آسیای استوایی
آسیای استوایی منطقه‌ای در آسیا است که آب و هوای گرمسیری را تجربه می‌کند. از نظر فیزیوژجغرافیایی و اقتصادی، از نظر منابع طبیعی و تنوع زیستی، از جمله بسیاری از گونه‌های کشاورزی، غنی است. ۱۶ کشور در آسیای استوایی وجود دارند که وسعت آنها از حدود (سنگاپور) تا (هند) است. جمعیت آن عمدتاً روستایی است در سال ۱۹۹۵، سرشماری منطقه‌ای با شش شهر از ۲۵ شهر بزرگ نشان داد که جمعیت آن ۱٫۶ میلیارد نفر است که احتمالاً در سال ۲۰۲۵ به ۲٫۴ میلیارد نفر می‌رسد. آب و هوا در آسیای استوایی تابع الگوهای آب و هوای فصلی با دو باد موسمی و میزان طوفان‌های استوایی در سه ناحیه اصلی چرخه‌زایی (خلیج بنگال، اقیانوس آرام شمالی و دریای چین جنوبی) است. آب و هوا بر اساس عوامل محیطی متعددی مانند: رشد شهرنشینی، صنعتی شدن زمین و توسعه اقتصادی یا برعکس تخریب زمین، مسائل زیست‌محیطی و افزایش آلودگی متفاوت است.
کنفدراسیون فوتبال آسیا
کنفدراسیون فوتبال آسیا با نام کوتاه ای‌اف‌سی نهاد اداره‌کنندهٔ فوتبال در آسیا است. این کنفدراسیون دارای ۴۷ کشور عضو است که مرکز آن در کوالالامپور در کشور مالزی قرار دارد، اما برخی از کشورهای آسیایی مانند آذربایجان، گرجستان، قزاقستان، روسیه، ترکیه، قبرس، ارمنستان و اسرائیل که عضو یوفا هستند، جزو این نهاد شمرده نمی‌شوند. از سوی دیگر، استرالیا، که پیشتر در اواف‌سی بود، در سال ۲۰۰۶ به کنفدراسیون فوتبال آسیا پیوست و جزیره واقع در اقیانوسیه یعنی گوام، که از قلمروهای ایالات متحده به‌شمار می‌آید، عضو ای‌اف‌سی است، افزون‌بر این جزایر ماریانای شمالی، که یکی از دو کشور مشترک ایالات متحده می‌باشد، نیز عضو ای‌اف‌سی است. هنگ کنگ و ماکائو، اگر چه کشورهای مستقل نیستند (هر دو از مناطق ویژهٔ اداری چین هستند)، همچنین عضو ای‌اف‌سی هستند. شیخ سلمان رئیس ای اف سی هست