తెలుగు
తెలుగు లిపి చాలవరకు ఉచ్చరించగల ఏకాక్షరాలతో ఉండి, ఎడమనుండి కుడికి, సరళమైన, సంక్లిష్టమైన అక్షరాల సరళితో కూడి ఉంటుంది. ఈ విధమైన ఉచ్చరించగల ఏకాక్షరాలు అనేకంగా ఉండడానికి ఆస్కారం ఉన్నందువల్ల, అక్షరాలు "అచ్చులు" (వొవెల్స్ లేదా స్వర్) మరియు "హల్లులు" (కాన్సొనెంట్స్ లేదా వ్యంజన్) అన్న ప్రధానమైన ప్రమాణాలను కలిగి ఉన్నాయి. హల్లుల రూపు వాటి వాడుకను బట్టి, సందర్భానుసారము మార్పు చెందుతూ ఉంటుంది. అచ్చుల ధ్వని వాటిలో లేనప్పుడు హల్లులు పరిశుద్ధమైనవిగా పరిగణించబడతాయి. అయితే, హల్లులను వ్రాయడానికీ, చదవడానికీ, అచ్చు "అ"ను చేర్చడం సాంప్రదాయకం. హల్లులు వేర్వేరు అచ్చులతో చేరినప్పుడు, అచ్చుఅంశం వర్ణ పరిచ్ఛేదముతో "మాత్రలు" అన్నసంకేతాలను ఉపయోగించడంతో గుర్తింపబడుతుంది. ఈ "మాత్రల" ఆకారాలు తమ తమ హల్లుల ఆకారాలకు ఎంతో విరుద్ధంగా ఉంటాయి. తెలుగులో ఒక వాక్యం "పూర్ణవిరామం"తో కానీ, "దీర్ఘవిరామం"తో కానీ ముగించబడుతుంది. అంకెలను గుర్తించడానికి తెలుగులో ప్రత్యేకంగా సంకేతాలున్నా, అరబిక్ అంకెలే విస్తృతంగానూ, సర్వసాధారణంగానూ ఉపయోగింపబడుతున్నాయి. ఈ విధంగా, తెలుగులో, 16 అచ్చులు, 3 విశేషఅచ్చులు, 41 హల్లులు చేరి మొత్తం 60 సంకేతాలు ఉన్నాయి.
రెండు
ఇరుగోరు both shares, the whole, the gross crop.
ఇరుచక్కి both sides.
ఇరుచాళ్లదుక్కి a second ploughing.
ఇరుతిగ or ఇత్తిగ six at dice:
ఇరుతూము or ఇద్దుము two bushels. See తూము.
ఇరుదెసల on both sides.
ఇరునాలుగు twice four.
ఇరువది or ఇరువై or ఇరవై twice ten.
ఇరువంకల on both sides, from side to side.
ఇరువురు or ఇరుగురు both persons.ఇప్పుడు ప్రపంచ వ్యాప్తంగా వాడే "రెండు" అంకె సూచన బహుశా పూర్వం భారతదేశంలో రెండు అడ్డుగీతలతో ప్రాంభమయ ఉండవచ్చును. ఇప్పుడు కూడా జపానీ, చైనా భాషలలో అలాగే వ్రాస్తారు. తరువాత గుప్తుల కాలంలో అది 45 డిగ్రీలు వాలుగా మారింది. త్వరగా వ్రాయడానికి వీలుగా ఆ రెండు గీతలను కలిపే అడ్డగీత మొదలయ్యింది. అరబ్బులు క్రింది అడ్డుగీతను పూర్తిగా నిలువుగా మార్చారు (ప్రశ్న గుర్తులో లాగా). తరువాత ఆధునిక కాలంలో ఉన్న రూపానికి పరిణామం చెందింది.