آمنیوسنتز
آمنیوسنتز یا آزمایش مایع آمنیوتیک (به انگلیسی: Amniocentesis) یک تکنیک پزشکی تشخیص قبل از تولد می‌باشد که در طی آن مقدار کمی از مایع آمنیون نمونه‌برداری شده و مورد بررسی ژنتیکی قرار می‌گیرد. این شیوه معمولاً در سه‌ماههٔ دوم بارداری انجام می‌گیرد. آمنیوسنتز یکی از رایج‌ترین روش‌های تهاجمی تشخیص پیش از تولد در سه‌ماهٔ دوم بارداری است. آمنیوسنتز برای همه مادران باردار توصیه نمی‌شود بلکه تنها در مادرانی انجام می‌گیرد که سن آنان بالای ۳۵ سال باشد یا در بررسی غربالگری سندرم داون یا شیوه‌های دیگر غربالگری در زمره بارداری‌های پر خطر طبقه‌بندی شده باشند. آمنیوسنتز علاوه بر بررسی از نظر سندرم داون و اختلالات کروموزومی و عفونت در جنین، به منظور تعیین وضعیت جنین از نظر ابتلا به سایر بیماری‌های ژنتیکی نیز کاربرد دارد. در این موارد می‌بایست وضعیت ژنتیکی خانواده و افراد مبتلا از قبل تعیین شده‌باشد. از جمله علل مهم برای انجام آمنیوسنتز می‌توان به
آمبولی مایع آمنیوتیک
آمبولی مایع آمنیوتیک (AFE) بسیار نادر و پیچیده است. اختلال در مراحل آخر زایمان اتفاق می‌افتد زمانی که مایع آمنیوتیک به سبب نشت از غشای جفت یا ورید رحم وارد سیستم گردش خون مادر می‌شود. طی آنالیز و بررسی‌های بعدی، سلول‌های جنینی در گردش خون مادر یافت می‌شود. هنگامی که سلول‌های جنینی و مایع آمنیوتیک وارد جریان خون می‌شوند، واکنش‌هایی رخ می‌دهند که باعث تغییر شدید مکانیسم‌های مؤثر بر انعقاد خون می‌شوند. انعقاد درون عروقی منتشر (DIC) باعث بروز خونریزی‌های جدی می‌شود. این وضعیت همچنین می‌تواند پس از سقط جنین، آمنیوسنتز، زایمان سزارین یا تروما ایجاد شود. زخم‌های کوچک در دستگاه تولید مثل کمتر با AFE مرتبط است.