سرخو حرا
این ماهیان که زیستگاهشان در آب‌های کم عمق ساحلی است، شکارچی بوده و از بی مهرگان کف‌زی نظیر میگوها، خرچنگ، شاه میگوهای جوان و ماهی‌ها تغذیه می‌کنند. سرخوهای جوان و نابالغ در جنگل‌های حرا و حتی در بخش‌های پائینی چشمه‌های آب‌های شیرین نیز یافت می‌شوند. ابتدا به مناطق ساحلی و سپس به بخش‌های صخره‌ای عمیق‌تر مهاجرت می‌کنند و گاهی تا عمق بیش از ۱۰۰ متر نیز یافت می‌شوند.
آنتونی اسمیت
در سال ۱۹۵۰ برای نوشتن پایان‌نامه دوران کارشناسی دانشگاه به دنبال ماهی سفید کور که در آب‌های سرد و غارها و زیر زمین زندگی می‌کند راهی ایران، کرمان، جوپار و قنات گوهر ریز جوپار شد. وی در آن سفر نتوانست آن ماهی را بیابد. اما سفرنامه خود را با نام "ماهی سفید کور در ایران" نوشت و در سال ۱۹۵۳ در ۲۳۲ صفحه انتشار داد. این کتاب به سرعت شهرت یافت و به چندین زبان اروپائی ترجمه شد. وی در همین سفر مستندی درباره قنات در ایران برای بی‌بی‌سی ساخت که هنوز جزو بهترین مستندهای تلویزیونی بی‌بی‌سی به‌شمار می‌رود.