پادشاهی بریتانیا
در شرایط عادی، که کمابیش طی چند سده اخیر به خصوص پس از نیمه قرن نوزدهم در بریتانیا حکمفرما بوده‌است، وظایف اصلی ملکه عبارتست از ارائه مشورت به نخست‌وزیر، توصیه سیاست‌ها به نخست‌وزیر بدون حق پافشاری بر اتخاذ آنها و هشدار در مورد اشتباهات احتمالی. نخست‌وزیر بریتانیا هفته‌ای یک بار با ملکه دیدار خصوصی دارد و اسناد و گزارش‌های دولتی هم به‌طور روزانه برای ملکه ارسال می‌شود هر چند او حق افشا، گفتگو یا اظهارنظر دربارهٔ محتوای آنها را ندارد.
شاهدخت مارگارت
پیتر تاونسند به عنوان سرپرست خانه تجدید ساختار شده مادرش منصوب شد. در سال ۱۹۵۳، او از همسر اول خود جدا شد و خواستار ازدواج با مارگارت شد. وی ۱۵ سال بزرگتر از وی بود و از ازدواج قبلی خود دارای دو فرزند بود. مارگارت خواست خود را برای ازدواج با تاونسند خواهر خود، ملکه را پذیرفت و به او اطلاع داد. رضایت ملکه طبق قانون ازدواجهای سلطنتی ۱۷۷۲ لازم بود. همان‌طور که در سال ۱۹۳۶، کلیسای انگلیس حاضر به ازدواج مجدد ازدواج نکرده شد. ملکه ماری اخیراً فوت کرده بود و الیزابت در آستانه تاج گذاری بود. وی پس از تاج گذاری، قصد داشت به مدت شش ماه در کشورهای مشترک‌المنافع گشت و گذار کند. ملکه به مارگارت گفت، «تحت این شرایط، منطقی نیست که من از شما بخواهم یک سال صبر کنید.» و در عوض او را از خانه مادر ملکه به خانه خود منتقل کرد. کابینه انگلیس از تأیید این ازدواج خودداری کرد و روزنامه‌ها گزارش دادند که این ازدواج «غیرقابل تصور» است و «برخلاف سنت سلطنتی و مسیحی» پرواز خواهد کرد. چرچیل به ملکه اطلاع داد که نخست وزیران دومنیون به اتفاق آرا مخالف این ازدواج هستند و پارلمان ازدواج را که توسط کلیسای انگلیس به رسمیت شناخته نشود تصویب نمی‌کند مگر اینکه مارگارت از حقوق خود برای سلطنت چشم پوشی کند.