బెస్సేమర్ పద్ధతి
బెస్సేమర్ పద్ధతి అనేది కరిగించిన పిగ్ ఐరన్ నుండి భారీస్థాయిలో పారిశ్రామిక పద్ధతిలో ఉక్కును ఉత్పత్తి చేసిన తొలి చౌకైన పద్ధతి. ఈ పద్ధతిని కనిపెట్టిన హెన్రీ బెస్సేమర్ తదనంతరము అతని పేరు మీదుగా పేరు పెట్టబడినది, అతను ఈ పద్ధతి పై 1855లో విశిష్ట అధికారమును పొందాడు. ఈ పద్ధతి 1851 లో విలియం కెల్లీ చేత ఒంటరిగా అవిష్కరించబడింది. ఈ పద్ధతి పారిశ్రామిక స్థాయిలో కాకుండా ఐరోపా బయట చాలా వందల సంవత్సరముల పాటు వినియోగించబడింది. దీని యొక్క ముఖ్యమైన సూత్రము వచ్చేసి కరిగిన ఐరన్ గుండా గాలిని పంపించి భస్మీకరణము చేసి మలినములు తొలగించడముగా ఉంది. భస్మీకరణము కూడా ఐరన్ రాశి యొక్క ఉష్ణోగ్రతను పెంచుతుంది మరియు అది కరిగే ఉండేలా చేస్తుంది.
ఎంతో వేడికి కానీ కరగని ఒక మూల పదార్ధమును పొరలా వేసి చేసే పద్ధతి "మూల బెస్సేమర్ పద్దతి (బేసిక్ బెస్సేమర్ ప్రాసెస్)" లేదా దీనిని కనిపెట్టిన సిడ్నీ గిల్క్రిస్ట్ థామస్ తదనంతరము నుండి "గిల్క్రిస్ట్-థామస్ పద్ధతి " అని పిలవబడుతున్నది.
కార్బ్యురేటర్‌
కార్బ్యురేటర్‌ను 1885లో కార్ల్‌బెంజ్‌ ఆవిష్కరించాడు. (బెంజ్‌ అండ్‌కో వ్యవస్థాపకుడు, తరువాత (1927) లో దీన్ని గోట్‌లిబ్‌ డైమర్‌ యొక్క డైమ్లర్‌ మోటారెన్‌ ఏజీలో విలీనం చేసాడు. ఈ రెండు కలిసి డైమర్‌ బెంజ్‌ ఏజీ గా ఏర్పడ్డాయి. ప్రఖ్యాత మెర్సిడెస్‌-బెంజ్‌ ద్వారా ఇది చిరపరిచితమైనదే). 1886లో దీనికి పేటెంట్‌ పొందాడు. హంగేరీకి చెందిన జోనస్‌ స్లోంకా మరియు డోనట్‌ బెంకీలు 1893లో మరింత అభివృద్ధి పరిచారు. ఇంగ్లాండ్‌లోని బర్మింగ్‌హామ్‌కు చెందిన ఫెడ్రిక్‌ విలియమ్‌ లాంకెస్టర్ ‌కార్లలో విక్‌ కార్బ్యురేటర్లను అమర్చడం పై ప్రయోగాలు నిర్వహించాడు. 1896లో ఫెడ్రిక్‌ మరియు ఆయన సోదరుడు ఇద్దరూ కలిసి గ్యాసోలిన్‌ ఆధారంగా నడిచే సింగిల్‌ సిలెండర్‌ ఇంటర్నల్‌ కంబర్షన్‌ ఇంజిన్‌తో పాటు చైన్‌డ్రైవ్‌ కలిగిన కారును ఇంగ్లాండ్‌లో రూపొందించారు. దాని యొక్క సామర్థ్యం, పనితీరుపై వారు సంతృప్తి చెందలేదు. దీంతో ఆ తరువాత సంవత్సరం ఒకదానికొకటి ఎదురుగా ఉండే రెండు సిలెండర్లతో పాటు తమ కొత్త విక్‌ కార్బ్యురేటర్‌ డిజైన్‌ను ఉపయోగించారు. 1900వ సంవత్సరంలో ఇది విజయవంతంగా తన టూర్‌ను పూర్తి చేసుకుంది. ఈ విధంగా కార్బ్యురేటర్లను అనుసంధానించడం అనేది ఆటోమొబైల్‌ ఇంజినీరింగ్‌ పురోగతికి ఒక కీలకమైన మెట్టుగా చెప్పవచ్చు.