ماهواره مخابراتی
ماهواره از دو بخش تجهیزات مخابراتی و غیرمخابراتی تشکیل شده‌است. زیرسیستم‌های مخابراتی، آنتنها و تکرارکننده‌ها هستند. در بخش مخابراتی، دستگاهی وجود دارد که تکرارکننده (رله) رادیویی در یک فرکانس مشخص است و ترانسپاندر نام دارد. یک ماهواره می‌تواند چندین ترانسپاندر داشته باشد. ترانسپاندرها سیگنال‌های فرستاده شده از زمین را دریافت و پس از تقویت و تغییر فرکانس آن‌ها را به زمین برمی‌گردانند. آنتن‌های مربوط به این ترانسپاندرها طوری طراحی شده‌اند که فقط قسمت‌هایی از سطح زمین را که درون شبکه ماهواره‌ای قرار دارند، پوشش دهند. یک ماهواره معمولاً آنتنی همه جهته دارد که برای دریافت سیگنال‌های فرمان صادر شده از زمین به کار می‌رود زیرا آنتن‌های دیگر ماهواره ممکن است به سوی زمین نباشند. آنتن همه جهته همچنین برای کنترل سیستم‌های فرعی در زمان پرتاب ماهواره و تعیین موقعیت آن به کار می‌رود. بخش غیرمخابراتی ماهواره که در واقع قسمت پشتیبانی فنی آن است شامل سیستم کنترل حرارتی، سیستم کنترل موقعیت و مدار، ساختار مکانیکی، سیستم منبع تغذیه و موتور اوج است
ماهواره اخترشناسی پرتو ایکس
برخلاف بالن، ابزارهای موجود در ماهواره‌ها قادر به مشاهده طیف وسیعی از طیف پرتو ایکس هستند. یک آشکارساز بر روی ماهواره‌ای قرار می‌گیرد و سپس بسیار بالاتر از جو زمین در مدار از پیش تعیین‌شده‌ای قرار می‌گیرد. برخلاف موشک‌های ژرفاسنج، ماهواره‌ها می‌توانند تا زمانی که ابزار و دستگاه‌ها به کار خود ادامه دهند، داده‌ها را جمع‌آوری کنند. برای مثال، رصدخانه پرتو ایکس چاندرا بیش از بیست و یک سال است که به فعالیت مشغول بوده‌است.