ماهواره مخابراتی
ماهواره از دو بخش تجهیزات مخابراتی و غیرمخابراتی تشکیل شده‌است. زیرسیستم‌های مخابراتی، آنتنها و تکرارکننده‌ها هستند. در بخش مخابراتی، دستگاهی وجود دارد که تکرارکننده (رله) رادیویی در یک فرکانس مشخص است و ترانسپاندر نام دارد. یک ماهواره می‌تواند چندین ترانسپاندر داشته باشد. ترانسپاندرها سیگنال‌های فرستاده شده از زمین را دریافت و پس از تقویت و تغییر فرکانس آن‌ها را به زمین برمی‌گردانند. آنتن‌های مربوط به این ترانسپاندرها طوری طراحی شده‌اند که فقط قسمت‌هایی از سطح زمین را که درون شبکه ماهواره‌ای قرار دارند، پوشش دهند. یک ماهواره معمولاً آنتنی همه جهته دارد که برای دریافت سیگنال‌های فرمان صادر شده از زمین به کار می‌رود زیرا آنتن‌های دیگر ماهواره ممکن است به سوی زمین نباشند. آنتن همه جهته همچنین برای کنترل سیستم‌های فرعی در زمان پرتاب ماهواره و تعیین موقعیت آن به کار می‌رود. بخش غیرمخابراتی ماهواره که در واقع قسمت پشتیبانی فنی آن است شامل سیستم کنترل حرارتی، سیستم کنترل موقعیت و مدار، ساختار مکانیکی، سیستم منبع تغذیه و موتور اوج است
ارتباطات میدان‌نزدیک
همانطور که با تکنولوژی کارت مجاورت ، NFC از اتصال القایی بین دو حلقه آنتن نزدیک استفاده می کند که به‌طور مؤثر ترانسفورماتور هسته ای را تشکیل می دهد. از آنجا که مسافت های درگیر نسبت به طول موج تابش الکترومغناطیسی (امواج رادیویی) از آن فرکانس (حدود 22 متر) اندک است ، تعامل به عنوان میدان نزدیک توصیف می شود. فقط یک میدان مغناطیسی متناوب درگیر شده است به گونه ای که تقریباً هیچ نیرویی به صورت امواج رادیویی (که امواج الکترومغناطیسی هستند و شامل یک میدان الکتریکی نوسانی نیز می شوند ، تابش می کنند) که در اصل مانع از تداخل بین این دستگاه ها و هرگونه ارتباط رادیویی در همان فرکانس یا سایر دستگاه های NFC بسیار فراتر از محدوده مورد نظر خود می شود. آنها در باند ISM با فرکانس رادیویی در سطح جهانی و بدون مجوز از 13.56 مگاهرتز کار می کنند. بیشتر انرژی RF در پهنای باند 7 کیلو هرتز متمرکز شده برای آن باند متمرکز شده است ، اما عرض طیف انتشار می تواند به عنوان 1.8 مگاهرتز باشد تا از نرخ بالای داده پشتیبانی کند.