سازمان بین‌المللی استانداردسازی
سازمان بین‌المللی استانداردسازی که معمولاً به نام ایزو شناخته می‌شود، مؤسسه بین‌المللی تعیین استاندارد متشکل از نمایندگان موسسات استانداردسازی ملی است. این سازمان غیردولتی در سطح وسیع به وضع استانداردهای کلی و جزئی برای هماهنگ‌کردن استانداردهای متفاوت جهانی می‌پردازد. در عمل ایزو به صورت یک کنسرسیوم با ارتباطات قوی با دولت‌ها فعالیت می‌کند. این مؤسسه انواع استانداردهای تجاری و صنعتی جهانی را تعیین می‌نماید. مرکز ایزو در ژنو سویس قرار دارد. ایزو کار رسمی خود را از تاریخ بیست و سوم فوریه ۱۹۴۷ آغاز کرده‌است. این سازمان به ترویج جهانی استانداردهای اقتصادی و صنعتی می‌پردازد تا مبادلات صنایع و فنون مختلف را در یک راستا هماهنگ کند.
مقررات متحدالشکل اعتبارات اسنادی
در سال ۱۹۳۳ و طی نشست اتاق بازرگانی بین‌الملل، اعضای آن استاندارد گردیده و بنا شد که هر ده سال آن را با شرایط تازه اقتصادی، هماهنگ نمایند. مهمترین آن یوسی‌پی۵۰۰ از سال ۱۹۹۴ مورد اجرا قرار گرفت و از سال ۲۰۰۳ مطالعات و بررسی‌هایی برای اصلاح و تجدید نظر در آن با حضور ۴۱ عضو از بیست وشش کشور به صورت چند پیش‌نویس تهیه گردید. سرانجام این جریانات به تصویب یوسی‌پی۶۰۰ منتهی گردید، که از ۱ ژوئیه ۲۰۰۷ برابر با ۱۰ تیر ماه ۱۳۸۶ به اجرا گذاشته شد. در این اتاق، کشور ایران نیز دارای یک کمیته می‌باشد.