آناتولی بوکریف
در ۱۹۹۳ بوکریف از تیغه آبروتزی قله کی۲ (۸۶۱۱ متر)، دومین قله بلند جهان را که در مرز هند و پاکستان و در رشته‌کوه قارقروم واقع شده را به همراه پیتر متزگر آلمانی و اندی لوکه استرالیایی فتح کرد. این قله که به کوه وحشی معروف است، به خاطر برجستگی شیب‌دار و هرمی‌شکل‌اش مشهور است، شیب بسیار تندی در تقریباً تمام جهات دارد و خطری ذاتی در صعود به آن به چشم می‌خورد. خطری که بوکریف هنگام فتح کی۲ با آن مواجه شد، مانند آن بود که به آخر خط رسیده باشد. بوکریف بعدها نوشت که بر فراز کی۲ خالی از احساس پیروزی بود چراکه هم از لحاظ فیزیکی و هم از لحاظ حسی، خالی شده بود. او خودش را در موقعیت خطرناکی یافته بود. او همان روز انرژی زیادی را برای قرار دادن خطوط ثابت در طول تیغه در بخش شیب‌دار صرف کرده بود. با این همه، بعد از ظهر همان روز تیم، به جای این‌که به چادرها برگردند و استراحت کنند و فردا صبح به سمت قله حرکت کنند، تصمیم به فتح قله گرفت. او بعدها نوشت:
دوبرار
قله دوبرار مرتفع‌ترین قله در رشته‌کوهی پیوسته‌است که به نام‌های ماز، قره داغ و نیز به نام خود «دوبرار» که بلندترین قله آن است مشهور است. این رشته کوه خود بخشی از دیواره جنوبی رشته‌کوه البرز مرکزی است که حد فاصل دو رود نمرود در شرق و هراز در غرب واقع شده‌است. خط الراس پرفراز و یکنواخت دوبرار دارای ۲۳ قله مرتفع می‌باشد که ۱۲ قله آن بیش از ۴۰۰۰ متر ارتفاع دارند.