ماهواره مخابراتی
ماهواره از دو بخش تجهیزات مخابراتی و غیرمخابراتی تشکیل شده‌است. زیرسیستم‌های مخابراتی، آنتنها و تکرارکننده‌ها هستند. در بخش مخابراتی، دستگاهی وجود دارد که تکرارکننده (رله) رادیویی در یک فرکانس مشخص است و ترانسپاندر نام دارد. یک ماهواره می‌تواند چندین ترانسپاندر داشته باشد. ترانسپاندرها سیگنال‌های فرستاده شده از زمین را دریافت و پس از تقویت و تغییر فرکانس آن‌ها را به زمین برمی‌گردانند. آنتن‌های مربوط به این ترانسپاندرها طوری طراحی شده‌اند که فقط قسمت‌هایی از سطح زمین را که درون شبکه ماهواره‌ای قرار دارند، پوشش دهند. یک ماهواره معمولاً آنتنی همه جهته دارد که برای دریافت سیگنال‌های فرمان صادر شده از زمین به کار می‌رود زیرا آنتن‌های دیگر ماهواره ممکن است به سوی زمین نباشند. آنتن همه جهته همچنین برای کنترل سیستم‌های فرعی در زمان پرتاب ماهواره و تعیین موقعیت آن به کار می‌رود. بخش غیرمخابراتی ماهواره که در واقع قسمت پشتیبانی فنی آن است شامل سیستم کنترل حرارتی، سیستم کنترل موقعیت و مدار، ساختار مکانیکی، سیستم منبع تغذیه و موتور اوج است
آنتن پرتو موج‌بر
اگر آنتن بزرگ و نیز نمونه‌ای از سیستم‌های با کارایی بالا باشد،کانون خارج از زمین است و سرویس دهی به جرثقیل یا داربست نیاز دارد. به علاوه فیدها باید به گونه‌ای طراحی گردند که شرایط مرتبط با محیط‌های سرباز مانند نوسان‌های بزرگ دما و باران کنترل گردند و کار در هر زاویه‌ای امکان پذیر باشد. آنتن راهنمای موج پرتوی با رله ی پرتو امواج رادیویی که به واسطه ی دیش و از طریق مسیر چند انعکاسی با یک آنتن فید ثابت در محفظه ی فید در  پایه ی آنتن جمع‌آوری می‌شود این مشکلات را رفع می‌کند. مسیر پیجیده است زیرا پرتو باید از میان هر 2 محور پایه ی altazimuth آنتن بگذرد، بنابراین چرخش آنتن،پرتو را مختل نمی کند. راهنمای موج پرتویی، که یک پرتو ماکروویو با استفاده از یک سری از ریفلکتورها منتشر می سازد،در اوایل سال 1964 مطرح شد.