తవాకెల్ కర్మన్
కర్మన్ అతి చిన్నవయసులో నోబెల్ శాతిపురస్కారం అందుకున్న అరబ్ మహిళగా మరియు అంతర్జాతీతంగా నోబెల్ పురస్కారం అందుకున్న రెండవ మహిళగా గుర్తించబడుతుంది. 
ఆమె తన 32 సంవత్సరాలవయసులో నోబెల్ పురస్కారం అందుకున్నది. 
2014 లో మలాలా యూసఫ్జై తన 17 సంవత్సరంలో నోబెల్ శాంతి పురస్కారం అందుకున్నది. 2003 లో షిరిన్ ఎబాద్ మొదటి పర్షియన్ మహిళగా మరియు మొదటి ముస్లిం మహిళగా నోబెల్ శాంతి పురస్కారం అందుకున్నది. నోబెల్ పురస్కారం అందుకున్న పత్రికావిలేఖరులలో కర్మన్ మూడవ వ్యక్తి. 1905లో బెర్తా వన్ సున్నర్ మరియు 1946లో ఎమిలీ గ్రీన్ బాల్చ్ నోబెల్ పురస్కారం అందుకున్నారు. 2011 లో కర్మన్ నోబెల్ పురస్కారం అందుకునే ముందు 12 మంది మహిళలు నోబెల్ పురస్కారం అందుకున్నారు. తరువాత ఈ సంఖ్య 15కు చేరుకుంది.
2011 లో ఎలెన్ జాంసన్ సిర్లీఫ్ మరియు లేమత్ జిబోవీ కర్మన్‌తో కలిసి నోబెల్ శాంతి పురస్కారం అందుకున్నారు. 
కర్మన్‌కు నోబెల్ పురస్కారం ప్రకటించబడిన తరువాత కతర్కు వెళ్ళి షేక్ తమిన్ బిన్ హమాద్ అల్ థానీని కలుసుకుని చర్చించిన తరువాత మహిళా పత్రికావిలేఖరులకు అవగాహన కలిగించడానికి మరియు మహిళా పత్రికాకారులకు మద్దతుగా నిలవడానికి రేడియో కేంద్రం ఏర్పాటుకు సహకరించమని " దోహా సెంటర్ ఫర్ మీడియా ఫ్రీడం " సంస్థను కోరింది.
పాల్ క్రుగ్మాన్
అతని పుస్తకంలో, క్రుగ్మాన్ ఒక "నూతన నవీన ఒప్పందం"ను ప్రతిపాదించారు, ఇందులో సాంఘిక మరియు వైద్య కార్యక్రమాల మీద ఎక్కువ ప్రాముఖ్యాన్ని మరియు దేశ రక్షణ కొరకు తక్కువ చేయాలని పొందుపరచారు. స్వతంత్ర విలేఖరి మరియు రచయిత మైకేల్ టొమాస్కి వాదిస్తూ "ది కన్సైన్స్ ఆఫ్ అ లిబెరల్" ‌లో క్రుగ్మాన్ "రాజకీయ ప్రయోజనం కొరకు కొంత అబద్దపు మాటలు ఉన్నప్పుడు చరిత్రను నిర్దిష్టం చేయటానికి " కట్టుబడి ఉన్నారు. "న్యూయార్క్ టైమ్స్" సమీక్షలో, పులిట్జెర్ పురస్కారం-గెలిచినా చరిత్రకారుడు డేవిడ్ M. కెన్నెడీ పేర్కొంటూ, "రష్ లిమ్బాగ్ యొక్క నిరర్థకమాటల లాగా లేదా మైకేల్ మోర్ చిత్రాలలాగా, క్రుగ్మాన్ కీచు వాదం విశ్వాసపాత్రులకు ధైర్యం కలిగించవచ్చు, కానీ నమ్మనివారిని సమ్మతింప చేయటంలో ఇది చాలా కొంచం ఉపయోగపడుతుంది".