سعید معروف
معروف در سال ۱۳۸۰ وارد تیم ملی نوجوانان و از سال ۱۳۸۴ هم رسماً عضو تیم ملی بزرگسالان شد. او که از سال ۲۰۰۷ عضو تیم ملی بود، در سال ۲۰۱۱ با توجه به حضور امیر حسینی به عنوان پاسور اول، ترجیح داد از تیم ملی کناره‌گیری کند، اما سرانجام در سال ۲۰۱۲ به تیم ملی والیبال بازگشت. معروف پس از عدم دعوت علیرضا نادی توسط خولیو ولاسکو، از سوی کادر فنی و بازیکنان، به عنوان کاپیتان تیم ملی والیبال مردان ایران انتخاب شد.
تیم ملی فوتبال ایران
در آبان ۱۳۶۱، تیم ملی در بازی‌های آسیایی ۱۹۸۲ دهلی‌نو با سرمربی‌گری جلال چراغ‌پور ۳۲ ساله شرکت کرد. تیم ایران که به دلیل طرح ۲۷ ساله‌ها، بهترین بازیکنانش را در اختیار نداشت با شماری بازیکن جوان و کم تجربه از گروهش به عنوان تیم دوم صعود کرد و در مرحلهٔ یک چهارم پایانی مغلوب تیم کویت شد و از گردونهٔ رقابت‌ها، خیلی زود کنار رفت. تیمی که ایران به این بازی‌های فرستاده بود، با وجود طرح ۲۷ ساله‌ها، تعدادی بازیکن بالای ۲۷ سال همچون محمود حقیقیان، مهدی دینورزاده و محمد مایلی‌کهن داشت که به دلیل آنچه که «مکتبی بودن» نامیده شد از طرح ۲۷ ساله‌ها معاف شده بودند. درگیری شماری از بازیکنان تیم ملی با داور هندی مسابقه یک چهارم نهایی ایران و کویت از حواشی بزرگ تیم ملی در آن بازی‌ها بود. مایلی‌کهن در اعتراض به اعلام خطایی که منجر به گل کویت شد، به داور سیلی زد و به همراه شمار دیگری از بازیکنان تیم ملی توسط کنفدراسیون فوتبال آسیا محروم شد. وی در این باره گفت «"داور با انقلاب اسلامی دشمنی داشته"» و او به عنوان مدافع انقلاب، این کار را انجام داده‌است.