فدرالیسم
در کانادا نظام فدرالیسم به وسیلهٔ تقسیم قدرت بین پارلمان فدرال و دولت‌های استانی کشور توصیف شده‌است. طبق قانون اساسی سال ۱۸۶۷ (که قبلاً به عنوان قانون بریتانیایی آمریکای شمالی شناخته می‍شد)، قدرت‍های خاص قانون‍گذاری به نهادهای مختلف واگذار شده‍است. بند ۹۱ قانون اساسی صلاحیت قانونگذاری را به دولت مرکزی می‌دهد، در حالی که بند ۹۲ این صلاحیت را به قدرت‍های منطقه‌ای واگذار می‌کند. دیگر قدرت‌هایی که به‌طور مستقیم مورد اشارهٔ قانون اساسی قرار نگرفته‌اند در صلاحیت دولت مرکزی قرار می‌گیرند. هر چند اختلاف بین دولت مرکزی و ایالتی در مورد این که کدام یک صلاحیت قانونگذاری در موضوعات مختلف را دارند، یک مسئلهٔ طولانی مدت و در حال تحول بوده‌است. حوزه‌های رقابتی میان دولت مرکزی و دولت‌های ایالتی اموری نظیر قانونگذاری، توجه به مقررات اقتصادی، مالیات و منابع طبیعی می‌باشند.
انتخابات فدرال کانادا (۲۰۲۱)
حزب لیبرال کانادا به رهبری ترودو امیدوار بود که اکثریت مطلق کرسی ها را تصاحب کند تا بتواند به تنهایی حکومت کند، با این حال نتایج نسبت به انتخابات پیشین تغییری ایجاد نشد و حزب لیبرال هرچند اکثریت آرای عمومی را از دست داد اما با کسب ۱۵۹ کرسی، اکثریت نسبی کرسی ها را به دست آورد که از ۱۷۰ کرسی حدنصاب برای تصاحب اکثریت مطلق کمتر است. همچنین، این حزب با کسب ۳۲٫۶٪ از آرای عمومی رکورد کمترین نسبت آرا برای حزب تشکیل دهنده دولت را نیز به دست آورد. حزب محافظه‌کار کانادا با حفظ ۱۱۹ کرسی، حزب مخالف اصلی در پارلمان آینده می باشد.