کمونیسم
سومین تأثیر مهم لنین بر نظریه کمونیسم، ایجاد تمایز بیشتر بین سوسیالیسم و کمونیسم بود. مارکس گاه از هر دو عبارت به یک معنی استفاده کرده، مگر در برخی موارد که سوسیالیسم را پیش‌زمینه‌ای برای کمونیسم دانسته‌است. اما لنین به صراحت مشخص کرده که توزیع درآمد تحت سوسیالیسم و کمونیسم متفاوت باید باشد. به عقیده او، تحت کمونیسم هر کس به اندازه توانایی‌اش کار خواهد کرد و به اندازه نیازش داده خواهد شد، اما تحت سوسیالیسم هرکس به اندازه توانایی‌اش کار خواهد کرد، حال آن‌که به اندازه کاری که انجام می‌دهد، سهم خواهد برد. کشورهای کمونیستی در برخی موارد این نظریه لنین را برای توجیه اختلاف میان درآمدها در کشورهای خود به کار برده‌اند. همچنین لنین تأکید بیشتری بر اهمیت یک دولت قدرتمند در پیامد انقلاب سوسیالیستی داشت.
کمونیزاسیون
به نظر می‌رسد که در رژیم‌های به اصطلاح «کمونیستی» تقاضا برای «کمونیسم» با بی صبری نسبت به «دوره گذار» و تمایل به شکستن از اشکال باقیمانده سرمایه‌داری (به عنوان مثال پول، کار مزدی) همراه است. در آن رژیم‌ها کسانی که خواستار حرکت به سوی "برقراری ارتباط" از این نظر بودند، معمولاً " فوق چپ " محکوم شدند، و پیشنهادات آنها غیر عملی و اتوپیایی رد شد، اما آنها توانستند به نمونه‌های تاریخی کمون پاریس و انقلاب ۱۹۳۶ اسپانیا، هستند. جایی که اقدامات رادیکال تری در مورد جمع سازی مردمی نسبت به انقلاب روسیه و چین، و همچنین انقلاب آلمان ۱۹۱۹–۱۹۱۸ و جنبش شوراهای ایتالیا ۱۹۱۹–۱۹۲۰ که در آن کمونیسم چپ وجود داشت، انجام شده بود شکل گرفته‌است