బెస్సేమర్ పద్ధతి
బెస్సేమర్ పద్ధతి అనేది కరిగించిన పిగ్ ఐరన్ నుండి భారీస్థాయిలో పారిశ్రామిక పద్ధతిలో ఉక్కును ఉత్పత్తి చేసిన తొలి చౌకైన పద్ధతి. ఈ పద్ధతిని కనిపెట్టిన హెన్రీ బెస్సేమర్ తదనంతరము అతని పేరు మీదుగా పేరు పెట్టబడినది, అతను ఈ పద్ధతి పై 1855లో విశిష్ట అధికారమును పొందాడు. ఈ పద్ధతి 1851 లో విలియం కెల్లీ చేత ఒంటరిగా అవిష్కరించబడింది. ఈ పద్ధతి పారిశ్రామిక స్థాయిలో కాకుండా ఐరోపా బయట చాలా వందల సంవత్సరముల పాటు వినియోగించబడింది. దీని యొక్క ముఖ్యమైన సూత్రము వచ్చేసి కరిగిన ఐరన్ గుండా గాలిని పంపించి భస్మీకరణము చేసి మలినములు తొలగించడముగా ఉంది. భస్మీకరణము కూడా ఐరన్ రాశి యొక్క ఉష్ణోగ్రతను పెంచుతుంది మరియు అది కరిగే ఉండేలా చేస్తుంది.
ఎంతో వేడికి కానీ కరగని ఒక మూల పదార్ధమును పొరలా వేసి చేసే పద్ధతి "మూల బెస్సేమర్ పద్దతి (బేసిక్ బెస్సేమర్ ప్రాసెస్)" లేదా దీనిని కనిపెట్టిన సిడ్నీ గిల్క్రిస్ట్ థామస్ తదనంతరము నుండి "గిల్క్రిస్ట్-థామస్ పద్ధతి " అని పిలవబడుతున్నది.
గణన యంత్రం
1622లో, విలియమ్ అగ్టెరెడ్ స్లయిడ్ నియమాన్ని కనిపెట్టాడు, ఈ విషయాన్ని అతని శిష్యుడు రిచర్డ్ డెలామైన్ 1630లో తెలియజేశాడు. వాస్తవ సంఖ్యలను ఒక సరళ రేఖలో దూరాలు లేదా విరామాలతో సూచించవచ్చు, ఈ స్లయిడ్ నియమం గతంలో సాధ్యమయ్యే దాని కంటే వేగంగా గుణకార మరియు విభజన చర్యలను నిర్వహించడానికి ఉపయోగపడుతుంది. జేబు పరిమాణ కాలిక్యులేటర్‌ను కనిపెట్టే వరకు ఈ పరికరాన్ని తరాలవారీగా ఇంజనీర్లు మరియు ఇతర గణిత శాస్త్ర ప్రేరిత ప్రొఫెషినల్ కార్మికులు ఉపయోగించారు. చంద్రునిపైకి ఒక మానవుడిని పంపిన ఆపోలో ప్రోగ్రామ్‌లోని ఇంజినీర్లు వారి గణనల్లో పలు వాటిని స్లయిడ్ నియమాలను ఉపయోగించే అంచనా వేశారు, ఇవి మూడు లేదా నాలుగు అన్వర్థక అంకెలకు కచ్చితంగా ఉన్నట్లు తేలింది.