لاله بیشه‌زار
لالهٔ بیشه‌زار نام یکی از گونه‌های سردهٔ لاله است. این گیاه در حدود ۲۵ سانتیمتر ارتفاع دارد و گل‌های آن زرد رنگ و از خارج سه قطعه خارجی گل پوش دارای خطوط سبز متمایل به بنفش است همچنین غنچهٔ واژگون واقع بر روی یک دمگل بلند، وجه تمایز این گونه به شمار می‌رود. این گونه بطور کلی در قسمت‌های بالای جنگل سمت شمالی سلسله جبال البرز می‌روید ولی در بعضی از دره‌های داخلی نیز دیده شده است و به نظر می‌رسد که لالهٔ نسبتاً کمیابی باشد. گونهٔ دیگری به نام لاله ارومیه در شمال دریاچه ارومیه شرح داده شده‌است که شبیه به گونهٔ فوق ولی کوچکتر بوده و دارای چند گل بر روی یک ساقه می‌باشد و قطعات گل پوش آن نیز در سمت خارج قهوه‌ای‌تر است. این گیاه در حال حاضر یکی از گونه‌های کاملاً متداول پرورش یافته در اروپا می‌باشد ولی هرگز بطور مجدد در ایران و منطقهٔ رویشی خود جمع‌آوری نگردیده و بر همین اساس اطلاعات در مورد حالت خودروی آن کم است.
رز ایرانی
این گیاه در ایران در استان‌های گرگان، کرمانشاه، اصفهان، اراک، خراسان، آذربایجان، قزوین، همدان، دامغان، سمنان و تهران می‌روید و رویشگاه اصلی آن منطقه کرج است؛ گل رز ایرانی همچنین در ترکمنستان و منطقه هرات در افغانستان نیز یافت می‌شود.رز ابری، گونه‌ای از رز است‌که توسط گروهی از محققان «ایرانی» (پریسا کوباز، مریم جعفرخانی کرمانی، زهرا حسینی، ابوالفضل جوکار و محبوبه خاتم‌ساز) کشف و شناسایی شد. وجود صفاتی از جمله خار قلابی، پرپر بودن گلبرگ‌ها و گلبرگ‌های بدون لب یا به ندرت لب‌دار این گونه را از بقیه مجزا می‌سازد. البته رز آبریکا (یا ابری) بیشترین نزدیکی را به نسترن زرد (R. foetida) نشان می‌دهد ولی در صفاتی مثل تعداد برگچه‌ها، گل‌آذین خوشه‌ای، کاسبرگ کامل یا به‌ندرت لب‌دار، خامه کرک‌دار، هیپانتیوم همیشه بدون کرک و دمگل بدون کرک با آن تفاوت دارد.