భారతదేశ చరిత్ర
మరాఠా సామ్రాజ్యం హిందవి స్వరాజ్య స్థాపనకు నిశ్చయించిన భోంస్లె వంశానికి చెందిన ఛత్రపతి శివాజీచే స్థాపించబడి సంఘటితం చేయబడింది. సర్ జె.ఎన్.సర్కారు శివాజీని "హిందూ జాతి ఉత్పత్తి చేసిన చివరి గొప్ప నిర్మాణాత్మకమైన మేధావి, జాతీయ నిర్మాత " గా వర్ణించాడు. అయితే శివాజీ సోదరసమానుడు వెంకోజీ తంజావూరు మరాఠా రాజ్యాన్ని స్థాపించారు. ఏదేమైనా మరాఠాల బలమైన శక్తిని సంపాదించిన ఘనత జాతీయంగా పేష్వా మొదటి బాజిరావోకు చేరుతుంది. చరిత్రకారుడు కె.కె. మొదటి బాజీరావ్ "మరాఠా సామ్రాజ్యం రెండవ స్థాపకుడిగా పరిగణించబడుతుందని" దత్తా రాశారు.
18 వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో మరాఠా ప్రాంతం పేష్వా పాలన (ప్రధాన మంత్రులు)లో సామ్రాజ్యంగా మారింది. 1737 లో మరాఠాలు ఢిల్లీ యుద్ధంలో మొఘల్ సైన్యాన్ని ఓడించారు. మరాఠాలు మొఘలులు, నిజాం, బెంగాలు నవాబు, దుర్రాని సామ్రాజ్యాల మీద దండెత్తి వారి సరిహద్దులను మరింత విస్తరించడానికి తమ సైనిక పోరాటాలను కొనసాగించారు. 1760 నాటికి మరాఠాల సాంరాజ్యం భారత ఉపఖండంలో అంతటా విస్తరించింది. మరాఠాలు కూడా మొఘల్ సింహాసనాన్ని నిర్మూలించి, ఢిల్లీలోని మొఘల్ సామ్రాజ్య సింహాసనంపై విశ్వస్వాష్ పెష్వాను ఉంచడం గురించి చర్చించారు.
అల్మోరా
అల్మోరా స్థాపనకు ముందు కట్యూరీ రాజులలో ఒకరైన బయాచల్డియో వశంలో ఉంటూవచ్చింది. రాజా తన భాభాగంలోని అత్యధిక భాగం గుజరాతి బ్రాహ్మణుడైన శ్రీ చంద్ తివారీకి దానంగా ఇచ్చాడు. తరువాత బరమండల్‌లో చంద్ రాజ్యం స్థాపించబడింది. 1568లో చంద్ రాజ్యం కేంద్రభాగంలో కల్యాణ్ చంద్ ఆధ్వర్యంలోఅల్మోరా నగరం నిర్మించబడింది. . చంద్ వంశరాజుల కాలంలో అల్మోరాను రాజ్పూర్ అని పిలువబడింది. రాజ్పూర్ అనే పేరు పలు రాగిపళ్ళాల మీద సూచించబడింది. 
ప్రస్తుతం కుమాన్ రాజా అయిన " రాజా మహేంద్ర చంద్ ఆఫ్ లమాఖెట్ " రాణి " గితా చంద్ "ను వివాహం చేసుకున్నాడు. వారికి రాజకుమారి అకాంక్షా చంద్, రాజకుమారి మల్లికా చంద్ మరియు 
రాజకుమారుడు ఆర్యన్ చంద్ అనే ముగ్గురు సంతానం ఉన్నారు. 1969లో భాగేశ్వర్, పితోర్‌ఘర్ మరియు చంపావత్ రూపొందించక ముందు అవి అల్మోరాలో భాగంగా ఉంటూ వచ్చాయి..