رابرت دنیرو
دنیرو در بخش منهتن نیویورک به دنیا آمد و بازیگری را در اچ‌بی استودیو، هنرستان استلا آدلر و اکتورز استودیو لی استراسبرگ فرا گرفت. نخستین نقش مهم او در "تبریکات" (۱۹۶۸) بود و سپس با ایفای نقش یک بازیکن بیسبال در درام ورزشی "طبل را آهسته بزن" (۱۹۷۳) به شهرت رسید. نخستین همکاری او با اسکورسیزی "خیابان‌های پایین شهر" (۱۹۷۳) بود که در آن نقش جنایتکاری را ایفا می‌کند. سپس با ایفای نقش جوانی ویتو کورلئونه در حماسی جنایی "" (۱۹۷۴) که برایش جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را به همراه داشت، به بازیگری برجسته تبدیل شد. بازی در نقش تراویس بیکل در "راننده تاکسی" (۱۹۷۶) و سرباز جنگ ویتنام در درام "شکارچی گوزن" (۱۹۷۸) منجر به نامزد شدن او برای دریافت جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد شد.
فیلم‌شناسی رابرت داونی جونیور
رابرت داونی جونیور بازیگر آمریکایی است که در فیلم‌ها و سریال‌های پرشماری نقش داشته‌است. او اولین بازی خود را در فیلم پدرش به نام "پوند" تجربه کرد. در دههٔ ۱۹۸۰ داونی به عنوان برت پک در نظر گرفته شد. او در فیلم‌های "توف توربو" (۱۹۸۵)، "علوم عجیب" با آنتونی مایکل هال (۱۹۸۵)، "بازگشت به مدرسه" با رادنی دنگرفیلد (۱۹۸۶)، "کمتر از صفر" با اندرو مک‌کارتی (۱۹۸۷) و "جانی خوب است" دوباره با هال (۱۹۸۸) بازی کرد. داونی همچنین در فیلم‌های "معتقد واقعی" (۱۹۸۹) و "یحتمل" (۱۹۸۹) درخشید. او عضو تیم بازیگران نمایش تلویزیونی "پخش زنده شنبه شب" در سال ۱۹۸۵ نیز بود.