ابوالفضل بیهقی
در دورهٔ بعد از مرگ سلطان مسعود، بیهقی در گزارش‌های خود به وقوع سیل در غزنه و بازسازی شهر و قلعهٔ آن به دست عمرو لیث صفاری اشاره می‌کند. سی جلد کتاب تاریخ بیهقی، دست‌کم ۴۲ سال از عصر غزنویان را پوشش می‌داده است: چهار جلد اول شامل «تاریخ ناصری» و «تاریخ یمینی»؛ جلد پنجم تا دهم شامل «تاریخ مسعودی» (تنها بخش باقی‌مانده از کتاب، هرچند به نظر می‌رسد که قسمت‌هایی از جلد پنجم و دهم نیز از دست رفته باشد)؛ و جلد یازدهم تا سی‌ام شامل نوزده سال سلطنت دوم امیرمحمد غزنوی، سلطنت مسعود غزنوی دوم، سلطنت علی غزنوی (معروف به بهاءالدوله)، سلطنت عبدالرشید غزنوی و سلطنت فرخزاد غزنوی، تا آغاز سلطنت ابراهیم غزنوی (۴۳۲ هجری قمری). بیهقی به مرگ زودهنگام فرخزاد و جانشینی ابراهیم در ۱۹ صفر ۴۵۱ هجری قمری (۶ آوریل ۱۰۵۹) اشاره کرده و می‌افزاید که در آن روز مشغول نگارش تاریخ بوده است.
شاه سرزمین‌ها
کوروش بزرگ پس از فتح بابل در سال ۵۳۹ قبل از میلاد از چندین عنوان سنتی بین‌النهرین استفاده کرد از جمله آنها کوروش و همه شاهان بعدی امپراتوری هخامنشی از عنوان مشابه شاه کشورها (پارسی قدیم: xšāyaθiya dahyūnām) در کتیبه‌های خود استفاده می‌کنند. کاتبان در شهر بابل این عنوان را به šar mātāti ترجمه کردند پادشاهان هخامنشی که صریحاً نوع آکدی زبان را تصدیق می‌کنند (وقتی کاتبان بابلی دربارهٔ آن بحث می‌کنند) شامل کوروش بزرگ ،کمبوجیه دوم و اردشیر یکم است این عنوان همچنین توسط شورشیان در بابل در زمان هخامنشیان استفاده می‌شد که علیه حکومت خشایارشا یکم قیام کرده ادعا کرد که «شاه بابل و سرزمینها» است