چینی ماندارین
مناطق مرزی شمال غربی چین در همان زمان مورد هجوم گویشوران ماندارین قرار گرفتند و در نتیجه گویش‌های آن مناطق نیز مشابه با خویشاوندان خود در منطقه اصلی ماندارین است. ماندارین‌زبان‌ها در اوایل در جنوب غربی کشور مستقر شدند، اما این جمعیت به دلایل نامشخصی در قرن سیزدهم افت کرد و تا قرن ۱۷ بهبود نیافت. گویش‌های این منطقه اکنون نسبتاً یکنواخت هستند. با این حال، شهرهای قدیمی حتی بسیار نزدیک به پکن، مانند تیانجین، بائودینگ، شنیانگ و دالیان لهجه‌هایی با تفاوت قابل توجهی دارند.
مادارها
مادارها میزان بالایی از کروموزوم Y هاپلوگروپ جی-ام۲۰۱ را نشان می‌دهند. آن‌ها از نظر ژنی ترکیبی از مردم آرژین، مردم قفقازی و ترک هستند. از نظر نام‌شناسی گاهی برخی از کارشناسان مانند آندری زولت بیرو (András Zsolt Bíró) آن‌ها را با مجارها (هونگرین‌ها) مرتبط درنظر می‌گیرند. در حقیقت، هاپلوگروپ جی در مجارستان نادر است (با نرخ حدود ۳ درصد) و در قسمت‌هایی از اروپای غربی و جنوبی (به عنوان مثال ایتالیا و فرانسه) نرخ بسیار بالاتری دارد. جمعیت جنوب آلمان نسبت به جمعیت مجارستان میزان بالاتری از هاپلوگروپ جی دارد. به علاوه، ایمره باسکی نتیجه گرفت که نام گروه قومی مادیار (ساکن در شمال قزاقستان) با مگیار (مجار) مرتبط نیست و بنابراین نمی‌تواند به عنوان اثباتی برای رابطه مادیار و مگیار (مجار) باشد.