زیاریان
پیشین‌ترین نهاد آموزشی در دوران اسلامی «مکتب» بود و کودکان از پنج یا شش سالگی که توانایی شست و شو و طهارت شخصی خود را پیدا می‌کردند، می‌توانستند به مکتب بروند. در این مکتب‌ها بزرگسالان جایی نداشتند و هدف از آن‌ها تعلیم الفبا و قرآن به مبتدیان بود. اما، نهاد اصلی آموزش در دوران زیاریان، «مسجد» و شیوهٔ معمول آموزشی مبتنی بر املاء بود. این نظام را «آمالی» می‌خواندند و بسیاری از قضات و بزرگان شهرهای استرآباد و گرگان که در قرون سوم و چهارم به مدارج و مقامات عالی دیوانی و مذهبی می‌رسیدند، در حلقه‌های فقه همین نظام آمالی رشد یافته بودند. علاوه بر حلقه‌های فقه، درس‌های مذهبی دیگر، همچون حدیث، نیز تدریس می‌شد و آثار مهمی از این دوره باقی مانده‌است.
جشن جوانان سکولار
در ایسلند انجمن انسان‌گرای سیدمنت، جشن‌های جوانان سکولار را به‌عنوان جایگزینی برای جشن مسیحیان، برای کودکان ۱۳ساله برگزار می‌کند. اصطلاح ایسلندی این جشن‌ها، بورگارالگ است. جشن‌های جوانان سکولار در سال ۱۹۸۹ در این کشور آغاز شد. قبل از شرکت جوانان در این دوره‌ها، آن‌ها یک دوره آماده‌سازی در مورد مباحث مختلفی را می‌گذرانند، مانند اخلاقیات، روابط شخصی، حقوق بشر، برابری، تفکر انتقادی، روابط جنسی، جلوگیری از سو مصرف مواد، بدبینی، حفاظت از محیط زیست، کنار آمدن با والدین، نوجوان بودن در جامعه مصرف‌کننده و معنای بزرگ بودن و مسئولیت پذیری نسبت به دیدگاه‌ها و رفتارهای خود. دوره اصلی (که شامل آموزش و بحث عمیق‌تر و کاملتر درمورد موضوعات بالاست)، شامل ۱۱ جلسه هفتگی و گروهی است که هر جلسه ۸۰ دقیقه طول می‌کشد. جوانان ساکن خارج از ریکیاویک (پایتخت ایسلند)، نیز می‌توانند دوره‌های خود را در حالت فشرده و در دو آخر هفته شرکت کنند. استادان این دوره معمولاً فیلسوف هستند.