کربوکسیلیک اسید
کربوکسیلیک اسید یک ترکیب آلی است که دارای گروه عاملی کربوکسیل (COOH) است. فرمول عمومی کربوکسیلیک اسید R–COOH است. R به گروه آلیکل اشاره دارد. کربوکسیلیک اسید به طور گسترده رخ می دهد. آمینو اسید و استیک اسید دو مثال مهم از کربوکسیلیک اسیدها هستند. دپارتون شدن یک گروه عاملی کربوکسیل به آنیون کربوکسیلات می دهد. وقتی حاصل می‌شوند که یک گروه هیدروکسی به بنیان آسیل متصل گردد. گروه R می‌تواند آریل (ArCOOH) یا آلکیل (RCOOH) باشد. گروه‌های متصل شده به بنیان کربوکسیل خواص گروه کربوکسیل را تغییر نمی‌دهد. کربوکسیلیک اسیدها اسیدهای ضعیفی هستند و بر اثر حل شدن در آب تعدادی از مولکولهای آن‌ها پروتون اسیدی خود را به مولکول‌های آب می‌دهند و به سرعت به حالت تعادل می‌رسند.
هیدروکسیل
هیدروکسیل، در شیمی، به مولکولی گفته می‌شود که از یک اتم هیدروژن و یک اتم اکسیژن که با پیوند کووالانسی (یک پیوند) به هم مرتبط شده‌اند ساخته شده باشد. وقتی اتم اکسیژن به مولکول دیگری متصل شود به آن گروه عاملی هیدروکسیل می‌گویند. مولکول‌هایی که گروه هیدروکسیل داشته باشند به نام الکل شناخته می‌شوند. در قندهااستفاده رایج دارد و پیوند هیدروژنه عمدتا به دلیل وجود گروه های هیدروکسیل (OH-) است که از طریق هیدروژن در گروه هیدروکسیل با اکسیژن در مولکول آب و از طریق اکسیژن در گروه هیدروکسیل با هیدروژن در مولکول آب، پیوند هیدروژنه برقرار می کند. زنجیره های هیدروکربنی بلندتر، قابلیت انحلال کمتری دارند. توجه شود هیدروکسید نام یون OH است که دارای یک بار منفی است و در آن اتم های هیدروژن و اکسیژن با یکدیگر پیوند کووالانسی برقرار کرده اند اما هیدروکسیل نوعی گروه عاملی است که می تواند در ترکیب های کووالانسی شرکت کند. پس هیدروکسید یک یون است و در ترکیب های یونی شرکت می کند در حالی که هیدروکسیل ، یک گروه عاملی است و در ترکیب های کووالانسی شرکت می کند.