مرسدس-بنز سی‌ال‌اس۶۳ آام‌گ
در سال ۲۰۱۳ و در نمایشگاه خودرو ژنو، دو مدل سفارشی‌شده از نسل دوم خودرو و نسخهٔ شوتینگ بریک آن با نام برابوس بی۶۳اس - ۷۳۰ رونمایی شد. توان این مدل‌ها، بود و گشتاورشان به می‌رسید. بیشینهٔ سرعت فنی این مدل‌ها، بود و در ۳٫۸ ثانیه، به سرعت ۱۰۰ کیلومتر بر ساعت، و در ۱۰٫۸ ثانیه به ۲۰۰ کیلومتر بر ساعت می‌رسیدند. با این وجود، به دلیل محدودیت چرخ‌ها، سرعت مدل شوتینگ بریک به محدود شده بود. برای خنک‌سازی خودرو، سامانهٔ ویژهٔ برابوس با نام «سامانهٔ بازتاب حرارت طلایی برابوس» روی این مدل نصب شده بود. از لحاظ ظاهری، نشان برابوس جای نشان مرسدس-بنز را گرفته بود و رینگ‌های ویژهٔ برابوس، جایگزین رینگ‌های پیش‌فرض شده بودند و در دو اندازهٔ ۱۹ و ۲۰ اینچ عرضه می‌شدند. برای داخل خودرو هم یک نمونه پوشش ویژه برابوس در دسترس بود. این مدل، از جعبه‌دندهٔ اسپیدشیفت پلاس ۷جی-ترانیک استفاده می‌کرد.
استریم‌لاین مدرن
رویداد تعیین‌کننده برای استریم‌لاین مدرن در ایالات متحدهٔ آمریکا، نمایشگاه جهانیِ شیکاگو (Chicago World's Fair) یا نمایشگاه بین‌المللی یک قرن پیشرفت (A Century of Progress International Exposition) در سال‌های ۱۹۳۴–۱۹۳۳ میلادی بود که این سبک را به عموم مردم معرفی کرد. خودروهای جدید با اقتباس از خطوط نرم کشتی‌های اقیانوس‌پیما و فضاپیماها، احساسی از کارایی، پویایی و سرعت را می‌دادند. جلوپنجره و شیشه‌های جلو به عقب متمایل شده بودند، خودروها عریض‌تر و متمایل به پایین و از ویژگی طرح آنها استفاده از منحنی‌های نرم و خطوط سرعت افقی بودند. برای مثال می‌توان به کرایسلر ایرفلو (Chrysler Airflow) (۱۹۳۴) و لندکروزر استودبیکر (Studebaker Land Cruiser) (۱۹۳۴) اشاره کرد. در ساخت قطعات خودروها همچنین از مواد جدیدی استفاده شده بود، از جمله: پلاستیک باکالیت (Bakelite)، فرمیکا (Formica)، شیشهٔ مات ویترولایت (Vitrolight Opaque Glass)، فولاد زنگ‌نزن (Stainless steel) و لعاب میناکاری (Vitreous Enamel) که ظاهری جدید و براق می‌داد.