مخمر شراب‌سازی
نقش مخمر در شراب‌سازی مهم‌ترین بخش در تبدیل آب انگور به شراب و شراب‌سازی است. مخمر، قند موجود در آب انگور را به الکل و دی‌اکسید کربن تبدیل می‌کند و هر چه مقدار قند موجود در آب انگور بیشتر باشد، میزان الکل محلول بیشتر می‌شود. ساکارومیسس سرویزیه همان مخمر شراب است که در تهیه آبجو و نان هم استفاده می‌شود. در میانه سده ۱۹، دانشمند فرانسوی به نام لویی پاستور از طرف دولت فرانسه مسئول پژوهش دربارهٔ ازبین‌رفتن (مزه) برخی شراب‌ها شد و همین باعث کشف میکروارگانیسم‌های مخمر توسط او شد و نام او را در صدر فهرست پدران علم میکروبیولوژی قرار داد.
بنزوئیک اسید
بنزوئیک اسید و نمک‌هایش به عنوان نگهدارندهٔ غذا مصرف دارند که به نام‌های E212, E۲۱۱، E۲۱۰ و E۲۱۳ شناخته می‌شوند. هر کدام از این نمک‌ها از واکنش مستقیم یا واکنش با نمک‌های سدیم، پتاسیم یا کلسیم تهیه می‌شوند.در اصل بنزوئیک اسید از رشد قارچها، مخمرها و بعضی باکتریها جلوگیری می‌کند. نحوهٔ اثر بنزوئیک اسید اینگونه‌است که در ابتدا بنزوئیک اسید جذب سلول می‌شود، اگر pH درون سلولی به ۵ یا کمتر تغییر کند، تخمیر ناهوازی گلوکز از طریق Phosphofructokinase به میزان ۹۵٪ کاهش می‌یابد و این خود باعث نابودی آن‌ها می‌شود. مقدار معمول استفاده از بنزوئیک اسید و نمک‌هایش به عنوان نگه دارنده بین ۰٫۰۵٪-۰٫۱٪ می‌باشد. البته در بعضی غذاها باید از سطوح بالاتری از بنزوئیک اسید استفاده شود که مقادیر ماکسیمم آن در قوانین بین‌المللی غذا موجود است.البته نگرانی‌هایی وجود دارد مبنی بر اینکه بنزوئیک اسید با آسکوربیک اسید (ویتامین C) موجود در نوشابه‌ها واکنش داده و مقادیر بسیار کم (ولی در دراز مدت خطرناک) بنزن تولید می‌شود.