نیروی زمینی امارات متحده عربی
یک اسکادران پیاده‌نظام از اکتبر ۱۹۷۳ تا ژانویه ۱۹۷۴ و از نوامبر ۱۹۷۴ تا آوریل ۱۹۷۵ در صحار در کشور عمان مستقر بود. نقش آن پشتیبانی از ژاندارمری عمان در صحار بود تا این واحد بتواند در استان ظفار در جنوب مستقر شود تا در جریان شورش ظفار با فعالیت‌های شورشیان در آن‌جا مبارزه کند.
نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران
در سالهای بعد، مقطع بالاتر آموزش عالی نظامی، بنام دافوس (دانشکده فرماندهی و ستاد) راه‌اندازی شد. در زمان پهلوی دوم به‌خصوص از ابتدای دهه ۱۳۵۰ سازمان نیروی زمینی با مستشاری آمریکایی‌ها، متشکل از لشکرها و چند تیپ مستقل طراحی شد، که یگان‌های آن شامل؛ ۴ لشکر و ۲ تیپ مستقل زرهی، ۶ لشکر و ۲ تیپ مستقل پیاده، ۲ لشکر و ۵ تیپ مستقل تکاور، ۳ تیپ مکانیزه، ۴ تیپ مهندسی رزمی و ۵ پایگاه هوانیروز بود. این نیروی نظامی در ایران قدیمی ترین ، بزرگ ترین و ارشد ترین نیروی نظامی می باشد .