نبرد لایپزیگ
نبرد لایپزیگ خونین‌ترین نبرد دورهٔ ناپلئونی است. تلفات هر دو طرف بسیار بالا بود. برآورد می‌شود که بین ۱۲۰٬۰۰۰ تا ۱۳۰٬۰۰۰ نفر کشته، زخمی، مفقود یا اسیر شدند. از این میان سهم ارتش ناپلئون ۸۰٬۰۰۰ نفر بود. تلفات نیروهای ائتلاف نیز تا ۵۴٬۰۰۰ نفر برآورد می‌شود.
نبرد آنتی‌تام
در ۱۴ سپتامبر ژنرال مک‌کللن با لشکر جنوبی‌ها به فرماندهی دنیل هاروی هیل در منطقه ساوت مانتین به نبرد پرداخت. با نزدیک شدن نیروهای فدرال در ۱۶ و ۱۷ سپتامبر رابرت لی نیروهایش را متمرکز کرد. در ادامه روز ژنرال مک‌کللن در ناحیه آنتی تام در یکی از خونین‌ترین نبردهای تاریخ آمریکا با بیش از ۲۲ هزار کشته و زخمی به نیروهای ژنرال لی یورش برد. در پایان نبرد از دیدگاه تاکتیکی هیچ‌یک از دو طرف برتری بدست نیاوردند. در شب ۱۸ سپتامبر رابرت لی از برابر ارتش پوتوماک عقب‌نشینی کرد. مک‌کللن تلاش کرد جنوبی‌ها را دنبال کند اما در ۲۰ سپتامبر در شپهردستوون، ویرجینیای غربی از دنبال کردن دشمن دست کشید. رئیس‌جمهور لینکلن از این نبرد جهت بکار بردن اهداف سیاسی و فراهم آوردن پیش زمینه بمنظور صدور بیانیه آزادی بردگان استفاده کرد.