نیروگاه سوخت فسیلی
برای حمل زغال سنگ از وسایل مختلفی مانند کامیون‌ها، قطار، قایق یا کشتی استفاده می‌شد. قطارهای مخصوص حمل زغال سنگ ممکن است تا دو کیلومتر طول داشته باشند و تا ۱۰۰ واگن زغال سنگ به وزن تقریبی ۱۰۰ تن را حمل کنند که در مجموع چیزی در حدود ۱۰۰۰۰ زغال سنگ با هر یک از آن‌ها حمل می‌شود. یک نیروگاه بزرگ در بار کامل هر روز تقریباً به این اندازه زغال سنگ نیاز دارد. برخی نیروگاه‌ها به ویژه در فصل اوج مصرف یعنی در تابستان ممکن است به ۳ تا ۵ قطار سوخت در روز نیاز داشته باشند. نیروگاه‌های گرمایی بزرگ میلیون‌ها تن زغال سنگ برای فصل زمستان ذخیره می‌کنند.
سیلو
عمدهٔ بار الکتریکی سیلوها شامل الکتروموتورها و تجهیزات روشنایی است و مصرف‌کننده‌های عمدهٔ آن نقاله‌ها، شیرهای دوراهه، دریچه‌های برقی، بازوها، پنکه‌ها و هواکش‌های فیلترها، شن‌گیرها، تمیزکننده‌ها (الک‌ها)، جداسازها (الک مسیر ثانویه)، آهن‌ربای الکتریکی، بالابرها، آسانسور حمل نفرات، کمپرسور تأمین هوای فشرده، روشنایی طبقات برج کار و پریزهای آن، پریزها و هواکش‌های زیرکندوها، هشت‌پر سیکلونها و فیلترها و فن‌هایشان است. همچنین در هنگام طراحی باید مصارف دیگری چون بار الکتریکی انبارها و کارگاه، روشنایی محوطه، جک و بیل تخلیه، دمنده‌ها، پمپ‌های آب و آتش‌نشانی و ساختمان‌های جنبی (اداری، مسکونی، آزمایشگاه، نمونه‌برداری و…) و پیش‌بینی توسعهٔ آینده را نیز در نظر گرفت.