موتور دوزمانه
موتور دو زمانه، که به موتور پیستونی نیز معروف است، نوعی موتور حرارتی است که از یک یا چند پیستون دو زمانه بهره‌گیری می‌کند تا فشار را به حرکت دایره‌ای تبدیل کند.از جمله اصلی‌ترین این موتورها می‌توان به موتورهای درون‌سوز که به‌طور گسترده‌ای در وسایل نقلیه موتوری مورد استفاده قرار می‌گیرند، موتور بخار که منشا اصلی انقلاب صنعتی بود و موتور استرلینگ اشاره کرد. اگر شما مقاله طرز کار موتورماشین و طرز کار موتورهای دیزل را خوانده باشید، شما با دو نوع از موتور که امروزه تقریباً در هر خودرو و کامیونی در جاده پیدا می‌شود آشنا می شوید . هر موتور خودرو دیزلی و بنزینی به عنوان یک موتور چهار زمانه رفت و برگشتی احتراق داخلی طبقه‌بندی می‌شود .
موتور خودرو
خودروها برقی، مشابه خودروهای بخار، بادوام‌ترین گزینه برای پیشرانهٔ خودروها هستند. این نوع موتور اولین بار در اوایل سدهٔ ۱۸۰۰ اختراع شد و در حدود سال ۱۸۹۰، در زمانی که ویلیام موریسن اولین خودروی برقی را ساخت که توانست در یک ساعت مسافت ۱۴ کیلومتر را بپیماید، تبدیل به گزینه‌ای بادوام برای حمل و نقل شد. آلایندگی کم و سواری بی‌صدا بر خلاف همتایان بنزینی، از مشخصه‌های خودروهای برقی بودند. بزرگ‌ترین نقطه‌ضعف خودروهای برقی دامنهٔ حرکت آن‌ها بود. یک خودروی برقی معمولی، پیش از اینکه نیاز به شارژ دوبارهٔ باتری پیدا کند، می‌توانست مسافتی در حدود را طی کند. با توجه به جثهٔ بزرگ باتری‌ها در آن زمان، تولیدکنندگان خودروهای برقی نمی‌توانستند تعداد باتری‌های مورد استفاده را افزایش دهند. به‌دلیل نبود انگیزهٔ کافی برای خریداری خودروهای برقی، اتومبیل‌هایی که به موتورهای مبتنی بر سوخت مجهز بودند مناسب‌ترین گزینه محسوب می‌شدند.