سوربن (دانشگاه تاریخی)
در سال ۱۹۷۰، دانشگاه پاریس به سیزده دانشگاه تقسیم شد که همگی توسط یک نهاد مشترک - ریاست دانشگاه پاریس - اداره می شد و در ساختمان سوربن مستقر بود. سه فقره از این دانشگاه ها، همچنان در ساختمان تاریخی سوربن باقی ماندند و به همین اعتبار نام آنها متشکل از « سوربن » است: دانشگاه پاریس-سوربن ( پاریس ۴ ) ، دانشگاه پانتئون-سوربن ( پاریس ۱ ) و . همچنین دانشگاه دکارت پاریس نیز از ساختمان سوربن استفاده می نمود.
هانری کوربن
کُربَن به پژوهش در آثار امانوئل سویدنبرگ درباره همبستگی امور مادی و روحانی پرداخت. همچنین نخستین تلاش‌ها برای معرفی سهروردی به جامعه فکری فرانسه را انجام داد. وی با همکاری الیزر پاول کراوس، کتاب "آواز پر جبرئیل" را در سال ۱۹۳۵ برگردان کرد و سپس «سهروردی بنیانگذار حکمت اشراق» را در سال ۱۹۳۹ نوشت. در ۱۹۳۷ کُربَن جانشین الکساندر کویره در دانشگاه سوربن شد و به آموزش دروسی دربارهٔ الهیات لوتری یوهان گئورگ هامان و هرمنوتیک لوتری پرداخت.