اردوگاه مرگ
اردوگاه‌های مرگ به مجموعه اردوگاه‌های آلمان نازی در طول جنگ جهانی دوم (۴۵–۱۹۳۹) اطلاق می‌شود که با هدف کشتار سیستماتیک میلیون‌ها تن با گاز و کار شدید تحت گرسنگی ساخته شده بودند. گروه‌های زیادی در دسته قربانیان این اردوگاه‌ها قرار داشتند اما هدف اصلی یهودیان بوده‌اند. این نسل‌کشی «راه حل نهایی» رایش سوم برای مسئله یهودیان بود. تلاش نازی‌ها در نسل‌کشی یهودیان در مجموع به عنوان هولوکاست شناخته شده‌است.
آلمان باید از بین برود!
کافمن در کتاب نسل‌کشی آلمانی‌ها را از طریق عقیم کردن مردم آن بعد از پیروزی نیروهای متحدین پیشنهاد می‌کند. در مصاحبه ای با مجله کرونیکل کانادایی-یهودی کافمن می‌گوید: «من اعتقاد دارم، که یهودیان در زندگی یک مأموریت دارند. آن‌ها باید ببینند که تمامی ملت‌های جهان در یک اتحاد جهانی باشند. اتحاد کنونی مقدمه آن است اما به تدریج و قطعاً دنیا تبدیل به بهشت خواهد شد. ما صلح جهانی خواهیم داشت؛ و یهودیان بیشترین تلاش را برای ایجاد این اتحاد خواهند کرد، زیرا آن‌ها بیشترین بهره را از آن می‌برند. اما چگونه می‌توانیم به صلح برسیم اگر آلمان وجود داشته باشد؟ تنها راه ایجاد صلح دائم این است که مجازات شروع جنگ را بدتر از خود جنگ بکنیم. انسان‌ها به دلیل قتل مجازات می‌شوند، مگر نه؟ خوب آلمان تمامی جنگهای بزرگ را شروع کرده‌است. بگذارید همه مردم آن را عقیم کنیم و تمامی جنگ‌های جهان به پایان خواهد رسید.»