మార్టిన్ స్కోర్సెస్
1967లో కూడా, స్కోర్సెస్ తన మొట్టమొదటి ప్రదర్శన చిత్రం, నలుపు మరియు తెలుపు "ఐ కాల్ ఫస్ట్‌" ను నిర్మించాడు, తర్వాత సహ విద్యార్థులైన నటుడు హార్వే కెయిటెల్ మరియు సమర్పకుడు థెల్మా స్కూన్‌మేకర్‌లతో దీని పేరును హూజ్ దట్ నాకింగ్ ఎట్ మై డోర్‌గా మార్చారు. ఇతను థెల్మా స్కూన్‌మేకర్‌తో దీర్ఘ-కాల సహకారులుగా మెలిగారు. ఈ చలన చిత్రాన్ని స్కోర్సెర్ యొక్క పాక్షిక-ఆత్మకథ 'J.R. ట్రయోలజీ' వలె భావించారు, అతను తన తదుపరి చిత్రం "మీన్ స్ట్రీట్స్‌"లో కూడా ఉపయోగించుకున్నాడు. ప్రారంభ కాలంలోనే, "స్కోర్సెస్ శైలి" అప్పటికే స్పష్టంగా కనిపించింది: న్యూయార్క్ ఇటాలియన్ అమెరికన్ వీధి జీవితానికి ఒక అనుభూతి, త్వరిత కూర్పు, ఒక ఎలక్ట్రానిక్ రాక్ సౌండ్‌ట్రాక్ మరియు ఒక సమస్యలతో పురుష నాయకుడు.
మార్టిన్ స్కోర్సెస్
కమర్షియల్ హాలీవుడ్‌తో అతని మధ్య-80ల నిర్మాణాల తర్వాత, స్కోర్సెస్ 1988లో పాల్ స్కారాడెర్ రచించిన "ది లాస్ట్ టెంప్టేషన్ ఆఫ్ క్రీస్ట్‌"తో తన వ్యక్తిగత చలన చిత్ర నిర్మాణ శైలిని తిరిగి ప్రారంభించాడు. దీనిని నికోస్ కజాంట్జాకిస్ యొక్క వివాదస్పద 1960 పుస్తకం ఆధారంగా నిర్మించాడు; ఇది క్రీస్తును ఒక దైవంగా కాకుండా ఒక మానవుని వలె అతని జీవితాన్ని మళ్లీ చెబుతుంది. ఈ చలన చిత్రం విడుదలకు ముందే ఒక భారీ కలవరానికి కారణమైంది, దీనిలోని అవగతమయ్యే దైవదూషణకు వ్యతిరేకంగా ప్రపంచవ్యాప్తంగా నిరసనలను ప్రసార సాధనాలు ఒక తక్కువ బడ్జెట్ స్వతంత్ర చలన చిత్రంగా మార్చాయి. భారీ వివాదం చలన చిత్రం యొక్క ఆఖరి చిత్రీకరణలపై కేంద్రీకృతమయ్యాయి, వీటిలో క్రీస్తు శిలువపై ఉన్నప్పుడు ఒక శాతాను-ప్రేరిపిత మతిభ్రమలో మారే మెగ్డాలేనేను వివాహం చేసుకుని కుటుంబాన్ని పెంపొందించే దృశ్యాలు ఉన్నాయి.