خانواده سوئیسی رابینسون
خانواده سوئیسی رابینسون () رمانی است نوشته شده به زبان آلمانی توسط نویسنده سوئیسی یوهان داوید ویس که در سال ۱۸۱۲ منتشر شد. رمان داستان خانواده‌ای اهل سوئیس است که کشتی‌شان در مسیر رسیدن به بندرگاه سیدنی، دچار طوفان شده و آن‌ها در جزیره‌ای سرگردان می‌شوند. او این رمان را با الهام از رابینسون کروزوئه (اثر: دانیل دفو) و برای آموختن ارزش‌های زندگی به چهار پسرش، به نگارش درآورده است.
آلفونس دوده
آلفونس برای روزنامه‌ها، به‌خصوص فیگارو چیز می‌نوشت، در یک فاصله ۵ ساله منشی خصوصی "دوک موری" بود، اولین کتاب‌ها و داستان‌هایش او را سرشناس کرد، اولین نمایشنامه‌اش به نام "آخرین بُت" در تماشاخانه اودئون بر روی صحنه آمد و بسیار جلب توجه کرد، با فردریک میسترال آشنا شد و معاشرت با وی شور و شوق او را برای زندگی پُر هیجان مردم جنوب فرانسه بیدار کرد، زندگی نامساعد دوره جوانی و بیماری ای که در تمام عمر گریبان دوده را رها نکرد وی را رنجور ساخت، مدتی را در الجزیره و قسمت آخر را در جزیره کرس گذرانید، مهمترین میوه توقف کوتاه او در مستعمره الجزایر، داستان "chapatin tueur des lions" بود که قهرمانش طرح مقدماتی "تارتارن" یکی از مشهورترین آثارش شد.