రామాయణము
రామాయణము
భారతీయ వాఙ్మయములో ఆదికావ్యముగాను, దానిని సంస్కృతము లో రచించిన వాల్మీకి మహాముని ఆదికవిగాను సుప్రసిధ్ధము. సాహిత్య చరిత్ర (History of Epic Literature) పక్రారం రామాయణ కావ్యము వేద కాలం తర్వాత, అనగా సుమారు 15000 AC లో దేవనాగరి భాష అనబడిన సంస్కృతం భాషలో రచించబడినది
. రామాయణం కావ్యంలోని కథ త్రేతాయుగం కాలంలో జరిగినట్లు వాల్మీకి పేర్కొన్నారు. భారతదేశం లోని అన్ని భాషల యందు, అన్ని ప్రాంతములందు ఈ కావ్యము ఎంతో ఆదరణీయము, పూజనీయము. ఇండొనీషియా, థాయిలాండ్, కంబోడియా, మలేషియా, వియత్నాం, లావోస్ దేశాలలో కూడా రామాయణ గాథ ప్రచారంలో ఉంది. ఇండోనీషియా లోని బాలి దీవిలో రామాయణము నృత్య నాటకము బాగా ప్రసిద్ధము.
శ్రీరాముని చరితమును తెలిపెదమమ్మా
లవకుశులు వాల్మీకి రచించిన రామాయణాన్ని గానం చేస్తూ అయోధ్య చేరతారు. అక్కడ రాజవీధిలో గానం చేస్తున్న వీరిని గురించిన సమాచారం రాజమందిరానికి చేరుతుంది. ఆ విధంగా అంతఃపురం చేరి కౌసల్య, సుమిత్ర, కైకేయి మరియు శాంత (రాముని సహోదరి) సమక్షంలో రామాయణాన్ని గానం చేస్తారు. ఈ పాటలో రావణుని చెల్లెలు శూర్పణఖ శ్రీరాముని మోహించడం, రావణుడు సీతను అపహరించడం, హనుమంతుడు శ్రీరామునికి సుగ్రీవునితో మైత్రి కల్పించడం, సీతాన్వేషణ, రావణ సంహారం, సీతాదేవి అగ్నిప్రవేశం, అందరూ కలసి అయోధ్యకు తిరిగిరావడం మొదలైన కథాంశాలను చిత్రించారు.