برج آزادی
«برج آزادی» یا «برج شهیاد»، در سال ۱۳۴۹ به عنوان نماد «ایران مدرن» ساخته شد. در طول دهه‌های پس از انقلاب ۱۳۵۷، از سوی نظام جمهوری اسلامی تلاش‌هایی شد که این بنا، از ذهن همگان به عنوان نماد تهران از دوران پهلوی، پاک شود و بناهای دیگری همانند برج میلاد، جای آن را بگیرند. با این حال، در واپسین سال‌های دههٔ ۱۳۹۰، بر پایهٔ نظرسنجی مرکز افکارسنجی دانشجویان ایران، بیشتر مردم تهران، این برج را نماد تهران، دانسته‌اند. بنا بر گزارشی در سال ۲۰۲۱ م، این برج، هنوز از مهم‌ترین نمادهای بازشناسی کشور ایران و کلان‌شهر تهران در سطح بین‌المللی به‌شمار رفته‌است.
برج بین‌المللی تهران
برج تهران سازه‌ای با زیر بنای تقریبی ۲۲۰٬۰۰۰ متر مربع و ارتفاع تقریبی ۱۶۲ متر مشتمل بر ۳ بال و ۵۶ طبقه است که در زمینی به مساحت ۲۸٬۰۰۰ متر مربع واقع گردیده و دارای یک لابی عمومی و یک لابی اختصاصی برای هر بال است (جمعاً شش لابی مبله). سازه برج متشکل از دیوارهای بتونی مسلح فرعی و اصلی و سقف‌های آن نیز به صورت دال بتونی طراحی و ساخته شده‌است. ۳ دیوار بتونی اصلی در امتداد ۳ بال و با زاویهٔ ۱۲۰ درجه از یکدیگر قرار دارند و دیوارهای فرعی به گونه‌ای طراحی و ساخته شده‌اند که بر دیوارهای اصلی عمود می‌باشند.