తెలుగు
తెలుగు లిపి చాలవరకు ఉచ్చరించగల ఏకాక్షరాలతో ఉండి, ఎడమనుండి కుడికి, సరళమైన, సంక్లిష్టమైన అక్షరాల సరళితో కూడి ఉంటుంది. ఈ విధమైన ఉచ్చరించగల ఏకాక్షరాలు అనేకంగా ఉండడానికి ఆస్కారం ఉన్నందువల్ల, అక్షరాలు "అచ్చులు" (వొవెల్స్ లేదా స్వర్) మరియు "హల్లులు" (కాన్సొనెంట్స్ లేదా వ్యంజన్) అన్న ప్రధానమైన ప్రమాణాలను కలిగి ఉన్నాయి. హల్లుల రూపు వాటి వాడుకను బట్టి, సందర్భానుసారము మార్పు చెందుతూ ఉంటుంది. అచ్చుల ధ్వని వాటిలో లేనప్పుడు హల్లులు పరిశుద్ధమైనవిగా పరిగణించబడతాయి. అయితే, హల్లులను వ్రాయడానికీ, చదవడానికీ, అచ్చు "అ"ను చేర్చడం సాంప్రదాయకం. హల్లులు వేర్వేరు అచ్చులతో చేరినప్పుడు, అచ్చుఅంశం వర్ణ పరిచ్ఛేదముతో "మాత్రలు" అన్నసంకేతాలను ఉపయోగించడంతో గుర్తింపబడుతుంది. ఈ "మాత్రల" ఆకారాలు తమ తమ హల్లుల ఆకారాలకు ఎంతో విరుద్ధంగా ఉంటాయి. తెలుగులో ఒక వాక్యం "పూర్ణవిరామం"తో కానీ, "దీర్ఘవిరామం"తో కానీ ముగించబడుతుంది. అంకెలను గుర్తించడానికి తెలుగులో ప్రత్యేకంగా సంకేతాలున్నా, అరబిక్ అంకెలే విస్తృతంగానూ, సర్వసాధారణంగానూ ఉపయోగింపబడుతున్నాయి. ఈ విధంగా, తెలుగులో, 16 అచ్చులు, 3 విశేషఅచ్చులు, 41 హల్లులు చేరి మొత్తం 60 సంకేతాలు ఉన్నాయి.
ఆయత్
ఆయత్ (అరబ్బీ :آية) ఏకవచనం, బహువచనం "ఆయాత్", ( آيات ), ఉర్దూలో ఏకవచనం "ఆయత్", బహువచనం "ఆయాత్" అని పలుకు తారు. దీనర్థం 'సైగ', అల్లాహ్ తన ఆదేశాలను వాక్కులను "సైగలతో" ఖురాన్లో మొత్తం చెప్పేశాడు. ఇదోపెద్ద విశేషం. 
ఖురాన్ లో 6236 ఆయత్ లు ఉన్నాయి. ఈ ఆయత్ లన్నీ 114 సూరాలలోనూ 30 పారాలలోనూ ఉన్నాయి.
ప్రతి ఆయత్ తరువాత దాని సంఖ్యను ఓ చిన్న సున్న మధ్యలో పెడతారు. దీనివల్ల చదవడం సులభతరమౌతుంది. ప్రతి సూరా ఆయత్ సంఖ్య 1 తో ప్రారంభమవుతుంది.