دستنبو
این میوه در ایران یافت می‌شود. در منطقه خراسان رضوی، سیستان (به اسم بنگارکbengarak)، آذربایجان، کردستان و کرمانشاه، ایلام و منطقه سنقر و کلیایی به‌طور سنتی، کشاورزان قدیمی در بینابین هندوانه و سایر محصولاتشان این گیاه را نیز می‌کاشته‌اند. در برخی مناطق افغانستان به آن اندَلَک می‌گویند. به سیستانی به آن بنگارک می‌گویند و در بیشتر مناطق ایران به آن «شەمامه» می‌گویند، این اسم به مناطق کردستان، کرمانشاه و ایلام محدود نشده و در برخی از مناطق آذربایجان نیز به اسم " شاماما " رایج است. در ایلام از آن با دو نام شەمامه و گڕکە یاد می‌شود. در لرستان و بین لرها هم این اسم رواج داشته‌است. البته با اندکی تغییر شەمامه را شمومه (shamooma) تلفظ می‌کنند.
دامپروری در افغانستان
حدود ۸۰٪ مردم افغانستان به زراعت و دامپروری اشتغال دارند. عموماً پرورش دام و طیور در روستاها توسط زنان انجام می‌شود. صاف کردن پشم تار ساختن و بافتن قالی، گلیم، نگهداری گاو، تولید لبنیات و حفاظت از حیوانات کار زنان است. تولید محصولات دامداری نه تنها زندگی روستاییان را می‌چرخاند بلکه نیازمندی شهرها را نیز مرتفع می‌نماید. اصولاً دامداری یک شغل و بخش بزرگ از اقتصاد افغانستان را تشکیل می‌دهد. بدین منظور در طی بیشتر از ۴۰ سال گذشته دولت و سازمان‌های مرتبط کشاورزی در اصلاح نسل، پرورش حیوانات و تهیهٔ لبنیات سالم برنامه‌هایی داشته‌اند. در وزارت کشاورزی افغانستان (وزارت زراعت) معاونتی به نام «مالداری» وجود دارد. تحت اداره و مدیریت این اداره، مراکز دامپزشکی و مدیریت‌های واکسن‌سازی فعالیت دارند. این مراکز در اکثر ولایات افغانستان فعال‌اند. در ماه دسامبر سال ۲۰۰۳ سازمان غذا و کشاورزی جهان فائو نخستین سرشماری دامداری را در افغانستان اجرا نمود. این پژوهش در ۳۷٬۶۰۰ قریه که دارای ۳ میلیون نفر جمعیت بود صورت گرفت. هزینهٔ این پژوهش که مبلغ ۳۸۰٬۰۰۰ دلار بود، توسط دولت ایتالیا پرداخته شد. در نتیجه اثبات گردید که اصلاح‌سازی حیوانات افغانستان به‌طور طبیعی مدت ۱۰ سال و بیشتر ضرورت دارد. علت کم‌شدن حیوانات در افغانستان خشکسالی‌ها و جنگ‌های چندین ساله بوده‌است. در سال ۲۰۰۳ افغانستان دارای ۳٫۷ میلیون گاو، ۸٫۸ میلیون گوسفند، ۷٫۳ میلیون بز، ۱٫۶ میلیون مرکب، ۱۸۰٬۰۰۰ شتر، ۱۴۰٬۰۰۰ اسب، ۱۲٫۲ میلیون مرغ، مرغابی، بوقلمون و کبک زرین داشت. پراکنش گاو، گوسفند و اسب در شمال افغانستان، پرندگان در صفحات مرکزی، گاومیش در جلال‌آباد، غژگاو در ولایت بدخشان نسبت به سایر نقاط افغانستان بیشتر می‌باشد. کوچی‌ها مالکان ۷۴٫۶٪ گوسفند ۵۱٫۹٪ بز و ۱٪ گاو افغانستان می‌باشند.