జీవావరణం
"బయోస్పియర్" అనే పదాన్ని 1875లో భూవిజ్ఞాన శాస్త్రజ్ఞుడు ఎడుయార్డ్ సుసె కనిపెట్టాడు, ఇతను దానిని ఇలా నిర్వచించాడు: 
ఈ అంశం ఒక భూవిజ్ఞాన మూలాన్ని కలిగి ఉన్నప్పటికీ, ఇది భూ శాస్త్రాలపై డార్విన్ మరియు మౌరీలు ఇద్దరి ప్రభావానికి ఒక సూచన. జీవావరణం యొక్క జీవావరణ శాస్త్ర అంశాలు 1935లో సర్ ఆర్థుర్ టాన్స్లేచే "ఎకోసిస్టమ్" (జీవావరణ శాస్త్ర చరిత్రను చూడండి) అనే పదం పరిచయం కావడానికి ముందే 1920ల్లో (వాల్దిమర్ I. వెర్నాడ్స్కే "చూడండి" ) సూచించబడ్డాయి. వెర్నాడ్స్కే జీవావరణ శాస్త్రాన్ని జీవావరణం యొక్క శాస్త్రం నిర్వచించాడు. ఇది ఖగోళశాస్త్రం, భూభౌతికశాస్త్రం, వాతావరణశాస్త్రం, జీవభూగోళశాస్త్రం, పరిణామం, భూగర్భ శాస్త్రం, భూరసాయన శాస్త్రం, జలధర్మశాస్త్రం కలిపి ఒక బహుళక్రమశిక్షణాత్మక అంశంగా చెప్పవచ్చు మరియు సాధారణంగా చెప్పాలంటే, అన్ని జీవ మరియు భూ శాస్త్రాలు.
కణ వర్ధనం
19వ శతాబ్దంలో ఇంగ్లీష్ శరీరధర్మ శాస్త్రవేత్త సిడ్నీ రింజెర్ ఒక వివిక్త జంతు గుండె స్పందనలను నిర్వహించేందుకు యోగ్యమైన, సోడియం, పొటాషియం, కాల్షియం మరియు మాగ్నిషియం క్లోరైడ్‌లు కలిగివున్న లవణ ద్రావణాలను కనిపెట్టారు. 1885లో విల్‌హెల్మ్ రౌక్స్ పిండ దశలో ఉన్న కోడి యొక్క అంతస్థ ఫలకంలో ఒక భాగాన్ని వేరు చేశారు, ఆపై దీనిని అనేక రోజులపాటు ఒక వెచ్చని సెలైన్ ద్రావణంలో భద్రపరిచారు, దీంతో కణజాల వర్ధనం యొక్క మూలసూత్రం ఏర్పాటయింది. జాన్స్ హోప్‌కిన్స్ మెడికల్ స్కూల్‌లో మరియు తరువాత యెల్ విశ్వవిద్యాలయంలో పనిచేసిన రాస్ గ్రాన్‌విల్లే హారిసన్ 1907-1910 మధ్యకాలంలో తన ప్రయోగాలకు సంబంధించిన ఫలితాలను ప్రచురించారు, తద్వారా ఆయన కణజాల వర్ధనం యొక్క పరిశోధనా పద్ధతిని ఏర్పాటు చేశారు.