అటల్ బిహారీ వాజపేయి
అటల్ బిహారీ వాజపేయి (1924 డిసెంబర్ 25 - 2018 ఆగస్టు 16) మధ్య ప్రదేశ్ లోని గ్వాలియర్లో జన్మించిన అటల్ బిహారీ వాజ్‌పేయి భారతీయ జనతా పార్టీ తరపున ప్రధాన మంత్రి పదవిని పొందిన నాయకుడు. ఈయన బ్రహ్మచారి. ఇతను మొదటిసారిగా రెండవ లోక్‌సభకు ఎన్నికయ్యాడు. మధ్యలో 3వ, 9వ లోక్‌సభలకు తప్పించి 14వ లోక్‌ సభ ముగిసేవరకు పార్లమెంటుకు ప్రాతినిధ్యం వహించాడు. ఆయన రెండుసార్లు రాజ్యసభకు కూడా ఎన్నికయ్యాడు. 1968 నుండి 1973 వరకు జనసంఘ్ పార్టీకి అధ్యక్షుడిగా పనిచేసి, 1980 నుండి 1986 వరకు భారతీయ జనతా పార్టీకి వ్యవస్థాపక అధ్యక్షుడిగా పనిచేశాడు. 1996లో తొలిసారిగా ప్రధానమంత్రి పదవి యోగం లభించినా అది 13 రోజులకే పరిమితమైంది. 1998లో రెండో పర్యాయం ప్రధానమంత్రి పదవి పొంది 13 మాసాలు పాలించాడు. 1999లో 13వ లోక్‌సభ ఎన్నికల అనంతరం మరోసారి ప్రధానమంత్రి పదవి చేపట్టి 2004 వరకు పదవిలో ఉన్నాడు. అలుపెరుగని ఈ రాజకీయ నాయకుడికి 1994లో ఉత్తమ పార్లమెంటేరియన్ అవార్డు లభించింది. మొదటి కాంగ్రేసేతర ప్రభుత్వమైన మొరార్జీ దేశాయ్ మంత్రివర్గంలో విదేశీ వ్యవహారాల శాఖను నిర్వహించాడు. అనారోగ్య కారణాల వల్ల క్రియాశీల రాజకీయాలనుండి తప్పుకున్నాడు. ఆయన దేశానికి చేసిన విశేష సేవలకు గాను భారత ప్రభుత్వం మార్చిి 12, 2015లో భారతరత్న పురస్కారాన్ని ప్రకటించింది. ఆయన పుట్టినరోజు అయిన డిసెంబర్ 25ను సుపరిపాలనా దినంగా భారత ప్రభుత్వం ప్రకటించింది. 2015 మార్చి 27 న రాష్ట్రపతి ప్రణబ్ ముఖర్జీ, వాజపేయికి దేశ అత్యున్నత పౌర పురస్కారం భారతరత్న ప్రదానం చేసాడు. అనారోగ్యంతో పూర్తిగా మంచంపై ఉన్న వాజపేయికి భారత రత్న ప్రదానం చేయడానికి స్వయంగా రాష్ట్రపతే వాజపేయి నివాసానికి తరలి వెళ్ళాడు
ఎస్‌.డి.వి. అజీజ్‌
ఎస్‌.డి.వి. అజీజ్‌ చరిత్రకారుడు, రచయిత.
ఎస్.డి.వి అజీజ్ 1964 ఆగస్టు 11న మోహమున్సీసా, బాబూసాహెబ్‌ దంపతులకు జన్మించాడు. తండ్రి రంగస్థల కళాకారుడు. తన తండ్రికి బొబ్బిలి యుద్ధం నాటకంలోని రంగారాయుడు పాత్ర ఆయనకు ప్రీతీపాత్రమైనది. అదే పాత్రలో నటిస్తూ కన్నుమూశాడు. అజీజ్‌కు కళాకారుల కుటుంబ నేపధ్యం ఉన్నందున తన రచనలకు చిన్నప్పుడే బీజం పడింది. అతను కర్నూలు లోని కోల్సు కళాశాలలో ఇంటర్మీడియట్ చదివాడు. అక్కడ తెలుగు అధ్యాపకుడైన "ప్రసాద్ బాబు" అజీజ్ లోని రచయితను గుర్తించి ప్రోత్సహించాడు. తరువాత ఉస్మానియా కళాశాలలో బి.ఎ. చదివాడు. అక్కడి గ్రంథాలయంలో ఉన్న మంచి సాహిత్య, చరిత్ర పుస్తకాలన్నింటినీ కొద్దికాలంలోనే చదివేశాడు. చిదంబరరావు వీధిలోని "కేంద్ర గ్రంథాలయం"లో గల పుస్తకాలను కూడా అధ్యయనం చేసాడు. మంచి మంచి పుస్తకాలెన్నీంటినో చదవటం ఇతరులతో చర్చించటం, విషయాన్ని లోతుగా అధ్యయనం చేయడం అతనికి అలవాటయ్యింది. చరిత్ర విద్యార్థి కాబట్టి వెలుగులోకి రాని నిజాల్ని, పోరాటాల్ని బయటకు తేవాలన్న తపన ఉన్నట్టు అతని రచనల వల్ల తెలుస్తుంది. మయూరి వారపత్రికలో ఇరవై వారాలకు పైగా "తెరమరుగైన చారిత్రక సత్యాలు" శీర్షికన వ్యాసాలు రాసాడు.
చలం, కొడవటిగంటి కుటుంబరావు, బుచ్చిబాబు, గోపిచంద్‌, పులికంటి కృష్ణారెడ్డి లు అతనికి ఇష్టమైన కవులు. ఎవరి కవిత్వమైనా పదికాలాలపాటు నిలవాలంటే సొంత శైలి ఉండటం అవసరమని అజీజ్‌ చెబుతాడు. మనుషుల భావాల్ని కవితలో చెప్పినట్లు ఇతర ప్రక్రియల్లో చెప్పలేమని చెబుతాడు. చరిత్రలో వాస్తవంగా జరిగిన ఇతివృత్తాలు వేరు వేరు కారణాల వల్ల మరుగున పడిపోతున్న నేపధ్యంలో దుమ్ముపట్టిన చిరిత్రను వెలికి తీసి, వాటికి తన నాటకీయత జోడించి, మన కళ్ల ముందే జరిగినట్టు రాయడం అతని రచనలలోని విశేషం. తెరణెకంటి ముట్టడి, గులాం రసూల్‌ఖాన్‌, పాలెగాడు, తదితర చారిత్రక నవలలు చదివితే మనకా విషయం తెలుస్తుంది. 1857 అంటే ప్రథమ స్వాతంత్య్ర సంగ్రామానికంటే ముందే జరిగిన ఈ దేశభక్తి పోరాటాలు చరిత్రలో నమోదు కావాలని ఆయన ఆకాంక్ష. 
అజీజ్‌ రచనా వ్యాసంగాన్ని తీసుకుంటే 40 దాకా కవితలు, నాలుగు చారిత్రక నవలలు, 50 దాగా రేడియో నాటికలు, నాటకాలు, రూపకాలు ఉన్నాయి. "సామ" అన్న నాటకానికి జాతీయ పురస్కారాన్ని అందుకున్నారు. స్టేజీ నాటకాలు ఐదు రాశారు. అందులో ప్రకాశం పంతులుపై రాసింది కూడా ఉంది. వందకు పైగా కథలు, "భారతదేశంలో స్త్రీ" పరిశోధనా గ్రంధం, ఐదు సాంఘిక నవలలు, బాలల కథలు 30, డిటెక్టివ్‌ కథలు 20 రాశారు.