حزب کمونیست کره
حزب کمونیست کره ( ) یک حزب کمونیست در کره بود . این در طی یک جلسه مخفی در سئول بود که در سال ۱۹۲۵ تاسیس شد. فرماندار کل کره احزاب کمونیست را تحت قانون حفظ صلح ممنوع کرده بود، بنابراین این حزب مجبور بود به صورت مخفیانه فعالیت کند. رهبران حزب کیم یونگ بوم و پاک هون یونگ بودند. پس از چندین تلاش ناموفق برای تأسیس یک حزب کمونیست، حزب کمونیست کره در ۱۷ آوریل ۱۹۲۵ تشکیل شد. این حزب توسط اعضای انجمن سه شنبه تاسیس شد و کنگره موسس آن با حضور ۱۵ نفر برگزار شد. این کنگره کمیته اجرایی مرکزی با هفت عضو و یک کمیته بازرسی مرکزی سه عضو تأسیس شد. روز بعد، در ۱۸ آوریل، اولین جلسه کمیته اجرایی مرکزی (CEC) را در خانه کیم چان تشکیل داد. جلسه مسئولیت های کاری را در بین اعضای CEC تفویض کرد. کیم چای بونگ کار دبیرخانه، امور تشکیلاتی چو تونگ هو، کارهای تبلیغاتی کیم چان، امور پرسنلی کیم یاک سو، امور کار و کشاورزی به چونگ اون هه، سیاست و اقتصاد یی چین هی و امنیت به چو چونگ-گون. در این جلسه تصمیمی در مورد تاسیس لیگ جوانان کمونیست گرفته شد و پاک هون یونگ را به عنوان رئیس کار دبیرخانه، کار تشکیلاتی برای کوان او سل، تبلیغات برای شین چول سو ، آموزش و آموزش کیم تان انتخاب کرد. -ای ، امنیت به Hong Chung.sik، و مختصر رابط با چو پونگ-آم چو تونگ هو مسئول تهیه پیش نویس اساسنامه و آیین نامه حزب بود و در ماه مه ۱۹۲۵ به اتحاد جماهیر شوروی فرستاده شد تا از بین‌الملل کمونیست (کمینترن) به رسمیت شناخته شود، که در ماه مه ۱۹۲۶ دریافت کرد.
حزب ناسیونال سوسیالیست کارگران آلمان
در تاریخ ۵ ژانویه ۱۹۱۹، درکسلر به همراه گوتفرید فدر و دیتریش اکارت و کارل هارر و بیست کارگر دیگر از راه‌آهن مونیخ به بحث دربارهٔ ایجاد حزبی مستقل از کمیته رایگان برای صلح بر اساس اصول سیاسی که درکسلر بیان کرد، بحث کردند. این گفتگو سرانجام به تأسیس حزب انجامید. درکسلر پیشنهاد کرد که نام این حزب، حزب سوسیالیست آلمان باشد اما کارل هارر مخالف بود و درکسلر را متقاعد کرد که ایجاد حزبی با نام سوسیالیست آلمان ممکن است موجب شود تا در افکار عمومی به عنوان یک حزب مارکسیستی یا کمونیستی شهرت پیدا کند. کارل هارر پیشنهاد کرد تا نام حزب کارگران آلمان تغییر پیدا کند. آن‌ها همچنان بر استفاده از واژه سوسیالیسم برای معرفی حزب خود استفاده می‌کردند اما سوسیالیسم را به معنی رفاه اجتماعی می‌خواستند نه یک حکومت سوسیالیستی افراطی. این حزب به سرعت گسترش یافت و به رقیبی برای احزاب قدرتمند آلمانی از جمله حزب سوسیال دموکرات آلمان و حزب کمونیست آلمان (به اختصار: KPD) تبدیل شد. حزب کارگران آلمان به صراحت اعلام کرد: با بولشویک‌ها و هر حزبی که در پی منافع کشورهای خارجی یا سازمان‌های بین‌المللی باشد مخالف است.