สมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี
พระนามของสมเด็จเจ้าฟ้าพระราชธิดาในพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 นั้นได้รับพระราชทานจากพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว ในการพระราชพิธีสมโภชเดือนและขึ้นพระอู่ เมื่อวันที่ 30 ธันวาคม พ.ศ. 2468 และมีคำนำพระนามว่า สมเด็จพระเจ้าภาติกาเธอ (ภาติกา หมายถึง หลานสาวที่เป็นลูกสาวของพี่ชาย) โดยก่อนหน้านี้มีการสมโภชได้มีการคิดพระนามไว้ 3 พระนาม ได้แก่ 
1. สมเด็จเจ้าฟ้าเพชรรัตนราชอรสา สิริโสภาพัณณวดี
2. สมเด็จเจ้าฟ้าเพชรรัตนจุฬิน สิริโสภิณพัณณวดี 
3. สมเด็จเจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดี ท้ายที่สุด พระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัวก็ทรงเลือกพระนามสุดท้ายพระราชทาน โดยพระนาม แปลว่า "เจ้าฟ้าพระราชธิดาผู้มีพระชาติกำเนิดเป็นศรีดั่งดวงแก้ว เป็นพัชรแห่งมหาวชิราวุธ มีพระฉวีพรรณสิริโฉมงามพร้อม"
มูลนิธิเพชรรัตน-สุวัทนา
พระนางเจ้าสุวัทนา พระวรราชเทวีทรงโปรดให้จัดตั้งมูลนิธิเพชรรัตน-สุวัทนา เนื่องด้วย ในช่วงทรงมีพระชนมายุมากขึ้น นางข้าหลวงและพระประยูรญาติก็คงเริ่มสังเกตได้ว่าพระนางเจ้าสุวัทนาฯ ทรงครุ่นคิดเพื่อตอบคำถามในพระหฤทัย เพราะ เมื่อทรงพระชนมายุมากก็ทรงตระหนักพระหฤทัยแน่แล้วว่า จะทรงพระชนมายุไปอีกได้ไม่เท่าใดนัก และทรงมีห่วงในพระหฤทัยอยู่ 2 สิ่ง คือ หนึ่งทรงห่วงสมเด็จพระเจ้าภคินีเธอ เจ้าฟ้าเพชรรัตนราชสุดา สิริโสภาพัณณวดีพระราชธิดา จึงทรงกราบทูลพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดชว่า "หม่อมฉันขอฝากเจ้าฟ้าด้วยนะ เพคะ" ซึ่งพระเจ้าอยู่หัวก็ทรงรับคำเป็นมั่นเป็นเหมาะทุกครั้ง จึงทรงคลายห่วงข้อนี้ได้ ส่วนห่วงที่สองของพระองค์นั้น คือ ทรงห่วงประชาชน ซึ่งห่วงข้อนี้ทรงตรึกตรองพระหฤทัยมานานนับปี ในที่สุดก็ทรงได้คำตอบในพระหฤทัยข้อนี้ว่า ฉันจะตั้งมูลนิธิ