قتل‌های زنجیره‌ای ایران
سابقهٔ فعالیت برخی از اصلاح‌طلبان در دستگاه اطلاعاتی جمهوری اسلامی در دههٔ شصت سبب شد که دامنهٔ افشاگری‌ها و پیگیری‌ها هیچ‌گاه به سال‌های دههٔ شصت (که اوج درگیری سیاسی و بعضاً نظامی جمهوری اسلامی و گروه‌های اپوزیسیون بود و طی آن هزاران نفر از اپوزیسیون زندانی، شکنجه و اعدام شده و ده‌ها نفر از مقامات جمهوری اسلامی نیز توسط برخی از گروه‌های اپوزیسیون ترور و کشته شدند) کشیده نشود. مطبوعات اصلاح‌طلب تنها به افشای قتل‌هایی که در دوران ریاست جمهوری هاشمی رفسنجانی روی داده بود پرداختند و خصوصاً از نزدیک شدن به واقعهٔ اعدام زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷ به شدت پرهیز می‌کردند. علت عدم انتشار روزنامهٔ اصلاح طلب آریا مصاحبه‌ای با عزت‌الله سحابی اعلام شد که وی در آن ریشهٔ قتل‌های زنجیره‌ای را در اعدام زندانیان سیاسی در تابستان ۱۳۶۷ دانسته بود. حسین‌علی منتظری تنها مقام حکومتی بود که به اعدام‌ها اعتراض کرد.
مجازات اعدام در ایالات متحده آمریکا
مجازات اعدام یک مجازات قانونی در ایالات متحده آمریکا است که هم‌اکنون توسط ۲۸ ایالت، ساموآی آمریکا، حکومت فدرال، و نیروهای مسلح ایالات متحده آمریکا استفاده می‌شود. وجود آن را می‌توان در آغاز مستعمرات سیزده‌گانه آمریکا جست. در کنار ژاپن، تایوان، و سنگاپور، ایالات متحده یکی از چهار کشور پیشرفته دموکراتیک و تنها کشور پیشرفته غربی است که به‌طور منظم مجازات اعدام را اعمال می‌کند و یکی از ۵۶ کشوری است که در سراسر جهان از آن استفاده می‌کند. آمریکا نخستین کشوری است که تزریق کشنده را به عنوان روشی برای اعدام، که از آن زمان (اواخر دهه ۱۹۸۰) توسط پنج کشور دیگر پذیرفته شده بود اجرا می‌کند. فیلیپین از آن زمان اعدام‌ها را لغو کرده و گواتمالا این کار را برای جرایم مدنی انجام داده و ایالات متحده را به عنوان یکی از چهار کشوری که هنوز از این روش استفاده می‌کنند (به همراه چین، تایلند، و ویتنام) رها کرده‌است. در سنگاپور و ژاپن اعدام‌ها با حلق آویز طولانی انجام می‌شود. مدتها است که در تایوان، روش ترجیحی اعدام با شلیک اسلحه کشنده بوده‌است. هرچند هرگز استفاده نشده اما تزریق کشنده توسط مقامات در گذشته مورد توجه قرار گرفته و همچنان به عنوان یکی از گزینه‌ها باقی مانده‌است. در سراسر جهان به‌طور معمول افراد محکوم پیش از اعدام، بدون در نظر گرفتن روش استفاده شده، داروهای آرامبخش تجویز کنند.