نوار مغزی
ماشین‌های ای‌ای‌جی بالینی، معمولاً شامل ۸، ۱۶ یا ۳۲ کانال است. به صورت معمول ۲۰ الکترود روی سر بیمار قرار می‌گیرد که پتانسیل حیاتی مذکور را به پیش تقویت‌کننده می‌رساند. معمولاً با استفاده از یک سیگنال کالیبراسیون پالسی، سیستم کالیبره می‌شود. سیگنال‌های دریافت شده، تقویت و حذف نویز می‌شود. سیگنال‌ها را می‌توان به همین شکل ثبت کرد یا جهت انجام پردازش‌های بیشتر مانند محاسبه طیف فرکانسی سیگنال و طبقه‌بندی و اعمال الگوریتم‌های تشخیصی، به دیجیتال تبدیل و وارد کامپیوتر کرد. ثبت پتانسیل‌هایی که پس از تحریک‌های بینایی و شنوایی ثبت می‌شوند را پتانسیل‌های برانگیخته می‌نامند. می‌توان اینگونه تفسیر کرد که قسمت اعظم سیگنالی که از این طریق ثبت می‌شود در نتیجه محرک‌های بینایی یا شنوایی است. از این یافته‌ها می‌توان در مطالعه اعصاب مربوط به این دو حس استفاده کرد.
تصویربرداری عصبی
اسکن توموگرافی کامپیوتری (CT) یا "توموگرافی محوری محاسبه شده" (CAT) از یک سری اشعه ایکس حول سر بیمار از جهات مختلف استفاده می‌کند. سی تی اسکن، که به‌طور معمول برای مشاهده سریع آسیب‌های مغزی مورد استفاده قرار می‌گیرد، از یک برنامه کامپیوتری بهره می‌گیرد که محاسبات یکپارچه عددی (تبدیل رادیون معکوس) را بر روی یک سری اندازه‌گیری اشعه ایکس انجام می‌دهد، تا مشخص شود چه مقدار اشعه ایکس در حجم کوچکی از مغز، جذب شده‌است. به‌طور معمول این اطلاعات به صورت قطعی از مغز ارائه می‌شوند.