జీర్ణ వ్యవస్థ
గ్యాస్ట్రోవ్యాస్కులర్‌ కేవిటీ అనేది డైజషన్‌ మరియు శరీరంలోని అన్ని భాగాలకు పోషకాలను‌ పంపిణీ చేయటంలో పొట్టలా పనిచేస్తుంది. ఎక్స్‌ట్రాసెల్యులార్‌ డైజషన్‌ మధ్య కేవిటీలో జరుగుతుంది. ఇక్కడ గ్యాస్ట్రోడెరిమ్స్‌ అనేవి, ఎఫిథెలుయమ్‌లో అంతర్గత లేయర్‌గా ఉంటుంది. ఈ కేవిటీ అనేది కేవలం ఒకవైపు మారటమే తెరిచి ఉంటుంది మరియు అది నోరు మరియు మలద్వారము రెండింటిగా కూడా పనిచేస్తుంది: వ్యర్ధమైన మరియు ‌జీర్ణము‌ కాని పదార్ధాలు అనేవి నోరు / అనుస్‌ ద్వారా బయటకు వస్తాయి. దీనిని అసంపూర్ణ గట్‌గా వర్ణించవచ్చును.
వీనస్‌ ఫ్లైట్రాప్‌ లాంటి మొక్క‌, తన సొంత ఆహారాన్ని కిరణజన్య సంయోగ క్రియ‌ ద్వారా తయారు చేసుకుంటుంది. ఇది తినడం కానీ, జీర్ణము‌ చేసుకోవటం కానీ చేయదు. ఇది శక్తి మరియు కార్బన్ లను అందించే సంప్రదాయక అంశాలను ఆహారంగా తీసుకుంటుంది. కానీ మైన్స్‌ అనేవి తమ బురదైన, ఆమ్లత్వ పర్యావరణంలో తక్కువగా లభించే అవసరమైన పోషకాలు (ముఖ్యంగా నత్రజని మరియు ఫాస్ఫరస్) కొరకు ప్రాథమికంగా ఆధారపడతాయి.
రేడియేషన్
చెట్లు, జంతువులు, మనుష్యులు మరణించినప్పుడు, గాలి పీల్చటం మానెస్తాము కనుక, ఈ వికీర్ణ ఉత్తేజితం ఆయా జీవుల జీవకణాలలో పేరుకొనటం మాని నశించటం మొదలుపెడుతుంది. కాల చక్రం 5,700 సంవత్సరాలు తిరిగేటప్పటికి ఈ వికీర్ణ ఉత్తేజితంలో సగం భాగం నశిస్తుంది. (ఇది కర్బనం-14 లక్షణం.) అందుకనే ఈ 5,700 సంవత్సరాల కాలాన్ని కర్బనం-14 యొక్క అర్ధాయుష్షు (half-life) అంటారు. ఒక చెట్టు అవశేషాలలో కాని, ఒక జంతువు యొక్క అవశేషాలలో కాని కర్బనం-14 కి సంబంధించిన వికీర్ణ ఉత్తేజితం ఇంకా ఎంత మిగిలి ఉందో తెలిస్తే ఆ చెట్టు ఎన్నాళ్ల క్రితం చచ్చిపోయిందో లెక్క కట్టి చెప్పొచ్చు. ఉదాహరణకి కర్బనం-14 లో ఉన్న వికీర్ణ ఉత్తేజితం పరిపూర్ణంగా నశించిపోవటానికి 50 అర్ధాయుష్షుల కాలం పడుతుంది. అంటే, ఒక ప్రాణి చచ్చిపోయిన తరువాత ఆ ప్రాణి అవశేషాలలో 3,00,000 సంవత్సరాలపాటు ఈ వికీర్ణ ఉత్తేజితం ఉంటుంది.