آلاینده‌های مواد غذایی
بر اساس اصول حاکم بر سیستم های ایمنی مواد غذایی، خطرات در مواد غذایی به سه دسته خطرات فیزیکی، میکروبی و شیمیایی گروه‌بندی می شوند. در ارزیابی خطرات دو پارامتر شدت خطر و احتمال وقوع خطر بررسی می گردند. آلاینده‌ها در فراورده‌های غذایی ترکیبات مضر برای سلامت انسان هستند که ممکن است از وسیله یا ماده بسته‌بندی، خط تولید، آب‌های آلوده، سوخت‌های فسیلی، اجزاء رادیواکتیو، متابولیت‌های سمی میکروارگانیسم‌ها، بقایای مواد شیمیایی به کار رفته در کشاورزی و ترکیبات دارویی اضافه شده به خوراک دام‌ها و طیور به ماده غذایی رخنه کنند.
طلای خوراکی
طلا یک فلز نجیب است و به همین دلیل در بدن انسان واکنشی نشان نمی‌دهد. این بدان معناست که در طول فرایند گوارش جذب بدن و وارد جریان خون نمی‌شود. بنابراین خوردن آن بی‌خطر است. با این حال، هیچ مزیت تغذیه‌ای یا سلامتی در ارتباط با مصرف آن وجود ندارد. عیار طلای خوراکی باید ۲۳ تا ۲۴ باشد. جواهرات معمول، ممکن است حاوی درصدی از فلزات دیگر باشند و در صورت مصرف، سمی باشند. اثرات و ایمنی E-175 برای اولین بار در ۱۹۷۵ مورد بررسی قرار گرفت و در سال ۲۰۱۶ توسط EFSA (سازمان ایمنی مواد غذایی اروپا) به‌عنوان یک افزودنی غذایی یا رنگ خوراکی مجدداً ارزیابی شد. این آژانس مجوز استفاده از طلا به عنوان یک افزودنی غذایی را در مقادیر کوانتومی در پوشش خارجی شیرینی‌ها و جهت تزئین خوراکی‌هایی مانند شکلات و مشروبات، تحت شرایطی خاص صادر کرده‌است.