కెమెరా
వాడుకకి అనువుగా చేతిలో ఇమిడే చిత్రపటాలను రూపొందించేందుకు వీలుపడే కెమెరాని మొట్టమొదట 1685లో జోహాన్ జాహ్న్ రూపొందించాడు. నిల్వ ఉంచే దారి లేకపోవటంతో అప్పట్లో ఏర్పడిన ప్రతిబింబాన్ని చిత్రపటంగా మరల గీసేవారు. అయితే సూర్యరశ్మి సోకినచో రంగులు వెలిసిపోవటం లేదా రంగులు ముదరటం అప్పటికే మానవాళికి తెలుసు. కెమెరా అబ్స్క్యూరాలో కాంతి తాత్కాలితంగా గీసే ఈ చిత్రలేఖనాలతో ప్రేరణ చెందిన చాలామంది ప్రయోగకర్తలు వీటిని శాశ్వతంగా ముద్రించటానికి కావలసిన పదార్థాలని కనుగొనే ప్రయత్నంలో పడ్డారు.
అనలాగ్ ఫోటోగ్రఫీ
1816 లో కళాకారులైన ఫ్రెంచి సోదరులు జోసెఫ్ నీప్సె మరియు క్లైడ్ నీప్సె లు మొదటి నెగిటివ్ ను, దాని పాజిటివ్ ను సాధించారు. 1826-27 లో వీటిని శాశ్వత పరచే ప్రక్రియలను కనుగొన్నారు. ఇదే పద్ధతిని అనుసరించి కొద్దిగా మెరుగులు దిద్ది వారి భాగస్వామి లూయిస్ డాగురే, డాగురోటైప్ ను కనుగొన్నాడు. 19 ఆగష్టు 1839 న ఫ్రాన్సు, ఫోటోగ్రఫీని ప్రపంచానికి తాము ఇచ్చే కానుకగా పరిచయం చేసింది. 50వ దశకానికి లార్జ్ ఫార్మాట్ ఫోటోగ్రఫీ జన బాహుళ్యం లోకి వచ్చింది . సిల్వర్ అద్దకం గల రాగి పలక పై జరిగే రసాయన చర్యలతో నమోదయ్యే కాంతితో ఛాయాచిత్రం ఏర్పడేది. తర్వాత రాగి పలకల స్థానే గాజు పలకలు వచ్చాయి. అప్పట్లో ప్లాస్టిక్ నాణ్యతా పమాణాలు తక్కువగా ఉండటం, ప్లాస్టిక్ కంటే గాజు పలకలే చవకగా లభ్యం కావటం తో డాగురోటైప్ లు ఫోటోగ్రఫీలో రాజ్యం ఏలాయి. కొద్ది పాటి మార్పులతో ఇంగ్లాండుకు చెందిన హెన్రీ ఫాక్స్ టాల్బాట్ క్యాలోటైప్ ను కనుగొన్నాడు. క్యాలోటైప్ లో కాగితపు నెగిటివ్ లు తయారయ్యేవి.