نشانگان آسپرگر
نشانگان آسپرگر یا سندرم آسپرگر یک نوع اختلال رشد عصبی است که با مشکلات قابل توجه در ارتباط بین فردی و ارتباط غیرکلامی، مشخص می‌شود، که معمولاً به همراه علایق و رفتارهای وسواسی و تکراری است. نخستین بار در سال ۱۹۴۴ پزشک اتریشی به نام هانس آسپرگر با انتشار مقاله‌ای آن را توصیف کرد.
نشانگان پاژه اسکروتر
این وضعیت نسبتاً نادر است. این بیماری بیشتر در مردان جوان اتفاق می‌افتد که از نظر ظاهری سالم به نظر می‌رسند. این نشانگان در سال ۱۹۶۰ به عنوان ترومبوز ناشی از تلاش شناخته می‌شد زیرا بعد از تلاش و کار شدید بروز می‌کرد، اگرچه می‌تواند به صورت خودبه‌خودی نیز بروز کند.