دولت کانادا
کانادا دارای حکومت پادشاهی مشروطه است. ملکه الیزابت دوم از بریتانیای کبیر، ملکه کانادا و رئیس کشور به‌شمار می‌رود. حکومت کانادا دموکراسی پارلمانی با نظام فدرال است. قانون اساسی کانادا بر چارچوب‌های قانونی کشور حاکم است و شامل قوانین و قراردادهای نوشته و نانوشته است. قانون اساسی شامل قوانین آزادی و حقوق بشر نیز می‌شود که از حقوق پایه انسان و آزادی در این کشور پشتیبانی می‌کند و در کل بر این پایه است که حق هیچ‌کس در این کشور نمی‌تواند توسط هیچ شخص حقیقی و شخص حقوقی زیر پا گذاشته شود. اگر چه این قانون شامل یک بخش ۳۳ قسمتی در مورد این حقوق نیز هست که به پارلمان و مجلس ایالتی این دولت این اجاره را می‌دهد که برای یک دورهٔ ۵ ساله، بطورموقت برخی از بخش‌های دیگر این منشور را برای صلاح کشور کنار بگذارند.
الیزابت دوم
به گفته پاول مارتین، در اواخر دهه ۱۹۷۰، ملکه نگران بود که تاج و تخت برای پیر ترودو، نخست‌وزیر کانادا، اهمیت زیادی ندارد. تونی بن گفت که ملکه ترودو را «ناامید کننده» یافت. جمهوری‌خواهی ترودو به نظر می‌رسد که از رفتارش نظیر سر خوردن از نرده‌های پله در کاخ باکینگهام، انجام حرکت پیروئت باله پشت سر الیزابت یا حذف بسیاری از نمادهای سلطنتی کانادا از دفتر نخست‌وزیری مشخص بود. در ۱۹۸۰ که سیاستمداران کانادایی به لندن رفتند تا دربارهٔ انتقال کامل استقلال به کانادا مذاکره کنند، ملکه را از همه سیاستمداران و دیوانسالاران بریتانیایی «آگاه به موضوع» یافتند. او به خصوص پس از عدم موفقیت لایحه C-60 که می‌توانست بر جایگاهش به عنوان رئیس کشور کانادا تأثیر بگذارد، پیگیر موضوع بود. پس از ملی کردن قانون اساسی کانادا، نقش پارلمان بریتانیا در کانادا به پایان رسید اما حکومت سلطنت مشروطه حفظ شد. ترودو در خاطراتش ذکر کرده‌است که ملکه از تلاش او برای اصلاح قانون اساسی کانادا راضی بود و ترودو تحت‌تاثیر «مرحمتی که در انظار عمومی» و «خردی که در ملاقات‌های خصوصی» از سوی ملکه نشان داده شد، قرار گرفت.