ตราแผ่นดินของไทย
ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าให้ เสวกเอก หม่อมเจ้าประวิช ชุมสาย พระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าชุมสาย กรมขุนราชสีหวิกรม ผูกตราประจำประเทศขึ้นเป็นครั้งแรกใน พ.ศ. 2416 โดยอิงกับหลักการผูกตราของทางยุโรปที่เรียกกันว่า Heraldry (หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช เคยแปลคำนี้ลงในหนังสือเรื่อง "ฝรั่งศักดินา" เอาไว้ว่า “มุทราศาสตร์”) ตรานี้เรียกกันโดยทั่วไปว่า ตราแผ่นดินหรือตราอาร์ม อันมีลักษณะดังต่อไปนี้
ตราแผ่นดินของคาซัคสถาน
ตราแผ่นดินของคาซัคสถาน ( ) ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2535. ออกแบบโดย จานดาเบก เมลิเบคอฟ และ โชวตา วาลิคานอฟ. ในการประกวดตราแผ่นดินครั้งนี้ มีแบบที่ส่งเข้าประกวดถึง 245 ผลงาน และ มีเพียง 67 ผลงานที่เข้าสู่รอบชิงชนะเลิศ. 
ตราดังกล่าวเรียกว่า ชานิแรค ( "şañıraq"; ), ส่วนยอดของกระโจม เรียกว่า เยิร์ต ("yurt"), พื้นของตราดังกล่าวเป็นสีฟ้า(ล้อมรอบด้วยแสงรัศมีสีทองของดวงอาทิตย์) มีอุยส์ (รองรับ) เป็นยูนิคอร์นสีทอง สยายปีก. วงกลมสีฟ้าที่ปรากฏบนตราแผ่นดิน หมายถึง ชีวิต และ ความมุ่งมั่น. ส่วนชานิแรค หมายถึง ครอบครัวที่มีความอบอุ่น สันติภาพ และ สันติสุข.