దక్షిణ కొరియా
1988 లో సియోల్ వేసవి ఒలింపిక్స్ క్రీడలకు ఆతిథ్యం ఇచ్చింది. తరువాత 1996లో దక్షిణ కొరియా ఆ సంస్థ ఎకనమిక్ కో -అపరేషన్ డెవలెప్మెంట్‌ సభ్యదేశంగా మారింది. ఆసియన్ ఆర్థిక మాంద్యం దక్షిణ కొరియా ఆర్థికరంగం మీద కొంత ప్రతికూల ఫలితాలను చూపినప్పటికీ దేశం ఆర్థికాభివృద్ధి నిరంతరంగా కొనసాగింది. 2000 నాటికి అధ్యక్షుడు కిం డీఈ -జంగ్ " సన్ సైన్ పాలసీ " విధానం కారణంగా ఉత్తరకొరియా రాజధాని నగరమైన పియాంగ్‌యంగ్ లో నార్త్- సౌత్ సమ్మిట్ జరిగింది. తరువాత అదే సంవత్సరం కొరియాలో శాంతి స్థాపన మరియు స్వాతంత్ర్య స్థాపన జరగడానికి కృషిచేసినందుకు నోబుల్ పీస్ ప్రైజ్ (నోబుల్ శాంతి బహుమతి ) అందుకున్నాడు. అయినప్పటికీ ఫలితం లేని ఈ శాంతి ప్రయత్నాలు ప్రజల అంగీకారాన్ని పొందని కారణంగా 2012 అధ్యక్ష ఎన్నికలలో మునుపటి సియోల్ మేయర్ కంసర్వేటివ్ పార్టీ సభ్యుడు పార్క్ గియన్-హే అధ్యక్షుడుగా ఎన్నికయ్యాడు.
కొరియా యుద్ధం
జాతీయవాదులైన సైంగ్‌మాన్ రీ మరియు కిమిల్-సుంగ్ ఇద్దరికీ కొరియాను తమ సొంత రాజకీయ వ్యవస్థ పరిధిలో పునరేకీకరణ చేసే ఉద్దేశం ఉంది. దక్షిణ కొరియా కంటే కాస్త ఎక్కువ ఆయుధసంపత్తి కలిగిన ఉత్తర కొరియన్లు, ఈ కారణంగా సరిహద్దులపై చిన్న యుద్ధాలు మరియు దాడులకు దిగారు, తరువాత సరైన కోపకారణంతో దక్షిణ కొరియాను ముట్టడించారు. దక్షిణ కొరియాకు పరిమిత ఆయుధసంపత్తి ఉండటంతో, ఉత్తర కొరియాకు సరితూగలేకపోయింది. ప్రచ్ఛన్న యుద్ధం కూడా ప్రారంభమైన ఈ శకంలో, జాతీయతతో సంబంధం లేకుండా అందరు కమ్యూనిస్ట్‌లకు ప్రత్యక్షంగా మాస్కో అండదండలు ఉన్నాయని US ప్రభుత్వం భావించింది; ఈ విధంగా కొరియాలో పౌర యుద్ధాన్ని (అంతరయుద్ధం) సోవియట్ ఆధిపత్య ప్రయత్నంగా US చిత్రీకరించింది.