کامرون دیاز
دیاز برای بازی در نقش مکمل فیلم "آسمان وانیلی" (۲۰۰۱) سومین بار نامزد دریافت جایزهٔ گلدن گلوب شد. او سپس در فیلم‌های گوناگونی از جمله "فرشتگان چارلی" (۲۰۰۰) و دنباله‌اش "" (۲۰۰۳) ایفای نقش کرد و صداپیشگی شخصیت شاهدخت فیونا را در مجموعهٔ "شرک" (۲۰۰۱–۲۰۱۰) به عهده گرفت. او در سال ۲۰۰۲ در فیلم حماسی "دارودسته‌های نیویورکی" ساختهٔ مارتین اسکورسیزی ایفای نقش کرد که برای چهارمین بار نامزد دریافت جایزهٔ گلدن گلوب شد. پروژه‌های بعدی او شامل کمدی‌های دراماتیک "در موقعیت او" (۲۰۰۵) و "تعطیلات" (۲۰۰۶) و تریلر روان‌شناختی "جعبه" (۲۰۰۹) و کمدی اکشن "شوالیه و روز" (۲۰۱۰) می‌شوند. او در سال ۲۰۱۱ در نقش مکمل فیلم "زنبور سبز" بازی کرد و فعالیت خود را با ایفای نقش در کمدی‌های "معلم بد" (۲۰۱۱) و "زن دیگر" (۲۰۱۴) ادامه داد. آخرین نقش‌آفرینی او در فیلم اقتباسی "آنی" (۲۰۱۴) بود و سپس از بازیگری کناره‌گیری کرد.
جین سیمونز
اوایل ۱۹۵۰ با بازی در فیلم "آرزوی‌های بزرگ" ساخته دیوید لین صاحب اعتبار ویژه شد. بعدها در فیلم "هملت" در کنار لارنس اولیویه نقش اوفلیا را عهده‌دار شد. سیمونز در فیلم بعدی خود بنام "مردها و عروسک‌ها" در کنار مارلون براندو بسیار خوش درخشید. در سال ۱۹۶۰ در فیلم "اسپارتاکوس" ساخته استنلی کوبریک و در کنار کرک داگلاس هنر نمایی کرد فیلمی که برنده چهار جایزه اسکار شد و در نزد منتقدان جزو ماندگارترین آثار حماسی محسوب می‌شود. وی برای بازی در فیلم "هملت" نامزد جایزه اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل زن شد. از مهم‌ترین فیلم‌های وی می‌توان به "طلاق به سبک آمریکایی" و "المر گنتری" و آخرین فیلم وی "سایه‌هایی در خورشید "اشاره کرد. سیمونز در اواخر ۱۹۷۰ کمتر بر پرده سینما حاضر شد و فعالیت خود را به تئاتر و تلویزیون معطوف کرد.