اعتیاد
اعتیاد روانی: ناشی از لذت و سرخوشی مصرف مواد مخدر می‌باشد. دقیقا به واسطه برهم ریختن نظم ترشح میانجی‌های عصبی فرد دچار آسیب‌ها یا تناقضات روانی می‌شود. به عنوان مثال ماده مخدر مت‌آمفتامین (مخدر شیشه) باعث افزایش ترشح دوپامین در مغز می‌شود و باعث ایجاد حالت تحریکی، سرخوشی، تمرکز و… می‌شود. حال پس از قطع مصرف با کاهش سطح دوپامین فرد خواب آلود، افسرده، بی تمرکز و… می‌شود. طول دوره بازگشت این میانجی‌های عصبی به حالت طبیعی بسیار طولانی‌تر و حتی برخی معتقدند بازگشت ندارند. در نتیجه اعتیاد روانی بسیار مهلک تر می‌باشد. اعتیاد روانی باعث لغزش بسیاری از مصرف‌کنندگان سابق حتی با طول دوره‌های چندین سال می‌شود.
تتراهیدروکانابینول
منظور از اعتیاد روانی نیاز به مصرف دوباره و دوباره و به نحوی اجبار به استعمال است که فرد را ترغیب میکند که دوباره طرف این استعمال برود به شکلی که درصورت استعمال نکردن حس میکند چیزی کم دارد و یا چیزی از را گم کرده و نگران و غمگین است اما مثل تریاک و هروئین اثار بدن درد ندارد و در بین دیگر مواد اعتیاد اور کمترین فیزیکال هارم یا تاثیر بدنی را داراست که در حدود یک از سه میباشد.