విదితా వైద్యా
విదితా వైద్యా తల్లితండ్రులు డాక్టర్లు. ఆమె తండ్రి డాక్టర్ అశోక్ వైద్యా క్లినికల్ ఫార్మాసిస్ట్. ఆమె తల్లి రమా వైద్యా ప్రొడక్టివ్ ఎండోక్రినాలజిస్ట్. అమె తల్లితండ్రులు 70 సంవత్సరాల వయసులో కూడా వృత్తి మీద ఉన్న ఆరాధనతో అవిశ్రాంతంగా పనిచేసారు. ఆమె తాత ఆయన సోదరుడు ప్రఖ్యాతి కలిగిన గుజరాతీ నవలా రచయితలు మరియు కవులు. కుటుంబ పరిస్థితులు విదితా వైద్యాను ప్రభావితం చేసాయి. 
విదితా వైద్యా తల్లితండ్రులు ఆమెను ఈ రెండింటిలో ఏదైనా ఎంచుకొమ్మని సలహా ఇచ్చారు. అయినప్పటికీ ఆమె గొంగళి పురుగు గూడు కట్టుకోవడం చూసి అది ఎలా గూడుకట్టుకుంటుంది, అది గూడు కట్టుకోవడానికి ఎంత పొడవైన దారం కావాలి అని ప్రశ్నించినప్పుడు ఆమె తల్లి తండ్రులు ఆమెలో నాలుగేళ్ళ వయసులోనే శాస్త్రవేత్తను చూసారు. ఆమె బాల్యంలో తల్లితండ్రులతో ముంబయి లోని గోర్గాన్ లోని " సి.ఐ.బి.ఎ రీసెర్చ్ సెంటర్ " కాంపస్‌లో తిరుగుతున్నప్పుడు మార్గమద్యంలో ఇంజెక్ట్స్, పక్షులు, పూలు మరియు ఒక్కోసారి నక్కలు మరియు పాములు కనిపించేవి. ఈ వాతావరణం విదితా వైద్యకు సైన్స్ మీద ఆసక్తిని కలిగించింది. విదితా వైద్యా తల్లితండ్రుల నుండి బయాలజీ అంటే ఆరాధన పెంచుకున్నది. 70-80లలో ముంబయిలోని సిబా-జియాగీ రీసెర్చ్ కాంపస్‌లో తెలివైన అనికితభావంతో పనిచేసే ప్రాథమిక పరిశోధకుల కొరకు ఒక క్రిటికల్ మాస్ కాత్యక్రమం ఏర్పాటు చేసిది. కాంపస్ సహజసౌందర్య వాతావరణం, పచ్చదనం, పాత ప్రపనపు బంగళాలు తరువాత అక్కడ సహాధ్యాయులతో జరిపిన సైంటిఫిక్ చర్చలు ఆమెను ఎంగానో ప్రభావితం చేసాయి.
విదితా వైద్యా చిన్న వయసులో యు.ఎస్.లో ఉన్న ఆమె అంకుల్ (బాబాయి/పెదతండ్రి) మాలిక్యూల్ బయాలజిస్ట్ డాక్టర్ అఖిల్ వైద్యా ఆయన తరవుగా విద్యా ఇంటికి వచ్చేవాడు. అలాగే 
ఆయన చాలా పుస్తకాలను కూడా తీసుకువస్తూ ఉండేవాడు. ఆమె 13 సంవత్సరాల వయసులో ఉండగా రిచర్డ్ రెస్టక్ వ్రాసిన " ది బ్రెయిన్ " అనే పుస్తకాన్ని ఆమె అంకుల్ బహుమతిగా ఇచ్చాడు. ఆపుస్తకంలో చీమలు, ఈగలు ఒకదానితో ఒకటి ఎలా సంభాషించుకుంటాయి. పిల్లులు అవి నివసించిన గృహంతో ఎలా అనుబంధం ఏర్పరచుకుంటాయి. ఇంకా ఇలాంటి అనేక ప్రశ్నలకు సమాధానం ఇచ్చింది. తరువాత ఆమె దృఢంగా న్యూరోసైన్స్‌ను తన కేరీర్‌గా ఎంచుకున్నది.
విదితా వైద్యా స్కూలు చదువు ముగించిన తరువాత మెడికల్ స్కూలులో చేరే అవకాశం వచ్చినా ఆమె ముంబయిలోని " క్సేవియర్ కాలేజి "లో లైఫ్ సైన్సు ప్రధానాంశంగా డిగ్రీ చదువును ఎంచుకున్నది. క్సేవియర్ కాలేజి అధ్యాపకులు విద్యార్థులు సమస్యలు పరిష్కరించడానికి, ప్రయోగాలు చేయడానికి అలాగే బేసిక్ లైఫ్ సైన్స్ ను సరదాగా అధ్యయనం చేయడామినికి అవసరమైన సహకారం అందించారు. ఒకసారి వేసవి శలవులలో ఆమెకు అంకుల్ యు.ఎస్. లోని ఫిలడెల్ఫియాలో ఉన్న ప్రయోశాలలో అంకులుతో కలిసి పనిచేసే అవకాశం లభించింది.
అప్పుడా సైన్స్ మరియు ప్రయోగశాల వాతావరణం మీద కలిగిన ఆకర్షణ జీవితకాలం కొనసాగింది.
ఆమె ఇంటర్ మీడియట్ పూర్యిచేసిన తరువాత ఆమె ఇండియాను వదిలి 1992లో యు.ఎస్.లోని యేల్ నగరంలో ఉన్న న్యూరోసైన్సు అధ్యయనం చెయ్యడానికి ప్రయాణమయింది.
అక్కడ ఆమెకు ప్రొఫెసర్ రోనాల్డ్ డ్యూమన్ ఆమెకు సలహాదారుడుగా, మార్గదర్శిగా, శ్రేయోభిలాషిగా మరియు టీచరుగా ఉన్నాడు. అప్పుడే ఆమెకు న్యూరో సైన్స్ అంటే అదనంగా మక్కువ ఏర్పడింది. అందులోనూ న్యూరాలజీ ఆఫ్ మూడ్ అంటే ప్రత్యేక ఆసక్తి ఏర్పడింది.
యు.ఎస్ లో డిగ్రీ కాలేజి పూర్తిచేసిన తరువాత రిసెర్చ్ చేయాలంటే క్వాలిఫైయుంగ్ ఎగ్జాం వ్రాయాలి. అందులో విజయవంతంగా ఉతీర్ణత సాధిస్తేనే రీసెర్చ్ చేయడానికి అవకాశం లభిస్తుంది. 
ఆమెకు క్వాలిఫైయింగ్ ఎగ్జాంస్ నిర్వహణలో ప్రొఫెసర్ ఆమీని కలుసుకునే అవకాశం లభించింది. ఆమెను చూసి విదితా వైద్య విజయవంతమైన మహిళాశాస్త్రవేత్త మార్గదర్శిగా, స్నేహితురాలిగా, తల్లిగా, భార్యగా ఎన్ని విభిన్న పాత్రలు పోషించాలో నేర్చుకున్నది. విదితా వైద్యకు యేల్ నగరంలో ఇలా విభిన్న బాధ్యతలను సమర్ధాంతంగా పోషిస్తున్న పలువురు మహిళను చూసే అవకాశం లభించింది. ఆమెకు జీవితంలో విభిన్న బాధ్యతలు వహించడానికి యేల్ అనుభవం ఒక పాఠం అయింది. క్వాలిఫైయుంగ్ ఎగ్జాంలో ఉత్తీర్ణత సాధించిన తరువాత
ఆమీ నుండి అభినందనల కార్డును అందుకున్నది.
సుమతీ రావు
సుమతీ రావు వడోదరాలో పెరిగింది. ఆమె తల్లితండ్రులకు చదువుపట్ల మక్కువ ఎక్కువ. తండ్రి ఆమెకు లక్ష్యం వైపు పయనించాలని నేర్పించాడు. ఆమె మససులో అది ప్రేరణగా మారి శాస్త్రవేత్త కావాలన్నది ఆమె లక్ష్యం అయింది. ఆమె తల్లి మాత్రం వాస్తవాం గ్రహించి జీవితం సాహించాలని ఆమెకు బోధించింది. అయినప్పటికీ ఆమె కుమార్తె చదువుకు పూర్తిమద్దతు ఇచ్చింది. అలాగే ఆమె శాస్త్రవేత్త కావడానికి జీవితకాల విద్యార్థిని కావడానికి కుటుంబం నుండి పరిపూర్ణ సాకారం లభించిది. 
సుమతీ రావు స్కూలు మరియు కాలేజిలో తెలివైన విద్యార్థినిగా గుర్తించబడింది. ఆమెకు పదసంబంధిత లేక నంబర్ల సంబధిత ఫజిల్స్ పరిష్కరినడం అంటే ఆసక్తి అధికం. అలాగే డిటెక్టివ్ 
కతలను చదవడం కూడా ఆమెకు ఆసక్తికరమైన విషయం. ఆమెకు పాఠ్యాంశాలలో విజ్ఞాన శాస్త్రము మరియు గణితం మక్కువ అధికం. ఆమె వడోదరలో పెరిగేసమయంలో పాపులర్ విజ్ఞాన శాస్త్రము మరియు శాస్త్రవేత్తలను గురించిన పుస్తకాలను అధికంగా చదువుతూ తాను కూడా ఒకనాటికి శాస్త్రవేత్త కావాలని కలలు కంటూ ఉండేది.
ఆమెకు విజ్ఞాన శాస్త్రము పట్ల ఆసక్తి ఉన్నప్పటికీ ఆమెకు అది మంచిదా కాదా అనే సందిగ్ధం ఉండేది. ఇజనీరింగ్ చేయడం మంచిదేమో అన్న భావం కూడా ఉండేది. ఏదిఏఐనప్పటికీ ఆఎకు మెడిసన్ అంటే అనాసక్తి అధికం. అంతే కాక టాపర్‌గా ఉత్తీర్ణత సాధినిన విద్యార్థికి విజ్ఞాన శాస్త్రము కేరీర్‌గా ఎంకోవడం తక్కువ గౌరనమని మెడిసన్, ఇంజనీరింగ్ మరియు ఐ.ఐ.టిలో చదవడం వంటివి గౌరవప్రధమైనవని కూడా భావిస్తూ ఉండేది. అయినప్పటికీ " నేషనల్ విజ్ఞాన శాస్త్రము టాలెంట్ స్కాలర్‌షిప్పులు " (ఎన్.ఎస్.టి.ఎస్) పరీక్షలు ఆమె ఆలోచనా ధోరిణిని మార్చివేసింది. అప్పుడామె 
సాధారణ వృత్తులకు అతీతంగా ఫిజిక్స్‌ను తమ ధ్యేయంగా చేసుకున్న విద్యార్థుల మనోభావం తెలుసుకున్న తరువాత వారు సాధారణ విద్యార్థులకంటే వ్యత్యాసమైనవారని గ్రహించిది.
సుమతీ రావు ఎన్.ఎస్.టి.ఎస్ సమ్మర్‌స్కూల్స్‌లో పాల్గొన్న సమయంలో ఆమెలా విజ్ఞాన శాస్త్రము‌ అంటే ఆసక్తి కలిగిన విద్యార్థులను కలుసుకునే ఆకాశం లభించింది. వారు ఆమెకు అలవాటు అయిన సహవిద్యార్థులు కానప్పటికీ సరికొత్త విద్యార్థులతో ఫిజిక్స్ గురించి చర్చలు జరపడం ఆమెలో ఉత్సాహం నిపింది. అదే ఉత్సాహం తరువాత ఆమె ముంబయి " ఇండియన్ ఇంస్టిట్యూట్ ఆఫ్ టెక్నాలజీ " చదివే సమయంలో కూడా కొనసాగింది. .
సుమతీ రావు పి.హెచ్.డి స్టోనీబ్రూక్‌లో చేసింది. అక్కడ ఆమెకు లభించిన సహవిద్యార్థుల నుండి ఫిక్స్ గురించి జీవితం గురించి కూడా తెలుసుకోవడానికి ఆమెకు అవకాశం లభించింది. ఆమె రీసెర్చ్ కొరకు హైఎనర్జీ ఫిజిక్స్‌ను ప్రధానాంశంగా తీసుకున్నది. ఆమెకు పి.హెచ్.డి మార్గదర్శి మంచి సహకారం అందించాడు. ఆయన యువకుడు మహిళా విద్యార్థులకు మరియు యువ విద్యార్థులకు మద్య భేదం చూపించేవాడు కాదు. ఆమె దీర్ఘకాల శలవులో ఇండియాకు తిరిగి వచ్చే సమయంలో ఆమె కొరకు ఆందోళన పడ్డాడు. ఆమె ఇండియాలో వివాహం చేసుకుని చదువును మద్యలో నిలిపివేసిందని ఆయన అభిప్రాయపడ్డాడు. అయినప్పటికీ ఆమెకు సహవిద్యార్థులు మాసికబలం అందించి సహకరించారు.
సుమతీ రావు స్టోనీ బ్రోక్‌లో రీసెర్చ్ చేసే సమయలో సహవిద్యార్థిని వివాహం చేసుకున్నది. వివాహం చేసుకున్న తతువాత వారు ఫిజిక్స్ గురించి అధికంగా చర్చలు జరిపేవారు. వారిద్దరూ
మొదటిసారిగా పోస్ట్‌డాక్టొరల్ పొజిషన్లను ఒకటిగా చేసారు. అయినా తరువాత వారిద్దరికీ ఒకే చోట ఉద్యోగాలు లభించడం ప్రధానాంశంగా మారింది. తరువాత సుమతీ రావు ఆమె ఆమె భర్త విడివిడిగా ఉద్యోగం చెయ్యాలని నిశ్చయించుకున్నది. అప్పుడే స్వతంత్రంగా వ్యవహిరించడానికి వీఔతుందని ఆమె భావించింది. తరువాత ఆమె భర్తతో భారతదేశానికి తిరిగి వచ్చింది.