ماهی آب‌شور
ماهی‌هایی که در آب شور اقیانوس زندگی می‌کنند، می‌توانند گوشت‌خوار،گیاه‌خوار یا همه‌چیزخوار باشند. ماهی‌های گیاه‌خوار در اقیانوس چیزهایی مانند جلبک و علف دریایی می‌خورند.بسیاری از رژیم‌های گیاهخواری در درجهٔ اول شامل جلبک‌ها هستند.بسیاری از ماهی‌های آب شور هم جلبک دریایی و هم ریز جلبک‌ها را می‌خورند.بسیاری از ماهی‌ها جلبک‌های قرمز، سبز، قهوه‌ای و آبی را می خورند، اما برخی از ماهی‌ها انواع خاصی را ترجیح می دهند.بیشتر ماهی‌های آب شور که گیاه‌خوار هستند تحت هیچ شرایطی جلبک نخواهند خورند.رژیم‌های غذایی گوشت‌خواری شامل: میگو ،پلانکتون و سخت‌پوستان ریز است.
گربه‌ماهی‌سانان
انواع گوناگونی از این ماهی در بسیاری از نقاط دنیا در آب‌های شیرین و شور یافت می‌شوند. این ماهی اندازه‌های بسیار متنوعی داشته و بیشتر در نزدیکی بستر زیستگاه خودبه سر برده و زندگی می‌کنند. این ماهی‌ها در آب‌های مناطق گرمسیر و نیمه گرمسیر و تقریباً در تمام دنیا پراکنده می‌باشند. گربه‌ماهیان از گونه‌های مهم جانوری در دنیا به‌شمار می‌آیند و به دلیل حضور در نقاط مختلف جهان گونه‌گونی بسیاری پیدا کرده‌اند. حضور این گروه از ماهیان در نقاط مختلف جهان در دماها و ارتفاعات مختلف زیستگاه و اعماق متفاوت آب، تنوع قابل ملاحظه‌ای به آن‌ها داده‌است. این ماهیان دارای کاربردهای بسیار متنوعی هستند، برخی مانند گربه ماهی کانالی در تکثیر و پرورش اهمیت دارند. این ماهی مهم‌ترین ماهی پرورشی کشور ایالات متحده‌است. تعداد زیادی از آن‌ها مانند کوریدوراس برای نگهداری زینتی مناسبند. صید بعضی از آن‌ها مانند pla buk در جنوب شرق آسیا اهمیت به‌سزایی دارد، و بسیاری از کاربردهای گوناگون پزشکی، گردشگری، ورزشی و بازرگانی هر کدام از گونه‌ها دارند. در این میان ماهی اسبله جزو معدود ماهیانی است که تمامی ویژگی‌های یادشده را به تنهایی دارا می‌باشد. به دلیل همین خصوصیات در سراسر جهان اهمیت زیادی به این ماهی داده می‌شود، که در هر کشور این اهمیت به علت یکی از زمینه‌های فوق است. گربه ماهی در کناره‌های دهان، سبیل برآمده‌ای دارد. اکثر مواقع در رودخانه‌های گلی و لجنی و سواحل گرمسیری و آب‌های معتدل یافت می‌شود. بدون توجه به خوشمزه بودن گوشت این ماهی باید دانست که برخی گونه‌های این ماهی برای انسان بسیار سمی است. در موارد خطر این ماهی سم خود را از طریق سنبله‌هایش به دشمن منتقل می‌کند که بسیار سمی است. گاه این سم تا چند روز در روی بدن ماهی باقی می‌ماند. این سم حتی با پخته شدن ماهی هم از بین نمی‌رود و فرد را مسموم می‌کند.این ماهی مهاجم نیست، افرادی توسط این موجود گزیده می‌شوند که هنگام شنا یا ماهیگیری روی آن پا می‌گذارند.