వాక్యూమ్ క్లీనర్
హ్యూబెర్ట్ సెసిల్ బూత్ సాధారణంగా 1901లో మొట్టమొదటి మోటారు ఆధారిత వాక్యూమ్ క్లీనర్ సృష్టికర్తగా గుర్తించబడ్డాడు, అయితే వాస్తవానికి అతని వాక్యూమ్‌ను కనిపెట్టడానికి రెండు సంవత్సరాల ముందే 1899లో USA, మిసౌరీ, సెయింట్ లూయిస్‌లోని ఒక అమెరికన్ జాన్ తుర్మాన్ రూపొందించాడు. బూత్ రైళ్లల్లోని కుర్చీల నుండి దుమ్మును దులపడానికి ఉపయోగించే ఒక పరికరం యొక్క పనిని పరిశీలించాడు మరియు దుమ్మును పీల్చే యంత్రం మరింత ఉపయోగకరంగా ఉంటుందని భావించాడు. అతను ఒక చేతిరుమాలను ఒక రెస్టారెంట్ కుర్చీలో ఉంచి, చేతిరుమాలపై అతని నోటిని ఉంచిన తర్వాత చేతిరుమాలపై అతను పీల్చకలిగిన దుమ్మును పీల్చడం ద్వారా ఆ ఆలోచనను పరీక్షించాడు. చేతిరుమాల కింద చేరిన దుమ్ము మరియు ధూళిని చూసిన తర్వాత, అతను ఆ ఆలోచన పనిచేస్తుందని గుర్తించాడు. బూత్ పఫ్పింగ్ బెల్లీ అని పిలిచే ఒక పెద్ద పరికరాన్ని రూపొందించాడు, దీనిని అమలు చేయడానికి ముందుగా ఒక ఇంధన ఇంజిన్‌ను మరియు తర్వాత ఒక విద్యుత్ మోటారును ఉపయోగించాడు. ఇది గుర్రాలచే లాగబడుతుంది మరియు శుభ్రపర్చవల్సిన భవనం వెలుపల ఉంచబడుతుంది.
పారిశ్రామిక విప్లవం
పారిశ్రామిక విప్లవ కాలపు లోహ పరిశ్రమలలో ముఖ్యమైన మార్పు కలపపై ఆధారపడిన సేంద్రియ ఇంధనాల స్థానాన్ని బొగ్గుపై ఆధారపడిన శిలాజ ఇంధనాలు ఆక్రమించటం. దీనిలో అధికభాగం పారిశ్రామిక విప్లవానికి ముందు, 1678 నుండి క్యుపొలస్ అని పిలువబడే బొగ్గు రివెర్బరేటరీ కొలిమిలను ఉపయోగించి క్లెమెంట్ క్లెర్క్ మరియు ఇతరులచే చేయబడిన ఆవిష్కరణలపై ఆధారపడి జరిగింది. ఇవి ముడిఖనిజంపై పనిచేసి ఆక్సైడ్‌ను లోహంగా క్షయకరణం చేసే, కార్బన్ మోనాక్సైడ్ మంటలచే నడుపబడతాయి. దీనిలో ఉన్న ఒక ప్రయోజనం బొగ్గులోని మలినాలు (సల్ఫర్ వంటివి) లోహంతో చేరకపోవటం. ఈ సాంకేతికత 1678 నుండి సీసంకి మరియు 1687 నుండి రాగికి అనువర్తించబడింది. ఇది 1690లలో ఇనుము కర్మాగారంలో కూడా ఉపయోగించబడింది, కానీ ఈసందర్భంలో రివెర్బరేటరీ కొలిమి వాయు కొలిమిగా పిలువబడింది. లోహ కర్మాగారపు క్యుపోల వేరొక విభిన్న (మరియు తరువాతి కాలపు) ఆవిష్కరణ.