ماهواره مخابراتی
ماهواره از دو بخش تجهیزات مخابراتی و غیرمخابراتی تشکیل شده‌است. زیرسیستم‌های مخابراتی، آنتنها و تکرارکننده‌ها هستند. در بخش مخابراتی، دستگاهی وجود دارد که تکرارکننده (رله) رادیویی در یک فرکانس مشخص است و ترانسپاندر نام دارد. یک ماهواره می‌تواند چندین ترانسپاندر داشته باشد. ترانسپاندرها سیگنال‌های فرستاده شده از زمین را دریافت و پس از تقویت و تغییر فرکانس آن‌ها را به زمین برمی‌گردانند. آنتن‌های مربوط به این ترانسپاندرها طوری طراحی شده‌اند که فقط قسمت‌هایی از سطح زمین را که درون شبکه ماهواره‌ای قرار دارند، پوشش دهند. یک ماهواره معمولاً آنتنی همه جهته دارد که برای دریافت سیگنال‌های فرمان صادر شده از زمین به کار می‌رود زیرا آنتن‌های دیگر ماهواره ممکن است به سوی زمین نباشند. آنتن همه جهته همچنین برای کنترل سیستم‌های فرعی در زمان پرتاب ماهواره و تعیین موقعیت آن به کار می‌رود. بخش غیرمخابراتی ماهواره که در واقع قسمت پشتیبانی فنی آن است شامل سیستم کنترل حرارتی، سیستم کنترل موقعیت و مدار، ساختار مکانیکی، سیستم منبع تغذیه و موتور اوج است
انواع آنتن
"آنتن‌های آرایه" شامل چندین آنتن ساده هستند که به صورت یک آنتن مرکب با هم کار می‌کنند. "آرایه‌های گسترده" از چندین عنصر تحریکی (عنصری از آنتن که مستقیماً به خط انتقال متصل شده‌است) تشکیل‌شده‌است که معمولاً دوقطبی هستند که به صورت هم‌فاز تغذیه می‌شوند و یک پرتو عمود بر صفحه آنتن تابش می‌کنند. "آرایه‌های سرتاب" ("Endfire arrays") ناهم‌فاز تغذیه می‌شوند و اختلاف فاز متناسب با فاصله بین آن‌ها است. آن‌ها درون صفحه آنتن تابش می‌کنند. "آرایه‌های پارازیتی" شامل چندین آنتن، معمولاً دوقطبی، با یک عنصر تحریکی و بقیه عناصر پارازیتی است که یک پرتو را در امتداد خط آنتن‌ها تابش می‌کنند.