భారతీయ రైలు రవాణా వ్యవస్థ
భారత దేశంలో రైల్వే వ్యవస్థ కొరకు 1832లో ప్రణాళిక రూపొందించినా, తరువాతి దశాబ్ద కా‍లం‍ వరకూ ఆ దిశలో ఒక్క అడుగూ పడలేదు. 1844 లో, అప్పటి గవర్నరు జనరలు, లార్డు హార్డింజ్ రైల్వే వ్య్వస్థ నెలకొల్పేందుకు ప్రైవేటు సంస్థలకు అనుమతి ఇచ్చాడు. రెండు కూత రైల్వే కంపెనీలను స్థాపించి, వాటికి సహాయపడవలసిందిగా ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీని అదేశించారు. ఇంగ్లండు లోని పెట్టుబడిదారుల ఆసక్తి కారణంగా తరువాతి కొద్ది సంవత్సరాలలో రైల్వే వ్యవస్థ త్వరిత గతిన ఏర్పడింది. 1851 ఏప్రిల్ 16 న మొదటి రైలు పనిచెయ్యడం మొదలుబెట్టింది. రూర్కీలో కట్టుబడి సామాగ్రిని మోసేందుకు దాన్ని వాడారు. కొన్నేళ్ళ తరువాత, 1853 ఏప్రిల్ 16 న బాంబే లోని బోరి నందర్, ఠాణాల మధ్య -34 కి.మీ.దూరం - మొట్టమొదటి ప్రయాణీకుల రైలును నడిపారు.
ఇండోర్ జంక్షన్ రైల్వే స్టేషను
ఇండోర్ రైల్వే స్టేషన్ 1921 లో బాంబే, బరోడా మరియు మధ్య భారత రైల్వే చేత పునఃనిర్మించబడింది. బాంబే, బరోడా మరియు మధ్య భారత రైల్వేతో పాటుగా, ఇతర రాష్ట్ర రైల్వేలతో విలీనంతో పశ్చిమ రైల్వే, ముంబాయి లోని ప్రధాన కార్యాలయాలతో ఏర్పడింది. ఈ విధంగా ఇండోర్ జంక్షన్ పరిపాలన పశ్చిమ రైల్వేకు ఏర్పడింది. 1964-66 లో ఉజ్జయినీ నుండి మాక్సి మీదుగా ఇండోర్ వరకు బ్రాడ్ గేజ్ భాగం పొడిగించబడింది. ఇండోర్-భోపాల్ విభాగాల మధ్య రెండు రైలు మార్గములు ఏర్పాటు 1993-2001 మధ్యలో పూర్తయింది.