شیببر
رشد شیببر هم از شیر و هم از ببر بیشتر است. دلیل این نمود نداشتن ژن محدودکنندهٔ رشد است که در شیر ماده و در ببر نر قرار دارد. شیببر در طی عمر خود پیاپی رشد می‌کند و به نقطه‌ای می‌رسد که بدنش دیگر توان تحمل اندازه‌اش را ندارد. این باروری ها در طبیعت صورت نمی‌گیرد و بیشتر به صورت آزمایشگاهی و در درون باغ وحش ها اتفاق می افتد
ناحیه هیبرید
یکی از فرم‌های ناحیه هیبرید جایی اتفاق می‌افتد که یک گونه دچار گونه زایی آلوپاتریک شده و دو جمعیت جدید توانسته‌اند بعد از یک دورهٔ جدایی جغرافیایی دوباره با هم برخورد کنند؛ لذا دو جمعیت در منطقه برخورد تولید مثل کرده و هیبریدهایی دارای مجموعه ای از آلل‌های متفاوت برای هر جمعیت ایجاد می‌کنند. بدین طریق، ژن‌های جدید از هر سو به ناحیهٔ هیبرید شارش می‌کنند. ژنها همچنین می‌توانند دوباره طی برخورد بین افراد جمعیت دورگه‌ها و فراد جمعیت والدینی (غیر هیبریدی)(تداخل ژنتیکی) به داخل جمعیت‌های جدا شارش یابند. این پروسه منجر به شکل‌گیری یک شیب بین دو فرم خالص در ناحیهٔ هیبرید می‌شود. در مرکز چنین شیبی، هیبریزایم‌ها به‌طور شایع پیدا می‌شوند. این‌ها آلل‌هایی هستند که معمولاً در هر دو گونه نادر اند ولی احتمالاً با توجه به درفت ژنتیکی(genetic draft) روی ژن‌ها در رابطه با شایستگی دورگه‌ها، در جایی که بیشترین دورگه‌ها ایجاد شده‌اند فراوانی این گونه آلل‌ها حداکثر است.