అబూబక్ర్
'హజ్జతుల్-విదా' నుండి తిరిగొచ్చిన తరువాత మహమ్మదు ప్రవక్త అనారోగ్యం పాలయ్యారు. 8 జూన్ 632 మహమ్మదు ప్రవక్త పరమదించారు. సుఖ్ ప్రాంతంలోని తన ఇంటిలో యున్న అబూబక్ర్ కు ఈసమాచారం అందింది. ముస్లింలందరూ మస్జిద్-ఎ-నబవి వద్ద గుమిగూడారు, మదీనా అంతటా విషాదఛాయలు కమ్ముకున్నాయి. చాలా మంది సహాబాలు మహమ్మదు ప్రవక్త మరణాన్ని నమ్మలేక పోయారు. అబూబక్ర్ మస్జిద్ కు వచ్చి ప్రజలవద్ద ఇలా ప్రసంగించాడు;
ముత్తుస్వామి దీక్షితులు
తన తమ్ముడు చిన్నస్వామి చనిపోయినప్పుడు ఆ దుఖంలో ఉన్నప్పుడు మదురై మీనాక్షి అమ్మన్ ఆలయాన్ని దర్శించాడు. అక్కడే అతడు "మీనాక్షి మేముదం దేహి, మామన మీనాక్షి" అన్న కీర్తనలను వరుసగా పూర్వీ కళ్యాణి, వరాళి రాగాలలో ఆలపించాడు. ధ్యాన యోగం, జ్యోతిష శాస్త్రం, మంత్ర యోగం, పురాణాల సారం మొదలైనవి దీక్షితర్ కృతులలోని ప్రత్యేకతలు. అంబాళ్‌పై అతడు రాసిన నవవర్ణ కీర్తనలు, నవ గ్రహాలపైన రాసిన నవగ్రహ కీర్తనలు ఆయన రచనా గొప్పతనానికి ఉజ్వల ఉదాహరణలు. శక్తి ఉపాసనలోని సూక్ష్మాలను వివరిస్తూ శ్రీ విద్యా తత్వ రహస్యంపై ఇతడు ఎన్నో కీర్తనలను రచించాడు. "శివ పాహి ఓం శివే" అన్న మంత్రాన్ని ఉచ్చరిస్తున్నవేళ 1835లో తనువు చాలించాడు.