خرس قطبی
خرس قطبی یک پستاندار دریایی به‌شمار می‌رود چون بیشتر ماه‌های سال را در آب به سر می‌برد. اما تنها پستاندار دریایی زنده است که دست و پاهای بسیار قوی دارد و می‌تواند مسافت‌های طولانی را راه برود یا بدود. خرس‌های قطبی بیشتر دوست دارند در یخ دریا که سطح آب‌های فلات‌قاره را پوشانده و مجمع‌الجزایر شمالگان زندگی کنند. به این مناطق «حلقه‌های زندگی شمالگان» گفته می‌شود؛ چون از نظر زیستی نسبت به آب‌های عمیق شمالگان پربارترند. خرس‌ها هر چند وقت یک بار به جاهایی که یخ دریا به آب منتهی می‌شود می‌روند چون می‌توانند در آنجا به شکار فُک‌ها که غذای اصلی شان است بپردازند. در محیط زندگی آن‌ها دسترسی به آب شیرین بسیار محدود است چون بخش زیادی از آن به شکل برف است. خرس‌های قطبی می‌توانند طی یک فرایند زیستی از چربی سطح بدن فُک‌ها، آب تولید کنند از این رو خرس‌های قطبی بیشتر در مناطقی دیده می‌شوند که فک‌ها در آن بیشترند. سالانه با تغییرات فصلی میزان یخ‌های منطقه تغییر می‌کند و این امر باعث کوچ فک‌ها می‌شود و در نتیجه خرس‌های قطبی هم به دنبال آن‌ها کوچ می‌کنند. در مناطقی مانند خلیج هادسون و خلیج جیمز، یخ‌ها به‌طور کامل آب می‌شود از این رو خرس‌ها مجبورند به خشکی روند و چند ماه صبر کنند تا دوباره آب دریا یخ بزند.
اردک سرسفید
اردک سرسفید از پراکندگی بالایی در جهان برخوردار نیست و مناطقی در شمال غربی آفریقا، خاور میانه، آسیای مرکزی و برخی نقاط جنوبی و جنوب غربی اروپا زیستگاه آن را تشکیل می‌دهد. بدین ترتیب می‌توان این پرنده را در تالاب‌ها، دریاچه‌ها و نیزارهای بخش‌هایی از روسیه، قزاقستان، ازبکستان، مغولستان، ارمنستان، ایران، افغانستان، ترکیه، مجارستان، جنوب اسپانیا، الجزایر و تونس مشاهده نمود. دریاچه‌ها و استپ‌های شمال قزاقستان (ساریارکا) و دریاچه بوردور در ترکیه از مهمترین نواحی زمستان‌گذرانی اردک سرسفید به‌شمار می‌آیند.