موسیقی هوی متال
برخی از موسیقی دانان گروه‌های برجسته هوی متال، معتقدند که پایه‌های سبک خاص و صدای اصیل هوی متال توسط جریان موج نو هوی متال انگلیسی، از طریق سه آلبوم اولیه و شاخص گروه جوداس پریست یعنی «بالهای غمگین سرنوشت» (۱۹۷۶)، «گناه پشت سر گناه» (۱۹۷۷)، و «کلاس لکه دار» (۱۹۷۸) گذاشته شد.
رندی رودز
در سال‌های آغازین دههٔ ۸۰ میلادی و در دوره‌ای که گیتاریست‌های نوپای هوی متال سعی می‌کردند شبیه ادی ون هیلن باشند، رَندی رودز یکی از معدود گیتاریست‌های جوانی بود که شیوهٔ منحصربه‌فرد خودش را در نوازندگی ارائه کرد. رودز به جای آن‌که سعی کند مانند دیگران به تقلید تکنیک تپینگ دودستی ون هیلن بپردازد با اتکا به پیشینهٔ نوازندگی‌اش در سبک کلاسیک، یکی از اولین نوازندگان هوی متال بود که موسیقی کلاسیک را در اجرای قطعات هوی متال دخالت داد.(شیوه‌ای که در سال‌های بعد با نام نئو کلسیکال متال شناخته شد و توسط بزرگانی چون مالمستین گسترش داده شد.)