آمریکای شمالی بریتانیا
در سال ۱۷۷۵ امپراتوری انگلستان، شامل ۲۰ قلمرو در نیمکره غربی و شمال اسپانیای نو می‌شد. این قلمروها عبارت بودند از: نیوفاندلند، روپرتزلند، نوا اسکوشیا، جزیره پرنس ادوارد، مستعمرات سیزده‌گانه (که با بریتانیا جنگیدند و در سال ۱۷۸۳ ملت پیشروی ایالات متحده شدند)، فلوریدای شرقی و غربی و استان کبک.
دانلا
دانلا (به انگلیسی: Danelaw) یک پادشاهی در انگلستان بود که توسط دانمارکی‌ها کنترل می‌شد. مناطقی که پادشاهی دانلا کنترل می‌کرد شمال و شرق انگلستان بودند. در دانلا قوانین دانمارکی بر قوانین آنگلوساکسون‌ها چیرگی داشتند. سرزمین‌هایی که دانلاو را پدید می‌آوردند در شمال و خاور انگلستان جای داشتند که مدت‌ها دانمارکی‌ها و دیگر اسکاندیناویی‌ها اشغالش کرده‌بودند. پایه‌گذاری دانلا از تاخت‌وتاز ارتش بزرگ بی‌دین‌ها به انگلستان در سدهٔ نهم سرچشمه گرفت، اگرچه این واژه (دانلا) تا سدهٔ یازدهم برای نشان دادن یک سرزمین جغرافیایی به کار برده نمی‌شد. جنگجویان وایکینگ، که به دنبال گنج و شکوه در جزایر بریتانیا بودند، به قول رویدادنویس آنگلوساکسونی در سال ۸۷۶، «شخم زدن خود را پی گرفتند.»