لینوکس
اگرچه ابتدا لینوکس فقط برای استفاده روی ریزپردازنده‌هایی با معماری ۸۰۳۸۶ اینتل طراحی شده بود، اما امروزه انواع گوناگون معماری‌ها را پشتیبانی می‌کند و در انواع و اقسام وسایل از رایانه شخصی گرفته تا ابررایانه‌ها و تلفن‌های همراه و سرورها به کار می‌رود. این سیستم‌عامل در ابتدا بیشتر توسط افراد مشتاق، به‌طور داوطلبانه گسترش پیدا می‌کرد و به کار گرفته می‌شد. لینوکس توانسته‌ است پشتیبانی شرکت‌های بزرگی چون آی‌بی‌ام و هیولت-پاکارد را به دست آورد و با بسیاری از نسخه‌های تجاری یونیکس رقابت کند. طرفداران لینوکس و بسیاری از تحلیل‌گران این موفقیت را ناشی از استقلال از فروشنده، کم‌هزینه بودن پیاده‌سازی، سرعت بالا، امنیت و قابلیت اطمینان بودن آن می‌دانند.به‌طور کلی می‌توان گفت هر سیستم عاملی دارای هسته یا کرنل و رابط بین نرم ‌افزار و سخت ‌افزار سیستم است، در واقع می‌توان گفت وظیفه انجام کارهای اساسی و پایه برعهده هسته یا کرنل است.
لینوکس حالت کاربر
با استفاده از UML موارد متعددی ممکن می شود. می‌توان خدمات شبکه را از یک محیط UML اجرا کرد و کاملاً از سیستم اصلی لینوکس که محیط UML در آن اجرا می‌شود جدا ماند. مدیران می‌توانند از UML برای راه‌اندازی هانی پات استفاده کنند، که به فرد اجازه می‌دهد امنیت رایانه یا شبکه خود را آزمایش کند. UML می تواند برای آزمایش و اشکال زدایی نرم افزارهای جدید بدون تأثیر منفی بر سیستم میزبان خدمت کند. UML همچنین می تواند برای آموزش و تحقیق مورد استفاده قرار گیرد و یک محیط واقعی شبکه لینوکس با درجه بالایی از ایمنی ارائه دهد. در محیط‌های UML، نسخه‌های هسته میزبان و مهمان نیازی به تطابق ندارند، بنابراین آزمایش یک نسخه « بلیدینگ لبه » لینوکس در حالت کاربر بر روی سیستمی که هسته بسیار قدیمی‌تری دارد کاملاً ممکن است. UML همچنین اجازه می دهد تا اشکال زدایی هسته در یک ماشین انجام شود، در حالی که سایر ابزارهای اشکال زدایی هسته (مانند kgdb ) به دو ماشین متصل به یک کابل مودم نال نیاز دارند.