جنگ نیابتی
در بسیاری از موارد به علت توان بالای نظامی قدرت‌های اصلی، درگیری نظامی مستقیم آن‌ها با یکدیگر می‌تواند هزینه‌های سیاسی، اقتصادی و انسانی بالایی را برای هر دو طرف در پی داشته باشد و از این رو طرفین تلاش می‌کنند که بدون وارد شدن به جنگ تمام عیار از طریق حمایت از گروه‌ها و دولت‌های ثالث به طرف مقابل ضربه بزنند. در موارد دیگری ممکن است دو قدرت اصلی به جنگ مستقیم با یکدیگر مشغول شده باشند، اما همزمان در مناطق دیگری با حمایت از گروه‌ها و کشورهای ثالث به جنگ نیابتی با قدرت مقابل نیز بپردازند. جنگ نیابتی خالص تقریباً وجود ندارد، زیرا گروه‌هایی که با یک کشور خاص در جنگ هستند معمولاً به دنبال منافع و هدف‌های خاص خود هستند که ممکن است با منافع و هدف‌های کشور حامی آن‌ها یکی نباشد.
جنگ انگلستان و عثمانی (۱۸۰۹-۱۸۰۷)
جنگ انگلیس و عثمانی (Anglo-Turkish War) نبردی بود که در طول جنگ‌های ناپلئونی بین سال‌های ۱۸۰۷ و ۱۸۰۹ رخ داد. در تابستان ۱۸۰۶ در جریان جنگ ائتلاف سوم (بریتانیا، روسیه، پروس، سوئد) سفیر ناپلئون ژنرال کنت سباستیانی موفق شد باب عالی (امپراتوری عثمانی) را متقاعد کند که تمام امتیازات ویژه اعطا شده به روسیه در سال ۱۸۰۵ را لغو کند و عبور از تنگه دردانل منحصر به کشتی‌های جنگی فرانسه باشد. در مقابل، ناپلئون قول داد که به سلطان عثمانی برای سرکوب شورش در صربستان و بازپس‌گیری سرزمین‌های از دست رفته عثمانی کمک کند. هنگامی که ارتش روسیه در سال ۱۸۰۶ به مولداوی و والاچیا رفت، عثمانی‌ها به روسیه اعلان جنگ دادند.