جلبک قهوه‌ای
جلبک‌های قهوه ای در سواحل صخره‌ای و دریاهای سرد زیست می‌کنند، به ویژه در مناطقی که جزر و مد شدید حکمفرما است. این نمونه‌ها دارای رنگینه‌های کلروفیل (سبز) و کارتن (نارنجی و قرمز) هستند. همچنین در سلول‌های جلبک قهوه ای ممکن است مقدار زیادی [[اسید آلژینیک]]، مواد بین سلولی را تشکیل دهند. این ماده لزج و چسبناک بوده و گاهی ممکن است تا ۲۵ درصد وزن خشک جلبک را تشکیل دهد. در صنعت از اسید آلژینیک استفاده‌های زیادی می‌شود که از آن جمله می‌توان به ساخت و تولید امولسیون اشاره کرد که برای براق کنندگی در صنایع کاغذسازی به کار گرفته شود. سلول جلبک‌های قهوه ای در قسمت پهلوها دارای تاژک‌های نامساوی هستند. برخی از جلبک‌ها دارای ساختمانی شبیه به برگ، ساقه، ریشه و گاهی [[گل‌آذین]] هستند.
مکمل‌های غذایی طبیعی
صدفهای خوراکی لبه سبز (پرنا کانالیکولوس)، گونه‌ای از جانوران صدف‌دار خوراکی می‌باشند. آن‌ها حاوی اسیدهای آمینه متعدد، اجزای سازنده پروتئینهای بدن و نیز آنزیمها و عناصر کم نیاز ضروری می‌باشند. میزان عناصر معدنی موجود در صدفهای دریایی، همانند عناصر معدنی پلاسمای خون متعادل است و اسیدهای آمینه به‌طور طبیعی با این عناصر معدنی درگیر (کی لیت) می‌شوند و به این طریق این عناصر بهتر جذب بدن می‌گردند. صدف دریایی به عملکرد سیستم قلبی- عروقی، دستگاه غدد لنفاوی، غدد درون ریز، بافتهای پیوندی چشمها و غشاهای مخاطی کمک می‌کند. این مواد التهاب را کم می‌کنند، درد و سفتی ناشی از آرتریت را تسکین می‌دهند و برای التیام زخمها و سوختگیها مفید می‌باشند.