آزادی مدنی
آزادی‌های مدنی و یا آزادی های شخصی آزادی‌هایی هستند که حکومت نمی‌تواند بر اساس قانون یا تفسیر قضایی و بدون محاکمه آنها را سلب کند. هر چند دامنه این واژه در کشورهای مختلف، متفاوت است اما آزادی‌های مدنی شامل آزادی اندیشه، آزادی مطبوعات، آزادی دین، آزادی بیان، آزادی تجمعات اعتراضی، حق امنیت، آزادی سخنرانی (کتبی و شفاهی)، حریم خصوصی، حق دادرسی برابر بر اساس قانون، حق برخورداری از یک محاکمه عادلانه و حق زیستن می‌باشد. دیگر آزادی‌های مدنی شامل حق مالکیت، حق دفاع از خود و حق مالکیت بر بدن خود است. در تمایز بین آزادی‌های مدنی و سایر انواع آزادی، بین آزادی مثبت / حقوق مثبت و آزادی منفی / حقوق منفی تفاوت وجود دارد.
آزادی منفی
در سنت تحلیلی آنگلوفون، تمایز بین آزادی منفی و مثبت توسط آیزایا برلین در سخنرانی وی در سال ۱۹۵۸ تحت عنوان "دو مفهوم آزادی" مطرح شد. از نظر برلین، این تمایز عمیقاً در سنت سیاسی نهفته‌است. به گفته برلین، "آزادی به معنای منفی آن شامل پاسخ به این سؤال است:" موضوع ویا شخص درچه محدوده ایی از آزادی قرار دارند یا چه محدوده ایی باید بدون دخالت دیگران به آنها واگذار شود." محدودیت‌های مربوط به آزادی منفی که توسط شخص اعمال می‌شود، به دلایل طبیعی یا ناتوانی وی نیست.