دستور زبان اسپرانتو
زبان فراساختهٔ اسپرانتو که با هدف ایجاد یک زبان بین‌المللی برای کل دنیا، یا زبان مشترک جهانی در سال ۱۸۸۷ توسط دکتر لودویک زامنهوف ابداع شد، دارای دستور زبان بسیار ساده، منطقی و بدون استثنائی است تا استفادهٔ جهانی از آن برای گویش‌وران همهٔ زبان‌ها، از هر قوم و نژادی که باشند، آسان باشد. همان‌گونه که در مقالهٔ مفصلی در بارهٔ زبان اسپرانتو در روزنامهٔ معروف گاردین (Guardian)، چاپ لندن، آمده‌است: … به‌علاوه، درحالی که یادگیریِ ولاپوک به‌سختیِ فراگرفتن زبان لاتین بود، زبانِ زامنهوف فقط شانزده قاعدهٔ بنیادی داشت که حتی یک استثناء هم در آن به‌چشم نمی‌خورد. اسپرانتو به‌احتمالِ قوی تنها زبانی است که فاقد افعال بی‌قاعده است (زبان فرانسوی دارای ۲۲۳۸ فعل بی‌قاعده و زبان‌های اسپانیایی و آلمانی هر کدام دارای حدود ۷۰۰ فعل بی‌قاعده است) و، با وجود تنها شش پایانه که تسلط پیدا کردنِ برآن، برای بیانِ تمامیِ افعال در این زبان کافی است، مشاهده شده‌است که اکثریت نوآموزها پس از یک ساعت می‌توانند به این زبان تکلم کنند. نویسندهٔ انگلیسیِ این مقاله در روزنامهٔ گاردیَن اشاره‌ای به تعداد افعال بی‌قاعده در زبان انگلیسی نکرده‌است. در این زبان نیز افعال بی‌قاعده مشکل بزرگی در راه فراگیریِ آن به‌وجود آورده‌است. شمار فعل‌های بی‌قاعده‌ی زبان انگلیسی ۶۳۸ عدد است.
مارک فتس
زبان اسپرانتو را فتس در سن ۱۴سالگی از عموی خود کریستوفر فتس فراگرفت. در طول تحصیل در دانشگاه کمبریج، فتس در گروه اسپرانتوی کمبریج و جوانان اسپرانتیست انگلستان فعالیت می‌کرد و در سال ۱۹۸۴ عضو کمیته‌ی محلی کنگره‌ی ۶۹امین همایش جهانی اسپرانتو بود. وی پس از تحصیلات خود، در دفتر مرکزی سازمان جهانی اسپرانتو به‌عنوان سردبیر مجلهٔ اسپرانتو (ارگان رسمی سازمان جهانی اسپرانتو) از سال ۱۹۸۶ تا ۱۹۹۲ مشغول به‌کار بود. در طول همین دوره بود که بخش اطلاع‌رسانی سازمان جهانی اسپرانتو را مجدداً تأسیس نمود و به‌عنوان سازمان‌دهنده و سخن‌وری متبحر شناخته شد. در سال ۱۹۹۰ تحقیقی علمی تحت عنوان یک زبان برای اروپا نگاشت که برندهٔ جایزهٔ انجمن مطالعات اروپائی شد و سپس در مجموعهٔ اسناد اسپرانتو به چندین زبان منتشر گردید.