موش آزمایشگاهی
موش آزمایشگاهی گونه‌ای از موش صحرایی قهوه‌ای است که برای تحقیقات علمی پرورش داده می‌شود. موش آزمایشگاهی معمولاْ از گونه "Mus musculus" است. آن‌ها متداول‌ترین مدل تحقیقات پستانداران مورد استفاده هستند و برای تحقیق در زمینه‌های ژنتیک، روانشناسی، پزشکی و سایر رشته‌های علمی مورد استفاده قرار می‌گیرند. موش‌ها متعلق به رده "Euarchontoglires" هستند که انسان نیز از این رده است. این ارتباط نزدیک، همولوژی بالا با انسان، سهولت نگهداری و کار با آن‌ها و میزان تولیدمثل بالا، موش‌ها را مدل‌های مناسبی برای تحقیقات مربوط به انسان قرار می‌دهد. ژنوم موش آزمایشگاهی توالی یابی شده‌است و بسیاری از ژن‌های موش، همولوگ انسانی دارند.
شاه موش
وجود این پدیده به دلیل شواهد محدودی که به‌طور طبیعی اتفاق می‌افتد مورد بحث است. نگرانی دیگر این احتمال است که برخی از نمونه‌های موزه حفظ شده با قدمت چند قرن ساخته شوند، از جمله جعل‌هایی که در دوران قرون وسطی رایج است. طبیعت گرایان قرن هفدهم تا هجدهم فرضیه‌های زیادی را برای توضیح این پدیده مطرح کردند. بیشتر آنها مشکوک بودند، از موشهای صحرایی که هنگام تولد به هم چسبیده بودند و بعداً چسبیده بودن، گرفته تا موش‌های سالم که عمداً خود را به موش‌های ضعیف گره می‌زدند تا لانه درست کنند. یک توضیح احتمالی این است که دم قابل انعطاف طولانی موش سیاه می‌تواند در معرض مواد چسبنده یا منجمد مانند سبوم (ترشحی از خود پوست)، شیره، مواد غذایی یا محصولات دفع باشد.