چینی ماندارین
ماندارین (چینی ساده‌شده: 官话، چینی سنتی: 官話، پین‌یین: Mǐn yǔ؛ به معنی «گفتار مقامات») یک گروه از زبان‌های چینی است که در قسمت‌های شمالی و جنوب غربی چین صحبت می‌شود. گویش پکنی که پایه و اساس چینی معیار به‌شمار می‌رود، زیرمجموعه این زبان است. از آنجایی که ماندارین از شمال چین ریشه گرفته و بیشتر زبان‌ها و گویش‌های ماندارین در شمال کشور یافت می‌شوند، گاه به ماندارین چینی شمالی (北方话، běifānghuà، «گفتار شمالی») نیز اطلاق می‌شود. بیشتر گونه‌های ماندارین همچون گویش جنوب غربی (شامل سیچوآنی) و یانگ‌تسه پایین (مثل نانجینگی) از فهم متقابل نسبت به یکدیگر برخوردار نیستند و در برابر ماندارین معیار نیز تا حدی فهمیده می‌شوند. ماندارین با حدود یک میلیارد سخنور بومی، نخستین زبان جهان بر پایه جمعیت سخنوران بومی است.
مادارها
مادارها میزان بالایی از کروموزوم Y هاپلوگروپ جی-ام۲۰۱ را نشان می‌دهند. آن‌ها از نظر ژنی ترکیبی از مردم آرژین، مردم قفقازی و ترک هستند. از نظر نام‌شناسی گاهی برخی از کارشناسان مانند آندری زولت بیرو (András Zsolt Bíró) آن‌ها را با مجارها (هونگرین‌ها) مرتبط درنظر می‌گیرند. در حقیقت، هاپلوگروپ جی در مجارستان نادر است (با نرخ حدود ۳ درصد) و در قسمت‌هایی از اروپای غربی و جنوبی (به عنوان مثال ایتالیا و فرانسه) نرخ بسیار بالاتری دارد. جمعیت جنوب آلمان نسبت به جمعیت مجارستان میزان بالاتری از هاپلوگروپ جی دارد. به علاوه، ایمره باسکی نتیجه گرفت که نام گروه قومی مادیار (ساکن در شمال قزاقستان) با مگیار (مجار) مرتبط نیست و بنابراین نمی‌تواند به عنوان اثباتی برای رابطه مادیار و مگیار (مجار) باشد.