రబ్బరు
భారతదేశంలో, వ్యాపారరీత్యా సహజ రబ్బరు సేద్యాన్ని బ్రిటిష్ వలసవచ్చిన వారు పరిచయం చేశారు, అయితే భారతదేశంలో వ్యాపార స్థాయిలో రబ్బరును పెంచడానికి ప్రయోగాత్మక ప్రయత్నాలు 1873నాటికి కలకత్తా, బొటానికల్ గార్డెన్స్‌లో ప్రారంభమయ్యాయి. భారతదేశంలోని మొట్టమొదటి వ్యాపార "హివీయా" సాగు 1902లో కేరళలో తెట్టేకాడులో ప్రారంభమైంది. 19వ మరియు ప్రారంభ 20వ శతాబ్దాల్లో, దీనిని తరచూ "ఇండియా రబ్బరు"గా పిలిచేవారు. కొన్ని రబ్బరు సాగులు బ్రిటీష్ వారు పాకిస్థాన్‌లో కూడా ప్రారంభించారు.
ఫాస్ట్ ఫుడ్
తయారుగా-వండిన ఆహారాన్ని అమ్మకానికి పెట్టడం అనే ఆలోచన పట్టణ అభివృద్ధితో దగ్గరి సంబంధం కలిగి ఉంది. ప్రాచీన రోమ్ నగరాలలోని వీధులలో రొట్టె మరియు సారా అమ్మే దుకాణాలు ఉండేవి. తూర్పు ఆసియన్ నగరాల్లో సామాన్యంగా కనిపించేది నూడుల్ దుకాణం. మధ్య ప్రాచ్యంలో ప్రతిచోటా నేడు ఫ్లాట్ బ్రెడ్ మరియు ఫలాఫెల్ కనిపిస్తాయి. ప్రసిద్ధ భారతీయ ఫాస్ట్ ఫుడ్ వంటకాలు వడ పావ్, పానిపురి మరియు పెరుగు వడ. పశ్చిమ ఆఫ్రికాలోని ఫ్రెంచ్-మాట్లాడే దేశాలలో, తరాల కాలంగా, పెద్ద నగరాల చుట్టూ మరియు లోపల వెలసిన రోడ్డుప్రక్క దుకాణాలు, స్థానికంగా "బ్రోచెట్లు"గా పిలువబడే, (వీటిని అదే పేరిట యూరోప్లో లభించే బ్రెడ్ స్నాక్గా అర్థం చేసుకోకూడదు) ఎన్నో రకాలైన తినడానికి-తయారుగా ఉన్న, చువ్వల్లో కాల్చిన మాంసపు ముక్కల్ని అమ్మడం కొనసాగుతోంది.