تمام‌نگاری رنگین‌کمانی
هولوگرام توسعه توسط یافته (ثبت و ظهور یافته) توسط پرتو شبیه به پرتو اصلی مرجع روشن می‌شود. تصویر بازسازی شده از تصویر اصلی واقعی (حقیقی) را می‌توان با یک ناظر واقع در سمت راست از هولوگرام دید. با این حال، این تصویر همانطور که مشاهده می‌شود از طریق شکاف بازسازی شده در سمت راست صفحه ظاهر خواهد شد. این به این معنی است که تنها یک بخش افقی کوچکی از تصویر را می‌توان از هر مکان دید، هر چند اگر ناظرموقعیت در حال مشاهده خودرا تغییر دهد، بخش‌های مختلف از جسم دیده می‌شود. اگر هولوگرام با یک پرتو لیزر با طول موج مختلف روشن شود، موقعیت تصویر بازسازی تغییر خواهد کرد. هنگامی که هولوگرام با یک منبع نور سفیدروشن می‌شود به سمت چپ صفحه هولوگرام هدایت می‌شود، هر رنگ بخش‌های مختلف از تصویر در زاویه کمی متفاوت بازسازی می‌کند، به طوری که کل شی در حال حاضر دیده می‌شود، اما با رنگ‌های مختلف در جهت عمودی.
بافت‌نگار رنگ
نقطه ضعف اصلی هیستوگرام‌ها برای طبقه‌بندی این است که نمایشی وابسته به رنگ جسم مورد مطالعه دارد، و فرم شکل و بافت آن را نادیده می‌گیرد. هیستوگرام‌های رنگی که برای نمایش اطلاعات رنگی به کار می‌روند ممکن است برای دو تصویر با محتوای شیء مختلف یکسان باشد. برعکس، ممکن است تفاوت اشیا با اطلاعات فضایی یا فرمی مختلف، اما رنگ‌های یکسان براساس مقایسه هیستوگرام‌های رنگ، قابل تشخیص نباشد. در نتیجه، هیچ راهی برای تشخیص فنجان قرمز و سفید از یک بشقاب قرمز و سفید وجود ندارد. به بیان دیگر، الگوریتم‌های مبتنی بر هیستوگرام هیچ درکی از مفهوم «فنجان» ندارند که از روی آن یک مدل قرمز و سفید ساخته شده (و با توجه به آن)، یک فنجان آبی و سفید (به عنوان فنجان) تشخیص داده شود. مشکل دیگر این است که هیستوگرام‌های رنگی دارای حساسیت بالا نسبت به تداخل‌های noisy مانند تغییرات شدت نور و اشتباهات کوانتیزایی هستند. ابعاد زیاد (سطلها) در هیستوگرام‌های رنگی نیز یکی دیگر از مسائل هستند. برخی از ویژگی‌های فضایی هیستوگرام رنگ بیش از یک صد بعد را اشغال می‌کنند.