گوشی
گوشی تلفن‌های بی‌سیم، یک فرستنده-گیرنده رادیویی دارد که ارتباط را از طریق ایستگاه پایه که به خط تلفن وصل است رله می‌کند. تلفن همراه، به ایستگاه پایه نیاز ندارد و از طریق باندهای فرکانس ویژه‌ای، مستقیما با سایت سلولی، ارتباط برقرار می‌کند.
کنترل‌کننده رابط شبکه بی‌سیم
محدوده بی‌سیم ممکن است به‌طور قابل ملاحظه ای توسط اشیاء در مسیر سیگنال و میزان کیفیت آنتن تحت تأثیر قرار گیرد. لوازم برقی بزرگ مانند یخچال و فریزر، جعبه فیوز، لوله‌کشی فلزی و تهویه مطبوع می‌توانند یک سیگنال شبکه بی‌سیم را متوقف کنند. برد حداکثری تئوریک IEEE 802.11 فقط تحت شرایط ایده‌آل به دست می‌آید و برد مؤثر حقیقی معمولاً حدود نیمی از برد تئوریک است. به‌طور خاص، حداکثر سرعت کاربردی تنها در محدوده بسیار نزدیک (کمتر از یا در همین حدود) قابل دست یابی است؛ و در فراتر از محدوده مؤثر دستگاه، سرعت ممکن است تا حدود ۱ مگابیت بر ثانیه کاهش یابد، تا آنکه به‌طور کامل از بین برود. دلیل آن این است که دستگاه‌های بی‌سیم به صورت پویا دربارهٔ بالاترین سرعتی که بدون آنکه بسته‌های داده‌ای زیادی را از بین برود ارتباط برقرار کند، مذاکره می‌کنند.