آناتولی بوکریف
در ۱۹۹۳ بوکریف از تیغه آبروتزی قله کی۲ (۸۶۱۱ متر)، دومین قله بلند جهان را که در مرز هند و پاکستان و در رشته‌کوه قارقروم واقع شده را به همراه پیتر متزگر آلمانی و اندی لوکه استرالیایی فتح کرد. این قله که به کوه وحشی معروف است، به خاطر برجستگی شیب‌دار و هرمی‌شکل‌اش مشهور است، شیب بسیار تندی در تقریباً تمام جهات دارد و خطری ذاتی در صعود به آن به چشم می‌خورد. خطری که بوکریف هنگام فتح کی۲ با آن مواجه شد، مانند آن بود که به آخر خط رسیده باشد. بوکریف بعدها نوشت که بر فراز کی۲ خالی از احساس پیروزی بود چراکه هم از لحاظ فیزیکی و هم از لحاظ حسی، خالی شده بود. او خودش را در موقعیت خطرناکی یافته بود. او همان روز انرژی زیادی را برای قرار دادن خطوط ثابت در طول تیغه در بخش شیب‌دار صرف کرده بود. با این همه، بعد از ظهر همان روز تیم، به جای این‌که به چادرها برگردند و استراحت کنند و فردا صبح به سمت قله حرکت کنند، تصمیم به فتح قله گرفت. او بعدها نوشت:
گاشربروم
در سال ۱۸۵۶ توماس جورج مونتگمری افسر و مهندس سلطنتی بریتانیایی و عضو تیم نقشه‌برداری مثلثاتی بزرگ هند، گروهی از قله‌های مرتفع در قراقروم را از فاصله بیش از ۲۰۰ کیلومتری مشاهده کرد. اون پنج قله از آن‌ها را کی۱، کی۲، کی۳، کی۴ و کی۵ نامید. حرف K در نام‌گذاری او اشاره به رشته‌کوه قراقروم دارد. امروزه کی۱ به نام ماشربروم، کی۳ به نام گاشربروم ۴، کی ۴ به نام گاشربروم ۲ و کی۵ به نام گاشربروم ۱ شناخته می‌شوند. در این میان فقط کی۲ که دومین قله بلند دنیاست، نامی که مونتگمری بر آن گذاشت را حفظ کرده است. برود پیک به دلیل پنهان‌بودن از دید مونتگمری در این نام‌گذاری جای نگرفت.