ولتاژ
کاربرد معمول اصطلاح «ولتاژ» در توصیف ولتاژ دو سر یک قطعه الکتریکی (مانند مقاومت) است. افت ولتاژ روی یک قطعه را می‌توان تفاضل بین اندازه‌گیری‌ها در هر پایه قطعه با توجه به یک نقطه مرجع مشترک (یا زمین) دانست. افت ولتاژ تفاضل بین دو قرائت است. دو نقطه در یک مدار الکتریکی که در داخل یک میدان مغناطیسی متغیر نیست، که توسط یک هادی ایده‌آل و بدون مقاومت به یکدیگر متصل شده‌اند، اختلاف ولتاژ صفر دارند. هر دو نقطه با پتانسیل یکسان ممکن است توسط یک هادی به هم وصل شود و هیچ جریانی بین آن‌ها جریان نخواهد داشت.
اثر کر
که "λ" طول موج نور، "K" "ثابت کر" و "E" قدرت میدان الکتریکی است. این اختلاف در ضریب شکست باعث می‌شود تا ماده زمانیکه نور به آن در جهت عمود بر میدان برخورد می‌کند شبیه یک صفحه موج عمل کند. اگر ماده بین دو قطبشگر خطی (عمود بر هم) قرار گیرد، زمانیکه میدان الکتریکی خاموش می‌باشد هیچ نوری عبور داده نمی‌شود، در حالیکه تقریباً همه نور برای مقدار بهینه میدان الکتریکی به کار برده شده عبور داده خواهد شد. مقادیر بالای ثابت کر، اجازه عبور کامل نور را برای یک میدان الکتریکی کوچک اعمال شده می‌دهد.