ราชอาณาจักรฝรั่งเศส
ราชอาณาจักรฝรั่งเศสมีต้นกำเนิดมาจากราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันตก ซึ่งเป็นรัฐด้านตะวันตกของจักรวรรดิการอแล็งเฌียงตามสนธิสัญญาแวร์เดิง และอยู่ภายใต้การปกครองของราชวงศ์การอแล็งเฌียงจนถึงปี ค.ศ. 987 พระเจ้าอูก กาแป จึงได้สถาปนาราชวงศ์กาเปเซียง ในขณะนั้นรัฐนี้ยังใช้ชื่อว่าฟรังเกีย และประมุขดำรงพระอิสริยยศเป็น "พระมหากษัตริย์แห่งชาวแฟรงก์" () ต่อมาในปี ค.ศ. 1190 พระเจ้าฟิลิปที่ 2 จึงเปลี่ยนพระอิสริยยศเป็น "พระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส" () ราชวงศ์วาลัวและราชวงศ์บูร์บงซึ่งเป็นมหาสาขาของราชวงศ์กาเปเซียงก็ได้ปกครองอาณาจักรต่อมาจนกระทั่งสิ้นสุดระบอบสมบูรณาญาสิทธิราชย์ในการปฏิวัติฝรั่งเศส ค.ศ. 1792
ฝรั่งเศสเขตวีชี
ระบอบวีชี (; ) ถูกจัดตั้งขึ้นจากการประกาศให้มีการจัดตั้งรัฐบาลตามคำสั่งของกองกำลังปราบปรามแห่งฝรั่งเศสโดยภายใต้การนำของนาซีเยอรมนีระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองและจากการลงมติจากรัฐสภาของฝรั่งเศส ในวันที่ 10 กรกฎาคม ค.ศ. 1940 ได้มีการลงมติให้อำนาจพิเศษแก่ ฟิลิป เปแตง นายกรัฐมนตรีคนสุดท้ายของสาธารณรัฐฝรั่งเศสที่ 3 ผู้ที่สถาปนาตำแหน่งผู้บังคับบัญชาสูงสุดแห่งรัฐฝรั่งเศส (; ) อำนาจการบริหารระบอบวีชีในทางกฎหมายมีอำนาจทั้ง 2 ส่วนทั้งกับฝรั่งเศสในการปกครองของนาซีและระบอบวีชี หรือ "ฟรีโซน" แต่ในทางปฏิบัติแล้วระบอบวีชีที่อยู่ทางใต้ที่ยังคงเหลืออยู่นั้นถูกควบคุมโดยตรงจากรัฐบาลวีชี จนกระทั่งฝ่ายสัมพันธมิตรยึดรัฐอาณานิคมแอฟริกาเหนือของฝรั่งเศสได้ ในปี ค.ศ. 1942