టెలివిజన్
ఇది ఇలా ఉండగా అమెరికాలో ఎలక్ట్రానిక్స్ పద్ధతిలో టెలివిజన్ రూపొందించే కృషి ముమ్మరంగా జరిగింది. ఈ విభాగంలో ఫార్నన్ వర్త్, జ్యోరికిన్ అనే ఇద్దరు శాస్త్రజ్ఞులు ప్రముఖంగా చెప్పుకోదగ్గవారు. జ్యోరికిన్ రష్యాలో జన్మించి బోరిన్ రోసింగ్ వద్ద విద్యాభ్యాసం చేశాడు. వీళ్ళిద్దరూ కలసి 1910 నుంచి కాథోడ్ కిరన నాళాన్ని రిసీవర్ గా ఉపయోగించి టెలివిజన్ కి సంబంధించిన ప్రయోగాలు చేశారు. నివ్ కో ఫలకంతో యాంత్రికంగా జరిగే స్కానింగ్ ని బ్రాన్ నాళంతో ముడిపెట్టడం కుదరదనీ, సంపూర్ణంగా ఎలక్ట్రానిక్స్ పద్ధతిని రూపొందిస్తే టెలివిజన్ ప్రయోగాలు ఫలిస్తాయని వారు గ్రహించారు. జ్యోరికిన్ 1919 లో అమెరికాకు వెళ్ళి పరిశోధన కొనసాగించారు. ఫలితంగా 1928 లో ఇతడు ఐకనోస్కోప్ అనే పరికరాన్ని తయారు చేయగలిగాడు. దృశ్యాల్ని అతి త్వరగానూ, సమర్థవంతంగానూ ప్రసారం చేయగల విప్లవాత్మక సాధనంగా ఇది తయారైంది. అప్పటి నుంచి ఇది టెలివిజన్ కెమెరాలో ఒక ప్రధాన భాగంగా ఉంటోంది. జ్యోరికిన్ చేసిన ఈ పరిశోధనకి రేడియో కార్పొరేషన్ ఆఫ్ అమెరికా అనే సంస్థ ఆర్థిక వనరుల్ని అందించింది.
జ్యోరికిన్ నిర్మించిన కెమెరా మౌలికంగా మనిషి కన్నులా ఉంటుంది. ప్రసారం చేయాల్సిన దృశ్యాన్ని చిన్న చిన్న భాగాలుగా విభజించి వాటిపై ఓ క్రమ పద్ధతిలో ఎలక్ట్రాన్ ల సముదాయాన్ని సెకనుకు 24 సార్లు పడేలా చేస్తారు. విద్యుత్ ప్రవాహ పరిమాణంలో ఇక్కడ ఏర్పడే మార్పులను ప్రసారిణి వుత్పత్తి చేసే తరంగాలలో సంధించి, వాటిని విద్యుదయస్కాంత తరంగాల రూపంలో ప్రసారం చేస్తారు. రిసీవర్ లో ఓ పెద్ద కాథోడ్ కిరణ నాళం, అందులో ఒక పెద్ద తెర వుంటాయి. ప్రసారిణిలో వుండే కెమెరాలలో ఎంత వేగంతో ఎలక్ట్రాన్ ల సముదాయం కదులుతుందో అదే వేగంతో రిసీవర్ లో కూడా కదిలినప్పుదు దృశ్యం తెరమీద నిర్మించబడుతుంది. ఈ రెండు వేగాలు సమానంగా ఉండేలా చూడడాన్ని సింక్రోనైజేషన్ అంటారు. బ్రిటిష్ పద్ధతిలో దృశ్యాల్ని 405 రేఖలుగా విభజిస్తే, అమెరికా, ఐరోపా దేశాల్లో 805 రేఖలుగా విభజించే పద్ధతి అందుబాటులో ఉంది.
విజయదుర్గ
విజయదుర్గ తెలుగు దూరదర్శన్ వ్యాఖ్యాత మరియు ప్రయోక్త. తెలుగుభాషలో దూరదర్శన్ ప్రసారాలు ప్రారంభమవుతున్న రోజుల్లో మహిళా వ్యాఖ్యాతలలో ఆమె ఒకరు. చక్కని కార్యక్రమాల రూపకల్పన ద్వార బుల్లితెరకు విశేష ఖ్యాతి తెచ్చిపెట్టిన ఘనత సాధించినవారు. 
ఆమె పుట్టి పెరిగింది విజయవాడ పట్టణంలో. ఆమె విద్యాభ్యాసం పూర్తయ్యేనాటికి ఆమె కుటుంబం హైదరాబాదు వెళ్ళింది. ఆమె దూరదర్శన్ లో చేరకముందు రేడియోలో ప్రోగ్రామ్స్‌ చేశారు. ఫ్రీలాన్స్‌ జర్నలిస్ట్‌గా సినిమా పత్రికలకు ఆర్టికల్స్‌ రాశారు. కొన్నాళ్ళు వీణ, నాట్యం వంటి సాంస్కృతికపరమైన పలు అంశాలపట్ల ఆమెకు ఆసక్తి, అభిరుచి ఉండేది. ఆమె రేడియోలో అప్పట్లో వచ్చే "యువవాణి" కార్యక్రమంలో పాల్గొనేవారు. ఆ సమయంలో దూరదర్శన్‌ వాళ్ళు ప్రెజెంటర్స్ కోసం చేసిన ప్రకటన చూసి దాని ఇంటర్వ్యూకు హాజరయ్యారు. ఇంటర్యూలో వారు 10 పుటక వార్తల్ని గుర్తుపెట్టుకొని వెంటనే ఆడిషన్ ఇమ్మని కోరారు. ఆమె ఒక్క అక్షరం పొల్లు పోకుండా చదివారు. ఆమె దూరదర్శన్ కు సెలెక్ట్ అయ్యారు. 
ఆమె తెలుగు దూరదర్శన్ ప్రసారాలు మొదలవుతున్న రోజుల్లో ప్రజెంటేషన్, యాంకరింగ్, ఇంటర్వ్యూలు వంటి కార్యక్రమాలను నిర్వహించేవారు. ఈ కార్యక్రమాలు నిర్వహిస్తున్నప్పుడు భాష, యాస, ఉచ్ఛారణ, శరీరభాష, కట్టూబొట్టూ వంటి అన్ని అంశాలలో శ్రద్ధ తీసుకునేవారు. ఆమెకు స్క్రీన్‌పై కనపడాలనే ఆసక్తి కంటే ఆ ప్రోగ్రామ్‌కు కావాల్సిన విషయంపైనే దృష్టి ఉండేది. ఆమె మొట్టమొదట విజయవాడ కనకదుర్గ దేవాలయం మీద డాక్యుమెంటరీకి వ్యాఖ్యాతగా వ్యవహరించారు.