بنیانگدار امپراطوری رم چه کسی است؟
پادشاهی روم
پادشاهی روم نخستین دوره از تمدن باستانی روم است که از سال ۷۵۳ قبل از میلاد تا سال ۵۰۹ ق. م. برپایه حکومت سلطنتی در رم و قلمرو آن برپا بوده‌است. رمولوس نخستین پادشاه رومیان، شهر رم را بنیان نهاد و پس از مرگ پدربزرگش به پادشاهی رسید. رمولوس پس از اتحاد با سابین‌ها تعدادی از پاتریسین‌ها (مردان اشرافی) را به عنوان سناتور برای شرکت در انجمن مشورتی سنا انتخاب کرد. رمولوس طی ۳۸ سال حکومت خود، توانست بسیاری از شهرهای سرزمین لاتیوم را تحت تسلط درآورد و شهر رم را به یک شهر بزرگ تبدیل کند. او پس از مرگ به مقام خدایی رسید و معبدی برای پرستش روح او در بازار شهر ساخته شد.
قنق
قنق از نظر تاریخی قبیله مهمی است. زیرا امپراتوری سلجوقی توسط رهبران قبیله قنق تأسیس شد. در قرن دهم، رهبر قبیله قنق، دقاق (به معنای "کمان آهنین") بود. پس از او به ترتیب پسرش سلجوق و سپس نوه‌اش، ارسلان یبغو، رهبر قبیله شدند. امپراتوری سلجوقی توسط طغرل و چغری، برادرزاده های ارسلان، تأسیس شد. سلجوقیان روم، شاخه ای از سلجوقیان، توسط سلیمان بن قتلمش، نوه ارسلان یبغو، تأسیس شد.