సుబ్రహ్మణ్యన్ చంద్రశేఖర్
సుబ్రహ్మణ్యన్ చంద్రశేఖర్ (1910 అక్టోబరు 19 - 1995 ఆగస్టు 21) అవిభక్త భారతదేశంలోని పంజాబ్ రాష్ట్రంలో (ప్రస్తుతం పాకిస్తాన్ లో ఉంది), లాహోర్ పట్టణంలో సీతాలక్ష్మికి చంద్రశేఖర సుబ్రహ్మణ్య అయ్యర్ కి పుట్టిన పదిమంది పిల్లలలో మూడవ బిడ్డ, ప్రథమ మగ సంతానం. తండ్రి ఆగ్నేయ రైల్వే ఉద్యోగి. ఆయన ఉప-ఆడిటర్ జనరల్ గా లాహోర్లో పనిచేస్తున్నపుడు చంద్రశేఖర్ జన్మించాడు. తండ్రి ఉద్యోగరీత్యా పలుప్రాంతాలు తిరిగినా వాళ్ల కుటుంబం తమిళనాడుకు చెందినదే. ఆయన చిన్నతనంలో తల్లి దగ్గర చదువుకున్నాడు. తల్లి హెన్రిక్ ఇబ్సెన్ రాసిన “ద డాల్స్ హౌస్” అనే నాటికని తమిళంలోకి అనువదించిన విదుషీమణి. ఆయన చదువు కోసం కుటుంబం 1922లో చెన్నైకి మారింది.
మానాపురం రాజా చంద్రశేఖర్
బాల్యంలో ఆయన మీద పడిన అనేక ప్రభావాల నుంచి ఆయనకు కవిత్వం మీద మక్కువ ఏర్పడింది. వారి నాన్నగారి పేరు పట్టభిరామయ్య. అతను స్వతహాగా రంగస్థల పౌరాణిక నటులు. వారి కుటుంబానికి కవిత్వ నేపధ్యం లేనప్పటికీ చంద్రశేఖర్ లో ఉన్న ఆసక్తి, అధ్యయనం, పరిశీలన ఆయనను కవిగా నన్ను మలిచింది. ఆయన మొదటి కవిత "బామ్మ". వారి విద్యాభ్యాసం వారి తాతగారింట జరిగింది. ఆయనకు ఐదేళ్ళ ప్రాయంలోనే రమణాజీగారు వేసే సాంఘిక నాటక పుస్తకాలు చదవడం మొదలు పెట్టారు. ఆయన చదివే డైలాగ్స్‌ని వెనకుండి విని అనుకరించేవారు. దీని వలన ఉచ్ఛారణలో ఉండే అక్షరదోషాల పలుకుబడిని గమనించేవారు. అలాగే వెంకన్న-భాస్కర్‌లు ఆయనకు లెక్కలు బోధించే మిత్ర అధ్యాపకులు. వారు తమ మాటల్లో తరచుగా సాహిత్యాన్ని గురించి చర్చ చేస్తుండేవారు. వారి ప్రేరణ ఆయనపై పరోక్షంగా పడింది. ఆయనను ప్రోత్సహించే మరో ఆత్మీయ వ్యక్తి వారి శంకర తాతయ్య. ఇతను స్వతహాగా రచయిత కూడా. సాహిత్యాభిరుచి మెండుగా కలిగిన వ్యక్తి. ఆయన ప్రోత్సాహం కూడా ఉంది. ఇక చివరికి ఆయన ప్రియ మిత్రుడు సురేష్ ఇల్లు ఆయన ఇంటి ముందు భాగంలో ఉండేది. అందులో పెద్ద సాహిత్యం లైబ్రరీ ఉండేది. చలం, రవిశాస్త్రి, గోపీచంద్, అడవి బాపిరాజు, కారామాస్టారు, గోరాశాస్త్రి, బీనాదేవి, శ్రీశ్రీ, తిలక్, శివారెడ్డి, అద్దేపల్లి, చినవీరభద్రుడు, వోల్గా, చెకోవ్, గోపీ, ఠాగూర్, షేక్స్‌పియర్, బెర్నాడ్‌షా వంటి ప్రముఖల రచనలు అందులో కనిపించేవి. ఆయనకు తెలిసినంత మేరకు, అర్థమైనంత వరకూ చదివి అవగాహన చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించేవారాయన. సురేష్ లైబ్రరీ మీద ‘మిత్రుని లైబ్రరీ’ అనే ఒక కవితను కూడా రాసారు. ఆ తర్వాత సాహిత్యవేత్తగా, లెక్చరర్‌గా డా. రామసూరితో పరిచయం ఏర్పడింది. ‘యువస్పందన’ అనే సాహిత్య సంస్థను అతని అధ్యక్షతన నడుపుతుండేవారు. నెలనెలా ఒకపుస్తక సమీక్ష, కవితాపఠనం జరిపేవారు. ఇలా ఇంట్లోనూ జిల్లా గురజాడ లైబ్రరీలోనూ ఆది, సోమవార అనుబంధ-దిన పత్రికలు విరివిగా చదువుతుండేవారాయన. ఆ తర్వాత మద్యమధ్యలో మిత్రులతో సాహిత్య చర్చలు, సమావేశాలకు హాజరు కావడం, కవి సమ్మేళనాలలో పాల్గొనడం చేస్తుండేవారు. ఈ క్రమంలోనే ఆయన స్వయంగా తీర్చి దిద్దుకుంటూ పత్రికల్లో కవిత్వరచన చేస్తుండేవారు.
ఆయన కవిత ‘గాయపడ్డ బాల్యం’ ‘గాయల్‌బచ్‌పన్’ పేరుతో తెలుగు అకాడెమీ వాళ్ళు హిందీలోకి అనువాదం చేశారు.