موش آزمایشگاهی
بیشتر موش‌های آزمایشگاهی، ترکیبی از زیرگونه‌های مختلف هستند. موش‌های آزمایشگاهی می‌توانند تنوعی از رنگ‌های پوششی، از جمله agouti، سیاه و زال داشته باشند. بسیاری (اما نه همه ی) نژادهای آزمایشگاهی inbred هستند. نژادهای مختلف با ترکیب‌های خاصی از رقم – حرف شناسایی می‌شوند؛ برای مثال C57BL/6 و BALB/c.. اولین نژادهای inbred این چنینی در سال ۱۹۰۹ توسط Clarence Cook Little که در ترویج موش به عنوان یک ارگانیسم آزمایشگاهی تأثیرگذار بود، تولید شدند. در سال ۲۰۱۱، حدود ۸۳٪ از جوندگان آزمایشگاهی در ایالات متحده، موش‌های آزمایشگاهی C57BL / 6 بودند.
موش بیور
موش بیور یا نوتریا جانوری از راستهٔ جوندگان است. این جونده گاه ممکن است با موش صحرایی بزرگ، یا سگ آبی کوچکی اشتباه گرفته شود. موش بیور دندان‌های نیش زردرنگ بزرگی دارد. نوتریا در اصل بومی آمریکای جنوبی است ولی اخیراً به آمریکای شمای، اروپا، آسیا و آفریقا نیز برده شده‌است. این جانوران در لانه‌ای در کنار جریان آب زندگی می‌کنند و از گیاهان رودخانه‌ای تغذیه می‌کنند. نوتریا که از مزارع پرورش نوتریا در باکو گریخته بودند به‌طور کم در حوالی رود ارس بومی شدند.