کانادا
زبان فرانسه زبان مادری حدود ۶٫۶ میلیون کانادایی است. بیشتر فرانسوی‌زبانان در استان کبک زندگی می‌کنند، اما در حدود ۱ میلیون نفر از آن‌ها در استان‌های دیگر کانادا به سر می‌برند. حدود ۷۶ درصد از فرانسوی‌زبانان بیرون استان کبک، در استان‌های انتاریو و نیوبرانزویک زندگی می‌کنند. زبان فرانسوی به همراه زبان انگلیسی، دو زبان رسمی در کشور کانادا محسوب می‌شوند. در سال‌های اخیر مهاجرت به کانادا افزایش چشمگیری داشته‌است و افراد بسیاری از سراسر جهان برای زندگی به این کشور سفر می‌کنند. امنیت بالا، ثبات اقتصادی، برخورداری از نظام آموزشی برجسته و تنوع قومی از جمله دلایلی است که مهاجرت به کانادا را چنین پرطرفدار ساخته‌است. در واقع طبق آخرین نظرسنجی مؤسسه گالوپ مردمان کانادا بیشترین میزان پذیرش را نسبت به مهاجران داشته و تأثیر آن‌ها را در اقتصاد و فرهنگ کشور خود امری مثبت می‌دانند.
از این کران تا آن کران
این عبارت را نخستین بار «مجلس قانون‌گذاری ساسکاچوان» بر روی گزر نمادین و رسمی خود حک کرد. پس از آن «سِر جوزف پوپ» که در آن زمان، دبیرِ اولِ وزارت امور خارجه بود، پیشنهاد داد تا از این عبارت، به عنوان شعارِ ملی کشور کانادا استفاده شود. «سِر جوزف پوپ» یکی از چهار نفری بود که از طرفِ دولت فدرال، مأمور شده بودند تا یک «آرم ملی» برای کشور کانادا طراحی کنند. آرم اولیه کشور کانادا در آن هنگام، فاقد هرگونه شعار ملی بود. یکی از اعضاء این کمیتهٔ چهارنفری، پیشنهاد کرد شعار ملی، عبارتِ «"در یادها، با امید"» باشد، اما عبارتِ پیشنهادی «سِر جوزف پوپ» بیشتر مورد توجه واقع شد. پیش‌نویس اولیه این شعار، در ۲۱ آوریل ۱۹۲۱ مورد تصویب قرار گرفت و سپس در تاریخ ۲۱ نوامبر ۱۹۲۱ میلادی، مورد تأیید رسمی جرج پنجم واقع شد.