تشکیلات خودگردان فلسطینی
مفهوم تشکیلات خودگردان فلسطینی از سازمان آزادی‌بخش فلسطین متمایز بوده و این سازمان آزادیبخش فلسطین و نه دولت خودگردان است که موجودیت بین‌المللی دارد و تنها سازمانی است که کشورهای دیگر دنیا آن را نماینده مردم فلسطین می‌دانند. فعالیت دولت خودگردان منحصر به مناطق فلسطینی‌نشین است و فلسطینیانی که محل زندگی آنان خارج از کرانه باختری و نوار غزه است از حق رأی در انتخابات تعیین‌کننده مناصب دولت خودگردان فلسطین محروم هستند. سازمان آزادیبخش فلسطین از سال ۱۹۷۴ به عنوان «ناظر» در سازمان ملل متحد حضور دارد و بسیاری از کشورهای دنیا نیز ساف را به رسمیت شناخته و با آن روابط دیپلماتیک برقرار کرده‌اند. پس از صدور اعلامیه استقلال فلسطین در سال ۱۹۸۸ نام نمایندگی این سازمان در سازمان ملل متحد از «سازمان آزادیبخش فلسطین» به «فلسطین» تغییر یافت. در واقع این ساف است ـ و نه دولت خودگردان ـ که در سازمان ملل و برخی سازمان‌های بین‌المللی دیگر هیئت نمایندگی دارد و در بسیاری از کشورهای دنیا سفارتخانه دارد و در مذاکرات صلح با اسرائیل نیز نمایندگان ساف ـ به عنوان تنها نماینده قانونی مردم فلسطین ـ شرکت می‌کنند.
سعید حمامی
اما دیری نپایید که سعید حمامی اقدام به یک کار ملی برای مبارزه جهت آزادی فلسطین کرد، بعد از آن او به دمشق بازگشت و در مطبوعات کار می‌کرد و سردبیر یکی از نشریاتی که در آنجا منتشر می‌شد گردید اما او خیلی زود به یک سازمان فلسطینی پیوست و به عضویت جنبش فتح درآمد. او در آغاز سی سالگی عضو شورای ملی فلسطین شد و پس از آن به مسئول دفتر سازمان آزادیبخش فلسطین در لندن شد. سعید حمامی در لندن رابطه فعالی با مطبوعات و رسانه‌ها برقرار کرد که با نوشتن مقاله و سخنرانی توانست روی مطبوعات آنجا تأثیر بگذارد او به خاطر سخنرانی‌های عمومی‌اش، از جمله به «هاید پارک» شناخته شده‌است. فعالیت‌های او تأثیر قابل توجهی بر افکار عمومی بریتانیا و بین‌المللی گذاشت زیرا او پیشنهادهایی برای همزیستی صلح‌آمیز میان فلسطینی‌ها و اسراییلی‌ها را می‌داد و خواهان بازگشت حقوق از دست رفته مردم فلسطین بود.