కోల్‌కాతా
17వ శతాబ్దపు చివరి సమయంలో మొగల్ సామ్రాజ్య బెంగాల్ రాజ్యప్రతినిధి పాలనలో ప్రస్తుత కోల్ కత ప్రదేశంలో ఉన్న మూడు గ్రామాలు ఉండేవి. 1690లో బెంగాల్ నవాబు ఈస్టిండియా కంపనీకి వ్యాపార అనుమతి ఇచ్చిన తరువాత కంపనీ ఈ ప్రదేశాన్ని
బలమైన రేవుపట్టణంగా అభివృద్ధి పరచింది. 1756లో కొల్ కత నగరం నవాబు సిరాజ్ ఉద్ దులాహ్ చేత ఆక్రమించబడింది. తరువాతి సంవత్సరమే ఈస్టిండియా కంపనీ ఈ నగరాన్ని తిరిగి స్వాధీనపరచుకుని 1772 నాటికి పూర్తి సామ్రాజ్యాధిపత్యం కూడా సాధించింది. మొదట ఈస్టిండియా కంపనీ తరువాత బ్రిటిష్ సామ్రాజ్యపాలనలో కొల్ కత 1911 వరకు భారతదేశ రాజధానిగా ఉంటూ వచ్చింది. ఈ నగర భౌగోళిక పరమైన అసౌకర్యాలు, బెంగాలులో సమైగ్ర స్వతంత్ర ఉద్యమం తీవ్రరూపందాల్చడం వంటి పరిణామాల కారణంగా రాజధాని కొత్త ఢిల్లీకి బదిలీ చేయబడింది. ఈ నగరం స్వాతంత్ర్యోద్యమంలో కేంద్రస్థానం అయింది. ఆ సమయంలో ఈ నగరం ఉద్రక్త రాజకీయాలలో ఉంటూ వచ్చింది. 1947 స్వతంత్రం వచ్చిన తరువాత ఆధునిక భారతదేశంలో కొల్ కత విద్య, వితజ్ఞానం, సంస్కృతి మరియు రాజకీయలలో పలు దశాబ్ధాల కాలం ఈ నగరం ప్రధానకేంద్రంగా అభివృద్ధి చెందింది. 
2000 నుండి ఈ నగరం వేగవంతంగా ఆర్థిక ప్రగతిని సాధించింది.
డేవిడ్ బ్రౌన్
ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీ భారతదేశాన్ని పాలిస్తున్న తొలి రోజులలో కలకత్తలోని బ్రిటీష్ ఉద్యోగులు పైలాపచ్చీసుగా తిరుగుతూ వుండేవారు. వారిలో అవినీతి పెరిగి, దైవచింతన, పాపభీతి నశించి క్రైస్తవ మత ధర్మాలు మరిచి భోగలాలసతకు దిగజారిపోయారు. తమ ఉద్యోగుల ప్రవర్తన గురించి ఇంగ్లాండులోని కంపెనీ డైరెక్టర్ల దృష్టికి పోయింది. తమ ఉద్యోగుల దుష్ప్రవర్తనను సరిదిద్దడానికి వారు ఇంగ్లాండు నుండి భారతదేశానికి కొంతమంది క్రైస్తవ మత ప్రబోధకులను పంపారు. అలా పంపినవారిలో డేవిడ్ బ్రౌన్ ఒకడు. ఇతడు 1786, జూన్ 8వ తేదీ కలకత్తా నగరంలో అడుగు పెట్టాడు. హౌరాలోని సైనిక అనాథశరణాలయానికి అధికారిగా నియమితుడైనాడు. 1787 సెప్టెంబరులో అనాథ శరణాలయానికి దగ్గరగా ఒక పాఠశాలను నెలకొల్పాడు. ఇతనికి చర్చి మిషన్ ప్రారంభించాలని ఉబలాటంగా ఉండేది. ఇతడు బ్రిటిష్ అధికారులకు పాత చర్చిలోను, సెయింట్ జాన్ చర్చిలోను జ్ఞానోపదేశం చేసేవాడు.