میدان آزادی
میدان آزادی (پیش از انقلاب اسلامی: میدان شهیاد) بزرگ‌ترین میدان شهر تهران است که در بخش غربی آن جای گرفته‌است. این میدان به همراه برج آزادی در سال ۱۳۴۹ خورشیدی برای یادبود جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران و به دستور محمدرضا پهلوی و توسط حسین امانت طراحی و ساخته شد و پس از انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ به نام «میدان آزادی» نام گرفت.
خیابان دماوند
خیابان دَماوَند (با نام پیشین خیابان تهران‌نو) یکی از اصلی‌ترین، مهم‌ترین، طولانی‌ترین و عریض‌ترین خیابان‌های تهران است. این خیابان در شرق از جاده تلو در تقاطع بزرگراه زين الدين آغاز می‌شود و تا میدان امام حسین و خیابان انقلاب در غرب امتداد دارد. محله‌های تهران نو، امامت چهارراه تهرانپارس، منصور اباد، ابوريحان نيروي هوايي،صفا، وحیدیه، داریوش، ، خاقاني، شارقاز مهمترین محلات واقع شده در خیابان دماوند هستند. خط یک اتوبوس‌های تندرو تهران، که تهرانپارس را به پایانه آزادی متصل می‌کند از این خیابان عبور می‌کند. این خیابان تا پیش از انقلاب ایران، خیابان تهران‌نو نام داشته‌است.