భూమి
చంద్రుడు భూమి చుట్టూ తిరగటానికి 27.32 రోజుల కాలం పడుతుంది.భూమి మరియు చంద్రుడు సూర్యుని చుట్టూ తిరిగే కాలమును పరిగణనలోకి తీసుకుంటే అమావాస్య నుంచి అమావాస్యకి 29.53 రోజుల కాలం పడుతుంది,దీనినే ఒక నెల అంటారు. ఉత్తర ధ్రువం నుంచి చూసినప్పుడు భూమి చంద్రుడు వారి కక్ష్యలలో అప్రదక్షిణ దిశలో(యాంటిక్లాక్ వైస్)తిరుగును. ఉత్తర ధ్రువానికిపైన విశ్వంలోనించి చూసిన యడల భూమి సూర్యుని చుట్టూ అప్రదక్షిణ దిశలో(యాంటిక్లాక్ వైస్)తిరుగును. గ్రహ మార్గం మరియు కక్ష్య రేఖలు కచ్చితమైన సమ రేఖలో ఉండవు. భూకక్ష్య, భూమి సూర్యుల సమతల లంబరేఖకు 23.5 డిగ్రీల వంపుతో ఉండును. ఈ వంపు లేకపోతే,ప్రతి రెండు వారాలకు ఒక గ్రహణం ఏర్పడి ఉండేది(ఒక సూర్య గ్రహణం, ఒక చంద్ర గ్రహణం)
ఖగోళ భౌతిక శాస్త్రం
14వ శతాబ్దంలో, ఇబ్న్ ఆల్-షాటిర్ చంద్రుని చలనం యొక్క మొట్టమొదటి నమూనా సిద్ధం చేశాడు, ఇది భౌతిక పరిశోధనలకు సరిపోలింది మరియు తర్వాత ఇది కోపర్నికస్‌చే ఉపయోగించబడింది. 13వ నుండి 15వ శతాబ్దాల వరకు, తుసీ మరియు ఆలీ కుష్జీలు ప్టోలెమ్ యొక్క సిద్ధాంతం పరిశోధనల ద్వారా ఒక స్థిరమైన భూమిని కనుగొనవచ్చనే దానిని తప్పుగా పేర్కొంటూ తోకచుక్కల దృగ్విషయాన్ని ఉపయోగించి భూమి యొక్క చలనానికి ప్రారంభ అనుభావిక ఆధారాన్ని అందించారు. కుస్కు ఇంకా ఖగోళ శాస్త్రం మరియు భౌతిక శాస్త్రాలను తాత్వాక అంశాలు వలె కాకుండా నిదర్శన పూర్వకమైన మరియు గణిత శాస్త్రంగా భావిస్తూ అరిస్టాటెలియన్ భౌతిక శాస్త్రం మరియు సహజ తత్త్వ శాస్త్రాలను తిరస్కరించాడు. ప్రారంభ 16వ శతాబ్దంలో, భూమి యొక్క చలనంపై చర్చ ఆల్-బిర్జాండీ (తే. 1528)చే కొనసాగించబడింది, అతను తన విశ్లేషణలో భూమి పరిభ్రమిస్తూ ఉంటే ఏమి జరుగుతుందని గెలీలియో గాలిలెయో యొక్క "వృత్తాకార జడత్వం" భావనకు సమానంగా ఒక సిద్ధాంతాన్ని అభివృద్ధి చేశాడు, దానిని అతను క్రింది పరిశీలనాత్మక పరీక్షలో పేర్కొన్నాడు: