آزمون ایزولاسیون الکتریکی
آزمون ایزولاسیون الکتریکی آزمونی برای سنجش مقاومت جریان مستقیم (DC) است که در آن مقاومت بین سر مشترک و بدنهٔ یک زیرسیستم اندازه‌گیری شده تا از وجود سطح قابل قبولی از ایزولاسیون الکتریکی بین این دو نقطه اطمینان حاصل شود. همچنین، این آزمون بین قسمت‌ها و مدارهای مختلف یک یا چند زیرسیستم نیز قابل انجام است. این آزمون به‌طور معمول مشکلات مرحلهٔ مونتاژ همانند قطعات خراب، جهت‌گیری و جاگذاری اشتباه قطعات، خطا در عایق‌گذاری سیم‌ها یا آسیب‌های وارده به عایق مورد استفاده را مشخص می‌کند. این مشکلات موجب بروز اتصال به زمین یا اتصال کوتاههای ناخواسته در مدار و در نتیجه کاهش ایمنی و کیفیت تجهیز الکتریکی می‌شوند.
لخته‌سازی الکتریکی
لخته‌سازی الکتریکی فرایندی الکتروشیمیایی است که در آن از یون‌های لخته‌کننده‌ای که از یک الکترود فدا شونده و مصرفی تولید می‌شوند برای انعقاد پساب‌ها استفاده می‌شود. این روش می‌تواند گسترهٔ وسیعی از مخلوط‌ها و مواد شیمیایی را از آب‌ها و پساب‌ها بزداید. بیش از یک قرن است که پدیدهٔ لخته‌سازی در اثر جریان الکتریکی شناخته شده‌است در سال 1909 میلادی انعقاد الکتریکی مورد حمایت قانون ثبت اختراعات ایالات متحدهٔ آمریکا قرار گرفت. اما تا نیمهٔ دوم قرن بیستم این تکنولوژی چندان مورد توجه عملی واقع نشد، زیرا قیمت تجهیزات الکتریکی بالا بود. لخته‌سازی الکتریکی که تحت عنوان انعقاد الکتریکی نیز خوانده می‌شود، نوعی فرایند الکترولیز است. الکترولیز شامل فرایندهای پیچیدهٔ اکسایش و کاهش در اثر عبور جریان الکتریکی از الکترولیت است. در فرایند لخته‌سازی الکتریکی آند تحت فرایندهای اکسایش قرار گرفته و مصرف می‌شود. اصطلاح الکترود مصرفی به همین علت به آن اطلاق می‌شود. یون‌هایی که از اکسایش آند حاصل می‌شوند، اثرات لخته‌کنندگی قابل توجهی دارند.