همجنس‌گرایی
شواهد مبتنی بر تأثیر هورمون‌های دوران جنینی بر گرایش جنسی انسان، هم به صورت مستقیم و هم غیرمستقیم یافت شده‌اند. از جمله شواهد مستقیم، می‌توان به نقش هورمون‌های دوران جنینی (مانند آندروژن‌ها) و تأثیرگذاری آن‌ها بر نقاط تعیین‌کننده‌ای در مغز جنین (مانند INAH-3) در زمان تمایز جنسی جنین تأکید کرد. بسیاری از تفاوت‌های جسمی و رفتاری بین همجنس‌گرایان و دگرجنس‌گرایان تحت تأثیر هورمون‌های دوران جنینی قرار دارند. از این مشخصه‌ها می‌توان به تفاوت در نسبت درازی انگشت‌ها بین همجنس‌گرایان و دگرجنس‌گرایان، ظرافت یا زمختی صورت، گسیل‌های صوتی گوش، بلندی قد، دست برتری، و رفتارهای مبتنی بر نقش جنسیتی اشاره کرد؛ بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که هورمون‌های دوران جنینی نقش مهمی در شکل‌گیری گرایش جنسی کودک دارند.
هورمون لوتئینی
شکل دارویی این هورمون برای درمان ناباروری در بانوان و القای تخمک گذاری استفاده می‌شود. LH به صورت ترکیب با هورمون محرکه فولیکولی (FSH) در قالب فرآورده‌های دسته دارویی منوتروپین (از گنادوتروپین‌های استخراج شده از ادرار) و همچنین به صورت پروتئین نوترکیب با عنوان لوتروپین آلفا موجود است. البته، هورمون اچ‌سی‌جی (hCG) به عنوان جایگزین با قیمت پایین‌تر و نیمه عمر طولانی‌تر LH برای درمان استفاده می‌شود.هورمون آزادکننده گنادوتروپین‌ها