تخریب پلیمر
پلیمرهای مذاب، سیالات غیر نیوتنی با ویسکوزیته بالا هستند و برهمکنش بین تخریب حرارتی و مکانیکی آنها می‌تواند پیچیده باشد. در دماهای پایین، پلیمر مذاب چسبناک تر است و بیشتر در معرض تخریب مکانیکی از طریق تنش برشی است. در دماهای بالاتر ویسکوزیته کاهش می‌یابد اما تخریب حرارتی افزایش می‌یابد. اصطکاک در نقاط پرشور نیز می‌تواند باعث گرمایش موضعی شود که منجر به تخریب حرارتی اضافی می‌شود.
فوم‌های پلیمری
برخی از ساختارهای پلیمری می توانند شکل اصلی خود را از طریق ویسکولاستیک بازیابی کرده و در برابر تعدادی از اثرات سنگین مقاومت کنند. با دیگران ، یک ضربه می تواند باعث آسیب دائمی به ساختار سلول شود ، به عنوان مثال PS گسترده شده پس از برخورد جدی ، کلاه ایمنی با این نوع آستر باید از بین برود. اگرچه این الزام در برخی از فعالیت های ورزشی غیرقابل عملی است ، مواردی وجود دارد که آسترهای PS یک ضربه ای کافی ارزیابی می شوند. خواص مکانیکی و ساختاری