భారతదేశ చరిత్ర
1857 లో బ్రిటీషు ఈస్టు ఇండియా కంపెనీ పాలనకి వ్యతిరేకంగా ఉత్తర, మధ్య భారతదేశంలో పెద్ద ఎత్తున తిరుగుబాటు మొదలైంది. స్పార్క్ ఎన్ఫీల్డ్ రైఫిల్ కోసం కొత్త గన్పౌడర్ కార్ట్రిడ్జి సమస్య తిరుగుబాటుకు దారితీసిన చెప్పవచ్చు. ఇది స్థానిక మతపరమైన నిషేధంగా భావించబడింది. మంగాల్ పాండే ఇందులో కీలకపాత్ర ధరించాడు. అంతేకాక బ్రిటీషు పన్నుల మీద ఆధారపడిన ఆందోళనలు, బ్రిటీషు అధికారులు, వారి భారతీయ దళాల మధ్య అధికమైన జాతి అఖాతం, భూభాగ విలీనాలు తిరుగుబాటులో ముఖ్యమైన పాత్ర పోషించాయి. పాండే తిరుగుబాటు తరువాత కొన్ని వారాలలో తిరుగుబాటులో భాగంగా భారత సైన్యం డజన్ల సంఖ్యలో రైతు సైన్యాల్లో చేరడంతో తిరుగుబాటు దేశవ్యాప్తం అయింది. సైనికులు తరువాత భారతీయ ప్రముఖులకు మద్దతు ఇచ్చారు. వీరిలో చాలామంది " డాక్టర్ ఆఫ్ లాప్సు " ద్వారా శీర్షికలు, పదవులు కోల్పోయారు. కంపెనీ సంప్రదాయ వారసత్వ వ్యవస్థతో జోక్యం చేసుకుందని భావించారు. నానా సాహిబు, ఝాన్సీ రాణి వంటి తిరుగుబాటు నాయకత్వం వహించారు.
మీరట్లో తిరుగుబాటు ప్రారంభం అయిన తరువాత తిరుగుబాటుదారులు చాలా త్వరగా ఢిల్లీకి చేరుకున్నారు. తిరుగుబాటుదారులు వాయవ్య భూభాగాలు, అవధ్ (ఔద్) మార్గాలను స్వాధీనం చేసుకున్నారు. ముఖ్యంగా అవధ్‌లో తిరుగుబాటు బ్రిటీషు ఉనికికి వ్యతిరేకంగా దేశభక్తి లక్షణాలను తీసుకువచ్చింది. బ్రిటీషు ఈస్టు ఇండియా కంపెనీ స్నేహపూర్వక రాజ్యాలలో సహాయంతో తిరుగుబాటును అణిచివేసేందుకు ప్రయత్నించింది. 1857 లో మొదలైన తిరుగుబాటు అణిచివేత 1858 వరకు కొనసాగింది. తిరుగుబాటుదారులు పేలవమైన ఆయుధాలను కలిగి ఉండటం వెలుపల మద్దతు లేదా నిధుల కారణంగా వారిని బ్రిటీషు వారు దారుణంగా స్వాధీనం చేసుకున్నారు.
గదర్‌ కుట్ర
1915 ప్రారంభం నాటికి పెద్ద సంఖ్యలో గదర్‌ సభ్యులు (ఒక్క పంజాబ్‌ ప్రావిన్సులోనే ఏకంగా 8000 మంది అన్నది ఒక అంచనా) భారత్‌కు తిరిగి వచ్చారు. అయితే, వారంతా ఒక కేంద్రీకృత నాయకత్వం కింద పని చేయడం ఇంకా మొదలు పెట్టలేదు. కేవలం తమ తమ "తాత్కాలిక" పద్ధతి కింద పనిచేస్తున్నారు. వారిలో కొందరిని పోలీసులు అప్పటికే అనుమానంతో చుట్టుముట్టారు. కానీ వారిలో చాలామంది మాత్రం దొరక్కుండా తప్పించుకున్నారు. దాంతోపాటు లాహోర్‌, ఫిరోజ్‌పూర్‌, రావల్పిండి వంటి పెద్ద నగరాల్లోని తమ దళాలతో సంబంధాలు ఏర్పాటు చేసుకోగలిగారు. లాహోర్ ‌ సమీపంలోని మియా మీర్‌ సైనిక గిడ్డంపై దాడి చేయాలని, తద్వారా నవంబర్‌ 1914 15 సాధారణ తిరుగుబాటుకు తెర తీయాలని నిర్ణయం జరిగింది. మరో పథకం ప్రకారం కొందరు సిక్కు సైనికుల సమూహం ("మంజా జాతా" ) లాహోర్ సైనిక శిబిరంలోని 23వ పదాతి దళంలో నవంబర్‌ 26న తిరుగుబాటుకు నిర్ణయం తీసుకుంది. తర్వాత నిదామ్‌ సింగ్‌ నేతృత్వంలో ఫిరోజ్‌పూర్‌లో నవంబర్‌ 30న తిరుగుబాటు మొదలు కావాలని నిశ్చయించారు. బెంగాల్‌లో జతిన్‌ ముఖర్జీ ద్వారా కలకత్తాలోని ఫోర్ట్‌ విలియం శిబిరంతో జుగంతర్‌ సంబంధాలు ఏర్పాటు చేసుకోగలిగింది. 1914 ఆగస్టులో ముఖర్జీ శిబిరం భారీ సంఖ్యలో ఆయుధాలు, మందుగుండు సామగ్రిని భారత్‌లోని పెద్ద తుపాకీ తయారీ సంస్థ అయిన రోడా కంపెనీ నుంచి కొల్లగొట్టగలిగింది. తిరుగుబాటుకు నిధులు సమకూర్చుకునేందుకు డిసెంబరులో కలకత్తాలో పలు రాజకీయ ప్రేరేపిత సాయుధ బందిపోటు దొంగతనాలు జరిగాయి. ముఖర్జీ కర్తార్‌ సింగ్‌, వీజీ పింగళేల ద్వారా రాస్‌ బిహారీతో సన్నిహితంగా ఉంటూ వచ్చారు. అప్పటిదాకా పలు గ్రూపులు సొంతంగా నిర్వహిస్తూ వచ్చిన ఈ తిరుగుబాటు చర్యలు ఇప్పుడు కేంద్రీకృతమయ్యాయి. ఉత్తరాన రాస్‌బిహారీ బోస్‌, మహారాష్ట్రలో వీజీ పింగళే, బెనారస్‌లో శచీంద్రనాథ్‌ సాన్యాల్‌ సారథ్యంలోకి వచ్చాయి. ఏకీకృత సాధారణ తిరుగుబాటుకు పథకం మొదలైంది. దానికి 1915 ఫిబ్రవరి 15ను ముహూర్తంగా నిర్ణయించారు.