پوستین
در ایران از پوست گوسفند (شامل حداقل بیست نوع مختلف) و سایر حیوانات حلال گوشت برای دوختن پوستین استفاده می‌شود؛ ولی سایر حیواناتی که پوست آنان به منظور تولید خز بکار می‌رود شامل مینک، سگ آبی، انواع روباه، خرگوش، سمور، راسو، قاقم، گربه و سگ هستند. بدیهی است که ارزش پوستین دوخته شده از پوست جانوران گوناگون تفاوت چشمگیری دارد.
فرآیندهای تولید چرم
پوسته شدن زمانی است که پوست/پوست نازک، دباغی و روانکاری می شود. اغلب یک عملیات رنگ آمیزی در فرآیند فرعی پوسته سازی گنجانده می شود. مواد شیمیایی اضافه شده در طول پوسته شدن باید در جای خود ثابت شوند. اوج فرآیند فرعی پوسته زنی، عملیات خشک کردن و نرم شدن است. پوسته زنی ممکن است شامل عملیات زیر باشد:برای برخی از چرم ها یک پوشش سطحی اعمال می شود. دباغ ها به این کار به عنوان تکمیل اشاره می کنند. عملیات تکمیل ممکن است شامل موارد زیر باشد:علاوه بر سایر اثرات زیست محیطی چرم، فرآیندهای تولید اثرات زیست محیطی بالایی دارند، به ویژه به دلیل:یک تن پوست یا پوست به طور کلی منجر به تولید 20 تا 80 متر مکعب فاضلاب کدر و بدبو می شود که شامل سطوح کروم 100 تا 400 میلی گرم در لیتر، سطوح سولفید 200 تا 800 میلی گرم در لیتر و سطوح بالای چربی و سایر مواد زائد جامد و همچنین آلودگی قابل توجه بیماری زا. آفت کش ها نیز اغلب برای حفاظت از پوست در طول حمل و نقل اضافه می شوند. با ضایعات جامد که تا 70 درصد وزن مرطوب پوست اصلی را تشکیل می دهند، فرآیند دباغی فشار قابل توجهی بر تاسیسات تصفیه آب وارد می کند.