سفیدرود
سفیدرود یا سپیدرود (به زبان گیلکی: اسپی بیه یا اسپی رۊ) دومین رود بلند ایران پس از رود کارون (با طول ۷۵۰ کیلومتر) و بزرگترین رود شمال ایران است که از ترکیب دو رود شاهرود و قزل اوزن که در شهر منجیل به هم می‌پیوندند شکل می‌گیرد و تا ریختن به دریای کاسپی عرض استان گیلان را می‌پیماید؛ و از منجیل تا کرانه دریا همه جا سفیدرود به سمت شمال شرقی جاری و جریانش سریع و مقدار آب آن زیاد است. از سد سفیدرود تا گندلان بستر آن بین دو کوه و بسیار باریک و از این نقطه به بعد دلتای وسیعی با شاخه‌های زیاد تشکیل داده شاخه اصلی آن پس عبور از شهرستان رودبار، شهرستان رشت، شهرستان آستانه اشرفیه در پارک ملی بوجاق به دریای کاسپی می‌ریزد.
آماردوس
امیانوس مارسلینوس آن را در سرزمین ماد قرار داده‌است. بطلمیوس آن را در ماد قرار داده‌است و منشأ آن در زاگرس است. این رودخانه به سمت شمال جریان دارد و وارد سواحل جنوبی دریای مازندران می‌شود. ویلیام اسمیت این رودخانه را با رودخانه سفیدرود برابر می‌داند. همان‌طور که بطلمیوس آماردی‌ها را در اطراف سواحل جنوبی خزر قرار می‌دهد و به داخل آن امتداد می‌یابد، ممکن است تصور کنیم که آنها حداقل زمانی را بر روی این رودخانه ساکن بودند. به گفته یوزف مارکوارت یونانی‌ها از زمان سفر اکتشافی پاتروکلس (سردار سلوکی) به رودخانه سفیدرود، «آماردوس» می‌گفتند.