عدنان صادق ارزی
وی استاد دانشگاه آنکارا بوده است. از او چندین اثر تحقیقی و مقالات متعددی در در دایرةالمعارف اسلام (ترکی) به چاپ رسیده است. طی سال‌های ۱۳۴۰ تا ۱۳۵۸ سفرهای متعددی به ایران کرد و با بنیاد فرهنگ ایران و فرهنگستان ادب و هنر ایران نیز همکاری داشت. از میان استادان ایرانی بیش از همه با مجتبی مینوی و محمدامین ریاحی ارتباط داشت. مقاله‌های تحقیقی متعدد از او در نشریات خاورشناسی جهان و دایرةالمعارف اسلامی چاپ استانبول به جا مانده است. مجله ترکیات به مدیریت او انتشار می‌یافت.
هولوسی بهجت
در سال ۱۹۲۳، با رفیکا داواز (Refika Davaz) دختر یک دیپلمات مشور ازدواج کرد. آنها یک دختر داشتند. در سال ۱۹۳۳، دانشگاه استانبول، از دارالفنون قدیمی منشعب شد. در طی این دوره اصلاحات، بهجت بخش پوست و بیماریهای آمیزشی را تأسیس کرد. کنجکاوی وی برای پژوهش، نوشتن و بحث از ویژگی‌های فکری او بودند. از همان اوایل کار حرفه‌ای حضورش در کنگره‌های ملی و بین‌المللی با مقالات ابتکاری آشکار بود، و مقالات زیادی را در کشورش و خارج منتشر می‌کرد. زمانی آسیب‌شناس مشهور آلمانی شوارتز او را «دانشمندی نامید که همه جا شناخته شده است، الا در کشورش» و اضافه کرد «شما هرگز او را در ترکیه پیدا نمی‌کنید به خاطر اینکه همیشه برای شناساندن یافته‌هایش در خارج است.» او برای آموزش نسل جدید مقالات زیادی را به زبان ترکی ترجمه کرد، وی برای بررسی در محافل بین‌المللی و ارتباط با کشورهای دوردستی مثل کره گزارشهایی از بیماریهای جدید را منتشر کرد.