سامانه ترابری هوشمند
هنگامی؜که از واژه­ سامانه حمل ­ونقل هوشمند استفاده می­ شود، منظور سامانه حمل­ ونقلی است که در آن ایده و فکر بشری در قالب آنچه فناوری اطلاعات و ارتباطات و پردازش داده به همراه داشته ؜اند، سبب بهبود ­حمل­ و نقل و در نتیجه ارتقای کیفیت زندگی شده است. به عنوان نمونه وقتی خودروها برای فراهم نمودن یک تجربه­ رانندگی مناسب، با یکدیگر و هم­چنین با محیط ارتباط برقرار می­ کنند و یا زیرساخت­ های هوشمند، ایمنی و ظرفیت راه­ها را بهبود می­بخشند، جلوه ؜هایی از حمل؜ ونقل هوشمند پدیدار شده ؜اند. هر چند استفاده از روش؜های سنتی بهبود ایمنی و زیرساخت ­ها و آموزش رانندگان از عوامل اساسی ارتقای کیفیت حمل­ و نقل است، اما برای دستیابی به حمل­ ون قل متناسب با نیازها، کافی نیستند. در واقع یکی از انگیزه؜ های مهم در تحول، توسعه، استانداردسازی و پیاده­ سازی سامانه حمل ­و نقل هوشمند، دستیابی به سطوحی از کیفیت در مباحث ایمنی، سرعت عبور، کاهش آلایندگی و ارتقای بهره ­وری اقتصادی در سامانه حمل ­ونقل است که در قالب پاسخ­های کلیشه ­ای و بعضا تک­ بعدی ممکن نیست.
گردشگری هوشمند
مفهوم "هوشمند"، که اساساً از سیستم‌ها و فرایندهای یکپارچه برای یافتن راه حل استفاده می‌کند، می‌تواند از یک محصول / خدمات در سطح خرد، به یک شهر / ملت در سطح کلان توسعه یابد. به همین ترتیب، یک شهرک هوشمند جامعه ای است که در آن شهروندان، بنگاه‌های تجاری، موسسات دانش و موسسات شهری با همکاری یکدیگر برای دستیابی به یکپارچگی و کارایی سیستم، مشارکت شهروندان و به‌طور مستمر کیفیت زندگی را بهبود می‌بخشند. در زمینه گردشگری، مقاصد هوشمند شهری را قادر می‌سازند که به یک گزاره فروش منحصر به فرد دست یابد و تجربه کلی توریست‌ها در بازدید از مقصد را جالب تر و راحت کند. این ادبیات تأکید می‌کند که استفاده از داده، کنترل و هماهنگی، و تکنولوژی (پروتکل‌ها، فرایندها، و زیرساخت‌های) تبدیل به پیش سازه ای برای ایجاد بازده بهتر، بهبود پایداری، توسعه اقتصادی، و افزایش کیفیت زندگی برای افراد ساکن و شاغل در شهر شده‌است. مقاصد بیشتر در جهت استقرار منابع برای ساخت شهرهایی هوشمند هستند که شامل توریسم هوشمند به عنوان جز جدایی ناپذیر سیستم‌ها و فرایندها می‌شوند. گردشگری هوشمند و سبز شدن آن به‌طور مستقیم با مفهوم شهر هوشمند مرتبط است. در حال حاضر، توسعه پایدار گردشگری هوشمند و مقاصد بیشتر در حال اولویت بندی آن به عنوان یک هدف راهبردی در فرایند برنامه‌ریزی گردشگری است. تأکید بیشتر بر برنامه‌ریزی و اجرای اقدامات پایدار از طریق راه حل‌های هوشمند شامل نهاده‌ای مختلف از جمله دولت، موسسات آموزشی و سایر ذینفعان است که موسسات بخش دولتی را در بر می‌گیرد. چنین ابتکاراتی در توسعه زیرساخت هم از ابعاد گسترده‌تر (در بخش‌های مختلف) و دیدگاه‌های محدودتری گسترش یافته‌اند، که دومی به‌طور خاص مربوط به توریسم است. این امر ممکن است در مورد طرح‌های توسعه ای خاص که شامل فرودگاه‌های هوشمند، هتل‌های هوشمند و حمل و نقل هوشمند است دیده شود که شامل راه‌های هوایی، راه‌های آبی و سیستم‌های حمل و نقل سطح می‌باشد.