دانشکده زبان‌های خارجی دانشگاه تهران
قدمت گروه زبان و ادبیات فرانسه به تاریخ تأسیس آن در سال ۱۳۱۵ باز می‌گردد. زبان فرانسه از گذشته در ایران از اهمیت ویژه‌ای برخوردار بوده‌است. این گروه در سال ۱۳۱۵ اقدام به پذیرش دانشجو در مقطع کارشناسی نمود و فعالیت‌های علمی و آموزشی خود را با گشایش مقطع کارشناسی ارشد (گرایش ادبیات) در سال ۱۳۴۸ گسترش داد. دکترای زبان و ادبیات فرانسه با گرایش ادبیات تطبیقی در سال ۱۳۸۰ تأسیس گردید. این دوره با همکاری دانشگاه‌های مارک بلوک استراسبورگ و سوربن نوول پاریس ارائه می‌گردد.
زبان فرانسوی
زبان فرانسوی نیز مانند زبان‌های دیگر در طول تاریخ دچار تغییرات فراوانی شده‌است. کشور فرانسه در روزگار باستان بخش مهمی از سرزمینی پهناور در غرب اروپا به نام گُل بوده‌است. گل‌ها به زبان هم‌خانوادهٔ زبان مردم بریتانیای باستان، یعنی کِلت‌ها صحبت می‌کردند. رواج زبان کِلتی در سرزمین گل تا قبل از هجوم رومیان ادامه داشت. این هجوم در قرن دوم قبل از میلاد صورت گرفت و رومیان به‌تدریج زبان لاتین را در بین مردم فرانسه گسترش دادند. البته این زبان شکل متفاوتی از زبان لاتین اصیل داشت و همان زبانی نبود که در سنای روم بدان صحبت می‌گردید یا درنوشتار نویسندگان کلاسیک می‌آمد. این زبانِ ساده‌تر و بی‌قاعده‌تر که معمولاً توسط سربازان و بازرگانان به فرانسویان آموخته می‌شد، گالو-رومن یا لاتین بومیانه لقب گرفت. زبان لاتین عامیانه نیز در امتداد زمان به زبان فرانسوی کهن تبدیل گشت.