موتور دوزمانه
موتور دو زمانه، که به موتور پیستونی نیز معروف است، نوعی موتور حرارتی است که از یک یا چند پیستون دو زمانه بهره‌گیری می‌کند تا فشار را به حرکت دایره‌ای تبدیل کند.از جمله اصلی‌ترین این موتورها می‌توان به موتورهای درون‌سوز که به‌طور گسترده‌ای در وسایل نقلیه موتوری مورد استفاده قرار می‌گیرند، موتور بخار که منشا اصلی انقلاب صنعتی بود و موتور استرلینگ اشاره کرد. اگر شما مقاله طرز کار موتورماشین و طرز کار موتورهای دیزل را خوانده باشید، شما با دو نوع از موتور که امروزه تقریباً در هر خودرو و کامیونی در جاده پیدا می‌شود آشنا می شوید . هر موتور خودرو دیزلی و بنزینی به عنوان یک موتور چهار زمانه رفت و برگشتی احتراق داخلی طبقه‌بندی می‌شود .
موتور وسط
موتور وسط اصطلاحی است مربوط به صنعت خودروسازی که عبارتست از قرارگیری موتور خودرو مابین محورهای جلو و عقب یک خودرو. تیم طراحی یک خودرو در هنگام طراحی پیکربندی سامانه انتقال نیرو خودرو، تصمیم می‌گیرند که بر اساس کارایی‌ها و فعالیت‌های پیش‌بینی شده برای خودرو و همچنین موتور درنظرگرفته شده برای آن، موتور را در کدام قسمت شاسی خودرو تعبیه کنند. از آنجا که موتور خودرو سنگین‌ترین جزء سیستم انتقال قدرت هر خودرویی است، قرار گرفتن آن در میانه شاسی خودرو یکی از بهترین شیوه‌های برقراری تعادل خودرو در عبور از جاده است. موقعیت دقیق طولی و ارتفاعی قرارگیری موتور و متعلقات آن به ماکزیمم شیب عرضی مجاز جاده برای این خودرو، تأثیر بر روی نیروی مؤثر ترمز، کوپل واژگون‌کننده، گرانیگاه کل خودرو، نیروهای اینرسی و نیروهای واکنشی که از طرف جاده بر چرخها و سپس سایر اجزای خودرو وارد می‌آید، بستگی دارد. هر اندازه که موتور و متعلقاتش به گرانیگاه کل خودرو نزدیکتر باشد، ممان اینرسی‌های اضافی کمتری در خودرو پدید می‌آید که تأثیر مستقیمی بر هندلینگ خودرو دارد. مزیت دیگر این چیدمان را در کاهش فرسایش لاستیک‌ها نسبت به دو وضعیت دیگر قرارگیری موتور است. در این حالت چون وزن موتور بین چهار چرخ تقسیم شده‌است، کمترین میزان فرسایش بر روی چرخها وجود دارد.