పంచవర్ష ప్రణాళికలు
ఈ పంచవర్ష ప్రణాళిక 1956-57 నుంచి 1960-61 వరకు కొనసాగింది. 1954లో భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ సదస్సులో సామ్యవాద సమాజాన్ని నిర్మించాలని ప్రకటన చేసినందున రెండో ప్రణాళికలో పారిశ్రామిక రంగంపై అందులోనూ ప్రభుత్వ రంగ సంస్థలపై అధిక దృష్టి కేంద్రీకరించారు. అందకు తగినట్లుగా మహలనోబిస్ నమునాను ఈ ప్రణాళిక నమునాగా స్వీకరించారు. పరిశ్రమల ద్వారా దేశీయోత్పత్తి పెంచడానికి ప్రోత్సాహం కల్పించారు. నీటిపారుదల ప్రాజెక్టులు మరియు భిలాయ్, బొకారో, జంషెడ్పూర్ లాంటి చోట్ల భారీ ఉక్కు కర్మాగారాలను ఈ ప్రణాళిక కాలంలోనే ప్రారంభించారు. బొగ్గు ఉత్పత్తి కూడా పెంచబడింది.ఉత్తర భారతదేశంలో నూతన రైలు మార్గాలు కూడా ప్రారంభించబడ్డాయి. హోమీ-జే-భాభా చైర్మెన్ గా 1957లో అణు ఇంధన సంస్థ (Atomic Energy Commission) కూడా ఏర్పాటు చేయబడింది. పరిశోధనా సంస్థగా టాటా ఇన్‌స్టిట్యూట్ ఆప్ ఫండమెంటల్ రీసెర్చి (Tata Institute of Fundamental Research) కూడా ఈ ప్రణాళికలోనే స్థాపించబడింది.
కొలోన్
1945లో వాస్తుశిల్పి మరియు పట్టణ ప్రణాళికాదారుడు రుడాల్ఫ్ స్చ్‌వార్జ్ కొలోన్‌ను "ప్రపంచం యొక్క అతి గొప్పైన చెత్తకుప్పగా" పిలిచారు. స్చ్‌వార్జ్ 1947లో పునర్నిర్మాణం యొక్క మాస్టర్ ప్లాన్‌ను (అత్యుత్తమ ప్రణాళిక) నిర్మించారు, ఇది అనేక రోడ్డు మార్గాలను ముఖ్యంగా "నోర్డ్-సుడ్-ఫహర్ట్" ("నార్త్-సౌత్-డ్రైవ్") వంటి దిగువ పట్టణ ప్రాంతంలో నిర్మించాలని పిలుపునిచ్చింది. ఈ మాస్టర్ ప్లాన్ యుద్ధం వెనువెంటనే వాహనాల రద్దీ పెరిగే అవకాశాన్ని ఊహించి దానిని కూడా పరిగణనలోకి తీసుకుంది. నూతన రహదారులకు ప్రణాళికలు నాజీ పరిపాలనలోనే కొంతవరకూ పరిణామం చెందాయి, కానీ వాస్తవమైన నిర్మాణం దిగువ పట్టణాల భాగాలు అభివృద్ధి చెందని కాలాలలో సులభమైనది. ప్రముఖ రోమనెస్క్ చర్చిలు St. గెరాన్, గ్రేట్ St. మార్టిన్, St. మారియా ఇం కాపిటల్ మరియు దాదాపు డజను ఇతరమైనవి ప్రపంచ యుద్ధం IIలో నాశనానికి గురవ్వటం అనేది నగరానికి ఒక ఘోరమైన సాంస్కృతిక వస్తు నష్టంగా అయ్యింది. ఆ చర్చిల మరియు గుర్జెనిచ్ సమావేశ మందిరం వంటి ఇతర ప్రముఖ స్థానాల పునర్నిర్మాణం ఆ సమయంలో ప్రధాన వాస్తుశిల్పులు మరియు కళా చరిత్రకారుల మధ్య వివాదస్పదం అవ్వలేదు, కానీ చాలా సందర్భాలలో పౌర ఉద్దేశం గెలిచింది. పునర్నిర్మాణం 1990లలో St. కునిబెర్ట్ యొక్క రోమనెస్క్ చర్చి పూర్తయ్యేవరకూ కొనసాగింది.