بهبود زخم
هموستاز (لخته شدن خون): در طی چند دقیقه اول آسیب ، پلاکت های موجود در خون شروع به چسبیدن به محل آسیب دیده می کنند. آنها به شکل آمورف و مناسب تر برای لخته شدن تغییر می یابند و سیگنال های شیمیایی را برای تقویت لخته آزاد می کنند. این منجر به فعال شدن فیبرین می شود که به شکل مشبک و به عنوان "چسب" عمل می کند تا پلاکت ها را به یکدیگر متصل کند. این باعث ایجاد لخته ای می شود که می تواند شکاف رگ خونی را ببندد ، باعث کند شدن و جلوگیری از خونریزی بیشتر می شود.
انسداد زائده دهلیز چپ
در فیبریلاسیون دهلیزی (AF) غیر دریچه ای، بیش از ۹۰ درصد لخته‌های ایجاد کننده سکته مغزی از قلب در زائده دهلیزی چپ ایجاد می‌شود. رایج‌ترین درمان برای خطر سکته مغزی، درمان با داروهای رقیق کننده خون است که به آنها ضد انعقاد خوراکی نیز گفته می‌شود و احتمال تشکیل لخته خون را کاهش می‌دهد. این داروها (که شامل وارفارین و سایر داروهای رقیق کننده خونِ جدیدتر) در کاهش خطر سکته مغزی در بیماران AF بسیار مؤثر است. اکثر بیماران می‌توانند سالها (و حتی دهه‌ها) بدون عوارض جانبی جدی از این داروها استفاده کنند.