دیازپام
در صورت بروز هریک از علایم نادر ولی جدی زیر، مصرف دیازپام را قطع کرده، با پزشکتان تماس بگیرید: افت قوای ذهنی؛ خواب‌آلودگی شدید؛ تکلم نامفهوم؛ ضربان قلب کند؛ تنگی‌نفس؛ عدم تعادل؛ بثورات جلدی؛ گلودرد؛ تب؛ لرز؛ کبودی یا خون‌ریزی غیرعادی؛ زخم‌های دهانی؛ زردی پوست یا چشمان؛ از دست رفتن حافظه؛ بی‌خوابی؛ اضطراب؛ یا تحریک‌پذیری. دیازپام می‌تواند اعتیادآور باشد، و علایم ترک دارو ممکن است در صورت قطع ناگهانی آن روی دهد؛ علایم ترک دارو عبارتند از: گیجی، افت قوای ذهنی، دردهای شکمی، افزایش تعریق، تهوع، استفراغ، حساسیت به نور و صدا، یا احساس سوزن‌سوزن شدن یا گزگز. اگر می‌خواهید مصرف دیازپام را قطع کنید با پزشکتان تماس بگیرید تا شاید این کار تدریجی انجام گیرد. علایم زیر ممکن است مشاهده شوند اما فقط در صورتی که مشکل‌ساز شوند نیاز به گزارش دارند: سرگیجه، خواب‌آلودگی، خشکی دهان، سردرد، تهوع، یبوست، اسهال، ضربان قلب سریع و شدید، یا لرزش. تنگی نفس
اگزازپام
اگزازپام در درمان بیخوابی و آرام بخش در درمان اضطراب و علائم محرومیت از الکل استفاده می‌شود.اگزازپام یک بنزودیازپین با عملکرد کوتاه و متوسط است. از اگزازپام برای درمان اضطراب و بی خوابی و در کنترل علائم سندرم ترک الکل استفاده می شود . این دارو متابولیت دیازپام ، prazepam و تمازپام است، و اثر متوسط ابتلا به فراموشی ، ضد اضطراب ، ضد تشنج ، خواب آور ، آرام بخش ، و شل کننده عضلانی اسکلتی در مقایسه با سایر بنزودیازپین ها دارد.  این دارو در سال 1962 ثبت اختراع شد و در سال 1964 برای مصارف پزشکی تصویب شد.  گزازپام یک بنزودیازپین با عملکرد متوسط است که با عملکرد آن به کندی شروع می شود ، بنابراین معمولاً برای افرادی که مشکل در ادامه خوابیدن دارند تجویز می شود. این دارو معمولاً برای اختلالات اضطرابی همراه با تنش ، تحریک پذیری و اضطراب استفاده می شود. همچنین برای ترک مواد مخدر و الکل و همچنین برای اضطراب همراه با افسردگی تجویز می شود . پزشکان ممکن است از اگزازپام خارج از موارد تأیید شده مثلاً برای درمان هراس اجتماعی ، اختلال استرس پس از ضربه ، بی خوابی ، سندرم قبل از قاعدگی و سایر شرایط استفاده کنند.  هم چنین از این دارو برای کنترل عوارض ناشی از مهارکننده های بازجذب سروتونین مانند بی خوابی می توان استفاده کرد.