لاله کوهی
لالهٔ کوهی نام یکی از گونه‌های سردهٔ لاله است. این گیاه در حدود ۱۵ سانتیمتر ارتفاع دارد. لالهٔ کوچکی است که دارای دو شکل با دو رنگ مختلف می‌باشد. گل‌های آن یا به رنگ زرد خالص یا به رنگ قرمز با لکهٔ سیاه متمایل به سبز در قاعدهٔ داخلی خود می‌باشد. قطعات گلپوش این گونه در حدود ۴ سانتیمتر طول دارند. در محل‌هایی که دو رنگ مختلف این گونه با یکدیگر می‌رویند شانس یافتن حد فاصل آنها به رنگ مخلوط کم و بیش نارنجی نیز وجود دارد. پوشینه‌های قهوه‌ای پررنگ پیازهای کوچک آن در سمت داخلی نمدی است. پراکندگی آن زیاد بوده ولی بخصوص در کوه‌های البرز و تا حدود ۳۰۰۰ متر ارتفاع فراوان یافت می‌شود. در ماه اردیبهشت و خرداد می‌روید.
لاله
پس از گسترش اسلام در ایران همچنان عشق و علاقه به این گل در بین مردم ایران، بیش از هر کشور دیگر به چشم می‌خورد. از کشت لاله در سدهٔ ۹ میلادی در باغ‌های اصفهان و بغداد در منابع تاریخی ذکر رفته‌است. در گلستان سعدی و در حدود ۱۲۵۰ میلادی، در وصفی از یک باغ رؤیایی نام لاله به چشم می‌خورد. در طول تاریخ ایران گرچه لاله هرگز ارزش تجارتی شایانی پیدا نکرده‌است اما در مینیاتور، نقش قالی ترانه‌ها و اشعار ایرانی همواره مورد تحسین و توجه قرار داشته‌است.