ตราแผ่นดินของไทย
ในรัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าให้ใช้ตราอาร์มเป็นตราแผ่นดินใน พ.ศ. 2416 ต่อมาพระองค์มีพระราชดำริว่า ตราอาร์มที่ใช้เป็นตราแผ่นดินในเวลานั้นเป็นอย่างฝรั่งเกินไป และทรงระลึกได้ว่า พระเจ้าแผ่นดินสมัยกรุงศรีอยุธยาเคยใช้ตราพระครุฑพ่าห์มาก่อน (ตราที่กล่าวถึงคือตราพระราชลัญจกรพระครุฑพ่าห์องค์เดิม) จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จฯ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ทรงเขียนพระราชลัญจกรพระครุฑพ่าห์ขึ้นเป็นตราแผ่นดินเพื่อใช้แทนตราอาร์ม โดยครั้งแรกทรงเขียนเป็นรูปตราพระนารายณ์ทรงครุฑจับนาค ตรานี้ได้ใช้อยู่ระยะหนึ่งก็โปรดเกล้าฯ ให้สมเด็จฯ เจ้าฟ้ากรมพระยานริศรานุวัดติวงศ์ทรงเขียนตราครุฑขึ้นใหม่อีกครั้งเป็นตราวงกลม โดยยกรูปพระนารายณ์และนาคออกเสีย คงเหลือแต่รูปครุฑ ซึ่งเขียนเป็นรูปครุฑรำตามแบบครุฑขอม พื้นเป็นลายเปลวไฟ เมื่อนำขึ้นทูลเกล้าฯ ถวายก็ชอบพระราชหฤทัย และมีพระราชประสงค์ที่จะให้ใช้ตรานี้เป็นตราแผ่นดินถาวรสืบไป จะได้ไม่ต้องสร้างขึ้นใหม่เมื่อเปลี่ยนรัชกาล
ตราแผ่นดินของเซอร์เบีย
ตราแผ่นดินของเซอร์เบีย () เป็นตราอาร์มของประเทศเซอร์เบียเป็นตราเดียวกับที่ใช้โดยราชวงศ์โอเบรอโนวิค (House of Obrenović) ที่ใช้ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1882 และมาเริ่มใช้เป็นครั้งที่ 2 ในปี ค.ศ. 2004) ตัวตราเป็นเหยี่ยวสองหัวสีเงินของราชวงศ์เนมันจิค (House of Nemanjić) (ผู้นำมาจากราชวงศ์พาลาโอโลกอส (Palaiologos) ของจักรวรรดิไบแซนไทน์) รอบและหลังเหยี่ยวเป็นเสื้อคลุมขนเออร์มินซึ่งเดิมสวมโดยกษัตริย์ เหยี่ยวสองหัวใช้มาตั้งแต่สมัยไบแซนไทน์ส่วนกางเขนเซอร์เบียใช้มาตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 12