బంగ్లాదేశ్
అవామీ లీగ్ నాయకులు భారతదేశంలో కొలకత్తా ఉంటూనే తూర్పు బెంగాల్‌లో ప్రభుత్వం రూపొందించారు. 1971 ఏప్రిల్ 17న అఙాతంలో ఏర్పాటైన ప్రభుత్వం మెహర్‌పూర్ వద్ద ప్రమాణ స్వీకారం చేసారు. తిజుద్దీన్ అహ్మద్ మొదటి ప్రధానిగా మరియు సయ్యద్ నజ్రుల్ ఇస్లాం తాతాకాలిక అధ్యక్షునిగా ప్రమాణస్వీకారం చేసారు. 9 సంవత్సరాల పోరాటం తరువాత బంగ్లాదేశ్ స్వతంత్ర పోరాటం ముగింపుకు వచ్చింది. ముల్కీ బహ్ని కాదర్ బహ్ని మరియు హెమయత్ బహ్ని నాయకత్వంలో సైన్యం బంగ్లాదేశ్ సైన్యంగా రూపొందింది. జనరల్ ఎం.ఎ.జి ఒస్మని ఆధ్వర్యంలో పాకిస్థాన్ సౌన్యం ఒకవైపు నిలిచింది. ముల్కీ బహ్ని సైన్యం పాకిస్థాన్ సైన్యాలను ఎదుర్కొంటూ గొరిల్లా పోరు సాగించింది. 1971 బంగ్లాదేశ్ మారణహోమంలో పాకిస్థాన్ సైన్యం 
మరియు మతపరమైన సహాయ సైన్యాలు బెంగాలీ పౌరులు, మేధావులు, యువకులు, విద్యార్థులు, రాజకీయ వాదులు, ఉద్యమకారులు మరియు మత సంబంధిత అల్పసంఖ్యాకులను లక్ష్యంగా చేసుకుని దాడులు సాగించారు. శీతాకాలంలో మైత్రో బహినిల్ బంగ్లాదేశ్ - ఇండియా అలైయ్డ్ సైన్యం పాకిస్థాన్ సైన్యాలను ఓడించారు. పాకిస్థాన్ లొంగిపోయిన తరువాత 1971 డిసెంబరు 16న 
స్వతంత్ర బంగ్లాదేశ్ అవతరించింది.
బల్గేరియా
1878 మార్చి 3 లో రష్యా మరియు ఒట్టోమన్ సామ్రాజ్యం " శాన్ స్టెఫానో ఒప్పందం " మీద సంతకం చేసింది. రెండో బల్గేరియన్ సామ్రాజ్యం భూభాగాల్లో ఒక స్వయంప్రతిపత్తమైన బల్గేరియన్ రాజ్యంగా ఏర్పడటానికి ఏర్పాటు చేసింది. తరువాత మార్చి 3 తరువాత బల్గేరియాలో " లిబరేషన్ డేగా " ఒక ప్రభుత్వ సెలవుదినం మారింది. అయితే 1944 లో లెఫ్ట్ వింగ్ తిరుగుబాటు తరువాత ఈ సెలవుదినం రద్దు చేయబడింది.
బాల్కన్‌లోని ఒక పెద్ద దేశం వారి ప్రయోజనాలను బెదిరించవచ్చనే భయంతో ఇతర గ్రేట్ పవర్స్ వెంటనే ఒప్పందాన్ని తిరస్కరించింది. జూలై 13 న సంతకం చేసిన బెర్లిన్ ఒడంబడిక ఒప్పందం ద్వారా ఇది భర్తీ చేయబడింది. ఇది దేశం వెలుపల బల్గేరియన్లు పెద్ద సంఖ్యలో మొసెసియా మరియు సోఫియా ప్రాంతాల కొరకు ఈ ఒప్పందం చేయబడింది.
బల్గేరియన్ రాజ్యం సెర్బియా మీద చేసిన యుద్ధంలో విజయం సాధించింది. 1885 లో తూర్పు రుమానియా పాక్షిక-స్వతంత్ర ఒట్టోమన్ భూభాగాన్ని విలీనం చేసుకుంది. తరువాత అది స్వతంత్ర దేశంగా 1908 అక్టోబరు 5 న ప్రకటించింది. 
1912 మరియు 1918 మధ్య బల్గేరియా వరుసగా మూడు ఘర్షణలు-రెండు బాల్కన్ యుద్ధాలు మరియు మొదటి ప్రపంచ యుద్ధంలో పాలుపంచుకుంది. రెండో బాల్కన్ యుద్ధంలో ఘోరమైన ఓటమి తరువాత బల్గేరియా మళ్లీ సెంటర్ పవర్స్ సంబంధాల ఫలితంగా ఓటమిపొందిన వారి వైపు పోరాడింది. మొదటి ప్రపంచ యుద్ధంలో 12,00,000 మంది సైనికులతో బల్గేరియన్ సైన్యం యుద్ధంలో పాల్గొన్నది. ఇది బల్గేరియా జనాభాలో నాలుగింట ఒకవంతు కంటే అధికంగా ఉన్నప్పటికీ 1918 లో దేశంలో టోరోన్ మరియు డోబ్రిచ్‌లలో అనేక నిర్ణయాత్మక విజయాలు సాధించాయి. ఈ యుద్ధంలో గణనీయమైన ప్రాదేశిక నష్టాలు సంభవించాయి. మొత్తం 87,500 మంది సైనికులు మరణించారు. ఈ యుద్ధాల ప్రభావాల కారణంగా 1912 నుండి 1929 వరకు బల్గేరియాకు 2,53,000 కంటే ఎక్కువ మంది శరణార్థులు వలస వచ్చారు. ఇప్పటికే భగ్నం చేసిన జాతీయ ఆర్థిక వ్యవస్థపై అదనపు భారం ఉంచబడింది.