آزادی مدنی
آزادی‌های مدنی و یا آزادی های شخصی آزادی‌هایی هستند که حکومت نمی‌تواند بر اساس قانون یا تفسیر قضایی و بدون محاکمه آنها را سلب کند. هر چند دامنه این واژه در کشورهای مختلف، متفاوت است اما آزادی‌های مدنی شامل آزادی اندیشه، آزادی مطبوعات، آزادی دین، آزادی بیان، آزادی تجمعات اعتراضی، حق امنیت، آزادی سخنرانی (کتبی و شفاهی)، حریم خصوصی، حق دادرسی برابر بر اساس قانون، حق برخورداری از یک محاکمه عادلانه و حق زیستن می‌باشد. دیگر آزادی‌های مدنی شامل حق مالکیت، حق دفاع از خود و حق مالکیت بر بدن خود است. در تمایز بین آزادی‌های مدنی و سایر انواع آزادی، بین آزادی مثبت / حقوق مثبت و آزادی منفی / حقوق منفی تفاوت وجود دارد.
گایتانو موسکا
در موارد متعدد، موسکای مسن پای صحبت رفت و علیه لوایح مورد تأیید بنیتو موسولینی سخنرانی کرد که قصد داشتند حقوق سیاسی و نهادهای پارلمانی را محدود کنند. موسکا مخالفت خود را با این لوایح نه تنها با اشاره به ایمان خود به آزادی‌های سیاسی به عنوان ارزش‌هایی که ارزش حفظ آنها را دارد، بلکه با توسل به «توسعه و پیشرفت» همراه با ملت‌هایی که آزادی‌های سیاسی از طریق نهادهای نماینده حفظ شده بود، توضیح داد. رژیم‌های پارلمانی توانستند از آزادی‌های مدنی و سیاسی محافظت کنند زیرا منبع مستقل اقتدار را برای تحدید قدرت حاکمان فراهم آورده بودند.سخنرانی‌های موسکا در حمایت از آزادی‌های مدنی و دولت پارلمانی و همچنین امتناع قاطع وی از سازش با رژیم فاشیستی، تأثیر مهمی بر اعضای مخالف فکری دیکتاتوری موسولینی مانند گائتانو سالمونینی و پیرو گوبتتی گذاشت.