ตราแผ่นดินของไทย
ตราแผ่นดินของไทย คือตราพระราชลัญจกรพระครุฑพ่าห์ เทพพาหนะของพระนารายณ์ ใช้เป็นสัญลักษณ์ของพระราชอำนาจแห่งพระมหากษัตริย์ผู้เป็นประมุขของชาติและเป็นองค์อวตารของพระนารายณ์ตามแนวคิดสมมุติเทพ โดยเริ่มใช้มาตั้งแต่รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ตั้งแต่หลัง พ.ศ. 2436 เป็นต้นมา แต่มาใช้อย่างเต็มที่แทนตราแผ่นดินเดิมทั้งหมดเมื่อ พ.ศ. 2453
ตราแผ่นดินของจาเมกา
ตราดังกล่าวนี้ได้ใช้มาจนถึงปี ค.ศ. 1957 (พ.ศ. 2500) จึงได้แก้ไขตราอีกครั้งหนึ่ง องค์ประกอบหลักในตราดวงนี้ยังคงคล้ายกับตราดวงเดิมใน ค.ศ. 1906 แต่เพิ่มหมวกเกราะหน้าตรงสีเหลืองไว้เหนือโล่ ประดับด้วยพู่ประดับ ผ้าโพกสีแดงสลับขาว และเครื่องยอดรูปจระเข้ ส่วนแพรแถบสีขาวเบื้องล่างได้มีการแก้ไขรูปลักษณะเสียใหม่ให้คล้ายกับตราแบบปัจจุบัน แต่ยังคงพื้นสีเป็นสีขาวและคำขวัญภาษาละตินไว้เช่นเดิม ถึงเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1962 (พ.ศ. 2505) จึงได้มีการแก้ไขดวงตราเป็นครั้งที่ 3 โดยเปลี่ยนสีแพรแถบคำขวัญเป็นสีเหลือง และแปลคำขวัญเสียใหม่ให้เป็นภาษาอังกฤษใจความ "OUT OF MANY, ONE PEOPLE" ก่อนจะเปลี่ยนแปลงครั้งสุดท้ายให้เป็นตราแบบปัจจุบันในเดือนสิงหาคมปีเดียวกัน เพื่อใช้เป็นตราแผ่นดินของจาเมกาหลังได้รับเอกราชจากสหราชอาณาจักร