کانادا
آثار به‌دست‌آمده از زندگی نخستین بومیان کانادایی که در بخشی از این کشور به مدت طولانی ساکن بودند و نیز بررسی‌های باستان‌شناسی در شمالی‌ترین بخش کشور، یوکان نشان می‌دهد که زندگی در آن به ۲۶۵۰۰ سال پیش و در جنوبی‌ترین بخش به ۹۵۰۰ سال پیش برمی‌گردد.
جزیره پرنس ادوارد
جزیره پرنس ادوارد در خلیج سنت لارنس در سواحل شرق کانادا واقع شده‌است. این استان کانادا توسط ژاک کارتیه در سال ۱۵۳۴ کشف شد. اقوام میکماک (Mi'kmaq)، ساکنان اولیه یا افراد بومی جزیره محسوب می‌شوند. این افراد، جزیره را «اپک ویتک» (Epekwitk) می‌نامیدند که به معنی «گهواره خاکی بر روی امواج» می‌باشد. بعد از آن اروپایی‌ها تلفظ آن را به «ابگ ویت» Abegweit تغییر دادند. این جزیره ابتدا مستعمره فرانسه بود. آن‌ها آن را «ایل سینت جان» می‌نامیدند. در اواسط سده ۱۷۰۰، بریتانیا، فرانسه را از این جزیره بیرون راند و آن را به «جزیره سینت جان» تغییر نام داد. در سال ۱۷۹۹، این جزیره به افتخار پدر ملکه ویکتوریا (ادوارد)، به نام «جزیره پرنس ادوارد» تغییر نام داده شد. یکی از مهم‌ترین رویدادهای تاریخی کانادا، کنفرانس شارلوتاون بوده که در سال ۱۸۶۴ در جزیره پرنس ادوارد برگزار گردید. در این کنفرانس، رهبران آمریکای شمالی و بریتانیا برای بحث در مورد تشکیل اتحادیه یا «کنفدراسیون» کانادا گرد هم آمدند؛ و از این رو جزیره پرنس ادوارد به عنوان «زادگاه کنفدراسیون» نامیده می‌شود. در سال ۱۸۶۷ کانادا یک کشور شد. اگرچه کنفدراسیون در اینجا به وجود آمد ولی جزیره PEI تا سال ۱۸۷۳ به این کنفدراسیون ملحق نشده بود و پس از آن به عنوان هفتمین استان به کانادا ملحق گردید.