ตราแผ่นดินของไทย
ในรัชสมัยของพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าให้ เสวกเอก หม่อมเจ้าประวิช ชุมสาย พระโอรสในพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าชุมสาย กรมขุนราชสีหวิกรม ผูกตราประจำประเทศขึ้นเป็นครั้งแรกใน พ.ศ. 2416 โดยอิงกับหลักการผูกตราของทางยุโรปที่เรียกกันว่า Heraldry (หม่อมราชวงศ์คึกฤทธิ์ ปราโมช เคยแปลคำนี้ลงในหนังสือเรื่อง "ฝรั่งศักดินา" เอาไว้ว่า “มุทราศาสตร์”) ตรานี้เรียกกันโดยทั่วไปว่า ตราแผ่นดินหรือตราอาร์ม อันมีลักษณะดังต่อไปนี้
ธงชาติเวลส์
ตรามังกรสีแดงบนภูเขาสีเขียว ประกาศใช้เป็นตราแผ่นดินของเวลส์ ตั้งแต่ ค.ศ. 1807, ต่อมาได้เพิ่มคำขวัญประกอบตราแผ่นดิน ความว่า "Y Ddraig goch ddyry cychwyn" ('The red dragon gives impetus' หรือ 'มังกรสีแดงชี้นำทาง') คำขวัญดังกล่าวมีที่มาจากวรรคหนึ่งในบทกวีที่มีชื่อว่า Deio ab Ieuan Du. เมื่อวันที่ 11 มีนาคม ค.ศ. 1953 ตราแผ่นดินในห้วงเวลาดังกล่าว โดยปรากฎบนธงชาติที่บังคับใช่เมื่อ ค.ศ. 1953–1959. แบบธงชาติที่บังคับใช้ในปัจจุบัน ประกาศใช้อย่างเป็นทางการเมื่อ ค.ศ. 1959