గోల్డెన్ రైస్
గోల్డెన్ రైస్‌ని స్విస్ ఫెడరల్ ఇనిస్టిట్యూట్ ఆఫ్ టెక్నాలజీలో ఇనిస్టిట్యూట్ ఆఫ్ సైన్సెస్‌కి చెందిన ఇంగో పోట్రికుస్, యూనివర్శిటీ ఆఫ్ ఫ్రైబర్గ్‌కి చెందిన పీటర్ బేయర్‌‌‌తో కలిసి రూపొందించాడు. ఈ ప్రాజెక్టును 1992లో ప్రారంభించారు, పరిశోధకులు మొత్తం బయోసింథసైజ్ మార్గాన్నే నిర్మించినందువల్ల, 2000లో ఈ వ్యాసం ప్రచురించే నాటికి, గోల్డెన్ రైస్ బయోటెక్నాలజీలో గణనీయ మూలమలుపుగా గుర్తించబడింది.
సౌర ఘటం
కాంతివిపీడన ప్రభావం అనేది 1839లో మొట్టమొదటిసారిగా ఫ్రెంచ్ భౌతిక శాస్త్రవేత్త ఎ.ఇ. బెక్యూరెల్ కనుగొన్నాడు. అయితే, ఇది 1883లో చార్లెస్ ఫ్రిట్స్‌చే మొట్టమొదటి సౌర ఘటాన్ని నిర్మించే వరకు ఉపయోగపడలేదు, ఈయన అర్థవాహకం, సెలెనీయమ్‌ను బంగారంతో చేసిన సన్నని పొరచే పూత పోసి జంక్షన్‌లను నిర్మించాడు. ఈ పరికరం సుమారు 1% సామర్థ్యాన్ని మాత్రమే కలిగి ఉంది. చివరికి రష్యా భౌతిక శాస్త్రవేత్త అలెగ్జాండర్ స్టోలెటోవ్ బహిరంగ కాంతివిద్యుత్ ప్రభావం (1887లో హెన్రిచ్ హెర్ట్‌జ్ కనుగొన్నది) ఆధారంగా మొదటి సౌర ఘటాన్ని నిర్మించాడు. ఆల్బర్ట్ ఐన్‌స్టీన్ 1905లో కాంతివిద్యుత్ ప్రభావాన్ని వివరించాడు, ఈ వివరణకు అతను 1921లో భౌతిక శాస్త్రంలో నోబుల్ బహుమతిని అందుకున్నాడు. రుసెల్ వోల్ 1946లో ఆధునిక జంక్షన్ అర్థవాహక సౌర ఘటానికి ప్రత్యేక హక్కులను పొందాడు, దీనిని ట్రాన్సిస్టర్ కనుగొనేందుకు చేసిన ప్రయత్నాల్లో కనుగొన్నారు.