چینی ماندارین
ماندارین (چینی ساده‌شده: 官话، چینی سنتی: 官話، پین‌یین: Mǐn yǔ؛ به معنی «گفتار مقامات») یک گروه از زبان‌های چینی است که در قسمت‌های شمالی و جنوب غربی چین صحبت می‌شود. گویش پکنی که پایه و اساس چینی معیار به‌شمار می‌رود، زیرمجموعه این زبان است. از آنجایی که ماندارین از شمال چین ریشه گرفته و بیشتر زبان‌ها و گویش‌های ماندارین در شمال کشور یافت می‌شوند، گاه به ماندارین چینی شمالی (北方话، běifānghuà، «گفتار شمالی») نیز اطلاق می‌شود. بیشتر گونه‌های ماندارین همچون گویش جنوب غربی (شامل سیچوآنی) و یانگ‌تسه پایین (مثل نانجینگی) از فهم متقابل نسبت به یکدیگر برخوردار نیستند و در برابر ماندارین معیار نیز تا حدی فهمیده می‌شوند. ماندارین با حدود یک میلیارد سخنور بومی، نخستین زبان جهان بر پایه جمعیت سخنوران بومی است.
ژو یوگوانگ
ژو یوگوانگ (؛ زادهٔ – درگذشته ) زبان‌شناس، بانک‌دار، اقتصاددان، استاد دانشگاه، اسپرانتیست، مترجم، ناشر، و ابرصدسالهٔ اهل جمهوری خلق چین بود. از او به عنوان "پدر پین‌یین" یاد می‌شود. که یک سیستم برای نوشتن چینی ماندارین با حروف رومی یا لاتین است و به‌طور رسمی توسط دولت جمهوری خلق چین در سال ۱۹۵۸، سازمان بین‌المللی استانداردسازی (ISO) در سال ۱۹۸۲ و سازمان ملل در سال ۱۹۸۶ به تصویب رسید.