اراک
در دوران قاجار شهر اراک، پس از ساخت به عنوان حکومت‌نشین ولایت عراق برگزیده شد. در دوره پهلوی، بر پایه نخستین قانون تقسیمات کشوری و وظایف فرمانداران و بخشداران (مصوب ۱۶ آبان ۱۳۱۶ خورشیدی)، اراک یکی از ۱۳ شهرستان استان شمال بود. سپس بر پایه دومین قانون تقسیمات کشوری و وظایف فرمانداران و بخشداران (مصوب ۳ بهمن ۱۳۱۶ خورشیدی)، اراک در کنار زنجان جزء استان یکم قرار گرفت. اراک در ۱۹۶۳ میلادی از استان یکم جدا شد. در سال ۱۳۲۶ خورشیدی هم‌زمان با تشکیل استان مرکزی (به مرکزیت تهران)، شهر اراک نیز یکی از شهرهای این استان شد و در سال ۱۳۵۶ خورشیدی، مرکز استان مرکزی از تهران به اراک منتقل گردید. یک سال پس از آن استان تهران از استان مرکزی جدا شد. از آن زمان تاکنون شهر اراک به عنوان مرکز استان مرکزی در تقسیمات کشوری شناخته می‌شود.
گیلی
گیلی در جنوب شرقی اراک و در قسمت چپ جاده اراک- خمین واقع است که با شهر اراک حدود ۲۲کیلومتر و با شهر خمین نیز حدود ۴۰ کیلومتر فاصله دارد، موقعیت این روستا در میان روستاهای اطراف بدین شکل است که روستای امان آباد در شمال، نور عین در مغرب، کودزر در جنوب غربی، حسن آباد در جنوب، رودباران مشرق و بالاخره جمالکه در شمال غربی گیلی قرار دارند.