కోల్‌కాతా
17వ శతాబ్దపు చివరి సమయంలో మొగల్ సామ్రాజ్య బెంగాల్ రాజ్యప్రతినిధి పాలనలో ప్రస్తుత కోల్ కత ప్రదేశంలో ఉన్న మూడు గ్రామాలు ఉండేవి. 1690లో బెంగాల్ నవాబు ఈస్టిండియా కంపనీకి వ్యాపార అనుమతి ఇచ్చిన తరువాత కంపనీ ఈ ప్రదేశాన్ని
బలమైన రేవుపట్టణంగా అభివృద్ధి పరచింది. 1756లో కొల్ కత నగరం నవాబు సిరాజ్ ఉద్ దులాహ్ చేత ఆక్రమించబడింది. తరువాతి సంవత్సరమే ఈస్టిండియా కంపనీ ఈ నగరాన్ని తిరిగి స్వాధీనపరచుకుని 1772 నాటికి పూర్తి సామ్రాజ్యాధిపత్యం కూడా సాధించింది. మొదట ఈస్టిండియా కంపనీ తరువాత బ్రిటిష్ సామ్రాజ్యపాలనలో కొల్ కత 1911 వరకు భారతదేశ రాజధానిగా ఉంటూ వచ్చింది. ఈ నగర భౌగోళిక పరమైన అసౌకర్యాలు, బెంగాలులో సమైగ్ర స్వతంత్ర ఉద్యమం తీవ్రరూపందాల్చడం వంటి పరిణామాల కారణంగా రాజధాని కొత్త ఢిల్లీకి బదిలీ చేయబడింది. ఈ నగరం స్వాతంత్ర్యోద్యమంలో కేంద్రస్థానం అయింది. ఆ సమయంలో ఈ నగరం ఉద్రక్త రాజకీయాలలో ఉంటూ వచ్చింది. 1947 స్వతంత్రం వచ్చిన తరువాత ఆధునిక భారతదేశంలో కొల్ కత విద్య, వితజ్ఞానం, సంస్కృతి మరియు రాజకీయలలో పలు దశాబ్ధాల కాలం ఈ నగరం ప్రధానకేంద్రంగా అభివృద్ధి చెందింది. 
2000 నుండి ఈ నగరం వేగవంతంగా ఆర్థిక ప్రగతిని సాధించింది.
స్వీడన్
స్కాండినేవియన్ వైకింగ్ యుగం ప్రారంభ దశలలో డానిష్ ప్రావిన్స్ స్కానియాలో ఉన్న యస్‌స్టాట్ మరియు గోట్లాండ్ పై పావికిన్ అభివృద్ధి చెందుతున్న వర్తకం కేంద్రాలుగా ఉండేవి. కానీ అవి ప్రారంభ స్వీడిష్ సామ్రాజ్యం భాగాలు కాదు. క్రీ.శ 600 నుండి 700 వరకు ఉన్న పెద్ద మార్కెట్ డేట్‌లు యస్టాడ్‌లో ఉన్నాయి అని విశ్వసిస్తున్నారు. బాల్కన్ ప్రాంతంలో 9 వ మరియు 10 వ శతాబ్దంలో వాణిజ్య కేంద్రంగా ఉన్న పావైకెన్‌లో ఓడరేవు గనులు మరియు హస్తకళ పరిశ్రమలతో పెద్ద వైకింగ్ యుగం నౌకాశ్రయం కనుగొనబడింది. 800 మరియు 1000 మధ్య వాణిజ్యం గోట్ల్యాండ్‌కు వెండి సమృద్ధిని తెచ్చింది. కొందరు పండితుల ప్రకారం ఈ యుగంలోని గోట్ల్యాండ్స్ స్కాండినేవియా మిగతా జనాభా కంటే ఎక్కువ వెండిని నిల్వచేశారు.
సెయింట్ అస్‌గర్ సాధారణంగా 829 లో క్రిస్టియానిటీని పరిచయం చేయడమే కాక క్రొత్త మతం 12 వ శతాబ్దం వరకూ పూర్తిగా పాగనిజాన్ని భర్తీ చేయలేదు. 11 వ శతాబ్దంలో క్రైస్తవ మతం ప్రబలమైన మతంగా మారింది.1050 నుండి స్వీడన్ క్రైస్తవ దేశంగా పరిగణించబడుతుంది. 1100 మరియు 1400 ల మధ్య కాలంలో అంతర్గత శక్తి పోరాటాలు మరియు నార్డిక్ రాజ్యాల మధ్య పోటీలు ఉన్నాయి. 1150-1293 సంవత్సరాల్లో 9 వ ఎరిక్ మరియు ఎరిక్ క్రానికల్స్ ఆధారంగా స్వీడిష్ రాజులు మొదటి స్వీడిష్ క్రుసేడ్ దాడి, రెండవ స్వీడిష్ క్రుసేడ్ దాడి, ఫిన్స్‌, తావస్టియన్లు, మరియు కరెలియన్లకు పోరాటాలు వ్యతిరేకంగా రస్‌లతో వైరుద్యం కొనాసాగించారు. 
స్కాండినేవియన్ ద్వీపకల్పంలోని స్కానియా బ్లేకింగ్ మరియు హాలెండ్ ప్రావిన్సులకు మినహాయించి ఈ సమయంలో డెన్మార్క్ రాజ్యంలోని భాగాలుగా ఉండేవి. మిగిలిన యూరోప్‌లో చేసిన విధంగా స్వీడన్‌లో భూస్వామ్యవాదం ఎన్నడూ అభివృద్ధి చెందలేదు. అందువల్ల చాలా మంది రైతులు ఎక్కువగా స్వీడిష్ చరిత్రలోనే స్వేచ్ఛాయుతమైన రైతుల తరగతి ఉన్నారు. బానిసత్వం స్వీడన్లో సాధారణ కాదు. క్రైస్తవ మతం విస్తరణ కారణంగా బాల్టిక్ సముద్రం తూర్పు భూభాగాల్లో బానిసలను పొందడం కష్టంగా ఉన్నందున 16 వ శతాబ్దానికి నగరాల అభివృద్ధి చెందడానికి ముందు ఈ భూభాగం నుండి బానిసత్వం తొలగించబడింది.