بخش بندپی شرقی
اقتصاد این منطقه بر پایه کشاورزی و دامپروری می‌چرخد. عمده محصولات کشاورزی شالیکاری است. در رده بعدی بیشترین سطح کشت به باغ داری تعلق دارد. باغداری شامل مرکبات، کیوی و گوجه سبز(هلی) می‌باشد. به علت ارزش بیشتر محصولات باغی روز بروز سطح زیر کشت محصولات باغی در حال افزایش یافتن است؛ و در نتیجه سطح زیر کشت شالیزاری کاهش می‌یابد. نوغانداری نیز در اندازه‌ای محدود رواج دارد دامداری به علت همجواری با جنگل و کوه رواج دارد. بیشتردامداران در تابستان‌ها به مناطق سردسیر (یا کوه) در دامنه‌های البرز مرکزی و در زمستان به مناطق گرمتر (یا مازرون یا همان مناطق جلگه‌ای) نقل مکان می‌کنند و بیشتر به پرورش گاو می‌پردازند. زنان هم در خانه‌هایشان به پرورش مرغ و خروس و اردک و بوقلمون و غاز می‌پردازند که با فروش آنها در پنجشنبه بازار گلوگاه سهم عمده‌ای در اقتصاد خانواده ایفا می‌نمایند. همچنین پرورش و نگهداری زنبور عسل مورد توجه بسیاری قرار گرفته که اکثر زنبورداران در طول سال چند بار به مناطق مختلف کوچ می‌نمایند.
اوجغاز علیا
« کشاورزی ، باغداری ، دامداری ، پرورش زنبورعسل ،کارگری و گلیم بافی منابع درآمد اهالی روستا را تشکیل می دهد و باغداری شامل سیب درختی ، گیلاس ، گردو ، زردآلو و آلبالو است. در برخی نواحی روستا اقدام به کشت محدود صیفی جات و حبوبات(عدس) ، گندم و جو ، سیب زمینی نموده اند. اما منابع اصلی و درآمد اولیه روستا را دامداری تشکیل می دهد. در این روستا به دلیل وجود مراتع ییلاقی مناسب و آب فراوان دامداری یکی از مشاغل اصلی ساکنان منطقه به شمار می رود و به طور معمول هریک از ساکنان روستا تعدادی دام نظیرگاو ، گوسفند و بز نگهداری می کنند. گوسفند ، دام غالب منطقه را تشکیل می دهد و مردم روستا با فرارسیدن فصل گرم دام خود را از منطقه قشلاق به منطقه ییلاقی هم مرز با منطقه طالش می برند. علاوه بر دامداری در اغلب منازل ساکنان روستا نگهداری مرغ و خروس نیز مرسوم است.».