పంచతంత్రం
పంచతంత్రం ప్రపంచ సాహిత్యానికి భారత దేశం అందించిన గొప్ప రచనలలో ఎన్నదగినది. క్రీ. శ. 5వ శతాబ్దం (తేదీ వివాదాస్పదం) లో విష్ణుశర్మ అనే గురువర్యుడు సంస్కృత భాషలో రచించిన ఈ గ్రంథం ఎన్నో ప్రపంచ భాషలలోకి అనువదింపబడి, ఎంతో ప్రాచుర్యం పొందింది. తన వద్ద విద్య నేర్చుకోదలచిన విద్యార్థులకు పాఠ్యగ్రంధంగా ఈ పుస్తకాన్ని ఆయన రచించాడు. ఐదు భాగాలుగా విభజించిన ఈ పుస్తకం అనేక చిన్నచిన్న కథ ల సమాహారం. మానవ జీవితంలో అవసరమైన ఎన్నో ధర్మాలను, నీతి సూత్రాలను చక్కటి కథల రూపంలో, ఆసక్తికరమైన కథనంతో విష్ణుశర్మ బోధించాడు. (మొయిద్ సిద్దికి అనే రచయిత తన "కార్పొరేట్ సోల్" పుస్తకంలో విష్ణుశర్మ, ఆర్య చాణక్యుడు ఒక్కరే అని రాశాడు.)
మాతా అమృతానందమయి
అమ్మ ప్రియ శిష్యుల్లో ఒకరైన స్వామి రామకృష్ణానంద పూరీ "ది టైమ్‌లెస్ పాత్" అనే పుస్తకంలో ఈ విధంగా రాశారు: అమ్మ బోధించిన ఆధ్యాత్మిక మార్గం [[చతుర్వేదాలు|వేదాల్లో]] ప్రతిపాదించిన మరియు తరువాత [[భగవద్గీత]] వంటి సాంప్రదాయిక గ్రంథాల్లో సంగ్రహీకృతం చేయబడిన మార్గాన్నే సూచిస్తుంది. ""కర్మ" (పని), "[[జ్ఞానం]]" మరియు "[[భక్తి]]" అన్నీ అత్యవసరమైనవని అమ్మ కూడా చెప్పారు. ఒక పక్షి యొక్క రెండు రెక్కలు భక్తి మరియు పని అయితే, జ్ఞానం దాని తోక అవుతుంది. ఈ మూడు భాగాల సాయంతోనే పక్షి ఎత్తుకు ఎగురుతుంది. మనస్సును పరిశుభ్రం చేసే ఏకైక లక్ష్యం ఉన్న వివిధ పద్ధతులుగా, అమ్మ వివిధ ఆధ్యాత్మిక పద్ధతులను మరియు అన్ని మతాల ప్రార్థనలను స్వాగతించారు. ఈ మార్గాల్లో, ఆమె [[ధ్యానం]] యొక్క ప్రాధాన్యతను ఉద్ఘాటించారు, కర్మ యోగా, నిస్వార్థ సేవ మరియు దయ, [[సహనం]], క్షమ, స్వీయ-నియంత్రణ, తదితర దైవ లక్షణాలు పెంపొందించడంపై దృష్టి పెట్టారు. ఈ ఆచరణలు మనస్సును శుద్ధి చేస్తాయని, అంతిమ వాస్తవాన్ని ఇముడ్చుకునే సామర్థ్యాన్ని పొందేందుకు అమ్మ చెప్పారు: ఈ అంతిమ వాస్తవం పరిమితమైన శరీరం మరియు మనస్సును కాకుండా, అనంతమైన ఆనందప్రద చైతన్యాన్ని సూచిస్తుంది, ఇది విశ్వం యొక్క ద్వైతేతర అధస్తరంగా పనిచేస్తుందని తెలిపారు. ఈ అవగాహనను అమ్మ "జీవనముక్తి" [బతికుండగానే విమోచనం పొందడం]గా సూచించారు. అమ్మ బోధనల ప్రకారం, "జీవనముక్తి" అనేది మరణించిన తరువాత పొందేది కాదు, అదే విధంగా మరో ప్రపంచంలో అనుభవించేది లేదా పొందేది కాదు. ఇది ఒక సంపూర్ణ అవగాహన మరియు సమభావం ఉండే దశ, ఇటువంటి దశను ఇక్కడ మరియు ఈ ప్రపంచంలోనే ఈ శరీరంతో జీవించివుండగానే అనుభవించవచ్చు. స్వయంగా ఏకత్వం యొక్క అత్యున్నత వాస్తవాన్ని గ్రహించినటువంటి పావనమైన ఆత్మలు తిరిగి జన్మించాల్సిన అవసరం ఉండదు. అవి అనంతమైన చైతన్యంలో విలీనమవతాయి.