ترانزیستور
ترانزیستور، قلب تپندهٔ الکترونیک است. ترانزیستور هم در مدارات الکترونیک آنالوگ و هم در الکترونیک دیجیتال کاربردهای بسیار دارد. در مدارات آنالوگ، ترانزیستور در حالت فعال کار می‌کند و می‌توان از آن به عنوان تقویت‌کننده یا تثبیت کننده ولتاژ (رگولاتور) و … استفاده کرد. در مدارات دیجیتال ترانزیستور در دو ناحیه قطع و اشباع فعالیت می‌کند که می‌توان از این حالت ترانزیستور در پیاده‌سازی مدار منطقی، حافظه و سوئیچ (وسیله قطع و وصل جریان) استفاده کرد.
ترانزیستور پیوند نامتناجس
ترانزیستور پیوند نامتناجس (به انگلیسی heterojunction bipolar transistor (HBT) ) نوعی از ترانزیستور است که از نیمه هادی‌های متفاوتی در ناحیه امیتر و بیس ساخته شده و یک پیوند نامتناجس به وجود آمده است. برتری HBT نسبت به BJT این است که می‌تواند در فرکانس‌های بسیار بالا تا حدود چند صد گیگاهرتز کار کند. از این ترانزیستور معمولاً در مدارات نسل جدید بسیار سریع و فرکانس رادیویی که نیازمند راندمان بالا نیز هست، مانند گوشی تلفن همراه، استفاده می‌شود.