ماهی آب‌شور
ماهی‌هایی که در آب شور اقیانوس زندگی می‌کنند، می‌توانند گوشت‌خوار،گیاه‌خوار یا همه‌چیزخوار باشند. ماهی‌های گیاه‌خوار در اقیانوس چیزهایی مانند جلبک و علف دریایی می‌خورند.بسیاری از رژیم‌های گیاهخواری در درجهٔ اول شامل جلبک‌ها هستند.بسیاری از ماهی‌های آب شور هم جلبک دریایی و هم ریز جلبک‌ها را می‌خورند.بسیاری از ماهی‌ها جلبک‌های قرمز، سبز، قهوه‌ای و آبی را می خورند، اما برخی از ماهی‌ها انواع خاصی را ترجیح می دهند.بیشتر ماهی‌های آب شور که گیاه‌خوار هستند تحت هیچ شرایطی جلبک نخواهند خورند.رژیم‌های غذایی گوشت‌خواری شامل: میگو ،پلانکتون و سخت‌پوستان ریز است.
آب دریا
اگرچه اکثریت قریب به اتفاق آب دریا دارای شوری بین ۳۱ گرم در کیلوگرم و ۳۷٫۵ گرم بر کیلوگرم است، که بین ۳٫۳ تا ۳٫۸ درصد است، آب دریا در سراسر جهان به‌طور یکنواخت شور نیست. در جایی که مخلوط شدن با رواناب آب شیرین از دهان رودخانه، در نزدیکی یخچال‌های طبیعی ذوب یا مقادیر زیادی بارش (به عنوان مثال باران‌های موسمی) اتفاق می‌افتد، آب دریا می‌تواند به میزان قابل‌توجهی کمتر شور باشد. نمکی‌ترین دریای آزاد دریای سرخ است که در آن نرخ بالای تبخیر، بارش کم و رواناب کم رودخانه و گردش آب محدود منجر به آب شور غیر معمول می‌شود. شوری موجود در آب‌های جدا شده در آب هنوز هم می‌تواند به میزان قابل توجهی بیشتر باشد - تقریباً ده برابر در مورد دریای مرده. از نظر تاریخی، از مقیاس‌های مختلف شوری برای تقریب شوری مطلق آب دریا استفاده شده‌است. مقیاس محبوب "مقیاس شوری عملی" بود که میزان شوری در "واحدهای شوری عملی (psu)" اندازه‌گیری شد. استاندارد فعلی برای شوری مقیاس "شوری مرجع" با شوری بیان شده در واحد گرم در کیلوگرم یا به اختصار "g/kg" است.