ลวดหรือตัวนำที่สร้างเป็นคอยล์ถูกเรียกว่าขดลวด ใช่หรือไม่?
ขดลวดแม่เหล็กไฟฟ้า
ลวดหรือตัวนำที่สร้างเป็นคอยล์ถูกเรียกว่า"ขดลวด" หลุมตรงกลางของขดลวดเรียกว่าพื้นที่แกน()หรือแกนหมุน()แม่เหล็ก แต่ละวงลูปที่พันเรียกว่า"รอบ" ในขดลวดที่ลวดสัมผัสกัน ลวดต้องถูกทำให้เป็นฉนวนโดยการเคลือบด้วยสารที่ไม่นำไฟฟ้า เช่น พลาสติกหรือสีเคลือบผิวหน้า เพื่อป้องกันกระแสไหลข้ามระหว่างรอบของลวด ขดลวดมักจะถูกห่อรอบ"คอยล์ฟอร์ม"ที่ทำจากพลาสติกหรือวัสดุอื่นเพื่อยึดให้อยู่กับที่ ปลายของลวดจะถูกนำออกมาและติดอยู่กับวงจรภายนอก ขดลวดอาจมีการเชื่อมต่อไฟฟ้าเพิ่มเติมตามความยาวของมัน จุดแยกเหล่านี้จะเรียกว่า "แทป" ขดลวดที่มีแทปเพียงจุดเดียวตรงกลางของความยาวของมันเรียกว่า center-tap คอยล์สามารถมีมากกว่าหนึ่งขดลวด, เป็นฉนวนแยกจากกัน ถ้ามีสองขดหรือมากกว่ารอบแกนหมุนแม่เหล็กทั่วไป ลวดจะกล่าวว่าเป็น"คู่เหนี่ยวนำ"หรือ"คู่แม่เหล็ก" กระแสที่แปรตามเวลาที่ไหลในขดลวดจะสร้างสนามแม่เหล็กที่แปรตามเวลาที่พาดผ่านขดลวดอื่น ซึ่ง จะทำให้เกิดแรงดันไฟฟ้าที่แปรตามเวลาในขอลวดอื่นนั้น คอยล์นี้เรียกว่า "หม้อแปลง"
เซปพาเรเตอร์
เซปพาเรเตอร์ (อังกฤษ : Separator (oil production)) เป็นท่อหรือถังที่บรรจุแรงดัน เพื่อใช้แยกของไหลที่ส่งมาจากหลุมผลิตปิโตรเลียม ทั้งน้ำมันและแก๊ส ซึ่งเซปพาเรเตอร์ในเชิงของการผลิตปิโตรเลียมนั้นหมายถึงท่อหรือถังที่มีขนาดใหญ่ออกแบบเพื่อแยกของไหลที่ผลิตได้ ส่วนใหญ่เซพาเรเตอร์จะตั้งอยู่ใกล้กับปากหลุม ชุมทางท่อ ซึ่งของไหลจะถูกแยกจากหลุมผลิตเหล่านี้เพื่อแยกเป็นน้ำมันและแก๊ส หรือของเหลวและแก๊ส ซึ่งสำหรับเซปพาเรเตอร์ของน้ำมันและแก๊สจะมีส่วนประกอบสำคัญคือ