భారత ప్రభుత్వ చట్టం 1935
తమ దేశాన్ని పాలించే ప్రభుత్వంలో తమ భాగస్వామ్యాన్ని బాగా ఎక్కువ చేయాలనే డిమాండ్ పంతొమ్మిదవ శతాబ్దం నుండి పెరుగుతూ వచ్చింది. మొదటి ప్రపంచ యుద్ధంలో బ్రిటీష్ వారి ప్రయత్నాలకు భారతీయులు అందించిన తోడ్పాటు కారణంగా, బ్రిటీష్ రాజకీయ వ్యవస్థలోని తీవ్ర యథాతథవాద శక్తులు సైతం రాజ్యాంగ మార్పు అవసరమని భావించారు. ఫలితంగా భారతీయ ప్రభుత్వ చట్టం 1919 రూపొందింది. ఈ చట్టం, ప్రభుత్వానికి సంబంధించిన ఒక కొత్త వ్యవస్థను ప్రాంతీయ ద్వంద్వ పాలనా విధాన రూపంలో ప్రవేశ పెట్టింది. అంటే ప్రభుత్వానికి సంబంధించిన కొన్నిశాఖలలో (విద్య వంటివి) మంత్రులు శాసన సభకు బాధ్యత వహిస్తారు. మిగిలినవి (ప్రజా వ్యవహారాల నిర్వహణ, ఆర్థికం వంటివి) బ్రిటీష్ వారిచేత నియమింపబడిన ప్రొవెన్షియల్ గవర్నర్‌కు బాధ్యత వహించే అధికారుల చేతులలో ఉంటాయి. ప్రభుత్వంలో తమ భాగస్వామాన్ని పెంచాలని భారతీయులు చేసిన డిమాండ్‌ని ఈ చట్టం ప్రతిబింబిస్తుంది. అంతేకాక, భారత దేశానికి సంబంధించి, ఆచరణలో తమ భాగస్వామ్యం గురించి బ్రిటీష్ వారి భయాలకు కూడా ఇది మరింతగా ప్రతిబింబిస్తుంది.
సింగపూర్ చరిత్ర
1951లో పెరిగిన ఎన్నుకోబడిన సీట్లు తొమ్మిదితో రెండవ విధాన మండలి యొక్క ఎన్నికలు జరిగాయి. ఈ ఎన్నికలో తిరిగి SPP ఆరు సీట్లను గెలిచి ఆధిపత్యాన్ని పొందింది. ఇది వైవిధ్యమైన స్థానిక సింగపూర్ ప్రభుత్వ స్థాపనకు దోహదం చేసింది, వలసరాజ్య పరిపాలన ఇంకనూ ఆధిపత్యంలో కొనసాగింది. 1953లో, మలయాళోని సామ్యవాదులను అణచివేయటంతో మరియు అతి క్లిష్టమైన అత్యవసర పరిస్థితిని కలిగి ఉన్నప్పుడు, సర్ జార్జ్ రెండెల్ నాయకత్వంలోని ఒక బ్రిటీష్ సంఘం సింగపూర్ కొరకు స్వీయ ప్రభుత్వం యొక్క పరిమితమైన రూపాన్ని ప్రతిపాదించారు. ప్రజా ఎన్నికలలో ఎన్నుకోబడిన ముఫ్పై రెండు సీట్లకు ఇరవై-ఐదింటితో నూతన విధానసభ విధానమండలిని స్థానభ్రంశం చేసింది, దీని నుండి ముఖ్యమంత్రి ప్రభుత్వ అధినేతగా మరియు మండలి మంత్రులు మంత్రిమండలిగా పార్లమెంటరీ విధానంలో తీసుకోబడతారు. ఆంతరంగిక భద్రత మరియు విదేశాంగ వ్యవహారాల మీద అలానే శాసననిర్మాణం మీద వీటో అధికారం వంటివి బ్రిటీష్ నియంత్రణలో ఉంచబడింది.