رابرت دنیرو
دنیرو در بخش منهتن نیویورک به دنیا آمد و بازیگری را در اچ‌بی استودیو، هنرستان استلا آدلر و اکتورز استودیو لی استراسبرگ فرا گرفت. نخستین نقش مهم او در "تبریکات" (۱۹۶۸) بود و سپس با ایفای نقش یک بازیکن بیسبال در درام ورزشی "طبل را آهسته بزن" (۱۹۷۳) به شهرت رسید. نخستین همکاری او با اسکورسیزی "خیابان‌های پایین شهر" (۱۹۷۳) بود که در آن نقش جنایتکاری را ایفا می‌کند. سپس با ایفای نقش جوانی ویتو کورلئونه در حماسی جنایی "" (۱۹۷۴) که برایش جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را به همراه داشت، به بازیگری برجسته تبدیل شد. بازی در نقش تراویس بیکل در "راننده تاکسی" (۱۹۷۶) و سرباز جنگ ویتنام در درام "شکارچی گوزن" (۱۹۷۸) منجر به نامزد شدن او برای دریافت جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد شد.
رابرت پتینسون
آخرین فیلم او در سال ۲۰۱۸ فیلم درام علمی تخیلی حیات والا به کارگردانی کلر دنی، دربارهٔ تیم جنایتکارانی که در فضا به سمت سیاه چاله سفر می‌کردند بود. او در نقش مانتی، یکی از خلافکاران در فضا است که دخترش «ویلو» را، که برخلاف تصمیم خود با روش لقاح مصنوعی به دنیا آمده، به تنهایی و در فضا بزرگ می‌کند. منتقدین این فیلم را با آلن هانتر از صفحه نمایش بین‌المللی عنوان کردند و پتینسون را به عنوان «مسلط‌ترین» و «جذاب» ترین عنصر در این فیلم معرفی کردند. جیسون بیلی از "The Playlist" گفت: «یکی دیگر از عملکردهای برجسته رابرت پتینسون، او مخاطره و سرکشی شخصیت را با زندگی نشان می‌دهد.»