سیاست در گرجستان
پس از استقلال گرجستان در سال ۱۳۷۰ (۱۹۹۱)، ادوارد شواردنادزه وزیر خارجه پیشین شوروی، به عنوان نخستین رئیس‌جمهور کشور برگزیده شد. گرجستان از همان زمان برسر جمهوری‌های خودمختار اوستیای جنوبی و آبخازیا با روسیه اختلاف داشت، چرا که روسیه اجازه نمی‌داد که گرجستان، حاکمیت خود را در این دو منطقه اعمال کند؛ ولی به دلیل ضعف گرجستان و نیز نزدیکی دولت وقت - به ویژه شخص شواردنادزه - به روسیه، این کشور تن به مصالحه با روسیه داد و پذیرفت که در امور جمهوری‌های خودمختار اوستیای جنوبی و آبخازیا دخالت نکند و با حضور نیروهای روسی در این دو منطقه مخالفتی نداشته باشد.
تنگیز کیتووانی
کیتوانی در تفلیس متولد شد و فارغ‌التحصیل هنرهای زیبا است. وی برای مؤسسه دولتی تبلیغات تفلیس بین سالهای ۱۹۶۷ و ۱۹۶۹ به عنوان نقاش فعالیت کرده‌است. در اوایل سال ۱۹۹۰ که جنبش استقلال طلبی در گرجستان شوروی به اوج خود رسید، کیتووانی وارد سیاست شد. وی در همان سال به عضویت شورای عالی گرجستان انتخاب شد که ریاست آن را زویاد گامساخوردیا برعهده داشت. کیتوانی با گامساخوردیا ارتباط نزدیکی داشت. در دسامبر ۱۹۹۰، گامساخوردیا فرمان ایجاد گارد ملی گرجستان را صادر و کیتووانی را به عنوان رئیس آن منصوب کرد. سرانجام در اوت سال ۱۹۹۱ کیتوانی و گامساخوردیا با هم تضاد پیدا کردند، و کیتوانی از فرماندهی گارد ملی اخراج شد. پس از عزل، کیتووانی ادعا کرد اسنادی در اختیار دارد نشان می‌دهند گامساخوردیا به دستور رهبران کودتای اوت قصد دارد گارد ملی را منحل کند اما اسنادی را که ادعا می‌کرد در تأیید این موضوع است، ارائه نداد. کیتووانی حاضر نشد از گاردملی کناره‌گیری کند. وی با نیروهای خود از تفلیس خارج شد و خود را به تنگه رکونی رساند. این اتفاق نقطه آغاز سقوط گامساخوردیا بود.