جزیره کیش
جزیرهٔ کیش جزیره‌ای بیضی شکل با محیط ۴۴ کیلومتر می‌باشد و با طولی در حدود ۱۵٫۴۵ کیلومتر و عرضی حدود ۷٫۵ کیلومتر، مساحتی معادل ۹۰ کیلومتر مربع دارد. ارتفاع بلندترین منطقه این جزیره حدود ۳۵ متر از سطح دریا می‌باشد. همچنین جزیرهٔ کیش فاقد رودخانه دائمی بوده اما تعداد زیادی منابع آب شیرین زیرزمینی دارد ؛ در زبان پارسی پهلوی کیش به کانال زیرزمینی قنات گفته می شود که جزیره را به این سبب کیش می خوانند. مسافت بین کیش تا تهران از راه هوایی ۱۰۵۲ کیلومتر، تا بندرعباس ۲۵۰ کیلومتر، تا بندر لنگه ۹۰ کیلومتر و تا جزیره هندورابی ۲۸ کیلومتر است. همچنین نزدیکترین بندر ایران به جزیرهٔ کیش، بندر آفتاب می‌باشد که با این جزیره ۱۳ کیلومتر فاصله دارد.
بخش شیبکوه (بندر لنگه)
بخش شیبکوه در جنوب کشور و غرب هرمزگان، از شمال به لاور نادردون و بخش کوخرد، و از جنوب به خلیج فارس و بخش کیش، و از مغرب به شهر پارسیان، و از مشرق به بخش مرکزی شهرستان بندر لنگه منتهی می‌شود.در دوران قدیم منطقه شیبکوه به چهار قسمت تقسیم شده بوده و زیر نفوذ چهار قبیله عرب، بوده‌است. این قبائل عربی در سده دهم یا نهم هجری قمری از شبه جزیره عربستان به منطقه «شیبکوه» هجرت کرده بودند. شیبکوه به معنی زیرتپه‌ها بوده و این نام به نواری ساحلی به طول ۲۸۰ کیلومتردر امتداد خلیج فارس اشاره دارد که از از شمال به طیف وسیعی از تپه‌های دامنه زاگرس می‌رسد. این منطقه از بنک تا لنگه کشیده شده و برخی نیز معتقدند مگام، شمالی‌ترین نقطه نوار شیبکوه است. عرض این نوار در کنگان به ۱۰ کیلومتر و در مقو به ۵۰ کیلومتر می‌رسد. این سواحل باریک، شامل بندرهای متعدد و چندین جزیره می‌باشند، در حالی که جزایر شیخ شعیب (لاوان کنونی)، شاتوار، هندورابی، کیش و به‌طور مدیریتی بخشی از بنادر شیبه نمونه‌هایی از این جزایر هستند.