خیال‌پردازی تاریک
فانتزی تاریک یا خیال‌پردازی تیره‌وتار یک گونه هنری است که به عنوان زیر مجموعه سبک خیال‌پردازی به‌شمار می‌رود. این نوع سبک می‌تواند به آثار ادبی، هنری و سینمایی اشاره داشته باشد که آمیخته‌ای از عناصر خیال‌پردازی و عناصر وحشت هستند. "خیال‌پردازی تیره‌وتار" اقتباسی از عناصر گونه وحشت و اغلب دارای ویژگی‌هایی از قبیل تیره‌وتار، ترس و مرگ، غمناک، موضوعات خشن و وحشیانه همراه با موجودات فراطبیعی شیطانی است. با این حال، برخلاف گونه وحشت تمرکز داستان به منظور ترساندن خواننده نیست. در این سبک محدودیتی برای نشان دادن بخش تاریک طبیعت انسان وجود ندارد و قهرمان اصلی داستان لزوماً دلسوز نیست.
بقا
در فیلم ، فیلم بقا ژانری است که در آن یک یا چند شخصیت برای بقای فیزیکی تلاش می کنند. این اغلب با ژانرهای فیلم دیگر تداخل دارد. این یک ژانر فرعی از فیلم ماجراجویی است ، همراه با فیلم های شمشیربه دستان ، فیلم های جنگی و فیلم های سافاری. فیلم های بقا نسبت به سایر فیلم های پرماجرا تاریک ترند ، که معمولاً خط داستانی خود را بر روی یک شخصیت منفرد ، معمولاً شخصیت اصلی متمرکز می کنند. این فیلم ها "عمدتا در یک زمان معاصر هستند" و بنابراین مخاطبان فیلم با صحنه ها آشنا هستند و فعالیت های شخصیت ها کمتر عاشقانه است. توماس سوبچاک در کتابی در سال 1988 ، فیلم زنده ماندن را با عاشقانه مقایسه کرد: "آنها هر دو بر پیروزی قهرمانانه بر موانعی که نظم اجتماعی را تهدید می کنند و تأیید مجدد ارزشهای غالب اجتماعی مانند بازی جوانمردانه و احترام به شایستگی و همکاری تأکید می کنند". نویسنده گفت: فیلم های زنده ماندن "یک عالم خرد(micro-cosmos) جامعه را شناسایی و منزوی می کنند" ، مانند گروه بازمانده از سقوط هواپیما در ""پرواز ققنوس"" (1965) یا افرادی که در کشتی اقیانوسی غرق شده بودند در ""ماجراجویی پوزیدون"" (1972). سوبچاک توضیح داد ، "بیشتر اوقات در یک فیلم بقا صرف به تصویر کشیدن روندی می شود که به موجب آن ارتباط گروه از قطعیت شبکه های پشتیبانی عادی زندگی متمدن قطع شده است ، و گروه خود را به یک واحد موثر و کاری تبدیل می کند." این گروه ها اغلب در انواع متفاوت شخصیت ها ، گاهی اوقات تا حد کاریکاتور است. در حالی که زنان از نظر تاریخی در چنین فیلم هایی کلیشه شده اند ، "آنها" اغلب نقشی تعیین کننده در موفقیت یا شکست گروه بازی می کنند ".