موج نوی هوی متال بریتانیایی
موج نوی هوی متال بریتانیایی (در انگلیسی به اختصار NWOBHM نوشته می‌شود) جنبشی بود در سبک هوی متال که در دههٔ ۷۰ میلادی در بریتانیا اتفاق افتاد و در دههٔ ۸۰، این جنبش توانست که نظر همگان را در جهان معطوف به خود کند تا حدی که بعضاً این جنبش را با دوره بیتل مانیا مقایسه کرده‌اند. آغاز این دوره که با آلبوم بریتیش استیل گروه جوداس پریست شروع شد در واقع واکنشی بود به خاموشی تدریجی جلال و شکوه موسیقی هوی متالی گروه‌های بزرگی چون دیپ پرپل، لد زپلین و بلک سبث که به‌مرور در حال ترک صحنه بودند. گروهای موسیقی که در این جنبش فعالیت می‌کردند با کاستن از تأثیرات سبک موسیقی بلوز و عناصر کلیشه‌ای پانک و بالا بردن سرعت تمپو و استفاده از جلوه‌های خشن تر برای اصوات، توانستند تصویری پرابهت‌تر و خشن‌تر را برای این سبک هوی متال، ارائه کنند و این تغییرات، چشم‌انداز جذاب و بسیار هیجان انگیزی را برای هوادران این سبک فراهم می‌نمود. این دوره مانند چشمه جوشانی بود که بسیاری از گروه‌های متال مانند متالیکا تحت تأثیر موسیقی گروه‌های این جنبش همچون جوداس پریست، آیرن میدن، ساکسن، موتورهد و دایمند هد قرار گرفتند.
بلک سبث
در سال ۱۹۸۰ با انتشار آلبوم «بهشت و دوزخ» بلک سبث دوباره به صف گروه‌های طراز اول متال دنیا بازگشت. آهنگ‌های سطح بالایی چون "شوالیه‌های نئونی"، "بهشت و دوزخ" و "بچه‌های دریا" شاهدی بر اعتبار و قابلیت این پیشتازان هوی متال در رقابت با گروه‌های جوان نوظهور این سبک بود. سال ۱۹۸۲، گروه یک آلبوم دوتایی از اجراهای زنده خود در تورهای دو آلبوم قبلی منتشر کرد. بعد از انتشار این آلبوم رانی جیمز دیو از گروه اخراج شد. از این زمان تا اوایل دههٔ نود گروه ترکیب‌های متفاوتی را به خود دید. در ابتدای دههٔ نود ۱۹۹۴ آلبومی با نام «ان‌آی‌بی» یا "پیدایش در تاریکی" که هم نام یکی از آهنگ‌های آلبوم اول یا N.I.B گروه بلک سبث را اجرا کردند. این آلبوم بزرگداشت و ادای دینی بود نسبت به این به وجود آورندگان موسیقی هوی متال. آخرین آلبوم بلک سبث در دههٔ ۹۰، آلبوم موفق «ممنوع»(۱۹۹۶) بود که در آن از اعضای اصلی بلک سبث تنها تونی آیومی بازمانده بود و تونی مارتین عهده‌دار وکال بود.