همجنس‌گرایی
شواهد مبتنی بر تأثیر هورمون‌های دوران جنینی بر گرایش جنسی انسان، هم به صورت مستقیم و هم غیرمستقیم یافت شده‌اند. از جمله شواهد مستقیم، می‌توان به نقش هورمون‌های دوران جنینی (مانند آندروژن‌ها) و تأثیرگذاری آن‌ها بر نقاط تعیین‌کننده‌ای در مغز جنین (مانند INAH-3) در زمان تمایز جنسی جنین تأکید کرد. بسیاری از تفاوت‌های جسمی و رفتاری بین همجنس‌گرایان و دگرجنس‌گرایان تحت تأثیر هورمون‌های دوران جنینی قرار دارند. از این مشخصه‌ها می‌توان به تفاوت در نسبت درازی انگشت‌ها بین همجنس‌گرایان و دگرجنس‌گرایان، ظرافت یا زمختی صورت، گسیل‌های صوتی گوش، بلندی قد، دست برتری، و رفتارهای مبتنی بر نقش جنسیتی اشاره کرد؛ بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که هورمون‌های دوران جنینی نقش مهمی در شکل‌گیری گرایش جنسی کودک دارند.
پروهورمون آندروژن
پروهورمون آندروژن یا پروآندروژن نوعی از پروهورمون هستند که بر روی افزایش سطح هورمون تستوسترون بدن مؤثر می‌باشند. عملکرد پروآندروژنها بدینگونه است که از قسمت قدامی غده هیپوفیز در مغز هورمونهایی ترشح می‌شوند، دو نوع از این هورمون‌ها fsh و lh هستند که روی بیضه‌ها اثر می‌کنند و باعث افزایش تعداد اسپرم و سطح تستوسترون در بیضه‌ها می‌گردند. اگر میزان اسپرم سازی کم شود یا سطح تستوسترون بدن پایین بیاید، هیپوفیز با افزایش fsh و lh دوباره آن را تنظیم می‌کند. هیپوفیز هم در این زمینه تحت تأثیر ترشح هورمون آزادکننده گنادوتروپین‌ها (GnRH) از هیپوتالاموس می‌باشد. پروهورمون‌هایی که روی سیستم هورمونی تستوسترون بدن اثر می‌کنند باعث افزایش ترشح fsh و lh می‌شوند. برای مقابله با مشکلات و جلوگیری از بروز عوارض کم شدن سطح تستوسترون پروهورمون‌های تستوستورن تولید می‌شوند، این ترکیبات دارای عوارضی جانبی مشابه با استروئیدهای آنابولیک و حتی شدیدتر از آنها هستند. سومصرف ترکیبات پروهورمون از سوی سازمان جهانی مبارزه با دوپینگ ممنوع اعلام شده‌است.