దీనదయాళ్ ఉపాధ్యాయ
1952లో భారతీయ జన సంఘ్లో చేరి ఉపాధ్యక్షుడిగా నియమితులయ్యాడు. 1967లొ జన సంఘ్ అధ్యక్ష పదవి చేపట్టేవరకు ఆ పదవిలో కొనసాగారు. శ్యామ్‌ ప్రసాద్‌ ముఖర్జీ మరణంతరము పార్టీ బాధ్యతలు భుజానవేసుకొని విజయపధంలో నడిపించారు. అలాగే ఆర్.ఎస్.ఎస్ వారపత్రిక పాంచజన్య మరియు లక్నొ దినపత్రిక 'స్వదేశ్'లకు సంపాదకీయులుగా వ్యవహరించారు. భారతీయ జనతా పార్టీ హైందవ రాష్ట్రం సిద్దాంతానికి పునాదిగా చెప్పబడే ఏకాత్మతా మానవతా వాదం, శంకరాచార్య జీవిత చరిత్ర వంటి పుస్తకాలు, హిందీలో 'చంద్రగుప్త మౌర్య' నాటకం, మరాఠీ నుండి ఆర్.ఎస్.ఎస్ వ్యవస్థాపకులు డా. హెడ్గేవార్ జీవిత చరిత్ర అనువాదం వంటి పలు రచనలు చేశారు. 1968 ఫిబ్రవరి 11న ఆయన అకాల మరణం చెందినాడు.
వినాయక్ దామోదర్ సావర్కర్
On 8 November 1963, Savarkar's wife, Yamuna, died. On 1 February 1966, Savarkar renounced medicines, food and water which he termed as "atmaarpan" (fast until death). Before his death he had written an article titled "Atmahatya Nahi Atmaarpan" in which he argued that when one's life mission is over and ability to serve the society is left no more, it is better to end the life at will rather than waiting for death. He died on 26 February 1966 at the age of 83. He was mourned by large crowds that attended his cremation. He left behind a son Vishwas and a daughter Prabha Chiplunkar. His first son, Prabhakar, had died in infancy. His home, possessions and other personal relics have been preserved for public display.There was no official mourning by the then Congress party government of Maharashtra or at the centre
.The indifference to Savarkar continued long after his death
Although Savarkar is regarded as a Hindu Nationalist, he professed atheism (nastika) and therefore did not belong to any orthodox school of Hindu faith. It should however, be noted that atheism within Hinduism is different from it's Western counterpart. Many Hindus do not profess belief in deities or a God, as it is not a single religion, but a collection of many diverse philosophies and faiths. Savarkar still had spirituality, and a mystical view of life, and gave great importance to mythology and symbolism.