มูฮัมหมัด อาลี
อาลีได้ขึ้นชกมวยอาชีพครั้งแรกเมื่อวันที่ 29 ตุลาคม ค.ศ. 1960 โดยมีแองเจโล่ ดันดี เทรนเนอร์ชื่อดังระดับโลกเป็นผู้ฝึกสอน ซึ่งการชกภายใต้การควบคุมของดันดี ทำให้อาลีพัฒนาสไตล์การชกแตกต่างไปจากนักมวยในรุ่นเฮฟวี่เวทคนอื่น ๆ มาก เพราะอาลีแม้จะเป็นมวยรุ่นใหญ่แต่สามารถเต้นฟุตเวิร์กได้ตลอดเวลาอย่างสวยงามและมีลีลาเหมือนมวยรุ่นเล็ก แต่ก็ยังปล่อยหมัดได้คมกริบและหนักหน่วง ถึงขนาดสามารถที่จะชกพร้อมกับเต้นถอยหลังได้ จึงทำให้อาลีได้รับนิยามว่า ""โบยบินเหมือนผีเสื้อ ต่อยเจ็บเหมือนผึ้ง" (Float like a Butterfly, Sting Like a Bee)" จุดนี้ทำให้อาลีนำพู่มาติดที่รองเท้าเป็นรายแรกยามที่พู่สะบัดก็จะยิ่งเพิ่มความงดงามให้กับการชกของตน
หยกไท ศิษย์ อ.
หยกไทมีชื่อเสียงจากการชกมวยไทยมาก่อน โดยเป็นมวยหมัดหนักของโปรโมเตอร์ใหญ่ ทรงชัย รัตนสุบรรณ มีฉายาจากแฟนมวยว่า "ไอ้หมัดไซโคลนนรก" ทางทรงชัยจึงให้ลองหัดมวยสากล ซึ่งหยกไทก็ชกได้ทั้งหมด 4 ครั้ง ชนะรวด ก็ได้ขึ้นชิงแชมป์ซูเปอร์ฟลายเวทของพาบ้า ที่ว่างกับนักมวยชาวรัสเซีย อิลชาท ทัควาทูลิน และหยกไทก็เอาชนะน็อกไปได้ในยกที่ 10 ได้เป็นแชมป์ในปี พ.ศ. 2538 และป้องกันตำแหน่งแชมป์ไว้ได้หนึ่งครั้ง และชกอุ่นเครื่องชนะรวดอีก 5 ครั้ง ก่อนมีชื่อติดอันดับเป็นรองแชมป์โลก
ในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2539 หยกไทก็ขึ้นชิงเป็นแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์แบนตั้มเวท ของสมาคมมวยโลก (WBA) และเอาชนะน็อกยก 8 อลิมี่ กอยเตีย นักมวยชาวเวเนซุเอลาไปได้ และป้องกันตำแหน่งเอาไว้ได้ทั้งสิ้น 4 ก่อนที่จะเดินทางไปป้องกันตำแหน่งแชมป์โลกที่ประเทศญี่ปุ่นในการป้องกันตำแหน่งครั้งที่ 5 กับ ซาโตชิ อิดะ อดีตคู่ปรับเก่าที่เคยเสมอมาแล้วในการป้องกันตำแหน่งครั้งที่ 3 โดยหยกไทเป็นฝ่ายแพ้คะแนนไปในปลายปี พ.ศ. 2540
หยกไทกลับมาชกอุ่นเครื่องอีกหลายครั้งก่อนที่จะขึ้นชิงแชมป์โลกเส้นเดิมกับเจ้าของแชมป์คนใหม่ ฮิเดกิ โทดากะ ที่ประเทศญี่ปุ่น ก่อนที่จะแพ้น็อกไปในยกที่ 11 ในเดือนเมษายน พ.ศ. 2543 โดยที่ชั้นเชิง ลีลา และความเร็วสู้โทดากะไม่ได้เลย ครั้งต่อมาหยกไทก็แพ้คะแนนต่อ คัตสุเกะ คาวาชิม่า นักมวยชาวญี่ปุ่นอีกคน ซึ่งต่อมาได้เป็นแชมป์รุ่นเดียวกันของสภามวยโลกอีก จนเกือบหมดอนาคต