چه عاملی باعث می‌شود که فاصله ویژه تغییر کند؟
فاصله همراه
در کیهان‌شناسی استاندارد، فاصله همراه و فاصله ویژه دو تا از معیارهای فاصله‌ای هستند که توسط کیهان‌شناسان استفاده می‌شوند تا فاصله بین اشیاء را تعریف کنند. "فاصله ویژه" تقریباً متناظر با جایی است که یک شی دور در لحظه خاصی از زمان کیهانی قرار می‌گیرد و به دلیل انبساط گیتی در گذر زمان تغییر می‌کند. "فاصله همراه" از انبساط گیتی فاکتور می‌گیرد و فاصله‌ای را ارائه می‌دهد که با گذشت زمان بر اثر انبساط گیتی تغییر نمی‌کند. (البته ممکن است به دلایل دیگری مانند جابجایی کهکشان در درون یک خوشه تغییر کند) در لحظه حال فاصله همراه و فاصله ویژه طبق تعریف با هم برابر خواهند بود و نسبت فاصله ویژه به فاصله همراه ۱ است. در سایر زمانها فاکتور مقیاس ۱ نیست. انبساط گیتی باعث می‌شود که فاصله ویژه تغییر کند در حالیکه فاصله همراه را تغییر نمی‌دهد، زیرا مقدار آن برابر است با فاصله ویژه تقسیم بر آن فاکتور مقیاس.
مه‌بانگ
مشاهده کهکشانهای دوردست و اختروش‌ها نشان داد است که این اجسام دچار پدیده انتقال به سرخ می‌شوند-نور منتشر این اجسام به طول موج‌های بلندتر منتقل شده‌است-. این پدیده را می‌توان با تطبیق طیف بسامدی یک جسم با الگوی طیف‌بینی خطوط گسیلی و جذبی طیف اتم‌های عناصری که با نور برهم‌کنش دارند، مشاهده نمود. این انتقال به سرخ‌ها به شکل یکنواختی همسانگرد هستند و به‌طور مساوی بین همه اجسام در همه جهتها توزیع شده‌اند. اگر انتقال به سرخ را به عنوان انتقال دوپلری تفسیر کنیم، سرعت عقب‌نشینی این اجسام قابل محاسبه است. برای برخی از کهکشان‌ها می‌توان فاصله را از راه نردبان فاصله کیهانی تخمین زد. اگر نمودار سرعت عقب‌نشینی نسبت به فاصله را رسم کنیم، یک رابطه خطی در آن قابل تشخیص است که به نام قانون هابل مشهور است: