کرو دراگون دمو-۲
کرو دراگون دمو-۲ () یا به صورت رسمی اسپیس‌اکس دمو-۲ نخستین پرواز فضایی سرنشین دار فضاپیمای دراگن ۲ است که فضانوردان را بعد از حدود یک دهه از خاک آمریکا و با موفقیت به ایستگاه فضایی بین‌المللی رساند. مقامات ناسا بعد از پرتاب اس‌تی‌اس-۱۳۵ در سال ۲۰۱۱ و بازنشسته شدن شاتل‌های فضایی بعد از حدود ۳۰ سال خدمت به دلایل عمده‌ای مانند هزینه‌های عملیاتی بسیار بالا، ایمنی کمتر شاتل‌ها و از دست رفتن تعدادی از فضانوردان ناسا در گذشته و همچنین تغییر ماهیت مأموریت‌های فضایی و عدم نیاز به پرتاب تعداد زیادی از فضانوردان در طول یک مأموریت به سمت ایستگاه فضایی بین‌المللی، تصمیم گرفتند فضانوردان خود را از طریق فضاپیماهای روسی سایوز و صرف هزینه‌ای در حدود ۸۰ میلیون دلار برای هر صندلی به فضا پرتاب کنند. اما با پرتاب دمو ۲ این رقم به نصف کاهش یافت. همچنین دمو ۲، بعد از اس‌تی‌اس-۴ در سال ۱۹۸۲ اولین مأموریت دونفره ناسا می‌باشد. کرو دراگون دمو ۲ نخستین پروژه پرتاب خدمهٔ آمریکایی توسط کپسول فضایی از زمان پروژه آزمایشی آپولو–سایوز است.
جیمز پی باگیان
باگیان برای اولین بار در ۱۳ مارس ۱۹۸۹ با خدمه STS-29، که از مرکز فضایی کندی، فلوریدا، روی مدارگرد دیسکاوری پرتاب شد، پرواز کرد. در طی این مأموریت پنج روزه بسیار موفق، خدمه یک ماهواره ردیابی و رله داده را مستقر کردند. آزمایش‌های ثانویه متعددی از جمله آزمایش رادیاتور ایستگاه فضایی - لوله حرارتی، دو آزمایش دانشجویی، آزمایش رشد کریستال پروتئین و آزمایش کروموزوم و تقسیم سلولی گیاهی انجام داد. باگیان محقق اصلی بود و هدف تکمیلی تفصیلی ۴۷۰ را انجام داد. استفاده از داپلر ترانس کرانیال، تغییرات جریان خون مغزی و ارتباط آن با سندرم سازگاری فضایی (SAS) و بیماری حرکتی فضایی (SMS). خدمه بیش از ۳۰۰۰ عکس از زمین با استفاده از چندین نوع دوربین از جمله دوربین فیلمبرداری ۷۰ میلی‌متری IMAX گرفتند. مدت مأموریت ۸۰ مدار بود و با فرود در پایگاه نیروی هوایی ادواردز، کالیفرنیا، در ۱۸ مارس ۱۹۸۹ به پایان رسید. با تکمیل این مأموریت، او بیش از ۱۱۹ ساعت در فضا وارد شد.