గుండె
మానవుని గుండెలో నాలుగు గదులు ఉంటాయి. అవి: రెండు కర్ణికలు (Atria), రెండు జఠరికలు (Ventricles) . రెండు కర్ణికలు గుండె పూర్వభాగాన ఉంటాయి. రెండింటినీ వేరుచేస్తూ కర్ణికాంతర పటం ఉంటుంది. కర్ణికల గోడలు పలచగా ఉంటాయి. పిండదశలో ఈ విభాజకానికి ఫోరామెన్ ఒవాలిస్ అనే చిన్న రంధ్రం ఉంటుంది. శిశు జనన సమయంలో ఊపితితిత్తులు పనిచేయడం ప్రారంభించటం మొదలయిన తర్వాత ఈ రంధ్రం క్రమంగా మూసుకుపోయి ఫోసా ఒవాలిస్ అనే మచ్చ మిగులుతుంది. ఎడమ కర్ణిక కంటే కుడి కర్ణిక పెద్దగా ఉంటుంది. ఇది దేహంలోని వివిధ భాగాలనుంచి (ఊపిరితిత్తులు తప్ప) రెండు పూర్వమహాసిరలు, ఒక పరమహాసిర ద్వారా మలిన రక్తాన్ని గ్రహిస్తుంది.
కిరాతులు
కిరాతులకు మొదటిలో ఆలయాలు, విగ్రహాలు ఉండేవి కావు. దేవుడు అగ్నిలో గాని వెలుగులో గాని ఉండునని భావించేవారు. సాప్జీ ముందము ప్రకారం ఆత్మలు రెండు రకములు - మంచి ఆత్మ, చెడు ఆత్మ.. జ్ఞానికి, బుద్ధికి మూలమైన మంచి ఆత్మను కిరాత ముందము నింగ్వఫుమ ( Ningwaphuma) అని గ్రహిస్తుంది. మానవాళిని రక్షించుటకు వచ్చే ఆత్మను ఆ ఆత్మను యుమ సమ్మాన్ (Yuma Sammang ) అను బామ్మగా కొలుస్తారు. కిరాతుల నమ్మకం ప్రకారం దేవుడు వారి అభ్యుదయం కోసం హీం సమ్మంగ్ (Heem Sammang) అను ఆత్మను గృహ అవసరాలకు, తొక్లంగ్ సమ్మంగ్ ( Thoklung Sammang) అను ఆత్మను మానవాళి ఆరోగ్యం కొరకు, నెహెంగ్మా సమ్మాంగ్ (Nehangma Sammang) అను ఆత్మను శక్తి కొరకు, థెబా సమ్మాంగ్ (Theba Sammang) అను ఆత్మ యుద్ధ సమయంలో సాయానికి, వ్యవసాయం కొరకు పుంగ్ సమ్మాంగ్ (Pung Sammang), ఉన్నత శ్రేణి పూజారులకు మార్గం చూపించడానికి ఖంబులింగ్ సమ్మాంగ్ (Khambhuling Sammang), జంతు బలులు అర్పించే పూజారికి మార్గం చూపించడానికి ఒక్వనమ సమ్మాంగ్ (Okwanama Sammang) అను ఆత్మలను పంపుతాడు. సమ్మాంగ్ అను పదానికి దేవుని ఆత్మ అని అర్ధము. ఈ పదమును కిరాతులు ప్రతిసారి పండితులు ఇవి చదువుతారు.