نور زمین‌لرزه
این نور گزارش شده که در هنگام زلزله دیده می‌شود، گرچه گزارش‌هایی وجود دارند که نور قبل و بعد از وقوع زلزله نیز قابل مشاهده است (زلزله سال ۱۹۷۵ در کالاپانا). مطابق گزارش‌ها این نورها شکلی شبیه شفق قطبی و رنگ سفید یا آبی دارند. اما گهگاهی در طیف‌های رنگی وسیعتر نیز گزارش شده‌اند. این تابندگی برای چندین ثانیه قابل دیدن است اما گزارش‌هایی از مدت طولانی‌تر تا ده دقیقه و بیشتر نیز وجود دارد. گفته‌ها در مورد فاصلهٔ قابل مشاهده تا کانون زلزله نیز متفاوت است. در زلزله ۱۹۳۰ ایدو تا فاصله ۱۱۰ کیلومتری کانون زلزله نورها قابل مشاهده بودند. در زمین‌لرزه ۲۰۰۸ سیچوان نور زلزله در فاصله ۴۰۰ کیلومتری شمال آن منطقه در تیانشوی رؤیت شده‌است. طی زمین‌لرزه ۲۰۰۳ کلیما در مکزیک، نورهای رنگارنگ در آسمان دیده شد. در زمین‌لرزه ۲۰۰۷ پرو افراد زیادی از نورهای آسمانی بالای سطح دریا فیلم گرفتند. این پدیده همچنین طی زمین‌لرزه ۲۰۰۹ لاکوئیلا و زمین‌لرزه ۲۰۱۰ شیلی مشاهده و به تصویر کشیده شد. کلیپ‌های ویدئویی مشابهی نیز از آتشفشان ساکوراجیما ژاپن در ۹ آوریل ۲۰۱۱ به ثبت رسیده‌است. همچنین در زمان زلزله آموری در نیوزیلند که در ۱ سپتامبر ۱۸۸۸ به وقوع پیوست این پدیده گزارش شده‌است. نورهای آسمانی در صبح روز ۱ سپتامبر در ریفتون و دوباره در ۸ سپتامبر دیده شدند. مشاهدات اخیر از این پدیده همراه با کلیپ‌های ویدئویی در سونومای کالیفرنیا در ۲۴ اوت ۲۰۱۴ و ولینگتون نیوزیلند در ۱۴ نوامبر ۲۰۱۶ درخش نوری آبی رنگ مانند آذرخش در آسمان شب را نشان می‌داد که در بسیاری از ویدئوها ثبت شده‌است. در ۸ سپتامبر ۲۰۱۷ بسیاری از مردم در مکزیکوسیتی بعد از زمین‌لرزه ۸٫۲ ریشتری که کانون آن ۷۴۰ کیلومتر دورتر نزدیک پیجیجاپان در ایالت چیاپاس بود چنین مشاهداتی داشتند.
سامانه هشدار زمین‌لرزه
«سامانهٔ هشدار زمین‌لرزه» بخشی از تلاش‌های این رشتهٔ علمی جهت کاهش خسارات زمین‌لرزه می‌باشد. این روش در مراحل پیشرفته مقابله با بلایای طبیعی مورد استفاده قرار می‌گیرد. متخصصین مدیریت بحران مدل تکاملی زیر را از نحوه برخورد انسان‌ها با بلایای طبیعی پیشنهاد کرده‌اند. بر اساس این مدل، اسکان اولیه انسان‌ها در مناطق پرخطر آهسته بوده و نرخ رشد شهری کم می‌باشد. مقابله‌ای با بلایای طبیعی وجود ندارد، یا حداقل است، و در صورت وقوع بلایای طبیعی معمولاً به تدریج بازسازی و تعمیر انجام می‌شود. در این مرحله، مقابله با خطرات معمولاً در حد انتخاب محل مناسب برای اسکان می‌باشد. با گذشت زمان، صنعتی‌سازی، شهرنشینی و رشد اقتصادی افزایش می‌یابد. گسترش‌های بدون کنترل و محدودیت فعالیت انسان‌ها، آن‌ها را در معرض خطر بلایای طبیعی قرار می‌دهد. پاسخ اولیه به بلایای طبیعی در این مقطع این است که با پرداخت کمک‌های مالی و انواع وام خرابی‌ها را مجدد بازسازی نمایند. اما بر اساس مدل کلاسیک نحوهٔ برخورد، معمولاً بازسازی‌ها در این مرحله نیز بی احتیاط انجام می‌شود. بازسازی مجدد و گسترش شهری، حتی ممکن است خطرات را بیش از گذشته افزایش دهد. این کار تا حد آستانه‌ای ادامه پیدا می‌کند.