แกรนด์ดัชเชสมารี-อาเดลาอีดแห่งลักเซมเบิร์ก
หลังจากแกรนด์ดัชเชสมารี-อาเดลาอีดสละราชบัลลังก์ พระนางได้เสด็จลี้ภัยออกจากประเทศโดยเสด็จประพาสทั่วยุโรป พระนางทรงเข้าคณะคาร์เมไลท์ในโมเดนา ประเทศอิตาลีในปีพ.ศ. 2463 ต่อจากนั้นทรงเข้าคณะภคินีน้อยแห่งผู้ยากไร้ในโรม โดยทรงใช้พระสมัญญานามว่า "ซิสเตอร์มารีแห่งผู้ยากไร้" ด้วยสภาพพระวรกายที่ทรุดลงทำให้พระนางไม่ทรงสามารถปฏิบัติศาสนกิจในฐานะนักพรตหญิงได้และในที่สุดทรงต้องออกจากคณะ จากนั้นทรงย้ายไปประทับที่ปราสาทโฮเฮนเบิร์กในรัฐบาวาเรีย ที่ซึ่งทรงพระประชวรและเสด็จสวรรคตในวันที่ 24 มกราคม พ.ศ. 2467 สิริพระชนมายุ 29 พรรษา ในวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2490 พระบรมศพของพระนางได้ถูกนำมาฝังในสุสานราชรัฐแห่งมหาวิหารน็อทร์-ดาม ลักเซมเบิร์ก
ลูอีส เมานต์แบ็ตเทน
พระองค์กลายเป็นพระราชินีหลังจากพระราชสวามีทรงขึ้นครองราชย์ ซึ่งพระองค์กลายเป็นสมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดนได้ เนื่องจาก เจ้าหญิงมาร์กาเรตแห่งคอนน็อต อดีตพระวรชายาในพระราชสวามี สิ้นพระชนม์
สมเด็จพระราชินีลูอีส เสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2503 ณ โรงพยาบาลเซนต์โกรานในกรุงสตอกโฮล์ม หลังจกาได้รับการผ่าตัดหลังจากทรงพระประชวรหนักมาเป็นเวลานาน พระองค์ทรงปรากฏพระองค์ค่อหน้าสาธารณะชนในพิธีมอบรางวัลโนเบล ในเดือนธันวาคมปี พ.ศ. 2507 พระบรมศพของพระองคืถูกตั้งเคียงข้างพระราชสวามี ณ สุสานหลวงในเมืองโซลนาล ทางตอนเหนือของสต็อกโฮล์มหลังการเสด็จสวรรคตของเจ้าหญิงมาร์กาเรตแห่งคอนน็อต สมเด็จพระเจ้ากุสตาฟที่ 6 ทรงอภิเษกสมรสกับพระองค์ ทำให้พระองค์กลายเป็น สมเด็จพระราชินีแห่งสวีเดน