గణిత శాస్త్ర చరిత్ర
పైథాగరియన్లు (పైథాగరస్ అనుచరులు) అనిష్ప సంఖ్యలు ఉన్నాయని నిరూపించారు. యుడోక్సస్ (408–సుమారుగా 355 BC కాలం) శోషణ పద్ధతిని అభివృద్ధి చేశాడు, దీనిని ఆధునిక సమాకలనం యొక్క పూర్వగామిగా చెప్పవచ్చు. అరిస్టాటిల్ (384—సుమారుగా 322 BC కాలం) తొలిసారి తర్క శాస్త్రం యొక్క సూత్రాలను రాశాడు. యూక్లిడ్ (సుమారుగా 300 BC కాలం) ఈ రోజుకు కూడా గణిత శాస్త్రంలో ఉపయోగించబడుతున్న నిర్వచనం, ధర్మము, సిద్ధాంతం, రుజువు అంశాలకు ప్రారంభ ఉదాహరణలను అందజేశాడు. శృంగాకారాలపై కూడా ఆయన అధ్యయనం చేశాడు. ఆయన రాసిన "ఎలిమెంట్స్" అనే పుస్తకం 20వ శతాబ్దం మధ్యకాలం వరకు పశ్చిమ దేశాల్లో విద్యావంతులందరికీ సుపరిచితంగా ఉండేది. క్షేత్ర గణితంలో పైథాగరస్ సిద్ధాంతం వంటి సిద్ధాంతాలతోపాటు, రెండు యొక్క వర్గం అనిష్ప సంఖ్య మరియు అనంతం వరకు ప్రధాన సంఖ్యలు ఉన్నాయని అనేందుకు ఆధారాన్ని కూడా "ఎలిమెంట్స్" కలిగివుంది. ఎరాటోస్తనీస్ జల్లెడ (సుమారుగా 230 BC కాలం) ను ప్రధాన సంఖ్యలు గుర్తించేందుకు ఉపయోగించాడు.
మానవీయ శాస్త్రాలు
గతములో తాత్వ శాస్త్రం అనేది చాలా విస్త్రారమైన ఒక పదం. దీనిలో ఉన్న పలు విభాగాలు ఇప్పుడు విడి విభాగాలుగా ఏర్పడ్డాయి. ఉదా:భౌతిక శాస్త్రం (ఇమాన్యువెల్ కంట్ చెప్పినట్లుగా, "పురాతన గ్రీక్ తత్వ శాస్త్రం మూడు శాస్త్రాలుగా విబజించబద్దాయి: భౌతిక శాస్త్రం, నీతి శాస్త్రం మరియ్ తర్క శాస్త్రం.") ఈనాడు, తత్వ శాస్త్రం యొక్క ముఖ్య విభాగాలు తర్కం, నీతి, మెటాఫిసిక్స్, మరియు ఎపిస్టమాలజి. కాని ఇప్పటికి ఇతర విభాగాలతొ ఉమ్మడిగా కొన్న అంశాలు ఉంటున్నాయి; ఉదాహరణకు పధార్త శాస్త్రంలో తత్వ శాస్త్రం భాషా శాస్త్రంతొ కలుస్తుంది.