واسطه‌گری
یکی از عناصر چهارگانه آمیخته بازاریابی، واسطه‌گری است. وظیفه این عنصر، انتقال کالا یا خدمت از تولیدکننده به مشتری نهایی است. طیفی از واسطه‌ها مثل عمده فروشها، خرده فروشها، دلالها، نمایندگان تولید، عاملان فروش، شرکت‌های حمل و نقل، انبارهای مستقل، بانکها، شرکت‌های تبلیغاتی و امروزه شبکه بزرگ و وسیع جهانی اینترنت عملیات انتقال را انجام می‌دهند. فناوری اطلاعات و ارتباطات در حوزه تجارت، نه تنها امکانات و تسهیلات متعددی برای شرکت‌های ارائه‌کننده محصولات و خدمات به شیوه سنتّی مهیا نموده و باعث پیشرفت چشمگیر آنان شد، بلکه موجب ایجاد بنگاه‌های جدیدی شد که تنها به ارائه خدمات و سرویس‌ها روی شبکه اینترنت پرداخته یا به‌طور موازی در هر دو حوزه سنتی و نوین مشغول به فعالیت گردیدند. با گسترش اینترنت، نیازهای جدید، منابع جدید، محصولات جدید، نگرش‌ها و راه‌های جدید برای کسب و کار و همینطور ارزش‌های جدید برای بنگاه و مشتری به وجود آمدند و مباحثی نظیر اقتصاد دیجیتالی مطرح گردید که با نگرش کاهش قیمت محصول/سرویس برای مصرف‌کننده تا نزدیک صفر و کسب درآمد از راه‌های دیگر وارد عرصه شدند. در نهایت تولد واسطه‌های الکترونیکی به جای واسطه‌های فیزیکی نمایانگر حضور واسطه‌ها در دنیای شبکه‌ها در قالب جدید است.
تراکنش الکترونیکی ایمن
قبل از اینکه دو طرف از رمزنگاری کلید عمومی برای انجام کسب و کار استفاده کنند. هر کدام می‌خواهند تا مطمئن شوند که طرف دیگر تصدیق شده‌است. یک راه برای اطمینان اینکه که کلید عمومی متعلق به بخش راست است که آن را در طول یک کانال امن به‌طور مستقیم از همان محل دریافت خواهید کرد. با این حال، در بسیاری از شرایط این راه حل عملی نیست. یک جایگزین برای تأمین امنیت انتقال کلید است که جهت اعتماد شخص ثالث و صحت از اینکه کلید عمومی متعلق به آلیس یعنی شخص ثالث در ارتباطات امنیتی هست مورد استفاده قرار می‌گیرد. چنین بخش به عنوان یک مرجع گواهی شناخته می‌شوند (CA). از آنجا که شرکت کنندگان SET دو جفت کلید دارند، آن‌ها دو گواهی نیز دارند. هر دو گواهی امضا شده در همان زمان توسط سازمان گواهی ایجاد می‌شوند.