బెస్సేమర్ పద్ధతి
బెస్సేమర్ పద్ధతి అనేది కరిగించిన పిగ్ ఐరన్ నుండి భారీస్థాయిలో పారిశ్రామిక పద్ధతిలో ఉక్కును ఉత్పత్తి చేసిన తొలి చౌకైన పద్ధతి. ఈ పద్ధతిని కనిపెట్టిన హెన్రీ బెస్సేమర్ తదనంతరము అతని పేరు మీదుగా పేరు పెట్టబడినది, అతను ఈ పద్ధతి పై 1855లో విశిష్ట అధికారమును పొందాడు. ఈ పద్ధతి 1851 లో విలియం కెల్లీ చేత ఒంటరిగా అవిష్కరించబడింది. ఈ పద్ధతి పారిశ్రామిక స్థాయిలో కాకుండా ఐరోపా బయట చాలా వందల సంవత్సరముల పాటు వినియోగించబడింది. దీని యొక్క ముఖ్యమైన సూత్రము వచ్చేసి కరిగిన ఐరన్ గుండా గాలిని పంపించి భస్మీకరణము చేసి మలినములు తొలగించడముగా ఉంది. భస్మీకరణము కూడా ఐరన్ రాశి యొక్క ఉష్ణోగ్రతను పెంచుతుంది మరియు అది కరిగే ఉండేలా చేస్తుంది.
ఎంతో వేడికి కానీ కరగని ఒక మూల పదార్ధమును పొరలా వేసి చేసే పద్ధతి "మూల బెస్సేమర్ పద్దతి (బేసిక్ బెస్సేమర్ ప్రాసెస్)" లేదా దీనిని కనిపెట్టిన సిడ్నీ గిల్క్రిస్ట్ థామస్ తదనంతరము నుండి "గిల్క్రిస్ట్-థామస్ పద్ధతి " అని పిలవబడుతున్నది.
హెర్నియోర్రాఫీ
పనిచేయదగిన హెర్నియాను సరిచేసే పద్ధతి మొట్టమొదటగా 1880లలో బస్సిని చేత వర్ణించబడింది; బస్సిని టెక్నిక్ ఒక బిగువు మరమ్మతు, దీంట్లో లోపానికి సంబంధించిన అంచులను బలవంతంగా లోపలకు నెట్టడం లేదా శరీరాంగాన్ని సరిదిద్దడం అనేవి లేకుండానే యధాస్థితిలో ఉంచవచ్చు. బస్సిని టెక్నిక్‌లో, సహకీలు స్నాయువు (ట్రాన్స్‌వెర్సస్ అబ్డోమినిస్ కండరం దూరపు చివరల ద్వారా ఏర్పర్చబడినది మరియు అంతర్గత వక్ర కండరం) దాదాపుగా గజ్జపై స్నాయువుకు సన్నిహితంగా ఉండి మూసివేయబడుతుంది.