میاموتو موساشی
میاموتو موساشی (به ژاپنی: 宮本 武蔵 - به روماجی: Miyamoto Musashi) (زادهٔ ۱۵۸۴ میلادی – درگذشتهٔ ۱۳ ژوئن ۱۶۴۵ میلادی) که با نام‌های شینمِن تاکِزو، میاموتو بنوسوکه و نیتن دوراکو (نام بودایی‌اش) نیز شناخته می‌شود، رونین و سامورایی افسانه‌ای ژاپنی است. او به خاطر مهارتش در شمشیرزنی و نیز پیروزی‌های چشمگیرش در نبردهای دونفره با شمشیر شناخته شده‌است. او نخستین مبارزه‌اش را در سن سیزده سالگی انجام داد و پیروز شد. موساشی بنیان‌گذار سبک شمشیرزنی نیتن‌ریو (هیوهو نیتن ایچی‌ریو) و نیز نویسنده کتاب پنج حلقه درباره استراتژی، تاکتیک و فلسفه است که هنوز هم تدریس می‌شود. او کتاب‌های دیگری از جمله دوکودو (独行道، طریقت تنهایی) نیز نوشته است.او همچنین در آخرین نبرد دوره سنگوکو معروف به محاصره اوساکا به عنوان یکی از سربازان تویوتومی هیده یوری حضور داشت که توانست پس از شکست خوردن سپاهیان هیده یوری در آن نبرد سخت، زنده بماند.
شورش هوگن
خاندان میناموتو یا گنجی، یکی از نام‌های خانوادگی اعطا شده توسط امپراتور ژاپن به اعضای خانوادهٔ سلطنتی بود. این اعضای خاندان سلطنتی کسانی بودند که از خاندان جدا شده و به طبقهٔ اشراف شینسکی کوکا (تنزل مقام) می‌یافتند. اولین امپراتور که نام خانوادگی میناموتو را اهدا کرد، امپراتور ساگا (۸۴۲–۷۸۶) پنجاه و دومین امپراتور ژاپن بود. میناموتو نو ماکوتو (۸۱۰–۸۶۸) هفتمین پسرِ امپراتور ساگا، نخستین فردی بود که نام خانوادگی میناموتو به وی داده شد. نام افتخاری میناموتو پس از آن به تعداد دیگری از درباری‌ها در زمان‌های مختلف و توسط تعدادی از امپراتورهای دیگر نیز داده شد. خاندان میناموتو پس از گذشت زمان بیست و یک شاخه پیدا کرد. برای نمونه خاندان میناموتویی که از زمان امپراتور ساگا منشأ گرفته شاخه ساگا گنجی و خاندان میناموتویی که از امپراتور سیوا (دوران سلطنت ۸۵۸–۸۷۶ میلادی) پنجاهمین و ششمین امپراتور ژاپن، منشأ گرفته شاخه سیوا گنجی نام دارد و یک شاخه آن با نام خاندان کاواچی گنجی به عنوان مهم‌ترین شاخهٔ خاندان میناموتو شناخته می‌شود. بنیان‌گذار شوگون‌سالاری کاماکورا، میناموتو نو یوری‌تومو عضو این شاخه از خاندان میناموتو بود. در دوم ژوئیه سال ۱۱۵۶ امپراتور توبا درگذشت. یازده روز بعد از آن جناح اینسی به محل اقامت امپراتور سوتوکو در اطراف پایتخت حمله کرد و پس از ۴ ساعت نبرد به پیروزی رسید. امپراتور سوتوکو پس از شکست تبعید شد و قرار بود که فوجیوارا نو یوریناگا نیز تبعید شود که قبل از آن به مرگ طبیعی درگذشت. میناموتو نو تامه‌یوشی و تایرا نو تاداماسا گردن زده شدند و میناموتو نو تامه‌تومو نیز تبعید شد.