స్నెల్ నియమం
వక్రీభవన సిద్ధాంతము గురించి మొదటగా బాగ్దాద్ కు చెందిన ఇబ్న్ శాల్, తన పుస్తకం "ఆన్ బర్నింగ్ మిర్రర్స్ అండ్ లెన్సెస్" లో వివరించాడు.అతను ఈ సిద్ధాంతాన్ని కటకముల ఆకారలని తెలుసుకొనదానికి ఉపయోగించాడు.1621 లో, Willebrord Snellius (Snell) అనే శాస్త్రవేత్త గణిత శాస్త్ర ప్రకారంగా స్నెల్స్ నియమాన్ని రాశాడు.ఫ్రెంచ్ లో స్నెల్స్ నియమాన్ని "la loi de Descartes" or "loi de Snell-Descartes " అని అంటారు.1678 లో స్నెల్స్ నియమాన్ని క్రిస్టియాన్ హుయ్గేన్స్ అనే శాస్త్రవేత్త సంపూర్ణంగా వివరించాడు.
అయస్కాంతత్వం
1187నాటికి యూరోప్లో అలెక్సాండర్ నెక్‌హాం మొదటిసారిగా దిక్సూచిని మరియు నౌకా యానములో దాని ఉపయోగాల గురించి వివరించాడు. 1269లో, పీటర్ పెరేగ్రినాస్ డే మరికోర్ట్ అయస్కాంతముల లక్షణాలను వివరిస్తూ మొదటి గ్రంథమైన "ఎపిస్టోల డే మాగ్నేటే"ను రచించారు. 1282లో, యెమెన్ శాస్త్రవేత్త, ఖగోళశాస్త్రవేత్త మరియు భూగోళశాస్త్రవేత్త అయిన అల్-అష్రఫ్, అయస్కాంతముల లక్షణాల గురించి మరియు పొడి దిక్సూచిని గురించి చర్చించాడు.