భారతదేశంలో మతం
గురు నానక్ (1469–1539) సిక్కు మత స్థాపకుడు. గురు గ్రంథ్ సాహిబ్‌ను ఐదో సిక్కు గురువు గురు అర్జున్ దేవ్ సంకలనం చేశారు, హిందూ మరియు ముస్లిం విశ్వాసాలతోసహాస విశ్వ సోదర భావాన్ని బోధించిన మొదటి ఐదుగురు సిక్కు గురువులు మరియు ఇతర సన్యాసుల రచనలను ఆయన కూర్చారు. గురు గోవింద్ సింగ మరణానికి ముందు, గురు గ్రంథ్ సాహిబ్ ఆది గురువుగా ప్రకటించబడింది. సిక్కు మతం వాహెగురు ముందు వర్ణం, కులం లేదా వంశం వంటి పట్టింపులేమీ లేకుండా, మానవులందరినీ సమానులుగా గుర్తిస్తుంది.
సిక్కు మతము
శిక్కులు కులం వ్యవస్థను గర్హించారు. భోజనానికి సంబంధించిన కుల ఆంక్షలను తీవ్రంగా నిరసించారు. ఈ విషయంలో గురువులు సఫలులు కాలేదు. ప్రస్తుతం శిక్కులలో ఉన్న కుల వ్యవస్థ వారిని మూడు వర్గాలుగా విభజిస్తుంది. (1) వ్యవసాయదారులు (జాట్‌లు) (2) వ్యవసాయదారులు కానివారు (3) హరిజనులు. నేటికీ హరిజనులను తేడాగానే చూస్తున్నారు. ఈ మతం ఎక్కువగా పంజాబ్ లో ఉంది. హిందువులతో కలిసి వుండటం వల్ల, ఆ ప్రభావం వీరిపై పడింది. ఆ ప్రాంతాలలో హిందువులు గురువులను గౌరవ భారంతో చూస్తారు. తరువాతవారి బిడ్డలలో ఒకరిద్ధరిని శిక్కులుగా పెంచుతారు. ఇంకా వీరికి ఇచ్చి పుచ్చుకోవడాలు ఉన్నాయి. బహుశా ఈ రకమైన హిందూ శిక్కు వివాహాలు, "కులం' శిక్కు మతంలోకి తిరిగి ప్రవేశించటానికి కారనమై ఉండవచ్చు. గోమాంస భక్షణం పై నిషేధం ఈ కారనంగానే తిరిగి ప్రవేశించి ఉండవచ్చు. ఇదే కారణంగా హిందూ ఆచారాలు, కర్మకాండ శిక్కు మతంలో ప్రవేశించాయి. ఉదాహరణకు 1839 లో రంజిత్ సింగ్ అనే పాలకుడు చనిపోయినపుడు అతని రాణులను అతని శవంతో దహనం చేశారు. ఇది "సతీ సహగమనం" ఆచారం, హిందువులది. చిత్రమేమిటంటే అతని పాలనలో అతడెప్పుడూ ఎవరికీ మరణ శిక్ష విధించలేదు. అతడు చనిపోయిన తరువాత హిందూ ఆచారం అతని రాణులకు ఈ విధంగా మరణ శిక్ష విధించింది.