وارفارین
وارفارین جلوی لخته‌شدن خون را می‌گیرد، بنابراین از مشکلات ناشی از تشکیل لخته در رگ‌های خونی پیشگیری می‌کند و در مواردی که احتمال ترومبوز یا آمبولی عروقی بالا است مانند پس از جراحی قلب باز، سکته مغزی و … مصرف می‌شود. وارفارین، یک داروی ضد انعقاد است که کار آن پیشگیری از لخته شدن خون است. گاهی به این دارو، (رقیق‌کننده خون) گفته می‌شود. البته این نام گمراه‌کننده است زیرا وارفارین خون را رقیق نمی‌کند، لخته‌هایی را که قبلاً تشکیل شده‌اند، را هم حل نمی‌کند. بلکه فرایند لخته شدن خون را کند می‌کند؛ به عبارتی دیگر وارفارین کمک می‌کند که خون راحت‌تر در بدن گردش کند و لخته نشود. افرادی که تحت درمان با وارفارین هستند در مصرف زنجفیل، سیر، چای سبز، جعفری و گزنه، گریپ فروت، سویا، انبه، زردچوبه و پیاز، جگر، روغن و الکل با پزشک خود حتماً مشورت کنند چرا که این مواد تداخلات جدی با مصرف وارفارین دارند. اختلال در متابولیسم ویتامین کا در کبد. وارفارین از طریق مهار فعالیت ویتامین K، فاکتورهای انعقادی را که برای فعالیت خود نیاز به ویتامین K دارند مهار می‌کند. این اتفاق در فرایندهای بعدی باعث کاهش سطح مواد لازم برای نگهداری رشته‌های فیبرین می‌گردد. این اتفاق‌ها باعث کاهش احتمال تشکیل لخته می‌شود.
نقص لوله عصبی
در سال 1996 ، سازمان غذا و داروی ایالات متحده آیین نامه هایی را منتشر کرد که نیاز به افزودن اسید فولیک به نان های غنی شده ، غلات ، آرد و سایر محصولات غلات دارد. توجه به این نکته ضروری که در طول چهار هفته اول بارداری (هنگامی که بیشتر خانمها حتی متوجه نمی‌شوند که باردار هستند) ، مصرف کافی اسید فولیک برای عملکرد صحیح روند عصبی ضروری است. بنابراین ، به زنانی که می توانند باردار شوند ، توصیه می شود علاوه بر خوردن غذاهای سرشار از اسید فولیک ، غذاهای غنی شده با اسید فولیک بخورند و یا مکمل هایی مصرف کنند که خطرات ناشی از نقایص جدی هنگام تولد را کاهش دهد. . در کانادا ، غنی سازی اجباری غذاهای منتخب با اسیدفولیک نشان داده شده است که 46٪ از نقص لوله عصبی را کاهش می دهد.