نرماله‌کردن (متالورژی)
فرایند نرماله کردن به دلیل ریزدانه شدن فولاد در طی این فرایند موجب بهبود خواص مکانیکی از جمله استحکام و سختی و کاهش انعطاف‌پذیری می‌شود و از این نظر در برخی موارد نرماله کردن به عنوان عملیات حرارتی نهایی منظور می‌شود. اما به دلیل ساختار فریتی_پرلیتی هرگز نمی‌توان با نرماله کردن خواص مکانیکی نظیر ساختارهای مارتنزیتی بدست آورد. پس در مواردی که هدف سخت کردن قطعاتی باشد که دارای دانه‌های درشت هستند نرماله کردن به عنوان یک عملیات حرارتی اولیه جهت ریز کردن دانه‌ها استفاده می‌شود.
بازپخت مرحله‌ای
بازپخت مرحله‌ای یا آنیل کردن مرحله‌ای اکثراً بعد از تولید ورق و سیم به منظور برطرف کردن سختی حاصل از تغییر شکل سرد و نرم کردن آن بکار می‌رود. درجه حرارت آنیل کردن مرحله‌ای در زیر درجه حرارت ای تکتوئید ( برای فولادهایی که تنها دارای کربن بوده یا دارای مقدار بسیار جزئی از عناصر دیگر است حدود ۵۵۰ تا ۶۵۰ درجه سلسیوس ) می‌باشد. بطوریکه آستنیت تشکیل نگردد. که احیاناً در موقع سرد کردن تبدیل به مارتنزیت شود. آنیل کردن مرحله‌ای در مورد فولاد و غیر فولاد بکار می‌رود. این نوع آنیل کردن بسیار شبیه به عملیات حرارتی به منظور تنش زدایی است. نوعی عملیان حراتی که برای یکسان سازی دانه های فلز روی آن انجام می شود.