గణిత శాస్త్ర చరిత్ర
పైథాగరియన్లు (పైథాగరస్ అనుచరులు) అనిష్ప సంఖ్యలు ఉన్నాయని నిరూపించారు. యుడోక్సస్ (408–సుమారుగా 355 BC కాలం) శోషణ పద్ధతిని అభివృద్ధి చేశాడు, దీనిని ఆధునిక సమాకలనం యొక్క పూర్వగామిగా చెప్పవచ్చు. అరిస్టాటిల్ (384—సుమారుగా 322 BC కాలం) తొలిసారి తర్క శాస్త్రం యొక్క సూత్రాలను రాశాడు. యూక్లిడ్ (సుమారుగా 300 BC కాలం) ఈ రోజుకు కూడా గణిత శాస్త్రంలో ఉపయోగించబడుతున్న నిర్వచనం, ధర్మము, సిద్ధాంతం, రుజువు అంశాలకు ప్రారంభ ఉదాహరణలను అందజేశాడు. శృంగాకారాలపై కూడా ఆయన అధ్యయనం చేశాడు. ఆయన రాసిన "ఎలిమెంట్స్" అనే పుస్తకం 20వ శతాబ్దం మధ్యకాలం వరకు పశ్చిమ దేశాల్లో విద్యావంతులందరికీ సుపరిచితంగా ఉండేది. క్షేత్ర గణితంలో పైథాగరస్ సిద్ధాంతం వంటి సిద్ధాంతాలతోపాటు, రెండు యొక్క వర్గం అనిష్ప సంఖ్య మరియు అనంతం వరకు ప్రధాన సంఖ్యలు ఉన్నాయని అనేందుకు ఆధారాన్ని కూడా "ఎలిమెంట్స్" కలిగివుంది. ఎరాటోస్తనీస్ జల్లెడ (సుమారుగా 230 BC కాలం) ను ప్రధాన సంఖ్యలు గుర్తించేందుకు ఉపయోగించాడు.
వేదాంతశాస్త్రం
హిప్పో యొక్క అగస్టీన్ లాటిన్ సమానార్థమైన, "వేదాంతశాస్త్రాము"ను "దైవాన్ని గూర్చిన హేతువాదం లేదా చర్చ", గా నిర్వచించారు రిచర్డ్ హూకర్ "వేదాంతశాస్త్రము"ను ఆంగ్లంలో "దివ్యమైన వస్తువుల యొక్క శాస్త్రం"గా నిర్వచించారు. అయినప్పటికీ, ఈ పదం, వైవిధ్యభరితమైన వివిధ అంశాలకు మరియు సంభాషణ యొక్క రూపాలకు ఉపయోగించవచ్చు.
వేదాంతులు అర్థంచేసుకునేందుకు, వివరించేందుకు, పరీక్షించేందుకు, విమర్శకు, ఏ విధమైన లెక్కకు మించిన మతసంబంధమైన అంశాలును సమర్ధించేందుకు లేదా వృద్ధిచేసేందుకు సహాయపడుటకు వివిధ రకాల విశ్లేషణలను మరియు వాదనలను (తాత్విక, నరవర్గ శాస్త్రీయ, చారిత్రిక, ఆధ్యాత్మిక మరియు ఇతరులు) ఉపయోగిస్తారు. వేదాంతికి సహాయపడేందుకు వేదాంతశాస్త్రాన్ని నియోగించి ఉండవచ్చు