هپاتیت سی
آزمایش‌های تشخیص هپاتیت سی عبارتند از: آنتی‌بادی HCV، تست الایزا (ELISA)، وسترن بلات، HCV RNA کمی. واکنش زنجیره‌ای پلی مراز (PCR)، می‌تواند HCV RNA را یک تا دو هفته پس از ابتلا شناسایی کند، در حالی که آنتی‌بادی‌ها ممکن است برای شکل‌گیری و نمایاندن خود به زمان بسیار بیشتری نیاز داشته باشند. هپاتیت سی مزمن، ابتلا به ویروس هپاتیت سی است که بر اساس حضور RNA خود، تا شش ماه مقاومت نشان می‌دهد. . به این دلیل که بیماری‌های مزمن معمولاً تا ده‌ها سال علایمی نشان نمی‌دهند، پزشکان بالینی عموماً از طریق آزمایش‌های عملکرد کبد یا در حین آزمایش‌های روتین از افراد دارای ریسک بالا، به این بیماری پی می‌برند. آزمایش نمی‌تواند بین بیماری‌های مزمن و حاد تمایزی قایل شود.
انسفالیت
التهاب مغز یا انسفالیت به معنی التهاب حاد بافت مغزی است. شایع‌ترین نوع آن انسفالیت ویروسی می‌باشد. ویروس خود را از طریق خون به مغز می‌رساند و در عملکرد آن اختلال ایجاد می‌کند در بیماریهای سیفلیس، هاری و مالاریا نیز احتمال آنسفالیت وجود دارد. انسفالیت چون از بیماری‌های ثانویه ویروسی می‌باشد می‌تواند رده‌های مختلفی داشته باشد و از عدم تعادل در راه رفتن تا کما و مرگ را در پی خواهد داشت. برای مثال در نوزادان ویروس هرپس سیمپلکس باعث ایجاد تبخال می‌گردد یا ویروسی که در آبله مرغان به مغز می‌رسد می‌تواند فقط کمی عدم تعادل در راه رفتن را در پی داشته باشد. در موارد کمی آسیب‌های جدی به مغز وارد شده و آسیب‌ها جبرانشان سخت خواهد بود. این بیماری می‌تواند از طریق عوامل قارچی هم ایجاد شود که ار راه استنشاقی وارد و سپس به خون و سپس به سیستم عصبی حمله می‌کنند. از جمله علائم آن تب، سردرد، فوتوفوبیا (ترس از نور) و تشنج، تحریک پذیری و عصبی شدن، استفراغ، لوچ شدن چشمان یا دید دوگانه ضعف دست و ... هستند. از جمله آزمایش‌ها تشخیصی بررسی مایع مغزی نخاعی که احتمال مننژیت باکتریایی را هم رد می‌کند با پونکسیون لومبار می‌باشد. درمان بستگی به عامل ایجادکننده دارد.