భారతీయ రైలు రవాణా వ్యవస్థ
భారత దేశంలో రైల్వే వ్యవస్థ కొరకు 1832లో ప్రణాళిక రూపొందించినా, తరువాతి దశాబ్ద కా‍లం‍ వరకూ ఆ దిశలో ఒక్క అడుగూ పడలేదు. 1844 లో, అప్పటి గవర్నరు జనరలు, లార్డు హార్డింజ్ రైల్వే వ్య్వస్థ నెలకొల్పేందుకు ప్రైవేటు సంస్థలకు అనుమతి ఇచ్చాడు. రెండు కూత రైల్వే కంపెనీలను స్థాపించి, వాటికి సహాయపడవలసిందిగా ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీని అదేశించారు. ఇంగ్లండు లోని పెట్టుబడిదారుల ఆసక్తి కారణంగా తరువాతి కొద్ది సంవత్సరాలలో రైల్వే వ్యవస్థ త్వరిత గతిన ఏర్పడింది. 1851 ఏప్రిల్ 16 న మొదటి రైలు పనిచెయ్యడం మొదలుబెట్టింది. రూర్కీలో కట్టుబడి సామాగ్రిని మోసేందుకు దాన్ని వాడారు. కొన్నేళ్ళ తరువాత, 1853 ఏప్రిల్ 16 న బాంబే లోని బోరి నందర్, ఠాణాల మధ్య -34 కి.మీ.దూరం - మొట్టమొదటి ప్రయాణీకుల రైలును నడిపారు.
సికింద్రాబాద్ జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను
హైదరాబాదు- గోదావరి వ్యాలీ రైల్వే కంపెనీ 1900 సం.లో మన్మాడ్-సికింద్రాబాద్ మీటర్ గేజ్ రైలు మార్గము (లైన్) ప్రారంభంతో స్థాపించబడింది. అయితే, చివరికి ఈ సంస్థ 1930 సం.లో నిజాం రాష్ట్రం రైల్వేలో విలీనమయ్యింది. 1916 సం.లో మరో రైల్వే టెర్మినస్, కాచిగూడ రైల్వే స్టేషను, నిజాం గ్యారంటీడ్ స్టేట్ రైల్వే యొక్క ప్రధానకార్యాలయము కొరకు మరియు సికింద్రాబాద్ లో ట్రాఫిక్‌ను నియంత్రించడానికి కూడా దీనిని నిర్మించారు. 1939 సం.లో నిజాం స్టేట్ రైల్వే ద్వారా హైదరాబాదు రాష్ట్రంలో మొదటి సారిగా గాంజ్ డీజిల్ రైలు కార్లను ప్రవేశ పెట్టడానికి ప్రయత్నించారు.