ปฏิบัติการเท็งโง
กองกำลังฝ่ายสัมพันธมิตรได้เริ่มต้นแผนการทัพที่จะโจมตีแผ่นดินแม่ของญี่ปุ่น ด้วยการรุกรานเกาะไซปันและเกาะอิโวะจิมะ กองกำลังฝ่ายสัมพันธมิตรรุกรานเกาะโอะกินะวะในวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1945 ซึ่งนับเป็นก้าวถัดมาก่อนการเริ่มแผนการที่เตรียมไว้สำหรับการโจมตีแผ่นดินใหญ่ญี่ปุ่น ในเดือนมีนาคม ในแถลงการสรุปต่อสมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะเกี่ยวกับการตอบโต้ของญี่ปุ่นต่อการโจมตีเกาะโอะกินะวะของฝ่ายสัมพันธมิตร ผู้นำทางทหารของญี่ปุ่นอธิบายว่ากองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นวางแผนที่จะโจมตีทางอากาศเป็นวงกว้างรวมถึงการใช้คะมิกะเซะด้วย ตามที่มีรายงานไว้ สมเด็จพระจักรพรรดิได้ตรัสถามว่า "แล้วกองทัพเรือละ? พวกเขาจะทำสิ่งใดเพื่อช่วยป้องกันโอะกินะวะ?" ด้วยความกดดันจากสมเด็จพระจักรพรรดิให้มีการโจมตีบางรูปแบบ ทำให้บรรดาผู้บัญชาการกองทัพเรือคิดปฏิบัติการอัตวินิบาตกรรมขึ้นโดยใช้เรือขนาดใหญ่ที่ยังใช้การได้อยู่ รวมไปถึงเรือประจัญบานยะมะโตะด้วย
การตีโฉบฉวยดีแยป
การโจมตีที่ดีแยป, เป็นที่รู้จักกันคือยุทธการที่ดีแยป, ปฏิบัติการรูท์เทอร์ (Operation Rutter), ระหว่างขั้นตอนการวางแผนและโดยชื่อรหัสนามสุดท้ายอย่างเป็นทางการคือ ปฏิบัติการจูบีลี (Operation Jubilee), เป็นการจู่โจมของฝ่ายสัมพันธมิตรบนเขตภายใต้การยึดครองของเยอรมันคือท่าเรือดีแยป(Dieppe) ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง. การโจมตีเพื่อยึดสถานที่นี้ตั้งอยู่บนทางตอนเหนือของฝรั่งเศส เมื่อวันที่ 19 สิงหาคม ปี ค.ศ. 1942. การจู่โจมได้เริ่มขึ้นตั้งแต่เวลาตีห้า (5:00 A.M) จนถึงเวลาสิบโมงห้าสิบนาที (10:50 A.M). ผู้บัญชาการฝ่ายสัมพันธมิตรได้บังคับสั่งการให้ล่าถอย,กองกำลังทหารราบทั้งหมด 6000 นาย,ส่วนใหญ่เป็นชาวแคนาดา,ได้รับการสนันสนุนจากกรมทหารแคลกะรี (The Calgary Regiment) แห่งกองทัพน้อยรถถังแคนาดาที่ 1 (1st Canadian Tank Brigade) และกองกำลังทหารจากราชนาวีและกองทัพอากาศขนาดเล็กได้ทำการลงจอดแก่ทหาร,รวมทั้งยังมีทหารแคนาดา 5,000 นาย,ทหารอังกฤษ 1,000 นายและหน่วยเรนเจอร์แห่งกองทัพสหรัฐ 50 นาย