జీర్ణ వ్యవస్థ
ముక్కు ద్వారా శ్వాస తీసుకునే జీవులు, ఆహారాన్ని నోటి ద్వారా తీసుకుని, దానిని పళ్లతో నములుతాయి. ఇక్కడ రసాయన ప్రక్రియ ప్రారంభమవుతుంది. లాలాజల గ్రంధుల సాయంతో లాలాజలంలో రసాయనాలు ఉత్పత్తి అవుతాయి. దీనిని మాస్టికేషన్‌ అంటారు. తర్వాత ఇది పోట్టలోని ఈసోపేగస్ ‌లోకి వెళతాయి. అక్కడ హైడ్రాలిక్‌ యాసిడ్‌ సూక్ష్మక్రిములను చంపేసి, కొంత ఆహారాన్ని యాంత్రికంగా ముక్కలు‌ చేస్తుంది. (ఉదాహరణకు ప్రొటీన్ల యొక్క డీన్యూట్రిషన్‌) కొంత భాగాన్ని రసాయన మార్పులు చేస్తాయి. హైడ్రోక్లోరిక్‌ యాసిడ్‌ అనేది తక్కువ స్థాయిలో పిహెచ్‌ను కలిగి ఉంటుంది. ఇది ఎంజైమ్‌లకు చాలా ఉపయోగకరం. కొంత సమయం తర్వాత (మానవుల్లో గంట లేదా రెండు గంటలు, కుక్కల్లో 4 నుంచి ఆరు గంటలు, పిల్లుల్లో మరికొంత తక్కువ సమయం...) కైమ్‌ అనే ద్రవం ఏర్పడుతుంది. ఈ కైమ్‌ అనేది చిన్న ప్రేగుల‌ ద్వారా వెళ్లి, అక్కడ 95 శాతం పోషక విలువలను తీసుకుంటుంది. అక్కడి నుండి పెద్ద ప్రేగుల ‌ ద్వారా వెళ్లి మరియు మల విసర్జన‌ ద్వారా విసర్జించబడుతుంది.
పారాసిటమాల్
మితిమీరిన రీతిలో పారాసెటమాల్ ని వాడటం వల్ల అనేక అవయవాలకు, ముఖ్యంగా కాలేయము మరియు మూత్రపిండాలకి కీడు జరగవచ్చు. ఈ రెండు అవయవాలలో, పారాసెటమాల్ వల్ల ఏర్పడే దుష్ప్రభావాలు మందు వల్ల ఏర్పడటం లేదు. మందు యొక్క మెటాబోలైట్ అయిన "N" -అసిటైల్-"p" -బెంజోక్వినోనేమైన్ (NAPQI) వల్ల ఏర్పడుతుంది. కాలేయంలో పారాసెటమాల్ ని NAPQI గా మర్చేవి సైటోక్రోం P450 ఎంజైమ్స్ అయిన CYP2E1 మరియు CYP3A4. మూత్రపిండములో సైక్లోఆక్సీజేనేస్ ద్వారా పారాసిటమాల్ NAPQI గా మారుతుంది. పారాసెటమాల్ మితిమీరిన మోతాదులో తీసుకున్నప్పుడు, అది NAPQI నిలువ చేస్తుంది. తరువాత అవి గ్లూటాథయోన్తో కలుస్థాయి. ఈ కలయిక సహజమైన యాంటి-ఆక్సిడంట్ అయిన గ్లూటాథయోన్ ని తగ్గిస్తుంది. దీనితో పాటు NAPQI నేరుగా జీవకణాలని గాయపరుస్తుంది. వీటివల్ల కణాలు దెబ్బతిని మరణం సంభవిస్తుంది.