راج بریتانیا
راج بریتانیا تقریباً شامل تمام هند، پاکستان، میانمار و بنگلادش امروزی، به جز مناطقی چون گوآ و پوندیچری که مستعمرات دیگر ملت‌های اروپایی بودند، می‌شده‌است. این مناطق بسیار متنوع هستند و شامل کوه‌های هیمالیا، دشت‌های حاصلخیز سیلابی، جلگه سند و گنگ، یک خط ساحلی طولانی، جنگل‌های خشک استوایی، مناطق مرتفع و بیابان تار می‌شوند. علاوه بر اینها، در برهه‌های مختلف، شامل عدن (از ۱۸۵۸ تا ۱۹۳۷)، برمه سفلی (۱۸۵۸–۱۹۳۷)، برمه علیا (۱۸۵۸–۱۹۳۷)، سومالی لند (۱۸۸۴–۱۸۹۸) و سنگاپور (۱۸۵۸–۱۸۶۷) می‌شد. برمه از هند جدا شد و به‌طور مستقیم توسط تاج انگلیس از سال ۱۹۳۷ تا استقلال آن در ۱۹۴۸ اداره می‌شد. برمه از هند جدا شد و از سال ۱۹۳۷ تا زمان استقلالش در سال ۱۹۴۸، به عنوان مستعمره ای جداگانه توسط انگلیس اداره می‌شد. کشورهای ساحل آشتی خلیج فارس و دولت‌های مقیم خلیج فارس و ایالت‌های شاهزاده ای و همچنین استان‌های هند انگلیس تا سال ۱۹۴۷ جزو این حکومت بودند و از روپیه به عنوان واحد پول خود استفاده می‌کردند.
امپراتوری‌های استعماری
پرتغال شروع به ایجاد اولین شبکه تجارت جهانی و امپراتوری تحت رهبری هنری ناوبر کرد. امپراتوری اسپانیا در سراسر جهان در سرزمین‌های متعددی شکل گرفت و گسترش یافت (به خصوص در قرن ۱۶) که امروزه ۶۰ کشور مستقل دنیا هستند که در گذشته مستعمره اسپانیا بوده‌اند. پرتغال در نهایت کنترل برزیل، اروگوئه و برخی از بندرهای ماهیگیری در آمریکا را به دست گرفت و آنگولا، موزامبیک، گینه پرتغالی، سائوتومه و پرینسیپ در آفریقا، مسقط، ملوک هرمز و بحرین در خلیج فارس، گوا، بمبئی و دامان و دیو در هند، سیلان، مالاکا در جنوب شرقی آسیا و اقیانوسیه (ماکاسار، آمبون و دیگران)، جزایر ملوک، تیمور، ماکائو و دجیما (ناکازاکی) در شرق دور را به تصرف امپراتوری خود درآورد.