کتاب بیان
کتاب بیان یکی از آثار سید علی محمد شیرازی است که ام‌الکتاب در دیانت بیان به حساب می‌آید. جملات کتاب بیان مشتمل بر تعالیم اخلاقی و اجتماعی دیانت بیان است.
جعفر صادق
جعفر صادق بعد از مجلس درس روزانه خود به مناظره با افراد مختلف از جمله خداناباوران می‌پرداخت. مفضل بن عمر جعفی در کتابی که به توحید مفضل مشهور شده، مباحثی را به نقل ار ایشان نوشته‌است که از دیگاه کالبدشناسی و تن کارشناسی (آناتومی و فیزیولوژی)، فلسفی و جهان‌شناسی به تحکیم پایه‌های خدا باوری طرف مباحثه می‌پردازد. در متن بعضی از این مناظرات به مسایلی علمی همچون گردش خون -که در آن زمان ناشناخته بوده- اشاره شده‌است. این کتاب بـه سبب تکرار عبارت «فکّر یا مفضل ... »، نزد متقدمان به کتاب فکّر شهرت داشته است. ظاهراً از این کتاب در نسخ خطی گاهی با اسم رسالهٔ اثبات صانع نام برده شده است. شرح و ترجمه های زیادی بر این کتاب نوشته شده است.