کرو دراگون دمو-۲
کرو دراگون دمو-۲ () یا به صورت رسمی اسپیس‌اکس دمو-۲ نخستین پرواز فضایی سرنشین دار فضاپیمای دراگن ۲ است که فضانوردان را بعد از حدود یک دهه از خاک آمریکا و با موفقیت به ایستگاه فضایی بین‌المللی رساند. مقامات ناسا بعد از پرتاب اس‌تی‌اس-۱۳۵ در سال ۲۰۱۱ و بازنشسته شدن شاتل‌های فضایی بعد از حدود ۳۰ سال خدمت به دلایل عمده‌ای مانند هزینه‌های عملیاتی بسیار بالا، ایمنی کمتر شاتل‌ها و از دست رفتن تعدادی از فضانوردان ناسا در گذشته و همچنین تغییر ماهیت مأموریت‌های فضایی و عدم نیاز به پرتاب تعداد زیادی از فضانوردان در طول یک مأموریت به سمت ایستگاه فضایی بین‌المللی، تصمیم گرفتند فضانوردان خود را از طریق فضاپیماهای روسی سایوز و صرف هزینه‌ای در حدود ۸۰ میلیون دلار برای هر صندلی به فضا پرتاب کنند. اما با پرتاب دمو ۲ این رقم به نصف کاهش یافت. همچنین دمو ۲، بعد از اس‌تی‌اس-۴ در سال ۱۹۸۲ اولین مأموریت دونفره ناسا می‌باشد. کرو دراگون دمو ۲ نخستین پروژه پرتاب خدمهٔ آمریکایی توسط کپسول فضایی از زمان پروژه آزمایشی آپولو–سایوز است.
ماهواره پیشرفته کیهان‌شناسی و اخترفیزیک
ماهواره پیشرفته کیهان‌شناسی و اخترفیزیک () که به اختصار ASCA و به‌صورت رسمی ASTRO-D نامیده می‌شود، چهارمین مأموریت اخترشناسی پرتو ایکس انجام‌شده توسط آژانس کاوش‌های هوافضای ژاپن و دومین پروژه در این زمینه توسط ایالات متحده آمریکا است. این ماهواره در ۲۰ فوریه ۱۹۹۳ با موفقیت به فضا پرتاب شد. هشت ماه نخست مأموریت این ماهواره به تأیید عملکرد آن اختصاص یافت. پس از تأیید عملکرد همه ابزارها و دستگاه‌های ماهواره، به انجام دیگر مأموریت‌های پروژه پرداخت و در این مرحله داده‌های برنامه رصد ماهواره برای ستاره‌شناسان مستقر در مراکز ژاپن و ایالات متحده آمریکا و همچنین ستاره‌شناسان کشورهای عضو آژانس فضایی اروپا در دسترس است.