షెంగెన్ వీసా
1999లో అమ‌స్ట‌ర్‌డాం ఒప్పందం ద్వారా షెంగెన్ నియమాలు ఐరోపా సమాఖ్య (EU) చట్టంలో పొందుపరచబడ్డాయి, అయితే ఈ ప్రాంతం అధికారికంగా EU సభ్యదేశాలు కాని ఐస్‌లాండ్, నార్వే, స్విట్జర్లాండ్‌లను, మరియు "వాస్తవంగా" మూడు ఐరోపా సూక్ష్మదేశాలైన, మొనాకో, శాన్ మారినో, మరియు వాటికన్ సిటీలను కలిగి ఉంది. రెండు EU సభ్యదేశాలైన–ఐర్లాండ్ మరియు యునైటెడ్ కింగ్డం–తప్ప మిగిలిన అన్ని దేశాలు షెంగెన్ అమలు చేయవలసిఉంది, ఇప్పటికే అమలు చేసిన బల్గేరియా, సైప్రస్, మరియు రొమేనియా దీనికి మినహాయింపు. ప్రస్తుతం ఈ ప్రాంతం 400 మిలియన్ల జనాభాకు మరియు ప్రాంతానికి వ్యాపించి ఉంది.
షెంగెన్ వీసా
షెంగెన్ ఇన్ఫర్మేషన్ సిస్టం ద్వారా ప్రవేశానికి తిరస్కరణ జారీచేయబడనట్లయితే, మరియు వారు ప్రజా విధానం, అంతర్గత భద్రత, ప్రజా ఆరోగ్యం లేదా "ఏ" సభ్య దేశం యొక్క అంతర్జాతీయ సంబంధాలకు ముప్పుగా రూపొందనట్లయితే, ఆ విధమైన అనుమతి ఉన్నవారు బాహ్య సరిహద్దులను దాటవచ్చు. సరిహద్దు దాటడానికి ఒక అదనపు గుర్తింపు పత్రం అవసరమా (మరియు ఏ రకం ఉపయోగించబడుతుంది), మరియు అనుమతిదారుడు ఎంతకాలం సరిహద్దులో మకాం చేయవచ్చు అనేది, ద్వైపాక్షికంగా నియంత్రించబడవచ్చు. మకాం యొక్క గరిష్ఠ కాలపరిమితి మూడు నెలలు మించకుండా ఉండవచ్చు. అనుమతి యొక్క రూప లక్షణాలు నివాసం కొరకు ఏకరీతి లక్షణాల యొక్క రూపాన్ని మూడవ-దేశ 
జాతీయుల కొరకు ఉన్న వాటితో సరిపోవాలి. అనుమతులు ఐదు సంవత్సరాలపాటు అమలులో ఉంటాయి.