స్నెల్ నియమం
వక్రీభవన సిద్ధాంతము గురించి మొదటగా బాగ్దాద్ కు చెందిన ఇబ్న్ శాల్, తన పుస్తకం "ఆన్ బర్నింగ్ మిర్రర్స్ అండ్ లెన్సెస్" లో వివరించాడు.అతను ఈ సిద్ధాంతాన్ని కటకముల ఆకారలని తెలుసుకొనదానికి ఉపయోగించాడు.1621 లో, Willebrord Snellius (Snell) అనే శాస్త్రవేత్త గణిత శాస్త్ర ప్రకారంగా స్నెల్స్ నియమాన్ని రాశాడు.ఫ్రెంచ్ లో స్నెల్స్ నియమాన్ని "la loi de Descartes" or "loi de Snell-Descartes " అని అంటారు.1678 లో స్నెల్స్ నియమాన్ని క్రిస్టియాన్ హుయ్గేన్స్ అనే శాస్త్రవేత్త సంపూర్ణంగా వివరించాడు.
సొనెట్
పునరుజ్జీవనము తర్వాత సొనెట్ ల పట్ల ఉన్న ఆసక్తి కొంత తగ్గి 1670 కి వర్డ్స్వర్త్ కాలానికీ మధ్య దాదాపుగా ఎటువంటి సొనెట్ లు వ్రాయబడలేదు. అయితే, ఫ్రెంచ్ విప్లవం నేపథ్యంలో సొనెట్ లు మళ్లీ బలంగా తెర మీదకు వచ్చాయి. వర్డ్స్వర్త్ ఎన్నో సొనెట్ లను రచించారు. అందులో "The world is too much with us" అనే సొనెట్ తో పాటు మిల్టన్ కు రాసిన సొనెట్ కూడా ఎంతో ప్రఖ్యాతి పొందింది. ఆయన సొనెట్ లు ప్రధానంగా మిల్టన్ పద్ధతిలోనే వ్రాయబడ్డాయి. కీట్స్ మరియు షెల్లీలు కూడా ఎన్నో సొనెట్ లు రచించారు. కీట్స్ రాసిన సొనెట్లు కొంత వరకు షేక్స్పియర్ చే ప్రభావితం చేయబడినవి కావడంతో కొన్ని సాధారణ పద్ధతిలోను మరికొన్ని ఉత్ప్రేక్షాలంకారంలోను వ్రాయబడి ఉన్నాయి. అయితే షెల్లీ మాత్రం తన "ఒజమాన్డస్" సొనెట్ పూర్తిగా సరికొత్త ప్రాస నియమాన్ని సృష్టించాడు. 19 శతాబ్దం అంతా కూడా అనేక మంది సొనెట్ లను రచించినప్పటికీ ఎలిజబెత్ బారెట్ బ్రౌనింగ్ రాసిన "సొనేట్స్ ఫ్రం ది పోర్చుగీస్" మరియు డాంటే గాబ్రియల్ రోసేట్టి ల సొనెట్ లు తప్ప వేరే ఏ సొనెట్ లు పెద్దగా గుర్తింపు సాధించలేకపోయాయి. గెరార్డ్ మాన్లే హాప్కిన్స్ చాలావరకు స్ప్రంగ్ ప్రాసలో అనేక ప్రఖ్యాత సొనెట్ లను రచించారు. వీటిలో "ది విన్దోవర్" అనేది చాలా పేరు పొందింది. ఇంతే కాక ఆయన కొంత వైవిధ్యంతో వ్రాసిన 10½ లైన్ కర్తల్ సొనెట్ అయిన "పైడ్ బ్యూటీ" మరియు 24 లైన్ల కాడేట్ సొనెట్ అయిన "దట్ నేచర్ ఈజ్ ఎ హెరాక్లితెన్ ఫైర్" అనే సొనెట్ లు కూడా ప్రముఖమైనవి. 19 శతాబ్దం చివరకు సొనెట్ అనేది మార్పులు చేర్పులకు ఎంతో అనుకూలమైన ఒక సాధారణ పద్య రూపంగా మారింది.