زبان آلمانی
بیشتر واژگان آلمانی از شاخه ژرمنی از خانواده زبان‌های هندواروپایی گرفته شده‌اند. با این حال، این زبان دارای شمار بالایی وام‌واژه از زبان‌های دیگر، به ویژه لاتین، یونانی، ایتالیایی، فرانسوی و اخیراً انگلیسی، است. در اوایل سده نوزدهم، یوآخیم هاینریش کامپه برآورد کرد که یک پنجم کل واژگان آلمانی ریشه فرانسوی یا لاتین دارد.
زبان‌های آلمانی علیا
آلمانی علیا را می‌توان به سه زیربخش آلمانی بالا ("Oberdeutsch" ، که شامل گویش‌های آلمانی اتریش و سوئیس است)، آلمانی مرکزی ("Mitteldeutsch" ، که شامل لوکزامبورگی بوده و خودش زبان معیار نوینی است) و آلمانی فرانکونیایی علیا که گویشی سنتی میان این دو است. آلمانی علیا را با دگرش‌ها و تغییرات واجی گونه‌های زبانی ژرمنی غربی (حدود ۵۰۰ پ.م) می‌شناسند که آن را در اصطلاح تغییر همخوان آلمانی علیا گویند. برای نمونه می‌توان این دگرش‌ها را با انگلیسی/آلمانی سفلی سنحید که در آن "pan/Pann" بوده ولیکن در آلمانی استاندارد "Pfanne" ( به )، "two/twee" بوده ولی در آلمانی استاندارد "zwei" ( به ) و "make/maken" بوده ولی در آلمانی استاندارد "machen" ( به ) است.در گویش‌های آلمانیش علیا این تغییرات نیز دیده می‌شود برای نمونه "Sack" (مانند انگلیسی/آلمانی سفلی"sack/Sack") به آوای ( به ) تغییر یافته است.