نقد ادبی کهن الگویی
طنز و حزن دو دسته ی اصلی در چارچوب فرای هستند. هر دسته بیشتر به دو دسته تقسیم می شوند: کمدی و داستان عاشقانه برای طنز؛ تراژدی و هجو (یا کنایه آمیز) برای حزن. اگرچه او فریزر را رد می‌کند، فرای از فصل ها در طرح کهن الگویی خود استفاده می‌کند. هر فصل با یک ژانر ادبی مطابقت دارد: کمدی با بهار، رمانس با تابستان، تراژدی با پاییز، و هجو با زمستان.
نمایشنامه انتقادی-اجتماعی
برخی منتقدان مانند فردریک بوآس بر این باورند که در برخی نمایشنامه‌های شکسپیر هم شخصیت‌ها مانند شخصیت‌های داستان‌های ایبسن اند در نتیجه عبارت نمایشنامهٔ انتقادی-اجتماعی را می‌توان به صورت گسترده‌تر برای توصیف درام‌های تراژیکمدی که نمی‌توان گفت دقیقاً ژانر کمدی اند یا دقیقاً تراژدی، بکار برد.