آمنیوسیت
آمنیوسیت در واقع یک سلول جنینی است که در مایع آمنیوتیک شناور است. انجام آزمایش بر روی آمنیوسیت‌ها از مهمترین روش‌های تشخیصی پیش از بارداری برای بررسی وضعیت سلامت جنین است. به عنوان مثال برای تشخیص ناهنجاری‌های کروموزومی، از DNA بدست آمده از آمنیوسیت‌ها استفاده می‌شود. با روش آمنیوسنتز می‌توان آمنیوسیت‌ها را برای انجام آزمایش بدست آورد. آمنیوسنتز روشی است که که در آن مایع آمنیوتیک از رحم برای آزمایش یا درمان برداشته می‌شود. مایع آمنیوتیک مایعی است که در هنگام بارداری جنین را احاطه نموده و از آن محافظت می‌کند. این مایع حاوی سلولهای جنینی و مواد شیمیایی مختلف تولید شده توسط جنین می‌باشد. از این آزمایش می‌توان به منظور اطمینان از سلامت جنین از نطر ابتلا به سندرم داون و سایر بیماری‌های مشابه و همچنین بعضی بیماری‌های ژنتیکی دیگر مثل تالاسمی یا هموفیلی، بیماری دوشن یا بسیاری بیماری‌های دیگر ژنتیکی استفاده کرد.
بیوفیزیکال پروفایل
بیوفیزیکال پروفایل جنین یا تست BPP (به انگلیسی: Biophysical profile) یکی دیگر از سونوگرافی های بارداری برای ارزیابی سلامت جنین می باشد. در واقع این سونوگرافی تلفیق تست بدون استرس با ارزیابی مقدار مایع آمنیوتیک است. اگر جنین با تست بدون استرس واکنش مناسبی نشان دهد و سطح مایع آمنیوتیک کافی باشد، به احتمال زیاد نیازی به انجام پروفایل بیوفیزیکال نیست. به طور معمول این تست برای خانم های بارداری که در معرض بارداری های پرخطر، سقط جنین، کاهش حرکت جنین و زایمان زودرس هستند، انجام می‌شود. این آزمایش معمولاً بعد از هفته ۳۲ و گاهی طبق صلاح دید پزشک زودتر و بعد از هفته ۲۴ بارداری نیز تجویز می‌شود. اگر از موعد زایمان گذشته باشد، پزشک برای بررسی وضعیت جنین در رحم این تست را درخواست می‌کند.