لیلی و مجنون
منظومه لیلی و مجنون نظامی به زبان‌های گوناگونی مانند آلمانی، فرانسوی، انگلیسی، روسی و ارمنی ترجمه شده‌است. در ادبیات ارمنی از دیدگاه مشابهت در جدال میان عشق و آداب و رسوم جامعه، منظومه «آنوش» (۱۸۹۲ میلادی) اثر هوانس تومانیان با لیلی و مجنون مقایسه می‌شود. در ادبیات کردی منظومه مثنوی «مه‌م و زین» (قرن ۱۷ میلادی) اثر احمد خانی از نظر فضای ایرانی داستان، با آن قابل مقایسه‌است.
لزلی مارمون سیلکو
از آثارش می‌توان به "بانوان لاگونا" (شعر-۱۹۷۴)، "مراسم" (رمان-۱۹۷۷)، "قصه گو" (مجموعه شعر و داستان-۱۹۸۱)، "سالنامهٔ مردگان" (رمان-۱۹۹۱)، "آب مقدس" (کتاب دست‌ساز، شعر و متون اسطوره‌ای-۱۹۹۴)، "زن زرد و زیبایی روح: نوشتارهایی در باب زندگی امروز بومیان آمریکا" (مجموعه داستان و مقاله-۱۹۹۷)، "باران" (کتاب دست‌ساز، شعر و نثر و عکس-۱۹۹۷)، "باغات کویر" (رمان-۱۹۹۹)، "طاقچهٔ فیروزه‌ای" (نثر-۲۰۱۰) و مقالات پرشماری در نشریات اشاره کرد.