ตราแผ่นดินของไทย
ตราแผ่นดินของไทย คือตราพระราชลัญจกรพระครุฑพ่าห์ เทพพาหนะของพระนารายณ์ ใช้เป็นสัญลักษณ์ของพระราชอำนาจแห่งพระมหากษัตริย์ผู้เป็นประมุขของชาติและเป็นองค์อวตารของพระนารายณ์ตามแนวคิดสมมุติเทพ โดยเริ่มใช้มาตั้งแต่รัชสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ตั้งแต่หลัง พ.ศ. 2436 เป็นต้นมา แต่มาใช้อย่างเต็มที่แทนตราแผ่นดินเดิมทั้งหมดเมื่อ พ.ศ. 2453
ตราแผ่นดินของชิลี
ตราแผ่นดินสมัยปิตุภูมิเก่า ประกาศใช้โดยประธานาธิบดี โฮเซ่ มิเกล คาร์เรรา (José Miguel Carrera) เมื่อ ค.ศ. 1812. ออกแบบเป็นรูปวงรี ภายในมีรูปเสาหินรองรับลูกโลก หมายถึง ต้นไม้แห่งอิสรภาพ. ที่ยอดบนมีรูปคทา และ กิ่งปาล์มไขว้กัน อยู่ภายใต้ดาวห้าแฉกสีขาว.
มีรูปชนพื้นเมืองชายถือถือหอกกับหญิงยืนอยู่ด้านข้างของเสาหินทั้งสองข้าง. เหนือรูปทั้งหมดมีคำขวัญเป็นภาษาลาตินว่า, "Post Tenebras Lux" ("แสงสว่างภายหลังความมืดมน") และ ใต้ภาพ, "Aut Consiliis Aut Ense" ("โดยสภาหรือโดยดาบ").