ماهواره مخابراتی
ماهواره از دو بخش تجهیزات مخابراتی و غیرمخابراتی تشکیل شده‌است. زیرسیستم‌های مخابراتی، آنتنها و تکرارکننده‌ها هستند. در بخش مخابراتی، دستگاهی وجود دارد که تکرارکننده (رله) رادیویی در یک فرکانس مشخص است و ترانسپاندر نام دارد. یک ماهواره می‌تواند چندین ترانسپاندر داشته باشد. ترانسپاندرها سیگنال‌های فرستاده شده از زمین را دریافت و پس از تقویت و تغییر فرکانس آن‌ها را به زمین برمی‌گردانند. آنتن‌های مربوط به این ترانسپاندرها طوری طراحی شده‌اند که فقط قسمت‌هایی از سطح زمین را که درون شبکه ماهواره‌ای قرار دارند، پوشش دهند. یک ماهواره معمولاً آنتنی همه جهته دارد که برای دریافت سیگنال‌های فرمان صادر شده از زمین به کار می‌رود زیرا آنتن‌های دیگر ماهواره ممکن است به سوی زمین نباشند. آنتن همه جهته همچنین برای کنترل سیستم‌های فرعی در زمان پرتاب ماهواره و تعیین موقعیت آن به کار می‌رود. بخش غیرمخابراتی ماهواره که در واقع قسمت پشتیبانی فنی آن است شامل سیستم کنترل حرارتی، سیستم کنترل موقعیت و مدار، ساختار مکانیکی، سیستم منبع تغذیه و موتور اوج است
آنتن مارپیچی
انرژِی در این آنتن به صورت مساوی بین مؤلفه‌های عمودی و افقی تقسیم خواهد شد که این دو مؤلفه ۹۰ درجه با هم اختلاف فاز دارند که پیش فاز بودن یکی از آن‌ها به ساختمان آنتن مربوط است. حد پایین فرکانسی این آنتن جایی است که قطر قاعده آن λ/۲ است و حد بالای فرکانسی این آنتن جایی است که قطر راس مارپیچ λ/۴ می‌شود. پس پهنای باند نسبی آنتن با نصف نسبت قطر قاعده به قطر راس برابر است. مارپیچ در پهنای باند وسیع مقاومت ورودی ثابتی دارد و کاربرد آن در آرایه‌های آنتنی زیاد است زیراامپدانس متقابل ناچیزی دارد. نمونه‌های کاربردی این آنتن در ماهواره‌هایی مثل اسپوتنیک، ماهواره‌های هواشناسی کاسمت، فلیت ست کام، GOES(ماهواره محیط زیست جهانی)، لی ست، و GPS (ماهواره موقعیت جهانی)، قابل مشاهده است. همچنین آرایه‌های آنتن مارپیچی در ایستگاه‌های تلسکوپ رادیویی نیز به‌کار رفته‌اند.