భారతీయ అంతరిక్ష పరిశోధనా సంస్థ
విక్రం సారాభాయ్ను భారత అంతరిక్ష పరిశోధనా వ్యవస్థకు పితామహుడిగా అభివర్ణిస్తారు. 1957లో రష్యా మొట్టమొదటి శాటిలైట్ అయిన స్పుత్నిక్‌ను ప్రయోగించినపుడు శాటిలైట్ యొక్క ఆవశ్యకతను అప్పటి ప్రధాన మంత్రి అయిన నెహ్రూకు వివరించి, 1962లో, భారత అణుశక్తి వ్యవస్థ పితామహుడయిన హోమీ భాభా పర్యవేక్షణలో ఇండియన్ నేషనల్ కమిటీ ఫర్ స్పేస్ రీసెర్చ్ (Indian National Committee for Space Research - INCOSPAR) ను ఏర్పరచాడు. 
ఆది నుండి ఉపగ్రహాల నిర్మాణాన్నే దృష్టిలో పెట్టుకొని దానికి అవసరమయిన భూ ఉపరితల లక్షణాలను అధ్యయనం చేసేందుకు కేరళలో త్రివేండ్రం వద్ద తుంబా ఈక్వటోరియల్ రాకెట్ లాంచింగ్ స్టేషన్ (TERLS) నెలకొల్పి అమెరికా, రష్యాల నుండి దిగుమతి చేసుకున్న రాకెట్లను ప్రయోగిస్తూ ఉపరితలాన్ని అధ్యయం చేయడం మొదలు పెట్టారు. అనతికాలంలోనే భారతదేశం స్వదేశీయంగా పూర్తి స్థాయి రాకెట్లను తయారు చేసి, ఉపరితల అధ్యయంలో పురోగతి సాధించింది. భవిష్యత్తులో ఇతర దేశాలు ఉపగ్రహానికి అవసరమయిన అన్ని పరికరాలను అందించక పోవచ్చని గ్రహించిన విక్రం సారాభాయ్, ఉపగ్రహానికి అవసరమయిన అన్ని విడిభాగాలనూ దేశీయంగానే తయారు చేసే దిశగా తన బృందాన్ని నడిపించాడు. 1969లో ఇన్‌కోస్పార్ ఇస్రోగా రూపొందింది. 1972లో ప్రత్యేక అంతరిక్ష విభాగం ఏర్పడింది.
దండు విశ్వేశ్వరరాజు
మనదేశంలో తొలిసారిగా హైదరాబాద్ సమీప షాద్ నగర్ లో రిమోట్ సెన్సింగ్ ఎత్ స్టేషన్ ను నెలకొల్పడంతో (1979) విశేష కృషిచేసారు. వివిధ రంగాల మీద ఎర్త్ రిసోర్సెస్ డేటాను సేకరించడంలో మన దేశం ప్రపంచంలో ఐదవ దేశంగా రూపొందింది. 1982 లో డిప్యూటీ డైరక్టరుగా నియమితులై తొలి భారతీయ రిమోట్ సెన్సింగ్ సాటిలైట్ మొదలగు ముఖ్యమైన ప్రాజెక్టుల నిర్వహణకు దోహదపడ్డారు. యూరోపియన్ రిమోట్ సెన్సింగ్ సెటిలైట్ (షార్, శ్రీహరికోట ఉపగ్రహ కేంద్రం) లో రోహిణి స్వదేశీ రాకెత్ లాంచింగ్ కు ప్రాజెక్టు ఇంజనీరుగా ఉన్నారు. ఏరియల్ పాసింజ్ పే లోడ్ ఎక్స్‌పెరిమెంటు (ఆపిల్) ద్వారా మన దేశంలో తొలి ప్రయోగాత్మక ఉపగ్రహం యొక్క సాంకేతిక పరిజ్ఞానాన్ని ప్రపంచానికి చాటారు. షాద్ నగర్ ఎర్త్ స్టేషన్ ను పూర్తి స్వదేశీ పరిజ్ఞానంతో రెందవ ఎర్త్ స్టేషను రూపకల్పన చేయడంలో ప్రధాన పాత్ర వహించారు. 1986 లో నేషలన్ ఓషనిక్ ఎట్మాస్పియరిక్ అడ్మినిస్ట్రేషన్ను, వాతావరణ పరిసోధనా కేంద్రాన్ని నెలకొల్పడంలో సహకరించారు.