کلیسای کاتولیک
کلیسای کاتولیک هیچ نیروی سیاسی یا پادشاهی را هم‌مرتبه با خود نمی‌دانست، از این روی سلطه سیاسی و اجتماعی خود را در کنار حاکمیت دینی تحکیم کرد و دوره‌ای جدید از تمدن اروپا به نام قرون وسطی را شکل داد. کلیسای کاتولیک خود را تنها مرجع اعطای «مقام قدیسی» به انسان‌ها می‌داند.
اسقف
اُسقُف یک کهنوت یا عضو تعیین‌شده روحانیت مسیحی است که به‌طور کلی به امور حکومتی و نظارتی گماشته می‌شود. در مسیحیت اسقف مسئولیت کشیش ارشد دارد و به ریش سفیدان می‌ماند. در کلیسای کاتولیک، کلیسای ارتدکس شرقی، کلیسای ارتدکس مشرقی، کلیسای موراوی، انگلیکان، کلیسای آشوری مشرق، در کلیساهای کاتولیک مستقل و در کلیساهای وابسته به کلیسای انگلیس، اسقف جانشین پاپ بوده که طبق یک مسیر مستقیم تاریخی بر می‌گردد به دوازده حواریون مسیح. در داخل این کلیساها، اسقف می‌تواند مقامهای روحانی، از جمله اسقفهای دیگر را، تعیین کند. در برخی از کلیساهای پروتستان از جمله کلیسای لوتری و کلیساهای اسقف وجود دارد با این تفاوت که جانشین مستقیم حوارین محسوب نمی‌شوند. کلیسای عیسی مسیح قدیسان معاصر نیز اسقف دارد که در نقش یک رهبر معنوی انجمنهای محلی عمل می‌کند. اسقف مقام بالاتری از کشیش دارد.