ตราแผ่นดินของไทย
ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าให้ เสวกเอก หม่อมเจ้าประวิช ชุมสาย พระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าชุมสาย กรมขุนราชสีหวิกรม ผูกตราประจำประเทศขึ้นเป็นครั้งแรกใน พ.ศ. 2416 โดยอิงกับหลักการผูกตราของทางยุโรปที่เรียกกันว่า Heraldry (หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช เคยแปลคำนี้ลงในหนังสือเรื่อง "ฝรั่งศักดินา" เอาไว้ว่า “มุทราศาสตร์”) ตรานี้เรียกกันโดยทั่วไปว่า ตราแผ่นดินหรือตราอาร์ม อันมีลักษณะดังต่อไปนี้
ธงชาติเฮติ
ตราแผ่นดินดังกล่าวนี้ใช้สำหรับบ่งบอกว่าเป็นธงชาติสำหรับทางราชการ (เริ่มใช้เป็นธรรมเนียมนับตั้งแต่ ค.ศ. 1843 เป็นต้นมา) ดวงตราดังกล่าวนั้นแสดงภาพของยุทธภัณฑ์ต่างๆ แสดงความพร้อมในการปกป้องอิสรภาพ กองรวมกันภายใต้ต้นปาล์มแห่งเอกราช ที่ยอดต้นปาล์มนั้นสวมไว้ด้วยหมวกแห่งเสรีภาพ ซึ่งแสดงในรูปของหมวกฟรีเจียงสีแดง เบื้องล่างของรูปดังกล่าวมีแพรแถบสีขาวจารึกคำขวัญภาษาฝรั่งเศสว่า "L'Union Fait La Force" อันมีความหมายว่า "ความสามัคคีก่อกำเนิดซึ่งกำลัง" สำหรับธงชาติสำหรับใช้โดยพลเรือนนั้นจะไม่มีรูปตราแผ่นดิน ธงที่ใช้อยู่ในปัจจุบันนี้เป็นแบบธงที่ได้ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 25 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1987