نارنجک تفنگی
نارنجک تفنگی گلوله ای است شبیه گلوله آر پی جی که به وسیله تفنگ و غالباً با سلاح ژ-۳ به سمت هدف پرتاب می‌شود. این گلوله به وسیله گازی که فشنگ گازی (و نه مشقی) ایجاد می‌کند به سمت نقطه مورد نظر هدایت می‌شود. خرج گود و خرج ضمیمه از اجزای مهم نارنجک تفنگی می‌باشند که در جلوی سر نارنجک قطعه ای قرار دارد که هنگام برخورد سر نارنجک با هدف خرج احتراق مشتعل می‌شود. نارنجک تفنگی مجهز به یک فنر نازنک است که عمل نشانه‌گیری را دقیق تر می‌کند و برای تیراندازی به سمت اهداف مختلف در سازه‌های ۵۰، ۷۵ و ۱۰۰ متری به کار می‌رود.
تفنگ الکترونی گسیل میدانی
تفنگ الکترونی گسیل میدانی یا FEG بر اساس پدیده تونلی (تونل زنی) کار می‌کند. نخستین اطلاعات علمی در رابطه با پدیده تونلی، توسط دانشمندی به نام وود در سال ۱۸۹۷ میلادی کشف گردید. تقریبا ۸۰ سال پس از کشف پدیده مذکور، ساخت و تولید تجاری تفنگ‌هایی که در آن‌ها از آثار پدیده تونلی استفاده می‌شد، آغاز گردید. این کار در نتیجه تحقیقات گسترده دانشمندانی چون کرو، اگنبرگر، وال و ولتر در سال ۱۹۶۸ انجام شد. پیش از آن، در سال ۱۹۵۴ دانشمندی به نام هیبی توانست با ترکیب فرآیند گسیل گرمایونی و تونلی در یک سیم نوک تیز تنگستنی، امکان تولید الکترون با روشنایی مناسب را بدست آورد. در همان سال بود که دو دانشمند دیگر، تولید الکترون به وسیله پدیده تونلی را به تنهایی، آزمایش کردند اما مشکلات کار سیستم‌های مورد استفاده در تولید الکترون به روش‌های فوق، خصوصا خلاء بسیار بالای مورد نیاز آن‌ها، منجر به تاخیرهای طولانی و پیشرفت کند این تفنگ‌ها شد.