یعقوب لیث
با همه این‌ها، سیاست ضدخلیفه او بسیار آشکار است. کتاب تاریخ سیستان نقل می‌کند که یعقوب عباسیان را «دروغگو» خطاب کرده‌است. در ادامه این نقل قول آمده‌است: یعقوب لیث را نخستین شهریار ایرانیِ احیاگر زبان پارسی، پس از فروپاشی شاهنشاهی ساسانیان می‌دانند. وقتی شاعری بنا بر رسم زمان قصیده‌ای به عربی در مدح او سرود، وی او را ملامت کرد که چرا به زبانی که نمی‌فهمد برایش شعر سروده‌است که «چیزی که من اندر نیابم چرا باید گفت». با شنیدن این سخن، محمد بن وصیف که ادارهٔ امور دیوان یعقوب را بر عهده داشت، قصیده‌ای به فارسی در مدحش سرود و این قصیده (براساس روایت مؤلف ناشناس تاریخ سیستان که قصیده را نقل نموده) آغاز سرودن شعر درباری به این زبان گردید.
آینزاتس‌گروپن
دیگر گروه‌های آینزاتس‌گروپن و آینزاتس‌کماندو نیز وجود داشتند مانند گروه "لیتیس" که به فرماندهی پاول بلوبل در مرز میان اسلوونی و اتریش فعالیت می‌کرد، گروه "لوکزامبورگ" (مستقر در لوکزامبورگ)، گروه "یوگسلاوین" (مستقر در یوگسلاوی)، گروه "نروگن" (مستقر در نروژ) تحت فرماندهی فرانتس اشتالکر، گروه "صربین" (مستقر در یوگسلاوی) تحت فرماندهی ویلهلم فوکس و آگوست میسنر، گروه "تیلسیت" (مستقر در لیتوانی و لهستان) و گروه "تونس" (مستقر در تونس) به فرماندهی والتر راوف.