حسابداری ذهنی
حسابداری ذهنی یک مفهوم است که نخستین بار توسط ریچارد تیلر نامگذاری شد، این مفهوم (یا حسابداری روانشناسی) تلاش می‌کند ساز و کاری را که مردم در آن درآمدهای اقتصادی را کدگذاری، گروه‌بندی و ارزیابی می‌کنند توضیح دهد. حسابداری ذهنی با ادراک از مخارج مختلف ما سر و کار دارد؛ هدف آن این است که تصمیم‌های مرتبط با پول ما را پیگیری کند تا به ما مدلی برای ارزیابی تصمیمات مالی آتی بدهد. این یک راه برای فهم سازوکار جهان است. مانند بسیاری از فرایندهای شناختی دیگر، می‌تواند خطاها و خروج سیستماتیک را از رفتار عقلایی و حداکثر کردن ارزش فعال کند، و کاربردهای آن را می‌توان قدرتمند دانست. فهمیدن نقص‌ها و ناکارایی‌های حسابداری ذهنی برای یک تصمیم‌گیری خوب و کاهش خطای انسانی ضروری است.
هزینه غرق‌شده
در تئوری نظریه اقتصاد خرد سنتی، هزینه‌های آینده (آتی) مربوط به یک تصمیم سرمایه‌گذاری هستند. حوزه‌های اقتصاد سنتی پیشنهاد می‌کنند که فعالان اقتصادی نباید اجازه دهند هزینه‌ها تحت تأثیر تصمیمات آن‌ها قرار بگیرند. انجام این کار به‌طور منطقی یک تصمیم را به‌طور انحصاری ارزیابی می‌کند. متناوباً، یک تصمیم گیرنده ممکن است تصمیمات منطقی با توجه به مشوق‌های خود، خارج از کارایی یا سود آوری اتخاذ کند. این یک مسئله انگیزشی در نظر گرفته می‌شود و از یک مسئله هزینه ریخته متمایز است. شواهدی از اقتصاد رفتاری حاکی از آن است که این نظریه ممکن است نتواند رفتار واقعی جهان را پیش‌بینی کند. در حقیقت هزینه‌های ریخته شده بر تصمیمات فعالان تأثیر می‌گذارند، زیرا انسان‌ها در معرض از دست دادن عوارض و اثرات چارچوب سازی هستند.