ادم ریه
اِدِمِ ریه به معنی تجمع آب میان بافتی در ریه می‌باشد. هر چند ادم ریوی در پنومونی نیز دیده می‌شود ولی ادم حاد ریه — که به دلیل اختلال در اکسیژن رسانی خون می‌تواند بسیار کشنده نیز باشد — بیشتر ناشی از یک بیماری قلبی عروقی است، مثلاً در نارسایی احتقانی قلب یا به دنبال سکته قلبی. درمان بیشتر با نیتروگلیسیرین، مورفین، اکسیژن، دیورتیک‌هایی مانند فورزماید و… می‌باشد.
ورم
گاهی ادم ممکن است در یک عضو و اندام خاص در بدن ظاهر شود. از مهمترین ادم‌های دربرگیرنده اندامها می‌توان به ادم مغزی، ادم ریوی، ادم چشمی حاصل از گلوکوم، ورم بیضه، ورم پستان و ورم پلک اشاره نمود.