خودکشی
عواملی که خطر خودکشی را تحت تأثیر قرار می‌دهند، عبارتند از اختلالات روانی، مصرف نادرست دارو، حالات روانی، شرایط فرهنگی، خانوادگی و اجتماعی و ژنتیک.بیماری روانی و سوء مصرف مواد غالباً در کنار هم وجود دارند. سایر عوامل خطرآفرین عبارتند از اقدام به خودکشی قبلی، در دسترس بودن وسیله برای ارتکاب این عمل، سابقه خانوادگی خودکشی، یا وجود آسیب ضربه‌ای مغز. به عنوان مثال، میزان خودکشی در خانواده‌های دارای سلاح گرم بیش از خانواده‌های فاقد آن بوده‌است. عوامل اجتماعی و اقتصادی مانند بیکاری، فقر، خانه به‌دوشی و تبعیض نیز ممکن است فکر خودکشی را موجب شود. حدود ۱۵–۴۰٪ مردم یادداشت خودکشی از خود بجا می‌گذارند. به نظر می‌رسد ژنتیک در ۳۸٪ تا ۵۵٪ از رفتارهای خودکشی دخیل باشد. سربازان در معرض خطر خودکشی بیشتری هستند که این امر تا حدی ناشی از میزان بالاتر بیماری‌های روانی و مشکلات سلامت جسمی مربوط به جنگ است.
خودکشی در آمریکا
خودکشی دهمین سبب مرگ در کشور ایالات متحده آمریکا است. در سال ۲۰۰۹ تعداد ۳۶٬۹۰۹ تن به سبب خودکشی مردند. در آن سال این رقم ششمین سبب مرگ مردان و شانزدهمین سبب مرگ زنان بود. همچنین سومین عامل مرگ جوانان بین ۱۵ تا ۲۴ سال نیز بود. پژوهشگران آکادمی ملی علوم آمریکا درگزارشی اعلام کردند دلائل عمده مرگ زودرس آمریکایی‌ها مصرف شدید و بی‌رویه مواد مخدر و مشروبات الکلی و همچنین افسردگی‌های مزمن است که منجر به خود کشی آن‌ها می‌شود. دولت آمریکا می‌کوشد تا با کمک گیری از سازمان‌ها و نهادهای گوناگون نرخ خودکشی را در این کشور کاهش دهد. در قانون اساسی ایالات متحده آمریکا برخی قوانین ضد خودکشی یا قوانین ضد خودکشی کمکی نیز وجود دارد که در سال‌های اخیر مورد تجدید نظر واقع شده‌اند. در این کشور نرخ خودکشی با شرایط بد اقتصادی همچون بیکاری همبستگی مستقیم دارد.