Si erscht Gedicht isch em z Paris im Jardin de Luxembourg kumme, un s losst aü ahne, wurum: :Um ein umme lyt e Hüüsermeer, :Suust un bruust e wilde Wältsvercheer, :Aber s’Härz isch schwer un d’Seel isch leer, :Wenn I numme uf der Lucke wär!