جلبک قهوه‌ای
جلبک‌های قهوه ای در سواحل صخره‌ای و دریاهای سرد زیست می‌کنند، به ویژه در مناطقی که جزر و مد شدید حکمفرما است. این نمونه‌ها دارای رنگینه‌های کلروفیل (سبز) و کارتن (نارنجی و قرمز) هستند. همچنین در سلول‌های جلبک قهوه ای ممکن است مقدار زیادی [[اسید آلژینیک]]، مواد بین سلولی را تشکیل دهند. این ماده لزج و چسبناک بوده و گاهی ممکن است تا ۲۵ درصد وزن خشک جلبک را تشکیل دهد. در صنعت از اسید آلژینیک استفاده‌های زیادی می‌شود که از آن جمله می‌توان به ساخت و تولید امولسیون اشاره کرد که برای براق کنندگی در صنایع کاغذسازی به کار گرفته شود. سلول جلبک‌های قهوه ای در قسمت پهلوها دارای تاژک‌های نامساوی هستند. برخی از جلبک‌ها دارای ساختمانی شبیه به برگ، ساقه، ریشه و گاهی [[گل‌آذین]] هستند.
نوری (جلبک)
نُوری در زبان ژاپنی به مجموع جلبک‌های دریایی خوراکی مانند انواع جلبک قرمز، جلبک سبز و سیانوباکتریا (جلبک‌های سبزوآبی) و فراورده‌های آنها گفته می‌شود. نوری بیشتر خشک است و شکل ظاهری آن به کاغذ شباهت دارد. نوع غیر خشک و مرطوب آن نامانوری نامیده می‌شود. ظهور نوری در فرهنگ غذایی ژاپن به دورهٔ نارا بر می‌گردد. به غیر از ژاپن در چین، کره، نیوزیلند و انگلستان نیز کشت می‌شود و به تازگی کشت آن در آمریکا نیز آغاز شده‌است.