సమాచార హక్కు
ప్రభుత్వ కార్యాలయాలు, సంస్థల నుంచి సమాచారాన్ని అడిగి తీసుకునే అధికారమే సమాచార హక్కు (Right to Information). మనం ఏ ఆఫీస్ లో కాలిడినా కావలిసిన సమాచారంపొందుట దుర్లభం. లంచం ఇచ్చుకోనిదే ఫైలు కదలదు. సామాన్యుడికి ఏ ఆఫీసుకు వెళ్ళినా పనిచేయించుకోవటం, తనకు కావలసిన సమాచారాన్ని రాబట్టటం చాలా కష్టం.ఈ నేపథ్యంలో భారత ప్రభుత్వం 12 అక్టోబర్ 2005 తేదీన ఈ సమాచార హక్కు చట్టం (Right to Information Act) * భారతదేశమంతటా అమలులోకి వచ్చింది. దీనిని ఉపయోగించుకొని, ప్రభుత్వ పనులపై సమచారాన్ని పొందవచ్చు. ఇంతకుముందు పార్లమెంటు, లేక విధాన సభ లేక విధాన పరిషత్ సభ్యులకు గల ఈ సౌకర్యాన్ని, ఈ చట్టం ద్వారా ప్రజలందరికి కలిగింది. ప్రభుత్వ అధికారులు అడగకపోయినా వారంతట వారే విధి విధానాలు, ఉద్యోగుల బాధ్యతలు మొదలైన 17 అంశాల గురించి సమాచారం ఇవ్వాలి. దీని ప్రకారం ప్రతి ప్రభుత్వ కార్యాలయంలో సహాయ పౌర సమాచార అధికారి, పౌర సమాచార అధికారి, అప్పిలేట్ అధికారుల పేర్లు, వారి ఫోన్ నెంబర్లను, ప్రజలకు కనిపించే విధంగా బోర్డుమీద స్పష్టంగా రాసి ఉంచాలి.సమాచార హక్కు చట్టం లో మెుత్తం 6 అధ్యాయాలు, 31సెక్షన్లు ఉన్నాయి.
ఎలక్ట్రానిక్ ఓటింగ్
2008 సమయంలో ఎలక్ట్రానిక్ ఓటింగ్ టెక్నాలజీ వినియోగంపై అలుముకున్న అభద్రతల కారణంగా పెరిగిన ఆందోళనల నేపథ్యంలో కాంగ్రెస్ సభ్యుడు హోల్ట్ ఎలక్ట్రానిక్ ఓటింగ్ భవిష్యత్‌ను దృష్టిలో పెట్టుకుని, అదనపు బిల్లులను కాంగ్రెస్‌కు నివేదించాడు. అందులో ఒకటి "ఎమర్జెన్సీ అసిస్టెన్స్ ఫర్ సెక్యూర్ ఎలక్షన్స్ యాక్ట్ 2008" (HR5036). సాధారణ సేవల యంత్రాగం అనేది పౌరులకు పేపరు బ్యాలెట్లను సమకూర్చడానికయ్యే అదనపు ఖర్చు మరియు వాటిని లెక్కించడానికి వ్యక్తుల నియామకానికయ్యే ఖర్చులకు రాష్ట్రాలకు నష్టపరిహారం చెల్లించాలని ఇది చెబుతుంది. 2008 జనవరి 17న ఈ బిల్లును ప్రజాప్రతినిధుల సభలో ప్రవేశపెట్టారు. పేపరు బ్యాలెట్లను తిరిగి ఉపయోగించడానికయ్యే ఖర్చులకు $500 మిలియన్లు, ఓటింగ్ ఆడిటర్లకు చెల్లించడానికి $100 మిలియన్లు మరియు చేతితో లెక్కించేవారికి $30 ఇవ్వాల్సి ఉంటుందని ఈ బిల్లు అంచనా వేసింది. ఓటర్లు ఎలక్ట్రానిక్ ఓటింగ్ యంత్రాలను విశ్వసించని పక్షంలో భౌతికంగానే ఓటు వేసే అవకాశాన్ని ఇది వారికి కల్పిస్తుంది.. ఈ బిల్లు ఆమోదానికి ఉద్దేశించిన ఓటింగ్ తేదీని ఇంకా ఖరారు చేయలేదు.