تاریخ یهودیان در ترکیه
یهودیان در منطقه‌ای که امروزه ترکیه نامیده می‌شود از حدود ۲٬۴۰۰ سال پیش ساکن هستند. از زمان سدۀ پنجم پیش از میلاد در منطقهٔ آسیای میانه جمعیت‌های یهودی وجود داشته‌است. پس از اخراج یهودیان از اسپانیا و پرتغال در سال ۱۴۹۲ میلادی، امپراتوری عثمانی بیشتر این یهودیان را جذب کرده و دارای جمعیت یهودی زیادی شد. با اینکه پس از بنیانگذاری کشور اسرائیل بسیاری از یهودیان از ترکیه مهاجرت کردند، این منطقه هنوز هم دارای جمعیت یهودی قابل توجهی است.
تاریخ یهودیان در روسیه
از سال ۱۹۰۰ میلادی یهودیان به تدریج در دومای روسیه حضور پیدا کردند. بسیاری از یهودیان از تزار به خاطر برنامه های یهودستیزانه او کینه به دل داشتند. از این رو ایده سرنگون کردن حکومت وی در نظر آنها بسیار جذاب بود. با شکلگیری فعالیتهای کمونیستی به دست بلشویکها تعداد بسیار زیادی یهودی در مقامات بالای آن حضور پیدا کردند. به دلیل اینکه حضور یهودیان در بین بلشویکها بسیار زیاد بود بیشتر مخالفان بلشویسم آنرا توطئه بین‌المللی یهود میدانستند. در سال ۱۹۱۹ لنین در طی سخنانی از یهودستیزی انتقاد کرده و آن را توطئه تزار برای گمراهی مردم دانست. لنین و اولین سران شوروی کمونیستی به شدت از یهودستیزی انتقاد کردند. حزب صهیونیست شوروی نیز از لنین پشتیبانی مینمود. حکومت روسیه برای جلوگیری از مهاجرت یهودیان ، اسرائیل منطقه اوبلاست در شرق روسیه را به صورت خودمختار با نام جمهوری خود مختار بایروبیدجان به یهودیان داد تا این منطقه به عنوان صهیون شوروی باشد. مقامات شوروی مخالف تدریس عبری در مدارس بودند و تدریس عبری در بیشتر مدارس یهودی ممنوع بود. ییدیش به جای عبری به عنوان زبان ملی یهودیان در نظر گرفته شد و یهودیان به یادگیری آن تشویق میشدند. در سال ۱۹۳۱ استالین در سخنانی از یهودستیزی انتقاد کرد. ولیکن استالین بعدها دستور قتل بسیاری از سران یهودی حزب کمونیست را صادر کرد. در سال ۱۹۴۱ میلادی شوروی دارای ۴٫۸۵ میلیون یهودی بود که ۳۰ درصد جمعیت یهودی دنیا را شامل میشد.