جاسازی کلمه
در پردازش زبان طبیعی (NLP)، جاسازی کلمه اصطلاحی است که برای نمایش کلمات به منظور تجزیه و تحلیل متن استفاده می‌شود، ساختار آن معمولاً به شکل یک بردار با مقادیر واقعی است که معنای هر کلمه را به گونه‌ای رمزگذاری می‌کند که کلماتی که در بردار به هم نزدیک‌تر هستند از نظر معنی نیز مشابه باشند. جاسازی کلمات را می‌توان با ترکیبی از عملیات مدل‌سازی زبان و تکنیک‌های یادگیری ویژگی به دست آورد که در آن نگاشتی از واژگان کلمات یا عبارات به بردارهای اعداد واقعی انجام می‌شود. این عمل از نظر مفهومی به معنای یک جاسازی ریاضی از فضایی با ابعاد بزرگ به فضای برداری پیوسته با ابعاد بسیار کمتر است.
بافت (زبان‌شناسی)
معانی کلمات همواره در تغییر و جابجایی هستند. معمولاً مردم نگاه منفی به این جابجایی معنی دارند زیرا که می‌تواند به تفکر نادقیق و نیز سردرگمی ذهنی در برخی بینجامد. ممکن است بیندیشیم که برای از بین بردن این مشکل خوب است در گام نخست همهٔ آدم‌ها توافق کنند که هر کلمه در زبان تنها یک معنی داشته باشد و آن کلمه همیشه و توسط همگان به همان معنای توافق‌شده به‌کار رود؛ و سپس در گام بعدی تلاش شود که از اجرای درست چنین توافقی اطمینان بیابیم. ولی در عمل امکان انجام هیچ کدام از این دو گام نیست حتی اگر که کمیته‌ای از واژه‌سازان تشکیل شود تا با سخت‌ترین شیوه‌ها همهٔ دفاتر روزنامه‌ها را سانسور کرده و معناهای درست را دیکته کنند و در هر خانه‌ای یک ضبط صوت قرار دهیم.