జీర్ణ వ్యవస్థ
డైజెస్టివ్‌ సిస్టమ్స్‌ అనేవి అనేక విధాలుగా ఉంటుంది. అంతర్గత, బహిర్గత డైజషన్‌ విషయంలో ప్రాథమికంగా కొంత తేడా ఉంది. బహిర్గత డైజషన్‌ అనేది మొదటగా ఉద్భవించింది. అధిక శాతం ఫుంగి దీనిమీదే ఆధారపడుతుంది. ఈ పద్ధతిలో,ఎంజైమ్స్‌ అనేవి జీవక్రిమి‌ చుట్టూ ఉన్న పర్యావరణాన్ని కాపాడుతుంటాయి. ఇవి అక్కడ ఆర్గానిక్‌ పదార్ధాలను తగ్గిస్తాయి మరియు కొన్ని ఉత్పత్తులు జీవక్రిమి‌ లోకి తిరిగి వెళ్ళిపోతాయి. తర్వాత, జంతువుల్లో ఇది ఒక ఒక గొట్టంలా చుట్టుకోవటం మరియు అంతర్గత డైజషన్‌ ఉద్భవానికి దారి తీసింది. ఇది మరింత సమర్ధవంతగా పనిచేస్తుంది, ఎందుకంటే చెల్లాచెదురు అయిన ఉత్పత్తులను ఇది తిరిగి సొంతం చేసుకుంటుంది మరియు రసాయన వాతావరణాన్ని మరింత సమర్ధవంతంగా నియంత్రిస్తుంది.
స్క్లెరోడెర్మా (కణజాలాల కాఠిన్యం)
దీనికి కారణం మాత్రం తెలియదు. స్క్లెరోడెర్మా అనేది వంశాలకు సంక్రమిస్తున్నప్పటికీ, దానికి సంబంధించిన జన్యువులు మాత్రం గుర్తించబడలేదు. ఇది అన్ని అవయవాల్లోని ధమనికలుగా పిలిచే చిన్న రక్తపు గదులను దెబ్బతీస్తుంది. తొలుత అపాప్టోసిస్ (ఒక విధమైన కణ క్షీణత) ప్రక్రియ ద్వారా సున్నితమైన కండర కణాలతో పాటు 
ధమనిక యొక్క నాళం అంతర పొర కణాలు క్షీణిస్తాయి. వాటి స్థానంలో నారవంటి సాధారణ ప్రొటీన్ (కొల్లాజెన్) మరియు ఇతర తంతుయుత పదార్థం ఏర్పడుతుంది. వాచిన కణాలు ప్రత్యేకించి, CD4+ సహాయకారి T కణాలు ధమనికలోకి చొరబడుతాయి. తద్వారా మరింత నష్టాన్ని కలిగిస్తాయి. అనేక వాచిన మరియు విధ్వంసక ప్రొటీన్ సంకేతాలు గుర్తించబడుతాయి. ప్రక్రియకు అంతరాయం కలిగించే మత్తుపదార్థాలకు అవి సంభావ్య లక్ష్యాలుగా ఉంటాయి.