خرس قطبی
خرس قطبی در مدار قطبی و خشکی‌های پیرامونش تا جزیرهٔ نیوفاندلند دیده می‌شود. به دلیل اینکه انسان‌ها در زیستگاه این جانور چندان آمد و شد ندارند، نسبت به دیگر گوشت‌خواران محدودهٔ زیستگاه آن چندان دستخوش تغییر نشده‌است. با اینکه خرس‌های قطبی در ناحیهٔ بالاتر از ۸۸ درجه کمتر دیده می‌شوند اما شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد این جانور در کل محدودهٔ شمالگان حتی تا خلیج جیمز در کانادا توزیع یافته‌اند. جنوبی‌ترین بخشی که خرس‌های قطبی پا گذاشته‌اند میان اقلیم زیرشمالگانی و اقلیم قاره‌ای مرطوب است. گزارش‌های غیرمعتبری از حضور خرس‌های قطبی در مناطق جنوبی تر، تا بارلِوُگ در نروژ و جزایر کوریل در دریای اختسک داده شده در این گزارش‌ها فردی دیده که خرس‌های قطبی بر روی تکه‌های یخ شناور بوده‌اند و تا این مناطق آمده‌اند، اما این گزارش‌ها تأیید شده نیست. برآورد شمار دقیق خرس‌های قطبی جهان به دلیل زیست‌بوم ویژهٔ آن‌ها کار دشواری است اما زیست شناسان برآورد کرده‌اند که بین ۲۰ تا ۲۵ هزار یا ۲۲ تا ۳۱ هزار خرس قطبی در سراسر جهان پراکنده‌است.
پارک ملی اوره پاسفیک
خرس قهوه‌ای از حیوانات این پارک است. سایر پستانداران متداول شامل روباه سرخ، قاقم، راسوی کوچک، میناکور آمریکایی و سمور جنگلی است همچنین جمعیت موس در این پارک رو به افزایش است. موش قطبی نروژی و وشق اوراسیایی از حیوانات نادر این پارک هستند. پاسفیک یکی از مناطق در نروژ است که حشره‌خوار لاکسمان در ان وجود دارد. دامداری گوزن شمالی در پارک مجاز است، اگرچه این منطقه بیشتر در زمستان استفاده می‌شود زیرا گله‌ها برای تابستان‌ها به Varangerfjorden منتقل می‌شوند. سگ‌راکون از گونه‌های معرفی‌شده در اروپا است که اولین بار در سال ۱۹۸۳ در منطقه پارک ملی مشاهده شد.