در مجسمه سازی از چه وسایلی استفاده می شود؟
مجسمه‌سازی
یکی از اهداف مجسمه سازی ارتباط با دین می باشد. در بسیاری از فرهنگ ها ، بت ها رایج می باشد. مصالح به کار رفته در مجسمه متنوع است و در طول تاریخ تغییر می کند. مواد کلاسیک با دوام فوق العاده، از جنس فلز به ویژه برنز، سنگ و سفال و چوب می باشد، مواد استخوانی و ضد لک از گزینه های با دوام اما ارزان تر محسوب می شوند.از مواد گرانبها مانند طلا، نقره، جید و عاج غالباً برای کارهای لوکس کوچک و بعضاً در موارد بزرگتر مانند مجسمه های ساخته شده از طلا و عاج استفاده می شوند.
آلفرد گیلبرت
اولین اثر مهم گیلبرت، "بوسهٔ پیروزی" (۱۸۸۱–۱۸۸۷) بود که یک سرباز رومی را در حال مرگ در آغوش پیروزی به تصویر می‌کشید. او با خانواده‌اش به رم نقل مکان کرد تا مجسمه‌ای از سنگ مرمر بسازد که مورد توجه مجسمه‌سازان مشهور رنسانس مانند چلینی، دوناتلو، جیامبولونیا و وروکیو قرار گرفت. گیلبرت ساخت "تسلیح پرسئوس" (۱۸۸۲) را با بازدید از فلورانس الهام گرفت و این مجسمه را تحت تأثیر "داوود" دوناتلو و "پرسئوس با سر مدوسا" چلینی ساخت. این اولین مجسمهٔ گیلبرت بود که از برنز ساخته شد. این اثر مورد تحسین قرار گرفت و فردریک لیتون را به سفارش "ایکاروس" (۱۸۸۴) سوق داد که در سال ۱۸۸۴ به همراه "مطالعهٔ سر" (۸۳–۱۸۸۲) در آکادمی سلطنتی به نمایش گذاشته شد. گیلبرت همچنین "صندلی طلسم‌شده" (حدود ۱۸۸۵) را ساخت تا دوباره آن را نابود کند. بارونس فون فاهنبرگ، گیلبرت را مأمور کرد تا آرامگاهی را در اسپا، بلژیک طراحی کند اما او بدون امضای توافقنامهٔ نهایی درگذشت و باعث شد که او برای غرامت شکایت کند. گیلبرت بعداً به ژوزف هاتون گفت که مجسمه‌های برنزی "تسلیح پرسئوس"، "ایکاروس" و "کمدی و تراژدی" (۹۲–۱۸۹۱) سه‌گانه‌ای را تشکیل می‌دهند که به زندگی خودِ او اشاره می‌کند. "تسلیح پرسئوس" تأثیر زیادی بر نسل جدیدی از هنرمندان داشت و به الهام‌بخشی خاص برای جنبش مجسمه‌سازی نوین تبدیل شد زیرا روش ریخته‌گری (لاست واکس) برای اجتماع انگلیسی جدید بود و بلندیِ ۲۹ اینچی آن نوآورانه. این مجسمه، بزرگتر از یک مجسمهٔ تزئینی بود که ممکن است اتاق نشیمن را تزئین کند اما کوچکتر از یک مجسمهٔ معمولی بود.