پادشاهی بریتانیا
از آنجا که سنت‌ها و رسوم سیاسی ریشه در تاریخ گذشته این کشور دارد، ملکه «به‌طور اسمی» از اختیارات گسترده‌ای برخوردار است که قرن‌ها پیش از این در دست پادشاهان این کشور متمرکز بود اما امروزه تقریباً تمامی این اختیارات عملاً به نهادهای انتخابی و تشکیلات منبعث از اراده مردم تفویض شده و تنها نام و برخی تشریفات مرتبط با آنها برای پادشاه یا ملکه بریتانیا باقی مانده‌است. به خصوص ملکه بریتانیا برخلاف اسلاف سده‌های پیشین خود، حق موضعگیری و اظهارنظر سیاسی و دخالت در امور حکومتی را به هیچ عنوان ندارد. از جمله این اختیارات تشریفاتی و اسمی می‌توان به ریاست دولت، فرماندهی کل نیروهای مسلح و تأیید قوانین مصوب پارلمان و همچنین ریاست عالیه بر کلیسای انگلیکن اشاره کرد. در عمل، ریاست دولت و فرماندهی کل نیروهای مسلح به نخست‌وزیر سپرده می‌شود و طی حدود سیصد سال گذشته، فرمانروایان بریتانیا هیچگاه از امضای مصوبات پارلمان خودداری نکرده‌اند. کلیسای انگلیکن نیز خود دارای تشکیلاتی برای تعیین مقامات ارشد و همچنین اداره امور خویش است هر چند موقعیت ملکه به عنوان «مدافع مذهب» در تشریفات کلیسایی همچنان محفوظ است.
زنان در مجلس عوام انگلستان
نمایندگی زنان در مجلس عوام انگلستان () موضوعی در سیاست‌های انگلستان در نقاط مختلف قرن‌های ۲۰ و ۲۱ بوده‌است. در ابتدا بحث در مورد این بود که آیا زنان مجاز به رأی دادن و نامزدی به عنوان اعضای پارلمان هستند. قانون پارلمان (صلاحیت زنان) در سال ۱۹۱۸ به زنان بالای ۲۱ سال حق انتخاب شدن به عنوان نماینده مجلس را داد. انگلستان دو نخست‌وزیر زن داشته‌است: مارگارت تاچر (۱۹۹۰–۱۹۹۹) و ترزا می (۲۰۱۶–۲۰۱۹). انتشار کتاب زنان در خانه توسط الیزابت والنس در سال ۱۹۷۹ نمایندگی کمرنگ زنان در مجلس را برجسته کرد. در دوران مدرن تر، نگرانی در مورد کمبود نمایندگی زنان، حزب کارگر را به معرفی لیست‌های کوتاه تمام زنان دعوت کرد، چیزی که بعداً برای نقض قوانین تبعیض برگزار شد. بین سالهای ۱۹۱۸ و ۲۰۱۹، در مجموع ۵۵۲ زن به عنوان اعضای مجلس عوام انتخاب شده‌اند. از ژوئن سال ۲۰۲۰، ۲۲۰ زن در مجلس عوام وجود دارد که بالاترین میزان در زنان است. این یک رکورد جدید در کل تاریخ با ۳۴٪ است و اولین بار است که نمایندگی زنان در مجلس عوام بیش از یک سوم است. عدد قبلی ۲۰۸ نفر بود که در سال ۲۰۱۷ تعیین شده بود و ۳۲٪ از اعضای منتخب یا انتخاب مجدد آن سال را تشکیل می‌داد. علاوه بر این، در انتخابات عمومی سال ۲۰۱۹ تعداد بیشتری از زنان از نمایندگان پارلمان کار انتخاب و انتخاب شدند (۱۰۴ زن از مجموع ۲۰۲ نماینده) - این اولین بار در تاریخ کارگران است که این اتفاق می‌افتد. نماینده زن پارلمان با بیشترین مدت خدمت مداوم در حال حاضر به‌طور غیررسمی به عنوان مادر مجلس شناخته می‌شود.