میدان آزادی
میدان آزادی (پیش از انقلاب اسلامی: میدان شهیاد) بزرگ‌ترین میدان شهر تهران است که در بخش غربی آن جای گرفته‌است. این میدان به همراه برج آزادی در سال ۱۳۴۹ خورشیدی برای یادبود جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران و به دستور محمدرضا پهلوی و توسط حسین امانت طراحی و ساخته شد و پس از انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ به نام «میدان آزادی» نام گرفت.
سرقت از بانک تفلیس ۱۹۰۷
در ۱۹۲۱ میلادی و توسط مقامات شوروی، نام میدان ایروان، جایی که سرقت در آن انجام شد به میدان لنین تغییر کرد و در ۱۹۵۶ مجسمه بزرگی از لنین به افتخار او در میدان نصب شد. با وجود محکومیت کامو به‌خاطر این سرقت خونین او در باغ پوشکین در نزدیکی میدان ایروان دفن شد و یادمانی به افتخارش برافراشته شد. این یادمان که توسط یاکوب نیکولادزه ساخته شده بود در دوران حکومت استالین برچیده شد و بقایای کامو نیز به نقطه دیگری منتقل شد. در ۱۹۹۱ میلادی و به عنوان یکی از آخرین رخدادهای مربوط به فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی یادمان لنین پایین کشیده شد و به جایش یادمان آزادی در میدان قرار گرفت و نام میدان از لنین به آزادی تغییر کرد.