ابوالفضل بیهقی
در دورهٔ بعد از مرگ سلطان مسعود، بیهقی در گزارش‌های خود به وقوع سیل در غزنه و بازسازی شهر و قلعهٔ آن به دست عمرو لیث صفاری اشاره می‌کند. سی جلد کتاب تاریخ بیهقی، دست‌کم ۴۲ سال از عصر غزنویان را پوشش می‌داده است: چهار جلد اول شامل «تاریخ ناصری» و «تاریخ یمینی»؛ جلد پنجم تا دهم شامل «تاریخ مسعودی» (تنها بخش باقی‌مانده از کتاب، هرچند به نظر می‌رسد که قسمت‌هایی از جلد پنجم و دهم نیز از دست رفته باشد)؛ و جلد یازدهم تا سی‌ام شامل نوزده سال سلطنت دوم امیرمحمد غزنوی، سلطنت مسعود غزنوی دوم، سلطنت علی غزنوی (معروف به بهاءالدوله)، سلطنت عبدالرشید غزنوی و سلطنت فرخزاد غزنوی، تا آغاز سلطنت ابراهیم غزنوی (۴۳۲ هجری قمری). بیهقی به مرگ زودهنگام فرخزاد و جانشینی ابراهیم در ۱۹ صفر ۴۵۱ هجری قمری (۶ آوریل ۱۰۵۹) اشاره کرده و می‌افزاید که در آن روز مشغول نگارش تاریخ بوده است.
مجموعه آثار هنرهای اسلامی خلیلی
بخشی از آثار به دست نوشته های قرآنی اختصاص یافته و مربوط به قرون چهارم تا هشتم ه.ق است. در میان 56 نمونه این جلد، آثار پراهمیتی جای گرفته و دست نوشته هایی چون قسمت از یک قرآن، که در قرن ششم ه.ق در عراق با طلا کتابت شده، نسخه ای از معدود دست نوشته های برجای مانده از والنسیای اسپانیا در همان دوره و نیز جدیدترین قرآن مانده از نسخه ای مربوط به هندوستان قرار دارد. از مهم ترین و ارزنده ترین نسخه های این مجموعه بخشی از یک قرآن سی قسمتی است که یاقوت مستعصمی ـ بزرگترین خوشنویس اسلامی در اواخر قرون وسطی ـ کتابت کرده است. قسمتهای دیگری از همین قرآن در کتاب خانه های ترکیه و دوبلین نگه داری می شود، اما امتیاز نمونه ی مجموعه خلیلی در این است که قرآن های والنسیا، هند و یاقوت مستعصمی، ارکان مطالعات نوین ما در فهرست نگاری تشریحی بوده است. دیگر آثار به خوش نویس اهل موصل در قرن هشتم علی بن محمد الحسینی و دست نوشته هایی که در شیراز دوران اینجوها و ال مظفر نگه داری می شد اختصاص یافته است.  این مجموعه به قدری ارزشمند بود که مجله فربز تیتر زد : صاحب ایرانی تبار بزرگترین مجموعه خصوصی هنرهای اسلامی به جمع میلیاردرهای جهان پیوست.