حیات وحش ایران
طبق آمار سازمان حفاظت محیط زیست ایران ۲۰۰۰ گونه جانوری اعم از پستاندار، پرنده، خزنده، دوزیست و ماهیان آب‌های داخلی و حدود ۱۲۰۰ گونه ماهی در آب‌های دریایی در اکوسیستم‌های خشکی و آب‌های داخلی کشور شناسایی شده‌است. از این‌گونه‌ها می‌توان به ۲۱۰ گونه پستاندار، ۶۴۰ گونه پرنده، ۳۰۰ گونه خزنده، ۲۳ گونه دوزیست و ۳۵۰ گونه ماهیان آب‌های داخلی اشاره کرد. از این تعداد حدود ۷۶ گونه از رده‌های جانوری ایران در فهرست قرمز اتحادیه جهانی حفاظت از طبیعت (IUCN) قرار دارد که این‌گونه‌ها شامل ۱۹ گونه از پستانداران، ۲۵ گونه از پرندگان، ۱۶ گونه از خزندگان، چهار گونه از دوزیستان و ۱۰ گونه از ماهیان آب‌های داخلی است. سازمان حفاظت محیط زیست ایران در سال ۱۳۹۲ اعلام کرد که دست‌کم ۷۴ گونه از جانوران این کشور در سیاههٔ قرمز اتحادیه بین‌المللی حفاظت از طبیعت قرار دارند. بجز یوزپلنگ ایرانی که در وضعیت بحرانی قرار دارد، پستاندارانی مانند گوزن زرد ایرانی، گورخر آسیایی، فک دریای خزر، هوبره، پلنگ، خرس سیاه آسیایی، تمساح پوزه کوتاه، نهنگ آبی و نهنگ باله‌ای نیز در معرض خطر انقراض هستند.
تاریخ طبیعی ماهی
تاریخ طبیعی ماهی، یک کتاب ۲۲ جلدی در مورد آبزیان است که در سال ۱۸۲۸–۱۸۴۹توسط ژرژ کوویه (۱۷۶۹–۱۸۳۲) و جانشین او آشیل والنسیانز (۱۷۹۴–۱۸۶۵) منتشر شده‌است. این مجموعه ای منظم از ماهی‌های جهان بود که در آن زمان شناخته می‌شد و در کل با ۴۵۱۴ گونه ماهی شناخته می‌شد که از این تعداد ۲۳۱۱ مورد جدید برای علوم بود. این هنوز هم یکی از بلند پروازی‌های اقدامات در زمینه استخوان‌شناسی تاکنون است. بیشتر کارها پس از درگذشت کوویه ظاهر شد. بعداً، آگوست دومر هنوز هم در سالهای ۱۸۶۵و ۱۸۷۰ اثر را با دو جلد تکمیل کرد، که بیشتر مربوط به گروه‌هایی بود که کوییه آنها را خارج کرده بود، مانند کوسه‌ها.