جنگ نیابتی
جنگ‌های نیابتی در طول جنگ سرد امری معمول بود، زیرا دو ابرقدرت (یعنی ایالات متحده آمریکا و اتحاد جماهیر شوروی) به علت ترس از بروز جنگ هسته‌ای تمایلی به درگیری مستقیم با یکدیگر نداشتند و به جای آن به منظور افزایش دامنه نفوذ خود به حمایت از واسطه‌های خود در جنگ‌هایی نظیر افغانستان، آنگولا، کره، ویتنام و نیز در خاورمیانه و آمریکای لاتین می‌پرداختند.
جنگ انگلستان و عثمانی (۱۸۰۹-۱۸۰۷)
جنگ انگلیس و عثمانی (Anglo-Turkish War) نبردی بود که در طول جنگ‌های ناپلئونی بین سال‌های ۱۸۰۷ و ۱۸۰۹ رخ داد. در تابستان ۱۸۰۶ در جریان جنگ ائتلاف سوم (بریتانیا، روسیه، پروس، سوئد) سفیر ناپلئون ژنرال کنت سباستیانی موفق شد باب عالی (امپراتوری عثمانی) را متقاعد کند که تمام امتیازات ویژه اعطا شده به روسیه در سال ۱۸۰۵ را لغو کند و عبور از تنگه دردانل منحصر به کشتی‌های جنگی فرانسه باشد. در مقابل، ناپلئون قول داد که به سلطان عثمانی برای سرکوب شورش در صربستان و بازپس‌گیری سرزمین‌های از دست رفته عثمانی کمک کند. هنگامی که ارتش روسیه در سال ۱۸۰۶ به مولداوی و والاچیا رفت، عثمانی‌ها به روسیه اعلان جنگ دادند.