زبان ایتالیایی
در سراسر ایتالیا، گونه‌های منطقه‌ای ایتالیایی معیار، که ایتالیایی منطقه‌ای نامیده می‌شود، صحبت می‌شود. گونه‌های منطقه‌ای توسط عوامل مختلفی شناخته می‌شوند: بازبودن واکه‌ها، درازی همخوان‌ها، و اثرات زبان محلی (به عنوان مثال، در شرایط غیررسمی "andà"، "annà" و "nare" به ترتیب در ناحیه توسکانی، رم و ونیز برای مصدر «رفتن» جایگزین "andare" ایتالیایی معیار می‌شوند).
رنگ‌های ملی ایتالیا
سبز، سفید و قرمز رنگ‌های ملی ایتالیا را تشکیل می‌دهند، که به جمع آن‌ها در زبان ایتالیایی il Tricolore ، () گفته می‌شود. این سه رنگ نخستین‌بار در تاریخ 21 آگوست 1789، در جنوا اندکی پس ازانقلاب فرانسه به عنوان کلاه‌گره (اشکالی که بر کلاه افراد گذاشته می‌شد) پدیدار گشت، و در 11 اکتبر 1796 در میلان برای نخستین‌بار به عنوان درفش نیروهای نظامی استفاده شد. این در حالیست که تا پیش از تاریخ 7 ژانویه 1797 این رنگ‌های به عنوان پرچم ملی استفاده نشده بود و در این تاریخ در رجونل امیلیا این ترکیب رنگی به عنوان پرچم برافراشته گشت. سبز ، سفید و قرمز همچنین رنگ های ملی بلغارستان ، مجارستان ، ایران ، لبنان و مکزیک می‌باشد.