భారతీయ సంస్కృతి
పెద్దలు నిర్ణయించి కుదిర్చిన పెళ్ళిని నిశ్చయ వివాహం అంటారు. నిశ్చయ వివాహాన్ని ఆంగ్లంలో ఆరేంజ్డ్ మ్యారేజ్ అని అంటారు. హిందూ సాంప్రదాయం ప్రకారం భారతదేశంలోని హిందువులు నిశ్చయ వివాహాలను జరిపిస్తున్నారు. భారతీయ సమాజంలో నిశ్చయ వివాహాలు దీర్ఘకాలంగా మనగలిగి ఒక పద్ధతిలో కట్టుబడి ఉన్నాయి. నేటికి కూడా, ఎక్కువమంది భారతీయులు వారి తల్లిదండ్రులు, బంధువులు , ఇతర గౌరవనీయ కుటుంబం సభ్యుల ద్వారా మాత్రమే వివాహం చేసుకుంటారు. గతంలో, చిన్న వయస్సు నందే వివాహం జరిగేది. 2009 సం.లో, సుమారు 7% స్త్రీలు 18 సంవత్సరాల వయసులోపుననే వివాహం చేసుకున్నారు. 2011 సం. భారతదేశ జనాభా లెక్కల ప్రకారం, భారతదేశంలో మహిళలకు వివాహం చేసుకునే సగటు వయసు 21 సంవత్సరాలుకు పెరిగింది.
భారతదేశంలో మతం
ముస్లింలు కూడా హిందువులు, జైనులు మరియు బౌద్ధులకు భిన్నంగా ఉండే ఒక వరుస జీవన-చక్ర-ఆచారాలను పాటిస్తారు. అనేక ఆచారాలు జీవితం యొక్క ప్రారంభ రోజుల్లోనే జరుగుతాయి, ఉదాహరణకు ప్రార్థనకు పిలుపు, మొదటి స్నానం, తలనీలాలు తీయడం వంటి సందర్భాలు. మతపరమైన నియమాలు బాల్య జీవితంలోనే ప్రారంభమవతాయి. మగ శిశువులకు జననం తరువాత సాధారణంగా సున్తీ చేస్తారు: కొన్ని కుటుంబాల్లో దీనిని యుక్తదశకు వచ్చిన తరువాత చేస్తారు. వివాహానికి భర్త, భార్యకు ఒక చెల్లింపు మరియు ఒక సమూహ సమక్షంలో వివాహ ఒప్పందాన్ని ఖరారు చేయడం ద్వారా వివాహం జరుగుతుంది. మరణించినవారిని ఖననం చేసిన మూడో రోజున స్నేహితులు మరియు బంధువులు ఎడబాటుకు గురైనవారిని ఓదార్చేందుకు కలుసుకుంటారు, ఖురాన్‌ను పఠిస్తారు, మరణించినవారి ఆత్మ కోసం ప్రార్థన చేస్తారు. భారతీయ ఇస్లాం ప్రసిద్ధ సుఫీ సన్యాసులను గుర్తించే ప్రార్థనా స్థలాలకు ప్రాధాన్యత ఇవ్వడం ద్వారా ఒక విలక్షణత కలిగివుంది.