اسپرانتو
زبان بین‌المللی اِسپِرانتو در سال ۱۸۸۷ (میلادی) (۱۲۶۶ خورشیدی) توسط لودویک لازاروس زامنهوف لهستانی ساخته شد. اسپرانتو به علت ساختار علمی و آسان خود مورد توجه متفکران و دانشمندان با ملیت‌های گوناگون قرار گرفته و به خاطر ویژگی‌های منحصربه‌فرد آن، سازمان علمی، فرهنگی و تربیتی سازمان ملل متحد (یونسکو) در سال ۱۹۵۴ (میلادی) به اتفاق آرا آن را طی قطعنامه‌ای به عنوان زبان بین‌المللی و بی‌طرف به رسمیت شناخت و آموزش اسپرانتو را به تمامی کشورهای عضو خود توصیه کرد. همچنین «یونسکو» در استقبال از صدمین سالگرد انتشار زبان اسپرانتو در سال ۱۹۸۶ (میلادی) (۱۳۶۵) در قطعنامه‌ای دیگر ضمن تأکید بر تصمیم قبلی خود، مراتب پشتیبانی خود را از آموزش و گسترش زبان بین‌المللی اسپرانتو در سراسر جهان ابراز داشته‌است.
زبان سلام
متعاقب خسارت های ناشی از جنگ داخلی و حوادثی که به موجب حملات یازده سپتامبر در افغانستان روی داد، طرحی از سوی محمدرضا ترابی (دبیر انجمن اسپرانتوی ایران و عضو کمیته مرکزی انجمن جهانی اسپرانتو) مبنی بر سوادآموزی به مهاجرین افغان مقیم ایران و آموزش زبان اسپرانتو بدانها ارائه گردید که در مدتی کوتاه با حمایت های گسترده جهانی اعم از نهادهای بین‌المللی اسپرانتو و مقامات دولتی افغانستان همراه گردید.