چیز
چیز به معنی شیء، پدیده، یا موضوع است و می‌تواند به‌طور عام به هر موجود، موضوع یا حالت اشاره داشته باشد.
چاشت
از این چمِ چاشت آمیغهایی مانند چاشتخورد (خوراکی که در هنگام چاشت خورده شود) و نیز چاشت‌خواب یا خواب‌ چاشت نیز بکار می‌رود.چاشت در چم خوراکی که در میانهٔ روز پیش از ناهار می‌خورند، نیز بکار می‌رود. این واژه در خراسان بسیار پرکاربرد است و در کودکستانهای خراسان نیز چنین خوراکی را چاشت می‌نامند. چاشت در این چم با کارواژگان خوردن و دادن بکار می‌رود. سعدی شیرازی در باب نخست بوستان در داستان زورآور تهیدست می‌فرماید: "یکی مشت زن بخت و روزی نداشت "نه اسباب شامش مهیا نه چاشت" و یا در باب دوم بوستان سروده است: "مسلم کسی را بود روزه داشت "که درمانده‌ای را دهد نان چاشت" نیز از ناصر خسرو است  "چون چاشت کند ز خویش و پیوندت "تو ساخته باش کار شامش را" از چاشت به چم خوراکی میانهٔ روز واژگان چاشتگاه به چم هنگام چاشت، هنگام خوردن چاشت و همچنین آمیغِ جاشتگاه فراخ به چم اندک زمانی از هنگام چاشت گذشته، نزدیک نیمروز، ساخته شده‌اند. چاشتگاه فراخ را نیز چاشتِ فراخ گویند که در دومی چاشت به چم نیمهٔ‌روز است. واژگان چاشتگاه و چاشتگاه فراخ در روستاهای خراسان، به‌ویژه خراسان اباخترین پرکاربرد است.