کامرون دیاز
دیاز در سن دیگو به دنیا آمد و در لانگ بیچ، کالیفرنیا بزرگ شد. او هنگام تحصیل در دبیرستان با الیت مدل قرارداد مدلینگ امضا کرد. او فعالیت سینمایی خود را با بازی در فیلم "ماسک" (۱۹۹۴) آغاز کرد. او سپس برای نقش مکمل فیلم "عروسی بهترین دوست من" (۱۹۹۷) انتخاب شد و در پی آن در فیلم موفق "مری یه جوریه" (۱۹۹۸) ایفای نقش کرد. بازی در این فیلم باعث گسترش شهرت او شد و برایش نامزد دریافت جایزهٔ گلدن گلوب بهترین بازیگر زن در موزیکال یا کمدی شد. او در سال ۱۹۹۹ برای بازی در درام ورزشی "هر یکشنبه کذایی" و فیلم فانتزی "جان مالکوویچ بودن" به‌عنوان بازیگری دراماتیک شهرت یافت و برای "جان مالکوویچ بودن" دومین بار نامزد دریافت جایزهٔ گلدن گلوب شد.
کوین اسپیسی
در دهه ۲۰۰۰ او در فیلم‌های "به دیگری نیکی کن" با هلن هانت (۲۰۰۰)، "بازگشت سوپرمن" در نقش لکس لوتر (۲۰۰۶) و "۲۱" با جیم استرجس (۲۰۰۸) ظاهر شد که در آخرین نیز تهیه‌کننده آن بود. در سال ۲۰۰۴ او فیلم بیوگرافی موزیکال "فراسوی دریا" (۲۰۰۴) را نوشت، کارگردانی و بازی کرد. در سال ۲۰۱۱ او با پل بتانی و جرمی آیرونز در فیلم درام "مارجین کال" همبازی شد. در همان سال او نقش آنتاگونیست دیو هارکن را در کمدی "رئیس‌های وحشتناک" با جیسون بیتمن ایفا کرد، نقشی که او در سال ۲۰۱۴ در ادامه فیلم "رئیس‌های وحشتناک ۲" تکرار کرد. او در سال ۲۰۱۷ در فیلم "بیبی راننده" با انسل الگورت نقش داک را بازی کرد.