جنگ داخلی اسپانیا
بعد از ۱۹۳۳ بیش از پیش زمام امور حکومت به دست عناصر محافظه کار افتاد. کابینهٔ محافظه کاران نه کفایتی از خود نشان می‌داد و نه مورد توجهٔ عامهٔ مردم بود و به همین دلیل اعتراضاتی در اسپانیا رخ داد. در فوریهٔ ۱۹۳۶ انتخابات جدیدی صورت گرفت. کلیهٔ عناصر جناح چپ، یعنی جمهوری خواهان، سوسیالسیت‌ها، آنارشیستها و کمونیستها دست به دست هم داده و جبهه‌ای در برابر سلطنت طلبان، روحانیون و افسران ارتش تشکیل دادند. اتحاد جناح چپ در انتخابات به پیروزی قاطعی نایل آمدند. پس از این واقعه در ژوئیهٔ ۱۹۳۶ یکی از ژنرال‌های ارتش به نام فرانسیسکو فرانکو ضد دولت جمهوری قیام کرد. او توانست بندر بارسلون را فتح کند و خود را آماده نمود تا پایتخت را نیز تسخیر کند. احزاب چپ (جمهوری خواهان، سوسیالیست‌ها، آنارشیست‌ها و کمونیست‌ها) برای مبارزه متحد شدند و تمامی مملکت دستخوش جنگ داخلی گردید.
فرقه جمهوری‌خواهان (جنگ داخلی اسپانیا)
فرقه جمهوری خواهان () یا جناح جمهوری خواهان که همچنین به نام جناح وفادار شناخته می شدند در جنگ داخلی اسپانیا از سال ۱۹۳۶ تا ۱۹۳۹ به حمایت از تأسیس دولت دوم جمهوری اسپانیا در مقابل جناح ناسیونالیست یا شاخه نظامی شورشی پرداختند. نام جمهوری خواهان () عمدتاً توسط خود اعضا و هواداران این جناح استفاده می شد در حالی مخالفان برای این جناح از نام روهو Rojos (قرمز) برای نامیدن این جناح استفاده می‌نمودند. در اکتبر سال ۱۹۳۶ دولت جمهوریخواه در ویتوریا شروع به یک فرایند سازماندهی مجدد با استفاده از از واحدهای تکه تکه شده ارتش کرد. خود را گرانتر به مردم جمهوری خواه ارتش (های EPR) شامل کسانی که اسپانیایی جمهوری خواه ارتش واحد است که تا به حال باقی مانده وفادار به جمهوری اسلامی و شبه نظامیان عضو بودند که یکپارچه به ساختار جدید است.حداقل ۴۰۰۰۰ داوطلب از ۵۲ ملت، اکثراً  سوسیالیت، کونیست . و آنارشیست‌ها و مبارزه برای طرف.