జీవావరణం
"బయోస్పియర్" అనే పదాన్ని 1875లో భూవిజ్ఞాన శాస్త్రజ్ఞుడు ఎడుయార్డ్ సుసె కనిపెట్టాడు, ఇతను దానిని ఇలా నిర్వచించాడు: 
ఈ అంశం ఒక భూవిజ్ఞాన మూలాన్ని కలిగి ఉన్నప్పటికీ, ఇది భూ శాస్త్రాలపై డార్విన్ మరియు మౌరీలు ఇద్దరి ప్రభావానికి ఒక సూచన. జీవావరణం యొక్క జీవావరణ శాస్త్ర అంశాలు 1935లో సర్ ఆర్థుర్ టాన్స్లేచే "ఎకోసిస్టమ్" (జీవావరణ శాస్త్ర చరిత్రను చూడండి) అనే పదం పరిచయం కావడానికి ముందే 1920ల్లో (వాల్దిమర్ I. వెర్నాడ్స్కే "చూడండి" ) సూచించబడ్డాయి. వెర్నాడ్స్కే జీవావరణ శాస్త్రాన్ని జీవావరణం యొక్క శాస్త్రం నిర్వచించాడు. ఇది ఖగోళశాస్త్రం, భూభౌతికశాస్త్రం, వాతావరణశాస్త్రం, జీవభూగోళశాస్త్రం, పరిణామం, భూగర్భ శాస్త్రం, భూరసాయన శాస్త్రం, జలధర్మశాస్త్రం కలిపి ఒక బహుళక్రమశిక్షణాత్మక అంశంగా చెప్పవచ్చు మరియు సాధారణంగా చెప్పాలంటే, అన్ని జీవ మరియు భూ శాస్త్రాలు.
శిశు వికాసము
మొట్టమొదట యూరీ బ్రాన్ఫెన్బ్రెన్నర్ చే సిద్ధాంతీకరించబడి, "డెవలప్మెంట్ ఇన్ కాంటెక్స్ట్" (సందర్భానుసార వికాసం) లేదా "మానవ ఆవరణశాస్త్ర" సిద్ధాంతముగా కూడా పిలవబడే, ఆవరణ వ్యవస్థల సిద్ధాంతము, వ్యవస్థలలోను మరియు వ్యవస్థల మధ్య రెండు విభిన్న పార్శ్వములు ఒకదానితో ఒకటి పెనవేసుకున్న నాలుగు రకముల పర్యావరణ వ్యవస్థలను సూచిస్తుంది. ఆ నాలుగు వ్యవస్థలు మైక్రోసిస్టం, మెసోసిస్టం, ఎక్సోసిస్టం, మరియు మాక్రోసిస్టం. ప్రతి వ్యవస్థలో వికాసమును శక్తివంతంగా రూపుదిద్దగలిగే భూమికలు, ప్రమాణములు మరియు నిబంధనలు ఉన్నాయి. 1979లో అది ప్రచురించబడినప్పటి నుండి బ్రాన్ఫెన్బ్రెన్నర్ యొక్క ఈ సిద్దాంతం యొక్క ముఖ్య వివరణము, "మానవ వికాసం యొక్క ఆవరణశాస్త్రం" మానవుల యొక్క మరియు వారి పరిసర ప్రాంతముల యొక్క అధ్యయనములో మనోవిజ్ఞానవేత్తలు మరియు ఇతరులు అవలంబించే విధానములపై విస్తృతమైన ప్రభావాన్ని కలిగి ఉంది. వికాసం యొక్క ఈ భావనిర్మాణ ఫలితంగా, ఈ పర్యావరణములు — కుటుంబం నుండి ఆర్థిక మరియు రాజకీయ నిర్మాణముల వరకు — బాల్యం నుండి పెద్దరికం వరకు జీవనక్రమంలో భాగంగా చూడబడుతున్నాయి.