اولین تجزیه لهستان
اولین تجزیه لهستان یا اولین تجزیه همسود لهستان–لیتوانی در سال ۱۷۷۲ میلادی به عنوان نخستین مرحله از تجزیه لهستان رخ داد؛ واقعه‌ای که عاقبت به پایان حیات همسود لهستان–لیتوانی در ۱۷۹۵ میلادی ختم گردید. رشد قدرت امپراتوری روسیه، که باعث تهدید پادشاهی پروس و امپراتوری اتریش شد، انگیزه اصلی این تجزیه به حساب می‌آید.
نیروهای مسلح لهستان در غرب
این نیروها که وفادار به دولت در تبعید لهستان بودند پس از آنکه لهستان در سپتامبر ۱۹۳۹ به دست آلمان و شوروی اشغال شد ابتدا در فرانسه و مستعمرات آن در خاورمیانه ایجاد گشتند و بعد از سقوط فرانسه در ژوئن ۱۹۴۰ بار دیگر در بریتانیا منسجم شدند. نیروهای مسلح لهستان در غرب متشکل از نیروی زمینی، نیروی هوایی و نیروی دریایی بود و نیروهای لهستانی که به سرعت تبدیل به واحدهای تهاجمی متفقین شده بودند در نبردهای مهمی نقش تأثیر گذاری ایفا نمودند. در نبرد مونته کاسینو طی جنگ در ایتالیا نیروهای لهستانی با تصرف مواضع نیروهای آلمانی پرچم لهستان را در ۱۸ مه ۱۹۴۴ بر فراز صومعه ویران شده به اهتزاز درآوردند، همچنین این نیروها در نبرد بلونیا در ایتالیا و نبرد تپه ۲۶۲ در فرانسه شجاعت بسیاری از خود به نمایش گذاردند. نیروهای مسلح لهستان در غرب سال ۱۹۴۷ منحل گشت و بسیاری از سربازان آن مجبور شدند تا در تبعید و دور از میهن‌شان باقی بمانند.