قدرت خرید
قدرت خرید مقدار نسبت "کالا" \ "خدمات" است که می‌تواند با یک واحد ارزی خریداری می‌شود. به عنوان مثال، اگر شما در دهه ۱۳۳۰ خورشیدی یک ریال به یک فروشگاه داده بودید، نسبت به امروز قادر به خرید مقدار کالا بیشتری بودید. این نشان می‌دهد که شما در دهه ۱۳۳۰ خورشیدی دارای "قدرت خرید" ' بیشتری بودید. ارز می‌تواند پول کالا (مانند طلا یا نقره‌ای یا پول فیات) یا ارز شناور در بازار آزاد (مانند دلار آمریکا) باشد. همانطور که آدام اسمیت اشاره کرد، داشتن پول به یک فرد توان "دستور دادن" به دیگران را می‌دهد. در نتیجه قدرت خرید بیشتر، توانایی فرد بر افراد دیگر است تا توانایی آنها برای تبادل (تجارت) ارز یا پول با کالا و خدمات آنها.
قدرت بازار
در یک بازار رقابت کامل تعداد قابل‌توجهی بنگاه اقتصادی در حال رقابت می‌باشند. قیمت در تقابل عرضه و تقاضا به دست می‌آید و هیچ بنگاهی نه تنها در تعیین آن نقشی ندارد، بلکه توانایی تغییر آن را نیز ندارد. تمام این بنگاه‌های اقتصادی قدرت بازار ندارند. در چنین بازاری، قیمت بازار در پایین‌ترین سطح تعیین می‌شود؛ درست جایی‌که هزینه تولید آخرین کالا با قیمت برابر باشد. در این بازار در صورتی که یک بنگاه اقتصادی قیمت خود را افزایش دهد، تمام مشتریان خود را از دست می‌دهد؛ زیرا مشتریان به‌جای خرید از او، از بنگاه مشابهش با قیمت کمتر خرید می‌کنند.