శాసన మండలి
భారత దేశము యొక్క రాష్ట్రాల శాసన వ్యవస్థలోని సభలలో ఎగువ సభను శాసనమండలి (విధాన పరిషత్) అంటారు. రాజ్యాంగంలోని 171 అధికరణం ద్వారా ఈ విధాన సభను ప్రారంభించవచ్చు. 2017 నాటికి భారతదేశంలోని 29 రాష్ట్రాలలో కేవలం 7 రాష్ట్రాలలో మాత్రమే శాసనమండలి ఉంది. అవి ఉత్తర ప్రదేశ్, బీహార్, కర్ణాటక, మహారాష్ట్ర, జమ్మూ కాశ్మీరు, ఆంధ్ర ప్రదేశ్, తెలంగాణ. రెండు సభలు కలిగిన రాష్ట్రాల శాసన వ్యవస్థలో ఇది ఎగువ సభ. శాసన మండలి సభ్యులు ప్రజలచే పరోక్షముగా ఎన్నికౌతారు. ఈ సభలోని సభ్యులను ఎన్నికైన స్థానిక సంస్థలు, అసెంబ్లీ సభ్యులు, గవర్నర్, గ్రాడ్యుయేట్లు, ఉపాధ్యాయులు మొదలైనవారు ఎన్నుకుంటారు. ఈ సభ్యులను ఎం.ఎల్.సి అని పిలుస్తారు. ఇది శాశ్వత సభ. అనగా శాసన సభ వలె దీన్ని రద్దు చేయలేము. ప్రతి రెండు సంవత్సరాలకు ఒకసారి మూడొంతుల సభకు ఎన్నికలు జరుపుతారు. శాసన మండలి సభ్యుని పదవీకాలం 6 సంవత్సరాలు.
భారతదేశ ఆర్ధిక వ్యవస్థ
1969లో ప్రధాన మంత్రి అయిన ఇందిరా గాంధీ 14 బ్యాంకులను, తరువాత మళ్ళా 1980లో ఇంకో ఆరు బ్యాంకులను జాతీయకరణ చేసారు మరియు బ్యాంకులు తమ సాంఘిక మరియు అభివృద్ధి లక్షాలను చేరుకోటానికి నికర లాభాలలో 40% వాటాను ముఖ్య రంగాలైన వ్యవసాయం, చిన్న తరహా పరిశ్రమలు, చిల్లర వర్తకం, చిన్న వ్యాపారాలు, మొదలైన వాటికి అందించడం తప్పనిసరి చేసింది.అప్పటి నుండి బ్యాంకుల శాఖలు పెరిగాయి, 1969లో 10,210 నుండి 2003లో 98,910కి పెరిగాయి మరియు అదే సమయంలో ఒక శాఖ పరిధిలోకి వచ్చే జనాభా సంఖ్య 63,800 నుండి 15,000కి తగ్గింది.1951 నుండి 1971 మధ్యలో 7 రెట్లు ఉన్న జమలతో పోలిస్తే 1971 నుండి 1991 వరకు మొత్తం జమలు 32.6రెట్లు పెరిగాయి.1969 లో ఉన్న మొత్తం 1,860 లేదా 22% గ్రామీణ శాఖలు 32,270 లేదా 48%కి పెరిగినప్పటికీ 5లక్షలలో కేవలం 32,270 గ్రామాలు మాత్రమే ఒక అనుబంధ బ్యాంకు పరిధిలోకి వచ్చాయి.