سامانه ترابری هوشمند
هنگامی؜که از واژه­ سامانه حمل ­ونقل هوشمند استفاده می­ شود، منظور سامانه حمل­ ونقلی است که در آن ایده و فکر بشری در قالب آنچه فناوری اطلاعات و ارتباطات و پردازش داده به همراه داشته ؜اند، سبب بهبود ­حمل­ و نقل و در نتیجه ارتقای کیفیت زندگی شده است. به عنوان نمونه وقتی خودروها برای فراهم نمودن یک تجربه­ رانندگی مناسب، با یکدیگر و هم­چنین با محیط ارتباط برقرار می­ کنند و یا زیرساخت­ های هوشمند، ایمنی و ظرفیت راه­ها را بهبود می­بخشند، جلوه ؜هایی از حمل؜ ونقل هوشمند پدیدار شده ؜اند. هر چند استفاده از روش؜های سنتی بهبود ایمنی و زیرساخت ­ها و آموزش رانندگان از عوامل اساسی ارتقای کیفیت حمل­ و نقل است، اما برای دستیابی به حمل­ ون قل متناسب با نیازها، کافی نیستند. در واقع یکی از انگیزه؜ های مهم در تحول، توسعه، استانداردسازی و پیاده­ سازی سامانه حمل ­و نقل هوشمند، دستیابی به سطوحی از کیفیت در مباحث ایمنی، سرعت عبور، کاهش آلایندگی و ارتقای بهره ­وری اقتصادی در سامانه حمل ­ونقل است که در قالب پاسخ­های کلیشه ­ای و بعضا تک­ بعدی ممکن نیست.
اخلاق فناوری
گفتمان پیرامون دستگاه‌های ردیابی GPS و فناوری‌های موقعیت جغرافیایی و پیامدهای اخلاقی این فناوری معاصر در مورد حریم خصوصی در حال گسترش است با شیوع بیشتر این فناوری در جامعه. "همان‌طور که در روزنامه نیویورک تایمز" در ساندیو ریویو در ۲۲ سپتامبر ۲۰۱۲ مورد بحث قرار گرفت، سرمقاله بر پیامدهای اخلاقی محکوم شد که یک مجرم مواد مخدر را به زندان انداخت زیرا فناوری GPS در تلفن همراه وی قادر به تعیین موقعیت مجرم بود. اکنون که بیشتر افراد سلول را با شخص دیگر حمل می‌کنند، مقامات این توانایی را دارند که دائماً مکان اکثریت زیادی از شهروندان را بفهمند. بحث اخلاقی اکنون از منظر حقوقی تنظیم شود. همان‌طور که در سرمقاله مطرح شد، تخلفات آشکاری وجود دارد که این دستگاه‌های موقعیت جغرافیایی در متمم چهارم شهروندان و محافظت از آنها در برابر جستجوهای نامعقول وجود دارد. این دامنه این موضوع فقط به ایالات متحده محدود نمی‌شود بلکه بر دولت دموکراتیک تری تأثیر می‌گذارد که حقوق و آزادی‌های مشابه شهروندان را در برابر جستجوهای بی‌دلیل حفظ می‌کند.