اولین تجزیه لهستان
اولین تجزیه لهستان یا اولین تجزیه همسود لهستان–لیتوانی در سال ۱۷۷۲ میلادی به عنوان نخستین مرحله از تجزیه لهستان رخ داد؛ واقعه‌ای که عاقبت به پایان حیات همسود لهستان–لیتوانی در ۱۷۹۵ میلادی ختم گردید. رشد قدرت امپراتوری روسیه، که باعث تهدید پادشاهی پروس و امپراتوری اتریش شد، انگیزه اصلی این تجزیه به حساب می‌آید.
پادشاهی گالیسیا و لودومریا
پادشاهی گالیسیا و لودومریا (به لهستانی: "Królestwo Galicji i Lodomerii")یا با عنوان ساده‌تر گالیسیا یا اتریش لهستان، در ۱۷۷۲ در قلمرو سلطنتی هابسبورگ و در نتیجه اولین تجزیه لهستان ایجاد شد و پس از سومین تجزیه لهستان در ۱۷۹۵ به یک پادشاهی تحت سلطه هابسبورگ تبدیل شد. در ۱۸۰۴ تبدیل به یک قلمرو سلطنتی در امپراتوری اتریش و از ۱۸۶۷ تا انحلالش در ۱۹۱۸ به یک منطقه خودمختار سلطنتی تحت مدیریت لهستانی ها و زیر نظر سیسلتنیای اتریش-مجارستان بود. این کشور از قسمت جنوب غربی قلمرو مشترک‌المنافع لهستان-لیتوانی جدا شده بود و در میان عناوین تشریفاتی فراوان شاهزاده مجارستان یکی هم "حاکم گالیسیا و لودومریا" بود. پس از جنگهای ناپلئونی و کنگره وین، امپراتوری اتریش قسمتهایی از گالیسیا، گالیسیای غربی و بخش تارنوپول، را به امپرتوری روسیه واگذار کرد.