سید احمد فردید
اصطلاح «غربزدگی» را فردید متعلق به خود می‌داند. وی عنوان می‌کند که این عبارت زمانی که در اروپا می‌زیسته به سراغش آمده‌است. وی بیان می‌کند که در بیست سالگی تحت تأثیر پوزیتیویسم و غرب زدگی بوده‌است. خواندن کتاب‌های گوستاو لوبون را نیز در همین راستا می‌داند. اندیشه غرب زدگی نزد فردید با مفاهیم بسیاری نظیر نیست انگاری، یونانیت و ادوار تاریخی و مکر لیل و نهار ارتباط دارد. بیژن عبدالکریمی مفهوم غرب‌زدگی در اندیشه فردید را در ارتباط با فلسفه تاریخ گونه می‌داند. بر این اساس غرب‌زدگی پوسته‌ای فردیدی و محتوایی کاملاً هایدگری دارد. این اصطلاح را خود فردید وضع کرده‌است و شیفته آن بوده‌است. عبدالکریمی مفهوم غربزدگی نزد فردید را به مفهوم مثلث زر و زور و تزویر از شریعتی مقایسه کرده‌است. این مفاهیم شاه کلید دریافت این تفکرات است. وی غربزدگی نزد فردید را به معنایی کاملاً وجود شناختی و همچون غفلت از وجود می‌داند. غرب به معنای مرگ تفکر حضوری و اقبال کردن به علم حصولی معنا شده‌است که همان غفلت از وجود است. مفهوم غرب همان مفهوم متافیزیک است؛ و غرب‌زدگی به معنای غلبه تفکر متافیزیکی بر هر گونه تفکر شهودی، قلبی و معنوی و حضوری است.
ماهیت تقلید
تقلید نوعی جهت دهی افکار و رفتار فردی در مقابل الگوهای اجتماعی است. یکی از روانشناس غربی به نام گابریل تارد، تقلید را یگانه عامل اجتماعی شدن و فرهنگ پذیری انسان می داند. در دوره های بعد، روانشناسان اجتماعی و جامعه شناسان به تصحیح عقاید گابریل پرداختند؛ آن ها اثرپذیری فرد از جامعه را آگاهانه و به دور از جبر دانسته و در کنار سایر عوامل تأثیرگذار، تقلید را به عنوان یکی از عوامل جامعه پذیری معرفی نمودند. زیرا فرد در رویارویی با جامعه مجبور به تقلید نیست و قدرت مقاومت در برابر جو حاکم بر جامعه را داراست. نمونه آن نیز مقابله صالحان جامعه در مقابله با ظلم و ستم فراگیر در محیط اجتماعی بوده است که نمونه های آن در ماجرای همسر فرعون و اصحاب کهف. در قرآن انعکاس داده شده است. با این وجود، تقلید را نمی‌ توان غریزی و نوعی تطابق با محیط دانست، بلکه تقلید، رفتاری آگاهانه و هدف دار است.