วิวาห์พลิกรัก ฉบับซุปตาร์
ไป่เซียงมี่
## บทที่ 1 ภรรยาสายฟ้าแลบ

บทตอนที่ 1 ภรรยาสายฟ้าแลบ
เวลาสามทุ่มของค่ำคืนแห่งความลุ่มหลงมัวเมาที่น่าหลงใหลคืนหนึ่ง
หลังจากถังหนิงการดื่มอย่างหนักที่ปาร์ตี้สละโสดของเธอ คู่หมั้นของเธอถังหนิงก็มาไปรับบและพาเธอกลับมายัง
อะพาร์ตเมนต์อพาร์ตเมนต์ของพวกเขา จนในที่สุดเธอก็เมื่อเธอรู้สึกตัวในที่สุดก็ เธอพยายามปรือตาที่จะลืมขึ้นตาและ ฝืนกลั้นอาการปวดหัวอย่างรุนแรงเอาไว้ เมื่อครั้นการมองเห็นทัศนวิสัยของเธอชัดเจนขึ้น ภาพที่เธอเห็นคือก็เห็นภาพของชายหญิงคู่หนึ่งกำลังจูบกันอย่างรักใคร่นัวเนียภายใต้แสงสลัวของห้อง
ราวกับถูกฟ้าผ่า ถังหนิงราวถูกฟ้าผ่า จ้องมองไปยังคนสองคนด้วยความตกใจ ขณะที่พวกเขาพวกเขายังคงยังคงจูบกันอยู่ที่ข้างเตียงของเธอ ความโกรธของเธอก็ค่อยๆ เริ่มปะทุขึ้นมาจากภายใน...
“อวี่โหรวหยุดการกระทำโง่ๆ นี่ได้แล้วเล่นเสียทีน่า ถังหนิงแค่หมดสติหลับไปเท่านั้นนะ!” ชายหนุ่มกล่าวเตือน ขณะที่รั้งเอวของหญิงสาวไว้
“ว่าไงนะ? นี่คุณกลัวว่าคู่หมั้นของคุณจะตื่นขึ้นมาอย่างนั้นงั้นหรือหรอ?” โม่อวี่โหรวตอบกลับด้วยน้ำเสียงขุ่นเคือง “คุณกำลังจะแต่งงานในวันพรุ่งนี้อยู่แล้ว แล้วทำไมคืนนี้คุณถึงไม่ตกเป็นของฉันเสียล่ะ?!”
“ที่รัก คุณนี่มันตัวสร้างปัญหาแสบจริงๆ เลยนะ เราไปห้องอื่นกันดีกว่า” ชายหนุ่มยิ้มอย่างเย้ายวนใจ
“ไม่! ฉันอยากทำมันที่นี่! ฉันอยากทำมันต่อหน้าของเธอ!” โม่อวี่โหรวปลดกระดุมเสื้อของชายหนุ่มอย่างรวดเร็ว ทันทีที่ปากของทั้งคู่ประกบกันอีกครั้ง
ถังหนิงพยายามกลั้นน้ำตาของเธอเอาไว้ แต่เธอก็สัมผัสได้ว่ามันค่อยๆ ไหลลงมาบนหน้าตามแก้มของเธออย่างช้าๆ ใครจะคาดคิดว่า ผู้ชายคนที่เธอจะแต่งงานด้วยในวันพรุ่งนี้ กำลังหักหลังกันเธออย่างซึ่งๆ หน้า
“ทำตัวดีๆ หน่อยน่า เราไปที่ห้องน้ำกันดีกว่านะ อ่างอาบน้ำเป็นที่โปรดของคุณไม่ใช่เหรอ?”
“ได้สิก็ได้ ถ้าอย่างนั้นงั้นคุณก็เข้าไปก่อนเลย เติมน้ำในอ่างรอฉันก่อนด้วยนะ…” โม่อวี่โหรวผลักอกของชายหนุ่มไปทางห้องน้ำ ทันทีที่ชายหนุ่มออกไปจากห้อง เธอก็เดินอย่างช้าๆ มายังถังหนิง โน้มตัวเข้าไปหาพร้อมกับยิ้มอย่างเยือกเย็น และกระซิบว่า “ถังหนิง ฉันไม่มีทางปล่อยให้เธอกับอวี่ฝานไปเซ็นใบสมรสกันในวันพรุ่งนี้แน่ ฉันท้อง และเขาเป็นของฉัน!”
ถังหนิงกำมือแน่น ขณะที่กำลังพยายามข่มควบคุมอารมณ์ฝืนของเธอเอาไว้ และระมัดกลั้นระวังไม่ให้มีเสียงเล็ดลอดออกไป จนกระทั่งเธอได้ยินเสียงครางของทั้งคู่ดังออกมาจากห้องน้ำ ตอนนั้นเองเธอเธอก็จึงได้รู้สึกว่าโลกของเธอพังทลายลง
สามปีก่อน ถังหนิงเป็นนางแบบระดับแถวหน้าของปักกิ่ง แต่เพราะผู้ชายคนนี้ ถังหนิงจึงยอมยุติ
ทุกสิ่งทุกอย่าง และส่งมอบตำแหน่งที่ได้มาอย่างยากเย็นให้กับโม่อวี่โหรว แต่แล้วกลับกลายเป็นว่าทุกสิ่งที่เธอทำเป็นเพียงแค่การเตรียมชุดแต่งงานให้คนอื่นแทน ไม่! นี่ต้องเป็นความฝัน เป็นแค่ค่ำคืนที่ฝันร้าย
ทุกสิ่งจะกลับไปเหมือนเดิมในวันพรุ่งนี้!
ถังหนิงเลือกที่จะโกหกตัวเองต่อไป ต่อไป จนกระทั่งเวลาผ่านไปค่อนคืน  คืน โม่อวี่โหรวก็บ่นเพราะความรู้สึกว่าที่ไม่ค่อยสบาย ขณะที่เธอพลางพาหันอวี่ฝานออกจากโรงแรมไป และด้วยเหตุนี้หลังจาก หันอวี่ฝานจึงออกไป เขาก็และไม่ได้กลับเข้ามาอีก…
แต่พวกเขาจะต้องแต่งงานกันในวันพรุ่งนี้!
วันถัดมา ตามที่ได้วางแผนกันไว้ ถังหนิงขับรถมาที่สำนักงานเขตด้วยรอยยิ้มอันขมขื่น ทันทีที่เธอก้าวลงจากรถ เธอก็โทรศัพท์ไปหาหันอวี่ฝาน เสียงตอบกลับจากอีกฟากหนึ่งเต็มไปด้วยความเย็นชา
“โม่อวี่โหรวได้รับบาดเจ็บบนเวที ผมจำเป็นต้องจัดการกับสถานการณ์เร่งด่วนนี้ก่อน คุณช่วยเลื่อนวันจดทะเบียนสมรสไปเป็นวันอื่นที”
มันไม่มี ‘วันอื่น’ อีกแล้ว ถังหนิงบอกกับตัวเองด้วยความผิดหวัง
ถังหนิงหันหลังกลับพร้อมกับสวมแว่นกันแดดไว้บนหน้าของเธอ เตรียมพร้อมที่จะออกไปจากที่นี่ ทว่าแต่ในขณะนั้นเอง สายตาของเธอก็ไปสะดุดกับร่างสูงที่กำลังเดินมาทางนี้ เธออดไม่ได้ที่จะสังเกตชุดสูทเข้ารูปสีน้ำเงินเข้มสไตล์ย้อนยุค ที่เข้ากันได้ดีกับรูปร่างสมส่วนของผู้แบบชายชาตรี ขอบของผ้าเช็ดหน้าสีไวน์แดงโผล่พ้นออกมาจากกระเป๋าเสื้ออย่างประณีต เมื่อมองไล่ลงมา ถังหนิงสังเกตเห็นช่วงขาที่ยาวอย่างสมบูรณ์แบบ เข้ากันได้ดีกับรองเท้าหนังสีน้ำตาลคู่ใหม่ที่ส่องประกายเป็นเงาวับ
ผู้ชายคนนี้… ช่างมีรูปลักษณ์ที่น่าดึงดูดใจเสียจริง ราวกับกษัตริย์ในยุคกลางเลย!
โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเขาเข้ามาใกล้ ถึงแม้ว่าเขาจะสวมแว่นกันแดดอยู่… แต่ใบหน้าที่สมบูรณ์แบบราวกับรูปสลักและริมฝีปากสุดเซ็กซี่ ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้ผู้หญิงทุกคนแทบคลั่ง
ถังหนิงจำผู้ชายคนนี้ได้ เขาคือโม่ถิง ประธานบริษัทไห่รุ่ยเอ็นเตอร์เทนเมนต์ ย้อนกลับไปเมื่อตอนที่เธอยังมีชื่อเสียง พวกเขาเคยพบปะกันอยู่ครั้งหนึ่งที่งานเลี้ยง
นี่เขาก็จะแต่งงานวันนี้ด้วยเหมือนกันหรือ?
“ท่านประธานครับ คุณหนูฉือยังมาไม่ถึงเลยครับ… เธอเลทเลตไปสิบนาทีแล้วครับ!” ผู้ช่วยที่อยู่ด้านหลังเขารายงาน
“โทรไปหาตระกูลของคุณฉือและ บอกพวกเขาว่า ถ้าพวกเขายังมาไม่ตรงเวลาแม้กระทั่งวันงานแต่งงานแบบนี้ ก็ไม่จำเป็นต้องเสียสละเวลามาอีก” ชายหนุ่มกล่าวด้วยความเย็นชา
“แต่ท่านประธานใหญ่กล่าวไว้ว่า ไม่ว่ายัไงอย่างไร ท่านประธานก็ต้องแต่งงานวันนี้นะครับ ถึงแม้ว่าจะต้องแต่งกับสาวประเภทสองท่านก็ไม่สนใจ...” ผู้ช่วยตอบกลับอย่างกล้าๆ กลัวๆ
“ถ้าอย่างนั้น ก็เลือกผู้หญิงมาสักคนจากตระกูลที่มีชื่อเสียงแล้วกัน… ผมจะให้เวลาคุณครึ่งชั่วโมง…” ชายหนุ่มออกคำสั่งอย่าง และเขาดูเหมือนจะทำเกินเหตุไปนิดออกจะไร้เหตุผลไปบ้าง
โอ้อ… ถ้าอย่างนั้นเขาก็เจอสถานการณ์ที่ยากลำบากเหมือนกันสิ ถึงแม้ว่ามันจะแตกต่างไปนิดหน่อยก็เถอะ
โม่ถิงเป็นผู้ที่มีอิทธิพลอย่างมากมาย เขาสามารถเลือกผู้หญิงคนไหนก็ได้ที่เขาต้องการได้อย่างง่ายดาย และด้วยความที่เป็นชายโสดผู้ที่มีคุณสมบัติเพียบพร้อมมากคนหนึ่ง ความรักจึงไม่ใช่สิ่งที่เขาให้ความสำคัญ แต่สิ่งที่เขาให้ความสำคัญคือ การจัดการกับความกดดันให้แต่งงานจากญาติผู้ใหญ่ของเขา
ทันใดนั้นเอง ความคิดหนึ่งก็ผุดขึ้นมาในหัวของถังหนิง เธอจึงถอดแว่นกันแดดของเธอออก เดินเข้าไปหาชายหนุ่มแล้วะกล่าวข้อเสนอด้วยน้ำเสียงอ่อนโยน “ท่านประธานโม่คะ ในเมื่อเจ้าสาวของคุณยังมาไม่ถึง และเจ้าบ่าวของฉันก็หนีไปอย่างนี้… ฉันขอเสนอให้เรามาแต่งงานกันดีไหมคะ?”
ผู้ช่วยของโม่ถิงนิ่งไปด้วยความไม่เชื่อ ทำไมผู้หญิงคนนี้ถึงได้กล้าขนาดนี้นะ…?
ถังหนิงยืนตัวตรงด้วยความมั่นใจ เธอรวบรวมความกล้าของเธอทั้งหมดเพื่อทำสิ่งนี้
โม่ถิงถอดแว่นกันแดดของเขาออก เผยให้เห็นดวงตาสีดำราวกับน้ำหมึก นัยน์ตาของเขาวาวระยิบระยับเหมือนดุจเพชรพลอย หลังจากผ่านไปสักครู่ เขาก็หันไปหาออกคำสั่งผู้ช่วยของเขาและออกคำสั่ง “ไปหาข้อมูลของเธอมา!”
และแน่นอนว่า ผู้ช่วยของโม่ถิงรู้อยู่แล้วว่าถังหนิงเป็นใคร เขารีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาอย่างรวดเร็วเพื่อหาข้อมูลของถังหนิง และเสนอมันให้แก่เจ้านายของเขา สองนาทีต่อมา ริมฝีปากของชายหนุ่มกระตุกยิ้มเล็กน้อย เขาตอบรับกลับมาคำเดียว “ตกลง!”
ถังหนิงรู้สึกว่าการพบกับโม่ถิงคือสิ่งที่โชคดีที่สุดที่เคยเกิดขึ้นกับเธอ เขาไม่มีเหตุผลที่จะหลอกใช้ผู้หญิง เขาไม่ต้องการความรัก และยิ่งเหนือกว่าอะไรทั้งหมด เขาไม่เคยขาดแคลนผู้หญิงที่จะนอนด้วยเลยคู่นอน
และท้ายที่สุด เธอต้องการให้หันอวี่ฝานเสียใจกับการตัดสินใจของตัวเอง!
ขั้นตอนการแต่งงานของทั้งคู่ดำเนินไปอย่างรวดเร็ว และภายในเวลาเพียงแค่ครึ่งชั่วโมง ถังหนิงก็ได้รับใบทะเบียนสมรสมาถือไว้ในมือ และต่อจากนี้ไป เธอคือผู้หญิงที่แต่งงานแล้ว
“ท่านประธานโม่คะ ขอฉันพูดอะไรกับคุณสักหน่อยได้ไหม?”
“เข้าไปในรถ!” โม่ถิงสวมแว่นกันแดด ขณะที่เขาเดินออกมาจากสำนักงานเขตอาคาร
ถังหนิงเดินติดตามไปอย่างติดๆ หลังจากที่เข้าไปมาในรถโรลส์-รอยซ์แล้ว เธอก็มองไปที่โม่ถิงด้วยความประหม่า ก่อนจะพูดความต้องการออกมา “ขอบคุณที่ยอมแต่งงานกับฉัน ถ้าคุณต้องการอะไรจากฉันเป็นการตอบแทนล่ะก็ กรุณาบอกมาได้เลย ฉันยินดีทำให้ทุกอย่าง แต่ฉันก็มีข้อเรียกร้องง่ายๆ สองข้อที่อยากให้คุณสัญญาว่าคุณจะยอมทำตาม”
“พูดมา!” โม่ถิงตอบรับอย่างเหนื่อยล้าหน่ายๆ  ขณะที่พลางคลายปกเสื้อของเขาออก
“ข้อแรก กรุณาอย่าเปิดเผยความสัมพันธ์ของเรา เว้นแต่ว่าคุณไม่มีทางเลือก ข้อสอง กรุณาอย่าเข้ามายุ่งเรื่องส่วนตัวของฉัน แต่คุณไม่ต้องห่วง เนื่องจากเราแต่งงานกันแล้ว ฉันจะไม่เข้าไปข้องเกี่ยวกับผู้ชายคนอื่นมากเกินไป”
หลังจากฟังข้อเรียกร้องของถังหนิงจบ โม่ถิงก็ยิ้มเยาะเล็กน้อย บรรยากาศอันตรายแผ่กระจายไปทั่วรถ “ผมสัญญา… แต่หลังจากที่ผมให้เวลาคุณจัดการกับอดีตของคุณแล้ว ผมต้องการให้เราทดลองใช้ชีวิตแต่งงานด้วยกัน แล้วหลังจากนั้นหกเดือน ผมจะประกาศเรื่องการแต่งงานของเรา”
“ขอบคุณค่ะ!” ถังหนิงพยักหน้ารับ
“เอาล่ะจะว่าไป… แต่ผมคิดว่าคู่แต่งงานไม่ควรจะแยกกันอยู่นะ ผมจะให้เวลาคุณสามวันในการเก็บข้าวของทั้งหมดของคุณ และย้ายไปอยู่ในที่ที่ผมเลือกไว้ ผู้ช่วยของผมจะติดต่อคุณไปภายหลัง”
ถังหนิงไม่ได้คัดค้านอะไร เป็นเพราะว่าพวกเขาแต่งงานกันแล้ว ข้อเรียกร้องเช่นแบบนี้จึงเป็นเรื่องที่สมเหตุสมผล ดังนั้นเธอจึงพยักหน้ายอมรับอย่างเชื่อฟัง และตอบกลับไปว่า “ฉันเห็นด้วยตกลงค่ะ!”
“ดี!”
หลังจากที่ทั้งสองคนตกลงกันทางคำพูดแล้ว ถังหนิงก็ออกจากรถของโม่ถิงแล้วจากะกลับไป ผู้ช่วยของ
โม่ถิงกลับมานั่งประจำที่คนขับรถ และมองเขาผ่านทางกระจกรถ “ท่านประธานครับ ท่านจะกลับไปที่บริษัท หรือจะกลับไปที่คฤหาสน์เพื่อบอกข่าวนี้กับท่านประธานใหญ่ครับ”
“สะกดรอยตามถังหนิงไป และรายงานทุกความเคลื่อนไหวของเธอให้ผมฟังด้วยหมด!” โม่ถิงสั่งก่อนที่จะลงจากรถไป
จู่ๆ เธอก็มาขอให้เขาแต่งงานด้วยแบบนี้ จะต้องมีบางสิ่งเกิดขึ้นอย่างแน่นอน!
ในฐานะที่เป็นประธานบริษัทด้านความบันเทิงระหว่างประเทศระดับนานาชาติ แน่นอนว่า เขาต้องเคยได้ยินเรื่องของ
ถังหนิงมาก่อน เธอเคยเป็นนางแบบที่มีชื่อเสียงของวงการ เมื่อสามปีก่อน เธอปฏิเสธข้อเสนอจากบริษัทบันเทิงชั้นนำอย่าง ซิงหวงสตาร์ คิง อย่างรวดเร็ว ส่งผลให้ชื่อเธอถูกขึ้นบัญชีดำ แต่ท้ายที่สุดแล้ว เธอก็ประกาศว่าจะเซ็นสัญญากับบริษัทเทียนอี้เอ็นเตอร์เทนเมนต์ และกลายเป็นประเด็นร้อนแรงกับเจ้านายอย่างหันอวี่ฝาน


## บทที่ 2 เอาคืนคู่รักจอมลวงโลก

ตอนบทที่ 2 เอาคืนคู่รักจอมลวงโลก
และด้วยเหตุนี้จึงเป็นจุดเริ่มต้นของความตกต่ำของนางแบบระดับแนวหน้าจึงเริ่มต้นขึ้น…
แต่นั่นก็ไม่ใช่จุดจบเรื่องราวของถังหนิง
…
บอกตามตรงถังหนิงก็ไม่ได้คาดคิดว่าตัวเธอเองจะกล้าหาญขนาดนี้ นี่เธอแต่งงานกับชายแปลกหน้าแล้วจริงๆ! แต่อะไรที่เกิดขึ้นแล้วก็กลับไปแก้ไขไม่ได้อีก เธอจะไม่มีวันเสียใจกับการตัดสินใจในครั้งนี้
ถังหนิงเดินกลับไปที่รถ แต่ขณะที่สตาร์ทสตาร์ตรถและกำลังจะกลับบ้าน เธอก็ได้รับโทรศัพท์จากหันอวี่ฝาน
“ถังหนิง… ตอนนี้คุณอยู่ที่ไหน?”
“หน้าสำนักงานเขต ฉันกำลังจะกลับบ้าน” ถังหนิงตอบด้วยน้ำเสียงราบเรียบ เก็บซ่อนอารมณ์ของเธอไว้
“อวี่โหรวมีงานแสดงที่สำคัญมาก... ผมอยากให้คุณมาทำหน้าที่แทนเธอเดี๋ยวนี้ ผมจะบอกช่างแต่งหน้าให้จัดหาหน้ากากไว้ให้คุณ จะได้ไม่มีใครรู้ว่านี่เป็นคือคุณ” หันอวี่ฝานสั่งด้วยน้ำเสียงอย่างคนที่เหนือกว่า “เพราะอวี่โหรวได้รับบาดเจ็บ คุณอาจจะต้องลำบากคุณนิดหน่อยนะ…”
“คุณบอกว่าคุณโม่ได้รับบาดเจ็บบนเวทีไม่ใช่เหรือ? ถ้าเป็นแบบนั้นในกรณีแบบนี้ สื่อควรจะต้องรู้เรื่องที่เธออยู่ที่โรงพยาบาลแล้วสิ…”
“แต่ผมเพิ่งจะขอให้ใครบางคนปล่อยข่าวว่าถึงเธอจะบาดเจ็บก็จะยังคงไปที่งาน  แม้ว่าจะมีอาการบาดเจ็บอยู่ ผมบอกให้คุณไป ก็ไปเถอะน่าดังนั้นก็ไปซะ!”
เขาช่างไม่ละอายใจเสียเลย เมื่อก่อนถังหนิงก็เคยทำอะไรโง่ๆ แบบนี้ให้โม่อวี่โหรวมาแล้ว
ดูเหมือนว่าเธอกำลังถูกหลอกใช้ แต่เธอจะไม่ยอมให้เป็นอย่างนั้นแน่!
ถังหนิงสงบอารมณ์และพยักหน้า “ตกลง คุณบอกเวลาและสถานที่มา ฉันจะไปที่นั่นเดี๋ยวนี้”
“ถังหนิง เรากำลังจะแต่งงานกัน คุณช่วยอวี่โหรวสักเล็กน้อยเถอะนะ ช่วงนี้หน้าที่อาชีพการงานของเธอกำลังรุ่ง”
“ฉันจะช่วยเธอแน่นอนอยู่แล้ว…” ถังหนิงตอบกลับอย่างมีนัยแอบแฝง
“ฉันจะวางสายแล้ว ไว้เราไปทานมื้อค่ำกันทีหลังนะ”
หันอวี่ฝานไม่ได้รับรู้เลยว่าสถานการณ์ได้เปลี่ยนไปแล้ว บางทีตอนนี้เขาอาจจะกำลังนั่งอยู่ข้างเตียงของโม่อวี่โหรว และกำลังดูแลคนรักของเขาอย่างอ่อนโยนเอาอกเอาใจ… ถังหนิงวางสายก่อนที่จะโทรหาผู้จัดการของเธอ ผู้จัดการของเธอตอบกลับมาทันทีด้วยความโมโหว่า
“ท่านประธานหันต้องการให้คุณไปทำหน้าที่แทนนางแบบเกรดบีคนนั้นเหรอคะ? นี่เขาล้อเล่นหรือเปล่า? ถ้าคุณไม่ได้ตัดสินใจที่จะห่างจากวงการ หล่อนไม่มีทางแม้แต่จะอยู่รอดในอุตสาหกรรมนี้หรอก”
“หลงเจี่ย ฉันรับปากเขาไปแล้ว…” ถังหนิงตอบอย่างใจเย็น
“คุณจำเป็นต้องไปจริงๆ หรือ?” ผู้จัดการของเธอแทบจะอาเจียนออกมาเป็นกระอักเลือดด้วยความไม่เชื่อ
ทั้งถังหนิงและโม่อวี่โหรวต่างก็เป็นนางแบบที่เซ็นสัญญาภายใต้เทียนอี้เอ็นเตอร์เทนเมนต์ แต่เป็นเพราะถังหนิงตัดสินใจที่จะถอยจากวงการ ผู้จัดการของเธอจึงพลอยโดนทำให้ตกต่ำและถูกเยาะเย้ยไปด้วย
ถังหนิงรู้ว่าผู้จัดการของเธอต้องการที่จะต่อต้านความไม่ยุติธรรมนี้ เธอจึงตอบกลับไปเพื่อให้คลายความกังวล “ฉันจะไม่ยอมเป็นคนโง่แบบนั้นอีกต่อไปแล้ว ฉันจะไม่มีทางยอมให้พวกนั้นมาหลอกใช้!”
หลังจากได้ยินที่ถังหนิงพูด สีหน้าของผู้จัดการก็มีความสุขขึ้นทันที “ถ้าอย่างนั้นงั้นคุณจะบอกว่าคุณมีแผนหรือคะ?”
“หลงเจี่ย นับแต่นี้ไปฉันจะเชื่อใจเธอคุณได้แค่เพียงคนเดียวเท่านั้น คุณช่วยฉันทำอะไรสักอย่างจะได้ไหม?”
“พูดมาเลย” ผู้จัดการนั้นจงรักภักดีต่อเธอ เพราะสุดท้ายแล้วพวกเขาก็มีเป้าหมายเดียวกัน
“โม่อวี่โหรวหมดหนทางแล้วจริงๆ ที่จะทำให้หว่านล้อมสื่อให้สื่อเชื่อแน่ใจว่าหล่อนจะไปปรากฏตัวที่งานแม้ว่าจะได้รับบาดเจ็บ เพราะหล่อนไม่ต้องการให้มันไปมีผลกระทบกับคุณสมบัติใน ‘งานประกาศรางวัลท็อปเทน โมเดล’ เธอคุณช่วยไปที่โรงพยาบาลเทียนเหอทีสิ”
“ฉันเข้าใจว่าคุณจะสื่ออะไร หาหลักฐานว่าหล่อนยังอยู่ที่โรงพยาบาลระหว่างที่มีงานแสดง และเปิดเผยมันออกสู่สาธารณะ!” ผู้จัดการยิ้มอย่างตื่นเต้น
“ไม่ ฉันมีข่าวใหญ่กว่านั้น หล่อนท้อง! และเด็กก็เป็นลูกของหันอวี่ฝาน เอาล่ะ ช่วยฉันเตรียมคำแถลงการณ์ที่จะเปิดเผยว่าหันอวี่ฝานใช้ฉันแทนที่โม่อวี่โหรวระหว่างงานแสดงมาหลายครั้งแล้ว ว่าแต่งานไหนบ้างล่ะ ? ฉันอยากให้คุณช่วยหาหลักฐานสำหรับเรื่องนี้”
ผู้จัดการรู้สึกประหลาดใจในทีแรก แต่แล้วก็เข้าใจได้อย่างรวดเร็วว่าเหตุใดความคิดของถังหนิงจึงเปลี่ยนไป ช่างเป็นคู่รักลวงโลกที่ไม่มีความละลายเลยจริงๆ! พวกเขาไม่ได้เพียงแค่หลอกลวงเท่านั้น แต่ยังหลอกใช้ถังหนิง ออกคำสั่งราวกับว่าเธอเป็นหุ่นเชิด
“ไม่ต้องห่วงค่ะถังหนิง ฉันจะช่วยคุณทำเรื่องทั้งหมดนั้นเองนี้เอง”
ถังหนิงไม่ได้ตอบอะไร เธอรู้สึกใจเย็นได้อย่างไม่น่าเชื่อ เธอกำลังจะทำกับพวกเขาเหมือนที่พวกเขาเคยทำกับเธอ!
หลังจากจัดการกับความคิดของตัวเอง ถังหนิงก็รีบเก็บข้าวของและขับรถไปยังสถานที่จัดงานแสดงเพื่อไปพบกับผู้ช่วยของโม่อวี่โหรว
เขาเป็นผู้ชายที่แต่งงานแล้ว มีรูปร่างใหญ่โตแข็งแรงและบุคลิกเจ้าเล่ห์
เขายังคงความสุภาพต่อถังหนิง ถึงแม้ว่าเธอจะไม่ค่อยมีชื่อเสียงแล้วก็ตาม แต่ตระกูลถังก็ยังคงเป็นตระกูลที่ใครก็ดูหมิ่นไม่ได้
“ทำไมถึงมาช้าได้ขนาดนี้? มาเร็ว… มานี่และมาแต่งหน้าของคุณให้เสร็จ…”
“งานแสดงวันนี้เป็นแบบไหนคะกัน?” ถังหนิงเอ่ยถามขณะที่เดินลงมาที่โถงทางเดิน
“ไม่มีอะไรพิเศษเลย!” ผู้ช่วยตอบ ซึ่งในความจริงแล้ว มันเป็นงานแสดงเครื่องเพชรของแบรนด์ที่มีชื่อเสียงของฝรั่งเศสอย่างอัชแอ็ฟเฮชเอฟ…
หลังจบงานแสดงนี้ โม่อวี่โหรวอาจจะมีโอกาสได้เซ็นสัญญาในฐานะพรีเซ็นเตอร์ของอัชแอ็ฟ เฮชเอฟ ซึ่งแต่เดิมนั้น โม่อวี่โหรวสูญเสียโอกาสของเธอไปแล้วเนื่องจากอาการบาดเจ็บ แต่ด้วยคำแนะนำของหันอวี่ฝานที่ให้ใช้ถังหนิงแทน โม่อวี่โหรวก็ไม่มีอุปสรรคอะไรอีก
ความจริงตอนที่กำลังเดินทางมาที่งานนี้ ถังหนิงได้หาข้อมูลของงานแสดงมาเรียบร้อยแล้ว และพบว่ามันเป็นงานแสดงเครื่องเพชรชื่อว่ามงกุฎดาราคราวน์ส์ สตาร์
ผู้ช่วยของโม่อวี่โหรวตั้งใจโกหกเธอ นี่เธอดูโดนเป็นคนหลอกง่ายแบบนี้มาตลอดเลยหรือ?
“ต้องขอบคุณสถานะของคุณอวี่โหรวในตอนนี้ทำให้ คุณถึงได้มีห้องแต่งตัวเป็นของตนเอง คุณจะปรากฏตัวในรอบฟีนาเล่สุดท้ายของโชว์ และนี่เป็นเครื่องเพชรที่คุณจะต้องนำเสนอในวันนี้ นี่คือตารางงานตารางเวลา…” ผู้ช่วยอธิบายขณะชี้ไปยังเครื่องเพชรที่อยู่บนเวที หลังจากนั้นเขาก็สั่งให้ช่างแต่งหน้าเริ่มแต่งหน้าของถังหนิง
นี่หันอวี่ฝานคิดจริงๆ หรือว่า การให้เธอใส่หน้ากากจะทำให้ไม่มีใครจำได้ว่านี่เป็นเคือเธอ?
ถึงอย่างไรก็ตามความคิดในหัวของเธอกำลังคิดการใหญ่ก็ค่อนข้างที่จะร้ายแรง เธอกำลังจะทำให้คู่รักจอมลวงโลกต้องประหลาดใจไปอีกนาน
ในขณะที่ผู้ช่วยของโม่ถิงสะกดรอยตามถังหนิงทุกฝีก้าว เขาก็บังเอิญได้ยินว่าเธอจะมาแทนที่โม่อวี่โหรวในงานแสดง เขาจึงรีบรายงานทุกอย่างให้โม่ถิงทราบ ทันทีที่โม่ถิงรู้เรื่อง เขาก็สั่งผู้ช่วยของเขาว่า “ฉันผมกำลังจะไปที่งานแสดงเครื่องเพชรของเฮชเอฟอัชแอ็ฟ รีบจัดการด้วยรซะ!”
“ครับท่านประธาน!”
นี่ไม่ใช่งานแสดงที่พิเศษสักเท่าไหร่ เท่าไร แต่เขาอยากเห็นถังหนิงในเวลาทำงาน
…
ณ เวลาสิบเอ็ดโมง เสียงดนตรีคลาสสิกคดังก้องไปทั่วไห่เยียอี้เซ็นเตอร์ งานแสดงเริ่มขึ้นแล้ว
ภายในห้องแต่งตัว ถังหนิงแต่งหน้าเสร็จเรียบร้อยแล้ว และกำลังยืนคอยอยู่หน้ากระจก รอคอยอย่างคาดหวัง เธอสวมใส่ชุดเดรสยาวสีขาวเข้ารูป เรียบง่ายแต่มีระดับ การตกแต่งอย่างสวยงามของหน้ากากสีทองช่วยเพิ่มบรรยากาศให้ดูลึกลับ ผมถูกมัดรวบไว้ข้างหลังด้วยดอกกุหลาบสีขาว เธอช่างงดงามจนแทบหยุดหายใจ…
ผู้ช่วยไม่มีคำใดจะเอื้อนเอ่ย เขากำลังคิดว่า ถึงแม้ว่าถังหนิงแค่ยืนอยู่เฉยๆ ก็แต่เธอจะสามารถดึงดูดความสนใจของทุกคนรอบข้างได้อย่างแน่นอนไม่ยาก และโม่อวี่โหรวก็จะได้เซ็นสัญญาแน่นอน!
“คุณจะลงมาที่เวทีด้วยเก้าอี้ที่เลื่อนลงมาจากข้างบน สร้อยข้อมือนี้คือมงกุฎดาราคราวน์ส์ สตาร์ ให้ผมใส่ให้คุณนะ” ผู้ช่วยปลดสร้อยข้อมือออกและใส่ให้ถังหนิงอย่างระมัดระวัง แต่ถึงอย่างนั้นทว่าถังหนิงก็ผอมเพรียวกว่า
โม่อวี่โหรว จึงทำให้สร้อยข้อมือนี้ใหญ่เกินไป แค่เธอยกแขนของเธอขึ้น สร้อยข้อมือก็คงคงหลุดเคลื่อนไปมาแล้ว…
สร้อยข้อมือนี้ถูกออกแบบโดยผู้ก่อตั้งบริษัทเฮชเอฟอัชแอ็ฟ เพื่อมอบให้แก่ลูกสาวผู้เป็นที่รักของเขา ตรงกลางของสร้อยข้อมือสีทองคือมงกุฎที่ประดับด้วยเพชรสีขาว ทั้งสองข้างของมงกุฎประดับด้วยดวงดาวที่ทำจาก
อัญมณีสีขาวบริสุทธิ์ ราวกับบิดามารดาบุพการีที่กำลังปกป้องบุตรอันเป็นที่รักแก้วตาดวงใจ
“ไม่มีทางไหนเลยที่คุณจะใส่พอดีได้… ผมควรทำยังไงอย่างไรดีล่ะคราวนี้?”
“คุณเชื่อใจฉันไหมล่ะคะ?” ถังหนิงถามผู้ช่วยของโม่อวี่โหรวทันที
“ณ ตอนนี้ผมก็เชื่อใจคุณได้แค่คนเดียวในเวลาแบบนี้ผมก็ได้แต่ต้องเชื่อใจคุณนั่นแหละ” ผู้ช่วยพยักหน้า และโดยปราศจากทางออกเมื่ออับจนหมดหนทาง  เขาจึงทำได้แค่เชื่อใจนางแบบคนนี้เท่านั้น นี่เป็นโอกาสที่อวี่โหรวจะได้เป็นพรีเซ็นเตอร์ ถ้าหากเขาทำผิดพลาดขึ้นมา ท่านประธานหันจะต้องไล่เขาออกแน่
“ถ้าถ้าอย่างนั้นงั้นก็ ให้เป็นหน้าที่ฉันส่งมันมาให้ฉัน…” ถังหนิงทำให้ผู้ช่วยมั่นใจขึ้นไปอีกกล่าวเสริมความมั่นใจ
“เร็วเข้า เตรียมตัวให้พร้อม… คุณจะขึ้นเวทีในอีกไม่ช้านี้แล้ว!”
ท่ามกลางความสับสนวุ่นวาย ผู้ช่วยไม่ได้สังเกตเห็นแววตาของถังหนิงเลย


## บทที่ 3 ความสงสัยว่าสร้างข่าวลือ

บทตอนที่ 3 ความสงสัยว่าสร้างข่าวลือ
ถังหยิงยิ้มรับพร้อมกับพยักหน้า ก่อนจะยกชายกระโปรงขึ้นเล็กน้อยและวิ่งไปที่หลังเวที ถึงแม้เธอจะใส่หน้ากากไว้ แต่สิ่งหนึ่งที่ทำให้แยกความแตกต่างระหว่างถังหนิงและโม่อวี่โหรวได้ คือเรียวขาของ
ถังหนิง ซึ่งครั้งหนึ่งเคยเป็นที่รู้จักว่าเป็นหนึ่งในเรียวขาที่งดงามที่สุดในโลก
เป็นอย่างที่ทุกคนคาดไว้ว่างานแสดงเดินทางมาถึงจุดที่ตื่นเต้นที่สุดแล้ว เมื่อถังหนิงที่นั่งอยู่บนเก้าอี้เคลื่อนลงมายังเวทีอย่างสง่างาม แสงจากสป็อตไลต์ทุกดวงสาดส่องมาที่เธอทันที…
ทว่า…
…มองไม่เห็นคราวน์สตาร์มงกุฎดาราเลยสักนิดเดียว…
เกิดอะไรขึ้นกันแน่
ทุกคนต่างก็วิ่งวุ่นมองหาคราวน์สตาร์มงกุฎดารากันจ้าละหวั่น พวกเขาค้นหาแม้กระทั่งที่ตัวของถังหนิง และเพราะเหตุนี้ ใครหลายคนจึงสังเกตเห็นเรียวขายาวที่ขาวนวลและสวยงามของเธอ…
ช่างเป็นเรียวขาที่งดงามเสียจนไม่อาจลืมลง…
ในขณะที่ทุกคนกำลังจะล้มเลิกความตั้งใจ รอยยิ้มหนึ่งก็ผุดขึ้นภายใต้หน้ากากสีทองที่ดูลึกลับ ถังหนิงยกแขนของเธอขึ้นอย่างเชื่องช้า เอียงศีรษะไปด้านหลัง และยกเรียวขาข้างซ้ายขึ้นต่อหน้าผู้ที่มาร่วมงาน กลายเป็นท่าเต้นที่อ่อนช้อยงดงาม ณ ช่วงเวลานั้น คราวน์สตาร์มงกุฎดาราที่อยู่ภายใต้ชุดเดรสสีขาวก็เคลื่อนลงมาที่เรียวขาเรียบเนียนของเธอ และส่องแสงเป็นประกายวิบวับอยู่ที่ข้อเท้าของถังหนิง
โอ้โฮ…
ทุกคนต่างก็ตกอยู่ในภวังค์ของความประหลาดใจกับภาพที่ปรากฏตรงหน้า ภาพของถังหนิงที่นอนลงไปบนเก้าอี้ เปลี่ยนจากท่าทางหนึ่งไปยังอีกท่าทางหนึ่งได้อย่างไร้ที่ติ ช่างเป็นสิ่งที่ลืมไม่ลงจริงๆ และที่น่าประทับใจที่สุดคือ ทุกๆ ครั้งที่ถังหนิงเปลี่ยนท่าทาง เธอจะนำเสนอคราวน์สตาร์มงกุฎดาราในมุมที่แตกต่างกัน ทำให้ความสวยงามของเครื่องเพชรประจักษ์แก่สายตาผู้ชมครั้งแล้วครั้งเล่า…
ผู้ชมลุกขึ้นปรบมือให้ถังหนิงอย่างชื่นชม…
ท่ามกลางผู้คนมากมาย ในตำแหน่งที่อยู่สูงแต่ลับตาคน สายตาของโม่ถิงจับจ้องไปที่ถังหนิง ภรรยาคนใหม่ของเขาผู้ที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นนางแบบระดับแถวหน้าของปักกิ่ง ตอนนี้กำลังยืนสวมรอยเป็นนางแบบเกรดบีอยู่ที่นี่
ปฏิเสธไม่ได้เลยว่า ไม่ว่าจะเป็นเมื่อสามปีก่อนหรือสามปีต่อจากนี้ เธอก็ยังคงเป็นนางแบบคนเดิม ผู้ที่เกิดมาเพื่อเฉิดฉายบนเวที…
หลังจบท่าโพสสุดท้ายของถังหนิง  งานแสดงก็เดินทางมาถึงตอนจบอย่างน่าพึงพอใจ ผู้ก่อตั้งบริษัทอัชแอ็ฟประทับใจการแสดงของเธอมาก และแน่นอน เขาไม่ได้ตระหนักเลยว่านางแบบที่อยู่บนเวทีคือถังหนิง เขายังคงเชื่อว่าคือโม่อวี่โหรว
เขาปรากฏตัวขึ้นจากข้างหลังเวทีและเดินเข้ามาใกล้ถังหนิง เขายื่นมือมาช่วยให้ถังหนิงลุกจากเก้าอี้ พาเธอไปที่หน้าเวทีอย่างสุภาพบุรุษ ทั้งสองโค้งให้ผู้ชมอย่างตื้นตันยินดี
“ขอขอบคุณทุกท่าน และต้องขอบคุณคุณโม่สำหรับการแสดงที่น่าตื่นเต้นนี้ มันช่างน่าประทับใจเสียจริง”
ถังหนิงนิ่งเงียบ เธอแค่โค้งตอบรับอย่างง่ายๆ เท่านั้น แต่ทันใดนั้นเองก็มีเสียงร้องแหลมดังขึ้นมาจากด้านหน้าของเวที “เธอไม่ใช่โม่อวี่โหรว ฉันเคยเห็นโม่อวี่โหรวตัวจริงมาแล้ว เธอไม่ได้มีเรียวขาที่ยาวแบบนี้!”
ทุกคนต่างก็ประหลาดใจขณะที่มองไปที่เรียวขาของถังหนิงด้วยความสงสัย “ถ้าคุณคือโม่อวี่โหรวจริงๆ ก็ถอดหน้ากากออกซี แต่ถ้าหากคุณไม่ใช่ ยังงั้นเทียนอี้เอ็นเตอร์เทนเมนต์ก็คือพวกหลอกลวงสร้างภาพ!”
เสียงร้องด้วยความสงสัยดังระงมไปทั่วและดังมากขึ้นทุกที แม้แต่ดีไซเนอร์ของอัชแอ็ฟก็ยังเริ่มตั้งคำถามว่าผู้หญิงที่ยืนอยู่ตรงหน้าพวกเขาคือโม่อวี่โหรวจริงๆ หรือไม่
“ได้โปรดถอดหน้ากากของคุณออกเถอะครับคุณโม่…” ดีไซเนอร์เองก็อยากรู้อยากเห็นเช่นกัน เธอคือโม่อวี่โหรวจริงๆ หรือ หากเธอไม่ใช่ การร่วมมือกันระหว่างพวกเขาและเทียนอี้เอ็นเตอร์เทนเมนต์ก็คงต้องจบลง
ถังหนิงเกิดความลังเลใจ แต่เธอเองก็โดนล้อมไว้เรียบร้อยแล้ว เธอไม่มีทางเลือกอื่นจึงถอดหน้ากากออกอย่างช้าๆ ช่วงเวลานี้ทุกคนต่างก็กลั้นหายใจ และทันทีที่เห็นหน้าเธอ บางคนก็จำได้ทันทีในฐานะที่ครั้งหนึ่งเธอเคยเป็นนางแบบที่มีชื่อเสียง…
“นี่คือถังหนิง!”
เคยมีข่าวลือว่าหลังจากถังหนิงถูกขึ้นบัญชีดำ สถานะของเธอก็ร่วงลงอย่างสมบูรณ์ เธอตกต่ำยิ่งกว่านางแบบที่ไม่ได้เซ็นสัญญาเสียอีก ใครจะไปคาดคิดว่าเธอจะลดตัวลงมาเพื่อสวมรอยเป็นคนอื่นกัน นี่เธอจงใจสร้างข่าว หรือถูกบังคับให้ทำเพราะสถานการณ์ของตัวเธอตอนนี้
“ถังหนิง เธอคือถังหนิงจริงๆ ด้วย” นักข่าวรีบกรูกันมารายล้อมถังหนิง ไม่เว้นพื้นที่ให้เธอได้หลบหนี
“คุณถัง คุณช่วยอธิบายสถานการณ์ตอนนี้หน่อยได้ไหม โม่อวี่โหรวเป็นคนเดียวที่ได้รับเชิญให้มางานวันนี้ แต่ทำไมถึงกลายเป็นคุณไปได้ล่ะ”
“จากที่พวกเราทราบ ชื่อคุณขึ้นบัญชีดำไปเมื่อสามปีก่อน นี่คุณกำลังใช้โอกาสนี้เพื่อประกาศว่าจะกลับมาอย่างนั้นหรือ”
“ในฐานะที่ครั้งหนึ่งคุณเคยเป็นนางแบบที่มีชื่อเสียง นี่คุณกำลังพยายามแย่งงานของโม่อวี่โหรวเหรอ หรือคุณกำลังเอาเปรียบเธอเพราะเธอบาดเจ็บ และฉวยโอกาสนี้เพื่อที่จะได้เป็นพรีเซ็นเตอร์”
“มันก็ชัดเจนอยู่แล้วนะว่าคุณกำลังสร้างข่าว ฉันรู้นะ โม่อวี่โหรวได้รับบาดเจ็บ เธอจะมาปรากฏตัวที่นี่ได้อย่างไรกัน นางแบบที่มีชื่อเสียงอะไรกันล่ะ! นี่มันนางแบบเกรดต่ำที่มีชื่อฉาวเสียงมากกว่ามั้ง!”
คำถามของนักข่าวทวีความรุนแรงมากขึ้นเรื่อยๆ บางคนก็พูดจาสบประมาทเธออย่างไม่ปรานี
“นางแบบตกอับไร้คุณภาพ…”
“อวี่โหรวควรได้เป็นพรีเซ็นเตอร์ คืนมันให้เธอซะ!”
ถังหนิงจำต้องยอมถอยออกมาช้าๆ เมื่อนักข่าวรุมล้อมเธอ บางคนก็ผลักเธอเสียด้วยซ้ำ ในตอนนี้อัชแอ็ฟก็ยังร่วมพูดจาดูแคลนด้วย “ผมจะฟ้องร้องเทียนอี้เอ็นเตอร์เทนเมนต์ สิ่งที่คุณทำคือการหลอกลวงอย่างโจ่งแจ้ง! ผมต้องการโม่อวี่โหรวแต่คุณกลับให้นางแบบเกรดต่ำคนนี้มาแทน” ดีไซเนอร์ไม่รับรู้ว่าเมื่อสามปีก่อนถังหนิงจะมีชื่อเสียงมากแค่ไหน เขารู้เพียงแค่ว่าช่วงปีที่ผ่านมานี้ เขาไม่เคยเห็นนางแบบคนนี้ปรากฏตัวที่ไหนเลย
“โดยเฉพาะคุณ เตรียมตัวไปเจอกันที่ศาลได้เลย! แต่ตอนนี้ไสหัวไปซะ! คุณไม่ควรค่าแก่การมายืนบนเวทีของผม!” เขาตะโกน
เสียงแหลมคมดังก้องไปทั่วตึก แม้กระทั่งนักข่าวก็ยังประหลาดใจ ไม่มีนางแบบคนไหนที่จะยืนอยู่เฉยๆ และปล่อยให้ใครมาตะโกนใส่แบบนั้นแน่
“ทำไมคุณยังอยู่ที่นี่อีก ไปซี่!”
ถังหนิงเตรียมใจสำหรับสถานการณ์แบบนี้ไว้แล้ว แต่ก็ยังพยายามที่จะเก็บความอัปยศนี้ไว้ และก็เป็นตอนนั้นเองที่มีเสียงทุ้มที่น่าดึงดูดดังก้องขึ้นมาจากด้านหลังของเวที “ใช่ ใครบางคนสมควรออกไปจากที่นี่จริงๆ นั่นแหละ…”
นักข่าวหันไปทางที่มาของเสียงด้วยความประหลาดใจ คนที่ยืนอยู่ด้านหลังของเวทีคือโม่ถิง ทุกคนตาโตขึ้นด้วยความตกใจ… นั่นประธานบริษัทไห่รุ่ยเอ็นเตอร์เทนเมนต์ไม่ใช่หรือ ทำไมเขามาอยู่ที่นี่ล่ะ
แต่ที่สำคัญไปกว่านั้นคือทำไมเขาถึงไปยืนบนเวทีล่ะ เรื่องที่โม่ถิงรังเกียจเดียดฉันท์พวกที่เล่นเกมจิตวิทยาเป็นที่รู้กันดี ถังหนิงกำลังขุดหลุมฝังตัวเอง ซึ่งครั้งนี้แม้แต่ไห่รุ่ยเองก็ยังทนอยู่เฉยไม่ได้
ทุกคนกลั้นลมหายใจ มั่นใจว่าอย่างไรถังหนิงก็อับโชคแล้วแน่ๆ แต่แล้วพวกเขาก็ต้องประหลาดใจ เมื่อโม่ถิงเดินไปทางถังหนิงและหยุดยืนข้างๆ เธอ เขาหันไปหาดีไซเนอร์พร้อมกับพูดด้วยสุรเสียงที่น่าเกรงขามประดุจกษัตริย์ว่า “…แต่เธอไม่ใช่คนที่ควรออกไป…คุณต่างหาก!”
“ผมสามารถทำให้อัชแอ็ฟหายไปจากปักกิ่งได้ถ้าผมต้องการ การกระทำของคุณช่างแตกต่างกับเครื่องเพชรของคุณหลายระดับเลยนะ”
หัวใจของถังหนิงหยุดเต้นชั่วขณะ ใครจะคาดคิดว่า…สามีคนใหม่ผู้ที่ได้พบกันเป็นครั้งที่สามเท่านั้น จะลุกขึ้นปกป้องเธอขนาดนี้
นักข่าวนิ่งงันและเริ่มกังวล ถ้าพวกเขารู้ก่อนหน้านี้ว่าถังหนิงเกี่ยวข้องกับไห่รุ่ย ก็คงจะไม่หยาบคายกับเธอขนาดนี้
ดีไซเนอร์ของอัชแอ็ฟไม่ได้รู้สึกประทับใจ แต่เขาเองก็รู้ดีว่าไม่ควรต่อกรกับไห่รุ่ยเอ็นเตอร์เทนเมนต์ หลังจากเงียบไปชั่วครู่ เขาก็ขอโทษอย่างไม่เต็มใจนัก “ผมขอโทษ ท่านประธานโม่ ผมไม่ทราบความสัมพันธ์ระหว่างคุณกับ…”
“คุณเข้าใจผิดแล้ว ผมไม่ได้มีความสัมพันธ์อะไรกับเธอ ผมก็แค่…ข้องใจกับนิสัยของคุณ!” โม่ถิงปฏิเสธความสัมพันธ์ระหว่างเขากับถังหนิงและเริ่มก้าวออกไป แต่ก่อนที่เขาจะไป เขาหันไปรอบๆ และประกาศให้นักข่าวได้ยินว่า “แต่มีสิ่งหนึ่งที่ไม่ว่ายังไงผมก็ปฏิเสธไม่ได้ เธอจะกลายมาเป็นนางแบบดาวรุ่งของวงการนี้อย่างแน่นอน!”


## บทที่ 4 ความสัมพันธ์ของการแต่งงานแบบลับๆ

บทที่ 4 ความสัมพันธ์ของการแต่งงานแบบลับๆ
สื่อตกอยู่ในความตื่นตระหนก โม่ถิงหมายความว่าอย่างไรกัน เขาตั้งใจจะเซ็นสัญญากับถังหนิงหรือ นี่เป็นแค่เรื่องตลกหรือเปล่าล้อเล่น
ไม่ว่าคำอธิบายของเรื่องนี้จะเป็นอย่างไร นักข่าวต่างก็ไม่กล้าที่จะถามอะไรถังหนิงอีก จึงหันไปกล่าวโทษว่าเป็นความผิดของเทียนอี้เอ็นเตอร์เทนเมนต์แทน
และด้วยเหตุนี้จึงทำให้เทียนอี้เอ็นเตอร์เทนเมนต์จึงเกิดปัญหา ผู้ช่วยของโม่อวี่โหรวก็กลายเป็นแพะรับบาปอย่างช่วยไม่ได้คนเริ่มมันอย่างไม่ได้ตั้งใจ “ถ้าคุณยังจัดการกับปัญหาเล็กๆ แค่นี้ไม่ได้ คุณจะไปทำอะไรได้อีก? มารอดูกันว่าท่านประธานหันจะลงโทษคุณอย่างไรยังไง!”
ถังหนิงไม่ได้แสดงความกังวลใดๆ สีหน้าของเธอเรียบเฉยได้อย่างน่าประหลาด เธอเปลี่ยนเสื้อผ้าและจากไปอย่างไม่สนใจ ทันทีที่ก้าวออกมาจากประตูด้านข้าง เธอก็สังเกตเห็นรถสปอร์ตของโม่ถิงจอดอยู่ด้านนอก
“ขึ้นรถ”
ถังหนิงขึ้นไปนั่งบนรถอย่างว่าง่าย เธอรู้สึกขอบคุณกับสิ่งที่โม่ถิงทำวันนี้มาก “ขอบคุณสำหรับวันนี้ค่ะ”
สายตาของโม่ถิงกระตุกเล็กน้อยพร้อมกับยิ้มอย่างมีเลศนัยเยาะ “คุณคิดว่าผมจะปล่อยให้ภรรยาที่เพิ่งแต่งงานกันโดนกลั่นแกล้งต่อหน้าทุกคนงั้นอย่างนั้นหรือ”
“จริงๆ แล้วฉันไม่ควรได้รับความช่วยเหลือจากคุณด้วยซ้ำ ฉันตั้งใจให้ทุกคนจำได้ว่าแท้จริงแล้วฉันเป็นใคร” ถังหนิงอธิบายอย่างรู้สึกผิด
โม่ถิงจ้องลึกเข้าไปในดวงตาของคนที่นั่งอยู่ตรงข้ามกัน “ผมรู้”
“ถ้าคุณคิดหนทางที่ดีกว่านี้ในการวางแผนแก้แค้นใครไม่ได้ คุณก็ควรจะถามผมสิ การเสียสละตนเองเพื่อเอาคืนคนอื่นมันค่อนข้างเป็นวิธีที่สิ้นคิดนะ คุณไม่คิดอย่างนั้นเหรอ”
ถังหนิง “…”
“จะให้ผมไปส่งคุณที่ไหน”
“ส่งที่บ้านของคุณ ตอนนี้เราเป็นคู่แต่งงานกันแล้วไม่ใช่เหรือคะ” ถังหนิงเอ่ยอย่างมั่นใจ เนื่องจากเธอได้ตัดสินใจไปแล้ว เธอก็จะไม่คืนคำและก็ไม่เสียใจด้วย
“คุณแน่ใจเหรอ เราไม่ได้แค่แต่งงานกันนะ…แต่คืนนี้ยังเป็นคืนเข้าหอของเราด้วย!”
ถังหนิงหน้าแดงแต่ก็พยักหน้ารับอย่างมั่นใจ “ฉันเตรียมความพร้อมมาเรียบร้อยแล้ว และฉันก็รู้สึกขอบคุณมากที่คุณไม่ได้เปิดเผยความสัมพันธ์ของเรา แต่นับจากนี้ฉันก็ยังยืนยันว่าให้คุณทำตัวเป็นกลาง ฉันอยากพึ่งพาตนเองเพื่อที่จะเอาสิ่งที่เป็นของฉันคืน”
โม่ถิงไม่ได้ตอบรับ อย่างไรก็ตาม ช่างหาได้ยากเสียจริงผู้หญิงที่ไม่ได้ใช้เขาเป็นสะพานเพื่อหาผลประโยชน์ให้ตนเอง เขาตัดสินใจที่จะไม่เข้าไปยุ่งเกี่ยวและดูถังหนิงแสดงฝีมือของเธอ
ทั้งคู่เริ่มออกเดินทาง ไม่นานหลังจากนั้นถังหนิงก็ได้รับโทรศัพท์จากหลงเจี่ยผู้จัดการของเธอ “ถังหนิง ฉันหาหลักฐานเรื่องโม่อวี่โหรวตั้งท้องเจอแล้ว คุณอยากให้ฉันทำอย่างไรกับมัน แล้วก็เหตุการณ์ในงานแสดงเครื่องเพชรที่คุณเป็นต้นเหตุแพร่กระจายไปเร็วมาก ผู้คนต่างก็วิพากษ์วิจารณ์คุณไปทั่วทั้งอินเตอร์เน็ต อินเทอร์เน็ต คุณจะทำอย่างไร”
“หลงเจี่ย เธอคุณเต็มใจที่จะอยู่ข้างฉันไหม”
“ทำไมคุณถามอะไรไร้สาระแบบนี้ล่ะคะ” หลงเจี่ยพูดพึมพำ “คุณคิดว่าฉันจะยอมติดตามคู่รักจอมลวงโลกนั่นเหรอ”
“ถ้าอย่างนั้นก็ปล่อยคำแถลงการณ์ที่ฉันให้เธอคุณเตรียมไว้ก่อนหน้านี้ แต่ต้องขอเตือนไว้ก่อนนะ ว่าการทำแบบนี้ก็เท่ากับว่าเธอคุณต่อต้านเทียนอี้เอ็นเตอร์เทนเมนต์!”
“ฉันไม่กลัวหรอกค่ะ!” หลงเจี่ยอุทานด้วยความตื่นเต้น “เราควรจะรีบลงมือนะ ตอนนี้ฉันจะไปรวบรวมหลักฐานและปล่อยเผยแพร่มันออกไปก่อนที่หันอวี่ฝานจะมีโอกาสโต้กลับ”
ถังหนิงวางสาย ภายในรถกลับมาเป็นปกติดังเดิม ลึกๆ แล้วถังหนิงก็รู้สึกค่อนข้างประหม่า โม่ถิงจะคิดว่าเธอเป็นคนอย่างไรกัน…
“ฉัน…”
“ไม่จำเป็นต้องอธิบาย ผมได้ยินบทสนทนาเมื่อครู่ของคุณหมดแล้ว แต่ผมมีหนึ่งคำถาม…คุณเป็นคนที่ซื่อตรงแบบนี้มาตลอดเลยหรือ” รถยนต์ติดไฟแดง โม่ถิงจึงใช้โอกาสนี้สัมผัสไปที่กรามของถังหนิงและใช้สายตาที่เหมือนกับนกอินทรีพินิจเธอ
“ฉันซื่อตรงแบบนี้แค่ต่อหน้าคุณเท่านั้น และฉันก็ตั้งใจปล่อยให้มันเป็นแบบนี้ด้วย…” ถังหนิงเปิดเผยความซื่อสัตย์ของเธอ “…เพราะฉันกลัวว่าคุณจะเข้าใจผิด และคิดว่าฉันเป็นคนไม่ดี”
โม่ถิงรู้สึกประหลาดใจที่ได้ยินอย่างนั้น ก่อนที่เขาจะพูดต่อ “ถ้าผมเป็นคุณ ผมจะทำยิ่งกว่านี้อีก!”
ตอนนี้เขาจะต้องคาดเดาเองว่ามีอะไรเกิดขึ้นระหว่างถังหนิง โม่อวี่โหรวและหันอวี่ฝาน และเพราะปฏิกิริยาของเขา ถังหนิงรู้สึกชื่นชมในตัวสามีคนใหม่ของเธอมากขึ้นไปอีก เธอสาบานกับตนเองว่า ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้น เธอจะจดจำวันนี้และสัญญาที่ให้ไว้กับโม่ถิงไปตลอดกาล
…
หันอวี่ฝานแทบไม่อยากเชื่อตอนที่เขาได้รับข่าวเรื่องการเปิดเผยตัวของถังหนิงบนเวที ไม่เพียงแค่นั้น เขายังได้รับโทรศัพท์จากอัชแอ็ฟ แจ้งว่าพวกเขาตั้งใจจะพาเทียนอี้เอ็นเตอร์เทนเมนต์ไปที่ศาลเพื่อยุติสัญญา เทียนอี้เอ็นเตอร์เทนเมนต์เกิดปัญหามากมายภายในเวลาอันรวดเร็ว อีกทั้งข่าวลือก็ถูกแพร่กระจายไปทั่วอินเทตอร์เน็ตราวกับไฟป่า
โม่อวี่โหรวจับจ้องไปที่บันทึกการแสดงของถังหนิงบนเวทีขณะที่ดึงหันอวี่ฝานให้เข้ามาใกล้ “ดูสิ ถังหนิงต้องการให้คนจำเธอได้ หล่อนรู้ว่าขาของพวกเราแตกต่างกันมาก หล่อนตั้งใจทำมันจงใจทำ!”
“อวี่โหรว ถังหนิงไม่ใช่คนแบบนั้น นี่มันไม่ใช่ครั้งแรกเสียหน่อยที่เธอทำหน้าที่แทนคุณ” ลึกๆ แล้วหันอวี่ฝานก็ยังคงเชื่อใจถังหนิง
“ถ้าอย่างนั้นคุณจะบอกว่าคุณเชื่อใจถังหนิงมากกว่าฉันงั้นเหรอ? อย่าโง่ไปหน่อยเลยอวี่ฝาน! ตอนนี้เหตุการณ์เรื่องมันก็เกิดขึ้นแล้ว ดังนั้นจะต้องมีคนรับกรรมแทน คุณอยากเสียสัญญานี้ไปจริงๆ เหรอ คุณอยากบอกทุกคนไหมว่าคุณเป็นคนขอร้องให้ถังหนิงมาแทนที่ฉัน ถ้ามันเป็นแบบนั้น พวกเราแย่แน่!”
“คุณมีคำแนะนำไหมล่ะคุณพยายามจะบอกอะไรกันแน่”
“คุณกับถังหนิงจะแต่งงานกันในอีกไม่ช้านี้ ดังนั้นเธอก็จะไม่มีส่วนเกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมนี้อีกต่อไป เพื่อผลประโยชน์ของเทียนอี้เอ็นเตอร์เทนเมนต์ คุณจะต้องจัดงานแถลงข่าว และประกาศให้ทุกคนทราบว่าคุณไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้น ถังหนิงจงใจสร้างข่าวลือทั้งหมดขึ้นมา จึงเป็นเหตุที่ผลว่าทำไมเธอทำอะไรลับหลังเราและเสแสร้งว่าเป็นฉัน” โม่อวี่โหรวโยนความผิดทั้งหมดให้ถังหนิง
“ฉันคิดว่านั่นเป็นสิ่งที่เราสามารถทำได้ภายใต้สถานการณ์แบบนี้ เมื่อเหตุการณ์มันเป็นอย่างนี้แล้ว เราคงทำได้แค่นั้นอย่างที่คุณว่า” หันอวี่ฝานพยักหน้าเห็นด้วย แต่ขณะที่เขาพยายามจะติดต่อหัวหน้าฝ่ายประชาสัมพันธ์ เขาก็ได้รับโทรศัพท์จากผู้ช่วยของเขา
“ท่านประธานหันตรวจสอบพาดหัวข่าวบันเทิงเร็วครับ! ผู้จัดการของถังหนิงเพิ่งปล่อยข่าวใหญ่!”
หันอวี่ฝานรีบค้นหาพาดหัวข่าวอย่างรวดเร็ว เขาแทบไม่เชื่อสายตา ผู้จัดการของถังหนิงอยู่เหนือพวกเขาเสียแล้ว เธอเปิดเผยว่าหันอวี่ฝานบังคับให้ถังหนิงไปทำหน้าที่แทนโม่อวี่โหรวหลายครั้งแล้ว พร้อมทั้งมีรูปภาพเปรียบเทียบนางแบบทั้งสองคนเป็นหลักฐานด้วย เธอยังตัดพ้ออีกว่าบริษัทเล็กๆ มีแนวโน้มที่จะกลั่นแกล้งผู้อื่นและเปิดเผยว่าถังหนิงถูกกลั่นแกล้งมาหลายปีแล้ว
หันอวี่ฝานรีบติดต่อไปยังผู้จัดการของถังหนิงด้วยความโกรธแค้น
“หลงเจี่ย นี่เธอบ้าไปแล้วหรือไง”
อีกฟากหนึ่งของโทรศัพท์มีคือเสียงหัวเราะของหลงเจี่ยที่ดังก้องไปทั่ว เธอตอบกลับอย่างใจเย็น “ฉันอยากออกจากบริษัทที่น่ารังเกียจของคุณมานานแล้ว”
“อวี่ฝาน นี่เป็นฝีมือของถังหนิงจริงๆ ด้วย รีบกลบข่าว โดยการประกาศว่าเธอสร้างข่าวลือเร็วเข้า!”
หันอวี่ฝานรีบติดต่อเครือข่ายสื่อของเขาเพื่อกลบข่าวของหลงเจี่ยอย่างไม่ลังเล เขารีบแทนที่มันด้วยข่าวที่เขาเตรียมไว้ก่อนหน้านี้ว่าถังหนิงพยายามที่จะสร้างข่าวลือที่เกินจริง
ในตอนนี้ เพียงพริบตาเดียว ‘ถังหนิง’ และ ‘เทียนอี้เอ็นเตอร์เมนต์’ ก็กลายเป็นคำค้นหาที่มากที่สุดบนโลกออนไลน์ด้วยกระแสตอบรับที่ในหลายๆ แง่ปะปนกันไป
ไม่มีใครตระหนักถึงความสัมพันธ์ระหว่างถังหนิงและโม่ถิง และหากเทียบกับถังหนิงแล้ว ก็ไม่มีใครกล้าพอที่จะต่อกรกับหันอวี่ฝานเลย
ถังหนิงได้รับผลกระทบที่ร้ายแรงกว่าอย่างแน่นอนอยู่แล้ว เธอถูกโจมตีด้วยคำดูหมิ่นที่ไม่สามารถประเมินได้จากโลกออนไลน์
อย่างที่ทุกคนคาดคิดว่าสถานการณ์ได้เปลี่ยนไปแล้ว หัวข้อเรื่อง ‘ถังหนิงทำหน้าที่แทน’ พุ่งทะยานเข้าสู่อันดับค้นหายอดฮิตอย่างรวดเร็ว ผลลัพธ์ของการค้นหาต่างก็เป็นข่าวที่หลงเจี่ยปล่อยออกมาก่อนหน้า นั่นคือการเผยว่าถังหนิงเป็นเหยื่อที่แท้จริง…
แน่นอนว่าข่าวของหลงเจี่ยถูกปล่อยออกมาก่อน และชาวเน็ตก็ได้ตัดสินกันไปเรียบร้อยแล้ว เหนือสิ่งอื่นใด ความจริงที่ว่าถังหนิงทำหน้าที่แทนโม่อวี่โหรวมาหลายครั้งโดยที่ไม่เคยสร้างปัญหาใดๆ และยังคงถูก
หลอกใช้มาอย่างต่อเนื่องนั้นกลายมาเป็นประเด็นร้อนแรงบนโลกออนไลน์ ซึ่งสังคมออนไลน์ต่างก็
เห็นพ้องต้องกันว่าถังหนิงเป็นเหยื่อที่แท้จริง
หันอวี่ฝานหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาติดต่อไปยังฝ่ายประชาสัมพันธ์ด้วยความไม่อยากเชื่อ และสั่งให้พวกเขาใช้เงินให้มากกว่านี้เพื่อกลบข่าวถังหนิงออกไป
ขณะที่โม่ถิงเองก็กำลังถือสายอยู่กับแหล่งข่าวหลัก “ถ้าข่าวของถังหนิงหายไปจากอันดับการค้นหาล่ะก็ เตรียมตัวปิดบริษัทของพวกคุณได้เลย”


## บทที่ 5 คืนเข้าหอ

ตอนบทที่ 5 คืนเข้าหอ
สื่อไม่อาจแข็งข้อกับไห่รุ่ยได้ แม้พวกเขาจะไม่เข้าใจว่าทำไมไห่รุ่ยถึงเข้ามาช่วยถังหนิงก็ตาม
แม้แต่หลงเจี่ยก็ไม่เข้าใจว่าทำไมแผนการของพวกเขาถึงได้ราบรื่นขนาดนี้ ตอนแรกเธอคิดว่าจะใช้เวลาสักสองสามวันเสียอีก “ถังหนิง บอกฉันมาว่ามีบริษัทอื่นช่วยคุณอยู่ใช่ไหม”
“ไม่มี” ถังหนิงตอบพร้อมชำเลืองมองชายที่อยู่ข้างๆ “จริงๆ แล้วก็มีคนที่ช่วยฉันอยู่เบื้องหลัง แต่ฉันบอกไม่ได้ว่าเป็นใคร”
“ฮ่าๆๆ ไม่เป็นไร ไว้เราค่อยคุยเรื่องนี้กันทีหลัง แค่นึกถึงใบหน้าที่แทบคลั่งของหันอวี่ฝานก็ทำให้ฉันพอใจมากแล้ว!” หลงเจี่ยคิดว่าถังหนิงได้รับความช่วยเหลือจากครอบครัวของเธอ
เธอไม่ได้คาดคิดว่าแท้จริงแล้วถังหนิงจะกลายเป็นภรรยาของโม่ถิง บุคคลผู้อยู่เหนือวงการบันเทิงคนนี้ได้ชื่อว่าเป็นราชาแห่งวงการบันเทิงแบบสายฟ้าแลบ
“คุณจะใช้โอกาสนี้เพื่อออกจากเทียนอี้ไหม” โม่ถิงถามขณะที่ขณะบรรจงหั่นสเต๊็กตรงหน้าเขา
อย่างช้าๆ
“ไม่ค่ะ ฉันจะยอมมันจะเป็นการปล่อยพวกเขาไปง่ายเกินไปถ้าฉันๆ ก็ต่อเมื่อฉันได้ยอมออกมาอย่างง่ายๆ แบบนั้นๆ เช่นกัน ฉันจะทำให้พวกเขาหล่นจากบัลลังก์เอง” ถังหนิงอธิบาย “แล้วฉันก็ตัดสินใจที่จะหวนคืนสู่วงการนางแบบด้วย แต่น่าเสียดายที่ฉันไม่ได้มีชื่อเสียงเหมือนเมื่อก่อนแล้ว ดังนั้นเทียนอี้ก็อาจจะช่วยฉันได้ยังมีประโยชน์อยู่บ้าง”
“ตอนนี้คุณเป็นแบบนี้เพราะคุณโกรธ ถ้าหากว่าวันหนึ่งคุณไม่ได้เกลียดอีกต่อไป…”
“ถ้าฉันตัดสินใจอะไรไปแล้ว ฉันจะไม่มีวันเสียใจ คุณอย่าพูดถึงเรื่องให้กลับคืนไปนี่ยิ่งไม่ต้องพูดถึงใจเลยดีกว่า” ถังหนิงบอกกับโม่ถิงอย่างมั่นใจ ยามตกหลุมรัก เธอก็รักอย่างหมดหัวใจ แต่ยามเกลียด เธอก็สามารถทำลายอีกฝ่ายได้เขาด้วยมือเปล่าของเธอได้เช่นกัน
แต่เหนือสิ่งอื่นใดทั้งหมด นี่ก็ผ่านมานานพอสมควรแล้วตั้งแต่มีข่าวการเปิดเผยตัวของถังหนิงบนเวที แต่หันอวี่ฝานก็ยังไม่ติดต่อเธอมาเลยสักสายเดียว สิ่งที่เขาทำคือการปล่อยข่าวที่สามารถทำลายถังหนิงได้อย่างง่ายดาย และเธอจะไม่ยอมปล่อยให้เขาทำร้ายเธออีกแน่นอน
โม่ถิงยังคงนิ่งเงียบ แต่เขาก็หลงใหลในตัวถังหนิงเสียแล้ว
ถังหนิงไม่ใช่คนโง่ ความจริงแล้วเธอฉลาดมากต่างหาก เธอรู้ว่าตนเองไม่สามารถปิดบังอะไรกับโม่ถิงได้ ดังนั้นเธอจึงเปิดเผยทุกอย่างต่อหน้าเขาทันที ไม่ว่ามันจะดีหรือไม่ แต่ก็จะไม่มีการปิดบังแน่นอน เพราะสิ่งที่มีอยู่ทั้งหมดคือความเชื่อใจ
“ผมขอให้ผู้ช่วยจัดเตรียมห้องที่โรงแรมนี้ไว้ คืนนี้เราจะพักกันที่นี่ บ้านของผมคงไม่สนุกเท่าไร…”
ถังหนิงหูแดงขณะที่พยักหน้ารับ “แล้วแต่คุณ…”
ในขณะที่หันอวี่ฝานวิ่งวุ่นไปทั่วเพื่อเจรจาขอสงบศึกกับสื่อและคู่ค้าทางธุรกิจของเขา เมื่อเทียบกับนอกจากข่าวการตั้งท้องของโม่อวี่โหรวแล้ว เรื่องของถังหนิงก็ไม่ได้อยู่ในความคิดเขาสักนิด และเขาก็ไม่ได้สนใจว่าตอนนี้
ถังหนิงจะอยู่ที่ไหนด้วย
หลังมื้อค่ำสุดโรแมนติกผ่านพ้นไป ถังหนิงก็เดินตามหลังโม่ถิงไปติดๆ ขณะที่เขานำเธอไปที่ห้องพักแบบ
เพรสซิเดนเชียล สวีท สวีตชั้นพิเศษสุดหรู แต่ที่น่าตกใจคือนี่ไม่ใช่ห้องเพรสซิเดนเชียล สวีตธรรมดาทแบบปกติ แต่มันคือห้องสวีตทสำหรับคู่แต่งงานต่างหาก
ภายใต้สถานการณ์ที่วุ่นวายนี้ โม่ถิงจัดเตรียมอะไรมากมายเพื่อเธอขนาดนี้ได้อย่างไรกัน แล้วอย่างนี้จะไม่ให้เธอประทับใจความคิดของเขาได้อย่างไร ถ้าเป็นคนอื่นคงไก็ไม่มีทางที่พวกเขาจะทำแบบเดียวกันนี้หรอก
โม่ถิงสัมผัสได้ถึงความประหม่าของถังหนิง เขาถอดสูทขณะที่หันกลับมาหาพูดกับเธอและพูดว่า “ผมจะอาบน้ำก่อน คุณจะได้มีเวลาตัดสินใจสักหน่อย ถ้าคุณยังไม่แน่ใจ…เราเลื่อนคืนเข้าหอออกไปได้อยู่แล้ว”
ถังหนิงรู้สึกขอบคุณความเอาใจใส่ของเขาขณะทอดตามองเขาเดินที่ไปห้องน้ำ แต่…พวกเขาแต่งงานกันแล้ว เธอมีสิทธิ์อะไรถึงทำให้โม่ถิงจองห้องพักมาเพื่อพบกับความลังเลแบบเด็กๆ ของเธอกัน
คิดได้อย่างนั้นถังหนิงก็เปิดประตูและเดินไปยังห้องอาบน้ำ โม่ถิงมองอย่างประหลาดใจตอนที่เธอเข้ามาและกอดเขาไว้แนบแน่น “ฉันจะไม่เสียใจ!”
“คุณแน่ใจเหรอ ถ้าผมทำให้คุณเป็นของผมแล้ว คุณไม่มีโอกาสเปลี่ยนใจได้อีกแล้วนะ” โม่ถิงหักห้ามใจตนเอง เสียงเซ็กซี่ทุ้มลึกและเซ็กซี่ของเขานั้นเพียงพอแล้วที่จะทำให้หัวใจของใครต่อใครสั่นไหว
“ฉันแน่ใจ”
หลังได้ยินเธอเอ่ยอย่างนั้น โม่ถิงก็ไม่ยับยั้งตนเองอีกต่อไป เขาใช้มือข้างหนึ่งสัมผัสเอวของถังหนิงพร้อมโน้มลงไปประกบริมฝีปากเธอ มืออีกข้างปลดเสื้อผ้าที่เปียกชุ่มของเธอออก
จิตใจของถังหนิงว้าวุ่น เธอไม่เคยมีประสบการณ์จูบเช่นนี้มาก่อน มันช่างมหัศจรรย์จนเธอสูญเสียการควบคุม
ถังหนิงยืนอยู่ใต้ฝักบัว ปรายสายตามองโม่ถิง ขณะที่พวกเขายืนอยู่ใต้ฝักบัว เธอมองสำรวจความหล่อเหลาของเขาและหลงเสน่ห์เข้าอย่างจัง เธอสังเกตเห็นเพชรที่คล้ายกับไฝลักษณะคล้ายเพชรอยู่บริเวณติ่งหูของอีกฝ่าย สายตาของเขามองมาอย่างหลงใหล พร้อมที่จะกลืนกินเธอไปทั้งตัว
ทว่าเมื่อถึงเวลาที่อะไรๆ ควรจะเลยเถิด เขาก็ไม่ได้เร่งรีบ เขาแต่กลับคลุมผ้าเช็ดตัวให้เธอและอุ้มเธอไว้ในอ้อมแขนพาไปยังเตียงที่ถูกปกคลุมด้วยกลีบกุหลาบ หลังจากนั้น ร่างสูงโปร่งของเขาก็โน้มลงมาบนหญิงสาว ตอนนั้นเขาใส่สิ่งที่ช่วยป้องกันไว้แล้ว แต่ถึงอย่างนั้นทว่า เมื่อเขาจะเข้าไปในตัวเธอ กลับเขารู้สึกได้ถึงอุปสรรคสิ่งกีดขวางบางอย่าง…
ถังหนิงร้องด้วยความเจ็บปวด
โม่ถิงพลิกกลับอย่างรวดเร็วพร้อมขณะที่นำผ้าห่มมาคุลมเธอไว้
ตอนแรกเขาคิดว่าเพราะถังหนิงอยู่ในอุตสาหกรรมบันเทิง และเธอก็เคยคบกับหันอวี่ฝานมาก่อน จึงแทบเป็นไปไม่ได้เลยว่านี่จะเป็นครั้งแรกของเธอ แต่…ความรู้สึกในตอนนี้ทำให้เขามั่นใจว่าเธอไม่เคยทำกิจกรรมเช่นนี้มาก่อนแน่นอน…
“เกิดอะไรขึ้นหรือคะ” ถังหนิงสังเกตว่าโม่ถิงนิ่งไป จึงต้องเงยหน้ามาถามอย่างช่วยไม่ได้ ใบหน้าเธอขึ้นสีระเรื่ออย่างน่าหลงใหล
“เอาไว้ทำครั้งหน้าเถอะนะ” โม่ถิงประหลาดใจและรู้สึกแย่ในเวลาเดียวกันที่เข้าใจถังหนิงผิดไป
“คุณไม่พอใจฉันหรือ”
“ถ้าหากผมทำต่อ…คุณจะเจ็บเอานะ” โม่ถิงสวมเสื้อคลุมอาบน้ำและกลับไปที่เตียง พยายามข่มความปรารถนาเอาไว้ เขาไม่ต้องการให้ครั้งแรกของถังหนิงเป็นประสบการณ์ที่ย่ำแย่ “ทำไมคุณไม่บอกผมว่าคุณไม่เคย”
“แล้วฉันจะให้ฉันพูดเรื่องแบบนี้โต้งๆ ได้ยังไงอย่างไรกัน” ถังหนิงตอบขณะที่เกยคางไว้บนไหล่ของโม่ถิง “ฉันรู้ว่าคุณจะรับรู้ด้วยตัวคุณเอง”
“แต่ว่านะ สิ่งที่เกิดเมื่อกี้คืออะไรหรือนี้คือ นี่เรา…ทำมันแล้ว?”
“ไม่ว่าจะทำหรือไม่ทำ ตอนนี้คุณก็คือคุณนายโม่ คุณหนีไม่ได้แล้วหรอก…” หลังจากพูดจบ โม่ถิงลุกขึ้นและอุ้มถังหนิงก่อนจะพาไปยังห้องน้ำ “ขอผมดูหน่อยว่าเจ็บตรงไหนหรือเปล่า”
ถังหนิงอดที่จะหัวเราะไม่ได้เมื่อมองไปที่เห็นใบหน้าที่เต็มไปด้วยความกังวลของเขา “คุณไม่เหมือนกับคนที่ใครๆ ก็วาดภาพไว้เลยนะ”
“แล้วคุณคิดว่าผมเป็นยังไง” โม่ถิงวางถังหนิงลงในอ่างอาบน้ำอย่างอ่อนโยนและเปิดน้ำ
“ผู้นำที่มีอำนาจควบคุมชีวิตและความตายของศิลปินในสังกัดอย่างสิ้นเชิง เป็นคนที่ไม่มีความรู้สึก”
“สำหรับคนอื่นผมก็เป็นแบบนั้นจริงๆ แหล่ะ!” โม่ถิงแสดงออกอย่างจริงใจ “แต่คุณต่างออกไป…เมื่อคุณเป็นภรรยา และและเชื่อในตัวผมมากอย่างนี้จริงๆ…ผมก็จะแสดงให้คุณเห็นตัวตนที่แท้จริง”
“แต่ผมขอเตือนคุณไว้ก่อนนะถังหนิง”
“สำหรับผมการโกหกก็คือการโกหก ถ้าคุณทำลายความเชื่อใจ ผมจะไม่มีวันอภัยให้คุณ”
ถังหนิงลุกขึ้นนั่งอย่างสบายๆ จมูกของเธอเกือบสัมผัสกับโดนจมูกโม่ถิง “ช่างบังเอิญอะไรขนาดนี้ เพราะฉันก็เหมือนกัน”
ถึงแม้ว่าในค่ำคืนนี้ ความสัมพันธ์ทางกายของพวกเขาจะไปได้เพียงแค่ครึ่งทาง แต่หัวใจทั้งสองดวงกลับขยับเข้าใกล้กันมากขึ้นอีกนิด
เช้าวันต่อมา ถังหนิงตื่นขึ้นเพราะแสงแดดจ้าที่ส่องมาทางผ่านหน้าต่างเข้ามา เธอประหลาดใจที่ข้างๆ เธอนั้นว่างเปล่า
ถังหนิงคิดว่าโม่ถิงคงออกไปแล้ว แต่…ความจริงแล้วเขานั่งรอเธออย่างใจเย็นอยู่ที่ห้องนั่งเล่น ในมือพลิกเอกสารไปมา
“ผมเตรียมเสื้อผ้าชุดใหม่ไว้ให้คุณในห้องน้ำ เราจะออกจากที่นี่หลังจากที่คุณรู้สึกดีขึ้น”
ถังหนิงพยักหน้ารับอย่างเชื่อฟังขณะแล้วหันหลังกลับไปเดินไปที่ยังห้องน้ำ ทันใดนั้นเองเสียงโทรศัพท์ก็ดังขึ้น…หันอวี่ฝานโทรมา
ถังหนิงมองไปที่โม่ถิงอย่างเก้ๆ กังๆ ในขณะที่เขาจึงเลิกคิ้วขึ้นข้างหนึ่งอย่างมีเสน่ห์และถามว่า “คุณอยากให้ผมรับสายแทนไหม”


## บทที่ 6 หวนคืนสู่ตำแหน่งนางแบบระดับแนวหน้า

บทที่ 6 หวนคืนสู่ตำแหน่งนางแบบระดับแนวหน้า
แน่นอนว่าไม่ เวลามันยังไม่สมควร!
โม่ถิงรู้ว่าเธอกำลังคิดอะไร เขาจึงหยิบโทรศัพท์และส่งให้แทน ถังหนิงไม่ได้เดินออกไปเพื่อรับโทรศัพท์ แต่เธอกดรับอย่างมั่นใจต่อหน้าของโม่ถิง
“ถังหนิงตอนนี้คุณอยู่ไหน”
“ฉันกลัวว่านักข่าวจะตามหาเจอ ก็เลยมาซ่อนตัวน่ะ” ถังหนิงตอบอย่างใจเย็น
“นี่คุณจะบอกว่าคุณไม่รู้เรื่องที่เกิดขึ้นกับหลงเจี่ยงั้นเหรอ” หันอวี่ฝานถามอย่างอดกลั้น
“เกิดอะไรขึ้นกับหลงเจี่ยเหรอ ที่ที่ฉันซ่อนตัวมันค่อนข้างไกลน่ะ ก็เลยตามข่าวที่เกิดขึ้นไม่ค่อยทัน เกิดอะไรขึ้น” ถังหนิงพยายามแสร้งว่าสงสัย
“ก็เพราะคุณผู้จัดการของคุณน่ะสิ ตอนนี้เทียนอี้เลยวุ่นวายมาก คุณกลับมาที่ออฟฟิศก่อน ผมจะจัดงานแถลงข่าวให้คุณ ถังหนิง ผมไว้ใจให้คุณกู้ชื่อเสียงให้เทียนอี้นะ”
งานแถลงข่าว? เหมือนเป็นโอกาสของเขาที่จะโยนความผิดให้ถังหนิงเสียมากกว่า…
นี่เขาคิดจริงๆ หรือว่าเธอยังคงไร้เดียงสาแบบเมื่อก่อน
ถังหนิงวางสายอย่างนึกรังเกียจ ทันใดนั้นโม่ถิงก็พูดขึ้นว่า “ผมบันทึกเบอร์โทรไว้ในโทรศัพท์ของคุณแล้ว เมื่อไรที่ต้องการผมก็โทรมา และบอกให้ผมรู้ด้วยว่าคุณจะทำอะไร”
“ขอบคุณนะคะโม่ถิง…”
“คุณไม่ควรเรียกผมแบบนั้นนะ…” โม่ถิงเปลี่ยนท่านั่งและดึงถังหนิงเข้ามาใกล้ “เรียกผมแบบอื่น…ไม่งั้นผมไม่ปล่อยคุณไปนะ”
ถังหนิงหน้าแดงขณะที่พูดเบาๆ อย่างเขินอาย “ส…สามี…” รอยยิ้มที่เห็นได้ยากผุดขึ้นบนใบหน้าของโม่ถิง
“มาเถอะ ผมจะไปส่งคุณ แล้วก็อย่าลืมสัญญาที่เคยให้ไว้…อย่าเข้าใกล้ผู้ชายคนอื่นมากเกินไป”
ถังหนิงรู้ว่าแท้จริงแล้วโม่ถิงต้องการจะสื่ออะไร เธอตอบรับด้วยรอยยิ้มที่ทำให้มั่นใจ และสายตาที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความคาดหวังให้โม่ถิงเชื่อใจเธอ หัวใจของโม่ถิงเต้นไม่เป็นจังหวะ ระหว่างพวกเขานั้นไม่จำเป็นที่จะต้องพูดอะไรอีก
…
ภายในเวลาสี่สิบนาที โม่ถิงมาส่งถังหนิงที่สถานที่ใกล้กับเทียนอี้เอ็นเตอร์เทนเมนต์ ในฐานะที่เป็นราชาของวงการบันเทิง เขารู้ความลับทั้งหมดที่ทั้งลึกที่สุดและดำมืดที่สุดของอุตสาหกรรมนี้ ดังนั้นเขาจึงอยากรู้ว่าถังหนิงวางแผนจะพลิกสถานการณ์เพื่อหวนคืนสู่ตำแหน่งนางแบบระดับแนวหน้าอย่างไร
ถังหนิงรู้ดีว่าเธอกำลังเอาตัวเองเข้าไปข้องเกี่ยวกับอะไร นี่คือเกมอย่างแน่ชัดอยู่แล้ว เกมที่เธอต้องซ่อนไพ่ตายเอาไว้ ในขณะที่ศัตรูของเธอต่างก็หงายไพ่เรียบร้อยแล้ว หากเธอยังไม่สามารถเปลี่ยนแปลงผลลัพธ์ได้หลักจากลงจนหมดมือแล้ว เธอก็คงต้องยอมรับความพ่ายแพ้
ลงจากรถของโม่ถิงแล้วเธอก็เข้าไปในตึกด้วยทางเข้าพิเศษ ทันทีที่พนักงานสังเกตเห็นถังหนิง ห้องทั้งห้องก็เต็มไปด้วยปฏิกิริยาที่หลากหลายทั้งรังเกียจ ชิงชังและเยาะเย้ย พวกเขาต่างก็มั่นใจว่าการปล่อยข่าวของหลงเจี่ยต้องอยู่ภายใต้คำสั่งของถังหนิงอย่างแน่นอน
ถังหนิงแสร้งทำเป็นไม่สนใจ เธอเดินไปยังห้องทำงานของหันอวี่ฝาน เปิดประตูเข้าไปก็พบกับศีรษะด้านหลังของหันอวี่ฝาน
“คุณกลับมาแล้ว…” หันอวี่ฝานหันกลับมา พยายามข่มความโกรธไว้
“บอกฉันมาซิว่าเกิดอะไรขึ้น”
“ถังหนิง คุณแน่ใจเหรอว่าไม่รู้เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นกับหลงเจี่ย” หันอวี่ฝานขว้างข่าวหนังสือพิมพ์ไปตรงหน้าถังหนิง เขาถามด้วยความโมโหว่า “ถ้าเธอไม่ได้รับคำสั่งจากคุณ เธอจะกล้าทำเรื่องแบบนี้ได้อย่างไรกัน”
“อวี่ฝาน เรากำลังจะแต่งงานกันนะ ทำไมฉันต้องทำแบบนี้ด้วย มันจะไม่เป็นการผลักไสคุณออกไปหรือ” ถังหนิงพูดอะไรไม่ออก ตามองอีกฝ่ายอย่างใสซื่อ
“ถ้าอย่างนั้น คุณจะอธิบายเหตุการณ์ที่คุณสวมมงกุฎดาราไว้ที่ข้อเท้ายังไง คุณก็รู้ดีว่าความแตกต่างที่เห็นได้ชัดระหว่างคุณกับอวี่โหรวคือขา…”
ถังหนิงมองหันอวี่ฝานซักถามเธอ ก็คิดย้อนกลับไป หลายครั้งแล้วที่หันอวี่ฝานออกโรงปกป้องโม่อวี่โหรวแบบนี้ เธอเคยคิดว่าที่เขาทำไปทั้งหมดก็เพื่อปกป้องอาชีพที่เขาสร้างขึ้นมา ดังนั้นเธอก็เลยยินยอมอดทนเป็นคนผิด และยอมให้เขาสนับสนุนคนอื่นๆ แต่ถ้ามองในตอนนี้ บุคคลที่เขาต้องการจะปกป้องมาตลอดคือโม่อวี่โหรวเพียงคนเดียวเท่านั้น
“ตอนนั้นฉันไม่รู้ว่าจะสวมมงกุฎดาราไว้ที่ไหนนอกจากที่ข้อเท้า ผู้ช่วยของโม่อวี่โหรวก็อยู่ด้วยนะ คุณถามเขาได้เลย”
“ผมถามเขาเรียบร้อยแล้ว เขาบอกว่าคุณตัดสินใจเองทั้งหมด…” หันอวี่ฝานยังคงพูดต่อ
“อวี่ฝาน ฉันเป็นคู่หมั้นของคุณนะ แต่คุณกลับเชื่อคนอื่นมากกว่างั้นเหรอ” ถังหนิงแสร้งทำเป็นว่าผิดหวังและสังเกตปฏิกิริยาของหันอวี่ฝานอย่างต่อเนื่อง “เมื่อวันก่อน…เราควรจะได้จดทะเบียนสมรสของเรา”
“จะพูดอะไรตอนนี้ก็สายเกินไปแล้ว หายนะมันเกิดขึ้นแล้ว อัชแอ็ฟแจ้งไปยังศาลว่าจะฟ้องร้อง
เทียนอี้ในฐานะที่ผิดสัญญา และที่กระแสตอบรับของสาธารณชนต่อเทียนอี้มีแต่แย่ลงเรื่อยๆ ก็เป็นเพราะผู้จัดการคุณ คุณต้องรับผิดชอบกับสิ่งที่เกิดขึ้น” หันอวี่ฝานดูหมิ่นถังหนิงอย่างจองหอง เขาแสดงอำนาจของผู้ที่เหนือกว่าผ่านการออกคำสั่ง
“เดี๋ยวคุณก็จะเป็นภรรยาผมอยู่แล้ว ผมไม่อยากให้ภรรยาตัวเองมาทำลายอาชีพของผม และเพื่อผลประโยชน์ของเทียนอี้ ถังหนิง คุณมีหน้าที่ออกไปอธิบายให้สาธารณชนฟังว่า เรื่องยุ่งเหยิงที่เกิดขึ้นทั้งหมดเป็นฝีมือผู้จัดการของคุณ เธอต้องการสร้างกระแส และเทียนอี้ไม่มีส่วนเกี่ยวข้อง…”
“การยอมรับว่าผู้จัดการของฉันเป็นคนทำ ก็เท่ากับว่ายอมรับว่าฉันเป็นคนทำด้วยเหมือนกัน! คุณเองไม่ใช่เหรอที่รีบเรียกให้ฉันมาแทนที่โม่อวี่โหรว” ถังหนิงร้องไห้ “อวี่ฝาน เป็นเพราะฉันจะแต่งงานกับคุณ ฉันก็เลยต้องเสียสละตนเองอย่างนั้นเหรอ”
“ผมไม่สน คุณผิดเองที่ทำให้คนอื่นจำได้” ทันทีที่คำเหล่านั้นหลุดออกจากปาก หันอวี่ฝานก็รู้สึกว่าตนเลยเถิดมากไป จึงรีบสงบสติลงแล้วยื่นแขนออกเพื่อจะกอดถังหนิง แต่เธอก็โต้กลับด้วยการผลักเขาออก “ถังหนิง ผมชักจะเริ่มหงุดหงิดแล้วนะ แค่ครั้งนี้ครั้งเดียว…หลังจากที่เราแต่งงานกันแล้ว ผมสัญญาว่าจะดูแลคุณเป็นอย่างดี…”
แน่นอนว่าถังหนิงกลั้นน้ำตาและพยักหน้ารับ “ที่ฉันยอมทำ ไม่ใช่เพราะว่าฉันยอมรับว่าเป็นคนก่อเรื่อง แต่เป็นเพราะฉันอยากปกป้องอาชีพของคุณ และมันจะไม่มีครั้งหน้าอีก!”
“ได้สิ…ผมสัญญาว่าจะไม่มีครั้งต่อไป!”
แต่ความจริงหันอวี่ฝานรู้ว่าคราวหน้าถังหนิงก็จะตกหลุมพรางอีกแน่นอน ยิ่งเมื่อพวกเขาแต่งงานกันแล้ว ด้วยนิสัยของถังหนิงทำให้เขาควบคุมเธอได้ง่ายเหลือเกิน
“งานแถลงข่าวจะมีขึ้นตอนบ่ายสามโมง เราจะประชุมกันเรื่องบทพูดของคุณในอีกไม่ช้านี้”
“ได้ค่ะ!”
ถังหนิงหยุดร้องไห้ บังคับตัวเองให้มองเข้าไปในดวงตาของหันอวี่ฝานเหมือนอย่างที่ผ่านมา แต่ทันทีที่ออกจากห้อง สายตาของเธอก็เปลี่ยนเป็นแข็งกร้าว
เธอไม่อาจลบภาพชายเจ้าเล่ห์คนนั้นได้ในทันที แต่เธอก็ยังยืนยันที่จะทำตามการตัดสินใจของตนเอง
ไม่มีทางที่เธอจะยอมรับผิดแทนการกระทำโง่ๆ ของหันอวี่ฝานอีกต่อไป
หลังจากคิดอย่างรอบคอบแล้ว เธอก็กลับไปที่ห้องของตนและโทรหาผู้จัดการ “หลงเจี่ย หันอวี่ฝานกำลังจะใช้ฉันเป็นโล่กำบัง”
“ฮ่าๆ! ถังหนิง บอกมาได้เลยว่าอยากให้ฉันทำอะไร” ผู้จัดการของเธอช่างเต็มเปี่ยมไปด้วยจิตวิญญาณของนักสู้เสียจริง
“บ่ายสามโมงฉันจะประกาศว่าฉันเป็นคนก่อเรื่องและขอโทษทุกคน หลังจากนั้นฉันอยากให้เธอปล่อยภาพของหันอวี่ฝานกับโม่อวี่โหรวกำลังพลอดรักกันที่โรงพยาบาล…”
“ฮ่าๆ ได้เลย! ฉันคิดหัวข้อข่าวดีๆ ไว้แล้ว ‘ประกาศ! ประธานบริษัทเทียนอี้มีชู้ คนหลอกลวงที่น่าขยะแขยงที่สุด!’”
ถังหนิงหัวเราะออกมาอย่างช่วยไม่ได้ก่อนขอโทษปลายสาย “หลงเจี่ย ฉันขอโทษที่ลากเธอมาข้องเกี่ยวเรื่องทั้งหมดนี่”
“ถังหนิง ตราบใดที่คุณตัดสินใจว่าจะเริ่มใหม่อีกครั้ง ฉันจะช่วยให้คุณกลับมาเป็นนางแบบระดับแนวหน้าเอง ไม่สิ ไม่ใช่เพียงแค่นั้น ฉันจะช่วยให้คุณกลายเป็น…นางแบบระดับโลก!”


## บทที่ 7 หันอวี่ฝาน คุณมันโหดเหี้ยม!

บทที่ 7 หันอวี่ฝาน คุณมันโหดเหี้ยม!
นางแบบระดับโลก? เธอไม่เคยคิดไปไกลขนาดนั้นเลย เธออยากสนใจแค่ปัจจุบันเท่านั้น…
…นั่นคือการทำให้หันอวี่ฝานและโม่อวี่โหรวได้รับกรรมที่ก่อไว้
เวลาเที่ยงก่อนการประชุมที่เทียนอี้ หันอวี่ฝานผู้ที่ไม่ได้ทานมื้อเที่ยงกับถังหนิงมานานแล้ว จู่ๆ ก็ตัดสินใจพาเธอมาภัตตาคารหรูที่อยู่ด้านล่าง เขายังจองโต๊ะและจัดเตรียมมื้อเที่ยงใต้แสงเทียนไว้ด้วย ถังหนิงไม่มีปฏิกิริยาอะไรขณะมองดอกกุหลาบที่เข้าคู่กับเทียนโดย ไม่มีปฏิกิริยาอะไร เธอนั่งลงหลังจากหันอวี่ฝานดึงเก้าอี้ให้
“ผมสั่งสเต็สเต๊กเนื้อสันนอกจานโปรดของคุณไว้ให้แล้ว…”
ถังหนิงรู้สึกประหลาดใจอย่างมากและไม่มีคำใดจะเอ่ย ดูเหมือนว่าตลอดห้าปีที่อยู่ด้วยกันมา หันอวี่ฝานก็ยังคงไม่รู้ว่าเธอชอบอะไร
“เป็นอะไรไป คุณไม่ชอบหรือ”
ถังหนิงกำลังจะตอบกลับ แต่หัวหน้าพ่อครัวก็มาปรากฏตัวข้างพวกเขาพร้อมถือถาดอาหารไว้ เขาหันมาหาถังหนิง “คุณถัง วันนี้เรามีสเต็สเต๊กสันในจานโปรดของคุณด้วยครับ ผมขอนำเสนอภัตตาคารเฟรเดอริก เพื่อแสดงความยินดีเนื่องในโอกาสวันแต่งงานของคุณ…”
หันอวี่ฝานสีหน้าเปลี่ยนทันทีที่ได้ยินอย่างนั้น แต่เขาก็ขายหน้าเกินกว่าจะพูดอะไรออกไป เขาแค่เปลี่ยนจานของถังหนิงอย่างเงียบๆ “รสนิยมของคุณเปลี่ยนไปแล้วสินะ”
“ขอบคุณค่ะ แต่พวกเรายังไม่ได้แต่งงานกันหรอกค่ะ” ถังหนิงอธิบายให้หัวหน้าพ่อครัวฟังเชฟเข้าใจ และไม่สนใจหันอวี่ฝาน “คุณช่างเอาใจใส่เสียจริง ฉันพูดถึงแค่ครั้งเดียวแต่คุณก็จำได้”
หัวหน้าพ่อครัวเชฟจากไปอย่างสุภาพ ถังหนิงจึงหันกลับมาสนใจหันอวี่ฝานต่อ
“ครั้งต่อไป ผมจะต้องจำได้แน่นอนว่าภรรยาของผมชอบทานอะไร!” หันอวี่ฝานเตือนตัวเอง
“รีบทานเร็วๆ เข้าเถอะ เรายังต้องกลับไปและคุยกันเรื่องบทพูดนะ” ถังหนิงยิ้มเย้ยหยันอยู่ข้างในใจ แต่ก็ยังคงความสงบนิ่งไว้ และตอนนั้นเอง…เธอได้รับข้อความเรื่อง หัวเรื่อง ‘1908ศูนย์แปดหนึ่งเก้า’ เมื่อเธอเปิดดูก็รับรู้ได้ทันทีว่าเป็นข้อความจากโม่ถิง
ศูนย์แปดหนึ่งเก้าวันที่สิบเก้าเดือนแปดคือเมื่อวาน วันที่พวกเขาแต่งงานกัน
[“สเต็สเต๊กนั่นมาจากผมเอง สิ่งที่หัวหน้าพ่อครัวต้องการจะสื่อคือ…ขอแสดงความยินดีกับการแต่งงานของเรา]”
ถังหนิงหัวเราะออกมา และตอบกลับข้อความจากใต้โต๊ะ [“คุณรู้ได้ยังไงว่าฉันอยู่ที่ไหน]”
[“ผมมีวิธีค้นหาในสิ่งที่ผมอยากรู้]” โม่ถิงตอบอย่างใจเย็น
ถังหนิงจับโทรศัพท์ไว้แน่นขณะชาย สายตาส่อดสายตามองไปรอบๆ ภัตตาคาร แต่ก็ไม่พบโม่ถิงเลย ถึงแม้ว่าเธอจะไม่รู้ว่าเขามีวิธีจัดการกับสิ่งต่างๆ อย่างรอบคอบได้อย่างไร แต่เธอก็สัมผัสได้ว่าเขาอยู่ใกล้ๆ...
…เขามีท่าทางราวกับกษัตริย์ที่ไม่มีใครสามารถเพิกเฉยหรือปฏิเสธได้
“ถังหนิง คุณมองอะไรอยู่เหรอ” หันอวี่ฝานถามพร้อมโบกมือไปมาตรงหน้าเธอ สายตาของเขาเต็มไปด้วยคำถามสงสัย
“อ๋อ ไม่มีอะไรหรอก…” ถังหนิงส่ายหัวและค่อย แล้วๆ เปลี่ยนหัวข้อสนทนาอย่างใจเย็น “อวี่ฝาน เมื่อไรเราจะกลับไปจดทะเบียนสมรสกันล่ะ”
“หลังจากที่ทุกอย่างลงตัว คุณก็รู้ดีว่างานประกาศรางวัลท็อปเทน-โมเดลคือโอกาสที่โม่อวี่โหรวจะก้าวหน้าในสายอาชีพของเธอ ถังหนิง เธอโชคดีจริงๆ ที่มีคุณ…ไม่อย่างนั้นอวี่โหรวคงต้องจบลงแค่นี้แน่” หันอวี่ฝานรินไวน์แดงให้ถังหนิงก่อนที่จะชนแก้วกับเธอ
“ฉันจะช่วยคุณนำสิ่งที่คุณต้องการกลับคืนมาให้คุณได้สิ่งที่คุณสมควรได้” ถังหนิงยิ้มอย่างอ่อนโยน ลักยิ้มบนใบหน้าทำให้เธอดูสวยยิ่งขึ้นไปอีก
แต่หันอวี่ฝานในตอนนี้ไม่ได้สนใจเธอสักเท่าไร หัวใจของเขาหลงใหลไปกับการยั่วยวนของโม่อวี่โหรวมาเป็นเวลาหลายปีแล้ว ดังนั้นเขาจึงไม่ฉุกคิดว่าคำพูดของถังหนิงมีนัยแอบแฝง
“ถังหนิง คุณก็ลำบาก…”
ถังหนิงรู้ทุกอย่างที่เธอกำลังจะทำ มื้อกลางวันนี้ก็เป็นแค่รางวัลเล็กๆ แต่เป็นรางวัลที่เป็นแผนการเพื่อปิดบังเจตนาที่แท้จริงของเขา
“แล้วก็นะ หลังจบงานแถลงข่าวแล้ว ช่วยโทรหาผู้จัดการของคุณด้วย เราคงต้องใช้วิธีทางกฎหมายเพื่อที่จะได้ตกลงในการจัดการกับเธอ”
“ตกลง” ถังหนิงยิ้มหวาน
แต่ไม่มีทางที่เธอจะปล่อยให้เขาแตะต้องหลงเจี่ยแน่นอน
เวลาบ่ายสองโมง ณ ห้องประชุมหลักของเทียนอี้ นักข่าวจากสื่อทุกแขนงทุกสื่อมารวมกันที่นี่ พวกเขาอยากรู้ว่าถังหนิงจะพูดอะไร
ทุกคนต่างก็มีคำถามมาถามเธอ ตั้งแต่สาเหตุที่ทำให้ถังหนิงถอยห่างจากวงการอย่างรวดเร็ว ไปจนถึงสาเหตุที่เธอเซ็นสัญญากับเทียนอี้ หรือความจริงแล้วเกิดอะไรขึ้นกันแน่ เธอถึงไปแทนที่โม่อวี่โหรวได้ ซึ่งตั้งแต่เธอถอยห่างจากวงการไป เธอก็หลีกเลี่ยงการเป็นจุดสนใจ ดังนั้นมันจึงยากที่จะหาเรื่องไม่ดีเกี่ยวกับเธอ
วันนี้ช่างเป็นวันที่เหมาะสำหรับเหมาะเจาะของเหล่านักข่าวพวกเขาจริงๆ
เวลาบ่ายสามโมง ถังหนิงแต่งกายอย่างเรียบง่ายและปรากฏตัวพร้อมบอดี้การ์ดข้างกาย เธอเดินไปที่เวทีอย่างช้าๆ และหันหลังกลับมาพบปะฝูงชน นักข่าวต่างก็แย่งกันเพื่อที่จะได้ถามเธอเป็นคนแรก
“ถังหนิง ชื่อของคุณคือติดอันดับหนึ่งในอันดับการคำค้นหา และดูเหมือนว่าจะยังไม่ลดอันดับเลยอยู่ที่นั่น คุณจ่ายเงินเพื่อให้ได้ตำแหน่งนี้หรือเปล่าคะ”
“ถังหนิง ทั้งคุณและโม่อวี่โหรวต่างก็เป็นนางแบบในสังกัดของเทียนอี้ แต่ทำไมช่วงหลายปีมานี้ถึงมีแต่
อวี่โหรวที่ได้รับความสนใจล่ะคะ คุณโดนบริษัทดองเหรอ คุณก็เลยอิจฉาชื่อเสียงของเธอใช่ไหม?”
“ถังหนิง คุณสร้างเรื่องทั้งหมดนี้ก็เพราะจะเพื่อที่จะสร้างกระแสข่าวใช่ไหมลืองั้นเหรอ”
เมื่อสถานการณ์เริ่มยุ่งเหยิง พนักงานของบริษัทก็รีบออกมาขัดขวางกันนักข่าวออก และทำให้ทุกอย่างกลับคืนสู่สภาพเดิม ในที่สุดถังหนิงก็ได้รับอนุญาตให้พูด
“ก่อนอื่นฉันอยากขอโทษทุกคนที่ทำให้บริษัทเสียชื่อเสียง และทำให้ทุกคนสงสัยในความซื่อสัตย์ของ
โม่อวี่โหรว”
“ส่วนที่งานแสดงมงกุฎดาราคราวน์ สตาร์ของอัชแอ็ฟ ฉันตัดสินใจด้วยตัวเอง บริษัทและโม่อวี่โหร่วไม่รู้เรื่องที่ฉันปรากฏตัวบนเวที ทุกอย่างที่เกิดขึ้นไม่เกี่ยวข้องกับเทียนอี้ บริษัทของฉันหรือว่าโม่อวี่โหรว”
“ความจริงแล้ว…ฉันพยายามที่จะสร้างกระแสข่าวลือ! แต่ผู้จัดการของฉันก็ไม่เกี่ยวข้องกับเรื่องนี้ เธอแค่ถูกโดนฉันหลอกใช้เท่านั้น ฉันตัดสินใจที่จะรับผิดชอบทุกอย่าง ขอบคุณที่อดทนรับฟังอค่ะ ขอบคุณค่ะ”
หลังจากที่ถังหนิงพูดจบ ห้องทั้งห้องก็ตกอยู่ในความวุ่นวาย…
นักข่าวต่างก็ไม่สบายใจ…พวกเขาแทบไม่เคยเห็นคนดังคนไหนยอมรับความผิดอย่างง่ายดายและตรงไปตรงมาขนาดนี้ หากเป็นคนอื่นคงพยายามหลบเลี่ยงสถานการณ์ แต่เธอกลับยอมรับผิดทั้งหมด และอ้างว่าผู้จัดการของเธอ บริษัทหรือโม่อวี่โหรวไม่เกี่ยวข้องกับเหตุการณ์นี้ด้วย
ถังหนิงคิดว่าเรื่องทุกอย่างจบลงแล้ว แต่หันอวี่ฝานกลับเตรียมอย่างอื่นไว้โดยที่เธอเองก็ไม่คาดคิด เพื่อที่จะยืนยันว่าเธอเป็นคนเรียกร้องความสนใจ เขาอนุญาตให้ผู้จัดการผู้ดูแลศิลปินเข้าหาถังหนิงและเผชิญหน้ากับสื่อ “นี่ไม่ใช่ครั้งแรกที่เธอทำเรื่องแบบนี้ แต่…บริษัทและฉันจะให้โอกาสเธอเป็นครั้งสุดท้าย ถังหนิง ผมหวังว่าคุณจะเรียนรู้จากความผิดพลาด และไม่ทำอะไรล้ำเส้นอีก”
ไม่ใช่ครั้งแรก…จุดประสงค์ของคำพูดเหล่านั้นคือการโต้กลับคำกล่าวของหลงเจี่ยอย่างชัดเจน ตอนนี้เลยดูเหมือนว่า ทุกครั้งที่เธอทำหน้าที่แทนโม่อวี่โหรวในอดีตก็เพื่อต้องการสร้างข่าวลือกระแสให้ตัวเอง!
หันอวี่ฝาน คุณมันโหดเหี้ยม!
ถังหนิงยังคงนิ่งเงียบขณะโค้งขอโทษให้สื่อ จากนั้นและเพราะการปกป้องจากพนักงานบริษัท เธอจึงออกจากห้องประชุมได้อย่างปลอดภัยพนักงานก็คุ้มกันเธอออกจากห้องประชุมไป...
และทันใดนั้นชาวเน็ตก็เต็มไปด้วยความเกลียดชัง ตั้งแต่ถังหนิงยอมรับทุกอย่างอย่างตรงไปตรงมา สาธารณชนที่มองเห็นเพียงแค่ผิวเผินก็เต็มไปด้วยความโกรธแค้น แม้แต่พนักงานของไห่รุ่ยก็ยังทำเหมือนว่าเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเป็นเรื่องน่าเยาะเย้ย
หลังเมื่อออกมาจากการประชุมแล้ว โม่ถิงก็ได้ยินบทสนทนาของพนักงาน เขาหันไปหาผู้ช่วยจัดการที่รีบอธิบายสิ่งที่เกิดขึ้นในงานแถลงข่าววันนี้ให้ฟัง “ท่านประธานครับ ท่านอยากทำอะไรเพื่อช่วยคุณนายถังไหม”
“ยังไม่ใช่ตอนนี้ ผมอยากรู้ว่าเธอจะจัดการเรื่องนี้ด้วยตนเองอย่างไร” โม่ถิงตอบอย่างสุภาพ เขาเคยพูดไปก่อนหน้านี้แล้วว่าเขาสงสัยว่าถังหนิงจะมีปฏิกิริยาอย่างไร แบบไหน เพราะว่าเขาช่วยเธอมาแล้วสองครั้งจึงอยากรู้ว่าเธอจะแก้ไขประเด็นนี้ด้วยตนเองได้อย่างไร
ในฐานะที่เป็นภรรยาของโม่ถิง เธอจะยอมปล่อยให้เรื่องแบบนี้บั่นทอนจิตใจอย่างนั้นหรือ


## บทที่ 8 รูปภาพและวิดีโอ

ตอนบทที่ 8 รูปภาพและวิดีโอ
โดยไม่ได้คำนึงถึงสิ่งอื่นไม่ว่าจะอย่างไรก็ตามแต่ การที่ความจริงที่ถังหนิงก้าวออกมายอมรับว่าเป็นคนสร้างความวุ่นวายแบบนี้ ทำให้ชื่อเสียงของเทียนอี้สะอาดอย่างหมดจด การเจรจากับอัชแอ็ฟประสบความสำเร็จ พวกเขารับคำขอโทษของ
หันอวี่ฝาน และคืนตำแหน่งพรีเซ็นเตอร์ให้กับโม่อวี่โหรวอย่างที่ตั้งใจไว้ตอนแรก และเพราะเธอเองก็เป็นเหยื่อเช่นเดียวกัน จึงทำให้หลังจบเหตุการณ์นี้ ความนิยมของเธอพุ่งขึ้นอย่างฉับพลัน
เทียนอี้เอ็นเตอร์เทนเมนต์และโม่อวี่โหรวฟื้นตัวจากเหตุการณ์ได้อย่างสมบูรณ์และไม่ได้รับความเสียหายใดๆ ขณะที่ถังหนิงถูกทำลายอย่างสมบูรณ์เช่นเดียวกัน
ในเวลาอันรวดเร็ว คำค้นหาอย่าง ‘ตัวแม่ในการสร้างข่าวลือกระแส’ ‘นางแบบจอมวางแผน’ ‘ถังหนิง ยัยผู้หญิงแพศยาชาเขียว’[footnoteRef:1]* รวมถึงคำอื่นๆ ที่ใกล้เคียงกันก็เริ่มปรากฏในอันดับการค้นหา และผลลัพธ์ทั้งหมดก็นำไปสู่การสนทนาที่เต็มไปด้วยภาษาที่รุนแรง [1:  แพศยาชาเขียว (绿茶婊) คำสแลงอินเทอร์เน็ตของเมืองจีน ใช้อธิบายผู้หญิงที่พยายามเสแสร้งว่าไร้เดียงสา แท้จริงไม่เป็นอย่างนั้น]
ถังหนิงนั่งดูข่าวอยู่ในห้อง และพยายามใจเย็นอย่างถึงที่สุดแล้ว  เพราะเธอรู้ว่าทุกอย่างที่เธอกำลังอดทนอยู่ตอนนี้จะส่งผลในอีกไม่ช้า…
…หันอวี่ฝานและโม่อวี่โหรวจะต้องทุกข์ทรมานมากกว่าที่เธอเป็นอยู่ตอนนี้สิบเท่า!
อย่างไรก็ตาม ภาพลักษณ์ของเธอในสายตาของสาธารณชนตอนนี้พังทลายอย่างไม่มีชิ้นดี แม้แต่พนักงานคนทำความสะอาดก็ยังอดไม่ได้ที่จะแสดงทัศนคติเช่นนั้นกับเธอ “คุณถังคะ กรุณาขยับขาที่มีค่าของคุณหน่อยได้ไหมคะ คุณไม่เห็นเหรอว่าอิฉันกำลังพยายามทำความสะอาดที่นี่อยู่”
“ดูเหมือนว่าคุณจะไม่มีงานที่ต้องไปเข้าร่วมนี่ แต่คุณก็ยังเข้ามาที่นี่ทุกวัน หลังฉันปวดไปหมดแล้วที่ต้องทำความสะอาดหลังจากคุณออกไปให้คุณแบบนี้”
สีหน้าของถังหนิงเปลี่ยนเป็นเย็นชา ถึงแม้ว่าเธอจะร่วงลงสู่จุดต่ำสุดในอาชีพ แต่ก็ไม่ได้หมายความว่าเธอจะยอมให้ใครมาระรานได้ เธอหยิบโทรศัพท์และต่อสายไปหาหันอวี่ฝาน ไม่ลืมที่จะกดเปิดลำโพงเพื่อให้พนักงานทำความสะอาดได้ยินบทสนทนาของพวกเขาด้วย “อวี่ฝาน สถานะของฉันในบริษัทนี้ตกต่ำมากขนาดที่สมควรแม่บ้านทำความสะอาดก็โดนพูดจาดูถูกได้เชียวหรือแม้กระทั่งพนักงานทำความสะอาดเหรอ”
“เอาถามชื่อเธอมาแล้วะโทรหาฝ่ายบุคคลให้ไล่เธอหล่อนออก” หันอวี่ฝานตอบอย่างไม่ลังเล
ถังหนิงวางสายและมองพนักงานทำความสะอาดด้วยสายตาเย็นชา “การที่ฉันเป็นคนง่ายๆ ไม่ได้หมายความว่าคุณจะมาพูดจาปกติเล่นหัวกับฉันได้นะ การที่ฉันไม่ได้เป็นนางแบบก็ไม่ได้หมายความว่าฉันไม่ได้เป็นสมาชิกในครอบครัวตระกูลถัง ฉันถ้าฉันต้องการ ฉันสามารถทำให้พนักงานทำความสะอาดธรรมดาๆ อย่างคุณตกงานไปตลอดชีวิตได้โดยที่ไม่ต้องลงมืออะไรเลย…”
ใบหน้าของพนักงานทำความสะอาดแม่บ้านคนนั้นซีดเผือด ดขณะที่เหงื่อเริ่มตก เธอไม่เคยรู้เลยว่าถังหนิงจะน่าขู่ให้กลัวได้ขนาดนี้  หล่อนเธอรีบโค้งขอโทษของโพยอย่างรวดเร็ว “ขอโทษค่ะ…คุณถัง ฉันจะไม่ทำแบบนี้อีก”
“ถึงแม้ว่าคุณจะอยู่เหนือคนอื่น คุณก็ควรปฏิบัติกับเขาอย่างเท่าเทียมกัน ฉันไม่ได้จะบอกว่าความจริงแล้วคุณอยู่ต่ำกว่าคนอื่นหรอกนะ” ถังหนิงไม่ได้อยากสร้างความยุ่งยากให้พนักงาน แต่เธอต้องสอนให้พวกเขาได้รับบทเรียนเสียบ้าง พูดจบเธอก็ลุกขึ้น หลังจากพูดจบพอดีกับที่ และทันใดนั้นเองก็ได้รับข้อความจากหันอวี่ฝานให้ไปหาเขาที่ออฟฟิศ
“ถังหนิง ภาพลักษณ์ของคุณตอนนี้ตกต่ำอย่างถึงที่สุดแล้ว ดังนั้น…ผมก็เลยจัดการให้คุณมีส่วนร่วมในกิจกรรมบางอย่าง หวังว่าคุณจะกู้ชื่อเสียงคืนจากสาธารณชนได้นะ โม่อวี่โหรวกำลังบาดเจ็บอยู่ไม่ใช่หรือ ทำไมคุณไม่ไปเยี่ยมและดูแลเธอเพื่อแสดงว่าคุณเองก็เสียใจ…บางทีคุณอาจจะเรียกคะแนนความสงสารได้”
ถังหนิงสำรวจใบหน้าของหันอวี่ฝานและสงสัยว่าทำไมเธอถึงไม่เคยสังเกตเลยว่าเขาช่างน่าอัปยศขนาดนี้
โม่อวี่โหรวกำลังใช้โอกาสนี้เพื่อทำให้เธอรู้สึกขายหน้าชัดๆ แต่หันอวี่ฝานกลับแนะนำให้ถังหนิงไปดูแลเธอ
“คุณเพียงแค่แกล้งแสดงต่อหน้ากล้องสักสองสามนาทีเมื่อมีการแพร่ภาพสด…”
หันอวี่ฝานคิดไว้แล้วว่าถังหนิงต้องปฏิเสธ โม่อวี่โหรวใช้ความเป็นเด็กของเธอในการทำให้หันอวี่ฝานยอมจำนน และขอให้ถังหนิงทำตามคำเรียกร้องที่ช่างไร้เหตุผลเหลือเกิน แต่เธอก็พยักหน้าตกลงอย่างที่เขาเองก็ไม่คาดคิด
“ตกลง”
“คุณเต็มใจจะทำมันเหรอ?”
“ตั้งแต่โม่อวี่โหรวได้รับบาดเจ็บ ฉันก็ไม่มีโอกาสไปเยี่ยมเธอเลย และนี่ก็เป็นโอกาสที่ดีมาก” ถังหนิงตอบด้วยท่าทางที่สงบเยือกเย็น
“ถ้าอย่างนั้น ผมจะให้ะหาคนมาปกป้องและพาคุณออกไปจากที่นี่… เพราะข้างนอกนักข่าวมากันเยอะมาก”
ถังหนิงยังคงเงียบสงบและเก็บอารมณ์ได้ ถึงแม้ว่าเธอจะรู้แผนการของโม่อวี่โหรวที่ต้องการทำให้เธอเจ็บปวด เธอรู้…ยิ่งโม่อวี่โหรวรู้สึกว่าตอนนี้ตัวเองอยู่สูงและมีอำนาจมากเท่าไร…ก็ยิ่งตกต่ำได้มากเท่านั้น
คนที่จะได้หัวเราะเป็นคนสุดท้าย…
…ก็ยังไม่ได้ถูกกำหนดไว้อยู่ดี
ไม่นานหลังจากนั้น ถังหนิงก็ขึ้นรถผู้ช่วยของหันอวี่ฝานและตรงไปยังโรงพยาบาลเทียนเหอ ระหว่างทางเธอส่งข้อความหาโม่ถิง “คุณสามี อย่ากังวลกับข่าวอะไรก็ตามที่คุณเห็นเกี่ยวกับฉันเลย ฉันมีแผนแล้ว และฉันก็อยากกลับไปที่บ้านคืนนี้ คุณช่วยส่งคนมารับฉันที่โรงพยาบาลเทียนเหอหน่อยได้ไหม ฉันไม่รู้ว่าบ้านใหม่ของเราอยู่ที่ไหน…”
ในระหว่างการประชุม โม่ถิงได้รับข้อความจากถังหนิง ซึ่งนับเป็นครั้งแรกที่เขาหยุดสิ่งที่กำลังกระทำอยู่ ทำให้ผู้บริหารระดับสูงของบริษัทมองหน้ากันด้วยความประหลาดใจ ต้องเป็นคนที่เหมือนพระเจ้าขนาดไหนถึงได้มีอิทธิพลมากขนาดนี้
โม่ถิงไม่สนใจปฏิกิริยาของคนรอบข้าง สิ่งเดียวที่เขาสามารถให้ความสนใจได้คือน้ำเสียงที่น่าสงสารของถังหนิง เขาตอบกลับข้อความของเธออย่างรวดเร็ว “เด็กดี ผมจะไปรับคุณเอง”
หลังได้รับข้อความจากโม่ถิง ถังหนิงอดไม่ได้ที่จะนึกถึงสีหน้าของโม่ถิงตอนเรียกเธอว่า ‘เด็กดี’ รอยยิ้มหวานปรากฏขึ้นบนหน้าเธอ ดวงตาของเธอโค้งราวกับพระจันทร์เสี้ยวสองดวง ในขณะนั้นเอง ผู้ช่วยของหันอวี่ฝานมองถังหนิงจากกระจกมองหลัง ตอนนี้ยิ้มได้ก็ยิ้มไปคุณยังยิ้มได้อยู่ แต่เดี๋ยวรอดูเถอะว่าต่อไปอะไรจะเกิดขึ้นกับคุณ
ถังหนิงรู้ว่าโลกทั้งโลกกำลังเป็นปรปักษ์กับเธอ แต่เธอก็บังคับตัวเองไม่ให้สนใจความคิดของคนอื่น หลังจากติดต่อกับโม่ถิง เธอก็ส่งข้อความหาผู้จัดการของเธอ
“หลงเจี่ย หันอวี่ฝานจัดการให้ฉันไปดูแลโม่อวี่โหรวที่โรงพยาบาล ฉันเกือบจะถึงที่นั่นแล้ว คุณพร้อมหรือยัง”
“ใครที่ฉลาดมากพอก็จะรับรู้ได้ว่าภรรยาน้อยคนนั้นกำลังใช้โอกาสนี้ในการทำให้คุณเสียหน้า นี่เธอคิดจริงๆ หรือว่าสามารถจะทำสิ่งนั้นได้ ฉันพร้อมมานานมากแล้ว และฉันมั่นใจว่าผู้คนจะต้องสนุกแน่นอน…ฉันมีทั้งรูปภาพและวิดีโอ”
“คุณปล่อยรูปภาพได้…แต่เก็บวิดีโอไว้ก่อนนะ ฉันอยากให้หันอวี่ฝานและโม่อวี่โหรวมีเวลาในการโต้กลับ”
“ฉันเข้าใจแล้ว เราควรรอเวลาที่เหมาะสมสินะ เมื่อไรที่พวกเขาย่ำแย่มากที่สุด ฉันจะปล่อยวิดีโอและประกาศชัยชนะ!” หลงเจี่ยตื่นเต้นจนผิดปกติ “ฉันอยากให้โม่อวี่โหรวล้มลงตอนที่เธออยู่ในจุดสูงสุด ถังหนิง ถึงแม้ว่าจะมีใครหลายคนดูหมิ่นคุณ แต่ฉันก็รู้สึกได้ว่ายังคงมีคนบางกลุ่มที่สนับสนุนคุณอยู่ ฉันคิดว่านี่เป็นเรื่องที่ดีจากเหตุการณ์ทั้งหมดนี่…”
“หลงเจี่ย ระวังตัวเองด้วยนะ”
หลังส่งข้อความกับผู้จัดการเสร็จ ถังหนิงก็ลบบทสนทนาทั้งหมดทิ้งทันทีพร้อมยกมุมปากที่ยกขึ้นเป็นรอยยิ้มเล็กน้อยๆ
…
ภายในห้องพิเศษของโรงพยาบาลเอกชนแห่งหนึ่ง โม่อวี่โหรวกำลังนั่งอย่างอ่อนแรงอยู่บนเตียง แค่คิดภาพว่าเธอสามารถทำให้ถังหนิงเสียหน้าได้ แค่ขณะหนึ่งก็ทำให้ดวงตาของเธอเป็นประกาย
เธอไม่เคยคิดฝันเลยว่าถังหนิงจะโง่เขลาขนาดที่ยอมรับผิดเองทั้งหมด ไม่เพียงแค่ทำให้คุณค่าของ
โม่อวี่โหรวเพิ่มขึ้น แต่ยังทำให้เธอได้ตำแหน่งพรีเซ็นเตอร์ของอัชแอ็ฟด้วย
“อวี่โหรว ถังหนิงเกือบจะถึงแล้ว เมื่อเธอมาถึง กล้องก็จะทำงานและคุณจะเผยแพร่ภาพสดเป็นเวลาสามนาที ในช่วงเวลานั้นฉันจะเรียกให้หมอเข้ามาเปลี่ยนผ้าพันแผลของคุณ และในขณะเดียวกันฉันจะทำให้ถังหนิงล้างเท้าให้คุณ…”
“ในที่สุดวันนี้ก็มาถึง…” โม่อวี่โหรวอุทาน เธออยู่ใต้เงาของถังหนิงมาเป็นเวลานาน นับตั้งแต่วันนี้ เธอสาบานว่าจะปีนให้สูงขึ้นไปเรื่อยๆ เธอกำลังจะก้าวข้ามถังหนิง แย่งหันอวี่ฝานมาและกลายเป็นสตรีหมายเลขหนึ่งของเทียนอี้
“ต่อจากนี้สิ่งต่างๆ จะยิ่งดีขึ้นสำหรับคุณ และงานประกาศรางวัลท็อปเทนโมเดลประจำปีก็กำลังจะทำการคัดเลือก ฉันมั่นใจว่าคุณจะได้รับการคัดเลือก ในเมื่อถึงตอนนั้น…คุณก็จะเข้าใกล้การเป็นนางแบบระดับแนวหน้าไปอีกขั้น”
โม่อวี่โหรวค่อยๆ เผยรอยยิ้มออกมา นี่มันดียิ่งกว่าสิ่งที่เคยวาดฝันไว้เสียอีก และเพราะทุกอย่างกำลังเข้าทางเธอ จึงทำให้ความเย่อหยิ่งที่มีจึงของเธอเริ่มสูงขึ้น…
…
*คำสแลงอินเทอร์เน็ตของเมืองจีน “ผู้หญิงแพศยาชาเขียว (绿茶婊)” ใช้อธิบายผู้หญิงที่มีความพยายามในการเสแสร้งว่าไร้เดียงสา แท้จริงไม่เป็นอย่างนั้น


## บทที่ 9 ฉันจะไม่ขอโทษคุณแน่นอน

ตอนบทที่ 9 ฉันจะไม่ขอโทษคุณแน่นอน
โรงพยาบาลส่งกลิ่นไม่พึงประสงค์เหมือนอย่างเคย ถังหนิงเข้าไปข้างในด้วยการปกป้องจากโดยมีผู้ช่วยของหันอวี่ฝานเป็นคนนำทาง  เธอมาตัวคนเดียว ไม่มีผู้ช่วยแม้สักคนที่จะสนับสนุนมากับเธอ
หลังจากหาห้องโม่อวี่โหรวเจอ พบ ถังหนิงก็เห็นผู้ช่วยของโม่อวี่โหรวยืนเฝ้าอยู่หน้าประตู นี่คือผู้ชายคนที่อ้างว่าเธอตัดสินใจทุกอย่างด้วยตนเองในวันที่มีการแสดง
เขาโยนความผิดทุกอย่างให้เธอ
“คุณมาแล้ว” เขาพูดขณะมองเธอตั้งแต่หัวจรดเท้าอย่างยโส เขาจงใจทำให้มันเป็นเรื่องยากสำหรับถังหนิง “คุณรอตรงนี้ก่อน อวี่โหรวกำลังพักผ่อน”
ถังหนิงใช้สองมือยกกระเป๋าถือขึ้นมา และจ้องตาผู้ช่วยของโม่อวี่โหรว เธอถามอย่างช้าๆ ด้วยน้ำเสียงสุภาพว่า “คุณรู้จักนามสกุลฉันไหมคะ”
“ไร้สาระน่า! ใครจะไม่รู้ว่านามสกุลของคุณคือถังกัน”
“ถ้าคุณรู้ว่านามสกุลฉันคือถัง คุณก็ควรระวังน่าจะรู้จักพื้นเพครอบครัวฉันดีไว้ด้วย ผู้ช่วยตัวเล็กๆ อย่างคุณกล้าแสดงกิริยาก้าวร้าวต่อหน้าฉันได้อย่างไร”
“ผม…”
“นั่นใช่ถังหนิงหรือเปล่า เข้ามาสิ” โม่อวี่โหรวได้ยินเสียงถังหนิงอยู่ข้างนอก และรู้สึกผิดหวังกับความ
โง่เขลาของผู้ช่วย หากเขาต้องการจะเป็นปรปักษ์กับถังหนิง นี่ไม่ใช่วิธีที่ดีเลย เพราะเธอยังคงมีชื่อเป็นตระกูลถังอยู่เบื้องหลัง (ถึงแม้ว่าพวกเขาจะไม่สนใจเธอมากเท่าตอนที่ยังคงมีชื่อเสียงก็ตาม)
ถังหนิงเชิดหน้าขึ้นและเดินเชิดหน้าเข้าไปในห้อง ไม่สนใจผู้ช่วยที่โกรธอยู่ โม่อวี่โหรวกำลังนั่งอยู่บนเตียง ทำตัวน่าสงสารเพราะขาข้างหนึ่งได้รับบาดเจ็บ เธอยิ้ม “อวี่โหรว เป็นอย่างไรบ้าง”
ถังหนิงรู้ว่าโม่อวี่โหรวตั้งใจทำให้ขาของตัวเองเจ็บเพื่อขัดขวางไม่ให้หันอวี่ฝานแต่งงาน ผู้หญิงคนนี้ช่างเหี้ยมโหดจริงๆ
“ฉันได้ยินจากประธานหันมาว่าเรากำลังจะแพร่ภาพสดเป็นเวลาสามนาทีใช่ไหม ถังหนิง เราก็เหมือนเป็นพี่น้องกันนะ ฉันยินดีจะช่วยคุณทำเรื่องนี้มาก คุณจะได้กู้ชื่อเสียงกลับมาจากสาธารณชนได้”
ถังหนิงลังเลใจอยู่สักครู่ เธอไม่อยากเชื่อเลยว่าโม่อวี่โหรวจะไร้ยางอายได้มากขนาดนี้แค่ไหน เธอเกือบจะอยู่ในระดับเดียวกับหันอวี่ฝานเสียด้วยซ้ำ ความจริงที่อยู่เบื้องหลังของเหตุการณ์สลับตัวนี้มีเพียงพวกเขาสามคนที่รู้ แต่โม่อวี่โหรวกลับทำเหมือนว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น
ถังหนิงรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อยขณะพูดด้วยน้ำเสียงโกรธว่า “ฉันแค่มาเยี่ยมคุณ…”
“คุณไม่จำเป็นต้องสุภาพก็ได้นะ…”
“ถูกต้อง เราเตรียมจัดฉากไว้ให้คุณแล้ว ตอนที่หมอเข้ามาเปลี่ยนผ้าพันแผลให้อวี่โหรว เราจะให้คุณล้างเท้าอวี่โหรวเพื่อเน้นย้ำความจริงใจของคุณ นี่เป็นวิธีที่จะทำให้สาธารณชนรู้ว่าคุณเสียใจมากแค่ไหน”
“พอได้แล้ว…” ถังหนิงพูดขัดทั้งสองคนด้วยความโกรธ “โม่อวี่โหรว ทั้งคุณและฉันต่างก็รู้ความจริงเรื่องเหตุการณ์สลับตัว คุณไม่คิดเหรอว่าคุณควรจะหยุดได้แล้ว”
“ถังหนิง คุณกำลังพูดถึงเรื่องอะไร ฉันไม่เข้าใจ…”
“คุณต้องเปลี่ยนจากผิดเป็นถูก จากถูกเป็นผิดจริงๆ หรือ” น้ำเสียงของถังหนิงแฝงไปด้วยความรู้สึกผิด “ถ้ามันไม่ใช่เพราะอวี่ฝาน ฉันคงไม่อดทนกับคุณหลายครั้งขนาดนี้ นี่ฉันยังช่วยคุณไม่พออีกเหรอ”
“ถังหนิง แค่คุณไม่ขอโทษมันก็มากพอแล้ว นี่คุณยังจะวิจารณ์คนอื่นด้วยหรือ คุณยอมรับไปแล้วนี่ว่าทำ
ทุกอย่างไปเพื่อสร้างข่าวลือ” โม่อวี่โหรวคือเจ้าแม่ของการแสดง เธอไม่ลืมคำพูดตนเองและยังคงรักษาความไร้เดียงสาเอาไว้ได้
“ฉันจะไม่ขอโทษคุณแน่นอน!” ถังหนิงพูดอย่างไม่คาดคิดด้วยน้ำเสียงจริงจัง  ในช่วงเวลานี้ ผู้ช่วยของ
โม่อวี่โหรวบันทึกคำพูดของเธอไว้ และปล่อยวิดีโอลงสื่อออนไลน์ทันทีด้วยหัวข้อข่าวว่า
[ ยัยผู้หญิงชาเขียวที่ชอบเรียกร้องความสนใจแสดงความไม่จริงใจ ประกาศอย่างลับๆ ว่า ‘ฉันจะไม่ขอโทษคุณแน่นอน!’]
คลื่นนับพันลูกโหมกระหน่ำทันที…และพร้อมที่จะถาโถมเข้าหาถังหนิง
นักข่าวไปรวมตัวกันที่โรงพยาบาล แต่ไม่มีใครหยุดยั้งถังหนิง ปล่อยให้โม่อวี่โหรวร้องไห้อย่างน่าสงสารเพียงลำพังต่อหน้ากล้อง “ตอนแรกฉันคิดว่าเพราะเราเป็นนางแบบเหมือนกัน ฉันจึงไม่ติดตามเหตุการณ์นี้ แต่ถังหนิงไปไกลมากเหลือเกินทำล้ำเส้นมากเกินไป นอกจากเธอจะไม่ขอโทษแล้ว เธอยังด่าทอด้วย”
และนี่คือจุดเริ่มต้นสงครามระหว่างทั้งสองคน  นางแบบสองคนที่ไม่รู้วิธีควบคุมตนเองต่อหน้าสาธารณชน เล่นละครร้องไห้ฟูมฟายเพื่อดึงความสนใจของผู้คนที่ผ่านไปมา
เทียนอี้โต้ตอบอย่างรวดเร็วด้วยการปล่อยแถลงการณ์ขอโทษต่อสาธารณชน และระบุว่าพวกเขาตั้งใจที่จะจัดการกับถังหนิงอย่างจริงจัง โดยมีการออกความเห็นว่าพวกเขาจะไล่เธอออก
ในขณะเดียวกัน คำพูดของถังหนิง ‘ฉันจะไม่ขอโทษคุณแน่นอน’ กลายเป็นประโยคฮิตในโลกออนไลน์ ตอนที่ทุกคนกำลังด่าทอถังหนิง…บุคคลมีชื่อเสียงในโลกออนไลน์ปล่อยอัลบั้มภาพที่มีหัวข้อว่า [ไม่ใช่ว่า
ถังหนิงไม่ขอโทษ แต่เป็นเพราะเธอไม่ควรขอโทษต่างหาก!]
อัลบั้มเต็มไปด้วยรูปภาพของโม่อวี่โหรวและหันอวี่ฝานกำลังกอดกัน ในรูปภาพทั้งโม่อวี่โหรวและหันอวี่ฝานอยู่ในโรงพยาบาลด้วยกันทั้งคู่ หันอวี่ฝานอยู่ด้านบนโม่อวี่โหรวโดยที่เธอยังคงสวมเสื้อคลุมของโรงพยาบาลชุดผู้ป่วยอยู่…
ชาวเน็ตทุกคนตาสว่างขึ้นด้วยความตกใจ เมื่อเว็บไซต์ที่โด่งดังก็ตอบสนองความต้องการในออกมาโพสต์ด้วยหัวข้อ [เปิดเผยความจริงเบื้องหลังเหตุการณ์สลับตัวของถังหนิง]
ภายในโพสต์เล่ารายละเอียดของเหตุการณ์ไว้อย่างดี โดยใช้ความจริงที่ว่าโม่อวี่โหรวและหันอวี่ฝานกำลังหลอกลวงเพื่อสร้างสถานการณ์ให้ตนเอง อีกทั้งแสดงให้เห็นการวิเคราะห์ที่ชัดเจนว่าถังหนิงถูกบังคับให้ยินยอม ถูกบังคับให้อดกลั้น และในที่สุดเธอก็ต้องโต้ตอบด้วยความโกรธ…
เพราะเพื่อความรัก เธอจึงถูกบังคับให้ยอมรับความผิดทั้งหมด ในขณะที่ภรรยาน้อยของคู่หมั้นกำลังก้าวหน้าและทำให้เธอเสียเกียรติ
เรื่องอื้อฉาวถูกเปิดเผยด้วยวิธีนี้ รูปภาพของหันอวี่ฝานและโม่อวี่โหรวที่สนิทคุ้นเคยกันแพร่กระจายไปทั่วทุกหนทุกแห่ง และในที่สุดชาวเน็ตก็ค้นพบว่า นอกจากเหตุการณ์สลับตัวแล้ว ถังหนิงก็ไม่เคยมีข่าวเสียหายเลยสักนิดเดียว แม้ว่าจะขุดคุ้ยย้อนกลับไปไกลถึงสามปีก็ตาม สิ่งที่พวกเขาพบคือภาพของถังหนิงที่เป็นนางแบบบนเวที สวยงามอย่างที่เคยเป็นมา
นางแบบที่ยอมละทิ้งอาชีพเพื่อความรัก ไม่เคยพยายามอธิบายตนเองเลยสักครั้งเดียว แม้แต่หลังจากสถานการณ์ล่าสุด เธอก็ยังรีบออกมาและรับผิดชอบทุกอย่างทันที
คุณพระช่วย ทุกคนเข้าใจถังหนิงผิดไป!
โม่อวี่โหรวรู้ช่างมารยาสาไถยเสียจริงว่าควรทำตัวอย่างไร ใครจะไปคาดคคิดว่าเทียนอี้จะกำราบผู้หญิงที่น่าสงสารคนนี้ได้ลงคอ
สถานการณ์ได้พลิกอีกครั้งแล้ว…
ผู้คนในโลกออนไลน์จำนวนนับไม่ถ้วนเริ่มรู้สึกผิดกับการตัดสินถังหนิงก่อนหน้านี้ ความรู้สึกของพวกเขาที่มีต่อเธอเปลี่ยนจากลบไปเป็นบวกอย่างรวดเร็ว ขณะที่เรื่องทั้งหมดกำลังเกิดขึ้น โม่อวี่โหรวก็อยู่ระหว่างการสัมภาษณ์ “ฉันไม่รู้จะประเมินความหน้าไม่อายของเธออย่างไรแล้ว…”
นักข่าวเสียเวลาชั่วครู่เมื่อเพื่อนร่วมงานของเธอหยิบโทรศัพท์ออกมาอย่างกะทันหันเพื่อให้เธอดูอะไรบางอย่าง
หลังจากเห็นรูปภาพ นักข่าวก็ยกโทรศัพท์ขึ้นและถามโม่อวี่โหรวว่า “คุณโม่ รูปภาพพวกนี้จริงหรือเปล่า”
“นี่มันอะไรกัน” ใบหน้าของโม่อวี่โหรวหน้าซีดเผือด
“นี่คือรูปภาพที่แสดงความใกล้ชิดกันของคุณและประธานบริษัทเทียนอี้ หันอวี่ฝาน คุณอยากให้ฉันลงรายละเอียดมากกว่านี้ไหมว่าจริงๆ แล้วคุณกำลังทำอะไรอยู่ในภาพพวกนี้”
โม่อวี่โหรวนิ่งไป… เมื่อไม่กี่นาทีก่อนหน้านี้เธอยังคงร้องไห้ต่อหน้ากล้องแสร้งทำตัวน่าสงสารอยู่เลย แต่ตอนนี้เธอกลายเป็นภรรยาน้อยที่ล่อลวงแฟนคนอื่นไปแล้ว ในสายตาของพวกเขา เธอก็คงไม่ต่างจากนางแบบหน้าใหม่ที่ขายตัวเองเพื่อให้ก้าวหน้าในอุตสาหกรรมนี้
ที่สำคัญที่สุดคือ เธอไม่สามารถหาคำใดๆ มาต่อสู้เพื่อตนเองได้เลย
นักข่าวต่างก็รู้สึกอับอายแทนเธอ
“ถ้าอย่างนั้น ฉันคิดว่ารูปพวกนี้เป็นเรื่องจริง ด้านหนึ่งคุณกำลังร้องไห้ ในขณะที่อีกด้านคุณกำลังขโมยแฟนคนอื่น” คำถามของนักข่าวหญิงรุนแรงขึ้นทันที
“ม…ไม่…”
“รูปภาพมันก็ชัดเจนอยู่แล้ว อย่าบอกนะว่าคุณยังจะปฏิเสธอีก”
“ไม่ใช่ ทั้งหมดนี่เป็นของปลอมทั้งหมด…เป็นส่วนหนึ่งในแผนของถังหนิง” โม่อวี่โหรวหมดหนทางต่อหน้ากล้องทันที “อย่าถ่ายอีก ออกไป ฉันไม่อยากให้สัมภาษณ์อีกต่อไปแล้ว ไปสิ!”
“ฮึ่ม” นักข่าวหญิงส่งเสียงไม่พอใจอย่างเยือกเย็น เธอดูหมิ่นโม่อวี่โหรว “คุณโม่คะ แม้ว่าพวกเราทุกคนจะเคยอยู่ในวงการบันเทิง แต่ฉันก็ยังอยากจะบอกสิ่งนี้กับคุณ พระเจ้าจะลงโทษคนที่มีเจตนาไม่ดี เพราะมันมีความถูกต้องอยู่ในโลกนี้บ้านเมืองยังมีขื่อมีแป เพียงแค่การกระทำของถังหนิงถึงขนาดที่ออกมาแสดงตัวและยอมรับผิดทั้งหมด จากนี้ไปฉันจะไม่เขียนข่าวแย่ๆ เกี่ยวกับเธออีก”
โม่อวี่โหรวตัวสั่นด้วยความกลัว ทันทีที่นักข่าวออกไป เธอก็โทรศัพท์หาหันอวี่ฝาน
“อวี่ฝาน คุณเห็นรูปภาพพวกนั้นหรือยัง เราจะทำอย่างไรกันดี”
“มันก็แค่รูปภาพน่า คุณจะไปตื่นตระหนกทำไมกัน ตอนนี้บริษัทกำลังหาทางแก้ไขอยู่…” หันอวี่ฝานตอบอย่างใจเย็น แต่…ข้างในเขาไม่ได้สงบอย่างที่เห็นเลย การเปิดเผยทุกอย่างออกไป ไม่เพียงแค่จะกระทบอนาคตของโม่อวี่โหรวและเทียนอี้เท่านั้น แต่ยังสามารถทำให้เขาสูญเสียถังหนิงไปตลอดกาลด้วย
อย่างไรก็ตาม เขากำราบและหลอกลวงเธอไปแล้ว
“ถังหนิงจะต้องอยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดนี้แน่”
“ถ้าคุณไม่หาเรื่องเธอ คุณคิดว่าเรื่องทั้งหมดนี่จะเกิดขึ้นเหรอ” หลังจากพูดจบ หันอวี่ฝานก็วางสายด้วยความโกรธ และหลังจากที่หาเบอร์โทรศัพท์ของถังหนิงเจอแล้ว เขาก็โทรหาเธอ “เห็นได้ชัดว่ามันดังก็โทรติดอยู่นี่ ถังหนิงรับโทรศัพท์สิ”
ในความเป็นจริง ถังหนิงกำลังถือโทรศัพท์อยู่ในมือ เธอจินตนาการว่าตอนนี้หันอวี่ฝานจะรู้สึกกังวลแค่ไหน ดังนั้นเธอจึงตัดสินใจไม่รับ
หลังวิ่งออกมาจากห้องของโม่อวี่โหรว ถังหนิงก็หาที่ซ่อนอย่างเงียบๆ ขณะที่รอโม่ถิงส่งคนมารับเธอ แต่เธอก็ต้องประหลาดใจเมื่อโม่ถิงตัดสินใจมารับด้วยตนเอง
“ถังหนิง ขึ้นรถ”
เมื่อหลังได้ยินเสียงทุ้มของชายหนุ่มเขา ความกังวลใจทั้งหมดก็หายไป โทรศัพท์ยังคงดังอย่างต่อเนื่อง แต่เธอโยนมันไปไว้ที่เบาะหลังรถ
“คุณจะไม่รับหรือ” โม่ถิงถามเผยให้เห็นด้านหนึ่งของใบหน้าที่หล่อเหลา
“คุณเองก็รู้คำตอบอยู่แล้ว” ถังหนิงแสร้งยิ้ม เป้าหมายของเธอคือการทำให้หันอวี่ฝานตามหาเธอทั้งคืน และสัมผัสความรู้สึกของการที่ต้องทุกข์ทรมาน


## บทที่ 10 ความตั้งใจที่จะกลับมา

ตอนบทที่ 10  ความตั้งใจที่จะกลับมา
โม่ถิงหยุดพูดและเพ่งความสนใจไปข้างหน้า ในขณะที่สายตาของถังหนิงก็จับจ้องอยู่ที่ไฝสีดำบนติ่งหูของโม่ถิง ราวกับว่าเขาเกิดมาพร้อมกับต่างหู ขับทำให้เขาดูมีออร่าชั่วร้ายและอันตรายเล็กน้อย
“การที่คุณมองผมแบบนี้… นี่คุณคุณกำลังเชิญชวนยั่วให้ผมจูบคุณเหรอ กอดคุณ หรือว่า…”
ถังหนิงซ่อนอาการประหม่าไว้ เธอยื่นมือออกไปและจับแขนของโม่ถิง พยายามหลีกเลี่ยงสายตาที่มองมาอย่างเร่าร้อน “ก่อนที่เราจะไปบ้านใหม่กัน คุณช่วยไปกับฉันที่หนึ่งก่อนหน่อยได้ไหม”
“ถ้าหลังจากที่ไปแล้ว เรามาทำสะสางเรื่องที่ยังไม่สำเร็จค้างคาเมื่อคืนให้เสร็จสิ้นได้ไหม ฮึะ?”
โม่ถิงถามอย่างไม่จริงจัง แต่ถังหนิงกลับไม่สามารถเก็บอาการตื่นเต้นไว้ได้ เพราะลึกๆ เธอรู้ว่าตนเองอาจจะไม่สามารถรวบรวมความกล้าได้อย่างคืนก่อนหน้าอีกแล้ว โม่ถิงไม่ได้กดดันหรือพูดอะไรต่อ เขาแค่ปล่อยให้เธอจับแขนเอาไว้ขณะที่เผยรอยยิ้มไม่น่าไว้ใจเจ้าเล่ห์
พวกเขาทั้งสองงคนไม่ได้มุ่งหน้ากลับบ้านตามคำขอของถังหนิง แต่ไปที่สวนซากุระอันโด่งดังแทน มันเป็นสถานที่ที่ถังหนิงมาออกเดตกับพบหันอวี่ฝานบ่อยๆ สำหรับการออกเดทของพวกเขา แต่ว่าในวันนี้เธอกำลังจะลบเขาออกจากใจอย่างสิ้นเชิง ดังนั้นเธอจึงตัดสินใจรับโทรศัพท์ในที่สุด “ฉันอยู่ที่สวนซากุระที่เรามักจะมาเดตพบกันในวันที่มีเดท ถ้าคุณยังอยากจะพบฉันอยู่ละก็ มาพบฉันที่นั่น... แล้วเจอกันเจอกันที่นั่นนะ”
“ได้เลย ผมจะไปที่นั่นเดี๋ยวนี้” หันอวี่ฝานตกลงทันที แม้ว่าเขาจะมีความสัมพันธ์กับโม่อวี่โหรว แต่เขาก็ไม่มีความตั้งใจจะเลิกกับถังหนิง เขาจะไปหาผู้หญิงที่ชักจูงง่ายขนาดนี้ได้จากที่ไหนอีก? เธอซื่อสัตย์ต่อเขาตลอดมา เธอมีพื้นเพครอบครัวที่ดีและก็เป็นคนอารมณ์ดี
ถังหนิงวางสายและมองไปยังโม่ถิงที่นั่งอยู่ตรงข้าม เธอสัญญากับเขาด้วยความซื่อสัตย์ แต่น้ำเสียงแฝงไปด้วยความอึดอัด “นี่จะเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันคุยกับเขาทางโทรศัพท์เกี่ยวกับความรู้สึกส่วนตัวของเรา จากนี้ไป…ไม่มีอีกแล้ว”
โม่ถิงเลิกคิ้วขึ้น เขาตบที่นั่งข้างกายโดยไม่พูดอะไร ส่งสัญญาณให้ถังหนิงมานั่งข้างๆ ให้ความรู้สึกของการเป็นเจ้าของ
ถังหนิงนั่งลงข้างๆ อย่างเชื่อฟัง ทั้งสองคนมองออกไปนอกหน้าต่างของร้านอาหาร ชมที่มีทิวทัศน์อยู่ด้านเบื้องล่าง ไม่นานหลังจากนั้น ร่างที่วิตกกังวลก็ปรากฏขึ้นใต้ต้นซากุระ
หันอวี่ฝานมาถึงแล้ว!
หลายครั้งในอดีตที่เธอยืนอยู่ที่เดียวกันกับหันอวี่ฝานตอนนี้ รอคอยอย่างใสซื่อทั้งวัน ห้าในสิบครั้งเธอจะลุกขึ้นยืนถูกทิ้งให้คอยเก้อ พอมาคิดในตอนนี้ ความจริงใจที่เธอแสดงออกมาช่างถูกทำลายได้ง่ายเหลือเกิน ดังนั้น…
…การรอคอย การนอกใจ การถูกหักหลัง…เธออยากให้หันอวี่ฝานพบเจอมันทั้งหมด
“การทำแบบนี้จะช่วยทำให้ความเกลียดลดลงจริงๆ หรือ” โม่ถิงถามพร้อมกับวางแขนข้างหนึ่งพาดไหล่ของเอาแขนโอบไหล่ถังหนิง ขณะพลางมองไปที่ร่างที่อยู่ด้านล่างของพวกเขา
“แน่นอนว่าไม่ แต่ฉันต้องการให้เขาพบเจอทุกอย่างที่ฉันเคยสัมผัส ไม่ว่ามันจะเป็นเรื่องเล็กหรือใหญ่!”
โม่ถิงยื่นนิ้วเรียวยาวของเขาออกไปและจับคางของถังหนิง มองลึกเข้าไปในดวงตา เขาพบผู้หญิงที่บอบบาง แต่เมื่อต้องเผชิญหน้ากับความเจ็บปวดทางอารมณ์ เธอก็กลับสามารถจัดการกับทุกอย่างได้อย่างหมดจด เธอจบทุกอย่างได้รวดเร็วเหมือนที่เคยพูดว่าเธอจะไม่เสแสร้ง
“ตอนสั่งอาหาร ฉันสั่งฟัวกราไปด้วย พนักงานเสิร์ฟบอกว่ามันมาจากฝรั่งเศสโดยตรง ฉันคิดว่ามันน่าจะดี”
โม่ถิงปล่อยเธอให้เป็นอิสระ แย้มและเผยรอยยิ้มที่ประหลาดใจ “คุณรู้ได้ยังไงว่าผมชอบ”
“มันไม่ใช่เรื่องยากที่จะหาว่าสามีของฉันชอบอะไร” ถังหนิงส่งสัญญาณให้พนักงานเริ่มเสิร์ฟอาหารของพวกเขา “ทานกันระหว่างที่คุยเถอะทานด้วยคุยไปด้วยดีกว่านะคะ”
โม่ถิงมองริมฝีปากบางสีชมพูเหมือนดอกกุหลาบ สายตาของเขาก็เผยให้เห็นความอันตรายที่ซ่อนอยู่ “แต่…ผมไม่อยากคุย ผมแค่อยาก…จูบคุณ!”
ใครบอกว่าเขาเป็นยาพิษของอุตสาหกรรมบันเทิงนี้กัน? เห็นได้อย่างชัดเจนว่า…ผู้หญิงตรงหน้าเขาก็มีความอันตรายแฝงอยู่โดยไม่รู้ตัวเช่นเดียวกัน
ที่ชั้นล่าง หันอวี่ฝานยังคงยืนอยู่ที่เดิม ในขณะที่ชั้นบนด้านในของร้านอาหาร ถังหนิงและโม่ถิงกำลังเพลิดเพลินกับมื้ออาหาร ถังหนิงไม่อยากคุยกับโม่ถิงเรื่องงานของเธอเท่าไรนัก และเขาก็เข้าใจดี หลังจากช่วยถังหนิงมาแล้วสองครั้ง เขาก็พบว่าครั้งนี้เธอสามารถจัดการสิ่งต่างๆ ได้อย่างราบรื่นด้วยตนเอง ผู้หญิงตัวเล็กๆ คนนี้ไม่ได้อ่อนแอเลยสักนิด
อย่างไรก็ตาม…แม้ว่าเธอจะไม่ได้อ่อนแอ แต่เธอก็ยังเป็นภรรยาของโม่ถิง และตราบใดที่เธอยังเป็นภรรยาของเขาอยู่ เขาจะต้องมั่นใจก่อนว่าเธอจะทำแค่การหาเรื่องไม่ใช่วิธีอื่นไปแกล้งคนอื่น ไม่ใช่ให้คนอื่นมาแกล้ง
หนึ่งชั่วโมงผ่านไปอย่างรวดเร็ว หันอวี่ฝานยังคงยืนรออยู่ที่ชั้นล่าง แม้ว่าเขาเริ่มจะหมดความอดทนแล้วก็ตาม ในระหว่างนี้เขาพยายามโทรหาถังหนิง แต่เธอก็ปิดการแจ้งเตือนทั้งหมด ตอนในช่วงเวลานี้ เขาไม่รู้ตัวเลยว่าในสายตาของถังหนิงและโม่ถิง เขาเหมือนยามที่ยืนเฝ้าต้นไม้อยู่อย่างไรอย่างนั้น
ในที่สุดทั้งคู่ก็ทานอาหารเสร็จ โม่ถิงเหลือบมองไปที่ชั้นล่าง และถามว่า “คุณอยากอยู่ดูต่อไหม”
“ไม่ค่ะ ฉันอยากให้คุณช่วยย้ายบ้าน”
โม่ถิงพยักหน้าและ รีบจ่ายเงิน แล้วเขาพาถังหนิงออกมาทางประตูด้านข้าง เดินทางไม่นานก็ถึงบ้านของถังหนิง แต่เมื่อโม่ถิงกำลังจะเข้าไปข้างใน ถังหนิงขอให้เขารอข้างนอกห้านาที และเมื่อห้านาทีผ่านไป เมื่อเขาก็เข้าไปในบ้าน ร่องรอยของความสัมพันธ์ระหว่างถังหนิงและหันอวี่ฝานได้ก็หายไปแล้ว ถังหนิงไม่ต้องย้ายของอะไรมากนัก เพราะหันอวี่ฝานไม่เคยมาพักอยู่ดี
“โม่ถิง รอสักครู่นะ ฉันกำลังจะไปเก็บของสักสองสามอย่าง”
โม่ถิงสำรวจบ้านของถังหนิง เขาพบรูปภาพใบขนาดใหญ่อยู่ในห้องนั่งเล่น มันเป็นรูปของถังหนิงตอนได้รับรางวัลสำหรับการเป็นนางแบบอันดับหนึ่ง หากเธอไม่ถอยห่างจากวงการ… เธอก็คงจะได้ไปต่างประเทศโกอินเตอร์ไปเรียบร้อยแล้ว
ห้านาทีผ่านไป ถังหนิงปรากฏตัวขึ้นอีกครั้งจากห้องนอน กอดตุ๊กตาหมีไว้ในอ้อมแขน “นี่คือของของฉันทั้งหมด”
“คุณไม่ต้องการอะไรอีกหรือ”
“ไม่ค่ะ ทิ้งความทรงจำต่างๆ ไว้ข้างหลังเถอะ” ถังหนิงส่ายหัวอย่างมั่นใจ ทันใดนั้นโม่ถิงก็ดึงเธอเข้ามาหาและประกบริมฝีปากเย็นเฉียบของเขาลงบนริมฝีปากของเธอ
ในตอนแรก ถังหนิงรู้สึกประหลาดใจแต่หลังจากนั้นไม่นานเธอก็หลับตาและจูบเขาตอบ จนกระทั่งเมื่อมือของโม่ถิงอยู่เหนือการไม่สามารถควบคุมไว้ได้และ…สอดไปใต้กระโปรงของเธอ ทั้งสองก็จึงหยุดชะงักทันที “ปล่อยให้ที่เหลือเกิดขึ้นเมื่อเรากลับบ้านเถอะเก็บไว้ไปทำต่อที่บ้านเถอะ แต่ตอนนี้ จูบของผมทำให้ความทรงจำของคุณดีขึ้นบ้างไหม”
ถังหนิงโอบกอดโม่ถิง เธอรู้สึกได้ถึงลมหายใจที่สงบของเขา นับแต่นี้ไป เธอจะไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายได้อีก เธอจะเก็บรักษาสิ่งที่เป็นของเธอไว้ในมืออย่างแน่นหนา
กลับไปที่ต้นซากุระ หันอวี่ฝานรอคอยมาสี่ชั่วโมงแล้ว ทีแรกก็เขาตั้งใจว่าจะรอต่อไป แต่ทันใดนั้น…เขาก็ได้รับโทรศัพท์จากโม่อวี่โหรว “อวี่ฝาน คุณอยู่ที่ไหน ฉันอยู่ที่บ้านคุณและหาคุณไม่พบแต่ไม่เห็นคุณเลย ฉันปวดท้องมาก…อวี่ฝาน ทำไมรูปภาพพวกนั้นถึงยังไม่ถูกลบอีก ฉันกลัวว่าฉันจะโดนทำลายลงแบบนี้”
หันอวี่ฝานตื่นขึ้นทันที และได้สติก็รีบตรงดิ่งกลับบ้านทันที เขาเห็นโม่อวี่โหรวยืนอย่างน่าเวทนาด้วยขาข้างเดียวอยู่นอกประตูบ้าน เขารีบวิ่งไปหาเธอ “ผมไม่ยอมให้คุณถูกทำลายแน่ และผมก็จะไม่ยอมให้เทียนอี้ถูกทำลายเช่นกัน”
“อวี่ฝาน ฉันมีแค่คุณนะ อย่าทิ้งฉันกับลูกไป”
หันอวี่ฝานปลอบโม่อวี่โหรวด้วยการลูบหลังเธออย่างแผ่วเบา คืนนั้นเขาบังคับให้พนักงานปล่อยแถลงการณ์ว่าตอนนั้นที่นั่นก็มีคนอื่นๆ อยู่ด้วย ความจริงก็คือ โม่อวี่โหรวสูญเสียการทรงตัวเพราะอาการบาดเจ็บที่ขาขวา ทำให้เธอตกอยู่ในอ้อมกอดของหันอวี่ฝานอย่างไม่ตั้งใจ และพวกเขาทั้งคู่ก็ล้มลงบนเตียง
มันไม่ได้เป็นอย่างที่ปรากฏเห็นในรูปภาพสักนิด พวกเขาไม่ได้จูบกันบนเตียง
สิ่งที่สำคัญที่สุดคือแม้แต่ในเวลาแบบนี้ หันอวี่ฝานก็ยังอยากให้ถังหนิงเสียสละตนเองโดยการบอกใบ้ว่ามีบางคนอยู่เบื้องหลังเรื่องทั้งหมดนี่ และบอกกับสาธารณชนว่าอย่าไปหลงกล


## บทที่ 11 เยียวยาความเกลียดชัง

บทที่ 11 เยียวยาความเกลียดชัง
หลังจากที่มีการประกาศข่าวของหันอวี่ฝานออกไป เขาจ่ายเงินให้กับบัญชีโซเชียลที่มีอิทธิพลบางส่วนเพื่อให้พวกเขาช่วยกู้ชื่อเสียงกลับมา สามวันถัดมา เขาใช้ทุกวิถีทางเพื่อรักษาความเป็นมืออาชีพและภาพลักษณ์ของโม่อวี่โหรว และความตั้งใจของเขาคือการโยนความผิดทุกอย่างให้ถังหนิงอีกครั้ง อย่างไรก็ตามข่าวซุบซิบเช่นนี้ก็คงอยู่เพียงไม่กี่วัน ก่อนที่ผู้คนจะเริ่มเบื่อ เมื่อมีข่าวใหม่ออกมา เรื่องอื้อฉาวเล็กๆ นี้ก็คงเลือนหายไปในส่วนลึกของความทรงจำของทุกคน คงใช้เวลาไม่นานก่อนที่โม่อวี่โหรวจะสามารถกลับมาทำงานได้
แผนของพวกเขาคือช่วยให้โม่อวี่โหรวได้รับรางวัลในงานประกาศรางวัลท็อปเทนโมเดล จากนั้นก็ประกาศว่าเธอจะไปเรียนต่อต่างประเทศ ในช่วงเวลานั้นเธอคงคลอดลูกของพวกเขาอย่างลับๆ ได้ เหตุผลเดียวที่หันอวี่ฝานยอมรับเด็กเป็นลูกคือ โม่อวี่โหรวเป็นรักแรกของเขา และเธอก็อดทนอยู่ข้างเขามานานหลายปี แต่เหนือสิ่งใดทั้งหมด โม่อวี่โหรวกำลังมีอนาคตที่สดใส ดังนั้นเขาจะไม่ปล่อยต้นเงินต้นทองนี้หลุดมือไปเด็ดขาด
ผู้จัดการของถังหนิงแสดงสีหน้าประชดประชันเมื่อเห็นข่าวของหันอวี่ฝาน เธอแอบไปที่บ้านของถังหนิงและเข้าไปข้างในเพราะเธอเองก็มีกุญแจ แต่ก็ต้องประหลาดใจเมื่อพบว่าถังหนิงไม่อยู่บ้าน
และด้วยความที่ไม่รู้ว่าจะทำอย่างไร เธอตัดสินใจโทรหาถังหนิง “ถังหนิง ทำไมคุณไม่อยู่บ้าน”
ถังหนิงที่อยู่ระหว่างการเติมน้ำในอ่างให้โม่ถิงหัวเราะออกมาเบาๆ “ฉันยังไม่มีโอกาสจะบอกคุณ…ฉันย้ายบ้านแล้ว”
“คุณย้ายไปที่ไหน ปลอดภัยไหม แล้วหันอวี่ฝานรู้หรือเปล่า”
ถังหนิงหันกลับมามองโม่ถิงที่เพิ่งเข้ามาในห้องน้ำ ขณะที่เธอกำลังจะอธิบายก็โดนโม่ถิงขัดจังหวะเสียก่อน เขาไม่ได้ตระหนักเลยว่าเธอกำลังคุยโทรศัพท์อยู่ “เรื่องพวกนี้ คุณควรจะปล่อยให้แม่บ้านเป็นคนทำนะ…”
หลงเจี่ยฟังอย่างตั้งใจที่ปลายสาย ได้ยินเสียงผู้ชายจึงถามด้วยเสียงสูงทันทีว่า “ถังหนิง คุณอยู่กับใครน่ะ คุณอยากทำให้หันอวี่ฝานพ่ายแพ้ ก็เลยใช้แผนที่รุนแรงขึ้นเหรอคะ ฉันรู้นะ ใครจะมาช่วยนางแบบที่ห่างหายจากวงการในช่วงเวลาที่ยุ่งเหยิงแบบนี้กัน คุณ…คุณกำลังทำให้ฉันหงุดหงิดจริงๆ แล้วนะ มีใครช่วยคุณอยู่งั้นเหรอ”
“คุณอยู่ที่ไหน ฉันจะไปรับ…คุณไม่จำเป็นต้องลดตัวลงมา…”
“คุณอยู่ไหน ฉันต้องพบคุณเดี๋ยวนี้ ไม่งั้นฉันขาดใจตายแน่”
ถังหนิงไม่รู้ว่าควรทำอย่างไร เธอหันมองโม่ถิง เอามือปิดหูโทรศัพท์ไว้แล้วถามความเห็นของเขา “ผู้จัดการของฉันเหมือนจะเข้าใจผิดเรื่องที่ฉันย้ายบ้าน ฉันก็เลยต้องออกไปสักครู่เพื่ออธิบายให้เธอฟัง”
“คุณเชื่อใจเธอไหมล่ะ” ความจริงแล้ว โม่ถิงแอบสังเกตหลงเจี่ยอย่างลับๆ เธอกระตือรือร้นและเป็นมืออาชีพ ถึงแม้ว่าจะไม่ค่อยชอบแสดงออกและยังห่างไกลจากการเป็นผู้จัดการระดับท็อป แต่เธอก็ซื่อสัตย์ต่อถังหนิงและเป็นคนที่เต็มใจช่วยเหลือที่ควรมีไว้
“อาฮะ”
“ถ้าอย่างนั้น ให้ผมไปรับเธอมาเดี๋ยวนี้เลยนะ”
ถังหนิงคิดอย่างรอบคอบ เธอเข้าใจว่าโม่ถิงหมายถึงอะไรและเชื่อการตัดสินใจของเขา เธอไม่ใช่ถังหนิงคนเดิมที่ยอมให้คนอื่นมาเล่นเกมต่อหน้าเธออีกต่อไปแล้ว ดังนั้นเธอจึงบอกหลงเจี่ยว่าจะส่งคนไปรับมาจากบ้านเก่า
หลงเจี่ยถอนหายใจ ส่งสัญญาณความผิดหวังออกมา
ถังหนิงยิ้มตอนที่วางสาย วางโทรศัพท์ลงและหันไปหาโม่ถิง “ฉันเติมน้ำในอ่างให้แล้ว คุณจะอาบน้ำเลยไหม”
โม่ถิงเลิกคิ้วขึ้นขณะติดกระดุมเสื้อปกปิดกระดูกไหปลาร้าที่สวยงาม “พวกเรามีแขก เจ้าของบ้านก็ต้องทำหน้าที่สิ… แต่ที่สำคัญที่สุดคือ ผมอยากอาบน้ำ…กับคุณ”
ถังหนิงหน้าแดง แต่ก็…พยักหน้าอย่างเขินอาย
…
หลงเจี่ยรู้สึกหงุดหงิดเป็นอย่างมาก เธอรู้สึกว่ามันไม่คุ้มค่าเลยที่ถังหนิงจะทำอะไรเพื่อหันอวี่ฝานขนาดนี้ และเธอก็ไม่อยากจะเชื่อเป็นอย่างยิ่งเลยว่าถังหนิงจะเต็มใจยอมเอาตัวเองเข้าแลก ในเมื่อเห็นได้อย่างชัดเจนว่ามันไม่มีรักแท้ในอุตสาหกรรมบันเทิงนี้ คนส่วนมากก็แค่ต้องการสนุกเพียงคืนเดียว วันถัดมาพวกเขาก็แกล้งทำเป็นไม่รู้จักกันแล้ว นี่เธอโง่เขลาขนาดที่เอาตัวเองไปข้องเกี่ยวกับอะไรแบบนี้ได้อย่างไรกัน
หลงเจี่ยกำลังโกรธมาก เดินไปเดินมาพลางสบถเบาๆ จนกระทั่งลูเช่อมาถึงบ้านและพบหลงเจี่ย “ถ้าคุณต้องการพบคุณถัง กรุณาตามผมมาครับ”
หลงเจี่ยมีความคุ้นเคยกับโม่ถิง แต่…เธอกลับไม่รู้จักลูเช่อเลย ดังนั้นเธอจึงไม่ได้แสดงความเป็นมิตรต่อเขาเท่าไรนัก เธอยกขาขึ้นเตะเขา “ถ้ามีอะไรเกิดขึ้นกับถังหนิงผู้มีค่าของฉันนะ ฉันจะทำให้ทั้งคุณและเจ้านายของคุณเป็นอัมพาตเลยคอยดู”
ลูเช่อจัดผมที่เป็นระเบียบให้เข้าที่ การเตะอย่างกะทันหันเมื่อสักครู่ทำให้เขารักษาภาพลักษณ์ได้ยากมากเพราะใบหน้าของเขาบิดเบี้ยวด้วยความเจ็บปวด “อย่าเพิ่งคุยกันเรื่องใครจะทำให้ใครเป็นอัมพาตเลยครับ กรุณามากับผมก่อน”
หลงเจี่ยส่งเสียง “ฮึ่ม” เชิดหน้าและถลึงตาใส่ลูเช่อขณะที่ขึ้นรถไปกับเขา ตลอดการเดินทางหลงเจี่ยพยายามทดสอบลูเช่อโดยการข่มขู่เขาหลายวิธีด้วยกัน แม้กระทั่งการพูดถึงเรื่องพื้นเพครอบครัวของถังหนิง ทุกอย่างที่พูดออกมาเหมือนคมมีดที่จ่อคอเขา ในที่สุดเมื่อรถหยุดลง หลงเจี่ยก็เงียบเสียงลงด้วยความตกใจ
ไฮแอทรีเจนซี หนึ่งในสถานที่ที่เป็นสัญลักษณ์ของเมืองปักกิ่ง
อสังหาริมทรัพย์แห่งนี้มีบ้านอยู่แค่สามสิบครอบครัวเท่านั้น แต่ละครอบครัวล้วนแต่ร่ำรวยและมีอิทธิพล เพียงแค่สุ่มค้นหาพื้นเพของครอบครัวไหนก็ตามในพื้นที่แห่งนี้ก็สามารถทำให้คนทั่วไปถึงกับพูดไม่ออกได้
“เขา…เขา…ใครคือเจ้านายคุณกันแน่” หลงเจี่ยรู้สึกหมดเรี่ยวแรง
“เข้าไปแล้วคุณก็จะรู้เอง” ลูเช่อตอบด้วยน้ำเสียงรำคาญ เขาก็เริ่มโมโหแล้วเหมือนกัน
หัวใจของหลงเจี่ยแทบจะหลุดออกมาจากอกด้วยความกลัวเมื่อเพลิงโกรธมอดดับลง ใครก็ตามที่อยู่ข้างในต้องไม่ใช่คนที่เธอจะกล้ามีปัญหาด้วยอย่างแน่นอนอยู่แล้ว ไม่นานหลังจากนั้น รถก็เลี้ยวเข้าไปในประตูเหล็กที่ล้อมรอบคฤหาสน์ที่สวยงามที่มีน้ำพุอยู่ด้านหน้า หลงเจี่ยถูกพาออกจากรถและเข้าไปยังห้องนั่งเล่นแบบราชวังสเปน
ถังหนิงนั่งอยู่บนโซฟาสวมชุดลำลองสีขาวสบาย ไม่ได้แต่งหน้า แต่ก็ยังดูงดงามอย่างที่เคยเป็นมา
“ถังหนิง เรื่องทั้งหมดนี่มันอะไรกัน นี่คุณไปเจอเศรษฐีเฒ่าเหรอ” หลงเจี่ยกระซิบถามเบาๆ ตอนที่เข้าถึงตัวถังหนิงได้แล้ว “นี่คุณเสียสละตนเองเพื่อประโยชน์ของหันอวี่ฝานเหรอ”
“หลงเจี่ย ฉันมีเรื่องที่ต้องบอกเธอ แต่…เธอห้ามอารมณ์เสียนะ”
ถังหนิงดึงหลงเจี่ยให้นั่งลงข้างกันบนโซฟา
“พูดมา…คุณหาแฟนใหม่ได้แล้วเหรอ”
“ไม่ใช่…” ถังหนิงส่ายหัวพร้อมสะกดกลั้นรอยยิ้ม
“ก็ดีแล้ว…”
“ฉันแต่งงานแล้ว”
หลงเจี่ย “…”
เวลาผ่านไปสองสามนาที เธอจึงได้ระเบิดโพล่งออกมา “คุณพูดอะไรน่ะ แต่งงานแล้วเหรอ แต่งกับใคร ทำไมถึงเล่นเกมด้วยความสุขของตัวเอง”
ในขณะที่หลงเจี่ยกำลังซักถามถังหนิง โม่ถิงที่เพิ่งเจรจาเรื่องธุรกิจเสร็จก็เดินออกมาจากห้องทำงานชั้นล่าง หลงเจี่ยประหลาดใจ เมื่อเขาเดินมาหยุดหลังโซฟา โน้มตัวลงมาอย่างเสน่หาพร้อมกระซิบข้างหูถังหนิงอย่างอ่อนโยน ถังหนิงหันไปเผชิญหน้ากับโม่ถิงและพยักหน้าตามอย่างว่าง่าย “ฉันรู้ ฉันจะใช้เวลาไม่เกินครึ่งชั่วโมง”
โม่ถิงพอใจกับปฏิกิริยาของเธอ เขามองหลงเจี่ยอยู่สักพักและหันหลังกลับไปที่ชั้นล่าง ทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในช่วงเวลาสั้นๆ นี้ก็เพียงพอแล้วที่จะทำให้หลงเจี่ยตัวแข็งด้วยความไม่เชื่อ
“ถังหนิง เร็ว หยิกฉันที ฉันอยากรู้ว่าตัวเองฝันไปไหม”
“ทำไม” ถังหนิงเขย่าตัวหลงเจี่ยเพื่อดึงสติเธอให้กลับมา
“ถ้างั้น คนที่คุณแต่งงานด้วยก็คือโม่ถิง…ประธานบริษัทไห่รุ่ยเอ็นเตอร์เทนเมนต์เหรอ”
“ถูกจ้ะ”
“เรื่องจริง?” หลงเจี่ยถามอีกครั้งเพื่อทำให้มั่นใจ
“เธอไม่ได้ตาฝาดหรอก เขานั่นแหละ สามีคนใหม่ของฉัน” ถังหนิงพยักหน้าอย่างจริงจัง
หลังได้ยินคำตอบแล้ว หลงเจี่ยก็เปลี่ยนอารมณ์จากเศร้าที่สุดกลายเป็นมีความสุขที่สุด “ไม่แปลกใจแล้วที่ข่าวของคุณอยู่อันดับต้นๆ ของการค้นหา และหันอวี่ฝานไม่มีทางกำจัดมันได้แม้ว่าเขาจะใช้เงินไปมากแค่ไหนก็ตาม ถังหนิง นี่มันเป็นเรื่องที่สุดยอดไปเลย!”
“คุณตัดสินใจถูกต้องแล้ว! หากคุณกำลังจะแต่งงาน ก็ต้องไม่ใช่ขยะอย่างหันอวี่ฝานแน่นอนอยู่แล้ว ฉันแค่ไม่เคยคิดว่าคุณจะแต่งงานกับประธานบริษัทไห่รุ่ยเอ็นเตอร์เทนเมนต์จริงๆ ไห่รุ่ยอยู่คนละชั้นกับเทียนอี้เลย! สบายใจจริงๆ… คลายความเกลียดฉันไปได้เยอะเลย ถ้าหันอวี่ฝานรู้เรื่องเข้า จะน่าพอใจแค่ไหนกันนะ”


## บทที่ 12 แย่งชิงตำแหน่งพรีเซ็นเตอร์

บทที่ 12 แย่งชิงตำแหน่งพรีเซ็นเตอร์
“แต่ฉันไม่ได้มีแผนที่จะประกาศเรื่องความสัมพันธ์กับโม่ถิงเร็วๆ นี้” ถังหนิงอธิบายอย่างใจเย็น เธอมีประกายออร่าของความมั่นใจและน่าอัศจรรย์ “ด้วยการช่วยเหลือจากมีโม่ถิงช่วยแล้ว ฉันรู้ว่าหน้าที่การงานจะก้าวหน้าขึ้นมาก แต่ผู้คนก็จะรับรู้แค่ว่าฉันเป็นภรรยาของโม่ถิง ไม่ใช่ถังหนิงที่เป็นนางแบบ เมื่อสามปีก่อน ฉันพยายามที่จะกลายเป็นนางแบบระดับแนวหน้าของปักกิ่ง และตอนนี้ สามปีต่อจากนี้ ฉันมั่นใจว่าจะสามารถทำได้อีกครั้งด้วยความสามารถของฉันเอง ฉันจะทวงสิ่งที่เป็นของฉันตั้งแต่แรกคืน”
“หลงเจี่ย ถ้าเธอคุณยังเต็มใจที่จะช่วยฉัน เราก็จะไปลงมือด้วยกัน แต่ถ้าไม่ ฉันก็ไม่ได้กดดันเธอคุณนะ ฉันจะช่วยให้คุณยกเลิกสัญญากับเทียนอี้และช่วยหางานในบริษัทที่ดีกว่านี้ให้”
“พูดไร้สาระอะไรออกมาน่ะคะ ฉันก็ต้องอยากอยู่ข้างคุณแน่นอนอยู่แล้ว ฉันอยากเป็นผู้จัดการระดับท็อปของนางแบบระดับสากลนะ” หลงเจี่ยตอบอย่างมั่นใจ “แต่ คุณวางแผนที่จะอยู่กับเทียนอี้ต่อไปเหรอ”
“คิดว่ายังไงล่ะ” ถังหนิงมองหลงเจี่ย ปล่อยให้ท่าทางของเธอเป็นคำตอบ “หันอวี่ฝานหลอกใช้ฉันมาหลายครั้งแล้ว ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น…ฉันจะเอาคืนเขาแน่นอน”
หลังจากได้ยินถังหนิงพูด หลงเจี่ยก็ระเบิดเสียงหัวเราะออกมาขณะที่เอนตัวไปหาถังหนิง ไหล่ของเธอสั่นจากการหัวเราะจนไหล่สั่น “คุณถังหนิง ฉันเพิ่งรู้ว่าตลอดหลายปีที่ผ่านมา ฉันไม่ได้รู้จักคุณดีเท่าไรเลย ฉันไม่เคยรู้ว่าคุณจะเจ้าเล่ห์ได้ขนาดนี้ แล้วจะเอายังไงต่อ เราจะทำยังไงอย่างไรต่อไปคะล่ะ ปล่อยวิดีโอหรือ”
“ไม่…มาแย่งตำแหน่งพรีเซ็นเตอร์กันเถอะ แบบตรงๆ คือ มาแย่งสิ่งที่เป็นของฉันตั้งแต่แรกจากมือของโม่อวี่โหรวกันเถอะ หลังจากนั้น แฟนๆ ของโม่อวี่โหรวจะต้องไม่พอใจแน่นอน วิดีโอจะถูกปล่อยออกมาตอนนั้นแหล่ะ!”
“หลงเจี่ย เธอ คุณจะต้องทำงานหนักขึ้นนิดหน่อยนะ ช่วยฉันตัดต่อคลิปจากงานคราวน์สตาร์มงกุฎดาราและปล่อยลงออนไลน์ที”
“ได้สิ ไม่ต้องกังวลไป! ไว้เป็นหน้าที่ฉันเอง!” หลังจากได้ฟังแผนการของถังหนิงแล้ว แววตาของหลงเจี่ยก็ระยิบระยับขึ้นขณะพลางพยักหน้ารับ และที่สำคัญที่สุดคือ เธอค้นพบว่าถังหนิงต่างออกไปแล้ว เธอเคยเป็นคนที่อ่อนแอและบอบบาง แต่ใครจะไปคาดคิดว่า เมื่อเธอเป็นผู้นำได้โกรธใครแล้วจะมีพลังมากมายขนาดนี้
หลังจากจบการสนทนา ถังหนิงขอร้องให้ลูเช่อไปส่งหลงเจี่ยที่บ้าน แล้วก่อนที่เธอจึงจะลุกขึ้นจากโซฟาและเดินไปยังห้องนอนที่มีกลิ่นหอม โม่ถิงเพิ่งเปลี่ยนเป็นชุดคลุมอาบน้ำและกำลังนั่งจิบไวน์แดงอย่างเพลิดเพลิน คางของเขาเชิดขึ้นเผยให้เห็นสันกรามที่งดงามราวกับรูปปั้นที่แกะสลักอย่างดีงงดงาม ทำให้หัวใจใครต่อใครต้องสั่นไหว
ถังหนิงรู้สึกประหม่าแต่ก็ยังเดินไปนั่งข้างๆ โม่ถิง โม่ถิงยังจิบไวน์แดงจากแก้วอย่างต่อเนื่อง แต่ทันใดนั้นเอง…เขาเอื้อมมือไปคว้าไหล่ของเธอขณะที่มาประกบริมฝีปากทันทีลงไป เขายังคงมีไวน์อยู่ในปากขณะที่แบ่งปันรสชาติหอมหวานกับถังหนิง
ถังหนิงประหลาดใจ ขณะที่ใบหน้าขึ้นสีระเรื่อ โม่ถิงหัวเราะอย่างอ่อนโยนและจูบปลายจมูกของเธอ “ถ้าคุณดื่มไม่ได้ คุณจะเสียเปรียบเวลาไปออกงานต่างๆ นะ คุตุณต้องฝึก…”
ถังหนิงผลักร่างกายของเธอไปที่หน้าอกอันที่เรียบเนียนของโม่ถิง “ถ้าอย่างนั้น คุณประธานโม่คะ คุณจะเสนอว่ายังไงหรือ”
“ดื่มแก้วเล็กๆ ทุกวัน คุณว่ายังไงล่ะ”
“ใช้วิธีเดียวกับตอนนั้นเมื่อกี๊?” ถังหนิงเลิกคิ้วขึ้นด้วยท่าทางที่ยั่วยุเล็กน้อย
โม่ถิงอดไม่ได้ที่จะหัวเราะออกมาอย่างนุ่มนวลอ่อนโยนพลางขณะพยักหน้า “คุณชอบมันไหมล่ะ”
“อือ่ะฮึะ” ถังหนิงพยักหน้า
“ถ้างั้นมาทำกันเถอะ” หลังพูดจบ โม่ถิงยกแก้วขึ้นจิบอีกครั้ง ใช้วิธีเดิม เขาโน้มไปหาอีกครั้ง แต่คราวนี้…หลังจากพวกเขจาดื่มไวน์เสร็จก็ไม่ได้แยกออกจากกัน ยังคงจูบกันอย่างหลงใหล ขณะที่ใช้โซฟาข้างใต้พวกเขาเหมือนเป็นเตียงนอน
ขณะที่โม่ถิงค่อยๆ เปลี่ยนการไล่บรรจงจูบไปยังส่วนต่างๆ ของร่างกายเธออย่างช้าๆ ทำให้ถังหนิงรู้สึกสั่นสะท้านได้ว่าตัวสั่น เธอไม่สามารถคิดอะไรได้อีก เธอไม่เคยมีประสบการณ์เช่นนี้มาก่อน การเป็นมีความรู้สึกเหมือนกระแสไฟฟ้าทำให้ร่างกายอ่อนแรงราวกับเม็ดทราย ในช่วงเวลาที่ร้อนแรงนี้ สิ่งที่เธอสามารถมองเห็นได้คือสันจมูกที่หล่อเหลาของโม่ถิงและริมฝีปากนุ่มของเขา แต่เธอก็รู้สึกได้ถึงอ้อมแขนอันแข็งแกร่ง และ…
“โม่…ถิง…ไปที่เตียงได้ไหม ฉันไม่อยากทำ…ที่โซฟา”
พอได้ยินคำขอร้องของเธอ โม่ถิงก็หยุดทันที มองลงไปที่เรียวขายาว ช่างงดงามราวกับหางของนางเงือก เขาอดกลั้นความปรารถนาไว้ขณะที่ใส่เสื้อคลุมอาบน้ำให้ถังหนิง เขาอุ้มเธอขึ้น พาไปยังห้องน้ำและวางลงที่อ่างอาบน้ำอย่างแผ่วเบา
“นี่มันอะไรคะกัน”
โม่ถิงห่มผ้าเช็ดตัวก่อนที่จะคุกเข่าลงข้างหน้าถังหนิง เขาเชยคางเธอขึ้นและพูดว่า “ผมอยากได้หัวใจของคุณก่อน เมื่อไรที่ผมเป็นเพียงคนเดียวที่อยู่ในหัวใจคุณ ผมจะทำให้คุณเป็นของผมโดยสมบูรณ์” หลังจากที่พูดจบโม่ถิงก็ลุกขึ้น แต่ถังหนิงเอื้อมมือออกไปคว้าผ้าเช็ดตัวของเขาไว้
“ไม่ใช่ว่าฉับฉันไม่ชอบ…ให้เรา…ทำสิ่งนี้ คุณยังไม่เชื่อฉันหรือ”
โม่ถิงลูบหัวถังหนิงอย่างแผ่วเบา ในขณะที่พลางทำให้ตนเองใจเย็นลงไปด้วย “ผมต้องการคุณ…คุณไม่รู้หรอกว่าตัวเองน่าดึงดูดมากแค่ไหน แต่ผมอยากได้ทั้งหมดของคุณ ทั้งตัวและหัวใจ…ผมอยากรอให้คุณแน่ใจจริงๆ”
ถังหนิงพยักหน้าและจับมือซ้ายของโม่ถิงไว้ “มันก็นานมาแล้วที่มีคนปฏิบัติกับฉันด้วยความเคารพแบบนี้”
โม่ถิงเข้าใจสิ่งที่เธอต้องการจะสื่อ แม้ว่าเขาอยากจะบดขยี้หันอวี่ฝานให้เป็นชิ้นเล็กๆ…โม่ถิงก็ยังเชื่อว่า ถังหนิงจะสามารถคว้าทุกสิ่งที่เธออยากได้มาด้วยความสามารถของเธอเอง
…
เช้าวันถัดมา เรื่องอื้อฉาวระหว่างนางแบบสองคนของเทียนอี้ก็ถูกแทนที่ด้วยพาดหัวข่าวใหม่ประจำวัน ในขณะเดียวกัน ข่าวลือระหว่างหันอวี่ฝานและโม่อวี่โหรวก็ถูกปกปิดด้วยข่าวประชาสัมพันธ์ของเทียนอี้ กระแสข่าวบันเทิงที่เกินจริงมักจะหายไปเร็วเหมือนตอนที่ปรากฏเสมอมักจะมาไวไปไวเสมอ  อย่างไรก็ตาม…เนื่องจากทัศนคติในการออกมาและยอมรับผิดทั้งหมดของถังหนิง ทำให้เธอมีแฟนคลับใหม่ๆ เพิ่มขึ้นเยอะมาก แฟนคลับเหล่านี้ต่างก็กำลังค้นหารูปร่างหน้าตาและรูปภาพของถังหนิงสมัยก่อน…
ไม่มีใครสังเกตเลยว่า ณ ช่วงเวลานี้ ถังหนิงกำลังหวนกลับมาอย่างช้าๆ
โดยเฉพาะระหว่างงานแสดงคราวน์สตาร์มงกุฎดารา การแสดงของถังหนิงนำหน้านางแบบที่ได้รับความนิยมมากที่สุดตอนนี้กินขาดไปเลย แฟนคลับใหม่ๆ ของเธอรู้สึกว่ามันไม่ยุติธรรมกับถังหนิงที่จะมาเสียเวลา พวกเขาก็เลยเริ่มแชร์วิดีโอของเธอลงสื่อออนไลน์พร้อมกับติดต่อไปยังอัชแอ็ฟ หลังจากที่ดูวิดีโอของถังหนิงแล้ว อัชแอ็ฟก็รู้สึกหลงใหลในความสวยงามของถังหนิง โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่อเห็นรูปภาพและท่าโพสต์มากมายของเธอ ดีไซน์เนอร์ที่โกรธถังหนิงในวันที่มีการแสดงก็ตระหนักได้ทันทีว่าถังหนิงเหมาะสมกับเครื่องเพชรของเขาขนาดไหน…ราวกับว่าถูกสร้างมาเพื่อกันและกัน
ดีไซน์เนอร์ของอัชแอ็ฟครุ่นคิดเล็กน้อย การตัดสินใจก่อนหน้านี้ได้รับผลกระทบมาจากการหลอกลวงของเทียนอี้ แต่ตอนนี้เขามีเวลาสงบสติอารมณ์และคิดให้รอบคอบแล้ว ความสง่างามของถังหนิงและความเป็นมืออาชีพของเธอเหมาะสมกับคราวน์สตาร์มงกุฎดารามากกว่าอย่างแน่นอนอยู่แล้ว
เป็นเพราะทัศนคติของถังหนิงที่ยอมรับความผิด อัชแอ็ฟจึงเริ่มมีความศรัทธาในตัวเธอ
ดังนั้นผู้บริหารระดับสูงของอัชแอ็ฟแชแอ็ฟจึงร่วมประชุมกันเพื่อหารือเรื่องการเปลี่ยนตัวพรีเซ็นเตอร์ และท้ายที่สุด…พวกเขาก็ได้มติร่วมกัน สายโทรศัพท์ถูกต่อไปยังห้องทำงานของประธานบริษัทเทียนอี้เอ็นเตอร์เทนเมนต์
“คุณยูฌีนน์ยูจีน อวี่โหรวใกล้เกือบฟื้นหายจากอาการบาดเจ็บอย่างสมบูรณ์แล้ว การปล่อยผลิตภัณฑ์ใหม่ของคุณจะไม่ล่าช้าอย่างแน่นอน…”
“ผมไม่ได้โทรมาเพราะเรื่องนั้น คุณหันอวี่ฝาน เราอยากจะเปลี่ยนตัวพรีเซ็นเตอร์ เราอยากจะเปลี่ยนจากโม่อวี่โหรวเป็นถังหนิง!” เขาพูดภาษาอังกฤษอย่างสำเนียงสมบูรณ์แบบ
หลังได้ยินคำขอร้อง ได้ยินดังนั้นแล้ว หันอวี่ฝานก็ไม่รู้ว่าควรทำอย่างไร “ไม่สิ คุณยูฌีนน์ยูจีน ผมไม่คิดว่านั่นคือสิ่งที่ถูกต้องนะ”
“พวกเรายังไม่ได้เซ็นสัญญากันอย่างเป็นทางการ ถ้าคุณไม่เต็มใจที่จะเปลี่ยนเป็นถังหนิง เราก็คงจะยกเลิกสัญญาความร่วมมือกันนี้ และมองหาบริษัทอื่นเพื่อทำงานร่วมกัน”
“เรายังมีนางแบบคนอื่นอีก คนที่มีชื่อเสียงมากกว่าโม่อวี่โหรว…”
“เราต้องการแค่ถังหนิง”
คุณยูฌีนน์ยูจีน ได้ตัิดสินใจแล้ว ปล่อยให้หันอวี่ฝานไม่มีทางเลือกนอกจากต้องยินยอม อย่างไรก็ตาม ข้อตกลงนี้เป็นวิธีการดั้งเดิมของโม่อวี่โหรวที่จะใช้เป็นหลักประกันในงานประกาศรางวัลท็อปเทนโมเดล ใครจะคาดคิดว่าถังหนิงจะมาฉกฉวยผลประโยชน์ไปแทน และด้วยการเปลี่ยนตัวครั้งนี้ โม่อวี่โหรวจะต้องอารมณ์เสียอย่างมากแน่นอน
ข่าวแพร่ไปถึงหูของหลงเจี่ยอย่างรวดเร็ว อัชแอ็ฟโทรศัพท์ไปยังห้องทำงานของหันอวี่ฝานเพื่อขอร้องให้เปลี่ยนตัวพรีเซ็นเตอร์ ดังนั้นเมื่อเธอคุยโทรศัพท์กับถังหนิง เธอเธอจึงตื่นเต้นอย่างปิดไม่มิด “ถังหนิง ถังหนิง คุณทำสำเร็จได้มันมาแล้ว!”
“อย่าเพิ่งดีใจมากเกินไป โม่อวี่โหรวไม่มีทางยอมให้มันเกิดขึ้นง่ายๆ แน่” ถังหนิงไม่ได้ประมาท แม้ว่าเธอจะเป็นผู้กุมสถานการณ์ก็ตาม


## บทที่ 13 ผมอยู่ข้างคุณ

ตอนบทที่ 13 ผมอยู่ข้างคุณ
ข่าวเรื่องที่อัชแอ็ฟขอเปลี่ยนตัวพรีเซ็นเตอร์แพร่กระจายไปทั่ววงการ…
โม่ถิงก็รู้ข่าวในระหว่างที่เลิกงานแล้วเช่นกัน สำหรับเขาแล้ว ถ้าบริษัทของเขาได้รับข้อตกลงเรื่องพรีเซ็นเตอร์ของอัชแอ็ฟ แม้เป็นนางแบบที่อยู่ระดับต่ำสุดเขาก็จะไม่สนใจ แต่กับถังหนิง มันหมายความว่าเธอสามารถเอาสิ่งที่ควรจะเป็นของเธอคืนจากโม่อวี่โหรวได้แล้ว ดังนั้นเขาจึงโทรศัพท์ไปหาถังหนิง “คุณทำได้ดีนี่”
ถังหนิงหัวเราะอย่างนุ่มนวล แล้วตอบกลับไปด้วยความซาบซึ้งว่า “การได้รับคำชมจากคุณนี่ทำให้ฉันมีความสุขมากกว่าอะไรทั้งหมดเสียอีก”
“ผมจะรอคุณ…กลับไปอยู่จุดที่เป็นอันดับหนึ่งอีกครั้ง”
ครั้งนี้ถังหนิงตอบกลับไปด้วยสองคำง่ายๆ ว่า “แน่นอน!” ได้เวลากลับไปเทียนอี้เพื่อเผชิญหน้ากับทัศนคติแย่ๆ ของโม่อวี่โหรวแล้ว
โม่อวี่โหรวกำลังนอนหลับอย่างสบายใจในบ้านหันอวี่ฝานในช่วงเวลาที่ข่าวแพร่กระจายออกไป เมื่อคืนเธอวิ่งตรงจากโรงพยาบาลมาบ้านของหันอวี่ฝาน และใช้ความรู้สึกผิดรั้งเขาไว้ทั้งคืน ไม่ปล่อยให้โทรศัพท์หาถังหนิงเลยสักสายเดียว อะไรก็ตามที่เธอได้มาแล้ว เธอจะไม่ยอมให้ใครมาแย่งไปเด็ดขาด โดยเฉพาะถังหนิงที่มักจะขัดแย้งกับเธอเสมอ
ผู้ช่วยของเธออดทนรอไม่ไหวและรู้สึกว้าวุ่นเมื่อเขากลับมาถึงบ้าน เขาเปิดข่าวให้โม่อวี่โหรวดูและปฏิกิริยาแรกของเธอคือไม่เชื่อสายตา “พรีเซ็นเตอร์ของอัชแอ็ฟถูกกำหนดไว้แล้ว ไม่มีทางที่พวกเขาจะเปลี่ยนมันได้”
“อวี่โหรว นี่คือความจริง ท่านประธานหันได้รับโทรศัพท์จากอัชแอ็ฟเมื่อตอนบ่าย พวกเขาบอกกับท่านประธานว่าต้องการเปลี่ยนตัวพรีเซ็นเตอร์เป็นถังหนิง ไม่อย่างนั้น พวกเขาจะไปร่วมมือกับบริษัทอื่น” ผู้ช่วยของถือชี้ไปที่ข่าวตรงหน้าด้วยความร้อนรนและโกรธเคือง “ถังหนิงทำอะไรลงไปกันแน่ ถ้าเธออยากได้ข้อตกลง งาน  ทำไมถึงต้องเป็นข้อตกลงงานของคุณด้วยล่ะ”
“กลับไปที่ออฟฟิศ ฉันต้องการคำอธิบายเหตุการณ์นี้จากอวี่ฝานเป็นการส่วนตัว” โม่อวี่โหรวรู้ว่าหากเธอคุยเรื่องนี้กับหันอวี่ฝานผ่านทางโทรศัพท์หรือที่บ้าน เขาจะต้องพูดจาหว่านล้อมเบี่ยงประเด็นแน่นอน ดังนั้นเธอจึงตัดสินใจกลับไปที่ออฟฟิศเพื่อเผชิญหน้ากับสถานการณ์นี้ตรงๆ การทำแบบนี้เป็นการบังคับให้เขาจัดการกับมันอย่างมืออาชีพ
ในขณะที่หันอวี่ฝานทั้งบอบช้ำและเจ็บปวด เพราะอัชแอ็ฟมุ่งมั่นที่จะเปลี่ยนตัวจากโม่อวี่โหรวเป็นถังหนิงโดยตรง แต่เขารู้ว่านี่จะทำให้โม่อวี่โหรวรู้สึกเจ็บปวดอย่างมาก อย่างไรก็ตาม เขามีสิทธิ์บอกปฏิเสธด้วยอย่างนั้นหรือ เพราะท้ายที่สุดแล้วเขาไม่มีทางที่จะต่อต้านเงินแน่นอน
ขณะที่หันอวี่ฝานกำลังคิดหาทางปลอบโม่อวี่โหรวอยู่ โม่อวี่โหรวที่อยู่บนรถเข็นก็เข้ามาในห้องด้วยการช่วยเหลือจากผู้ช่วย เธอมาถึงก่อนถังหนิงด้วยความแตกต่างเพียงแค่ไม่กี่ร้อยเมตร
“อวี่ฝาน ทั้งหมดนี่มันอะไรกัน ทำไมข้อตกลงเรื่องพรีเซ็นเตอร์ที่เป็นของฉันถึงได้ไปอยู่ที่ถังหนิงแทน”
หันอวี่ฝานส่งสัญญาณให้ผู้ช่วยออกไปจากห้อง ทันทีที่ทั้งห้องมีเพียงแค่พวกเขาสองคน หันอวี่ฝานเดินเข้าไปหาโม่อวี่โหรวและกอดเธอไว้ “อวี่โหรว นี่มันอยู่เหนือการควบคุมของผม ผมจะช่วยให้คุณได้รับข้อตกลงที่ดีกว่านี้เอง”
“คุณก็รู้ว่าตราบใดที่ฉันได้ทำมัน คุณยูจีนฌีนน์จากอัชแอ็ฟเป็นพี่ชายของคุณเออแคง หนึ่งในผู้ตัดสินของงานประกาศรางวัลท็อปเทนโมเดล ข้อตกลงนี้สำคัญกับฉันมากนะ และที่สำคัญที่สุดคือ คุณส่งมันไปให้ถังหนิงได้ยังไง” โม่อวี่โหรวผลักหันอวี่ฝานออกไปอย่างโกรธเคือง เสียงของเธอสั่น “เธอแย่งคุณไปจากฉันแล้ว แค่นี้มันยังไม่พออีกหรือ ทำไมเธอถึงต้องมาแข่งขันทุกอย่างกับฉันด้วย ฉันไม่สนหรอกนะ…ถ้าฉันต้องสูญเสียข้อตกลงนี้ไป ฉันก็ไม่ต้องการเด็กนี่แล้ว และก็จะไม่อยู่ที่เทียนอี้อีกแล้วด้วย”
“อย่าพูดออกมาเพราะความโกรธ” หันอวี่ฝานพยายามควบคุมอารมณ์ของเธอ “คุณจะยอมแพ้เรื่องลูกของเราง่ายๆ ขนาดนี้เลยเหรอ คุณก็รู้ว่าผมอยู่ข้างคุณ แต่คราวนี้อัชแอ็ฟเขากำหนดมา…”
“ถังหนิงยอมแพ้มาแล้วหลายครั้งในอดีต ถ้าจะให้ยอมอีกสักครั้งหนึ่งล่ะ เธอกำลังจะแต่งงานกับคุณ ทำไมเธอถึงต้องการข้อตกลงนี่ด้วย”
หลังได้ยินเหตุผลของโม่อวี่โหรว หันอวี่ฝานก็รู้สึกว่ามันสมเหตุสมผล ตามบุคลิกของถังหนิงแล้ว เธอทิ้งโอกาสหลายๆ อย่างไปในอดีต ถ้าจะให้ทิ้งอีกสักครั้งก็คงไม่เป็นไรหรอก เขามั่นใจว่าเธอจะตกลง จึงปลอบโม่อวี่โหรวว่า “ผมจะพูดกับเธอเรื่องนี้เอง อย่าโมโหไปเลยนะ โอเคไหม”
โม่อวี่โหรวร้องไห้เสียงดังขณะที่อยู่ในอ้อมกอดของหันอวี่ฝาน ทันใดนั้นก็มีเสียงเคาะประตูดังขึ้น ถังหนิงและหลงเจี่ยกลับมาที่ออฟฟิศแล้ว
โม่อวี่โหรวรีบกลั้นน้ำตาและถอยห่างจากหันอวี่ฝาน มองไปที่เขาราวกับว่าเธอถูกกระทำอย่างไม่ยุติธรรม จนกระทั่งถังหนิงผลักประตูและเดินเข้ามาในห้อง
“ถังหนิง เมื่อคืนคุณไปที่ไหนมา คุณรู้ไหมว่าผมตามหาคุณทั้งคืน” หันอวี่ฝานถามคำถามขึ้นมาก่อน
ถังหนิงชายตามองไปที่เขา จากนั้นก็โม่อวี่โหรว
“ทั้งหมดเป็นเรื่องเข้าใจผิดระหว่างอวี่โหรวกับผม ผมปล่อยคำแถลงการณ์เพื่อจัดการเรื่องทั้งหมดแล้ว คุณก็อย่าตื่นตระหนกกับมันนักละ ได้ไหม”
ถังหนิงหันหน้าหนีไม่ได้พูดอะไรออกไป เธอรู้ดีว่า ‘ตามหาคุณทั้งคืน’ ของหันอวี่ฝานหมายถึงอะไร เห็นได้ชัดว่าเขาตามหาอย่างหนัก และจบลงที่การค้นหาบนเตียงกับโม่อวี่โหรว มิฉะนั้นแล้ว มันไม่มีทางที่เขาจะไม่สังเกตว่าเธอไม่ได้อาศัยอยู่บ้านหลังนั้นอีกต่อไปแล้ว
“แย่จังนะที่ประเด็นของคุณโม่กับฉันไม่ใช่การเข้าใจผิด…” ถังหนิงพูดอย่างใจเย็น “ฉันช่วยเธอมาหลายครั้งแล้ว แต่ครั้งนี้เธอกลับมาแว้งกัดฉัน ในสายตาของคุณทั้งคู่ ฉันคงดูกลั่นแกล้งได้ง่ายสินะ?”
“ถังหนิง อวี่โหรวกังวลมากเพราะที่นั่นมีนักข่าวอยู่เต็มไปหมด และนั่นจึงเป็นสิ่งเดียวที่เธอสามารถทำได้!”
“จริงเหรอ” ถังหนิงถามด้วยความสงสัย
“ไหนๆ เรื่องมันก็จบไปแล้ว อย่าไปพูดถึงมันเลยนะ ส่วนเรื่องข้อตกลงพรีเซ็นเตอร์ของอัชแอ็ฟ คุณคืนมันไปให้อวี่โหรวได้ไหม ข้อตกลงนี้สำคัญกับเธอมาก คุณเองก็ห่างจากวงการมาแล้วและก็ไม่ได้ไปแสดงที่ไหน ดังนั้นคุณก็ไม่จำเป็นต้องใช้ตำแหน่งพรีเซ็นเตอร์นี่” หันอวี่ฝานพูดออกมาตรงๆ ด้วยน้ำเสียงของคนที่เหนือกว่า บังคับให้ถังหนิงส่งข้อตกลงคืนโม่อวี่หรว
“ความจริงแล้ว ถังหนิงคุณก็ไม่ได้รับงานแสดงมาหลายปีแล้ว คุณไม่คุ้นเคยกับเวทีเท่าไรนักหรอก…” โม่อวี่โหรวพูดเสริม “เหนือสิ่งอื่นใดทั้งหมด ข้อตกลงนั่นมันเป็นของฉันแต่แรกอยู่แล้ว อัชแอ็ฟอาจจะคิดว่า ฉันไม่สามารถฟื้นตัวได้ทันเวลาเพราะอาการบาดเจ็บ พวกเขาก็เลยเลือกคุณ คุณคงไม่อยากเป็นตัวแทนใครหรอกนะ ใช่ไหมล่ะ”
“คำพูดพวกนี้มาจากคุณโม่ ฟังดูประหลาดนิดหน่อยนะ” ถังหนิงตอบอย่างเย็นชา บังคับให้หันอวี่ฝานต้องรีบพูดขัดขึ้น “ถังหนิง คุณไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน ถ้าคุณยังรักผมอยู่ คุณต้องไม่รับข้อตกลงนี่ เพื่อผลประโยชน์ในอนาคตของบริษัท เราจำเป็นต้องทำให้โม่อวี่โหรวชนะรางวัล เพื่อที่เราจะได้ยกระดับบริษัทในอุตสาหรรมนี้”
คำพูดของหันอวี่ฝานเต็มไปด้วยการข่มขู่อย่างเห็นได้ชัด เขาถึงกับต้องอ้างความรักเป็นเหตุผล
ฟังมาถึงจุดนี้ โม่อวี่โหรวก็หัวเราะในใจ เธอรู้ว่าถังหนิงยอมทำทุกอย่างเพื่อหันอวี่ฝาน ทิ้งข้อตกลงนั่นเสีย
“อวี่ฝาน รีบโทรศัพท์หาอัชแอ็ฟเร็วเข้าสิ ทำให้พวกเขารู้ว่าถังหนิงยุ่งมากกับการเตรียมงานแต่งของเธอ และไม่สามารถรับงานใหม่ๆ ได้อีก…”
หันอวี่ฝานพยักหน้าขณะเดินไปหยิบโทรศัพท์ แต่ทันทีที่เขาหยิบมันขึ้นมา ถังหนิงก็หยุดเขาไว้ “ข้อตกลงนั่น…ฉันตกลงไปเรียบร้อยแล้ว”
“ถังหนิง!” หันอวี่ฝานอุทานออกมาอย่างตกใจ ถังหนิงไม่เคยต่อต้านการตัดสินใจของเขามาก่อนเลย
“อย่าลืมว่า ฉันเองก็เป็นนางแบบของเทียนอี้เอ็นเตอร์เทนเมนต์ ฉันเจรจากับคุณยูจีนฌีนน์ผู้ก่อตั้งอัชแอ็ฟแล้ว และเขาก็ตั้งตารอที่จะทำงานร่วมกันด้วย”


## บทที่ 14 การแสดงที่ดี

บทที่ 14 การแสดงที่ดี
“ถังหนิง ผมเป็นประธานบริษัทเทียนอี้เอ็นเตอร์เทนเมนต์ อำนาจในการตัดสินใจเป็นของผม ไม่ใช่คุณ!” หันอวี่ฝานเต็มไปด้วยความโกรธแค้นขณะที่มองถังหนิง “ทำไมคุณต้องแย่งข้อตกลงของอวี่โหรวด้วย”
“คุณคิดว่าฉันตกลงรับข้อเสนอเพราะฉันอยากได้อย่างนั้นเหรอ อัชแอ็ฟเรียกร้องให้เปลี่ยนตัว ฉันก็แค่กังวลว่าในท้ายที่สุดแล้วพวกเราจะไม่เหลืออะไรเลย ฉันก็เลยพยายามรักษาสัญญานั่นไว้เพื่อคุณ ตอนแรกฉันก็ไม่เชื่อข่าวลือของคุณกับโม่อวี่โหรวหรอกนะ แต่ความจริงที่ว่าคุณยอมเสียผลประโยชน์มากกว่ายอมให้เธอสูญเสียข้อตกลงในการเป็นพรีเซ็นเตอร์ มันทำให้ฉันสงสัยว่าคุณทั้งสองคน…”
“แน่นอนว่าไม่ใช่! คุณกำลังคิดอะไรอยู่” หันอวี่ฝานรีบปฏิเสธทุกความสัมพันธ์ “ผมก็แค่รู้สึกว่าเป็นเพราะเรากำลังจะแต่งงานกันแล้ว ทำไมคุณถึงไม่อยู่แค่ที่บ้านแล้วดูแลครอบครัวเฉยๆ ไม่ได้หรือไงของเราล่ะ”
“ถ้าอย่างนั้น คุณจะไปอธิบายให้คุณยูจีนฟังูฌีนน์หรือฟัง?” ถังหนิงยอมปล่อยมือออกจากโทรศัพท์และมองด้วยความผิดหวัง “แล้วที่คุณบอกว่าฉันแย่งข้อตกลงมาจากโม่อวี่โหรวนี่หมายความว่าไง นี่ฉันยังไม่ยอมให้เธอแย่งชิงไปมากพออีกเหรอ เพื่อที่จะช่วยเธอ ฉันทำให้ทุกคนไม่พอใจไปเท่าไรแล้ว…... ใครจะไปคาดคิดว่า ท้ายที่สุดแล้วเธอไม่เคยขอบคุณความใจดีของฉันเลย…”
“ถังหนิง ในตอนช่วงเวลานั้นคุณเป็นคนบอกเดียวทีเอง่ประกาศอย่างกะทันหันว่าจะถอยห่างจากวงการ ดังนั้นงานของคุณก็เลยตกมาเป็นของฉัน ที่บอกว่ายอมให้ฉันนี่หมายความว่ายังไง” โม่อวี่โหรวไม่ยอมอ่อนข้อให้ เธอเริ่มมีปากเสียงกับถังหนิง สิ่งที่เธอเกลียดมากที่สุดคือการที่ใครต่อใครบอกว่าเธอรับช่วงต่อจากถังหนิง “ด้วยความสามารถและชื่อเสียงของคุณตอนนี้ ถ้าคุณบอกว่าคุณยอมให้ฉันแย่งอะไรก็ตามไปจากคุณ คงไม่มีใครเชื่ออย่างแน่นอน”
“ก็ได้ ถ้าคุณสามารถโน้มน้าวคุณยูยูฌีนน์จีนให้เปลี่ยนใจได้ละก็ ฉันจะยอมถอยออกมา ฉันไม่มีความเห็นอะไรแล้ว”
หันอวี่ฝานอยู่ในสถานะที่ยากลำบากระหว่างผู้หญิงสองคนนี้ ที่สำคัญที่สุดคือ ถังหนิงยังคงโกรธอยู่ไม่อย่างนั้นเธอคงไม่ไม่ขัดเชื่อฟังคำสั่งของเขา มันเป็นสิ่งที่เธอไม่เคยทำมาก่อนเลย อัชแอ็ฟเรียกร้องโดยตรงมาว่าให้เปลี่ยนพรีเซ็นเตอร์เป็นถังหนิง ดังนั้นสุดท้ายแล้วหันอวี่ฝานก็เข้าไปแยกทั้งสองคนออกจากกัน “หยุดเถียงกันได้แล้ว เพราะมันเป็นคำขอของอัชแอ็ฟ ดังนั้นเราจะทำตามสิ่งที่ตัดสินใจไปแล้ว พรีเซ็นเตอร์จะถูกเปลี่ยนเป็นถังหนิง”
“ท่านประธานหัน!” โม่อวี่โหรวคร่ำครวญ
“มันถูกเขาตัดสินไปแล้ว พวกคุณสองคนออกไปได้ ถังหนิง บอกให้หลงเจี่ยเข้ามาข้างใน” หันอวี่ฝานสั่งด้วยน้ำเสียงเยือกเย็น เห็นได้อย่างชัดเจนว่า ถึงแม้เขาจะไม่มีทางเลือกอื่นนอกจากเปลี่ยนตัวเป็นถังหนิง แต่เขาก็เกลียดความรู้สึกที่ถูกเธอบังคับให้ทำในสิ่งที่เขาไม่เต็มใจ
ถังหนิงฉลาดและรู้ว่าจริงๆ แล้วหันอวี่ฝานกำลังคิดอะไรอยู่ แต่ถ้าเขาหวังให้เธอสนใจความรู้สึกของเขาละก็…
…ฝันไปเถอะ!
โม่อวี่โหรวตามถังหนิงไปติดๆ เธอกำลังเดือดอยู่ข้างในและมันเห็นได้อย่างชัดเจนจากการแสดงออกบนสีใบหน้าอย่างชัดเจน เธอแทบจะควบคุมความโกรธไม่ได้แล้ว โชคดีที่ถึงแม้ว่าถังหนิงอยากจะกลับมา แต่ในความเป็นจริงเธอก็ไม่มีชื่อเสียงมากนัก ถ้าอยากจะทำลายนางแบบล้าสมัยคนนี้มันก็ทำได้อย่างง่ายดาย ดังนั้นเธอจึงหันไปหาผู้ช่วยและพูดว่า “อีกสักครู่ช่วยถ่ายรูปฉันตอนกำลังทำงานหนักเพื่อที่จะฟื้นตัวและโพสต์ลงออนไลน์ที มาสร้างความวุ่นวายท่ามกลางให้แฟนคลับๆ ของฉันกัน และทำให้พวกเขาต่อบ่นว่าถังหนิงแย่งงานข้อตกลงของฉันไป ถ้าฉันไม่ได้มัน ก็อย่าหวังเลยว่าใครเธอจะได้”
“ไม่ต้องห่วง ผมรู้ว่าต้องทำอย่างไร” ผู้ช่วยของเธอพยักหน้าอย่างรู้ทัน
…
หลังจากกลับมาที่ห้องตนเอง ถังหนิงก็มองหลงเจี่ยพร้อมขยิบตาให้ “อย่าไปกังวล”
“กังวล? นี่ล้อฉันเล่นหรือเปล่า คุณคิดว่าฉันเป็นใครกัน” หลงเจี่ยกรอกกลอกตา “ไม่ใช่วันแรกของการทำงานสักหน่อย ถ้าหันอวี่ฝานอยากฉีกฉันเป็นชิ้นๆ มันไม่ได้ง่ายขนาดนั้นหรอก รอแล้วมาดูคอยดูก็แล้วกัน…” ขณะที่พูดพูดไป  หลงเจี่ยก็เดินออกไปพร้อมใบหน้าที่เหี้ยมโหด ก่อนหน้านี้ถังหนิงไม่ได้เดินหน้าเต็มที่ แต่ตอนนี้สถานการณ์ได้เปลี่ยนไปแล้ว หลงเจี่ยไม่จำเป็นต้องระงับอารมณ์อีก
หลงเจี่ยใช้เวลาไม่นานในการก็มาถึงห้องทำงานของหันอวี่ฝาน และหันอวี่ฝานก็ขว้างสัญญาใส่หน้าเธออย่างไม่ลังเล “เตรียมตัวจ่ายค่าชดเชยสำหรับการละเมิดสัญญาและออกไปซะ”
“ออกไป?” หลงเจี่ยหัวเราะ “ท่านประธานหัน คุณต้องความจำไม่ดีแน่เลย ตอนที่ฉันเซ็็นสัญญากับเทียนอี้ครั้งแรก เงินเดือนของฉันและค่าตอบแทนของการปรากฏตัวของถังหนิงก็ระบุไว้ชัดเจนแล้วนี่นา อย่างไรก็ตาม แต่หลายปีมานี้การปรากฏตัวของถังหนิงกลับก็ถูกครอบงำโดยโม่อวี่โหรวยึดไป และเงินเดือนของฉันก็ไม่ได้ใกล้เคียงกับที่สัญญาไว้สักนิด ถ้างั้นใครที่ผิดสัญญาก่อนกันล่ะ แล้วก็นะ บทความที่ฉันปล่อยออกไปก็เพื่อประโยชน์ของถังหนิงทั้งนั้น แล้วฉันละเมิดสัญญาตรงไหนกัน”
“เธอ…” หันอวี่ฝานไม่อยากเชื่อว่าเขาจะโดนผู้จัดการดุด่ากล่าวหา ความภาคภูมิใจทระนงของเขาถูกทำลาย
“ถ้าคุณไม่กลัวว่าจะทำให้เรื่องต่างๆ แย่ลง เราจะไปที่ศาลกันก็ได้ มันไม่สำคัญอะไรกับฉันอยู่แล้ว แต่ผู้คนในอุตสาหกรรมจะสูญเสียความเชื่อมั่นในเทียนอี้เอ็นเตอร์เทนเมนต์ไหมนะ” หลงเจี่ยถามด้วยท่าทางยั่วโมโห
“แล้วเธอต้องการอะไร”
“ฉันอยากให้เราจบลงบด้วยสัญญาที่ดี ฉันจะเซ็นใบลาออกและจากไป ในขณะที่คุณก็ต้องไม่เรียกร้องค่าชดเชยใดๆ และต่อจากนี้ไปเราไม่ได้เป็นหนี้ติดค้างอะไรกันอีก!”
หันอวี่ฝานจ้องหลงเจี่ยด้วยความโกรธ แต่เพราะโม่อวี่โหรวมีส่วนเกี่ยวข้องด้วย เขาจึงไม่สามารถตอบโต้กลับไปได้ ก่อนหน้านี้ตอนที่หลงเจี่ยและถังหนิงพบกัน พวกเขาคาดไว้อยู่แล้วว่าเหตุการณ์นี้จะเกิดขึ้น และท้ายที่สุดหันอวี่ฝานก็ไม่มีทางเลือกนอกจากเซ็นกระดาษนั้น “ออกไป ฉันไม่ต้องการเห็นหน้าเธออีก”
“หันอวี่ฝาน ให้ฉันเตือนอะไรคุณหน่อยนะ  มันไม่มีกำแพงไหนที่หนาพอจะบดบังทุกสิ่งทุกอย่างได้หรอกนะ ยิ่งคุณข่มขู่ถังหนิงด้วยวิธีไหนไว้บ้าง คุณจะต้องตอบแทนชดใช้กลับไปเป็นพันเท่า” หลังพูดจบหลงเจี่ยก็ออกไปพร้อมสัญญาเลิกจ้างในมือ หันอวี่ฝานที่ถูกปล่อยให้ยืนอยู่ในห้องคิดถึงคำพูดของหลงเจี่ย ด้วยความโมโห เขาจึงคว้าโต๊ะที่อยู่ข้างหน้าและพลิกมันให้คว่ำ
ถังหนิงไม่ได้กังวลเกี่ยวกับหลงเจี่ยเท่าไร อย่างไรก็ตามเสีย…ในมันง่ายมากที่จะหาข้อบกพร่องในสัญญานั้นหาข้อบกพร่องได้ง่ายมาก แต่ที่สำคัญที่สุดคือหันอวี่ฝานนั้นเต็มไปด้วยความผิด
หลังจากยกเลิกสัญญาเสร็จ หลงเจี่ยยังไม่ได้ออกไปจากบริษัท แต่เธอมาอยู่ข้างๆ ถังหนิงแทน เมื่อหันอวี่ฝานออกมาจากห้องของเขาในที่สุด พวกเขาก็เดินตรงมาหากัน “ทำไมเธอยังอยู่ที่นี่อีก”
ถังหนิงนิ่งไปชั่วครู่ก่อนตอบว่า “ฉันเพิ่งจ้างหลงเจี่ย!”
“ถังหนิง สัญญาผู้จัดการของคุณได้รับการจัดการโดยบริษัท คุณจะมาจ้างผู้จัดการคนใหม่ได้ยังไง” ถังหนิงกำลังจะทำให้หันอวี่ฝานแทบคลั่ง
“อ๋อ ฉันไม่ได้จ้างผู้จัดการ ฉันจ้างหลงเจี่ยในฐานะผู้ช่วยของฉันต่างหาก มันเป็นสิทธิของฉันที่จะจ้างผู้ช่วยของตนเองไม่ใช่เหรอ” ถังหนิงยิ้มอย่างสุขุม “อย่างไรก็ตามยังไงซะ หลงเจี่ยก็ดูแลฉันมานานหลายปี ฉันเคยชินน่ะ”
“ถังหนิง คุณเป็นอะไรไป ทำไมถึงต้องหาเรื่องขัดแย้งกับผมอยู่เรื่อย” หันอวี่ฝานดึงถังหนิงไปด้านข้างและถามเธออย่างโกรธเคือง
“เพราะหลงเจี่ยรอบคอบเป็นคนมีความคิดมากกว่าคุณ ทุกอย่างที่เธอทำก็เพื่อผลประโยชน์ของฉัน แค่เพราะฉันตกลงทำสัญญารับงาน ไม่ได้หมายความว่าเธอก็ไม่ได้จะมากล่าวหาว่าฉันขโมยมันมันมาจากคนอื่น…”
หลังจากได้ยินได้ยินดังนั้น หันอวี่ฝานก็เงียบไป ปรายตาและมองถังหนิงอย่างเย็นชา “ถังหนิง คุณมักจะสนับสนุนอาชีพของผมอยู่เสมอ…ทำไมคุณถึงเป็นแบบนี้”
“ฉันเคยพูดไปแล้วนะว่า เหตุการณ์เรื่องคราวน์สตาร์มงกุฎดาราจะเป็นครั้งสุดท้ายที่ฉันยอมรับผิดแทนพวกคุณทั้งคู่” ถังหนิงยังคงสงบนิ่ง นิ่งเสียจนดวงตาไม่ได้แสดงความรู้สึกใดๆ
“ถ้าคุณยังทำตัวเป็นเด็กแบบนี้อยู่ละก็ ผมคิดว่างานแต่งงานของเรา…ควรจะเลื่อนออกไป” หันอวี่ฝานใช้เรื่องงานแต่งงานเป็นเครื่องมือในการข่มขู่ถังหนิง อย่างไรก็ตามหลายปีที่ผ่านมานี้ก็มีเพียงแค่ถังหนิงคนเดียวที่คอยสนับสนุนอยู่ข้างเขาและเต็มใจทำทุกอย่าง
เวลาผ่านไปชั่วครู่…ถังหนิงยังคงเงียบราวกับว่ากำลังครุ่นคิด
หันอวี่ฝานทึกทักเอาเองว่าเธอยอมแพ้และเสียใจที่ต่อต้านเขา
แต่ใครจะคาดคิดเล่าว่านั่นคือนี่เป็นคำตอบของถังหนิง…


## บทที่ 15 นางแบบอันดับหนึ่งเรื่องน่าอายและโง่เขลา 

บทที่ 15 นางแบบอันดับหนึ่งเรื่องน่าอายและโง่เขลา
“โอ้…คุณไม่อยากแต่งงานเหรอ ถ้างั้นเราก็จะไม่ต้องแต่งเสียเลยสิ่ทำมัน…” ถังหนิงยิ้ม
“ไว้รอจนกว่าคุณจะว่างแล้วเราค่อยมาคุยเรื่องนี้กันทีหลัง”
หันอวี่ฝานรู้สึกสับสนเมื่อได้ยินเช่นนั้น เขายื่นมือออกไปวางบนไหล่ของถังหนิงอย่างจองหอง เขาถามด้วยแววตาขุ่นเคืองว่า “คุณไม่รักผมอีกต่อไปแล้วหรือ”
“แล้วคุณล่ะ คุณรักฉันไหม?” ถังหนิงค่อยๆ เอาผละตัวเองออกจากการจับกุมของหันอวี่ฝาน เธอสัญญากับโม่ถิงไว้แล้วว่าจะไม่มีการสัมผัสทางกายกับผู้ชายคนอื่น
หันอวี่ฝานนิ่งไป เขาเปิดปากจะพูดแต่ก็ไม่มีคำใดหลุดออกมา เพราะเขาไม่เคยมีความรู้สึกอะไรต่อถังหนิงเลย เขาแค่หลอกใช้เธอเท่านั้น เขาปล่อยมือออกช้าๆ “เรากำลังจะแต่งงานกันอยู่แล้ว ทำไมคุณถึงสงสัยความรักของเรา คุณกำลังจะเป็นภรรยาของผมในไม่ช้านี้แล้ว คุณคิดในแง่ของผมไม่ได้เหรอ มันไม่ใช่เรื่องง่ายที่อวี่โหรวจะได้รับการเสนอชื่อให้เข้าชิงในงานประกาศรางวัลท็อปเทนโมเดลนะ ถังหนิงผมแค่รำคาญที่คุณไม่สามารถเข้าใจอะไรง่ายๆได้มากกว่านี้”
ถังหนิงถอยห่างจากหันอวี่ฝานช้าๆ เธอยังคงอยู่ในความสงบ “ถ้าอย่างนั้นต่อจากนี้ คุณก็ต้องทำใจให้ชินกับฉันที่เป็นอยู่ตอนนี้” หลังจบบทสนทนาของพวกเขา  ถังหนิงก็ปล่อยให้หันอวี่ฝานยืนอยู่ตรงนั้นคนเดียวขณะที่เธอแล้วเดินออกมาจากตึก
หันอวี่ฝานสับสน เขาไม่เข้าใจว่าทำไมความคิดของถังหนิงถึงได้เปลี่ยนไปมากขนาดนี้ แต่หลังจากที่คิดอย่างถี่ถ้วนแล้วเขาก็คาดว่าเธอคงอิจฉาเขากับโม่อวี่โหรว อย่างไรก็ตามแต่ เขาไม่มีแรงพลังไปเกลี้ยกล่อมเธอหรอก เพราะโม่อวี่โหรวยังต้องได้รับการปลอบโยนอยู่ และถังหนิงก็ไม่ใช่คนที่จะทำให้ใครเป็นกังวล หลังจากที่ความโกรธของเธอเบาบางลง สิ่งต่างๆ น่าจะกลับมาเป็นปกติหายโกรธแล้วเธอคงจะกลับมาเป็นปกติเอง
เธอยังคงเป็นคนที่ไร้ประโยชน์มาตลอด ไม่ว่าจะไร้อารมณ์ใดๆ หรือแม้แต่จะลุกขึ้นมาต่อสู้เพื่อตนเอง
ถังหนิงรู้ว่าหันอวี่ฝานคงไม่ตามเธอมาและ หัวใจของเธอก็ยอมแพ้ไปแล้ไม่เหลือนเยื่อใยให้เขาแล้วว เธอจึงรีบกลับบ้านเพื่อไปหาโม่ถิง เพียงแค่คิดถึงเขา ถังหนิงรู้สึกว่าหัวใจตนเองเหมือนได้รับแสงสว่างที่ทำให้หัวใจสดชื่นทันที
“ถังหนิง ฉันจะพาคุณกลับบ้านก่อน คุณจะได้กลับไปเติมพลังได้ ส่วนพรุ่งนี้เราจะเซ็นสัญญาเพื่อที่คุณจะได้เลือกสถานที่” หลงเจี่ยพูดกับถังหนิงอย่างมีความสุข
“หลงเจี่ย ยกเลิกสัญญาเช่าบ้านของเธอคุณแล้วย้ายมาอยู่บ้านหลังเก่าของฉันสิ ให้บ้านฉันได้มีชีวิตชีวาหน่อย เธอคุณจะเปลี่ยนกุญแจบ้านก็ได้ ถ้าหันอวี่ฝานถาม ก็บอกไปแค่ว่าเธอคุณย้ายมาเพื่อดูแลฉันและมันก็ไม่สะดวกเท่าไรหากเขาจะมีกุญแจ” ถังหนิงแนะนำ “พรุ่งนี้ฉันจะเซ็นสัญญาใหม่กับเธอคุณ”
“ได้สิ…ดีกับฉันเหมือนกัน จะได้ประหยัดเงินได้ด้วย” หลังจบบทสนทนา หลงเจี่ยมองถังหนิงด้วยรอยยิ้มที่กำกวม “ท่านประธานบริษัทผู้ยิ่งใหญ่ของไห่รุ่ยเอ็นเตอร์เทนเมนต์เป็นยังไงบ้างล่ะ”
“อย่าถามมากน่า เข้าใจไหม” ถังหนิงตอบ จ้องเข้าไปในดวงตาของหลงเจี่ย
หลังจากกลับมาบ้าน ถังหนิงก็มีเวลาว่างเยอะมากเพราะโม่ถิงยังอยู่คงออกไปข้างนอก เธอเดินตรงไปยังไปห้องครัวและพบ เห็นคนรับแม่บ้านใช้กำลังทำอาหารอยู่ เธอจึงพับแขนเสื้อขึ้นและเสนอว่า “ให้ฉันช่วยด้วย!”
“คุณผู้หญิงคะ เราจะทำให้คุณเดือดร้อนลำบากได้อย่างไร” แม่ครัวที่ดูแลเรื่องอาหารเป็นผู้หญิงวัยกลางคนที่อายุเกินสี่สิบปีกว่าแล้ว เธอชอบถังหนิงเพราะเป็นคนเธอให้ความรู้สึกที่สงบเสงี่ยม
“แล้วถ้าแบบนี้ล่ะงั้นเอาอย่างนี้ คุณไปพักผ่อนหนึ่งวันวันนี้ป้าก็หยุดพักไปซะ เธอิงยังคแล้วะยอมให้ฉันทำอาหารให้โม่ถิงคืนนี้” ถังหนิงพาแม่ครัวออกจากห้องครัว
ตอนที่โม่ถิงกลับมาบ้านก็เป็นเวลาที่ดึกมากแล้ว อย่างไรก็ตามทว่า ทันทีที่เข้ามาในบ้าน สิ่งแรกที่เขาทำคือการมองหาถังหนิง  โม่ถิงเห็นถังหนิงกำลังตั้งใจทำอาหาร สวมผ้ากันเปื้อนและยืนอยู่ในครัวด้วยเท้าเปล่า โม่ถิงรู้สึกประหลาดใจขณะที่จ้องมองเธออย่างเงียบๆ อย่างประหลาดใจ เขาถูกโดนดึงดูดด้วยขาเรียวยาวของเธอทันที เขาเดินเข้าไปหาและกอดเธอจากข้างหลังพร้อมกับพรมจูบที่ใบหูอย่างอ่อนโยน
“ท่านประธานโม่ อย่าทำตัวป็นเด็กได้ไหมสิคะ ฉันกำลังปรุงปลา…”
โม่ถิงเดินมาปิดเตา เชยคางของเธอขึ้นและประกบริมฝีปากทันที “แต่ตอนนี้ ผมแค่อยากกินคุณมากกว่า…”
ถังหนิงวางอุปกรณ์ทำอาหารในมือลงและหันกลับไปกอดโม่ถิง เธอจูบเขาตอบอย่างเก้ๆ กังๆ สัมผัสแผ่วเบาของเขาทำชวนให้เธอหลงใหล และเมื่อเธอสังเกตเห็นไฝที่มีเสน่ห์บนใบหูของเขาก็ทำให้เธอหลงเสน่ห์เข้าอย่างจัง
โม่ถิงละเลงจูบของโม่ถิงไม่ต่อเนื่องเป็นพักๆ แต่ทว่าอ่อนโยน เขาเอนกายเธอลงช้าๆ และในที่สุดก็กลับมาหยุดที่กระดูกไหปลาร้า “ไม่ต่ำลงกว่านี้…ไม่งั้นผมคงจะควบคุมตัวเองไม่ได้แน่”
“ปลา…ฉันต้องทำปลาให้เสร็จ” ถังหนิงถอยห่างจากริมฝีปากของโม่ถิง เปิดเตาอีกครั้งหนึ่งและสานต่อสิ่งที่เริ่มค้างไว้ให้เสร็จสำเร็จ โม่ถิงหัวเราะเบาๆ แล้วะยื่นมือไปลูบหัวถังหนิงเป็นการขณะที่ชื่นชมการสร้างสรรค์ผลงานของเธอ
“ให้ผมช่วยนะ”
“ท่านประธานโม่ทำอาหารเป็นด้วย?” ถังหนิงถามพร้อมกับเลิกคิ้วขึ้น
“วันนี้ผมจะอนุญาตให้ทำ แต่ต่อจากนี้ไปห้ามเข้ามาในครัวอีก ผมไม่อยากให้คุณได้รับบาดเจ็บ” โม่ถิงปกป้องถังหนิง โดยเฉพาะขาของเธอ นี่เขาคิดแม้แต่จะซื้อประกันภัยให้ด้วยซ้ำ
“จอมบงการ…” ถังหนิงแสดงความเห็น แต่ลึกๆ เธอก็เข้าใจว่าเขาเป็นห่วง
คู่แต่งงานเตรียมอาหารกันอย่างเงียบๆ กลับกลายเป็นว่าพวกเขาทั้งคู่ต่างก็เป็นเชฟฝีมือดี ถังหนิงทำอาหารจานโปรดของโม่ถิง ในขณะที่เขาเองก็ทำอาหารจานโปรดของเธอ ดังนั้นโต๊ะอาหารจึงเต็มพร้อมไปด้วยงานฉลองอาหารหน้าตาน่ารับประทานที่น่าพอใจได้ไม่ยาก
เป็นการเข้ากันได้อย่างสมบูรณ์ พวกเขามองไปที่โต๊ะอาหารด้วยความแปลกใจอย่างพร้อมเพรียงกัน  อย่างไรก็ตาม ทั้งนี้แล้วการสนุกกับชีวิตแบบนี้ใช่ว่าทุกคนจะทำได้ไม่สามารถทำได้โดยใครก็ตาม
“พรุ่งนี้ฉันอาจจะต้องไปที่ลูเซิร์นหลุยเซินเพื่อถ่ายแบบ ฉันอาจจะไม่ได้กลับบ้านนะ” ถังหนิงรายงานให้โม่ถิงฟังอย่างซื่อสัตย์ซื่อตรง
“คุณจะเซ็นสัญญาพรุ่งนี้เหรอ แล้วจะออกไปตอนบ่ายเลยงั้นหรือ”
“อ่ะฮะค่ะ การเปิดตัวผลิตภัณฑ์ใหม่ของอัชแอ็ฟนั้นเร่งด่วนมาก” ถังหนิงพยักหน้า “โม่ถิง ให้เวลาฉันสักหน่อยนะคะ ฉันจะกลับไปยืนอยู่ในจุดที่ทำให้คุณภูมิใจแน่นอน”
“ผมไม่เคยสงสัยในตัวคุณอยู่แล้ว” โม่ถิงตักอาหารให้ถังหนิง พวกเขาสบตากันและมองกันอย่างชื่นชม
แน่นอนว่าโม่ถิงตั้งตารอให้ถังหนิงก้าวไปข้างหน้าอย่างช้าๆ และรอดูความทุกข์ยากของหันอวี่ฝานกับโม่อวี่โหรวจะมีความทุกข์ยากอย่างไรบ้าง
…
หลังจากคืนที่มีลมแรงล่วงไป มันก็เริ่มมีฝนก็เริ่มตกปรอยสายลงมาๆ ช้าๆ
เมื่อกลับมาถึงบ้านของหันอวี่ฝาน โม่อวี่โหรวก็ขว้างทุกสิ่งที่เธอคว้าได้ลงบนพื้นจน ทำให้มันแตกกระจายเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย โดยเฉพาะเมื่อเธอคิดว่าถังหนิงจะเซ็นสัญญาพรุ่งนี้ก็ยิ่งทำใจรับไม่ได้ สิ่งที่แย่ที่สุดคือ หันอวี่ฝานช่วยถังหนิงจริงๆ นี่เป็นสิ่งที่เธอทนไม่ได้มากที่สุด
หันอวี่ฝานเปิดประตูเข้ามาพบกับฉากที่ทำให้ตกใจ เขาเห็นโม่อวี่โหรวยืนถือแจกันไว้ในมือ เขาจึงรีบวิ่งไปหาเธอและโอบกอดโม่อวี่โหรวเอาไว้ “อย่าอารมณ์เสีย มันไม่ดีต่อเด็กลูกในท้อง”
“ฉันแปลกใจจังนะที่คุณรู้ด้วยว่ามันไม่ดีต่อเด็ก ลูก ถึงแม้ว่าทั้งที่คุณเพิ่งจะมองถังหนิงขโมยข้อตกลงงานของฉันไปหน้าตาเฉย”
“เรายังมีโอกาสอีกมาก ผมกำลังทำงานเพื่อทำให้มีให้เกิดความร่วมมือที่ยิ่งใหญ่กว่าเดิม หยุดสนใจถังหนิงเถอะ แม้ว่าเธอจะกลายเป็นพรีเซ็นเตอร์ แล้วยังไงล่ะ” หันอวี่ฝานยังคงลูบไหล่ปลอบโยนโม่อวี่โหรว “ที่รัก ฟังผมนะ อย่าทำร้ายตัวเอง”
“ถึงแม้ว่าคุณจะทำสิ่งนี้แต่คุณจะหว่านล้อมยังไงฉันก็ไม่คล้อยตามหรอกนะ” โม่อวี่โหรวเงยหน้าขึ้นพร้อมกับน้ำตาที่คลอเบ้า “เธออยู่กับคุณมาหลายปีแล้ว ฉันจะไม่ยอมให้เธอได้สิ่งที่ต้องการหรอก”
ในความเป็นจริง เธอสั่งให้ผู้ช่วยสร้างความวุ่นวายท่ามกลางกับแฟนคลับของเธอแล้ว และเธอก็กำลังมองดูผลลัพธ์ แฟนคลับของเธอเริ่มพูดคุยกันว่าจะฉีกถังหนิงเป็นชิ้นๆ และพูดจาสบประมาทเธอ
หากเธอต้องยอมแพ้ เธอก็จะไม่มีทางยอมให้ถังหนิงเป็นผู้ชนะ
ที่สำคัญที่สุด เธอยังสั่งให้ผู้ช่วยโพสต์รายละเอียดตารางเวลาของถังหนิงในวันพรุ่งนี้ เพื่อเปิดโอกาสให้แฟนคลับไปสร้างปัญหาให้ถังหนิง
ถังหนิงคิดว่าการเป็นพรีเซ็นเตอร์มันง่ายขนาดนั้นเลยหรือ พรุ่งนี้เธอจะกลายเป็นนางแบบอันดับหนึ่งที่โง่เขลาและน่าอับอายของสนามบิน


## บทที่ 16 คืนสัญญาให้อวี่่โหรว 

ตอนบทที่ 16 คืนสัญญาให้อวี่โหรว!
พิธีเซ็นสัญญาอย่างเป็นทางการกับอัชแอ็ฟจะเริ่มขึ้นตอนเก้าโมง และจะถูกถ่ายทอดสดเพื่อประกาศให้สาธารณชนทราบอย่างเป็นทางการ ดูเหมือนว่าสงครามระหว่างถังหนิงและโม่อวี่โหรว อัชแอ็ฟเลือกที่จะอยู่ช้างข้างถังหนิง
ผ่านมาสามปีแล้วที่ถังหนิงเข้าร่วมงานแบบนี้ เธอเกือบลืมไปแล้วว่าความรู้สึกมันเป็นอย่างไร แต่ทันทีที่ได้สวมชุดสีขาวครีมเว้าผ่าหลังและเครื่องประดับที่อัชแอ็ฟสนับสนุนโดยอัชแอ็ฟสนับสนุนให้ เธอก็กลับมามั่นใจอีกครั้ง
หลงเจี่ยออกจากบ้านอย่างดีและแต่เช้ารีบขับรถไปที่ไฮแอทรีเจนซี เพราะเธอเป็นผู้ช่วยของถังหนิง  จึงทำให้โม่ถิงจึงอนุญาตเป็นพิเศษให้เธอเข้ามาที่คฤหาสถ์คฤหาสน์ได้ตามที่ต้องการ เธอเตรียมชุดไว้ให้ถังหนิงแล้ว… แต่เมื่อเดินเข้ามาที่ตู้เสื้อผ้าขนาดใหญ่ที่โม่ถิงยกให้ถังหนิงแล้ว เธอก็แทบไม่เชื่อสายตาตนเอง
“สมกับที่เป็นประธานของไห่รุ่ยจริงๆ ใจกว้างและมีรสนิยมดี!” หลงเจี่ยเยินยอ
ในเวลาที่แม่นยำในเวลานั้นเอง โม่ถิงเดินออกมาจากตู้เสื้อผ้าของเขาเอง ทันทีที่เห็นถังหนิง เขาก็หันไปหาหลงเจี่ย “ผมมีเรื่องที่ต้องพูดกับถังหนิง”
“ได้ค่ะ ถ้าอย่างนั้นฉันจะไปรอข้างนอก” หลงเจี่ยหันกลับไปอย่างเข้าใจ และปิดประตูให้ตอนที่ออกไป
ถังหนิงยืนอยู่หน้ากระจกส่งยิ้มหวานให้แก่โม่ถิง สดชื่นและสง่าสพรั่งงามราวกับดอกลิลลี่ที่กำลังผลิเบ่งบาน ช่างเป็นเรื่องยากของใครหลายคนที่จะไม่เพ่งความสนใจไปที่เธอ
“คุณอยากพูดอะไรกับฉันหรือคะ”
โม่ถิงไม่ได้พูดอะไร แต่กลับเดินไปหาถังหนิงอย่างรวดเร็วและกอดเธอจากด้านหลังแทน เขาหันประคองคอของเธอมาเพื่อที่จะได้ประทับจูบลงไปที่ริมฝีปากของเธอ “ผมอยากจูบคุณและยิ่งกว่านั้นคือ…ผมอยากรักคุณ”
“ฉันกำลังจะไปสาย” ถังหนิงก็ไม่อยากแยกจากริมฝีปากของโม่ถิงเช่นกัน
“ผมจะดูถ่ายทอดสด…”
ถังหนิงพยักหน้ารับอย่างพอใจ เธอคล้องแขนโม่ถิงขณะที่เดินออกจากคฤหาสน์ด้วยกัน ความจริงแล้ว หากใครก็ตามมองมาก็จะเชื่อว่าพวกเขาช่างเป็นคู่ที่เหมาะสมกัน ถังหนิงเป็นดั่งหิมะสีขาวที่เปล่งประกายรัศมีความบริสุทธิ์ผุดผ่อง ในขณะที่โม่ถิงมีเสน่ห์ราวกับค่ำคืนอันธการมืดมิดที่มีอันตรายซุ่มซ่อน
หลงเจี่ยประทับใจกับภาพของคู่รักตรงหน้า คู่แต่งงานควรจะต้องเป็นแบบเช่นนี้สิ…ไม่เหมือนหันอวี่ฝานคนโง่นั่นที่ไม่ดึงดูดให้มองเท่าไรเลยนัก
ไม่นานหลังจากนั้น ถังหนิงก็ขึ้นรถด้วยความช่วยเหลือจากหลงเจี่ย ระหว่างทางขับรถหลงเจี่ยเอ่ยปากพูดขึ้นขณะขับรถ “การเซ็นสัญญาจะเริ่มขึ้นตอนเก้าโมง เราควรจะไปถึงที่นั่นตอนแปดโมงห้าสิบ เหมาะสมมากน่าจะพอดี”
“การจัดการเวลาได้ดีของคุณมักจะตรงเวลาเสมอเลยนะ” ถังหนิงมองลงขณะเลื่อนโทรศัพท์
“เวลาขึ้นเครื่องบินคือจะมาตอนบ่ายสามโมง และโม่อวี่โหรวได้จัดการให้กลุ่มแอนตี้แฟนมาขัดขวางคุณที่สนามบินแล้ว ท่ามกลางในหมู่แฟนคลับพวกนั้นบของเธ อ พวกเขามีการพูดคุยกันว่าจะวางแผนกันว่าจะทำให้คุณดูแย่ หนึ่งในพวกเขานั้นจะหาโอกาสทำให้คุณอับอายและคนที่เหลือจะแกล้งทำเป็นคนที่ผ่านไปมาเพื่อบิดเบือนการตัดสินของผู้เห็นเหตุการณ์”
หลงเจี่ยย่นจมูกอย่างนึกรังเกียจ นี่มันเป็นสิ่งที่เด็กประถมทำกันและน่าเสียดายที่การกระทำแบบเด็กๆ นี้จะส่งผลให้ผู้อื่นถูกทำร้ายมากที่สุด
“ข้อมูลทั้งหมดนี่เธอคุณไปหามาได้ยังไง” ถังหนิงรู้สึกค่อนข้างประหลาดใจ
“เพราะฉันให้มีเซียวเฮาสายไปแฝงตัวอยู่ในนั้นซ่อนตัวอยู่ท่ามกลางพวกเขา…” หลงเจี่ยเอ่ยอย่างภูมิใจ
“เราจะปล่อยให้เด็กพวกนี้มีความสุขกันไปก่อน…หลังจากที่วิดีโอถูกปล่อยออกมา เราจะมาดูกันว่าใครจะโดนตบหน้าได้แรงกว่ากัน…”
ถังหนิงหัวเราะพลางขณะที่ส่ายหัว โม่อวี่โหรวช่างมีความสามารถในการรวบรวมแอนตี้แฟนเสียจริง ในทางกลับกัน จำนวนแฟนคลับที่มียังอยู่ของเธอนั้นก็ช่างน่าสงสารยิ่งนัก อย่างไรก็ตามก็ยังมีคนอีกจำนวนหนึ่งที่รอคอยการปรากฏตัวของเธอที่สนามบิน
เวลาแปดโมงห้าสิบ ทันเวลาตรงเวลาเป๊ะๆพอดี ถังหนิงมาถึงโรงแรมที่ใช้เป็นสถานที่ในการเซ็นสัญญา และเดินพรมแดงต่อหน้านักข่าว
หลงเจี่ยเลือกจะมาถึงตอนแปดโมงห้าสิบ เพราะหากมาถึงก่อนเวลามากกว่านี้ถังหนิงก็จะลดคุณค่าของตนเองลง ในเวลาเดียวกัน เธอก็ต้องมั่นใจว่าพวกเธอจะไม่สาย ดังนั้นหลงเจี่ยจึงวางแผนเวลาทุกอย่างไว้อย่างดีเยี่ยม
“ถังหนิง หลังจากที่คุณขอโทษต่อหน้าสาธารณชน คุณก็หายตัวไป แต่เมื่อคุณปรากฏตัวอีกครั้ง คุณก็แย่งสัญญาของโม่อวี่โหรวมา ทั้งหมดนี่เป็นส่วนหนึ่งในแผนของคุณใช่ไหมหรือครับ”
“โม่อวี่โหรวปล่อยภาพตอนขณะที่เธอกำลังพยายามอย่างหนักเพื่อจะลุกขึ้นยืนอีกครั้งเมื่อเช้านี้ นี่เธอกำลังกล่าวหาว่าคุณขโมยข้อตกลงเธอมาอย่างนั้นหรือคะ”
“ถังหนิง คุณวางแผนที่จะกลับคืนสู่วงการใช่ไหม”มาไหม”
ถังหนิงยิ้มตลอดเวลาโดยที่ไม่ตอบคำถามใดๆ ของนักข่าว หลังเข้ามาในโรงแรม เธอฟังการจัดการแผนงานของอัชแอ็ฟอย่างตั้งใจและให้ความร่วมมือไปตามนั้น
ในทางกลับกัน หันอวี่ฝานที่ตั้งใจจะเข้าร่วมในการเซ็นสัญญาด้วยไม่สามารถเข้าร่วมได้แล้วเพราะเขาไม่ว่าง ดังนั้นถังหนิงจึงมาพร้อมผู้ช่วยของเธอแทน สิ่งนี้ทำให้สาธารณชนรู้สึกได้ว่าความสัมพันธ์ระหว่างถังหนิงและเทียนอี้เอ็นเตอร์เทนเมนต์กำลังย่ำแย่ อย่างไรก็ตาม หันอวี่ฝานนั้นก็ไม่ว่างจริงๆ ยุ่งอยู่กับการถูกโดนโม่อวี่โหรวดึงรั้ง มันไม่มีทางที่เธอจะยอมให้หันอวี่ฝานเข้าร่วมการเซ็นสัญญาและสนับสนุนถังหนิงแน่นอน
ณ ไห่รุ่ยเอ็นเตอร์เทนเมนต์ โม่ถิงนั่งอยู่ในห้องทำงานของเขาและกำลังดูถ่ายทอดสด บนหน้าจอ ถังหนิงไม่ได้แสดงความต้องการใดๆ เธอนิ่งเงียบอย่างและสง่าสวยงาม แต่ก็ยากที่จะมองข้ามเธอไป เมื่อการเซ็นสัญญาจบสิ้นลง โม่ถิงก็ติดต่อผู้ช่วยของเขาผ่านทางอินเตอร์คอม “ตอนบ่ายวันนี้ ส่งบอดี้การ์ดสี่คนไปปกป้องถังหนิงตลอดทางจนกว่าเธอจะขึ้นเครื่องบิน”
“ได้ครับท่านประธาน…”
โม่ถิงรู้ว่าข้อตกลงเรื่องพรีเซ็นเตอร์นี้ ถ้าดูอย่างผิวเผินทุกอย่างเหมือนจะราบรื่นไปได้ด้วยดี แต่ในความเป็นจริงแล้ว มันยังมีท้องทะเลที่มีพายุร้ายรุนแรงอยู่ข้างหน้า
หลังจากการเซ็นสัญญาเรียบร้อยแล้ว ถังหนิงและประธานผู้ก่อตั้งอัชแอ็ฟก็กำลังนั่งั่งทานมื้อกลางวันด้วยกัน ตอนบ่ายโมงถังหนิงออกมาจากโรงแรมเพื่อตรงไปยังสนามบิน… ยิ่งเข้าใกล้จุดหมายมากเท่าไร หลงเจี่ยก็ยิ่งกังวลมากขึ้นเท่านั้น
“ถังหนิง ฉันจะพยายามปกป้องคุณให้ดีที่สุด คุณเองก็ต้องปกป้องตัวเองด้วยนะ”
“หลงเจี่ย คุณคิดว่าฉันไม่ได้เตรียมตัวมาเหรอ” ถังหนิงยิ้มออกมาอย่างปกติ ในตอนนี้ทุกอย่างอยู่ในการควบคุมของพวกเธอ จะต้องกลัวอะไรอีก สามปีที่ผ่านมาเธอมีประสบการณ์มาทุกอย่างแล้ว
ไม่นานหลังจากนั้น หลงเจี่ยก็ลงจากรถก่อน หลังจากที่นำกระเป๋าเดินทางออกมา เธอก็ช่วยถังหนิงให้ออกมาจากรถ ในตอนแรกไม่มีใครสังเกตเห็นพวกเธอ อย่างไรก็ตาม แต่ทันทีที่ทั้งคู่เข้ามาในสนามบิน แฟนจำนวนมากก็วิ่งเข้ามาพร้อมดอกไม้เพื่อต้อนรับพวกเธอ ดอกไม้ถูกยื่นใส่มือของถังหนิง ทว่าแต่ก่อนที่เธอจะสามารถรับพวกมันไว้ได้ ดอกไม้และของขวัญอื่นๆ ก็ร่วงสู่พื้น
ทุกคนต่างก็ตกตะลึงในทันที การสวมแว่นกันแดดและหน้ากากอนามัย แฟนคลับที่สวมแว่นกันแดดและหน้ากากอนามัย ต่างของเธอรู้สึกผิดหวังเมื่อเห็้นว่าของขวัญของตนพวกเขาถูกกระทำอย่างไม่ไใยดี “ถังหนิง นี่มันหมายความว่ายังไงกัน เราให้ดอกไม้คุณเพราะพวกเราชอบคุณ คุณโยนมันลงพื้นได้ยังไง แม้แต่ดาราที่มีชื่อเสียงยังไม่กล้าทำกับแฟนคลับเขาขนาดนี้เลยนะ แล้วทำไมคนที่ไม่มีชื่อเสียงอย่างคุณถึงได้กล้ากัน!”
ถังหนิงรู้ว่าคนพวกนี้มาที่นี่เพื่อก่อความวุ่นวาย ดังนั้นเธอจึงรีบขอโทษทันที “ขอโทษค่ะ ฉันรับไม่ดีเอง ฉันไม่ได้ตั้งใจ!”
“ฉันก็เห็นเหมือนกัน! คุณจงใจโยนมันออกไปทิ้ง”
กลุ่มแอนตี้แฟนเริ่มพูดเสียงดังทำให้ผู้คนที่ผ่านไปมาหันมาสนใจขณะที่พวกเขาเริ่มขึ้น “แค่นิสัยยังขนาดนี้แค่เพียงนิสัยของคุณคนเดียว กล้ามาเทียบกับอวี่โหรวได้ยังไง อวี่โหรวมักทักทายแฟนคลับด้วยรอยยิ้มที่เป็นมิตร เสนอว่าจะถ่ายรูปด้วยกับพวกเขา คุณคิดเหรอว่าแค่ได้เซ็นสัญญาจะทำให้คุณแทนที่เธอได้”
ผู้คนเริ่มมามุงดูมากขึ้นและจำนวนคนที่สงสัยใคร่รู้ก็เพิ่มขึ้นเช่นเดียวกัน ในตอนนี้ ถังหนิงถูกคนประมาณหนึ่งร้อยคนรุมล้อมอยู่
เพราะเมื่อจำนวนคนที่เพิ่มขึ้นแล้ว บรรดาแอนตี้แฟนจึงตัดสินใจเริ่มแผนการขั้นที่สองของพวกเขา นั่นคือการจับกลุ่มให้เข้ามาใกล้มากขึ้น เริ่มเบียดผลักและดันถังหนิงเข้าไปไปรอบๆ “คิดไหมว่าทำไมคุณถึงคิดว่าอวี่โหรวมีชื่อเสียงมาตลอดสามปีแต่ในขณะที่คุณกลายเป็นของเก่า ตอนนี้ฉันเข้าใจแล้ว ก็มันต้องเป็นเพราะคุณมีนิสัยที่แย่ยังไงล่ะ ลองเทียบดูกับอวี่โหรวดูสิว่าเธอช่างดีแค่ไหนสิ”
“คืนสัญญาให้อวี่โหรวไปเถอะ!”
“ฉันเห็นด้วย…ตอนแรกฉันก็ชอบคุณอยู่หรอก แต่คุณกลับโยนดอกไม้ที่แฟนคลับให้คุณลงพื้น คุณเทียบกับอวี่โหรวไม่ได้เลยสักนิด คุณไม่สมควรได้รับสัญญาของอวี่โหรวเลย คุณใช้แผนอะไรเหรอ บอกพวกเรามานะ…”


## บทที่ 17 การแพร่กระจายของวิดีโอที่ไม่เหมาะสม 

บทที่ 17 การแพร่กระจายของวิดีโอที่ไม่เหมาะสม
กลุ่มการซักถามของแฟนคลับเริ่มถามดังขึ้นเรื่อยๆ ขณะที่ผู้คนที่ผ่านไปมาก็เริ่มถ่ายภาพพลางและถกเถียงคุยกันว่านี่มันเกิดอะไรขึ้น พวกเขารู้สึกว่าถังหนิงช่างหน้าไม่น่าอับอาย สำหรับพวกเขาแล้วนิสัยของโม่อวี่โหรวนั้นน่าเชื่อถือมากกว่า
ถังหนิงถูกล้อมไว้จนไม่มีทางหนี ดังนั้นเธอจึงทำจิตใจให้สงบและถอดแว่นกันแดดออก เผยให้เห็นใบหน้าเปลือยเปล่าต่อหน้าสาธารณชน “ถ้าคุณอยากให้ฉันตอบคำถาม ฉันก็จะตอบให้ค่ะ แต่ก่อนอื่นให้ฉันถามพวกคุณสักสองสามข้อได้ไหมคะ”
“ว่ามาสิ” แอนตี้แฟนมองถังหนิงอย่างสงสัยว่าเธอจะใช้เล่ห์เหลี่ยมอะไรอีก
“คุณบอกว่าเป็นแฟนคลับของฉัน ถ้าอย่างนั้นคุณบอกได้ไหมคะว่าฉันเข้าวงการปีไหน ฉันได้รางวัลปีไหนและเป็นรางวัลอะไร”
หลังจากได้ยินคำถาม แอนตี้แฟนก็มองกันอย่างว่างเปล่า พวกเขาจะไปรู้ข้อมูลเกี่ยวกับถังหนิงได้อย่างไร ในเมื่อพวกเขาดูถูกเธอ
“พวก…พวกเราเพิ่งมาเป็นแฟนคลับ เป็นเพราะคุณโยนของขวัญของเราลงพื้น ดังนั้นคุณผิด” หนึ่งในนั้นตอบ
“ไม่ว่าฉันจะโยนดอกไม้ลงพื้นหรือไม่ แม้ว่าฉันจะไม่ได้อธิบายแต่ฉันก็มั่นใจว่ากล้องของทางสนามบินจับภาพได้ทุกอย่าง แต่ฉันก็ขอโทษออกไปทันทีที่ทำมันหล่น และก็มั่นใจว่าทุกคนได้ยิน ก่อนหน้านี้ฉันก็เคยเป็นที่ยอมรับเหมือนกัน และในอุตสาหกรรมนี้ก็ยังมีอีกหลายเรื่องที่ฉันต้องเรียนรู้จากอวี่โหรว แล้วมีเรื่องไหนที่คุณยังไม่พอใจอีกคะ” ถังหนิงพูดอย่างสุภาพ ไม่ก้าวร้าวแต่ตรงประเด็น ผู้หญิงคนที่ก่อปัญหาไม่ใช่แฟนคลับของเธออย่างแน่นอน และเห็นได้ชัดว่าเธอเป็นแฟนคลับของโม่อวี่โหรว
ความจริงที่ว่าถังหนิงขอโทษไปแล้วและตอบกลับด้วยความคิดถ้อยคำที่สุภาพทำให้คนส่วนใหญ่เริ่มเปลี่ยนความคิด…พวกเขารู้สึกว่าแฟนคลับของโม่อวี่โหรวใจแคบและไปไกลทำเกินไปแล้ว
“โอเค ใช่ ฉันเป็นแฟนคลับอวี่โหรว พวกเราแค่รู้สึกว่าคุณไม่ควรไปเปรียบเทียบกับเธอ แต่เหนือสิ่งอื่นใด คุณแย่งสัญญาของเธอมา คุณควรคืนมันกลับไปให้เธอ!” หลังพูดจบแอนตี้แฟนก็เริ่มผลักถังหนิง ถังหนิงเสียหลักเจนซและเกือบล้มลง แต่โชคดี…บอดี้การ์ดที่โม่ถิงส่งมา สามารถช่วยได้ทันเวลาพอดี พวกเขาแหวกเข้าไปในฝูงชนและจับตัวเธอไว้แน่น นอกจากนี้ก็ยังเริ่มแยกฝูงชนออกจากถังหนิง
หลงเจี่ยเก็บอารมณ์โกรธไม่ไหวอีกต่อไปแล้ว เธอยืนอยู่ระหว่างพวกแอนตี้แฟนแลนกับะถังหนิง ขณะที่หันหน้าไปเล็กน้อย “คุณไปรอก่อนเลย รอฉันด้วยนะ แล้วฉันจะตามไป”
“โอเค” ถังหนิงไม่ได้ตอบโต้ตามปกติ เธอแค่สวมแว่นตากันแดดกลับเข้าไปที่เดิม
“ฮึ่ยม! ถ้าคุณไม่อธิบายเรื่องวันนี้และไม่คืนสัญญาให้อวี่โหรว ก็อย่าหวังเลยว่าจะได้ขึ้นเครื่องบิน” แอนตี้แฟนพูดเตือนขณะที่จับมือกันเพื่อสร้างกำแพงมนุษย์
“นี่คุณเชื่อในนิสัยของโม่อวี่โหรวมากขนาดนั้นเลยหรือ” หลงเจี่ยถามอย่างแฝงความหมายลึกซึ้ง
“ดีกว่านางแบบราคาถูกของคุณอย่างแน่นอน”
“ฉันบันทึกคำพูดเหล่านี้ไว้แล้ว…” หลงเจี่ยยกโทรศัพท์ขึ้น “เมื่อถึงเวลาที่เหมาะสม ฉันจะให้ของขวัญชิ้นใหญ่กับคุณ” หลงเจี่ยยกโทรศัพท์ขึ้นแนบหูและต่อสายหาตำรวจ ตำรวจมาถึงทันทีเพื่อช่วยถังหนิงให้ออกไปจากฝูงชนพร้อมกับความช่วยเหลือจากบอดี้การ์ดที่โม่ถิงส่งมา ถังหนิงหายตัวไปจากสายตาของสาธารณชนอย่างรวดเร็ว แต่ก่อนที่ตำรวจจะจากไป เธอกระซิบบางอย่างกับพวกเขา
“ถังหนิง โม่อวี่โหรวสร้างข่าวว่าคุณขโมยสัญญาของเธอไป กำลังเป็นประเด็นร้อนอยู่ตอนนี้” หลงเจี่ยมองโทรศัพท์ขณะพูด
“ถ้าอย่างนั้นงั้น คุณจะรออะไรอยู่ล่ะ ปล่อยวิดีโอเลย…” ถังหนิงตอบขณะเดินไปด้วย
“ฉันรอคอยเวลานี้มานานเหลือเกิน…ตอนนี้แหล่ะที่แฟนคลับพวกนั้นจะได้เห็นว่าเทพธิดาของพวกเขาเป็นผู้หญิงไร้เดียงสาหรือเป็นผู้หญิงสกปรกแค่มารยาสาไถย” หลังพูดจบ หลงเจี่ยก็ยกหูโทรศัพท์หาเพื่อนนักข่าว “โพสต์วิดีโอที่เราเตรียมไว้ก่อนหน้านี้ได้เลย”
หันอวี่ฝาน มาดูกันว่าคุณจะสามารถช่วยโม่อวี่โหรวได้สักกี่ครั้งกัน!
…
ณ ห้องพักศิลปินของเทียนอี้เอ็นเตอร์เทนเมนต์ โม่อวี่โหรวกำลังเฉลิมฉลองที่ที่การสนทนาที่เรื่องที่เธอสร้างขึ้นเริ่ม ได้รับความนิยมอันดับหนึ่ง ยิ่งไปกว่านั้น เธอยังได้รับรูปภาพเหตุการณ์ที่สนามบินจากแฟนคลับตอนที่ถังหนิงถูกต้อนไปอยู่ในจุดที่ไม่สามารถโต้กลับได้ ซึ่งมันทำให้เธอพอใจเป็นอย่างมากสมกับที่เกลียดชัง เธออยากให้ถังหนิงรับรู้รสชาติว่ามันจะเป็นอย่างไรถ้ามาแย่งสัญญาของเธอไป นี่เป็นแค่หนึ่งในผลที่ตามมา ผลลัพธ์ที่เลวร้ายที่สุดยังมาไม่ถึง
“อวี่โหรว เกิดหลังเหตุการณ์ที่ร้อนแรงนี้ประเด็นร้อนขึ้นแบบนี้แล้ว ฉันมั่นใจว่าคุณจะได้ข้อเสนอที่ดีกว่าของอัชแอ็ฟจากอัชแอ็ฟแน่นอน” ผู้ช่วยของเธอพูดประจบขณะที่พลางนวดไหล่ให้
“แน่นอนสิ! ฉันจะต้องได้รับรางวัลในงานประกาศรางวัลท็อปเทนโมเดล!” โม่อวี่โหรวยิ้มอย่างมั่นใจ ความมั่นใจของเธอมาจากความจริงที่ที่เธอมั่นใจขนาดนี้ก็เป็นเพราะว่าหันอวี่ฝานให้กำลังใจย้ำกับเธอแล้วก่อนหน้านี้ ตามที่ได้สัญญากันไว้  หันอวี่ฝานปรากฏตัวขึ้นที่ทางเข้า ถือสัญญาไว้ในมือเพื่อที่จะมาเจรจากับเธอ
“เร็วเข้า นางแบบคนเก่งของผม นี่เป็นโฆษณาชิ้นใหญ่ รีบจัดการประชุมเร็วเข้า”
โม่อวี่โหรวพยักหน้า เธอพอใจเป็นพิเศษขณะเดินไปยังห้องประชุมเพื่อคุยรายละเอียด รู้สึกพออกพอใจเป็นพิเศษ
“แม้ว่าอวี่โหรวจะสูญเสียข้อตกลงกับอัชแอ็ฟไป แต่เธอก็ได้รับข้อตกลงใหม่กับบริษัทเครื่องสำอางระหว่างประเทศ เธอเป็นเพชรที่มีค่าของเทียนอี้เอ็นเตอร์เทนเมนต์อย่างแท้จริง” หันอวี่ฝานพูดยกย่องโม่อวี่โหรว “สำหรับถังหนิง นับจากนี้ไปหากมีใครทาบทามเธอ ให้บอกพวกเขาไปว่าเธอกำลังจะแต่งงาน และจะไม่รับงานอะไรอีก”
หลังจากได้ยินอย่างนั้น รอยยิ้มของโม่อวี่โหรวก็ยิ่งกว้างมากขึ้นไปอีก อย่างไรก็ตาม…ขณะที่ทั้งสองคนกำลังสื่อสารกันทางสายตาอยู่นั้น หันอวี่ฝานก็ได้รับโทรศัพท์อย่างกะทันหัน ตอนแรกเขามีรอยยิ้มฉาบอยู่บนหน้า แต่หลังจากนั้นรอยยิ้มก็หายไป “คุณแบลร์ครับ ทำไมคุณถึงยกเลิกสัญญาทั้งหมดอย่างกะทันหันแบบนี้ล่ะ”
“วิดีโอที่ไม่เหมาะสมของคุณกับโม่อวี่โหรวกำลังแพร่กระจายไปทั่วแล้ว ผมละอายใจกับพวกคุณมากเหลือเกิน น่าขยะแขยงสิ้นดี!” เขาวางสายไปด้วยความโกรธ
“เกิดอะไรขึ้น” โม่อวี่โหรวถาม
“นักโฆษณาขอให้แก้ไขปัญหาบางอย่าง” ขณะที่พูดเขาก็หยิบโทรศัพท์ออกมา ที่อันดับต้นๆ ของการค้นหาคือวิดีโอของเขาและโม่อวี่โหรวกำลังใกล้ชิดกันอยู่บนเตียงของโรงพยาบาล! ครั้งนี้ไม่ได้เป็นเพียงแค่รูปภาพ แต่มันเป็นวิดีโอ! เป็นวิดีโอที่พวกเขาปฏิเสธไม่ได้! เมื่อเห็นปฏิกิริยาของเขา โม่อวี่โหรวก็รีบเดินมาคว้าโทรศัพท์จากมือเขาไป และเมื่อตอนที่เห็นวิดีโอ…
…เธอก็นิ่งไป และทำโทรศัพท์หล่นลงพื้น “นี่มันเกิดขึ้นเป็นไปได้อย่างไรยังไง…”
ทุกคนในห้องประชุมรีบหยิบโทรศัพท์ขึ้นมาดูว่าเกิดอะไรขึ้น ในขณะที่โม่อวี่โหรวที่ถูกจับได้อย่างตรงจุดว่าไม่ซื่อสัตย์ เริ่มตะโกนใส่ทุกคน “ห้ามดู! ห้ามค้นหา!”
“จบแล้ว…ทุกอย่างจบสิ้นแล้ว…” หันอวี่ฝานนั่งลงบนเก้าอี้ด้วยความโกรธ “ใครกันแน่ที่พยายามจะต่อต้านฉัน!”
นอกเหนือจากแผนกภายในของเทียนอี้เอ็นเตอร์เทนเมนต์ แฟนเพจอย่างเป็นทางการของโม่อวี่โหรวก็กำลังโกลาหลเช่นกัน แค่วันนี้เท่านั้นที่พวกเขาวางความเชื่อใจทั้งหมดไว้ที่อวี่โหรว และรวมหัวกันสบประมาทถังหนิง แต่…ตอนนี้พวกเขารู้สึกเหมือนโดนตบหน้า
ในช่วงเวลานี้ ถังหนิงและหลงเจี่ยขึ้นเครื่องบินเรียบร้อยแล้ว หลงเจี่ยล็อกคอินเข้าไปเป็นแฟนคลับของโม่อวี่โหรว มองดูขณะที่แอนตี้แฟนที่จุกไปตามๆ กันทำลายตนเอง “ฉันไม่เคยคิดมาก่อนเลยว่าโม่อวี่โหรวจะง่ายขนาดนี้ ทั้งที่ในขณะที่พวกเรายกย่องเธออยู่อย่างไม่รู้ตัวแท้ๆ พวกเราต้องตาบอดไปแล้วแน่ๆ นับจากนี้ไป…ฉันไม่มีความเคารพต่อให้เธออีกแล้ว”
“ฉันด้วย…”
“ฉันเหมือนกัน…”
“พวกเราควรเริ่มพิสูจน์ความบริสุทธิ์ของถังหนิง ที่สนามบินเราดูถูกเธอไปโดยเจตนา เธอต้องรู้แน่นอน อย่างไรก็ตามแต่ว่าเธอไม่เคยพยายามที่จะเอาคืนพวกเรา ตอนที่ตำรวจมาขัดขวาง เธอก็บอกไม่ให้พวกเขาทำร้ายเรา…ฉันได้ยินทั้งหมด แต่ฉันไม่ได้พูดอะไรออกไป!” หนึ่งในแฟนคลับพูดอย่างรู้สึกผิด
“นอกจากนี้ตารางงานของถังหนิงถูกโพสต์โดยแล้วก็เรื่องที่ผู้ช่วยของโม่อวี่โหรวเอาตารางงานของถังหนิงให้เรา พวกเราต้องโพสต์เกี่ยวกับเรื่องนี้ด้วย”
หลังจากเห็นการถกเถียงนี้แล้ว หลงเจี่ยก็ยิ้มกว้างจนปากจะฉีกถึงรูหู…น่าพอใจเหลือเกิน!
ตอนนี้ยัยผู้หญิงสกปรกและเจ้าคนโง่เขลาคู่หญิงร้ายชายชั่วนั่นคงกำลังหวั่นวิตกให้วุ่นไปทั่วแล้ว
“ถังหนิง ทำไมคุณถึงได้ฉลาดขนาดนี้นะ ฉันรักคุณจริงๆ เลย” หลงเจี่ยกอดถังหนิงไว้ในอ้อมแขนแล้วขณะที่หอมแก้มเธอ
“แต่ฉันไม่รักคุณ…” ถังหนิงตอบ มองหลงเจี่ยอย่างหยอกล้อ
“ถ้างั้นรักใครล่ะ ท่านประธานโม่?”
ถังหนิงกำลังคิดถึงโม่ถิงจริงๆ โดยเฉพาะจูบของเขา…เคยชินเสียแล้ว ช่างซึ่งมันเป็นสิ่งที่น่ากลัวจริงๆ โดยเฉพาะกับความเคยชินที่เหมือนยาพิษ


## บทที่ 18 ชนะสงคราม

ตอนบทที่ 18 ชนะสงคราม
ในช่วงเวลานี้ ข่าวของหันอวี่ฝานกันนและโม่อวี่โหรวกลายเป็นข่าวที่ใครก็ต้องพูดถึง ความพยายามที่จะข่าวที่พวกเขาพยายามจะประชาสัมพันธ์ข่าวก่อนหน้านี้พังทลายลงทันที เพราะหันอวี่ฝานและถังหนิงเป็นคู่หมั้นกัน วิดีโอที่เปิดเผยว่าโม่อวี่โหรวเป็นมือที่สามเข้าไปแทรกระหว่างทั้งสองคน ทำให้เธอกลายเป็นคนที่สร้างความร้าวฉานที่ถูกเกลียดชังอย่างรวดเร็ว ทุกคนต่างก็สาปแช่งเธอ
ตอนนี้พนักงานของสื่อต่างก็ออกมาเปิดเผยว่า เหตุการณ์สลับตัวทั้งหมดที่งานคราวน์สตาร์มงกุฎดาราเป็นความคิดของหันอวี่ฝานและโม่อวี่โหรว ถังหนิงก็แค่ถูกบังคับให้ยอมรับความผิดทั้งหมด
ชาวเน็ตต่างก็สับสนอีกครั้งฮือฮาขึ้นมาอีกครั้ง
ต่อมาในวันนั้น…ก็มีข่าวใหญ่ถูกปล่อยออกมาคือเหตุการณ์ที่สนามบิน
ก่อนหน้านี้ถังหนิงถูกวิพากษ์วิจารณ์เรื่องหยาบคายใส่แฟนคลับ ผู้คนต่างก็ด่าทอด้วยความรังเกียจ แต่หลังจากที่วิดีโอที่ไม่เหมาะสมของโม่อวี่โหรวถูกปล่อยออกมา… แฟนแฟนเพจอย่างเป็นทางการของโม่อวี่โหรวก็โพสต์คำแถลงการณ์ชี้แจงเหตุการณ์ทั้งหมดว่าเป็นความผิดของถังหนิง ต่อมามีการมันถูกเปิดเผยว่าแฟนๆ วางแผนเหตุการณ์ทั้งหมดไว้ล่วงหน้าแล้ว และพวกเขายังชี้แจงว่าทั้งหมดเป็นเพราะพวกเขาอยากสนับสนุนโมอวี่โหรว โชคดีที่พวกเขาตระหนักได้แล้วว่า ไอดอลที่กำลังปกป้องนั้นไม่คุ้มค่าเลยสักนิดเดียว
เหนือสิ่งอื่นใดทั้งหมด มีการโพสต์หลักฐานว่าผู้ช่วยของโม่อวี่โหรวให้รายละเอียดตารางงานของถังหนิงกับแฟนคลับอย่างลับๆ ด้วย รวมถึงบันทึกการสนทนาที่ถูกวางแผนไว้แล้วให้เกิดขึ้นที่สนามบินเสียงบันทึกบทสนทนาเรื่องการวางแผนเหตุการณ์ที่สนามบินก็ยังถูกโพสต์ด้วย
ในตอนท้าย จดหมายชี้แจงในนามของถังหนิงก็ถูกปล่อยออกมาเพื่ออธิบายให้แน่ชัดว่าเธอไม่ได้โยนดอกไม้ลงบนพื้น พวกเขายังชื่นชมยังคงสรรเสริญถังหนิงว่าเป็นคนสุภาพและยอมขอโทษอย่างจริงใจอีกด้วย แม้ว่าเธอจะรู้ว่าตนเองจะโดนกำลังถูกใส่ร้ายก็ตามสบประมาท นอกจากนี้ตอนที่เธอได้รับการปกป้องจากตำรวจ เธอก็ยังบอกให้พวกเขาอย่ารุนแรงเกินไป ไม่เช่นนั้นจะมีคนได้รับบาดเจ็บ
ข้อความเหล่านี้ถูกปล่อยจากโดยแฟนคลับอย่างเป็นทางการของโม่อวี่โหรว นั่นหมายความว่าแฟนคลับของโม่อวี่โหรวตอนนี้ได้กลายเป็นกลุ่มคนที่พ่ายแพ้แล้ว แม้แต่แฟนคลับตัวยงก็ยังหันหลังให้กับเธอ แล้วแบบนี้จะมีใครเชื่อใจโม่อวี่โหรวได้อีกครั้งกัน? สื่อยังคงเสนอข่าวด้านลบ แฟนคลับเหยียบย่ำอย่างไม่ไใยดี แม้แต่บริษัทที่เคยใช้โม่อวี่โหรวเป็นพรีเซ็นเตอร์ก่อนหน้านี้ก็ยังถอดโฆษณาของพวกเขาออกอย่างรวดเร็ว พร้อมทั้งส่งจดหมายจากทนายให้ด้วย
จากเหตุการณ์ทั้งหมดนี้่ โม่อวี่โหรวรู้ดีว่า…เธอจบสิ้นแล้ว…เธอจบสิ้นแล้วจริงๆ!
“อวี่โหรว คุณต้องทำใจให้สงบใจเย็นๆ ก่อน คุณยังมีเด็กอยู่ในท้องนะ ในเมื่อยังมีและเพราะเด็กคนนี้อยู่ คุณก็ไม่ต้องกลัวไปหรอก ว่าท่านประธานหันจะไม่เชื่อฟังคุณ แม้ว่าท้ายที่สุดแล้วคุณจะไม่สามารถเป็นนางแบบที่มีชื่อเสียงได้ แต่อย่างน้อยก็ยังเป็นภรรยาของประธานบริษัทเทียนอี้นะ” ผู้ช่วยของโม่อวี่โหรวพยายามทำให้เธอสงบหลังจากเขาเมื่อเห็นว่าเธอเขวี้ยงทุกอย่างลงพื้น “อย่าทำร้ายตัวเองเลย มันยังมีหนทางอีกยาวไกลอยู่ข้างหน้านะหนทางข้างหน้ายังอีกยาวไกล”
เมื่อได้ยินเช่นนั้น โม่อวี่โหรวก็เห็นด้วยกับเหตุผลของผู้ช่วยเธอ แม้ว่าถังหนิงอยากจะกลับมา แต่แล้วยังไงล่ะ? เป็นเพราะเด็กที่อยู่ในท้องเธอมีเด็กในท้องอย่างนี้ อย่างไร เธอก็ก็ยังมีโอกาสชนะ
…
ทันทีที่ลงจากเครื่องบิน ถังหนิงก็ได้รับโทรศัพท์จากโม่ถิง ส่วนหลงเจี่ยรีบค้นหาความคืบหน้าของสงครามที่กำลังเกิดขึ้นทันที โอกาสของพวกเขากำลังไปได้ดี ดูเหมือนว่าผู้หญิงสกปรกคนนั้นจะไม่มีโอกาสได้กลับมาอีก
“ผมควรแสดงความยินดีกับภรรยาที่ชนะสงครามครั้งนี้ไหม” โม่ถิงกำลังนั่งอยู่บนเก้าอี้สำนักงาน ขณะที่ยามโดนรังสีของแสงอาทิตย์ที่ลอดผ่านทางหน้าต่างห้องทำงานขับเน้นกรอบหน้าให้ดูชัดขึ้น เขาหล่อเหลาอย่างที่เคยเป็นมา
ถังหนิงหัวเราะอย่างนุ่มนวลและตอบกลับด้วยน้ำเสียงเจ้าเล่ห์ว่า “คุณต้องยินดีกับฉันทุกครั้งที่เคลื่อนไหวเลยไหมเนี่ย”
“คุณไม่รู้เหรอ ผมแค่หาข้ออ้างเพื่อที่จะได้โทรหาคุณ…”
หัวใจของถังหนิงเต้นรัว “แย่จังที่คืนนี้ฉันกลับบ้านไม่ได้” เธอตอบกลับด้วยเสียงกระซิบแผ่วเบา
“ถ้าคุณบอกว่าคิดถึงผม มันอาจจะมีปาฏิหาริย์ก็ได้นะ” โม่ถิงหยอกล้อ “คุณอยากลองไหมล่ะ”
“ถึงแม้ว่ามันจะไม่มีปาฏิหาริย์ ฉันก็ยังคิดถึงคุณอยู่ดี” ถังหนิงตอบอย่างจริงจัง แต่เป็นเพราะว่าเธออายจึงรีบวางสายก่อนที่โม่ถิงจะตอบกลับมา โม่ถิงหัวเราะออกมาเบาๆ แล้ว ขณะที่รีบติดต่อลูเช่อผ่านทางอินเตอร์คอมทันที
“ช่วยผมหาเที่ยวบินไปลูเซิร์นหลุยเซินเร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้ ระหว่างนี้คุณก็จัดการเตรียมเอกสารที่ผมจำเป็นต้องเซ็นให้ด้วยนะ ผมจะได้เอาขึ้นเครื่องไปด้วยได้”
ถังหนิงไม่ได้คาดคิดเลยว่าจะมีเรื่องที่ทำให้ประหลาดใจ
หลังลงจากเครื่องบินเมื่อลงจากเครื่องบินแล้ว เธอก็ตรงไปยังสถานที่สำหรับการถ่ายภาพทันที เนื่องจากในสัญญารวมสิ่งพิมพ์โฆษณาสิ่งพิมพ์ไว้ด้วย แม้ว่าตอนนี้จะเป็นตอนกลางคืนมืดแล้ว แต่เธอก็ยังเข้าไปที่สตูดิโอ
ข้างๆ เธอมีนางแบบต่างชาติสองสามคนที่น่าจะร่วมถ่ายโฆษณากับเธอด้วย ทุกคนล้วนมีความเป็นมืออาชีพสูงมาก เมื่อเห็นถังหนิงยืนด้วยสีหน้าเรียบเฉย ช่างภาพก็เริ่มกังวลทันทีว่าเธอจะสามารถทำตามที่เขาคาดหวังได้หรือไม่ การถ่ายแบบโฆษณาสิ่งพิมพ์นี้ต้องใช้การนางแบบที่สามารถถ่ายภาพโดยไม่ได้เตรียมตัวมาก่อนได้ไม่ทันตั้งตัวได้และมันก็มีความยากในระดับสูง ภายในเวลาไม่กี่วินาที นางแบบจะต้องแสดงอารมณ์ที่เข้ากันได้ดีกับผลิตภัณฑ์ ซึ่งนี่เป็นการทดสอบความสามารถในการแสดงของนางแบบอย่างแท้จริง
น่าเสียดายที่รูปร่างของถังหนิงถูกซ่อนไว้ภายใต้ชุดเดรสยาวที่เธอใส่อยู่ ดังนั้นจึงไม่มีใครเห็นรูปร่างที่งดงามของเธอ จนกระทั่งเธอเปลี่ยนเสื้อผ้าและเดินออกมา ทุกคนจึงค้นพบว่าจริงๆ แล้วเธอมีรูปร่างที่สมบูรณ์แบบและได้สัดส่วน ทุกคนในสตูดิโอต่างก็นิ่งไป ทุกสิ่งทุกอย่างสัดส่วนได้ตรงตามมาตรฐานของสากลทุกกระเบียดนิ้ว
ด้วยชุดเดรสดำทรงเอไลน์เดรสสีดำจับคู่กับเสื้อแจ็กตเก็ตยีนไม่มีแขนแขนกุด ทำให้เธอดูเซ็กซี่อย่างแท้จริง
แต่การแสดงออกของเธอนั้น…
ช่างภาพยังคงกังวล ดังนั้นเขาจึงเดินไปหาถังหนิงทันทีและอธิบายให้เธอฟัง “รูปภาพที่เราจะถ่ายกันวันนี้จะเป็นสไตล์ดุๆ นิดหนึ่ง เหมือนกับแมวป่าที่ออกมาเดินเล่นตอนกลางคืน…”
“เข้าใจแล้วค่ะ” ถังหนิงพยักหน้าอย่างสงบ
ช่างภาพไม่ได้อธิบายอะไรต่อ นางแบบเอเชียมักจะเป็นเช่นนี้ ไม่มีอะไรที่ต้องประโยชน์ที่จะไปคาดหวังมากนัก
“มาเร็ว ทุกคนเข้าไปยืนในตำแหน่งของตัวเอง มาเริ่มกันด้วยภาพเดี่ยวดีกว่า เจสัน!”
นางแบบที่ถูกเรียกเดินออกไปยืนหน้ากล้องทีละคน รวดเร็วและเป็นมืออาชีพ พวกเขาถ่ายเสร็จเรียบร้อยแล้ว ถังหนิงเป็นคนสุดท้าย และเพราะเป็นคนสุดท้าย เธอจึงยิ่งถูกคาดหวังมาก อย่างไรก็ตาม แต่ถึงอย่างไรถ้าเรื่องของรูปลักษณ์ภายนอก เธอไม่สามารถเทียบได้กับชาวต่างชาติได้หรอก หากการแสดงของเธอไม่รวดเร็วพอ การถ่ายทำทั้งหมดอาจจะล่มได้ง่าย
“ถังหนิง!”
เมื่อได้ยินช่างภาพเรียก ถังหนิงก็เดินออกไปข้างหน้าจอ เธอใส่กำไลข้อมือของอัชแอ็ฟจากคอลเลกคชัน ‘ค่ำคืนที่น่าหลงใหล’ ช่างภาพยังคงอธิบายอย่างต่อเนื่องว่าเธอควรโพสต์ท่าอย่างไรถึงจะได้ลุกคที่ดูดุ แต่ถังหนิงแค่ยิ้มรับพร้อมกับพยักหน้าอย่างเข้าใจ สิ่งหนึ่งที่ช่างกล้องเกลียดมากที่สุดคือการที่ผู้คนเสแสร้งว่าเข้าใจทั้งๆ ที่ความจริงแล้วไม่ใช่ ดังนั้นเขาจึงพูดเพียงแค่สองสามคำก่อนหยิบกล้องขึ้นมาและถอยหลังกลับไป “มาลองถ่ายสักสองสามท่าก่อนว่าจะออกมาเป็นยังไง”
“ไม่ค่ะ ไม่เป็นไร มาทำมันเถอะถ่ายจริงเลยค่ะ” ถังหนิงร้องขอ
ยิ่งเห็นความมั่นใจของเธอ ช่างภาพก็ยิ่งคาดหวังว่าจะได้เห็นเรื่องขบขัน เขาเตือนเพื่อทำให้มันร้ายแรงยิ่งขึ้น “คุณขอเองนะ ถ้าผมเริ่มแล้ว มันจะไม่มีโอกาสเป็นครั้งที่สองอีก”
“โอเคค่ะ” ถังหนิงตอบด้วยความสงบเหมือนอย่างเคย
นางแบบคนอื่นรู้สึกว่าถังหนิงขุดหลุมฝังตัวเอง เห็นได้ชัดว่าเธอได้รับโอกาส แต่…เธอไม่ต้องการมัน นี่เธอกำลังคิดอะไรอยู่
“ถ้าอย่างนั้นมาก็เริ่มกันเลยถอะ” ช่างภาพโบกมือขณะมองถังหนิงอย่างไม่ได้คาดหวังมากนัก
ถังหนิงพยักหน้า จากนั้น…
…ในขณะที่ทุกคนมารวมตัวกันเพื่อรอดูเธอความอับอายของเธอ…เพียงชั่วในเสี้ยววินาที เธอก็เข้าถึงอารมณ์ที่แตกต่างออกไป ทำให้ผู้ที่มองดูอยู่ประหลาดใจ พวกเขามองเธอเหยียดขาออกไปอย่างเป็นธรรมชาติ จากนั้นโอบมือซ้ายรอบข้อมือขวาและค่อยๆ เผยอริมฝีปากออก ในขณะที่กัดนิ้วกลางของมือซ้าย ทุกคนต่างก็ตกตะลึงกับแววตาของเธอ ช่างดูคุกคามดุดันเหลือเกิน…เมื่อเทียบกับบุคลิกก่อนหน้าแล้ว ดูเหมือนว่าเธอได้เปลี่ยนไปเป็นอีกคนละคนอย่างสิ้นเชิง!
สิ่งที่ทำให้ทุกคนประทับใจมากที่สุดคือ กำไลข้อมือบนข้อมือของเธอ ซึ่งดูเหมือนว่าจะช่วยเสริมให้ลุกคนี้ดูมีพลัง เธอและผลิตภัณฑ์เข้ากันได้เป็นอ่างดี ราวกับว่าหลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกัน
ช่างภาพพูดไม่ออก…อัชแอ็ฟไปหาอัญมณีเช่นนี้มาจากไหนกัน ความเป็นมืออาชีพระดับนี้สามารถเทียบเท่านางแบบระดับสากลได้เลย


## บทที่ 19 รีบแต่งงานกันเถอะ

ตอนบทที่ 19 รีบแต่งงานกันเถอะ
เหนือสิ่งอื่นใด…
…ทำไมเธอถึงได้มั่นใจขนาดกล้าปฏิเสธการทดสอบล่ะ โดยเฉพาะเมื่อเธอต้องเปลี่ยนท่าทุกสามวินาที
ไม่ว่าถังหนิงต้องทำท่าขี้เกียจ ยั่วยวน ข่มขู่ หรือน่ารัก เมื่อตราบใดที่ช่างภาพขอให้เธอเปลี่ยนท่าโพสต์ เธอก็สามารถทำได้อย่างทันทีไม่ว่าพวกเขาจะสั่งอะไร ปฏิกิริยาของเธอว่องไวมากจนทุกคนมองดูด้วยความประหลาดใจ
หลงเจี่ยยืนอยู่อีกด้านหนึ่ง เมื่อมองดูถังหนิงกลับไปเป็นถังหนิงคนที่เคยรู้จัก เธอก็รู้สึกตื้นตันมากเสียจนอยากร้องไห้ออกมา
นอกจากน้ำตาคลอแล้ว เธอก็ยังหยิบโทรศัพท์ออกมาถ่ายภาพตอนถังหนิงโพสต์หลายๆ ท่า เธอตั้งใจจะส่งให้โม่ถิง เพราะความสัมพันธ์ระหว่างถังหนิงและโม่ถิงนั้น หลงเจี่ยรู้สึกว่ามันช่างโชคดีเหลือเกินที่จะมีใครสักคนที่มีอำนาจมากอยู่ในรายชื่อผู้ติดต่อของเธอ
แน่นอนว่าตอนนี้โม่ถิงยังคงอยู่บนเครื่องบิน…
ในเวลาการถ่ายภาพเป็นเวลาสี่ชั่วโมง ถังหนิงสามารถโน้มน้าวช่างกล้องและคนอื่นๆ อีกสองสามคนในวงการด้วยความเป็นมืออาชีพของเธอได้ แม้แต่คุณยูจีนฌีนน์ ผู้ซึ่งก่อนหน้านี้ยังไล่ให้เธอออกไปอยู่เลย แต่ตอนนี้เขาก็อดยกนิ้วให้เธอไม่ได้ เขายังอธิบายให้ถังหนิงฟังว่าครั้งที่แล้วเขาควบคุมอารมณ์ของตนเองไม่ได้เพราะโกรธมากที่โดนหลอก
หลังจากล้างเครื่องสำอางเสร็จ ถังหนิงก็กลับไปเป็นคนที่ไร้อารมณ์เหมือนเคย ในระหว่างนั้นขณะที่ทุกคนก็มีความสุขกับเธอมาก เธอยังทำให้คุณความยูฉีนน์ประทับใจของคุณอยู่จีนที่มีต่อเธอก็เพิ่มขึ้นอย่างมากอย่างรวดเร็วกับการพัฒนาของเธอ
หลงเจี่ยรีบนำเสื้อแจ็กคเก็ตมาคลุมถังหนิงไว้ ในขณะเดียวกันก็ส่งโทรศัพท์ที่กระพริบในมือให้ “หันอวี่ฝานโทรมา…”
สีหน้าของถังหนิงไม่ได้เปลี่ยนไป เธอแค่จ้องมองด้วยแววตาที่เข้มขึ้นเล็กน้อย แต่เธอก็ยังรับโทรศัพท์อยู่ดี “ฮัลโหล?”
“ถังหนิงคุณได้เห็นหรือว่าได้ยินข่าวอะไรบ้างไหม” หันอวี่ฝานถามขึ้นมาเบาๆ
“ทำไมเหรอ” ถังหนิงตอบ เสแสร้งว่าใจเย็น “เกิดอะไรขึ้น”
“อ๋อโอ้ ไม่มีอะไร!” หันอวี่ฝานมั่นใจว่าถังหนิงยังไม่รู้เรื่องเพราะเธออยู่ที่หลุยเซินลูเซิร์นดังนั้นเขาจึงวางแผนว่า
“ถังหนิง ถ้าผมบินไปที่หลุยเซินลูเซิร์นพรุ่งนี้ล่ะ เราสามารถเซ็นใบทะเบียนสมรสที่นั่นได้นะ มันเยี่ยมมากเลย ทัศนียภาพก็สวยงาม บรรยากาศก็น่ารัก เรายังสามารถใช้โอกาสนี้ไปพักผ่อนได้ด้วย มันจะเป็นช่วงฮันนีมูนของเรา!” หันอวี่ฝานอยากให้ถังหนิงติดกับ
ความจริงแล้วถังหนิงไม่ได้เกิดมาในครอบครัวธรรมดา เธอเป็นลูกสาวของอาณาจักรน้ำหอมที่มีชื่อเสียง แต่เป็นเพราะความสัมพันธ์ของเธอกับหันอวี่ฝาน เธอจึงมีเรื่องขัดแย้งกับครอบครัว ตอนนั้นความสัมพันธ์ระหว่างพวกเขาไม่ดีอยู่ในช่วงแตกหัก พวกเขาจึงเขาตัดความสัมพันธ์ทั้งหมดและปฏิเสธที่จะพบหน้ากันอีก แต่…ท้ายที่สุดแล้วเธอก็ยังคงเป็นคนในตระกูลถัง เมื่อสมาชิกคนโตในตระกูลเสียชีวิตจากไป เธอก็ยังมีสิทธิ์ในการต่อสู้เพื่อมรดก
หันอวี่ฝานไม่อยากปล่อยถังหนิงไป ไม่ใช่เพราะถังหนิงใสซื่อและหลอกง่าย แต่หนึ่งในเหตุผลที่สำคัญที่สุดคือ…มรดกของเธอ
เพราะตั้งแต่ที่วิดีโอของเขากับโม่อวี่โหรวแพร่กระจายออกไปไปทั่ว เขาก็ทำได้แต่าจึงต้องหาผลประโยชน์จากการที่ถังหนิงยังไม่รู้เรื่อง แล้วบังคับให้เธอมาแต่งงานด้วยให้เร็วที่สุด
“ภายใต้ความสัมพันธ์ที่น่าสงสัยระหว่างคุณกับโม่อวี่โหรว ฉันไม่คิดว่าเราควรแต่งงานกันนะ!” ถังหนิงปฏิเสธออกไปตรงๆ
“มันไม่มีอะไรเกิดขึ้นระหว่างผมและโม่อวี่โหรวจริงๆ รูปภาพที่คุณเห็นเป็นเรื่องเข้าใจผิดทั้งนั้น…”
“ถ้ารูปภาพเป็นเรื่องเข้าใจผิด…แล้ววิดีโอล่ะ” ถังหนิงถามด้วยน้ำเสียงที่นิ่งกว่าปกติ “ฉันอยู่ที่หลุยเซินลูเซิร์นจริง แต่…หลุยเซินลูเซิร์นก็ยังอยู่ในประเทศเดียวกัน คุณคิดจริงๆ เหรอว่าฉันจะไม่เห็นข่าว หรือคุณคิดว่าฉันเป็นคนที่โดนหลอกง่ายจริงๆ”
“ถังหนิง…ผมไม่ได้ตั้งใจ เชื่อผมนะ เราก็อยู่ด้วยกันมาหลายปีแล้ว คุณไม่รู้เหรอว่าผมเป็นคนยังไง” หันอวี่ฝานแกล้งทำไร้เดียงสา พยายามทำตัวน่าสงสาร “เธอก็แค่รักผมข้างเดียว คนที่ผมรักก็คือคุณนะ”
“ถ้าอย่างนั้น…ถ้าฉันบอกว่า หากเธอยังอยู่ที่เทียนอี้เอ็นเตอร์เทนเมนต์ ฉันจะจากไป หรือหากฉันยังอยู่ เธอก็ต้องจากไปล่ะ?” ถังหนิงถามอย่างเด็ดขาด
“ถังหนิง ผมคิดมาเสมอเลยว่าคุณคือคนเดียวที่เข้าใจผมมากที่สุด ทำไมคุณถึงต้องกดดันผมแบบนั้น” หันอวี่ฝานรู้สึกหงุดหงิดเล็กน้อยเพราะเขาไม่อยากปล่อยใครไปทั้งนั้น โม่อวี่โหรวเป็นรักแรกและกำลังท้องลูกของเขา ในขณะที่ถังหนิง…
เมื่อสถานการณ์คับขัน หันอวี่ฝานไม่สามารถตัดสินใจได้ว่าควรทำอย่างไร
“ถ้าคุณรู้สึกว่าฉันกดดันคุณ คุณจะไปดูแลโม่อวี่โหรวก็ได้นะ เธอคงเข้าใจคุณดี”
“มันต้องเป็นแบบนี้ด้วยเหรอ” ในความเป็นจริง หันอวี่ฝานตัดสินใจที่จะเลิกกับโม่อวี่โหรว เพราะถึงอย่างไรอย่างไรก็ตาม…พื้นเพครอบครัวของโม่อวี่โหรวก็ค่อนข้างจะกลางๆ เหตุผลเดียวที่เธอยังอยู่ตรงนี้ได้เพราะเขาเป็นคนผลักดันเธอไปตรงนั้นเอง หากเขาต้องเปรียบเทียบเธอกับถังหนิง เธอก็มีดีแค่เป็นคู่นอนด้วยเท่านั้น “ขอเวลาผมคุยกับอวี่โหรวหน่อย หลังจากนั้นเราจะแต่งงานกันทันที”
“ฉันจะรอ” ถังหนิงตอบอย่างใจเย็นแต่คำพูดแฝงไปด้วยความรู้สึกเหยียดหยาม
คนอย่างโม่อวี่โหรวจะปล่อยหันอวี่ฝานไปง่ายๆ ได้อย่างไร เธอยังมีลูกอยู่ในท้องนะ
หลงเจี่ยมองท่าทางที่ดูถูกของถังหนิงแล้วก็ะรีบหยิบโทรศัพท์ออกมาจากมือของเธอ “นับแต่นี้ไป เราจะไม่รับสายของเขาอีก…เป็นการป้องกันไม่ให้เราอารมณ์เสีย”
“กลับโรงแรมกันดีกว่า ฉันเหนื่อย” ถังหนิงยิ้มเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น
หลงเจี่ยพยักหน้าและพาเธอกลับโรงแรมทันที ห้องของพวกเธออยู่ติดกัน หลงเจี่ยเปิดประตูให้ถังหนิงและพูดปลอบโยนเธอ “พักผ่อนเถอะ…อย่าคิดมากเลย พรุ่งนี้ยังมีถ่ายแบบนอกสถานที่อีกนะ”
“อา่ะฮะ” ถังหนิงพยักหน้าก่อนจะปิดประตู ตอนที่หันหลังกลับเธอก็ได้ยินเสียงน้ำดังมาจากห้องน้ำ “ใครน่ะ” เธอถามอย่างระมัดระวัง
ดูเหมือนว่าคนที่อยู่ข้างในจะได้ยินเสียงเธอ เขาเดินออกมาและปิดก๊อกน้ำ ถังหนิงกังวลว่าเธอจะเข้ามาผิดห้องจึงรีบเดินไปที่ประตู อย่างไรก็ตาม ทว่าในตอนนั้นเองที่มีรูปร่างสูงโปร่งเดินออกมาจากห้องน้ำ คว้าเอวเธอมาและกอดเธอไว้ในอ้อมอก “ผมเอง”
ถังหนิงหันกลับไปหาโม่ถิง ตอนนั้นเองเธอรู้สึกประหลาดใจมาก
“คุณ…มายังไง…”
“ผมไม่ได้พูดเหรอว่ามันจะมีปาฏิหาริย์” โม่ถิงคลายอ้อมกอดก่อนจะประกบริมฝีปากลงไป “เดินทางระหว่างวันมันเหนื่อยนะ ผมก็เลยตัดสินใจจะอาบน้ำเพื่อผ่อนคลายก่อน…”
จิตใจของถังหนิงพร่ามัว ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าเธอจะจินตนาการตามที่โม่ถิงพูด เธอรีบกอดเอวเขาไว้ทันที
“คุณภรรยาที่รัก…ผมควรเตือนคุณไหม…ว่าผมไม่ได้ใส่อะไรเลย”
หลังจากได้ยินเช่นนั้น ถังหนิงก็มองลงอย่างไม่รู้ตัวขณะที่หน้าขึ้นสีระเรื่อ “ถ้าอย่างนั้นคุณไปอาบน้ำต่อเถอะ…”
“แต่ผมอยากให้คุณไปด้วยกัน!” สิ้นคำพูด โม่ถิงก็ไม่ได้รอคำตอบ เขาตรงเข้าไปอุ้มถังหนิงและตรงไปยังห้องน้ำ วางเธอไว้ใต้ฝักบัว เชยคางเธอขึ้นและจูบอย่างรักใคร่
“อย่า…อย่ารุนแรง ฉันยังมีถ่ายโฆษณาอีกในวันพรุ่งนี้” ถังหนิงยังคงมีความระวังตัว
โม่ถิงยิ้มก่อนจะเคลื่อนลงไปข้างล่าง “แล้วตรงนี้ล่ะ”
ห่างกันเพียงแค่เสื้อผ้าขวางกั้น ถังหนิงสั่นสะท้านและสูญเสียการควบคุมในที่สุด
ภายใต้ฝักบัว ทั้งคู่ยังคงจูบกันอย่างรักใคร่และกอดกันอยู่ แต่ก็เหมือนเคย ก่อนจะไปถึงขั้นตอนสุดท้ายพวกเขาก็พอใจแล้วทั้งคู่ หลังจากอาบน้ำเสร็จ หนึ่งในสองคนนี้ก็ทาครีมบำรุงผิวอย่างสงบ ในขณะที่อีกคนนอนลงบนเตียงตรวจตราพลิกดูเอกสาร เมื่อมองไปที่โม่ถิง หัวใจของถังหนิงก็รู้สึกเจ็บปวดขึ้นมาเล็กน้อย “คุณมาอยู่ที่นี่แล้วยังต้องทำงานอีกเหรอ”
โม่ถิงพยักหน้าก่อนจะปิดเอกสารแล้วะโบกกวักมือเรียกถังหนิง เมื่อเธอนั่งลงในอ้อมแขนแล้ว เขาก็ยิ้มอย่างขอโทษ “มันเป็นนิสัยน่ะ”
“ฉันไม่น่าดึงดูดพอเหรอ วันนี้หันอวี่ฝานโทรมาและบอกว่าเขาอยากแต่งงานกับฉัน!” ถังหนิงบ่นอย่างเศร้าๆ
ซุปตาร์สาวที่เจ็บช้ำเพราะคู่หมั้นหนีออกไปกับหญิงอื่นในคืนก่อนวันวิวาห์ กับ ชายหนุ่มที่ไม่มีทีท่าว่าเจ้าสาวจะมาหา งานวิวาห์ฉุกเฉินของคนถูกทิ้งทั้งสองคนจึงบังเกิด!