నోబెల్ బహుమతి
విజ్ఞానం అనంతం. కాలము, దేశము, జాతి వంటి అవధులు దానికి వుండవు. అందుకే విజ్ఞాన ఖనులైన మహనీయులను మనం అన్ని విధాలుగా సత్కరించడం అవసరం. ఈ సత్కార్యాచరణ జరిపించాలనే సదుద్దేశంతో ఆల్ఫ్రెడ్‌ నోబెల్‌ తాను సంపాదించిన యావదాస్తితో 1900 సంలో నోబెల్‌ సంస్థలను స్థాపించి 1901 సం. నుండి నోబెల్‌ బహుమతి ప్రకటించి సత్కరించడం విశేషము .
ఎర్నెస్ట్ హెమింగ్‌వే
అక్టోబరు, 1954లో హెమింగ్‌వే సాహిత్యంలో నోబెల్ బహుమతిని అందుకున్నాడు. విలేఖరులకు అతను విధేయతతో ఈ విధంగా చెప్పాడు, ఈ బహుమతికి కార్ల్ శాండ్‌బర్గ్, ఇసాక్ డైన్‌సెన్ మరియు బెర్నార్డ్ బెరెన్సన్ అర్హులు. అయితే నగదు మాత్రం తీసుకోగలను. హెమింగ్‌వే "నోబెల్ బహుమతిపై ఆశపడ్డాడు" అయితే అతని విమాన ప్రమాదాలు మరియు దానికి సంబంధించిన వివరాలు ప్రపంచవ్యాప్తంగా వార్తాపత్రికల్లో వచ్చిన కొద్దినెలలకు బహుమతిని గెలవడంతో "హెమింగ్‌వే బుర్రలో ఏదో "ఆలస్యంతో కూడిన సంశయం తప్పక ఉండి, ఉంటుంది. మరోవైపు అకాడమీ నిర్ణయంలో అతని మరణవార్తకు సంబంధించిన నోటీసులు కూడా పాత్ర పోషించాయి" అని మెల్లో స్పష్టం చేశాడు. ఎందుకంటే, ఆఫ్రికాలో జరిగిన ప్రమాదాలతో అతను తీవ్రంగా బాధపడుతుండేవాడు. అందువల్ల స్టాక్హోమ్‌కు వెళ్లకూడదని అతను నిర్ణయించుకున్నాడు. అందుకు బదులు, రచయిత జీవితాన్ని నిర్వచించడానికి ఒక ప్రసంగపాఠాన్ని పంపాడు. "రచన, అనే మాటను ఖచ్చితంగా చెప్పాలంటే, ఒక ఒంటరి జీవితం. రచయితల సంస్థలు రచయిత యొక్క ఒంటరితనం తీవ్రతను తగ్గించాయి. అయితే అతని రచనా నైపుణ్యాన్ని అవి మెరుగుపరుస్తాయా అనేది నాకు సందేహమే. అతను తన ఒంటరితనాన్ని పక్కనపెట్టడంతో అతను సమాజంలో ఉన్నతస్థాయిని పొందాడు. అయితే అతని రచన తరచూ క్షీణిస్తుంటుంది. అతని కోసం అతను ఒంటరిగా రచనలు చేసేవాడు. ఒకవేళ అతను ఒక మంచి రచయితయైతే, అతను తప్పక ప్రతిరోజూ శాశ్వతత్వం పొందుతాడు లేదా అది దక్కదు."