శ్రీపాద జిత్ మోహన్ మిత్ర
శ్రీపాద జిత్ మోహన్ మిత్రా ఒక సుప్రసిద్ధ గాయకుడు. గాయకునిగా తన స్వరంతో ఆరు దశాబ్దాలకు పైగా అలరిస్తూ, నటుడిగా, క్రీడాకారునిగా, రాజకీయ కార్యకర్తగా, సహకారవాదిగా, సంఘసేవకునిగా, మానవతావాదిగా, న్యాయవాదిగా విభిన్న అంశాల్లో తన జీవితాన్ని కొనసాగిస్తున్నారు. వివిధ రంగాల్లో ఆయన కృషికిగాను రాజమహేంద్రవరంలో జీవిత సాఫల్య పురస్కారం అందుకున్నారు.
ఆంధ్రా కిషోర్‌కుమార్‌గా పేరొందిన జిత్‌ మోహన్‌ మిత్ర నటునిగా, గాయకునిగా గోదావరి జిల్లాల వాసులకే గాక యావత్‌ సినీ లోకానికి పరిచయం. జిత్‌ విద్యార్థి దశ నుంచే మంచి గాయకుడిగా రాణించిన మన జిత్‌ హిందీ పాటల ఆలాపనలో దక్షిణాదివారినే గాక ఉత్తరాది ప్రముఖులను ఆకట్టుకుంటున్నారు. జిత్‌ సోదరు లైన శ్రీపాద పట్టాభి నాటక రంగానికి ఎరుకే. బాపు, రమణలు, పట్టాభి ఏరా అంటే ఏరా అని సంబోధించుకునేవారట. 
శ్రీపాద కృష్ణమూర్తి, శ్రీమతి సుబ్బలక్ష్మి దంపతులకు 30 మార్చి 1943లో రాజమహేంద్రవరంలో జన్మించిన శ్రీ జిత్ కు 5గురు అన్నదమ్ములు, నలుగురు అక్కాచెల్లెళ్లు. శ్రీ జిత్ భార్య ఆర్ అండ్ బిలో అసిస్టెంట్ ఇంజనీరుగా పనిచేసి రిటైరయ్యారు. వీరికి ముగ్గురు అబ్బాయిలు, ఒక అమ్మాయి ఉన్నారు. బికాం బి ఎల్ చదివి కొంతకాలం హైకోర్టులో కూడా ప్రాక్టీస్ చేసారు. 
మున్సిపల్ హైస్కూల్ లో చదువుతున్నప్పుడు అంటే 1954లో "ఓ దునియాకే రఖ్ వాలే" (బైజు బావురా) అనే హిందీ పాటతో గాయకునిగా పరిచయం అయిన శ్రీ జిత్ 1970లో సొంతంగా జిత్ మోహన్ ఆర్కెస్ట్రా ఏర్పాటుచేసుకుని, దేశవ్యాప్తంగా ఇప్పటివరకూ 6వేల ప్రదర్శనలు ఇచ్చారు. 73ఏళ్ళ వయస్సు దాటినా ఇంకా కుర్రాడిగా స్టెప్పులువేస్తూ, శ్రోతలను ఉర్రుతలూగించడం ఈయన ప్రత్యేకత.హిందీ గాయకుడు కిషోర్ కుమార్ ని బాగా అభిమానించే ఈయన కిషోర్ పాటలనే ఎక్కువగా పాడడం విశేషం. 
నిర్వహించిన కార్యక్రమాలు
ఎం.టి.వాసుదేవన్ నాయర్
ఎం.టి.వాసుదేవన్ నాయర్ ప్రముఖ మలయాళ రచయిత. ఆయన ప్రతిష్ఠాత్మక జ్ఞానపీఠ్ పురస్కారాన్ని పొందడం ద్వారా భారతీయ సాహిత్యరంగంలో ప్రాచుర్యం పొందారు.
వాసుదేవన్ నాయర్ నేటి కేరళ రాష్ట్రంలోని పాలక్కాడ్ జిల్లాకు చెందిన కొడల్లూర్ గ్రామంలో 1933 జూలై 15న జన్మించారు. ఆయన జన్మించిన నాటికి ఆ ప్రాంతం బ్రిటీష్ ఇండియాలోని మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీ మలబారు ప్రాంతంలోనిది. ఆయన చిన్నతనం పున్నయర్కుళం గ్రామంలో గడిపారు. కుమరనెల్లూరు గ్రామంలో పాఠశాల విద్యను, పాలక్కాడ్ (పాల్ఘాట్) పట్టణంలోని విక్టోరియా కళాశాలలో కళాశాల విద్యనూ పూర్తిచేసుకున్నారు.
1950దశకం తొలినాళ్ళ నుంచీ చిన్నకథలను వ్రాయడం ప్రారంభించిన వాసుదేవన్ నాయర్ 1958లోని నాలుకెట్టు (కేరళ సంప్రదాయ గృహం), 1962లో అసురవిత్తు (రాక్షస బీజం), 1964లో మంజు (మంచు), 1969లో కాలం, 1984లో రాండమూఝం (రెండవ సారి), విలపయత్ర, పతిరవుం పకల్వెలిచెవుం (అర్థరాత్రీ, పగటివెల్తురు), వారణాసి తదితర నవలలను రచించారు. ఇవేకాక నాటికలు, పరిశోధనాత్మక, సాహిత్యాంశాల వ్యాసాలు, యాత్రాచరిత్రలు, ఆత్మకథాత్మక రచనలు రాశారు. సర్పబిందు, నాలుకెట్టు నవలల్లో ఉమ్మడి కుటుంబాలు కలిగిన కేరళ సామాజిక వ్యవస్థలో ఆధునికత తీసుకువస్తున్న మార్పుల గురించి వాసుదేవన్ నాయర్ ప్రస్తావించారు. మంచు నవలలోని కథాంశం ఇద్దరు వ్యక్తుల అర్థరహితమైన నిరీక్షణ గురించి ఉంటుంది. నైనిటాలుకు యాత్రికునిగా వచ్చిన యువకునితో ప్రేమానుబంధం కలిగుండి అతను తిరిగి ఎప్పుడు వస్తాడోనని యువతి ఆకాంక్ష, కొండజాతి స్త్రీ, ఆంగ్లేయ యాత్రికులకు జన్మించి తన తండ్రిని కలవాలని ఆశించే కుర్రాడి నిరీక్షణలను ఇతివృత్తంగా రాశారు.
ఇతడు దర్శకత్వం వహించిన నిర్మాల్యం సినిమాకు ఉత్తమ చిత్రంగా జాతీయ చలనచిత్ర పురస్కారం లభించింది.