సాల్మా హాయక్
హాయక్ మెక్సికోలోని వెరాక్రుజ్లో కోట్జాకోల్కోస్‌లో ఒక సంగీత శాల గాయకుడు మరియు ప్రతిభ గల వేగు అయిన డయానా జిమెనెజ్ మరియు ఒక చమురు సంస్థ నిర్వహణాధికారి సామీ హాయక్ దంపతులకు జన్మించింది. హాయక్ యొక్క తండ్రి లెబనన్ యొక్క మెక్సికన్ వంశస్థుడు కాగా, ఆమె తల్లి స్పానిష్ యొక్క మెక్సికన్ వంశస్థురాలు. ఆమెకు మొదటిగా పెట్టిన పేరు సాల్మా, దీనికి అరబిక్‌లో "భద్రత" అని అర్ధం. సంపన్నమైన, పవిత్రమైన క్యాథలిక్ కుటుంబంలో పెరిగిన ఆమె పన్నెండు సంవత్సరాల వయస్సులో లూసియానాలోని అకాడమీ ఆఫ్ స్కేరెడ్ హార్ట్, గ్రాండ్ కోటెయుకు పంపబడింది. అక్కడ ఉన్నప్పుడు, ఆమెకు డెస్లెక్సియా వ్యాధి నిర్ధారించబడింది. ఈమె ఒలింపిక్స్‌లో పాల్గొనేందుకు అభిలషించే నిష్ణాత జిమ్నాస్ట్ కూడా, కానీ మెక్సికన్ జాతీయ జట్టు తరపున పాల్గొనడానికి ఆమె తండ్రి నిరాకరించాడు. హాయక్ ప్రవర్తన సమస్యల కారణంగా, అకాడమీని నడుపుతున్న మతపరమైన సిస్టర్స్ ఆమెను తిరస్కరించారు, దీని వలన ఆమె మళ్లీ మెక్సికోకు చేరుకుంది. ఆ తర్వాత, ఆమె 17 సంవత్సరాలు వచ్చే వరకు టెక్సాస్‌లోని హౌస్టన్‌లో ఉంటున్న ఆమె అత్తతో జీవితాన్ని గడిపింది. ఆమె తన కాలేజీ విద్యను మెక్సికో నగరంలో హాజరు అయ్యింది, ఆమె అక్కడ యూనివర్సిదాద్ ఇబెరోమెరికానాలో అంతర్జాతీయ సంబంధాలను చదివింది. ఆమె కుటుంబం ఆశ్చర్యపడేలా, ఆమె ఒక నటిగా, నటనను వృత్తిగా ఎంచుకుంది.
శారద ముఖర్జీ
శారద ముఖర్జీ రాజ్‌కోట్‌లో మహారాష్ట్రీయ కుటుంబంలో శారదా పండిత్ గా జన్మించింది. ఈమె చిన్నాన్న రంజిత్ సీతారాం పండిత్, జవహర్ లాల్ నెహ్రూ చెల్లెలు విజయలక్షిని పెళ్ళిచేసుకున్నాడు. ప్రముఖ రచయిత నయనతార సెహగల్ ఈమెకు వరసకు చెల్లెలు (బాబాయి కూతురు). శారదా ముఖర్జీ తల్లి సరస్వతీబాయి పండిత్, అలనాటి హిందీ సినిమా నటి దుర్గా ఖోటే సోదరి. ఈమె విద్యాభ్యాసం బొంబాయిలోని ఎల్ఫిన్‌స్టొన్ కాలేజీలో సాగింది. కళాశాలలో చదివే రోజుల్లో అనేక నాటకాల్లో ఈమె హీరోయిన్‌గా చేసింది. కళాశాలలో ఆర్థికశాస్త్రంలో పట్టభద్రురాలైంది. ఈమె భర్త తొలి భారతీయ ఎయిర్ చీఫ్ మార్షల్ సుబ్రతో ముఖర్జీ. ఈమె సుబ్రతో ముఖర్జీని 1937లో బొంబాయిలో కలిసింది. 1939లో వీరి వివాహం జరిగింది. ఇరు కుటుంబాలకు స్నేహితురాలైన సరోజినీ నాయుడే ఈ సంబంధం కుదిర్చింది. బొంబాయిలో విలాసవంతమైన జీవితం గడుపుతున్న శారద, పెళ్ళి తర్వాత భర్తతో పాటు వైమానికస్థావరల్లో జీవితానికి త్వరగానే అలవాటుపడింది. వీరి ఏకైక సంతానం, వీరి కుమారుడు సంజీవ్. భర్త వాయుసేనలో పనిచేస్తుండగా శారద సైనిక సామాజిక కార్యక్రమాల్లో క్రియాశీలకంగా ఉండేది. కొంతకాలం పాటు ఆర్మ్‌డ్ ఫోర్సెస్ మహిళా సంక్షేమ సంఘానికి అధ్యక్షురాలిగా కూడా పనిచేసుంది. భాలభారతి మరియు కేంద్రవిద్యాలయాల స్థాపనలో ముఖర్జీ దంపతులు క్రియాశీలక పాత్ర పోషించారు. 1960 నవంబరు 8న సుబ్రతో ముఖర్జీ టోక్యోలో ఒక రెస్టరెంటులో స్నేహితుడితో పాటు భోజనం చేస్తుండగా చేపముల్లు గొంతులో గుచ్చుకొని 49 ఏళ్ల వయసులో ఆకస్మికంగా మరణించాడు. అప్పటికి శారదకు 41 ఏళ్లే. భర్త మరణం తర్వాత జవహర్ లాల్ నెహ్రూ ఈమెను దౌత్యకార్యాలపై విదేశాల పంపిచాలను అనుకున్నాడు కానీ ఆమె అంగీకరించలేదు.