جشنواره فیلم فجر
جشنوارهٔ فیلم فجر، جایگزینی برای جشنوارهٔ بین‌المللی فیلم تهران بود که تا پیش از انقلاب ۱۳۵۷ جمهوری اسلامی ایران، با حمایت دفتر مخصوص فرح پهلوی در ایران برگزار می‌شد و در آن فیلم‌های برگزیده سینمای ایران در کنار آثار سینمای بین‌المللی رقابت می‌کردند. بعد از انقلاب اسلامی ایران، این جشنواره تعطیل شد و بعد از ۴ سال، جشنوارهٔ فیلم فجر، هم‌زمان با روزهای دهه فجر جایگزین آن شد. نخستین دورهٔ جشنوارهٔ فیلم فجر از ۱۲ تا ۲۲ بهمن سال ۱۳۶۱ به دبیری حسین وخشوری برگزار شد.
دومین دوره جشنواره بین‌المللی فیلم فجر
دومین جشنوارهٔ فیلم فجر در بهمن ۱۳۶۲ در تهران برگزار گردید. در این دوره فیلم‌های خارجی حضور نداشتند. مسابقهٔ سینمای ایران در دو بخش حرفه‌ای و آماتور برگزار شد و برندگان با لوح زرین مورد تقدیر قرار گرفتند. هیئت داوران هیچ اثری را شایستهٔ دریافت جایزهٔ بهترین فیلم معرفی نکرد. ویژگی بارز این دوره، حضور نخستین استعدادهای سینمای پس از انقلاب ۵۷ مانند محسن مخملباف، رسول صدرعاملی، محمدعلی سجادی، محمدرضا اعلامی، حسن هدایت و خسرو سینایی در کنار سه نام شناخته شده‌تری همانند علیرضا داوودنژاد، رضا میرلوحی و مسعود اسدالهی است. در این جشنواره از فیلمسازان حرفه‌ای پیش از انقلاب، اثری ارائه نشد.قطع برق در روزهای آغازین و همچنین لو رفتن انتخاب‌های داوری در شب آخر و پیش از اعلام رسمی نتایج و برندگان، از ویژگی‌های جالب توجه این دوره از جشنواره بود.