نقض حقوق بشر توسط جمهوری اسلامی ایران
وضعیت حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران از جانب ایرانیان و از جانب فعالان حقوق بشر، نویسندگان، و سازمان‌های مردم‌نهاد بین‌المللی، مورد انتقاد قرار گرفته‌است. در دوران حکومت جمهوری اسلامی ایران، مجمع عمومی سازمان ملل متحد به‌جز دو سال، همه ساله، قطعنامه‌ای در مورد نقض حقوق بشر به‌وسیلهٔ حکومت جمهوری اسلامی، صادر کرده‌است. در قطع‌نامهٔ مجمع عمومی سازمان ملل متحد به شمارهٔ A/RES/۶۴/۱۷۶ که در فروردین ۱۳۸۹ منتشر شد، این مجمع ایران را در بسیاری موارد محکوم کرد؛ از جمله، در رویارویی دولت با معترضان نتایج انتخابات ریاست جمهوری ایران (۱۳۸۸). حکومت جمهوری اسلامی ایران به‌گونهٔ سختگیرانه‌ای آزادی‌های مدنی از جمله، آزادی سخنرانی، مطبوعات، تجمعات، انجمن‌ها و آزادی‌های شخصی را زیر پا می‌گذارد و در مسیر آزادی‌های مذهبی نیز مانع، ایجاد کرده‌است.
کانون دفاع از حقوق بشر در ایران
فعالین ایرانی دفاع از حقوق بشر در اروپا و آمریکای شمالی در ابتدای گزارش خود نوشته‌اند، موارد یادشده در گزارش، فقط بخش بسیار کوچکی از موارد نقض حقوق بشر در ایران است که توسط این شبکه گردآوری شده. اما چرا این نهاد حقوق بشری، تنها بخش کوچکی از موارد نقض حقوق بشر در ایران را منتشر کرده، و دلیل آن‌ها برای وجود موارد بیشتر چیست؟ پاسخ منوچهر شفایی: «این اطلاعات را ما برای اینکه جمهوری اسلامی قبول بکند از اسناد و مدارک خودشان جمع‌آوری کردیم، یعنی از ایرنا، ایسنا، روزنامه اطلاعات، شرق، انتخاب و هر نوع نشریاتی که در آن کشور چاپ می‌شود و مورد تأیید نظام هم هست، ما بر اساس آن‌ها این گزارش را تهیه کردیم؛ و البته می‌دانید که، یکسری از گزارش‌ها را خود جمهوری اسلامی سرپوش می‌گذارد و پخش نمی‌کند و کسی هم اصلاً متوجه نمی‌شود. بعد، اطلاعاتی هست که سازمان‌های اپوزیسیون نشر می‌کنند، چه در خارج و به‌خصوص داخل کشور. ما اصلاً به آن‌ها استناد نکردیم. به همین دلیل هم هست که استناد می‌کنیم بخش کوچکی، که ما خودمان حدسمان این است که حداقل ۱۵ تا ۲۰ درصد ما واقعیت‌ها را داریم عنوان می‌کنیم. چون یکسری اطلاعات به ما نمی‌رسد، به هر حال تحت هر شرایطی که باشد.