سالن اجتماعات
تالار مراسم (یا تالار پذیرایی یا تالار ضیافت) حالت ویژه ای از سالن رقص است، یعنی اتاق یا ساختمانی که برای میزبانی یک مهمانی، عروسی، ضیافت یا سایر جشن‌ها یا رویدادهای اجتماعی استفاده می‌شود. سالن‌های کاربردی اغلب در میخانه‌ها، کلوپ‌ها، هتل‌ها یا رستوران‌ها یافت می‌شوند. بیشتر سالن‌ها توسط انجمن‌ها اداره می‌شود و به عنوان جمع آوری کمک‌های مالی اجاره داده می‌شود. اولین مورد ثبت شده از "اتاق‌های عملکرد" به سال ۱۹۲۲ برمی گردد.
حمام
فضای اولِ گرمابه، رخت‌کن و جای آماده شدن برای استحمام یا خروج از گرمابه بوده‌است. مهم‌ترین و زیباترین فضای گرمابه است؛ فضایی وسیع و پُر تزیین با گنبدی بزرگ و حوضی در میان. در اطراف فضای میانی، سکوهایی برای استراحت مراجعین تعبیه شده که برای ورود به آن‌ها، باید از چند پله بالا می‌رفتند و پاها را قبل از ورود، در حوض‌های روی سکوها می‌شستند. بیشترین تزیینات گرمابه، همیشه در رخت‌کن یا بینه است. کفِ بینه و غرفه‌های اطراف آن معمولاً سنگی است. در این بخش، مراسم جشن حنابندان برای داماد و برای عروس در گرمابهٔ زنانه برگزار می‌شد. برای مراسم حنابندان معمولاً گرمابه را اختصاصی می‌کردند. جشن حنابندان با رقص و آواز و شعرخوانی همراه بود. داماد حمام می‌رفت و طی مراسمی، دلاک او را شست‌وشو می‌داد و در پایان در رخت‌کن، همراه با مراسمی، لباس دامادی بر او می‌پوشیدند و بعد از مراسم، شعر و ترانه و رقص انجام می‌شد.