ادم ریه
اِدِمِ ریه به معنی تجمع آب میان بافتی در ریه می‌باشد. هر چند ادم ریوی در پنومونی نیز دیده می‌شود ولی ادم حاد ریه — که به دلیل اختلال در اکسیژن رسانی خون می‌تواند بسیار کشنده نیز باشد — بیشتر ناشی از یک بیماری قلبی عروقی است، مثلاً در نارسایی احتقانی قلب یا به دنبال سکته قلبی. درمان بیشتر با نیتروگلیسیرین، مورفین، اکسیژن، دیورتیک‌هایی مانند فورزماید و… می‌باشد.
بیماری ریه الکلی
نوشیدن طولانی‌مدت الکل، عملکردهای سلول‌های حیاتی متعددی را در ریه مختل می‌کند. این اختلالات سلولی منجر به افزایش آسیب‌پذیری نسبت به عوارض جدی ناشی از بیماری‌های ریوی می‌شود که از قبل وجود داشته‌اند. تحقیقات اخیر بیماری ریه الکلی را قابل مقایسه با بیماری کبدی در مرگ و میر ناشی از الکل عنوان می‌کند. افراد الکلی بیشتر در معرض ابتلا به سندرم زجر حاد تنفسی (ARDS) هستند و در مقایسه با غیر الکلی‌ها میزان مرگ و میر بیشتری ناشی از ARDS را تجربه می‌کنند.