رفعت ایلگاز
او در جیده، در ولایت کاستامونو از امپراتوری عثمانی (ترکیه امروز) متولد شد. ایلگاز یکی از شاعران و نویسندگان معروف و پرطرفدار ترکیه بود که بیش از ۶۰ اثر از خود به جای گذاشته‌است. ایلگاز نوشتن شعر را در دوراه مدرسه آغاز کرد و تبدیل به یکی از نویسندگان پرکار اجتماعی-واقعگرای ادبیات ترکی در قرن بیستم شد. اشعار وی نمونهٔ اصلی از سبک سوسیالیستی-واقع گرایانه است. در حالی که او هرگز عضو هیچ حزب سیاسی نبوده‌است، این واقعیت که او در مورد رنج‌های مردم نوشته‌است، او را در زمرهٔ نویسندگان چپ قرار می‌دهد. همانند دیگر نویسندگان زمان خود، ایلگاز نیز به خاطر یکی از آثارش زندانی شده بود.
بالوولو میسکین
قصاب اوغلو حسین شاعر و عاشیق (آشیق) ارومیه‌ای که هم‌اکنون از او با عنوان بالوولو میسکین یاد می‌شود در سال ۱۸۵۰ میلادی در روستای بالوو (بالاو) واقع در نزدیکی‌های ارومیه به دنیا آمد. پدر او موللا کریم قصاب از طایفه «یونوسلو» بالوو بود. این طایفه از ترکهای سنی مذهب (کوره سوننی) ارومیه هستند. میسکین از تخلصهای «فقیر میسکین»، «حسینی» و «قصاب اوغلو» نیز در شعرهای خود استفاده کرده‌است. اشعار او به زبان ترکی آذربایجانی و در قالبهای هجایی؛ «دیوانی»، «قوشما»، «گرایلی»، «تجنیس»، «جیغالی تجنیس» و «دوداق دیمز» می‌باشد. وی در سن ۶۶ سالگی درگذشته است. اوائل عمر میسکین با اواخر عمر «دوللو موصطافا» شاعر مشهور کوره سوننی مصادف بوده‌است. همچنین همزمان «عاشیقِ خانبابا» در قولنجی، «عاشیق مهدی» در روستای گوژلر، «عاشیق جاواد» در منطقه دول، «عاشیق چوپور محمد» در دیزج سیاوش، «عاشیق عبدالرحیم» در آشنا آباد (اوشناوا)، «قول هارتون» (عاشیق ارمنی) در سلماس و «عاشیق حمزه» در بالوو از عاشیقهای معاصر با او هستند. بالوولو میسکین، دوللو موصطافا و قول هارتون بنیان‌گذاران مکتب عاشیقی ارومیه می‌باشند.