برج کج پیزا
در سال ۱۳۵۰ (میلادی) پس از ۱۷۶ سال، ساختمان برج به بلندی ۵۶٫۷۰ متر با تعداد ۷ ناقوس در بالای آن با وزن بیش از ۲۹ تن، پایان یافت. از آن زمان تا نزدیک ۷۵۰ سال بعد، بر انحراف این برج افزوده شده و تا ۲/۴ متر از خط اصلی خود انحراف پیدا کرد. ۳۰ سانتیمتر این کجی، مربوط به ۱۰۰ سال اخیر است. این برج هر سال ۲٫۵ سانتیمتر به سمت زمین کج می‌شد و گفته می‌شد که احتمالاً تا دههٔ ۲۰۸۰ (میلادی) سقوط خواهد کرد.
کلیسای جامع پیزا
قسمت داخلی، از جلو به یک شبستان مرکزی تقسیم شده‌است که در دو طرف آن با دو راهرو کناری و در سه شبستان با گذرگاه و آبسه قرار دارد، با سنگ مرمر سفید و سیاه پوشیده شده‌است، با ستونهای سنگ مرمر خاکستری یکپارچه که دارای سرستونهای قرنتیان است. این سقف دارای کف چوبی قهوه ای قرن هفدهم است که توسط Domenico و Bartolomeo Atticciati ساخته شده و با ورق طلا تزئین شده‌است. این نشان آمریکایی را به همراه دارد. احتمالاً سقف اولیه سازه ای با خرپاهای چوبی بوده‌است.