مهندس سازه
مهندسان سازه تضمین می‌کنند که ساختمان‌ها یا پل‌ها به حدی محکم و پایدار ساخته شده‌اند که می‌توانند بارهای سازه‌ای متداول (همچون گرانش زمین، باد، برف، باران، زمین‌لرزه، فشار زمین، تغییرات دما و رفت‌وآمد و ترافیک) را تحمل کرده و جلوی مرگ و آسیب‌دیدگی را بگیرند. آن‌ها همچنین سازه‌ها را چنان طراحی می‌کنند که به حدی محکم هستند که تغییر شکل و لرزش‌های نامتداول و بیشتر از محدودیت‌ها را نداشته باشند. آسایش مردم، موضوعی است که در این محدودیت‌ها در نظر گرفته می‌شود. ماندگاری نیز بحثی است که در طراحی پل‌ها و هواپیماها یا سازه‌های دیگری که در طول عمرشان تنش‌های زیادی به آن‌ها وارد خواهد شد، مورد بررسی قرار می‌گیرد. موضوع دیگر نیز، دوام و پایداری مصالح، در مقابل خرابی‌هایی است که می‌توانند موجب مختل شدن کارآیی‌شان در طول عمر سازه باشند.
مهندسی محیط زیست
مهندسی محیط زیست عبارت از کاربرد مجموعه‌ای از علوم و فنون مهندسی در رابطه با مطالعه و ارزیابی شرایط و بهبود و بهسازی محیط زیست می‌باشد. این علوم و فنون در امور اجرائی و ساختمانی در زمینه طرحهای عمرانی زیر بنائی، شهری، صنعتی و مسکونی کاربرد دارند. تخریب محیط‌های طبیعی و افزایش درصد آلودگی‌های مختلف ناشی از اجرای طرح‌های زیر‌بنائی و صنعتی به‌خصوص در نواحی شهری و روستائی و به مخاطره انداختن منابع طبیعی و انسانی از مواردی است که در کاربرد مهندسی محیط زیست در هر طرح عمرانی مورد توجه قرار می‌گیرد. مهم‌ترین وظیفه متخصصین این رشته نظارت بر اجرای پروژه‌های زیست‌محیطی است. ازجمله این پروژه‌ها می‌توان به شناخت و کنترل آلودگی آب، خاک و هوا، طراحی تأسیسات آب و فاضلاب شهری و روستایی،کنترل آلودگی‌های حاصل از مواد زائد جامد و برنامه‌ریزی و مدیریت طرح‌های زیست‌محیطی اشاره کرد.