نیکلاس کلدور
وی در پاپ ورث اورارد، کمبریج شایر درگذشت.
هانری باروک
هانری دوران کودکی خود را در انستیتو روانپزشکی لس‌وی‌لک گذراند، جایی که پدرش ژاک باروک به عنوان روانپزشک در آن کار می‌کرد و مانند سایر پزشکان، در آپارتمان‌های سازمانی واقع در انستیتو زندگی می‌کرد. او پس از اتمام تحصیلات مقدماتی به تحصیل در رشته پزشکی مشغول شد. در طول جنگ جهانی اول، در سال ۱۹۱۷ به عنوان پزشک کمکی به هنگ دوازدهم نیروی پیاده‌نظام اعزام شد و موفق به دریافت نشان صلیب جنگ گردید. در سال ۱۹۲۱ دوره‌های کارورزی و بالینی خود را تحت نظر هانری کلود در بیمارستان سنت آن گذراند و سپس در سال ۱۹۲۶ موضوع پایان‌نامه‌اش را به اختلالات روانی در تومورهای مغزی اختصاص داد. در سال ۱۹۳۲ باروک مدیریت انستیتو ملی سنت موریس را به عهده گرفت که تا زمان بازنشستگی‌اش در سال ۱۹۶۸ عهده‌دار این سمت بود. او پس نائل آمدن به مقام دانشیاری در سال ۱۹۴۶ و سپس استادی دانشکده کاربردی مطالعات پیشرفته ، در سال ۱۹۶۱ به مدیریت آزمایشگاه روانپزشکی تجربی و مرکز روانپزشکی اجتماعی منصوب شد. از دیگر مسئولیت‌های او می‌توان به ریاست انجمن پزشکی - روانپزشکی، ریاست انجمن پزشکی عبری و همچنین تأسیس انجمن مورو دو تور اشاره نمود. او پس از رسیدن به مقام استادی دانشکده پرشکی پاریس در سال ۱۹۶۵ به عضویت آکادمی علوم پزشکی درآمد. پروفسور هانری باروک در ۱۴ ژوئن ۱۹۹۹، در سن ۱۰۲ سالگی در سنت موریس، ول-دو-مرن درگذشت. او در نخستین قسمت گورستان پرایسی باگنیکس به خاک سپرده شده‌است. هانری باروک اغلب در نظراتش به استادش پروفسور ژوزف بابینسکی استناد می‌کرد. او همچنان شاگرد پروفسور آشیل سوکه بوده‌است. از جمله شاگردانش می‌توان به هانری الن‌برگر اشاره کرد. همچنین دکتر عبدالحسین میرسپاسی به مدت ۲ سال در بیمارستان روانی شارانتون به عنوان دستیار رسمی پروفسور هانری باروک مشغول فعالیت بوده‌است.