ก้าวข้ามสวรรค์โลกจักรวาลมิติกลายเป็นพระเจ้าเพียงหนึ่งเดียว
LockkyEiEi
## ตอนที่1 ความคิดอันยาวไกล

ณ หมู่บ้านเเห่งหนึ่ง มีเด็กชายคนหนึ่งเขานั่งอยู่ในเนินเขาสูงสลับซับซ้อนมากมาย เขาได้ครุ่นคิดถึงว่าโลกภายนอกอันกว้างใหญ่ไพศาลนั้น เป็นเช่นไรกัน โลกใคร่เป็นผู้สร้าง ใคร่สร้างสิ่งมีชีวิตมากมายใคร่กันที่สร้าง
ชีวิตคนเราสิ่งมีชีวิตมากมายล้วนเกิดขึ้นมาได้อย่างไรกัน ทำไม่ถึงมีการเกิดการตายกันเเน่
เด็กชายคนนั้นนั่ง ครุ้นคิดเรื่องอีกมากมายเขาไม่เคยสัมผัสโลกอันกว้างใหญ่ไพศาลนั้นเป็นไม่รุ้ว่าเป็นเช่นไรกัน
ในจังหวะนั้นเอง เซียวไป๋เเม่ของเจ้าให้มาตามเจ้ากลับไปกินข้าวเย็น ท่านพ่อกับเจ้าได้หมู่ป่าตัวใหญ่มาวันนี้
เเม่ของเจ้าทำอาหารโปรดของเจ้า เพื่อเป็นการฉลองวันเกิด10ขวบของเจ้ากัน..
เซียวไป๋ได้มองไปบนท้องฟ้าอันกว้างใหญ่ไพศาลมี ความมืดมิดอย่างไร้ขอบเขตเขาได้พูดขึ้นมา ท่านอาสาม บนท้องฟ้าอันมืดนั้นมีอะไรกันเเน่
ข้านั่งครุ่นคิดมาหลายวันเเล้ว ข้าอยากรู้ว่าบนท้องฟ้าอันมืดมิดดวงดาวนับไม่ถ้วนที่ส่องแสงสว่างอันสวยงานที่เกิดขึ้นมาทุกวันนั้น เป็นอย่างไรกันน.
อาไป๋น้อย ตามตำนานได้เล่าขานกันมา หนึ่งล้านปีก่อน ตามตำนานเขาว่ากันว่า โลกที่เราอาศัยอยู่นั้นเป็นเพียงเศษฝุ่นใน จักรวาลดวงดวงอันมากมายไม่มีที่สิ้น
มีสิ่งมีชีวิตอีกมากมาย บนท้องฟ้าอันกว้างใหญ่จนดูเหมือนไร้ขอบเขต มีสิ่งมีชีวิตอีกโลกคู่ขนานดวงดาว มากมาย
ทั้งหมดที่ข้าเล่าให้เจ้าฟังมาจากตำนานเล่าขานกันตามๆ กันมา เจ้าต้องไปพิสูจน์ด้วยตัวของเจ้าเองอาเซียวไป๋น้อย
หลังจากนั้นเซียวไป๋ได้ กินข้าวเย็นกับควรอันเเสนธรรมดาเเต่เเสนวิเศษและเขาได้คุยเรื่องความฝันมากมาย
หลังจากกินข้าวเย็นกับควรเสร็จเขาได้เข้าไปนอน เซียวไป๋ได้นอนครุ่นคิดเกืยบทั้งคืนเขาได้เเต่คิดจากที่อาสาม ของเขาได้เล่าให้ฟัง เจ้าจงไปพิสูจน์ด้วยตัวเจ้าเอง
เซียวไป๋ คุ้นคิดเเล้วตัวของข้าจะไปพิสูจน์ได้เช่นไรกัน เเล้วต้องใช้อะไรกันถึงจะขึันไปดูตัวตาของข้าได้กันท้องฟ้าอันกว้างใหญ่เช่นนั้น ข้าไม่มีปีกบินเหมือนนกเขา นกใหญ่ที่บินบนท้องฟ้าอย่างกะนกพวกนั้น
3วันต่อมาเซียวไป๋ ได้มาพบเจอกับ เหย้าเหย้า หญิงงามอันดับหนึ่งในหมู่บ้านเเห่งนี้เซียวไป๋ตามนางมาตั้งเเต่เติบโตมาในหมู่บ้านเเห่งนี้
เซียวไป๋ เดินมาหานางช่วนนางคุยเรื่องทั่วไปในชีวิตประจำ เซียวไป๋เจ้ามีธุระอะไรกับข้าหรือทำไม่เหมือนเจ้า กระตือรือร้นกัน
เฮ้อ..
ข้ามีเรื่องจะเล่าให้เจ้าฟัง เจ้ารู้ไม่โลกของเรานั้นเป็นเพียงเศษฝุ่นอันกว้างไพศาลบนท้องฟ้าอันมืดมิดในยามคํ่าคืน
เหย้าเหย้าได้เเต่หัวเราะขึ้นมาฮึฮึ..
เซียวไป๋วันนี้เจ้าไปโดนตัวไหนกันมาถึงมาพูดเรื่องไร้สาระให้ข้าฟังกัน ข้าคิดว่าเจ้ามีเรื่องอันใดกันถึงกระตือรือร้นที่เเท้เจ้ามาพูดเรื่อง พำเพ้อฝันมาให้ข้าฟัง
มันคือเรื่องจริงข้าไม่เคยโกหกเจ้าเลยเหย้าเหย้า ตัวข้าเซียวไป๋นั้นสักวันข้าคนนี้จะไปพิสูจน์ด้วยตาคู่กายของข้าเองกับตา
เฮ้ย...ข้าว่าวันนี้เจ้าคงนอนน้อยเกินไป เซียวไป๋เจ้าพูดเเต่เรื่องเพ้อฝันไปวันๆ
อือ..เฮ้อ กะเเล้วเเต่เจ้าเถอะเหย้าเหย้าข้า อุส่าหวังดีบอกความหลับที่คนส่วนน้อยจะรู้กัน
เออ..ว่าเเต่คืนพรุ่งนี้ข้ามีอะไรจะคุยกับเจ้าที่ตีนเขาที่เรานัดพบกันประจำ เจ้าว่างหรือไม่เหย้าเหย้า
อือ...                                                                 ข้าจะไปก็เเล้วกันข้าคงไปก่อนล่ะกัน ท่านเเม่ข้ามีเรื่องจะคุยกะข้าพอดี
หลังจากเหย้าเหย้าได้เดินออกไปจากสถานที่เเห่งนั้น เซียวไป๋ครุ่นคิดในใจข้ารู้จักเจ้ามาตลอด5ปีมานี้ข้าจะบอกความรู้สึกที่มีต่อเจ้าให้หมดในคืนพรุ่งนี้
เซียวไป๋ มายืนรอเหย้าเหย้าก่อนเวลา1ชั่วยามเขาได้เเต่ครุ่นคิดเหย้าเหย้าคิดอะไรกับข้าบ้างหรือไม่ตลอด5ปีมานี้
เหย้าเหย้าเดินขึ้นมาตีนเขาอันสูงชันใบหน้าเหย้าเหย้าสะท้อนแสงจันทร์อันสว่างไสวอันเเสนสวยงามดังเทพธิดา ใบหน้าอันสวยงามสีผมสีขาวอันยาวไกลดวงตาสว่างไสว จนทำให้เซียวไป๋มองนางตาไม่ กระพริบอันยาวนาน
เอ่อ...เจ้ามองอะไรกัน
เอ่อ..ข้า..เซียวไป๋กล่าวขึ้นมาวันนี้เจ้าสวยงามไม่เคยเปลี่ยน ข้าไม่คิดเลย เจ้าจะมาตามนัด
เจ้าพูดอะไรกันเซียวไป๋ ข้ากับเจ้าพวกเรานัดกันมาที่เเห่งนี้ประจำเป็นที่โปรดปรานของข้ากับเจ้ามองไปทิศทางใด มีดวงดาวมากมายนับไม่ถ้วนสว่างไสว
ว่าเเต่เซียวไป๋ ข้ากับเจ้าพบกันครั้งเเรก คือสถานที่เดียวกัน ที่พวกเราชอบเหมือนกันข้าว่า มันบังเอิญเกินไป หรือพระเจ้ากำหนดให้พวกเรามาเป็นเพื่อนที่ดีต่อกัน...
เอ่อ...เหย้าเหย้า..ข้าา..มีเรื่องจะบอกเจ้า..เอ่อ
ข้าเซียวไป๋เออร์ ข้ากับเจ้าพวกเรารู้จักมานานหลายปี ข้าว่าพวกเรา...เอ่อ
ข้าชอบเจ้ามาตั้งเเต่ ที่ข้าพบเจอเจ้าครั้งเเรกเหย้าเหย้า ข้าไม่เคยพบเจอหญิงใดที่สวยงามอย่างกะเจ้ามาก่อนเลย เหย้าเหย้า
เอ่ออออ..
ขอโทษนะเซียวไป๋เออร์ ข้าคิดกับเจ้าเป็นเพียงเพื่อนเพียงคนหนึ่ง ข้าไม่เคยคิดกับเจ้ามากกว่าเพื่อนคนหนึ่งเลยตลอดมา ตัวข้าเองนั้นมีชายที่ข้าชอบเเล้ว ข้าพึ่งพบเจอเขาเมื่ออาทิตย์ก่อน
เขาคนนั้นเหมือนจะมีใจ'ให้ข้าด้วยต้องขอโทษเจ้าจริง เซียวไป๋เราคงเป็นได้เเค่เพื่อนกันเท่านั้น
ทำไม่ ทำไม่ ทำไม่กันเหย้าเหย้า ข้ากับเจ้ารู้จักกันมาตั้งเเต่พวกเราเติบโตกันมา เเต่เจ้ามองข้าเเค่เพื่อน เเล้วชายคนนั้นเจ้าพึ่งพบเจอเมื่ออาทิตย์ก่อน ทำไม่กัน,


## ตอนที่2 สำนักฟ้าสวรรค์

หลังเหตุการณ์ในวันนั้นทำให้เซียวไป๋เออร์ได้เรียนรู้อะไรหลายๆอย่างมีผิดหวัง สมหวังเป็นสิ่งที่มนุษย์ทุกคนต้องพบเจอการสูญเสียทุกอย่างสักวันมนุษย์ก็ต้องพบเจอมัน
ผ่านมาได้สองเดื่อนเต็ม
เซียวไป๋ ไม่ได้พบเจอกับเหย้าเหย้าอีกเลยเขาอยู่กับครอบครัวของเขาช่วยพ่อเเม่ทำงานบ้านเรียนรู้อะไรหลายๆอย่าง
พอตกกลางคืนเซียวไป๋ได้เเต่นั่งอยู่บนเขาอันสูงชัน ที่เดิมที่เก่าของเขาทุกวัน เซียวไป๋ได้เเต่ครุ่นคิดเรื่องเก่าๆมันต้องมี สักหนทางที่ที่ทำให้ข้าไปที่นั้นได้ด้วยตัวของข้าเอง จนเวลาผ่านไปหนึ่งปีเต็ม
เขานั่งอยู่ริมหน้าต่างบ้านของเขาอยู่นั้น ในจังหวะนั้นเองพ่อเเม่เซียวไป๋เออร์ ได้เรียกเขามาคุยเรื่องด่วนทำให้พ่อเเม่ของเซียวไป๋เออร์ กระตือรือร้นอย่างมาก
ท่านเเม่ท่านพ่อ ท่านมีสิ่งใดหรือมีเรื่องอันใดกันถึงทำให้ท่านทั้งสองกระตือรือร้นกันเพียงนี้หรือขอรับ
หัวหน้าหมู่บ้านได้ประกาศเมื่อเช้านี้ ในอีกหนึ่งสัปดาห์ข้างหน้าที่จะมาถึงนี้จะมีสำนัก ฟ้าสวรรค์ มารับลูกศิษย์สามคนในเเต่ละหมู่บ้านข้าหวังว่าหนึ่งในสามจะมีเจ้าอยู่ในสามหลายชื่อนั้น
เซียวไป๋ได้กล่าวขึ้นมา เอ่อ..
สำนักฟ้าสวรรค์คืออะไรกันทำไม่ถึงมีการรับลูกศิษย์เพียงสามคนในเเต่ละหมู่บ้านกันทำไม่กันท่านทั้งสองถึงมาพูดเรื่องเช่นนี้ให้ข้าฟังกัน
สำนักฟ้าสวรรค์ ก็คือสถานที่ฝึกเซียน สร้างเซียนมากมายในทวีปเเต่ละทวีปมีสำนักมากมายนับไม่ถ้วน สำนักฟ้าสวรรค์ก็เป็นหนึ่งในนั้น
ท่านพ่อเซียนคืออะไรทำไม่ถึงต้องเป็นเซียนกันข้าเห็นท่านพ่อท่านเเม่ กระตือรือร้นกันเเต่เช้าเลยเซียนมันทำให้ท่านทั้งสองคนกระตือรือร้นกันเพียงนี้เลยหรือ
เซียนก็คือผู้ที่มีร่างกายพลังเหนือธรรมชาติพวกเขาทั้งหมดนั้นมีชีวิตเป็นอมตะนิรันดร์ไม่เจ็บไม่ป่วย เหาะเหินเดินอากาศ พวกเขาสามารถทำลายพื้นดินภูเขาเเม่น้ำอันกว้างใหญ่พาลเพียงเเค่ความคิดเดียว เซียนทั้งหลายนั้นมีความสามารถอันเเตกต่างกันนับไม่ถ้วน
โลกที่เราอาศัยอยู่มีระดับพลังเพียงสามขั้นตอนเท่านั้นเอง เต๋าต้นกำเนิด-สรรพสิ่งฟ้าดิน-เหนือธรรมชาติ หลังจากสามขั้นนี้ มนุษย์ธรรมดาไม่สามารถรับรู้เข้าใจการดำรงอยู่ทั้งหมดของขั้นตอนหลังจากสามขั้นตอนนี้ได้
บ้างก็ว่าหลังจากขั้นฝึกตนขึ้นที่สามพวกเขาทั้งหลายออกไปนอกโลกใบเล็กๆของเราอาศัยอยู่พวกเขาไปดวงดาวอื่นอันกว้างใหญ่ไพศาล ในสายตาของพวกเขาอาจจะมองเป็นเพียงมดปลวกเท่านั้นเอง
เมื่อเซียวไป๋เออร์ได้ยินอย่างงั้นเขาได้เเต่ดีอกหักใจ'เขาต้องการที่จะไปเห็นด้วยตาของเขาเอง โลกที่อยู่นอกที่เขาอาศัยอยู่นั้นมีการดำรงอยู่เช่นไรกัน
เอ่อว่าเเต่ท่านพ่อท่านเเม่..ท่านพอจะมีตำราฝึกเซียนหรือไม่ข้าต้องการจะดูเซียนนั้นเป็นเช่นไรกัน
หลังจากเขาได้ตำราจากพ่อเเม่ของเขาเสร็จเซียวไป๋เออร์ มุ่งหน้าไปที่ภูเขาอันสูงชันที่เดินที่เก่าของเขา
ข้าได้ทำตามทุกวิถีทางตามที่หนังสือเล่มนี้บอกเเต่ดูเหมือนมันจะไร้ค่าสิ้นดี ข้าขาดสิ่งใดคุณสมบัติใดกันข้าพยามมาตั้งหลายวันเเต่ผลที่ได้กับไร้ค่าเช่นนี้กัน
หลังพึมพำอยู่อย่างงั้นอยู่นาน เซียวไป๋เออร์ไม่ย่อท้อเขาได้พยายามต่อไปเรื่อยๆ ทั้งเช้าทั้งเย็น
มาถึงวันที่หกผลที่ได้กับเป็นเพียงเศษเสี้ยวเเห่งความผิดหวังไม่ว่าจะพยายามเเค่ไหน เซียวไป๋เออร์ก็ไม่ สามารถทำตามในหนังสือที่พ่อเเม่ของเขาให้เขามาได้เลย
ทำไม่กันถึงเช่นนี้กันข้าไม่สามารถทำในสิ่งที่ในหนังสือเล่มนี้บอกกัน ความพยายามทั้งหมดกลายเป็นเพียงความว่างเปล่าทั้งนั้น
คงรอถึงวันพรุ่งนี้ก่อนสินะถึงข้าเซียวไป๋เออร์ถึงจะรู้คำตอบทำไม่คนธรรมดาไม่สามารถทำตามในสิ่งที่บันทึกเหตุผลต่างๆ
หลังจากพึมพำอยู่อย่างนั้นเขาได้มองขึ้นไปบนท้องฟ้าเเล้วกำหมัดอันเเรงกล้า สักวันหนึ่งข้าคนนี้เเละจะกลายเป็นผู้พิชิตสิ่งลึกลับทั้งหมดในโลกอันไม่มีที่สิ้นสุด
ข้าทนรอวันนั้นไม่ไหวเเล้ว ท้องฟ้าดวงดาวความมืดมิดอันนิรันดร์พวกเจ้าตั้งหน้าตั้งตารอข้ากันได้เลย
หลังจากนั้นเซียวไป๋เออร์หลับตาเเล้วลืมตาขึ้นมามุ่งกลับไปบ้านของเขาเพื่อรอการทดสอบในการเป็นลูกศิษย์สำนักฟ้าสวรรค์ เขาได้เเต่ยิ้มดีใจเขารอมาทั้งเจ็ดวันเจ็ดคืนมาโดยตลอด
พ่อเเม่พี่น้องอาสามต่างก็พากันตั้งความหวังไว้กับเซียวไป๋เออร์กันทั้งนั้น เซียวไป๋เออร์เป็นเด็กฉลาดกตัญญูช่วยงามพ่อเเม่ขยันมาโดยตลอด พวกเขาเหล่านั้นต่างก็คิดตามๆกันยังไงเซียวไป๋เออร์จะต้องมีชื่อติดหนึ่งในสามในวันพรุ่งนี้..


## ตอนที่3 การทดสอบครั้งที่1

เซียวไป๋เออร์ เขาตื่นตั้งเเต่เช้าเขาหลับตาลงอย่างช้าๆก่อนจะลืมตาขึ้นเขาวิ่งออกนอกบ้านของเขาก่อนฟ้าสว่างเขาวิ่งเข้าไปในป่าส่วนลึก
พอมาถึงสถานที่เเห่งหนึ่งภายนอกดูเหมือนสิ่งของธรรมดาที่ไม่มีอะไรที่หน้าสนใจพอเขาเดินเข้าไปข้างในเขตบริเวณเเห่งนั้นกลายเป็นพื้นที่อันมหัศจรรย์อันสวยงานมากมาย
เซียวไป๋เออร์เขาไม่สนใจอะไรเขาเดินเข้าไปในส่วนลึก พอมองออกไปในทิศทางใดกับต่างเเตกกันกับที่ผ่านมา จากที่มีป่าไม้มากมายนับไม่ถ้วนเสียงนกเสียงกาเสียงสัตว์หลากหลายชนิด
พอมาถึงใจกลางสถานที่เเห่งนี้กับงียบเหง้า เซียวไปเออร์เขามองลงไปด้านล่างที่เเห่งนั้นกับมีเเม่น้ำอันสวยงามส่องเเสงสีฟ้าอันมหัศจรรย์เเม่นํ้าอันยาวไกลทั้งหมดพวกมัน ไหล่วิ่งวนต้นไม้เเห่งนั้นที่ตั้งอยู่ใจกลางพื้นที่เเห่งนั้น
ชาวบ้านคนในทวีปเเห่งนี้พวกเขาทั้งหลายต่างนับถือกันมาอย่างช้านานคนรักคนสุขภาพไม่ดีเมื่อมาขอพรในสถานที่เเห่งนี้ต่างคนก็ได้รับในสิ่งที่ต้องการ
ตามตำนานเล่าขานกันว่าเเม่น้ำด้านล่างเเห่งนั้นมันคือโลกคู่ขนานกาลเวลาอวกาศไร้ที่สิ้นสุดเมื่อลงไปในที่เเห่วนั้นก็ไม่มีใคร่หลุดพ้นออกมาได้ตลอดกาล ตามตำนานเล่าขานกันมาน้ำตาเเห่งพระเจ้าเมื่อครั้งหนึ่งพระเจ้าเคยทำให้มนุษย์ต้องพบเจอกับการสูบเสียมากมาย พระเจ้าได้ร้องให้จนเกิดเป็นเเม่น้ำเเห่งนี้ขึ้นมา
ใคร่ได้ดื่มน้ำเเห่งนั้นเข้าไปเขาว่ากันว่าจะทำให้คนนั้นไม่เเกไม่เจ็บไม่ป่วยอายุยืนยาวไม่ว่าจะมีบาดแผลสาหัสเพียงใด
เซียวไป๋เออร์ได้เเต่นึกคิดเรื่องราวที่ชาวบ้านเเห่งนี้ต่างกันนับถือกันมาช้านาน หลังจากนั้นเซียวไป๋เออร์เขาเดินไปในใจกลางที่เเห่งนั้นสถานทีต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์อยู่
พอถึงหน้าต้นไม้เเห่งนั่นเขามองขึ้นไปส่วนที่สูงที่สุด ไม่ว่าจะมองไปกี่ครั้งก็เหมือนกับมันไม่มีที่สิ้นสุด
เซียวไป๋เออร์นั่งคุกเข่าลงเเล้วมองไปยังต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์ ข้าขอให้สิ่งศักดิ์สิทธิ์ทั้งหลายต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เเม่น้ำเเห่งนํ้าตาเเห่งพระเจ้า สถานที่เเห่งนี้ทุกสรรพสิ่งจงให้พรข้าเซียวไป๋เออร์ในการทดสอบช่วงเย็นวันนี้ขอให้ข้าประสบความสำเร็จทุกอย่าง
หลังเขาพูดจนจบเขาก้มหัวลงไปในพื้นที่เเห่งนั้นในจังหวะนั้นเองสถานที่เเห่งนั้นกลับเข้าสู่ความสงบ เซียวไป๋เออร์ลุกขึ้นก่อนที่เขาจะวิ่งออกพื้นที่เเห่งนั้นไปสถานที่ทดสอบ สำนักฟ้าสวรรค์
พื้นที่ทดชอบมีผู้คนมากมายมีคนหลากหลายตระกูล ตระกูลคนใหญ่คนโตชาวบ้านมากมายต่างก็พากันมาดู สำนักฟ้าสวรรค์กันทั้งนั้น
มีผู้ฝึกเซียนมาหมู่บ้านเเห่งนี้ในรอบหลายร้อยปีชาวบ้านก็พากันมาเห็นกับตาของพวกเขาทั้งนั้น เซียนนั้นเป็นเช่นไรกัน
ในจังหวะนั้นเองมีเกรียนรถม้าได้บินในท้องฟ้า มีฝูงคนกลุ่มหนึ่งใส่เสื้อคลุมสีขาวกลางหน้าอกมีตรา สำนักฟ้าสวรรค์ใจกลางกลุ่มคนเหล่านั้นมีเจ้าสำนักฟ้าสวรรค์นั่งอยู่ในเกรียนรถม้ากลางท้องฟ้า
ต่างคนก็พากันมองขึ้นไปบนท้องฟ้าที่มีคนกลุ่มนั้น ล่องลอยอยู่ในใจกลางหมู่บ้านเเห่งนั้น
พวกเขานั้นค่อยๆบินลงมาในพื้นดินเเห่งนั้นในจังหวะที่พวกเขาเหล่านั้นได้ลงมาอยู่ในพื้นที่เเห่งนั้นพื้นที่เเห่งนั้นกลับสู่ความเงียบสงบ
ผู้นำหมู่บ้านได้เดินเข้ามาต้อนรับการมาถึง สำนักฟ้าสวรรค์ เจ้าสำนักฟ้าสวรรค์ ข้าเจ้าถู่เถิงเป็นหัวหน้าหมู่บ้านเเห่งนี้ข้ายินดีต้อนรับการมาของ สำนักฟ้าสวรรค์ นี่คงเป็นบุญวาสนาของหมู่บ้านเเห่งนี้ที่สำนักฟ้าสวรรค์สนใจมาสถานที่เเห่งนี้ในรอบหลายร้อยปีมานี้
ท่านเจ้าสำนักฟ้าสรรค์เชิญท่านมานั่งอยู่ที่ข้าพวกข้าได้จัดเตรียมไว้ให้ท่านเทิด
เขาเดินลงไปนั่งในสถานที่ที่จัดเตรียมไว้ให้หลังจากนั้นเขาพูดขึ้นมามีเด็กที่น่าสนใจที่ หัวหน้าหมู่บ้านสนใจหรือไม่
เอ่ออ.
ซูซิงหลานชายเซียนหกวิถีขอรับเขาได้รับการฝึกสอนจากเซียนหกวิถีมาตั้งเเต่เขาเด็กขอรับ เซียนหกวิถีคือหนึ่งในสิบคนเเรกที่ได้ก้าวเข้าสู่ขั้น,สรรพสิ่ง,เขานั้นเป็นหนึ่งในสิบคนเเรกขอรับ
ต่างคนก็คิดเช่นเดียวกับข้าซูซิงต้องกลายเป็นหนึ่งในสามคนที่ได้รับคัดเลือกในวันนี้อย่างเเน่นอน
ส่วนอีกคนเหย้าเหย้านางเป็นคู่หมั้นของซูซิงนางก็มีพรสวรรค์ไม่เเพ้ซูซิงเลย นางอยู่กับซูซิงมาโดยตลอดในหนึ่งปีมานี้นางคงได้ ซึมซับความสามารถจากซูซิงมาอย่างเเน่นอน
น่าสนใจจริงๆหลานชายเซียนหกวิถี คู่หมั้นของเขาคงจะไม่ทำให้ข้าผิดหวังข้าตั้งหน้าตั้งตารอดูความสามารถพวกเขาทั้งสอง ตามที่หัวหน้าหมู่บ้านกล่าวขึ้นมา
ท่านเจ้าสำนักฟ้าสวรรค์ เด็กสองคนนั้นจะไม่ทำให้ท่านผิดหวังอย่างเเน่นอน
ด้านล่างสถานที่ที่ทดสอบความสามารถมีเด็กหลายคนที่ยืนรอการทดสอบสำนักฟ้าสวรรค์ต่างคนก็ไม่มีใครรู้จักกัน
เด็กเหล่านั้นต่างก็ตั้งหน้าตั้งตารอดูวิธีการทดสอบของสำนักฟ้าสวรรค์กันทั้งนั้น
มีชายคนหนึ่งเหมือนกับเป็นผู้อาวุโสสำนักฟ้าสวรรค์ได้เดินออกมาในกลางเวทีทดสอบความสามารถเขาพูดขึ้นมา ในการทดสอบความสามารถพวกเจ้าทั้งหลายเพียงเเค่สัมผัส ลูกเเล้วสีขาวอันสดใส
เพียงเเค่พวกเจ้าสัมผัสมันเข้าไปมันจะสว่างไสวตามพลังวิญญาณของพวกเจ้าทั้งหลาย ความสามารถจะเเบ่งกันตามลำดับป็นสี่ระดับตามนี้
หนึ่งสีเขียวความสามารถระดับต่ำ,สองสีฟ้าความสามารถระดับปานกลาง,สามสีม่วงความระดับสูง,สี่สีทองความสามารถระดับหายาก,
ผู้ใดกันที่ทดสอบความสามารถเเล้วพวกเจ้าไม่ผ่านตามที่กฎสำนักฟ้าสวรรค์กำหนดไว้เเล้วไม่ได้ตามที่กำหนดพวกเจ้าทั้งหมดสามารถท้าทายการต่อสู้กับคนที่ผ่านทุกอย่างตามที่กำหนดสามอันดับเเรกเพื่อท้าชิงกับเขาทั้งสามคนนั้นได้ตามที่พวกเจ้าต้องการ
เริ่มการทดสอบได้ คนเเรกสีเขียวไม่ผ่านคนที่สองสีเขียวไม่ผ่าน สีฟ้าไม่ผ่าน,สีฟ้าไม่ผ่าน,สีเขียวไม่ผ่าน จนเวลาผ่านมาเหลือสี่คนสุดท้าย
เฮ้อ..หมู่บ้านเเห่งนี้ไม่มีความสามารถพรสวรรค์กันสักคนผ่านมาเกือบหนึ่งพันกว่าคนเเล้วข้าหวังว่า ซูซิงเหย้าเหย้าจะไม่ทำให้การมาของข้าผิดหวัง
หนึ่งในสี่คนนั้นได้เดินออกมาทดสอบกันตามระดับ คนถัดมาข้าอู๋ก๋วงขอรับการทดสอบขอรับ อู๋ก๋วงได้สัมผัสไปบนลูกเเก้วเเห่งนั้นในจังหวะนั้นเองเเสงสีม่วงก็ได้ปรากฏขึ้นคนในบริเวณนั้นได้เเต่เงียบ
เจ้าสำนักฟ้าสวรรค์หัวหน้าหมู่บ้านได้เเต่ดีอกดีใจ ดี ดีมากที่การมาครั้งนี้ไม่ทำให้ข้าผิดหวังจริงๆ
อู๋ก๋วงเเสงสีม่วงผ่านตามที่สำนักฟ้าสวรรค์ กำหนดเอาไว้เจ้ายืนรอดูอีกสามคนนั้น เจ้าจะได้รับสิทธิ์นั้นหรือไม่ สำนักฟ้าสวรรค์รับเพียงสามคนเเรกเท่านั้นเอง
คนถัดมาเถิงหยู่ขรับการทดสอบขอรับ เถิงหยู่สัมผัสไปบนลูกเเก้วลูกนั้นผลที่ได้กับ สีเขียวไม่ผ่านเจ้าออกไปได้
อู๋ก๋วงได้เเต่ดีอกหักดีใจเขาไม่ทำให้พ่อเเม่ผิดหวังอย่างน้อยเขาได้เป็นหนึ่งในสามคนนั้นที่จะกลายเป็นลูกศิษย์สำนักฟ้าสวรรค์
คนถัดมาเหย้าเหย้าขอรับการทดสอบ เหย้าเหย้าสัมผัสไปบนลูกเเล้วลูกนั้นพร้อมกับขอพรจาก ต้นไม้ศักดิ์สิทธิ์เเห่งนั้น ในจังหวะนั้นเองเเสงสีทองก็ได้ปรากฏขึ้นเเสงสีทองอันสวยงาม
พรสวรรค์ระดับหายากฮึฮึฮึ ข้าเจ้าสำนักฟ้าสวรรค์เป็นการยินดีอย่างยิ่งที่ข้าเลือกหมู่บ้านเเห่งนี้ข้า ภูมิใจอย่างยิ่งกับการมาสถานทีเเห่งนี้ลูกศิษย์เหย้าเหยาข้าคนนี้จะดูเเลอย่างดีจะไม่ทำให้หมู่บ้านเเห่งนี่ผิดหวัง ในนามเจ้าสำนักฟ้าสวรรค์
เหย้าเหย้าได้เเต่ดีอกหักดีใจกับสิ่งที่ได้รับเหย้าเหย้าคุกเข่าลงกับพื้นกราบไหว้ท่านเจ้าสำนัก ข้าเหย้าเหย้าจะตั้งใจบ่มเพาะฝึกตนให้ สำนักฟ้าสวรรค์ทุกอย่าง
คนสุดท้าย ซูซิงขอรับการทดสอบขอรับซูซิงหมิ่งไม่คิดอะไรมากตัวของเขานั้นมั่นใจ ในความสามารถของตนเองมาโดยตลอดเขาได้รับการฝึกมาจากเซียนหกวิถี
ซูซิงสัมผัสไปบนลูกเเก้วลูกนั้นมีสีทองปรากฏขึ้นมาในกลางสนามทดสอบเเห่งนั้น ซูซิงหมิ่งไม่ดีอกดีใจเพราะเขารู้อยู่เเกใจเขาคือผู้ที่อยู่ที่หนึ่งในหมู่บ้านเเห่งนี้
ดีข้าชอบเจ้าที่เป็นคนเช่นนี้ไม่สนใจอำนาจสนใจความเเข็งเเกร่งของตัวเจ้าเองเจ้ามั่นใจในความสามารถของตนเองเจ้าทำให้ข้าถูกใจเจ้า ดีมาก
นี้คือลูกศิษย์สามอันดับเเรกที่จะกลายเป็นลูกศิษย์สำนักฟ้าสวรรค์อย่างเป็นทางการพวกเจ้าทั้งหลายมีอันใดจะถามหรือไม่
เอ่ออ..ถ้าไม่มีข้าขอปิดการทดสอบรับลูกศิษย์ เดียวก่อนเดียวก่อนเหลือข้าคนสุดท้าย
มีเสียงอันยาวไกลดังมาจากข้างนอกสนามในสถานที่เเห่งนั้นรูปร่างเสื้อผ้าอันขาดเกือบหมด ใบหน้าเปื้อนโคลน
คนในพื้นที่เเห่งนั้นต่างก็พากันหัวเราะเขากันทั้งนั้น
ข้าเซียวไป๋เออร์คืคนสุดท้ายใบหน้าของเขาเย็นชาเขามองไปที่เหย้าเหย้าเขาไม่พูดอะไรขึ้นมาเขาเดินไปเฉยเมยไปที่สถานที่ที่ทดสอบอย่างช้าๆด้วยความมั่นอกมั่นใจในตัวเขาเอง..
เซียวไป๋เออร์ สูญเสียครอบครัวคนรอบข้างจิตใจความรู้สึกทั้งหมด เขาตัดสิ้นใจเดินเข้าสู่ความมืดมิดความเดียวดายกลายเป็นคนโหดเหี้ยม เกิดมาเป็นเพียงคนธรรมดาเเต่ข้าจะกลายเป็นพระเจ้าเพียงหนึ่งเดียว