قتل‌های زنجیره‌ای ایران
سابقهٔ فعالیت برخی از اصلاح‌طلبان در دستگاه اطلاعاتی جمهوری اسلامی در دههٔ شصت سبب شد که دامنهٔ افشاگری‌ها و پیگیری‌ها هیچ‌گاه به سال‌های دههٔ شصت (که اوج درگیری سیاسی و بعضاً نظامی جمهوری اسلامی و گروه‌های اپوزیسیون بود و طی آن هزاران نفر از اپوزیسیون زندانی، شکنجه و اعدام شده و ده‌ها نفر از مقامات جمهوری اسلامی نیز توسط برخی از گروه‌های اپوزیسیون ترور و کشته شدند) کشیده نشود. مطبوعات اصلاح‌طلب تنها به افشای قتل‌هایی که در دوران ریاست جمهوری هاشمی رفسنجانی روی داده بود پرداختند و خصوصاً از نزدیک شدن به واقعهٔ اعدام زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷ به شدت پرهیز می‌کردند. علت عدم انتشار روزنامهٔ اصلاح طلب آریا مصاحبه‌ای با عزت‌الله سحابی اعلام شد که وی در آن ریشهٔ قتل‌های زنجیره‌ای را در اعدام زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷ دانسته بود. حسین‌علی منتظری تنها مقام حکومتی بود که به اعدام‌ها اعتراض کرد.
کشتار اگسا
کشتار اگسا عنوان قتل عام سیاسی مخالفان حزب دموکراتیک خلق افغانستان در سال‌های ۱۳۵۷ تا ۱۳۵۸ خورشیدی در زندان پلچرخی کابل است که در آن اداره اطلاعاتی افغانستان یا AGSA/اگسا به رهبری اسدالله سروری به روایتی نزدیک به ۱۲۰۰۰ تن و به روایتی دیگر نزدیک به ۵۰۰۰ تن را اعدام کرده‌است. بسیاری از قربانیان اگسا هیچ‌گاه شهرت، اتهام یا تاریخ کشته شدن شان تا سال ۱۳۹۲ خورشیدی منتشر نشد. هزاران خانواده افغان در این مدت هیچ خبری از زنده یا مرگ بستگان خود نداشتند، اما دادستانی هلند روز چهارشنبه ۲۶ سنبله/شهریور ۱۳۹۲ فهرستی از قربانیان کشتار اگسا در ۴ ماه آخر سال ۱۳۵۷ و ۵ ماه نخست سال ۱۳۵۸ را منتشر کرد. این فهرست در روزنامه هشت صبح در افغانستان نیز چاپ شده‌است.