చందమామ
చందమామ సుప్రసిద్ధ పిల్లల మాసపత్రిక. పిల్లల పత్రికే అయినా, పెద్దలు కూడా ఇష్టంగా చదివే పత్రిక. 1947 జూలై నెలలో మద్రాసు నుంచి తెలుగు, తమిళ భాషల్లో ప్రారంభమైన చందమామ, ఇప్పుడు 13 భారతీయ భాషల్లోనూ, సింగపూరు, కెనడా, అమెరికా దేశాల్లో రెండు సంచికలతో వెలువడుతోంది.చందమామను బి.నాగిరెడ్డి - చక్రపాణి (వీరు తెలుగు, తమిళ భాషల్లో ఆణిముత్యాలవంటి సినిమాలను నిర్మించిన ప్రముఖ విజయా సంస్థ వ్యవస్థాపకులు కూడా) 1947 జూలైలో ప్రారంభించారు . కేవలం 6 వేల సర్క్యులేషన్ తో మొదలైన చందమామ నేడు 2 లక్షల సర్క్యులేషన్‌తో అలరారుతోందని తెలుస్తోంది. ఇది నిజంగా ఒక అద్భుతం, ఎందుచేతనంటే, చందమామ ప్రకటనలమీద ఒక్క పైసాకూడ ఖర్చు చెయ్యదు. ఈ పత్రికకు 6 - 7 లక్షల సర్క్యులేషన్ సాధించవచ్చని అంచనా. టెలివిజన్, వీడియో ఆటలు, కార్టూన్ నెట్ వర్క్ లూ మొదలైనవి లేని రోజుల్లో, పిల్లలకు ఉన్న ఎంతో వినోదాత్మకమూ, విజ్ణానదాయకమూ అయిన కాలక్షేపం, చందమామ ఒక్కటే. చందమామ ఎప్పుడు వస్తుందా, ఎప్పుడు వస్తుందా అని పిల్లలే కాదు వారి తల్లిదండ్రులూ ఉవ్విళ్ళూరుతుండేవారు. రామాయణ కల్పవృక్షం, వేయి పడగలు వంటి అద్భుత కావ్య రచనలు చేసి జ్ఞానపీఠ పురస్కారం పొందిన ప్రముఖ రచయిత, కవిసామ్రాట్ విశ్వనాధ సత్యనారాయణ "చందమామను నా చేతకూడా చదివిస్తున్నారు, హాయిగా ఉంటుంది, పత్రిక రావడం ఆలస్యమైతే కొట్టువాడితో దెబ్బలాడతా" అని ఒక సందర్భంలో అన్నాడంటే, చందమామ ఎంత ప్రసిద్ధి పొందిందో, పిల్లల, పెద్దల మనస్సుల్లో ఎంత స్థిరనివాసము ఏర్పరచుకుందో మనం అర్థంచేసుకోవచ్చును.
ప్రవాస భారతీయులు
మధ్య ఆసియా మరియు పర్షియా ప్రాంతాల్లో భారతీయ వ్యాపార ప్రవాసులు 16వ శతాబ్దం మధ్యకాలంలో పుట్టుకొచ్చారు, ఈ జాతి నాలుగు శతాబ్దాలుకుపైగా క్రియాశీలంగా ఉంది. రష్యాలోని సార్డామ్‌లో వోల్గా నది ముఖద్వారం వద్ద మొట్టమొదటి భారతీయ వ్యాపార కాలనీ ఆష్ట్రాఖాన్ 1610వ దశకంలో ఏర్పాటయింది. మాస్కో మరియు సెయింట్ పీటర్స్‌బర్గ్ నగరాల్లో 18వ శతాబ్దంలో హిందూ వ్యాపారులు ఉన్నట్లు రష్యా రచయితలు పేర్కొన్నారు.
19వ శతాబ్దంలో మరియు బ్రిటీష్ రాజ్ పాలన ముగిసే వరకు ఒప్పంద వ్యవస్థలో ఇతర బ్రిటీష్ కాలనీలకు పేద కార్మికుల వలసలు జరిగాయి. కాలక్రమం ప్రకారం, ప్రధాన వలసలు మారిషష్, గయానా, కరేబియన్, ఫిజీ మరియు తూర్పు ఆఫ్రికా ప్రాంతాలకు జరిగాయి. ఇరవైయ్యొవ శతాబ్దంలో వీటిలో కొన్ని దేశాలకు కొంత మంది నిపుణ కార్మికులు మరియు వృత్తిపనివారు స్వచ్ఛందంగా వలస వెళ్లారు. బ్రిటీష్ పార్లమెంట్ ఆగస్టు 1, 1834న ఆమోదించిన బానిసత్వ నిర్మూలన చట్టం ఈ వలసల ధోరణిని ప్రేరేపించింది, ఈ చట్టం వలన బ్రిటీష్ వలసరాజ్యాలన్నింటిలో బానిస కార్మికులకు స్వేచ్ఛ లభించింది. దీని వలన తోటల పెంపకానికి సరిపడా కార్మిక శక్తి కరువయింది, విడిచిపెట్టబడిన కార్మికులు తమకు లభించిన స్వేచ్ఛతో ఇతర ప్రాంతాలకు వలస వెళ్లారు. దీంతో అనేక బ్రిటీష్ కాలనీల్లో కార్మికుల కొరత తీవ్రస్థాయికి చేరుకుంది, కార్మిక అవసరాలను అధిగమించేందుకు ముచ్చిలికా దాస్యపు (ఒప్పందపు కూలి) ఒప్పందాల పరిధిలో భారీస్థాయిలో కార్మికులను దిగుమతి చేసుకున్నారు. 
శ్రీలంక మరియు బర్మా వంటి పొరుగు బ్రిటీష్ వలసరాజ్యాల్లో టీ తోటల పెంపకం కోసం మరియు బ్రిటీష్ మలయా (ఇప్పుడు మలేషియా) మరియు సింగపూర్‌లలో రబ్బరు తోటల పెంపకం కోసం ఈ పద్ధతిలో కార్మికులను పనుల్లోకి తీసుకున్నారు.