చతుర్యుగాలు
హిందూ సంప్రదాయముననుసరించి కొన్ని సంవత్సరములు కలిపి ఒక యుగము గా కాలమానము లెక్కింపబడుతున్నది. అలా నాలుగు యుగాలు చెప్పబడ్డాయి.
మంచుయుగం
మరొక పరిశోధకుడు విలియమ్ రుడిమ్యాన్ వింతైన గుణం నియంత్రణ ప్రభావం కొనసాగుతూ 41,000- మరియు 26,000-సంవత్సరాల వర్తులాల్లో హరిత గృహ వాయువు ఉత్పత్తులతో కలవడం చేత 100,000-సంవత్సరాల వర్తులాన్ని వివరించే ఒక నమూనాను సూచించాడు. పీటెర్ హేబెర్స్ యొక్క మరొక సిద్ధాంతంలో అతను 41,000 సంవత్సరాల వర్తులం ఎల్లప్పుడూ ప్రబలంగా ఉంటుందని, కాని భూమి రెండవ లేదా మూడవ వర్తులం మాత్రమే మంచు యుగాన్ని ప్రారంభించగల వాతావరణ పరిస్థితుల ఒక విధానంలోకి ప్రవేశించిందని పేర్కొన్నాడు. దీని ప్రకారం 100,000 సంవత్సరాల ఆవర్తకత అనేది నిజానికి 80,000 మరియు 120,000 సంవత్సరాలు ఉనికిలో ఉన్న వర్తులాలు కలిపిన సగటుచే సృష్టించబడిన ఒక భ్రమగా తెలుసుకోవచ్చు (నేచుర్ 434, 2005, ). ఈ సిద్ధాంతం డిడైయిర్ పాయిలార్డ్ ప్రతిపాదించిన ఒక సాధారణ అనుభావిక బహు-స్థితి నమూనాతో స్థిరంగా ఉంది . పాయిలార్డ్ ఆఖరి ప్లేయిస్టోసెసె హిమనదీయ వర్తులాలను మూడు సదృశ-స్థిర 
వాతావరణ స్థితుల మధ్య హెచ్చుతగ్గుల వలె చూడవచ్చని సూచించాడు. ఈ హెచ్చుతగ్గులు కక్షీయ బలాలచే ప్రేరేపించబడుతాయి, ప్రారంభ ప్లెయిస్టోసెనెలో 41,000-సంవత్సరాల హిమనదీయ వర్తులాలు రెండు వాతావరణ స్థితుల మధ్య హెచ్చుతగ్గుల నుండి మాత్రమే సంభవించాయి. ఈ నడవడికను వివరించే 
ఒక గతి శాస్త్రీయ నమూనాను పీటెర్ డిట్లెవ్సెన్ ప్రతిపాదించాడు . ఇది ఆఖరి ప్లేయిస్టోసెనె హిమనదీయ వర్తులాలు బలహీనమైన 100,000 సంవత్సరాల అసాధారణత వర్తులం కారణంగా సంభవించలేదని సూచనకు మద్దతుగా ఉంటుంది, కాని ఇది ప్రధానంగా 41,000-సంవత్సరాల వంకర వర్తులానికి ఒక విరళ ప్రతిస్పందనగా చెప్పవచ్చు.