واج‌شناسی
واج‌شناسی یا فونولوژی یکی از زیرشاخه‌های زبانشناسی است که به بررسی نظام آوایی زبان می‌پردازد و جایگاه عناصر آوایی زنجیری و زبرزنجیری را در نظام زبان مشخص می‌کند. در این حوزه، مسائلی مانند آوا، واج، واج‌گونه، گام یا پایه، هجا، تکواژ، تکیه، آهنگ، رکن و وزن شعر مورد بررسی قرار می‌گیرند.
واج‌شناسی اوستایی
در زبان اوستایی واج "š" بجای هندو-ایرانی "-rt-*" است. ارزش آوایی و حالت آواشناختی (یک یا دو تکواژ) گاهی نامشخص و بدتعریف شده هستند. گاهی واج یادشدهٔ اوستایی از دگرگشت و تغییر "-rt-" بدست آمده‌است. برای نمونه در واژه اوستایی گاهانی/جوان "ərəta"/"arəta" (استقرار، استواری) که ورده‌ای از "aša" بشمار می‌رود ولیکن با "r t"نوشته می‌شود. مشابها "arəti" (بخش، بهر) و "aši" (غرامت، تاوان). ولی "aməša" (نامیرا) همیشه با "š" نوشته می‌شود و دربرابرش "marəta"(میرا) همیشه با "r t"نوشته شده‌است.