آزادی مدنی
آزادی‌های مدنی و یا آزادی های شخصی آزادی‌هایی هستند که حکومت نمی‌تواند بر اساس قانون یا تفسیر قضایی و بدون محاکمه آنها را سلب کند. هر چند دامنه این واژه در کشورهای مختلف، متفاوت است اما آزادی‌های مدنی شامل آزادی اندیشه، آزادی مطبوعات، آزادی دین، آزادی بیان، آزادی تجمعات اعتراضی، حق امنیت، آزادی سخنرانی (کتبی و شفاهی)، حریم خصوصی، حق دادرسی برابر بر اساس قانون، حق برخورداری از یک محاکمه عادلانه و حق زیستن می‌باشد. دیگر آزادی‌های مدنی شامل حق مالکیت، حق دفاع از خود و حق مالکیت بر بدن خود است. در تمایز بین آزادی‌های مدنی و سایر انواع آزادی، بین آزادی مثبت / حقوق مثبت و آزادی منفی / حقوق منفی تفاوت وجود دارد.
سانسور در جمهوری فدرال آلمان
از زمان انتشار گروندگزتس (قانون اساسی جمهوری فدرال آلمان)، دو نوع سانسور رسانه در آلمان وجود داشته‌است. اولی چیزی است که تهاجمی یا شرم‌آور شناخته شود؛ چنین رسانه‌هایی در «شاخص» قرار داده می‌شوند و انتشار شان محدود می‌شود و توزیع شان بین خردسالان ممنوع است. دومی چیزی است که ضد قانون اساسی و مضر برای دولت شناخته شود. اصل اساسی آن «اشترایباره دمکراتی» (دمکراسی دفاع‌کننده از خود) است که قانوناً از خیزش همه جنبشهای ضد قانون اساسی و در نتیجه غیردمکراتیک جلوگیری می‌کند. رسانه‌های درگیر، بی درنگ ممنوع می‌شوند، و مجازات مجرمانه برای تجاوز در نظر گرفته می‌شود. یک نمونه ممنوعیت بیدرنگ محتوای حمایت‌کننده از ناسیونال سوسیالیسم است.