بهاءالله
میرزا حسین‌علی نوری (۱۱۹۶–۱۲۷۱ شمسی؛ ۱۸۱۷، تهران – ۱۸۹۲ میلادی، عکا) شهرت یافته با لقبِ بَهاءُالله، رهبر دینی ایرانی، پایه‌گذار آیین بهایی و از پیروان باب بود. پیروان او بهائی خوانده می‌شوند. بهائیان معتقدند که حسینعلی نوری، بنیانگذار دین بهائی جدیدترین فرستاده الهی در سلسله پیامبران پیشین چون ابراهیم، موسی، بودا، زردشت، مسیح و محمّد است و رسالتش برای ایجاد تمدّنی جدید و جهانی است که بشر در این زمان بدان نیازمند است. تا سال ۱۳۸۹ شمسی مطابق با ۲۰۱۰ میلادی شمار بهائیان بین ۵/۵ تا ۷ میلیون نفر برآورد شده‌است. او در عکا (واقع در اسرائیل کنونی) به «شیخ کبیر ایرانی»، معروف بود.
میرزا موسی نوری
پسر میرزا موسی به نام میرزا مجدالدین برای مدتی کاتب بهاءالله بود، ولی بعداً به علت طرفداری از میرزا محمد علی نوری (رهبر گروهی از بهائیان) یکی از مخالفین سر سخت عبدالبهاء، (برادر کوچک‌تر میرزا محمد علی و رهبر شاخه دیگری از بهائیان) شد و جزء ناقضین قرار گرفت. او کسی بود که بعد از فوت بهاءالله وصیتنامه او به نام کتاب عهد را برای کل خانواده بهاءالله قرائت کرد.