دستنبو
این میوه در ایران یافت می‌شود. در منطقه خراسان رضوی، سیستان (به اسم بنگارکbengarak)، آذربایجان، کردستان و کرمانشاه، ایلام و منطقه سنقر و کلیایی به‌طور سنتی، کشاورزان قدیمی در بینابین هندوانه و سایر محصولاتشان این گیاه را نیز می‌کاشته‌اند. در برخی مناطق افغانستان به آن اندَلَک می‌گویند. به سیستانی به آن بنگارک می‌گویند و در بیشتر مناطق ایران به آن «شەمامه» می‌گویند، این اسم به مناطق کردستان، کرمانشاه و ایلام محدود نشده و در برخی از مناطق آذربایجان نیز به اسم " شاماما " رایج است. در ایلام از آن با دو نام شەمامه و گڕکە یاد می‌شود. در لرستان و بین لرها هم این اسم رواج داشته‌است. البته با اندکی تغییر شەمامه را شمومه (shamooma) تلفظ می‌کنند.
تاریخ کشاورزی
جنوب غربی ایران به منزله یک منطقه عمده کشاورزی غنی از حرکت و جابه جایی اقوام میان دشت‌های پست و بلندی‌هاست و این چشم انداز اجتماعی و قومی، بستری فراهم کرد که سبب تحول یک ساختار سیاسی-اجتماعی متفاوت ازبین‌النهرین در جنوب غربی ایران شد و در ایران تفاوت‌هایی بین اقتصاد، معیشت، کشاورزی و دامداری کوچ‌نشین بود. همانطور که گفته شد کشاورزی محتاج یک جا نشینی است این مسئله باعث می‌شود که خطرات بیشتری کشاورزان را تهدید کند همچون بیماری‌های واگیر دار، ولی با این وجود کشاورزی باعث افزایش جمعیت شد، زیرا غذای بیشتری تولید می‌شد. یک هکتار زمین کشت شده توسط انسان بیش از یک هکتار جنگل محصول می‌دهد.