اشراف
اشراف مردم اصیل و به‌خوبی پرورش‌یافتهٔ طبقهٔ اجتماعیِ بالا به‌ویژه در گذشته هستند. در بسیاری موارد صفت اشراف به افرادی اطلاق می شد که می توانستند صرفا با درآمد حاصله از اجاره دادن اموال شان زندگی کنند.
نقاب مرگ سرخ
شاهزاده پراسپرو که از دیدن هیبت جنازه‌وار او به لرزه افتاده بود آن را توهینی بزرگ به خود دانست و با خشم فریاد کشید تا دستگیرش نموده و مجازات کنند. اما هیچ‌کس جرات نزدیک شدن به او را نداشت و شبح با گام‌هایی پرطمئنینه از کنار شاهزاده که در اتاق آبی ایستاده بود گذشت و بی‌آنکه کسی متوقفش سازد از اتاق‌های ارغوانی، سبز، نارنجی و سفید عبور کرد و به انتهای اتاق بنفش رسید. شاهزاده که از گستاخی ناشناس و بزدلی خود به شدت خشمگین شده بود خنجرش را کشید و به دنبال بیگانه دوید. ناگهان شبح ایستاد و به سمت شاهزاده برگشت. مهمانان که از ترس از جایشان تکان نخورده بودند با شنیدن صدای فریاد شاهزاده به به سوی او دویدند. شاهزاده پراسپروی جوان بر زمین افتاده و مرده بود و ناشناس کفن‌پوش بدون اینکه حرکتی کند در سایهٔ ساعت عظیم آبنوس در اتاق سیاه ایستاده بود. مهمانان خشمگینانه به درون اتاق سیاه یورش برده، جامهٔ بیگانه را دریده و نقاب از صورتش برمی‌گیرند اما در زیر آن هیچ چیز نیست. آنگاه با ناامیدی در می‌یابند که او «مرگ سرخ» بود که همچون شبحی نقاب‌دار به میان آنان خزیده بود. شب‌زنده‌داران یکی پس از دیگری بر زمین افتاده و جان می‌سپارند و با مرگ آخرین مهمان، زندگی ساعت بزرگ آبنوسی نیز به پایان می‌رسد.