رابرت دنیرو
دنیرو در بخش منهتن نیویورک به دنیا آمد و بازیگری را در اچ‌بی استودیو، هنرستان استلا آدلر و اکتورز استودیو لی استراسبرگ فرا گرفت. نخستین نقش مهم او در "تبریکات" (۱۹۶۸) بود و سپس با ایفای نقش یک بازیکن بیسبال در درام ورزشی "طبل را آهسته بزن" (۱۹۷۳) به شهرت رسید. نخستین همکاری او با اسکورسیزی "خیابان‌های پایین شهر" (۱۹۷۳) بود که در آن نقش جنایتکاری را ایفا می‌کند. سپس با ایفای نقش جوانی ویتو کورلئونه در حماسی جنایی "" (۱۹۷۴) که برایش جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را به همراه داشت، به بازیگری برجسته تبدیل شد. بازی در نقش تراویس بیکل در "راننده تاکسی" (۱۹۷۶) و سرباز جنگ ویتنام در درام "شکارچی گوزن" (۱۹۷۸) منجر به نامزد شدن او برای دریافت جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد شد.
لئوناردو دی‌کاپریو
موفق‌ترین و تحسین‌شده‌ترین آثار دی‌کاپریو بنا به گفتهٔ پورتال آنلاین باکس آفیس موجو و نظر منتقدان وبگاه راتن تومیتوز، فیلم‌های "چه چیزی گیلبرت گریپ را آزار می‌دهد" (۱۹۹۳)، "رومئو + ژولیت" (۱۹۹۶)، "تایتانیک" (۱۹۹۷)، "اگه می‌تونی منو بگیر" (۲۰۰۲)، "دارودسته‌های نیویورکی" (۲۰۰۲)، "هوانورد" (۲۰۰۴)، "رفتگان" (۲۰۰۶)، "الماس خونین" (۲۰۰۶)، "جزیره شاتر" (۲۰۱۰)، "سرآغاز" (۲۰۱۰)، "جنگوی زنجیرگسسته" (۲۰۱۲)، "گتسبی بزرگ" (۲۰۱۳)، "گرگ وال استریت" (۲۰۱۳)، "بازگشته" (۲۰۱۵) و "روزی روزگاری در هالیوود" (۲۰۱۹) هستند. فروش فیلم‌های او تا سال ۲۰۱۹ بیش از ۷٫۲ میلیارد دلار بوده‌است.