میاموتو موساشی
میاموتو موساشی (به ژاپنی: 宮本 武蔵 - به روماجی: Miyamoto Musashi) (زادهٔ ۱۵۸۴ میلادی – درگذشتهٔ ۱۳ ژوئن ۱۶۴۵ میلادی) که با نام‌های شینمِن تاکِزو، میاموتو بنوسوکه و نیتن دوراکو (نام بودایی‌اش) نیز شناخته می‌شود، رونین و سامورایی افسانه‌ای ژاپنی است. او به خاطر مهارتش در شمشیرزنی و نیز پیروزی‌های چشمگیرش در نبردهای دونفره با شمشیر شناخته شده‌است. او نخستین مبارزه‌اش را در سن سیزده سالگی انجام داد و پیروز شد. موساشی بنیان‌گذار سبک شمشیرزنی نیتن‌ریو (هیوهو نیتن ایچی‌ریو) و نیز نویسنده کتاب پنج حلقه درباره استراتژی، تاکتیک و فلسفه است که هنوز هم تدریس می‌شود. او کتاب‌های دیگری از جمله دوکودو (独行道، طریقت تنهایی) نیز نوشته است.او همچنین در آخرین نبرد دوره سنگوکو معروف به محاصره اوساکا به عنوان یکی از سربازان تویوتومی هیده یوری حضور داشت که توانست پس از شکست خوردن سپاهیان هیده یوری در آن نبرد سخت، زنده بماند.
ماتسوموتو بونزابورو
ماتسوموتو بونزابورو سال تولد ۱۸۶۹ مرگ ۱۹۴۴ میلادی؛ پژوهشگر در زمینه فرهنگ هند و هنر بودایی بود. او در شهر کانازاوا در استان کاگا امروزه استان ایشیکاوا در ژاپن متولد شد. پس از فارغ‌التحصیلی در سال ۱۸۹۳ از دانشکده ادبیات دانشگاه توکیو، مدتی در دبیرستان دایچی تدریس می‌کرد در سال ۱۸۹۲ در زمینه ادبیات دکترای خود را دریافت کرد. در سال ۱۹۰۶ استاد تاریخ فلسفه هند در بخش علوم و هنر دانشگاه کیوتو ۱۹۰۸〜۱۹۱۵ رئیس دانشگاه علوم و هنر بود و در سال ۱۹۲۹ از استادی بازنشسته شد. در سال ۱۹۱۹ عضو آکادمی امپراتوری بود و در سال ۱۹۳۸ مدیر مؤسسه فرهنگ شرق بود. پژوهشگر در زمینه سایت‌های باستانی در هند و چین و ویراستار «نیپون دایزوکیو» "Nippon Daizokyo" بود.