دیازپام
در صورت بروز هریک از علایم نادر ولی جدی زیر، مصرف دیازپام را قطع کرده، با پزشکتان تماس بگیرید: افت قوای ذهنی؛ خواب‌آلودگی شدید؛ تکلم نامفهوم؛ ضربان قلب کند؛ تنگی‌نفس؛ عدم تعادل؛ بثورات جلدی؛ گلودرد؛ تب؛ لرز؛ کبودی یا خون‌ریزی غیرعادی؛ زخم‌های دهانی؛ زردی پوست یا چشمان؛ از دست رفتن حافظه؛ بی‌خوابی؛ اضطراب؛ یا تحریک‌پذیری. دیازپام می‌تواند اعتیادآور باشد، و علایم ترک دارو ممکن است در صورت قطع ناگهانی آن روی دهد؛ علایم ترک دارو عبارتند از: گیجی، افت قوای ذهنی، دردهای شکمی، افزایش تعریق، تهوع، استفراغ، حساسیت به نور و صدا، یا احساس سوزن‌سوزن شدن یا گزگز. اگر می‌خواهید مصرف دیازپام را قطع کنید با پزشکتان تماس بگیرید تا شاید این کار تدریجی انجام گیرد. علایم زیر ممکن است مشاهده شوند اما فقط در صورتی که مشکل‌ساز شوند نیاز به گزارش دارند: سرگیجه، خواب‌آلودگی، خشکی دهان، سردرد، تهوع، یبوست، اسهال، ضربان قلب سریع و شدید، یا لرزش. تنگی نفس
تری‌پاراتاید
عوارض جانبی شایع دارو شامل سردرد، تهوع، سرگیجه و درد اندام است. یک عارضهٔ بالقوهٔ این دارو، احتمال بروز سرطان استخوان از نوع استئوسارکوما است. این عارضه در موش صحرایی به اثبات رسیده که بر خلاف انسان، در تمام طول عمر دارای رشد استخوانی مداوم هستند. تومورهای استخوانی موش در انتهای استخوان‌ها و بلافاصله پس از تزریق دارو به‌وجود آمد. تا کنون ۲ مورد از استئوسارکوما در انسان گزارش شده‌است. سازمان غذا و دارو آمریکا این عارضه را بسیار نادر (۱ در ۱۰۰٬۰۰۰ جمعیت) می‌داند که با افزایش سن پس از ۶۰ سالگی، مختصری احتمالش بیشتر می‌شود (۰٫۴ در ۱۰۰٬۰۰۰)