فروتادندان
فرویتادن‌ها گونه‌ای از راسته پرنده‌وَرَکیان (مانند ترایسراتوپ‌ها و استاگوسورها) که عمدتاً گیاهخوار بودند تعلق داشته و فسیل آن در سال ۱۹۷۹ در ایالت کلورادو آمریکا کشف شده و در موزه تاریخ طبیعی لس‌آنجلس نگهداری می‌شده‌است. فسیل‌های به جا مانده از این دایناسورها به اواخر دورهٔ زمین‌شناسی ژوراسیک مربوط است. وزن این دایناسور ۰٫۵ تا ۰٫۷۵ کیلوگرم و طول آن ۶۵ تا ۷۵ سانتیمتر بوده‌است. نام فرویتادن به ناحیه فرویتا در کلورادو اشاره دارد، جایی که فسیل‌ها پیدا شدند.
دایناسور
بیشتر دایناسورها بر روی پوست خود پرهایی مانند کرک و پرز جوجه داشتند. در پی کشف یک فسیل ۱۵۰ میلیون ساله «کولیندادروموس زابایکالیکوس» در سیبری مشخص شد که داشتن پرروی بدن، میان دایناسورها بسیار معمول بوده‌است. در ابتدا پرها برای محافظت از بدن دایناسورها در برابر تغییر دما و نیز ارتباط آن‌ها با یکدیگر به کار می‌رفتند و بعدها برای پرواز سازگاری پیدا کردند.