ابوالفضل بیهقی
بیهقی در جوانی در شهر نیشابور که مرکز فرهنگی مهمی در آن عصر بود، به تحصیل پرداخت. پس از آن به «دیوان رسالت» دربار محمود غزنوی پیوست و ۱۹ سال زیر نظر استادش بونصر مشکان کار کرد و دستیار او شد. وظیفهٔ نگارش یا تهیهٔ رونوشت از نامه‌های مهم دربار برعهدهٔ بیهقی بود، بنابراین از سال ۴۱۲ تا ۴۷۰ هجری قمری (۱۰۲۱ تا ۱۰۷۷ میلادی) از نزدیک در جریان و شاهد روند امور در بخشی از دوران سلطنت محمود غزنوی و پس از آن در دوران سلطنت امیر محمد غزنوی، مسعود غزنوی اول، مودود غزنوی، مسعود غزنوی دوم، علی غزنوی (معروف به بهاءالدوله)، عبدالرشید غزنوی، طغرل غاصب، فرخزاد غزنوی و ظهیرالدوله ابراهیم غزنوی بود.
ابن فرکاح
ابراهیم بن عبدالرحمان فزاری شهرت‌یافته به برهان‌الدین ابن فرکاح (۱۲۶۲–۱۳۲۹م) فقیه شافعی شامی مصری‌اصل بود. به او قضاوت شام پیشنهاد شد، نپذیرفت. به تدریس و عبادت پرداخت." تعلیق علی التنبیه، تعلیق علی مختصر ابن الحاجب، باعث النفوس الی زیارة القدس المحروس، الإعلام بفضائل الشام، المنائح لطالب الصید و الذبائح" از آثار اوست.