نقض حقوق بشر توسط جمهوری اسلامی ایران
وضعیت حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران از جانب ایرانیان و از جانب فعالان حقوق بشر، نویسندگان، و سازمان‌های مردم‌نهاد بین‌المللی، مورد انتقاد قرار گرفته‌است. در دوران حکومت جمهوری اسلامی ایران، مجمع عمومی سازمان ملل متحد به‌جز دو سال، همه ساله، قطعنامه‌ای در مورد نقض حقوق بشر به‌وسیلهٔ حکومت جمهوری اسلامی، صادر کرده‌است. در قطع‌نامهٔ مجمع عمومی سازمان ملل متحد به شمارهٔ A/RES/۶۴/۱۷۶ که در فروردین ۱۳۸۹ منتشر شد، این مجمع ایران را در بسیاری موارد محکوم کرد؛ از جمله، در رویارویی دولت با معترضان نتایج انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸). حکومت جمهوری اسلامی ایران به‌گونهٔ سختگیرانه‌ای آزادی‌های مدنی از جمله، آزادی سخنرانی، مطبوعات، تجمعات، انجمن‌ها و آزادی‌های شخصی را زیر پا می‌گذارد و در مسیر آزادی‌های مذهبی نیز مانع، ایجاد کرده‌است.
زندان مرکزی بیرجند
فعالان حقوق بشر در بهمن ۱۳۸۹ دربارهٔ موج اعدام‌ها گفتند: «جمهوری اسلامی ایران در هفته‌های اخیر نشان داده که بی‌محابا و بدون توجه به تقاضاهای مکرر سازمان‌های بین‌المللی به اعدام‌های جمعی ادامه می‌دهد. این اعدام‌ها برخی سیاسی و در سایر موارد در رابطه با اتهام‌هایی مانند قاچاق مواد مخدر، تجاوز یا قتل بوده‌اند.» مدافعان حقوق بشر در ایران هم‌چنین گفتند که ابهامات بسیاری در پرونده اعدام شدگان مرتبط با مواد مخدر وجود دارد و برخی از احکام اعدام بر مبنای اعترافات تحت فشار و شکنجه از متهمان بوده‌است.