استخوان سندانی
پرده گوش قسمتی از پوست نازکی است که مثل طبل محکم گسترده شده‌است و به اولین استخوانچه چسبیده‌است این استخوان کوچک استخوان چکشی نامیده می‌شود. استخوان چکشی به وسیله رباط‌های ریزی به استخوان کوچک دیگری چسبیده‌است که به آن سندانی گفته می‌شود؛ به‌طوری که با حرکت استخوانچه چکشی، استخوانچه سندانی هم همراه آن حرکت خواهد کرد. انتهای دیگر استخوانچه سندانی به تنه کوچکترین استخوان در بدن متصل است که به آن رکابی می‌گویند. حرکت لرزش استخوان سندانی، رکابی را در هنگامی که به داخل و خارج حلزون در سوراخ بیضی حرکت می‌کند به نوسان وامی‌دارد.
دانه‌استخوان
دانه‌استخوان احتمالاً معروف‌ترین بندی‌گردن است. نخستین بار در سال ۱۸۴۱ پس از کشف ۴۹ نمونه‌ی سنگواره‌ایش توصیف شد، هرچند بعدها بسیاری از این نمونه‌ها در طبقه‌هایی دیگر قرار گرفتند. این ماهی زره‌دار باله‌های صدری، ظهری و دمیِ بزرگ و دم قدرتمندی داشت که نشان می‌دهد شناگری قابل بوده‌است. دو جفت صفحه‌ی دندانی آرواره‌ی بالا در آغاز دندان داشتند، اما کم‌کم در اثر تماس با آرواره پایین ساییده می‌شدند و لبه‌هایی تیز و بُرنده و تیغ‌مانند می‌ساختند. محتویات معده‌ی این ماهی نشان می‌دهند که هم خارپایگان را شکار می‌کرده‌است و هم بندی‌گردنان نابالغ را. شاید این ماهی در بستر دریا در انتظار طعمه کمین می‌کرده و برای حمله از دم قدرتمندش کمک می‌گرفته‌است.