రామాయణము
రామాయణము
భారతీయ వాఙ్మయములో ఆదికావ్యముగాను, దానిని సంస్కృతము లో రచించిన వాల్మీకి మహాముని ఆదికవిగాను సుప్రసిధ్ధము. సాహిత్య చరిత్ర (History of Epic Literature) పక్రారం రామాయణ కావ్యము వేద కాలం తర్వాత, అనగా సుమారు 15000 AC లో దేవనాగరి భాష అనబడిన సంస్కృతం భాషలో రచించబడినది
. రామాయణం కావ్యంలోని కథ త్రేతాయుగం కాలంలో జరిగినట్లు వాల్మీకి పేర్కొన్నారు. భారతదేశం లోని అన్ని భాషల యందు, అన్ని ప్రాంతములందు ఈ కావ్యము ఎంతో ఆదరణీయము, పూజనీయము. ఇండొనీషియా, థాయిలాండ్, కంబోడియా, మలేషియా, వియత్నాం, లావోస్ దేశాలలో కూడా రామాయణ గాథ ప్రచారంలో ఉంది. ఇండోనీషియా లోని బాలి దీవిలో రామాయణము నృత్య నాటకము బాగా ప్రసిద్ధము.
శ్రీ భద్రాచల రామదాస చరిత్రము
రామదాసుగా సుప్రఖ్యాతుడైన కంచర్ల గోపన్న ప్రసిద్ధిచెందిన భద్రాచల కోదండ రామాలయం కట్టించారు. వాగ్గేయకారునిగా, కవిగా శ్రీరామునిపై కీర్తనలు, దాశరథీ శతకం వంటివి రచించారు. తహశిల్దారుగా తానీషా వద్ద పనిచేసిన గోపన్న రామాలయాన్ని ప్రజల వద్ద వసూలు చేసిన పన్ను డబ్బుతో నిర్మించిన కారణంగా జైలులో పెట్టారు. ఆపైన తానీషాకు రామ లక్ష్మణులు కనిపించి డబ్బు ఇచ్చి చెల్లుచీటీ తీసుకుని మరీ రామదాసుని విడిపించారని చెప్తారు. ఈ గాథనంతటినీ పంచాగ్నుల ఆదినారాయణశాస్త్రి ఈ గ్రంథంలో రచించారు.