దక్షిణ భారతదేశము
దక్షిణ భారతదేశంలో దాదాపు 50% ప్రజలు వ్యవసాయం ప్రధాన వృత్తిగా కలిగి ఉన్నారు. భారతదేశం లోని ఇతర ప్రాంతాల వ్యవసాయదారుల మాదిరిగా ఇక్కడి రైతులు కూడా ప్రధానంగా నీటి కొరకు వర్షపాతం ముఖ్యంగా ఋతుపవనాల మీదనే ఆధార పడతారు. వరి, వేరుశనగ, చెరకు, పత్తి, రాగి, మిరియాలు, పప్పుదినుసులైన మినుములు, కందులు, శనగలు మొదలగునవి ఇక్కడ పండే కొన్ని ముఖ్యమైన పంటలు. ఇంకా కాఫీ, తేయాకు, వెనీలా, రబ్బారు మొదలైన పంటలను కొండ ప్రాంతాలలో పెంచుతారు. కోస్తా ప్రాంతాలలో కొబ్బరి తోటలు విస్తారంగా పెరుగుతాయి. వరి పంట పండించడంలో ఆంధ్ర ప్రదేశ్ భారతదేశం లోనే మొదటి స్థానంలో ఉంది.. భారతదేశంలోని కాఫీ పంట సాగులో కర్ణాటక 70% శాతాన్ని ఆక్రమించింది. ఎడతెరిపిలేని కరువుల వలన ఉత్తర కర్ణాటక, రాయలసీమ, మరియు తెలంగాణా ప్రాంత రైతులు అప్పుల పాలై ఉన్న ఆస్తులు అమ్ముకుని, చివరికి కొద్ది మంది ఆత్మ హత్యలు కూడా చేసుకున్నారు. ఇక్కడ వేసవి కాలంలో నీటి ఎద్దడి కూడా ఎక్కువే.
భారతదేశ ప్రజా సేవ
బ్రిటిష్ ప్రభుత్వం భారతదేశంలో పరిపాలనలో ఉన్నప్పుడు రెండు ప్రత్యేక వర్గాలైన ప్రజాసేవకులు ఉండేవారు. కంపెనీతో ఓడంబడికలోకి చేరిన ఉద్యోగులు ఉన్నత వర్గాలుగా గుర్తించి ఒడంబడిక సేవకులు పిలవబడేవారు. ఎటువంటి ఒప్పందాలకు సంతకం చేయని వారు ఒడంబడికకు చెందని వారుగా పిలవబడేవారు. రెండవ వర్గం సాధారణంగా క్రింది స్థాయికి చెందిన పదవులు చేపట్టేవారు. ఒడంబడికకు చెందిన మరియు చెందని రెండు వర్గాల మధ్య వైవిధ్యం 1886 -87 సంవత్సరాలలో ప్రజాసేవ కమిషన్ యొక్క సిఫారసుతో భారతదేశ సామ్రాజ్యవాద ప్రజాసేవకు తెర పడింది. అయినప్పటికీ బాక్స్ వాలా పాదచారులతో సహా దీర్ఘకాలంగా ఎవరైతే జీతం కోసం పనిచేస్తారో వారిని ఒడంబడిక ఉద్యోగులు అన్న పదంతో పిలవడం ఇంకా కొనసాగుతూనే ఉంది. సామ్రాజ్యవాద ప్రజా సేవ పేరు భారత ప్రజా సేవగా రూపాంతరం చెందింది. ఏది ఏమైనా భారత ప్రజా సేవ (ICS ) పదం మాత్రం అలాగే ఉంది. ఒడంబడికకు కట్టుబడి పనిచేసే ప్రజా సేవకులను ఆంగ్ల పదాల ప్రారంభ అక్షరాల సముదాయం ICS ఇప్పటికీ సూచిస్తుంది.