پل خواجو
شعرای اصفهان دربارهٔ پل خواجو اشعار زیبایی سروده و در این سروده‌ها زیبایی‌های آن را ستوده‌اند. از جمله این سروده‌ها قصیده بلند صائب تبریزی در وصف یکی از روزهای جشن و چراغانی در کنار این پل است. به نوشته تاریخ نگاران و پژوهشگرانی که دربارهٔ سلسله صفوی بررسی کرده‌اند، هدف شاه عباس دوم از ساختن پل خواجو پیوند دادن دو محله خواجو و دروازه حسن‌آباد با تخت فولاد و راه شیراز بوده‌است. گردشگران و جهانگردانی که در دوره‌های گوناگون به اصفهان آمده‌اند، زیبایی‌های پل خواجو را ستوده، آن را در زمره شاهکارهای جاودانه معماری ایرانی و اسلامی به‌شمار آورده‌اند. قصیده افتتاحیه پل خواجو (شاهی) شامل ۴۵ بیت است که با این ابیات شروع می‌شود:
پل چوم
پل چوم مربوط به دوره صفوی است و در شهرستان اصفهان، روستای چوم واقع شده است. پل چوم که نمایی همانند پل تاریخی شهرستان دارد، بر بنیانی کهن‌تر از دوره صفوی ساخته شده؛ اما ساختار امروزی آن یادگار دوره صفوی است. پل چوم پس از ویرانی گسترده در سال ۱۳۴۸خورشیدی، توسط استاد حسین معماریان و به هزینه اداره باستان ‌شناسی مورد مرمت اساسی قرار گرفت و سرانجام در تاریخ ۱۳۸۲/۶/۲۳ به شماره ۱۰۲۱۱ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌ است.