خط فارسی
اساس الفبای فارسی با الفبای عربی یکی است. اما الفبای فارسی دارای ویژگی‌هایی است که آن را از خط عربی اندکی متفاوت می‌سازد. شکل بعضی از نویسه‌های خط فارسی با نویسهٔ عربی آن‌ها تفاوت می‌کند. برای مثال «ک» فارسی در حالت پایانی یا تنها با سرکش نوشته می‌شود در حالی که «» عربی در این دو حالت بدون سرکش است یا حرف «ی» در عربی به‌صورت «» است. تفاوت‌های جزئی دیگری هم وجود دارد.
الفبای ترکی آذربایجانی
نگارش واژگان تُرکیِ آذری به‌ویژه نوشتنِ حرف «اَ» با الفبای عربی مشکل است. در کل مشکل اصلیِ نوشتنِ کلمه‌های تُرکی با الفبای عربی رخ می‌نماید؛ چون حروفات عربی با فونتیک ترکی سازگار نیست و صدا به جای آنکه در نوشتار کلمه نمایش داده شود، بیشتر به وسیله سابقه‌ی ذهنی خواننده کشف می‌شود.