فهرست کدهای حقوقی باستانی
کد قانونی یک ویژگی مشترک سیستمهای حقوقی خاورمیانه باستان بود. قانون سومری Ur-Nammu (حدود ۲۱۰۰–۲۰۵۰ پیش از میلاد)، پس از آن کد بابل hamururabi (حدود ۱۷۶۰ قبل از میلاد)، از ابتدایی‌ترین منشأ هلال حاصلخیز است. در امپراتوری روم تعدادی رمزنگاری تدوین شد، مانند دوازده جدول قانون روم (اولین بار در سال ۴۵۰ قبل از میلاد مسیح) و Corpus Juris Civilis، همچنین با عنوان کد ژوستینین (۴۲۹–۵۳۴ بعد از میلاد) شناخته شده‌است. در چین باستان، اولین کد کیفری جامع، قانون تنگ بود که در سال ۶۲۴ میلادی در سلسله تنگ ایجاد شد. در هند، احکام اشوکا (۲۶۹–۲۳۶ پیش از میلاد) توسط قانون مانو (۲۰۰ قبل از میلاد) ایجاد شد.
قانون مدنی ایران
در این باب، قانونگذار مقررات جزئی مربوط به ۱۹ قرارداد به خصوص را تعیین کرده و آنها را «عقود معین» نامیده‌است. در نقطه مقابل، عقودی که قانونگذار مقررات جزئی آنها را تعیین نکرده‌است، «عقود غیرمعین» یا «قراردادهای خصوصی» نامیده می‌شوند که در قسمت مقدمه - ماده ۱۰ - بنای آن وضع گردیده بود. عقود معین مندرج در قانون مدنی عبارتند از: - بیع (bey'e): قرارداد مربوط به خرید و فروش مال مشخص - بیع شرط: قرارداد مربوط به خرید و فروش مال مشخص با حق استرداد - معاوضه: قرارداد مربوط به معامله پایاپای دو مال - اجاره: قرارداد مربوط به مالک منافع شدن مال متعلق به دیگری برای مدت مشخص - مزارعه (mozaare-e) و مساقات (mosaaghaat): قرارداد مربوط به انجام کشاورزی یا باغبانی در مزرعه یا باغ دیگری و شراکت در سود یا ضرر - مضاربه (mozaarebe): قرارداد مربوط به انجام تجارت توسط سرمایه دیگری و شراکت در سود یا ضرر - جعاله (jo-aale): قرارداد مربوط به انجام کار برای دیگری - شرکت: قرارداد مربوط به مالک شدن چند شخص نسبت به یک مال یا قرارداد مدیریت مال مشاع توسط یک شخص - ودیعه: قرارداد مربوط به نگه داری از مال دیگری - عاریه: قرارداد مربوط به استفاده از مال دیگری - قرض: قرارداد مربوط به دادن مال به دیگری و استرداد مثل آن - قمار و گروبندی: قراردادهای متکی بر شانس یا احتمال - وکالت: قرارداد مربوط به اعطای اختیار به دیگری - ضمان عقدی (zemaane aghdi): قرارداد مربوط به پذیرفتن دین (بدهی) دیگری - حواله: قرارداد مربوط به انتقال طلب یا انتقال بدهی شخص به ثالث - کفالت (kefaalat): قرارداد مربوط به حاضر نمودن شخص دیگری نزد ثالث - رهن: قرارداد مربوط به وثیقه گذاشتن یک مال در ازاء بدهی مشخص خود یا دیگری - هبه (hebe): قرارداد مربوط به هدیه دادن