قدرت (روابط بین‌الملل)
قدرت در روابط بین‌الملل به روش‌های مختلفی تعریف می‌شود. دانشمندان علوم سیاسی, مورخان, و دست اندرکاران روابط بین‌الملل (دیپلمات ها) برداشت‌های زیر را از قدرت سیاسی دارند: گفتمان مدرن به‌طور کلی بر مبنای قدرت دولت‌ها شامل هر دو قدرت اقتصادی و نظامی صحبت می‌کند.آن دولت‌هایی که دارای مقادیر قابل توجهی از قدرت در سیستم بین‌المللی هستند دسته بندی می‌شوند ،به عنوان قدرت متوسط ها، قدرت‌های منطقه ای ها، قدرت‌های بزرگ ها، ابرقدرتها، یا امپراتوری‌ها / سلطه گران، اگر چه هیچ استاندارد مورد قبول برای آنچه که یک دولت قدرتمند را تعریف می‌کند وجود ندارد.گروه ۲۰ به عنوان نشستی از دولت هاست که تلاش در تغییر درجات نفوذ در سیستم بین‌المللی را دارد، دیده می‌شود.
زبان انگلیسی
سیاستمداران اغلب کشورهای جهان برای داشتن دیپلماسی با یکدیگر، به زبان میانجی جهانی که زبان انگلیسی است؛ مسلط هستند. با توجه به مسئله عدم تسلط به زبان انگلیسی، مذاکرات طولانی‌تر می‌شود و قطعاً توان فنی تیم قبلی نیز از هر تیمی که در آینده شکل بگیرد، بیشتر بوده‌است و با توجه به افت توان فنی، قطعاً مذاکرات در یک یا دو دور به نتیجه نخواهد رسید. معمولاً وزیر امور خارجه مسلط به زبان انگلیسی است. محمدجواد ظریف وزیر امور خارجه جمهوری اسلامی ایران به نیویورک نقل مکان نمود و به زبان انگلیسی مسلط است. نوشتن قطعنامه ۵۹۸ شورای امنیت به محمدجواد ظریف، تنها دیپلمات ایرانی وقت مسلط به زبان انگلیسی در نمایندگی ایران، در سازمان ملل متحد گماشته شد، تا بتواند مفهوم مورد نظر ایران را به شفافی بیان کند. همچنین وی با جان کری در گروه ۱+۵ به زبان انگلیسی برای ارتباط گفتگوهایی کرد. توئیتر یک شبکهٔ اجتماعی است که سیاستمداران مختلف برای ارتباط با یکدیگر به زبان انگلیسی توییت می‌کنند. همچنین علی خامنه‌ای نظرات ضدآمریکایی و ضداسرائیلی بسیاری به انگلیسی توییت می‌کند. سیاست زبان در کشورهای دیکتاتوری بیشتر برای تبلیغ اهداف و منافع استفاده می‌شود. پرس تی‌وی شبکهٔ تلویزیونی خبری وابسته به صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران و نخستین شبکهٔ خبری تلویزیونی انگلیسی‌زبان ایرانی است.