విద్యుదయస్కాంత వర్ణపటం
కాంతి కాకుండా మిగిలిన విద్యుదయస్కాంత తరంగాలు క్రీ.శ 1800 సం.లో విల్లియం హెర్షెల్ అనే శాస్త్రవేత్త పరారుణ వికిరణాలు కనుగొనుటలో మొట్టమొదట తెలిసినవి. ఆయన గాజు పట్టకం నుండి వెలువదిన వర్ణపటంలో వివిధ రంగుల యొక్క ఉష్ణోగ్రతలను అధ్యయనం చేశాడు.అతడు ఎరుపు రంగు తర్వాత హెచ్చు ఉష్ణోగ్రతలను గమనించాడు.ఎరుపు రంగు తర్వాత కాంతి రంగులు కనిపించనప్పటికీ ఈ ఉష్ణోగ్రతా మార్పు రావటానికి కారణం "కెలోరిఫిక్ కిరణాలు" అని సైద్ధాంతీకరించాడు. ఆ తర్వాత సంవత్సరం జోహన్న్ రిట్టెర్ అనే శాస్త్రవేత్త పట్టకం నుండి వెలువడిన వర్ణపటంలో ఊదా రంగు ముందు కూడా కిరణాలు ఉన్నాయని గననించి వాటికి "రసాయన కిరణాలు" అని నామకరణం చేశాడు. (కొన్ని రసాయన చర్యల ద్వారా కంటికి కనబడని కిరణాలు ) ఈ కిరణాలు కంటికి కనిపించే ఊదారంగు వలె ఉన్నయని తెలియ జేసి తర్వాత వాటికి అతినీలలోహిత వికిరణాలు అని పేరు పెట్టాడు.
స్టిర్లింగ్ యంత్రం
స్టిర్లింగ్ ఇంజిన్‌ను రాబర్ట్ స్టిర్లింగ్ 1816లో కనిపెట్టారు, దీనికి సంబంధించిన మేధోసంపత్తి హక్కులను కూడా ఆయన పొందారు (స్టిర్లింగ్స్ వాయు యంత్రం అని కూడా ఆ సమయంలో దీనిని గుర్తించేవారు). ఒక వాయు యంత్రాన్ని తయారు చేసేందుకు జరిగిన ప్రారంభ ప్రయత్నాలు తరువాత ఇది కనిపెట్టబడింది, అయితే బహుశా ఆచరణలోకి తీసుకొచ్చిన మొట్టమొదటి యంత్రం ఇదే కావొచ్చు, 1818లో స్టిర్లింగ్ రూపొందించిన ఒక యంత్రాన్ని గనిలో నీటిని పంప్ చేసేందుకు ఉపయోగించారు. స్టిర్లింగ్ యొక్క అసలు మేధోసంపత్తి హక్కు యొక్క ప్రధాన అంశంలో ఒక ఉష్ణ వినిమాయకం ఉంది, ఆయన దీనిని "ఎకనోమైజెర్" అని పిలుచారు, వివిధ అనువర్తనాల్లో ఇంధన మితవ్యయాన్ని (ఎకానమీ) విస్తరించడంతో దానికి ఆయన ఈ పేరు పెట్టారు. ఈ మేధోసంపత్తి హక్కులో ఆయన యొక్క సంవృత-చక్ర వాయు యంత్రం నమూనాలో ఒక రకపు ఎకనోమైజెర్ అమలు వివరించబడింది, ఈ అనువర్తనంలో ఇప్పుడు దీనిని సాధారణంగా రీజెనరేటర్‌గా గుర్తిస్తున్నారు. రాబర్ట్ స్టిర్లింగ్ మరియు అతని సోదరుడు ఇంజనీర్ జేమ్స్ యొక్క తదుపరి అభివృద్ధి కార్యకలాపాలు ద్వారా అసలు యంత్రం యొక్క వివిధ మెరుగుపరిచిన విన్యాసాలకు మేధోసంపత్తి హక్కులు పొందారు, దీనిలో ప్రెజరైజేషన్ కూడా భాగంగా ఉంది, 1843నాటికి డుండీ ఇనుప కొలిమిలో గణనీయమైన స్థాయిలో శక్తి నిర్గతాన్ని పెంచింది.