دفترچه خاطرات یک بی‌عرضه: حرف، حرف رودریکه
دفترچه خاطرات یک بی‌عرضه: حرف، حرف رودریکه کتابی به گونهٔ ادبیات داستانی در سبک طنز و به صورت دفترچه خاطرات نوشته و به تصویرکشیده شده توسط جف کینی است. این کتاب، دومین کتاب از مجموعهٔ شش جلدی "دفترچه خاطرات یک بی‌عرضه" است. حرف، حرف رودریکه، به صورت ۲۱۷ صفحهٔ چاپی در ۱ فوریه ۲۰۰۸ توسط انتشارات آمولت به چاپ رسید و ترجمه فارسی آن نیز توسط انتشارات متعددی چاپ شد. جف کینی، مثل کتاب قبلی، این کتاب را به رشتهٔ تحریر درآورد و نیز تصویرسازی آن را انجام داد. وی همچنین یکی از دو طراح جلد کتاب نیز بود.
فردی مرکوری
مهم‌ترین جنبهٔ ترانه‌نویسی او، محدودهٔ وسیع ژانرهایی است که استفاده کرده‌است که برخی از آن‌ها عبارتند از راکیبلی، پراگرسیو راک، هوی متال، گاسپل، و دیسکو. او در مصاحبه‌ای در سال ۱۹۸۵ شرح داده‌است «من متنفرم از اینکه یک کار رو دوباره و دوباره و دوباره انجام بدم. من دوست دارم ببینم که الان توی موسیقی، فیلم و تئاتر چه خبره و بعدش همه اون‌ها رو با هم ترکیب کنم». مرکوری در مقایسه با بسیاری از آهنگ‌سازان محبوب، تمایل به نوشتن ترانه‌های پیچیده داشت. برای مثال، حماسه کولی یک ساختار نامدور دارد و از تعداد زیادی آکورد تشکیل شده‌است. او همچنین شش ترانه در آلبوم "کوئین دو" را نوشته‌است که چندین تغییر کلیدی و اساس پیچیده دارند. از سوی دیگر، ترانهٔ "مجنون کوچکی که به آن عشق می‌گویند" تنها تعداد کمی آکورد دارد. علی‌رغم این حقیقت که مرکوری اغلب هارمونی‌های خیلی پیچیده می‌نوشت، خود ادعا کرده‌است که به سختی می‌توانست موسیقی بخواند. او بیشتر آهنگ‌هایش را بر روی پیانو می‌نوشت و از طیف گسترده‌ای از علامت‌های کلید مختلف استفاده کرده‌است.