مهندسی سازه
مهندسی سازه بخشی از مهندسی عمران و مهندسی هوافضا است. در مهندسی عمران، مهندسی سازه در مورد سازه‌های انتقال بار از اجزاء یک ساختمان یا بنا به محل تکیه‌گاهی آن‌ها مانند پی سازه صحبت می‌کند. مهندسی سازه گرایشی از مهندسی است که با طراحی سیستم‌های سازه‌ای به هدف تأمین باربری و ایجاد مقاومت در برابر نیروهای گوناگون وارد بر سازه سروکار دارد. مهندسی سازه عمدتاً با طراحی ساختمان‌ها و سازه‌های غیرساختمانی سر و کار دارد و همچنین نقش ضروری ای در طراحی ماشین آلات، در جاهایی که یکپارچگی سازه‌ای بر روی ایمنی و اطمینان‌پذیری ماشین تأثیر دارد، بازی می‌کند. طراحی بسیاری از ساخته‌های دست بشر، از مبلمان تا تجهیزات پزشکی، از خودرو و … نیاز به حضور مهندس سازه دارد.
تاب‌آوری (مهندسی)
در زمینه‌های مهندسی و ساخت و ساز، تاب‌آوری توانایی جذب یا جلوگیری از آسیب بدون متحمل شدن خرابی کامل است و هدف طراحی، نگهداری و مرمت ساختمان‌ها و زیرساخت‌ها و همچنین جوامع است. یک تعریف جامع تر این است که این توانایی پاسخگویی، جذب و سازگاری با آن و همچنین بهبودی در یک رویداد مخرب است.انتظار می‌رود که یک ساختار / سیستم / جامعه تاب آور بتواند در برابر یک رویداد شدید با کمترین آسیب و اختلال در عملکرد در برابر آن مقاومت کند. پس از رویداد، باید بتواند به سرعت عملکرد خود را شبیه یا حتی بهتر از سطح قبل از رویداد بازیابی کند.