حسابداری ذهنی
حسابداری ذهنی یک مفهوم است که نخستین بار توسط ریچارد تیلر نامگذاری شد، این مفهوم (یا حسابداری روانشناسی) تلاش می‌کند ساز و کاری را که مردم در آن درآمدهای اقتصادی را کدگذاری، گروه‌بندی و ارزیابی می‌کنند توضیح دهد. حسابداری ذهنی با ادراک از مخارج مختلف ما سر و کار دارد؛ هدف آن این است که تصمیم‌های مرتبط با پول ما را پیگیری کند تا به ما مدلی برای ارزیابی تصمیمات مالی آتی بدهد. این یک راه برای فهم سازوکار جهان است. مانند بسیاری از فرایندهای شناختی دیگر، می‌تواند خطاها و خروج سیستماتیک را از رفتار عقلایی و حداکثر کردن ارزش فعال کند، و کاربردهای آن را می‌توان قدرتمند دانست. فهمیدن نقص‌ها و ناکارایی‌های حسابداری ذهنی برای یک تصمیم‌گیری خوب و کاهش خطای انسانی ضروری است.
جان میوت
فرضیه انتظارات عقلائی طی چند سال به شکل‌ها و تعبیرهای مختلفی در ادبیات اقتصادی ارائه گردیده‌است. در ابتدا لازم است که بین تعبیرهای ضعیف و قوی فرضیه انتظارات عقلائی، تمایز قایل شویم. ایده اصلی در ورای تعبیر ضعیف فرضیه انتظارات عقلایی این است که در شکل‌گیری پیش‌بینی‌ها یا شکل‌گیری انتظارات برای مقدار آتی یک متغیر، کارگزاران عقلائی بهترین (کاراترین) استفاده را از تمامی اطلاعاتی که در اختیار عموم قرار دارد و آن‌ها معتقدند که مقدار متغیر مورد نظر را تعیین می‌کند، خواهند کرد. به‌عبارت دیگر فرض می‌شود که انتظارات به‌طور عقلائی و مطابق با رفتار حداکثرسازی مطلوبیت توسط کارگزاران اقتصادی منفرد، شکل می‌گیرد. به‌عنوان مثال اگر کارگزاران اقتصادی معتقد باشند که نرخ تورم به وسیلهٔ نرخ انبساط پولی تعیین می‌شود در آن صورت آن‌ها بهترین استفاده را از تمامی اطلاعاتی که در اختیار عموم در مورد نرخهای انبساط پولی قرار دارد، برای شکل‌گیری انتظاراتشان راجع به نرخهای آتی تورم خواهند کرد.