شراب‌گیری
پس از برداشت محصول انگورها به شراب‌سازی (شراب‌خانه) رفته و برای اولیه آماده می‌شوند.  در این مرحله فرایند ساخت شراب سفید از قرمز جدا می‌شود. شراب قرمز از پوراب (پالپ) انگورهای قرمز یا سیاه تولید شده و فرایند تخمیر با پوست‌های انگور انجام می‌شود که آن را رنگی می‌کنند. شراب سفید به واسطه تخمیر آب‌میوه — که از فشردن انگورهای له شده تولید شده و پوست انگور از آن مرحله به بعد دیگر نقشی ندارد — تولید می‌شود. گاهی شراب سفید از انگور قرمز تولید می‌شود که با گرفتن آب انگور توام با کمترین تماس پوست انگور انجام می‌شود. شراب‌های گلی رُز هم از انگورهای قرمز در تماس با پوست تا زمانی که به اندازه کافی رنگ صورتی بگیرد (خیساندن یا عصاره‌گیری) ساخته می‌شود و هم اینکه می‌تواند ترکیبی از شراب سفید و شراب قرمز باشد. شراب گلی و سفید مقدار کمی از تانن پوست انگور را استخراج می‌کنند.
سایبان (انگور)
در کشت انگور، سایبان شامل قسمتهایی از تاک است که در سطح زمین قابل مشاهده است؛ تنه، بدنه، ساقه، برگ، گل و میوه این بخش را شامل می‌شود. سایبان نقش مهمی در جذب انرژی نور برای فتوسنتز، استفاده از آب به عنوان تعرق و ریز اقلیم انگورِ رسیده دارد. مدیریت سایبان به دلیل تأثیر آن بر عملکرد انگور، کیفیت، باردهی و پیشگیری از بیماری‌های یکی از جنبه‌های مهم کشت انگور است. مشکلات مختلف پرورش انگور، مانند رسیدن ناهموار انگور، آفتاب سوختگی و خسارت ناشی از سرمازدگی را می‌توان با مدیریت صحیح سایبان حل کرد. علاوه بر هرس و اصلاح برگ، سایبان اغلب بر روی نرده‌های افقی ایجاد می‌شود تا رشد درخت، دسترسی به میوه، مدیریت و برداشت مداوم صورت پذیرد.