మార్టిన్ స్కోర్సెస్
1967లో కూడా, స్కోర్సెస్ తన మొట్టమొదటి ప్రదర్శన చిత్రం, నలుపు మరియు తెలుపు "ఐ కాల్ ఫస్ట్‌" ను నిర్మించాడు, తర్వాత సహ విద్యార్థులైన నటుడు హార్వే కెయిటెల్ మరియు సమర్పకుడు థెల్మా స్కూన్‌మేకర్‌లతో దీని పేరును హూజ్ దట్ నాకింగ్ ఎట్ మై డోర్‌గా మార్చారు. ఇతను థెల్మా స్కూన్‌మేకర్‌తో దీర్ఘ-కాల సహకారులుగా మెలిగారు. ఈ చలన చిత్రాన్ని స్కోర్సెర్ యొక్క పాక్షిక-ఆత్మకథ 'J.R. ట్రయోలజీ' వలె భావించారు, అతను తన తదుపరి చిత్రం "మీన్ స్ట్రీట్స్‌"లో కూడా ఉపయోగించుకున్నాడు. ప్రారంభ కాలంలోనే, "స్కోర్సెస్ శైలి" అప్పటికే స్పష్టంగా కనిపించింది: న్యూయార్క్ ఇటాలియన్ అమెరికన్ వీధి జీవితానికి ఒక అనుభూతి, త్వరిత కూర్పు, ఒక ఎలక్ట్రానిక్ రాక్ సౌండ్‌ట్రాక్ మరియు ఒక సమస్యలతో పురుష నాయకుడు.
సామ్యూల్ F. B. మోర్స్
1825లో వాషింగ్టన్ లో గిల్బర్ట్ డు మోటిఎర్, మర్క్విస్ డే లఫఎట్టే యొక్క చిత్రాన్ని చిత్రించటానికి న్యూయార్క్ నగరం మోర్స్ కి $1,000 చెల్లించింది. ఆ చిత్రీకరణ మధ్యలో గుర్రం పై వచ్చి సందేశాలను అందించే వ్యక్తి అతని తండ్రి నుండి వచ్చిన ఒక ఉత్తరాన్ని అందించాడు, అందులో "నీ ప్రియమైన భార్య అనారోగ్యంతో ఉన్నది" అను ఏకైక వాక్యం ఉంది. లఫఎట్టే యొక్క చిత్రాన్ని పూర్తి చెయ్యకుండానే వాషింగ్టన్ వదిలి మోర్స్ తక్షణమే న్యూ హవెన్లో ఉన్న తన ఇంటికి పయనమయ్యాడు. అతను చేరే సమయానికి ఆమె అప్పటికే పూడ్చబడింది. తన భార్య యొక్క పాడవుతున్న ఆరోగ్యం మరియు ఆమె ఒంటరి మరణం గురించి తనకు ఇన్ని రోజులు తెలియకపోవటం పై అతని హృదయం బ్రద్దలయ్యింది, అతని చిత్రాలను గియ్యటం నుండి ఎక్కువ దూరానికి త్వరగా సమాచారం అందించే వ్యవస్థని కనుగొనటం వైపు వెళ్ళాడు.