జీర్ణ వ్యవస్థ
ముక్కు ద్వారా శ్వాస తీసుకునే జీవులు, ఆహారాన్ని నోటి ద్వారా తీసుకుని, దానిని పళ్లతో నములుతాయి. ఇక్కడ రసాయన ప్రక్రియ ప్రారంభమవుతుంది. లాలాజల గ్రంధుల సాయంతో లాలాజలంలో రసాయనాలు ఉత్పత్తి అవుతాయి. దీనిని మాస్టికేషన్‌ అంటారు. తర్వాత ఇది పోట్టలోని ఈసోపేగస్ ‌లోకి వెళతాయి. అక్కడ హైడ్రాలిక్‌ యాసిడ్‌ సూక్ష్మక్రిములను చంపేసి, కొంత ఆహారాన్ని యాంత్రికంగా ముక్కలు‌ చేస్తుంది. (ఉదాహరణకు ప్రొటీన్ల యొక్క డీన్యూట్రిషన్‌) కొంత భాగాన్ని రసాయన మార్పులు చేస్తాయి. హైడ్రోక్లోరిక్‌ యాసిడ్‌ అనేది తక్కువ స్థాయిలో పిహెచ్‌ను కలిగి ఉంటుంది. ఇది ఎంజైమ్‌లకు చాలా ఉపయోగకరం. కొంత సమయం తర్వాత (మానవుల్లో గంట లేదా రెండు గంటలు, కుక్కల్లో 4 నుంచి ఆరు గంటలు, పిల్లుల్లో మరికొంత తక్కువ సమయం...) కైమ్‌ అనే ద్రవం ఏర్పడుతుంది. ఈ కైమ్‌ అనేది చిన్న ప్రేగుల‌ ద్వారా వెళ్లి, అక్కడ 95 శాతం పోషక విలువలను తీసుకుంటుంది. అక్కడి నుండి పెద్ద ప్రేగుల ‌ ద్వారా వెళ్లి మరియు మల విసర్జన‌ ద్వారా విసర్జించబడుతుంది.
నిర్జలీకరణము
యునైటెడ్ కింగ్డం వంటి సమశీతోష్ణ వాతావరణములో ఒక సాధారణ దినంలో ఒక వ్యక్తి యొక్క శరీరం, సుమారు 2.5 లీటర్ల నీటిని కోల్పోతుంది. ఊపిరితిత్తుల ద్వారా నీటి ఆవిరిగా, చర్మం ద్వారా స్వేదంగా, లేదా మూత్రపిండముల ద్వారా మూత్రంగా ఇది జరుగుతుంది. కొంత నీరు (అతిసారం లేనప్పుడు, చాలా కొద్ది పరిమాణం) ప్రేవుల ద్వారా కూడా క్షయం అవుతుంది. అయినప్పటికీ, వెచ్చని లేదా తేమ వాతావరణములలో లేదా అధిక పరిశ్రమ సమయంలో, స్థూలత్వ క్రమాన్ని బట్టి లేదా మరింత ఎక్కువగా చెమట పట్టటాన్ని బట్టి నీటి క్షయం పెరగవచ్చు; వీటన్నింటి ద్వారా వచ్చే నేటి కొరతను కచ్చితంగా భర్తీ చేయాలి. క్లిష్టమైన సందర్భాలలో, ఆహార నాళము నుండి నీటిని పీల్చటంలో శరీరం యొక్క సామర్ధ్యాన్ని అధిగమించేత గొప్పగా ఈ క్షయాలు ఉంటాయి; ఈ సందర్భాలలో, హైడ్రేటెడ్ (శరీరంలో తగినంత నీటితో ఉండటం) గా ఉండటానికి తగినంత నీరు త్రాగటానికి అవకాశం లేదు, మరియు నిర్జలీకరణమును తప్పించుకోవటానికి ఏకైక మార్గం ప్రీ-హైడ్రేట్ (ముందుగానీ అధిక మొత్తంలో నీటిని స్వీకరించటం), లేదా చెమట తగ్గే మార్గాలను అన్వేషించటం (విశ్రాంతి తీసుకోవటం, చల్లని ప్రదేశానికి వెళ్ళటం, మొదలైనవి.)