భారతీయ రైలు రవాణా వ్యవస్థ
భారత దేశంలో రైల్వే వ్యవస్థ కొరకు 1832లో ప్రణాళిక రూపొందించినా, తరువాతి దశాబ్ద కా‍లం‍ వరకూ ఆ దిశలో ఒక్క అడుగూ పడలేదు. 1844 లో, అప్పటి గవర్నరు జనరలు, లార్డు హార్డింజ్ రైల్వే వ్య్వస్థ నెలకొల్పేందుకు ప్రైవేటు సంస్థలకు అనుమతి ఇచ్చాడు. రెండు కూత రైల్వే కంపెనీలను స్థాపించి, వాటికి సహాయపడవలసిందిగా ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీని అదేశించారు. ఇంగ్లండు లోని పెట్టుబడిదారుల ఆసక్తి కారణంగా తరువాతి కొద్ది సంవత్సరాలలో రైల్వే వ్యవస్థ త్వరిత గతిన ఏర్పడింది. 1851 ఏప్రిల్ 16 న మొదటి రైలు పనిచెయ్యడం మొదలుబెట్టింది. రూర్కీలో కట్టుబడి సామాగ్రిని మోసేందుకు దాన్ని వాడారు. కొన్నేళ్ళ తరువాత, 1853 ఏప్రిల్ 16 న బాంబే లోని బోరి నందర్, ఠాణాల మధ్య -34 కి.మీ.దూరం - మొట్టమొదటి ప్రయాణీకుల రైలును నడిపారు.
ఉత్తర రైల్వే
ఉత్తర రైల్వే 16 మండలాలు మరియు భారతీయ రైల్వేలులో ఉత్తర జోన్ ఒకటి. దీని ప్రధాన కార్యాలయం బరోడా హౌస్ మరియు న్యూఢిల్లీ రైల్వే స్టేషను వద్ద ఢిల్లీలో ఉంది. ఉత్తర రైల్వే భారతీయ రైల్వేలు తొమ్మిది పాత మండలాలులో ఒకటి మరియు నెట్వర్క్ పరంగా కూడా అతి పెద్ద 6807 కిలోమీటర్ల రైలు మార్గం కలిగి ఉంది. ఇది జమ్మూ కాశ్మీర్, పంజాబ్, హర్యానా, హిమాచల్ ప్రదేశ్, ఉత్తరాఖండ్, ఉత్తర ప్రదేశ్, కేంద్రపాలిత ప్రాంతాలైన ఢిల్లీ మరియు చండీగఢ్ రాష్ట్రాలను వర్తిస్తుంది. రైల్వే జోన్ 1952 ఏప్రిల్ 14 న, జోధ్‌పూర్ రైల్వే, బికానెర్ రైల్వే, తూర్పు పంజాబ్ రైల్వే మరియు మొఘల్సరాయ్ (ఉత్తర ప్రదేశ్) ఈస్ట్ ఇండియన్ రైల్వే వాయువ్య మూడు విభాగాలు విలీనం ద్వారా, సృష్టించబడింది.