آیین مانوی
مانی که در دوران فرمانروایی شاپور یکم ظهور کرده بود در پیشگاه وی حاضر شد و با ارائهٔ کتاب دینی خود به زبان پارسی بنام شاپورگان از وی اجازهٔ تبلیغ گرفت. خود مانی در کفالایا بیان می‌کند زمانی که در هندوستان بود خبر درگذشت اردشیر بابکان را شنیده و به سرعت بسوی ایران آمده تا دین خود را بر شاپوریکم عرضه دارد. در دورهٔ یکساله پادشاهی هرمز یکم که جانشین شاپور ساسانی بود نیز مخالفتی با وی نشد ولی در دورهٔ بهرام یکم به دلیل مخالفت شدید روحانیون زردشتی، تحت تعقیب قرار گرفته کشته شد و پیروانش نیز اسیر پیگرد و ایذاء گشتند.
شلمنسر دوم
در «لیست پادشاهی همزمان» او در کنار همتای بابلی خوو، ایولماش-شاکین-شومی (۱۰۰۴–۹۸۸ پیش از میلاد) از سلسله بت-بازی ذکر شده‌است، به احتمال زیاد، او همزمان با نبو-شوما-لیبور (۱۰۳۳–۱۰۲۶ پیش از میلاد) و سیمبار-شیپاک (۱۰۲۵– ۱۰۰۸ پیش از میلاد) سلطنت کرده باشد. این دوران با مشکلاتی از قبیل خشکسالی، کمبود محصول و هجوم توسط آرامی‌ها مشخص شده‌است، این قوم تحت فشار تغییرات آب و هوایی مهاجرت کرد. پادشاه بعدی، آشور-دان دوم (۹۳۵–۹۱۲ پیش از میلاد)، شلمنسر دوم را به دلیل ضررهایش از حملات این گروه قبیله‌ای یاد کرده‌است: مرجع گذشته نگر دیگری را احتمالاً می‌توان در کتیبه آشور-ناصیر-پال دوم یافت، مگر اینکه اشاره به پادشاه قبلی دیگری با این نام داشته باشد.