గణిత శాస్త్ర చరిత్ర
పైథాగరియన్లు (పైథాగరస్ అనుచరులు) అనిష్ప సంఖ్యలు ఉన్నాయని నిరూపించారు. యుడోక్సస్ (408–సుమారుగా 355 BC కాలం) శోషణ పద్ధతిని అభివృద్ధి చేశాడు, దీనిని ఆధునిక సమాకలనం యొక్క పూర్వగామిగా చెప్పవచ్చు. అరిస్టాటిల్ (384—సుమారుగా 322 BC కాలం) తొలిసారి తర్క శాస్త్రం యొక్క సూత్రాలను రాశాడు. యూక్లిడ్ (సుమారుగా 300 BC కాలం) ఈ రోజుకు కూడా గణిత శాస్త్రంలో ఉపయోగించబడుతున్న నిర్వచనం, ధర్మము, సిద్ధాంతం, రుజువు అంశాలకు ప్రారంభ ఉదాహరణలను అందజేశాడు. శృంగాకారాలపై కూడా ఆయన అధ్యయనం చేశాడు. ఆయన రాసిన "ఎలిమెంట్స్" అనే పుస్తకం 20వ శతాబ్దం మధ్యకాలం వరకు పశ్చిమ దేశాల్లో విద్యావంతులందరికీ సుపరిచితంగా ఉండేది. క్షేత్ర గణితంలో పైథాగరస్ సిద్ధాంతం వంటి సిద్ధాంతాలతోపాటు, రెండు యొక్క వర్గం అనిష్ప సంఖ్య మరియు అనంతం వరకు ప్రధాన సంఖ్యలు ఉన్నాయని అనేందుకు ఆధారాన్ని కూడా "ఎలిమెంట్స్" కలిగివుంది. ఎరాటోస్తనీస్ జల్లెడ (సుమారుగా 230 BC కాలం) ను ప్రధాన సంఖ్యలు గుర్తించేందుకు ఉపయోగించాడు.
ఖగోళ భౌతిక శాస్త్రం
ఆరిస్టార్కస్ ఆఫ్ సామోస్ (c. 310–250 BC) మొట్టమొదటిసారి సౌర కుటుంబంలో సూర్యుని చుట్టూ కక్ష్యల్లో భూమి మరియు అన్ని ఇతర గ్రహాలు తిరుగుతున్నాయని ఊహించడం ద్వారా ఖగోళ పదార్థాల కదిలికలను వివరించవచ్చని ఒక అభిప్రాయాన్ని తెలిపాడు. దురదృష్టకరంగా, ఆ సమయంలోని భూ కేంద్రీయ ప్రపంచంలో, ఆరిస్టార్కస్ సూర్యకేంద్రక సిద్ధాంతం అసాధారణంగా మరియు అవిశ్వాసంగా భావించారు. శతాబ్దాల తర్వాత, 16వ శతాబ్దం ADలో కోపెర్నికన్ సూర్యకేంద్రక సిద్ధాంతం అభివృద్ధి అయ్యే వరకు సూర్యుడు మరియు ఇతర గ్రహాలు భూమి చుట్టూ తిరుగుతున్నాయనే స్పష్టమైన లోకజ్ఞానం ఉద్భవించకుండా ఉంది. దీనికి కారణంగా భూ కేంద్రీయ నమూనా ప్రాధాన్యతను చెప్పవచ్చు, దీనిని ప్టోలెమే (c. 83-161 AD), రోమన్ ఈజిప్ట్ నుండి ఒక హెలెనిజెడ్ ఖగోళ శాస్త్రవేత్త తన "ఆల్మాజెస్ట్" రచనలో పేర్కొన్నాడు.