سیکلوپنتامین
این دارو باعث تحریک رها شدن نوروترانسمیترهای کاته کولامینی، شامل نوراپی نفرین (نورآدرنالین), اپی نفرین (آدرنالین) و دوپامین می‌شود. اثرگذاری این دارو بر روی نوراپی نفرین و اپی نفرین، مسئول نقش ضداحتقانی آن است. از آنجایی که این دارو هر سه نوروترانسمیتر بالا را تحت تأثیر قرار می‌دهد، گاه باعث بروز ویژگی‌های تحریکی می‌شود.
نشانگان نارپ
از آنجایی که سندرم نارپ یک اختلال میتوکندریال است، فقط از مادر به ارث می‌رسد و هر دو جنسِ مؤنث و مذکر را هم مبتلا می‌کند. شدت بیماری، بستگی به درصد و میزان درگیری میتوکندری‌های در هر سلول دارد. مثلاً بیشتر مبتلایان به نارپ، در ۷۰ تا ۹۰ میتوکندی‌های سلولی‌شان، جهش اختصاصی «MT-ATP6» را دارا هستند. اگر این جهش در بیش از ۹۰ تا ۹۵ درصد میتوکندی‌های بدن موجود باشد، بجای سندرم نارپ، عارضهٔ دیگری به نام «بیماری لی» در فرد بروز می‌کند. از آنجایی که این دو بیماری در نتیجهٔ تغییرات ژنتیکی مشابهی ایجاد می‌شوند و ممکن است در افراد گوناگونی از یک خانواده دیده شوند، برخی محققان معتقدند که این بیماری‌ها، دو طیف گوناگون از یک اختلالِ ژنتیکیِ واحد هستند و نه دو بیماری مجزا از هم.