ఖుర్రతుల్ ఐన్ హైదర్
ఆమె 1967లో ఆమె రాసిన "పత్జర్ కీ అవాజ్" (లఘు కథలు) కు గాను ఉర్దూ సాహిత్యంలో సాహిత్య అకాడమీ పురస్కారాన్ని పోందింది. 1989 లో "ఆఖిరే షాబ్ కె హమ్‌సఫర్" రచనకు జ్ఞానపీఠ పురస్కారం, సాహిత్య అకాడమీ పురస్కారాలను పొందింది. 1994లో సాహిత్య అకాడమీ ఫెలోషిప్ ను పొందింది. ఆమె భారతదేశ అత్యున్నత పద్మభూషణ్ పురస్కారాన్ని 2005 లో అందుకున్నది.
ఆమె 1927 జనవరి 20 న ఉత్తర ప్రదేశ్ లోని ఆలీగర్ లో జన్మించింది. ఖుర్రత్-ఉల్-ఐన్ హైదర్ ఉర్దూ కాల్పనిక రచయితలలో అత్యంత ప్రసిద్ధి చెందినది. ప్రసిద్ధ ఇరానియన్ రచయిత "ఖుర్రత్-ఉల్-అలిన్ తహీరా" పేరుతొ ఆమెకు నామకరణం చేసారు. "ఖుర్రత్ ఐన్"కు సాహిత్యం పరంగా "కళ్ళ ఓదార్పు" అని అర్థం. ఈ పదాన్ని "ప్రియము" అనే పదానికి పర్యాయపదంగా కూడా వాడుతారు. ఉర్దూ కాల్పనిక రచనలలో ఆమె ప్రత్యేక ఒరవడికి రూపుదిద్దింది. కవిత్వం రాజ్యమేలుతున్న ఉర్దూ సాహితీ ప్రపంచంలో నవలా సాహిత్యం ఇంకా కాలూనుకోని కాలంలో ఆమె నవలలు రాయడం ప్రారంభించింది. ఆమె ఉర్దూ సాహిత్యానికి "గ్రాండే డేమ్"గా విస్తృతంగా భావించబడుతుంది.
ఖాదర్‌వలి
ఖాదర్ వలి స్వతంత్ర శాస్త్రవేత్త, ఆహార - ఆరోగ్య నిపుణుడు, హోమియో వైద్యుడు. అతను "మిల్లెట్ మ్యాన్" గా సుప్రసిద్ధుడు. అతను సిరిధాన్యాల ఆవశ్యకత గురించి ప్రపంచానికి తెలియజేసిన శాస్త్రవేత్త. ఆరోగ్యం విషయంలో సిరిధాన్యాల ఆవశ్యకత గురించి అనేక పరిశోధనలు చేసిన వ్యక్తి. అతను సిరిధాన్యాల పురరుద్ధరణకు 20 యేళ్ళుగా శ్రమిస్తున్నాడు. అతను కొర్రలు, అండుకొర్రలు, సామలు, అరికెలు,ఊదలు ఈ ఐదు సిరిధాన్యాలను వెలికితీసి వాటి ప్రాధాన్యతను తిరిగి మళ్ళీ ప్రపంచానికి తెలియజేసాడు. 
అతను ఆంధ్రప్రదేశ్ రాష్ట్రంలోని కడప జిల్లా, ప్రొద్దుటూరులో హుస్సేనమ్మ, హుస్సేనప్ప దంపతులకు జన్మించాడు. అతను బియస్సీ (ఎడ్యుకేషన్) మరియు ఎం.ఎస్సీ (ఎడ్యుకేషన్) లను మైసూరులోని రీజనల్ కాలేజీ ఆఫ్ ఎడ్యుకేషన్ లో చదివాడు. అతను స్టెరాయిడ్స్ అంశంగా పి.హెచ్.డి ని ఇండియన్ ఇనిస్టిట్యూట్ ఆఫ్ సైన్స్, బెంగళూరు లో చేసాడు. ఆ సమయంలో సహవిద్యార్థి ఉషను ప్రేమించి వివాహం చేసుకున్నాడు. అతను బెవెర్టన్ ఓరెగన్ లో పర్యావరణ శాస్త్రంపై పోస్టు డాక్టరల్ ఫెలోగానూ, సి.ఎఫ్.టి.ఆర్.ఐ లో శాస్త్రవేత్తగాను మూడు సంవత్సరాలు పనిచేసాడు. తరువాత అతను భారతదేశంలో ఒక సంవత్సరం పాటు మరియు నాలుగున్నర సంవత్సరాల పాటు యు.ఎస్ లోని డ్యూపాండ్ అనే కంఫెనీలో పనిచేసాడు. అతను ఆహారపదార్థాలపై ప్రభావం చూపుతున్న ఏజంట్, ఆరెంజ్, డయాక్సిన్లు వంటి విషతుల్య రసాయనాలను నిర్వీర్యం చేయడంపై పరిశోధనలు చేయడం జరిగింది. ఆహారం వాణిజ్యమవుతున్న నేపధ్యంలో తాను పరాయి దేశంలో ఉద్యోగం చేయటం కన్నా స్వదేశంలో ఆరోగ్యవంతమైన సమాజంకోసం కృషిచేయడం జీవితానికి అర్థవంతంగా ఉంటుందని 1997లో భారతదేశానికి తిరిగివచ్చి మైసూరులో స్థిరపడ్డాడు. అంతరించిపోతున్న ఐదు రకాల సిరిధాన్యాల పునరుద్ధరణకు కృషిచేయడం జరిగింది. సిరి ధాన్యాలను వాడే క్రమంలో ఒక్కొక్క సిరిధాన్యంలో ఉన్న ఔషథ గుణాల వల్ల భయంకరమైన జబ్బులు కూడా తగ్గుతాయని కనుగొన్నాడు. అందుకే ఈ ఐదురకాల ధాన్యాలకు "సిరిధాన్యాలు" అని పేరు పెట్టాడు. ఈ ధాన్యాలను పండించే రైతులకు సిరులు తెచ్చి పెడతాయని , ఈ ధాన్యాలను తిన్న ప్రజలకు ఆరోగ్యం వస్తుంది. కనుక వీటికి సిరిధాన్యాలు అని పేరు పెట్టాడు. తన వద్దకు వచ్చే రోగులకు సిరిధాన్యాలు మరియు కషాయాలతొ పాటు అవసరమైతే హోమియో మందులు వాడమని సూచనలిస్తూంటాడు. వరిబియ్యం, గోధుమలు, పాలు, మాంసాహారం, సమయపాలన లేని ఆహారం, జన్యుమార్పిడి పంటలు, రసాయన ఎరువులు, పురుగుల మందులు పర్యావరణాన్ని, ఆహారాన్నివిషతుల్యంగా మార్చివేసి ప్రాణాంతక వ్యాధులు అత్యంత వేగంగా రావడానికి కారణం అవుతున్నాయని అతను భావిస్తున్నాడు. ప్రస్తుతం రైతులు వాడుతున్న కృత్రిమ ఎరువుల వల్ల భూమి మొత్తం కాలుష్యం అయిపోతుందని ఇలాగే కృత్రిమ ఎరువులను వాడితే వచ్చే 30 సంవత్సరాలలో భూమిపై పంటలు పండించడానికి వీలు కాకుండా పోతుందని తెలియజేస్తుంటారు. భారతదేశంలోపట్టిపీడిస్తున్న రోగాలు మధుమేహం, ఊబకాయం, పి.సి.ఓ.డి, రక్తహీనత, క్యాన్సర్, చిన్నపిల్లలో రజస్వల త్వరగా రావడం వంటి అనేక రోగాలకు వారు తీసుకొనే ఆహారమే కారణమని తెలియజేస్తున్నాడు. అందుకే తానే స్వయంగా భారతదేశనికి వచ్చి అంతరించిన చిరుధాన్యాలను ఎనిమిది ఎకరాల బీడు భూములను కొని వ్యవసాయం చేసి చిరుధాన్యాలను పండించడం మొదలుపెట్టాడు. వాటినే విత్తనాలుగ రైతులకు ఇవ్వడం జరిగింది. వాటినిఏ విధంగా పండించాలో రైతులకు తెలియజేసాడు. మనం తినే గోధుమలు, వరి, జొన్నలు వంటి ఇతర ధాన్యాల కంటే ఈ సిరి ధాన్యాలు అనేక రోగాలను నిర్మూలించడానికి తోడ్పడతాయని కనుగొన్నాడు. భారతదేశంలో అంతరించిపోతున్న సిరిధాన్యాలకు పూర్వ వైభవం తీసుకురావడానికి భారతదేశంలోని అనేక ప్రాంతాలను నిర్విరామంగా పర్యటిస్తూ సిరిధాన్యాల గొప్పతనాన్ని ప్రజలకు తెలియజేస్తున్నాడు. 20 సంవత్సరాలుగా ఈ సిరిధాన్యాల గురించి ప్రజలకు తెలియజేయడానికి అనేక కార్యక్రమాలను నిర్వహిస్తున్నాడు.