تشکیلات خودگردان فلسطینی
مفهوم تشکیلات خودگردان فلسطینی از سازمان آزادی‌بخش فلسطین متمایز بوده و این سازمان آزادیبخش فلسطین و نه دولت خودگردان است که موجودیت بین‌المللی دارد و تنها سازمانی است که کشورهای دیگر دنیا آن را نماینده مردم فلسطین می‌دانند. فعالیت دولت خودگردان منحصر به مناطق فلسطینی‌نشین است و فلسطینیانی که محل زندگی آنان خارج از کرانه باختری و نوار غزه است از حق رأی در انتخابات تعیین‌کننده مناصب دولت خودگردان فلسطین محروم هستند. سازمان آزادیبخش فلسطین از سال ۱۹۷۴ به عنوان «ناظر» در سازمان ملل متحد حضور دارد و بسیاری از کشورهای دنیا نیز ساف را به رسمیت شناخته و با آن روابط دیپلماتیک برقرار کرده‌اند. پس از صدور اعلامیه استقلال فلسطین در سال ۱۹۸۸ نام نمایندگی این سازمان در سازمان ملل متحد از «سازمان آزادیبخش فلسطین» به «فلسطین» تغییر یافت. در واقع این ساف است ـ و نه دولت خودگردان ـ که در سازمان ملل و برخی سازمان‌های بین‌المللی دیگر هیئت نمایندگی دارد و در بسیاری از کشورهای دنیا سفارتخانه دارد و در مذاکرات صلح با اسرائیل نیز نمایندگان ساف ـ به عنوان تنها نماینده قانونی مردم فلسطین ـ شرکت می‌کنند.
جبهه خلق برای آزادی فلسطین – فرماندهی کل
احمد جبرئیل از اعضای مؤسس و فرماندهٔ شاخه نظامی جبهه مردمی برای آزادی فلسطین بود که در سال ۱۹۶۷ به رهبری جرج حبش تشکیل شد و اختلاف نظر میان او و رهبری این سازمان موجب خروج جبرئیل و هوادرانش و تشکیل سازمان جدید شد. خواستهٔ جبرئیل تمرکز بیشتر بر روی فعالیت‌های نظامی و کاهش فعالیت‌های سیاسی بود با ادامهٔ اختلافات جبرئیل به همراه طرفدارانش در ۱۹۶۸ از سازمان خارج شدند و سازمان جدیدی را با افزودن نام "«فرماندهی کل«" (قیادة العامه) به اسم سازمان پیشین ایجاد کردند. آن‌ها همچنین شروع به انتشار نشریه‌ای به نام "«الی‌الامام»" کردند.