پایگاه داده
"پایگاه داده" به مجموعه‌ای از داده‌های مرتبط، ساختار مند یا سازمان‌یافته گفته می‌شود که دسترسی به این اطلاعات معمولاً از طریق "سیستم مدیریت پایگاه داده" یا (DBMS) صورت می‌گیرد. "سیستم مدیریت پایگاه داده" متشکل از مجموعهٔ یکپارچه از نرم‌افزارهای رایانه‌ای است که به کاربران اجازه می‌دهد تا با یک یا چند پایگاه داده ارتباط یافته و به اطلاعات موجود در پایگاه داده دسترسی یابند؛ هرچند که این دسترسی کامل بوده یا در صورت وجود محدودیت به بخشی از اطلاعات دسترسی پیدا کنند. DBMS عملکردهای مختلفی را برای ورود، ذخیره‌سازی و بازیابی مقادیر زیادی از اطلاعات فراهم و راه‌های متنوعی برای مدیریت چگونگی سازمان یابی اطلاعات ارائه می‌کند. از آنجا که بین "پایگاه داده" و "سیستم مدیریت پایگاه داده" قرابت بسیاری وجود دارد بعضی اوقات اصطلاح پایگاه داده برای اشاره به هر دو بکار می‌رود.
امنیت پایگاه داده
تجزیه و تحلیل را می‌توان به منظور شناسایی سوء استفاده شناخته شده یا نقض سیاست، یا خطوط مبنایی که در طول زمان می‌تواند ضبط شود، اجرا کرد تا یک الگوی طبیعی را ساخت برای تشخیص فعالیت غیرعادی که می‌تواند نشان دهنده نفوذ باشد. این سیستم علاوه بر مکانیسم‌های تشخیص نفوذ می‌تواند دنباله‌ای جامع از بازرسی‌های پایگاه داده فراهم می‌کند، و همچنین برخی از سیستم‌ها به وسیلهٔ خاتمه دادن به جلسات کاربران یا با قرنطینه کردن کاربرانی که رفتار مشکوک دارند یک سطح از حفاظت را فراهم آورند. علاوه بر استفاده از ابزارهای نظارت یا بازرسی، قابلیت‌های بازرسی پایگاه داده به صورت محلی، برای بسیاری از پلتفرم‌های پایگاه داده موجود است. دنباله‌ای از بازرسی‌های محلی را می‌توان به صورت منظم استخراج کرده و به یک سیستم امنیتی طراحی شده انتقال داد که مدیران پایگاه داده به آن دسترسی نداشته باشند. یک برنامهٔ امنیتی پایگاه داده باید شامل یکسری بازدیدهای منظم از مجوزهایی که به حساب‌های کاربری شخصی و حسابهایی که توسط فرایندهای خودکار اعطا شده باشد. حسابی که توسط فرایند خودکار استفاده می‌شود باید کنترل‌های مناسبی در ارتباط با ذخیره رمز عبور داشته باشد به عنوان مثال رمزنگاری و کنترل‌های دسترسی کافی بمنظور کاهش ریسک توافقات. برای حساب‌های شخصی، یک نوع اصالت سنجی باید در یک محیط پایگاه داده در نظر گرفته شود جایی که ریسک متناسب با هزینه‌های مرتبط با سیستم‌های تصدیق باشد.