توان عملیاتی
برای مثال:در اترنت حداکثر اندازه فریم۱۵۲۶ بایت است (حداکثر ۱۵۰۰ بایت حمل ونقل+۸بایت مقدمه +۱۴ بایت سرایند +۴ بایت دنباله). یک حداقل فاصله اضافی درون فریم مربوط به ۱۲ بایت است که بعد از هر قاب وارد می‌شود. این فاصله اضافی مربوط به حداکثر استفاده از کانال از. %۹۹٫۲۲=%۱۰۰.(۱۲+۱۵۲۶)/۱۵۲۶ یا حداکثر استفاده از کانال ۹۹٫۲۲مگابیت برثانیه شامل سربار پروتکل لایه پیوند داده‌های اترنت در یک ارتباط ۱۰۰ مگابیت بر ثانیه ارتباط اترنت. توان ماکزیمم یا کارایی کانال پس از آن۹۷٫۵=(۱۲+۱۵۲۶)/۱۵۰۰منحصربه‌فرد سربار پروتکل اترنت است.
مجموعه دستورالعمل
در رایانه‌های قدیمی حافظه گران‌قیمت بود؛ بنابراین به حداقل رساندن اندازهٔ برنامه، معمولاً اهمیت زیادی داشت تا بتوان آن را در حافظهٔ محدود جا داد؛ لذا سایز ترکیبی تمام دستورالعمل‌های لازم برای انجام یک کار خاص، یا همان تراکم کد، مشخصهٔ مهمی برای هر مجموعه دستورالعمل بود. رایانه‌های دارای تراکم کد بالا، معمولاً دارای دستورالعمل‌های پیچیده برای ورودی رویه، بازگشت‌های پارامتر شده، حلقه‌ها، و … بودند (بنابراین، به صورت عطف به ماسبق، CISC نامیده می‌شدند). با این حال، دستورالعمل‌های معمول تر یا پرکاربرد CISC، صرفاً یک عملیات پایه ای ALU، نظیر جمع کردن، را با دسترسی به یک یا بیش از یک عملوند در حافظه (با استفاده از حالت‌های آدرس دهی مختلف همچون، مستقیم و غیر مستقیم، اندکسی و …) ترکیب می‌کنند. معماری‌های خاصی ممکن است اجازه دو یا سه عملوند (ازجمله حاصل) را به‌طور مستقیم در حافظه بدهند یا ممکن است قادر باشند اعمالی همچون افزایش خودکار اشاره گر و … را انجام دهند مجموعه دستورالعمل‌های که توسط نرم‌افزار پیاده‌سازی می‌شوند، ممکن است حتی، دستورالعمل‌های پیچیده‌تر و قدرتمند تری داشته باشند.