దక్షిణ భారతదేశము
స్వాతంత్ర్యానంతరం చాలావరకు దక్షిణ భారతదేశం మద్రాసు రాష్ట్రంలో ఉండేది. మద్రాసు రాష్ట్రంలో మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీ ప్రాంతం, బనగానపల్లి, పుదుకోట్టై, సందూరు మొదలైన ప్రాంతాలు కలిసి ఉండేవి. 1953, అక్టోబరు 1న, మద్రాసు రాష్ట్రంలో తెలుగు ప్రధానంగా మాట్లాడే ఉత్తర ప్రాంత జిల్లాల పోరాటం మూలంగా భారతదేశంలో మొట్ట మొదటి సారిగా భాషా ప్రాతిపదికన ప్రత్యేక ఆంధ్ర రాష్ట్రం ఏర్పాటు అయ్యింది. నెల్లూరు జిల్లాకు చెందిన అమరజీవి పొట్టి శ్రీరాములు ప్రత్యేక ఆంధ్ర రాష్ట్రం కోసం ఆత్మార్పణ కావించారు. ఆ తరువాత 1956లో వచ్చిన రాష్ట్రాల పునర్విభజన చట్టం క్రింద భాషా ప్రాతిపదికన అనేక భాషాప్రయుక్త రాష్ట్రాలు ఏర్పడ్డాయి. తరువాత ఆంధ్ర రాష్ట్రాన్ని ఆంధ్రప్రదేశ్ గా పేరు మార్చారు. మలయాళం మాట్లాడే వారి కోసం ప్రత్యేక కేరళ రాష్ట్రాన్ని ఏర్పాటు చేశారు. 1956 తరువాత తమిళులు అధికంగా నివసించే ప్రాంతం కాబట్టి మద్రాసు రాష్ట్రం 1968లో తమిళనాడుగా రూపాంతరం చెందింది. 1972లో మైసూరు, కర్ణాటకగా మార్పు చెందింది. పోర్చుగీసు వారి స్థావరమైన గోవా 1961లో భారతదేశంలో కలపబడింది. 1987లో ప్రత్యేక రాష్ట్రంగా అవతరించింది. ఇంకా ఫ్రెంచి వారి స్థావరాలైన ప్రాంతాలు 1950 నుంచి పాండిచ్చేరి అనే కేంద్రపాలిత ప్రాంతంగా పిలవబడుతున్నాయి.
కె.ఎల్. నరసింహారావు (రైతుసంఘం నాయకులు)
1957లో ఆంధ్రప్రదేశ్ శాసనసభ ఏర్పడి సుందరయ్య ప్రతిపక్ష నాయకత్వం చేపట్టినప్పుడు కూడా నరసింహారావు ఉప నాయకుడుగా ఉన్నారు. సభలో ఆంధ్ర, హైదరాబాదు రాష్ట్రాలను కలిపినప్పుడు కమ్యూనిస్టులు చెప్పిన విశాలాంధ్ర పదం గిట్టని సమయంలో ఆంధ్రప్రదేశ్‌ అన్న పదాన్ని ముందుకు తేవడంలోనూ ఆయన తొలి సూచన చేశారు. 1962లో మూడోసారి ఎంఎల్‌ఏగా గెలిచిన తరుణంలోనే ప్రభుత్వం భావి సిపిఎం నాయకత్వంపై మాత్రమే దాడి చేసినపుడు ఆయన కూడా అరెస్టయ్యారు. సిపిఎం వైపే నిలబడి జిల్లాలో ప్రముఖ శక్తిగా ఎదగడానికి ప్రారంభ దశలో ముఖ్య బాధ్యతలు నిర్వహించారు. 1967లో ఆఖరి సారి శాసనసభ్యుడైనప్పుడు విశాఖ ఉక్కు సమస్యపై రాజీనామా చేశారు. తర్వాత ఆ నియోజకవర్గం రిజర్వుడుగా మారింది.