ژرژ کلمانسو
او در سال ۱۹۱۹ کنفرانس تاریخی صلح پاریس را تشکیل داد که منجر به امضای پیمان ورسای شد که تاثیر مهمی در جهان پس از جنگ جهانی اول داشت. در آن کنفرانس نمایندگان ۵ کشور شکست خورده جنگ یعنی آلمان، اتریش، بلغارستان، مجارستان و عثمانی حضور نداشتند.
توافقنامه پاریس
این توافق‌نامه در ۱۴ نوامبر ۲۰۰۴ برابر با ۲۴ آبان ۱۳۸۳ در پاریس بین ایران و سه کشور فرانسه، انگلیس و آلمان به امضاء رسید و به موجب آن ایران به عنوان اقدامی داوطلبانه در جهت اعتمادسازی -و نه به عنوان یک تعهد قانونی - پذیرفت که کلیه فعالیت‌های مربوط به غنی‌سازی و بازفرآوری مانند ساخت، تولید، نصب، آزمایش، سرهم‌بندی و راه‌اندازی سانتریفیوژهای گازی، و فعالیت‌های مربوط به جداسازی پلوتونیم را متوقف کند و در عوض اتحادیه اروپا سعی در پذیرش ایران در سازمان تجارت جهانی نماید. نماینده مذاکره‌کننده ایران سیروس ناصری به همراه سفیران وقت ایران در پاریس، لندن و برلین بودند.