یک قل دو قل
مرحلهٔ هشتم، در این مرحله بازیکن همه سنگ‌ها را یک جا به طرف بالا می‌اندازد، در فاصلهٔ بازگشت آنها، فوراً دست‌ها را از کناره به هم می‌چسباند و سنگ‌ها را با کف دو دست می‌گیرد، دوباره آنها را در همان حال با دو دست به طرف بالا می‌اندازد و در این فاصله دست‌ها را وارونه کرده و از ناحیهٔ انگشت سبابه به هم می‌چسباند و آنها را با پشت دست‌هایش می‌گیرد و سپس عکس آن را انجام داده و باز سنگ‌های پرتابی را با کف دو دست می‌گیرد، افتادن حتی یک سنگ، موجب سوختن است و هر کدام این مرحله را گذرانده باشد، برندهٔ بازی است. مرحلهٔ آخر، مرحلهٔ تنبیه است و دو بازیکن روبروی هم می‌نشینند (و یا اگر به صورت گروهی اجرا می‌شود، دو سر گروه). بازنده کف دستش را به زمین می‌چسباند و نفر برنده، سنگ‌ها را یکی یکی با اسامی تنبیه‌ها (مانند مشت، سیلی، نوازش، پیچش و برداشتن عسل از کندو) پشت دست او می‌چیند سپس او باید با یک حرکت همهٔ سنگ‌ها را به طرف بالا بیندازد و با دست بگیرد، اگر توانست همه را بگیرد، تنبیهی متوجه او نیست، ولی براساس آنچه بر زمین انداخته باشد، تنبیه می‌شود. البته این بازی، بنابر ذوق و ابتکار بازیکنان ماهر، می‌تواند مراحل بسیاری داشته باشد.
سکه‌های مطابق
بازی سکه‌های مطابق، از نظر ریاضی معادل بازی‌های مورا یا فردها و زوج‌ها است، که دو بازیکن به‌طور هم‌زمان یک یا دو انگشت را نشان می‌دهند، و برنده با توجه به مساوی بودن تعداد انگشت‌ها مشخص می‌شود. مجدداً، تنها استراتژی بهینه برای این بازی‌های، بازی کردن تعادل است. البته، انسان‌ها، ممکن است به‌طور صادقانه استراتژی تعادل را بازی نکنند، به خصوص اگر سکه‌های مطابق مکرراً رو شوند. در یک بازی تکراری، اگر یک نفر به اندازهٔ کافی در روانشناسی ماهر باشد، ممکن است بتواند حرکت حریف خود را پیشگویی کند و براساس آن حرکت خود را انتخاب کند، حالت مشابهی را در بازیکن‌های حرفه‌ای بازی سنگ، کاغذ، قیچی داریم. در این روش، یک امید ریاضی مثبت می‌تواند به دست آید، در حالیکه در مقابل حریفی که تعادل را بازی می‌کند، امید ریاضی نتیجه و سود بازیکن صفر است. با این حال، تحلیل‌های آماری ضربه پنالتی در فوتبال-یک وضعیت پرمخاطره در دنیای واقعی که بسیار به بازی سکه‌های مطابق شباهت دارد-نشان داده‌اند که تصمیم شوت‌کننده‌ها و دروازه بان‌ها به یک تعادل استراتژی مختلط مشابه است.