బెస్సేమర్ పద్ధతి
బెస్సేమర్ పద్ధతి అనేది కరిగించిన పిగ్ ఐరన్ నుండి భారీస్థాయిలో పారిశ్రామిక పద్ధతిలో ఉక్కును ఉత్పత్తి చేసిన తొలి చౌకైన పద్ధతి. ఈ పద్ధతిని కనిపెట్టిన హెన్రీ బెస్సేమర్ తదనంతరము అతని పేరు మీదుగా పేరు పెట్టబడినది, అతను ఈ పద్ధతి పై 1855లో విశిష్ట అధికారమును పొందాడు. ఈ పద్ధతి 1851 లో విలియం కెల్లీ చేత ఒంటరిగా అవిష్కరించబడింది. ఈ పద్ధతి పారిశ్రామిక స్థాయిలో కాకుండా ఐరోపా బయట చాలా వందల సంవత్సరముల పాటు వినియోగించబడింది. దీని యొక్క ముఖ్యమైన సూత్రము వచ్చేసి కరిగిన ఐరన్ గుండా గాలిని పంపించి భస్మీకరణము చేసి మలినములు తొలగించడముగా ఉంది. భస్మీకరణము కూడా ఐరన్ రాశి యొక్క ఉష్ణోగ్రతను పెంచుతుంది మరియు అది కరిగే ఉండేలా చేస్తుంది.
ఎంతో వేడికి కానీ కరగని ఒక మూల పదార్ధమును పొరలా వేసి చేసే పద్ధతి "మూల బెస్సేమర్ పద్దతి (బేసిక్ బెస్సేమర్ ప్రాసెస్)" లేదా దీనిని కనిపెట్టిన సిడ్నీ గిల్క్రిస్ట్ థామస్ తదనంతరము నుండి "గిల్క్రిస్ట్-థామస్ పద్ధతి " అని పిలవబడుతున్నది.
బెస్సేమర్ పద్ధతి
11 వ శతాబ్దపు సాంగ్ సామ్రాజ్యము సమయములో కుమ్మరి కొలిమిలో పోత పోసిన ఐరన్ ను మరల మరలా ఒక చల్లని చోట పగల గొట్టడము ద్వారా "పాక్షిక డీకార్బోనైజేషన్"ను చేసేవారు అని చరిత్రకారుడు అయిన రాబర్ట్ హార్ట్వెల్ తెలిపాడు. చరిత్రకారులు అయిన జోసెఫ్ నీధం మరియు వెర్ట్టైంలు కూడా ఇది ఉక్కును తయారు చేయడములో బెస్సేమార్ పద్ధతి రావడానికి ముందుగా వాడబడిన పద్ధతి అని ధృవీకరించారు. ఈ పద్ధతి తొలిసారిగా గొప్ప పండితుడు మరియు బహుళ శాస్త్రజ్ఞుడు, ప్రభుత్వ అధికారి అయిన షేన్ కుయో (1031–1095) 1075 లో అతను సిజ్హౌను దర్శించినప్పుడు వివరించాడు. ఈ పద్ధతిలో ఐరన్ తయారు చేయబడిన తొలి ప్రదేశములలో బహుశా 11 వ శతాబ్దము సమయములో ఎక్కువగా గొప్ప ఉక్కు-తయారీ ప్రాంతములైన హెనాన్-హెబెయి లతో పాటుగా ఒక జిల్లా అయి ఉండవచ్చు అని హర్వేల్ తెలిపాడు.