కోల్‌కాతా
17వ శతాబ్దపు చివరి సమయంలో మొగల్ సామ్రాజ్య బెంగాల్ రాజ్యప్రతినిధి పాలనలో ప్రస్తుత కోల్ కత ప్రదేశంలో ఉన్న మూడు గ్రామాలు ఉండేవి. 1690లో బెంగాల్ నవాబు ఈస్టిండియా కంపనీకి వ్యాపార అనుమతి ఇచ్చిన తరువాత కంపనీ ఈ ప్రదేశాన్ని
బలమైన రేవుపట్టణంగా అభివృద్ధి పరచింది. 1756లో కొల్ కత నగరం నవాబు సిరాజ్ ఉద్ దులాహ్ చేత ఆక్రమించబడింది. తరువాతి సంవత్సరమే ఈస్టిండియా కంపనీ ఈ నగరాన్ని తిరిగి స్వాధీనపరచుకుని 1772 నాటికి పూర్తి సామ్రాజ్యాధిపత్యం కూడా సాధించింది. మొదట ఈస్టిండియా కంపనీ తరువాత బ్రిటిష్ సామ్రాజ్యపాలనలో కొల్ కత 1911 వరకు భారతదేశ రాజధానిగా ఉంటూ వచ్చింది. ఈ నగర భౌగోళిక పరమైన అసౌకర్యాలు, బెంగాలులో సమైగ్ర స్వతంత్ర ఉద్యమం తీవ్రరూపందాల్చడం వంటి పరిణామాల కారణంగా రాజధాని కొత్త ఢిల్లీకి బదిలీ చేయబడింది. ఈ నగరం స్వాతంత్ర్యోద్యమంలో కేంద్రస్థానం అయింది. ఆ సమయంలో ఈ నగరం ఉద్రక్త రాజకీయాలలో ఉంటూ వచ్చింది. 1947 స్వతంత్రం వచ్చిన తరువాత ఆధునిక భారతదేశంలో కొల్ కత విద్య, వితజ్ఞానం, సంస్కృతి మరియు రాజకీయలలో పలు దశాబ్ధాల కాలం ఈ నగరం ప్రధానకేంద్రంగా అభివృద్ధి చెందింది. 
2000 నుండి ఈ నగరం వేగవంతంగా ఆర్థిక ప్రగతిని సాధించింది.
ఎస్టోనియా
1990 ల ముగింపు నుండి ఎస్టోనియా మార్కెటు ఆర్థిక వ్యవస్థను స్వీకరించింది. తూర్పు ఐరోపాలో అత్యధిక తలసరి ఆదాయస్థాయి కలిగిన దేశాలలో ఇది ఒకటి అయింది. స్కాండినేవియన్, ఫిన్నిష్ మార్కెట్లకు సామీప్యతగా ఉండడం తూర్పు - పశ్చిమ మధ్య పోటీ తత్వం కలిగిన తీరప్రాంత ఉపస్థితి కలిగి ఉంది. అత్యంత నైపుణ్యం గల కార్మిక శక్తి 2000 ల ప్రారంభంలో ప్రధాన ఆర్థిక ప్రయోజనాలు సాధించడానికి సహకరించాయి. అతిపెద్ద నగరం టాలిన్ ఆర్థిక కేంద్రంగా ఉద్భవించింది.ఇటీవల తాలిన్ స్టాక్ ఎక్స్ఛేంజ్ ఒ.ఎం.ఎక్స్ వ్యవస్థతో చేరింది. ప్రస్తుత ప్రభుత్వం గట్టి ఆర్థిక విధానాలను అనుసరించింది. తద్వారా సమతుల్య బడ్జెటు, తక్కువ ప్రభుత్వరుణం సాధ్యపడింది.