ترانزیستور
ترانزیستور مهم‌ترین قطعهٔ مداری در الکترونیک است و برای تقویت یا قطع و وصل سیگنالها به کار می‌رود. ترانزیستور یکی از ادوات حالت جامد است که از مواد نیمه‌رسانایی مانند سیلیسیم و ژرمانیم ساخته می‌شود. یک ترانزیستور در ساختار خود دارای پیوندهای نوع N و نوع P است.
ترانزیستور شاتکی
استاندارد منطق ترانزیستور-ترانزیستور (تی‌تی‌ال) از ترانزیستورها به عنوان کلیدهای اشباع‌شده استفاده می‌کند. ترانزیستور اشباع‌شده به سختی روشن می‌شود، به این معنی که راه‌اندازی بیس آن بسیار بیشتر از میزان جریان کلکتوری که می‌کشد، است. راه‌اندازی بیس اضافی باعث ایجاد یک بار ذخیره شده در بیس ترانزیستور می‌شود. بار ذخیره شده هنگام نیاز به روشن و خاموش کردن ترانزیستور باعث ایجاد مشکل می‌شود: در حالی که بار وجود دارد، ترانزیستور روشن است. قبل از خاموش شدن ترانزیستور، تمام بار باید برداشته شود. حذف بار به زمان (زمان ذخیره‌سازی نامیده می‌شود) نیاز دارد، بنابراین نتیجه اشباع تأخیر بین ورودی خاموش اعمال شده در بیس و نوسان ولتاژ در کلکتور است. زمان ذخیره‌سازی سهم قابل توجهی از تأخیر انتشار را در خانواده منطقی اصلی تی‌تی‌ال تشکیل می‌دهد.