زبان‌های کانادا
در کبک، بیشتر فرانسوی صحبت می‌شود، اما درجاهای دیگر نیز جمعیت فرانسوی زبان وجود دارد، خصوصاً در بخش‌های شمالی نیوبرنزویک، بخش‌های شمالی؛ شرقی و جنوب غربی انتاریو و بخش‌های جنوبی مانیتوبا. ازمیان کسانی که زبان فرانسه زبان اصلی آنهاست، ۸۵ ٪ در کبک زندگی می‌کنند و سپس انتاریو بیشترین جمعیت را دارد. زبان فرانسه زبان رسمی کبک است و نیوبرنزویک تنها استانی است که به دو زبان رسمی در آنجا سخن می‌گویند. در حالیکه ساکنان مانیتوبا، انتاریو و کبک به هر دو زبان صحبت می‌کنند و رسماً مکاتبات را به هر دو زبان انجام می‌دهند تنها در قانون اساسی نیوبرنزویک استفاده از دو زبان در مسائل حقوقی پیش بینی شده‌است.
از این کران تا آن کران
این عبارت را نخستین بار «مجلس قانون‌گذاری ساسکاچوان» بر روی گزر نمادین و رسمی خود حک کرد. پس از آن «سِر جوزف پوپ» که در آن زمان، دبیرِ اولِ وزارت امور خارجه بود، پیشنهاد داد تا از این عبارت، به عنوان شعارِ ملی کشور کانادا استفاده شود. «سِر جوزف پوپ» یکی از چهار نفری بود که از طرفِ دولت فدرال، مأمور شده بودند تا یک «آرم ملی» برای کشور کانادا طراحی کنند. آرم اولیه کشور کانادا در آن هنگام، فاقد هرگونه شعار ملی بود. یکی از اعضاء این کمیتهٔ چهارنفری، پیشنهاد کرد شعار ملی، عبارتِ «"در یادها، با امید"» باشد، اما عبارتِ پیشنهادی «سِر جوزف پوپ» بیشتر مورد توجه واقع شد. پیش‌نویس اولیه این شعار، در ۲۱ آوریل ۱۹۲۱ مورد تصویب قرار گرفت و سپس در تاریخ ۲۱ نوامبر ۱۹۲۱ میلادی، مورد تأیید رسمی جرج پنجم واقع شد.