رابرت دنیرو
دنیرو در بخش منهتن نیویورک به دنیا آمد و بازیگری را در اچ‌بی استودیو، هنرستان استلا آدلر و اکتورز استودیو لی استراسبرگ فرا گرفت. نخستین نقش مهم او در "تبریکات" (۱۹۶۸) بود و سپس با ایفای نقش یک بازیکن بیسبال در درام ورزشی "طبل را آهسته بزن" (۱۹۷۳) به شهرت رسید. نخستین همکاری او با اسکورسیزی "خیابان‌های پایین شهر" (۱۹۷۳) بود که در آن نقش جنایتکاری را ایفا می‌کند. سپس با ایفای نقش جوانی ویتو کورلئونه در حماسی جنایی "" (۱۹۷۴) که برایش جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش مکمل مرد را به همراه داشت، به بازیگری برجسته تبدیل شد. بازی در نقش تراویس بیکل در "راننده تاکسی" (۱۹۷۶) و سرباز جنگ ویتنام در درام "شکارچی گوزن" (۱۹۷۸) منجر به نامزد شدن او برای دریافت جایزهٔ اسکار بهترین بازیگر نقش اول مرد شد.
ارنست بورگناین
"ماجرای پوزیدون" (۱۹۷۲، رونالد نیم)، "معشوقه" (۱۹۹۲، با بازی رابرت دنیرو)، رد (۲۰۱۰، با بازی بروس ویلیس)، سه سری نا موفق از فیلم "دوازده مرد خبیث" در سال‌های (۱۹۸۵، ۱۹۸۷ و ۱۹۸۸) و سریال تلویزیونی گرگ آسمان و بخش فوریت‌های پزشکی دیگر کارهای وی در دنیای سینما و تلویزیون می‌باشد.