شراب‌گیری
پس از برداشت محصول انگورها به شراب‌سازی (شراب‌خانه) رفته و برای اولیه آماده می‌شوند.  در این مرحله فرایند ساخت شراب سفید از قرمز جدا می‌شود. شراب قرمز از پوراب (پالپ) انگورهای قرمز یا سیاه تولید شده و فرایند تخمیر با پوست‌های انگور انجام می‌شود که آن را رنگی می‌کنند. شراب سفید به واسطه تخمیر آب‌میوه — که از فشردن انگورهای له شده تولید شده و پوست انگور از آن مرحله به بعد دیگر نقشی ندارد — تولید می‌شود. گاهی شراب سفید از انگور قرمز تولید می‌شود که با گرفتن آب انگور توام با کمترین تماس پوست انگور انجام می‌شود. شراب‌های گلی رُز هم از انگورهای قرمز در تماس با پوست تا زمانی که به اندازه کافی رنگ صورتی بگیرد (خیساندن یا عصاره‌گیری) ساخته می‌شود و هم اینکه می‌تواند ترکیبی از شراب سفید و شراب قرمز باشد. شراب گلی و سفید مقدار کمی از تانن پوست انگور را استخراج می‌کنند.
تومری
در طی قرن‌ها، در تومری نگهداری انگور طبق تکنیک‌های اجدادی روی دیوارهای بلند اجرا می‌شد. پس از برداشت، انگورها را در بطری‌هایی با طراحی خاص، پر از آب و یک تکه زغال چوب می‌ریزند و در مدت چند ماه در غارهای شراب یا زیرزمین‌هایی که در داخل خانه‌های محلی ساخته شده‌اند، نگهداری می‌شوند. این روش به انگور اجازه می‌دهد تا بعد از فصل کریسمس حتی در اواخر عید پاک با میوه‌های کاملاً طبیعی حفظ شده فروخته شود. این سنت از قرن ۱۹ تا جنگ جهانی دوم بسیار محبوب و مقصد سفره‌های غنی در پاریس و فراتر از آن (دربار سزار روسیه) بوده‌است. اوج تولید در دهه ۱۹۲۰ بود که بیش از ۸۰۰ تن انگور در سال در مجموع ۳۵۰ کیلومتر (۲۲۰ مایل) دیوار کشت می‌شد. دیوارهای درخت انگور هنوز در تومری وجود دارند و در سال ۱۹۹۳ توسط بناهای تاریخی طبقه‌بندی شده‌اند. امروزه تنها تعداد کمی از ساکنان هنوز این فعالیت را برای مصرف محلی انجام می‌دهند.