موش آزمایشگاهی
موش‌های آزمایشگاهی از همان گونهٔ موش‌های خانگی هستند، با این حال اغلب در رفتار و فیزیولوژی بسیار متفاوت هستند. صدها نژاد inbred, outbred و ترانس ژنیک وجود دارد. نژاد، در مورد جوندگان، به گروهی اطلاق می‌شود که در آن همه اعضا از لحاظ ژنتیکی تا حد امکان شبیه هستند. در موش‌های آزمایشگاهی، این امر از طریق inbreeding (تولیدمثل زاده‌های یک والد با یکدیگر) انجام می‌شود. با داشتن این نوع جمعیت، انجام آزمایش‌هایی بر روی نقش ژن‌ها یا آزمایش‌هایی که تنوع ژنتیکی را به عنوان یک عامل حذف می‌کنند، امکان‌پذیر می‌گردد.
موش برهنه
موش برهنه در نتیجه حذف خود بخودی ژن FOXN1 به وجود می‌آید (انسانهایی که جهش در FOXN1 را دارند نیز فاقد تیموس بوده و نقص در سیستم ایمنی دارند). موشهای با حذف هدف دار در FOXN1 (موشهای Knockout) نیز شکل ظاهری برهنه دارند. به دلیل عدم رشد کافی غدد پستانی در موشهای برهنه ماده، این موشها نمی‌توانند به درستی از فرزندان خود مراقبت کنند و بنابراین موشهای برهنه نر با موشهای هتروزیگوت (ناجور تخم) آمیزش داده می‌شوند.