సామాజిక శాస్త్రం
మొదట సామాజిక తర్కం (సోషియోలాజికల్ రీజనింగ్) అనే పదం వాడుకలో ఉండేది, సామాజిక శాస్త్రానికి (సోషియాలజీ) ఇదే మూలపదం. పశ్చిమ పరిజ్ఞానం మరియు తత్వశాస్త్రం యొక్క ఉమ్మడి గ్రంథాల్లో సామాజిక విశ్లేషణకు మూలాలు ఉన్నాయి, ప్లేటో సమయం నుంచి ఇది కొనసాగుతోంది. ఉత్తర ఆఫ్రికాకు చెందిన 14వ శతాబ్దపు అరబ్ పండితుడు బిన్ ఖాల్డూన్ మొదటి సామాజిక శాస్త్రజ్ఞుడుగా చెప్పబడుతున్నాడు, సమాజ సంబంధం మరియు సమాజ సంఘర్షణల యొక్క సామాజిక-శాస్త్రీయ సిద్ధాంతాలు పురోగమించడానికి జరిగిన తొలి ప్రయత్నంగా అతని యొక్క "ముఖాడిమా"ను పరిగణిస్తున్నారు.
సామాజిక న్యాయం
సాధారణంగా సామాజిక న్యాయం అనేది, మానవ హక్కులను అర్థం చేసుకుని మరియు వాటికి విలువను ఇచ్చి, ప్రతి మనిషి యొక్క గౌరవాన్ని గుర్తించి, సమానత్వం మరియు ఐకమత్యం అనే సూత్రాల ఆధారంగా ఒక సాంఘిక సమానత్వ సమాజం లేదా సంస్థను స్థాపించాలనే భావన. "సామాజిక న్యాయం" అనే పదం మరియు ఆధునిక భావనను సెం. థామస్ అక్వినాస్ బోధనల ఆధారంగా 1840లో జెస్యూట్ ల్యుగి టపరెల్లి ఆవిష్కరించాడు, దీనికి 1848లో ఆంటోనియో రోస్మిని-సేర్బాటి మరింత ప్రచారం కల్పించాడు. ఈ భావనను నైతిక సైధ్ధాంతికుడు జాన్ A. ర్యాన్ విస్తారపరచి, జీవన వేతనం అనే భావనకు నాంది పలికాడు. ఫాదర్ కఫ్లిన్ కూడా ఈ పదాన్ని 1930లు మరియు 1940లలో తన ప్రచురణలలో ఉపయోగించాడు. ఇది కాథలిక్ సామాజిక బోధన, ఎపిస్కోపలియన్స్ నుండి సామాజిక ఉపదేశం లోని భాగం మరియు ప్రపంచవ్యాప్తంగా గ్రీన్ పార్టీలు అనుసరించే గ్రీన్ పార్టీ నాలుగు మూల స్తంభాలలో ఒకటి. సామాజిక న్యాయం అనేది మతపరమైన బోధనలకు భిన్నమైన, మరియు ప్రధానంగా ఇరవైయవ శతాబ్దం చివరలో, మౌలికంగా తత్వవేత్త జాన్ రాల్స్ ప్రభావంతో మొదలైన ఒక లౌకిక భావన. సామాజిక న్యాయం యొక్క కొన్ని లక్షణాలను రాజకీయ రంగంలోని వామపక్ష వాదులు తమవిగా చేసుకున్నారు.