సుందరవనాలు
ఈ అడవి గంగానది పాదాల వద్ద ఉండి బంగ్లాదేశ్ లోని కొన్ని ప్రాంతాలు మరియు భారతదేశంలోని పశ్చిమ బెంగాల్ ప్రాంతాలలో విస్తరించి, డెల్టా యొక్క సముద్రపు అంచుని ఏర్పరుస్తుంది. కాలానుగుణంగా-వరదలకు గురయ్యే సుందర్బన్ మంచినీటి తంపర అడవులు మడ అడవుల లోపలిభాగంలో ఉంటాయి. ఈ అడవి 10,000 కిమీ వ్యాపించి ఉండగా, దీనిలో సుమారు 6,000 బంగ్లాదేశ్ లో ఉంది. ఇది 1997లో యునెస్కో ప్రపంచవారసత్వ సంపదగా ప్రకటించ బడింది, బంగ్లాదేశీ మరియు భారత భాగాలు ఒకే విధమైన పర్యావరణ ప్రాంతాలు ఇవి యునెస్కో ప్రపంచ వారసత్వ సంపద జాబితాలో సుందర్బన్స్ మరియు సుందర్బన్స్ నేషనల్ పార్క్‌ ప్రాంతాలు ఉన్నాయి. సుందర్బన్స్ సంక్లిష్టమైన వేలా జలమార్గాలు, బురద మైదానాలు మరియు లవణ స్వభావాన్ని తట్టుకోగలిగిన మడ అడవుల యొక్క ద్వీపాలతో నిండి ఉంది. ఈ ప్రాంతం, దీని నుండే తన పేరు పొందిన రాయల్ బెంగాల్ పులి ("పాన్థేరా టైగ్రిస్ టైగ్రిస్" ) తో పాటు, పక్షి యొక్క జాతులు, మచ్చల లేడి, మొసళ్ళు మరియు పాము వంటి అనేక జంతు జీవజాలాలకు ప్రసిద్ధి చెందింది. ప్రస్తుతం ఈ ప్రాంతంలో 500 బెంగాల్ పులులు మరియు సుమారు 30,000 మచ్చల జింకలు ఉన్నట్లు అంచనా వేయబడింది. సుందర్బన్స్ 1992 మే 21న ఒక రాబ్మ్సర్ స్థలంగా ప్రకటించబడింది. ఈ డెల్టా యొక్క సారవంతమైన భూములు శతాబ్దాలుగా మానవులచే విస్తృతంగా ఉపయోగించబడుతున్నాయి, మరియు ఈ పర్యావరణ ప్రాంతంలో ఎక్కువ భాగం విస్తృత వ్యవసాయం కొరకు మార్చబడి, అడవి యొక్క కొన్ని అంతఃక్షేత్రాలు మాత్రం మిగిలి ఉన్నాయి. సుందర్బన్స్ మడ అడవులతో సహా, మిగిలి ఉన్న అడవులు, అపాయంలో ఉన్న పులి యొక్క ఆవాసంగా ఉన్నాయి. ఇంతేకాకుండా, సుందర్బన్స్, చక్రవాత ప్రభావానికి గురైనపుడు కోల్‌కతా (కలకత్తా) మరియు చుట్టూ ప్రక్కల ప్రాంతాలలోని మిలియన్ల మందికి వరదల నుండి రక్షణ కవచంగా నిలిచే కీలకమైన విధిని కూడా నిర్వర్తిస్తోంది.
అటవీ నిర్మూలన
సుమారుగా 1852 ప్రాంతంలో అంతర్జాతీయ అటవీ నిర్మూలన బాగా పెరిగింది. భూమిపై ఉన్న ప్రౌఢ ఉష్ణమండల అరణ్యాల్లో సుమారు సగ భాగం- భూమిపై 1947 వరకు ఉన్న 15 మిలియన్ల నుంచి 16 మిలియన్ల km (5.8 మిలియన్ల నుంచి 6.2 మిలియన్ల చదరపు మీటర్ల వరకు) మొత్తం అటవీ ప్రాంతంలో 7.5 మిలియన్లు మరియు 8 మిలియన్ km మధ్య (2.9 మిలియన్ల నుంచి 3 మిలియన్ చదరపు మీటర్లు) అటవీ భాగం- నిర్మూలించబడింది. ప్రపంచవ్యాప్తంగా గణనీయమైన చర్యలు తీసుకోకుంటే (పురాతన అరణ్య ప్రాంతాలకు ఎటువంటి నష్టం జరగకుండా, వాటిని పరిరక్షించే చర్యలు చేపట్టడం) 2030నాటికి పది శాతం క్షీణ దశకు చేరుకున్న అడవులతో మరో పది శాతం మాత్రమే అరణ్య భాగం మిగిలివుంటుందని కొందరు శాస్త్రవేత్తలు అంచనా వేశారు. 80% అటవీ భాగం నష్టపోవడంతోపాటు, తిరిగి పొందలేని వేలాది జీవజాతులను కూడా కోల్పోవడం జరుగుతుందని వాదించారు.