خسرو پرویز
دو اثر منظوم و معروف ادب فارسی دربردارندهٔ مطالبی دربارهٔ خسرو پرویز هستند؛ یکی داستان پادشاهی وی و پسرش شیرویه است که در شاهنامهٔ فردوسی ذکر شده. در اثر مزبور، حدود چهار هزار بیت به پادشاهی خسرو و حدود ششصد بیت به پادشاهی شیرویه اختصاص دارد (در مجموع ۴۶۸۳ بیت در نسخهٔ چاپ مسکو). البته داستان شیرویه با سرگذشت خسرو، و خاصه زندگانی شیرین ارتباط پیدا می‌کند. اثر دیگر، خسرو و شیرین نظامی گنجوی است که برخی آن را شاهکار نظامی دانسته‌اند. حقیقتاً هم این منظومه و هفت پیکر او در مقامی برتر از دیگر سروده‌هایش قرار دارند. خسرو و شیرین نظامی قدری مفصل‌تر از داستان‌های متناظر در شاهنامهٔ فردوسی است و متن نسخهٔ چاپ شوروی آن، ۶۱۳۴ بیت است؛ به‌استثنای ابیاتی که در حاشیه ثبت شده و وارد متن نشده‌است. بین دو سرگذشت مزبور اختلافات فاحشی به چشم می‌خورد، و البته وجود چنین اختلافاتی نیز طبیعی است؛ شاهنامه بیشتر به جنگ‌ها و گریزها و فراز و نشیب‌های زندگانی سیاسی خسرو و حوادث و احوال دربار او می‌پردازد و داستان عشق خسرو و شیرین را بسیار مختصر بیان می‌کند و عشق فرهاد کوه‌کن به شیرین را تماماً به کناری گذاشته‌است؛ حال آنکه جوهر اصلی داستان نظامی، داستان‌ها و حوادث عاشقانهٔ خسرو، شیرین و فرهاد است و این مسائل در اثر مزبور به تفصیل شرح داده شده.
سی--
سیستم تایپ --c برای انعکاس محدودیت‌های اعمال‌شده توسط سخت‌افزار به جای قراردادهای تحمیل‌شده توسط زبان‌های سطح بالاتر طراحی شده‌است. مقدار ذخیره‌شده در یک رجیستر یا حافظه ممکن است تنها یک نوع داشته باشد: بردار بیتی. با این حال، بردار بیتی یک نوع پلی‌مورفیک است که در چند سایز وجود دارد، به عنوان مثال ۸بیت، ۳۲ بیت، یا ۶۴ بیت. یک خانواده مجزای ۳۲ یا ۶۴ بیتی از نوع ممیز شناور پشتیبانی می‌شود. علاوه‌بر نوع بردار بیتی، --c یک بول با نوع بولین را فراهم می‌کند، که می‌تواند توسط عبارات محاسبه و برای جریان کنترل استفاده شود اما نمی‌تواند در یک رجیستر یا حافظه ذخیره شود. همانطور که در زبان اسمبلی هر نظم از نوع بالاتر، مانند تمایز بین علامت‌دار‌ها، غیرعلامت‌دار‌ها، float، و نشانگر(pointer) توسط اوپراتور‌های --c و یا سایر ساختارهای نحوی اعمال می‌شود. --c مورد بررسی قرار نمی‌گیرد، همچنین قرارداد فراخوانی شده را اجرا یا چک نمی‌کند.