تجاوز جنسی در آلمان
تجاوز در آلمان در بند ۱۷۷ قانون کیفری آلمان مشخص شده‌است. تعریف تجاوز جنسی با گذشت زمان از فرمول اصلی آن در قانون مجازات وضع شده در سال ۱۸۷۱، به عنوان مقاربت خارج از ازدواج با زنی یا تهدید تغییر کرده‌است. در سال ۱۹۹۷ قوانینی برای جنایت در تجاوز زناشویی، گنجاندن زبان بی‌طرف جنسی و اصلاح تأثیر اجبار روانشناختی اصلاح شدند. در سال ۲۰۱۶ قوانین آلمان بازنویسی شد تا شرط قبلی را مبنی بر اینکه یک قربانی از نظر جسمی در مقابل متجاوزان خود مقاومت کند و با زور غلبه کرد، بازنویسی کنید. قانون جدید هر نشانه جسمی یا کلامی را به رسمیت می‌شناسد که یک طرف از تماس جنسی رضایت نمی‌دهد. تبعید را نیز اجباری کردمهاجران محکوم به تجاوز جنسی، تعقیب و تجاوز جنسی را که توسط گروه‌ها انجام می‌شود، آسانتر می‌کردند و انواع دیگر تماس جنسی ناخواسته، مانند گوروپینگ یا دوست داشتنی را مجازات می‌کردند. این تغییرات به دنبال یک سری پرونده‌های پرمخاطره بود که به دلیل عدم کفایت قانون خشم مردم را برانگیخت.
آمیزش جنسی
رابرت فرانکوئور و همکاران، اظهار داشتند که «تا قبل از دهه ۱۹۷۰، تعرض جنسی اغلب فقط شامل مقاربت جنسی از طریق آلت تناسلی و واژن بود.» نویسندگان، پاملا جی کلبفلیش و مایکل جی کودی اظهار داشتند که این امر باعث شد که اگر "رابطه جنسی به معنای رابطه از طریق آلت تناسلی و واژن باشد، بنابراین تجاوز جنسی یعنی دخول آلت تناسلی به واژن بدون رضایت فرد و به صورت اجباری، و دیگر رفتارهای جنسی - مانند نوازش و لمس اعضای تناسلی فرد بدون رضایت او، رابطه جنسی دهانی به وسیله زور، اقدام به برقراری رابطه جنسی از طریق زور و رابطه جنسی اجباری با همجنس - تجاوز به حساب نمی‌آیند "؛ سپس آنها اظهار داشتند که " گرچه برخی از انواع دیگر تماس جنسی اجباری به لحاظ حقوقی در دسته لواط قرار دارند (مثلاً دخول مقعدی و تماس جنسی دهانی و تناسلی)، بسیاری از تماسهای جنسی که بدون اخذ رضایت صورت می‌گیرد دربرخی از ایالت‌ها به لحاظ قانونی تجاوز محسوب نمی‌شوند. کن پلمبر باور داشت که معنای قانونی" تجاوز جنسی در اکثر کشورها مقاربت جنسی غیرمجاز است و این بدان معنی است که آلت باید در مهبل دخول کند "و اینکه "سایر اشکال خشونت جنسی علیه زنان مانند رابطه جنسی دهانی یا مقعدی به واسطه زور، یا قرار دادن اشیاء دیگر در مهبل، جرمی سبکتر از تجاوز جنسی است".