نیروگاه سوخت فسیلی
برای حمل زغال سنگ از وسایل مختلفی مانند کامیون‌ها، قطار، قایق یا کشتی استفاده می‌شد. قطارهای مخصوص حمل زغال سنگ ممکن است تا دو کیلومتر طول داشته باشند و تا ۱۰۰ واگن زغال سنگ به وزن تقریبی ۱۰۰ تن را حمل کنند که در مجموع چیزی در حدود ۱۰۰۰۰ زغال سنگ با هر یک از آن‌ها حمل می‌شود. یک نیروگاه بزرگ در بار کامل هر روز تقریباً به این اندازه زغال سنگ نیاز دارد. برخی نیروگاه‌ها به ویژه در فصل اوج مصرف یعنی در تابستان ممکن است به ۳ تا ۵ قطار سوخت در روز نیاز داشته باشند. نیروگاه‌های گرمایی بزرگ میلیون‌ها تن زغال سنگ برای فصل زمستان ذخیره می‌کنند.
بار (سازه)
بار، بار سازه‌ای یا نیروی اثرگذار سازه‌ای؛ ، نیروهای مؤثر در تغییر شکل‌ها یا شتاب‌های وارد شده بر یک عضو سازه هستند. "بارها" باعث تنش، تغییر شکل و جابه‌جایی در سازه‌ها می‌شوند. ارزیابی اثرهای آنها با روش‌های تحلیل سازه‌ای انجام می‌شود. بارگیری بیش از حد یا اضافه‌بار می‌تواند شکست سازه‌ای را سبب شود، از این رو امکان چنین پیش‌آمدی؛ یا باید در طراحی در نظر گرفته شده‌باشد، یا به شدت کنترل شود. سازه‌های مکانیکی مانند هواپیما، ماهواره، موشک، ایستگاه‌های فضایی، کشتی‌ها و زیردریایی‌ها "بارهای" ویژهٔ خود و اقدامات سازه‌ای خاص خود را دارند. مهندسان غالباً "بارهای سازه‌ای" را بر اساس آیین‌نامه، قراردادها یا مشخصات منتشر شده ارزیابی می‌کنند. از معیارهای فنی پذیرفته‌شده برای آزمون پذیرش و بازرسی استفاده می‌شود.