اخترفیزیک
ستاره‌شناسی مشاهداتی، تقسیم علم نجومی است که مربوط به ضبط داده‌ها است، در مقایسه با استروئی فیزیک نظری که عمدتاً مربوط به یافتن معیارهای قابل اندازه‌گیری از مدل‌های فیزیکی است. این عمل مشاهده اشیاء آسمانی با استفاده از تلسکوپ و دیگر دستگاه‌های نجومی است.
نگاه (اختربینی)
در طالع بینی، در یک زایچه به زاویه‌ای که سیارات، و برخی اشیاء دیگر زایچه با یکدیگر می‌سازند نگاه گفته می‌شود. این زاویه‌ها (که آن‌ها را فاصله نیز می‌گویند) بر حسب درجه و دقیقه از منظر ناظر زمینی محاسبه می‌شود.  نگاه‌های سنتی و اصلی گاهی اوقات "نگاه‌های بطلمیسی" نامیده می شوند زیرا در قرن اول میلادی توسط بطلمیوس تعریف و مورد استفاده قرار می‌گرفته‌اند. این نگاه‌ها عبارتند از: اتصال (0 درجه)، تسدیس (60 درجه)، تربیع (90 درجه) ، تثلیث (120 درجه) و مقابله (180 درجه). ذکر این نکته حائز اهمیت است که اخترشناسان مختلف و سیستم‌های نجومی از "orbsهای" مختلف (میزان جداسازی بین دقت) هنگام محاسبه و استفاده از نگاه‌ها استفاده می‌کنند.