چینی ماندارین
ماندارین بزرگترین گروه از هفت یا ده گروه گویش چینی است و توسط ۷۰ درصد از کل سخنوران چینی در یک منطقه جغرافیایی بزرگ از یون‌نان در جنوب غرب تا سین‌کیانگ در شمال غرب و هیلونگ‌جیانگ شمال شرق صحبت می‌شود. این پراکندگی به‌طور کلی به آسانی سفر و ارتباطات در دشت شمال چین در مقایسه با جنوب کوهستانی، همراه با گسترش اخیر ماندارین به مناطق مرزی نسبت داده می‌شود.
زبان‌های منگو
عربی نوین معیار، عربی مصری، عربی عراقی، عربی لوانتین، آرامی جدید کلدانی، ارمنی، آذربایجانی، بنگالی، چروکی، چینی استاندارد، چینی گویش کانتونی، چینی (گویش شانگهای)، کرواتی، کشور چک، دانمارکی، فارسی دری، هلندی، دزونگخا (بوتانی)، فیلیپینی (تاگالوگ)، انگلیسی، انگلیسی (شکسپیرگونه)، فارسی، فنلاندی، فرانسوی، فرانسوی کانادایی، آلمانی، یونانی نو، یونانی باستان، یونانی کوینه (کتاب مقدس)، کریول هائیتی، هاوایی، عبری نو، عبری: کتاب مقدس، هندی، مجارستانی، ایسلندی، ایگبو، اندونزیایی، ایرلندی، ایتالیایی، ژاپنی، جاوایی، قزاقی، کره ای، لاتین، مالایی، مالایایی، نروژی، پشتو، گویش دزدان دریایی، لهستانی، پرتغالی برزیلی، پتاواتومی، پنجابی، رومانیایی، روسی، اسکاتلندی اسکاتلندی، صربی، شانگائینزی، اسلواکی، اسپانیایی کاستیل، اسپانیایی آمریکای لاتین، سواحیلی، سوئدی، تاگالوگ، تامیل، تلوگو، تایلندی، ترکی، تووایی، اوکراینی، اردو، ازبکی، ویتنامی، ییدیش