نارنجک
نارنجک دارای مقداری ماده منفجره است که وزن آن بستگی به نوع خرج مصرفی و وظیفهٔ تعریف شده برای نارنجک دارد ولی از یک کیلوگرم تجاوز نمی‌کند و توسط محفظه‌ای فلزی احاطه شده‌است. محفظهٔ فلزی معمولاً قابلیت ترکش شدن خوبی دارد تا در صورت انفجار مواد منفجره بیشترین آسیب ممکن را به نفرات دشمن وارد کند. از نارنجک در جنگ‌های نزدیک مثلاً پاک‌سازی سنگر دشمن یا تیربارچی یا استحکامات دشمن استفاده می‌شود. البته نارنجک‌هایی نیز هستند که فقط با موج حاصل از انفجار به نفرات آسیب می‌زنند.
تفنگ بادی
این مکانیزم نیز مانند مکانیزم گلنگدن در سلاح‌های شکاری مانند برنو عمل می‌کند و با هربار عقب کشیدن و جلو دادن گلنگدن یک تیر به جان لوله می‌آید؛ و سپس با چکاندن ماشه و آزاد شدن هوای فشرده یا گاز CO۲ ساچمه شلیک می‌شود. در بیشتر سلاح‌های دارای این مکانیزم از خشاب مدور ۶ تا ۱۲ فشنگی مانند خشاب رولور استفاده می‌شود. این مکانیزم بیشتر در سلاح‌های پی سی پی شکاری برای القای هرچه بیشتر حس شکار با تفنگ شکاری گرم باروتی استفاده می‌شود.