మధ్యాహ్న భోజన పథకము
1923 లోనే మద్రాసు ప్రెసిడెన్సీ, మద్రాసు సిటీ కార్పొరేషన్ పాఠాశాలల్లో చదివే పిల్లలకి భోజనం పెట్టేది. 1960లో కామరాజ్ నాడార్ ప్రభుత్వం దీనిని విస్తృతంగా అమలు పరిచింది. 1982 లో ఎం జి రామచంద్రన్ ప్రభుత్వం ఈ పథకాన్ని అన్ని ప్రభుత్వ ప్రాథమిక పాఠశాలలకు విస్తరింపచేసింది. తరువాత తమిళనాడు ప్రభుత్వం, పదవ తరగతి చదివే పిల్లలందరికీ ఈ పథకాన్ని వర్తింపజేసింది. తమిళనాడులో అమలవుతున్న ఈ పథకం దేశంలోని ఇతర రాష్ట్రాలకు ఆదర్శమైంది.
భారతదేశ ఆర్ధిక వ్యవస్థ
1950 మొదల నుండి వరుసగా ప్రభుత్వాలు పేదరికాన్ని తరిమివేయటానికి రకరకాల పదకాలని రచించి అమలు చేసాయి, వాటిలో కొన్ని పాక్షికంగా విజయం సాధించాయి.ఈ పదకాలన్నీ "పనికి ఆహారం" కార్యక్రమ విధానంపై మరియు 1980 లో నిరుద్యోగులను ఉపయోగించి విలువైన ఉత్పత్తిని సాధించటానికి మరియు గ్రామీణ అంతర్గత నిర్మాణాన్ని అభివృద్ధి చెయ్యటానికి అమలు చేసిన "జాతీయ గ్రామీణ ఉపాధి పధకం" పై ఆధారపడి ఉన్నాయి. 2005 ఆగస్టులో భారతదేశ ప్రజా ప్రతినిధుల సభ "గ్రామీణ ఉపాధి హామీ పధకం చట్టాన్ని " ప్రవేశపెట్టింది, ఇది ఖర్చు పరంగా మరియు చాటింపు పరంగా చాలా పెద్ద కార్యక్రమము, ఇది భారతదేశంలో ఉన్న 600 జిల్లాలలో 200 జిల్లాలలో ఉన్న గ్రామాలలో ప్రతే ఇంటికీ కనిష్ఠంగా 100 రోజులు వేతనంతో కూడిన పని కల్పనను హామీ ఇస్తుంది.251ఆర్ధిక సంస్కరణలు పేదరికాన్ని తగ్గించాయా లేదా అనే ప్రశ్న వాదనలను రేకెత్తించింది కానీ కచ్చితమైన సమాధానాన్ని ఇవ్వలేకపోయింది మరియు ఇక ముందు రాబోయే ఆర్ధిక సంస్కరణలపై ముఖ్యంగా శ్రామిక శక్తిని తగ్గించే మరియు వ్యవసాయ రిబేటులకు కోతపెట్టే వాటిపై రాజకీయ ఒత్తిడిని తెచ్చింది.