పంచవర్ష ప్రణాళికలు
ఈ పంచవర్ష ప్రణాళిక 1956-57 నుంచి 1960-61 వరకు కొనసాగింది. 1954లో భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ సదస్సులో సామ్యవాద సమాజాన్ని నిర్మించాలని ప్రకటన చేసినందున రెండో ప్రణాళికలో పారిశ్రామిక రంగంపై అందులోనూ ప్రభుత్వ రంగ సంస్థలపై అధిక దృష్టి కేంద్రీకరించారు. అందకు తగినట్లుగా మహలనోబిస్ నమునాను ఈ ప్రణాళిక నమునాగా స్వీకరించారు. పరిశ్రమల ద్వారా దేశీయోత్పత్తి పెంచడానికి ప్రోత్సాహం కల్పించారు. నీటిపారుదల ప్రాజెక్టులు మరియు భిలాయ్, బొకారో, జంషెడ్పూర్ లాంటి చోట్ల భారీ ఉక్కు కర్మాగారాలను ఈ ప్రణాళిక కాలంలోనే ప్రారంభించారు. బొగ్గు ఉత్పత్తి కూడా పెంచబడింది.ఉత్తర భారతదేశంలో నూతన రైలు మార్గాలు కూడా ప్రారంభించబడ్డాయి. హోమీ-జే-భాభా చైర్మెన్ గా 1957లో అణు ఇంధన సంస్థ (Atomic Energy Commission) కూడా ఏర్పాటు చేయబడింది. పరిశోధనా సంస్థగా టాటా ఇన్‌స్టిట్యూట్ ఆప్ ఫండమెంటల్ రీసెర్చి (Tata Institute of Fundamental Research) కూడా ఈ ప్రణాళికలోనే స్థాపించబడింది.
భారతదేశ ఆర్ధిక వ్యవస్థ
స్వతంత్రం తరువాత భారతదేశ ఆర్ధిక ప్రణాళికను వలసల అనుభవం (భారతదేశ నాయకుల దృష్టిలో ఒక అద్భుత కార్యము) మరియు నాయకుల ఫెబియన్ సాంఘిక భావాలు ప్రభావితం చేసాయి. ప్రణాళిక ముఖ్యంగా భద్రతాభావం, దిగుమతుల ప్రత్యామ్నాయం గురించి తీవ్రంగా ఆలోచించటం, పారిశ్రామీకరణ, శ్రమలో రాష్ట్ర మధ్యవర్తిత్వం మరియు రాబడి మార్గాలు, ఒక పెద్ద ప్రజా భాగస్వామ్యం, వ్యాపార చట్టము మరియు కేంద్ర పధకాలు మొదలయిన వాటి గురించి ఉద్దేశించబడింది. భారతదేశ పంచవర్ష ప్రణాళిక సోవియెట్ యూనియన్ వారి కేంద్ర పధకాల వలె ఉంది. 1950 మధ్యలో అన్ని పరిశ్రమలలో ముఖ్యంగా ఉక్కు, గనులు, యంత్ర సామగ్రి, నీరు, సమాచార, భీమా మరియు విద్యుత్ రంగాలకు చెందిన వాటిని సమర్ధవంతంగా జాతీయకరణం చెయ్యటం జరిగింది. 1947 మరియు 1990ల మధ్యలో భారతదేశంలో వ్యాపారం ప్రారంభించటానికి విశదీకరించిన ఉత్తర్వులు, చట్టాలు మరియు సాధారణంగా ఉత్తర్వుల రాజుగా పిలువబడే ఎర్ర నాడా మొదలయినవి అవసరమయ్యేవి.