గీతా దత్
గీతా దత్ 1930లో ఫరీద్‌పూర్ (అప్పట్లో భారతదేశంలో భాగమైన బెంగాల్‌లో ఉండేది; ప్రస్తుతం బంగ్లాదేశ్‌లో భాగంగా ఉంది) లోని ఒక ధనిక జమిందార్ల కుటుంబంలో గీతా ఘోష్ రాయ్ చౌదరీగా జన్మించారు. ఆమెకు పన్నెండేళ్ల వయసులో అంటే, 1942లో, ఆమె తల్లితండ్రులు బాంబే (ప్రస్తుతం ముంబై) లోని దాదర్‌లో ఉన్న ఒక అపార్ట్‌మెంట్‌కు తమ మకాం మార్చారు. అక్కడ, స్వరకర్త/సంగీత దర్శకుడు అయిన హనుమాన్ ప్రసాద్ ఒకసారి అనుకోకుండా ఆమె పాటని వినడంతో పాటు ఆమె స్వరంలోని మాధుర్యానికి ఆయన ఎంతో ముగ్థులయ్యారు. దీంతో గాయనిగా ఆమెకు శిక్షణ అందించేందుకు ఆయన ముందుకు వచ్చారు. అటుపై "భక్త ప్రహ్లాద" (1946) చిత్రంలోని ఒక కోరస్ (బృంద గానం) గీతం ద్వారా ఆమెను వెండితెరకు పరిచయం చేశారు, ఈ కోరస్ గీతంలో భాగంగా ఆమె కేవలం రెండు పంక్తులు మాత్రమే ఆలపించారు. అయితే, ఆమె ఆలపించిన ఆ రెండు పంక్తులే సినీరంగంలో ఆమె నిలదొక్కుకునేందుకు ఉపయోగపడ్డాయి. ఆ తర్వాతి సంవత్సరం, నేపథ్య గాయనిగా ఆమె "దో భాయి" చిత్రం ద్వారా ఒక పెద్ద అవకాశాన్ని చేజిక్కించుకున్నారు, దీంతోపాటు ఆ చిత్రం కోసం గీతా రాయ్ ఆలపించిన గీతాలు ఆమెను ఒక అగ్రశ్రేణి నేపథ్య గాయకురాలిగా ముందు వరుసలో నిలబెట్టాయి.
గీతా దత్
1948లో చునారియా విడుదలైంది. ఈ చిత్రానికి హన్స్‌రాజ్ బెహ్ల్ సంగీతాన్ని అందించారు. ఈ చిత్రం కోసం ఫూల్ కో భూల్ కే లే బైతా ఖార్...తేరా కంటో సే హై ప్యార్ ప్యార్ లాంటి యుగళ గీతాలని గీతా రాయ్ మరియు మహమ్మద్ రఫీలు కలిసి ఆలపించారు. ఇదొక తత్వ సంబంధ గీతం, మెరిసేదంతా బంగారం కాదనే నిజాన్ని ఈ పాట నొక్కి చెబుతుంది. అందమైన ఆలాప్స్‌ని కలిగిన ఈ గీతాన్ని గీతా రాయ్ మరియు రఫీ సాబ్‌లు తమదైన ప్రతిభతో రక్తి కట్టించారు. మరోవైపు చునారియాలోని అద్భుతమైన సంగీతం హన్స్‌రాజ్ బెహ్ల్‌ని అప్పట్లో సినీ పరిశ్రమను ఏలిన ప్రముఖ సంగీత దర్శకుల్లో ఒకరిగా నిలబెట్టింది. ఈ చిత్రంలోనూ గీతా రాయ్ ఒక హాస్య గీతాన్ని ఆలపించారు: ఓ మోటార్ వాలే బాబు అనే పల్లవితో ఈ హాస్య గీతం సాగుతుంది. అంతేకాకుండా నేపథ్య గాయని ఆశా భోంస్లే ఈ చిత్రం ద్వారా సినీ పరిశ్రమకు పరిచయమయ్యారు. గీతా రాయ్ మరియు జోహ్‌రాజన్ అమబలవాలీలతో కలిసి ఆశా భోంస్లే ఈ చిత్రంలో తన స్వరాన్ని వినిపించారు. "సవాన్ ఆయా రే" అనే రెండు పంక్తులను ఆశా భోంస్లే ఈ చిత్రం కోసం పాడారు.