english: "The road in the end the road in the end taking the path the sun had taken the road in the end taking the path the sun had taken into the western sea the road in the end taking the path the sun had taken into the western sea and the moon the moon rising behind you as you stood where ground turned to ocean: no way to your future now no way to your future now except the way your shadow could take, walking before you across water, going where shadows go, no way to make sense of a world that wouldn't let you pass except to call an end to the way you had come, to take out each letter you had brought and light their illumined corners; and to read them as they drifted on the late western light; to empty your bags to empty your bags; to sort this and to leave that to sort this and to leave that; to promise what you needed to promise all along to promise what you needed to promise all along, and to abandon the shoes that brought you here right at the water's edge, not because you had given up not because you had given up but because now, you would find a different way to tread, and because, through it all, part of you would still walk on, no matter how, over the waves."
non_english: 'De weg aan het eind de weg aan het eind nam dezelfde route als de zon de weg aan het eind nam dezelfde route als de zon de westelijke zee in de weg aan het eind nam dezelfde route als de zon de westelijke zee in en de maan de maan kwam op achter je en jij stond waar de aarde verandert in oceaan dit is niet de weg naar jouw toekomst behalve misschien die van je schaduw die vóór jou over het water loopt daar waar schaduwen gaan, dit is niet de weg om de wereld die jou niet toelaat te begrijpen alleen om de weg te beëindigen die je was gekomen om elke brief die je meenam te pakken en hun oplichtende hoeken te verbranden en die te lezen terwijl ze wegdrijven op het late westelijke licht om je tassen te legen om je tassen te legen dit te sorteren en dat te laten dit te sorteren en dat te laten om te beloven wat je al die tijd al moest beloven om te beloven wat je al die tijd al moest beloven en om de schoenen achter te laten die je hier hadden gebracht vlak aan de rand van het water niet omdat je had opgegeven niet omdat je had opgegeven maar omdat je nu een andere weg zou vinden en omdat ondanks alles een deel van jou nog steeds zou doorlopen hoe dan ook over de golven.'