جغرافیای لیتوانی
جمهوری لیتوانی کشوری است در شمال شرقی اروپا که از شمال به لتونی، از مشرق و جنوب شرقی به بلاروس، از جنوب به لهستان، از جنوب غربی به روسیه (منطقه برون‌بومی کالینینگراد) و از مغرب به دریای بالتیک محدود می‌شود. جمهوری لیتوانی بزرگترین و جنوبی‌ترین کشور در میان سه جمهوری حوزه بالتیک در اروپاست. لیتوانی از شمال با کشور لتونی، از جنوب شرقی با کشور بلاروس و از جنوب غربی با کشور لهستان و روسیه همسایه است. در غرب این کشور دریای بالتیک قرار دارد. لیتوانی در لبه دشت شمال اروپا قرار گرفته‌است. سطح سرزمین آن توسط حرکات آرام و سنگین یخچال‌های طبیعی آخرین عصر یخبندان هموار شده‌است. لیتوانی متشکل است از جلگهٔ کم‌ارتفاعی که دارای دریاچه‌های فراوان است و رشته‌های یخ‌رُفت در آن امتداد دارد. از دریاچه‌های مهم می‌توان به دریاچه ویشتیتیس اشاره کرد.
جمهوری لیتوانی مرکزی
جمهوری لیتوانی مرکزی (لهستانی: Republika Litwy Środkowej؛ لیتوانیایی: Vidurio Lietuvos Respublika؛ بلاروسی:Рэспубліка Сярэдняе Літвы) نظامی بود که در ۱۹۲۰ و در پی شورش دیویزیون نخست لیتوانیایی-بلاروسی به فرماندهی لوسین ژلیگفسکی و با پشتیبانی هوایی، توپخانه و سواره‌نظام لهستان تشکیل شد. این دولت مستعجل بود و پذیرش بین‌المللی نیافت. تمرکز این جمهوری بر منطقه تاریخی دوک‌نشین بزرگ لیتوانی و پایتختش ویلنیوس بود. قلمرو این دولت مورد حمایت لهستان و مورد ادعای لیتوانی بود. سرانجام در ۸ ژانویه ۱۹۲۲ و طی یک انتخابات عمومی، قلمرو آن ضمیمهٔ خاک لهستان شد.