రామాయణము
రామాయణము
భారతీయ వాఙ్మయములో ఆదికావ్యముగాను, దానిని సంస్కృతము లో రచించిన వాల్మీకి మహాముని ఆదికవిగాను సుప్రసిధ్ధము. సాహిత్య చరిత్ర (History of Epic Literature) పక్రారం రామాయణ కావ్యము వేద కాలం తర్వాత, అనగా సుమారు 15000 AC లో దేవనాగరి భాష అనబడిన సంస్కృతం భాషలో రచించబడినది
. రామాయణం కావ్యంలోని కథ త్రేతాయుగం కాలంలో జరిగినట్లు వాల్మీకి పేర్కొన్నారు. భారతదేశం లోని అన్ని భాషల యందు, అన్ని ప్రాంతములందు ఈ కావ్యము ఎంతో ఆదరణీయము, పూజనీయము. ఇండొనీషియా, థాయిలాండ్, కంబోడియా, మలేషియా, వియత్నాం, లావోస్ దేశాలలో కూడా రామాయణ గాథ ప్రచారంలో ఉంది. ఇండోనీషియా లోని బాలి దీవిలో రామాయణము నృత్య నాటకము బాగా ప్రసిద్ధము.
మైసూరు సామ్రాజ్యం
బహుముఖ ప్రజ్ఞాశాలి నరసరాజా II వివిధ భాషల్లో పద్నాలుగు యక్షగానాలు రశారు, అయితే అన్నింటినీ ఆయన కన్నడ లిపిలోనే రాయడం జరిగింది. మహారాజా కృష్ణరాజా III కన్నడలో ఒక ప్రసిద్ధ రచయితగా పేరొందారు, ఇందుకుగాను ఆయనకు "అభినవ భోజా" (మధ్యయుగ రాజు భోజాతో పోలుస్తూ ఈ బిరుదు ఇచ్చారు) అనే గౌరవ బిరుదు లభించింది. ఆయన నలభైకిపైగా రచనలు చేసినట్లు తెలుస్తోంది, వీటిలో సంగీత గ్రంథం "శ్రీ తత్వనిధి" మరియు రెండు రూపాల్లో రాసిన "సౌగంధికా పరిణయ" అనే శృంగార కవిత, ఒక "సాంగత్య" మరియు ఒక నాటకం ప్రసిద్ధి చెందాయి. మహారాజా పోషణలో, కన్నడ సాహిత్యం ఆధునిక హంగులు పొందింది. కెంపు నారాయణ యొక్క "ముద్రమంజుషా" ("ది సీల్ కాస్కెట్", 1823) ఆధునిక గద్య భాగంతో రూపొందిన మొట్టమొదటి రచనగా గుర్తింపు పొందింది. ఇదిలా ఉంటే ముద్దన్న రాసిన చారిత్రాత్మకంగా ముఖ్యమైన "అద్భుత రామాయణ" (1895) మరియు "రామాశ్వమేధం" (1898) బాగా ప్రాచుర్యం పొందాయి, కన్నడ అధ్యయనకారుడు నరసింహ మూర్తి ఆయనను ఆధునిక కన్నడ సాహిత్యానికి జానూస్ (సాహిత్యంతో ముడిపడిన ఒక రోమన్ దేవత) గా పరిగణించారు. ముద్దన్న ఈ పురాతన ఇతిహాసాన్ని పూర్తిగా ఆధునిక కోణంలోకి మలిచారు.