శ్రీపాద జిత్ మోహన్ మిత్రా ఎక్కడ జన్మించాడు?
శ్రీపాద జిత్ మోహన్ మిత్ర
శ్రీపాద జిత్ మోహన్ మిత్రా ఒక సుప్రసిద్ధ గాయకుడు. గాయకునిగా తన స్వరంతో ఆరు దశాబ్దాలకు పైగా అలరిస్తూ, నటుడిగా, క్రీడాకారునిగా, రాజకీయ కార్యకర్తగా, సహకారవాదిగా, సంఘసేవకునిగా, మానవతావాదిగా, న్యాయవాదిగా విభిన్న అంశాల్లో తన జీవితాన్ని కొనసాగిస్తున్నారు. వివిధ రంగాల్లో ఆయన కృషికిగాను రాజమహేంద్రవరంలో జీవిత సాఫల్య పురస్కారం అందుకున్నారు.
ఆంధ్రా కిషోర్‌కుమార్‌గా పేరొందిన జిత్‌ మోహన్‌ మిత్ర నటునిగా, గాయకునిగా గోదావరి జిల్లాల వాసులకే గాక యావత్‌ సినీ లోకానికి పరిచయం. జిత్‌ విద్యార్థి దశ నుంచే మంచి గాయకుడిగా రాణించిన మన జిత్‌ హిందీ పాటల ఆలాపనలో దక్షిణాదివారినే గాక ఉత్తరాది ప్రముఖులను ఆకట్టుకుంటున్నారు. జిత్‌ సోదరు లైన శ్రీపాద పట్టాభి నాటక రంగానికి ఎరుకే. బాపు, రమణలు, పట్టాభి ఏరా అంటే ఏరా అని సంబోధించుకునేవారట. 
శ్రీపాద కృష్ణమూర్తి, శ్రీమతి సుబ్బలక్ష్మి దంపతులకు 30 మార్చి 1943లో రాజమహేంద్రవరంలో జన్మించిన శ్రీ జిత్ కు 5గురు అన్నదమ్ములు, నలుగురు అక్కాచెల్లెళ్లు. శ్రీ జిత్ భార్య ఆర్ అండ్ బిలో అసిస్టెంట్ ఇంజనీరుగా పనిచేసి రిటైరయ్యారు. వీరికి ముగ్గురు అబ్బాయిలు, ఒక అమ్మాయి ఉన్నారు. బికాం బి ఎల్ చదివి కొంతకాలం హైకోర్టులో కూడా ప్రాక్టీస్ చేసారు. 
మున్సిపల్ హైస్కూల్ లో చదువుతున్నప్పుడు అంటే 1954లో "ఓ దునియాకే రఖ్ వాలే" (బైజు బావురా) అనే హిందీ పాటతో గాయకునిగా పరిచయం అయిన శ్రీ జిత్ 1970లో సొంతంగా జిత్ మోహన్ ఆర్కెస్ట్రా ఏర్పాటుచేసుకుని, దేశవ్యాప్తంగా ఇప్పటివరకూ 6వేల ప్రదర్శనలు ఇచ్చారు. 73ఏళ్ళ వయస్సు దాటినా ఇంకా కుర్రాడిగా స్టెప్పులువేస్తూ, శ్రోతలను ఉర్రుతలూగించడం ఈయన ప్రత్యేకత.హిందీ గాయకుడు కిషోర్ కుమార్ ని బాగా అభిమానించే ఈయన కిషోర్ పాటలనే ఎక్కువగా పాడడం విశేషం. 
నిర్వహించిన కార్యక్రమాలు
విందా కరందీకర్‌
విందా కరందీకర్‌ ప్రముఖ మరాఠీ సాహిత్యకారుడు, కవి, మేధావి, విమర్శకుడు మరియు బాలసాహిత్య రచయిత. 2003వ సంవత్సరంలో ఇతనికి జ్ఞానపీఠ పురస్కారం లభించింది. ఇతని అసలు పేరు గోవింద వినాయక్ కరందీకర్. ఇతడు గద్యరచనల్లోనూ, సామాన్య జీవిత కార్యకలాపాల్లోనూ అసలు పేరును, కవిత్వ రచనలలో విందా కరందీకర్ అనే పేరును వాడేవాడు.
ఇతడు 1918, ఆగష్టు 23వ తేదీన మహారాష్ట్రలోని కొంకణ్ ప్రాంత్రపు సింధుదుర్గ్ జిల్లాలోని ధాల్‌వల్ అనే కుగ్రామంలో జన్మించాడు. ఇతని తండ్రి నిరుపేద రైతు. అయితే అతడు విద్యాధికుడు. వీర సావర్కర్ ప్రభావంతో సంస్కర్తగా మారి తన ఊళ్ళో సాంఘిక దురాచారాలను తొలగించడానికి నిరంతరం కృషి చేసేవాడు. 
విందాకు చదువు పట్ల అభిరుచి ఉండడం తండ్రి గమనించి ఇతడిని కార్లే అనే పల్లెటూరిలో ఉన్న దూరపు బంధువు వద్దకు పంపించాడు. అక్కడి నుండి విఠోబా అనే ఆయన కొల్హాపూర్‌కు తీసుకు వెళ్లి అక్కడ సాఠే అనే మాస్టరు ఇంటిలో ఇతనికి ఆశ్రయం కల్పించి వారాలు ఏర్పాటు చేశాడు. విందా సాఠే పనిచేసే పాఠశాలలో 1932లో చేరాడు. అక్కడ ఇతనికి సంస్కృత ఉపాధ్యాయుడు నగేశ్, సహధ్యాయి దేవధర్‌లు కవిత్వం పట్ల ఆసక్తిని కలిగించారు. ఇతని మొదటి కవితను అచ్చువేసిన ఘనత ఈ పాఠశాల పత్రికకే దక్కింది. తరువాత ఇతడు కొల్హాపూర్‌లోని రాజారామ్‌ కాలేజీలో చదివాడు. అక్కడ ఇతడిని ఫారసీ మాష్టారు మాధవ జులియన్, మురళీధర్ అనే మిత్రుడు ప్రభావితం చేశారు. మరాఠీ భాషపట్ల సంపూర్ణమైన ప్రేమ ఉన్నా ఇతడు ఇంగ్లీషు బాగా అధ్యయనం చేశాడు. కుటుంబ బాధ్యత కారణంగా ఏదైనా మంచి ఉద్యోగం సంపాదించుకోవాలనే ఉద్దేశంతో ఇంగ్లీషులో డిగ్రీ సంపాదించాలని అనుకున్నాడు. 1939లో ఇతడు బి.ఎ. పరీక్ష వ్రాశాడు. పరీక్షా ఫలితాలు రాక ముందే ఇతడు నిజాం దుష్టపరిపాలను వ్యతిరేకంగా జరిగిన హైదరాబాదు ఉద్యమంలో పాల్గొని అరెస్టు అయ్యి పదకొండు నెలల కఠిన జైలుశిక్ష అనుభవించాడు. దానితో ఇతనికి రావలసిన ట్యూటరు ఉద్యోగం మరొక వ్యక్తికి లభించింది. తరువాత ఇతడు ఎం.ఎ. పరీక్షకు చదువుతూ ఉండగా సైకిలు ప్రమాదంలో చెయ్యి విరిగి మిరజ్ ఆసుపత్రిలో పెద్ద ఆపరేషన్ జరిగింది. కొంతకాలం తర్వాత ఇతడు తాజ్‌గావ్‌లో ఉద్యోగంలో చేరాడు. అక్కడ ఇతనికి గోరే మాస్టర్‌తో పరిచయం కలిగింది. అతని సూచనవల్ల వినోబా భావే, మహాత్మా గాంధీల సాహిత్యం చదివాడు. రాహుల్ సాంకృత్యాయన్ వ్రాసిన "వోల్గా నుండి గంగా వరకు", రష్యన్ విప్లవ రచయిత ప్రిన్స్ క్రొపాట్కిన్ వ్రాసిన "భోజన సమస్య" అనే గ్రంథాలను గోరే మాస్టర్ ప్రోద్బలంతో చదివాడు. అతని ప్రేరణతో విందా కరందీకర్ స్వయంగా చరఖా తిప్పి వడికిన నూలుతో తయారైన బట్టలే ధరించేవాడు. ఇతడు 1946లో ఎం.ఎ.పరీక్ష ఉత్తీర్డుడయ్యాడు. తర్వాత కర్ణాటకలోని బాగల్‌కోట్‌లో ఉన్న బసవేశ్వర కాలేజీలో ఇంగ్లీషు ఉపన్యాసకుడిగా ఉద్యోగం వచ్చింది. అక్కడ శ్రీనివాస అయ్యంగార్ ప్రేరణతో సోషియల్ వెల్ఫేర్ అనే ఆంగ్ల పత్రికకు ఎన్నో వ్యాసాలు, కవితలు వ్రాశాడు. ఇతడు మహారాష్ట్రలోని మంచి పేరున్న అనేక కాలేజీలలో ఇంగ్లీషు బోధించాడు. ఇతడు చికాగో, రష్యాలలో పర్యటించాడు.