గణన యంత్రం
60వ దశకంలోఆధునిక కాలిక్యులేటర్ ఆవిష్కరణకు మూలాలు క్రీస్తుపూర్వం 2000 వ సంవత్సరంలో కనుగొనబడిన అబాకస్ మరియు స్లయిడ్ నియమం వంటి యాంత్రిక సాధనాల్లో ఉన్నాయి. గతంలో, సంఖ్యా గణనల కోసం అబాసి, కంప్టోమీటర్లు, నాపైర్స్ బోన్స్, గణిత శాస్త్ర పట్టికల పుస్తకాలు, స్లయిడ్ నియమాలు, లేదా యాంత్రిక సంకలన యంత్రం వంటి యాంత్రిక గుమస్తా సహాయ సాధనాలను ఉపయోగించేవారు. గణన యొక్క ఈ పాక్షిక-మానవ విధానం కచ్చితమైనది మరియు దోషరహితం. మొట్టమొదటి డిజిటల్ యాంత్రిక కాలిక్యులేటర్ 1623లో రూపొందించబడింది మరియు వ్యాపారపరంగా విజయం సాధించిన మొట్టమొదటి పరికరాన్ని 1820లో ఉత్పత్తి చేశారు. 19వ మరియు 20వ శతాబ్దాల్లో అనలాగ్ కంప్యూటర్లతో సమాంతరంగా యాంత్రిక కాలిక్యులేటర్లు అభివృద్ధి చెందాయి. మొట్టమొదటి డిజిటల్ ఎలక్ట్రానిక్ కాలిక్యులేటర్లు 1960ల్లో రూపొందించబడి ఇవి అరుదైన మరియు వ్యయభరిత కంప్యూటర్ వనరుల ఉపయోగాన్ని తొలగిస్తూ, లెఖ్ఖలు చేసుకోవటానికి కోసం విరివిగా వాడకంలోనికి వచ్చాయి.
డైనమో
మొదటి విద్యుత్ ఉత్పాదక యంత్రాన్ని 1831 లో మైఖేల్ ఫ్యారడే కనుగొన్నాడు, అది అయస్కాంత దృవాల మధ్య తిరుగునట్లు ఏర్పాటు చేసిన రాగి పలకతో కూడి ఉంది. దిక్పరివరివర్తనం వాడబడనందున దీనిని డైనమో అనలేము. అయినప్పటికీ, ఫారడే పలకతో అతి తక్కువ వోల్టేజి ఉత్పత్తి అయినది, ఎందుకనగా అది ఒకే అయస్కాంత క్షేత్రం నుండి ఒకే మార్గంలో ప్రవహించినది. ఫారడే మరియు ఇతరులు పలుమార్లు చుట్టబడిన తీగ చుట్టతో అధిక వోల్టేజి విద్యుత్ తయారు చేయవచ్చని కనుగొన్నారు. ఈ విధంగా తీగ చుట్ట్లలో ఉన్న చుట్ల సంఖ్యని పెంచడం ద్వారా కావలసిన వోల్టేజి తయారు చేయవచ్చు కాబట్టి వారు వివిధ లక్షణము గల విద్యుత్ ఉత్పాదక యంత్ర నమూనాలను మరియు ఏకముఖ విద్యుత్ ప్రవాహం తయారు చేయడానికి కావలిసిన దిక్పరివర్తకం (కమ్యుటేటర్) కనుగొనుటకు దారితీసింది.