دیازپام
این دارو برای اضطراب، سندرم قطع مصرف الکل، اختلالات تشنجی، درمان اضافه صرع میوکلونیک، درمان وحشت و ترس بیش از حد، درمان کمکی برای آندوسکوپی، اسپاسم عضلات اسکلتی، سردرد، تکان‌های غیرارادی یا لرزش و برای درمان بی‌خوابی ناشی از سم‌زدایی مواد افیونی در افراد بستری به صورت عضلانیتوصیه می‌شود.
دفراسیروکس
سازمان غذا و داروی آمریکا در نوامبر ۲۰۰۵ میلادی این دارو را تأیید کرد. مطابق گزارش این سازمان در مه ۲۰۰۷ میلادی، عارضهٔ بالقوهٔ این دارو در کسانی که سوسپانسیونِ خوراکی آنرا دریافت می‌دارند، نارسایی کلیه و سیتوپنی است. اتحادیه اروپا هم این دارو را برای همین مصارف در کودکان ۶ سال به بالا تأیید نموده‌است. از سایر عوارض این دارو می‌توان به احتمال خونریزی گوارشی و نارسایی کبدی اشاره نمود. تاکنون ۱۳۲۰ مرگِ مرتبط با مصرف این دارو، گزارش شده‌است.