اسید معده
اسید معده یکی از اجزای اصلی شیرهٔ معده (به انگلیسی: digestive fluid) است. یک انسان بالغ روزانه بین ۲ تا ۳ لیتر شیرهٔ معده تولید می‌کند. شیره معده یک مایع گوارشی اسیدی و رقیق است که به وسیلهٔ غده‌های موجود دردیواره داخلی معده ترشح می‌شود. ازجمله موادی که در این شیره وجود دارد، هیدروکلریک اسید است. پی اچ شیره معده به دلیل وجود این اسید در حدود۱٫۵بوده و غلظت هیدروکلریک اسید در آن ۰٫۰۳مولاراست. اسیدی با این غلظت می‌تواند فلز روی را در خود حل کند. علت وجود محیطی با این قدرت اسیدی وجود مقدار یون هایH+ که از دیواره داخلی معده و از یاخته‌های درون بافت نفوذناپذیری ترشح می‌شوند. این غشا اجازه می‌دهد که آب و مولکول‌های خنثی به سلول وارد یا ازآن خارج شوند. اما این غشا معمولاً از تبادل یونهای آب پوشیده شده‌ای همچون K+,Na,Cl,H جلوگیری می‌کنند.
روغن حشیش
روغن حشیش در مقایسه با سایر محصولات کانابیس دارای میزان تی اِچ سی بسیار بیشتری است. این ماده برای نخستین بار در دهه ۱۹۷۰ کشف شد که در ابتدا میزان کانابینوئیدِ تی‌اچ‌سی آن از ۱۰ تا ۳۰ درصد بوده‌است اما امروزه به دلیل استفادهٔ تهیه‌کنندگان از نژادهای مختلف و تکنیک‌های آماده‌سازی گیاه، میزان این کانابینوئید افزایش چشمگیری پیدا کرده‌است. بر پایهٔ گذارشات جدید، تی‌اچ‌سی برخی از انواع روغن حشیش حتی به بیش از ۶۰ درصد می‌رسد. نمونه‌هایی که در طول یک دوره ۱۸ ساله توسط اداره مبارزه با مواد مخدر آمریکا در سراسر ایالات متحده گرفته شده، نشان می‌دهد که میزان تی‌اچ‌سی موجود در روغن حشیش به‌طور میانگین ۱۷٫۴ درصد افزایش داشته‌است.