کامرون دیاز
دیاز در سن دیگو به دنیا آمد و در لانگ بیچ، کالیفرنیا بزرگ شد. او هنگام تحصیل در دبیرستان با الیت مدل قرارداد مدلینگ امضا کرد. او فعالیت سینمایی خود را با بازی در فیلم "ماسک" (۱۹۹۴) آغاز کرد. او سپس برای نقش مکمل فیلم "عروسی بهترین دوست من" (۱۹۹۷) انتخاب شد و در پی آن در فیلم موفق "مری یه جوریه" (۱۹۹۸) ایفای نقش کرد. بازی در این فیلم باعث گسترش شهرت او شد و برایش نامزد دریافت جایزهٔ گلدن گلوب بهترین بازیگر زن در موزیکال یا کمدی شد. او در سال ۱۹۹۹ برای بازی در درام ورزشی "هر یکشنبه کذایی" و فیلم فانتزی "جان مالکوویچ بودن" به‌عنوان بازیگری دراماتیک شهرت یافت و برای "جان مالکوویچ بودن" دومین بار نامزد دریافت جایزهٔ گلدن گلوب شد.
شارلیز ترون
در همان سال، جیمزگری با تلاش زیاد، مسئولین سازنده فیلم «محوطه» را راضی کرد تا بتواند از ترون در فیلمش استفاده کند. در واقع‌گری یکی از تأثیرگذارترین افراد در حرفه کاری ترون محسوب می‌شود. در این فیلم که نامزد جایزه بهترین فیلم سال جشنواره کن شد، مارک والبرگ و خواکین فونیکس نیز حضور داشتند. در سال بعد ترون در «بازی گوزن‌ها»، همبازی بن افلک شد. در مردان افتخار، نقش کوتاهی را به عنوان همسر رابرت دنیرو به عهده داشت و در افسانه بگر ونس، همبازی ویل اسمیت و مت دیمون شد. فیلمی که رابرت ردفورد آن را کارگردانی کرد.