پایتون (زبان برنامه‌نویسی)
هدف دیگر طراحی زبان آسان کردن توسعه‌پذیری است. ماژول‌هایی که تازه ساخته شده‌اند، به‌سادگی در C و C++ نوشته می‌شوند. پایتون همچنین می‌تواند به عنوان زبان توسعه برای ماژول‌ها و کاربردهای موجود که به برنامه واسط قابل برنامه‌ریزی نیاز دارد، استفاده شود. توسعه دهندگان پایتون سعی کردند از بهینه‌سازی زود هنگام اجتناب کنند و وصله‌های غیر حساس سی‌پایتون که باعث افزایش سرعت نهایی می‌شد را اضافه نکردند. هرگاه برای برنامه‌نویس پایتون سرعت اهمیت داشت، او می‌تواند توابع زمانبر را به ماژول‌های افزونه‌ای ببرد و آن‌ها را به زبان‌هایی مثل سی بنویسد یا از پای‌پای استفاده کند که نوعی کامپایلر درجا است. از سایتون که اسکریپت پایتون را به سی ترجمه می‌کند نیز می‌توان استفاده کرد.
تاریخچه پایتون
پایتون ۲٫۰ در اکتبر سال ۲۰۰۰ منتشر شد، پایتون ۲٫۰ شامل ویژگی ((list comprehensions بود که آن را از زبان‌های برنامه‌نویسی تابعی SETL و هسکل اقتباس کرده بود. نحو این ساختار در پایتون بسیار مشابه نحو آن در هسکل بود. (به جز اینکه هسکل در کاراکترهای نشانه‌گذاری برتری داشت و پایتون در کلمات کلیدی الفبایی برتری داشت) پایتون ۲٫۰ همچنین سیستمی برای بازیافت حافظه با قابلیت جمع‌آوری دورهای مرجع نیز داشت. پایتون ۲٫۱ به پایتون ۱٫۶٫۱ و ۲٫۰ بسیار شبیه بود. جواز آن به جواز مؤسسهٔ نرم‌افزار پایتون تغییر نام یافت؛ و تمام کدها، اسناد و مشخصاتی که از زمان انتشار نسخهٔ آلفای پایتون ۲٫۱ اضافه شده بودند را مؤسسه نرم‌افزار پایتون (PFS) دارا شد.سازمان غیرانتفاعی‌ای که در سال ۲۰۰۱ تشکیل شد و از بنیاد نرم‌افزار آپاچی الگو برداری کرده بود. تغییرات در این انتشار شامل تغییری در مشخص‌گری زبان(language specification) بود تا مانند دیگر زبان‌های دامنه ایستا، دامنه‌های تو در تو را پشتیبانی کند.(این ویژگی تا پیش از پایتون ۲٫۲ به‌طور پیش فرض خاموش بود و مورد نیاز نبود)