సమాచార హక్కు
ప్రభుత్వ కార్యాలయాలు, సంస్థల నుంచి సమాచారాన్ని అడిగి తీసుకునే అధికారమే సమాచార హక్కు (Right to Information). మనం ఏ ఆఫీస్ లో కాలిడినా కావలిసిన సమాచారంపొందుట దుర్లభం. లంచం ఇచ్చుకోనిదే ఫైలు కదలదు. సామాన్యుడికి ఏ ఆఫీసుకు వెళ్ళినా పనిచేయించుకోవటం, తనకు కావలసిన సమాచారాన్ని రాబట్టటం చాలా కష్టం.ఈ నేపథ్యంలో భారత ప్రభుత్వం 12 అక్టోబర్ 2005 తేదీన ఈ సమాచార హక్కు చట్టం (Right to Information Act) * భారతదేశమంతటా అమలులోకి వచ్చింది. దీనిని ఉపయోగించుకొని, ప్రభుత్వ పనులపై సమచారాన్ని పొందవచ్చు. ఇంతకుముందు పార్లమెంటు, లేక విధాన సభ లేక విధాన పరిషత్ సభ్యులకు గల ఈ సౌకర్యాన్ని, ఈ చట్టం ద్వారా ప్రజలందరికి కలిగింది. ప్రభుత్వ అధికారులు అడగకపోయినా వారంతట వారే విధి విధానాలు, ఉద్యోగుల బాధ్యతలు మొదలైన 17 అంశాల గురించి సమాచారం ఇవ్వాలి. దీని ప్రకారం ప్రతి ప్రభుత్వ కార్యాలయంలో సహాయ పౌర సమాచార అధికారి, పౌర సమాచార అధికారి, అప్పిలేట్ అధికారుల పేర్లు, వారి ఫోన్ నెంబర్లను, ప్రజలకు కనిపించే విధంగా బోర్డుమీద స్పష్టంగా రాసి ఉంచాలి.సమాచార హక్కు చట్టం లో మెుత్తం 6 అధ్యాయాలు, 31సెక్షన్లు ఉన్నాయి.
ఆఫ్రికా-అమెరికా చట్ట హక్కుల ఉద్యమం (1955-1968)
గ్రీన్స్‌బోరొ, ఉత్తర కారోలీన లోని వూల్వర్త్ యోక్క్ స్టోర్ వద్ద విద్యార్థుల సిట్-ఇన్ తో చట్ట హక్కుల ఉద్యమమునకు శక్తి కలిసింది. 1960, ఫిబ్రవరి 1న, ఉత్తర కారోలీన అగ్రికల్చరల్ & టెక్నికల్ కాలేజ్, ఒక నల్ల-జాతీయులు మాత్రమే ఉన్న కాలేజీ, నుండి నలుగురు విద్యార్థులు, ఎజేల్ A.బ్లెయిర్, జూ, (ప్రస్తుతము జిబ్రీల్ ఖజాన్ అని పిలువబడుతున్నాడు), డేవిడ్ రిచ్మండ్, జోసెఫ్ మెక్ నీల్ మరియు ఫ్రాన్క్లిన్ మెక్ కెయిన్ లు వర్గీకరణ చేయబడిన భోజనము కౌంటర్ వద్ద ఆఫ్రికా అమెరికన్లను మినహాయిస్తూ ఉన్న వూల్వర్త్ యొక్క పాలసీకి వ్యతిరేకంగా ధర్నా చేస్తూ కూర్చున్నారు. ఈ ప్రదర్శకులు వృత్తిపరంగా వస్త్రధారణ చేసుకోనేట్టు, మౌనంగా కూర్చునేట్టు, మరియు తెల్ల జాతి సానుభూతిపరులు కలిసేట్టుగా ఒక స్టూల్ విడచి ఇంకొక స్టూలుపై కూర్చునేట్టు ప్రోత్సహించ బడ్డారు. ఈ సిట్-ఇన్ త్వరలోనే రిచ్మండ్, వర్జీనియా, నాష్విల్లె, టెన్నెస్సీ మరియు అట్లాంటా, జార్జియాలో కూడా ఇతర సిట్-ఇంలకు స్ఫూర్తినిచ్చింది.