کوهنوردی
با توسعه ورزش کوهنوردی ابزار و لوازم مخصوص آن نیز به بازار آمد. شاید اساسی‌ترین وسیله کوهنوردی کفش کوه باشد زیرا کوهنوردی و کوه‌پیمایی بدون آن توصیه نمی‌شود. کفشهای کوهنوردی ابتدایی تنها برای حفاظت پاها در محیط خشن کوهستان ساخته می‌شدند و هدف اصلی آنها حفظ گرما، ایجاد اصطکاک مناسب با سطوح و حفاظت پا در پهنه‌های خشن بود. امروزه علاوه بر این اهداف شکل طبیعی پا هم در نظر گرفته می‌شود تا کفش راحتتر باشد. به علاوه با توجه به مواد جدیدی که بر پایه پلاستیک ساخته می‌شوند، تولید کنندگان توانسته‌اند وزن کفشها و به طور کلی وسایل کوهنوردی را به اندازه قابل ملاحظه‌ای کاهش دهند.
کفش اسکیت نمایشی
چکمه هابه طور سنتی بوسیله بسیاری از لایه‌های چرم با دست ساخته می‌شوند. طراحی این چکمه‌ها در قرن بیستم تغییر چشمگیری داشت. عکس‌های قدیمی از اسکیت بازان مانند سونجا هاین از دهه ۱۹۲۰ و ۱۹۳۰ نشان می‌دهد که آنها چکمه‌های نازک و باریک دارند که تا میانه ساق پا می‌رسند. از طرف دیگر چکمه‌های اسکیت مدرن برای حمایت از پا و مچ پا در جهش‌ها بسیار سفت و سخت هستند و بسیار پایین‌تر (کمی بالاتر از مچ پا) قرار می‌گیرند تا کف پا خم شود. از آنجا که سفتی چکمه‌ها ضروری به نظر می‌رسد، بسیاری از اسکیت بازها یا چکمه‌های سفارشی را سفارش می‌دهند یا اینکه چکمه‌های خود را توسط یک اسکیت باز حرفه ای بر روی نقاط فشار باز می‌کنند.