ఏల్చూరి విజయరాఘవ రావు
ఏల్చూరి విజయరాఘవ రావు  (నవంబర్ 3, 1925 - నవంబర్ 30, 2011) ప్రముఖ భారతీయ సంగీతకారుడు,వేణుగాన విద్వాంసుడు,సంగీత దర్శకుడు,కంపోజర్ రచయిత..ఆయన అత్యంత ప్రతిభావంతుడు. సంగీత లోకంలో చాలా గొప్పవాడు. మహాత్మాగాంధీనే తన రామధున్‌ కార్యక్రమం ద్వారా మెప్పించినవా డు. ఖండాంతర ఖ్యాతినార్జించినవాడు. ప్రపంచంలోని ఐదు ఖండాలలో మూడు ఖండాలలో ఒకసారి కాదు ఎన్నోసార్లు ఆయన సంగీత కచేరీలు నిర్వహించాడు. శ్రోతల నుంచి బహుళ విశేష ప్రశం సలు పొందాడు. ఆయన వేణునాద రికార్డులు ఇంగ్లండులోనూ, పారిస్‌లోనూ లభిస్తాయి.ప్రాచుర్యం పొందాయి. 
విజయరాఘవ రావు గారు శ్రీ ఏల్చూరి రామయ్య,సుబ్బాయమ్మ దంపతుల ద్వితీయ సంతానంగా 1925, నవంబర్ 3 న జన్మించారు. ఆయన పసి బిడ్డగా ఉండగానె తండ్రి కాలం చేశారు. వీరి అన్నగారు నయాగరా కవుల్లో ఒకరైన శ్రీ ఏల్చూరి సుబ్రహ్మణ్యం గారు. తండ్రి గారి నుంచి ఆయనకు సంగీతాభిమానం సంక్రమించింది.ఆయనకు తెలుగు, ఇంగ్లీష్, హిందీలతో బాటుగా బెంగాలీవంటి ఇతరభాషలు కూడా క్షుణ్ణంగా వచ్చు. విజయరాఘవరావు తన కళాజీవితాన్ని భరతనాట్యంతో మొదలు పెట్టినప్పటికీ, ఆయన వేణువునేకాక, వాద్యబృంద నిర్వహణనూ, మెళుకువలనూ, స్వరరచననూ, సంగీతప్రసంగాలనూ అద్భుతంగా నిర్వహించారు. ఇవన్నీకాక సుబ్రహ్మణ్యంగారి సోదరుడిగా తెలుగు కవిత్వమూ, కథలూ, ఇంగ్లీషులో రచనలూ చేశారు.
బాల్యంలో నరసరావుపేటలో ఎకరాల కొద్దీ విస్తరించిన పెద్ద చెరువు నిండుగా నీళ్లతో తొణికిసలాడుతూ పలనాడు రోడ్డు వెంబడే ఉండేది. చెరువు కట్ట దగ్గర్లోనే ఏల్చూరి రామయ్య గారి ఇల్లు రాళ్ళబండి వారి వీధిలో ఉండేది. ఆ వీధికి పక్కగానే యాదవుల వీధి ఉంది. చెరువు కట్ట మీద యాదవుల పిల్లలతో కూడి వారి వద్దనే వేణువు వాయించడం నేర్చుకున్న విజయరాఘవరావు గారికి ప్రాథమికంగా గురువు ఎవరూ లేరు. అయితే గొల్ల పిల్లలతో చేరి కూడా అల్లరి చేయకుండా విద్యను మాత్రమే గ్రహించే వారు. తర్వాతి రోజుల్లో శాస్త్రీయ సంగీత కచేరిలు చూసి, ఇంటికి వచ్చి సాధన చేసేవారట. ఆయన సంగీతానికి శ్రోతలుగా అనిసెట్టి కృష్ణ, నరసరావు పేట లోని కన్యకా పరమేశ్వరీ గ్రంథాలయ నిర్మాత, విద్యావేత్త మస్తాన్ గార్లు ఉండేవారు. అనిసెట్టి కృష్ణ గారి ప్రేరణతో ఆ తర్వాత ఆయన మద్రాసు వెళ్ళి కళా క్షేత్రంలో సంగీతం, రుక్మిణీదేవి అరండేల్ గారి వద్ద భరత నాట్యం అభ్యసించారు. అక్కడికి వచ్చిన ప్రఖ్యాత నర్తకులు ఉదయ శంకర్ గారి దృష్టిని ఆకర్షించి వారి నృత్య బృందంలో నర్తకుడిగా దేశ విదేశాలూ తిరిగారు. ఆ ప్రదర్శనలు ఇస్తున్నపుడే ఒకసారి రష్యాలో నాట్య ప్రదర్శన అనంతరం వేణు గానంతో అక్కడి శ్రోతల్ని అబ్బుర పరిచారు. ఆ సందర్భంలోనే ఉదయ శంకర్ గారి సోదరుడు పండిట్ రవి శంకర్ తన శిష్యుడిగా స్వీకరించి హిందూస్తానీ సంగీత ప్రపంచంలోకి ఆయన్ని ఆహ్వానించారు. అక్కడితో ఆయన ప్రతిభ మరింతగా విస్తరించింది. సితార్ విద్వాంసుడైన రవిశంకర్‌వద్ద సంగీతం నేర్చుకున్న విజయరాఘవరావు ఆయనకు నికరమైన శిష్యుడు ఎందుకంటే కేవలం రాగతాళాలేకాక మొత్తం భారతీయసంస్కృతినీ, అందులోని వివిధ అంశాలనూ పరిశీలించి, అర్థంచేసుకునే సామర్థ్యం ఆయనకు అలవడింది. రవిశంకర్ స్వయంగా సంగీతరచన చేసిన అనూరాధా, గోదాన్, మీరా మొదలైన హిందీ చిత్రాల రికార్డింగ్‌లన్నిటిలోనూ రావుగారు ప్రధానపాత్ర నిర్వహించారు. ఫిల్మ్స్ డివిజన్‌వారి అసంఖ్యాకమైన డాక్యుమెంటరీల సంగీతంలో ఆయన రేడియోశబ్గాల దగ్గర్నుంచీ, రకరకాల ప్రపంచవాద్యాలదాకా అనేకం వాడి విజయవంతమైన ప్రయోగాలు చేశారు.
తెలుగువారికన్నా, ముంబాయి, ఢిల్లీ ఇంకా ఉత్తరభారతదేశ ప్రముఖ నగరాలలో సంగీత విద్వత్ప్రముఖుడిగా గొప్పఖ్యాతినార్జించినవాడు.1945 నుండి 1958 వరకు ఢిల్లీ ఆకాశవాణి కేంద్రంలో విజయరాఘవరావు సంగీత ప్రయోక్తగా, వాద్యబృంద కార్యక్రమ సంవిధాన కర్తగా పనిచేశారు.
శివలెంక మల్లికార్జున రావు
డాక్టర్ శివలెంక మల్లికార్జున రావు L.C.P&S బెజవాడలో 1916 నుండి 1982 దాకా సుప్రసిధ్ద వైద్యులు. 20 శతాబ్దములో మొదటి నాలుగు దశాబ్దములపాటు గాంధీజీ సత్యాగ్రహోద్యమములో కృషిసలిపిన ఆంధ్రదేశ స్వాతంత్ర్యసమరయోధులలో ఒకరు. 
వీరు తమ మాతామహుల గ్రామమైన యెలకుర్రు గ్రామంలో 1894, జనవరి 13వ తేదీన జన్మించారు. వీరి తండ్రి శివబ్రహ్మం, తల్లి భ్రమరాంబ. కాలమందు బెజవాడలోని వారి PEOPLE'S CLINIC చాల ప్రముఖమైనది. వీరు ఆంధ్రపత్రిక అదిపతి శివలెంక శంభూప్రసాద్ గారి అన్నగారు. వీరు బెజవాడలో ఉన్నత విద్యను అభ్యసించి, బందరులో ఇంటరు పరీక్షను వ్రాసి, హైదరాబాదు వైద్యకళాశాలలోను, కలకత్తా లోని జాతీయ వైద్య కళాశాల (NATIONAL MEDICAL COLLEGE)లోను వైద్య విద్యనభ్యసించిరి. వీరితో పాటు ఆ రోజులలో (1912-1916) వైద్య విద్యార్థులుగా నుండి స్వతంత్ర పోరాటములో సమరయోధులుగా అనేక సార్లు జైలుకెళ్లి చివరకు పోలీసులచేత అతి కృూరముగా దెబ్బలు తిని, కోలుకోలేక 1936లోనే పరమదించిన డాక్టర్ బ్రహ్మజోస్యుల సుబ్రహ్మణ్యం గారు మరియు స్వాతంత్ర్య సమరయోధుడు డాక్టర్ ఘంటసాల సీతారామ శర్మ వీరికి కలకత్తా వైద్యకళాశాలలో సమకాలీకులు. దిగవల్లి వేంకట శివరావు గారి అప్రచురిత వ్యాసములు "నా జ్ఞాపకాలు", "Diary and Family History" మరియూ అనేక చేతి వ్రాత ప్రతులుగా నున్న వ్యాసముల లోవీరిని గురించి అక్కడక్కడ వ్రాసియున్నది. వీరు 1930 సత్యాగ్రహంలో పాల్గొన్నందుకు 2 యేండ్లు కఠిన కారాగారశిక్ష విధించబడి రాయవెల్లూరు జైలుకు పంపబడ్డారు. అప్పుడు అక్కడ వీరి మేనమామ అయిన కాశీనాథుని నాగేశ్వరరావు పంతులు, టంగుటూరి ప్రకాశం పంతులు మొదలైన వారున్నారు. వీరు బెజవాడ పట్టణ కాంగ్రెస్ అధ్యక్షులుగా ఎన్నికైనారు. 1932 సంవత్సరములో లార్డు వెల్లింగటన్ గవర్నర్ జనరల్ నిరంకుశముగా పరిపాలనజరుగుచున్న రోజులలో గాంధీతో సహా అనేక కాంగ్రెస్స కార్యకర్తలను జైలులో నిర్బందించబడిరి. అప్పటిలో కాంగ్రెస్సు వారు గాంధీ ప్రవేశపెట్టిన సహాయనిరాకరణోద్యమము సాగించుచుండిరి. 1932 జనవరి నెలలో బెజవాడలోను కృష్ణాజిల్లాలో అనేక చోట్ల సెక్షన్144 అమలులోనుండినప్పుడు స్వరాజ్యాందోళనకారులపై పోలీసులు విజృంభించి చేసిన లాఠీచార్జీలతో కృష్ణాజిల్లాలో అనేకమందికి గాయములు తగిలినవి. వారిలో చాలమంది డాక్టరు శివలెంక మల్లికార్జున రావు గారి పీపుల్సు హాస్పిటల్ లో చికత్సపొందేవారు. 1932 సంవత్సరము జనవరి 26 తేదీన స్వరాజ్యదినముగపరిగణంచి చేసిన సత్యాగ్రవేడుకలు, తదుపరి ఏప్రల్ మాసములో 1919వ సంవత్సరపు జలియన్ వాలా బాగ్ స్మృతిచిహ్నముగా చేసిన సత్యాగ్రహ కార్యక్రమములనణచుటకు పోలీసుల నిర్భందచర్యలు లాఠీఛార్జీలు జరిగినవి. ఆకాలమందు జరిగిన Police Excess లవల్ల గాయములు తగిలి చికిత్సపొందిన వారి స్థితిగతుల లెఖలు డాక్టరు మల్లికార్జునరావుగా రి వైద్యశాలవారి తబ్సీళ్ళతో దిగవల్లి శివరావు గారు సంకలనం చేసిన నివేదిక 1932 జూలై 14 వతేదీన మద్రాసులోని శాసనమండలి సభ్యులకు కృష్ణాజిల్లా కాంగ్రెస్సు కార్యాలయమువారు పంపించిరి. మల్లికార్జునరావుగారు 1942 క్విట్ ఇండియా ఉద్యమములో కూడా పాల్గొన్నారు. వీరి సమాజసేవకు గుర్తింపుగా విజయవాడలో ఒక వీధికి వీరి పేరు మీద "మల్లికార్జునరావు వీధి" అని నామకరణం చేశారు.