ترانه انقلابی
ترانه و سرودهای انقلابی در جهت تشویق و روحیه بخشیدن به جامعه ای ست که خواهان تغییر و نظمی نو می‌باشد و امید و آرزوهای خود را در این ترانه‌ها بازمی‌یابد. ترانه‌های انقلابی بخش قابل توجهی از تبلیغات سیاسی را تشکیل می‌دهند. متن این‌گونه ترانه‌ها اغلب به عنوان یک حرکت اعتراضی یا انقلابی در نظر گرفته می‌شود. این‌گونه ترانه‌ها برای همبستگی با جوامع سیاسی به‌وجود می‌آید. متن این دسته از ترانه، بعضاً به‌طور خودجوش از دل جامعه جوشیده‌است و برخی هم توسط نویسندگان برجسته ای مانند برتولت برشت نوشته شده‌است. آهنگ‌های انقلابی اغلب یک دولت مشخصی را مورد هدف قرار می‌دهد.
سرود ملی ایران
این اثر توسط یوهان اشتراوس (پسر) در پاییز ۱۸۶۴ ساخته شده‌است. در سال ۱۸۷۳ زمانی که ناصرالدین شاه برای بازدید از نمایشگاه جهان به وین رفته بوده یک گروه موسیقی نظامی که نتوانسته بودند سرود ملی ایران را پیدا کنند، به جای آن این مارش را برای ورود شاه اجرا کردند. همچنین میرزا رضاخان دانش برای این مارش شعری به زبان فرانسوی سروده بوده‌است و در آلبوم‌های نت به‌دست‌آمده از کاخ گلستان که متعلق به دوران قاجار می‌باشند عنوان این مارش، «سرود ملی ایران» ذکر شده‌است.