بهاءالله
میرزا حسین‌علی نوری (۱۱۹۶–۱۲۷۱ شمسی؛ ۱۸۱۷، تهران – ۱۸۹۲ میلادی، عکا) شهرت یافته با لقبِ بَهاءُالله، رهبر دینی ایرانی، پایه‌گذار آیین بهایی و از پیروان باب بود. پیروان او بهائی خوانده می‌شوند. بهائیان معتقدند که حسینعلی نوری، بنیانگذار دین بهائی جدیدترین فرستاده الهی در سلسله پیامبران پیشین چون ابراهیم، موسی، بودا، زردشت، مسیح و محمّد است و رسالتش برای ایجاد تمدّنی جدید و جهانی است که بشر در این زمان بدان نیازمند است. تا سال ۱۳۸۹ شمسی مطابق با ۲۰۱۰ میلادی شمار بهائیان بین ۵/۵ تا ۷ میلیون نفر برآورد شده‌است. او در عکا (واقع در اسرائیل کنونی) به «شیخ کبیر ایرانی»، معروف بود.
لوح احمد
لوح احمد یکی از آثار بهاءالله، بنیان‌گذار آئین بهائی است که در زمان اقامت او در ادرنه نگاشته شده‌است. تاریخ دقیق نگارش این لوح مشخص نیست ولی در حدود سال ۱۸۶۵ تخمین زده می‌شود. مخاطب این لوح یکی از بهائیان یزد به نام احمد است. بهائیان اغلب این لوح را در هنگام مشکلات و سختی‌ها و برای قدرت مقابله با مشکلات می‌خوانند. در یکی از نامه‌هایی که از جانب شوقی ربانی نوشته شده آمده‌است که بهاءالله به این لوح قدرت مخصوصی بخشیده‌است.