اراک
در دوران قاجار شهر اراک، پس از ساخت به عنوان حکومت‌نشین ولایت عراق برگزیده شد. در دوره پهلوی، بر پایه نخستین قانون تقسیمات کشوری و وظایف فرمانداران و بخشداران (مصوب ۱۶ آبان ۱۳۱۶ خورشیدی)، اراک یکی از ۱۳ شهرستان استان شمال بود. سپس بر پایه دومین قانون تقسیمات کشوری و وظایف فرمانداران و بخشداران (مصوب ۳ بهمن ۱۳۱۶ خورشیدی)، اراک در کنار زنجان جزء استان یکم قرار گرفت. اراک در ۱۹۶۳ میلادی از استان یکم جدا شد. در سال ۱۳۲۶ خورشیدی هم‌زمان با تشکیل استان مرکزی (به مرکزیت تهران)، شهر اراک نیز یکی از شهرهای این استان شد و در سال ۱۳۵۶ خورشیدی، مرکز استان مرکزی از تهران به اراک منتقل گردید. یک سال پس از آن استان تهران از استان مرکزی جدا شد. از آن زمان تاکنون شهر اراک به عنوان مرکز استان مرکزی در تقسیمات کشوری شناخته می‌شود.
شهرک صنعتی شماره ۱ اراک (قطب)
شهرک صنعتی شماره ۱ اراک که به دلیل مجاورت با قطب صنعتی به شهرک قطب نیز معروف می‌باشد در شهرستان اراک و به فاصله حدوداً ۵ کیلومتری جنوب‌شرق شهر اراک و در جنوب شرکت آلومینیوم ایران (ایرالکو) واقع گردیده‌است. مساحت این شهرک معادل ۴۸٫۶ هکتار و سطح کاربری اراضی صنعتی آن تقریباً ۲۸٫۷ هکتار می‌باشد که ۱۶۰ واحد صنعتی در آن مستقر هستند. این شهرک در فاصله تقریبی ۷ کیلومتری مسیر راه‌آهن سراسری و در کنار جاده اصلی اراک به تهران و جاده خمین قرار دارد. همچنین فاصله این شهرک تا گمرک اراک ۱ کیلومتر و تا فرودگاه اراک ۱۰ کیلومتر می‌باشد.