اعتیاد
اعتیاد روانی: ناشی از لذت و سرخوشی مصرف مواد مخدر می‌باشد. دقیقا به واسطه برهم ریختن نظم ترشح میانجی‌های عصبی فرد دچار آسیب‌ها یا تناقضات روانی می‌شود. به عنوان مثال ماده مخدر مت‌آمفتامین (مخدر شیشه) باعث افزایش ترشح دوپامین در مغز می‌شود و باعث ایجاد حالت تحریکی، سرخوشی، تمرکز و… می‌شود. حال پس از قطع مصرف با کاهش سطح دوپامین فرد خواب آلود، افسرده، بی تمرکز و… می‌شود. طول دوره بازگشت این میانجی‌های عصبی به حالت طبیعی بسیار طولانی‌تر و حتی برخی معتقدند بازگشت ندارند. در نتیجه اعتیاد روانی بسیار مهلک تر می‌باشد. اعتیاد روانی باعث لغزش بسیاری از مصرف‌کنندگان سابق حتی با طول دوره‌های چندین سال می‌شود.
کودکان اعتیاد
به گفته انجمن ملی اعتیاد به مواد مخدر و سلامت آمریکا، اعتیاد والدین می‌تواند پیامدهای روحی روانی منفی برای کودکان به همراه داشته باشند. والدینی که به کرات مست کرده یا مواد مخدر مصرف می‌کنند، رفتارهایی غیرقابل پیش‌بینی دارند. رفتارهای این چنینی والدین در دراز مدت می‌تواند سبب ایجاد مشکلات روحی روانی در فرزندان شود. والدین معتاد، اغلب متوجه مشکلاتی که ایمنی کودکان را تهدید می‌کنند نمی‌شوند. کودکان ممکن است در مکانی باشند که به علت فقدان نظارت والدین در معرض خطرات فیزیکی قرار بگیرند یا قربانی خشونت ورزی والدین شوند. والدین معتاد می‌توانند به وسیله رانندگی تحت تأثیر مخدر، بارداری همراه با اعتیاد به مواد مخدر و ... جان کودکان را تهدید کنند. کودکانی که والدین آن‌ها مواد مخدر مصرف می‌کنند بیش از سایر همسالان شان با مشکلات تحصیلی و اخراج از مدرسه دست و پنجه نرم می‌کنند. به علت وجود بحران و آشوب در خانه، چنین کودکانی توانایی تمرکز کردن بر دروس را از دست می‌دهند و به افسردگی و دلشوره مبتلا می‌شوند.