مروپنم
هر دارو به موازات اثرات درمانی ممکن است باعث بروز برخی عوارض ناخواسته نیز بشود. اگر چه کلیه این عوارض در یک فرد مشاهده نمی‌شود ولی در صورت بروز هر یک از عوارض زیر با پزشک معالج خود مشورت نمایید. عوارض گوارشی: تهوع، استفراغ، یبوست، بی اشتهایی، هپاتیت، نقص کبدی، سوء هاضمه، مسدود شدن مجاری گوارشی، مشاهده خون در مدفوع، بزرگ شدن شکم و درد لگن عوارض قلبی و عروقی: نارسائی قلبی، تاکی کاردی، ایست قلبی، افزایش فشار خون، سکته قلبی، آمبولی ریوی، کاهش ضربان قلب، کاهش فشار خون و سنکوپ عوارض خونی: آنمی، آنمی هیپوکرومیک و زیاد شدن حجم خون، ادم محیطی و هیپوکسی عوارض عصبی: بی خوابی، سرگیجه، گیجی، صرع، اضطراب، افسردگی، ضعف و ناتوانی و هالوسیناسیون عوارض تنفسی: آپنه، اختلال تنفسی، آسم، افزایش سرفه و ادم ریوی عوارض پوست: کهیر، خارش، احساس سرما، قرمزی، تعرق و زخم‌های پوستی عوارض ادراری: نقص کلیوی، احتباس ادراری و بی‌اختیاری ادرار
کلردیازپوکساید
کلردیازپوکساید اولین دارو از خانواده معروف بنزودیازپینها است که در سال ۱۹۵۷ خواص درمانی آن کشف شد و در سال ۱۹۶۰ با نام تجاری لیبریوم وارد بازار شد. در افراد با شرایط زیر باید از مصرف کلردیازپوکسید جلوگیری کرد: در افراد با سن بالا به علت نیمه عمر طولانی منع مصرف دارد. تحقیقات در مورد ایمنی بنزودیازپین ها در دوران بارداری محدود است و توصیه می شود استفاده از بنزودیازپین ها در دوران بارداری مبتنی بر این باشد که آیا این مزایا از خطرات بالاتر است. در صورت استفاده از کلردیازپوکسید در دوران بارداری ، خطرات با استفاده از کمترین دوز موثر و در کمترین زمان ممکن کاهش می یابد. بنزودیازپین ها معمولاً باید در سه ماهه اول بارداری اجتناب شوند. کلردیازپوکسید و دیازپام در مقایسه با سایر بنزودیازپینها جزو بنزودیازپین های ایمن به حساب می آیند. عوارض جانبی احتمالی ناشی از مصرف بنزودیازپین در دوران بارداری شامل ، سقط جنین ، ناهنجاری ، عقب ماندگی رشد داخل رحمی ، نقص عملکردی ، سرطان زایی و جهش زایی است . در هنگام تغذیه با شیر مادر نیز احتیاط می شود.