میدان آزادی
میدان آزادی (پیش از انقلاب اسلامی: میدان شهیاد) بزرگ‌ترین میدان شهر تهران است که در بخش غربی آن جای گرفته‌است. این میدان به همراه برج آزادی در سال ۱۳۴۹ خورشیدی برای یادبود جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران و به دستور محمدرضا پهلوی و توسط حسین امانت طراحی و ساخته شد و پس از انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ به نام «میدان آزادی» نام گرفت.
فرهاد رشیدی
این مدل که به نام مدل رشیدی شناخته می‌شود، به‌طور گسترده‌ای در مقالات مربوط به ارزیابی میدان‌های تولید شده در اختلالات کابل‌های الکترومغناطیس استفاده می‌شود. از اقدامات دیگر قابل توجه او تنظیمات ابزارهایی در برج سانتیز در سوئیس برای اندازه‌گیری جریان برق تولید شده از رعد و برق می‌باشد. این پروژه به وسیله فرهاد رشیدی، ام. روبنستاین و ام. پااولون آغاز شد و منجر به ایجاد این ابزار شد. پس از شروع کار این ابزار در سال ۱۳۸۹تا کنون بیش از صدها فلاش رعد و برق که به این برج اصابت کرده ثبت شده‌اند و این برج ایستگاه مهندسین و محققینی می‌باشد که در پژوهش‌های مربوط به رعد و برق و حفاظت از آن مشغول به تحقیقات می‌باشند.