ผู้เล่นคนที่ 12
ผู้เล่นคนที่ 12 () เป็นคำที่อธิบายถึงแฟนฟุตบอลในสนามฟุตบอลระหว่างการแข่งขันฟุตบอลหรืออเมริกันฟุตบอล คำนี้มีความหมายแตกต่างในกีฬาคริกเกต หมายถึงผู้เล่นสำรองคนแรกที่ได้ลงสนามหลังจากที่ผู้เล่นบาดเจ็บ ในกีฬาฟุตบอลซึ่งมีจำนวนผู้เล่นแข่งขันในสนาม 11 คนต่อทีม คำ ๆ นี้จึงแสดงถึงแฟนฟุตบอลที่พยายามช่วยทีม ส่วนในอเมริกันฟุตบอลคำนี้เป็นสัญลักษณ์และมีที่มาจากมหาวิทยาลัยเท็กซัสเอแอนด์เอ็ม ในปี ค.ศ. 1922
โกลบอล (กีฬา)
โกลบอลเป็นการเล่นระหว่างทีม 2 ทีม โดยผู้เล่นในสนามทีมละ 3 คน และแต่ละทีมมีผู้เล่นสำรองได้สูงสุดอีก 3 คน โดยเล่นอยู่ในพื้นที่สนามรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า ยาว 18 เมตร และกว้าง 9 เมตร ซึ่งมีเส้นกลางแบ่งสนามออกเป็นสองส่วน ประตูกว้าง 9 เมตร และสูง 1.30 เมตร อยู่ท้ายสนามทั้งสองฝั่งนักกีฬาทุกคนในสนามจะต้องปิดตาโดยอุปกรณ์บังตา วัตถุประสงค์ของการเล่น คือ แต่ละทีมกลิ้งลูกบอลที่มีกระดิ่งอยู่ภายใน ให้เข้าประตูของฝ่ายตรงข้ามและอีกฝ่ายหนึ่งก็จะต้องคาดการณ์ และต้องพยายามป้องกันประตูของตนเองไม่ให้บอลเข้าประตู สลับกันรุกและรับภายในสองครึ่งเวลา แบ่งเป็นครึ่งเวลาละ 10 นาที และพัก 5 นาที ผู้เล่นสามารถโยนลูกบอลติดต่อกันได้ 2 ครั้งเท่านั้นและการโยนลูกบอลเข้าประตูฝ่ายตนเองโดยมิได้ตั้งใจหรืออุบัติเหตุจะไม่ถือว่าได้ประตูจากการโยน เป็นต้น นอกจากนั้น การส่งเสียงรบกวนใด ๆ ของฝ่ายรุกหรือสมาชิกทีมในขณะโยนลูกบอลต่อการป้องกันประตูของฝ่ายรับจะต้องถูกลงโทษ