جلبک قهوه‌ای
جلبک‌های قهوه ای در سواحل صخره‌ای و دریاهای سرد زیست می‌کنند، به ویژه در مناطقی که جزر و مد شدید حکمفرما است. این نمونه‌ها دارای رنگینه‌های کلروفیل (سبز) و کارتن (نارنجی و قرمز) هستند. همچنین در سلول‌های جلبک قهوه ای ممکن است مقدار زیادی [[اسید آلژینیک]]، مواد بین سلولی را تشکیل دهند. این ماده لزج و چسبناک بوده و گاهی ممکن است تا ۲۵ درصد وزن خشک جلبک را تشکیل دهد. در صنعت از اسید آلژینیک استفاده‌های زیادی می‌شود که از آن جمله می‌توان به ساخت و تولید امولسیون اشاره کرد که برای براق کنندگی در صنایع کاغذسازی به کار گرفته شود. سلول جلبک‌های قهوه ای در قسمت پهلوها دارای تاژک‌های نامساوی هستند. برخی از جلبک‌ها دارای ساختمانی شبیه به برگ، ساقه، ریشه و گاهی [[گل‌آذین]] هستند.
اسکرابر جلبک
در سه نسخه از کتاب او، دینامیک آکواریا، دکتر آدی، جزییات کار خود را دقیق توصیف کرد و در اصول علمی، ملاحظات فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی را برای ساخت یک سیستم زیست‌محیطی در محفظه از اندازه آکواریوم یا میکروکوزم (تا ۵۰۰۰گالن),و یا mesocosm اندازه (بیشتر از ۵۰۰۰ گالن). او در توصیف اسکراب جلبک دریایی که طراحی کرده بود، توضیح داد که حذف مواد مغذی اضافی تنها عملکرد آن نیست با کار کردن اسکرابر در شب هنگامی که مخزن اصلی به مرحله تنفسی متفاوت منتهی شد (گیاهان اکنون اکسیژِن را جذب کرده و تولید نمی‌کنند),اسکرابر سطح اکسیژن را حفظ کرده و با جلو گیری از بالا بردن دی اکسید کربن از ایجاد ساختن، با استفاده از PH تأثیر می‌گذارد.