سازمان ملل متحد
سازمان‌ ملل دارای شش ارگان اصلی است: مجمع عمومی، شورای امنیت، شورای اقتصادی و اجتماعی، شورای قیمومت، دیوان بین‌المللی دادگستری و دبیرخانه سازمان ملل متحد. علاوه بر این نظام سازمان ملل متحد شامل سازمان‌های تخصصی، توافقنامه‌ها و برنامه‌های جهانی مانند گروه بانک جهانی، سازمان جهانی بهداشت، برنامه جهانی غذا، یونسکو و یونیسف است. شورای امنیت قوی‌ترین نهاد سازمان ملل پنج عضو دائمی دارد که در تصمیمات این شورا حق وتو دارند.
عملیات حفظ صلح سازمان ملل متحد
زمانی‌که شورای امنیت تصمیم می‌گیرد عملیات صلحی را ترتیب دهد یا بر گسترهٔ آن بیفزاید تأمین هزینه‌های این عملیات یک وظیفهٔ همگانی محسوب می‌شود و بر عهدهٔ تمامی اعضای سازمان ملل متحد قرار دارد. هر عضو ملل متحد از لحاظ قانونی (مادهٔ ۱۷ منشور) متعهد شده‌است که سهم مربوط به خود، در عملیات‌های حفظ صلح را بپردازد. مجمع عمومی که نقش کلیدی در سازمان‌دهی و برآورد بودجه این عملیات‌ها بر عهده دارد، این مخارج را بر پایهٔ معیارهای خاصی (که ملاک و قاعده آن را عموماً خود اعضا تصویب کرده‌اند) ارزیابی می‌کند. اساساً مسئولیت و سهم کشورهایی که ارزش دارایی اقتصادیشان بیش‌تر است و اعضای دائم شورای امنیت که نقش اساسی در حفظ صلح جهان را بر عهده دارند، در تأمین مخارج عملیات حفظ صلح بیش‌تر است. هم‌چنین مجمع عمومی از طریق کمیتهٔ پنجم خود (کمیتهٔ امور اداری و بودجه) هزینه‌های عملیات حفظ صلح را تصویب و بر آن نظارت می‌کند. بودجهٔ عملیات حفظ صلح برای یک سال مالی (از ۱ ژوئیه ۲۰۱۱ تا ۳۰ ژوئن ۲۰۱۲) چیزی در حدود ۷/۸۴ میلیارد دلار ارزیابی شده‌است اما در مقام مقایسه، این بودجه کم‌تر از نیم درصد کل هزینه‌های نظامی جهان در سال ۲۰۱۰ می‌باشد. از زمان اولین عملیات حفظ صلح در ۱۹۴۸ تا ژوئن ۲۰۱۰ تخمین زده می‌شود که هزینهٔ تمامی این عملیات‌ها، چیزی در حدود ۶۹ میلیارد دلار شده باشد. ۱۰ کشوری که بیش‌ترین سهم در تأمین منابع مالی عملیات‌های حفظ صلح را بر عهده دارند، به ترتیب عبارتند از: ایالات متحده آمریکا، ژاپن، بریتانیا، آلمان، فرانسه، ایتالیا، چین، کانادا، اسپانیا و جمهوری کره