قرون وسطای میانه
ممالک اسکاندیناوی در شمال اروپا پیش از سال ۱۰۰۰ میلادی سازمان سیاسی و اداری چندانی نداشتند. اگرچه راهبان سال‌های پیشین و اوان سال ۸۲۶ به صورت مبلغان مذهبی به سرزمین‌های شمالی رفته بودند لکن تا نیمهٔ سدهٔ دهم و نیمهٔ اول سدهٔ یازدهم پادشاهی‌های اسکاندیناوی ــ دانمارک، نروژ و سوئد ــ صاحب ساختار سیاسی ملموسی نشدند. در چنین زمانی مردم این سه قلمرو پادشاهی با تشویق شاهان خود که وجود کلیسای سازمان یافته را برای تشکیل کشور منسجم خویش ضروری می‌دیدند، به مسیحیت گرویدند. گرچه مذهب بت‌پرستی مخصوصاً در سوئد دوام آورد، با این حال تا سدهٔ دوازدهم عموماً مسیحیت پذیرفته شد اما دین مسیحیت نتوانست تمایلات جنگجویی اقوام اسکاندیناوی را از میان بردارد. نه‌تنها این سه پادشاهی در سده‌های یازدهم و دوازدهم با یکدیگر می‌جنگیدند بلکه خاندان‌های رقیب در هر سه کشور دائم بر سر تاج و تخت در حال ستیزه بودند. همچنین در این دوره طبقهٔ اشراف زمیندار هم ظاهر شد و رشد کرد.
رشته‌داستان‌های ولسونگ
رشته‌داستان‌های ولسونگ (به زبان نروژی باستان: Vǫlsungr Cycle) به مجموعه افسانه‌هایی در اساطیر اسکاندیناوی گفته می‌شود که برای اولین بار در قرون وسطای ایسلند به ثبت رسید، و همچنین به شکل نقش‌های کنده‌کاری در سوئد، نروژ و انگلستان شناخته شده‌است. همانند افسانه‌های حول تیرفینگ، چرخه ولسونگ نیز از چندین افسانهٔ جداگانه ساخته شده‌است. وقایع داستان در شمال و اروپای مرکزی نهفته است و افسانه‌ها به خودی خود در میان تمام نژادهای متعلق به خانوادهٔ بزرگ ژرمنی یافت می‌شود. اشعار شاعرانه، این چرخه را با فرهنگ عامه مادری اسکاندیناوی شامل داستان هلگی هوندینگس‌بان آغاز می‌کند. سرود نیبلونگ‌ها نیز که سروده‌ای حماسی است و بر پایهٔ نقش‌مایه‌های پهلوانی ژرمنی پیش از مسیحیت سروده شده، بر بیشتر موضوعات این اتفاقات اشاره دارد.