ارزیابی خطر خودکشی
حوادث اخیر زندگی برای خودکشی به منزله شتاب‌دهنده (کاتالیزور) عمل می‌نمایند. از دست رفتن روابط بین فردی و فقدان ثبات خانوادگی، سوگ و محرومیت، کاهش سطح روابط خانوادگی، خشونت خانگی از سوی شریک زندگی، جدایی و طلاق نیز از دیگر عوامل خطرزا برشمرده می‌شوند. همچنین بحران‌های اقتصادی، استرس معاش، بی‌کاری و کاهش سطح رفاه اقتصادی-اجتماعی از دیگر ماشه‌چکان‌های بحران خودکشی محسوب می‌شوند. همچنین گاهی برخی بیماری‌های مزمن مثل مبتلی شدن به ایدز و سرطان نیز ممکن است خطر اقدام به خودکشی را در فرد افزایش دهند. باید توجه داشت که استرس و هورمون‌های مربوط به آن در طول زمان موجب آسیب دیدن و از بین رفتن هیپوکامپوس در مغز می‌شود. هیپوکامپوس محل ذخیره حافظه مکانی، احساسی و اجتماعی است و در به کار اندازی حافظه موقعیتی نیز تأثیر دارد؛ بنابراین منطق و طرز فکر نادرست در رابطه با موقعیت‌ها و تصمیم‌گیری نادرست بر طبق حافظه موقعیتی می‌تواند خطر خودکشی را در فرد به شدت افزایش دهد. گفته می‌شود خود این تعجیل در تصمیم‌گیری نادرست سبب‌ساز استرس بیش‌تر می‌گردد.
لوون داویدیان
دکتر داویدیان در طی سال‌های فعالیت پزشکی خود در میزگردهای مختلف داخلی و خارجی از جمله میزگردهای بین‌المللی روانپزشکی آتن ۱۳۶۷ خورشیدی (۱۹۸۹ میلادی)، مادرید ۱۳۷۵ خورشیدی (۱۹۹۶ میلادی) و هامبورگ ۱۳۷۸ خورشیدی (۱۹۹۸ میلادی) شرکت و در خصوص انگیزه‌های خودکشی، که حاصل تحقیقات وی بر روی ۱۱۰ بیمار روانی مرتکب خودکشی بستری در بیمارستان لقمان بود، سخنرانی کرد. وی همچنین نتایج تحقیقات خود را در زمینهٔ درمان افسردگی، حزن و اندوه، بیماری‌های عصبی و درمان‌های دارویی بیماران مبتلا به عدم تعادل روانی، بیماران مرتکب خودکشی و بیماران دارای تمایل خودکشی در این میزگردها ارائه داد.