อี ซุน-ชิน
อี ซุน-ชิน (; 28 เมษายน พ.ศ. 2087 – 16 ธันวาคม พ.ศ. 2141) คือแม่ทัพเรือของเกาหลีในยุคราชวงศ์โชซ็อน ที่มีชื่อเสียงจากการนำกองทัพเรือเกาหลีเข้าต่อสู้กับกองทัพเรือญี่ปุ่น ในการรุกรานเกาหลีของญี่ปุ่น (พ.ศ. 2135-2141) ในยุคราชวงศ์โชซ็อน เขาเข้าร่วมรบในฐานะผู้บัญชาการที่ 1 แห่งจังหวัดทหารเรือคย็องซัง, ช็อลลา และชุงช็อง ราชทินนามของเขาคือ "Samdo Sugun Tongjesa" (ฮันกึล : 삼도수군통제사, ฮันจา : 三道水軍統制使) ซึ่งแปลว่า ผู้บัญชาการ 3 จังหวัดทหารเรือ ซึ่งเป็นราชทินนามสำหรับผู้ที่ครองตำแหน่ง ผู้บัญชาการหน่วยรบทางทะเลของราชวงศ์โซซอน มาจนถึง พ.ศ. 2439 อี ซุน-ชินมีชื่อเสียงด้วยการเอาชนะกองทัพญี่ปุ่นในขณะที่ฝ่ายตนมีจำนวนน้อยกว่ามากได้ และการประดิษฐ์เรือรบเต่า (คอบุกซ็อน, 거북선) ซึ่งเป็นเรือรบหุ้มเกราะโลหะลำแรกของโลกอีกด้วย เขาได้รับการยกย่องในฐานะแม่ทัพเรือไร้พ่าย และอาจหาญด้วยวีรกรรมการที่ตนนั้นถูกกระสุนปืนไฟยิงแต่มีคำสั่งให้ลูกน้องมัดตนไว้กับเสากระโดงเรือจนกว่าจะตายและให้แม่ทัพรองสวมเกราะของตนเพื่อขวัญกำลังใจของทหารเรือเกาหลีซึ่งมีเพียงไม่กี่คนในโลกนี้ที่ได้รับการยกย่องเช่นนี้
มุน ซ็อง-กิล
มุน ซ็อง-กิล (; เกิด 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2506) เป็นนักมวยสากลชาวเกาหลีใต้ สถิติการชก 22 ครั้ง ชนะ 20 (น็อค 15) แพ้ 2 
มุนเป็นนักมวยสากลสมัครเล่นที่ชนะน็อคบ่อยมากสำหรับมวยรุ่นเล็ก ใน พ.ศ. 2525 เขาได้เหรียญทองกีฬาเอเชียนเกมส์ที่นิวเดลฮี รุ่นแบนตัมเวทโดยชนะน็อควันชัย ผ่องศรีในยกสุดท้าย ส่วนในกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2527 ตกรอบ 8 คนสุดท้าย และต่อมาใน พ.ศ. 2539 กลายเป็นนักมวยสากลสมัครเล่นคนแรกของเกาหลีใต้ที่ได้เหรียญทองมวยสากลสมัครเล่นชิงแชมป์โลก