درون‌کاشت دندانی
در بعضی موارد مراجعه دیرهنگام فرد برای کاشت دندان (ایمپلنت) یا وجود کیست و تومورهای دهانی منجر به از بین رفتن فضای مناسب و کم شدن قطر و ارتفاع استخوان فک می‌شود که در این حالت، دندانپزشک قبل یا همزمان با جایگذاری فیکسچر، با استفاده از پودر و بلاک استخوانی و ممبرین (بایومتریال‌ها) استخوان را بازسازی کرده تا شرایط مناسب برای قرارگیری ایمپلنت مهیا گردد. در این مواقع طول درمان بیمار (آماده شدن استخوان برای جایگذاری ایمپلنت) بسته به شرایط بیمار از ۳ تا ۶ ماه طول می‌کشد و دندانپزشک به کمک عکس‌های رادیوگرافی می‌تواند روند درمان را دنبال کند و بهترین زمان را برای کاشت ایمپلنت تشخیص دهد.
ارتودنسی
باید به این نکته توجه کرد که دندانپزشکان عمومی و سایر متخصصین دندانپزشکی تنها می توانند نامرتبی های بسیار خفیف دندانی را اصلاح کنند در غیر این صورت صلاحیت انجام درمان های ارتودنسی را ندارند. زیرا درمان های ارتودنسی سطح خفیف به بالا تنها با تجربه، دانش و مهارت یک ارتودنتیست قابل اصلاح هستند. اگر درمان های اینچنینی توسط دندانپزشکان غیر متخصص انجام شود احتمال اینکه در پیش آمدهای اورژانسی توانایی مدیریت وجود نداشته باشد بالا است. همچنین باید به عوارض درمان نادرست ارتودنسی توسط افراد غیر متخصص نیز تاکید کرد.براکت‌ها در واقع عامل ارتباطی بین سیم ارتودنسی و سیستم دندانی بیمار هستند. براکت‌های فلزی، براکت‌های سرامیکی و براکت‌های خودقفل‌شونده، سه نوع براکت ارتودنسی هستند.  حلقه‌های فلزی که در اکثر مواقع دور دندان آسیای بزرگ قرار می‌گیرد و ارتودنتیست سیم را در داخل کانال ویژه‌ای که روی این حلقه نصب است قرار می‌دهد. این حلقه فلزی توسط یک ماده خاص به دندان چسبیده و محکم می‌شود. قبل از بندگذاری، از جداکننده‌های فلزی یا سرامیکی استفاده می‌شود.