ตราแผ่นดินของไทย
นักประวัติศาสตร์สันนิษฐานว่าสยามนำรูปครุฑพ่าห์มาใช้เป็นตราพระราชลัญจกรประจำแผ่นดิน ตั้งแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยา โดยนำแบบอย่างการใช้ตรามาจากประเทศจีน โดยอ้างอิงจดหมายเหตุลาลูแบร์ ซึ่งบันทึกว่า ในสมัยกรุงศรีอยุธยานั้น พระมหากษัตริย์มีตราประจำพระองค์ ในจดหมายเหตุดังกล่าวไม่ได้ระบุว่าตราเป็นรูปอะไร จึงสันนิษฐานกันว่าน่าจะเป็น ตราครุฑพ่าห์ คือ รูปพระนารายณ์ทรงครุฑ ทั้งนี้เพื่อให้เข้ากับคตินิยมที่ถือเอาองค์พระมหากษัตริย์เป็นผู้มีบุญบารมีเทียบเท่าพระนารายณ์ผู้ทรงครุฑเป็นพาหนะ
ตราแผ่นดินของเยอรมนี
ประวัติของการใช้เหยี่ยวเป็นสัญลักษณ์เริ่มตั้งแต่สมัยแรก จักรวรรดิโรมันและจักรวรรดิไบแซนไทน์สงวนการใช้รูปเหยี่ยวสำหรับสิ่งที่มีความสำคัญเท่านั้นโดยเฉพาะสำหรับพระเจ้า และ จักรพรรดิ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความคงกระพัน ต่อมาเหยี่ยวก็กลายเป็นสัญลักษณ์ของหลวงในรูปของเหยี่ยวทอง (Golden Eagle) ที่เรียกกันในภาษาเยอรมันว่า “เหยี่ยวเยอรมัน” (Reichsadler) ที่อาจจะใช้มาตั้งแต่รัชสมัยของชาร์เลอมาญ (ค.ศ. 742–ค.ศ. 814) ราวปี ค.ศ. 1200 เหยี่ยวดำบนทุ่งทองมักจะทราบกันว่าเป็นตราอาร์มหลวง