موش آزمایشگاهی
موش آزمایشگاهی گونه‌ای از موش صحرایی قهوه‌ای است که برای تحقیقات علمی پرورش داده می‌شود. موش آزمایشگاهی معمولاْ از گونه "Mus musculus" است. آن‌ها متداول‌ترین مدل تحقیقات پستانداران مورد استفاده هستند و برای تحقیق در زمینه‌های ژنتیک، روانشناسی، پزشکی و سایر رشته‌های علمی مورد استفاده قرار می‌گیرند. موش‌ها متعلق به رده "Euarchontoglires" هستند که انسان نیز از این رده است. این ارتباط نزدیک، همولوژی بالا با انسان، سهولت نگهداری و کار با آن‌ها و میزان تولیدمثل بالا، موش‌ها را مدل‌های مناسبی برای تحقیقات مربوط به انسان قرار می‌دهد. ژنوم موش آزمایشگاهی توالی یابی شده‌است و بسیاری از ژن‌های موش، همولوگ انسانی دارند.
نژادهای ماکیان
این نژادها به وسیلهٔ پرورش دهندگان آمریکایی به منظور تهیه تخم و گوشت پرورش و توسعه داده شده‌اند. نژادها و انواع مرغان این طبقه معمولاً دارای خصوصیات مشابهی هستند. برای مثال عموماً دارای پوست زردی می‌باشند، ساق پای شان پر ندارد، لاله گوش شان قرمز بوده و پوست تخم شان قهوه‌ای رنگ است. به استثنای نژاد لامونا Lamona که رنگ پوست تخمش سفید است. این نژادها از جفتگیری نژادهای کوچک مدیترانه‌ای و نژادهای بزرگ آسیایی که از آسیا و مدیترانه به آمریکا برده شده‌است به وجود آمده‌اند. این نژادها از نظر اندازه حد متوسط نژادهای مدیترانه‌ای و آسیایی می‌باشند. بلوغ جنسی در آن‌ها سریع تر از نژادهای سنگین است ولی به سرعت بلوغ جنسی در نژادهای مدیترانه‌ای نیست. حس مادری در آن‌ها زیاد است و پس از بلوغ به زودی چربی گرفته وچاق می‌شوند.نژادهای مهم این گروه عبارتند از:منشأ تمامی این نژادها جزیره انگلیس و برخی مستعمرات آن نظیر استرالیااست واغلب نژادهای خوب گوشتی دنیا در این دسته طبقه‌بندی می‌شوند. رنگ پوست تمام این نژادها بجر کورنیش، سفید ولاله گوش قرمز رنگ است. بجر رد کاپ و دور کینگ پوست تخم مرغ بقیه قهوه‌ای است. بمناسبت سفید بودن گوشت مطلوب بازار نیستند. از نظر تولید گوشت نژاد کورنیش بمناسبت پوست زرد وخواص دیگر مورد توجه فراوانی قرار گرفته‌است. اما این نژاد از نظر تخمگذاری بسیار ضعیف است ولی کیفیت وکمیت عالی گوشت این کاستی را جبران می‌کند، بخصوص رشد سینه در این نژاد بسیار خوب است. در این دسته شش نژاد مهم طبقه‌بندی شده‌اند که عبارتند از: