రామాయణము
ఇక్ష్వాకు వంశములో పుట్టిన రాముడు అనే పేరుతో ఒక మహానుభావుడు ఉన్నాడు, ఆయన అపారమైన శక్తి కలవాడు, సంకల్పశక్తి కలవాడు, ఇంద్రియములను జయించినవాడు, అన్ని విద్యలు తెలిసినవాడు, ఐశ్వర్యవంతుడు, శత్రువుని నిగ్రహించ గల్గిన వాడు, ఈ ప్రపంచాన్ని అంతటిని పొషించగల్గిన వాడు, సముద్రమంత గాంభీర్యం ఉన్నవాడు, హిమవత్ పర్వతమంత ధైర్యం ఉన్నవాడు, సాక్షాత్ శ్రీ మహావిష్ణువయా అని సంక్షేప రామాయణాన్ని నారదుడు చెప్పనారంభిచెను.
సుమారు ఒక నూరు శ్లోకములలో సంక్షేప రామాయణాన్ని నారదుడు వాల్మికి మహర్షికి చెప్పెను. అప్పుడు వాల్మికి మహర్షి అమితానందభరుతుడయ్యెను. పటిక బెల్లం తిన్నవాని నోటికి తీపి ఎలా నిలిచి వుంటుందో అలా ఆయన హృదయమంత రామాయణం నిండిపోయెను.
వానమామలై జగన్నాథాచార్యులు
రైతు శ్రమను, దేశానికి రైతు వల్ల ఉన్న లాభాలను తెల్పుతూ 3000 పద్యాలతో ‘రైతు రామాయణం’ అనే మహాకావ్యాన్ని రాశాడు. రామాయణంను తలపించేలా గ్రామీణ ప్రాంతంలోని రైతు జీవిత గాథను రామాయణంగా శిశు, శిక్షణ, కల్యాణ, కృషి, నిర్బంధ, విజయ కాండలుగా కావ్యాన్ని రచించాడు. ఈ కావ్యానికి మహాకవి దాశరథి కృష్ణమాచార్య, కాళోజీ నారాయణరావు, పల్లా దుర్గయ్య, డా. సి. నారాయణరెడ్డి, గోవిందవరం మురహరిశర్మ మొదలైనవారు పీఠికలు రాయగా, విశ్వనాథ సత్యనారాయణ ఈ కావ్యాన్ని ప్రశంసించారు.ఈయన 1995, జూన్ 28న మరణించాడు.