స్నెల్ నియమం
వక్రీభవన సిద్ధాంతము గురించి మొదటగా బాగ్దాద్ కు చెందిన ఇబ్న్ శాల్, తన పుస్తకం "ఆన్ బర్నింగ్ మిర్రర్స్ అండ్ లెన్సెస్" లో వివరించాడు.అతను ఈ సిద్ధాంతాన్ని కటకముల ఆకారలని తెలుసుకొనదానికి ఉపయోగించాడు.1621 లో, Willebrord Snellius (Snell) అనే శాస్త్రవేత్త గణిత శాస్త్ర ప్రకారంగా స్నెల్స్ నియమాన్ని రాశాడు.ఫ్రెంచ్ లో స్నెల్స్ నియమాన్ని "la loi de Descartes" or "loi de Snell-Descartes " అని అంటారు.1678 లో స్నెల్స్ నియమాన్ని క్రిస్టియాన్ హుయ్గేన్స్ అనే శాస్త్రవేత్త సంపూర్ణంగా వివరించాడు.
హెర్బర్ట్ స్పెన్సర్
స్పెన్సర్ యొక్క తత్వశాస్త్ర సంబంధ దృష్టి, శ్రుతులను నమ్మకుండా దేవుడున్నాడని నమ్మడం (డేయిజం) మరియు భావనల ఆధారంగా విషయాలను నిర్ణయించలేమనే సిద్ధాంతం కలయికతో ఏర్పడింది. అతని తండ్రి మరియు డెర్బీ ఫిలసాఫికల్ సొసైటీ యొక్క ఇతర సభ్యులు మరియు పుస్తకాలు జార్జ్ కాంబే యొక్క ప్రసిద్ధి చెందిన "ది కాన్స్టిట్యూషన్ ఆఫ్ మాన్" (1828) వంటివాటి నుండి పద్దెనిమిదవ శతాబ్దపు డేయిజాన్ని అతను గ్రహించాడు. ఇది ప్రపంచాన్ని దయాళువైన జగత్తు ఆకృతిగా మరియు 'సర్వోత్కృష్టమైన దయ' యొక్క శాసనాలను సహజమైన చట్టాలుగా భావించింది. ఉత్తమంగా పాలించబడే విశ్వం యొక్క ప్రతిమలుగా సహజమైన చట్టాలు ఉన్నాయి, మానవుల సంతోషాన్ని ప్రోత్సహించే ఉద్దేశంతో సృష్టికర్త వీటిని రచించాడు. స్పెన్సర్ యుక్త వయసులో ఉన్నప్పుడే తన క్రైస్తవ విశ్వాసాన్ని కోల్పోయి మరియు దైవం యొక్క ఆంత్రోపోమోర్ఫిక్ భావనను దేనినైనా తరువాత తిరస్కరించాడు, కానీ అతను అట్టడుగు పొరల్లో ఈ భావనను బలంగా నమ్మాడు. అయినప్పటికీ, అదే సమయంలో భావనల ఆధారంగా విషయాలను నిర్ణయించలేమనే సిద్ధాంతానికి అతను ప్రకటించకపోయినా అధికంగా ఋణపడి ఉన్నాడు, ముఖ్యంగా శాస్త్రీయ జ్ఞానం యొక్క వివిధ శాఖలు సమష్టిగా తత్వవాద శాస్త్ర విధానంలోని దానియొక్క ఉద్దేశంలో ఉంది. పాజిటివిజాన్ని పాటించి, ప్రత్యేకత గల మార్పులతో కూడిన యధార్థమైన విజ్ఞానాన్ని పొందటంలో అతని వాదన ఉంది మరియు అంతిమమైన వాస్తవం యొక్క స్వభావం గురించి ఊహించటంలో ఇది వ్యర్థంగా ఉంది. పాజిటివిజం మరియు క్షీణించిన అతని డెయిజం మొత్తం సిస్టం ఆఫ్ సింథటిక్ ఫిలాసఫీ అంతటా విస్తరించింది.