پایتون (زبان برنامه‌نویسی)
هدف دیگر طراحی زبان آسان کردن توسعه‌پذیری است. ماژول‌هایی که تازه ساخته شده‌اند، به‌سادگی در C و C++ نوشته می‌شوند. پایتون همچنین می‌تواند به عنوان زبان توسعه برای ماژول‌ها و کاربردهای موجود که به برنامه واسط قابل برنامه‌ریزی نیاز دارد، استفاده شود. توسعه دهندگان پایتون سعی کردند از بهینه‌سازی زود هنگام اجتناب کنند و وصله‌های غیر حساس سی‌پایتون که باعث افزایش سرعت نهایی می‌شد را اضافه نکردند. هرگاه برای برنامه‌نویس پایتون سرعت اهمیت داشت، او می‌تواند توابع زمانبر را به ماژول‌های افزونه‌ای ببرد و آن‌ها را به زبان‌هایی مثل سی بنویسد یا از پای‌پای استفاده کند که نوعی کامپایلر درجا است. از سایتون که اسکریپت پایتون را به سی ترجمه می‌کند نیز می‌توان استفاده کرد.
خیدو فان روسوم
در سال ۱۹۹۶ وی دربارهٔ نحوه پیدایش این زبان می‌نویسد: «در حدود شش سال قبل، در دسامبر ۱۹۸۹، من به دنبال یک پروژهٔ برنامه‌نویسی در جهت فعالیت مورد علاقه‌ام می‌گشتم تا اوقات فراغت کریسمس را پر کنم. دفتر کارم بسته بود، منتها یک رایانه شخصی داشتم و چیزی بیش از این هم در اختیارم نبود. تصمیم گرفتم تا یک مترجم برای یک زبان اسکریپتی بنویسم. قبلاً در مورد زبان برنامه‌نویسی ای‌بی‌سی فکر کرده بودم. چیزی شبیه به زبان سی و یونیکس از نسل ای‌بی‌سی، جذاب برای هکرها و قابل انعطاف برای پژوهشگران. نام پایتون را برای عنوان کاری این پروژه انتخاب کردم، چرا که در حالتی جسورانه و غیر سنتی به سر می‌بردم (و البته از طرفداران پر و پا قرص سیرک دوره گرد مانتی پایتان بودم).»