భారతీయ సంస్కృతి
పెద్దలు నిర్ణయించి కుదిర్చిన పెళ్ళిని నిశ్చయ వివాహం అంటారు. నిశ్చయ వివాహాన్ని ఆంగ్లంలో ఆరేంజ్డ్ మ్యారేజ్ అని అంటారు. హిందూ సాంప్రదాయం ప్రకారం భారతదేశంలోని హిందువులు నిశ్చయ వివాహాలను జరిపిస్తున్నారు. భారతీయ సమాజంలో నిశ్చయ వివాహాలు దీర్ఘకాలంగా మనగలిగి ఒక పద్ధతిలో కట్టుబడి ఉన్నాయి. నేటికి కూడా, ఎక్కువమంది భారతీయులు వారి తల్లిదండ్రులు, బంధువులు , ఇతర గౌరవనీయ కుటుంబం సభ్యుల ద్వారా మాత్రమే వివాహం చేసుకుంటారు. గతంలో, చిన్న వయస్సు నందే వివాహం జరిగేది. 2009 సం.లో, సుమారు 7% స్త్రీలు 18 సంవత్సరాల వయసులోపుననే వివాహం చేసుకున్నారు. 2011 సం. భారతదేశ జనాభా లెక్కల ప్రకారం, భారతదేశంలో మహిళలకు వివాహం చేసుకునే సగటు వయసు 21 సంవత్సరాలుకు పెరిగింది.
విధవ వ్రతం
భర్తలకు కూడా ఇటువంటి వ్రతం ఉంది, కాని 50 వ సంవత్సరాల వయసు వచ్చే సరికి చేయవలసి ఉంటుంది. భార్య తన భర్తకంటే చిన్న వయస్కురాలు కాబట్టి, భర్త ముందు మరణించడం సహజం. ఈ కారణంగా పురుషుడి వ్రతం తన వయసు మీద ఆధారపడుతుందే కాని భార్య మీద ఆధారపడదు. పురాతన గ్రంథాలలో ఇట్లు వ్రాయబడి ఉంది. "పంచాశోడ్వం వనం వ్రజేత్" అనగా 50 సంవత్సరాలు వచ్చే సరికి భర్త అడవికి వెళ్ళిపోవాలి. దీని ప్రకారం పురుషుడు తన భార్యను ఎదిగిన కొడుకుకి అప్పగించి, జీవిత ప్రమాణాలు తీసుకొని వెళ్ళిపోవాలి. ముందుగా వానప్రస్త ఆశ్రమాన్ని స్వీకరించాలి. వానప్రస్త ఆశ్రమం ప్రకారం భార్యతో కలిసి అడవిలో జీవించాలి. ఇలా 25 సంవత్సరాలు జీవించిన తర్వాత 75 సంవత్సరాల వయసు వచ్చేసరికి సన్యాస ఆశ్రమం స్వీకరించాలి. స్వీకరించిన పిమ్మట భార్యను ఎదిగిన పుత్రుడికి అప్పగించి వెళ్ళిపోవాలి. అందువల్ల భర్యా భర్తలిద్దరూ తమ వృద్దాప్యంలో పునర్జన్మ కొరకు ఇటువంటి వ్రతాలు చేబడతారు. సంస్కృతి విశ్లేషకుల ప్రకారం వివాహ వ్యవస్థ, భార్యా భర్తల బంధాన్ని బలపరచడానికి ఆర్యులు చేసిన ప్రయత్నంగా తెలుస్తోంది