భారతీయ సంస్కృతి
పెద్దలు నిర్ణయించి కుదిర్చిన పెళ్ళిని నిశ్చయ వివాహం అంటారు. నిశ్చయ వివాహాన్ని ఆంగ్లంలో ఆరేంజ్డ్ మ్యారేజ్ అని అంటారు. హిందూ సాంప్రదాయం ప్రకారం భారతదేశంలోని హిందువులు నిశ్చయ వివాహాలను జరిపిస్తున్నారు. భారతీయ సమాజంలో నిశ్చయ వివాహాలు దీర్ఘకాలంగా మనగలిగి ఒక పద్ధతిలో కట్టుబడి ఉన్నాయి. నేటికి కూడా, ఎక్కువమంది భారతీయులు వారి తల్లిదండ్రులు, బంధువులు , ఇతర గౌరవనీయ కుటుంబం సభ్యుల ద్వారా మాత్రమే వివాహం చేసుకుంటారు. గతంలో, చిన్న వయస్సు నందే వివాహం జరిగేది. 2009 సం.లో, సుమారు 7% స్త్రీలు 18 సంవత్సరాల వయసులోపుననే వివాహం చేసుకున్నారు. 2011 సం. భారతదేశ జనాభా లెక్కల ప్రకారం, భారతదేశంలో మహిళలకు వివాహం చేసుకునే సగటు వయసు 21 సంవత్సరాలుకు పెరిగింది.
నపుంసకుడు
హిజ్రాలు సమూహాలుగా జీవిస్తారు. వీరికి సామాజిక ఆదరణ కరువవడంతో అందరూ కలసి ఒకే గృహ సముదాయములో జీవిస్తారు. వీరి ఇంటికి పెద్దగా ఒకరిని ఎన్నుకొంటారు. వీరిని దీదీగా వ్యవహరిస్తారు. డబ్బు సంపాదన వీరు అడ్డుకోవడం బలవంతపు వసూళ్ళ రీతిలో ఉంటుంది. ప్రభుత్వం తమను పట్టించుకోకపోవడంతో తమకు గత్యంతరము లేక ఈ మార్గాన్ని ఆశ్రయించవలసి వస్తున్నదని వీరి వాదన. ఇంకొందరు వబిచారవృత్తి స్వీకరిస్తారు. ఈవిధముగా చేసేవారు సాధారణముగా తమ అంగాలను శస్త్రచికిత్స ద్వారా మార్చుకొంటారు. వీరు గుద రతిని అవలంభించడముతో పరోక్షముగా అనేక సుఖ వ్యాధుల బారిన పడుతుంటారు. వయసు మళ్ళిన నపుంసకుల్లో మరణం ఈ వ్యాధుల కారణం గానే వస్తుంది.
మన రాజ్యాంగం
లోని 21వ ఆర్టికల్ హిజ్రాలతో సహా దేశ పౌరులందరి గోప్యత, వ్యక్తిగత గౌరవ 
రక్షణ హక్కును కల్పించింది. మనుషులు, యాచకుల, నిర్బంధ కూలీల అక్రమ రవాణాను 
ఆర్టికల్ 23 నిషేధించింది. ఇంకా రాజ్యాంగంలో మరెన్నో నిబంధనలు ఉన్నాయి. 
ప్రత్యేకించి 14, 15 ఆర్టికల్స్ మతం, జాతి, సెక్స్, జన్మస్థలం ప్రాతిపదికన 
వివక్షత చూపడాన్ని నిషేధించాయి. ఈ రకమైన చట్టాలు స్త్రీ పురుషులకు మాత్రమే 
సంబంధించినవి కాదు. అవి భారత పౌరుల, వ్యక్తుల గురించి ప్రస్తావిస్తున్నాయి.
లింగమార్పిడిదారులు భారత పౌరులు. ఈ చట్టాలు హిజ్రాలు, లింగమార్పిడిదారులతో
సహా సమస్త వ్యక్తుల హక్కులను కాపాడుతున్నాయి కాని అవన్నీ పుస్తకాలకు 
మాత్రమే పరిమితం అయ్యాయి.