جنگ داخلی اسپانیا
بعد از ۱۹۳۳ بیش از پیش زمام امور حکومت به دست عناصر محافظه کار افتاد. کابینهٔ محافظه کاران نه کفایتی از خود نشان می‌داد و نه مورد توجهٔ عامهٔ مردم بود و به همین دلیل اعتراضاتی در اسپانیا رخ داد. در فوریهٔ ۱۹۳۶ انتخابات جدیدی صورت گرفت. کلیهٔ عناصر جناح چپ، یعنی جمهوری خواهان، سوسیالسیت‌ها، آنارشیستها و کمونیستها دست به دست هم داده و جبهه‌ای در برابر سلطنت طلبان، روحانیون و افسران ارتش تشکیل دادند. اتحاد جناح چپ در انتخابات به پیروزی قاطعی نایل آمدند. پس از این واقعه در ژوئیهٔ ۱۹۳۶ یکی از ژنرال‌های ارتش به نام فرانسیسکو فرانکو ضد دولت جمهوری قیام کرد. او توانست بندر بارسلون را فتح کند و خود را آماده نمود تا پایتخت را نیز تسخیر کند. احزاب چپ (جمهوری خواهان، سوسیالیست‌ها، آنارشیست‌ها و کمونیست‌ها) برای مبارزه متحد شدند و تمامی مملکت دستخوش جنگ داخلی گردید.
علل جنگ جهانی دوم
اطلاعات بیشتر: جنگ داخلی اسپانیا بین سال‌های ۱۹۳۶ و ۱۹۳۹، آلمان و ایتالیا از ملی‌گرایان به رهبری ژنرال فرانسیسکو فرانکو در اسپانیا حمایت کردند و اتحاد جماهیر شوروی از دولت منتخب دموکراتیک موجود، جمهوری دوم اسپانیا به رهبری مانوئل آزانیا هر دو طرف سلاح‌ها و تاکتیک‌های جدیدی را آزمایش کردند. جامعه ملل هرگز درگیر این موضوع نشد و قدرت‌های بزرگ آن زمان بی‌طرف ماندند و با موفقیت اندکی سعی کردند ارسال سلاح به اسپانیا را متوقف کنند. ناسیونالیست‌ها در نهایت در سال ۱۹۳۹ جمهوری خواهان را شکست دادند.