احمد الشقیری
در اجلاس سران عرب ۱۹۶۴ (قاهره) رئیس‌جمهور مصر جمال عبدالناصر خواستار تأسیس سازمان آزادیبخش فلسطین شد، و پس از تأسیس این سازمان، اجلاس مزبور نماینده فلسطین احمد الشقیری را به تماس با فلسطینی‌ها و نوشتن یک گزارش و ارائه آن به کنفرانس بعدی سران عرب مکلف نمود. الشقیری در طی آن با کشورهای عربی و فلسطینیان دیدار نمود و طی این سفر پیش‌نویس منشور ملی و اساسنامه سازمان آزادیبخش فلسطین را طراحی کرد، و تصمیم گرفته شد یک کنفرانس فلسطینی عام برگزار شود و الشقیری کمیته مقدماتی کنفرانس را انتخاب کرد، این کمیته به نوبه خود لیستی از نامزدها برای عضویت در اولین کنفرانس فلسطین در (۲۸ مارس و ۲ ژوئن ۱۹۶۴) تهیه کرد که اولین شورای ملی فلسطین برای تشکیل سازمان آزادیبخش فلسطین بود. در این کنفرانس احمد الشقیری به عنوان رئیس آن انتخاب شد، و تأسیس سازمان آزادی‌بخش فلسطین اعلام شد و منشور ملی و اساسنامه سازمان مورد تأیید قرار گرفت، و الشقیری به عنوان رئیس کمیته اجرایی سازمان انتخاب شد، وی نیز مکلف شد که یک کمیته دائمی متشکل از ۱۵ نفر تشکیل دهد. الشقیری در دومین کنفرانس سران کشورهای عربی در تاریخ ۵ سپتامبر سال ۱۹۶۴ گزارشی راجع به تشکیل این سازمان ارائه داد که در آن او بر جنبه‌های نظامی و سازمانی برای دستیابی به آزادی فلسطین و بسیج تأکید داشت. این کنفرانس دست‌آوردهای الشقیری را مورد تأیید قرار داد و موافقت کرد که به حمایت مالی سازمان اقدام کند. الشقیری به کمیته اجرایی سازمان در قدس منصوب شد، پایه‌های کار و مقررات سازمان را تأسیس کرد، و بر تأسیس مدیریت‌های آن در کشورهای عربی و خارجی نظارت کرد و نیز بر ساختن دستگاه نظامی تحت نام ارتش آزادیبخش فلسطین نظارت کرد. در جلسه شورای ملی دوم فلسطین که در ۳۱ مه تا ۴ ژوئن سال ۱۹۶۵ در قاهره برگزار شد، الشقیری گزارشی را دربارهٔ دست‌آوردهای کمیته اجرایی ارائه کرد و سپس از ریاست شورا استعفا کرد و شورا آن را پذیرفت، وی ریاستش برکمیته اجرایی را دوباره تمدید کرد و شورا حق انتخاب اعضای آن را به وی داد.
هانی الحسن
هانی الحسن مسئولیت‌های زیادی را در جنبش آزادی ملی فلسطین (فتح) به رهبری عرفات بر عهده داشت که آخرین آن نایب رئیس کمیته مرکزی و مذاکره‌کننده روابط خارجی بود. وی به عنوان مسئول بسیج نیرو و تشکیلات فتح برای «بازسازی وضعیت درونی» تعیین شده بود و از روابط قوی با تشکیلات جنبش فتح و رهبران و کادرهای رزمنده این جنبش در اراضی فلسطین برخوردار بود. برای مدتهای طولانی مشاور یاسر عرفات در امور سیاسی و استراتژی بود. در سال ۲۰۰۲ هانی الحسن سرپرست وزرات کشور شد و در این مسئولیت وی سه ارگان امنیتی فلسطینی را تبدیل به یک ارگان کرد. هانی الحسن به مرد ماموریت‌های سری و دارای روابط قوی بین‌المللی و عربی خوبی مشهور بود. وی در دوره‌های مهم و اصلی در مسایل حساس و مهم مسئولیت‌هایی بعهده گرفت که تأثیرات خودش را در آرمان فلسطینیان گذاشته‌است. وی رهبری مذاکره با نماینده ویژه آمریکا «فیلیپ حبیب» در سال ۱۹۸۲ را برعهده داشت که منجر به خروج سازمان آزادیبخش از لبنان شد. همچنین در لبنان نقش بسزایی در مأموریت سنگینی که بر عهده داشت بازی کرد. وی فرستاده یاسر عرفات نزد احزاب لبنانی مارونی بود و توانست با حافظ اسد ریس جمهور قبلی سوریه مذاکراتی را در اوج بحران لبنان و تیرگی روابط سوریه و فلسطین داشته باشد. او اولین سفیر سازمان آزادیبخش فلسطین در سال ۱۹۷۹ در ایران شد. وی مأموریت جنبش فتح را در اروپا بعهده گرفت و سپس نماینده سازمان آزادیبخش در پایتخت اردن در دهه هفتاد و اوایل دهه هشتاد بود. همچنین وی ریاست کمیته فرانسوی فلسطینی در سال‌های ۱۹۸۶ و ۱۹۹۲را برعهده داشت و نقش مهمی را در رابطه با عربستان سعودی و کمیته مصری فلسطینی داشت. علیرغم اینکه وی مخالف توافقنامه اسلو بود ولی از گفتگو اسراییلی و فلسطینی حمایت می‌کرد و در دیدارهای سری فلسطینی اسراییلی در سال ۱۹۸۶ شرکت کرد.