لیستریوسیس
لیستریوسیس عفونتی باکتریایی است که اغلب توسط باکتری لیستریا مونوسیتوژنز ("Listeria" "monocytogenes") ایجاد می‌گردد. گرچه در موقعیت‌های معینی باکتری L". ivanovii و L. grayi" به عنوان عامل آن گزارش شده‌اند. این عفونت می‌تواند بیماری‌های شدیدی از جمله سپتیسمی و عفونت‌های دستگاه عصبی مرکزی (مننژیت، مننگوانسفالیت، آبسه مغزی، سربریتیس) ایجاد کند. ورود باکتری به خون و ایجاد بیماری و عفونت حاد معمولاً در افرادی رخ می‌دهد که دچار مشکل یا نقص دستگاه ایمنی هستند. افرادی که در سنین حساس قرار دارند مثل جنین‌ها، نوزادان و سالمندان بیشتر در معرض خطر این عفونت هستند. این عفونت می‌تواند باعث ایجاد مشکلات دائمی تا آخر عمر فرد بیمار و حتی موجب مرگ بیمار شود. این بیماری در زنان باردار می‌تواند باعث سقط جنین یا زایمان زودرس شود. این عفونت همچنین می‌تواند باعث التهاب معدی‌روده‌ای خفیف و تب شود.
تب‌خال
خارش و درد همراه با قرمزی و تورم منطقه آلوده وجود دارد. تبخال‌ها به صورت تاولهایی نمایان می‌شود که ممکن است پاره نشوند، سپس زخمی و بعد تبدیل به دلمه گردند. در زنان اولین محل ابتلا معمولاً لبهای مهبلی (قسمت خارجی مبهل) است البته ممکن است سرویکس با واژن و پوست پرینه نیز مبتلا شوند. در مردان، معمولاً نوک آلت، پوست روی آن و تنه آلت تناسلی گرفتار می‌شود. ۴–۳ روز بعد از شروع ضایعات، نشانه‌های شبیه آنفلوآنزا ظاهر می‌شود. تورم غدد لنفاوی در کشاله ران، افزایش خفیف درجه حرارت، تبخال، سردرد، دردهای عضلانی و سوزش و درد هنگام دفع ادرار (دیزوری) غالباً مورد توجه قرار می‌گیرد. درد در هفته اول وجود دارد و سپس کاهش می‌یابد. ضایعات در طی دو هفته فروکش می‌کنند مگر اینکه دوباره عفونت ثانویه‌ای اتفاق بیفتد به‌ندرت ممکن است عوارض ناشی از انتشار بیماری به خارج سیستم تناسلی اتفاق بیفتد این عوارض شامل ضایعات در ناحیه باسن، قسمت فوقانی ران‌ها یا حتی چشمها می‌باشند، علت بروز این عوارض لمس ضایعات و سپس لمس جاهای دیگر بدن است. باید به بیماران توصیه نمود که پس از دست زدن به ضایعات دستان خود را بشویند. سایر مشکلات احتمالی شامل مننژیت غیرمیکروبی و استرس شدید روانی بعلت قطعی شدن تشخیص می‌باشند.