حزب کمونیست کره
حزب کمونیست کره ( ) یک حزب کمونیست در کره بود . این در طی یک جلسه مخفی در سئول بود که در سال ۱۹۲۵ تاسیس شد. فرماندار کل کره احزاب کمونیست را تحت قانون حفظ صلح ممنوع کرده بود، بنابراین این حزب مجبور بود به صورت مخفیانه فعالیت کند. رهبران حزب کیم یونگ بوم و پاک هون یونگ بودند. پس از چندین تلاش ناموفق برای تأسیس یک حزب کمونیست، حزب کمونیست کره در ۱۷ آوریل ۱۹۲۵ تشکیل شد. این حزب توسط اعضای انجمن سه شنبه تاسیس شد و کنگره موسس آن با حضور ۱۵ نفر برگزار شد. این کنگره کمیته اجرایی مرکزی با هفت عضو و یک کمیته بازرسی مرکزی سه عضو تأسیس شد. روز بعد، در ۱۸ آوریل، اولین جلسه کمیته اجرایی مرکزی (CEC) را در خانه کیم چان تشکیل داد. جلسه مسئولیت های کاری را در بین اعضای CEC تفویض کرد. کیم چای بونگ کار دبیرخانه، امور تشکیلاتی چو تونگ هو، کارهای تبلیغاتی کیم چان، امور پرسنلی کیم یاک سو، امور کار و کشاورزی به چونگ اون هه، سیاست و اقتصاد یی چین هی و امنیت به چو چونگ-گون. در این جلسه تصمیمی در مورد تاسیس لیگ جوانان کمونیست گرفته شد و پاک هون یونگ را به عنوان رئیس کار دبیرخانه، کار تشکیلاتی برای کوان او سل، تبلیغات برای شین چول سو ، آموزش و آموزش کیم تان انتخاب کرد. -ای ، امنیت به Hong Chung.sik، و مختصر رابط با چو پونگ-آم چو تونگ هو مسئول تهیه پیش نویس اساسنامه و آیین نامه حزب بود و در ماه مه ۱۹۲۵ به اتحاد جماهیر شوروی فرستاده شد تا از بین‌الملل کمونیست (کمینترن) به رسمیت شناخته شود، که در ماه مه ۱۹۲۶ دریافت کرد.
تاریخ کره شمالی
چین کمونیست به عنوان دفاع از مرزهای خود و به دلیل این که خود هدف بعدی نباشد در صحنه نبرد به نفع کره شمالی وارد شد. سربازان چینی در آغاز به صورت داوطلب در جبهه‌ها حضور داشتند اما لشکرهای منظم آنان بعدها وارد عمل شدند و در ماه نوامبر ۱۹۵۰ ضربات شدیدی بر نیروهای آمریکایی وارد آوردند. از همین ماه عقب‌نشینی سپاهیان سازمان ملل آغاز شد و ادامه یافت. تا روز سوم دسامبر ۱۹۵۲ سئول بار دیگر به دست نیروهای چینی و کره شمالی افتاد. حمله متقابل نیروهای آمریکایی سرانجام موجب تسلط دوباره آنان در بیست و هفتم آوریل سال ۱۹۵۲ بر سئول شد. در این میان، ارتشبد مک آرتور از فرماندهی متحد برکنار شد و ارتشبد متیو ریجوی جانشین وی شد (دلیل این عمل طرح مک آرتور برای بمباران اتمی مرز چین با کره شمالی به خاطر جلوگیری از ورود سیل سربازان چینی بود). به دنبال آخرین حمله تعرضی کمونیست‌ها که در ۱۶ مه ۱۹۵۳ صورت گرفت و سئول سقوط کرد نیروهای سازمان ملل به حمله نهایی دست زده و سئول را دوباره اشغال کردند. از ماه ژوئن تلاش برای مذاکره میان طرفین آغاز شد. با این حال جنگ‌های کوچکی همچنان در جریان بود که تلفات سنگینی بر جای نهاد. در این مدت تنها سربازان چین به یک حمله شدید دست زدند.