لودویگ فان بتهوون
لودویگ فان بتهوون (غسل تعمید در ۱۷ دسامبر ۱۷۷۰ م. – درگذشتهٔ ۲۶ مارس ۱۸۲۷)، موسیقی‌دان و آهنگساز اهل آلمان بود. وی شخصیتی مهم در انتقال بین دوره‌های کلاسیک و رمانتیک در موسیقی غرب بود و یکی از بزرگترین آهنگسازان اروپایی به حساب می‌آید. زندگی حرفه‌ای او معمولاً به دوره‌های «اولیه»، «میانی» و «پایانی» تقسیم می‌شود. دورهٔ «اولیه» حدوداً تا سال ۱۸۰۲ ادامه دارد، دورهٔ «میانی» از سال ۱۸۰۲ تا ۱۸۱۲ را شامل می‌شود و دورهٔ «پایانی» از ۱۸۱۲ تا زمانِ مرگ وی در سال ۱۸۲۷ است. او در طول زندگی خود آثار بسیاری آفرید که نُه سمفونی، پنج کنسرتو پیانو، یک کنسرتوی ویولن، سی و دو سونات پیانو، شانزده کوارتت زهی، دو مس و اپرای "فیدلیو" از آن جمله‌اند.
سونات ویولن شماره ۲ (بتهوون)
سونات ویولن شماره ۲ در لا ماژور، اثر لودویگ فان بتهوون، یک سونات دونوازی برای ویولن و پیانو از مجموعهٔ سه‌گانهٔ اُپوس ۱۲ او (همراه با سونات‌های ویولن شماره ۱ و شماره ۳) و جزو آثار دورهٔ نخستِ آهنگسازیِ اوست و آن در میانهٔ سال‌های ۱۷۹۷ تا ۱۷۹۸ تصنیف کرده‌است. بتهوون در آن زمان نزدِ یوزف هایدن شاگردی می‌کرد و این اثر، که سبکی تماماً کلاسیک دارد، به آثارِ هایدن و موتسارت مانندگیِ بسیار دارد.