వాక్యూమ్ క్లీనర్
హ్యూబెర్ట్ సెసిల్ బూత్ సాధారణంగా 1901లో మొట్టమొదటి మోటారు ఆధారిత వాక్యూమ్ క్లీనర్ సృష్టికర్తగా గుర్తించబడ్డాడు, అయితే వాస్తవానికి అతని వాక్యూమ్‌ను కనిపెట్టడానికి రెండు సంవత్సరాల ముందే 1899లో USA, మిసౌరీ, సెయింట్ లూయిస్‌లోని ఒక అమెరికన్ జాన్ తుర్మాన్ రూపొందించాడు. బూత్ రైళ్లల్లోని కుర్చీల నుండి దుమ్మును దులపడానికి ఉపయోగించే ఒక పరికరం యొక్క పనిని పరిశీలించాడు మరియు దుమ్మును పీల్చే యంత్రం మరింత ఉపయోగకరంగా ఉంటుందని భావించాడు. అతను ఒక చేతిరుమాలను ఒక రెస్టారెంట్ కుర్చీలో ఉంచి, చేతిరుమాలపై అతని నోటిని ఉంచిన తర్వాత చేతిరుమాలపై అతను పీల్చకలిగిన దుమ్మును పీల్చడం ద్వారా ఆ ఆలోచనను పరీక్షించాడు. చేతిరుమాల కింద చేరిన దుమ్ము మరియు ధూళిని చూసిన తర్వాత, అతను ఆ ఆలోచన పనిచేస్తుందని గుర్తించాడు. బూత్ పఫ్పింగ్ బెల్లీ అని పిలిచే ఒక పెద్ద పరికరాన్ని రూపొందించాడు, దీనిని అమలు చేయడానికి ముందుగా ఒక ఇంధన ఇంజిన్‌ను మరియు తర్వాత ఒక విద్యుత్ మోటారును ఉపయోగించాడు. ఇది గుర్రాలచే లాగబడుతుంది మరియు శుభ్రపర్చవల్సిన భవనం వెలుపల ఉంచబడుతుంది.
కల్మషహారాలు
ఈ జ్విట్టర్ అణువులు సమానమైన రుణవేశము మరియు ధవేశములను కల్గి వున్న రాసాయన సమూహముల వలన నికరంగా సున్నా ఆవేశము కల్గి వుంటాయి.
మొదటి ప్రపంచ యుద్ధములో కొవ్వులు మరియు నూనెల కొరతను అదిగమించడానికి మొదటి సారిగా జర్మనీలో కృత్రిమ కల్మషహారాలను వుత్పత్తి చేశారు.
కల్మషహారాలను ముఖ్యంగా ఉపయోగించేది బట్టలు వుతుకటకు. వీటికి వున్న విభిన్న లేక బహుళఉపయోగార్థముగా వుండుటకు అలాగే పోటీతో కూడకున్న వినియోగదారుడి విపణి కోసం వీటి సూత్రీకరణలు చాలా క్లిష్టంగా వుంటాయి .సాధారణంగా లాండ్రీ కల్మషరాలు నీటి సున్నితత్వపూ రసాయనాలు, బ్లీచ్, ఎంజైములు, పరిమళాలు, మరియు అనేక ఇతర సాధనములను కల్గి వుంటాయి. వీటి సూత్రీకరణ వస్త్రములను శుభ్రము చేయు మంచి నీటి ఉష్ణోగ్రత మీద ఆధారపడి వుంటుంది . అలాగే ఈ సూత్రీకరణ ప్రదేశము మీద ఆధారపడి వుంటుంది.