نهج‌البلاغه
نهج البلاغه به زبان فرانسوی نیز ترجمه شده‌است.
روضة الشهدا
از "روضة الشهدا" در دنیای فارسی‌زبان استقبال گسترده‌ای شده و خوانندگان فراوانی داشته‌است. احمد منزوی در "فهرست نسخه‌های خطی فارسی" ۶۹ نسخه از این کتاب را شناسایی کرده که قدیمی‌ترینشان به ۹۳۹ ه‍.ق بر می‌گردد و ۲۵ تای آن‌ها در کتابخانه‌های ایران نگهداری می‌شوند. خانبابا مشار در "فهرست نسخه‌های چاپی فارسی" ۱۲ نسخهٔ سنگی از "روضة الشهدا" در قرن نوزدهم میلادی برشمرده است که اکثرشان در هند به طبع رسیده‌اند و قدیمی‌ترینشان به چاپ ۱۸۶۸ م در بمبئی بازمی‌گردد. حسین ندایی یزدی نیشابوری در سال ۹۲۸ ه‍.ق یعنی حدوداً ۲۰ سال پس از تألیف "روضة الشهدا"، آن را در ۲۰۰۰ بیت به نظم درآورد. "روضة الشهدا" چندین بار با نام‌های مختلف به ترکی برگردانده شده‌است: "سعادت‌نامه" توسط حاجی حسن زید مؤدین در اواسط قرن دهم هجری، "حدیقة السُعَداء" توسط محمد فضولی همراه با افزودگی‌ها و اصلاحات که این ترجمه مورد تمجید گویشوران آن زبان نیز قرار گرفته‌است، و "شهدانامه" به نظم. علی عسکر خویی مشهدی آن را در سال ۱۲۴۲ ه‍.ق به ترکی آذربایجانی ترجمه کرد. شاعری با تخلص «صابر» یا «صیقلی» در سال ۱۲۱۱ ه‍.ق ترجمه‌ای از آن به ترکی آسیای‌میانه ارائه کرد که به سال ۱۹۰۵ م در قازان چاپ شد. در سال ۱۱۳۰ ه‍.ق به زبان دکنی ترجمه شد. سید میر ولی خان مونس آن را با نام "ریاض الطاهرین" در ۱۱۹۰ ه‍.ق به اردو ترجمه کرد. حیدر بخش حیدری "گلشن شهیدان" و "گل مغفرت" را در ترجمهٔ "روضة الشهدا" نوشت که دومی در ۱۲۲۷ ه‍.ق در کلکته به چاپ رسید. ترجمهٔ دیگری به اردو از آن با نام "گنج شهیدان" چاپ شده‌است. عبدالله زیور (متوفی ۱۳۶۹ ه‍.ق) آن را تحت عنوان "داستان سوزناک کربلا" به کردی منظوم درآورد.