پادشاهی بریتانیا
در شرایط عادی، که کمابیش طی چند سده اخیر به خصوص پس از نیمه قرن نوزدهم در بریتانیا حکمفرما بوده‌است، وظایف اصلی ملکه عبارتست از ارائه مشورت به نخست‌وزیر، توصیه سیاست‌ها به نخست‌وزیر بدون حق پافشاری بر اتخاذ آنها و هشدار در مورد اشتباهات احتمالی. نخست‌وزیر بریتانیا هفته‌ای یک بار با ملکه دیدار خصوصی دارد و اسناد و گزارش‌های دولتی هم به‌طور روزانه برای ملکه ارسال می‌شود هر چند او حق افشا، گفتگو یا اظهارنظر دربارهٔ محتوای آنها را ندارد.
پادشاهی استرالیا
نه ملکه و نه استاندار یا هر یک از فرمانداران دولت در ایالتهای استرالیا هیچکدام نقش مذهبی در این کشور ندارند. هرگز یک دین رسمی در استرالیا قبل یا پس از تشکیل فدراسیون در سال ۱۹۰۱ وجود نداشته است. به موجب قانون اساسی استرالیا، پارلمان این کشور نمی‌تواند قوانینی تصویب کند که مبتنی بر دین خاص یا مانع پیروی از دینی خاص باشد.  این یکی از تفاوت های کلیدی نقش ملکه در استرالیا با نقش ملکه در انگلستان است که در انگلستان، ملکه فرماندار عالی کلیسای انگلستان نیز محسوب می شود.