ప్లేటో
సోక్రటీసు శిష్యులలో అగ్రగణ్యుడు ప్లేటో (గ్రీకు భాషలో "విశాలమైన భుజములు కలవాడు" అని అర్థము) క్రీ.పూ. 427లో ఏథెన్స్ లోని ఒక భాగ్యవంతుల కుటుంబంలో జన్మించాడు. గొప్ప గ్రీకు తత్త్వజ్ఞుల త్రయము (సోక్రటీసు, ప్లేటో, ఆరిస్టాటిల్) లో రెండవ వాడైన ప్లేటో, ఆరిస్టాటిల్ తో కలసి పాశ్చాత్య సంస్కృతికి పునాదులు నిర్మించాడు. సోక్రటీసుతో పరిచయం అయ్యాక అతని మేథానైశిత్యానికి ముగ్దుడై తత్వశాస్త్రం పట్ల ఆకర్షితుడయ్యాడు. ఇతర శిష్యులతో కలిసి సోక్రటీసు వెంట అతని తత్వ చర్చలు వింటూ ఏథెన్స్ వీధులలో తిరిగేవాడు. క్రీ.పూ. 399లో సోక్రటీసు మరణం తర్వాత అతని భావాలను ప్రపంచానికి చాటిచెప్పాలని లక్ష్యంగా పెట్టుకున్నాడు.
ఏథెన్స్ లోని సోక్రటీసు వ్యతిరేక వాతావరణం కారణంగా మెగరా నగరంలోని యూక్లిడ్ ఇంటిలో ఆశ్రయం పొందాడు. తర్వాత సుమారు 12 సంవత్సరాలు ఇటలీ, సిసిలీ, ఈజిప్టు దేశాలలో పర్యటించి విజ్ఞానార్జన చేసాడు. ఆనాటి సుప్రసిద్ధ తాత్వికులను కలుసుకొని తత్వ రహస్యాలనూ, అయా దేశాల జీవన స్థితిగతులు, సంస్కృతి, వైజ్ఞానిక విశేషాలను తెలుసుకున్నాడు.
సంభాషణ
అయితే సాహిత్య సంబంధ చరిత్రకారులు మాత్రం సంభాషణ రూపాన్ని స్వతంత్ర సాహిత్య రూపంలో కనుగొనడంతో పాటు సంభాషణ యొక్క క్రమబద్ధమైన ఉపయోగాన్ని ప్రవేశపెట్టిన వెస్ట్ ప్లేటో (c. క్రీ.పూ.624– సి. 347 BC) శైలి నుంచే దీనిని కనుగొన్నారు: ప్లేటో యొక్క ప్రారంభ ప్రయోగంగా భావించే "లాచెస్" శైలి నుంచి వారు ఈ విధానాన్ని గర్తించారు. అయితే, ప్లేటోనిక్ సంవాదం పేరుతో "మిమే" (మూకాభినయం) లో ఆయన స్థాపించిన ఈ శైలిని సిసీలియన్ కవులైన సోఫ్రాన్ మరియు ఎపిఛార్మస్‌లు అర్ధ శతాబ్దం ముందే తమ రచనల్లో ఉపయోగించారు. ప్లేటో ద్వారా ప్రశంసించబడి మరియు అనుకరించబడిన ఈ ప్రయోగాలు అటు తర్వాతి కాలంలో మనుగడ సాగించలేక పోయాయి, అయితే మేథావులు మాత్రం వాటిని సాధారణంగా ఇద్దరు ప్రదర్శనకారుల మధ్య జరిగే చిన్న నాటకాల్లో ఉపయోగించడం కోసం ఉహించేవారు. మరోవైపు హెరోడాస్ యొక్క "మిమేలు" వారి ఆలోచనా పరిథి గురించి మనకు కొంత భావాన్ని అందిస్తాయి.