సమాచార హక్కు
ప్రభుత్వ కార్యాలయాలు, సంస్థల నుంచి సమాచారాన్ని అడిగి తీసుకునే అధికారమే సమాచార హక్కు (Right to Information). మనం ఏ ఆఫీస్ లో కాలిడినా కావలిసిన సమాచారంపొందుట దుర్లభం. లంచం ఇచ్చుకోనిదే ఫైలు కదలదు. సామాన్యుడికి ఏ ఆఫీసుకు వెళ్ళినా పనిచేయించుకోవటం, తనకు కావలసిన సమాచారాన్ని రాబట్టటం చాలా కష్టం.ఈ నేపథ్యంలో భారత ప్రభుత్వం 12 అక్టోబర్ 2005 తేదీన ఈ సమాచార హక్కు చట్టం (Right to Information Act) * భారతదేశమంతటా అమలులోకి వచ్చింది. దీనిని ఉపయోగించుకొని, ప్రభుత్వ పనులపై సమచారాన్ని పొందవచ్చు. ఇంతకుముందు పార్లమెంటు, లేక విధాన సభ లేక విధాన పరిషత్ సభ్యులకు గల ఈ సౌకర్యాన్ని, ఈ చట్టం ద్వారా ప్రజలందరికి కలిగింది. ప్రభుత్వ అధికారులు అడగకపోయినా వారంతట వారే విధి విధానాలు, ఉద్యోగుల బాధ్యతలు మొదలైన 17 అంశాల గురించి సమాచారం ఇవ్వాలి. దీని ప్రకారం ప్రతి ప్రభుత్వ కార్యాలయంలో సహాయ పౌర సమాచార అధికారి, పౌర సమాచార అధికారి, అప్పిలేట్ అధికారుల పేర్లు, వారి ఫోన్ నెంబర్లను, ప్రజలకు కనిపించే విధంగా బోర్డుమీద స్పష్టంగా రాసి ఉంచాలి.సమాచార హక్కు చట్టం లో మెుత్తం 6 అధ్యాయాలు, 31సెక్షన్లు ఉన్నాయి.
ఆఫ్రికా-అమెరికా చట్ట హక్కుల ఉద్యమం (1955-1968)
ప్రెసిడెంట్ కెన్నెడీ చట్ట హక్కుల చట్టాన్ని ప్రతిపాదించినప్పటికీ మరియు దానికి ఉత్తరాది కాంగ్రెస్మెన్ యొక్క మద్దతు ఉన్నప్ప్పటికీ, దక్షిణాది సెనేటర్లు ఫిలిబస్టర్స్ బెదిరింపుతో బిల్ యొక్క పరిశీలనలను అడ్డుకున్నారు. తగినంత పార్లమెంటరి మానీవరింగ్ తరువాత మరియు యునైటెడ్ స్టేట్స్ సెనేట్ వేదికపై 54 రోజుల విలంబం తరువాత, ప్రెసిడెంట్ జాన్సన్ బిల్ కాంగ్రెస్ ద్వారా ఆమోదిమ్పచేసారు. 1964, జూలై 2, ప్రెసిడెంట్ జాన్సన్ 1964 చట్ట హక్కుల చట్టము ను సంతకం చేసారు. ఈ చట్టము ఉద్యోగ చర్యలు మరియు ప్రజా పరిపాలన వంటి విషయాలలో "జాతి, వర్ణము, మతము. లింగము లేక జాతి మూలాలు" వంటి వాటి ఆధారముగా వివక్షతలను నిషేధించింది. ఈ బిల్లు అట్టర్నీ జనరల్ ను కొత్త చట్టము అమలుకు న్యాయ వ్యాజ్యాలను ఫైల్ చేయుటకు అధికారమునిచ్చింది. ఈ చట్టము ఇటువంటి వ్యత్యాసాలు ఉన్న ఇతర రాష్ట్ర మరియు ప్రాంతీయ చట్టాలను కూడా రద్దుచేసింది.