భారతదేశానికి స్వాతంత్య్రం ఎప్పడు వచ్చింది?
భారత స్వాతంత్ర్య దినోత్సవం
ఆగస్టు పదిహేను (August 15) భారతదేశపు స్వాతంత్ర్య దినోత్సవంగా జరుపుకోబడుతోంది. 1947 ఆగస్టు పదిహేనున భారతదేశం వందల ఏళ్ళ బానిసత్వాన్నుంచి విడుదలయింది.
దానికి గుర్తుగా, స్వాతంత్ర్యానంతర ప్రభుత్వం ఆగస్టు పదిహేనుని భారత స్వాతంత్ర్య దినోత్సవంగా, జాతీయ శెలవు దినంగా ప్రకటించి అమలు చేస్తోంది.
భారతదేశాన్ని బ్రిటీష్ వారు క్రమక్రమంగా ఆక్రమించుకుంటూ 18వ శతాబ్ది చివరకు దేశంలోని చాలా భాగాన్ని తమ పరిపాలన క్రిందకు, కొన్ని రాజ్యాలను తమ ప్రభావం క్రిందకు తీసుకువచ్చారు. 19వ శతాబ్ది తొలినాటికి వారి ఆధిపత్యం పూర్తిగా స్థిరపడిపోయింది. 1858 వరకూ భారత దేశ సార్వభౌమునిగా మొఘల్ పరిపాలకులే ఉన్నా 19వ శతాబ్ది తొలినాళ్ళ నుంచే ఆయన గౌరవాన్ని తగ్గిస్తూ వచ్చారు. చివరకు 1857లో ప్రథమ స్వాతంత్ర్య సంగ్రామం జరిగి భారత సిపాయిలు, రాజులు అందులో ఓడిపోయాకా 1858లో బ్రిటీష్ రాణి భారత సామ్రాజ్యధినేత్రి అయ్యాకా దేశం బ్రిటీష్ పాలన కిందకి వచ్చింది. బ్రిటీష్ పరిపాలన నుంచి భారతదేశానికి స్వాతంత్ర్యం వచ్చేందుకు జరిగిన అనేకమైన పోరాటాల్లో ఎందరో దేశభక్తులు పాల్గొన్నారు. ప్రపంచ రాజకీయాల నేపథ్యంలోనూ, భారతీయ స్వాతంత్ర్య పోరాటాల ఫలంగానూ దేశానికి 1947 ఆగస్టు 14న అర్థరాత్రి సమయంలో స్వాతంత్ర్యం వచ్చింది.
బ్రిటీష్ ఇండియా ఆఖరు గవర్నర్ జనరల్ మౌంట్ బాటన్ 1948లో నిర్ణీతమైన స్వాతంత్ర్య దినాన్ని ముందుకు జరుపుతూ 1947 ఆగస్టు 15న జరగాలని నిర్ణయించారు. రెండవ ప్రపంచయుద్ధం జపాన్ లొంగుబాటుతో ముగిసిపోయిన రోజు ఆగస్టు 15 కావడంతో భారత స్వాతంత్ర్యానికి దానిని ఎంచుకున్నారు బాటన్.
స్వాతంత్ర్య దినోత్సవ వేడుకలు ప్రతి సంవత్సరం ఢిల్లీలోని ఎర్రకోట వద్ద వైభవోపేతంగా జరుగుతాయి. మొదటి స్వాతంత్ర్య దినోత్సవం నాడు రాత్రి సమయంలో నెహ్రూ మాట్లాడిన మాటలివి:
"అనేక సంవత్సరాల క్రితమే మన భవితవ్యం గురించిన గమ్యస్థానాన్ని చేరుకొని తీరాలని మనం నిర్ణయించాం. మన ఈ నిర్ణయాన్ని పూర్తిగా, కూలంకషంగా సాధించే సమయం యిప్పుడు ఆసన్నమయింది. అర్థరాత్రి పన్నెండు గంటలు కొట్టగానే, ప్రపంచమంతా నిద్రాదేవి ఒడిలో పారవశ్యం చెందివున్న సమయాన, భారతదేశం, పునరుజ్జీవనంతో, స్వేచ్ఛగా స్వతంత్రదేశంగా ఆవిర్భవిస్తుంది."
భారతదేశంలో మతం
భారతదేశంలో మొదటి శతాబ్దం నుంచి క్రైస్తవ మతం ఉందని చారిత్రక ఆధారాలు ఉన్నప్పటికీ, ఈ మతం ఐరోపా వలసరాజ్య స్థాపన మరియు ప్రొటెస్టంట్ మిషినరీ చర్యలు ఫలితంగానే ప్రాచుర్యం పొందింది.
ఆధునిక భారతదేశం యొక్క మత చరిత్రను మలచడంలో మతతత్వం కీలక పాత్ర పోషించింది. బ్రిటీష్ రాజ్ యొక్క విభజించు- పాలించు విధానం యొక్క ప్రతికూల ప్రభావంగా, బ్రిటీష్ ఇండియా మతప్రాతిపదికన రెండు దేశాలుగా విభజించబడింది, అవి ముస్లింలు ఎక్కువగా ఉన్న డొమినియన్ ఆఫ్ పాకిస్థాన్ (ఇప్పుడు ఇస్లామిక్ రిపబ్లిక్ ఆఫ్ పాకిస్థాన్ మరియు పీపుల్స్ రిపబ్లిక్ ఆఫ్ బంగ్లాదేశ్ దేశాలు) మరియు హిందువులు మెజారిటీ సంఖ్యలో ఉన్న భారత సమాఖ్య (తరువాత భారత గణతంత్ర రాజ్యం). 1947 భారతదేశ విభజన ఫలితంగా హిందూ, ముస్లిం మరియు సిక్కుల మధ్య పంజాబ్, బెంగాల్, ఢిల్లీ మరియు భారతదేశంలోని ఇతర ప్రాంతాల్లో అల్లర్లు చెలరేగాయి; ఈ సందర్భంగా జరిగిన హింసాకాండలో 500,000 మంది పౌరులు మరణించారు. కొత్తగా ఏర్పాటైన భారత్ మరియు పాకిస్థాన్ రెండు దేశాల మధ్య 12 లక్షల మంది శరణార్థుల వలసలు జరిగాయి, ఆధునిక చరిత్రలో జరిగిన అతిపెద్ద వలసల్లో ఇది కూడా ఒకటి. స్వాతంత్ర్యం తరువాత కూడా, భారతదేశంలో మెజారిటీ హిందువులు మరియు మైనారిటీ ముస్లిం వర్గాల మధ్య అంతర్లీన ఉద్రిక్తతలతో భారీ-స్థాయిలో హింసాకాండ జరిగింది. గణతంత్ర భారత్ ఒక లౌకికవాద దేశంగా ఉంది, ప్రభుత్వం దేనినీ అధికారిక మతంగా గుర్తించలేదు. ఇటీవల దశాబ్దాల్లో, మతపరమైన ఉద్రిక్తతలు మరియు మత-ప్రాతిపదిక రాజకీయాలు మరింత ప్రాధాన్యత పొందాయి.