گوشی
گوشی تلفن‌های بی‌سیم، یک فرستنده-گیرنده رادیویی دارد که ارتباط را از طریق ایستگاه پایه که به خط تلفن وصل است رله می‌کند. تلفن همراه، به ایستگاه پایه نیاز ندارد و از طریق باندهای فرکانس ویژه‌ای، مستقیما با سایت سلولی، ارتباط برقرار می‌کند.
تلفن بی‌سیم
در دههٔ ۵۰ و ۶۰ میلادی افراد بسیاری سعی در ساخت نوعی‌از تلفن‌بی‌سیم داشتند، اما از لحاظ رسمیت یافتن این‌نوع از تلفن‌ها، در عمل تلفن‌های بی‌سیم بارنخست در دههٔ هفتاد میلادی اختراع‌شدند، و در سال‌های دههٔ ۸۰میلادی برای نخستین‌بار برای فروش به عموم مردم به بازارها عرضه شدند، در سال ۱۹۸۶ میلادی رنج (بازه‌ی) 47-49 MHz برای کارکرد این‌دست از تلفن‌ها تعیین شد. بعدها با افزایش این‌دامنه رنج فرکانسی تلفن‌های بی‌سیم امکان یافتند تا با تداخلاتی کمتر و صرف انرژی کمتر کارکنند.