سرود شاهنشاهی ایران
در سال ۱۳۱۲ شمسی هنگامی که رضاشاه به دعوت آتاتورک قصد سفر به ترکیه را داشت، به انجمن ادبی ایران تکلیف کرد که برای ایران سرودی ملی تهیه نمایند تا در مراسم رسمی نواخته شود. همان روز هیئت رئیسه انجمن ادبی ایران با حضور شیخ الرئیس افسر، ملک الشعرای بهار، شیخ الملک اورنگ، مرتضی میرزا قهرمان، بدیع الزمان فروزانفر، عبدالرحمن پارسا تویسرکانی، سعید نفیسی و عباس فرات تشکیل جلسه داده و اشعاری در سه قسمت (سه بند) سروده شد که شیخ الرئیس افسر سراینده اشعار بند اول "سرود شاهنشاهی" و بند سوم "سرود ملی" و عبدالرحمن پارسا تویسرکانی سراینده بند دوم آن "سرود پرچم" بودند. داوود نجمی‌مقدم نیز آهنگ آن را ساخت.
سرود ملی شیلی
سرود ملی شیلی () ترانه ملی و رسمی کشور شیلی می‌باشد. این سرود، از ددو متن و دو آهنگ تاریخی که با هم سه نسخه گوناگون را ساخته‌اند، تشکیل شده است. نسخه اول، در سال ۱۸۱۹ میلادی، به درخواست دولت، از روی شعری از دکتر برناردو ورا و با آهنگسازی مانوئل روبلس ساخته و در ابتدای تئاتر دومینگو آرتگا به عنوان موسیقی ملی به اجرا درآمد. این نسخه تا سال ۱۸۲۸ میلادی به عنوان سرود ملی شیلی استفاده می‌شد. نسخه دوم که بخش‌هایی از آن نسخه کنونی سرود ملی شیلی را تشکیل می‌دهد، از روی شعر خوزبیو لیلو با آهنگسازی رامون کارنیه، زمانی که به دلیل عقاید آزادی خواهانه در انگلستان، در تبعید بود، در شش بخش به همراه هم خوانی ساخته شده است. در دوران حکومت نظامی شیلی به رهبری آگوستو پینوشه، بخش سوم شعر که در تحسین نیروهای نظامی و انتظامی بود، به عنوان سرود ملی خوانده می‌شد، ولی از سال ۱۹۹۰ میلادی به بعد، تمام شعر به عنوان سرود ملی محسوب می‌شود، ولی معمولاً تنها بخش پنجم آن به همراه بخش همخوانی به عنوان سرود ملی خوانده می‌شود.