آذربایجان
کردهای آذربایجان، دومین گروه زبانی بزرگ ساکن در این منطقه (پس از آذری‌ها) هستند و در استان آذربایجان غربی سکونت دارند. به گونه‌ای که ۵ شهرستان بوکان، مهاباد، پیرانشهر، سردشت و اشنویه در جنوب استان (منطقهٔ مکریان) با ۸۱۹٬۸۵۴ نفر جمعیت در سال ۱۳۹۵ خورشیدی، تقریباً به طور کامل کردزبان هستند. در دیگر شهرستان‌های آذربایجان غربی نیز عمدتاً گویشوران به هردو زبان ترکی آذربایجانی و کردی در کنار هم سکونت دارند و مناطقی دوزبانه محسوب می‌شوند.
بخش‌های کردنشین ایران
استان آذربایجان غربی با حدود ۱ میلیون و ۹۸۰ هزار نفر کرد (۶۰ درصد جمعیت استان)، استان خراسان شمالی با حدود ۴۰۰ هزار نفر کرد (حدود ۵۰ درصد جمعیت استان)، استان خراسان رضوی با حدود ۳۰۰ هزار نفر کرد (۵ درصد جمعیت استان)، استان تهران با حدود ۲۵۰ هزار نفر کرد (۲ درصد جمعیت استان)، استان البرز با حدود ۲۰۰ هزار نفر کرد (۷٫۵ درصد جمعیت استان)، استان همدان با حدود ۱۷۰ هزار نفر کرد (۱۰ درصد جمعیت استان) و سایر مناطق کشور با حدود ۳۰۰ هزار نفر، مهم‌ترین مناطق با جمعیت قابل توجه کرد در ایران هستند و بنابراین کل جمعیت کردهای ایران روی هم بیش از ۷٬۲۰۰٬۰۰۰ میلیون نفر (در حدود ۷٫۷۵ درصد جمعیت ایران در سال ۱۳۹۵) می‌باشد. در کشورهای ایران، ترکیه و سوریه آمارگیری دقیقی از وسعت و جمعیت کردها وجود ندارد. به طور کلی کردستان ایران از ارومیه که کرد کرمانج هستند به سمت جنوب به شش بخش مکریان (بخش جنوبی استان آذربایجان غربی) اردلان (استان کردستان به جز بانه و مریوان) کرماشان(بخش مرکزی استان کرمانشاه و بخش ایوان و ایلام در استان ایلام ) اورامان (شمال مریوان پاوه و بخش های از جوانرود) مایان (نواحی شرقی استان کرمانشاه شامل صحنه و کنگاور و نواحی شمال و شمال شرق ایلام و شهر اسدآباد).