ตราแผ่นดินของไทย
ตราแผ่นดินของไทย คือตราพระราชลัญจกรพระครุฑพ่าห์ เทพพาหนะของพระนารายณ์ ใช้เป็นสัญลักษณ์ของพระราชอำนาจแห่งพระมหากษัตริย์ผู้เป็นประมุขของชาติและเป็นองค์อวตารของพระนารายณ์ตามแนวคิดสมมุติเทพ โดยเริ่มใช้มาตั้งแต่รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ตั้งแต่หลัง พ.ศ. 2436 เป็นต้นมา แต่มาใช้อย่างเต็มที่แทนตราแผ่นดินเดิมทั้งหมดเมื่อ พ.ศ. 2453
ตราแผ่นดินของเยอรมนี
ประวัติของการใช้เหยี่ยวเป็นสัญลักษณ์เริ่มตั้งแต่สมัยแรก จักรวรรดิโรมันและจักรวรรดิไบแซนไทน์สงวนการใช้รูปเหยี่ยวสำหรับสิ่งที่มีความสำคัญเท่านั้นโดยเฉพาะสำหรับพระเจ้า และ จักรพรรดิ ซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของความคงกระพัน ต่อมาเหยี่ยวก็กลายเป็นสัญลักษณ์ของหลวงในรูปของเหยี่ยวทอง (Golden Eagle) ที่เรียกกันในภาษาเยอรมันว่า “เหยี่ยวเยอรมัน” (Reichsadler) ที่อาจจะใช้มาตั้งแต่รัชสมัยของชาร์เลอมาญ (ค.ศ. 742–ค.ศ. 814) ราวปี ค.ศ. 1200 เหยี่ยวดำบนทุ่งทองมักจะทราบกันว่าเป็นตราอาร์มหลวง