راج بریتانیا
این حکومت در ۲۸ ژوئن ۱۸۵۸، هنگامی که پس از شورش‌های ۱۸۵۷ در هند، حکومت کمپانی هند شرقی انگلیس به شخص ملکه ویکتوریا منتقل شد (که در سال ۱۸۷۶، امپراتریس هند نامیده شد) ایجاد شد. این نظام تا سال ۱۹۴۷ ادامه داشت و پس از آن به دو کشور تقسیم شد: قلمروی هند (بعدها به جمهوری هند تبدیل شد) و قلمرو پاکستان (بعدها به جمهوری اسلامی پاکستان تبدیل شد و قسمت شرقی آن (پاکستان شرقی) نیز بعداً از پاکستان جدا شد و سال ۱۹۷۱ تبدیل به جمهوری خلق بنگلادش شد). در اوائل عمر حکومت در سال ۱۸۵۸، برمه سفلی قبلاً بخشی از هند بود. در سال ۱۸۸۶ برمه علیا نیز به قلمروی راج اضافه شد و اتحادیه حاصل از آن، برمه (یا میانمار)، تا سال ۱۹۳۷ به عنوان یک استان خودمختار در هند اداره می‌شد، اما بعد از آن از هند جدا و به مستعمره جداگانه انگلیس تبدیل شد و سال ۱۹۴۸ استقلال خود را از انگلیس بدست آورد.
عمان
از سده ۱۷ میلادی عمان دارای پادشاهی خودکفا بوده‌است. در سده ۱۹ میلادی این کشور در اوج قدرت خود بوده‌است. با کاهش قدرت در سده بیستم میلادی این کشور تحت تأثیر و نفوذ گسترده پادشاهی بریتانیای کبیر قرار گرفت اما هیچگاه به شکل رسمی بخشی از آن نگردید. عمان پیوند گسترده نظامی و سیاسی با ایالات متحده آمریکا و پادشاهی بریتانیای بزرگ دارد ولی سیاست خارجی آزادانه‌ای درپیش می‌گیرد. فرمانروایی این کشور پادشاهی بی چون و چراست اما پارلمان نیز نقش قانون‌گذاری و بازرسی اندکی دارد. عمان نقش میانجیگری را در بین کشورهای خاورمیانه دارد. همانند سایر کشورهای عربی خلیج فارس منبع اصلی درآمد کشور، نفت است. هر چند نسبت به همسایگان، این کشور تولیدکننده متوسطی است. کشاورزی و ماهی‌گیری نیز دو منبع مهم درآمد در عمان هستند. منبع جایگزین دیگر گردشگری است. عمان یکی از قدیمی‌ترین مکان‌های بشر ساکن در جهان است و مردمان عمان حداقل ۱۰۶٫۰۰۰ سال زندگی می‌کرده‌اند. عمان قدیمی‌ترین دولت مستقل در بین کشورهای عربی را نیز دارا است.