بیشعوری
بیشعوری کتابی با مضمون طنز است که به «تجاوز حماقت‌آمیز اما آگاهانه به حقوق دیگران» در عصر معاصر اشاره دارد، این کتاب نوشته خاویر کرمنت است و در سال ۱۹۹۰ با نام Asshole No More; The Original Self-Help Guide for Recovering Assholes and Their Victims منتشر شد.
سنگی بر گوری
یدالله شهیب‌زاده نویسنده کتاب "اسلام‌گرایی و پسااسلام‌گرایی" معتقد است موضوع "سنگی بر گوری" چون کتاب‌های "غرب‌زدگی" و "در خدمت و خیانت روشنفکران" چیزی جز عقیم بودن نیست؛ در "سنگی بر گوری" آل‌احمد عقیم‌بودن و تأثیراتش بر زندگی یک زوج را به‌نمایش درآورده و در "غرب‌زدگی" و "در خدمت و خیانت روشنفکران" از عقیم‌بودن جامعه، سیاست و روشنفکران سخن گفته‌است. او در "سنگی بر گوری" نشان می‌دهد که عقیم بودن چگونه او را در وضعیتی کمیک-تراژیک قرار داده و چگونه این نقص، منبع کشف عقیم‌بودن روشنفکران غرب‌زده و موقعیت کمیک-تراژیک آنها شده‌است؛ موقعیتی که از مورد سؤال بودن مشروعیت حکومت از سوی مردم و ناتوانی گروه‌های سیاسی از خلق گفتمانی خلاق برای به‌دست آوردن حمایت مردم به‌وجود آمده‌است. به گفته فرزین وحدت نویسنده کتاب "خدا و داوری: مواجهه فکری ایران با مدرنیته"، آل‌احمد "در سنگی بر گوری" ناتوانی‌اش در اتصال اجداد به فرزند را شکافی در امتداد سنت قلمداد کرده که در عین حال آزادی فردی او را تضمین کرده‌است. با توجه به اینکه عقیم‌بودن او، نفی گذشته و سنت است، او سنت و گذشته را «هیچ» می‌خواند که با تضمین آزادی فردی از قضا سودمند افتاده‌است. محمدرضا قربانی منتقد ادبی معتقد است عقیم‌بودن مفهومی است که در دیگر آثار آل‌احمد نیز سابقه داشته‌است؛ آثاری چون رمان "نفرین زمین" که در آن صحبت از عقیم بودن خاک است، «زن زیادی» که داستان زنی است رانده‌شده از خانه که فرصت فرزندآوری نیافته، رمان "نون والقلم" که در آن میرزا عبدالزکی عقیم است، «خواهرم و عنکبوت» که در آن خواهر عقیم است و «شوهر آمریکایی». خود آل‌احمد در "سنگی بر گوری" اشاره کرده که "نون والقلم" و داستان «جاپا» را دانسته و آگاهانه بر اساس این مفهوم نگاشته‌است.