فرناندو دوم
در دوران حکومت فردیناند و ایزابلا قدرت پادشاه افزایش یافت، نجبا و پارلمان محدود شدند و کلیسا به‌عنوان ابزاری برای مقاصد سیاسی مورد استفاده قرار گرفت. فردیناند در صدد گسترش قلمرو خود بود و او با متحد ساختن پادشاهی‌های اسپانیا و ایجاد اسپانیایی یکپارچه، آن کشور را وارد عصر جدیدی از توسعهٔ امپریالیستی نمود.
فرناندو دوم
فردیناند دوم یا فرناندوی دوم ملقب به فردیناند کاتولیک پادشاه آراگون از ۱۴۷۹ تا ۱۵۱۶، پادشاه کاستیا و لئون (با عنوان فردیناند پنجم و به‌طور مشترک با ملکه ایزابلای یکم) از ۱۴۷۴ تا ۱۵۰۴، پادشاه سیسیل (با عنوان فردیناند دوم) از ۱۴۶۸ تا ۱۵۱۶ و پادشاه ناپل (با عنوان فردیناند سوم) از ۱۵۰۴ تا ۱۵۱۶ بود. او با ایزابلای کاستیا ازدواج کرد و آن دو با هدف مدرن‌سازی کاستیا تمامی مذاهب به‌جز کاتولیک رومی را ممنوع کرده و در ۱۴۹۲ دست به اخراج یهودیان زدند. فتح گرانادا امکان حمایت از سفرهای اکتشافی کریستف کلمب را برای فردیناند و ایزابلا امکان‌پذیر ساخت و او دنیای جدید را کشف نمود.