సర్దార్ వల్లభభాయి పటేల్
భారతదేశపు ఉక్కు మనిషిగా పేరుగాంచిన సర్దార్ వల్లభ్ భాయి పటేల్ జవేరిభాయ్, లాడ్ బాయి దంపతులకు 1875, అక్టోబరు 31న గుజరాత్‌లోని నాడియార్‌లో జన్మించారు. ఇతను ప్రముఖ స్వాతంత్ర్య యోధుడిగానే కాకుండా స్వాతంత్ర్యానంతరం సంస్థానాలు భారతదేశములో విలీనం కావడానికి గట్టి కృషిచేసి సఫలుడై ప్రముఖుడిగా పేరుపొందారు. హైదరాబాదు, జునాగఢ్ లాంటి సంస్థానాలు భారతదేశములో విలీనం చేసిన ఘనత ఇతనికే దక్కుతుంది. ఇంగ్లాండులో బారిష్టరు పట్టా పుచ్చుకొని స్వదేశానికి తిరిగివచ్చి దేశంలో జరుగుతున్న జాతీయోద్యమానికి ఆకర్షితుడై బ్రిటీష్ వారికి వ్యతిరేకంగా మహాత్మాగాంధీ నేతృత్వంలో కొనసాగుతున్న స్వాతంత్ర్యోద్యమంలో పాలుపంచుకున్నాడు. బార్దోలిలో జరిగిన సత్యాగ్రహానికి నాయకత్వం వహించి విజయవంతం చేయడమే కాకుండా తాను దేశప్రజల దృష్టిని ఆకర్షించాడు. బ్రిటీష్ వారికి వ్యతిరేకంగా స్వాతంత్ర్య ఉద్యమంలోనే కాకుండా దేశప్రజల సంక్షేమం కోసం అనేక సాంఘిక ఉద్యమాలను చేపట్టాడు. 1931లో జరిగిన భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ మహాసభకు అధ్యక్షత వహించాడు. భారత రాజ్యాంగం రచనలో ప్రముఖ పాత్ర వహించాడు. రాజ్యాంగ రచనలో అతిముఖ్యమైన ప్రాథమిక హక్కుల కమిటీకి చైర్మెన్‌గా వ్యవహరించాడు. స్వాతంత్ర్యానంతరం జవహార్ లాల్ నెహ్రూ నేతృత్వంలోని కేంద్రమంత్రిమండలిలో హోంశాఖ మంత్రి గానూ, ఉప ప్రధానమంత్రి గానూ బాధ్యతలను నిర్వహించాడు. దేశవిభజన అనంతరం అనేక ప్రాంతాలలో జరిగిన అల్లర్లను చాకచక్యంతో అణచివేశాడు. నెహ్రూ మంత్రిమండలిలో ఉన్ననూ అనేక విషయాలలో నెహ్రూతో విభేదించాడు. నెహ్రూ శాంతికాముకతను కాదని అనేక పర్యాయాలు బలప్రయోగం చేపట్టి సఫలుడైనాడు. కేవలం 40 మాసాలు మాత్రమే పదవిలో ఉన్ననూ అనేక దేశ సమస్యలను తనదైన పద్ధతితో పరిష్కరించి 1950 డిసెంబరు 15న మరణించాడు. మరణించిన 4 దశాబ్దాల అనంతరం 1991లో భారత ప్రభుత్వం భారతరత్న బిరుదాన్ని ఇచ్చి గౌరవించింది.
రామ్‌థారీ సింగ్ దినకర్
ఆయన ఇతిహాస పద్యం "కురక్షేత్ర"కు ఈయన ఉత్తర ప్రదేశ్ ప్రభుత్వం మరియు భారతదేశ ప్రభుత్వం, కాశీ నగ్రి ప్రచారిణీ సభ నుండి అవార్డు అందుకున్నారు. ఈయన 1959లో తన రచన "సంస్కృతి కీ చార్ అధ్యయ్‌"కు సాహితీ అకాడమీ అవార్డును అందుకున్నారు. ఈయన 1959లో మొట్టమొదటి భారతదేశ రాష్ట్రపతి డా. రాజేంద్ర ప్రసాద్ చేతుల మీదుగా భారతదేశ ప్రభుత్వం నుండి పద్మ భూషణ్‌ను స్వీకరించారు. ఈయన భాగల్పూర్ విశ్వవిద్యాలయం ఛాన్సలర్ డా. జాకీర్ హుస్సేన్ (తర్వాత ఈయన భారతీయ రాష్ట్రపతిగా నియమించబడ్డారు, తర్వాత ఆయన బీహార్ గవర్నర్‌గా చేశారు) చేతుల మీదుగా "డాక్టర్ ఆఫ్ లిటరేచర్" సత్కారాన్ని పొందారు. ఆయనను గురుకుల్ మహావిద్యాలయ "విద్యావాచస్పతి"గా ప్రశంసించింది. అతను 1968 నవంబరు 8న ఉదయ్‌పూర్, రాజస్థాన్ విద్యాపీఠం "సాహిత్య-చూడామణి" అని సత్కరించింది. దినకర్ 1961లో ప్రచురించబడిన ఒక కవిత్వం "ఊర్వశి"కి 1972లో జ్ఞానపీఠ అవార్డు పొందాడు. ఆయన 1952లో రాజ్యసభలో ఒక సభ్యుడిగా ఎన్నికయ్యారు.