خیک
خیک یا مَشک ظرف چرمینی از پوست گوسفند و بز و گوساله است که برای حمل و نگهداری آب، دوغ، روغن و غیره در بین ایلات و عشایر از آن استفاده می‌شود. پوست گوسفند که درست و بدون شکافتن از وسط کنده باشند و در آن ماست و دوغ و آب و جز آن بریزند را خیک یا خیگ می‌گویند. اگر پشم روی این پوست نیز کنده و دباغی شده باشد به آن مَشک گفته می‌شود.
آشپزی مغولی
عشایر مغولستان زندگی خود را مستقیماً از طریق تولیدات حیوانات اهلی مانند گاو، اسب، شتر، یک، گوسفند و بز و همچنین گوشت شکار حفظ می‌کنند. گوشت یا پخته می‌شود و به عنوان ماده ای برای تهیه سوپ و کوفته مثل بوز، خووشور، بانش، مانتی استفاده می‌شود، یا برای زمستان به صورت بورت خشک می‌شود. رژیم مغولی شامل مقدار زیادی چربی حیوانی است که مغول‌ها برای مقاومت در برابر زمستان‌های سرد و کار سخت آنها لازم است. دمای هوا در زمستان تا منفی ۴۰ درجه سانتیگراد پایین می‌آید و کار در فضای باز به ذخیره انرژی کافی نیاز دارد. از شیر و خامه برای تهیه انواع نوشیدنی‌ها و همچنین پنیر و محصولات مشابه استفاده می‌شود