భారతీయ సంస్కృతి
పెద్దలు నిర్ణయించి కుదిర్చిన పెళ్ళిని నిశ్చయ వివాహం అంటారు. నిశ్చయ వివాహాన్ని ఆంగ్లంలో ఆరేంజ్డ్ మ్యారేజ్ అని అంటారు. హిందూ సాంప్రదాయం ప్రకారం భారతదేశంలోని హిందువులు నిశ్చయ వివాహాలను జరిపిస్తున్నారు. భారతీయ సమాజంలో నిశ్చయ వివాహాలు దీర్ఘకాలంగా మనగలిగి ఒక పద్ధతిలో కట్టుబడి ఉన్నాయి. నేటికి కూడా, ఎక్కువమంది భారతీయులు వారి తల్లిదండ్రులు, బంధువులు , ఇతర గౌరవనీయ కుటుంబం సభ్యుల ద్వారా మాత్రమే వివాహం చేసుకుంటారు. గతంలో, చిన్న వయస్సు నందే వివాహం జరిగేది. 2009 సం.లో, సుమారు 7% స్త్రీలు 18 సంవత్సరాల వయసులోపుననే వివాహం చేసుకున్నారు. 2011 సం. భారతదేశ జనాభా లెక్కల ప్రకారం, భారతదేశంలో మహిళలకు వివాహం చేసుకునే సగటు వయసు 21 సంవత్సరాలుకు పెరిగింది.
పని ప్రదేశాల్లో మహిళలపై లైంగిక వేధింపుల (నివారణ, నిషేధం మరియు సంస్కరణ) చట్టం, 2013
ఈ శాసనం రూపొందడానికి అవసరమైన ప్రక్రియ చాలా సుదీర్ఘంగా సాగింది. 2007లో మహిళా, శిశు సంక్షేమ మంత్రి కృష్ణ తీర్థ్ ఈ బిల్లును ప్రవేశ పెట్టగా, 2010 జనవరిలో కేంద్ర మంత్రిమండలిలో ఆమోదం పొందింది. 2010 డిసెంబరులో లోక్‌సభకు ఈ బిల్లును సమర్పించగా, మానవ వనరుల అభివృద్ధికి పార్లమెంటు స్థాయీసంఘం పరిశీలనకు పంపారు. 2011 నవంబరు 30న కమిటీ నివేదిక ప్రచురించింది. 2012 మేలో కేంద్ర మంత్రిమండలి ఇంటిపనులు చేసేవారిని ఇందులో చేర్చేందుకు ఉద్దేశించిన సవరణను ఆమోదించింది. 2012 సెప్టెంబరు 3న బిల్లు లోక్‌సభ ఆమోదం పొందగా, 2013 ఫిబ్రవరి 26న ఈ బిల్లు రాజ్యసభ ఆమోదం పొందింది. భారత రాష్ట్రపతి సమ్మతి పొంది, 2013 ఏప్రిల్ 23న ప్రచురించిన "గెజెట్ ఆఫ్ ఇండియా"లో ఎక్స్ట్రాఆర్డినరీ, రెండో విభాగం, మొదటి సెక్షన్‌లో 2013లో 14వ చట్టంగా ప్రచురితమైంది.క్రిమినల్ లా (సవరణ) చట్టం,2013 ద్వారా భారత పీనల్ కోడ్ లో సెక్షన్ 354 చేర్చబడింది. లైంగిక వేధింపుల నేరం, సంబంధిత నేరం చేసిన వ్యక్తికి ఎటువంటి శిక్ష వేయాలి అన్నది ఈ చట్టమే నిర్ధారిస్తుంది. ఈ శిక్ష ఒకటి నొంచి మూడు ఏళ్ళ జైలు శిక్ష లేదా జరిమానా అయ్యి ఉంటుంది.అదనంగా, లైంగిక వేధింపు అనే ఈ నేరాన్ని, నివేదించే బాధ్యత యాజమాన్యాల పైన ఉంది..