رود جراحی
طول رود از محل تلاقی تا مصب آن در خورموسی، ۲۱۰ کیلومتر و از سرچشمۀ رود مارون تا مصب، ۵۲۰ کیلومتر ثبت شده‌است. پهنای رود بین صد تا دویست متر و ژرفای آن در دشت شادگان به طور متوسط دو تا سه متر است. رود جّراحی پس از چم هاشم، در دشت‌های جنوبی رامهرمز جریان می‌یابد و وارد دشت رامشیر می‌گردد. این رود در مناطق پایین‌تر دشت‌ها، به سبب کاهش شیب، در بستر عریض و پرپیچ و خم جریان می‌یابد. رود به سمت غرب جاری می‌شود و پس از آبیاری اراضی شمالی ماهشهر وارد دشت شادگان می‌گردد. در اینجا رود بستر مشخصی ندارد و سیلاب‌های آن در مسیل‌های متعددی جریان می‌یابد. یکی از شاخاب‌های منشعب از آن به نام فلاحیه پس از پیوستن به کارون خلیج فارس میریزد. ادامه جریان اصلی در جهت جنوب و در مسیر جاده ماهشهر ـ آبادان، راه‌آهن اهواز-بندر امام خمینی را قطع می‌کند و وارد دهستان بوزی، در بخش مرکزی شهرستان شادگان شده و در مغرب ماهشهر وارد خورموسی و خلیج فارس می‌شود.
فرات
سرزمینی را که بین دو رود دجله و فرات واقع است، میان‌رودان (بین‌النهرین) یا «الجزیره» نامیده‌اند. طول رودخانه فرات تقریباً ۲۸۰۰ کیلومتر است. وسعت حوزه آبریز فرات حدود ۵۰۰٬۰۰۰ کیلومتر مربع است. میانگین آبدهی آن ۳۵۶ متر مکعب بر ثانیه است. جریان فرات در جلگه میان‌رودان، بسیار ملایم است و دارای بستری عریض می‌باشد. یگانه عامل حاصلخیزی خاک عراق و جلب جمعیت در جلگه خشک و گرم بین‌النهرین، دو رود فرات و دجله می‌باشد. بابِل، پایتخت قدیم کشور بابل در ساحل فرات بنا شده بود. این رود به‌همراه دجله دو رودی هستند که منطقهٔ میان‌رودان را مشخص و محدود می‌کنند. فرات در غرب دجله قرار دارد. نام این رودخانه از زبان اوستایی و از واژهٔ "huperethuua" به‌معنی «پایاب خوب» گرفته شده‌است. پایاب به محل کم‌ژرفای رودخانه گفته می‌شود.