ดาวแคระขาว
ดาวแคระขาวเป็นดาวที่อยู่ในช่วงสุดท้ายของวิวัฒนาการของดาวทุกดวงที่มีมวลไม่มากซึ่งมีปริมาณ 97% ของดาวฤกษ์ที่พบในทางช้างเผือก หลังจากที่ดาวฤกษ์ในแถบลำดับหลักได้จบช่วงที่มีปฏิกิริยาไฮโดรเจนนิวเคลียร์ฟิวชั่นลง มันก็จะขยายเป็นดาวยักษ์แดง และหลอมฮีเลียมเป็นคาร์บอนและออกซิเจนที่ใจกลางโดยกระบวนการ triple-alpha ถ้าดาวยักษ์แดงมีมวลไม่เพียงพอที่จะทำให้ใจกลางมีอุณหภูมิสูงพอที่จะหลอมคาร์บอนได้ มวลเฉื่อยของคาร์บอนและออกซิเจนจะก่อตัวที่ศูนย์กลาง หลังจากนั้นชั้นนอกของดาวก็จะถูกพ่นออกไปกลายเป็นเนบิวลาดาวเคราะห์ ก็จะเหลือเพียงใจกลางที่เป็นดาวแคระขาวไว้
51 ม้าบิน
ดาวฤกษ์นี้มีความส่องสว่างปรากฏ เท่ากับ 5.49 ดังนั้นจึงสามารถมองเห็นจากโลกได้โดยอาศัยเพียงกล้องสองตา หรืออาจมองเห็นได้ด้วยตาเปล่าในคืนเดือนมืดที่ฟ้าเปิด 51 ม้าบินดาวแคระสีเหลือง อายุประมาณ 7,500 ล้านปี ซึ่งแก่กว่าดวงอาทิตย์ของเรา มีมวลมากกว่าดวงอาทิตย์ราว 4-6% และมีค่าความเป็นโลหะสูงกว่า มีไฮโดรเจนน้อยกว่า จากค่าสเปกตรัมของดาวจัดว่าเป็นดาวฤกษ์ประเภท G2.5V หรือ G4-5Va