రేలంగి వెంకట్రామయ్య
కొద్ది రోజులకు నాటకాల్లో అవకాశాలు కూడా సన్నగిల్లాయి. రేలంగికి మాత్రం నటనపై మోజు అంతకంతకు పెరుగుతూనే ఉంది. కొద్ది రోజులకి పరదేశికి కలకత్తాలో సి. పుల్లయ్య దర్శకత్వంలో రూపొందుతున్న లవకుశ సినిమాలో అవకాశం వచ్చింది. పరదేశితో పాటు తాను కూడా కలకత్తా వస్తానన్నాడు. కానీ ఆయన మాత్రం తాను అక్కడ కుదురుకున్న తర్వాత అతని కోసం అవకాశాలు వెతుకుతాననీ మాట ఇచ్చాడు. కానీ రేలంగి మనసంతా కలకత్తా మీదనే ఉంది. అప్పుడు కలకత్తాలో ఐ. రాజారావు అనే వ్యక్తి శ్రీకృష్ణ తులాభారం సినిమాగా తీయడానికి సన్నాహాలు పూర్తి చేశాడు. ఇందులో వసంతకుడి పాత్ర కోసం అప్పట్లో నాటకాల్లో సున్నిత హాస్యానికి పెట్టింది పేరైన ఘండికోట జోగినాథం ఎంపికై కలకత్తాకు ప్రయాణమవుతున్నాడు. ఆయనతో పాటు హార్మోనిస్టు దూసి శాస్త్రి, దర్శకుడు రాజారావు మొదలైన వారంతా బయలు దేరారు. ఆ సినిమాలో ముందుగా అవకాశమేమీ రాకపోయినా ఏదో ఒక పని చేయవచ్చులే అని రేలంగి కూడా ఇంట్లో వాళ్ళనూ, భార్యను ఒప్పించి వాళ్ళతో పాటు బయలుదేరాడు. కలకత్తా వెళ్ళగానే నిర్మాత దగ్గరకు వెళ్ళి ఆ సినిమాలో ఏదో ఒక వేషం ఇవ్వమని అడిగాడు. అప్పటికే ప్రధాన పాత్రలు నిర్ణయమైపోవడంతో రేలంగి కొద్ది సేపు మాత్రమే కనిపించే వసుదేవుడు, చాకలివాడు, గొల్లవాడు లాంటి మూడు పాత్రల్లో నటించాడు. ఈ సినిమాకి గాను రేలంగికి నాలుగు నెలలు బస, భోజనం పెట్టి డెబ్భై రూపాయలు పారితోషికం ఇచ్చారు. 1935లో నిర్మించిన ఈ చిత్రం రేలంగికే మొదటి చిత్రం కాదు. జోగినాథానికి, కాంచనమాలకీ, ఋష్యేంద్రమణికీ, కపిలవాయి రామనాథ శాస్త్రికీ, లక్ష్మీరాజ్యానికి మొదటి సినిమానే. కానీ ఈ సినిమా ఆర్థికంగా పరాజయం పొందడం వల్లా, రేలంగి ధరించిన పాత్రలు బొత్తిగా ప్రాధాన్యం లేకపోవడం వల్లా, సరైన గుర్తింపు దొరకలేదు. మరే చిత్రంలోనూ అవకాశం లభించలేదు. దాంతో చేతికందిన డబ్బు తీసుకుని కలకత్తా వదిలి మళ్ళీ కాకినాడకు వచ్చేసి మళ్ళీ నాటకాల్లో వేషాలు వేయడం ప్రారంభించాడు.
రేఖ
రేఖ బాల నటిగా (బేబీ భానురేఖగా పేర్కొనబడిన) తెలుగు చిత్రం "రంగుల రాట్నం" (1966) లో కనిపించింది. రేఖ, 1969లో విజయవంతమైన కన్నడ చలనచిత్రం "గోదల్లి CID 999"లో డా. రాజ్ కుమార్ సరసన నాయికగా రంగప్రవేశం చేసింది. అదే సంవత్సరం ఆమె తన మొదటి హిందీ చిత్రం, "అంజానా సఫర్" (తరువాతి కాలంలో "దో షికారి"గా పేరు మార్చబడిన) లో నటించింది. అంతర్జాతీయ విపణి కొరకు తనతో మోసపూరితంగా బిస్వజిత్ తో ముద్దు సన్నివేశాన్ని చేయించారని తర్వాత ఆమె ఆరోపించింది మరియు "లైఫ్" పత్రిక యొక్క ఆసియా సంచికలో ఈ ముద్దు సన్నివేశం ప్రచురితమైంది. ఈ చిత్ర ప్రదర్శనకు సెన్సార్ ఇబ్బందులు వచ్చాయి, మరియు దశాబ్దము చివరి వరకు కూడా విడుదల కాలేదు. 1970లో ఆమె రెండు చిత్రాలు విడుదల అయ్యాయి: వాటిలో తెలుగు చిత్రం "అమ్మ కోసం" మరియు హిందీ చిత్రం "సావన్ బాధోన్"లు ఉన్నాయి, రెండవ దాని ద్వారా ఆమె బాలీవుడ్ లోనికి రంగప్రవేశం చేసింది. ఆమె యొక్క మాతృభాష తెలుగు కనుక ఆమె హిందీ భాషను నేర్చుకోవలసి వచ్చింది. "సావన్ బాధోన్" భారీ విజయం సాధించింది, మరియు రేఖ — రాత్రికి రాత్రే గొప్ప నటి అయ్యింది. ఆమెకి వెంటనే ఎన్నో అవకాశాలు వచ్చాయి, కానీ వాటిలో విషయ ప్రాధాన్యత గలవి లేవు. ఆమె పాత్రలలో ఎక్కువ భాగం అందమైన ఆడపిల్లవే. ఆ రోజులలో వ్యాపారపరంగా విజయం సాధించిన ఎన్నో చిత్రాలలో ఆమె కనిపించింది, వాటిలో "కహాని కిస్మత్ కీ", "రాంపూర్ కా లక్ష్మణ్" మరియు "ప్రాణ్ జాయే పర్ వచన్ న జాయే"లు ఉన్నాయి, కానీ, వాటిలో ఆమె యొక్క నటనా సామర్ధ్యానికి గాను ఆమెకు ఏ విధమైన గుర్తింపు రాలేదు.