ఓజోన్
ఆమ్లజని (ఆక్సీజన్‌) మరో రూపమే ఓజోన్‌. ఇది విషవాయువు. ప్రతీ ఓజోన్‌ అణువులోను మూడు ఆమ్లజని పరమాణువులున్నాయి. దీని రసాయన సాంకేతికం O3 అతినీల లోహిత వికిరణాల కారణంగా వాతావరణం పై పొరలో ఆక్సీజన్‌ అణువులు (O2) విడిపోతాయి. స్వేచ్ఛగా ఉన్న ఆక్సీజన్‌ పరమాణువు (O), తాడితంతో ఆక్సీజన్‌ అణువులోకి చేరి (O3) ఆక్సీజన్‌ పరమాణువులుగా మారి ఓజోన్‌ అణువవుతుంది.
ఓజోన్ క్షీణత
భూమి స్ట్రాటోఆవరణలో ఓజోన్ పొర ఏర్పడటానికి కారణమయ్యే ప్రధాన భౌతిక మరియు రసాయన ప్రక్రియలను సిడ్నీ చాప్‌మన్ 1930లో కనిపెట్టాడు. వీటిని ఓజోన్-ఆక్సిజన్ చక్రంలో చర్చించడం జరిగింది — క్లుప్తంగా, తక్కువ-తరంగదైర్ఘ్య UV వికిరణం ఒక ఆక్సిజన్ (O) బణువును రెండు ఆక్సిజన్ (O) అణువులుగా విభజిస్తుంది, ఇవి తరువాత ఇతర ఆక్సిజన్ బణువులతో కలిసి ఓజోన్‌ను ఏర్పరుస్తాయి. ఒక ఆక్సిజన్ అణువు మరియు ఒక ఓజోన్ బణువు "పునఃసంయోగం" చెందినప్పుడు రెండు ఆక్సిజన్ బణువులు ఏర్పడినప్పుడు, ఓజోన్ తొలగించబడుతుంది, అంటే, O + O → 2O. వివిధ స్వేచ్ఛారాశులు, ముఖ్యంగా హైడ్రాక్సైల్ (OH) మరియు నైట్రిక్ ఆక్సైడ్ (NO) మిశ్రమాల్లోని స్వేచ్ఛారాశులు, ఈ పునఃసంయోగ చర్యను ఉత్ప్రేరణ చేయడానికి కారణమవతాయని, ఈ విధంగా అవి మొత్తం ఓజోన్ పరిమాణాన్ని తగ్గిస్తాయనేందుకు 1950వ దశకంలో, డేవిడ్ బేట్స్ మరియు మార్సెల్ నికోలెట్ ఆధారాలు కనిపెట్టారు.ఈ స్వేచ్ఛా రాశులు స్ట్రాటో ఆవరణంలో ఉంటాయి, అందువలన వీటిని ప్రకృతి సమతౌల్యంలో భాగంగా పరిగణిస్తారు – అవే లేకపోతే ఓజోన్ పొర మందం ఇప్పుడున్న పరిమాణం కంటే రెట్టింపు స్థాయిలో ఉంటుందని అంచనా వేయబడింది.