هنجار اجتماعی
هَنجار اجتماعی در اصطلاح دانش جامعه‌شناسی به الگوی رفتاری گفته می‌شود که روابط و کنش‌های اجتماعی را تنظیم می‌کند، اکثریت جامعه خود را به آن پایبند می‌دانند و در صورتی که شخصی آن را رعایت نکند (هنجارشکنی)، جامعه او را مجازات می‌کند. هنجار با قانون کنترل می‌شود؛ در حالی که این حکم، درباره ارزش‌ها صدق نمی‌کند. هنجارها مدل‌های فکری یا خطوط راهنمایی هستند که بوسیله آن، ما اعمال خود و دیگران را از لحاظ فکری، کنترل و ارزشیابی می‌کنیم.
اخلاق اقتصادی
هنجاری در اقتصاد می‌تواند قابلیت کاربرد مدل‌های اقتصادی رفتاری را به پدیده‌های واقعی اقتصادی جبران کند. اکثر مدل‌های اقتصادی رفتاری فرض می‌کنند که ترجیحات تغییر می‌کند، به این معنی که تصمیمات ممکن متعددی برای یک سناریوی خاص، هر یک با ارزش اخلاقی خودشان وجود دارد بنابراین، در نظر گرفتن رفاه به عنوان بالاترین ارزش اخلاقی در اقتصاد، همان‌طور که در ادبیات دانشگاهی حدس زده شد. در نتیجه، این روش همچنین اصول اخلاقی نظم را به کار گرفته در این فرض که پیشرفت در اخلاق و موسسات اقتصادی همزمان است، با توجه به این که رفتار تنها می‌تواند در یک چارچوب سازمانی قابل‌درک باشد با توجه به این که رفتار تنها می‌تواند در یک چارچوب سازمانی قابل‌درک باشد. در کاربرد استنباط هنجاری با تحقیقات تجربی در اقتصاد رفتاری مشکلاتی وجود دارد، با این فرض که یک تفاوت اساسی بین استنباط توصیفی و تجویزی دارد. برای مثال، بحث در مورد استفاده از محرک‌ها که آن‌ها رفتارهای خاص را در افراد اعمال می‌کنند و آن‌ها را متقاعد می‌کنند تا ریسک را نادیده بگیرند، یک پیشنهاد توصیفی است که به‌طور تجربی ناموجه است.