موش آزمایشگاهی
موش‌های آزمایشگاهی از همان گونهٔ موش‌های خانگی هستند، با این حال اغلب در رفتار و فیزیولوژی بسیار متفاوت هستند. صدها نژاد inbred, outbred و ترانس ژنیک وجود دارد. نژاد، در مورد جوندگان، به گروهی اطلاق می‌شود که در آن همه اعضا از لحاظ ژنتیکی تا حد امکان شبیه هستند. در موش‌های آزمایشگاهی، این امر از طریق inbreeding (تولیدمثل زاده‌های یک والد با یکدیگر) انجام می‌شود. با داشتن این نوع جمعیت، انجام آزمایش‌هایی بر روی نقش ژن‌ها یا آزمایش‌هایی که تنوع ژنتیکی را به عنوان یک عامل حذف می‌کنند، امکان‌پذیر می‌گردد.
تعیین ساختار ژنتیکی
هنگام تعیین ساختار ژنتیکی موجودات تراریخته، تنها یک منطقهٔ واحد ژنومی ممکن است تمام چیزی باشد که لازم است در تعیین ژنوتیپ بررسی شود. معمولاً تنها یک آزمایش PCR برای تعیین ساختار ژنتیکی یک موش تراریخته کافی است؛ موش، یک مدل آزمایشگاهی پستاندار برای بسیاری از پژوهش‌های پزشکی امروزی است.