బాబ్రీ మసీదు
భారత దేశపు మొట్టమొదటి మొఘల్ చక్రవర్తి బాబర్ ఆదేశానుసారం ఈ మసీదు 1527లో నిర్మించబడింది. మీర్ బాకి, పూజారుల నుంచి హిందూ నిర్మాణాన్ని స్వాధీనపర్చుకున్న తర్వాత దీనికి బాబ్రీ మసీదు అని పేరు పెట్టాడు. 1940లకు ముందు ఈ మసీదును మస్జీద్-ఇ-జన్మస్థాన్ (, , అని పిలిచేవారు, అనువాదం: "జన్మస్థలంకి చెందిన మసీదు"), ఈ స్థలాన్ని హిందూ దేవుడైన శ్రీరాముడి జన్మస్థలంగా ఇది సూచిస్తోంది. మీర్ బాకి, పూజారులనుంచి హిందూ నిర్మాణాన్ని స్వాధీనపర్చుకున్న తర్వాత దీనికి బాబ్రీ మసీదు అని పేరు పెట్టాడు.
తాజ్ మహల్
మసీదులలో పొడవైన గది యొక్క ప్రాథమిక రూపకల్పన మూడు గోపురాలచే అధిగమించబడింది, ఇవి షాజహాన్‌చే కట్టబడ్డ ఇతర మసీదులను పోలి ఉన్నా మరీ ముఖ్యంగా అతనిచేతే నిర్మించబడ్డ "మస్జిద్-ఎ-జహాన్ నుమా" లేదా 
జామా మస్జిద్ ఢిల్లీ లను పోలి ఉన్నాయి. ముఖ్య పవిత్ర స్థానంతో మరియు ఏదో ఒక వైపు కొద్ది పోలికలతో పవిత్ర స్థానంలాగా ఉండే వాటితో ఆ కాలపు మొఘల్ మసీదుల పవిత్ర స్థానం గది మూడు ప్రాంతాలుగా విభజించబడింది. తాజ్ మహల్ వద్ద ప్రతి పవిత్ర స్థానం మీద పెద్ద వర్తులాకార గోపురం తెరువబడి ఉంటుంది. 1643లో ఈ బాహ్య భవననాల నిర్మాణం పూర్తి అయ్యింది.
ప్రాకార నగరం ఆగ్రాకు దక్షిణం వైపున ఉన్న ఒక స్థల భాగం మీద తాజ్ మహల్ నిర్మించబడింది. షాజహాన్ ఈ స్థలం కోసం మహారాజు జై సింగ్‌కు ఆగ్రా మధ్యలో బదులుగా ఒక పెద్ద స్థలాన్ని బహుమతిగా ఇచ్చాడు. నీరు చిమ్మడాన్ని తగ్గించడం కోసం స్థూలంగా మూడు ఎకరాల ప్రాంతాన్ని తవ్వి మట్టితో నింపారు మరియు ఆ స్థలాన్ని నదీ తీరానికి 50 మీటర్లు ఎత్తు చేశారు.