دادگاه حق انحصار اسم اعظم بهائی
گلدبرگ همچنان اشاره می‌کند که بهائی به کسی می گویند که پیرو بهاءالله، شارع آئین بهائی است. این آئین بعد از بهاءالله چندین شاخه گشت. که همه آن‌ها خود را بهائی می دانند. و ادعای محفل ملی آمریکا به این می‌ماند که تنها آن‌ها هستند که بهائی اند و دیگر شاخه‌ها بهائی نیستند. واضح است که دیگر شاخه‌ها نیز خود را شاخه اصلی می دانند با وجود اینکه طرفداران آن‌ها تعداد اندکی از بهائیان دنیا را تشکیل می‌دهد. نکته جالب توجه این که گلدبرگ خود زمانی از بهائیان پیرو محفل ملی آمریکا و بیت العدل بود. اما به گفته خود او پس از بررسی‌ها و مطالعات ریشه ای در اعتقاداتش به این نتیجه رسید که بهائیان اورتدکس شاخه اصلی و حقیقی بهائیان است. لذا به آرامی از آن شاخه جدا شد و به نیومکزیکو، محل فعالیت‌های بهائیان اورتدکس نقل مکان نمود.
عبدالبهاء
اگرچه عبدالبهاء، رهبر بهاییان در ایران و خارج از مرزهای ایران بود اما او در نگاه دوستان، همسایگان و سایر مردم فلسطین یک مسلمان بود. تعداد زیادی از روشنفکران و نویسندگان ترک و عرب در امپراتوری عثمانی در خاطراتشان از او با ارادت و محبت یاد کرده و او را به معرفی خودش سرکرده یک فرقه از فرقه‌های اسلام حساب می‌کردند. طوری که بهاییت در آن دوره تاریخی، در شرق جزئی از اسلام به حساب می‌آمد و حتی 50 سال پس از مرگ عبدالبها نیز روزنامه آلمانی زبان زهاد معروف به تمپلرها صریحا عباس افندی و پدرش، بهاءالله را مسلمان خواند و نه بهایی.