زبان چندکانونی
تا اوایل قرن بیستم، زبان فرانسوی در مناطق مختلف فرانسه در تلفظ و واژگان بسیار متغیر بود و در هر جا لهجه‌ها و گویش‌های اوییل با درجات متفاوت فهم متقابل وجود داشت. با این حال، سیاست‌های دولت باعث شد تا گویش پاریسی روش آموزش در مدارس باشد و سایر گویش‌ها، مانند نورمان، که از زبان‌های اسکاندیناوی تأثیر پذیرفته بود، نادیده گرفته شوند. هنوز اختلاف نظرهایی در مورد این واقعیت وجود دارد؛ مثلاً دولت آن‌ها را به عنوان زبان‌های فرانسه به رسمیت می‌شناسد، اما هیچ حمایت پولی از آن‌ها نمی‌کند و همچنین شورای قانون اساسی منشور اروپایی زبان‌های محلی یا اقلیت را تصویب نکرده‌است.
خانواده زبان اشاره فرانسوی
این خانواده بزرگ‌ترین خانواده زبان‌های اشاره در جهان است و ده‌ها زبان اشاره را در سرتاسر جهان در بر می‌گیرد. از مهم‌ترین زبان‌های این خانواده می‌توان به زبان اشاره هلندی (NGT)، زبان اشاره آلمانی (DGS)، زبان اشاره فلمی (VGT)، زبان اشاره بلژیکی-فرانسوی (LSFB)، زبان اشاره ایرلندی (ISL)، زبان اشاره آمریکایی (ASL)، زبان اشاره کبکی (LSQ)، زبان اشاره برزیلی (BSL) و زبان اشاره روسی (RSL) اشاره کرد.