บากูมัตสึ
บากูมัตสึ (, "ปลายยุคบากูฟุ") เป็นชื่อเรียกช่วงเวลาปลายยุคเอโดะซึ่งนำไปสู่การสิ้นสุดของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ ชื่อดังกล่าวถูกกำหนดขึ้นจากเหตุการณ์ใหญ่ที่เกิดขึ้นโดยรวมระหว่างปี ค.ศ. 1853 - 1867 ซึ่งเป็นระยะที่ญี่ปุ่นได้ยกเลิกนโยบายปิดประเทศที่เรียกว่า ซาโกกุ และเปลี่ยนผ่านจากรัฐบาลแบบศักดินาของโชกุนไปสู่รัฐบาลสมัยใหม่ในยุคเมจิ การแบ่งแยกทางอุดมการณ์และทางการเมืองในยุคนี้ส่วนใหญ่แบ่งออกเป็นกลุ่มผู้รักชาติที่เรียกว่า "อิชินชิชิ" ซึ่งสนับสนุนจักรพรรดิ และกองกำลังฝ่ายสนับสนุนรัฐบาลโชกุนตระกูลโทกูงาวะ เช่น กลุ่มชินเซ็งงุมิ เป็นต้น
โทกูงาวะ อิเอชิเงะ
ในค.ศ. 1745 เพื่อความมั่นใจโชกุนโยะชิมุเนะได้สละตำแหน่งโชกุนให้แก่อิเอะชิเงะ แม้ว่าอำนาจการปกครองจะยังคงอยู่ที่บิดา เมื่อ"โอโงโช" (Ōgōshō, 大御所) โยะชิมุเนะถึงแก่อสัญกรรมในค.ศ. 1751 โชกุนอิเอะชิเงะจึงเป็นผู้ปกครองญี่ปุ่นอย่างเต็มตัว แต่ด้วยความพิการทำให้ต้องมอบการปกครองให้แก่ โอโอะกะ ทะดะมิสึ (Ōoka Tadamitsu, 大岡忠光) ขุนนางคนสนิทซึ่งเป็นขุนนางผู้เดียวที่สามารถสื่อสารกับโชกุนอิเอะชิเงะได้ เป็นผู้สำเร็จราชการแทน ด้วยความอ่อนแอของโชกุน ทำให้สมัยของอิเอะชิเงะเป็นสมัยที่มีการทุจริตฉ้อฉลใน "บะกุฟุ" อย่างกว้างขวาง