సమాచార హక్కు
ప్రభుత్వ కార్యాలయాలు, సంస్థల నుంచి సమాచారాన్ని అడిగి తీసుకునే అధికారమే సమాచార హక్కు (Right to Information). మనం ఏ ఆఫీస్ లో కాలిడినా కావలిసిన సమాచారంపొందుట దుర్లభం. లంచం ఇచ్చుకోనిదే ఫైలు కదలదు. సామాన్యుడికి ఏ ఆఫీసుకు వెళ్ళినా పనిచేయించుకోవటం, తనకు కావలసిన సమాచారాన్ని రాబట్టటం చాలా కష్టం.ఈ నేపథ్యంలో భారత ప్రభుత్వం 12 అక్టోబర్ 2005 తేదీన ఈ సమాచార హక్కు చట్టం (Right to Information Act) * భారతదేశమంతటా అమలులోకి వచ్చింది. దీనిని ఉపయోగించుకొని, ప్రభుత్వ పనులపై సమచారాన్ని పొందవచ్చు. ఇంతకుముందు పార్లమెంటు, లేక విధాన సభ లేక విధాన పరిషత్ సభ్యులకు గల ఈ సౌకర్యాన్ని, ఈ చట్టం ద్వారా ప్రజలందరికి కలిగింది. ప్రభుత్వ అధికారులు అడగకపోయినా వారంతట వారే విధి విధానాలు, ఉద్యోగుల బాధ్యతలు మొదలైన 17 అంశాల గురించి సమాచారం ఇవ్వాలి. దీని ప్రకారం ప్రతి ప్రభుత్వ కార్యాలయంలో సహాయ పౌర సమాచార అధికారి, పౌర సమాచార అధికారి, అప్పిలేట్ అధికారుల పేర్లు, వారి ఫోన్ నెంబర్లను, ప్రజలకు కనిపించే విధంగా బోర్డుమీద స్పష్టంగా రాసి ఉంచాలి.సమాచార హక్కు చట్టం లో మెుత్తం 6 అధ్యాయాలు, 31సెక్షన్లు ఉన్నాయి.
ఇంటర్నెట్ ప్రోటోకాల్
1974 మే లో ద ఇన్‌స్టిట్యూట్‌ ఆఫ్‌ ఎలక్ట్రికల్‌ అండ్‌ ఎలక్ట్రానిక్‌ ఇంజనీర్స్‌ (IEEE) "ద ప్రొటోకాల్‌ ఫర్‌ పాకెట్‌ నెట్‌వర్క్‌ ఇంటర్‌కనెక్షన్‌" పేరుతో ఒక పత్రాన్ని ప్రచురించింది. దాని రచయితలు వింట్‌ కెర్ఫ, బాబ్‌ ఖాన్‌ ఇంటర్నెట్‌వర్కింగ్‌ ప్రొటోకాల్‌ను నోడ్‌ల మధ్య పాకెట్‌-స్విచింగ్‌ను వాడటం ద్వారా వనరులను పంచుకునే సదుపాయంగా అభిర్ణించారు. ఇదే విధమైన నమూనాగా కేంద్ర నియంత్రిత వ్యవస్థగా "ట్రాన్స్‌మిషన్‌ కంట్రోల్‌ ప్రోగ్రామ్‌" (TCP)ని చెప్పాలి. అది కనెక్షన్‌ ఆధారిత లింకుల్లోనూ, హోస్ట్‌ల మధ్య డాటాగ్రామ్‌ సేవల్లోనూ అమర్చబడి ఉంటుంది. మోనోలితిక్‌ ట్రాన్స్‌మిషన్‌ కంట్రోల్‌ ప్రోగ్రామ్‌ను తర్వాత కనెక్షన్‌ ఆధారిత పొర వద్ద ట్రాన్స్‌మిషన్‌ కంట్రోల్‌ ప్రొటోకాల్‌, ఇంటర్నెట్‌వర్కింగ్‌ (డాటాగ్రామ్‌) పొర వద్ద ఇంటర్నెట్‌ ప్రొటోకాల్‌లతో కూడిన మాడ్యులర్‌ ఆర్కిటెక్చర్‌గా విభజించారు. ఈ పద్ధతిని అనధికారికంగా TCP/IPగా పిలవసాగారు. అధికారికంగా మాత్రం దాన్ని ఇంటర్నెట్‌ ప్రొటోకాల్‌ సూట్‌గానే పిలిచారు.