యునైటెడ్ కింగ్‌డమ్
పార్లమెంటరీ ప్రజాస్వామ్యం కలిగిన యునైటెడ్ కింగ్డమ్ ఒక రాచరికప్రజాస్వామ్యదేశ రాజ్యాంగంగా ఉంది. ఈ రాజవంశం 1952 ఫిబ్రవరి 6 నుండి క్వీన్ రెండవ ఎలిజబెత్ పాలిస్తూ ఉంది. యునైటెడ్ కింగ్డమ్ రాజధాని మరియు దాని అతిపెద్ద నగరం లండన్ ప్రపంచ పట్టణం మరియు ఆర్థిక కేంద్రంగా 10.3 మిలియన్ జనసంఖ్య కలిగిన పట్టణ ప్రాంతంగా ఉంది. ఐరోపాలో నాల్గవ-అతిపెద్ద మరియు యూరోపియన్ యూనియన్లో రెండవ అతిపెద్దది. 
వారి రాజధానులు ఎడిన్బర్గ్, కార్డిఫ్ మరియు బెల్ఫాస్ట్ లలో ఉన్నాయి. సమీపంలోని ఐల్ ఆఫ్ మాన్, బెయిల్విక్ ఆఫ్ గ్వెర్నిసీ మరియు బెయిల్విక్ జెర్సీలు యునైటెడ్ కింగ్డంలో భాగం కావడం లేదు. రక్షణ మరియు అంతర్జాతీయ ప్రాతినిధ్య బాధ్యత కలిగిన బ్రిటీష్ ప్రభుత్వం వహిస్తుంది.
ఆక్లాండ్
ఫిబ్రవరి 1840లో వెయిటాంగీ ఒప్పందంపై సంతకం చేసిన తరువాత, న్యూజీలాండ్ కొత్త గవర్నర్ విలియం హోబ్సన్ ఈ ప్రాంతాన్ని తన నూతన రాజధానిగా ఎంచుకున్నాడు, జార్జి ఎడెన్, ఎర్ల్ ఆఫ్ ఆక్లాండ్ పేరుమీదగా ఈ ప్రాంతానికి నామకరణం చేయడం జరిగింది, జార్జి ఎడెన్, ఎర్ల్ ఆఫ్ ఆక్లాండ్ తరువాత భారతదేశానికి వైస్రాయ్‌గా పనిచేశాడు. స్థానిక మావోరీ, ఐవీ, గాటి, వాటువా పౌరులు గవర్నర్‌కు బహుమతిగా ఇచ్చిన భూభాగంపై ఆక్లాండ్ నగరం ఏర్పాటు చేయబడింది, ఇక్కడ నగరాన్ని నిర్మించడం ద్వారా తమకు వ్యాపార మరియు రాజకీయ అవకాశాలు దొరుకుతాయనే నమ్మకంతో ఐవీ పౌరులు ఈ భూభాగాన్ని గవర్నర్‌కు బహుమతిగా ఇచ్చారు. 1841లో ఆక్లాండ్ అధికారికంగా న్యూజీలాండ్ రాజధానిగా ప్రకటించబడింది, బే ఆఫ్ ఐల్యాండ్స్‌లోని రుసెల్ (ఇప్పుడు ఓల్డ్ రుసెల్) నుంచి పాలక యంత్రాంగం బదిలీ 1842లో పూర్తయింది. అయితే 1840లోనే పోర్ట్ నికోల్సన్ (తరువాత వెల్లింగ్టన్)ను పాలనా రాజధానికి మెరుగైన ప్రత్యామ్నాయంగా పరిగణించారు, సౌత్ ఐలాండ్‌కు సమీపంలో ఉండటం దీనికి అనుకూలంగా మారింది, ఇక్కడ బాగా వేగంగా స్థిరనివాసాలు ఏర్పాటు కావడంతో, 1865లో వెల్లింగ్టన్ రాజధానిగా అవతరించింది. 1876లో ప్రావిన్సియల్ వ్యవస్థ రద్దు చేయబడే వరకు, ఆక్లాండ్ ప్రావీన్స్‌కు ఆక్లాండ్ ప్రధాన నగరంగా ఉంది.