కెమెరా
వాడుకకి అనువుగా చేతిలో ఇమిడే చిత్రపటాలను రూపొందించేందుకు వీలుపడే కెమెరాని మొట్టమొదట 1685లో జోహాన్ జాహ్న్ రూపొందించాడు. నిల్వ ఉంచే దారి లేకపోవటంతో అప్పట్లో ఏర్పడిన ప్రతిబింబాన్ని చిత్రపటంగా మరల గీసేవారు. అయితే సూర్యరశ్మి సోకినచో రంగులు వెలిసిపోవటం లేదా రంగులు ముదరటం అప్పటికే మానవాళికి తెలుసు. కెమెరా అబ్స్క్యూరాలో కాంతి తాత్కాలితంగా గీసే ఈ చిత్రలేఖనాలతో ప్రేరణ చెందిన చాలామంది ప్రయోగకర్తలు వీటిని శాశ్వతంగా ముద్రించటానికి కావలసిన పదార్థాలని కనుగొనే ప్రయత్నంలో పడ్డారు.
ఫోటోగ్రఫీ
అయితే 1832 నాటికి హెర్కుల్స్ ఫ్లారెన్స్ బ్రెజిల్లో ఇంచుమించు ఇదే ప్రక్రియని అవలంబించి దీనిని ఫోటోగ్రఫీగా వ్యవహరించగా, అప్పటికే ఇంగ్లీషు ఆవిష్కర్త విలియం హెన్రీ ఫాక్స్ టాల్బట్ సిల్వర్ ప్రక్రియ చిత్రాన్ని శాశ్వతీకరించటానికి మరొక ప్రక్రియని కనుగొన్నా, దానిని రహస్యంగా ఉంచాడు. డాగ్యురె ప్రక్రియని తెలుసుకొన్న తర్వాత దానినే మరింత అభివృద్ధి చేసి పోర్ట్రెయిట్ లని జనాదరణ పొందేలా చేశాడు. 1840 కి నెగిటివ్ లని రూపొందించే క్యాలోటైప్ ప్రక్రియని కనుగొన్నాడు. 1835 లో ల్యాకోక్ అబ్బే లోని ఓరియల్ కిటికీ ఇప్పటివరకూ తెలిసిన అతి పురాతమైన నెగటివ్ గా గుర్తించబడింది.