మార్టిన్ స్కోర్సెస్
1967లో కూడా, స్కోర్సెస్ తన మొట్టమొదటి ప్రదర్శన చిత్రం, నలుపు మరియు తెలుపు "ఐ కాల్ ఫస్ట్‌" ను నిర్మించాడు, తర్వాత సహ విద్యార్థులైన నటుడు హార్వే కెయిటెల్ మరియు సమర్పకుడు థెల్మా స్కూన్‌మేకర్‌లతో దీని పేరును హూజ్ దట్ నాకింగ్ ఎట్ మై డోర్‌గా మార్చారు. ఇతను థెల్మా స్కూన్‌మేకర్‌తో దీర్ఘ-కాల సహకారులుగా మెలిగారు. ఈ చలన చిత్రాన్ని స్కోర్సెర్ యొక్క పాక్షిక-ఆత్మకథ 'J.R. ట్రయోలజీ' వలె భావించారు, అతను తన తదుపరి చిత్రం "మీన్ స్ట్రీట్స్‌"లో కూడా ఉపయోగించుకున్నాడు. ప్రారంభ కాలంలోనే, "స్కోర్సెస్ శైలి" అప్పటికే స్పష్టంగా కనిపించింది: న్యూయార్క్ ఇటాలియన్ అమెరికన్ వీధి జీవితానికి ఒక అనుభూతి, త్వరిత కూర్పు, ఒక ఎలక్ట్రానిక్ రాక్ సౌండ్‌ట్రాక్ మరియు ఒక సమస్యలతో పురుష నాయకుడు.
మార్టిన్ స్కోర్సెస్
"న్యూయార్క్, న్యూయార్క్" నిరాశ పరిచే స్పందనలతో స్కోర్సెస్ కుంగిపోయాడు. ఈ సమయంలో, దర్శకుడు ఒక తీవ్ర కొకైన్ వ్యసనపరుడిగా మారాడు. అయితే, అతను భారీ ప్రశంసలను అందుకున్న "ది లాస్ట్ వాల్ట్" చేయడానికి ఒక సృజనాత్మక పద్ధతిని కనుగొన్నాడు, చివరి సంగీత కచేరీని ది బ్యాండ్‌తో చిత్రీకరించాడు. దీనిని శాన్ ప్రాన్సికోలోని వింటన్‌ల్యాండ్ బాల్‌రూమ్‌లో నిర్వహించారు మరియు ఏకైక సంగీత కచేరీలో ప్రముఖ ప్రదర్శనకారులు అతిధులు వలె కనిపించిన ఒక విస్తృతమైన డాక్యుమెంటరీగా పేరు గాంచింది, వీరిలో ఎరిక్ క్లాప్టన్, నెయిల్ యంగ్, నెయిల్ డైమండ్, రింగో స్టార్, ముడ్డే వాటర్స్, జోనీ మిట్చెల్, బాబ్ డైలాన్, పాల్ బట్టర్‌ఫీల్డ్, రోనియే వుడ్ మరియు వాన్ మారిసన్‌లు ఉన్నారు. అయితే, ఇతర ప్రాజెక్ట్‌లకు స్కోర్సెస్ అంగీకరించడం వలన చలన చిత్రం విడుదల 1978 వరకు వాయిదా పడింది.