భారతీయ అంతరిక్ష పరిశోధనా సంస్థ
విక్రం సారాభాయ్ను భారత అంతరిక్ష పరిశోధనా వ్యవస్థకు పితామహుడిగా అభివర్ణిస్తారు. 1957లో రష్యా మొట్టమొదటి శాటిలైట్ అయిన స్పుత్నిక్‌ను ప్రయోగించినపుడు శాటిలైట్ యొక్క ఆవశ్యకతను అప్పటి ప్రధాన మంత్రి అయిన నెహ్రూకు వివరించి, 1962లో, భారత అణుశక్తి వ్యవస్థ పితామహుడయిన హోమీ భాభా పర్యవేక్షణలో ఇండియన్ నేషనల్ కమిటీ ఫర్ స్పేస్ రీసెర్చ్ (Indian National Committee for Space Research - INCOSPAR) ను ఏర్పరచాడు. 
ఆది నుండి ఉపగ్రహాల నిర్మాణాన్నే దృష్టిలో పెట్టుకొని దానికి అవసరమయిన భూ ఉపరితల లక్షణాలను అధ్యయనం చేసేందుకు కేరళలో త్రివేండ్రం వద్ద తుంబా ఈక్వటోరియల్ రాకెట్ లాంచింగ్ స్టేషన్ (TERLS) నెలకొల్పి అమెరికా, రష్యాల నుండి దిగుమతి చేసుకున్న రాకెట్లను ప్రయోగిస్తూ ఉపరితలాన్ని అధ్యయం చేయడం మొదలు పెట్టారు. అనతికాలంలోనే భారతదేశం స్వదేశీయంగా పూర్తి స్థాయి రాకెట్లను తయారు చేసి, ఉపరితల అధ్యయంలో పురోగతి సాధించింది. భవిష్యత్తులో ఇతర దేశాలు ఉపగ్రహానికి అవసరమయిన అన్ని పరికరాలను అందించక పోవచ్చని గ్రహించిన విక్రం సారాభాయ్, ఉపగ్రహానికి అవసరమయిన అన్ని విడిభాగాలనూ దేశీయంగానే తయారు చేసే దిశగా తన బృందాన్ని నడిపించాడు. 1969లో ఇన్‌కోస్పార్ ఇస్రోగా రూపొందింది. 1972లో ప్రత్యేక అంతరిక్ష విభాగం ఏర్పడింది.
జీశాట్-3 ఉపగ్రహం
EDUSAT ఇస్రో ఉపగ్రహ కేంద్రం, బెంగుళూరరు ద్వారా అభివృద్ధి చేయబడింది. పేలోడ్లను అహ్మదాబాద్, స్పేస్ అప్లికేషన్స్ సెంటర్ ద్వారా అభివృద్ధి చేయబడ్డాయి. హసన్ మాస్టర్ కంట్రోల్ ఫెసిలిటీ (ఇస్రో) ఉపగ్రహ అన్ని పోస్ట్ ప్రయోగ కార్యకలాపాలకు బాధ్యత వహిస్తారు.
భారతదేశం యొక్క మొట్టమొదటి బ్రాడ్‌బాండ్ EDUSAT నెట్ వర్కు ViCTERS (వర్సటైల్ ICT స్టూడెంట్స్ కోసం రిసోర్స్) ద్వారా పాఠశాలలలో విద్యను బోధించు ఈ విధానాన్ని మొదటగా భారతదేశపు మాజీ రాష్ట్రపతి డాక్టర్ ఎపిజె అబ్దుల్ కలామ్ 28 జూలై 2005 న తిరువనంతపురంలో ప్రారంభించారు.ఈ విద్యా సమాచారపంపిణీ, తరగతి గదికి ఉపగ్రహ ఆధారిత రెండు వైపులా సమాచార మార్పిడికి, అంకితమైన మొదటి "ఎడ్యుకేషనల్ శాటిలైట్" ప్రణాళిక