ماهی
می‌توان گفت گوناگونی گونه‌های ماهی به صورت یکسان میان ماهی‌های دریایی و ماهی‌های زیست‌بوم آب شیرین تقسیم می‌شود. ناحیهٔ هند-آرام مرکز اصلی گوناگونی‌های ماهی‌های دریایی است در حالی که ماهی‌های آب‌های شیرین بیشتر در حوضهٔ آبریز رودخانه‌های بزرگ جنگل‌های باران‌خیز استوایی گوناگونی دارند به ویژه در بستر رودهای آمازون، کنگو و مکونگ. بیش از ۵۶۰۰ گونهٔ ماهی در آب‌های شیرین منطقهٔ گرمسیری قارهٔ آمریکا و منطقهٔ معتدل آمریکای جنوبی وجود دارد (قلمرو نوگرمسیری). این گونه‌های ماهی نزدیک به ۱۰٪ همهٔ گونه‌های مهره‌داران را پوشش می‌دهند. ناحیه‌های سرشار از مواد خوراکی بستر آمازون مانند کانتائو به تنهایی بیشتر از کل اروپا گوناگونی در ماهی‌های آب‌های شیرین دارند.
اسید چرب امگا ۳
ماهی‌ها را می‌توان به دو دسته تقسیم کرد: ماهی‌های معمولی و ماهی‌های روغنی. در ماهی‌های روغنی، امگا ۳ در تمام قسمت‌های گوشت و اندام ماهی پخش شده‌است، اما در سایر ماهی‌ها، امگا ۳ اغلب در کبد (جگر) ماهی تجمع یافته و به این دلیل است که ماهی‌های روغنی اهمیت بیشتری پیدا می‌کنند. بیشترین منبع حاوی EPA و DHA، ماهی‌های روغنی هستند. مشهورترین ماهی‌های روغنی عبارتند از: ماهی سالمون، ماهی قزل‌آلا، شاه‌ماهی، ماهی خال‌مخالی، ماهی کولی و ساردین روغنی. در روغن این ماهی‌ها میزان امگا ۳ بیشتری در مقایسه با امگا ۶ (حدود هفت برابر) وجود دارد.