مهندس سازه
مهندسان سازه تضمین می‌کنند که ساختمان‌ها یا پل‌ها به حدی محکم و پایدار ساخته شده‌اند که می‌توانند بارهای سازه‌ای متداول (همچون گرانش زمین، باد، برف، باران، زمین‌لرزه، فشار زمین، تغییرات دما و رفت‌وآمد و ترافیک) را تحمل کرده و جلوی مرگ و آسیب‌دیدگی را بگیرند. آن‌ها همچنین سازه‌ها را چنان طراحی می‌کنند که به حدی محکم هستند که تغییر شکل و لرزش‌های نامتداول و بیشتر از محدودیت‌ها را نداشته باشند. آسایش مردم، موضوعی است که در این محدودیت‌ها در نظر گرفته می‌شود. ماندگاری نیز بحثی است که در طراحی پل‌ها و هواپیماها یا سازه‌های دیگری که در طول عمرشان تنش‌های زیادی به آن‌ها وارد خواهد شد، مورد بررسی قرار می‌گیرد. موضوع دیگر نیز، دوام و پایداری مصالح، در مقابل خرابی‌هایی است که می‌توانند موجب مختل شدن کارآیی‌شان در طول عمر سازه باشند.
تاب‌آوری (مهندسی)
شورای کد بین‌المللی متمرکز بر این است که ساختمانهای جامعه از مقاومت جامعه در برابر بلایا پشتیبانی کنند. فرایند ارائه شده توسط ICC شامل درک خطرات، شناسایی استراتژی‌های مربوط به خطرات و اجرای آن استراتژی‌ها است. خطرات براساس جوامع، مناطق جغرافیایی و سایر عوامل متفاوت است. مؤسسه معماران آمریکا لیستی از شوک‌ها و استرس‌ها را که مربوط به برخی از ویژگی‌های جامعه است، ایجاد کرد. شوک‌ها اشکال طبیعی خطرات (سیل، زلزله) هستند، در حالی که تنش‌ها رویدادهای مزمن تری هستند که می‌توانند در مدت زمان طولانی تری ایجاد شوند (قیمت مناسب، خشکسالی). درک کاربرد انعطاف‌پذیری در دو شوک و تنش مهم است زیرا ساختمانها می‌توانند نقشی در کمک به تفکیک آنها داشته باشند. حتی اگر IBC یک کد مدل باشد، توسط دولت‌های مختلف و دولت‌ها تنظیم می‌شود تا مناطق خاص ساختمان را تنظیم کند. اکثر رویکردهای به حداقل رساندن خطرات مربوط به استفاده از ساختمان و اشغال آن است. علاوه بر این، ایمنی یک سازه با استفاده از مواد، فریم‌ها تعیین می‌شود و نیازهای سازه می‌تواند سطح بالایی از حفاظت را برای سرنشینان فراهم کند. الزامات و استراتژی‌های خاص برای هر ضربه یا استرس مانند سونامی، آتش‌سوزی و زمین لرزه ارائه شده‌است.