استدلال استنتاجی
در منطق بدست آوردن یک گزاره از دنباله‌ای از یک مجموعه گزاره‌ها است. دنبالهٔ گزاره استفاده شده مفروضات و گزارهٔ بدست آمده نتیجه نامیده می‌شود. استدلال یا گواه آوردن قیاسی، منطق قیاسی نیز نامیده می‌شود. این روش استدلال کردن یا گواه آوردن از بحث‌های قیاسی به دست می‌آید. در این گونه بحث، تلاش می‌شود تا نشان داده شود که نتیجه به‌طور بایسته و ضروری، از مجموعه‌ای از پیش فرض‌ها یا فرضیه‌ها به دست می‌آید. بحث قیاسی هنگامی معتبر است که نتیجه به‌طور بایسته و ضروری، از پیش فرض و فرضیه به دست آید. گواه آوری یا استدلال قیاسی در کنار گواه آوری استقرایی (inductive reasoning)، یکی از دو روش رایج در شناخت و رسیدن به دانایی یا معرفت است.
سامانه استدلال
اصطلاح استدلال سیستم می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد در مورد هر نوع تصمیم‌گیری پیچیده یا توسط مناطق خاص که در ادامه توضیح داده خواهد شد. شایع‌ترین استفاده از سیستم استدلال کامپیوتراست که نماینده‌ای از منطق است. منطق‌های مختلف پیاده‌سازی شده تنوع قابل توجهی امانند سیستم‌های منطق و تشریفات. بسیاری از سیستم استدلال که پیاده‌سازی تغییرات propositional و نمادین (گزاره)که از نظر منطق نشان می‌دهد. این تغییرات ممکن است با ریاضی دقیق نمایندگی رسمی سیستم‌های منطقی (به عنوان مثال FOL) یا تمدید و هیبرید نسخه از این سیستم (به عنوان مثال مؤدب منطق). امکان در پیاده‌سازی منطق‌های اضافی نوع (به عنوان مثال معینبا deonticهای زمانی منطق) در سیستم استدلال ممکن است. بسیاری از استدلال پیاده‌سازی سیستم‌های مبهم و نیمه رسمی به تقریب رسمیت شناخته شده‌است. سیستم منطق این سیستم به‌طور معمول پشتیبانی کاری از انواع رویه و نیمه-تعریف تکنیک‌های به منظور مدل‌های مختلف استراتژی استدلال را بر عهده دارد