سوربن (دانشگاه تاریخی)
در سال ۱۹۷۰، دانشگاه پاریس به سیزده دانشگاه تقسیم شد که همگی توسط یک نهاد مشترک - ریاست دانشگاه پاریس - اداره می شد و در ساختمان سوربن مستقر بود. سه فقره از این دانشگاه ها، همچنان در ساختمان تاریخی سوربن باقی ماندند و به همین اعتبار نام آنها متشکل از « سوربن » است: دانشگاه پاریس-سوربن ( پاریس ۴ ) ، دانشگاه پانتئون-سوربن ( پاریس ۱ ) و . همچنین دانشگاه دکارت پاریس نیز از ساختمان سوربن استفاده می نمود.
دانشگاه آبردین
نزدیکترین قدمی که میان این دو کالج برای ادغام کامل برداشته‌شد عنوان پیشنهادی «دانشگاه کارولین آبردین»، توسط چارلز اول در ۱۶۴۱ بود. بعد از جنگ‌های سه پادشاهی و پایان‌گرفتن جنگ‌های داخلی، تلاش‌هایی برای ایجاد اتحاد کامل‌تری میان این دو نهاد انجام شد و نتیجهٔ آن تصویب مجلس الیور کرامول در ایام حکومت موقت انگلستان در ۱۶۵۴ بود. این دانشگاه تا زمان بازگردانی؛ که به‌فرمان چارلز دوم تمام قوانین ساخته شدهٔ دورهٔ پیش را لغو می‌کرد، یک‌پارچگی خود را حفظ کرد ولی از آن‌پس دو کالج دوباره به وضعیت مستقل پیشین خود بازگشتند. چارلز اول هنوز هم به عنوان یکی از بنیان‌گذاران این دانشگاه شناخته شده، او سهم خود در ایجاد دانشگاه کارولین و خیرخواهی خود را نسبت به کالج کینگز انجام و ابراز داشته‌است. پیشنهادهای ناموفق بیشتری در مورد اتحاد در طول قرن هجدهم و اوایل قرن نوزده صورت‌گرفت.