خانواده بهاءالله
بهاءالله پایه‌گذار آیین بهایی است. او در سال ۱۱۹۶ در قریه نور در استان مازندران ایران به دنیا آمد. پدر او میرزا بزرگ و مادر او خدیجه خانم نام داشت. او از سران جنبش بابی بود و سپس آیین بهایی را در سال 1252 بنیان گذارد. خانواده او شامل سه همسر و فرزندان او هستند.
بهائیان در حکومت قاجار
در سال ۱۸۵۱ بهاءالله که در آنوقت بین بابیان به "جناب بهاء" معروف بود، به شهر بغداد تبعید شد.