جاسازی کلمه
در پردازش زبان طبیعی (NLP)، جاسازی کلمه اصطلاحی است که برای نمایش کلمات به منظور تجزیه و تحلیل متن استفاده می‌شود، ساختار آن معمولاً به شکل یک بردار با مقادیر واقعی است که معنای هر کلمه را به گونه‌ای رمزگذاری می‌کند که کلماتی که در بردار به هم نزدیک‌تر هستند از نظر معنی نیز مشابه باشند. جاسازی کلمات را می‌توان با ترکیبی از عملیات مدل‌سازی زبان و تکنیک‌های یادگیری ویژگی به دست آورد که در آن نگاشتی از واژگان کلمات یا عبارات به بردارهای اعداد واقعی انجام می‌شود. این عمل از نظر مفهومی به معنای یک جاسازی ریاضی از فضایی با ابعاد بزرگ به فضای برداری پیوسته با ابعاد بسیار کمتر است.
تمایز نوع و نمونه
در حوزه‌هایی چون زبانشناسی، منطق، فرامنطق، تایپوگرافی، و برنامه‌نویسی کامپیوتر، تمایز نوع و نمونه به تفاوت بین یک مفهوم و هر یک از نمودهای ملموس و عینی همان مفهوم اطلاق می‌گردد. مثلاً اتوموبیل معینی که در گاراژتان پارک شده‌است، نمونه‌ای از نوع «اتومبیل» است. اتومبیل پارک‌شده در گاراژتان در زمان و مکان معینی قرار گرفته‌است، اما چنین گزاره‌ای دربارهٔ «اتومبیل» در آن معنایی که در جملهٔ مقابل به کار رفته‌است صدق نمی‌کند: «اخیراً استفاده از اتومبیل افزایش چشمگیری داشته‌است».