భారతీయ రైలు రవాణా వ్యవస్థ
భారత దేశంలో రైల్వే వ్యవస్థ కొరకు 1832లో ప్రణాళిక రూపొందించినా, తరువాతి దశాబ్ద కా‍లం‍ వరకూ ఆ దిశలో ఒక్క అడుగూ పడలేదు. 1844 లో, అప్పటి గవర్నరు జనరలు, లార్డు హార్డింజ్ రైల్వే వ్య్వస్థ నెలకొల్పేందుకు ప్రైవేటు సంస్థలకు అనుమతి ఇచ్చాడు. రెండు కూత రైల్వే కంపెనీలను స్థాపించి, వాటికి సహాయపడవలసిందిగా ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీని అదేశించారు. ఇంగ్లండు లోని పెట్టుబడిదారుల ఆసక్తి కారణంగా తరువాతి కొద్ది సంవత్సరాలలో రైల్వే వ్యవస్థ త్వరిత గతిన ఏర్పడింది. 1851 ఏప్రిల్ 16 న మొదటి రైలు పనిచెయ్యడం మొదలుబెట్టింది. రూర్కీలో కట్టుబడి సామాగ్రిని మోసేందుకు దాన్ని వాడారు. కొన్నేళ్ళ తరువాత, 1853 ఏప్రిల్ 16 న బాంబే లోని బోరి నందర్, ఠాణాల మధ్య -34 కి.మీ.దూరం - మొట్టమొదటి ప్రయాణీకుల రైలును నడిపారు.
భారతీయ పరిశ్రమ యొక్క సమాఖ్య
CII 1895లో స్థాపించబడింది. మొట్టమొదటిగా ఐదు ఇంజనీరింగ్ సంస్థలు దీనిలో భాగస్వాములుగా చేరాయి, అన్ని కూడా బెంగాల్ చేంబర్ అఫ్ కామర్స్ అండ్ ఇండస్ట్రి యొక్క సభ్య సంస్థలే. మొదట్లో, సంస్థ పేరు, ఇంజనీరింగ్ అండ్ ఐరన్ ట్రేడ్స్ అసోసియేషన్ (EITA) గా ఉండేది. ఇనుము మరియు స్టీలు మరియు ఇంజనీరింగ్ సరకులకు ప్రభుత్వ ఆర్డర్లను భారతదేశములో ఉన్న సంస్థలకు ఇవ్వటానికి బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం పై ఒత్తిడి తేవాలనే ఉద్దేశంతోనే EITA స్థాపించబడింది (అప్పట్లో ప్రభుత్వ ఆర్డర్లను యుకే సంస్థలకు ఇవ్వడమే ఆనవాయతీ). సంస్థ పేరు తరువాత ఇండియన్ ఇంజనీరింగ్ అసోసియేషన్ (IEA), ఇంజనీరింగ్ అసోసియేషన్ అఫ్ ఇండియా (EAI), అసోసియేషన్ అఫ్ ఇండియన్ ఇంజనీరింగ్ ఇండస్ట్రి (AIEI), కాన్ఫెడరేషన్ అఫ్ ఇంజనీరింగ్ ఇండస్ట్రి (CEI) లుగా మార్చబడి ఆఖరికి కాన్ఫెడరేషన్ అఫ్ ఇండియన్ ఇండస్ట్రి (CII) గా 1992లో మార్చబడింది.