ఆక్సిజన్
ప్రాణ వాయువు (ఆంగ్లం:Oxygen) గాలిలో ఉన్న సంఘటిత వాయువులలో ఒకటి. ప్రకృతిలో అన్ని మూలకాల కంటే ఎక్కువగా లభిస్తుంది. గాలిలో మూలక రూపంలో లభిస్తుంది. ఘనపరిమాణాత్మకంగా గాలిలో ఐదవవంతు ఉంటుంది. దీనిని తెలుగులో సాంప్రదాయకంగా ఆమ్లజని అని వ్యవహరిస్తారు. దీనిని ప్రాణవాయువుగానూ వ్యవహరిస్తారు. భూమి మీద వృక్ష జంతు సంపదకి ప్రాణ వాయువు అత్యవసరం. ఇది నీటిలో కరుగుతుంది. నీటిలో గల జీవాలు ఈ ప్రాణ వాయువును గ్రహిస్తాయి. ఇది ఇసుకలో 65%, నీటిలో 89% ఉంటుంది. 
ప్రాణ వాయువు యొక్క సంకేతం "O", మరియు అణు ఫార్ములా "O". 
స్వీడన్ దేశస్తుడైన షీలే మొదటిసారిగా 1771 లో మెర్క్యురిక్ ఆక్సైడ్ ను వియోగం చెందించి ఆక్సిజన్ తయారు చేసాడు. దీనిని జోసెఫ్ ప్రీస్ట్‌లీ, షీలే అనే శాస్త్రవేత్తలు 1 ఆగస్టు 1774 తేదీన కనుక్కొన్నారు. భూమి పొరల్లో అత్యధికంగా ఉండే మూలకం ఆక్సిజన్, సాధారణ పద్ధతుల్లో మెర్క్యురిక్ ఆక్సైడ్ లేదా పొటాషియం నైట్రేట్ లను వేడి చేసినపుడు ఆక్సిజన్ వాయువు వెలువడుతుంది. తరువాత లావోయిజర్ దీని ధర్మాలను క్షుణ్ణంగా పరిశీలించి 'ఆక్సిజన్ ' అని పేరు పెట్టాడు. ఆక్సిజన్ అంటే ఆమ్లాన్ని ఉత్పత్తి చేసేది అని అర్థం.
ఆక్సిజన్ ను పొటాషియం పెర్మాంగనేట్ (KMnO), పొటాషియం క్లోరేట్ (KClO, హైడ్రోజన్ పెరాక్సైడ్ (HO, పొటాషియం నైట్రేట్ (KNO) మరియు మెర్క్యురిక్ ఆక్సైడ్ (HgO) లను వియోగం చెందించి పొందవచ్చు.
గ్రీన్‌హౌస్ వాయువు
వాతావరణంలో సుమారు తొమ్మిది రోజుల పాటు ఉండగలిగే నీటియావిరే కాక ప్రధాన అతి ముఖ్యమైన గ్రీన్‌హౌస్ వాయువులు బాగా కలిసిపోతాయి. అందువల్ల అవి వాతావరణాన్ని విడిచిపెట్టడానికి కొన్నేళ్లు పడుతుంది. గ్రీన్‌హౌస్ వాయువులు వాతావరణాన్ని విడిచిపెట్టేందుకు ఎంతకాలం పడుతుందనేది కచ్చితంగా తెలికపోయినా, ప్రధాన గ్రీన్‌హౌస్ వాయువులకు సంబంధించి కొన్ని అంచనాలు ఉన్నాయి.
జాకబ్ (1999) జీవితకాలం formula_1ని ఈ విధంగా నిర్వచించాడు.
అంటే, వాతావరణ జీవులు X జీవితకాలాన్ని ఏక-పట్టిక నమూనా ద్వారా వివరించాడు.
X బణువు యొక్క సరాసరి కాలం పట్టికలో ఉంది. గణితశాస్త్రం ప్రకారం,formula_1ని
X యొక్క ద్రవ్యరాశి formula_3 (kgలలో) మరియు పట్టికలోని దాని తొలగింపు రేటు మధ్య నిష్పత్తిగా నిర్వచించబడింది.
దీనిని పట్టిక
(formula_4), వెలుపల ఉండే X ప్రవాహం
X రసాయనిక నష్టం
మరియు X నిక్షేపణం
(అన్నీkg/secలలో) మొత్తంగా చెప్పవచ్చు.
formula_5
జీవుల యొక్క వాతావరణ జీవితకాలం సమస్థితి పునరుద్ధరణకు పట్టే సమయాన్ని లెక్కిస్తుంది. అందుకు కారణం వాతావరణంలోని దాని సాంద్రతలో పెరుగుదలే. వ్యక్తిగత అణువులు లేదా బణువులు నష్టపోవడం లేదా నేల, సముద్రాలు మరియు ఇతర జలాలు లేదా శాకాహార మరియు ఇతర జీవసంబంధమైన వ్యవస్థలు వంటి (కార్బన్) సింకుల్లోకి విడుదల చేయబడతాయి. తద్వారా అదనపు నేపథ్య సాంద్రతలు తగ్గుతాయి. దీని సాధనకు పట్టే సమయాన్ని సగటు జీవితకాలంగా పిలుస్తారు. వాతావరణ జీవితకాలం కొద్ది సంవత్సరాలు మాత్రమేనని తరచూ తప్పుగా పేర్కొనబడుతోంది. ఎందుకంటే, ఏదైనా బణువు సముద్రాలు, కిరణజన్య సంయోగ క్రియ లేదా ఇతర పద్ధతుల ద్వారా తొలగించబడటానికి ముందు అది వాతావరణంలో ఉండటానికి పట్టే సరాసరి సమయంగా దానిని పేర్కొంటారు. అయితే ఇతర జలాశయాల నుంచి వాతావరణంలోకి చేరే యొక్క సమతౌల్య ప్రవాహాలను ఇది పరిగణలోకి తీసుకోదు. "మొత్తం వనరులు మరియు సింకుల"కు సంబంధించిన అనేక గ్రీన్‌హౌస్ వాయువుల యొక్క నికర సాంద్రత మార్పులుగా దీనిని పేర్కొంటారు. ఇవి తొలగింపు పద్ధతులు మాత్రమే కాక వాతావరణ జీవితకాలాన్ని కూడా నిర్ణయిస్తాయి.