دیازپام
در صورت بروز هریک از علایم نادر ولی جدی زیر، مصرف دیازپام را قطع کرده، با پزشکتان تماس بگیرید: افت قوای ذهنی؛ خواب‌آلودگی شدید؛ تکلم نامفهوم؛ ضربان قلب کند؛ تنگی‌نفس؛ عدم تعادل؛ بثورات جلدی؛ گلودرد؛ تب؛ لرز؛ کبودی یا خون‌ریزی غیرعادی؛ زخم‌های دهانی؛ زردی پوست یا چشمان؛ از دست رفتن حافظه؛ بی‌خوابی؛ اضطراب؛ یا تحریک‌پذیری. دیازپام می‌تواند اعتیادآور باشد، و علایم ترک دارو ممکن است در صورت قطع ناگهانی آن روی دهد؛ علایم ترک دارو عبارتند از: گیجی، افت قوای ذهنی، دردهای شکمی، افزایش تعریق، تهوع، استفراغ، حساسیت به نور و صدا، یا احساس سوزن‌سوزن شدن یا گزگز. اگر می‌خواهید مصرف دیازپام را قطع کنید با پزشکتان تماس بگیرید تا شاید این کار تدریجی انجام گیرد. علایم زیر ممکن است مشاهده شوند اما فقط در صورتی که مشکل‌ساز شوند نیاز به گزارش دارند: سرگیجه، خواب‌آلودگی، خشکی دهان، سردرد، تهوع، یبوست، اسهال، ضربان قلب سریع و شدید، یا لرزش. تنگی نفس
داسابوویر
عوارض جانبی شایع شامل مشکل در خواب، تهوع، خارش و احساس خستگی است. مصرف آن در مبتلایان به نارسایی کبدی توصیه نمی‌شود، اما در افراد مبتلا به بیماری کلیوی مناسب به نظر می‌رسد. در حالی که هیچ شواهدی مبنی بر آسیب در صورت استفاده در دوران بارداری وجود ندارد، این موضوع هنوز به خوبی مورد مطالعه قرار نگرفته‌است. نباید با قرص‌های ضدبارداری حاوی اتینیل‌استرادیول استفاده شود. داسابوویر در دسته داروهای بازدارنده HCV NS5B پلیمراز قرار دارد.