پل ورسک
پل وِرِسک از بزرگ‌ترین پل‌های راه‌آهن سراسری ایران است که در ارتفاعات روستای ورسک در ۲۷ کیلومتری جنوب شهر پل سفید در شهرستان سوادکوه در استان مازندران قرار دارد. این پل که از شاهکارهای مهندسی به حساب می‌آید در سال ۱۳۱۵ توسط رضا شاه پهلوی به بهره‌برداری رسید. پل ورسک که راه‌آهن سراسری تهران ـ شمال را به هم متصل می‌کند در ارتفاع ۱۱۰ متری از ته دره با دهانه ۶۶ متری و با وسایلی ابتدایی ساخته شد. پل ورسک در شمار مهم‌ترین آثار فنی مهندسی راه‌آهن شمال ایران محسوب می‌شود که در مهرماه ۱۳۵۶ با شماره ۱۵۳۴ ثبت آثار ملی شده‌است. ورسک از جمله پل‌های استراتژیک ایران است که توسط شرکت دانمارکی "کمپساکس" و با تضمین ۷۰ ساله احداث شد. این پل در دوران جنگ جهانی دوم توسط چرچیل، نخست‌وزیر وقت انگلیس پل پیروزی لقب گرفت. همچنین در ۲۳ تیرماه ۱۳۲۴ بنابر پیشنهاد وزارت راه، پل ورسک به نام "پل پیروزی" نامیده شد.
پل میان‌گذر دریاچه پونچاترین
پل میان‌گذر دریاچهٔ پونچاترین یک پل بتنی ساخته شده در ایالت لوئیزیانای آمریکا است که بر روی دریاچهٔ پونچاترین در شمال نیو اورلئان قرار دارد. البته دقیق‌تر آنست که پونچاترین تالاب (مانند تالاب انزلی) نامیده شود، زیرا پونچاترین کم‌عمق (حدود ۳–۴ متر) بوده و به دریا نیز راه دارد. این پل از اتصال سازه‌های پیش‌ساختهٔ بتن مسلح ساخته شده‌است. ستون‌های پل، از لوله‌های توخالی بتنی (با روش فشرده‌سازی با گرداندن) ساخته شده‌اند و از میلگردهای فولادی برای ایجاد تنش فشاری در بتن در جدارهٔ این لوله‌ها استفاده شده‌است. سپس این ستون‌ها (شمع‌ها)، حدوداً ۹٬۰۰۰ عدد، به کف ماسه‌ای دریاچه کوبیده شده‌اند و قطعات پیش‌ساختهٔ بتنی استحکام یافته با روش پیش تنیدن (ایجاد تنش فشاری در بتن با استفاده از میلگردهای فولادی تحت کشش) بر روی این ستون‌ها (شمع‌ها) قرار داده شده‌اند. این پل ابتدا در سال ۱۹۵۶ به صورت دوبانده ساخته شده بود که جوابگوی حجم ترافیک نبود و در نتیجه در سال ۱۹۶۹ پلی عریض‌تر در موازات پل اولیه ساخته شد و هر کدام از پل‌ها به تردد یک سویه اختصاص داده شد. پل نو به طول ۳۸٫۳۵ کیلومتر از سال ۱۹۶۹ تا پیش از افتتاح پل Jiaozhou Bay Bridge در چین در سال ۲۰۱۱، طولانی‌ترین پل روی زمین نامیده می‌شد.