เติ้ง ลี่จวิน
เติ้ง ลี่จวิน เสียชีวิตอย่างกะทันหันเนื่องจากโรคหอบหืด ขณะเดินทางมาพักผ่อนที่จังหวัดเชียงใหม่ เมื่อวันที่ 8 พฤษภาคม พ.ศ. 2538 ขณะอายุได้เพียง 42 ปี
เหาเก๋อ
พระองค์ทรงได้รับศึกษาด้านการทหารตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ ทรงเคยออกรบร่วมกับพระราชบิดาหลายครั้ง อีกทั้งยังทรงเคยเป็นแม่ทัพเองอีกด้วย ปีค.ศ.1636 พระองค์ได้รับการแต่งตั้งเป็นซู่ชินหวัง (肃武亲王) ซึ่งเป็นพระอิสริยยศชั้นอ๋องพระมาลาเหล็ก แต่ด้วยความเยาว์วัยและอ่อนประสบการณ์จึงทรงประมาททำให้เกิดความผิดพลาด เป็นเหตุให้ทรงถูกปลดจากตำแหน่งอ๋องหลายครั้ง ในปี ค.ศ. 1643 จักรพรรดิฉงเต๋อเสด็จสวรรคตอย่างกะทันหันโดยไม่ได้แต่งตั้งรัชทายาทไว้ พระองค์ทรงถูกเก็งว่าจะได้เป็นจักรพรรดิองค์ต่อไปแต่ก็มีคู่แข่งคือเจ้าชายตัวเอ่อร์กุ่น จากความวุ่นวายในการเลือกจักรพรรดิพระองค์ใหม่ ราชสำนักฝ่ายในจึงเลือกเจ้าชายฝูหลินขึ้นเป็นจักรพรรดิแทน โดยให้เจ้าชายตัวเอ่อร์กุ่นเป็นผู้สำเร็จราชการ ในปี ค.ศ.1644 แมนจูสามารถเข้ายึดครองปักกิ่งได้สำเร็จ เจ้าชายเหาเก๋อได้รับการแต่งตั้งให้เป็นแม่ทัพยกไปปราบมณฑลเสฉวน ด้วยความที่ไม่ลงรอยกับองค์ชายตัวเอ่อร์กุ่นทำให้เกิดเหตุขัดแย้งกันอย่างรุนแรง เจ้าชายตัวเอ่อร์กุ่นซึ่งเป็นผู้สำเร็จราชการในขณะนั้นได้สั่งคุมขังพระองค์ เป็นเหตุให้ประชวรและสิ้นพระชนม์ในปี ค.ศ.1648 สิริพระชันษา 39 ปี จากเหตุการณ์นี้จักรพรรดิซุ่นจื้อทรงโกรธแค้นเจ้าชายตัวเอ่อร์กุ่นเป็นอย่างมาก