ผู้เล่นคนที่ 12
ผู้เล่นคนที่ 12 () เป็นคำที่อธิบายถึงแฟนฟุตบอลในสนามฟุตบอลระหว่างการแข่งขันฟุตบอลหรืออเมริกันฟุตบอล คำนี้มีความหมายแตกต่างในกีฬาคริกเกต หมายถึงผู้เล่นสำรองคนแรกที่ได้ลงสนามหลังจากที่ผู้เล่นบาดเจ็บ ในกีฬาฟุตบอลซึ่งมีจำนวนผู้เล่นแข่งขันในสนาม 11 คนต่อทีม คำ ๆ นี้จึงแสดงถึงแฟนฟุตบอลที่พยายามช่วยทีม ส่วนในอเมริกันฟุตบอลคำนี้เป็นสัญลักษณ์และมีที่มาจากมหาวิทยาลัยเท็กซัสเอแอนด์เอ็ม ในปี ค.ศ. 1922
ตำแหน่งผู้เล่นฟุตบอล
กองกลางตัวรับต้องการการยืนตำแหน่งที่ดี การขยันไล่บอล มีความสามารถในการสกัดบอล และต้องคาดการณ์ผู้เล่นและลูกบอลได้ดี นอกจากนี้ยังต้องการทักษะการส่งบอล และการครองบอลภายใต้ความกดดันได้ดี แต่ที่สำคัญที่สุดคือความอึด เพราะตำแหน่งนี้ต้องวิ่งไปทั่วสนามตลอดการค้าแข้ง ในสโมสรชั้นนำ กองกลางอาจวิ่งเกือบ 12 กิโลเมตร ตลอดเกม ส่วนตัวทำเกมตัวต่ำต้องการการสัมผัสบอลแรกในสถานการณ์กดดัน และทักษะส่งไกลไปอีกครึ่งสนามอย่างแม่นยำเพื่อให้เพื่อนบุก