رنو توئیزی
از شکل مفهومی این خودرو در نمایشگاه فرانکفورت سال ۲۰۰۹ پرده برداری شد. رنو در ماه مه ۲۰۱۱، اعلام کرد که مدل توئیزی در حال تولید است و پیش ثبت نام را آغاز کرده‌است. در نوامبر ۲۰۱۰، خودرو ساز ژاپنی نیسان اعلام کرد که مفهومی به نام (New Mobility Concept), یا (NMC) تولید کرده‌است. زمانی برای تولید این مدل مفهومی مشخص نشده‌است. رنو پلت فرم سخت‌افزاری و نرم‌افزاری این مدل را تحت شرایط متن باز در اختیار استارتاپ‌ها، محققان مستقل و خریداران شخصی قرار می‌دهد.
استریم‌لاین مدرن
رویداد تعیین‌کننده برای استریم‌لاین مدرن در ایالات متحدهٔ آمریکا، نمایشگاه جهانیِ شیکاگو (Chicago World's Fair) یا نمایشگاه بین‌المللی یک قرن پیشرفت (A Century of Progress International Exposition) در سال‌های ۱۹۳۴–۱۹۳۳ میلادی بود که این سبک را به عموم مردم معرفی کرد. خودروهای جدید با اقتباس از خطوط نرم کشتی‌های اقیانوس‌پیما و فضاپیماها، احساسی از کارایی، پویایی و سرعت را می‌دادند. جلوپنجره و شیشه‌های جلو به عقب متمایل شده بودند، خودروها عریض‌تر و متمایل به پایین و از ویژگی طرح آنها استفاده از منحنی‌های نرم و خطوط سرعت افقی بودند. برای مثال می‌توان به کرایسلر ایرفلو (Chrysler Airflow) (۱۹۳۴) و لندکروزر استودبیکر (Studebaker Land Cruiser) (۱۹۳۴) اشاره کرد. در ساخت قطعات خودروها همچنین از مواد جدیدی استفاده شده بود، از جمله: پلاستیک باکالیت (Bakelite)، فرمیکا (Formica)، شیشهٔ مات ویترولایت (Vitrolight Opaque Glass)، فولاد زنگ‌نزن (Stainless steel) و لعاب میناکاری (Vitreous Enamel) که ظاهری جدید و براق می‌داد.