ترومای حاد
تروما را می‌توان براساس محل آسیب مانند ترومای سر، ترومای شکم و جُز اینها تقسیم‌بندی کرد یا بر اساس وی‍ژگی‌های عاملِ ایجادکنندهٔ تروما مانند ترومای نافذ شکم (مثلاً با شیء بُرنده) یا ترومای غیرنافذ (بلانت) و همچنین ترومای حرارتی یا فشاری (باروتروما) و جُز اینها نام‌گذاری کرد.
سهره‌های داروین
زیست‌شناسان تا چند دهه این پرندگان و زردپره‌ایان برِّ جدید را در تیره گنجشک‌ها و buntingهای برِّ قدیم قرار می‌دادند. هرچند طبقه‌بندی سیبلی-الکویست* سهره‌های داروین را با tanagerها هم‌تیره می‌داند (تیره Thraupidae). انجمن پرنده‌شناسی آمریکا، در چک لیست آمریکای شمالی خود، مکان فنچ کوکوس را در Emberizidae اما با ستاره نشان می‌دهد که نشان‌دهنده احتمال جایگاه اشتباه است؛ در چک لیست تجربی آمریکای جنوبی آن، گونه‌های گالاپاگوس در "incertae sedis" با مکان نامشخص قرار دارند.در پژوهش‌های فرگشتی در سال ۲۰۰۴ مشخص شد که پروتئین مورفولوژیک استخوان ۴ (BMP4) منجر به تنوع اندازه و شکلِ منقار در میان سهره‌ها شده است. BMP4 در جنینِ در حال رشد بر ویژگی‌های اسکلتی شامل منقار تاثیر می‌گذارد. همان گروه نشان داد که شکل‌های متفاوت فرگشت منقار فنچ‌های داروین نیز متأثر از زمان‌بندی کمی متفاوت و حالت فضاییِ یک ژن به نام کالمودولین (CAM) است. کالمودولین در روشی مشابه BMP4، بر برخی از ویژگی‌های رشد منقار تأثیر می‌گذارد. نویسندگان نشان می‌دهند که تغییرات زمانی و مکانیِ این دو عامل احتمالاً کنترل‌کنندهٔ فرگشت مورفولوژی منقار هستند.