స్నెల్ నియమం
వక్రీభవన సిద్ధాంతము గురించి మొదటగా బాగ్దాద్ కు చెందిన ఇబ్న్ శాల్, తన పుస్తకం "ఆన్ బర్నింగ్ మిర్రర్స్ అండ్ లెన్సెస్" లో వివరించాడు.అతను ఈ సిద్ధాంతాన్ని కటకముల ఆకారలని తెలుసుకొనదానికి ఉపయోగించాడు.1621 లో, Willebrord Snellius (Snell) అనే శాస్త్రవేత్త గణిత శాస్త్ర ప్రకారంగా స్నెల్స్ నియమాన్ని రాశాడు.ఫ్రెంచ్ లో స్నెల్స్ నియమాన్ని "la loi de Descartes" or "loi de Snell-Descartes " అని అంటారు.1678 లో స్నెల్స్ నియమాన్ని క్రిస్టియాన్ హుయ్గేన్స్ అనే శాస్త్రవేత్త సంపూర్ణంగా వివరించాడు.
హెర్బర్ట్ స్పెన్సర్
శాస్త్రీయ వాస్తవం యొక్క సమష్టి కొరకు ఉన్న కోంటే లక్ష్యాన్ని స్పెన్సర్ అనుసరించాడు; ఈ ఉద్దేశంలో అతని తత్వశాస్త్రం 'సంకలనం'గా ఉద్దేశింపబడింది. కోంటే వలెనే, అతను సహజమైన చట్టం యొక్క సర్వసాధారణత్వానికి అధీనమై ఉన్నారు, సహజ చట్టాలు అమలుచేయబడతాయనే అభిప్రాయం మినహాయింపు లేకుండా సేంద్రీయ అలానే అసేంద్రీయ ప్రదేశానికి మరియు మిగిలిన సృష్టి అంతటి వలెనే మానవ మనస్సుకు వర్తిస్తుంది. విశ్వం యొక్క మొత్తం ఆకృతిలో సహజమైన చట్టాల రూపంలో శాస్త్రీయమైన వివరణలను కనుగొనటానికి ఏ విధమైన మినహాయింపులు లేవని సింథటిక్ ఫిలాసఫీ యొక్క మొదటి ఉద్దేశం ప్రదర్శించింది. జీవశాస్త్రం, మనస్తత్వశాస్త్రం మరియు సాంఘిక శాస్త్రం మీద స్పెన్సర్ యొక్క సంచికలు ఈ నిర్దిష్టమైన శాఖలలోని సహజమైన చట్టాల యొక్క ఉనికిని ప్రదర్శించటంలో ఉద్దేశింపబడ్డాయి. నీతిశాస్త్రం మీద ఆయన వ్రాసిన రచనలలో కూడా, నీతిశాస్త్ర ‘నియమాలను’ కనుగోవటం సాధ్యమేనని తెలిపాడు, స్వాభావికమైన అంశాన్ని కలిగి ఉన్నప్పుడే సహజమైన నియమాల హోదాను కలిగి ఉంది, కోంబే యొక్క "కాన్స్టిట్యూషన్ ఆఫ్ మాన్" ‌లో ఈ భావనను కనుగొనవచ్చు.