مهندسی پلیمر
تکنولوژی کامپوزیت‌ها: گاهی پلیمرها به تنهایی خواص مطلوب را برای هدف مورد نظر ندارند. در این‌گونه مواقع با اضافه کردن مواد خاصی شرایط مطلوب حاصل می‌شود کامپوزیت‌ها موادی هستند که از ترکیب فیزیکی یک یا چند ماده به پلیمرها حاصل می‌گردند. از این‌گونه مواد می‌توان به فایبر گلاس‌ها اشاره کرد در این درس دانشجویان با انواع کامپوزیت‌ها روش‌های ساخت و خواص فیزیکی و مکانیکی آن‌ها آشنا می‌شوند.
پلیمرهای معدنی هوشمند
پلی فسفات (PolyP) یک پلیمر معدنی است که از زیر واحدهای فسفات ساخته شده‌است و می‌تواند نمک‌هایی با کاتیون‌های فلزی فیزیولوژیکی مانند Mg ،Ca ،Sr تشکیل دهد. هنگامی‌که به این فلزات نمک زده می‌شود، می‌تواند به‌طور انتخابی باعث بازسازی استخوان (Ca-PolyP)، سخت شدن استخوان (Sr-PolyP) بسته به فلزی که در آن زده می‌شود، باشد. این توانایی هوشمند، آن را به یک پلیمر نوید بخش برای کاربردهای پزشکی تبدیل کرده‌است. پلی فسفاژن یک پلیمر معدنی است که از فسفر و نیتروژن تشکیل شده‌است که می‌تواند با افزودن جایگزین‌های آلی، پلیمرهای ترکیبی معدنی و آلی تشکیل دهد. برخی از پلی فسفاژن‌ها به گونه‌ای ساخته شده‌اند که LCST آن‌ها نزدیک دمای بدن باشد و بتوانند با تزریق به فرد، ژلی را تشکیل دهند تا در نهایت برای رهایش دارو مفید باشند. تجزیه بیولوژیکی آن‌ها نشان داده‌است که غیرسمی هستند و میزان تخریب آن‌ها می‌تواند با افزودن جایگزین‌های مختلف تنظیم شود.