మార్టిన్ స్కోర్సెస్
1967లో కూడా, స్కోర్సెస్ తన మొట్టమొదటి ప్రదర్శన చిత్రం, నలుపు మరియు తెలుపు "ఐ కాల్ ఫస్ట్‌" ను నిర్మించాడు, తర్వాత సహ విద్యార్థులైన నటుడు హార్వే కెయిటెల్ మరియు సమర్పకుడు థెల్మా స్కూన్‌మేకర్‌లతో దీని పేరును హూజ్ దట్ నాకింగ్ ఎట్ మై డోర్‌గా మార్చారు. ఇతను థెల్మా స్కూన్‌మేకర్‌తో దీర్ఘ-కాల సహకారులుగా మెలిగారు. ఈ చలన చిత్రాన్ని స్కోర్సెర్ యొక్క పాక్షిక-ఆత్మకథ 'J.R. ట్రయోలజీ' వలె భావించారు, అతను తన తదుపరి చిత్రం "మీన్ స్ట్రీట్స్‌"లో కూడా ఉపయోగించుకున్నాడు. ప్రారంభ కాలంలోనే, "స్కోర్సెస్ శైలి" అప్పటికే స్పష్టంగా కనిపించింది: న్యూయార్క్ ఇటాలియన్ అమెరికన్ వీధి జీవితానికి ఒక అనుభూతి, త్వరిత కూర్పు, ఒక ఎలక్ట్రానిక్ రాక్ సౌండ్‌ట్రాక్ మరియు ఒక సమస్యలతో పురుష నాయకుడు.
రాబర్ట్ డి నీరో
1993లో, "ఎ బ్రాంక్స్ టేల్" అనే చిత్రముతో డి నీరో దర్శకునిగా అరంగేట్రం చేశారు. చాజ్జ్ పల్మిటేరిచే రచింపబడ్డ, ఈ చిత్రం బ్రాంక్స్ లో పల్మిటేరి చిన్ననాటి సంక్షోభము గురించినది. పల్మితేరి యొక్క వన్-మాన్ ఆఫ్ బ్రాడ్వే నాటకము చూసిన తరువాత డి నీరో ఈ చిత్ర దర్శకత్వానికి అంగీకరించారు. డి నీరో ఈ చిత్రములో పల్మిటేరిచే పోషించబడిన స్థానిక దొంగల ముఠా నాయకుడు సోన్నీ పాత్ర నుండి తన కొడుకును రక్షించుకునేందుకు తాపత్రయపడే బస్సు డ్రైవరుగా నటించారు.