اسپرانتو
زبان بین‌المللی اِسپِرانتو در سال ۱۸۸۷ (میلادی) (۱۲۶۶ خورشیدی) توسط لودویک لازاروس زامنهوف لهستانی ساخته شد. اسپرانتو به علت ساختار علمی و آسان خود مورد توجه متفکران و دانشمندان با ملیت‌های گوناگون قرار گرفته و به خاطر ویژگی‌های منحصربه‌فرد آن، سازمان علمی، فرهنگی و تربیتی سازمان ملل متحد (یونسکو) در سال ۱۹۵۴ (میلادی) به اتفاق آرا آن را طی قطعنامه‌ای به عنوان زبان بین‌المللی و بی‌طرف به رسمیت شناخت و آموزش اسپرانتو را به تمامی کشورهای عضو خود توصیه کرد. همچنین «یونسکو» در استقبال از صدمین سالگرد انتشار زبان اسپرانتو در سال ۱۹۸۶ (میلادی) (۱۳۶۵) در قطعنامه‌ای دیگر ضمن تأکید بر تصمیم قبلی خود، مراتب پشتیبانی خود را از آموزش و گسترش زبان بین‌المللی اسپرانتو در سراسر جهان ابراز داشته‌است.
تئاتر اسپرانتو
اگرچه اجرای نخستین تئاتر به زبان اسپرانتو به سال ۱۸۹۶ بازمی‌گردد، که در آن عده‌ای از جوانان اسپرانتودانان در شهر اسمولنسک (واقع در روسیه) اقدام به اجرای نمایشنامه‌ای از لئو تولستوی نمودند، با این حال نخستین تجربه جدی تئاتر به زبان اسپرانتو به سال ۱۹۰۵ و در ضمن نخستین کنگره جهانی اسپرانتو بازمی‌گردد. پس از آن اجرای تئاتر اسپرانتو به بخشی از برنامه‌های کنگره‌های جهانی اسپرانتو تبدیل شد.