سازمان اسناد ملی ایران
در سال ۱۳۴۵، لایحه تأسیس 'سازمان اسناد ملی ایران' ارائه شد، در روز هفدهم اردیبهشت ماه، سال ۱۳۴۹، مجلس شورای ملی، قانون تأسیس این سازمان را تصویب کرد. اسناد ملی عبارت است از:
سازمان ملی زمین و مسکن
تا پیش از ۱۵ شهریور ۱۳۷۲ این سازمان با نام "سازمان زمین شهری" شناخته می‌شد و وابسته به وزارت مسکن و شهرسازی بود. بعد از تغییر نام، این سازمان کماکان وابسته به وزارت مسکن و شهرسازی بود تا این که در سال ۱۳۹۰ این وزارتخانه با وزارت راه و ترابری ادغام شد و وزارت راه و شهرسازی ایجاد شد؛ از آن زمان این سازمان وابسته به وزارت راه و شهرسازی است. در سال ۱۳۷۵، سه سال بعد از تغییر نام سازمان، اساسنامهٔ آن نیز تغییر کرد. بر اساس این تغییر، سازمان به شرکتی سهامی تبدیل شد، و وظایف آن نیز بازبینی شد. بر اساس این تغییرات، برخی از وظایف این سازمان عبارت است از اجرای قانون زمین شهری، تدوین برنامه‌های بخش مسکن و بسترسازی برای اجرای برنامه‌ها از طریق الگوسازی، سرمایه‌گذاری به طور مستقل یا با مشارکت بخش عمومی و خصوصی، تحصیل وام و مشارکت در ایجاد کارخانه‌های تهیه مصالح ساختمانی. رؤسای این سازمان از زمان تغییر اساسنامه‌اش عبارت بوده‌اند از فریدون درویش‌زاده از سال ۷۶ تا ۸۶، احمد اصغری مهرآبادی از سال ۸۶ تا ۹۲، محمد پژمان از سال ۹۲ تا ۹۵، حمیدرضا عظیمیان از سال ۹۵ تا ۹۷، علی نبیان از سال ۹۷ تا دی ماه ۹۹، احمد اصغری مهرآبادی برای دومین بار از دی ماه ۹۹ تا دی ماه ۱۴۰۰و علیرضا فخاری از دی ماه ۱۴۰۰ تاکنون