موش آزمایشگاهی
موش‌های آزمایشگاهی از همان گونهٔ موش‌های خانگی هستند، با این حال اغلب در رفتار و فیزیولوژی بسیار متفاوت هستند. صدها نژاد inbred, outbred و ترانس ژنیک وجود دارد. نژاد، در مورد جوندگان، به گروهی اطلاق می‌شود که در آن همه اعضا از لحاظ ژنتیکی تا حد امکان شبیه هستند. در موش‌های آزمایشگاهی، این امر از طریق inbreeding (تولیدمثل زاده‌های یک والد با یکدیگر) انجام می‌شود. با داشتن این نوع جمعیت، انجام آزمایش‌هایی بر روی نقش ژن‌ها یا آزمایش‌هایی که تنوع ژنتیکی را به عنوان یک عامل حذف می‌کنند، امکان‌پذیر می‌گردد.
خرگوش اهلی
خرگوش اهلی یا خانگی "(Oryctolagus cuniculus) یک" زیرگونه از خرگوش‌های اروپایی است. خرگوش اهلی که به عنوان حیوان خانگی نگهداری می‌شود بسته به اندازه آن ممکن است حیوان خانگی کوچک محسوب شود. خرگوش نر در زبان انگلیسی با نام buck"،" خرگوش ماده با نام doe و خرگوش جوان با نام kit یا kitten شناخته می‌شود. خرگوش‌ها نخستین بار، توسط رومی‌ها به‌عنوان منبع غذا و خز مورد استفاده قرار گرفتند و از قرن نوزدهم به عنوان حیوانات خانگی در ملل غربی نگهداری می‌شوند. با شروع دهه ۱۹۸۰، ایده خرگوش اهلی به عنوان یک همراه و همنشین خانگی مانند سگ و گربه اهلی، ترویج شد. خرگوش‌ها می‌توانند از جعبه‌های ادرار حیوانات خانگی استفاده کنند، و از طریق روش‌های تربیت حیوانات، آموزش داده شده و وقتی فراخوانده می‌شوند، بیایند. خرگوش‌های خانگی به ورزش و فعالیت نیاز دارند و می‌توانند با جویدن وسایل خانه، به خانه‌هایی که «مقاوم در برابر خرگوش» نیستند صدمه بزنند.