ستاره ولف–رایه
در سال ۱۸۶۷ میلادی در رصدخانهٔ پاریس دو نفر به نام‌های چارلز ولف و جرج رایه هنگامی که طیف‌های بسیاری از ستارگان صورت فلکی دجاجه را رمزگشایی می‌کردند سه ستارهٔ ناشناس را یافتند. هنگامی که طیف این ستارگان را رمزگشایی کردند، برخلاف خطوطی جذبی عادّی و باریک معمولی خطوط غیر عادّی نشری پهنی را در طیف‌های آنان دیدند. در طیف بیشتر ستارگان در پی حضور عنصرها در لایه‌های بالایی که پرتو را در دامنهٔ ویژه‌ای جذب می‌کنند، خطوط جذبی دیده می‌شود. شمار ستارگان با خطوط نشری بسیار کم است؛ بنابراین این ستارگان آشکارا غیرعادی بودند.
اخترلرزه‌شناسی
با کمک این شاخه از اخترشناسی می‌توان در نهایت به چگونگی ساختار درونی ستارگان با بررسی لرزش‌های تپش گونه ئی که دارند پی برد. بازخوانی طیف فرکانسی این لرزه‌ها٫ ساختارهای درونی ستاره را آشکار می‌سازد. علاوه بر این؛ نیاز اخترلرزه‌شناسی به دقت و تفکیک‌پذیری بسیار بالای داده‌ها در همه روند کار، ویژگی‌های دانسته پیشین دربارهٔ ستارگان را بسیار دقیق تر و کامل تر کرده‌است.