మధ్యాహ్న భోజన పథకము
పాఠశాలలలో విద్యార్థులకు ఉచితంగా మధ్యాహ్నం పూట భోజన సదుపాయం కలిపించే ప్రభుత్వ విధానాన్ని మధ్యాహ్న భోజన పథకము ("Mid Day Meal Program") అంటారు. పేద బాల బాలికలు పేదరికం కారణంగా పాఠశాలకు వెళ్ళడం మానివేయకూడదనే ఉద్దేశంతో, అన్ని రాష్ట్రాలు, కేంద్ర పాలిత ప్రాంతాల్లో అమలు చేస్తున్న కేంద్ర ప్రభుత్వ పథకం ఇది. ఇందులో అన్ని పని దినాలలో విద్యార్థినీ విద్యార్థులకు ఉచితంగా భోజనం పెడతారు. బాలబాలికల్ని ఆకలి బాధ నుంచి దూరం చేయడం, పాఠశాలలో చేరేవారి సంఖ్యను, హాజరు అయ్యేవారి సంఖ్యను పెంచడం, పిల్లల్లో సామాజిక సమ భావన పెంపొందించడం, పౌష్టికాహార లోపాన్ని తగ్గించడం, ఈ పథకం యొక్క ముఖ్య లక్ష్యాలు. గుజరాత్, మరియు తమిళనాడు రాష్ట్రాలలో ఇది ఎప్పటినుంచో అమలులో ఉంది. నవంబర్ 28, 2001 సంవత్సరంలో సుప్రీం కోర్టు ధర్మాసనం మార్గనిర్దేశం నేపథ్యంలో ఈ పథకం ఇతర రాష్ట్రాలకు కూడా విస్తరించింది. తమిళనాడులోని పాఠశాలల అభివృద్ధి ఈ పథకం యొక్క విజయానికి చక్కని తార్కాణం.
భారతదేశ ఆర్ధిక వ్యవస్థ
స్వతంత్రం తరువాత భారతదేశ ఆర్ధిక ప్రణాళికను వలసల అనుభవం (భారతదేశ నాయకుల దృష్టిలో ఒక అద్భుత కార్యము) మరియు నాయకుల ఫెబియన్ సాంఘిక భావాలు ప్రభావితం చేసాయి. ప్రణాళిక ముఖ్యంగా భద్రతాభావం, దిగుమతుల ప్రత్యామ్నాయం గురించి తీవ్రంగా ఆలోచించటం, పారిశ్రామీకరణ, శ్రమలో రాష్ట్ర మధ్యవర్తిత్వం మరియు రాబడి మార్గాలు, ఒక పెద్ద ప్రజా భాగస్వామ్యం, వ్యాపార చట్టము మరియు కేంద్ర పధకాలు మొదలయిన వాటి గురించి ఉద్దేశించబడింది. భారతదేశ పంచవర్ష ప్రణాళిక సోవియెట్ యూనియన్ వారి కేంద్ర పధకాల వలె ఉంది. 1950 మధ్యలో అన్ని పరిశ్రమలలో ముఖ్యంగా ఉక్కు, గనులు, యంత్ర సామగ్రి, నీరు, సమాచార, భీమా మరియు విద్యుత్ రంగాలకు చెందిన వాటిని సమర్ధవంతంగా జాతీయకరణం చెయ్యటం జరిగింది. 1947 మరియు 1990ల మధ్యలో భారతదేశంలో వ్యాపారం ప్రారంభించటానికి విశదీకరించిన ఉత్తర్వులు, చట్టాలు మరియు సాధారణంగా ఉత్తర్వుల రాజుగా పిలువబడే ఎర్ర నాడా మొదలయినవి అవసరమయ్యేవి.