سلیمانلو
براساس سرشماری نفوس و مسکن سال ۱۳۸۵ این روستا دارای ۳ خانوار با ۱۳ نفر جمعیت بوده است. در سرشماری ۱۳۸۵ از کل جمعیت آن ۴ نفر مرد و ۹ نفر زن بوده‌اند. در این سال از ۱۳ نفر جمعیت ۶ ساله و بالاتر آن ۷ نفر و بیش از ۵۴ درصد باسواد بوده همچنین تعداد ۴ نفر از مردان و ۴ نفر از زنان شاغل گزارش شده‌اند. بر اساس آخرین نتایج سرشماری ۱۳۹۰ روستای سلیمانلو دارای ۲ خانوار با ۹ نفر جمعیت می‌باشد که نسبت به ۵ سال قبل ۴ نفر کاهش جمعیت داشته است. با توجه به اینکه زمستان در این منطقه بسیار سرد و سوزناک میباشد تمامی اهالی این روستا این مدت زمان را در شهرهای گرمی پارس آباد اردبیل تبریز و یا تهران سپری میکنند.
رویان (طبرستان)
همچنین از آمل تا رویان دوازده فرسنگ و از دیلمستان تا رویان نیز دوازده فرسنگ بود. منطقه رویان کهن از نواحی غربی طبرستان بوده‌است که شامل شهرستان‌های نور و نوشهر (کجور)، چالوس و کلاردشت (کلار)، عباس‌آباد (لنگا)، تنکابن (تنکا) و رامسر (سختسر) می‌شده است و گاهی مرز غربی آن تا رودسر (هوسم) ادامه می‌یافت. مردم رویان کهن به زبان طبری و گویش طبری رویانی که زبان اسپهبدان طبرستان نیز بود سخن می‌گفتند. رویان به سرزمینی آباد در غرب مازندران گفته می‌شد که شامل بخش‌های کجور، کلارستاق، لنگا، تنکا، سختسر، هوسم، الموت، طالقان، لورا، ارنگه، رودبار قصران و لارقصران می‌شد. به گفته دانشنامه ایرانیکا منطقه رویان کهن از نواحی غربی طبرستان بود که شامل نواحی کجور، کلارستاق و تنکابن میشد. این منطقه پس از حمله مغول، به نام رستمدار نیز شناخته شد. پادوسپانیان مدت‌ها در این منطقه حکومتی مستقل داشتند. رویان یا رستمدار، شامل کوهستان و دشت‌هایی در غرب طبرستان بود و میان نمک‌آبرود و کرج از یک‌سو و رود هراز از دیگر سو محدود بوده و شامل شهرهای ناتل، چالوس، کلار، سعیدآباد و کجور می‌شده و حاکم‌نشین آن کجور بود. مردم رویان کهن به زبان طبری و گویش طبری رویانی که زبان اسپهبدان طبرستان نیز بود سخن می‌گفتند.  به گفته علی‌اصغر یوسفی‌نیا اولیالله آملی مرز غربی رویان را کلار (کلارآباد فعلی) ذکر می کند. دمشقی مولف کتاب نخبه الدهربین رویان را شامل دیلمان و شرق گیلان می داند. ظهر الدین مرعشی سرزمین رویان و رستمدار را از مشرق به سیسنگان و از مغرب به ملاط لنگرود محدود می داند. سرزمین رویان زیستگاه دو قوم آمارد و تپور بود