సమాచార హక్కు
ప్రభుత్వ కార్యాలయాలు, సంస్థల నుంచి సమాచారాన్ని అడిగి తీసుకునే అధికారమే సమాచార హక్కు (Right to Information). మనం ఏ ఆఫీస్ లో కాలిడినా కావలిసిన సమాచారంపొందుట దుర్లభం. లంచం ఇచ్చుకోనిదే ఫైలు కదలదు. సామాన్యుడికి ఏ ఆఫీసుకు వెళ్ళినా పనిచేయించుకోవటం, తనకు కావలసిన సమాచారాన్ని రాబట్టటం చాలా కష్టం.ఈ నేపథ్యంలో భారత ప్రభుత్వం 12 అక్టోబర్ 2005 తేదీన ఈ సమాచార హక్కు చట్టం (Right to Information Act) * భారతదేశమంతటా అమలులోకి వచ్చింది. దీనిని ఉపయోగించుకొని, ప్రభుత్వ పనులపై సమచారాన్ని పొందవచ్చు. ఇంతకుముందు పార్లమెంటు, లేక విధాన సభ లేక విధాన పరిషత్ సభ్యులకు గల ఈ సౌకర్యాన్ని, ఈ చట్టం ద్వారా ప్రజలందరికి కలిగింది. ప్రభుత్వ అధికారులు అడగకపోయినా వారంతట వారే విధి విధానాలు, ఉద్యోగుల బాధ్యతలు మొదలైన 17 అంశాల గురించి సమాచారం ఇవ్వాలి. దీని ప్రకారం ప్రతి ప్రభుత్వ కార్యాలయంలో సహాయ పౌర సమాచార అధికారి, పౌర సమాచార అధికారి, అప్పిలేట్ అధికారుల పేర్లు, వారి ఫోన్ నెంబర్లను, ప్రజలకు కనిపించే విధంగా బోర్డుమీద స్పష్టంగా రాసి ఉంచాలి.సమాచార హక్కు చట్టం లో మెుత్తం 6 అధ్యాయాలు, 31సెక్షన్లు ఉన్నాయి.
తక్షణ సందేశం
నేడు బాగా ప్రజాదరణ పొందిన ఆధునిక, ఇంటర్నెట్ విస్తార, GUI ఆధారిత సందేశ క్లయింట్‌లు 1990ల మధ్యకాలంలో PowWoW, ICQ మరియు AOL ఇన్‌స్టాంట్ మెసెంజర్‌లతో అభివృద్ధి చెందడం ప్రారంభమైంది. 1992లో ఇదే విధంగా కార్యచరణను CU-SeeMe అందించింది; ప్రధానంగా ఒక ఆడియో/వీడియో చాట్ లింక్ అయినప్పటికీ, వినియోగదారులు ఒకరికొకరు సందేశాలను కూడా పంపుకోవచ్చు. తర్వాత AOL ICQ రూపకర్తలు మిరాబిలిస్‌ను స్వాధీనం చేసుకుంది; కొన్ని సంవత్సరాల తర్వాత, తక్షణ సందేశానికి ICQ (ప్రస్తుతం AOL సంస్థ) US పేటెంట్ కార్యాలయం నుండి రెండు పేటెంట్‌లను పొందింది. అదే సమయంలో, ఇతర సంస్థలు వారి స్వంత అనువర్తనాలను (ఎక్సైట్, MSN, ఉబిక్యూ మరియు యాహూ), వాటి స్వంత యాజమాన్య ప్రోటోకాల్ మరియు క్లయింట్‌లతో అభివృద్ధి చేశాయి; కనుక వినియోగదారులు ఈ నెట్‌వర్క్‌ల్లో ఒకటి కంటే ఎక్కువ వాటిని ఉపయోగించాలనుకుంటే, పలు క్లయింట్ అనువర్తనాలను అమలు చేయాలి. 1988లో, IBM హాయిఫా ఆధారిత ఉబిక్యూ మరియు లెక్సింగ్టన్ ఆధారిత డేటాబీమ్‌లను కొనుగోలు చేసినప్పుడు పొందిన టెక్నాలజీ ఆధారంగా ఒక ఉత్పత్తి, IBM లోటస్ సేమ్‌టైమ్‌ను విడుదల చేసింది.