เซลล์รับแสง
เซลล์รับแสงแบบคลาสิกก็คือเซลล์รูปแท่งและเซลล์รูปกรวย
แต่ละอย่างล้วนแต่ให้ข้อมูลที่ใช้ในระบบการมองเห็นเพื่อสร้างแบบจำลองของโลกภายนอกที่เห็นทางตา
เซลล์รูปแท่งนั้นบางกว่าเซลล์รูปกรวย และมีความกระจัดจายไปในจอประสาทตาที่แตกต่างกัน
แม้ว่า กระบวนการเคมีที่ถ่ายโอนแสงไปเป็นพลังประสาทนั้นคล้ายคลึงกัน 
มีการค้นพบเซลล์รับแสงประเภทที่สามในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 
ซึ่งก็คือ photosensitive retinal ganglion cell 
เป็นเซลล์ที่ไม่ได้มีส่วนให้เกิดการเห็นโดยตรง แต่เชื่อกันว่า มีส่วนช่วยในระบบควบคุมจังหวะรอบวัน (circadian rhythms) และปฏิกิริยาปรับรูม่านตาแบบรีเฟล็กซ์
ลานรับสัญญาณ
คำว่า "ลานรับสัญญาณ" ยังสามารถนำไปใช้กับระบบประสาทชั้นสูงๆ ยิ่งขึ้นไปนอกจากเซลล์ประสาทรับความรู้สึก (หรือเรียกว่า ตัวรับความรู้สึก) ถ้าตัวรับความรู้สึกหลายๆ เซลล์ ส่งสัญญาณไปยังเซลล์ประสาทหนึ่งในชั้นที่สูงขึ้นไป ตัวรับความรู้สึกเหล่านั้นรวมๆ กันเป็นลานรับสัญญาณของเซลล์ประสาทในชั้นที่สูงขึ้นไปนั้น ตัวอย่างเช่น ลานรับสัญญาณของเซลล์ปมประสาท (ganglion cell) ในเรตินาของมนุษย์ ประกอบด้วยตัวรับแสง (photoreceptors) หลายๆ เซลล์ ซึ่งส่งสัญญาณไปยังเซลล์ปมประสาทนั้น และโดยนัยเดียวกัน เซลล์ปมประสาทหลายๆ เซลล์ ก็เป็นลานรับสัญญาณของอีกเซลล์หนึ่งในชั้นที่สูงยิ่งขึ้นไปกว่านั้น โดยส่งสัญญาณไปให้เซลล์นั้น