اسکندر مقدونی در قرآن
در ادبیات مسیحی "رمانس اسکندر"، گاگ و مگاگ گاهی اوقات با خزرها مرتبط دانسته می‌شدند، قومی ترک که نزدیک دریای خزر زندگی می‌کردند. در اثر متعلق به قرن ۹ میلادی با نام "Expositio in Matthaeum Evangelistam"، راهب بندیکتی، Christian of Stavelot، به خزرها به عنوان نوادگان گاگ و مگاگ اشاره می‌کند، و می‌گوید که آنان «"ختنه شده اند و تمام [قوانین شرعی] یهودیت را به خود می بینند"»، خزرها قومی در آسیای مرکزی بودند که با یهودیت پیوندی پرپیشینه داشتند. روایتی گرجی که در رویدادنامه ای انعکاس پیدا کرده‌است، همچنین خزرها را با گاگ و مگاگ همسان می‌داند، بیان می‌کند که آنان «مردانی وحشی با چهره هایی وحشت انگیز و سلوک حیوانات وحشی، خورندگان خون» هستند.
تنهاکوه
پس گرفتن اره بور از چنگ اسماگ، بواسطه نقشه گندالف و کشته شدن اسماگ بدست بارد کماندار به فرجام رسید. اما این قلمرو در اولین لحظات پس‌گیری اش، درگیر بحرانی خطرناک شد که آن، خصومت میان تورین سپربلوط با تراندوئیل شاه الف‌ها و آدم‌های شهر دریاچه بود. نزدیک بود دورف‌هایی که داین دوم با خود آورده بود، شعله جنگ را بر افروزند که حمله ناگهانی اورک‌ها و گرگ‌ها باعث رفع شدن این بحران شد اما بحران بزرگتری به وجود آورد. آن بحران، جنگ پنج سپاه بود و اگر آدم‌ها و الف‌ها و دورف‌ها در این جنگ شکست می‌خوردند، کوه اره بور به تصرف شان در می‌آمد و آنوقت حتی سائورون می‌توانست به فکر احیای دوباره آنگمار برای حمله به ریوندل و لوتلورین باشد. در این جنگ، تورین سپربلوط که به کمک گندالف و بیلبو بگینز را پس گرفته بود، کشته شد؛ اما در مقابل سپاه اورک‌ها و گرگ‌ها هم شکست خورد و باعث شد سرزمین‌های شمالی برای ۶۰ سال از هر گونه تهدید و نا امنی در امان باشد. با پادشاهی داین دوم و آمدن دورف‌های تپه‌های آهن به اره بور، دوباره آنجا رونق گرفت و دورف‌ها قدرتمند شدند و آنجا برای همیشه مسکون شد.