میدان آزادی (کرمانشاه)
نام این میدان در بدو تأسیس "میدان شاهپور" بود. پس از انقلاب بهمن ۱۳۵۷ مردم نام آن را به "میدان آزادی" تغییر دادند. با این وجود به سبب آنکه در گذشته این مکان جایگاه گاراژها،‌ تعمیرگاه‌ها و نیز محل توقف اتوبوس‌ها و خودروها به مقصد تهران و شهرهای شرقی بود و کارکرد ترمینال را برای شهر بر عهده داشت، هنوز هم در میان مردم با نام "گاراژ" شناخته می‌شود.
میدان آزادی (کرمانشاه)
خیابان مدرس کرمانشاه در سال ۱۳۱۴ به عنوان خیابان اصلی این شهر و به عنوان مسیری برای رفت‌وآمد اتوموبیل، از ورودی شهر در شمال شرقی به جنوب غربی آن احداث شد. تا سال ۱۳۳۵ مکان کنونی میدان آزادی همچنان با باغ‌های محلهٔ فیض‌آباد پوشیده شده‌بود. با این حال با افزایش استفاده از خودرو، تغییراتی اساسی در معابر ایجاد شد. ورودی شهر کرمانشاه در آن زمان در شمال شرقی شهر نیز به مکانی برای تعمیرگاه‌های خودرو و نیز ترمینالی غیررسمی برای اتوبوس‌ها و خودروهای سواری تبدیل شد. تا اوایل دههٔ ۱۳۵۰ این ناحیه از شهر به عنوان نقطهٔ اتصال کرمانشاه به جادهٔ قدیم تهران ایفای نقش می‌کرد و «گاراژ» نامیده می‌شد. در آن زمان ناحیه‌ای منفصل در شمال شرقی کنونی شهر در جوار کوه طاق‌بستان شروع به رشد کرد و احداث بلوار طاق‌بستان نیز به کشیده‌شدن توسعهٔ شهر در آن جهت جغرافیایی شتاب بخشید. در اوایل دههٔ ۱۳۵۰ و در سال‌های ۱۳۴۹ تا ۱۳۵۱ که امان‌الله کیهان شهردار کرمانشاه بود، فاصلهٔ میان ورودی شهر تا ابتدای کوی ۶ بهمن (۲۲ بهمن کنونی) و از آنجا تا ابتدای بلوار طاق‌بستان به صورت بلواری جدید درآمد و منطقهٔ پر رفت‌وآمد گاراژ نیز با انتقال تعمیرگاه‌ها و گاراژهای اتوبوس‌های مسافربری به صورت میدانی جدید به مساحت ۴۰ هزار مترمربع بازپیرایی شد. در بازپیرایی این میدان یک زیرگذر پیادهٔ تجاری و یک سن تئاتر برای نمایش‌های خیابانی در آن پیش‌بینی شد. در سال ۱۳۷۳ "بازار روز آزادی" در ضلع شرقی میدان آزادی ساخته شد.