میاموتو موساشی
میاموتو موساشی (به ژاپنی: 宮本 武蔵 - به روماجی: Miyamoto Musashi) (زادهٔ ۱۵۸۴ میلادی – درگذشتهٔ ۱۳ ژوئن ۱۶۴۵ میلادی) که با نام‌های شینمِن تاکِزو، میاموتو بنوسوکه و نیتن دوراکو (نام بودایی‌اش) نیز شناخته می‌شود، رونین و سامورایی افسانه‌ای ژاپنی است. او به خاطر مهارتش در شمشیرزنی و نیز پیروزی‌های چشمگیرش در نبردهای دونفره با شمشیر شناخته شده‌است. او نخستین مبارزه‌اش را در سن سیزده سالگی انجام داد و پیروز شد. موساشی بنیان‌گذار سبک شمشیرزنی نیتن‌ریو (هیوهو نیتن ایچی‌ریو) و نیز نویسنده کتاب پنج حلقه درباره استراتژی، تاکتیک و فلسفه است که هنوز هم تدریس می‌شود. او کتاب‌های دیگری از جمله دوکودو (独行道، طریقت تنهایی) نیز نوشته است.او همچنین در آخرین نبرد دوره سنگوکو معروف به محاصره اوساکا به عنوان یکی از سربازان تویوتومی هیده یوری حضور داشت که توانست پس از شکست خوردن سپاهیان هیده یوری در آن نبرد سخت، زنده بماند.
مائو تسه‌تونگ
مائو زِدونگ (همچنین مائو تسه‌تونگ، یا مائو تسه‌دون نیز در فارسی نوشته شده‌است)، (زاده ۲۶ دسامبر ۱۸۹۳ – درگذشته ۹ سپتامبر ۱۹۷۶) تئوریسین مارکسیسم–لنینیسم و سیاست‌مدار انقلابی کمونیست بود. وی، جمهوری خلق چین را در سال ۱۹۴۹ با شکست دادن نیروهای چیانگ کای‌شک، رئیس‌جمهور وقت چین بنیان گذاشت. او تا پایانِ عمر، در راس حکومت جمهوری خلق چین قرار داشت. روش‌هایی که وی در عرصهٔ سیاست و اقتصاد در پیش گرفت، مورد انتقاد برخی است. برداشت مائو از مارکسیسم که به نقش برجستهٔ دهقانان و روستاییان در انقلاب کارگری ایمان داشت و بر اهمیت فرهنگ به عنوان عنصری که می‌تواند بر اقتصاد سوسیالیستی تأثیر بگذارد اشاره داشت ، تأکید می‌کرد که به مائوئیسم معروف است. اندیشه مائو تحت عنوان مائوئیسم، میلیون‌ها نفر در سراسر جهان، از ایران تا فرانسه و از نپال تا پرو را به خود جذب کرده است. از او به‌عنوان یکی از تأثیرگذارترین و مهم‌ترین شخصیت‌های سیاسی دنیا در قرن بیستم، نام برده می‌شود.