لاله بیشه‌زار
لالهٔ بیشه‌زار نام یکی از گونه‌های سردهٔ لاله است. این گیاه در حدود ۲۵ سانتیمتر ارتفاع دارد و گل‌های آن زرد رنگ و از خارج سه قطعه خارجی گل پوش دارای خطوط سبز متمایل به بنفش است همچنین غنچهٔ واژگون واقع بر روی یک دمگل بلند، وجه تمایز این گونه به شمار می‌رود. این گونه بطور کلی در قسمت‌های بالای جنگل سمت شمالی سلسله جبال البرز می‌روید ولی در بعضی از دره‌های داخلی نیز دیده شده است و به نظر می‌رسد که لالهٔ نسبتاً کمیابی باشد. گونهٔ دیگری به نام لاله ارومیه در شمال دریاچه ارومیه شرح داده شده‌است که شبیه به گونهٔ فوق ولی کوچکتر بوده و دارای چند گل بر روی یک ساقه می‌باشد و قطعات گل پوش آن نیز در سمت خارج قهوه‌ای‌تر است. این گیاه در حال حاضر یکی از گونه‌های کاملاً متداول پرورش یافته در اروپا می‌باشد ولی هرگز بطور مجدد در ایران و منطقهٔ رویشی خود جمع‌آوری نگردیده و بر همین اساس اطلاعات در مورد حالت خودروی آن کم است.
لاله
نام بوسبکیوس سفیر امپراتور روم، فردیناند یکم، در دربار سلطان سلیمان یکم به عنوان اولین کسی که بذر لاله را در سال ۱۵۵۴ میلادی، با خود به وین برد، ثبت شده‌است. همچنین گفته می‌شود که لاله‌های پرورشی کنونی به وسیلهٔ ترک‌ها از ایران به اروپا برده شده‌اند ولی در حقیقت وطن اصلی آنها تا حدودی غیر مشخص است. در سال ۱۵۶۲ میلادی برای نخستین بار لاله به کشور هلند وارد شد. هلندی‌ها در اوایل قرن هفدهم شهرت گل لاله را به آنجا رساندند که در سال ۱۶۳۴ میلادی جنون پولسازی از گل لاله شروع گردید. و چنان دچار بورس‌بازی در بین مردم رایج شد که یک پیاز جدید و نادر قیمتی معادل با قیمت خرید دو خانه در آن زمان پیدا کرد. از این دوران سندی بر جای مانده که یک عدد پیاز لاله در ازای یک کارخانهٔ آبجوسازی مبادله شده‌است. این دوران به جنون گل لاله یا شوق لالهٔ هلندی موسوم است. پس از مدت کوتاهی از ورود لاله به هلند، تقاضا برای انواع متفاوت رنگ لاله، از عرضه پیشی گرفت و و قیمت‌ها برای پیازهای نادر شروع به افزایش گذاشتند. اوج گرمی بازار لاله در هلند بین سال‌های ۱۶۳۳–۱۶۳۷ بود. قبل از ۱۶۳۳ تجارت گل لاله در هلند، به تولیدکنندگان و کارشناسان حرفه‌ای، محدود شده بود، اما قیمت به‌طور پیوسته رو به افزایش، باعث وسوسهٔ بسیاری از خانواده‌های معمولی طبقه متوسط و فقیر برای وارد شدن به بازار خرید و فروش پیاز لاله شد. مردم خانه‌ها، املاک و اموال خود را برای پیش خرید پیاز لاله وثیقه قرار می‌دادند و قیمت پیازها پیوسته رو به افزایش بود. سرانجام در سوم فوریه ۱۶۳۷ دوران حباب اقتصادی پیاز لاله در هلند پایان یافت و عواقب آن، ورشکستگی مالی برای بسیاری از خانواده‌های هلندی معمولی بود.