مننگوانسفالیت
سردرد، تهوع، راه رفتن نامتعادل، تحریک‌پذیری، گیجی و تاری دید از علائم ابتدائی شایع هستند. روش تشخیص قطعی عامل بیماری‌زا، انجام پونکسیون نخاع (Lumber puncture) است. بیماری خطر مرگ و میر و عوارض قابل توجهی دارد. مرگ و میر این بیماری در افراد درمان نشده بالا و در بیماران درمان شده نیز ممکن است. بسیاری از بیماران پس از بهبود، امکان نقص‌های نورولوژیک متوسط تا شدید مانند تشنجهای مکرر، هیدروسفالی، سربلیت، فلج عصب هفتم، کری حسی عصبی و غیره دارند.
تب خونریزی دهنده به همراه سندرم کلیوی
نشانه‌های بعدی این بیماری عبارتند از: افت فشار خون، شوک ناگهانی، نَشت خون از رگ‌ها شود و از کار افتادن ناگهانی کلیه‌ها شود که خود باعث آب آوردن شدید بدن می‌شود. میزان شدت این نشانه‌ها بستگی به عامل آلوده کنندهٔ بدن دارد در صورتی که این بیماری در اثر ویروس‌های هانتان و دوبراوا باشد نشانه‌ها شدید خواهد بود اما اگر بدن توسط ویروس‌های سئول، سارِما و پومالا آلوده شده باشد معمولاً نشانه‌ها به نسبت ضعیف تر خواهد بود. بهبودی کامل معمولاً پس از چندین هفته یا حتی ماه بوجود می‌آید.