تاریخ یهودیان در مقدونیه شمالی
پیش از جنگ جهانی دوم، جامعه یهودیان واردار مقدونیه (ناحیه ای تقریباً منطبق با مرزهای جمهوری امروزی) متمرکز بر بیتولا (تقریباً ۸٬۰۰۰ یهودی)، اسکوپیه (تقریباً ۳۰۰۰ یهودی) و شتیپ (تقریباً ۵۰۰ یهودی) متمرکز بود. جوامع یهودیان در طول جنگ جهانی اول در مناطق کوچکتر مانند دوجران و استرومیکا که به خط مقدم نزدیک بودند، به‌طور قابل توجهی تحت تأثیر جنگ قرار گرفتند و از منطقه گریختند. تجزیه منطقه همچنین بر یهودیان در مراکز کوچکتر تأثیر منفی گذاشت، زیرا آنها را از جریان آزاد فعالیت در بیشتر فعالیت‌های بازرگانی خود به بزرگترین مرکز تجاری یهودیان در بالکان به ویژه سالونیک محروم کرد.
تبعید و اخراج در طی جنگ جهانی دوم
تبعید و اخراج در طی جنگ جهانی دوم () برای میلیون‌ها نفر در بیشتر کشورهای درگیر در جنگ جهانی دوم رخ داده‌است. تعدادی از این پدیده‌ها پس از پایان جنگ توسط دادگاه نورنبرگ به عنوان نقض ارزش‌ها و هنجارهای اساسی انسانی طبقه‌بندی شد. جنبش توده‌ای مردم - بیشتر آنها پناهنده - یا به دلیل درگیری‌ها به وجود آمده بود، یا توسط محورهای سابق و قدرت‌های متفقین بر اساس ایدئولوژی‌های نژادی و قومی اعمال شده بود، و این در اواخر تغییرات مرزی پس از جنگ توسط شهرک‌های بین‌المللی صورت گرفت. بحران پناهجویان که در جنگ جهانی دوم در سرتاسر سرزمین‌های اشغالی سابق ایجاد شد زمینه بسیاری از معماری جدید بین‌المللی پناهندگی و حقوق بشر را فراهم کرد.