مدارگزینی
در حالی که از سوئیچینگ مدار معمولاً برای اتصال مدارهای صوتی استفاده می‌شود، مفهوم یک مسیر اختصاصی که بین دو طرف یا گره ارتباط برقرار است را می‌توان به سیگنال محتوای غیر از صدا گسترش داد. مزیت استفاده از سوئیچینگ مدار این است که امکان انتقال مداوم و بدون سرانه کلی مربوط به بسته‌ها را فراهم می‌کند و حداکثر استفاده را از پهنای‌باند موجود می‌برد. یک نقطه ضعف این است که می‌تواند نسبتاً غیر بهینه باشد زیرا ظرفیت استفاده نشده تضمین شده پهنای‌باند برای اتصال توسط سایر اتصالات موجود در همان شبکه قابل استفاده نمی‌باشد. بعلاوه، تماسها پابرجا و مقرر نیستند یا در صورت خرابی مدار قطع می‌شوند.
سوئیچینگ برشی
نظریه مطرح شده این است که فریم‌های آسیب دیده (معمولاً در اثر تداخل و برخورد) اغلب کوتاه‌تر از حداقل اندازه فریم اترنت معتبر هستند که ۶۴ بایت است. با یک بافر بدون قطعه، ۶۴ بایت اول هر فریم، MAC منبع و پورت را در صورت لزوم به روز می‌کند، MAC مقصد را می‌خواند و فریم را ارسال می‌کند. اگر فریم کمتر از ۶۴ بایت باشد، دور انداخته می‌شود. فریم‌هایی که کوچکتر از ۶۴ بایت هستند، خراب یا runt نامیده می‌شوند. به همین دلیل است که به سوئیچینگ بدون قطعه گاهی سوئیچینگ "بدون خرابی"("runt less") گفته می‌شود. از آنجا که سوئیچ فقط ۶۴ بایت از هر فریم را بافر می‌کند، مکانیزم بدون قطعه یک حالت سریعتر از ذخیره و ارسال است، اما هنوز هم خطر ارسال فریم‌های بد وجود دارد.