ఎం. భక్తవత్సలం
అతను 1950లలో భారత జాతీయ కాంగ్రెస్‌ ను నాయకత్వం వహించి, మద్రాసు రాజ్యానికి 1963 నుండి 1967 వరకు ముఖ్యమంత్రి భాద్యతలను చేపట్టాడు. 1967 ఎన్నికలలో భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ ఓటమి తరువాత అతను రాజకీయాల నుండి పాక్షికంగా తప్పుకున్నాడు. అతను 1987 జనవరి 31న తన 89వ వయసులో మరణించాడు.
అతను సి.ఎన్.కనకసభాపతి మద్రాసు రాజ్యంలో నజరేత్ గ్రామంలోని వెల్లాలార్ కుటుంబానికి చెందిన ముదలియార్, మల్లిక దంపతులకు జన్మించాడు. తాను ఐదేళ్ల వయసులో ఉన్నప్పుడు తన తండ్రి మరణించాడు. అతను తన మామయ్యలైన సి.ఎన్.ముతురంగ ముదలియార్, సి.ఎన్.ఎవలప్ప ముదలియార్ ల వద్ద పెరిగాడు. అతను మద్రాసులో తన పాఠశాల విద్యను పూర్తిచేసాడు. తరువాత మద్రాసు న్యాయ కళాశాలలో న్యాయవాద విద్యనభ్యసించాడు. 1923లో గ్రాడ్యుయేషన్ అయిన తరువాత అతను మద్రాసు హైకోర్టులో న్యాయవాదిగా ప్రాక్టీసు ప్రారంభించాడు. 
అతను గ్రాడ్యుయేషన్ చేస్తున్నప్పుడే భారత స్వాతంత్ర్యోద్యమంలో చేరాడు. అతను భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ లో చేరి 1922లో మద్రాసు ప్రొవిన్షియల్ కాంగ్రెస్ కమిటీకి సభ్యుడైనాడు. 1926లో అతను కాంగ్రెస్ వర్కింగ్ కమిటీ సభ్యునిగా తన సేవలనందించాడు. 
అతను "ఇండియా" అనే దినపత్రికను ప్రారంభించాడు. దానిని 1933 వరకు కొనసాగించాడు. అతను 1935 మరియు 1926 లలో జరిగిన జిల్లా బోర్డు మరియు పురపాలక ఎన్నికల సమయంలో తమిళనాడు కాంగ్రెస్ సివిక్ బోర్డు సెక్రటరీగా ఉన్నాడు. అతను కొంతకాలం మద్రాసు మహాజన సభకు సెక్రటరీగా తన సేవలనందించాడు. 
అతను వేదారణ్యం సత్యాగ్రహం సమయంలో గాయపడ్డాడు. 1932లో భారత స్వాంతంత్ర్య దినోత్సవం వేడుకలను జరిపినందున 1932లో అరెస్టు చేసారు. ఆరు మాసాల పాటు జైలు శిక్షను అనుభవించాడు. 1936లో పురపాలక సంఘ ఎన్నికలలో అతను మద్రాసు సిటీ కార్పొరేషన్ కు ఎన్నికై డిప్యూటీ మేయర్ పదవిని చేపట్టాడు. 
1937 ఎన్నికలలో తిరువాలూర్ నియోజకవర్గం నుండి గెలుపొంది తన 40వ యేట మద్రాసు అసెంబ్లీలోకి అడుగుపెట్టాడు. అతను రాజాజీ ప్రభుత్వంలో స్థానిక స్వపరిపాలన మంత్రిత్వశాఖలో పార్లమెంటరీ సెక్రటరీగా భాద్యతలను నిర్వహించాడు. యునైటెడ్ కింగ్డమ్ యుద్ధ ప్రకటన తరువాత అతను ఇతర భారత జాతీయ కాంగ్రెస్ నాయకులతో పాటు రాజీనామా చేసాడు. అతను క్విట్ ఇండియా ఉద్యమంలో పాల్గొని జైలు శిక్ష అనుభవించాడు. 1944లో విడుదలైన తరువాత భారత రాజ్యాంగ సభకు ఎన్నికైనాడు.
హిజ్రాల పండగ
హిజ్రాల కథనం ప్రకారం :... మహాభారత యుద్ధం పాండవులు గెలవాలంటే ఒక మహా వీరుని బలిదానం ఇవ్వాలట. అలాంటి వీరులు పాండవులలో వున్నారు గాని వారిని బలి ఇవ్వడం శ్రీకృష్ణునకు ఇష్టం లేదు. అలాంటి వీరుడు అర్జునునికి నాగకన్యకు జన్మించిన ఐరావంతుడు గుర్తుకు వస్తాడు శ్రీకృష్ణునకు. ఈ విషయాన్ని ఐరావంతునకు చెప్పి అతన్ని ఒప్పిస్తాడు శ్రీ కృష్ణుడు. కాని ఐరావంతుడు ఒక షరతు పెడతాడు. అదేంటంటే బలికి ముందు తనకు వివాహం జరగాలని. బలికాబోయేవానికి పిల్లనెవరిస్తారని ఆలోచించిన శ్రీకృష్ణుడు తానే మోహినీ అవతారమెత్తి ఐరావంతున్ని పెండ్లాడతాడు. అలా మోహినీ అవతార అంశతోనే తాము పుట్టామని హిజ్రాల నమ్మిక. అందుకే ఐరావంతుణ్ణి తమ దేవునిగా కొలుస్తారు. ఆ దేవుడినే పెండ్లాడుతారు. ఆ సందర్భంగా జరిగే జాతరే కుతాండవర్ ఆలయ ఉత్సవము. 
ఈ రోజుకొరకు హిజ్రాలందరూ ఏడాదిపొడుగునా ఎదురుచూస్తుంటారు. వారం ముందునుండే పలు ప్రాంతాలనుండి హిజ్రాలు విల్లుపురం చేరుకొని పూటకో విధంగా అలంకరించుకొని వీదులలో నృత్యం చేస్తూ పాటలు పాడుతూ ఆనందిస్తారు. ఆ సందర్భంగా హిజ్రాలకు నృత్యం, అందాల పోటీలు కూడ నిర్వహిస్తారు. ఆతర్వాత హిజ్రాలందరూ ఆలయమున్న కువాగం గ్రామం చేరుకొని ఐరావంతుణ్ణి భక్తి శ్రద్ధలతో పూజిస్తారు. కళ్యాణోత్సవ రోజున హిజ్రాలందరూ పట్టుచీరలు ధరించి పెళ్ళికూతురులాగ అలంకరించుకొని ఐరావంతుని దర్శనానికి వెళ్ళి పూజారులతో పశుపు తాడును తాళిగా కట్టించు కుంటారు. 
అలా తాళికట్టించుకున్న హిజ్రాలు ఆ రాత్రంతా ఆలయంలోనే ఆడుతూ పాడుతూ సంతోషంగా గడుపుతారు. చెక్కలతో చేసిన ఐరావంతుని విగ్రహాన్ని ఊరంతా ఊరేగిస్తారు. తెల్లవార జామున ఐరావంతుని బలికి సూచనగా విగ్రహం తలను తీసేస్తారు. అంతవరకు ఆనందోత్సవాలతో ఆడిపాడిన హిజ్రాలందరూ ఐరావంతుడు బలైనాడని గుండెలు బాదుకొంటూ జుట్టు విరబోసుకొని హాహాకారాలు చేస్తూ తమ విచారాన్ని వెలుబుచ్చుతారు. ఆ తరువాత తాళిని తెంపేసి, గాజులను పగులగొట్టి స్నానంచేసి వైవిద్యానికి చూచికగా తెల్లని చీర కట్టుకొని ఆ వూరు విడిచి తమ తమ స్వగ్రామాలకు చేరుకుంటారు. ఆ విధంగా ఆ ఉత్సవం ముగుస్తుంది. ప్రతియేడు చైత్ర పౌర్ణమి నాడు ఈ వుత్సవం జరుగుతుంది. ఆ వుత్సవం కొరకు హిజ్రాలందరూ ఎదురుచూస్తుంటారు. హిజ్రాలకు ఇదే అతి పెద్ద పండగ.