چاقودندان
چاقودندان یا اسمایلودون (نام علمی: Smilodon) که در فرهنگ عامه به غلط ببر دندان‌خنجری خوانده می‌شود، یک سرده منقرض‌شده و پیشاتاریخی از خانواده گربه‌ایان و زیرخانواده دندان‌خنجری‌ها می‌باشد. چاقودندان مشهورترین گربه دندان‌خنجری است که در قاره آمریکا و در دور پلیستوسن (۲٫۵ میلیون سال پیش تا ۱۲٫۰۰۰ سال پیش) زندگی می‌کرده‌است. یکی از بزرگ‌ترین مجموعه‌های سنگواره این جانور از گودال‌های قیر لابریا بدست آمده‌است. ۳ گونه از این سرده شناخته شده‌است؛ که در اندازه و اندام با هم تفاوت دارند.
قرقاول کاکل‌دار
قرقاول کاکل‌دار یک گونه از gamebird است که وابسته نزدیک به سیاه‌خروس است که در دورهٔ میوسن زندگی می‌کرد. آنها از فاصله دور به قرقاول‌ها و نزدیک‌ترین همبستگی با سیاه‌خروس و بوقلمون را دارد. قرقاول کاکل‌دار تنها گونه از سردهٔ تک‌نماد "Pucrasia" و تبار قرقاول‌کاکلی‌تباران (Pucrasiini) است. هر دو کلمه "koklass" و "pucrasia" از نظر انوماتوپتیکی از فراخوان قلمروخواهی پرنده گرفته شده‌اند. قرقاول‌های کاکل‌دار گونه‌های سازگار به جنگل هستند که به سه گروه گونه‌ای مجزا تقسیم می‌شوند. آنها یکی از معدود پرندگان شکارشونده هستند که مرتباً در سراشیبی پرواز می‌کنند و می‌توانند چندین مایل پرواز پایدار داشته باشند. آنها یکجانشین هستند و تمایل کمی به چندشوهری اجتماعی دارند. هر دو والدین جوجه‌ها را پرورش می‌دهند. قرقاول‌های کاکل‌دار عمدتاً در طول سال گیاهخوار هستند و از دانه کاج، جوانه‌های کاج، شاخه‌های بامبو و دانه‌ها استفاده می‌کنند. آنها در ماه‌های گرم‌تر که مصادف با آشیانه‌سازی و پرورش جوجه است، بسیار حشره‌خوار هستند. در طول این مرحله از چرخه زندگی، آنها تقریباً به‌طور انحصاری روی مورچه‌ها تغذیه می‌کنند، اما به‌طور مستند از شاتون، گرده و میوه نیز استفاده می‌کنند.