معاهده ترکمنچای در چه سالی بسته شد؟
عهدنامه ترکمانچای
پیمان‌نامهٔ ترکمانچای پیمانی است که در روز پنجشنبه و در تاریخ اول اسفند ۱۲۰۶ خورشیدی «۵ شعبان ۱۲۴۳ قمری» مطابق با ۲۱ فوریه ۱۸۲۸ میلادی در پی جنگ‌های ایران و روسیه در دوره قاجار بین این دو کشور در روستای ترکمانچای امضا شد. برای امضای این پیمان از سوی فتحعلی شاه پادشاه ایران میرزا ابوالحسن خان شیرازی و الله‌یار خان آصف‌الدوله و از سوی امپراتور روسیه ایوان پاسکویچ حضور داشتند. برپایهٔ این قرارداد، سه ایالت دیگر قفقاز، یعنی ایروان، نخجوان و بخش‌های دیگری از تالش زیر سلطهٔ روس‌ها قرار گرفت، حاکمیت ایران بر دریای خزر محدودترشد و مردم ایران ناچار از پذیرش کاپیتولاسیون «قضاوت کنسولی» گردیدند. بدین‌سان، میان مردم قفقاز و دیگر مردم ایران، دیوار جدایی برپا شد.
پیمان سن استفانو
قرارداد صلح سن استفانو (به‌روسی: Сан-Стефанский мирный договор؛ به‌ترکی استانبولی: Ayastefanos Muahedesi) قراردادی بین امپراتوری روسیه و عثمانی بود که در پایان جنگهای روسیه و عثمانی در خلال سال‌های ۱۸۷۷-۱۸۷۸ بسته شد. این قرارداد در ۳ مارس ۱۸۷۸ در سن استفانو (یشیل‌کوی در ترکیه امروزی) که روستایی در باختر استانبول می‌باشد، به وسیلهٔ "نیکولاس پاولویچ ایگنتیف" و "الکساندر نلیدوف" از سوی امپراطوری روسیه و "صفوت پاشا" و "سعدالله بی" از سوی امپراطوری عثمانی بسته شد.