اولریش بک
مقاله اصلی: جامعه خطر جامعه خطر (ریسک) توسط الریش بک و آنتونی گیدنز در طول دهه ۱۹۸۰ وضع شد. از نظر بک و گیدنز، ساختار طبقاتی سنتی صنعتی جامعه مدرن از هم می‌پاشد. جهانی‌سازی خطراتی را ایجاد می‌کند که مردم همه طبقات مختلف را نگران می‌کند. به عنوان مثال، رادیواکتیویته، آلودگی و حتی بیکاری. خانوارهای متمول برای محافظت خود در برابر این خطرات اقداماتی می‌کنند ولی برای برخی نمی‌توانند این کار را انجام دهند. به عنوان مثال تغییر محیط زیست جهانی. فقرا در برابر آنها رنج می‌برند. وی خاطر نشان می‌کند خطرات همچنین از نظر اجتماعی ساخته می‌شوند و برخی از خطرات خطرناک‌تر تلقی می‌شوند زیرا در رسانه‌های جمعی بیشتر مورد بحث قرار می‌گیرند: مانند تروریسم. جامعه خطر منجر به تجزیه و تحلیل خطرها و سبب پیشداوری می‌شود.  سردبیر مجله جامعه‌شناسی، Soziale Welt (از سال ۱۹۸۰ به آلمانی)، نویسنده حدود ۱۵۰ مقاله و نویسنده یا ویراستار بسیاری از کتاب‌ها بود.
برایان آبل-اسمیت
علاقه‌مندی آبل-اسمیت به پژوهش در حوزه رفاه پزشکی و اجتماعی ریشه در تعهد او نسبت به سوسیالیزم داشت. او بر تأثیر وضعیت جدیدِ پسا-جنگ در بریتانیا تمرکز کرد و به‌طور منظم به نشر مقالات و کتاب‌ها از طریق رسانه‌های آکادمیک و رسانه‌های جاری پرداخت تا نابرابری‌ها در رفاه پزشکی و اجتماعی را که مدل بوریج به اندازه کافی به آن‌ها نپرداخته بود، برجسته نماید. نخستین اثر او برای انجمن فابیانیستی در ۱۹۵۳ میلادی بود: «اصلاح امنیت اجتماعی». او با جامعه‌شناس پیتر تونسیند – کسی که همچنین در ۱۹۵۷ میلادی برای کار با تیتموس به مدرسه اقتصاد لندن رفت – روی پروژه‌های در مورد فقر، حقوق بازنشستگی و امنیت اجتماعی همکاری نمود. آن‌ها یک مطالعه بزرگ را با استفاده از روش جدید مشخص سازی خط فقر انجام داند و نتیجه مطالعه آن‌ها نشان‌دهنده این بود که فقر در بریتانیا از دهه ۱۹۵۰ به بعد، افزایش یافته‌است. کتاب ۱۹۶۵ آن‌ها تحت عنوان فقرا و فقیرترین، برای راه اندازی یک گروه کاری فقر کودکان مورد استفاده قرار گرفت و آبل-اسمیت تا آخر عمر خود از نزدیک با این گروه دخیل بود.