చర్మము
చర్మము (Skin) మన శరీరంలో అతిపెద్ద అవయవము. దీనిలో మూడు ముఖ్యమైన పొరలుంటాయి. చర్మము శరీరమంతా కప్పి లోపలి భాగాల్ని రక్షిస్తుంది. నవరంధ్రాలవద్ద చర్మం లోపిస్తుంది. ఇది వివిధ రంగులలో ఉంటుంది. చర్మానికి సంబంధించిన విజ్ఞాన శాస్త్రాన్ని 'డెర్మటాలజీ' అంటారు.
హిప్పోకాంపస్
హిప్పోకాంపస్ మొత్తం చూడటానికి తిరిగిన గొట్టం వలె ఉంటుంది, దీని వివిధ సాదృశ్యాలు సముద్రతీరం వలె, పొట్టేలు కొమ్ము వలె ("కార్ను అమ్మోనిస్", కాబట్టి ఉపవిభాగాలు CA1 నుండి CA4 వరకు) లేదా అరటిపండు వలె ఉంటాయి. దీనిని ఒక ప్రదేశంలో వర్గీకరించవచ్చు. ఎక్కడైతే, ఎలుకలలో 3 నుంచి 6 కణాలు పిరమిడల్ నాడీకణాల సాంద్రతరమైన కట్టలోని ఏకపొర సన్నని వల్కముగా ఉంటుందో, అక్కడ దీనిని ఒక ప్రాంతంలో బేధపరచవచ్చు. ఈ కట్ట U ఆకారములో మెలివేయబడి, "U," ఆకారపు ఒక కొన CA4, క్షేత్రంతో దంతాకార మెదడుమెలిక అనే V- ఆకారపు వాలకము వెనుక ముఖంగా పూర్తి అదృఢముగా చెక్కబడి ఉంటుంది. 
ఇది ఉదర మరియు పృష్ఠ భాగాలను కలిగి ఉంది రెండు ఒకే విధంగా కూర్చబడి ఉంటాయి. కానీ, అవి వేర్వేరు నాడీకణ వలయాల భాగాలను కలిగి ఉంటాయి. 
ఈ సాధారణ మార్గచిత్రము వాటి లక్షణాలు వేరైనప్పటికి క్షీరద జాతుల, పూర్తి వ్యాప్తి అనగా, ముళ్ళ పంది నుండి మానవుని వరకు పట్టి ఉంచుతుంది. ఎలుకలో, ఆ రెండు హిప్పోకాంపిలు అరటిపండ్ల జత వలె ఉండి, వాటి కాడలు హిప్పోకాంపాల్ బ్రహ్మ కపాల సంధి వద్ద కలుపబడి ఉంటాయి. అది కాల్లోజం కణము మధ్య భాగాల క్రిందుగా దాటబడి ఉంటుంది. మానవుల లేదా కోతుల మస్తిష్కములలో హిప్పోకాంపస్ భాగము కణత గణుపు ఆధారానికి దగ్గరగా బాగా క్రింది భాగములో పై భాగానికి కన్నా చాల వెడల్పుగా అమరి ఉంటుంది. హిప్పోకాంపస్ యొక్క అడ్డుకోత యొక్క సంక్లిష్ట జ్యామితీయ నిర్మాణపు పర్యవసానంగా అది అడ్డుకోత జరిగిన కోణము మరియు స్థానాలపై ఆధారపడి వివిధ ఆకారాలలో కనబడుతుంది.
ఎంటోరీనల్ వల్కము (EC), పాక్షిక హిప్పోకాంపల్ గైరస్ లో ఉండి, దాని శారీరక ధర్మ సంధానముల చేత హిప్పోకాంపల్ ప్రాంత భాగంగా వ్యవహరించబడుతూ ఉంటుంది. ఆ EC దృఢముగా వ్యుత్ర్కమముగా మస్తిష్క వల్కపు చాలా ఇతర భాగాలతో అనుసంధాయింపబడి ఉంటుంది. దీనికి అదనంగా, మాధ్యమిక సెప్టం న్యూక్లియస్, న్యూక్లియర్ సముదాయ ముందు భాగము మరియు థాలమస్ యొక్క రేయునిఎన్స్ న్యూక్లియస్ మరియు థాలమస్ యొక్క సూపర్ మాలిమరి న్యూక్లియస్ తో పాటు రాఫే న్యూక్లియై మరియు మస్తిష్క కాండము లోని కోరులాస్ ఏక్సన్లను EC కి పంపుతాయి. EC ఎక్సానుల యొక్క ముఖ్య బహిర్గత మార్గము (పెర్ఫోరంట్ మార్గము మొదటిసారిగా రామాన్ y కాజల్ చే వర్గీకరించబడింది) పిరమిడల్ కణాల రెండవ పొర యొక్క పెద్ద స్టేలేటు నుండి వస్తుంది మరియు డెన్టెట్ గైరస్ లోని గ్రానుల్ కణాలు దట్టంగా విసిరి వేయబడతాయి, CA3 యొక్క ఎపికల్ డెన్డ్రేటులు కొద్ది దట్టముగా విసిరి వేయబడతాయి మరియు CA1 యొక్క ఎపికల్ డెన్డ్రేటులు అల్పంగా విసిరి వేయబడతాయి. ఆ విధముగా ఛిద్రిత మార్గము EC ని మస్తిష్క వల్కము యొక్క ఇతర భాగాల మధ్య అంతఃముఖముగా వ్యవస్థీకరిస్తుంది. దంతాకార కణిక కణ తంత్రికాక్షములు (మోస్సి ఫైబర్లు అని పిలవబడతాయి), CA3 పిరమిడల్ కణాల యొక్క సమీప ఎపికల్ డెండ్రైట్ పై గల ముల్లుల గుండా, EC నుండి సమాచారాన్ని పంపిస్తాయి. తర్వాత, CA3 తంత్రికాక్షములు కణ శరీరం యొక్క లోతైన భాగాల నుండి వైదొలుగుతాయి మరియు ఎపికల్ డెండ్రైట్ లు గల ప్రాంతానికి ప్రక్కదారి గుండా ప్రవేశిస్తాయి, తర్వాత ఏంటో రీనల్ వల్కము యొక్క లోతైన పొరల గుండా వెనుక వైపుకు వ్యాప్తి చెందుతాయి--ఆ షాఫర్ అనుషంగికములు వ్యుత్ర్కమ వలయాన్ని పూర్తి చేస్తాయి CA1 క్షేత్రము కూడా తంత్రికాక్షములను తిరిగి EC కి పంపిస్తుంది కానీ ఇవి CA3 విసిరిన దానికన్నా ఎక్కువ వెదజల్లబడతాయి. హిప్పోకాంపస్ లో EC నుండి వచ్చిన సమాచార ప్రసారం ఏకమొత్తంగా ఒకే దిశలో ఉంటుంది, గట్టిగా బంధించబడిన కణ పొరల శ్రేణి నుండి సంకేతముల ప్రసరణ మొదటిగా దంతాకార మెదడుమెలిక నుండి, తర్వాత CA3 పొర నుండి, తర్వాత CA1 పొర నుండి, తర్వాత సుబికులుం నుండి, తర్వాత హిప్పోకాంపస్ వెలుపల నుండి EC కు, ముఖ్యంగా CA3 తంత్రికాక్షముల కలయిక వలన ఇలా జరుగుతుంది. ఈ పొరలలో ప్రతి ఒకటి ప్రాథమిక వలయ సమూహాలను మరియు విశాలమైన అనుదైర్ఘ్య సంధానాలను కలిగి ఉంటాయి.