The Mystery Key in the Night of Secrets : กุญแจปริศนาในคืนแห่งความลับ
Krosssone
## 1. การพบพาลและปริศนาที่บ้านล้าง

1
การพบพาลและปริศนาในบ้านล้าง
ลาฟลอร่าเด็กสาวเจ้าของเรือนผมสีดำนัยน์ตาสีฟ้าน้ำทะเลลูกสาวมาเฟียที่ได้ชื่อว่าโหดร้ายที่สุดในโลก ซึ่งวันนึงลาฟลอร่าได้ไปรับรู้ถึงความลับเรื่องธุรกิจมืดของคนเป็นพ่อเข้าจึงได้หนีออกมาจากบ้าน เธอนั้นนึกถึงคุณแม่ที่อย่ากับพ่อไปเมื่อเธอยังเด็ก
ลาฟลอร่าที่หนีออกมาจากบ้านนั้นไม่มีที่ไปเธอนึกถึงแม่ของเธอแต่ก็ไม่รู้ว่าแม่นั้นอยู่ที่ไหนเธอเดินไปตามทางที้มีเพียงแค่แสงไฟสะหลัวๆจากเสาไฟข้างถนนความมืดสร้างความหวาดกลัวจนอยากจะกลับไปแต่ก็รับกับสิ่งคนเป็นพ่อทำไม่ได้ ในขณะนั้นเองสัมผัสเย็นยะเยือกที่ต้นคอทำให้เธอต้องยืนตัวเกร็ง "อย่าขยับ! นี่ีือการปล้นส่งของทั้งหมดที่มามาซะ!" ใบมีดที่จ่ออยู่ที่ลำคอทำเอาหายใจไม่สะดวงสายตาสอดส่องหาทางหนีเอาตัวลอดแต่ที่แห่งนี้ไม่ทีใครเลยนอกจากเธอและเขาทีเป็นโจร
"ปล่อยฉันไปเถอะนะ ฉันไม่มีอะไรเธอหลอกดูให้ดีๆสิทั้งเนื้อทั้งตัวของฉันมีแค่เสื้อผ้าและรองเท้า แม้แต่เงินสักบาทฉันยังไม่มีเลย" เขามองสำรวจเหยื่อและเป็นดั่งที่ลาฟลอร่าว่าเธอไม่มีอะไรติดตัวมาเลย มันเป็นความผิดของเธอเองที่รีบร้อนออกมาโดยไม่ได้พกอะไรติดตัวมาเลย
"เห้อนี่มันเรื่องอะไรวะ แบบนี้ก็ไม่ได้อะไรเลยดิ" โจรลดมีดลงอย่างหัวเสียจ้องมองไปที่เด็กสาวกับคนที่มีแต่ตัวแบบนั้นจะให้เขาปล้นอะไรกันจะบอกให้ถอดเสื้อผ้าและรองเท้านั่นมาก็คงจะไม่ใช่ถึงเสื้อผ้าของหล่อนจะดูขายได้ราคาแพงมากก็ตามแต่ยังไงก็เป็นผู้หญิงจะให้เดินตัวเปล่าเปลือยตามทางมืดเปลี่ยวแบบนี้ก็คงจะไม่ดี
"แล้วนี่เธอจะไปที่ไหน ทำไมถึงได้ออกมาตัวเปล่าในตอนดึกดื่นแบบนี้"
"ฉันหนีออกมาจากบ้าน และกำลังไปหาแม่แต่ฉันไม่รู้ว่าแม่อยู่ที่ไหน" ลาฟลอล่าตอบออกไปตามความจริงแต่เธอไม่คิดที่จะบอกเหตุผลทั้งหมดออกไปยังไงเขาก็คือโจร เธอไม่สามารถเชื่อใจเขาได้
"ไม่รู้ว่าอยู่ไหนแต่จะไปหานี่นะ! นี่เธอเป็นบ้าเหรอ"
"..."
"แล้วคืนนี้เธอจะไปนอนที่ไหน"
"ยังไม่รู้เลย"
โจรถอนหายใจมันมีคนแบบนี้อยู่จริงๆน่ะเหรอ ทำอะไรไม่รู้จักวางแผนเลยาักอย่างจะปล่อยทิ้งไว้ก็ดูจะใจจืดใจดำไปหน่อย
"ถ้างั้นเธอจะมากับฉันมั้ย"
"แล้วนายชื่ออะไรล่ะ? ทำไมถึงมาปล้นฉันกลางดึกแบบนี้?"
"ฉันชื่อไคล์... เอ่อ เรื่องปล้นน่ะเหรอ ก็แค่...ไม่มีทางเลือก ฉันต้องหาเงินให้ได้ ไม่งั้นก็ไม่มีกิน"
"แล้วนายอยู่ที่ไหนล่ะ?"
"ก็นอนตามตึกร้างบ้าง ข้างถนนบ้าง... เอาจริงๆ ฉันก็ไม่ใช่โจรหรอกนะ แค่ช่วงนี้มันลำบาก"
"ถ้างั้น... ฉันขอไปอยู่กับนายได้ไหม อย่างน้อยก็คืนนี้ ฉันไม่มีที่ไปแล้ว"
"จะดีเหรอ? ฉันเองก็ไม่ได้ไว้ใจได้ขนาดนั้นนะ เธอกล้าเสี่ยงเหรอ?"
"ถ้าให้เลือกระหว่างกลับไปบ้านกับไปกับนาย... ฉันว่าไปกับนายอาจจะปลอดภัยกว่าด้วยซ้ำ"
เมื่อตกลงกันได้แล้วทั้งสองคนก็เดินไปตามทางเพื่อหาที่นอนในวันนี้จนไปถึงที่บ้านล้างแห่งหนึ่งเป็นบ้านหลังเล็กๆชั้นเดียวที่ดูจะถูกปล่อยล้างมานานแล้วประตูไม่ได้ล็อกพวกเธอถึงถือวิสาสะเข้าไป ข้างในตัวบ้านปูพื้นด้วยพื้นออแกนิคสีขาวผนังเป็นผนังก่ออิฐมวลเบาทาสีครีมมีโต๊ะและเก้าอี้วางอยู่ตรงมุมห้องฝั่งซ้ายและมีเตียงขนาด 3.5 ฟุตอยู่ที่มุมห้องฝั่งขวา และพัดลมเครื่องเล็กเครื่องนึง และห้องน้ำหนึ่งห้อง
"แน่ในนะว่านี่เป็นบ้านล้าง" ลาฟลอร่าเอ่ยถามถึงภายนอกจะดูไม่น่าจะมีครอยู่อาศัยแต่ภายในบ้านกับดูดีในระดับหนึ่งแม้จะไม่มีเครื่องปรับอากาศก็ตาม
"เริ่มไม่แน่ใจแล้ว แต่ไหนๆวันนี้เราก็ไม่มีที่ไปคงต้องฟังที่นี่ไปก่อน" ไคล์ตอบพร้อมกับเดินสำรวจตัวบ้านไปด้วย "มันมีเตียงเดียวแถมยังเป็นเตียงเล็กอีกนั้นเธอนอนพื้นนะฉันจะนอนบนเตียง"
"ไหงงั้นฉันเป็นผู้หญิงนะนายเป็นผู้ชายก็ต้องเสียสละสิ" ลาฟลอร่าเริ่มฉุดเกินมาเพิ่งจะเคยเจอผู้ชายที่บอกให้ผู้หญิงนอนพื้นแล้วตนนอนเตียง
"ใครบอกว่าฉันเป็นผู้ชาย ฉันเป็นผู้หญิงต่างหาก"
หลังจากที่ไคล์เผยความจริงว่าเธอเป็นผู้หญิง ทั้งคู่ก็หัวเราะเบาๆ เพื่อลดความตึงเครียดในสถานการณ์ ก่อนที่ลาฟลอร่าจะยอมนอนพื้นโดยใช้ผ้าห่มบางๆ ที่ไคล์หาเจอในตู้เก่าๆ
ในขณะที่ทั้งสองกำลังจะนอน เสียงแปลกๆ ดังขึ้นจากห้องน้ำ เหมือนเสียงน้ำหยดกระทบพื้น "ติ๋ง... ติ๋ง..." ทั้งที่ก่อนหน้านี้ไม่มีน้ำเปิดทิ้งไว้
ลาฟลอร่าลุกขึ้นมานั่ง สายตาจับจ้องไปที่ประตูห้องน้ำ "ไคล์... ได้ยินเสียงนั่นไหม?"
ไคล์ที่นอนอยู่บนเตียงก็ดูจะได้ยินเช่นกัน เธอลุกขึ้นพร้อมถือมีดเล่มเล็กที่พกติดตัวไว้ตั้งแต่แรก "เดี๋ยวฉันไปดูเอง เธออยู่ตรงนี้นะ"
เมื่อไคล์ค่อยๆ เดินไปเปิดประตูห้องน้ำ สิ่งที่ทั้งสองเห็นทำให้พวกเธอถึงกับกลั้นหายใจ ภายในห้องน้ำมีกระเป๋าเดินทางสีดำวางอยู่ข้างๆ อ่างล้างหน้า ทั้งที่เมื่อเข้ามาในบ้านครั้งแรกไม่มีสิ่งนี้อยู่เลย
"นี่มันอะไรกัน กระเป๋านี่มาจากไหน?" ลาฟลอร่าเอ่ยถามด้วยน้ำเสียงสั่นๆ
ไคล์เปิดกระเป๋าอย่างระมัดระวัง ข้างในกระเป๋าเต็มไปด้วยเงินสดและเอกสารบางอย่างที่ดูเหมือนจะเป็นสัญญาทางธุรกิจ หรือไม่ก็ข้อมูลลับอะไรบางอย่าง
"เราต้องออกไปจากที่นี่แล้วล่ะ... บ้านหลังนี้ไม่ใช่แค่บ้านร้างธรรมดาแน่ๆ" ไคล์พูดด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด
"ไม่ไคล์ เราจะไม่ไปไหนทั้งนั้นฉันว่ามันแปลกไปเรามาดฟุเอกสารพวกนี้เถอะเผื่อจะเจออะไรบ้าง" ลาฟลอร่าพูดพร้อมกับหยิบเอกสารเหล่านั้นขึ้นมาอ่าน ไคล์ไม่เห็นด้วยกับวิธีนี้เท่าไหร่แต่จะห้ามตอนนี้ก็ดูเหมือนจะไม่ทันเสียแล้ว เมื่ออ่านเอกสารไปได้สักพักลาฟลอร่าก็เริ่มขมวดคิ้วยุ่ง
"มีอะไรลาฟลอร่า"
"ฉันว่าฉันรู้แล้วว่าใครคือเจ้าของเอกสารและเงินพวกนี้"
"ใคร"
"พ่อของฉันเอง"
โปรดติดตามตอนต่อไป


## 2. กุญแจปริศนาและห้องลับใต้ดิน

2
กุญแจปริศนาและห้องลับใต้ดิน
เกิดความเงียบขึ้นระหว่างพวกเธอสองคนเกิดคำถาม ากมายขึ้นมาในหัวของไคล์ลาฟลอร่าเป็นใครกันแน่ ถ้าของในกระเป๋านี้คือของของพ่อลาฟลอร่าจริงไปนั้นเหตุผลที่ลาฟลอร่าหนีออกมาก็เพราะไปรู้เรื่องธุรกิจมืดพวกนี้เข้าอย่างนั้นเหรอ ในขณะที่ไคล์กำลังตั้งคำถามมากมายในหัวลาฟลอร่าก็หยิบบางอย่างออกมาจากกระเป๋าสิ่งนั้นคือกุญแจดอกเล็กๆดอกนึง
"นั่นกุญแจอะไรน่ะ"ไคล์ถาม
"ไม่รู้เหมือนกันดูแล้วไม่น่าใช่กุญแจบ้านและไม่น่าใช่กุญแจห้องน้ำ"
"แล้วเราจะเอายังไงต่อ"
"หากันเถอะว่านี่คือกุญแจอะไร"
"หา!! เราควรจะออกไปจากที่นี่เพราะถ้าเจ้าของบ้านนี้กละบมาเราจะซวย!"
"แต่ฉันอยากรู้ บางทีฉันอาจจะเจอเบอะแสอะไรเกี่ยวกับแม่ที่นี่ก็ได้" ไคล์ถอนหายใจการจะห้ามตอนนี้ก็ดูจะเป็นเรื่องที่เสียเวลาเลยเลือกเดินตามลาฟลอร่าไป พวกเธอสองคนเดินสำรวจไปทั่วบ้านไม้เว้นแม้แต่ใต้เตียง
"ไคล์! ช่วยเลื่อนเตียงหน่อย"
"ห๊ะ ทำไม"
"เอาเถอะน่า" ไคล์ยอมทำตามแต่ว่าง่ายและสิ่งที่พบก็คือช่องทางลับที่จะลงไปที่ต้องใต้ดินหากแต่ต้องมีกุญแจไขเข้าไป
ลาฟลอร่ายื่นกุญแจเล็กๆ ในมือไปเสียบเข้ากับแม่กุญแจที่ปิดช่องทางลับไว้ เสียง "คลิก" ดังขึ้นพร้อมกับประตูเล็กๆ ที่ค่อยๆ เปิดออกเผยให้เห็นบันไดไม้เก่าๆ ที่ทอดลงไปสู่ความมืดเบื้องล่าง
"เธอแน่ใจนะว่าจะลงไป?" ไคล์ถาม น้ำเสียงของเธอแฝงไปด้วยความกังวล
"ใช่ ถ้านี่เป็นของพ่อฉันจริงๆ บางทีมันอาจจะมีคำตอบทุกอย่างที่ฉันต้องการรู้" ลาฟลอร่าเอ่ยเสียงหนักแน่น ก่อนจะหยิบไฟฉายเล็กๆ ที่พบในลิ้นชักห้องครัวแล้วเริ่มก้าวลงไป
ไคล์ไม่มีทางเลือกนอกจากตามไป ทั้งสองค่อยๆ เดินลงไปในห้องใต้ดินที่มืดมิด กลิ่นอับชื้นลอยมากระทบจมูก เสียงฝีเท้ากระทบพื้นไม้ดังสะท้อนอยู่ในอากาศ
เมื่อถึงพื้นด้านล่าง แสงไฟฉายส่องให้เห็นห้องขนาดเล็กที่เต็มไปด้วยแฟ้มเอกสาร โต๊ะทำงานไม้ และตู้เซฟขนาดกลางที่ตั้งอยู่มุมห้อง
"นี่มัน... ห้องทำงานลับ?" ไคล์กระซิบ
ลาฟลอร่าตรงเข้าไปที่โต๊ะทำงาน เธอเปิดลิ้นชักออกและพบเอกสารเพิ่มเติม ส่วนใหญ่เป็นเอกสารเกี่ยวกับธุรกิจและบัญชีเงินโอนที่ดูเหมือนจะไม่ชอบมาพากล
"ธุรกิจมืดจริงๆ ด้วย... นี่อาจเป็นหลักฐานที่ทำให้พ่อฉันต้องการซ่อนทุกอย่างไว้" ลาฟลอร่าเอ่ยเบาๆ
"แต่เดี๋ยวนะ... นี่อะไร?" ไคล์หยิบรูปถ่ายใบหนึ่งขึ้นมา ในรูปเป็นผู้หญิงคนหนึ่งที่ยืนข้างๆ ชายหนุ่มซึ่งดูคุ้นตาอย่างมาก ผู้หญิงคนนั้น... มีใบหน้าคล้ายกับลาฟลอร่าอย่างมาก
"แม่ของฉัน..." ลาฟลอร่าพึมพำ
ลาฟลอร่าหยิบรูปถ่ายขึ้นมาดูใกล้ๆ ผู้หญิงในรูปมีใบหน้าที่อบอุ่นและอ่อนโยน ผมสีดำยาวสลวยคล้ายกับลาฟลอร่า แต่สิ่งที่ดึงดูดความสนใจของเธอคือสร้อยคอที่แม่ของเธอสวมอยู่ จี้สร้อยคอนั้นเป็นรูปกุญแจขนาดเล็ก... คล้ายกับกุญแจที่เธอพบในกระเป๋า
"กุญแจนี้... เป็นของแม่งั้นเหรอ?" ลาฟลอร่าพึมพำ
ไคล์หยิบเอกสารอีกชุดหนึ่งขึ้นมา ภายในนั้นเป็นเอกสารการโอนทรัพย์สินและข้อมูลบริษัทลับๆ ที่เกี่ยวข้องกับธุรกิจสีเทาหลายแห่ง แต่ที่น่าตกใจกว่าคือ ชื่อของแม่ลาฟลอร่าปรากฏอยู่ในฐานะผู้ถือหุ้นหลักของบริษัทแห่งหนึ่ง
"แม่ของเธอเกี่ยวข้องกับธุรกิจนี้จริงๆ เหรอ?" ไคล์ถาม น้ำเสียงของเธอเต็มไปด้วยความกังวล
ลาฟลอร่าเริ่มตัวสั่น น้ำตาคลอเบ้า "ไม่จริง... แม่ของฉันจะทำแบบนี้ไม่ได้ แม่เป็นคนดีเสมอ..."
แต่ก่อนที่ความสิ้นหวังจะเข้าครอบงำ สายตาของเธอไปสะดุดกับเอกสารฉบับหนึ่ง มันเป็นจดหมายเก่าที่เขียนด้วยลายมือหวัดๆ
"ถึงลาฟลอร่าที่รัก
ถ้าลูกได้อ่านจดหมายฉบับนี้ แสดงว่าลูกคงรู้ความจริงบางอย่างแล้ว แม่อยากให้ลูกรู้ว่า ทุกสิ่งที่แม่ทำ แม่ทำเพื่อปกป้องลูก...
พ่อของลูกไม่ได้เป็นอย่างที่ลูกเห็น เขามีด้านมืดที่อันตราย และแม่พยายามหาทางออกจากมันมาตลอด
ถ้าลูกต้องการหาคำตอบให้มากกว่านี้ ให้ใช้กุญแจที่แม่ทิ้งไว้กับกระเป๋าในบ้านนี้ มันจะนำทางลูกไปสู่ความจริง..."
จดหมายจบลงเพียงเท่านี้ แต่ข้อความสุดท้ายทำให้ลาฟลอร่ารู้สึกเหมือนหัวใจของเธอเต้นรัวด้วยความหวัง
"ไคล์... ฉันต้องหาความจริงเกี่ยวกับแม่ให้ได้ บางทีแม่อาจจะถูกบังคับ หรืออาจจะกำลังต้องการความช่วยเหลืออยู่ก็ได้"
"ถ้าอย่างนั้นเราต้องรีบแล้ว เราไม่รู้ว่าจะมีใครตามมาที่นี่เมื่อไหร่" ไคล์พูดอย่างเร่งรีบ
ลาฟลอร่าเก็บจดหมายของแม่ใส่กระเป๋ากางเกง พร้อมกับหยิบกุญแจที่แม่กล่าวถึงในจดหมาย ก่อนที่เธอจะออกจากบ้านหลังนั้นพร้อมกับไคล์ ทั้งสองจัดการทุกอย่างในบ้านให้อยู่ในสภาพเดิม เพื่อไม่ให้มีหลักฐานว่าพวกเธอเคยเข้ามา
โปรดติดตามตอนต่อไป
เมื่อความลับของครอบครัวเปิดเผย การหนีออกจากบ้านจึงเป็นเพียงจุดเริ่มต้น กุญแจปริศนานำพา 'ลาฟลอร่า' และเพื่อนร่วมทางสู่รัตติกาลแห่งความลับ ที่ซึ่งความจริงและอันตรายรอคอยอยู่