స్నెల్ నియమం
వక్రీభవన సిద్ధాంతము గురించి మొదటగా బాగ్దాద్ కు చెందిన ఇబ్న్ శాల్, తన పుస్తకం "ఆన్ బర్నింగ్ మిర్రర్స్ అండ్ లెన్సెస్" లో వివరించాడు.అతను ఈ సిద్ధాంతాన్ని కటకముల ఆకారలని తెలుసుకొనదానికి ఉపయోగించాడు.1621 లో, Willebrord Snellius (Snell) అనే శాస్త్రవేత్త గణిత శాస్త్ర ప్రకారంగా స్నెల్స్ నియమాన్ని రాశాడు.ఫ్రెంచ్ లో స్నెల్స్ నియమాన్ని "la loi de Descartes" or "loi de Snell-Descartes " అని అంటారు.1678 లో స్నెల్స్ నియమాన్ని క్రిస్టియాన్ హుయ్గేన్స్ అనే శాస్త్రవేత్త సంపూర్ణంగా వివరించాడు.
మనస్తత్వ శాస్త్రము
మానసిక విశ్లేషణాత్మక సిద్దాంతం మరియు చికిత్సలు మానసిక నిపుణులు అయిన B. F. స్కిన్నేర్ మరియు హన్స్ అయ్సేంక్, మరియు వేదాంతవేత్త అయిన కార్ల్ పోప్పేర్. స్కిన్నార్ మరియు ఇతర ప్రవర్తనా సరళిని అధ్యయనం చేసేవారు మనస్తత్వశాస్త్రం మానసిక విశ్లేషణ కంటే మరింత జ్ఞానంతో మరియు సమర్ధంగా ఉండాలని విశ్వసించారు, అయితే కాలం గడిచిన కొద్దీ వారు తరచుగా ప్రాయిడ్ మార్గాలతో ఎఖీభావించటం వలన అవి పెద్దగా పట్టించుకోబడలేదు. శాస్త్రం యొక్క వేదాంతవేత్త అయిన పోప్పర్, సిద్దాంతాలు శాస్త్రీయ పరిశోధన యొక్క విభాగ పరిధికి వెలుపల ఉన్నాయి అనే శాస్త్రీయ వాదనకు వ్యతిరేకంగా ప్రాయిడ్ యొక్క, అదే విధంగా అల్ఫ్రెడ్ అద్లేర్ యొక్క, మానసిక విశ్లేషణ సిద్దాంతాలు కావలిసిన సంబంధిత రక్షణ కవచాలను కలిగి ఉన్నాయి అని వాదించాడు. దీనికి విరుద్దంగా, ఐసేంక్, ఫ్రూడియన్ ఆలోచనలు ప్రయోగాత్మక శాస్త్రానికి సంబంధించినవే అయినప్పటికీ, అవి ప్రయోగాత్మక పరీక్షలను తట్టుకొని నిలబడలేకపోయాయని చెప్పాడు. 21వ శతాబ్దం నాటికి అమెరికన్ విశ్వవిద్యాలయాల్లో మనస్తత్వశాస్త్ర విభాగాలు ప్రయోగాత్మకంగా ఆధారపడినవి, ఫ్రాయిడియన్ సిద్దాంతం అంచులను కలిగి ఉన్నవి మరియు దీనిని ఒక "కృంగిపోయిన మరియు మరణించిన" చారిత్రిక వాస్తవంగా సూచించారు. ఏది ఏమైనప్పటికీ, ఈ మధ్యలో, నాడీ-మానసిక విశ్లేషణ యొక్క ఉద్భవిస్తున్న విభాగంలో ఉన్న పరిశోధకులు శాస్త్రీయ కోణాలలో ప్రాయిడ్ యొక్క కొన్ని ఆలోచనలను అడ్డుకున్నారు,[23] అయితే హ్యుమానిటీస్ యొక్క పరిశోధకులు ప్రూడ్ "అసలు శాస్త్రవేత్త కాదు, కానీ...ఒక వ్యాఖ్యాత" అని చెప్పారు.[24]