ในวันแต่งงานของพี่ชาย พี่สะใภ้ทำร้ายฉันจนพิการและทำลายใบหน้าแล้วโยนฉันไปอยู่กับขอทาน
Arin Thorne
## บทที่ 1

เนื่องจากร่างกายของฉันอ่อนแอมาตลอด ฉันจึงต้องไปพักรักษาตัวที่ต่างประเทศเป็นเวลานาน ครั้งนี้กลับประเทศก็เพียงเพื่อมาร่วมงานแต่งงานของพี่ชาย
พี่ชายรักและดูแลฉันมาตั้งแต่เด็ก ไม่เคยให้ฉันต้องลำบาก เขาเลี้ยงดูฉันคนเดียวเหมือนเป็นทั้งพ่อและแม่ และยังสร้างอาณาจักรธุรกิจของเขาขึ้นมา
ครั้งนี้ที่แต่งงานเขาก็อายุกว่าสามสิบแล้ว
ตอนแรกพี่ชายจะมารับฉัน แต่เขามีธุระที่บริษัทจึงต้องไปก่อน
ฉันแวะไปร้านเสริมสวยก่อน ไม่อยากไปงานแต่งงานพี่ชายด้วยสภาพที่ดูป่วยๆ
ที่ร้านเสริมสวย ฉันเบื่อๆ เลยเปิดมือถือเล่น แล้วก็เจอไลฟ์สตรีมกลางแจ้ง
มุมมองแรกเป็นเจ้าสาว ด้านหลังมีเพื่อนเจ้าสาวกลุ่มใหญ่ ดูวุ่นวายมาก
"พี่น้องทุกคนคะ วันนี้เป็นวันมงคลของฉัน รู้ไหมคะ? มีเมียน้อยคนหนึ่งพยายามจะมาทำลายงานแต่งงานของฉันกับสามี นอกจากจะยั่วสามีฉันแล้ว ยังขู่ว่าจะทำร้ายฉันด้วย ฉันทั้งกลัวทั้งโกรธ เลยเปิดไลฟ์ให้ทุกคนช่วยตัดสินดูค่ะ!"
"น้องชายฉันรู้แล้วว่าเมียน้อยคนนั้นอยู่ที่ไหน เธอลงเครื่องบินมาแล้ว พวกเราจะไปจับผิดเดี๋ยวนี้ พี่น้องทุกคนต้องสนับสนุนฉันนะคะ!"
"เด็กสาวอายุแค่สิบแปดสิบเก้า มายั่วสามีฉันที่อายุกว่าสามสิบ ต้องหวังเงินสามีฉันแน่ๆ ผู้หญิงสมัยนี้ไม่มีจุดยืนเลยจริงๆ!"
"เธอยังบอกจะสั่งสอนฉัน อ้างว่าอายุน้อยกว่า สวยกว่า มีทุนมากกว่าฉัน"
ผู้ชายข้างๆ เจ้าสาวแทรกขึ้นมา: "ได้ยินว่าเมียน้อยคนนั้นท้องด้วย! ช่างไม่รู้จักอาย! ผมไม่ยอมให้พี่สาวผมถูกรังแกแบบนี้!"
พูดไปพลางเจ้าสาวก็ร้องไห้ไป เพื่อนเจ้าสาวรอบข้างก็คอยปลอบ
ผู้ชมในห้องไลฟ์ต่างพิมพ์คอมเมนต์กันรัวๆ ยอดผู้ชมพุ่งสูงขึ้น
"ช่างเสื่อมเสียจริงๆ สมัยนี้เป็นแบบนี้แหละ"
"มีที่ไหนผู้หญิงไม่รู้จักอายขนาดนี้! เขาจะแต่งงานกันแล้ว ยังจะมาทำแบบนี้ได้ยังไง!"
"สนับสนุนคนไลฟ์! ต่อต้านเมียน้อย! พวกเราผู้หญิงสนับสนุนคุณนะคะ!"
"ฉันเกลียดที่สุดก็พวกเมียน้อยนี่แหละ พวกนางมารที่รู้แต่จะยั่วผู้ชาย ทำลายครอบครัวคนอื่น"
"สามีฉันก็ไปได้เด็กอายุสิบแปด เหมือนลูกสาวเขาเลย"
"พี่น้องทุกคน ต่อต้านเมียน้อย! คนไลฟ์คะ พวกเราไปจับผิดด้วยกัน! เปิดโปงเมียน้อยคนนี้! ให้ทุกคนได้เห็นหน้านางมารคนนี้"
เจ้าสาวร้องไห้จนพูดไม่ออก เช็ดน้ำตา แล้วบอกว่าจะต้องพยายามปกป้องศักดิ์ศรีของเมียหลวง หวังว่าทุกคนจะช่วยกดติดตาม
น่าเบื่อจริงๆ คนไลฟ์สมัยนี้อยากดังถึงขนาดคิดบทแบบนี้ออกมาได้
ตอนที่ฉันกำลังจะเลื่อนผ่าน จู่ๆ ก็รู้สึกว่าผู้หญิงคนนี้คุ้นๆ ดูเหมือนจะเป็นพี่สะใภ้ หู ซินซิน ที่ถ่ายรูปแต่งงานกับพี่ชายฉัน
แต่ฉันได้ยินพี่ชายบอกว่า พี่สะใภ้เป็นคนอ่อนโยน มีมารยาท และสง่างาม ไม่น่าจะเป็นผู้หญิงหยาบคายแบบนี้
ที่จริงฉันก็ไม่ได้มีอคติอะไรกับพี่สะใภ้ของพี่ชาย แม้หน้าตาจะไม่ได้สวยเป็นอันดับหนึ่ง แค่ดีกับพี่ชายฉันก็พอ
พี่ชายฉันเพื่อดูแลฉันมาตลอด สามปีกว่าไม่เคยมีผู้หญิงคนไหน แม้แต่ผู้หญิงที่พาเข้าบ้านเพื่อเล่นๆ ก็ไม่มี
ฉันถึงขั้นสงสัยว่าเขายังเป็นชายบริสุทธิ์อยู่เลย
ตอนนี้เขาได้คู่ครองแล้ว ฉันก็ดีใจแทนเขา
ฉันยังคิดอยู่ว่า ถ้าเกิดภรรยาของพี่ชายเป็นผู้หญิงนิสัยแบบนี้ คงจะแย่แน่ๆ
ใครจะรู้ว่า ก่อนที่ฉันจะทันเลื่อนหน้าจอมือถือ ก็เห็นกลุ่มเจ้าสาวในไลฟ์สดวิ่งเข้าไปในร้านเสริมสวย ดูคุ้นตาอยู่หน่อยๆ
นี่มันร้านเสริมสวยที่ฉันอยู่นี่นา
ฉันกำลังจะออกไป หลังจากแต่งหน้าสวยๆ ด้วยความสดชื่น ตั้งใจจะไปซื้อชุดใส่ในงานแต่งงาน ใครจะรู้ว่าจะเจอกลุ่มเจ้าสาวเดินมาทางฉัน
หรือว่าเมียน้อยจะอยู่ในร้านเสริมสวยนี้?
ฉันที่ไม่รู้อะไรเลย มองเจ้าสาวที่เดินเข้ามาใกล้ฉันด้วยความงุนงง ผู้หญิงสองคนจับแขนฉันไว้ทั้งสองข้าง เจ้าสาวชี้หน้าด่าฉัน
"แกนี่แหละนังตัวยั่ว ที่มายั่วผัวชั้น! เด็กจริงๆ นังหนูนี่ ทั้งตัวแบรนด์เนม โอ้โห กระเป๋าก็ลิมิเต็ด ใช้ของดีกว่าชั้นอีก"
น้องชายเจ้าสาวก็ถือมือถือถ่ายฉัน: "ทุกคนดูเร็ว นี่แหละนังตัวยั่ว นี่แหละเมียน้อย ที่มายั่วพี่เขย! วันแต่งงานของพี่สาวผม มาจับได้คาหนังคาเขา! ยังกล้ามาทำสวยอีก!"
เพื่อนเจ้าสาวก็ตะโกนตาม: "กล้าดีนักนะ กล้ามายั่วผู้ชายของหู ซินซิน แกไม่รู้หรือไงว่าผู้ชายของหู ซินซิน เป็นใคร! ลั่ว หมิงเฉิง มหาเศรษฐีอันดับหนึ่ง แกก็กล้ามายั่ว!"
"ไร้ยางอาย!"
ฉันดิ้นไม่หลุด ข้อมือเจ็บไปหมดจากที่พวกเธอจับ
เสียงด่าทอดังไม่หยุด พนักงานร้านเสริมสวยเข้ามาห้าม หู ซินซิน ก็ตะโกน: "พวกแกรู้มั้ยว่าชั้นเป็นใคร? ชั้นเป็นเมียลั่ว หมิงเฉิง! วันนี้ชั้นมาจับเมียน้อย พวกแกจะช่วยมันหรือไง?"
ชื่อของลั่ว หมิงเฉิง ดังก้องทั่วร้านเสริมสวย พนักงานพวกนั้นก็ไม่กล้าเข้ามายุ่งอีก
พอได้ยินพวกเขาพูดถึงชื่อพี่ชาย ฉันก็แน่ใจแล้ว
เจ้าสาวคนนี้ก็คือพี่สะใภ้ในอนาคตของฉัน พวกเธอมาจับเมียน้อย และมาจับฉัน!
"ไม่ใช่นะ พวกคุณเข้าใจผิดแล้ว ฉัน..."
พูดยังไม่ทันจบ หู ซินซิน ก็ตบหน้าฉันเต็มแรง: "นังตัวดี! ชั้นเข้าใจผิดอะไร? น้องชายชั้นเห็นกับตา! ไอ้นังไม่มีการศึกษา! วันนี้ชั้นจะให้แกได้รู้ซะบ้าง!"


## บทที่ 2 (ฉบับปรับปรุง)

ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะลงมือทันทีที่เจอหน้า ฉันถูกตบจนงง ร่างกายที่อ่อนแอมาตลอดของฉันทนไม่ไหวกับการโดนตบครั้งนี้
ยืนแทบไม่อยู่แล้ว
"ไม่ ห้ามทำร้ายคนนะคะ?"
พนักงานร้านเสริมสวยพยายามห้าม น้องชายของหู ซินซินชี้หน้าคนนั้นแล้วพูดว่า "อย่ามายุ่งกับเรื่องนี้ พวกเรามาจับกิ๊กเท่านั้น ถ้ามีปัญหาอะไร พี่เขยผมจะจัดการให้"
"ถ้าจะมาก่อเรื่อง ไปก่อเรื่องที่อื่น อย่ามารบกวนการทำธุรกิจของเรา"
"วันนี้ร้านคุณได้เท่าไหร่ ผมจ่ายให้หมด ปิดร้านเลย!"
น้องชายของหู ซินซินใจป้ำมาก เงินทองย่อมมีอิทธิพลจริงๆ
พนักงานร้านเสริมสวยไม่กล้าพูดอะไรอีก
หู ซินซินยังคงไม่ยอมปล่อยฉัน กระชากผมฉันแล้วหันหน้าฉันเข้าหากล้องมือถือ ให้ทุกคนเห็นหน้าฉันชัดๆ
ฉันเจ็บจนน้ำตาไหลออกมาทันที
"ฉันไม่ใช่กิ๊กอย่างที่คุณพูด คุณเข้าใจผิดแล้ว ฉันเป็นน้องสาวของลั่ว หมิงเฉิง!"
คิดว่าเมื่อฉันอธิบาย หู ซินซินจะปล่อยฉันไป
ใครจะรู้ว่าเธอหัวเราะลั่น "น้องสาวเหรอ ใช่ น้องสาวที่นอนด้วยได้! แบบที่ทำอะไรกันได้ใช่ไหม! ฉันรู้จักพวกผู้หญิงไร้ยางอายอย่างแกดี ชอบอ้างว่าเป็นพี่น้องกันแล้วทำตัวเป็นตัวร้าย ทำไมไม่บอกว่าเขาเป็นพ่อเลี้ยงแกล่ะ! ฉันว่าแกเหมาะจะเป็นลูกสาวบุญธรรมเขามากกว่า!"
คำพูดของหู ซินซินทิ่มแทงใจฉันลึกๆ
"ฉันเป็นน้องสาวเขาจริงๆ ฉันไม่ใช่กิ๊ก"
"ฮึ ตอนนี้ไม่กล้ายอมรับแล้วสินะ สายไปแล้ว! น้องชายฉันเห็นกับตาว่าแกไปไหนมาไหนกับลั่ว หมิงเฉิง เห็นเขารับส่งแก พาแกกลับบ้าน เขาไม่เคยทำแบบนี้กับฉันเลย! แกยังจะบอกว่าไม่ใช่ตัวยั่วยวนอีกเหรอ!"
พี่ชายรักและเอ็นดูฉันมาก เพราะฉันร่างกายอ่อนแอ เขาจึงดูแลฉันด้วยตัวเองเสมอ การที่พี่ดีกับฉันมันผิดตรงไหน?
พวกเขาไม่ให้โอกาสฉันอธิบายเลย ตบฉันอีกสองที ฉันรู้สึกว่าริมฝีปากมีรสหวาน เลือดซึมออกมาแล้ว
ตั้งแต่เกิดมา นี่เป็นครั้งแรกที่ถูกคนทำร้ายแบบนี้
"อายุยังน้อยก็เรียนรู้ที่จะเป็นกิ๊ก วันนี้ฉันจะสั่งสอนแทนพ่อแม่แก!!"
"ใช่ วันแต่งงานของซินซินแท้ๆ ยังกล้ามาก่อกวน! พวกเรา! อย่าปล่อยมันไป!"
กลุ่มเพื่อนเจ้าสาวดูเหมือนจะเอาใจหู ซินซิน อยากแสดงความจงรักภักดีต่อหน้าเธอ พากันด่าทอฉัน
เหมือนแก๊งสาวเกเรในสังคม
ยากที่จะจินตนาการว่าสาวผู้ดีจะมีเพื่อนสนิทที่หยาบคายป่าเถื่อนแบบนี้
"ยังจะปฏิเสธอีกใช่ไหม! ฉันว่าแกคงไม่เจอดีจริงๆ ถึงจะรู้สึก! กล้าดียังไงมารังแกเพื่อนฉัน!"
"ฉันไม่ใช่จริงๆ..."
มีคนหนึ่งเตะฉันล้มลง ในขณะเดียวกัน หู ซินซินก็หยิบมือถืออีกเครื่องออกมา เปิดดูโมเมนต์ของพี่ชาย
ในนั้นมีภาพพี่ชายกอดฉันอย่างสนิทสนม ให้ดอกไม้ฉัน พร้อมข้อความว่าฉันเป็นคนที่สำคัญที่สุดของเขา
นั่นเป็นตอนที่พี่ชายบินไปฉลองวันเกิดให้ฉันที่ต่างประเทศตอนฉันอายุ 19
"ฮึ ฉันจำได้ชัดเจน วันนั้นฉันเป็นหวัด โทรหาสามีฉันยังไงก็ไม่ติด ที่แท้ก็มาหาแกนี่เอง ยัวะยั่วยวน! แกจะมีอะไรมาแก้ตัวอีก!"
ไม่คิดว่าความรักที่พี่ชายมีต่อฉัน จะทำให้พี่สะใภ้ในอนาคตเข้าใจผิด
"ฉันเป็นน้องสาวของลั่ว หมิงเฉิงจริงๆ คุณโทรถามเขาได้!"
"ฮึ โทรไปเขาก็ต้องโกหกให้แกอยู่ดี! ฉันไม่เคยได้ยินว่าเขามีน้องสาวที่ไหน! ฉันแต่งงานกับเขาก็เพราะรู้ว่าเขาไม่มีพ่อแม่ อยู่คนเดียว!"
หู ซินซินคิดแบบนี้มาตลอดเหรอ
"ฉันรู้ว่ายัวะยั่วยวนอย่างแกคิดอะไร สามีฉันเป็นเศรษฐีอันดับหนึ่งของหยุนเฉิง แกก็แค่อยากได้เงินใช่ไหม? แกไม่รู้หรือไงว่าตัวเองไม่คู่ควร? ลั่ว หมิงเฉิงไม่ใช่คนที่แกจะแตะต้องได้เข้าใจไหม?"
พูดพลางเธอก็หันไปทางกล้อง ยิ้มอย่างเหี้ยมเกรียม บอกกับคนในห้องไลฟ์ว่า "วันนี้ฉันจะเอาแกมาเป็นตัวอย่าง ฆ่าไก่ให้ลิงดู บอกให้ทุกคนรู้ว่าลั่ว หมิงเฉิงเป็นของฉัน ไม่ใช่ใครจะแตะต้องได้ จบแบบนี้แหละคนที่กล้ามายุ่งกับสามีฉัน!"
จากนั้น เธอก็ตบฉันอีกสองที เตะฉันอย่างแรงหนึ่งที แล้วก็กระชากผมฉัน ลากฉันออกไปนอกร้านเสริมสวย


## บทที่ 3 หลังการแก้ไข

"พวกแกทำตามใจชอบ! พวกแกไม่เกรงกลัวกฎหมายเลยหรือไง!"
ฉันพยายามดิ้นรนสุดกำลัง แต่ร่างกายที่ผอมบางก็ถูกพวกเธอลากออกไปข้างนอก
คนรอบข้างต่างก็แค่ยืนดูเฉยๆ คิดว่าไม่อยากมีเรื่อง ไม่มีใครช่วยโทรแจ้งตำรวจ
"กฎหมายบ้าอะไร! สามีฉันนั่นแหละคือกฎหมาย! ถึงฉันจะฆ่าแก สามีฉันก็จัดการให้ได้!"
ฉันตะโกนด้วยความโกรธ: "ฉันจะบอกพี่ชาย! ฉันจะบอก ลั่ว หมิงเฉิง!"
"นังแพศยาจะไปฟ้องเหรอ! เดี๋ยวฉันจะตบปากแกให้พัง! แกจะไปฟ้องใคร! แล้วอีกอย่าง ลั่ว หมิงเฉิง จะมายุ่งกับฉันเพื่อนังร้ายๆ อย่างแกเหรอ? ถึง ลั่ว หมิงเฉิง รู้ เขาก็จะบอกว่าฉันทำถูกแล้ว!"
หู ซินซิน และพรรคพวกลากฉันขึ้นรถ เหมือนการลักพาตัว
กลางวันแสกๆ พวกเขายังเปิดไลฟ์สด กล้าทำอะไรแบบนี้!
ฉันถูกกดไว้บนรถ หายใจได้นิดหน่อย ผู้หญิงสองคนข้างๆ บีบฉันไว้ตรงกลาง
เพื่อป้องกันไม่ให้ฉันหนี
"ฉันเตือนพวกแกนะ พวกแกจะต้องเสียใจแน่ๆ!"
คำเตือนของฉันกลายเป็นเรื่องตลกในสายตาของ หู ซินซิน
"ฮ่าๆๆ แกยังคิดว่าจะได้เจอ ลั่ว หมิงเฉิง อีกเหรอ อย่าฝันไปเลย"
แล้วเธอก็หันไปพูดกับคนดูในไลฟ์
"พี่น้องทั้งหลาย นังนี่ยังปากแข็งอยู่เลย ยังกล้ามาขู่ฉันอีก เป็นเมียน้อยแล้วยังหน้าด้านอีก!"
เพื่อนสนิทข้างๆ ก็พูดเสริม
"เมียน้อยนี่ไม่รู้จักที่ต่ำที่สูง เดี๋ยวจะได้รู้รสมือ!"
"อีตัวที่ผ่านผู้ชายมานับพันนับหมื่น! ยังกล้าฝันจะเป็นนางพญาอีก!"
ไม่เพียงเท่านั้น คนดูในไลฟ์ก็ด่าและถ่มน้ำลายใส่ฉันอย่างบ้าคลั่ง มีคนส่งของขวัญให้พวกเธอ บอกให้สั่งสอนฉันให้หนัก
"สวยขนาดนี้แล้วไปเป็นเมียน้อย! ไม่มีการอบรมเลย!"
"ช่างไม่มียางอาย! ไร้ยางอาย! โลกมันเสื่อมจริงๆ!"
หู ซินซิน จงใจให้ฉันดูข้อความด่าทอที่เต็มหน้าจอ
รถค่อยๆ จอด ฉันถูกลากลงจากรถ
พวกเขาพาฉันมาที่โรงแรมจัดงานแต่งงาน พี่ชายจัดงานแต่งงานหรูหราในโรงแรมของตัวเอง
แขกที่มางานล้วนเป็นเจ้าพ่อในวงการธุรกิจ มีทั้งเพื่อนของพี่ชาย แต่ส่วนใหญ่เป็นญาติฝ่ายเจ้าสาว ไม่รู้ว่าเชิญมากี่คน
ส่วนฉันเหมือนนักโทษ ถูกพวกเธอผลักเข้าไป
การกระทำของเจ้าสาวดึงดูดสายตาทุกคน
พ่อแม่ของ หู ซินซิน ก็รออยู่ที่นี่แต่เช้า
"ลูกจ๋า! ลูกบอกว่าไปจับเมียน้อย นี่ไงตัวมัน! นังนี่อายุแค่นี้ก็แย่งผัวคนแล้ว?"
"ดูก็รู้ว่าไม่ใช่คนดี! ดูตาของมันสิ! มันเกิดมาเพื่อยั่วผู้ชาย นังต่ำช้า!"
พ่อแม่ของเธอก็ด่าฉันด้วยถ้อยคำหยาบคาย
พี่ชายแต่งงานกับครอบครัวแบบไหนกันนี่?
รอบๆ โรงแรมประดับประดาด้วยของตกแต่งสดใสเป็นมงคล โดยเฉพาะรูปแต่งงานของพี่ชายกับ หู ซินซิน ที่ดูหวานซึ้ง เห็นได้ทั่วไป
เพื่อนและญาติๆ ก็ตามรอยเท้าของหู ซินซิน มาถึงหน้าห้องจัดงานเลี้ยง
"ทุกท่านคะ ก่อนที่งานแต่งงานจะเริ่ม ขอรบกวนเวลาทุกท่านสักครู่ ฉันมีเรื่องส่วนตัวที่ต้องจัดการ"
"ทุกคนก็เห็นแล้วนะคะ อีตัวแสบคนนี้ที่มายั่วยวนลั่ว หมิงเฉิง ของฉัน พวกเรากำลังจะแต่งงานกันอยู่แล้ว แต่เธอกลับไม่รู้จักอาย ทำเรื่องแบบนี้ ฉันจะปล่อยเธอไปง่ายๆ ได้ยังไง?"
ญาติพี่น้องของหู ซินซิน ต่างก็โกรธแค้นขึ้นมา และพากันเห็นด้วย
"ใช่แล้ว อีตัวร้าย หลงในลาภยศ ทำลายครอบครัวคนอื่น สมัยโบราณต้องถูกจับใส่กรงหมูจมน้ำแน่!"
"ดูสิ ทำหน้าน่าสงสารแบบคนจนๆ ก็รู้แล้วว่ามาหลอกเงินลั่ว ผู้จัดการ!"
"น่าขยะแขยงมาก! แค่ยืนข้างๆ ก็รู้สึกเหม็นคลุ้งไปหมด"
พวกเขาดูถูกเหยียดหยามฉันอย่างที่สุด ฉันมองไปรอบๆ ด้วยสายตาไร้ที่พึ่ง
คบคนพาล พาลพาไปหาผิด
พวกนี้ไม่มีใครเป็นคนดีเลยสักคน
"พวกคุณจะยืนดูพวกเขารังแกฉันผู้หญิงคนเดียวอย่างนี้เหรอ!"
พวกเขาก็เริ่มโมโหทันที
"ก็ต้องดูก่อนว่าเป็นใคร เมียน้อยสมควรตาย! พวกเราชนชั้นสูงแบบนี้ เห็นเมียน้อยไม่รู้จักอายแบบนี้ไม่ได้!"
"ใช่ ลืมตาดูให้ดีๆ อยากแต่งเข้าตระกูลรวย แต่คนอย่างเธอไม่มีทางเข้าวงการนี้ได้หรอก!"
"ในสายตาพวกเรา เธอก็แค่ผู้หญิงขายตัวเท่านั้น! ที่ซินซินของเรารังแกเธอ ถือว่าเป็นเกียรติของเธอแล้ว!"
การขอความช่วยเหลือของฉันกลับนำมาซึ่งคำดูถูกที่รุนแรงยิ่งขึ้น
หู ซินซิน หัวเราะและพูดว่า "รู้ไหมว่าทำไมลั่ว หมิงเฉิง ถึงแต่งงานกับฉันไม่ใช่เธอ ก็เพราะเธอเกิดมาต่ำต้อย! ส่วนฉันเกิดมาสูงส่ง! เข้าใจไหม? เธอก็แค่ของเล่นของลั่ว หมิงเฉิง เป็นแค่ผ้าขี้ริ้ว!"
"ตำแหน่งของฉันไม่มีใครมาแย่งได้ ฉันเท่านั้นที่จะเป็นภรรยาเศรษฐีอันดับหนึ่ง ใครก็ตามที่คิดจะมาต่อกรกับฉัน พยายามยั่วยวนสามีฉัน ก็จะจบแบบนี้! ถอดเสื้อผ้าอีตัวแสบนี่ซะ! ฉันจะให้ทุกคนได้เห็นว่าเธอใช้อะไรมายั่วยวนสามีฉัน!"
หู ซินซิน พาฉันมาที่นี่ก็เพื่อจะประจานฉันในงานแต่งงานของพี่ชาย
"พวกคุณกล้าดียังไง! พวกคุณ! ถ้าพี่ชายรู้เข้า เขาจะไม่แต่งงานกับคุณแน่!"
"ยังกล้าดื้อดึงอีก! ตีมัน!"
เพื่อนสนิทหลายคนรุมทำร้ายฉัน โดยเฉพาะหู ซินซิน ที่เตะท้องฉันซ้ำๆ "ได้ยินว่าแกท้องด้วยใช่ไหม! ยังคิดจะอาศัยลูกยกตัวเองอีก! กูจะเตะลูกอีแสบของแกให้ตาย!"
"อย่า!"
"อ๊าก!"
เสียงกรีดร้องของฉันก้องไปทั่วห้องจัดเลี้ยง
มีคนอยากช่วยฉัน แต่ถูกคนของตระกูลหูขวางเอาไว้
พ่อหูและแม่หูก็เข้ามาเตะฉันด้วย พ่อหูยังลามกถึงขนาดพยายามฉีกเสื้อผ้าฉัน
"อีไม่รู้จักอาย! จะปิดบังอะไรอีก! ให้ทุกคนดูเลย! เชี่ย! ไลฟ์โดนปิด..."
หู ซินซิน โกรธที่ถูกบังคับให้ปิดไลฟ์
"น่าเสียดายจริงๆ ที่แรกตั้งใจจะให้คนทั้งประเทศได้รู้หน้าตาที่แท้จริงของแก แต่ไม่เป็นไร ฉันถ่ายรูปไว้ได้ จะเอาไปลงเน็ต!"
แล้วเธอก็ถ่ายรูปฉันต่อ
"ถอดเสื้อผ้ามันให้หมด พวกแกแรงไปไหนกันหมด ทำไมยังให้มันใส่ชุดชั้นในอยู่! ถอดให้หมดเลย! แล้วแยกแขนขามันออก! ฮึๆ... อีตัวแสบนี่รูปร่างก็ไม่เลวนี่!"


## บทที่ 4 (ฉบับปรับปรุง)

เมื่อได้ยินคำพูดนี้ เหล่าเพื่อนเจ้าสาวก็ตื่นเต้นอย่างมาก พวกเธอดูเหมือนจะชอบและถนัดทำเรื่องแบบนี้
ฉันพยายามจะหนี แต่พวกเธอก็ดึงตัวฉันกลับมา
เสียงฉีกดังขึ้น เสื้อผ้าของฉันถูกพวกเธอฉีกจนเหลือน้อยลงเรื่อยๆ
เพื่อนสนิทคนหนึ่งในนั้น จู่ๆ ก็เห็นจี้หยกที่คอฉัน แล้วก็กระชากมันออกไป ฉันตกใจมาก พยายามจะแย่งจี้หยกคืนมา
"คืนมาให้ฉัน!"
เพื่อนคนนั้นโยนให้หู ซินซินทันที หู ซินซินรับมาดูแล้วพูดว่า "ของถูกๆ นี่นา ไม่ได้มีค่าอะไรเลย"
"นี่มันของที่แม่ทิ้งไว้ให้! คืนมาให้ฉัน!"
ฉันร้อนใจมาก จี้หยกชิ้นนี้เป็นสิ่งสุดท้ายที่แม่ทิ้งไว้ให้ฉันกับพี่ชาย ฉันพกติดตัวไว้ตลอด
"อ๋อ! ฮ่าๆ ที่แท้แม่เธอก็ตายไปแล้ว น่าแปลกที่ลูกมาเป็นเมียน้อยคนอื่น เห็นได้ชัดว่าไม่มีการอบรมสั่งสอน! แต่... ถ้าอยากได้... ก็มาเอาสิ!"
ฉันเพิ่งจะพุ่งเข้าไป หู ซินซินก็โยนจี้หยกให้เพื่อนคนอื่น
ฉันที่บาดเจ็บอยู่แล้ว ไล่ตามไม่ทัน พวกเธอโยนจี้หยกไปมาเหมือนกำลังเล่นกับหมา จนฉันไล่ตามจนหมดแรง ล้มลงกับพื้น
"มาสิ! มาสิ! ไม่เอาแล้วเหรอ? คลานมา! กราบฉันที! แล้วฉันจะคืนให้"
หู ซินซินดูเหมือนจะจับจุดอ่อนของฉันได้ แกว่งจี้หยกไปมาตรงหน้าฉัน
ฉันค่อยๆ คลานเข้าไป เมื่อคลานไปถึงตรงหน้าเธอ เธอก็ยังชูจี้หยกสูง ไม่ว่าฉันจะเอื้อมมือไปแค่ไหน ก็ไม่สามารถเอื้อมถึง
เธอแกล้งฉันราวกับกำลังเล่นกับแมว
"กราบสิ ก็บอกแล้วไง กราบฉันแล้วจะให้"
"คืนให้ฉันเถอะ! ขอ... ขอร้องล่ะ!"
ฉันไม่อยากให้ของที่แม่ทิ้งไว้ให้ชิ้นสุดท้ายต้องเสียหาย
ฉันขอร้องผู้หญิงใจร้ายคนนี้ แต่เธอก็ยังบังคับให้ฉันกราบ ฉันลุกขึ้นอย่างไร้มารยาท แล้วคุกเข่าลงตรงหน้าเธอ จากนั้นก็กราบ
ฉันไม่สนใจศักดิ์ศรีหรือความอับอายอีกแล้ว ขอแค่จี้หยกไม่เป็นอะไรก็พอ
"ฮ่าๆๆๆ! ไอ้ตัวต่ำ! ตอนนี้รู้จักกราบแล้วใช่ไหม? แล้วความเก่งของเมื่อกี้ล่ะ? หา?"
หู ซินซินผลักหัวฉัน
"ขอร้องล่ะ คืนให้ฉันเถอะ"
"ฉันถามเธอ ตอนนี้ยอมรับไหมว่าเธอเป็นเมียน้อย? ยอมรับไหมว่าทำลายครอบครัวฉัน! ยอมรับไหมว่าเธอเป็นนังร่านที่ใครๆ ก็ขึ้นคร่อม!"
ฉันมองจี้หยกในมือเธออย่างอ่อนแรง
"ฉันยอมรับ ฉันเป็นเมียน้อย ฉันเป็นนังร่าน ขอร้องล่ะ คืนจี้หยกให้ฉัน ฉันรู้ตัวแล้วว่าทำผิด..."
เพียะ!
หู ซินซินขว้างหยกด้วยความโกรธจนแตกกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
"อีตัวแสบไม่สมควรได้ครอบครองของสูงส่งบริสุทธิ์อย่างหยก! แกกับแม่ตายโหงของแกสมควรตายทั้งคู่!"
"กรี๊ดดด!!"
ฉันเกือบบ้า หู ซินซินไอ้สัตว์นี่ทำลายสมบัติชิ้นสุดท้ายของแม่ฉัน!
ไม่รู้เรี่ยวแรงมาจากไหน ฉันพุ่งเข้าใส่หู ซินซินแล้วบีบคอเธอแน่น "กูจะฆ่ามึง!"
หู ซินซินถูกฉันบีบคอจนตาเหลือก ตอนนั้นฉันอยากฆ่าเธอจริงๆ!
แต่มีคนอยู่รอบข้างเยอะเกินไป ผู้ชายสองคนรีบเข้ามาดึงฉันออก แล้วต่อยท้องฉันอย่างแรง ฉันจึงปล่อยมือจากคอเธอด้วยความอ่อนแรง
"ไอ..ไอ..ไอ! ไอ้ตัวดี! แกกล้าดียังไง! แกอยากฆ่าฉันใช่มั้ย! ดี! งั้นฉันก็ไม่ต้องเกรงใจแกแล้ว! เอามีดมาให้ฉัน!"
เพื่อนสาวคนหนึ่งส่งมีดคมกริบให้เธอ
ฉันถูกผู้ชายสองคนจับแขนขาไว้แน่น ได้แต่มองดูมีดแหลมคมที่กำลังจ่อเข้าหาหน้าฉัน ฉันส่ายหน้าด้วยความหวาดกลัว
หู ซินซินเอื้อมมีดมาอย่างโหดร้าย จ่อที่หน้าฉันแล้วกรีดลง เสียงกรีดร้องด้วยความเจ็บปวด มีคนอีกสองคนเข้ามากดหัวฉันไว้
แกะคำว่า 'เลว' ลงบนแก้มขวา!
แล้วก็แกะคำว่า 'ถ่อย' ลงบนแก้มอีกข้าง
เลือดไหลอาบหน้าฉัน ทรมานแสนสาหัส
"ฮ่าๆๆ! ดูมันสิ! คำว่า 'เลวถ่อย' เหมาะกับมันที่สุดเลย! อ๊ะฮ่าๆๆ! ใช่มั้ยล่ะ! เร็ว! รีบถ่ายรูปมันไว้!"
ฉันสิ้นหวังโดยสิ้นเชิง ไม่ใช่แค่ความทรมานทางร่างกาย แต่ยังรวมถึงการทำลายจิตใจ มองดูหยกที่แตกกระจายบนพื้น ฉันแทบลืมความเจ็บปวดบนใบหน้าไปเลย
ฉันไม่มีแรงจะยืนอีกต่อไป นอนแน่นิ่งเหมือนปลาตายอยู่บนพื้น
คนรอบข้างมองดูฉันอย่างเย็นชาราวกับเป็นแค่ผู้ชม
"ไอ้ตัวแสบ! ตอนนี้รู้จักยอมแล้วใช่มั้ย! ฮึ!"
หู ซินซินเห็นสภาพน่าสงสารของฉันแล้ว ดูเหมือนจะพอใจ เธอเทเหล้าราดหน้าฉัน แอลกอฮอล์ไหลผ่านแผลบนใบหน้า ฉันกลิ้งไปมาด้วยความเจ็บปวดทันที
"ฮ่าๆๆๆ ยังมีแรงอยู่นี่ มันชอบเป็นเมียน้อยขนาดนี้ ต้องเป็นอีตัวร่านแน่ๆ ฆ่ามันง่ายๆ แบบนี้ดีเกินไป โยนมันไปกองขอทาน ถ้าพรุ่งนี้มันยังมีชีวิตรอด ก็ล้างตัวมันให้สะอาดแล้วเอาไปโยนที่อื่น"
"ความคิดดี!"
"ไอเดียพี่ซินซินเจ๋ง พวกคนเร่ร่อนต้องชอบอีตัวแสบนี่แน่ๆ! ฮ่าๆๆ!"
"แต่สภาพมันตอนนี้ คนเร่ร่อนคงรังเกียจด้วยซ้ำ!"
...
ในตอนนั้นเอง มีคนจำนวนมากเดินทัพเข้ามาในห้องจัดเลี้ยงของโรงแรม
"ใครกล้าทำร้ายน้องสาวข้า!"
ในวันแต่งงานของพี่ชาย ฉันกำลังทำสวยที่ร้านเสริมสวย
พี่สะใภ้คนใหม่พาเพื่อนๆ ของเธอมาหาฉันอย่างกะทันหัน แล้วทำร้ายร่างกายฉัน
'นังแพศยาที่ไหนกัน กล้าดียังไงมาจีบสามีมหาเศรษฐีของฉัน?'
'วันนี้ฉันจะให้ทุกคนได้เห็นหน้าตาต่ำช้าของเธอ! หน้าตาแบบนี้ หน้าอกแบบนี้ที่ยั่วยวนสามีฉันใช่ไหม! ทุกคนมาดูเร็ว!'
เธอถอดเสื้อผ้าฉันต่อหน้าคนอื่น ทำลายใบหน้าฉัน แล้วยังใช้มีดกรีดตามร่างกายฉันไม่หยุด เพื่อไม่ให้ฉันไปยั่วยวนผู้ชายได้อีก
ในตอนที่ฉันถูกทำร้ายจนเกือบหมดลมหายใจ พี่ชายก็มาถึงที่เกิดเหตุ
ฉันตัวเต็มไปด้วยเลือด หายใจแผ่วเบา มองไปที่พี่ชาย:
'พี่คะ พี่หาพี่สะใภ้ที่ดีมาให้ฉันจริงๆ นะคะ'