زبان آلمانی
بیشتر واژگان آلمانی از شاخه ژرمنی از خانواده زبان‌های هندواروپایی گرفته شده‌اند. با این حال، این زبان دارای شمار بالایی وام‌واژه از زبان‌های دیگر، به ویژه لاتین، یونانی، ایتالیایی، فرانسوی و اخیراً انگلیسی، است. در اوایل سده نوزدهم، یوآخیم هاینریش کامپه برآورد کرد که یک پنجم کل واژگان آلمانی ریشه فرانسوی یا لاتین دارد.
هویت مازندرانی
به اعتقاد زبانشناسان، گاهی اهالی بومی یک منطقه، برای نامیدن زبان خود از یک نام و اهالی مناطق دیگر، از نام دیگری برای همان زبان استفاده می‌کنند. اسامی ثابتی زبان‌ها اغلب توسط افرادی خارجی به آنها داده شده‌است؛ به عنوان مثال، نام آلمان اصطلاح جغرافیدانان رومی است، در حالی که خود آلمانی‌ها، زبانشان را دویچ می‌نامند. زبان شناسان معمولاً ترجیح می‌دهند که از نام‌هایی که خود گویشوران برای نامیدن زبان‌هایشان به کار می‌برند، استفاده کنند. با این وجود، در بعضی از موارد نام بومیی زبانها گمراه کننده است؛ به عنوان مثال، گروه‌های قومی زبانی بسیاری در ایران، خود را تات می‌خوانند و مدعی هستند که به زبان تاتی صحبت می‌کنند؛ ولی بررسیهای زبان شناختی نشان می‌دهد زبان هر یک از این اقوام، به شاخه‌های متمایز از زبان‌های ایرانی تعلق دارد به عنوان مثال تات‌های منطقه گرمسار و شمیرانات به زبان مازندرانی و تات‌های رودبار به زبان گیلکی و تات‌های اردبیل به زبان تالشی گویش می‌کنند و گویش آنها با تات‌های منطقه قزوین متفاوت می‌باشد.