షెంగెన్ వీసా
1999లో అమ‌స్ట‌ర్‌డాం ఒప్పందం ద్వారా షెంగెన్ నియమాలు ఐరోపా సమాఖ్య (EU) చట్టంలో పొందుపరచబడ్డాయి, అయితే ఈ ప్రాంతం అధికారికంగా EU సభ్యదేశాలు కాని ఐస్‌లాండ్, నార్వే, స్విట్జర్లాండ్‌లను, మరియు "వాస్తవంగా" మూడు ఐరోపా సూక్ష్మదేశాలైన, మొనాకో, శాన్ మారినో, మరియు వాటికన్ సిటీలను కలిగి ఉంది. రెండు EU సభ్యదేశాలైన–ఐర్లాండ్ మరియు యునైటెడ్ కింగ్డం–తప్ప మిగిలిన అన్ని దేశాలు షెంగెన్ అమలు చేయవలసిఉంది, ఇప్పటికే అమలు చేసిన బల్గేరియా, సైప్రస్, మరియు రొమేనియా దీనికి మినహాయింపు. ప్రస్తుతం ఈ ప్రాంతం 400 మిలియన్ల జనాభాకు మరియు ప్రాంతానికి వ్యాపించి ఉంది.
షెంగెన్ వీసా
షెంగెన్ నియమాలను పూర్తిగా అమలు చేయడానికి ముందు, ప్రతి రాజ్యం నాలుగు రంగాలలో తన సంసిద్ధతను అంచనా వేసుకోవలసిన అవసరం ఉంది: వాయు సరిహద్దులు, వీసాలు, పోలీసు సహకారం, మరియు వ్యక్తిగత సమాచార రక్షణ. ఈ మదింపు ప్రక్రియలో ఒక ప్రశ్నాపత్రం మరియు అంచనా వేయబడుతున్న దేశంలో ఎంపిక చేసిన సంస్థలు మరియు పనిప్రదేశాలకు EU నిపుణుల సందర్శనలు ఉంటాయి.
2004లో EUలో కూడా చేరిన సైప్రస్, షెంగెన్ ఒప్పందంపై సంతకం చేసినప్పటికీ, 2010 వరకు సైప్రస్ సంక్షోభం కారణంగా అమలుచేయలేకపోయింది. సైప్రియాట్ విదేశీ వ్యవహారాల మంత్రి గియోర్గోస్ లిల్లికాస్ ప్రాకరం, "షెంగెన్ పై ఆధారపడిన కఠినమైన మరియు సంపూర్ణ నియంత్రణ టర్కిష్ సైప్రియాట్‌ల దైనందిన ఆధారంగా గొప్ప విపత్తును సృష్టించనుంది", సంక్షోభం యొక్క పరిష్కారానికి ముందే ఈ నియంత్రణ సాధ్యమవుతుందా అనేకి అనిశ్చితంగా ఉంది. EU వెలుపల ఉన్న సావరిన్ బేస్ ఏరియాస్ కొరకు, "ఇతర పర్యవేక్షణ మరియు నిర్వహణ"లు అవసరమవుతాయి.