نفوذپذیری (علوم زمین)
نفوذ پذیری () در مکانیک شاره‌ها و علوم زمین به میزان توانایی انتقال مایعات از محیط متخلخل میان حفره‌های رسوب‌ها یا سنگ‌ها اطلاق می‌شود. مقدار نفوذپذیری به اندازه حفره‌ها، غلظت مایع و نیروی کششی که با کاهش اندازه دانه‌ها کم می‌شود، بستگی دارد. در واقع عواملی که بر تخلخل اولیه موثرند، در میزان نفوذپذیری نیز مؤثر می‌باشند. نفوذ پذیری را معمولاً با واحد دارسی بیان می‌کنند. یک دارسی عبارتست از نفوذ پذیری که در آن یک مایع با غلظت یک سانتیمتر در ثانیه تحت فشار یک اتمسفر بر سانتیمتر عبور کند. نفوذپذیری اغلب سنگ‌ها به‌طور کلی کمتر از ۱ دارسی می‌باشد.
ترک خوردگی استرس محیطی
اگرچه چندین دهه است که پدیده ESC شناخته شده‌است، اما تحقیقات هنوز پیش‌بینی این نوع خرابی را برای همه محیط‌ها و هر نوع پلیمر امکان‌پذیر نکرده‌است. برخی از سناریوها کاملاً شناخته شده، مستند یا قابل پیش‌بینی هستند، اما هیچ مرجع کاملی برای همه ترکیبات تنش، پلیمر و محیط وجود ندارد. میزان ESC به عوامل زیادی از جمله ترکیب شیمیایی پلیمر، پیوند، تبلور، زبری سطح، وزن مولکولی و تنش باقیمانده بستگی دارد. این امر به طبیعت و غلظت شیمیایی معرف مایع، دمای سیستم و میزان کرنش نیز بستگی دارد.