ساختار زمین
پوسته بیرونی‌ترین لایهٔ زمین است و بیشتر از اکسیژن و سیلیکون ساخته‌شده و تنها جایی است که زندگی بر روی آن شناخته شده‌است. گوشته بزرگ‌ترین و پهناورترین لایهٔ زمین است و از سنگ‌های نیمه‌جامد بسیار نرم و چگال و بیشتر از آهن و منیزیم ساخته شده‌است. سنگ‌کره بخش سفت و سخت زمین و به حالت جامد است و تمام سطح کرهٔ زمین از بالای کوه اورست تا انتهای درازگودال ماریانا را می‌پوشاند و از کانی‌ها ساخته شده‌است. سنگ‌کره همیشه به آرامی در حال حرکت است و به بشقاب‌های زمین‌ساختی تکه‌تکه شده‌است. جنبش زمین‌ساخت بشقابی عامل بسیاری از رویدادهای زمین‌شناسی مانند زمین‌لرزه‌ها و آتشفشان‌ها است. سست‌کره بخش نرم کرهٔ زمین است که گمان زده می‌شود که بسیار گرم‌تر و مایع‌تر از سنگ‌کره باشد. اگرچه سنگ‌های این لایه جامد و نیمه گداخته هستند، اما در پاسخ به تغییر شکل، روان و جاری می‌شوند. هسته درونی‌ترین و گرم‌ترین لایهٔ کرهٔ زمین است و به‌طور کامل از فلز ساخته شده‌است. هستهٔ بیرونی از فلزات ذوب‌شدهٔ آهن و نیکل و هم‌چنین گوگرد ساخته‌شده و به باور دانشمندان، میدان مغناطیسی زمین را کنترل می‌کند. جنس هستهٔ درونی زمین، جامد و از آهن است و دمای آن °۶٬۰۰۰ سانتی‌گراد (به اندازهٔ دمای سطح خورشید) و فشار آن ۴۵٬۰۰۰ پوند بر اینچ مربع است. شعاع متوسط کرهٔ زمین (از پوسته تا مرکز هسته) ۶٬۳۷۱ کیلومتر یا با نماد علمی ۱۰×۶٫۳۷۱ کیلومتراست.
پوسته قاره‌ای
پوسته قاره ای لایه ای از سنگ های آذرین، رسوبی و دگرگونی است که قاره ها و نواحی کم عمق دریا را نزدیک ساحل خود تشکیل می دهند که به عنوان پوسته‌های قاره‌ای شناخته می شوند. این لایه گاهی اوقات به معنای سیال (لایه ای از سنگ خارا که در پوسته ی زمین زیر قاره ها قرار دارد)، به شمار می آید زیرا ترکیب اصلی آن در سیلیکات‌ها و مواد معدنی آلومینیوم غنی‌تر است و چگالی کمتری نسبت به پوسته اقیانوسی دارد، که سیما نام دارد و بیشتر از مواد معدنی سیلیکات منیزیم غنی‌تر است و چگال تر بوده و تراکم کمتری دارد. تغییرات در سرعت‌های موج لرزه‌ای، نشان داده‌اند که در یک عمق مشخص (انقطاع کنراد)، کنتراست متقابلی بین پوسته قهوه ایبالاتر و پوسته قاره‌ای پایین‌تر وجود دارد که بیشتر به صورت مافیک است.