سیاست‌های اقتصادی رضاشاه
در دوران رضاشاه، پا به پای پیشرفت‌های صنعتی، اجرای برنامه‌های گسترش بخش کشاورزی و دامداری ایران نیز صورت گرفت. کشاورزی سنتی ایران، برای نخستین‌بار مکانیزه شد و اصول کار وارد آن شد. هرچند که مکانیزه‌شدن کشاورزی، سراسری نبود و تنها در نقاطی خاص روی داده‌است. شبکه‌های آبیاری، بندها و مهارسازی آب، کمک کرد تا سطح کشاورزی در همهٔ نقاط این کشور، به ویژه در استان‌های آذربایجان، خراسان، کردستان، کرمانشاه، گرگان، گیلان، مازندران و اطراف تهران تا چندین برابر افزایش یابد. با استخدام کارشناسان خارجی و خرید ماشین‌آلات کشاورزی، تولید محصولات وابسته در ایران، بیشتر و بهتر گردید.
کاشیدار
شغل اکثر مردم این روستا کشاورزی، دامداری و باغداری است. در این روستا محصولاتی مانند گندم، جو، عدس، سیب زمینی، لوبیا، گوجه و خیار کشت می‌شود. در سال‌های اخیر کشت زعفران در این منطقه رونق فراوانی گرفته‌است؛ و این منطقه را به یکی از قطب‌های تولید زعفران با کیفیت و صادراتی تبدیل کرده‌است. از جمله دلایل تمایل مردم به کشت رعفران، مصرف کم‌آب و درآمد کافی است. خاک مساعد این منطقه کیفیت زعفران تولیدی را افزایش داده است.