پروپاگاندای بریتانیا در جنگ جهانی دوم
پروپاگاندای بریتانیا در جنگ جهانی دوم () وزارت اطلاع‌رسانی انگلستان که در طول جنگ جهانی اول برای کسب اخبار تشکیل شده بود، با شروع جنگ جهانی دوم مجدداً به فعالیت پرداخت. تفاوت این دوره در آن بود که این وزارتخانه، پروپاگاندای وسیعی را با هدف تأثیرگذاری بر عامه مردم به منظور پشتیبانی جنگی به کار گرفت. طیف گسترده‌ای از رسانه‌ها با هدف جلب افکار مخاطب داخلی و خارجی به کار گرفته شدند. سینمای انگلستان در طول جنگ جهانی دوم، پیوندی ناگسستنی با وزارت اطلاعات آن کشور داشت. رادیو نیز ضمن پخش خبر به ۲۳ زبان مختلف به‌طور گسترده‌ای مورد استفاده قرار می‌گرفت که همین موضوع، اثبات نمود که انگلستان بسیار ساده‌تر از آلمان، کشورهای اشغال‌شده را مشغول و سرگرم وقایع نگاه می‌داشت.
سانسور
در دوران جنگ سانسور به صورت آشکارا با هدف جلوگیری از افشای اطلاعات مهم و دسترسی دشمن به آن انجام می‌گیرد. نمونه اش را در جنگ جهانی شاهد بوده ایم. معمولاً سانسور مخفی نگاه داشتن زمان و مکان عملیات‌ها و تأخیر در افشای اطلاعات مهم (مانند هدف کاری) را شامل می‌شود و این کار تا زمانی ادامه می‌یابد که این اطلاعات حائز اهمیت دانسته شوند. در اینجا ارزش‌های اخلاقی نمود دیگری دارند چرا که افشای اطلاعات نظامی می‌تواند ضررها و آسیب‌های فراوان از جمله خسارت جانی را بر نیروهای خودی تحمیل کند و حتی باعث شکست در میدان نبرد شود. در طی جنگ جهانی اول، نامه‌هایی که توسط سربازان انگلیسی نوشته می‌شد سانسور می‌شد. تعدادی فرد نظامی این نامه‌ها را می‌خواندند وبا یک ماژیک مشکی روی مطالبی که می‌توانست باعث افشای اسرار نظامی شود خط می‌کشیدند در جنگ جهانی دوم عبارت "دهن لقی کشتی‌ها را غرق می‌کند" به عنوان توجیهی برای عمل سانسور به کار می‌رفت و از افراد درخواست می‌شد تا مراقب باشند تا اطلاعات با ارزش فاش نشوند.