رسالة الولایه
سید محمدحسین طباطبایی فیلسوف، حکیم متأله و مفسر قرآن در سال ۱۲۸۱ هـ. ش (۲۹ ذی‌القعدهٔ ۱۳۲۱ هـ. ق) در روستای شادآباد از توابع تبریز به دنیا آمد. در کودکی پدر و مادر خود را از دست داد و همراه با برادر کوچکترش سید محمدحسن الهی طباطبایی در مکتب‌خانه به فراگیری علوم مقدماتی پرداخت. در سال ۱۳۰۴ برای تکمیل تحصیلات رهسپار نجف می‌شود و نزد علمای بزرگی همچون محمدحسین غروی اصفهانی (مشهور به کمپانی)، محمدحسین نائینی، حجت کوه‌کمره ای، حسین بادکوبه‌ای، ابوالقاسم خوانساری و سید علی قاضی به تلمذ می‌پردازد (به اذعان علامه طباطبایی، سید علی قاضی بر روحیه و مشی فکری وی تأثیر بسیار عمیقی داشته‌است). از مفاد "رسالة الولایه" استفاده می‌شود که این کتاب حاصل آموزش‌های عرفانی سید علی قاضی در نجف می‌باشد که پس از بازگشت سید محمدحسین طباطبایی از نجف و استقرار در روستای شادآباد تبریز تألیف شده‌است.
محمد تقی قمی
او در سال ۱۲۸۹ هجری شمسی در شهر قم متولد شد. پدرش شیخ احمد از قضات شهر تهران بوده است. وی دروس ابتدایی را در تهران فرا گرفت و پس از سپری کردن دورهٔ تحصیلات دبیرستان وارد مدرسهٔ عالی ادبیات شد و همزمان با یادگیری زبان فرانسوی به تحصیل علوم دینی نیز مشغول شد. او به دنبال راهی برای ایجاد وحدت بین شیعه و سنی بود و در همین راستا به مصر رفت. با توجه به کاستی‌هایی که در زبان عربی داشت، سفر اول او ناموفق بود و برای ارتقای سطح محاوره به زبان عربی مدتی به لبنان رفت و در آنجا ساکن شد. پس از تسلط به زبان عربی در سال ۱۳۱۷ به مصر بازگشت و با رئیس وقت دانشگاه الازهر، شیخ محمد مصطفی المراغی دیدار کرد و از اندیشهٔ تقریب میان مذاهب اسلامی را با وی مطرح ساخت. شیخ المراغی وی را مورد تشویق و حمایت قرار داد، محل سکونتی برای وی در قاهره در نظر گرفت و به محمد تقی قمی پیشنهاد داد کارش را با برگزاری سخنرانی‌هایی، از جمله در در دانشگاه الأزهر آغاز کند تا بتواند با شخصیت‌ها و متفکران مذهبی ارتباط برقرار کند. در همین راستا محمد تقی قمی مجله‌ای با نام رسالة الإسلام را منتشر ساخت. محمد تقی قمی با وجود تنگدستی مالی هیچ وقت کمکی که ممکن بود موجب این شائبه شود که چشمداشت شخصی دارد نمی‌پذیرفت و به همین دلیل برای تامین هزینه زندگی به کمک های مالی از طرف خانواده خود در قم که از تمکین مالی برخوردار بودند بسنده می کرد. مدتی پس از آغاز جنگ جهانی دوم، محمد تقی قمی، ناچار به بازگشت به ایران شد. او در حدود سال ۱۳۲۴ شمسی در قم با سید حسین بروجردی مرجع بزرگ تقلید شیعهٔ وقت دیدار کرد و توانست حمایت مادی و معنوی او را از طرح تقریب مذاهب جلب کند. آیت‌الله بروجردی تأکید خاصی به تأسیس دارالتقریب داشت و به همین دلیل به درخواست محمد تقی قمی برای از میان برداشتن موانع دارالتقریب مصر، از چاپ هشتم بحارالانوار که حاوی مطالبی بود که حساسیت علمای اهل تسنن را برمی‌انگیخت جلوگیری کرد. علاوه بر آن، آیت‌الله بروجردی خطبهٔ غدیر را بر اساس اسناد موجود در منابع اهل سنت جمع‌آوری کرد و در مجلهٔ رساله الاسلام توسط محمد تقی قمی به چاپ رساند. همچنین به توصیهٔ آیت‌الله بروجردی سلسله اسناد حدیث ثقلین توسط شیخ قوام‌الدین وشنوی جمع‌ آوری شد و از سوی دارالتقریب در مصر به چاپ رسید.