مولوی
جلال‌الدین محمد بلخی (۶ ربیع‌الاول ۶۰۴ – ۵ جمادی‌الثانی ۶۷۲ هجری قمری) (۱۵ مهر ۵۸۶ – ۴ دی ۶۵۲ هجری شمسی) معروف به مولانا، مولوی و رومی، شاعر پارسی‌گوی ایرانی است. نام کامل وی «محمد بن محمد بن حسین حسینی خطیبی بکری بلخی» بوده و در دوران حیات به القاب «جلال‌الدین»، «خداوندگار» و «مولانا خداوندگار» نامیده می‌شده‌است. در قرن‌های بعد (ظاهراً از قرن ۹) القاب «مولوی»، «مولانا»، «مولوی رومی» و «ملای رومی» برای وی به کار رفته‌است و از برخی از اشعارش تخلص او را «خاموش» و «خَموش» و «خامُش» دانسته‌اند. زبان مادری وی پارسی بوده‌است.
آنتونیوس فغالی
آنتونیوس فغالی کشیش، شاعر و نویسنده لبنانی در سدهٔ نوزدهم میلادی/سیزدهم هجری بود. تاریخ تولد و درگذشت او معلوم نیست و تا اواخر سدهٔ نوزدهم میلادی زنده بوده است. "ینبوع السلوان فی زیارة القربان"، "روضة الأزهار فی نظم الأشعار، البرهان الوطید فی الرد السدید لتنفیذ زعم نتانائیل خیخا فی نقص ریاسة البابا، أرجوزة ترجمان لسان البیان" و "قصاید متفرقه" از آثار اوست.