پروتئین‌ها در رژیم غذایی
مواد زیر دارای گرم پروتئین مساوی هستند: - ۱۰۰ گرم گوشت قرمز یا سفید یا امعاء و احشاء - ۱۰۰ گرم ماهی (وزن خالص) - ۵ عدد تخم مرغ - ۱ لیتر شیر یا معادل آن از لبنیات.
شیر (خوراکی)
این پروتئین به صورت طبیعی در شیر مادر نیز یافت می‌شود، اما زمانی که از شیر گاو، به صورت مازاد و در بزرگسالی مصرف شود، اثرات کاملاً متفاوتی بر روی بدن دارد. این ماده در بدن به کازومورفین (casomorphin) تبدیل می‌شود که نقش آن در بسیاری از بیماری‌ها از جمله اوتیسم، آپنه و رفلاکس ریه در نوزادان، دیابت گونه ۱ و حساسیت‌های غذایی گوناگون گزارش شده‌است. در چند سال اخیر مقاله‌های متعددی در مورد اعتیادآور بودن کازومورفین، که در محصولات لبنی به خصوص پنیر لبنی یافت می‌شود، نیز گزارش شده‌است. در واقع استفاده از واژهٔ «مورفین» پس از کازو- در این ماده تصادفی نیست و از نظر اعتیادآوری تشابه‌هایی با مورفین که یک اوپیود (opiate) یا مخدر است دارد. در گزارش مفصلی که در ۲۰۰۹ چاپ گردید، به اثرات این مادهٔ مخدر، یعنی کازومورفین، اشاره شد: تسکین درد، خواب آوری، یوفوریا (شادی ناگهانی)، دیسفوریا (بی قراری)، کاهش سرعت یادگیری، تغییر در عادات غذایی، از جمله ایجاد تمایل شدید به خوردن غذاهای چرب که خود اعتیادآور یافت شده‌اند، فراموشی (amnesia) و غیره. در این گزارش اشاره شده‌است که قدرت مخدر کازومورفین در حدود ۵٪ مورفین است، یعنی اگر به مقدار زیاد مصرف شود می‌تواند اثرات قابل مقایسه‌ای با مصرف مورفین داشته باشد. پنیر پیتزا نیز به عنوان ماده‌ای اعتیادآور گزارش شده‌است و در فهرست غذاهای اعتیادآور، از ده مورد اول، هفت تا حاوی لبنیات بودند. از دیگر واکنش‌ها به کازئین می‌توان آلرژی شدید را نام برد که می‌تواند به صورت حساسیت‌های پوستی و اختلالات آنافیلاکتیک و تنفسی بروز پیدا کند. یکی دیگر از واکنش‌های آلرژیک به پروتئین شیر می‌تواند بروز صرع و تشنج‌های شبه-صرع در کودکان باشد. معمولاً دلیل این حساسیت‌ها سالیان دراز پنهان می‌ماند چرا که شیر ماده‌ای بسیار پذیرفته شده در رژیم کنونی بشر است و کم‌تر کسی به آن تردید می‌کند.