ราชอาณาจักรอังกฤษ
ที่ประทับเป็นทางการของประมุขของราชอาณาจักรอังกฤษเดิมอยู่ที่วินเชสเตอร์ในแคว้นแฮมพ์เชอร์ แต่กลอสเตอร์และลอนดอนก็มีฐานะเท่าเทียมกัน โดยเฉพาะลอนดอนที่กลายมาเป็นเมืองหลวงไปโดยปริยายตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 12 และเป็นเมืองหลวงมาจนกระทั่งรวมกับราชอาณาจักรสกอตแลนด์ ในปี ค.ศ. 1707 ตามพระราชบัญญัติสหภาพ ค.ศ. 1707 (Acts of Union 1707) ลอนดอนจึงกลายมาเป็นเมืองหลวงของราชอาณาจักรบริเตนใหญ่ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1707 ถึง ปี ค.ศ. 1801 และของสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์ระหว่างปี ค.ศ. 1801 ถึง ปี ค.ศ. 1922 ในปัจจุบันเป็นเมืองหลวงของสหราชอาณาจักรบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์เหนือ หรือที่รู้จักกันในนาม “สหราชอาณาจักร”
วิลเลียม เทอร์เนอร์
เมื่อวิลเลียม เทอร์เนอร์กลับไปลอนดอนในพ.ศ. 2372 เขาตื่นตะลึงทางวัฒนธรรม ขณะที่อิตาลีอยู่ในอดีตทางการเมืองและวัฒนธรรม อังกฤษเป็นอำนาจของโลกมานาน การปฏิวัติอุตสาหกรรมที่เกิดขึ้นและการล่าอาณานิคมที่เพิ่มขึ้นเป็นอิทธิพลเด่นในการเมือง ลอนดอนเป็นมหานครซึ่งไม่มีที่ใดเทียบเท่ากับประชากรมากกว่าหนึ่งล้านคน เทอร์เนอร์แทบจะไม่วาดลอนดอนกับสถาปัตยกรรมมีชื่อเสียงและงดงามของมัน วันที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2377 มีหายนะในลอนดอนตรงที่ซึ่งรัฐสภายืนอยู่วันนี้ มีเปลวไฟพุ่งขึ้นไปในท้องฟ้าตอนเย็น ในคืนเดียว ไฟทำลายส่วนที่เหลือของพระราชวังยุคกลางและรัฐสภา เทอร์เนอร์อยู่ในเมือง ความอยากรู้อยากเห็นทำให้เขารีบไปที่ความหายนะ ภายในช่วงเวลาสั้นๆ เขาสร้างภาพวาดสีน้ำมันสองภาพซึ่งบันทึกอัคคีภัยอย่างชัดเจนด้วยการเล่นสีรุนแรง