نارنجک تفنگی
نارنجک تفنگی گلوله ای است شبیه گلوله آر پی جی که به وسیله تفنگ و غالباً با سلاح ژ-۳ به سمت هدف پرتاب می‌شود. این گلوله به وسیله گازی که فشنگ گازی (و نه مشقی) ایجاد می‌کند به سمت نقطه مورد نظر هدایت می‌شود. خرج گود و خرج ضمیمه از اجزای مهم نارنجک تفنگی می‌باشند که در جلوی سر نارنجک قطعه ای قرار دارد که هنگام برخورد سر نارنجک با هدف خرج احتراق مشتعل می‌شود. نارنجک تفنگی مجهز به یک فنر نازنک است که عمل نشانه‌گیری را دقیق تر می‌کند و برای تیراندازی به سمت اهداف مختلف در سازه‌های ۵۰، ۷۵ و ۱۰۰ متری به کار می‌رود.
تفنگ تهاجمی
مطالعات دفتر مهمات‌سازی آلمان نازی در میان دو جنگ نشان داد بیشتر درگیری های پیاده در فاصله‌ی کمتر از ۴۰۰ متر رخ می‌دهند. همین موضوع سبب شد تا ورماخت برای این نوع درگیری‌ها، کالیبر ۷.۹۲ میلیمتری را طراحی کند؛ اما هیتلر خود بر ساخت مسلسل‌های سبک اصرار می‌ورزید و با هرگونه سلاح دیگر مخالفت داشت؛ لیکن عدم اجرای دستور هیتلر توسط اداره مهمات‌سازی، منجر به ساخت اولین سلاح تهاجمی، به نام اس‌ت‌ژ ۴۴، در دنیا شد. اصطلاح "تفنگ هجومی" به نوعی برگرفته از کلمه آلمانی Sturmgewehr به معنای "تفنگ طوفان" است که آدولف هیتلر به این تفنگ اطلاق کرد.