భారతదేశ చరిత్ర
1526 లో ఫెర్గానా లోయ (ఆధునిక ఉజ్బెకిస్తాన్) నుండి తైమూరు వారసుడైన తైమూరిదు బాబరు, చెంఘిస్ ఖాన్ వారసుడు బాబర్, ఖైబర్ పాస్ గుండా పయనించి వచ్చి మొఘల్ సామ్రాజ్యాన్ని స్థాపించాడు. ఇందులో ప్రస్తుత ఆఫ్ఘనిస్తాన్, పాకిస్తాన్, భారతదేశం, బంగ్లాదేశ్ భాగంగా ఉండేవి. అతని కుమారుడు హుమాయును 1540 లో ఆఫ్ఘన్ యోధుడు షేర్ షా సూరి చేతిలో ఓడిపోయాడు. ఫలితంగా హుమయూన్ కాబూల్ వైపు తిరుగుబాటు చేయవలసి వచ్చింది. షేర్ షా మరణించిన తరువాత అతని కుమారుడు ఇస్లాం షా సూరి, ఆయన హిందూ సైన్యాధ్యక్షుడు హేము విక్రమాదిత్య 1556 లో ఢిల్లీ కేంద్రంగా ఉత్తర భారతదేశంలో లౌకిక పాలనను స్థాపించారు. ఢిల్లీ యుద్ధంలో విజయం సాధించిన తరువాత అక్బర్ దళాలు 1556 నవంబరు 6 న రెండవ పానిపట్టు యుద్ధంలో హేమును ఓడించాయి.
బంకురా
49వ మల్లా పాలకుడు బిర్ హంబీర్ (క్రీ.పూ 1586) 17-17 శతాబ్దంలో పాలనసాగించాడు. ఆయన మొఘల్ చక్రవర్తి అక్బర్కు సమకాలీనుడు. ఆయన మొఘల్ చక్రవర్తి పక్షం వహించి ఆఫ్ఘన్లతో పోరాడినట్లు చరిత్రకారులు సూచించారు. ఆయన మొఘల్ చక్రవర్తికి సామంతరాజుగా బెంగాల్ మొఘల్ రాజప్రతినిధికి కప్పం చెల్లించాడు. ఆయన శ్రీనివాసాచే వైష్ణవునిగా మారి బిష్ణుపూర్‌లో " మదన మోహన "ను ఆరాధించాడు. బీర్ హంబీర్ తరువాత ఆధికారం చేపట్టిన రఘునాథ్ సింగ్ బిష్ణుపూర్ రాజులలో మొదటిసారిగా క్షత్రియ బిరుదనామంగా సింగ్‌ను తనపేరుతో చేర్చుకున్నాడు. ఆయన తన పాలనా సమయంలో ఈప్రాంతంలో సుందరభవనాలు మరియు ఆలయాలను నిర్మించాడు. 
అందువలన బిష్ణుపూర్ ప్రంపంచఖ్యాతి చెందిన నగరాలలో ఒకటిగా మారింది. ఇది భూలోక స్వర్గంగా అభివర్ణించబడింది. అయినప్పటికీ రాజకుటుంబీకులు హిందూ కళాత్మక నిర్మాణాలు మరియు ఆలయనిర్మాణాల మీద ఆసక్తితో స్వతంత్రం కోల్పోయి సామంతరాజులుగా కుంచించుకు పోయారు. బీర్ సింగ్ తన 18 మంది కుమారులను సజీవంగా సమాధిచేసిన సమయంలో చిన్నకుమారుడైన దుర్జన్ సేవకులచేత రక్షించబడ్డాడు.