แกรนด์ดัชเชสมารี-อาเดลาอีดแห่งลักเซมเบิร์ก
หลังจากแกรนด์ดัชเชสมารี-อาเดลาอีดสละราชบัลลังก์ พระนางได้เสด็จลี้ภัยออกจากประเทศโดยเสด็จประพาสทั่วยุโรป พระนางทรงเข้าคณะคาร์เมไลท์ในโมเดนา ประเทศอิตาลีในปีพ.ศ. 2463 ต่อจากนั้นทรงเข้าคณะภคินีน้อยแห่งผู้ยากไร้ในโรม โดยทรงใช้พระสมัญญานามว่า "ซิสเตอร์มารีแห่งผู้ยากไร้" ด้วยสภาพพระวรกายที่ทรุดลงทำให้พระนางไม่ทรงสามารถปฏิบัติศาสนกิจในฐานะนักพรตหญิงได้และในที่สุดทรงต้องออกจากคณะ จากนั้นทรงย้ายไปประทับที่ปราสาทโฮเฮนเบิร์กในรัฐบาวาเรีย ที่ซึ่งทรงพระประชวรและเสด็จสวรรคตในวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2467 สิริพระชนมายุ 29 พรรษา ในวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2490 พระบรมศพของพระนางได้ถูกนำมาฝังในสุสานราชรัฐแห่งมหาวิหารน็อทร์-ดาม ลักเซมเบิร์ก
หลุยส์แห่งลอแรน-โวเดมง
เมื่อพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 9 พระเชษฐาเสด็จสวรรคตโดยไม่มีรัชทายาท อองรีก็ขึ้นครองราชย์ต่อจากพระองค์ ในตอนแรกหลุยส์ก็ไม่ได้อยู่ในการพิจารณาในตำแหน่งพระราชินี เพราะอองรีพยายามให้มารีหย่ากับสามีอองรีที่ 1 แห่งบูร์บอง เจ้าชายแห่งคองเด (Henri I de Bourbon, prince de Condé) เพื่อที่พระองค์จะได้เสกสมรสกับมารีได้ แต่มารีมาเสียชีวิตด้วยอาการปอดอักเสบ อองรีจึงตัดสินพระทัยที่จะเสกสมรสกับหลุยส์แม้ว่าจะทรงถูกคัดค้านโดยพระราชมารดาและที่ปรึกษาของพระองค์