میدان آزادی
میدان آزادی (پیش از انقلاب اسلامی: میدان شهیاد) بزرگ‌ترین میدان شهر تهران است که در بخش غربی آن جای گرفته‌است. این میدان به همراه برج آزادی در سال ۱۳۴۹ خورشیدی برای یادبود جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران و به دستور محمدرضا پهلوی و توسط حسین امانت طراحی و ساخته شد و پس از انقلاب اسلامی در سال ۱۳۵۷ به نام «میدان آزادی» نام گرفت.
میدان فردوس
در محل مجسمه ، هم اکنون مجسمه ای انتزاعی و سبز قرار دارد که نمادی از "آزادی" است و توسط مجسمه ساز باسم حمد الدویری طراحی شده و توسط گروهی از هنرمندان که خود را نجات یافتگان می نامند ساخته شده است. این مجسمه جایگزین به سرعت ساخته شد و طی چند ماه به پایان رسید. از نظر ضروری ، مجسمه از مواد و روشهای اساسی ساخت استفاده می کند. این گچ از گچ نقاشی شده ، به ارتفاع هفت متر (۲۳ فوت) ساخته شده است و شامل یک خانواده نمادین عراقی است که در بالای یک هلال ماه قرار دارند ، که نشان دهنده اسلام و خورشید نشان دهنده تمدن باستان سومری است.