پیشگیری از بارداری
موثرترین روش‌های کنترل زایمان، عقیم‌سازی در مردان به روش عمل وازکتومی و برای زنان نیز عمل توبکتومی، آی‌یودی و می‌باشد. تعدادی از روش‌های مبتنی بر داروهای ضد بارداری هورمونی هم مثل قرص ضدبارداری وجود دارد. روش‌های دیگری نیز همچون حلقه‌های مهبلی، پَچ (برچسب یا وصله) ضدبارداری و داروهای ضد بارداری تزریقی مورد استفاده قرار گرفته‌اند. روش‌های کمتر مؤثر عبارت هستند از کاندوم، دیافراگم، اسفنج‌ضدبارداری. در این میان، حداقل‌ترین روش‌های مؤثر و به تعبیر دیگر، نامطمئن‌ترین روش‌ها عبارت هستند از اسپرم‌کش و نزدیکی منقطع.
سقط جنین
میزان سقط جنین به مرحله بارداری و روش انجام آن بستگی دارد. در سال ۲۰۰۳، مراکز کنترل و پیشگیری بیماری (CDC) گزارش کرد که ۲۶ ٪ از سقط جنین‌ها در حاملگی کمتر از ۶ هفته، ۱۸ درصد در ۷ هفته، ۱۵ درصد در ۸ هفته، ۴٫۱ درصد در ۱۶ … تا۲۰ هفته و ۱٫۴ ٪ در بیش از ۲۱ هفته رخ داده‌است. ۹۰٫۹ ٪ از سقط‌ها از طریق «کورتاژ» (مکش- آسپیراسیون، اتساع و کورتاژ، اتساع و تخلیه)، ۷٫۷ ٪ به وسیلهٔ دارو (میفه پریستون)، ۰٫۴ ٪ با «تزریق داخل رحمی» (محلول نمکی یا پروستاگلندین)، و ۱٫۰ ٪ از طریق «روش‌های دیگر» (از جمله سزارین و هیسترکتومی) انجام شده‌است. طبق نظر CDC، با توجه به مشکلات جمع‌آوری اطلاعات، داده‌ها باید به صورت تجربی مشاهده گردند و برخی از مرگ و میرهای جنین در بیش از ۲۰ هفتگی ممکن است مرگ و میر طبیعی باشند که به خاطر خارج نمودن جنین با همان روش سقط جنین عمدی به اشتباه تحت عنوان سقط جنین گزارش شده‌اند. مؤسسه گات ماچر ۲۲۰۰ مورد اتساع کامل و تخلیه مکشی را طی سال ۲۰۰۰ در ایالات متحده برآورد کرده‌است، این تعداد ۰٫۱۷ ٪ از تعداد کل سقط جنین انجام شده در آن سال است. به‌طور مشابه در انگلستان و ولز در سال ۲۰۰۶، ۸۹ درصد از سقط‌ها در ۱۲ هفتگی یا کمتر از آن، ۹ درصد بین ۱۳ تا ۱۹ هفتگی، و ۱٫۵ ٪ در بیش از ۲۰ هفتگی بارداری انجام شده‌است. ۶۴ ٪ از سقط‌های گزارش شده به روش دمیدن هوا، ۶ درصد توسط E & D، و ۳۰ ٪ دارویی بود.