مننگوانسفالیت
سردرد، تهوع، راه رفتن نامتعادل، تحریک‌پذیری، گیجی و تاری دید از علائم ابتدائی شایع هستند. روش تشخیص قطعی عامل بیماری‌زا، انجام پونکسیون نخاع (Lumber puncture) است. بیماری خطر مرگ و میر و عوارض قابل توجهی دارد. مرگ و میر این بیماری در افراد درمان نشده بالا و در بیماران درمان شده نیز ممکن است. بسیاری از بیماران پس از بهبود، امکان نقص‌های نورولوژیک متوسط تا شدید مانند تشنجهای مکرر، هیدروسفالی، سربلیت، فلج عصب هفتم، کری حسی عصبی و غیره دارند.
تریشینوز
این بیماری در گذشته رواج داشته اما امروزه به ویژه در کشورهای توسعه یافته، بسیار کم دیده می‌شود. بروز تریشینوز در ایالات متحده آمریکا در سده بیستم کاهش چشمگیری را داشت. یک بررسی در سال‌های ۲۰۰۸–۲۰۱۰ میلادی نشان داد که سالانه حدود ۲۰ نفر در این کشور مبتلا به این بیماری می‌شوند. چند زیرگونه موجب بیماری تریشینوز می‌شوند اما کرم تریشین شناخته شده‌ترین آن هاست. عفونت ممکن است بدون علایم مشخصی ظهور کند. در حالی که این عفونت در روده می‌تواند موجب اسهال، درد شکمی و استفراغ شود. مهاجرت لاروها به بافت عضلانی (یک هفته پس از پیدایش عفونت) می‌تواند موجب خیز، التهاب ملتحمه، درد عضله، راش و ائوزینوفیلی شود.