اسکندر مقدونی در قرآن
در ادبیات مسیحی "رمانس اسکندر"، گاگ و مگاگ گاهی اوقات با خزرها مرتبط دانسته می‌شدند، قومی ترک که نزدیک دریای خزر زندگی می‌کردند. در اثر متعلق به قرن ۹ میلادی با نام "Expositio in Matthaeum Evangelistam"، راهب بندیکتی، Christian of Stavelot، به خزرها به عنوان نوادگان گاگ و مگاگ اشاره می‌کند، و می‌گوید که آنان «"ختنه شده اند و تمام [قوانین شرعی] یهودیت را به خود می بینند"»، خزرها قومی در آسیای مرکزی بودند که با یهودیت پیوندی پرپیشینه داشتند. روایتی گرجی که در رویدادنامه ای انعکاس پیدا کرده‌است، همچنین خزرها را با گاگ و مگاگ همسان می‌داند، بیان می‌کند که آنان «مردانی وحشی با چهره هایی وحشت انگیز و سلوک حیوانات وحشی، خورندگان خون» هستند.
میرک‌وود
هنگامی که تورین سپربلوط و شرکا از ریوندل عازم اره بور بودند در کوه‌های مه آلود به اسارت گابلین بزرگ درآمدند اما بوسیله گندالف نجات پیدا کردند و گندالف گابلین کبیر را از پای درآورد. پس از این واقعه، اورک‌ها و گابلین‌ها که از دورف‌ها خشمگین شده بودند در صدد انتقام گرفتن برآمدند و منتظر فرصت بودند تا تورین سپربلوط و شرکایش را در فرصتی مناسب بکشند. با شنیدن خبر مرگ اسماگ خوشحال شدند و در مغاره هایشان در شرق ریوندل و کوه گونداباد شروع به گرد آوری سپاه و تجهیز آنان با اسلحه کردند. سپس از کوه گونداباد راه افتادند و به دورف‌های تپه‌های آهن که قصد شکستن محاصره اره بور را داشتند و همین‌طور آدم‌ها و الف‌های میرک وود حمله کردند. جنگ داشت به ضرر قوای متحد دورف‌ها، الف‌ها و آدم‌ها پیش می‌رفت که ناگهان تورین سپربلوط از اره بور بیرون آمد و وارد درگیری شد و در همان‌جا بوسیله اورک‌ها کشته شد. پس از او عقاب‌ها از راه رسیدند و سپس آدم دگرگون کننده‌ای به نام بئورن، پیکر تورین سپربلوط را از نبرد بیرون برد و سپس فرمانده ارتش اورک‌ها بولگ پسر آزوگ حرمت شکن را کشت. تورین سپربلوط از دنیا رفت و پادشاه الف‌ها شمشیرش اورک ریست را که در اسارت از او گرفته بود، روی گورش نهاد که باعث می‌شد دورف‌ها از غافلگیر شدن توسط دشمنان در امان بمانند.