جلبک سبز
جلبک‌های سبز مانند سایر گیاهان پیشرفته از ساختمان سلولی پیچیده‌ای ساخته شده‌اند که در بین تمامی انواع جلبک‌ها، گروه جلبک‌های سبز به علت داشتن برخی از ویژگی‌ها شبیه به گیاهان سبز هستند. یکی از این ویژگی‌ها، ذخیره کردن نشاسته در آن‌ها است، به گونه ای که مواد باقی مانده هیدرات کربن به صورت نشاسته در بافت‌های جلبک ذخیره می‌شوند و چون نشاسته ترکیبی است که فقط در گیاهان سبز وجود دارد بنابر همین امر یکی از ویژگی‌های گیاهان در جلبک‌ها قابل مشاهده است.
دانک
اوایل دهه ۱۹۷۰ بود که ماهیت پروتئینی دانک مشخص شد؛ زمانی که دانک‌ها با موفقیت از یک جلبک سبز جدا شدند و نشان داد که تا ۹۰٪ آن از روبیسکوی فعال بیوشیمیایی تشکیل شده‌است. در دهه بعد، شواهد بیشتری نشان داد که جلبک‌ها قادر به جمع‌آوری حوضچه‌های درون سلولی DIC (کربن معدنی محلول)، و تبدیل آن به CO در غلظتی به مراتب بیشتر از محیط اطراف هستند. بدجر و پرایس ابتدا عملکرد پیرنوئید در ارتباط با فعالیت CCM را مشابه عملکرد کربوکسیزوم موجود در سیانوباکتری بیان کردند. فعالیت CCM فوتوبیونت‌های جلبکی و سیانوباکتریایی در تجمع‌های گلسنگی نیز با استفاده از تبادل گاز و ایزوتوپ‌های کربن شناسایی شد و توسط پالمکویست ، بدجر و دیگران با دانک مرتبط شد. CCM شاخ‌واش‌ها بعداً توسط اسمیت و گریفیتس توصیف شد.