اولین تجزیه لهستان
اولین تجزیه لهستان یا اولین تجزیه همسود لهستان–لیتوانی در سال ۱۷۷۲ میلادی به عنوان نخستین مرحله از تجزیه لهستان رخ داد؛ واقعه‌ای که عاقبت به پایان حیات همسود لهستان–لیتوانی در ۱۷۹۵ میلادی ختم گردید. رشد قدرت امپراتوری روسیه، که باعث تهدید پادشاهی پروس و امپراتوری اتریش شد، انگیزه اصلی این تجزیه به حساب می‌آید.
حزب ملی لهستان
در دهه ۱۹۳۰ میلادی بر اساس سن و برنامه‌های سیاسی دو شاخه "نسل قدیم" و "نسل جدید" در درون حزب ایجاد شدند. نسل قدیم از ابزارهای پارلمانی در رقابت سیاسی حمایت می‌کردند اما نسل جدید مشتاق استفاده از راه‌های فرا پارلمانی در رقابت‌های سیاسی بودند و در سال ۱۹۳۵ نسل جدید رهبری حزب را به دست گرفت. همچنین بخش مهمی از شاخه جوان حزب در سال ۱۹۳۴ اعلام انشعاب کرده و اردوگاه ملی رادیکال را به وجود آوردند.