De Hans Waldme–n isch bi béschter Louhne–n ound mit Ggnouss ounderhaltet er syni Géscht: „Daa schickt mi doch t’Taagsatzig nach Room, aber z’Màiland bi–n i dèèrmaasse chrank, richtig am Bode vo so me sawtoume Fiëber, das i mouës blybe.