فرااخلاق
درحالیکه اخلاق کاربردی و هنجاری روی اینکه چه چیزی اخلاقی است تمرکز می‌کنند، فرااخلاق بر محور خود چیستی اخلاق متمرکز است. اخلاق هنجاری سوالاتی از قبیل «باید چه کاری کرد؟» مطرح می‌کند و به این صورت برخی ارزیابی‌های اخلاقی را قبول یا رد می‌کند. ولی فرااخلاق به سوالاتی چون «خوبی چیست؟» یا «چگونه می‌توانیم بد را از خوب تمایز دهیم؟» می‌پردازد؛ به عبارت دیگر، فرااخلاق به دنبال درک طبیعت ویژگی‌های اخلاقی و سرشت ارزیابی‌ها است.
بین واقعیت‌ها و هنجارها
هابرماس با ایجاد تمایز بین اخلاقیات و اخلاق، منتقدان خود را در مورد نقش قانون نیز همراهی می‌کند. او استدلال می‌کند در فرهنگ کثرت‌گرای مدرن، مسایل هنجاری باید از مسایل زندگی خوب جدا شود. تنها زمانی سنت‌های اخلاقی مختلف با یکدیگر در تضاد قرار می‌گیرند، همان‌طور که در فرهنگ کثرت‌گرای مدرن ناگزیر است، مسایل هنجاری مطرح می‌شود که پیامدهایی برای همه دارد. در پارادایم مشورتی هابرماس، قانون تنها از طریق صدای جهانی دموکراسی، جامعه را تثبیت می‌کند.