سامانه ترابری هوشمند
در سامانه‌های هوشمند ترافیک فناوری‌های متفاوتی بکار می‌رود. از سامانه‌های اولیه‌ای مانند هدایت خودرو و سامانه کنترل چراغ‌های راهنمایی، تابلوهای اعلان ترافیک، دوربین سرعت سنج و سامانه خودکار شناسایی شماره خودرو گرفته تا سامانه‌های پیشرفته و پیچیده تری که به‌طور هم‌زمان اطلاعات متفاوتی را از منابع متفاوت یکپارچه می‌کند. اطلاعاتی مانند وضع آب و هوا، وضعیت ترافیک، وضعیت جاده و ... امروزه با گسترش کاربرد تلفن همراه هوشمند، این ابزار نیز به کرات توسط محققین برای گسترش سیستمهای حمل و نقل هوشمند استفاده شده است سامانه ترابری هوشمند تنها یک ابزار یا فناوری جدید نیست. در واقع، ITS امکان یکپارچه‌سازی سامانه ترابری را فراهم می‌آورد. یک سامانه ترابری به‌طور کلی، شامل شبکه‌ها، وسایل نقلیه، افراد و کالاها است. هر کدام از اجزای سامانه ترابری مشخصات، ارگان‌ها، و گاهی آژانس‌های جداگانه دولتی دارند. اما فناوری اطلاعات قادر است تمامی این اجزا را به صورت یک سامانه یکپارچه درآورد .
گردشگری هوشمند
مفهوم "هوشمند"، که اساساً از سیستم‌ها و فرایندهای یکپارچه برای یافتن راه حل استفاده می‌کند، می‌تواند از یک محصول / خدمات در سطح خرد، به یک شهر / ملت در سطح کلان توسعه یابد. به همین ترتیب، یک شهرک هوشمند جامعه ای است که در آن شهروندان، بنگاه‌های تجاری، موسسات دانش و موسسات شهری با همکاری یکدیگر برای دستیابی به یکپارچگی و کارایی سیستم، مشارکت شهروندان و به‌طور مستمر کیفیت زندگی را بهبود می‌بخشند. در زمینه گردشگری، مقاصد هوشمند شهری را قادر می‌سازند که به یک گزاره فروش منحصر به فرد دست یابد و تجربه کلی توریست‌ها در بازدید از مقصد را جالب تر و راحت کند. این ادبیات تأکید می‌کند که استفاده از داده، کنترل و هماهنگی، و تکنولوژی (پروتکل‌ها، فرایندها، و زیرساخت‌های) تبدیل به پیش سازه ای برای ایجاد بازده بهتر، بهبود پایداری، توسعه اقتصادی، و افزایش کیفیت زندگی برای افراد ساکن و شاغل در شهر شده‌است. مقاصد بیشتر در جهت استقرار منابع برای ساخت شهرهایی هوشمند هستند که شامل توریسم هوشمند به عنوان جز جدایی ناپذیر سیستم‌ها و فرایندها می‌شوند. گردشگری هوشمند و سبز شدن آن به‌طور مستقیم با مفهوم شهر هوشمند مرتبط است. در حال حاضر، توسعه پایدار گردشگری هوشمند و مقاصد بیشتر در حال اولویت بندی آن به عنوان یک هدف راهبردی در فرایند برنامه‌ریزی گردشگری است. تأکید بیشتر بر برنامه‌ریزی و اجرای اقدامات پایدار از طریق راه حل‌های هوشمند شامل نهاده‌ای مختلف از جمله دولت، موسسات آموزشی و سایر ذینفعان است که موسسات بخش دولتی را در بر می‌گیرد. چنین ابتکاراتی در توسعه زیرساخت هم از ابعاد گسترده‌تر (در بخش‌های مختلف) و دیدگاه‌های محدودتری گسترش یافته‌اند، که دومی به‌طور خاص مربوط به توریسم است. این امر ممکن است در مورد طرح‌های توسعه ای خاص که شامل فرودگاه‌های هوشمند، هتل‌های هوشمند و حمل و نقل هوشمند است دیده شود که شامل راه‌های هوایی، راه‌های آبی و سیستم‌های حمل و نقل سطح می‌باشد.