دانشگاه توبینگن
دانشگاه توبینگن (به آلمانی: Universität Tübingen) با نام کامل "دانشگاه ابرهارد کارلز توبینگن" (به آلمانی: Eberhard-Karls-Universität Tübingen) از قدیمی‌ترین و معتبرترین دانشگاه‌های آلمان است که در شهر توبینگن و ایالت بادن-وورتمبرگ واقع شده‌است. این دانشگاه در رشته‌های مختلف پزشکی، علوم طبیعی و علوم انسانی فعال می‌باشد. دانشگاه توبینگن در سال ۱۴۷۷ میلادی توسط ابرهارد ششم، گراف وورتمبرگ تأسیس شد، اگر چه نام امروزی آن در سال ۱۷۶۹ میلادی توسط "دوک کارل اویگن" (به آلمانی: Herzog Karl Eugen) حاکم وقت ایالت انتخاب گردید. یوهانس کپلر، یوزف راتزینگر (پاپ بندیکت شانزدهم)، فریدریش هگل و هورست کوهلر (رئیس‌جمهور وقت آلمان) از جمله دانشجویان و فارغ التحصیلان مشهور این دانشگاه هستند. در سال ۲۰۰۶ میلادی دانشگاه توبینگن به عنوان یکی از ده دانشگاه برتر آلمان انتخاب گردید.
دانشگاه هومبولت برلین
دانشگاه تازه بنیان نهاده شدهٔ برلین در سال ۱۸۱۰ با ۲۵۶ دانشجو و ۵۲ استاد در رشته‌های قانون، پزشکی، الهیات و فلسفه زیر نظر رئیس دانشگاه، تئودور اشمالز، آغاز به کار کرد. این دانشگاه خانهٔ بسیاری از بزرگترین متفکران آلمانی در دو قرن گذشته بوده‌است که از میان آنها می‌توان به فیلسوف ایدئالیست یوهان گوتلیب فیشته، الهی‌دان اشلایرماخر، فیلسوف برجستهٔ ایدئالیست هگل، فیلسوف الهی‌دان ایدئالیست فردریش شلینگ، منتقد فرهنگی والتر بنیامین و فیزیک‌دان برجسته آلبرت اَینشتین و ماکس پلانک اشاره کرد. بنیانگذاران تئوری مارکسیسم از جمله کارل مارکس و فریدریش انگلس نیز در این دانشگاه کسب علم کرده‌اند، همین‌طور شاعر برجسته هاینریش هاینه، بنیانگذار ساختارگرایی فردرناندساسور، اتو فون بیسمارک، بنیانگذار کمونیست آلمان کارل لیبکنشت، آمریکایی آفریقایی‌تبار و از مخالفان تبعیض نژادی در ایالات متحدهٔ آمریکاویلیام دوبوآ و همچنین یکی از رهبرای مشهور اروپایی به اسم رابرت شومان؛ همان‌طور می‌توان اشاره کرد به جراح نامدار یوهان فریدریش دیفنباخ در اوایل ۱۸۸۰. این دانشگاه خانهٔ ۲۹برندهٔ جایزهٔ نوبل بوده‌است. ساختار دانشگاه‌های آلمانی تحقیق-محور همانند هومبولت، به عنوان مدلی برای دیگر دانشگاه‌ها، همچون دانشگاه جانز هاپکینز بوده‌است. همچنین ادعا شده‌است که دانشگاه هومبولت به عنوان مدلی برای دیگر دانشگاه‌های سراسر اروپا، به عنوان خود محور بودن و مرکزمطالعات و تحقیقات در مبحث‌های مستقل و جداگانه، مد نظر قرار گرفته‌است.