వాక్యూమ్ క్లీనర్
హ్యూబెర్ట్ సెసిల్ బూత్ సాధారణంగా 1901లో మొట్టమొదటి మోటారు ఆధారిత వాక్యూమ్ క్లీనర్ సృష్టికర్తగా గుర్తించబడ్డాడు, అయితే వాస్తవానికి అతని వాక్యూమ్‌ను కనిపెట్టడానికి రెండు సంవత్సరాల ముందే 1899లో USA, మిసౌరీ, సెయింట్ లూయిస్‌లోని ఒక అమెరికన్ జాన్ తుర్మాన్ రూపొందించాడు. బూత్ రైళ్లల్లోని కుర్చీల నుండి దుమ్మును దులపడానికి ఉపయోగించే ఒక పరికరం యొక్క పనిని పరిశీలించాడు మరియు దుమ్మును పీల్చే యంత్రం మరింత ఉపయోగకరంగా ఉంటుందని భావించాడు. అతను ఒక చేతిరుమాలను ఒక రెస్టారెంట్ కుర్చీలో ఉంచి, చేతిరుమాలపై అతని నోటిని ఉంచిన తర్వాత చేతిరుమాలపై అతను పీల్చకలిగిన దుమ్మును పీల్చడం ద్వారా ఆ ఆలోచనను పరీక్షించాడు. చేతిరుమాల కింద చేరిన దుమ్ము మరియు ధూళిని చూసిన తర్వాత, అతను ఆ ఆలోచన పనిచేస్తుందని గుర్తించాడు. బూత్ పఫ్పింగ్ బెల్లీ అని పిలిచే ఒక పెద్ద పరికరాన్ని రూపొందించాడు, దీనిని అమలు చేయడానికి ముందుగా ఒక ఇంధన ఇంజిన్‌ను మరియు తర్వాత ఒక విద్యుత్ మోటారును ఉపయోగించాడు. ఇది గుర్రాలచే లాగబడుతుంది మరియు శుభ్రపర్చవల్సిన భవనం వెలుపల ఉంచబడుతుంది.
బ్లాక్ బాక్స్
ఆధునిక పదం "బ్లాక్ బాక్స్" సుమారు 1945 ప్రాంతంలో ఆంగ్ల భాషలో ప్రవేశించినట్లు తెలుస్తోంది. బ్లాక్ బాక్సుల యొక్క బదిలీ విశిష్టతల ద్వారా జరిగే నెట్‌వర్క్ సంశ్లేషణ ప్రక్రియ విల్‌హెల్మ్ కాయర్‌ను గుర్తించగలదు. 1941లో వాటి యొక్క అత్యంత పురోభివృద్ధి రూపంపై అతని ఆలోచనలను ప్రచురించాడు. కాయర్ ఈ పదాన్ని స్వతహాగా ఉపయోగించకపోయినప్పటికీ, అతని అనుచరులు మాత్రం కచ్చితంగా ఈ పద్ధతిని బ్లాక్ బాక్స్ విశ్లేషణగా వివరించారు. బ్లాక్ బాక్సుల విధానాన్ని బిలీవిట్చ్ అంతకుముందే ఆవిష్కరించాడు. 1921లో బ్లాక్ బాక్సులుగా టు-పోర్ట్ నెట్‌వర్క్‌ల యొక్క స్పష్టమైన ప్రయోజనాన్ని ఫ్రాంజ్ బ్రీసిగ్‌కు అతను ఆపాదించాడు. 2-టర్మినల్ కాంపొనెంట్లను అంతకుముందు నిస్సందేహంగా బ్లాక్‌ బాక్సులుగా భావించేవారని అతను వాదించాడు.