خوشحالی
خوشحالی، خرسندی یا شادی یک حالت روانی است که در آن فرد احساس عشق، لذت، خوشبختی یا شاد بودن می‌کند. مسائل مختلفی همچون مسائل زیستی، روان‌شناختی یا دینی برای تعریف و دلیل خرسندی آورده شده است.
آمیزش جنسی در انسان
از طرف دیگر فلاسفه خوشبین آمیزش جنسی را مکانیزمی در نظر می‌گیرند که به صورت طبیعی و از روی شادی پیوندی جنسی و غیرجنسی میان دو نفر برقرار می‌کند. آمیزش جنسی لذت دادن به خود و به دیگری به صورت هم‌زمان است که خود می‌تواند باعث ایجاد حس قدردانی و محبت شود و باعث عمق یافتن رابطه زوج شود. این دسته از فیلسوفان معتقدند که آمیزش جنسی به خودی خود ارزشمند است (نه به عنوان وسیله‌ای برای رسیدن به هدفی دیگر). اگر چه آمیزش جنسی شباهت‌هایی با اشتهاهایی مانند گرسنگی و تشنگی دارد، اما تفاوت مهمی که با آن‌ها دارد این است که به ما امکان می‌دهد که از ذهن و شخصیت و بدن محظوظ شویم. اینکه افراد چگونه تحت تأثیر رابطه جنسی قرار می‌گیرند و به آن پاسخ می‌دهند بسته به شخصیت خود فرد دارد و نه به ماهیت ذاتی تمایلات جنسی. تمایلات جنسی به خودی خود بد یا خوب نیستند؛ شخصی که تمایلات مبتذل دارد تجربه جنسی بد و شخصی که تمایلات غیرخودپرستانه و اخلاقی دارد تجربه جنسی خوب خواهد داشت. اگر چه برخی از افراد ممکن است شریک جنسی خود را به عنوان شیء ای نگاه کنند که پس از استفاده از آن‌ها کنار گذاشته می‌شوند، اما این «ویژگی قطعی» تمایلات جنسی نیست. آمیزش جنسی به صورت ذاتی اشخاص را تبدیل به شیء نمی‌کند؛ بر عکس آمیزش وسیله‌ای در نظر گرفته شود که افراد به همدیگر "از طریق" بدنشان پاسخ می‌دهند. آمیزش جنسی می‌تواند افراد را نسبت به حضور همدیگر بیدار کرده و آن‌ها را قادر می‌سازد که ارتباطی واقعی با طرف مقابلشان برقرار کنند.