لیلی و مجنون
نخستین مقلد بزرگ منظومه لیلی و مجنون نظامی در زبان فارسی، امیرخسرو دهلوی است. بعدها نورالدین عبدالرحمن جامی نیز در هفت پیکر خود منظومه لیلی و مجنون را بازآفرینی کرده‌است. در دوره تیموری و دوره صفوی چندین شاعر در ایران و هند، از جمله هاتفی خرجردی، میرزا محمدقاسم گنابادی و هلالی جغتایی لیلی و مجنون را بازآفرینی کردند و این روند تا دوره قاجار نیز ادامه یافته‌است. علاوه بر این سلمان ساوجی نیز از شعرایی است که سخت تحت تأثیر لیلی و مجنون نظامی بوده‌است و این تأثیر در فراق‌نامه او مشهود است. سهیلی جغتایی نیز منظومه‌ای با عنوان لیلی و مجنون و به پیروی از نظامی سروده‌است. تازه‌ترین منظومه‌های لیلی و مجنون از نامی اصفهانی و سرانجام حسن اهتمام (۱۳۳۵ خورشیدی) است. در مجموع به گفته حسن ذوالفقاری، ۸۶ نظیره‌پرداز به استقبال لیلی و مجنون نظامی رفته‌اند.
منظومه بازگشت و اشعار دیگر
منظومه بازگشت و اشعار دیگر کتابی است از محمد شمس لنگرودی شاعر و نویسنده ایرانی که نخستین بار سال ۱۳۹۳ در نشر چشمه منتشر شد. کتاب منظومه بازگشت و اشعار دیگر دربرگیرنده یک منظومه بلند و چهارده شعر کوتاه است. عنوان شعرهای کوتاه مجموعه به این شرح است. «کشتی کاغذی»، «دریایت را دوست دارم»، «شعرم»، «بازگشت»، «عصر»، «من نکاشته‌ام»، «اتفاق»، «بازشو»، «آتش فروردین»، «جیرجیرک خام»، «در این شب دلپذیر»، «سرباز»، «مثل همیشه» و «آیا زندگی همین بود.» شمس لنگرودی درباره ایده خلق این مجموعه شعر در مصاحبه‌ای گفته است؛روز ۲۶ آبان ماه سالروز تولدم، مادرم با یک ساعت اختلاف فوت شد. آن موقع من در رشت در بیمارستان بودم و این «هم زمانی» برای من مسئله شد. آیا مادرم مرا به دنیا آورده بود که بمیرد؟آیا زندگی مثل یک، دو امدادی است که مادرم چوب را به دستم داد تا من به دست کسی دیگر بدهم؟ جایی در «منظومه بازگشت» همین هست.