جاسازی کلمه
در پردازش زبان طبیعی (NLP)، جاسازی کلمه اصطلاحی است که برای نمایش کلمات به منظور تجزیه و تحلیل متن استفاده می‌شود، ساختار آن معمولاً به شکل یک بردار با مقادیر واقعی است که معنای هر کلمه را به گونه‌ای رمزگذاری می‌کند که کلماتی که در بردار به هم نزدیک‌تر هستند از نظر معنی نیز مشابه باشند. جاسازی کلمات را می‌توان با ترکیبی از عملیات مدل‌سازی زبان و تکنیک‌های یادگیری ویژگی به دست آورد که در آن نگاشتی از واژگان کلمات یا عبارات به بردارهای اعداد واقعی انجام می‌شود. این عمل از نظر مفهومی به معنای یک جاسازی ریاضی از فضایی با ابعاد بزرگ به فضای برداری پیوسته با ابعاد بسیار کمتر است.
زبان برنامه‌نویسی فورث
حتی سایر ساختارهای این زبان نیز از ویژگی‌های داده ساختار پشته استفاده می‌کنند. برای مثال :  علامت codice_7 بیانگر شروع یک تعریف جدید است در اینجا یک کلمه (اصطلاحی که برای یک زیرروال در این برنامه به کار می‌رود) جدید به اسم codice_8تعریف می‌کنیم متنی که داخل پرانتز قرار گرفته یک کامنت است که بیان می‌کند این کلمه یک عدد را می‌گیرد و داخل پشته قرار داده و سپس عددی تغییر یافته را بازمی‌گرداند.