سنگ‌زنی
سنگ زنی معمولاً برای چدنها و فولادها به کار می‌رود چرا که اولا این فلزات مغناطیسی بوده و توسط کارگیر مغناطیسی به راحتی می‌توان آنها را ثابت کرد، ثانیاً این فلزات تمایل کمتری به ذوب شدن و چسبیدن به چرخ ساینده دارند. از فرایند سنگ زنی معمولاً برای موادی مانند آلومینیوم، فولاد زنگ نزن، برنج، و پلاستیک‌ها کمتر استفاده می‌شود، چرا که این مواد تمایل زیادی به چسبیدن به چرخ ساینده دارند و در نتیجه از ادامه فرایند جلوگیری می‌کنند. این مواد نسبت به چدن‌ها و فولادها تمایل بیشتری به چسبیدن به چرخ دارند اما توسط روش‌های خاصی سنگ زنی این مواد نیز امکان‌پذیر است.
گو (بازی)
سنگ‌هایی که از یک رنگ هستند و به صورت عمودی یا افقی کنار هم قرار می‌گیرند، تشکیل یک زنجیره (که یک رشته یا گروه نیز نامیده می‌شود) می دهند که پس از آن دیگر نمی‌توانند از هم جدا شوند و در واقع، به عنوان یک سنگ تک بزرگتر به حساب می آیند . تنها سنگ‌هایی که توسط خطوط به یکدیگر متصل می‌شوند ایجاد یک زنجیره می دهند، نه سنگهایی که به صورت مورب در مجاورت هم قرار دارند. زنجیرها را می‌توان با قرار دادن سنگ‌های اضافی در تقاطع‌ها گسترش داد، و می‌توان با قرار دادن یک سنگ در تقاطع دو یا چند زنجیره از همان رنگ آن‌ها را به هم متصل کرد.