جنگ الجزایر
جنگ الجزایر یا انقلاب الجزایر به مجموعه‌ای از زد و خوردهای میان فرانسه و الجزایری‌های استقلال‌طلب زیر استعمار این کشور می‌گویند که میان سال‌های ۱۹۵۴ تا ۱۹۶۲ رخ داد و به استقلال الجزایر انجامید. از دیگر اثرهای این جنگ سرنگونی جمهوری چهارم فرانسه و پایه‌ریزی جمهوری پنجم به ریاست شارل دوگل بود.
جنگ دانمارک و الجزایر
در سال ۱۷۶۶ بابا محمد بن عثمان، دایی (یا حاکم) الجزایر شد. وی خواستار افزایش پرداخت سالانه از سوی دانمارک-نروژ شد. دانمارک-نروژی‌ها این درخواست را رد کردند و اندکی بعد، دزدان دریایی الجزایر سه کشتی دانمارکی-نروژی را ربودند و خدمه آن را به بردگی فروختند. در سال ۱۷۷۲ هیئتی از دانمارک و نروژ به الجزایر اعزام شد و پس از پنج روز مذاکره صلح جدیدی منعقد شد که طی آن مبلغ مورد تقاضای الجزایر مورد موافقت قرار گرفت. علاوه بر این، دانمارک-نروژ باید هزینه بازگشت هر برده‌ای را که در طول جنگ اسیر شده بود پرداخت کند. بردگان دانمارکی و نروژی که به برده‌داران خصوصی فروخته شده بودند باید به صورت جداگانه در مورد قیمت آزادی خود مذاکره کنند.