آسایش گرمایی
رطوبت نسبی، نسبت میزان بخار آب هوا به میزان بخار آبی که هوا می‌توانست در دما و فشار خاصی داشته باشد. در حالیکه بدن انسان دارای سنسورهایی بر روی پوست است که برای حس کردن گرما و سرما به صورت مؤثری کار می‌کنند، رطوبت نسبی (RH) به صورت غیر مستقیم حس می‌شود. تعرق، مکانیسم اتلاف گرمایی مؤثر است که با فرایند تبخیر از پوست کار می‌کند. اما در RH (رطوبت نسبی) بالا، هوا تقریباً ماکزیمم بخار آبی که می‌تواند داشته باشد را دارد، بنابراین تبخیر، و در نتیجه اتلاف گرما کاهش می‌یابد. از طرف دیگر، محیط‌های بسیار خشک (RH<20-30%) به دلیل تأثیرشان بر غشای مخاطی نامناسب هستند. سطح پیشنهادی رطوبت درونی در محدودهٔ ۳۰ تا ۶۰٪ در ساختمان‌های دارای تهویه می‌باشد. اما استانداردهای جدید از قبیل مدل تطبیقی، رطوبت پایین‌تر و بالاتری را بسته به دیگر فاکتورهای درگیر در آسایش فراهم می‌کنند.
ساختمان‌های سبز و چوب
محصولات از چوب جامد، به خصوص کفپوش، اغلب در محیط‌هایی که در آن ساکنان شناخته شده به آلرژی به گرد و غبار یا دیگر ذرات دارند مشخص شده‌است. چوب خود به عنوان یک هایپو آلرژی زا می‌باشد و سطح نرم آن از ایجاد ذرات رایج در اتمام نرمی مانند فرش جلوگیری می‌کند. استفاده از محصولات چوبی نیز می‌تواند کیفیت هوا را با جذب یا آزاد کردن رطوبت در هوا برای مرطوب کردن متوسط بهبود بخشد. یک مطالعه در دانشگاه بریتیش کلمبیا و FPInnovations] نشان داد که حضور بصری چوب در یک اتاق سیستم عصبی (SNS) را در فعالیت کارکنان کاهش می‌دهد، علاوه بر این لینک مثبتی بین چوب و سلامت انسان ایجاد می‌کند. فعال سازیSNS راهی است که بدن انسان خود را برای مقابله با استرس آماده می‌کند؛ که این فشار خون و ضربان قلب را افزایش می‌دهد در حالی که هضم غذا را مهار می‌کند، عملکردها را به منظور مقابله با تهدیدات فوری بهبود می‌دهد و حفظ می‌کند. در حالی که نیاز در کوتاه مدت، دوره‌ها را در حالت فعال کردن SNS طولانی می‌کند، اثری منفی بر روی روان و بهداشت روانی دارد. مطالعه از ارزش چوب به عنوان یک ابزار برای طراحی مبنی بر شواهد (EBD) حمایت می‌کند- یک زمینه در حال رشد که به دنبال سلامتی و دیگر نتایج مثبت مانند افزایش بهره‌وری و رفاه بر اساس شواهد علمی معتبر است. تاکنون، EBD به‌طور زیادی بر مراقبت‌های بهداشتی و به‌طور خاص بهبود بیمار تمرکز دارد.