జీవావరణం
"బయోస్పియర్" అనే పదాన్ని 1875లో భూవిజ్ఞాన శాస్త్రజ్ఞుడు ఎడుయార్డ్ సుసె కనిపెట్టాడు, ఇతను దానిని ఇలా నిర్వచించాడు: 
ఈ అంశం ఒక భూవిజ్ఞాన మూలాన్ని కలిగి ఉన్నప్పటికీ, ఇది భూ శాస్త్రాలపై డార్విన్ మరియు మౌరీలు ఇద్దరి ప్రభావానికి ఒక సూచన. జీవావరణం యొక్క జీవావరణ శాస్త్ర అంశాలు 1935లో సర్ ఆర్థుర్ టాన్స్లేచే "ఎకోసిస్టమ్" (జీవావరణ శాస్త్ర చరిత్రను చూడండి) అనే పదం పరిచయం కావడానికి ముందే 1920ల్లో (వాల్దిమర్ I. వెర్నాడ్స్కే "చూడండి" ) సూచించబడ్డాయి. వెర్నాడ్స్కే జీవావరణ శాస్త్రాన్ని జీవావరణం యొక్క శాస్త్రం నిర్వచించాడు. ఇది ఖగోళశాస్త్రం, భూభౌతికశాస్త్రం, వాతావరణశాస్త్రం, జీవభూగోళశాస్త్రం, పరిణామం, భూగర్భ శాస్త్రం, భూరసాయన శాస్త్రం, జలధర్మశాస్త్రం కలిపి ఒక బహుళక్రమశిక్షణాత్మక అంశంగా చెప్పవచ్చు మరియు సాధారణంగా చెప్పాలంటే, అన్ని జీవ మరియు భూ శాస్త్రాలు.
జనాభా జన్యుశాస్త్రం
20వ శతాబ్దంలోని మొదటి కొన్ని దశాబ్దాల్లో, అత్యధిక ఈ రంగం సహజవాదులు నివసిస్తున్న ప్రపంచంలో వారు గుర్తించిన క్లిష్టతకు ఉత్తమ వివరణను అందించిన లామార్కియాన్ మరియు స్వాభావిక జీవోత్పత్తి యాంత్రికచర్యలను విశ్వసించడం కొనసాగించారు. అయితే, జన్యుశాస్త్రం అభివృద్ధి కొనసాగడం వలన, ఆ అభిప్రాయాలపై విశ్వాసం సన్నగిల్లింది. T. H. మోర్గాన్ యొక్క ప్రయోగశాలలో ఒక పోస్ట్‌డాక్టరల్ కార్మికుడు దెయుడోసియస్ డోబ్జాన్స్కీ జన్యు వైవిధ్యంపై సెర్గీ చెట్వెరికోవ్ వంటి రష్యా శాస్త్రవేత్తలు చేసిన కృషిచే ప్రభావితమయ్యాడు. అతను తన 1937 పుస్తకం "జెనెటిక్స్ అడ్ ది ఆరిజన్ ఆఫ్ స్పెసియస్‌"తో జనాభా జన్యుశాస్త్రవేత్తలతో అభివృద్ధి చేయబడిన సూక్ష్మ పరిణామ స్థాపనలు మరియు విభాగ జీవ శాస్త్రవేత్తలు గుర్తించిన భారీ పరిణామ నమూనాలను వేరు చేస్తూ ఒక వారధిని రూపొందించడంలో సహాయపడ్డాడు.