بهداشت عمومی
همه ما به خوبی می‌دانیم که سلامت ما تحت تأثیر عوامل مختلفی قرار دارد برای مثال جایی که در آن زندگی می‌کنیم، ژنتیک، درآمد ما، وضعیت تحصیلی ما و روابط اجتماعی ما؛ این عوامل، تعیین‌کننده‌های اجتماعی سلامت نامیده می‌شوند. یک شیب اجتماعی در سلامت از طریق جامعه رخ می‌دهد. فقیرترین افراد معمولاً از بدترین وضع سلامت رنج می‌برند، ولی حتی رده‌های متوسط در مقایسه با آن‌هایی که از یک قشر اجتماعی بالاتری هستند معمولاً پیامدهای سلامت بدتری دارند. بهداشت عمومی نوین طرفدار سیاست‌های مبتنی بر جمعیتی است که با یک رفتار عادلانه به بهبود سلامت کمک می‌کنند..
اخلاق اقتصادی
در اقتصاد سلامت، سطح حداکثر بودن خوب بودن، از نظر اخلاقی ناموجه است، در حالی که تخصیص کارآمد منابع در سلامت به‌طور متوسط سطح سودمندی را تقویت می‌کند. در این رویکرد، یک دوگانگی بین سلامت و آزادی به عنوان کالاهای اولیه مشهود است، چرا که وجود هر یک وابسته به دیگری است. هر سطح از دسترسی، استفاده و تأمین بودجه مراقبت‌های بهداشتی تا زمانی که سلامت و بهداشت را به سطح مطلوب و مورد نیاز برساند، از نظر اخلاقی توجیه می‌شود. اقتصاددانان بهداشت مفهوم نیاز به یک هدف اخلاقی را برای یک فرد به رسمیت شناخته‌اند. این امر، در تمامیت آن، بر این مفهوم است که مراقبت‌های بهداشتی به‌طور ذاتی با ارزش نیستند، اما از لحاظ اخلاقی از آنجاییکه به این رفاه کلی کمک می‌کنند، قابل‌توجه است.. تحلیل در اقتصاد سلامت، با توجه به آزمایش‌های بالینی، منوط به بحث اخلاقی است. طراحی تجربی باید تا حدی مسیولیت اقتصاددانان بهداشتی باشد، چرا که آن‌ها معمولآ متغیرهای بیشتری را که احتملآ ناچیز هستند در نظر می‌گیرند این امر خطر کمبود نیرو در مطالعه اثربخشی هزینه را افزایش می‌دهد که دارای پیامدهایی برای ارزیابی است.