تفسیر المیزان
سید محمدحسین طباطبایی فیلسوف، حکیم متأله و مفسر قرآن در سال ۱۲۸۱ هـ. ش (۲۹ ذی‌القعده ۱۳۲۱ ه‍.ق) در روستای شادباد از توابع تبریز به دنیا آمد. در کودکی پدر و مادر خود را از دست داد و همراه با برادر کوچکترش محمد حسن الهی طباطبایی در مکتب‌خانه به فراگیری علوم مقدماتی پرداخت. در سال ۱۳۰۴ برای تکمیل تحصیلات رهسپار نجف می‌شود و نزد علمای بزرگی همچون محمدحسین غروی اصفهانی (مشهور به کمپانی)، محمد حسین نائینی، حجت کوه‌کمری، حسین بادکوبه‌ای، ابوالقاسم خوانساری و سید علی قاضی به تلمذ می‌پردازد. (به اذعان علامه طباطبایی، علی قاضی بر روحیه و مشی وی در زندگی تأثیر بسیار عمیقی داشته‌است). پس از نیل به مقام اجتهاد، در سال ۱۳۱۴ به سبب اختلال در وضع معاش به زادگاه خویش، تبریز بازمی‌گردد و بعد از مدتی به سال ۱۳۲۵ عازم قم شده، در آن شهر رحل اقامت می‌افکند. علامه طباطبایی از این زمان تا پایان حیات خود، ضمن تدریس دروس فلسفه و تفسیر در حوزه علمیه قم، به کار نگارش "تفسیر المیزان" می‌پردازد و آن را پس از نزدیک به بیست سال تلاش، در لیلةالقدر ۲۳ رمضان سال ۱۳۵۰ ه‍.ش به انجام می‌رساند.
سعید نجفی اسداللهی
سعید نجفی اسداللهی (زاده‌ی ۱۳۱۸ شمسی بغداد)، استاد بازنشسته‌ی گروه زبان و ادبیات عربی، دانشگاه علامه طباطبائی است. او فرزند احمد نجفی مؤسس «دارالعلوم العربیه» (در تهران) و نواده «اسدالله تُستَری» صاحب مقابیس و «جعفر کبیر» (کاشف الغطاء) است. نجفی از رهبران دینی و سیاسی در عراق بود که پس از تبعید به وطن (در سال ۱۳۱۹ شمسی) با کنار گذاشتن فعالیت‌های سیاسی، فقط به فعالیت‌های مذهبی پرداخت. هرچند یکی از علمای تراز اول تهران به حساب می‌آمد، سال ۱۳۲۶شمسی با کاستن از فعالیت‌های مستقیم مذهبی، به تأسیس «دارالعلوم العربیه» در شمال تهران اقدام کرد که در واقع نخستین قدم (پس از قرن‌های متوالی) برای شناساندن زبان عربی به عنوان یک زبان زنده و پویا به ایرانیان فارسی‌زبان بود. «احمد نجفی» امام جماعت مسجد محله پامنار تهران بود و با روشنفکران و اندیشمندان در مسجد جلسات قرآن پژوهشی برگزار می‌کرد. استاد نجفی اسداللهی از سال ۱۳۳۰ش در این مؤسسه عملاً به امر تعلیم و تعلم پرداخت (و همچنان ادامه دارد). او که بیش از سنین نوجوانی به امر تدریس پرداخته و ارتباط مستقیم با طبقات مختلف دانشجویان و علم آموزان برقرار کرده‌است، همواره این طریق را وسیله‌ای برای تهذیب اخلاقی و نفسانی شاگردان خویش قرار داده و معتقد است انسان می‌تواند با رفتار و کردار خود (مخصوصا اگر معلم واقعی باشد) از بدترین‌ها بهترین‌ها را بسازد؛ لذا افرادی که در طول این شش دهه مستقیم یا غیرمستقیم از محضر استاد بهره برده‌اند، بین هر جمعی قرار گیرند، در رفتار و گفتار و عقاید و افکار به‌طور محسوس با دیگران تفاوت دارند. سعید نجفی ریاست گروه زبان و ادبیات فارسی دانشگاه علامه طباطبائی را برعهده داشت. همچنین، به مدت سالیان دراز رئیس گروه زبان و ادبیات عربی این دانشگاه بود. وی همکار علامه دهخدا در امر تدوین لغتنامه دهخدا بود. و همچنان در مؤسسه لغتنامه دهخدا در حال فعالیت و پژوهش است. نجفی آموزش زبان و ادبیات عربی را از سال ۱۳۳۰ش در مؤسسه «دارالعلوم العربیه» در تهران آغاز کرد. وی سال ۱۳۴۸ش تدریس این زبان را در مدرسه عالی ترجمه آغاز کرد. پس از مدتی مدرسه مزبور در «مجتمع دانشگاهی ادبیات و علوم انسانی» و مدتی بعد نیز این مجتمع در دانشگاه علامه طباطبائی ادغام شد، اما استاد نجفی پیوسته در حال تدریس و تهذیب اخلاقی شاگردان خود با اهتمام روزافزون است که البته اقتضای سنی ایشان اجازه نمی‌دهد که مثل سابق به این امر بپردازند.