రబ్బరు
భారతదేశంలో, వ్యాపారరీత్యా సహజ రబ్బరు సేద్యాన్ని బ్రిటిష్ వలసవచ్చిన వారు పరిచయం చేశారు, అయితే భారతదేశంలో వ్యాపార స్థాయిలో రబ్బరును పెంచడానికి ప్రయోగాత్మక ప్రయత్నాలు 1873నాటికి కలకత్తా, బొటానికల్ గార్డెన్స్‌లో ప్రారంభమయ్యాయి. భారతదేశంలోని మొట్టమొదటి వ్యాపార "హివీయా" సాగు 1902లో కేరళలో తెట్టేకాడులో ప్రారంభమైంది. 19వ మరియు ప్రారంభ 20వ శతాబ్దాల్లో, దీనిని తరచూ "ఇండియా రబ్బరు"గా పిలిచేవారు. కొన్ని రబ్బరు సాగులు బ్రిటీష్ వారు పాకిస్థాన్‌లో కూడా ప్రారంభించారు.
నీలిమందు
నీలిమందుకీ భారతదేశానికీ చాలా గట్టి లంకె ఉంది. సింధు నాగరికత రోజులనుండి వృక్షసంపద నుండి రంగులు తీసి వాడటం భారతీయులకి తెలుసు. హరప్పా దగ్గర దొరకిన ఒక వెండి పాత్ర చుట్టూ చుట్టబెట్టిన అద్దకపు బట్టే దీనికి నిదర్శనం. అజంతా గుహలలో ఉన్న చిత్రాలలో మొక్కలనుండి తీసిన రంగులు కనిపిస్తున్నాయి. కౌటిల్యుడి అర్థశాస్త్రంలో రంగుల ప్రస్తావన ఉంది. రంజనాలు మొక్కల నుండి తయారు చెయ్యటమే కాకుండా వాటిని బట్టలకి అద్దటంలో ఉన్న సాంకేతిక సూక్ష్మాలని కూడా కనిపెట్టేరు భారతీయులు. ఎనిమిదవ శతాబ్దం నాటికే మధ్య ఆసియాలోనూ, ఈజిప్ట్ లోనూ భారతదేశంలో చేసిన అద్దకం బట్టలు మంచి ప్రాచుర్యంలో ఉండేవి. పదమూడవ శతాబ్దంలో ఇండియా వచ్చిన మార్కోపోలో ఇండియాలో నీలిమందు వాడకం గురించి ప్రస్తావించేడు. అప్పటికి గ్రీకు దేశంలోనూ, రోములోనూ ఈ నీలిరంగు రంజనం వాడకంలో లేకపోలేదు. కాని ఈ రంగుకి 'ఇండిగో' అన్న పేరు రావటానికి మార్కోపోలో ఇండియాలో ఈ రంగుని చూడటమే అని అభిజ్ఞవర్గాల నమ్మకం. గ్రీకు భాషలో "ఇండికాన్" అన్నా లేటిన్ భాషలో "ఇండికమ్" అన్నా "ఇండియా నుండి వచ్చినది" అనే అర్థం.