لیستریا مونوسیتوژنز
باکتری لیستریا مونوسیتوژنز گونه‌ای از باکتری‌های بیماری‌زاست که موجب عفونت لیستریوسیس می‌گردد. این باکتری بی‌هوازی اختیاری است و قادر به زنده ماندن در حضور و نبودن اکسیژن است و به عنوان عامل ایجاد کننده ی طیف وسیعی از بیماری ها در انسان و حیوانات می باشد. تظاهرات لیستریوزیس شامل سپتیسمی، مننگوانسفالیت ( التهاب مغز و پرده‌های مغزی)، زایمان زودرس و سقط جنین در انسان ها، به ویژه در افرادی از جمله زنان باردار، افراد دارای نقص سیستم ایمنی، جنین، نوزادان و افراد مسن می باشد. این باکتری می‌تواند درون سلول‌های میزبان رشد کرده و تولیدمثل کند و یکی از بدترین عوامل بیماریزای ناشی از عفونت مواد غذایی است. ۲۰ تا ۳۰ درصد از عفونت غذایی ناشی از لیستریوسیس در افرادی که در معرض خطر بالایی قرار دارند کشنده است. این باکتری توانایی زنده ماندن در یخچال و دمای ۴ درجه سانتی گراد و PH کم و نمک بالا را دارد.
موروموناب-سی‌دی ۳
به‌ویژه به‌هنگام نخستین تزریق، در اثر اتصال این دارو به گیرندهٔ CD3، سیتوکین‌هایی نظیر فاکتور نکروز توموری آلفا و اینترفرون گاما توسط لنفوسیت‌های تی ساخته و رها می‌شود و موجب بروز سندرم آزادسازی سیتوکین می‌گردد که علائمی همچون واکنش‌های پوستی، خستگی، تب، لرز، درد ماهیچه، سردرد، تهوع، اسهال دارد و ممکن است به عواقب خطرناکی همچون، توقف تنفس و ایست قلبی و ادم ریه ختم شود. به منظور جلوگیری از سندرم آزادسازی سیتوکین، پیش از تزریق موروموناب-سی‌دی ۳ از داروهایی نظیر گلوکوکورتیکوئیدها (مثلاً متیل پردنیزولون)، استامینوفن و دیفن‌هیدرامین استفاده می‌شود.