آیین مانوی
مانی که در دوران فرمانروایی شاپور یکم ظهور کرده بود در پیشگاه وی حاضر شد و با ارائهٔ کتاب دینی خود به زبان پارسی بنام شاپورگان از وی اجازهٔ تبلیغ گرفت. خود مانی در کفالایا بیان می‌کند زمانی که در هندوستان بود خبر درگذشت اردشیر بابکان را شنیده و به سرعت بسوی ایران آمده تا دین خود را بر شاپوریکم عرضه دارد. در دورهٔ یکساله پادشاهی هرمز یکم که جانشین شاپور ساسانی بود نیز مخالفتی با وی نشد ولی در دورهٔ بهرام یکم به دلیل مخالفت شدید روحانیون زردشتی، تحت تعقیب قرار گرفته کشته شد و پیروانش نیز اسیر پیگرد و ایذاء گشتند.
بابک پدر مانی
فاتک یا پاتیگ، نامی است که در منابع برای پدرِ مانی ذکر شده. او اهل شهر نهاوند بود که به تیسفون مرکز حکومت اشکانی کوچیده بود. به نوشته محسن ابولقاسمی، نامی که در کتاب های اسلامی ذکر شده به اشتباه فاتک ضبط گردیده است... در حالی که نام اصلی او می بایستی بابک می بوده است. بابک اشکانی تبار و همسرش مریم نیز از خاندانی اشرافی بنام کمسرگان بود که تبار پارتی داشته و با شاهان اشکانی خویشاوند بودند. وی در ۲۱۶ م. در بابل، در روستایی به نامِ مردینو بر کران نهر کوثی صاحب فرزندی به نام مانی شد.