భారతీయ అంతరిక్ష పరిశోధనా సంస్థ
విక్రం సారాభాయ్ను భారత అంతరిక్ష పరిశోధనా వ్యవస్థకు పితామహుడిగా అభివర్ణిస్తారు. 1957లో రష్యా మొట్టమొదటి శాటిలైట్ అయిన స్పుత్నిక్‌ను ప్రయోగించినపుడు శాటిలైట్ యొక్క ఆవశ్యకతను అప్పటి ప్రధాన మంత్రి అయిన నెహ్రూకు వివరించి, 1962లో, భారత అణుశక్తి వ్యవస్థ పితామహుడయిన హోమీ భాభా పర్యవేక్షణలో ఇండియన్ నేషనల్ కమిటీ ఫర్ స్పేస్ రీసెర్చ్ (Indian National Committee for Space Research - INCOSPAR) ను ఏర్పరచాడు. 
ఆది నుండి ఉపగ్రహాల నిర్మాణాన్నే దృష్టిలో పెట్టుకొని దానికి అవసరమయిన భూ ఉపరితల లక్షణాలను అధ్యయనం చేసేందుకు కేరళలో త్రివేండ్రం వద్ద తుంబా ఈక్వటోరియల్ రాకెట్ లాంచింగ్ స్టేషన్ (TERLS) నెలకొల్పి అమెరికా, రష్యాల నుండి దిగుమతి చేసుకున్న రాకెట్లను ప్రయోగిస్తూ ఉపరితలాన్ని అధ్యయం చేయడం మొదలు పెట్టారు. అనతికాలంలోనే భారతదేశం స్వదేశీయంగా పూర్తి స్థాయి రాకెట్లను తయారు చేసి, ఉపరితల అధ్యయంలో పురోగతి సాధించింది. భవిష్యత్తులో ఇతర దేశాలు ఉపగ్రహానికి అవసరమయిన అన్ని పరికరాలను అందించక పోవచ్చని గ్రహించిన విక్రం సారాభాయ్, ఉపగ్రహానికి అవసరమయిన అన్ని విడిభాగాలనూ దేశీయంగానే తయారు చేసే దిశగా తన బృందాన్ని నడిపించాడు. 1969లో ఇన్‌కోస్పార్ ఇస్రోగా రూపొందింది. 1972లో ప్రత్యేక అంతరిక్ష విభాగం ఏర్పడింది.
జీశాట్-12 ఉపగ్రహం
జీశాట్-12 ఒక సమాచార పంపిణి ఉపగ్రహం. ఈ ఉపగ్రహాన్ని భారత దేశపు అంతరిక్ష పరిశోధన సంస్థ అయిన ‘’’ఇండియన్ స్పేస్ రీసెర్చ్ అర్గనైజెసన్ (క్లుప్తంగా ఇస్రో) వారు తయారు చేసారు.ఈ ఉపగ్రహాన్ని PSLV-XL /C17అనే పోలార్ శాటిలైట్ లాంచ్ వెహికిల్ ద్వారా అంతరిక్షములో కక్ష్యలో ప్రవేశపెట్టారు.ఉపగ్రహన్ని ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ట్రం లోని నెల్లూరు జిల్లాలోని శ్రీహరికోటలో ఉన్న సతీష్ థావన్ అంతరిక్షప్రయోగ కేంద్రంనుండి ప్రయోగించారు. సతీష్ థావన్ ఉపగ్రహప్రయోగ కేంద్రం నుండి జీశాట్-12 ఉపగ్రహాన్ని 15 జూలై 2011 11:18 (UTC) గంటలకు అంతరిక్షములోకి పంపారు.
అంతకు ముందు ప్రయోగించిన INSAT-3B ఉపగ్రహం యొక్క జీవితకాలం ముగిసినందున, దాని స్థానంలో పనిచేయుటకై జీశాట్-12 ఉపగ్రహాన్నికక్ష్యలో ప్రవేశపెట్టారు.జీశాట్-12 ద్వారా దూరవిధ్యాబోధన, దూర విద్యావిధానం మరియు విపత్తు ఏర్పడినపుడు నివారణ చర్యలు వంటి సేవలనుశాటిలైట్ ఇంటర్నెట్ ద్వారా అందించుట ప్రధాన ఉద్దేశం.