موسیقی هوی متال
گروه‌های متال بیشتر اوقات از یک درامر، یک بیسیست، یک نوازنده گیتار ریتم، یک نوازنده گیتار لید (تک‌نواز) و یک خواننده که ممکن است نوازنده هم باشد تشکیل شده‌است. در برخی از زیرشاخه‌های هوی متال از کیبورد نیز استفاده می‌شود. گروه‌های هوی متال اولیه بیشتر از ارگ‌های هاموند استفاده می‌کردند که بعدها سینتی‌سایزر جایگزین آن شد. با این وجود گیتار بیشتر اوقات عنصر اصلی هوی‌متال است. از تغییر صدای گیتار برای ایجاد یک صدای قوی‌تر و 'سنگین' استفاده می‌شود. با گذشت زمان تک‌نوازی‌ها و ریف‌های ظریف‌تر بخش اعظم «موسیقی هوی‌متال» را تشکیل داد. نوازندگان گیتار از تپینگ، سویپ پیکینگ و دیگر تکنیک‌های پیشرفته برای نواختن سریع استفاده کردند. همچنین با توسعه فناوری، روش‌های جدیدی برای تغییر صدای گیتار به وجود آمد.
رندی رودز
در سال‌های آغازین دههٔ ۸۰ میلادی و در دوره‌ای که گیتاریست‌های نوپای هوی متال سعی می‌کردند شبیه ادی ون هیلن باشند، رَندی رودز یکی از معدود گیتاریست‌های جوانی بود که شیوهٔ منحصربه‌فرد خودش را در نوازندگی ارائه کرد. رودز به جای آن‌که سعی کند مانند دیگران به تقلید تکنیک تپینگ دودستی ون هیلن بپردازد با اتکا به پیشینهٔ نوازندگی‌اش در سبک کلاسیک، یکی از اولین نوازندگان هوی متال بود که موسیقی کلاسیک را در اجرای قطعات هوی متال دخالت داد.(شیوه‌ای که در سال‌های بعد با نام نئو کلسیکال متال شناخته شد و توسط بزرگانی چون مالمستین گسترش داده شد.)