سنگ‌زنی
سنگ زنی معمولاً برای چدنها و فولادها به کار می‌رود چرا که اولا این فلزات مغناطیسی بوده و توسط کارگیر مغناطیسی به راحتی می‌توان آنها را ثابت کرد، ثانیاً این فلزات تمایل کمتری به ذوب شدن و چسبیدن به چرخ ساینده دارند. از فرایند سنگ زنی معمولاً برای موادی مانند آلومینیوم، فولاد زنگ نزن، برنج، و پلاستیک‌ها کمتر استفاده می‌شود، چرا که این مواد تمایل زیادی به چسبیدن به چرخ ساینده دارند و در نتیجه از ادامه فرایند جلوگیری می‌کنند. این مواد نسبت به چدن‌ها و فولادها تمایل بیشتری به چسبیدن به چرخ دارند اما توسط روش‌های خاصی سنگ زنی این مواد نیز امکان‌پذیر است.
تخته‌سنگ
تخته‌سنگ () یا گرداله در زمین‌شناسی به قطعاتی از سنگ گفته می‌شود که اندازه آن‌ها بزرگ‌تر از ۲۵٫۶ سانتی‌متر (۲۵۶ میلی‌متر) است. قطعات سنگی کوچک‌تر از این اندازه را قلوه‌سنگ (Cobble) و سنگ‌ریزه یا ریگ (Pebble) می‌نامند. برخی از تخته‌سنگ‌ها ممکن است به اندازه‌ای کوچک باشند که با دست حرکت داده یا چرخانده شوند؛ در حالی که برخی دیگر بسیار بزرگ هستند. به‌طور کلی تخته‌سنگ بزرگ‌تر از اندازه‌ای است که یک شخص بتواند آن را جابه‌جا کند. قطعات کوچک‌تر را سنگ می‌نامند.