جنگ الجزایر
جنگ الجزایر یا انقلاب الجزایر به مجموعه‌ای از زد و خوردهای میان فرانسه و الجزایری‌های استقلال‌طلب زیر استعمار این کشور می‌گویند که میان سال‌های ۱۹۵۴ تا ۱۹۶۲ رخ داد و به استقلال الجزایر انجامید. از دیگر اثرهای این جنگ سرنگونی جمهوری چهارم فرانسه و پایه‌ریزی جمهوری پنجم به ریاست شارل دوگل بود.
اخضر ابراهیمی
ابراهیمی در ۱ ژانویه ۱۹۳۴ در شهر عزیزه در جنوب الجزایر متولد شد. در دوران جنگ استقلال الجزایر بین سال‌های ۱۹۵۶ تا ۱۹۶۱ نماینده جبهه آزادی‌بخش میهنی الجزایر مهم‌ترین سازمان مقاومت الجزایری‌ها در آسیای جنوب شرقی در جاکارتا اندونزی بود. پس از استقلال الجزایر به عنوان نماینده این کشور در اتحادیه عرب انتخاب شد و تا سال ۱۹۷۰ این پست را در اختیار داشت. از ۱۹۷۱ تا ۱۹۷۹ سفیر الجزایر در بریتانیا و مدتی نیز سفیر این کشور در مصر و سودان بود. ابراهیمی بین سال‌های ۱۹۸۲ تا ۱۹۸۴ مشاور دیپلماتیک رئیس‌جمهور الجزایر شد. وی از سال ۱۹۸۴ تا ۱۹۹۱ به عنوان معاون دبیرکل اتحادیه عرب فعالیت می‌کرد و از ۱۹۸۹ تا ۱۹۹۱ نماینده ویژه این سازمان برای پایان جنگ داخلی لبنان بود. پس از پایان این ماموریت بین سال‌های ۱۹۹۱ تا ۱۹۹۳ وزیر امور خارجه الجزایر شد. در دوران پایان حکومت آپارتاید آفریقای جنوبی در سال ۱۹۹۳ و ۱۹۹۴ نماینده سازمان ملل در این کشور شد و در رابطه با این ماموریت به کشورهایی چون زئیر، سودان، یمن، لیبریا، و نیجریه سفر کرد. او از سال ۱۹۹۴ تا ۱۹۹۶ هم به عنوان نماینده ویژه سازمان ملل در هائیتی انتخاب شد.