سامانه ترابری هوشمند
هنگامی؜که از واژه­ سامانه حمل ­ونقل هوشمند استفاده می­ شود، منظور سامانه حمل­ ونقلی است که در آن ایده و فکر بشری در قالب آنچه فناوری اطلاعات و ارتباطات و پردازش داده به همراه داشته ؜اند، سبب بهبود ­حمل­ و نقل و در نتیجه ارتقای کیفیت زندگی شده است. به عنوان نمونه وقتی خودروها برای فراهم نمودن یک تجربه­ رانندگی مناسب، با یکدیگر و هم­چنین با محیط ارتباط برقرار می­ کنند و یا زیرساخت­ های هوشمند، ایمنی و ظرفیت راه­ها را بهبود می­بخشند، جلوه ؜هایی از حمل؜ ونقل هوشمند پدیدار شده ؜اند. هر چند استفاده از روش؜های سنتی بهبود ایمنی و زیرساخت ­ها و آموزش رانندگان از عوامل اساسی ارتقای کیفیت حمل­ و نقل است، اما برای دستیابی به حمل­ ون قل متناسب با نیازها، کافی نیستند. در واقع یکی از انگیزه؜ های مهم در تحول، توسعه، استانداردسازی و پیاده­ سازی سامانه حمل ­و نقل هوشمند، دستیابی به سطوحی از کیفیت در مباحث ایمنی، سرعت عبور، کاهش آلایندگی و ارتقای بهره ­وری اقتصادی در سامانه حمل ­ونقل است که در قالب پاسخ­های کلیشه ­ای و بعضا تک­ بعدی ممکن نیست.
افزایش شتاب
تجزیه و تحلیل تاریخچه فناوری نشان می‌دهد که تغییرات تکنولوژیکی بر خلاف دیدگاه خطی شهودی، به صورت نمایی است. این بازده مانند سرعت تراشه و اثربخشی هزینه نیز به صورت نمایی افزایش می‌یابد. حتی رشد چشمگیری در میزان رشد نمایی وجود دارد. ظرف چند دهه، هوش ماشینی از هوش انسانی پیشی می‌گیرد و منجر به تغییر تکنولوژیکی -فناوری می‌شود که به سرعت منجر به گسیختگی در بافت تاریخ انسان می‌شود. مفاهیم شامل ادغام اطلاعات بیولوژیکی و غیر بیولوژیکی است که می‌توان گفت به سرعت نور در حال گسترش است. قانون کاهش بازده به طرق بسیاری درک عمومی از قانون مور را تغییر داده‌است. این یک باور رایج (اما اشتباه) است که قانون مور پیش‌بینی‌های مربوط به انواع تکنولوژی را پیش‌بینی می‌کند، در حالی که واقعاً تنها به مدارهای نیمه‌هادی مربوط می‌شود. بسیاری از آینده گرایان هنوز از اصطلاح «قانون مور» برای توصیف ایده‌هایی نظیر موروئک، کورزویل و دیگران استفاده می‌کنند. با توجه به کرزویل، از ابتدای تکامل، اشکال زندگی پیچیده‌تر به صورت تصاعدی با فواصل کوتاه و کوتاه‌تر رشد کرده‌اند، انسان‌ها، که توانایی مهندسی (یعنی طراحی عمدی با بهره‌وری) را دارند جایگزین مکانیسم‌های تکاملی انتخاب برای کارایی‌های مختلف می‌شود. میزان پیشرفت فنی در میان انسان‌ها نیز به صورت نمایی افزایش داشته‌است، چرا که ما روش‌های مؤثر دیگری برای یادگیری داریم، به عنوان مثال، اعداد، زبان نوشتاری، فلسفه، روش علمی، ابزار مشاهده، وسایل مکانیکی، کامپیوتر. هر یک از این پیشرفت‌های عمده در توانایی مان برای توضیح دادن اطلاعات به‌طور فزاینده‌ای به هم نزدیک می‌شوند. در شصت سال گذشته، زندگی در دنیای صنعتی تقریباً بیش از اندازه شناخته شده‌است، به جز خاطرات زندگی از نیمه اول قرن بیستم. این الگو با پیشرفت تکنولوژی غیرقابل‌تصور در قرن بیست و یکم به اوج خود می‌رسد و منجربه یکتایی می‌شود. کرزویل نظرات خود را در کتاب خود عصر ماشین‌های معنوی و یکتایی نزدیک است شرح می‌دهد.