صلیب پارسی در هندوستان مربوط با چه دوره ای است؟
صلیب پارسی در هندوستان
«صلیب پارسی در هندوستان» یا صلیب سریانی به ۶ صلیب در کلیساهای سریانی جنوب هند گفته می‌شود به دلیل اینکه بر روی این صلیبها به خط پارسی پهلوی جملاتی نوشته شده به آن صلیب پارسی هم می‌گویند. یکی ار این صلیبها، صلیب کلیسای نصرانی سنت توماس است در هند آثار و سنگ نوشته‌هایی از تمدن ایرانی وجود دارد اما نقاشی‌های مانوی غارهای آجانتا و ۶ صلیب فارسی نوشته به خط پهلوی در جنوب هند اهمیت خاصی دارد. کلیسای نصرانی سن توماس در ایالت کرالا مربوط به مهاجران نصرانی‌های ایرانی است برابر نوشته کتاب نقش پارسی بر احجار هند در میان کتیبه‌های بازماندهٔ پهلوی، کتیبه‌ای که پیرامون شش صلیب سنگی نوشته شده، از اهمیتی ویژه برخوردار است. خط به کار رفته در این کتیبه، حد فاصل خط پهلوی کتیبه‌ای و خط پهلوی کتابی است. همهٔ این شش صلیب سنگی در جنوب هند یافت شده و احتمالاً به سدهٔ هفتم میلادی تعلق دارند. این صلیبهای سنگی را مسیحیان ایرانی سریانی که به جنوب هند مهاجرت کرده بودند، از خود به یادگار نهاده‌اند. تاکنون تلاشهای بسیاری برای قرائت و ترجمهٔ این کتیبهٔ پهلوی صورت گرفته، اما هیچ‌یک رضایتبخش نبوده‌است. پژوهشهای جدید نشان می‌دهد زبان کتیبه نه فارسی میانه، بلکه فارسی دری است که اواخر دوره ساسانی را در برمی گیرد. مسیحیانی که از ایران یا خراسان بزرگ به این منطقه مهاجرت کرده‌اند و احتمالاً مسیحیت توسط این گروه از ایرانیان در هند معرفی شده‌است. MROH-mn mšyh ’p̄hš’yṭ W QDM ’p̄r’šṭ čh ’rbwxt'. swlyh’ MNW bwxt' ẔNE. xwadāy-mān mašīhā abaxšāyīd ud abar abrāšt čahārbōxt. sūrīhā kē bōxt ēn. خدای مان، مسیحا، بخشایید و برافراشت چهاربخت (صلیب) را، سوریها که این رهایی شان داد.
خط ایندوس
در حفاری زیر آب در سایت «هاراپان متأخر» بت دوارکا، یک کتیبه هفت کاراکتری کشف شد که روی یک کوزه سفالی حک شده بود. قدمت این کتیبه توسط S.R Rao به قرن چهاردهم قبل از میلاد می‌رسد، زیرا این کتیبه مربوط به فرهنگ ظروف قرمز درخشان است. به گفته S.R Rao، چهار علامت از هفت علامت به ترتیب با الفبای فنیقی و حروف براهمی cha, ya, ja, pa یا sa شباهت دارند.