اقتصاد خانواده
در طول زمان، هزینه و مزایای ازدواج تغییر کرده‌است. به خصوص، از زمانی که زنان در بازار کار سهم بیشتری را به خود اختصاص دادند و همچنین به دلیل رشد تکنولوژی نیروی کمتری برای تولیدات خانگی لازم است. در نتیجه مزایای مرتبط با تخصیص نیروی کار در بخش خانگی به‌طور قابل ملاحظه‌ای کاهش یافته‌است. زنان دیگر نیازی ندارند تا به درآمد مردان دستیابی داشته باشند و مردان نیز دیگر به فردی برای مدیریت منزل احتیاج ندارند زیرا وسایلی مثل مایکرویو، ماشین لباسشویی، کاهش در هزینه تهیه غذا از بیرون از خانه و استفاده گسترده از ارائه دهندگان مراقبت از کودکان باعث شده که خانوارها کالا و خدمات کمتری خودشان تولید کنند و بنابراین نیروی کارکمتری نیز لازم است. این تغییرات در هزینه و مزایای ازدواج باعث شده که زنان و مردان انتخاب‌های متنوعی پیش رو داشته باشند. این تغییرات به خوبی می‌تواند کاهش نرخ ازدواج و تأخیر در آن را توضیح بدهد.
خودکشی در کره جنوبی
طی سال‌های ۱۹۹۷ و ۱۹۹۸، یک بحران اقتصادی که در آسیا آغاز شده بود، دامن‌گیر کره جنوبی نیز شد که در آن این کشور با ۶٫۹٪ بیکاری مواجه شد. طی تحقیقی مشخص شد که این شدت افزایش بی‌کاری با افزایش در نرخ خودکشی‌ها همبستگی مستقیمی داشت. علاوه بر بی‌کاری، افزایش نرخ طلاق نیز سبب افزایش ابتلا به اختلال افسردگی اساسی، که یک عامل مهم در خودکشی است، گشت. دورکیم معتقد است که بحران اقتصادی سبب برهم خوردن نظم جامعه به گونه‌ای می‌شود که فرد دیگر قادر نیست نیازها و انتظاراتش را بآورده کند و چنانچه فرد نتواند خود را با این برهم‌خوردگی نظم تطبیق دهد، همین، سبب سوق داده شدن وی به سمت خودکشی می‌شود.