آویشن شیرازی
آویشن شیرازی سرده‌ای است از نعنائیان شامل گیاهانی بوته‌ای با ساقه‌های منشعب و شاخه‌های متعدد نازک و برگ‌های کوچک تقریباً دایره‌ای و با حاشیهٔ صاف و بی‌دُم‌برگ و پوشیده از شمار فراوانی غدهٔ ترشحی و گل‌آذین متشکل از چرخه‌های متعدد بیضوی یا کروی گل‌های کوچک و سفید و چهار عدد پرچم و فندقچهٔ تخم‌مرغی با سطح صاف.
پسته کوهی
درختی به ارتفاع ۲–۳ متر و خودرو بوده که زیستگاه اصلی آن در استان‌های فارس(سرچهان)؛خراسان رضوي، خراسان جنوبي و شمالي، كرمان، بلوچستان، خوزستان، چهار محال و بختیاری، کردستان، کرمانشاه و ايلام است ولی در دیگر نقاط کشور به‌طور پراکنده یافت می‌شود. از میوه ی آن بیشتر در تهیه ترشیجات استفاده می‌شود اما حالت خشک شده ی آن دارای مغزی به شکل و طعم پسته بوده و به کردی آن را وهنوشک و قسقوان و در خراسان بنه می‌گویند.در لهجه کردی به آن گُنوشک میگویند در لری و لکی نیز به آن قولنگ یا کولنگ و در زبانبختیاری به نوع پوست دار نرم آن کلخونگ و به نوع پوست سخت آن بن می‌گویند ناصر خسرو در کرمان به آن بنه می گویند و غذای محلی کرمانی هم محسوب میشود در سفرنامه‌اش شرح مفصلی از پسته کوهی کوه‌های قاین و گناباد- فردوس زیبد دارد. پسته کوهی بسیار مقوی است و از آن غذاهای سنتی تهیه می‌شود. امروزه نسل این گیاه در کوه‌های فردوس گناباد از میان رفته‌است.