توان عملیاتی
برای مثال:در اترنت حداکثر اندازه فریم۱۵۲۶ بایت است (حداکثر ۱۵۰۰ بایت حمل ونقل+۸بایت مقدمه +۱۴ بایت سرایند +۴ بایت دنباله). یک حداقل فاصله اضافی درون فریم مربوط به ۱۲ بایت است که بعد از هر قاب وارد می‌شود. این فاصله اضافی مربوط به حداکثر استفاده از کانال از. %۹۹٫۲۲=%۱۰۰.(۱۲+۱۵۲۶)/۱۵۲۶ یا حداکثر استفاده از کانال ۹۹٫۲۲مگابیت برثانیه شامل سربار پروتکل لایه پیوند داده‌های اترنت در یک ارتباط ۱۰۰ مگابیت بر ثانیه ارتباط اترنت. توان ماکزیمم یا کارایی کانال پس از آن۹۷٫۵=(۱۲+۱۵۲۶)/۱۵۰۰منحصربه‌فرد سربار پروتکل اترنت است.
الگوریتم نیگل
در این RFC آنچه که او (مشکل بسته‌های کوچک) می‌نامد را توصیف می‌کند، که در آن برنامه‌ای به‌طور مکرر داده‌ها را در تکه‌های کوچک (اغلب فقط با اندازهٔ ۱ بایت) منتشرمیکند. از آنجا که بسته‌های TCP دارای یک هدر ۴۰ بایتی (۲۰ بایت برای TCP و ۲۰ بایت برای IPv4)، در نتیجه تنها برای ارسال یک فایل ۱ بایتی از اطلاعات مفید یک بسته ۴۱ بایتی نیاز است، که این یک سربار بسیار بزرگ است. این وضعیت اغلب در جلسات Telnet به وقوع می‌پیوندد، که در آن بیشتر دستورات به وسیله فشار دادن صفحه کلید داده‌های یک بایتی تولید می‌کنند که سریعاً منتقل می‌شود. بدتر از آن، بر بستر لینک‌های کند، بسیاری از این بسته‌ها می‌توانند همزمان در حال ارسال باشند و پتانسیل رخ دادن یک فروپاشی ازدحامی وجود دارد.