สุวรรณ นภาพล
เริ่มต้นชกมวยครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. ๒๔๙๓ จนถึงปี พ.ศ. ๒๕๐๖ จึงเลิกชกมวย หลังจากทำงานให้บริษัทไฟสโตน จำกัด เพราะกรรมการผู้จัดการขอร้องให้เลิกชก รวมสถิติการชกมวยทั้งมวยนักเรียน มวยสากลสมัครเล่น และมวยอาชีพ ทั้งหมด ๙๘ ครั้ง ผลรางวัลที่ได้รับจากการแข่งขัน คือ ๗ แชมป์ ในการชกมวยทั้งหมดทั้งมวยไทยและมวยสากล โดยได้แชมป์มวยสากลครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. ๒๔๙๓ ในการแข่งขันมวยมวยสากลนักเรียน เมื่อเรียนอยู่ชั้นมัธยมปีที่ ๔
ครั้งแรกในชีวิตชกมวยไทย, ระยะทางที่เดินทางไปโรงเรียนปทุมคงคาต้องเดินผ่านวัดไตรมิตร เผอิญที่งานวัดไตรมิตรมีการแข่งขันชกมวยด้วย จึงได้ไปเปรียบและขึ้นชกมวยไทย ได้รับชัยชนะ K.O. (Knock out) ในยกแรก ได้รับเงินรางวัลจากชัยชนะในครั้งนั้นจำนวน ๑๒ บาท วันรุ่งขึ้นจึงขึ้นไปชกอีกครั้ง โดยได้รับเงินรางวัลจากชัยชนะในครั้งนี้จำนวน ๑๕ บาท ทำให้ดีใจมาก
โนบูโอะ นาชิโระ
นาชิโระเกิดที่จังหวัดนาระในครอบครัวของพ่อครัว แต่นาชิโระเลือกที่จะชกมวยสากลอาชีพ โดยขึ้นชกครั้งแรกเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 ชนะน็อค ชิเงกิ อิจิโนมิยะ ยกแรก จากนั้นชกชนะอีกสามครั้ง นาชิโระก็ขึ้นชกกับฮิเดโนบุ ฮนดะ นักมวยระดับรองแชมป์โลก ซึ่งนาชิโระเป็นฝ่ายชนะคะแนนได้ ก่อนจะชิงแชมป์ญี่ปุ่นรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2548 ชนะน็อค ไซจิ ทานากะ ยก 10 ได้แชมป์มาครอง ทานากะผู้แพ้ถึงกับตัดสินใจแขวนนวมไปทันที หลังจากชกป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้ง นาชิโระก็ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBA โดยหวังสร้างสถิติเป็นนักมวยญี่ปุ่นที่ชกเพียง 8 ครั้งก็ได้เป็นแชมป์โลกเทียบเท่ากับสถิติที่โจชิอิโร สึโยชิได้ทำไว้ ซึ่งปรากฏว่านาชิโระทำสำเร็จโดยเป็นฝ่ายชนะน็อกมาร์ติน กัสติโย ยก 10 เมื่อวีนที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 แต่นาชิโระก็ป้องกันตำแหน่งได้เพียงครั้งเดียวก็เสียแชมป์ให้อาเล็กซันเดร์ มูญโญซ ไปเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2550