نیروگاه سوخت فسیلی
برای حمل زغال سنگ از وسایل مختلفی مانند کامیون‌ها، قطار، قایق یا کشتی استفاده می‌شد. قطارهای مخصوص حمل زغال سنگ ممکن است تا دو کیلومتر طول داشته باشند و تا ۱۰۰ واگن زغال سنگ به وزن تقریبی ۱۰۰ تن را حمل کنند که در مجموع چیزی در حدود ۱۰۰۰۰ زغال سنگ با هر یک از آن‌ها حمل می‌شود. یک نیروگاه بزرگ در بار کامل هر روز تقریباً به این اندازه زغال سنگ نیاز دارد. برخی نیروگاه‌ها به ویژه در فصل اوج مصرف یعنی در تابستان ممکن است به ۳ تا ۵ قطار سوخت در روز نیاز داشته باشند. نیروگاه‌های گرمایی بزرگ میلیون‌ها تن زغال سنگ برای فصل زمستان ذخیره می‌کنند.
ایستگاه پخش ریلی
قطارهای ترابرد محموله بسته به مقصد پایانی‌شان، به صورت واگن‌های جدا تقسیم می‌شوند؛ بنابراین واگن‌ها بایستی در چیدمان قطار بسته به مقصد پایانی هرکدام از مبدأ تا مقصد جدا شوند، به عنوان مثال برای انتقال بار خودرو کارخانه به یک بندر یا انتقال زغال سنگ از معدن به نیروگاه. در نتیجه مسیر واگن‌های ترابرد محموله در شبکه خطوط راه‌آهن تا حدی از ابتدا با سوزن راه‌آهن در مبدأ و مقصد تعیین می‌شوند.