โรคปอดอุดกั้นเรื้อรัง
COPD เป็นโรคปอดอุดกั้นประเภทหนึ่งในกลุ่มความบกพร่องของระบบทางเดินหายใจ (การจำกัดของระบบทางเดินหายใจ) ที่ไม่สามารถรักษาให้หายขาดได้ และไม่สามารถหายใจออกได้อย่างเต็มที่ (การมีลมค้างในปอด) ความบกพร่องในการไหลผ่านของอากาศเป็นผลมาจากการแตกตัวของเนื้อเยื้อปอด (ที่รู้จักกันว่าโรคถุงลมโป่งพอง) และโรคหลอดลมฝอยอักเสบ ที่รู้จักกันว่าโรคการอุดกั้นของหลอดลมฝอย ผลที่เกี่ยวข้องกับปัจจัยทั้งสองนี้จะแตกต่างกันไปตามตัวบุคคล หลอดลมฝอยที่ถูกทำลายอย่างรุนแรงอาจกลายเป็นการขยายใหญ่ขึ้นของลมที่ตกค้าง—ที่เรียกว่าเม็ดพุพอง—ที่ขึ้นมาแทนที่เนื้อเยื่อปอด โรครูปแบบนี้เรียกกันว่าถุงลมโป่งพองแบบเม็ดพุพอง
หลอดลมอักเสบเฉียบพลัน
หลอดลมอักเสบเฉียบพลัน () หรืออาการ เย็นหน้าอก () เป็นการอักเสบระยะสั้นที่เกิดกับหลอดลมในปอด อาการโดยทั่วไปคือมีอาการไอ และอาการอื่นๆที่อาจเกิดร่วมคือมีเสมหะ, หายใจฟืดฟาด, หายใจลำบาก, มีไข้ และแน่นอก ซึ่งอาจแสดงอาการเพียงไม่กี่วันไปจนถึงสิบวัน แต่อาจแสดงอาการไอต่อไปอีกหลายสัปดาห์ ซึ่งส่วนใหญ่อาการไอจะปรากฎอยู่ราวสามสัปดาห์ บางอาการร่วมอาจแสดงอาการถึงหกสัปดาห์