విద్యుదయస్కాంత వర్ణపటం
కాంతి కాకుండా మిగిలిన విద్యుదయస్కాంత తరంగాలు క్రీ.శ 1800 సం.లో విల్లియం హెర్షెల్ అనే శాస్త్రవేత్త పరారుణ వికిరణాలు కనుగొనుటలో మొట్టమొదట తెలిసినవి. ఆయన గాజు పట్టకం నుండి వెలువదిన వర్ణపటంలో వివిధ రంగుల యొక్క ఉష్ణోగ్రతలను అధ్యయనం చేశాడు.అతడు ఎరుపు రంగు తర్వాత హెచ్చు ఉష్ణోగ్రతలను గమనించాడు.ఎరుపు రంగు తర్వాత కాంతి రంగులు కనిపించనప్పటికీ ఈ ఉష్ణోగ్రతా మార్పు రావటానికి కారణం "కెలోరిఫిక్ కిరణాలు" అని సైద్ధాంతీకరించాడు. ఆ తర్వాత సంవత్సరం జోహన్న్ రిట్టెర్ అనే శాస్త్రవేత్త పట్టకం నుండి వెలువడిన వర్ణపటంలో ఊదా రంగు ముందు కూడా కిరణాలు ఉన్నాయని గననించి వాటికి "రసాయన కిరణాలు" అని నామకరణం చేశాడు. (కొన్ని రసాయన చర్యల ద్వారా కంటికి కనబడని కిరణాలు ) ఈ కిరణాలు కంటికి కనిపించే ఊదారంగు వలె ఉన్నయని తెలియ జేసి తర్వాత వాటికి అతినీలలోహిత వికిరణాలు అని పేరు పెట్టాడు.
పౌనః పున్యము
విద్యుదయస్కాంత వర్ణపటంలో "దృగ్గోచర కాంతి" అనగా అంతరాళంలో కంపిస్తున్న విద్యుత్ క్షేత్రం, అయస్కాంత క్షేత్రాలు. దీని తరంగ దైర్ఘ్య అవథి లేదా పౌనఃపున్య అవధి రంగును నిర్ణయిస్తుంది. ఎరుపు రంగు పౌనఃపున్యము 4 × 10 Hz మరియు వైలట్ రంగు కాంతి పొనఃపున్యము 4 - 8 × 10 Hz మధ్య అన్ని రంగులు వ్యాపించి యుంటాయి. విద్యుదయస్కాంత తరంగాలలో 10 Hz కంటే తక్కువగా పొనః పున్య కాంతిని మన కన్ను గ్రహించలేదు. యిటువంటి తరంగాలను పరారుణ వికిరణాలు అంటారు.తక్కువ పొనఃపున్యము గల తరంగాలు మైక్రో తరంగాలు. అతి తక్కువ పొనఃపున్యము గల తరంగాలు రేడియో తరంగాలు. అదే విధంగా ఒక విద్యుదయస్కాంత తరంగం 8 × 10 Hz ఉండవచ్చు. యివి కూడా మనకు కనిపించవు. ఈ తరంగాలను అతినీలలోహిత కిరణాలు అంటారు. వీటి కంటే ఎక్కువ పౌనఃపున్యము గల తరంగాలు X-కిరణాలు, మరియు గామా కిరణాలు .
తక్కువ పౌనఃపున్యం రేడియో తరంగాలను అత్యధిక ఫ్రీక్వెన్సీ గామా కిరణాలు ఈ తరంగాలను అన్ని, ప్రాథమికంగా ఒకటే, మరియు వారు అన్ని పిలుస్తారు విద్యుదయస్కాంత వికిరణం . ఒక వాక్యూమ్ ద్వారా వారు అన్ని ప్రయాణ కాంతి వేగం. ఒక ఎలెక్ట్రోమాగ్నెటిక్ వేవ్ మరొక ఆస్తి దాని ఉంది తరంగదైర్ఘ్యం . తరంగదైర్ఘ్యం పౌనఃపున్యానికి విలోమానుపాతంలో ఉంటుంది, కాబట్టి ఎక్కువ తరచుగా ఒక ఎలెక్ట్రోమాగ్నెటిక్ వేవ్ ఒక లఘు తరంగదైర్ఘ్యం, మరియు వైస్ వెర్సా ఉంది.