غرب اروپا
مثلث سه‌گانه که به متفقین معروف بودند شامل امپراتوری بریتانیا، فرانسه، روسیه و بعدها ایالات متحده آمریکا بودند که در سال ۱۹۱۸ امپراتوری روسیه از این قدرت خارج شد. کشورهای آلمان، اتریش و امپراتوری عثمانی جبهه متحدین را تشکیل می‌دادند. پس از اینکه متفقین موفق به شکست دادن متحدین شدند، کشورهای عضو متحدین جایگاه جهانی خود را از دست دادند و اغلب پادشاهان آنان مجبور شدند از قدرت کناره‌گیری کنند و به مناطق دوردست تبعید شدند. امپراتوری‌های این سه کشور به جمهوری تبدیل شدند و مجبور شدند عهدنامه ورسای را بپذیرند. امپراتوری روسیه (که بعداً به اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی تبدیل شد) با متحدین طی عهدنامه برست-لیتوفسک پیمان صلح بست.
صلح مسلح
در اروپا دوره بین سال ۱۸۷۱ (سال شکست فرانسه از امپراتوری آلمان) تا سال ۱۹۱۴ که جنگ جهانی اول شروع شد نمونه ای از دوران صلح مسلح است. در فاصله این ۴۳ سال اگرچه بین دولتهای بزرگ اروپا جنگی رخ نداد، اما کشورهای بزرگ با گسترش ارتش و تجهیز زرادخانه‌های جنگی خود، برای نبرد آماده می‌شدند. در این دوران، قدرت‌هاي اروپايي در حين ارتقاي موقعيت و امكانات نظامي به دنبال ایجاد اتحادهایی با دیگر کشورها بودند.در اين ميان، خصومت ديرينه فرانسه و آلمان كه از زمان بیسمارک وجود داشت ترس فزاينده‌اي بر فرانسه ديكته مي‌كرد. از این رو فرانسوي‌ها با بريتانيايي‌ها هم‌پيمان شدند و روسيه نيز كه خود را حامي بلوك شرق مي‌دانست براي جلوگيري از پيشروي ژرمن‌ها به اين اتحاديه ملحق شد. از سويي ديگر نيز آلمان و اتريش كه از نژاد ژرمن‌ها در اروپاي مركزي بودند به همراه دولت عثماني كه از سال‌ها قبل با آلمان رابطه حسنه‌اي داشت، اتحاديه ديگري تشكيل دادند و به این ترتیب مفهوم صلح مسلح بیش از پيش عینیت یافت.