توانبخشی چیست واهداف و برنامه درمانی آن کدام است؟
توان‌بخشی
در علوم بهداشتی، توانبخشی یا بازتوانی (به انگلیسی: Rehabilitation) فرآیندی است که در آن به فرد توانخواه کمک می‌شود تا توانایی از دست رفته خود پس از یک واقعه، بیماری یا آسیب را که منجر به محدودیت عملکردی وی شده‌است مجدداً به دست آورد [۱]. توانبخشی حوزه علمی بسیار وسیعی در مجموعه خدمات بهداشتی و درمانی محسوب می‌گردد و به افراد کمک می‌کند تا پس از ابتلا به مشکلاتی نظیر سکته مغزی، ضایعات نخاعی، جراحی‌های ارتوپدی، ضربه مغزی، سوختگی، کم شنوایی، اختلال پردازش مرکزی شنوایی، مشکلات تعادل و غیره، تا حد امکان بر مشکل خود غلبه نموده و استقلال عملکردی قبلی را بازیابد.
توانبخشی عصبی
در حالی که زمینه توانبخشی عصبی نسبتاً جدید است، بسیاری از درمان‌ها بحث‌برانگیز هستند و در حالی که برخی از آن‌ها بر مرزهای فناوری در نظر گرفته می‌شوند، ممکن است تحقیقات کمی برای حمایت از این که آیا پیشرفت مفید حاصل می‌شود یا خیر، وجود داشته باشد. اوج توانبخشی عصبی بسیاری از زمینه‌های مختلف برای ارائه بهترین مراقبت و آموزش برای بیماران مبتلا به آسیب‌ها یا بیماری‌هایی است که سیستم عصبی آن‌ها را تحت‌تاثیر قرار می‌دهد.