ตราแผ่นดินของไทย
ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าให้ เสวกเอก หม่อมเจ้าประวิช ชุมสาย พระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าชุมสาย กรมขุนราชสีหวิกรม ผูกตราประจำประเทศขึ้นเป็นครั้งแรกใน พ.ศ. 2416 โดยอิงกับหลักการผูกตราของทางยุโรปที่เรียกกันว่า Heraldry (หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช เคยแปลคำนี้ลงในหนังสือเรื่อง "ฝรั่งศักดินา" เอาไว้ว่า “มุทราศาสตร์”) ตรานี้เรียกกันโดยทั่วไปว่า ตราแผ่นดินหรือตราอาร์ม อันมีลักษณะดังต่อไปนี้
ตราแผ่นดินของเยอรมนี
ในปี ค.ศ. 1433 ก็เริ่มมีการใช้เหยี่ยวสองหัวเป็นครั้งแรกโดยสมเด็จพระจักรพรรดิซิจิสมุนด์แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ ตั้งแต่นั้นมาเหยี่ยวสองหัวกลายมาเป็นสัญลักษณ์ของจักรพรรดิเยอรมัน และเป็นตราอาร์มจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ จากตั้งแต่กลางคริสต์ศตวรรษที่ 15 เป็นต้นมาจักรพรรดิก็ทรงใส่ตราของราชวงศ์ของตนเองบนอกของเหยี่ยว หลังจากการสิ้นสุดของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ในปี ค.ศ. 1806 รัฐเยอรมันและสัญลักษณ์ของรัฐร่วมก็สิ้นสุดลง