సామాజిక శాస్త్రం
మొదట సామాజిక తర్కం (సోషియోలాజికల్ రీజనింగ్) అనే పదం వాడుకలో ఉండేది, సామాజిక శాస్త్రానికి (సోషియాలజీ) ఇదే మూలపదం. పశ్చిమ పరిజ్ఞానం మరియు తత్వశాస్త్రం యొక్క ఉమ్మడి గ్రంథాల్లో సామాజిక విశ్లేషణకు మూలాలు ఉన్నాయి, ప్లేటో సమయం నుంచి ఇది కొనసాగుతోంది. ఉత్తర ఆఫ్రికాకు చెందిన 14వ శతాబ్దపు అరబ్ పండితుడు బిన్ ఖాల్డూన్ మొదటి సామాజిక శాస్త్రజ్ఞుడుగా చెప్పబడుతున్నాడు, సమాజ సంబంధం మరియు సమాజ సంఘర్షణల యొక్క సామాజిక-శాస్త్రీయ సిద్ధాంతాలు పురోగమించడానికి జరిగిన తొలి ప్రయత్నంగా అతని యొక్క "ముఖాడిమా"ను పరిగణిస్తున్నారు.
సామాజిక శాస్త్రం
ఐరోపా‌లో, ముఖ్యంగా అంతర్యుద్ధ కాలం సందర్భంగా, బయటి రాజకీయ నియంత్రణ కారణాలతో సామాజిక శాస్త్రాన్ని ఏకాధిపత్య ప్రభుత్వాలు బలహీనపరిచాయి, పశ్చిమదేశాల్లోని సంప్రదాయవాద విశ్వవిద్యాలయాలు కూడా ఇదే ధోరణిని అనుసరించాయి. సామాజిక శాస్త్రంలోని దృక్కోణాలు వాటి యొక్క సొంత లక్ష్యాలు మరియు ముఖ్యాంశాలు ద్వారా ఉదార లేదా వామపక్ష భావంవైపు సహజ పక్షపాతం చూపిస్తుండటం ఇందుకు ప్రధాన కారణం. ఈ విభాగం నిర్మాణ కార్యకారణవాదులచే సృష్టించబడింది; ఇది అంగిక సంబంధం మరియు సామాజిక ఏకీభావంతో సంబంధించబడివుంటుంది, ఈ దృక్కోణం కొంతవరకు నిరాధారమైంది (ఇది డుర్కీమియన్ సిద్ధాంతాన్ని అమెరికాకు పరిచయం చేసిన పార్సన్స్ యొక్క అభిప్రాయం, ఉద్దేశించిన సంప్రదాయవాదం అవ్యక్తంగా ఉండటంతో అతని అర్థవివరణ విమర్శలకు పాత్రమైంది). చర్యా సిద్ధాంతం మరియు ఇతర వ్యవస్థ-సిద్ధాంత పద్ధతులు బాగా ప్రాచుర్యం చెంది ఉండటంతో ప్రకృతిపరంగా మరింత శాస్త్రీయంగా ఉండేందుకు U.S.-అమెరికన్ సోషియాలజీలో 20వ శతాబ్దం మధ్యకాలంలో సార్వజనికం కాని— ఒక సాధారణ ధోరణి కనిపించింది.