ตราแผ่นดินของไทย
ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าให้ เสวกเอก หม่อมเจ้าประวิช ชุมสาย พระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าชุมสาย กรมขุนราชสีหวิกรม ผูกตราประจำประเทศขึ้นเป็นครั้งแรกใน พ.ศ. 2416 โดยอิงกับหลักการผูกตราของทางยุโรปที่เรียกกันว่า Heraldry (หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช เคยแปลคำนี้ลงในหนังสือเรื่อง "ฝรั่งศักดินา" เอาไว้ว่า “มุทราศาสตร์”) ตรานี้เรียกกันโดยทั่วไปว่า ตราแผ่นดินหรือตราอาร์ม อันมีลักษณะดังต่อไปนี้
ตราแผ่นดินของทาจิกิสถาน
ภายหลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียตในปี พ.ศ. 2535 ได้มีการประกาศใช้ตราแผ่นดินแบบแรก มีลักษณะเป็นรูปสิงโตยืนเหยียบภูเขาปาร์มาร์ รองรับรับด้วยรวงข้าวสาลีสุกเป็นรูปวงพระจันทร์ พันด้วยแถบริบบิ้นสีธงชาติทั้งสองข้าง ในสมัยประธานาธิบดี เอมอมาลี ราห์มอน