چینی معیار
هم در سرزمین اصلی چین و هم در تایوان، استفاده از ماندارین به عنوان زبان آموزش در سیستم آموزشی و رسانه‌ها به گسترش آن کمک کرده‌است. در نتیجه، بیشتر مردم در سرزمین اصلی چین و تایوان به زبان ماندارین صحبت می‌کنند، هرچند که این زبان اغلب از نظر تلفظ یا دایره واژگان با گویش معیار متفاوت است. با این حال، وزارت آموزش و پرورش در سال ۲۰۱۴ تخمین زده‌است که فقط حدود ۷۰٪ از مردم چین تا حدی به ماندارین معیار سخن می‌گویند و فقط یک دهم از این افراد می‌توانند به آن «روان و رسا» صحبت کنند. همچنین ۲۰ درصد اختلاف نفوذ بین مناطق شرقی و غربی چین و ۵۰ درصد تفاوت بین مناطق شهری و روستایی وجود دارد. علاوه بر این، هنوز ۴۰۰ میلیون چینی وجود دارند که فقط قادر به شنیدن و درک زبان ماندارین هستند و قادر به صحبت کردن آن نیستند. بنابراین، در برنامه پنج ساله سیزدهم چین، هدف کلی افزایش میزان نفوذ به بیش از ۸۰٪ تا سال ۲۰۲۰ است.
زبان‌های منگو
عربی نوین معیار، عربی مصری، عربی عراقی، عربی لوانتین، آرامی جدید کلدانی، ارمنی، آذربایجانی، بنگالی، چروکی، چینی استاندارد، چینی گویش کانتونی، چینی (گویش شانگهای)، کرواتی، کشور چک، دانمارکی، فارسی دری، هلندی، دزونگخا (بوتانی)، فیلیپینی (تاگالوگ)، انگلیسی، انگلیسی (شکسپیرگونه)، فارسی، فنلاندی، فرانسوی، فرانسوی کانادایی، آلمانی، یونانی نو، یونانی باستان، یونانی کوینه (کتاب مقدس)، کریول هائیتی، هاوایی، عبری نو، عبری: کتاب مقدس، هندی، مجارستانی، ایسلندی، ایگبو، اندونزیایی، ایرلندی، ایتالیایی، ژاپنی، جاوایی، قزاقی، کره ای، لاتین، مالایی، مالایایی، نروژی، پشتو، گویش دزدان دریایی، لهستانی، پرتغالی برزیلی، پتاواتومی، پنجابی، رومانیایی، روسی، اسکاتلندی اسکاتلندی، صربی، شانگائینزی، اسلواکی، اسپانیایی کاستیل، اسپانیایی آمریکای لاتین، سواحیلی، سوئدی، تاگالوگ، تامیل، تلوگو، تایلندی، ترکی، تووایی، اوکراینی، اردو، ازبکی، ویتنامی، ییدیش