แฮร์รี่ พอตเตอร์
เรื่องราวดำเนินต่อด้วยแฮร์รี่ พอตเตอร์กับห้องแห่งความลับ ซึ่งบอกเล่าเรื่องราวในปีที่สองของแฮร์รี่ที่ฮอกวอตส์ เขาและเพื่อนได้สืบสวนตำนานอายุ 50 ปีซึ่งกลายเป็นว่ามีความเกี่ยวข้องกับเหตุการณ์ลางร้ายล่าสุดที่โรงเรียน น้องสาวของรอน จินนี่ วีสลีย์ ซึ่งกำลังเรียนอยู่ปีหนึ่งที่ฮอกวอตส์ พบสมุดบันทึกซึ่งเป็นบันทึกของโวลเดอมอร์เมื่อครั้งเป็นนักเรียน จินนี่ถูกครอบงำโดยโวลเดอมอร์ผ่านบันทึก และเปิด "ห้องแห่งความลับ" ปลดปล่อยบาซิลิสก์ สัตว์ประหลาดโบราณซึ่งเริ่มโจมตีนักเรียนที่ฮอกวอตส์ ตอนนี้เป็นการเล่าประวัติศาสตร์ฮอกวอตส์และตำนานที่เกี่ยวข้องกับห้องลับแห่งนี้ เป็นครั้งแรกที่แฮร์รี่ตระหนักถึงอคติด้านชาติกำเนิดว่ามีอยู่ในโลกพ่อมด และเขาเรียนรู้ว่า ยุคสมัยแห่งความหวาดกลัวของโวลเดอมอร์นั้นมักมุ่งไปยังพ่อมดผู้สืบเชื้อสายจากมักเกิล เขายังพบความสามารถของตนในการพูดภาษาพาร์เซล ซึ่งเป็นภาษาของงู ที่พบได้ยากและมักเกี่ยวข้องกันกับศาสตร์มืด นิยายเล่มนี้จบลงหลังแฮร์รี่ช่วยชีวิตของจินนี่โดยการฆ่าบาซิลิสก์และทำลายสมุดบันทึกที่โวลเดอมอร์เก็บรักษาส่วนหนึ่งของวิญญาณเขาไว้ (แฮร์รี่ไม่ทราบเรื่องนี้จนกระทั่งเปิดเผยภายหลัง) แนวคิดการเก็บรักษาส่วนหนึ่งของวิญญาณไว้ในวัตถุเพื่อป้องกันความตายนั้นปรากฏครั้งแรกในนิยายเล่มที่หกในชื่อของ "ฮอร์ครักซ์"
สถานที่ในแฮร์รี่ พอตเตอร์
บ้านของครอบครัววีสลีย์ ซึ่งดูเหมือนบ้านธรรมดาของคนจนและดูเหมือนจะพังได้ตลอด ตั้งอยู่ในหมู่บ้านอัตเทอรี่ เซนต์ แคทช์โพล ใน"แฮร์รี่ พอตเตอร์กับห้องแห่งความลับ" ได้บรรยายลักษณะของบ้านหลังนี้ไว้ว่า ""สิ่งที่แฮร์รี่เห็นดูเหมือนกับว่า เดิมบ้านนี้เคยเป็นโรงเลี้ยงหมูขนาดใหญ่ที่สร้างด้วยหินมาก่อน แต่ได้ต่อเติมห้องเข้าไปตรงนั้นตรงนี้จนกลายเป็นบ้านสูงหลายชั้น และมันโย้เย้บิดเบี้ยวเสียจนดูราวกับว่ามันตั้งอยู่ได้ด้วยเวทมนตร์ (ซึ่งมันก็อาจจะเป็นจริงอย่างนั้น แฮร์รี่บอกตัวเอง) มีปล่องไฟสี่หรือห้าปล่องตั้งอยู่บนหลังคาสีแดง ป้ายที่เอียงไปข้างหนึ่งปักอยู่บนพื้นดินใกล้ๆทางเข้า เขียนว่า 'บ้านโพรงกระต่าย' ที่หน้าประตูบ้านมีรองเท้าบู๊ตกันน้ำและหม้อใหญ่ขึ้นสนิมจับเขรอะวางกองกันไว้ ไก่สีน้ำตาลอ้วนๆหลายตัวเดินคุ้ยเขี่ยหาอาหารอยู่ในลาน""