دیازپام
این دارو برای اضطراب، سندرم قطع مصرف الکل، اختلالات تشنجی، درمان اضافه صرع میوکلونیک، درمان وحشت و ترس بیش از حد، درمان کمکی برای آندوسکوپی، اسپاسم عضلات اسکلتی، سردرد، تکان‌های غیرارادی یا لرزش و برای درمان بی‌خوابی ناشی از سم‌زدایی مواد افیونی در افراد بستری به صورت عضلانیتوصیه می‌شود.
کلردیازپوکساید
کلردیازپوکساید اولین دارو از خانواده معروف بنزودیازپینها است که در سال ۱۹۵۷ خواص درمانی آن کشف شد و در سال ۱۹۶۰ با نام تجاری لیبریوم وارد بازار شد. در افراد با شرایط زیر باید از مصرف کلردیازپوکسید جلوگیری کرد: در افراد با سن بالا به علت نیمه عمر طولانی منع مصرف دارد. تحقیقات در مورد ایمنی بنزودیازپین ها در دوران بارداری محدود است و توصیه می شود استفاده از بنزودیازپین ها در دوران بارداری مبتنی بر این باشد که آیا این مزایا از خطرات بالاتر است. در صورت استفاده از کلردیازپوکسید در دوران بارداری ، خطرات با استفاده از کمترین دوز موثر و در کمترین زمان ممکن کاهش می یابد. بنزودیازپین ها معمولاً باید در سه ماهه اول بارداری اجتناب شوند. کلردیازپوکسید و دیازپام در مقایسه با سایر بنزودیازپینها جزو بنزودیازپین های ایمن به حساب می آیند. عوارض جانبی احتمالی ناشی از مصرف بنزودیازپین در دوران بارداری شامل ، سقط جنین ، ناهنجاری ، عقب ماندگی رشد داخل رحمی ، نقص عملکردی ، سرطان زایی و جهش زایی است . در هنگام تغذیه با شیر مادر نیز احتیاط می شود.