మార్టిన్ స్కోర్సెస్
1967లో కూడా, స్కోర్సెస్ తన మొట్టమొదటి ప్రదర్శన చిత్రం, నలుపు మరియు తెలుపు "ఐ కాల్ ఫస్ట్‌" ను నిర్మించాడు, తర్వాత సహ విద్యార్థులైన నటుడు హార్వే కెయిటెల్ మరియు సమర్పకుడు థెల్మా స్కూన్‌మేకర్‌లతో దీని పేరును హూజ్ దట్ నాకింగ్ ఎట్ మై డోర్‌గా మార్చారు. ఇతను థెల్మా స్కూన్‌మేకర్‌తో దీర్ఘ-కాల సహకారులుగా మెలిగారు. ఈ చలన చిత్రాన్ని స్కోర్సెర్ యొక్క పాక్షిక-ఆత్మకథ 'J.R. ట్రయోలజీ' వలె భావించారు, అతను తన తదుపరి చిత్రం "మీన్ స్ట్రీట్స్‌"లో కూడా ఉపయోగించుకున్నాడు. ప్రారంభ కాలంలోనే, "స్కోర్సెస్ శైలి" అప్పటికే స్పష్టంగా కనిపించింది: న్యూయార్క్ ఇటాలియన్ అమెరికన్ వీధి జీవితానికి ఒక అనుభూతి, త్వరిత కూర్పు, ఒక ఎలక్ట్రానిక్ రాక్ సౌండ్‌ట్రాక్ మరియు ఒక సమస్యలతో పురుష నాయకుడు.
హ్యారీ పాటర్ చలనచిత్ర సిరీస్
ఇక డేవిడ్‌ యేట్స్‌ తన తొలి "హ్యారీ పాటర్" సినిమా "ఆర్డర్‌ ఆఫ్‌ ద ఫీనిక్స్‌"కు పూర్తిగా భిన్న తరహాలో దర్శకత్వం వహించాడు. పుస్తకంలోని తీరుకే ఎక్కువ ప్రాధాన్యమిచ్చాడు. తద్వారా ఈ సినిమా దాని ముందు సినిమాకు ఏ మాత్రమూ తీసిపోని రీతిలో చీకటిమయంగా మారేలా చూశాడు. ఇది యేట్స్‌కు తొలి అతి పెద్ద బాధ్యత. ఎందుకంటే అతను టీవీ సినిమాలు మాత్రమే అప్పటిదాకా చేస్తూ వచ్చాడు. పైగా అతను సినిమాగా రూపొందించిన పుస్తకం అప్పటిదాకా వచ్చిన అన్ని హ్యారీ పాటర్ పుస్తకాల్లోనూ అతి పెద్దది. మరోవైపు ఈ సినిమాయేమో ఇప్పటిదాకా వచ్చిన హ్యారీపాటర్‌ సీరీస్ ‌ సినిమాలన్నింట్లోనూ అతి చిన్నది! అందుకే దీన్ని చాలామంది పుస్తక ప్రియులు పెద్దగా నచ్చలేదు. పుస్తకంలోని పలు ఎత్తుగడలు, సన్నివేశాలు సినిమాలో మాయమయ్యాయన్నది వారి ప్రధాన ఆరోపణ. దాంతోపాటే ముందు సినిమాల్లోని అద్భుతమైన ఇంద్రజాలాలు, మనసును రంజింపజేసే సన్నివేశాలు కూడా లోపించాయని చెప్పుకొచ్చారు. అయితే యేట్స్‌ నిజానికి మొదల మూడు గంటల సినిమా తీశాడని చెబుతారు. కానీ వార్నర్‌ బ్రదర్స్‌ పెట్టిన సమయ పరిమితుల కారణంగా అందులోంచి దాదాపు 45 నిమిషాల నిడివిని కత్తిరించాల్సి వచ్చిందట. ఈ సినిమా కథను మైఖేల్‌ గోల్డెన్‌బర్గ్‌ రాశాడు. ముందు సినిమాలతో పోలిస్తే పూర్తిగా భిన్నమైన వాతావరణాన్ని అతను సృష్టించాడు. పాత సినిమాలన్నింటినీ స్టీవ్‌ క్లోస్‌ రాశాడు. పైగా ఈ సీరీస్ ‌ మొత్తంలో "ఫీనిక్స్‌"ను అత్యంత భయానక, పెద్దల సినిమాగా చెబుతారు.