دستنبو
این میوه در ایران یافت می‌شود. در منطقه خراسان رضوی، سیستان (به اسم بنگارکbengarak)، آذربایجان، کردستان و کرمانشاه، ایلام و منطقه سنقر و کلیایی به‌طور سنتی، کشاورزان قدیمی در بینابین هندوانه و سایر محصولاتشان این گیاه را نیز می‌کاشته‌اند. در برخی مناطق افغانستان به آن اندَلَک می‌گویند. به سیستانی به آن بنگارک می‌گویند و در بیشتر مناطق ایران به آن «شەمامه» می‌گویند، این اسم به مناطق کردستان، کرمانشاه و ایلام محدود نشده و در برخی از مناطق آذربایجان نیز به اسم " شاماما " رایج است. در ایلام از آن با دو نام شەمامه و گڕکە یاد می‌شود. در لرستان و بین لرها هم این اسم رواج داشته‌است. البته با اندکی تغییر شەمامه را شمومه (shamooma) تلفظ می‌کنند.
اوجغاز علیا
« کشاورزی ، باغداری ، دامداری ، پرورش زنبورعسل ،کارگری و گلیم بافی منابع درآمد اهالی روستا را تشکیل می دهد و باغداری شامل سیب درختی ، گیلاس ، گردو ، زردآلو و آلبالو است. در برخی نواحی روستا اقدام به کشت محدود صیفی جات و حبوبات(عدس) ، گندم و جو ، سیب زمینی نموده اند. اما منابع اصلی و درآمد اولیه روستا را دامداری تشکیل می دهد. در این روستا به دلیل وجود مراتع ییلاقی مناسب و آب فراوان دامداری یکی از مشاغل اصلی ساکنان منطقه به شمار می رود و به طور معمول هریک از ساکنان روستا تعدادی دام نظیرگاو ، گوسفند و بز نگهداری می کنند. گوسفند ، دام غالب منطقه را تشکیل می دهد و مردم روستا با فرارسیدن فصل گرم دام خود را از منطقه قشلاق به منطقه ییلاقی هم مرز با منطقه طالش می برند. علاوه بر دامداری در اغلب منازل ساکنان روستا نگهداری مرغ و خروس نیز مرسوم است.».