స్నెల్ నియమం
వక్రీభవన సిద్ధాంతము గురించి మొదటగా బాగ్దాద్ కు చెందిన ఇబ్న్ శాల్, తన పుస్తకం "ఆన్ బర్నింగ్ మిర్రర్స్ అండ్ లెన్సెస్" లో వివరించాడు.అతను ఈ సిద్ధాంతాన్ని కటకముల ఆకారలని తెలుసుకొనదానికి ఉపయోగించాడు.1621 లో, Willebrord Snellius (Snell) అనే శాస్త్రవేత్త గణిత శాస్త్ర ప్రకారంగా స్నెల్స్ నియమాన్ని రాశాడు.ఫ్రెంచ్ లో స్నెల్స్ నియమాన్ని "la loi de Descartes" or "loi de Snell-Descartes " అని అంటారు.1678 లో స్నెల్స్ నియమాన్ని క్రిస్టియాన్ హుయ్గేన్స్ అనే శాస్త్రవేత్త సంపూర్ణంగా వివరించాడు.
హెర్బర్ట్ స్పెన్సర్
సహజమైన నియమం యొక్క సర్వసాధారణత్వాన్ని ఏది స్థాపిస్తుందనే మౌలికమైన ఆలోచన కారణంగా స్పెన్సర్ మనస్తత్వశాస్త్రంలో ఆసక్తిని పొందాడు. చాప్మన్ అతిథులతో సహా అతని తరంలోని మిగిలిన వారి వలెనే అతను కూడా, మానవ సంస్కృతి, భాష మరియు నీతితో సహా విశ్వంలోని ప్రతిదానిని విశ్వవ్యాప్తంగా ఆమోదయోగ్యమైన చట్టాలచే వివరించవచ్చనే అభిప్రాయాన్ని కలిగి ఉన్నాడు. సృష్టిలోని కొన్ని భాగాలు ముఖ్యంగా మానవుని ఆత్మ వంటివి శాస్త్రీయ పరిశోధనకు వర్తించకుండా ఉందని నొక్కివక్కాళించిన వేదాంతశాస్త్రజ్ఞులతో ఇది విభేదించింది. సహజమైన చట్టం యొక్క సర్వసాధారణత్వాన్ని ప్రదర్శించే ఉద్దేశంతో కాంటే యొక్క "సిస్టెమె డె ఫిలాసొఫీ పాజిటివ్" వ్రాయబడింది, మరియు స్పెన్సర్ అతని లక్ష్యం యొక్క ప్రమాణంలో కాంటేను అనుసరించాడు. ఏదిఏమైనా, విశ్వవ్యాప్త ఉపయోగానికి ఒకే నియమాన్ని కనుగొనటం సాధ్యపడుతుందని, అతను దానిని వృద్ధి చెందుతున్న అభివృద్ధిలో గుర్తించాడని మరియు దీనిని పరిణామ సిద్ధాంతంగా పిలవబడుతుందనే కాంటే సిద్ధాంతాన్ని స్పెన్సర్ వ్యతిరేకించాడు.