ولفگانگ آمادئوس موتسارت
ولفگانگ آمادئوس موتسارت (زادهٔ ۲۷ ژانویهٔ ۱۷۵۶ – درگذشتهٔ ۵ دسامبر ۱۷۹۱) () آهنگساز اتریشی و موسیقی‌دان کلاسیک بود. موتسارت در زندگی کوتاه خود بیش از ۶۰۰ قطعه موسیقی شامل موسیقی برای اپرا و همچنین شامل سمفونی، کنسرتو، موسیقی مجلسی، سونات، سرناد و موسیقی برای گروه کُر ساخت. موتسارت در پنجمین سال از زندگی‌اش آغاز به آهنگسازی کرد و در تمام اروپا شهرت بسیاری یافت. در هفت‌سالگی اولین سمفونی، و در دوازده‌سالگی اولین اپرای کامل خود را نوشت. او در تمام ژانرهای مرسوم در دوران زندگی‌اش موسیقی تصنیف کرد و آثار درخشانی پدیدآورد، همچنین او بهترین در دوره خود بود.
کوئینتت برای پیانو و سازهای بادی (موتسارت)
موومان اول، آلگرو، درخشان است و بیشتر روی انتقال تم از سازی به ساز دیگر تمرکز دارد. در اکثر بخش‌های موومان اول، پیانو تمی جدید ارائه می‌دهد و سازهای بادی به نوبت واریاسیون‌هایی روی آن اجرا می‌کنند. موومان دوم بسیار شبیه با دیگر موومان‌های آهستهٔ موتزارت است: آرام و پیوسته ولی لطیف. موومان سوم در فرم آلگرو – روندو نوشته شده‌است، فرمی معمول که موومان سوم اکثر کنسرتوهای پیانو در دوران کلاسیک در آن نوشته شده‌اند. این موومان در میانهٔ خود با بخشی کادانس مانند به کودا وصل می‌شود که آن را بسیار شبیه به موومان سوم سونات پیانوی شمارهٔ ۱۳، ک. ۳۳۳ می‌کند. این اثر الهام‌بخش کوئینتت برای پیانو و سازهای بادی، اُپوس ۱۶ در «می بمل ماژور» (۱۷۹۶)، ساختهٔ لودویگ فان بتهوون بوده‌است.