วันที่ 7 เดือน 7 ฉันเห็นแฟนสาวจูบกับผู้ชายคนอื่น
Caspian Rune
## บทที่ 1 หลังการแก้ไข

ในวันที่เจ็ดเดือนเจ็ด ผมเตรียมจะขอแต่งงานกับแฟนสาวที่คบกันมาเจ็ดปี
ผมโกหกหว่านหว่านว่าช่วงนี้ต้องทำงานล่วงเวลาและต้องเดินทางไปต่างจังหวัด
แท้จริงแล้ว ผมได้ชวนเพื่อนสนิทหลายคนมาช่วยเตรียมเซอร์ไพรส์ให้แฟนสาว ระหว่างนั้นจางลู่เพื่อนสนิทของแฟนสาวก็บอกผมว่าอย่าเพิ่งรีบร้อน
ผมไม่ได้ใส่ใจอะไร คิดว่าการขอแต่งงานแบบโรแมนติกแบบนี้จะต้องทำให้หว่านหว่านซาบซึ้งใจแน่นอน
วันนั้น ผมกับเพื่อนๆ ซุ่มซ่อนตัวอยู่ในบ้านแต่เช้า ปิดไฟทั้งหมด
เพื่อนที่คอยเฝ้าระวังอยู่ที่ระเบียงวิ่งเข้ามาตะโกนกระซิบ: "มาแล้ว เตรียมพร้อม ทุกคนเข้าประจำที่"
ทุกคนหลบซ่อนตัวและกลั้นหายใจ
พอประตูเปิดออก ไฟสว่างวาบขึ้นมา เพื่อนๆ กระโดดออกมาพร้อมยิงปืนกระดาษไปบนฟ้า
กลีบดอกไม้ร่วงโรยในอากาศเป็นรูปคำพูดรัก บนจอใหญ่ที่เตรียมไว้ฉายภาพความทรงจำตลอดเจ็ดปีของผมกับหว่านหว่าน
เพลงโรแมนติกค่อยๆ ดังขึ้น
ผมที่แต่งตัวเต็มที่ยืนนิ่งอึ้ง มองแฟนสาวกอดจูบชายคนหนึ่งอย่างดูดดื่ม พวกเขาใช้เวลาห้าวินาทีกว่าจะรู้ตัว
ในขณะนั้น ทุกคนเงียบกริบ เพลงและดอกไม้กระดาษดูเหมือนจัดไว้ให้พวกเขาเสียมากกว่า
เพื่อนปิดเครื่องเสียง เสียงจูบของทั้งคู่ดังชัดเจนขึ้นมาทันที
พวกเขาดูเหมือนจะรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ มองรอบๆ แล้วจึงผละออกจากกัน หว่านหว่านถึงได้สังเกตเห็นผมที่ถือกล่องแหวนอยู่
"นาย...นายมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง...พวกนาย...นายไม่ได้ไปต่างจังหวัดเหรอ? นายโกหกฉันใช่ไหม?"
หว่านหว่านปล่อยมือจากชายคนนั้นแล้วโวยวายใส่ผม เพื่อนๆ รอบข้างรู้สึกอึดอัดแทนผม
ผมมองเธอแสดงละครอย่างเย็นชา เมื่อเห็นว่าผมไม่ตอบสนอง เธอก็ดูอึดอัดขึ้นมา
"พี่ซูห้าวเพิ่งกลับมาจากต่างประเทศ พวกเราเล่นด้วยกันมาตั้งแต่เด็ก ฉันแค่พาเขาไปเที่ยวรอบๆ แล้วก็ดื่มมากไปหน่อย เขาเลยมาส่งฉันที่บ้าน ไม่ได้เป็นอย่างที่นายคิดนะ"
ผมพูดเสียงเย็น: "ทุกคนแยกย้ายกันได้"
เพื่อนๆ ตบไหล่ผมแล้วช่วยกันเก็บอุปกรณ์ที่เตรียมไว้ออกไป ก่อนจะไปก็กระซิบที่หูผมว่า: "ถ้าจะลงมือ บอกพวกพี่นะ"
ผมบอกพวกเขาว่าไม่เป็นไร ให้กลับไปก่อน เพื่อนสนิทของแฟนสาวก็มองผมอย่างรู้สึกผิด ขยับปากขอโทษ ที่แท้เธอเตือนผมเรื่องนี้นี่เอง
ซูห้าวทำท่าเท่แตะแขนผม: "น้องชาย อย่าเข้าใจผิด ผมกับหว่านหว่านรู้จักกันมาตั้งแต่เด็ก ชอบเล่นหยอกล้อกัน เมื่อกี้แบบนั้นที่ต่างประเทศเขาทำกันปกติ เพื่อนกันก็เป็นแบบนี้แหละ"
"ไสหัวออกไป"
ผมพยายามข่มความโกรธไว้ ซูห้าวขมวดคิ้ว หว่านหว่านรีบวิ่งออกมายืนขวางหน้าเขา: "เฮ้ย! ไอ้ถัง นายจะพูดกับเพื่อนฉันดีๆ หน่อยได้ไหม! บอกแล้วว่าเป็นความเข้าใจผิด! พวกเราได้นอนด้วยกันที่ไหน? แค่จูบเองนะ! ตอนเด็กๆ เราเคยอาบน้ำด้วยกันด้วยซ้ำ นายเป็นผู้ชายทำไมขี้หึงจัง!"


## บทที่ 2 หลังการแก้ไข

คำพูดของแฟนสาวทิ่มแทงหัวใจของผมอย่างเจ็บปวด
ตลอดหลายปีที่ผ่านมา ทุกครั้งที่ทะเลาะกัน ผมเป็นฝ่ายก้มหัวขอโทษ ทุกครั้งผมต้องซื้อของขวัญไปง้อเธอ
เธอคงจะชินกับการตะโกนใส่ผม ชินกับการยืนอยู่บนจุดสูงทางศีลธรรมแล้วสั่งสอนผม
จนถึงตอนนี้ ผมรู้สึกเหมือนได้รู้จักผู้หญิงตรงหน้าใหม่อีกครั้ง
แฟนสาวที่ผมรัก ภรรยาน้อยที่น่ารักและมีเสน่ห์คนนั้น แม้จะเอาแต่ใจไปบ้าง แต่ก็ไม่น่าจะทำเกินเส้น
เห็นว่าผมไม่สนใจเขา
หว่านหว่านเข้ามาจับมือผม แล้วพูดเสียงอ่อนโยนขึ้นมาทันที: "หมิงซวน อย่าโกรธฉันเลยนะ คุณก็รู้จักฉันดี ก็แค่เอาแต่ใจไปหน่อย ฉันกับซูห้าวไม่มีอะไรกันหรอก พวกเราบริสุทธิ์จริงๆ"
ครั้งแรกที่เธอพูดอ่อนโยนกับผม กลับเป็นเพราะผู้ชายคนอื่น
ผมเห็นแววท้าทายและเยาะเย้ยในดวงตาของซูห้าว
"ใช่แล้ว พี่ชาย ผู้ชายอย่าขี้น้อยใจนักเลย เมื่อกี้คุณจะขอแต่งงานใช่ไหม ขอต่อไปสิ ผมจะเป็นพยานให้!"
เขายังพูดจาประชดประชันอีก!
"มันเรื่องอะไรของนาย? จะให้ฉันพูดซ้ำอีกครั้งไหม?"
ซูห้าวโบกมือพร้อมยิ้ม ถอยหลังไปก้าวหนึ่งอย่างภูมิฐาน: "ไม่มีปัญหา ถ้าคุณไม่ต้อนรับผม ผมก็ไปละกัน หว่านหว่าน ผู้หญิงกลัวแต่งงานผิดคน คุณต้องระวังนะ!"
พูดจบ เขาจ้องผมก่อนจะเดินจากไป ผมกำลังจะโกรธ แต่แฟนสาวห้ามไว้: "พอเถอะ อย่าโกรธเลย วันนี้ฉันแค่ดื่มมากไป คุณจะขอแต่งงานกับฉันไม่ใช่เหรอ? มา ฉันตอบตกลงแล้ว!"
พูดพลางคว้ากล่องแหวนจากมือผมไป สวมใส่อย่างตื่นเต้น แล้วถามผมว่าสวยไหม
ผมไม่รู้จะตอบอย่างไร
เห็นว่าผมยังไม่พอใจ เธอหยิบมือถือมาให้ผมดูแชท: "นี่ไง ฉันกับเขาไม่มีอะไรกันจริงๆ ดูสิ ฉันจะลบเขาต่อหน้าคุณเลย บล็อกด้วย! ตอนนี้คุณเชื่อฉันแล้วใช่ไหม"
พูดพลางลบแชทที่ชื่อซูห้าวต่อหน้าผม เมื่อเธอพยายามง้อขนาดนี้ ผมยอมรับว่าใจอ่อนลง
"ฉันสัญญา จะไม่มีครั้งหน้าอีก แล้วฉันก็ใส่แหวนของคุณแล้ว เราเป็นสามีภรรยากันแล้ว! เราหาเวลาไปจดทะเบียนกัน แล้วจัดงานแต่งงานกันนะ ดีไหม?"
คำพูดของแฟนสาวทำให้ผมใจสั่น เพราะนี่คือสิ่งที่ผมฝันมาตลอดเจ็ดปี
แต่ภาพที่เธอจูบกับซูห้าวเมื่อกี้ก็ทำให้รู้สึกขยะแขยงเหมือนแมลงวันติดคอ กลืนก็ไม่ลง คายก็ไม่ออก
คืนนั้นหว่านหว่านเป็นเหมือนเด็กที่ทำผิดแล้วเชื่อฟัง อีกทั้งยังกระตือรือร้น เธออาบน้ำแล้วเปลี่ยนชุดพิเศษ ดูเซ็กซี่มาก
"ชุดนี้ได้มาจากไหน? ผมไม่เคยเห็นคุณใส่มาก่อน"
"อย่าแกล้งกันสิ ก็เป็นเซอร์ไพรส์ให้คุณไงล่ะ สวยไหม?"
หว่านหว่านมักจะเรียบร้อยและขี้อายต่อหน้าผมเสมอ การที่เธอกระตือรือร้นเป็นครั้งแรก ทำให้ผมคิดอย่างไร้เดียงสาว่าหว่านหว่านซาบซึ้งใจและตั้งใจจะเป็นภรรยาผมจริงๆ
คืนนั้นผมถูกความงามของแฟนสาวหลอกอีกครั้ง วันรุ่งขึ้นอารมณ์ก็ดีขึ้นมาก
แต่เช้าผมตื่นมาทำอาหารเช้าให้เธอ ส่วนเธอก้มดูข้อความในมือถือแวบหนึ่ง แล้วรีบบอกว่าต้องไปบริษัทแล้ว
ก่อนออกไป เธอยังเปลี่ยนถุงน่องสีเนื้อเป็นถุงน่องสีดำ แม้หว่านหว่านจะทำงานออฟฟิศ แต่เธอแทบไม่เคยใส่ถุงน่องดำ ผมเคยบอกใบ้หลายครั้ง แต่เธอบอกว่าอายไม่กล้าใส่ แถมยังบอกว่าผมวิปริต
แต่ช่วงนี้เธอมักจะใส่ถุงน่องออกไปข้างนอกบ่อยๆ และมีหลายแบบมากขึ้นเรื่อยๆ
เมื่อผมซักผ้าให้เธอ ผมยิ่งแปลกใจที่ไม่เจอกางเกงในของหว่านหว่าน นึกย้อนถึงเมื่อคืน ตอนหว่านหว่านอาบน้ำเปลี่ยนเสื้อผ้า ผมก็ไม่เห็นเธอใส่กางเกงใน
หรือว่าเมื่อคืน ตอนหว่านหว่านกลับบ้านไม่ได้ใส่กางเกงในเลย?
ไปทำงานที่บริษัทด้วยความหงุดหงิด ผมยังคงปลอบใจตัวเองว่า หว่านหว่านตกลงแต่งงานกับผมแล้ว ควรคิดดีๆ ว่าจะไปจดทะเบียนวันไหน จัดงานแต่งวันไหน
ในขณะเดียวกัน จางลู่เพื่อนสนิทของแฟนสาวก้าวขายาวๆ เข้ามาถามเรื่องเมื่อคืน
"ผมเชื่อว่าเมื่อคืนหว่านหว่านแค่เข้าใจผิด เธอตกลงแต่งงานกับผมแล้ว คุณต้องเป็นเพื่อนเจ้าสาวให้พวกเรานะ"
ดวงตาของจางลู่ฉายแววประหลาดใจและยิ้มแห้งๆ: "งั้นเหรอ? ถังหมิงซวน คุณนี่จริงๆ..."
"จริงๆ อะไร?"
"จริงๆ...เยี่ยมมาก! คนดีมากๆ เลย"
ในวันที่ 7 เดือน 7 ผมโกหกว่าต้องไปธุระต่างจังหวัดกะทันหัน แอบซื้อแหวนเพื่อขอแฟนสาวแต่งงาน
เซอร์ไพรส์ที่เตรียมมาหลายวัน แต่กลับเห็นแฟนสาวกอดจูบกับเพื่อนสนิทเดินเข้าบ้านมา
"ฟังฉันอธิบายก่อน พวกเราแค่เมา ไม่มีอะไรหรอก แค่บังเอิญชนกันเท่านั้น"
เพื่อนผู้ชายคนนั้นตอบอย่างไม่ใส่ใจ
"พี่ชาย ผู้ชายต้องใจกว้างหน่อย ผมกับหว่านหว่านไม่มีอะไรกัน"
"นั่นแหละ เราก็โตกันแล้ว แค่จูบเดียวเอง อย่าขี้งกแบบนี้สิ คุณไม่เชื่อใจฉันเหรอ?"
ผมยิ้มขื่นพลางส่ายหน้า
"ขอให้คุณทั้งสองมีความสุข เราแค่นี้แหละ"
พอแฟนสาวได้ยินว่าผมจะเลิก เธอก็เริ่มร้อนใจ