مننگوانسفالیت
سردرد، تهوع، راه رفتن نامتعادل، تحریک‌پذیری، گیجی و تاری دید از علائم ابتدائی شایع هستند. روش تشخیص قطعی عامل بیماری‌زا، انجام پونکسیون نخاع (Lumber puncture) است. بیماری خطر مرگ و میر و عوارض قابل توجهی دارد. مرگ و میر این بیماری در افراد درمان نشده بالا و در بیماران درمان شده نیز ممکن است. بسیاری از بیماران پس از بهبود، امکان نقص‌های نورولوژیک متوسط تا شدید مانند تشنجهای مکرر، هیدروسفالی، سربلیت، فلج عصب هفتم، کری حسی عصبی و غیره دارند.
مونوسیتوز
مونوسیتوز اغلب در طول التهاب مزمن رخ می‌دهد. بیماری‌هایی که چنین حالت التهابی مزمنی ایجاد می‌کنند: بیماری‌های خود ایمنی و واسکولیت: لوپوس اریتماتوز سیستمیک، آرتریت روماتوئید و بیماری التهابی روده. در طی این مراحل التهاب شدید، مونوسیتوز می‌تواند به بافت‌ها آسیب برساند، زیرا فعال شدن پاسخ ایمنی را افزایش می‌دهد و از فروکش التهاب جلوگیری می‌کند که در مواردی که سپسیس رخ می‌دهد، دیده می‌شود.