లోబోటోమి
ఫ్రీమాన్ మొదటి ట్రాన్సార్బిటల్ లోబోటోమిని ఒక బ్రతికి ఉన్న రోగి పైన 1946లో చేసాడు. దాని సరళత్వం ఇది వరకటి జటిలమైన ప్రక్రియకు అవసరమయ్యే శస్త్రచికిత్సకు సంబంధించిన సౌలభ్యాలు లేని పిచ్చి ఆసుపత్రులలో కూడా ఈ రకమైన శస్త్రచికిత్సను చేయగలిగే అవకాశాన్ని సూచించింది (ఎక్కడయితే సాంప్రదాయికమైన అనస్థీషియా అందుబాటులో లేదో, అక్కడ రోగిని అపస్మారక స్థితిలోనిని తీసుకువెళ్ళడానికి ఎలెక్ట్రోకన్వల్సివ్ చికిత్సని ఉపయోగించాలని ఫ్రీమాన్ సూచించడం). 1947లో, ఫ్రీమాన్ మరియు వాట్స్ యొక్క భాగస్వామ్యం అంతమయ్యింది ఎందుకంటే ఫ్రీమాన్ లోబోటోమిని ఒక శస్త్రచికిత్స స్థాయి నుండి సరళమైన "కార్యాలయపు" ప్రక్రియగా మార్పు చేయడం వాట్స్‌కు గిట్టలేదు. 1940 నుండి 1944 మధ్యకాలంలో, యునైటెడ్ స్టేట్స్‌లో 684 లోబోటోమి శస్త్రచికిత్సలు నిర్వహించబడ్డాయి. కానీ, ఫ్రీమాన్ మరియు వాట్స్ ద్వారా ఈ సాంకేతిక పద్ధతి యొక్క ఉద్వేగపూరితమైన ప్రచారాభ్యున్నతి వల్ల, ఆ సంఖ్యలు దశాబ్దం పూర్తయ్యేసరికి చాలా పదునుగా హెచ్చయినాయి. 1949లో, అంటే USలో లోబోటోమి శస్త్రచికిత్సలు తారాస్థాయి చేరుకున్న సంవత్సరంలో 5,074 ప్రక్రియలు చేపట్టడం జరిగింది, 1951వ సంవత్సరానికి USలో 18,608 మందికి లోబోటోమి శస్త్రచికిత్స చేయడం జరిగింది.
న్యూమోథొరాక్స్‌
జీన్‌ మార్క్‌ గాస్పర్డ్‌ ఇటార్డ్‌ అనే రేనే లానెక్‌ విద్యార్థి 1803లో తొలిసారిగి న్యూమోథొరాక్స్‌ను గుర్తించాడు. దాని పూర్తిస్థాయి క్లినికల్‌ పిక్చర్‌ను కూడా ఆయనే 1819లో గుర్తించాడు. అప్పట్లో చాలా సాధారణంగా అందరిలోనూ కన్పించే ట్యూబర్‌క్యులోసిస్‌ వల్ల కాకుండా వ్యాధి సోకిన కొన్ని కేసులను అతను గుర్తించాడు. తర్వాత ప్రైమరీ స్పాంటేనియస్‌ న్యూమోథొరాక్స్‌ అనే భావనను రెండోసారి డెన్మార్క్‌కు చెందిన వైద్యుడు హన్స్‌ జాయెర్‌గార్డ్‌ 1932లో ప్రవేశపెట్టాడు.