ศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก โรงพยาบาลมหาราชนครศรีธรรมราช
ประเทศไทยประสบปัญหาขาดแคลนแพทย์ในชนบทเป็นจำนวนมาก และรุนแรงขึ้นตามลำดับ ตั้งแต่มีการพัฒนาเศรษฐกิจ และอุตสาหกรรมมากขึ้น ตามแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติฉบับที่ 6 เป็นต้นมา อุตสาหกรรมและความเจริญก้าวหน้าของวัตถุได้แพร่ขยายเข้าสู่ชนบท โรคภัยไข้เจ็บต่าง ๆ ก็แพร่อย่างรวดเร็วและเพิ่ม มากขึ้นประชาชนต้องการดูแลรักษามากขึ้น แต่แพทย์จำนวนมากต้องการทำงานในกรุงเทพฯ และในเมืองที่มีความเจริญด้านเศรษฐกิจ อีกทั้งสถานพยาบาลเอกชนก็ยังดึงดูดแพทย์จากภาครัฐในชนบทไปอีกมากด้วย 
พ .ศ .2537 คณะรัฐมนตรีมีมติเห็นชอบให้กระทรวงสาธารณสุขร่วมมือกับทบวงมหาวิทยาลัยจัดทำโครงการร่วมผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบทขึ้น โรงพยาบาลมหาราชนครศรีธรรมราชได้เข้าร่วมโครงการร่วมผลิตแพทย์เพิ่มเพื่อชาวชนบท โดยจัดตั้งเป็นศูนย์แพทยศาสตรศึกษาชั้นคลินิก เป็น 1 ใน 13 ศูนย์แพทย์ที่เข้าร่วมโครงการโดยร่วมมือกับมหาวิทยาลัยมหิดล รับนักศึกษาแพทย์ตั้งแต่ ปี 2541 ( เข้าศึกษาในปีการศึกษา 2542 ) โดยกำหนดให้มีโควตา ในปีการศึกษา 2548 ในเขตการศึกษาเป็นเขต 16 รับนักเรียนที่มีภูมิลำเนา จังหวัดนครศรีธรรมราช
บัณฑิตวิทยาลัย มหาวิทยาลัยมหิดล
เนื่องจากบัณฑิตวิทยาลัย ได้จัดตั้ง ขึ้นเป็นหน่วยงานระดับคณะ เมื่อครั้ง มหาวิทยาลัยมหิดล ยังมีชื่อว่า มหาวิทยาลัยแพทยศาสตร์ ดังนั้น ภารกิจ ที่กำหนดไว้ เมื่อแรกตั้ง จึงมุ่งเน้น เป็นแหล่งผลิต อบรม แพทย์เฉพาะทาง ในประเทศไทย และเป็นแหล่งผลิตอาจารย์ ให้โรงเรียนแพทย์ รวมถึงอาจารย์ ที่จะสอนในคณะทันตแพทยศาสตร์ คณะเภสัชศาสตร์ โดยเฉพาะในสาขาวิชาทางด้านวิทยาศาสตร์การแพทย์พื้นฐาน ซึ่งเป็นสาขาวิชาที่ขาดแคลน รวมทั้งส่งเสริมและสนับสนุนให้เกิดการค้นคว้าและวิจัย ปัญหาทางการแพทย์ และการสาธารณสุข