پاک‌نهنگان
سنگواره این جانوران در کناره‌های باستانی مربوط به اقیانوس تتیس یافت شده‌اند. در ۵۰ میلیون سال پیش، منطقه پاکستان خشک و گرم بوده است و این پستانداران گوشتخوار غذای زیادی برای خوردن نمی‌یافتند. از این رو، وارد دریا شدند تا به شکار ماهی بپردازند.
ناحیه باتیال
به دلیل کمبود نور، بعضی از گونه‌ها چشم ندارند. موجوات این منطقه که چشم دارند شامل ماهی‌های خون‌آشام و کوسه یخی است. بسیاری از اشکال‌های نکتون در منطقه باتیال مانند ماهی مرکب، نهنگ‌های بزرگ و اختاپوس‌ها زندگی می‌کنند. در باتیال، برخی از بزرگترین نهنگ‌های جهان تغذیه می‌کنند. اسفنج‌ها، براکیوپودها، ستاره‌های دریایی و اکینوئیدها نیز در منطقه باتیال رایج هستند. حیوانات در منطقه باتیال توسط شکارچیانی که قادر به دیدن آنها هستند، تهدید نمی‌شوند، بنابراین ماهیچه‌های قدرتمندی ندارند. این منطقه برای زندگی در ماهی دشوار است زیرا پیدا کردن مواد مغذی سخت است. این موجودات بسیار کارآمد هستند و بسیاری از آنها سرعت سوخت و ساز بدن را برای صرفه جویی در مصرف انرژی کاهش می‌دهند. ماهی‌ها با عضلات ضعیف، پوست نرم و بدن لاغر مشخص می‌شوند. سازگاری برخی از ماهی‌هایی که در آنجا زندگی می‌کنند شامل چشمان کوچک و پوستی شفاف است.