ఆర్యభట్టు
ఆర్యభట్టు భారతదేశ అత్యున్నత గణిత, ఖగోళ శాస్త్రవేత్తలలో అగ్రగణ్యుడు. ఇతను క్రీ.శ. 426-550 ప్రాంతంలో నివసించినట్లు అంచనా. ఆర్యభట్టు కుసుమపురము (ఈనాటి పాట్నా)లో నివసించాడు. ఇతను ఆర్యభట్టీయం, ఆర్య సిధ్ధాంతం, సూర్య సిద్ధాంతం,గోళాధ్యాయం మరియు సంస్కృత గణిత సంఖ్యా శాస్త్రాన్ని రచించాడు. ఇవే కాక ఆర్యభట్టు "పై" విలువను సుమారుగా కనుకున్నట్లు చెప్తారు. గణితంలో మనం నేర్చుకున్న సైన్ మరియు కొసైన్ లను ఇతను "జ్యా" మరియు "కొ జ్యా"గా నిర్వచించాడు. భారతదేశపు తొలి కృత్రిమ ఉపగ్రహానికి ఇతని పేరు (ఆర్యభట్ట) పెట్టారు.
మహావీరాచార్య (గణిత శాస్త్రవేత్త)
మహావీరాచార్యుడు 9 వ శతాబ్దానికి చెందిన గణిత శాస్త్రవేత్త. 
ఈయన భారత దేశానికి చెందిన గుల్బర్గాకు చెందిన వాడు. ఈయన జైనుడు. జైన సామాన్య ధర్మమగు విషయ విస్తార ప్రావీణ్యం ఈతని యందు కనిపించును. ఈయన ఋణ సంఖ్యలకు వర్గమూలము కట్టలేమని వివరించాడు. ఈయన అంకశ్రేఢి లోని పదముల వర్గముల మొత్తాన్ని కనుగొన్నాడు. దీర్ఘవృత్తము యొక్క వైశాల్యం మరియు చుట్టుకొలత లకు నియమాలను ప్రవేశపెట్టాడు. రాష్ట్రకూట రాజగు అమోఘవర్షుని రాజ్య కాలమున తన గణితసార సంగ్రహమును క్రీ.శ 814 - 877 మధ్య రచించెను. ఈయన "జ్యోతిష శాస్త్రము"ను గణిత శాస్త్రము నుండి వేరు చేశాడు. ఈయన ఆర్యభట్టు మరియు బ్రహ్మగుప్తుడు కృషిచేసిన విషయములపైనే కృషిచేశాడు. వారు తెలియజేసిన విషయాలను వివరణాత్మకంగా వివరించాడు. ఈయన భారతీయ శాస్త్రవేత్తలలో అగ్రగణ్యుడుగా ప్రసిద్ధి పొందాడు. ఈయన "సమబాహు త్రిభుజం", "సమద్విబాహు త్రిభుజం" మరియు రాంబస్ ల యొక్క భావనలను వృద్ధి చేశాడు. వృత్తము మరియు అర్థవృత్తము భావనలను వివరించాడు. ఈయన వ్రాసిన గ్రంథములు దక్షిణ భారతదేశములో ఇతర గణిత శాస్త్రవేత్తలకు మార్గదర్శకములు అయ్యాయి. ఈయన వ్రాసిన గ్రంథమును తెలుగు లోనికి పావులూరి మల్లన అనువదించాడు. తెలుగులో ఈ గ్రంథం పేరు "సార సంగ్రహ గణితము"గా మార్చబడింది.
మహావీరుడు తన గ్రంథంలో మొదటి అధ్యాయమందు సంఖ్యలు వేళ్ళను, దైర్ఘ్య భార ఏకాంకములు మొదలగు వాటిని చర్చించెను. రెండవ అధ్యాయంలో ప్రధాన గణిత పరికర్మలను చర్చించెను. పరంపరలు సంకలన వ్యాపార విషయములగుటచే ఇచ్చట చర్చింపబడినవి. సంకలన శ్రేఢి నిరూపణ మొదటి ఆర్యభట్టు, బ్రహ్మ గుప్త రచనలలో సంగ్రహముగ కనబడు దాని విస్తరణమే ఇచ్చట మనం చూడవచ్చును. కాని ఇతని గుణోత్తర శ్రేఢి నిరూపణ జైన సాంప్రదాయక గ్రంథముల నుండియు, పింగళఛ్ఛంద సూత్రముల నుండియు ఉత్పన్నమైనవి. పలుచోట్ల వికీర్ణమై, విస్తృతమైన విజ్ఞానము ప్రోగుచేసి ఇందు వ్యవస్థీకరించుట మహావీరుడు భారతీయ గణితమునకు చేసిన మహోపకారసేవ.
మహావీరుని అంకశ్రేణి నిరూపణ యందలి విశేష విషయమేమనగా అతడు భిన్నాంకాత్మములగు అవృత్తులను శ్రేఢి యార్థం గ్రహించెను. ఇతనికి ముందు వెలువడిన గ్రంథాలలో కానరాని అమూల్య భావమిది. సంకలన, గుణోత్తర శ్రేఢులందు, వీటి సమ్మేళనములందు, తారసిల్లు అనేక సమస్యలను అతడు ఉటంకించి యున్నాడు. స్పష్టతతో గూడినది వివరించాడు. బ్రహ్మగుప్తుని గ్రంథములందు వలెనే గణిత సార సంగ్రహమందు కూడా ప్రస్తారములు, సంయోగములు, ఛందో సూత్రములకు అన్వయించు రీతి నిరూపింపబడింది. బ్రహ్మ గుప్తుని గ్రంథంలో ఉన్న అస్పష్టతకు ఇందులో తావులేదు. ఆరు జాతుల భిన్నాంక యోగములు సరళీకరించెను.