న్యూ మెక్సికో
ఈ రాష్ట్రం యొక్క మొత్తం వైశాల్యం2142sqmi|km2}}. న్యూ మెక్సికో యొక్క తూర్పు సరిహద్దు 103° W అక్షాంశం వెంట ఓక్లహోమ రాష్ట్రంతో, మరియు 103° W అక్షాంశంతో టెక్సాస్‌కు మూడు మైళ్ళు (5 కిమీ) పశ్చిమంగా ఉంది. దక్షిణ సరిహద్దులో, టెక్సాస్ తూర్పున మూడింట రెండు వంతులు ఆక్రమించగా, మెక్సికన్ రాష్ట్రాలైన చిహువ మరియు సొనోరా పశ్చిమంలో మూడవ వంతును ఆక్రమిస్తున్నాయి, చిహువ దానిలో 90% ఆక్రమిస్తోంది. పశ్చిమ సరిహద్దు అరిజోనా 109° 03' W అక్షాంశం వెంట ఉంది. రాష్ట్రం యొక్క నైరుతి మూల బూట్‌హీల్‌గా పిలువబడుతుంది. 37° N అక్షాంశం కొలరాడోతో ఉత్తర సరిహద్దుగా ఉంది. న్యూ మెక్సికో, కొలరాడో, అరిజోనా, మరియు ఉటా రాష్ట్రాలు సంయుక్తంగా న్యూ మెక్సికో యొక్క వాయవ్య మూలలో ఫోర్ కార్నర్స్‌గా ఏర్పడుతున్నాయి. న్యూ మెక్సికో, ఒక పెద్ద రాష్ట్రం అయినప్పటికీ, తక్కువ నీటిని కలిగిఉంది. దీని ఉపరితల జలభాగం 250sqmikm2}}.
మెక్సికో
1908లో అధ్యక్షుడు డియాజ్ తాను 1911లో పదవీవిరమణ చేస్తానని ప్రకటించిన కారణంగా సరికొత్త సంకీర్ణాలు ఆరంభం అయ్యాయి. ఒక ప్రదర్శనలో యు.ఎస్. మద్దతుతో డియాజ్ మరియు విలియం హావర్డ్ టాఫ్ట్ 1909 అక్టోబరు 16న ఎల్ పాసో (టెక్సాస్) మరియు సియుడాడ్ జుయారెజ్ (మెక్సికో) లలో సమ్మిట్ నిర్వహించాలని ప్రణాళిక రూపొందించారు.
ఈ చారిత్రాత్మక సంఘటన ద్వారా యు.ఎస్. మరియు మెక్సికోల మద్య మొదటి సమావేశం నిర్వహించబడడమేకాక మొదటిసారిగా అమెరికన్ అధ్యక్షుడు మొదటిసారిగా అమెరికన్ సరిహద్దులు దాటి మెక్సికోలో ప్రవేశించాడు. 
డియాజ్ 1910 ఎన్నికలలో తిరిగి అధ్యక్షునిగా ఎన్నికయ్యాడు. అయినప్పటికీ ఎన్నికలలో జరిగిన మోసాలు ఆయనను ఫ్రాన్స్‌కు పారిపోయేలా చేసాయి. ఇది ఫ్రాంసిస్కో ఐ మాడిరో నాయకత్వంలో తిరుగుబాటు విప్లవం ఆరంభం అయింది.మాడిరో అధ్యక్షునిగా ఎన్నికై రెండు సంవత్సరాల తరువాత కంసర్వేటివ్ జనరల్ " విక్టోరియానో హ్యూర్టా " నాయకత్వంలో జరిగిన తిరుగుబాటులో హత్యచేయబడ్డాడు. ఈ సంఘటన తిరిగి అంతర్యుద్ధానికి దారితీసింది. అంతర్యుద్ధంలో భాగస్వామ్యం వహించిన ఫ్రాంసిస్కో మరియు ఎమిలానో జపాటాలు వారి స్వంత సైన్యం రూపొందించారు. మూడవదిగా రాజ్యాంగం వెనుస్టియానో కర్రాంజా నాయకత్వంలో రూపొందించిన సైన్యం అంతర్యుద్ధాన్ని ముగింపుకు తీసుకువచ్చింది. 1857లో రూపొందించబడిన రాజ్యాంగచట్టాలు సాంఘిక ప్రాతిపదిక మరియు విప్లవదారుల షరతుల ఆధారంగా " మెక్సికో రాజ్యాంగం (1917) " పేరిట దిద్దుబాటు చేయబడింది. 
అంతర్యుద్ధంలో 9,00,000 మంది మరణించారని అంచనా వేయబడింది.
1920లో కర్రంజా తిరుగుబాటు నాయకుడయ్యాడు. ఒబ్రెగాన్ 1928లో తిరిగి ఎన్నికై ఆయన అధికారం స్వీకరించే లోపే హత్యచేయబడ్డాడు. ఇది తిరుగుబాటు సమయం అని భావించినా అధ్యక్షుడు డియాజో హత్యాప్రయత్నం నుండి తప్పించుకున్నప్పటి నుండి వెనుస్టియానో హత్య (1920), అల్వరో ఒబ్రెగాన్ (1928) మరియు మునుపటి తిరుగుబాటు నాయకుడు ఎమిలియాంజో జపాటా (1919) మరియు పాంచో విల్లా (1923) కాలం వరకూ అంతర్యుద్ధకాలంగా కూడా భావించబడింది.