سیمان
برای تولید سیمان پرتلند، سنگ آهک (کربنات کلسیم) و سایر مواد که حاوی نسبت‌های مناسبی از موادی حاوی اکسیدهای کلسیم، سیلیسیم، آلومینیوم و آهن باشند، خرد و آسیاب می‌شوند تا به یک پودر خام آردمانند تبدیل شوند. این مواد در یک کوره یا "کیلن" (Kiln) گرم می‌شوند، تا ابتدا کربنات کلسیم با آزاد کردن دی اکسیدکربن به اکسید کلسیم تجزیه گردد و سپس اکسید کلسیم را با اجزای دیگر واکنش دهد تا سیلیکات‌های کلسیم و آلومینات‌ها تشکیل شوند که در دماهای سوزاننده‌ای تا ۱۴۵۰ درجه سلسیوس تا حدودی ذوب می‌شوند. محصولاتِ واکنش، از کوره به شکل مواد گلوله‌ای تیره‌ای خارج می‌شوند که به آنها کلینکر (clinker) می‌گویند. کلینکر در نهایت با نسبت کمی از گچ (برای کنترل سرعت هیدراتاسیون) آسیاب می‌شود و محصولی ریز به دست می‌آید که به آن "سیمان" می‌گویند.
ساخت کامپوزیت
کامپوزیت‌های سیمان - پلیمر به عنوان جایگزینی برای سیمان سنتی تولید و آزمایش می‌شوند. سیمان سنتی مورد استفاده به عنوان اندود سیمانی به سرعت روبه زوال می‌روند. زوال سیمان باعث می‌شود که سیمان به راحتی در اثر فرایندهای حرارتی دچار ترک خوردگی شود و درنتیجه در مقابل آب نفوذ پذیر می شودو از نظر سازه ای دیگر سالم و پایدار نخواهد بود. آژانس حفاظت از محیط زیست ایالات متحده در ارتباط با شرکت مصالح و تحقیقات الکتروشیمیایی، یک ماده کامپوزیت سیمان - پلیمر را مورد آزمایش قرار داد که متشکل از خرده لاستیک ساخته شده از لاستیک بازیافت شده و سیمان بود. مشخص شد که ۲۰٪ لاستیک خرد شده می‌تواند بدون اینکه در ظاهر سیمان تأثیر بگذارد، به مخلوط سیمان اضافه شود. این ماده جدید با استفاده از استانداردهای انجمن آمریکایی آزمایش مواد و مصالح (ASTM International) برای مقاومت و پایایی و دوام مورد آزمایش قرار گرفت.