فرناندو دوم
در دوران حکومت فردیناند و ایزابلا قدرت پادشاه افزایش یافت، نجبا و پارلمان محدود شدند و کلیسا به‌عنوان ابزاری برای مقاصد سیاسی مورد استفاده قرار گرفت. فردیناند در صدد گسترش قلمرو خود بود و او با متحد ساختن پادشاهی‌های اسپانیا و ایجاد اسپانیایی یکپارچه، آن کشور را وارد عصر جدیدی از توسعهٔ امپریالیستی نمود.
فردیناند سوم، امپراتور مقدس روم
زمامداری او مصادف با سال‌های پایانی جنگ سی‌ساله بود. از آنجا که در آن زمان آلمان میان دو دولت متخاصم فرانسه و سوئد قرار گرفته‌بود، وی کوشید تا روابط خارجی را برای محدود کردن این دشمنان منعقد سازد. او در ۱۶۵۶ و در جریان جنگ میان اسپانیا و فرانسه برای اسپانیاییان نیروی کمکی فرستاد.