زبان‌های ژرمنی
زبان‌های ژرمنی غربی شامل سه زبان پرکاربرد ژرمنی هستند: انگلیسی با حدود ۳۶۰–۴۰۰ میلیون گویشور بومی، آلمانی با بیش از ۱۰۰ میلیون گویشور بومی و هلندی با ۲۴ میلیون گویشور بومی. زبان‌های دیگر ژرمنی غربی شامل آفریکانس، شاخه‌ای از هلندی، با بیش از ۷٫۱ میلیون گویشور بومی؛ آلمانی سفلی با حدود ۰٫۳ میلیون گویشور بومی و احتمالاً ۶٫۷–۱۰ میلیون گویشور کل (حداقل ۵ میلیون نفر در آلمان و ۱٫۷ میلیون در هلند)؛ ییدیش که پیش از جنگ جهانی دوم توسط تقریباً ۱۳ میلیون یهودی در اروپا استفاده می‌شد و اکنون دارای تقریباً ۱٫۵ میلیون گویشور بومی است؛ اسکاتس، با ۱٫۵ میلیون گویشور بومی؛ گونه‌های لیمبورخی با تقریباً ۱٫۳ میلیون گویشور در مرزهای هلند - بلژیک - آلمان و زبان‌های فریسی با بیش از ۰٫۵ میلیون گویشور بومی در هلند و آلمان هستند.
زبان غربی
زبان غربی (که بعدها به زبان درون‌زبانی تغییرنام داد)، زبان میانجی جهانی برنامه‌ریزی‌شده‌ای است که توسط افسر نیروی دریایی و معلم آلمانی‌تبار، ادگار دووال ساخته و در سال ۱۹۲۲ منتشر شد. واژه‌نامه این زبان براساس واژگان جهانی ازپیش‌موجود تهیه شد. زبان، با اینکه به عنوان زبان منظم و باقاعده ساخته‌شده‌بود، بااین‌حال موافق با اصول طبیعی می‌باشد.زبان غربی، در سال‌های قبل از جنگ جهانی دوم بسیار محبوب بود، ولی پس از جنگ رفته‌رفته از محبوبیت آن کاسته‌شد.