کاخ باکینگهام
در سال ۱۸۴۷، آن زوج کاخ را برای زندگی درباری و خانواده در حال رشدشان کوچک دیدند، و در نتیجه بخش تازه که توسط ادوارد بلور طراحی و به وسیله توماس کوبیت ساخته شده بود، ساختمان مرکزی را احاطه کرد. جلوی شرقی بزرگ، که روبه‌رو مرکز خرید لندن قرار دارد، امروزه «چهره عمومی» کاخ باکینگهام طلقی می‌شود و شامل ایوانی است که خانواده سلطنتی در رخدادهای مهم و جشن تولد پادشاه و ملکه به جمعیت حاضر خوش آمد گویی می‌کنند. سالن رقص و ساختمان اتاق‌های دولتی نیز در این زمان و با طراحی شاگرد نش، یعنی جیمز پنتورن ساخته شدند.
کاخ سفید
معمار این اقامتگاه جیمز هوبان است که اصالتاً ایرلندی بود و طراحی آن را بر پایه معماری نئوکلاسیک پیاده کرد. مراحل ساخت‌وساز نیز از تاریخ ۱۷۹۲ تا ۱۸۰۰ ادامه یافت، هنگامی که توماس جفرسون در سال ۱۸۰۱ به این اقامتگاه منتقل شد (به همراه معمار بنجامین هنری لاتروب) تعدادی ستون‌های کوتاه را در زیر هر بال اضافه کرد که در جهت پنهان نمودن اصطبل و انبار انجام گرفت. در سال ۱۸۱۴ و در بحبوحه جنگ‌های مشهور به جنگ ۱۸۱۲ این عمارت به آتش کشیده شد که بخشی از پروژه به آتش کشیدن واشینگتن توسط ارتش بریتانیا بود، این آتش‌سوزی قسمت‌های داخلی را ویران و در قسمت‌های بیرونی باعث ایجاد نیم سوختگی‌های گسترده گردید، بازسازی این صدمات بلافاصله و به سرعت آغاز گردید و رئیس‌جمهور جیمز مونرو در اکتبر ۱۸۱۷ به کاخ نقل مکان کرد، بازسازی‌های ادامه یافت و علاوه بر ساخت رواق جنوبی نیم دایره در سال ۱۸۲۴، رواق شمالی نیز در سال ۱۸۲۹ ساخته شد.