సినిమా
ఎడిసన్ లాబొరేటరీస్‌లో పనిచేసే లారీ డిక్సన్ అనే వ్యక్తి ప్రప్రథమంగా వరుసక్రమంలో చిత్రాలుండే "సెల్యులాయిడ్ ఫిలిమ్‌"ను తయారు చేశాడు. తరువాత 1894లో థామస్ ఎడిసన్ "కైనెటో గ్రాఫ్" (కెమెరా), "కైనెటోస్కోప్" (ప్రొజెక్టర్) అనే రెండు పరికరాలను ఆవిష్కరించాడు. ప్రేక్షకులు ఒక చూపుడు గొట్టం (eye piece) ద్వారా అద్దంపై ప్రతిబింబించబడిన "కదిలే బొమ్మ"ను చూడడం సాధ్యమయ్యింది. "కైనెటోస్కోప్ పార్లర్లు" అమెరికాలోను, యూరోప్‌లోను విస్తరించాయి.
అదే సమయంలో యూరోప్‌లో క్రొత్త కెమేరాలు, మరొకొన్ని పరికరాలు కనుగొన్నారు. బ్రిట్‌పాల్ అనే పరిశోధకుడు 1895లో యూరోప్‌లో ఒక "ఫిల్మ్ ప్రొజెక్టరు" పరికరాన్ని తయారు చేశాడు. ఫ్రాన్స్‌లో లూమిరె సోదరులు (ఆగస్టు లూమిరె, లూయిస్ లూమిరె) 1895లో ఒక సూట్‌కేసు సైజులో ఉన్న సినిమాటోగ్రాఫ్ పరికరాన్ని తయారు చేశారు. ఇందులో  కెమెరా, ఫిల్మ్ డెవెలప్‌మెంట్, ప్రొజెక్టర్ పనులన్నీ కలిపి చేయడం సాధ్యమయ్యింది. వారు తిరణాలవంటి జనసందోహాలలో ప్రజలవద్ద డబ్బులు తీసుకొని తమ కదిలే చిత్రాలను ప్రదర్శించడం ప్రారంభించారు. ఆధునిక సినిమాకు ఇదే నాంది అనవచ్చును. ఇతరులు కూడా ఇదే విధానాన్ని కొద్దిమార్పులతో (సాంకేతికంగానూ, వ్యాపారపరంగానూ) అనుకరించారు.
వీడియో
వీడియో సాంకేతికత మొదట మెకానికల్ టెలివిజన్ వ్యవస్థల కోసం అభివృద్ధి చేయబడింది, ఇది త్వరగా కాథోడ్ రే ట్యూబ్ (CRT) టెలివిజన్ వ్యవస్థల ద్వారా భర్తీ చేయబడింది, కానీ అప్పటినుంచి వీడియో ప్రదర్శన పరికరాల కోసం అనేక నూతన సాంకేతికతలు కనిపెట్టబడ్డాయి. చార్లెస్ గిన్స్‌బర్గ్ తన అంపెక్స్ పరిశోధన జట్టు ద్వారా మొదటి ఆచరణాత్మక వీడియో టేప్ రికార్డర్ (VTR) యొక్క ఒకటి అభివృద్ధికి దారితీసాడు. 1951 లో మొదటి వీడియో టేప్ రికార్డర్ కెమెరా యొక్క విద్యుత్ తరంగముల మార్పిడి ద్వారా టెలివిజన్ కెమెరాల నుండి ప్రత్యక్ష చిత్రాలు వశపరచుకున్నది మరియు సమాచారాన్ని అయస్కాంత వీడియో టేప్ పై భద్రపరచింది. వీడియో రికార్డర్లు 1956 లో $50,000 లకు విక్రయించబడ్డాయి, మరియు ఒక గంట నిడివి గల రీల యొక్క ఒక్కొక్క వీడియోటేపు వెల $300. అయితే వీటి ధరలు సంవత్సరాలుగా పడిపోతూవచ్చాయి, 1971లో సోనీ కంపెనీ ప్రజలకు వీడియో కేసెట్ రికార్డర్ (VCR) డెక్స్ మరియు టేపులను అమ్మడం ప్రారంభించింది.