మహాత్మా గాంధీ జాతీయ గ్రామీణ ఉపాధి హామీ పధకం
జాతీయ గ్రామీణ ఉపాధి హామీ చట్టం లేదా జాతీయ గ్రామీణ ఉపాధి పథకం (National Rural Employment Guarantee Act) అని కూడా ప్రసిద్ధి పొంది, భారత రాజ్యాంగం ద్వారా 25 వ తేదీ ఆగస్టు 2005 వ సంవత్సరములో అమలులో పెట్టబడింది. చట్టం ద్వారా ప్రతి ఆర్థిక సంవత్సరములో నైపుణ్యము లేని వయోజనులందరికీ ప్రతి గ్రామీణ కుటుంబంలో పనిని కోరిన వారికి ఆ గ్రామీణ పరిధిలో 100 పని దినములు కనీస వేతనం వచ్చేలాగా చట్ట పరమైన హామీ ఇవ్వబడింది. గ్రామీణాభివృద్ధి మంత్రిత్వ శాఖ (Ministry of Rural Development), భారతదేశ ప్రభుత్వం ఈ పథకాన్ని రాష్ట్ర ప్రభుత్వాల సహకారంతో పర్యవేక్షిస్తున్నాయి.
2000వ దశకం చివర్లో మాంద్యం
జనవరి 2009లో, ఒబామా ప్రభుత్వం ఆర్థిక వ్యవస్థకు పునర్జీవనం కల్పించేందుకు ఒక ఉద్దీపన పథకాన్ని ప్రకటించింది, రెండేళ్ల కాలంలో 3.6 మిలియన్లకు పైగా ఉద్యోగాల కల్పన లేదా పరిరక్షణ కోసం ఈ పథకం ఉద్దేశించబడింది. ఈ స్వస్థత ప్రణాళిక ప్రాథమిక మొత్తం 825 బిలియన్ డాలర్లు (GDPలో 5.8%)గా అంచనా. ఆరోగ్య వ్యవస్థలో భారీ విధానం మరియు సంస్కరణ కోసం 365.5 బిలియన్ డాలర్లు, గృహాలు మరియు సంస్థలకు ప్రత్యేకించి పునరుత్పాదక ఇంధనంపై పెట్టుబడి పెట్టినవారికి 275 బిలియన్ (పన్ను మినహాయింపుల ద్వారా) డాలర్ల పునఃపంపిణీ, నిరుద్యోగులు మరియు కుటుంబాల కోసం సామాజిక సాయం రూపంలో 94 బిలియన్ డాలర్ల కేటాయింపు, రాష్ట్రాల మెడికాయిడ్ ఆర్థిక ఆరోగ్యం ఖర్చుల కోసం 87 బిలియన్ల ప్రత్యక్ష సాయంతో పాటు డిజిటల్ సాంకేతికతలకు అందుబాటులో ఉండడాన్ని వృద్ధి చేయడం కోసం 13 బిలియన్ డాలర్లు ఖర్చు చేయడం లాంటివి ఈ ప్రణాళికలో చోటు చేసుకున్నాయి. దీంతోపాటు ఆటోమొబైల్ తయారీదారులైన జనరల్ మోటార్స్ మరియు క్రిస్లెర్‌ల కోసం కూడా ప్రభుత్వం 13.4 బిలియన్ డాలర్ల సాయాన్ని ప్రకటించింది. అయితే ఈ మొత్తం ఉద్దీపణ ప్రణాళికలో చోటు చేసుకోలేదు.