جرم نزدیک به زمین بالقوه خطرناک
اگر مدار آن به خوبی مشخص شده باشد، می‌توان تشخیص داد که یک جسم بالقوه خطرناک برای ۱۰۰ سال آینده یا بیشتر تهدیدی برای زمین نخواهد بود. سیارک‌های بالقوه خطرناک با خطر برخورد با زمین در ۱۰۰ سال آینده در جدول خطر Sentry فهرست شده‌اند. از اوت ۲۰۲۱، تنها حدود ۱۹ "سیارک بالقوه خطرناک" در جدول خطر Sentry فهرست شده‌است. بیشتر سیارک‌های بالقوه خطرناک دست کم تا چند صد سال زمانی که بهترین مدل‌های مداری رقیب آن‌ها به اندازه کافی محدود باشد، خطرناک نیستند، اما یافته‌های اخیر که محدودیت‌های مداری آن‌ها کمتر شناخته شده‌است، مدل‌های مکانیکی واگرا یا ناقص دارند تا زمانی که رصد داده‌های بیشتری به دست‌آید. پس از چندین بررسی اخترشناسی، تعداد PHAهای شناخته شده از اواخر دههٔ ۱۹۹۰ ده برابر شده‌است (نمودار میله ای زیر را ببینید). وب سایت مرکز سیاره کوچک، فهرست سیارک‌های بالقوه خطرناک نیز اطلاعات دقیقی را برای این اجرام منتشر می‌کند.
برخورد هواگردهای پایدار به زمین
در گذشته و قبل از اختراع سامانه‌های هشدار زمین، اطلاع‌رسانی به خلبان به وسیلهٔ خدمات ترافیک هوایی ارائه می‌شد. با وجود اینکه اطلاع‌رسانی به خلبان از راه خدمات ترافیک هوایی بسیار سودمند بود و جلوی حوادث زیادی را گرفت ولی در بسیاری از مواقع برج مراقبت متوجهٔ شرایط خطرناک نمی‌شد و حوادث همچنان جان مسافران را می‌گرفتند. با اختراع سامانهٔ هشدار زمین که با بهره‌گیری از فناوری ارتفاع‌سنج راداری کار می‌کند این مشکل تا حدودی برطرف شد و با اضافه شدن دستگاه سامانه موقعیت‌یاب جهانی در سالهای اخیر، این مجموعه کارآمدتر از قبل نیز شد. گفته می‌شود که هواپیماهای امروز دارای «سامانه هشدار زمین» دچار سقوط از نوع «برخورد هواگرد پایدار به زمین» نخواهند شد. ولی در یک مورد سقوط هواپیمای مسافربری سوخو سوپرجت ۱۰۰ این اتفاق افتاد و تمامی ۴۵ سرنشین آن در برخورد با کوه سالاک در اندونزی کشته شدند. بررسی‌ها نشان داد که خلبان هواپیما خودخواسته «سامانهٔ هشدار نزدیک شدن به زمین» را خاموش کرده بود.