సాల్మా హాయక్
హాయక్ మెక్సికోలోని వెరాక్రుజ్లో కోట్జాకోల్కోస్‌లో ఒక సంగీత శాల గాయకుడు మరియు ప్రతిభ గల వేగు అయిన డయానా జిమెనెజ్ మరియు ఒక చమురు సంస్థ నిర్వహణాధికారి సామీ హాయక్ దంపతులకు జన్మించింది. హాయక్ యొక్క తండ్రి లెబనన్ యొక్క మెక్సికన్ వంశస్థుడు కాగా, ఆమె తల్లి స్పానిష్ యొక్క మెక్సికన్ వంశస్థురాలు. ఆమెకు మొదటిగా పెట్టిన పేరు సాల్మా, దీనికి అరబిక్‌లో "భద్రత" అని అర్ధం. సంపన్నమైన, పవిత్రమైన క్యాథలిక్ కుటుంబంలో పెరిగిన ఆమె పన్నెండు సంవత్సరాల వయస్సులో లూసియానాలోని అకాడమీ ఆఫ్ స్కేరెడ్ హార్ట్, గ్రాండ్ కోటెయుకు పంపబడింది. అక్కడ ఉన్నప్పుడు, ఆమెకు డెస్లెక్సియా వ్యాధి నిర్ధారించబడింది. ఈమె ఒలింపిక్స్‌లో పాల్గొనేందుకు అభిలషించే నిష్ణాత జిమ్నాస్ట్ కూడా, కానీ మెక్సికన్ జాతీయ జట్టు తరపున పాల్గొనడానికి ఆమె తండ్రి నిరాకరించాడు. హాయక్ ప్రవర్తన సమస్యల కారణంగా, అకాడమీని నడుపుతున్న మతపరమైన సిస్టర్స్ ఆమెను తిరస్కరించారు, దీని వలన ఆమె మళ్లీ మెక్సికోకు చేరుకుంది. ఆ తర్వాత, ఆమె 17 సంవత్సరాలు వచ్చే వరకు టెక్సాస్‌లోని హౌస్టన్‌లో ఉంటున్న ఆమె అత్తతో జీవితాన్ని గడిపింది. ఆమె తన కాలేజీ విద్యను మెక్సికో నగరంలో హాజరు అయ్యింది, ఆమె అక్కడ యూనివర్సిదాద్ ఇబెరోమెరికానాలో అంతర్జాతీయ సంబంధాలను చదివింది. ఆమె కుటుంబం ఆశ్చర్యపడేలా, ఆమె ఒక నటిగా, నటనను వృత్తిగా ఎంచుకుంది.
అహల్యా బాయి హోల్కర్
మహారాణి అహల్యా బాయి హోల్కర్ (1725 మే 31 - 1795 ఆగస్టు 13), మరాఠాలు పరిపాలించిన మాల్వా సామ్రాజ్యపు హోల్కరు వంశ రాణి. రాజమాత అహల్యాబాయి మహారాష్ట్రలోని అహ్మద్ నగర ప్రాంతానికి చెందిన చొండి గ్రామంలో జన్మించారు. ఆమె తన పరిపాలన కాలంలో హిందూ మత కార్యకలాపాలు, ధార్మిక కార్యక్రమాలు నిర్వహించి పేరొందారు.
అహల్యాబాయి భర్త ఖండేరావు హోల్కర్ 1754లో కుంభేర్ యుద్ధంలో మరణించారు. పన్నెండు సంవత్సరాల తర్వాత, ఆమె మామ మల్హర్ రావు హోల్కర్ మరణించారు. ఒక సంవత్సరం గడిచాకా ఆమె మాల్వా రాజ్యపు రాణిగా సింహాసనాన్ని అధిష్టించారు. ఆమె రాజ్యాన్ని థగ్గులనే ప్రఖ్యాత దోపిడీదారుల నుంచి, ఇతర దుండగుల నుంచి రక్షించే ప్రయత్నాలు చేశారు. ఆమె యుద్ధాలలోకి వ్యక్తిగతంగా సైన్యాన్ని నాయకత్వం ముందుకు నడిపారు. తుకోజీరావ్ హోల్కర్‌ను సేనానాయకునిగా నియమించారు.
రాణీ అహల్యాబాయి ఇండోర్, మహేశ్వర్ ప్రాంతాల్లో అనేక హిందూ ఆలయాలను నిర్మించి ప్రసిద్ధికెక్కారు. ఆమె రాజ్యాలకు ఆవల ఉన్న అనేక పవిత్ర స్థలాల్లో ధర్మశాలలు నిర్మించారు. వాటిలో తూర్పున ద్వారక (గుజరాత్) నుంచి మొదలుకొని వారణాసి, ఉజ్జయిని, నాసిక్, గయ, వైద్యనాథ్ ఆలయం (మహారాష్ట్ర) వంటి ప్రాంతాల్లో ధర్మశాలలు నిర్మాణం చేశారు. సోమనాథ్‌లో పాడుబడి, అపవిత్రమైవున్న సుప్రఖ్యాత సోమనాథేశ్వరాలయాన్ని ఆమె పునర్నిర్మించారు.