واسطه‌گری
یکی از عناصر چهارگانه آمیخته بازاریابی، واسطه‌گری است. وظیفه این عنصر، انتقال کالا یا خدمت از تولیدکننده به مشتری نهایی است. طیفی از واسطه‌ها مثل عمده فروشها، خرده فروشها، دلالها، نمایندگان تولید، عاملان فروش، شرکت‌های حمل و نقل، انبارهای مستقل، بانکها، شرکت‌های تبلیغاتی و امروزه شبکه بزرگ و وسیع جهانی اینترنت عملیات انتقال را انجام می‌دهند. فناوری اطلاعات و ارتباطات در حوزه تجارت، نه تنها امکانات و تسهیلات متعددی برای شرکت‌های ارائه‌کننده محصولات و خدمات به شیوه سنتّی مهیا نموده و باعث پیشرفت چشمگیر آنان شد، بلکه موجب ایجاد بنگاه‌های جدیدی شد که تنها به ارائه خدمات و سرویس‌ها روی شبکه اینترنت پرداخته یا به‌طور موازی در هر دو حوزه سنتی و نوین مشغول به فعالیت گردیدند. با گسترش اینترنت، نیازهای جدید، منابع جدید، محصولات جدید، نگرش‌ها و راه‌های جدید برای کسب و کار و همینطور ارزش‌های جدید برای بنگاه و مشتری به وجود آمدند و مباحثی نظیر اقتصاد دیجیتالی مطرح گردید که با نگرش کاهش قیمت محصول/سرویس برای مصرف‌کننده تا نزدیک صفر و کسب درآمد از راه‌های دیگر وارد عرصه شدند. در نهایت تولد واسطه‌های الکترونیکی به جای واسطه‌های فیزیکی نمایانگر حضور واسطه‌ها در دنیای شبکه‌ها در قالب جدید است.
واسطه‌گری
دراکر (Drucker) صاحب نظر بزرگ مدیریت: ” نقش تازه و رو به افزایش اینترنت نباید نادیده گرفته شود که به عنوان یک کانال پخش، وارد شده و نقش سنتی کارگزاران فروش را کم‌رنگ ساخته‌است.» همچنین کاتلر ورود رایانه و شبکه جهانی اینترنت را باعث دگرگونی انقلابی و تغییر دهنده عادتهای خرید می‌داند.در دوران فعلی، که نه آن شکل صرف سنتی در شبکه توزیع حاکم است و نه هنوز به دنیای بالغ و تکامل یافته اینترنتی رسیده‌ایم، به چه صورت باید رفتار کنیم؟ در این دوران، واسطه‌های فیزیکی همچنان قدرت مدار هستند. این قدرت ناشی از رابطه مستقیم با مصرف‌کننده نهایی است. به همین سبب، تولیدکنندگان به جهت ترس از تلافی واسطه‌ها، هنوز قابلیت محدود کردن واسطه‌های فیزیکی را ندارند. در حقیقت، در این دوران گذار، عده کمی از مشتریان دسترسی به شبکه تجارت الکترونیک دارند. بنابراین هیچ شرکتی ریسک از دست دادن بخش عمدة کسب و کارش را به بهای محدود نمودن واسطه نپذیرفته و استفاده از این هزینه فرصت را عاقلانه و منطقی نمی‌داند. علت دیگری که حذف یا محدود کردن واسطه‌ها ـ چه فیزیکی و چه الکترونیکی ـ را با تردید روبرو کرده، قدرت انتخابی است که واسطه‌ها به مشتریان می‌دهند. در حال حاضر، هر واسطه نماینده چند تولیدکننده‌است، لذا فرصت انتخاب برای مصرف‌کننده پدید می‌آید. وقتی که هیچ تولیدکننده‌ای قادر به برآوردن انتظارات و نیازهای مشتریان ـ آن هم در طیفی گسترده و متمایز ـ نباشد، خدمات واسطه‌گری مطلوبیت دارد. در نهایت ملاحظه شد در دوران فعلی که دوران گذار است، به دلایل بنیادی، اقتصادی و اجتماعی نیاز به واسطه‌های فیزیکی حس می‌شود. در دنیای تکامل یافته و بالغ فردا نیز، واسطه‌ها در قالب الکترونیکی جلوه می‌نمایند. پایگاه‌های راهنما، جستجو، ملها، فروشندگان مجدد مجازی، اجلاس‌ها و گروه‌های کاری اینترنتی، مطبوعات اینترنتی، ارزیابی کننده‌ها و…در نقش واسطه‌های الکترونیکی عمل می‌کنند.• http://www.wikipedia.org