لیستریوسیس
لیستریوسیس عفونتی باکتریایی است که اغلب توسط باکتری لیستریا مونوسیتوژنز ("Listeria" "monocytogenes") ایجاد می‌گردد. گرچه در موقعیت‌های معینی باکتری L". ivanovii و L. grayi" به عنوان عامل آن گزارش شده‌اند. این عفونت می‌تواند بیماری‌های شدیدی از جمله سپتیسمی و عفونت‌های دستگاه عصبی مرکزی (مننژیت، مننگوانسفالیت، آبسه مغزی، سربریتیس) ایجاد کند. ورود باکتری به خون و ایجاد بیماری و عفونت حاد معمولاً در افرادی رخ می‌دهد که دچار مشکل یا نقص دستگاه ایمنی هستند. افرادی که در سنین حساس قرار دارند مثل جنین‌ها، نوزادان و سالمندان بیشتر در معرض خطر این عفونت هستند. این عفونت می‌تواند باعث ایجاد مشکلات دائمی تا آخر عمر فرد بیمار و حتی موجب مرگ بیمار شود. این بیماری در زنان باردار می‌تواند باعث سقط جنین یا زایمان زودرس شود. این عفونت همچنین می‌تواند باعث التهاب معدی‌روده‌ای خفیف و تب شود.
سیفلیس
سیفلیس ثانویه تقریباً چهار تا ده هفته بعد از عفونت اولیه ظاهر می‌شود. این در حالیست که بیماری ثانویه به شیوه‌های مختلفی ظاهر می‌شود و علایم آن غالباً پوست، غشاء مخاطی و غدد لنفاوی را درگیر می‌کند. ممکن است دانه‌هایی متقارن، مایل به قرمز–صورتی، بدون خارش بر روی بدن و انتهای اندام‌ها، از قبیل کف دست و پا ظاهر شوند. زخم ممکن است ماکولوپاپولار یا دانه چرکی باشد. شکل آن می‌تواند مسطح، نسبتاً سفید یا زگیل‌مانند باشد که به زگیل لاتیوم معروفند و روی غشای مخاطی رشد می‌کنند. تمامی این زخم‌ها، محلی برای رشد باکتری‌ها و عفونی هستند. علایم دیگر می‌تواند شامل تب، گلودرد، کسالت، کاهش وزن، ریزش مو، و سردرد باشد. علایم نادر این بیماری شامل التهاب کبد، بیماری کلیه، آرتریت، ورم غشای پوششی استخوان، یوئیت و التهاب عصب بینایی است.