دین
شخصیت‌های اسطوره را موجودات مافوق طبیعی (خدایان) تشکیل می‌دهند و همواره هاله‌ای از تقدس؛ قهرمانان مثبت آن را فراگرفته‌است. اسطوره نماد دوران پیش از دانش و نماد و نشان مشخص روزگاران باستان است. تحول اساطیر هر قوم و ملتی، معرف تحول شکل زندگی، دگرگونی ساختارهای اجتماعی و تحول اندیشه و دانش است. در واقع اسطوره نشانگر یک دگرگونی بنیادی در پویش بالارونده ذهن بشر است. اساطیر روایتی است که از طبیعت و ذهن انسان‌های نخستین ریشه می‌گیرد و برآمدهٔ رابطه دوسویه این دوست.
قدرت فوق بشری
قدرت فوق بشری توانایی مشترک بسیاری از خدایان و نیمه خدایان در اساطیر باستان است، مانند هرکولس/هرکالس (رومی/ یونانی)، بیوولف (نورس)، سامسون (کتاب انجیل)، بهیما (هندو) و آشیل (یونانی). تلاش برای اصلاح بدن انسان برای به دست آوردن قدرت فوق‌العاده در طول تاریخ معمول بوده‌است، همان‌طور که در شخصیت‌هایی مانند ترمیناتور، روبوکاپ، مرد آهنی و کایبورگ دیده می‌شود.