مننگوانسفالیت
سردرد، تهوع، راه رفتن نامتعادل، تحریک‌پذیری، گیجی و تاری دید از علائم ابتدائی شایع هستند. روش تشخیص قطعی عامل بیماری‌زا، انجام پونکسیون نخاع (Lumber puncture) است. بیماری خطر مرگ و میر و عوارض قابل توجهی دارد. مرگ و میر این بیماری در افراد درمان نشده بالا و در بیماران درمان شده نیز ممکن است. بسیاری از بیماران پس از بهبود، امکان نقص‌های نورولوژیک متوسط تا شدید مانند تشنجهای مکرر، هیدروسفالی، سربلیت، فلج عصب هفتم، کری حسی عصبی و غیره دارند.
میتوکسانترون
خونریزی گوارشی، دردشکم، اسهال، تهوع، موکوزیت، استفراغ، التهاب گوشه لب، تنگی نفس، سرفه، ریزش لکه‌های موها، لکه‌های بنفش رنگ پوست (پتشی، اکیموز)، عفونت خون (سپسیس)، عفونت قارچی، تب.