میاموتو موساشی
میاموتو موساشی (به ژاپنی: 宮本 武蔵 - به روماجی: Miyamoto Musashi) (زادهٔ ۱۵۸۴ میلادی – درگذشتهٔ ۱۳ ژوئن ۱۶۴۵ میلادی) که با نام‌های شینمِن تاکِزو، میاموتو بنوسوکه و نیتن دوراکو (نام بودایی‌اش) نیز شناخته می‌شود، رونین و سامورایی افسانه‌ای ژاپنی است. او به خاطر مهارتش در شمشیرزنی و نیز پیروزی‌های چشمگیرش در نبردهای دونفره با شمشیر شناخته شده‌است. او نخستین مبارزه‌اش را در سن سیزده سالگی انجام داد و پیروز شد. موساشی بنیان‌گذار سبک شمشیرزنی نیتن‌ریو (هیوهو نیتن ایچی‌ریو) و نیز نویسنده کتاب پنج حلقه درباره استراتژی، تاکتیک و فلسفه است که هنوز هم تدریس می‌شود. او کتاب‌های دیگری از جمله دوکودو (独行道، طریقت تنهایی) نیز نوشته است.او همچنین در آخرین نبرد دوره سنگوکو معروف به محاصره اوساکا به عنوان یکی از سربازان تویوتومی هیده یوری حضور داشت که توانست پس از شکست خوردن سپاهیان هیده یوری در آن نبرد سخت، زنده بماند.
میناموتو نو یوشی‌ایه
میناموتو نو یوشی‌ایه (به ژاپنی: 源義家)؛ (زاده: ۱۰۳۹ میلادی، درگذشت: ۴ اوت ۱۱۰۶)، که همچنین با عنوان هاچیمان تارو نیز، شناخته می‌شود، یک سامورایی از خاندان میناموتو بود که در اواخر دوره هِی‌آن زندگی می‌کرد، و منصب "چینجوفو شوگان" (فرمانده ارشد دفاع از سرزمین‌های شمالی) داشت. او، پسر ارشد میناموتو نو یوری‌یوشی بود، و خود را در نبرد با خاندان آبه در طی جنگ "زنکونن" (که به جنگی در اوایل دوران‌های جنگ نه ساله اطلاق می‌شود) و نیز در نبرد با خاندان کیوهارا، طی جنگ "گوسانن" (که بعدها جنگ سه ساله خوانده شد)، به اثبات رسانید. عاقبت و پس از رشادت در این جنگ‌ها، وی به مظهری از مهارت و شجاعت سامورایی مبدّل گردید.