میدان آزادی
میدان آزادی (پیش از انقلاب اسلامی: میدان شهیاد) بزرگ‌ترین میدان شهر تهران است که در بخش غربی آن جای گرفته‌است. این میدان به همراه برج آزادی در سال ۱۳۴۹ خورشیدی برای یادبود جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران و به دستور محمدرضا پهلوی و توسط حسین امانت طراحی و ساخته شد و پس از انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ به نام «میدان آزادی» نام گرفت.
دستبردهای فکری افراد شناخته‌شده اهل ایران
در سال ۱۳۸۲ فردی به نام فرزاد سلیمی جهت دریافت کمک مالی و اجرایی شدن، طرحی را به شهرداری تهران ارائه نمود که در آن ایجاد یک اتاق امن در هر خانه به منظور پناه بردن ساکنین خانه در زمان زلزله احتمالی تدوین شده بود. وی این اختراع را رسماً به ثبت رسانید و جایزه جشنواره مطبوعات را نیز به خاطر ارائه آن از آن خود نمود. شهرداری تهران با ارسال یک تقدیرنامه از پذیرش این طرح خودداری نمود. در اسفند ۱۳۸۳ در روزنامه همشهری خبری درج شد به این مضمون که اتاق امن توسط کارشناسان شهرداری تهران اختراع شده‌است و پس از آن بیلبوردهای تبلیغاتی مربوط به آن در سطح شهر نصب شدند. اختراع اتاق امن توسط علی اکبر محرابیان وزیر صنایع کابینه محمود احمدی‌نژاد به همراه یک استادیار دانشگاه تربیت دبیر شهید رجایی ثبت و سپس کتابی در معرفی آن توسط انتشارات دانشگاه علم و صنعت ایران منتشر گردید. نویسندگان این کتاب دو ثبت‌کننده اختراع به همراه محمود احمدی‌نژاد رئیس‌جمهوری ایران بودند.