پیر لاوال
پیر لاوال در سال ۱۹۳۶ وزیر امور خارجه بود و موفق شد قرارداد و موافقت نامه همگرایی بین فرانسه و ایتالیا را به امضاء برساند.
ریاض الصلح
ریاض بعد از پایان جنگ جهانی اول، در دمشق اقامت گزید و در حزب جوانان عرب که یک حزب مخفی بود به فعالیت پرداخت و بعد از اشغال سوریه توسط فرانسه در سال ۱۹۲۰ به مصر رفت. در سال ۱۹۳۵ به لبنان بازگشت و مدتی به عنوان وکیل به کار پرداخت و سپس وارد پارلمان شد. در سال ۱۹۴۳ به منصب نخست وزیری رسید و پیشنهاد تغییراتی در قانون اساسی که فرانسوی‌ها برای مقاصد استعماری وضع کرده بودند را داد که مورد تأیید بشاره الخوری رئیس‌جمهور لبنان نیز قرار گرفت. تصویب این تغییرات توسط پارلمان خشم فرانسوی‌ها را برانگیخت و موجب شد که او را دستگیر کنند. ریاض الصلح دو دوره نخست وزیر لبنان بود دوره اول از ۲۵ سپتامبر ۱۹۳ تا ۱۰ ژانویه ۱۹۴۵ بود. او در سال ۱۹۴۳ به‌همراه بشاره الخوری رئیس‌جمهور یک پیمان ملی به‌مثابه چارچوب رسمی برای حل و صل اختلافات مذهبی در لبنان را به‌مورد اجرا گذاشت. بر اساس این پیمان رئیس‌جمهور از مسیحیان، نخست وزیر از اهل سنت و رئیس پارلمان از اهل تشیع خواه بود. او همچنین از ۱۴ دسامبر ۱۹۴۶ تا فوریه ۱۹۵۱ مجدداً نخست وزیر لبنان شد. وی در این دوره نقش مهمی در اعطای برتری کمیته سیاسی اتحادیه عرب به دولت فلسطین ایفا کرد.