ปฏิบัติการเท็งโง
กองกำลังฝ่ายสัมพันธมิตรได้เริ่มต้นแผนการทัพที่จะโจมตีแผ่นดินแม่ของญี่ปุ่น ด้วยการรุกรานเกาะไซปันและเกาะอิโวะจิมะ กองกำลังฝ่ายสัมพันธมิตรรุกรานเกาะโอะกินะวะในวันที่ 1 เมษายน ค.ศ. 1945 ซึ่งนับเป็นก้าวถัดมาก่อนการเริ่มแผนการที่เตรียมไว้สำหรับการโจมตีแผ่นดินใหญ่ญี่ปุ่น ในเดือนมีนาคม ในแถลงการสรุปต่อสมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะเกี่ยวกับการตอบโต้ของญี่ปุ่นต่อการโจมตีเกาะโอะกินะวะของฝ่ายสัมพันธมิตร ผู้นำทางทหารของญี่ปุ่นอธิบายว่ากองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่นวางแผนที่จะโจมตีทางอากาศเป็นวงกว้างรวมถึงการใช้คะมิกะเซะด้วย ตามที่มีรายงานไว้ สมเด็จพระจักรพรรดิได้ตรัสถามว่า "แล้วกองทัพเรือละ? พวกเขาจะทำสิ่งใดเพื่อช่วยป้องกันโอะกินะวะ?" ด้วยความกดดันจากสมเด็จพระจักรพรรดิให้มีการโจมตีบางรูปแบบ ทำให้บรรดาผู้บัญชาการกองทัพเรือคิดปฏิบัติการอัตวินิบาตกรรมขึ้นโดยใช้เรือขนาดใหญ่ที่ยังใช้การได้อยู่ รวมไปถึงเรือประจัญบานยะมะโตะด้วย
ปฏิบัติการราชนาวิกโยธิน
ปฏิบัติการราชนาวิกโยธิน เป็นปฏิบัติการทางทหารในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1940 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ในยุทธการที่ฝรั่งเศส(10 พฤษภาคม-25 มิถุนายน ค.ศ. 1940) ทุ่นระเบิดใต้น้ำลึกได้ถูกปล่อยให้ไหลไปตามแม่น้ำจากฝรั่งเศสเข้าสู่เยอรมนี เพื่อทำลายสะพาน เรือ และการขนส่งทางน้ำอื่นๆ ภายหลังจากการเลื่อนออกไปหลายครั้งที่ยืนยันโดยรัฐบาลฝรั่งเศส ด้วยความเกรงกลัวการตอบโต้ของเยอรมัน ปฏิบัติการครั้งนี้ได้เริ่มขึ้นเมื่อวันที่ 10 พฤษภาคม ค.ศ. 1940 เมื่อเยอรมันเข้ารุกรานทางตะวันตกได้เริ่มขึ้น ทุ่นระเบิดได้ก่อให้เกิดความเสียหายและความล่าช้าในการจราจรแม่น้ำบนแม่น้ำไรน์ของเยอรมัน จากคาร์ลสรูเออและโคเบลนซ์ และสะพานที่เสียหายและอุปสรรคในการป้องกัน ส่วนหนึ่งของแผนการเป็นแผนของกองทัพอากาศหลวง(RAF) เครื่องบินทิ้งระเบิดจะทิ้งทุ่นระเบิดลงไปในแม่น้ำและคลองในคืนแสงจันทร์ แต่ครั้งนี้แทบยังไม่ได้เริ่มต้นเมื่อการทัพได้สิ้นสุดลง ด้วยความสำเร็จของแผนการได้ตกเป็นโมฆะโดยความปราชัยของฝ่ายสัมพันธมิตรและการสงบศึกระหว่างฝรั่งเศส-เยอรมัน เมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1940