دوره موروماچی
سال‌های آغازین این دوران (۱۳۳۶–۱۳۹۲) به سبب دوپاره بودن دربار پادشاهی، با نام دوره نان‌بوکو-چو یا دوره دربار شمالی و جنوبی نیز شناخته می‌شود. همچنین از سال ۱۴۶۷ تا پایان این دوره تاریخی را دوره سن‌گوکو یا دوره جنگ‌های داخلی ژاپن نیز می‌نامند.
سایتو دوسان
در این دوره گکوکوجو (از لحاظ لغوی به معنای براندازی و فراتر رفتن از مافوق) رواج یافت و کسانی که از نظر مقام اجتماعی فرودست بوده اما در جنگیدن مهارت داشتند، با پیروزی در نبردها، موفق به در دست گرفتن قدرت در یک منطقه شدند. سایتو دوسان نمونه شاخص گکوکوجو در دوره سنگوکو است. در سال ۱۵۴۱ برادر کوچکتر توکی یوری‌آکی فرماندار ولایت مینو توسط دوسان با زهر به قتل رسید. این حادثه موجب آغاز جنگ مابین فرماندار مینو و دوسان شد. سال بعد دوسان موفق شد یوری‌آکی را شکست دهد. پس از این شکست یوری‌آکی و پسرش به اُواری گریختند.