زبان‌های ژرمنی
زبان‌های ژرمنی غربی شامل سه زبان پرکاربرد ژرمنی هستند: انگلیسی با حدود ۳۶۰–۴۰۰ میلیون گویشور بومی، آلمانی با بیش از ۱۰۰ میلیون گویشور بومی و هلندی با ۲۴ میلیون گویشور بومی. زبان‌های دیگر ژرمنی غربی شامل آفریکانس، شاخه‌ای از هلندی، با بیش از ۷٫۱ میلیون گویشور بومی؛ آلمانی سفلی با حدود ۰٫۳ میلیون گویشور بومی و احتمالاً ۶٫۷–۱۰ میلیون گویشور کل (حداقل ۵ میلیون نفر در آلمان و ۱٫۷ میلیون در هلند)؛ ییدیش که پیش از جنگ جهانی دوم توسط تقریباً ۱۳ میلیون یهودی در اروپا استفاده می‌شد و اکنون دارای تقریباً ۱٫۵ میلیون گویشور بومی است؛ اسکاتس، با ۱٫۵ میلیون گویشور بومی؛ گونه‌های لیمبورخی با تقریباً ۱٫۳ میلیون گویشور در مرزهای هلند - بلژیک - آلمان و زبان‌های فریسی با بیش از ۰٫۵ میلیون گویشور بومی در هلند و آلمان هستند.
شمال غربی اروپا
از دیدگاه جغرافیایی، "شمال غرب اروپا" معمولاً از ایرلند، بریتانیا، بلژیک، هلند، شمال آلمان، دانمارک، نروژ، سوئد و ایسلند تشکیل شده‌است. لوکزامبورگ، شمال فرانسه، جنوب آلمان و سوئیس نیز اغلب بخشی از این گروه‌بندی در نظر گرفته می‌شوند. اتریش نیز هر چند کمتر، گاهی به عنوان بخشی از "شمال غربی اروپا" تعریف شده‌است. جنوب فرانسه به عنوان قسمتی از "شمال غربی" در نظر گرفته نمی‌شود، زیرا معمولاً از دیدگاه جغرافیایی و فرهنگی بخشی از منطقهٔ حوضه مدیترانه یا جنوب اروپا در نظر گرفته شده‌است. با توجه به موقعیت جغرافیایی شرقی آن و وضعیت منحصر به فرد یک کشور فنلاندی زبان، فنلاند است که گاهی اوقات از نظر جغرافیایی و فرهنگی از "شمال غربی اروپا" حذف شدند.