ఈక్వడార్
1820 అక్టోబరు 9 న స్పెయిన్ నుంచి స్వాతంత్ర్యం పొందేందుకు ప్రయత్నించిన మొదటి ఈక్వడార్ నగరంగా గుయాక్విల్ గుర్తించబడింది. స్వాతంత్ర్యం వచ్చినందుకు ప్రజలు చాలా ఆనందంగా ఉన్నారు. 1822 మే 24 న ప్రస్తుతం ఈక్వడార్ స్వాతంత్ర్య దినోత్సవం అధికారికంగా జరుపుకుంటున్నారు. పిచిన్చా యుద్ధంలో క్యిటో సమీపంలో ఆంటోనియో జోస్ డి సుక్రె స్పానిష్ రాజసైన్యాలను ఓడించిన తర్వాత మిగిలిన ఈక్వడార్‌కు స్వాతంత్ర్యం లభించింది. ఈ యుద్ధం తరువాత ఈక్వడార్ సైమన్ బొలీవర్ రిపబ్లిక్ అఫ్ గ్రాన్ కొలంబియాలో చేరింది.1830 లో ఈక్వడార్ కొలంబియా, వెనిజులా మరియు పనామాలతో గ్రాన్ కొలంబియా నుండి విడిపోయి స్వతంత్ర రిపబ్లిక్ అయ్యింది.
కేప్ వర్దె
16 వ శతాబ్దంలో ద్వీపసమూహం అట్లాంటిక్ బానిస వాణిజ్యం ద్వారా సుసంపన్నం అయింది. పోర్చుగీసు స్థావరాల మీద సముద్రపు బందిపోటు దొంగలు అప్పుడప్పుడూ దాడి చేశాయి. 1585 లో ఇంగ్లీషు పైరేట్ ఫ్రాన్సిస్ డ్రేక్ ఐబిరియన్ యూనియన్లో భాగంగా ఉన్న అప్పటి రాజధాని రిబీరా గ్రాండే మీద రెండుసార్లు దాడి చేసారు. 1770 లో రాజధాని అయిన ఈ పట్టణం 1712 లో ఫ్రెంచి దాడి తరువాత ప్రాముఖ్యతను కోల్పోయింది. సమీపాన ఉన్న ప్రయ్యానికి ప్రాముఖ్యత అధికరించింది.19 వ శతాబ్దంలో బానిస వాణిజ్యం తగ్గిపోవడంతో ఆర్థిక సంక్షోభం ఏర్పడింది. కేప్ వెర్డె ప్రారంభ సంపద నెమ్మదిగా అదృశ్యమయ్యింది. అయినప్పటికీ అట్లాంటిక్ నౌకాశ్రయాల మధ్యలో ఉన్న ద్వీపాల భౌగోళీక ప్రాముఖ్యత కారణంగా కేప్ వెర్డే పునః సరఫరా చేసే కేంద్రంగా ప్రాముఖ్యత సంతరించుకుంది. అద్భుతమైన నౌకాశ్రయం కారణంగా సావో విసెంటే ద్వీపంలో ఉన్న మిండేలో నగరం 19 వ శతాబ్దంలో ఒక ముఖ్యమైన వాణిజ్య కేంద్రంగా మారింది. 1832 లో దౌత్యవేత్త ఎడ్మండ్ రాబర్ట్స్ కేప్ వెర్డేను సందర్శించారు.
స్వల్పంగా ఉన్న సహజవనరులు, పోర్చుగీసు నుండి వస్తున్న చాలీచాలని పెట్టుబడుల కారణంగా పౌరులకు ప్రాంతీయ అధికారులకు స్వయం ప్రతిపత్తి కలిగించని కాలనియల్ మాస్టర్లపట్ల అసంతృప్తి అధికరించింది. 1951 లో పోర్చుగీసు కేప్ వర్డేను కాలనీ స్థాయి నుండి ఓవర్సీసు ప్రాంతంగా మార్చడం పౌరుల జాతీయతాభిలాషను మరింత అధికరించింది. 1956 లో అమిల్కార్ కాబ్రల్, కేప్ వర్డే అనుయాయులు, గినీస్ (పోర్చుగీసు గినియాలోని ప్రజలు) కలిసి ఒకటిగా " క్లాండెస్టైన్ " పేరుతో గినియా, కేప్ వర్డేల స్వతంత్రం కొరకు పోరాడే ఆఫ్రికన్ పార్టీని స్థాపించారు.ఇది కేప్ వెర్డే, పోర్చుగీసు గినియాలో ఆర్థిక, సామాజిక, రాజకీయ పరిస్థితులు మెరుగుపడాలని నిర్భంధం చేసి రెండు దేశాల స్వాతంత్ర్య ఉద్యమానికి పునాది వేసింది. 1960 లో గినియా లోని కానరీ నగరంలో పార్టీ ప్రధాన కార్యాలయం తరలించడింది. ఇది 1961 లో పోర్చుగలుకు వ్యతిరేకంగా సాయుధ తిరుగుబాటు ప్రారంభించింది. విద్రోహ చర్యలు చివరికి పోర్చుగీసు గినియాలో 10,000 సైనికులను సమకూర్చుకొని 35,000 పోర్చుగీసు, ఆఫ్రికను సైనికులకు వ్యతిరేకంగా పోరాడటానికి సిద్ధం చేసింది.
1972 నాటికి పోర్చుగీసు దళాల ఉనికి ఉన్నప్పటికీ పి.ఎ.ఐ.గి.సి. పోర్చుగీసు గినియాలో అధిక భాగాన్ని నియంత్రించింది. కానీ ఈ సంస్థ కేప్ వర్దెలో పోర్చుగీసు నియంత్రణను ఆటంకం చేయటానికి ప్రయత్నించలేదు. 1973 లో పోర్చుగీసు గినియా స్వాతంత్ర్యం ప్రకటించింది. 1974 లో డీ జ్యూ స్వాతంత్ర్యంను మంజూరు చేసింది. 1973 లో అమిల్కర్ కాబ్రాల్ హత్య చేయబడిన తరువాత ఆయన హాఫ్ బ్రదరు లూయిస్ కాబ్రల్ స్వాతంత్ర ఉద్యమానికి నాయకత్వం వహించాడు. 1975 లో ద్వీపసమూహాలకు స్వతంత్రం లభించింది.