قرون وسطای میانه
ممالک اسکاندیناوی در شمال اروپا پیش از سال ۱۰۰۰ میلادی سازمان سیاسی و اداری چندانی نداشتند. اگرچه راهبان سال‌های پیشین و اوان سال ۸۲۶ به صورت مبلغان مذهبی به سرزمین‌های شمالی رفته بودند لکن تا نیمهٔ سدهٔ دهم و نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم پادشاهی‌های اسکاندیناوی ــ دانمارک، نروژ و سوئد ــ صاحب ساختار سیاسی ملموسی نشدند. در چنین زمانی مردم این سه قلمرو پادشاهی با تشویق شاهان خود که وجود کلیسای سازمان یافته را برای تشکیل کشور منسجم خویش ضروری می‌دیدند، به مسیحیت گرویدند. گرچه مذهب بت‌پرستی مخصوصاً در سوئد دوام آورد، با این حال تا سدهٔ دوازدهم عموماً مسیحیت پذیرفته شد اما دین مسیحیت نتوانست تمایلات جنگجویی اقوام اسکاندیناوی را از میان بردارد. نه‌تنها این سه پادشاهی در سده‌های یازدهم و دوازدهم با یکدیگر می‌جنگیدند بلکه خاندان‌های رقیب در هر سه کشور دائم بر سر تاج و تخت در حال ستیزه بودند. همچنین در این دوره طبقهٔ اشراف زمیندار هم ظاهر شد و رشد کرد.
شکارچی-گردآورنده اسکاندیناوی
شکارچی-گردآورنده اسکاندیناوی(به انگلیسی:scandinavian hunter-gatherer) که به طور خلاصه SHG نامیده میشود اشاره به شکارچی-گردآور های ساکن اسکاندیناوی در دوره میان سنگی دارد که آمیزه ژنتیکی آن ترکیبی از شکارچی-گردآورنده شرقی(EHG) وشکارچی-گردآورنده غربی(WHG)بود.  برسی ها نشان میدهد که هاپلوگروپ Y دی ان ای I2 در بین این مردم رواج داشت(هر چند که وجود R1 هم نباید چندان عجیب باشد)و هاپلوگروپ های دی ان ای میتوکندریایی U5a و U2e. این مردم پوست سفید بودند و چشم ها و موهای روشنی داشتند با اینکه چشم روشن از شکارچی-گردآورنده غربی و موی روشن از شکارچی-گردآورنده شرقی به این منطقه وارد شده بود اما SHGs فرکانس بالاتر آلل های مربوط به چشم و موی روشن نسبت به دو گروه دیگر داشت.