گسل درونه
این گسل پس از گسل معکوس اصلی زاگرس، یکی از مهم‌ترین و ممتدترین ساختارهای ایران به‌شمار می‌آید. ولمن در سال ۱۹۶۶ میلادی با بررسی جابه‌جایی‌های موجود در رسوبات آبرفتی، یک جابه‌جایی راست‌لغز چپ‌گرد را برای این گسل پیشنهاد داد. اما چالنکو در سال ۱۹۷۳ میلادی، ۶۰ کیلومتر از بخش خاوری این گسل را مورد بررسی و مطالعه قرار داد و نشان داد که بر خلاف نظر ولمن، گسل دارای حرکت قائم است.
گرهک (زمین‌شناسی)
در رسوب‌شناسی و زمین‌شناسی، گِرِهَک یا ندول ()، کلوخه یا توده کوچک و نامنظم گِرد از یک سنگدانه معدنی است که معمولاً دارای ترکیب متضادی است، مانند گرهک پیریت در زغال سنگ، گرهک چِرت در سنگ آهک، یا گرهک فسفریتی در پلمه‌سنگ (شیل) دریایی ته‌نشست‌های احاطه‌کننده یا سنگ‌های رسوبی.