بخش بندپی شرقی
اقتصاد این منطقه بر پایه کشاورزی و دامپروری می‌چرخد. عمده محصولات کشاورزی شالیکاری است. در رده بعدی بیشترین سطح کشت به باغ داری تعلق دارد. باغداری شامل مرکبات، کیوی و گوجه سبز(هلی) می‌باشد. به علت ارزش بیشتر محصولات باغی روز بروز سطح زیر کشت محصولات باغی در حال افزایش یافتن است؛ و در نتیجه سطح زیر کشت شالیزاری کاهش می‌یابد. نوغانداری نیز در اندازه‌ای محدود رواج دارد دامداری به علت همجواری با جنگل و کوه رواج دارد. بیشتردامداران در تابستان‌ها به مناطق سردسیر (یا کوه) در دامنه‌های البرز مرکزی و در زمستان به مناطق گرمتر (یا مازرون یا همان مناطق جلگه‌ای) نقل مکان می‌کنند و بیشتر به پرورش گاو می‌پردازند. زنان هم در خانه‌هایشان به پرورش مرغ و خروس و اردک و بوقلمون و غاز می‌پردازند که با فروش آنها در پنجشنبه بازار گلوگاه سهم عمده‌ای در اقتصاد خانواده ایفا می‌نمایند. همچنین پرورش و نگهداری زنبور عسل مورد توجه بسیاری قرار گرفته که اکثر زنبورداران در طول سال چند بار به مناطق مختلف کوچ می‌نمایند.
بخش کوچصفهان
کشاورزی مهم‌ترین شاخص فعالیت اقتصادی در کوچصفهان است و زندگی و معاش بخش وسیعی از مردم این بخش از طریق فعالیت‌های کشاورزی تأمین می‌شود. هرچند که استان گیلان در کلیت خود به عنوان یک سرزمین حاصلخیز ومناسب فعالیت‌های کشاورزی شناخته شده‌است، لیکن شرایط محیطی از قبیل اقلیم، ارتفاع، جنس خاک، قابلیت دسترسی به آب که این روزها آب در همه جا به‌طور یکسان ویکنواخت فراهم نیست عملاً کشاورزان را با مشکل جدی مواجع کرده [http://www.aftabir.com/articles/view/social/tourism/c4c1273734448_kuchesfahan_p1.php/%DA%A9%D9%88%DA%86%D8%B5%D9%81%D9%87%D8%A7%D9%86-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%B3%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8% [۲۳]]