کنگره ایالات متحده آمریکا
قانونگذاری در ایالات متحده آمریکا انحصاراً در اختیار کنگرهٔ ایالات متحده آمریکا است و رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا حق دخالت در فرایند قانونگذاری را ندارد. نظارت نیز از طریق تأیید مسولان بلندپایه دولت و روند استیضاح در ایالات متحده آمریکا تحقق می‌یابد. در ایالات متحده آمریکا هیچ نهادی حق انحلال کنگره را ندارد در حالی که در برخی نظام‌های حکومتی، نخست‌وزیر، رئیس‌جمهور یا رهبر از اختیار انحلال پارلمان و برگزاری انتخابات زودهنگام برخوردار است.
لایحه حقوق مدنی ۱۹۶۴
قدرت اعطا شده برای اجرای قانون در ابتدا ضعیف بودند ولی در سالیان بعد بر آنها افزوده شد. کنگره اقتدار خود به منظور قانونگذاری را طبق بخش‌های متفاوت قانون اساسی ایالات متحده آمریکا، خصوصاً قدرت خود برای تنظیم تجارت بین ایالتی را طبق اصل اول قانون اساسی ایالات متحده آمریکا (بخش ۸), وظیفه اش در خصوص تضمین حمایت قانونی برابر از همهٔ شهروندان طبق متمم چهاردهم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا و وظیفه اش در خصوص محافظت از حقوق رأی دادن طبق متمم پانزدهم قانون اساسی ایالات متحده آمریکا اعمال کرد. این لایحه با امضای رئیس‌جمهور ایالات متحده آمریکا لیندون بی. جانسون در ۲ ژوئیه ۱۹۶۴ در کاخ سفید به قانون تبدیل شد.