ภาษาบาลี
คาดว่าภาษาบาลีเป็นภาษาที่ใช้ในสมัยพุทธกาลเช่นเดียวกับภาษามคธโบราณหรืออาจจะสืบทอดมาจากภาษานี้ เอกสารในศาสนาพุทธเถรวาทเรียกภาษาบาลีว่าภาษามคธ ซึ่งอาจจะเป็นความพยายามของชาวพุทธที่จะโยงตนเองให้ใกล้ชิดกับราชวงศ์เมาริยะ พระพุทธเจ้าทรงเทศนาสั่งสอนที่มคธ แต่ก็มีสังเวชนียสถาน 4 แห่งที่อยู่นอกมคธ จึงเป็นไปได้ที่จะใช้ภาษากลุ่มอินโด-อารยันยุคกลางหลายสำเนียงในการสอน ซึ่งอาจจะเป็นภาษาที่เข้าใจกันได้ ไม่มีภาษากลุ่มอินโด-อารยันยุคกลางใดๆมีลักษณะเช่นเดียวกับภาษาบาลี แต่มีลักษณะบางประการที่ใกล้เคียงกับจารึกพระเจ้าอโศกมหาราชที่คิร์นาร์ทางตะวันตกของอินเดีย และหถิคุมผะทางตะวันออก
ภาษามาร์วารี
ภาษามาร์วารี เป็นภาษาที่ใช้พูดในรัฐราชสถาน และรัฐใกล้เคียงเช่นรัฐคุชราต ในอินเดีย รวมทั้งในปากีสถาน ในพ.ศ. 2540 มีผู้พูด 13.2 ล้านคน โดยมี 13 ล้านคน ในอินเดียและ 200,000 คนในปากีสถาน จัดเป็นสำเนียงตะวันตกของภาษาฮินดี เขียนด้วยอักษรเทวนาครี ซึ่งมีการเพิ่มสัญลักษณ์พิเศษที่ต่างจากอักษรเทวนาครีมาตรฐาน แม้ว่าในอดีตจะมีอักษรเป็นของตนเองคืออักษรมหชนี ไม่มีสถานะเป็นภาษาราชการและภาษาในการศึกษา บางครั้งกำหนดให้ภาษามาร์วารีกับภาษาราชสถานเป็นภาษาเดียวกัน