లోబోటోమి
లోబోటోమి (: "లోబ్ (మెదడు)" యొక్క; τομή – tome: "cut/slice") అనేది ఒక న్యూరోసర్జికల్ ప్రక్రియ, అది ఒక రకమైన సైకో సర్జరి, దానిని leukotomy లేదా leucotomy (గ్రీకు భాష λευκός – "leukos" : "స్పష్టమైన/తెల్లదయిన" మరియు ""టోమె" " ) అని కూడా పిలుస్తారు. దీనిలో ప్రిఫ్రంటల్ కార్టెక్స్ నుండి మరియు అదే కార్టెక్స్ వరకు ఉండే సంబంధాలను కత్తిరించడం జరుగుతుంది, ప్రిఫ్రంటల్ కార్టెక్స్ అనేది, మెదడు యొక్క ఫ్రంటల్ లోబ్స్ యొక్క ముందరి భాగం. మొదట్లో ల్యూకోటోమిగా పేరొందిన ప్రక్రియ, 1935లో ప్రారంభమయిన దగ్గరి నుండి వివాదాస్పదంగా ఉన్నప్పటికీ, అది రెండు దశాబ్దాలకు పైగా ఒక ముఖ్యస్రవంతి ప్రక్రియ, దీనివల్ల తరచు సంభవించే మరియు తీవ్రము అయిన సైడ్ ఇఫెక్ట్స్ ఉంటాయన్న సాధారణ గుర్తింపు ఉన్నప్పటికీ సైకియాట్రిక్ (మరియు అప్పుడప్పుడూ ఇతర) స్థితులకు నిర్దేశించేవారు. 
1949లో శరీరధర్మ శాస్త్రం లేదా వైద్య నోబెల్ పురస్కారం ఆంటోనియో ఎగాస్ మోనిజ్‌కు వచ్చింది. కొన్ని రకాల తీవ్రమయిన మానసిక ఋగ్మతలలో ల్యూకోటోమికి సంబంధించిన గుణపర్చగల విలువను కనిపెట్టినందుకు గాను అతనికి ఈ పురస్కారం లభించింది.
ఆధునిక న్యూరోలెప్టిక్ (ఆంటిసైకోటిక్) ఔషధాలను ప్రవేశపెట్టినపుడు దాని ఉపయోగం యొక్క పురోభివృధ్ధి సమయం 1940వ దశాబ్దపు తొలి సంవత్సరాల నుండి 1950వ దశాబ్దపు మధ్య భాగం వరకు ఉండింది. 1951 వచ్చే సరికి యునైటెడ్ స్టేట్స్‌లో 20,000 లోబోటోమీలు చేసారు. ఈ ప్రక్రియ యొక్క తగ్గుదల తొందరపాటు చర్యగా కాకుండా క్రమక్రమంగా సంభవించింది. 1954లో ఆంటిసైకోటిక్ ఔషధం క్లోర్‌ప్రోమాజైన్ కెనడాలో ప్రవేశించాక ఒట్టావా యొక్క సైకియాట్రిక్ ఆసుపత్రులలో, ఉదాహరణకు, 1953లో 153 లోబోటోమీలు చేస్తే ఆ సంఖ్య 1961 నాటికి 58కి తగ్గింది.
లంబోర్ఘిని
ఆటోమోబిలి సంస్థ ప్రారంభించక ముందే గయోట్టో బిజ్జార్రిని అనే ఇంజనీరును నియమించుకున్నారు. బిజ్జార్రిని, 1961వ సంవత్సరములో ప్రసిద్ధి చెందిన 250 GTOని రూపొందించడములో సహాయపడి తరువాత ఫెర్రారినుండి సామూహికంగా బైటకు వచ్చిన వారిలో భాగమైన "ఐదుగురి ముఠా" అని పిలవబడే వారిలో ఒకరు. లంబోర్ఘిని అతనిని స్వచ్ఛంద ఉద్యోగిగా నియమించి ఫెర్రారీ యొక్క 3-లీటర్ల పెద్దదైన ఒక V12 ఇంజిన్ని రూపొందించే పనిని అప్పగించారు. అయితే ముందునుండే ఈ ఇంజను ఫెర్రారి యొక్క శృతి చేయని పందెం కారు ఇంజనులాగ కాకుండా రహదారిలో నడిపే కార్లలో వినియోగించటానికి వీలుపడే ఉద్దేశముతో రూపొందించబడింది. బిజ్జార్రినికి L4.5 మిలియన్లు చెల్లిస్తామని మరియు ఫెర్రరి ఇంజన్లకంటే అదనంగా పనిచేయగలిగే ఒక్కొక్క బ్రేక్ హార్స్ పవర్కి బహుమానంగా నగదు చెల్లిస్తామని చెప్పారు. ఇంజన్ రూపకర్త ఒక 3.5-లీటర్, 9.5:1 వత్తిడి నిష్పత్తి కల 360 bhp ఇంజనుని సృష్టించారు. ఈ ఇంజన్ మొదటి సారిగా 1963వ సంవత్సరము మే నెల 15వ తారీఖు లంబోర్ఘిని ట్రాక్టర్ కర్మాగారములో ఒక మూలలో తయారయింది. బిజ్జార్రిని రూపొందించిన ఇంజను ఒరిపిడిని తగ్గించడానికి పొడి తొట్టివిధానాన్ని పాటించటముతో అది అత్యధికముగా 9800 rpm ఉత్పాదనా శక్తి కలిగి రహదారిలో నడిపే కార్లకి సరిపడనట్లు ఉంది. హుందాగా ఉండే గొప్ప కారులో వాడటానికి కావలిసినట్లు పనిచేసే ఇంజిన్ని కోరుకున్న లంబోర్ఘినికి ఆగ్రహం కలిగి దానిలో గణనీయమైన మార్పులు చేయమని కోరారు. ఈ కారణముగా మొదలైన తగాదా వలన లంబోర్ఘిని, బిజ్జార్రిని మధ్య సంబంధాలు దెబ్బ తిన్నాయి. బిజ్జార్రినికి రావలిసిన పారతోషికం కూడా న్యాయస్థానం ఆదేశించేవరకు లంబోర్ఘిని చెల్లించలేదు. 
లంబోర్ఘినికి ఇప్పుడు ఒక ఇంజిన్ ఉంది కాని దాన్ని అమర్చడానికి ఒక వాహనం అవసరమయింది. 1963వ సంవత్సరానికి ఆయన కార్యాచరణకు ఒక బృందాన్ని ఏర్పరుచుకున్నారు. ఈ బృందంలో ముందుగా యుద్ధం తరువాత కాలములో ఇటలీ యొక్క అతి ఉత్తమమైన చట్ర రూపకర్తగా పేరొందిన గియాన్ పావోలో డల్లార ఉన్నారు. ఫెర్రరి మరియు మసేరటి సంస్థలలో పూర్వం పనిచేసిన డల్లారాని అధిపతిగా నియమించి తన కారుని రహదారిలో నడిపించాలని లంబోర్ఘిని ప్రయత్నము చేశారు. డల్లార ఒక సామర్థ్యముగల బృందాన్ని ఏర్పాటు చేశారు. దీనిలో అప్పుడే చదువు పూర్తిచేసి కళాశాలనుండి బయటకు వచ్చిన పావోలో స్టాంజాని మరియు అప్పుడు మసేరటి సంస్థలో పనిచేస్తున్న న్యూజీలాండుకు చెందిన బాబ్ వాలస్ ఉన్నారు. బాబ్ వాలస్ వాహన చట్రమును జాగ్రత్త చేయటములో అతి నిశితమైన తెలివి కలిగి, పునర్నివేశం మరియు అభివృద్ధి చేయటం వంటి అంశాలలో మంచి నైపుణ్యం కలిగినవారు. ఫెర్రుక్కియో, పేరు ప్రఖ్యాతిగల విగ్నెల్, ఘియా, బేర్టోన్, పినిన్ఫారిన వంటి వాళ్ళని కాదని అంత ఎక్కువగా ఎవరికీ తెలియని ఫ్రాంకో స్కాగ్లియోన్ అనే రూపకర్తని ఈ కారు యొక్క ఆకారాన్ని రూపొందించడానికి నియమించారు. ఈ కారును కేవలం నాలుగు నెలల్లోనే, అనగా 1963 సంవత్సరపు టురిన్ మోటారు ప్రదర్శన సమయానికి తయారు చేశారు. 350GTV మాదిరికి పాత్రికేయలనుండి అనుకూలమైన స్పందన లభించింది. ఇంజన్ రూపకల్పన గురించి బిజ్జార్రినితో ఏర్పడిన గొడవవల్ల ప్రారంభోత్సవ సమయానికి ఇంజిన్ను బిగించటానికి ఒక శక్తి కేంద్రం లేకుండా పోయింది. ఆనాటి కథనం ప్రకారం, కారు సరైన ఎత్తులో ఉండటానికోసం ఏర్పరిచిన ఇటుకరాళ్ళు కనబడకుండా ఫెర్రుక్కియో, కారు యొక్క పైకప్పు మూసి ఉండే విధముగా జాగ్రత్తలు తీసుకున్నారని చెపుతారు.
కారుకి మంచి విమర్శలు వచ్చినప్పటికీ లంబోర్ఘినికి అ నమూనా యొక్క నిర్మాణ నాణ్యత నచ్చక దాన్ని అ ఒక్క సారికే పరిమితం చేశారు. తరువాత అ కారు ఇరవై సంవత్సరాల పాటు భాండాగారములో పెట్టబడింది. ఒక స్థానిక కార్లు సేకరించే వ్యక్తి దానిని కొని పునరుద్ధరించారు. 350 GTVని తొలి మెట్టుగా తీసుకొని మిలాన్ కు చెందిన కార్రోజేరియ టూరింగ్ కారు చట్రం యొక్క రూపాన్ని మార్చారు. ఒక కొత్త చట్రాన్ని సంస్థలోనే తయారు చేశారు. బిజ్జార్రిని అభీష్టానికి విరుద్ధంగా ఇంజను యొక్క శృతి తగ్గించబడింది. 350GT అని పిలవబడ్డ అ కొత్త కారును 1984 సంవత్సరములోని జెనీవా మోటార్ ప్రదర్శనలో ప్రదర్శించారు. ఫెర్రుక్కియో యుబల్దో స్గార్జిని తన వ్యాపార నిర్వాహకుడిగా నియమించారు; స్గార్జి పూర్వం ఇదే పాత్రని ఉత్పాదనా సంస్థైన టెక్నో S.p.A.లో పోషించారు.లంబోర్ఘిని మరియు స్గార్జి ఇద్దరూ కర్మాగారాల మధ్య పందెమును సమర్ధించలేదు. ఈ విషయములో వీళ్ళకు కార్లని రూపొందించిన ఇంజనీరులకు మధ్య అభిప్రాయభేదాలు కొనసాగాయి. 1964 సంవత్సరము చివరిలో 13 మంది వాడుకదార్ల కోసం కార్లని తయారు చేసి, ఫెర్రారీతో పోటీ కోసం వాటిని నష్టాలకు అమ్మారు. 350GT అ తరువాత రెండు సంవత్సరాలు తయారీలో ఉండి, మొత్తం 120 కార్లని అమ్మడం జరిగింది.