గృహహింస నిరోధక చట్టం
భారత ప్రభుత్వం గృహహింసని నేరంగా గుర్తించి గృహహింస నిరోధక చట్టం 2005ని తీసుకొచ్చింది. జమ్ము, కాశ్మీర్‌ తప్ప దేశమంతా ఈ చట్టం పరిధిలోకి వస్తుంది. ఇది ఒక సివిల్‌ చట్టం. నేరం చేసిన వాళ్ళను దండించడం కాకుండా బాధితులకు (స్తీలకు) ఉపశమనం కల్పించేదిశగా ఈ చట్టం ఏర్పడింది.
తన కుటుంబానికి సంబంధించినవారు, తన కుటుంబంలోని మగవారు (భర్త /బావ/మరిది/ అన్నదమ్ములు/మామ/ కొడుకు/అల్లుడు/తండ్రి) జరిపే ఎటువంటి హింస నుంచైనా మహిళలకు రక్షణ కల్పించేందుకు ఈ చట్టం ఏర్పాటు చేయటం జరిగింది.అంత కముందు వరకట్న వేధింపుల చట్టం (490ఎ) మాత్రమే ఉంది.
మనోరోగచికిత్స
1963, లో US అధ్యక్షుడు జాన్ F. కెన్నెడీ ప్రభుత్వ మనోరోగచికిత్స ఆసుపత్రుల నుంచి విడుదలయ్యే వారిని కమ్యూనిటీ మెంటల్ హెల్త్ సెంటర్లు చూసుకునే విధంగా నేషనల్ ఇన్‌‍స్టిట్యూట్ ఆఫ్ మెంటల్ హెల్త్‌ను తొలగిస్తూ ఒక చట్టాన్ని ప్రవేశపెట్టారు. అయితే తర్వాత కమ్యూనిటీ మెంటల్ హెల్త్ సెంటర్లు తీవ్రమైన మరియు స్వల్ప మానసిక రుగ్మతలతో బాధపడే వారికి మానసికచికిత్స (సైకోథెరపీ) సెషన్లను అందించే విధంగా దృష్టిని మరల్చాయి. చివరకు ఆసుపత్రుల నుంచి విడుదలైన చురుకైన మరియు తీవ్రమైన మానసికంగా బాధపడుతున్న రోగులకు ఎలాంటి ఏర్పాట్లు చేయలేదు. మానసిక రుగ్మతలతో బాధపడుతున్న కొందరు నివాసాలు లేక చపలచిత్తంగా తిరగడం లేదా జైళ్లు మరియు కారాగారాల్లో జీవితాలు ముగించారు. 33% మంది నివాసాలు లేని జనాభా మరియు జైళ్లు మరియు కారాగారాల్లో 14% మంది మానసిక రోగంతో బాధపడుతున్నట్లు నిర్ధారించడం జరిగిందని అధ్యయనాలు వెల్లడించాయి.