اخلاق هنجاری
اخلاق هنجاری با اخلاق توصیفی نیز تفاوت دارد، زیرا اخلاق توصیفی به تحقیق تجربی بر روی عقاید اخلاقی مردم می‌پردازد. به بیان دیگر اخلاق توصیفی نشان می‌دهد چند درصد مردم عقیده دارند کشتن همیشه اشتباه است، درحالیکه اخلاق هنجاری به این می‌پردازد که آیا داشتن این باور درست یا غلط است. از این لحاظ، اخلاق هنجاری گاهی تجویزی خوانده می‌شود تا توصیفی. هرچند در برخی دیدگاه‌های فرااخلاقی مثل واقع‌گرایی اخلاقی، حقایق اخلاقی در حال واحد تجویزی و توصیفی هستند.
بی‌تفاوتی اخلاقی
بی‌تفاوتی اخلاقی با جدا کردن واکنش اخلاقی از رفتار غیرانسانی و غیرفعال کردن مکانیسم خود-محکومیت انجام می‌شود. بنابراین، بی‌تفاوتی اخلاقی شامل تجدید تفسیرشناختی یا تجدید تفسیر رفتار مخرب به عنوان رفتار اخلاقی قابل قبول است بدون اینکه تغییری رفتار یا استانداردهای اخلاقی انجام شود. در تئوری شناخت اجتماعی اخلاق، مکانیزم‌های نظارتی موجود در استانداردهای اخلاقی، استدلال اخلاقی را به اقدام تفسیر می‌کند و در نتیجه عمل اخلاقی انجام می‌گیرد؛ بنابراین، خود اخلاقی (به معنی وجود اخلاقی شخص) در یک گسترده اجتماعی-شناختی متشکل از ناظر برخود فعال، خود نگر، وخود تنظیم واقع شده‌است. سه عامل عمده سیستم خود نظارتی و عملکرد اخلاقی را تشکیل می‌دهند. عامل اول عملکرد خود نظارت بر رفتار است. این عامل گام اولیه به دست گرفتن کنترل اخلاقی است. ""اقدام منجر به خود نگری می‌شود. این خود نگری از طریق قضاوت که در آن رفتار در مقابل استانداردهای داخلی و شرایط مورد بررسی قرار می‌دهد اتفاق می‌افتد"." بنابراین قضاوت اخلاقی در بیرون کشیدن خود واکنشی نفوذ است. خود واکنش و قضاوت عامل دوم و سوم را تشکیل می‌دهند.