english: Richard Ford: I was slow to learn to read, went all the way through school not really reading more than the minimum, and still to this day can't read silently much faster than I can read aloud, but there were a lot of benefits to being dyslexic for me because when I finally did reconcile myself to how slow I was going to have to do it, then I think I came very slowly into an appreciation of all of those qualities of language and of sentences that are not just the cognitive aspects of language: the syncopations, the sounds of words, what words look like, where paragraphs break, where lines break. I mean, I wasn't so badly dyslexic that I was disabled from reading. I just had to do it really slowly, and as I did, lingering on those sentences as I had to linger, I fell heir to language's other qualities, which I think has helped me write sentences.
non_english: Richard Ford: Ik was langzaam met leren lezen. Ik las mijn hele schooltijd niet meer dan het minimum. Nog steeds lees ik in mijn hoofd niet veel sneller dan hardop. Nog steeds lees ik in mijn hoofd niet veel sneller dan hardop. Toch bracht dyslexie me veel voordelen. Toen ik me uiteindelijk  met mijn traagheid verzoende begon ik langzaamaan  waardering te krijgen voor al die kwaliteiten van taal en zinnen die niet alleen cognitief zijn: de syncopen, de woordklanken, hoe woorden eruitzien, waar paragrafen en regels  worden afgebroken. Ik was niet zó dyslectisch dat ik niet kon lezen, ik moest het alleen heel langzaam doen. Doordat ik bij de zinnen moest blijven hangen vielen mij de andere kwaliteiten  van de taal ten deel. Volgens mij heeft dat me geholpen om zinnen te schrijven.