جلبک دریایی خوراکی
جلبک‌های دریایی غنی از پلی‌ساکاریدهایی هستند که به‌طور بالقوه می‌توانند به عنوان ترکیبات عملکردی پری‌بیوتیک برای کاربردهای مرتبط با سلامت انسان و حیوانات مورد استفاده قرار گیرند. پری‌بیوتیک‌ها، ترکیبات غیرقابل هضم و تخمیرشده انتخابی هستند که رشد و/یا فعالیت میکروبیوتای مفید روده را تحریک می‌کنند که به نوبه خود فواید سلامتی را برای میزبان به همراه دارد. علاوه بر این، چندین متابولیت ثانویه مانند ترپنوئیدها، اکسی لیپین‌ها، فلوروتانین‌ها، هیدروکربن‌های فرار و محصولات با منشأ بیوژنتیکی مخلوط ساخته می‌شوند؛ بنابراین، جلبک‌ها را می‌توان به‌عنوان یک منبع طبیعی تغذیه‌ای، بسیار مورد توجه قرار داد، زیرا حاوی ترکیباتی با فعالیت‌های زیستی متعدد بوده و می‌توانند به‌عنوان یک عنصر کاربردی در بسیاری از فناوری‌ها، مثلاً برای به‌دست آوردن غذاهای فراسودمند مورد استفاده قرار گیرند. پلی‌ساکاریدهای موجود در جلبک‌های دریایی، ممکن است توسط آنزیم‌های باکتری‌های طبیعی روده در انسان متابولیزه شوند. میزان این آنزیم‌ها، به‌دلیل مصرف بالای جلبک‌های دریایی، در مردم ژاپن، بالاتر است.
اسکرابر جلبک
در سه نسخه از کتاب او، دینامیک آکواریا، دکتر آدی، جزییات کار خود را دقیق توصیف کرد و در اصول علمی، ملاحظات فیزیکی، شیمیایی و بیولوژیکی را برای ساخت یک سیستم زیست‌محیطی در محفظه از اندازه آکواریوم یا میکروکوزم (تا ۵۰۰۰گالن),و یا mesocosm اندازه (بیشتر از ۵۰۰۰ گالن). او در توصیف اسکراب جلبک دریایی که طراحی کرده بود، توضیح داد که حذف مواد مغذی اضافی تنها عملکرد آن نیست با کار کردن اسکرابر در شب هنگامی که مخزن اصلی به مرحله تنفسی متفاوت منتهی شد (گیاهان اکنون اکسیژِن را جذب کرده و تولید نمی‌کنند),اسکرابر سطح اکسیژن را حفظ کرده و با جلو گیری از بالا بردن دی اکسید کربن از ایجاد ساختن، با استفاده از PH تأثیر می‌گذارد.