آمریکای شمالی بریتانیا
در سال ۱۷۷۵ امپراتوری انگلستان، شامل ۲۰ قلمرو در نیمکره غربی و شمال اسپانیای نو می‌شد. این قلمروها عبارت بودند از: نیوفاندلند، روپرتزلند، نوا اسکوشیا، جزیره پرنس ادوارد، مستعمرات سیزده‌گانه (که با بریتانیا جنگیدند و در سال ۱۷۸۳ ملت پیشروی ایالات متحده شدند)، فلوریدای شرقی و غربی و استان کبک.
کامن لا
کامن‌لا اساس و پایهٔ حقوق انگلستان است و به جهت مشترک بودن این نظام برای همهٔ بخش‌های انگلستان و ولز آن را کامن‌لا می‌نامند. حدود ۱/۳ از نظام‌های حقوقی کنونی جهان که اکثراً کشورهای انگلیسی زبان می‌باشند از نظام حقوقی این کشور الگوبرداری کرده‌اند. دیگر کشورهایی که تابع این نظام هستند عبارتند از: ایالات متحده آمریکا، مالزی، سنگاپور، بنگلادش، پاکستان، سری‌لانکا، هند، کامرون، کانادا، ایرلند، نیوزلند، آفریقای جنوبی، زیمبابوه، هنگ کنگ و استرالیا فراگیری و توسعهٔ حقوق کامن‌لا که کم‌تر به وسیلهٔ نظام حقوقی مدنی رومی–ژرمنی تحت تأثیر قرار گرفته و دارای رشد طبیعی بوده وام‌دار وجود مردانی هم‌چون براکتون، کک، و لیتلتون است.