پوستین
در ایران از پوست گوسفند (شامل حداقل بیست نوع مختلف) و سایر حیوانات حلال گوشت برای دوختن پوستین استفاده می‌شود؛ ولی سایر حیواناتی که پوست آنان به منظور تولید خز بکار می‌رود شامل مینک، سگ آبی، انواع روباه، خرگوش، سمور، راسو، قاقم، گربه و سگ هستند. بدیهی است که ارزش پوستین دوخته شده از پوست جانوران گوناگون تفاوت چشمگیری دارد.
آشپزی مغولی
عشایر مغولستان زندگی خود را مستقیماً از طریق تولیدات حیوانات اهلی مانند گاو، اسب، شتر، یک، گوسفند و بز و همچنین گوشت شکار حفظ می‌کنند. گوشت یا پخته می‌شود و به عنوان ماده ای برای تهیه سوپ و کوفته مثل بوز، خووشور، بانش، مانتی استفاده می‌شود، یا برای زمستان به صورت بورت خشک می‌شود. رژیم مغولی شامل مقدار زیادی چربی حیوانی است که مغول‌ها برای مقاومت در برابر زمستان‌های سرد و کار سخت آنها لازم است. دمای هوا در زمستان تا منفی ۴۰ درجه سانتیگراد پایین می‌آید و کار در فضای باز به ذخیره انرژی کافی نیاز دارد. از شیر و خامه برای تهیه انواع نوشیدنی‌ها و همچنین پنیر و محصولات مشابه استفاده می‌شود