پرتو ایکس
پَرتوِ ایکس یا اشعه ایکس یا گاهی پرتو رونتگن (Röntgen radation)، نوعی از تابش الکترومغناطیسی با طول موج حدود ۰٫۰۱ تا ۱۰ نانومتر معادل با ۳۰ پِتاهرتز تا ۳۰ اِگزاهرتز ( ۱۰×۳ تا ۱۰×۳ هرتز) و انرژی بین ۱۰۰ الکترون‌ولت تا ۱۰۰ کیلوالکترون‌ولت است. طول موج پرتو ایکس از طول موج پرتو فرابنفش پایین‌تر و از طول موج پرتو گاما بالاتر است. نام دیگر اشعهٔ ایکس، پرتو رونتگن است، که برگرفته از نام ویلهلم رونتگن، کاشف آن است. علت نام‌گذاری پرتو ایکس از طرف ویلهلم رونتگن نشان دادن کشف یک نوع پرتو که ناشناخته بود، است.
سنجش آنزیمی
از نور ماورا UV بنفش اغلب استفاده می‌شود، زیرا کوآنزیم‌های رایج NADH و NADPH نور ماورا بنفش را در اشکال کاهش یافته خود جذب می‌کنند، اما در فرم‌های اکسید شده آن وجود ندارد. اکسیدوروکتاز با استفاده از NADH به عنوان یک بستر می‌تواند با دنبال کردن کاهش جذب UV در طول موج ۳۴۰ نانومتر مورد سنجش قرار گیرد. همان‌طور که کوآنزیم را مصرف می‌کند.