ఐజాక్ మెరిట్ సింగర్
1856 లో ఈ యంత్రం తయారీదారులైన గ్రోవెర్ అండ్ బాకెర్, సింగర్ అంరియు వీలర్ అండ్ విల్సన్ లు పేటెంట్ ఉల్లంఘన గూర్చి ఒకరినొకరు నిందించుకుంటూ న్యూయార్క్ లో ఆల్బనీలో కలుసుకొని తమ వాదాలను పరిష్కరించుకున్నారు. ఓర్లాండో B. పోటర్ (గ్రోవర్ మరియు బేకర్ కంపెనీ న్యాయవాది మరియు అధ్యక్షుడు) వారి లాభాలను విచ్చలవిడిగా వ్యాజ్యం కోసం ఖర్చుచేయకుండా వారి యొక్క పేటెంట్లను విలీనం చేయాలని ప్రతిపాదించాడు. ఈ విధానం క్లిష్ట యంత్రాల ఉత్పత్తి కోసం న్యాయ ప్రతేక హక్కులను అనుమతిస్తుంది. వారు కుట్టు యంత్రాల సంయుక్త ప్రతిపాదనకు అంగీకరించారు. కానీ వాటిని ఏవిధంగానైనా ఉపయోగించుటకు వారు ఇప్పటికీ కొన్ని కీలక నిరాటంకమైన పేటెంట్లు జరిపించిన "ఎలియాస్ హ్యూ" యొక్క సహకారాన్ని పెటెంట్ రక్షణ కోసం పొందారు. నిబంధనలు ఏర్పాటు చేశారు; హ్యూ ప్రతి కుట్టుయంత్రం పై రాయల్టీని సంపాదించాడు.
మైసూరు సామ్రాజ్యం
మొట్టమొదటి ఇనుప-కేస్ గల మరియు లోహ-స్తంభంతో నిర్మించిన రాకెట్ ఫిరంగి దళాన్ని మైసూర్ రాజ్యాన్ని పాలించిన ముస్లిం రాజ టిప్పు సుల్తాన్ మరియు ఆయన తండ్రి హైదర్ అలీ 1780వ దశకంలో అభివృద్ధి చేశారు. ఆంగ్లో-మైసూర్ యుద్ధాల సందర్భంగా బ్రిటీష్ ఈస్ట్ ఇండియా కంపెనీకి చెందిన అతిపెద్ద సైనిక బలంపై ఆయన విజయవంతంగా లోహ-స్తంభం గల రాకెట్‌లను ఉపయోగించారు. బ్రిటీష్‌వారు ఉపయోగించేవాటి కంటే మైసూర్ రాకెట్‌లు ఈ కాలంలో అత్యంత అధునాతనమైనవిగా గుర్తింపు పొందాయి, ముఖ్యంగా పేలుడు పదార్థాన్ని ఉంచేందుకు ఇనుప గొట్టాలు ఉపయోగించడం ద్వారా ఇవి సమర్థవంతమైనవిగా పేరొందాయి; దీని ద్వారా అధిక పీడనం మరియు సుదూర ప్రదేశాలపై క్షిపణి దాడులు చేయడం ( దూరం వరకు) సాధ్యపడింది. నాలుగో ఆంగ్లో-మైసూర్ యుద్ధంలో టిప్పు సుల్తాన్ చివరకు పరాజయం చవిచూసిన తరువాత మైసూర్ ఇనుప రాకెట్‌లను బ్రిటీష్‌వారు స్వాధీనం చేసుకున్నారు, బ్రిటీష్ రాకెట్ అభివృద్ధిలో ఇవి ప్రభావం చూపాయి, కాంగ్రెవ్ రాకెట్‌ల నిర్మాణానికి ఇవి స్ఫూర్తిగా నిలిచాయి, వీటిని ఆ వెంటనే నెపోలియన్ యుద్ధాల్లో ఉపయోగించారు.