دوره موروماچی
سال‌های آغازین این دوران (۱۳۳۶–۱۳۹۲) به سبب دوپاره بودن دربار پادشاهی، با نام دوره نان‌بوکو-چو یا دوره دربار شمالی و جنوبی نیز شناخته می‌شود. همچنین از سال ۱۴۶۷ تا پایان این دوره تاریخی را دوره سن‌گوکو یا دوره جنگ‌های داخلی ژاپن نیز می‌نامند.
سنگوکودایمیو
در این دوران گکوکوجو (از لحاظ لغوی به معنای براندازی و فراتر رفتن از مافوق) رواج داشت و کسانی که از نظر مقام اجتماعی فرودست به‌شمار می‌رفتند اما در جنگیدن ماهر بودند با پیروزی در نبرد موفق به در دست گرفتن قدرت در یک منطقه می‌شدند. دایمیوهای سنگوکو با برپایی جنگ‌ها نظام قدیم را برانداخته و نظام اجتماعی جدیدی را به وجود آوردند. آن‌ها وحدت کشور را هدف قرار داده به سوی این هدف حرکت کردند.