مکینتاش پاور
اپل در ابتدا پردازنده‌هایی از جمله پردازنده‌های MIPS Technologies، سان و Acorn Computers (پردازنده‌های RISC معماری ARM آنها که در آیفون ۱۹۹۳ اپل نیوتون، آی پاد ۲۰۰۱ و ۲۰۰۷ آیفون ۲۰۰۷ مورد استفاده قرار می‌گیرند) و همچنین i860 اینتل را مورد بررسی قرار داد. مذاکرات با سان شامل این شرط بود که سان از رابط مکینتاش برای رایانه‌های اسپارک خود استفاده کند و در ازای آن اپل از پردازنده‌های SPARC Sun در مکینتاش استفاده کند. این معامله به دلیل نگرانی اپل مبنی بر اینکه سان نمی‌تواند به اندازه کافی پردازنده تولید کند، لغو شد. مذاکرات با MIPS برای استفاده از پردازنده R4000 نیز شامل این شرط بود که رابط مکینتاش به عنوان جایگزینی برای Advanced Computing Environment در دسترس باشد. این معامله همچنین به دلیل شریک بودن مایکروسافت در کنسرسیوم ACE و همچنین نگرانی در مورد توانایی تولید بهم خورد. i860 اینتل به دلیل پیچیدگی زیاد از نظرات حذف شد. اپل پردازنده IBM POWER1 را به عنوان یک گزینه در نظر نگرفت، زیرا معتقد بود که IBM مایل به صدور مجوز برای اشخاص ثالث نیست.
اپل
اپل در ۱۰ ژانویه ۲۰۰۶ نخستین رایانه‌هایش را با پردازنده اینتل ارائه کرد. لپ‌تاپ تازه مک‌بوک پرو جایگزین سری قدیمی PowerBook شده‌است که حدود ۴ برابر سریعتر است و آی‌مک تازه که ۲ تا ۳ برابر سریعتر شده‌است. هر دو از پردازنده‌های اینتل با تکنولوژی Core Duo استفاده می‌کنند. مشارکت اپل و اینتل یک اصطلاح تازه را میان کاربران رایانه به وجود آورده‌است، مکتل “Mactel” در جواب عبارت “Wintel” که به رایانه‌هایی که با پردازنده اینتل و سیستم‌عامل ویندوز کار می‌کردند اطلاق می‌شد ساخته شده‌است. البته این عبارت هیچگاه توسط یک مقام رسمی دو شرکت استفاده نشده‌است و بیشتر در میان طرفداران رواج پیدا کرده‌است.