نارنجک تفنگی
نارنجک تفنگی گلوله ای است شبیه گلوله آر پی جی که به وسیله تفنگ و غالباً با سلاح ژ-۳ به سمت هدف پرتاب می‌شود. این گلوله به وسیله گازی که فشنگ گازی (و نه مشقی) ایجاد می‌کند به سمت نقطه مورد نظر هدایت می‌شود. خرج گود و خرج ضمیمه از اجزای مهم نارنجک تفنگی می‌باشند که در جلوی سر نارنجک قطعه ای قرار دارد که هنگام برخورد سر نارنجک با هدف خرج احتراق مشتعل می‌شود. نارنجک تفنگی مجهز به یک فنر نازنک است که عمل نشانه‌گیری را دقیق تر می‌کند و برای تیراندازی به سمت اهداف مختلف در سازه‌های ۵۰، ۷۵ و ۱۰۰ متری به کار می‌رود.
بمب صوتی
نور شدید لحظه‌ای تمام سلولهای نور گیرنده در چشم را فعال می‌کند و به تقریب، پنج ثانیه فرد را کور می‌کند. پس از آن، قربانیان به تدریج وارد حالت پس تصویر می‌شوند که باعث اختلال در هدف‌گیری آنها می‌شود. حجم انفجار همچنین باعث ناشنوایی موقت در قربانی می‌شود و همچنین مایعات موجود در گوش را مختل می‌کند و باعث از بین رفتن تعادل فرد می‌گردد. علیرغم این که سلاح در دسته تسلیحات غیرکشنده رده‌بندی می‌شود، انفجار حاصل از این نارنجک می‌تواند منجر به بروز صدماتی گردد، همچنین گرمای ایجاد شده حاصل از انفجار آن می‌تواند در صورت مجاورت به مواد اشتعال پذیر منجر به بروز آتش‌سوزی شود. آتش‌سوزی‌هایی که در جریان محاصره سفارت ایران در لندن به وجود آمده بودند، ناشی از استفاده از همین نارنجک‌ها بود. در عین‌حال، با وجود آنکه نورزاها با هدف ایجاد صدمات محدود به قربانی طراحی شده‌اند، گزارش‌هایی مبنی بر از دست دادن کامل شنوایی نیز وجود دارد.