هپاتیت سی
افرادی که آلودگی آن‌ها به ویروس هپاتیت سی اثبات شده و دارای ناهنجاری‌های کبدی هستند می‌بایست به دنبال درمان خود باشند. درمان فعلی این بیماری ترکیبی است از پگ اینترفرون و داروی ضد ویروس ریباویرین که بسته به نوع ویروس هپاتیت سی ۲۴ تا ۴۸ هفته به طول می‌انجامد. آثار بهبودی در ۵۰ تا ۶۰٪ افراد درمان شده قابل مشاهده است. ترکیب بوسپروویر یا تلاپرویر با ریباویرین و پگ اینترفرون آلفا موجب بهبود واکنش به ژنوتیپ ۱ هپاتیت سی می‌شود. پیدایش عوارض جانبی با درمان این بیماری امری عادی است؛ نیمی از افرادی که درمان می‌شوند دچار علائم آنفلوآنزا مانند، و یک سوم آن‌ها دچار مشکلات احساسی می‌شوند. درمان در طول شش‌ماهه اول این بیماری مؤثر تر از زمانی است که هپاتیت سی مزمن می‌شود. اگر شخصی دچار عفونت جدیدی شود و با گذشت هشت تا دوازده هفته این عفونت از بین نرود، به وی توصیه می‌شود تا از پگ اینترفرون (pegylated interferon) به مدت ۲۴ هفته استفاده کند. برای افراد مبتلا به تالاسمی (نوعی اختلال خونی)، ریباویرین (ribavirin) مفید به نظر می‌رسد، اما این دارو نیاز به تزریق خون را افزایش می‌دهد. .
راویداسویر
راویداسویر () (PPI-668) یک داروی ضد ویروسی و مهارکننده تحقیقاتی NS5A (توسط Pharco Pharmaceuticals) در آزمایش‌های بالینی برای ژنوتیپ ۴ هپاتیت مزمن ث است. نتایج اولیه کارآزمایی بالینی در نوامبر ۲۰۱۵ اعلام شد. در آوریل ۲۰۱۷، گزارش‌های مطبوعاتی بیان کردند که یک درمان ترکیبی شامل راویداسویر و سوفوسباویر در یک کارآزمایی بالینی انجام شده در مالزی و تایلند به میزان ۹۷ درصد از بین بردن هپاتیت ث و ۱۰۰ درصد در دیگری دست یافته است. این آزمایش در کشور مصر هم انجام شد. به این دارو توسط آژانس ملی تنظیم مقررات دارویی (NPRA) مالزی ثبت نام مشروط اعطا شده است.