آریستوکراسی (طبقه)
نخبه‌سالاری یا آریستوکراسی طبقه‌ای اجتماعی است که یک جامعه خاص بالاترین درجه خود را در نظر می‌گیرد. در بسیاری از ایالات، نخبه‌سالاری طبقه فرادست مردم (نخبه‌سالاری) را با درجه و عناوین وراثتی در بر می‌گرفت. در بعضی مانند یونان باستان، روم یا هند، وضعیت نخبه‌سالاری از تعلق به یک قشر نظامی حاصل می‌شد. همچنین، به ویژه در جوامع آفریقایی، وابستگی نخبه‌سالاری به سلسله‌های کشیش معمول بوده‌است. وضعیت نخبه‌سالاری می‌تواند شامل امتیازات فئودالی یا قانونی باشد. آنها معمولاً فقط در سطح سلطنت اجتماعی کشور یا ملتی در قشربندی قرار ندارند. در جوامع مدرن اروپا، نخبه‌سالاری غالباً با نجیب‌زادگی، یک طبقه خاص که در قرون وسطی به‌وجود آمده‌است، مصادف شده‌است، اما اصطلاح «نخبه‌سالاری» گاهی اوقات در مورد نخبگان دیگر نیز به کار می‌رود و به عنوان یک اصطلاح عمومی برای توصیف جوامع پیشین و غیر اروپایی استفاده می‌شود.
میزان مشارکت
پس از افزایش مشارکت مردمی بیشتر مردم‌سالاری‌های راه‌افتاده از حدود دههٔ ۱۳۴۰ (۱۹۶۰ میلادی)شاهد روند کاهشی بوده‌است. کاهش مشارکت شاید به دلیل سه عامل سرخوردگی و ناکامی یا بی‌اعتنایی و اهمیت ندادن یا خشنودی باشد. کمبود مشارکت معمولاً عنصری نامطلوب می‌نماید و بحث‌هایی فراوان دربارهٔ عامل‌های مؤثر در میزان مشارکت و راه‌های افزایشش هست. به‌رغم بررسی‌های بسیار پژوهشگران نظرهای گوناگونی دربارهٔ چرایی کاهش مشارکت دارند. ایشان طیفی گسترده از عامل‌های اقتصادی و جمعیتی و فرهنگی و فناورانه و سازمانی را علت این رخداد می‌دانند. برای افزایش شرکت مردم در انتخابات خیلی تلاش شده‌است.