پایتون (زبان برنامه‌نویسی)
هدف دیگر طراحی زبان آسان کردن توسعه‌پذیری است. ماژول‌هایی که تازه ساخته شده‌اند، به‌سادگی در C و C++ نوشته می‌شوند. پایتون همچنین می‌تواند به عنوان زبان توسعه برای ماژول‌ها و کاربردهای موجود که به برنامه واسط قابل برنامه‌ریزی نیاز دارد، استفاده شود. توسعه دهندگان پایتون سعی کردند از بهینه‌سازی زود هنگام اجتناب کنند و وصله‌های غیر حساس سی‌پایتون که باعث افزایش سرعت نهایی می‌شد را اضافه نکردند. هرگاه برای برنامه‌نویس پایتون سرعت اهمیت داشت، او می‌تواند توابع زمانبر را به ماژول‌های افزونه‌ای ببرد و آن‌ها را به زبان‌هایی مثل سی بنویسد یا از پای‌پای استفاده کند که نوعی کامپایلر درجا است. از سایتون که اسکریپت پایتون را به سی ترجمه می‌کند نیز می‌توان استفاده کرد.
تاریخچه پایتون
پایتون ۳ به منظور شکستن سازگاری عقبرو (به انگلیسی: backward compatibility) یا به عبارتی قطع سازگاری با گذشته پایتون ۲ و بهبود خطاها و رخنه‌ها در نسخهٔ ۲ و همچنین حذف روش‌های قدیمی طراحی شد. تایپ پویا پایتون با طرح تغییر نحو متدهای خاص دیکشنری‌ها ترکیب شد، به عنوان مثال، ترجمه مکانیکی کاملی از Python 2.x به Python 3.0 را بسیار دشوار کرد. ابزاری به نام "2to3" بخش‌هایی از ترجمه را که می‌توان به صورت خودکار انجام داد، انجام می‌دهد. در این مرحله، به نظر می‌رسید 2to3 نسبتاً موفق بوده‌است، هرچند که در یک بررسی اولیه، اشاره شد که جنبه‌هایی از ترجمه وجود دارند که چنین ابزاری هرگز قادر به انجام آن نیست. قبل از قدرت گرفتن پایتون ۳، پروژه‌هایی وجود داشتند که نیاز به سازگاری با هر دو سری 2.x و 3.x داشتند توصیه می‌شد که یک منبع (برای سری 2.x) داشته باشند و نسخه‌هایی را برای پلتفرم پایتون 3.x با استفاده از 2to3 ارائه دهند تا مدت‌ها ویرایش‌های مربوط به کد پایتون 3.x نادرست شمرده می‌شد زیرا لازم بود کد در پایتون 2.x اجرا شود. این دیگر توصیه نمی‌شود. از سال ۲۰۱۲، رویکرد ارجح ایجاد کد پایه ای واحد است که بتواند تحت هر دو پایتون ۲ و ۳ با استفاده از ماژول‌های سازگار کننده اجرا شود.