بهبود زخم
هموستاز (لخته شدن خون): در طی چند دقیقه اول آسیب ، پلاکت های موجود در خون شروع به چسبیدن به محل آسیب دیده می کنند. آنها به شکل آمورف و مناسب تر برای لخته شدن تغییر می یابند و سیگنال های شیمیایی را برای تقویت لخته آزاد می کنند. این منجر به فعال شدن فیبرین می شود که به شکل مشبک و به عنوان "چسب" عمل می کند تا پلاکت ها را به یکدیگر متصل کند. این باعث ایجاد لخته ای می شود که می تواند شکاف رگ خونی را ببندد ، باعث کند شدن و جلوگیری از خونریزی بیشتر می شود.
خون‌مردگی
معمولاً وجود اختلالات و نارسایی‌های انعقاد خون (هموستاز) به صورت خون‌ریزی زیرپوستی و کبودشدگی مخاطی بروز می‌یابد به خصوص اگر دلیل اختلال انعقاد خون کاهش تعداد پلاکتهای خون (ترومبوسیتوپنی) یا عدم عملکرد صحیح پلاکت‌ها باشد. این لکه‌های خونریزی زیرپوستی (وگاه زیر مخاطی) که با فشار موضعی از بین نمی‌روند بر اساس اندازه به نام‌های پتشی، پورپورا و اکیموز نام گذاری می‌شوند. لکه‌های بیش از یک سانتی‌متر قطر را خون‌مردگی می‌نامند. معمولاً در اکیموز لکه‌ها قرمز تا صورتی رنگ هستند.