به رسمیت شناختن نسل‌کشی ارمنی‌ها
به رسمیت شناختن نسل‌کشی ارمنی‌ها () در واقع پذیرش رسمی آن است که نسل‌کشی سیستماتیک و تبعید اجباری ارامنه توسط امپراتوری عثمانی (ترکان جوان) در سال ۱۹۱۵ میلادی رخ داد و در طول جنگ جهانی اول تا ۱۹۲۳ ادامه یافت. از این واقعه به عنوان نسل‌کشی یاد می‌شود. اکثر مورخانی که خارج از کشور ترکیه به بررسی این واقعه پرداختند، اذیت و آزار عثمانی‌ها بر علیه ارمنیان را یک نسل‌کشی به حساب می‌آورند. با این وجود علی‌رغم به رسمیت شناخته شدن نسل‌کشی و کشتار ارمنیان در متون آکادمیک و دروس دانشگاهی و همچنین در جوامع مدنی، برخی از دولت‌ها به دلیل نگرانی‌های دیپلماتیک در مورد روابط این دولت‌ها با جمهوری ترکیه، در برابر اینکه رسماً این قتل‌ها را به عنوان نسل‌کشی تأیید کنند اجتناب کردند. اما از ۲۰۲۱، دولت‌ها و پارلمان‌های ۳۳کشور - از جمله ایالات متحده آمریکا، آلمان، فرانسه، ایتالیا، کانادا، روسیه و برزیل - رسماً نسل‌کشی ارامنه را به رسمیت شناختند.
ارمنی‌های ترکیه
اعضاء سیاسی متعلق به این احزاب و برخی اعضاء برجستهٔ فدراسیون انقلابی ارمنی، اقدام به ترور رهبران سیاسی تُرکی کرده‌اند که نقش فعالی در برنامه‌ریزی و دستور صدور نسل‌کشی ارمنیان داشته و از سوی دادگاه‌های نظامی تُرکی سال‌های ۱۹۱۹ تا ۱۹۲۰ محاکمه شده‌اند داشته‌اند. این عملیات که به عنوان عملیات نمسیس شناخته شد برای تعقیب چنین رهبرانی در سطح جهان ادامه یافت و حداقل هفت نفر از این رهبران کشته شدند.