اولاپاریب
اولاپاریب در دسامبر ۲۰۱۴ از سوی آژانس دارویی اروپا و سازمان غذا و داروی آمریکا جهت استفادهٔ غیرترکیبی (تکی) تأیید شد. آژانس دارویی اروپا آنرا برای درمان سرطان تخمدان با جهش سلول‌های زایا (gBRCAm) تأیید کرد که به سه خط درمانی شیمی‌درمانی پیشین پاسخ نداده باشد. در ژانویهٔ ۲۰۱۸ سازمان غذا و داروی آمریکا آنرا برای سرطان پستان با جهش سلول زایا و بدون گیرندهٔ HER2/neu، مورد پذیرش قرار داد. پیش‌تر، سودمندی اولاپاریب در یک کارآزمایی بالینی تصادفی فاز ۳ به اثبات رسیده بود. این دارو توسط شرکت زیست‌فناوری بریتانیایی «کودوس فارماسوتیکالز» تکوین یافت که با همت استیون جکسون از دانشگاه کمبریج پایه‌گذاری شده بود. این شرکت اینک در مالکیت آسترازنکا است و اولاپاریب با همکاری آسترازنکا و شرکت مِـرک تولید می‌شود.
ویژه‌سازی درمان
بنا به تعریفی که برای ویژه سازی درمان پس از مرور سیستماتیک مقالات پیشنهاد شده، "ویژه سازی درمان، هدفمند کردن برنامه درمان و زمانبندی مراقبتهای پزشکی به کمک داده‌های زیستی و بیومارکرها در سطح مولکولی مانند مسیرهای پیام رسانی، ژنها، پروتیینها و متابولیتها می‌باشد". در این تعریف سه باور کلی گنجانده شده: امروزه با پیشرفته شدن فناوری‌های آنالیز مولکولی و بالینی، پژوهش‌های کاربردی سازی برای ویژه سازی درمان در صنعت داروسازی به سوی تولید تستهای نشانه کاوی (تشخیص) بیماری به همراه دارو پیش می‌روند. این تستها که تست نشانه کاو همراه ـ دارو (به انگلیسی Companion diagnostic) نام دارند بر پایه بیومارکرهایی استوارند که به همراه دارو به کار برده می‌شوند تا به کمکشان بتوان بیماران پاسخ دهنده به اثر دارو را از دیگر بیماران شناسایی کرد. نخستین تست همراه ـ دارو برای داروی تراستوزوماب یا همان هرسپتین، ویژه شناسایی بیمارانی که از سرطان پستان پیشرفته رنج می‌برند در شرکت Roche ساخته شد و در سال ۱۹۹۸ گواهی FDA را به دست آورد. آز آن زمان تا کنون، تستهای همراه ـ داروی دیگری نیز روانه بازار شدند که بیشتر برای درمان هدفمند سرطان کاربرد دارند چرا که سرطان یک بیماری بسیار پیچیده است که ناهمگونی‌های مولکولی، بافتی و بالینی زیادی از خود نشان می‌دهد.