زبان‌های کانادا
در ژوئیه سال ۱۹۶۹، برطبق لایحهٔ «زبان رسمی کانادا» از افراد فرانسوی زبان هم به اندازهٔ انگلیسی زبانها در دولت فدرال استفاده شد. این مسئله روندی را آغاز کرد که طی آن رسماً کانادا خود را به عنوان یک ملت دوزبانه شناخت و آنرا باور کرد. انگلیسی زبانها و فرانسوی زبانها، جایگاه برابری در پارلمان، دادگاههای فدرال و در تمامی نهادهای فدرال دارند.
از این کران تا آن کران
این عبارت را نخستین بار «مجلس قانون‌گذاری ساسکاچوان» بر روی گزر نمادین و رسمی خود حک کرد. پس از آن «سِر جوزف پوپ» که در آن زمان، دبیرِ اولِ وزارت امور خارجه بود، پیشنهاد داد تا از این عبارت، به عنوان شعارِ ملی کشور کانادا استفاده شود. «سِر جوزف پوپ» یکی از چهار نفری بود که از طرفِ دولت فدرال، مأمور شده بودند تا یک «آرم ملی» برای کشور کانادا طراحی کنند. آرم اولیه کشور کانادا در آن هنگام، فاقد هرگونه شعار ملی بود. یکی از اعضاء این کمیتهٔ چهارنفری، پیشنهاد کرد شعار ملی، عبارتِ «"در یادها، با امید"» باشد، اما عبارتِ پیشنهادی «سِر جوزف پوپ» بیشتر مورد توجه واقع شد. پیش‌نویس اولیه این شعار، در ۲۱ آوریل ۱۹۲۱ مورد تصویب قرار گرفت و سپس در تاریخ ۲۱ نوامبر ۱۹۲۱ میلادی، مورد تأیید رسمی جرج پنجم واقع شد.