బెస్సేమర్ పద్ధతి
బెస్సేమర్ పద్ధతి అనేది కరిగించిన పిగ్ ఐరన్ నుండి భారీస్థాయిలో పారిశ్రామిక పద్ధతిలో ఉక్కును ఉత్పత్తి చేసిన తొలి చౌకైన పద్ధతి. ఈ పద్ధతిని కనిపెట్టిన హెన్రీ బెస్సేమర్ తదనంతరము అతని పేరు మీదుగా పేరు పెట్టబడినది, అతను ఈ పద్ధతి పై 1855లో విశిష్ట అధికారమును పొందాడు. ఈ పద్ధతి 1851 లో విలియం కెల్లీ చేత ఒంటరిగా అవిష్కరించబడింది. ఈ పద్ధతి పారిశ్రామిక స్థాయిలో కాకుండా ఐరోపా బయట చాలా వందల సంవత్సరముల పాటు వినియోగించబడింది. దీని యొక్క ముఖ్యమైన సూత్రము వచ్చేసి కరిగిన ఐరన్ గుండా గాలిని పంపించి భస్మీకరణము చేసి మలినములు తొలగించడముగా ఉంది. భస్మీకరణము కూడా ఐరన్ రాశి యొక్క ఉష్ణోగ్రతను పెంచుతుంది మరియు అది కరిగే ఉండేలా చేస్తుంది.
ఎంతో వేడికి కానీ కరగని ఒక మూల పదార్ధమును పొరలా వేసి చేసే పద్ధతి "మూల బెస్సేమర్ పద్దతి (బేసిక్ బెస్సేమర్ ప్రాసెస్)" లేదా దీనిని కనిపెట్టిన సిడ్నీ గిల్క్రిస్ట్ థామస్ తదనంతరము నుండి "గిల్క్రిస్ట్-థామస్ పద్ధతి " అని పిలవబడుతున్నది.
ఉష్ణమాపకం
ధర్మామీటరు గూర్చి వివిధ సూత్రాలను గ్రీకు తత్వవేత్తలు సుమారు రెండు వేల సంవత్సరాలకు పూర్వం తెలుసుకున్నారు. నవీన ఉష్ణమాపకం ధర్మోస్కోప్ నుండి స్కేలుతో కూడుకొని 17 వ శతాబ్దం ప్రారంభం నుండి అభివృద్ధి చెందినది. 17 మరియు 18 శతాబ్దాలలో సాధారణీకరించబడింది.
ధర్మామీటరు ఆవిష్కర్తలుగా గెలీలియో గెలీలి, కొర్నెలిస్ డ్రెబ్బెల్, రాబర్ట్ ప్లడ్డ్ లేదా సాంటోరియో సాంటారియో వంటి శాస్త్రవేత్తల గూర్చి రచయితలు వ్రాసినప్పటికీ ఈ ధర్మామీటరు ఆవిష్కరన ఒక్కరిది కాదు. ఇది క్రమేణా అభివృద్ధి చేసిన పరికరం. మూసి ఉన్న గాజు గొట్టంలో గాలిని నింపి దానిని ఒక నీరు ఉన్న పాత్రలో ఉంచినపుడు ఆ గాలి వ్యాకోచించుటను ఫిలో ఆఫ్ బైజంటియం మరియు హీరో ఆఫ్ అలెక్సాండ్రియా ప్రయోగ పూర్వకంగా తెలిపారు. చల్లదనం మరియు వెచ్చదనం తెలుసుకొనుటకు ఈ విధమైన పరికరాలను ఉపయోగించేవారు. ఈ పరికరాలను అనేక యూరోపియన్ శాస్త్రవేత్తలు 16వ మరియు 17వ శతాబ్దాలలో అభివృద్ధి పరచారు. వారిలో గెలీలియో గెలీలీ ప్రసిద్ధుడు. ఈ పరికరం తక్కువ ఉష్ణంలో మార్పులను ప్రతిబింబించే విధంగా ధర్మోస్కోప్ అనే పదం ఉత్పత్తి అయినది. ధర్మోస్కోప్ మరియు ధర్మామీటరులలో తేడా తరువాత స్కేలు చేర్చడంతో మారినది. గెలీలియో ధర్మామీటరు ఆవిష్కర్తగా చెప్పుకున్నప్పటికీ ఆయన ధర్మోస్కోప్ లను తయారుచేసాడు.