میاندوآب
میاندوآب از موقعیت ارتباطی و جغرافیایی بی نظیری برخوردار است و به عنوان چهارراه ارتباطی چهار استان شمال غربی کشور شناخته می‌شود و محل اتصال استان‌های آذربایجان‌شرقی و آذربایجان‌غربی، زنجان و کردستان به محسوب می‌شود، میاندوآب با توجه موقعیت استراتژیک خود از لحاظ جغرافیایی، سیاسی و گردشگری همواره مورد تأکید صاحب نظران در امر توسعه بوده‌است این شهر در حد فاصل بین شهرهای باروق، ملکان، شاهین‌دژ، بوکان و مهاباد واقع شده‌است و در واقع پل ارتباطی برای استان‌های آذربایجان غربی و آذربایجان شرقی محسوب می‌گردد. مساحت شهرستان میاندوآب ۲۶۹۴ کیلومتر مربع است و در طول جغرافیایی ۴۶درجه و ۶ دقیقهٔ شرقی از نصف‌النهار گرینویچ و در عرض ۳۶ درجه و ۵۸ دقیقهٔ شمالی از خط استوا در وسط جلگه‌های منتهی به دریاچه ارومیه با ارتفاع ۱۳۱۴ متر از سطح دریا قرار دارد.
میان‌شهر
میان‌شهر، شهری از توابع بخش شیبکوه شهرستان فسا در استان فارس ایران است. نام این شهر تا اواخر سال ۱۳۹۰ میانده بود. از مهم ترین خصلت مردمان قدیمی این دیار می توان به بی پروایی در مقابل زورگویان و مستکبران اشاره کرد.گویند در دوره پهلوی قوام السلطنه به همراه سربازان بیگانه روس قصد عبور از این منطقه را داشتند که در آن زمان کربلایی ملاحسین(پدر صغری تهمتن) خان ده، بودند که با نهیبی قوام و لشکریانش را از این دیار بیرون کردندو حتی اجازه عبور از ده را به بیگانگان ندادند. در این منطقه گاوداری هایی وجود دارد که در بین خانه های مسکونی مردم قرار گرفته و بوی تعفن فضولات این گاوها و کک و مگس و حشرات موذی ناشی از این گاوداری ها موجب آزار و اذیت همگان می شود و قاضی این منطقه یعنی محمدرضا ملک حسینی در مقابل شکایت اهالی این منطقه هیچ گونه رسیدگی نمی کند و اگر اهالی اعتراضی کنند آنها را مجازات می کند و برای گاوداری ها در مقابل اعتراض مردم،حق شکایت قائل است‌.