ตราแผ่นดินของไทย
ตราแผ่นดินของไทย คือตราพระราชลัญจกรพระครุฑพ่าห์ เทพพาหนะของพระนารายณ์ ใช้เป็นสัญลักษณ์ของพระราชอำนาจแห่งพระมหากษัตริย์ผู้เป็นประมุขของชาติและเป็นองค์อวตารของพระนารายณ์ตามแนวคิดสมมุติเทพ โดยเริ่มใช้มาตั้งแต่รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ตั้งแต่หลัง พ.ศ. 2436 เป็นต้นมา แต่มาใช้อย่างเต็มที่แทนตราแผ่นดินเดิมทั้งหมดเมื่อ พ.ศ. 2453
ตราแผ่นดินของบัลแกเรีย
ตราแผ่นดินของบัลแกเรียปัจจุบันเริ่มใช้ในปี ค.ศ. 1997 เป็นตราที่ประยุกต์เล็กน้อยจากตราอาร์มที่ใช้ระหว่างปี ค.ศ. 1927 ถึงปี ค.ศ. 1946 ตราอาร์มเหล่านี้มีพื้นฐานมาจากตราที่มีลักษณะคล้ายคลึงกันก่อนหน้านั้น ที่ใช้ครั้งแรกโดยสมเด็จพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งบัลแกเรีย (ค.ศ. 1887-ค.ศ. 1918) เป็นตราอาร์มส่วนพระองค์ ตราสัญลักษณ์ก่อนหน้านั้นที่รวมสิงโตยืนสีทองกับตราแผ่นดินของสหภาพโซเวียตเลิกใช้ในปี ค.ศ. 1989 เมื่อบัลแกเรียยุติการปกครองระบบคอมมิวนิสต์ รัฐธรรมนูญบัลแกเรียฉบับใหม่ที่เริ่มใช้ในปี ค.ศ. 1991 บรรยายตราแผ่นดินของบัลแกเรียว่า: