حسابداری ذهنی
حسابداری ذهنی یک مفهوم است که نخستین بار توسط ریچارد تیلر نامگذاری شد، این مفهوم (یا حسابداری روانشناسی) تلاش می‌کند ساز و کاری را که مردم در آن درآمدهای اقتصادی را کدگذاری، گروه‌بندی و ارزیابی می‌کنند توضیح دهد. حسابداری ذهنی با ادراک از مخارج مختلف ما سر و کار دارد؛ هدف آن این است که تصمیم‌های مرتبط با پول ما را پیگیری کند تا به ما مدلی برای ارزیابی تصمیمات مالی آتی بدهد. این یک راه برای فهم سازوکار جهان است. مانند بسیاری از فرایندهای شناختی دیگر، می‌تواند خطاها و خروج سیستماتیک را از رفتار عقلایی و حداکثر کردن ارزش فعال کند، و کاربردهای آن را می‌توان قدرتمند دانست. فهمیدن نقص‌ها و ناکارایی‌های حسابداری ذهنی برای یک تصمیم‌گیری خوب و کاهش خطای انسانی ضروری است.
جان میوت
با این وجود، میوت(۱۹۶۱)در مقاله مشهور خود می‌گوید؛ از آنجا که انتظارات، پیش‌بینی وقایع آینده هستند الزاماً با پیش‌بینی‌های تئوری‌های اقتصادی مربوطه، یکسان می‌باشند در ادامه خلاصه‌ای از مقاله میوت دربارهٔ فرضیه انتظارت عقلائی بیان شده‌است. وی بیان می‌کند انتظارات که ذهنی هستند، برای رفتار کارگزاران اقتصادی و تمام فعالیت‌های اقتصادی اساسی می‌باشد. کارتر و مدوک (۱۹۸۴) اشاره می‌کنند، از آنجا که تمام تصمیمات اقتصادی مستلزم انجام اقداماتی در زمان حال برای پاداش‌های نامطمئن در آینده هستند، لذا انتظارات در مورد آینده نقش مهمی در تصمیم‌گیری‌ها دارد. یک مثال واضح این است که انتظارات تورمی، رفتار مربوط به مذاکرات دستمزد بین اتحادیه‌های کارگری و کارفرمایان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. چنانچه اتحادیه کارگری نرخ تورم رایج را برای دوره قرارداد، کمتر از حد برآورد نماید در این صورت کارگران احتمالاً متوجه می‌شوند که مواجه با افزایش دستمزد اسمی ولی کاهش دستمزد حقیقی شده‌اند.