معماری نوسنگی و مس‌سنگی در ایران
در اواخر عصر نوسنگی، سیَلْک در جنوب غربی کاشان به مهم‌ترین سکونت‌گاه فلات مرکزی ایران تبدیل شد. سیلک از دو تپه با فاصلهٔ ۶۰۰ متر تشکیل شده که تپهٔ شمالی در هزارهٔ ۵ و ۶ پیش‌ازمیلاد در دو دورهٔ مختلف و تپهٔ جنوبی در هزارهٔ ۴ پیش‌ازمیلاد تا ۲۸۰۰ سال پیش (عصر برنز) مسکون بوده‌است. در دورهٔ اول تپهٔ شمالی (۸٫۲۰۰ تا ۷٫۵۰۰ سال پیش)، بناهای گلی بدون پی‌ریزی با دیوارهای چینه‌ای با ضخامت‌های مختلف از گل ساخته‌شده بودند. مرده‌ها در کف اتاق یافت شده‌اند که به حالت خمیده و عموماً در جهت شرقی-غربی دفن می‌شده‌اند. به نظر می‌رسد ساکنان آغازین سیلک شکارچی-گردآورندگانی بودند که به تدریج به کشاورزی و دامداری و یکجانشینی روی آوردند.
تیمایر
تیمایر (به لاتین: Hill of Tara) یک محوطه باستانی در جمهوری ایرلند است که در شهرستان میث واقع شده‌است. تپه‌های تارا یا تیمایر یک تپه و مکان دفن و تدفین باستانی در نزدیکی اسکرین ایرلند است. طبق سنت ، این مکان جایگاه تاج‌گذاری پادشاهان عالی ایرلند بود و در اساطیر ایرلندی نیز ظاهر می‌شود. تارا از بناها و بناهای بی شماری از نوسنگی تا عصر آهن تشکیل شده‌است. از جمله مقبره ای از گذرگاه ("تپه گروگان ها")، تپه‌های خاکسپاری، محوطه‌های گرد، سنگی ایستاده و خیابان تشریفاتی. همچنین یک کلیسا و یک قبرستان در تپه وجود دارد. تارا بخشی از منظره باستانی بزرگتر است خود یک اثر تاریخی ملی است که تحت مراقبت دفتر کارهای عمومی، آژانس دولت ایرلند قرار دارد. ارتفاع تپه تیمایر ۱۵۵ متر می‌باشد.