భారతీయ రైలు రవాణా వ్యవస్థ
భారత దేశంలో రైల్వే వ్యవస్థ కొరకు 1832లో ప్రణాళిక రూపొందించినా, తరువాతి దశాబ్ద కా‍లం‍ వరకూ ఆ దిశలో ఒక్క అడుగూ పడలేదు. 1844 లో, అప్పటి గవర్నరు జనరలు, లార్డు హార్డింజ్ రైల్వే వ్య్వస్థ నెలకొల్పేందుకు ప్రైవేటు సంస్థలకు అనుమతి ఇచ్చాడు. రెండు కూత రైల్వే కంపెనీలను స్థాపించి, వాటికి సహాయపడవలసిందిగా ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీని అదేశించారు. ఇంగ్లండు లోని పెట్టుబడిదారుల ఆసక్తి కారణంగా తరువాతి కొద్ది సంవత్సరాలలో రైల్వే వ్యవస్థ త్వరిత గతిన ఏర్పడింది. 1851 ఏప్రిల్ 16 న మొదటి రైలు పనిచెయ్యడం మొదలుబెట్టింది. రూర్కీలో కట్టుబడి సామాగ్రిని మోసేందుకు దాన్ని వాడారు. కొన్నేళ్ళ తరువాత, 1853 ఏప్రిల్ 16 న బాంబే లోని బోరి నందర్, ఠాణాల మధ్య -34 కి.మీ.దూరం - మొట్టమొదటి ప్రయాణీకుల రైలును నడిపారు.
సికింద్రాబాద్ జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను
సికింద్రాబాద్ రైల్వే స్టేషను నిర్మించే ప్రతిపాదనను 1870 సం.లో లేవనెత్తారు. హైదరాబాదు రాష్ట్రం నిజాం యొక్క ప్రభుత్వంలో ఉన్నప్పుడు భారత ఉప-ఖండంలో మిగిలిన ప్రాంతాలతో రాష్ట్రం అనుసంధానం కొఱకు నిర్ణయించుకుంది. నిజాం రైల్వేస్ ఒక ప్రైవేట్ సంస్థ వలె స్థాపించబడింది మరియు సికింద్రాబాద్-వాడి రైలు మార్గ నిర్మాణము అదే సంవత్సరంలో ప్రారంభించారు. ఈ మార్గము హైదరాబాదు నుండి గ్రేట్ ఇండియన్ పెనిన్సులర్ రైల్వే యొక్క (బ్రిటిష్ భారతదేశ యాజమాన్యంలోని రైల్వే సంస్థ) కర్ణాటక లోని వాడి జంక్షన్ వద్ద ప్రధాన రైలు మార్గమునకు అనుసంధానం చేయబడుతుంది. నిజాం ప్రభుత్వం నిర్మాణం కోసం అన్ని ఖర్చులకు ధన సహాయం అందించింది.