మార్టిన్ స్కోర్సెస్
1967లో కూడా, స్కోర్సెస్ తన మొట్టమొదటి ప్రదర్శన చిత్రం, నలుపు మరియు తెలుపు "ఐ కాల్ ఫస్ట్‌" ను నిర్మించాడు, తర్వాత సహ విద్యార్థులైన నటుడు హార్వే కెయిటెల్ మరియు సమర్పకుడు థెల్మా స్కూన్‌మేకర్‌లతో దీని పేరును హూజ్ దట్ నాకింగ్ ఎట్ మై డోర్‌గా మార్చారు. ఇతను థెల్మా స్కూన్‌మేకర్‌తో దీర్ఘ-కాల సహకారులుగా మెలిగారు. ఈ చలన చిత్రాన్ని స్కోర్సెర్ యొక్క పాక్షిక-ఆత్మకథ 'J.R. ట్రయోలజీ' వలె భావించారు, అతను తన తదుపరి చిత్రం "మీన్ స్ట్రీట్స్‌"లో కూడా ఉపయోగించుకున్నాడు. ప్రారంభ కాలంలోనే, "స్కోర్సెస్ శైలి" అప్పటికే స్పష్టంగా కనిపించింది: న్యూయార్క్ ఇటాలియన్ అమెరికన్ వీధి జీవితానికి ఒక అనుభూతి, త్వరిత కూర్పు, ఒక ఎలక్ట్రానిక్ రాక్ సౌండ్‌ట్రాక్ మరియు ఒక సమస్యలతో పురుష నాయకుడు.
మార్టిన్ స్కోర్సెస్
ఈ చలన చిత్రంతో స్కోర్సెస్ ఎక్కువ ప్రతిభ గల స్థాయిలోని ఒక పరిపూర్ణ చలనచిత్ర దర్శకుని వలె గుర్తించబడ్డాడు మరియు దీని వలన చలన చిత్ర ఛాయాగ్రాహకుడు మిచేల్ చాంప్మాన్‌కు కూడా గుర్తింపు లభించింది, ఇతని శైలిలో ఉన్నత భేదాలు, బలమైన రంగులు మరియు క్లిష్టమైన కెమెరా కదలికలు గుర్తింపు పొందాయి. సమస్యాపూరిత మరియు ఉన్మాది ట్రావిస్ బిక్లే వలె రాబర్ట్ డె నిరో యొక్క అద్భుతమైన ప్రదర్శన కూడా ఎక్కువగా ప్రాచుర్యం పొందింది. ఈ చలన చిత్రంలో జోడే ఫోస్టెర్ భారీ వివాద పాత్ర ఒక చిన్న వయస్సు వేశ్య వలె నటించింది మరియు హార్వే కెయిటెల్ ఆమెను తార్చేవాడుగా మాథ్యూ అతన్ని "స్పోర్ట్" అని కూడా పాత్రలో నటించాడు.