مهندسی سازه
یک مهندس سازه باید در هنگام طرح یک سازه به دو مسئله توجه کند: مسئلهٔ اول بررسی مقاومت سازه در برابر بارهای وارد بر سازه که شامل بارهای زنده، بار باد، برف، انسان، اشیا و بار مرده و بار زمین لرزه و… است که با طراحی سیستم باربر و محاسبه و کنترل مقاومت کافی اعضای سازه در برابر این بارها است. مسئلهٔ دوم بررسی کارایی سازه است یعنی سازه باید فاقد مواردی مانند لرزش و تغییر شکل‌های خارج از اندازهٔ مجاز آیین‌نامه باشد. زیرا این موارد در کاربری سازه مشکل‌زا هستند و باعث مشکلی مانند ترس در کاربران سازه یا مواردی مانند ترک خوردن دیوارها و نازک کاری‌ها می‌شوند.
مهندسی ورزش
مقوله استاندارد در ورزش مرتبط با تمامی پنج حوزه یادشده بوده و در حقیقت متر و معیار تصمیم در مورد شدت و حدت ویژگی‌های فنی و مهندسی در سیستم‌های مختلف مطرح در آن حوزه‌ها می‌باشد. استانداردها در ورزش معیارهای کمی مشخصی را برای حل نهایی مسائل و چالش‌های مربوط به مهندسی ورزش ارائه و چارچوب‌های طراحی، ساخت و تست را معرفی می‌نمایند. استانداردسازی به معنی بکارگیری استانداردهای بین‌المللی و ملی در فرایند طراحی و ساخت سیستم‌های مهندسی در حیطه ورزش و استاندارد سنجی به معنی تشخیص و اندازه‌گیری استانداردهای مذکور در محصولات مربوطه چه در زمان ساخت و چه در زمان بهره‌برداری است؛ لذا اهمیت و تعیین‌کننده بودن این مقوله موجب می‌گردد که به عنوان یک حوزه مهم و مجزا در مهندسی ورزش به صورت متمایز معرفی شده و در واقع نیازها و بایدها را به یکدیگر متصل سازد؛ لذا استاندارد برای توسعه و ارتقاء درست ورزش و بهره‌مندی از خدمات مهندسی ورزش یک باید و یک اجبار مطلوب محسوب شده و در حقیقت حلقه مفقوده ارتباط متقابل ورزش و مهندسی ورزش می‌باشد.