زمین
پوستهٔ زمین به چندین لایهٔ سخت یا زمین‌ساخت بشقابی تقسیم شده‌است، این لایه‌ها در گذر میلیون‌ها سال در زمین جابجا می‌شوند. نزدیک به ۷۱٪ از سطح زمین با آب شور اقیانوس‌ها پوشیده شده‌است و باقی‌ماندهٔ آن را قارهها و جزیره‌ها تشکیل می‌دهند که خود آن‌ها نیز تعداد زیادی دریاچه و دیگر سرچشمه‌های آبی را در خود جای داده‌اند. بیشتر سطح قطب‌های زمین از یخ یا دریای یخ‌زده پوشیده شده‌است. ساختار درونی زمین پویا است و لایه‌های آن عبارتند از لایهٔ ضخیم گوشتهٔ جامد، یک لایه، هستهٔ بیرونی که مایع است و میدان مغناطیسی را تولید می‌کند و یک لایه، هستهٔ درونی که آهنی و جامد است.
تمایز سیاره‌ای
تمایز سیاره‌ای یا متمایزسازی لایهٔ سیاره ، در دانش سیاره‌شناسی، فرایند جداشدن اجزای مختلف پیکر سیاره‌ای در نتیجهٔ رفتاری که از ویژگی‌های فیزیکی و ویژگی‌های شیمیایی آن‌ها ناشی می‌شود است، مرحله‌ای که بدنهٔ سیاره به لایه‌های متمایزی لایه‌بندی می‌شود؛ مواد چگال‌ترین مواد سیاره به مرکز آن فروکش می‌کند، در حالی‌که مواد کم‌چگال‌تر به سطح سیاره می‌رسند، این فرایند عموماً در اقیانوسی از ماگما. نتیجهٔ چنین فرایندی ایجاد هسته و گوشته است. گاهی اوقات پوستهٔ شیمیایی متمایزی در بالای گوشته شکل می‌گیرد. فرایند تمایز سیاره‌ای در سیاره‌ها، سیاره‌های کوتوله، سیارک ۴ وستا و ماهواره‌های طبیعی (مانند ماه) رخ داده‌است.