سامانه ترابری هوشمند
هنگامی؜که از واژه­ سامانه حمل ­ونقل هوشمند استفاده می­ شود، منظور سامانه حمل­ ونقلی است که در آن ایده و فکر بشری در قالب آنچه فناوری اطلاعات و ارتباطات و پردازش داده به همراه داشته ؜اند، سبب بهبود ­حمل­ و نقل و در نتیجه ارتقای کیفیت زندگی شده است. به عنوان نمونه وقتی خودروها برای فراهم نمودن یک تجربه­ رانندگی مناسب، با یکدیگر و هم­چنین با محیط ارتباط برقرار می­ کنند و یا زیرساخت­ های هوشمند، ایمنی و ظرفیت راه­ها را بهبود می­بخشند، جلوه ؜هایی از حمل؜ ونقل هوشمند پدیدار شده ؜اند. هر چند استفاده از روش؜های سنتی بهبود ایمنی و زیرساخت ­ها و آموزش رانندگان از عوامل اساسی ارتقای کیفیت حمل­ و نقل است، اما برای دستیابی به حمل­ ون قل متناسب با نیازها، کافی نیستند. در واقع یکی از انگیزه؜ های مهم در تحول، توسعه، استانداردسازی و پیاده­ سازی سامانه حمل ­و نقل هوشمند، دستیابی به سطوحی از کیفیت در مباحث ایمنی، سرعت عبور، کاهش آلایندگی و ارتقای بهره ­وری اقتصادی در سامانه حمل ­ونقل است که در قالب پاسخ­های کلیشه ­ای و بعضا تک­ بعدی ممکن نیست.
مهندسی خودرو
خودروسازان امروزی جهت دستیابی به سطوح بالاتر استانداردهای تعریف شده در زمینه‌های مختلف از جمله محیط زیست، مصرف سوخت، راحتی سرنشین، پایداری خودرو و مواردی از این قبیل از تکنولوژی‌های نوین و پیشرفته در خودروهای خود بهره می‌جویند. این فناوری‌ها اغلب از دهه ۱۹۸۰ میلادی توسط خودروسازان بزرگ دنیا طراحی، تولید و مورد توسعه قرار گرفته‌است. اما امروزه تمام خودروسازان دنیا بر موضع استفاده از فناوری پیشرفته در صنعت خودرو متفق‌القول هستند. برخی از این تکنولوژی (فناوری)ها عبارتند از: سیستم ترمز ضدقفل، سیستم کنترل کشش، سیستم کنترل پایداری خودرو، سیستم توزیع الکترونیکی نیروی ترمزی، سیستم سوخت‌رسانی تزریق مستقیم، سیستم کیسه ایمنی هوا، سیستم ترمز کمکی، سیستم مدیریت سوخت و جرقه، سیستم کمربند ایمنی پیش‌کشنده، سیستم تعلیق هوشمند، سیستم فرمان فعال و موارد بسیار دیگر.