جبهه بین‌النهرین در جنگ جهانی اول
جبهه بین‌النهرین (انگلیسی: Mesopotamian campaign) بخشی از نبردهای جبهه خاورمیانه در جنگ جهانی اول بود که میان متفقین از جمله امپراتوری بریتانیا، نیروهای استرالیا و هند انگلیس، علیه قدرت‌های مرکزی، از جمله امپراتوری عثمانی رخ داد.
روز نکسه
در سال ۱۹۶۷ جنگی میان اسرائیل و کشورهای عربی مصر، سوریه، اردن و عراق روی داد که به جنگ شش روزه معروف شد. این جنگ از ۵ ژوئن آغاز شد و تا ۱۰ ژوئن ۱۹۶۷ (۱۳۴۶ خورشیدی) ادامه یافت. این جنگ منجر به کشته شدن ۱۵ تا ۲۵ هزار عرب شد و در نهایت تل‌آویو «قدس، نوار غزه، کرانه باختری رود اردن، بلندی‌های جولان و صحرای سینا» را اشغال کرد. در ۱۱ ژوئن قرارداد آتش‌بسی به پیشنهاد اعراب با اسرائیل به امضاء رسید که به این ترتیب با شکست اعراب مساحت سرزمین‌های تحت تصرف اسرائیل سه برابر شد و در حدود یک میلیون عرب که در مناطق اشغال‌شده زندگی می‌کردند به کنترل مستقیم اسرائیل درآمدند.