وارفارین
وارفارین جلوی لخته‌شدن خون را می‌گیرد، بنابراین از مشکلات ناشی از تشکیل لخته در رگ‌های خونی پیشگیری می‌کند و در مواردی که احتمال ترومبوز یا آمبولی عروقی بالا است مانند پس از جراحی قلب باز، سکته مغزی و … مصرف می‌شود. وارفارین، یک داروی ضد انعقاد است که کار آن پیشگیری از لخته شدن خون است. گاهی به این دارو، (رقیق‌کننده خون) گفته می‌شود. البته این نام گمراه‌کننده است زیرا وارفارین خون را رقیق نمی‌کند، لخته‌هایی را که قبلاً تشکیل شده‌اند، را هم حل نمی‌کند. بلکه فرایند لخته شدن خون را کند می‌کند؛ به عبارتی دیگر وارفارین کمک می‌کند که خون راحت‌تر در بدن گردش کند و لخته نشود. افرادی که تحت درمان با وارفارین هستند در مصرف زنجفیل، سیر، چای سبز، جعفری و گزنه، گریپ فروت، سویا، انبه، زردچوبه و پیاز، جگر، روغن و الکل با پزشک خود حتماً مشورت کنند چرا که این مواد تداخلات جدی با مصرف وارفارین دارند. اختلال در متابولیسم ویتامین کا در کبد. وارفارین از طریق مهار فعالیت ویتامین K، فاکتورهای انعقادی را که برای فعالیت خود نیاز به ویتامین K دارند مهار می‌کند. این اتفاق در فرایندهای بعدی باعث کاهش سطح مواد لازم برای نگهداری رشته‌های فیبرین می‌گردد. این اتفاق‌ها باعث کاهش احتمال تشکیل لخته می‌شود.
مکمل‌های مواد معدنی
وجود اسید آمینه لیزین برای جذب کلسیم ضروری است، منابع غذایی حاوی لیزین عبارتند از: پنیر، تخم مرغ، ماهی، باقلای سبز، شیر، سیب زمینی، گوشت قرمز، فراورده‌های سویا و مخمر. زنان ورزشکار و یائسه بیش از سایر زنان به کلسیم نیاز دارند. ورزش‌های سنگین مانع جذب کلسیم می‌شوند، در حالی که تمرین‌های ورزشی سبک به جذب این ماده کمک می‌کند. مصرف ویتامین D به مقدار کم، یا خوردن مقادیر زیادی از فسفر و منیزیم نیز از جذب کلسیم جلوگیری می‌کند. مصرف کلسیم به همراه آهن میزان جذب هر دو ماده را کاهش می‌دهد. مصرف کلسیم به میزان زیاد در جذب روی اختلال ایجاد می‌کند، همانگونه که مصرف زیاد روی نیز همین اثر را بر روی کلسیم دارد. مصرف نوشابه‌های الکلی و غیر الکلی، غلات تصفیه شده (ناکامل)، قهوه، نمک فراوان و آرد سفید دفع کلسیم را افزایش می‌دهد. یک برنامه غذایی که حاوی مواد مغذی نظیر انواع سبزی، میوه و غلات کامل باشد، برای اطمینان از تأمین کلسیم مطلوب می‌باشد. مصرف بیش از حد منابع غذایی حاوی اسید اگزالیک نظیر بادام، بادام هندی (بَلادُر)، برگ چغندر، کاکائو، کلم پیچ، ریواس، سویا و اسفناج مانع جذب کلسیم می‌شود، مصرف متعادل این مواد مشکلی به وجود نمی‌آورد. در صورت استفاده از مکمل کلسیم بهتر است که آن را به دفعات در طول روز و پیش از خواب مصرف نمود. وقتی کلسیم در شب مصرف شود به دلیل خاصیت خواب آورش موجب خواب عمیقی می‌شود. مصرف این ماده معدنی به تنهایی و به مقدار زیاد تأثیر کمی دارد. برخی از شرکت‌های سازنده مکمل، در فراورده‌های خود از D1- فسفات کلسیم استفاده می‌کنند، در صورت مصرف این نوع کلسیم به همراه یک مکمل غذایی دیگر جذب مواد مغذی مکمل دوم با اختلال روبرو می‌شود. شایان ذکر است که میزان الکترولیتهای موجود در بدن نیز بر میزان جذب کلسیم تأثیر می‌گذارد. اشخاصی که سابقه سنگ کلیه یا بیماری کلیوی دارند، باید از مصرف مکمل‌های کلسیم خودداری نمایند.