ఆచార్య హేమచంద్రుడు
ఆయన గుజరాత్ రాష్ట్రం లోని "ఢంఢుక" (అహ్మదాబాద్ దక్షిణ ప్రాంతం నుండి 100 కి.మీ. దూరంలో) గ్రామములో చాచాదేవ మరియు పాహినీ దేవిలకు జన్మించాడు. వారు అతనికి "చంద్రదేవ" అని నామకరణం చేసిరి. ఆయన జన్మ ప్రదేశంలో జైన తీర్థం అయిన మొథీరా ఉన్నది.ఆయన యువకునిగా ఉన్నపుడు "దెరసార్" వద్ద సన్యాసి దీక్షను ప్రారంభించి తన పేరును "సోమచంద్ర"గా మార్చుకున్నాడు. ఆయన మత గ్రంథములు, తత్వ శాస్త్రము, తర్క శాస్త్రము మరియు వ్యాకరణ శాస్త్రముల పై శిక్షణ పొందాడు. క్రీ.శ.1110 లో తన 21 వ సంవత్సరంలో ఆయన జైనుల లో శ్వేతాంబరుల ఆచార్యునిగా గుర్తింపబడ్డాడు. ఆయనకు సోమచంద్రుడుగా నామకరణం జరిగింది. ప్రస్తుతం హేమచంద్రునిగా ప్రజాదరణ పొందింది.
హేమా రామచంద్రన్
హేమా రామచంద్రన్ తండ్రి శాస్త్రవేత్త, తల్లి గృహిణి. ఆమె చిన్నతనం నుండి ఆమె తండ్రి ప్రశ్నించడం, విస్తారంగా విఙానం సంపాదించడం మరియు పుస్తకాలను అధ్యయనం చేయడం నేర్పాడు. 
అయినా చిన్నవయసులో విఙానార్జన మరియు పుస్తకాలను చదవడం ఆమెకు ఆమె సోదరిడికి అసౌకర్యం కలిగించింది. చిన్నవయసు నుండి ఆమెకు శాస్త్రవేత్త కావాలని అనుకున్నది.
ఆమె తల్లితండ్రులు వారిని ప్రత్యేకంగా పెంచారు. ఆమె తల్లితండ్రులు మగపిల్లలకు ఆడపిల్లలకు భేదం కాకుండా పెంచడం ఆమె అదృష్టమని ఆమె మాటలద్వారా తెలుస్తుంది. తల్లితండ్రులు ఇద్దరు పిల్లలను శాస్త్రవేత్త కావడమే లక్ష్యంగా చదవాలని సూచించారు. ఆమె తల్లితండ్రులు ఆడపిల్లగా ఆమె చేసేఏపనిని నిరోధించలేదు. సాధారణంగా డిగ్రీ పూర్తికాగానే అందరి తల్లితండ్రులలా వివాహం చేసుకొమ్మని చెప్పకుండా వారామెను పైచదువులు చదవమని ప్రోత్సహించారు. ఆమె హాస్టల్‌లో ఉంటూ చదువు పూర్తిచేసి ఉద్యోగంలో చేరింది. వివాహంచేసుకోకుండా ఉద్యోగంలో చేరినందుకు బంధువులు విమర్శిస్తున్నా ఆమె తల్లితండ్రులు వాటిని లక్ష్యపెట్టక ఆమెకు రక్షణకవచంలా నిలిచారు.
హేమా రామచంద్రన్ మహిళా శాస్త్రవేత్తగా ఉండడం కష్టం కాకున్నా మహిళాశాస్త్రవేత్తగా జీవితాన్ని నిర్వహించడం శ్రమతోకూడుకున్నదని ఆఅభిప్రాయపడింది. ఆమె చదువు చాలా వరకు కోఎజ్యుకేషన్‌లో కొనసాగింది. దృఢమైన ఆరోగ్యవంతమైన శరీరనిర్మాణం ఉన్నందున ఆమె మగపిల్లలతో క్రీడలు మొదలైనవాటిలో పోటీపడుతూ వచ్చింది. అలా ఆమె మగవారు మహిళకు సమానులే కాని అతీతం కాదని భావించింది. సాధారణంగా ఆదపిల్లలు తోటి మగపిల్లలతో మాట్లాడడానికి సిగ్గుపడుతుంటారని అందువలన మగపిల్లలకు ఆడపిల్లలకు దూరం మరింత పెరిగి కొన్ని విభిన్న అభిప్రాయాలు తలెత్తడానికి కారణం ఔతుందని భావించింది. ఈ విధానం సమాజం, సహచరులు మరియు కుటుంబసభ్యులకు ఆడపిల్లలు అన్నింటికీ తగినవారు కాదని, అమూల్యమైనవారని, ప్రశాంతమైనవారని మరియు ప్రత్యేకమైనవారని అభిప్రాయం ఏర్పడేలా చేస్తుందని ఆమె అభిప్రాయపడింది.