اردوگاه مرگ
اردوگاه‌های مرگ به مجموعه اردوگاه‌های آلمان نازی در طول جنگ جهانی دوم (۴۵–۱۹۳۹) اطلاق می‌شود که با هدف کشتار سیستماتیک میلیون‌ها تن با گاز و کار شدید تحت گرسنگی ساخته شده بودند. گروه‌های زیادی در دسته قربانیان این اردوگاه‌ها قرار داشتند اما هدف اصلی یهودیان بوده‌اند. این نسل‌کشی «راه حل نهایی» رایش سوم برای مسئله یهودیان بود. تلاش نازی‌ها در نسل‌کشی یهودیان در مجموع به عنوان هولوکاست شناخته شده‌است.
نظریه نسل‌کشی مضاعف
نظریه نسل‌کشی مضاعف این ایده را مطرح می‌کند که دو نسل‌کشی در اروپای شرقی رخ داده‌است، نخست در هولوکاست نازی‌ها اقدام به کشتار یهودیان کردند و در نسل‌کشی دوم اتحاد جماهیر شوروی علیه مردم محلی قتل‌عام به راه انداخت. این تئوری اولین بار در دههٔ ۱۹۹۰ در کشورهای بالتیک رایج شد. بعضی از نسخه‌های این نظریه، یهودیان را به شرکت در کشتار شوروی متهم می‌کنند و از این رو مشارکت محلی در هولوکاست را تلافی آن اقدام توصیف می‌کنند.