เจ้าบุญอุ้ม ณ จำปาศักดิ์
เจ้าบุญอุ้ม ณ จำปาศักดิ์ (; ประสูติ: 12 ธันวาคม พ.ศ. 2454 – สิ้นพระชนม์: 17 มีนาคม พ.ศ. 2523) หรือ เสด็จเจ้าบุญอุ้ม ณ จำปาสัก เจ้าผู้ครองนครจำปาศักดิ์พระองค์ที่ 13 (พระองค์สุดท้าย) ทรงประสูติในราชวงศ์จำปาศักดิ์และสืบพระราชสันตติวงศ์มาจากสมเด็จพระเจ้าสร้อยศรีสมุทรพุทธางกูร (เจ้าหน่อกษัตริย์) พระมหากษัตริย์ผู้ทรงสถาปนาราชอาณาจักรจำปาศักดิ์และพระมหากษัตริย์แห่งนครจำปาศักดิ์พระองค์แรกของลาว เป็นอดีตนายกรัฐมนตรีแห่งรัฐบาลพระราชอาณาจักรลาว 2 สมัย อดีตผู้ตรวจการแผ่นดินต่างพระเนตรพระกรรณพระบาทสมเด็จพระเจ้ามหาชีวิตแห่งราชอาณาจักรลาว และประมุขแห่งราชสกุล ณ จำปาศักดิ์ และสกุล จำปา ทรงเป็นผู้มีบทบาทสำคัญทางการเมืองลาวในฐานะลาวฝ่ายขวาหลังได้รับเอกราชจากฝรั่งเศส จนกระทั่งสิ้นสุดสมัยพระราชอาณาจักรลาวในปี พ.ศ. 2518 ทรงได้รับการยกย่องจากประชาชนชาวลาวในฐานะที่เป็นผู้ยอมสละราชบัลลังก์พระมหากษัตริย์แห่งราชอาณาจักรจำปาศักดิ์ เพื่อให้ประเทศลาวรวมเป็นแผ่นดินเดียวกัน และทรงดำรงพระอิสริยยศแห่งราชวงศ์สูงเป็นลำดับที่ 3 ของพระราชอาณาจักร รองจากพระบาทสมเด็จพระเจ้ามหาชีวิตและสมเด็จเจ้าฟ้าองค์มกุฎราชกุมาร
แม่เจ้าบัวถา มหายศปัญญา
แม่เจ้าบัวถา มหายศปัญญา ประสูติเมื่อปี พ.ศ. 2381 เป็นราชธิดาในพระยาบุรีรัตน์ (เจ้าหนานปัญญา หรือเจ้าบุรีปัญญา มหายศปัญญา) พระยาบุรีรัตน์นครแพร่ กับแม่เจ้าเฮือนแก้ว มหายศปัญญา ราชนัดดาเจ้าหลวงเทพวงศ์ลิ้นตอง แม่เจ้าบัวถา อภิเษกสมรสกับเจ้าพิริยเทพวงษ์ เจ้าผู้ครองนครแพร่องค์ที่ 22 แต่ไม่มีโอรสธิดาด้วยกันจึงได้รับเจ้าสุนันตา วงศ์บุรี ธิดาพระยาบุรีรัตน์ (เจ้าน้อยหนู มหายศปัญญา) น้องชาย กับแม่เจ้าคำ มหายศปัญญา มาเป็นบุตรบุญธรรม แม่เจ้าบัวถาได้แยกจากเจ้าหลวงพิริยเทพวงษ์มาสร้างคุ้มวงศ์บุรี ใกล้กับคุ้มเจ้าหลวง ตั้งอยู่บนถนนคำลือ อาศัยอยู่กับเจ้าสุนันตา วงศ์บุรี บุตรบุญธรรม เจ้าสุนันตาสมรสกับหลวงพงษ์พิบูลย์ (เจ้าพรหม วงศ์พระถาง)