సమాచార హక్కు
ప్రభుత్వ కార్యాలయాలు, సంస్థల నుంచి సమాచారాన్ని అడిగి తీసుకునే అధికారమే సమాచార హక్కు (Right to Information). మనం ఏ ఆఫీస్ లో కాలిడినా కావలిసిన సమాచారంపొందుట దుర్లభం. లంచం ఇచ్చుకోనిదే ఫైలు కదలదు. సామాన్యుడికి ఏ ఆఫీసుకు వెళ్ళినా పనిచేయించుకోవటం, తనకు కావలసిన సమాచారాన్ని రాబట్టటం చాలా కష్టం.ఈ నేపథ్యంలో భారత ప్రభుత్వం 12 అక్టోబర్ 2005 తేదీన ఈ సమాచార హక్కు చట్టం (Right to Information Act) * భారతదేశమంతటా అమలులోకి వచ్చింది. దీనిని ఉపయోగించుకొని, ప్రభుత్వ పనులపై సమచారాన్ని పొందవచ్చు. ఇంతకుముందు పార్లమెంటు, లేక విధాన సభ లేక విధాన పరిషత్ సభ్యులకు గల ఈ సౌకర్యాన్ని, ఈ చట్టం ద్వారా ప్రజలందరికి కలిగింది. ప్రభుత్వ అధికారులు అడగకపోయినా వారంతట వారే విధి విధానాలు, ఉద్యోగుల బాధ్యతలు మొదలైన 17 అంశాల గురించి సమాచారం ఇవ్వాలి. దీని ప్రకారం ప్రతి ప్రభుత్వ కార్యాలయంలో సహాయ పౌర సమాచార అధికారి, పౌర సమాచార అధికారి, అప్పిలేట్ అధికారుల పేర్లు, వారి ఫోన్ నెంబర్లను, ప్రజలకు కనిపించే విధంగా బోర్డుమీద స్పష్టంగా రాసి ఉంచాలి.సమాచార హక్కు చట్టం లో మెుత్తం 6 అధ్యాయాలు, 31సెక్షన్లు ఉన్నాయి.
ఆఫ్రికా-అమెరికా చట్ట హక్కుల ఉద్యమం (1955-1968)
ప్రజా విద్య, చట్టపరమైన లాబియింగ్ మరియు కోర్టులో వ్యాజ్యాలు వంటి తంత్రాలు చట్ట హక్కుల ఉద్యమము యొక్క పద్ధతులుగా 20వ శతాబ్దము యొక్క తోలి సగములో ఉండేవి. "బ్రౌన్" తరువాత ఈ తంత్రాలు "నేరు చర్య" లకు ప్రాధాన్యత గలిగినవిగా మారాయి. వీటిలో ప్రధానమైనవి ప్రాథమిక బహిష్కరణలు, సిట్-ఇన్ లు, స్వేచ్ఛా ప్రయాణాలు, నిరసన ప్రదర్శనలు మరియు ఇటువంటి తంత్రాలు. ఇవి ఉమ్మడి మొబిలైజేషన్, ఆహింసాత్మక ప్రతిరోదాలు మరియు పౌర అవిధేయత వంటి వాటిపై ఆధారపడి ఉంది. ఈ ఉమ్మడి చర్య ఆలోచనలు 1960 నుండి 1968 వరకు ఉద్యమాన్ని నిర్వచించాయి.