మధుమేహం
ప్రపంచ ఆరోగ్య సంస్థ గుర్తించిన మూడు డయాబెటిస్ మెల్లిటస్ రకాలు: వివిధ రకాల కారణాల వల్ల కలిగే డయాబెటిస్ మెల్లిటస్ టైప్ 1, డయాబెటిస్ మెల్లిటస్ టైప్ 2 మరియు జెస్టేషనల్ డయాబెటిస్ (గర్భిణీలలో వచ్చే డయాబెటిస్) . అయినా, అన్ని రకాల మధుమేహాలకు మూల కారణం క్లోమ గ్రంధిలోని బీటా కణాలు పెరిగిన గ్లూకోస్ స్థాయిని అరికట్టడానికి సరిపడినంత ఇన్సులిన్‌ను ఉత్పత్తి చేయలేకపోవడమే . మొదటి రకం డయాబెటిస్ సాధారణంగా బీటా కణాలను మన శరీరం స్వయంగా నాశనం చేయడం (ఆటోఇమ్యూనిటీ) వల్ల కలుగుతుంది. రెండవ రకం డయాబెటిస్‌లో ఇన్సులిన్ నిరోధకత వస్తుంది. దీనివల్ల అధికంగా ఇన్సులిన్ కావలసి వస్తుంది, బీటా కణాలు ఈ డిమాండ్ తట్టుకోలేనప్పుడు డయాబెటిస్ కలుగుతుంది. జెస్టేషనల్ డయాబెటిస్‌లో కూడా ఇన్సులిన్ నిరోధకత అగుపిస్తుంది.
పోలియో టీకా
పోలియోమైఏలిటిస్ (లేదా పోలియో) ను ఎదుర్కొవడానికి ప్రపంచవ్యాప్తంగా రెండు పోలియో టీకా మందులు ఉపయోగించారు. మొదటిదాన్ని జోనస్ సాల్క్ వృద్ధి చేశాడు, ఇది మొదటిసారిగా 1952లో పరీక్షించబడింది. 1955 ఏప్రిల్ 12న సాల్క్ ప్రపంచానికి దీనిపై ప్రకటన చేశాడు, దీంట్లో ఇంజెక్ట్ చేయబడిన క్రియాశూన్యమైన (మృత) పోలియోవైరస్ యొక్క డోస్ ఉంది. నోటితో తీసుకునే టీకా‌ని దుర్బలపరిచే పోలియో వైరస్‌ని ఉపయోగించి ఆల్బర్ట్ సబిన్ వృద్ధి చేశాడు. సబిన్ టీకా‌ని మానవ నమూనాలకు ఉపయోగించడం 1957లో మొదలైంది, 1962లో దీనికి లైసెన్స్ దొరికింది. ఎందుకంటే రోగనిరోధకశక్తితో పోటీపడే వ్యక్తులలో పోలియోవైరస్‌కోసం దీర్ఘకాలం కొనసాగే వాహక స్థితి లేదు, పోలియోవైరస్ స్వాభావికంగా వానరేతర రిజర్వాయర్ కలిగిలేదు మరియు ఒక పొడిగించబడిన కాలానికి వాతావరణంలో వైరస్ మనుగడ సాధించే అవకాశాలు చాలా తక్కువగా కనిపిస్తున్నాయి. అందుచేత, టీకా మందు ద్వారా మనిషి నుంచి మనిషికి వైరస్ బదలాయింపును అడ్డుకోవడం ప్రపంచ పోలియో నిర్మూలనలో సంక్లిష్ట దిశగా ఉంటోంది. రెండు టీకా మందులు ప్రపంచంలోని పలు దేశాలనుంచి పోలియోని నిర్మూలించాయి, మరియు ఇది 1988లో ప్రపంచమంతటా ఉన్న 350,000 కేసులను 2007లో 1,625 కేసులకు తగ్గించగలిగిందని అంచనా వేయబడింది.