స్టీవెన్స్‌-జాన్సన్ సిండ్రోమ్‌
స్టీవెన్స్‌ జాన్సన్‌ సిండ్రోమ్‌ (ఎస్‌జేఎస్‌)ను తేలికపాటి టాక్సిక్‌ ఎపిడెర్మల్‌ నెక్రోలిసిస్‌ (టీఈఎన్‌)గా పరగణించవచ్చని వైద్య పరిభాషలో ఒక ఒప్పందముంది. ఈ పరిస్థితులను తొలుత 1922లో గుర్తించారు.
డెంగీ
రెండవ ప్రపంచ యుద్ధం సమయంలో మరియు తరువాత డెంగ్యూ యొక్క గుర్తించదగిన వ్యాప్తి జీవావరణ విచ్ఛేదమునకు ఆరోపించబడింది. కొత్త ప్రాంతాలకు వ్యాధి యొక్క విభిన్న సెరోరకాల యొక్క వ్యాప్తి, మరియు డెంగ్యూ హెమోర్రేజిక్ జ్వరము యొక్క ఆవిర్భావమునకు అదే ధరణులు కూడా దారితీశాయి. వ్యాధి యొక్క ఈ తీవ్రమైన రూపం 1953 లో ఫిలిప్పైన్స్ లో మొదట నివేదించబడింది; 1970 నాటికి, అది శిశు మరణాల యొక్క ప్రధాన కారణమైంది మరియు పసిఫిక్ మరియు అమెరికాలో ఆవర్భవించింది. 1981 లో మధ్య మరియు దక్షిణ అమెరికాలో డెంగ్యూ హెమోర్రేజిక్ జ్వరము మరియు డెంగ్యూ షాక్ సిండ్రోమ్ మొదట గుర్తించబడింది, చాలా సంవత్సరాల ముందు డిఇఎన్‌వి-1 తో గతంలో సంక్రమణం పొందిన ప్రజలచే డిఇఎన్‌వి-2 సంగ్రహించబడింది.