کلیسای کاتولیک
کلیسای کاتولیک هیچ نیروی سیاسی یا پادشاهی را هم‌مرتبه با خود نمی‌دانست، از این روی سلطه سیاسی و اجتماعی خود را در کنار حاکمیت دینی تحکیم کرد و دوره‌ای جدید از تمدن اروپا به نام قرون وسطی را شکل داد. کلیسای کاتولیک خود را تنها مرجع اعطای «مقام قدیسی» به انسان‌ها می‌داند.
در حمایت معنوی از افراد همجنس‌گرا
راتزینگر توضیح داد که آموزه کلیسا در مورد گناهکاری اعمال همجنسگرایانه بسیار پیچیده‌تر از آنچه که معمولاً توسط رسانه‌ها تبلیغ می‌شود و برخی کاتولیک‌ها اعتقاد دارند است: استدلال شده‌است که گرایش همجنس گرایانه در موارد خاص نتیجه انتخاب آگاهانه نیست؛ بنابراین فرد همجنسگرا چاره ای جز رفتار با روحیه همجنسگرایانه نخواهد داشت. فقدان آزادی بدین معنی است که چنین شخصی، حتی اگر به فعالیت همجنسگرایانه بپردازد، مقصر نخواهد بود. در اینجا ، سنت اخلاقی عاقلانه کلیسا مهم است، چرا که در داوری موارد فردی هشدار می‌دهد. در حقیقت، شرایطی ممکن است وجود داشته باشد یا ممکن است در گذشته وجود داشته باشد، که باعث می‌شود مقصر بودن فرد در یک زمان معین، کاهش یا حذف شود. یا شرایط دیگر ممکن است آن را افزایش دهد. آنچه از هر قیمتی که می‌توان از آن اجتناب کرد، این فرض بی اساس و شرورانه است که رفتار جنسی افراد همجنس‌گرا همیشه و کاملاً اجباری است و بنابراین قابل تحمل است. در این نامه کاردینال اظهار داشت: «گرچه تمایل خاص فرد همجنس‌گرا، گناه نیست، اما یک گرایش کم و بیش قوی است که به یک شر اخلاقی ذاتی متمایل است؛ و بنابراین خود تمایل باید به عنوان یک اختلال عینی تلقی شود. . . . . جای تاسف دارد که افراد همجنسگرا هدف گفتار خشن یا رفتار خشونت‌آمیز بوده و هستند. چنین رفتاری مستحق محکوم کردن از پیشوایان کلیسا در هر کجا که باشند است».