گوشواره
این مدل که به صورت یک نخ بخیه است. با ایجاد کردن چند سوراخ روی گوش و رد کردن این نخ طلا از این سوراخ‌ها جلوه خاصی به گوش میدهد، البته این سبک سلیقه بسیار خاصی را می طلبد و همه پسند نیست.
سوراخ‌کاری بدن
سوراخ کردن گوش و سوراخ کردن بینی به‌طور گسترده‌ای گسترش یافته‌است و به خوبی در پرونده‌های تاریخی و کالاهای قبر دیده می‌شود. قدیمی‌ترین بقایای مومیایی شده‌ای که تاکنون کشف شده، گوشواره‌های ورزشی است که گواه وجود این عمل بیش از ۵۰۰۰ سال پیش است. سوراخ کردن بینی تا سال ۱۵۰۰ قبل از میلاد مستند شده‌است. پیرسینگ این نوع در سطح جهانی ثبت شده‌است، در حالی که پیرسینگ لب و زبان از لحاظ تاریخی در فرهنگ‌های قبیله ای آفریقا و آمریکا یافت می‌شد. پیرسینگ نوک پستان و دستگاه تناسلی نیز در فرهنگ‌های مختلف انجام شده‌است، پیرسینگ نوک پستان حداقل به روم باستان برمی گردد در حالی که سوراخ کردن دستگاه تناسلی در هند باستان توصیف شده‌است. ۳۲۰ تا ۵۵۰ قبل از میلاد. تاریخچه پیرسینگ ناف کمتر مشخص است. عمل پیرسینگ بدن در فرهنگ غربی رو به زوال و کاهش یافته‌است، اما از زمان جنگ جهانی دوم با محبوبیت بیشتری روبرو شده‌است، به طوری که محل‌های دیگری غیر از گوش در دهه ۱۹۷۰ محبوبیت خرده فرهنگ پیدا کردند و در دهه ۱۹۹۰ به جریان اصلی گسترش یافتند.