జీర్ణ వ్యవస్థ
డైజెస్టివ్‌ సిస్టమ్స్‌ అనేవి అనేక విధాలుగా ఉంటుంది. అంతర్గత, బహిర్గత డైజషన్‌ విషయంలో ప్రాథమికంగా కొంత తేడా ఉంది. బహిర్గత డైజషన్‌ అనేది మొదటగా ఉద్భవించింది. అధిక శాతం ఫుంగి దీనిమీదే ఆధారపడుతుంది. ఈ పద్ధతిలో,ఎంజైమ్స్‌ అనేవి జీవక్రిమి‌ చుట్టూ ఉన్న పర్యావరణాన్ని కాపాడుతుంటాయి. ఇవి అక్కడ ఆర్గానిక్‌ పదార్ధాలను తగ్గిస్తాయి మరియు కొన్ని ఉత్పత్తులు జీవక్రిమి‌ లోకి తిరిగి వెళ్ళిపోతాయి. తర్వాత, జంతువుల్లో ఇది ఒక ఒక గొట్టంలా చుట్టుకోవటం మరియు అంతర్గత డైజషన్‌ ఉద్భవానికి దారి తీసింది. ఇది మరింత సమర్ధవంతగా పనిచేస్తుంది, ఎందుకంటే చెల్లాచెదురు అయిన ఉత్పత్తులను ఇది తిరిగి సొంతం చేసుకుంటుంది మరియు రసాయన వాతావరణాన్ని మరింత సమర్ధవంతంగా నియంత్రిస్తుంది.
జీర్ణ వ్యవస్థ
ఆహారం పొట్టలోకి కార్డియాక్‌ ఒరిఫైస్‌ ద్వారా ప్రవేశించగానే, అది ఒక భాగంగా విడిపోయి, గ్యాస్ట్రిక్‌ ఆమ్లం‌, పెప్సిన్‌ మరియు ఇతర డైజెస్టివ్‌ ఎంజైమ్స్‌తో కలిసి ప్రొటీన్లుగా విడగొట్టబడుతుంది. ఈ ఎంజైమ్‌లు కూడా పొట్టలో ఒక నిర్దిష్టతతో ఉంటాయి. దీని అర్థం, అవి ప్రత్యేకించిన pH‌ మరియు ఉష్ణోగ్రత వద్ద మిగిలిన వాటి కంటే మెరుగ్గా పనిచేస్తాయి. ఆమ్లం తనంతట తాను ఆహారాన్ని విభజన చేయదు, కానీ అది పెప్సిన్ ఎంజైమ్ చర్య జరపటానికి కావలసిన pH ను అందిస్తుంది మరియు ఆహారంతో పాటు తీసుకున్న అనేక సూక్ష్మక్రిములను చంపుతుంది. ఇది ప్రొటీన్లను డీనేచర్‌ చేయగలదు. ఇది పొలిపెప్టైడ్ బాండ్స్‌ను తగ్గించే ఒక ప్రక్రియ మరియు సాల్ట్‌ బ్రిడ్జెస్‌కు అంతరాయం కలిగిస్తుంది. దీనివల్ల సెకండరీ‌, టెర్టియరీ లేదా క్వార్టనరీ ప్రొటీన్‌ నిర్మాణానికి నష్టం కలుగుతుంది. పొట్టలోని పెరైతల్ కణాలు‌ గైకోప్రోటీన్‌ అని పిలువబడే ఇంట్రినిసిక్‌ ఫ్యాక్టర్‌ను ఉత్పత్తి చేస్తాయి. ఇది విటమిన్‌ బి 12ను గ్రహించటానికి సహాయపడుతుంది. ఆల్కాహాల్‌ లాంటి ఇతర చిన్న పరమాణువులు పొట్టలోకి పీల్చుకోబడతాయి, ఇవి మెమ్‌బ్రేన్‌ ద్వారా లోపలకు వెళతాయి మరియు అక్కడి నుంచి ప్రసారమ వ్యవస్థలోకి నేరుగా చేరతాయి. పొట్టలోని ఆహారం పాక్షిక ద్రవ‌ రూపంలో ఉంటుంది. ఇది పూర్తయిన తర్వాత కైమ్‌ అని పిలవబడుతుంది.