شاه البرز
شاه البرز، نام رشته‌کوه و قله‌ای است در البرز به ارتفاع ۴۱۷۰ متر. این رشته‌کوه، مرز طبیعی استان‌های البرز و قزوین را تشکیل می‌دهد. دامنهٔ جنوبی آن به درهٔ طالقان از استان البرز و دامنهٔ شمالی آن به درهٔ الموت از استان قزوین مشرف است. شاه البرز بلندترین قله از خط الراس طولانی و شامخی است که در شمال شهرک طالقان و بین دو دره طالقان در سمت جنوب و الموت در سمت شمال قرار گرفته‌است. این خط الراس از جنوب به روستاهای حسنجون، هرنج، آرتون، بزج و شهراسر، از شرق به پراچان و دیزان، از شمال به دینه‌رود، کلان، سیلیکان، اوانک، بالاروچ، پایین‌روچ و دره الموت و از غرب به روستای آوه منتهی می‌شود. شاه البرز از سمت غرب به قله زیورچال می‌رسد و از جناح شمالی محدود به دیواره‌ها و سنگ‌های بلند حدوداً ۶۰۰ متری و یخچال‌های دائمی است.
کوه البرز (بلخ)
نام این کوه در اوستایی به شکل هره بره زیتی (Harabarazaiti) و در پهلوی به صورت هره برُز (Hara Borz) آمده‌است. هره بُرز از دو کلمه «هره» به معنی کوه و «بُرز» به معنی بلند ترکیب یافته‌است که معنای کوه بلند و مرتفع را دارد. این کوه در تاریخ مشهور است و همان کوهی است که در داستان نبرد اسفندیار با رستم فردوسی از آن در شاهنامه یاد کرده‌است. بر اساس روایات تاریخی به سبب موقعیت این کوه شاهان بالای آن کاخ و قلاع نظامی بنا می‌کردند که خرابه‌های آن اکنون موجود است و گواه این مدعا می‌باشد.