మోర్గాన్ ఫ్రీమాన్
ఫ్రీమాన్, మెంఫిస్, టెన్నిసీలోని, మేమీ ఎడ్ననీ రెవెరీ) మరియు 1961లో కాలేయ సిరోసిస్ వలన మరణించిన మోర్గాన్ పోర్టర్ఫీల్డ్ ఫ్రీమాన్, సీనియర్, అనే మంగలివారి పుత్రుడు. ఫ్రీమాన్ శిశుప్రాయంలోనే చార్లెస్టన్, మిస్సిసిపిలోని తన నాయనమ్మ వద్దకు పంపబడ్డాడు. అతనికి తనకంటే పెద్దవారైన ముగ్గురు తోడబుట్టినవారు ఉన్నారు. ఫ్రీమాన్ యొక్క కుటుంబం అతని చిన్నతనంలో తరచుగా మారుతూ గ్రీన్ వుడ్, మిస్సిసిపి; గారీ, ఇండియానా; మరియు చివరకు చికాగో, ఇల్లినాయిస్లో నివసించింది. ఫ్రీమాన్ 9 సంవత్సరాల వయసులోనే పాఠశాలలోని నాటకంలో ముఖ్యపాత్ర పోషించడం ద్వారా తన నటనకు శ్రీకారంచుట్టారు. అప్పుడు ఆయన, ప్రస్తుతం ట్రెడ్ మిల్ ఎలిమెంటరీ స్కూల్ గా పిలువబడుతున్న, మిస్సిసిపిలోని బ్రాడ్ స్ట్రీట్ ఉన్నత పాఠశాలలో చదువుకున్నారు. 12 సంవత్సరాల వయసులోనే ఆయన ఒక రాష్ట్రస్థాయి నాటక పోటీలో విజయం సాధించారు, మరియు బ్రాడ్ స్ట్రీట్ ఉన్నత పాఠశాలలో ఉన్న సమయంలోనే ఆయన నష్విల్లె, టెన్నిసీలో ఒక రేడియో ప్రదర్శనలో పాల్గొన్నారు. 1955లో, ఆయన బ్రాడ్ స్ట్రీట్ ఉన్నత పాఠశాల నుండి పట్టా పొందారు, కానీ జాక్సన్ స్టేట్ యూనివర్సిటీ నుండి ఒక పాక్షిక నాటక ఉపకారవేతనాన్ని తిరస్కరించి, దానికి బదులుగా యునైటెడ్ స్టేట్స్ వైమానిక దళంలో మెకానిక్ గా పనిచేయడాన్ని ఎంపికచేసుకున్నారు.
ఫ్లోరెన్స్ నైటింగేల్
1812 మే 12 న ఫ్లారెన్స్ ఇటలీలో పుట్టింది. తల్లి ఫానీ నైటింగేల్ చాల అందగత్తె. ఫ్లోరెన్స్ కన్నా పెద్దది ఒక అక్క ఉండేది. తండ్రితోపాటు అక్కచెల్లెళ్ళు ఇద్దరు ఊర్లు తిరిగేవారు. ఆ రోజుల్లో ఆస్పత్రులు అధ్వాన్న స్ధితిలో ఉండేవి. శుచి, శుభ్రత, ఏమాత్రం ఉండేవికావు. అయినాకూడా ఫ్లోరెన్స్ నైటింగేల్ నర్సింగు పని చేయడానికే నిర్ణయించుకుంది.తన తల్లి సాహితి ప్రపంచంలో ధ్రువతారగా వెలగాలని కోరినా,ఫ్లోరెన్స్ నైటింగేల్, జర్మనీలో కైసర్ సంస్థను గూర్చి విని, అక్కడే పని చేయాలనీ నిర్ణయించుకుంది.ఇద్దరు బిడ్డల్ని దత్తత తీసుకుని పెంచడం మొదలుపెట్టింది.1852 లో ఐర్లాండ్ వెళ్ళింది. అక్కడి ఆసుపత్రులను చూడగానే వాటిల్లో విప్లవాత్మకమైన మార్పులను తీసుకురావలనుకోన్నది. 1853 లో సిస్టర్స్ ఆఫ్ చారిటికి వెళ్ళింది. తిరిగి లండన్ వచ్చి, తన నాయనమ్మకు సేవ చేయడానికి రాగా అక్కడ కలరా వ్యాపించింది. వెంటనే ఆసుపత్రులకు వెళ్లి రోగులకు, పగలు, రాత్రి అనక సేవలందించింది. పరిశుభ్రతకు ప్రాధాన్యమిచ్చి రోగులకు మంచి ఆహారం అందించింది. 
1854-56 లో క్రిమియాలో ఘోర యుద్ధం జరిగింది. ఫ్లారెన్స్ వచ్చి తోటి నర్సులను కూడగట్టుకొని యుద్ధంలో గాయాలైన సైనికులకు నిరుపమానమైన సేవలందించింది. వారికీ ధైర్యం చెప్పింది. సాటి నర్సులు వారిని విసుక్కునేవారు. ఎ పని దొరక్క ఈ పనికి వచ్చాం అనేవారు. కానీ ఎంతో ధనిక కుటుంబం లోనుంచి వచ్చిన ఈమె కోరి ఈ పనిని ఎంతో శ్రద్ధతో,ఇష్టంతో చేసేది. ఎంతో గుండె నిబ్బరంతో, చిమ్మ చీకట్లో కూడా చిరు దీపం వెంట తీసుకుని వెళ్లి సేవలు చేసేది. రోగుల ముఖం మీద చిరునవ్వు ఆమె చేతిలో దీపంలాగా వెలిగేది.
మొదట్లో ఆమెనుచూసి అధికారులు జ్వలించి పోయేవారు. తరువాత ఆమె నిరుపమాన సేవకు ముగ్ధులయ్యారు. వారికి రోజూ, రోగులకు కావాల్సిన మందులు పరికరాలను పంపమని అభ్యర్ధనలు పంపి తెప్పించేది. చాల సార్లు తన స్వంత డబ్బు ఖర్చు పెట్టి అన్ని తెప్పించేది. ఆసుపత్రులలో చోటు సరిపోకపోతే, అధికారులను ఒప్పించి పాత ఇళ్ళను, భవంతులను ఆసుపత్రులుగా మార్చేది. 
రాత్రులలో రెండు, మూడు గంటలే పడుకుని అహర్నిశలు పని చేసేసరికి ఆమె చిక్కి పోయింది.అయినా రోగులకు ఆమె ఆరాధ్య దైవం. ఆమె నడచిన దారి అతి పవిత్రం. వారు విక్టోరియా రాణి మరణిస్తే ఫ్లారెన్స్ ను రాణి చేస్తామని" అనేవారట.ఆమె ఎక్కడికి వెళ్ళినా సైనికులు అడవి పూలతో పుష్ప గుచ్చాలనిచ్చేవారట. అది చూసి తోటి డాక్టర్లు,నర్సులు అసూయ చెందేవారట. అయినా ఆమె తన సేవలను మానకుండా చేస్తూండగా ఒకనాడు స్పృహ తప్పి పడిపోయింది. సైనికులకు వచ్చిన జ్వరమే ఆమెకు వచ్చింది. కాసిల్ ఆసుపత్రిలో ఆమెను రోగిగా చేర్చుకున్నారు . ఆమెను చూసి మిగతా రోగులు,కన్నీరు కార్చారు. కొంచెం బాగా అవగానే ఆమె తిరిగి క్రిమియా, స్కుటారి ఆసుపత్రుల మధ్య తిరుగుతూ రోగులకు సేవలందించింది.