توسعه پایدار
همچنین علم اقتصاد بر موضوع ارتباط انسان و رشد اقتصادی تأکید دارد، که در نتیجه آگاهی و استفاده از آن، موجب افزایش تولیدات، به عنوان یک اولویت، مطرح می‌گردد. این نگرش، کلیدی بود برای ایجاد رفاه در زندگی بشر چون از طریق رشد اقتصادی، فقر و تهیدستی می‌توانست از میان برود.
اخلاق اقتصادی
رابطه بین اخلاق و اقتصاد هدف اقتصاد توسعه را تعریف کرده‌است. این ایده که کیفیت زندگی با توانایی آن‌ها برای رهبری یک زندگی ارزشمند تعیین می‌شود، اقتصاد توسعه را به عنوان مکانیزمی برای گسترش این قابلیت بنیان نهاده‌است. این موضوع اساس رابطه مفهومی بین خود و اقتصاد رفاه به عنوان یک انضباط اخلاقی و بحث پیرامون آن در مطالعات دانشگاهی است. گفتمان مبتنی بر این مفهوم است که ابزارهای خاص در اقتصاد رفاه، به ویژه معیار انتخاب، هیچ ارزشی ندارند، و با توجه به اینکه چشم‌اندازهای جمعی سودمندی در نظر گرفته نمی‌شوند، دارای کارایی پارتو اند. . مسایل اخلاقی متعددی در ارتباط با رویکرد روش‌شناختی اقتصاد توسعه، یا همان تجربه حوزه تصادفی، وجود دارد که بسیاری از آن‌ها از لحاظ اخلاقی دارای ابهام هستند. برای مثال، انتخاب تصادفی برخی موارد و مضرات دیگر را شامل می‌شود که تحت فرضیات آماری و براساس علم اخلاق به‌طور همزمان منطقی است . همچنین مفاهیم اخلاقی مربوط به حساب دیفرانسیل، ماهیت رضایت، پاسخگویی، پاسخگویی و نقش مداخله خارجی در این روش تجربی وجود دارد..