حکومت ویشی چگونه شکل گرفت؟
فرانسه ویشی
دولت ویشی به حکومت فرانسه در زمان بین ۱۹۴۰ (شکست از آلمان نازی) و ۱۹۴۴ (آزادسازی فرانسه توسط متفقین و نیروهای مقاومت) به رهبری مارشال پتن گفته می‌شود که بر بخش جنوبی اشغال نشده و مناطقی از مستعمرات فرانسه تسلط داشت. پس از جنگ، مارشال پتن به جرم خیانت به کشور، به اعدام محکوم شد که این حکم توسط مارشال دوگل تبدیل به حبس ابد شد. در سال ۱۹۴۰ با توجه به بحرانی بودن وضعیت تعداد زیادی از سران ارتش و دولت به بریتانیا گریخته بودند و اگر مقاومت از سوی فرانسوی‌ها ادامه میافت عاقبتی بسیار بد در پی می‌داشت. برخی از دستاوردهای دولت فیلیپ پتن طبق قوانینی که در نتیجه مذاکره با آلمان وضع شد: رژیم ویشی سیاست بی‌طرفی را انتخاب کرد با این وجود طولی نکشید که بریتانیا به بمباران شهرهای این کشور پرداخت از جمله بمباران بندرگاه مرسی الکبیر در شمال آفریقا (که موجب خسارات و تلفات سنگینی برای نیروی دریایی فرانسه گشت) از سال ۱۹۴۰ تا ۱۹۴۲ فرانسه ویشی اسماً حاکم تمامی مناطق کشور (به جز آلزاس و لورن) بود در حالی که مناطق شمالی در اشغال نظامی ارتش آلمان نازی قرار داشت. با این وجود که ظاهراً پایتخت این دولت شهر پاریس بود اما تصمیم گرفته شد پایتخت کرسی دولت به شهر ویشی در ۳۶۰ کیلومتری جنوب مناطق اشغالی منتقل شود. با ورود نیروهای متفق به سواحل شمال آفریقا در نوامبر ۱۹۴۲ تمامی مناطق جنوبی فرانسه نیز به اشغال نیروهای آلمانی و ایتالیایی درآمد با این حال که پتن و رژیم دست نشانده اش همچنان در شهر ویشی به عنوان دولت ظاهری فرانسه باقی ماندند. دولت ویشی تا پایان جنگ تنها روی کاغذ به عنوان دولت فرانسه به حیات خود ادامه داد در حالیکه تمامی مناطق فرانسه تا سال ۱۹۴۴ توسط متفقین آزاد شده بود. پس از آن که آلبرت لبرن، رئیس‌جمهور فرانسه مارشال پتن را به عنوان نخست‌وزیر منصوب کرد او به نمایندگان نظامی دولت فرانسه دستور داد قرارداد صلح را با آلمانی‌ها در ۲۲ ژوئن ۱۹۴۰ امضا کنند. متعاقباً پتن با دریافت آزادی عمل و قدرت کامل از طرف مجلس ملی فرانسه در دهم ژوئیه همان سال با انحلال جمهوری سوم دست به تشکیل دولت خود زد.
پادشاهی لائوس
این منطقه که زمانی جزو مناطق هندوچین تحت استعمار دولت فرانسه بود، اعلان استقلال کرد. در سال ۱۹۵۳ منطقهٔ لائوس تحت امر فرانسه استقلال این منطقه را به رسمیت شناخت ولی مشخص نکرد که چه کسی بر این منطقه حکمرانی خواهد کرد. سال بعد سه گروه برای بدست اوردن قدرت به کشمکش پرداختند: مستقل‌ها تحت فرماندهی پرنس سوانا فوما، جنبش حزب راست تحت فرماندهی پرنس بون اوم، و جنبش حزب چپ ویتنام تحت فرماندهی پرنس سوفانو وانگ و نخست وزیر اینده‌اش کیسون فومویهانه.