భూమి
కేంబ్రిడ్జ్ ఎక్స్ప్లోషన్ తరువాత సుమారు 535 యం.ఎలో అయిదు సార్లు వినాశనము జరిగింది. ఆఖరి వినాశనము 65 యం.ఎలో ఉల్కలు ఢీకొన్నప్పుడు జరిగింది. ఆ వినాసనములో డైనోసార్లు, ఇతర సరీసృపాలూ చనిపోయాయి. క్షీరదాలు, మరికొన్ని చుంచులను పోలిన చిన్న జంతువులూ మాత్రమే బ్రతికాయి. గత 65 మిలియన్ సంవత్సరాలగా క్షేరధములలో వివిధ రకములైన విభాజనములు సంభవించినవి. కొన్ని మిలియన్ సంవత్సరాల క్రితం కోతి వంటి జంతువు రెండు కాళ్ళ మీద నిలబడ గల్గినది. ఇందువల్ల ఉపకరణాల వాడుక, సంభాషణల ఎదుగుదలకు అనుకూలించినవి. తద్వారా మెదడు ఎదగడానికి అవసరమైన పోషక పదార్ధాలు సమకూరాయి. వ్యవసాయం తద్వారా నాగరికతలు అభివృద్ధి చెందటం కారణంగా మానవులు భూమిని చాలా తక్కువ కాలంలోనే శాసించగలిగారు. ఇతర జీవరాశుల మీద కూడా ఆ ప్రభావం పడింది.
కృష్ణబిలం
1930 లో సాధారణసాన్వయాన్ని ఉపయోగించి,ఖగోళభౌతికశాస్త్రజ్ఞుడుసుబ్రమణ్యన్ చంద్రశేఖర్,భ్రమణము చెందనటువంటి ఎలెక్ట్రాన్ డీజేనేరేట్ పదార్దములు (చంద్రశేఖర్ పరిమితి) 1.44 సూర్య విస్తారణలకన్నా ఎక్కువగా ఉన్నట్లయితే కూలిపోతాయి అని లెక్కకట్టారు . 
ఈతని వాదనలనుఆర్తర్ ఎడ్డింగ్టన్వ్యతిరేకించారు.ఎందుకంటే అతను ఏదో ఒకటి జరిగి ఈ కూలిపోవటాన్ని ఆపుతుంది అని నమ్మారు కాబట్టి. 
ఎడ్డింగ్టన్ పాక్షికముగా సరిగ్గానే చెప్పారు: చంద్రశేఖర్ సరిహద్దుకన్నా కొద్దిగా పెద్దదైన ఒకతెల్లని మరుగుజ్జు న్యూట్రాన్ నక్షత్రంలోకి కూలిపోతుంది అని. 
కానీ 1993 లోరాబర్ట్ ఒప్పెన్హీమర్మరి మిగిలినవారు ఈ విధంగా జరుగుతుందని ఊహించారు.సుమారు మూడు సూర్య\విస్తీర్ణాలకు మించి ఉన్నటువంటి తారలు (టాల్మన్-ఒప్పెన్హీమర్-వోల్కాఫ్ సరిహద్దు)చంద్రశేఖర్ చెప్పినటువంటి కారణాలవలన కృష్ణబిలముల లోనికి కూలిపోవటం జరుగుతుంది.