ادم ریه
اِدِمِ ریه به معنی تجمع آب میان بافتی در ریه می‌باشد. هر چند ادم ریوی در پنومونی نیز دیده می‌شود ولی ادم حاد ریه — که به دلیل اختلال در اکسیژن رسانی خون می‌تواند بسیار کشنده نیز باشد — بیشتر ناشی از یک بیماری قلبی عروقی است، مثلاً در نارسایی احتقانی قلب یا به دنبال سکته قلبی. درمان بیشتر با نیتروگلیسیرین، مورفین، اکسیژن، دیورتیک‌هایی مانند فورزماید و… می‌باشد.
سندرم ریوز
این سندرم در سال ۱۹۹۲ نامگذاری شد. اولین بیمار آن یک پسربچه ۶ ماهه از سودان بود. در طی ۷ ماه، آنمی آپلاستیک بیمار توسعه یافته و پس از ۱۹ ماه درگذشت. مورد دوم در سال ۱۹۹۴ در یک دختر جوان در مجارستان گزارش شده است. علائم بیماری او بسیار شبیه علائم کودک بیمار سودانی بود. مورد سوم نیز یک کودک ۵ ساله در هند گزارش شده است.