کامرون دیاز
دیاز در سن دیگو به دنیا آمد و در لانگ بیچ، کالیفرنیا بزرگ شد. او هنگام تحصیل در دبیرستان با الیت مدل قرارداد مدلینگ امضا کرد. او فعالیت سینمایی خود را با بازی در فیلم "ماسک" (۱۹۹۴) آغاز کرد. او سپس برای نقش مکمل فیلم "عروسی بهترین دوست من" (۱۹۹۷) انتخاب شد و در پی آن در فیلم موفق "مری یه جوریه" (۱۹۹۸) ایفای نقش کرد. بازی در این فیلم باعث گسترش شهرت او شد و برایش نامزد دریافت جایزهٔ گلدن گلوب بهترین بازیگر زن در موزیکال یا کمدی شد. او در سال ۱۹۹۹ برای بازی در درام ورزشی "هر یکشنبه کذایی" و فیلم فانتزی "جان مالکوویچ بودن" به‌عنوان بازیگری دراماتیک شهرت یافت و برای "جان مالکوویچ بودن" دومین بار نامزد دریافت جایزهٔ گلدن گلوب شد.
کاترین دنو
دونو از دهه ۱۹۶۰ یکی از مهم‌ترین بازیگران سینمای فرانسه است و پشت سر هم در حال بازی در فیلم‌های مختلف بوده و برای معرفی آنها به سراسر جهان سفر کرده است. کاترین دِنُو تا امروز ۱۴ بار نامزد جایزهٔ سزار بوده‌است که در سال ۱۹۸۰ به خاطر هنرمندی در فیلم آخرین مترو و در سال ۱۹۹۳ برای فیلم هند و چین برندهٔ این جایزه شده‌است. همچنین هند و چین فیلمی بود که وی، تنها نامزدی اسکارش را برای آن کسب کرد. او هم چنین نامزد دریافت جایزه بفتا برای فیلم بل دوژو بوده‌است. برخی از افتخارات کاترین دِنُو به‌شرح ذیل است: