شش درجه جدایی
در سال ۱۹۲۹ یک نویسنده مجارستانی به نام فریگیس کارینتی در یکی از داستان‌های کوتاه خود به نام زنجیرها مفهوم فاصله اجتماعی را مطرح می‌کند که بعدها به عنوان نظریه شش درجه جدایی شناخته شد.
نظریه اتمی
رابرت بویل در کتاب "شیمی‌دان شکاک" در سال ۱۶۶۱ و ایزاک نیوتن در کتاب "اصول" در سال ۱۶۸۷ و سپس در اثری به نام "نورشناخت" در سال ۱۷۰۴ وجود اتم را به شکلی پذیرفتند اما تنها در اوایل قرن ۱۹ بود که جان دالتون توانست خرد شدن متناسب یک ماده را به خوبی توضیح بدهد.