فرااخلاق
درحالیکه اخلاق کاربردی و هنجاری روی اینکه چه چیزی اخلاقی است تمرکز می‌کنند، فرااخلاق بر محور خود چیستی اخلاق متمرکز است. اخلاق هنجاری سوالاتی از قبیل «باید چه کاری کرد؟» مطرح می‌کند و به این صورت برخی ارزیابی‌های اخلاقی را قبول یا رد می‌کند. ولی فرااخلاق به سوالاتی چون «خوبی چیست؟» یا «چگونه می‌توانیم بد را از خوب تمایز دهیم؟» می‌پردازد؛ به عبارت دیگر، فرااخلاق به دنبال درک طبیعت ویژگی‌های اخلاقی و سرشت ارزیابی‌ها است.
رفتار هنجاری
رفتار هنجاری رفتاری است که می‌تواند برای یک فرد طبیعی قلم داد شود (نرمال درون فردی) که آن را سازگار با اکثریت کنش‌های معمول آن شخص می‌کند. از رفتار هنجاری برای توصیف رفتارهای فرد که مطابق با کنش‌های رایج جامعه (که به عنوان اهم‌نوایی نیز شناخته می‌شود) است نیز استفاده می‌شود. تعاریف عادی بودن در افراد به نسبت زمان، مکان و شرایط متفاوت است و با تغییر معیارها و هنجارهای اجتماعی تغییر می‌کند. رفتار طبیعی معمولاً نقطه مقابل نابهنجاری شناخته می‌شود. در ساده‌ترین شکل، عادی بودن به عنوان رفتاری خوب قلمداد می‌شود در حالی که نابهنجاری بد انگاشته می‌شود. این که شخصی تحت عنوان عادی یا غیرعادی شناسایی شود، می‌تواند پیامدهای اجتماعی خاصی را برایش به ارمغان آورد، از جمله اینکه دچار محرومیت اجتماعی شده یا دچار بدنامی اجتماعی گردد.