مدل استرس–حساسیت
استرس را می توان به عنوان یک واقعه زندگی تعریف شود که تعادل زندگی فرد را بر هم می زند. به عنوان مثال ، یک فرد ممکن است در برابر افسردگی آسیب پذیر باشد ، اما تا زمانی که در معرض استرس خاصی قرار نگیرد ، ممکن است دچار افسردگی نشود. عوامل استرس زا می تواند به صورت یک واقعه گسسته مانند طلاق والدین یا مرگ یکی از اعضای خانواده رخ دهد، یا می تواند عوامل مزمن تری مانند داشتن یک بیماری طولانی مدت یا مشکلات زناشویی مداوم باشد. استرس ها همچنین می توانند با مشکلات روزانه بیشتری مانند مهلت تعیین تکلیف در مدرسه مرتبط باشند. این امر همچنین به عنوان استفاده رایج (و مهندسی) از استرس موازی است ، اما توجه داشته باشید که برخی از پژوهش‌ها استرس را به عنوان پاسخ به عوامل استرس زا تعریف می کنند ، خصوصاً در مواردی که استفاده در زیست شناسی بر علوم اعصاب تأثیر می گذارد.
علوم اجتماعی محیط زیست
اپیدمیولوژی از چارچوب مثلث محیط نماینده میزبان برای درک این موضوع که چرا انسان‌ها بیمار هستند و این سه رویکرد اجازه می‌دهد تا بررسی کنیم که چگونه محیط‌زیست به کاهش وضعیت سلامت برای یک زیر بخش یا کل جمعیت کمک می‌کند. این امر این ایده را ترویج می‌کند که عوامل اجتماعی، فرهنگی، اقتصادی، سیاسی و زیست‌محیطی همگی عوامل مهمی هستند که باید در نظر گرفته شوند و ارزیابی‌های تأثیر سلامت (HIA)توصیه‌شده توسط متخصصین اپیدمیولوژیست اجتماعی که با محیط اجتماعی محیط کار می‌کنند، به‌طور مؤثر تغییرات مثبتی در محیط‌زیست ایجاد می‌کنند. سازمان بهداشت جهانی (WHO) در سال ۲۰۰۱ با اعضای خود هم‌کاری کرد تا از ارزیابی‌های زیست‌محیطی برای بهبود کیفیت زندگی به ویژه در جوامع ضعیف اجتماعی - اقتصادی در سراسر جهان، اطمینان حاصل کند. از آنجا که محیط می‌تواند عوامل استرس زا ایجاد کند که عواملی هستند (مثلا مسکن با کیفیت پایین در مناطق دارای آلودگی بالا) که کیفیت زندگی میلیونها نفر را در سطح جهانی محدود می‌سازند، دانشمندان علوم اجتماعی به‌طور مشترک با داده‌های تحقیق اجتماعی داده‌ها کار می‌کنند و رابطه بین وضعیت سلامتی و مسایل محیطی را درک می‌کنند.