เซลล์รับแสง
เซลล์รับแสงแบบคลาสิกก็คือเซลล์รูปแท่งและเซลล์รูปกรวย
แต่ละอย่างล้วนแต่ให้ข้อมูลที่ใช้ในระบบการมองเห็นเพื่อสร้างแบบจำลองของโลกภายนอกที่เห็นทางตา
เซลล์รูปแท่งนั้นบางกว่าเซลล์รูปกรวย และมีความกระจัดจายไปในจอประสาทตาที่แตกต่างกัน
แม้ว่า กระบวนการเคมีที่ถ่ายโอนแสงไปเป็นพลังประสาทนั้นคล้ายคลึงกัน 
มีการค้นพบเซลล์รับแสงประเภทที่สามในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1990 
ซึ่งก็คือ photosensitive retinal ganglion cell 
เป็นเซลล์ที่ไม่ได้มีส่วนให้เกิดการเห็นโดยตรง แต่เชื่อกันว่า มีส่วนช่วยในระบบควบคุมจังหวะรอบวัน (circadian rhythms) และปฏิกิริยาปรับรูม่านตาแบบรีเฟล็กซ์
แอสโทรไซต์
แอสโทรไซต์รู้จักกันในอีกชื่อหนึ่งคือเซลล์เกลียลแอสโทรไซติค (astrocytic glial cell) มีรูปทรงคล้ายดาว (star-shaped) เนื่องจากมีระยางค์ยื่นออกไปมากมาย โดยปลายแขนง (foot processes) จะยื่นไปสัมผัสกับหลอดเลือดและเซลล์ประสาทที่อยู่โดยรอบ แอสโทรไซต์ทำหน้าที่เป็น blood brain barrier (BBB) เพื่อคัดกรองสารต่าง ๆ และป้อนให้กับเซลล์ประสาท เช่น ยา หรือ กลูโคส ซึ่งการขนส่งกลูโคสจากระบบไหลเวียนโลหิตผ่านเข้าเซลล์ประสาทจะต้องมีการผ่านแอสโทรไซต์ก่อน กลูโคสที่ถูกส่งมาจะถูกเปลี่ยนไปเป็นไกลโคเจน (glycogen) สะสมไว้ในเซลล์ สำหรับป้อนให้กับเซลล์ประสาทเพื่อเปลี่ยนเป็นพลังงานไว้ใช้