شکیرا
اولین آلبوم شکیرا، آلبوم افسون، در سال ۱۹۹۰ هنگامی که او تنها ۱۳ سال داشت در سونی میوزیک کلمبیا ضبط شد. این ترانه‌ها، مجموعه‌ای از وی است که از سن هشت سالگی سروده که در سبک پاپ-راک با ادبیات بالاد بودند. این آلبوم در ژوئن ۱۹۹۱ منتشر شد و جز خود آلبوم «افسون» شامل سه تک آهنگ دیگر هم بود. اگرچه این آلبوم در رادیو کلمبیا بسیار موفق بود و شنوندگان زیادی را متوجه شکیرا جوان کرد، اما این آلبوم از نظر تجاری چندان مناسب نبود، زیرا تنها ۱۲۰۰ نسخه از آن در سراسر جهان فروخته شد. پس از شکست آلبوم افسون، نشر موسیقی این آلبوم از شکیرا خواست تا برای ضبط آلبوم بعدی به استودیو برود. گرچه شکیرا در خارج از شهر مادری خود، کلمبیا خیلی شناخته شده نبود، اما در فوریه سال ۱۹۹۳ برای شرکت در یک جشنواره موسیقی به شیلی دعوت شد. این جشنواره به خوانندگان تازه‌کار آمریکای لاتین، فرصتی برای اجرا موسیقی‌های خود می‌داد و برنده توسط هیئت داوران انتخاب می‌شد. شکیرا با اجرای تصنیف "Eres" برنده جایزه نفر سوم این جشنواره شد. یکی از داورانی که در این جشنواره به شکیرا رای داد، ریکی مارتین ۲۰ ساله بود.
ایرج (خواننده)
وی پس از پایان تحصیلات ابتدایی به تهران رفت و در یک مهمانی با حمید وفادار، برادر مجید وفادار آهنگساز بزرگ آشنا شد. وفادار که در آن مهمانی آواز تأثیرگذار ایرج را شنیده بود او را به استاد ابوالحسن صبا معرفی کرد. ایرج در سال ۱۳۲۶ به مکتب ابوالحسن صبا راه یافت و دو سال پیاپی در حضور او دانسته‌های خویش را تکمیل کرد و به وسیلهٔ وی به ابراهیم خان منصوری که مسئولیت سرپرستی رادیو ایران را برعهده داشت معرفی شد و چون مورد تأیید صبا بود از او آزمونی گرفته نشد. از این تاریخ به بعد همکاری ایرج با ارکستر ابراهیم خان منصوری شروع شد و برنامه‌های متعددی را اجرا کرد. وی پس از مدتی در سال ۱۳۲۹ در دانشکده افسری ارتش پذیرفته شد و در آنجا نیز شب‌های جمعه از ساعت ۷:۳۰ تا ۸ در برنامهٔ ارتش شرکت و با ارکستر محمدعلی بهارلو به اجرای برنامه می‌پرداخت. در سال ۱۳۳۰ اکبر گلپایگانی و جمشید مشایخی که هر دو از نام‌آوران و بزرگان هنر ایران در زمینه موسیقی و سینما هستند نیز در دانشکدهٔ افسری پذیرفته شدند و از همان زمان، دوستی ایرج و گلپا شکل گرفت و این دوستی ادامه یافت. ایرج که نام اصلی او حسین است در آن زمان به خاطر محدودیت‌های ارتش نمی‌توانست از اسم اصلی خود در اجرای برنامه‌های هنری موسیقی استفاده کند به همین دلیل نام مستعار ایرج، که نام برادرش بود را برای خود برگزید و در این سال‌ها یعنی از ۱۳۲۷ تا ۱۳۳۶ با ارکسترهای مختلف از جمله ارکسترهای استادان ابراهیم خان منصوری، عبدالله جهان‌پناه، محمدعلی بهارلو، نصرالله زرین‌پنجه، مهدی خالدی، جواد لشکری، بزرگ لشکری و… به اجرای برنامه پرداخت. موفقیت‌های ایرج ادامه داشت تا اینکه بالأخره در سال ۱۳۳۶ به دعوت داوود پیرنیا بنیان‌گذار برنامهٔ گل‌ها به این برنامهٔ مشهور راه یافت و در نخستین همکاری خود با این برنامه برگ سبز ۴۳ را در مایهٔ شور-ابوعطا و با همکاری علی تجویدی و فرهنگ شریف و امیر ناصر افتتاح خواند. از همان زمان همکاری وی با برنامه گل‌ها ادامه یافت.