آتش‌سوزی جنگل‌های استرالیا (۲۰-۲۰۱۹)
با ادامه آتش‌سوزی گسترده در استرالیا، نیم میلیارد جانور در جنگل‌های این کشور که زیستگاه‌هایی از ۲۴۴ گونه جانوری است، از بین رفتند. برآوردها نشان می‌دهد تقریباً نیم میلیارد (۴۸۰ میلیون) حیوان در آتش‌سوزی مناطق مختلف استرالیا کشته شده‌اند. گونه‌های جانوری که کمتر تحرک دارند و به جنگل وابسته هستند بیشتر در معرض خطر هستند. بیشترین آتش‌سوزی‌ها در ایالت ویکتوریا بوده و افزایش دما، بادهای قوی و گردباد وضعیت خطرناکی را در این ایالت ایجاد کرده‌است. انقراض بیش از ۳۰ گونه گیاهی و جانوری، کشته شدن ۲۳ تن بر اثر این حریق هولناک و همچنین از دست رفتن حدود ۶ میلیون هکتار جنگل ابعاد فاجعه را نشان می‌دهد. فاجعه‌ای که تنها مساحتی حدود وسعت کشور بلژیک یا گرجستان را از جنگل‌های کره خاکی حذف کرده‌است.
کیسه‌داران
با گسترش حضور اروپاییان در استرالیا، تقابل انسان‌ها و کیسه‌داران مقیم و حتی بومیان باعث تلفات بسیاری به آن‌ها شد. این تقابل شامل کشته شدن گوسفندان و طیور مهاجران توسط گرگ‌های کیسه‌دار، شیطان تاسمانی، و کوئول‌ها می‌شد. کانگوروهای دم‌قلمویی و باندیکوت‌ها نیز به کشتزارهای کشاورزان حمله می‌کردند و سبزیجات آنان را غارت می‌کردند. تا نیمه سده ۱۹ میلادی به این جانوران با دیده متخاصمانه نگریسته می‌شد و شماری از آن‌ها، از جمله گرگ تاسمانی، به دلیل شکار شدن توسط انسان‌ها منقرض شدند. گله‌داران بزرگ گوسفند در این دوره آغاز به اشغال مناطق زندگی کانگوروها کردند و حتی از دولت‌های محلی استرالیا برای دادن اجازهٔ کشتن آن‌ها درخواست کردند. در ۱۸۷۹، قانونی با نام "لایحه نابودی کیسه‌داران" به حضور نمایندگان مجلس محلی نیو ساوت ویلز رسید اما این قانون اجرا نشد و راه را برای "قانون چراگاه و دام" در سال بعد باز کرد. طبق این قانون، سگ‌های وحشی به همراه «همه کانگوروها، والاروها، والابی‌ها، و فیلاندرها» به عنوان آفت در نظر گرفته شدند. این قانون سپس شمار بیشتری از کیسه‌داران را شامل شد و باعث کشته شدن میلیون‌ها عدد از این پستانداران طی دهه‌های پس از خود شد. تخمین زده می‌شود که میان سال‌های ۱۸۸۸ تا ۱۹۰۰ شمار ۲۱٫۴ میلیون کانگورو و والابی در نیو ساوت ویلز کشته شدند.