آزمون شخصیت مایرز–بریگز
افراد درونگرا انرژی را از درون کسب می‌کنند و دایره ارتباطی محدودی دارند. به فعالیت‌های ذهنی مانند مطالعه علاقمند هستند.
جانب‌گرایی درون-گروه
جانب‌گرایی درون-گروهی که بعضاً با عنوان تعصب درون-گروهی—برون-گروهی، تعصب درون-گروهی یا تعصب میانگروهی شناخته می‌شود، اشاره به الگوی ترجیح دادن اعضای درون-گروهی نسبت به اعضای برون-گروه دارد. این موضوع می‌تواند در ارزیابی دیگران، تسهیم منابع، و بسیاری از روش‌های دیگر بروز یابد. برای مثال، نشان داده شده افراد بدنبال ایجاد خصایص داخلی (غیروضعی) فزاینده‌تری ضمن رویدادهایی که انعکاس مثبت بر گروهشان دارد، و به طبع بدنبال ایجاد خصایص خارجی (وضعی) بیشتر برای رویدادهایی که انعکاسی منفی بر گروهشان دارد خواهند بود. این تعامل توسط بسیاری از روانشناسان مورد مطالعه، و به بسیاری از نظریات مربوطه با تعارض گروهی و تعصبی پیوند یافته‌است. پدیده مورد نظر عمداً از دیدگاه روانشناسی اجتماعی رویت شده ‌است. دو رویکرد برجسته نظری به پدیده جانبگرایی درون-گروهی، نظریه تعارض واقع‌گرا و نظریه هویت اجتماعی هستند. نظریه تعارض واقع‌گرا مطرح می‌سازد که رقابت میانگروهی، و گاه تعارض میانگروهی، هنگامیکه دو گروه خواسته‌های مغایر از منابع نادری داشته باشند، افزایش می‌یابد. در مقابل، نظریه هویت اجتماعی مفروض می‌دارد که یک محرک روانی برای تمایز مثبت هویت‌های اجتماعی به عنوان ریشه کلی بانی رفتار هواخواهی درونگروهی است.