سیکلوپنتامین
این دارو باعث تحریک رها شدن نوروترانسمیترهای کاته کولامینی، شامل نوراپی نفرین (نورآدرنالین), اپی نفرین (آدرنالین) و دوپامین می‌شود. اثرگذاری این دارو بر روی نوراپی نفرین و اپی نفرین، مسئول نقش ضداحتقانی آن است. از آنجایی که این دارو هر سه نوروترانسمیتر بالا را تحت تأثیر قرار می‌دهد، گاه باعث بروز ویژگی‌های تحریکی می‌شود.
دوپکسامین
دوپکسامین () در واقع آنالوگ مصنوعی دوپامین است. با این حال دوپکسامین آگونیست گیرنده‌های β۱ و β۲ آدرنرژیک است. اثر این ترکیب بر روی گیرنده D1 دوپامین باعث شل شدن عضلات صاف رگ‌ها در کلیه, مزانتر و سرخرگ‌های مغز و قلب می‌شود. اثر خفیف این ترکیب بر روی گیرنده D1 دوپامین نیز باعث کاهش رهاشدن نوراپی نفرین می‌شود. این دارو برای کاربرد در سپسیس مورد توجه قرار گرفته‌است. این دارو به عنوان یک عامل اینوتروپیک در نارسایی قلبی کاربرد دارد. عوارض جانبی آن عبارتند از آریتمی, ترمور, گرگرفتگی و آنژین صدری.