భారత స్వాతంత్ర్య చట్టం 1947
భారత స్వాతంత్ర చట్టం 1947 అన్నది బ్రిటీష్ ఇండియాను భారత, పాకిస్తాన్ అన్న రెండు స్వతంత్ర డొమినియన్లు ఏర్పాటుచేస్తూ విభజించేందుకు యునైటెడ్ కింగ్ డమ్ పార్లమెంట్ చేసిన చట్టం. జూలై 18, 1947న చట్టం రాజసమ్మతి పొందింది, భారత స్వాతంత్రం, పాకిస్తాన్ ఏర్పాటు ఆగస్టు 15 తేదీన జరిగాయి. ఐతే వైశ్రాయ్ లార్డ్ మౌంట్‌బాటన్ ఆగస్టు 15వ తేదీన అధికార బదిలీ కోసం ఢిల్లీలో ఉండవలసి రావడంతో, పాకిస్తాన్ 14 ఆగస్టు 1947న ఆవిర్భావ దినోత్సవాన్ని జరుపుకుంది.
హరి సింగ్
1947 లో, భారతదేశం బ్రిటీష్ పాలన నుండి స్వాతంత్ర్యం పొందడంతో, జమ్మూ మరియు కాశ్మీర్ భారతదేశం లేదా పాకిస్తాన్లో చేరబోమని స్వతంత్రంగా ఉండటానికి ప్రయత్నం చేసారు. హరి సింగ్ మొదట భారతదేశం ద్వారా తన స్వాతంత్రాన్ని కాపాడుకున్నాడు. రాచరిక రాష్ట్రాల పాలకులు, భారతదేశం లేదా పాకిస్తాన్కు ఒప్పుకోవటానికి నిర్ణయించటంలో, ప్రజల కోరికలను గౌరవించాలని విస్తృతమైన నమ్మకం ఉంది, కానీ అలాంటి నిర్ణయాలపై చర్చించడానికి కొంతమంది పాలకులు ఏ చర్యలు చేపట్టారు. జమ్ము మరియు కాశ్మీర్ ముస్లింల మెజారిటీ రాష్ట్రంగా ఉంది మరియు పాకిస్తాన్ నుంచి ఆపాష్తుస్తాన్ గిరిజనులను జమ్మూ మరియు కాశ్మీర్లో హరి సింగ్ భారతదేశానికి చేరుకుంటాడనే అభిప్రాయంతో ముట్టడించాలని ప్రయత్నాలు జరుగుచుండగా. హరి సింగ్ సహాయం కోసం భారతదేశానికి విజ్ఞప్తి చేశారు. భారతీయ ప్రధానమంత్రి నెహ్రూ సైనికులను పంపడానికి సిద్ధంగా ఉన్నా, భారత్ యొక్క గవర్నర్-జనరల్ లార్డ్ మౌంట్బాటెన్ భారతదేశం తన దళాలను పంపించేముందు భారతదేశానికి ఒప్పుకోవటానికి మహారాజాకు సలహా ఇచ్చాడు. అందువల్ల, అత్యవసర పరిస్థితిని పరిశీలిస్తే, మహారాజా భారతదేశం యొక్క డొమినియన్కు ఒక వాయిద్య ఒప్పందం కుదుర్చుకున్నాడు.