సుడోకు
సుడోకు ఒక తర్క-భరితమైన, గళ్ళలో అంకెలు నింపే ప్రహేళిక. ఈ ప్రహేళికలో ఒక 9x9 గళ్ళ చతురస్రము ఉంటుంది. అందులో మళ్ళీ తొమ్మిది 3x3 చతురస్రాలు ఉంటాయి. ఈ గళ్ళలో 1 నుండి 9 వరకు నింపాలి. చిన్న చతురస్రం (3x3) లో కాని పెద్ద చతురస్రం (9x9) లో అడ్డు ‍ మరియు‍ నిలువు వరుసలలో ఒకసారి ఉపయోగించిన అంకెలు మరోసారి ఉపయోగించరాదు. ఈ ప్రశ్నా ప్రహేళికలో అక్కడక్కడా కొన్ని అంకెలు నింపబడి ఉంటాయి. పూర్తయిన ప్రహేళిక ఒక రకమైన లాటిన్ చతురస్రము పోలి ఉంటుంది. లియొనార్డ్ ఆయిలర్ అభివృద్ధి చేసిన ఈ లాటిన్ చతురస్రాల నుండి ఈ ప్రహేళిక పుట్టింది అంటారు కానీ, ఈ ప్రహేళికను కనుగొన్నది మాత్రము అమెరికాకు చెందిన హావర్డ్ గార్నస్. ఈ ప్రహేళిక 1979లో డెల్ మ్యాగజిన్ లో "నంబర్ ప్లేస్" మొదటి సారి ప్రచురితమైనది. 1986లో నికోలాయి దీనిని "సుడోకు" అనే పేరుతో ప్రాచుర్యానికి తీసుకొచ్చాడు. 2005లో సుడోకు అంతర్జాతీయంగా ఖ్యాతిని గడించింది.
సంభాషణ
అయితే సాహిత్య సంబంధ చరిత్రకారులు మాత్రం సంభాషణ రూపాన్ని స్వతంత్ర సాహిత్య రూపంలో కనుగొనడంతో పాటు సంభాషణ యొక్క క్రమబద్ధమైన ఉపయోగాన్ని ప్రవేశపెట్టిన వెస్ట్ ప్లేటో (c. క్రీ.పూ.624– సి. 347 BC) శైలి నుంచే దీనిని కనుగొన్నారు: ప్లేటో యొక్క ప్రారంభ ప్రయోగంగా భావించే "లాచెస్" శైలి నుంచి వారు ఈ విధానాన్ని గర్తించారు. అయితే, ప్లేటోనిక్ సంవాదం పేరుతో "మిమే" (మూకాభినయం) లో ఆయన స్థాపించిన ఈ శైలిని సిసీలియన్ కవులైన సోఫ్రాన్ మరియు ఎపిఛార్మస్‌లు అర్ధ శతాబ్దం ముందే తమ రచనల్లో ఉపయోగించారు. ప్లేటో ద్వారా ప్రశంసించబడి మరియు అనుకరించబడిన ఈ ప్రయోగాలు అటు తర్వాతి కాలంలో మనుగడ సాగించలేక పోయాయి, అయితే మేథావులు మాత్రం వాటిని సాధారణంగా ఇద్దరు ప్రదర్శనకారుల మధ్య జరిగే చిన్న నాటకాల్లో ఉపయోగించడం కోసం ఉహించేవారు. మరోవైపు హెరోడాస్ యొక్క "మిమేలు" వారి ఆలోచనా పరిథి గురించి మనకు కొంత భావాన్ని అందిస్తాయి.