సమాచార హక్కు
ప్రభుత్వ కార్యాలయాలు, సంస్థల నుంచి సమాచారాన్ని అడిగి తీసుకునే అధికారమే సమాచార హక్కు (Right to Information). మనం ఏ ఆఫీస్ లో కాలిడినా కావలిసిన సమాచారంపొందుట దుర్లభం. లంచం ఇచ్చుకోనిదే ఫైలు కదలదు. సామాన్యుడికి ఏ ఆఫీసుకు వెళ్ళినా పనిచేయించుకోవటం, తనకు కావలసిన సమాచారాన్ని రాబట్టటం చాలా కష్టం.ఈ నేపథ్యంలో భారత ప్రభుత్వం 12 అక్టోబర్ 2005 తేదీన ఈ సమాచార హక్కు చట్టం (Right to Information Act) * భారతదేశమంతటా అమలులోకి వచ్చింది. దీనిని ఉపయోగించుకొని, ప్రభుత్వ పనులపై సమచారాన్ని పొందవచ్చు. ఇంతకుముందు పార్లమెంటు, లేక విధాన సభ లేక విధాన పరిషత్ సభ్యులకు గల ఈ సౌకర్యాన్ని, ఈ చట్టం ద్వారా ప్రజలందరికి కలిగింది. ప్రభుత్వ అధికారులు అడగకపోయినా వారంతట వారే విధి విధానాలు, ఉద్యోగుల బాధ్యతలు మొదలైన 17 అంశాల గురించి సమాచారం ఇవ్వాలి. దీని ప్రకారం ప్రతి ప్రభుత్వ కార్యాలయంలో సహాయ పౌర సమాచార అధికారి, పౌర సమాచార అధికారి, అప్పిలేట్ అధికారుల పేర్లు, వారి ఫోన్ నెంబర్లను, ప్రజలకు కనిపించే విధంగా బోర్డుమీద స్పష్టంగా రాసి ఉంచాలి.సమాచార హక్కు చట్టం లో మెుత్తం 6 అధ్యాయాలు, 31సెక్షన్లు ఉన్నాయి.
విద్యా సాంకేతికత
విద్యలో డిజిటైజ్డ్ కమ్యూనికేషన్ మరియు నెట్-వర్కింగ్ 80ల మధ్యలో మొదలై 90ల మధ్యలో ముఖ్యంగా వరల్డ్-వైడ్ వెబ్ (WWW), ఇ-మెయిల్ మరియు ఫోరంల ద్వారా ప్రసిద్ధి చెందాయి. ఆన్-లైన్ జ్ఞానార్జన యొక్క రెండు ప్రధాన రూపాల్లో తేడా ఉంది. ఈ మొదటి రకం, కంప్యూటర్ ఆధారిత శిక్షణ (CBT) లేదా కంప్యూటర్-ఆధారిత జ్ఞానార్జన (CBL) పై ఆధారపడినవి, విద్యార్థికి సంబంధించి ఒకవైపు కంప్యూటర్ అభ్యాసాలు మరియు బోధనలు, లేదా మరొకవైపు మైక్రో-ప్రపంచాలు మరియు నమూనాలపై దృష్టి సారించాయి. ఈ రెండూ ప్రస్తుతం WWWపై అందించవచ్చు. నేడు, సాధారణ విద్యాలయ వ్యవస్థలో విద్యార్థులు మరియు బోధకుల మధ్య పరస్పర సంబంధం, కంప్యూటర్ ఆధారంగా ఉండే ప్రాథమిక రూపమైన కంప్యూటర్-మాధ్యమ సమాచారం (CMC) ప్రముఖ నమూనాగా ఉంది. సామాన్యంగా CBT/CBL అంటే వ్యక్తిగతమైన (స్వీయ-అధ్యయనం) జ్ఞానార్జన కాగా, CMC అనేది సరళమైన జ్ఞానార్జన చర్యలను చిత్రీకరించే అవసరం కలిగిన ఉపాధ్యాయుడు/బోధకుడి సంధానం. అదనంగా, ఆధునిక ICT అనేది క్రమమైన జ్ఞానార్జన సముదాయాలను మరియు సంబంధిత జ్ఞాన నిర్వహణా కార్యాల కొరకు సాధనాలు కలిగిన విద్యనూ అందిస్తుంది. అంతేకాక, ఇది విద్యార్థి మరియు బోధనా నిర్వహణ సాధనాలను అందిస్తుంది.