నల్ల మిరియాలు
సుగంధ ద్రవ్యాలలో రారాజు మిరియం అందుకే దీన్ని క్వీన్ ఆఫ్ స్పిచెస్ అన్నారు. ఒకప్పుడు భారత దేశంలో అత్యధికంగా పండేవి. ప్రస్తుతం ఆస్థానాన్ని వియత్నాం స్వంతం చేసు కున్నది. ఆహారాల్లో రుచిని పెంచడానికి మిరియాలను వాడతారు. దీంతో ఆహారానికి మంచి రుచి వాసన వస్తుంది. అంతే కాదు మిరియాలను ముఖ్యంగా ఔషధంగా ఎక్కువగా వాడతారు. ఈ పద్ధతి మన దేశంలోనే ఎక్కువ. జలుబుకు, దగ్గుకు, గొంతు గర గరకు, ముక్కు దిబ్బడకు, అజీర్తికి ఇలా అనేక వ్యాధులకు మిరియాలను వాడతారు. ప్రస్తుతం మిరియాల వాడకంలో అమెరికన్లదే మొదటి స్థానం. మిరియాలను నూర్చే టప్పుడు వెలువడే పొట్టును ఒక సంచిలో వేసి దాన్ని ఒక దిండుగా వాడతారు. దాని వలన తలనొప్పి వంటి దీర్ఘ వ్యాధులు దూరం అవుతాయి. సాధారణంగా మిరియాలంటే నల్లటి మిరియాలే తెలుసు. కాని వాటిలో తెల్లనివి, ఆకుపచ్చనివి, ఎర్రనివి అరుదుగా గులాబి రంగువి కూడా వుంటాయి. మిరియాలకు పుట్టిల్లు మనదేశంలో మలబార్ ప్రాంతమైనా చాల ప్రాంతాలలో వీటిని పండిస్తున్నారు. పోషకాల విషయానికొస్తే చిట్టి మిరియాలలో పీచు పదార్థం, ఐరన్, మాంగనీసు, పొటాషియం, కాల్షియం, విటమిన్ సి ఎక్కువ పాళ్ళలో దొరుకు తాయి. అన్ని సుగంధ ద్రవ్యలకన్నా అత్యధిక విదేశీమారక ద్రవ్యాన్ని ఆర్జిస్తోంది. పలురకాల భూములు దీని సాగుకు అనుకూలమైనప్పటికీ 4.5-6.0 ఉదజని సూచికగల ఎర్ర లేటరైట్ నేలలు ఎక్కువ అనుకూలం. మిరియాలు తీగ జాతిపంట కనుక తీగలు పాకటానికి అనువుగా నిటారుగా పెరిగే చెట్లను పెంచుకోవాలి. సిల్వర్ ఓక్ అనే చెట్టు దీనికి సిరిపోతుంది. మిరియాల మొక్కలు నాటడానికి మూడేళ్లు ముందుగానే 2.5 - 3 మీటర్ల దూరంలో ఆధారపు చెట్లను నాటుకోవాలి. సాధారణంగా మిరియాల మొక్కల అడుగుభాగం నుంచి నేల బారున తీగలు పాకుతాయి. వీటిని రన్నర్ షూట్స్ అంటారు. ఫిబ్రవరి, మార్చి నెలల్లో నారుమడులు పోసుకొని మే - జూన్ నెలల్లో మొక్కలు నాటుకునేందుకు అనుకూలం. మొక్కలు మూడో సంవత్సరం నుంచి క్రమబద్ధమైన దిగుబడినిస్తాయి. మార్చి నెలలో గింజలు తయారవుతాయి. సాధారణంగా ఒకటి రెండు బెర్రీలు ఎర్రగా మారితే గుత్తులను కోయాలి. గుత్తులను చిన్న కుప్పలుగా పోసుకుని కాళ్ళతో తొక్కుతూ బెర్రీలను వేరు చేయాలి. బెర్రీలను పై చర్మం ముడతలుపడి నల్లగా తయ్యారయ్యే వరకు వారం రోజులదాకా ఎండలో వుంచాలి. ఒక హెక్టారుకు సుమారుగా 600 నుంచి 800 కిలోల ఎండు మిరియాల దిగుబడి వస్తుంది. ఈ పంటలో అధికంగా ఆశించే కుళ్ళు తెగులును నివారించడానికి కొన్ని చర్యలు తీసుకోవాలి. వర్షాకాలంలో నీరు నిలువకుండా చూడాలి.
మేరీల్యాండ్
తూర్పు తీరంలోని ఒక విలక్షణ రాష్ట్రాల్లో ఒకటిగా ఉన్న మేరీల్యాండ్‌లో సమృద్ధమైన మరియు ఆరోగ్యకరమైన వృక్షజాలం కనిపిస్తుంది. తగిన స్థాయిలో వార్షిక వర్షపాతం ఇక్కడ అనేక రకాల వృక్షాలు పెరిగేందుకు మద్దతు ఇస్తుంది, సముద్రపుగడ్డి మరియు కొద్దిమేర వివిధ రకాల బురదమొక్కలు నుంచి విస్తారంగా సింధూర వృక్షాల వరకు, ముఖ్యంగా తెల్ల సింధూర వృక్షాలు ఇక్కడ పెరుగుతాయి, తెల్ల సింధూర వృక్షం రాష్ట్ర వృక్షంగా ఉంది, ఈ వృక్షాలు కంటే ఎక్కువ ఎత్తుకు పెరుగుతాయి. మేరీల్యాండ్ యొక్క విశిష్టమైన వృక్షజాలంలో భాగంగా పరిగణించబడుతున్న దేవదారు (పైన్) మరియు మాపుల్స్ చెట్లు కూడా ఇక్కడ విస్తారంగా ఉన్నాయి. కొన్ని అలంకారార్థమైన, కొత్తదనం కలిగిన చెట్ల కోవలోకి వచ్చే పలు విదేశీ జాతుల చెట్లను కూడా రాష్ట్రంలో పెంచుతున్నారు. వీటిలో క్రేప్ మైర్టిల్, ఇటాలియన్ సైప్రస్, లైవ్ ఓక్ వంటి చెట్లను రాష్ట్రంలోని వెచ్చగా ఉండే ప్రదేశాల్లో, బలమైన పామ్ చెట్లను రాష్ట్రంలోని వెచ్చని మధ్య ప్రాంతంలో మరియు తూర్పు భాగాల్లో పెంచుతున్నారు. రాష్ట్రంలో USDA చెట్ల పుష్టి మండలం పశ్చిమ అగ్రభాగంలోని 5వ జోన్ (మండలం) నుంచి మధ్య ప్రాంతంలోని 6 మరియు 7వ మండలాలు మరియు అగాథ ప్రాంతం యొక్క తీరప్రాంత దక్షిణ భాగంలోని 8వ మండలం మరియు బాల్టీమోర్ మహానగర ప్రాంతంలో ఎక్కువ భాగం వరకు విస్తరించివుంది. కుడ్జు, ట్రీ ఆఫ్ హెవన్ (స్వర్గలోకపు చెట్టు), మల్టీఫ్లోరా రోజ్ మరియు జపనీస్ స్టిల్ట్‌గ్రాస్ వంటి అంతరించిపోతున్న వృక్ష జాతులు స్థానిక వృక్ష జీవనంలో భాగంగా పెంచుతున్నారు. మేరీల్యాండ్ రాష్ట్ర పుష్పం నల్ల కళ్లుండే సుసాన్ రాష్ట్రవ్యాప్తంగా అటవీ పుష్ప జాతుల్లో విస్తృతంగా పెరుగుతుంది. రాష్ట్ర కీటకం, బాల్టీమోర్ చెకెర్‌స్పాట్ బటర్‌ఫ్లై (ఒకరకమైన సీతాకోకచిలుక) సాధారణంగా అన్నిచోట్లా కనిపించదు, రాష్ట్రంలోని దక్షిణ ప్రాంతాల్లో ఇది ఎక్కువగా కనిపిస్తుంది. మేరీల్యాండ్‌లో మొత్తం 435 పక్షి జాతులు ఉన్నట్లు గుర్తించారు.
రాష్ట్రంలో భారీ సంఖ్యలో జింకలు ఉన్నాయి, ముఖ్యంగా అడవులు మరియు పర్వతాలతో నిండిన రాష్ట్ర పశ్చిమ ప్రాంతంలో ఇవి ఎక్కువగా కనిపిస్తాయి, ప్రతిఏటా పెరుగుతున్న అధిక జనాభా వలన ఇవి ముప్పు ఎదుర్కొంటున్నాయి. చీసాపీక్ అగాథం ఉండటంతో ఈ రాష్ట్రంలో భారీ స్థాయిలో సముద్రజీవులను కూడా చూడవచ్చు, వీటిలో నీలిరంగు పీతలు, రాక్‌ఫిష్‌లు (ఒకరకమైన చేపలు, మరియు అసంఖ్యాక సముద్రపక్షులు ముఖ్యమైనవి. రాష్ట్రంలో పశ్చిమాన ఉన్న పర్వత ప్రాంతాల నుంచి మధ్య భూభాగం వరకు ఎలుగుబంట్లుతోపాటు పలు క్షీరదాలు కనిపిస్తాయి, బాబ్‌క్యాట్‌లు (ఒకరకమైన పిల్లిజాతి జంతువు, నక్కలు, రాకూన్లు మరియు అటర్‌లు (నీళ్లలో ఉండే కుక్కను పోలిన ఒక క్షీరదం) వీటిలో ముఖ్యమైనవి.