నోబెల్ బహుమతి
విజ్ఞానం అనంతం. కాలము, దేశము, జాతి వంటి అవధులు దానికి వుండవు. అందుకే విజ్ఞాన ఖనులైన మహనీయులను మనం అన్ని విధాలుగా సత్కరించడం అవసరం. ఈ సత్కార్యాచరణ జరిపించాలనే సదుద్దేశంతో ఆల్ఫ్రెడ్‌ నోబెల్‌ తాను సంపాదించిన యావదాస్తితో 1900 సంలో నోబెల్‌ సంస్థలను స్థాపించి 1901 సం. నుండి నోబెల్‌ బహుమతి ప్రకటించి సత్కరించడం విశేషము .
భారతీయ సాహిత్యం
ప్రాచీన భారతీయ సాహితీ చరిత్ర గురించి అనేక భిన్నాభిప్రాయాలున్నాయి. యూరోపియన్ స్కాలర్లు శతాబ్దం తరువాత, భారత సాహితీ చరిత్ర కాలరేఖలను గుర్తించి వ్రాయడం మొదలు పెట్టారు. వీరు అనేక భారతీయ గ్రంథాలను మూలంగా చేసుకుని భారతీయ సాహితీ చరిత్ర కాలరేఖను వ్రాసారు. ప్రాచీన భారత సాహిత్యం స్మృతి మరియు శృతి ద్వారా ఇతర తరాలకు అందేది. సంస్కృత సాహిత్యం ఋగ్వేదంతో ప్రారంభమౌతుంది. ఈ కాలం క్రీ.పూ. 1500–1200. సంస్కృత ప్రబంధకాలైన రామాయణం మరియు మహాభారతంలు క్రీ.పూ. వెయ్యి సం.లకు చెందినవి. as did the Tamil Sangam literature, and the Pāli Canon.
In the medieval period, literature in Kannada and Telugu appeared in the 9th and 11th centuries respectively. Later, literature in Marathi, Bengali, various dialects of Hindi, Persian and Urdu began to appear as well. Early in the 20th century, Bengali poet Rabindranath Tagore became India's first Nobel laureate. In contemporary Indian literature, there are two major literary awards; these are the Sahitya Akademi Fellowship and the Jnanpith Award. Eight Jnanpith awards each have been awarded in Hindi and Kannada, followed by five in Bengali, four in oriya,four in Malayalam, and three in Gujarati, Marathi and Urdu and 2 each in Assamese, Tamil and Telugu