ققنوس
در فرهنگ اسطوره‌ای چین، ققنوس با نام "فنگ هوانگ" یا پرندهٔ سرخ شناخته می‌شود که از جنس آتش است و نماد تابستان و جنوب محسوب می‌شود که خشکسالی آفرین می‌باشد. به همین دلیل ققنوس دربردارندهٔ عنصر منفی و مادینگی جهان، یعنی یین است و نماد ملکه محسوب می‌شود. در برابر ققنوس، اژدها قرار می‌گیرد که همیشه در اساطیر چین نمایندهٔ خاقان به‌شمار می‌آید. در اساطیر چین ققنوس در فواره‌ای از آب زلال تن می‌شوید و با گذشتن از بلندای کوه گون لون، هر شامگاه در غارهای دان Tan آرام می‌یابد. بر مبنای روایات چینی ققنوس کمتر تا سطح زمین پرواز می‌کند و هرگاه که چنین کند، همهٔ مرغان گرد او جمع می‌شوند. بر اساس روایت کویاجی دربارهٔ ققنوس، وی بر سطح زمین نمی‌نشیند، امّا هرگاه که بر سطح زمین بنشیند بر یک پای می‌رقصد.
باغ خدایان (فردوس سومریان)
"حماسه گیلگمش" در شرح سفر گیلگمش به یک باغ شگرف متعلق به خدایان را دربردارد که یک رودخانه در کنار یک کوه پوشیده شده از سدر است و به درخت زندگانی اشاره می‌شود. در افسانه، پردیس به عنوان مکانی شناخته می‌شود که در آن خدایان قهرمان سیلاب، اوتناپیشتیم (زیوسودرا)، را برای زندگی ابدی به آنجا بردند. گیلگمش هنگامی که در باغ خدایان بود، انواع سنگ‌های قیمتی را پیدا کرد، که به روایت پیدایش ۲:۱۲ شباهت دارد: اسطوره "انکی و نینورساگ" همچنین بهشت سومری را باغی توصیف می‌کند که انکی برای آبیاری آن از اوتو آب دریافت می‌کند.