همجنس‌گرایی
شواهد مبتنی بر تأثیر هورمون‌های دوران جنینی بر گرایش جنسی انسان، هم به صورت مستقیم و هم غیرمستقیم یافت شده‌اند. از جمله شواهد مستقیم، می‌توان به نقش هورمون‌های دوران جنینی (مانند آندروژن‌ها) و تأثیرگذاری آن‌ها بر نقاط تعیین‌کننده‌ای در مغز جنین (مانند INAH-3) در زمان تمایز جنسی جنین تأکید کرد. بسیاری از تفاوت‌های جسمی و رفتاری بین همجنس‌گرایان و دگرجنس‌گرایان تحت تأثیر هورمون‌های دوران جنینی قرار دارند. از این مشخصه‌ها می‌توان به تفاوت در نسبت درازی انگشت‌ها بین همجنس‌گرایان و دگرجنس‌گرایان، ظرافت یا زمختی صورت، گسیل‌های صوتی گوش، بلندی قد، دست برتری، و رفتارهای مبتنی بر نقش جنسیتی اشاره کرد؛ بنابراین می‌توان نتیجه گرفت که هورمون‌های دوران جنینی نقش مهمی در شکل‌گیری گرایش جنسی کودک دارند.
تعیین جنسیت وابسته به دما
تمایز بین سیستم‌های تعیین جنسیت کروموزومی و TSD اغلب مبهم است زیرا جنس برخی از گونه‌ها – مانند پوست سه لایه "Bassiana duperreyi" و ریش مرکزی اژدها "Pogona vitticeps" – توسط کروموزوم‌های جنسی مشخص می‌شود، اما این موارد بسیار همراه با تأثیرات درجه حرارت قابل تحمل اما شدید نیز می‌باشد. همچنین، آزمایش‌های انجام شده در دمای محوری، که دما در تأثیر آن دو برابر است، نشانگر یک زمینه مستعد ژنتیکی بودن یک جنس یا جنس دیگر است.