بهاءالله
میرزا حسین‌علی نوری (۱۱۹۶–۱۲۷۱ شمسی؛ ۱۸۱۷، تهران – ۱۸۹۲ میلادی، عکا) شهرت یافته با لقبِ بَهاءُالله، رهبر دینی ایرانی، پایه‌گذار آیین بهایی و از پیروان باب بود. پیروان او بهائی خوانده می‌شوند. بهائیان معتقدند که حسینعلی نوری، بنیانگذار دین بهائی جدیدترین فرستاده الهی در سلسله پیامبران پیشین چون ابراهیم، موسی، بودا، زردشت، مسیح و محمّد است و رسالتش برای ایجاد تمدّنی جدید و جهانی است که بشر در این زمان بدان نیازمند است. تا سال ۱۳۸۹ شمسی مطابق با ۲۰۱۰ میلادی شمار بهائیان بین ۵/۵ تا ۷ میلیون نفر برآورد شده‌است. او در عکا (واقع در اسرائیل کنونی) به «شیخ کبیر ایرانی»، معروف بود.
مهاجرین بهایی
آیین بهایی هیچ رهبر مذهبی حرفه‌ای ندارد. بنابراین همهٔ اموری که این افراد به طور معمول انجام می‌دهند، از قبیل فعالیت‌های تبلیغی، وظیفهٔ بهاییان معمولی است. در جامعهٔ بهایی، بهاییان معمولی به مناطق جدید نقل مکان می‌کنند، در آنجا کار پیدا می‌کنند یا کسب و کار خود را به راه می‌اندازند و آنگاه در محل جدید پیِ پیرو می‌گردند. این نقل مکان ممکن است به محلی دیگر در همان کشور یا به کشوری خارجی باشد که هیچ بهایی در آن نیست، یا ممکن است به منطقه‌ای باشد که جامعه بهایی موجود ضعیف است. این فعالیت و آنانی که انجامش می‌دهند به ترتیب مهاجرت و مهاجرین خوانده می‌شود. مهاجر باید در محل بماند تا آیین بهایی در بین مردم بومی منطقه به خوبی تثبیت شود و نهادهای آن به درستی فعالیت کنند.