نسل‌کشی ارمنی‌ها
نسل‌کشی ارمنی‌ها (به ارمنی: Հայոց Ցեղասպանություն؛ به ترکی استانبولی: Ermeni Soykırımı) که گاهی با نام‌های دیگری چون هولوکاست ارامنه (پاکسازی نژادی)، کشتار ارامنه و نیز توسط خود ارمنی‌ها با عنوان جنایت بزرگ (به ارمنی:Մեծ Եղեռն) شناخته می‌شود، به نابودی عمدی و از پیش برنامه‌ریزی شده (نسل‌کشی) جمعیت ارمنی ساکن سرزمین‌های تحت کنترل امپراتوری عثمانی در دوران جنگ جهانی اول (۱۹۱۵ تا ۱۹۱۷ میلادی) توسط دولتمردان عثمانی و رهبران قیام ترکان جوان گفته می‌شود. عملیات در قالب کشتارهای دسته‌جمعی و نیز تبعیدهای اجباری در شرایطی که موجبات مرگ تبعیدشدگان را فراهم آورد، انجام می‌پذیرفت. امروزه تعداد کل قربانیان نسل‌کشی ارمنیان بین یک تا یک و نیم میلیون نفر برآورد شده‌است. در طی این دوران، تصوری برای تعدادی از سردمداران تُرک ایجاد شده بود مبنی بر اینکه ایجاد کشوری جدید و نوین (تُرکیه) برای تُرک‌ها در گرو ایجاد کشوری با یک نژاد واحد (یعنی تُرک‌ها) است و این کار با تصفیه نژادی که همان پاکسازی منطقه آناتولی از اقلیت‌های دینی و نژادی (به خصوص یونانیان، آشوریان و ارامنه) صورت می‌پذیرد. از این رو، دیگر گروه‌های قومی منطقه، از جمله آشوریان، یونانیان و کردها نیز به طریقی مشابه مورد حملهٔ تُرکان عثمانی قرار گرفتند؛ به گونه‌ای که بسیاری از محققان این رویدادها را نیز بخشی از همان سیاست نابودسازی قومی دولت‌مردان تُرک دانسته‌اند. امروزه این رویداد به‌طور گسترده به عنوان یکی از اولین نسل‌کشی‌های سده بیستم شناخته می‌شود.
کشتار کامیانتس-پودیلسکی
در ۲۷ و ۲۸ اوت، یک گروه از آینزاتس‌گروپن (واحدهای کشتار متحرک) در کامیانتس-پودیلسکی و نیز نیروهای تحت فرماندهی رهبر اس‌اس و پلیس در منطقه جنوب، ژنرال اس‌اس فریدریش یکلن، دست به کشتار کلیت جوامعی از یهودیان، اعم از اخراجی‌ها و مردم محلی، زدند. بر پایه‌گذارش یکلن، در مجموع ۲۳٬۶۰۰ یهودی در جریان این اقدام کشته شدند. این کشتار یکی از نخستین عملیات‌های گسترده کشتار دسته‌جمعی در راستای راهی برای دستیابی به راه حل نهایی در رایخس‌کومیساریات اوکراین بود. پیش از آن در درون خاک اتحاد جماهیر شوروی، زنجیره کشتارهایی مشابه در شهر ژیتومیر آغاز شد که از ۹ ژوئیه ۱۹۴۱ تا ۱۹ سپتامبر ادامه داشتند و شهر را "عاری از یهود" ساختند. در این شهر سه عملیات کشتار توسط پلیس آلمان و اوکراین صورت گرفت که در مجموع ۱۰ هزار یهودی در آن کشته شدند. به دنبال کشتار کامیانتس-پودیلسکی، کشتار دیگری در ۲۲ سپتامبر ۱۹۴۱ توسط اس‌اس و شبه نظامیان اوکراینی در وینیتسا صورت گرفت که در آن ۲۸٬۰۰۰ یهودی به ضرب گلوله کشته شدند؛ و دیگری کشتار ۳۳٬۷۷۱ یهودی در ۲۹ سپتامبر در بابی یار.