چادر
از آزاده نامداری، مجری سازمان صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران به عنوان «چهره زیبای چادر ملی» یاد شده‌است و به گزارش رادیو زمانه، «نامداری خیلی زود نقشی را که ساختار و دستگاه ایدئولوژی صدا و سیما تأیید می‌کرد برای خود برگزید و سعی کرد چهره جدید زن مسلمان و مؤمن موفق باشد - زنی با چادر اما نه هر چادری، چادر ملی… نامداری، زیبایی او و بدنش تا سال‌ها در خدمت دستگاه صدا و سیما بودند که به صورت کارکردگرایانه برنامه‌های تغییر یافته حکومت برای تربیت نیروی کار زن کم خطر برای مردسالاری را پیش ببرند». اما در سوی دیگر، این رسانه در ادامه نوشت که نامداری بعدتر سرکش شد و «جای برای ساخت مجدد او به عنوان سوژهٔ مطیع» نبوده‌است و او نیز با روش خود، با این سیستم مبارزه کرده بود.
زینت مؤدب
زینت مؤدب در سال ۱۳۰۲ در شهر لاهیجان متولد شد. پدرش معلم سرخانهٔ احمد شاه و مادرش مالک چندین شالیزار بود. در ۵ سالگی پدرش را از دست داد. در ۱۴ سالگی به‌طور غیابی به عقد مردی که ۳۰ سال از وی بزرگتر بود درآمد و به آبادان رفت. ۳ سال بعد طلاق گرفت و به همراه دخترش «نسرین» تهران برگشت. پس از آن در وزارت کشور به عنوان ماشین‌نویس استخدام شد. در اوقات بیکاری به سینما می‌رفت و فیلم‌های هالیوودی تماشا می‌کرد. به خاطر علاقه به سینما پیشنهاد بازی در سینما را پذیرفت. وی ستاره اولین فیلم سینمایی ناطق فارسی است که در داخل ایران تهیه شد. آن فیلم "طوفان زندگی" نام داشت و محصول سال ۱۳۲۶ "میترا فیلم " به کارگردانی علی دریابیگی بود که تهیه‌کننده آن اسماعیل کوشان بوده‌است. چندی بعد با شرکت در فیلم "زندانی امیر" در همین استودیو به عنوان اولین زن تدوینگر ایرانی به کار مونتاژ فیلم می‌پردازد. در سال ۱۳۲۸ هنگام ساختن فیلم "واریته بهاری" اولین فیلم کمدی فارسی با پرویز خطیبی نویسنده و کارگردان مطرح آن زمان آشنا شد. زینت خطیبی پس از ازدواج با پرویز خطیبی و پس از بازی در فیلم "دشمن زن" در سال ۱۳۳۷ به نوشته و کارگردانی پرویز خطیبی کارهای هنری خود را محدود به دوبلاژ فیلم و کار در رادیو ایران و شرکت در نمایش‌های رادیویی نمود. از نقش‌های بیاد ماندنی او در دوبله فیلم، "خواب جینی را می‌بینم" در نقش "باربارا ایدن" و نقش منشی در سریال "پری میسون" بود. زینت مؤدب به مدت ۱۷ سال در رادیو ایران به فعالیت اشتغال داشت. او سال‌ها با نام مستعار "آرزو" به اجرای نقش‌های مختلف در نمایش‌های جدی رادیویی پرداخت و اولین مجری زن برنامه‌های "راه شب" و "رادیو دریاً بود که به طور زنده پخش می‌شد و در برنامه‌های "فرهنگ مردم" که توسط پژوهشگر فقید انجوی شیرازی تهیه می‌شد به خواندن اشعار فولکلوریک به شیوه ضربی از نواحی مختلف ایران اشتغال داشت و دو بار جایزه بهترین مجری این برنامه را به دست آورد.