مرکز تجارت جهانی (۱۹۷۳–۲۰۰۱)
در چهارم آوریل ۱۹۷۳ مجموعهٔ هر دو برج و ساختمان میانی آن‌ها افتتاح شد. در آن زمان گفته می‌شد، که برج‌های دوقلو طوری ساخته شده‌اند که حتی پس از برخورد یک بوئینگ ۷۰۷ نیز پابر جا می‌مانند. این نوع هواپیما که به موتور جت مجهز است، می‌تواند در هنگام پرواز به وزنی تقریباً بیش از ۱۵۰٬۰۰۰ کیلوگرم برسد. دو هواپیمایی که در 11 سپتامبر به برج‌ها اصابت کرده دو بوئینگ ۷۶۷ بودند، این رقم حداکثر به حدود ۱۸۶۸۸۰ کیلوگرم بالغ می‌شود. پیش تر در ۲۶ فوریه سال ۱۹۹۳ طی یک حملهٔ تروریستی به مرکز تجارت جهانی شش نفر کشته و بیش از ۱۰۰۰ نفر زخمی شده بودند. در این مورد یک کامیون کوچک حامل حدود ۵۰۰ کیلوگرم مواد منفجره، در گاراژ زیرزمینی ساختمان جای گرفته و محمولهٔ آن منفجر شده بود. این انفجار، گودالی به قطر ۳۰ متر ایجاد و ۳ طبقه را در زیر ساختمان تخریب کرد. خطوط مترو و راه آهنی که از زیر این برج عبور می‌کردند نیز آسیب دیدند. ساختمانی که در آن معمولاً حدود ۵۰٬۰۰۰ نفر کار می‌کردند و در روزهای کار حدود ۸۰٬۰۰۰ نفر دیگر نیز برای کارهای تجاری و خصوصی در آن حضور می‌یابند، سرانجام پس از ساعت‌ها تخلیه شد. جریان برق درست پس از برخورد هواپیما قطع شد و به این خاطر افراد داخل ساختمان مجبور بودند برای نجات خود از دود و آتش از پله‌های اضطراری به بیرون از ساختمان بپرند.ارتفاع برج بیش از ۲۰۰ متر بود.
ساخت مرکز تجارت جهانی
برای محافظت برخی عناصر سازه فولادی در برجها در مقابل آتش، از جمله کلیه خرپاها و تیرهای کف، از اسپری مواد مقاوم در برابر آتش (SFRM) استفاده شده‌است. برای محافظت ستونهای هسته در برابر آتش، از دیوار گچی به همراه SFRM یا در بعضی موارد دیوار گچی به تنهایی استفاده شده‌است. در ستونهای محیطی برای حفاظت در مقابل آتش، از اندود ورمیکولیت در قسمت داخلی ستون‌ها و SFRM در سه طرف دیگر ستونهای مذکور استفاده شده‌است. کدهای ساختمانی سال ۱۹۶۸ شهر نیویورک از نظر ضوابط محافظت در برابر آتش، ملایمت بیشتری داشت، مانند این که در برج‌های مرکز تجارت جهانی سه راه پله خارجی اجازه داده شد، در حالی که طبق کدهای قدیمی تر ساختمان، شش عدد مورد نیاز بود.