پایدارکننده نگاره
به عنوان مثال، در یک دوربین با ضریب دو محصول، یک لنز ۵۰ میلی‌متر همان منظره ای را به عنوان لنز ۱۰۰ میلی‌متری که در یک دوربین فیلم ۳۵ میلی‌متری استفاده می‌شود، تولید می‌کند و به‌طور معمول می‌توان آن را در ۱–۱۰۰ ثانیه انجام داد.
نیکون
نیکون نخستین دوربین‌های تک‌لنزی بازتابی دیجیتال (DSLR) بکار رفته در ناسا و شاتل‌های فضایی در سال ۱۹۹۱ را ارائه کرد. پس از آغاز همکاری با شرکت کداک در دهه ۹۰ میلادی به تولید دوربین‌های دیجیتال بر پایه بدنه‌های دوربین‌های فیلمی خود پرداخت و نهایتاً در سال ۱۹۹۹ نخستین دوربین دیجیتال که برند نیکون را بر خود داشت با نام دی-۱ به بازار عرضه کرد. با اینکه اندازه سنسور بکار رفته در این دوربین تنها ۲/۳ فیلم ۳۵ میلی‌متری بود (سپس DX نامیده شد) ولی قیمت نسبتاً مناسب و کیفیت قابل قبول آن باعث شد که جایگزین مناسبی برای دوربین‌های فیلمی ِ عکاسان خبری و ورزشی باشد. در طول سال‌های پس از ۲۰۰۰ میلادی و تا سال ۲۰۰۷ که نیکون نخستین دوربین دیجیتال خود که از سنسور هم اندازه ۳۵ میلی‌متری استفاده کند را معرفی کرد، بازار دوربین‌های دیجیتال حرفه‌ای (DSLR) در اختیار کنون بود. فروش نیکون رو به کاهش گذاشت و از لحاظ فروش لنز و دوربین در جایگاه دوم قرار گرفت. در سال ۲۰۰۵ و با تغییر مدیریت، نیکون کار بر روی دوربین‌های Full frame را آغاز کرد و در اواخر ۲۰۰۷ دوربین نیکون دی۳ را با سنسور ۳۵ میلی‌متری به بازار عرضه کرد. فقط پس از چند ماه نیکون دی۷۰۰ معرفی شد و نیکون کم کم اعتبار و سهم بازار از دست رفته را بدست آورد. این موفقیت‌ها مدیون دوربین‌هایی با سرعت بالا، کارایی خوب در نور پایین و راحتی استفاده بود. همچنین دوربین نیکون دی۹۰ نخستین دوربین دوربین دیجیتال تک‌لنزی بازتابی بود که توانایی فیلمبرداری داشت. پس از آن قابلیت فیلمبرداری به دوربین‌های دوربین دیجیتال تک‌لنزی بازتابی اضافه شده‌است.