جنگ داخلی اسپانیا
بعد از ۱۹۳۳ بیش از پیش زمام امور حکومت به دست عناصر محافظه کار افتاد. کابینهٔ محافظه کاران نه کفایتی از خود نشان می‌داد و نه مورد توجهٔ عامهٔ مردم بود و به همین دلیل اعتراضاتی در اسپانیا رخ داد. در فوریهٔ ۱۹۳۶ انتخابات جدیدی صورت گرفت. کلیهٔ عناصر جناح چپ، یعنی جمهوری خواهان، سوسیالسیت‌ها، آنارشیستها و کمونیستها دست به دست هم داده و جبهه‌ای در برابر سلطنت طلبان، روحانیون و افسران ارتش تشکیل دادند. اتحاد جناح چپ در انتخابات به پیروزی قاطعی نایل آمدند. پس از این واقعه در ژوئیهٔ ۱۹۳۶ یکی از ژنرال‌های ارتش به نام فرانسیسکو فرانکو ضد دولت جمهوری قیام کرد. او توانست بندر بارسلون را فتح کند و خود را آماده نمود تا پایتخت را نیز تسخیر کند. احزاب چپ (جمهوری خواهان، سوسیالیست‌ها، آنارشیست‌ها و کمونیست‌ها) برای مبارزه متحد شدند و تمامی مملکت دستخوش جنگ داخلی گردید.
جنگ شبه‌جزیره
جنگ شبه جزیره درگیری نظامی میان فرانسه و اسپانیا و متحدان این کشور بر سر کنترل شبه جزیره ایبری طی جنگ‌های ناپلئونی بود. جنگ هنگامی آغاز شد که نیروهای متحد اسپانیا و فرانسه در سال ۱۸۰۷ موفق به فتح پرتغال شدند. یکسال بعد، فرانسویان به متحد دیرینه‌شان، اسپانیا، هجوم بردند. این جنگ تا سال ۱۸۱۴ میلادی که نیروهای ائتلاف ششم توانستند ناپلئون را شکست دهند، ادامه یافت. در کشورهای اسپانیایی‌زبان این جنگ به نام جنگ استقلال اسپانیا مشهور است.