ماهواره مخابراتی
ماهواره از دو بخش تجهیزات مخابراتی و غیرمخابراتی تشکیل شده‌است. زیرسیستم‌های مخابراتی، آنتنها و تکرارکننده‌ها هستند. در بخش مخابراتی، دستگاهی وجود دارد که تکرارکننده (رله) رادیویی در یک فرکانس مشخص است و ترانسپاندر نام دارد. یک ماهواره می‌تواند چندین ترانسپاندر داشته باشد. ترانسپاندرها سیگنال‌های فرستاده شده از زمین را دریافت و پس از تقویت و تغییر فرکانس آن‌ها را به زمین برمی‌گردانند. آنتن‌های مربوط به این ترانسپاندرها طوری طراحی شده‌اند که فقط قسمت‌هایی از سطح زمین را که درون شبکه ماهواره‌ای قرار دارند، پوشش دهند. یک ماهواره معمولاً آنتنی همه جهته دارد که برای دریافت سیگنال‌های فرمان صادر شده از زمین به کار می‌رود زیرا آنتن‌های دیگر ماهواره ممکن است به سوی زمین نباشند. آنتن همه جهته همچنین برای کنترل سیستم‌های فرعی در زمان پرتاب ماهواره و تعیین موقعیت آن به کار می‌رود. بخش غیرمخابراتی ماهواره که در واقع قسمت پشتیبانی فنی آن است شامل سیستم کنترل حرارتی، سیستم کنترل موقعیت و مدار، ساختار مکانیکی، سیستم منبع تغذیه و موتور اوج است
آرایه آنتن
آرایه آنتن یا آنتن آرایه‌ای مجموعه ای از چندین آنتن متصل به‌هم است که برای فرستادن یا دریافت امواج رادیویی، به عنوان یک آنتن واحد کار می‌کنند. آنتن‌های منفرد (که معمولاً "المان یا عنصر" نامیده می‌شوند) معمولاً توسط خطوط تغذیه به یک گیرنده یا فرستنده متصل می‌شوند که برق را به المان‌های موجود با رابطه فاز خاص تغذیه می‌کنند. امواج رادیویی منتشر شده توسط هر کدام از آنتن‌ها با هم ترکیب و برهم نهی می‌شوند، یعنی با هم جمع می‌شوند (تداخل سازنده) و قدرت تابش را در جهت مورد نظر افزایش می‌دهند، و همدیگر را خنثی می‌کنند (تداخل مخرب) و قدرت تابش را در سایر جهات کاهش می‌دهند. به همین ترتیب، آنتن‌های آرایه ای زمانی که به عنوان گیرنده عمل می‌کنند، جریان‌های فرکانس رادیویی جداگانه، از آنتن‌های جداگانه، در گیرنده با رابطه فاز صحیح ترکیب می‌شوند، تا سیگنال‌های دریافت شده از جهات مورد نظر را افزایش دهند و سیگنال‌ها را از جهت‌های نامطلوب لغو کنند. آنتن‌های آرایه ای پیچیده‌تر ممکن است دارای چندین ماژول فرستنده یا گیرنده باشند که هر کدام به یک عنصر آنتن یا گروه دیگر از عناصر متصل هستند.