تاریخ انگلستان
از حدود ۸۰۰ پس از میلاد یورش‌های پی‌درپی وایکینگ‌ها آغاز شد. اسکاندیناویایی‌ها برای نخستین بار سال ۸۵۱ میلادی در خاک انگلستان اقامتگاه دائمی بر پا کردند. این قوم که از دانمارک هدایت می‌شدند با از میان بردن چندین حاکمیت آنگلو-ساکسون مستقل محلی از جمله پادشاهی آنگلیای شرقی، کنترل قسمت‌های پهناوری از این سرزمین را در دست گرفتند. تعدادی از فرمانروایی‌های محلی همانند برنیشا در شمال و مرسیا در مرکز، مدت بیشتری در مقابل مهاجمان دوام آوردند اما غالباً بخش زیادی از اراضی خود را از دست داده و تحت‌الحمایه دیگران گشته بودند. تنها پادشاهی وسکس که بر تمامی جنوب انگلستان سلطه داشت موفق شد کاملاً مستقل باقی بماند. این امر تنها از طریق نبردهای سنگین به رهبری آلفرد بزرگ، پادشاه این سامان حاصل گشت. آلفرد حوالی سال ۸۸۰ میلادی باقیمانده مرسیا را نیز به تصرف خود درآورد. در طول این دوره، حاکمان زیادی تلاش کردند تا پادشاهی‌های گوناگون آنگلوساکسون را که گاهی به یکدیگر نزدیک می‌شدند و گاهی تشدد بین آن‌ها حاکم می‌شد، با هم متحد کنند. این تلاش‌ها در قرن دهم میلادی منجر به ظهور پادشاهی انگلستان شد.
شکارچی-گردآورنده اسکاندیناوی
شکارچی-گردآورنده اسکاندیناوی(به انگلیسی:scandinavian hunter-gatherer) که به طور خلاصه SHG نامیده میشود اشاره به شکارچی-گردآور های ساکن اسکاندیناوی در دوره میان سنگی دارد که آمیزه ژنتیکی آن ترکیبی از شکارچی-گردآورنده شرقی(EHG) وشکارچی-گردآورنده غربی(WHG)بود.  برسی ها نشان میدهد که هاپلوگروپ Y دی ان ای I2 در بین این مردم رواج داشت(هر چند که وجود R1 هم نباید چندان عجیب باشد)و هاپلوگروپ های دی ان ای میتوکندریایی U5a و U2e. این مردم پوست سفید بودند و چشم ها و موهای روشنی داشتند با اینکه چشم روشن از شکارچی-گردآورنده غربی و موی روشن از شکارچی-گردآورنده شرقی به این منطقه وارد شده بود اما SHGs فرکانس بالاتر آلل های مربوط به چشم و موی روشن نسبت به دو گروه دیگر داشت.