شاه عباس سوم
شاه سلطان حسین، نهمین شاه صفوی، پدربزرگ شاه عباس سوم بود. وی زمانی که به پادشاهی رسید هفت ماه داشت. در زمان پادشاهی وی نادرشاه افشار حکومت را در دست گرفت سپس بعد از تقریباً ۴ سال او را بر کنار کرد و سلسله افشاریه را بنیان گذاشت. نادر شاه در جنگ با هندیان پسر خود رضاقلی میرزا را نایب السلطنه کرد و شاهزاده به دلیل ترسی که از جانب خاندان صفوی داشت دستور اعدام شاه طهماسب دوم و دو فرزندش شاه عباس سوم و اسماعیل میرزا را صادر کرد. شاه عباس سوم در سن هشت سالگی در سبزوار به قتل رسید و همراه با پدرش در قم دفن شد.
سلطان‌حسین تابنده گنابادی
در اصفهان موفق به اخذ اجازهٔ روایت از سید مهدی درچه‌ای، حاج شیخ محمدرضا مسجدشاهی اصفهانی و اجازهٔ اجتهاد و روایت از حاج سید محمد نجف‌آبادی اصفهانی شد علاوه بر آن در یکی از سفرهای خود به عتبات عالیات در نجف اشرف با محمدحسین کاشف‌الغطا ملاقات نموده و پس از مباحثه فقهی موفق به اخذ اجازهٔ اجتهاد و روایت از وی نیز گردید. اسفند ۱۳۱۶ با دختر «نورالحکما» ازدواج کرد و در سال ۱۳۲۱ بر حسب امر پدر همراه خانواده به بیدخت بازگشت. در تاریخ ۱۵ شعبان ۱۳۶۹ قمری از طرف «صالح علی شاه» قطب وقت سلسله، اجازه اقامه جماعت و تعلیم اوراد و اذکار لسانی برای وی صادر شد و در یازدهم ذیقعده ۱۳۶۹ فرمان دستگیری به لقب «رضا علی» نیز برای ایشان صادر شد. وی در تاریخ پنجشنبه ۶ مرداد ۱۳۴۵ که صالح‌علیشاه درگذشت، طی فرمانی که در تاریخ ذیقعده ۱۳۷۹ هجری قمری توسط صالح علی شاه صادر شده بود به جانشینی او منصوب شد.