رطوبت نسبی
در آب و هوای سرد، دمای پایین هوا باعث می‌شود تا ظرفیت آن برای پذیرش رطوبت کاهش بیابد و با اینکه ممکن است بیرون برف ببارد و رطوبت نسبی هوا بیرون از خانه خیلی بالا باشد، زمانیکه این هوا وارد خانه شده و گرم می‌شود، رطوبت نسبی جدید آن در این دما بسیار کم است و باعث خشک بودن هوا می‌شود. این خشکی هوا می‌تواند باعث ناراحتی برای انسان شده و خشکی پوست یکی از تأثیرات آن است. خشکی هوا یکی از عوامل خونریزی بینی است. استفاده از رطوبت‌سازها به خصوص در اتاق‌های خواب می‌تواند به رفع این مشکلات کمک کند.
مگنتیت
برخی از محققان همچنین پیشنهاد می‌کنند که انسان دارای حس مغناطیسی است، و پیشنهاد می‌کنند که این می‌تواند به افراد خاصی اجازه دهد تا از دریافت مغناطیسی برای ناوبری استفاده کنند. نقش مگنتیت در مغز هنوز به خوبی شناخته نشده است، و یک تاخیر کلی در به کارگیری تکنیک های مدرن تر و بین رشته ای برای مطالعه بیومغناطیس وجود دارد. اسکن‌های میکروسکوپ الکترونی نمونه‌های بافت مغز انسان، می‌توانند بین مگنتیت تولید شده توسط سلول‌های بدن و مگنتیت جذب‌شده از آلودگی هوا، تمایز قائل شوند، اشکال طبیعی دندانه‌دار و کریستالی هستند، در حالی که آلودگی مگنتیت به صورت نانوذرات گرد رخ می‌دهد. مگنتیت موجود در هوا که به طور بالقوه یک خطر برای سلامتی انسان است، نتیجه آلودگی (به ویژه احتراق) است. این نانوذرات می‌توانند از طریق عصب بویایی به مغز بروند و غلظت مگنتیت را در مغز افزایش دهند. در برخی از نمونه‌های مغز، آلودگی نانوذرات به اندازه 100:1 از ذرات طبیعی بیشتر است و چنین ذرات مگنتیت ناشی از آلودگی ممکن است با زوال عصبی غیرطبیعی مرتبط باشند. در یک مطالعه، نانوذرات مشخصه در مغز 37 نفر یافت شد: 29 نفر از آنها، 3 تا 85 ساله، در مکزیکو سیتی، یک کانون مهم آلودگی هوا، زندگی کرده و مرده بودند. برخی از هشت نفر دیگر، در سنین 62 تا 92، از منچستر، انگلستان، با شدت های مختلف بیماری های عصبی مرده بودند. چنین ذرات ممکن است به بیماری هایی مانند بیماری آلزایمر کمک کنند. اگرچه ارتباط علت و معلولی ثابت نشده است، مطالعات آزمایشگاهی نشان می دهد که اکسیدهای آهن مانند مگنتیت جزء پلاک های پروتئینی در مغز هستند که با بیماری آلزایمر مرتبط هستند.