اولین تجزیه لهستان
اولین تجزیه لهستان یا اولین تجزیه همسود لهستان–لیتوانی در سال ۱۷۷۲ میلادی به عنوان نخستین مرحله از تجزیه لهستان رخ داد؛ واقعه‌ای که عاقبت به پایان حیات همسود لهستان–لیتوانی در ۱۷۹۵ میلادی ختم گردید. رشد قدرت امپراتوری روسیه، که باعث تهدید پادشاهی پروس و امپراتوری اتریش شد، انگیزه اصلی این تجزیه به حساب می‌آید.
رایخس‌گائو وارته‌لاند
در طی تجزیه لهستان از سال ۱۷۹۳، قسمت عمده ای از این منطقه تا سال ۱۸۰۷ به عنوان پروس جنوبی به انضمام پادشاهی پروس درآمد. از ۱۸۱۵ تا ۱۸۴۹، این سرزمین در قلمرو خودمختار دوک‌نشین بزرگ پوزن بود که شامل استان پوزن می‌شد که در سال ۱۹۱۸–۱۹۱۹ پس از جنگ جهانی اول در جمهوری دوم لهستان برقرار شده بود. این منطقه در حال حاضر استان لهستان بزرگ است.