లోబోటోమి
ఫ్రీమాన్ మొదటి ట్రాన్సార్బిటల్ లోబోటోమిని ఒక బ్రతికి ఉన్న రోగి పైన 1946లో చేసాడు. దాని సరళత్వం ఇది వరకటి జటిలమైన ప్రక్రియకు అవసరమయ్యే శస్త్రచికిత్సకు సంబంధించిన సౌలభ్యాలు లేని పిచ్చి ఆసుపత్రులలో కూడా ఈ రకమైన శస్త్రచికిత్సను చేయగలిగే అవకాశాన్ని సూచించింది (ఎక్కడయితే సాంప్రదాయికమైన అనస్థీషియా అందుబాటులో లేదో, అక్కడ రోగిని అపస్మారక స్థితిలోనిని తీసుకువెళ్ళడానికి ఎలెక్ట్రోకన్వల్సివ్ చికిత్సని ఉపయోగించాలని ఫ్రీమాన్ సూచించడం). 1947లో, ఫ్రీమాన్ మరియు వాట్స్ యొక్క భాగస్వామ్యం అంతమయ్యింది ఎందుకంటే ఫ్రీమాన్ లోబోటోమిని ఒక శస్త్రచికిత్స స్థాయి నుండి సరళమైన "కార్యాలయపు" ప్రక్రియగా మార్పు చేయడం వాట్స్‌కు గిట్టలేదు. 1940 నుండి 1944 మధ్యకాలంలో, యునైటెడ్ స్టేట్స్‌లో 684 లోబోటోమి శస్త్రచికిత్సలు నిర్వహించబడ్డాయి. కానీ, ఫ్రీమాన్ మరియు వాట్స్ ద్వారా ఈ సాంకేతిక పద్ధతి యొక్క ఉద్వేగపూరితమైన ప్రచారాభ్యున్నతి వల్ల, ఆ సంఖ్యలు దశాబ్దం పూర్తయ్యేసరికి చాలా పదునుగా హెచ్చయినాయి. 1949లో, అంటే USలో లోబోటోమి శస్త్రచికిత్సలు తారాస్థాయి చేరుకున్న సంవత్సరంలో 5,074 ప్రక్రియలు చేపట్టడం జరిగింది, 1951వ సంవత్సరానికి USలో 18,608 మందికి లోబోటోమి శస్త్రచికిత్స చేయడం జరిగింది.
అనస్థీషియా
మోర్టాన్ మొదట తను ఉపయోగించిన మత్తు కారక పదార్ధాన్ని దాచడానికి ప్రయత్నించాడు. దాన్ని లెథియాన్ అని పిలిచాడు. దీనికి ఆయన అమెరికా పేటెంట్‍ను పొందాడు. 1846 చివరకల్లా ఈ విషయం చాలా తొందరగా పాకిపోయింది. ఐరోపాలో గౌరవనీయులైన శస్త్రచికిత్సా నిపుణులైన లిస్టొన్, డీఫెన్‍బాఖ్, పిరొగోవ్, సైమ్ వంటి వైద్యులు ఈథర్‍ను ఉపయోగించి అనేక శస్త్ర చికిత్సలను నిర్వహించారు. అమెరికా జాతీయుడు, వైద్యుడ అయిన బాట్, లండన్ దంత వైద్యుడయిన జేమ్స్ రాబిన్‍సన్‍ను, మిస్ లాన్స్ డేల్ పై దంతసంబంధమైన విధానాన్ని నిర్వహించడానికి ప్రోత్సహించాడు. ఇది ఆపరేటర్ అనస్థటిస్ట్ చేత నిర్వహించబడిన మొదటి కేసు. అదేరోజు, 1846 డిసెంబరు 19 న స్కాటలాండ్‍లోని డమ్ ప్రైస్ రాయల్ వైద్యశాలలోని డాక్టర్ స్కాట్, శస్త్రచికిత్సావిధానాన్ని నిర్వహించడానికి ఈథర్‍ను ఉపయోగించాడు. ఆసంవత్సరంలోనే దక్షణార్థ గోళంలో దీన్ని మొదటిసారిగా టాస్మానియాలోని లాన్సెస్టాన్ లో ఉపయోగించారు. అధికంగా వాంతులవడం, మండే స్వభావం ఉండడం దీనిలోని అననుకూలతలు. వీటి వలన ఇంగ్లండ్‌లో క్లోరోఫాం వచ్చింది.