కోల్‌కాతా
17వ శతాబ్దపు చివరి సమయంలో మొగల్ సామ్రాజ్య బెంగాల్ రాజ్యప్రతినిధి పాలనలో ప్రస్తుత కోల్ కత ప్రదేశంలో ఉన్న మూడు గ్రామాలు ఉండేవి. 1690లో బెంగాల్ నవాబు ఈస్టిండియా కంపనీకి వ్యాపార అనుమతి ఇచ్చిన తరువాత కంపనీ ఈ ప్రదేశాన్ని
బలమైన రేవుపట్టణంగా అభివృద్ధి పరచింది. 1756లో కొల్ కత నగరం నవాబు సిరాజ్ ఉద్ దులాహ్ చేత ఆక్రమించబడింది. తరువాతి సంవత్సరమే ఈస్టిండియా కంపనీ ఈ నగరాన్ని తిరిగి స్వాధీనపరచుకుని 1772 నాటికి పూర్తి సామ్రాజ్యాధిపత్యం కూడా సాధించింది. మొదట ఈస్టిండియా కంపనీ తరువాత బ్రిటిష్ సామ్రాజ్యపాలనలో కొల్ కత 1911 వరకు భారతదేశ రాజధానిగా ఉంటూ వచ్చింది. ఈ నగర భౌగోళిక పరమైన అసౌకర్యాలు, బెంగాలులో సమైగ్ర స్వతంత్ర ఉద్యమం తీవ్రరూపందాల్చడం వంటి పరిణామాల కారణంగా రాజధాని కొత్త ఢిల్లీకి బదిలీ చేయబడింది. ఈ నగరం స్వాతంత్ర్యోద్యమంలో కేంద్రస్థానం అయింది. ఆ సమయంలో ఈ నగరం ఉద్రక్త రాజకీయాలలో ఉంటూ వచ్చింది. 1947 స్వతంత్రం వచ్చిన తరువాత ఆధునిక భారతదేశంలో కొల్ కత విద్య, వితజ్ఞానం, సంస్కృతి మరియు రాజకీయలలో పలు దశాబ్ధాల కాలం ఈ నగరం ప్రధానకేంద్రంగా అభివృద్ధి చెందింది. 
2000 నుండి ఈ నగరం వేగవంతంగా ఆర్థిక ప్రగతిని సాధించింది.
ఎస్టోనియా
ఎస్టోనియా ఆర్థికవ్యవస్థ ఉత్తరాన ఉన్న స్వీడన్, ఫిన్లాండ్ ఆర్థికవ్యవస్థలతో అత్యంత సన్నిహిత సబంధాలను కలిగి ఉంది. 
ఐరోపా సమాఖ్య సభ్యదేశంగా ప్రపంచ బ్యాంకు ఎస్టోనియాను అధిక ఆదాయం కలిగిన ఆర్థిక వ్యవస్థగా పరిగణిస్తుంది. అంతర్జాతీయ ద్రవ్య నిధి అంచనా ఆధారంగా దేశం తలసరి జి.డి.పి. (పి.పి.పి) 2016 లో 29,312 డాలర్లు. వేగవంతమైన పెరుగుదల కారణంగా ఎస్టోనియా తరచూ లిథువేనియా, లాట్వియా పక్కన బాల్టిక్ టైగర్గా వర్ణించబడింది. 2011 జనవరి 1 ఎస్టోనియా యూరోను స్వీకరించి 17 వ యూరోజోన్ సభ్య దేశంగా మారింది.