సమాచార హక్కు
ప్రభుత్వ కార్యాలయాలు, సంస్థల నుంచి సమాచారాన్ని అడిగి తీసుకునే అధికారమే సమాచార హక్కు (Right to Information). మనం ఏ ఆఫీస్ లో కాలిడినా కావలిసిన సమాచారంపొందుట దుర్లభం. లంచం ఇచ్చుకోనిదే ఫైలు కదలదు. సామాన్యుడికి ఏ ఆఫీసుకు వెళ్ళినా పనిచేయించుకోవటం, తనకు కావలసిన సమాచారాన్ని రాబట్టటం చాలా కష్టం.ఈ నేపథ్యంలో భారత ప్రభుత్వం 12 అక్టోబర్ 2005 తేదీన ఈ సమాచార హక్కు చట్టం (Right to Information Act) * భారతదేశమంతటా అమలులోకి వచ్చింది. దీనిని ఉపయోగించుకొని, ప్రభుత్వ పనులపై సమచారాన్ని పొందవచ్చు. ఇంతకుముందు పార్లమెంటు, లేక విధాన సభ లేక విధాన పరిషత్ సభ్యులకు గల ఈ సౌకర్యాన్ని, ఈ చట్టం ద్వారా ప్రజలందరికి కలిగింది. ప్రభుత్వ అధికారులు అడగకపోయినా వారంతట వారే విధి విధానాలు, ఉద్యోగుల బాధ్యతలు మొదలైన 17 అంశాల గురించి సమాచారం ఇవ్వాలి. దీని ప్రకారం ప్రతి ప్రభుత్వ కార్యాలయంలో సహాయ పౌర సమాచార అధికారి, పౌర సమాచార అధికారి, అప్పిలేట్ అధికారుల పేర్లు, వారి ఫోన్ నెంబర్లను, ప్రజలకు కనిపించే విధంగా బోర్డుమీద స్పష్టంగా రాసి ఉంచాలి.సమాచార హక్కు చట్టం లో మెుత్తం 6 అధ్యాయాలు, 31సెక్షన్లు ఉన్నాయి.
మెంటల్ రిటార్డేషన్
ఈ పుస్తకం యొక్క ప్రచురణ ఈ రకమైన వైకల్యాలకు సంబంధించిన సామాజిక నమూనా యొక్క విస్తృతమైన స్వీకరణ దిశగా మొదటి అడుగని పరిగణించడం జరిగింది, అది విభజనను నిరోధించడానికి అవసరమయ్యే ప్రభుత్వ వ్యూహాల యొక్క అభివృధ్ధికి ఒక స్ఫూర్తినిచ్చే శక్తిగా మారింది. ప్రభుత్వానికి వ్యతిరేకంగా విజయవంతమైన వ్యాజ్యాలు మరియు మానవ హక్కుల పట్ల పెరుగుతోన్న అవగాహనా మరియు సెల్ఫ్-అడ్వొకసి (తమకు తాము పరిష్కారమార్గాలను సూచించుకోవడం) కూడా ఈ ప్రక్రియకు దోహదపడింది. అది 1980వ సంవత్సరంలో U.S.లో "సివిల్ రైట్స్ ఆఫ్ ఇన్స్టిట్యూషనలైజ్డ్ పర్సన్స్ ఆక్ట్" అనే చట్టం పాస్ చేయడానికి దారితీసింది.