పోర్చుగల్
15వ శతాబ్దంలో భారత దేశం చేరే నావిక మార్గాన్ని కనుక్కోవడంలో పోర్చుగల్ దేశస్థులు ముందున్నారు. ఆ దేశస్థుడైన వాస్కో డ గామా (Vasco da Gama) 1498లో ఐరోపా నుండి భారతదేశానికి నేరుగా సముద్రమార్గాన్ని కనుగొన్నాడు. వాస్కోడిగామా బృందము మొట్టమొదట కాలికట్లో కాలుమోపింది. 16వ శతాబ్దంలో పోర్చుగీసు వర్తకులు గోవాలో స్థావరం ఏర్పరచుకొన్నారు. కొద్దికాలంలోనే, 1510లో అఫోన్సో డి ఆల్బుకరెక్ గోవాను స్వాధీనపరుచుకుని అధికారాన్ని బలవంతంగా హస్తగతం చేసుకొన్నాడు. 1531లో దమన్‌ను, ఆ తర్వాత దియును పోర్చుగీసువారు ఆక్రమించారు. 1539లో గుజరాతు సుల్తాను ద్వారా దమన్ అధికారికంగా పోర్చుగీసువారికి అప్పగింపబడింది. పోర్చుగీసువారు గోవాను స్వాధీనపరుచుకున్న 450 ఏండ్ల తరువాత, 1961లో డిసెంబరు 19న భారత ప్రభుత్వం గోవా, దమన్, దియులను తన అధీనంలోకి తీసుకొన్నది. కానీ పోర్చుగల్ ప్రభుత్వం 1974 వరకు వీటిపై భారతదేశపు అధిపత్యాన్ని అంగీకరించలేదు. అలాగే దాద్రా నగరు హవేలీ కూడా 1779 నుండి 1954లో భారతదేశము స్వాధీనము చేసుకునే వరకు పోర్చుగీస్ కాలనీగా ఉంది.
బ్రెజిల్
1500 ఏప్రిల్ 22 న పోర్చుగీస్ సామ్రాజ్యం కోసం " బ్రెజిల్ పోడ్రో అల్వారెస్ కాబ్రాల్ " నేతృత్వంలో పోర్చుగీసు యుద్ధనౌకల రాకతో ప్రస్తుత బ్రెజిల్ ప్రాంతం పోర్చుగీసు వశమైంది. 
పోర్చుగీస్ ఇక్కడ ఎదుర్కొన్న స్థానిక ప్రజలు అనేక తెగలగా విభజించబడి ఉన్నారు.వీరిలో ఎక్కువ మంది టుపి-గురాణి కుటుంబానికి చెందిన భాషలను మాట్లాడుతూ ఉన్నారు. ఇక్కడి ప్రజలు తమలో తాము పరస్పరం కలహించుకుంటూ ఒకరితో ఒకరు పోరాడుతూ ఉండేవారు. 
పోర్చుగీసు ఇక్కడ 1532 లో మొట్టమొదటి స్థావరాన్ని స్థాపించినప్పటికీ 1534 లో వలసరాజ్యాల ప్రభావం సమర్థవంతంగా ప్రారంభమైంది. పోర్చుగల్ రాజు " మూడవ డోమ్ జోవో " భూభాగాన్ని పదిహేను ప్రైవేటు మరియు స్వతంత్ర రాజ్యానికి చెందిన బ్రెజిల్‌కు చెందిన కెనాన్సీ కాలనీలుగా విభజించాడు.ఏదేమైనా కెప్టెన్సీ కాలనీల వికేంద్రీకరణ మరియు నిర్వహణాలోపం కలిగిన కెప్టెంసీ సమస్యాత్మకంగా మారాయి.1549 లో పోర్చుగీసు రాజు వాటిని " బ్రెజిల్ గవర్నరేట్ జనరల్ " మార్చాడు. ఇది దక్షిణ అమెరికాలో ఒక కేంద్రీకృత పోర్చుగీస్ కాలనీగా ప్రత్యేకత సంతరించుకుంది. 
మొదటి రెండు శతాబ్దాల వలసరాజ్యాలలో స్థానిక మరియు యూరోపియన్ సమూహాలు నిరంతర యుద్ధాలు కొనసాగించాయి.తద్వారా ప్రతికూల ప్రయోజనాలను పొందేందుకు అవకాశవాద సంబంధ కూటములు ఏర్పడ్డాయి. 16 వ శతాబ్దం మధ్య నాటికి చెరకు చక్కెర బ్రెజిల్ అత్యంత ముఖ్యమైన ఎగుమతి ఉత్పత్తిగా మారింది, మరియు పశ్చిమ ఆఫ్రికా బానిస మార్కెట్లో సబ్-సహారా ఆఫ్రికాలో కొనుగోలు చేసిన బానిసలు (అంగోలా మరియు మొజాంబిక్ లో వారి కాలనీల పోర్చుగీస్ మిత్రపక్షాల నుండి మాత్రమే) బానిసలు అతిపెద్ద సంఖ్యలో దిగుమతి చేసుకోబడ్డారు. వీరు పోర్చిగీసు మిత్రదేశాల నుండేకాక అంగోలా మరియు మొజాంబిక్యూ నుండి కూడా దిగుమతి చేసుకోబడ్డారు. బ్రెజిలియన్ చక్కెరకు మార్కెట్ గిరాకీ అధికరించడం కారణంగా చెరకు తోటలలో పనిచేయడానికి వీరు దిగుమతి చేసుకొనబడ్డారు.
17 వ శతాబ్దం చివరి కాలానికి చెరకుకు ఎగుమతులు తగ్గుముఖం పట్టాయి.బండేయిరంటీలు బంగారం అన్వేషణ ఫలించిన కారణంగా బంగారం వెలికితీత కాలనీప్రభుత్వ ఆర్థికరంగానికి వెన్నెముకగా మారింది.ఇది గోల్డ్‌రష్ అధికరించడానికి దారితీసింది. ఇది ప్రంపంచం అంతటి నుండి మిగిలిన పోర్చుగీసు కాలనీల నుండి వేలాది పోర్చుగీసు వలసప్రజలను ఆకర్షించింది. అధికరించిన వలసలు కొన్ని సంఘర్షణలకు కారణంగా మారాయి.పోర్చుగీసు దాడులు " బండేయిరాస్ " అని పిలువబడ్డాయి. క్రమంగా దక్షిణ అమెరికాలో " అసలైన సరిహద్దులు " ఒప్పదం తరువాత సుమారుగా ప్రస్తుత బ్రెజిల్ సరిహద్దులు నిర్ణయించబడ్డాయి. ఈ సమయంలో యురేపియన్ శక్తులు బ్రెజిల్ ప్రాంతాలను కాలనైజేషన్ చేయడానికి పోటీ పడ్డాయి.దాడులలో పోర్చుగీసు ఫ్రెంచి రియోలో (1560), మారంహాయొలో (1610) మరియు డచ్ రియోలో పోరాటాలు జరిగాయి.బ్రెజిల్‌లోని పోర్చుగీసు కాలనీ నిర్వహణ అతిపెద్ద పోర్చుగీసు కాలనీ మరియు సంపన్న పోర్చుగీసు కాలనీలుగా ప్రత్యేకత సంతరించుకున్నాయి.బానిసల తిరుగుబాటు నుండి తోటలను రక్షించుకోవడానికి మినాస్ వంటి స్వయంప్రపత్తి లేక స్వతంత్ర భూభాలను తమ నియంత్రణలో ఉంచడానికి పోర్చుగీసు ప్రయత్నించింది.