భారత ప్రభుత్వ చట్టం 1935
తమ దేశాన్ని పాలించే ప్రభుత్వంలో తమ భాగస్వామ్యాన్ని బాగా ఎక్కువ చేయాలనే డిమాండ్ పంతొమ్మిదవ శతాబ్దం నుండి పెరుగుతూ వచ్చింది. మొదటి ప్రపంచ యుద్ధంలో బ్రిటీష్ వారి ప్రయత్నాలకు భారతీయులు అందించిన తోడ్పాటు కారణంగా, బ్రిటీష్ రాజకీయ వ్యవస్థలోని తీవ్ర యథాతథవాద శక్తులు సైతం రాజ్యాంగ మార్పు అవసరమని భావించారు. ఫలితంగా భారతీయ ప్రభుత్వ చట్టం 1919 రూపొందింది. ఈ చట్టం, ప్రభుత్వానికి సంబంధించిన ఒక కొత్త వ్యవస్థను ప్రాంతీయ ద్వంద్వ పాలనా విధాన రూపంలో ప్రవేశ పెట్టింది. అంటే ప్రభుత్వానికి సంబంధించిన కొన్నిశాఖలలో (విద్య వంటివి) మంత్రులు శాసన సభకు బాధ్యత వహిస్తారు. మిగిలినవి (ప్రజా వ్యవహారాల నిర్వహణ, ఆర్థికం వంటివి) బ్రిటీష్ వారిచేత నియమింపబడిన ప్రొవెన్షియల్ గవర్నర్‌కు బాధ్యత వహించే అధికారుల చేతులలో ఉంటాయి. ప్రభుత్వంలో తమ భాగస్వామాన్ని పెంచాలని భారతీయులు చేసిన డిమాండ్‌ని ఈ చట్టం ప్రతిబింబిస్తుంది. అంతేకాక, భారత దేశానికి సంబంధించి, ఆచరణలో తమ భాగస్వామ్యం గురించి బ్రిటీష్ వారి భయాలకు కూడా ఇది మరింతగా ప్రతిబింబిస్తుంది.
భూస్వామ్య విధానం
"భూస్వామ్య విధానం" పదం 1748లో ప్రచారమై విస్తృతంగా ఉపయోగించబడింది, మాంటెస్క్యూ రచించిన "De L'Esprit des Lois" ("చట్టాల స్ఫూర్తి" )కి మనం అభినందనలు తెల్పాలి. 18వ శతాబ్దిలో, పునరుజ్జీవన రచయితలు "ఏన్సియన్ రెజిమ్" లేదా ఫ్రెంచ్ రాజరికం యొక్క పురాతన వ్యవస్థను పలుచన చేసేందుకోసం భూస్వామ్య విధానం గురించి రాసేవారు. పునరుజ్జీవన కాలంలో రచయితలు హేతువుకు ప్రాధాన్యమిస్తూ, మధ్యయుగాలను "చీకటి యుగాలు"గా భావించేవారు. పునరుజ్జీవన కాలపు రచయితలు చీకటి యుగాలు నుండి భూస్వామ్య విధానం వరకు ప్రతి పదాన్ని హేళన చేస్తూ మాట్లాడేవారు, రాజకీయ ప్రయోజనం సాధించడానికి ప్రస్తుత ప్రెంచ్ రాజరికపు వ్యతిరేక లక్షణాలను ఎత్తి చూపేవారు. వీరికి "ఫ్యూడలిజం" అంటే ప్రత్యేక సౌకర్యాలు మరియు ప్రత్యేక హక్కులు అని అర్థం. ఫ్రెంచ్ రాజ్యాంగ సభ 1789 ఆగస్టులో "ఫ్యూడల్ పాలన"ను రద్దు చేసినప్పుడు, దీని అర్థం ఏమిటో అనుభవంలోకి వచ్చింది.