స్నెల్ నియమం
వక్రీభవన సిద్ధాంతము గురించి మొదటగా బాగ్దాద్ కు చెందిన ఇబ్న్ శాల్, తన పుస్తకం "ఆన్ బర్నింగ్ మిర్రర్స్ అండ్ లెన్సెస్" లో వివరించాడు.అతను ఈ సిద్ధాంతాన్ని కటకముల ఆకారలని తెలుసుకొనదానికి ఉపయోగించాడు.1621 లో, Willebrord Snellius (Snell) అనే శాస్త్రవేత్త గణిత శాస్త్ర ప్రకారంగా స్నెల్స్ నియమాన్ని రాశాడు.ఫ్రెంచ్ లో స్నెల్స్ నియమాన్ని "la loi de Descartes" or "loi de Snell-Descartes " అని అంటారు.1678 లో స్నెల్స్ నియమాన్ని క్రిస్టియాన్ హుయ్గేన్స్ అనే శాస్త్రవేత్త సంపూర్ణంగా వివరించాడు.
పీటర్ జీమన్
1896 లో, కెర్ ఎఫ్ఫెక్ట్ లో తన ధీసెస్ ను సమర్పించిన మూడు సంవత్సరాల తర్వత, తన సుపర్వైసర్ ప్రత్యక్ష ఆదేశాలు  అతిక్రమించి, బలమైన అయస్కాంత క్షేత్రం ద్వారా వర్ణపటరేఖలను విభజన కొలిచే ప్రయోగశాల పరికరాలను ఉపయోగించాడు . అతన్ని తన ప్రయత్నాలకు  తొలగించబడ్దాడు, కాని  తర్వాత క్లీన్చిట్ ఇచ్చింది. 1902 లోతన ఆవిష్కరణకు నోబెల్ బహుమతిని గెలుచుకున్నారు.   ఇప్పుడు జీమన్ ఎఫెక్ట్ లా గుర్తించబడింది .
తన ధీసిస్ పరిశోధన పొడిగింపు కోసం కాంతి మూలం అయస్కాంత ప్రభావం మీద దర్యాప్తు ప్రారంభించారు .  ఆయన ఒక వర్ణపట లైన్ అయస్కాంత క్షేత్ర సమక్షంలో అనేక భాగాలుగా విభజించబడింది అని కనుగొన్నారు.
రొయల్ 
నెదర్లాండ్స్ అకాడమి ఆఫ్ ఆర్ట్స్ అండ్ సైన్సెస్, ఆంస్టెర్డమ్ లో మొదటి  సారి లోరెంట్జ్, జీమన్ పరిశీలనలను,1896
అక్టోబరు 31, శనివారం నాడు విన్నారు .