شرکت ملی نفت‌کش ایران
درآمد شرکت ملی نفتکش ایران تا پایان ۲۰ مارس ۲۰۰۹، ۱٫۵ میلیارد دلار می‌باشد که از این میان سهم درآمد از اروپا ۵۱ درصد، آسیا ۲۶ درصد، آفریقا ۱۵ درصد و ۸ درصد از سایر نقاط جهان، از جمله کانادا، ونزوئلا و آمریکای لاتین بوده‌است.
میدان نفتی آب تیمور
ساختار ساختمانی میدان آب‌تیمور در سال ۱۳۴۰ توسط شرکت اکتشاف و تولید نفت ایران، با انجام عملیات لرزه‌نگاری کشف شد و ۶ سال بعد، در سال ۱۳۴۶ با حفر چاه شماره یک آب‌تیمور، اقتصادی بودن برداشت نفت از مخزن بنگستان این میدان اثبات گردید. تولید از این میدان در سال ۱۳۷۰ با بهره‌برداری از ۲ حلقه چاه آغاز شد. طول این میدان ۲۳ کیلومتر و عرض آن ۶ کیلومتر است و بر مبنای محاسبات اولیه، حداقل نفت درجای میدان آبتیمور ۱۵ میلیارد بشکه تخمین زده می‌شود. میزان ظرفیت تولید نفت خام میدان آب‌تیمور ۶۰ هزار بشکه در روز است، که در مجموع از طریق ۵۰ حلقه چاه، از مخازن ایلام (۲۹ حلقه چاه) و سروک (۲۱ حلقه چاه) این میدان، تولید نفت صورت می‌گیرد. نفت خام تولیدی چاه‌های این میدان، در واحد بهره‌برداری آبتیمور جمع‌آوری شده و پس از فرآورش، به مجتمع بهره‌برداری اهواز۳ و از آنجا نیز به پالایشگاه تهران ارسال می‌شود. میدان نفتی آبتیمور از میادین متعلق به شرکت ملی نفت ایران و تحت مدیریت شرکت ملی مناطق نفت‌خیز جنوب است، که عملیات تولید از آن توسط شرکت بهره‌برداری نفت و گاز کارون انجام می‌گیرد.