ซัดดัม ฮุสเซน
วันที่ 30 มิถุนายน พ.ศ. 2547 ซัดดัมและสมาชิกระดับสูงของพรรคบะอัธอีก 11 คน ซึ่งในขณะนั้นอยู่ในความควบคุมของกองทัพสหรัฐฯ ได้ถูกส่งมอบทางอำนาจทางกฎหมายให้กับรัฐบาลชั่วคราวของอิรัก เพื่อนำตัวเข้ารับการไต่สวนในข้อหาก่ออาชญากรรมสงคราม อาชญากรรมต่อมนุษยชาติ และฆ่าล้างเผ่าพันธุ์ ซัดดัมถูกตั้งข้อหาโดยศาลพิเศษ ในการก่ออาชญากรรมต่อชาวเมืองดูเญล ในปีพ.ศ. 2525 ซึ่งเกิดขึ้นหลังจากความพยายามสังหารซัดดัมที่เมืองนั้นไม่สำเร็จ ข้อกล่าวหาประกอบไปด้วยการฆาตกรรมคน 148 คน การทรมานผู้หญิงและเด็ก และการจับกุม 399 คนอย่างไม่ถูกกฎหมาย ในวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2549 ซัดดัม ฮุสเซนถูกศาลตัดสินว่ามีความผิด และถูกตัดสินประหารชีวิตโดยการแขวนคอ ซัดดัมถูกประหารชีวิตโดยการแขวนคอในวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2549
ลุบนา ฮุสเซน
ตามกฎหมายซูดาน ผู้ประพฤติผิดจะต้องถูกลงโทษโดยการเฆี่ยนเป็นจำนวน 40 ครั้งพร้อมกับเสียค่าปรับ โดยสตรีที่ถูกจับกุมในครั้งนี้จำนวน 10 คน ยอมรับสารภาพฟิด และรับโทษเฆี่ยนคนละ 10 ครั้ง แต่ลุบนา ฮุสเซนและสตรีอีกสองคนไม่ยอมรับผิด และต้องการให้เรื่องเข้าพิจารณาคดีในศาล เธอได้ปฏิเสธข้อเสนอของศาลที่จะยกฟ้องคดีนี้ โดยต้องการให้เรื่องขึ้นสู่ศาลรัฐธรรมนูญของซูดาน เพื่อให้พิจารณาถึงการปฏิบัติต่อสตรีไม่เท่าเทียมกับบุรุษ ในการพิจารณาคดีของศาล เมื่อวันที่ 4 สิงหาคม พ.ศ. 2552 ได้มีสตรีชาวซูดานชุมนุมประท้วงบริเวณหน้าที่ทำการของศาล และเจ้าหน้าที่ได้ยิงแกสน้ำตาเพื่อสลายการชุมนุม นอกจากนี้เธอยังปฏิเสธการยกเว้นการพิจารณาคดี ในฐานะเจ้าหน้าที่บรรเทาทุกข์ขององค์การสหประชาชาติ