زبان‌های افغانستان
پشتو، زبان رسمی دیگر افغانستان از شاخهٔ ایرانی شمال‌شرقی است. گویشوران آن قوم پشتون می‌باشند و در افغانستان و پاکستان زندگی می‌کنند. زبان پشتو در نواحی جنوبی و شرقی کشور افغانستان و قسمت شمال‌غربی پاکستان متداول است. گروهی از پشتوزبانان در بلوچستان و در چیترال و کشمیر و در کنار مرزهای ایران و افغانستان سکونت دارند. هر چند زبان‌های فارسی و عربی در این زبان نفوذ یافته، پشتو بسیاری از خصوصیات اصیل زبان‌های ایرانی را حفظ کرده و خود لهجه‌های مختلف دارد مانند وزیری، اَفریدی، پیشاوری، قندهاری، غلزایی، بنوچی و غیره. طبق آخرین آمارهای بین‌المللی زبان‌های افغانستان به شرح زیر است؛ «۵۲٪ فارسی‌دری زبان، ۳۷٪ پشتو زبان، ۲٪ ترکمنی، ۹٪ ازبکی، ۲٪ بقیه زبان‌ها».
بنی افغان
بنی افغان (فرزندان افغان) شهر در ناحیه "میانوالی" "قلعه باغ" پنجاب در پاکستان قرار دارد. بنی افغان منطقه پشتون نشین در کل ۲۵۷ دانش آموز و ۵ آموزگار و ۴ کلاس دارد. برپایه آگاهی رئیس این کانون آموزشی نه رایانه و نه کتابخانه دارد. عبدالغفار خان سرپرست این کانون آموزشی اطلاعات بیشتری در مورد آموزش در "بنی افغان" از جمله پذیرش، امکانات اولیه، امکانات ورزشی، امکانات دانشگاهی، ثبت نام دانش آموزان با توجه به مشخصات کلاس و آموزگاران با توجه به مشخصات و مدارک تحصیلی آنها پیشکش می‌کند. اکثر مردم در ساحل سمت راست رودخانه پشتو صحبت می‌کنند. در حالی در امتداد ساحل سمت چپ منطقه بزرگ "بنی افغان" در شهرهای کوچک و روستاها مردمان اش نیز پشتو صحبت می‌کنند. اما در روستای "پیر پاهی"، عمدتاً ساکنان پنجابی، سرائیکی و هندکوه زندگی می‌نمایند. گفته می‌شود اکثر شهروندان بنی افغان "پناهندگان افغان" بوده باشند؛ ولی در پاکستان اردوگاهای پناهندگان وجود دارند که در نقشه پاکستان به اردو یا انگلیسی "کمپ ریفوژی " نامیده می‌شوند.