تخریب پلیمر
پلیمرهای مذاب، سیالات غیر نیوتنی با ویسکوزیته بالا هستند و برهمکنش بین تخریب حرارتی و مکانیکی آنها می‌تواند پیچیده باشد. در دماهای پایین، پلیمر مذاب چسبناک تر است و بیشتر در معرض تخریب مکانیکی از طریق تنش برشی است. در دماهای بالاتر ویسکوزیته کاهش می‌یابد اما تخریب حرارتی افزایش می‌یابد. اصطکاک در نقاط پرشور نیز می‌تواند باعث گرمایش موضعی شود که منجر به تخریب حرارتی اضافی می‌شود.
پلیمرهای معدنی هوشمند
اگر چه فلزات به‌طور معمول با ساختارهای پلیمری در ارتباط نیستند، گنجاندن اتم‌های فلزی در زمینه یا به عنوان ساختار وابسته بر روی یک پلیمر می‌تواند خصوصیات هوشمندانه منحصر به فردی به خصوص در رابطه با خواص ردوکس و الکترونیکی ارائه دهد. این خصوصیات می‌تواند خود ترمیمی اکسیداسیون، حساسیت، خودمونتاژی مواد هوشمند باشد که در زیر مورد بحث قرار می‌گیرد.