విద్యుదయస్కాంత వర్ణపటం
కాంతి కాకుండా మిగిలిన విద్యుదయస్కాంత తరంగాలు క్రీ.శ 1800 సం.లో విల్లియం హెర్షెల్ అనే శాస్త్రవేత్త పరారుణ వికిరణాలు కనుగొనుటలో మొట్టమొదట తెలిసినవి. ఆయన గాజు పట్టకం నుండి వెలువదిన వర్ణపటంలో వివిధ రంగుల యొక్క ఉష్ణోగ్రతలను అధ్యయనం చేశాడు.అతడు ఎరుపు రంగు తర్వాత హెచ్చు ఉష్ణోగ్రతలను గమనించాడు.ఎరుపు రంగు తర్వాత కాంతి రంగులు కనిపించనప్పటికీ ఈ ఉష్ణోగ్రతా మార్పు రావటానికి కారణం "కెలోరిఫిక్ కిరణాలు" అని సైద్ధాంతీకరించాడు. ఆ తర్వాత సంవత్సరం జోహన్న్ రిట్టెర్ అనే శాస్త్రవేత్త పట్టకం నుండి వెలువడిన వర్ణపటంలో ఊదా రంగు ముందు కూడా కిరణాలు ఉన్నాయని గననించి వాటికి "రసాయన కిరణాలు" అని నామకరణం చేశాడు. (కొన్ని రసాయన చర్యల ద్వారా కంటికి కనబడని కిరణాలు ) ఈ కిరణాలు కంటికి కనిపించే ఊదారంగు వలె ఉన్నయని తెలియ జేసి తర్వాత వాటికి అతినీలలోహిత వికిరణాలు అని పేరు పెట్టాడు.
హెండ్రిక్ లోరెంట్జ్
హెండ్రిక్ ఆన్‌టూన్ లోరెంట్జ్ డచ్చి భౌతిక శాస్త్రవేత్త. 1902 లో జీమన్ ప్రబావాన్ని కనుగొన్నందుకు పీటర్ జీమన్‌తో సంయుక్తంగా నోబెల్ బహుమతిని పొందాడు. . అతను ఆల్బర్ట్ ఐన్‌స్టీన్ యొక్క ప్రత్యేక సాపేక్ష సిద్దాంతాన్ని ఆధారం చేసుకుని పరివర్తన సమీకరణాన్ని ఆవిష్కరించారు. నోబెల్ సంస్థ విడుదల చేసిన జీవిత చరిత్ర ద్వారా, "అయన ప్రపంచములోని సైద్దాంతిక శాస్ర్తవేత్తలలో అయన ప్రముఖుడు. దీని ద్వారా అయన ఎన్నో గౌరవాలు పొందారు. అయన జీవితములో ఎన్నో వ్యత్యాసాలు ఉన్నాయి. చివరకు అయన మరణించే వరకు కూడ ఎన్నో వ్యత్యాసాలు ఉన్నాయి.1928 లో ఈయన ప్రత్యేక అంతర్జాతీయ కమిటీలో అధ్యక్షుడిగా పని చేసారు.