తాజ్ మహల్
1631వ సంవత్సరంలో షాజహాన్ చక్రవర్తిగా ఉన్న కాలంలో మొఘల్ సామ్రాజ్యం గొప్ప సంపదతో ఉండేది, ఆ సమయంలో షాజహాన్ మూడవ భార్య అయిన ముంతాజ్ మహల్ వారి పధ్నాలుగో సంతానం గౌహరా బేగానికి జన్మనిస్తూ మరణించడంతో షాజహాన్ విచారంతో నిండి పోయాడు. 
షాజహాన్ తన భార్య కోరిక సమ్మతించి ఆమె మరణించిన ఒక సంవత్సరం తరువాత 1632వ సంవత్సరంలో తాజ్ మహల్ నిర్మాణాన్ని ప్రారంభించాడు. షాజహాన్ విచారాన్ని చెప్పే ప్రేమ కథే తాజ్ మహల్‌కు ఒక ప్రేరణ అని సంప్రదాయంగా చరిత్ర చెబుతుంది. ప్రధాన సమాధి 1648వ సంవత్సరంలో పూర్తయింది, చుట్టు ప్రక్కల భవనాలు మరియు ఉద్యానవనం ఐదు సంవత్సరాలకు పూర్తి అయ్యాయి. చక్రవర్తి షాజహాన్ స్వయంగా తాజ్‌ను ఈ క్రింది మాటలలో వర్ణించాడు:
హిందుత్వ
ఈ తత్వము వీర్ సావర్కర్ చేత 20వ శతాబ్దము మొదటిలోనే ప్రతిపాదించబడినవి. కానీ పెద్ద సంఖ్యలో హిందువులలో ముఖ్యులు ఈ ఉద్యమము వైపు ఆకర్షించబడడానికి రెండు ఘటనలు కారణము అయ్యాయి. ఆ తరువాత 1980 చివరలో ఇవి భారతీయ రాజకీయములలో గొప్ప పాత్ర పోషించాయి. మొదటి ఘటన, రాజీవ్ గాంధీ ప్రభుత్వము పార్లమెంటులో తనకు ఉన్న బలమును వాడుకుని చాలా మంది ముసల్మానుల (షా బానో కేసును చూడండి) కోపమునకు కారణమైన ఒక వృద్ధ స్త్రీకు సంబంధిన సుప్రీమ్ కోర్ట్ తీర్పును తారుమారు చేసి, ఆమెను దానిని నుండి ముక్తురాలిని చేయడము. రెండవది అయోధ్యలో 16వ శతాబ్దములో భారతదేశములో తన మొదటి పెద్ద విజయము తరువాత బాబర్ చేత నిర్మింపబడిన ముఘల్ బాబ్రిమసీదుకు సంబంధించిన వివాదము. 1990 మొదటిలో సుప్రీమ్ కోర్టు ఈ కేసును తీసుకోనని అనడము, పెద్ద పెద్ద ఆందోళనలకు దారి తీసింది. కోపోద్రిక్త పరిస్థితులు తీవ్రమయ్యాయి, మరియు భారతదేశము నలుమూలల నుంచి హిందువులు కదలివచ్చి 1992 చివరలో మసీదును కూల్చివేశారు. తత్ఫలితంగా దేశము మొత్తము మతకల్లోలాలు చెలరేగాయి. మసీదు కూల్చివేత మరియు ఆ తరువాతి గొడవలు బిజెపి మరియు హిందుత్వలకు అంతర్జాతీయముగా పేరు ఆర్జించి పెట్టాయి.