سعید معروف
معروف در سال ۱۳۸۰ وارد تیم ملی نوجوانان و از سال ۱۳۸۴ هم رسماً عضو تیم ملی بزرگسالان شد. او که از سال ۲۰۰۷ عضو تیم ملی بود، در سال ۲۰۱۱ با توجه به حضور امیر حسینی به عنوان پاسور اول، ترجیح داد از تیم ملی کناره‌گیری کند، اما سرانجام در سال ۲۰۱۲ به تیم ملی والیبال بازگشت. معروف پس از عدم دعوت علیرضا نادی توسط خولیو ولاسکو، از سوی کادر فنی و بازیکنان، به عنوان کاپیتان تیم ملی والیبال مردان ایران انتخاب شد.
حمید درخشان
در سن هفده سالگی از تیم مزدا به پرسپولیس آمد. چهاردهم شهریور سال ۱۳۵۹ برای اولین بار پیراهن تیم ملی را مقابل امارات بر تن کرد. بازیگردان اصلی ایران در جام ملت‌های ۱۹۸۴ بود و در سال بعد به عنوان بازیکن سال ایران انتخاب شد. او جزو ۱۴ نفری بود که در سال ۶۵ و هنگام بازی‌های آسیایی ۱۹۸۶ در اعتراض به کادر فنی تیم ملی، از این تیم استعفا داد. پس از این استعفا او شش ماه از حضور در میدان‌ها محروم شد. پس از این اتفاق در سال ۱۳۶۵ زمانی که بیست و هشت ساله بود، پس از ده سال حضور، از پرسپولیس جدا شد و به لیگ قطر رفت. او چهار سال از تیم ملی دور بود و در تیرماه سال ۱۳۶۹ با حضور علی پروین به تیم ملی برگشت. در سال ۱۳۷۰ و در سن سی و سه سالگی، پس از پنج سال بازی در قطر به پرسپولیس بازگشت و چند ماه در پرسپولیس بازی کرد ولی در دی ماه ۱۳۷۰ مجدداً مورد توجه باشگاه‌های قطری قرار گرفت و به السد قطر پیوست. پس از یک فصل بازی در این تیم، در آبان ۱۳۷۱ مجدداً به پرسپولیس بازگشت و بار دیگر به تیم ملی فوتبال ایران دعوت شد. در سال ۱۳۷۲ و در سن سی و پنج سالگی از فوتبال ملّی خداحافظی کرد و در سال ۱۳۷۳ فوتبال را کنار گذاشت.