دوکسپین
هر دارو به موازات اثرات درمانی مطلوب ممکن است موجب بروز برخی عوارض ناخواسته گردد. اگر چه همه این عوارض دریک فرد دیده نمی‌شود، ولی درصورت بروز هریک از این عوارض با پزشک مشورت شود : خشکی دهان، تاری دید، یبوست، خواب آلودگی، صرع، لرزش، افزایش فشارخون، تپش قلب، بثورات پوستی، حساسیت به نور، خارش ،تهوع، استفراغ، اسهال، بی اشتهائی، اختلال در عملکرد جنسی، گیجی، افزایش وزن، احساس ضعف، گر گرفتگی و سردرد.
اگزازپام
وابستگی و تحمل، سرگیجه، سردرد و خواب آلودگی بی حوصلگی پرخاشگری. عوارض جانبی اگزازپام شبیه به سایر بنزودیازپین ها است و ممکن است شامل سرگیجه ، خواب آلودگی ، سردرد ، اختلال در حافظه ، هیجان پارادوکسیکال و فراموشی آنتروگراد باشد اما بر فراموشی گذرای سراسری تأثیر نمی‌گذارد. عوارض جانبی با توجه به کاهش سریع در دوز یا ترک ناگهانی ااگزازپام ممکن است شامل کرامپ شکم و گرفتگی عضلات، تشنج، افسردگی، ناتوانی در به خواب رفتن یا در خواب ماندن، عرق کردن، لرزش، یا استفراغ.  اگزازپام ، مانند سایر داروهای بنزودیازپینی ، می تواند باعث تحمل ، وابستگی جسمی ، اعتیاد و سندرم ترک بنزودیازپین شود . قطع ناگهانی اگزازپام یا سایر بنزودیازپینها معمولاً منجر به علائم ترک می شود که مشابه مواردی است که در هنگام قطع الکل و باربیتورات مشاهده می شود. هرچه دوز بیشتر و مصرف دارو طولانی تر شود ، خطر ابتلا به علائم ناخوشایند قطع مصرف بیشتر می شود. علائم ترک ممکن است در دوزهای استاندارد و همچنین پس از استفاده کوتاه مدت ایجاد شود. درمان بنزودیازپینی باید در اسرع وقت با کاهش آهسته و به صورت تدریجی قطع شود.  اگزازپام در میاستنی گراویس ، بیماری انسدادی مزمن ریوی و ذخیره محدود ریه و همچنین بیماری شدید کبدی منع مصرف دارد.