เชอร์ล็อก โฮมส์
เมื่อโคนัน ดอยล์ เรียนจบและออกไปประกอบอาชีพ เขาเขียนหนังสือเป็นงานอดิเรกเพื่อสร้างรายได้เสริม โดยเขียนเรื่องสั้นส่งให้กับนิตยสาร เนื่องจากการงานอาชีพแพทย์ไม่ค่อยสร้างรายได้ดีนัก เขาใช้เวลาว่างระหว่างรอคนไข้เริ่มเขียนนวนิยาย โดยใช้นายแพทย์เบลล์ อาจารย์ของเขาเองเป็นต้นแบบในการสร้างตัวละครเอก คือ เชอร์ล็อก โฮมส์ แล้วสร้างตัวละครรองเป็นนายแพทย์ซึ่งเกี่ยวข้องกันกับวิชาชีพของเขา และเรื่องแรกที่โคนัน ดอยล์ เขียนคือ "แรงพยาบาท (A Study in Scarlet)" พิมพ์ครั้งแรกในหนังสือ "Beeton's Christmas Annual" ในปี ค.ศ. 1887 หลังจากที่ถูกปฏิเสธอยู่หลายครั้งหลายหน หลังจากนั้น โคนัน ดอยล์ จึงทยอยเขียนเรื่องสั้นเกี่ยวกับนักสืบโฮมส์และเพื่อนนายแพทย์ของเขา ผลตอบรับจากการเขียนนวนิยายนักสืบชุดนี้ดีจนคาดไม่ถึง และโคนัน ดอยล์ ต้องแต่งเรื่องส่งให้สำนักพิมพ์อยู่เรื่อย ๆ จนเป็นที่ยอมรับ
อาร์แซน ลูแปง
21. The Last Love of Arsene Lupin (unpublished) ""ในเรื่องสั้นที่ชื่อว่า "เชอร์ล็อก โฮล์มส์ มาช้าเกินไป" 15 มิถุนายน ค.ศ. 1906 เชอร์ล็อก โฮมส์ ได้พบกับเด็กหนุ่มที่มีชื่อว่า อาร์แซน ลูแปง เป็นครั้งแรก แต่หลังจากที่มีเสียงคัดค้านจาก หนังสือพิมพ์ นิตยสาร ที่บอกว่าเป็นการโฉบฉวยโอกาสจากเชอร์ล็อก โฮล์มส์ ของอาร์เธอร์ โคนันดอยล์ เพื่อให้มีรายได้มากขึ้น เขาจึงเปลี่ยนชื่อเป็น "เชอร์ล็อก โฮล์มส์" เพื่อให้มีความถูกต้องตามกฎหมาย และออกหนังสือเรื่อง "เฮอร์ล็อก โชล์มส์" เล่มที่ 1 ในเวลาไม่กี่วันหลังจากนั้น