భారత ప్రభుత్వ చట్టం 1935
తమ దేశాన్ని పాలించే ప్రభుత్వంలో తమ భాగస్వామ్యాన్ని బాగా ఎక్కువ చేయాలనే డిమాండ్ పంతొమ్మిదవ శతాబ్దం నుండి పెరుగుతూ వచ్చింది. మొదటి ప్రపంచ యుద్ధంలో బ్రిటీష్ వారి ప్రయత్నాలకు భారతీయులు అందించిన తోడ్పాటు కారణంగా, బ్రిటీష్ రాజకీయ వ్యవస్థలోని తీవ్ర యథాతథవాద శక్తులు సైతం రాజ్యాంగ మార్పు అవసరమని భావించారు. ఫలితంగా భారతీయ ప్రభుత్వ చట్టం 1919 రూపొందింది. ఈ చట్టం, ప్రభుత్వానికి సంబంధించిన ఒక కొత్త వ్యవస్థను ప్రాంతీయ ద్వంద్వ పాలనా విధాన రూపంలో ప్రవేశ పెట్టింది. అంటే ప్రభుత్వానికి సంబంధించిన కొన్నిశాఖలలో (విద్య వంటివి) మంత్రులు శాసన సభకు బాధ్యత వహిస్తారు. మిగిలినవి (ప్రజా వ్యవహారాల నిర్వహణ, ఆర్థికం వంటివి) బ్రిటీష్ వారిచేత నియమింపబడిన ప్రొవెన్షియల్ గవర్నర్‌కు బాధ్యత వహించే అధికారుల చేతులలో ఉంటాయి. ప్రభుత్వంలో తమ భాగస్వామాన్ని పెంచాలని భారతీయులు చేసిన డిమాండ్‌ని ఈ చట్టం ప్రతిబింబిస్తుంది. అంతేకాక, భారత దేశానికి సంబంధించి, ఆచరణలో తమ భాగస్వామ్యం గురించి బ్రిటీష్ వారి భయాలకు కూడా ఇది మరింతగా ప్రతిబింబిస్తుంది.
స్విట్జర్లాండ్
1948వ సంవత్సరంలో ప్రవేశపెట్టిన, ప్రపంచంలోనే రెండవ ప్రాచీన స్విట్జర్లాండ్ సంయుక్త రాజ్యాంగం నూతన సంయుక్త రాష్ట్ర అవతరణకు పునాది అయ్యింది. 1999 సంవత్సరంలో కొత్త రాజ్యాంగం ప్రవేశపెట్టారు కాని సమాఖ్య వ్యవస్థలో చెప్పుకోతగ్గ మార్పులేవీ చేయలేదు. వ్యక్తుల మౌలిక మరియు రాజకీయ హక్కులు మరియు ప్రభుత్వ వ్యవహారాల్లో ప్రజల పాత్రను రాజ్యాంగం ప్రస్తావిస్తూ సమాఖ్య మరియు ఖండాల మధ్య అధికారాలను విభజిస్తూ సమాఖ్య యొక్క చట్ట సమ్మతమైన పరిధి మరియు అధికారము గురించి వివరిస్తుంది. మూడు ముఖ్యమైన పరిపాలనా విభాగాలు ఉన్నాయి: ద్వి సభ విధానం పార్లమెంటు (శాసన చట్టము), స్విస్ సంయుక్త సమితి (అధికారము గల) మరియు స్విట్జర్లాండ్ సంయుక్త సుప్రీం కోర్ట్.