ماهواره امید
ایستگاه هدایت و کنترل ماهواره در مدار ارتفاع پایین نیز وظیفۀ تعیین موقعیت ماهواره در مدار را بر عهده داشته و ارتباط رادیویی با ماهواره برقرار می‌کند و فرمان‌های کنترلی را به ماهواره ارسال نموده و پاسخ آن را دریافت می‌کند. این ماهواره توسط ماهواره‌بر سفیر ساخت ایران توسط موشک سفیر از پایگاه فضایی ایران، به مدار پرتاب شد. موشک سفیر برای پرتاب این ماهواره به فضا طراحی شده‌است. ماهوارهٔ امید به همراه ایستگاه‌های زیرزمینی و پرتاب فضایی، جمعاً نخستین سامانهٔ فضایی بومی ایران را تشکیل می‌دادند. ماهواره‌های ویژۀ ایران عبارتند از ماهوارۀ زهره، ماهوارۀ سینا، ماهوارۀ پارس و ماهواره‌های مصباح ۱ و مصباح ۲.
پی‌اس‌ال‌وی - سی ۳۷
شبیه‌سازی‌های ماهوارهٔ کارتوسات-۲دی، به نقشه‌برداری‌های انجام شدهٔ ماهواره‌های پیشین افزوده شده، و برای سیستم اطلاعات زمین در جاهای مختلف و برنامه‌های کاربردی سامانه اطلاعات جغرافیایی در هند استفاده می‌شود. از دو نانوماهوارهٔ هند، «INS-1A و INS-1B»، به عنوان محموله‌های تجربی علمی آینده استفاده می‌شود. ماهوارهٔ (داو DOVE) را ایالات متحده آمریکا استفاده می‌کند و برای عکس برداری از زمین برای اهداف تجاری، محیط زیستی، و فعالیت‌های بشردوستانه استفاده می‌شود. ماهواره‌های (لمور LEMUR) برای ردیابی حمل‌ونقل کشتی‌ها و اندازه‌گیری‌های آب و هوایی با استفاده از اختفاء رادیویی جی‌پی‌اس (GPS radio occultation). فارابی-۱ از قزاقستان، نایف ۱ از امارات متحده عربی، و (پیاس PEASSS)از هلند ماهواره‌های نشان‌دهنده تکنولوژی هستند در حالی که (دیدو-۲ DIDO-2)از سوئیس یک ماهوارهٔ خرد پژوهشی است. (بی‌جی‌یوسات BGUSAT) از اسرائیل در درجهٔ اول برای تحقیق و سیستم‌های خودکار هواپیما اویونیک استفاده می‌شود.