భూమి
కేంబ్రిడ్జ్ ఎక్స్ప్లోషన్ తరువాత సుమారు 535 యం.ఎలో అయిదు సార్లు వినాశనము జరిగింది. ఆఖరి వినాశనము 65 యం.ఎలో ఉల్కలు ఢీకొన్నప్పుడు జరిగింది. ఆ వినాసనములో డైనోసార్లు, ఇతర సరీసృపాలూ చనిపోయాయి. క్షీరదాలు, మరికొన్ని చుంచులను పోలిన చిన్న జంతువులూ మాత్రమే బ్రతికాయి. గత 65 మిలియన్ సంవత్సరాలగా క్షేరధములలో వివిధ రకములైన విభాజనములు సంభవించినవి. కొన్ని మిలియన్ సంవత్సరాల క్రితం కోతి వంటి జంతువు రెండు కాళ్ళ మీద నిలబడ గల్గినది. ఇందువల్ల ఉపకరణాల వాడుక, సంభాషణల ఎదుగుదలకు అనుకూలించినవి. తద్వారా మెదడు ఎదగడానికి అవసరమైన పోషక పదార్ధాలు సమకూరాయి. వ్యవసాయం తద్వారా నాగరికతలు అభివృద్ధి చెందటం కారణంగా మానవులు భూమిని చాలా తక్కువ కాలంలోనే శాసించగలిగారు. ఇతర జీవరాశుల మీద కూడా ఆ ప్రభావం పడింది.
గ్రీన్‌హౌస్ వాయువు
గత 800,000 ఏళ్లలో గ్రీన్‌హౌస్ వాయు సాంద్రతల్లో తేడాకు ఐస్ కోర్‌లు ఆధారమిస్తాయి. మరియు రెండూ హిమనదీయ మరియు రెండు హిమయుగాల దశల మధ్య మారుతుంటాయి మరియు ఈ వాయువుల సాంద్రతలు ఉష్ణోగ్రతతో పరస్పర సంబంధం కలిగి ఉంటాయి. ఐస్ కోర్ రికార్డుకు ముందు ప్రత్యక్ష డేటా అందుబాటులో లేదు. అయితే అనేక మంది ప్రతినిధులు మరియు వాస్తవిక ప్రపంచపు సమాచార ప్రతిరూపాలు భారీ తేడాలను సూచించాయి. 500 మిలియన్ ఏళ్లకు ముందు స్థాయిలు ప్రస్తుతం కంటే సుమారు 10 రెట్లు అధికం. అధిక సాంద్రతలు దాదాపు ఫనిరోజోయిక్‌ (సుమారు 540 మిలియన్ సంవత్సరాల ముందు నుంచి ఇప్పటివరకు) కాలం మొత్తం ఉన్నట్లు విశ్వసించబడింది. మెసోజోయిక్ శకంలోని సాంద్రతలు ప్రస్తుత సాంద్రతలకు నాలుగు నుంచి ఆరు రెట్లు అధికం. అదే ప్రారంభ పాలాయిజోయిక్ శకంలో అంటే దాదాపు 400 Maగా చెప్పుకునే డెవోనియన్ సమయం (మశ్చ్య యుగంగా పిలుస్తారు)లో ఈ సాంద్రతలు పది నుంచి పదిహేను రెట్లు అధికం. డెవోనియన్ కాలం చివర్లో భూమిపై విస్తృతంగా పెరిగిన చెట్లు సాంద్రతలను తగ్గించినట్లు భావించబడింది. అప్పటి నుంచి స్థిరమైన పురోభివృద్ధులకు చెట్ల పెంపకం వనరులుగా మరియు సింకులుగా ప్రధానమైపోయింది.
అంతకుముందు, అంటే 200 మిలియన్ల సంవత్సరాల సవిరామ కాలంలో, విస్తృతమైన రీతిలో భూమధ్య రేఖ (స్నోబాల్ ఎర్త్)ను సమీపించిన మంచు దిబ్బలు హఠాత్తుగా అంతరించిపోయే విధంగా కన్పించాయి. దాదాపు 550 Ma సమయంలో, అతిపెద్ద అగ్నిపర్వతం బద్ధనైనప్పుడు సంభవించినట్లుగా వాయువు విడుదలయింది. అది వాతావరణంలోని సాంద్రతలు హఠాత్తుగా 12% పెరగడానికి కారణమైంది. అది సమకాలీన స్థాయిలకు సుమారు 350 రెట్లు. ఫలితంగా తీవ్రమైన గ్రీన్‌హౌస్ పరిస్థితులు మరియు సున్నపురాయి వంటి కర్బన నిక్షేపం సగటున రోజుకు సుమారు 1 mm మేర ఏర్పడింది. ఈ సంఘటన ప్రీకేంబ్రియాన్ శకం ముగింపుకు నాంది పలికింది. అది బహుకణ జీవులు మరియు మొక్కలు అభివృద్ధి చెందిన సమయం. ఆ తర్వాత సాధారణంగా వేడి పరిస్థితులుండే ఫనిరోజోయిక్ శకం కూడా అంతరించింది. అప్పటి నుంచి పోల్చదగిన స్థాయిలో అగ్నిపర్వత సంబంధిత బొగ్గుపులుసు వాయువు విడుదల కాలేదు. ఆధునిక శకంలో అగ్నిపర్వతాల నుంచి వాతావరణంలోకి విడుదలవుతున్న ఉద్గారాలు మానవులు విడుదల చేసే ఉద్గారాల్లో సుమారు 1% మాత్రమే.