کامرون دیاز
دیاز برای بازی در نقش مکمل فیلم "آسمان وانیلی" (۲۰۰۱) سومین بار نامزد دریافت جایزهٔ گلدن گلوب شد. او سپس در فیلم‌های گوناگونی از جمله "فرشتگان چارلی" (۲۰۰۰) و دنباله‌اش "" (۲۰۰۳) ایفای نقش کرد و صداپیشگی شخصیت شاهدخت فیونا را در مجموعهٔ "شرک" (۲۰۰۱–۲۰۱۰) به عهده گرفت. او در سال ۲۰۰۲ در فیلم حماسی "دارودسته‌های نیویورکی" ساختهٔ مارتین اسکورسیزی ایفای نقش کرد که برای چهارمین بار نامزد دریافت جایزهٔ گلدن گلوب شد. پروژه‌های بعدی او شامل کمدی‌های دراماتیک "در موقعیت او" (۲۰۰۵) و "تعطیلات" (۲۰۰۶) و تریلر روان‌شناختی "جعبه" (۲۰۰۹) و کمدی اکشن "شوالیه و روز" (۲۰۱۰) می‌شوند. او در سال ۲۰۱۱ در نقش مکمل فیلم "زنبور سبز" بازی کرد و فعالیت خود را با ایفای نقش در کمدی‌های "معلم بد" (۲۰۱۱) و "زن دیگر" (۲۰۱۴) ادامه داد. آخرین نقش‌آفرینی او در فیلم اقتباسی "آنی" (۲۰۱۴) بود و سپس از بازیگری کناره‌گیری کرد.
کلر دینز
بعد از لغو شدن مجموعهٔ "آنچه من زندگی می‌نامم"، دینز به سمت فیلم سوق پیدا کرد. وی در نقش الیزابت «بت» مارس را در سال ۱۹۹۴ بر عهده گرفت. این فیلم اقتباسی "زنان کوچک" نام داشت که دینز در این فیلم در کنار کیریستن دانست، وینونا رایدر، سامانتا ماتیس، ترینی آلوارادو، کریستین بیل، سوزان ساراندون و گابریل بیرن نقش‌آفرینی نمود. وی همچنین در نقش دخترِ هالی هانتر در "خانه‌ای برای تعطیلات" به کارگردانی جودی فاستر، نیز ظاهر شد. دینز در سال ۱۹۹۵، در فیلم "دوستت دارم، دوستت ندارم" در نقش مقابل ژن مورو و جود لا به بازی پرداخت. نقش‌آفرینی بعدی وی در "به جولیان در ۳۷ سالگی‌اش" در نقش راشل بود.