جنگ ایران و عراق
جنگ ایران و عراق یا جنگ هشت‌ساله که در ایران با نام جنگ تحمیلی و دفاع مقدس نیز شناخته می‌شود و در بسیاری از منابع عربی و بعضی منابع غربی از آن با عنوان جنگ اول خلیج یاد شده‌است که در زمان صدام حسین در عراق با نام قادسیهٔ صدام از آن یاد می‌شد، طولانی‌ترین جنگ متعارف در قرن بیستم میلادی و دومین جنگ طولانی این قرن پس از جنگ ویتنام بود که نزدیک به هشت سال به طول انجامید. جنگ به صورت رسمی در ۳۱ شهریور ۱۳۵۹ برابر ۲۲ سپتامبر ۱۹۸۰ آغاز شد. در این روز درگیری‌های پراکنده مرزی دو کشور با یورش هم‌زمان نیروی هوایی عراق به ده فرودگاه نظامی و غیرنظامی ایران و تهاجم نیروی زمینی این کشور در تمام مرزها به یک جنگ تمام عیار تبدیل شد، هرچند مقامات عراقی معتقد بودند که جنگ از ۱۳ شهریور ۱۳۵۹ برابر با ۴ سپتامبر ۱۹۸۰ با حملات توپخانه‌ای ایران به شهرهای مرزی عراق آغاز شده‌است. این جنگ در نهایت پس از حدود ۸ سال در مرداد ۱۳۶۷ با قبول آتش‌بس از سوی دو طرف و پس از به جا گذاشتن یک میلیون نفر تلفات و ۱۱۹۰ میلیارد دلار خسارات به دو کشور خاتمه یافت. مبادلهٔ اسیران جنگی بین دو کشور از سال ۱۳۶۹ آغاز شد. ایران آخرین گروه از اسرای جنگی عراقی را در سال ۱۳۸۱ به عراق تحویل داد.
سینمای عراق
از سال ۱۹۸۰ و با شروع جنگ ایران و عراق، سینمای عراق با اندکی مکث مواجه شد و تعداد اندک فیلم‌هایی نیز که ساخته می‌شدند از تاریخ اسطوره‌ای عراق یا حکومت صدام تمجید می‌کردند. در سال ۱۹۸۱ حکومت عراق، فیلمساز مصری به نام صلاح ابوسیف را مأمور ساخت فیلمی حماسی در مورد جنگ قادسیه کرد که در سال ۶۳۵ میلادی، بین ایران و اعراب اتفاق افتاده بود و به پیروزی اعراب منجر شده بود. کارگردانی به نام محمد شکری جمیل نیز مأمور ساخت فیلمی درباره قتل جرالد لیچمن (کشته شده در زمان انقلاب ۱۹۲۰ عراق) با بازی الیور رید شد. در سال ۱۹۸۰ صدام حسین دستور ساخت یک فیلم حماسی ۶ ساعته به نام «روزهای طولانی» در مورد خودش را داد.