కెమెరా
వాడుకకి అనువుగా చేతిలో ఇమిడే చిత్రపటాలను రూపొందించేందుకు వీలుపడే కెమెరాని మొట్టమొదట 1685లో జోహాన్ జాహ్న్ రూపొందించాడు. నిల్వ ఉంచే దారి లేకపోవటంతో అప్పట్లో ఏర్పడిన ప్రతిబింబాన్ని చిత్రపటంగా మరల గీసేవారు. అయితే సూర్యరశ్మి సోకినచో రంగులు వెలిసిపోవటం లేదా రంగులు ముదరటం అప్పటికే మానవాళికి తెలుసు. కెమెరా అబ్స్క్యూరాలో కాంతి తాత్కాలితంగా గీసే ఈ చిత్రలేఖనాలతో ప్రేరణ చెందిన చాలామంది ప్రయోగకర్తలు వీటిని శాశ్వతంగా ముద్రించటానికి కావలసిన పదార్థాలని కనుగొనే ప్రయత్నంలో పడ్డారు.
వీడియో
వీడియో సాంకేతికత మొదట మెకానికల్ టెలివిజన్ వ్యవస్థల కోసం అభివృద్ధి చేయబడింది, ఇది త్వరగా కాథోడ్ రే ట్యూబ్ (CRT) టెలివిజన్ వ్యవస్థల ద్వారా భర్తీ చేయబడింది, కానీ అప్పటినుంచి వీడియో ప్రదర్శన పరికరాల కోసం అనేక నూతన సాంకేతికతలు కనిపెట్టబడ్డాయి. చార్లెస్ గిన్స్‌బర్గ్ తన అంపెక్స్ పరిశోధన జట్టు ద్వారా మొదటి ఆచరణాత్మక వీడియో టేప్ రికార్డర్ (VTR) యొక్క ఒకటి అభివృద్ధికి దారితీసాడు. 1951 లో మొదటి వీడియో టేప్ రికార్డర్ కెమెరా యొక్క విద్యుత్ తరంగముల మార్పిడి ద్వారా టెలివిజన్ కెమెరాల నుండి ప్రత్యక్ష చిత్రాలు వశపరచుకున్నది మరియు సమాచారాన్ని అయస్కాంత వీడియో టేప్ పై భద్రపరచింది. వీడియో రికార్డర్లు 1956 లో $50,000 లకు విక్రయించబడ్డాయి, మరియు ఒక గంట నిడివి గల రీల యొక్క ఒక్కొక్క వీడియోటేపు వెల $300. అయితే వీటి ధరలు సంవత్సరాలుగా పడిపోతూవచ్చాయి, 1971లో సోనీ కంపెనీ ప్రజలకు వీడియో కేసెట్ రికార్డర్ (VCR) డెక్స్ మరియు టేపులను అమ్మడం ప్రారంభించింది.