گوشی
گوشی تلفن‌های بی‌سیم، یک فرستنده-گیرنده رادیویی دارد که ارتباط را از طریق ایستگاه پایه که به خط تلفن وصل است رله می‌کند. تلفن همراه، به ایستگاه پایه نیاز ندارد و از طریق باندهای فرکانس ویژه‌ای، مستقیما با سایت سلولی، ارتباط برقرار می‌کند.
بی‌سیم
به‌صورت سنتی طراحان سامانه‌های بی‌سیم تلاش می‌کرده‌اند که "قابلیت اطمینان" مخابرات بر روی هوا را از طریق "مقابله" با تداخل و محو شدگی افزایش دهند. مطالعات جدیدتر به سمت "بهینگی استفاده از پهنای باند" متمایل شده و تلاش داشته به محوشدگی به عنوان یک "موقعیت" که می‌تواند مورد بهره‌برداری قرار بگیرد نگاه کند.