نور
در سال ۱۸۴۹ از سوی ایپولیت فیزو ، اندازه‌گیری دقیق‌تری برای بدست آوردن سرعت نور انجام شد. او پرتوهایی از نور را به سمت آینه‌ای که کیلومترها دورتر بود هدایت کرد. یک چرخ‌دندهٔ در حال گردش نیز در مسیر نور در فاصلهٔ میان منبع تا آینه و مسیر برگشت تا نقطهٔ مبدأ قرار داد. او دریافت که با یک نرخِ مشخصِ گردش، نور می‌تواند در مسیر رفت از میان یکی از فضاهای خالی روی چرخ رد شود و در برگشت از فضای خالی بعدی (سوراخ‌های متوالی) عبور کند. با داشتن فاصلهٔ آینه، تعداد دندانه‌های چرخ و نرخ گردش آن، او توانست سرعت نور را ۳۱۳٬۰۰۰٬۰۰۰ متر بر ثانیه بدست آورد.
سرعت الکتریسیته (برق)
واژهٔ "الکتریسیته" به طور کلی به حرکت الکترون‌ها (و یا دیگر حامل‌های بار) در یک رسانا در حضور ولتاژ و میدان الکتریکی اطلاق می‌شود. سرعت این حامل‌ها معانی متعددی دارد. در دستگاه‌های الکتریکی و الکترونیکی که روزمره با آن سر و کار داریم، سیگنال، یا انرژی به شکل امواج الکترومغناطیسی و معمولاً با سرعتی معادل ۵۰٪ تا ۹۹٪ سرعت نور منتشر می‌شوند، در حالی که الکترونها خود بسیار آهسته‌تر حرکت می‌کنند.