دیازپام
عوارض جانبی بنزودیازپینها مانند دیازپام شامل فراموشی آنتروگراد، سردرگمی (به ویژه در دوزهای بالاتر) و آرام بخش است. افراد مسن بیشتر مستعد ابتلا به عوارض جانبی دیازپام مانند سردرگمی، فراموشی، آتاکسی و اثرات خماری و همچنین سقوط هستند. استفاده طولانی مدت از بنزودیازپینها مانند دیازپام با تحمل دارو، وابستگی بنزودیازپین و سندرم ترک بنزودیازپین همراه است. دیازپام مانند سایر بنزودیازپین‌ها می‌تواند حافظه کوتاه مدت و یادگیری اطلاعات جدید را مختل کند. در حالی که داروهای بنزودیازپین مانند دیازپام می‌توانند باعث فراموشی انتروگراد شوند، اما باعث فراموشی رتروگراد نمی‌شوند. اطلاعات آموخته شده قبل از استفاده از بنزودیازپین‌ها مختل نمی‌شود. تحمل در برابر اثرات شناختی بنزودیازپین‌ها با استفاده طولانی مدت تمایل به پیشرفت ندارند و افراد مسن نسبت به آنها حساس تر هستند. علاوه بر این، پس از قطع بنزودیازپین‌ها، نقص‌های شناختی ممکن است حداقل به مدت شش ماه ادامه یابد. مشخص نیست که آیا این اختلالات بیش از شش ماه طول می‌کشد تا کاهش یابد، یا دائمی باشد. بنزودیازپین‌ها همچنین ممکن است باعث افسردگی یا بدتر شوند. به عنوان مثال تزریق یا تزریق داخل وریدی مکرر دیازپام هنگام مدیریت تشنج ممکن است منجر به مسمومیت دارویی از جمله کاهش تنفس، آرامبخشی و افت فشار خون شود. تحمل دارو در صورت تزریق بیشتر از ۲۴ ساعت ممکن است ایجاد شود. آرام بخش‌ها و قرص‌های خواب‌آور، از جمله دیازپام، با افزایش خطر مرگ همراه است.
سیکلوسپورین
هیپرپلازی لثه‌ها، افزایش فشار خون عوارض کبدی، تشنج، حساسیت کشنده، پرمویی، نارسایی کلیه، سکسکه، یبوست، تهوع و سمیت کلیوی از عوارض جانبی مهم سیکلوسپورین هستند. در بعضی موارد اثرات زیر گزارش شده‌اند: ـ لرزش آرام دست‌ها ـ افزایش مختصر رشد موهای بدن ـ ورم یا التهاب لثه‌ها ـ افزایش فشار خون ـ خستگی. موارد زیر گاهی اوقات پیش می‌آیند: ـ زرد شدن خفیف سفیدی چشم ـ سردرد ـ واکنش‌های پوستی مثل ایجاد دانه‌های قرمز ـ احساس گرما یا حتی سوزش در کف دست‌ها و پاها ـ در بعضی موارد نادر ممکن است فرد دچار گرفتگی عضلانی و ضعف شود. شدت التهاب لثه‌ها به شرایط دندان‌های بیمار بستگی دارد. اگر فرد بهداشت دهان و دندان‌هایش را رعایت کند به خوبی از بروز چنین عوارضی پیشگیری می‌شود. اگر دچار تورم لثه‌ها شدید از دندانپزشک بخواهید که با پزشک شما تماس بگیرد. هنگامی که ساندیمون مصرف می‌کنید نسبت به عفونت‌ها حساس تر می‌شوید؛ بنابراین اگر دچار تب، زخم گلو، سرماخوردگی یا آنفلوآنزا، کورک و موارد دیگر شدید یا احساس ناخوشی عمومی کردید فوراً به پزشک اطلاع دهید.