لاله ریزه
لاله ریزه نام مترادف نام یکی از گونه‌های سردهٔ لاله است. این گیاه در حدود ۱۵ سانتیمتر ارتفاع دارد. وطن این لالهٔ کوچک مناطق مرتفع کوه‌های زاگرس و البرز بوده و معمولاً گل‌های آن در نزدیکی برف‌های در حال ذوب دیده می‌شود. برای گیاه‌شناسان این گونه یک گیاه گیج‌کننده است زیرا رنگ‌های متنوع آن گاهی به رنگ سفید آمیخته با کمی قرمز از خارج با قاعده گل‌پوش‌های زرد و پرچم‌های زرد یا سیاه دیده شده و گاهی نیز رنگ گل آن قرمز ارغوانی تیره با یک لکهٔ سیاه در قاعده بوده که ممکن است حاشیهٔ این لکه زرد باشد. با اینحال چون همیشه دارای یک گل بوده و تقریباً همیشه سه برگ دارد قابل تشخیص است در ماه‌های فروردین تا خرداد می‌روید. اینگونه لاله بیشتر با لاله پولچلا اشتباه گرفته می‌شود.
لاله
پس از گسترش اسلام در ایران همچنان عشق و علاقه به این گل در بین مردم ایران، بیش از هر کشور دیگر به چشم می‌خورد. از کشت لاله در سدهٔ ۹ میلادی در باغ‌های اصفهان و بغداد در منابع تاریخی ذکر رفته‌است. در گلستان سعدی و در حدود ۱۲۵۰ میلادی، در وصفی از یک باغ رؤیایی نام لاله به چشم می‌خورد. در طول تاریخ ایران گرچه لاله هرگز ارزش تجارتی شایانی پیدا نکرده‌است اما در مینیاتور، نقش قالی ترانه‌ها و اشعار ایرانی همواره مورد تحسین و توجه قرار داشته‌است.