రూపాయి
దేశవిభజన తరువాత మొదట్లో పాకిస్తాను భారత రూపాయినే వాడేది; దానిపై పాకిస్తాను ముద్ర వేసుకునేవారు. గతంలో కువైట్, బహ్రెయిన్, కతర్, యు.ఎ.ఇ, మలేసియా లలో కూడా భారత రూపాయినే అధికారిక ద్రవ్యంగా వాడేవారు. దేశం బయట చెలామణీ కోసమై, ప్రత్యేకంగా గల్ఫ్ రూపీని 1959 మే 1 నాటి చట్టసవరణ ద్వారా భారత ప్రభుత్వం ప్రవేశపెట్టింది. బంగారం దొంగరవాణా ద్వారా దేశ విదేశీ మారక ద్రవ్యంపై వస్తున్న వత్తిడిని తగ్గించందుకు గాను ఈ చర్య తీసుకున్నారు. 1966 జూన్ 6 న భారత్ తన ద్రవ్య విలువను తగ్గించినపుడు అప్పుడు గల్ఫ్ రూపీని వాడుతున్న ఒమన్, కతర్, ఇప్పటి యు.ఎ.ఇ లోని దేశాలు గల్ఫ్ రూపీ స్థానంలో తమ తమ ద్రవ్యాలను ప్రవేశపెట్టాయి. కువైట్ 1961 లోను, బహ్రెయిన్ 1965 లోను ఆ పని చేసేసాయి.
కరెన్సీ ఫ్యూచర్
FX ఫ్యూచర్ లేదా విదేశీ మారక ఫ్యూచర్‌ గా (ఫారిన్ ఎక్స్ఛేంజ్ ఫ్యూచర్) కూడా గుర్తించే కరెన్సీ ఫ్యూచర్ అనేది ఒక ఫ్యూచర్స్ కాంట్రాక్టు, దీనిలో కొనుగోలు చేసిన తేదీన నిర్ణయించే ఒక ధరకు (మారకపు రేటు) భవిష్యత్‌లో ఒక నిర్ణీత తేదీన ఒక కరెన్సీని మరో కరెన్సీగా మారుస్తారు; ఫారిన్ ఎక్స్ఛేంజ్ డెరివేటివ్‌ను (విదేశీ మారక ఉత్పన్నం) చూడండి. ఎక్కువగా, దీనిలో ఒక కరెన్సీగా US డాలర్ ఉంటుంది. ఫ్యూచర్ యొక్క "ధర" తరువాత, US డాలర్ యూనిట్‌కు ఇతర కరెన్సీ మారకపు విలువపై ఆధారపడివుంటుంది. తక్షణ విదేశీ మారకపు విఫణుల్లో ధర పేర్కొనే ప్రామాణిక పద్ధతికి ఇది భిన్నంగా ఉంటుంది. ఆపై ప్రతి ఒప్పందం యొక్క "ట్రేడ్ యూనిట్" ఒక నిర్దిష్ట ఇతర కరెన్సీ పరిమాణాన్ని కలిగివుంటుంది, ఉదాహరణకు €125,000. చివరి ట్రేడింగ్ (క్రయవిక్రయాలు) రోజు ముగిసేవరకు నిలిపివుంచే ఎక్కువ కాంట్రాక్టులకు భౌతిక సరఫరా ఉంటుంది, వాస్తవ చెల్లింపులను ప్రతి కరెన్సీలో చేస్తారు. ఇదిలా ఉంటే, ఎక్కువ ఒప్పందాలు దీనికి ముందుగానే ముగించడం జరుగుతుంది. ఒప్పందం యొక్క బట్వాడా తేదీ ముందుగా ఏ సమయంలోనైనా పెట్టుబడిదారులు ఒప్పందాన్ని ముగించవచ్చు.