میدان آزادی
میدان آزادی (پیش از انقلاب اسلامی: میدان شهیاد) بزرگ‌ترین میدان شهر تهران است که در بخش غربی آن جای گرفته‌است. این میدان به همراه برج آزادی در سال ۱۳۴۹ خورشیدی برای یادبود جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران و به دستور محمدرضا پهلوی و توسط حسین امانت طراحی و ساخته شد و پس از انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ به نام «میدان آزادی» نام گرفت.
بنای آزادسازی صلح‌آمیز تبت
این بنا که توسط استاد کیکانگ از دانشگاه جنوب شرقی ۳ طراحی شده، به ارتفاع ۳۷ متر و کاملاً از بتن ساخته شده‌است و طرحی نمادین از قله کومولونگما (قله اورست) می‌باشد. اسم این بنا به زبان سنتی توسط رئیس‌جمهور اسبق جیانگ زمین نوشته شده و نوشته دیگری در باب اخراج نیروهای امپریالیستی از تبت در سال ۱۹۵۱ و پیشرفتهای اجتماعی و اقتصادی بعد از آن سخن می‌گوید. سنگ اول این بنا در تاریخ ۱۸ ژوئیه ۲۰۰۱ توسط هو جینتائو معاون رئیس‌جمهوری خلق چین در آن دوران گذاشته شده‌است. پرده‌برداری از این بنا در تاریخ ۲۲ می ۲۰۰۲ صورت گرفت.