اولین تجزیه لهستان
اولین تجزیه لهستان یا اولین تجزیه همسود لهستان–لیتوانی در سال ۱۷۷۲ میلادی به عنوان نخستین مرحله از تجزیه لهستان رخ داد؛ واقعه‌ای که عاقبت به پایان حیات همسود لهستان–لیتوانی در ۱۷۹۵ میلادی ختم گردید. رشد قدرت امپراتوری روسیه، که باعث تهدید پادشاهی پروس و امپراتوری اتریش شد، انگیزه اصلی این تجزیه به حساب می‌آید.
پادشاهی لهستان (۱۰۲۵–۱۳۸۵)
کازیمیر کبیر آخرین فرد مذکر دودمان پیاست بود که در نهایت بدون جانشین درگذشت و سلطنت لهستان به خواهرزاده‌اش لایوش یکم که در آن زمان پادشاه مجارستان بود رسید و پادشاهی متحد مجارستان-لهستان را به وجود آورد. این اتحاد مدت زیادی به دراز نینجامید زیرا لایوش یکم نیز فرزند پسری از خود به جا نگذاشت. سلطنت لهستان به دخترش یادویگا رسید که از سال ۱۳۸۹ به عنوان پادشاه لهستان بر کشور حکمرانی کرد. یادویگا با یوگایلا دوک بزرگ لیتوانی ازدواج کرد. ثمره این ازدواج شروع دودمان یاگیلون که ۲۰۰ سال با اتحاد دو کشور موجب تشکیل مشترک‌المنافع لهستان–لیتوانی شد.