مننگوانسفالیت
سردرد، تهوع، راه رفتن نامتعادل، تحریک‌پذیری، گیجی و تاری دید از علائم ابتدائی شایع هستند. روش تشخیص قطعی عامل بیماری‌زا، انجام پونکسیون نخاع (Lumber puncture) است. بیماری خطر مرگ و میر و عوارض قابل توجهی دارد. مرگ و میر این بیماری در افراد درمان نشده بالا و در بیماران درمان شده نیز ممکن است. بسیاری از بیماران پس از بهبود، امکان نقص‌های نورولوژیک متوسط تا شدید مانند تشنجهای مکرر، هیدروسفالی، سربلیت، فلج عصب هفتم، کری حسی عصبی و غیره دارند.
نشانگان منییر
نشانگان منییر شایع‌ترین علت سرگیجه واقعی می‌باشد که در فرم کلاسیک خود با حملات سرگیجه تکرار شونده، وزوز گوش و کاهش شنوایی حسی - عصبی و احساس پری و افزایش فشار در گوش در تظاهر می‌یابد. این بیماری، بیماری گوش داخلی است که در آن افزایش فشار مایع اندولنف را داریم. حملات سرگیجه حداقل بیست دقیقه طول می‌کشد و اغلب با تهوع و استفراغ توأم است. بیمار نیستاگموس عرضی یا عرضی-چرخشی دارد. این بیماری اولین بار توسط دکتر پروسپر منییر (Prosper Ménière) در سال ۱۸۶۱ توصیف گردید. شیوع ان ۰٫۳ تا ۱٫۹ در هر ۱۰۰۰ نفر است و زنان بسیار بیشتر از مردان به ان مبتلا می‌گردنند. بیشترین شیوع در ۴۰ تا ۶۰ سالگی است.