ترانه انقلابی
ترانه و سرودهای انقلابی در جهت تشویق و روحیه بخشیدن به جامعه ای ست که خواهان تغییر و نظمی نو می‌باشد و امید و آرزوهای خود را در این ترانه‌ها بازمی‌یابد. ترانه‌های انقلابی بخش قابل توجهی از تبلیغات سیاسی را تشکیل می‌دهند. متن این‌گونه ترانه‌ها اغلب به عنوان یک حرکت اعتراضی یا انقلابی در نظر گرفته می‌شود. این‌گونه ترانه‌ها برای همبستگی با جوامع سیاسی به‌وجود می‌آید. متن این دسته از ترانه، بعضاً به‌طور خودجوش از دل جامعه جوشیده‌است و برخی هم توسط نویسندگان برجسته ای مانند برتولت برشت نوشته شده‌است. آهنگ‌های انقلابی اغلب یک دولت مشخصی را مورد هدف قرار می‌دهد.
قصبه را بلرزان
شعر «قصبه را بلرزان» یک ماجرای خیالی را روایت می‌کند: «شریف» یا «پادشاه» یک قوم، موسیقی راک را ممنوع اعلام می‌کند و عده‌ای از مردم با این دستور او مخالفت می‌کنند. «شریف» دستور می‌دهد تا تعدادی هواپیمای جنگنده مخالفان را بمب‌باران کنند، اما خلبان‌ها از دستور او سرپیچی می‌کنند و به‌جایش در رادیوهای اتاقک‌های‌شان موسیقی راک گوش می‌دهند. وبگاه آل‌میوزیک منبع الهام جو استرامر برای سرودن شعر این ترانه را خبری دانسته که طبق آن پس از انقلاب ۱۳۵۷ ایران برخی افراد به جرم گوش کردن به نوارهای موسیقی غیرمجاز مانند موسیقی دیسکو شلاق می‌خوردند.