శాతవాహనులు
శాతవాహనులు దక్షిణ మరియు మధ్య భారతదేశంను కోటిలింగాల, ధరణికోట మరియు జూన్నార్ ల నుండి పరిపాలించారు. శాతవానుల తొలి రాజధాని తెలంగాణ ప్రాంతంలోని కోటిలింగాల. వీరి పరిపాలన క్రీ.పూ. 230 సం. నుండి మొదలై సుమారు 450 సంవత్సరాలు కొనసాగింది. వీరి జనరంజక పరిపాలన వీరికి శాంతికాముకులుగా పేరు తెచ్చింది.బౌద్ధ సాహిత్యాన్ని బట్టి దక్షిణ దేశ చరిత్రను క్రీ.పూ 6వ శతాబ్దం నుంచి మనం అంచనా వేయ వచ్చు.
ఆంధ్రులు మధ్య ఆసియా నుండి తరచూ దండయాత్రలు ఎదుర్కొంటూ, శక్తివంతమైన విశాల సామ్రాజ్యాన్ని పరిపాలించారు. వీరి సైనిక శక్తితో పాటు, వ్యాపార దక్షత మరియు నావికా కౌశలానికి చరిత్రలో మొట్టమొదటి సారిగా ఆగ్నేయ ఆసియాలో భారత కాలనీలు స్థాపించడమే తార్కాణం. మౌర్య వంశ సామంతులుగా రాజకీయజీవితం ప్రారంభించిన శాతవాహనులు క్రీ.పూ. 232లో అశోకుని మరణము తర్వాత స్వాతంత్ర్యము ప్రకటించుకొన్నారు. 'ఆంధ్ర' యొక్క ప్రస్తావన అల్ బెరూని (1030) వ్రాతలలో కూడా ఉంది. ఈయన దక్షిణ భారతదేశంలో మాట్లాడే భాష "ఆంధ్రి" అని వ్రాశాడు. ఈయన గ్రంథం కితాబుల్ హింద్ ఆనాటి ఆంధ్రదేశములోని కొన్ని ఆచారవ్యవహారాలను, సంప్రదాయాలను వర్ణిస్తుంది.
తూర్పు గోదావరి జిల్లా చరిత్ర
మౌర్యుల తరువాత జిల్లా శాతవాహనుల అధీనంలోకి వచ్చింది. క్రీ శ 6 లేదా 7 వ సంవత్సరంలో రాజ్యానికి వచ్చిన హాలుడు ఒక్క ఏడాదే పాలించాడు. ఈ కాలంలో గొప్ప రాజకీయ సంఘటనలేమీ జరగ లేదు, కానీ తన గాధా సప్త శతి ద్వారా గొప్ప రచయితగా పేరు తెచ్చుకున్నాడు. తరువాతి కాలంలో గౌతమీపుత్ర శాతకర్ణి (62-86), వశిష్టిపుత్ర పులుమాయి (86-114), యజ్ఞశ్రీ శాతకర్ణి (128-157) లు పరిపాలించినట్లు దాఖలాలు ఉన్నాయి. 3 వ శతాబ్దంలో ఒక పావు భాగం వరకు శాతవాహనులు పాలించినట్లు తెలుస్తోంది.