మహాత్మా గాంధీ జాతీయ గ్రామీణ ఉపాధి హామీ పధకం
జాతీయ గ్రామీణ ఉపాధి హామీ చట్టం లేదా జాతీయ గ్రామీణ ఉపాధి పథకం (National Rural Employment Guarantee Act) అని కూడా ప్రసిద్ధి పొంది, భారత రాజ్యాంగం ద్వారా 25 వ తేదీ ఆగస్టు 2005 వ సంవత్సరములో అమలులో పెట్టబడింది. చట్టం ద్వారా ప్రతి ఆర్థిక సంవత్సరములో నైపుణ్యము లేని వయోజనులందరికీ ప్రతి గ్రామీణ కుటుంబంలో పనిని కోరిన వారికి ఆ గ్రామీణ పరిధిలో 100 పని దినములు కనీస వేతనం వచ్చేలాగా చట్ట పరమైన హామీ ఇవ్వబడింది. గ్రామీణాభివృద్ధి మంత్రిత్వ శాఖ (Ministry of Rural Development), భారతదేశ ప్రభుత్వం ఈ పథకాన్ని రాష్ట్ర ప్రభుత్వాల సహకారంతో పర్యవేక్షిస్తున్నాయి.
భారతదేశంలో అక్షరాస్యత
6-14 సంవత్సరాల మధ్య వయస్సు ఉన్న బాలలందరికీ సార్వజనిక మరియు నిర్బంధ విద్య అందించాలనే చట్టాన్ని ఒక ప్రతిష్ఠాత్మకమైన జాతీయ ఆదర్శంగా స్వీకరించారు, రాజ్యాంగంలోని 45వ అధికరణలో ఒక ఆదేశక విధానంగా చేర్చడం ద్వారా దీనికి అత్యంత ప్రాధాన్యత కల్పించారు, 1949లో రాజ్యాంగాన్ని స్వీకరించిన తరువాత అర శతాబ్దానికిపైగా కాలం గడిచిపోయినప్పటికీ ఆశించిన అక్షరాస్యత రేటు సాధ్యపడలేదు. పార్లమెంట్ 2002లో రాజ్యాంగ 86వ సవరణ చట్టాన్ని ఆమోదించింది, ఈ సవరణ చట్టంతో 6-14 ఏళ్ల మధ్య వయస్సు ఉన్న బాలలందరికీ ప్రాథమిక విద్యను ఒక ప్రాథమిక హక్కుగా మార్చారు. విద్యకు మరిన్ని నిధులు అందుబాటులోకి తీసుకొచ్చేందుకు, ఆర్థిక (నెం. 2) చట్టం, 2004 ద్వారా అన్ని ప్రత్యక్ష మరియు పరోక్ష కేంద్ర పన్నుల్లో 2 శాతం విద్యా రుసుం (సెస్-పన్నుయేతర రుసుము) విధిస్తున్నారు.