భారత ప్రభుత్వ చట్టం 1935
తమ దేశాన్ని పాలించే ప్రభుత్వంలో తమ భాగస్వామ్యాన్ని బాగా ఎక్కువ చేయాలనే డిమాండ్ పంతొమ్మిదవ శతాబ్దం నుండి పెరుగుతూ వచ్చింది. మొదటి ప్రపంచ యుద్ధంలో బ్రిటీష్ వారి ప్రయత్నాలకు భారతీయులు అందించిన తోడ్పాటు కారణంగా, బ్రిటీష్ రాజకీయ వ్యవస్థలోని తీవ్ర యథాతథవాద శక్తులు సైతం రాజ్యాంగ మార్పు అవసరమని భావించారు. ఫలితంగా భారతీయ ప్రభుత్వ చట్టం 1919 రూపొందింది. ఈ చట్టం, ప్రభుత్వానికి సంబంధించిన ఒక కొత్త వ్యవస్థను ప్రాంతీయ ద్వంద్వ పాలనా విధాన రూపంలో ప్రవేశ పెట్టింది. అంటే ప్రభుత్వానికి సంబంధించిన కొన్నిశాఖలలో (విద్య వంటివి) మంత్రులు శాసన సభకు బాధ్యత వహిస్తారు. మిగిలినవి (ప్రజా వ్యవహారాల నిర్వహణ, ఆర్థికం వంటివి) బ్రిటీష్ వారిచేత నియమింపబడిన ప్రొవెన్షియల్ గవర్నర్‌కు బాధ్యత వహించే అధికారుల చేతులలో ఉంటాయి. ప్రభుత్వంలో తమ భాగస్వామాన్ని పెంచాలని భారతీయులు చేసిన డిమాండ్‌ని ఈ చట్టం ప్రతిబింబిస్తుంది. అంతేకాక, భారత దేశానికి సంబంధించి, ఆచరణలో తమ భాగస్వామ్యం గురించి బ్రిటీష్ వారి భయాలకు కూడా ఇది మరింతగా ప్రతిబింబిస్తుంది.
కెనడా
1965లో కెనడా సరిహద్దులోని ఆటోమొబైల్ పరిశ్రమ వ్యాపార అనుబంధంగా " ది ఆటోమోటివ్ ప్రొడక్ట్ ట్రేడ్ అగ్రిమెంటు " జరిగింది. 1970లో తయారీరంగంలో ప్రధానమంత్రి పియరె ట్రుడ్యూ చేత నేషనల్ ఎనర్జీ ప్రోగ్రాం (ఎన్.ఇ.పి) మరియు విదేశీ పెట్టుబడులు చైతన్యవంతం చేయడానికి " ఎనర్జీ సెల్ఫ్ - సఫీషియంసీ అండ్ ఫారిన్ ఒనర్షిప్ " ప్రతిపాదించబడింది. 
1988లో యునైటెడ్ స్టేట్స్ ఫ్రీ ట్రేడ్ అగ్రిమెంటు రెండుదేశాల మద్య సుంకాలను ఎత్తి వేసింది. 1994లో ఉత్తర అమెరికన్ ఫ్రీ ట్రేడ్ అగ్రిమెంటు ఫ్రీ- ట్రేడ్ జోన్ ప్రాంతాన్ని మెక్సికో వరకు విస్తరించింది. 1990లో జీన్ క్రెటియన్ ప్రభుత్వం వార్షిక మిగులు నిధులను జాతీయ ఋనాలను చెల్లింపుకు వినియోగించింది.