توافقنامه صلح اسرائیل–امارات متحده عربی
توافقنامهٔ صلح اسرائیل–امارات متحدهٔ عربی که به‌طور رسمی توافقنامهٔ صلح ابراهیم: پیمان صلح، برقراری روابط دیپلماتیک و عادی‌سازی کامل روابط بین امارات متحدهٔ عربی و حکومت اسرائیل نامیده می‌شود، توافقنامه‌ای به منظور عادی سازی روابط و صلح بین اسرائیل و امارات متحدهٔ عربی است. این توافق ابتدا در تاریخ ۱۳ اوت ۲۰۲۰ و طی بیانیهٔ مشترک ایالات متحدهٔ آمریکا، اسرائیل و امارات متحدهٔ عربی اعلام شد. با امضای این توافق، امارات متحدهٔ عربی تبدیل به سومین کشور عربی بعد از مصر در ۱۹۷۹ و اردن در ۱۹۹۴ شد که رسماً روابط خود را با اسرائیل عادی‌سازی می‌کرد؛ امارات هم‌چنین نخستین کشور حاشیهٔ خلیج فارس بود که دست به این اقدام می‌زد. هم‌زمان، اسرائیل موافقت کرد که برنامه‌های الحاق بخش‌هایی از کرانه باختری به خاک خود را متوقف کند. این توافقنامه روابط خارجی غیررسمی اما مستحکم بین دو کشور را عادی و علنی کرد. توافقنامه در تاریخ ۱۵ سپتامبر ۲۰۲۰ در کاخ سفید به امضا رسید.
عهدنامه ۱۹۷۵ الجزایر
ماده ۶ ۱- در صورت اختلاف دربارهٔ تفسیر یا اجرای عهدنامه حاضر و سه پروتکل و ضمایم آنها، این اختلاف با رعایت کامل مسیر خط مرز ایران و عراق، مندرج در مواد ۱ و ۲ فوق الاشعار و نیز با رعایت حفظ امنیت در مرزایران و عراق، طبق ماده (۳) یادشده، حل و فصل خواهد شد. ۲ - این اختلاف در مرحله اول طی مهلت دو ماه ازتاریخ درخواست یکی از طرفین از طریق مذاکرات مستقیم دو جانبه بین طرفین معظمین متعاهدین، حل و فصل خواهد شد. ۳- در صورت عدم توافق، طرفین معظمین متعاهدین ظرف مدت سه ماه، به مساعی جمیله یک دولت ثالث دوست توسل خواهند جست. ۴- در صورت خودداری هر یک از طرفین از توسل به مساعی جمیله یا عدم موافقیت مساعی جمیله، اختلاف طی مدت یک ماه از تاریخ رد مساعی جمیله یا عدم موفقیت آن، از طریق داوری حل و فصل خواهد شد. ۵- در صورت عدم توافق بین طرفین معظمین متعاهدین نسبت به آیین یا نحوه داوری، هر یک از طرفین معظمین متعاهدین می‌تواند ظرف پانزده روز از تاریخ احراز عدم توافق، به یک دادگاه داوری مراجعه نماید. برای تشکیل دادگاه داوری و برای حل و فصل هر یک ازاختلافات، هر یک از طرفین معظمین متعاهدین یکی از اتباع خود را به عنوان داور تعیین خواهد نمود و دو داور یک سرداور انتخاب خواهند نمود. اگر طرفین معظمین متعاهدین ظرف مدت یک ماه پس ازوصول درخواست داوری از جانب یکی از طرفین از دیگری به تعیین داور مبادرت نمایند ویا چنانچه دوران قبل از انقضای همین مدت در انتخاب سرداور به توافق نرسند طرف معظم متعاهدی که داوری را درخواست نموده‌است حق خواهد داشت از رئیس دیوان بین‌المللی دادگستری تقاضا نماید. تا طبق مقررات دیوان دایمی داوری داورها یا سرداور را تعیین نماید. ۶- تصمیم دادگاه داوری برای طرفی معظمین متعاهدین الزام‌آور و لازم الاجرا خواهد بود. طرفین معظمین متعاهدین هر کدام نصف هزینه داوری رابه عهده خواهند گرفت.