เฮ็นรี่ กัสตาฟ โมไลสัน
นาย เฮ็นรี่ กัสตาฟ โมไลสัน (, 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1926-2 ธันวาคม ค.ศ. 2008) หรือที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางว่า "H.M."
เป็นคนไข้ความจำเสื่อมชาวอเมริกันผู้ได้รับการตัดสมองกลีบขมับด้านในออกทั้งสองข้าง 
คือในส่วน 2/3 ด้านหน้าของฮิปโปแคมปัส, parahippocampal cortex, entorhinal cortex, piriform cortex, และอะมิกดะลา
เพื่อที่จะบำบัดโรคลมชัก (epilepsy)
มีการศึกษาเกี่ยวกับลักษณะอาการของเขาอย่างกว้างขวางตั้งแต่ปลายปี ค.ศ. 1957 จนกระทั่งถึงเขาเสียชีวิต
เค้สของเขามีบทบาสำคัญในการพัฒนาทฤษฎีต่าง ๆ ที่อธิบายความสัมพันธ์กันของการทำงานในสมองและความจำ
และในการพัฒนาของประสาทจิตวิทยาเชิงประชาน (cognitive neuropsychology) ซึ่งเป็นสาขาของจิตวิทยาที่มุ่งหมายเพื่อจะเข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างและหน้าที่ของสมองกับกระบวนการทางจิตวิทยาเฉพาะอย่าง ๆ 
เขาได้อาศัยอยู่ในสถานพยาบาลในเมืองวินด์เซอร์ล็อกส์ รัฐคอนเน็กติกัต ซึ่งเป็นที่ที่มีการศึกษาประเด็นเรื่องของเขาอย่างมากมาย
Fortnum &amp; Mason
ต่อมาเศรษฐีชาวแคนาดาชื่อดับเบิลยู. การ์ฟิลด์ เวสตัน ที่ต่อมากลายเป็นเจ้าของบริษัท ในปี ค.ศ. 1964 เขาสั่งให้ติดตั้งนาฬิกาน้ำหนักสี่ตันไว้เหนือทางเข้าเพื่อเป็นการยกย่องผู้ก่อตั้ง ในทุก ๆ ชั่วโมง หุ่นโมเดลของวิลเลียม ฟอร์ตนัมและฮิว เมสัน จะโน้มเข้าหาแล้วคำนับกัน พร้อม ๆ กับเสียงแบคกราวน์ที่กังวานในสไตล์ของดนตรีสมัยศตวรรษที่ 18 หลังจากที่ดับเบิลยู. การ์ฟิลด์ เวสตัน เสียชีวิตในปี ค.ศ. 1978 ร้านค้าแห่งนี้ก็ถูกบริหารโดยหลานสาวของเขา เจนา คายัต (Jana Khayat) กับ เคต เวสตัน ฮอปเฮาส์ (Kate Weston Hobhouse) ด้วยความช่วยเหลือจาก ผู้อำนวยการบริหาร เบเวอรี แอสพิแนล (Beverley Aspinall)