فرزندپذیری
در هند قدیم دوازده نوع رابطه پسر و پدری تعریف شده‌است که در برخی از آن‌ها رابطه زیستی بین والدین وجود ندارد. هدف از فرزندپذیری اطمینان از داشتن پسر برای انجام مراسم مذهبی و انتقال اموال و ماندگاری نام فامیلی است. گونه‌های مختلف فرزند پسر برای اطمینان از پسر داشتن و همچنین ایجاد تمایز سلسله‌مراتبی بین نوع فرزند پسر ایجاد شده‌است. تنها سه نوع فرزند - پسر زیستی زن‌وشوهر، دختر زیستی زن‌وشوهر که به عنوان پسر بزرگ شده‌است و پسر بیوه باکره از ازدواج بعد که به شوهر سابق منتسب می‌شود - تمام اموال خانواده را به ارث می‌برند و بقیه هر چند پسر تلقی می‌شوند اما در مرتبه پایین‌تری قرار دارند.
نام عربی
یک کنیه در زبان عربی شیوه‌ای اینگونه دارد: نام پسر بزرگ + "أبو" یا "أم" .نمونه: یک کنیه معمولاً می‌تواند جایگزین نام خود شخص شود.مثلاً محمود عباس با کینه "ابومازن" در بین عرب زبنان بیشتر شهرت دارد. نسب می‌تواند نام خانوادگی یا مجموعه‌ای مشتق از آن باشد.نسب بر خلاف کنیه گذشتهٔ یک شخص را معین می‌کند."ابن"(پسر) و "بنت"(دختر) شامل این دو واژه می‌شوند.نمونه ابن خلدون به معنای پسر خلدون است.نسب می‌تواند از نام قبیله شخص برگرفته باشد :نمونه "طائی" در نام حاتم طایی انتساب او را به قبیلهٔ طیء آشکار می‌سازد.