فیزیک هسته‌ای
بایستی بین فیزیک اتمی و فیزیک هسته ای تفاوت قائل شد. فیزیک اتمی به بررسی ساختار اتم می‌پردازد و بیشتر اوقات می‌کوشد تا به آرایش الکترون‌ها پی ببرد و راهبردهای استفاده از الکترون به هر منظور را کشف و استفاده کند؛ ولیکن فیزیک هسته ای بر روی هسته اتم متمرکز است و سعی بر این دارد که از هسته که حاوی نوکلئون‌ها (پروتون‌ها و نوترون‌ها) و کوارک‌ها (ذرات کوچکتر درون پروتون‌ها و نوترون‌ها) است انرژی بدست آورد. البته کارهای دیگری نیز مانند تعیین نیمه عمر و … هستند که مخصوص فیزیکدانان هسته ای است. با این همه، اکثریت فیزیک اتمی و هسته ای را یکی می‌شمارند.
جسم فیزیکی
یک جسم را می‌شود با نظریه‌های مکانیک کلاسیک یا مکانیک کوانتومی توصیف کرد. این توصیف شامل یافتن اطلاعات در مورد مکان جسم است. در فیزیک کلاسیک یک جسم فیزیک نه تنها دارای انرژی ٬ بلکه دارای جرم است٬ سه بعد دارد٬ مسیر آن در فضا مشخص است و برای مدت مشخصی از زمان وجود دارد. اما در مکانیک کوانتومی و کیهان‌شناسی ٬ نظریاتی مبتنی بر اینکه ذرات بنیادی جسم نیستند و فقط یک نقطه بدون گستردگی در سه‌بعد در فضا در فضازمان هستند یا اینکه در حداقل یک بعد در فضا٬ گسترده هستند (مانند نظریه ریسمان) وجود دارد.