زبان چندکانونی
تا اوایل قرن بیستم، زبان فرانسوی در مناطق مختلف فرانسه در تلفظ و واژگان بسیار متغیر بود و در هر جا لهجه‌ها و گویش‌های اوییل با درجات متفاوت فهم متقابل وجود داشت. با این حال، سیاست‌های دولت باعث شد تا گویش پاریسی روش آموزش در مدارس باشد و سایر گویش‌ها، مانند نورمان، که از زبان‌های اسکاندیناوی تأثیر پذیرفته بود، نادیده گرفته شوند. هنوز اختلاف نظرهایی در مورد این واقعیت وجود دارد؛ مثلاً دولت آن‌ها را به عنوان زبان‌های فرانسه به رسمیت می‌شناسد، اما هیچ حمایت پولی از آن‌ها نمی‌کند و همچنین شورای قانون اساسی منشور اروپایی زبان‌های محلی یا اقلیت را تصویب نکرده‌است.
آلزاسی
طبق قانون اساسی جمهوری پنجم فرانسه، فرانسوی تنها زبان رسمی در این کشور است، اما آلزاسی به عنوان یکی از زبان‌های منطقه‌ای در فرانسه رسمیت یافته‌است. طی سرشماری سال ۱۹۹۹، ۵۴۸ هزار نفر از افراد بالغ گویشوران زبان آلزاسی در فرانسه بوده‌اند که این آمار این زبان را در جایگاه دومین زبان منطقه‌ای از نظر شمار گویشوران (پس از زبان اکسیتان) در فرانسه قرار می‌دهد.