موش آزمایشگاهی
بیشتر موش‌های آزمایشگاهی، ترکیبی از زیرگونه‌های مختلف هستند. موش‌های آزمایشگاهی می‌توانند تنوعی از رنگ‌های پوششی، از جمله agouti، سیاه و زال داشته باشند. بسیاری (اما نه همه ی) نژادهای آزمایشگاهی inbred هستند. نژادهای مختلف با ترکیب‌های خاصی از رقم – حرف شناسایی می‌شوند؛ برای مثال C57BL/6 و BALB/c.. اولین نژادهای inbred این چنینی در سال ۱۹۰۹ توسط Clarence Cook Little که در ترویج موش به عنوان یک ارگانیسم آزمایشگاهی تأثیرگذار بود، تولید شدند. در سال ۲۰۱۱، حدود ۸۳٪ از جوندگان آزمایشگاهی در ایالات متحده، موش‌های آزمایشگاهی C57BL / 6 بودند.
موش برهنه
موش برهنه در نتیجه حذف خود بخودی ژن FOXN1 به وجود می‌آید (انسانهایی که جهش در FOXN1 را دارند نیز فاقد تیموس بوده و نقص در سیستم ایمنی دارند). موشهای با حذف هدف دار در FOXN1 (موشهای Knockout) نیز شکل ظاهری برهنه دارند. به دلیل عدم رشد کافی غدد پستانی در موشهای برهنه ماده، این موشها نمی‌توانند به درستی از فرزندان خود مراقبت کنند و بنابراین موشهای برهنه نر با موشهای هتروزیگوت (ناجور تخم) آمیزش داده می‌شوند.