بختیاری (ناحیه)
بختیاری، ناحیه ای در جنوب غربی ایران است که بیشتر وسعت آن را کوه‌های زاگرس میانی از سلسله جبال زاگرس پوشانده‌است. منطقه بختیاری محل سکونت تیره‌های مختلف ایل بختیاری در استانهای اصفهان، لرستان، خوزستان و چهارمحال و بختیاری را می‌پوشاند. شهرستانهای داران و فریدون‌شهر در استان اصفهان، الیگودرز و درود ،ازنادر استان لرستان، دزفول، اندیمشک، مسجد سلیمان، ایذه و شوشتر در استان خوزستان و نیز شهرستان‌های کیار و لُردِگان و فارسان و کوهرنگ در استان چهارمحال و بختیاری را در بر می‌گیرد.
مردم بختیاری
اما بختیاری‌ها در این منطقه، تبدیل به قوم غالبی شدند که فرهنگ و زبان خود را غالب کرده و رواج دادند. محکم‌ترین دلیل، گویش بختیاری‌هاست که امتداد زبان پارسی میانه رایج، در بین پارسی هاقبل از اسلام است. آداب، رسوم و سنن فراوان دیگری نیز، پیوستگی بختیاری‌ها کنونی، نزدیکترین شباهت را به سنت ها و آداب و رسوم ایرانیان باستان را دربرمیگیرد. برخی از منابع عقیده دارند که سایر زاگرس نشینان جنوبی و شمالی بازماندگان قبیله‌های "مارافیان" و "ماسپیان" پارسی هستند که نخستین قبیله‌هایی بودند که به رییس قبایل زاگرس میانی کورش دوم هخامنشی پیوستند.شاید هم جزئی بازماندگان قبیله گرته باشند که مسکن باستانی آنها ابتدا غار ها بوده است