جلبک قهوه‌ای
جلبک‌های قهوه ای در سواحل صخره‌ای و دریاهای سرد زیست می‌کنند، به ویژه در مناطقی که جزر و مد شدید حکمفرما است. این نمونه‌ها دارای رنگینه‌های کلروفیل (سبز) و کارتن (نارنجی و قرمز) هستند. همچنین در سلول‌های جلبک قهوه ای ممکن است مقدار زیادی [[اسید آلژینیک]]، مواد بین سلولی را تشکیل دهند. این ماده لزج و چسبناک بوده و گاهی ممکن است تا ۲۵ درصد وزن خشک جلبک را تشکیل دهد. در صنعت از اسید آلژینیک استفاده‌های زیادی می‌شود که از آن جمله می‌توان به ساخت و تولید امولسیون اشاره کرد که برای براق کنندگی در صنایع کاغذسازی به کار گرفته شود. سلول جلبک‌های قهوه ای در قسمت پهلوها دارای تاژک‌های نامساوی هستند. برخی از جلبک‌ها دارای ساختمانی شبیه به برگ، ساقه، ریشه و گاهی [[گل‌آذین]] هستند.
زیست‌کانی‌سازی
صدف یک ماده کامپوزیت با منشا زیستی است که مورد علاقه بسیاری در علم مواد است زیرا دارای ویژگی­‌های غیرمعمول است و نمونه ای بارز از زیست‌کانی‌سازی است. پوسته­‌های نرم‌تنان از ترکیب 90-95% جرمی کلسیم‌کربنات تشکیل شده اند که 1-5% دیگر هم توسط ماده آلی دیگری تشکیل یافته است. کامپوزیت حاصل چقرمگی شکستی حدود 3000 برابر بیشتر از خود بلورها دارد. در فرآیند زیست‌کانی‌سازی صدف ها، پروتئین­‌های ویژه‌ای در هسته‌زایی، فاز، شکل و نحوه رشد نقش دارند و به طور کلی مقاومت مکانیکی قابل توجه صدف را به آن می­‌بخشند. استفاده از اصول زیست‌تقلیدی (بیومیمتیک) آشکار شده از نحوه تشکیل و ساخت پوسته نرم‌تنان می­‌تواند به ما در ساخت کامپوزیت­‌های جدید با خصوصیات نوری، الکترونیکی و ساختاری ارتقا یافته کمک کند. ساختارها و چینش‌­ها در میان این پوسته­‌ها  متنوع است ولی همه آنها برخی ویژگی­‌ها را در اشتراک دارند: بخش اصلی پوسته تشکیل شده از کلسیم‌کربنات بلوری (کلسیت) است. با اینکه در بخش­‌هایی آمورف‌های کلسیم‌کربنات وجود دارند که مانند کریستال‌ها رفتار می‌­کنند، این بخش‌ها هرگز زاویه یا وجهی از خود نشان نمی‌­دهند. بررسی‌­های ساختارهای داخلی آنها، ریزدانه های گرد شده نامنظمی را نشان می‌دهند.