مهندسی ژنتیک
ژن درمانی (Gene Therapy) بسیاری از صاحب‌نظران از سدهٔ حاضر به‌عنوان سدهٔ مهندسی ژنتیک و بیوتکنولوژی مولکولی یاد می‌کنند. به اعتقاد بسیاری از دانشمندان، تولد ژن‌درمانی در اوایل دهه ۱۹۹۰، یک رخداد بزرگ و انقلابی بود که چشم‌انداز جدیدی را در عرصه پزشکی مولکولی ایجاد کرد؛ زیرا برای نخستین بار در تاریخ علوم زیستی، کاربرد روش‌ها و فنون بسیار حساس و جدید جهت انتقال ژن‌های سالم به درون سلول‌های بدن و تصحیح و درمان ژن‌های جهش‌یافته و معیوب، پنجره‌ای نو به سوی مبارزه جدی، اساسی و علّی (نه معلولی و در سطح فراورده‌های ژنی) با بسیاری از بیماری‌ها گشوده‌است. ژن‌درمانی، در واقع انتقال مواد ژنتیکی به درون سلول‌های یک موجود برای مقاصد درمانی می‌باشد که به روش‌های متفاوت و متنوع (فیزیکی، شیمیایی و زیستی) صورت می‌گیرد.
درمان انتی فاکتور رشد عروق اندوتلیال
درمان ضد فاکتور رشد اندوتلیال عروقی، همچنین به عنوان درمان anti-VEGF یا داروی anti-VEGF شناخته شده ، استفاده از داروهایی است که فاکتور رشد اندوتلیال عروقی را بلوکه می‌کند. این دارو در درمان برخی سرطانهای مشخصی و دژنراسیون وابسته به سن ماکولا استفاده شده‌است. آن‌ها می‌تواند شامل آنتی بادیهای مونوکلونال مانند بواسیزوماب، مشتقات آنتی بادی مانند رانیبیزوماب (لوسنتین) یا مولکولهای کوچک به صورت خوراکی در دسترس که تیروزین کیناز تحریک شده به واسطهٔ VEGF را مهار کند: لاپاتینیب، سانیتینیب، سورافنیب، آکسیتینیب و پازوپیناب. (برخی از این درمانها به جای VEGFها، رسپتورهای آن رو مورد هدف قرار می‌دهد.