สยาม
ถึงแม้ว่าจะมีกล่าวถึง "สยาม" (ซึ่งอาจหมายความถึงคนไทยหรือไม่ใช่ก็เป็นได้) โดยผู้คนจากต่างแดนอย่างกว้างขวางดังที่ได้กล่าวไปข้างต้นแล้วก็ตาม แต่ทว่าในอดีตนั้น แนวคิดเรื่องรัฐชาติยังไม่ปรากฏชัดเจน ดังเช่นที่เกิดขึ้นในทวีปยุโรปตั้งแต่สมัยสมบูรณาญาสิทธิราชย์ การอ้างอิงถึงราชอาณาจักรของทางราชสำนักของไทยจึงยังคงอ้างอิงโดยใช้ชื่อเมืองหลวง ดังเช่นพระราชสาสน์ของสมเด็จพระเอกาทศรถที่มีไปถึงพระเจ้าดอน ฟิลิปแห่งโปรตุเกส ผ่านผู้สำเร็จราชการแห่งเมืองกัว ก็ได้มีการอ้างพระองค์ว่าเป็นผู้ปกครองแว่นแคว้นของ "กรุงศรีอยุธยา" เป็นต้น ส่วนชาวต่างชาติได้เรียกอาณาจักรอยุธยาว่า สยาม มาตั้งแต่ราว พ.ศ. 2000 เป็นต้นมา ในรัชสมัยของสมเด็จพระนเรศวรมหาราชเคยใช้ชื่อประเทศว่า "สยาม" ด้านโกวิท วงศ์สุรวัฒน์ได้ระบุว่า นามสยามได้เริ่มใช้ในฐานะของประเทศสมัยกรุงรัตนโกสินทร์ โดยแปลว่าผิวคล้ำ
แยกบ้านขมิ้น
โดยชื่อ "บ้านขมิ้น" นั้นมาจากในอดีต ตั้งแต่ยุคกรุงธนบุรีเป็นราชธานี ที่แห่งนี้เป็นชุมชนของช่างฝีมือที่ผลิตผงขมิ้นที่มีชื่อเสียง ต่อมาได้เปลี่ยนเป็นมะตูมเชื่อม จนทำให้ได้ชื่อว่า "ซอยมะตูม" หรือ "ตรอกมะตูม" ในซอยอรุณอัมรินทร์ 23 ซึ่งแต่เดิมซอยนี้มีชื่อว่า "ตรอกสวนอนันต์" ซึ่งผลิตเปลือกส้มโอจำหน่าย จนได้ชื่อว่า "บ้านเปลือกส้มโอ" แต่ภายหลังได้เปลี่ยนเป็นมะตูมเชื่อม ซึ่งไม่ปรากฏหลักฐานว่าได้เปลี่ยนมาตั้งแต่เมื่อไหร่ แต่ทางการก็ได้เปลี่ยนชื่อเป็น ตรอกมะตูม ดังในปัจจุบัน เพื่อให้สอดคล้องกับลักษณะทางกายภาพเพื่อให้จดจำง่าย ส่วนชื่อบ้านขมิ้น เหลือหลักฐานเพียงศาลเจ้าพ่อบ้านขมิ้น (ปึงท้าวกง) ศาลเจ้าจีนขนาดเล็กของชาวแต้จิ๋วหลังหนึ่งที่ตั้งอยู่ใกล้กับแยก ซึ่งสร้างตรงกับรัชสมัยจักรพรรดิกวังซฺวี่ แห่งราชวงศ์ชิง และคลองบ้านขมิ้น ซึ่งเป็นลำคลองสายหนึ่งอันเป็นส่วนหนึ่งของคูเมืองกรุงธนบุรี อยู่ในแนวเลียบหลังบ้านเรือนประชาชนตั้งแต่ตรอกมะตูมผ่านหน้าวัดพระยาทำวรวิหาร ซึ่งปัจจุบันเหลือสภาพเป็นเพียงคลองที่ตื้นเขินและถูกรุกล้ำและกลายเป็นเพียงท่อระบายน้ำออกสู่คลองบางกอกน้อยเท่านั้น