గౌతమ బుద్ధుడు
తర్వాత సిద్ధార్దుడు ధ్యానం, అనాపనసతి (ఉశ్చ్వాస, నిశ్వాసలు) ద్వారా మధ్యయ మార్గాన్ని కనిపెట్టాడు (ఐహిక సుఖాలను, కోరికలను త్యజించడం). ఈ సమయంలో సుజాత అనే పల్లె పడుచు తెచ్చే కొద్ది అన్నాన్ని, పాలను ఆహారంగా తీసుకునేవాడు. తర్వాత సిద్ధార్దుడు, బుద్ధ గయలో ఒక బోధి వృక్షం నీడలో పరమ సత్యం తెలుసుకొనుటకు భగవత్ ధ్యానం చేశాడు. కాని కౌండిన్యుడు మరియు అతని ఇతర శిష్యులు, సిద్ధార్దుడు జ్ఞాన సముపార్జన సాధనను విరమించినట్లుగా, క్రమశిక్షణా రహితుడుగా భావించారు. చివరకు, తన 35వ ఏట, 49 రోజుల ధ్యానం తర్వాత, సిద్ధార్దునకు జ్ఞానోదయమయ్యింది. కొందరి అభిప్రాయం ప్రకారం సిద్ధార్దునకు బాధ్రపద మాసంలో జ్ఞానోదయమయ్యిందని, ఇంకొందరి అభిప్రాయం ప్రకారం సిద్ధార్దునకు ఫాల్గుణమాసంలో జ్ఞానోదయమయ్యిందని చెప్తారు. అప్పటి నుండి గౌతమ సిద్ధార్దుడు, గౌతమ బుద్ధునిగా మారాడు. బౌద్ధ మతంలో ఇతనిని శాక్యముని బుద్ధుడని భావిస్తారు.
పవిత్ర వృషభం
పురాతన ప్రపంచమంతటా పవిత్రమైన వృషభం ఆరాధన సుపరిచతమైనది, ముఖ్యంగా బైబిల్ ఘట్టంలో ప్రజలు తయారు చేసిన బంగారు దూడ విగ్రహం వంటివి పాశ్చాత్య ప్రపంచంలో ప్రఖ్యాతం. అయితే పర్వత శిఖర దర్శన సమయంలో మోషేలు దాన్ని ధ్వంసం చేస్తారు. అలానే ఎద్దుని సినాయి అరణ్యం ("ఎక్సోడస్" ప్రయాణం)లోని హెబ్రీయులు ఆరాధించారు. మార్డక్ అనేది "ఉతూ (సూర్య దేవుడు) వాహనమైన ఎద్దు. హిందూ సంస్కృతిలో శివుడి వాహనం నంది కూడా ఒక వృషభం. పవిత్రమైన ఎద్దు వృషభ రాశికి సంకేతంగా నిలుస్తుంది. వృషభం మెసపటోమియా, ఈజిప్టు సంస్కృతుల్లో చంద్రుడికి సంబంధించినదిగానూ, భారతదేశంలో సూర్యుడికి సంబంధించినదిగానూ భావిస్తారు. ఇది అనేక ఇతర సాంస్కృతిక మరియు మతపరమైన అవతారాల యొక్క అంశంగా కూడా ఉంది. అదే విధంగా నవ యుగ సంస్కృతుల్లోని ఆధునిక ప్రసక్తుల్లోనూ దీని ప్రస్తావన ఉంది.