عدنان صادق ارزی
وی استاد دانشگاه آنکارا بوده است. از او چندین اثر تحقیقی و مقالات متعددی در در دایرةالمعارف اسلام (ترکی) به چاپ رسیده است. طی سال‌های ۱۳۴۰ تا ۱۳۵۸ سفرهای متعددی به ایران کرد و با بنیاد فرهنگ ایران و فرهنگستان ادب و هنر ایران نیز همکاری داشت. از میان استادان ایرانی بیش از همه با مجتبی مینوی و محمدامین ریاحی ارتباط داشت. مقاله‌های تحقیقی متعدد از او در نشریات خاورشناسی جهان و دایرةالمعارف اسلامی چاپ استانبول به جا مانده است. مجله ترکیات به مدیریت او انتشار می‌یافت.
واقعه مسجد گوهرشاد
رضاشاه که در سال ۱۳۱۳ خورشیدی، با هماهنگی نخست‌وزیرش محمدعلی فروغی، سفری چهل روزه به ترکیه داشت که پس از بازگشت به ایران، تصمیم به انجام رشته‌ای از امور گرفت تا ایران را همچو ترکیه، از آنچه «مظاهر تمدن غرب» خوانده می‌شد، بهره‌مند گرداند. تغییر کلاه مردم به کلاه شاپو، کشف حجاب، تأسیس دانشگاه (دانشگاه تهران)، جشن هزاره فردوسی، تأسیس فرهنگستان ایران و پیمان سعدآباد از آن جمله‌اند که همگی ره‌آورد آن سفر می‌باشند. هنگامی که در سال ۱۳۱۴، جایگزینی کلاه‌هایی که مردم ایران تا آن لحظه بر سر می‌نهادند (که کلاه پهلوی را نیز در برمی گرفت) با کلاه شاپو، به فرمان حکومت، در سراسر کشور اجباری شد، در شهر مذهبی مشهد، اجرای آن به آسانی انجام نگرفت و پیرامون اجرای آن بین دو قدرت در خراسان اختلاف نظر ایجاد شد: فتح‌الله پاکروان استاندار خراسان، که تازه به این مقام گماشته شده یود، بر این باور بود که حکومت بایستی در برابر مقاومت مردم در پذیرش کلاه شاپو _ که کلاهی فرنگی و بیگانه به‌شمار می‌رفت_ با به‌کارگیری زور، ایشان را به این جایگزینی و دگرگونی وادارد. اما از سوی دیگر، قدرت دیگر خراسان، یعنی محمدولی اسدی، نایب التولیه آستان قدس رضوی که تا حدی جنبه مردمی داشت و با روحانیان نشست و برخاست داشت، معتقد بود از آن‌جا که مشهد شهری مذهبی است و بسیاری از اهالیش پیرو روحانیت هستند، برای پرهیز از هرگونه رویداد شومی (به ویژه خیزش مردم بر ضد حکومت که به احتمال زیاد به خونریزی می‌انجامید) بایستی کاربرد کلاه شاپو در خراسان _ به‌طور استثنا_ دل‌بخواهی باشد.