سرخرگ کلیوی
سرخرگ‌های کلیوی سرخرگ‌هایی هستند که از کناره‌های آئورت شکمی درست در زیر سرخرگ مزانتریک فوقانی جریان می‌گیرند و خون را به کلیه‌ها می رسانند. هر یک از رگ‌های کلیوی از ساق دیافراگم می‌گذرند و با آئورت شکمی زاویهٔ راستی را می‌سازند. رگ‌های کلیوی ۲۵٪ خونی را که از قلب خارج می‌شود را به کلیه‌ها می رسانند تا در آنجا تصفیه شوند. خونی که به کلیه‌ها توسط رگ‌های کلیوی می‌رسد متغیر است. ممکن است یک یا تعداد بیشتری رگ کلیوی که خون را به هر کلیه می رساند وجود داشته باشد. رگ کلیوی در ناحیه‌ای درست بالای سیاهرگ‌های کلیوی به کلیه متصل می‌شود. شعاع رگ کلیوی در حدود ۰٫۲۵ سانتی‌متر و ۲۶ سانتی‌متر در قسمت پایه‌ای آن است. قطر رگ کلیوی بسته به روشی که برای یافتن آن استفاده می‌شود، متغیر است. میزان قطر رگ کلیوی با استفاده از سونوگرافی ۵٫۰۴ ± ۰٫۷۴ میلی‌متر یافت شده است اما با استفاده از آنژیوگرافی ۱٫۱۹ ± ۵٫۶۸ یافت شده. درون کلیه، رگ کلیوی، پیش از رسیدن به ناف کلیه به پنج یا شش شاخهٔ دیگر تقسیم می‌شود که این شاخه‌ها میان میزنای و سیاهرگ کلیوی قرار دارند.
سرخرگ سینه‌ای درونی
سرخرگ توراسیک داخلی () یا شریان پستانی در انسان یکی از سرخرگ‌هایی است که از سرخرگ زیرترقوه‌ای جدا می‌گردند. این شریان در هر طرف در محاذات کناره خارجی استرنوم پایین می‌رود و یک چهارم قدامی جدار قفسه سینه و پستان را خونرسانی می‌کند و شاخه‌هایی مانند شاخه مدیاستینال، شاخه‌هایی به تیموس، جناغ و شش فضای بین دنده‌ای قدامی دارد. پس از رسیدن به مقابل فضای بین دنده‌ای ششم این شریان به دو شاخه انتهایی شریان موسکولوفرنیک و شریان اپی گاستریک فوقانی تقسیم می‌شود.