భారతదేశంలో అధికార హోదా ఉన్న భాషలు
భారత రాజ్యాంగం లోని 343 వ అధికరణం దేవనాగరి లిపిలోని హిందీని అధికార భాషగా గుర్తించింది. 1950 లో రాజ్యాంగంలో పొందుపరచినట్లుగానే 1965 లో ఇంగ్లీషు అధికార భాష హోదాను (హిందీతో సమానంగా) కోల్పోయింది. ఆ తరువాత దాన్ని అదనపు అధికార భాషగా కొన్నాళ్ళపాటు కొనసాగించి, హిందీని పూర్తి స్థాయిలో అమలుపరచాలనేది ప్రభుత్వ ఉద్దేశంగా ఉండేది. అయితే, హిందీ అంతగా ప్రాచుర్యం పొందని దక్షిణాది రాష్ట్రాలు దీన్ని వ్యతిరేకించడంతో "జంట భాషల" పద్ధతి ఇంకా కొనసాగుతూ వస్తోంది. శీఘ్ర పారిశ్రామికీకరణ, ఆర్థిక వ్యవస్థపై బహుళజాతి సంస్థల ప్రభావం మొదలైన వాటి కారణంగా ప్రభుత్వంలోనూ, బయటా కూడా దైనందిన కార్యకలాపాల్లో ఇంగ్లీషు ప్రాధాన్యత పెరుగుతూ వచ్చింది. దాన్ని తొలగించాలన్న ప్రతిపాదనలు అటకెక్కక తప్పలేదు.
భారతదేశ పేరు పుట్టుపూర్వోత్తరాలు
'హిందూ' (हिन्दू) అనే సంస్కృత పదం మరియు పర్షియన్ పదం 'హిందూ' అనే పదాలు సమానం. 
"హింద్" (हिन्द) అనే హిందీ పదం హిందీ-ఉర్దూ భాషలలో ఇప్పటికీ ఉంది. ఇచ్చట చక్కటి విషయమేమంటే, అరబ్బీ, పర్షియన్, సంస్కృతం, హిందీ మరియు ఉర్దూ, ఈ భాషలలో 'హింద్' అనే పదం సాధారణం. దీని వల్ల గోచరమయ్యే విషయం ఒకటి, ఈ భాషలన్నింటికీ మూలం ఒక్కటేనని, ఈ భాషలు మాట్లాడే వారి పూర్వీకులు ఒక్కరేనని.