สุวรรณ นภาพล
สุวรรณ ตอนนั้น อายุเพิ่งจะย่าง 20 ปี ถึงร่างกายจะผอมสูงบอบบาง แต่เชิงชกกำปั้นหนักทายาท เขาครองแชมป์มวยนักเรียนมา 2 ปี 2 รุ่น ปีแรก 2493 เป็นแชมป์แบนตั้มเวทตอนเรียนอยู่โรงเรียนปทุมคงคา ต่อมาย้ายไปอยู่โรงเรียนช่างอากาศบำรุงปี 2495 ได้เป็นแชมป์รุ่นฟลายเวท ส่วนปี 2494 ชวดโอกาสชกเพราะถูกงูเขียวกัดข้อมือบวม เมื่อใกล้วันชกเลยต้องถอนตัว เดิมทีสุวรรณเป็นเด็กเกิดที่สวนหลวง ใกล้สนามกีฬาแห่งชาติ บ้านอยู่ติดๆ กับค่ายมวยของผล พระประแดง เขาเรียกผลว่า “อาว์” มวยแต่เล็กๆ สุวรรณจึงมีโอกาสคลุกคลีอยู่ในค่ายซ้อมแห่งนั้นมาแต่หัวเท่ากำปั้นก็ว่าได้ ก่อนที่จะได้แชมป์มวยนักเรียนหนแรกชกที่วัดไตรมิตรได้รางวัลมา 12 บาท รุ่งขึ้นติดใจไปขอชกอีก เสมอกับตี้ ศิษย์ยอดฟ้า ได้รางวัล 15 บาท จากนั้นได้ใจดอดไปชกที่งานวัดตึกอีก ชนะมาแค่ยกแรก ได้อัฐใช้อีก 15 บาท ทั้ง 3 หนสุวรรณชกมวยไทยทั้งสิ้น เพราะมวยสากลมวยหรั่งงานวัดไม่นิยมกันหรอก...
โนบูโอะ นาชิโระ
นาชิโระเกิดที่จังหวัดนาระในครอบครัวของพ่อครัว แต่นาชิโระเลือกที่จะชกมวยสากลอาชีพ โดยขึ้นชกครั้งแรกเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2546 ชนะน็อค ชิเงกิ อิจิโนมิยะ ยกแรก จากนั้นชกชนะอีกสามครั้ง นาชิโระก็ขึ้นชกกับฮิเดโนบุ ฮนดะ นักมวยระดับรองแชมป์โลก ซึ่งนาชิโระเป็นฝ่ายชนะคะแนนได้ ก่อนจะชิงแชมป์ญี่ปุ่นรุ่นซูเปอร์ฟลายเวทเมื่อวันที่ 3 เมษายน พ.ศ. 2548 ชนะน็อค ไซจิ ทานากะ ยก 10 ได้แชมป์มาครอง ทานากะผู้แพ้ถึงกับตัดสินใจแขวนนวมไปทันที หลังจากชกป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้ง นาชิโระก็ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์ฟลายเวท WBA โดยหวังสร้างสถิติเป็นนักมวยญี่ปุ่นที่ชกเพียง 8 ครั้งก็ได้เป็นแชมป์โลกเทียบเท่ากับสถิติที่โจชิอิโร สึโยชิได้ทำไว้ ซึ่งปรากฏว่านาชิโระทำสำเร็จโดยเป็นฝ่ายชนะน็อกมาร์ติน กัสติโย ยก 10 เมื่อวีนที่ 22 กรกฎาคม พ.ศ. 2549 แต่นาชิโระก็ป้องกันตำแหน่งได้เพียงครั้งเดียวก็เสียแชมป์ให้อาเล็กซันเดร์ มูญโญซ ไปเมื่อวันที่ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2550