سه شاهزاده سرندیپ
سه شاهزاده سرندیپ ()ترجمه داستانی است که مایکل ترامزینو آن را به ایتالیایی در سال ۱۵۵۷ در ونیز نوشته‌است. ترامزینو به گفته خودش این داستان ایرانی را از شخص دیگری که آن را از کتاب هشت بهشت امیر خسرو دهلوی ترجمه کرده، شنیده‌است. این داستان ابتدا از زبان فرانسوی به زبان انگلیسی راه یافته و اکنون ترجمه‌های متعددی از آن موجود است. «سرندیپ» نام فارسی یا اردوی سری لانکا است که از واژه سوارنادویپا در زبان سانسکریت و در اصل از زبان تامیل به فارسی راه یافته و به معنی جزیره طلایی است. ریشه احتمالی دیگر این واژه ممکن است به واژه سیمهالادویپا بازگردد که به معنی سرزمین سیمهالی‌هاست. این داستان در کشورهای انگلیسی زبان به عنوان منشأ واژه سرندیپیتی که به معنای «یافتن تصادفی» است، شهرت دارد. هورس والپول این واژه را از «داستانی عامیانه» که در آن سه شاهزاده ایرانی از روی «تصادف و تخیل» مشخصات شتر گمشده‌ای را حدس زدند، برساخت. همچنین این داستان در سال ۱۷۴۷ با سرگذشت متفاوتی توسط ولتر در کتاب زادیگ ذکر شده و از آن طریق به ادبیات پلیسی راه یافت و نیز به شناخت روش علمی یاری رساند.
آرمان آرین
جلد نخست اشوزدنگهه به نام "اشوزدنگهه: اسطوره هم‌اکنون" توسط نشر موج در تیر ماه ۱۳۸۷ منتشر شده‌است. این در حالی است که به گفتهٔ نویسنده این کتاب بیش از یک سال و نیم در انتظار مجوز از وزارت ارشاد بوده. همچنین جلد دوم اشوزدنگهه با نام "اشوزدنگهه: اهریمنان یکه‌تاز" نیز پس از حدود پنج سال توقیف و انتظار برای مجوز، سرانجام در تابستان ۱۳۹۳ با حذف و سانسور برخی بخش‌ها منتشر شد. این در حالی است که جلد سوم این سه‌گانه به نام "اشوزدنگهه: حماسهٔ نجات بخش" در تابستان ۱۳۹۲ با تأخیر بسیار و بدون حضور جلد دوم آن! به چاپ رسیده بود. این سه‌گانه دارای پیوستی است که شامل دستنوشته‌های فلسفی اشوزدنگهه در طول تاریخ دراز عمرش به حساب می‌آید؛ این پیوست فلسفی با نام "اشوزدنگهه۴: خداوند، جهان و اندیشه" توسط نشر موج منتشر شده‌است.