భారతదేశ చరిత్ర
మరాఠా సామ్రాజ్యం హిందవి స్వరాజ్య స్థాపనకు నిశ్చయించిన భోంస్లె వంశానికి చెందిన ఛత్రపతి శివాజీచే స్థాపించబడి సంఘటితం చేయబడింది. సర్ జె.ఎన్.సర్కారు శివాజీని "హిందూ జాతి ఉత్పత్తి చేసిన చివరి గొప్ప నిర్మాణాత్మకమైన మేధావి, జాతీయ నిర్మాత " గా వర్ణించాడు. అయితే శివాజీ సోదరసమానుడు వెంకోజీ తంజావూరు మరాఠా రాజ్యాన్ని స్థాపించారు. ఏదేమైనా మరాఠాల బలమైన శక్తిని సంపాదించిన ఘనత జాతీయంగా పేష్వా మొదటి బాజిరావోకు చేరుతుంది. చరిత్రకారుడు కె.కె. మొదటి బాజీరావ్ "మరాఠా సామ్రాజ్యం రెండవ స్థాపకుడిగా పరిగణించబడుతుందని" దత్తా రాశారు.
18 వ శతాబ్దం ప్రారంభంలో మరాఠా ప్రాంతం పేష్వా పాలన (ప్రధాన మంత్రులు)లో సామ్రాజ్యంగా మారింది. 1737 లో మరాఠాలు ఢిల్లీ యుద్ధంలో మొఘల్ సైన్యాన్ని ఓడించారు. మరాఠాలు మొఘలులు, నిజాం, బెంగాలు నవాబు, దుర్రాని సామ్రాజ్యాల మీద దండెత్తి వారి సరిహద్దులను మరింత విస్తరించడానికి తమ సైనిక పోరాటాలను కొనసాగించారు. 1760 నాటికి మరాఠాల సాంరాజ్యం భారత ఉపఖండంలో అంతటా విస్తరించింది. మరాఠాలు కూడా మొఘల్ సింహాసనాన్ని నిర్మూలించి, ఢిల్లీలోని మొఘల్ సామ్రాజ్య సింహాసనంపై విశ్వస్వాష్ పెష్వాను ఉంచడం గురించి చర్చించారు.
సహారన్పూర్
1757లో, మరాఠా సైన్యం సహారన్పూర్ ప్రాంతాన్ని ఆక్రమించడంతో నజీబుద్ దౌలా కొద్దికాలం తన జాగీరును కోల్పోయారు, ఇదిలా ఉంటే రాఘునాథ్ రావు మరియు మల్హోత్రా హోల్కార్ తరువాత దీనిని ఆక్రమించుకున్నారు - అయితే పంజాబ్ దండయాత్ర కోసం రఘునాథ్ రావు వెళ్లడంతో నవాబు ఈ ప్రాంతాన్ని తిరిగి స్వాధీనం చేసుకున్నారు. రోహిల్లాలు మరియు మరాఠాల మధ్య సంఘర్షణ డిసెంబరు 18, 1788లో నజీబుద్ దౌలా మనవడు గులామ్ ఖాదీర్ నిర్బంధంతో ముగిసింది, గులామ్ ఖాదీర్‌ను మరాఠా సైన్యాధిపతి మహాదాజీ సిందియా ఓడించారు. నవాబ్ గులామ్ ఖాదీర్ సహారన్పూర్ నగరానికి చేసిన సేవల్లో నవాబ్ గంజ్ ప్రాంతం మరియు అహ్మదాబాదీ కోట ముఖ్యమైనవి, విజయ్ టాకీస్ ఎదురుగా ఈ కోటను ఇప్పటికీ చూడవచ్చు.గులామ్ ఖాదీర్ మరణంతో సహారన్పూర్‌లో రోహిల్లాల పాలనకు తెరపడింది, ఇది మరాఠా సామ్రాజ్యంలో ఉత్తరాన ఉన్న చివరి జిల్లాగా మారింది. ఘనీ బహదూర్ బండా దీనికి మొదటి మరాఠా గవర్నర్‌గా నియమించబడ్డారు. మరాఠా పాలనలో, సహారన్పూర్ నగరంలో భుతేశ్వర్ ఆలయం మరియు బాగేశ్వర్ ఆలయం నిర్మించబడ్డాయి.