కాథలిక్ చర్చి
కాథలిక్ సిద్ధాంతం బోధిస్తున్న ప్రకారం, క్రీ.శ 1వ శతాబ్దంలో యేసు క్రీస్తు ద్వారా కాథలిక్ చర్చ్ స్థాపితమైంది, దైవదూతల మీదుగా హోలీ స్పిరిట్ యొక్క ఆగమనం దాని ప్రజా సమూహం యొక్క ప్రారంభాన్ని సూచిస్తుంది.
జమైకా
కరీబియన్ ప్రాంతంలోని అతిపురాతన బ్రిటిష్ చర్చి స్పానిష్ టౌన్‌లో ఉంది. 
1655లో అడ్మైరల్ సర్ విలియం మరియు జనరల్ రాబర్ట్ నాయకత్వంలో బ్రిటిష్ సైన్యం సెయింట్ అన్న్ లోని కోటను స్వీధీనం చేసుకుని స్పెయిన్ వారిని బలవంతంగా వెలుపలకు పంపారు. మాంటిగో బే, పారిష్ రాజధాని సెయింట్ జేంస్ పేర్లు స్పానిష్ పేరైన " మాంటికా బహియా " (బే ఆఫ్ లార్డ్) నుండి గ్రహించబడ్డాయి. 
ఇక్కడ అధికసంఖ్యలో పందులు ఉండేవి. 
ఆగ్లేయులు ఆఫ్రికన్ బానిసలను శ్రామికులుగా ఈద్వీపానికి తీసుకురావడం కొనసాగించారు.1660లో జమైకాలో 4,500 శ్వేతజాతీయులు మరియు 1,500 నల్లజాతీయులు ఉన్నారు. 1670 నాటికి ఆంగ్లేయులు అత్యధికసంఖ్యలో బానిసలను దిగుమతి చేసుకుని చెరకు తోటలను అభివృద్ధి చేసారు. జనసంఖ్యలో నల్లజాతీయుల సంఖ్య అధికం అయింది.
జమైకా ఆరంభకాల ప్రజలలో ఐరిష్ ప్రజలు అధికంగా ఉన్నారు. 17వ శతాబ్ధం నాటికి ద్వీపంలో నివసిస్తున్న శ్వేతజాతీయులలో ఐరిష్ ప్రజలు మొత్తం ప్రజలలో మూడింట రెండు భాగాలు ఉన్నారు.వీరు ఇంగ్లీష్ ప్రజలకంటే రెండింతలు ఉన్నారు.1655లో క్రోంవెల్ సైన్యం వీరిని ఒప్పంద కూలీలుగా మరియు సైనికులుగా తీసుకువచ్చారు.ఐర్లాండులో " వార్స్ ఆఫ్ ది త్రీ కిండంస్ " యుద్ధంలో వీరు యుద్ధఖైదీలుగా చేయబడి ఇక్కడకు తీసుకురాబడ్డారు. 
18వ శతాబ్ధంలో కూడా ఈద్వీపానికి ఐరిష్ ప్రజల వలసలు కొనసాగాయి.
1492లో స్పెయిన్ నుండి బలవంతంగా పోర్చుగీసుకు పంపబడిన యూదులు బలవంతంగా క్రైస్తవానికి మార్చబడ్డారు.కొంతమంది స్పెయిన్ మరియు పోర్చుగీస్ శరణార్ధులు నెథర్లాండ్ మరియు ఇంగ్లాండ్ వెళ్ళి అక్కడి నుండి జమైకా చేరుకున్నారు. మిగిలిన వారు న్యూవరల్డ్‌కు చెందిన ఐబరియన్ కాలనైజేషన్‌లో భాగంగా ఉన్నారు. వీరిని కాథలిక్కుగా మార్చారు. స్పానిష్ కాలనీలలో కాథలిక్కులకు మాత్రమే ప్రవేశం ఉండేది. 1660 నాటికి న్యూ వరల్డ్‌కు చెందిన యూదులకు జమైకా ఆశ్రితదేశంగా మారింది. స్పెయిన్ మరియు పోర్చుగల్‌ నుండి బహిష్కరించబడిన యూదులను జమైకా ఆకర్షించింది.క్రిస్టోఫర్ కొలంబస్ కుమారుడు ద్వీపాంలో స్థిరపడిన తరువాత 1510లో మొదటిసారిగా యూదులు జమైకా చేరుకున్నారు.వీరు అధికంగా వ్యాపారుగా జీవితం సాగించారు.యూదులు బలవంతంగా రహస్యజీవితం సాగించారు. వారిని వారు పోర్చుగీసు ప్రజలుగా పేర్కొన్నారు. బ్రిటిష్ ఈద్వీపాన్ని స్వాధీనం చేసుకున్న తరువాత యూదులు స్పెయిన్ నుండి రక్షణ లభించిందని ఆనందపడ్డారు.ఇది పైరేట్లకు అవకాశంగా మారింది. 
1655లో ఆంగ్లేయులు ఈద్వీపాన్ని స్వాధీనం చేసుకున్న తరువాత స్పానిష్ కాలనీ ప్రజలు బానిసలను విడుదలచేసి ద్వీపం నుండి పారిపోయారు.
శతాబ్ధాల బానిసత్వం తరువాత మరూన్ ప్రజలు జైమాకాలోని లోతట్టు ప్రంతాలలోని పర్వతప్రాంతాలలో స్వేచ్ఛాయుతమైన కమ్యూనిటీలను స్థాపించుకున్నారు. అక్కడ వారు కొన్ని తరాలకాలం స్వేచ్ఛా మరియు స్వాతంత్రాలను రక్షించుకున్నారు. 18వ శతాబ్ధంలో జమైకన్ మరూన్లు బ్రిటిష్ సైన్యంతో పోరాడారు.
1738-1739 సంవత్సరాలలో జరిగిన ఒప్పందాల ఆధారంగా ఆంగ్లేయులు వారితో పోరాటం నిలిపి బదులుగా వారి సెటిల్మెంట్లను మరియు కాలనీలను వదిలి పోయారు. వారు అవసర సమయాలలో సైనికసేవలు అందించారు. కొన్ని కమ్యూనిటీలు విడగొట్టబడ్డాయి. బ్రిటిష్ మరూన్ మరూన్ ప్రజలను నోవాస్కోటియాకు తరలించారు. తరువాత సియేరా లెయోన్‌కు తరలించారు. 
200 సంవత్సరాల బ్రిటిష్ పాలన తరువాత జమైకా ప్రంపంచంలో చక్కెర ఎగుమతిచేస్తున్న ప్రాంతాలలో ప్రధానమైనదిగా మారింది. 1820-1824లో బానిసల మీద ఆధారపడిన చెరకుతోటల నుండి వార్షికంగా 77,000 టన్నుల చెరకు ఉత్పత్తి చేయబడింది. 1807లో అంతర్జాతీయంగా బానిస వ్యాపారం నిషేధించబడిన తరువాత