اخلاق هنجاری
اخلاق هنجاری (Normative Ethics) شاخه‌ای از فلسفه اخلاق است که به پرسش‌هایی از قبیل "فرد چگونه باید از لحاظ اخلاقی عمل کند؟" می‌پردازد. اخلاق هنجاری با فرااخلاق تفاوت دارد، زیرا معیارهای درستی و غلط بودن عمل را بررسی می‌کند، درحالیکه فرااخلاق به مطالعه مفهوم زبان اخلاقی و متافیزیک حقایق اخلاقی می‌پردازد.
رفتار هنجاری
رفتار هنجاری رفتاری است که می‌تواند برای یک فرد طبیعی قلم داد شود (نرمال درون فردی) که آن را سازگار با اکثریت کنش‌های معمول آن شخص می‌کند. از رفتار هنجاری برای توصیف رفتارهای فرد که مطابق با کنش‌های رایج جامعه (که به عنوان اهم‌نوایی نیز شناخته می‌شود) است نیز استفاده می‌شود. تعاریف عادی بودن در افراد به نسبت زمان، مکان و شرایط متفاوت است و با تغییر معیارها و هنجارهای اجتماعی تغییر می‌کند. رفتار طبیعی معمولاً نقطه مقابل نابهنجاری شناخته می‌شود. در ساده‌ترین شکل، عادی بودن به عنوان رفتاری خوب قلمداد می‌شود در حالی که نابهنجاری بد انگاشته می‌شود. این که شخصی تحت عنوان عادی یا غیرعادی شناسایی شود، می‌تواند پیامدهای اجتماعی خاصی را برایش به ارمغان آورد، از جمله اینکه دچار محرومیت اجتماعی شده یا دچار بدنامی اجتماعی گردد.