سیاست‌های اقتصادی رضاشاه
در دوران رضاشاه، پا به پای پیشرفت‌های صنعتی، اجرای برنامه‌های گسترش بخش کشاورزی و دامداری ایران نیز صورت گرفت. کشاورزی سنتی ایران، برای نخستین‌بار مکانیزه شد و اصول کار وارد آن شد. هرچند که مکانیزه‌شدن کشاورزی، سراسری نبود و تنها در نقاطی خاص روی داده‌است. شبکه‌های آبیاری، بندها و مهارسازی آب، کمک کرد تا سطح کشاورزی در همهٔ نقاط این کشور، به ویژه در استان‌های آذربایجان، خراسان، کردستان، کرمانشاه، گرگان، گیلان، مازندران و اطراف تهران تا چندین برابر افزایش یابد. با استخدام کارشناسان خارجی و خرید ماشین‌آلات کشاورزی، تولید محصولات وابسته در ایران، بیشتر و بهتر گردید.
بخش کوچصفهان
کشاورزی مهم‌ترین شاخص فعالیت اقتصادی در کوچصفهان است و زندگی و معاش بخش وسیعی از مردم این بخش از طریق فعالیت‌های کشاورزی تأمین می‌شود. هرچند که استان گیلان در کلیت خود به عنوان یک سرزمین حاصلخیز ومناسب فعالیت‌های کشاورزی شناخته شده‌است، لیکن شرایط محیطی از قبیل اقلیم، ارتفاع، جنس خاک، قابلیت دسترسی به آب که این روزها آب در همه جا به‌طور یکسان ویکنواخت فراهم نیست عملاً کشاورزان را با مشکل جدی مواجع کرده [http://www.aftabir.com/articles/view/social/tourism/c4c1273734448_kuchesfahan_p1.php/%DA%A9%D9%88%DA%86%D8%B5%D9%81%D9%87%D8%A7%D9%86-%DB%8C%D8%A7%D8%AF%DA%AF%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D8%A7%D8%B2-%D8%AF%D9%88%D8%B1%D9%87-%D8%B3%D8%A7%D8%B3%D8%A7%D9%86%DB%8C%D8% [۲۳]]