بازداریابی
بازداریابی (به انگلیسی:)بازداریابی «اقدامی آگاهانه از سوی بازاریاب‌ها برای کاهش تقاضای یک محصول با استفاده از همان ابزارها و تکنیک‌هایی که به‌طور عادی از آنها برای افزایش تقاضا استفاده می‌کنند.» بازداریابی به دنبال کاهش تقاضا یک محصول است، گاهی اوقات این کاهش تقاضا مربوط به کل محصولات، مشتریان نامطلوب که برخی اوقات در زمان خاصی صورت می‌گیرد.امیر عباس کائینی، سعید جلالیان (۱۳۹۸) در کتاب بازداریابی تفاوت ضد بازاریابی و بازاریابی معکوس را با بازداریابی اینطور عنوان می‌کنند. در ادبیات بازاریابی، مفاهیمی چون ضدبازداریابی(Anti-Marketing) و بازاریابی معکوس() وجود دارد که ممکن است با بازداریابی(Demarketing) یکسان تصور شود، در حالی که ضد بازاریابی هنر فروش از طریق اذیت کردن، ترساندن و روانشناسی معکوس مشتریان است. در واقع بازاریابی همواره مفهوم حق با مشتری است را یدک می‌کشد در حالی که ضدبازاریابی نسبت به مفهوم نگاه متفاوت دارد و معتقد است جهت دستیابی به فروش، می‌توان مشتری را در جهت دستیابی به محصول اذیت و حتی ترساند. مفهوم بازاریابی معکوس در واقع خلق محصولات و خدمات بر اساس نظر و خواسته مشتری است در واقع شخصی‌سازی محصولات و خدمات از دستاوردهای بازاریابی معکوس است این در حالی است که بازداریابی با هدف کاهش تقاضا، راهکارهای مقابله با فروش سریع تر را دنبال می‌کند.
ارزش سرمایه‌گذاری
ارزش سرمایه‌گذاری، معیاری اقتصادی است، که حاکی از ارزش بازار آن شرکت یا نهاد اقتصادی می‌باشد. در این نوع از نگرش (ارزیابی) تمام ادعای مدعیان لحاظ شده‌است: اعتبار دهندگان (در اولویت‌های مختلف) و سهام‌داران (عادی و ممتاز). ارزیابی با نگرش این مدل بسیار جامع تر از ارزیابی با نگرش ارزش بازار است، که فقط در آن سهام عادی قابل معامله در بازار لحاظ شده‌است، چرا که ابعاد گسترده‌تری را برای سرمایه‌گذاری و خرید، لحاظ می‌کند. همچنین این نوع ارزیابی یکی از اصلی‌ترین و بنیادی‌ترین متریک‌های مورد استفاده در ارزیابی نهادهای کسب‌وکار، مدل‌سازی‌های تأمین مالی، حسابداری و تحلیل سبد سهام سرمایه‌گذاری است.