اسکاندیناوی
سلطه مسیحیت بر اسکاندیناوی هنگامی موفقیت‌آمیز قلمداد شد که در هر سه پادشاهی موجود در آن، پادشاهان مسیحی به شکل پیاپی بر تخت سلطنت تکیه زدند. این اتفاق نخستین بار در دانمارک با به قدرت رسیدن جانشینان کانوت بزرگ سپس در نروژ توسط ماگنوس خوب و اواخر سده یازدهم در سوئد به وسیله اینگه محقق گشت. سازمان یافته بودن شدید مسیحیت در مقابل نبودن بدنه منسجمی در عقاید پاگانیسم و تجزیه و اضمحلال عقاید پیشین نزد مردم اسکاندیناوی را می‌توان دلیل غلبه دین جدید دانست. از طرفی مسیحیت تمامی ویژگی‌های مقدس عقاید پیشین خصوصاً آن‌هایی را که به نفع پادشاهان بود از جمله اعطای قربانی، را نفی نکرد. به شکلی که یکی از حاکمان ایسلند با وجود گرویدن به مسیحیت، در مواقع مختلف همچنان از خدای ثور طلب استمداد می‌نمود. با توجه به دور افتاده بودن و سختی ارتباطات در نواحی کوهستانی، با وجود مسیحی شدن اغلب جمعیت مناطق ساحلی در نروژ، تقریباً همه ساکنان مناطق داخلی تر تا سده یازدهم همچنان بر عقاید پیشین خود بودند.
اسکرنر
اسکرنر در اساطیر اسکاندیناوی یا (به عبارت دقیقتر زبان نورس باستان) غلام و قاصد ایزد فریر است. در کتاب ادای شاعرانه بخش سخنان اسکرنر، او به عنوان قاصد فریر برای خواستگاری گرد ایزدبانوی زیبای ساکن یوتون‌هایم به آنجا فرستاده شد، تا به عنوان پاداش شمشیر فریر را به او بدهد، اسکرنر حتی او را با عصای جادویی خود تهدید کرد. در بخش ۳۴ ادای شاعرانه (در بخش مربوط به خلق و نابودی خدایان اسکاندیناوی) اسکرنر نزد کوتوله‌ها هم فرستاده شد تا آنها را مجبور کند از هدفشان که اسیر کردن گرگ فنریر بود دست بردارند.