گسل درونه
این گسل پس از گسل معکوس اصلی زاگرس، یکی از مهم‌ترین و ممتدترین ساختارهای ایران به‌شمار می‌آید. ولمن در سال ۱۹۶۶ میلادی با بررسی جابه‌جایی‌های موجود در رسوبات آبرفتی، یک جابه‌جایی راست‌لغز چپ‌گرد را برای این گسل پیشنهاد داد. اما چالنکو در سال ۱۹۷۳ میلادی، ۶۰ کیلومتر از بخش خاوری این گسل را مورد بررسی و مطالعه قرار داد و نشان داد که بر خلاف نظر ولمن، گسل دارای حرکت قائم است.
پهنه گلی
پهنهٔ گِلی یا پهنهٔ کِشَند عبارت است از تالاب‌های ساحلی که درون محوطه ای که اثر جزر و مد وجود دارد تشکیل می‌شود و در آنها رسوبات ناشی از رودخانه‌ها یا جزر و مد آنجا انباشته می‌شود. پهنهٔ گلی در خلیج‌ها، بایو، کولاب و پای‌رودها تشکیل می‌شوند. همچنین در دریاچه‌های آب شیرین و آب شور و انتهای رودخانه‌ها و جویبارها نیز ایجاد می‌شود.