اسکاندیناوی
سلطه مسیحیت بر اسکاندیناوی هنگامی موفقیت‌آمیز قلمداد شد که در هر سه پادشاهی موجود در آن، پادشاهان مسیحی به شکل پیاپی بر تخت سلطنت تکیه زدند. این اتفاق نخستین بار در دانمارک با به قدرت رسیدن جانشینان کانوت بزرگ سپس در نروژ توسط ماگنوس خوب و اواخر سده یازدهم در سوئد به وسیله اینگه محقق گشت. سازمان یافته بودن شدید مسیحیت در مقابل نبودن بدنه منسجمی در عقاید پاگانیسم و تجزیه و اضمحلال عقاید پیشین نزد مردم اسکاندیناوی را می‌توان دلیل غلبه دین جدید دانست. از طرفی مسیحیت تمامی ویژگی‌های مقدس عقاید پیشین خصوصاً آن‌هایی را که به نفع پادشاهان بود از جمله اعطای قربانی، را نفی نکرد. به شکلی که یکی از حاکمان ایسلند با وجود گرویدن به مسیحیت، در مواقع مختلف همچنان از خدای ثور طلب استمداد می‌نمود. با توجه به دور افتاده بودن و سختی ارتباطات در نواحی کوهستانی، با وجود مسیحی شدن اغلب جمعیت مناطق ساحلی در نروژ، تقریباً همه ساکنان مناطق داخلی تر تا سده یازدهم همچنان بر عقاید پیشین خود بودند.
کراتون
پژوهشگران همچنین توانسته‌اند گذشته سنگواره‌های حیات کهن در صخره‌های کراتونی اسکاندیناوی را با دوران زیست‌پذیری که به کمک گاه‌شماری گرمایی تعیین شده بودند مرتبط کنند. این یافته نشان می‌دهد که می‌توان از گاه‌شماری گرمایی برای یافتن مناطقی که قدیمی‌ترین پیشینه زیستی ریزسازواره‌های زیرسطحی را دارند استفاده کرد. نقاطی مثل شرق فنلاند، گرینلند و احتمالاً بخش‌هایی از کانادا از لحاظ وجود شرایط زیست‌پذیر به مدت یک میلیارد سال یا شاید بیشتر توجه دانشمندان را به‌طور خاص جلب کرده‌اند. پژوهش‌های سال‌های اخیر جای تردیدی باقی نمی‌گذارند که ریزسازواره‌ها در عمق چند کیلومتری صخره‌های شکسته بخش‌های قاره‌ای و اقیانوسی زمین زندگی می‌کنند و این پیشینه زیستی مربوط به میلیون‌ها سال پیش است.