విశ్వనాథ సత్యనారాయణ
విశ్వనాథ 1895, సెప్టెంబరు 10న (మన్మథ నామ సంవత్సర భాద్రపద బహుళ షష్ఠి) ) కృష్ణా జిల్లా నందమూరు (ఉంగుటూరు మండలం) లో జన్మించారు. విశ్వనాథ సత్యనారాయణ తండ్రి శోభనాద్రి, తల్లి పార్వతి. ఆయనది తెలుగు వైదిక బ్రాహ్మణ కుటుంబం. శోభనాద్రి జీవితం చాలా వరకూ వైభవోపేతంగా సాగిన చివరి దశలో దాతృత్వ గుణం వల్ల దారుణమైన పేదరికాన్ని అనుభవించారు. విశ్వనాథ సత్యనారాయణ తన చిన్నతనంలో సుఖప్రదమైన జీవితాన్ని అనుభవించారు. ఆయన మాటల్లో చెప్పాల్సి వస్తే మరీ చిన్నతనంలో "నేను యువరాజును. పుట్టుభోగిని. తర్వాత కష్టదశ." అనంతర కాలంలో శోభనాద్రి కేవలం అంగవస్త్రము, పంచె మాత్రమే సర్వవస్త్రాలుగా మిగిలాకా కూడా దానాలిచ్చి "దూసిన స్వర్ద్రువై మిగులు ధోవతినొక్కడు దాల్చిన" స్థితిలో జీవించాల్సి వచ్చింది.. తండ్రి శోభనాద్రి మంచి భక్తుడు, ఆయన వారణాసి వెళ్ళి గంగానదిలో స్నానం చేయగా దొరికిన విశ్వేశ్వరస్వామి లింగాన్ని తీసుకువచ్చి స్వగ్రామమైన నందమూరులో ప్రతిష్ఠించి ఆలయం కట్టించారు. ఆయన ప్రభావం తమపై విపరీతంగా వుందని విశ్వనాథ సత్యనారాయణ అనేకమార్లు చెప్పుకున్నారు. విశ్వనాథ సత్యనారాయణలోని దాతృత్వము, భక్తి వంటి సుగుణాలు తండ్రి నుంచి వచ్చినవేనని చెప్పుకున్నారు
ఎలిజీ
అటుపై ఆధునిక యుగంలో ఆంగ్ల సాహిత్య ప్రభావం వల్లనేమో, ఆధునిక సాహిత్యంలో ఎందరో ప్రముఖ కవులు ఎలిజీలు వ్రాసారు. వీరిలో ముఖ్యంగా విశ్వనాధ సత్యనారాయణ గారి వరలక్ష్మీ త్రిశతి, నాయని సుబ్బారావు గారి మాతృగీతాలు ముఖ్యంగా చెప్పుకోవచ్చును. విశ్వనాధ వారిది భార్య వియోగంపైన వ్రాసిన ఎలిజీ. నాయని వారిది తల్లిపై వ్రాసిన ఎలిజీ. అటుపై కొంపెల్ల జనార్ధనరావు పై శ్రీ శ్రీ వ్రాసిన ఎలిజీ. అందులో ఒకచోట ఇలా అంటాడు:ఎన్ని ఆశలు నీమీద పెట్టుకొని
ఎన్ని కలలు నీచుట్టూ పోగు చేసుకొని
అన్నీ తన్నివేస్తావా నేస్తం?