బెస్సేమర్ పద్ధతి
బెస్సేమర్ పద్ధతి అనేది కరిగించిన పిగ్ ఐరన్ నుండి భారీస్థాయిలో పారిశ్రామిక పద్ధతిలో ఉక్కును ఉత్పత్తి చేసిన తొలి చౌకైన పద్ధతి. ఈ పద్ధతిని కనిపెట్టిన హెన్రీ బెస్సేమర్ తదనంతరము అతని పేరు మీదుగా పేరు పెట్టబడినది, అతను ఈ పద్ధతి పై 1855లో విశిష్ట అధికారమును పొందాడు. ఈ పద్ధతి 1851 లో విలియం కెల్లీ చేత ఒంటరిగా అవిష్కరించబడింది. ఈ పద్ధతి పారిశ్రామిక స్థాయిలో కాకుండా ఐరోపా బయట చాలా వందల సంవత్సరముల పాటు వినియోగించబడింది. దీని యొక్క ముఖ్యమైన సూత్రము వచ్చేసి కరిగిన ఐరన్ గుండా గాలిని పంపించి భస్మీకరణము చేసి మలినములు తొలగించడముగా ఉంది. భస్మీకరణము కూడా ఐరన్ రాశి యొక్క ఉష్ణోగ్రతను పెంచుతుంది మరియు అది కరిగే ఉండేలా చేస్తుంది.
ఎంతో వేడికి కానీ కరగని ఒక మూల పదార్ధమును పొరలా వేసి చేసే పద్ధతి "మూల బెస్సేమర్ పద్దతి (బేసిక్ బెస్సేమర్ ప్రాసెస్)" లేదా దీనిని కనిపెట్టిన సిడ్నీ గిల్క్రిస్ట్ థామస్ తదనంతరము నుండి "గిల్క్రిస్ట్-థామస్ పద్ధతి " అని పిలవబడుతున్నది.
మతుకుమల్లి వెంకట సుబ్బారావు
1960లో ఆయన "పార్టిషన్ నంబర్ థియరీ" యొక్క "సర్వసమాన ధర్మములు", p (n, వంటి వాటిపై అధ్యయనం చేయుట ప్రారంభించారు.ఆయన "A మరియు B పూర్ణ సంఖ్యలైతే ( 0 ≤ B < A),p(An+B) సరి సంఖ్య అయితే దానికి అనంతమైన అనేకమైన n విలువలు, బేసి సంఖ్య అయితే అనేక n విలువలు ఉంటాయని" ప్రతిపాదించాడు. ఈ ప్రతిపాదన ప్రయోగాత్మకంగా ఋజువు అయినది. "కెన్ ఒనో" అనే శాస్త్రవేత్త సరిసంఖ్య అయిన సందర్భంలో పై ప్రతిపాదన ఎల్లప్పుడూ సత్యమని చూపాడు. బేసి విషయంలో n అనే సంఖ్యకు p (An+B) కూడా బేసిసంఖ్య.అందువలన దానికి అనంతమైన n విలువలు ఉంటాయి. సాధారణీకరించిన ప్రతిపాదనను "మోర్రిస్ న్యూమెన్" ప్రతిపాదించాడు.