مدل استرس–حساسیت
استرس را می توان به عنوان یک واقعه زندگی تعریف شود که تعادل زندگی فرد را بر هم می زند. به عنوان مثال ، یک فرد ممکن است در برابر افسردگی آسیب پذیر باشد ، اما تا زمانی که در معرض استرس خاصی قرار نگیرد ، ممکن است دچار افسردگی نشود. عوامل استرس زا می تواند به صورت یک واقعه گسسته مانند طلاق والدین یا مرگ یکی از اعضای خانواده رخ دهد، یا می تواند عوامل مزمن تری مانند داشتن یک بیماری طولانی مدت یا مشکلات زناشویی مداوم باشد. استرس ها همچنین می توانند با مشکلات روزانه بیشتری مانند مهلت تعیین تکلیف در مدرسه مرتبط باشند. این امر همچنین به عنوان استفاده رایج (و مهندسی) از استرس موازی است ، اما توجه داشته باشید که برخی از پژوهش‌ها استرس را به عنوان پاسخ به عوامل استرس زا تعریف می کنند ، خصوصاً در مواردی که استفاده در زیست شناسی بر علوم اعصاب تأثیر می گذارد.
مدل استرس–حساسیت
"عوامل محافظتی" ، مانند شبکه های اجتماعی مثبت یا عزت نفس بالا ، می توانند اثرات استرس زا را خنثی کرده و از بروز آشفتگی جلوگیری کرده یا آن را مهار کنند. در بسیاری از اختلالات روانشناختی پنجره ای از آسیب پذیری دیده می شود که همین موضوع باعث استعداد بالاتر فرد در ابتلا به اختلالات روانی می‌شود. مدلهای حساسیت - استرس اغلب به عنوان مدلهای تکوینی چند علتی مفهوم می شوند ، که پیشنهاد می کند عوامل خطر متعدد در طول رشد با عوامل تنش زا و عوامل محافظتی موثر در رشد طبیعی یا آسیب شناسی روانی در تعامل هستند. فرضیه تفاوت حساسیت یک نظریه جدید است که از مدل حساسیت - استرس نشات گرفته است.