జీర్ణ వ్యవస్థ
డైజెస్టివ్‌ సిస్టమ్స్‌ అనేవి అనేక విధాలుగా ఉంటుంది. అంతర్గత, బహిర్గత డైజషన్‌ విషయంలో ప్రాథమికంగా కొంత తేడా ఉంది. బహిర్గత డైజషన్‌ అనేది మొదటగా ఉద్భవించింది. అధిక శాతం ఫుంగి దీనిమీదే ఆధారపడుతుంది. ఈ పద్ధతిలో,ఎంజైమ్స్‌ అనేవి జీవక్రిమి‌ చుట్టూ ఉన్న పర్యావరణాన్ని కాపాడుతుంటాయి. ఇవి అక్కడ ఆర్గానిక్‌ పదార్ధాలను తగ్గిస్తాయి మరియు కొన్ని ఉత్పత్తులు జీవక్రిమి‌ లోకి తిరిగి వెళ్ళిపోతాయి. తర్వాత, జంతువుల్లో ఇది ఒక ఒక గొట్టంలా చుట్టుకోవటం మరియు అంతర్గత డైజషన్‌ ఉద్భవానికి దారి తీసింది. ఇది మరింత సమర్ధవంతగా పనిచేస్తుంది, ఎందుకంటే చెల్లాచెదురు అయిన ఉత్పత్తులను ఇది తిరిగి సొంతం చేసుకుంటుంది మరియు రసాయన వాతావరణాన్ని మరింత సమర్ధవంతంగా నియంత్రిస్తుంది.
గాయం మానడం
వలస వలన గాయం వద్దకు కెరటినోసైట్‍ల వలసను సంబంధ అవరోధము లేకుండడం మరియు నైట్రిక్ ఆక్సైడ్ వంటి రసాయనాలు ప్రేరేపిస్తాయి. కణాల ప్రారంభమవడానికి ముందు కణాలు తమ డెస్మోజోములు మరియు హెమీడేస్మోజోములను కరగించుకోవలసి ఉంటుంది. ఇవి తమలోని కణద్రవ్య పంజరంను ఉపయోగించి మధ్యంతర తంతువుల ద్వారా కణాలను ఇతర కణాలకూ మరియూ ECMకు అంటిపెట్టుకునేలా చేస్తాయి. ఇంటిగ్రిన్ అనే పేరు కలిగిన ట్రాన్స్ మెంబ్రేన్ రెసెప్టార్ ప్రోటీన్ గ్లైకోప్రోటీన్ల నుండి తయారవుతుంది. ఇది తనయొక్క కణద్రవ్య పంజరం ద్వారా కణాన్ని ఆధారత్వచానికి అంటిపెట్టుకునేలా చేస్తుంది. ఇది కణాల యొక్క మధ్యంతర తంతువుల నుండి విడుదలై ఆక్టిన్ తంతువులను తిరిగి అమర్చుతుంది. ఇలా చేయడం వలన కణాల వలస జరుగుతున్నప్పుడు ఈ తంతువులు ఈసియాన్ని అంటిపెట్టుకొని మిధ్యాపాదాలకు సహకరిస్తాయి. ఆధారత్వచం నుండి కెరటినోసైట్‍లు విడివడినప్పుడే అవి గాయంలోనికి ప్రవేశించగలుగుతాయి.