బ్రూక్ షీల్డ్స్
షీల్డ్స్ చిత్రాలలో అతిపెద్ద పాత్రను 1978లో లూయిస్ మల్లే యొక్క "ప్రెట్టీ బేబీ"లో చేశారు, ఈ చిత్రంలో ఈమె వేశ్యా గృహంలో నివసిస్తున్న బాలికగా నటించారు (మరియు ఇందులో అనేక నగ్న సన్నివేశాలు ఉన్నాయి). ఆ చిత్రం విడుదలైనప్పుడు ఆమెకు 12 సంవత్సరాల వయసు ఉంది, మరియు బహుశా చిత్రాన్ని చిత్రీకరణ చేసినప్పుడు 11 ఉండి ఉండవచ్చు, ఆ కారణంగా బూతుచిత్తరువుల వ్రాత గురించి అనేక ప్రశ్నలు తలెత్తాయి. దీనిని అనుసరిస్తూ కొంచం తక్కువ వివాదస్పదమైన మరియు తక్కువ గుర్తింపు పొందిన చిత్రం "వాండ నెవాడ" (1979) వచ్చింది.
బ్లేడ్ రన్నర్
నిర్మాత మైఖేల్ డీలీ ఫ్యాంచర్ యొక్క ముసాయిదాపై ఆసక్తి కనబరిచాడు. తద్వారా దర్శకుడు రిడ్లీ స్కాట్‌ దానిని ఉపయోగించుకుని, అతను తొలి అమెరికన్ చలనచిత్రాన్ని రూపొందించే విధంగా ఒప్పించాడు. తొలుత ఈ ప్రాజెక్టుకు స్కాట్ నిరాకరించాడు. తర్వాత నత్తనడకన నిర్మాణం జరుపుకుంటున్న "డ్యూన్‌" చిత్రం నుంచి వైదొలిగి, ఇటీవల మరణించిన అతని పెద్ద సోదరుడి మరణ విషాదం నుంచి తేరుకునే విధంగా శరవేగ ప్రాజెక్టును చేపట్టాలని నిర్ణయించుకున్నాడు. 21 ఫిబ్రవరి 1980న అతను ప్రాజెక్టును చేపట్టాడు. ఫిల్మ్‌వేస్ సంస్థ ద్వారా $13 మిలియన్ల నుంచి $15 మిలియన్ల వరకు ఆర్థిక సాయానికి అతను చేసిన హామీని నిలబెట్టుకోగలిగాడు. ఫ్యాంచర్ స్క్రిప్ట్ ఎక్కువగా పర్యావరణ సంబంధ సమస్యలపై, నవలలో ఎక్కువగా ప్రస్తావించిన మానవత్వం మరియు విశ్వాస సమస్యలపై తక్కువగా దృష్టి సారించింది. దాంతో మార్పులు చేయాలని స్కాట్ కోరాడు. అలాన్ E. నర్స్ యొక్క నవల "ది బ్లేడ్‌రన్నర్" (1974)కు "బ్లేడ్ రన్నర్ (ఎ మూవీ)" అని 
విలియం S. బరోస్ చేసిన సినిమా చికిత్సను ఫ్యాంచర్ గుర్తించాడు. ఈ పేరు స్కాట్‌కు నచ్చింది. దాంతో శీర్షికల హక్కులను డీలీ పొందాడు. ఎట్టకేలకు స్క్రిప్ట్‌ను మళ్లీ రాయడానికి అతను డేవిడ్ పీపుల్స్‌ను నియమించాడు. ఈ కారణంగా ఫ్యాంచర్ 21 డిసెంబరు 1980న ప్రాజెక్టు నుంచి వైదొలిగాడు. అయితే తర్వాత అదనపు పునఃరచనలు చేయడానికి తిరిగిరావడం గమనార్హం.