพวกเขาไม่ไหว จนกระทั่งได้เห็นโจว ฉงเหวินพาผู้หญิงกลับบ้าน เลือดขึ้นหน้าจนกลายเป็นคนจิตไม่ปกติ

ครอบครัวของโจว ฉงเหวินได้ยกระดับชนชั้นทางสังคม แต่ครอบครัวของเราต้องพังพินาศเพราะครอบครัวของเขา

เมื่อลืมตาขึ้นมาอีกครั้ง ฉันกลับมาอยู่ในวันที่จะไปโรงเรียนกับสามีเพื่อเลือกผู้ที่จะได้รับทุนการศึกษา