جرم نزدیک به زمین بالقوه خطرناک
اگر مدار آن به خوبی مشخص شده باشد، می‌توان تشخیص داد که یک جسم بالقوه خطرناک برای ۱۰۰ سال آینده یا بیشتر تهدیدی برای زمین نخواهد بود. سیارک‌های بالقوه خطرناک با خطر برخورد با زمین در ۱۰۰ سال آینده در جدول خطر Sentry فهرست شده‌اند. از اوت ۲۰۲۱، تنها حدود ۱۹ "سیارک بالقوه خطرناک" در جدول خطر Sentry فهرست شده‌است. بیشتر سیارک‌های بالقوه خطرناک دست کم تا چند صد سال زمانی که بهترین مدل‌های مداری رقیب آن‌ها به اندازه کافی محدود باشد، خطرناک نیستند، اما یافته‌های اخیر که محدودیت‌های مداری آن‌ها کمتر شناخته شده‌است، مدل‌های مکانیکی واگرا یا ناقص دارند تا زمانی که رصد داده‌های بیشتری به دست‌آید. پس از چندین بررسی اخترشناسی، تعداد PHAهای شناخته شده از اواخر دههٔ ۱۹۹۰ ده برابر شده‌است (نمودار میله ای زیر را ببینید). وب سایت مرکز سیاره کوچک، فهرست سیارک‌های بالقوه خطرناک نیز اطلاعات دقیقی را برای این اجرام منتشر می‌کند.
مراقبت پرواز
سامانه مراقبت پرواز همواره فناوری‌های قابل توجه‌ای را مورد استفاده و بهره‌برداری قرار می‌دهد. بهره‌گیری از سامانه‌های رادار «اولیه» و رادار «ثانویه»، آگاهی و شناخت بهتر از موقعیت و محدوده فضای تحت نظارت هر کنترلر را مقدور می‌سازد. نحوه عملکرد سامانه‌های راداری بدین گونه است که: امواج الکترومغناطیسی که توسط آنتن رادارها ارسال می‌شود، پس از برخورد به پوسته خارجی بد نه انواع هواپیماها که اکثراً از جنس فلز می‌باشد، منعکس شده، و به نسبت بزرگی بدنه هواپیماهای مزبور بر روی صفحهٌ نمایشگر (مانیتور) رادار به نحوی نشان داده می‌شود که برای کنترلر مراقبت پرواز قابل روئیت باشد، و هم‌زمان با این فرایند هواپیماهایی که مجهز به سامانه پاسخگر (transponder) باشند توسط ردیاب (interrogator) رادار ثانویه رد یابی شده، و اطلاعاتی از قبیل: کد معرف (mode A)، ارتفاع (mode C) و علائم شناسایی یا به عبارت دیگر نام رادیویی (mode S) هر هواپیما بر روی صفحه نشان‌دهنده رادار نمایش داده می‌شود. انعکاس شرایط جوی خاص نیز معمولاً بر روی صفحه نشان‌دهنده رادار قابل روئیت می‌باشد.