దక్షిణ భారతదేశము
దక్షిణ భారతదేశంలో దాదాపు 50% ప్రజలు వ్యవసాయం ప్రధాన వృత్తిగా కలిగి ఉన్నారు. భారతదేశం లోని ఇతర ప్రాంతాల వ్యవసాయదారుల మాదిరిగా ఇక్కడి రైతులు కూడా ప్రధానంగా నీటి కొరకు వర్షపాతం ముఖ్యంగా ఋతుపవనాల మీదనే ఆధార పడతారు. వరి, వేరుశనగ, చెరకు, పత్తి, రాగి, మిరియాలు, పప్పుదినుసులైన మినుములు, కందులు, శనగలు మొదలగునవి ఇక్కడ పండే కొన్ని ముఖ్యమైన పంటలు. ఇంకా కాఫీ, తేయాకు, వెనీలా, రబ్బారు మొదలైన పంటలను కొండ ప్రాంతాలలో పెంచుతారు. కోస్తా ప్రాంతాలలో కొబ్బరి తోటలు విస్తారంగా పెరుగుతాయి. వరి పంట పండించడంలో ఆంధ్ర ప్రదేశ్ భారతదేశం లోనే మొదటి స్థానంలో ఉంది.. భారతదేశంలోని కాఫీ పంట సాగులో కర్ణాటక 70% శాతాన్ని ఆక్రమించింది. ఎడతెరిపిలేని కరువుల వలన ఉత్తర కర్ణాటక, రాయలసీమ, మరియు తెలంగాణా ప్రాంత రైతులు అప్పుల పాలై ఉన్న ఆస్తులు అమ్ముకుని, చివరికి కొద్ది మంది ఆత్మ హత్యలు కూడా చేసుకున్నారు. ఇక్కడ వేసవి కాలంలో నీటి ఎద్దడి కూడా ఎక్కువే.
దమ్మలి
సహజంగా వీరిని చూసి ప్రజలు భయపడతారు. వాస్తవానికి వీరికే ప్రజలను చూస్తే భయం. వీరి నివాస ప్రాంతానికి ఎవరు వెళ్లినా వారేం చేస్తారోననే భయంతో నోరు మెదపటాకిని కూడా ఇష్టపడరు. యాచక వృత్తికి వెళ్లని రోజున వేటకు వెళ్లి సమీన అడవులలో చిన్న చిన్న జంతువులను వేటాడతారు. పట్టణాలలోని పిల్లులు, ఉడతలను పట్టుకుని కాల్చుకు తింటారు. ఆధునిక సమాజంలో తీవ్రమార్పులు వచ్చినప్పటికీ వీరిలో ఇంకా అనాగరిక లక్షణాలే ఎక్కువ. పెద్దమ్మలవాండ్లలో బాల్య వివాహాలు ఎక్కువ. కుటుంబ నియంత్రణ పాటించరు. బహు భార్యత్వం కూడా అమలు జరుగుతోంది. నేటికీ వీరు గ్రామాలకి దూరంగా బతుకుతున్నారు. మిగతా యాచకవృత్తుల వారితో పోల్చుకుంటే వీరి సం పాదన ఎక్కువే. రోజుకు నాలుగు కేజీల బియ్యం, రెండు వంద రూపాయలకు పైగా చిల్లరడబ్బులు చేతికందు తాయి. అయినా తిండితినరు. దాచుకున్న సొమ్మంతా దాచి ఎవరికో ఒకరికి ఇచ్చి మొత్తం పోగొట్టుకుంటారు. ప్రజల్లో దానగుణం తగ్గిందంటారు పెద్దమ్మలవాళ్లు. కనుకనే ఈ వృత్తికి స్వస్తి పలికేవారి సంఖ్య గణనీయంగా పెరుగుతోంది. గ్రామీణ ప్రాంతాలలో బతకలేక పట్టణాలకు వలస వస్తున్నారు. హైదరాబాదు‌ లో జి.హెచ్‌.ఎం.సి. చెత్తబండ్లు లాగే పనిలో వీరు ఎక్కువగా కనిపిస్తారు. పెద్దమ్మలవాండ్లు జీవితంలో మార్పు వచ్చింది. యాచక వృత్తి నుంచి గాడిద పాల వ్యాపారులుగా మారారు. దగ్గు, ఉబ్బసం వంటి వ్యాధులకు గురైన పిల్లలకు గాడిదపాలు పట్టించేవారి సంఖ్య పెరిగింది. చర్మవ్యాధుల నుండి రక్షణకు కూడా పెద్దలు ఈ పాలు తాగుతున్నారు. ఈ డిమాండ్‌ని దృష్టిలో పెట్టుకొని హైదరాబాదు‌కు వీరు గాడిదలను తోలుకువచ్చి, కావాల్సిన వ్యక్తి ఎదురుగా గాడిదపాలు పిండి ఇస్తారు. జండూబామ్‌ సీసా సైజ్‌ పాల ఖరీదు పది రూపాయల వంతున హైదరాబాదు‌లో అమ్మితే, ఇతర ప్రాంతాలలో ఐదు రూపాయలకే అమ్ముతారు. గాడిద మాంసానికి కూడా గిరాకీ పెరిగింది. పలు వ్యాధులు తగ్గుతాయనే నమ్మకం ప్రజల్లో ఉండటంతో కిలో 80 రూపాయలకు అమ్ముడుపోతోంది.