ఉదరకోశపు క్షయ
క్షయ వ్యాధికి గురైన మొత్తం బాధితుల్లో సుమారు 5 శాతం మంది ఉదరకోశ క్షయతో బాధపడుతున్నారని గణాంకాలు తెలియజేస్తు న్నాయి. వీరిలో 25 నుంచి 60 శాతం మందికి పెరిటోనియల్‌ క్షయకు గురవుతున్నారు ఊపిరి తిత్తులకు సోకే క్షయతోపాటు, ఉదరకోశానికి సోకే క్షయ వ్యాధికి గురైన వారు 20 నుంచి 50 శాతం వరకూ ఉన్నారు.
సంపర్కము ద్వారా వ్యాపించు వ్యాధులు
ఇట్టి ఈగలను పట్టుటకు ప్రతి రోగి ప్రక్కన ఈగ కాగితము నొక దానిని పెట్టిన యెడల వీని యుపద్రవము కొంత వరకు తగ్గును. క్షయ వ్యాధి పీడితులగు రోగు లెల్లప్పుడును మందు నీళ్లు గల పాత్రలలో ఉమ్మి వేయ వలెను గాని చుట్టు ప్రక్కల నుండు గోడల మీదను, ఉమ్మివేయ కూడదు. సాధారణముగా ప్రజలను ఇండ్లలో తలచిన చోట్ల నెల్ల ఉమ్ము వేయనీయ కూడదు. రోగులకు జ్ఞాపకము చేయుటకై జన సంఘములు చేరు చోట్ల నెల్ల "ఇక్కడ ఉమ్మి వేసిన వారలు శిక్షకు పాత్రు లగుదురు " అని ప్రకటక పలకలు విరివిగా మూల మూలలకు గట్టవలయును. క్షయ దగ్గు గల రోగులు ఇతరుల ముఖము మీద దగ్గ కూడచు. విసురుగ దగ్గినపుడు సూక్ష్మ జీవులు గాలితో పాటు బయట పడి ఎదుట వారినంట వచ్చును. వీరు సభలకు పోవునప్పుడు తమతో కూడా చేతి రుమాళ్ళుగాని పాత గుడ్డలు గాని, ఇప్పుడు జపానునుండి వచ్చు చున్న కాగితపు జేబు రుమాళ్ళుగాని సంచులుగాని తీసికొని పోవలయును. దగ్గు వచ్చినపు డెల్లను క్రింద ఉమ్మివేయక గుడ్డలో వేసి దానిని ఎప్పటికప్పుడు కాల్చి వేయ వలెను. వీరు ఉపయోగించిన బట్టలను ఇతరులు ఉపయోగింప రాదు. వాయు ప్రచారము అధికముగ గల స్థలములలోను, ఎండయు వెలుగురు నిరంతరము ప్రసరించు స్థలములలోను ఈ వ్యాధి యొక్క వ్యాపకము మిక్కిలి తక్కువగ నుండును. కావున ప్రజలందరును వెలుగురు లేని ఇండ్లలో క్రిక్కిరిసి నివసింపక సాధ్యమయినంత వరకు గ్రామములను విస్తరించి కట్టుకొనుచు జన సమ్మర్దమును తగ్గించు కొనవలయును. తేమ నేలలును పల్లపు ప్రదేశములును ఈ వ్యాధికి ప్రీతి యగుట చేత సాధ్యమైనంత వరకు ప్రజలు ఎత్తుగ నుండు ప్రదేశములలో ఇండ్లు కట్టుకొనుటకు ప్రయత్నింప వలయును. ఇండ్లలోనికి సాధ్యమయినంత వెలుగురు వచ్చు నట్లు కిటికీలను మండువాలను ఖాళీస్థలములను ఉంచు కొనవలయును. క్షయ రోగులులకు మిట్ట ప్రదేశములలో ప్రత్యేకాశ్రమములను అనగా శానిటేరియన్ కట్టించి వారలను అక్కడ విశాలముగ నివసింప జేయ వలెను. ఆవు పాల మూలమునను మాంసాదుల మూలమునను ఈ వ్యాధి వ్యాపింప వచ్చును కావున ఏయాహారమును గాని చక్కగ ఉడకకుండ తినరాదు.