خودکشی
عواملی که خطر خودکشی را تحت تأثیر قرار می‌دهند، عبارتند از اختلالات روانی، مصرف نادرست دارو، حالات روانی، شرایط فرهنگی، خانوادگی و اجتماعی و ژنتیک.بیماری روانی و سوء مصرف مواد غالباً در کنار هم وجود دارند. سایر عوامل خطرآفرین عبارتند از اقدام به خودکشی قبلی، در دسترس بودن وسیله برای ارتکاب این عمل، سابقه خانوادگی خودکشی، یا وجود آسیب ضربه‌ای مغز. به عنوان مثال، میزان خودکشی در خانواده‌های دارای سلاح گرم بیش از خانواده‌های فاقد آن بوده‌است. عوامل اجتماعی و اقتصادی مانند بیکاری، فقر، خانه به‌دوشی و تبعیض نیز ممکن است فکر خودکشی را موجب شود. حدود ۱۵–۴۰٪ مردم یادداشت خودکشی از خود بجا می‌گذارند. به نظر می‌رسد ژنتیک در ۳۸٪ تا ۵۵٪ از رفتارهای خودکشی دخیل باشد. سربازان در معرض خطر خودکشی بیشتری هستند که این امر تا حدی ناشی از میزان بالاتر بیماری‌های روانی و مشکلات سلامت جسمی مربوط به جنگ است.
لوون داویدیان
دکتر داویدیان در طی سال‌های فعالیت پزشکی خود در میزگردهای مختلف داخلی و خارجی از جمله میزگردهای بین‌المللی روانپزشکی آتن ۱۳۶۷ خورشیدی (۱۹۸۹ میلادی)، مادرید ۱۳۷۵ خورشیدی (۱۹۹۶ میلادی) و هامبورگ ۱۳۷۸ خورشیدی (۱۹۹۸ میلادی) شرکت و در خصوص انگیزه‌های خودکشی، که حاصل تحقیقات وی بر روی ۱۱۰ بیمار روانی مرتکب خودکشی بستری در بیمارستان لقمان بود، سخنرانی کرد. وی همچنین نتایج تحقیقات خود را در زمینهٔ درمان افسردگی، حزن و اندوه، بیماری‌های عصبی و درمان‌های دارویی بیماران مبتلا به عدم تعادل روانی، بیماران مرتکب خودکشی و بیماران دارای تمایل خودکشی در این میزگردها ارائه داد.