ماشین الکتریکی
ترانسفورماتور یک دستگاه ایستا است که جریان متناوب را در فرکانسی ثابت، از یک سطح ولتاژ به سطح ولتاژی دیگر (بیشتر یا کمتر یا گاهی همسطح) تبدیل می‌کند. ترانسفورماتور انرژی الکتریکی را با استفاده از کوپل مغناطیسی از یک مدار به مداری دیگر انتقال می‌دهد. یک جریان متغیر الکتریکی در "سیم‌پیچ اولیه" یک شار مغناطیسی متغیر نسبت به زمان را در "هستهٔ" ترانسفورماتور ایجاد می‌کند که موجب ایجاد میدان مغناطیسی در "سیم‌پیچ ثانویه" خواهد شد. این میدان مغناطیسی متغیر یک نیروی محرک الکتریکی یا ولتاژ را در سیم‌پیچ ثانویه القا خواهد کرد. به این پدیده القای متقابل گفته می‌شود.
ترانسفورماتور جریان
در این نوع ترانسها راه عبوری در نخستینه بسیار کوتاه می‌شود. هادی نخستین از درون یک زنجیره گذر کرده و سیم پیچ دومینه دور هسته حلقوی پیچیده شده‌است؛ که ثانویه آن در بخش بالا بوده و به نام "Top Core " یا "Inverted" مشهور می‌باشند. همه سیم پیچ‌ها در درون جداگری از روغن جای دارد و سرهای دومینه به دست سیم‌های عایق شده از درون یک لوله به بسته پایانه راهبری می‌شود. برای ایجاد جداگر کافی بین دومینه و نخستین در فراگرد و اطراف سیم پیچ دومینه شمار فراوانی دور کاغذ که با توجه به ولتاژ ترانسفورماتورها تعیین می‌گردد، پیچیده می‌شود و فضای تهی بین کاغذ و نخستینه نیز با روغن انباشته می‌شود. در ولتاژهای بالا می‌تواند که سیم پیچ ثانویه در یک چهارچوب آلومینیومی جاسازی شود. در هر دو حالت بالا بایستی کوشش شود که به هیچ عنوان هوا یا ریزه‌های دیگر به درون تشت ترانسفورماتورهای گردش رخنه ننموده باشد، از این رو در بالای ترانسفورماتورها بایستی فضای تهی پدیدآورد که برای ایزوله نمودن از هوا، از فولاد یا تفلون یا دریچه لاستیکی (ارتجاعی) بهره‌گیری می‌شود که در پی گستردگی و فشردگی روغن بالا و پایین می‌روند. در برخی از شالوده‌ها نیز تشت بالای روغن را از گاز نیتروژن پر می‌کنند.