ایالات متحده آمریکا
برآورد جمعیت بومیان آمریکای شمالی در زمان ورود اروپاییان دشوار است. داگلاس اچ. اوبلیکر از مؤسسه اسمیتسونین معتقد است که ۹۲٬۹۱۶ نفر در ایالت‌های جنوبی مجاور اقیانوس اطلس زندگی می‌کردند و ۴۷۳٬۶۱۶ نفر در ایالات‌های خلیجی، اما بیشتر محققان دانشگاهی این تخمین را خیلی کم می‌دانند. هنری اف. دوبینز، انسان‌شناس، معتقد است که جمعیت سرخ‌پوستان بسیار بیشتر بوده‌است؛ او می‌گوید در سواحل خلیج مکزیک ۱٬۱۰۰٬۰۰۰ نفر زندگی می‌کردند، ۲٬۲۱۱٬۰۰۰ نفر بین فلوریدا و ماساچوست، ۵٬۲۵۰٬۰۰۰ نفر در دره می‌سی‌سی‌پی و ۶۹۷٬۰۰۰ نفر در شبه‌جزیره فلوریدا.
آمریکای شمالی
آمریکای شمالی مساحتی در حدود ۲۴۷۰۹۰۰۰ کیلومتر مربع (۹۵۴۰۰۰۰ مایل مربع)، حدود ۱۶٫۵ درصد از مساحت زمین و حدود ۴٫۸ درصد از سطح کل آن را پوشش می‌دهد. آمریکای شمالی پس از آسیا و آفریقا سومین قاره بزرگ از نظر مساحت و چهارمین قاره از نظر جمعیت پس از آسیا، آفریقا و اروپا است. در سال ۲۰۱۳، جمعیت آن نزدیک به ۵۷۹ میلیون نفر در ۲۳ ایالت مستقل یا حدود ۷٫۵ درصد از جمعیت جهان برآورد شده‌است. اولین انسان‌ها در طول آخرین دوره یخبندان، از طریق عبور از پل خشکی برینگ، تقریباً ۴۰۰۰۰ تا ۱۷۰۰۰ سال پیش به آمریکای شمالی رسیدند. دوره موسوم به سرخ‌پوستان دیرین تا حدود ۱۰۰۰۰ سال پیش (آغاز دوره باستانی آمریکا) ادامه داشته‌است. مرحله کلاسیک تقریباً از قرن ۶ تا ۱۳ را در بر می‌گیرد. اولین اروپایی‌های ثبت شده‌ای که از آمریکای شمالی (به غیر از گرینلند) بازدید کردند، اسکاندیناوی‌ها در حدود سال ۱۰۰۰ پس از میلاد بودند. ورود کریستف کلمب در سال ۱۴۹۲ جرقه یک تبادل بین اقیانوس اطلس را زد که شامل مهاجرت مهاجران اروپایی در دوران اکتشاف و اوایل دوره مدرن بود. الگوهای فرهنگی و قومی امروزی منعکس کننده تعاملات بین استعمارگران اروپایی، مردمان بومی، بردگان آفریقایی، مهاجران از اروپا، آسیا و جنوب آسیا و فرزندان این گروه‌ها هستند. به دلیل استعمار اروپا در قاره آمریکا، اکثر مردم آمریکای شمالی به زبان‌های اروپایی مانند انگلیسی، اسپانیایی یا فرانسوی صحبت می‌کنند و فرهنگ آنها معمولاً منعکس کننده سنت‌های غربی است. با این حال، در بخش‌هایی از کانادا، ایالات متحده، مکزیک و آمریکای مرکزی، جمعیت‌های بومی وجود دارند که به سنت‌های فرهنگی خود ادامه می‌دهند و به زبان‌های خود صحبت می‌کنند.