సమాచార హక్కు
ప్రభుత్వ కార్యాలయాలు, సంస్థల నుంచి సమాచారాన్ని అడిగి తీసుకునే అధికారమే సమాచార హక్కు (Right to Information). మనం ఏ ఆఫీస్ లో కాలిడినా కావలిసిన సమాచారంపొందుట దుర్లభం. లంచం ఇచ్చుకోనిదే ఫైలు కదలదు. సామాన్యుడికి ఏ ఆఫీసుకు వెళ్ళినా పనిచేయించుకోవటం, తనకు కావలసిన సమాచారాన్ని రాబట్టటం చాలా కష్టం.ఈ నేపథ్యంలో భారత ప్రభుత్వం 12 అక్టోబర్ 2005 తేదీన ఈ సమాచార హక్కు చట్టం (Right to Information Act) * భారతదేశమంతటా అమలులోకి వచ్చింది. దీనిని ఉపయోగించుకొని, ప్రభుత్వ పనులపై సమచారాన్ని పొందవచ్చు. ఇంతకుముందు పార్లమెంటు, లేక విధాన సభ లేక విధాన పరిషత్ సభ్యులకు గల ఈ సౌకర్యాన్ని, ఈ చట్టం ద్వారా ప్రజలందరికి కలిగింది. ప్రభుత్వ అధికారులు అడగకపోయినా వారంతట వారే విధి విధానాలు, ఉద్యోగుల బాధ్యతలు మొదలైన 17 అంశాల గురించి సమాచారం ఇవ్వాలి. దీని ప్రకారం ప్రతి ప్రభుత్వ కార్యాలయంలో సహాయ పౌర సమాచార అధికారి, పౌర సమాచార అధికారి, అప్పిలేట్ అధికారుల పేర్లు, వారి ఫోన్ నెంబర్లను, ప్రజలకు కనిపించే విధంగా బోర్డుమీద స్పష్టంగా రాసి ఉంచాలి.సమాచార హక్కు చట్టం లో మెుత్తం 6 అధ్యాయాలు, 31సెక్షన్లు ఉన్నాయి.
పని ప్రదేశాల్లో మహిళలపై లైంగిక వేధింపుల (నివారణ, నిషేధం మరియు సంస్కరణ) చట్టం, 2013
భారత ప్రభుత్వం ప్రెస్ ఇన్ఫర్మేషన్ బ్యూరో ప్రకారం:ప్రభుత్వ కార్యాలయాలు కావచ్చు, ప్రైవేటు పనిప్రదేశాలు కావచ్చు, అన్ని పని ప్రదేశాలలో లైంగిక వేధింపులకు వ్యతిరేకంగా మహిళలు రక్షణ పొందేట్లు చట్టం చూస్తుంది. ఇది ఏ పని ప్రదేశంలో అయినా వారి లింగ సమానత్వ హక్కు, జీవించే హక్కు, స్వేచ్చ, సమానత్వాన్ని పొందడానికి దోహద పడుతుంది. తమకి భద్రత ఉందనే భావన పని ప్రదేశంలో మహిళల భాగస్వామ్యం పెరిగేందుకు దోహద పడుతుంది, తద్వారా వారి ఆర్థిక స్తోమతకి, ఉన్నతికి సహాయ పడుతుంది.ఈ చట్టం విశాఖ వర్సెస్ రాజస్థాన్ రాష్ట్ర ప్రభుత్వం కేసు (1997)లో సుప్రీంకోర్టు ఇచ్చిన తీర్పులో లైంగిక వేధింపుల నిర్వచనాన్ని స్వీకరించింది. భారత రాజ్యాంగం 19 (1) అధికరణం పౌరులు అందరికీ ఏ వారు ఎంచుకున్న ఏ వృత్తిలో అయినా పనిచేసేందుకు లేదా వారి స్వంత వ్యాపారమో, వాణిజ్యమో చేసుకునేందుకు హక్కుని ఇస్తోంది. విశాఖ వర్సెస్ రాజస్థాన్ రాష్ట్రప్రభుత్వం కేసు తీర్పు - లింగ సమానత్వాన్ని, జీవించే హక్కును, స్వేచ్ఛని భంగపరిచే చర్యలు బాధితుల ప్రాథమిక హక్కులను 19 (1) జి అధికరణం ప్రకారం హరిస్తున్నట్టేనని నిర్ధారిచింది. ఈ తీర్పు పనిప్రదేశాల్లో మహిళలపై లైంగిక వేధింపులు అన్నవి కేవలం పనిప్రదేశాల్లో మహిళల హక్కులకు భంగం కలిగించి వృత్తిపరంగా నష్టం మాత్రమే కలుగజేసినట్టు కాదనీ, అంతకుమించి మహిళల ప్రాథమిక హక్కులకు భంగమనీ నిర్ధారించింది.