لیستریا مونوسیتوژنز
باکتری لیستریا مونوسیتوژنز گونه‌ای از باکتری‌های بیماری‌زاست که موجب عفونت لیستریوسیس می‌گردد. این باکتری بی‌هوازی اختیاری است و قادر به زنده ماندن در حضور و نبودن اکسیژن است و به عنوان عامل ایجاد کننده ی طیف وسیعی از بیماری ها در انسان و حیوانات می باشد. تظاهرات لیستریوزیس شامل سپتیسمی، مننگوانسفالیت ( التهاب مغز و پرده‌های مغزی)، زایمان زودرس و سقط جنین در انسان ها، به ویژه در افرادی از جمله زنان باردار، افراد دارای نقص سیستم ایمنی، جنین، نوزادان و افراد مسن می باشد. این باکتری می‌تواند درون سلول‌های میزبان رشد کرده و تولیدمثل کند و یکی از بدترین عوامل بیماریزای ناشی از عفونت مواد غذایی است. ۲۰ تا ۳۰ درصد از عفونت غذایی ناشی از لیستریوسیس در افرادی که در معرض خطر بالایی قرار دارند کشنده است. این باکتری توانایی زنده ماندن در یخچال و دمای ۴ درجه سانتی گراد و PH کم و نمک بالا را دارد.
تب حلزون
بسیاری از گرفتارشدگان به این بیماری نشانه مشخصی را نمی‌بینند. اگر نشانه‌هایی آشکار شود معمولا ۴-۶ هفته پس از آلودگی به بیماری است. نخستین نشانه‌های بیماری می‌تواند احساس کسالت و خستگی عمومی باشد. پس از ۱۲ ساعت از آلودگی فرد آلوده احساس خارش یا سوزش می‌کند که از خراش‌هایی منجر می‌شود که نقطه ورود انگل به بدن است. نشانه‌های دیگری پس از ۲-۱۰ هفته از ورود انگل آشکار می‌شود که تب، بدن‌درد، سرفه، اسهال، بدن‌لرزه، و بزرگ شدن غدد را در بر می‌گیرد. این نشانه‌های می‌تواند به تب حلزونی مختص ماکیان نیز مربوط باشد که فراتر از نشانه‌های گفته‌شده، نشانهٔ دیگری را در انسان‌ها آشکار نمی‌کند.