భారతదేశ చరిత్ర
1526 లో ఫెర్గానా లోయ (ఆధునిక ఉజ్బెకిస్తాన్) నుండి తైమూరు వారసుడైన తైమూరిదు బాబరు, చెంఘిస్ ఖాన్ వారసుడు బాబర్, ఖైబర్ పాస్ గుండా పయనించి వచ్చి మొఘల్ సామ్రాజ్యాన్ని స్థాపించాడు. ఇందులో ప్రస్తుత ఆఫ్ఘనిస్తాన్, పాకిస్తాన్, భారతదేశం, బంగ్లాదేశ్ భాగంగా ఉండేవి. అతని కుమారుడు హుమాయును 1540 లో ఆఫ్ఘన్ యోధుడు షేర్ షా సూరి చేతిలో ఓడిపోయాడు. ఫలితంగా హుమయూన్ కాబూల్ వైపు తిరుగుబాటు చేయవలసి వచ్చింది. షేర్ షా మరణించిన తరువాత అతని కుమారుడు ఇస్లాం షా సూరి, ఆయన హిందూ సైన్యాధ్యక్షుడు హేము విక్రమాదిత్య 1556 లో ఢిల్లీ కేంద్రంగా ఉత్తర భారతదేశంలో లౌకిక పాలనను స్థాపించారు. ఢిల్లీ యుద్ధంలో విజయం సాధించిన తరువాత అక్బర్ దళాలు 1556 నవంబరు 6 న రెండవ పానిపట్టు యుద్ధంలో హేమును ఓడించాయి.
తికంగర్
ముగలుల కాలంలో షాజహాన్ చక్రవర్తి సామంతుడు బీర్ సింగ్ దేవ్ (1605-1627) కాలంలో ఒర్చా ఉన్నత స్థాయికి చేరుకుంది. జహంగీర్ మహల్, (1605), సావన్ భదాన్ మహల్ వంటి భవనాలు నిర్మించబడ్డాయి. 17 శశతాబ్దంలో జుఝర్ సింగ్ ముగల్ చక్రవర్తి షాజహాన్ మీద తిరుగుబాటు చేసాడు. 1635-1641 మధ్యకాలంలో ముగల్ సైన్యాలు రాజ్యాన్ని విధ్వశం చేసి ఒర్చారాజ్యాన్ని ఆక్రమించుకున్నాయి. 
17వ శతాబ్దంలో రాజా జుఝర్ సింగ్ ముగల్ చక్రవర్తి షాజహాన్ మీద తిరుగుబాటు చేసాడు. షాజహాన్ సౌన్యంరాజ్యాన్ని ధ్వంసం చేసాడు. 1635-1641 నాటికి ఈ ప్రాంతం అంతా ముగల్ పాలకుల వశం అయింది. 18వ శతాబ్ధానికి అర్చా మరియు దతియ తప్ప మిగిలిన బుండేలా అంతటినీ మరాఠీపాలకుల వశం అయింది. 1783 లో తెహ్రి పట్టణం (తికంగర్) అర్చా రాజ్యానికి రాజధాని అయింది. తెహరీలో తికంగర్ కోట నిర్మించబడింది. తరువాత పట్టణానికి తికంగర్ పేరు నిర్ణయించబడుంది.