شیوه‌های حکومت
حکومت در لغت به معنای فرمانفرمایی و حکمرانی است ، و بدین معنا، برای آن وجود رابطه‎ی پایدار فرماندهی و فرمانگزاری میان فرمانفرما و فرمانگزار لازم است. حکومت، ساختاری است که یک کشور یا جامعه توسطِ آن اداره می‌شود. حکومت غالباً برای اشاره به کل ساختار سیاسی یک کشور بکار می‌رود اما ممکن است گاهی برای اشاره به قوهٔ مجریه نیز استفاده شود. در حالت نخست، حکومت شامل قوهٔ مقننه و قضائیه هم می‌گردد. شیوهٔ حکومت «رژیم»، «نظام حکومتی» یا «نظام» خوانده می‌شود. علاوه بر کشورها، سازمان‌های مذهبی همچون کلیساها، شرکت‌ها، کلوب‌ها و سایر مجموعه‌های زیرملی نیز شیوهٔ حکومتی دارند.
فریدون میرزا
پس از تاجگذاری محمدشاه (۱۲۵۰ قمری)، فریدون‌میرزا در جنگ با ترکمن‌ها در گرگان، فرماندهی لشکر سلطنتی را برعهده داشت و قاری‌قلعه (قاری‌قالا) را تصرف کرد. محمدشاه پس از این پیروزی، لقب «فرمانفرما» را به فریدون‌میرزا داد، او را به والی‌گری فارس منصوب کرد و میرزا تقی قوام‌الدوله را به وزارت او گماشت. ظاهرا فریدون‌میرزا در اوایل رسیدنش محبوب بوده اما پس از سه سال مردم شیراز به‌خاطر سوءاستفاده‌های خزانه‌دار معتمد او، میرزا احمدخان تبریزی، علیه او شوریدند. فریدون‌میرزا شکایت‌ها و حتی گزارش‌هایی را که وزیر خود او در مورد میرزا احمدخان به گوشش رسانده بود نادیده گرفته بود. اعتراض‌ها به محل اقامت والی شهر کشید و محمدشاه، فریدون‌میرزا را از مقامش عزل کرد و او را به تهران فراخواند. از آن به بعد، علیرغم تلاش‌های وزیر اعظم حاجی میرزا آقاسی، محمدشاه حاضر نشد فریدون‌میرزا به هیچ سمت دولتی دیگری بگمارد.