భారతీయ అంతరిక్ష పరిశోధనా సంస్థ
విక్రం సారాభాయ్ను భారత అంతరిక్ష పరిశోధనా వ్యవస్థకు పితామహుడిగా అభివర్ణిస్తారు. 1957లో రష్యా మొట్టమొదటి శాటిలైట్ అయిన స్పుత్నిక్‌ను ప్రయోగించినపుడు శాటిలైట్ యొక్క ఆవశ్యకతను అప్పటి ప్రధాన మంత్రి అయిన నెహ్రూకు వివరించి, 1962లో, భారత అణుశక్తి వ్యవస్థ పితామహుడయిన హోమీ భాభా పర్యవేక్షణలో ఇండియన్ నేషనల్ కమిటీ ఫర్ స్పేస్ రీసెర్చ్ (Indian National Committee for Space Research - INCOSPAR) ను ఏర్పరచాడు. 
ఆది నుండి ఉపగ్రహాల నిర్మాణాన్నే దృష్టిలో పెట్టుకొని దానికి అవసరమయిన భూ ఉపరితల లక్షణాలను అధ్యయనం చేసేందుకు కేరళలో త్రివేండ్రం వద్ద తుంబా ఈక్వటోరియల్ రాకెట్ లాంచింగ్ స్టేషన్ (TERLS) నెలకొల్పి అమెరికా, రష్యాల నుండి దిగుమతి చేసుకున్న రాకెట్లను ప్రయోగిస్తూ ఉపరితలాన్ని అధ్యయం చేయడం మొదలు పెట్టారు. అనతికాలంలోనే భారతదేశం స్వదేశీయంగా పూర్తి స్థాయి రాకెట్లను తయారు చేసి, ఉపరితల అధ్యయంలో పురోగతి సాధించింది. భవిష్యత్తులో ఇతర దేశాలు ఉపగ్రహానికి అవసరమయిన అన్ని పరికరాలను అందించక పోవచ్చని గ్రహించిన విక్రం సారాభాయ్, ఉపగ్రహానికి అవసరమయిన అన్ని విడిభాగాలనూ దేశీయంగానే తయారు చేసే దిశగా తన బృందాన్ని నడిపించాడు. 1969లో ఇన్‌కోస్పార్ ఇస్రోగా రూపొందింది. 1972లో ప్రత్యేక అంతరిక్ష విభాగం ఏర్పడింది.
పిఎస్ఎల్‌వి-C4 ఉపగ్రహ వాహకనౌక
పిఎస్ఎల్ వి-C4 ఉపగ్రహ వాహకనౌక, ఇస్రో సంస్థ, ధ్రువీయ ఉపగ్రహ వాహకనౌక (Polar Satellite Launch Vehicle) శ్రేణిలో తయారు చేసిన 7వ ఉపగ్రహ ప్రయోగ వాహనం. భూ అనువర్తిత బదిలీ కక్ష్యలో 1060 కిలోగ్రాముల బరువు ఉన్న METSAT-1 (కల్పన-1) ఉపగ్రహాన్నివిజయవంతంగా ప్రవేశపెట్టింది. నిజానికి పిఎస్ఎల్‌వి ఉపగ్రహ వాహకనౌకను, 900 కిలోల బరువుఉన్న ఇండియన్ రిమోట్ సెన్సింగ్ శాటిలైట్ (IRS) ను 900 కి.మీ.సౌర సమస్థితి ధ్రువ కక్ష్యలోకి ప్రవేశపెట్టడానికి రూపకల్పనచేసి నిర్మించారు.మొదట సారి 1993 లో శ్రీహరికోట నుండి నాలుగు దశలు కలిగిన మొదటి పిఎస్ఎల్‌వి వాహనాన్ని ప్రయోగించినది లగాయితు క్రమంగా ఈ ఉపగ్రహ ప్రయోగ వాహనాన్ని అభి వృద్ధిపరచుకుంటూ, దాని ప్రయోగ సామర్ధ్యాన్ని పెంచుతూ వచ్చారు.