بهبود زخم
هموستاز (لخته شدن خون): در طی چند دقیقه اول آسیب ، پلاکت های موجود در خون شروع به چسبیدن به محل آسیب دیده می کنند. آنها به شکل آمورف و مناسب تر برای لخته شدن تغییر می یابند و سیگنال های شیمیایی را برای تقویت لخته آزاد می کنند. این منجر به فعال شدن فیبرین می شود که به شکل مشبک و به عنوان "چسب" عمل می کند تا پلاکت ها را به یکدیگر متصل کند. این باعث ایجاد لخته ای می شود که می تواند شکاف رگ خونی را ببندد ، باعث کند شدن و جلوگیری از خونریزی بیشتر می شود.
پورپورا
بیشتر نارسایی‌های انعقاد خون (هموستاز) به صورت خون‌ریزی زیرپوستی و کبودشدگی مخاطی نمود می‌یابد به‌ویژه اگر دلیل نارسایی لختگی خون کاهش شمار پلاکتهای خون (ترومبوسیتوپنی) یا ناکارآمدی پلاکتها باشد. این لکه‌های خون‌ریزی زیرپوستی (وگاه زیر مخاطی) که با فشار موضعی از بین نمی‌روند بسته به اندازه به نامهای پتشی، پورپورا و اکیموز نام‌گذاری می‌شوند. لکه‌های از ۲ میلی‌متر تا یک سانتی‌متر پهنا را پورپورا می‌نامند. بیشتر پورپورا در اندامهایی با افزایش فشار هیدرواستاتیک مانند پاها یا دور چشم (پلکها) بیشتر دیده می‌شود. لکه‌ها قرمز تا صورتی رنگ هستند.