آخرالزمان
در مزدیسنا (دین زرتشتی) در گاهان (گاتها) که سروده‌های خود زرتشت است و در آن‌ها می‌توان عقاید وی را یافت اشاره چندانی به پایان جهان نشده‌است، اما چنین می‌نماید که در بندی از گاهان ("یسن ۴۳ بند ۳") سخن از مردی است که در آینده می‌آید و راه نجات را می‌یابد، همچنین در گاهان چند بار به واژه سوشینت برمی‌خوریم که در ادبیات بعدی زرتشت به صورت سوشیانس درآمده و منجی نهائی زرتشتی به‌شمار می‌آید. علاوه بر این‌ها در گاهان زرتشت سخن از «داوری واپسین» برای درست کاران و بدکاران به میان می‌آید. در دین زرتشتی وقایع آخرالزمان را فرشگرد می‌گویند که به معنی بازسازی جهان است. در عقاید زرتشتی این پدیده به معنی پایان جهان نیست بلکه تسویه جهان از بدی و بازگشت به دوران پیش از آمیزش اهریمن است. در روز رستاخیز روان درگذشتگان از پل چینوت عبور کرده و در آن‌سوی توسط مهر، رشن و سروش اعمالشان سنجیده می‌شود.
جواهر الاسرار
بهاءالله خود می‌گوید که از سؤال مطرح شده برای شرح برخی مطالب استفاده می‌کند. برخی از این مطالب عبارتند از: مخالفت مردمان با پیامبران گذشته، خطر تفسیر تحت‌اللفظی متون دینی، معنای نشانه‌ها و نمادهای انجیل و تورات در مورد مظهر ظهور (پیامبر) جدید، تداوم ظهور الهی، نشانه‌های اعلان امر بهاءالله و اهمیت یا معانی واژه‌هایی مانند "قیامت" و "رستاخیز ".