فهرست رانندگان فرمول یک
رانندگانی از ۴۰ کشور مختلف جهان حداقل در یک مسابقهٔ قهرمانی جهان فرمول یک شرکت کرده‌اند. از میان این رانندگان، تاکنون ۱۶۳ راننده به نمایندگی از بریتانیا در مسابقات فرمول یک شرکت کرده‌اند که این موضوع رکورد بیشترین نماینده در مسابقات را به‌نام بریتانیا ثبت کرده‌است. دومین کشور با بیشترین تعداد راننده در مسابقات فرمول یک پس از بریتانیا ایالات متحده با ۱۵۸ راننده است؛ از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۶۰ مسابقهٔ آمریکایی ایندیاناپلیس ۵۰۰، که به‌ندرت شاهد حضور رانندگانی از خارج از ایالات متحده بود، بخشی از مسابقات قهرمانی جهان رانندگان بود. در مجموع ۳۶ رانندهٔ آمریکایی موفق به حضور در پشت خط شروع مسابقات جهانی شدند که تحت نظارت فدراسیون بین‌المللی اتومبیل‌رانی برگزار شده‌است. سومین کشور با بیشترین تعداد راننده نیز کشور ایتالیا با ۹۹ راننده‌است. در اولین مسابقهٔ فرمول یک یعنی جایزه بزرگ بریتانیا ۱۹۵۰، نه کشور از این کشورها دارای نماینده بودند. آخرین کشوری که اخیراً در مسابقات فرمول یک حضور یافته‌است، کشور اندونزی است که اولین بار ریو هاریانتو در جایزه بزرگ استرالیا ۲۰۱۶ نمایندهٔ آن بوده‌است. این آمار تا دقیق است.
جایزه بزرگ آلمان
پس از جنگ جهانی دوم، آلمان به دو بخش شرقی و غربی تقسیم شد و آلمان غربی تا سال ۱۹۵۱ از شرکت در مسابقات بین‌المللی محروم شد. در دومین فصل برگزاری فرمول یک، جایزه بزرگ آلمان جزئی از آن شد. حلقه شمالی برای ربع قرن میزبان مسابقه بود و سخت‌ترین و چالش‌برانگیزترین پیست فرمول یک شناخته می‌شد. وسعت زیاد پیست باعث می‌شد هر سال ۳۷۵ هزار نفر به صورت متوسط مسابقه را تماشا کنند. در نخستین مسابقه در سال ۱۹۵۱، آلبرتو اسکاری توانست خوان مانوئل فانخیو را پشت سر گذارد و پیروز شود. در سال ۱۹۵۴، رانندهٔ آرژانتینی به نام اونوفره ماریمون هنگام تمرین کشته شد. پس از فاجعه لومان، بیشتر مسابقات اروپا (از جمله همه مسابقات آلمان) تا زمانی که مسیرها به‌روز شوند، تحریم شد. بنابراین جایزه بزرگ آلمان ۱۹۵۵ نیز لغو شد.