مدیتیشن
مدیتیشن، مراقبه، یا درون‌پویی (به انگلیسی ) عملی است که در آن فرد از یک تکنیک - مانند ذهن‌آگاهی، یا تمرکز ذهن بر روی یک موضوع، فکر یا فعالیت خاص - برای آموزش توجه و آگاهی و دستیابی به یک حالت روان و آرام و پایدار ذهنی استفاده می‌کند. «برابرنهاد» پیشنهادشدۀ دیگر برای واژه «درون‌کاوی» است.
حالت‌های مراقبه‌ای
حالت‌های نشستن، اغلب به صورت چهارزانو، حالتی پایدار برای مراقبه را فراهم می‌کند و قرن‌ها است که به همین منظور در آیین بودا و هندو استفاده شده‌است. از جمله این موارد می‌توان به Padmasana (نیلوفر کامل)، Ardha Padmasana (نیم نیلوفر)، Siddhasana یا Muktasana (نشستن با زانوها روی زمین و پاها نزدیک به بدن جمع شده) و Sukhasana (هر موقعیت آسان پا و چهارزانو) اشاره کرد. حالات دیگر عبارتند از حالت دو زانو Virasana و Vajrasana (همچنین نشستن برمه نامیده می‌شود) یا Seiza (نشستن دوزانو در حالت پاشنه‌ها به هم چسبیده). حالت نشستن دیگر، Baddha Konasana (حالت کفشدوزک)، برای افرادی مناسب است که می‌توانند پاها را کنار هم و هر دو زانو را روی زمین بنشینند. BKS Iyengar اظهار داشت که برای مراقبه در این حالت، کف دستها باید در حالت نماز بر روی قفسه سینه نگه داشته شوند، که برای تعادل نیاز به تمریناتی دارد. سیمور گینسبورگ، در توصیف مراقبه گورجیف، پیشنهاد می‌کند که چنین موقعیت‌های فشرده به مراقبه کمک می‌کند تا "تمام تجربه خودمان را در توجه ما قرار دهد."