خودکشی
عواملی که خطر خودکشی را تحت تأثیر قرار می‌دهند، عبارتند از اختلالات روانی، مصرف نادرست دارو، حالات روانی، شرایط فرهنگی، خانوادگی و اجتماعی و ژنتیک.بیماری روانی و سوء مصرف مواد غالباً در کنار هم وجود دارند. سایر عوامل خطرآفرین عبارتند از اقدام به خودکشی قبلی، در دسترس بودن وسیله برای ارتکاب این عمل، سابقه خانوادگی خودکشی، یا وجود آسیب ضربه‌ای مغز. به عنوان مثال، میزان خودکشی در خانواده‌های دارای سلاح گرم بیش از خانواده‌های فاقد آن بوده‌است. عوامل اجتماعی و اقتصادی مانند بیکاری، فقر، خانه به‌دوشی و تبعیض نیز ممکن است فکر خودکشی را موجب شود. حدود ۱۵–۴۰٪ مردم یادداشت خودکشی از خود بجا می‌گذارند. به نظر می‌رسد ژنتیک در ۳۸٪ تا ۵۵٪ از رفتارهای خودکشی دخیل باشد. سربازان در معرض خطر خودکشی بیشتری هستند که این امر تا حدی ناشی از میزان بالاتر بیماری‌های روانی و مشکلات سلامت جسمی مربوط به جنگ است.
خودکشی به سبب قلدری
خودکشی به سبب مورد قلدری واقع شدن عبارتی است به وجود آمده حاصل ادغام چند تک‌واژ چندوجهی که برای اولین بار توسط تیم فیلد در کتابش با عنوان "خودکشی به سبب قلدری:مرگ در زمان فراغت" مورد استفاده قرار گرفت. این نوع خودکشی حاصل مورد قلدری واقع شدن قربانی می‌باشد؛ چه از طرف یک شخص یا رسانه‌های گروهی. گاهی نیز این عبارت به قلدرکُشی تعبیر می‌شود و آن زمانی است که قربانی اقدام به کشتن فرد قلدر می‌نماید.خودکشی آماندا تاد نمونه ایست از این نوع.