زنان در قرون وسطی
زنان در قرون وسطی دارای چندین نقش گوناگون اجتماعی بودند. زنان در این دوره که قرن پنجم تا پانزدهم میلادی را در تاریخ اروپا به خود اختصاص می‌دهد نقش‌هایی مانند همسر، مادر، دهقان، صنعت‌گر، راهبه و همچنین نقش‌های مهم رهبری مانند رئیسه صومعه یا ملکه سلطنتی را عهده‌دار بودند. مفهوم "زن" از جهات مختلف و توسط نیروهای گوناگون در سده‌های میانه دگرگون شد.
زنان زمیندار
شواهد، اسناد و مدارک زیادی دال بر مالکیت زنان در نظام زمینداری ایران در دست است. در اسناد اجاره نامه زمین های کشاورزی مربوط به دوره ایلام باستان نام بسیاری از زنان به عنوان مالک زمین قید شده است. همچنین در دوره های ماد، هخامنشی و ساسانیان شواهدی از زمینداری زنان وجود دارد. اسناد و مدارک بیشتری از زمینداری زنان در دوره قاجاریه برجای مانده است. مناطق کرمانشاه، لرستان، خوزستان، کردستان، تهران، قزوین، همدان و نواحی شمالی ایران به لحاظ کثرت اربابان و مالکان زن اهمیت ویژه ای دارد.  در جریان سه مرحله اصلاحات ارضی در ایران از زنان زمیندار سلب مالکیت شد. قانون اصلاحات ارضی به دلیل محدود کردن مالکیت به حق نسق علیه زنان تنظیم شد. بنابر سنتی کهن در نظام زمینداری و کشاورزی ایران زنان فاقد حق نسق بودند و در نتیجه زمین های زنان طی مراحل سه گانه اصلاحات ارضی به کشاورزان مرد واگذار شد.