వాక్యూమ్ క్లీనర్
హ్యూబెర్ట్ సెసిల్ బూత్ సాధారణంగా 1901లో మొట్టమొదటి మోటారు ఆధారిత వాక్యూమ్ క్లీనర్ సృష్టికర్తగా గుర్తించబడ్డాడు, అయితే వాస్తవానికి అతని వాక్యూమ్‌ను కనిపెట్టడానికి రెండు సంవత్సరాల ముందే 1899లో USA, మిసౌరీ, సెయింట్ లూయిస్‌లోని ఒక అమెరికన్ జాన్ తుర్మాన్ రూపొందించాడు. బూత్ రైళ్లల్లోని కుర్చీల నుండి దుమ్మును దులపడానికి ఉపయోగించే ఒక పరికరం యొక్క పనిని పరిశీలించాడు మరియు దుమ్మును పీల్చే యంత్రం మరింత ఉపయోగకరంగా ఉంటుందని భావించాడు. అతను ఒక చేతిరుమాలను ఒక రెస్టారెంట్ కుర్చీలో ఉంచి, చేతిరుమాలపై అతని నోటిని ఉంచిన తర్వాత చేతిరుమాలపై అతను పీల్చకలిగిన దుమ్మును పీల్చడం ద్వారా ఆ ఆలోచనను పరీక్షించాడు. చేతిరుమాల కింద చేరిన దుమ్ము మరియు ధూళిని చూసిన తర్వాత, అతను ఆ ఆలోచన పనిచేస్తుందని గుర్తించాడు. బూత్ పఫ్పింగ్ బెల్లీ అని పిలిచే ఒక పెద్ద పరికరాన్ని రూపొందించాడు, దీనిని అమలు చేయడానికి ముందుగా ఒక ఇంధన ఇంజిన్‌ను మరియు తర్వాత ఒక విద్యుత్ మోటారును ఉపయోగించాడు. ఇది గుర్రాలచే లాగబడుతుంది మరియు శుభ్రపర్చవల్సిన భవనం వెలుపల ఉంచబడుతుంది.
పారిశ్రామిక విప్లవం
పారిశ్ర్రామిక విప్లవ చివరి భాగపు మరియొక భారీ పరిశ్రమ గ్యాస్ లైటింగ్. వేరే ప్రాంతంలో ఇతరులు ఇలాంటి ఆవిష్కరణను చేసినప్పటికీ, భారీ పరిమాణంలో దీనిని ప్రవేశపెట్టిన పనితనం మాత్రం బర్మింగ్‌హామ్ ఆవిరి యంత్రం మార్గదర్శులైన బౌల్టన్ అండ్ వాట్ యొక్క ఉద్యోగి అయిన విలియం ముర్డోక్ లది. ఈ పద్ధతిలో కొలుములలో భారీ స్థాయిలో బొగ్గుని వాయువీకరణ చేయటం, వాయువుని శుభ్రపరచటం (సల్ఫర్, అమ్మోనియా, మరియు భార హైడ్రోకార్బన్లు తొలగించుట), దానిని నిల్వ చేసి పంపిణీ చేయుట వంటి దశలు ఉన్నాయి. గ్యాస్ లైటింగ్ యొక్క మొదటి సేవా కేంద్రాలు 1812-20ల మధ్య లండన్‌లో స్థాపించబడ్డాయి. అవి త్వరలోనే UKలోని బొగ్గు యొక్క ముఖ్య వినియోగదారులలో ఒకటిగా మారాయి. సాంఘిక మరియు పారిశ్రామిక సంస్థలపై గ్యాస్ లైటింగ్ ప్రభావాన్ని చూపింది, ఎందుకంటే దీనివల్ల కర్మాగారాలు మరియు దుకాణములు కొవ్వు లేదా చమురు దీపాలు వాడినప్పటికంటే ఎక్కువ కాలం తెరచి ఉంచబడటానికి అవకాశం ఏర్పడింది. వీటి పరిచయం వల్ల నగరాలలో మరియు పట్టణాలలో రాత్రి జీవితం వర్ధిల్లి ఇంతకుముందు కంటే వాటి లోపలి భాగాలు మరియు వీధులు ఎక్కువగా కాంతివంతం చేయబడ్డాయి.