جلبک قهوه‌ای
جلبک‌های قهوه ای در سواحل صخره‌ای و دریاهای سرد زیست می‌کنند، به ویژه در مناطقی که جزر و مد شدید حکمفرما است. این نمونه‌ها دارای رنگینه‌های کلروفیل (سبز) و کارتن (نارنجی و قرمز) هستند. همچنین در سلول‌های جلبک قهوه ای ممکن است مقدار زیادی [[اسید آلژینیک]]، مواد بین سلولی را تشکیل دهند. این ماده لزج و چسبناک بوده و گاهی ممکن است تا ۲۵ درصد وزن خشک جلبک را تشکیل دهد. در صنعت از اسید آلژینیک استفاده‌های زیادی می‌شود که از آن جمله می‌توان به ساخت و تولید امولسیون اشاره کرد که برای براق کنندگی در صنایع کاغذسازی به کار گرفته شود. سلول جلبک‌های قهوه ای در قسمت پهلوها دارای تاژک‌های نامساوی هستند. برخی از جلبک‌ها دارای ساختمانی شبیه به برگ، ساقه، ریشه و گاهی [[گل‌آذین]] هستند.
بانک جلبک
بانک جلبک از وب‌سایت جلبک دریایی مایکل گویری تکامل یافت و به صورت پایگاه‌داده جلبک‌های سراسر دنیا-ساکنان آب شیرین، ناحیه بوم‌شناختی، آب لب‌شور، اقیانوس - توسعه یافت. تا سال ۲۰۰۵، پایگاه‌داده ۶۵٬۰۰۰ نام و تا سپتامبر ۲۰۰۶ ۱۲۲٬۲۴۰ نام گونه و زیرگونه و ۵٬۸۲۶ تصویر و ۳۸٬۲۹۰ و اطلاعات کتابشناختی و ۱۳۸٬۷۰۶ سوابق توزیعی در پایگاه وجود داشت. در حال حاضر بیشتر اطلاعات مربوط به جلبک‌های آبزی به‌ویژه جلبک دریایی تکمیل شده است. بیشتر اطلاعات مربوط به حدود ۳۰٬۰۰۰ گونه از جلبک‌ها از جمله: ۶۰۰۰ گونه از، ۱۵۰۰ گونه از سبزتباران آبزی و ۱۷۵۵ گونه جلبکهای قهوه‌ای تکمیل شده است. دیاتوم‌ها و جلبک‌های سبز کوچک آب شیرین ناقص‌ترین گروه‌های حال حاضر (اوت ۲۰۱۰) هستند.