نارنجک
نارنجک دارای مقداری ماده منفجره است که وزن آن بستگی به نوع خرج مصرفی و وظیفهٔ تعریف شده برای نارنجک دارد ولی از یک کیلوگرم تجاوز نمی‌کند و توسط محفظه‌ای فلزی احاطه شده‌است. محفظهٔ فلزی معمولاً قابلیت ترکش شدن خوبی دارد تا در صورت انفجار مواد منفجره بیشترین آسیب ممکن را به نفرات دشمن وارد کند. از نارنجک در جنگ‌های نزدیک مثلاً پاک‌سازی سنگر دشمن یا تیربارچی یا استحکامات دشمن استفاده می‌شود. البته نارنجک‌هایی نیز هستند که فقط با موج حاصل از انفجار به نفرات آسیب می‌زنند.
بمب صوتی
نور شدید لحظه‌ای تمام سلولهای نور گیرنده در چشم را فعال می‌کند و به تقریب، پنج ثانیه فرد را کور می‌کند. پس از آن، قربانیان به تدریج وارد حالت پس تصویر می‌شوند که باعث اختلال در هدف‌گیری آنها می‌شود. حجم انفجار همچنین باعث ناشنوایی موقت در قربانی می‌شود و همچنین مایعات موجود در گوش را مختل می‌کند و باعث از بین رفتن تعادل فرد می‌گردد. علیرغم این که سلاح در دسته تسلیحات غیرکشنده رده‌بندی می‌شود، انفجار حاصل از این نارنجک می‌تواند منجر به بروز صدماتی گردد، همچنین گرمای ایجاد شده حاصل از انفجار آن می‌تواند در صورت مجاورت به مواد اشتعال پذیر منجر به بروز آتش‌سوزی شود. آتش‌سوزی‌هایی که در جریان محاصره سفارت ایران در لندن به وجود آمده بودند، ناشی از استفاده از همین نارنجک‌ها بود. در عین‌حال، با وجود آنکه نورزاها با هدف ایجاد صدمات محدود به قربانی طراحی شده‌اند، گزارش‌هایی مبنی بر از دست دادن کامل شنوایی نیز وجود دارد.