มุฮัมมัด
นบีมุฮัมมัด หรือ มุหัมมัด หรือ พระมะหะหมัด ( แปลว่า "ผู้ได้รับการสรรเสริญ") (22 เมษายน ค.ศ.571 - 8 มิถุนายน ค.ศ.632) เป็นนบีคนสุดท้ายของศาสนาอิสลาม ที่อัลลอฮ์ทรงแต่งตั้ง ท่านมีชื่อเรียกอื่น ๆ อีกหลายชื่อ เช่น มุสตอฟา, ฏอฮา, ยาซีน และ อะฮฺมัด
พระเป็นเจ้าในศาสนาอิสลาม
บาษิค   ญับบาร  ญะลีล  มุเฮาวิล  รอฟิอ์ รอฟีอ์  สะรีอ์  ซาลิม ซัยยิด  ชะดีด ชะรีฟ ซอดิก อัซซะ มุอิซ อะซีม อะลี อาลี อะอ์ลา มุตะอาลี เฟาก์ มุอัยยิน ฆอนี มุฆนี ฟาติห์ ฟัตตาห์ มานิอ์ กอดรน เกาะฮ์ฮาร มาญิด มุญีด มุนีอ์ นาซิร นะซีร กะบีร มุตะกับบิร กะซีร มาสิอ์ มุวัสเสี้ยะอ์ มุฮัยมิน มะกีน มุฏลัก ฮัก ฟาซิล ฟาริก มุฟัศศิล มุก็อดดิร เป็นต้น
ข้อสังเกต ก็คือคุณลักษณะแห่งอาตมัน ทั้ง วะห์ดานียะฮ์ และ ซัรมะดียัต ทั้งสอง เป็นคุณลักษณะแห่งพระเจ้าโดยไม่อาจเป็นคุณลักษณะของสิ่งอื่นใดได้ แต่คุณลักษณะ กอดีรียัต และอาละมียัต เป็นคุณลักษณะที่มีในสรรพสิ่งถูกสร้างได้