ستاد اجرایی فرمان امام
در ششم اردیبهشت سال ۱۳۶۸، حدود یک ماه قبل از درگذشت سید روح‌الله خمینی، با حکمی به حبیب‌الله عسگراولادی، مهدی کروبی و حسن صانعی برای در اختیار گرفتن همۀ وجوه و اموال مجهول‌المالک بلاصاحب، ارث بلاوارث و اموالی که بابت تخمیس و خروج از ذمه و اجرای اصل ۴۹ قانون اساسی و دیگر قوانین، در اختیار ولی فقیه قرار گرفته‌است، ستاد اجرایی فرمان امام آغاز به کار کرد. نام‌بردگان از طرف نخستین رهبر جمهوری اسلامی، اختیار داشتند تا هرگونه صلاح می‌دانند در تمامی ابعاد فروش، نگهداری و ادارهٔ آن‌ها اقدام کرده یا قسمتی از این اختیارات را به وزارت امور اقتصادی و دارایی واگذارند. این ستاد طی این حکم موظف شد همه درآمدهای حاصل را در موارد مقررهٔ شرعیه، بنیاد شهید، بنیاد پانزده خرداد، بنیاد مسکن، کمیتهٔ امداد، سازمان بهزیستی، طرح شهید رجایی و بنیاد جانبازان انقلاب اسلامی و مواردی از این دست مصرف کند.
شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی
پس از پیروزی انقلاب و استقرار نظام جمهوری اسلامی ایران، ارگان‌ها و نهادهایی چون شورای عالی تبلیغات اسلامی، دفتر تبلیغات قم، واحد تبلیغات حزب جمهوری اسلامی به فعالیت‌های تبلیغی می‌پرداختند، ولی از هماهنگی با هم برخوردار نبودند. پس از انتخاب ابوالحسن بنی‌صدر به ریاست‌ جمهوری و تشکیل دفتر هماهنگی رئیس‌جمهور، نهادهای نامبرده و نیروهای مخالف بنی صدر نیازی ضروری به برخورد با تبلیغات دفتر او را حس می‌کردند. نتیجتاً در دوازده مرداد ۱۳۵۹ دفتر هماهنگی تبلیغات اسلامی تأسیس شد. مؤسسان اولیهٔ این دفتر عبارت بودند از آیات: بهشتی، احمد جنتی، امامی کاشانی، غلامحسین حقانی، شیرازی، مهدوی کنی، موحدی کرمانی، عبایی خراسانی، سیدحسین موسوی تبریزی، باهنر، محمدعلی شرعی، عبدالمجید معادیخواه، فلسفی و جعفری گیلانی. اعضا پس از رسمی شدن این دفتر، نام آن را به علت تشابه با دفتر هماهنگی رئیس‌جمهور به شورای هماهنگی تبلیغات اسلامی عوض کردند.