لاله بیشه‌زار
لالهٔ بیشه‌زار نام یکی از گونه‌های سردهٔ لاله است. این گیاه در حدود ۲۵ سانتیمتر ارتفاع دارد و گل‌های آن زرد رنگ و از خارج سه قطعه خارجی گل پوش دارای خطوط سبز متمایل به بنفش است همچنین غنچهٔ واژگون واقع بر روی یک دمگل بلند، وجه تمایز این گونه به شمار می‌رود. این گونه بطور کلی در قسمت‌های بالای جنگل سمت شمالی سلسله جبال البرز می‌روید ولی در بعضی از دره‌های داخلی نیز دیده شده است و به نظر می‌رسد که لالهٔ نسبتاً کمیابی باشد. گونهٔ دیگری به نام لاله ارومیه در شمال دریاچه ارومیه شرح داده شده‌است که شبیه به گونهٔ فوق ولی کوچکتر بوده و دارای چند گل بر روی یک ساقه می‌باشد و قطعات گل پوش آن نیز در سمت خارج قهوه‌ای‌تر است. این گیاه در حال حاضر یکی از گونه‌های کاملاً متداول پرورش یافته در اروپا می‌باشد ولی هرگز بطور مجدد در ایران و منطقهٔ رویشی خود جمع‌آوری نگردیده و بر همین اساس اطلاعات در مورد حالت خودروی آن کم است.
لاله (تبریز)
محلهٔ لاله در جنوب غرب شهر تبریز واقع شده و از سمت شمال به محلهٔ خطیب، از سمت جنوب به محلهٔ رواسان، از سمت شرق به محلهٔ گازران و از سمت غرب به جادهٔ مراغه محدود می‌شود. این محله باغ‌ها و چشمه‌های آب معدنی متعددی را در خود جای داده است که متأسفانه امروزه اکثراً آن‌ها تخریب یا خشک شده‌اند ولی از آن‌هایی که هم‌اکنون هم جاری هستند می‌توان به چشمه‌های (شفا گولی )(دره گولی)(شنبل گولی)«دول دول» (DOL DOL)، خانیم سوئی (KHANIM SUEE)، شفاء گؤلی (SHAFA GOLI)، فرجار (FARAJAR)، دره گؤلی (DARA GOLI)، جک گؤلی (jak GOLI)، باباخدر (BABA KHDR)، دایچا گولی (DAICHA) و قیرخ ایاخ (چهل پله) ... اشاره کرد. در مورد حفر چاه‌ها (KOUL) و منبع اصل این بولاغ‌ها طبق نظر ریش سفیدان محله مبدأ چاه‌های این چشمه‌ها به کوه‌های لاله می‌رود و تا چندین سال پیش که این چشمه‌ها به همراه خاصیت خاک این منطقه عامل اصلی رونق کشاورزی بودند هر ساله مسیر آب چاه‌های این چشمه‌ها را تمیز می‌کردند.