موش آزمایشگاهی
موش‌های آزمایشگاهی از همان گونهٔ موش‌های خانگی هستند، با این حال اغلب در رفتار و فیزیولوژی بسیار متفاوت هستند. صدها نژاد inbred, outbred و ترانس ژنیک وجود دارد. نژاد، در مورد جوندگان، به گروهی اطلاق می‌شود که در آن همه اعضا از لحاظ ژنتیکی تا حد امکان شبیه هستند. در موش‌های آزمایشگاهی، این امر از طریق inbreeding (تولیدمثل زاده‌های یک والد با یکدیگر) انجام می‌شود. با داشتن این نوع جمعیت، انجام آزمایش‌هایی بر روی نقش ژن‌ها یا آزمایش‌هایی که تنوع ژنتیکی را به عنوان یک عامل حذف می‌کنند، امکان‌پذیر می‌گردد.
موش صحرایی قهوه‌ای
بدن این جونده معمولاً ۲۵ سانتی‌متر طول دارد و دمشان نیز تقریباً همین مقدار است. وزن نرشان ۳۵۰ گرم و ماده‌شان ۲۵۰ گرم است. این حیوان در اصل بومی شمال چین است اما همراه انسان به تمام قاره‌های جهان به جز قطب جنوب وارد شده و از این نظر موفق‌ترین پستاندار کره زمین پس از انسان محسوب می‌شود.