สุวรรณ นภาพล
สุวรรณ ตอนนั้น อายุเพิ่งจะย่าง 20 ปี ถึงร่างกายจะผอมสูงบอบบาง แต่เชิงชกกำปั้นหนักทายาท เขาครองแชมป์มวยนักเรียนมา 2 ปี 2 รุ่น ปีแรก 2493 เป็นแชมป์แบนตั้มเวทตอนเรียนอยู่โรงเรียนปทุมคงคา ต่อมาย้ายไปอยู่โรงเรียนช่างอากาศบำรุงปี 2495 ได้เป็นแชมป์รุ่นฟลายเวท ส่วนปี 2494 ชวดโอกาสชกเพราะถูกงูเขียวกัดข้อมือบวม เมื่อใกล้วันชกเลยต้องถอนตัว เดิมทีสุวรรณเป็นเด็กเกิดที่สวนหลวง ใกล้สนามกีฬาแห่งชาติ บ้านอยู่ติดๆ กับค่ายมวยของผล พระประแดง เขาเรียกผลว่า “อาว์” มวยแต่เล็กๆ สุวรรณจึงมีโอกาสคลุกคลีอยู่ในค่ายซ้อมแห่งนั้นมาแต่หัวเท่ากำปั้นก็ว่าได้ ก่อนที่จะได้แชมป์มวยนักเรียนหนแรกชกที่วัดไตรมิตรได้รางวัลมา 12 บาท รุ่งขึ้นติดใจไปขอชกอีก เสมอกับตี้ ศิษย์ยอดฟ้า ได้รางวัล 15 บาท จากนั้นได้ใจดอดไปชกที่งานวัดตึกอีก ชนะมาแค่ยกแรก ได้อัฐใช้อีก 15 บาท ทั้ง 3 หนสุวรรณชกมวยไทยทั้งสิ้น เพราะมวยสากลมวยหรั่งงานวัดไม่นิยมกันหรอก...
โดบรัก อาร์เตร์
อาร์เตร์เริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ 27 เมษายน พ.ศ. 2539 แพ้คะแนน จเร อ.สุวรรณศิลป์ ที่ มหาสารคาม จากนั้น ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นจูเนียร์ฟลายเวท WBF แพ้น็อค มงคล จ. เจริญ ยก 10 ที่ปทุมธานี เมื่อ พ.ศ. 2539 เมื่ออาร์เตร์กลับไปอินโดนีเซีย ก็ชกชนะเป็นครั้งแรก เมื่อ พ.ศ. 2540 ชนะน็อค ลิงลม พ.ธวัชชัย ยก 8 และต่อมาได้ชิงแชมป์ PABA รุ่นซูเปอร์ฟลายเวท ที่กรุงเทพฯ เมื่อ พ.ศ. 2541 แต่ไม่สำเร็จ แพ้น็อค ศรพิชัย พิษณุราชันย์ ยก 9 อาร์เตร์ขึ้นชกชนะรวดที่อินโดนีเซียอีกสามครั้ง ก็มาชิงแชมป์เงารุ่นแบนตัมเวท IBF เมื่อ พ.ศ. 2543 แพ้คะแนน ฟ้าสั่ง พ.ธวัชชัย
อาร์เตร์ขึ้นชกชนะอีก สองครั้ง ก่อนจะชกแพ้นักมวยจากฟิลิปปินส์ถึงสามครั้งติดๆกันคือ ลี เอสโคปิโด อเล็กซ์ เอสคาสเนอร์ และโนเอล ซุงกาอิด ในช่วง พ.ศ. 2545 – 2546 หลังจากที่ชกแพ้คะแนน วินวิน รูฟีโน เมื่อ พ.ศ. 2547 แล้ว เขาหยุดชกไปถึง 6 ปี ก่อนจะกลับมาชกอีกครั้ง เมื่อ 21 เมษายน พ.ศ. 2553 ชนะน็อค ฟรานส์ ยารังกา ยก 4 แล้วไม่ได้ขึ้นชกอีก