పోర్చుగల్
15వ శతాబ్దంలో భారత దేశం చేరే నావిక మార్గాన్ని కనుక్కోవడంలో పోర్చుగల్ దేశస్థులు ముందున్నారు. ఆ దేశస్థుడైన వాస్కో డ గామా (Vasco da Gama) 1498లో ఐరోపా నుండి భారతదేశానికి నేరుగా సముద్రమార్గాన్ని కనుగొన్నాడు. వాస్కోడిగామా బృందము మొట్టమొదట కాలికట్లో కాలుమోపింది. 16వ శతాబ్దంలో పోర్చుగీసు వర్తకులు గోవాలో స్థావరం ఏర్పరచుకొన్నారు. కొద్దికాలంలోనే, 1510లో అఫోన్సో డి ఆల్బుకరెక్ గోవాను స్వాధీనపరుచుకుని అధికారాన్ని బలవంతంగా హస్తగతం చేసుకొన్నాడు. 1531లో దమన్‌ను, ఆ తర్వాత దియును పోర్చుగీసువారు ఆక్రమించారు. 1539లో గుజరాతు సుల్తాను ద్వారా దమన్ అధికారికంగా పోర్చుగీసువారికి అప్పగింపబడింది. పోర్చుగీసువారు గోవాను స్వాధీనపరుచుకున్న 450 ఏండ్ల తరువాత, 1961లో డిసెంబరు 19న భారత ప్రభుత్వం గోవా, దమన్, దియులను తన అధీనంలోకి తీసుకొన్నది. కానీ పోర్చుగల్ ప్రభుత్వం 1974 వరకు వీటిపై భారతదేశపు అధిపత్యాన్ని అంగీకరించలేదు. అలాగే దాద్రా నగరు హవేలీ కూడా 1779 నుండి 1954లో భారతదేశము స్వాధీనము చేసుకునే వరకు పోర్చుగీస్ కాలనీగా ఉంది.
బ్రెజిల్
కబొక్లోస్ (జనర సమీకృత అమెరిన్డియన్స్, మరియు వైట్స్ అండ్ నేటివ్స్ యొక్క వారసులు), ములాటోస్ (ప్రధానంగా వైట్స్ మరియు ఆఫ్రో- బ్రెజిల్) మరియు కాఫీజోస్ (ఆఫ్రో-బ్రెజిలియన్స్ మరియు స్థానికుల వారసులు). ఉత్తర, తూర్పు మరియు సెంటర్-వెస్ట్రన్ ప్రాంతాలలో గణనీయమైన అమెరిన్డియన్ వంశావళి ప్రజలు అధిక సంఖ్యలో ఉన్నారు. అమెరిండియన్ సంతతికి చెందిన ప్రజలు ఉత్తర, ఈశాన్య మరియు మద్యప్రాశ్చ్య భూభాగంలో ఉన్నారు.
నల్లజాతి ప్రజలలో అధికశాతం, ములాటో మరియు ట్రి-రేషియల్స్ తూర్పు, ఈశాన్య,బాసియ నుండి పరాబ్బా ప్రాంతాలలో అధికంగా నివసిస్తున్నారు. మరియు ఉత్తర మారాన్హాలో దక్షిణ మినాస్ గెరైస్ 19 వ శతాబ్దం నుంచి, బ్రెజిల్ తన సరిహద్దులను వలసప్రజల కొరకు తెరిచింది. 1808 మరియు 1972 మధ్య 60 దేశాలకు చెందిన సుమారు ఐదు మిలియన్ల మంది పౌరులు పోర్చుగీసు, ఇటాలియన్, స్పానిష్, జర్మన్, ఉక్రేనియన్, పోలిష్, జ్యూయిష్, రష్యన్, చైనీస్, జపనీస్ మరియు అరబ్ మూలానికి చెందినవారు బ్రెజిల్ చేరుకున్నారు.