మోనోరైలు
1820లో మొదటి మోనోరైల్‌ను రష్యాలోని ఇవాన్ ఎల్మనోవ్ తయారుచేసారు. సాంప్రదాయక రైల్వేల ప్రత్యామ్నాయాలుగా మోనోరైల్‌ను ఆకృతి చేసే ప్రయత్నాలు 19వ శతాబ్దం ఆరంభం నుంచి జరిగాయి. నూతన కల్పనకు ప్రత్యేక అధికారంను(పేటెంట్)మొట్టమొదటిసారి 1821లో UKలోని హెన్రీ పామెర్ పొందారు, ఈ ఆకృతి చేసిన దానిని ఆగ్నేయ లండన్‌లోని డెప్ట్‌ఫోర్డ్ డాక్‌యార్డ్‌లో స్వల్పదూరానికి ఉపయోగించారు, ఇందులో హెర్ట్‌ఫోర్డ్‌షైర్ చెషంట్ సమీపాన ఉన్న రాతిగని నుండి రాయిని రివెర్ లీకు తరలించటానికి ఉపయోగించారు. ప్రపంచంలో మొట్టమొదటిసారి మోనోరైల్ ద్వారా ప్రయాణికులను రవాణా చేసినందుకు మరియు హెర్ట్‌ఫోర్డ్‌షైర్‌లో ఆరంభించిన మొదటి రైల్వే లైన్ కొరకు చెషంట్ ప్రసిద్ధిగాంచింది.
అసన్సోల్
బొగ్గు వెలికితీత రైలు మార్గాలను తీసుకువచ్చింది. భారతదేశంలో, మొదటి పనిచేసే రైల్వే మార్గాన్ని ముంబాయి మరియు థానే మధ్య 1853లో వేశారు. తూర్పు విభాగంలో, మొదటి రైలు 1854లో హౌరా నుంచి హుబ్లీ మధ్య నడిచింది. దానిని అధికారికంగా 1855లో రాణీగంజ్ (194 km)వరకు పొడిగించారు. దీనిని సాహిబ్గంజ్ మార్గం మీదుగా 1862లో వారణాసి వరకు మరియు 1866లో ఢిల్లీ వరకు పొడిగించారు. అలహాబాద్ మీదుగా ముంబాయి వెళ్ళే మార్గాన్ని 1870లో ఆరంభించారు. పాట్నా మీదుగా వెళ్ళే ప్రస్తుతం ఉన్న ప్రధాన మార్గాన్ని 1871లో ఆరంభించారు. గయా మీదుగా గ్రాండ్ కార్డ్ 1906లో వచ్చింది. హౌరా-బర్ధమాన్ మార్గం 1917లో ఆరంభమైనది.