మొఘల్ సామ్రాజ్యం
మొఘలాయిలు కీ.శ. 1526 నుండి 1707 వరకు భారత ఉపఖండాన్ని (ఆఫ్ఘనిస్తాన్, పాకిస్తాన్, భారత్) పరిపాలించిన రాజవంశీయులు. 1526లో తైమూరు వంశానికి చెందిన బాబరు ఒకటవ పానిపట్టు యుద్ధంలో ఇబ్రాహీమ్ లోడీను ఓడించి మొఘల్ సామ్రాజ్యం స్థాపించాడు. ముఘల్ అంటే "మంగోల్" అనే పదానికి పెర్షియా భాషలో సమానమైన పదం. "మంగోల్" అంటే మధ్య ఆసియాలోని చెంఘీజ్ ఖాన్ వంశీయులైన సంచార యుద్దవీరులు అని అర్థం. మొఘల్ వంశీయులంతా ఇస్లాం మతాన్ని కచ్చితంగా పాటించారు. బాబరు తరువాత పరిపాలనా బాధ్యతల్ని చేపట్టిన హుమాయూన్ను పఠాన్ వీరుడైన షేర్ షా సూరి జయించి సుర్ సామ్రాజ్యం స్థాపించాడు. పదహారేళ్ళ తరువాత పోగట్టుకున్న కోటలన్నింటినీ హుమాయూన్ మళ్ళీ జయించాడు. హుమాయూన్ తరువాత అతని కుమారుడైన అక్బర్ మొఘల్ సామ్రాజ్యాన్ని విస్తరించి 1556 నుండి 1605 వరకు పాలించాడు. అక్బర్ తరువాత విశాలమైన మొఘల్ సామ్రాజ్యం అతని కుమారుడైన జహాంగీర్కు సంక్రమించింది. జహాంగీర్ తర్వాత ఢిల్లీ సింహాసనాన్ని అధిష్టించిన షాజహాన్ కాలంలో మొఘల్ సామ్రాజ్యం ప్రపంచంలోనే అతి గొప్ప రాజ్యంగా కీర్తింపబడింది. ఇతను పరిపాలించిన కాలాన్నే చరిత్రకారులు మొఘల్ సామ్రాజ్య స్వర్ణ యుగంగా వర్ణిస్తారు.
టాంగ్ రాజవంశం
కన్ఫ్యూషియస్ కాలంలో భారతదేశంలో ప్రారంభమైన బుద్ధిజం, టాంగ్ కాలంలో వృద్ధి చెందడం ప్రారంభించి రాజ కుటుంబంచే అనుసరించబడి, పూర్తిగా స్వంతం చేసుకోబడి చైనా సంప్రదాయ సంస్కృతిలో శాశ్వత భాగంగా మారింది. నూతన-కన్ఫ్యూషియనిజం మరియు ఝు జి (1130–1200) వంటి వ్యక్తులకు ముందే, దక్షిణ మరియు ఉత్తర వంశాల కాలంలోనే చైనాలో బుద్ధిజం వర్ధిల్లడం ప్రారంభమై, సుసంపన్నమైన టాంగ్ కాలానికి ఆధిపత్య భావజాలంగా మారింది. సుదూర ప్రాతాలలో పర్యాటకులకు విశ్రాంతి గృహాలుగా, దేశవ్యాప్తంగా పిల్లలకు పాఠశాలలుగా, పట్టణ విద్యావంతులకు వీడ్కోలు సమావేశాల వంటి సాంఘిక సంఘటనలకు వేదికలుగా బౌద్ధ ఆరామాలు చైనీయుల సమాజంలో ఒక సమీకృత పాత్రను పోషించాయి. బౌద్ధ ఆరామాల వద్ద ఉన్న భూ సంపద మరియు సెర్ఫ్ లు (బానిసలు) వారికీ మిల్లులు, నూనె గానుగలు మరియు ఇతర సంస్థలు స్థాపించడానికి అవసరమైన ఆదాయాలను ఇవ్వడం వలన అవి ఆర్థికవ్యవస్థలో కూడా భాగం పంచుకున్నాయి. ఈ ఆరామాలు 'సెర్ఫ్ లను' నిలుపుకున్నప్పటికీ, ఈ ఆరామాలపై ఆధారపడినవారు తమ స్వంత ఆస్తిని కలిగి, తమ పనిలో సహాయం పొందడానికి తమ స్వంత బానిసలతో సహా ఇతరులను నియమించుకోవచ్చు.