کاخ باکینگهام
در سال ۱۸۴۷، آن زوج کاخ را برای زندگی درباری و خانواده در حال رشدشان کوچک دیدند، و در نتیجه بخش تازه که توسط ادوارد بلور طراحی و به وسیله توماس کوبیت ساخته شده بود، ساختمان مرکزی را احاطه کرد. جلوی شرقی بزرگ، که روبه‌رو مرکز خرید لندن قرار دارد، امروزه «چهره عمومی» کاخ باکینگهام طلقی می‌شود و شامل ایوانی است که خانواده سلطنتی در رخدادهای مهم و جشن تولد پادشاه و ملکه به جمعیت حاضر خوش آمد گویی می‌کنند. سالن رقص و ساختمان اتاق‌های دولتی نیز در این زمان و با طراحی شاگرد نش، یعنی جیمز پنتورن ساخته شدند.
ساوا چواکینسکی
بزرگترین ساختمان چواکینسکی در سن پترزبورگ کلیسای جامع دریایی سنت نیکلاس (۱۷۵۳–۱۷۶۲) با یک برج ناقوس جداگانه (۱۷۵۶–۱۷۵۸) بود. او همچنین کونستکامرا، موزه مردم‌شناسی و قوم‌شناسی را که توسط پتر بزرگ تأسیس شده، بازسازی کرد. چواکینسکی همچنین خانه‌های بزرگ خصوصی را طراحی کرد. برای خانواده شرمتف، وی خانه چشمه (۱۷۵۰–۱۷۵۵) را بر روی خاکریز رودخانه فونتانکا، که اکنون ساختمان آن موزه ادبی و یادبود آنا آخماتووا است، بنا کرد. برای خانواده شوالف، او یک عمارت در گوشه ای ازخیابان مالایاساداوایا و ایتالیامسکایا ساخته‌است (۱۷۴۹–۱۷۵۶، بازسازی شده در قرن ۱۹)، که ساختمان بعداً به وزارت دادگستری (۱۸۰۲ تا ۱۹۱۷) و اکنون به موزه بهداشت اختصاص یافته‌است. چواکینسکی همچنین خانه‌های کاوالیری را ساخت، پروژه ای که توسط امپراتور الیزابت سفارش داده شد و محور ساخت خانه‌هایی بود که پوشکین، سن پترزبورگ را از مناطق اطراف کاخ جدا می‌کند. این ساخت و ساز بین سالهای ۱۷۵۲–۱۷۵۳ انجام گرفت. از سال ۱۷۵۵تا ۱۷۵۸ چواکینسکی معمار آکادمی علوم روسیه بود. در طی آن سالها ویسیلی باژنوف و ایوان استاروف را آموزش می‌داد.