پایتون (زبان برنامه‌نویسی)
پایتون یک زبان برنامه‌نویسی شیءگرا، تفسیری، سطح بالا، و همه منظوره است، که خیدو فان روسوم آن را طراحی کرده‌است، و اولین بار در سال ۱۹۹۱ منتشر شده‌است. فلسفه اصلی طراحی پایتون «خوانایی بالای کد» است و نویسه‌های فاصله خالی در آن معنادار هستند و مکرر استفاده می‌شوند. ساختار زبانی و دیدگاه شیءگرا در پایتون به گونه‌ای طراحی شده‌است که به برنامه‌نویس امکان نوشتن کد منطقی و واضح (بدون ابهام) را برای پروژه‌های کوچک و بزرگ می‌دهد.
تاریخچه پایتون
پایتون ۳ به منظور شکستن سازگاری عقبرو (به انگلیسی: backward compatibility) یا به عبارتی قطع سازگاری با گذشته پایتون ۲ و بهبود خطاها و رخنه‌ها در نسخهٔ ۲ و همچنین حذف روش‌های قدیمی طراحی شد. تایپ پویا پایتون با طرح تغییر نحو متدهای خاص دیکشنری‌ها ترکیب شد، به عنوان مثال، ترجمه مکانیکی کاملی از Python 2.x به Python 3.0 را بسیار دشوار کرد. ابزاری به نام "2to3" بخش‌هایی از ترجمه را که می‌توان به صورت خودکار انجام داد، انجام می‌دهد. در این مرحله، به نظر می‌رسید 2to3 نسبتاً موفق بوده‌است، هرچند که در یک بررسی اولیه، اشاره شد که جنبه‌هایی از ترجمه وجود دارند که چنین ابزاری هرگز قادر به انجام آن نیست. قبل از قدرت گرفتن پایتون ۳، پروژه‌هایی وجود داشتند که نیاز به سازگاری با هر دو سری 2.x و 3.x داشتند توصیه می‌شد که یک منبع (برای سری 2.x) داشته باشند و نسخه‌هایی را برای پلتفرم پایتون 3.x با استفاده از 2to3 ارائه دهند تا مدت‌ها ویرایش‌های مربوط به کد پایتون 3.x نادرست شمرده می‌شد زیرا لازم بود کد در پایتون 2.x اجرا شود. این دیگر توصیه نمی‌شود. از سال ۲۰۱۲، رویکرد ارجح ایجاد کد پایه ای واحد است که بتواند تحت هر دو پایتون ۲ و ۳ با استفاده از ماژول‌های سازگار کننده اجرا شود.