کارآیی پارتو
کارایی پارتو یا بهینگی پارتو یک مفهوم در علم اقتصاد است با کاربردهایی در مهندسی و علوم اجتماعی. این مفهوم حالتی از تخصیص منابع است که در آن امکان بهتر کردن وضعیت یک فرد بدون بدتر کردن وضعیت فردی دیگر وجود ندارد. این اصطلاح پس از ویلفردو پارتو به این نام نامیده شد. یک مهندس و اقتصاد دان ایتالیایی که از این مفهوم در مطالعاتش در زمینه کارایی اقتصادی و توزیع درآمد استفاده کرد. این مفهوم در زمینه‌های دانشگاهی مانند اقتصاد، مهندسی و علوم زیستی کاربرد دارد. در یک تخصیص اولیه از منابع در بین مجموعه‌ای از افراد، تغییر در این تخصیص که باعث گردد شرایط فردی بدون تغییر منفی در شرایط فردی دیگر رخ دهد، ارتقا پارتو نامیده می‌شود. تخصیصی «بهینه پارتو» نامیده می‌شود که نتوان ارتقا پارتو را در آن اعمال کرد.
برنامه ارائه
ارائه در این روش تحویل در همه ابعاد ارتباطات تجاری به‌ویژه در برنامه ریزی شغلی و همچنین در کنفرانس دانشگاهی و تنظیمات کنفرانس حرفه ای و همچنین در اقتصاد دانش عموماً در جایی که ایده‌ها نتیجه کار اصلی است گسترده‌است. ارائه همچنین ممکن است برجسته در محیط‌های سیاسی، به ویژه سیاست محیط کار، جایی که ترغیب یک تعیین‌کننده اصلی نتایج گروه است.