భారతదేశంలో అధికార హోదా లేని ముఖ్యమైన భాషలు
భారతదేశంలోని కేంద్రం కానీ, రాష్ట్రాలు, కేంద్రపాలిత ప్రాంతాలు కానీ అధికారిక భాషలుగా గుర్తించని ముఖ్యమైన భాషల జాబితా ఇది. భారత్ లోని వివిధ ప్రాంతాల ప్రజలు అనేక భాషలు మాట్లాడుతారు. కనీసం 800 భాషలు, 2000 వరకు యాసలు గుర్తించబడ్డాయి. ఐతే వీటిలో హిందీ, ఇంగ్లీషు కేంద్ర ప్రభుత్వ అధికారిక భాషలుగానూ, మరో 22 భాషలు రాజ్యాంగపు ఎనిమిదవ షెడ్యూల్ ద్వారా గుర్తింపు పొందినవి గానూ ఉండగా, మరికొన్ని భాషలు కేవలం రాష్ట్రాలు, కేంద్రపాలిత ప్రాంతాల స్థాయిలో అధికారికంగా గుర్తించబడివున్నాయి. ఇవి కాక ముఖ్యమైన భాషలు మరెన్నో ఉన్నాయి. వాటిలో కొన్ని:
50 లక్షలకు పైగా ప్రజలు మాట్లాడుతున్నప్పటికీ అధికార హోదా లేని భాషలు ఇవి. వీటిని హిందీ లోని వివిధ రకాలుగా స్థానికులు భావిస్తారు.
బహుళసాంస్కృతికత
ఇండోనేషియాలో 700కు పైగా సజీవ వాడుక భాషలు ఉన్నాయి మరియు దేశంలో ప్రధానంగా ముస్లింలు ఉన్నప్పటికీ హిందువులు మరియు క్రైస్తవుల జనాభా కూడా ఎక్కువగానే ఉంది. ఇండోనేషియా యొక్క జాతీయ వాక్యం, "భిన్నేక తున్గ్గల్ ఇకా" ("భిన్నత్వంలో ఏకత్వం". "అనేకం, అయినా ఒకటే") దేశాన్ని రూపుదిద్దిన భిన్నత్వాన్ని ఉచ్ఛరిస్తుంది. ఇండోనేషియాలో అంతర్గతంగా జరిగిన వలసల వలన (ప్రభుత్వ అంతర్గత వలస కార్యక్రమంలో భాగంగా), జాతి వర్గాల యొక్క అధిక జనాభా తమ సంప్రదాయక ప్రాంతాలకు వెలుపల నివసిస్తునారు. 1999లో అబ్దుర్రహ్మాన్ వాహిద్ అధికారంలోకి వచ్చిన వెనువెంటనే, తెగల మధ్య సంబంధాలను వృద్ధిపరచే ప్రయత్నంగా కొన్ని వివక్షత చట్టాలను నిర్మూలించాడు. ఇండోనేషియా చైనీయులు ఇప్పుడు పునరావిష్కరణ శకంలో ఉన్నారు. మాండరిన్ భాషను దశాబ్దాల క్రితం నిషేధించిన కారణంగా ఆ భాషను మాట్లాడలేని పలు యువతరాలు, దేశవ్యాప్తంగా అనేక శిక్షణ కేంద్రాలు తెరవగా, మాండరిన్ భాషను నేర్చుకోవడం మొదలుపెట్టారు. 1999 మరియు 2002 మధ్య మలుకు ద్వీపాలను గుప్పిటలో పెట్టుకొన్న ఘోరమైన హింసాత్మక చర్యలు క్రైస్తవులకు మరియు ముస్లిం వర్గాల మధ్య అమ్బోన్, మలుకు ప్రాంతంలో జరిగాయి.