సినిమా
ఎడిసన్ లాబొరేటరీస్‌లో పనిచేసే లారీ డిక్సన్ అనే వ్యక్తి ప్రప్రథమంగా వరుసక్రమంలో చిత్రాలుండే "సెల్యులాయిడ్ ఫిలిమ్‌"ను తయారు చేశాడు. తరువాత 1894లో థామస్ ఎడిసన్ "కైనెటో గ్రాఫ్" (కెమెరా), "కైనెటోస్కోప్" (ప్రొజెక్టర్) అనే రెండు పరికరాలను ఆవిష్కరించాడు. ప్రేక్షకులు ఒక చూపుడు గొట్టం (eye piece) ద్వారా అద్దంపై ప్రతిబింబించబడిన "కదిలే బొమ్మ"ను చూడడం సాధ్యమయ్యింది. "కైనెటోస్కోప్ పార్లర్లు" అమెరికాలోను, యూరోప్‌లోను విస్తరించాయి.
అదే సమయంలో యూరోప్‌లో క్రొత్త కెమేరాలు, మరొకొన్ని పరికరాలు కనుగొన్నారు. బ్రిట్‌పాల్ అనే పరిశోధకుడు 1895లో యూరోప్‌లో ఒక "ఫిల్మ్ ప్రొజెక్టరు" పరికరాన్ని తయారు చేశాడు. ఫ్రాన్స్‌లో లూమిరె సోదరులు (ఆగస్టు లూమిరె, లూయిస్ లూమిరె) 1895లో ఒక సూట్‌కేసు సైజులో ఉన్న సినిమాటోగ్రాఫ్ పరికరాన్ని తయారు చేశారు. ఇందులో  కెమెరా, ఫిల్మ్ డెవెలప్‌మెంట్, ప్రొజెక్టర్ పనులన్నీ కలిపి చేయడం సాధ్యమయ్యింది. వారు తిరణాలవంటి జనసందోహాలలో ప్రజలవద్ద డబ్బులు తీసుకొని తమ కదిలే చిత్రాలను ప్రదర్శించడం ప్రారంభించారు. ఆధునిక సినిమాకు ఇదే నాంది అనవచ్చును. ఇతరులు కూడా ఇదే విధానాన్ని కొద్దిమార్పులతో (సాంకేతికంగానూ, వ్యాపారపరంగానూ) అనుకరించారు.
కిర్లియన్‌ ఫొటోగ్రఫీ
కిర్లియన్‌ ఫొటోగ్రఫీ (ఆంగ్లం: Kirlian photography) ప్రతి జీవపదార్థాన్నీ ఒక కాంతి ఆవరించి ఉంటుందనీ, అందులోని రంగుల మార్పు వల్ల జీవపదార్థంలోని లోపాలు వ్యక్తమవు తాయనీ తెలియజేసే ఒక నూతన వైజ్ఞానిక విధానం. సెమెన్‌ డి కిర్లియన్‌, వాలెంటినా కిర్లియన్‌ అనే శాస్త్రజ్ఞుల జంట, తమ వద్ద ఉన్న ఒక వైజ్ఞానిక పరికరంతో ప్రయోగాలు చేస్తుంటే జీవ పదార్థాలకు ఒక కాంతి వలయం ఉంటుందనే సత్యం వెల్లడైంది. సెమెన్‌ 1978 వరకు, వాలెంటినా 1971 వరకు జీవించారు. వారు 1935లో మొదటిసారి జీవపదార్థాల కాంతి వలయం గురించి కనుగొని ప్రకటించారు. వైద్యశాస్త్రంలో రోగనిదానానికి ఇది ఉపయోగపడుతుందని ఆ రోజుల్లోనే వారు ప్రకటించారు. మొదట ఇది పెద్ద విషయం కాదని కొట్టిపారేసిన కొందరు అమెరికన్‌ శాస్త్రజ్ఞులు, ఇందులోని విశేషాలను మరింత పరిశోధన చేసి తెలుసుకోవాలని ప్రయత్నించి, కొంత పురోభివృద్ధి సాధించారు. ఈ విషయం మీద 20వ శతాబ్దంలో చాలా పుస్తకాలు వెలువడ్డాయి. చైనీయులు వేల సంవత్సరాల కిందట కనుగొన్న సుమారు ఏడు వందల అకుపంక్చర్‌ పాయింట్ల వద్ద కాంతివలయంలోని తేజస్సు కేంద్రీకృతమై ఉందని శాస్త్రజ్ఞులు తెలుసుకొన్నారు.