آریستوکراسی (طبقه)
نخبه‌سالاری یا آریستوکراسی طبقه‌ای اجتماعی است که یک جامعه خاص بالاترین درجه خود را در نظر می‌گیرد. در بسیاری از ایالات، نخبه‌سالاری طبقه فرادست مردم (نخبه‌سالاری) را با درجه و عناوین وراثتی در بر می‌گرفت. در بعضی مانند یونان باستان، روم یا هند، وضعیت نخبه‌سالاری از تعلق به یک قشر نظامی حاصل می‌شد. همچنین، به ویژه در جوامع آفریقایی، وابستگی نخبه‌سالاری به سلسله‌های کشیش معمول بوده‌است. وضعیت نخبه‌سالاری می‌تواند شامل امتیازات فئودالی یا قانونی باشد. آنها معمولاً فقط در سطح سلطنت اجتماعی کشور یا ملتی در قشربندی قرار ندارند. در جوامع مدرن اروپا، نخبه‌سالاری غالباً با نجیب‌زادگی، یک طبقه خاص که در قرون وسطی به‌وجود آمده‌است، مصادف شده‌است، اما اصطلاح «نخبه‌سالاری» گاهی اوقات در مورد نخبگان دیگر نیز به کار می‌رود و به عنوان یک اصطلاح عمومی برای توصیف جوامع پیشین و غیر اروپایی استفاده می‌شود.
رنسانس عربی
عوامل متعددی در بیداری اعراب در اواسط قرن هجدهم و گستردگی و تنوع منابع آن در طول قرن نوزدهم و بیستم وجود داشت که می‌توان آن‌ها را به عوامل داخلی و خارجی تقسیم نمود: در جهان عرب، چندین جنبش اسلامی برای ترویج اعراب و مسلمانان با هدف از بین بردن عوامل عقب ماندگی ناشی از گسترش بدعت‌ها و خرافات که به اسلام پیوند خورده‌اند به وجود آمد. این جنبش‌ها خواستار اصلاحات بقرار زیر بودند: این جنبش در بیداری فکری اعراب سهم بسزایی داشت.