భౌతిక శాస్త్రము
భౌతిక శాస్త్రము (ఆంగ్లం: Physics) ను పదార్థము, శక్తి, ఆకాశము/స్పేస్, కాలము లను నిర్వర్తించు ప్రాథమిక సూత్రాలను/న్యాయములను పరిశీలన పరిశోధన లతో కనుగొనుట, అర్థము చేసుకొనుట అని నిర్వచించవచ్చును. భౌతిక శాస్త్రం అంటే మన చుట్టూ వున్న ప్రకృతిలో అనేకమైన దృగ్విషయాలను గురించిన అధ్యయనం. భౌతిక శాస్త్రము విశ్వములో మౌలిక పదార్థములు మరియు వాటి మధ్య ప్రాథమిక చర్యలను క్షుణ్ణంగా అర్థము చేసుకునే మౌలిక సూత్రాలను కూడా వివరించి, ఆ సూత్రములను బట్టి వ్యవస్థలను (systems) విశ్లేషించును. భౌతికశాస్త్రము విశ్వము యొక్క అన్ని అంతర్భాగములను, క్వాంటమ్ మెకానిక్స్తో అణువుల మధ్య చర్యలతో సహా వివరించును కనుక, భౌతిక శాస్త్రమును ' విజ్ఞాన శాస్త్ర పునాది' అని, ఈ పునాది పై రసాయన శాస్త్రము, భూగోళ శాస్త్రము, జీవ శాస్త్రము మరియు సామాజిక శాస్త్రములు ఉన్నవని భావించవచ్చును. మూల భౌతిక శాస్త్రములో ఆవిష్కరణల ప్రభావము విజ్ఞాన శాస్త్రములో అన్ని శాఖల పై పడును.
జీవసాంకేతిక శాస్త్రం
సాధారణంగా జీవసాంకేతిక శాస్త్రంగా భావించక పోయినా, ""ఉత్పత్తుల తయారీకి జీవశాస్త్ర పద్ధతులను ఉపయోగించటం"", అంటే మొక్కలను సాగుచేయడం జీవసాంకేతిక శాస్త్ర ప్రథమ కృత్యం అనే విస్తృతమైన నిర్వచనానికి వ్యవసాయం సరిగా సరిపోతుంది. కొత్తరాతియుగ పరిణామం నుండి వ్యవసాయం అనేది ఆహారాన్ని ఉత్పత్తి చేసే ఒక ప్రబలమైన విధానంగా భావించడం జరుగుతోంది.ఆరంభం నుండి వ్యవసాయ పద్ధతులు మరియు విధానాలు యాంత్రిక మరియు జీవశాస్త్రాల ద్వారా మెరుగు పెట్ట బడుచున్నాయి. జీవసాంకేతికత ప్రారంభదశలో వ్యవసాయదారులు అధిక దిగుబడినిచ్చే మేలురకపు పంటలను పెరుగుతున్న జనాభా ఆహార అవసరాలకు అనుగుణంగా పండించారు. పంటలు, కమతాలు పెద్దవై నిర్వహణ కష్టమైనపుడు జీవసాంకేతికశాస్త్ర ఇతర ఉపయోగాలు కూడా అవసరమైనాయి. ప్రత్యేక జీవరాసులు మరియు జీవరాసుల ఉప ఉత్పత్తులు ఫలదీకరణకు, నత్రజని స్థాపనకు మరియు తెగులు నివారణకు ఉపయోగించుకోబడ్డాయి. వ్యవసాయం చేస్తున్నప్పటి నుంచీ రైతులు తమ పంటలను కొత్త పరిసరాలలో ప్రవేశ పెట్టడం మరియు కొత్త జాతులతో కలపడం వారికి తెలియకుండానే జన్యు మార్పిడి జరగడం జీవ సాంకేతిక విధానాలలో మొదటి రకం. మేసోపోటేమియా, ఈజిప్టు, భారతదేశం వంటి సంస్కృతులు సారాయి కాచడాన్ని అభివృద్ధి చేసాయి. ఇప్పటికీ అదే పద్ధతిలో నానపెట్టిన ధాన్యం [ఎంజైములు కలిగి ఉన్న] పిండిని చక్కెరగా మార్చి దానికి ఈస్ట్ ను కలపడం ద్వారా సారాయి తయారు చేస్తున్నారు. ఈ పద్ధతిలో ధాన్యంలోని పిండి పదార్ధాలు ఇథనోల్ వంటి ఆల్కహాల్ గా విడగొట్టబడతాయి. పురాతన భారతీయులు కూడా ఎఫెడ్రా వల్గారిస్ అనే మొక్క నుండి తీసిన సోమ అనే రసమును వాడేవారు.[5][5] తరువాతి కాలంలో వివిధ సంస్కృతుల ప్రజలు లాక్టిక్ ఆసిడ్ పులియబెట్టుట వంటి విధానాలను కనుగొని కిణ్వప్రక్రియ మరియు ఇతర రకాలైన ఆహార నిల్వ పద్ధతులను కనుగొన్నారు. పులిసి ఉబ్బినట్లు ఉండే బ్రెడ్ తయారీకి ఈ కాలంలో కిణ్వప్రక్రియను వాడేవారు. 1857 లో లూయీ పాశ్చర్ కనుగొనే వరకు కిణ్వప్రక్రియ గురించి పూర్తిగా తెలియనప్పటికీ, ఒక ఆహార మూలాన్ని వేరొక రూపంలోకి మార్చడానికి వాడిన జీవ సాంకేతిక శాస్త్ర మొదటి ఉపయోగంగా దానిని చెప్పవచ్చు.