جوشکاری تیتانیوم
در این فرایند همجوشی، از یک پرتو الکترونی با سرعت بالا برای اتصال دو فلز به یکدیگر استفاده می کند. هنگامی که پرتو با قطعات فلزی تماس پیدا می کند، گرمای شدید تولید می کند. این دو صفحه ذوب می‌شوند و به هم می‌پیوندند تا یک مفصل جامد تشکیل دهند. صنایع هوافضا و تولید هواپیما به دلیل دوام اتصالات تولید شده از جوشکاری پرتو الکترونی استفاده می کنند. از روش جوشکاری پرتو الکترونی می توان برای صفحاتی از 6 میلی متر تا 76 میلی متر و بیشتر استفاده کرد این فرآیند جوش‌هایی با کیفیت بالا با سطوح آلودگی کم تولید می‌کند زیرا فرآیند در فضای خلاء بالا انجام می‌شود.
چاپ سه‌بعدی
نوع دیگر این چاپگرها ذوب پرتو الکترون نام دارد. این فناوری نوع دیگری از تولید افزایشی برای قطعات فلزی است که در ابتدای قرن حاضر توسط Arcam AB ساخته شد. در این روش نیز مادهٔ اولیه به‌صورت پودر است. ولی دستگاه لیزر جای خودش را به تفنگ الکترونی می‌دهد، که از طریق پرتاب پرقدرت الکترون‌ها به مادهٔ اولیه در شرایط خلأ فرایند چاپ سه‌بعدی انجام می‌شود. مادهٔ اولیه، در ذوب پرتو الکترون، پودر فلزی است که در اثر تابش پرتو الکترونی که توسط کامپیوتر کنترل می‌شود، ذوب و لایه‌به‌لایه تا تشکیل نهایی قطعه ادامه می‌یابد. برخلاف تف‌جوشی لیزر در این روش پودر فلزی به‌طور کامل ذوب می‌شود. این روند معمولاً در دماهای بالا (تا ۱۰۰۰ درجهٔ سانتی‌گراد) انجام می‌شود.این فناوری‌ها شباهت زیادی به فناوری‌های جوهرافشان دارند؛ با این تفاوت که به‌جای جوهرافشانی روی کاغذ، این مدل از چاپگرهای سه‌بعدی لایه‌های فوتوپلیمر را روی یک سینی ساخت (build tray) پخش می‌کنند و سپس با پرتو فرابنفش آن را درست می‌کند.