سازمان بین‌المللی استانداردسازی
سازمان بین‌المللی استانداردسازی که معمولاً به نام ایزو شناخته می‌شود، مؤسسه بین‌المللی تعیین استاندارد متشکل از نمایندگان موسسات استانداردسازی ملی است. این سازمان غیردولتی در سطح وسیع به وضع استانداردهای کلی و جزئی برای هماهنگ‌کردن استانداردهای متفاوت جهانی می‌پردازد. در عمل ایزو به صورت یک کنسرسیوم با ارتباطات قوی با دولت‌ها فعالیت می‌کند. این مؤسسه انواع استانداردهای تجاری و صنعتی جهانی را تعیین می‌نماید. مرکز ایزو در ژنو سویس قرار دارد. ایزو کار رسمی خود را از تاریخ بیست و سوم فوریه ۱۹۴۷ آغاز کرده‌است. این سازمان به ترویج جهانی استانداردهای اقتصادی و صنعتی می‌پردازد تا مبادلات صنایع و فنون مختلف را در یک راستا هماهنگ کند.
شورای مشترک صنعتی
در دههٔ ۱۹۸۰ میلادی "شورای مشترک صنعتی" تعطیل شد و اِی‌اِم‌تی (که در آن زمان اِن‌اِم‌تی‌بی‌اِی نام داشت و دبیرخانهٔ این شوراها بود) با انجمن ملی حفاظت از آتش برای به‌روزرسانی و ترکیب استانداردهای الکتریکی جی‌آی‌سی در استانداردهای خود تماس گرفت. از سوی دیگر با انجمن ملی نیروی سیالات برای به‌روزرسانی و ترکیب استانداردهای هیدرولیک و نوماتیک در استانداردهای خودشان تماس گرفته شد. در نتیجهٔ این تلاش‌ها انجمن ملی حفاظت از آتش استاندارد NFPA 79 (لوزی آتش) را به عنوان استاندارد ماشین‌های صنعتی منتشر کرد. همچنین انجمن ملی نیروی سیالات استاندارد "سامانه‌های نیروی سیال هیدرولیک در ماشین‌های صنعتی ایستگاهی (ANSI/NFPA/JIC T2.24.1)" و "سامانه‌های نیروی سیال نوماتیک در ماشین‌های صنعتی (ANSI/B93.114M)" را منتشر ساخت.