هواپیما
به قسمت متحرک پایدارکنندهٔ عمودی را در (Rudder) می‌گویند. خلبان به وسیلهٔ پدال‌هایی که در زیر پایش قرار دارد را در را حرکت می‌دهد. حرکت را در و تأثیر آن روی هواپیما به این صورت است که با حرکت را در به سمت چپ، هوایی که از سمت چپ پایدارکنندهٔ عمودی به را در برخورد می‌کند، آن را فشرده می‌کند و به آن اعمال نیرو می‌کند و باعث می‌شود که قسمت دم هواپیما به سمت راست حرکت کند و این گشتاور ایجاد شده حول محور عمودی باعث چرخش نوک هواپیما به سمت چپ می‌گردد. در اصل را در کمک می‌کند هواپیما بدون تغییر ارتفاع به چپ و راست برود.
سیستم فرود ابزاری
آی‌ال‌اس از دو سیگنال رادیویی جهت‌دار استفاده می‌کند، "محلی‌ساز (لوکالایزر) ۸۸۵" (فرکانس ۱۰۸ تا ۱۱۲ مگاهرتز)، که هدایت افقی را ارائه می‌دهد، و شیب "گلاید" (فرکانس ۳۲۹٫۱۵ تا ۳۳۵ مگاهرتز) نیز هدایت عمودی را ممکن می‌کند. رابطه بین موقعیت هواپیما و این سیگنال‌ها بر روی یک نشانگر نمایش داده می‌شود که اغلب یکی نشانگرهای اضافی در نشانگرهای وضعیت هواپیما است. خلبان سعی می‌کند هواپیما را طوری مانور دهد که این نشانگرها را در مرکز نگه دارد. آی‌ال‌اس همچنین ممکن است شامل نورپردازی با شدت بالا در انتهای باند باشد.