ویلما نونیز
نونیز در ماه دسامبر ۱۹۶۳ با اتو اسکورسیا پاستران که دندانپزشک بود، با او در دانشگاه ملی خودمختار نیکاراگوئه آشنا شد، ازداوج کرد. هر دوی آن‌ها برنده جایزه بهترین دانشجوی دانشگاه بودند. سپس او به نام «ویلما نونیز دی اسکورسیا» مسمی شد. این زوج دو فرزند (به نام‌های اتو و یوجینیا)، چهار نوه و یک نبیره دارند.
کریستین بونوویی
کریستین بونوویی در سال ۱۸۹۲ م، امتحانات نهایی دوره متوسطه را با موفقیت پشت سر گذاشت. ابتدا به ادامه تحصیل در رشته جانورشناسی پرداخت اما بعد از مدتی، به زیست‌شناسی تغییر رشته داد. در سال ۱۹۰۶ م رساله دکترای خود را در مورد سلولهای زایا منتشر کرد. او همچنین از سال ۱۸۹۸ تا ۱۸۹۹ م در زوریخ زیر نظر آرنولد لانگ مشغول تحصیل بود. از سال ۱۹۰۰ تا ۱۹۰۱ در وورتسبورگ زیر نظر تئودور بووری بود. او از سال ۱۹۰۶ تا ۱۹۰۷ در نیویورک، در دانشگاه کلمبیا ادامه تحصیل داد. او در سال ۱۹۰۰ م بعنوان رئیس آزمایشگاه آناتومی جانوری به جانشینی یوهان یورت انتخاب شد. کریستین بونوویی از سال ۱۹۱۲ تا سال ۱۹۳۷ در کالج سلطنتی فردریک سمت استادی داشت. در ضمن، مؤسسه مطالعات ژنتیک در ۱۹۱۶ بوسیله او پایه‌گذاری شد. در سال ۱۹۱۱ او اولین زن در نروژ بود که به عضویت آکادمی علوم و ادبیات نروژ پذیرفته شد. در سال ۱۹۲۲ م او خود یک انجمن برای زنان دانشگاهی درنروژ ایجاد کرد. در سال ۱۹۱۶ یک مرکز مطالعاتی برای دانشجویان دختر و در سال ۱۹۲۳ یک مرکز دانشجویی عمومی احداث کرد. از سال ۱۹۲۷ تا ۱۹۳۷ کریستین بونوویی عضو هیئت پخش همگانی دانشگاه بود. اشخاص مشهوری مانند تور هایردال از جمله دانش آموختگان کریستین بونوویی بودند.