భారతదేశ చరిత్ర
1526 లో ఫెర్గానా లోయ (ఆధునిక ఉజ్బెకిస్తాన్) నుండి తైమూరు వారసుడైన తైమూరిదు బాబరు, చెంఘిస్ ఖాన్ వారసుడు బాబర్, ఖైబర్ పాస్ గుండా పయనించి వచ్చి మొఘల్ సామ్రాజ్యాన్ని స్థాపించాడు. ఇందులో ప్రస్తుత ఆఫ్ఘనిస్తాన్, పాకిస్తాన్, భారతదేశం, బంగ్లాదేశ్ భాగంగా ఉండేవి. అతని కుమారుడు హుమాయును 1540 లో ఆఫ్ఘన్ యోధుడు షేర్ షా సూరి చేతిలో ఓడిపోయాడు. ఫలితంగా హుమయూన్ కాబూల్ వైపు తిరుగుబాటు చేయవలసి వచ్చింది. షేర్ షా మరణించిన తరువాత అతని కుమారుడు ఇస్లాం షా సూరి, ఆయన హిందూ సైన్యాధ్యక్షుడు హేము విక్రమాదిత్య 1556 లో ఢిల్లీ కేంద్రంగా ఉత్తర భారతదేశంలో లౌకిక పాలనను స్థాపించారు. ఢిల్లీ యుద్ధంలో విజయం సాధించిన తరువాత అక్బర్ దళాలు 1556 నవంబరు 6 న రెండవ పానిపట్టు యుద్ధంలో హేమును ఓడించాయి.
పుదుక్కొట్టై
తొండైమాన్ రాజ్యానికి విజయ రఘినాథరాయ తొండైమాన్ (1730-1769) రెండవ పాలకుడయ్యాడు. ఆయన కాలంలో భారతదేశం అంతా మొగలు పాలనలోకి వచ్చింది. జింజీ, తంజావూరు మరియు మదురై మరికొన్ని పాళయాలను కలుపుకొని మొగల్ సామ్రాజ్యానికి సామంతులై కప్పం చెల్లించాయి. దక్షిణభారతదేశానికి మొగల్ రాజ్యప్రతినిధిగా నిజాం నవాబు నియమితుడయ్యాడు. ఆ సమయంలో కర్నాటకాగా ప్రస్తావించబడుతున్న తమిళనాడు ప్రాంతం కలిసిన ప్రాంతం ఆర్కాటు నవాబుకు అప్పగించబడింది. సామంతరాజ్యాలలో అనేకం మొగల్ సామ్రాజ్యానికి కప్పం కట్టకుండా తిరుగుబాటు చేసాయి. వాటిపై నవాబు సైన్యాలు దాడి చేసాయి. పుదికోట్టై మాత్రం ఈ దాడులకు గురికాకుండా తప్పించుకున్నది.