తాజ్ మహల్
1631వ సంవత్సరంలో షాజహాన్ చక్రవర్తిగా ఉన్న కాలంలో మొఘల్ సామ్రాజ్యం గొప్ప సంపదతో ఉండేది, ఆ సమయంలో షాజహాన్ మూడవ భార్య అయిన ముంతాజ్ మహల్ వారి పధ్నాలుగో సంతానం గౌహరా బేగానికి జన్మనిస్తూ మరణించడంతో షాజహాన్ విచారంతో నిండి పోయాడు. 
షాజహాన్ తన భార్య కోరిక సమ్మతించి ఆమె మరణించిన ఒక సంవత్సరం తరువాత 1632వ సంవత్సరంలో తాజ్ మహల్ నిర్మాణాన్ని ప్రారంభించాడు. షాజహాన్ విచారాన్ని చెప్పే ప్రేమ కథే తాజ్ మహల్‌కు ఒక ప్రేరణ అని సంప్రదాయంగా చరిత్ర చెబుతుంది. ప్రధాన సమాధి 1648వ సంవత్సరంలో పూర్తయింది, చుట్టు ప్రక్కల భవనాలు మరియు ఉద్యానవనం ఐదు సంవత్సరాలకు పూర్తి అయ్యాయి. చక్రవర్తి షాజహాన్ స్వయంగా తాజ్‌ను ఈ క్రింది మాటలలో వర్ణించాడు:
గుల్బర్గా కోట
క్రీ.శ.1367లో ఫర్షియన్ నిర్మాణ శైలిలో జామై మస్జీద్ నిర్మించారు. భారతదేశంలో ఏ మస్జీద్‌ను పోలని విధంగా, మస్జీద్‌లో స్తంభాలు, పైన గుమ్మటాలతో అత్యంత ఆకర్షణీయంగా నిర్మించారు. గుల్బర్గాలో బహమనీ రాజ్యస్తాపనకు ప్రతీకగా ఈ మసీదును నిర్మించినట్లు తెలుస్తుంది. దక్షిణాదిలో నిర్మించబడిన అతిపెద్ద తొలినాటి మజీదులలో ఇది ఒకటి. ఈ మసీదును క్వాజవిన్ మన్సూర్ మనుమడైన రఫి 1367లో నిర్మిచాడని అంటారు. మరికొందరు ఫిరొజ్ షా నిర్మిఛాడంటారు. ఈ మసీదు కోట మధ్యలో నిర్మించారు. ఒకప్పుడు ఈ మసీదు చుట్టూ పాలనాపరమైన భవనాలు ఉండేవని తెలుస్తుంది. ఈ మసీదు 216 అడుగుల పొడువు (తూర్పు-పడమర దిశలో), 176 అడుగుల వెడల్పులో(ఉత్తర-దక్షిణ) విస్తరించి ఉంది. 5000 మంది వసతికి వీలుగా దీనిని నిర్మింఛారు. ఈ మసీదు నిర్మాణంలో 140 స్తంభాలు, 250 అర్చీలు, 5 పొడవైన గుమ్మటాలు, 63 చిన్న గుమ్మటాలు ఉన్నాయి.