భారతదేశ ఆర్ధిక వ్యవస్థ
సుమారు 60 శాతం ఉద్యోగతకు దోహదపడటం ద్వారా వ్యవసాయం భారతదేశ ప్రధాన వృత్తి అయింది. సేవా రంగం 28 శాతం మరియు పారిశ్రమిక రంగం 12 శాతం ఉద్యోగతకు దోహద పడుతున్నాయి. ఒక గణాంకం ప్రకారం ప్రతి ఐదుగురు ఉద్యోగస్తులలో ఒక్కరు మాత్రమే వృత్తి పరమైన శిక్షణ పొందుతున్నారు. మొత్తం శ్రామిక బలం దాదాపుగా 50 వేల కోట్లకి సమానం. GDPలో 17 శాతం వ్యవసాయ రంగం వలన 54 శాతం సేవారంగం వలన మరియు 29 శాతం పారిశ్రామిక రంగం వలన సమకూరుతున్నది. వరి, గోధుమ, నూనె గింజలు, పత్తి, జానప నార, తేయాకు, చెరకు, బంగాళదుంప, పశువులు, నీటి గొర్రె, బర్రెలు, మేకలు, కోళ్ళు మరియు చేపలు ప్రధానమైన వ్యవసాయ ఉత్పత్తులు. వస్త్రాలు, రసాయనాలు, ఆహారోత్పత్తులు, ఉక్కు, రవాణా పనిముట్లు, సిమెంటు, గునులు, పెట్రోలియము, యంత్రాలు మరియు సాఫ్ట్ వేర్ కల్పన మొదలగునవి ప్రధాన పరిశ్రమలు.
ప్రవాస భారతీయులు
మధ్యప్రాచ్య ప్రాంతంలో భారీ సంఖ్యలో భారతీయ జనాభా ఉంది, ఎక్కువ మంది కేరళ రాష్ట్రీయులు, ఇతర దక్షిణ భారతదేశ రాష్ట్రాలవారు ఇక్కడ ఉన్నారు, ముఖ్యంగా పొరుగున్న పర్షియన్ గల్ఫ్‌లో చమురు సంపన్న దేశాల్లో వీరిలో ఎక్కువ మందిని గుర్తించవచ్చు. చమురు రంగ విజృంభణ తరువాత ఎక్కువ మంది భారతీయులు కార్మికులుగా మరియు క్లర్కు ఉద్యోగాలు కోసం గల్ఫ్‌కు వెళ్లారు. గల్ఫ్‌లోని భారతీయులు - అందరు విదేశీయులు, వాస్తవానికి - సాధారణంగా స్థానిక పౌరులు కాలేరు. వారు తమ భారతీయ పాస్‌పోర్టులను కలిగివుంటారు, ఎందుకంటే గల్ఫ్ దేశాలు వీరికి పౌరసత్వాన్ని లేదా శాశ్వత నివాసాన్ని అందించవు. గల్ఫ్‌లో పనిచేసేందుకు భారతీయులు ఆసక్తి చూపేందుకు ప్రధాన కారణాల్లో ఒకటి ఏమిటంటే, భారతదేశంలో ఇటువంటి ఉద్యోగం చేస్తే వచ్చే ఆదాయం కంటే ఇక్కడ అనేక రెట్లు ఎక్కువ ఆదాయం వస్తుంది, అంతేకాకుండా ఇది భారతదేశానికి భౌగోళికంగా సమీపంలో ఉంది. GCCలో ఉద్యోగ తరగతిలో భారతీయ వలసదారుల వాటా గణనీయమైన సంఖ్యలో ఉంది. 2005లో, యునైటెడ్ అరబ్ ఎమిరేట్స్‌లో సుమారుగా 40% జనాభా భారతీయ సంతతివారు కావడం గమనార్హం.