لیلی و مجنون
منظومه لیلی و مجنون نظامی به زبان‌های گوناگونی مانند آلمانی، فرانسوی، انگلیسی، روسی و ارمنی ترجمه شده‌است. در ادبیات ارمنی از دیدگاه مشابهت در جدال میان عشق و آداب و رسوم جامعه، منظومه «آنوش» (۱۸۹۲ میلادی) اثر هوانس تومانیان با لیلی و مجنون مقایسه می‌شود. در ادبیات کردی منظومه مثنوی «مه‌م و زین» (قرن ۱۷ میلادی) اثر احمد خانی از نظر فضای ایرانی داستان، با آن قابل مقایسه‌است.
گلخار حسنوا
گلخار حسنوا بیشتر اپراهای مقامی را آواز می‌خواند؛ ژانر ترکیبی که به موسیقی تلفیقی موسیقی‌های بل کانتوی اروپا و سنتی آذربایجان اطلاق می‌شود. از وی به خاطر ایفای نقش‌های لیلی در اپرای لیلی و مجنون و «عرب‌زنگی» در اپرای شاه اسماعیل تقدیرهای فروانی شد.