کرونوگراف
کرونوگراف ()، نوع خاصی از ساعت است که به عنوان کرونومتر همراه با ساعت نمایشگر استفاده می‌شود. یک "کرونوگراف" اساسی دارای یک عقربهٔ دوم رفت و برگشت مستقل و یک دقیقه زیر شماره‌گیری است. با فشار متوالی بر روی تکمه می‌توان آن را شروع، متوقف و صفر کرد. "کرونوگراف‌های" پیچیده‌تر از قابلیت‌های عملکردی اضافی برخوردارند و می‌توانند چندین شمارش فرعی برای اندازه‌گیری ثانیه، دقیقه، ساعت و حتی دهم ثانیه داشته باشند. بعلاوه، بسیاری از …کرنوگراف‌های مدرن از حاشیه‌های متحرک به عنوان دور سنج برای محاسبه سریع سرعت یا مسافت استفاده می‌کنند. لوییس موینه "کرونوگراف" را در سال ۱۸۱۶ برای استفاده در ردیابی اجرام آسمانی نجومی اختراع کرد.همچنین از "کرونوگراف‌ها" در آتش توپخانه از اواسط تا اواخر دههٔ ۱۸۰۰ به صورت گسترده‌ای استفاده شد.
منطق تزریق یکپارچه
I2L برای ساختن بر روی مدار مجتمع نسبتاً ساده است و معمولاً قبل از ظهور منطق CMOS توسط کمپانی‌هایی مانند موتورولا (اکنون فری‌اسکیلl) و تگزاس اینسترومنتس (مثلاً SBP0400). در سال ۱۹۷۵، سینکلر رادیکونیک یکی از اولین ساعت‌های دیجیتالی کارباسان (کار با آن سهل و آسان)، ساعت سیاه را معرفی کرد که از فناوری I2L استفاده می‌کرد. در اواخر دهه ۱۹۷۰، RCA در مدار مجتمع ۳ رقمی CA3162 ADC خود از I²L استفاده کرد. در سال ۱۹۷۹، هیولت پاکارد (HP) یک ابزار اندازه‌گیری فرکانس را بر اساس تراشه LSI ساخته شده سفارشی HP که از منطق تزریق یکپارچه (I2L) برای مصرف انرژی کم و چگالی بالا، امکان کار باتری قابل حمل و همچنین برخی مدارهای منطقی عملکرد امیتری (EFL) که سرعت بالا مورد نیاز است معرفی کرد.