یعقوب لیث
با همه این‌ها، سیاست ضدخلیفه او بسیار آشکار است. کتاب تاریخ سیستان نقل می‌کند که یعقوب عباسیان را «دروغگو» خطاب کرده‌است. در ادامه این نقل قول آمده‌است: یعقوب لیث را نخستین شهریار ایرانیِ احیاگر زبان پارسی، پس از فروپاشی شاهنشاهی ساسانیان می‌دانند. وقتی شاعری بنا بر رسم زمان قصیده‌ای به عربی در مدح او سرود، وی او را ملامت کرد که چرا به زبانی که نمی‌فهمد برایش شعر سروده‌است که «چیزی که من اندر نیابم چرا باید گفت». با شنیدن این سخن، محمد بن وصیف که ادارهٔ امور دیوان یعقوب را بر عهده داشت، قصیده‌ای به فارسی در مدحش سرود و این قصیده (براساس روایت مؤلف ناشناس تاریخ سیستان که قصیده را نقل نموده) آغاز سرودن شعر درباری به این زبان گردید.
قوماندان شفیع هزاره
هم‌زمان با اشغال افغانستان توسط ارتش سرخ اتحاد جماهیر شوروی، سقوط دولت و آغاز جنگ‌های داخلی افغانستان فرمانده شفیع به زادگاه اجدادی خود در دره ترکمن رفت و در جنبش مقاومت مردم هزاره از فرماندهان ارشد در حزب وحدت شد، و تیپی به نام (غند ۲ پیاده) ایجاد کرد که از بزرگترین و قویترین تشکیل نظامی حزب وحدت بود.