دین
شخصیت‌های اسطوره را موجودات مافوق طبیعی (خدایان) تشکیل می‌دهند و همواره هاله‌ای از تقدس؛ قهرمانان مثبت آن را فراگرفته‌است. اسطوره نماد دوران پیش از دانش و نماد و نشان مشخص روزگاران باستان است. تحول اساطیر هر قوم و ملتی، معرف تحول شکل زندگی، دگرگونی ساختارهای اجتماعی و تحول اندیشه و دانش است. در واقع اسطوره نشانگر یک دگرگونی بنیادی در پویش بالارونده ذهن بشر است. اساطیر روایتی است که از طبیعت و ذهن انسان‌های نخستین ریشه می‌گیرد و برآمدهٔ رابطه دوسویه این دوست.
پایان خوش
ویژگی یک داستان با یک پایان خوش این است که شخصیتهای اصلی داستان باید همگی درستکار باشند. در این داستانها ممکن است میلیون‌ها تن از شخصیت‌های پس زمینه بی گناه بمیرند، اما تا زمانی که شخصیت‌های که خواننده یا بیننده و به‌طور کلی مخاطبان به آن‌ها اهمیت می‌دهند زنده بمانند، باز هم براساس آن می‌توان آن پایان خوش را متصور بود.