کمک‌های بشردوستانه
کمک‌های انسان دوستانه () ارائه کمک‌هایی به صورت مواد و تدارکات به مردم نیازمند است. معمولاً این کمک‌ها کوتاه مدت است تا در دراز مدت توسط دولت و نهادهای دیگر جایگزین شوند و اغلب به آوارگان، قربانیان بلایای طبیعی، جنگ و قحطی تعلق می‌گیرد. هدف اصلی کمک‌های انسان دوستانه نجات جان انسان‌ها و کاهش درد و رنج و احترام به کرامت انسانی است. کمک‌های انسان دوستانه ارائه مواد یا کمک‌های تدارکاتی با اهداف بشردوستانه است که به طور معمول در مقابل یک بحران انسانی مانند بلایای طبیعی و فاجعه‌هایی که انسان مسبب آن است انجام می‌شود. هدف اصلی از کمک‌های انسان دوستانه نجات زندگی افراد، کاهش درد و رنج و حفظ کرامت انسانی آن‌ها است؛ بنابراین ممکن است از کمک‌هایی که برای توسعه ارائه می‌شود و به دنبال تحول‌های اساسی عوامل اجتماعی-اقتصادی است که می‌تواند به یک بحران یا اضطرار منجر شود متمایز باشد.
کنوانسیون ژنو
مثلاً در کنوانسیون ۱۹۰۷ لاهه در خصوص آغاز جنگ آمده‌است؛ که برای غرق کردن کشتی‌های بازرگانی یا کشتی‌های بازرگانی متعلق به دول بیطرف برای نقض بی‌طرفی احراز شرایطی خاص ضروری است و پیش از غرق باید کلیه اقدامات احتیاطی لازم اتخاذ گردد، تا آسیبی به مسافران نرسد برای این منظور معمولاً پیش از اقدام باید مسافران و خدمه را به کشتی دیگری منتقل نمود، در همین راستا قواعد متعددی توسط مجامع بین‌المللی پیرامون قواعد انسان دوستانه زمان جنگ مربوط به درگیری‌هایی که ممکن است نیروهای سازمان ملل در آن وارد شوند تصویب شده‌است، نیز در سال ۱۹۷۸ از سوی صلیب سرخ جهانی قواعدی در خصوص قواعد انسان دوستانه در جنگ مسلحانه وضع گردیده‌است. همچنین در سال ۱۹۸۱ کنوانسیونی در خصوص ممنوعیت یا محدودیت استفاده از برخی از سلاح‌های سنتی که ممکن است موجب جراحات شدید و بدون تبعیض شوند به تصویب رسید، لذا همه این قواعد در یک خصیصه عام و اشتراک هدف دارند و آن محدود ساختن حملات غیرقابل جبران به نیروهای انسانی درگیر در جنگ است.