బ్రిటీష్ ఈస్టిండియా కంపెనీ
ఈస్టిండియా కంపెనీ (East India Company) 1600 సంవత్సరంలో స్థాపించబడిన సంస్థ. బ్రిటీష్ వాళ్ళు ఈ సంస్థ ద్వారా భారతదేశంలో వర్తక వాణిజ్యములను నెరపడానికి వచ్చి మన దేశాన్ని ఆక్రమించారు.
క్రీ.శ.1700 సంవత్సరం సమయానికి భారతదేశంలో ఈస్టిండియా కంపెనీలో దక్షిణభారతదేశానికి రాజధానిగా చెన్నపట్టణం ఉండేది. ఐతే పరిపాలించేదుకు రాజ్యాలు మాత్రం ఏమీ ఉండేవి కాదు. చెన్నపట్టణం కోటలోనూ, తూర్పు సముద్ర తీరాన్ని వర్తక స్థానాలుండేవి. మొగలాయి చక్రవర్తిని, నవాబులను ఆశ్రయించి పట్టాలుగా పొందిన కొన్ని గ్రామాలు మాత్రం ఉండేవి. చెన్నపట్టణంలో కోట ఉండేది, దానికి ఆనుకుని జార్జి టౌన్ ఉన్నచోట నల్లవారి బస్తీ అన్న పేట ఉండేది. 1693లో తండయారుపేట, పొరశవాకం, ఎగ్మూరు, తిరువళిక్కేణి అనే గ్రామాలు పొందారు. విశాఖపట్టణం, వీరవాసరం, పులికాట్, ఆర్మగాను, కడలూరు మొదలైన గ్రామాలు, పట్టణాల్లో వివిధ వర్తకస్థానాలు ఉండేవి. 1701నాటికి వీరి స్థితి దక్షిణ భారతదేశంలోని నవాబులు, రాజుల దయాదాక్షిణ్యాలపైన కూడా ఆధారపడివుండేది. సేనానాయకునిగా, నవాబు ప్రతినిధిగా అంచెలంచెలుగా ఎదుగుతూ క్రీ.శ.1700 నాటికి కర్ణాటక నవాబు అయిన దావూద్ ఖాన్ హోదా స్వీకరించగానే చెన్నపట్టణం ఈస్టిండియా వర్తకసంఘం గవర్నర్‌గా ఉన్న కెప్టెన్ థామస్ పిట్ పెద్ద, చిన్న తుపాకులు, ముఖం చూసుకునేందుకు అద్దాలు, విదేశీ మద్యం, ఇతర విలువైన వస్తువులు కానుకగా పంపారు. ఇంతటి కానుకలు కూడా దావూద్ ఖాన్ కు మన్నించకపోగా అతను వచ్చిన రాయబారిని అగౌరవపరిచారు. ఆపై సంవత్సరం 1701 జూలైలో దావూద్ ఖాన్ 10వేల ఆశ్వికులు, కాల్బలం తీసుకుని వచ్చి చెన్నపట్టణం దగ్గర్లో శిబిరం వేసుకున్నాడు. దీనికి భయపడ్డ పిట్ మరిన్ని బహుమానాలు పంపగా నవాబు స్వీకరించలేదు, ఈ స్థితిగతులు ప్రమాదభరితంగా ఉండడంతో అతను నౌకాదళాన్ని రేవులోకి దింపి నగరంలో సిద్ధంగా ఉంచారు. ఆపైన మాత్రం బహుమానాలు తీసుకుని కొంత ఉపశమించి, గవర్నరుతో విందారగించి, మద్యం స్వీకరించాడు. తన ఏనుగులు, అశ్వదళాలతో చెన్నపట్టణంలో ఊరేగుతానని నవాబు భయపెట్టగా అతనికి మరికొంత మద్యాన్ని పోయించి మత్తెక్కించారు. ఆపైన సంవత్సరం కూడా నగరాన్ని దిగ్బంధించడంతో ఇదంతా సొమ్ము కోసం చేస్తున్న పనిగా అవగాహన చేసుకున్న పిట్ కర్ణాటక నవాబుకు రూ.25వేలు లంచంగా ఇచ్చి తృప్తి పరిచారు. 1707లో శక్తివంతులైన మొఘల్ చక్రవర్తుల్లో ఆఖరివాడైన ఔరంగజేబు చక్రవర్తి మరణించాకా పరిపాలనకు వచ్చిన షాఅలం చక్రవర్తి అయ్యాడు. అతని పాలన అంతా నజీరు మూలంగా జరుగుతూండగా మంత్రి జూడీఖాన్‌ను ప్రశంసల్లో ముంచెత్తి తిరువత్తియ్యూరు, కత్తివాగము, నుంగంబాకం, వ్యాసార్పాడి, సత్తెనగాడులనే గ్రామాలను కంపెనీ కౌలుతీసుకుంది.
లంబోర్ఘిని
ఫెర్రుక్కియో లంబోర్ఘిని, స్థానిక ప్రత్యర్థి సంస్థైన ఫెర్రారి S.p.A యొక్క వాహనాలని మించిన సామర్ధ్యము, మంచి నాణ్యత కూడా కలిగిన ఒక గ్రాండ్ టూరెర్ తయారు చేయాలనే ఉద్దేశముతో వాహన ఉత్పత్తి రంగంలో అడుగు పెట్టారు. సంస్థ యొక్క మొదటి కారు రకాలు నిరాసక్తి కలిగించే రూపకల్పన మరియు సరైన ఉత్పత్తి నాణ్యత లేక ఉన్నాయి. అందువల్ల ఈ కార్లు వాటిని పోలిన ఫెరారీ కార్లకంటే తక్కువగా అమ్ముడు పోయాయి. లంబోర్ఘిని, 1966 సంవత్సరము మధ్య భాగములో ఇంజన్ కలిగి ఉన్న మియుర క్రీడా కూపే అనే వాహనాన్ని మరియు 1968 సంవత్సరములో ఎస్పాడ GT అనే వాహనాన్న్నివిడుదల చేయడంతో విజయం సాధించారు. ఎస్పాడ GT నిర్మాణములో ఉన్న పది సంవత్సరాలలో 1200 కంటే ఎక్కువ వాహనాలు అమ్ముడు పోయాయి. సుమారు పది సంవత్సరాల త్వరితగతిలో పెరుగుదల అనంతరం 1974 సంవత్సరములో కోంటాక్ వంటి అధ్బుతమైన నమూనా విడుదల చేసింది.అనంతరము 1973 సంవత్సరములో సంభవించిన ఇంధన సంక్షోభం వలన 1970 దశకపు ఆఖరిలో అమ్మకాలు దిగజారిపోయి ఈ సంస్థకి కష్టకాలం మొదలయింది. దానితో ఈ వాహన తయారి సంస్థ దివాళా పరిస్థితిని ఎదుర్కొంది. స్విట్జర్లాండ్ కు చెందిన పలు వ్యాపారవెత్తల చేతులు మారిన లంబోర్ఘిని సంస్థ వాహన తయారి పరిశ్రమలలో అగ్రగామియైన క్రిస్లర్సంస్థ యొక్క వాణిజ్య సామ్రాజ్యం క్రింద వచ్చింది. ఈ అమెరికా సంస్థ ఇటలి సంస్థని లాభాల బాటలో నడిపించలేక పోవడంతో, 1994లో ఆ సంస్థని ఇండోనేషియా సంస్థలకి అమ్మటం జరిగింది. 1990 దశాబ్దములోని మిగిలిన సంవత్సరాలలో లంబోర్ఘిని సంస్థ జీవనాధారము మీద ఉండి కూడా 1990 కాలానికి చెందిన డయబ్లొ కారుని నిరంతరాయంగా మెరుగు చేస్తూ ఉంది. కాని అనుకున్న విధముగా కార్ల రకాలను విస్తరించటములో ముఖ్యంగా అమెరికా వాసులని ఆకర్షించే చిన్న రకము కారుని రూపొందించటములో శ్రద్ధ చూపించలేదు. ఆ ముందు సంవత్సరములో ఆసియాలో నెలకొన్నవిషమ ఆర్ధిక పరిస్థితి వల్ల నష్టపోయి లంబోర్ఘిని యొక్క యజమానులు కష్టాల్లో ఉన్న వాహన ఉత్పత్తి సంస్థని జర్మనీకి చెందిన వాహనతయారి కూటమి వోల్క్స్వాగన్ AG యొక్క విలాసవంతమైన కారు తయారీ ఉపసంస్థ అయిన ఆడీ AGకి అమ్మివేశారు. జర్మనీ యజమాన్యం క్రిందకు రావడంతో లంబోర్ఘిని సంస్థకు స్థిరత్వం మొదలయి, ఉత్పత్తికూడా పెరిగి, తరువాయి దశాబ్దములో అమ్మకాలు సుమారు 10 రెట్లు కావటం జరిగింది.