భారతదేశ సైనిక చరిత్ర
క్రీ.శ 1674 సంవత్సరంలో పూణె కేంద్రంగా శివాజీ, బీజాపూర్ సుల్తానుల నుండి స్వాతంత్ర్యాన్ని ప్రకటించుకున్నాడు. మొఘల్ సామ్రాజ్యం విచ్ఛిన్నమవుతున్న దశలో ఏర్పడిన రాజకీయశూన్యతని నింపిన మరాఠా సామ్రాజ్యంకి అదే నాంది పలికింది. శివాజీ అద్భుతమైన సైనిక, పరిపాలనా విభాగాలను ఏర్పరిచాడు. జీవితం మొత్తం మొఘల్ చక్రవర్తి ఔరంగజేబుతో యుద్ధాలతోనూ, గెరిల్లా దాడులతోనూ గడిపిన శివాజీ క్రీ.శ1680 సంవత్సరంలో కన్నుమూశాడు. గొప్ప సామ్రాజ్యాన్ని స్థాపించినప్పటికీ, శివాజీ మరణించే సమయానికి మరాఠా సామ్రాజ్యం స్థిరపడలేదు. ఔరంగజేబు మరణించిన తర్వాతే, మరాఠాలు సామ్రాజ్యాన్ని ఏర్పరచగలిగారు.
మహారాజా జైసింగ్ II
కచవాహ పాలకులు మాల్వాను పాలించటానికి 1714 మరియు 1737 మధ్య కాలంలో మూడుసార్లు నియమింపబడ్డారు. జైసింగ్ యొక్క మొదటి మాల్వా వైస్-రాయల్టీ (సుబహ్దర్) (1714–1717)లో, దక్షిణ (దక్కన్) రాజ్యము నుంచి లోనికి ప్రవేశించిన ఒంటరి మరాఠా యుద్ధ కూటములను జైసింగ్ స్థిరముగా పోరాడి తరిమివేసాడు.
1728లో పేష్వా బాజీ రావు, మొఘల్ దక్కన్ లోని భాగమయిన హైదరాబాద్ యొక్క నిజాంను ఓడించాడు, (షేగాన్ ఒడంబడిక, ఫిభ్రవరి 1728). నిజాం స్వంత సంస్థానాలను వాడుకోవడానికి బాజీరావుతో కుదిరిన ఒప్పందం వలన, మరాఠాలకు బేరార్ మరియు ఖాందేశ్ నుంచి హిందూస్తాన్ లోనికి ప్రవేశించటానికి ఉచిత మార్గమునకు నిజాం అనుమతినిచ్చాడు. దీనితో మరాఠాలు మాల్వా అవతల దక్షిణ సరిహద్దులో స్థిర స్థావరాన్ని ఏర్పాటు చేసుకోవడానికి అవకాశం లభించింది. 1728 నవంబర్ 29న మాల్వా అధిపతి గిరిధర్ బహదూర్ పై పేష్వా సోదరుడు, చిమాజి అప్ప సాధించిన విజయము ఫలితముగా, నర్మదా దక్షిణ సరిహద్దు ప్రాంతములోని ఎక్కువ భాగము మరాఠాలు తీవ్రముగా బాధపడుతున్నారు.