రూపాయి
దేశవిభజన తరువాత మొదట్లో పాకిస్తాను భారత రూపాయినే వాడేది; దానిపై పాకిస్తాను ముద్ర వేసుకునేవారు. గతంలో కువైట్, బహ్రెయిన్, కతర్, యు.ఎ.ఇ, మలేసియా లలో కూడా భారత రూపాయినే అధికారిక ద్రవ్యంగా వాడేవారు. దేశం బయట చెలామణీ కోసమై, ప్రత్యేకంగా గల్ఫ్ రూపీని 1959 మే 1 నాటి చట్టసవరణ ద్వారా భారత ప్రభుత్వం ప్రవేశపెట్టింది. బంగారం దొంగరవాణా ద్వారా దేశ విదేశీ మారక ద్రవ్యంపై వస్తున్న వత్తిడిని తగ్గించందుకు గాను ఈ చర్య తీసుకున్నారు. 1966 జూన్ 6 న భారత్ తన ద్రవ్య విలువను తగ్గించినపుడు అప్పుడు గల్ఫ్ రూపీని వాడుతున్న ఒమన్, కతర్, ఇప్పటి యు.ఎ.ఇ లోని దేశాలు గల్ఫ్ రూపీ స్థానంలో తమ తమ ద్రవ్యాలను ప్రవేశపెట్టాయి. కువైట్ 1961 లోను, బహ్రెయిన్ 1965 లోను ఆ పని చేసేసాయి.
ప్రవాస భారతీయులు
భారతదేశం వెలుపల, అత్యధిక సంఖ్యలో భారత సంతతీయులు ఉన్న దేశం మారిషష్‌ (గయానా, ట్రినిడాడ్ & టొబాగోలను మినహాయిస్తే, ఈ దేశాల్లో ఆఫ్రో-ట్రినిడాడియన్‍లు మరియు ఇండో-ట్రినిడాడియన్‌‍ల జనాభాలు సమాన సంఖ్యలో ఉన్నాయి లేదా ఫిజీలో ఇండో-ఫిజియన్‌లు ఒకప్పుడు మెజారిటీ సంఖ్యలో ఉండేవారు, అయితే ఇప్పుడు వీరు మెజారిటీ సంఖ్యలో లేరు). ఇక్కడ భారత సంతతీయులను ఇండో-మారిషియన్‍‌లుగా గుర్తిస్తారు, వీరు జనాభాలో 70% ఉన్నారు. వీరులో ఎక్కువ మంది హిందువులు (77%) కాగా, గణనీయమైన సంఖ్యలో ముస్లింలు (22%) కూడా ఉన్నారు. కొందరు క్రైస్తవులు, బాహియిజం పాటించేవారు మరియు సిక్కులు కూడా ఉన్నారు, అయితే బాహియిజం మరియు సిక్కు జనాభాలు మొత్తం జనాభాలో 1% కూడా లేరు. వివిధ భారతీయ భాషలు ఇప్పటికీ మాట్లాడుతున్నారు, ముఖ్యంగా భోజ్‌పురి, తమిళం, మరాఠీ, తెలుగు, హిందీ మరియు ఉర్దూ భాషలు మాట్లాడేవారు ఇక్కడ కనిపిస్తారు, అయితే ఎక్కువ మంది ఇండో-మారిషియన్‌లు ఇప్పుడు ఫ్రెంచ్-ఆధారిత క్రియోల్ భాషను ఇంటిలో, సాధారణ రంగాల్లో ఫ్రెంచ్‌ను మాట్లాడుతున్నారు. ఒక భారతీయ భాషను మాత్రమే మాట్లాడే ఇండో-మారిషియన్‌లు ఇప్పుడు చాలా అరుదుగా కనిపిస్తారు.