آخرالزمان
در مزدیسنا (دین زرتشتی) در گاهان (گاتها) که سروده‌های خود زرتشت است و در آن‌ها می‌توان عقاید وی را یافت اشاره چندانی به پایان جهان نشده‌است، اما چنین می‌نماید که در بندی از گاهان ("یسن ۴۳ بند ۳") سخن از مردی است که در آینده می‌آید و راه نجات را می‌یابد، همچنین در گاهان چند بار به واژه سوشینت برمی‌خوریم که در ادبیات بعدی زرتشت به صورت سوشیانس درآمده و منجی نهائی زرتشتی به‌شمار می‌آید. علاوه بر این‌ها در گاهان زرتشت سخن از «داوری واپسین» برای درست کاران و بدکاران به میان می‌آید. در دین زرتشتی وقایع آخرالزمان را فرشگرد می‌گویند که به معنی بازسازی جهان است. در عقاید زرتشتی این پدیده به معنی پایان جهان نیست بلکه تسویه جهان از بدی و بازگشت به دوران پیش از آمیزش اهریمن است. در روز رستاخیز روان درگذشتگان از پل چینوت عبور کرده و در آن‌سوی توسط مهر، رشن و سروش اعمالشان سنجیده می‌شود.
نشانگان خودتنهاانگاری
نشانگان خودتنهاانگاری (به انگلیسی: Solipsism syndrome) به وضعی روان‌شناختی گفته میشود که در آن یک شخص حس می کند که واقعیت نسبت به ذهن او خارجی نیست. دوره های گسترده انزوا ممکن است مردم را به این حال مستعد کند. بطور خاص، این نشانگان بعنوان نگرانی ای بالقوه برای افرادی که برای دروه های گسترده ای از انزوا در فضای بیرون زمین زندگی می کنند تشخیص داده شده است.