బోనాలు
ఆషాఢ మాసంలో దేవి తన పుట్టింటికి వెళుతుందని నమ్మకం; అందుకే భక్తులు ఈ పండుగ సమయంలో దేవిని దర్శించుకుని తమ స్వంత కూతురు తమ ఇంటికి వచ్చిన భావనతో, భక్తి శ్రద్ధలతోనేగాక, ప్రేమానురాగాలతో బోనాలను ఆహార నైవేద్యంగా సమర్పిస్తారు. ఈ తంతును ఊరడి అంటారు. వేర్వేరు ప్రాంతాల్లో పెద్ద పండుగ, ఊరపండుగ వంటి పేర్లతో పిలిచేవారు. ఊరడే తర్వాతి కాలంలో బోనాలుగా మారింది.
పండుగ
మరొక ముఖ్యమైన పండుగ కోకిలలు కల కూజితాలను వెంటబెట్టుకుని, తీపిచేదులు వేప పువ్వు పచ్చడితో వచ్చే తెలుగు సంవత్సరాది. దసరా వస్తే " అయ్యవారికి చాలు అయిదు వరహాలు, పిల్లవాండ్రకు చాలు పప్పు బెల్లాలు. . . . . " అని చదువుతూ వీధుల వెంట నడిచే పంతుళ్లు, పిల్లలు, అమ్మవారి ఊరేగింపులు, దేవీ పూజలు, పులి వేషాలు, ప్రభలు. దీపావళికి బారులు తీరిన దీపాలు, బాణసంచా ఢమఢమలు, దివిటీలు వెలిగించి గిరగిర తిప్పుతూ తమ ప్రతాపం చూపించే గ్రామీణ యువకులు, వినాయక చవితికి పత్రి పూజలు, కుడుములు ; 
శివరాత్రికి సముద్ర స్నానాలు, రథసప్తమికి పాలు పొంగించడం, ఇంకా అట్లతద్దె, ఉండ్రాళ్ళతద్దె, మంగళగౌరీ వ్రతాలు, శ్రావణ శుక్రవారాలు, అన్నట్టు శ్రీరామనవమి కూడా ముఖ్యమైన పండుగే. రామాలయంలేని ఊరు సాధారణంగా ఉండదు. భద్రాచలంలో లక్షలాది భక్తుల సమక్షంలో బ్రహ్మాండంగా సీతారాముల కళ్యాణం జరిగితే, పల్లెటూరి రామాలయంలో ఊరి పెద్దలు చేయిస్తారు చిన్న సైజు సీతారామ కళ్యాణాలు. ముస్లిములు పీర్ల పండుగ వస్తే నిప్పులపై నడవడం ఒక సంప్రదాయం. క్రైస్తవుల పండుగ క్రిస్టమస్ నాడు వారి వేడుకలు. జానపదులకు వారి పండుగలు, జాతరలు, అమ్మవారి కొలుపులు, తిరణాళ్లు వారికీ ఉన్నాయి. ఇవన్నీ తెలుగుదనంలో భాగాలే