صرع
صرع تنها یک بیماری نیست بلکه یک نشانه بیماری است که می‌تواند بر اثر اختلالات متعددی به وجود آید. تشنج‌ها خود به خود و بدون علت خاصی مانند بیماری شدید اتفاق می‌افتند. علت اصلی رخ دادن صرع می‌تواند عوامل ژنتیکی یا مشکلات ساختاری یا متابولیک باشد، این در حالی است که در ۶۰٪ موارد، علت آن نامشخص است. شرایط بیماری ژنتیکی، بیماری مادرزادی و اختلال رشد در افراد جوان شایع است، این در حالی است که تومور مغزی و سکته مغزی در افراد مسن رایج است. تشنج‌ها همچنین می‌توانند بر اثر مشکلات بهداشتی دیگر رخ دهند؛ اگر آن‌ها به علت خاصی مانند سکته، صدمه به سر، خوردن مواد سمی یا مشکلات متابولیک رخ دهند، به جای صرع به آن‌ها تشنج علامتی حاد گفته می‌شود و در دسته‌بندی بالاتر اختلالات مرتبط با تشنج قرار می‌گیرند. اکثر عوامل تشنج علامتی حاد باعث به وجود آمدن تشنج‌های بعدی می‌شوند که به آن‌ها صرع ثانویه گفته می‌شود.
نشانگان گشویند
برخی افراد مبتلا به نشانگان گشویند دچار بیش‌دین‌گرایی یا هایپررلیجیاستی هستند که در آن، فرد از خود احساسات و علائق شدید فلسفی و دینی بروز می‌دهد. همچنین بیماران دچار صرح جزئی لوب گیجگاهی که بسیار هاله می‌بینند و این هاله‌دیدن‌های بسیار را به گونه‌ای تجربه اسرارآمیز روحی و مقدس تلقی می‌کنند، داشتن این گونه تجربه‌های معنوی هنگام یا پس از حمله صرع را بیش‌تر گزارش می‌کنند. برخی افراد حتی در این هاله‌دیدن‌ها، دچار گونه‌ای نشئگی یا به وجد آمدگی می‌گردند. گزارش شده که بسیاری از رهبران مذهبی، به‌طور مثال محمد، پیامبر اسلام نشانه‌های این گونه از صرع را از خود بروز داده‌اند. این گونه تجربه‌ها و احساسات قدسی و فراطبیعی، می‌تواند انگیزه و پایه بسیاری از باورهای مذهبی افراد در ادیان مختلف همچون وودو، مسیحیت، اسلام، و دیگر ادیان، باشد. به علاوه، نشانگان گشویند، «در فردی که دارای پیشینه مذهبی بودن شدید یا همان بیش‌دین‌گرایی بوده باشد، ممکن است به صورت متضاد، یعنی خداناباوری شدید، بروز پیدا کند». تغییر دین در برخی از این بیماران مشاهده شده‌است. برخی بیماران نیز توداری مذهبی پیشه کرده و هنگامی که از آن‌ها در رابطه با دین یا مذهبشان پرسیده شده، گفته‌اند که به هیچ دینی اعتقاد ندارند. یک پژوهش‌گر نیز اظهار داشته که رابطه میان صرع لوب گیجگاهی و بیش‌دین‌باوری «آن‌قدرها واضح نیست».