اسکاندیناوی
سلطه مسیحیت بر اسکاندیناوی هنگامی موفقیت‌آمیز قلمداد شد که در هر سه پادشاهی موجود در آن، پادشاهان مسیحی به شکل پیاپی بر تخت سلطنت تکیه زدند. این اتفاق نخستین بار در دانمارک با به قدرت رسیدن جانشینان کانوت بزرگ سپس در نروژ توسط ماگنوس خوب و اواخر سده یازدهم در سوئد به وسیله اینگه محقق گشت. سازمان یافته بودن شدید مسیحیت در مقابل نبودن بدنه منسجمی در عقاید پاگانیسم و تجزیه و اضمحلال عقاید پیشین نزد مردم اسکاندیناوی را می‌توان دلیل غلبه دین جدید دانست. از طرفی مسیحیت تمامی ویژگی‌های مقدس عقاید پیشین خصوصاً آن‌هایی را که به نفع پادشاهان بود از جمله اعطای قربانی، را نفی نکرد. به شکلی که یکی از حاکمان ایسلند با وجود گرویدن به مسیحیت، در مواقع مختلف همچنان از خدای ثور طلب استمداد می‌نمود. با توجه به دور افتاده بودن و سختی ارتباطات در نواحی کوهستانی، با وجود مسیحی شدن اغلب جمعیت مناطق ساحلی در نروژ، تقریباً همه ساکنان مناطق داخلی تر تا سده یازدهم همچنان بر عقاید پیشین خود بودند.
تاریخ نروژ
دوران پیشاتاریخ به دوران پیش از پیدایش وایکینگها گفته می‌شود که به دلیل نداشتن خط و زبان نوشتاری هیچگونه تاریخ و وقایعی ثبت نگردیده و حتی در زمان وایکینگها نیز بیشترین اطلاعات به دست آمده از تاریخ و راه و رسم زندگی آنها از طریق کشورهایی که مورد هجوم وایکینگها قرار می‌گرفتند ثبت گردید. بیشتر تاریخ منطقه اسکاندیناوی به صورت افسانه‌هایی از قهرمانان و خدایانیست که به صورد اشعار و سرودها خوانده می‌شد. همچنین سنگواره‌هایی از شکار حیوانات و قربانی‌های حیوانی و در مواردی حتی انسانی نیز اشاره شده