ترانه انقلابی
ترانه و سرودهای انقلابی در جهت تشویق و روحیه بخشیدن به جامعه ای ست که خواهان تغییر و نظمی نو می‌باشد و امید و آرزوهای خود را در این ترانه‌ها بازمی‌یابد. ترانه‌های انقلابی بخش قابل توجهی از تبلیغات سیاسی را تشکیل می‌دهند. متن این‌گونه ترانه‌ها اغلب به عنوان یک حرکت اعتراضی یا انقلابی در نظر گرفته می‌شود. این‌گونه ترانه‌ها برای همبستگی با جوامع سیاسی به‌وجود می‌آید. متن این دسته از ترانه، بعضاً به‌طور خودجوش از دل جامعه جوشیده‌است و برخی هم توسط نویسندگان برجسته ای مانند برتولت برشت نوشته شده‌است. آهنگ‌های انقلابی اغلب یک دولت مشخصی را مورد هدف قرار می‌دهد.
پریود (ترانه)
در این ترانه منظور از ما در کل ابیات، مردم ایران هستند و به مواردی همچون لذت انگشت کردن، دختر بچه‌های صیغه شده در چند ساعت، گشت ارشاد، جماعت پول پرست ایران و نامه‌هایی که مردم در جمکران برای امام دین شان در چاه می‌اندازند و سر از جماران در میاورد و به دست رهبر سیاسی به جای رهبران دینی می‌رسد، اشاره کرده‌است. نام برخی افراد هم‌چون جعفر پناهی و شهریار نیز در این ترانه ذکر شده‌است. موارد دیگری که ترانه به آن پرداخته است؛ شاعرانی هستند که در مورد رهبر و برای کسب مقام و شهرت، شعرهایی در مدح و ستایش رهبر می‌گویند. همچنین کسانی که از جمهوری اسلامی و انقلاب پیروی می‌کنند ولی در عین حال با موی فشن و کارهایی از این دست در جامعه حضور پیدا می‌کنند. ما و شوق مرگ با صدای آهنگران ("اشاره به ترانه‌های صادق آهنگران که در زمان جنگ شوق و اشتیاق شهادت را در مردم ایجاد می‌کرد.)