آلاینده‌های مواد غذایی
بر اساس اصول حاکم بر سیستم های ایمنی مواد غذایی، خطرات در مواد غذایی به سه دسته خطرات فیزیکی، میکروبی و شیمیایی گروه‌بندی می شوند. در ارزیابی خطرات دو پارامتر شدت خطر و احتمال وقوع خطر بررسی می گردند. آلاینده‌ها در فراورده‌های غذایی ترکیبات مضر برای سلامت انسان هستند که ممکن است از وسیله یا ماده بسته‌بندی، خط تولید، آب‌های آلوده، سوخت‌های فسیلی، اجزاء رادیواکتیو، متابولیت‌های سمی میکروارگانیسم‌ها، بقایای مواد شیمیایی به کار رفته در کشاورزی و ترکیبات دارویی اضافه شده به خوراک دام‌ها و طیور به ماده غذایی رخنه کنند.
دوز مؤثر (داروشناسی)
گفته شده که هر ماده‌ در دوز به اندازه کافی بالا می تواند سمی باشد. این مفهوم در ۲۰۰۷ با یک مثال روشن شد: هنگامی که یک زن کالیفورنیایی براثر مسمومیت آبی در یک مسابقه دارای مجوز در یک ایستگاه رادیویی مرد. مرز بین اثربخشی و سمی بودن به هر بیمار خاص وابسته است، گرچه که دوز ارائه شده توسط پزشک، باید در محدوده پنجره‌ی درمانی از پیش تعیین شده‌ی دارو قرار داشته باشد.