گوشی
گوشی تلفن‌های بی‌سیم، یک فرستنده-گیرنده رادیویی دارد که ارتباط را از طریق ایستگاه پایه که به خط تلفن وصل است رله می‌کند. تلفن همراه، به ایستگاه پایه نیاز ندارد و از طریق باندهای فرکانس ویژه‌ای، مستقیما با سایت سلولی، ارتباط برقرار می‌کند.
پهنای باند بی‌سیم
یک تکنولوژی اینترنتی است که توسط صنعت ارتباطات در کره جنوبی توسعه یافت. Wibro نام سرویس فوق برای انجمن مهندسان برق و الکترونیک است. این سیستم یک تطابق را برای فرایند تکثیرسازی نشان می‌دهد. OFDMA عامل دسترسی چند گانه‌است MHZ ۸۷۵ پهنای باند کانال به شمار می‌رود. این سیستم محدودیت نرخ داده‌ای دارد و می‌تواند به اینترنت دست یابد. تخصیص MHZ ۱۰۰ در کره با ۴، ۲، ۳، ۲ در اواخر ۲۰۰۴ یک فرایند استاندارد بود که توسط GHZ TTA صورت گرفت. در اواخر ۲۰۰۵ نیز ۸۰۲۱۶IEEE طراحی شد. دو سیستم فوق می‌توانند سرویس تجاری ژوئن ۲۰۰۶ را راه اندازی کنند. ترافیک حدود ۳۰ دلار هزینه دارد. ایستگاه مبنای این سیستم توان عملیاتی ۳۰ تا ۵۰ دارد. شعاع KM ۵-۱ می‌تواند استفاده پرتابل به شمار رود. این خود یک قابلیت حرکت برای ابزار را تا KM۱۲۰ توصیف می‌کند. تلفن موبایل می‌تواند تا KM/H ۲۵۰ قابلیت داشته باشد. در طی APE در سال ۲۰۰۵ پهنای باند واقعی توانست به یک بیت کمتر برسد. این تکنولوژی کیفیت خاص دارد. شمول Q.S به سیستم فوق در جریان پیوسته کمک خواهد کرد. اینها می‌توانند فواید بیشتری نسبت به استاندارد ثابت WIXAX داشته باشند. در بعضی موارد این سیستم تجاری خواهد شد. TVA, TL و PORTUS می‌توانند سرویس تجاری را در ۲۰۰۷-۲۰۰۶ ارائه کنند. WIBRO می‌تواند از طیف‌های طراحی خاص استفاده کند. این تجهیزات توسط WIMAX طراحی شده‌اند و می‌توانند جزئیات کار را برای قابلیت عملکرد بین طرح‌ها فراهم کنند.