انجمن سلطنتی
انجمن سلطنتی لندن برای پیشرفت دانش طبیعی که به تخلیص انجمن سلطنتی یا جامعه سلطنتی نامیده می‌شود در سال ۱۶۶۰ تأسیس شد.انجمن سلطنتی در سال ۱۶۶۰ اندکی پس از اتحاد انگلستان توسط چارلز دوم در لندن پایه‌گذاری شد و عنوان نخستین انجمن علمی جهان را یدک می‌کشد. اندیشه تأسیس انجمن سلطنتی بریتانیا در یکی از نشست‌های دانشمندان و فیلسوفان در سال ۱۶۶۰ میلادی شکل گرفت و این اندیشه با فرمان چارلز دوم در پانزدهم ژوئیه ۱۶۶۲ رسمیت پیدا کرد. در ابتدا عضویت در انجمن شرایط خاصی نداشت اما از سال ۱۸۴۸ تنها کسانی به عضویت پذیرفته می‌شدند که دانشمند و دارای شغل علمی‌باشند. انجمن دارای اعضای داخلی و خارجی است، تعداد اعضای خارجی که بیشتر از اهالی ایرلند و کشورهای مشترک‌المنافع با انگلستان اند، تقریباً یک‌دهم اعضای داخلی است.
ویلیام باکلند
در ۱۸۱۸ میلادی، باکلند به عنوان عضو انجمن سلطنتی انتخاب شد. همان سال جرج چهارم را جهت اعطای ریدرشیپ دیگری، این بار در حوزه زمین‌شناسی متقاعد نمود و مبدل به اولین دارنده چنین منصبی، سخنرانی گشایش خود را در ۱۵ مه ۱۸۱۹ ارائه نمود. این سخنرانی در Vindiciæ Geologiæ (تشریح ارتباط زمین‌شناسی با دین) منتشر شد. در این اثر او هم علم جدید زمین‌شناسی را توجیه کرده و هم سعی کرد تا شواهد زمین‌شناختی را با توصیفات کتاب مقدس از آفرینش و سیل مربوط به نوح آشتی دهد.