فینال جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴
استادیو دا لوز در لیسبون ، بزرگترین ورزشگاه پرتغال بود که در ۴ ژوئیه ۲۰۰۴ میزبان جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴ بود. در سال ۲۰۰۳ افتتاح شد و برای میزبانی بازی های خانگی باشگاه پرتغالی بنفیکا ساخته شد . ورزشگاه استادیو دا لوز که بیشتر برای مسابقات فوتبال استفاده می شد ، میزبان مسابقات جالب توجهی از جمله جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴ - مرحله یک چهارم بین پرتغال و انگلیس در سال ۲۰۰۴، دیدار پایانی بین پرتغال و یونان در سال ۲۰۰۴، فینال لیگ قهرمانان اروپا ۲۰۱۴ بین رئال مادرید و اتلتیکو مادرید. پیش از این ، ۳ بازی مرحله گروهی A و B در جام ملت‌های اروپا ۲۰۰۴ در این ورزشگاه برگزار شد.
باشگاه فوتبال یوونتوس
از سال ۱۹۰۹ تا ۱۹۲۲ یوونتوس بازی‌های خانگی خود را در ورزشگاه کورسو سواستوپولی انجام داد. بعد از آن به ورزشگاه کورسو دی مارسیلیا نقل مکان کرد، که تا سال ۱۹۳۳ در آن ورزشگاه بازی‌های خود را برگزار نمود، و توانست در آن ۴ عنوان قهرمانی سری آ را بدست آورد. در پایان سال ۱۹۳۳، آن‌ها در استادیو موسولینی که برای مسابقات جام جهانی در سال ۱۹۳۴ افتتاح شده بود، شروع به بازی کردند. پس از جنگ جهانی دوم، اسم استادیوم موسولینی به ورزشگاه المپیک تورین تغییر داده شد، به مدت ۵۷ سال (در مجموع ۸۹۰ بازی) ورزشگاه المپیک تورین خانه یوونتوس بود. در ابتدای سال ۱۹۹۰ میلادی و با توجه به اینکه کشور ایتالیا میزبان جام جهانی بود، ورزشگاه دل آلپی در شهر تورین افتتاح شد. از آن زمان باشگاه یوونتوس دیدارهای خود را در این ورزشگاه برگزار نمود. در اوت سال ۲۰۰۶ یوونتوس بعد از بازسازی ورزشگاه دل آلپی برای بازی‌های المپیک زمستانی ۲۰۰۶ دوباره به ورزشگاه المپیک تورین بازگشت.