బెస్సేమర్ పద్ధతి
బెస్సేమర్ పద్ధతి అనేది కరిగించిన పిగ్ ఐరన్ నుండి భారీస్థాయిలో పారిశ్రామిక పద్ధతిలో ఉక్కును ఉత్పత్తి చేసిన తొలి చౌకైన పద్ధతి. ఈ పద్ధతిని కనిపెట్టిన హెన్రీ బెస్సేమర్ తదనంతరము అతని పేరు మీదుగా పేరు పెట్టబడినది, అతను ఈ పద్ధతి పై 1855లో విశిష్ట అధికారమును పొందాడు. ఈ పద్ధతి 1851 లో విలియం కెల్లీ చేత ఒంటరిగా అవిష్కరించబడింది. ఈ పద్ధతి పారిశ్రామిక స్థాయిలో కాకుండా ఐరోపా బయట చాలా వందల సంవత్సరముల పాటు వినియోగించబడింది. దీని యొక్క ముఖ్యమైన సూత్రము వచ్చేసి కరిగిన ఐరన్ గుండా గాలిని పంపించి భస్మీకరణము చేసి మలినములు తొలగించడముగా ఉంది. భస్మీకరణము కూడా ఐరన్ రాశి యొక్క ఉష్ణోగ్రతను పెంచుతుంది మరియు అది కరిగే ఉండేలా చేస్తుంది.
ఎంతో వేడికి కానీ కరగని ఒక మూల పదార్ధమును పొరలా వేసి చేసే పద్ధతి "మూల బెస్సేమర్ పద్దతి (బేసిక్ బెస్సేమర్ ప్రాసెస్)" లేదా దీనిని కనిపెట్టిన సిడ్నీ గిల్క్రిస్ట్ థామస్ తదనంతరము నుండి "గిల్క్రిస్ట్-థామస్ పద్ధతి " అని పిలవబడుతున్నది.
కుమారి ఖండం
1864 లో, ఇంగ్లీష్ జూలాయిస్ట్ ఫిలిప్ ఎస్క్లెటెర్ భారతదేశం, మడగాస్కర్ మరియు ఖండాంతర ఆఫ్రికా మధ్య మునిగిపోయిన భూమి కనెక్షన్ ఉనికిని ప్రతిపాదించారు. అతను ఈ మునిగిపోయిన భూమి లెమూరియాను పేర్కొన్నాడు, ఎందుకంటే ఈ మూడు డిస్కమ్డ్ ల్యాండ్ల మీద లెముర్-లాంటి ప్రైమేట్స్ (ప్రెప్సిరిణిని) ఉనికిని వివరించడానికి చేసిన ప్రయత్నాలలో ఈ భావన మూలంగా ఉంది. ఖండాంతర చలనం సిద్ధాంతం ద్వారా లెమూరియా సిద్ధాంతం వాడుకలోనికి రాకముందే, పలువురు పండితులు మద్దతు ఇచ్చారు మరియు విస్తరించారు. హెన్రీ ఫ్రాన్సిస్ బ్లాన్ఫోర్డ్చే 1873 భౌగోళిక భౌగోళిక పాఠ్య పుస్తకంలో భారతీయ పాఠకులకు ఈ భావన పరిచయం చేయబడింది. బ్లెన్ఫోర్డ్ ప్రకారం, క్రెటేషియస్ కాలంలో అగ్నిపర్వత చర్యల కారణంగా భూకంపంతో మునిగిపోయింది. 1870 ల చివరిలో, లెమురియా సిద్ధాంతం ప్రస్తుత తమిళనాడులో దాని మొదటి ప్రతిపాదకులను కనుగొంది, ఆదియర్-ప్రధాన కార్యాలయం ఉన్న తత్వసంబంధ సమాజం యొక్క నాయకులు దీని గురించి రాశారు.