هولوکاست
هولوکاست (از یونانی "ὁλόκαυστον"، به معنی «همه‌سوزی») یا شوآ به کشتار دسته‌جمعی و نسل‌کشی نزدیک به شش میلیون یهودی اروپایی بر پایه نژاد، مذهب و ملیت در طی جنگ جهانی دوم به دست آلمان نازی و از ۱۹۴۱ تا پایان ۱۹۴۵ در اردوگاه‌های مرگ آلمان نازی، اطلاق می‌شود. کشتارها به شکل سازمان‌یافته شامل شلیک دسته‌جمعی در پوگروم‌ها؛ سیاست پاکسازی از راه کار اجباری در اردوگاه‌های کار اجباری آلمان نازی؛ همچنین وانت‌ها و اتاق‌های گاز در اردوگاه‌های پاکسازی آلمانی از جمله آشویتس، بلزک، خلمنو، مایدانک، تربلینکا، و سوبیبور می‌شدند. حدود دو سوم جمعیت یهودی اروپا در این رویداد کشته شدند.
نازیسم و نژاد
یهودی‌ها، اسلاوها و کولی‌ها (شامل لهستانی‌ها، صرب‌ها و روس‌ها) از دید نازی‌ها مادون انسان و از نژادهای پست به‌شمار می‌آمدند. در این طبقه‌بندی اسلاوها در جایگاه نخست، سپس کولی‌ها و در آخر یهودی‌ها به عنوان پست‌ترین نژاد قرار داشتند. برای نازی‌ها اصطلاح آریایی شامل اروپای‌های غیر یهودی نمی‌شد؛ بلکه تنها مردمانی که صورت قبیله‌ای به خون آلمانی مرتبط بودند، آریایی محسوب می‌شدند. هیتلر دشمنان داخلی را مقصر شکست آلمان در جنگ جهان اول و تضعیف اقتصادی آلمان پس از پیمان ورسای می‌دانست. یهودی‌ها مسبب این خرابکاری‌ها در داخل آلمان شناخته می‌شدند؛ بنابراین نازی‌ها آن‌ها را جز پست‌ترین نژادها طبقه‌بندی کرده بودند و از اصطلاحاتی مانند "مادون انسان" و "خوک" برای تحقیر یهودیان استفاده می‌کردند.