هند غربی بریتانیا
در سال ۱۹۱۲ هند غربی بریتانیا به مستعمره‌های متفاوتی تقسیم شد: باهاما، باربادوس، گویان بریتانیا، هندوراس بریتانیا، مستعمره جامائیکا، ترینیداد و توباگو، جزایر ویندوارد بریتانیا و جزایر لیوارد بریتانیا.
مین (ایالت)
ساکنان اصلی قلمرویی که اکنون شامل مین است وابانکی‌های آلگونیک زبان شامل آبناکی، پاساموکودی، مالیسیت و پنوب اسکات بودند. اولین مستعمره اروپایی در سال ۱۶۰۴ در جایی که اکنون مین نامیده می‌شود توسط پیر دوگوا سیور دُ مون ایجاد شد که ساموئل دُ شامپلین جهان‌گرد برجسته نیز از ساکنان آن بود. فرانسوی‌ها نام منطقه‌ای را که بعدها قسمتی از ایالت مین شد، آکادیا نامیدند. اولین مستعمره انگلیسی مین در سال ۱۶۰۷ توسط شرکت پلیموث در پوپهام ایجاد شد که هم‌زمان با مستعمره جیمزتون ویرجینیا تشکیل شد. ساکنان مستعمره پوپهام ۱۴ ماه بعد به انگلستان بازگشتند.