دوره موروماچی
سال‌های آغازین این دوران (۱۳۳۶–۱۳۹۲) به سبب دوپاره بودن دربار پادشاهی، با نام دوره نان‌بوکو-چو یا دوره دربار شمالی و جنوبی نیز شناخته می‌شود. همچنین از سال ۱۴۶۷ تا پایان این دوره تاریخی را دوره سن‌گوکو یا دوره جنگ‌های داخلی ژاپن نیز می‌نامند.
گکوکوجو
گِکُوکوجُو از لحاظ لغوی به معنای «سرنگونی یا فراتر رفتن از مافوق» در زبان ژاپنی است. از نظر تاریخی گکوکوجو به خصوص در دوره موروماچی دیده می‌شود. پس از شورش اونین در سال ۱۴۶۷ میلادی در مناطق گوناگون گِکُوکوجُو رخ داد و با براندازی شوگوها یا فرمانداران محلی، افراد فرودست آنها قدرت را در دست گرفتند. در این دوران فرمانداران محلی کوچک برانداخته شدند و جای خود را به دایمیوهای دوره سنگوکو دادند.