ابوالفضل بیهقی
بیهقی در جوانی در شهر نیشابور که مرکز فرهنگی مهمی در آن عصر بود، به تحصیل پرداخت. پس از آن به «دیوان رسالت» دربار محمود غزنوی پیوست و ۱۹ سال زیر نظر استادش بونصر مشکان کار کرد و دستیار او شد. وظیفهٔ نگارش یا تهیهٔ رونوشت از نامه‌های مهم دربار برعهدهٔ بیهقی بود، بنابراین از سال ۴۱۲ تا ۴۷۰ هجری قمری (۱۰۲۱ تا ۱۰۷۷ میلادی) از نزدیک در جریان و شاهد روند امور در بخشی از دوران سلطنت محمود غزنوی و پس از آن در دوران سلطنت امیر محمد غزنوی، مسعود غزنوی اول، مودود غزنوی، مسعود غزنوی دوم، علی غزنوی (معروف به بهاءالدوله)، عبدالرشید غزنوی، طغرل غاصب، فرخزاد غزنوی و ظهیرالدوله ابراهیم غزنوی بود.
مجموعه آثار هنرهای اسلامی خلیلی
بخشی از آثار به دست نوشته های قرآنی اختصاص یافته و مربوط به قرون چهارم تا هشتم ه.ق است. در میان 56 نمونه این جلد، آثار پراهمیتی جای گرفته و دست نوشته هایی چون قسمت از یک قرآن، که در قرن ششم ه.ق در عراق با طلا کتابت شده، نسخه ای از معدود دست نوشته های برجای مانده از والنسیای اسپانیا در همان دوره و نیز جدیدترین قرآن مانده از نسخه ای مربوط به هندوستان قرار دارد. از مهم ترین و ارزنده ترین نسخه های این مجموعه بخشی از یک قرآن سی قسمتی است که یاقوت مستعصمی ـ بزرگترین خوشنویس اسلامی در اواخر قرون وسطی ـ کتابت کرده است. قسمتهای دیگری از همین قرآن در کتاب خانه های ترکیه و دوبلین نگه داری می شود، اما امتیاز نمونه ی مجموعه خلیلی در این است که قرآن های والنسیا، هند و یاقوت مستعصمی، ارکان مطالعات نوین ما در فهرست نگاری تشریحی بوده است. دیگر آثار به خوش نویس اهل موصل در قرن هشتم علی بن محمد الحسینی و دست نوشته هایی که در شیراز دوران اینجوها و ال مظفر نگه داری می شد اختصاص یافته است.  این مجموعه به قدری ارزشمند بود که مجله فربز تیتر زد : صاحب ایرانی تبار بزرگترین مجموعه خصوصی هنرهای اسلامی به جمع میلیاردرهای جهان پیوست.