పోర్చుగల్
15వ శతాబ్దంలో భారత దేశం చేరే నావిక మార్గాన్ని కనుక్కోవడంలో పోర్చుగల్ దేశస్థులు ముందున్నారు. ఆ దేశస్థుడైన వాస్కో డ గామా (Vasco da Gama) 1498లో ఐరోపా నుండి భారతదేశానికి నేరుగా సముద్రమార్గాన్ని కనుగొన్నాడు. వాస్కోడిగామా బృందము మొట్టమొదట కాలికట్లో కాలుమోపింది. 16వ శతాబ్దంలో పోర్చుగీసు వర్తకులు గోవాలో స్థావరం ఏర్పరచుకొన్నారు. కొద్దికాలంలోనే, 1510లో అఫోన్సో డి ఆల్బుకరెక్ గోవాను స్వాధీనపరుచుకుని అధికారాన్ని బలవంతంగా హస్తగతం చేసుకొన్నాడు. 1531లో దమన్‌ను, ఆ తర్వాత దియును పోర్చుగీసువారు ఆక్రమించారు. 1539లో గుజరాతు సుల్తాను ద్వారా దమన్ అధికారికంగా పోర్చుగీసువారికి అప్పగింపబడింది. పోర్చుగీసువారు గోవాను స్వాధీనపరుచుకున్న 450 ఏండ్ల తరువాత, 1961లో డిసెంబరు 19న భారత ప్రభుత్వం గోవా, దమన్, దియులను తన అధీనంలోకి తీసుకొన్నది. కానీ పోర్చుగల్ ప్రభుత్వం 1974 వరకు వీటిపై భారతదేశపు అధిపత్యాన్ని అంగీకరించలేదు. అలాగే దాద్రా నగరు హవేలీ కూడా 1779 నుండి 1954లో భారతదేశము స్వాధీనము చేసుకునే వరకు పోర్చుగీస్ కాలనీగా ఉంది.
ప్రవాస భారతీయులు
ఖండితంగా చెప్పాలంటే ప్రవాస భారతీయుడు అనే పదం ఒక వ్యక్తి యొక్క పన్ను హోదాను మాత్రమే సూచిస్తుంది, అంటే ఆదాయ పన్ను చట్టం 1961 పరిధిలో ఉండి, ఆదాయ పన్ను చట్ట (సెక్షన్ 6 పరిధిలో) ప్రయోజనాల కోసం భారతదేశంలో నివసించని వ్యక్తిని సూచించేందుకు ఈ పదాన్ని ఉపయోగిస్తారు, అయితే అతడిని భారతీయ పౌరుడిగానే పరిగణిస్తారు. భారతీయ ఆదాయ పన్ను చట్టం యొక్క ప్రయోజనాల కోసం ఒక సంవత్సరంలో కనీసం 182 రోజులపాటు లేదా నాలుగు వరుస సంవత్సరాల్లో ఎప్పుడైనా 365 రోజులపాటు భారతదేశంలో ఉండాల్సిన అవసరం ఉంది. ఈ నిబంధన అందరు వ్యక్తులకు వర్తిస్తుంది, దీనిలో భారతీయేతర పౌరసత్వంతో ఉన్న ఒక వ్యక్తి కూడా చట్ట ప్రయోజనం కోసం భారతదేశ నివాసిగా పరిగణించబడవచ్చు, అయితే భారతదేశంలో ఉండే వ్యక్తి మాత్రమే పై నిబంధనకు అనుగుణంగా ఉండే మరియు భారతీయ పౌరసత్వం ఉన్న వ్యక్తి అయ్యే అవకాశం ఉంది. ఇదే విధంగా, భారతీయ పౌరసత్వం కలిగివుండి, కనీస రోజులపాటు భారతదేశంలో ఉండాలనే నిబంధనను పాటించని, చట్ట ప్రకారం భారతదేశ నివాసి కాని వ్యక్తిని సాధారణంగా ప్రవాస భారతీయుడిగా పరిగణిస్తారు.
సాంప్రదాయికంగా "జిప్సీస్" అనే పదంతో గుర్తించే రోమానీ పౌరులు భారతదేశం నుంచి ఇతర దేశాలకు వలసలు వెళ్లారు, భారతదేశం నుంచి జరిగిన అత్యంత ప్రధాన చారిత్రక వలసగా ఇది గుర్తించబడుతుంది. రోమానీలు భారత ఉపఖండానికి చెందినవారని భాషా మరియు జన్యుపరమైన ఆధారాలు తెలియజేస్తున్నాయి, వీరు భారతదేశం నుంచి వాయువ్యంవైపుకు 11వ శతాబ్దం తరువాత వలస వెళ్లినట్లు తెలుస్తోంది. రోమానీలను సాధారణంగా మధ్య భారతదేశ ప్రాంతానికి చెందినవారిగా భావిస్తున్నారు, బహుశా వీరు ఆధునిక భారతదేశ రాష్ట్రం రాజస్థాన్ నుంచి సుమారుగా 250 B.C కాలంలో వాయువ్య భారతదేశానికి (పంజాబ్ ప్రాంతం) వలసవచ్చారు. అక్కడ కొన్ని శతాబ్దాలు గడిచిన తరువాత, అక్కడి స్థానిక సమూహాలైన రాజపుత్రులు మరియు జాత్‌లతో వారు కలిసిపోయారనే భావనలు ఉన్నాయి. ఆపై పశ్చిమంవైపు వారి వలసలు 500 A.D. మరియు 1000 A.D. మధ్యకాలంలో జరిగాయని భావిస్తున్నారు. సమకాలీన జనాభాలు రోమానీలకు మధ్య ఆసియాకు చెందిన డోమ్ పౌరులు మరియు భారతదేశానికి చెందిన బంజారాలతో సన్నిహిత సంబంధాలు ఉన్నట్లు సూచిస్తున్నాయి.