میدان آزادی
میدان آزادی (پیش از انقلاب اسلامی: میدان شهیاد) بزرگ‌ترین میدان شهر تهران است که در بخش غربی آن جای گرفته‌است. این میدان به همراه برج آزادی در سال ۱۳۴۹ خورشیدی برای یادبود جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران و به دستور محمدرضا پهلوی و توسط حسین امانت طراحی و ساخته شد و پس از انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ به نام «میدان آزادی» نام گرفت.
برج بین‌المللی تهران
برج تهران سازه‌ای با زیر بنای تقریبی ۲۲۰٬۰۰۰ متر مربع و ارتفاع تقریبی ۱۶۲ متر مشتمل بر ۳ بال و ۵۶ طبقه است که در زمینی به مساحت ۲۸٬۰۰۰ متر مربع واقع گردیده و دارای یک لابی عمومی و یک لابی اختصاصی برای هر بال است (جمعاً شش لابی مبله). سازه برج متشکل از دیوارهای بتونی مسلح فرعی و اصلی و سقف‌های آن نیز به صورت دال بتونی طراحی و ساخته شده‌است. ۳ دیوار بتونی اصلی در امتداد ۳ بال و با زاویهٔ ۱۲۰ درجه از یکدیگر قرار دارند و دیوارهای فرعی به گونه‌ای طراحی و ساخته شده‌اند که بر دیوارهای اصلی عمود می‌باشند.