భారతదేశ చరిత్ర
1526 లో ఫెర్గానా లోయ (ఆధునిక ఉజ్బెకిస్తాన్) నుండి తైమూరు వారసుడైన తైమూరిదు బాబరు, చెంఘిస్ ఖాన్ వారసుడు బాబర్, ఖైబర్ పాస్ గుండా పయనించి వచ్చి మొఘల్ సామ్రాజ్యాన్ని స్థాపించాడు. ఇందులో ప్రస్తుత ఆఫ్ఘనిస్తాన్, పాకిస్తాన్, భారతదేశం, బంగ్లాదేశ్ భాగంగా ఉండేవి. అతని కుమారుడు హుమాయును 1540 లో ఆఫ్ఘన్ యోధుడు షేర్ షా సూరి చేతిలో ఓడిపోయాడు. ఫలితంగా హుమయూన్ కాబూల్ వైపు తిరుగుబాటు చేయవలసి వచ్చింది. షేర్ షా మరణించిన తరువాత అతని కుమారుడు ఇస్లాం షా సూరి, ఆయన హిందూ సైన్యాధ్యక్షుడు హేము విక్రమాదిత్య 1556 లో ఢిల్లీ కేంద్రంగా ఉత్తర భారతదేశంలో లౌకిక పాలనను స్థాపించారు. ఢిల్లీ యుద్ధంలో విజయం సాధించిన తరువాత అక్బర్ దళాలు 1556 నవంబరు 6 న రెండవ పానిపట్టు యుద్ధంలో హేమును ఓడించాయి.
మొహమ్మద్ షా
మొఘల్ చక్రవర్తి ముహమ్మద్ షాహ్ అసమర్ధులైన ముగ్గురు ప్రధాన వజీరులను మార్చిమార్చి నియమించిన తరువాత రాజాస్థానాల నిర్వహణ గురించి తెలుసుకున్నాడు. చక్రవర్తికి కోకీజీ (పెంపుడు సహోదరి), రోషన్ - ఉద్- దౌలా (ఆయన వాణిజ్య సహచరుడు) మరియు థట్టా సుఫీ అబ్దుల్ ఘఫూర్ ఆయనకు శ్రేయోభిలాషులుగా సహకరించారు. 1737లో మరాఠీలు భాజీరావు నాయకత్వంలో 
గుజరాత్‌, మాల్వా మరియు బుండేల్ ఖండులను విలీనం చేసుకుని మొఘల్ రాజధాని ఢిల్లీ మీద దండయాత్ర చేసాడు.