نفوذپذیری (علوم زمین)
نفوذ پذیری () در مکانیک شاره‌ها و علوم زمین به میزان توانایی انتقال مایعات از محیط متخلخل میان حفره‌های رسوب‌ها یا سنگ‌ها اطلاق می‌شود. مقدار نفوذپذیری به اندازه حفره‌ها، غلظت مایع و نیروی کششی که با کاهش اندازه دانه‌ها کم می‌شود، بستگی دارد. در واقع عواملی که بر تخلخل اولیه موثرند، در میزان نفوذپذیری نیز مؤثر می‌باشند. نفوذ پذیری را معمولاً با واحد دارسی بیان می‌کنند. یک دارسی عبارتست از نفوذ پذیری که در آن یک مایع با غلظت یک سانتیمتر در ثانیه تحت فشار یک اتمسفر بر سانتیمتر عبور کند. نفوذپذیری اغلب سنگ‌ها به‌طور کلی کمتر از ۱ دارسی می‌باشد.
پناهگاه سنگی
در مناطق خشک، فرسایش بادی (فرسایش بادی) می‌تواند عامل مهمی در تشکیل پناهگاه‌های سنگی باشد. در بیشتر مناطق مرطوب، مهمترین عامل در تشکیل سنگ خانه، جوشش یخبندان است که در آن سنگ‌های نرم و متخلخل زیر، با خرد شدن ار اثر یخ‌زدگی از آب منافذ، از هم جدا می‌شوند. فرسایش ناشی از آب متحرک به ندرت عامل مهمی است.