آخسری
چون هر سه پیشوای ماد در زمان واحد از سه جهت وارد عمل شدند و احتمالاً ایشپاکا پیشوای اسکیت‌ها و آخسری شاه ماننا متحد قیام کنندگان علیه آشور بودند توانستند در آن واحد در چند جبهه به پیکار بپردازند. پس چندی از قِبل قیام مردم ماد ماننا نیز توانست نیروی بسزایی بدست آورد، آخسری شاه ماننا بالاستحقاق می‌توانست خویشتن را در ردیف روسای دوم شاه کشور بزرگی بداند. خاک ماننا از سمت مغرب به زیان آشور بسط یافته بود. ماننا در نقطه‌ای از بخش علیای زاب‌بزرگ با خوبوشکیه و اورارتو هم‌مرز بود؛ و مرز آن سپس به طرف جنوب و به ظنّ غالب در امتداد جبال اصلی زاگروس یعنی مغرب شهر اورمیه و اشنو و ساوجبلاغ ممتد بود. از مشرق با پادشاهی ماد مستقل هم سرحد بود. مرزهای شرقی‌تر و شمالی‌تر ماننا در زمان آخسری روشن نیست.
جزایر مانش
این جزایر در گذشته بخشی از دوک‌نشین نورماندی بود و با تسلیم انگلیس در جنگ سال ۱۰۶۶ جزو پادشاهی بریتانیا شدند. فرانسوی‌ها مدعی مالکیت چند خرده‌جزیرهٔ غیرمسکونی جرزی بودند و اختلاف دو کشور در ابتدای سده بیستم میلادی با فراهم شدن امکان بهره‌برداری از ذخایر غنی فلات قاره دریای مانش اوج گرفت. چرا که مالکیت جزایر تأثیر مهمی بر محدوده فلات قاره دو کشور می‌گذاشت. در نهایت دیوان بین‌المللی دادگستری در سال ۱۹۵۳ حاکمیت جرزی بر این جزایر را تثبیت کرد.