لنفوم بزرگ سلول بی منتشر
لنفوم بزرگ سلول بی منتشر (DLBL) سرطانی است در سلول‌های بی که گونه ای از گویچه‌های سفید خون هستند که پادتن می‌سازند. این گونه از لنفوم پربسامدترین لنفوم غیر هوچکین در میان بزرگسالان است که بروز سالانه آن ۷–۸ مورد در هر ۱۰۰۰۰۰ نفر در هر سال در ایالات متحده آمریکا و انگلستان است. این سرطان بیشتر در افراد مسن با میانگین سن تشخیص در حدود ۷۰ سال سن رخ می‌دهد هر چند در موارد نادر در کودکان و بزرگسالان جوان هم دیده شده‌است. این لنفوم توموری تهاجمی است که می‌تواند در هر بخشی از بدن رشد پیدا کند و نخستین نشانه این بیماری به‌طور معمول رویت توده ای است که به سرعت در حال رشد است و گاهی همراه با علائم B— شامل تب، از دست دادن وزنو تعریق شبانه می‌شود.
سلولیت (عفونت بافت)
تشخیص این بیماری معمولاً با کشت سلولی صورت می‌گیرد که علائم و نشانه‌های آن در این روش مشخص می‌شود، البته این روش به ندرت امکان‌پذیر است. این بیماری اغلب با آنتی‌بیوتیک‌های خوراکی از قبیل سفالکسین، آموکسی‌سیلین یا کلوگزاسیلین درمان می‌شود. برای افرادی که شدیداً به پنی‌سیلین حساسیت دارند، اریترومایسین یا کلیندامایسین می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد. هرگاه استافیلوکوک اورئوس مقاوم به متی‌سیلین یا (MRSA) عاملی برای نگرانی باشد، توصیه می‌شود که از داکسی‌سایکلین یا تری متوپریم / سولفامتوکسازول نیز به صورت اضافه استفاده شود. این نگرانی در مورد وجود چرک یا عفونت‌های پیشین به MRSA است. استروئیدها می‌توانند سرعت بهبودی در بیماران تحت درمان با آنتی‌بیوتیک را تسریع بخشند. بالا آوردن منطقهٔ عفونت کرده می‌تواند مفید باشد. داروی مسکن نیز تأثیرگذار است.