విద్యుదయస్కాంత వర్ణపటం
కాంతి కాకుండా మిగిలిన విద్యుదయస్కాంత తరంగాలు క్రీ.శ 1800 సం.లో విల్లియం హెర్షెల్ అనే శాస్త్రవేత్త పరారుణ వికిరణాలు కనుగొనుటలో మొట్టమొదట తెలిసినవి. ఆయన గాజు పట్టకం నుండి వెలువదిన వర్ణపటంలో వివిధ రంగుల యొక్క ఉష్ణోగ్రతలను అధ్యయనం చేశాడు.అతడు ఎరుపు రంగు తర్వాత హెచ్చు ఉష్ణోగ్రతలను గమనించాడు.ఎరుపు రంగు తర్వాత కాంతి రంగులు కనిపించనప్పటికీ ఈ ఉష్ణోగ్రతా మార్పు రావటానికి కారణం "కెలోరిఫిక్ కిరణాలు" అని సైద్ధాంతీకరించాడు. ఆ తర్వాత సంవత్సరం జోహన్న్ రిట్టెర్ అనే శాస్త్రవేత్త పట్టకం నుండి వెలువడిన వర్ణపటంలో ఊదా రంగు ముందు కూడా కిరణాలు ఉన్నాయని గననించి వాటికి "రసాయన కిరణాలు" అని నామకరణం చేశాడు. (కొన్ని రసాయన చర్యల ద్వారా కంటికి కనబడని కిరణాలు ) ఈ కిరణాలు కంటికి కనిపించే ఊదారంగు వలె ఉన్నయని తెలియ జేసి తర్వాత వాటికి అతినీలలోహిత వికిరణాలు అని పేరు పెట్టాడు.
జియోవాన్ని షాపరెల్లీ
సౌర కుటుంబంలోని వస్తువులను పరిశోధించే షాపరెల్లీ జంట నక్షత్రాలను పరిశీలించి, 1861 ఏప్రిల్ 26న 69 హేస్పిరియా గ్రహ శకలాన్ని కనుగొన్నాడు మరియు పర్సేయిడ్స్ మరియు లియోనిడ్స్ ఉల్కాపాతాలు అనేవి తోక చుక్కలకు సంబంధించినవని ప్రత్యక్ష ప్రమాణాలతో రుజువు చేసి చూపించాడు. ఉదాహరణకు లియోనిడ్స్ ఉల్కాపాతం యొక్క కక్ష్య టెంపెల్-టుట్లే తోకచుక్కతో ఏకీభవించందని అతను నిరూపించాడు. ఈ పరిశోధనల సహకారంతో ఖగోళ శాస్త్రవేత్తలు పరికల్పనను సూత్రీకరించి, తదుపరి కాలంలో ఉల్కాపాతాలు అనేవి తోకచుక్కల జాడని కచ్చితంగా నిరూపించారు.