وارفارین
وارفارین جلوی لخته‌شدن خون را می‌گیرد، بنابراین از مشکلات ناشی از تشکیل لخته در رگ‌های خونی پیشگیری می‌کند و در مواردی که احتمال ترومبوز یا آمبولی عروقی بالا است مانند پس از جراحی قلب باز، سکته مغزی و … مصرف می‌شود. وارفارین، یک داروی ضد انعقاد است که کار آن پیشگیری از لخته شدن خون است. گاهی به این دارو، (رقیق‌کننده خون) گفته می‌شود. البته این نام گمراه‌کننده است زیرا وارفارین خون را رقیق نمی‌کند، لخته‌هایی را که قبلاً تشکیل شده‌اند، را هم حل نمی‌کند. بلکه فرایند لخته شدن خون را کند می‌کند؛ به عبارتی دیگر وارفارین کمک می‌کند که خون راحت‌تر در بدن گردش کند و لخته نشود. افرادی که تحت درمان با وارفارین هستند در مصرف زنجفیل، سیر، چای سبز، جعفری و گزنه، گریپ فروت، سویا، انبه، زردچوبه و پیاز، جگر، روغن و الکل با پزشک خود حتماً مشورت کنند چرا که این مواد تداخلات جدی با مصرف وارفارین دارند. اختلال در متابولیسم ویتامین کا در کبد. وارفارین از طریق مهار فعالیت ویتامین K، فاکتورهای انعقادی را که برای فعالیت خود نیاز به ویتامین K دارند مهار می‌کند. این اتفاق در فرایندهای بعدی باعث کاهش سطح مواد لازم برای نگهداری رشته‌های فیبرین می‌گردد. این اتفاق‌ها باعث کاهش احتمال تشکیل لخته می‌شود.
شیر لخته
شیر لخته یک فراورده لبنی است که به وسیله انعقاد شیر در فرایندی به نام دلمه‌شدگی به دست می‌آید. افزودن آنزیم‌ها مایه پنیر یا هر اسید خوردنی مثل آب لیمو یا سرکه هم موجب انعقاد شیر می‌شود. همچنین اضافه کردن باکتری‌های اسید لاکتیک به شیر و تولید اسید پس از آن نیز باعث تشکیل لخته شیر می‌شود. افزایش اسیدیته پروتئین شیر (کازئین) را به توده‌های جامد یا کره تبدیل می‌کند. شیری که برای دلمه شدن کناری گذاشته شده‌است (تنها شیر خام یا شیر پاستوریزه که به آن باکتری‌های اسید لاکتیک اضافه شده) نیز به‌طور طبیعی لخته شده و پنیر ترش با این روش تولید می‌شود. تولید پنیر لخته یکی از اولین قدم‌های پنیرسازی است؛ لخته به شکل‌های مختلفی برای درست کردن انواع مختلف پنیر و عوامل مختلف ثانویه ساخت پنیر (قالب پنیرهای آبی و غیره) پیش از رسیدن پنیر به مرحله مورد نظر فشرده و خشک می‌شوند. مایع باقی مانده، که حاوی تنها پروتئین‌های آب‌پنیر است، آب پنیر است. در شیر گاو، ۸۰ درصد پروتئین‌ها کازئین هستند.