جنگ‌های صلیبی کودکان
جنگ‌های صلیبی کودکان، ، نامی است که به یک جنگ صلیبی یا جهاد فاجعه‌آمیز که بدست کودکان مسیحی برای بیرون راندن مسلمانان از سرزمین‌های مقدس رخ داد، اطلاق شد. این جنگ در ۱۲۱۲ رخ داده‌است. این جنبش در اصل نظامی نبود و افراد حاضر در آن نیز هیچ‌گاه به اراضی مقدس نرسیدند، اما چون هدف جنگ‌های صلیبی را دنبال می‌کرد، آن را جزو جنگ‌های صلیبی برشمرده‌اند.
جنگ‌های صلیبی
در دفاع از اورشلیم، یهودیان و مسلمانان با هم در برابر فرانک‌های مهاجم جنگیدند. اما ناموفق بودند و در ۱۵ ژوئیه ۱۰۹۹ م. صلیبیان وارد شهر شدند. صلیبیان، باقی‌ماندهٔ یهودیان و مسلمانان شهر را قتل‌عام نموده، مساجد را ویران کرده و شهر را غارت نمودند. مورخی نوشته‌است که «انزواء، ترس و بیگانگی» احساس‌شده توسط فرانک‌های دور از خانه به توضیح قساوت‌های آنان کمک می‌کند؛ قساوت‌هایی مانند آدم‌خواری پس از محاصرهٔ معره نعمان در سال ۱۰۹۸ م. در نتیجهٔ نخستین جنگ صلیبی، دولت‌های صلیبی کوچک متعددی تشکیل شد که از همه مشهورتر پادشاهی اورشلیم بود. در پادشاهی اورشلیم حداکثر ۱۲۰٬۰۰۰ فرانک (اکثراً فرانسوی‌زبان و مسیحی از اروپای غربی) بر ۳۵۰٬۰۰۰ مسلمان، یهودی و مسیحی شرقی که از زمان سلطهٔ اعراب بر منطقه در سال ۶۳۸ م. در آنجا بودند حکمرانی می‌کردند.