సూక్ష్మ జీవశాస్త్రం
సూక్షజీవశాస్త్రం (గ్రీకు [0]శబ్దాలు, "మైక్రోస్", "సూక్ష్మ"; [1], "బయోస్", "జీవ"; మరియు [2], "-లోజియా" నుండి గ్రహించబడింది) అనేది "సూక్ష్మజీవుల" అధ్యయనం, ఇవి ఏకకణం లేదా కణ-సమూహ సూక్ష్మదర్శని జీవాలు.[4] దీనిలో శిలీంధ్రాలు మరియు ప్రోటిస్ట్స్, ఇంకా ప్రోకర్యోట్లు వంటి యుకర్యోట్స్ ఉన్నాయి. వైరస్లను కచ్చితంగా జీవప్రాణులుగా విభజించనప్పటికీ, వీటిని కూడా అధ్యయనం చేశారు. సూక్ష్మంగా, కంటితో చూడ వీలులేని ప్రాణుల జీవనవిధానాన్ని మరియు జీవితంపై చేసే అధ్యయనాన్ని సూక్ష్మజీవశాస్త్రంగా సూచిస్తారు. సూక్ష్మజీవశాస్త్రంలో విలక్షణంగా రోగనిరోధక విధానం లేదా రోగనిరోధకశాస్త్ర అధ్యయనం కూడా పొందుపరచబడింది. సాధారణంగా, రోగనిరోధక విధానాలు ఇంకా రోగకారక జీవులు ఒకదానిపై ఒకటి పనిచేస్తాయి; ఈ రెండువిధానాలు తరచుగా ఒకదానితో ఒకటి జత చేయబడతాయి అందుచే చాలా కళాశాలలు జంటగా చేసిన డిగ్రీని "మైక్రోబయోలజీ మరియు ఇమ్యునోలజీ" లాగా అందిస్తున్నాయి.
అణుకేంద్రక శాస్త్రం
అణు భౌతికశాస్త్రం అనేది పరమాణువు కేంద్రకం, మరియు దానిలో భాగాలు, అవి ఒకదానితో ఒకటి జరిపే చర్యల గురించి వివరించే ఒక భౌతిక శాస్త్ర విభాగం. ఈ శాస్త్రం వల్ల ముఖ్యమైన ఉపయోగం అణు విద్యుత్ ఉత్పాదన. ఈ శాస్త్ర పరిశోధన వల్ల ఇంకా అణు వైద్యం, ఎం.ఆర్.ఐ స్కానింగ్, అణ్వాయుధాలు, పదార్థాల గురించి మరింత పరిశోధన సాధ్యమయ్యాయి. భౌగోళిక శాస్త్ర నిపుణులు వస్తువుల వయస్సును నిర్ధారించేందుకు వాడే రేడియోకార్బన్ డేటింగ్ కూడా అణుభౌతిక శాస్త్ర పరిశోధన ఫలమే. ఇందులో నుంచే మరల కణ భౌతికశాస్త్రం అనే ప్రత్యేక విభాగం కూడా ఏర్పాటయ్యింది.
1896 లో హెన్రీ బెకరెల్ యురేనియం లవణాలలో ఫోటోపాస్ఫారిసెన్స్ గురించి పరిశోధన చేస్తున్నపుడు పదార్థాల యొక్క రేడియా ధార్మికత కనుగొనడంతో అణుకేంద్రక శాస్త్రాన్ని ఒక ప్రత్యేక విభాగంగా అధ్యయనం చేయడం ప్రారంభమైంది. ఒక సంవత్సరం తరువాత జె.జె. థామ్సన్ ఎలక్ట్రాన్లను కనుక్కోవడంతో అణువులోపల ఏదో నిర్మాణం ఉంటుందని శాస్త్రజ్ఞులు భావించారు. 20వ శతాబ్దం మొదట్లో థామ్సన్ ప్రతిపాదించిన పుచ్చకాయ నమూనా శాస్త్రజ్ఞులు ఆమోదించారు. దీని ప్రకారం అణువును ఒక ధన విద్యుదావేశం గల బంతిగానూ అందులో ఎలక్ట్రాన్లు పుచ్చకాయల్లో గింజల్లాగా గుదిగుచ్చబడి ఉంటాయని ఊహించారు.