فتح اصفهان (انقلاب مشروطه ایران)
در طی ماه‌های استبداد صغیر تبریز تنها شهر شورشی ایران نبود. یکی دیگر از مهم‌ترین کانون‌های مشروطه‌خواهان شهر اصفهان بود. اصفهان در جریان پیروزی مشروطه تلاش زیادی کرده بود اما در جریان به توپ بستن مجلس مانند بسیاری از شهرها به فرستادن تلگراف حمایتی اکتفا کرد اما دیگر شهر آماده شورش بود. در روزهای پایانی تابستان ۱۲۸۷ علی‌قلی‌خان سردار اسعد مخفیانه از اروپا خود را به اصفهان رسانید و در محله جلفا در خانه یوسف‌خان ارمنی ساکن شد. او به محض ورود اعضای کمیته سری مشروطه را احضار کرد و تصمیمات ابتدایی شورش اصفهان گرفته شد. علی‌قلی‌خان بعد از این دیدار مخفیانه راهی بختیاری شد. یکی از اعضای مهم کمیته سری مشروطه حاج‌آقا نورالله از روحانیون اصفهان بود. با دستور و نظارت او آزادی‌خواهان شروع به جمع‌آوری منابع مالی برای قیام کردند. بسیاری از زن‌ها طلا و حتی ظروف مسی خود را فروختند. سردار اسعد هم قبل از ورود به ایران برای اعضای خانواده‌اش مخصوصاً صمصام‌السلطنه برادر ناتنی‌اش نامه‌های زیادی نوشته و آن‌ها را برای شورش آماده کرده بود. حاکم اصفهان در آن زمان اقبال‌الدوله بود که ظلم و ستم او و بدرفتاری‌های فوج ملایر که سربازان دولتی مستقر در شهر بودند با مردم عادی زمینه را برای شورش مردم آماده کرده بود.
شورش‌های ۱۹۹۰ دوشنبه
در سال ۱۹۸۸، در دوران پس از کشتار سومقاییت و شورش ضد ارمنی آذربایجان، ۳۹ پناهنده ارمنی به طور موقت در شهر دوشنبه اسکان داده شدند. در سال ۱۹۹۰، شایعه هجوم ارتش ارمنی موجب شورش در شهر دوشنبه شد. در این شایعه تعداد پناهندگان ارمنی ساکن در دوشنبه به ۲٬۵۰۰–۵٬۰۰۰ متغیر است. با توجه به شایعه ارامنه گفته می‌شود در خانه‌های جدید در شهر دوشنبه اسکان داده شدند که نشان دهنده کمبود مسکن در آن زمان است. با این وجود واقعیت این است که پناهندگان ارمنی در خانه‌های عمومی اسکان داده شده‌اند. تضمین عدم اسکان مجدد پناهندگان ارمنی توسط حزب کمونیست داده شد اما توسط مردم رد شد. به زودی، تظاهرات جنبش ناسیونالیستی به خشونت کشیده شد. اصلاحات اقتصادی و سیاسی رادیکال توسط معترضان خواستار شد. ساختمان‌های دولتی، مغازه‌ها و کسب و کارهای دیگر حمله و غارت کردند. ارامنه، روسها و دیگر اقلیت‌های قومی حمله قرار گرفتند. سوء استفاده از زنان تاجیک که لباس‌های اروپایی پوشیده بودند نیز شدت گرفت. شورش توسط نیروهای شوروی که به شهر دوشنبه فرستاده بودند، سرکوب شد. در ۱۴ فوریه، ۱۹۹۰ ماخائف نخست وزیر تاجیکستان استعفا داد اما توسط کمیته مرکزی حزب کمونیست تاجیکستان پذیرفته نشد. در طول شورش دوشنبه، ۲۶ نفر کشته و ۵۶۵ نفر زخمی شدند. در میان فعالان جوانان تاجیک محکوم برای شرکت در شورش یک وزیر آینده تاجیکستان یعقوب سلیموف بود. در مقیاس کوچکتر حوادث ضد ارمنی دیگری نیز در دیگر جمهوری‌های آسیایی ثبت شده است.