భారతదేశ సైనిక చరిత్ర
క్రీ.శ 1674 సంవత్సరంలో పూణె కేంద్రంగా శివాజీ, బీజాపూర్ సుల్తానుల నుండి స్వాతంత్ర్యాన్ని ప్రకటించుకున్నాడు. మొఘల్ సామ్రాజ్యం విచ్ఛిన్నమవుతున్న దశలో ఏర్పడిన రాజకీయశూన్యతని నింపిన మరాఠా సామ్రాజ్యంకి అదే నాంది పలికింది. శివాజీ అద్భుతమైన సైనిక, పరిపాలనా విభాగాలను ఏర్పరిచాడు. జీవితం మొత్తం మొఘల్ చక్రవర్తి ఔరంగజేబుతో యుద్ధాలతోనూ, గెరిల్లా దాడులతోనూ గడిపిన శివాజీ క్రీ.శ1680 సంవత్సరంలో కన్నుమూశాడు. గొప్ప సామ్రాజ్యాన్ని స్థాపించినప్పటికీ, శివాజీ మరణించే సమయానికి మరాఠా సామ్రాజ్యం స్థిరపడలేదు. ఔరంగజేబు మరణించిన తర్వాతే, మరాఠాలు సామ్రాజ్యాన్ని ఏర్పరచగలిగారు.
కరీంగంజ్
కీ.శ 10వ శతాబ్దంలో చంద్రవంశానికి చెందిన రాజా శ్రీచంద్రా ఈప్రాంతం అంతటినీ తనరాజ్యంలో కలుపుకున్నారు. ఈ కాలంలోనే కరీంగంజ్‌కు 8 కి.మీ దూరంలో ప్రస్తుత బంగ్లాదేశ్లో చంద్రపురా మఠం స్థాపించబడింది. ఇది తరువాత ప్రముఖ శిక్షణాకేంద్రంగా విలసిల్లింది. ప్రఖ్యాత చరిత్రకారుడు డాక్టర్ సి. సర్కార్ వ్రాతల ఆధారంగా ఆరంభకాలంలో పూర్తి తూర్పు భారతదేశానికి చంద్రపురా ప్రఖ్యాత హిందువుల శిక్షణా కేంద్రంగా ఉండేదని తెలుస్తుంది. బతేరా వద్ద లభించిన గోవిందకేశవ దేవా మరియు ఇహానా దేవాకు చెందిన 2 శిలాశాసనాలు 12వ శతాబ్దంలో ఈ ప్రాంతంలో స్వతంత్ర శ్రీహట్టా రాజ్యం ఉండేదని తెలుస్తుంది. అందులో పూర్తి కరీంగంజ్ మరియు కచార్ జిల్లాలో అత్యధిక భూభాగం భాగంగా ఉండేదని తెలుస్తుంది.