భారతదేశంలో కంపెనీ పాలన
ఇంగ్లీష్ ఈస్టిండియా కంపెనీ ("కుంఫిణీ" అని తెలుగులో వ్యవహారం) "ద కంపెనీ ఆఫ్ మర్చంట్స్ ఆఫ్ లండన్ ట్రేడింగ్ ఇన్ టు ద ఈస్టిండీస్" అన్న పేరుతో 1600లో స్థాపించారు. భారతదేశంలో వారు 1611లో మొట్టమొదట భారతదేశపు తూర్పుతీరంలో మచిలీపట్నంలో ఫ్యాక్టరీ స్థాపించడంతో కాలు మోపారు. మొఘల్ పాదుషా జహంగీర్ నుంచి 1612లో సూరత్లో అటువంటి ఫ్యాక్టరీనే నెలకొల్పేందుకు అనుమతి సంపాదించారు. 1640లో విజయనగర పాలకుడు వేంకటపతి రాయల నుంచి ఆయన సామంతుడు దామెర్ల చెన్నప్ప నాయకుడి సహకారంతో అనుమతి పొంది మద్రాసులో మరో ఫ్యాక్టరీ కట్టుకున్నారు. సూరత్ కు సమీపంలోనే ఉన్న బొంబాయి ద్వీపం పోర్చుగీసు అవుట్ పోస్టుగా ఉండేది. పోర్చుగీసు రాజవంశీకురాలైన బ్రాగంజా కేథరీన్ ని  ఇంగ్లాండు రాకుమారుడు రెండవ చార్లెస్ కి ఇచ్చి వివాహం చేస్తున్నప్పుడు బొంబాయి ద్వీపాన్ని కట్నంగా బ్రిటీష్ సామ్రాజ్యానికి ఇచ్చారు, బ్రిటీష్ సామ్రాజ్యం నుంచి ద్వీపాన్ని కుంఫిణీ 1668లో లీజుకు తీసుకుంది. రెండు దశాబ్దాల అనంతరం గంగా నదీ డెల్టాలో కలకత్తాలో ఫ్యాక్టరీ నిర్మించారు. ఈ కాలంలోనే పోర్చుగీసు, డచ్చి, ఫ్రెంచి, డానిష్ వారు ఏర్పరిచిన వివిధ కంపెనీలు ఇలానే విస్తరిస్తూ ఉన్నాయి, పెద్ద ప్రాముఖ్యం లేకుండా భారత తీరంలో కంపెనీ కార్యకలాపాలను బట్టి భారత ఉపఖండంలో తర్వాత సుదీర్ఘ కాలం కుంఫిణీ పరిపాలిస్తుందని ఎవరూ ఊహించలేదు.
అసన్సోల్
బర్న్ అండ్ కో, ది ఇండియన్ ఐరన్ అండ్ స్టీల్ Co. Ltd.ని 1918లో ప్రోత్సహించారు. G.H. ఫెయిర్హర్స్ట్ బురన్పూర్ వాడ ప్లాంటును ఏర్పరచి నందుకు శ్లాఘించబడినారు (ఇది తరువాత హీరాపూర్ గా ప్రసిద్ధి చెందింది). సర్ రాజేంద్రనాథ్ మూకర్జీ మరియు T. లెస్లీ మార్టిన్ కూడా దీనితో సంబంధం కలిగి ఉన్నారు. సర్ బిరేన్ మూకర్జీ కొద్ది రోజుల తర్వాత చేరారు మరియు ప్లాంటు యొక్క అభివృద్ధిలో ముఖ్య పాత్ర పోషించారు. బురన్పూర్‌‌లో ఉక్కు ఉత్పత్తి 1922లో ఆరంభమయ్యింది. కుల్టి వర్క్స్ అఫ్ బెంగాల్ ఐరన్ 1936లో IISCOతో కలిసి పోయింది. స్టీల్ కార్పోరేషన్ ఆఫ్ బెంగాల్ (SCOB) 1939లో ఉక్కు తయారీ యొక్క సౌకర్యాలను బురన్పూర్ వద్ద స్థాపించింది. SCOB 1952లో IISCOతో చేరిపోయింది మరియు మార్టిన్ బర్న్ సంస్థ యొక్క అప్పటి నిర్వహణా ఏజంట్. ఇండియన్ స్టాండర్డ్ వాగన్ (ISW) (తర్వాత దీని పేరు బర్న్ స్టాండర్డ్ అని పెట్టారు) దాని యొక్క రైలు పెట్టెల పరిశ్రమను బురన్పూర్ లో ఏర్పాటు చేసింది.