بهشهر
مربوط به دوره صفوی است و در بهشهر، بلوار شهید هاشمی نژاد، خیابان پاسداران، جنب آب وفاضلاب واقع شده و این اثر در تاریخ با شمارهٔ ثبت ۹۴۸ به‌عنوان یکی از آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. معماری این بنا به صورت دو طبقه بوده و هم‌اکنون طبقه همکف و جزری از طبقه اول آن باقی مانده‌است. از ویژگی‌های معماری این بنا سیستم آب‌رسانی آن است. در وسط عمارت همکف مظهر چشمه وجود دارد. با استفاده از تنپوشه‌های سفالی آب به حوضچه‌های طبقه اول هدایت شده و پس از سرریز به صورت آبشار به چشمه طبقه همکف و حوض‌های اطراف بنا سرازیر می‌شده‌است. این بنا در روزگار آبادانی مزین به نقاشی‌های رنگارنگ. کاشی‌های متنوع بوده‌است. علت نامگذاری آن، جوشیدن چشمه‌ای از دل زمین، در طبقه همکف این عمارت تاریخی است.
مدرسه گلشن
مدرسه تاریخی گلشن تنها مدرسه تاریخی باقیمانده در شهر نیشابور متعلق به دوره تیموری در سال ۱۳۸۱ در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده است. معماری و طراحی این مدرسه، بخش‌های مختلفی از هنرها را در خود گنجانده است. در پیکره آن معماری دوران تیموری، صفویه و پهلوی استفاده شده است. مدرسه گلشن از دو ایوان اصلی و حجره‌های متعدد تشکیل شده و در ۱۰ دی ماه ۱۳۸۱ به شماره ۶۷۴۲ در ردیف آثار ملی کشور به ثبت رسیده‌است. هیئت امنای مدرسه نیز مطابق تعهدنامه شماره ۱۳۶۵ مورخ ۳ اسفند ۱۳۸۵ متعهد شده‌اند که همواره با سازمان میراث فرهنگی در تعمیر و بهسازی آن هماهنگ باشند.