بلک‌پینک
در ۲۲ ژوئن، بلک پینک یک تک آهنگ دیجیتال با عنوان «طوری که انگار آخرین بارته» منتشر کرد. این آهنگ به عنوان «ژانر مخلوط موسیقی» و یک تغییر نسبت به آهنگ‌های قبلی گروه توصیف شده‌است. این تک آهنگ به محض انتشار در صدر جدول فروش ترانه دیجیتال جهانی "بیلبورد" قرار گرفت و سومین آهنگ از بلک پینک شد که جایگاه اول فروش ترانه دیجیتال جهانی "بیلبورد" را از آن خود می‌کند. موزیک ویدیوی این آهنگ رکورد تعداد لایک شدن یک ویدیوی گروه دخترانهٔ کره‌ای را شکست.
پینک فلوید
بریتیش سایکدلیکا، یکی از زیرسبک‌های مهم موسیقی راک و سبک سایکدلیک راک در دهه ۶۰ میلادی به حساب می‌آمد که هم‌زمان با فراگیری فرهنگ روان‌گردان در بریتانیا، به محبوبیت رسید. این نوع موسیقی بیشتر سعی داشت تا کیفیت جلسات و تجربه‌های مصرف مواد روان‌گردان توهم‌زا را بهبود بخشد. این جنبش به نمادهای غیر غربی تمایل بسیاری نشان می‌داد تا جایی که استفاده از آلات موسیقی هندی مانند سیتار و راگا در ترانه‌های روان‌گردان به امری معمول بدل گشت. همچنین به‌کارگیری افکت‌های صوتی و اشعار فراواقع‌گرایانه برای تولید ترانه‌هایی با زمان‌هایی بلند و طولانی، از مشخصه‌های این سبک از موسیقی راک است. تأثیر موسیقی بلوز، مواد مخدر، جاز و فرهنگ شرق در آهنگ‌های این سبک بسیار مشهود است که از سال ۱۹۶۴ دیده می‌شود؛ اما حرکت اصلی در بریتیش سایکدلیکا، از سال ۱۹۶۶ آغاز شد. زمانی که گروه‌هایی مانند کرییم، د هو، سافت مشین، جیمی هندریکس اکسپرینس و پینک فلوید، با نوعی موسیقی بلوز که تأثیر بسیاری از فولک، جاز و مواد روان‌گردان گرفته بود، پا به عرصه گذاشتند در حالی که بسیاری از گروه‌های مشغول در این سبک، هیچ‌گاه آلبوم یا ترانه‌ای عرضه نکرده و تنها به اجرای زنده در کلاب‌ها و کنسرت‌های طرفداران اکتفا می‌کردند. بریتیش سایکدلیکا در اواخر دهه ۶۰ میلادی به اوج شهرت خود رسید. زمانی که گروه پرآوازهٔ بیتلز ترانه‌های دشت‌های ابدی توت‌فرنگی و پنی لین و سپس آلبوم "گروه کلوپ بی‌کسان گروهبان فلفل" را عرضه کرد و در ادامه، رولینگ استونز با انتشار آلبوم "درخواست شیطانی شاهنشاهان آن‌ها" و پینک فلوید با عرضه اولین آلبومشان، "نی‌زن بر دروازه‌های سپیده‌دم"، به اعتلای این سبک کمک شایانی کردند.