هندی‌ها در شیلی
برخی از مهاجران از انگلیس هند (از جمله پاکستان) در اوایل قرن بیستم، معمولاً تحت شرکت‌های متعلق به انگلیس، برای کار در معدن، راه‌آهن و کشاورزی وارد کار شدند. با این حال، بیشتر هندی‌های شیلی به دلایل اقتصادی در دهه ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ وارد می‌شوند. امروزه، حدود ۱۵۰۰ هندی در شیلی زندگی می‌کنند، بیشتر در سانتیاگو. اولین مهاجران از هند (عمدتا از تبار سندی) در سال ۱۹۰۴ به ماگالانز (Punta Arenas امروزی) رسیدند و به عنوان تاجر کار کردند. فرزندان آنها به مناطق مختلفی از کشور منتقل شدند، گرچه بیشتر آنها به سانتیاگو بودند. فرزندان مهاجران سندی به شیلی نیز در سواحل شمالی زندگی می‌کنند (یعنی Arica , Iquique و Antofagasta). دومین موج بزرگ مهاجرت هند در دهه ۱۹۸۰ رخ داد. اینها افرادی هستند که انجمن هند سانتیاگو را تأسیس می‌کنند. ۹۰ خانواده وجود دارند که فقط ۴۰۰ نفر در سانتیاگو زندگی می‌کنند. از نظر ملی، حدود ۱۵۰۰ نفر با منشأ هندی (عمدتا سندی) در این کشور زندگی می‌کنند. همچنین تعداد زیادی شیلیایی وجود دارد که به فرهنگ هند علاقه‌مند هستند.
مهاجرت هندوآریایی‌ها
یکی از این دیدگاه‌ها می‌گوید که آریاییان نزدیک به هشت‌هزار سال پیش در جنوب سیبری و در اطراف دریاچهٔ آرال می‌زیستند که با مهاجرتی که به سوی جنوب داشتند بخشی به هند و فلات شرقی ایران (خراسان بزرگ) و بخشی نیز به طرف کوه‌های قفقاز حرکت کرده‌اند که قوم‌های ماد و پارس از کوه‌ها گذشتند و در اطراف دریاچهٔ ارومیه ماندگار شدند و بخش دیگری به سمت اروپا حرکت کردند. دیگر دیدگاه‌ها آناتولی؛ آذربایجان؛ قفقاز و… را خاستگاه نخست این قوم می‌داند. تازه‌ترین دیدگاه را در این باره جهانشاه درخشانی طرح کرده‌است. وی خاستگاه این قوم را بستر کنونی خلیج فارس می‌داند که در دوران یخبندان بی آب بوده و پس از بالا آمدن آبهای دریای آزاد آریاییان، به تدریج به فلات ایران و پهنه‌های میانرودان تا فلسطین کوچ کرده‌اند و تمدن‌های آغازین آن سرزمین‌ها را بنیاد گذارده‌اند. بر پایهٔ همین دیدگاه پهنه‌های شمالی نمی‌توانسته‌اند خاستگاه آریاییان بوده باشند زیرا هوای سرد دوران یخبندان امکان زیست در آن مناطق را نمی‌داده‌است.