జీర్ణ వ్యవస్థ
డైజెస్టివ్‌ సిస్టమ్స్‌ అనేవి అనేక విధాలుగా ఉంటుంది. అంతర్గత, బహిర్గత డైజషన్‌ విషయంలో ప్రాథమికంగా కొంత తేడా ఉంది. బహిర్గత డైజషన్‌ అనేది మొదటగా ఉద్భవించింది. అధిక శాతం ఫుంగి దీనిమీదే ఆధారపడుతుంది. ఈ పద్ధతిలో,ఎంజైమ్స్‌ అనేవి జీవక్రిమి‌ చుట్టూ ఉన్న పర్యావరణాన్ని కాపాడుతుంటాయి. ఇవి అక్కడ ఆర్గానిక్‌ పదార్ధాలను తగ్గిస్తాయి మరియు కొన్ని ఉత్పత్తులు జీవక్రిమి‌ లోకి తిరిగి వెళ్ళిపోతాయి. తర్వాత, జంతువుల్లో ఇది ఒక ఒక గొట్టంలా చుట్టుకోవటం మరియు అంతర్గత డైజషన్‌ ఉద్భవానికి దారి తీసింది. ఇది మరింత సమర్ధవంతగా పనిచేస్తుంది, ఎందుకంటే చెల్లాచెదురు అయిన ఉత్పత్తులను ఇది తిరిగి సొంతం చేసుకుంటుంది మరియు రసాయన వాతావరణాన్ని మరింత సమర్ధవంతంగా నియంత్రిస్తుంది.
డెంగీ
డేంగీ వైరస్ ఉన్న దోమ ఒక వ్యక్తిని కుట్టినపుడు, దోమ యొక్క లాలాజలంతో పాటుగా వైరస్ అతని చర్మములోకి ప్రవేశిస్తుంది. అది తెల్ల రక్త కణములకు చుట్టుకుంటుంది. కణాలలోకి ప్రవేశిస్తుంది, మరియు కణాలలోపల పునరుత్పత్తి చేసుకుంటుంది అప్పుడు అవి శరీరమంతటా తిరుగుతాయి. ఇంటర్‌ఫెరాన్ లాంటి ప్రత్యేక ప్రోటీన్లను ఉత్పత్తి చేయడం ద్వారా, తెల్ల రక్త కణాలు ప్రతిస్పందిస్తాయి. అవి జ్వరము, ఫ్లూ-లాంటి లక్షణాలు మరియు తీవ్రమైన నొప్పుల లాంటి, చాలా లక్షణాలకు కారణమౌతాయి. తీవ్రమైన వ్యాధిలో, శరీరం లోపల వైరస్ ఉత్పత్తి అధికమౌతుంది, మరియు ఎక్కువ అవయవాలు (కాలేయం మరియు బోన్ మారో లాంటివి) ప్రభావం చెందుతాయి. రక్తప్రవాహం నుంచి ద్రవం శరీర కుహరాలలోకి చిన్న రక్త నాళాల యొక్క గోడల నుంచి కారుతుంది. ఫలితంగా, రక్త నాళాలలో తక్కువ రక్తం ప్రవహిస్తుంది, మరియు రక్త పీడనము తగ్గి, ప్రాణాధార అవయవాలకు తగినంత రక్తమును సరఫరా కాదు. అంతేకాకుండా, యెముకల మజ్జ సరిగా పని చేయకపోవడం ప్లేట్‌లెట్ల సంఖ్య తగ్గడానికి దారి తీస్తుంది. రక్తము గడ్డకట్టడానికి ప్లేట్‌లెట్లు అవసరము; రక్తస్రావము యొక్క ప్రమాదావకాశమును ఇది పెంచుతుంది, ఇది డేంగీ జ్వరము యొక్క ఇతర ప్రధాన అవలక్షణం.