استقرا
استدلال کل به جزء یا استدلال قیاسی (deductive reasoning) یکی از دو استدلال معروف در منطق (استدلال کل به جزء و استدلال جزء به کل {the deductive and inductive approaches}) می‌باشد . استدلال کل به جزء هنگامی است که در استدلال از یک نظریه (تئوری) کلی استفاده کنیم و به فرضیه یا فرضیه‌های جزئی برسیم. در پژوهش ها، زمانی که پژوهشگر از نظریه استفاده می‌کند و فرضیه می‌سازد و برای ازمون فرضیه‌ها داده جمع‌آوری می‌کند و نتیجه می‌گیرد می گوییم پژوهشگر از روش استدلال کل به جزء استفاده کرده‌است. روش استدلال جزء به کل (inductive approaches) بر عکس این روش می‌باشد یعنی پژوهشگر داده جمع‌آوری می‌کند و الگو بین داده‌ها و متغیرها کشف می‌کند سپس فرضیه می‌سازد و فرضیه را آزمون می‌کند و در نهایت نظریه می‌دهد. روش‌های جز به کل و کل به جز از دو روش مهم در پژوهش می‌باشد (the deductive and inductive methods).
سامانه استدلال
اصطلاح استدلال سیستم می‌تواند مورد استفاده قرار گیرد در مورد هر نوع تصمیم‌گیری پیچیده یا توسط مناطق خاص که در ادامه توضیح داده خواهد شد. شایع‌ترین استفاده از سیستم استدلال کامپیوتراست که نماینده‌ای از منطق است. منطق‌های مختلف پیاده‌سازی شده تنوع قابل توجهی امانند سیستم‌های منطق و تشریفات. بسیاری از سیستم استدلال که پیاده‌سازی تغییرات propositional و نمادین (گزاره)که از نظر منطق نشان می‌دهد. این تغییرات ممکن است با ریاضی دقیق نمایندگی رسمی سیستم‌های منطقی (به عنوان مثال FOL) یا تمدید و هیبرید نسخه از این سیستم (به عنوان مثال مؤدب منطق). امکان در پیاده‌سازی منطق‌های اضافی نوع (به عنوان مثال معینبا deonticهای زمانی منطق) در سیستم استدلال ممکن است. بسیاری از استدلال پیاده‌سازی سیستم‌های مبهم و نیمه رسمی به تقریب رسمیت شناخته شده‌است. سیستم منطق این سیستم به‌طور معمول پشتیبانی کاری از انواع رویه و نیمه-تعریف تکنیک‌های به منظور مدل‌های مختلف استراتژی استدلال را بر عهده دارد