తాజ్ మహల్
1631వ సంవత్సరంలో షాజహాన్ చక్రవర్తిగా ఉన్న కాలంలో మొఘల్ సామ్రాజ్యం గొప్ప సంపదతో ఉండేది, ఆ సమయంలో షాజహాన్ మూడవ భార్య అయిన ముంతాజ్ మహల్ వారి పధ్నాలుగో సంతానం గౌహరా బేగానికి జన్మనిస్తూ మరణించడంతో షాజహాన్ విచారంతో నిండి పోయాడు. 
షాజహాన్ తన భార్య కోరిక సమ్మతించి ఆమె మరణించిన ఒక సంవత్సరం తరువాత 1632వ సంవత్సరంలో తాజ్ మహల్ నిర్మాణాన్ని ప్రారంభించాడు. షాజహాన్ విచారాన్ని చెప్పే ప్రేమ కథే తాజ్ మహల్‌కు ఒక ప్రేరణ అని సంప్రదాయంగా చరిత్ర చెబుతుంది. ప్రధాన సమాధి 1648వ సంవత్సరంలో పూర్తయింది, చుట్టు ప్రక్కల భవనాలు మరియు ఉద్యానవనం ఐదు సంవత్సరాలకు పూర్తి అయ్యాయి. చక్రవర్తి షాజహాన్ స్వయంగా తాజ్‌ను ఈ క్రింది మాటలలో వర్ణించాడు:
నాసిక్ గుహలు
నాసిక్ గుహలు నాసిక్ నగరమునకు దెగ్గరలో త్రిరశ్మి అను మూడు రాతికొండలయందు ఒక కొండపైన ఉన్నాయి. ఈ గుహలందు కనబడు అనేకశాసనముల ననుసరించి, ఇచటి తొలి గుహలు క్రీ.పూ. దాదాపు 160 సం, లేక 170 సం.ల నాడు నిర్మితమయినవి. శాతవాహనులు వమ్శపు రాజైన కృష్ణరాజు ఇచతి ప్రథమ విహారమును నిర్మించాడు. ఈగుహలు మొత్తం 17. ఇవాన్నియు నిర్మాణమగునప్పటికి క్రీస్తు తరువాత దాదాపు 6,7 శతాబ్దములు గడిచినవి. అందుచేత ఈ ప్రాంతమున ఆంధ్రసామ్రాజ్య అంతరించిన తరువాత క్షహరాతుల కాలమందు నిర్మితములయిన గుహలు సయితము ఈవర్గమందు ఉన్నాయి. ఈగుహలందు ఒకటి మాత్రమే చైత్య గుహ (ఆరాధన గుహ) మిగితావన్నియు విహారగుహలే. విహార మనగా బౌద్ధ సన్యాసుల నివాసగృహము. విహారమందు భిక్షువులు విడిగా ధ్యానమొనర్చుటకు వేరువేరు గదులేర్పది, వారందరు కూడి ధర్మచర్చలోనర్చుటకు ఒక శాలసయిత ఉండును. ఇదే శాలసయిత భిక్షుక గుహల యందు ఉండదు. ఇదే ముఖ్య భెధము.