భారత ప్రభుత్వ చట్టం 1935
తమ దేశాన్ని పాలించే ప్రభుత్వంలో తమ భాగస్వామ్యాన్ని బాగా ఎక్కువ చేయాలనే డిమాండ్ పంతొమ్మిదవ శతాబ్దం నుండి పెరుగుతూ వచ్చింది. మొదటి ప్రపంచ యుద్ధంలో బ్రిటీష్ వారి ప్రయత్నాలకు భారతీయులు అందించిన తోడ్పాటు కారణంగా, బ్రిటీష్ రాజకీయ వ్యవస్థలోని తీవ్ర యథాతథవాద శక్తులు సైతం రాజ్యాంగ మార్పు అవసరమని భావించారు. ఫలితంగా భారతీయ ప్రభుత్వ చట్టం 1919 రూపొందింది. ఈ చట్టం, ప్రభుత్వానికి సంబంధించిన ఒక కొత్త వ్యవస్థను ప్రాంతీయ ద్వంద్వ పాలనా విధాన రూపంలో ప్రవేశ పెట్టింది. అంటే ప్రభుత్వానికి సంబంధించిన కొన్నిశాఖలలో (విద్య వంటివి) మంత్రులు శాసన సభకు బాధ్యత వహిస్తారు. మిగిలినవి (ప్రజా వ్యవహారాల నిర్వహణ, ఆర్థికం వంటివి) బ్రిటీష్ వారిచేత నియమింపబడిన ప్రొవెన్షియల్ గవర్నర్‌కు బాధ్యత వహించే అధికారుల చేతులలో ఉంటాయి. ప్రభుత్వంలో తమ భాగస్వామాన్ని పెంచాలని భారతీయులు చేసిన డిమాండ్‌ని ఈ చట్టం ప్రతిబింబిస్తుంది. అంతేకాక, భారత దేశానికి సంబంధించి, ఆచరణలో తమ భాగస్వామ్యం గురించి బ్రిటీష్ వారి భయాలకు కూడా ఇది మరింతగా ప్రతిబింబిస్తుంది.
గ్రీస్
1965 జూలైలో కింగ్ రెండవ కాన్స్టాంటిన్ జార్జి పాపాండ్రౌ కేంద్రీయ ప్రభుత్వం తొలగింపు దీర్ఘకాల రాజకీయ గందరగోళాన్ని ప్రేరేపించింది. 1967 ఏప్రిల్ 21 న ఒక తిరుగుబాటు దశలో పాలన ముగిసింది. సైనికపాలనలో పౌర హక్కులు తాత్కాలికంగా నిలిపివేయబడ్డాయి. రాజకీయ అణచివేత తీవ్రమైంది. రాజ్యం-మంజూరు చేసిన హింసతో సహా మానవ హక్కుల ఉల్లంఘన ప్రబలంగా ఉండేది. 1972 నవంబరు 17 న ఏథెంసు తిరుగుబాటు ద్వారా క్రూరమైన అణచివేత పాలన చేసిన షాక్వావ్స్‌ను పంపించింది. బ్రిగేడియర్ డిమిట్రియోస్ ఇయోనిడిస్ను నాయకుడిగా ఏర్పాటు చేయటానికి జర్జియస్ పాపడోపౌలస్‌ను పడగొట్టాడు. 1974 జూలై 20 న టర్కీ సైప్రస్ ద్వీపాన్ని ఆక్రమించుకుంది. గ్రీక్ సైప్రియట్ తిరుగుబాటుకు ప్రతిస్పందనగా సైప్రస్ ద్వీపం కూల్చివేత రాజకీయ సంక్షోభానికి కారణమైంది.