قصیده
قَصیده یک قالب شعر کلاسیک فارسی است. موضوع قصاید مدح شاهان و بزرگان، وصف طبیعت و گاه پند و اندرز است. در این نوع شعر بیت اول با مصراع‌های زوج هم‌قافیه است. شاعران ایرانی قصیده را از شعر عربی گرفته‌اند. تفاوت قصیده با قالبِ غزل در تعداد ابیات و موضوع شعر است. کمی یا زیادیِ بیت‌های قصاید بستگی دارد به اهمیت موضوع، قدرت و قوّت طبع شاعر و نوع قافیه و اوزان شعری. شاعر می‌تواند قصیده را در وزن‌های گوناگونی بسراید.
چیستان
به طور کلی می توان چنین برداشت کرد که اولا معما شعری مستقل و کوتاه در دو یا سه بیت است. اما لغز طولانی تر است و معمولا در آغاز قصیده های مدحی بکار می رفته و مستقل نبوده است. دوم اینکه در معما معمولا یک نام و اسم مورد نظر است اما در چیستان (لغز) یک شیء با ذکر صفات و ویژگی هایش مورد پرسش قرار می گیرد. نکته دیگر اینکه معما ساختاری پیچیده تر و دیرفهم از چیستان دارد و در آن خواننده باید صرفا با استفاده از سرنخ هایی کوتاه، از طریق محاسبات ابجد و ریاضی و عکس و غیره پاسخ را بدست آورد. در حالیکه در چیستان اغلب با استفاده از توصیفات لطیف شاعر، خواننده در ابیات نخست پاسخ را می یابد و ابیات و توصیفات بعدی زیبایی کلام را می افزاید.