هایده
هایده که نام اصلی او معصومه دده‌بالا بود، در تهران متولد شد. پدر وی محمد دده‌بالا و مادرش زینت بلغاری بود. هایده در ابتدا به‌واسطهٔ صدای توانمند، اپرایی و آلتو اش و سپس با پالودن صدایش به واسطهٔ دقت بیشتر، غزل‌سرایی و تنوع، برجسته شد. صدای هایده به لحاظ زیباشناختی با صدای آوازخوان دیگر موسیقی ایرانی، دلکش، که از وی قدیمی‌تر بود مقایسه می‌شد. در کنار توانایی صوتی درخور توجه، محبوبیت هایده در میان شنوندگان ایرانی، در درجهٔ اول به‌دلیل تسلط وی بر اصول بنیاد موسیقی، صدای زایا، مجموعه‌ای از آهنگ‌های ایرانی و اجرای ردیف‌های آواز بوده‌است. این اجراها جایگاه وی را در فهرست آوازخوان‌های برجستهٔ موسیقی ایرانی در سدهٔ بیستم میلادی تثبیت کرد. خواهر کوچک‌تر او، مهستی نیز از خوانندگان معروف ایرانی بود که حدود سه سال پیش از هایده خوانندگی را آغاز کرد.
مسجد بالاسر (حرم معصومه)
این مسجد از سمت قبله با مسجد شهید مطهری که آن نیز بخشی از حرم فاطمه معصومه است، از سمت راست قبله، با فاصله‌ای کوتاه با مسجد اعظم و از سمت چپ با روضه ضریح مضجع معصومی محدود است. در مسجد اعظم روحانیان شیعه مدفون هستند. از جمله ایشان حسینعلی منتظری، محمدتقی بهجت، محمدحسین طباطبایی، فاضل لنکرانی، علی مشکینی، محمدتقی خوانساری، صدر، سید محمدرضا گلپایگانی، بهاءالدینی، میرزا جواد تبریزی، میرزا هاشم آملی، حائری، مصباح یزدی، اسدالله مدنی، مرتضی مطهری ، مرتضی پسندیده و ... است. در حد فاصل بین این مسجد و مسجد اعظم، در راهرویی قبر سید حسین طباطبایی بروجردی قرار دارد.