اولین تجزیه لهستان
اولین تجزیه لهستان یا اولین تجزیه همسود لهستان–لیتوانی در سال ۱۷۷۲ میلادی به عنوان نخستین مرحله از تجزیه لهستان رخ داد؛ واقعه‌ای که عاقبت به پایان حیات همسود لهستان–لیتوانی در ۱۷۹۵ میلادی ختم گردید. رشد قدرت امپراتوری روسیه، که باعث تهدید پادشاهی پروس و امپراتوری اتریش شد، انگیزه اصلی این تجزیه به حساب می‌آید.
خوژوف
پس از پایان جنگ جهانی اول و شکست امپراتوری آلمان، لهستان استقلال خود را دوباره بازیافت و در سال ۱۹۱۸ رسماً اعلام استقلال کرد. اما دوران استقلال دیری نپایید و با یورش آلمان به لهستان در سال ۱۹۳۹، شهر هورشاو هم در سپتامبر همان سال به اشغال ورماخت درآمد. در این دوران آلمان با استفاده از کارخانجات و امکانات شهر صنعتی هورشاو بخشی از نیازهای چرخ عظیم جنگی خود را پر می‌کرد. در سالهای پایانی جنگ آلمانها در شهر خوژوف دو اردوگاه کار اجباری و اردوگاه مرگ هولوکاست را برپا کردند که نهایتاً با شکست ورماخت در سال ۱۹۴۵ شهر هورشاو آزاد شد.