ขนมปังขิง
นอกจากจะใช้น้ำผึ้งเป็นสารให้ความหวานและมีเครื่องเทศจากโลกตะวันออกเป็นส่วนผสมแล้ว (โดยมากคือ อบเชย กานพลู โป๊ยกั๊ก หรือน้อยครั้งที่ใช้กระวาน ผักชี ขิง ลูกจันทน์เทศ) ขนมขิงยังแตกต่างจากขนมปังอื่นๆตรงที่ไม่มียีสต์เป็นส่วนผสมเลย การอบขนมขิงจะใช้เกลือจากเขากวางแดง (Hirschhornsalz) หรือสารโพแทสเซียม (หรืออาจใช้ทั้งสองอย่าง) แทนผงฟู ซึ่งสารเหล่านี้จะทำให้แป้งดิบที่ยังไม่ได้อบนั้นมีรสขมเล็กน้อย บ่อยครั้งที่มีการตกแต่งขนมขิงด้วยอัลมอนด์ ถั่ว ผงเปลือกส้ม ผงเปลือกมะนาว หรือโดยเฉพาะอย่างยิ่งก็คือ ช็อกโกแลต แป้งเป็นส่วนผสมหนึ่งที่ไม่ได้ใช้กับขนมขิงทุกประเภทเสมอไป ตัวอย่างเช่น ขนมขิงตำรับเมืองนูเรมเบิร์ก ซึ่งตามเกณฑ์คุณภาพแล้วจะไม่ใช้แป้งเลย หากแต่ใช้น้ำมันเมล็ดพืชแทน
โก๋แก่
โก๋แก่ เป็นยี่ห้อของขนมกินเล่นหรือขนมขบเคี้ยวชนิดถั่วในประเทศไทย ผลิตโดย บริษัท โรงงานแม่รวย จำกัด โดยวางจำหน่าย ในปี พ.ศ. 2519 ในช่วงแรกของการผลิต โก๋แก่มีแค่รสดั้งเดิม คือ รสกะทิเท่านั้น แต่ต่อมามีการพัฒนาไปยังรสชาติอื่น ๆ รวมไปถึงรสต้มยำหรือรสไก่ด้วย โก๋แก่ขายอยู่ในขวดรูปทรงกระบอกอะลูมิเนียมโดยมีหลากหลายขนาดด้วยกัน โก๋แก่ได้รับความนิยมมากจากผู้ปริโภคต่างชาติโดยถูกส่งออกไปยังต่างประเทศรวมไปถึงสหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร ออสเตรเลีย เยอรมนี และจีน และยังเป็นผลิตภัณท์รายแรกๆที่เอาขนมขบเคี้ยวมาใส่กระป๋องบรรจุ 
ในปี พ.ศ. 2543 บริษัทได้รับการรับรองระบบการผลิต ISO 9001 โดยสถาบัน BVQI ตามด้วยมาตรฐาน GMP และ HACP ใน พ.ศ. 2545 โดยสถาบัน BVQI เช่นกัน