شورای امنیت سازمان ملل متحد
شورای امنیت ملل متحد یکی از ارکان سازمان ملل متحد است که وظیفهٔ پاسداری از امنیت و صلح بین‌المللی را به عهده دارد. بر اساس منشور سازمان ملل متحد، حیطهٔ قدرت شورای امنیت شامل اعزام نیروهای پاسدار صلح، تصویب تحریم‌های بین‌المللی، و اعطای اجازه استفاده از نیروی نظامی علیه کشورهای متخاصم است. تصمیم‌های این شورا به صورت قطعنامه‌های شورای امنیت اعلام می‌شود.
قطعنامه سازمان ملل
آخرین بند عملیاتی ، حداقل در شورای امنیت ، تقریباً همیشه " "تصمیم گیری" [یا "تصمیم گیری" ] برای ادامه موضوع در پرونده است" ، (که بعضاً به "مصادره فعال" تغییر می یابد). استدلال در مورد این رسم تا حدودی مبهم است ، اما به نظر می رسد این اطمینان است که ارگان مورد نظر در صورت لزوم موضوع مورد بحث در قطعنامه را در آینده بررسی خواهد کرد. در مورد قطعنامه های شورای امنیت ، ممکن است این مصوبه با این ممنوعیت که سازمان ملل متحد از برگزاری "جلسه ویژه اضطراری" در مورد هرگونه مسئله لاینحل تحت شرایط " قطعنامه متحد برای صلح " منع کند ، به دلیل این منشور در ماده 12 مقرر می دارد که: "در حالی که شورای امنیت در مورد هرگونه اختلاف یا موقعیتی وظایفی را که در این منشور به آن محول شده است اعمال می کند ، مجمع عمومی هیچ توصیه ای در رابطه با آن اختلاف یا وضعیت ارائه نمی دهد."