حرکات لوله گوارش
بعد از جویدن غذا به درون بولوس، بلعیده شده و از طریق مری جابجا می‌شود. عضلات صاف در پشت بولوس منقبض می‌شوند تا از بازگشت مجدد آن به داخل دهان جلوگیری شود. سپس موجهای ریتمیک و یک طرفه انقباضات کار می‌کنند تا سریع غذا را به معده وارد کند. به ایجاد موج‌های پریستالتیک کمک می‌کند. این فرایند فقط در یک جهت کار می‌کند و تنها عملکرد مری آن انتقال مواد غذایی از دهان به معده است (MMC همچنین برای پاک کردن مواد غذایی باقی مانده در معده به روده کوچک و همچنین باقی مانده ذرات موجود در روده کوچک به داخل روده عمل می‌کند).
غده روده‌ای
کریپت‌های لیبرکان بر روی تمام سطح روده باریک قرار گرفته‌اند. این کریپت‌ها در حدفاصل پرزهای روده هستند. سطوح کریپت‌ها و پرزها از اپیتلیومی متشکل از دو نوع سلول به نام سلول گابلت و سلول روده‌ای پوشیده شده است. سلول‌های گابلت برای روان‌سازی سطوح روده و حفاظت از آن موکوس تولید می‌کنند و سلول‌های روده‌ای در کریپت‌ها آب و الکترولیت‌ها را ترشح می‌کنند و در سطح پرزها، آب و الکترولیت‌ها را به همراه محصولات نهایی هضم بازجذب می‌کنند. سلول‌های روده‌ای روزانه ۱۸۰۰ میلی‌لیتر ترشح روده‌ای می‌سازند که پی‌اچ آن‌ها مختصر قلیایی در بازه ۷/۵ تا ۷ می‌باشد. ترشح آب توسط سلول‌های روده‌ای و بازجذب آب، در جذب مواد مغذی از کیموس ضروری است. علاوه بر سلول های بافت پوششی دارای سلول های بنیادی( stem cell ) و سلول های پانت( paneth cell) و سلول های neuroendocrine هم وجود دارد.