లోబోటోమి
లోబోటోమి (: "లోబ్ (మెదడు)" యొక్క; τομή – tome: "cut/slice") అనేది ఒక న్యూరోసర్జికల్ ప్రక్రియ, అది ఒక రకమైన సైకో సర్జరి, దానిని leukotomy లేదా leucotomy (గ్రీకు భాష λευκός – "leukos" : "స్పష్టమైన/తెల్లదయిన" మరియు ""టోమె" " ) అని కూడా పిలుస్తారు. దీనిలో ప్రిఫ్రంటల్ కార్టెక్స్ నుండి మరియు అదే కార్టెక్స్ వరకు ఉండే సంబంధాలను కత్తిరించడం జరుగుతుంది, ప్రిఫ్రంటల్ కార్టెక్స్ అనేది, మెదడు యొక్క ఫ్రంటల్ లోబ్స్ యొక్క ముందరి భాగం. మొదట్లో ల్యూకోటోమిగా పేరొందిన ప్రక్రియ, 1935లో ప్రారంభమయిన దగ్గరి నుండి వివాదాస్పదంగా ఉన్నప్పటికీ, అది రెండు దశాబ్దాలకు పైగా ఒక ముఖ్యస్రవంతి ప్రక్రియ, దీనివల్ల తరచు సంభవించే మరియు తీవ్రము అయిన సైడ్ ఇఫెక్ట్స్ ఉంటాయన్న సాధారణ గుర్తింపు ఉన్నప్పటికీ సైకియాట్రిక్ (మరియు అప్పుడప్పుడూ ఇతర) స్థితులకు నిర్దేశించేవారు. 
1949లో శరీరధర్మ శాస్త్రం లేదా వైద్య నోబెల్ పురస్కారం ఆంటోనియో ఎగాస్ మోనిజ్‌కు వచ్చింది. కొన్ని రకాల తీవ్రమయిన మానసిక ఋగ్మతలలో ల్యూకోటోమికి సంబంధించిన గుణపర్చగల విలువను కనిపెట్టినందుకు గాను అతనికి ఈ పురస్కారం లభించింది.
ఆధునిక న్యూరోలెప్టిక్ (ఆంటిసైకోటిక్) ఔషధాలను ప్రవేశపెట్టినపుడు దాని ఉపయోగం యొక్క పురోభివృధ్ధి సమయం 1940వ దశాబ్దపు తొలి సంవత్సరాల నుండి 1950వ దశాబ్దపు మధ్య భాగం వరకు ఉండింది. 1951 వచ్చే సరికి యునైటెడ్ స్టేట్స్‌లో 20,000 లోబోటోమీలు చేసారు. ఈ ప్రక్రియ యొక్క తగ్గుదల తొందరపాటు చర్యగా కాకుండా క్రమక్రమంగా సంభవించింది. 1954లో ఆంటిసైకోటిక్ ఔషధం క్లోర్‌ప్రోమాజైన్ కెనడాలో ప్రవేశించాక ఒట్టావా యొక్క సైకియాట్రిక్ ఆసుపత్రులలో, ఉదాహరణకు, 1953లో 153 లోబోటోమీలు చేస్తే ఆ సంఖ్య 1961 నాటికి 58కి తగ్గింది.
లోబోటోమి
ఇటాలియన్ మానసిక వైద్యుడు అమర్రో ఫియాంబెర్టి యొక్క కార్యకుశలతతో స్ఫూర్తినొంది, ఫ్రీమాన్ ఒక సమయంలో ఫ్రంటల్ లోబ్స్‌ను, తలపై రంధ్రాలు చేయడం ద్వారా కాకుండా ఐ సాకెట్స్ ద్వారా చేరాలని తలచాడు. 1945లో అతను తన వంటగదిలోనుండి ఐస్పిక్ తీసి, ఈ ఉపాయాన్ని ద్రాక్షపళ్ళ మీదా మరియు శవాల మీదా పరీక్షించడం మొదలు పెట్టాడు. ఈ కొత్త "ట్రాన్స్ఆర్బిటల్" లోబోటోమిలో పై కనుబొమను పైకెత్తి ఒక సన్నటి సర్జికల్ పరికరం యొక్క మొనను (పైన వర్ణించిన వైర్ లూప్ ల్యూకోటోమి నుండి అది చాలా భిన్నంగా ఉన్నప్పటికీ తరచు దీనిని ఆర్బిటోక్లాస్ట్ లేదా ల్యూకోటోమి అంటారు) కనుబొమ క్రింద, ఐసాకెట్ పైభాగానికి ఎదురుగా ఉంచడం జరుగుతుంది. ఆర్బిటోక్లాస్ట్‌ను బొమికె యొక్క పల్చటి పొరగుండా, ముక్కు యొక్క వంతెన యొక్క మైదానం గుండా మెదడులోపలికి, ఇంటర్‌హెమిస్ఫెరికల్ ఫిషర్‌కు పదిహేను డిగ్రీల దిశగా చొప్పించడానికి ఒక కొయ్యగూటాన్ని ఉపయోగిస్తారు. ఆర్బిటోక్లాస్ట్‌ను ఫ్రంటల్ లోబ్స్ లోపలికి అయిదు సెంటిమీటర్లు సాగదీసి చొప్పించడం జరుగుతుంది, ఆ తర్వాత, దాని మొన (ముక్కు దిశగా) తలకు వ్యతిరేకదిశగా కోసే విధంగా ఆర్బిట్ రంధ్రానికి నలభై డిగ్రీల దిశగా ఇరుసు తిప్పడం జరుగుతుంది. పరికరాన్ని తటస్థమైన స్థితికి వెనక్కు తెచ్చి, లోపలి దిశగా వెలుపలి దిశగా కోయబడటానికి ఇరువైపులా ఇరవై ఎనిమిది డిగ్రీల ఇరుసు తిప్పే పని చేసేముందు మెదడుకు రెండు సెంటిమీటర్లు మరింతగా లోపలికి చొప్పిస్తారు. (వర్ణించబడిన చివరి కోత అంతమయ్యేపుడు, మరింత విప్లవాత్మకమైన మార్పులో, ఆర్బిటోక్లాస్ట్ యొక్క పిడిభాగాన్ని పై దిశగా పరికర్మ్ ఇంటర్‌హెమిస్ఫెరికల్ ఫిషర్ యొక్క కార్టెక్స్ యొక్క దిగువవైపు నిలువుగా కోయడం కొరకు బలవంతంగా చొప్పిస్తారు; దానిని "డీప్ ఫ్రంటల్ కట్" అంటారు). అన్ని కోతలను థాలమస్‌ను ప్రిఫ్రంటల్ కార్టెక్స్ యొక్క కార్టికల్ కణజాలంతో కలిపే తెల్లటి పీచు పదార్ధాన్ని అడ్డముగా కోయడానికి రూపకల్పన చేయడం జరిగింది. ల్యూకోటోమిని ఆ తర్వాత వెనక్కు తీసుకుని ఆ తర్వాత ప్రక్రియను మరోవైపు తిరిగి మళ్ళీ చేయడం జరుగుతుంది.