జీర్ణ వ్యవస్థ
డైజెస్టివ్‌ సిస్టమ్స్‌ అనేవి అనేక విధాలుగా ఉంటుంది. అంతర్గత, బహిర్గత డైజషన్‌ విషయంలో ప్రాథమికంగా కొంత తేడా ఉంది. బహిర్గత డైజషన్‌ అనేది మొదటగా ఉద్భవించింది. అధిక శాతం ఫుంగి దీనిమీదే ఆధారపడుతుంది. ఈ పద్ధతిలో,ఎంజైమ్స్‌ అనేవి జీవక్రిమి‌ చుట్టూ ఉన్న పర్యావరణాన్ని కాపాడుతుంటాయి. ఇవి అక్కడ ఆర్గానిక్‌ పదార్ధాలను తగ్గిస్తాయి మరియు కొన్ని ఉత్పత్తులు జీవక్రిమి‌ లోకి తిరిగి వెళ్ళిపోతాయి. తర్వాత, జంతువుల్లో ఇది ఒక ఒక గొట్టంలా చుట్టుకోవటం మరియు అంతర్గత డైజషన్‌ ఉద్భవానికి దారి తీసింది. ఇది మరింత సమర్ధవంతగా పనిచేస్తుంది, ఎందుకంటే చెల్లాచెదురు అయిన ఉత్పత్తులను ఇది తిరిగి సొంతం చేసుకుంటుంది మరియు రసాయన వాతావరణాన్ని మరింత సమర్ధవంతంగా నియంత్రిస్తుంది.
పారాసిటమాల్
మితిమీరిన రీతిలో పారాసెటమాల్ ని వాడటం వల్ల అనేక అవయవాలకు, ముఖ్యంగా కాలేయము మరియు మూత్రపిండాలకి కీడు జరగవచ్చు. ఈ రెండు అవయవాలలో, పారాసెటమాల్ వల్ల ఏర్పడే దుష్ప్రభావాలు మందు వల్ల ఏర్పడటం లేదు. మందు యొక్క మెటాబోలైట్ అయిన "N" -అసిటైల్-"p" -బెంజోక్వినోనేమైన్ (NAPQI) వల్ల ఏర్పడుతుంది. కాలేయంలో పారాసెటమాల్ ని NAPQI గా మర్చేవి సైటోక్రోం P450 ఎంజైమ్స్ అయిన CYP2E1 మరియు CYP3A4. మూత్రపిండములో సైక్లోఆక్సీజేనేస్ ద్వారా పారాసిటమాల్ NAPQI గా మారుతుంది. పారాసెటమాల్ మితిమీరిన మోతాదులో తీసుకున్నప్పుడు, అది NAPQI నిలువ చేస్తుంది. తరువాత అవి గ్లూటాథయోన్తో కలుస్థాయి. ఈ కలయిక సహజమైన యాంటి-ఆక్సిడంట్ అయిన గ్లూటాథయోన్ ని తగ్గిస్తుంది. దీనితో పాటు NAPQI నేరుగా జీవకణాలని గాయపరుస్తుంది. వీటివల్ల కణాలు దెబ్బతిని మరణం సంభవిస్తుంది.