حیات وحش ایران
طبق آمار سازمان حفاظت محیط زیست ایران ۲۰۰۰ گونه جانوری اعم از پستاندار، پرنده، خزنده، دوزیست و ماهیان آب‌های داخلی و حدود ۱۲۰۰ گونه ماهی در آب‌های دریایی در اکوسیستم‌های خشکی و آب‌های داخلی کشور شناسایی شده‌است. از این‌گونه‌ها می‌توان به ۲۱۰ گونه پستاندار، ۶۴۰ گونه پرنده، ۳۰۰ گونه خزنده، ۲۳ گونه دوزیست و ۳۵۰ گونه ماهیان آب‌های داخلی اشاره کرد. از این تعداد حدود ۷۶ گونه از رده‌های جانوری ایران در فهرست قرمز اتحادیه جهانی حفاظت از طبیعت (IUCN) قرار دارد که این‌گونه‌ها شامل ۱۹ گونه از پستانداران، ۲۵ گونه از پرندگان، ۱۶ گونه از خزندگان، چهار گونه از دوزیستان و ۱۰ گونه از ماهیان آب‌های داخلی است. سازمان حفاظت محیط زیست ایران در سال ۱۳۹۲ اعلام کرد که دست‌کم ۷۴ گونه از جانوران این کشور در سیاههٔ قرمز اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت قرار دارند. بجز یوزپلنگ ایرانی که در وضعیت بحرانی قرار دارد، پستاندارانی مانند گوزن زرد ایرانی، گورخر آسیایی، فک دریای خزر، هوبره، پلنگ، خرس سیاه آسیایی، تمساح پوزه کوتاه، نهنگ آبی و نهنگ باله‌ای نیز در معرض خطر انقراض هستند.
آزادماهی صورتی
طول ماهی نر در تمام آزاد ماهیان اقیانوس آرام از ماهی ماده بزرگتر است. ماهی کوژ پشت بیشتر عمر خود را در دریا بسر می‌برد و از ماهیان و سخت پوستان تغذیه می‌کند. زمان مهاجرت در مرداد ماه می‌باشد که این ماهیان وارد رودخانه‌ها می‌شوند در این هنگام ماهب لباس عروسی به تن می‌کند و به علاوه شکل فک‌ها تغییر می‌نماید. هر دو فک به طرف داخل مانند قلاب بر می‌گردند و ناحیه پشت به صورت بر آمدهدر می‌آید که از همین رو به آن کوژ پشت گویند. این ماهی در مرداد و شهریور تخم ریزی می‌کند. ماهی ماده در منطقه‌ای از رودخانه که جریان سریع و بستر آن دارای شن می‌باد گودالی حفر می‌کند و تخم‌ها را در آن فرو می‌ریزد که بلا فاصله توسط ماهی نر تلقیح می‌گردند. ماهیان نر و ماده پس از تخم ریزی از بین می‌روند. تعداد تخم‌ها ۱۵۰۰ عدد و دوره انکو باسیون ۱۱۰–۱۳۰ روز است. لاروها دارای کیسه زردهای با ذخایر فراوان می‌باشند و خود را در میان سنگ‌ها مخفی می‌کنند. پس از گذشت یک سال که در آشیانه ماندند به طرف دریا سرازیر گشته و در این هنگام در ساحل به صورت دسته هائی دیده می‌شوند.