موش آزمایشگاهی
موش‌های آزمایشگاهی از همان گونهٔ موش‌های خانگی هستند، با این حال اغلب در رفتار و فیزیولوژی بسیار متفاوت هستند. صدها نژاد inbred, outbred و ترانس ژنیک وجود دارد. نژاد، در مورد جوندگان، به گروهی اطلاق می‌شود که در آن همه اعضا از لحاظ ژنتیکی تا حد امکان شبیه هستند. در موش‌های آزمایشگاهی، این امر از طریق inbreeding (تولیدمثل زاده‌های یک والد با یکدیگر) انجام می‌شود. با داشتن این نوع جمعیت، انجام آزمایش‌هایی بر روی نقش ژن‌ها یا آزمایش‌هایی که تنوع ژنتیکی را به عنوان یک عامل حذف می‌کنند، امکان‌پذیر می‌گردد.
پاندای سرخ
موش سرخ یا ریز پاندا یا گربه درخشان، پستانداری گیاه‌خوار است و مانند خویشاوند دیگر خود موش پاندا متخصص خوردن گیاه بامبو است ولی با این حال همه‌چیزخوار است و می‌تواند تخم مرغ، پرندگان، حشرات و پستانداران کوچک را بخورد. کمی از گربه خانگی بزرگ‌تر و طولش ۴۰ تا ۶۰ سانتیمتر است و وزنش بین ۳ تا ۶ کیلوگرم است. پاندای سرخ بومی هیمالایا، بوتان، جنوب چین، هند، لائوس، نپال و برمه است. همچنین این حیوان نماد خوش‌یمنی فستیوال بین‌المللی «دارجلینگ» است. یک تخمین جمعیت آنها را کمتر از ۲٬۵۰۰ حیوان بالغ می‌داند. کاهش جمعیت این حیوان به خاطر قطعه‌قطعه شدن زیستگاه‌های این جانور است.