بنتونیت
به علت وجود پیوندهای ضعیف واندروالسی میان لایه‌های بنتونیت، آن‌ها به راحتی بر روی یکدیگر می‌لغزند که این باعث می‌شود بنتونیت در اثر لمس چرب به نظر برسد. از طرفی این ویژگی سبب می‌گردد که ذرات بنتونیت در محیط آبی بین هفت تا بیست برابر حجم خود آب جذب کرده و متورم شوند. دلیل اصلی تورم بنتونیت‌ها جذب آب در لایه‌های سطحی به واسطه هیدراتاسیون کاتیون‌های قابل تعویض و در نهایت جدا شدن لایه‌های شبکه در نتیجه نیروی دافعه مشابه فشار اسمزی (این مرحله تورم اسمزی نام دارد) است. تورم بنتونیت‌ها پس از هیدراتاسیون آن‌ها اتفاق می‌افتد. بنتونیت در آب گرم‌تر سریع‌تر فعال می‌شود. اندازه ذرات پراکنده بنتونیت ۲ میکرون می‌باشد. بنتونیت می‌تواند دفعات بسیار زیادی آب جذب کرده و مجدداً خشک شود بدون آن که خاصیت متورم شدن خود را از دست دهد. هر گرم از این ترکیب دارای سطح بزرگ ۶۰۰ تا ۸۰۰ متر مربع است.
آنترانیلیک اسید
آنترانیلیک اسید یک اسید آروماتیک با فرمول شیمیایی CH(NH)(COH) است و طعم شیرینی دارد.این مولکول متشکل از یک حلقه بنزن، یک گروه کربوکسیلیک اسید و یک گروه آمین است که در موقعیت ارتو نسبت به هم قرار دارند. این ترکیب شامل هر دو گروه عاملی اسیدی و بازی است و در نتیجه یک ترکیب آمفوتر است. آنترانیلیک اسید در صورت خالص بودن به صورت جامد سفید رنگ است، اگرچه نمونه‌های تجاری آن ممکن است زرد به نظر برسند. آنیون [CH(NH)(CO)] که از پروتون‌زدایی آنترانیلیک اسید به دست می آید، به نام آنترانیلات شناخته می شود. زمانی تصور می شد که آنترانیلیک اسید یک ویتامین است و از آن به عنوان ویتامین L یاد می شد، اما اکنون مشخص شده است که در تغذیه انسان غیرضروری است.