భౌతిక శాస్త్రము
భౌతిక శాస్త్రము అత్యంత ప్రాచీనమైన శాస్త్రాలలో ఒకటి. 17వ శాతబ్దం నాటికి భౌతిక శాస్త్రం ఒక ఆధునిక శాస్త్రముగా ఆవిర్భవించింది. ఇందులో అత్యంత ప్రాచీనమైనా ఉపశాస్త్రము ఖగోళశాస్త్రం (Astronomy) అని చెప్పుకోవచ్చు. ఈ రంగంలో పని చేసేవారిని "భౌతికశాస్త్రవేత్తలు" (Physicists) అంటారు.
జ్యోతిషశాస్త్రం
ఆధునిక కాలంలో జ్యోతిషశాస్త్ర ఆచారంలో అనేక విన్నూత్న మార్పులు సంభవించాయి.
20వ శతాబ్దం మధ్యకాలంలో, ఆల్‌ఫ్రెడ్ విట్టే, అతని తరువాత రీన్‌హోల్డ్ ఎబెర్టిన్‌లు జాతకచక్ర విశ్లేషణలో మధ్యబిందువులను (జ్యోతిషశాస్త్రంలో మధ్యబిందువులు) ఉపయోగించడం ద్వారా ప్రసిద్ధి చెందారు. 1930 నుంచి 1980వ దశకం వరకు, డాన్ రూధ్యార్, లిజ్ గ్రీన్ మరియు స్టీఫెన్ అరోయోల వంటి జ్యోతిష్కులు మనస్తత్వ విశ్లేషణకు జ్యోతిషశాస్త్రాన్ని ఉపయోగించడంలో ఆరితేరారు, కొందరు కార్ల్ జుంగ్ చూపించిన మార్గాన్ని అనుసరించారు. 1930వ దశకంలో, ఐరోపా‌లో "ఆస్ట్రోజియోగ్రఫీ" (భూగోళజ్యోతిషశాస్త్రం) పేరుతో స్థానీయ జ్యోతిషశాస్త్రాన్ని అభివృద్ధి పరిచి డాన్ నెరోమ్యాన్ దానికి ప్రాచుర్యం తీసుకొచ్చాడు. 1970వ దశకంలో, జిమ్ లెవీస్ అనే అమెరికా జ్యోతిష్కుడు ఆస్ట్రోకార్టోగ్రఫీ (భూగోళ జ్యోతిషశాస్త్రం) పేరుతో మరో భిన్నమైన పద్ధతిని అభివద్ది పరిచి, ప్రాచుర్యం తీసుకొచ్చాడు. ప్రాంతాలను బట్టి జీవన పరిస్థితుల్లో తేడాలను గుర్తించే ఉద్దేశంతో ఈ రెండు పద్ధతులు అభివృద్ధి పరచబడ్డాయి.
భారతీయ జ్యోతిషశాస్త్రం పాశ్చాత్య జ్యోతిషశాస్త్రానికి భిన్నమైన రాశిచక్రాన్ని ఉపయోగిస్తుంది, వేద శాస్త్రంలో ఇది ఒక శాఖ. భారతదేశంలో జ్యోతిషశాస్త్రంపై అపార విశ్వాసం ఉంది, దీనిని విస్తృతంగా ఉపయోగించేవారు. 1960వ దశకంలో, హెచ్.ఆర్. శేషాద్రి అయ్యర్ యోగి మరియు అవయోగి వంటి అంశాలతో ఒక జ్యోతిషశాస్త్ర పద్ధతిని పరిచయం చేశాడు. పశ్చిమ దేశాల్లో పరిశోధాత్మక జ్యోతిష్కులకు ఇది ఆసక్తిని కలిగించింది. 1990వ దశకం ప్రారంభం నుంచి, భారతీయ వేద జ్యోతిష్కుడు మరియు రచయిత వి.కె. చౌదరి, (జ్యోతిషశాస్త్రం)సిస్టమ్స్ అప్రోచ్ ఫర్ ఇంటర్‌ప్రెటింగ్ హోరోస్కోప్స్ అనే జ్యోతిష్యం యొక్క సరళీకృత వ్యవస్థ (ఊహాత్మక జ్యోతిషశాస్త్రం)ను సృష్టించి, అభివృద్ధి పరిచాడు, ఈ వ్యవస్థను "SA"గా కూడా గుర్తిస్తారు, జ్యోతిష్యం నేర్చుకోవడానికి ప్రయత్నించేవారికి ఇది ఉపయోగకరంగా ఉంటుంది. దివంగత కె.ఎస్.కృష్ణమూర్తి నక్షత్రాల విశ్లేషణ ఆధారంగా, సంబంధిత గ్రహాల (జ్యోతిషశాస్త్రం)దశల నిష్పత్తిలో నక్షత్రాలను ఉప-విభజన చేయడం ద్వారా కృష్ణమూర్తి పద్ధతి వ్యవస్థ అభివృద్ధి చేశాడు. ఈ వ్యవస్థను "కెపి" మరియు "ఉప సిద్ధాంతం"గా కూడా గుర్తిస్తారు.