تاریخ ژاپن
از سال ۱۴۶۷ تا پایان دوره موروماچی را دوره سنگوکو یا دوره جنگ‌های داخلی ژاپن نیز می‌نامند. دوره سنگوکو، از میانه‌های قرن پانزدهم تا آغاز قرن هفدهم به درازا کشید. دوره سنگوکو به‌خصوص برای مدت زمانی از آغاز شورش اونین در کیوتو (۱۴۷۷–۱۴۶۷) تا وارد شدن اودا نوبوناگا به کیوتو در سال ۱۵۶۸ بکار برده می‌شود.
آکچی میتسوهیده
در دوره سنگوکو یا جنگ‌های داخلی ژاپن پدیده‌ای بنام گکوکوجو (از لحاظ لغوی به معنای براندازی و فراتر رفتن از مافوق) رواج پیدا کرده بود. سایتو دوسان شناخته شده‌ترین نمونه گکوکوجو در دوره سنگوکو به‌شمار می‌رود. شغل اولیه وی روغن‌فروشی بود اما بعد این شغل را رها کرد و به یک سامورایی تبدیل شد و پیشرفت کرد. در این زمان فرمانداری ولایت مینو را خاندان توکی برعهده داشتند و خاندان آکچی نیز یک شاخه از خاندان توکی بود. سایتو دوسان در نهایت در سال ۱۵۴۲ با توکی یوری‌آکی فرماندار ولایت مینو جنگ کرد و موفق شد یوری‌آکی را شکست دهد و تمامی این ولایت را تحت تصرف خود درآورد. سایتو دوسان از طریق ازدواج با خواهر آکچی میتسوتسونا (پدر میتسوهیده)، بنام اومی نو کاتا، با خاندان آکچی وصلت کرده بود. از طرف دیگر دوسان از طریق به ازدواج درآوردن دختر خود نوهیمه با اودا نوبوناگا با خاندان اودا نیز نسبت خانوادگی داشت. از آنجائیکه نوهیمه دختر عمهٔ آکچی میتسوهیده بود از این طریق خاندان آکچی نیز با خاندان اودا نسبت فامیلی داشتند.