సమాచార హక్కు
ప్రభుత్వ కార్యాలయాలు, సంస్థల నుంచి సమాచారాన్ని అడిగి తీసుకునే అధికారమే సమాచార హక్కు (Right to Information). మనం ఏ ఆఫీస్ లో కాలిడినా కావలిసిన సమాచారంపొందుట దుర్లభం. లంచం ఇచ్చుకోనిదే ఫైలు కదలదు. సామాన్యుడికి ఏ ఆఫీసుకు వెళ్ళినా పనిచేయించుకోవటం, తనకు కావలసిన సమాచారాన్ని రాబట్టటం చాలా కష్టం.ఈ నేపథ్యంలో భారత ప్రభుత్వం 12 అక్టోబర్ 2005 తేదీన ఈ సమాచార హక్కు చట్టం (Right to Information Act) * భారతదేశమంతటా అమలులోకి వచ్చింది. దీనిని ఉపయోగించుకొని, ప్రభుత్వ పనులపై సమచారాన్ని పొందవచ్చు. ఇంతకుముందు పార్లమెంటు, లేక విధాన సభ లేక విధాన పరిషత్ సభ్యులకు గల ఈ సౌకర్యాన్ని, ఈ చట్టం ద్వారా ప్రజలందరికి కలిగింది. ప్రభుత్వ అధికారులు అడగకపోయినా వారంతట వారే విధి విధానాలు, ఉద్యోగుల బాధ్యతలు మొదలైన 17 అంశాల గురించి సమాచారం ఇవ్వాలి. దీని ప్రకారం ప్రతి ప్రభుత్వ కార్యాలయంలో సహాయ పౌర సమాచార అధికారి, పౌర సమాచార అధికారి, అప్పిలేట్ అధికారుల పేర్లు, వారి ఫోన్ నెంబర్లను, ప్రజలకు కనిపించే విధంగా బోర్డుమీద స్పష్టంగా రాసి ఉంచాలి.సమాచార హక్కు చట్టం లో మెుత్తం 6 అధ్యాయాలు, 31సెక్షన్లు ఉన్నాయి.
టార్గెట్ కార్పోరేషన్
చాలా లోపములతో అశక్తుడైన ఒక ఉద్యోగికి తగిన సర్దుబాటును చట్ట విరుద్ధంగా నిరాకరించటం వలన మరియు వైద్య పరిస్థితుల కారణంగా అతని పని వేళలను ఎక్కువగా తగ్గించటం వలన 2009 ఆగస్టు 24 న, యునైటెడ్ స్టేట్స్ ఈక్వల్ ఎంప్లాయిమెంట్ ఆపర్చ్యునిటీ కమీషన్ (EEOC) దేశీయ రీటైలర్ టార్గెట్ కార్పోరేషన్ పైన విచక్షణ దావా వేసింది. U.S.EEOC ప్రెస్ రిలీజ్ లోని వాదనల ప్రకారం, టార్గెట్ చర్యలు అమెరికన్స్ విత్ డిస్అబిలిటీస్ యాక్ట్ (ADA) యొక్క టైటిల్ I ను మరియు 1991 పౌర హక్కుల చట్టం యొక్క టైటిల్ I ను అతిక్రమించాయి.