عباس صفاری
نخستین مجموعه شعر او با نام "در ملتقای دست و سیب" در سال ۱۹۹۲ در کالیفرنیا چاپ شد که جایزه ادبی باران را برای بهترین مجموعه شعر چاپ خارج از کشور در آن سال به خود اختصاص داد. او پس از انتشار کتاب‌های شعر خود، تلاش کرد بیشتر به ایران سفر کند.
من گرگ خیالبافی هستم
من گرگ خیالبافی هستم نخستین مجموعه شعر این شاعر توجه منتقدان ادبی، جوایز شعر و همچنین مخاطب‌های شعر ادبیات را به او جلب کرد. شعرهای الیاس، آمیزه ای از نوستالژی، اعتراض، بدبینی (گاهی تا حد هیچ انگاری) و عشق و بالاخره هراس است. با زبانی شسته و لحنی بریده بریده و روایت‌هایی مدرن، روایت‌هایی که مرتب از اول شخص به دوم شخص و از دوم شخص به سوم شخص و از سوم شخص به دانای کلی غمگین می‌رسند. دانای کلی که به خاطر دانستن تمامی جزئیات وقایعی تلخ، محکوم به غمگین بودن است. به این خاطر هر وقتی شعر الیاس، وارد جزئیات می‌شود، تلخ ترمی شود. الیاس علوی دربارهٔ عنوان کتاب من گرگ خیالبافی هستم هم به ایسنا گفت: «واقعیت این است که من خود را گرگ خیال‌بافی می‌دانم. خاصیت یک گرگ این است که در کمین باشد و بره‌ها را شکار کند؛ ولی یک گرگ خیالباف انگار در یک جامعه زندگی می‌کند و قدم می‌زند؛ اما هیچ‌کس به گرگ بودن او پی نمی‌برد و او در خیال خود، یک گرگ است؛ می‌درد، شکار می‌کند، عصیان می‌کند.»