భారతదేశంలో కంపెనీ పాలన
ఇంగ్లీష్ ఈస్టిండియా కంపెనీ ("కుంఫిణీ" అని తెలుగులో వ్యవహారం) "ద కంపెనీ ఆఫ్ మర్చంట్స్ ఆఫ్ లండన్ ట్రేడింగ్ ఇన్ టు ద ఈస్టిండీస్" అన్న పేరుతో 1600లో స్థాపించారు. భారతదేశంలో వారు 1611లో మొట్టమొదట భారతదేశపు తూర్పుతీరంలో మచిలీపట్నంలో ఫ్యాక్టరీ స్థాపించడంతో కాలు మోపారు. మొఘల్ పాదుషా జహంగీర్ నుంచి 1612లో సూరత్లో అటువంటి ఫ్యాక్టరీనే నెలకొల్పేందుకు అనుమతి సంపాదించారు. 1640లో విజయనగర పాలకుడు వేంకటపతి రాయల నుంచి ఆయన సామంతుడు దామెర్ల చెన్నప్ప నాయకుడి సహకారంతో అనుమతి పొంది మద్రాసులో మరో ఫ్యాక్టరీ కట్టుకున్నారు. సూరత్ కు సమీపంలోనే ఉన్న బొంబాయి ద్వీపం పోర్చుగీసు అవుట్ పోస్టుగా ఉండేది. పోర్చుగీసు రాజవంశీకురాలైన బ్రాగంజా కేథరీన్ ని  ఇంగ్లాండు రాకుమారుడు రెండవ చార్లెస్ కి ఇచ్చి వివాహం చేస్తున్నప్పుడు బొంబాయి ద్వీపాన్ని కట్నంగా బ్రిటీష్ సామ్రాజ్యానికి ఇచ్చారు, బ్రిటీష్ సామ్రాజ్యం నుంచి ద్వీపాన్ని కుంఫిణీ 1668లో లీజుకు తీసుకుంది. రెండు దశాబ్దాల అనంతరం గంగా నదీ డెల్టాలో కలకత్తాలో ఫ్యాక్టరీ నిర్మించారు. ఈ కాలంలోనే పోర్చుగీసు, డచ్చి, ఫ్రెంచి, డానిష్ వారు ఏర్పరిచిన వివిధ కంపెనీలు ఇలానే విస్తరిస్తూ ఉన్నాయి, పెద్ద ప్రాముఖ్యం లేకుండా భారత తీరంలో కంపెనీ కార్యకలాపాలను బట్టి భారత ఉపఖండంలో తర్వాత సుదీర్ఘ కాలం కుంఫిణీ పరిపాలిస్తుందని ఎవరూ ఊహించలేదు.
స్వీడన్
స్కాండినేవియన్ వైకింగ్ యుగం ప్రారంభ దశలలో డానిష్ ప్రావిన్స్ స్కానియాలో ఉన్న యస్‌స్టాట్ మరియు గోట్లాండ్ పై పావికిన్ అభివృద్ధి చెందుతున్న వర్తకం కేంద్రాలుగా ఉండేవి. కానీ అవి ప్రారంభ స్వీడిష్ సామ్రాజ్యం భాగాలు కాదు. క్రీ.శ 600 నుండి 700 వరకు ఉన్న పెద్ద మార్కెట్ డేట్‌లు యస్టాడ్‌లో ఉన్నాయి అని విశ్వసిస్తున్నారు. బాల్కన్ ప్రాంతంలో 9 వ మరియు 10 వ శతాబ్దంలో వాణిజ్య కేంద్రంగా ఉన్న పావైకెన్‌లో ఓడరేవు గనులు మరియు హస్తకళ పరిశ్రమలతో పెద్ద వైకింగ్ యుగం నౌకాశ్రయం కనుగొనబడింది. 800 మరియు 1000 మధ్య వాణిజ్యం గోట్ల్యాండ్‌కు వెండి సమృద్ధిని తెచ్చింది. కొందరు పండితుల ప్రకారం ఈ యుగంలోని గోట్ల్యాండ్స్ స్కాండినేవియా మిగతా జనాభా కంటే ఎక్కువ వెండిని నిల్వచేశారు.
సెయింట్ అస్‌గర్ సాధారణంగా 829 లో క్రిస్టియానిటీని పరిచయం చేయడమే కాక క్రొత్త మతం 12 వ శతాబ్దం వరకూ పూర్తిగా పాగనిజాన్ని భర్తీ చేయలేదు. 11 వ శతాబ్దంలో క్రైస్తవ మతం ప్రబలమైన మతంగా మారింది.1050 నుండి స్వీడన్ క్రైస్తవ దేశంగా పరిగణించబడుతుంది. 1100 మరియు 1400 ల మధ్య కాలంలో అంతర్గత శక్తి పోరాటాలు మరియు నార్డిక్ రాజ్యాల మధ్య పోటీలు ఉన్నాయి. 1150-1293 సంవత్సరాల్లో 9 వ ఎరిక్ మరియు ఎరిక్ క్రానికల్స్ ఆధారంగా స్వీడిష్ రాజులు మొదటి స్వీడిష్ క్రుసేడ్ దాడి, రెండవ స్వీడిష్ క్రుసేడ్ దాడి, ఫిన్స్‌, తావస్టియన్లు, మరియు కరెలియన్లకు పోరాటాలు వ్యతిరేకంగా రస్‌లతో వైరుద్యం కొనాసాగించారు. 
స్కాండినేవియన్ ద్వీపకల్పంలోని స్కానియా బ్లేకింగ్ మరియు హాలెండ్ ప్రావిన్సులకు మినహాయించి ఈ సమయంలో డెన్మార్క్ రాజ్యంలోని భాగాలుగా ఉండేవి. మిగిలిన యూరోప్‌లో చేసిన విధంగా స్వీడన్‌లో భూస్వామ్యవాదం ఎన్నడూ అభివృద్ధి చెందలేదు. అందువల్ల చాలా మంది రైతులు ఎక్కువగా స్వీడిష్ చరిత్రలోనే స్వేచ్ఛాయుతమైన రైతుల తరగతి ఉన్నారు. బానిసత్వం స్వీడన్లో సాధారణ కాదు. క్రైస్తవ మతం విస్తరణ కారణంగా బాల్టిక్ సముద్రం తూర్పు భూభాగాల్లో బానిసలను పొందడం కష్టంగా ఉన్నందున 16 వ శతాబ్దానికి నగరాల అభివృద్ధి చెందడానికి ముందు ఈ భూభాగం నుండి బానిసత్వం తొలగించబడింది.