భారత ప్రభుత్వ చట్టం 1935
తమ దేశాన్ని పాలించే ప్రభుత్వంలో తమ భాగస్వామ్యాన్ని బాగా ఎక్కువ చేయాలనే డిమాండ్ పంతొమ్మిదవ శతాబ్దం నుండి పెరుగుతూ వచ్చింది. మొదటి ప్రపంచ యుద్ధంలో బ్రిటీష్ వారి ప్రయత్నాలకు భారతీయులు అందించిన తోడ్పాటు కారణంగా, బ్రిటీష్ రాజకీయ వ్యవస్థలోని తీవ్ర యథాతథవాద శక్తులు సైతం రాజ్యాంగ మార్పు అవసరమని భావించారు. ఫలితంగా భారతీయ ప్రభుత్వ చట్టం 1919 రూపొందింది. ఈ చట్టం, ప్రభుత్వానికి సంబంధించిన ఒక కొత్త వ్యవస్థను ప్రాంతీయ ద్వంద్వ పాలనా విధాన రూపంలో ప్రవేశ పెట్టింది. అంటే ప్రభుత్వానికి సంబంధించిన కొన్నిశాఖలలో (విద్య వంటివి) మంత్రులు శాసన సభకు బాధ్యత వహిస్తారు. మిగిలినవి (ప్రజా వ్యవహారాల నిర్వహణ, ఆర్థికం వంటివి) బ్రిటీష్ వారిచేత నియమింపబడిన ప్రొవెన్షియల్ గవర్నర్‌కు బాధ్యత వహించే అధికారుల చేతులలో ఉంటాయి. ప్రభుత్వంలో తమ భాగస్వామాన్ని పెంచాలని భారతీయులు చేసిన డిమాండ్‌ని ఈ చట్టం ప్రతిబింబిస్తుంది. అంతేకాక, భారత దేశానికి సంబంధించి, ఆచరణలో తమ భాగస్వామ్యం గురించి బ్రిటీష్ వారి భయాలకు కూడా ఇది మరింతగా ప్రతిబింబిస్తుంది.
చాద్
రెండు సంవత్సరముల తరువాత టొంబల్ భయె ఇతర రాజకీయ పార్టీలన్నిటిని నిషేధించి, తన పార్టీ ఒకటి ఉంచి, ఏక పార్టీ పాలనకు తెర తీసాడు. టొంబల్ భయె నిరంకుశ పాలన, అతని చాతకాని విధానాలు, జాతుల మధ్య వైరుధ్యాన్ని పెంచి వారి మధ్య ఉద్రిక్తలకు దారి తీయటాని తోడ్పడ్డాయి. 1965 లో చాద్ దేశంలోని ముస్లిమ్ లు అంతర్యుద్ధాన్ని మొదలు పెట్టారు. టొంబల్ భయెను పదవీచ్యుతుణ్ణి చేసి 1975లో చంపివేశారు. కాని, అధికారంకొరకు అంతర్యుద్ధం కొనసాగినది. 1979 లో విప్లవకారులు రాజదాని నగరాన్ని ఆక్రమించారు, దానివల్ల, కేద్రీకృతమయిన అధికార పాలన అంతమయ్యింది. అయుధ ధారులయిన విప్లవ మూకల మధ్య అధికార పోరు కొనసాగినది. దీనివల్ల, ప్రాన్స్ కు ఉన్న పరపతి పోయి, చివరకు పొరుగు దేశమయున లిబియా, చాద్ అంతర్యుధములో వేలు పెట్టటానికి అవకాశం దొరికినది. 1987లో లిబియా పొరుగు దేశమయిన చాద్ లో చేయ తలబేట్టిన, సాహసం బెడిసికొట్టింది, మళ్ళీ, ప్రెంచి వారి ఆదరణ/బలంతో అధ్యక్షుడు హిస్సెని హబ్రి ఇంతకు మునుపెప్పుడు చాద్ లో ఎరుగని దేశభక్తిని ప్రబోధించి, లిబియా సైన్యాన్ని, చాద్ నుండి తరిమిగొట్టగలిగాడు.