موزه دل پرادو
موزه دل پرادو یکی از بناهایی است که در زمان کارلوس سوم اسپانیا به عنوان بخشی از یک طرح ساختمانی باشکوه ساخته شده‌است که برای اهدای فضایی شهری به یاد ماندنی به مادرید ساخته شده‌است. ساختمانی که موزه پرادو را در خود جای داده‌است، در ابتدا توسط خوزه موزینو و ردوندو، شماری از فلوریدابلانکا، تصور شد و در سال ۱۷۸۵ توسط کارلوس سوم برای ساخت مجدد موزه دل پرادو به بهره‌برداری رسید. برای این منظور، کارلوس سوم یکی از معماران مورد علاقه خود، خوان د وییانوئبا، سازندهٔ باغ گیاهشناسی و تالار شهر مادرید را فراخواند.
پاسئو دل پرادو
پاسئو دل پرادو یکی از بلوارهای اصلی مادرید، اسپانیا است. پاسئو دل پرادو انتهای جنوبی محور مرکزی شهر را تشکیل می‌دهد که در شمال پلازا د سیبیلس به عنوان پاسئو د رکولتوس و در شمال پاسئو د لا کاستلانا جاده را ادامه می‌دهند. این بلوار از موقعیتی فرهنگی برخوردار است و به عنوان بخشی از میراث جهانی یونسکو، همراه با پارک بوئن رتیرو فهرست شده‌است.