لیلی و مجنون
سرانجام اصرار پادشاه شروان و تشویق فرزند نظامی، باعث شد تا نظامی منظومه لیلی و مجنون را بسراید. او سرودن این منظومه را تنها در کمتر از چهار ماه به پایان برد. در حالی که نظامی سال‌ها برای سرودن منظومه‌های قبلی مانند خسرو و شیرین و مخزن الاسرار، وقت صرف کرده بود. خود وی گفته‌است که اگر گرفتاری‌های دیگر نمی‌داشت، لیلی و مجنون را در چهارده روز به اتمام می‌رسانید.
لزلی مارمون سیلکو
از آثارش می‌توان به "بانوان لاگونا" (شعر-۱۹۷۴)، "مراسم" (رمان-۱۹۷۷)، "قصه گو" (مجموعه شعر و داستان-۱۹۸۱)، "سالنامهٔ مردگان" (رمان-۱۹۹۱)، "آب مقدس" (کتاب دست‌ساز، شعر و متون اسطوره‌ای-۱۹۹۴)، "زن زرد و زیبایی روح: نوشتارهایی در باب زندگی امروز بومیان آمریکا" (مجموعه داستان و مقاله-۱۹۹۷)، "باران" (کتاب دست‌ساز، شعر و نثر و عکس-۱۹۹۷)، "باغات کویر" (رمان-۱۹۹۹)، "طاقچهٔ فیروزه‌ای" (نثر-۲۰۱۰) و مقالات پرشماری در نشریات اشاره کرد.