پوستین
در ایران از پوست گوسفند (شامل حداقل بیست نوع مختلف) و سایر حیوانات حلال گوشت برای دوختن پوستین استفاده می‌شود؛ ولی سایر حیواناتی که پوست آنان به منظور تولید خز بکار می‌رود شامل مینک، سگ آبی، انواع روباه، خرگوش، سمور، راسو، قاقم، گربه و سگ هستند. بدیهی است که ارزش پوستین دوخته شده از پوست جانوران گوناگون تفاوت چشمگیری دارد.
بابک زنجانی
زنجانی پس از درگذشت نوربخش تصمیم می‌گیرد به تجارت دیگر برود و به صادرات «سالامبور» پوست دباغی شده گوسفند و صادرات به ترکیه و ایتالیا مشغول می‌شود، او پوست گوسفندان را می‌خرید، سپس دباغی کرده و، آن‌ها را به ترکیه می‌فرستاد. زنجانی می‌گوید، در نخستین کانتینری که به ترکیه فرستاد هر «سالامبور» برایش یک دلار تمام شد؛ اما آن‌ها را در ترکیه به ۱۹ تا ۲۰ دلار فروخت و پولش یک‌باره چندبرابر شد. او کارش را با ۵ هزار پوست شروع کرد و سودهای کلانی عایدش شد؛ همه چیز خوب پیش می‌رفت تا اینکه در سال ۱۹۹۶ میلادی به دلیل اتفاقات مالی روسیه موفق به فروش کالا نمی‌شود و بدهکار شده و به زندان افتاد.