నెయ్యి
మానవుడు సంచారజీవనం వదలి, స్దిరనివాసం ఏర్పరచుకొని వ్యవసాయం చేయ్యడం మొదలుపెట్టుటకు మునుపే పశువులను మచ్చిక చేసుకొని పాల వుత్పత్తి, మరియు ఇతర వ్యవసాయ పనులకు వినియోగించుకోవటం ప్రారంభించాడు. పాల నుండి వెన్న, మీగడ, నెయ్యి తయారుచేయటం నేర్చుకున్నాడు. విదేశాలలో వెన్ననే ఎక్కువగా ఆహారంగా వాడెదరు. విదేశాలలో నెయ్యిని క్లారిఫైడ్‌ బట్టరు అంటారు. తూర్పు దక్షిణ ఆసియా దేశాలు (ఇండియా, పాకిస్దాన్, బంగ్లా, ఛైనా తదితర దేశాలు) వెన్ననుండి నెయ్యిని తయారుచేసి ఉపయోగించడం ఎక్కువ. భారతదేశంలో వేదకాలం నాటికె నెయ్యిని వాడటం మొదలైనది. యజ్ఞాలలో హోమగుండంలో అగ్నిని ప్రజ్వలింప చేయుటకు నెయ్యిని వాడెదరు. ఆయుర్వేదంలో నెయ్యిని ప్రశస్తమైన స్వాత్తిక ఆహారంగా పెర్కొన్నారు. నెయ్యిని ఆవు, గేదె, మేక పాల వెన్ననుండి తయారుచేయుదురు. విదేశాలలో ఆవు పాల వెన్ననుండి ఎక్కువగా నెయ్యిని చేయుదురు. భారతదేశంలో ఆవు మరియు గేదె పాల వెన్ననుండి నెయ్యిని చేయుదురు. గేదె నెయ్యి కన్న ఆవు నెయ్యిని శ్రేష్టమైనదిగా ఆయుర్వేదంలో పెర్కొన్నారు. నెయ్యి జ్ఞాపకశక్తిని, జీర్ణశక్తిని పెంచుతుందని, మరియు రోగ నిరోధక శక్తిని పెంచుతుందని భావిస్తారు. నెయ్యి మెదడు, నాడీ వ్యవస్థను చురుకుగా వుండునట్లు చేయునని ఆయుర్వీదంలో చెప్పారు.
వైన్‌ తయారీ
ద్రాక్షను చెట్టు నుంచి తీయడాన్ని పంటకోత అంటారు. వైన్ ఉత్పత్తిలో మొదటి దశ అయిన దీన్ని అనేక రకాలుగా చేస్తారు. ద్రాక్షను యంత్రాల ద్వారా లేదా చేతుల ద్వారా చెట్ల నుంచి కత్తరిస్తారు. ద్రాక్షను చెట్టు నుంచి ఎప్పుడు సేకరించాలనే విషయం వైన్‌తయారీదారు ద్వారా నిర్ణయమవుతుంది. ద్రాక్షలోని చక్కెర (°బ్రిక్స్అని పిలుస్తారు), ఆమ్లం (టి ఎ లేదా టిట్రాటేబుల్ ఎసిడిటీ అని అంటారు, టార్టారిక్ ఆమ్లం తుల్యతల ద్వారా ఇది గ్రహించబడుతుంది) మరియు పిహెచ్ లాంటి అంశాలను ఈ సందర్భంగా పరిగణలోకి తీసుకోవడం జరుగుతుంది. దీంతోపాటు పంటదిగుబడికి అనుకూలమైన వాతావరణం, పండు రుచి, టానిన్ అభివృద్ధి (గింజ రంగు మరియు రుచి) లాంటి అంశాలను కూడా పరిగణలోకి తీసుకుంటారు. ద్రాక్షతోట మొత్తం పరిస్థితి మరియు వాతావరణ మార్పులు లాంటి అంశాలను కూడా అంచనా వేస్తారు.