تجوید
قرآن با هفت قرائت مشهور خوانده می‌شود که در میان هفت قرائت مشهور جهان اسلام قرائت حفص از عاصم از فصاحت و اعتبار ویژه‌ای برخوردار است. تجوید را می‌توان به دو بخش نظری و عملی تقسیم کرد. تجوید نظری مجموعه قواعد و ضوابطی است که دانشمندان مسلمان برای صحیح خواندن حروف و کلمات قرآن وضع نموده‌اند از قبیل بحث مخارج حروف، صفات حروف، تفخیم و ترقیق، ادغام، مدّ و قصر و مانند اینها. تجوید عملی، فن و هنر تلاوت قرآن کریم بر اساس تلفظ صحیح حروف و اصوات، با لهجه فصیح عربی است. این بخش مبتنی بر اداء و استماع است. تجوید از فنونی است که باید از طریق تمرین در قاری ملکه شود.
شهریار پرهیزگار
او می‌گوید:  پرهیزکار، قرائت قرآن را در ۹سالگی و به تشويق والدين خود نزد دكتر اديب در مسجد توحيد واقع در خيابان جمهوری اسلامی و در ماه مبارك رمضان آغاز كرد. در پايان دوره يك ماهه، مقام اول روخوانی را به‌دست آورد. ‌در اين دوره يك ماهه، روخوانی و نيز تا حدودی تجويد مقدماتی و اندكی الحان قرآنی را فرا گرفت. علاقه زیاد پرهیزکار به استاد مروت که موفقیت وی در مسابقات قرآنی مالزی سال 1353 پوششی گسترده در روزنامه ها پیدا کرده بود اشتیاق زیادی را برای شاگردی او در دل شهریار برانگیخت. این علاقه در نهایت منجر شد تا پدرش وی را نزد بهترین قاری آن زمان یعنی استاد مروت ببرد و از 10 سالگی شاگردی مروت را آغاز نماید. شهریار که تلاوت آیات را نزد استاد مروت آموخت، حفظ آیات را در ۱۱ سالگی و در جلسات استاد مولایی آغاز کرد. در ایامی که او مشغول حفظ قرآن بود، نزد محمد رضایی، مؤلف كتاب «گامی به سوی قرآن» يك دوره آموزش دستور زبان عربی(صرف و نحو) را که در مسجد المصطفی(ص) برای بزرگسالان برپا می‌شد گذراند و در آزمون پایان دوره، مقام اول را نیز کسب کرد.