గణన యంత్రం
60వ దశకంలోఆధునిక కాలిక్యులేటర్ ఆవిష్కరణకు మూలాలు క్రీస్తుపూర్వం 2000 వ సంవత్సరంలో కనుగొనబడిన అబాకస్ మరియు స్లయిడ్ నియమం వంటి యాంత్రిక సాధనాల్లో ఉన్నాయి. గతంలో, సంఖ్యా గణనల కోసం అబాసి, కంప్టోమీటర్లు, నాపైర్స్ బోన్స్, గణిత శాస్త్ర పట్టికల పుస్తకాలు, స్లయిడ్ నియమాలు, లేదా యాంత్రిక సంకలన యంత్రం వంటి యాంత్రిక గుమస్తా సహాయ సాధనాలను ఉపయోగించేవారు. గణన యొక్క ఈ పాక్షిక-మానవ విధానం కచ్చితమైనది మరియు దోషరహితం. మొట్టమొదటి డిజిటల్ యాంత్రిక కాలిక్యులేటర్ 1623లో రూపొందించబడింది మరియు వ్యాపారపరంగా విజయం సాధించిన మొట్టమొదటి పరికరాన్ని 1820లో ఉత్పత్తి చేశారు. 19వ మరియు 20వ శతాబ్దాల్లో అనలాగ్ కంప్యూటర్లతో సమాంతరంగా యాంత్రిక కాలిక్యులేటర్లు అభివృద్ధి చెందాయి. మొట్టమొదటి డిజిటల్ ఎలక్ట్రానిక్ కాలిక్యులేటర్లు 1960ల్లో రూపొందించబడి ఇవి అరుదైన మరియు వ్యయభరిత కంప్యూటర్ వనరుల ఉపయోగాన్ని తొలగిస్తూ, లెఖ్ఖలు చేసుకోవటానికి కోసం విరివిగా వాడకంలోనికి వచ్చాయి.
గణన యంత్రం
చాలా దేశాల్లో, విద్యార్థులు గణిత తరగతులలో లెక్కలుచేయటం కోసం కాలిక్యులేటర్‌లను ఉపయోగిస్తారు. విద్యార్థుల ప్రాథమిక గణిత శాస్త్ర నైపుణ్యాలు ప్రభావితమవుతాయని మరియు విద్యార్థి "మెదడులో" గణనలను నిర్వహించగల సామర్ధ్యం యొక్క ప్రాముఖ్యత ద్రుష్ట్యా ప్రారంభంలో కాలిక్యులేటర్‌ల వాడకంపై కొత వ్యతిరేకత వచ్చింది. కొన్ని పాఠ్యాశాలలో కొంత స్థాయిలో కచ్చితత్వం అవసరమయ్యే వరకు కాలిక్యులేటర్‌ను ఉపయోగించేవారు కాదు, ఐతే కొందరు అంచనా నైపుణ్యం, సాంకేతిక ప్రక్రియలు మరియు సమస్య-పరిష్కారాలను బోధించడంలో మరింత దృష్టిని కేంద్రీకరించవచ్చని భావించారు. గణన సాధనాల వాడకంల విద్యార్థుల్లో కలిగి ఉండాల్సిన కనీస ప్రాథమిక గణన నైపుణ్యాన్ని పరిమితం చేస్తుందని పరిశోధకులు సూచిస్తున్నారు. కొందరు కాలిక్యులేటర్ వాడకం ప్రధాన గణితశాస్త్ర నైపుణ్యాల క్షీణతకు మరియు అధికస్థాయి బీజగణిత అంశాలను అర్థం కాకుండా నిరోధిస్తుందని వాదిస్తున్నారు.