هولوکاست
هولوکاست (از یونانی "ὁλόκαυστον"، به معنی «همه‌سوزی») یا شوآ به کشتار دسته‌جمعی و نسل‌کشی نزدیک به شش میلیون یهودی اروپایی بر پایه نژاد، مذهب و ملیت در طی جنگ جهانی دوم به دست آلمان نازی و از ۱۹۴۱ تا پایان ۱۹۴۵ در اردوگاه‌های مرگ آلمان نازی، اطلاق می‌شود. کشتارها به شکل سازمان‌یافته شامل شلیک دسته‌جمعی در پوگروم‌ها؛ سیاست پاکسازی از راه کار اجباری در اردوگاه‌های کار اجباری آلمان نازی؛ همچنین وانت‌ها و اتاق‌های گاز در اردوگاه‌های پاکسازی آلمانی از جمله آشویتس، بلزک، خلمنو، مایدانک، تربلینکا، و سوبیبور می‌شدند. حدود دو سوم جمعیت یهودی اروپا در این رویداد کشته شدند.
قربانیان هولوکاست
علاوه بر یهودیان، این گروه‌ها نیز مورد هدف نازی قرار گرفتند: لهستانی‌ها (دو و نیم میلیون از کشته شدگان لهستانی، غیر یهودی بودند)، اسلاوها، مردم شوروی (به ویژه اسیران جنگی)، کولی‌ها و به‌طور کلی کسانی که به «نژاد آریایی» تعلق نداشتند؛ بیماران روانی، ناشنوایان، معلولین جسمی، عقب‌ماندگان ذهنی، همجنس‌گرایان، تراجنسی‌ها؛ مخالفان سیاسی از جمله سوسیال دموکرات‌ها و سوسیالست ها؛ دگراندیشان مذهبی برای مثال شاهدان یهوه. با در نظر گرفتن تمام قربانیان، نازی‌ها به‌طور سازمان‌یافته حدود شش میلیون یهودی و یازده میلیون نفر دیگر را در طول جنگ قتل عام کردند. به باور دونالد نیویک، با در نظر گرفتن مرگ غیرنظامیان شوروی، شمار کل قربانیان به ۱۷ میلیون می‌رسد.