چینی ماندارین
در بیشتر هزاره اخیر، پایتخت چین همواره در مناطق ماندارین‌زبان قرار داشته و از قرن چهاردهم گونه‌هایی از آن به عنوان زبان میانجی در سرتاسر کشور کاربرد داشته‌اند. در اوایل قرن بیستم، یک گونه استاندارد مبتنی بر گویش پکن همراه با عناصر سایر گویش‌های ماندارین، به عنوان زبان ملی چین پذیرفته شد. چینی معیار زبان رسمی جمهوری خلق چین و تایوان و یکی از ۴ زبان رسمی سنگاپور است. ماندارین همچنین در میان بیشتر گروه‌های شورشی و مناطق چندقومی میانمار زبان رسمی یا زبان میانجی است. از ماندارین به عنوان یکی از زبان‌های کاری سازمان ملل هم استفاده می‌شود و آن همچنین یکی از پرکاربردترین انواع زبان‌های چینی در بین جوامع چینی دور از وطن و متداول‌ترین زبان چینی که به غیرچینی‌زبانان آموزش داده می‌شود است.
لادین
لادین یک سلسله گویش از زبان رتی-رومانی از شاخه زبان‌های رومی است که در کشور ایتالیا و منطقه ترنتینو در نواحی شمالی هم مرز با سوییس در حدود سی هزار تن گویشور دارد. در سال ۲۰۰۱ حدود هفده هزار تن از مردم ترنتینو زبان مادری خود را لادین معرفی کردند.این زبان نباید با زبان لادینو که یک زبان رومی دیگر است و به زبان یهودی-اسپانیایی نیز شهرت دارد اشتباه گرفته شود.این گویش نزدیکی زیادی با زبان رومانش یکی از چهار زبان رسمی سوییس در خود دارد.