قدرت منطقه‌ای
در روابط بین‌المللی، یک قدرت منطقه‌ای کشوری است که در یک ناحیه جغرافیایی دارای قدرت است. کشورهایی که از قدرت خود به خوبی استفاده می‌کنند و در ناحیه‌ای از جهان قدرت دارند، دارای برتری منطقه‌ای خواهند بود.
قدرت در حال ظهور
مفهوم‌سازی‌های چندی از اصطلاح «قدرت نوظهور» وجود دارد؛ بنابراین، هیچ روش استاندارد یا روش توافق شده‌ای برای تصمیم‌گیری در مورد اینکه کدام کشورها قدرت‌های نوظهور هستند وجود ندارد. با این حال ویژگی اساسی یک قدرت در حال ظهور این است که این قدرت یک بازار نوظهور نیز هست، زیرا توسعهٔ اقتصادی یک ضرورت و مقدمه‌ای برای ظهور سیاسی و نظامی است. استدلالی که در این باره صورت گرفته این است که کشوری که می‌تواند یک قدرت نوظهور باشد، بیش از هر چیز اقتصاد نوظهوری است که فقط پتانسیل یا امید افزایش نفوذ جهانی خود را دارد. این به دلیل وجود چندین عامل محدود کننده است که عمدتاً هفت بعد قدرت دولت را تشکیل می‌دهند: جغرافیا، جمعیت، اقتصاد، منابع، ارتش، دیپلماسی و هویت ملی. به‌طور سنتی، فقط قدرت‌های بزرگ یا ابرقدرت‌ها در هر هفت بُعد قدرت دولتی موفق بوده‌اند.