حسن یوسفی اشکوری
یوسفی اشکوری در ۲۰ مرداد ۱۳۲۸ در اشکور از توابع شهرستان رودسر گیلان متولد شد. پس از آموزش علوم مقدماتی در سال ۱۳۴۰ به عنوان طلبه وارد حوزه علمیه رودسر شد. در سال ۱۳۴۴ به حوزه علمیه قم رفت و تا سال ۱۳۵۷ در آن حوزه به آموزش اشتغال داشت. در این دوران دانشهای رایج در حوزه مانند ادبیات، منطق، تفسیر، کلام، فلسفه، اصول و فقه را آموخت. وی افزون بر تحصیل به مطالعه و تحقیق نیز اهتمام کرد و به نویسندگی نیز پرداخت. نخستین مقاله‌اش در سال ۱۳۴۹ در «مجله دانشمند» چاپ شد و تا سال ۱۳۵۷ با آن مجله همکاری کرد. در این دوران نیز با نشریاتی چون «ندای حق»، طلوع اسلام، ماهنامه مکتب اسلام، سالنامه معارف جعفری، سالنامه نسل جوان و سالنامه پیام اسلام همکاری کرد و مقالاتی در آن نشریات نوشت. چهار کتاب «علل جرائم و راه مبارزه با آنها»، «عدل در جهان‌بینی توحید»، «بت‌های شکسته» و «مردی از کویر» را در همین دوران نوشت. او از سال ۱۳۴۰ هم‌زمان با آغاز نهضت روحانیت به فعالیت‌های سیاسی روی آورد و دو بار در سال‌های ۱۳۵۳ و ۱۳۵۴ بازداشت شد.
کاملیا انتخابی‌فرد
روزنامه‌نگاری را در سال ۱۳۷۱ و با مجله زن روز از گروه نشریات کیهان آغاز کرد. گزارش‌های وی در مجلات شباب، بهار، کیهان هوایی و آیش نیر به چاپ رسیده‌است. وی در روزنامه توقیف شده زن نیز به عنوان گزارشگر ویژه مشغول به کار بوده‌است. برای اولین بار پس از انقلاب و قطع رابطه با آمریکا، وی به همراه یک گروه چهار نفره از روزنامه نگاران ایرانی به دعوت نشریه آمریکایی بوستون گلوب در سال ۱۳۷۸ به آمریکا رفت. انتخابی فرد تا پیش از توقیف روزنامه زن، از جنگ در کوزوو، سقوط مزارشریف به دست طالبان در افغانستان و همچنین از پاکستان و اردن گزارش‌های اختصاصی برای روزنامه زن تهیه کرده بود. او در سال ۱۳۷۸ پژوهشی راجع به صیغه زنان با مسافرین خارجی و مذهبیون انجام داد و در این مقاله صیغه را نوعی تن‌فروشی خواند. این مقاله باعث شد او به ۱۱ هفته زندان در زندان توحید محکوم شود. پس از خروج از ایران به آمریکا رفت و مقاله‌ای پیرامون این موضوع در روزنامه ویلج ویس نوشت.