بخش‌های کردنشین ایران
جمعیت ایران بالغ بر ۷۵٬۱۴۹٬۶۶۹ تن (سرشماری سال ۱۳۹۰) و ۷۹٬۹۲۶٬۲۷۰ تن (سرشماری سال ۱۳۹۵) و وسعت ایران ۱٬۶۴۸٬۱۹۵ کیلومتر مربع است بنابراین سه استان عمدتاً کرد نشین در سال ۱۳۹۰ در حدود ۴٬۵۱ درصد وسعت ایران و در حدود ۵٬۳۱ درصد از جمعیت ایران در سال ۱۳۹۰ و ۵٬۱۷ درصد از جمعیت ایران در سال ۱۳۹۵ را تشکیل می‌دهد که نشان دهنده کاهش درصد جمعیت این چهار استان به جمعیت کل کشور طی سال‌های ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۵ می‌باشد (رشد کمتر جمعیت نسبت به بقیه مناطق و مهاجرت منفی داخلی یا خارجی). جمعیت کل این سه استان در سال ۱۳۹۵ بر اساس سرشماری ۱۳۹٬۱۳۲ نفر نسبت به سال ۱۳۹۰ افزایش یافته‌است (به‌طور میانگین سالانه ۲۷٬۸۲۷ نفر).
سرشماری عمومی نفوس و مسکن (۱۳۸۵)
سرشماری عمومی نفوس و مسکن ۱۳۸۵ سرشماری عمومی نفوس و مسکن ایران بود که در پائیز ۱۳۸۵ در سراسر کشور به اجرا درآمد. شروع این سرشماری در تاریخ ۶ آبان ۱۳۸۵ بود. این سرشماری دارای ویژگی‌هایی بود که آن را از سرشماری‌های پیشین متمایز می‌کرد. از نظر شیوه اندازه‌گیری صفات، این سرشماری نخستین سرشماری کشور بود که روش سرشماری همراه با نمونه‌گیری در آن پیاده شد. طبق این سرشماری، جمعیت کل ایران در سال ۱۳۸۵ برابر با ۷۰۴۹۵۷۸۲ نفر بود که از این تعداد ۵۰/۸۸ درصد مرد و ۴۹/۱۲ درصد زن بودند. همین‌طور متوسط بعد خانوار ۴/۰۳ نفر محاسبه شد. جمعیت سالمند یا جمعیت بالای ۶۰ سال ایران در این آمارگیری، ۵ میلیون نفر بود (۷/۴ درصد جمعیت کل کشور) که پیش‌بینی می‌شود در سال ۱۴۳۰ این عدد به ۲۵ میلیون نفر برسد.