బైసికిల్ థీవ్స్
బైసికిల్ థీవ్స్ (ఇటాలియన్: లాద్రి డి బైసిక్లెట్టె; యునైటెడ్ స్టేట్స్ లో మొదట బైసికిల్ థీఫ్ అన్న పేరుతో వచ్చింది) విట్టొరియో ద సిక దర్శకత్వం వహించిన 1948 నాటి ఇటాలియన్ చలనచిత్రం. రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం ముగిశాకా రోమ్ లో ఓ పేద ఉద్యోగస్తుడు, అతని కొడుకు చుట్టూ అల్లుకున్న కథ ఇది. తన కుటుంబాన్ని పోషించకునేందుకు ఉపకరించే, అత్యంత అవసరమైన తన ఉద్యోగం సైకిల్ ఉంటేనే ఉంటుంది, లేకుంటే పోతుంది. ఈ నేపథ్యంలో పోగొట్టుకున్న తన సైకిల్ కోసం అతను నగరమంతా తిరుగుతూ వెతకడం చిత్ర కథాంశం.
"ఇటాలియన్ నియోరియలిజం" అన్న సినీ ఉద్యమంలో వచ్చిన సినిమాల్లో అత్యుత్తమమైనదిగా ఈ సినిమా విస్తృతంగా గుర్తింపు పొందింది. సినిమాకి 1950ల్లో ఆస్కార్ గౌరవ పురస్కారం లభించింది. విడుదలైన నాలుగు సంవత్సరాలకే "సైట్ & సౌండ్" పత్రిక నిర్వహించిన సినీ రూపకర్తలు, విమర్శకుల పోల్ లో సార్వకాలికంగా అతిగొప్ప చిత్రంగా నిలిచింది.; 50 సంవత్సరాలు గడిచాకా కూడా అదే పోల్ లో సార్వకాలికంగా అత్యుత్తమ చిత్రాల్లో ఆరో స్థానంలో నిలిచింది. 14 సంవత్సరాల వయసు వచ్చేసరికి చూసితీరాల్సిన 10 సినిమాలు అంటూ బ్రిటీష్ ఫిల్మ్ ఇన్స్టిట్యూట్ వేసిన జాబితాలో బైసికిల్ థీవ్స్ నిలిచింది.
రెండవ ప్రపంచ యుద్ధానంతరం, రోమ్ నగరంలో ఆంటోనియో రిచ్చి (లంబెర్టో మెగ్గియోరని) తన భార్య మరియా (లియానెల్లా సెరెల్), కొడుకు బ్రూనో (ఎంజో స్టయోలా), పసిబిడ్డలతో కూడిన సంసారాన్ని పోషించేందుకు పని కోసం చాలా ఆత్రుతతో ప్రయత్నిస్తూంటాడు. ప్రకటనలను గోడలకు అతికించే పని దొరుకుతుంది కానీ ఈ పనికి సైకిల్ అవసరమైనందున తానీ పనికి ఒప్పుకోలేనని భార్యతో చెప్తాడు. ఆమె తనకు పుట్టింటి నుంచి సంక్రమించిన, విలువైన, ప్రత్యేకమైన బెడ్ షీట్లను అమ్మివేసి ఆ డబ్బుతో సైకిల్ కొంటుంది. తమ సంతోషకరమైన భవిష్యత్తును తలుచుకుంటూ సైకిల్ తీసుకుని ఇంటికి బయలుదేరుతారు. దారిలో ఆమె ఓ జ్యోతిష్కుడి దగ్గరకు తీసుకువెళ్తుంది. ఆ జ్యోతిష్కుడి వద్ద ఆమె గతంలో జోస్యం చెప్పించుకుందనీ, అతను ఆంటోనియోకు ఉద్యోగం లభిస్తుందనీ, కానీ అతను భార్యకు అందుకు రుణపడివుంటాడని చెప్పినట్టు ఆంటోనియో తెలుసుకుంటాడు. జ్యోతిష్కుడి మీద మూఢనమ్మకం పెట్టుకోవడాన్ని అతను దూషిస్తూ, అతనికి ఇచ్చిన డబ్బు వృధా అంటూ భార్యను ఆటపట్టిస్తాడు.
భాగ్యలక్ష్మి (1943 సినిమా)
భాగ్యలక్ష్మి 1943లో వెలువడిన తెలుగు సినిమా. ఫిలిం ఫెడరేషన్ ఆఫ్ ఇండియా వారి లెక్కల ప్రకారం ఇది 100వ తెలుగు టాకీ సినిమా. చిత్తూరు నాగయ్య నిర్మాతగా ఇది తొలి సినిమా.
ధర్మన్నకు తిరుపతిలో ఒక పిల్లవాడు దొరికితే తెచ్చుకుని, శ్రీనివాసరావు అనే పేరు పెట్టి పెంచుకున్నాడు. ఆ అబ్బాయి పుట్టుపూర్వోత్తరాలు ధర్మన్నకు తెలియవు. శ్రీనివాసరావు విద్యాబుద్ధులు నేర్చుకుని సంగీతంలో కూడా ప్రావీణ్యం సంపాదించి బడిపంతులుగా ఉంటున్నాడు. ఊరి వారందరికీ శ్రీనివాసరావు అంటే అమితానురాగం. ధర్మన్న పొరుగింట్లో రంగమ్మ అనే ఆమె ఉంటున్నది. ఆమె ధర్మన్నకు దూరపు బంధువు. రెండిళ్ళ మధ్య గోడ అడ్డుగా ఉన్నా రెండు కుటుంబాలూ ఒకే ఇంట్లో ఉన్నట్టే ఉంటున్నాయి. రంగమ్మకు ఇద్దరు సంతానం. గోపి, భాగ్యలక్ష్మి. గోపి శ్రీనివాసరావులు ప్రాణమిత్రులు. భాగ్యలక్ష్మి అంటే కూడా శ్రీనివాసరావుకు అమిత ప్రాణం. భాగ్యలక్ష్మి చిన్నతనం నుంచీ ధర్మన్న దగ్గరే పెరిగింది. శ్రీనివాసరావు ఆటా, పాటా నేర్పి విద్యావంతురాలిని చేశాడు. భాగ్యలక్ష్మి, శ్రీనివాసరావులకు ఈడొచ్చినాసరే, వారి స్నేహాన్ని ఎవరూ అనుమానించలేదు. భాగ్యలక్ష్మి అమాయకురాలు. తన అన్నతో ఆడుకున్నట్టే, శ్రీనివాసారావుతోనూ ఆడుకుంటున్నది. ఆ యిద్దరూ ఒకరి హృదయాన్ని మరొకరు తెలుసుకోకుండా కాలం గడుపుతున్నారు.