ترک سیگار
ترک سیگار عبارت است از روند قطع مصرف دائم تنباکو. نیکوتین موجود در دخانیات باعث اعتیاد می‌شود. خلاصی از نیکوتین این روند را بسیار طولانی و سخت می‌نماید. تدخین (استعمال تنباکو) مهمترین عامل قابل بازدارندگی از مرگ در جهان است. ترک تنباکو احتمال مرگ و میر ناشی از امراض تدخین چون بیماری سرخرگ کرونری، بیماری سرخرگ کرونری، سرطان ریه را کاهش می‌دهد. به علت رابطهٔ آن با بسیاری از امراض مزمن، تدخین در بسیاری از مناطق عمومی قدغن است. راهبردهایی متعدد برای ترک سیگار موجودند، از جمله بوقلمون سرد، مشاوره رفتاری و داروهایی مانند بوپروپیون، سایتیزین، درمان بدل نیکوتین یا وارنیکلین. بسیاری از سیگاری‌هایی که تصمیم به ترک سیگار می‌گیرند، بدون کمک اقدام می‌کنند؛ هرچند فقط سه تا شش درصد از آنان موفق به ترک طولانی مدت سیگار می‌شوند. مشاوره رفتاری و داروها احتمال ترک دائم سیگار را زیاد می‌کنند. یک تحلیل برون داده از سال ۲۰۱۸ که روی ۶۱ مورد آزمایش تصادفی کنترل‌شده انجام شد، نشان داد که یک سال بعد از ترک سیگار توسط داروها و اندکی کمک مشاوره رفتاری، فقط بیست درصد داوطلبان موفق به ترک سیگار شده‌اند، در مقایسه با دوازده درصدی که داروها را مصرف نکرده‌اند.
تأثیرات تنباکو بر سلامت انسان
به طور کلی می‌توان گفت که تمام سموم، می‌توانند به ایجاد بافت‌های سرطانی بینجامند. زیرا ثابت شده است که بدن، نوعی سپر سلولی نامیرا در برابر سموم ایجاد می‌کند که همان بافت سرطانی می‌باشد. هر چه احتمال تماس دود سیگار با یک بافت بیشتر باشد، احتمال سرطانی شدن آن هم زیادتر می‌شود. این بافت‌ها شامل ریه‌ها، نای، نوک انگشتان، لب‌ها و دهان می‌باشند. به علاوه جوارحی که پس از جذب یا بلع نیکوتین در گیر می‌شوند، مانند کبد، معده، پانکراس و کلیه‌ها نیز احتمال سرطانی شدن دارند.