مخزن نرم‌افزاری
برای مثال سیستم‌عامل فری‌بی‌اس‌دی از مدیر بسته‌ای به نام پی‌کاجی استفاده می‌کند و کاربران با استفاده از این ابزار می‌توانند به مخازن نرم‌افزاری فری‌بی‌اس‌دی متصل شده و نرم‌افزارهای دلخواه خود را نصب کنند. بیشتر سیستم‌عامل‌ها مخازن خود را در سرویس‌دهنده‌های مختلفی که در سرتاسر دنیا پراکنده‌اند نگهداری می‌کنند تا کاربران راحت‌تر بتوانند از آن‌ها استفاده کنند. هر سیستم‌عامل مخازن نرم‌افزاری مخصوص بخود را دارد و نمی‌توان از مخازن نرم‌افزاری یک سیستم‌عامل بر روی سیستم‌عامل دیگری استفاده کرد. برنامه مدیر بسته معمولاً پس از دریافت برنامه‌ها از مخزن راه دور، آن‌ها را از نظر امنیتی بررسی می‌کند تا مبادا برنامه‌ها ناقص دریافت شده باشند یا شخصی در بین راه آن‌ها را دستکاری کرده باشد. این کار توسط یک کلید امنیتی انجام می‌شود.
Init
در سیستم‌عامل‌های بی‌اس‌دی، کارکرد init کمی متفاوت است. init در این سیستم‌ها، اسکریپت آغازینی که در مسیر /etc/rc قرار دارد را اجرا می‌کند. سپس برنامه getty را در ترمینال‌های متنی، یا یک سیستم پنجره‌ای مانند اکس را در ترمینالهای گرافیکی اجرا می‌کند. در شیوه بی‌اس‌دی، هیچ سطح اجرایی وجود ندارد. فایل /etc/rc تعیین می‌کند که چه برنامه‌هایی باید توسط init به اجرا درآورده شوند. مزیت این سیستم نسبت به حالت sysV این است که این سیستم ساده است و ویرایش آن به صورت دستی آسانتر است. با این حال اگر برنامه جدیدی به سیستم اضافه شود که احتیاج به ایجاد تغییراتی در فایل‌های موجود داشته باشد، ممکن است ایجاد این تغییرات باعث شود سیستم غیرقابل بوت شود. برای حل این مشکل، در سیستم‌عامل‌های بی‌اس‌دی فایلی در مسیر /etc/rc.local وجود دارد که این فایل تنها در اواخر فرایند بوت خوانده می‌شود و کاربران برنامه‌های خود را باید از طریق این فایل اجرا کنند.