موسیقی هوی متال
ارجاعات به «موسیقی هوی»، با این تعریف که معمولاً از انواع دیگر موسیقی عامه‌پسند سرعت کمتر و قدرت بیشتری داشت، رواج یافته بود. آیرن باترفلای برای اولین بار در سال ۱۹۶۸ آلبومی به نام «هِوی» منتشر کرد و توضیح روی جلد آلبوم بدین صورت بود: «آیرن- سمبل چیزی سنگین در آهنگ، باترفلای- نور، جذاب و متحرک… شیئی که براحتی می‌توان در تخیلات از آن استفاده کرد.
اکستریم متال
اکستریم متال به معنی متال افراطی یک چترواژه است که به طور غیردقیق و ناواضح تعریف شده‌است و برای تعدادی از زیر-گونه‌های مرتبط بایکدیگر در موسیقی هوی متال که از اوایل دهه ۱۹۸۰ توسعه یافتند به‌کار گرفته‌می‌شود. اکستریم متال به عنوان «یک خوشه از زیر-گونه‌های متال که با سروصدای زیاد و عصیان‌گری شفاهی و بصری شخصیت‌پردازی شده‌است» تعریف‌می‌شود. این اصطلاح معمولاً اشاره‌دارد به یک سبک بیش‌تر پرسروصدا، خشن‌تر یا زمخت‌تر، زیرزمینی و غیر-تجاری که با اسپید متال، ترش متال، دث متال، بلک متال، و دووم متال ارتباط و هم‌پیوندی دارد. به استثنای دوم متال همه گونه‌های ذکر شده با تمپوهای سریع، که نشان از وجود ریشه‌های آنها در هاردکور پانک است شخصیت‌پردازی شده‌اند، و از تلفیق هاردکور پانک با گونه‌های اکستریم متال، زیر-گونه‌های دیگری همچون اسلاج متال، متال‌کور ، گرایندکور، کراست پانک پدید آمده است.