دو سرعت
دو سرعت نوعی از دویدن است که در مسافت کوتاه با آخرین سرعت ممکن (یا نزدیک به آخرین سرعت ممکن) انجام می‌شود. دوهای ۱۰۰ متر، ۲۰۰ متر و ۴۰۰ متر سه مادهٔ دو سرعت هستند که امروزه در المپیک و مسابقات قهرمانی دو و میدانی جهان برگزار می‌شوند.
دو ۱۵۰۰ متر
۱۵۰۰ متر تاکتیکی‌ترین رشته دو محسوب می‌شود. بسیاری از دوهای ۱۵۰۰ متر به خصوص در فینال قهرمانی جهان و المپیک با سرعتی بسیار کمتر از حد انتظار انجام می‌شوند چراکه هیچیک از دونده‌ها تمایل ندارند جلوتر از بقیه قرار بگیرند. دونده‌ها در طول مسابقه برای قرار گرفتن در جایی مناسب در گروه با هم رقابت می‌کنند تا در دور پایانی با حداکثر سرعت مسابقه را به پایان برسانند. یکی از مهمترین نمونه‌ها مسابقه فینال المپیک ۱۹۹۲ بارسلون بود که نفر اول گروه ۴۰۰ متر اول را با سرعت ۶۲.۲۵ و ۴۰۰ متر دوم را با سرعت ۶۴.۵۸ دوید و پس از آن سرعت دونده‌ها به شدت بالا رفت به طوریکه فرمین کاچو در ۴۰۰ متر آخر زمان ۵۰.۵ ثانیه را به جا گذاشت آنهم در حالیکه مرتب به پشت سر خود نگاه می‌کرد و در لحظات آخر در حال شادی بود.