کنوانسیون ژنو
نهضت بین‌المللی صلیب سرخ و هلال احمر نخستین پیشگام در امور بشردوستانه بین‌المللی می‌باشد که منطبق با حقوق بین‌الملل رفتار می‌کند. این نهضت در زمینه محافظت از زخمی‌ها و بیماران عضو در نیروهای مسلح کشورها در نبردهای زمینی، دریایی و همچنین در زمان اسارت فعالیت می‌کرد. در سال ۱۹۴۹، با تصویب کنوانسیون ژنو، چهارچوب کلی جدیدی برای کمک به نیازمندان در شرایط جنگی فراهم آمد.
کنفرانس جهانی صلیب سرخ و هلال احمر
در این کنفرانس، که معمولاً با دوره چهارساله برپا می‌شود، «" تیم نماینده دولت‌های "» عضو در کنوانسیون‌های ژنو و اعضای نهضت جهانی صلیب سرخ و هلال احمر گردهم می‌آیند و در موضوعات «بشردوستانه» و مشترک، گفتگو و تصمیم گیری می‌کنند.