భారతీయ అంతరిక్ష పరిశోధనా సంస్థ
విక్రం సారాభాయ్ను భారత అంతరిక్ష పరిశోధనా వ్యవస్థకు పితామహుడిగా అభివర్ణిస్తారు. 1957లో రష్యా మొట్టమొదటి శాటిలైట్ అయిన స్పుత్నిక్‌ను ప్రయోగించినపుడు శాటిలైట్ యొక్క ఆవశ్యకతను అప్పటి ప్రధాన మంత్రి అయిన నెహ్రూకు వివరించి, 1962లో, భారత అణుశక్తి వ్యవస్థ పితామహుడయిన హోమీ భాభా పర్యవేక్షణలో ఇండియన్ నేషనల్ కమిటీ ఫర్ స్పేస్ రీసెర్చ్ (Indian National Committee for Space Research - INCOSPAR) ను ఏర్పరచాడు. 
ఆది నుండి ఉపగ్రహాల నిర్మాణాన్నే దృష్టిలో పెట్టుకొని దానికి అవసరమయిన భూ ఉపరితల లక్షణాలను అధ్యయనం చేసేందుకు కేరళలో త్రివేండ్రం వద్ద తుంబా ఈక్వటోరియల్ రాకెట్ లాంచింగ్ స్టేషన్ (TERLS) నెలకొల్పి అమెరికా, రష్యాల నుండి దిగుమతి చేసుకున్న రాకెట్లను ప్రయోగిస్తూ ఉపరితలాన్ని అధ్యయం చేయడం మొదలు పెట్టారు. అనతికాలంలోనే భారతదేశం స్వదేశీయంగా పూర్తి స్థాయి రాకెట్లను తయారు చేసి, ఉపరితల అధ్యయంలో పురోగతి సాధించింది. భవిష్యత్తులో ఇతర దేశాలు ఉపగ్రహానికి అవసరమయిన అన్ని పరికరాలను అందించక పోవచ్చని గ్రహించిన విక్రం సారాభాయ్, ఉపగ్రహానికి అవసరమయిన అన్ని విడిభాగాలనూ దేశీయంగానే తయారు చేసే దిశగా తన బృందాన్ని నడిపించాడు. 1969లో ఇన్‌కోస్పార్ ఇస్రోగా రూపొందింది. 1972లో ప్రత్యేక అంతరిక్ష విభాగం ఏర్పడింది.
ఎయిర్ ఫ్రాన్స్
1945 జూన్ 26న ఫ్రాన్స్ యొక్క అన్ని వైమానిక రవాణా సంస్థలు జాతీయం చేయబడ్డాయి. 1945 డిసెంబరు 29న ఫ్రెంచ్ ప్రభుత్వం యొక్క ఒక ఆజ్ఞ ఎయిర్ ఫ్రాన్స్‌కు, మొత్తం ఫ్రెంచ్ వైమానిక రవాణా నెట్‌వర్క్ యొక్క నిర్వహణను ఇచ్చింది. 1946లో ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ తన మొదటి విమాన సేవకులను నియమించింది. అదే సంవత్సరంలో కేంద్ర పారిస్‌లోని లెస్ఇన్వాలిడెస్ వద్ద ఈ విమాన సంస్థ తన మొదటి విమాన కేంద్రాన్ని ప్రారంభించింది. ఇది ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ యొక్క మొదటి కార్యకలాపాల మరియు ఇంజనీరింగ్ స్థావరమైన పారిస్ లే బౌర్గేట్ ఎయిర్ పోర్ట్‌కు ఒక వాహనం ద్వారా అనుసంధానించబడింది. ఆ సమయంలో ఈ నెట్‌వర్క్ 160,000 కిమీ వ్యాపించి, ప్రపంచంలోనే అత్యంత పొడవైనదిగా ప్రకటించబడింది. 1946 జనవరి 1న సొసైటీ నేషనలే ఎయిర్ ఫ్రాన్స్ స్థాపించబడింది.