The Sorcerer Returns
ice76
## บทที่ 1 หวนคืน

ฉันชื่อ Ice เป็นจอมเวทย์ 8 ดาวตอนนี้ฉันกำลังจะเสียชีวิตเพราะโดนหอกแทงที่หัวใจตอนนี้ฉันกำลังจะตายแต่ฉันก็ไม่รู้สึกกลัวตายแม้สักนิดเดียวเพราะฉันรู้สึกว่าการตายไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิดเพราะเหตุผลอะไรบางอย่าง
"..."
ลืมตา
ฉันพบว่าฉันตื่นมาอยู่ในห้องที่ฉันคุ้นเคย".."และฉันก็ค้นพบว่าฉันได้ย้อนเวลากลับมาเมื่อ30ปีที่แล้วฉันย้อนกลับมาตอนอายุ 13 ปี".."
ฉันยังคงตะลึงที่ฉันได้ย้อนเวลากลับมาเมื่อ 30 ปีที่แล้วก่อนที่ฉันจะเสียชีวิตในสงครามระหว่างมิติ".."
โลกใบนี้มีชื่อว่า[โลกศูนย์กลาง]เป็นโลกที่เชื่อมต่อระหว่างโลกต่างๆมากมายมีตั้งแต่โลกที่สามารถใช้เวทมนต์ได้ไปถึงโลกที่ใช้กำลังภายใน
และทุกโลกที่ผู้คนไปเยือนจะมีภารกิจเฉพาะโลกเมื่อทำสำเร็จจะได้รับรางวัลมากมายและสามารถนำพลังจากโลกนั้นมาใช้ใน[โลกศูนย์กลาง]ได้
มีผู้คนจำนวนหนึ่งที่ไปโลกต่างๆเพื่อหาโอกาสและพลังพวกเราเรียกพวกเขาว่า
นักสำรวจ
นักสำรวจมีหน้าที่สำรวจโลกต่างๆและทำภารกิจในโลกนั้นๆเพื่อนแสวงหากำไร
และชื่อเสียงพลังอำนาจมากไปกว่านั้นพวกเขาสามารถหลอมรวมโลกได้
ด้วยการทำภารกิจพิเศษบางอย่างและสามารถเสริมสร้าง[โลกสูตรกลาง]ให้แข็งแกร่งขึ้นได้
ฉันก็เป็นนักสำรวจเช่นเดียวกันก่อนที่ฉันจะได้ย้อนกลับมาหาฉันได้เป็นนักสำรวจอาชีพก่อนย้อนเวลากลับมาของฉันก็เคยนักเวทระดับ 8 ด้วยเหตุผลบางอย่างเกิดสงครามระหว่างมิติขึ้นและฉันก็ได้อยู่ในเหตุการณ์นั้นแล้วฉันก็เสียชีวิตจากหอกปริศนาที่ได้ปิดชีพฉัน
แต่คราวนี้ฉันจะไม่ตายโง่ๆอีกต่อไปแล้วฉันจะต้องเปลี่ยนชีวิตตัวเองไม่ซีเปลี่ยนอนาคตของฉันที่ต้องตายด้วยหอกโง่ๆดันให้ได้
หลังจากที่ฉันบ่นกับตัวเองมานานเพราะมีหน้าต่างปริศนาขึ้นมาต่อหน้าต่อตาของฉัน
หน้าต่างตัวละครชื่อ Ice
อาชีพไม่มี
ความแข็งแกร่ง 3.665/10
พลังชีวิต 3.222/10
ความเร็ว 4.099/10
พลังเวทย์ 7.983/10
โชค 5.256/10
ศักยภาพ7/10
สกิลไม่มี
ฉายาไม่มี
ค่าco 10
ฉันได้ค้นพบอะไรบางอย่างตอนย้อนเวลากลับมาได้ค้นพบว่าฉันได้หน้าตาสถานะเหมือนในเกมmmorpgแต่อย่างไรก็ตามฉันยังคงมึนงงกับค่า OC
ฉันรู้สึกว่าค่าOCนี้จะเป็นประโยชน์อย่างมาก
ฉันควรไปตองให้ดีก่อนจะใช้มันหรือไม่?
ถ้าฉันเข้าใจไม่ผิดค่าโอซีนี้ก็น่าจะเป็นค่าสถานะที่สามารถเพิ่มได้สินะ
แล้วฉันควรเพิ่มอะไรล่ะ?
พิจารณาจากชีวิตที่แล้วฉันเป็นนักเวทย์ฉันควรเพิ่มค่าสถานะพลังเวทย์หรือไม่?
หรือจะเปลี่ยนอาชีพดี?
ก่อนที่ฉันจะได้เพิ่มค่าสถานะไปที่พลังเวทย์ฉันก็มีความคิดอะไรบางอย่างอย่างเช่นหากฉันเพิ่มค่าสถานะเป็นที่โชคล่ะ
ฉันได้ใช้เวลาไตร่ตรองไปมากกว่า 1 ชั่วโมงเต็มในห้องเช่าที่ของฉัน
ฉันคิดว่ามันคุ้มที่จะเสี่ยงในการเพิ่มค่าโชค
ฉันได้เรียกหน้าต่างสถานะขึ้นมาอีกครั้ง
===
หน้าต่างตัวละครชื่อ Ice
อาชีพไม่มี
ความแข็งแกร่ง 3.665/10 +
พลังชีวิต 3.222/10 +
ความเร็ว 4.099/10 +
พลังเวทย์ 7.983/10 +
โชค 5.256/10 +
ศักยภาพ7/10
สกิลไม่มี
ฉายาไม่มี
ค่าco 10
ฉันได้ตั้งใจอย่างแน่วแน่ที่จะเพิ่มค่าโชคทั้งหมดด้วยค่าสถานะที่ฉันมี
จากนั้นก็
คลิก
คลิก
คลิก
หน้าต่างตัวละครชื่อ Ice
อาชีพไม่มี
ความแข็งแกร่ง 3.665/10
พลังชีวิต 3.222/10
ความเร็ว 4.099/10
พลังเวทย์ 7.983/10
โชค 9.999/10
ศักยภาพ7/10
สกิลไม่มี
ฉายาไม่มี
ค่าco 0
"..."
จากนั้นฉันก็ยิ้มบางๆมันอาจจะเป็นในรอบ 30 ปีที่ฉันรู้สึกมีความสุขเป็นอย่างมาก<⁠(⁠￣⁠︶⁠￣⁠)⁠>
จากนั้น
ก็มีเสียงมาจากนาฬิกาที่ฉันใส่ไว้มันมีชื่อเรียกว่า i9
มันเป็นนาฬิกาที่ประดิษฐ์มาจากโทรศัพท์อีกทีแต่มันทันสมัยกว่าเพราะมันทำได้ทุกอย่างผ่านโฮโลแกรม
มีแจ้งเตือนมาจาก i9 ข้อความมีดังนี้
[ขอแสดงความยินดีด้วยนักเรียน Ice คุณสอบเข้าโรงเรียนนักสำรวจผู้ข้ามมิติสำเร็จแล้วในอีก1 สัปดาห์โปรดมารายงานตัวที่โรงเรียนนักสำรวจข้ามมิติ]
"..."
ฉันเพิ่งทำกับตัวเอง"ดูเหมือนฉันจะย้อนกลับมาตอนสอบเข้าโรงเรียนนักข้ามมิติสินะ"..."
จากนั้นสิ่งที่ฉันไม่คาดคิดว่าชีวิตนี้จะได้เห็นมันก็เกิดขึ้น!
มีหน้าต่างระบบอีกบานแจ้งเตือนในของฉันแสดงข้อความต่อหน้าของฉันว่า"ขอแสดงความยินดีกับผู้เล่นคุณได้ผูกมัดกับระบบสุ่มลอตเตอรี่ไม่จำกัด"
ฉันสะดุ้งกับข้อความที่ปรากฏตอนหน้าฉันมึนงงและพูดไม่ออก"..."
และระบบเวียงแจ้งเตือนฉันต่อ"ระบบสุ่มลอตเตอรี่ไม่จำกัดสามารถสุ่มหาสกิลพิเศษหรือไอเทมพิเศษได้ไม่จำกัดจำนวนครั้งไม่มีระยะเวลาคู่ดาวทุกอย่างขึ้นอยู่กับโชคของคุณ(⁠ ⁠╹⁠▽⁠╹⁠ ⁠)"
หลังจากผ่านไปเป็นเวลานานฉันก็ได้สติแต่ฉันก็ต้องตกตะลึงกับข้อความที่แจ้งเตือนฉันอีกครั้งแต่สิ่งที่ทำให้ฉันตกใจที่สุดก็คือประโยคสุดท้ายก็คือ[โชค]
ฉันหันมองไปที่หน้าต่างสถานะของฉันที่มีค่าโชคที่ 9.999 แต่ฉันก็หันไปดูที่ระบบสุ่มลอตเตอรี่หัวใจของฉันรู้สึกเต้นแรงเหมือนกับหัวใจฉันในนั้นมีภูเขาไฟปะทุอย่างรุนแรง
"ระบบฉันต้องการสุ่มลอตเตอรี่"
ติ่ง
หลังจากนั้นก็มีแถบลอตเตอรี่ขึ้นมาโชว์ให้ฉันดู
1.สุ่มสกิล
2.สุ่มอาวุธ
3.สุ่มอาชีพเฉพาะ[ผู้เล่นยังไม่ได้รับอาชีพสามารถส่งอาชีพเฉพาะได้]
ชั้นลังเลอยู่สักพักแล้วฉันก็ได้กดไปที่กลุ่มอาชีพเฉพาะ
ติง
"ผู้เล่นต้องการเสริมอาชีพประเภทใด"
ฉันพูดออกไปยังไม่ลังเล"ฉันต้องการสุ่มอาชีพประเภทนักเวทย์"
"ผู้เล่นสามารถกดปุ่มได้ทันทีทุกอย่างขึ้นอยู่กับโชค"
"ต้องการสุ่มเลยหรือไม่"
[ใช่]
[ไม่]
ฉันกดปุ่มใช่โดยไม่ลังเล
ติ่ง
"โชดแปลกประหลาดของคุณทำงาน[???]"
ติ่ง
[คุณได้อาชีพระดับ[???]]
"ขอแสดงความยินดีด้วยคุณได้รับอาชีพนักเวทย์ย้อนเวลา"
ฉันตะลึงและงงไว้กับอาชีพที่ฉันได้รับมาด้วยโชคอันแปลกประหลาดของฉันและฉันก็รู้สึกดีใจที่ได้อาชีพที่ระดับไม่ทราบมาความรู้สึกของฉันในตอนนี้ไม่รู้ว่าดีใจหรือเสียใจดีเพราะฉันไม่ได้รู้ระดับอาชีพของฉันประมาณสูงขนาดไหนก็ตาม
และฉันก็ดีใจที่ได้รับอาชีพนักเวทมาอยู่ดี
ติ่ง
ตอนนี้ฉันรู้สึกปวดหัวกับเสียงแจ้งเตือนจากระบบเหลือเกิน(⁠╯⁠︵⁠╰⁠,⁠)แต่ฉันไม่รู้ว่าฉันจะปิดมันได้อย่างไร
หน้าต่างตัวละครชื่อ Ice
อาชีพนักเวทย์ย้อนเวลา
ความแข็งแกร่ง 3.665/10
พลังชีวิต 3.222/10
ความเร็ว 4.099/10
พลังเวทย์ 7.983/10
โชค 9.999/10
ศักยภาพ7/10
สกิล ย้อนเวลาวัตถุlevel 1
หยุดเวลาวัตถุเลเวล 1
กระสุนเวลา level 1
บาเรียเวลาเลเวล 1
หยุดเวลา level 1
ประเมิน level 1
ชำนาญธาตุชีวิตประจำวัน level 1
ฉายาไม่มี
ค่าco 0
"อ๋อ...ดูเหมือนจะได้สกิลมาเยอะเลยแฮะต้องหาเวลาทดลองใช้ซะแล้วแต่ก่อนอื่นฉันต้องทดลองใช้ระบบลอตเตอรี่สูงสกิลด้วย"
ยิ้ม
---ที่ไหนสักที่ในห้วงมิติอันว่างเปล่า
มีมังกรขนาดยักษ์กำลังทำลายโลกนับไม่ถ้วนด้วยการพ่นไฟสีดำออกจากปากไฟนั้นสามารถแผดเผาโลกนับไม่ถ้วนด้วยการโดนเพียงนิดเดียว
มันเป็นมังกรแห่งการทำลายล้างที่ทำลายโลกมานับไม่ถ้วนผู้แข็งแกร่งที่สามารถครอบครองโลกด้วยมือเพียงข้างเดียวยังต้องเสียชีวิต
---ในอาณาจักรกดิ์สิทธิ์
นักบุญหญิงกำลังอธิษฐานต่อเทพเจ้าศักดิ์สิทธิ์ผู้ยิ่งใหญ่ต่อหน้ารูปปั้นเทพเจ้าศักดิ์สิทธิ์ที่มีขนาดเท่าตึก 500 ชั้นผู้หญิงที่ใส่ผ้าปิดตาชุดสีขาวราวกับเทพธิดากำลังอธิษฐานต่อเทพเจ้าของเธอ
เธอก็ปล่อยพลังศักดิ์สิทธิ์อันยิ่งใหญ่ออกมาราวกับจะบดขยี้โลกด้วยนิ้วเดียวแต่ทันใดนั้นพลังศักดิ์สิทธิ์ก็อ่อนลงเพราะเหมือนเธอจะได้รับข้อความจากเทพเจ้าผู้ยิ่งใหญ่
---ในขณะเดียวกันปราสาทน้ำแข็งแห่งหนึ่ง
ได้มีผู้หญิงคนนึงที่นั่งอยู่บนบัลลังก์ที่สง่างามเหมือนกับนางฟ้าลงมาจากสวรรค์
เธอได้พึมพำ
"ในที่สุดคนๆนั้นก็มาแล้วสินะผ่านไปนานแค่ไหนแล้วนะที่ไม่ได้เจอเขา"
****
ตอนนี้ฉันกำลังสุ่มลอตเตอรี่สกิลนักเวทเนื่องจากนักเวทย์กาลเวลาสามารถใช้ได้ทุกเกือบทุกธาตุเหตุผลที่ใช้ได้เกือบทุกภาคเพราะคุณสมบัติของฉันเองที่สามารถใช้ธาตุใดได้บ้าง
ติ่ง
"แจ้งเปลี่ยนจากระบบผู้เล่นละคณะทาสของคุณที่ใช้ได้มีดังนี้"
1.ธาตุน้ำแข็งความเข้ากันได้ [50%]
2.ธาตุมืดความเข้ากันได้ [38%]
3.ธาตุน้ำความเข้ากันได้ [78%]
"ผู้เล่นต้องการกำหนดคุณลักษณะ 3 ธาตุนี้หรือไม่เพื่อสุ่มสกิลธาตุ"
ฉันตอบ"ใช่"ตอนนี้ระบบวงล้อที่ปรากฏต่อหน้าของฉันกำลังหมุนอย่างบ้าคลั่ง
ติ่ง
[โชคอันแปลกประหลาดของคนทำงานโบนัสความชำนาญถ้าจะเพิ่มขึ้นตามสกิลท่าที่คุณได้รับ]
หลังจากวงล้อหยุดขนาดนั้นเองฉันได้รับสกิล
"ขอแสดงความยินดีด้วยคุณได้รับสกิลธาตุน้ำ"
"คุณได้รับการควบคุมน้ำอันสมบูรณ์แบบ"
"คำอธิบายสกิล[คุณสามารถควบคุมน้ำอย่างอิสระและสามารถควบคุมแบบใดก็ได้ตามที่คุณต้องการเนื่องจากสกิลนี้เป็นสกิลระดับตำนานความชำนาญสกิลของคุณเพิ่มขึ้นถึง 100%]
ติ่ง
[ความเข้ากันได้ของคุณกับธาตุนํ้ามาถึง 90% แล้ว]
"ปลดล็อคความสำเร็จคุณได้รับฉายาปรมาจารย์ผู้ใช้น้ำ"
หน้าต่างตัวละครชื่อ Ice
อาชีพนักเวทย์ย้อนเวลา
ความแข็งแกร่ง 3.665/10
พลังชีวิต 3.222/10
ความเร็ว 4.099/10
พลังเวทย์ 7.983/10
โชค 9.999/10
ศักยภาพ7/10
สกิล ย้อนเวลาวัตถุlevel 1
หยุดเวลาวัตถุเลเวล 1
กระสุนเวลา level 1
บาเรียเวลาเลเวล 1
หยุดเวลา level 1
ประเมิน level 1
ชำนาญธาตุชีวิตประจำวัน level 1
ฉายาปรมาจารย์ผู้ใช้น้ำ
ค่าco 0


## บทที่ 2  กระท่อม

หลังจากที่ฉันปวดหัวกับระบบในการแจ้งเตือนฉันก็ได้ออกจากห้องเช่าที่มีเพียเตียงที่กินไปแล้วครึ่งห้อง
ฉันได้ออกมาสำรวจเมือง[นักสำรวจ]ที่มีนักสำรวจส่วนมากอยู่ในเมืองนี้ฉันเป็นเพียงสามัญชนที่มี 100 ทองแดงเท่านั้นเอง
*หมายเหตุสกุลเงินใน[โลกศูนย์กลาง]
100 ทองแดง = 1 เหรียญเงิน 100 เหรียญเงิน = หนึ่งทอง 100 เหรียญทอง = 1 คริสตัลระดับต่ำ 100 คริสตัลระดับต่ำ = 1 คริสตัลระดับกลาง 100 คริสตัลระดับกลาง =  1 คริสตัลระดับสูง 100 คริสตัลระดับสูง = 1 แร่วีรชน
ตอนนี้ฉันแค่จะซื้อดาบเหล็กขึ้นสนิมสักอันยังไม่ได้แค่จ่ายค่าอาหารก็เหลือเฟือแล้ว
'ฉันควรหางานทำรอระหว่างก่อนเปิดภาคเรียนไม่งั้นได้อดตายก่อนแน่' Iceคิดในใจ
ฉันได้มองไปรอบๆเมืองนี้ยังคงเหมือนเดิมเมืองนี้สร้างขึ้นมาจากเทคโนโลยีสมัยใหม่และประสงค์กลับบ้านยุคกลางที่แอนเป็นเอกลักษณ์ทำให้มองกี่ครั้งก็ไม่เบื่อ
หลังจากที่เดินมาจากที่พักอาศัยเป็นเวลา30 นาที
ฉันก็ได้เดินมาถึง[สมาคมนักสำรวจ]แห่งเมือง[นักสำรวจ]
เมืองนักสำรวจแห่งนี้ตั้งอยู่บนเกาะลอยฟ้าเหนือจากน้ำทะเล5,000 เมตร
หลังจากที่ฉันยืนมอง[สมาคมนักสำรวจ]เป็นเวลา 30 วินาทีฉันก็ได้เดินผ่านผู้คนที่เดินออกมาจากสมาคมนักสำรวจ
ฉันได้มุ่งตรงไปที่เคาน์เตอร์เพื่อลงทะเบียนเป็นนักสำรวจอย่างเป็นทางการเพื่อรับภารกิจและหาเงิน
อย่างไรก็ตามก็มีผู้หญิงคนนึงเดินมาแนะนำตัวว่าเธอชื่อ ยูริ "สวัสดีเธอจะมาลงทะเบียนเป็นนักสำรวจใช่ไหมถ้างั้นฉันขอแนะนำตัวก่อนนะฉันชื่อ ยูริ เป็นพนักงานต้อนรับนักสำรวจมือใหม่เธอคงมาครั้งแรกใช่ไหมถ้าเธอไม่รู้อะไรเธอสามารถถามฉันได้ทั้งหมดเลยนะพวกเรา"สมาคมนักสำรวจยินดีต้อนรับเธอเสมอ"
'ทำไมเธอพูดมากจัง'ชั้นบ่นในใจ
"..."
ฉันจ้องตาเธอและพูดออกมาด้วยน้ำเสียงที่หนักแน่น"ใช่ฉันมาครั้งแรกช่วยแนะนำฉันได้ไหม"
"ช่างเป็นหนุ่มน้อยที่น่ารักเสียจริง"
"ห้ะ"
"ม-ไม่มีอะไร ฉันแค่พูดว่าส่วนสูง 155 ของเธอมันน่ารักดี#-@&#&-"</p>
ฉันเมาไปที่หน้าของเธอพี่แดงเหมือนกลับมะเขือเทศด้วยความมึนงง
ถึงแม้เธอจะหน้าแดงเหมือนมะเขือเทศแต่เธอก็ยังพูดไม่หยุดเหมือนกลับไม่ได้พูดกับผู้คนมานาน
ฉันเลิกสนใจเธอแล้วมองไว้ที่เคาน์เตอร์ที่มีผู้หญิงคนหนึ่งต่อแถวอยู่ฉันก็ได้เดินไปต่อแถวของเธอแถวนั้นมีความยาวประมาณ5 คนรวมเธอด้วยฉันคือคนที่ 6
5 นาทีผ่านไปเหลือผู้หญิงคนข้างหน้าของฉันเพียงคนเดียวที่กำลังทำการทดสอบเพื่อเป็น[นักสำรวจ]
"ขอแสดงความยินดีด้วยคุณไอกะที่ได้เป็นนักสำรวจอย่างเป็นทางการคุณสามารถเดินไปที่ทางซ้ายเพื่อรับภารกิจได้เลยนะคะ"
ก่อนที่เธอจะเดินไปรับภารกิจเธอหันมาสบตาฉันเธอเป็นคนที่สวยมากสีผมของเธอเป็นสีแดงเหมือนกับไฟนรดวงตาสีดำเหมือนกับออกซิเจนที่เจียระไนออกมาเป็นอย่างดีและเธอเหมือนหลุดออกมาจากเทพนิยาย
"..."
หลังจากนั้นจะได้เดินไปที่กระดานภารกิจ
ฉันก็ได้เดินไปข้างหน้าเพื่อรับการทดสอบด้วยส่วนสูง 155 ของฉันหน้าของฉันแทบจะไม่ถึงเคาน์เตอรแต่ฉันก็ยืดเพื่อให้เธอเคาน์เตอร์
'ทำไมกันนะฉันถึงเกิดมาเตี้ย'ฉันพึมพำในใจ
พนักงานบอกฉันแล้วยิ้มบางๆให้ฉัน
"เอาล่ะเธอมาเพื่อหลักการทดสอบเป็นนักสำรวจอย่างเป็นทางการใช่หรือไม่"
"ใช่"
"ชื่อของคุณ.?"
"ฉันชื่อไอซ์"
จากนั้นเธอก็ได้ส่งลูกแก้วให้ฉันลูกแก้วนั้นเต็มไปด้วยพลังมานาบริสุทธิ์
"โปรดวางมือที่ลูกแก้วนี้มันจะบอกอาชีพของคุณ"
ฉันได้วางมือที่ลูกแก้วท่านใดนั้นเองลูกแก้วก็เกิดสว่างมันทำให้ฉันแสบตา
ผ่านไป 5 วินาที
ลูกแก้วก็กลับมาเป็นปกติจากนั้นตัวหนังสือก็ได้ขึ้นมาบนลูกแก้วได้แสดงขึ้นมา
พนักงานที่เคาน์เตอร์อุทานด้วยความประหลาดใจ
"ดูเหมือนคุณIceจะได้รับอาชีพนักเวทไหนดูหน่อยว่าเป็นนักเวทย์ประเภทไหน"
จากนั้นเธอก็อุทานด้วยความมึนงง
"โอ้ดูเหมือนคุณจะได้รับอาชีพนักเวทย์เวลา"
เมื่อคนในสมาคมนักสำรวจได้ยินอย่างนั้นพวกเขาก็หันมามองที่ฉันเหมือนจะกลืนกิน
"อา-ฉันจะรีบลงทะเบียนให้เธอเดี๋ยวนี้แหละ"
หลังจากผ่านไป 1 นาที
"ขอแสดงความยินดีด้วยเธอได้เป็นนักสำรวจอย่างเป็นทางการแล้ว"
"นี่คือแรงของเธอ แรงค์ E นะ"
จากนั้นเธอก็พูดต่อ"ฉันแน่ใจว่าเธอยังไม่เข้าใจแรงของเธอดูจากอายุของเธอแล้วฉันจะอธิบายให้ฟังเองแรงมีดังนี้ไล่จากสูงไปล่าง"
1.SSS
2.SS
3.S
4.A+
5.A
6.B+
7.B
8.C+
9.C
10.D+
11.D
12.E+
13.E
14.FFF
15.FF
16.F+
17.F
'ฉันรู้สึกดีใจพี่ไม่ได้เริ่มต้นที่ระดับ f'
"ระดับทั้งหมดก็มีดังนี้แหละเธอโชคดีนะที่ได้อยู่ระดับEถ้าเธอเริ่มต้นจากระดับ f และก็คงใช้เวลา 5-6 ปีแนบเพื่อจะขึ้นถึงระดับ e"
"แต่เธอก็อย่าเพิ่งดีใจไปนะที่ได้อยู่ระดับEเคยมีคนวัดระดับแล้วได้ได้ระดับc+
แล้วคิดว่าตัวเองแข็งแกร่งแล้วไปสู้กับก็อบลินระดับ d+ แล้วเสียชีวิตก็มี"
"..."
ทันใดนั้นเอง
ก็ได้มีเสียงประกาศจากสมาคมนักสำรวจ"แจ้งเตือนแจ้งเตือนจากสมาคมนักสำรวจเกิดเหตุการณ์มิติบิดเบี้ยวระดับ N ให้ผู้คนทั้งหมดย้ายไปที่ปลอดภัยชั้นใต้ดินของสมาคมตอนนี้!"
ขนาดเดียวกัน
"แจ้งเตือนจากระบบ"
ฉันไม่ได้สนใจแจ้งเตือนจากระบบเพราะเหตุการณ์ที่ฉันกำลังไปเชิญมันไม่ได้เป็นส่วนหนึ่งในอนาคตที่ฉันที่ฉันรู้จักดังนั้นแปลว่าอนาคตเปลี่ยนไปแล้วเพราะฉันหรือไม่ฉันก็ไม่อาจแน่ใจได้เพราะฉันไม่ได้ทำอะไรให้เกิดเหตุการณ์ใหญ่
ทันใดนั้นเองหน้าต่างของระบบก็ได้แจ้งเตือนต่อหน้าฉัน
"โชคอันแปลกประหลาดของคนทำงาน[???]"
ฉันรู้สึกเหมือนมีคนเอาค้อนมาทุบหัวฉันทันใดนั้นฉันก็หมดสติในทันที
---ในภูเขาที่เต็มไปด้วยหิมะ
มีกระท่อมแห่งหนึ่งที่ลายเราไปด้วยต้นไม้บนต้นไม้นั้นก็มีผีเสื้อที่กำลังขยับปีกแลบบินออกจากต้นไม้ต้นนั้นแบบบินเข้าไปในความว่างเปล่า
ลืมตา
ฉันได้สติให้ฉันก็ได้ลุกขึ้นมาจากเตียงตอนนี้ฉันกำลังมึนงงว่าฉันอยู่ที่ไหนเพราะเมื่อไม่กี่วินาทีที่แล้วฉันยังอยู่ที่สมาคมนักสำรวจอยู่ทันใดนั้นเองฉันก็มาโผล่ที่กระท่อมแห่งหนึ่งที่ไม่ทราบ
ตอนนั้นเองความทรงจำของเจ้าของร่างเดิมก็ได้ไหลเข้ามาในหัวฉันราวกับสึนามิ
แต่มันก็ต้องทำให้ฉันมึนงงอีกครั้งเพราะเจ้าของร่างนี้มีชื่อเดียวกันกับฉันนั่นก็คือ Ice
นอกจากนั้นเจ้าของร้านเดิมเป็นขุนนางที่ตระกูลล่มสลายและเจ้าของร่างเดิมได้หลบหนีจากการล่มสลายของตระกูลมาอยู่ภูเขาแห่งนี้และสร้างกระท่อมเพื่ออยู่เพียงลำพังเพราะกลัวจะถูกฆ่าแต่เขาก็เสียชีวิตในกระท่อมแห่งนี้เพราะหัวใจล้มเหลว
'อ่อ...เหมือนเจ้าของร่างนี้จะเป็นนักดาบสินะพิจารณาจากมือที่ด้านและดาบที่วางไว้ข้างเตียง'คิดในใจ
ทันใดนั้นเอง"แจ้งเตือนจากระบบ"ทันใดนั้นฉันก็ต้องสะดุ้งกลับแจ้งเตือนของระบบ"แจ้งเตือนจากระบบคุณได้รับภารกิจของโลกสีน้ำเงิน"
ฉันต้องมึนงงอีกครั้งกับภารกิจที่ฉันได้รับจากโลกสีน้ำเงินที่ไม่คาดคิด
"รายละเอียดภารกิจโลกสีน้ำเงิน"
"โลกสีน้ำเงินแห่งนี้มีอยู่ 2 ทวีป2 อาณาจักร "
"ภารกิจช่วยอาณาจักรชนะสงคราม มี2 อาณาจักรให้คุณเลือกดังนี้"
" 1.อาณาจักรมนุษย์"
" 2.อาณาจักรปีศาจ"
เป็นอีกครั้งที่ฉันต้องมึนงงกับภารกิจกะทันหันที่ได้รับ
30 นาทีผ่านไป
ฉันยังคงจ้องมองหน้าต่างระบบด้วยสีหน้าอันว่างเปล่าตอนนี้สมองฉันโล่งราวกับเซลสมองหยุดทำงานไปชั่วขณะถึงแม้ฉันจะกลับชาติมาเกิดก็ตามแต่สิ่งต่างๆก็เกิดขึ้นเร็วเกินไปจนสมองฉันประมวลผลไม่ทัน
ท่านใดนั้นเอง
ฉันก็ได้ยินเสียงมาจากข้างนอกกระท่อมของฉันมันเป็นเสียงเท้าแต่ฉันไม่รู้ว่าเป็นเสียงของท้าวสัตว์หรือคนฉันไม่แน่ใจดังนั้นฉันเลยต้องรีบจับดาบที่วางไว้ข้างๆเตียงเพื่อขึ้นมาป้องกันตัว
เสียงเท้านั้นได้เดินรอบกระท่อมของฉันมันเดินรอบประมาณ 2-3 รอบจนฉันฟังแล้วมั่นใจแล้วว่ามันเป็นเสียงของสัตว์ประเภทใดมันก็คือหมาป่านั่นเอง
ฉันไม่แน่ใจว่าร่างกายในปัจจุบันของฉันจะสามารถเอาชนะหมาป่าได้หรือไม่ดังนั้นฉันได้เรียกดูหน้าต่างสถานะ
หน้าต่างตัวละครชื่อ Ice
อาชีพไม่มี
ความแข็งแกร่ง 3.665/10
พลังชีวิต 3.222/10
ความเร็ว 4.099/10
พลังเวทย์ 7.983/10
โชค 9.999/10
ศักยภาพ7/10
สกิล วิชาดาบพื้นฐานเลเวล 2
ฉายา นักดาบฝึกหัด
ดูเหมือนข้ามโลกจะไม่ได้เอาสกิลของฉันและอาชีพของฉันมาด้วยสินะนอกจากสกิลและอาชีพและฉายาที่ฉันไม่ได้รับอย่างน้อยสเตตัสก็ยังอยู่ครบทุกอย่างล่ะนะ
ทันใดนั้นเสียงเท้าก็หยุดลงที่ตรงระหว่างหน้าต่างตอนนี้ฉันรู้สึกกังวลว่าหมาป่าจะกระโดดทำลายหน้าต่างเข้ามาในห้องฉันจึงจับดาบไปให้แน่นขึ้นและหัวใจฉันก็เต้นและรัวเหมือนปืนกล
เหมือนกับหมาป่ามันอ่านใจฉันได้มันได้กระโดดทะลุหน้าต่างเข้ามาในกระท่อมของฉันฉันรู้สึกประมาทแต่หัวใจของฉันก็เต้นไม่เป็นจังหวะ
ทันใดนั้นเองหมาป่าตัวตัวเท่าวัวก็ได้กระโจนมาหาฉันอย่างรวดเร็วตอนนี้แขนและขาฉันสั่นฉันทำอะไรไม่ถูก
แต่ฉันก็รู้ดีว่าถ้าฉันไม่ทำอะไรฉันคงได้จบชีวิตตรงนี้แน่นอนสิ่งที่ฉันทำได้เพียงอย่างเดียวก็คือโยนดาบใส่หมาป่าฉันตอนนั้นเองฉันได้โยนดาบไปข้างหน้าด้วยแรงทั้งหมดที่มี
"แจ้งเตือนจากระบบ โชคอันแปลกประหลาดของคุณทำงาน[???] "
หมาป่าตัวเท่าวัวได้เหยียบเศษกระจกแล้วมันตกใจแล้วหยุดชะงักชั่วคราวดาบที่ฉันโยนไปพุ่งไปด้วยความแรงแต่มันได้เจาะทะลุศีรษะของหมาป่าเต็มๆ
ฉันพูดไม่ออกสำหรับสิ่งที่ฉันทำลงไปฉันไม่คิดว่าการโยนดาบไปข้างหน้าจะสามารถสังหารหมาป่าตัวเท่าวัวได้
เป็นอีกครั้งที่ฉันต้องมึนงงกับสิ่งตรงหน้ามันก็คือหมาป่าที่เสียชีวิตด้วยดาบที่ฉันโยนไปแล้วแทงเข้าที่หัวของมันเต็มๆ
"แจ้งเตือนจากระบบ"
"คุณได้รับค่าco+5"
ทันใดนั้นเองศพหมาป่าได้สลายกลายเป็นกลุ่มก้อนแสงและหายไปเหลือเพียงดาบเหล็กที่ฉันโยนไปและมีไอเทมตกมาแทน
"แจ้งเตือนจากระบบโชคอันแปลกประหลาดของคุณทำ[???]"
ดูเหมือนว่าฉันอัพค่าโชคไปจะไม่เสียเปล่าแฮะ
ฉันได้เดินเข้าไปเก็บดาบที่ฉันโยนไปและดูไอเทมที่ตกลงมาฉันหยิบมันขึ้นมาทันใดนั้นก็มีหน้าต่างโผล่ขึ้นมาแสดงรายละเอียดของไอเทม
===
รายละเอียดไอเทม
ชื่อไอเทมระบบลอตเตอรี่ไม่จำกัด
*ไอเทมนี้เป็นแบบการ์ดในการ์ดนี้มีระบบลอตเตอรี่ไม่จำกัดที่สามารถสุ่มได้ไม่จำกัดขึ้นอยู่ที่ดวงของคุณว่าคุณจะได้ไอเทมแบบใด
"..."
"โอ้ ดูเหมือนฉันจะได้ระบบกลับคืนสินะ"ชั้นบ่นกับตัวเอง
"ต้องการเปิดใช้การ์ดระบบลอตเตอรี่เลยหรือไม่"
ฉันพูดออกไปโดยไม่ต้องลังเล"ใช่"ทันใดนั้นก็มีแสงสว่างโผล่ขึ้นมาจากการ์ดระบบลอตเตอรี่ผ่านไปไม่ถึง 2 วินาทีระบบลอตเตอรี่ฉันก็ได้กลับคืนมา
"แจ้งเตือนจากระบบลอตเตอรี่ไม่จำกัดคุณต้องการส่งลอตเตอรี่หรือไม่ทุกอย่างจะขึ้นอยู่กับดวงของคุณ"
ตอนนี้ในตัวฉันก็มีระบบลอตเตอรี่และระบบหน้าต่างสถานะแล้วดูเหมือนฉันจะสามารถรับประกันชีวิตของฉันในโลกใบนี้ได้แล้วโดยไม่ต้องกังวลว่าหมาป่าจะกระโดดเข้ามาในกระท่อมของฉันอีก
"คุณต้องการสุ่มอาชีพหรือไม่"
ทำไมอย่างแรกที่มันต้องการพูดกับฉันคือต้องการให้ฉันสุ่มอาชีพล่ะเนี่ย
แต่อย่างไรก็ตามฉันก็อยากคุมอาชีพใหม่พอดีเพราะฉันไม่สามารถรับอาชีพเก่าของฉันได้นักเวทย์ย้อนเวลา
"ใช่ฉันต้องการสุ่มอาชีพ"
ทันใดนั้นเองก็มีวงล้อขึ้นมาต่อหน้าฉันและมันกำลังหมุนอย่างบ้าคลั่งอีกครั้งผ่านไปไม่ถึง 3 วินาทีวงล้อก็ได้หยุดหมุนและอาชีพที่ฉันได้รับก็คือ
"นักดาบเวทย์มนต์"
"ขอแสดงความยินดีด้วยคุณได้รับอาชีพนักดาบเวทย์"
ฉันเลิกสนใจระบบและมองหากระจกแทนเพราะฉันอยากรู้ว่าตัวฉันในโลกใบนี้หล่อขนาดไหนท่านใดนั้นเองฉันก็หันไปมองกระเป๋าที่ห้อยอยู่ที่เอวของฉันฉันคิดว่ามันเป็นกระเป๋าเวทมนต์ฉันก็ได้รวมมือเข้าไปในกระเป๋าและพยายามตามหากระจกแต่ฉันก็ได้เจอสิ่งที่ไม่คาดคิด
ในกระเป๋าเวทมนต์นี้มี50 คริสตัลระดับต่ำฉันรู้สึกเหมือนโชคหล่นทับฉ้นอย่างแรงทันใดนั้นฉันก็ยิ้มอย่างมีความสุขเหมือนกับชีวิตนี้ไม่มีอะไรดีไปกว่านี้แล้ว
แต่ฉันก็เลิกสนใจในไม่นานเพราะฉันได้เจอกระจกขนาดใหญ่ขนาดใหญ่พอที่จะสามารถเป็นประตูกระท่อมชั้นได้ชั้นเอาออกมาแล้วตั้ง
และฉันก็ได้ส่องกระจกเป็นครั้งแรกในชีวิตไม่เป็นในชีวิตที่ 2รูปร่างหน้าตาฉันในโลกวันนี้ช่างสมบูรณ์แบบ ผมสีทองตาสีฟ้าสูง 166 รูปร่างแบบชายปกติทั่วถึงแม้รูปร่างจะแบบผู้ชายทั่วไปแต่อย่างน้อยก็หน้าตาดีพอจะสามารถมีหน้ามีตาได้บ้าง(⁠◕⁠ᴗ⁠◕⁠✿⁠)
ทันใดนั้นเอง
"ระบบภารกิจของโลกสีฟ้าก็ได้ขึ้นแจ้งเตือนอีกครั้งให้เลือกอาณาจักร"
ถ้าเป็นตามปกติทั่วไปฉันคงจะเลือกฝ่ายมนุษย์ไปแล้วแต่พิจารณาจากความทรงจำของเจ้าของร่างฝ่ายมนุษย์เหมือนจะมีความขัดแย้งภายในอย่างรุนแรงและมีโอกาสชนะสงครามน้อยมากเพราะผู้กล้าในโลกใบนี้ได้เสียชีวิตไปแล้วเมื่อ 50 ปีก่อนและไม่มีผู้กล้าและโลกใบนี้อีกเลยหลังจากเมื่อ 50 ปีที่แล้ว
ฉันจึงคิดว่าถ้าเลือกอาณาจักรปีศาจน่าจะดีกว่าพอมีโอกาสชนะมากกว่า
ติง
"คุณต้องการเลือกอาณาจักรใด"
" 1.อาณาจักรมนุษย์"
" 2.อาณาจักรปีศาจ"
ฉันไม่ลังเลอีกต่อไปฉันได้กดเลือกอาณาจักรปีศาจ
"แจ้งเตือนจากระบบคุณได้เลือกอาณาจักรปีศาจแล้วหลังจากนี้อาณาจักรปีศาจจะเป็นพันธมิตรกับคุณ"
"รายละเอียดภารกิจอาณาจักรปีศาจ"
"ทำลายอาณาจักรมนุษย์โดยวิธีใดก็ตาม"
"รางวัลสามารถไปเกิดใหม่ในโลกอื่นได้"
"ถ้าหากคุณล้มเหลวคุณจะเสียชีวิต"
"เงื่อนไขการล้มเหลวอาณาจักรปีศาจพ่ายแพ้"


## บทที่ 3 ต่อเนื่อง

ฉันถอนหายใจก็ไม่มีสัตว์ประหลาดมาก่อกวนฉันแล้วฉันนั่งพักผ่อนเพื่อฟื้นฟูพละกำลังก่อนที่จะออกเดินทางอาณาจักรของมนุษย์ฉันต้องคิดแผนให้มนุษย์พ่ายแพ้ตอบเผ่าพันธุ์ปีศาจให้จงได้
หลังจากนั้นฉันได้ลุกออกจากเตียงเพื่อจะไปเปิดประตูของกระท่อมเพื่อจะได้ออกเดินทางไปที่ดินแดนของมนุษย์เพื่อสร้างความวุ่นวายครั้งใหญ่แต่อย่างไรก็ตามสิ่งที่ไม่ได้คาดคิดก็เกิดขึ้น--!
อยู่ๆก็เกิดแผ่นดินไหวขนาดใหญ่ฉันรีบวิ่งออกจากกระท่อมเพื่อไปดูว่าเกิดอะไรขึ้นข้างนอกแต่สิ่งที่ฉันได้พบเจอทำให้ฉันพูดไม่ออก--!
ฉันพบมังกรไม่สิต้องพูดว่าพบเจอฝูงมังกรขนาดใหญ่กำลังบินไปกำลังทางตะวันตก
ฉันเห็นดังนั้นฉันวิ่งตามฝูงมังกรขนาดใหญ่คาดว่าจะมีประมาณ 500 ตัวขนาดนั้นเองมีมังกรตัวหนึ่งสังเกตเห็นชั้นมันจึงบินลงมาหาฉันแล้วพูด"เจ้าเป็นใคร"
ฉันสะดุ้งด้วยความตกใจฉันพึมพำว่า"เพราะเหตุใดคุณถึงไม่ได้สังเกตฉันก็เป็นปีศาจเหมือนกันแต่อยู่ในรูปลักษณ์ของมนุษย์"
มังกรได้ยินดังนั้นจึงกล่าวว่า"เป็นเช่นนั้นเองเจ้าสามารถขึ้นหลังค่าแล้วติดตามข้าไปจัดการเผามนุษย์ให้เสร็จจากได้"
ฉันได้ยินดังนั้นจึงกล่าวขอบคุณในทันทีและรีบขึ้นหลังมังกรตัวนั้นในทันใดหลังจากที่ฉันขึ้นหลังมังกรระบบก็ได้แจ้งเตือนฉัน"แจ้งเตือนจากระบบมังกรระดับ a ได้เป็นพันธมิตรกับคุณแล้วมันจะปกป้องคุณจนกว่าจะถึงอาณาจักรของมนุษย์"
ฉันเห็นดังนั้นจึงวางใจได้ว่าฉันจะไม่เสียชีวิตเร็วๆนี้อย่างแน่นอนทันใดนั้นมังกรก็ได้ขยายปีและบินตาฝูงที่เหลือไปที่อาณาจักรของมนุษย์
ฉันเห็นดังนั้นจึงถามว่า"พี่ชายมังกรเกิดอะไรขึ้นจะทำสงครามครั้งใหญ่เร็วๆนี้อย่างนั้นเลยหรอ" "ใช่แล้วพวกเราเป็นแนวหลังตอนนี้เรากำลังจะไปสนับสนุนแนวหน้า"มังกรจึงตอบกลับ
"แล้วเจ้าล่ะข้าไม่เคยเห็นหน้าเจ้ามาก่อน"ฉันพึมพำว่า"ฉันเพิ่งเข้าร่วมกองทัพของจอมมาเพื่อไม่ทันวันนี้พี่ชายมังกรจึงไม่เคยเห็นหน้าข้ามาก่อน"
"โอ้เป็นแบบนี้นี่เอง"หลังจากบทสนทนาจบมังกรก็ได้บินตามฝูงทันมันจะย้ายปีกอยู่บนท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ดวงอาทิตย์กำลังจะลับขอบฟ้าในไม่นานความมืดก็ได้มาเยือนยามราตรีสงัดหงส์มังกรหลายร้อยตัวยังคงต้องบินต่อไปไม่หยุด
"จะว่าไปเจ้าหน้าใหม่เจ้าชื่ออะไรทวนชื่อของข้าคือมังกรแห่งหายนะอาเทีย"
ฉันตอบกลับสั้นๆว่า"ฉันชื่อยูซอนยูซอน"
'ฉันไม่สามารถไว้ใจสัตว์ประหลาดพวกนี้ได้ถึงไหมอ่ะฉันจะกลายเป็นเพราะปีศาจแล้วก็ตามแต่ว่ามันยังเสี่ยงเกินไปที่จะไว้ใจ'ฉันพึมพำในใจ
"พี่ชายมังกรอีกนานเท่าไหร่เราถึงจะถึงที่หมายล่ะ?"มังกรพึมพำสั้นๆ"คาดว่าลุงสางถึงจะถึงที่หมาย" "โอ้ดูเหมือนจะอีกนานนะพี่ชายมังกร" "ใช่แล้วล่ะเจ้าสามารถนอนพักผ่อนบนหลังคาก่อนได้" "ขอบคุณพี่ชายมังกร"
'ตอนนี้ฉันคิดว่าอีก 7 ชั่วโมงกว่าจะถึงที่หมายฉันควรนอนพักสักหน่อยก่อนเพื่อเอาแรง'ความในใจ
ก่อนที่ฉันจะนอนฉันได้เปิดหน้าต่างสถานะเพื่อดูว่าเหลืออะไรให้ฉันยังไม่ได้จัดการ
หน้าต่างตัวละครชื่อ Ice
อายุ 17 (13)
อาชีพนักดาบเวทย์
ความแข็งแกร่ง 3.665/10
ความอดทน 3.222/10 *เปลี่ยนจากพลังชีวิตเป็นความอดทน
ความเร็ว 4.099/10
พลังเวทย์ 7.983/10
โชค 9.999/10
ศักยภาพ7/10
สกิล วิชาดาบพื้นฐานเลเวล2 เวทมนต์น้ำแข็งสามารถหลอมรวมกับดาบได้level 1 เวทมนต์น้ำสามารถหลอมรวมกับดาบได้level1 เวทมนต์ลมสามารถเสริมประสิทธิภาพในการเคลื่อนที่ได้ level1 เวทมนต์ดินสามารถสร้างชุดเกราะได้เลเวล1
ฉายา นักดาบฝึกหัด
ค่าco 5
'ก็ดูเหมือนฉันจะได้สกิลใหม่มาเยอะเลยและยังมีค่าCOที่ยังไม่ได้ใช้อีก5ฉันควรเอาไปลงกับอะไรดีระหว่างพละกำลังกับความเร็ว?' 'ลงไปที่ความแข็งแกร่ง 3 และความเร็ว 2 ดีกว่า 'คิดอยู่ในใจ
ความแข็งแกร่ง 3.665 เพิ่มเป็น 6.665
ความเร็ว 4.099 เพิ่มเป็น 6.099
'อาperfect'
6 ชั่วโมงผ่านไป
ลืมตา
'อาฉันเริ่มคิดถึงเตียงแล้วสิตอนนี้ฉันรู้สึกปวดเนื้อปวดตัวไปหมดเลยความรู้สึกนอนบนหลังมังกรมันเป็นแบบนี้นี่เอง'
ฉันได้หันหน้าไปมองท้องฟ้าที่ดวงอาทิตย์กำลังจะขึ้นจากนั้นฉันหันไปมองข้างหน้าฉันเห็นจากไกลๆกำลังมีสงครามขนาดใหญ่เกิดขึ้นสนามรบเต็มไปด้วยซากศพวีรชนมากมายและปีศาจมากมายเช่นเดียวกัน"อาเจ้าตื่นแล้วหรือยูซอน"  "อาใช่ฉันนอนหลับสบายมากขอบคุณพี่ชายมังกรมากนะ" ฉันตอบด้วยสินะเรียกเฉย
"โอ้เจ้าเป็นอะไรหรือไม่"
"อ-อะไร"
"ตั้งแต่เมื่อคืนนี้แล้วทุกครั้งที่ข้าถามแล้วเจ้าตอบเจ้าชอบทำสีหน้าเรียกเฉยมาโดยตลอดเพราะเหตุใดเจ้าถึงทำสีหน้าเช่นนั้นล่ะ" "โอ้ข้าขอโทษพี่ชายมังกรที่ทำให้ท่านเป็นห่วงถ้าเป็นเพียงคนที่แสดงความรู้สึกไม่เก่งนะ" "โอ้เช่นนั้นหรือ"มังกรอุทานให้ความประหลาดใจ 'เพราะเหตุใดมังกรตัวนี้ถึงถามคำถามที่ปีศาจไม่ควรจะถามออกมาล่ะ'ฉันคิดอยู่ในใจ
"เอาล่ะเราเข้าใกล้แต่น้ำลบแล้วเจ้าเตรียมตัวให้พร้อมนะสำหรับการต่อสู้ครั้งใหญ่"มังกรพูดออกมาและมองไปที่สนามรบด้วยสายตาที่เย็นชามเหมือนภูเขาน้ำแข็ง
"โอเคข้ากำลังเตรียมตัว"ฉันพูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย"ดี"
"เอาล่ะข้ากำลังพุ่งลงไปที่สนามรบเจ้าเตรียมตัวให้พร้อม" "ข้าพร้อมแล้วพี่ใช้มังกร"หลังจากที่ฉันพูดเสร็จมังกรตัวสีดำทมิฬที่ฉันกำลังอาศัยอยู่บนหลังของมันได้ผมทะยานเข้าไปในสนามเหมือนกับขีปนาวุธ
ในไม่นานฉันก็ถึงพื้นอย่างปลอดภัยในขณะเดียวกันก็มีอัศวินสวมก่อนดักพุงมาหาฉันอย่างรวดเร็วราวกับลูกกระสุนปืนฉันเห็นดังนั้นจึงหยิบดาบเหล็กขึ้นมาแล้วใส่คุณสมบัติน้ำแข็งลงไปในดาบเหล็กอย่างรวดเร็วชายในชุดก็เห็นดังนั้นจึงคำราม
หลังจากนั้นพวกเราก็ได้ปะทะกันฉันฟันเขาด้วยดาบเหล็กที่เคลือบไปด้วยน้ำแข็งหลังจากฉันฟันไปแค่ครั้งเดียวเป็นแนวนอนตัวของเขาก็ขาดครึ่งราวกับหั่นผักเลือดฟุ้งกระจายลำไส้ของเขาได้ตกออกมา
ฉันสัมผัสได้ถึงความรู้สึกที่คุณเคยเป็นความรู้สึกที่ไม่ค่อยน่าจะจำสักเท่าไหร่เพื่อชาติที่แล้วฉันก็ฆ่าไปหลายคนเช่นเดียวกันบางครั้งก็ฆ่าด้วยเวทมนต์บางครั้งก็ใช้ไม้เท้าในการแทงหัวใจใครบางคนเพื่อฆ่าเขาแต่อย่างไรก็ตามคราวนี้ฉันใช้ดาบในการฆ่าคนแทนที่จะเป็นไม้เท้าในขณะเดียวกันหัวใจฉันก็เต้นราวกับมีคนมาเขย่ามันมือฉันราวกับมันกำลังกรีดร้องไม่ให้ฉันใช้ดาบอีกต่อไป
ในขณะเดียวกันที่ฉันกำลังจมอยู่ในความคิดมีเวทย์มนต์ดาบสายฟ้าที่พุงตรงมาราวกับลูกธนูได้พุงตรงมาที่หัวของฉันราวกับเป็นลูกแอปเปิ้ลสีแดงฉ่ำที่วางไว้เป็นที่ซ้อมยิงเป้า
ฉันสัมผัสได้ถึงอันตรายแล้วได้ลบได้ทันทีจากนั้นฉันก็หันไปมองบุคคลที่ยิงเวทมนต์สายฟ้ามาใส่ฉันมันก็คือนักเวทย์ชุดคลุมขาวที่กำลังร่ายเวทมนต์เพื่อจะโจมตีฉันอีกครั้งแต่ฉันจะไม่ปล่อยโอกาสครั้งที่ 2 ให้มันเกิดขึ้นแน่นอนฉันได้ออกตัวแล้ววิ่งไปหาเขาอย่างรวดเร็วนักเวทย์ชุดคลุมขาวเห็นอย่างนั้น
เขาได้ขอความช่วยเหลือจากอัศวินที่อยู่แถวๆนั้นมาปกป้องเขาถึงแม้อัศวิน 2-3 นายจะมาปกป้องเขาแต่ฉันก็มั่นใจว่าฉันสามารถฆ่าพวกเขาได้ด้วยดาบเดียวฉันได้เสริมพลังธาตุน้ำลงไปในดาบและฟันแล้วนอนอีกครั้งร่างกายเขาว่าเขาขาดครึ่งเหมือนการตัดกระดาษ
นักเวทย์ชุดคลุมขาวเห็นอย่างนั้นค้างเขาก็เริ่มสั่นมือของเขาก็เริ่มจะคุมไม่อยู่จากนั้นชุดคลุมท่อนล่างของเขาก็มีหยดน้ำหยดเล็กๆหยดลงที่พื้นฉันเห็นดังนั้นแล้วฉันได้ถือดาบอย่างมั่นคงแล้วพาเขาเป็น 2 ส่วนราวกับค่าปลายังไงยังงั้น
สงครามยังดำเนินต่อไปเป็นเวลา 1 ชั่วโมงฉันยังต้องฆ่าผู้คนอีกมากมายและมากมายในไม่ช้ากองทัพหลักของจักรวรรดิก็มาถึงประกอบไปด้วยทหาร 1 ล้านนายนักเวทย์ 9 แสนคนและกองทัพศักดิ์สิทธิ์อีก500,000 คนอย่างไรก็ตามกองทัพหลักของจอมมารก็มาถึงเช่นเดียวกันประกอบไปด้วยมังกร 500,000 ตัวและปีศาจอีกจำนวนนับไม่ถ้วนคาดว่าจะประมาท 2 ล้านตัวในไม่ช้าราชาของเผ่ามนุษย์ก็ได้ออกมาพร้อมเทพธิดาของจักรวรรดิศักดิ์สิทธิ์แล้วประกาศเริ่มสงครามในทันใดจอมมารคนที่ 95 ก็ได้ประกาศเริ่มสงครามยังเป็นทางการ
ฉันยังคงฆ่าอยู่เรื่อยๆมันเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตฉันไปแล้วในขณะที่ฉันกำลังสังหารผู้คนมากมายการแจ้งเตือนของระบบก็ได้เด้งขึ้นมาแต่ฉันก็ไม่ได้สนใจการแจ้งเตือนของระบบเลยฉันคงฆ่าไปเรื่อยๆเหมือนหุ่นยนต์สังหารที่มีหน้าที่เพียงอย่างเดียวเพื่อภาคชีวิตผู้คน
ทันใดนั้นเองคนท้องฟ้าก็ได้มีมังกรตัวหนึ่งตัวสีขาวเราหิมะได้ปล่อยพลังเยือกแข็งเพื่อแช่แข็งพลทหารกับหลานแต่ทันใดนั้นเองเทพธิดาของจักรวรรดิศักดิ์สิทธิ์ได้ปล่อยพลังศักดิ์สิทธิ์เพื่อสกัดกั้นพลังเยือกแข็งของมังกรน้ำแข็งให้พลังทั้งสองก็ปะทะกันให้เกิดคลื่นพลังเวทย์ขนาดใหญ่มันมากพอที่จะเป่าภูเขาให้หายไปในทันทีแต่ทว่าเหมือนมีอะไรบางอย่างเพื่อหยุดขึ้นพลังอันมหาศาลนั้นไว้ราวกับโลกกำลังปฏิเสธพลังอาจส่งพลังนี้
ฉันเห็นดังนั้นฉันยืนมึนงงเป็นเวลานานมันนานมากพอที่จะให้อัศวินระดับกลาง 5-6 คนมาล้อมฉันได้พวกเขาทั้งหมดได้ปล่อยออร่าแห่งความตายออกมาฉันหาหวาดกลัวไม่ฉันได้จับดาบให้แน่นแล้วให้คุณสมบัติเยือกแข็งลงที่ดาบของฉันแล้วสร้างชุดเกราะดินขึ้นมาในเวลาเดียวกันอัศวินระดับการก็ได้กระโดดและพุ่งตรงมาหาฉันฉันเพียงสะบัดดาบไปรอบๆตัวเองเพียงเท่านั้นร่างกายของอัศวินทั้งสองคนก็ขาดครึ่งแล้ว
ฉันเห็นดังนั้นจึงอดที่จะคิดไม่ได้ว่า'ชีวิตก่อนฉันฆ่าไปกี่คนแล้วแต่ลึกเท่าไหร่ก็นึกไม่ออกว่าฆ่าไปเท่าไหร่ราวกับชีวิตที่แล้วโดนปิดผนึกไว้'ฉับ่นพึมพำ
ในขณะเดียวกันราชาปีศาจตอนที่ 95ก็ได้ปริ้นมาทางสนามรบและปล่อยพลังปีศาจอรุนแรงใส่ผู้นำอาณาจักรฝั่งมนุษย์พลังปีศาจหนังรุนแรงจนสามารถเป่าราชาฝั่งมนุษย์ให้หายกลายเป็นขี้ฝุ่นได้เลยด้วยการใช้นิ้วเดียว
ถึงแม้ราชาของมนุษย์จะเสียชีวิตแล้วแต่เทพธิดาจากจักรวรรดิศักดิ์สิทธิ์ก็ไม่ได้ตื่นตระหนกแม้แต่นิดเดียวเหมือนกับเธอรู้อยู่แล้วว่าสิ่งนี้จะเกิดขึ้นแล้วเลือกผู้บัญชาการคนใหม่ขึ้นมาจากการแทนเหมือนกับเธอคิดทุกอย่างไม่หมดแล้วตั้งแต่ต้นจนจบ
สงครามยังคงดำเนินต่อไปเป็นเวลา 1 วันเต็มจนตอนนี้มาถึงโค้งสุดท้ายแล้วกองทัพมนุษย์สูญเสียผู้คนเป็นจำนวนมากจนเหลือเพียงจักรวาลศักดิ์สิทธิ์เพียง 1 แสนนายเห็นได้ชัดว่ามนุษย์เป็นฝันที่พ่ายแพ้อย่างเต็มรูปแบบแต่เทพธิดาเฮงจักรวรรดิศักดิ์สิทธิ์ไม่ได้ดูกังวลแม้แต่เล็กน้อย
'ดูเหมือนเธอจะมีไพ่ในแขนเสื้อสินะ'ฉันพึมพำในใจแต่ในไม่นานสิ่งที่ฉันคิดไว้ก็ได้เกิดขึ้นว่าเธอมีไพ่ในแขนเสื้อ
เธอได้จัดการเรียกเทพธิดาแห่งรุ่งอรุณออกมาเพื่อต่อสู้แต่อย่างไรก็ตามอาณาจักรของจอมมารก็ไม่น้อยหน้าเช่นเดียวกันเขาได้เรียกเทพปีศาจรุ่นแรกออกมาต่อสู้สำหรับฉันการต่อสู้ของทวยเทพเป็นสิ่งที่เปิดหูเปิดตาเป็นอย่างมาก
ในไม่นานเทพเทพธิดาจากอาณาจักรศักดิ์สิทธิ์ได้เผชิญหน้ากับความพ่ายแพ้
10 ชั่วโมงผ่านไป
'ในที่สุดผลลัพธ์ก็ได้ออกมาฝั่งที่ชนะก็คือจักรวรรดิของจอมมารเป็นฝ่ายชนะ'ฉันท้อแท้ใจเบาๆเนื่องจากกังวลว่าฟังมนุษย์จะเป็นฝั่งที่ชนะแต่ดูเหมือนฉันจะคิดตื้นเกินไป
"แจ้งเตือนจากระบบคุณทำภารกิจเสร็จสิ้นแล้ว"
"คุณได้รับโอกาสการกลับชาติไปเกิดใหม่"
"ได้เปลี่ยนจากระบบ"
"ค่าความแข็งแกร่งเพิ่มขึ้น 0.10"
"ค่าความอดทนเพิ่มขึ้น 0.10"
"ค่าความเร็วเพิ่มขึ้น 0.05"
'อาในที่สุดสงครามบ้าๆนี่ก็จบสักทีเหนื่อยชิบหายเลยโว้ย'ฉันถอนหายใจหนักๆเพราะความเหนื่อยล้าที่สะสมมาเป็นเวลา1วันครึ่ง
หลังจากจบสงครามฉันก็ต้องรีบออกจากสนามรบหลังจากออกจากสนามรบเป็นเวลา 1 ชั่วโมงฉันก็ได้เดินมาเจอกระท่อมร้างกลางป่าแห่งหนึ่งฉันเดินเข้าไปข้างในแล้วพบว่ายังมีเตียงและข้างในก็เต็มไปด้วยฝุ่นเช่นเดียวกันหลังจากที่ผมเห็นฝุ่นมากมายผมก็ได้ใช้เวรประจำวันชำระล้างชำระล้างทำกระท่อมให้สะอาดเหมือนใหม่และผมก็ได้ทรุดตัวลงที่เตียงนุ่มๆแล้วผมก็หลับไป
1 อาทิตย์เต็ม
นักเวทย์ 8 ดาวหวนคืนสู่สถาบันผู้ข้ามมิติพร้อมกับโชคที่เต็มเปี่ยม