کاخ باکینگهام
در سال ۱۸۴۷، آن زوج کاخ را برای زندگی درباری و خانواده در حال رشدشان کوچک دیدند، و در نتیجه بخش تازه که توسط ادوارد بلور طراحی و به وسیله توماس کوبیت ساخته شده بود، ساختمان مرکزی را احاطه کرد. جلوی شرقی بزرگ، که روبه‌رو مرکز خرید لندن قرار دارد، امروزه «چهره عمومی» کاخ باکینگهام طلقی می‌شود و شامل ایوانی است که خانواده سلطنتی در رخدادهای مهم و جشن تولد پادشاه و ملکه به جمعیت حاضر خوش آمد گویی می‌کنند. سالن رقص و ساختمان اتاق‌های دولتی نیز در این زمان و با طراحی شاگرد نش، یعنی جیمز پنتورن ساخته شدند.
کاخ اسماعیلیه
طرح معماری ساختمان از جانب معمار جوزف پلاشکو، که دیگر به عنوان معماری باقریحه در باکو نیز شهرت بسزایی پیدا کرده بود، فی‌مابین سال‌های ۱۹۰۱ الی ۱۹۰۳ تدوین گردید. طرح ساخت این کاخ آن قدر مورد علاقه مردم واقع شده بود، که روزنامه‌های وقت چاب باکو آن را برای فروش در کیوسک‌ها در شماره‌های خود منتشر می‌کردند. مراسم کلنگ‌زنی این کاخ با حضور توده بزرگی از مردم و میلیونرهای باکوی؛ حاج زین العابدین تقی اف، شمسی اسدالله‌یف، «مرتضی مختارف»، «عیسی بیگ حاجینسکی» و برادران «عاشور بیگفها» و «داداشفها» در بیست و یکم دسامبر سال ۱۹۰۸ برگزار گردید. کارهای ساخت و ساز آن نیز در سال ۱۹۱۳ به اتمام رسید.