เฮ็นรี่ กัสตาฟ โมไลสัน
นาย เฮ็นรี่ กัสตาฟ โมไลสัน (, 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1926-2 ธันวาคม ค.ศ. 2008) หรือที่รู้จักกันอย่างกว้างขวางว่า "H.M."
เป็นคนไข้ความจำเสื่อมชาวอเมริกันผู้ได้รับการตัดสมองกลีบขมับด้านในออกทั้งสองข้าง 
คือในส่วน 2/3 ด้านหน้าของฮิปโปแคมปัส, parahippocampal cortex, entorhinal cortex, piriform cortex, และอะมิกดะลา
เพื่อที่จะบำบัดโรคลมชัก (epilepsy)
มีการศึกษาเกี่ยวกับลักษณะอาการของเขาอย่างกว้างขวางตั้งแต่ปลายปี ค.ศ. 1957 จนกระทั่งถึงเขาเสียชีวิต
เค้สของเขามีบทบาสำคัญในการพัฒนาทฤษฎีต่าง ๆ ที่อธิบายความสัมพันธ์กันของการทำงานในสมองและความจำ
และในการพัฒนาของประสาทจิตวิทยาเชิงประชาน (cognitive neuropsychology) ซึ่งเป็นสาขาของจิตวิทยาที่มุ่งหมายเพื่อจะเข้าใจความสัมพันธ์ระหว่างโครงสร้างและหน้าที่ของสมองกับกระบวนการทางจิตวิทยาเฉพาะอย่าง ๆ 
เขาได้อาศัยอยู่ในสถานพยาบาลในเมืองวินด์เซอร์ล็อกส์ รัฐคอนเน็กติกัต ซึ่งเป็นที่ที่มีการศึกษาประเด็นเรื่องของเขาอย่างมากมาย
เจ้าชายมัคซีมีลีอานแห่งบาเดิน
มัคซีมีลีอาน, มาร์คกราฟแห่งบาเดิน (มัคซีมีลีอาน อเล็กซานเดอร์ ฟรีดริช วิลเฮ็ล์ม; 10 กรกฏาคม ค.ศ. 1867 – 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1929), ยังที่รู้จักกันคือ มัค ฟ็อน บาเดิน เป็นเจ้าชายเยอรมันและนักการเมือง พระองค์ได้ถือว่าเป็นทายาทของบังลังก์แกรนด์ดัชเชสแห่งบาเดิน และในเดือนตุลาคมและพฤศจิกายน ค.ศ. 1918 ได้ทำหน้าที่เป็นนายกรัฐมนตรีแห่งจักรวรรดิเยอรมัน พระองค์ได้เรียกร้องเพื่อสันติภาพในนามของเยอรมนีในช่วงท้ายสงครามโลกครั้งที่หนึ่งมาจากหลักการสิบสี่ข้อของประธานาธิบดีสหรัฐ วูดโรว์ วิลสัน ซึ่งรวมถึงการเปลี่ยนแปลงจากรัฐบาลมาเป็นระบบรัฐสภาทันที โดยส่งมอบตำแหน่งนายกรัฐมนตรีให้กับผู้นำพรรคประชาธิปไตยสังคมแห่งเยอรมนี(SPD) ฟรีดริช เอเบิร์ท และการประกาศโดยฝ่ายเดียวในการสละบังลังก์ของจักรพรรดิวิลเฮ็ล์มที่ 2 เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1918 จุดเริ่มต้นของสาธารณรัฐไวมาร์