لودویگ فان بتهوون
لودویگ فان بتهوون (غسل تعمید در ۱۷ دسامبر ۱۷۷۰ م. – درگذشتهٔ ۲۶ مارس ۱۸۲۷)، موسیقی‌دان و آهنگساز اهل آلمان بود. وی شخصیتی مهم در انتقال بین دوره‌های کلاسیک و رمانتیک در موسیقی غرب بود و یکی از بزرگترین آهنگسازان اروپایی به حساب می‌آید. زندگی حرفه‌ای او معمولاً به دوره‌های «اولیه»، «میانی» و «پایانی» تقسیم می‌شود. دورهٔ «اولیه» حدوداً تا سال ۱۸۰۲ ادامه دارد، دورهٔ «میانی» از سال ۱۸۰۲ تا ۱۸۱۲ را شامل می‌شود و دورهٔ «پایانی» از ۱۸۱۲ تا زمانِ مرگ وی در سال ۱۸۲۷ است. او در طول زندگی خود آثار بسیاری آفرید که نُه سمفونی، پنج کنسرتو پیانو، یک کنسرتوی ویولن، سی و دو سونات پیانو، شانزده کوارتت زهی، دو مس و اپرای "فیدلیو" از آن جمله‌اند.
لودویگ فان بتهوون (۱۷۱۲–۱۷۷۳)
لودویگ فان بتهوون (پدربزرگ) (به آلمانی: Ludwig van Beethoven، با نام اصلیِ «لودُویکوس فان بیتهوفن» یا «لودویک فان بیتهوفن» (به هلندی: Lodewijk van Beethoven) () (زادهٔ ۵ ژانویهٔ ۱۷۱۲، مشلان – درگذشتهٔ ۲۴ دسامبر ۱۷۷۳، بن) خواننده، موسیقی‌دان، و آهنگساز اهل هلند بود. او پدر یوهان فان بتهوون و پدربزرگ پدریِ لودویگ فان بتهوون، آهنگساز بزرگ آلمانی، بود.