تاریخ یهودیان در مقدونیه شمالی
پیش از جنگ جهانی دوم، جامعه یهودیان واردار مقدونیه (ناحیه ای تقریباً منطبق با مرزهای جمهوری امروزی) متمرکز بر بیتولا (تقریباً ۸٬۰۰۰ یهودی)، اسکوپیه (تقریباً ۳۰۰۰ یهودی) و شتیپ (تقریباً ۵۰۰ یهودی) متمرکز بود. جوامع یهودیان در طول جنگ جهانی اول در مناطق کوچکتر مانند دوجران و استرومیکا که به خط مقدم نزدیک بودند، به‌طور قابل توجهی تحت تأثیر جنگ قرار گرفتند و از منطقه گریختند. تجزیه منطقه همچنین بر یهودیان در مراکز کوچکتر تأثیر منفی گذاشت، زیرا آنها را از جریان آزاد فعالیت در بیشتر فعالیت‌های بازرگانی خود به بزرگترین مرکز تجاری یهودیان در بالکان به ویژه سالونیک محروم کرد.
عاری از یهود
عاری از یهود اصلاحی در زبان آلمانی به معنای «خالی از یهود» یا «پاکسازی‌شذه از یهودیان» است که در زمان رژیم نازی به شهرها یا مناطقی اطلاق می‌شد که جمعیت یهودیان ساکن در آن‌ها پاک‌سازی شده بودند. در کنار این واژه، اصطلاح "judenrein" (به معنی «پاکیزه از یهود») نیز برای رساندن این منظور که منطقه از هر گونه خون یهودی – که به باور نازی‌ها ناپاک به‌شمار می‌رفت – پاکسازی شده‌است، به کار گرفته می‌شد. این واژگان نژادپرستانه با روی کار آمدن رژیم نازی و یهودستیزی آن ابداع شدند و نخست توسط ایشان در پیش از آغاز جنگ جهانی دوم در آلمان، و سپس در سرزمین‌های اشغالی توسط آلمان، همچون لهستان اشغالی در ۱۹۳۱، به کار گرفته شدند. در جریان هولوکاست، بسیاری از یهودیانی که پیشتر توسط نازی‌ها شناسایی شده و می‌بایست نشان زرد بر لباس‌های خود می‌بستند به ناچار مناطق زندگی خود را ترک کرده و در گتوهای نازی‌ها اسکان داده شدند.