انتخاب رهبری حزب محافظه‌کار بریتانیا (۲۰۱۹)
انتخاب رهبری حزب محافظه‌کار بریتانیا پس از آن که ترزا می رهبر حزب محافظه کار در روز ۲۴ مه ۲۰۱۹ از سمت خود استعفا داد. حزب محافظه‌کار (بریتانیا) در تاریخ هفتم ژوئن انتخاب رهبری حزب را برای برعهده گرفتن نخست‌وزیری بریتانیا آغاز کرد و در تاریخ دهم ژوئن ۱۰ کاندید برای این سمت معرفی شد. در نخستین رای‌گیری اعضای حزب که در تاریخ ۱۳ ژوئن برگزار شد و در روزهای بعد تا بیستم ژوئن ادامه پیدا کرد، بدین‌ترتیب نامزدها به دو نفر کاهش یافتند. در نهایت اعضای حزب در روز ۲۳ ژوئیه نظر نهایی خود را برای انتخاب رهبری حزب محافظه کار اعلام کرد، و بوریس جانسون را به عنوان رهبر جدید حزب محافظه‌کار (بریتانیا) انتخاب کردند و تقریباً جانسون با اکثریت قاطع و کسب دو برابر آرای جرمی هانت اپوزیسیون خود به پیروزی دست یافت . انتظار می‌رود با کناره‌گیری رسمی ترزا می از مقام نخست‌وزیری، ملکه بریتانیا بوریس جانسون را به این سمت منصوب کند.
میانه‌گرایی رادیکال
با این حال، رایج‌ترین تأثیرات و پیش‌نیازهای بیان شده از قلم‌رو سیاسی هستند. به‌طور مثال، سیاست‌مدار میانه‌گرای رادیکال بریتانیایی نیک کلگ خودش را میراث‌دار نظریه‌پرداز سیاسی جان ستوارت میل، نخست‌وزیر لیبرال دیوید لوید جرج، اقتصاددان جان مینارد کینز، اصلاحگر اجتماعی ویلیام بوریج و رهبر اسبق حزب لیبرال «جو گریموند» ، می‌داند. «جان آولون» در کتابش با عنوان "ملت مستقل" (۲۰۰۴)، پیش‌سازهای میانه‌گرایی سیاسی قرن بیست و یکم ایالات متحده را مورد بحث قرار داده که شامل این موارد است: رئیس‌جمهور تئودور روزولت، قاضی دادگاه عالی ارل وارن، سناتور دانیل پاتریک موینیهان، سناتور مارگاریت چیس اسمیت و سناتور ادوارد بروک، مورد بحث قرار می‌دهد. «مارک ساتین» ، نویسنده میانه‌گرای رادیکال بر تأثیرات سیاسی از بیرون عرصه انتخاباتی، شامل این افراد اشاره می‌کند: متفکر اجتماع‌گرا «آمیتای ایتزیونی» ، ناشر مجله «چارلز پیترز» ، نظریه‌پرداز مدیریتی پیتر دراکر، نظریه‌پرداز برنامه‌ریزی شهری جین جیکوبز و آینده‌پرداز هایدی و آلوین تافلر. ساتین، بنجامین فرانکلین را پدر بنیان‌گذار میانه‌روی رادیکال خطاب می‌کند چون او «فوق‌العاده عمل‌گرا» و «فوق‌العاده خلاق» بوده و توانست «جناح‌های متخاصم و نفس‌های مجروح را وادارد تا از اختلافاتشان فراتر روند».