భారత ప్రభుత్వ చట్టం 1935
తమ దేశాన్ని పాలించే ప్రభుత్వంలో తమ భాగస్వామ్యాన్ని బాగా ఎక్కువ చేయాలనే డిమాండ్ పంతొమ్మిదవ శతాబ్దం నుండి పెరుగుతూ వచ్చింది. మొదటి ప్రపంచ యుద్ధంలో బ్రిటీష్ వారి ప్రయత్నాలకు భారతీయులు అందించిన తోడ్పాటు కారణంగా, బ్రిటీష్ రాజకీయ వ్యవస్థలోని తీవ్ర యథాతథవాద శక్తులు సైతం రాజ్యాంగ మార్పు అవసరమని భావించారు. ఫలితంగా భారతీయ ప్రభుత్వ చట్టం 1919 రూపొందింది. ఈ చట్టం, ప్రభుత్వానికి సంబంధించిన ఒక కొత్త వ్యవస్థను ప్రాంతీయ ద్వంద్వ పాలనా విధాన రూపంలో ప్రవేశ పెట్టింది. అంటే ప్రభుత్వానికి సంబంధించిన కొన్నిశాఖలలో (విద్య వంటివి) మంత్రులు శాసన సభకు బాధ్యత వహిస్తారు. మిగిలినవి (ప్రజా వ్యవహారాల నిర్వహణ, ఆర్థికం వంటివి) బ్రిటీష్ వారిచేత నియమింపబడిన ప్రొవెన్షియల్ గవర్నర్‌కు బాధ్యత వహించే అధికారుల చేతులలో ఉంటాయి. ప్రభుత్వంలో తమ భాగస్వామాన్ని పెంచాలని భారతీయులు చేసిన డిమాండ్‌ని ఈ చట్టం ప్రతిబింబిస్తుంది. అంతేకాక, భారత దేశానికి సంబంధించి, ఆచరణలో తమ భాగస్వామ్యం గురించి బ్రిటీష్ వారి భయాలకు కూడా ఇది మరింతగా ప్రతిబింబిస్తుంది.
బ్రిటిష్ రాజ్య చరిత్ర
1935లో, రౌండ్ టేబుల్ సమావేశాల తర్వాత, బ్రిటిష్ పార్లమెంటు, బ్రిటిష్ ఇండియాలో ఉన్న అన్ని ప్రాంతాలలో స్వతంత్ర శాసనసభల స్థాపనకు బ్రిటిష్ ప్రాంతాలు మరియు రాజాస్థానాలతో కలిపిన కేంద్రప్రభుత్వ స్థాపన మరియు ముస్లిం మైనారిటీల పరిరక్షణకు అధికారమిస్తున్న, భారత ప్రభుత్వ చట్టం (1935) కు ఆమోదముద్ర వేసింది భవిష్యత్తు స్వతంత్ర భారత రాజ్యాంగం ఈ చట్టం పాఠ్యానికి అధిక ప్రాధాన్యతను ఇవ్వనుంది. ఈ చట్టం ద్విసభాజాతీయ పార్లమెంట్‌ని, బ్రిటిష్ పార్లమెంటు పరిధిలో ఒక కార్యనిర్వాహక శాఖను కూడా అందించింది. జాతీయ సమాఖ్య ఎన్నడూ ఉనికిలోకి రానప్పటికీ, ప్రాదేశిక శాసనసభలకు 1937లో జాతీయ ఎన్నికలు నిర్వహించబడినవి. ప్రారంభంలో కాస్త ఊగిసలాట ఉన్నప్పటికీ, కాంగ్రెస్ ఈ ఎన్నికల్లో పాల్గొని బ్రిటిష్ ఇండియా లోని పదకొండు ప్రాంతాల్లో ఏడింటిలో విజయాలు సాధించింది, ఈ ప్రాంతాల్లో కాంగ్రెస్ ప్రభుత్వాలు విస్తృత అధికారాలతో ఏర్పడ్డాయి. గ్రేట్ బ్రిటన్‌లో, ఈ విజయాలు తదనంతరం భారత స్వతంత్ర భావన వెల్లువను తీసుకొచ్చాయి.