مشخصات ساختمانی و شیمی کانی آمفیبول و شرایط و کاربرد آن چیست؟
آمفیبول
آمفیبول در درجه حرارت ۸۰۰ تا ۱۰۰۰ درجهٔ سانتی گراد تخریب می‌شود و در ۱۲۰۰ درجه ذوب می‌گردد. دارای جلای شیشه‌ای است و سختی آن به‌طور متوسط بین ۵ تا ۶ و وزن مخصوصش بین ۲٫۹ تا ۳٫۵۵ متغیر است. معمولاً دارای یون‌های آهن، یا منیزیم در ساختار خود می‌باشند آمفیبول‌ها به رنگ‌های سبز، سیاه، بی‌رنگ، سفید، زرد، آبی یا قهوه‌ای دیده می‌شوند.
آماتول
مشخصات کلی آماتول نزدیک به تی ان تی است. بلوری شکل و رنگ آن زرد متمایل به قهوه‌ای بوده و در مقابل اصطکاک غیر حساس و در اثر ضربات شدید منفجر می‌شود. حساسیت آن از تی ان تی کمتر و به آسانی در مقابل فولیمینات جیوه و دیگر چاشنی‌های قوی منفجر می‌شود. در مقابل رطوبت حساس بوده و با آلیاژهای مسی ترکیبات خطرناکی ایجاد می‌کند بطوریکه انفجار نابهنگام مهمات را همراه خواهد داشت. مقادیر مختلف تی ان تی و نیترات آمونیوم که به صورت مخلوط بنام آماتول مورد استفاده قرار می‌گیرند بنابه تغییر مقدار هر یک از آن‌ها خواص مشخصی نشان می‌دهد. اماتول ۵۰–۵۰ قدرت شکنندگی اش با تی ان تی مساوی و آماتول ۸۰–۲۰ کمتر از تی ان تی می‌باشد. آماتول ۲۰–۸۰ هنگام انفجار دود سفید رنگ و آماتول ۵۰–۵۰ دود سیاه رنگ ایجاد می‌کند. آماتول ۵۰–۵۰ به راحتی ذوب شده و درون گلوله‌ها ریخته می‌شود و آماتول ۲۰–۸۰ شبیه شکر خیس قهوه‌ای و کرم ان شبیه خمیر بودهه که بداخل مهمات ریخته می‌شود. موارد مصرف آماتول ۵۰–۵۰ در مهمات ۳ اینچی و آماتول ۲۰–۸۰ در گلوله‌های ۱۵۵ میلیمتری و همچنین در بمب‌های بزرگ و اژدر بنگال می‌باشد.