جلبک قهوه‌ای
جلبک‌های قهوه ای در سواحل صخره‌ای و دریاهای سرد زیست می‌کنند، به ویژه در مناطقی که جزر و مد شدید حکمفرما است. این نمونه‌ها دارای رنگینه‌های کلروفیل (سبز) و کارتن (نارنجی و قرمز) هستند. همچنین در سلول‌های جلبک قهوه ای ممکن است مقدار زیادی [[اسید آلژینیک]]، مواد بین سلولی را تشکیل دهند. این ماده لزج و چسبناک بوده و گاهی ممکن است تا ۲۵ درصد وزن خشک جلبک را تشکیل دهد. در صنعت از اسید آلژینیک استفاده‌های زیادی می‌شود که از آن جمله می‌توان به ساخت و تولید امولسیون اشاره کرد که برای براق کنندگی در صنایع کاغذسازی به کار گرفته شود. سلول جلبک‌های قهوه ای در قسمت پهلوها دارای تاژک‌های نامساوی هستند. برخی از جلبک‌ها دارای ساختمانی شبیه به برگ، ساقه، ریشه و گاهی [[گل‌آذین]] هستند.
جلبک سبز
همچنین غشاء هسته در جلبک‌های سبز همانند غشاء هسته در سلول‌های گیاهی دارای دو دیواره و یک منفذ است و در نهایت این مواد دی‌ان‌ای که به هنگام تقسیم به شکل رشته‌های کوچک و مشخص کروموزومی ظاهر می‌شوند در یک یا دو هسته سلولی وجود دارند. برخی از جلبک‌ها دارای اندامی به نام تاژک هستند که برای حرکت کردن از آن استفاده می‌کنند. جلبک‌های سبز آبی نیز دارای یک یا دو تاژک هستند. یکی از این نمونه جلبک‌ها، «کلامیدوموناس» است که تقریباً در همه جا پراکندگی دارد. کلامیدوموناس در تمامی زیستگاه‌های آبی و خشکی و گاهی در گرد و غبار نیز مشاهده می‌شوند. این جلبک‌ها به راحتی قابل کشت و تکثیر هستند.