اوتیسم
تشخیص اوتیسم بر پایهٔ رفتار افراد است و نه سبب یا مکانیزم خاص. وجود حداقل ۶ مورد از مواردی که در بندهای اول و دوم و سوم توصیف شده‌اند، لااقل دو مادّه از بند اول و یک مادّه از هر یک از بندهای دوم و سوم الزامی است.
سازوکار اوتیسم
دسته اول بر کمبودهای شناخت اجتماعی متمرکز است. سیمون بارون کوهن در نظریه همدلی - سیستم سازی ادعا می کند که افراد اوتیستیک می توانند سیستم سازی کنند - یعنی می توانند قوانین داخلی عملکرد را برای کنترل حوادث داخل مغز ایجاد کنند - اما در همدلی با دست زدن به حوادث تولید شده توسط عوامل دیگر تأثیر کمتری دارند. نظریه مغز شدید مرد ، این فرضیه را مطرح می کند که اوتیسم یک مورد شدید مغز مرد است ، که از نظر روان سنجی به عنوان افرادی تعریف می شود که سیستم سازی در آن ها بهتر از همدردی است. این نظریه ها تا حدودی با رویکرد قبلی نظریه ذهن بارون کوهن مرتبط است ، که این فرضیه را ایجاد می کند که رفتار اوتیسم ناشی از ناتوانی در انتساب حالات روانی به خود و دیگران است. فرضیه تئوری ذهن با پاسخهای غیرمعمول کودکان اوتیسم به آزمایش سالی-آن برای استدلال در مورد انگیزه های دیگران پشتیبانی می شود ، و نظریه سیستم نورون آینه ای مربوط به اوتیسم که در "پاتوفیزیولوژی" توصیف شده است به خوبی فرضیه را ترسیم می کند. با این حال ، بیشتر مطالعات هیچ مدرکی در مورد اختلال در توانایی افراد اوتیسم در درک اهداف اساسی دیگران پیدا نکرده اند. در عوض ، داده ها نشان می دهند که در درک احساسات اجتماعی پیچیده تر یا در نظر گرفتن دیدگاه دیگران نقص یافت می شود.