english: "I felt a Funeral, in my Brain, and Mourners to and fro kept treading -- treading -- till [it seemed] that Sense was breaking through -- And when they all were seated, a Service, like a Drum -- kept beating -- beating -- till I [thought] my Mind was going numb -- And then I heard them lift a Box and creak across my Soul with those same Boots of Lead, again, then Space -- began to toll, As [all] the Heavens were a Bell, and Being, [but] an Ear, and I, and Silence, some strange Race, wrecked, solitary, here -- [And] then a Plank in Reason, broke, and I fell down and down -- and hit a World, at every plunge, and Finished knowing -- then --" We know depression through metaphors.
non_english: "Ik voelde een begrafenis  in mijn hersenen, rouwenden liepen  heen en weer, liepen, liepen  tot ik voelde dat ze bij zinnen kwamen. Toen ze allemaal zaten, ging een dienst  slaan als een trom, slaan, slaan,  tot ik voelde dat mijn geest  was afgestompt. Dan hoorde ik ze  een doos optillen en over mijn ziel kraken met alweer dezelfde  loden laarzen. De ruimte begon te tollen alsof de hemelen  een klok waren, en het zijn  een oor en ik en de stilte  een vreemde race, verwoest, eenzaam, hier. Net toen brak  een plank in de rede, en viel ik neer  en neer en neer en ramde bij elke bots een wereld. Toen hield het weten op." We kennen depressie door metaforen.