تاریخ کلیسای کاتولیک
در اوایل قرن هشتم، تصور نمادین بیزانس (شمشیر بیزانس) به منبع اصلی درگیری بین قسمتهای شرقی و غربی کلیسا تبدیل شد. امپراتوری بیزانس به دلیل نقض ده فرمان، ایجاد و احترام به تصاویر مذهبی را ممنوع کردند. ادیان بزرگ دیگر در شرق مانند یهودیت و اسلام ممنوعیت‌های مشابهی داشتند. پاپ گرگوری سوم به شدت با این بدعت مخالفت کرد. ملکه جدید ایرنه امپراتریس روم شرقی که در کنار پاپ قرار داشت، خواستار تشکیل شورای جهانی شد. در سال ۷۸۷، شورای دوم نیقیه پیام او را به گرمی پذیرفتند. در پایان، ۳۰۰ اسقف، که توسط نمایندگان پاپ آدریان یکم رهبری می‌شدند آموزه‌های پاپ به نفع شمایل و نمادها را پذیرفتند.
کنستانتین ششم
ایرنه بعد از آن سریعا شورای بزرگی را از تمام حاکمان و قدرتمندان محلی، اشراف، برزگان، اسقف ها، درباریان، و تمام مردم و سپاهیان را در این مجلس فرا خوانده و اعلام کرده که می خواهد امپراتور ارشد به صورت دائم العمر شود و اعلام بیعت کرد در همان زمان تمام افراد حاضر مخصوصا سپاهیان پایتخت اعلام وفاداری خودشان را نسبت به امپراتریس اعلام کردند و گفتند؛ "تا زمانی که شما زنده هستید ما پسر شما را به عنوان امپراتور قبول نداریم" در همان زمان فقط سپاهیان در آسیا صغیر با حکومت یگانه ایرنه مخالفت کرده و شورشی به راه انداختن که در آن کنستانتین را به عنوان تنها حاکم و امپراتور بیزانس معرفی کردند و بعد از آن ایرنه مجبور شد قدرت را به پسرش تحویل دهد و خود بخاطر خیانت بر زده امپراتور از کاخ رانده شد.