ارمنی‌های ترکیه
نسل‌کشی ارامنه در سال‌های ۱۹۱۵م تا ۱۹۱۸م اتفاق افتاد که در طی آن دولت عثمانی وقت دستور تبعید و اخراج و کشتار بیش از یک و نیم و تا دو میلیون ارمنی را به بهانهٔ ملاحظات سیاسی و امنیتی صادر نمود. این کشتارها اکثریت بزرگی از ارمنیان حدوداً هفتاد تا هشتاد درصد کل جمعیت ارمنی‌های ساکن در امپراطوری عثمانی را در زمان جنگ جهانی اول در بر می‌گرفت. تعدادی از آن‌ها مستقیماً بر اثر کشتارهای عثمانی مردند و تعدادی دیگر بر اثر اخراج و تبعید وسیع و انتقال اجباری جمعیت و بیشتر از طریق حملات نظامیان کرد جان سپردند.
قیبالی
در ژوئیه سال ۱۹۱۹ میلادی، تعداد زیادی از ارامنه ساکن در این ناحیه توسط نیروهای مسلّح آذربایجانی و شبه‌نظامیان کُرد کشته شدند. شمار افراد کشته شده ۶۰۰ تا ۷۰۰ نفر بود که افرادی از چند روستای مجاور از جمله همین روستا، جمیل‌لی، کرکی‌جهان و ... غارت و سوزانده شدند. بیشتر کشته‌شدگان از زنان و کودکان بودند.