موش آزمایشگاهی
موش‌های آزمایشگاهی از همان گونهٔ موش‌های خانگی هستند، با این حال اغلب در رفتار و فیزیولوژی بسیار متفاوت هستند. صدها نژاد inbred, outbred و ترانس ژنیک وجود دارد. نژاد، در مورد جوندگان، به گروهی اطلاق می‌شود که در آن همه اعضا از لحاظ ژنتیکی تا حد امکان شبیه هستند. در موش‌های آزمایشگاهی، این امر از طریق inbreeding (تولیدمثل زاده‌های یک والد با یکدیگر) انجام می‌شود. با داشتن این نوع جمعیت، انجام آزمایش‌هایی بر روی نقش ژن‌ها یا آزمایش‌هایی که تنوع ژنتیکی را به عنوان یک عامل حذف می‌کنند، امکان‌پذیر می‌گردد.
علوم اعصاب رفتاری
= ارتباط با سایر رشته های روانشناسی و زیست شناسی = در بسیاری از موارد، از انسان ها به عنوان موش آزمایشگاهی در آرمایش های علوم اعصاب رفتاری استفاده میشود. هرچند که تعداد زیادی از تجربیات در علوم اعصاب رفتاری از مطالعه روی گونه های غیر انسانی انجام میشود که متداول ترین آنها موشها و میمون ها هستند. بنابراین، یک نتیجه ی اساسی در علوم اعصاب رفتاری این است که اجانداران شباهت های زیست شناسی و رفتاری دارند و این شباهت ها به قدری کافی هستند تا درون یابی بین گونه ها رو اجازه بدهند. که این علوم اعصاب رفتاری را با روان شناسی تطبیقی، روان شناسی تکاملی،  زیست شناسی تکاملی و علوم اعصاب در یک دسته قرار میدهد.