موش آزمایشگاهی
بیشتر موش‌های آزمایشگاهی، ترکیبی از زیرگونه‌های مختلف هستند. موش‌های آزمایشگاهی می‌توانند تنوعی از رنگ‌های پوششی، از جمله agouti، سیاه و زال داشته باشند. بسیاری (اما نه همه ی) نژادهای آزمایشگاهی inbred هستند. نژادهای مختلف با ترکیب‌های خاصی از رقم – حرف شناسایی می‌شوند؛ برای مثال C57BL/6 و BALB/c.. اولین نژادهای inbred این چنینی در سال ۱۹۰۹ توسط Clarence Cook Little که در ترویج موش به عنوان یک ارگانیسم آزمایشگاهی تأثیرگذار بود، تولید شدند. در سال ۲۰۱۱، حدود ۸۳٪ از جوندگان آزمایشگاهی در ایالات متحده، موش‌های آزمایشگاهی C57BL / 6 بودند.
موش صحرایی قهوه‌ای
موش صحرایی قهوه‌ای از مهمترین گونه‌های مهاجم است که باعث آسیب‌های فراوان اقتصادی و زیست‌محیطی در محیط‌های غیربومی شده‌است. بر اساس تحقیقی که در سال ۲۰۱۰ محققان سوئیسی انجام دادند موش صحرایی قهوه‌ای مخرب‌ترین گونه غیربومی قاره اروپا است. ورود این حیوان به یک منطقه همواره به کاهش سریع جمعیت جوندگان بومی و پرندگان زمینی و دریایی منجر می‌شود و آسیب‌های اقتصادی آن نیز ناشی از تخریب انبارهای مواد غذایی و محصولات کشاورزی است. در این تحقیق گوزن ژاپنی و موسکرات در رتبه‌های بعدی گونه‌های مهاجم قرار گرفته‌اند.