భారత ప్రభుత్వ చట్టం 1935
తమ దేశాన్ని పాలించే ప్రభుత్వంలో తమ భాగస్వామ్యాన్ని బాగా ఎక్కువ చేయాలనే డిమాండ్ పంతొమ్మిదవ శతాబ్దం నుండి పెరుగుతూ వచ్చింది. మొదటి ప్రపంచ యుద్ధంలో బ్రిటీష్ వారి ప్రయత్నాలకు భారతీయులు అందించిన తోడ్పాటు కారణంగా, బ్రిటీష్ రాజకీయ వ్యవస్థలోని తీవ్ర యథాతథవాద శక్తులు సైతం రాజ్యాంగ మార్పు అవసరమని భావించారు. ఫలితంగా భారతీయ ప్రభుత్వ చట్టం 1919 రూపొందింది. ఈ చట్టం, ప్రభుత్వానికి సంబంధించిన ఒక కొత్త వ్యవస్థను ప్రాంతీయ ద్వంద్వ పాలనా విధాన రూపంలో ప్రవేశ పెట్టింది. అంటే ప్రభుత్వానికి సంబంధించిన కొన్నిశాఖలలో (విద్య వంటివి) మంత్రులు శాసన సభకు బాధ్యత వహిస్తారు. మిగిలినవి (ప్రజా వ్యవహారాల నిర్వహణ, ఆర్థికం వంటివి) బ్రిటీష్ వారిచేత నియమింపబడిన ప్రొవెన్షియల్ గవర్నర్‌కు బాధ్యత వహించే అధికారుల చేతులలో ఉంటాయి. ప్రభుత్వంలో తమ భాగస్వామాన్ని పెంచాలని భారతీయులు చేసిన డిమాండ్‌ని ఈ చట్టం ప్రతిబింబిస్తుంది. అంతేకాక, భారత దేశానికి సంబంధించి, ఆచరణలో తమ భాగస్వామ్యం గురించి బ్రిటీష్ వారి భయాలకు కూడా ఇది మరింతగా ప్రతిబింబిస్తుంది.
కెనడా
కెనడియన్ ఆర్థికాభివృద్ధి, లిబరల్ గవర్నమెంటు విధానాలు కలిసి కెనడాకు ప్రత్యేక గుర్తింపు సంతరించి పెట్టాయి. కెనడా 1965లో " మేపుల్ లీగల్ ఫ్లాగ్ "ను రూపొందించింది. 1969లో కెనడాలో ద్విభాషా (ఇంగ్లీష్ మరియు ఫ్రెంచ్) విధానం అధికారికంగా ప్రవేశపెట్టబడింది.
మెడీకేర్, కెనడా పెంషన్ ప్లాన్ మరియు స్టూడెంటు లోన్ మొదలైన సోషల్ డెమాక్రసీ ప్రోగ్రాంస్ ఆరంభించబడ్డాయి. అందువలన ఆల్బెర్టా మరియు క్యూబెక్ ప్రాంతీయ ప్రభుత్వాలు వారి న్యాయపరిధిలో ఈ కార్యక్రమాలు అమలుచేయడానికి వ్యతిరేకించాయి. కెనడా యాక్ట్‌లో పలు రాజ్యాంగ సమావేశాల తరువాత యునైటెడ్ కింగ్డం నుండి కెనడా విభజన విజయవంతమై " కెనడియన్ చార్టర్ ఆఫ్ రైట్స్ అండ్ ఫ్రీడంస్ " రూపొందించబడింది. తరువాత కెనడా పరిపూర్ణ స్వతంత్రదేశంగా అవతరించింది. కెనడా సాంరాజ్యాధినేతగా రాణిపాత్ర తొలగించబడి బ్రిటన్ లేక కామంవెల్త్ దేశాలకు పరిమితం చేయబడింది. 1999లో వరుస రాయబారాల తరువాత నునవుత్ కెనడా మూడవ ప్రొవింస్‌గా అయింది.