استیک اسید
فرمول تجربی اسید استیک CHO و فرمول مولکولی آن CHO است. حالت آخر با هدف نشان دادن بهتر ساختار، به‌صورت CH-COOH, CHCOOH، یا CHCOH نوشته می‌شود. یونی که در نتیجه حذف پروتون (H) از اسید استیک به جا می‌ماند «استات» آنیون نام دارد. همچنین نام «استات» به نمکی که حاوی این آنیون یا یک استر اسید استیک باشد اطلاق می‌گردد.
اسید استئاریک
از یک مطالعهٔ آزمایشگاهی بر روی ایزوتوپ‌های این ترکیب در انسان‌ها این نتیجه‌گیری به عمل آمد که کسری از اسید استئاریک اکسیداتیو موجود در رژیم غذایی که به اسید اولئیک دساچوره و تبدیل می‌شد، ۲٫۴ بار بیشتر از کسری از اسید پالمیتیک بود که به صورت آنالوگ به پالمیتوئیک اسید مبدل می‌گردید. همچنین، اسید استئاریک با احتمال کمتری از استرهای کلسترول تشکیل شده بود. در مطالعات اپیدمیولوژیک و بالینی اسید استئاریک در مقایسه با سایر اسیدهای چرب اشباع شده، با کاهش بیشتری در میزان کلسترول LDL همراه بود. این یافته‌ها ممکن است حاکی از این باشند که اسید استئاریک در مقایسه با دیگر اسیدهای چرب اشباع شده، به میزان کمتری برای سلامتی زیان‌آور است.