نرگس
سردهٔ نرگس گیاهی از خانواده نرگسیان (Amaryllidaceae) و راسته مارچوبگان و گیاهی دائمی و پیازدار می‌باشد. پیازهای آن درشت و دارای ورقه‌های فلسی و یا مطبق است. به عبارت دیگر پیاز آن می‌تواند چندین سال متوالی گل دهد و گل آن همه ساله درشت تر شود. گل‌های نرگس به رنگ سفید، زرد، نارنجی کم رنگ و پُر رنگ هستند. برگ‌های این گیاه از بن ریشه به صورت صاف یا شیاردار بیرون می‌آیند و در طول ساقه قرار می‌گیرند. نرگس‌ها به اندازه‌های مختلف یافت می‌شوند از گل‌های ۵ اینچی روی ساقه های ۲ فوتی گرفته تا گل‌های ۵/۰ اینچی روی ساقه ۲ اینچی.
گل ملی
انتخاب یک گیاه به عنوان گل ملی ارتباط عمیقی با ویژگی‌های یک کشور دارد و به غیر از کثرت انتشار، مختص بودن رویش گیاه، نادر بودن و زیبایی، مذهب، تاریخ، اسطوره‌ها، محصول محلی بودن و خصوصیات فرهنگی مردم کشور نیز به نوع این انتخاب ارتباط دارند. از گل ملی‌ای که به‌طور طبیعی به جز حوزهٔ یک کشور در جای دیگری انتشار ندارند می‌توان از سرخس نقره‌ای در زلاند نو، آکاسیای طلایی در استرالیا و خرزه هندی درختی در نپال نام برد. از گل‌هایی که به دلایل مذهبی انتخاب شده‌اند لوتوس گل ملی هند و سریلانکا است. در اساطیر کهن هندی نیلوفر یکی از نشانه‌های بزرگ آفرینش و از نشانه‌های ایزدان و ایزد بانوان معروف هند به‌شمار می‌رفته‌است. مثلاً نیلوفر نشانهٔ خاص ویشنو است و در دست چهارم او نیلوفری به نام پدمه (Padama) قرار دارد. همچنان این داستان نیز وجود دارد که وقتی ویشنو در خواب بود، برهما به صورت گل نیلوفری از ناف ویشنو رویید. از این جهت برهما به القاب نیلوفرزاده و نیلوفردار نیز موسوم است.