غرب اروپا
مثلث سه‌گانه که به متفقین معروف بودند شامل امپراتوری بریتانیا، فرانسه، روسیه و بعدها ایالات متحده آمریکا بودند که در سال ۱۹۱۸ امپراتوری روسیه از این قدرت خارج شد. کشورهای آلمان، اتریش و امپراتوری عثمانی جبهه متحدین را تشکیل می‌دادند. پس از اینکه متفقین موفق به شکست دادن متحدین شدند، کشورهای عضو متحدین جایگاه جهانی خود را از دست دادند و اغلب پادشاهان آنان مجبور شدند از قدرت کناره‌گیری کنند و به مناطق دوردست تبعید شدند. امپراتوری‌های این سه کشور به جمهوری تبدیل شدند و مجبور شدند عهدنامه ورسای را بپذیرند. امپراتوری روسیه (که بعداً به اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی تبدیل شد) با متحدین طی عهدنامه برست-لیتوفسک پیمان صلح بست.
دلایل شروع جنگ جهانی اول
بحران، ریشه در یک سلسله از درگیری‌های دیپلماتیک داشت که ده‌ها سال قبل از ۱۹۱۴ آغاز شده بود. این منازعات دیپلماتیک بین قدرت‌های بزرگ جهانی و استعماری شکل گرفت (ایتالیا، فرانسه، آلمان، بریتانیا، اتریش-مجارستان و روسیه) این منازعات عمومی که ده‌ها سال به طول انجامید؛ باعث شد توازن قدرت در اروپا دستخوش تغییر شود و شروع این تغییرات از سال ۱۸۶۷ آغاز شده بود.