موش آزمایشگاهی
بیشتر موش‌های آزمایشگاهی، ترکیبی از زیرگونه‌های مختلف هستند. موش‌های آزمایشگاهی می‌توانند تنوعی از رنگ‌های پوششی، از جمله agouti، سیاه و زال داشته باشند. بسیاری (اما نه همه ی) نژادهای آزمایشگاهی inbred هستند. نژادهای مختلف با ترکیب‌های خاصی از رقم – حرف شناسایی می‌شوند؛ برای مثال C57BL/6 و BALB/c.. اولین نژادهای inbred این چنینی در سال ۱۹۰۹ توسط Clarence Cook Little که در ترویج موش به عنوان یک ارگانیسم آزمایشگاهی تأثیرگذار بود، تولید شدند. در سال ۲۰۱۱، حدود ۸۳٪ از جوندگان آزمایشگاهی در ایالات متحده، موش‌های آزمایشگاهی C57BL / 6 بودند.
مویچه
مویچه‌ها به جای خز در نژادهای خوک یافت می‌شود. از آنجا که تراکم آن کمتر از خز است، خوک‌ها در برابر آفتاب‌سوختگی آسیب‌پذیر هستند. یک نژاد خوک تامورث ()، دارای ساختار مویچه بسیار متراکمی است، به‌طوری که آسیب آفتاب‌سوختگی بر روی پوست به‌حداقل می‌رسد. حیواناتی که به خاطر مویچه‌هایشان نامگذاری شده‌اند شامل، مرغ فرچه‌ای، موش خارمویچه () و حلزون مویچه ترینیتی () است. مویچه‌ها همچنین کرم‌ها را به خاک لنگر می‌کنند تا به کمک آنها حرکت کنند.