రూపాయి
దేశవిభజన తరువాత మొదట్లో పాకిస్తాను భారత రూపాయినే వాడేది; దానిపై పాకిస్తాను ముద్ర వేసుకునేవారు. గతంలో కువైట్, బహ్రెయిన్, కతర్, యు.ఎ.ఇ, మలేసియా లలో కూడా భారత రూపాయినే అధికారిక ద్రవ్యంగా వాడేవారు. దేశం బయట చెలామణీ కోసమై, ప్రత్యేకంగా గల్ఫ్ రూపీని 1959 మే 1 నాటి చట్టసవరణ ద్వారా భారత ప్రభుత్వం ప్రవేశపెట్టింది. బంగారం దొంగరవాణా ద్వారా దేశ విదేశీ మారక ద్రవ్యంపై వస్తున్న వత్తిడిని తగ్గించందుకు గాను ఈ చర్య తీసుకున్నారు. 1966 జూన్ 6 న భారత్ తన ద్రవ్య విలువను తగ్గించినపుడు అప్పుడు గల్ఫ్ రూపీని వాడుతున్న ఒమన్, కతర్, ఇప్పటి యు.ఎ.ఇ లోని దేశాలు గల్ఫ్ రూపీ స్థానంలో తమ తమ ద్రవ్యాలను ప్రవేశపెట్టాయి. కువైట్ 1961 లోను, బహ్రెయిన్ 1965 లోను ఆ పని చేసేసాయి.
హిందూ అరబిక్ సంఖ్యలు
AD 700 చుట్టూ హిందూ-అరబిక్ సంఖ్యా వ్యవస్థను భారతదేశంలో అభివృద్ధి చేశారు. అభివృద్ధి అనేక శతాబ్దాలుగా విస్తరించడం జరిగింది, అయితే క్రీ.శ. 628 లో బ్రహ్మగుప్త సున్నా యొక్క సూత్రీకరణ ద్వారా నిర్ణయాత్మక దశ బహుశా అందించబడుతుంది.ఈ వ్యవస్థ ఒక విప్లవంగా పది అంకెలకు పరిమితం చేసింది.ఇది గణిత శాస్త్రంలో అభివృద్ధిలో ఒక ముఖ్యమైన మైలురాయిగా పరిగణించబడుతుంది.భారతదేశంలో 0 యొక్క ఉపయోగం ఉన్న తొలి సార్వత్రిక ఆమోదం పొందిన శిలాశాసనం 9 వ శతాబ్దంలో మొదటిది, సెంట్రల్ ఇండియాలోని గ్వాలియర్లో ఒక శిలాశాసనం వద్ద 870వ సంవత్సరానికి చెందినది .రాగి పళ్ళెంలో అనేక భారతీయ పత్రాలు వాటిలో సున్నాకి ఒకే చిహ్నంగా ఉన్నాయి, ఇవి 6 వ శతాబ్దం క్రి.శ. వరకు నాటివి, కానీ వాటి తేదీలు స్పష్టంగా లేవు.