سوخت فسیلی
سوخت‌های فسیلی می‌توانند توسط پالایشگاه‌ها و صنایع شیمیایی به سایر مواد شیمیایی یا مشتقات تبدیل شوند. سوخت‌های فسیلی تصفیه‌شده معمولاً شامل نفت سفید، بنزین و پروپان است و مواد شیمیایی رایج شامل بیشتر پلاستیک‌ها و مواد شیمیایی کشاورزی مانند کودها و آفت‌کش‌ها می‌شود. تا سال ۲۰۱۸، منابع اصلی انرژی اولیه جهان شامل نفت (۳۴٪)، زغال سنگ (۲۷٪) و گاز طبیعی (۲۴٪) است که سهم ۸۵٪ برای سوخت‌های فسیلی در مصرف انرژی اولیه در جهان را شامل می‌شود. منابع غیر فسیلی شامل هسته‌ای (۴٫۴٪)، برق آبی (۶٫۸٪)، و سایر منابع انرژی تجدیدپذیر (۴٫۰٪) از جمله زمین گرمایی، خورشیدی، جزر و مد، باد، چوب، و زباله است. سهم منابع تجدیدپذیر (از جمله زیست توده سنتی) از کل مصرف انرژی نهایی جهان در سال ۲۰۱۸ برابر ۱۸٪ بوده‌است.
فقر انرژی
نردبان انرژی باعث بهبود استفاده از انرژی متناسب با افزایش درآمد خانواده می‌شود. در اصل، با افزایش درآمد، انواع انرژی مورد استفاده توسط خانوارها پاک تر و کارآمد تر، اما گران‌تر از انتقال از زیست توده سنتی به برق است. «خانوارهایی که در سطح پایین درآمد و توسعه تمایل دارند در پایین نردبان انرژی قرار بگیرند، از سوختی استفاده می‌کنند که ارزان و محلی است اما بسیار تمیز و کارآمد نیست. به گفته سازمان بهداشت جهانی، بسته به سوخت‌های زیست توده زباله‌های زراعی، زباله، چوب، برگ، و غیره - بیش از سه میلیارد نفر در سراسر جهان، در این سطح زیر بناها قرار دارند و برای تامین نیازهای انرژی خود از زغال‌سنگ استفاده می‌کنند. تعداد نامتناسب این افراد در آسیا و آفریقا زندگی می‌کنند: ۹۵٪ از جمعیت افغانستان از این سوخت‌ها، ۹۵٪ در چاد، ۸۷٪ در غنا، ۸۲٪ در هند، ۸۰٪ در چین و غیره استفاده می‌کنند. با افزایش درآمد، ما انتظار داریم که خانوارها جایگزین انتخاب سوخت با کیفیت بالاتر شوند. با این حال، این روند بسیار کند بوده‌است. در حقیقت، بانک جهانی گزارش می‌دهد که استفاده از زیست توده برای همه منابع انرژی از سال ۱۹۷۵ در حدود ۲۵٪ ثابت مانده‌است.»