లోబోటోమి
ఫ్రీమాన్ మొదటి ట్రాన్సార్బిటల్ లోబోటోమిని ఒక బ్రతికి ఉన్న రోగి పైన 1946లో చేసాడు. దాని సరళత్వం ఇది వరకటి జటిలమైన ప్రక్రియకు అవసరమయ్యే శస్త్రచికిత్సకు సంబంధించిన సౌలభ్యాలు లేని పిచ్చి ఆసుపత్రులలో కూడా ఈ రకమైన శస్త్రచికిత్సను చేయగలిగే అవకాశాన్ని సూచించింది (ఎక్కడయితే సాంప్రదాయికమైన అనస్థీషియా అందుబాటులో లేదో, అక్కడ రోగిని అపస్మారక స్థితిలోనిని తీసుకువెళ్ళడానికి ఎలెక్ట్రోకన్వల్సివ్ చికిత్సని ఉపయోగించాలని ఫ్రీమాన్ సూచించడం). 1947లో, ఫ్రీమాన్ మరియు వాట్స్ యొక్క భాగస్వామ్యం అంతమయ్యింది ఎందుకంటే ఫ్రీమాన్ లోబోటోమిని ఒక శస్త్రచికిత్స స్థాయి నుండి సరళమైన "కార్యాలయపు" ప్రక్రియగా మార్పు చేయడం వాట్స్‌కు గిట్టలేదు. 1940 నుండి 1944 మధ్యకాలంలో, యునైటెడ్ స్టేట్స్‌లో 684 లోబోటోమి శస్త్రచికిత్సలు నిర్వహించబడ్డాయి. కానీ, ఫ్రీమాన్ మరియు వాట్స్ ద్వారా ఈ సాంకేతిక పద్ధతి యొక్క ఉద్వేగపూరితమైన ప్రచారాభ్యున్నతి వల్ల, ఆ సంఖ్యలు దశాబ్దం పూర్తయ్యేసరికి చాలా పదునుగా హెచ్చయినాయి. 1949లో, అంటే USలో లోబోటోమి శస్త్రచికిత్సలు తారాస్థాయి చేరుకున్న సంవత్సరంలో 5,074 ప్రక్రియలు చేపట్టడం జరిగింది, 1951వ సంవత్సరానికి USలో 18,608 మందికి లోబోటోమి శస్త్రచికిత్స చేయడం జరిగింది.
లోబోటోమి
అనేక సాహిత్యము మరియు సినీమాకు సంబంధించిన ప్రెజెంటేషన్స్‌లో లోబోటోమీస్ భాగంగా ఉన్నాయి. అవి ప్రక్రియకు సంబంధించి సమాజపు వైఖరిని ప్రతిబింబించాయి, కొన్నిసార్లు, మార్చాయి. రాబర్ట్ పెన్ వారెన్ రచించిన 1946 నవల "ఆల్ ది కింగ్'స్ మెన్" లోబోటోమిని "కొమాంచ్ బ్రేవ్‌ను ఒక చట్టవిరుధ్ధంగా అమ్మబడిన చాకుతో ఒక అనుభవం లేనివాడుగా (నొవీస్) కనపడేలా చేసేది" అని వర్ణించాడు. సర్జన్‌ను ఇతరులను ప్రేమతో మార్చలేనివాడు కానీ "ఒక ఉన్నత-స్థాయి వడ్రంగపు పని"కి తలపెట్టిన ఒక అణచివేయబడిన మగాడిగా చిత్రీకరించారు. టెన్నెసీ విలియమ్స్ యొక్క 1958 నాటకం, "సడెన్లి, లాస్ట్ సమ్మర్‌" లో కథానాయికను తన దాయాది సెబాస్టియన్ గురించి నిజం చెప్పడాన్ని ఆపడం కోసం లోబోటోమి చేయిస్తామని బెదిరించడం జరుగుతుంది. సర్జన్, "ఆమె "అధిక ప్రసంగాన్ని" లోబోటోమి ఆపుతుందని నేను హామీ ఇవ్వలేను" అని అంటాడు. ఆమె అత్త దానికి ప్రతిస్పందిస్తూ, "అది జరగవచ్చు, జరగకపోవచ్చు, కానీ ఆమె శస్త్రచికిత్స తరువాత ఆమెను ఎవరు "నమ్ముతారు" , వైద్యుడా?" అని అడుగుతుంది.