భారత ప్రభుత్వ చట్టం 1935
తమ దేశాన్ని పాలించే ప్రభుత్వంలో తమ భాగస్వామ్యాన్ని బాగా ఎక్కువ చేయాలనే డిమాండ్ పంతొమ్మిదవ శతాబ్దం నుండి పెరుగుతూ వచ్చింది. మొదటి ప్రపంచ యుద్ధంలో బ్రిటీష్ వారి ప్రయత్నాలకు భారతీయులు అందించిన తోడ్పాటు కారణంగా, బ్రిటీష్ రాజకీయ వ్యవస్థలోని తీవ్ర యథాతథవాద శక్తులు సైతం రాజ్యాంగ మార్పు అవసరమని భావించారు. ఫలితంగా భారతీయ ప్రభుత్వ చట్టం 1919 రూపొందింది. ఈ చట్టం, ప్రభుత్వానికి సంబంధించిన ఒక కొత్త వ్యవస్థను ప్రాంతీయ ద్వంద్వ పాలనా విధాన రూపంలో ప్రవేశ పెట్టింది. అంటే ప్రభుత్వానికి సంబంధించిన కొన్నిశాఖలలో (విద్య వంటివి) మంత్రులు శాసన సభకు బాధ్యత వహిస్తారు. మిగిలినవి (ప్రజా వ్యవహారాల నిర్వహణ, ఆర్థికం వంటివి) బ్రిటీష్ వారిచేత నియమింపబడిన ప్రొవెన్షియల్ గవర్నర్‌కు బాధ్యత వహించే అధికారుల చేతులలో ఉంటాయి. ప్రభుత్వంలో తమ భాగస్వామాన్ని పెంచాలని భారతీయులు చేసిన డిమాండ్‌ని ఈ చట్టం ప్రతిబింబిస్తుంది. అంతేకాక, భారత దేశానికి సంబంధించి, ఆచరణలో తమ భాగస్వామ్యం గురించి బ్రిటీష్ వారి భయాలకు కూడా ఇది మరింతగా ప్రతిబింబిస్తుంది.
ఢిల్లీ మెట్రో
1969లో ఢిల్లీ నగరంలో నిర్వహించిన ట్రాఫిక్ మరియు ప్రయాణ లక్షణాల అధ్యయనం నుంచి ఆధునిక ప్రజా రవాణా వ్యవస్థ (మాస్ రాపిడ్ ట్రాన్సిట్ సిస్టమ్) అంశం తొలిసారి తెరపైకి వచ్చింది. తరువాత అనేక సంవత్సరాలపాటు, సాంకేతిక పరిజ్ఞానం, మార్గ అమరిక మరియు ప్రభుత్వ అధికార పరిధికి సంబంధించిన అంశాలను పరిశీలించేందుకు వివిధ ప్రభుత్వ శాఖలకు చెందిన అనేక అధికారిక కమిటీలు ఏర్పాటయ్యాయి. 1984లో, ఢిల్లీ డెవెలప్‌మెంట్ అథారిటీ మరియు అర్బన్ ఆర్ట్స్ కమిషన్ బహుళ-నమూనా రవాణా వ్యవస్థను అభివృద్ధి చేసే ప్రతిపాదనతో ముందుకొచ్చాయి, నగరంలో ప్రస్తుతం ఉన్న ఉపపట్టణ రైల్వే మరియు రోడ్డు రవాణా వ్యవస్థలను బాగా వృద్ధి చేయడంతోపాటు మూడు భూగర్భ ఆధునిక ప్రజా రవాణా వ్యవస్థలు (అండర్‌గ్రౌండ్ మాస్ రాపిడ్ ట్రాన్సిట్ కారిడార్‌లు) నిర్మించాలని ఈ ప్రతిపాదనలో పేర్కొన్నారు.