షాజహాన్
షహాబుద్దీన్ ముహమ్మద్ షాహ్ జహాఁ (ఆంగ్లం : Shabuddin Mohammed Shah Jahan) పూర్తి పేరు అల్ హజ్రత్ అబుల్-ముజాఫర్ షిహాబుద్దీన్ ముహమ్మద్ షాజహాన్ (బిరుదు : "అల్-సుల్తాన్ అల్-ఆజమ్ వల్-ఖాఖాన్ అల్-ముకర్రం, అబుల్-ముజఫ్ఫర్ షిహాబుద్దీన్ ముహమ్మద్, సాహిబే ఖిరానే సాని, షాహ్ జహాఁ I పాద్షాహ్ గాజి జిల్లు'ల్లాహ్ [ఫిర్దోస్-ఆషియాని]") (ఇంకనూ "షాహ్ జహాఁ", "షాజెహాన్", "షాజహాన్", "షాజహాను" అని కూడా పలుకుతారు. (ఉర్దూ : شاه ‌جهان), జననం జనవరి 5, 1592 ; మరణం జనవరి 31, 1666. మొఘల్ సామ్రాజ్యపు చక్రవర్తి, 1628 నుండి 1658 వరకూ భారతదేశాన్ని పరిపాలించాడు. షాజహాన్ పదము పర్షియన్ భాషా పదము, అర్థం ; షాహ్ "రాజు", జహాఁ "ప్రపంచం", "ప్రపంచపు రాజు". బాబరు, హుమాయూన్, అక్బరు మరియు జహాంగీరు ల తరువాత ఇతను ఐదవ మొఘల్ చక్రవర్తి.
షంషాద్ బేగం
ఆమె స్పష్టమైన గాత్రం సరంగి మాస్ట్రో ఉస్తాద్ హుసేన్ బక్ష్ వాల్ సాహెబ్ దృష్టిని ఆకర్షించింది, ఆయన తన శిష్యురాలుగా తీసుకున్నాడు. లోహార్‌కు చెందిన కంపోజర్ గులామ్ హైదర్ ఆమె స్వరాన్ని తెలివిగా "ఖజాంచీ" (1941) మరియు "ఖాందాన్" (1942) వంటి అతని ప్రారంభ చలన చిత్రాల్లో ఉపయోగించుకున్నాడు. అతను 1944లో బొంబాయికు మారినప్పుడు, శంషాద్ అతని బృందంలో ఒక సభ్యురాలుగా తన కుటుంబాన్ని విడిచిపెట్టి, అతనితో వెళ్లిపోయింది, అక్కడ ఆమె "చాచా" (మావయ్య)తో ఉండేది. ఆమె మొట్టమొదటి పాశ్చాత్య పాటల్లో ఒకటైన "మెరీ జాన్..." "సండే కీ సండే"ను C. రాంచంద్ర ఆధ్వర్యంలో పాడింది. ఓ.పి.నయ్యర్ ఆమె స్వరంలో స్పష్టత కారణంగా ఆమె గాత్రాన్ని "ఆలయ గంట"గా పేర్కొన్నాడు. బేగం 1940లు మరియు చివరి 1950ల మధ్య లతా మంగేష్కర్, ఆశా భోంస్లే, గీతా దత్ మరియు అమిర్బాయి కర్నాటకీ వంటి తన సహచర గాయనులతో పోల్చినప్పుడు ఒక వైవిధ్యమైన గాత్రంతో ఒక దేశ గుర్తింపుగా మారింది. 24.4.2013 న ముంబాయిలో మరణించారు.