ذبیح‌الله منصوری
یکی از مهم‌ترین نوشته‌های منصوری کتاب شاه جنگ ایرانیان است. از آثار قابل توجه دیگرش می‌توان به "سینوهه پزشک مخصوص فرعون"، "خواجه تاجدار"، "خداوند الموت" (حسن صباح)، "ابن سینا نابغه‌ای از شرق"، "اسپارتاکوس"، "امام حسین و ایران"، "اندیشه‌های یک مغز بزرگ" (۴ ج)، "افکار مترلینک" و "منم تیمور جهانگشا" اشاره کرد.
نهضت ترجمه
آغاز نهضت ترجمه به زمان منصور، اواخر نیمه اول قرن دوم هجری، بازمی‌گردد که در آن ایرانیان بزرگی چون ابن مقفع با نام اصلی روزبه پوردادویه معروف به ابومحمد عبدالله ابن مقفع نقش بارز داشتند. او کتاب‌های بسیاری از پارسی میانه به عربی برگرداند. از میان کتاب‌هایی که وی ترجمه کرد می‌توان کلیله و دمنه، تاج‌نامه انوشیروان، آیین‌نامه، سخنوری بزرگ (الأدب الکبیر) و سخنوری خُرد (الأدب الصغیر) را نام برد.