గృహహింస నిరోధక చట్టం
భారత ప్రభుత్వం గృహహింసని నేరంగా గుర్తించి గృహహింస నిరోధక చట్టం 2005ని తీసుకొచ్చింది. జమ్ము, కాశ్మీర్‌ తప్ప దేశమంతా ఈ చట్టం పరిధిలోకి వస్తుంది. ఇది ఒక సివిల్‌ చట్టం. నేరం చేసిన వాళ్ళను దండించడం కాకుండా బాధితులకు (స్తీలకు) ఉపశమనం కల్పించేదిశగా ఈ చట్టం ఏర్పడింది.
తన కుటుంబానికి సంబంధించినవారు, తన కుటుంబంలోని మగవారు (భర్త /బావ/మరిది/ అన్నదమ్ములు/మామ/ కొడుకు/అల్లుడు/తండ్రి) జరిపే ఎటువంటి హింస నుంచైనా మహిళలకు రక్షణ కల్పించేందుకు ఈ చట్టం ఏర్పాటు చేయటం జరిగింది.అంత కముందు వరకట్న వేధింపుల చట్టం (490ఎ) మాత్రమే ఉంది.
లీజు
సాధారణ న్యాయశాస్త్ర్రంలో ఆధునిక భూస్వామ్య చట్టం మరియు అద్దెదారుడి చట్టం సాధారణ న్యాయ ప్రభావాన్ని కలిగి ఉంది. ముఖ్యంగా 19వ శతాబ్దంలో ఒప్పంద చట్టాలు, ఆస్తి చట్టాలను ప్రభావితం చేసిన "లైసెజ్ - ఫెయిరీ" సిద్ధాంతం కూడా కొనసాగింది. వినియోగం పెరిగిన కొద్దీ సాధారణ న్యాయ సూత్రాలు ఒప్పందంలోని ఇరువర్గాలకి సమాన హక్కులుంటాయని చెబుతాయి. ఆ భావన సరైనది కానప్పుడు అడ్డంకులు ఎదురవుతాయని వినియోగదారుల రక్షణ చట్టం గుర్తించింది. తదనుగుణంగా అద్దెదారులకు కల్పించే రక్షణ ఆధారంగా నివాస అద్దె చట్టాలను ఏర్పాటు చేయడం పై సంస్కరణకర్తలు దృష్టి సారించారు. దాని ఫలితమే అద్దెదారులకు రక్షణగా ప్రస్తుతం చట్టాలు ఉండటం సాధారణమైంది.