జర్మనీ
1914 జూన్ 28న ఆస్ట్రియా రాజకుమారుని హత్య మొదటి ప్రపంచ యుద్ధానికి ప్రేరకమైంది. ఓటమిని ఎదుర్కున్న కేంద్ర శక్తులలో భాగమైన జర్మనీ, కూటమి శక్తుల చేతిలో అపజయం పాలవడం అన్ని కాలాలలో జరిగిన ఒక హేయమైన పోరాటంగా భావించబడింది. మొదటి ప్రపంచయుద్ధంలో రెండు మిలియన్ల మంది జర్మనీ సైనికులు మరణించి ఉంటారని అంచనా. నవంబరు 1918లో జర్మనీ విప్లవం మొదలై చక్రవర్తి రెండవ విలియం ఇతర జర్మనీ పాలకరాజులు పదవీచ్యుతి పొందారు. నవంబరు 11న యుద్ధం అంతం చేయడానికి ఆయుధ నిషేధంపై సంతకం చేయబడింది. జర్మనీ 1919లో వేర్సైల్లెస్ ఒప్పందం పై బలవంతంగా సంతకం చేసింది. సాంప్రదాయక యుద్ధానంతర రాయబారానికి వ్యతిరేకంగా మధ్యవర్తిత్వం, ఓడిపోయిన కేంద్ర శక్తులను వదలివేసింది. జర్మనీలో ఈ ఒప్పందం మరొక విధంగా యుద్ధం తరువాత అవమానకర కొనసాగింపుగా భావించబడింది. తరువాతి కాలంలో దాని క్రూరత్వం దేశంలో నాజీయిజం ఎదగడానికి దోహదం చేసినదిగా భావించబడుతుంది.
అలెగ్జాండర్ ఫ్లెమింగ్
మొదటి ప్రపంచ యుద్ధం మొదలవడంతో సైనికులకు చికిత్సలు చేసే బృందానికి నాయకత్వం వహించాడు. గాయాలకు సూక్ష్మజీవుల వల్ల ఇన్ఫెక్షన్‌ సోకి చాలా మంది సైనికులు చనిపోవడాన్ని గమనించిన ఫ్లెమింగ్‌, యుద్ధానంతరం బ్యాక్టీరియాపై పరిశోధనలు చేయసాగాడు. వాటిలో భాగంగా 'స్టెఫైలో కోకి' (Staphylo cocci) సూక్ష్మజీవులపై పరిశోధన చేస్తుండగా ఓ రోజున చిన్న పొరపాటు జరిగింది. ఆ బ్యాక్టీరియా ఉన్న పాత్రలను బల్లపై పెట్టి మర్చిపోయి ఇంటికి వెళ్లిపోయాడు. ఆ మర్నాడు వచ్చి చూస్తే బయటి వాతావరణం ప్రభావం వల్ల ఓ పాత్రలో నీలిరంగులో బూజులాంటి తెట్టు (ఫంగస్‌) కట్టి ఉండడం గమనించాడు. చిత్రంగా ఆ బూజు ఆశించినంత మేరా పాత్రలో సూక్ష్మజీవులు నాశనమై కనిపించాయి. అంటే ఆ బూజులో సూక్ష్మజీవులను చంపే పదార్థమేదో ఉందన్నమాట! దాంతో ఫ్లెమింగ్‌ దానిపై పరిశోధనలు చేసి చిన్న కుంచెలాగా ఉండే పదార్థాన్ని వేరుచేయగలిగాడు. లాటిన్‌లో పెన్సిలియమ్‌ అంటే చిన్న కుంచె అనే అర్థం ఉండడంతో దానికి 'పెన్సిలిన్‌' అని పేరు పెట్టాడు. దాన్ని 1928లో కనిపెట్టగా, మరిన్ని పరిశోధనలు చేసి ఓ మందుగా మార్చి వాడుకలోకి తీసుకు రావడానికి 17 సంవత్సరాలు పట్టింది. దీంతో యాంటీబయాటిక్‌ యుగానికి నాంది పలికినట్టయింది.