విద్యుదయస్కాంత వర్ణపటం
కాంతి కాకుండా మిగిలిన విద్యుదయస్కాంత తరంగాలు క్రీ.శ 1800 సం.లో విల్లియం హెర్షెల్ అనే శాస్త్రవేత్త పరారుణ వికిరణాలు కనుగొనుటలో మొట్టమొదట తెలిసినవి. ఆయన గాజు పట్టకం నుండి వెలువదిన వర్ణపటంలో వివిధ రంగుల యొక్క ఉష్ణోగ్రతలను అధ్యయనం చేశాడు.అతడు ఎరుపు రంగు తర్వాత హెచ్చు ఉష్ణోగ్రతలను గమనించాడు.ఎరుపు రంగు తర్వాత కాంతి రంగులు కనిపించనప్పటికీ ఈ ఉష్ణోగ్రతా మార్పు రావటానికి కారణం "కెలోరిఫిక్ కిరణాలు" అని సైద్ధాంతీకరించాడు. ఆ తర్వాత సంవత్సరం జోహన్న్ రిట్టెర్ అనే శాస్త్రవేత్త పట్టకం నుండి వెలువడిన వర్ణపటంలో ఊదా రంగు ముందు కూడా కిరణాలు ఉన్నాయని గననించి వాటికి "రసాయన కిరణాలు" అని నామకరణం చేశాడు. (కొన్ని రసాయన చర్యల ద్వారా కంటికి కనబడని కిరణాలు ) ఈ కిరణాలు కంటికి కనిపించే ఊదారంగు వలె ఉన్నయని తెలియ జేసి తర్వాత వాటికి అతినీలలోహిత వికిరణాలు అని పేరు పెట్టాడు.
నిర్ణయం తీసుకోవటం
ఉద్యుక్త సిద్ధాంతాన్ని (Predispositioning Theory) కనిపెట్టిన ఎరాన్ కాట్సెనెలింబోయిగెన్ నిర్ణయం తీసుకొనే శైలి మరియు పద్ధతులను విస్తృతపరిచాడు. శైలి, పద్థతుల పై విశ్లేషణలో భాగంగా కాట్సెనెలింబోయిగెన్ చదరంగ ఆటను పరిగణలోకి తీసుకున్నాడు. అనేక క్రియా పద్ధతులను చదరంగ ఆట బహిర్గతపరుస్తుందని, ఇతర సంక్లిష్ట విధానాలకు వర్తించే అవకాశమున్నఉద్యుక్త పద్ఘతుల తయారీని గుర్తించవచ్చని ఆయన తెలిపాడు.