پرتو ایکس
پَرتوِ ایکس یا اشعه ایکس یا گاهی پرتو رونتگن (Röntgen radation)، نوعی از تابش الکترومغناطیسی با طول موج حدود ۰٫۰۱ تا ۱۰ نانومتر معادل با ۳۰ پِتاهرتز تا ۳۰ اِگزاهرتز ( ۱۰×۳ تا ۱۰×۳ هرتز) و انرژی بین ۱۰۰ الکترون‌ولت تا ۱۰۰ کیلوالکترون‌ولت است. طول موج پرتو ایکس از طول موج پرتو فرابنفش پایین‌تر و از طول موج پرتو گاما بالاتر است. نام دیگر اشعهٔ ایکس، پرتو رونتگن است، که برگرفته از نام ویلهلم رونتگن، کاشف آن است. علت نام‌گذاری پرتو ایکس از طرف ویلهلم رونتگن نشان دادن کشف یک نوع پرتو که ناشناخته بود، است.
مولد اشعه ایکس
کشف اشعه ایکس از آزمایش لوله های کروکس ، یک لوله تخلیه الکتریکی تجربی اولیه که توسط فیزیکدان انگلیسی ویلیام کروکس در حدود ۱۸۶۹-۱۸۷۵ اختراع شد، به دست آمد. در سال ۱۸۹۵، ویلهلم رونتگن اشعه ایکس را که از لوله‌های کروکس نشات می‌گرفت، کشف کرد و کاربردهای فراوان اشعه های ایکس بلافاصله آشکار شد. یکی از اولین عکس های اشعه ایکس از دست همسر رونتگن ساخته شد. این تصویر هم حلقه ازدواج و هم استخوان های او را نشان می داد. در ۱۸ ژانویه ۱۸۹۶ یک "دستگاه اشعه ایکس" به طور رسمی توسط هنری لوئیس اسمیت نمایش داده شد. یک واحد کاملاً کارآمد در نمایشگاه جهانی ۱۹۰۴ توسط کلارنس دالی به عموم معرفی شد.