سیاست در کانادا
سیاست کانادا در چارچوب یک دموکراسی پارلمانی و نوعی سیستم فدرال از دولت پارلمانی با سنت‌های دموکراتیک قوی عمل می‌کند. کانادا، یک سلطنت مشروطه است که در آن پادشاه، رئیس دولت است. این کشور یک نظام چند حزبی دارد که در آن بسیاری از قانون‌گذاری‌ها، با استخراج و استناد به عرف‌های نانوشته و سوابق پارلمان وستمینستر بریتانیا صورت می‌گیرد که در آن کابینه دولت، از میان نمایندگان مجلس عوام انتخاب می‌شوند و در آن تمام نماینده‌ها، حداقل عضو یکی از دو جناح اصلی دولت یا مخالف دولت (اپوزیسیون) هستند. اما این نظام در کانادا، با اعمال برخی تغییرات تکامل یافته‌است: نظام حزب‌های کانادا، قوی‌تر از انگلستان است و کسب رأی بیشتر در ورود به مجلس، به عنوان نوعی رای اعتماد در نظر گرفته می‌شود که عملاً، منجر به کاهش نقش اعضای غیر کابینه‌ای پارلمان می‌شود. اعضای غیر کابینه‌ای در جناح دولت، و اعضای تازه‌کار یا کمتر شاخص جناح مخالف، با توجه به اینکه در صندلی‌های عقب‌تر مجلس عوام می‌نشینند، عقب‌نشین (به انگلیسی: Backbencher) نامیده می‌شوند. با این وجود، عقب‌نشین‌ها می‌توانند با حضور در کمیته‌های پارلمان، مانند کمیته حساب‌های عمومی یا کمیته دفاع ملی، نظر خود را اعمال کنند.
فهرست احزاب سیاسی در کانادا
تقریباً از سال ۱۸۹۷ تا ۱۹۰۵ احزاب سیاسی فعال بودند. با این وجود، هنگام ایجاد استانهای آلبرتا و ساسکاچوان از مناطق پرجمعیت NWT، دولت قانونگذاری حذف شد. دولت مقننه منتخب در سال ۱۹۵۱ مجدداً تأسیس شد. مانند Nunavut NWT نامزدهای مستقلی را انتخاب می‌کند و با اجماع عمل می‌کند. برخی از نامزدها در سال‌های اخیر ادعا کرده‌اند که از طرف یک حزب در انتخابات شرکت می‌کنند، اما قانون ارضی احزاب را به رسمیت نمی‌شناسد.این قلمرو که در سال ۱۹۹۹ تأسیس شد، دارای یک مجلس قانونگذاری است که بر اساس الگوی اجماع دولت عمل می‌کند، نامزدهایی به عنوان مستقل شرکت می‌کنند و هیچ احزابی در مجلس قانونگذاری نمایندگی نمی‌کنند.