آمریکای شمالی بریتانیا
در سال ۱۷۷۵ امپراتوری انگلستان، شامل ۲۰ قلمرو در نیمکره غربی و شمال اسپانیای نو می‌شد. این قلمروها عبارت بودند از: نیوفاندلند، روپرتزلند، نوا اسکوشیا، جزیره پرنس ادوارد، مستعمرات سیزده‌گانه (که با بریتانیا جنگیدند و در سال ۱۷۸۳ ملت پیشروی ایالات متحده شدند)، فلوریدای شرقی و غربی و استان کبک.
جزیره‌های وابسته به تاج‌وتخت بریتانیا
این سه جزیره به صورت حوزه‌های قضایی مستقلی اداره می‌شوند، آنها بخشی از بریتانیا ویا سرزمین‌های فرادریایی بریتانیا نیستند. آنها خود مختارند و (به گونه‌ای که هر یک جداگانه در هر حوزه تعریف شده) در مالکیت تاج و تخت سلطنتی قرار دارند، با این حال، در سطح بین‌المللی، و در وابستگی‌ها، همه به عنوان «سرزمینی که بریتانیا مسئول آنست» شناخته شده‌اند. در نتیجه، آنها عضو اتحادیه کشورهای همسود یا مشترک‌المنافع نیستند. با این حال، آنها با کشورهای مشترک‌المنافع، اتحادیهٔ اروپا و دیگر سازمان‌های بین‌المللی و اعضای شورای بریتانیا-ایرلندی دارای رابطه هستند. آنها بخشی از اتحادیهٔ اروپا (EU) نیستند، با این که آنها در اتحادیه گمرکی اتحادیه اروپا عضو هستند.