โปรดรัก
Rabbit_family_85
## โปรดรัก

โปรดรัก.....คือชื่อที่ไม่มีใครต้องการ


## episode.1

โปรดรัก.... ชื่อนี้แม่ผมตั้งให้ ตอนที่พ่อผมกำลังจะทิ้งแม่ของผมไป ท่านตั้งไว้เตือนสติตัวเองว่าอย่าร้องขอความรักกับคนที่ไม่ได้รักก็เลยตั้งชื่อผมว่า.....โปรดรัก....
แต่ตอนนี้ผมกำลังยืนมองขึ้นไปบนท้องฟ้า กลุ่มควันสีดำโพยพุ่งออกมาจากปล่องควัน  สายตาของผมว่างเปล่าเหม่อมองกลุ่มควันพาแม่ผมไปพักผ่อนบนฟ้า  สายตาก็เหลือบเห็นคนที่เรียกตัวเองว่าเป็นพ่อผม นั่งอยู่ในศาลาด้วยใบหน้านิ่งเฉย  ความรู้สึกของผมในตอนนี้มันว่างเปล่าเหลือเกิน ผมไม่ได้รู้สึกตื่นเต้นหรือดีใจที่ได้เจอพ่อแท้ๆของตัวเอง เพราะว่าเขาไม่ได้เลี้ยงผมมา ไม่เคยติดต่อ ไม่เคยโผล่หน้ามาเลยสักครั้ง  ผมกับเขาเพิ่งเจอกันก็ตอนที่แม่ผมเสีย ความรู้สึกผูกพันอะไรก็ไม่มีแล้ว  เขาเหมือนเป็นคนแปลกหน้าสำหรับผมมากกว่าจะเป็นพ่อของผม
"โปรดรัก" เสียงเรียกของเขาทำให้ผมหลุดออกจากภวังค์ ดวงตาภายใต้แว่นกันแดดของเขาทำให้ผมรู้สึกไม่อยากเข้าใกล้ แต่จะมองดูอีกทีหน้าผมกับเขาก็เหมือนกันมาก เหมือนกันจนไม่ต้องใช้ DNA ตรวจสอบสายเลือดเลย
" ครับ "
" ตอนนี้เธอไม่มีที่ไป ไปพักอยู่ที่บ้านพ่อ...บ้านของฉันก่อนก็ได้ ฉันมีคนแนะนำให้รู้จัก "
" ผมไม่ไป " คำตอบของผม มันชัดเจนมากพอที่จะทำให้เขารู้สึกไม่พอใจ
" ไม่ได้.... ถึงยังไงเธอก็เป็นลูกของฉัน ฉันอยากมีโอกาสได้ดูแลเธอบ้าง "
" ขอบคุณสำหรับความปรารถนาดี  แต่ผมไม่ต้องการ" พูดจบผมก็เดินขึ้นรถไป


## episode.2

นี่ก็ผ่านนานแล้วที่ผมกับเขาได้พบกันหลังจากแม่เสียไป คุณคนนั้นก็ไม่ได้มารบกวนผมอีก ซึ่งนั่นก็ดีมาก และจะขอบคุณมากกว่าถ้าลูกๆของเขาจะไม่มารบกวนผมเหมือนวันนี้
" นี่น่ะหรอ ลูกอีกคนของคุณพ่อ "
" หน้าตาก็ไม่เท่าไหร่หนิ "  ฟากฟ้า ปลาดาว สองฝาแฝดมหาภัย เป็นน้องต่างแม่ของผม เกิดหลังผมเกิดแค่ไม่กี่เดือน
"ครับ "
"นี่.. เป็นหุ่นยนต์ถูกตั้งโปรแกรมไว้รึไง ถึงพูดเป็นอยู่คำเดียว" ฟากฟ้าเปะปากอย่างไม่ชอบใจ พลางหันหน้าไปอีกทาง แขนสองข้างยกขึ้นกอดอก
" พวกคุณมีธุระอะไรกับผมรึเปล่า"  ผมถามพวกเขาออกไป
" ก็...ไม่มีอะไรหรอก พวกเราพึ่งรู้เรื่องนาย ก็เลยอยากจะมาดูว่าลูกนอกสมรสของคุณพ่อหน้าตาเป็นไง แค่นั้น" ปลาดาวพูดขึ้น พลางใช้สายตาสำรวจคนตรงหน้าที่พึ่งรู้ว่าเป็นพี่ชายอย่างละเอียด  หน้าตาก็ไม่เท่าไหร่ แค่.. ตาโต มีตาสองชั้น แก้มป่อง ปากจิ้มลิ้ม มีลักยิ้ม พูดเพราะ ยิ้มสวยมากกก ก.ล้าน ก็แค่นั้น
" แล้วดูพอรึยัง"
" พอ.."
"ยัง!! " เมื่อคนตรงหน้าออกปากไล่ ปลาดาวก็เลยเผลอส่งเสียงออกไป ทำให้ฟากฟ้าแฝดพี่ของตนมองตาขวาง
" ถ้าอย่างงั้น พวกเรากลับก่อน แล้วพบกัน " ฟากฟ้าจัดการปิดปากแฝดน้องของตัวเอง ก่อนจะพาตัวปลาดาวออกไปอย่างทุลักทุเล
เมื่อน้องต่างแม่ออกไปจากร้าน โปรดรักก็ถอนหายใจออกมาอย่างอ่อนล้า เขาไม่ชอบการเผชิญระหว่างเขากับลูกของคนนั้นเลย ให้ตายเถอะ...
"โอ๊ยยยย!!! เจ๊ๆ..เบาๆ ผมเจ็บ" ปลาดาวร้องเสียงดังลั่นรถด้วยความเจ็บ เมื่อฟากฟ้าพี่สาวฝาแฝดของตนเอามือบิดหูจนหูน้อยๆของเขาแดงไปหมดแล้วเนี่ย
" เจ็บสิดี แกจะได้จำไง ว่าไม่ควรเข้าไปยุ่งกับเขา "
"โถ่..เจ๊ เจ๊ไม่คิดว่าเขาน่าสงสารหรอ แม่ตาย โดนพ่อทิ้งตั้งแต่เด็ก พวกเราควรแสดงความเป็นมิตรกับโปรดรักสิถึงจะถูก ป๊ากับม๊าพวกเราต่างหากที่เป็นคนผิด ปู่ก็ด้วย "
"ปลาดาว.. แกฟังฉัน เขาไม่ยอมรับพวกเราหรอก ยิ่งรู้ว่าเราเป็นลูกของแม่ เขายิ่งต่อต้าน แกไม่เห็นสายตาที่เขามองพวกเรารึไง" ฟากฟ้าพูดเตือนสติน้องชายที่ดูอยากจะผูกมิตรกับโปรดรักจนตัวสั่น สายตาที่ว่างเปล่าจนน่าใจหาย น้ำเสียงที่ดูเยือกเย็นไร้ความรู้สึก โปรดรักปิดกั้นตัวเองจากพวกเขา ไม่ว่าจะเป็นป๊า พวกเขา แม้กระทั่งปู่ โปรดรักไม่เคยเปิดรับพวกเขาเลย
"เห็น.. แต่มันไม่ใช่ความผิดของพวกเรา " พูดจบปลาดาวก็หันหน้าหนีไปอีกทาง ฟากฟ้าที่เห็นการกระทำนั้นของน้องชายก็ถึงกับถอนหายใจออกมาอยากอ่อนอกอ่อนใจ
Talk : โปรดรัก
สองแฝดกลับไปแล้ว ผมถอนหายใจออกมาอย่างโล่งใจ ผมไม่ค่อยได้ใกล้ชิดคนแปลกหน้าเท่าไหร่ถึงแม้ว่าสองคนนั้นจะพี่น้องคนละแม่ของผมก็ตาม
" แม่ครับ ตั้งแต่ที่แม่ไม่อยู่ชีวิตโปรดเปลี่ยนไปมากเลย โปรดมีพ่อ มีน้องอีกสองคน มันควรเป็นเรื่องที่น่ายินดีสิ แต่โปรดไม่เห็นรู้สึกแบบนั้นเลย  " ผมพูดกับรูปภาพของแม่ ตอนที่เธออยู่ผมจะนอนตักเธอแล้วก็เล่าเรื่องแต่ละวันให้เธอฟัง
แต่ตอนนี้แม่ไม่อยู่แล้ว ผมเลยเลือกที่จะนั่งคุยกับรูปภาพของแม่ แม่เป็นคนสวย ยิ้มสวย เป็นคนเก่งที่เลี้ยงผมมาด้วยตัวเอง จนกระทั่งแม่และจากผมไป
ผมเสียใจมาก... แต่ลองคิดดูอีกที แม่เหนื่อยมามากแล้วถึงเวลาที่ท่านต้องพักผ่อนแล้ว  ผมก็คลายความเสียใจลง
ถึงผมจะเสียใจที่ไม่ได้อยู่กับแม่แล้ว แต่ผมก็รู้ว่าแม่จะต้องอยู่ในที่สวยงามมากแน่ๆ