احمد الشقیری
در اجلاس سران عرب ۱۹۶۴ (قاهره) رئیس‌جمهور مصر جمال عبدالناصر خواستار تأسیس سازمان آزادیبخش فلسطین شد، و پس از تأسیس این سازمان، اجلاس مزبور نماینده فلسطین احمد الشقیری را به تماس با فلسطینی‌ها و نوشتن یک گزارش و ارائه آن به کنفرانس بعدی سران عرب مکلف نمود. الشقیری در طی آن با کشورهای عربی و فلسطینیان دیدار نمود و طی این سفر پیش‌نویس منشور ملی و اساسنامه سازمان آزادیبخش فلسطین را طراحی کرد، و تصمیم گرفته شد یک کنفرانس فلسطینی عام برگزار شود و الشقیری کمیته مقدماتی کنفرانس را انتخاب کرد، این کمیته به نوبه خود لیستی از نامزدها برای عضویت در اولین کنفرانس فلسطین در (۲۸ مارس و ۲ ژوئن ۱۹۶۴) تهیه کرد که اولین شورای ملی فلسطین برای تشکیل سازمان آزادیبخش فلسطین بود. در این کنفرانس احمد الشقیری به عنوان رئیس آن انتخاب شد، و تأسیس سازمان آزادی‌بخش فلسطین اعلام شد و منشور ملی و اساسنامه سازمان مورد تأیید قرار گرفت، و الشقیری به عنوان رئیس کمیته اجرایی سازمان انتخاب شد، وی نیز مکلف شد که یک کمیته دائمی متشکل از ۱۵ نفر تشکیل دهد. الشقیری در دومین کنفرانس سران کشورهای عربی در تاریخ ۵ سپتامبر سال ۱۹۶۴ گزارشی راجع به تشکیل این سازمان ارائه داد که در آن او بر جنبه‌های نظامی و سازمانی برای دستیابی به آزادی فلسطین و بسیج تأکید داشت. این کنفرانس دست‌آوردهای الشقیری را مورد تأیید قرار داد و موافقت کرد که به حمایت مالی سازمان اقدام کند. الشقیری به کمیته اجرایی سازمان در قدس منصوب شد، پایه‌های کار و مقررات سازمان را تأسیس کرد، و بر تأسیس مدیریت‌های آن در کشورهای عربی و خارجی نظارت کرد و نیز بر ساختن دستگاه نظامی تحت نام ارتش آزادیبخش فلسطین نظارت کرد. در جلسه شورای ملی دوم فلسطین که در ۳۱ مه تا ۴ ژوئن سال ۱۹۶۵ در قاهره برگزار شد، الشقیری گزارشی را دربارهٔ دست‌آوردهای کمیته اجرایی ارائه کرد و سپس از ریاست شورا استعفا کرد و شورا آن را پذیرفت، وی ریاستش برکمیته اجرایی را دوباره تمدید کرد و شورا حق انتخاب اعضای آن را به وی داد.
الصاعقه
الصاعقه ابزاری در دست دولت سوریه برای تأثیرگذاری در جنبش فلسطینیان بود؛ که به همین علت الصاعقه با استقبال گسترده مردمی در میان فلسطینیان مواجه نبود، در عین حال یک نیروی مهم در اردوگاه‌های فلسطینی در سوریه و لبنان به‌شمار می‌رفت. در جریان جنگ خانگی لبنان، سوریه یک جنبش در میان یکی از مهم‌ترین واحدهای جنگجویان فلسطینی به وجود آورد و بعد هم آن را در جریان تجاوز سوریه علیه سازمان آزادیبخش فلسطین بکار گرفت که به خراب شدن رابطه میان اسد و عرفات منجر شد؛ و در نتیجه آن الصاعقه در سال ۱۹۷۶ از سازمان آزادیبخش فلسطین اخراج گردید. اما مجدداً در دسامبر همان سال بعد از فروکش کردن شرایط و اینکه سوریه شرط حمایت از سازمان آزادیبخش فلسطین را عضویت الصاعقه در سازمان آزادیبخش فلسطین قرار داده بود مجدداً عضویتش پذیرفته شد. حملات علیه سازمان آزادیبخش فلسطین موجب ریزش گسترده فلسطینیان مستقر در سوریه از این جنبش شد. همچنانکه الصاعقه مسئول کشتار دامور در ۱۹۷۶ و نیز قتل‌عام‌های وحشیانه دیگر بود. بعد از جنگ داخلی لبنان و امضای قرارداد صلح اسلو در ۱۹۹۳ الصاعقه تقریباً خارج از جریان اصلی سازمان آزادیبخش فلسطین قرار گرفت و فقط در سوریه و بخش اشغالی لبنان توسط سوریه نفوذ داشت؛ و همچنان موضع مخالف پیشنهادهای صلح‌آمیز عرفات را در پیش گرفت و بخشی از اتحادیه‌ای که سوریه در مخالفت با عرفات راه انداخته بود بحساب می‌آمد.