లోబోటోమి
ఫ్రీమాన్ మొదటి ట్రాన్సార్బిటల్ లోబోటోమిని ఒక బ్రతికి ఉన్న రోగి పైన 1946లో చేసాడు. దాని సరళత్వం ఇది వరకటి జటిలమైన ప్రక్రియకు అవసరమయ్యే శస్త్రచికిత్సకు సంబంధించిన సౌలభ్యాలు లేని పిచ్చి ఆసుపత్రులలో కూడా ఈ రకమైన శస్త్రచికిత్సను చేయగలిగే అవకాశాన్ని సూచించింది (ఎక్కడయితే సాంప్రదాయికమైన అనస్థీషియా అందుబాటులో లేదో, అక్కడ రోగిని అపస్మారక స్థితిలోనిని తీసుకువెళ్ళడానికి ఎలెక్ట్రోకన్వల్సివ్ చికిత్సని ఉపయోగించాలని ఫ్రీమాన్ సూచించడం). 1947లో, ఫ్రీమాన్ మరియు వాట్స్ యొక్క భాగస్వామ్యం అంతమయ్యింది ఎందుకంటే ఫ్రీమాన్ లోబోటోమిని ఒక శస్త్రచికిత్స స్థాయి నుండి సరళమైన "కార్యాలయపు" ప్రక్రియగా మార్పు చేయడం వాట్స్‌కు గిట్టలేదు. 1940 నుండి 1944 మధ్యకాలంలో, యునైటెడ్ స్టేట్స్‌లో 684 లోబోటోమి శస్త్రచికిత్సలు నిర్వహించబడ్డాయి. కానీ, ఫ్రీమాన్ మరియు వాట్స్ ద్వారా ఈ సాంకేతిక పద్ధతి యొక్క ఉద్వేగపూరితమైన ప్రచారాభ్యున్నతి వల్ల, ఆ సంఖ్యలు దశాబ్దం పూర్తయ్యేసరికి చాలా పదునుగా హెచ్చయినాయి. 1949లో, అంటే USలో లోబోటోమి శస్త్రచికిత్సలు తారాస్థాయి చేరుకున్న సంవత్సరంలో 5,074 ప్రక్రియలు చేపట్టడం జరిగింది, 1951వ సంవత్సరానికి USలో 18,608 మందికి లోబోటోమి శస్త్రచికిత్స చేయడం జరిగింది.
అనస్థీషియా
1846 అక్టోబరు 16న విలియం థామస్ గ్రీన్ మార్టన్, అనే బోస్టన్ దంతవైద్యుడు నొప్పిలేకుండా శస్త్రచికిత్సచేసే విధానాన్నిప్రదర్శించడానికి మసాచుసెట్స్ జనరల్ హాస్పటల్‍కు ఆహ్వానించబడ్డాడు. ముక్కు ద్వారా లోనికి పీల్చుకోవడంవల్ల మత్తును కలిగించే డై ఇథైల్ ఈథర్‍ అనే ఔషధాన్ని మోర్టాన్ ప్రవేశపెట్టిన తర్వాత, దానిని ఉపయోగించుకొని జాన్ కల్లిన్స్ వారెన్ అనే శస్త్ర వైద్యుడు ఎడ్వర్ట్ గిల్‍బర్ట్ ఎబ్బోట్‍కు మెడపైని కణతిని తొలగించాడు. ఈథర్‍ను మత్తుకారకంగా ఉపయోగించి శస్త్రచికిత్స చేసే విధానాన్ని మొదటిసారిగా ప్రదర్శించిన గదిని ప్రస్తుతం ఈథర్ డోమ్ అని పిలుస్తున్నారు. మొదట ఈ ప్రక్రియను అనుమానించిన డాక్టర్ వారెట్ ఆ తర్వాత దీన్ని ఆమోదించి "అయ్యా ఇందులో ఏమీ మోసం లేదు", అనిప్రకటించాడు. దీనితర్వాత వైద్యుడు, రచయితా అయిన ఆలివర్ వెండెల్ హోమ్స్ సీనియర్ మోర్టాన్‍కు ఉత్తరం రాస్తూ, ఈ స్థితికి "అనస్థీషియా" అనీ, ఈ విధానాన్ని "అనెస్థటిక్" అనీ ప్రతిపాదించాడు.