آسایش گرمایی
رطوبت نسبی، نسبت میزان بخار آب هوا به میزان بخار آبی که هوا می‌توانست در دما و فشار خاصی داشته باشد. در حالیکه بدن انسان دارای سنسورهایی بر روی پوست است که برای حس کردن گرما و سرما به صورت مؤثری کار می‌کنند، رطوبت نسبی (RH) به صورت غیر مستقیم حس می‌شود. تعرق، مکانیسم اتلاف گرمایی مؤثر است که با فرایند تبخیر از پوست کار می‌کند. اما در RH (رطوبت نسبی) بالا، هوا تقریباً ماکزیمم بخار آبی که می‌تواند داشته باشد را دارد، بنابراین تبخیر، و در نتیجه اتلاف گرما کاهش می‌یابد. از طرف دیگر، محیط‌های بسیار خشک (RH<20-30%) به دلیل تأثیرشان بر غشای مخاطی نامناسب هستند. سطح پیشنهادی رطوبت درونی در محدودهٔ ۳۰ تا ۶۰٪ در ساختمان‌های دارای تهویه می‌باشد. اما استانداردهای جدید از قبیل مدل تطبیقی، رطوبت پایین‌تر و بالاتری را بسته به دیگر فاکتورهای درگیر در آسایش فراهم می‌کنند.
چرخه هواکره
در قسمت‌های استوایی هوای گرم به دلیل چگالی پایین تر بالا می‌رود اما وقتی به ارتفاع بالایی رسید به دلیل غلظت کم هوا دمایش رفته رفته که می‌شود تا اینکه به خاطر افزایش چگالی (یادانسیته نسبت به آب) به طرف پایین حرکت می‌کند. همچنین زمانی که این جبهه‌های هوای گرم و مرطوب در هنگام بالا رفتن به هم برخورد کنند سرد می‌شوند و باران‌های شدیدی را به وجود می‌آورند که در مناطق استوایی دیده می‌شود. زمانی که دوباره هوای سرد به سمت پائین حرکت می‌کند به دلیل حرکت انتقالی زمین به دور خورشید این جریانات هوایی به سمت غرب منحرف می شوندو سلول‌های چرخشی را می‌سازند. زمین دارای ۶ سلول خورشیدی است.