వాక్యూమ్ క్లీనర్
హ్యూబెర్ట్ సెసిల్ బూత్ సాధారణంగా 1901లో మొట్టమొదటి మోటారు ఆధారిత వాక్యూమ్ క్లీనర్ సృష్టికర్తగా గుర్తించబడ్డాడు, అయితే వాస్తవానికి అతని వాక్యూమ్‌ను కనిపెట్టడానికి రెండు సంవత్సరాల ముందే 1899లో USA, మిసౌరీ, సెయింట్ లూయిస్‌లోని ఒక అమెరికన్ జాన్ తుర్మాన్ రూపొందించాడు. బూత్ రైళ్లల్లోని కుర్చీల నుండి దుమ్మును దులపడానికి ఉపయోగించే ఒక పరికరం యొక్క పనిని పరిశీలించాడు మరియు దుమ్మును పీల్చే యంత్రం మరింత ఉపయోగకరంగా ఉంటుందని భావించాడు. అతను ఒక చేతిరుమాలను ఒక రెస్టారెంట్ కుర్చీలో ఉంచి, చేతిరుమాలపై అతని నోటిని ఉంచిన తర్వాత చేతిరుమాలపై అతను పీల్చకలిగిన దుమ్మును పీల్చడం ద్వారా ఆ ఆలోచనను పరీక్షించాడు. చేతిరుమాల కింద చేరిన దుమ్ము మరియు ధూళిని చూసిన తర్వాత, అతను ఆ ఆలోచన పనిచేస్తుందని గుర్తించాడు. బూత్ పఫ్పింగ్ బెల్లీ అని పిలిచే ఒక పెద్ద పరికరాన్ని రూపొందించాడు, దీనిని అమలు చేయడానికి ముందుగా ఒక ఇంధన ఇంజిన్‌ను మరియు తర్వాత ఒక విద్యుత్ మోటారును ఉపయోగించాడు. ఇది గుర్రాలచే లాగబడుతుంది మరియు శుభ్రపర్చవల్సిన భవనం వెలుపల ఉంచబడుతుంది.
గణన యంత్రం
1622లో, విలియమ్ అగ్టెరెడ్ స్లయిడ్ నియమాన్ని కనిపెట్టాడు, ఈ విషయాన్ని అతని శిష్యుడు రిచర్డ్ డెలామైన్ 1630లో తెలియజేశాడు. వాస్తవ సంఖ్యలను ఒక సరళ రేఖలో దూరాలు లేదా విరామాలతో సూచించవచ్చు, ఈ స్లయిడ్ నియమం గతంలో సాధ్యమయ్యే దాని కంటే వేగంగా గుణకార మరియు విభజన చర్యలను నిర్వహించడానికి ఉపయోగపడుతుంది. జేబు పరిమాణ కాలిక్యులేటర్‌ను కనిపెట్టే వరకు ఈ పరికరాన్ని తరాలవారీగా ఇంజనీర్లు మరియు ఇతర గణిత శాస్త్ర ప్రేరిత ప్రొఫెషినల్ కార్మికులు ఉపయోగించారు. చంద్రునిపైకి ఒక మానవుడిని పంపిన ఆపోలో ప్రోగ్రామ్‌లోని ఇంజినీర్లు వారి గణనల్లో పలు వాటిని స్లయిడ్ నియమాలను ఉపయోగించే అంచనా వేశారు, ఇవి మూడు లేదా నాలుగు అన్వర్థక అంకెలకు కచ్చితంగా ఉన్నట్లు తేలింది.