آریستوکراسی (طبقه)
نخبه‌سالاری یا آریستوکراسی طبقه‌ای اجتماعی است که یک جامعه خاص بالاترین درجه خود را در نظر می‌گیرد. در بسیاری از ایالات، نخبه‌سالاری طبقه فرادست مردم (نخبه‌سالاری) را با درجه و عناوین وراثتی در بر می‌گرفت. در بعضی مانند یونان باستان، روم یا هند، وضعیت نخبه‌سالاری از تعلق به یک قشر نظامی حاصل می‌شد. همچنین، به ویژه در جوامع آفریقایی، وابستگی نخبه‌سالاری به سلسله‌های کشیش معمول بوده‌است. وضعیت نخبه‌سالاری می‌تواند شامل امتیازات فئودالی یا قانونی باشد. آنها معمولاً فقط در سطح سلطنت اجتماعی کشور یا ملتی در قشربندی قرار ندارند. در جوامع مدرن اروپا، نخبه‌سالاری غالباً با نجیب‌زادگی، یک طبقه خاص که در قرون وسطی به‌وجود آمده‌است، مصادف شده‌است، اما اصطلاح «نخبه‌سالاری» گاهی اوقات در مورد نخبگان دیگر نیز به کار می‌رود و به عنوان یک اصطلاح عمومی برای توصیف جوامع پیشین و غیر اروپایی استفاده می‌شود.
کودک نابغه
برخی پژوهش‌گران معتقدند که استعداد نوابغ به سبب استعداد ذاتی کودک و با سرمایه‌گذاری احساسی و پر انرژی روی کودک افزایش می‌یابد. بعضی دیگر معتقدند که محیط نقش مهمی را بازی می‌کند. به عنوان مثال، لاشلو پولگار قصد داشت تا فرزندان خود را شطرنج‌باز تربیت کند و تمام سه دخترش به بازیکنان تراز جهانی تبدیل شدند (دو نفر از آنها استاد بزرگ شطرنج هستند)، تأکید بر اهمیت نقش محیط بر اینکه استعداد کودک در چه جهتی هدایت شود تأثیر دارد و نشان دادن اینکه مهارت‌های خارق‌العاده‌ای از راه آموزش مناسب، کسب می‌شوند.