పెద్దమనుషుల ఒప్పందం
1956లో తెలుగు మాట్లాడే ప్రాంతాలన్నీ ఏకమై ఒకే రాష్ట్రంగా ఏర్పడటానికి - కోస్తా, రాయలసీమ, తెలంగాణా - అన్ని ప్రాంతాల నాయకులూ ఇష్టపడ్డారు. అయితే తెలంగాణా నాయకులకు తమ ప్రాంత అభివృద్ధిపై కొన్ని సందేహాలు ఉన్నాయి. అధిక రెవిన్యూ ఆదాయం గల తమ ప్రాంతం, అదే నిష్పత్తిలో అభివృద్ధికి నోచుకోదేమోనన్న భయం వారికి కలిగింది. ఇటువంటి ఇతర సందేహాల నివృత్తికై అన్ని ప్రాంతాల కాంగ్రెసు నాయకులు కలిసి 1956 జూలై 19 న ఒక ఒప్పందానికి వచ్చారు. దీనినే పెద్దమనుషుల ఒప్పందం అన్నారు. న్యూ ఢిల్లీలో పెద్దమనుషుల ఒప్పందం సంతకాలు చేసిన రోజు 1956 ఫిబ్రవరి 20 అని కె.వి.రంగారడ్డి స్వీయచరిత్రలో రాసారు. సంతకాలు చేసిన వారు తెలంగాణా తరపున, బూర్గుల రామకృష్ణారావు, కె.వి.రంగారెడ్డి, మర్రి చెన్నారెడ్డి, జె.వి. నరసింగరావు, ఆంధ్ర తరపున నీలం సంజీవరెడ్డి, బెజవాడ గోపాలరెడ్డి, అల్లూరి సత్యనారయణ రాజు, గౌతు లచ్చన్న. ఈ ఒప్పందంలోని ముఖ్యాంశాలు ఇవి:ఈ ఒప్పందం తరువాత తెలంగాణా నాయకులలో ఉన్న సందేహాలు తొలగి, ఆంధ్ర ప్రదేశ్‌ ఏర్పాటుకు మార్గం సుగమమైంది.
సురినామ్
ఈ భూభాగంపై నియంత్రణ కోసం డచ్ మరియు ఆంగేయుల మధ్య వివాదాలు సంభవించాయి. 1667 లో చర్చల ఫలితంగా జరిగిన " బ్రీడా ఒప్పందం (1667) "కు డచ్ వారు ఇంగ్లీష్ నుండి సురినామ్ నస్కెంట్ తోటల కాలనీని స్వంతం చేసుకున్నారు. ఇంగ్లీష్ ఉత్తర అమెరికాలో మద్య అట్లాంటిక్ తీరానికి సమీపంలో ఉన్న మునుపటి " న్యూ నెదర్ల్యాండ్ " కాలనీలో ప్రధాన నగరమైన న్యూ ఆంస్టర్‌డాంను స్వంతం చేసుకుంది. ఆ రోజుల్లో ఇప్పటికే సాంస్కృతిక మరియు ఆర్థిక కేంద్రంగా ఉన్న నగరానికి ఆగ్లేయులు " డ్యూక్ ఆఫ్ యార్క్ " గౌరవార్ధం " న్యూయార్క్ " పేరు పెట్టారు.
1683 లో అంస్టర్‌డాం నగరంలో " కర్నేలిస్ వాన్ ఆర్స్సేన్ వాన్ సమ్వెల్స్డిజెక్ " కుటుంబం మరియు " డచ్ వెస్ట్ ఇండియా కంపెనీ" " సొసైటీ ఆఫ్ సురినామె " స్థాపించింది. సొసైటీ కాలనీని నిర్వహించడానికి మరియు రక్షించడానికి నిధిసహాయం అందించింది. కాలనీ రైతులు నదీతీరాలలో కాఫీ, కోకో, చెరకు మరియు పత్తి తోటల పనిచేయడానికి ఆఫ్రికా బానిసలను ఉపయోగించుకున్నారు. ప్లాంటర్స్‌ బానిసల పట్ల వ్యవహరిస్తున్న తీరు పలువురి విమర్శలకు గురైంది. 
పలువురు బానిసలు ప్లాంటేషన్ల నుండి తప్పించుకుని పారిపోయారు.