భారతదేశంలో అధికార హోదా ఉన్న భాషలు
భారత రాజ్యాంగం లోని 343 వ అధికరణం దేవనాగరి లిపిలోని హిందీని అధికార భాషగా గుర్తించింది. 1950 లో రాజ్యాంగంలో పొందుపరచినట్లుగానే 1965 లో ఇంగ్లీషు అధికార భాష హోదాను (హిందీతో సమానంగా) కోల్పోయింది. ఆ తరువాత దాన్ని అదనపు అధికార భాషగా కొన్నాళ్ళపాటు కొనసాగించి, హిందీని పూర్తి స్థాయిలో అమలుపరచాలనేది ప్రభుత్వ ఉద్దేశంగా ఉండేది. అయితే, హిందీ అంతగా ప్రాచుర్యం పొందని దక్షిణాది రాష్ట్రాలు దీన్ని వ్యతిరేకించడంతో "జంట భాషల" పద్ధతి ఇంకా కొనసాగుతూ వస్తోంది. శీఘ్ర పారిశ్రామికీకరణ, ఆర్థిక వ్యవస్థపై బహుళజాతి సంస్థల ప్రభావం మొదలైన వాటి కారణంగా ప్రభుత్వంలోనూ, బయటా కూడా దైనందిన కార్యకలాపాల్లో ఇంగ్లీషు ప్రాధాన్యత పెరుగుతూ వచ్చింది. దాన్ని తొలగించాలన్న ప్రతిపాదనలు అటకెక్కక తప్పలేదు.
హాంగ్‌కాంగ్
వాస్తవంగా హాంగ్ కాంగ్ యొక్క అధికారిక భాష కాంటోనీస్. ఈ భాషకు మూలం హాంగ్ కాంగ్ ఉత్తర ప్రాంతంలో ఉన్న గాంగ్ డాంగ్ ప్రాంతంలోని చైనీయుల భాష. హాంగ్ కాంగ్ లో 3.1% ప్రజలు మరొక అధికారిక భాష అయిన ఆంగ్లభాషను తమ దైనందిక భాషాగా మాట్లాడుతున్నట్లు 1996 గణాంకాలు తెలియజేస్తున్నాయి. అలాగే 34.9% ప్రజలు ఆంగ్లభాషను రెండవ భాషగా మాట్లాడుతున్నట్లు గణాంకాలు తెలియజేస్తునాయి. ఈ ప్రాంతం అంతా ఆంగ్లం మరియు చైనీస్ అక్షరాలు మరియు గుర్తులు ప్రజలకు మార్గనిర్డేశం చేస్తుంటాయి. 1997 చైనీయులకు హస్థగతం చేసిన తరువాత ప్రధాన భూమి అయిన చైనా నుండి వలస వచ్చిన వారిలో మాండరిన్ భాష మాట్లేడే వారు అధికంగా ఉన్నరు. రిపబ్లిక్ చైనా ఆర్థిక రంగాన్ని అధికంగా ప్రభావితం చేసినవారు వీరే. హాంగ్ కాంగ్ నివాసులలో అధిక భాగం నాస్థికత్వం లేక హేతువాదం మీద విశ్వాసం ఉన్న వారే కనిక వీరికి ఎటువంటి మత ప్రాతిపదిక ఉండదు. యు.ఎస్ డిపార్టుమెంటు హాంగ్ కాంగ్ ప్రజలలో 43% ఒక విధమైన మతవిశ్వాసకులుగా భావిస్తుంది. కొన్ని ప్రజాభిప్రాయ సేకరణలు హాం కాంగ్ ప్రజలలో స్ఘుమారు 64% ప్రజలకు ఎటువంటి మతవిశ్వాసం లేదని తెలియజేస్తున్నాయి. మరికొన్ని 80% ప్రజలకు మతవిశ్వాసాలు లేవని తెలియజేస్తున్నాయి.