پیوند فسفودی‌استر
برای اینکه زنجیره‌های فسفودیستر شکل بگیرند و نوکلئوتیدها به هم متصل شوند، تری‌فسفات‌ها یا دی‌فسفات‌ها از ساختار نوکلئوتیدها در حضور آنزیم کاتالیزور شکسته می‌شود. وقتی که یک تک‌فسفات یا جفت‌فسفات (که پیروفسفات نامیده می‌شود) در واکنش کاتالیزوری بشکند، رشته‌های فسفودی‌استر شکل می‌گیرند.
ک تایی
‌‌‌برخلاف تغییرات فراوانی در مونومرها که به خاطر وجود تغییرات GC بسیار گسترده بود، تغییرات دو نوکليوتیدی خیلی متداول نیستند. بایاس دو نوکلئوتیدی یعنی فراوانی نسبی دو نوکلئوتید کنار هم و به شکل ‌‌‌formula_1 تعریف میشود که در آن formula_2فراوانی دو نوکلئوتید به هم چسبیده XY است و formula_3فراوانی نوکلئوتید X و formula_4فراوانی نوکلئوتید Y به تنهایی است. شکل ارتقا یافته این فرمول به شکل formula_5نمایش داده می‌شود که شامل فراوانی خود رشته و عکس مکمل آن نیز می‌شود. برخلاف GCها بایاس دو نوکئوتیدی اکثرا در طول ژنوم ثابت می‌مانند. بایاس دو نوکلئوتیدی تحت ترجمه به وجود نمی‌آیند چرا که اگر چنین بود باید الگوهای متنوعی از بایاس در مناطق و بی‌رمز دی‌ان‌ای مشاهده می‌شد. همچنین،‌مشاهده شده که دی‌ان‌ای ویروس بیشتر به خانواده آن ویروس شبیه است تا به سلول میزبان آن. بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که عواملی که باعث به وجود آمدن بایاس دو نوکلئوتیدی می‌شوند مستقل از ترجمه عمل می‌کنند.