برج آزادی
«برج آزادی» یا «برج شهیاد»، در سال ۱۳۴۹ به عنوان نماد «ایران مدرن» ساخته شد. در طول دهه‌های پس از انقلاب ۱۳۵۷، از سوی نظام جمهوری اسلامی تلاش‌هایی شد که این بنا، از ذهن همگان به عنوان نماد تهران از دوران پهلوی، پاک شود و بناهای دیگری همانند برج میلاد، جای آن را بگیرند. با این حال، در واپسین سال‌های دههٔ ۱۳۹۰، بر پایهٔ نظرسنجی مرکز افکارسنجی دانشجویان ایران، بیشتر مردم تهران، این برج را نماد تهران، دانسته‌اند. بنا بر گزارشی در سال ۲۰۲۱ م، این برج، هنوز از مهم‌ترین نمادهای بازشناسی کشور ایران و کلان‌شهر تهران در سطح بین‌المللی به‌شمار رفته‌است.
برج بین‌المللی تهران
به غیر از بلندترین بودن، از ویژگی‌های منحصر به فرد برج، می‌توان به امکانات رفاهی کامل ورزشی که آن را به صورت یک مجموعه ورزشی کامل در آورده اشاره کرد. همچنین تنها برجی است که در ایران دو زمین تنیس دارد. برج بین‌المللی تهران در ۳ بال مجزا احداث گردیده است. بال A به سمت شمال، بال B به سمت شرق، و بال C به سمت غرب می‌باشند که هر بال دید متفاوتی دارد.