تجوید
قرآن با هفت قرائت مشهور خوانده می‌شود که در میان هفت قرائت مشهور جهان اسلام قرائت حفص از عاصم از فصاحت و اعتبار ویژه‌ای برخوردار است. تجوید را می‌توان به دو بخش نظری و عملی تقسیم کرد. تجوید نظری مجموعه قواعد و ضوابطی است که دانشمندان مسلمان برای صحیح خواندن حروف و کلمات قرآن وضع نموده‌اند از قبیل بحث مخارج حروف، صفات حروف، تفخیم و ترقیق، ادغام، مدّ و قصر و مانند اینها. تجوید عملی، فن و هنر تلاوت قرآن کریم بر اساس تلفظ صحیح حروف و اصوات، با لهجه فصیح عربی است. این بخش مبتنی بر اداء و استماع است. تجوید از فنونی است که باید از طریق تمرین در قاری ملکه شود.
مصحف جمهوری اسلامی ایران
ضبط این مصحف با استفاده از علایم رایج در جهان اسلام و با رویکرد تسهیل در قرائت و آموزش قاعده‌مند قرآن تهیّه شده است. نگارش آن به قرائت نزدیکتر و علایم نوشتاری با توجه به ضرورت بوده و به صحت و سهولت قرائت کمک بیشتر می کند. برای نمونه از علائم غیرضروری مثل ساکن، حرکات توام با حروف مدی ملفوظ و همزه متحرک با پایه الف پرهیز شده است و در علائم وقف و سکت از (م [لازم]، ط [مطلق:وقف بهتر]، ج [جایز]، ز [وصل بهتر]، لا [منع ابتدای به بعد]، س [علامت سکت]) استفاده شده است. سایت مرکز طبع و نشر قرآن جمهوری اسلامی ایران