برج آزادی
برج آزادی که پیش از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، به نام برج شهیاد شناخته می‌شد، اصلی‌ترین نمادهای شهر تهران است و تقریباً در همه جای جهان ایران را با این نماد می‌شناسند. در سال ۱۳۴۹ خورشیدی، توسط حسین امانت، معمار ایرانی، طراحی و توسط مهندس محمد پورفتحی ساخته شد. برج شهیاد، به عنوان نماد «ایرانِ مدرن» و برای یادبود جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران در میانه یکی از میدان‌های اصلی غربِ تهران به نام میدان شهیاد و آزادی کنونی طراحی و ساخته شده‌است.
برج بین‌المللی تهران
برج تهران سازه‌ای با زیر بنای تقریبی ۲۲۰٬۰۰۰ متر مربع و ارتفاع تقریبی ۱۶۲ متر مشتمل بر ۳ بال و ۵۶ طبقه است که در زمینی به مساحت ۲۸٬۰۰۰ متر مربع واقع گردیده و دارای یک لابی عمومی و یک لابی اختصاصی برای هر بال است (جمعاً شش لابی مبله). سازه برج متشکل از دیوارهای بتونی مسلح فرعی و اصلی و سقف‌های آن نیز به صورت دال بتونی طراحی و ساخته شده‌است. ۳ دیوار بتونی اصلی در امتداد ۳ بال و با زاویهٔ ۱۲۰ درجه از یکدیگر قرار دارند و دیوارهای فرعی به گونه‌ای طراحی و ساخته شده‌اند که بر دیوارهای اصلی عمود می‌باشند.