ఐఆర్‌ఎన్‌ఎస్‌ఎస్-1సీ ఉపగ్రహం
ఈ నావిగేషన్ ఉపగ్రహ ప్రయోగ వరుస క్రమంలో మొదట 2013 జులైలో ఐఆర్ఎన్ఎస్ఎస్-1ఏ ఉపగ్రహాన్ని, 2014 ఏప్రిల్ లోఐఆర్ఎన్ఎస్ఎస్-1బి ఉపగ్రహాన్ని అంతరిక్షంలో ప్రవేశపెట్టారు. ఐఆర్ఎన్ఎస్ఎస్-1ఏ ఉపగ్రహాన్ని పిఎస్ఎల్ వి-సీ22 అను ఉపగ్రహ వాహకనౌక ద్వారా, ఐఆర్ఎన్ఎస్ఎస్-1బి ఉపగ్రహాన్నిపిఎస్‌ఎల్‌వి-సీ24 ఉపగ్రహ వాహకనౌక ద్వారా కక్ష్యలో ప్రవేశ పెట్టడం జరిగింది.
ప్రయోగ సమయంలో, ఇంధన సమేతంగా ఐఆర్ఎన్ఎస్ఎస్-1సీ ఉపగ్రహం బరువు 1425.4కిలోలు. ఈఉపగ్రహం యొక్క సౌష్టవనిర్మాణంలో, పొందికలో, ఉపకరణాల అమరికలో అంతకు ముందు నిర్మించి, కక్ష్యలోకి పంపిన ఐఆర్ఎన్ఎస్ఎస్-1ఏ, మరియు ఐఆర్ఎన్ఎస్ఎస్-1బి ఉపగ్రహాలను పోలి ఉంటుంది. ఐఆర్ఎన్ఎస్ఎస్-1సీ ఉపగ్రహం భౌతిక కొలతలు 1.58 మీటర్లు x 1.50 మీటర్లు x 1.50మీటర్లు. ఈ ఉపగ్రహ జీవితకాలం 10 సంవత్సరాలు.
ఉపగ్రహం రెండురకాల ఉపకరణాల సమూదాయాన్నికలిగి ఉంది.అందులో ఒకటి దిక్సూచి (navigation payload) సంబంధించినది. రెండవది రేంజింగ్ (ranging) ఉపకరణాలు కలిగి ఉన్నాయి. నావిగేషన్ కు సంబంధించిన ఉపకరణాలు కలిగిన విభాగం ఓడల/నౌకల, విమాన తదితర యానాలకు సంబంధించిన దిక్సూచి సమాచారాన్ని వినియోగదారులకు పంపిణి చేస్తుంది.నావిగేషన్ కు సంబంధించిన ఉపకరణాలు L5- బ్యాండ్ (1176.45MHZ) మరియు S-బ్యాండ్ (2492.028 MHZ ) లో పనిచేస్తాయి. నావిగేషన్ కు సంబంధించిన ఉపకరణాలలో అత్యంత కచ్చితమైన సమయాన్ని చూపించే రుబీడియం పరమాణు గడియారం అమర్చబడింది.
పిఎస్‌ఎల్‌వి-సీ35
పిఎస్‌ఎల్‌వి-సీ35 ఉపగ్రహ వాహకనౌకను భారతదేశ అంతరిక్షప్రయోగ సంస్థ ఇస్రో రూపొందించి, ఆంధ్రప్రదేశ్, నెల్లూరు జిల్లా, శ్రీహరికోటలోని సతీష్ ధావన్ అంతరిక్ష కేంద్రం లోని మొదటి ప్రయోగ వేదిక నుండి 2016 సెప్టెంబరు 26, సోమవారం ఉదయం 9:12 గంటలకు ప్రయోగించింది. దీని ద్వారా 8 ఉపగ్రహాలను విజయవంతంగా కక్ష్యలలో ప్రవేశపెట్టారు. ఈ ఉపగ్రహ వాహకనౌక ప్రయోగంలో మరో విశిష్టత ఉంది.గతంలో పిఎస్‌ఎల్‌వి వాహకనౌక ద్వారా ఒకేసారి 6 పైగా ఉపగ్రహలను ఒకేసారి ప్రవేశ పెట్టినప్పటికీ, వాటన్నిటినీ ఒకే కక్ష్యలో ప్రవేశపెట్టారు. ఈ ప్రయోగంలో మొదటి ఒక ఉపగ్రహాన్ని ఒక కక్ష్యలో ప్రవేశపెట్టగా మిగతా వాటిని మరోకక్ష్యలో ప్రవేశ పెట్టారు. ఈ రాకెట్ ద్వారా రెండు వేర్వేరు ఎత్తుల్లో, సుర్యానువర్తన ధ్రువకక్ష్యలోకి ఒకటి, మిగతా వాటిని సుర్యానువర్తన కక్ష్యలోకీ ప్రవేశపెట్ట్రు. దీనిని ఇస్రో విజయవంతంగా నిర్వహించింది. సాధారణంగా పిఎస్‌ఎల్‌వి రాకెట్ లలో నాల్గవదశలోని ఇంధనాన్నిపూర్తిగా మండించిన తరువాత ఉపగ్రహాలను కక్ష్యలోకి పంపెదరు. ఈ రాకెట్ లో నాల్గవ దశను కొంత సమయం మండించి, దహన క్రియను ఆపి, స్కాట్శాట్-1 ఉపగ్రహాన్ని 724 కి.మీ ఎత్తులో సూర్యానువర్తన ధ్రువకక్ష్యలో, 98.1 డీగ్రిల కోణంలో ప్రవేశ పెట్టారు. తరువాత నాల్గవదశ ఇంజన్లను మండించి, 55 కిలోమీటర్లు కిందికి దించి, భూమికి 669 కిలోమీటర్ల ఎత్తులో సుర్యానువర్తన కక్ష్యలో, 98.21 డిగ్రీలవాలులో మిగిలిన 7 ఉపగ్రహాలను ప్రవేశపెట్టారు.