کشاورزی در ایران
در دوران رضاشاه، پا به پای پیشرفت‌های صنعتی، اجرای برنامه‌های گسترش بخش کشاورزی و دامداری ایران نیز صورت گرفت. کشاورزی سنتی ایران، برای نخستین‌بار مکانیزه شد و اصول کار وارد آن شد. هرچند که مکانیزه‌شدن کشاورزی، سراسری نبود و تنها در نقاطی خاص روی داده‌است. شبکه‌های آبیاری، بندها و مهارسازی آب، کمک کرد تا سطح کشاورزی در همهٔ نقاط این کشور، به ویژه در استان‌های آذربایجان، خراسان، کردستان، کرمانشاه، گرگان، گیلان، مازندران و اطراف تهران تا چندین برابر افزایش یابد. با استخدام کارشناسان خارجی و خرید ماشین‌آلات کشاورزی، تولید محصولات وابسته در ایران، بیشتر و بهتر گردید.
میل آغاردان
«اهالی روستای میل آغاردان باتوجه به موقعیت جغرافیایی روستای میل آغاردان و وجود مراتع سبز و وسیع درحوالی آن به دامداری بیش ازهرچیز اهمیت می دهند و دامداری شغل غالب اهالی آن است درکناردامداری فعالیت در کارهای زراعی وباغداری نیز کمابیش رایج است. باغات روستای میل آغاردان درسمت شرق آن قراردارد. فعالیت های زراعی اهالی روستای میل آغاردان به دلیل ارتفاع منطقه در کاشت وداشت و برداشت غلاتی مانند گندم و جو خلاصه می شود.».