تاریخ یهودیان در ترکیه
یهودیان در منطقه‌ای که امروزه ترکیه نامیده می‌شود از حدود ۲٬۴۰۰ سال پیش ساکن هستند. از زمان سدۀ پنجم پیش از میلاد در منطقهٔ آسیای میانه جمعیت‌های یهودی وجود داشته‌است. پس از اخراج یهودیان از اسپانیا و پرتغال در سال ۱۴۹۲ میلادی، امپراتوری عثمانی بیشتر این یهودیان را جذب کرده و دارای جمعیت یهودی زیادی شد. با اینکه پس از بنیانگذاری کشور اسرائیل بسیاری از یهودیان از ترکیه مهاجرت کردند، این منطقه هنوز هم دارای جمعیت یهودی قابل توجهی است.
تاریخ یهودیان در جامائیکا
اولین یهودیان در زمان اشغال جزیره توسط اسپانیا، در سال ۱۴۹۴–۱۶۵۵ به این جزیره آمدند. آنها از اسپانیا و پرتغال آمده بودند، زیرا آنها از تفتیش عقاید اسپانیا فرار کرده بودند. در جریان تفتیش عقاید اسپانیا، دولت اسپانیا یهودیان را ملزم به ترک کشور یا پذیرش کاتولیک کرد. مجازات نافرمانی اعدام بود. آنها برای پنهان کردن هویت خود از خودشان به عنوان «پرتغالی» یا «اسپانیایی» یاد می‌کردند و دین خود را مخفیانه انجام می‌دادند. در زمان فتح جزیره توسط انگلیس در سال ۱۶۵۵، ژنرال رابرت ونابلس حضور بسیاری از «پرتغالی ها» را در جامائیکا ثبت کرد. جزئیات مربوط به این که چند بار یا هر یک از این پرتغالی‌ها یهودی یا مسیحیان نو بوده‌اند ناشناخته است. همچنین، مشخص نیست که چه تعداد از این مسیحیان جدید ممکن است به یهودیت روی آورده‌اند. پرتغالی‌ها در این جزیره اغلب توسط اسپانیایی‌ها مورد آزار و اذیت قرار گرفتند و بسیاری با حمله انگلیسی‌ها به اسپانیا کمک کردند. یهودیان پس از فتح مجاز به ماندن بودند و به صراحت دین خود را آغاز کردند. تابعیت انگلیس به یهودیان جامائیکا توسط اولیور کرامول اعطا شد که در سال ۱۶۶۰ توسط پادشاه چارلز دوم انگلیس تأیید شد. از نظر بسیاری از یهودیان، جامائیکا به مکانی امن تبدیل شد که بدون ترس از آزار و اذیت می‌توانستند در آن زندگی کنند. یهودیان آمستردام، بوردو و بایون به جامائیکا نقل مکان کردند و بیشتر در بندر رویال اقامت داشتند. بندر رویال حتی یک خیابان یهودی داشت.