کرو دراگون دمو-۲
کرو دراگون دمو-۲ () یا به صورت رسمی اسپیس‌اکس دمو-۲ نخستین پرواز فضایی سرنشین دار فضاپیمای دراگن ۲ است که فضانوردان را بعد از حدود یک دهه از خاک آمریکا و با موفقیت به ایستگاه فضایی بین‌المللی رساند. مقامات ناسا بعد از پرتاب اس‌تی‌اس-۱۳۵ در سال ۲۰۱۱ و بازنشسته شدن شاتل‌های فضایی بعد از حدود ۳۰ سال خدمت به دلایل عمده‌ای مانند هزینه‌های عملیاتی بسیار بالا، ایمنی کمتر شاتل‌ها و از دست رفتن تعدادی از فضانوردان ناسا در گذشته و همچنین تغییر ماهیت مأموریت‌های فضایی و عدم نیاز به پرتاب تعداد زیادی از فضانوردان در طول یک مأموریت به سمت ایستگاه فضایی بین‌المللی، تصمیم گرفتند فضانوردان خود را از طریق فضاپیماهای روسی سایوز و صرف هزینه‌ای در حدود ۸۰ میلیون دلار برای هر صندلی به فضا پرتاب کنند. اما با پرتاب دمو ۲ این رقم به نصف کاهش یافت. همچنین دمو ۲، بعد از اس‌تی‌اس-۴ در سال ۱۹۸۲ اولین مأموریت دونفره ناسا می‌باشد. کرو دراگون دمو ۲ نخستین پروژه پرتاب خدمهٔ آمریکایی توسط کپسول فضایی از زمان پروژه آزمایشی آپولو–سایوز است.
فضاپیمای دیپ اسپیس۲
دیپ اسپیس ۲ یک کاوشگر فضایی ناسا و بخشی از برنامه هزاره جدید بود. پروژه شامل دو کاوشگر فضایی بسیار پیشرفته حساس بود که در ژانویه ۱۹۹۹ با قطب نشین مریخ به مریخ فرستاده شد. این کاوشگرها به افتخار رابرت فالکون اسکات و روئال آمونسن، اولین کاشفانی که به قطب جنوب زمین رسیدند، «اسکات» و «آمونسن» نام‌گذاری شدند. دیپ اسپیس ۲ که قرار بود اولین فضاپیمایی باشد که به زیر سطح سیاره دیگری نفوذ می‌کند، پس از ورود به جو مریخ، از کشتی مادر قطب نشین مریخ جدا شده و تنها با استفاده از یک ضربه گیر گلوله هوایی، بدون چتر نجات، به سطح زمین سقوط کرد. این مأموریت در ۱۳ مارس ۲۰۰۰ شکست خورده اعلام شد، پس از آن که همه تلاش‌ها برای برقراری مجدد ارتباطات با این کاوشگر پس از فرود بی پاسخ ماند. هزینه توسعه دیپ اسپیس۲، ۲۸ میلیون دلار آمریکا بود.