نور
در سال ۱۸۴۹ از سوی ایپولیت فیزو ، اندازه‌گیری دقیق‌تری برای بدست آوردن سرعت نور انجام شد. او پرتوهایی از نور را به سمت آینه‌ای که کیلومترها دورتر بود هدایت کرد. یک چرخ‌دندهٔ در حال گردش نیز در مسیر نور در فاصلهٔ میان منبع تا آینه و مسیر برگشت تا نقطهٔ مبدأ قرار داد. او دریافت که با یک نرخِ مشخصِ گردش، نور می‌تواند در مسیر رفت از میان یکی از فضاهای خالی روی چرخ رد شود و در برگشت از فضای خالی بعدی (سوراخ‌های متوالی) عبور کند. با داشتن فاصلهٔ آینه، تعداد دندانه‌های چرخ و نرخ گردش آن، او توانست سرعت نور را ۳۱۳٬۰۰۰٬۰۰۰ متر بر ثانیه بدست آورد.
نور خورشید
در سطح کره زمین، تابش نور خورشید به وسیله اتمسفر عبور می‌کند و فرکانس‌های متفاوت تری از آن بر زمین می‌تابد که به آن نور مرئی گفته می‌شود؛ که البته طیف‌های متفاوتی از تابش نور نامرئی برزمین نیز وجود دارد که ممکن است در طیف مرئی قرار گیرند و دیده شوند. سرعت نور، یک ثابت جهانی و دقیقاً برابر با ۲۹۹٬۷۹۲٬۴۵۸ متر بر ثانیه است و بنابراین، حدود ۸ دقیقه و ۲۰ ثانیه طول می‌کشد تا نور خورشید به سطح کره زمین برسد. پرتو فرابنفش موجود در نور خورشید، اثرات مثبت و منفی برای سلامتی به دنبال دارد زیرا از طرفی برای کلکلسیفرول یا سنتر ویتامین D مورد نیاز است و از طرف دیگر عاملی جهش‌زا است. نور خورشید همچنین یک عامل کلیدی در فتوسنتز است و این فرایندی است که به گیاهان و به‌طور کلی سایر جانداران خودپرورده برای سنتر کربوهیدرات‌ها و تولید انرژی کمک می‌کند.