อุทยานประวัติศาสตร์พนมรุ้ง
อุทยานประวัติศาสตร์พนมรุ้ง หรือ ปราสาทหินพนมรุ้ง เป็นหนึ่งในปราสาทหินในกลุ่มราชมรรคา ตั้งอยู่ที่หมู่ที่ 2 (บ้านดอนหนองแหน) ตำบลตาเป๊ก อำเภอเฉลิมพระเกียรติ ห่างจากตัวเมืองบุรีรัมย์ลงมาทางทิศใต้ประมาณ 77 กิโลเมตร ประกอบไปด้วยโบราณสถานสำคัญ ซึ่งตั้งอยู่บนยอดภูเขาไฟที่ดับสนิทแล้ว สูงประมาณ 200 เมตรจากพื้นราบ (ประมาณ 350 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง) คำว่า พนมรุ้ง นั้น มาจากภาษาเขมร คำว่า วนํรุง แปลว่า ภูเขาใหญ่
สมเด็จพระเจ้าขุนรามณรงค์
สมเด็จพระเจ้าขุนรามณรงค์เป็นพระโอรสองค์ใหญ่ในสมเด็จพระปฐมบรมมหาชนก กับพระอัครชายา (หยก หรือ ดาวเรือง) ไม่ปรากฏพระนามเดิม ปรากฏราชทินนามก่อนการมรณกรรมที่ ขุนรามณรงค์ และสิ้นพระชนม์ตั้งแต่ยังไม่สิ้นกรุงศรีอยุธยา นิธิ เอียวศรีวงศ์ได้ทำการตรวจสอบไม่พบราชทินนามดังกล่าวในทำเนียบ พบชื่อที่ใกล้เคียงคือ ขุนรามรณฤทธิ์ ข้าราชการล้อมพระราชวัง หรืออาสาวิเศษซ้าย และขุนรามโยธี ปลัดกรมทวนทองขวา และยังให้ข้อสังเกตว่าราชทินนามที่ขึ้นต้นว่า "ราม" เป็นราชทินนามของชาวมอญจำนวนมาก