రబ్బరు
భారతదేశంలో, వ్యాపారరీత్యా సహజ రబ్బరు సేద్యాన్ని బ్రిటిష్ వలసవచ్చిన వారు పరిచయం చేశారు, అయితే భారతదేశంలో వ్యాపార స్థాయిలో రబ్బరును పెంచడానికి ప్రయోగాత్మక ప్రయత్నాలు 1873నాటికి కలకత్తా, బొటానికల్ గార్డెన్స్‌లో ప్రారంభమయ్యాయి. భారతదేశంలోని మొట్టమొదటి వ్యాపార "హివీయా" సాగు 1902లో కేరళలో తెట్టేకాడులో ప్రారంభమైంది. 19వ మరియు ప్రారంభ 20వ శతాబ్దాల్లో, దీనిని తరచూ "ఇండియా రబ్బరు"గా పిలిచేవారు. కొన్ని రబ్బరు సాగులు బ్రిటీష్ వారు పాకిస్థాన్‌లో కూడా ప్రారంభించారు.
రబ్బరు
తక్కువ మొత్తంలో రబ్బరు పాలుకు ప్రధాన వనరుగా దక్షిణ అమెరికా పేరు గాంచింది, దీనిని 19వ శతాబ్దంలో ఉపయోగించారు. 1876లో, హెన్రీ విక్హమ్ బ్రెజిల్ నుండి కొన్ని వేల పారా రబ్బరు చెట్ల విత్తనాలను సేకరించాడు మరియు వాటిని ఇంగ్లాండ్‌లోని కీ గార్డెన్స్‌లో నాటాడు. తర్వాత ఈ విత్తనాలను సిలోన్ (శ్రీలంక), ఇండోనేషియా, సింగపూర్ మరియు బ్రిటీష్ మాలయలకు పంపబడింది. మలై (ప్రస్తుతం మలేషియా) తర్వాత రబ్బరును ఉత్పత్తి చేసే అతిపెద్ద దేశంగా పేరు గాంచింది. సుమారు 100 సంవత్సరాలు క్రితం, ఆఫ్రికాలోని కాంగో ఫ్రీ స్టేట్ అనేది కూడా ప్రముఖ సహజ రబ్బరు పాలు వనరుగా పేరు గాంచింది, ఎక్కువగా నిర్బంధ కార్మికులతో నిర్వహించేవారు. లిబెరియా మరియు నైజీరియాలు కూడా రబ్బరు ఉత్పత్తిని ప్రారంభించాయి.