کشاورزی
خاک ورزی به معنای شکست خاک با ابزارهایی مانند گاوآهن یا کلوخ‌شکن جهت آماده‌سازی آن برای کاشت، ترکیب مواد مغذی یا کنترل آفات است. شدت خاک ورزی می‌تواند از حدود متعارف تا بدون خاک ورزی (حفاری مستقیم) متغیر باشد. خاکورزی می‌تواند با گرم کردن خاک، ترکیب کود و کنترل علف‌های هرز، بهره‌وری را افزایش دهد، اما خاک را مستعد فرسایش می‌کند، باعث تجزیه مواد آلی آزاد کننده CO می‌شود و فراوانی و تنوع ارگانیسم‌های خاکی را کاهش می‌دهد. کنترل آفات شامل مدیریت علف‌های هرز، حشرات، کنه‌ها و بیماری‌ها است. برای اینکار از روش‌های شیمیایی (سموم دفع آفات)، بیولوژیکی (کنترل بیولوژیک)، مکانیکی (خاکورزی) و فرهنگی استفاده می‌شود. روش‌های فرهنگی عبارتند از: تناوب زراعی، کاشت گیاهان پوشش دهنده، کشت مخلوط، کمپوست سازی، اجتناب و مقاومت می‌باشد. مدیریت تلفیقی آفات سعی دارد تا از همه این روش‌ها برای پایین نگه داشتن جمعیت آفات کمک بگیرد به گونه ای که ضرر اقتصادی قابل قبول بوده، و آفت کشها را به عنوان آخرین چاره توصیه می‌کند.
پایش خوردگی
از روش‌های مختلفی برای جلوگیری و حفاظت در برابر خوردگی از قبیل حفاظت کاتدی، انتخاب و تزریق مواد شیمیایی و یا سایر راه‌های پیشگیری از خوردگی استفاده می‌شود. ولی برای مشاهدهٔ نتایج انجام این روش‌ها و این که این اقدامات چقدر اثر گذار هستند، باید پایش خوردگی صورت گیرد و در صورت لزوم، بر اساس نتایج به‌دست آمده از پایش خوردگی، روش‌های حفاظت از خوردگی اصلاح یا بهینه شوند. در بسیاری از صنایع از اقدامات پیشگیرانه برای حفاظت در مقابل خوردگی استفاده می شود ولی بدیهی است بدون اطلاع از نتایج این اقدامات، بدیهی حفاظت بهینه نخواهد بود؛ به این معنی که یا حفاظت به دلیل استفاده از مقادیر کم و نادرست از روش های و مواد حفاظت خوردگی ناقص انجام نخواهد شد یا در صورت افراط در این روشها و مواد، موجب هدر رفتن سرمایه و منابع مورد استفاده جهت حفاظت خوردگی خواهد بود.