چتر
چتر وسیله‌ای نیم‌کروی‌شکل است که از آن برای محافظت فرد یا چیزی از باران یا نور خورشید استفاده می‌شود. چتر یا چتر چوبی یک سایبان تاشو است که توسط دنده‌های چوبی یا فلزی پشتیبانی می‌شود، که معمولاً روی یک قطب چوبی، فلزی یا پلاستیکی نصب می‌شود. این دستگاه برای محافظت از فرد در برابر باران یا نور خورشید طراحی شده‌است. اصطلاح چتر به‌طور سنتی هنگام محافظت از خود در برابر باران به کار می‌رود، از چتر دریایی در هنگام محافظت از خود در برابر نور خورشید استفاده می‌شود، اگرچه این اصطلاحات همچنان به صورت متناوب مورد استفاده قرار می‌گیرند. اغلب تفاوت در ماده مورد استفاده برای سایبان است. برخی چترهای ضدآب ضدآب نیستند. سایبان‌های چتر ممکن است از پارچه یا پلاستیک انعطاف‌پذیر باشد. همچنین ترکیباتی از چتر چتر و چتر وجود دارد که به هر صورت en-tout-cas (فرانسوی برای) نامیده می‌شوند.
زره
وسیله‌ای است که افراد شرکت‌کننده در جنگ‌های تن به تن، آن را می‌پوشند؛ تا از ضربه‌های دشمن مَصون(درامان) باشند. یا زره پوش مستحکم از فلز و دیگر اشیا سخت می‌باشند که نمی‌گذارد به بدن انسان و یا سایر وسایل و وسایط صدمه برساند. زره‌ها از دیرباز در خدمت نیروهای جنگی بوده‌اند و چرم، فلز، چوب، ابریشم و حتی دندان کوسه در ساخت آن‌ها به کار گرفته شده‌است. از گونه‌های آن می‌توان گبر، زره نواری، زره پاد تیر و زره ابریشمین را نام برد. مغولان آمیزه‌ای از گبر و جامهٔ ابریشمی را به کار می‌بردند که سبک و محافظ خوبی در برابر تیر بود. از زره‌های کارآمد دیگر می‌توان زره ابریشمین سواران آق قویونلو را نام برد که به اندازه‌ای کلفت بود که تبر هم نمی‌توانست به آن آسیبی برساند . امروزه بیشتر از از زره‌های ضد گلوله و پلاستیکی استفاده می‌شود و کاربرد آن نسبت به گذشته کمتر شده‌است.