స్నెల్ నియమం
వక్రీభవన సిద్ధాంతము గురించి మొదటగా బాగ్దాద్ కు చెందిన ఇబ్న్ శాల్, తన పుస్తకం "ఆన్ బర్నింగ్ మిర్రర్స్ అండ్ లెన్సెస్" లో వివరించాడు.అతను ఈ సిద్ధాంతాన్ని కటకముల ఆకారలని తెలుసుకొనదానికి ఉపయోగించాడు.1621 లో, Willebrord Snellius (Snell) అనే శాస్త్రవేత్త గణిత శాస్త్ర ప్రకారంగా స్నెల్స్ నియమాన్ని రాశాడు.ఫ్రెంచ్ లో స్నెల్స్ నియమాన్ని "la loi de Descartes" or "loi de Snell-Descartes " అని అంటారు.1678 లో స్నెల్స్ నియమాన్ని క్రిస్టియాన్ హుయ్గేన్స్ అనే శాస్త్రవేత్త సంపూర్ణంగా వివరించాడు.
మతుకుమల్లి వెంకట సుబ్బారావు
1960లో ఆయన "పార్టిషన్ నంబర్ థియరీ" యొక్క "సర్వసమాన ధర్మములు", p (n, వంటి వాటిపై అధ్యయనం చేయుట ప్రారంభించారు.ఆయన "A మరియు B పూర్ణ సంఖ్యలైతే ( 0 ≤ B < A),p(An+B) సరి సంఖ్య అయితే దానికి అనంతమైన అనేకమైన n విలువలు, బేసి సంఖ్య అయితే అనేక n విలువలు ఉంటాయని" ప్రతిపాదించాడు. ఈ ప్రతిపాదన ప్రయోగాత్మకంగా ఋజువు అయినది. "కెన్ ఒనో" అనే శాస్త్రవేత్త సరిసంఖ్య అయిన సందర్భంలో పై ప్రతిపాదన ఎల్లప్పుడూ సత్యమని చూపాడు. బేసి విషయంలో n అనే సంఖ్యకు p (An+B) కూడా బేసిసంఖ్య.అందువలన దానికి అనంతమైన n విలువలు ఉంటాయి. సాధారణీకరించిన ప్రతిపాదనను "మోర్రిస్ న్యూమెన్" ప్రతిపాదించాడు.