خط فارسی
اساس الفبای فارسی با الفبای عربی یکی است. اما الفبای فارسی دارای ویژگی‌هایی است که آن را از خط عربی اندکی متفاوت می‌سازد. شکل بعضی از نویسه‌های خط فارسی با نویسهٔ عربی آن‌ها تفاوت می‌کند. برای مثال «ک» فارسی در حالت پایانی یا تنها با سرکش نوشته می‌شود در حالی که «» عربی در این دو حالت بدون سرکش است یا حرف «ی» در عربی به‌صورت «» است. تفاوت‌های جزئی دیگری هم وجود دارد.
برهم‌کنش زبان‌های فارسی و عربی
پروفسور ژان پری زبانشناس در دانشگاه شیکاگو معتقد است: اثرگذاری عربی بر فارسی از قرن نهم میلادی و با تلفیق اسلام و سیستم نوشتاری عربی ممکن شد. این میزان تأثیرگذاری در حدود هشت هزار لغت در بیست هزار کلمات روزانهٔ قرن نهم میلادی (در حدود چهل درصد) و در بازه‌ای از حداقل کمتر از ۹ درصد با فراوانی ۲/۴ درصد در شاهنامه و تا حداکثر بیش از ۵۰ درصد با بسامد ۲۵ درصد در آثار کلاسیک و نوین فارسی است. زبان فارسی: زبان شناخته شده بین‌المللی می‌باشد، و زبان عربی و زبان فارسی قدیم‌ترین زبان‌ها در جهان است، و این دو زبان ریشه‌های متفاوت دارد، فقط در حروف کلمات زبان عربی و فارسی باهم ارتباط دارند.