భారతీయ అంతరిక్ష పరిశోధనా సంస్థ
విక్రం సారాభాయ్ను భారత అంతరిక్ష పరిశోధనా వ్యవస్థకు పితామహుడిగా అభివర్ణిస్తారు. 1957లో రష్యా మొట్టమొదటి శాటిలైట్ అయిన స్పుత్నిక్‌ను ప్రయోగించినపుడు శాటిలైట్ యొక్క ఆవశ్యకతను అప్పటి ప్రధాన మంత్రి అయిన నెహ్రూకు వివరించి, 1962లో, భారత అణుశక్తి వ్యవస్థ పితామహుడయిన హోమీ భాభా పర్యవేక్షణలో ఇండియన్ నేషనల్ కమిటీ ఫర్ స్పేస్ రీసెర్చ్ (Indian National Committee for Space Research - INCOSPAR) ను ఏర్పరచాడు. 
ఆది నుండి ఉపగ్రహాల నిర్మాణాన్నే దృష్టిలో పెట్టుకొని దానికి అవసరమయిన భూ ఉపరితల లక్షణాలను అధ్యయనం చేసేందుకు కేరళలో త్రివేండ్రం వద్ద తుంబా ఈక్వటోరియల్ రాకెట్ లాంచింగ్ స్టేషన్ (TERLS) నెలకొల్పి అమెరికా, రష్యాల నుండి దిగుమతి చేసుకున్న రాకెట్లను ప్రయోగిస్తూ ఉపరితలాన్ని అధ్యయం చేయడం మొదలు పెట్టారు. అనతికాలంలోనే భారతదేశం స్వదేశీయంగా పూర్తి స్థాయి రాకెట్లను తయారు చేసి, ఉపరితల అధ్యయంలో పురోగతి సాధించింది. భవిష్యత్తులో ఇతర దేశాలు ఉపగ్రహానికి అవసరమయిన అన్ని పరికరాలను అందించక పోవచ్చని గ్రహించిన విక్రం సారాభాయ్, ఉపగ్రహానికి అవసరమయిన అన్ని విడిభాగాలనూ దేశీయంగానే తయారు చేసే దిశగా తన బృందాన్ని నడిపించాడు. 1969లో ఇన్‌కోస్పార్ ఇస్రోగా రూపొందింది. 1972లో ప్రత్యేక అంతరిక్ష విభాగం ఏర్పడింది.
మసాచుసెట్స్ ఇన్సిట్యూట్ ఆఫ్ టెక్నాలజీ
పెరుగుతున్న సంయుక్త రాష్ట్రాలలో పారిశ్రామీకరణకు బదులుగా విల్లియం బార్టన్ రోజర్స్1861లో దీనిని స్థాపించారు, ఈ విశ్వవిద్యాలయం ఐరోపా విశ్వవిద్యాలయ పద్దతిని అవలంబించింది మరియు ప్రారంభం నుండి పరిశోధనాశాల బోధనకు ప్రాముఖ్యతను ఇచ్చింది. దీని యొక్క ప్రస్తుత అవరణాన్ని 1916లో ఆరంభించారు మరియు దీనిని చార్లెస్ నదీ ప్రదేశం యొక్క ఉత్తర ఆనకట్ట వెంట విస్తరించారు. MIT పరిశోధకులు కంప్యూటర్స్, రాడార్, మరియు ప్రపంచ యుద్ధం II మరియు కోల్డ్ వార్ సమయంలో రక్షణ పరిశోధనతో సంబంధం ఉన్న జడత్వ నిర్దేశనను అభివృద్దిచేసే ప్రయత్నాలతో సంబంధం కలిగి ఉన్నారు. గత 60 ఏళ్ళుగా, MIT యొక్క విద్యా విధానాలు భౌతిక శాస్త్రాలు ఇంకా ఇంజనీరింగ్ లను దాటి ఇతర రంగాలైన జీవశాస్త్రం, మస్తిష్క శాస్త్రం, ఆర్ధిక శాస్త్రం, తత్వశాస్త్రం, భాషాశాస్త్రం, రాజనీతిశాస్త్రం, ఇంకనూ నిర్వహణ వంటివాటికి విస్తరించింది.