انجمن ماکس پلانک
انجمن ماکس پلانک که در ۲۶ فوریه ۱۹۴۸ توسط تعدادی از فیزیکدانان اتمی آلمان مانند ورنر هایزنبرگ و اتو هان تأسیس گردید، جایگزین انجمن قیصر ویلهلم برای توسعه علوم است، که در سال ۱۹۱۱ ایجاد شده بود. مؤسسه‌های ماکس پلانک در زمینه‌های علوم طبیعی به ویژه فیزیک، زیست‌شناسی، علوم انسانی و علوم اجتماعی به پژوهش‌های پایه می‌پردازند. انجمن ماکس پلانک با دانشگاه‌های مرتبط با خود دانشکده‌های پژوهشی ماکس پلانک (Max-Planck-Research-Schools) را بنا نهاده‌است (۱۶ دانشکده). محققین شاغل در موسسات انجمن ماکس پلانک تا به حال موفق به دریافت 22 جایزه نوبل شده‌اند. این تعداد جایزه نوبل توسط هیچ انجمن تحقیقاتی دیگر در دنیا دریافت نشده‌است.
پیتر فولده
پیتر فولده درجه دکترای خود را از دانشگاه مریلند در سال ۱۹۶۳ دریافت کرد. وی پس از گذراندن بیش از یک سال به عنوان دستیار فوق دکتری با فیزیکدان نامی م. تینکهام در برکلی در سال ۱۹۶۵ به آلمان بازگشت و در آنجا کرسی استادی برای فیزیک نظری در دانشگاه یوهان ولفگانگ گوته در فرانکفورت را به دست آورد. از ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۴ او مسئول گروه نظریه از موسسه ماکس فون لائو-پل لانژون در گارچینگ بود. در سال ۱۹۷۱ به عنوان فرنشین در  مؤسسه ماکس پلانک برای تحقیقات حالت جامد در اشتوتگارت برگزیده شد. او در آن سمت باقی ماند تا سال ۱۹۹۳که به عنوان بنیانگذار و فرنشین موسسه ماکس پلانک برای فیزیک سیستم‌های پیچیده در درسدن مشغول به کار شد. وی پس از بازنشستگی از سال ۲۰۰۷ تا ۲۰۱۳ به عنوان فرنشین مرکز آسیا و اقیانوسیه برای فیزیک نظری و عضو هیئت علمی  در دانشگاه علم و صنعت پوهانگ ( POSTECH) در شهر پوهانگ در کره جنوبی مشغول به کار شد.