کامرون دیاز
دیاز برای بازی در نقش مکمل فیلم "آسمان وانیلی" (۲۰۰۱) سومین بار نامزد دریافت جایزهٔ گلدن گلوب شد. او سپس در فیلم‌های گوناگونی از جمله "فرشتگان چارلی" (۲۰۰۰) و دنباله‌اش "" (۲۰۰۳) ایفای نقش کرد و صداپیشگی شخصیت شاهدخت فیونا را در مجموعهٔ "شرک" (۲۰۰۱–۲۰۱۰) به عهده گرفت. او در سال ۲۰۰۲ در فیلم حماسی "دارودسته‌های نیویورکی" ساختهٔ مارتین اسکورسیزی ایفای نقش کرد که برای چهارمین بار نامزد دریافت جایزهٔ گلدن گلوب شد. پروژه‌های بعدی او شامل کمدی‌های دراماتیک "در موقعیت او" (۲۰۰۵) و "تعطیلات" (۲۰۰۶) و تریلر روان‌شناختی "جعبه" (۲۰۰۹) و کمدی اکشن "شوالیه و روز" (۲۰۱۰) می‌شوند. او در سال ۲۰۱۱ در نقش مکمل فیلم "زنبور سبز" بازی کرد و فعالیت خود را با ایفای نقش در کمدی‌های "معلم بد" (۲۰۱۱) و "زن دیگر" (۲۰۱۴) ادامه داد. آخرین نقش‌آفرینی او در فیلم اقتباسی "آنی" (۲۰۱۴) بود و سپس از بازیگری کناره‌گیری کرد.
خاویر باردم
در سال ۲۰۰۸ وی با پنه لوپه کروز و اسکارلت جوهانسون در فیلم ویکی کریستینا بارسلونا بازی کرد که توسط وودی آلن کارگردانی شده بود. در سال ۲۰۱۰ وی جایزهٔ بهترین بازیگر مرد را برای فیلم بیوتیفول از جشنوارهٔ کن دریافت کرد. او برای "بیوتیفول" نامزدی بهترین بازیگر نقش اول مرد را از آکادمی اسکار دریافت کرد و اولین بازیگر اسپانیایی تاریخ شد که توانسته نامزد بهترین بازیگر نقش اول مرد شود. او همچنین پنجمین جایزهٔ "گویاً ی خود را برای "بیوتیفول" دریافت کرد و آن را به همسرش پنه لوپه کروز و پسرش "لئو" تقدیم کرد. در همین زمان نقشِ رونالد دیشین "اسلحه به دست" در اقتباس ران هاوارد از مجموعه رمانهای "برجهای تاریک" استیفن کینگ به او پیشنهاد شد. اگر او این قرارداد را امضا می‌کرد باید در سریال تلویزیونیِ این مجموعه همین نقش را به عهده می‌گرفت. سپس نقشِ رائول سیلوا در فیلم جدید جیمز باند "آسمان فرو می‌ریزد" به او پیشنهاد شد. از آنجایی که کمپانی یونیورسال ریسک ساخت فیلم و مجموعه از روی سری رمان ۷ تایی استیفن کینگ را نپذیرفت، بعد از چند ماه باردم در مصاحبه‌ای با کریستین امان پور رسماً اعلام کرد که نقش رائول سیلوا در فیلم جیمز باند را می‌پذیرد. در هشتم نوامبر سال ۲۰۱۲، باردم دو هزار و چهارصد و هشتاد و چهارمین ستارهٔ پیاده‌رو شهرت هالیوود را به خود اختصاص داد. ستارهٔ او درست در مقابل سالنِ "ال کاپیتان" (El Capitan Theatre) قرار دارد. در فیلم " پسرانِ ابرها: آخرین کلونی" او رنج و درد مردمان ساکن صحرای آفریقا در کمپهای فراریان به تصویر کشید. وی رسماً از سازمان ملل متحد به خاطر اینکه برای این مردم کاری نمی‌کند گله کرد.