జీవావరణం
"బయోస్పియర్" అనే పదాన్ని 1875లో భూవిజ్ఞాన శాస్త్రజ్ఞుడు ఎడుయార్డ్ సుసె కనిపెట్టాడు, ఇతను దానిని ఇలా నిర్వచించాడు: 
ఈ అంశం ఒక భూవిజ్ఞాన మూలాన్ని కలిగి ఉన్నప్పటికీ, ఇది భూ శాస్త్రాలపై డార్విన్ మరియు మౌరీలు ఇద్దరి ప్రభావానికి ఒక సూచన. జీవావరణం యొక్క జీవావరణ శాస్త్ర అంశాలు 1935లో సర్ ఆర్థుర్ టాన్స్లేచే "ఎకోసిస్టమ్" (జీవావరణ శాస్త్ర చరిత్రను చూడండి) అనే పదం పరిచయం కావడానికి ముందే 1920ల్లో (వాల్దిమర్ I. వెర్నాడ్స్కే "చూడండి" ) సూచించబడ్డాయి. వెర్నాడ్స్కే జీవావరణ శాస్త్రాన్ని జీవావరణం యొక్క శాస్త్రం నిర్వచించాడు. ఇది ఖగోళశాస్త్రం, భూభౌతికశాస్త్రం, వాతావరణశాస్త్రం, జీవభూగోళశాస్త్రం, పరిణామం, భూగర్భ శాస్త్రం, భూరసాయన శాస్త్రం, జలధర్మశాస్త్రం కలిపి ఒక బహుళక్రమశిక్షణాత్మక అంశంగా చెప్పవచ్చు మరియు సాధారణంగా చెప్పాలంటే, అన్ని జీవ మరియు భూ శాస్త్రాలు.
ద్వినామ నామకరణ
18 వ శతాబ్దంలో వృక్ష శాస్త్రజ్ఞులు అనేక రకాల కొత్త మొక్కలను కనుగొనటం, వాటికి పేర్లు పెట్టడం జరిగింది. ఈ నామీకరణ చేయటానికి ఒక నియమావళి లేకపోవటంతో, ఒకే మొక్కకు రకరకాల పేర్లు పెట్టడం జరిగింది. అందువలన వృక్ష నామీకరణకు ఒక నియమావళి ఉండాలని శాస్త్రవేత్తలు అభిప్రాయపడ్డారు. మొక్కల నామీకరణకు కొన్ని మూల సూత్రాలను మొదటిసారిగా లెన్నేయస్ ప్రతిపాదించాడు. అగస్టీన్ డీ కండోల్ 1813లో వృక్ష నామీకరణకు సంబంధించిన పూర్తిస్థాయి సూత్రాలను తన గ్రంధమైన థియెరి ఎలిమెంటైరి డి లా బొటానిక్ (Theorie elementaire de la botanique) లో ప్రతిపాదించాడు. వాటిని డీ కండోల్ సూత్రాలు (de CAndollean rules) అని అంటారు. అంతర్జాతీయ వృక్షశాస్త్ర సమావేశము (International Botanical Congress)లలో వృక్షనామీకరణ నియమావళులను పునఃపరిశీలన చేశారు. ప్రస్తుతము ఉన్న అంతర్జాతీయ వృక్ష నామీకరణ నియమావళి (International Code of Botanical Nomenclature:ICBN) 1978లో అమోదించబడినది.