بازی‌درمانی
جمله معروف مشکلات کودکان با بزرگ شدنشان بزرگتر می‌شود جمله ای کلیشه ای و اشتباه است. کودکان با هر روز بزرگ شدن بایستی توانایی‌های خویش در حل مسئله را بهبود ببخشند یکی از این راه‌ها بازی درمانی است. برخی بازی‌ها احساسات، برخی دیگر قدرت حل مسئله، برخی دیگر عضلات کوچک و برخی دیگر عضلات بزرگتر کودکان را در گیر می‌کند در این درگیری انرژی کودک تخلیه شده و احتمال اضطراب، پر تحرکی، افسردگی و سرخوردگی ناشی از این انرژی مازاد کاهش می یابد. تصویر کنید کودکی که نتواند ساده‌ترین مسائل زندگی خود مثل نظافت اتاق را انجام ندهد، این عدم توانایی در انجام فعالیت مربوطه وقتی با تذکرات خانواده نیز همراه باشد به او استرس زیادی تزریق می‌کند. در واقع سلامت جسمی کودکان بیشتر در گرو تغذیه و سلامتی روحی آن‌ها بیشتر در گرو حل مسئله، پایش و پویش در حوزه‌های مختلف است.
روان‌شناسی فرگشتی
گفته می‌شود که قانون سیندرلا مدرک مهمی از کودکان ناتنی است که به دست ناپدری‌ها و نامادری‌های خود به میزان بسیار بالاتری نسبت به همسالان خود مورد سوء استفاده، بی‌توجهی، قتل و نیز بد رفتاری قرار می‌گیرند. این قانون نام خود را مدیون سیندرلا قهرمان داستان تخیلی است که با او توسط نامادری و نا خواهری‌هایش به‌طور ستمگرانه ای رفتار می‌شد. دیلی و ویلسون (۱۹۹۶) خاطر نشان کرده‌اند: «اندیشه تکاملی منجر به کشف مهم‌ترین عامل خطر در خودکشی کودکان – وجود یک نا پدری یا نامادری- گردید. تلاش‌ها و مراقبت‌های والدین از فرزندان ذخایر با ارزشی هستند و انتخاب طبیعی به نفع ذهن والدینی است که عملاً تلاش‌های خود را در جهت بهبود سلامت فرزندانشان به کار می‌گیرند. مشکلات سازشی که در برابر تصمیم‌گیری والدین در مورد فرزندانشان قد علم می‌کند عبارتند از: هویت درست فرزند و تخصیص ذخایر میان آنان با حساسیت نشان دادن نسبت به نیازها و توانایی‌های آنان برای تبدیل مراقبت از فرزندان به افزایش سلامت. فرزندان نا تنی به ندرت یا هرگز به اندازه فرزندان فرد برای سلامت مورد انتظار آنان با ارزش تلقی نشده‌اند و ذهن آن والدینی که به آسانی توسط هر جوان جذاب آلوده می‌گردد، همیشه باید یک ضرر بالقوه را متحمل شوند. (دیلی و ویلسون ۱۹۹۶ ص ۶۶–۶۵). در هر حال آنان خاطر نشان کردند که نه هیچ‌یک از والدین نا تنی واقعاً می‌خواهند با فرزندان همسر خود بد رفتاری کنند و نه آن پدر بودن واقعی بیمه ای بر علیه سوء رفتار است. آنان عقیده دارند که مراقبت از فرزندان ناتنی تلاش همسر جویانه اولیه ای نسبت به پدر و مادر واقعی است.