జీవావరణం
"బయోస్పియర్" అనే పదాన్ని 1875లో భూవిజ్ఞాన శాస్త్రజ్ఞుడు ఎడుయార్డ్ సుసె కనిపెట్టాడు, ఇతను దానిని ఇలా నిర్వచించాడు: 
ఈ అంశం ఒక భూవిజ్ఞాన మూలాన్ని కలిగి ఉన్నప్పటికీ, ఇది భూ శాస్త్రాలపై డార్విన్ మరియు మౌరీలు ఇద్దరి ప్రభావానికి ఒక సూచన. జీవావరణం యొక్క జీవావరణ శాస్త్ర అంశాలు 1935లో సర్ ఆర్థుర్ టాన్స్లేచే "ఎకోసిస్టమ్" (జీవావరణ శాస్త్ర చరిత్రను చూడండి) అనే పదం పరిచయం కావడానికి ముందే 1920ల్లో (వాల్దిమర్ I. వెర్నాడ్స్కే "చూడండి" ) సూచించబడ్డాయి. వెర్నాడ్స్కే జీవావరణ శాస్త్రాన్ని జీవావరణం యొక్క శాస్త్రం నిర్వచించాడు. ఇది ఖగోళశాస్త్రం, భూభౌతికశాస్త్రం, వాతావరణశాస్త్రం, జీవభూగోళశాస్త్రం, పరిణామం, భూగర్భ శాస్త్రం, భూరసాయన శాస్త్రం, జలధర్మశాస్త్రం కలిపి ఒక బహుళక్రమశిక్షణాత్మక అంశంగా చెప్పవచ్చు మరియు సాధారణంగా చెప్పాలంటే, అన్ని జీవ మరియు భూ శాస్త్రాలు.
శరీరశాస్త్రం
శరీరశాస్త్రం 420 B.C. నాటిది. అంటే, వైద్యశాస్త్ర పితామహునిగా కీర్తిపొందిన హిప్పోక్రటిస్, కాలం నుంచీ ఉన్న శాస్త్రం ఇది. అరిస్టాటిల్ కీలక భావన మరియు శరీరనిర్మాణం - పనితీరుల మధ్య సంబంధానికి గల ప్రాధాన్యతను తెలియజేసేలా ఆయన సాగించిన అధ్యయన ప్రక్రియలు పురాతన గ్రీస్‌లో శరీరశాస్త్రానికి నాంది పలుకగా, క్లాడియస్ గాలెనస్ ( 126-199 A.D.), ఈయన్నే గాలెన్ అని కూడా అంటారు. శరీరధర్మాలను కనుగొనేందుకు ఈయనే మొదటగా ప్రయోగాలు చేశారు. ప్రయోగాత్మక శరీరధర్మశాస్త్రానికి గాలెన్ ఆద్యుడు. భారతీయ ప్రాచీన ఆయుర్వేద గ్రంథాలైన "శుశ్రుతసంహిత" మరియు "చరకసంహిత"లు కూడా మానవ శరీరనిర్మాణం, శరీరశాస్త్రాలను వివరంగా వర్ణించాయి. ఆండ్రియాస్ వెసాలియస్ మరియు విలియం హార్వేలు ఇందులోకి అడుగుపెట్టిన తర్వాత ప్రపంచ వైద్యరంగం గాలెన్ ప్రతిపాదించిన గాల్వనిజం నుంచి మరలింది.