ราชอาณาจักรอิตาลี
ราชอาณาจักรอิตาลี () เป็นราชอาณาจักรบนคาบสมุทรอิตาลี ซึ่งได้มีการสถาปนาขึ้นใน ค.ศ. 1861 จากการรวมตัวกันของรัฐอิตาลีหลาย ๆ รัฐภายใต้การนำของราชอาณาจักรซาร์ดิเนีย และดำรงอยู่ตราบจนถึงปี ค.ศ. 1946 เมื่อประชาชนชาวอิตาลีได้มีการลงประชามติให้มีการเปลี่ยนผ่านการปกครองจากระบบราชอาณาจักรไปสู่ความเป็นสาธารณรัฐ
จักรพรรดิโลทาร์ที่ 1
พระองค์เป็นผู้ปกครองในอิตาลีตั้งแต่ปี ค.ศ. 822 และได้รับการสวมมงกุฎเป็นจักรพรรดิโดยพระสันตะปาปาปาสคาลในปี ค.ศ. 823 พระองค์ออก "กองสติตูติโอ โรมานา" เพื่อยืนยันว่าพระมหากษัตริย์ของจักรวรรดิมีอำนาจเหนือโรมและเรียกร้องให้พระสันตะปาปาถวายคำปฏิญาณแห่งความจงรักภักดี ในปี ค.ศ. 829 เมื่อหลุยส์ที่ 1 ที่ตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของพระมเหสีคนที่สอง จูดิธ แก้ไข "ออร์ดินาติโอ อิมปิรี" ใหม่เพื่อมอบพื้นที่บางส่วนของจักรวรรดิที่ก่อนหน้านั้นเคยมอบให้โลแธร์ให้พระโอรสที่มีกับจูดิธ ชาร์ลส์ผู้ศีรษะล้าน โลแธร์ถอยห่างออกจากการบริหารปกครองจักรวรรดิ พระองค์ก่อการปฏิวัติและบีบบังคับให้แต่ตั้งตนกลับมาเป็นจักรพรรดิร่วมอีกครั้งในปี ค.ศ. 830 แต่หลังจากนั้นไม่นานก็ถูกปลดออกจากตำแหน่งอีกครั้ง