آمریکای شمالی بریتانیا
در سال ۱۷۷۵ امپراتوری انگلستان، شامل ۲۰ قلمرو در نیمکره غربی و شمال اسپانیای نو می‌شد. این قلمروها عبارت بودند از: نیوفاندلند، روپرتزلند، نوا اسکوشیا، جزیره پرنس ادوارد، مستعمرات سیزده‌گانه (که با بریتانیا جنگیدند و در سال ۱۷۸۳ ملت پیشروی ایالات متحده شدند)، فلوریدای شرقی و غربی و استان کبک.
قلمرو نیوزیلند
قلمرو وابسته راس ساکن دائمی ندارد، در حالی که توکلائو، جزایر کوک و نیووی جمعیت‌های بومی دارند. سازمان ملل رسماً توکلائو را به عنوان یک منطقه غیر خودمختار طبقه‌بندی کرد؛ جزایر کوک و نیووی به صورت محلی اداره می‌شوند و نیوزلند مسئولیت دفاع و بیشتر امور خارجی را برعهده دارد. استاندار نیوزیلند، نمایندهٔ ملکه بریتانیا در سراسر کشور نیوزیلند است، اگرچه جزایر کوک نمایندهٔ ملکه دیگری دارند.