వాక్యూమ్ క్లీనర్
హ్యూబెర్ట్ సెసిల్ బూత్ సాధారణంగా 1901లో మొట్టమొదటి మోటారు ఆధారిత వాక్యూమ్ క్లీనర్ సృష్టికర్తగా గుర్తించబడ్డాడు, అయితే వాస్తవానికి అతని వాక్యూమ్‌ను కనిపెట్టడానికి రెండు సంవత్సరాల ముందే 1899లో USA, మిసౌరీ, సెయింట్ లూయిస్‌లోని ఒక అమెరికన్ జాన్ తుర్మాన్ రూపొందించాడు. బూత్ రైళ్లల్లోని కుర్చీల నుండి దుమ్మును దులపడానికి ఉపయోగించే ఒక పరికరం యొక్క పనిని పరిశీలించాడు మరియు దుమ్మును పీల్చే యంత్రం మరింత ఉపయోగకరంగా ఉంటుందని భావించాడు. అతను ఒక చేతిరుమాలను ఒక రెస్టారెంట్ కుర్చీలో ఉంచి, చేతిరుమాలపై అతని నోటిని ఉంచిన తర్వాత చేతిరుమాలపై అతను పీల్చకలిగిన దుమ్మును పీల్చడం ద్వారా ఆ ఆలోచనను పరీక్షించాడు. చేతిరుమాల కింద చేరిన దుమ్ము మరియు ధూళిని చూసిన తర్వాత, అతను ఆ ఆలోచన పనిచేస్తుందని గుర్తించాడు. బూత్ పఫ్పింగ్ బెల్లీ అని పిలిచే ఒక పెద్ద పరికరాన్ని రూపొందించాడు, దీనిని అమలు చేయడానికి ముందుగా ఒక ఇంధన ఇంజిన్‌ను మరియు తర్వాత ఒక విద్యుత్ మోటారును ఉపయోగించాడు. ఇది గుర్రాలచే లాగబడుతుంది మరియు శుభ్రపర్చవల్సిన భవనం వెలుపల ఉంచబడుతుంది.
లేజర్ ప్రింటర్
1969లో లేజర్ ప్రింటర్‌ను పరిశోధకుడు గ్యారీ స్టార్క్‌వెథర్‌ జిరాక్స్‌లో కనిపెట్టాడు. అతనికి 1971 నాటి కల్లా అభివృద్ధి చెందిన ప్రింటర్ వర్కింగ్ ఉంది. దానిని సుమారు ఏడాది తర్వాత నెట్‌వర్క్ ద్వారా సంపూర్ణంగా పనిచేసే ప్రింటర్ వ్యవస్థగా వ్యవస్థీకరించాడు. ప్రొటోటైప్ (నమూనా) అప్పటికే ఉన్న జిరోగ్రాఫిక్ కాపీయర్‌కు మార్పులు చేర్పులు చేసి, రూపొందించబడింది. స్టార్క్‌వెథర్ ఇమేజింగ్ సిస్టమ్‌ను పనిచేయకుండా చేసి, కొత్తగా 8 అద్దాల అంచులు కలిగిన ఒక స్పిన్నింగ్ డ్రమ్‌ను రూపొందించాడు. అంటే డ్రమ్‌పై లేజర్ కేంద్రీకృతమయ్యే విధంగా. లేజర్ కాంతి స్పిన్నింగ్ డ్రమ్‌ నుంచి బయటపడుతుంది. నకలు (కాపీయర్) అంతటా అది ప్రయాణించడంతో పేజీ మొత్తంపై ప్రింటింగ్ చేస్తుంది. దానికి సంబంధించిన హార్డ్‌వేర్ ఒకటి లేదా రెండు వారాల్లో సిద్ధమైంది. అయితే కంప్యూటర్ ఇంటర్‌ఫేస్ మరియు సాఫ్ట్‌వేర్‌ పూర్తి చేయడానికి మాత్రం సుమారు 3 నెలలు పట్టింది.