آزمون ایزولاسیون الکتریکی
آزمون ایزولاسیون الکتریکی آزمونی برای سنجش مقاومت جریان مستقیم (DC) است که در آن مقاومت بین سر مشترک و بدنهٔ یک زیرسیستم اندازه‌گیری شده تا از وجود سطح قابل قبولی از ایزولاسیون الکتریکی بین این دو نقطه اطمینان حاصل شود. همچنین، این آزمون بین قسمت‌ها و مدارهای مختلف یک یا چند زیرسیستم نیز قابل انجام است. این آزمون به‌طور معمول مشکلات مرحلهٔ مونتاژ همانند قطعات خراب، جهت‌گیری و جاگذاری اشتباه قطعات، خطا در عایق‌گذاری سیم‌ها یا آسیب‌های وارده به عایق مورد استفاده را مشخص می‌کند. این مشکلات موجب بروز اتصال به زمین یا اتصال کوتاههای ناخواسته در مدار و در نتیجه کاهش ایمنی و کیفیت تجهیز الکتریکی می‌شوند.
فرآیند تابش پرتو الکترونی
استریل کردن با الکترون ها نسبت به سایر روش های ضدعفونی که در حال حاضر مورد استفاده قرار می گیرند مزایای قابل توجهی دارد. این فرآیند سریع، قابل اعتماد و سازگار با اکثر مواد است و پس از انجام آن نیازی به قرنطینه ندارد. برای برخی از مواد و محصولاتی که به اثرات اکسیداتیو حساس هستند، سطوح قابل تحمل تشعشع برای تابش پرتو الکترونی ممکن است کمی بیشتر از قرار گرفتن معرض پرتو گاما باشد. دلیل آن دوز بالاتر و زمان‌ کوتاه‌ تابش پرتو الکترونیکی است که اثرات تخریبی اکسیژن را کاهش می‌دهد.