کلیسای کاتولیک
کلیسای کاتولیک هیچ نیروی سیاسی یا پادشاهی را هم‌مرتبه با خود نمی‌دانست، از این روی سلطه سیاسی و اجتماعی خود را در کنار حاکمیت دینی تحکیم کرد و دوره‌ای جدید از تمدن اروپا به نام قرون وسطی را شکل داد. کلیسای کاتولیک خود را تنها مرجع اعطای «مقام قدیسی» به انسان‌ها می‌داند.
زنان در کلیسای کاتولیک
افراد با نفوذ از متکلمان، رئیسان صومعه زنان تارک دنیا، پادشاهان، مبلغان مذهبی، عرفا، شهدا، دانشمندان، پرستاران، مدیران بیمارستان‌ها، تربیت کنندگان و خواهران مذهبی هستند که بسیاری از آنها به عنوان مقدسین کاتولیک مقدس شناخته شده‌اند. کلیسای کاتولیک از طریق حمایت از یادگیری نهادینه، بسیاری از اولین زنان برجسته و دانشمند جهان را تولید کرد - از جمله پزشکان Trotula of Salerno (قرن یازدهم) و Dorotea Bucca (درگذشته ۱۴۳۶)، فیلسوف النا کورنارو پیسکوپیا (درگذشته ۱۶۸۴)) و ریاضیدان ماریا گائتانا آنیزی (متوفی ۱۷۹۹). از ۳۶ آموزگار کلیسای شناخته شده، چهار نفر زن هستند (که همه آنها پس از سال ۱۹۷۰ به رسمیت شناخته شدند): عرفان آلمانی هیلدگارد بینگنی، عارف اسپانیایی سانتا ترسا، عارف ایتالیایی کاترین سیه‌نا و راهبه فرانسوی تیریز دو لیزیو. سایر زنان کاتولیک با کارهای مأموریت خیریه و کارزارهای عدالت اجتماعی به شهرت جهانی رسیده‌اند. مانند پیشگامان بیمارستان‌ها ماریان کوپه و مادر ترزا که با خدمت به تهی دستان در حال مرگ در هند شروع کردند.