جلبک دریایی خوراکی
جلبک‌های دریایی غنی از پلی‌ساکاریدهایی هستند که به‌طور بالقوه می‌توانند به عنوان ترکیبات عملکردی پری‌بیوتیک برای کاربردهای مرتبط با سلامت انسان و حیوانات مورد استفاده قرار گیرند. پری‌بیوتیک‌ها، ترکیبات غیرقابل هضم و تخمیرشده انتخابی هستند که رشد و/یا فعالیت میکروبیوتای مفید روده را تحریک می‌کنند که به نوبه خود فواید سلامتی را برای میزبان به همراه دارد. علاوه بر این، چندین متابولیت ثانویه مانند ترپنوئیدها، اکسی لیپین‌ها، فلوروتانین‌ها، هیدروکربن‌های فرار و محصولات با منشأ بیوژنتیکی مخلوط ساخته می‌شوند؛ بنابراین، جلبک‌ها را می‌توان به‌عنوان یک منبع طبیعی تغذیه‌ای، بسیار مورد توجه قرار داد، زیرا حاوی ترکیباتی با فعالیت‌های زیستی متعدد بوده و می‌توانند به‌عنوان یک عنصر کاربردی در بسیاری از فناوری‌ها، مثلاً برای به‌دست آوردن غذاهای فراسودمند مورد استفاده قرار گیرند. پلی‌ساکاریدهای موجود در جلبک‌های دریایی، ممکن است توسط آنزیم‌های باکتری‌های طبیعی روده در انسان متابولیزه شوند. میزان این آنزیم‌ها، به‌دلیل مصرف بالای جلبک‌های دریایی، در مردم ژاپن، بالاتر است.
حوضچه تبخیر نمک
حوضچه‌های تبخیر نمک، حوضچه‌های کم عمقی هستند که توسط انسان برای استخراج نمک از آب دریا ساخته و طراحی شده‌اند. آب دریا یا آبی که حاوی نمک است به داخل این حوضچه‌ها ریخته می‌شود و با استفاده از عمل تبخیر به طور معمول نمک به عنوان محصول به دست می‌آید. همچنین این حوضچه‌ها سبب به وجود آمدن موجودات آبزی ای می‌شوند که به عنوان غذای اصلی پرندگان دریایی به حساب می‌آیند. این حوضچه‌ها به طور معمول با استفاده از خاکریزها از یکدیگر جدا می‌شوند. با توجه به میزان غلظت به وجود آمدن جلبک‌ها رنگ این حوضچه‌ها از سبز کمرنگ تا قرمز روشن متغیر است، همچنین تغییر رنگ در این حوضچه‌ها نشان دهندهٔ مقدار غلظت نمک به وجود آمده می‌باشد.