کارخانه موتور ارتش استرتفورد
قبل از سال ۱۹۲۷، دارایی (SAEP) زمین کشاورزی بود. این کارخانه در ابتدا در سال ۱۹۲۹ به عنوان تاسیسات تولیدی سیکورسکی ساخته شد. زمینی به مساحت ۱۲۴ هکتار (۵۰ هکتار) را اشغال می‌کرد و شامل ۴۹ ساختمان صنعتی و گذرگاهی خاکی بود که در عمق ۸۰۰ فوتی (۲۴۰ متری) در زمین‌های گلی رودخانه هوساتونیک ساخته شد تا امکان دسترسی هواپیماهای دریایی فراهم شود. سیکورسکی اس-۳۹ ،سیکورسکی اس-۴۰ ،سیکورسکی اس-۴۱، سیکورسکی اس-۴۲ و سیکورسکی اس-۴۳ در این کارخانه ساخته شدند که دارای یک رمپ هواپیمای دریایی برای پرتاب هواپیما به رودخانه هاوستونیک بود.
ساوا چواکینسکی
بزرگترین ساختمان چواکینسکی در سن پترزبورگ کلیسای جامع دریایی سنت نیکلاس (۱۷۵۳–۱۷۶۲) با یک برج ناقوس جداگانه (۱۷۵۶–۱۷۵۸) بود. او همچنین کونستکامرا، موزه مردم‌شناسی و قوم‌شناسی را که توسط پتر بزرگ تأسیس شده، بازسازی کرد. چواکینسکی همچنین خانه‌های بزرگ خصوصی را طراحی کرد. برای خانواده شرمتف، وی خانه چشمه (۱۷۵۰–۱۷۵۵) را بر روی خاکریز رودخانه فونتانکا، که اکنون ساختمان آن موزه ادبی و یادبود آنا آخماتووا است، بنا کرد. برای خانواده شوالف، او یک عمارت در گوشه ای ازخیابان مالایاساداوایا و ایتالیامسکایا ساخته‌است (۱۷۴۹–۱۷۵۶، بازسازی شده در قرن ۱۹)، که ساختمان بعداً به وزارت دادگستری (۱۸۰۲ تا ۱۹۱۷) و اکنون به موزه بهداشت اختصاص یافته‌است. چواکینسکی همچنین خانه‌های کاوالیری را ساخت، پروژه ای که توسط امپراتور الیزابت سفارش داده شد و محور ساخت خانه‌هایی بود که پوشکین، سن پترزبورگ را از مناطق اطراف کاخ جدا می‌کند. این ساخت و ساز بین سالهای ۱۷۵۲–۱۷۵۳ انجام گرفت. از سال ۱۷۵۵تا ۱۷۵۸ چواکینسکی معمار آکادمی علوم روسیه بود. در طی آن سالها ویسیلی باژنوف و ایوان استاروف را آموزش می‌داد.