اولین تجزیه لهستان
اولین تجزیه لهستان یا اولین تجزیه همسود لهستان–لیتوانی در سال ۱۷۷۲ میلادی به عنوان نخستین مرحله از تجزیه لهستان رخ داد؛ واقعه‌ای که عاقبت به پایان حیات همسود لهستان–لیتوانی در ۱۷۹۵ میلادی ختم گردید. رشد قدرت امپراتوری روسیه، که باعث تهدید پادشاهی پروس و امپراتوری اتریش شد، انگیزه اصلی این تجزیه به حساب می‌آید.
ارتش سلطنتی لهستان
در نتیجه بحران سوگند در ژوئیه ۱۹۱۷، ۱/۴ سربازان لهستانی از خوردن سوگند وفاداری نسبت به قیصر آلمان خودداری کردند که در نتیجه آن، هنگ‌های لهستانی منحل شدند. ۱۵۰۰۰ نفر به زندان فرستاده شدند و ۳۰۰۰ نفر در ارتش اتریش-مجارستان ادغام گشتند و ۵۰۰۰۰ نفر نسبت به قیصر آلمان سوگند وفاداری خوردند. پس از آنکه این واحد تحت دستور شورای سلطنت لهستان قرار گرفت اعضای به ۹۰۰۰ تن کاهش یافت و پس از استقلال لهستان در ۱۱ نوامبر ۱۹۱۸ به ارتش تازه تأسیس لهستان ملحق گشت.