از جاسازی کلمه در آموزش زبان جدید چگونه استفاده می شود؟
جاسازی کلمه
در پردازش زبان طبیعی (NLP)، جاسازی کلمه اصطلاحی است که برای نمایش کلمات به منظور تجزیه و تحلیل متن استفاده می‌شود، ساختار آن معمولاً به شکل یک بردار با مقادیر واقعی است که معنای هر کلمه را به گونه‌ای رمزگذاری می‌کند که کلماتی که در بردار به هم نزدیک‌تر هستند از نظر معنی نیز مشابه باشند. جاسازی کلمات را می‌توان با ترکیبی از عملیات مدل‌سازی زبان و تکنیک‌های یادگیری ویژگی به دست آورد که در آن نگاشتی از واژگان کلمات یا عبارات به بردارهای اعداد واقعی انجام می‌شود. این عمل از نظر مفهومی به معنای یک جاسازی ریاضی از فضایی با ابعاد بزرگ به فضای برداری پیوسته با ابعاد بسیار کمتر است.
نمایه‌سازی در موتورهای جستجو
کلمات موجود به نام نشانه‌ها هستند و بنابراین، در زمینه نمایه سازی موتورهای جستجو و پردازش زبان طبیعی، تجزیه به‌طور معمول به عنوان رمزگذاری شناخته می‌شود و همچنین گاهی اوقات به نام کلمه ابهام زدایی مرز، برچسب زدن، تقسیم‌بندی متن، تجزیه و تحلیل محتوای، تجزیه و تحلیل متن، متن کاوی، تطابق نسل، تقسیم‌بندی سخنرانی، لغو کردن، یا تجزیه و تحلیل واژگانی، اصطلاحات «نمایه سازی»، «تجزیه و تحلیل» و «تقسیم بندی» به صورت متغیر در شعار شرکت استفاده می‌شوند.