แกรนด์ดัชเชสมารี-อาเดลาอีดแห่งลักเซมเบิร์ก
หลังจากแกรนด์ดัชเชสมารี-อาเดลาอีดสละราชบัลลังก์ พระนางได้เสด็จลี้ภัยออกจากประเทศโดยเสด็จประพาสทั่วยุโรป พระนางทรงเข้าคณะคาร์เมไลท์ในโมเดนา ประเทศอิตาลีในปีพ.ศ. 2463 ต่อจากนั้นทรงเข้าคณะภคินีน้อยแห่งผู้ยากไร้ในโรม โดยทรงใช้พระสมัญญานามว่า "ซิสเตอร์มารีแห่งผู้ยากไร้" ด้วยสภาพพระวรกายที่ทรุดลงทำให้พระนางไม่ทรงสามารถปฏิบัติศาสนกิจในฐานะนักพรตหญิงได้และในที่สุดทรงต้องออกจากคณะ จากนั้นทรงย้ายไปประทับที่ปราสาทโฮเฮนเบิร์กในรัฐบาวาเรีย ที่ซึ่งทรงพระประชวรและเสด็จสวรรคตในวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2467 สิริพระชนมายุ 29 พรรษา ในวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2490 พระบรมศพของพระนางได้ถูกนำมาฝังในสุสานราชรัฐแห่งมหาวิหารน็อทร์-ดาม ลักเซมเบิร์ก
แกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก
แกรนด์ดัชเชสชาร์ล็อตแห่งลักเซมเบิร์ก ( , "พระนามเต็ม" ชาร์ล็อต อเดลก็อนเด เอลิซ มารี วิลเฮลมีน; 23 มกราคม พ.ศ. 2439 - 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2528) เป็นพระธิดาพระองค์ที่สองในแกรนด์ดยุกวิลเล็มที่ 4 แห่งลักเซมเบิร์ก และ เจ้าหญิงมารี แอนน์แห่งโปรตุเกส โดยเป็นพระราชนัดดาในพระเจ้ามิเกลแห่งโปรตุเกส และ เจ้าหญิงอเดลไฮด์แห่งเลอเว็นชไตน์-เวอร์ไธม์-โรเซ็นบอร์ก
หากทรงครองราชสมบัติจนถึงวันสิ้นพระชนม์ พระองค์จะทรงราชย์เป็นเวลาทั้งสิ้น 66 ปี ซึ่งยาวนานกว่าผู้ปกครองลักเซมเบิร์กเท่าที่เคยมีมาทุกพระองค์