کنگره ایالات متحده آمریکا
قانونگذاری در ایالات متحده آمریکا انحصاراً در اختیار کنگرهٔ ایالات متحده آمریکا است و رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا حق دخالت در فرایند قانونگذاری را ندارد. نظارت نیز از طریق تأیید مسولان بلندپایه دولت و روند استیضاح در ایالات متحده آمریکا تحقق می‌یابد. در ایالات متحده آمریکا هیچ نهادی حق انحلال کنگره را ندارد در حالی که در برخی نظام‌های حکومتی، نخست‌وزیر، رئیس‌جمهور یا رهبر از اختیار انحلال پارلمان و برگزاری انتخابات زودهنگام برخوردار است.
پدران بنیان‌گذار ایالات متحده آمریکا
کشور تازه تأسیس ایالات متحده باید دولت جدیدی را جایگزین پارلمان انگلیس می‌کرد. در نتیجه ایالات متحده اصول کنفدراسیون را تصویب کرد، اعلامیه ای که یک دولت ملی با یک مجلس قانونگذار را ایجاد کرد. تصویب اصول توسط هر سیزده مستعمره نام دیگری را به کنگره دوم داد: کنگره کنفدراسیون که از سال ۱۷۸۱ تا ۱۷۸۹ تشکیل جلسه داد. کنوانسیون قانون اساسی در تابستان ۱۷۸۷، در فیلادلفیا برگزار شد. اگرچه این کنوانسیون برای بازنگری در مواد کنفدراسیون فراخوانده شد، اما از ابتدا برای برخی از جمله جیمز مدیسون و الکساندر همیلتون، هدف ایجاد یک چارچوب جدید دولت به جای اصلاح وضع موجود بود. نمایندگان جورج واشینگتن را به ریاست کنوانسیون برگزیدند. نتیجه کنوانسیون، ایجاد قانون اساسی ایالات متحده آمریکا و جایگزینی کنگره قاره‌ای با کنگره ایالات متحده آمریکا بود.