ترانزیستور
ترانزیستور، قلب تپندهٔ الکترونیک است. ترانزیستور هم در مدارات الکترونیک آنالوگ و هم در الکترونیک دیجیتال کاربردهای بسیار دارد. در مدارات آنالوگ، ترانزیستور در حالت فعال کار می‌کند و می‌توان از آن به عنوان تقویت‌کننده یا تثبیت کننده ولتاژ (رگولاتور) و … استفاده کرد. در مدارات دیجیتال ترانزیستور در دو ناحیه قطع و اشباع فعالیت می‌کند که می‌توان از این حالت ترانزیستور در پیاده‌سازی مدار منطقی، حافظه و سوئیچ (وسیله قطع و وصل جریان) استفاده کرد.
ترانزیستور اثرمیدانی آلی
ترانزیستور اثرمیدانی آلی (اوفِت) یک ترانزیستور اثر میدانی است که از یک نیم‌رسانا آلی در کانال خود استفاده می‌کند. اوفِت‌ها را می‌توان با تبخیر خلأ از مولکول‌های کوچک، با ریخته‌گری محلول از پلیمرها یا مولکول‌های کوچک، یا با انتقال مکانیکی یک لایه آلی تک-بلوری پودر شده برروی یک زیرلایه تهیه کرد. این ادوات برای تحقق بخشیدن به محصولات الکترونیکی کم‌هزینه، ابعاد-بزرگ و الکترونیکی‌های زیست‌تجزیه‌پذیر تولید شده‌اند. اوفِت‌ها با هندسه‌های مختلف قطعه ساخته شده‌اند. هندسه ادواتی که معمولاً مورد استفاده قرار می‌گیرد، گیت زیرین با الکترودهای درین بالا و سورس است، زیرا این هندسه شبیه ترانزیستور سیلیکون با فیلم نازک (تی‌اف‌تی) است که از سیلیسیم دی‌اکسید به عنوان دی‌الکتریک گیت، با رشد حرارتی رشد می‌کند. از پلیمرهای آلی مانند پلی (متیل-متاکریلات) (PMMA) نیز می‌توان به عنوان دی‌الکتریک استفاده کرد. یکی از مزایای اوفِت‌ها، به ویژه در مقایسه با تی‌اف‌تی‌های غیر آلی، انعطاف‌پذیری فیزیکی بی‌نظیر آن‌ها است که منجر به کاربردهای زیست‌سازگار می‌شود، به عنوان مثال در صنعت مراقبت‌های بهداشتی در آینده از داروهای زیست پزشکی شخصی و بیوالکترونیک.