جنگ داخلی
اغلب مورخان می‌پندارند که جنگ‌های داخلی از نوع جنگ‌های درجه دوم می‌باشد. این قبیل جنگ‌ها بر خلاف سایر جنگ‌ها موجب پراکندگی و تخریب روحیه و وحدت ملی و مذهبی افراد جامعه می‌گردد؛ بنابراین می‌توان اظهار نمود که فقدان وفاق فرهنگی و نظام اجتماعی منشأ جنگ‌های داخلی است. با آغاز جنگ‌های داخلی، خانواده‌ها، جامعه‌ها و یک پارچگی کشورها از هم می‌پاشد. زیرا هنگامی که جنگ داخلی اتفاق می‌افتد، هیچ‌کس از آثار جنگ بی نصیب نمی‌ماند، اسیران به قتل می‌رسند خانه‌ها ویران می‌شوند و افراد غیرنظامی آسیب می‌بینند.
خونخواهی
خونخواهی، که در موارد شدیدتر به عنوان دشمنی خونی، انتقام‌گیری، پدرکشتگی، جنگ قبیله‌ای، جنگ گروهی، یا جنگ خصوصی نیز شناخته می‌شود، یک نزاع طولانی‌مدت یا مبارزه بین گروه‌های اجتماعی از مردم است، به خصوص خانواده یا قبیله. دشمنی‌های خونی به این دلیل آغاز می‌شوند که یک طرف (صحیح یا نادرست) می‌پندارد که از طرف دیگر مورد حمله، توهین، ظلم یا جراحت دیگری قرار گرفته‌است. احساس شدید نارضایتی باعث قصاص اولیه می‌شود و همین امر باعث می‌شود طرف مقابل احساس مساوات و کینه خواهی بکند. این اختلافات متعاقباً توسط چرخه طولانی خشونت تلافی جویانه دامن زده می‌شود. این چرخه مداوم تحریک و انتقام جویی، پایان دادن به صلح را با خشم بسیار دشوار می‌کند. دشمنی خونی اغلب اعضای اصلی خانواده یا افراد وابسته را درگیر می‌کند و می‌تواند برای نسل‌ها دوام داشته باشد و منجر به خشونت شدید شود. می‌توان آنها را به عنوان یک نتیجه افراطی از روابط اجتماعی مستقر در افتخار خانواده تفسیر کرد.