ماهی آب‌شور
ماهی‌هایی که در آب شور اقیانوس زندگی می‌کنند، می‌توانند گوشت‌خوار،گیاه‌خوار یا همه‌چیزخوار باشند. ماهی‌های گیاه‌خوار در اقیانوس چیزهایی مانند جلبک و علف دریایی می‌خورند.بسیاری از رژیم‌های گیاهخواری در درجهٔ اول شامل جلبک‌ها هستند.بسیاری از ماهی‌های آب شور هم جلبک دریایی و هم ریز جلبک‌ها را می‌خورند.بسیاری از ماهی‌ها جلبک‌های قرمز، سبز، قهوه‌ای و آبی را می خورند، اما برخی از ماهی‌ها انواع خاصی را ترجیح می دهند.بیشتر ماهی‌های آب شور که گیاه‌خوار هستند تحت هیچ شرایطی جلبک نخواهند خورند.رژیم‌های غذایی گوشت‌خواری شامل: میگو ،پلانکتون و سخت‌پوستان ریز است.
دریا
آب دریا همواره شور است و اگرچه درجه شوری آن می‌تواند متفاوت باشد، حدوداً ۹۰ درصد آب اقیانوس‌ها در هر لیتر ۳۴ تا ۳۵ گرم (۱٫۲ اونس) مواد جامد محلول دارند، که شوری ۳٫۴ تا ۳٫۵ درصدی تولید می‌کنند (اقیانوس‌نگاران برای توصیف ساده‌تر تفاوت‌های کوچک، اغلب به جای درصد، شوری را با در هزار یا بخش در هزار (ppt) بیان می‌کنند). شوری سطح آب‌ها در نیم‌کره شمالی به‌طور عمومی نزدیک به ۳۴ در هزار است، در حالی که در نیم‌کره جنوبی ۳۵ در هزار می‌باشد. حل شونده آب اقیانوس‌ها از هم از آب رودخانه‌های درحال جریان و هم از جریان‌های اقیانوسی فراهم می‌شود. ترکیب نسبی مواد مل شونده، در سراسر اقیانوس ثابت است: سدیم و کلرید حدود ۸۵ درصد آن را شکل می‌دهند. سایر حل‌شونده‌ها، شامل یون‌های فلزی مانند منیزیم و کلسیم و یون‌های منفی مانند سولفات، کربنات، و برمید می‌باشد. در غیاب سایر آلودگی‌ها، نوشیدن آب دریا ضرر ندارد، البته بیش از حد شور است؛ به‌طور مشابه، بدون شیرین‌سازی نمی‌توان برای آبیاری اکثر گیاهان از آن استفاده کرد. برای هدف‌های علمی و فنی، اغلب از شکل استاندارد آب مصنوعی دریا استفاده می‌شود.