خدا در ادیان ابراهیمی
خدای ابراهیمی، در این معنا، به برخی از تصورات از خدا گفته می‌شود که در این سه سنت مشترک‌اند. در یهودیت، مسیحیت و اسلام، خدا وجودی ابدی، قادر مطلق، عالم مطلق و آفریدگار جهان است. همچنین خدا برخی ویژگی‌هایی چون تقدس، عدل، خیر اعلی و در همه‌جا حاضر بودن دارد.
خدا در مسیحیت
با گذشت زمان، دانشمندان خداشناسی و فیلسوفان درک دقیق تر ماهیت خدا را توسعه دادند و مصروف ایجاد فهرست‌های نظام مندی از صفات (خصوصیات یا کیفیات) خدا شدند. صفات خداوند از لحاظ جزئیات متفاوت اند اما اساساً تحت در طبقه قرار می‌گیرند، آنهایکه بر مبنای نفی هستند (خدای فاقد حس درد) و آنهایکه بر مبنای مثبت متعالی بودن خداوند است (خدا بی‌اندازه خوب است). ایان رامزی پیشنهاد می‌کند که طبقه سومی نیز وجود دارد و برخی از صفات هم‌چون بی‌آلایشی و کامل بودن در مقایسه با صفاتی هم‌چون "سادگی" و "بی‌نقص"، دینامیک‌های منطقی متفاوتی نسبت به "بی‌نهایت خوب بودن"دارند زیرا از نوع اخیر، شکل‌های نسبی آن موجود است اما از نوع اولی خیر.