ترانه انقلابی
ترانه و سرودهای انقلابی در جهت تشویق و روحیه بخشیدن به جامعه ای ست که خواهان تغییر و نظمی نو می‌باشد و امید و آرزوهای خود را در این ترانه‌ها بازمی‌یابد. ترانه‌های انقلابی بخش قابل توجهی از تبلیغات سیاسی را تشکیل می‌دهند. متن این‌گونه ترانه‌ها اغلب به عنوان یک حرکت اعتراضی یا انقلابی در نظر گرفته می‌شود. این‌گونه ترانه‌ها برای همبستگی با جوامع سیاسی به‌وجود می‌آید. متن این دسته از ترانه، بعضاً به‌طور خودجوش از دل جامعه جوشیده‌است و برخی هم توسط نویسندگان برجسته ای مانند برتولت برشت نوشته شده‌است. آهنگ‌های انقلابی اغلب یک دولت مشخصی را مورد هدف قرار می‌دهد.
سرود ملی ایران
ترانهٔ تاجگذاری احمدشاه قاجار مورد توجه او قرار گرفت و مقرر شد آهنگ آن به عنوان «مارش ملی ایران» شناخته شود. این مارش با نام سلامتی دولت عَلیّهٔ ایران ساختهٔ غلامرضاخان امیرپنجهٔ سالار معزز رئیس کل موزیک بود. برای این مارش شعری نیز سروده شد. ظاهراً نت این سرود، نخستین بار تحت نام «مارش ملی ایران» (فرانسوی:Marche Nationale Persane) در غُرّهٔ (روز نخست) رجب ۱۳۲۷ ه‍.ق برابر با ۹ ژوئیهٔ ۱۹۰۹ میلادی (۲۸ تیر ۱۲۸۸ ه‍.خ) یعنی چند روز پس از فتح تهران به‌دست مشروطه‌خواهان و شکست محمدعلی شاه قاجار در «مطبعهٔ فاروس» در تهران به چاپ رسیده‌است. این سرود توسط سالار معزز برای کلیهٔ سازهای نظامی تنظیم شد و برای دولت‌هایی که انقلاب مشروطیت ایران را پذیرا شدند، ارسال گردید. نت پیانوی سرود ملی در سال ۱۳۰۱ش/۱۳۴۱ق/۱۹۲۲م، در ژنو با عنوان «سلامتی دولت عِلّیهٔ ایران» چاپ شد.