موسیقی کانتری
طبق گفته لیندزی استارنس، اصطلاح موسیقی کانتری در دهه ۱۹۴۰ محبوبیت بیشتری نسبت به اصطلاح اولیه موسیقی Hillbilly پیدا کرد. این موسیقی در اواسط قرن بیستم شامل موسیقی غربی شد که به موازات موسیقی تپه ای از ریشه‌های مشابه تکامل یافت. در سال ۲۰۰۹ در ایالات متحده، موسیقی کانتری بیشترین شنونده ژانر رادیویی در ساعت شلوغی را در هنگام رفت و آمد شب داشت و دومین محبوب‌ترین دررفت و آمد صبح بود.
موسیقی اولیه
تفسیرها دربارهٔ دامنهٔ تاریخی «موسیقی اولیه» متفاوت است. «آکادمی موسیقی باستان» که در سال ۱۷۲۶ شکل گرفت، موسیقی باستان را به‌عنوان آثاری که توسط آهنگسازانی نوشته شده‌است که تا قبل از پایان قرن شانزدهم زندگی می‌کردند، تعریف کرد. یوهانس برامس و معاصرانش این‌طور درک می‌کردند که موسیقی اولیه می‌تواند از دورۀ اوج رنسانس تا باروک متغیر باشد، این در حالی است که برخی از محققان معتقدند که موسیقی اولیه باید موسیقی یونان باستان یا موسیقی روم باستان را قبل از سال ۵۰۰ میلادی شامل شود (دوره‌ای با اصطلاح «موسیقی باستان» که عموماً نامشخص است). منتقد موسیقی «مایکل کندی»، دوره باروک را نادیده می‌گیرد و موسیقی اولیه را به‌عنوان «آثار موسیقی از ابتدای زمان تا دوره رنسانس» تعریف می‌کند. «توماس فارست کلی»، موسیقی‌شناس، معتقد است که ذاتِ موسیقی اولیه به فراموشی سپرده شده‌است و این اصطلاح با کشفِ مجدد آثار قدیمی احیا شده و به هم پیوسته‌است. به گفته «مرکز ملی موسیقی اولیه» در انگلستان، اصطلاحِ «موسیقی اولیه» به دورانی از موسیقی اروپایی اشاره دارد که بین سالهای ۱۲۵۰ تا ۱۷۵۰ نوشته شده‌است (قرون وسطی، رنسانس و باروک) و یک رویکرد تاریخی با آگاهی از اجرای آن موسیقی است.