آمریکای شمالی بریتانیا
در سال ۱۷۷۵ امپراتوری انگلستان، شامل ۲۰ قلمرو در نیمکره غربی و شمال اسپانیای نو می‌شد. این قلمروها عبارت بودند از: نیوفاندلند، روپرتزلند، نوا اسکوشیا، جزیره پرنس ادوارد، مستعمرات سیزده‌گانه (که با بریتانیا جنگیدند و در سال ۱۷۸۳ ملت پیشروی ایالات متحده شدند)، فلوریدای شرقی و غربی و استان کبک.
قلمرو پاکستان
پاکستان ( '; '), که در آن دوره به عنوان دامنیون پاکستان ، یک قلمرو فدرال مستقل در جنوب آسیا بود که در سال ۱۹۴۷ در نتیجهٔ جنبش پاکستان، و در پی وقایع چندپارگی هند استقلال یافت. این مملکت شامل دو کشور پاکستان و بنگلادش امروزی بود، که مطابق نظریه دو ملت نواحی مسلمان‌نشین هندوستان را در بر می‌گرفت. این سرزمین علی‌رغم استقلال کامل خود، یک قلمرو مشترک‌المنافع و جزئی از قلمروهای امپراتوری بریتانیا بود.