భారతదేశ ఆర్ధిక వ్యవస్థ
సుమారు 60 శాతం ఉద్యోగతకు దోహదపడటం ద్వారా వ్యవసాయం భారతదేశ ప్రధాన వృత్తి అయింది. సేవా రంగం 28 శాతం మరియు పారిశ్రమిక రంగం 12 శాతం ఉద్యోగతకు దోహద పడుతున్నాయి. ఒక గణాంకం ప్రకారం ప్రతి ఐదుగురు ఉద్యోగస్తులలో ఒక్కరు మాత్రమే వృత్తి పరమైన శిక్షణ పొందుతున్నారు. మొత్తం శ్రామిక బలం దాదాపుగా 50 వేల కోట్లకి సమానం. GDPలో 17 శాతం వ్యవసాయ రంగం వలన 54 శాతం సేవారంగం వలన మరియు 29 శాతం పారిశ్రామిక రంగం వలన సమకూరుతున్నది. వరి, గోధుమ, నూనె గింజలు, పత్తి, జానప నార, తేయాకు, చెరకు, బంగాళదుంప, పశువులు, నీటి గొర్రె, బర్రెలు, మేకలు, కోళ్ళు మరియు చేపలు ప్రధానమైన వ్యవసాయ ఉత్పత్తులు. వస్త్రాలు, రసాయనాలు, ఆహారోత్పత్తులు, ఉక్కు, రవాణా పనిముట్లు, సిమెంటు, గునులు, పెట్రోలియము, యంత్రాలు మరియు సాఫ్ట్ వేర్ కల్పన మొదలగునవి ప్రధాన పరిశ్రమలు.
ఇండియన్ సివిల్ సర్వీసెస్
భారత రాజ్యాంగం, భారత పౌరసేవా కొత్త శాఖలను సృష్టించే అధికారాన్ని రాజ్యసభకు ఇచ్చింది. రాజ్యసభలో రెండు బై మూడొంతుల మెజారిటీతో కొత్త శాఖలను సృష్టించే తంతును పూర్తి చేస్తుంది. (IFS), (IAS) మరియు (IPS) ఈ రాజ్యాంగ అధికారాలచే ఏర్పాటు చేయబడినవి. 
భారత సేవల ముఖ్య ఉద్దేశం భారత పరిపాలనా బాధ్యతలను నిర్వర్తించుట. భారతదేశం అనేక సేవారంగ సంస్థలచే ఆయా మంత్రిత్వ శాఖల పాలసీల ఆధారంగా పరిపాలనను నిర్వర్తిస్తాయి.
భారత పౌరసేవాలను రెండు వర్గాలుగా విభజించవచ్చును, 1. మరియు 2. (Group A). విశ్వవిద్యాలయ పట్టభద్రులు మరియు అంతకు పైబడి విద్య గలవారిని యూనియన్ పబ్లిక్ సర్వీస్ కమీషన్ (UPSC) ఒక ప్రత్యేక పరీక్షా విధానం ద్వారా (Civil Services Examination - CSE) మరియు (Engineering Services Examination - ESE) నిర్వహించి తగిన వారిని సేవారంగంలో నియుక్తులు చేస్తారు.