జీర్ణ వ్యవస్థ
ముక్కు ద్వారా శ్వాస తీసుకునే జీవులు, ఆహారాన్ని నోటి ద్వారా తీసుకుని, దానిని పళ్లతో నములుతాయి. ఇక్కడ రసాయన ప్రక్రియ ప్రారంభమవుతుంది. లాలాజల గ్రంధుల సాయంతో లాలాజలంలో రసాయనాలు ఉత్పత్తి అవుతాయి. దీనిని మాస్టికేషన్‌ అంటారు. తర్వాత ఇది పోట్టలోని ఈసోపేగస్ ‌లోకి వెళతాయి. అక్కడ హైడ్రాలిక్‌ యాసిడ్‌ సూక్ష్మక్రిములను చంపేసి, కొంత ఆహారాన్ని యాంత్రికంగా ముక్కలు‌ చేస్తుంది. (ఉదాహరణకు ప్రొటీన్ల యొక్క డీన్యూట్రిషన్‌) కొంత భాగాన్ని రసాయన మార్పులు చేస్తాయి. హైడ్రోక్లోరిక్‌ యాసిడ్‌ అనేది తక్కువ స్థాయిలో పిహెచ్‌ను కలిగి ఉంటుంది. ఇది ఎంజైమ్‌లకు చాలా ఉపయోగకరం. కొంత సమయం తర్వాత (మానవుల్లో గంట లేదా రెండు గంటలు, కుక్కల్లో 4 నుంచి ఆరు గంటలు, పిల్లుల్లో మరికొంత తక్కువ సమయం...) కైమ్‌ అనే ద్రవం ఏర్పడుతుంది. ఈ కైమ్‌ అనేది చిన్న ప్రేగుల‌ ద్వారా వెళ్లి, అక్కడ 95 శాతం పోషక విలువలను తీసుకుంటుంది. అక్కడి నుండి పెద్ద ప్రేగుల ‌ ద్వారా వెళ్లి మరియు మల విసర్జన‌ ద్వారా విసర్జించబడుతుంది.
డెంగీ
డేంగీ వైరస్ ఉన్న దోమ ఒక వ్యక్తిని కుట్టినపుడు, దోమ యొక్క లాలాజలంతో పాటుగా వైరస్ అతని చర్మములోకి ప్రవేశిస్తుంది. అది తెల్ల రక్త కణములకు చుట్టుకుంటుంది. కణాలలోకి ప్రవేశిస్తుంది, మరియు కణాలలోపల పునరుత్పత్తి చేసుకుంటుంది అప్పుడు అవి శరీరమంతటా తిరుగుతాయి. ఇంటర్‌ఫెరాన్ లాంటి ప్రత్యేక ప్రోటీన్లను ఉత్పత్తి చేయడం ద్వారా, తెల్ల రక్త కణాలు ప్రతిస్పందిస్తాయి. అవి జ్వరము, ఫ్లూ-లాంటి లక్షణాలు మరియు తీవ్రమైన నొప్పుల లాంటి, చాలా లక్షణాలకు కారణమౌతాయి. తీవ్రమైన వ్యాధిలో, శరీరం లోపల వైరస్ ఉత్పత్తి అధికమౌతుంది, మరియు ఎక్కువ అవయవాలు (కాలేయం మరియు బోన్ మారో లాంటివి) ప్రభావం చెందుతాయి. రక్తప్రవాహం నుంచి ద్రవం శరీర కుహరాలలోకి చిన్న రక్త నాళాల యొక్క గోడల నుంచి కారుతుంది. ఫలితంగా, రక్త నాళాలలో తక్కువ రక్తం ప్రవహిస్తుంది, మరియు రక్త పీడనము తగ్గి, ప్రాణాధార అవయవాలకు తగినంత రక్తమును సరఫరా కాదు. అంతేకాకుండా, యెముకల మజ్జ సరిగా పని చేయకపోవడం ప్లేట్‌లెట్ల సంఖ్య తగ్గడానికి దారి తీస్తుంది. రక్తము గడ్డకట్టడానికి ప్లేట్‌లెట్లు అవసరము; రక్తస్రావము యొక్క ప్రమాదావకాశమును ఇది పెంచుతుంది, ఇది డేంగీ జ్వరము యొక్క ఇతర ప్రధాన అవలక్షణం.