అలిపిరి
పూర్వం అలిపిరిని "అడిపుళీ" అని పిలిచేవారు. "అడి" అంటే పాదం "పుళ" అంటే చింత చెట్టు. పూర్వం పెద్ద చింత చెట్టు వున్నందున ఇది అలిపిరిగా పిలువబడింది. ఈచెట్టు క్రిందే తిరుమల నంబి రామానుజునికి రామాయణ రహస్యాలను ఉపదేశించాడని ఇతిహాసాలు చెబుతున్నాయి. మధ్యాహ్నాపు వేళలో రామానుజునికి పాఠం చెప్పడంలో నిమగ్నమై ఉన్నప్పుడు పరమాత్ముని పూజలకు వేళ అయినప్పుడు నంభి తపనని తీర్చే స్వామి పాదాలు ప్రత్యక్ష మయ్యాయట. ఇంకో ఇతిహాసం ప్రకారం కురువతి నంభి వేంకటేశ్వరుని నైవేద్యం కోసం మట్టికుండలు తయారు చేస్తూ ఇక్కడ నివసించాడు. మట్టితో పుష్పాలు చేస్తూ వాటిని భగవత్పాదులకు అర్పణ చేసేవాడు. నంభి కూలాల చక్రం, మట్టి ముద్ద, కూలాల సమ్మెట్టలు శిలాఫలకాలుగా రెండవ గాలి గోపురం మెట్ల ప్రక్కన ఉన్నాయి.
అలర్జీ
వెనీస్‌కు చెందిన శిశువైద్యుడు క్లెమెన్స్ వాన్ పిర్‌క్వెట్ 1906లో మొదటిసారి "అలెర్జీ" అనే అంశాన్ని పరిచయం చేశాడు, తన వద్దకు వచ్చే కొందరు రోగులు సాధారణ ప్రమాదకరంకాని పదార్థాలైన దుమ్ము, పుప్పొడి లేదా కొన్ని ఆహారాలకు తీవ్రసున్నితత్వం కలిగివున్నారని ఆయన గుర్తించారు. పిర్‌క్వెట్ ఈ లక్షణాన్ని అలెర్జీ అని పిలుచారు, పురాతన గ్రీకు పదాలు ἄλλος "అలోస్" అంటే "ఇతర" మరియు ἔργον "ఎర్గాన్" అంటే "పని" నుంచి అలెర్జీ అనే పదాన్ని స్వీకరించారు. చరిత్రవ్యాప్తంగా, అన్నిరకాల తీవ్రసున్నితత్వాన్ని అలెర్జీలుగా వర్గీకరిస్తున్నారు, ఇవన్నీ రోగనిరోధక శక్తి యొక్క అసంబద్ధ ఉత్తేజనం కారణంగా ఏర్పడుతున్నాయని భావిస్తున్నారు. తరువాత, రోగనిరోధక వ్యవస్థ యొక్క క్రమరాహిత్య ఉత్తేజనం ఉమ్మడి కారణంగా, అనేక వివిధ వ్యాధి వ్యవస్థలు దీనిలో ప్రమేయం కలిగివున్నాయని స్పష్టమైంది. 1963లో, ఒక కొత్త వర్గీకరణ విధానాన్ని ఫిలిప్ జెల్ మరియు రాబిన్ కూంబ్స్ రూపొందించారు, దీనిలో టైప్ I (మొదటి రకం) నుంచి టైప్ IV (నాలుగో రకం) తీవ్రసున్నితత్వంగా తెలిసిన, నాలుగు రకాల తీవ్రసున్నితత్వ ప్రతిచర్యలను వివరించింది. కొత్త వర్గీకరణతో, "అలెర్జీ" అనే పదం మొదటి రకం తీవ్రసున్నితత్వానికి పరిమితం చేయబడింది (దీనిని తక్షణ తీవ్రసున్నితత్వం అని పిలుస్తారు), వేగంగా అభివృద్ధి చెందే ప్రతిచర్యలు దీని పరిధిలో ఉంటాయి.