ولفگانگ آمادئوس موتسارت
ولفگانگ آمادئوس موتسارت (زادهٔ ۲۷ ژانویهٔ ۱۷۵۶ – درگذشتهٔ ۵ دسامبر ۱۷۹۱) () آهنگساز اتریشی و موسیقی‌دان کلاسیک بود. موتسارت در زندگی کوتاه خود بیش از ۶۰۰ قطعه موسیقی شامل موسیقی برای اپرا و همچنین شامل سمفونی، کنسرتو، موسیقی مجلسی، سونات، سرناد و موسیقی برای گروه کُر ساخت. موتسارت در پنجمین سال از زندگی‌اش آغاز به آهنگسازی کرد و در تمام اروپا شهرت بسیاری یافت. در هفت‌سالگی اولین سمفونی، و در دوازده‌سالگی اولین اپرای کامل خود را نوشت. او در تمام ژانرهای مرسوم در دوران زندگی‌اش موسیقی تصنیف کرد و آثار درخشانی پدیدآورد، همچنین او بهترین در دوره خود بود.
سنفونیا کنسرتانت
در دوره کلاسیک (تقریباً ۱۷۵۰ تا ۱۸۰۰م)، سمفونی و کنسرتو معانی مشخص‌تری به دست آوردند و فرم «کنسرتو گروسو» به‌طور کلی فراموش شد. این امر در دهه‌های آخر قرن هجدهم منجر به تلاش برای تلفیق این دو سبک توسط آهنگسازانی از مکتب مانهایم شد. یوهان کریستیان باخ جوان‌ترین فرزند یوهان سباستیان باخ، از اوایل دهه ۱۷۷۰، آثاری در فرم سنفونیا کنسرتانت‌هایی را در پاریس منتشر می‌کرد. موتسارت که از سال ۱۷۷۷ با «مکتب مانهایم» آشنا شده بود و احتمالاً از انتشار آثار «یوهان کریستیان باخ» آگاه بوده و تلاش‌های زیادی را برای ساخت سنفونیا کنسرتانت انجام داد که موفق شد سنفونیا کنسرتانت برای ویولن، ویولا و ارکستر را بسازد (که در واقع تنها اثر معتبر از موتسارت در این فرم است). همچنین یوزف هایدن در سفر خود به لندن، توانست یک سنفونیا کنسرتانت برای ویولن، ویلنسل، ابوا و فاگوت را آهنگسازی کند. از آهنگسازان دورهٔ کلاسیک تعداد کمی از این سبک پیروی کرده‌اند، اما با این حال آثاری چون هارولد در ایتالیا اثر هکتور برلیوز را به این سبک نزدیک می‌دانند. بتهوون نیز اثری در این فرم نساخته‌است اما تریپل کنسرتوی وی را دارای ساختاری شبیه سنفونیا کنسرتانت احساس می‌کنند.