نارنجک تفنگی
نارنجک تفنگی گلوله ای است شبیه گلوله آر پی جی که به وسیله تفنگ و غالباً با سلاح ژ-۳ به سمت هدف پرتاب می‌شود. این گلوله به وسیله گازی که فشنگ گازی (و نه مشقی) ایجاد می‌کند به سمت نقطه مورد نظر هدایت می‌شود. خرج گود و خرج ضمیمه از اجزای مهم نارنجک تفنگی می‌باشند که در جلوی سر نارنجک قطعه ای قرار دارد که هنگام برخورد سر نارنجک با هدف خرج احتراق مشتعل می‌شود. نارنجک تفنگی مجهز به یک فنر نازنک است که عمل نشانه‌گیری را دقیق تر می‌کند و برای تیراندازی به سمت اهداف مختلف در سازه‌های ۵۰، ۷۵ و ۱۰۰ متری به کار می‌رود.
سرنج
در ایران در جشن‌های چهارشنبه سوری توسط مردم به عنوان اکسیدکننده قوی در نارنجک‌های دستی استفاده می‌شود. برای این منظور با اکلیل آلومینیوم مخلوط می‌شود اما اگر مقداری اکلیل منیزیم هم داشته باشد صدای بسیار مهیبی تولید می‌کند و همچنین شایان ذکر است که قدرت اکسید کنندگی کمتری نسبت به پرمنگنات و کلرات و پرسولفات‌ها دارداین ترکیب از واکنش اکسید سرب با هوا در دماهای بالای ۴۰۰ درجه بدست می‌آید. سرنج ماده‌ای اکسیدکننده، سرطانزا، سمی و منفجره است. در هنگام حمل و نقل آن باید بسیار دقت شود. از دیگر کاربردهای این ماده استفاده به عنوان رنگدانه در نقاشی‌هاست. به دلیل خطرناک بودن ماده امروزه کمتر از آن به عنوان رنگ استفاده می‌شود؛ و مکنیزم انفجار اکلیل سرنج به طورخلاصه به این گونه می‌باشد: از آنجا که آلومینیوم تمایل زیادی برای واکنش با اکسیژن دارد و برای واکنش با اکسیژن با سرنج وارد واکنش می‌شود و در این واکنش آلومینیوم به اکسید آلومینیوم و سرنج به سرب تبدیل می‌شود.