نارنجک
نارنجک دارای مقداری ماده منفجره است که وزن آن بستگی به نوع خرج مصرفی و وظیفهٔ تعریف شده برای نارنجک دارد ولی از یک کیلوگرم تجاوز نمی‌کند و توسط محفظه‌ای فلزی احاطه شده‌است. محفظهٔ فلزی معمولاً قابلیت ترکش شدن خوبی دارد تا در صورت انفجار مواد منفجره بیشترین آسیب ممکن را به نفرات دشمن وارد کند. از نارنجک در جنگ‌های نزدیک مثلاً پاک‌سازی سنگر دشمن یا تیربارچی یا استحکامات دشمن استفاده می‌شود. البته نارنجک‌هایی نیز هستند که فقط با موج حاصل از انفجار به نفرات آسیب می‌زنند.
تفنگ ام۱۹۲۲ بنگ
این تفنگ با گاز باروت مسلح می‌شد که برای این منظور، از یک سامانه سرپوش دهانهٔ لغزان استفاده می‌کرد که این سرپوش در اثر دمیده شدن و فشار گازهای ناشی از خروج گلوله از دهانه لوله، به سمت جلو حرکت می‌کرد. در طول آزمایش‌های میدانی در سال ۱۹۱۹ و ۱۹۲۷، این اسلحه توسط طراح آن معرفی و نمایش داده شد. اسلحه ام ۱۹۲۲ بنگ به دلیل پیچیدگی مکانیکی و حساسیت زیاد و گیر کردن سرپوش لغزان دهانه لوله، که بر اثر تجمع جِرم‌ها و رسوبات ناشی از گاز باروت به مرور زمان به‌وجود می‌آمد، در آزمایش دولت آمریکا ناموفق بود.