خرس بزرگ
با نگاه دقیق تر به دب اکبر شاهد حضور چند کهکشان در آن هستیم، در قسمت شمالی آن M۸۱ و M۸۲ حضور دارند که در حدود ۱۰ میلیون سال نوری از ما فاصله دارند. M۸۱ یک کهکشان مارپیچی از قدر هفتم است که با دوربین‌های کوچک به شکل بیضوی و به رنگ شیری–سفید دیده می‌شود. M۸۲ را هم که یک کهکشان مارپیچی است می‌توان با دوربین‌های دو چشمی مشاهده نمود اما نسبت به M۸۱ کوچک‌تر و دارای فقط ۲۵ درصد از درخشندگی M۸۱ است.
کهکشان MACS۰۶۴۷-JD
کهکشان MACS0647-JD با فاصله ۱۳/۳ میلیارد سال نوری از زمین، دورترین کهکشان رصد شده توسط انسان تا به امروز می‌باشد.این کهکشان که خود را به صورت یک لکه کوچک قرمز رنگ نمایان کرده‌است، از نظر اندازه تنها کسر کوچکی از اندازه کهکشان راه شیری است. به گفته اخترشناسان نور این کهکشان ۱۳/۳ میلیارد سال در سفر بوده تا به زمین برسد و مشاهده آن‌ها از این کهکشان، تنها ۴۲۰ میلیون سال پس از انفجار بیگ بنگ بوده‌است. این کهکشان آنقدر دور است که اخترشناسان ازآن به عنوان یک نگاه زیر چشمی به زمان گذشته یاد می‌کنند،در حقیقت زمانی که جهان ۳ در صد سن کنونی خود را دارا بوده‌است. برای کشف چنین کهکشانی از روشی به نام همگرایی گرانشی استفاده می‌کنند در واقع در این روش کهکشان‌هایی را زیر نظر قرار می‌دهند که در پشت خوشه‌های کهکشانی سنگین قرار گرفته باشند.کهکشان MACS0647-JD چنان کوچک است که ممکن است در قدم‌های اول برای شکل‌گیری کهکشانی بزرگتر باشد. در حقیقت آنالیز اطلاعات بدست آمده نشان می دهد که عرض کهکشان کمتر از ۶۰۰ سال نوری است. تصویر این کهکشان توسط ۱۷ فیلتر و سر هم کردن طول موج‌های نزدیک به ماورا بنفش و مادون قرمز و ۳ دوربین میدان دید گسترده تلسکوپ فضایی هابل بدست آورده شده‌است.