పోర్చుగల్
15వ శతాబ్దంలో భారత దేశం చేరే నావిక మార్గాన్ని కనుక్కోవడంలో పోర్చుగల్ దేశస్థులు ముందున్నారు. ఆ దేశస్థుడైన వాస్కో డ గామా (Vasco da Gama) 1498లో ఐరోపా నుండి భారతదేశానికి నేరుగా సముద్రమార్గాన్ని కనుగొన్నాడు. వాస్కోడిగామా బృందము మొట్టమొదట కాలికట్లో కాలుమోపింది. 16వ శతాబ్దంలో పోర్చుగీసు వర్తకులు గోవాలో స్థావరం ఏర్పరచుకొన్నారు. కొద్దికాలంలోనే, 1510లో అఫోన్సో డి ఆల్బుకరెక్ గోవాను స్వాధీనపరుచుకుని అధికారాన్ని బలవంతంగా హస్తగతం చేసుకొన్నాడు. 1531లో దమన్‌ను, ఆ తర్వాత దియును పోర్చుగీసువారు ఆక్రమించారు. 1539లో గుజరాతు సుల్తాను ద్వారా దమన్ అధికారికంగా పోర్చుగీసువారికి అప్పగింపబడింది. పోర్చుగీసువారు గోవాను స్వాధీనపరుచుకున్న 450 ఏండ్ల తరువాత, 1961లో డిసెంబరు 19న భారత ప్రభుత్వం గోవా, దమన్, దియులను తన అధీనంలోకి తీసుకొన్నది. కానీ పోర్చుగల్ ప్రభుత్వం 1974 వరకు వీటిపై భారతదేశపు అధిపత్యాన్ని అంగీకరించలేదు. అలాగే దాద్రా నగరు హవేలీ కూడా 1779 నుండి 1954లో భారతదేశము స్వాధీనము చేసుకునే వరకు పోర్చుగీస్ కాలనీగా ఉంది.
పోర్చుగల్
పోర్చుగల్ మరియు స్పెయిన్ మధ్య మధ్యవర్తి అయిన పోప్ 6 వ అలెగ్జాండర్ చేత క్రిస్టోఫర్ కొలంబస్ తిరిగి వచ్చిన తరువాత సృష్టించబడిన వివాదాన్ని పరిష్కరించడానికి ఉద్దేశించిన ట్రోడేసిల్లాస్ ఒప్పందం జరిగింది. 1494 జూన్ 14 న సంతకం చేయబడింది. కేప్ వెర్డే ద్వీపాలకు పశ్చిమాన ఉన్న ఒక మెరిడియన్ 370 లీగ్ల (ఆఫ్రికా పశ్చిమ తీరాన) మధ్య రెండు దేశాల మధ్య యూరోప్ వెలుపల కొత్తగా కనుగొన్న భూములను విభజించింది.
1498 లో వాస్కో డా గామా భారత్ చేరుకుని పోర్చుగల్ మరియు దాని జనాభా 1.7 మిలియన్ల జనాభాకు తీసుకు వచ్చిన ఆర్థిక సంపద పోర్చుగీస్ పునరుజ్జీవనానికి సహాయపడింది. 1500 లో పోర్చుగీస్ పరిశోధకుడు గాస్పర్ కోర్టే-రియల్ కెనడాకు చేరుకుని పోర్చుగల్ కోవ్-సెయింట్ పట్టణాన్ని స్థాపించింది. ఫిలిప్ న్యూఫౌండ్ ల్యాండ్ మరియు లాబ్రడార్, 17 వ శతాబ్దంలో ఫ్రెంచ్ మరియు ఆంగ్లముకు చాలా కాలం ముందు మరియు అమెరికాస్ అనేక పోర్చుగీస్ కాలనైజేషన్లలో ఒకటిగా ఉన్నాయి.