اسکاندیناوی
سلطه مسیحیت بر اسکاندیناوی هنگامی موفقیت‌آمیز قلمداد شد که در هر سه پادشاهی موجود در آن، پادشاهان مسیحی به شکل پیاپی بر تخت سلطنت تکیه زدند. این اتفاق نخستین بار در دانمارک با به قدرت رسیدن جانشینان کانوت بزرگ سپس در نروژ توسط ماگنوس خوب و اواخر سده یازدهم در سوئد به وسیله اینگه محقق گشت. سازمان یافته بودن شدید مسیحیت در مقابل نبودن بدنه منسجمی در عقاید پاگانیسم و تجزیه و اضمحلال عقاید پیشین نزد مردم اسکاندیناوی را می‌توان دلیل غلبه دین جدید دانست. از طرفی مسیحیت تمامی ویژگی‌های مقدس عقاید پیشین خصوصاً آن‌هایی را که به نفع پادشاهان بود از جمله اعطای قربانی، را نفی نکرد. به شکلی که یکی از حاکمان ایسلند با وجود گرویدن به مسیحیت، در مواقع مختلف همچنان از خدای ثور طلب استمداد می‌نمود. با توجه به دور افتاده بودن و سختی ارتباطات در نواحی کوهستانی، با وجود مسیحی شدن اغلب جمعیت مناطق ساحلی در نروژ، تقریباً همه ساکنان مناطق داخلی تر تا سده یازدهم همچنان بر عقاید پیشین خود بودند.
نخستین جنگ صلیبی سوئدی
اولین جنگ صلیبی سوئد یک لشکرکشی نظامی در سال ۱۱۵۰ توسط اریک نهم پادشاه سوئد و اسقف اعظم فنلاند به شهر اوپسالا بود. اولین منابع مکتوب جنگ‌های صلیبی مربوط به اواخر قرن سیزدهم است. در منابع اصلی جنگ‌های صلیبی، در مورد افسانه سنت اریک و افسانه سنت هنری، توضیح می‌دهد که دلیل جنگ‌های صلیبی آن حملات متعددی بود که فنلاندی‌های بت‌پرست به سوئد انجام می‌داند.  به‌طور کلی این جنگ‌های صلیبی به عنوان اولین تلاش کلیسای کاتولیک و سوئد برای تبدیل فنلاندی‌های بت‌پرست به مسیحیت تلقی می‌شد. با این حال، مسیحی شدن قسمت جنوب غربی فنلاند قبلاً در قرن دهم آغاز شده‌است و در قرن دوادزهم، این منطقه احتمالاً کاملاً مسیحی بود است. طبق افسانه‌ها، اسقف هنری پس از جنگ صلیبی در دریاچه کیلیانجاروی توسط لالی (لالی شخصیتی آخرالزمانی از تاریخ فنلاند است) کشته شد. وی بعداً به شخصیت اصلی کلیسای کاتولیک در فنلاند تبدیل شد.