హెపారిన్
అనేక వ్యాపార హెపారిన్ తయారీ సగటు కణ బరువు 12 kDa నుండి 15 kDa స్థాయి వరకు జరుగుతున్నప్పటికీ, సహజ హెపారిన్ 3 kDa నుండి 30 kDa వరకు కణ బరువు గల పాలిమర్. హెపారిన్ కార్బోహైడ్రేట్స్ కుటుంబానికి చెందిన గ్లయికోసమినోగ్లయికాన్ సభ్యులు (ఇందులో దీనికి దగ్గరి సంబంధం గల కణం హెపరాన్ సల్ఫేట్ కూడా ఉంది), ఇది సల్ఫేట్ పునరావృతమైన డిస్సాకరయిడ్ భాగాలను కలిగిఉంటుంది. 
హెపారిన్ లో ఉండే ముఖ్య డిస్సాకరయిడ్ భాగాలు క్రింద చూపించబడ్డాయి. అతి సాధారణ డిస్సాకరయిడ్ భాగం 2-o-సల్ఫేటడ్ ఇడ్యురోనిక్ ఆమ్లం మరియు 6-o-సల్ఫేటడ్, N-సల్ఫేటడ్ గ్లూకోసమయిన్, IdoA(2S)-GlcNS(6S) లతో కుర్చబడుతుంది. ఉదాహరణకి 85% హెపారిన్లు గొడ్డు మాంసం ఊపిరితిత్తుల నుండి మరియు 75% పందియొక్క పెద్దపేగు శ్లేష్మం నుంచి వస్తుంది. 
క్రింద చూపించనివి 3-o-సల్ఫేటడ్ గ్లుసామైన్ (GlcNS(3S,6S) కలిగిఉన్న అరుదైన డిస్సాకరయిడ్ లేదా స్వేచ్ఛా అమైన్ జట్టు (GlcNH). భౌతిక పరిస్థితుల మధ్య ఎస్టర్ మరియు అమైడ్ సల్ఫేట్ జట్లు విడిపోయి హెపారిన్ ఉప్పును తయారు చేయడానికి ధనాత్మక ఆవేశ కౌంటిరియన్స్ ను ఆకర్షిస్తాయి. ఈ రూపంలోనే హెపారిన్ సాధారణంగా ప్రతిస్కంధకంగా గుర్తించబడుతుంది.
హెర్బలిజం
ప్రస్తుతము వైద్యులకు అందుబాటులో ఉన్న ఔషధ తయారీ సంస్థలలో చాలా వరకు మూలికలను వైద్యములో వాడిన చరిత్ర కలిగి ఉన్నవే, అలా వాడబడిన వాటిలో నల్లమందు, ఆస్ప్రిన్, హృద్రోగములో వాడే వృక్ష సార ఔషధము, మరియు క్వినిన్ వంటి మందులు ఉన్నాయి. ప్రపంచ ఆరోగ్య సంస్థ (WHO) మొత్తము ప్రపంచములోని జనాభాలో 80 శాతము మంది ముఖ్య ఆరోగ్య పరిరక్షణ కొరకు మూలికా వైద్యముపై ఆరాధపడతారు అని అంచనా వేసింది. ప్రపంచములోని ఎక్కువ జనాభాకు రసాయనిక ఔషధములు ఇప్పటికీ చాలా ఖరీదైనవిగానే ఉన్నాయి, ఎందుకు అంటే ఇప్పటికీ చాలా మంది జనాభా రోజుకు $2 U.S. కంటే తక్కువ సంపాదనతో జీవితము గుడుపుతున్నారు. దీనితో పోల్చి చూస్తే, మూలికల ఔషధములు ఒక గింజ నుంచి పెంచవచ్చు లేదా ప్రకృతి నుంచి కొంచెం ఖర్చుతో లేదా ఉచితముగా అయినా సరే సేకరించవచ్చు.