میانه (آذربایجان شرقی)
میانه شرقی‌ترین شهر در بین مراکز شهرستان‌های استان آذربایجان شرقی و مرکز اداری شهرستان میانه است. این شهر در جنوب‌شرق استان قرار دارد و به واسطهٔ اینکه سال‌ها تنها راه ارتباطی منطقهٔ از طریق زنجان به بدنهٔ اصلی کشور از طریق درهٔ قافلانکوه بوده، به عنوان "دروازهٔ آذربایجان شرقی" شناخته می‌شود. مردم میانه به زبان ترکی آذربایجانی تکلم می‌کنند. جمعیت این شهر بالغ بر ۹۸٬۹۷۳ نفر بوده (سال ۱۳۹۵ خورشیدی) و پنجمین شهر پرجمعیت استان پس از تبریز، مراغه، مرند و اهر به‌شمار می‌رود.
دشت مغان
دشت مغان از هشت شهر گرمی ، انگوت ، اسلام آباد، بیله سوار، پارس‌آباد، جعفرآباد، مغانسر و اصلاندوز تشکیل شده‌است که قدیمی‌ترین شهر آن گرمی می‌باشد. طبق منابع یک سوم این دشت در ایران قرار دارد و مابقی در جمهوری آذربایجان است. دوران اوج مغان نیز در شهرستان مغان زمانی بود که کشت و صنعت در اوج رونق اقتصادی بود؛ که پس از جدا شدن از مشگین‌شهر توانست کم‌کم بر امکانات خود بیفزاید. مغان به پنج شهرستان گرمی ، انگوت ، پارس آباد ، بیله سوار و اصلاندوز تقسیم شد. هم‌اکنون کشت و صنعت‌های شهرستان پارس‌آباد مغان زبانزد عام و خاص است. در میان این پنج شهرستان، گرمی کهن‌ترین شهر می‌باشد. طبق تحقیقات باستان شناسان تاریخ دشت مغان مربوط به هزاران سال پیش است و وجود اشیای تاریخی بسیار که اکنون در موزه‌های شهرهایی همچون تبریز و اردبیل و … موجود می‌باشند گواهی بر این مدعاست که این دشت دارای پیشینه بسیار بالایی است. همچنین آب و هوای مناسب این دشت نیز نه تنها در استان بلکه در منطقه آذربایجان نمونه است. خاک هر سه شهر مغان بسیار ارزشمند است و طبق اظهار نظر کارشناسان کشاورزی محصول دهی خاک این شهرها از دیگر مناطق بیشتر است. همچنین پارس‌آباد نیز زمین‌های حاصلخیز و مناسبی برای کشت دارد و از این رو نام و آوازه کشت و صنعت و دامپروری مغان در همه جا پیچیده‌است.