کلیتوریس
در پستانداران، تمایز جنسی توسط اسپرمی که حامل کروموزوم X یا Y (نر) است تعیین می‌شود. کروموزوم Y حاوی یک ژن تعیین‌کننده جنسیت (SRY) است که یک فاکتور رونویسی برای پروتئین TDF (عامل تعیین‌کننده بیضه) را رمزگذاری می‌کند و باعث ایجاد تستوسترون و هورمون ضد مولر برای رشد جنین به یک نر می‌شود. این تمایز حدود هشت یا نه هفته پس از بارداری آغاز می‌شود. برخی منابع بیان می‌کنند که تا هفته دوازدهم ادامه دارد، در حالی که برخی دیگر اظهار می‌دارند که این امر تا هفته سیزدهم کاملاً مشهود است و اندام‌های جنسی تا هفته شانزدهم کاملاً تکامل یافته‌اند.
هورمون رشد ۲
پروتئین کدگذاری شده توسط این ژن، عضو خانواده سوماتوتروپین / پرولاکتین هورمون‌ها است و در کنترل رشد نقش مهمی دارد. ژن، همراه با چهار ژن مرتبط دیگر، است که در واقع هورمون رشد منبع بر روی کروموزوم ۱۷ جایی که آنها در جهت رونویسی همان آمیخته؛ ترتیبی که تصور می‌شود توسط یک سری از تکثیر ژن‌ها تکامل یافته‌است. این پنج ژن دارای درجه بالایی از هویت توالی هستند. مخلوط کردن جایگزین ایزوفرم‌های اضافی از هر یک از پنج هورمون رشد ایجاد می‌کند و منجر به تنوع بیشتر و پتانسیل تخصص می‌شود. همان‌طور که در مورد همتای هیپوفیز خود، هورمون رشد ۱، ایزوفرم غالب این عضو خانواده خاص، فعالیت سوماتوژنیک مشابه، با کاهش فعالیت لاکتوژن نشان می‌دهد. جهش در این ژن منجر به کمبود هورمون رشد جفت / لاکتوژن می‌شود.