ఖుర్రతుల్ ఐన్ హైదర్
ఆమె 1967లో ఆమె రాసిన "పత్జర్ కీ అవాజ్" (లఘు కథలు) కు గాను ఉర్దూ సాహిత్యంలో సాహిత్య అకాడమీ పురస్కారాన్ని పోందింది. 1989 లో "ఆఖిరే షాబ్ కె హమ్‌సఫర్" రచనకు జ్ఞానపీఠ పురస్కారం, సాహిత్య అకాడమీ పురస్కారాలను పొందింది. 1994లో సాహిత్య అకాడమీ ఫెలోషిప్ ను పొందింది. ఆమె భారతదేశ అత్యున్నత పద్మభూషణ్ పురస్కారాన్ని 2005 లో అందుకున్నది.
ఆమె 1927 జనవరి 20 న ఉత్తర ప్రదేశ్ లోని ఆలీగర్ లో జన్మించింది. ఖుర్రత్-ఉల్-ఐన్ హైదర్ ఉర్దూ కాల్పనిక రచయితలలో అత్యంత ప్రసిద్ధి చెందినది. ప్రసిద్ధ ఇరానియన్ రచయిత "ఖుర్రత్-ఉల్-అలిన్ తహీరా" పేరుతొ ఆమెకు నామకరణం చేసారు. "ఖుర్రత్ ఐన్"కు సాహిత్యం పరంగా "కళ్ళ ఓదార్పు" అని అర్థం. ఈ పదాన్ని "ప్రియము" అనే పదానికి పర్యాయపదంగా కూడా వాడుతారు. ఉర్దూ కాల్పనిక రచనలలో ఆమె ప్రత్యేక ఒరవడికి రూపుదిద్దింది. కవిత్వం రాజ్యమేలుతున్న ఉర్దూ సాహితీ ప్రపంచంలో నవలా సాహిత్యం ఇంకా కాలూనుకోని కాలంలో ఆమె నవలలు రాయడం ప్రారంభించింది. ఆమె ఉర్దూ సాహిత్యానికి "గ్రాండే డేమ్"గా విస్తృతంగా భావించబడుతుంది.
సింగరి శంకరయ్య
సింగరి శంకరయ్య భారత స్వాతంత్ర్యసమరయోధుడు. 
ఆయన ఒకప్పటి ఖైరతాబాదు కౌన్సిలర్. వీరు ఖైరతాబాదు గణేశ్ ఉత్సవాలకి రూపకర్త. 1954వ సంవత్సరంలో వీరు ఖైరతాబాదు ఉత్సవాలను ప్రారంభించారు. స్వాతంత్య్ర పోరాట సమయంలో బాలగంగాధర్ తిలక్ స్ఫూర్తితో ఖైరతాబాద్‌లో ఈ ఉత్సవాలను ప్రారంభించారు. శంకరయ్య తదనంతరం ఆయన సోదరుడు సుదర్శన్ ఆ బాధ్యతలను తలకెత్తుకొని ఆయన కొడుకు సింగరి రాజ్‌కుమార్‌తో కలిసి ఉత్సవాలను నిరాటంకంగా కొనసాగిస్తున్నారు. 1954 సెప్టెంబరు 8న మొట్టమొదటిగా ఒక చిన్న మండపాన్ని ఖైరతాబాద్ లో ఏర్పాటు చేసుకున్నారు. కేవలం వంద రూపాయలలోపు ఖర్చుతోనే ఆ విగ్రహ ప్రతిష్ఠ జరిగింది. ప్రతి ఏడాదీ ఒక అడుగు వంతున విగ్రహం ఎత్తును పెంచాలని అప్పుడే నిర్ణయించుకున్నారు.