ادم ریه
اِدِمِ ریه به معنی تجمع آب میان بافتی در ریه می‌باشد. هر چند ادم ریوی در پنومونی نیز دیده می‌شود ولی ادم حاد ریه — که به دلیل اختلال در اکسیژن رسانی خون می‌تواند بسیار کشنده نیز باشد — بیشتر ناشی از یک بیماری قلبی عروقی است، مثلاً در نارسایی احتقانی قلب یا به دنبال سکته قلبی. درمان بیشتر با نیتروگلیسیرین، مورفین، اکسیژن، دیورتیک‌هایی مانند فورزماید و… می‌باشد.
متیل ۲-کلروآکریلات
متیل ۲-کلروآکریلات ماده ای قابل پلیمری‌شدن، نامحلول در آب و محرک پوست، چشم و ریه است. استنشاق بخارات این ماده باعث ادم ریوی می‌شود. مقادیر کمی از آن روی پوست باعث ایجاد تاول‌های بزرگ می‌شود.