کیسه صفرا
کیسه صفرا اندام توخالی است که در گودی کم عمق زیر لوب راست کبد قرار دارد. در بزرگسالان، کیسه صفرا تقریباً ۷ تا ۱۰ سانتی‌متر (۲٫۸ تا ۳٫۹ اینچ) طول و به ۴ سانتیمتر (۱٫۶ اینچ) قطر دارد. کیسه صفرا حدود ۵۰ میلی‌لیتر (۱٫۸ اونس) حجم دارد.
کلانژیوکارسینوما
کلانژیوکارسینوما (انگلیسی:Cholangiocarcinoma) همچنین به نام سرطان مجرای صفراوی (انگلیسی:bile duct cancer) سرطانی است که در مجرای صفراوی شکل می‌گیرد. نشانه‌های این بیماری شامل درد شکمی، یرقان، کاهش وزن، خارش و تب می‌باشند. رنگ روشن مدفوع یا رنگ تیره ادرار نیز می‌توانند دیده شوند. سایر سرطان‌های مجرای صفراوی شامل سرطان کیسه صفرا و آمپول واتر می‌باشند.عوامل خطر بیماری شامل کلانژیت اسکلروزیس اولیه (نوعی بیماری التهابی مجرای صفراوی)، کولیت زخمی، سیروز، هپاتیت سی، هپاتیت ب، ابتلا به برخی فلوک‌های کبد و برخی ناهنجاری‌های مادرزادی می‌باشند. با این حال بیشتر بیماران هیچ نشانهٔ قابل تشخیصی را بروز نمی‌دهند. تشخیص شامل آزمایش خون، تصویربرداری پزشکی، آندوسکوپی و جراحی می‌باشد. تأیید وجود بیماری توسط مشاهده میکروسکوپی سلول‌های توموری انجام می‌شود. این سرطان از نوع آدنوکارسینوم (سرطان غدد و بافت‌های ترشح کننده موسین) است. کلانژیوکارسینوما معمولاً در زمانی که تشخیص داده می‌شود غیرقابل درمان است. در این موارد مراقبت‌های تسکینی شامل جراحی حذف قطعه ای، شیمی‌درمانی، پرتودرمانی و استنت انجام می‌گردند. در حدود یک سوم موارد مجرای صفراوی مشترک و در موارد کمتر شایعی در ساید مناطق مجرای صفراوی، تومور را می‌توان با جراحی خارج نمود. حتی در موارد جراحی موفق هم شیمی درمانی و پرتودرمانی توصیه می‌شوند. در برخی موارد خاص هم جراحی شامل پیوند کبد می‌باشد. حتی پس از جراحی موفق، احتمال بقای ۵ ساله کمتر از ۵۰ درصد است. کلانژیوکارسینوما بیماری نادری در جهان غرب به‌شمار می‌رود و میزان ابتلا به آن ۰٫۵–۲ نفر در هر ۱۰۰٬۰۰۰ نفر در سال است. این میزان در جنوب شرق آسیا که فلوک کبدی شایع می‌باشد بالاتر است. در برخی نقاط تایلند این میزان به ۶۰ نفر در هر ۱۰۰٬۰۰۰نفر در سال می‌رسد. سن شایع ابتلا به این بیماری در دهه هفتادم زندگی است اگرچه مبتلایان به کلانژیت اسکلروزیس اولیه در دهه ۴۰ زندگی بروز می‌یابد. اخیراً ابتلا به کلانژیوکارسینوما در کبد در غرب افزایش یافته‌است.