گرایش جنسی
از آنجا که جنین‌های مؤنث دو کروموزوم ایکس و جنین‌های مذکر یک جفت کروموزوم XY دارند، بنابراین کروموزوم Y مسئول است که تمایزهای مربوط به مذکر شدن را در جنینی که تمایزهای جنس مؤنث هنوز در آن ناقص است ایجاد نماید. روند مذکر شدن از طریق هورمون‌های آندروژنی، خصوصاً تستوسترون و دی‌هیدروتستوسترون (DHT) انجام می‌شود. بیضه‌های تازه شکل گرفته در جنین، مسئول ترشح آندروژن‌هایی هستند که در ایجاد تمایز جنسی جنین در حال رشد (که شامل تأثیر بر مغز جنین نیز می‌شود) همکاری می‌کنند. این منجر به تمایز جنسی بین مذکرها و مؤنث‌ها می‌شود. این واقعیت سبب شده‌است که دانشمندان در آزمایش‌هایی با روش‌های مختلف پستانداران را طی مراحل جنینی و ابتدای حیات، در معرض سطوح تغییریافتهٔ آندروژن قرار دهند تا نتیجهٔ آن را بررسی نمایند.
آروماتاز
آروماتاز که استروژن سینتتاز یا استروژن سینتاز نیز نامیده می شود، آنزیمی است که مسئول یک مرحله کلیدی در بیوسنتز استروژن است. این آنزیم CYP19A1، عضوی از ابرخانواده سیتوکروم P450 () است، که مونواکسیژنازهایی هستند که بسیاری از واکنش های دخیل در استروئیدزایی را کاتالیز می کنند. به طور خاص، آروماتاز مسئول آروماتیک‌شدن آندروژن‌ها به استروژن‌ها است. آنزیم آروماتاز در بسیاری از بافت ها از جمله غدد جنسی (سلول‌های گرانولوز)، بافت چربی، جفت جنین، عروق خونی، پوست و استخوان و همچنین در بافت آندومتریوز، فیبروم رحم، سرطان سینه و سرطان مخاط رحم یافت می شود. این آنزیم عامل مهمی در رشد جنسی است.