چینی ماندارین
در بیشتر هزاره اخیر، پایتخت چین همواره در مناطق ماندارین‌زبان قرار داشته و از قرن چهاردهم گونه‌هایی از آن به عنوان زبان میانجی در سرتاسر کشور کاربرد داشته‌اند. در اوایل قرن بیستم، یک گونه استاندارد مبتنی بر گویش پکن همراه با عناصر سایر گویش‌های ماندارین، به عنوان زبان ملی چین پذیرفته شد. چینی معیار زبان رسمی جمهوری خلق چین و تایوان و یکی از ۴ زبان رسمی سنگاپور است. ماندارین همچنین در میان بیشتر گروه‌های شورشی و مناطق چندقومی میانمار زبان رسمی یا زبان میانجی است. از ماندارین به عنوان یکی از زبان‌های کاری سازمان ملل هم استفاده می‌شود و آن همچنین یکی از پرکاربردترین انواع زبان‌های چینی در بین جوامع چینی دور از وطن و متداول‌ترین زبان چینی که به غیرچینی‌زبانان آموزش داده می‌شود است.
ماندینکا
ماندینکا ، یا مالینکه ، یک گروه قومی در غرب آفریقا است که مردمانش عمدتاً در جنوب مالی، شرق گینه و شمال ساحل عاج زندگی می‌کنند. تعداد آنها در حدود ۱۸ میلیون نفر است، آنها از بزرگترین زیر گروه مردم مانده گروه‌های قومی آفریقا هستند. تعدادی آنها به زبان ماندینکایی صحبت می‌کنند، که یکی از زبانهای ماندینگ غربی در خانواده زبان ماندیکایی‌ها است. بیش از ۹۹٪ مردم ماندینکایی مسلمان هستند.