మధుమేహం
రోగుల్లో (ముఖ్యంగా టైప్ 1) డయాబెటిక్ కీటో అసిడోసిస్ కూడా ఉండే అవకాశాలున్నాయి. దీనివల్ల మెటబాలిసమ్ నియంత్రణ కోల్పోయి శ్వాశలో అసిటోన్ వాసన రావడం, శ్వాశవేగంగా పీల్చుకోవడం, కడుపులో నొప్పి మొదలగు లక్షణాలు అగుపిస్తాయి. ఈ పరిస్థితి తీవ్రమైతే కోమా తద్వారా మరణం సంభవించవచ్చు. అతి అరుదైనదైనా తీవ్రమైన టైప్ 2 లో కలిగే శరీరంలో నీటి శాతం తగ్గిపోవడం వల్ల కలుగుతుంది.
మధుమేహము రెండు రకాలు. ప్రపంచ ఆరోగ్య సంస్థ ప్రకారం మొదటి రకం మరియు రెండవ రకం అని రెండు వర్గాలుగా విభజంచబడినది (అమెరికన్ డయాబెటిస్ అసోసియేషన్ కూడా ఇదే పద్ధతిని పాటించింది). సాధారణంగా దీనిని గుర్తించడంలో జాప్యం జరుగుతుంటుంది. ఐతే, ఈ రెండు వ్యాధి లక్షణాలు దాదాపు ఒకే విధంగా ఉంటాయి. ఈ వ్యాధికి చెయ్యవలసిన వైద్యానికి సంబంధించి ప్రపంచ ఆరోగ్య సంస్థ 2000 జూన్ లో కొన్ని ప్రామాణికాలను నిర్ణయించింది.
హైపర్‌గ్లైసీమియా
గ్లూకోజ్ స్థాయిలనేవి భోజనానికి ముందు మరియు తర్వాత, అలాగే రోజులోని వివిధ సమయాల్లో వేర్వేరుగా ఉంటాయి; "సాధారణ" అనే నిర్వచనం సైతం వైద్య నిపుణులను బట్టి మారుతుంటుంది. సాధారణంగా మాత్రం చాలామంది (ఆకలితో ఉండే పెద్దవారు) విషయంలో ఇది 80 నుంచి 110 mg/dl లేదా 4 నుంచి 6 mmol/lగా ఉంటుంది. మొత్తంమీద స్థిరమైన స్థాయిలో 126 mg/dl లేదా 7 mmol/l పైబడి ఉండడమనేది సాధారణంగా హైపర్‌గ్లైసీమియా కలిగి ఉన్నట్టుగా పరిగణించబడుతుంది, అదేసమయంలో స్థిరమైన రీతిలో 70 mg/dl లేదా 4 mmol/l కంటే దిగువన ఉండడం హైపర్‌గ్లైసెమిక్‌గా చెప్పబడుతుంది. ఆకలితో ఉన్న పెద్దవారిలో, రక్తంలోని ప్లాస్మా గ్లూకోజ్ 300 mg/dl కంటే ఎక్కువ కాకూడదు. రక్తంలో చక్కెర అధిక స్థాయిలో ఉండడమనేది రక్త నాళాలను దెబ్బతీసేందుకు కారణం కావడంతో పాటు అవి రక్తాన్ని సరఫరా చేసే అవయవాలు సైతం నష్టపోయే పరిస్థితి ఏర్పడుతుంది, మొత్తంమీద ఈ పరిస్థితి మధుమేహానికి సంబంధిత రుగ్మతలకు దారితీస్తుంది.