هولوکاست
هولوکاست (از یونانی "ὁλόκαυστον"، به معنی «همه‌سوزی») یا شوآ به کشتار دسته‌جمعی و نسل‌کشی نزدیک به شش میلیون یهودی اروپایی بر پایه نژاد، مذهب و ملیت در طی جنگ جهانی دوم به دست آلمان نازی و از ۱۹۴۱ تا پایان ۱۹۴۵ در اردوگاه‌های مرگ آلمان نازی، اطلاق می‌شود. کشتارها به شکل سازمان‌یافته شامل شلیک دسته‌جمعی در پوگروم‌ها؛ سیاست پاکسازی از راه کار اجباری در اردوگاه‌های کار اجباری آلمان نازی؛ همچنین وانت‌ها و اتاق‌های گاز در اردوگاه‌های پاکسازی آلمانی از جمله آشویتس، بلزک، خلمنو، مایدانک، تربلینکا، و سوبیبور می‌شدند. حدود دو سوم جمعیت یهودی اروپا در این رویداد کشته شدند.
کشتار کامیانتس-پودیلسکی
در ۲۷ و ۲۸ اوت، یک گروه از آینزاتس‌گروپن (واحدهای کشتار متحرک) در کامیانتس-پودیلسکی و نیز نیروهای تحت فرماندهی رهبر اس‌اس و پلیس در منطقه جنوب، ژنرال اس‌اس فریدریش یکلن، دست به کشتار کلیت جوامعی از یهودیان، اعم از اخراجی‌ها و مردم محلی، زدند. بر پایه‌گذارش یکلن، در مجموع ۲۳٬۶۰۰ یهودی در جریان این اقدام کشته شدند. این کشتار یکی از نخستین عملیات‌های گسترده کشتار دسته‌جمعی در راستای راهی برای دستیابی به راه حل نهایی در رایخس‌کومیساریات اوکراین بود. پیش از آن در درون خاک اتحاد جماهیر شوروی، زنجیره کشتارهایی مشابه در شهر ژیتومیر آغاز شد که از ۹ ژوئیه ۱۹۴۱ تا ۱۹ سپتامبر ادامه داشتند و شهر را "عاری از یهود" ساختند. در این شهر سه عملیات کشتار توسط پلیس آلمان و اوکراین صورت گرفت که در مجموع ۱۰ هزار یهودی در آن کشته شدند. به دنبال کشتار کامیانتس-پودیلسکی، کشتار دیگری در ۲۲ سپتامبر ۱۹۴۱ توسط اس‌اس و شبه نظامیان اوکراینی در وینیتسا صورت گرفت که در آن ۲۸٬۰۰۰ یهودی به ضرب گلوله کشته شدند؛ و دیگری کشتار ۳۳٬۷۷۱ یهودی در ۲۹ سپتامبر در بابی یار.