సమాచార హక్కు
ప్రభుత్వ కార్యాలయాలు, సంస్థల నుంచి సమాచారాన్ని అడిగి తీసుకునే అధికారమే సమాచార హక్కు (Right to Information). మనం ఏ ఆఫీస్ లో కాలిడినా కావలిసిన సమాచారంపొందుట దుర్లభం. లంచం ఇచ్చుకోనిదే ఫైలు కదలదు. సామాన్యుడికి ఏ ఆఫీసుకు వెళ్ళినా పనిచేయించుకోవటం, తనకు కావలసిన సమాచారాన్ని రాబట్టటం చాలా కష్టం.ఈ నేపథ్యంలో భారత ప్రభుత్వం 12 అక్టోబర్ 2005 తేదీన ఈ సమాచార హక్కు చట్టం (Right to Information Act) * భారతదేశమంతటా అమలులోకి వచ్చింది. దీనిని ఉపయోగించుకొని, ప్రభుత్వ పనులపై సమచారాన్ని పొందవచ్చు. ఇంతకుముందు పార్లమెంటు, లేక విధాన సభ లేక విధాన పరిషత్ సభ్యులకు గల ఈ సౌకర్యాన్ని, ఈ చట్టం ద్వారా ప్రజలందరికి కలిగింది. ప్రభుత్వ అధికారులు అడగకపోయినా వారంతట వారే విధి విధానాలు, ఉద్యోగుల బాధ్యతలు మొదలైన 17 అంశాల గురించి సమాచారం ఇవ్వాలి. దీని ప్రకారం ప్రతి ప్రభుత్వ కార్యాలయంలో సహాయ పౌర సమాచార అధికారి, పౌర సమాచార అధికారి, అప్పిలేట్ అధికారుల పేర్లు, వారి ఫోన్ నెంబర్లను, ప్రజలకు కనిపించే విధంగా బోర్డుమీద స్పష్టంగా రాసి ఉంచాలి.సమాచార హక్కు చట్టం లో మెుత్తం 6 అధ్యాయాలు, 31సెక్షన్లు ఉన్నాయి.
ఫ్యూర్టో రికో
1950లో అమెరికా కాంగ్రెస్, ప్యూర్టో రికన్లకు రెఫరెండం ద్వారా రాజ్యాంగబద్ధమైన శాసన సభను ఏర్పరుచుకునేందుకు హక్కును కల్పించింది. ఈ శాసన సభ ద్వారా, అమెరికా ప్రతిపాదించిన ఏదైనా ఒక చట్టంపై వారి ప్రాధాన్యతలను బట్టి, "అవును", "కాదు" అని ఓటు చేసి ఎంచుకునే వీలు కలుగుతుంది. తద్వారా ప్యూర్టో రికో అమెరికాలో "కామన్‌వెల్త్"లో భాగంగా కొనసాగుతూ ఉంటుంది. ప్యూర్టో రికోపై, దాని ప్రజలపై అమెరికా విశేషమైన అధికారం ఉంటుంది. 1951లో రాజ్యాంగ ఆమోదానికై జరిపిన రిఫరెండంలో, ప్యూర్టో రికో ఓటర్లు ఈ విధానాన్ని ఆమోదించారు. ప్యూర్టో రికో రాజ్యాంగం 1952లో అధికారికంగా అమలులోనికి వచ్చింది. రాజ్యాంగ బద్ధమైన శాసన సభను బాడీ పాలిటిక్ అనే ఇంతకు మునుపటి పేరుతో పిలిచారు. సమాఖ్యలో ఒక భాగంగా ప్యూర్టో రికోకు, ఏ స్థాయి స్వయం ప్రతిపత్తిని, స్వాతంత్రాన్ని కలిగించాలన్నఅంశాన్ని చర్చించడమే 1950, 1952 కాంగ్రేస్ శాసనపు ప్రధాన ఉద్దేశం.