మొఘల్ సామ్రాజ్యం
మొఘలాయిలు కీ.శ. 1526 నుండి 1707 వరకు భారత ఉపఖండాన్ని (ఆఫ్ఘనిస్తాన్, పాకిస్తాన్, భారత్) పరిపాలించిన రాజవంశీయులు. 1526లో తైమూరు వంశానికి చెందిన బాబరు ఒకటవ పానిపట్టు యుద్ధంలో ఇబ్రాహీమ్ లోడీను ఓడించి మొఘల్ సామ్రాజ్యం స్థాపించాడు. ముఘల్ అంటే "మంగోల్" అనే పదానికి పెర్షియా భాషలో సమానమైన పదం. "మంగోల్" అంటే మధ్య ఆసియాలోని చెంఘీజ్ ఖాన్ వంశీయులైన సంచార యుద్దవీరులు అని అర్థం. మొఘల్ వంశీయులంతా ఇస్లాం మతాన్ని కచ్చితంగా పాటించారు. బాబరు తరువాత పరిపాలనా బాధ్యతల్ని చేపట్టిన హుమాయూన్ను పఠాన్ వీరుడైన షేర్ షా సూరి జయించి సుర్ సామ్రాజ్యం స్థాపించాడు. పదహారేళ్ళ తరువాత పోగట్టుకున్న కోటలన్నింటినీ హుమాయూన్ మళ్ళీ జయించాడు. హుమాయూన్ తరువాత అతని కుమారుడైన అక్బర్ మొఘల్ సామ్రాజ్యాన్ని విస్తరించి 1556 నుండి 1605 వరకు పాలించాడు. అక్బర్ తరువాత విశాలమైన మొఘల్ సామ్రాజ్యం అతని కుమారుడైన జహాంగీర్కు సంక్రమించింది. జహాంగీర్ తర్వాత ఢిల్లీ సింహాసనాన్ని అధిష్టించిన షాజహాన్ కాలంలో మొఘల్ సామ్రాజ్యం ప్రపంచంలోనే అతి గొప్ప రాజ్యంగా కీర్తింపబడింది. ఇతను పరిపాలించిన కాలాన్నే చరిత్రకారులు మొఘల్ సామ్రాజ్య స్వర్ణ యుగంగా వర్ణిస్తారు.
మరాఠా సామ్రాజ్యం
పర్సోజీ భోంస్లే, మరియు మొఘలుల సారథ్యంలో ఒక మరాఠా సైన్యం ఢిల్లీ వరకు చేరడంతో పాటు చక్రవర్తిని గద్దె దించేందుకు ప్రయత్నించింది. మొఘలులు అందించిన ఈ సహకారానికి ప్రతిగా బాలాజీ విశ్వనాథ్ వాణిజ్యపరంగా విలువ కలిగిన ఒక ఒప్పందానికి సిద్ధమయ్యాడు. దక్కనులో మొఘలుల పాలనను అంగీకరించిన షాహూజీ, తన బలగాలను సామ్రాజ్య సైన్యంగా మార్చడంతో పాటు, ఏటా కప్పం కట్టేందుకు అంగీకరించాడు. అయితే, తిరిగివచ్చే సమయంలో ఆయనకు ఒక ఫర్మానా లేదా సామ్రజ్య సంబంధిత నిర్థేశం అందింది. దానిప్రకారం, మరాఠా జన్మభూమిలో స్వరాజ్, లేదా స్వాతంత్ర్యంలతో పాటు గుజరాత్, మాల్వాలతో పాటు అప్పటి మొఘలుల దక్కను సామ్రాజ్యంలోని ఆరు ప్రావియన్సులలో చౌత్ మరియు సర్దేశ్‌ముఖ్ (మొత్తం ఆదాయంలో 35 శాతం) లకు సంబంధించిన హక్కు సైతం అందించబడింది. ఈ సంధిలో భాగంగా షాహూజీ తల్లి యెసూబాయ్‌ని సైతం మొఘల్ ఖైదు నుంచి విడిచిపెట్టారు. కేరళకు చెందిన అంతగా ముఖ్యం కాని రాజుల విషయంలోనూ ఇదేరకమైన సంధిని ప్రయోగించారు. ఢిల్లీ, ఆగ్రా, ఉత్తర ప్రదేశ్ మరియు జమ్మూ, కాశ్మీర్‌ లాంటి రాష్ట్రాల్లో మొఘలులు ప్రాముఖ్యం సాధించడంతో ఛత్రపతి షాహూ అనధికారికంగా ఈ ప్రాంతాన్ని పాలించలేదు.