خرس قطبی
خرس قطبی یک پستاندار دریایی به‌شمار می‌رود چون بیشتر ماه‌های سال را در آب به سر می‌برد. اما تنها پستاندار دریایی زنده است که دست و پاهای بسیار قوی دارد و می‌تواند مسافت‌های طولانی را راه برود یا بدود. خرس‌های قطبی بیشتر دوست دارند در یخ دریا که سطح آب‌های فلات‌قاره را پوشانده و مجمع‌الجزایر شمالگان زندگی کنند. به این مناطق «حلقه‌های زندگی شمالگان» گفته می‌شود؛ چون از نظر زیستی نسبت به آب‌های عمیق شمالگان پربارترند. خرس‌ها هر چند وقت یک بار به جاهایی که یخ دریا به آب منتهی می‌شود می‌روند چون می‌توانند در آنجا به شکار فُک‌ها که غذای اصلی شان است بپردازند. در محیط زندگی آن‌ها دسترسی به آب شیرین بسیار محدود است چون بخش زیادی از آن به شکل برف است. خرس‌های قطبی می‌توانند طی یک فرایند زیستی از چربی سطح بدن فُک‌ها، آب تولید کنند از این رو خرس‌های قطبی بیشتر در مناطقی دیده می‌شوند که فک‌ها در آن بیشترند. سالانه با تغییرات فصلی میزان یخ‌های منطقه تغییر می‌کند و این امر باعث کوچ فک‌ها می‌شود و در نتیجه خرس‌های قطبی هم به دنبال آن‌ها کوچ می‌کنند. در مناطقی مانند خلیج هادسون و خلیج جیمز، یخ‌ها به‌طور کامل آب می‌شود از این رو خرس‌ها مجبورند به خشکی روند و چند ماه صبر کنند تا دوباره آب دریا یخ بزند.
پارک ملی اوره پاسفیک
خرس قهوه‌ای از حیوانات این پارک است. سایر پستانداران متداول شامل روباه سرخ، قاقم، راسوی کوچک، میناکور آمریکایی و سمور جنگلی است همچنین جمعیت موس در این پارک رو به افزایش است. موش قطبی نروژی و وشق اوراسیایی از حیوانات نادر این پارک هستند. پاسفیک یکی از مناطق در نروژ است که حشره‌خوار لاکسمان در ان وجود دارد. دامداری گوزن شمالی در پارک مجاز است، اگرچه این منطقه بیشتر در زمستان استفاده می‌شود زیرا گله‌ها برای تابستان‌ها به Varangerfjorden منتقل می‌شوند. سگ‌راکون از گونه‌های معرفی‌شده در اروپا است که اولین بار در سال ۱۹۸۳ در منطقه پارک ملی مشاهده شد.