ตราแผ่นดินของไทย
ตราแผ่นดินของไทย คือตราพระราชลัญจกรพระครุฑพ่าห์ เทพพาหนะของพระนารายณ์ ใช้เป็นสัญลักษณ์ของพระราชอำนาจแห่งพระมหากษัตริย์ผู้เป็นประมุขของชาติและเป็นองค์อวตารของพระนารายณ์ตามแนวคิดสมมุติเทพ โดยเริ่มใช้มาตั้งแต่รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ตั้งแต่หลัง พ.ศ. 2436 เป็นต้นมา แต่มาใช้อย่างเต็มที่แทนตราแผ่นดินเดิมทั้งหมดเมื่อ พ.ศ. 2453
ตราแผ่นดินของเปรู
ตราแผ่นดินแบบแรกออกแบบโดยนายพลโฮเซ เด ซาน มาร์ติน ประกาศใช้พร้อมกับธงชาติในกฤษฎีกาเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1820 โดยระบุว่า เป็นตราโล่ภายในมีรูปดวงอาทิตย์ขึ้นหลังภูเขาเหนือทะเลรองรับด้วยช่อเลาเรลสีเขียวประกอบแพรริบบิ้นสีทอง เบื้องหลังของตรานั้นเป็นภาพของธงชาติของกลุ่มประเทศในอเมริกาใต้ไขว้ เบื้องซ้ายมีรูปนกแร้งคอนดอร์แอนดีส และ เบื้องขวามีรูปลามา เหนือตราโล่มีรูปต้นกล้วย รูปทั้งหมดรองรับด้วยฐานแบบสถาปัตยกรรมบารอก, ประกอบแพรสีแดงว่า "เปรูบุตรแห่งสุริยะ ถือกำเนิดขึ้นอีกครั้ง" ("Renació el sol del Perú") ข้างฐานประกอบอาวุธยุทธภัณฑ์ และ ช่อดอกไม้วางแซมข้าง.