มหาปุริสลักขณะ
มหาปุริสลักขณะ (บาลี: mahapurisalakkhana) หรือมหาปุริสลักษณะ (สันสกฤต: mahapurisalaksana) เป็นลักษณะที่บ่งบอกให้รู้ว่าผู้ที่เกิดมาแล้วมีลักษณะพิเศษสามสิบสองอย่างนี้จะได้เป็นบุคคลสำคัญอย่างยิ่งหรือที่เรียกว่า "พระโพธิสัตว์" คือสัตว์ที่อาจตรัสรู้ ลักษณะดังกล่าวได้แก่มหาปุริสลักษณะทั้งสามสิบสองอย่างนี้มีอยู่ในพระโพธิสัตว์ทุกองค์ในชาติสุดท้ายคือชาติที่ตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้า ลักษณะเหล่านี้เป็นลักษณะที่บ่งบอกให้รู้ถึงความยิ่งใหญ่ ซึ่งพระพุทธเจ้าตรัส รับรองไว้ว่า
สัพะ พะจะนะ พาสา ไท
สัพะ พะจะนะ พาสา ไท เป็นพจนานุกรมสี่ภาษา ที่ปาเลอกัว บาทหลวงชาวฝรั่งเศส เป็นผู้เรียบเรียง ตีพิมพ์ขึ้นที่กรุงปารีส ในปี พ.ศ. 2397 ขณะที่เขาดำรงตำแหน่งมุขนายกมิสซังสยาม เป็นหนังสือขนาดใหญ่ มีขนาดคอลัมน์ 22 x 28 เซนติเมตร มีจำนวนหน้าทั้งสิ้น 897 หน้า ประกอบด้วยคำจำกัดความในศัพท์ภาษาไทยเป็นภาษาละติน ภาษาฝรั่งเศส และภาษาอังกฤษ ในจำนวนคำศัพท์ทั้งสิ้น 32,292 คำ พร้อมตัวอย่างการใช้ศัพท์ ผู้รู้ทางภาษาและพจนานุกรม เช่น ผู้ช่วยศาสตราจารย์วิพุธ โสภวงศ์ และศาสตราจารย์ ดร. ประเสริฐ ณ นคร ให้ความเห็นว่า หนังสือ สัพะ พะจะนะ พาสา ไท นี้ เป็นพจนานุกรมที่เรียบร้อย เป็นแบบอย่างของการทำพจนานุกรม