ستاره
سِتاره یا اَختَر گوی آسمانی درخشان و بسیار داغی از پلاسماست که انسجام خود را با نیروی گرانش خود حفظ می‌کند. نزدیکترین ستاره به زمین خورشید و پس از آن پروکسیما قنطورس است. ستارگانِ قابل دیدن در شب از روی زمین، به دلیل فاصلهٔ بسیار دورشان، به شکل نقاطی ثابت (گاهی چشمک زن) و روشن دیده می‌شوند. در طول تاریخ، گروه‌های ستاره‌های برجسته‌تر، به نام صورت‌ها و صورت‌واره‌های فلکی، گروه‌بندی شده و روشن‌ترین ستارگان نیز نام‌گذاری شده‌اند. کاتالوگ‌هایی از ستارگان توسط اخترشناسان گردآوری شده‌است که ستارگان شناخته‌شده را مشخص می‌کند و نام‌های استانداردی برای ستارگان پیشنهاد می‌کنند. هرچند که بیشتر ستارگان جهان از جمله تمامی ستارگان خارج از کهکشان راه شیری با چشم غیر مسلح از روی زمین قابل دیده شدن نیستند. در حقیقت بیشتر آن‌ها حتی از دید قویترین تلسکوپ ها نیز پنهان می‌مانند.
ستارگان در طالع‌بینی
در نامگذاری سنتی طالع‌بینی، ستارگان به ستارگان ثابت، لاتین "استلای فیکسی(stellæ fixæ)"، که در طالع‌بینی به معنای ستارگان و سایر اجسام کهکشانی یا بین کهکشانی است که توسط اخترشناسی به رسمیت شناخته شده‌است؛ و «ستارگان سرگردان» (به یونانی: "πλανήτης αστήρ،" "planētēs ASTER)،" که ما به عنوان سیاره‌ها از منظومه شمسی می‌شناسیم، تقسیم می‌شوند. طالع بینی با خورشید، یک ستاره و ماه زمین همین‌طور رفتار می‌کند که گویی آنها سیارات در زایچه هستند. این‌ها ستارگان «ثابت» خوانده می‌شدند زیرا تصور می‌شد که آنها به گنبد آسمان متصل شده‌اند، دورترین فاصله از زمین کره‌های آسمانی.