دادگاه حق انحصار اسم اعظم بهائی
گلدبرگ همچنان اشاره می‌کند که بهائی به کسی می گویند که پیرو بهاءالله، شارع آئین بهائی است. این آئین بعد از بهاءالله چندین شاخه گشت. که همه آن‌ها خود را بهائی می دانند. و ادعای محفل ملی آمریکا به این می‌ماند که تنها آن‌ها هستند که بهائی اند و دیگر شاخه‌ها بهائی نیستند. واضح است که دیگر شاخه‌ها نیز خود را شاخه اصلی می دانند با وجود اینکه طرفداران آن‌ها تعداد اندکی از بهائیان دنیا را تشکیل می‌دهد. نکته جالب توجه این که گلدبرگ خود زمانی از بهائیان پیرو محفل ملی آمریکا و بیت العدل بود. اما به گفته خود او پس از بررسی‌ها و مطالعات ریشه ای در اعتقاداتش به این نتیجه رسید که بهائیان اورتدکس شاخه اصلی و حقیقی بهائیان است. لذا به آرامی از آن شاخه جدا شد و به نیومکزیکو، محل فعالیت‌های بهائیان اورتدکس نقل مکان نمود.
مهاجرین بهایی
باب از هجده پیروی نخست خود که حروف الحی خوانده می‌شوند، خواست پراکنده شوند و پیام او را در سراسر ایران و کشورهای همسایه منتقل کنند. موارد زیادی نیز وجود دارد که بهاء الله مستقیماً بهاییان را برای مسافرت به کشورهای خارجی (نظیر هند)، یا در میان بختیاری‌ها و عشایر کرمانشاه هدایت می‌کرد تا آیین بهایی را در آنجا بپراکنند. ولی چنین شخصی معمولاً مبلغ بود و در منطقه برای مدت زیادی نمی‌ماند. در عصر عبدالبها، شواهد بیشتری از تعالیم او به بهاییان برای سکنی گزیدن در اماکن گوناگون وجود دارد؛ برای مثال او از برخی بهاییان ترک زبان آذربایجان خواست به شهرهایی در آناتولی نقل مکان کنند.