مفهوم خدا
در دین‌های یکتاپرست جهان، مفهوم خدا به یک وجود برتر که آفریننده جهان هستی دانسته می‌شود، اطلاق می‌گردد. از جمله دین‌های یکتاپرست می‌توان دین‌های ابراهیمی (مسیحیت، یهودیت و اسلام) را نام برد. در این دسته از ادیان صفات گوناگونی به موجودیت خدا نسبت داده می‌شود، از جمله خشم، مهربانی، جاودانگی، آمرزندگی، فرزانگی و غیره. این بینش مذهبی بر این باور است که خداوند موجود برتر و بی‌نیازی‌ست که جهان و انسان را آفریده است.
پرستش
خداوند، در یهودیت خدائی است مهربان و [[بخشنده]] که پناهگاه و محل انس و [[امنیت]] است برای مردم زمانه، و همه چیز با او معنا پیدا می‌کند، امّا در [[عهد جدید]] خداوند معنای عمیقتر و باشکوه‌تر دارد. از دیدگاه [[مسیح]] خداوند را باید با تمام قلب و جان دوست بدارید و این اولین و مهم‌ترین دستور خدا است. [[ایمان]] و عبادت در مسیحیت به دو معنای دوست داشتن خداوند با تمام [[قلب]] و [[جان]] و محبت و خدمت به مردم به کار رفته‌است. امّا در مسیحیت از آن‌جایی که باور عهد جدید بر آن است که [[عیسی]] [[پسر خداوند]] است، عبادت هم شامل خداوند آسمانی می‌شود و هم خداوندی که [[جسم]] شد؛ یعنی مسیح. پس پرستش و عبادت خداوند، بدون اطاعت و پرستش مسیح غیرممکن است. مسیح چهره دیدنی خدای نادیده‌است. او فرزند خداست و بر تمام موجودات برتری دارد. در واقع هستی به وسیله عیسی مسیح به وجود آمده‌است ...