గబ్రియేలా మిస్ట్రాల్
గబ్రియేలా మిస్ట్రాల్ () (7 ఏప్రిల్ 1885 - 10 జనవరి 1957) సుప్రసిద్ధ స్పానిష్ కవయిత్రి. ఆమె సాహిత్యానికి ప్రతిష్ఠాత్మక నోబెల్ బహుమతిని పొందారు. లాటిన్ అమెరికాలో జన్మించిన తొలి నోబెల్ బహుమతి స్వీకర్తగా ఆమె చరిత్ర సృష్టించారు. కష్టాలమయమైన జీవితాన్ని గడపవలసి వచ్చినా కవిత్వంతో సాంత్వన పొందారు.
గబ్రియేలా మిస్ట్రాల్ అసలు పేరు లుసిల గొడొయ్ అల్చయాగ. ఏప్రిల్ 7, 1885లో లాటిన్ అమెరికా ప్రాంతానికి చెందిన చిలీ దేశంలో జన్మించారు. తండ్రి జూఅన్ గెరొనిమొ గొడొయ్ విల్లన్యువ వృత్తిరీత్యా ఉపాధ్యాయుడు. తల్లి పెట్రొనిల అల్చయగ దర్జీగా పనిచేస్తూ దేశదిమ్మరి కవిత్వాన్ని రచించారు. మిస్ట్రాల్ వ్యక్తిగత జీవితం కష్టాలమయంగా సాగింది. ఆమె తండ్రి మూడేళ్ళ ప్రాయంలోనే కుటుంబాన్ని వదిలిపెట్టేశారు. పదహారేళ్ళ వయసులోనే ఆర్థిక స్థితి కారణంగా పల్లెలో ఉపాధ్యాయనిగా చేరారు. ఆ సమయంలో రైల్వేలో ఉద్యోగిగా పనిచేసే రోమెలియో ఉరేటాని ప్రేమించింది. అయితే అతను కొద్దికాలంలోనే ఆత్మహత్య చేసుకుని మృతిచెందారు. మరణించినప్పుడు అతని జేబులో మిస్ట్రాల్ రాసిన లేఖ మాత్రమే దొరికింది. ఆ ఘటనకు కలతచెందిన ఆమె జీవితాంతం అవివాహితగానే ఉండిపోయింది. గబ్రియేలా పెంచుకున్న కొడుకు కూడా యుక్త వయసులో మరణించారు. ఈ విషాదాలు ఆమె వ్యక్తిత్వంపై, తద్వారా కవిత్వంపై ముద్రవేశాయి. వివిధ ఉద్యోగాలు నిర్వహించి, పలు పదవులు చేపట్టిన గబ్రియేలా జీవితమంతా కవిత్వాన్ని రచించారు. జనవరి 10, 1957లో అమెరికాలో కాన్సర్ వ్యాధి కారణంగా మరణించారు.
బ్రెజిల్
1500 ఏప్రిల్ 22 న పోర్చుగీస్ సామ్రాజ్యం కోసం " బ్రెజిల్ పోడ్రో అల్వారెస్ కాబ్రాల్ " నేతృత్వంలో పోర్చుగీసు యుద్ధనౌకల రాకతో ప్రస్తుత బ్రెజిల్ ప్రాంతం పోర్చుగీసు వశమైంది. 
పోర్చుగీస్ ఇక్కడ ఎదుర్కొన్న స్థానిక ప్రజలు అనేక తెగలగా విభజించబడి ఉన్నారు.వీరిలో ఎక్కువ మంది టుపి-గురాణి కుటుంబానికి చెందిన భాషలను మాట్లాడుతూ ఉన్నారు. ఇక్కడి ప్రజలు తమలో తాము పరస్పరం కలహించుకుంటూ ఒకరితో ఒకరు పోరాడుతూ ఉండేవారు. 
పోర్చుగీసు ఇక్కడ 1532 లో మొట్టమొదటి స్థావరాన్ని స్థాపించినప్పటికీ 1534 లో వలసరాజ్యాల ప్రభావం సమర్థవంతంగా ప్రారంభమైంది. పోర్చుగల్ రాజు " మూడవ డోమ్ జోవో " భూభాగాన్ని పదిహేను ప్రైవేటు మరియు స్వతంత్ర రాజ్యానికి చెందిన బ్రెజిల్‌కు చెందిన కెనాన్సీ కాలనీలుగా విభజించాడు.ఏదేమైనా కెప్టెన్సీ కాలనీల వికేంద్రీకరణ మరియు నిర్వహణాలోపం కలిగిన కెప్టెంసీ సమస్యాత్మకంగా మారాయి.1549 లో పోర్చుగీసు రాజు వాటిని " బ్రెజిల్ గవర్నరేట్ జనరల్ " మార్చాడు. ఇది దక్షిణ అమెరికాలో ఒక కేంద్రీకృత పోర్చుగీస్ కాలనీగా ప్రత్యేకత సంతరించుకుంది. 
మొదటి రెండు శతాబ్దాల వలసరాజ్యాలలో స్థానిక మరియు యూరోపియన్ సమూహాలు నిరంతర యుద్ధాలు కొనసాగించాయి.తద్వారా ప్రతికూల ప్రయోజనాలను పొందేందుకు అవకాశవాద సంబంధ కూటములు ఏర్పడ్డాయి. 16 వ శతాబ్దం మధ్య నాటికి చెరకు చక్కెర బ్రెజిల్ అత్యంత ముఖ్యమైన ఎగుమతి ఉత్పత్తిగా మారింది, మరియు పశ్చిమ ఆఫ్రికా బానిస మార్కెట్లో సబ్-సహారా ఆఫ్రికాలో కొనుగోలు చేసిన బానిసలు (అంగోలా మరియు మొజాంబిక్ లో వారి కాలనీల పోర్చుగీస్ మిత్రపక్షాల నుండి మాత్రమే) బానిసలు అతిపెద్ద సంఖ్యలో దిగుమతి చేసుకోబడ్డారు. వీరు పోర్చిగీసు మిత్రదేశాల నుండేకాక అంగోలా మరియు మొజాంబిక్యూ నుండి కూడా దిగుమతి చేసుకోబడ్డారు. బ్రెజిలియన్ చక్కెరకు మార్కెట్ గిరాకీ అధికరించడం కారణంగా చెరకు తోటలలో పనిచేయడానికి వీరు దిగుమతి చేసుకొనబడ్డారు.
17 వ శతాబ్దం చివరి కాలానికి చెరకుకు ఎగుమతులు తగ్గుముఖం పట్టాయి.బండేయిరంటీలు బంగారం అన్వేషణ ఫలించిన కారణంగా బంగారం వెలికితీత కాలనీప్రభుత్వ ఆర్థికరంగానికి వెన్నెముకగా మారింది.ఇది గోల్డ్‌రష్ అధికరించడానికి దారితీసింది. ఇది ప్రంపంచం అంతటి నుండి మిగిలిన పోర్చుగీసు కాలనీల నుండి వేలాది పోర్చుగీసు వలసప్రజలను ఆకర్షించింది. అధికరించిన వలసలు కొన్ని సంఘర్షణలకు కారణంగా మారాయి.పోర్చుగీసు దాడులు " బండేయిరాస్ " అని పిలువబడ్డాయి. క్రమంగా దక్షిణ అమెరికాలో " అసలైన సరిహద్దులు " ఒప్పదం తరువాత సుమారుగా ప్రస్తుత బ్రెజిల్ సరిహద్దులు నిర్ణయించబడ్డాయి. ఈ సమయంలో యురేపియన్ శక్తులు బ్రెజిల్ ప్రాంతాలను కాలనైజేషన్ చేయడానికి పోటీ పడ్డాయి.దాడులలో పోర్చుగీసు ఫ్రెంచి రియోలో (1560), మారంహాయొలో (1610) మరియు డచ్ రియోలో పోరాటాలు జరిగాయి.బ్రెజిల్‌లోని పోర్చుగీసు కాలనీ నిర్వహణ అతిపెద్ద పోర్చుగీసు కాలనీ మరియు సంపన్న పోర్చుగీసు కాలనీలుగా ప్రత్యేకత సంతరించుకున్నాయి.బానిసల తిరుగుబాటు నుండి తోటలను రక్షించుకోవడానికి మినాస్ వంటి స్వయంప్రపత్తి లేక స్వతంత్ర భూభాలను తమ నియంత్రణలో ఉంచడానికి పోర్చుగీసు ప్రయత్నించింది.