భారత జాతీయపతాకం
భారత జాతీయ పతాకాన్ని రూపొందించింది ఆంధ్రుడైన పింగళి వెంకయ్య. జాతీయపతాకాన్ని ఖాదీ బట్టతో మాత్రమే చేయాలని జాతీయపతాక నిబంధనలు తెలియజేస్తున్నాయి. పతాకావిష్కరణ, వాడకాల గురించి కచ్చితమైన నియమావళి]] అమల్లో ఉంది.
భారతీయ కళ
1947లో భారతదేశం బ్రిటీష్ అధికారం నుండి స్వాతంత్ర్యాన్ని పొందింది. K. H. అరా, S. K. బక్రే, H. A. గాడే, M.F. హుసైన్, S.H. రాజా మరియు ఫ్రాన్సిస్ న్యూటన్ సౌజాతో సహా ఆరుగురి కళాకారుల సమూహం వలసరాజ్య అనంతర శకంలో భారతదేశాన్ని వ్యక్తీకరించటం యొక్క నూతన విధానాలను స్థాపించటానికి ప్రోగ్రసివ్ ఆర్టిస్ట్స్ గ్రూప్‌ను స్థాపించింది. 1956లో ఈ సమూహం రద్దయినప్పటికీ, భారతీయ కళ యొక్క నుడికారాన్ని మార్చటంలో ఇది అధిక ప్రభావవంతంగా ఉంది. 1950లలోని దాదాపు మొత్తం భారతీయ కళాకారులు ఈ సమూహంతో సంబంధం కలిగి ఉన్నారు. ఈనాడు పేరుగాంచిన వారిలో అప్పటివారు బాల్ చబ్డ, V. S. గైటోండే, క్రిషేన్ ఖన్నా, రామ్ కుమార్, తాయెబ్ మెహతా, దేవేందర్ సింగ్, అక్బర్ పదంసీ, జాన్ విల్కిన్స్, హిమ్మత్ షా మరియు మంజిత్ బావా ఉన్నారు. గతంలో ఎన్నడూ లేని విధంగా ప్రస్తుతం ఉన్న భారతీయ కళ విభిన్నంగా ఉంది. నూతన తరంలోని ప్రముఖ కళాకారులలో సంజయ్ భట్టాచార్య, బోస్ కృష్ణమాచారి, నారాయణన్ రామచంద్రన్, గీతా వధేరా, దేవజ్యోతి రే, సతీష్ గుప్తా మరియు బికాష్ భట్టాచార్య ఉన్నారు. చిత్రకళలో ఆధునిక రీతులను ఆచరించిన వేరొక ప్రముఖ పాకిస్తానీ కళాకారిణి ఇస్మాయిల్ గుల్గీ 1960 తరువాత ఒక అమూర్త నుడికారాన్ని అవలంబించారు, ఇది ఇస్లామిక్ చేతివ్రాత యొక్క రీతులను అమూర్త అభివ్యక్తాల (లేదా అభినయ భరితమైన అమూర్తీకరణం) ఇంద్రియగోచరంతో జతచేసింది.