گسل دنا
گسل دنا مرز پهنه زاگرس بلند و زاگرس چین‌خورده را تشکیل می‌دهد. این گسیختگی با راستای شمالی – جنوبی، از نوع گسل‌های پی‌سنگی عرضی با سازوکار امتداد لغز راست‌گرد همراه با راندگی است، به گونه‌ای که سبب انحراف اثر محوری و خمیدگی ساختمان‌های چین‌خورده و راندگی واحدهای دیرینه‌زیستی بر واحدهای نوزیستی و کواترنری گردیده‌است و چندین گنبد نمکی در امتداد این گسل برونزد دارند. این گسل تا منطقه سپیدان در استان فارس با راستای شمالی – جنوبی امتداد دارد و بی‌هنجاری‌های ساختاری، تغییرات شدید شیب لایه‌ها همراه با واژگونی پهلوی جنوب غربی تاقدیس‌ها از شواهد این پهنه گسلی است.
گوداله سربروس
موج‌هایی که در پایین گسله‌ها دیده می‌شوند، ماسه‌ای هستند و توسط باد به وجود می‌آیند. مدل‌سازی شمارشی نیروهای مؤثر در پوستهٔ مریخ نشان می‌دهد که عامل اصلی ایجاد این گسل، تغییر شکل پوسته ناشی از آتشفشان‌های تارسیس به سمت شرق است. گسل‌ها کاملاً جوان هستند، آن‌ها راه خود را با عبور از ویژگی‌های از قبل موجود، مانند تپه‌های تارتاروس مونتس و دامنهٔ گدازه‌ای جنوب شرقی الیسیم مون، می‌گشایند.