مننگوانسفالیت
سردرد، تهوع، راه رفتن نامتعادل، تحریک‌پذیری، گیجی و تاری دید از علائم ابتدائی شایع هستند. روش تشخیص قطعی عامل بیماری‌زا، انجام پونکسیون نخاع (Lumber puncture) است. بیماری خطر مرگ و میر و عوارض قابل توجهی دارد. مرگ و میر این بیماری در افراد درمان نشده بالا و در بیماران درمان شده نیز ممکن است. بسیاری از بیماران پس از بهبود، امکان نقص‌های نورولوژیک متوسط تا شدید مانند تشنجهای مکرر، هیدروسفالی، سربلیت، فلج عصب هفتم، کری حسی عصبی و غیره دارند.
بیماری کلیه پلی‌کیستیک
در نوع اتوزومال غالب هرچند تشکیل کیست‌ها از دوران جنینی آغاز می‌شود ولی تا جوانی اغلب بیماران بدون علامتند ؛ علائم بتدریج ظاهر می‌شوند مانند افزایش فشارخون، درد پهلو، توده شکمی (ناشی از بزرگ شدن کلیه)، تهوع، خستگی، عفونت‌های مکرر ادراری و هماچوری آشکار یا میکروسکوپیک که به درمان علامتی نیاز دارند. با این حال بیماری ماهیتی پیشرونده دارد و غالباً تا دهه چهارم یا پنجم زندگی منجر به بیماری کلیوی مرحله نهایی (End Stage Renal Disease = ESRD ) می‌شود.