بیماری‌های خاص
تالاسمی نوعی بیماری کم خونی وراثتی است که به دلیل نقص در ساخت هموگلوبین رخ می‌دهد.بیماری تالاسمی دو نوع آلفا و بتا دارد. این بیماران احتیاج به دریافت فراورده‌های خونی دارند. هموفیلی
تالیم
یون تالیوم دارای بار و شعاع یونی مشابه پتاسیم است بنابراین اثرات سمی آن ممکن است از طریق تداخل با عملکرد بیولوژیک پتاسیم در بدن باشد. تالیوم از طریق پوست و دستگاه گوارش جذب می‌شود و بالاترین غلظت آن بدنبال مسمومیت در کلیه می‌باشد. بسته به غلظت اولیه آن، نیمه عمر آن در بدن ۱ تا ۳۰ روز می‌باشد. آن می‌تواند از جفت عبور کند و همچنین داخل شیر ترشح شود لذا می‌تواند موجب مسمومیت جنین و نوزاد شود. از مهم‌ترین علائم مسمومیت با آن آلوپسی (ریزش مو)، پلی نورپاتی و گاستروآنتریت می‌باشد. آلوپسی از ۱۰ روز بعد از مواجهه می‌تواند شروع شود و پس از یک ماه کامل شود. یکی از ویژگی‌های مشخص مسمومیت با تالیوم در انسان حساسیت شدید پاها است که به وسیله سندرم پای سوخته (buring feet syndrom) و پارستزی دنبال می‌شود. علائم قلبی عروقی ناشی از مسمومیت حاد با تالیوم ابتدا به شکل افت فشار خون و کاهش ضربان قلب ناشی از اثر مستقیم آن بر روی گره سینوسی دهلیزی و عضله قلب بروز می‌کند؛ و به دنبال آن این اثرات به وسیله فشار خون بالا و تاکی کاردی به علت دژنراسیون (تخریب) عصب واگ کامل می‌شود. آبی پروس داروی انتخابی توصیه شده در مسمومیت حاد و مزمن تالیوم می‌باشد.