مفصل
این دسته‌بندی بر پایه گونه بافت پیونددهنده‌ای انجام می‌شود که استخوان‌ها را به هم پیوند می‌دهد. در دسته‌بندی ساختاری سه گونه مفصل شناخته می‌شود:
استخوان بازو
استخوان بازو، استخوانی دراز است که دارای یک تنه و دو انتهای فوقانی (نزدینه، پروگزیمال) و تحتانی (دورینه، دیستال) است. این استخوان دارای تنه منشوری شکل بوده که دارای سه سطح داخلی، خارجی و خلفی و دارای سه کنار داخلی، خارجی و قدامی می‌باشد. سه سطح فوق، توسط سه کنار از هم مجزا می‌شوند. استخوان بازو با استخوان اسکاپولا تشکیل مفصل شانه و با استخوان‌های زند پایینی (اولنا) و زند بالایی (رادیوس) تشکیل مفصل آرنج را می‌دهد. انتهای فوقانی استخوان بازو شامل سر (که به صورت کروی است)، گردن آناتومیکی (که زیر سر قرار دارد)، تکمه‌های کوچک و بزرگ (زیر گردن آناتومیکی) و گردن جراحی (در قسمت تحتانی تکمه‌های کوچک و بزرگ و همچنین مرز بین انتهای فوقانی و تنه) می‌باشد. در سطح خارجی قسمت میانی تنه، یک برجستگی به نام توبروزیتی دالی (دلتوئید) قرار دارد. انتهای تحتانی استخوان بازو دارای اپی‌کوندیل‌های داخلی و خارجی جهت اتصال ماهیچه‌ها می‌باشد. انتهای تحتانی دارای یک سطح مفصلی (لقمه) است. این سطح مفصلی دارای دو قسمت داخلی و خارجی می‌باشد. قسمت داخلی که قرقره (تروکله‌آ) نام دارد، با بریدگی قرقره‌ای استخوان زند پایینی مفصل می‌شود. قسمت خارجی نیز سَرَک (کاپیتولوم) نامیده می‌شود که با سر استخوان زند زبرین مفصل می‌شود.