ریچارد استالمن
سیستم گنو/ لینوکس که همچنین هستهٔ لینوکس توسعه داده شده توسط لینوس توروالدز را به کار می‌برد، در رایانه‌های بسیاری استفاده می‌شد و هم‌اکنون در فروشگاه‌های کوچک رایانه نیز به صورت از پیش نصب شده فراهم می‌باشند. هر چند توزیع‌کنندگان این سیستم‌ها گاهی تفکر آزادی را که نرم‌افزار آزاد را مهم می‌سازد، نادیده گرفتند، و حتی نرم‌افزارهای غیر آزاد را در سیستم‌هایشان قرار دادند. به همین دلیل است که استالمن از اواسط دههٔ ۱۹۹۰ میلادی، بیشتر وقت خود را در حمایت سیاسی از نرم‌افزار آزاد و گسترش تفکرات اخلاقی این جنبش صرف کرد، و همچنین به عنوان مبارز در برابر ثبت اختراع نرم‌افزار و قوانین توسعه خطرناک حق نشر بود.
هسته لینوکس
در ۵ اکتبر ۱۹۹۱، لینوس اولین نسخه «رسمی» لینوکس را منتشر کرد، نسخه ۰٫۰۲. در این مرحله، لینوکس توانست Bash , GCC و برخی دیگر از ابزارهای GNU را اجرا کند:[همان‌طور که] یک ماه پیش اشاره کردم، من در حال کار روی نسخه رایگان Minix-lookalike برای رایانه‌های AT-386 هستیم. سرانجام به مرحله ای رسیده‌است که حتی قابل استفاده است (هرچند ممکن است به آنچه می‌خواهید بستگی نداشته باشد) باشد، و من مایلم این منابع را برای توزیع گسترده‌تر ارائه دهم. این فقط نسخه ۰٫۰۲ است … اما من با موفقیت bash, gcc, gnu make, gnu-sed، فشرده سازی و غیره را در زیر آن اجرا کردم. پس از آن، بسیاری از مردم کد را به این پروژه کمک کردند. در اوایل، جامعه MINIX کد و ایده‌های خود را به هسته لینوکس کمک کرد. در آن زمان، پروژه گنو بسیاری از مؤلفه‌های مورد نیاز برای یک سیستم عامل رایگان را ایجاد کرده بود، اما هسته آن، GNU Hurd، ناقص و در دسترس نبود. توزیع نرم‌افزار برکلی هنوز خودش را از شر قانونی رهایی نداده‌است. با وجود عملکرد محدود نسخه‌های اولیه، لینوکس به سرعت توسعه دهندگان و کاربران را به دست آورد.