نویسه‌خوان نوری
نویسه خوان نوری ابتدا تنها در مورد بازشناسی ارقام و حروف چاپی بکار گرفته می‌شد. سامانهٔ نویسه خوان مثل یک نفر ماشین‌نویس، متن سند را می‌خواند و آن را به قالب مناسب برای ذخیره در رایانه تبدیل می‌کند. معمولاً اسکنر، تصاویر مورد نیاز برای تشخیص نویسه را فراهم می‌آورند. سامانهٔ نویسه خوان، اشیاء موجود در تصویر سند را که ارقام، حروف، علائم و کلمات هستند، بازشناسی کرده و رشته‌ی متناظر با آن‌ها را در قالب مناسب ذخیره می‌کند. یک فایل تصویری، حجم زیادی دارد و جستجوی متنی در آن ممکن نیست. این در حالی است که فایل خروجی سامانهٔ نویسه خوان بسیار کم حجم و قابل جستجو است.
مکان‌نما (رابط کاربری)
در برخی واسط‌ها از خط تیرهٔ زیرین یا خط عمودی برای مشخص کردن حالت درج استفاده می‌شود، یعنی حالتی که متن واردشده در میان متن موجود جای خواهد گرفت. اما اگر در حالت رونویسی باشیم، متن نوشته شده بر روی متن پیشین نوشته خواهد شد و برای نمایش این حالت از یک مکان‌نمای بلوکی استفاده می‌شود که در هر لحظه نویسه‌ای را مشخص می‌کند که با نویسهٔ جدید جایگزین خواهد شد.