تاثیر محیطی صنعت انرژی
سه نوع سوخت فسیلی عبارتند از زغال سنگ، نفت و گاز طبیعی. توسط اداره اطلاعات انرژی تخمین زده شد که در سال ۲۰۰۶ منابع اولیه انرژی شامل نفت ۳۶٫۸، زغال سنگ ۲۶٫۶ درصد، گاز طبیعی ۲۲٫۹ درصد بوده که معادل سهم ۸۶ درصدی سوخت‌های فسیلی در تولید انرژی اولیه در جهان است.
مصرف سبز
منشأ ضرورت رفتار دوستانه با محیط زیست به دهه ۱۹۶۰ و ۷۰ بازمی‌گردد. به ویژه، پس از بحران نفتی ۱۹۷۳، کشورهای غربی به فکر استفاده از انرژی‌های تجدید پذیر به عنوان جایگزینی برای سوخت‌های فسیلی افتادند. امروزه مصرف سبز یک نقطه اساسی در اصلاحات زیست‌محیطی محسوب می‌شود و همچنین توسط سازمانهای فراملی مانند اتحادیه اروپا تضمین می‌شود. برخی از جامعه شناسان معتقدند که پس از افزایش جهانی شدن، مردم احساس ارتباط متقابل بیشتری با دیگران و محیط زیست می‌کنند، که منجر به افزایش آگاهی از مشکلات زیست‌محیطی جهانی، به ویژه در کشورهای غربی شد. مجامع اصلی که در آن موضوع مورد بحث قرار گرفته و دستورالعمل‌هایی برای جهت‌گیری دولت‌های ملی ارائه شده‌است عبارتند از: کنفرانس استکهلم ۱۹۷۲ سازمان محیط زیست در سازمان ملل متحد؛ IUCN 1980 استراتژی حفاظت از جهان؛ کمیسیون جهانی محیط زیست و توسعه در ۱۹۸۳ و ۱۹۸۷ بروندلند گزارش؛ ایتالیا ۱۹۹۳ طرح ملی توسعه پایدار؛ آلبرگ ۱۹۹۴، اولین کنفرانس اروپایی شهرهای پایدار؛ لیسبون ۱۹۹۶، دومین کنفرانس اروپایی شهرهای پایدار؛ هانوفر ۲۰۰۰، سومین کنفرانس شهرهای پایدار؛ اتحادیه اروپا در سال ۲۰۰۱، VI برنامه اقدام زیست‌محیطی ۲۰۰۲/۲۰۱۰؛ Aalborg +10 و تعهدات Aalborg در سال ۲۰۰۴.