بارورسازی ابرها
مواد مورد استفاده در پروژه‌های باروری ابرها که «عامل‌های باروری ابرها» نیز نامیده می‌شوند بسته به نوع ابر و فرایندهایی که در رشد قطرک‌های ابر شرکت می‌کنند به دو گروه «مواد یخ‌ساز» و «مواد نم‌گیر» تقسیم می‌شوند. عامل‌های یخ‌ساز در ابرهایی که دارای ساختار مایع به‌صورت آب اَبَرسرد هستند موجب ایجاد بلورهای یخ می‌شوند. این عامل‌ها عبارتند از یدید نقره، یخ خشک، «پروپان مایع»، «نیتروژن مایع»، «دی‌اکسیدکربن مایع» و برخی مواد آلی. از بین این مواد، یدید نقره و یخ خشک (دی‌اکسید کربن جامد) متداول‌ترین عامل‌های مورد استفاده در باروری ابرهای سرد هستند. عامل‌های نم‌گیر در ابرهای گرم به ‌دلیل داشتن قابلیت جذب رطوبت، آب محتوی ابر را جذب کرده و رشد می‌کنند و موجب ریزش باران می‌گردند. نمک، اوره و نیترات آمونیوم از جمله این عامل‌ها هستند.
فلوراید
یک باند باریک یا سیستم الکترونیکی قویا همبسته و حالت های تخریب شده مربوط به توضیح ابررسانایی در جامدات هستند. هنگامی که دفع الکترون های داخلی از پهنای باند بیشتر باشد ، یک حالت عایق الکترون موضعی در مدل ساده موت-هابارد تولید می شود. این امر عدم ابررسانایی جامدات با دوز سزیم در فشار محیط را توضیح می دهد . محلی سازی ارتباط محور الکترون از الکترونهای از مقدار بحرانی فراتر رفته و منجر به عایق بندی موت(Mott) می شود. استفاده از فشار بالا فاصله بین فولرنی را کاهش می دهد، بنابراین فولرن با دوز سزیم جامد به مواد فلزی و ابررسانا تبدیل شود.