వాక్యూమ్ క్లీనర్
హ్యూబెర్ట్ సెసిల్ బూత్ సాధారణంగా 1901లో మొట్టమొదటి మోటారు ఆధారిత వాక్యూమ్ క్లీనర్ సృష్టికర్తగా గుర్తించబడ్డాడు, అయితే వాస్తవానికి అతని వాక్యూమ్‌ను కనిపెట్టడానికి రెండు సంవత్సరాల ముందే 1899లో USA, మిసౌరీ, సెయింట్ లూయిస్‌లోని ఒక అమెరికన్ జాన్ తుర్మాన్ రూపొందించాడు. బూత్ రైళ్లల్లోని కుర్చీల నుండి దుమ్మును దులపడానికి ఉపయోగించే ఒక పరికరం యొక్క పనిని పరిశీలించాడు మరియు దుమ్మును పీల్చే యంత్రం మరింత ఉపయోగకరంగా ఉంటుందని భావించాడు. అతను ఒక చేతిరుమాలను ఒక రెస్టారెంట్ కుర్చీలో ఉంచి, చేతిరుమాలపై అతని నోటిని ఉంచిన తర్వాత చేతిరుమాలపై అతను పీల్చకలిగిన దుమ్మును పీల్చడం ద్వారా ఆ ఆలోచనను పరీక్షించాడు. చేతిరుమాల కింద చేరిన దుమ్ము మరియు ధూళిని చూసిన తర్వాత, అతను ఆ ఆలోచన పనిచేస్తుందని గుర్తించాడు. బూత్ పఫ్పింగ్ బెల్లీ అని పిలిచే ఒక పెద్ద పరికరాన్ని రూపొందించాడు, దీనిని అమలు చేయడానికి ముందుగా ఒక ఇంధన ఇంజిన్‌ను మరియు తర్వాత ఒక విద్యుత్ మోటారును ఉపయోగించాడు. ఇది గుర్రాలచే లాగబడుతుంది మరియు శుభ్రపర్చవల్సిన భవనం వెలుపల ఉంచబడుతుంది.
డైనమో
డా.వెర్నర్ సీమెన్స్ మరియు చార్లెస్ వీట్ స్టన్ మొట్టమొదటి ఆచరణాత్మక డైనమో నమునాలను ఒకరితో ఒకరికి సంబంధం లేకుండా ఏకకాలమునందు ప్రకటించారు. జనవరి 17,1867లో బెర్లిన్ అకాడమీకి డైనమో-విద్యుత్ పరికరం (మొదటిసారిగా వాడబడినది) శాశ్వత అయస్కాంతముతో కాకుండా, సొంతంగా నడిచే విద్యుత్ అయస్కాంత క్షేత్రంలో ఏర్పరచిన తీగచుట్టతో స్థిరమైన క్షేత్రాన్ని ఏర్పాటు చేయవచ్చని ప్రకటించాడు. ఈ విషయాన్ని రాయల్ సొసైటీలో ప్రకటించిన రోజునే, వీట్ స్టోన్ ఒక పత్రిక యందు ఈ నమూనాను పోలిన సిమెన్ నమూనా గురించి చదవగా, ఆ రెండింటికీ కొద్దిపాటి తేడాలు ఉన్నాయని, అవి సిమెన్ నమూనాలో స్థిర విద్యుదయస్కాంతాలు చక్రీయంగా ఉన్నాయని, వీట్ స్టోన్ నమూనాలో అవి సమాంతరంగా ఉన్నాయని తెలుసుకున్నాడు. శాశ్వత అయస్కాంతాలకు బదులుగా విద్యుదయస్కాంతాలను వాడటం వలన డైనమోలో బహిర్గతమయ్యే విద్యుత్ తో ఎక్కువ సామర్ద్యం గల విద్యుత్ ను ఉత్పాదకం చేయవచ్చని మొదటిసారిగా కనుగొన్నారు. ఈ కొత్తకల్పన మొదటిసారిగా పారిశ్రామిక రంగంలో విద్యుత్ ఉపయోగాలను నేరుగా తెలియపరచింది. ఉదాహరణకు 1870లో సిమెన్సు విద్యుదయస్కాంత డైనమోలను అర్ధచంద్రాకృతిలో ఉన్న విద్యుత్ కొలిమిని నడుపటకు అవసరమైన విద్యుత్తు ఉత్పత్తి చేసి తద్వారా లోహాలు మరియు ఇతర ముడి సరుకులను తయారుచేసాడు.