تاریخ ژاپن
از سال ۱۴۶۷ تا پایان دوره موروماچی را دوره سنگوکو یا دوره جنگ‌های داخلی ژاپن نیز می‌نامند. دوره سنگوکو، از میانه‌های قرن پانزدهم تا آغاز قرن هفدهم به درازا کشید. دوره سنگوکو به‌خصوص برای مدت زمانی از آغاز شورش اونین در کیوتو (۱۴۷۷–۱۴۶۷) تا وارد شدن اودا نوبوناگا به کیوتو در سال ۱۵۶۸ بکار برده می‌شود.
سایتو دوسان
در این دوره گکوکوجو (از لحاظ لغوی به معنای براندازی و فراتر رفتن از مافوق) رواج یافت و کسانی که از نظر مقام اجتماعی فرودست بوده اما در جنگیدن مهارت داشتند، با پیروزی در نبردها، موفق به در دست گرفتن قدرت در یک منطقه شدند. سایتو دوسان نمونه شاخص گکوکوجو در دوره سنگوکو است. در سال ۱۵۴۱ برادر کوچکتر توکی یوری‌آکی فرماندار ولایت مینو توسط دوسان با زهر به قتل رسید. این حادثه موجب آغاز جنگ مابین فرماندار مینو و دوسان شد. سال بعد دوسان موفق شد یوری‌آکی را شکست دهد. پس از این شکست یوری‌آکی و پسرش به اُواری گریختند.