درون‌کاشت دندانی
ایمپلنت دندان برای جایگزین کردن یک یا چندین دندان از دست رفته کاربرد دارد و می‌تواند برای تمام دندان‌ها به صورت ثابت یا متحرک استفاده شود. در هر دو حالت فوق کلمه ایمپلنت استفاده می‌شود اما حالت دوم بیانگر معنی واقعی ایمپلنت می‌باشد و به مجموعه‌ای از قطعات ایمپلنت گفته می‌شود و هر کدام از قطعات به تنهایی نام و کارایی مجزایی دارند.
فراساختار
فراساختار فاکتور مهمی است که در مهندسی ایمپلنت دندان باید در نظر گرفته شود. از آنجایی که این دستگاه‌ها مستقیماً با استخوان ارتباط دارند، ادغام آنها با بافت اطراف برای عملکرد مطلوب دستگاه ضروری است. مشخص شده است که استفاده از ایمپلنت دندانی برای درمان باعث افزایش انسجام استخوانی با استخوان های صورت می شود . تجزیه و تحلیل فراساختار اطراف ایمپلنت در تعیین زیست سازگاری آن و نحوه واکنش بدن به آن مفید است. یک مطالعه نشان داده است که کاشت گرانول های یک ماده زیستی مشتق شده از استخوان خوک باعث می شود بدن انسان این ماده را در فراساختار خود بگنجاند و استخوان جدید را تشکیل دهد.