انجمن ماکس پلانک
انجمن ماکس پلانک که در ۲۶ فوریه ۱۹۴۸ توسط تعدادی از فیزیکدانان اتمی آلمان مانند ورنر هایزنبرگ و اتو هان تأسیس گردید، جایگزین انجمن قیصر ویلهلم برای توسعه علوم است، که در سال ۱۹۱۱ ایجاد شده بود. مؤسسه‌های ماکس پلانک در زمینه‌های علوم طبیعی به ویژه فیزیک، زیست‌شناسی، علوم انسانی و علوم اجتماعی به پژوهش‌های پایه می‌پردازند. انجمن ماکس پلانک با دانشگاه‌های مرتبط با خود دانشکده‌های پژوهشی ماکس پلانک (Max-Planck-Research-Schools) را بنا نهاده‌است (۱۶ دانشکده). محققین شاغل در موسسات انجمن ماکس پلانک تا به حال موفق به دریافت 22 جایزه نوبل شده‌اند. این تعداد جایزه نوبل توسط هیچ انجمن تحقیقاتی دیگر در دنیا دریافت نشده‌است.
انجمن فیزیک آلمان
در سال ۱۹۹۰ هر دو انجمن فیزیک آلمان یعنی (die DPG و die Physikalische Gesellschaft der DDR) با یکدیگر ادغام شدند. محل جدید جلسات انجمن در باد هونف است. دفتر اصلی آن نیز در همان جا قرار دارد که از سال ۲۰۰۴ دکتر برنهارد نونر مدیریت آن را بدست دارد. از سال ۱۹۷۶ این انجمن به عنوان مرکز فیزیک باد هونف مرکز نشست‌ها و کنفرانس‌های فیزیک شد. دی‌پی‌جی خود را به عنوان یک سایت و تریبون فیزیک می‌بیند که فعالیت‌های غیرانتفاعی در زمینهٔ فیزیک انجام می‌دهد. این موسسه اساتید، دانشجوها، معلم‌ها، صنعت گران و هر شخص دیگری که به علم فیزیک علاقه‌مند است مانند خبرنگارهای علمی و مخترعان و نوآوران در فیزیک را دور هم جمع می‌کند. در حال حاضر دی‌پی‌جی ۹ برندهٔ جایزهٔ نوبل را در کارنامهٔ خود دارد. این جامعه همچنین اعضای سرشناسی چون آلبرت انیشتین، هرمان وان هلمهولتز و ماکس پلانک در عنوان رئیس انجمن داشته‌است. بودجهٔ دی‌پی‌جی به وسیلهٔ کمک‌های اعضای آن تأمین می‌شود.