ترک سیگار
ترک سیگار عبارت است از روند قطع مصرف دائم تنباکو. نیکوتین موجود در دخانیات باعث اعتیاد می‌شود. خلاصی از نیکوتین این روند را بسیار طولانی و سخت می‌نماید. تدخین (استعمال تنباکو) مهمترین عامل قابل بازدارندگی از مرگ در جهان است. ترک تنباکو احتمال مرگ و میر ناشی از امراض تدخین چون بیماری سرخرگ کرونری، بیماری سرخرگ کرونری، سرطان ریه را کاهش می‌دهد. به علت رابطهٔ آن با بسیاری از امراض مزمن، تدخین در بسیاری از مناطق عمومی قدغن است. راهبردهایی متعدد برای ترک سیگار موجودند، از جمله بوقلمون سرد، مشاوره رفتاری و داروهایی مانند بوپروپیون، سایتیزین، درمان بدل نیکوتین یا وارنیکلین. بسیاری از سیگاری‌هایی که تصمیم به ترک سیگار می‌گیرند، بدون کمک اقدام می‌کنند؛ هرچند فقط سه تا شش درصد از آنان موفق به ترک طولانی مدت سیگار می‌شوند. مشاوره رفتاری و داروها احتمال ترک دائم سیگار را زیاد می‌کنند. یک تحلیل برون داده از سال ۲۰۱۸ که روی ۶۱ مورد آزمایش تصادفی کنترل‌شده انجام شد، نشان داد که یک سال بعد از ترک سیگار توسط داروها و اندکی کمک مشاوره رفتاری، فقط بیست درصد داوطلبان موفق به ترک سیگار شده‌اند، در مقایسه با دوازده درصدی که داروها را مصرف نکرده‌اند.
سیگار الکترونیکی
در مقابل، مخالفان سیگار برقی دلایلی را در توصیه به وضع محدودیت علیه این محصول مطرح کرده‌اند. به گفته آنان، هنوز پژوهش‌های کافی برای تشخیص زیان احتمالی این محصول صورت نگرفته و تا آن زمان، باید سیگار برقی را یک خطر بهداشتی بالقوه تلقی کرد. آنان همچنین با این نظر که سیگار برقی «واسطه» ترک دخانیات است مخالفت کرده و گفته‌اند که سیگار برقی خود می‌تواند اعتیادآور باشد. برخی از مخالفان سیگار برقی افزوده‌اند که دسترسی افراد غیرسیگاری، به خصوص نوجوانان به این محصول و عادت به استنشاق بخار آن باعث شود که مصرف‌کنندگان به تدریج به استعمال «کالای واقعی» یعنی سیگار کشانده شوند و تمامی تلاش‌ها برای مبارزه با دخانیات را خنثی کنند. در برابر این هشدار، برخی از تولیدکنندگان سیگار برقی محصولاتی را عرضه کرده‌اند که شباهت چندانی به سیگارهای معمولی ندارد. ماه گذشته محققان آمریکایی به این نتیجه رسیدند که سیگار الکترونیکی در موش‌ها باعث آسیب به ریه شده و احتمال عفونت ریوی را در آن‌ها افزایش داده‌است. نتیجه یک مطالعه دیگر نیز نشان می‌دهد که سیگارهای الکترونیکی ریه‌ها را مسموم می‌کنند، اثربخشی سیستم ایمنی بدن را کاهش می‌دهند و موجب تحریک فعالیت باکتری‌ها می‌شوند که در نتیجه، به‌طور بالقوه ابرمیکروب‌ها را کشنده تر می‌کنند.