కోల్‌కాతా
17వ శతాబ్దపు చివరి సమయంలో మొగల్ సామ్రాజ్య బెంగాల్ రాజ్యప్రతినిధి పాలనలో ప్రస్తుత కోల్ కత ప్రదేశంలో ఉన్న మూడు గ్రామాలు ఉండేవి. 1690లో బెంగాల్ నవాబు ఈస్టిండియా కంపనీకి వ్యాపార అనుమతి ఇచ్చిన తరువాత కంపనీ ఈ ప్రదేశాన్ని
బలమైన రేవుపట్టణంగా అభివృద్ధి పరచింది. 1756లో కొల్ కత నగరం నవాబు సిరాజ్ ఉద్ దులాహ్ చేత ఆక్రమించబడింది. తరువాతి సంవత్సరమే ఈస్టిండియా కంపనీ ఈ నగరాన్ని తిరిగి స్వాధీనపరచుకుని 1772 నాటికి పూర్తి సామ్రాజ్యాధిపత్యం కూడా సాధించింది. మొదట ఈస్టిండియా కంపనీ తరువాత బ్రిటిష్ సామ్రాజ్యపాలనలో కొల్ కత 1911 వరకు భారతదేశ రాజధానిగా ఉంటూ వచ్చింది. ఈ నగర భౌగోళిక పరమైన అసౌకర్యాలు, బెంగాలులో సమైగ్ర స్వతంత్ర ఉద్యమం తీవ్రరూపందాల్చడం వంటి పరిణామాల కారణంగా రాజధాని కొత్త ఢిల్లీకి బదిలీ చేయబడింది. ఈ నగరం స్వాతంత్ర్యోద్యమంలో కేంద్రస్థానం అయింది. ఆ సమయంలో ఈ నగరం ఉద్రక్త రాజకీయాలలో ఉంటూ వచ్చింది. 1947 స్వతంత్రం వచ్చిన తరువాత ఆధునిక భారతదేశంలో కొల్ కత విద్య, వితజ్ఞానం, సంస్కృతి మరియు రాజకీయలలో పలు దశాబ్ధాల కాలం ఈ నగరం ప్రధానకేంద్రంగా అభివృద్ధి చెందింది. 
2000 నుండి ఈ నగరం వేగవంతంగా ఆర్థిక ప్రగతిని సాధించింది.
భారతీయ పరిశ్రమ యొక్క సమాఖ్య
CII 1895లో స్థాపించబడింది. మొట్టమొదటిగా ఐదు ఇంజనీరింగ్ సంస్థలు దీనిలో భాగస్వాములుగా చేరాయి, అన్ని కూడా బెంగాల్ చేంబర్ అఫ్ కామర్స్ అండ్ ఇండస్ట్రి యొక్క సభ్య సంస్థలే. మొదట్లో, సంస్థ పేరు, ఇంజనీరింగ్ అండ్ ఐరన్ ట్రేడ్స్ అసోసియేషన్ (EITA) గా ఉండేది. ఇనుము మరియు స్టీలు మరియు ఇంజనీరింగ్ సరకులకు ప్రభుత్వ ఆర్డర్లను భారతదేశములో ఉన్న సంస్థలకు ఇవ్వటానికి బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం పై ఒత్తిడి తేవాలనే ఉద్దేశంతోనే EITA స్థాపించబడింది (అప్పట్లో ప్రభుత్వ ఆర్డర్లను యుకే సంస్థలకు ఇవ్వడమే ఆనవాయతీ). సంస్థ పేరు తరువాత ఇండియన్ ఇంజనీరింగ్ అసోసియేషన్ (IEA), ఇంజనీరింగ్ అసోసియేషన్ అఫ్ ఇండియా (EAI), అసోసియేషన్ అఫ్ ఇండియన్ ఇంజనీరింగ్ ఇండస్ట్రి (AIEI), కాన్ఫెడరేషన్ అఫ్ ఇంజనీరింగ్ ఇండస్ట్రి (CEI) లుగా మార్చబడి ఆఖరికి కాన్ఫెడరేషన్ అఫ్ ఇండియన్ ఇండస్ట్రి (CII) గా 1992లో మార్చబడింది.