موش آزمایشگاهی
موش‌های آزمایشگاهی از همان گونهٔ موش‌های خانگی هستند، با این حال اغلب در رفتار و فیزیولوژی بسیار متفاوت هستند. صدها نژاد inbred, outbred و ترانس ژنیک وجود دارد. نژاد، در مورد جوندگان، به گروهی اطلاق می‌شود که در آن همه اعضا از لحاظ ژنتیکی تا حد امکان شبیه هستند. در موش‌های آزمایشگاهی، این امر از طریق inbreeding (تولیدمثل زاده‌های یک والد با یکدیگر) انجام می‌شود. با داشتن این نوع جمعیت، انجام آزمایش‌هایی بر روی نقش ژن‌ها یا آزمایش‌هایی که تنوع ژنتیکی را به عنوان یک عامل حذف می‌کنند، امکان‌پذیر می‌گردد.
مویچه
مویچه‌ها به جای خز در نژادهای خوک یافت می‌شود. از آنجا که تراکم آن کمتر از خز است، خوک‌ها در برابر آفتاب‌سوختگی آسیب‌پذیر هستند. یک نژاد خوک تامورث ()، دارای ساختار مویچه بسیار متراکمی است، به‌طوری که آسیب آفتاب‌سوختگی بر روی پوست به‌حداقل می‌رسد. حیواناتی که به خاطر مویچه‌هایشان نامگذاری شده‌اند شامل، مرغ فرچه‌ای، موش خارمویچه () و حلزون مویچه ترینیتی () است. مویچه‌ها همچنین کرم‌ها را به خاک لنگر می‌کنند تا به کمک آنها حرکت کنند.