اردوگاه مرگ
اردوگاه‌های مرگ به مجموعه اردوگاه‌های آلمان نازی در طول جنگ جهانی دوم (۴۵–۱۹۳۹) اطلاق می‌شود که با هدف کشتار سیستماتیک میلیون‌ها تن با گاز و کار شدید تحت گرسنگی ساخته شده بودند. گروه‌های زیادی در دسته قربانیان این اردوگاه‌ها قرار داشتند اما هدف اصلی یهودیان بوده‌اند. این نسل‌کشی «راه حل نهایی» رایش سوم برای مسئله یهودیان بود. تلاش نازی‌ها در نسل‌کشی یهودیان در مجموع به عنوان هولوکاست شناخته شده‌است.
گزارش کاتسمان
گزارش کاتسمان نه در سرزمین‌های اشغالی، بلکه در برلین و پس از سفر انجام وظیفه‌ای کاتسمان در منطقه گالیسی نوشته شده‌است؛ جایی که که وی شخصاً کشتار میان ۵۵۰۰۰ تا ۶۵۰۰۰ یهودی را در طی ۱۹۴۱–۱۹۴۲ در اطراف لمبرگ هدایت کرد. در ماه‌های بعد، «شکار یهودیان» وی همراه با به‌صف‌کشی‌ها برای تبعید دسته‌جمعی به اردوگاه‌های مرگ، منجر به کشته شدن ۱۴۳۰۰۰ نفر شدند. در کل، گزارش به توصیف برچیدن ۴۳۴۳۲۹ یهودی می‌پردازد؛ با زبانی به شکل کامل پاستوریزه و تأیید شده مبتنی بر «علوم نژادی» آدولف هیتلر و «متخصصان» وی، و به منظور کمک به پیشرفت کاتزمن در حرفه خود.