اقتصاد خانواده
در طول زمان، هزینه و مزایای ازدواج تغییر کرده‌است. به خصوص، از زمانی که زنان در بازار کار سهم بیشتری را به خود اختصاص دادند و همچنین به دلیل رشد تکنولوژی نیروی کمتری برای تولیدات خانگی لازم است. در نتیجه مزایای مرتبط با تخصیص نیروی کار در بخش خانگی به‌طور قابل ملاحظه‌ای کاهش یافته‌است. زنان دیگر نیازی ندارند تا به درآمد مردان دستیابی داشته باشند و مردان نیز دیگر به فردی برای مدیریت منزل احتیاج ندارند زیرا وسایلی مثل مایکرویو، ماشین لباسشویی، کاهش در هزینه تهیه غذا از بیرون از خانه و استفاده گسترده از ارائه دهندگان مراقبت از کودکان باعث شده که خانوارها کالا و خدمات کمتری خودشان تولید کنند و بنابراین نیروی کارکمتری نیز لازم است. این تغییرات در هزینه و مزایای ازدواج باعث شده که زنان و مردان انتخاب‌های متنوعی پیش رو داشته باشند. این تغییرات به خوبی می‌تواند کاهش نرخ ازدواج و تأخیر در آن را توضیح بدهد.
لپاسرک
روستای لپاسرک در سال ۱۳۴۵ دارای ۱۳ خانوار با بعد خانوار ۶ نفر، در سال ۱۳۵۵، ۱۹ خانوار با بعد خانوار ۵٫۳ نفر، در سال ۱۳۶۵، ۳۰ خانوار بابعد خانوار ۵٫۲ نفر و در سال ۱۳۷۵ ،۴۲ خانوار با بعد خانوار ۴٫۴ نفر بوده است. در سال ۱۳۸۵ تعداد خانوار این روستا به ۷۰ خانوار با بعد خانوار ۳٫۴ نفر رسیده است. تعداد خانوارز روستا در سال ۱۳۸۹ حدود ۶۴ خانوار با بعد خانوار ۳٫۶ نفر بوده است. بعد خانوار در فاصله سالهای ۱۳۴۵ تا ۱۳۸۹ از رقم ۶ نفر به رقم ۳٫۶ نفر کاهش یافته است، این کاهش نشان از تغییرات اجتماعی عمیقی است که در جامعه در حال تحول ما در حال وقوع می‌باشد. تغییر سی ازدواج از سنین پایین به سنین بالا، حاکم شدن تفکر تک فرزندی نزد خانواده‌های جوان، بالا رفتن هزینه خانواده‌ها بواسطه ایجاد مطالبات جدید، تغییر نگرش‌ها در انجام فعالیت‌های اختصادی از حالت سنتی به مدرن و … از جمله دلایل کاهش بعد خانوار در سالهای اخیر می‌باشد. میل و رغبت نسل جوان به داشتن خانوارهای مستقل و تک هسته‌ای عامل اصلی افزایش تعداد خانوار در دهه‌های اخیر بوده است.