تای چی چوان
این هنر رزمی، یکی از زیباترین و محبوب‌ترین هنرهای رزمی در چین و کل جهان است و برای بهبود سلامتی، افزایش طول عمر و آرامش روحی انجام می‌شود. این هنر که با نگرش عمیق فلسفی شکل گرفته با کمک ایجاد چرخش انرژی در انسان و تخلیه انرژی درونی یعنی انرژی «چی» یا انرژی بایو الکترومغناطیس درون بدن انسان، یکی از قدرتمندترین سبک‌های رزمی در جهان می‌باشد. در این هنر عضلات نقش زیادی ایفا نمی‌کنند ویک تای چی کار سعی در رها کردن کل بدن دارد تا این انرژی بتواند در بدن جاری شود و در موقع مناسب بتوان از آن برای دفاع یا حمله استفاده کرد. تای چی چوان روش مشت زنی یا هنر رزمی است که بر اساس مفاهیم فلسفی آن سعی در به تعادل رساندن همه چیز دارد که در حقیقت نماد یین و یانگ محصول این فرایند است. «تای چی» در فلسفه تائو به معنای فرایندی است که «ووچی» را به «یین و یانگ» تبدیل می‌کند و تای چی چوان هنر رزمی است که بر اساس این مفهوم عمیق و فلسفی بنا شده‌است. استادان تائو صدها سال پیش با معرفی تای چی در حقیقت هنر رزمی را معرفی نمودند که هماهنگ با ریتم‌های طبیعت و قوانین حاکم بر طبیعت باشد تا در سطوح بالا نیز منتهی به ادراک طبیعت گردد. تای چی ابتدا بدن را متعادل می‌سازد، سپس انرژی درونی انسان، ذهن، تنفس عواطف، طبیعت و روح را متعادل می‌سازد.
هنرهای رزمی اوکیناوا
در سال ۱۴۲۹ میلادی، سه پادشاهی اوکیناوا با یکدیگر متحد شده و پادشاهی ریوکیو را تشکیل دادند. هنگامی که شاه شوشین در ۱۴۷۷ بر سر کار آمد، تمرین هنرهای رزمی را ممنوع اعلام کرد. این ممنوعیت تا سال ۱۶۰۹ که قلمرو ساتسومای ژاپن اوکیناوا را اشغال کرد به طول انجامید. این ممنوعیت تمرین هنرهای رزمی باعث گسترش کوبودو اوکیناوایی گردید که در آن از ابزارهای معمول خانه و کشاورزی به عنوان سلاح استفاده می‌شد. اوکیناوایی‌ها هنرهای رزمی چین را با هنرهای رزمی محلی ترکیب کرده و Tōde (با تلفظ:Tuudii، به معنی "دست‌چینی") را ایجاد کردند که به آن اوکیناوا-ته نیز می‌گویند. در قرن ۱۸ام، سه سیتم مختلف از اوکیناوا-ته در سه روستای اوکیناوا با نام‌های ناها، قلعه شوری و توماری به وجود آمد. این سیستم‌های رزمی را با نام‌های ناهاته، شوری‌ته و توماری‌ته می‌شناسیم. تمرین‌کنندگان این سه سیستم، کاراته امروزی را ایجاد کرده‌اند. و بدین‌ترتیب بود که در قرن بیستم، هنرهای رزمی اوکیناوا را با نام "ته" به معنی "دست" می‌شناختند. از آنجایی که "ته" از شخصی به شخصی دیگر تفوات داشت معمولاً آن را با نام ناحیه‌اش می‌شناختند، مثلاً ناهاته، شوری‌ته و توماری‌ته. ناهاته، شوری‌ته و توماری‌ته به خانواده‌ای از هنرهای رزمی با نام تودو-جوتسو یا تو-ده متعلق بودند.