ترانه انقلابی
ترانه و سرودهای انقلابی در جهت تشویق و روحیه بخشیدن به جامعه ای ست که خواهان تغییر و نظمی نو می‌باشد و امید و آرزوهای خود را در این ترانه‌ها بازمی‌یابد. ترانه‌های انقلابی بخش قابل توجهی از تبلیغات سیاسی را تشکیل می‌دهند. متن این‌گونه ترانه‌ها اغلب به عنوان یک حرکت اعتراضی یا انقلابی در نظر گرفته می‌شود. این‌گونه ترانه‌ها برای همبستگی با جوامع سیاسی به‌وجود می‌آید. متن این دسته از ترانه، بعضاً به‌طور خودجوش از دل جامعه جوشیده‌است و برخی هم توسط نویسندگان برجسته ای مانند برتولت برشت نوشته شده‌است. آهنگ‌های انقلابی اغلب یک دولت مشخصی را مورد هدف قرار می‌دهد.
سرود جمعی
سرودها در اصل نوعی موسیقی مذهبی بودند. در کلیسای انگلستان به دنبال نیایش صبح و عصر سرود خوانده می‌شود. چندین سرود در مراسم تاج گذاری انگلیس گنجانده شده‌است. محتوای این سرودها از کتاب مقدس یا در برخی موارد از نیایش‌ها گرفته می‌شوند و موسیقی سرود به‌طور کلی مفصل تر و متنوع تر از مزامیر یا آهنگ‌های نیایش است. سرود کلیسای آنجلیکن که برای یک گروه کر آموزش دیده به جای جماعت سروده می‌شود، شبیه به سرودهای چندصدایی در کلیساهای کاتولیک و لوتر است اما نشان دهنده یک فرم موسیقی در اصل انگلیسی است.