زبان چندکانونی
تا اوایل قرن بیستم، زبان فرانسوی در مناطق مختلف فرانسه در تلفظ و واژگان بسیار متغیر بود و در هر جا لهجه‌ها و گویش‌های اوییل با درجات متفاوت فهم متقابل وجود داشت. با این حال، سیاست‌های دولت باعث شد تا گویش پاریسی روش آموزش در مدارس باشد و سایر گویش‌ها، مانند نورمان، که از زبان‌های اسکاندیناوی تأثیر پذیرفته بود، نادیده گرفته شوند. هنوز اختلاف نظرهایی در مورد این واقعیت وجود دارد؛ مثلاً دولت آن‌ها را به عنوان زبان‌های فرانسه به رسمیت می‌شناسد، اما هیچ حمایت پولی از آن‌ها نمی‌کند و همچنین شورای قانون اساسی منشور اروپایی زبان‌های محلی یا اقلیت را تصویب نکرده‌است.
زبان‌های آنگلو-فریسی
نزدیکی گویشوران زبان‌های آنگلو-فریسی باستان و ساکسون باستان در طول تاریخ باعث اثرگذاری این زبان‌ها بر یکدیگر و وجود ویژگی‌های مشترک میان این زبان‌ها شده‌است. با این حال و با وجود ریشه‌های مشترک، تفاوت‌های نسبتاً زیادی میان زبان‌های فریسی و آنگلی دیده می‌شود که علت آن تاثیر زیاد زبان‌های شمالی و فرانسوی بر زبان انگلیسی و از سوی دیگر تاثیرات زبان‌های هلندی و آلمانی پایین بر زبان فریسی است.