ఆక్యుప్రెషర్‌
ఎటువంటి మందుల్లేకుండా నిర్వహించే వైద్యవిధానాలు ఇటీవల కాలంలో మంచి ప్రజాదరణ పొందుతున్నాయి. ఇటువంటి వాటిలో ఆక్యుప్రెషర్‌, రేకీలు నేడు ప్రపంచవ్యాప్తంగా గుర్తింపు పొందాయి. ప్రత్యామ్నాయ వైద్యములో రిఫ్లెక్సాలజీ అనేది ఒక ప్రాచీన రూపము . ఆక్యుప్రజర్, ఆయుర్వేద మర్దనల మాదిరిగా పోలిఉండే రిప్లెక్షాలజీని కొందరు పిలిచే ఆక్యుప్రెషర్‌ చికిత్స.. క్రీ.పూ. 5000 సంవత్సరాల కాలంలో మన దేశంలోనే ప్రారంభం కావడం విశేషం. ఆ కాలంలో ఋషులు, మహామునులు ఈ వైద్యం ద్వారా రోగాలను నయం చేసినట్టు చారిత్రక ఆధారాలు కూడా ఉండడం విశేషం.
అరిచేతులు, అరికాళ్లలో శరీరంలోని వివిధ అవయవాలకు సంబంధించినటువంటి పాయింట్స్‌ ఉంటాయి. వీటిని యాక్టివేట్‌ చేయడం ద్వారా రిప్లెక్షాలజీలో చికిత్సలను నిర్వహిస్తారు. నడుము నొప్పి, మోకాళ్ల నొప్పులు, వెన్ను నొప్పులకు సంబంధించిన సమస్యలు ఈ వైద్యంతో పూర్తిగా నయమవుతాయని ఆక్యుప్రెషర్‌ /రిప్లెక్షాలజీ థెరపిస్ట్‌లు డాక్టర్‌ కె.నారాయణ, డాక్టర్‌ శ్రీనివాస్‌లు తెలిపారు. ఇవేగాకుండా ఐటి ఉద్యోగులకు స్పాండిలైటిస్‌ (మెడ, భుజాల నొప్పులు), నడుము నొప్పి, నిద్ర ఉండకపోవడం వంటి వాటిని ఈ చికిత్స ద్వారా పూర్తిగా నయం చేయవచ్చన్నారు. ఉదా: ఆక్యుప్రెజర్/రిప్లెక్షాలజీ పద్ధతితో ఒక బొటనవేలును మరో బొటనవేలుతో నెమ్మదిగా ఒత్తటంవల్ల మెదడు ఉత్తేజితమై ఏకాగ్రత పెరుగుతుంది. ఎక్కువసేపు చదువుకునేవాళ్లు మధ్యమధ్యలో ఇలా చేయటం మంచిది.
మానసిక చికిత్స
అనధికారిక కోణంలో, మానసిక చికిత్స యుగాలుగా ఆచరణలో ఉన్నట్లు చెప్పబడుతుంది, వ్యక్తులు ఇతరుల నుంచి మానసిక సాయం మరియు సందేహ నివృత్తి పొందే రూపంలో ఈ చికిత్సను ఉపయోగించినట్లు భావిస్తున్నారు. హెలెనిస్టిక్ తత్వశాస్త్ర మరియు వైద్య పాఠశాలలకు చెందిన తత్వవేత్తలు మరియు వైద్యులు సుమారుగా క్రీస్తుపూర్వం 4వ శతాబ్దం నుంచి క్రీస్తుశకం 4వ శతాబ్దం వరకు పురాతన గ్రీకు మరియు రోమన్‌లకు మానసిక రోగ చికిత్సను ఉపయోగించారు. గ్రీకు తత్వవేత్త హిప్పోక్రాట్స్ (క్రీస్తుపూర్వం 460– 377) మానసిక రోగాన్ని అధ్యయనం చేయదగిన మరియు అనుభవంతో చికిత్స చేయదగిన ఘటనగా పరిగణించారు. వాడుకలో, సిద్ధాంత-ఆధారిత మానసిక చికిత్సను బహుశా మొదటిసారి మధ్యప్రాచ్యంలో పర్షియా వైద్యుడు మరియు మానసిక భావకుడు రాజెస్ (క్రీస్తుశకం 852-932) 9వ శతాబ్దంలో అభివృద్ధి చేశారు, ఈ సమయంలో రాజెస్ బాగ్దాద్ వైద్యశాలలో ప్రధాన వైద్యుడిగా ఉన్నారు. ఈ సమయంలో ఐరోపాలో తీవ్రమైన మానసిక రుగ్మతలను సాధారణంగా అతీంద్రియ లేదా వైద్య పరిస్థితులుగా పరిగణించి చికిత్స చేసేవారు, 18వ శతాబ్దంలో నైతిక చికిత్స అందుబాటులోకి వచ్చే వరకు ఇటువంటి రుగ్మతలకు శిక్ష మరియు నిర్బంధం ద్వారా చికిత్స అందించారు. ఒక పిచ్చివాడికి పునరావాసం కల్పించేందుకు ఇది తర్కం, నైతిక ప్రోత్సాహం మరియు సమూహ కార్యకలాపాలతోపాటు మానసిక జోక్యం యొక్క సాధ్యతకు ప్రాధాన్యత తీసుకొచ్చింది.