సమాచార హక్కు
ప్రభుత్వ కార్యాలయాలు, సంస్థల నుంచి సమాచారాన్ని అడిగి తీసుకునే అధికారమే సమాచార హక్కు (Right to Information). మనం ఏ ఆఫీస్ లో కాలిడినా కావలిసిన సమాచారంపొందుట దుర్లభం. లంచం ఇచ్చుకోనిదే ఫైలు కదలదు. సామాన్యుడికి ఏ ఆఫీసుకు వెళ్ళినా పనిచేయించుకోవటం, తనకు కావలసిన సమాచారాన్ని రాబట్టటం చాలా కష్టం.ఈ నేపథ్యంలో భారత ప్రభుత్వం 12 అక్టోబర్ 2005 తేదీన ఈ సమాచార హక్కు చట్టం (Right to Information Act) * భారతదేశమంతటా అమలులోకి వచ్చింది. దీనిని ఉపయోగించుకొని, ప్రభుత్వ పనులపై సమచారాన్ని పొందవచ్చు. ఇంతకుముందు పార్లమెంటు, లేక విధాన సభ లేక విధాన పరిషత్ సభ్యులకు గల ఈ సౌకర్యాన్ని, ఈ చట్టం ద్వారా ప్రజలందరికి కలిగింది. ప్రభుత్వ అధికారులు అడగకపోయినా వారంతట వారే విధి విధానాలు, ఉద్యోగుల బాధ్యతలు మొదలైన 17 అంశాల గురించి సమాచారం ఇవ్వాలి. దీని ప్రకారం ప్రతి ప్రభుత్వ కార్యాలయంలో సహాయ పౌర సమాచార అధికారి, పౌర సమాచార అధికారి, అప్పిలేట్ అధికారుల పేర్లు, వారి ఫోన్ నెంబర్లను, ప్రజలకు కనిపించే విధంగా బోర్డుమీద స్పష్టంగా రాసి ఉంచాలి.సమాచార హక్కు చట్టం లో మెుత్తం 6 అధ్యాయాలు, 31సెక్షన్లు ఉన్నాయి.
బాబీ జిందాల్
జాతి-ఆధారిత సామాజిక హక్కులను జిందాల్ వ్యతిరేకించారు, జాతి-ఆధారిత కళాశాల నిధుల మంజూరుకు వ్యతిరేకంగా ఓటు వేశారు. రాజ్యాంగం కల్పించిన హక్కుల్లో భాగంగా ఉన్న వాక్ స్వాతంత్ర్యం మరియు ఆస్తి హక్కుల పరిరక్షణకు విరుద్ధంగా ఉందనే ప్రాతిపదికలతో నిష్పక్షపాత సిద్ధాంతాన్ని ఆయన వ్యతిరేకించారు. పాట్రియాట్ చట్టాన్ని విస్తరించేందుకు, మిలిటరీ కమిషన్స్ యాక్ట్, 2006కు అనుకూలంగా, జాతీయ పతాకం కాల్చివేతను నిరోధించే రాజ్యాంగ సవరణకు మద్దతుగా, రియల్ ID యాక్ట్, 2005కు అనుకూలంగా ఆయన ఓటు వేశారు. 2009 శాసనసభ సమావేశాల్లో, జిందాల్ రాష్ట్ర ప్రతినిధి జేమ్స్ హెచ్. "జిమ్" మోరిస్, ఆయిల్ సిటీ ద్వారా ప్రవేశపెట్టబడిన బిల్లకు మద్దతు తెలియజేశారు, ఈ బిల్లు హెల్మెట్ ధరించాలా వద్దా అనే నిర్ణయాన్ని మోటారు వాహన చోదకులకే వదిలిపెడుతుంది. మోరిస్ బిల్లు సభలో సులభంగా ఆమోదం పొందింది, అయితే 
సెనెట్ ఆరోగ్య కమిటీ దగ్గర ఇది నిలిచివుంది.