مهندس سازه
تحصیلات مهندس سازه معمولاً از طریق مقطع کارشناسی مهندسی عمران و کارشناسی ارشد مهندسی سازه به دست می‌آید. هستهٔ اصلی موضوعات مهندسی سازه عبارتند از مقاومت مصالح، مکانیک جامدات، استاتیک، دینامیک، علم مواد، محاسبات عددی و طراحی سازه‌ها. دروس عمومی این رشته نیز عبارتند از طراحی سازه‌های بتن آرمه، سازه‌های مرکب، چوبی، بنائی و فولادی که در سطوح بالاتر تحصیلات مهندسی سازه تدریس می‌شوند. درس تحلیل سازه‌ها که شامل تحلیل مکانیک سازه، دینامیک سازه و شکست سازه می‌شود برای بالا بردن مهارت‌های بنیادین طراحی سازه‌ها برای دانشجویان در نظر گرفته شده‌است. در سطوح بالاتر یا در برنامه فارغ التحصیلی، طراحی بتن پیش تنیده، طراحی قاب فضایی برای ساختمان و هواپیما، مهندسی پل، نوسازی سازه‌های شهری و هوافضا و تخصص‌های پیشرفته دیگر مهندسی سازه معمولاً تدریس می‌شوند.
سازه چوبی
استفاده از سازه‌های چوبی در دنیا در حال حاضر در کشورهای پیشرفته امری بسیار رایج بین مهندسین است. در کشورهایی همچون ژاپن، آمریکا و کانادا اهمیت بیشتری به دست از ساختمان‌ها داده می‌شود. این ساختمان‌ها در برابر زلزله عملکرد فوق‌العاده خوبی از خود نشان می‌دهند. سطح عملکردی این ساختمان‌ها بر اساس استفاده بی‌وقفه است. مانند هر سازهٔ دیگری معایب خاص خود را دارد که می‌توان به آسیب‌پذیر بودن در برابر آتش‌سوزی و حشرات و رطوبت اشاره کرد. استفاده از این ساختمان‌ها نیاز به یک برنامه مدون برای کاشت درخت و ایجاد جنگل دارد و نمی‌توان به سادگی در محیط زیست دخالت کرده و شروع به قطع درختان کرد.