آمنیوسنتز
آمنیوسنتز یا آزمایش مایع آمنیوتیک (به انگلیسی: Amniocentesis) یک تکنیک پزشکی تشخیص قبل از تولد می‌باشد که در طی آن مقدار کمی از مایع آمنیون نمونه‌برداری شده و مورد بررسی ژنتیکی قرار می‌گیرد. این شیوه معمولاً در سه‌ماههٔ دوم بارداری انجام می‌گیرد. آمنیوسنتز یکی از رایج‌ترین روش‌های تهاجمی تشخیص پیش از تولد در سه‌ماهٔ دوم بارداری است. آمنیوسنتز برای همه مادران باردار توصیه نمی‌شود بلکه تنها در مادرانی انجام می‌گیرد که سن آنان بالای ۳۵ سال باشد یا در بررسی غربالگری سندرم داون یا شیوه‌های دیگر غربالگری در زمره بارداری‌های پر خطر طبقه‌بندی شده باشند. آمنیوسنتز علاوه بر بررسی از نظر سندرم داون و اختلالات کروموزومی و عفونت در جنین، به منظور تعیین وضعیت جنین از نظر ابتلا به سایر بیماری‌های ژنتیکی نیز کاربرد دارد. در این موارد می‌بایست وضعیت ژنتیکی خانواده و افراد مبتلا از قبل تعیین شده‌باشد. از جمله علل مهم برای انجام آمنیوسنتز می‌توان به
باکتریوری
عوامل مساعد کننده باکتریوری بدون علامت در زنان باردار عبارتند از وضعیت پایین اقتصادی-اجتماعی، بالا رفتن سن، چندزابودن، رفتارهای خاص جنسی و عفونت‌های متعدد ادراری در کودکی. همچنین شیوع عفونت ادراری بدون علامت در بین مبتلایان به بیماری‌های خاص مثل دیابت قندی و کم خونی داسی شکل، بیماری‌های ساپرس کننده ایمنی مانند ایدز، آنومالی‌های مجاری ادراری و آسیب‌های نخاعی هم بالا است. وقوع عفونت ادراری قبل از بارداری پیش‌بینی‌کننده یک تشخیص باکتریوری بدون علامت در اولین مراقبت بارداری گردد.