موتور خودرو
خودروهای برقی برای ذخیره‌سازی برق، که جهت قدرت بخشیدن به موتورهای الکتریکی به‌کار می‌رود، از باتری بهره می‌برند. باتری توان را به موتوری می‌رساند که می‌تواند از نوع متناوب یا مستقیم باشد. تفاوت میان موتورهای متناوب و مستقیم در نوع سامانه‌ای است که برای راه‌اندازی و عملکرد آن‌ها در یک خودروی برقی مورد نیاز است. موتورهای متناوب معمولاً ارزان‌تر هستند، اما اجزای مورد نیاز برای به‌کار انداختن آن‌ها در یک خودروی برقی، مانند کنترل‌گر و اینورتر، باعث گران‌تر شدن آن‌ها در مقایسه با موتورهای جریان مستقیم می‌شوند. یکی از ویژگی‌های منحصر به‌فرد وسایل نقلیهٔ برقی در مقابل همتایان بنزینی آن‌ها این است که خودروهای برقی نسبت به انواع بنزینی از سادگی بیشتری برخوردارند. یک خودروی برقی فاقد قطعاتی همچون میل‌لنگ است که در خودروهای بنزینی به‌کار رفته‌اند، این موضوع امکان تولید سریع‌تر قدرت نسبت به موتورهای بنزینی را برای موتورهای برقی فراهم می‌کند. بواسطهٔ انتقال سریع‌تر قدرت، وسایل نقلیهٔ برقی قادرند تا نسبت به خودروهای بنزینی به شتاب بیشتری دست یابند.
فشارقوی جریان مستقیم
در انتقال توان الکتریکی، انتقال به روش دی‌سی بیش از آنکه یک قاعده باشد یک استثناست. محیط‌هایی وجود دارد که سیستم انتقال جریان مستقیم در آن‌ها راه حل متعارف است مانند کابل‌های زیر دریا و در اتصالات بین سیستم‌های غیر سنکرون (با فرکانس‌های مختلف). اما برای در اغلب شرایط انتقال توان به صورت جریان متناوب کماکان مناسب است. در تلاش‌های اولیه انتقال توان الکتریکی، از جریان مستقیم استفاده می‌شد. اما به هر حال در این دوران سیستم جریان متناوب برای انتقال توان بین نیروگاه‌ها و ماشین آلات استفاده‌کننده از این انرژی بر سیستم انتقال توان جریان مستقیم فائق آمده. مزیت اصولی سیستم جریان متناوب قابلیت استفاده از ترانسفورماتور برای انتقال مؤثر سطح ولتاژ به کار رفته در توان انتقالی بود. با توسعه ماشین‌های جریان متناوب مؤثر، مانند موتور القایی، استفاده از جریان متناوب معمول شد.