تاریخ ایران
در حال حاضر، هیچ اطلاعات مستقیمی از نهادهای اجتماعی و سازمان‌های اقتصادی جامعهٔ ماد در دست نداریم. هرودوت اشاره می‌کند که مادها ۶ قبیله بودند که از میان آن‌ها فقط آریزانتیان، به‌معنای «دارای اصل و نسب آریایی» دارای ریشه‌شناسی آشکار ایرانی است، اما در مورد دیگر قبایل تقریباً هیچ اطلاعاتی در دست نداریم. ظاهراً، برخی از عناصر سیستم مدیریتی و اداری مادها که از آشوریان آموخته بودند، تا پس از سقوط آشور نیز در استان‌های مادی ادامه داشت و مادها به تدریج این سیستم اداری را همچون نهادهای سنتی خودشان تصور می‌کردند. یانوش هارماتا کوشید تا منشأ سیستم اداری مادها را ردیابی کند و در این کار، مبنای استدلال‌های خود را عمدتاً بر روی داده‌های زبان‌شناسی قرار داد. وی به این نتیجه رسید که مادها دارای «سازمان اداری بسیار توسعه‌یافته‌ای بودند که پس از آن‌ها نیز این سیستم توسط هخامنشیان مورد استفاده و اقتباس قرار گرفت.»
قبایل مجاری
در حدود ۸۳۰ پس از میلاد، زمانی که آلموس، شاهزاده بزرگ آینده مجارستان، حدود ۱۰ سال داشت، هفت قبیله مرتبط ("جنو"، کر، "کزی"، "کورت-گیارمات" "،" ""), "Nyék" و "Tarján") یک کنفدراسیون در اتلکوز به نام "«Hétmagyar»" («هفت مجیار») تشکیل دادند. رهبران آنها، هفت رؤسای مجارستان، علاوه بر آلموس، شامل آلود، آوند، کوند، تاس، هوبا و توهوتوم بودند که سوگند خون خوردند و به آلموس وفاداری ابدی سوگند یاد کردند. احتمالاً قبایل مجاری از ۱۰۸ قبیله تشکیل شده بودند.