స్నెల్ నియమం
వక్రీభవన సిద్ధాంతము గురించి మొదటగా బాగ్దాద్ కు చెందిన ఇబ్న్ శాల్, తన పుస్తకం "ఆన్ బర్నింగ్ మిర్రర్స్ అండ్ లెన్సెస్" లో వివరించాడు.అతను ఈ సిద్ధాంతాన్ని కటకముల ఆకారలని తెలుసుకొనదానికి ఉపయోగించాడు.1621 లో, Willebrord Snellius (Snell) అనే శాస్త్రవేత్త గణిత శాస్త్ర ప్రకారంగా స్నెల్స్ నియమాన్ని రాశాడు.ఫ్రెంచ్ లో స్నెల్స్ నియమాన్ని "la loi de Descartes" or "loi de Snell-Descartes " అని అంటారు.1678 లో స్నెల్స్ నియమాన్ని క్రిస్టియాన్ హుయ్గేన్స్ అనే శాస్త్రవేత్త సంపూర్ణంగా వివరించాడు.
న్యూటన్ సూత్రాలు
న్యూటన్ గతి సూత్రాలు సాంప్రదాయ యాంత్రిక శాస్త్రం ఆధారంగా రూపొందిచబడ్డాయి. ఇవి బాహ్యబలమునకు మరియు చలనానికి మధ్య సంబంధం తెలిపే సూత్రములు. 1687 జూలై 5 వ తారీఖున ప్రచురించబడిన ఈ మూడు సూత్రాలు క్లాసికల్ మెకానిక్స్ కి ప్రాతిపదిక.
ఈ మూడు నియమాలు న్యూటన్ తన "ఫిలసఫియా నేచురలిస్ ప్రిన్సిపియా మేతమేటికా"లో మొదట 1687 నా ప్రచురితమైనవి.న్యూటన్ అనేక భౌతిక వస్తువులు మరియు వ్యవస్థల చలనాన్ని వివరించేందుకు పరిశోధించడానికి 
వాటిని ఉపయోగించారు.ఉదాహరణకు గ్రంథం యొక్క మూడవ వాల్యూమ్ లో తన న్యూటన్ భూమ్యాకర్షణ నియమం, ఈ గమన నియమాలు కలిపి, కెప్లర్ గ్రహచలన సూత్రాలు వివరించాడు.న్యూటన్ సూత్రాలు, ఇవి వస్తువులను ఒకే బిందు ద్రవ్యరాశులుగా సిద్ధాంతీకరించబడుతుంది. ఇది వస్తువు యొక్క కొలతల కంటే దూరాలు ఎక్కువ ఉన్నప్పుడు ఉపయోగించుతారు. ఈ విధంగా, ఒక గ్రహం కూడా ఒక నక్షత్రం చుట్టూ దాని కక్ష్య చలనం విశ్లేషణ కోసం ఒక అణువుగా సిద్ధాంతీకరించబడింది.
ఇక్కడ ద్రవ్యరాశి, త్వరణం, జోరు మరియు (చాలా ముఖ్యంగా) శక్తి బాహ్యంగా నిర్వహించినవే.ఈ చట్టాలను వీటికి ఒక నిర్వచనంగా పరిగణించవచ్చు.న్యూటోనియోన్ మెకానిక్స్ ప్రత్యేక సాపేక్షత (special relativity) ద్వారా అధిగమించబడింది.కానీ ఇప్పటికీ ఉపయోగించే వేగం కాంతి వేగం కన్నా తక్కువ ఉన్నప్పుడూ ఇంచుమించు ఉపయోగపడుతుంది. 
"బాహ్యబల ప్రయోగము లేనంత వరకు చలన స్థితిలో ఉన్న వస్తువు చలన స్థితిలోను, నిశ్చల స్థితిలో ఉన్న వస్తువు నిశ్చల స్థితిలోనూ ఉంటుంది". ఈ వస్తు ధర్మాన్ని జడత్వము అంటారు.