شاهنامه
شاهنامه اثر حکیم ابوالقاسم فردوسی توسی، حماسه‌ای منظوم، بر حسب دست نوشته‌های موجود دربرگیرنده نزدیک به ۵۰٬۰۰۰ بیت تا نزدیک به ۶۱٬۰۰۰ بیت و یکی از بزرگ‌ترین و برجسته‌ترین سروده‌های حماسی جهان است که سرایش آن دست‌آوردِ دست‌کم سی سال کارِ پیوستهٔ این سخن‌سرای نامدار ایرانی است. موضوع این شاهکار ادبی، افسانه‌ها و تاریخ ایران از آغاز تا حملهٔ عرب‌ها به ایران در سدهٔ هفتم میلادی است (شاهنامه از سه بخش اسطوره، پهلوانی و تاریخی تشکیل شده‌است) که در چهار دودمان پادشاهیِ پیشدادیان، کیانیان، اشکانیان و ساسانیان گنجانده می‌شود. شاهنامه بر وزن «فَعولُن فعولن فعولن فَعَلْ»، در بحرِ مُتَقارِبِ مثمَّنِ محذوف نگاشته شده‌است.
شاهنامه داوری
شاهنامه داوری نسخه‌ای نفیس از شاهنامه فردوسی، حماسه ملی ایران‌زمین است. این شاهنامه مربوط به دوره قاجاریه و از جمله واپسین دست‌نوشته‌های نگاره‌دار شاهنامهٔ فردوسی است. خوشنویس این دست‌نویس میرزا محمد داوری، نقاش و خوشنویس دوره قاجار است. این شاهنامه در یک هزار و ۲۳۲ صفحه در ابعاد ۴۲ و ۴ دهم در ۲۸ و ۳ دهم سانتیمتر آماده شده‌است. آماده‌کردن آن مدت پنج سال به طول انجامیده است. تذهیب و آرایش صفحه‌ها، توسط دو تذهیب‌کار سرشناس آن دوره به نام‌های میرزایوسف و میرزا حسن مذهب‌باشی انجام شده‌است‌. تصویر سازی نیز توسط لطفعلی شیرازی و محمد داوری انجام شده است. این شاهنامه هم‌اکنون در موزه رضا عباسی در تهران نگهداری می‌شود. شاهنامه داوری چهار جلد دارد. جلد اول ۲۱ مجلس جلد دوم ‌۲۵ مجلس‌، جلد سوم ۱۶ مجلس و جلد چهارم و آخرین‌ جلد این شاهنامه‌ که از زمره پرکارترین نسخ خطی است شش مجلس تصویر دارند.