اعتراضات مرداد ۱۳۹۷ ایران
عموم شعارها معیشتی و بعضاً مرتبط با سیاست خارجه منطقه ای ایران بود. برخی دیگر از شعارها نیز علیه سیستم استبدادی حاکم بوده و پس‌زمینه اجتماعی داشت. اکثر شعارها پیشتر در اعتراضات ماه‌ها و سال‌های گذشته همچون اعتراضات دی ماه ۹۶ و اعتراضات سال ۸۸ استفاده شده و مشترک بود:
انتخابات مجلس افغانستان (۱۳۸۹)
بسیاری از شعارهای تبلیغاتی استفاده شده از سوی کاندیدان معتبر نبودند. عده‌ای شعارهایی بسیار بالاتر از صلاحیت یک وکیل پارلمان را مطرح می‌کردند، و عده‌ای دیگر با شعارهای خود دیگر کاندیدان را محکوم کرده و به تعریف و تمجید از خویش می‌پرداختند یا اشخاصی دیگر عملکردهای دولت را زیر سؤال برده و خود را به عنوان ناجی و تمام‌کننده این مسائل معرفی می‌کردند. نمونه‌ای از این شعارها، داوود سلطان‌زوی بود که اعلام کرده بود وظایفش در مجلس هنوز به پایان نرسیده و باید این وظایف را ختم کند. تنوع بسیار زیادی در شعارها دیده می‌شد. بعضی‌ها شعارهای کوتاه و عادلانه را می‌پسندیدند و برخی دیگر هیچ شعاری نداشتند و تنها به چاپ عکس‌های خود بسنده کرده بودند. حتی یکی از نامزدها عکس و نام خود را هم چاپ نکرده بود و تنها شماره اسم خود را همراه با نشان انتخاباتی‌اش در برگه رأی در پوسترهای چندمتری چاپ کرده‌است و عده‌ای به نوشتن "شعار نمی‌دهم!" بسنده کرده بودند. برخی دیگر از نامزدها هم شعارهایی را در عکس‌های خود نوشته بودند که قابل فهم نبود و از لحاظ دستور زبان هم مشکل داشت. برای مثال "زبان گویای من، حقیقت رایی شماست" یا "کابل افغانستان، رای در انتخابات، نشسته در پارلمان". نامزد دیگری نیز با شعار خود ورد زبان‌های مردم گشته: او با نام‌خانوادگی «رومان»، برخی از شعارهای خود را به صورت "رای به رومان جای در پارلمان" و "رومان رومان، پارلمان پارلمان" قرارداده است که مضحک مردم شد. عده‌ای از نامزدها در شعارهایشان خود را مدافع حقوق معلمان، ورزشکاران و عده‌ای هم خود را حافظ منافع جوانان خواندند. دولت هیچ واکنشی نسبت به شعارهای تبلیغاتی کاندیدان نشان نداد.