పార్క్ చాన్-వుక్ (దర్శకుడు)
పార్క్  పుట్టి పెరిగింది దక్షిణ కొరియా రాజధాని సియోల్ నగరంలో. సోమ్గాంగ్ యూనివర్శిటీలో తత్వశాస్త్రాన్ని చదువుకున్నాడు. అక్కడే తను సోమ్గాంగ్ సినిమా క్లబ్ ని మొదలు పెట్టి సినిమాలకు సంబంధించిన సంపాదకీయాలు ప్రచురిస్తుండేవాడు. తను మొదట కళా విమర్శకుడినవుదామనుకున్నాడు. కాని ఆల్ఫ్రెడ్ హిచ్కాక్ యొక్క్ చిత్రం "వెర్టిగో" చూసి సినీ దర్శకుడినవ్వాలని నిశ్చయించుకున్నాడు. విద్య పూర్తయిన తరువాత సినిమాలకు సంబంధించిన వ్యాసాలు వ్రాస్తూ సహాయ దర్శకుడిగా పని చేయడం మొదలు పెట్టాడు. ఆ తరువాత తను దర్శకుడిగా మొట్టమొదటి చిత్రం "ది మూన్ ఇస్ ది సన్స్ డ్రీమ్(1992) లో తీసాడు. ఆ తరువాత ట్రయో అనే చిత్రాన్ని తీసాడు. పార్క్ తను దర్శకుడిగా ఆరంగ్రేటం చేసిన మొదట్లో తీసిన చిత్రాలు పెద్దగా వసూళ్ళు సాధించలేకపోయాయి. పార్క్ కి దర్శకుడిగా మంచి గుర్తింపు తెచ్చిన చిత్రం "జాయింట్ ఏరియా సెక్యూరిటీ" ఈ చిత్రం విమర్శకుల ప్రశంసలతో పాటు మంచి వసూళ్ళూ రాబట్టింది. ఆ తరువాత తీసిన చిత్రాలు "సింపతీ ఫర్ మిస్టర్ వెన్జెన్స్" "ఓల్డ్ బాయ్" మరియు "లేడీ వెన్జెన్స్" ప్రపంచ వ్యాప్తంగా పార్క్ కి మంచి గురింపు తెచ్చిపెట్టాయి. 
2004లో "హాలీవుడ్ రిపోర్టర్" పత్రికకు ఇచ్చిన ఇంటర్వ్యూలో దర్శకుడిగా తన మీద సోఫోకల్స్, షేక్ స్పియర్, ఫాంజ్ కాఫ్కా, దాస్తొయెవ్‌స్కీ, బాల్జాక్, మరియు కర్ట్ వోన్గెట్ యొక్క ప్రభావం వుందని తెలిపాడు.
ఘట్టమనేని కృష్ణ
స్టార్‌గా తెలుగు సినిమా రంగంలో ముద్ర వేసినా కృష్ణ మంచి నటులను లెక్కించేప్పుడు జాబితాలోకి రాడు. తన ఇమేజ్ అత్యున్నత స్థాయిలో ఉన్న దశలో కూడా కృష్ణ తన నటన గురించి తానే జోక్ చేసుకునేవాడు. సాక్షి తీసిన పదిహేను సంవత్సరాల తర్వాత 1982లో బాపుతో రెండవ సినిమాగా కృష్ణావతారం తీస్తున్నప్పుడు బాపు రెండో టేక్ చేద్దామంటే - "బాపు గారు సాక్షి తర్వాత ఇన్నేళ్ళలో నేనేదో నటనలో ఇంప్రూవ్ అయ్యాననుకుని మరో టేక్ అడుగుతున్నారు, ఎన్ని టేక్స్ చేసినా నా నటన ఇంతేనని చెప్పండం"టూ నవ్వాడు. సినిమాల్లో పాటలకు డ్యాన్సులు చేయడంలోనూ కృష్ణ చాలా ఇబ్బందులు పడేవాడు. మొదటి సినిమా తేనెమనసులుకే ఇతర నటులతో కలిసి హీరాలాల్ మాస్టార్ వద్ద నృత్యానికి కఠోరమైన శిక్షణ తీసుకున్నా డ్యాన్సు రాలేదు కానీ మంచి క్రమశిక్షణ కలవాడని మాస్టర్ మాత్రం మెచ్చుకున్నాడు. అతనితో డ్యాన్సు చేయించడానికి నృత్యదర్శకుడు హీరోయిన్‌ని కాస్త ముందు నిలబెట్టి ఆమె చేస్తున్న డ్యాన్స్ మూమెంట్లు అనుసరించమని సూచించడం వంటి ట్రిక్కులు చేయాల్సివచ్చేది. నాగేశ్వరరావు వంటివారితో డాన్స్ చేసేప్పుడు డాన్స్ డైరెక్టర్‌తో నాగేశ్వరరావును కాస్త ముందు నిలబెడితే అనుసరించేస్తానని కృష్ణే స్వయంగా సూచించేవాడు. క్లిష్టమైన నృత్యాలు కథకు చాలా ముఖ్యమైనవైతే క్లోజ్ షాట్లు మాత్రం కృష్ణవి తీసుకుని, మిగతా నృత్యం డూప్‌తో చేయించేవారు. ఈ డ్యాన్సుల విషయంలోనే కృష్ణ అభిమానులను ఇతర అభిమానులు "బెండు అప్పారావు" అంటూ ఆటపట్టించేవారు.