آسایش گرمایی
رطوبت نسبی، نسبت میزان بخار آب هوا به میزان بخار آبی که هوا می‌توانست در دما و فشار خاصی داشته باشد. در حالیکه بدن انسان دارای سنسورهایی بر روی پوست است که برای حس کردن گرما و سرما به صورت مؤثری کار می‌کنند، رطوبت نسبی (RH) به صورت غیر مستقیم حس می‌شود. تعرق، مکانیسم اتلاف گرمایی مؤثر است که با فرایند تبخیر از پوست کار می‌کند. اما در RH (رطوبت نسبی) بالا، هوا تقریباً ماکزیمم بخار آبی که می‌تواند داشته باشد را دارد، بنابراین تبخیر، و در نتیجه اتلاف گرما کاهش می‌یابد. از طرف دیگر، محیط‌های بسیار خشک (RH<20-30%) به دلیل تأثیرشان بر غشای مخاطی نامناسب هستند. سطح پیشنهادی رطوبت درونی در محدودهٔ ۳۰ تا ۶۰٪ در ساختمان‌های دارای تهویه می‌باشد. اما استانداردهای جدید از قبیل مدل تطبیقی، رطوبت پایین‌تر و بالاتری را بسته به دیگر فاکتورهای درگیر در آسایش فراهم می‌کنند.
مبدل حرارتی زمینی
پژوهش‌های رسمی نشان می‌دهد که مبدل‌های حرارتی زمین هوا، آلودگی هوای تهویهٔ ساختمان را کاهش می‌دهند. رابیندرا (۲۰۰۴) می‌گوید، "تونل (مبدل حرارتی زمین هوا) برای حمایت از رشد باکتری‌ها و قارچ‌ها ساخته نمی‌شوند؛ بلکه به منظور کاهش مقدار باکتری‌ها و قارچ و در نتیجه تولید هوای امن تر برای تنفس انسان ساخته می‌شوند؛ بنابراین روشن است که استفاده از EAT (تونل هوا زمین) تنها به صرفه جویی انرژی کمک نمی‌کند بلکه به کاهش آلودگی هوا با کاهش باکتری‌ها و قارچ‌ها کمک می‌کند.