విద్యుదయస్కాంత వర్ణపటం
కాంతి కాకుండా మిగిలిన విద్యుదయస్కాంత తరంగాలు క్రీ.శ 1800 సం.లో విల్లియం హెర్షెల్ అనే శాస్త్రవేత్త పరారుణ వికిరణాలు కనుగొనుటలో మొట్టమొదట తెలిసినవి. ఆయన గాజు పట్టకం నుండి వెలువదిన వర్ణపటంలో వివిధ రంగుల యొక్క ఉష్ణోగ్రతలను అధ్యయనం చేశాడు.అతడు ఎరుపు రంగు తర్వాత హెచ్చు ఉష్ణోగ్రతలను గమనించాడు.ఎరుపు రంగు తర్వాత కాంతి రంగులు కనిపించనప్పటికీ ఈ ఉష్ణోగ్రతా మార్పు రావటానికి కారణం "కెలోరిఫిక్ కిరణాలు" అని సైద్ధాంతీకరించాడు. ఆ తర్వాత సంవత్సరం జోహన్న్ రిట్టెర్ అనే శాస్త్రవేత్త పట్టకం నుండి వెలువడిన వర్ణపటంలో ఊదా రంగు ముందు కూడా కిరణాలు ఉన్నాయని గననించి వాటికి "రసాయన కిరణాలు" అని నామకరణం చేశాడు. (కొన్ని రసాయన చర్యల ద్వారా కంటికి కనబడని కిరణాలు ) ఈ కిరణాలు కంటికి కనిపించే ఊదారంగు వలె ఉన్నయని తెలియ జేసి తర్వాత వాటికి అతినీలలోహిత వికిరణాలు అని పేరు పెట్టాడు.
మాక్స్వెల్ సమీకరణాలు
మాక్స్వెల్ సమీకరణాలు, పాక్షిక అవకలన సమీకరణాల (పార్షియల్ డిఫరెన్షియల్ ఈక్వేషన్స్) సముచ్చయం. ఇవి లోరెంట్జ్ ఫోర్స్ సిద్ధాంతంతో సహా సాంప్రదాయిక విద్యుదయస్కాంతత్వం, సాంప్రదాయిక ఆప్టిక్స్, సాంప్రదాయిక విద్యుత్ సర్క్యూట్లకు పునాదిగా నిలుస్తున్నాయి. మాక్స్వెల్ సమీకరణాలు విద్యుత్ మరియు అయస్కాంత క్షేత్రాలు ప్రతి ఇతర మరియు ఛార్జీలు మరియు ప్రవాహాలు ద్వారా సృష్టించబడిన మరియు మార్పుచేయ్యబడే వివరిస్తాయి. 1861, 1862 లలో ఈ సమీకరణాల యొక్క ప్రారంభ రూపం ప్రచురించిన స్కాటిష్ భౌతిక, గణిత శాస్త్రజ్ఞుడు జేమ్స్ క్లర్క్ మాక్స్‌వెల్ పేరునే వీటికి పెట్టారు.