భారతీయ సంస్కృతి
పెద్దలు నిర్ణయించి కుదిర్చిన పెళ్ళిని నిశ్చయ వివాహం అంటారు. నిశ్చయ వివాహాన్ని ఆంగ్లంలో ఆరేంజ్డ్ మ్యారేజ్ అని అంటారు. హిందూ సాంప్రదాయం ప్రకారం భారతదేశంలోని హిందువులు నిశ్చయ వివాహాలను జరిపిస్తున్నారు. భారతీయ సమాజంలో నిశ్చయ వివాహాలు దీర్ఘకాలంగా మనగలిగి ఒక పద్ధతిలో కట్టుబడి ఉన్నాయి. నేటికి కూడా, ఎక్కువమంది భారతీయులు వారి తల్లిదండ్రులు, బంధువులు , ఇతర గౌరవనీయ కుటుంబం సభ్యుల ద్వారా మాత్రమే వివాహం చేసుకుంటారు. గతంలో, చిన్న వయస్సు నందే వివాహం జరిగేది. 2009 సం.లో, సుమారు 7% స్త్రీలు 18 సంవత్సరాల వయసులోపుననే వివాహం చేసుకున్నారు. 2011 సం. భారతదేశ జనాభా లెక్కల ప్రకారం, భారతదేశంలో మహిళలకు వివాహం చేసుకునే సగటు వయసు 21 సంవత్సరాలుకు పెరిగింది.
మైసూరు సామ్రాజ్యం
సతి మరియు అంతరానితనము ఆధారిత సామాజిక వివక్ష వంటి దురాచారాలను తొలగించే లక్ష్యంతో జరిగిన సంఘ సంస్కరణలు, దిగువ తరగతుల దాస్య విమోచనకు డిమాండ్‌లు యావత్ భారతదేశంతోపాటు, మైసూర్ భూభాగాన్ని కూడా ప్రభావితం చేశాయి. 1894లో ఎనిమిదేళ్ల కంటే తక్కువ వయస్సు ఉన్న బాలికల వివాహాలను నిషేధించేందుకు రాజ్యంలో చట్టాలు చేయబడ్డాయి. వితంతు వివాహాలు మరియు నిరాశ్రయులైన మహిళలను వివాహం చేసుకోవడం ప్రోత్సహించబడ్డాయి, 1923లో మహిళలకు ఎన్నికల్లో ఓటు వేసేందుకు హక్కులు కల్పిస్తూ అనుమతి మంజూరు చేశారు. ఇదిలా ఉంటే మైసూర్ భూభాగంలో బ్రిటీష్‌వారి అధికారానికి వ్యతిరేకంగా తిరుగుబాట్లు కూడా జరిగాయి, వీటిలో ముఖ్యమైనవి 1835నాటి కొడుగు తిరుగుబాటు (స్థానిక పాలకుడు చిక్కవీరరాజాను తొలగించిన తరువాత ఈ తిరుగుబాటు జరిగింది) మరియు 1837నాటి కనరా తిరుగుబాటు. క్రైస్తవ మిషనరీలు ప్రవేశపెట్టిన ముద్రణ యంత్రాలు ఫలితంగా రాజ్యం వ్యాప్తంగా ముద్రణ కేంద్రాలు స్థాపించబడ్డాయి. పురాతన మరియు సమకాలీన కన్నడ పుస్తకాలు ("పంపా భారత" మరియు "జైమినీ భారత" వంటివి), ఒక కన్నడ-భాషా బైబిల్, ఒక ద్విభాషా పదకోశం మరియు "కన్నడ సమాచార" అని పిలిచే ఒక కన్నడ వార్తాపత్రిక ముద్రణలు 19వ శతాబ్దం ఆరంభంలో ప్రారంభమయ్యాయి. ఆలూరు వెంకటరావు కన్నడ పౌరుల సాధనల గురించి వివరిస్తూ తన యొక్క "కర్ణాటక గాథా వైభవ" పుస్తకంలో ఒక సమగ్ర కన్నడ చరిత్రను అందించారు.