راج بریتانیا
این حکومت در ۲۸ ژوئن ۱۸۵۸، هنگامی که پس از شورش‌های ۱۸۵۷ در هند، حکومت کمپانی هند شرقی انگلیس به شخص ملکه ویکتوریا منتقل شد (که در سال ۱۸۷۶، امپراتریس هند نامیده شد) ایجاد شد. این نظام تا سال ۱۹۴۷ ادامه داشت و پس از آن به دو کشور تقسیم شد: قلمروی هند (بعدها به جمهوری هند تبدیل شد) و قلمرو پاکستان (بعدها به جمهوری اسلامی پاکستان تبدیل شد و قسمت شرقی آن (پاکستان شرقی) نیز بعداً از پاکستان جدا شد و سال ۱۹۷۱ تبدیل به جمهوری خلق بنگلادش شد). در اوائل عمر حکومت در سال ۱۸۵۸، برمه سفلی قبلاً بخشی از هند بود. در سال ۱۸۸۶ برمه علیا نیز به قلمروی راج اضافه شد و اتحادیه حاصل از آن، برمه (یا میانمار)، تا سال ۱۹۳۷ به عنوان یک استان خودمختار در هند اداره می‌شد، اما بعد از آن از هند جدا و به مستعمره جداگانه انگلیس تبدیل شد و سال ۱۹۴۸ استقلال خود را از انگلیس بدست آورد.
بلوچستان
سفر واسکودوگاما از کشور پرتغال در سال ۱۴۹۷ به هندوستان راه را برای ایجاد مستعمرات در این سرزمین و سایر نواحی آسیا باز کرد. بعد از تسلط پرتغالی‌ها بر هند در سال ۱۶۶۲ دولت پرتغال جزیره بمبئی را به چارلز دوم پادشاه انگلیس هدیه کرد و او نیز این جزیره را به کمپانی هند شرقی منتقل کرد. امپراتوری بریتانیا از نیمه سدهٔ هفدهم به تدریج با زور و زر و خدعه هندوستان را از چنگ راجه‌های ایالت و امپراتوران گورکانی هند خارج کردند. بدین ترتیب انگلیسی‌ها، پرتغالی‌ها را از گردونه رقابت خارج کرده خود بر اوضاع مسلط شدند.