తవాకెల్ కర్మన్
కర్మన్ అతి చిన్నవయసులో నోబెల్ శాతిపురస్కారం అందుకున్న అరబ్ మహిళగా మరియు అంతర్జాతీతంగా నోబెల్ పురస్కారం అందుకున్న రెండవ మహిళగా గుర్తించబడుతుంది. 
ఆమె తన 32 సంవత్సరాలవయసులో నోబెల్ పురస్కారం అందుకున్నది. 
2014 లో మలాలా యూసఫ్జై తన 17 సంవత్సరంలో నోబెల్ శాంతి పురస్కారం అందుకున్నది. 2003 లో షిరిన్ ఎబాద్ మొదటి పర్షియన్ మహిళగా మరియు మొదటి ముస్లిం మహిళగా నోబెల్ శాంతి పురస్కారం అందుకున్నది. నోబెల్ పురస్కారం అందుకున్న పత్రికావిలేఖరులలో కర్మన్ మూడవ వ్యక్తి. 1905లో బెర్తా వన్ సున్నర్ మరియు 1946లో ఎమిలీ గ్రీన్ బాల్చ్ నోబెల్ పురస్కారం అందుకున్నారు. 2011 లో కర్మన్ నోబెల్ పురస్కారం అందుకునే ముందు 12 మంది మహిళలు నోబెల్ పురస్కారం అందుకున్నారు. తరువాత ఈ సంఖ్య 15కు చేరుకుంది.
2011 లో ఎలెన్ జాంసన్ సిర్లీఫ్ మరియు లేమత్ జిబోవీ కర్మన్‌తో కలిసి నోబెల్ శాంతి పురస్కారం అందుకున్నారు. 
కర్మన్‌కు నోబెల్ పురస్కారం ప్రకటించబడిన తరువాత కతర్కు వెళ్ళి షేక్ తమిన్ బిన్ హమాద్ అల్ థానీని కలుసుకుని చర్చించిన తరువాత మహిళా పత్రికావిలేఖరులకు అవగాహన కలిగించడానికి మరియు మహిళా పత్రికాకారులకు మద్దతుగా నిలవడానికి రేడియో కేంద్రం ఏర్పాటుకు సహకరించమని " దోహా సెంటర్ ఫర్ మీడియా ఫ్రీడం " సంస్థను కోరింది.
ఎమిలీ గ్రీన్ బాల్చ్
బాల్చ్ సాధించిన విజయాలన్ని కేవలం ప్రారంభం మాత్రమే. అంతర్జాతీయ శాంతి ఉద్యమంలో ఒక అమెరికన్ నాయకురాలుగా ఎదిగారు. శాంతి మరియు ఫ్రీడమ్ మహిళల అంతర్జాతీయ లీగ్ (WILPF) తో చేసిన కృషివల్ల 1946 లో నోబెల్ శాంతి బహుమతి లభించింది. 1919 లో, బాల్చ్ మహిళల అంతర్జాతీయ కాంగ్రెస్లో కీలక పాత్ర పోషించారు. దానినే జెనీవాలో జరిగిన సమావేశంలో శాంతి మరియు ఫ్రీడమ్ మహిళల అంతర్జాతీయ లీగ్ అని పేరు మార్చారు. ఈ సంస్థ యొక్క కార్యకలాపాలకు, నిర్వహణకు మొదటి అంతర్జాతీయ సెక్రటరీ, కోశాధికారిగా బాల్చ్ ను నియమించారు. బాల్చ్ శాంతి విద్యపై వేసవి పాఠశాలలు ఏర్పాటుచేయడంలో సహాయపడింది అంతేకాకుండా 50 కంటే ఎక్కువ దేశాలలో WILPF కొత్త శాఖలు ఏర్పడడానికి కృషి చేసింది. బాల్చ్ డ్రగ్ కంట్రోల్, ఏవియేషన్, శరణార్థులు మరియు నిరాయుధీకరణ సంబంధించి కొత్తగా ఏర్పడినవాటికి సహకరించింది. రెండవ ప్రపంచ యుద్ధ ప్రయత్నాలకు విమర్శించకుండా, మనస్సాక్షి హక్కులను సమర్ధించి యుద్ధంలో మిత్రరాజ్యాలు విజయం పొందడానికి సహకరించింది.