باغ موزه هنر ایرانی
تاریخچه این باغ موزه زیبا، به سال ۱۳۱۰ و دوران رضاشاه بر می‌گردد. طرحی که در آن سال برای باغ کشیده بودند، هیچ شباهتی به طرح کنونی باغ نداشته و در واقع، بسیاری از حوضچه‌ها و آب راه‌های پارک، در سال ۸۴ به آن اضافه شده‌است. این مجموعه در ابتدا یک باغ ویلای شخصی، متعلق به همسر سپهبد امیراحمدی (توران توفیقی، پس از انقلاب ۵۷ تغییر نام به توران مهاجر اسلامی) بود. پس از پیروزی انقلاب اسلامی در ایران، کاربری این باغ هم از حالت باغی شخصی، به شکل پارکی عمومی درآمد. باغ موزه هنر ایرانی سال‌ها در اختیار خانه سینما قرار داشت، اما پس از بازسازی‌های کلی سال ۱۳۸۴ تغییر کاربری داد و در نهایت در سال ۱۳۸۶ فعالیت خود را به عنوان یک باغ موزه آغاز کرد. این باغ یک هکتاری در شمال شرق تهران و در منطقه الهیه واقع شده‌است.
باغ ایرانی
جایگاه گل‌ها در باغ درپای درختان بود. گلهایی کاشته می‌شد که خاصیتی داشته باشند، هم از عطر آن‌ها استفاده می‌شد و هم از گلبرگ‌هایشان حلوا و مربا درست می‌کردند و برخی از آن‌ها خاصیت دارویی داشتند. بنه گاه زمینی بود مربع مستطیل یا گرد که نشیمن تابستانی در کنار درخت‌های کهن بود. در کنار این نشیمنگاه‌ها گل ابریشم و نسترن معطر یا خرزهره به خاطر دفع حشرات می‌کاشتند. ” یکی از مهم‌ترین منابع جهت شناخت باغ‌سازی و باغ ایرانی، کتاب "ارشادالزراعه"، اثر ابونصر هروی است که در سال ۹۲۱ هجری قمری و پس از سقوط امپراتوری تیموری به نگارش درآمد.