సామాజిక శాస్త్రం
మొదట సామాజిక తర్కం (సోషియోలాజికల్ రీజనింగ్) అనే పదం వాడుకలో ఉండేది, సామాజిక శాస్త్రానికి (సోషియాలజీ) ఇదే మూలపదం. పశ్చిమ పరిజ్ఞానం మరియు తత్వశాస్త్రం యొక్క ఉమ్మడి గ్రంథాల్లో సామాజిక విశ్లేషణకు మూలాలు ఉన్నాయి, ప్లేటో సమయం నుంచి ఇది కొనసాగుతోంది. ఉత్తర ఆఫ్రికాకు చెందిన 14వ శతాబ్దపు అరబ్ పండితుడు బిన్ ఖాల్డూన్ మొదటి సామాజిక శాస్త్రజ్ఞుడుగా చెప్పబడుతున్నాడు, సమాజ సంబంధం మరియు సమాజ సంఘర్షణల యొక్క సామాజిక-శాస్త్రీయ సిద్ధాంతాలు పురోగమించడానికి జరిగిన తొలి ప్రయత్నంగా అతని యొక్క "ముఖాడిమా"ను పరిగణిస్తున్నారు.
సాంఘిక శాస్త్రం
సాంఘిక శాస్త్రాల చరిత్ర యొక్క మూలాలు పురాతన తత్వశాస్త్రంలో ఉన్నాయి. పురాతన చరిత్రలో గణిత శాస్త్రం, చరిత్ర, కవిత్వం లేదా రాజకీయాల అధ్యయనం మధ్య ఎటువంటి వ్యత్యాసం లేదు. మధ్య యుగంనాటి ఇస్లామిక్ నాగరికతలో ముస్లిం శాస్త్రవేత్తలు సాంఘిక శాస్త్రాల అభివృద్ధికి గణనీయమైన కృషి చేశారు. నిశ్చిత పరిజ్ఞానాల నుంచి వర్ణనాత్మక అవశేషాలు మరియు నిగమన తర్కం రూపంలో విజ్ఞాన శాస్త్రం యొక్క ఈ ఏకత్వం ఒక శాస్త్రీయ కార్యాచరణను సృష్టించింది.
ప్రబోధాత్మక యుగంలో సహజ తత్వశాస్త్రంలో ఒక విప్లవం వచ్చింది, ఇది శాస్త్రీయతను అర్థం చేసుకునేందుకు ప్రాథమిక నమూనాలో మార్పు తీసుకొచ్చింది. కొన్ని విభాగాల్లో, గణిత అధ్యయనాల్లో వేగవంతమైన ధోరణి వీక్షకుడి నుంచి స్వతంత్రమైన ఒక వాస్తవాన్ని ఊహించింది మరియు దాని యొక్క సొంత నియమాలతో పనిచేసింది. కాలం యొక్క నైతిక తత్వశాస్త్రం నుంచి సాంఘిక శాస్త్రాలు ముందుకొచ్చాయి, ఇవి పారిశ్రామిక విప్లవం మరియు ఫ్రెంచ్ విప్లవం వంటి విప్లవాల యుగంతో ప్రభావితమయ్యాయి. విజ్ఞాన శాస్త్రాలు (పరిశోధనాత్మక మరియు అనువర్తిత) నుంచి లేదా క్రమబద్ధమైన పరిజ్ఞాన-మూలాలు లేదా సంకర్షణ చెందే వస్తుత్వాల సమూహం యొక్క సామాజిక మెరుగుదలకు సంబంధించిన శాసక పద్ధతుల నుంచి "సాంఘిక శాస్త్రాలు" అభివృద్ధి చెందాయి.