english: The dialogue was terrible, the Spanglish was racist (at best), the plot jumped around between various irrelevant points with little connection, the political commentary was a subtle as a sledgehammer, and there wasn't a single character with any sort of development (other than "random girlfriend whom the reader never gave a reason to care about broke up with the protagonist, in what might be one of the least realistic exchanges of dialogue ever written").
non_english: Ο διάλογος ήταν άθλιος, τα Ισπανοαγγλικά ρατσιστικά (τουλάχιστον), η πλοκή πηδούσε από το ένα άσχετο σημείο στο άλλο χωρίς καμία σύνδεση μεταξύ τους, το πολιτικό σχόλιο ήταν τόσο διακριτικό όσο και μια βαριοπούλα και δεν υπήρχε ούτε ένας ήρωας με κάποιου είδους εξέλιξη (εκτός από "την τυχαία σύντροφο, για την οποία ο αναγνώστης δεν είχε λόγο να γνοιαστεί, που χώρισε με τον πρωταγωνιστή με ένα διάλογο που μπορεί να θεωρηθεί από τους λιγότερο ρεαλιστικούς διαλόγους που γράφτηκαν ποτέ").