اولیگونوکلئوتید
اولیگونوکلئوتیدها از نظر جهت قرارگیری به دو نوع اولیگونوکلئوتیدهای سانس و اولیگونوکلئوتیدهای آنتی‌سانس تقسیم می‌شوند.
آپتامر
این آپتامرها طی چرخه‌ای به نام به‌طور شیمیایی سنتز می‌شوند. در واقع این چرخه، یک تکنیک قدرتمند در انتخاب آپتامر با اختصاصیت بالا نسبت به هدف، از میان کتابخانه‌ای از تعداد زیادی الیگونوکلئوتیدهای تصادفی، می‌باشد. در این چرخه ابتدا یک کتابخانه شامل 10-10 الیگونوکلئوتید به‌طور شیمیایی سنتز می‌شود. هر یک از این قطعات دارای یک قسمت میانی تصادفی است که حدود ۶۰ نوکلئوتید را شامل می‌شوند. در مرحله بعد این کتابخانه در معرض هدف مورد نظر (به عنوان مثال پروتئین تخلیص شده یا سلول سرطانی) قرار می‌گیرد. بدین ترتیب آپتامرهای دارای تمایل و اختصاصیت به هدف مورد نظر به آن متصل می‌شوند. قطعات متصل شده از متصل نشده جداسازی شده و سپس قطعات متصل شده تکثیر می‌شوند و به عنوان کتابخانه جدید در معرض هدف قرار می‌گیرد. این چرخه چندین بار تکرار می‌شود تا نهایتاً قطعه‌ای با بیشترین اختصاصیت انتخاب، تکثیر و توالی‌یابی می‌شود. این تکنیک در طی سالیان در مراحل مختلف آن دستخوش تغییر شده و بهبود یافته‌است به گونه‌ای که در انواع نوین آن تعداد چرخه‌ها و مدت زمان کاهش یافته‌است.