سامانه هشدار زمین‌لرزه
نحوهٔ عملکرد این سامانه به دو گونه‌است: حسگری وقوع زلزله را در نزدیکی مرکز آن دریافت نموده و از آنجایی که سرعت حرکت سریعترین امواج لرزه‌ای (یعنی امواج اولیه، یا امواج P) از سرعت حرکت امواج رادیویی کمتر است، سامانه قادر است هشدار مربوط به وقوع زلزله را چندین ثانیه قبل از رسیدن امواج زلزله (موج S و امواج سطحی) به محل اسکان مردم، به آن‌ها اطلاع دهد. این روش "سامانه شناسایی جبهه" نامیده می‌شود و در صورتی که تحلیل اطلاعات دریافتی توسط حسگر، امکان تعیین پارامترهای زلزله و برآورد خطرناک بودن آن را بدهد، فرایند هشداردهی تسریع می‌شود. اما حتی اگر سامانه وقوع زلزله را در مرکز آن حس نکرده باشد، هنوز امکان دادن هشدار وجود دارد: سریعترین امواج حجمی زلزله (امواج P) طول موج کوتاه داشته و به‌طور کلی آسیب کمی می‌رسانند و حتی ممکن است توسط انسان احساس نشود.
مقاوم‌سازی سازه‌ها در برابر زلزله
ب-برای سازه‌های فلزی علاوه بر بالا بردن سختی و صلبیت اتصالات از سیستم‌های "بادبندی ":بصور:X-V-واز این قبیل در دیوارهای میانقاب‌ها (نقاط تجمع "لنگرهای زلزله ناشی از برش پایه وارده اصلی به تراز پایه سازه")که در محاسبات دقیق سازه‌ای مشخص می‌شوند-استفاده می‌کنند. وظیفه اصلی این مهاربندها یا بادبندها جذب انرژی اصلی بردارهای زلزله است تا نیروی کمتری به اعضای اصلی سازه وارد شود. عملکرد واهمیت این تقویت‌ها (اعضای غیر اصلی یا فرعی سازه) در مدهای ارتعاشی و نوسانات سازه آشکار می‌گردد. بررسی عکس‌ها و فیلم‌های گروه‌های اعزامی علمی و فنی-مهندسی دانشگاه‌ها-رسانه ها-مراکز تحقیقاتی از چگونگی "نقاط اسیب پذیر و پاشنه اشیل سازه‌ها در برابر ضربات مولفه‌های نیروی برش پایه افقی زلزله"به‌خوبی پرده برمی‌دارد. در عکسها و تصاویر به وضوح دیده می‌شوند:دیوارهای بین ستون‌ها یا تیغه‌های جداکننده (در اصطلاح فنی: میان قابها:Partition) که فاقد بادبندی هستند تحت اثر تلاش برش به‌صورت:X یاv خرد شده وبداخل یا خارج پرتاب شده‌اند. نقطه ضعف بعدی اتصالات ضعیف و ناقص یا جوشکاری غیر فنی هستند. با باد بندگذاری و صلبیت بخشیدن به اتصالات به‌طوری‌که فوقا اشاره گردید می‌توان این نقاط ضعف را هنگام محاسبه مدل‌سازی و با تقویت عای یاد شده این آسیب‌پذیری‌ها را به حداقل رساند.