زمین‌شیمی
در ساده‌ترین شکل ژئوشیمی را می‌توان به عنوان علمی تعریف کرد که با شیمی کل زمین و اجزای تشکیل دهنده آن سرو کار دارد. علم ژئوشیمی به تعبیری هم محدودتر و هم گسترده‌تر از زمین‌شناسی می‌باشد. این علم با توزیع و مهاجرت عناصر شیمیایی در درون زمین و در ابعاد زمان و مکان سرو کار دارد. علم رخداد و توزیع عناصر در جهان، به‌طور کلی شیمی کیهانی نامیده می‌شود. جهت درک درست شیمی زمین حائز اهمیت است که تا حد امکان از شیمی و تاریخ خورشید و سایر اجسام سیاره‌ای منظومه شمسی و همچنین شیمی ستارگان و فضای بین سیاره‌ای و میان ستاره‌ای مطلع باشیم. به‌طور کلی وظایف اصلی ژئوشیمی را می‌توان به صورت زیر خلاصه کرد:
شیمی ریاضی
شیمی ریاضیاتی حوزه‌ای از تحقیقات مربوط به کاربردهای جدید ریاضیات در شیمی است؛ و در واقع مدل کردن پدیده‌های شیمیایی است. همچنین شیمی ریاضیاتی گاهی شیمی رایانه‌ای نامیده می‌شود اما نباید با شیمی محاسباتی اشتباه گرفته شود. شاخه‌های اصلی شیمی ریاضیاتی عبارتند از: نظریه گراف شیمیایی که مربوط به توپولوژی است مثل تحقیقات ریاضی روی همپارها و ارتقای توصیف‌های توپولوژیکی یا فهرست‌هایی که کاربردهایی در ارتباط کمی ساختار-فعالیت دارند. مثل جنبه‌های شیمیایی نظریه گروه‌ها که کاربردهایی درشیمی فضایی و شیمی کوانتومی دارد. پیدایش این شاخه شاید به قرن ۱۹ ام برگردد. جورج هلم آلمانی رساله‌ای را با نام "اصول شیمی ریاضیاتی: تکاپوی پدیده شیمیایی" در سال ۱۸۹۴ منتشر کرد. برخی از ناشران دوره‌ای تخصصی آن زمان در این رشته "تطابق ارتباط در ریاضیات و شیمی رایانه‌ای" و "مجلهٔ شیمی ریاضیاتی" بودند که به ترتیب اولین بار در سال‌های ۱۹۷۵ و ۱۹۸۷ منتشر شدند. در سال ۱۹۸۶ مجموعه‌ای از کنفرانس‌های سالانه در دوبروونیک برگزار شد که بنیان‌گذار آن آنتی گری اووک بود. مدل‌های اولیه برای شیمی ریاضیاتی، گراف‌های مولکولی و فهرست‌های توپولوژیکی بود. در سال ۲۰۰۵ آکادمی بین‌المللی شیمی ریاضیاتی در دوبروونیک توسط میلان راندیک تأسیس شد. اعضای این آکادمی از سرتاسر جهان ۸۲ (۲۰۰۹) بوده که شامل ۶ دانشمندی است که جایزه نوبل برده‌اند.