బెస్సేమర్ పద్ధతి
బెస్సేమర్ పద్ధతి అనేది కరిగించిన పిగ్ ఐరన్ నుండి భారీస్థాయిలో పారిశ్రామిక పద్ధతిలో ఉక్కును ఉత్పత్తి చేసిన తొలి చౌకైన పద్ధతి. ఈ పద్ధతిని కనిపెట్టిన హెన్రీ బెస్సేమర్ తదనంతరము అతని పేరు మీదుగా పేరు పెట్టబడినది, అతను ఈ పద్ధతి పై 1855లో విశిష్ట అధికారమును పొందాడు. ఈ పద్ధతి 1851 లో విలియం కెల్లీ చేత ఒంటరిగా అవిష్కరించబడింది. ఈ పద్ధతి పారిశ్రామిక స్థాయిలో కాకుండా ఐరోపా బయట చాలా వందల సంవత్సరముల పాటు వినియోగించబడింది. దీని యొక్క ముఖ్యమైన సూత్రము వచ్చేసి కరిగిన ఐరన్ గుండా గాలిని పంపించి భస్మీకరణము చేసి మలినములు తొలగించడముగా ఉంది. భస్మీకరణము కూడా ఐరన్ రాశి యొక్క ఉష్ణోగ్రతను పెంచుతుంది మరియు అది కరిగే ఉండేలా చేస్తుంది.
ఎంతో వేడికి కానీ కరగని ఒక మూల పదార్ధమును పొరలా వేసి చేసే పద్ధతి "మూల బెస్సేమర్ పద్దతి (బేసిక్ బెస్సేమర్ ప్రాసెస్)" లేదా దీనిని కనిపెట్టిన సిడ్నీ గిల్క్రిస్ట్ థామస్ తదనంతరము నుండి "గిల్క్రిస్ట్-థామస్ పద్ధతి " అని పిలవబడుతున్నది.
డైనమో
1827 లో హంగేరియా దేశస్థుడయిన ఐనస్ జెడ్లిక్ విద్యుదయస్కాంత శక్తితో తిరిగే యంత్రాల ( విద్యుదయస్కాంత స్వయంభ్రమణ చక్రం) పైన ప్రయోగం చేయడం ప్రారంభించాడు. ఒకే దృవంలో విద్యుత్ జనించే నమునాలో, స్థిర మరియు తిరుగు భాగాలు విద్యుదయస్కాంతముతో తయారు చేయబడినవి. ఆతను డైనమో సిద్ధాంతమును రూపొందించడం సిమెన్స్ మరియు వీట్ స్టోన్ సిద్దాంతం కంటే ఆరు సంవత్సరాల ముందు జరిగింది కాని దానికి ప్రత్యేక హక్కు (పేటెంట్) దారునిగా గుర్తింపు పొందలేదు. వేరే ఇతరుల కంటే ముందే తను గ్రహించాను అని అనుకోలేదు. ఇతను రూపొందించిన డైనమోలో శాశ్వత అయస్కాంత భాగాలకి బదులు రెండు విద్యుత్ అయస్కాంతంలను అభిముకంగా ఉంచి చక్రం చుట్టూ అయస్కాంతక్షేత్రమును ప్రేరేపించడం జరిగింది.
దీనినే డైనమో స్వయం ఉత్తేజన సూత్రముగా కనుగొన్నారు.