واکسن آبله
واکسن آبله نخستین واکسن موفق بود که در سال ۱۷۹۶ توسط ادوارد جنر کشف شد. او متوجه شد که فرد شیردوشی که قبلاً به آبلهٔ گاوی دچار شده بود، در برابر بیماری آبله مصون است.
ارنست ویلیام گودپاسچر
او درک علمی دانشمندان را در زمینهٔ بیماری‌زایی برخی بیماری‌های عفونی، انگلی، ریکتزیایی و ویروسی توسعه و ارتقا داد. وی به همراه همکارانش در دانشگاه وندربیلت، روش‌هایی ابداع کردند توسط آنها می‌توان ویروس‌ها و ریکتزیا را در درون رویان مرغ رشد داد و تخم مرغ را بارور ساخت. این روش‌ها سبب شدند تا دانشمندان بتوانند واکسن‌های آنفلوآنزا، آبله‌مرغان، آبله، تب زرد، تیفوس، تب منقوط کوه‌های راکی و برخی واکسن‌های دیگر را بسازند. وی همچنین نخستین کسی بود که نشانگان گودپاسچر را توصیف کرد.