สงครามโบชิน
สงครามครั้งนี้มีรากเหง้ามาจากความไม่พอใจในบรรดาขุนนางและซามูไรหนุ่มจำนวนมากจากการจัดการกับคนต่างด้าวของรัฐบาลโชกุนหลังการเปิดประเทศญี่ปุ่นเมื่อทศวรรษก่อน อิทธิพลของชาติตะวันตกที่เพิ่มขึ้นในเศรษฐกิจนำไปสู่ความเสื่อมที่คล้ายกับประเทศทวีปเอเชียอื่นในเวลาไล่เลี่ยกัน พันธมิตรซามูไรตะวันตก โดยเฉพาะอย่างยิ่งแคว้นโชชู แคว้นซัตสึมะ และแคว้นโทะซะ และข้าราชบริพาร ยึดการควบคุมราชสำนักจักรพรรดิและมีอิทธิพลต่อจักรพรรดิเมจิวัยหนุ่ม โทกูงาวะ โยชิโนบุ โชกุนในเวลานั้น ตระหนักถึงสถานการณ์ที่หมดหวังของตน จึงสละอำนาจทางการเมืองคืนแก่จักรพรรดิ โยชิโนบุหวังว่าเมื่อทำดังนี้ จะสามารถรักษาตระกูลโทกูงาวะและเข้ามีส่วนร่วมในรัฐบาลอนาคต
ยุทธการที่อิเหลง (208)
จุดเริ่มต้นของสงครามครั้งนี้เกิดขึ้นภายหลังจากความพ่ายแพ้อย่างย่อยยับของโจโฉในยุทธการที่ผาแดงกองทัพโจโฉได้แตกกระสานซ่านเซ็นไปคนละทิศคนละทางซึ่งโจหยินได้คุมทหารม้าจำนวน 6,000 นายมารักษาเมืองกังเหลงจนเจอกับทัพของจิวยี่จำนวน 31,000 นายซึ่งมาตั้งค่ายพักอยู่ริมฝั่งด้านใต้ของ แม่น้ำแยงซี เพื่อดักโจมตีกองทัพโจโฉ