آرامش دوستدار
منتقدان گفته‌اند که دوستدار با گرایش به خودبنیادی فرهنگی، فرهنگ را ذاتی ثابت و استوار می‌پندارد که خصلت فراتاریخی دارد. یعنی در طول زمان، و از ازل تا ابد پایدار است و تغییری نمی‌کند. با چیرگی یک دین که همواره با باورهای جادویی و آیین‌های غیرعقلانی همراه است هسته یا ذات فرهنگ آسیب کمی می‌بیند تا آنجا که جامعه کاملا فلج می‌شود و توان تفکر را موقت یا برای همیشه از دست می‌دهد. دوستدار به پیروی از اندیشوران فلسفه فرهنگ، دین را نه به عنوان یک تجربه نفسانی و دارای نقش اعتلایی، جدا و مستقل از شناخت علمی می‌داند بلکه در تقابل کامل با اندیشه علمی قرار داد به گونه‌ای که آنرا به تابعی از کشمکش‌های فکری و ایدئولوژیک فرو می‌کاهد.
تاریخ ادیان و مذاهب
تاریخ ادیان و مذاهب به ثبت مکتوب احساسات، افکار و اندیشه های دینی بشر اشاره دارد. این دوره از تاریخ مذهبی با اختراع نوشتن در حدود 5220 سال پیش (3200 قبل از میلاد) آغاز می شود. ماقبل تاریخ دین شامل مطالعه باورهای دینی است که قبل از ظهور سوابق مکتوب وجود داشته است. همچنین می توان گاهشماری مذهبی تطبیقی را از طریق جدول زمانی دین مطالعه کرد. نوشتن نقش عمده ای در استانداردسازی متون دینی بدون در نظر گرفتن زمان و مکان و تسهیل حفظ دعاها و احکام الهی داشت. بخش کوچکی از کتاب مقدس شامل مجموعه ای از متون شفاهی است که در طول قرن ها منتقل شده است. از دید فروید منشأ باورهای دینی بایستی در روان رنجوری بشر جستجو شوند و از دید دورکهایم، دین یک برساخته اجتماعی است. ریچارد داوکینز، زیست‌شناس فرگشتی، دین را بر اساس فرگشت انسان مورد بررسی قرار داده و در کتاب "توهم خدا" می‌گوید: «اگر عصب‌شناسان یک مرکز مرتبط با باور به خدا در مغز پیدا کنند، دانشمندان داروینیستی همانند من همچنان در پی آن هستند که دریابند چرا انتخاب طبیعی به گزینش چنین مرکزی انجامیده‌است؟» برخی از دانشمندان معتقدند که باورهای دینی در طول فرگشت و تکامل به وجود آمده‌اند و به بقای این موجود کمک کرده‌اند.