دیازپام
این دارو برای اضطراب، سندرم قطع مصرف الکل، اختلالات تشنجی، درمان اضافه صرع میوکلونیک، درمان وحشت و ترس بیش از حد، درمان کمکی برای آندوسکوپی، اسپاسم عضلات اسکلتی، سردرد، تکان‌های غیرارادی یا لرزش و برای درمان بی‌خوابی ناشی از سم‌زدایی مواد افیونی در افراد بستری به صورت عضلانیتوصیه می‌شود.
زودانزالی
داروهای متعددی بر بهبود عملکرد انزال اثر می‌گذارند؛ از جمله گروه داروهای ضد افسردگی مانند سیتالوپرام و سرترالین که از مهم‌ترین عوارض آن‌ها می‌توان به تأخیر در انزال اشاره کرد. این داروها باید سه ساعت پیش از نزدیکی مصرف شود و در اکثر موارد رضایت بخش بوده‌اند ولی عوارض دیگری مانند حالت تهوع بالا رفتن فشارخون و تپش قلب در هنگام استفاده از دوز بالا گزارش شده‌اند. همچنین مقدار ۱٪ میلی‌گرم رزرپین (سرپازیل) در شب تجویز می‌گردد. گفته می‌شود که این دارو رفلکس انزال را به تأخیر می‌اندازد و داروهای آرام بخش مثل دو میلی‌گرم دیازپام (والیوم) از طریق کاهش سطح پاسخ هیجانی و جنسی عمل می‌کند. اگر سیستم عصبی سالم باشد، داروها در درمان این حالت ضروری نیستند. هر دارویی با اثر روان گردانی یا تداخل اثر با سیستم خودکار، ممکن است موجب نا توانی جنسی شود. عدم موفقیت در انزال خالص با مصرف تیوریدازین (ملریل) و گوانتیدین (ایملین) و به خصوص با ایندورامین که یک داروی بلوک‌کنندهٔ گیرنده‌های الفاادرنرژیک می‌باشد همراه است. برای درمان زود انزالی همچنین از داروی داپوکستین که خط اول درمان دارویی می‌باشد استفاده می‌گردد. این دارو زمان انزال را افزایش داده و کنترل بر انزال را بهبود می‌بخشد. داپوکستین نوعی مهارکننده باز جذب سروتونین (SSRI) است.نشان داده‌شده‌است که SSRIها در درمان زود انزالی مفید هستند. جنبه منفی SSRIها این است که به‌منظور دستیابی به اثر مورد نظر، باید به صورت روزانه مصرف شوند.