మలేరియా
మలేరియా వ్యాప్తి సాధారణంగా దోమకాటు వలన జరుగుతుంది. తన జీవిత చక్రాన్ని పూర్తి చేసుకోవడం కోసం మలేరియా పరాన్నజీవికి మనుషులు అవసరం. మనిషిని కుట్టినప్పుడు లాలాజలాన్ని వదులుతుంది. ఆ లాలాజలములో స్పోరోజాయిట్స్ ఉంటాయి. అవి మనిషి శరీరములోకి ప్రవేశిస్తాయి, అక్కడ నుండి అవి మీరోజాయిట్స్ గా కాలేయము, ఎర్ర రక్త కణాలలో పరిణతి చెందుతాయి. ఇలా పరిణతి చెందిన మీరోజాయిట్స్ వల్ల వ్యాధి లక్షణాలు కనిపిస్తాయి. అయితే అన్ని దోమలూ మలేరియాను వ్యాప్తి చేయవు. కేవలం అనోఫిలస్ (anopheles) అనే జాతిలోని ఆడ దోమల వల్ల మాత్రమే మనుషులకు వ్యాధి సోకుతుంది.
వలసవాదం
ప్రపంచంలోని మిగిలిన ప్రాంతాల్లో అన్వేషకులు మరియు జనాభాల మధ్య సంపర్కాలు కొత్త వ్యాధులను పరిచయం చేశాయి, కొన్నిసార్లు ఈ వ్యాధులు అసాధారణ హానితో స్థానిక మహమ్మారులను సృష్టించాయి. ఉదాహరణకు చిన్నమ్మవారు, తట్టు, మలేరియా, పసుపు జ్వరం మరియు ఇతర రోగాలు కొలంబస్ పూర్వ అమెరికాలో లేవు. 
16వ శతాబ్దంలో వ్యాధి కానరీ దీవుల్లోని మొత్తం స్థానిక (గువాన్చెస్) జనాభాను నాశనం చేసింది. 1518లో హిస్పానియోలా స్థానిక జనాభాలో సగం మంది చిన్న అమ్మవారుతో మరణించారు. 1520వ దశకంలో మెక్సికోలో చిన్న అమ్మవారు విజృంభించింది, ఒక్క టెనోచ్‌టిట్లాన్ ప్రాంతంలోనే 150,000 మంది మరణించారు, ఈ వ్యాధి బారినపడి చక్రవర్తి కూడా మృతి చెందారు, 1530వ దశకంలో పెరూ దేశంలో కూడా ఈ వ్యాధి విజృంభించింది, దీంతో ఐరోపా సేనలు సులభంగా విజయం సాధించారు. తట్టు వ్యాధి 17వ శతాబ్దంలో మరో రెండు మిలియన్ల మంది మెక్సికో స్థానికుల మరణానికి కారణమైంది. 1618–1619లో, చిన్న అమ్మవారు మసాచుసెట్స్ అఖాతం పరిసరాల్లో నివసించే 90% మంది స్థానిక అమెరికన్‌లను బలిగొంది. చిన్న అమ్మవారు 1780–1782 మధ్యకాలంలో మరియు 1837–1838 మధ్యకాలంలో మైదానప్రాంత ఇండియన్‌లు పెద్ద సంఖ్యలో మరణించేందుకు, వారి సంతతి నాశనం కావడానికి కారణమైంది. నూతన ప్రపంచం యొక్క స్థానిక అమెరికన్ జనాభాలో 95% మంది మరణాలు పురాతన ప్రపంచ వ్యాధుల వలన సంభవించాయని కొందరు భావిస్తున్నారు. శతాబ్దాలకుపైగా, ఐరోపావాసులు ఈ వ్యాధులకు అధిక స్థాయి రోగ నిరోధకతను పొందారు, ఇదిలా ఉంటే స్థానిక పౌరులకు ఇటువంటి రోగ నిరోధక శక్తి లేదు.