فرناندو دوم
در دوران حکومت فردیناند و ایزابلا قدرت پادشاه افزایش یافت، نجبا و پارلمان محدود شدند و کلیسا به‌عنوان ابزاری برای مقاصد سیاسی مورد استفاده قرار گرفت. فردیناند در صدد گسترش قلمرو خود بود و او با متحد ساختن پادشاهی‌های اسپانیا و ایجاد اسپانیایی یکپارچه، آن کشور را وارد عصر جدیدی از توسعهٔ امپریالیستی نمود.
فرناندو دوم
فردیناند پسر خوان دوم، پادشاه آراگون بود و پدرش در زمان حیات خود سیسیل را به او بخشید. در ۱۴۶۹ فردیناند به منظور اتحاد دو پادشاهی آراگون و کاستیا با ایزابلای یکم ازدواج کرد و در ۱۴۷۴ با عنوان فردیناند پنجم و به‌طور مشترک با ایزابلا به فرمانروایی کاستیا رسید. خوان دوم، پدر فردیناند در ۱۴۷۹ درگذشت و او با عنوان فردیناند دوم بر تخت پادشاهی آراگون نشست. در این زمان تمامی اسپانیا به‌جز پادشاهی گرانادا به‌صورت متحد درآمد بود، پس زوج سلطنتی فردیناند و ایزابلا که به فرمانروایان کاتولیک شهرت یافته بودند تمام تلاششان را بر این گذاشتند تا این اتحاد را کامل سازند. کوشش‌های آنان نتیجه‌بخش بود و سرانجام گرانادا نیز در ۱۴۹۲ به‌دست آنان افتاد و اسپانیای واحد شکل گرفت.