اسکاندیناوی
سلطه مسیحیت بر اسکاندیناوی هنگامی موفقیت‌آمیز قلمداد شد که در هر سه پادشاهی موجود در آن، پادشاهان مسیحی به شکل پیاپی بر تخت سلطنت تکیه زدند. این اتفاق نخستین بار در دانمارک با به قدرت رسیدن جانشینان کانوت بزرگ سپس در نروژ توسط ماگنوس خوب و اواخر سده یازدهم در سوئد به وسیله اینگه محقق گشت. سازمان یافته بودن شدید مسیحیت در مقابل نبودن بدنه منسجمی در عقاید پاگانیسم و تجزیه و اضمحلال عقاید پیشین نزد مردم اسکاندیناوی را می‌توان دلیل غلبه دین جدید دانست. از طرفی مسیحیت تمامی ویژگی‌های مقدس عقاید پیشین خصوصاً آن‌هایی را که به نفع پادشاهان بود از جمله اعطای قربانی، را نفی نکرد. به شکلی که یکی از حاکمان ایسلند با وجود گرویدن به مسیحیت، در مواقع مختلف همچنان از خدای ثور طلب استمداد می‌نمود. با توجه به دور افتاده بودن و سختی ارتباطات در نواحی کوهستانی، با وجود مسیحی شدن اغلب جمعیت مناطق ساحلی در نروژ، تقریباً همه ساکنان مناطق داخلی تر تا سده یازدهم همچنان بر عقاید پیشین خود بودند.
رشته‌داستان‌های ولسونگ
رشته‌داستان‌های ولسونگ (به زبان نروژی باستان: Vǫlsungr Cycle) به مجموعه افسانه‌هایی در اساطیر اسکاندیناوی گفته می‌شود که برای اولین بار در قرون وسطای ایسلند به ثبت رسید، و همچنین به شکل نقش‌های کنده‌کاری در سوئد، نروژ و انگلستان شناخته شده‌است. همانند افسانه‌های حول تیرفینگ، چرخه ولسونگ نیز از چندین افسانهٔ جداگانه ساخته شده‌است. وقایع داستان در شمال و اروپای مرکزی نهفته است و افسانه‌ها به خودی خود در میان تمام نژادهای متعلق به خانوادهٔ بزرگ ژرمنی یافت می‌شود. اشعار شاعرانه، این چرخه را با فرهنگ عامه مادری اسکاندیناوی شامل داستان هلگی هوندینگس‌بان آغاز می‌کند. سرود نیبلونگ‌ها نیز که سروده‌ای حماسی است و بر پایهٔ نقش‌مایه‌های پهلوانی ژرمنی پیش از مسیحیت سروده شده، بر بیشتر موضوعات این اتفاقات اشاره دارد.