చికాగో
షికాగో నగరం ఇల్లినాయ్ రాష్ట్రం యొక్క ఈశాన్య భాగంలోనూ, మిచిగన్ సరస్సుకు ఆగ్నేయంలోనూ ఉంది. ఈ నగరం మిచిగన్ సరసు, షికాగో నది మరియు మిసిసిపి నది మధ్యలో ఉంది. నగరానికి దూరంగా దక్షిణంలో కాల్యుమెట్ (Calumet River) నది ఉంది. షికాగో ఉత్తర తీరంలో ప్రవహిస్తున్న డెస్‌ప్లెయిన్స్ నదిని షికాగో సెయిన్‌టరీ కాలువ షికాగో నదితో కలుపుతుంది. 1830 కాలం ఈ నగరం ఆరంభదశలో అధిక భాగం భవనాలు షికాగో నది ముఖద్వారంలో నిర్మించారు. అమెరికా ప్రభుత్వ అధికారిక గణాంకాలను అనుసరించి షికాగో 240 చదరపు మైళ్ళలో విస్తరించి ఉంది. దీనిలో 227.1 చదరపు మైళ్ళు భూభాగము, 6.9 చదరపు మైళ్ళు జల భాగము. మొత్తం మీద షికాగో నగరం చదునైన ప్రదేశం. నగరంలో ఎత్తైన ప్రదేశం సముద్రమట్టంకంటే 599 ఎత్తు మాత్రమే ఉంటుంది. సరస్సు తీరం వెంట ఉండే లోతైన ప్రదేశం సముద్రమట్టం కంటే 577 అడుగుల ఎత్తు ఉంటుంది.
వాషింగ్టన్, డి.సి.
1870 నాటికి నగర నివాసుల సంఖ్య ముందున్న 132,000 నుండి 75% అభివృద్ధి చెందింది. నగరాభివృద్ధి ఒక వైపు జరుగుతున్నా వాషింగ్టన్ రహదార్లు ఇంకా దుమ్ము కమ్ముకుని పారిశుద్ధ లోపంతో మిగిలి పోయాయి. కొంత మంది కాంగ్రెస్ వారు రాజధానిని మరికొంత పడమరగా మార్చాలని ప్రతిపాదించాౠ కాని అధ్యక్షుడు ఉలిస్సెస్ ఎస్.గ్రాంట్ అటువంటి ప్రతిపాదనలను నిరాకరించాడు. 
1871లో కాంగ్రెస్ ఆర్గానిక్ చట్టం అమలుకు తీసుకు వచ్చిన తరువాత వాషింగ్టన్ మరియు జార్జ్ టౌన్ వ్యక్తిగత అధికార పత్రాలు రద్దు మొత్తం కొలంబియా జిల్లాలో కొత్త ప్రభుత్వ భూభాగం లభించింది. అధ్యక్షుడు గ్రాంట్ అలెగ్జాండర్ రొబే షిప్పర్డ్‍ను గవర్నర్‍గా నియమించాడు. షిప్పర్డ్ చేపట్టిన బృహత్తర ప్రణాళికలు నగరాన్ని ఆధునిక స్థితికి తీసుకు వచ్చాయి. అయినప్పటికీ చివరకు జిల్లా ప్రభుత్వం దివాలా స్థితికి చేరుకుంది. 1874లో కాంగ్రెస్ అప్పటి ప్రభుత్వానికి ప్రత్యామ్నానంగా ముగ్గురు సభ్యులు కలిగిన బోర్డ్ ఆఫ్ కమీషనర్లతో ప్రభుత్వాన్ని మార్చి వేసింది. 
1888 లో మొదటి మోటర్ బిగించిన కార్లు వీధులలో సంచరిస్తూ వాషింగ్టన్ సరిహద్దుల వరకు అభివృద్ధి కొనసాగింది. తరువాత దశాబ్ధాలలో వాషింగ్టన్ నగరప్రణాళికలు జిల్లా మొత్తం విస్తరింపజేసారు. 1895 నాటికి జార్జ్‍టౌన్ వాషింగ్టన్ నగరంతో కలిసిపోయింది. అయినప్పటికీ నగరంలో నివాసగృహాల పరిస్థితి హీనస్థితిలో ఉండడమే కాక ప్రభుత్వ కార్యక్రమాలు నిలిచిపోయాయి.వాషింగ్టన్ దేశంలో నగరప్రణాళికలు దిగజారిన మొదటి నగరంగా గుర్తించబడింది. ఫలితంగా 1900 ఆరంభంలో నగర సౌందర్య ఉద్యమం తలెత్తింది. 
1930లో కొత్త ఒప్పందం ఫలితంగా ఫెడరల్ నగర అభివృద్ధికి నిధులను అభివృద్ధిచేయడంతో వాషింగ్టన్ నగరంలో కొత్త ప్రభుత్వ భవనాలు, స్మారకచిహ్నాలు మరియు మ్యూజియాలు 
నిర్మించబడ్డాయి. రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం ప్రభుత్వ చర్యలను మరింత వృద్ధి చేసింది. రాజధానిలో ఉద్యోగుల సంఖ్య మరింత పెరగసాగింది. 1950 నాటికి జిల్లా జ్స్నాభా 802,178 చేరుకుంది.