پارکت
پارکِت، چوب‌فرش یا کف‌پوش چوبی، کف‌پوش ی از جنس چوب است که برای داخل ساختمان استفاده می‌شود. بدین صورت که قطعات پارکت را به صورت‌های مختلف مانند جناغی، آجری، شطرنجی و سطری و … در کنار هم قرار می‌دهند تا کف ساختمان پوشیده شود. امروزه می شود کف‌پوش‌های جدیدی با مواد ام دی اف و اچ دی اف نیز استفاده می‌شوند که لمینت یا لمینیت فلورینگ نام دارند و به اشتباه با نام پارکت در بازار عرضه می‌شود. این مواد جدید برای نصب موقتی مناسب بوده و فاقد ویژگی‌های بنیادی پارکت هستند. پارکت‌ها در ابعاد و اندازهای مختلف مانند ۴۹*۷ و ۱۰۰*۱۰ سانتیمتر وجود دارند که بخاطر طریقه نصب آن یعنی استفاده از چسب‌های مخصوص و پوشش‌های لاک و رنگ که هیچ فضایی را برای فعالیت موریانه و خوردگی ندارد مانع از فعالیت‌های آنها می‌شود. به علت این که از چوب در ساختار آن استفاده شده نباید در مجاورت با رطوبت و آب باشد اما در صورتیکه با پوشش‌های از جنس لاک، رنگ، روغن و… آغشته شود در کنار آب و رطوبت هم مقاوم است. هنگام نصب پارکت باید دقت داشت که کلیک ها بطور کامل در هم قفل شوند.
مسکن در ژاپن
حداکثر ارتفاع مجاز معمول یک ساختمان چوبی در ژاپن دو طبقه است. با این حال، با استفاده از برخی از فناوری‌های جدید، در حال حاضر برخی از ساختمان‌های سه طبقه چوبی نیز مجاز هستند (اگر الزامات نظام‌نامه ساختمان را رعایت کرده باشند). برخی از خانه‌های چوبی ممکن است دارای اتاق زیرشیروانی باشند، اما نمی‌توان از آن به عنوان اتاق خواب استفاده کرد، بلکه فقط جهت انبار مواد و وسایل مجاز است. ساختمان‌های فلزی و بتونی ممکن است طبقات بیشتری داشته باشند، اما معمولاً فقط دو طبقه دارند. زیرزمین در خانه‌های شخصی غیرمعمول است اما در ساختمان‌های بلند مرتبه متداول است.