پهپاد
بدنهٔ یک پهپاد باید به‌طوری طراحی شود که بتواند سامانه‌های ارتباطیِ، جنگ‌افزارها، اشخاص، بارها و کلیهٔ لوازم مرتبط با مأموریت محوله‌اش را در خود جای دهد و ویژگی سازگاری با شرایط جوّی منطقهٔ مأموریت را نیز دارا باشد. بهترین عوامل برای طراحی یک بدنهٔ پهپاد سرعت، مدت پرواز و اطمینان‌پذیری آن است.
هاروپ (پهپاد)
هاروپ با ظرفیت ۶ ساعت پرواز پی‌درپی، از برد ۱۰۰۰ کیلومتری برخوردار می‌باشد. این پهپاد که گزینه بزرگ‌تر هواپیمای بدون سرنشین رزمی «» به حساب می‌آید، نه تنها قابل پرتاب از پرتابگرهای زمینی و دریایی است، بلکه در صورت لزوم قابلیت تغییر کاربری برای پرتاب از هوا را نیز دارد. هاروپ می‌تواند هم به صورت کاملاً خودکار عمل کند، هم توسط اپوراتور از واحد کنترل زمینی اداره شود. پهپاد دو شیوه هدایت را داراست. یکی این است که پهپاد با اتکا بر سامانه کاونده رادار خود، به‌صورت مستقل به دنبال موج‌های رادیویی دشمن می‌گردد، یا اینکه توسط اپراتور به سمت اهداف بی‌حرکت و متحرک که خود حسگر الکترواپتیکی پهپاد آشکار می‌کند، هدایت داده می‌شود. در صورتی که دشمن جهت جلوگیری از حمله هاروپ سیستم سیگنال‌دهی رادارش را خاموش کند، هاروپ قادر است به واسطه حسگر الکترواپتیکی خود، هدف را به‌صورت تصویری پیدا، پایش و از بین ببرد. اگر هدف آشکار نشود، پهپاد به پایگاه برمی‌گردد و برای استفاده دوباره در پرتابگر قرار می‌گیرد.