هری پاتر و سنگ جادو
هری پاتر و سنگ جادو نخستین جلد از مجموعه کتاب‌های هری پاتر، نوشتهٔ نویسندهٔ انگلیسی جی کی رولینگ است که به روایت زنده ماندن هری پاتر از حمله لرد ولدمورت و کشته شدن پدر و مادرش در آن حمله می‌پردازد. این کتاب در ۲۶ ژوئن ۱۹۹۷ توسط انتشارات بلومزبری در لندن انتشار یافت. سپس این کتاب در ۱ سپتامبر ۱۹۹۸ میلادی در ایالات متحده توسط انتشارات اسکلاستیک منتشر شد و به رکورد قابل توجهی از فروش دست یافت. در سال ۲۰۰۱ میلادی، فیلمی به اقتباس از این کتاب و با همین نام ساخته شد و مورد استقبال قرار گرفت. نخستین فیلم هری پاتر را کریس کلمبوس کارگردانی کرد و نقش هری پاتر را دنیل ردکلیف به همراه اما واتسون در نقش هرماینی گرنجر و روپرت گرینت در نقش رون ویزلی از دوستان هری پاتر ایفا کردند.
هری پاتر و سنگ جادو (فیلم)
راجر ایبرت از چهار ستاره، چهار ستاره کامل به فیلم داد و آن را «اثری کلاسیک» توصیف کرد. او در نقد خود، سکانس کوییدیچ و جلوه‌های ویژه فیلم را ستایش کرد. سکانس کوییدیچ توسط دیگران، از جمله منتقدان "دیلی تلگراف" و "امپایر" نیز مورد توجه قرار گرفت و به عنوان صحنه‌ای شناخته شد که به صورت مستقل از فیلم ارزش تماشا کردن دوباره دارد. برایان لیندر از "آی‌جی‌ان" نیز نظر مثبتی دربارهٔ فیلم داشت و نوشت: «"سنگ جادو" بی‌نقص نیست اما برای من که طرفدار کتاب هستم، به عنوان یک مکمل به همان اندازه هیجان‌انگیز است.» جینا آفموف از "پالو آلتو آنلاین" با وجود انتقاد نسبت به ۳۰ دقیقه پایانی فیلم نوشت: «این فیلمی است که حتی بدبین‌ترین سینماروها را نیز مسحور خواهد کرد.» کلودیا پویگ در "یواس‌ای تودی" ۳ ستاره به فیلم داد و از طراحی صحنه و اجرای رابی کالترین در نقش هاگرید تمجید کرد، ولی از موسیقی جان ویلیامز انتقاد کرد و گفت طرفداران فیلم انتظار موسیقی جادویی‌تری دارند. کرک هانیکات از "هالیوود ریپورتر"، طراحی صحنه و لباس، موسیقی، فیلم‌برداری و تیم بازیگری را ستود و دربارهٔ موسیقی ویلیامز نوشت: «یک جعبهٔ موسیقی جذاب و شنیدنی که به راحتی خاموش نخواهد شد.» تاد مک‌کارتی از "ورایتی" نوشت: «این فیلم جایگاهی همچون "بربادرفته" در تاریخ سینما خواهد داشت. فیلم‌نامه وفادارانه است، بازیگران درست انتخاب شده‌اند، طراحی صحنه و لباس، گریم و جلوه‌های ویژه نیر همانی است که باید باشد و حتی گاهی اوقات فراتر از انتظار نیز عمل می‌کنند.» جاناتان فورمن در "نیویورک پست" نیز نظر مثبتی دربارهٔ فیلم داشت و آن را «یک اقتباس طولانی و وفادارانه» توصیف کرد.