اولین تجزیه لهستان
اولین تجزیه لهستان یا اولین تجزیه همسود لهستان–لیتوانی در سال ۱۷۷۲ میلادی به عنوان نخستین مرحله از تجزیه لهستان رخ داد؛ واقعه‌ای که عاقبت به پایان حیات همسود لهستان–لیتوانی در ۱۷۹۵ میلادی ختم گردید. رشد قدرت امپراتوری روسیه، که باعث تهدید پادشاهی پروس و امپراتوری اتریش شد، انگیزه اصلی این تجزیه به حساب می‌آید.
انتقال جمعیت لهستانی (۱۹۴۶–۱۹۴۴)
طبق گزارش‌های رسمی در بین سال‌های ۴۶–۱۹۴۵ نزدیک به ۱٬۱۶۷٬۰۰۰ لهستانی که کمتر از ۵۰ درصد آن‌ها متقاضی انتقال بودند از جمهوری‌های غربی شوروی انتقال داده شدند. دور دیگری از انتقال لهستانی‌ها پس از مرگ استالین در سال‌های ۱۹۵۵ تا ۱۹۵۹ اجرایی گشت.