مکینتاش پاور
اپل در ابتدا پردازنده‌هایی از جمله پردازنده‌های MIPS Technologies، سان و Acorn Computers (پردازنده‌های RISC معماری ARM آنها که در آیفون ۱۹۹۳ اپل نیوتون، آی پاد ۲۰۰۱ و ۲۰۰۷ آیفون ۲۰۰۷ مورد استفاده قرار می‌گیرند) و همچنین i860 اینتل را مورد بررسی قرار داد. مذاکرات با سان شامل این شرط بود که سان از رابط مکینتاش برای رایانه‌های اسپارک خود استفاده کند و در ازای آن اپل از پردازنده‌های SPARC Sun در مکینتاش استفاده کند. این معامله به دلیل نگرانی اپل مبنی بر اینکه سان نمی‌تواند به اندازه کافی پردازنده تولید کند، لغو شد. مذاکرات با MIPS برای استفاده از پردازنده R4000 نیز شامل این شرط بود که رابط مکینتاش به عنوان جایگزینی برای Advanced Computing Environment در دسترس باشد. این معامله همچنین به دلیل شریک بودن مایکروسافت در کنسرسیوم ACE و همچنین نگرانی در مورد توانایی تولید بهم خورد. i860 اینتل به دلیل پیچیدگی زیاد از نظرات حذف شد. اپل پردازنده IBM POWER1 را به عنوان یک گزینه در نظر نگرفت، زیرا معتقد بود که IBM مایل به صدور مجوز برای اشخاص ثالث نیست.
دیوارآتش ویندوز
دیوارآتش ویندوز یا ویندوز فایروال دیوارآتشی است که در نسخه‌های رومیزی و سرور سیستم‌عامل‌های ویندوز ایکس‌پی و ویندوز سرور ۲۰۰۳ به بعد به‌کار رفته‌است. این دیوارآتش تا قبل از ارائه سرویس پک دو ویندوز ایکس‌پی در سال ۲۰۰۴، به نام دیوارآتش اتصال اینترنتی (Internet Connection Firewall) شناخته می‌شد. هنگامی که ویندوز ایکس‌پی در سال ۲۰۰۱ ارائه شد دارای دیوارآتشی با کارایی محدود به نام «دیوارآتش اتصال اینترنتی» بود. این دیوارآتش برای جلوگیری از ناسازگاری‌های نرم‌افزاری در ویندوز به صورت پیش‌فرض غیرفعال شده‌بود و از آنجا که قسمت مربوط به تنظیمات آن در بخش تنظیمات شبکه نهفته شده‌بود بسیاری از کاربران متوجه آن نمی‌شدند و در نتیجه به‌ندرت مورد استفاده قرار می‌گرفت. در اواسط سال ۲۰۰۳ کرم بلستر بسیاری از رایانه‌های دارای سیستم‌عامل ویندوز را بخاطر نقص در سرویس ارپی‌سی (Remote procedure call) ویندوز مورد حمله قرار داد. چندین ماه بعد کرم ساسر نیز مانند کرم بلستر عمل کرد. در سال ۲۰۰۴ کرم‌های رایانه‌ای حملات گسترده‌ای به سیستم‌های دارای نقص امنیتی وارد می‌کردند که این امر باعث انتقادات زیادی به مایکروسافت در زمینه محافظت از کاربران در برابر اینگونه حملات شد در نتیجه مایکروسافت تصمیم گرفت دیوارآتش موجود در وینوز ایکس‌پی را بهینه سازد و آن را تحت عنوان دیوارآتش ویندوز معرفی نماید. یکی از امکانات جدید این دیوارآتش گزارش امنیتی بود که نشانی پروتکل اینترنت و دیگر اطلاعات مربوط به اتصالات رایانه‌های خانگی و اداری به اینترنت در آن ثبت می‌شد. به عنوان مثال از این اطلاعات می‌توان برای ردیابی یک رایانه متعلق به یک شبکه در زمانی که به یک وبگاه متصل می‌شوداستفاده کرد. این گزارش امنیتی به‌طور پیش‌فرض، فعال نیست و باید با حساب مدیریتی ویندوز آن را فعال کرد.