సింధు లోయ నాగరికత
సింధు లోయ నాగరికత (క్రీ.పూ6000 - క్రీ.పూ.1750) ప్రస్తుత భారత దేశం మరియు పాకిస్తాన్ లోగల గగ్గర్ హక్రా మరియు సింధు నదుల పరీవాహక ప్రాంతంలో విలసిల్లిన అతి ప్రాచీన నాగరికత. ఇది ప్రాథమికంగా పాకిస్థాన్‌లో గల సింధ్ మరియు పంజాబ్ ప్రావిన్సులలో, పశ్చిమం వైపు బెలూచిస్తాన్ ప్రావిన్సు వైపుకు కేంద్రీకృతమైనట్లు తెలుస్తుంది. ఇంకా ఆఫ్ఘనిస్తాన్, తుర్కమేనిస్తాన్, ఇరాన్ దేశాలలో కూడా ఈ నాగరికతకు సంబంధించిన శిథిలాలను వెలికి తీయడం జరిగింది. ఈ నాగరికతకు చెందిన హరప్పా నగరము మొదటగా వెలికి తీయుటచే ఇది సింధు లోయ హరప్పా నాగరికత అని పిలువబడుతున్నది. సింధు నాగరికత మెసొపొటేమియా మరియు ప్రాచీన ఈజిప్టు కంచు యుగాలకు సమకాలికమైన అతి ప్రాచీన నాగరికతల్లో ఒకటి. అత్యంత అభివృద్ధి చెందిన దశగా గుర్తించబడిన నాగరికతను హరప్పా నాగరికతగా పేర్కొంటారు. ఈ నాగరికతకు సంబంధించిన తవ్వకాలు 1920వ సంవత్సరం నుండి జరుగుతున్నా అత్యంత ప్రాముఖ్యత కలిగిన వివరాలు మాత్రం 1999లోనే వెలువడ్డాయి.
పూర్వ ప్రాచీన శిలాయుగం
పూర్వ ప్రాచీన శిలాయుగపు దశకు చెందిన ఈ సంస్కృతి యూరఫ్, ఉత్తర ఆఫ్రికా, పశ్చిమ ఆసియా ప్రాంతాలలో వ్యాపించి ఉంది. అషులియన్ సంస్కృతికి చెందిన ఆదిమ మానవులు ఉపయోగించిన చేతి గొడ్డళ్ళు (Hand-Axes) సుమారుగా 18 లక్షల సంవత్సరాల కాలం నాటివి. ఉత్తర ఫ్రాన్స్ లోని 'సెయింట్ అషూల్' (Saint-Acheul) ప్రధాన ఆవాసంగా వున్న ఈ పూర్వ ప్రాచీన శిలాయుగపు సంస్కృతి పశ్చిమ ఆసియా, యూరఫ్ ప్రాంతాలలో 18 లక్షల సంవత్సరాల కాలం నుండి 1 లక్ష సంవత్సరాల క్రితం వరకూ కొనసాగింది. సుదీర్ఘ మానవజాతి చరిత్రలో అషులియన్ సంస్కృతికి చెందిన ఆదిమ మానవుడు ఉపయోగించిన శిలా పరికరాలే అధికంగా ఉన్నాయి.