اسکاندیناوی
با مسیحی شدن تمام اسکاندیناوی، سال ۱۱۰۳ میلادی نخست اسقف‌نشین اعظم در لوند در دانمارک بنیان نهاده شد تا بر امور دینی در سرتاسر این منطقه نظارت داشته باشد و از سلطه مذهبی آلمانی‌ها خارج شود. چند دهه بعد با ایجاد اسقف‌نشین‌های مشابهی در نروژ و سوئد، این مناطق نیز از این منظر مستقل گشتند.
اسکالد
اسکالد (به زبان نروژی باستان: skáld) در اساطیر شمال، شاعران، موسیقی‌دانان، داستان‌سراها، مشاوران، استادان و مهمتر از آن‌ها مورخانی بودند که به صورت کلامی دانش و اطلاعات نژاد خود را حفظ می‌کردند. "اسکالد" به‌طور کلی به شاعرانی گفته می‌شد که در دربار رهبران اسکاندیناوی و ایسلندی در عصر وایکینگ‌ها و قرون وسطا شعر می‌سرودند. پادشاهان از اینکه اسکالدها دربارهٔ آن‌ها صحبت کنند هراس داشتند، چون آنان کسانی بودند که شخصیت افراد را به عنوان یک قهرمان یا ضدقهرمان در نظر می‌گرفتند. "اسکالد" با داشتن مهارت‌های منحصر به فرد خود، بسیار در جامعه وایکینگ‌ها مورد احترام بودند. آن‌ها با بازگو کردن داستان‌های خود، تمام اطلاعات و فرهنگ مردم را از یک نسل به نسلی دیگر انتقال می‌دادند، تا زمانی که این اطلاعات بوسیلهٔ نوشتن قادر به ثبت بود. به لطف اسکالدها، دانش و اطلاعات امروزی از قهرمانان و ضد قهرمانان، شجره‌نامه خانوادگی، جنگ‌ها، دین و مذهب، ساختار اجتماعی و منشأ آن‌ها در دسترس است.