پوستین
در ایران از پوست گوسفند (شامل حداقل بیست نوع مختلف) و سایر حیوانات حلال گوشت برای دوختن پوستین استفاده می‌شود؛ ولی سایر حیواناتی که پوست آنان به منظور تولید خز بکار می‌رود شامل مینک، سگ آبی، انواع روباه، خرگوش، سمور، راسو، قاقم، گربه و سگ هستند. بدیهی است که ارزش پوستین دوخته شده از پوست جانوران گوناگون تفاوت چشمگیری دارد.
سیستئین
در مقیاس صنعتی، سیستئین با هیدرولیز از موی انسان (که شامل بیش از ۱۴٪ سیستئین است)، پرهای اردک و موی خوک تهیه می شود. چین یکی از تولید کنندگان اصلی مواد صنعتی از سیستئین است. با توجه به ارزان بودن، بیشترین مواد استفاده شده برای تهیه آن از موی انسان از موهای جارو شده آرایشگاه های محلی چین و هند، می‌باشد. بیشترین مصرف آن در کشور آمریکا است که برای تهیه نان، شیرینی، پیراشکی (دونات) و.. با علامت اختصاری آن E920 استفاده می‌شود.