బెస్సేమర్ పద్ధతి
బెస్సేమర్ పద్ధతి అనేది కరిగించిన పిగ్ ఐరన్ నుండి భారీస్థాయిలో పారిశ్రామిక పద్ధతిలో ఉక్కును ఉత్పత్తి చేసిన తొలి చౌకైన పద్ధతి. ఈ పద్ధతిని కనిపెట్టిన హెన్రీ బెస్సేమర్ తదనంతరము అతని పేరు మీదుగా పేరు పెట్టబడినది, అతను ఈ పద్ధతి పై 1855లో విశిష్ట అధికారమును పొందాడు. ఈ పద్ధతి 1851 లో విలియం కెల్లీ చేత ఒంటరిగా అవిష్కరించబడింది. ఈ పద్ధతి పారిశ్రామిక స్థాయిలో కాకుండా ఐరోపా బయట చాలా వందల సంవత్సరముల పాటు వినియోగించబడింది. దీని యొక్క ముఖ్యమైన సూత్రము వచ్చేసి కరిగిన ఐరన్ గుండా గాలిని పంపించి భస్మీకరణము చేసి మలినములు తొలగించడముగా ఉంది. భస్మీకరణము కూడా ఐరన్ రాశి యొక్క ఉష్ణోగ్రతను పెంచుతుంది మరియు అది కరిగే ఉండేలా చేస్తుంది.
ఎంతో వేడికి కానీ కరగని ఒక మూల పదార్ధమును పొరలా వేసి చేసే పద్ధతి "మూల బెస్సేమర్ పద్దతి (బేసిక్ బెస్సేమర్ ప్రాసెస్)" లేదా దీనిని కనిపెట్టిన సిడ్నీ గిల్క్రిస్ట్ థామస్ తదనంతరము నుండి "గిల్క్రిస్ట్-థామస్ పద్ధతి " అని పిలవబడుతున్నది.
నారాయణ పండితుడు
నారాయణ పండితును ముఖ్యమైన వని వల్ల గణిత శాస్త్రం వృద్ధి చెందింది. ఆయన కొన్ని సంఖ్యలకు వర్గమూలాలను సుమారు విలువలను కనుగొనే విధానాలను, రెండవ తరగని సమీకరణములైన "nq" + 1 = "p"(పెల్స్ సమీకరణం) ను కనుగొనుట, ఉన్నత తరగతి సమీకరణాల సాధనలు, సున్న తో గణి త ప్రక్రియలు, జ్యామితీనియమాలు మరియు విచిత్ర చతురస్రాలు గూర్చి ఆయనచే తెలియ జేయబడ్డాయి. ఆయన కనుగొన్న కలన గణితము యొక్క భావనలను మనం రెండవ భాస్కరాచార్యుని రచనలలో చూడవచ్చు. దీనిని బట్టి కలన గణిత భావనలు నారాయణ పండితుని కృషిని తెలియజేసే సాక్ష్యంగా చెప్పవచ్చు. నారాయణ పండితుడు చక్రీయ చతుర్భుజాల గూర్చి కూడా తన రచనలలో వివరించాడు..