పోర్చుగల్
15వ శతాబ్దంలో భారత దేశం చేరే నావిక మార్గాన్ని కనుక్కోవడంలో పోర్చుగల్ దేశస్థులు ముందున్నారు. ఆ దేశస్థుడైన వాస్కో డ గామా (Vasco da Gama) 1498లో ఐరోపా నుండి భారతదేశానికి నేరుగా సముద్రమార్గాన్ని కనుగొన్నాడు. వాస్కోడిగామా బృందము మొట్టమొదట కాలికట్లో కాలుమోపింది. 16వ శతాబ్దంలో పోర్చుగీసు వర్తకులు గోవాలో స్థావరం ఏర్పరచుకొన్నారు. కొద్దికాలంలోనే, 1510లో అఫోన్సో డి ఆల్బుకరెక్ గోవాను స్వాధీనపరుచుకుని అధికారాన్ని బలవంతంగా హస్తగతం చేసుకొన్నాడు. 1531లో దమన్‌ను, ఆ తర్వాత దియును పోర్చుగీసువారు ఆక్రమించారు. 1539లో గుజరాతు సుల్తాను ద్వారా దమన్ అధికారికంగా పోర్చుగీసువారికి అప్పగింపబడింది. పోర్చుగీసువారు గోవాను స్వాధీనపరుచుకున్న 450 ఏండ్ల తరువాత, 1961లో డిసెంబరు 19న భారత ప్రభుత్వం గోవా, దమన్, దియులను తన అధీనంలోకి తీసుకొన్నది. కానీ పోర్చుగల్ ప్రభుత్వం 1974 వరకు వీటిపై భారతదేశపు అధిపత్యాన్ని అంగీకరించలేదు. అలాగే దాద్రా నగరు హవేలీ కూడా 1779 నుండి 1954లో భారతదేశము స్వాధీనము చేసుకునే వరకు పోర్చుగీస్ కాలనీగా ఉంది.
ప్రవాస భారతీయులు
సింగపూర్ యొక్క స్థానిక మలాయ్ సమాజంపై పురాతన భారతదేశంతో సంబంధాలు ఇక్కడ లోతైన సాంస్కృతిక ప్రభావం చూపినప్పటికీ, 1819లో బ్రిటీష్‌వారిచే ఆధునిక సింగపూర్ స్థాపన తరువాతే ఇక్కడకు భారతీయులు వలస రావడం మొదలైంది. మొదట, భారతీయ జనాభా అస్థిరంగా ఉండేది, ప్రధానంగా కార్మికులుకు వచ్చివెళ్లేవారు, ప్రధానంగా పనికోసం వచ్చివెళ్లే యువ కార్మికులు, సైనికులు మరియు అపరాధులు వీరిలో ఉండేవారు. 20వ శతాబ్దం మధ్యకాలానికి, బాగా సంతులన లింగ నిష్పత్తి మరియు మెరుగైన వయస్సు సమూహాల వ్యాప్తితో స్థిరనివాసాలు ఏర్పరుచుకున్న సమూహం గుర్తింపు పొందింది. సింగపూర్ యొక్క నాలుగు అధికారిక భాషల్లో తమిళం కూడా ఒకటి, ఆంగ్లం, చైనీస్ మరియు మలాయ్ ఇక్కడ మిగిలిన మూడు అధికారిక భాషలుగా ఉన్నాయి.