شبکه قرآن
شبکهٔ قرآن و معارف سیمای جمهوری اسلامی ایران در ۲۱ آذر ۱۳۷۹ آغاز به کار کرد. پیش از افتتاح رسمی آن از سال ۱۳۷۸ برنامهٔ خود را آغاز نمود. بدین صورت که هر شب یک ساعت بعد از خبر ۲۲:۳۰ شبکهٔ دو از ساعت حدود ۲۳ تا ۲۴ با عنوان سیمای قرآن از شبکهٔ دو سیما به تهیه‌کنندگی علی اکرمی پخش می‌شد. بعد از یکسال این برنامه به پس از اذان ظهر انتقال یافت و مدت ۲ سال با عنوان سیمای نور به این نحو ادامه داشت. پس از آن تا زمان پخش سراسری شبکه، برنامه های شبکهٔ قرآن به مدت ۵ ساعت از ساعت ۶ الی ۱۱ روی فرکانس شبکهٔ چهار پخش می‌شد. در روز ۵ آبان ۱۳۹۹ لوگوی شبکهٔ قرآن و معارف بعد از ۲۱ سال تغییر کرد.
سازمان رادیو تلویزیون ملی ایران
در سال ۱۳۴۸، به منظور افزایش امکانات فنی تلویزیون، دستگاه زمینی ماهواره‌ای مخابراتی اسدآباد همدان تبادل برنامه‌های تلویزیونی را با ایستگاه‌های خارجی میسر ساخت و پس از چندی دولت تلویزیون ایران را از ثابت پاسال خریداری کرد و با پیوستن تلویزیون ایران به تلویزیون ملی، پخش دو برنامه تلویزیونی از دو کانال ادامه یافت. برنامه‌های جاری تلویزیون ملی، برنامه اول و برنامه‌هایی که از تلویزیون ایران سابق پخش می‌شد، برنامه دوم نام گرفت. به غیر از این دو برنامه، دو کانال دیگر نیز فعالیت داشتند: نخست، تلویزیون آموزشی که به همت آقای دکتر علاءالدین دولتشاهی تأسیس و از مهرماه سال ۱۳۴۵، کارش را زیر نظر وزارت آموزش و پرورش آغاز کرد و به آموزش تخصصی دوره‌های ابتدایی و متوسطه پرداخت. دیگری شبکهٔ رادیو تلویزیون بین‌المللی که سرپرستی آن با سیروس رامتین، از مدیران رادیو تلویزیون، و روزنامه‌نگار قدیمی بود. این شبکه در تاریخ ۲۶ اکتبر ۱۹۷۶ میلادی، در سالگرد تولد شاه ایران برنامه‌های خود را شروع نمود. برنامه‌هایش به زبان انگلیسی پخش می‌شد. این فرستنده تلویزیونی همراه یک فرستنده رادیویی که برنامه بین‌المللی خوانده می‌شد، وظیفه پخش اطلاعات و اخبار و هم‌چنین فراهم آوردن برنامه‌های اداره آمار تلویزیون، ۹۳ درصد مناطق شهری و ۴۵ درصد مناطق روستایی ایران، زیر پوشش برنامه‌های تلویزیونی قرار گرفته بود. پخش برنامه‌های تلویزیون به صورت رنگی نیز از همین سال شروع شد (پیش از آن چند برنامه رنگی به صورت آزمایشی در سال ۱۳۵۰، پخش شده بود).