اعتیاد
اعتیاد روانی: ناشی از لذت و سرخوشی مصرف مواد مخدر می‌باشد. دقیقا به واسطه برهم ریختن نظم ترشح میانجی‌های عصبی فرد دچار آسیب‌ها یا تناقضات روانی می‌شود. به عنوان مثال ماده مخدر مت‌آمفتامین (مخدر شیشه) باعث افزایش ترشح دوپامین در مغز می‌شود و باعث ایجاد حالت تحریکی، سرخوشی، تمرکز و… می‌شود. حال پس از قطع مصرف با کاهش سطح دوپامین فرد خواب آلود، افسرده، بی تمرکز و… می‌شود. طول دوره بازگشت این میانجی‌های عصبی به حالت طبیعی بسیار طولانی‌تر و حتی برخی معتقدند بازگشت ندارند. در نتیجه اعتیاد روانی بسیار مهلک تر می‌باشد. اعتیاد روانی باعث لغزش بسیاری از مصرف‌کنندگان سابق حتی با طول دوره‌های چندین سال می‌شود.
مخالفت با پورنوگرافی
اعتیاد به پورنوگرافی می‌تواند یک اعتیاد رفتاری احتمالی باشد که از طریق اجبار و تکرار استفاده از محتواهای پورنوگرافی با وجود نتایج پی‌درپی منفی بر روی وضعیت فیزیکی، ذهنی، اجتماعی یا اقتصادی فرد مشخص می‌گردد. اما در حال حاضر تشخیصی از اعتیاد به پورنوگرافی در راهنمای تشخیصی و آماری اختلال‌های روانی وجود ندارد. در این راهنما آمده‌است که پورنوگرافی می‌تواند برای برخی افراد مشکل‌زا باشد؛ ولی کارشناسان مطمئن نیستند که چگونه باید استفاده بیش از اندازه از پورنوگرافی را طبقه‌بندی کنند. برخی روان‌شناسان اما علائم مختلف ناهنجاری‌های جنسی را نشانه‌ای از اختلالات زیربنایی آن می‌دانند، همچون افسردگی یا اضطراب که می‌تواند نشانه‌ای از رابطه جنسی با خود، در اثر مشاهده محتواهای پورنوگرافی باشد. آن‌ها مفهوم اعتیاد را فقط وابستگی‌های شیمیایی ندانسته و چنین باوری را ناقص و ناموثر می‌دانند.