తెలుగు సినిమా
1921లో మచిలీపట్నానికి చెందిన రఘుపతి వెంకయ్య, తనకుమారుడు ఆర్.ఎస్.ప్రకాష్ దర్శకత్వం, నటనలో భీష్మ ప్రతిజ్ఞ అనే మూగ సినిమాను నిర్మించి విడుదల చేశాడు. అర్దేష్ ఇరానీ నిర్మాతగా 1931లో హిందీ (అలం అరా), తెలుగు (భక్త ప్రహ్లాద), తమిళ (కాళిదాస)భాషలలో మూడు టాకీ చిత్రాలు విడుదల అయ్యాయి. వీటిలో తెలుగు, తమిళ చిత్రాల సారథిహెచ్.ఎమ్.రెడ్డి. సురభి నాటక సమాజం వారి జనప్రియమైన నాటకం ఆధారంగా నిర్మించబడిన భక్త ప్రహ్లాద తెలుగులో మొదటి సినిమాగా స్థానం సంపాదించుకొంది.
1931నుండి తెలుగు సినిమా ప్రేక్షకుల ఆదరణను చూరగొంటూ పురోగమిస్తున్నది.
రిత్విక్ ఘటక్
సత్యజిత్ రే వంటి ఇతర నియో-రియలిస్టిక్ దర్శకులు వారి జీవిత కాలంలో ఇండియా బయట ప్రేక్షకులను సృష్టించుకోవటంలో కృతకృత్యులు కాగా, ఘటక్ అంతటి అదృష్టానికి నోచుకోలేక పోయాడు. అతడు జీవించి ఉండగా, అతడి చిత్ర్రాలు ఇండియా లోపల ప్రాథమిక ప్రశంసలు పొందాయి. సత్యజిత్ రే, తన సహచరుణ్ణి వృద్ధిలోకి తెచ్చేందుకు చేయగలిగినంత కృషి చేసాడు గానీ, రే యొక్క కరుణాపూరిత ప్రశంస ఘటక్‌కు అంతర్జాతీయ కీర్తిని కట్టబెట్టలేకపోయింది. ఉదాహరణకి, ఘటక్ యొక్క "నాగరిక్" (1952) బెంగాలీ కళాత్మక చిత్రాలకు బహుశః తొలి ఉదాహరణ అయి ఉంది, రే తీసిన "పధేర్ పాంచాలీ" చిత్రం కంటే మూడేళ్లకు ముందే రూపొందిన ఈ సినిమా, ఘటక్ మరణానంతరం 1977లో గానీ విడుదల కాలేదు, అతడి తొలి వాణిజ్య విడుదల "అజాంత్రిక్" (1958) కూడా, హెర్బీ చిత్రాలకు చాలా సంవత్సరాల ముందే, నిర్జీవ వస్తువులని పాత్రలుగా చిత్రించిన తొలి భారతీయ చిత్రాలలో ఒకటి, ఈ చిత్రానికి సంబంధించి వాహనం కథలో ఒక పాత్రగా ఉంటుంది. ఘటక్ తీసిన "బరి థేకె పాలియే" (1958), ఫ్రాన్సియోస్ ట్రఫ్ఫౌట్ యొక్క తర్వాతి చిత్రం "ది 400 బ్లోస్" (1959) ఒకే విధమైన కథా వస్తువు కలిగి ఉన్నా, ఘటక్ యొక్క చిత్రం పేరు ప్రసిద్ధులు లేక పడి ఉండగా, ట్రఫ్ఫౌట్ యొక్క చిత్రం మిక్కిలి ప్రసిద్ధి చెందిన ఫ్రెంచి న్యూవేవ్ చిత్రాలలో ఒకటిగా పరిణమించింది. ఘటక్ తుది చిత్రాలలో ఒకటి "ఎ రివర్ నేమ్‌డ్ టిటస్" (1973) ని హైపర్ లింకు ఫార్మాట్లో ఉన్న తొలి చిత్రాలలో ఒకటిగా చెప్పాలి, అది అంతర్గత సంబంధాలు గల కథల శ్రేణిలో అనేక పాత్రల విశేషాలతో కూర్చిన చిత్రం. దీని తర్వాత రెండేళ్ళకు రాబర్ట్ ఆల్ట్‌మాన్ చిత్రం "నాష్‌విల్లె" (1975) విడుదలైంది.