جان وودن
در تاریخ ۲۶ مه ۲۰۱۰، وودن پس از تحمل کم‌آبی در مرکز پزشکی رونالد ریگان بستری شد. وی در آنجا بستری شد و در ۹۹ سالگی در ۴ ژوئن ۲۰۱۰ به دلایل طبیعی درگذشت. پسرش، دختر، سه نوه از او به یادگار مانده‌است. به دنبال یک مراسم خصوصی، وودن به همراه همسرش نلی در مقبره ای در فضای باز در پارک یادبود فارست لاون در محله هالیوود هیلز در لس آنجلس مورد آزار و اذیت قرار گرفتند. مراسم یادبود عمومی دو هفته بعد در غرفه پاولی برگزار شد.
برتراند راسل
سرانجام او در دوم فوریه ۱۹۷۰ بر اثر آنفلوانزا در پنریندیدرایث در ولز درگذشت. بنا به وصیت برتراند، جسدش را سوزاندند و خاکسترش را روی کوه‌های ولز ریختند.وی فعال ضد جنگ بود و برای آن در زمان جنگ جهانی اول از دانشگاه اخراج و پنج ماه زندانی شد. از کارهای صلح‌طلبانه راسل می‌توان به راه‌انداختن پویش (کمپین) ضد آدولف هیتلر، انتقاد از استبداد و خفقان در شوروی، اعتراض به دخالت ایالات متحده در جنگ ویتنام و تأسیس انستیتوی دفاع از صلح در سال ۱۹۶۳ اشاره نمود. در سپتامبر ۱۹۶۱ و در ۸۹ سالگی به دلیل شرکت در تظاهرات ضد فعالیت‌های هسته‌ای در لندن، هفت روز به اتهام «نقض صلح» در زندان بریکستون زندانی شد. قاضی برای این‌که از زندانی‌شدن او جلوگیری کند، از او خواست به «رفتار خوب» متعهد شود و او پاسخ داد: «خیر. متعهد نمی‌شوم.»