سامانه ترابری هوشمند
هنگامی؜که از واژه­ سامانه حمل ­ونقل هوشمند استفاده می­ شود، منظور سامانه حمل­ ونقلی است که در آن ایده و فکر بشری در قالب آنچه فناوری اطلاعات و ارتباطات و پردازش داده به همراه داشته ؜اند، سبب بهبود ­حمل­ و نقل و در نتیجه ارتقای کیفیت زندگی شده است. به عنوان نمونه وقتی خودروها برای فراهم نمودن یک تجربه­ رانندگی مناسب، با یکدیگر و هم­چنین با محیط ارتباط برقرار می­ کنند و یا زیرساخت­ های هوشمند، ایمنی و ظرفیت راه­ها را بهبود می­بخشند، جلوه ؜هایی از حمل؜ ونقل هوشمند پدیدار شده ؜اند. هر چند استفاده از روش؜های سنتی بهبود ایمنی و زیرساخت ­ها و آموزش رانندگان از عوامل اساسی ارتقای کیفیت حمل­ و نقل است، اما برای دستیابی به حمل­ ون قل متناسب با نیازها، کافی نیستند. در واقع یکی از انگیزه؜ های مهم در تحول، توسعه، استانداردسازی و پیاده­ سازی سامانه حمل ­و نقل هوشمند، دستیابی به سطوحی از کیفیت در مباحث ایمنی، سرعت عبور، کاهش آلایندگی و ارتقای بهره ­وری اقتصادی در سامانه حمل ­ونقل است که در قالب پاسخ­های کلیشه ­ای و بعضا تک­ بعدی ممکن نیست.
کمک پردازنده
تا سال ۲۰۱۶، شرکت‌های مختلفی، کمک پردازنده‌هایی را توسعه دادند که هدف آنها تسریع شبکه‌های عصبی مصنوعی برای وظایف بینایی و دیگر وظایف شناختی بود (مثلاً واحدهای پردازش بینایی، ترونورتس () و زئروتس()) و تا سال ۲۰۱۸، تراشه‌های دارای هوش مصنوعی برای گوشی‌های هوشمند مانند اَپل و چندین فروشندهٔ گوشی‌های اندروید، تولید شد.در طول زمان، CPU رشد کردند که وظیفه‌مندی اغلب کمک پردازنده‌ها را جذب کردند. درحال‌حاضر، FPUها، قسمت یکپارچه‌ای از خط‌لولهٔ اصلی پردازنده هستند، واحدهای باعث تسریع رسانه می‌شوند و نقش کارت‌های تسریع مختلف را به عهده می‌گیرند و حتی ها با CPU یکپارچه شده‌اند. بااین‌وجود، واحدهای اختصاصی هنوز دارای محبوبیت خود در بین ماشین‌های رومیزی هستند و به خاطر داشتن قدرت بیشتر، امکان دارد به روند تکاملی خود به‌صورت مستقل از پردازنده، ادامه دهند.