تجهیزات عکاسی
لنز استوانه‌ای حاوی مجموعه‌ای از عدسی است که نور را از خود عبور داده و به درون دوربین هدایت می‌کند و باعث می‌شود که تصویر به صورت واضح بر روی فیلم عکاسی یا گیرنده تصویر منعکس شود. کیفیت عکس، بیش‌تر به لنز بستگی دارد تا دوربین. لنز دوربین‌های کامپکت قابل تعویض نیستند، همچنین لنز برخی دوربین‌های ارزان‌قیمت را نیز نمی‌توان جدا کرد، اما لنز دوربین‌های تک‌لنزی بازتابی (SLR) قابل تعویض‌اند؛ عکاسان حرفه‌ای معمولاً چند نوع لنز دارند که در شرایط مختلف آن‌ها را تعویض می‌کنند. در دوربین‌های دیجیتال با هربار عوض کردن لنز، مقداری غبار وارد بدنهٔ دوربین می‌شود و روی سنسور می‌نشیند. این مسئله در درازمدت کیفیت تصاویر را کاهش می‌دهد، بنابراین در تعویض لنز باید احتیاط کرد. همچنین هر لنزی را نمی‌توان به هر دوربینی وصل کرد، زیرا پایه‌های کنترلی لنز که برای برقراری ارتباط با سیستم الکترونیکی دوربین بکار می‌روند و همچنین محل اتصال فیزیکی لنز با دوربین، در دوربین‌ها و مدل‌های مختلف تفاوت دارند.
نیکون
نیکون اس-پی و بقیه دوربین‌های تک‌لنزی غیربازتابی دهه ۵۰ و ۶۰ میلادی در رقابت شدیدی با لایکا و زایس بودند. هرچند که نیکون فعالیت بر روی دوربین‌های تک‌لنزی غیربازتابی را متوقف کرد و روی محصولات سری اِف (دوربین تک‌لنزی بازتابی) متمرکز شد که موفقیت خوبی هم به همراه آورد. پس از معرفی سری اف در سال ۱‍۹۵۰ برای مدت ۳۰ سال دوربین‌های سری اف به محبوب‌ترین دوربین‌های تک‌لنزی بازتابی در میان عکاسان حرفه‌ای تبدیل شد. این دوربین‌ها همچنین در برنامه‌های فضایی ایالات متحده نیز به کار رفت. نیکون مبتکر و رواج‌دهنده بسیاری از فناوری‌ها در دنیای عکاسی بود. از این جمله می‌توان به سامانه مجزا (بدنه و لنزهای قابل تعویض)، نمایاب، کنترل الکترونیکی شاتر و بسیاری نوآوری‌های دیگر اشاره کرد. هرچند که با رواج دوربین‌های مینولتا و دیگر رقبا در دهه ۸۰ که فوکوس خودکار را پشتیبانی می‌کردند، دوربین‌های فوکوس دستی ِ نیکون کم‌کم از دور خارج شدند. اصرار نیکون بر حفظ یکپارچگی لنزهای جدید با دوربین‌های قدیمی و تولید لنزهای فوکوس اتوماتیک بر پایه لنزهای قدیمی‌تر و همچنین نوآوری کنون در سال ۱۹۸۷در معرفی سامانه کاملاً جدید لنزهای فوکوس اتوماتیک (سری ای-او-اس) باعث شد بسیاری از عکاسان حرفه‌ای به‌ویژه در حوزه عکاسی ورزشی به دوربین‌های کنون روی بیاورند.