احمد سمیعی (ا. شنوا)
فعالیت روزنامه‌نگاری را در سال ۱۳۲۴ آغاز کرد. در سال ۱۳۶۵ کتاب ۳۷ سال را نوشت که شرح مختصری از وقایع دوران سی و هفت ساله سلطنت محمدرضا پهلوی است، و از همان ابتدای انتشار به صورت مرجع قابل اتکایی در مورد تاریخ معاصر ایران درآمد.
محمدرضا جعفری
جعفری یکی از اعضای طبقه دوم «جماعة العلماء» در سال ۱۳۷۹ (قمری) و از فعالترین اعضای این تشکل بود. وی در همان سال‌ها سردبیر مجله الأضواء بود. در زمان حکومت عبدالکریم قاسم که جنبش کمونیستی در عراق حرکت جدی خود را آغاز کرده بود، وی از فعالان مبارزه علمی در برابر اندیشه‌های کمونیستی در آنجا بود. جعفری به عنوان استاد فقه دانشکده فقه در نجف از سال ۱۳۸۵ (قمری) فعالیت خود را آغاز کرد و پس از آن به کوالالامپور در مالزی رفت و فعالیت‌های خود را در آنجا ادامه داد و از سال ۱۳۵۰ خورشیدی در تهران اقامت کرد و از دعوت تدریس در دانشگاه تهران، در زمان پهلوی سر باز زد؛ ولی با تسلط بر زبان انگلیسی با مؤسسه خدمات اسلامی در ترجمه انگلیسی کتاب الکافی کلینی و نهج البلاغه همکاری کرد.