مخمر شراب‌سازی
نقش مخمر در شراب‌سازی مهم‌ترین بخش در تبدیل آب انگور به شراب و شراب‌سازی است. مخمر، قند موجود در آب انگور را به الکل و دی‌اکسید کربن تبدیل می‌کند و هر چه مقدار قند موجود در آب انگور بیشتر باشد، میزان الکل محلول بیشتر می‌شود. ساکارومیسس سرویزیه همان مخمر شراب است که در تهیه آبجو و نان هم استفاده می‌شود. در میانه سده ۱۹، دانشمند فرانسوی به نام لویی پاستور از طرف دولت فرانسه مسئول پژوهش دربارهٔ ازبین‌رفتن (مزه) برخی شراب‌ها شد و همین باعث کشف میکروارگانیسم‌های مخمر توسط او شد و نام او را در صدر فهرست پدران علم میکروبیولوژی قرار داد.
ویسکی
حریره را در بشکه تخمیر می‌ریزند. در آمریکا در بشکه تخمیر باز و در انگلیس از بشکه در بسته استفاده می‌شود. این بشکه، چوبی یا فولاد ضدزنگ است. مخمر را اضافه نموده که می‌تواند مخمر تازه (فرایند تخمیر شیرین یک گرم مخمر آبجو به ازای هر یک کیلو از غلات) یا استفاده از مقداری از بچ قبلی تخمیر (فرایند تخمیر ترش) باشد که روش دوم بسیار مؤثرتر و نتیجه و بازده بهتری دارد زیرا در گرمای محیط سازگارتر و پی اچ (میزان سختی مایع) موجود در بچ قبلی دارای مقدار اسید زیادتری است که رشد باکتریهای نامطلوب را کاهش می‌دهد. کنترل فرایند تخمیر شیرین قدری مشکل است و باید درجه هوای محیط از ۲۷ درجه سانتیگراد بیشتر باشد تا عمل تخمیر بدون نفوذ باکتری‌های مزاحم و فاسدکننده انجام شود. پس از سه یا چهار روز تخمیر پایان می‌یابد و مایع حاصل را که آبجو تعریقی می‌نامند و دارای درجه الکلی حدود ۱۰٪ است و بسیار ناماکول و بد رنگ.