نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران
همواره به نقش ارتش تنها در سرکوب مخالفان حکومت پهلوی پیش از سال ۱۳۵۷ اشاره می شد. در مقابل تا پیش از این در حکومت جمهوری اسلامی گزارش ها تنها حاکی از نقش ماموران سپاه، بسیج، نیروی انتظامی و شبه نظامیان لباس شخصی وابسته به نهادهای مختلف در سرکوب اعتراض ها و مخالفان بود.
ستاد مشترک ارتش جمهوری اسلامی ایران
در سال ۱۳۶۸ و بعد از پایان جنگ ایران و عراق، ستادی با عنوان ستاد کل نیروهای مسلح تشکیل شد، که نیروهای آن از ارتش، سپاه، وزارت دفاع و نیروی انتظامی تأمین می‌گردد. تا قبل از ایجاد این ستاد، دستورالعمل‌های کلی توسط ستاد مشترک ارتش و با همکاری وزارت دفاع، تنظیم و به سایر نیروها و نیز شهربانی و ژاندارمری جهت اجرا ابلاغ می‌گردید، ولی این اقدام بعد از ایجاد ستاد کل نیروهای مسلح، به این ستاد واگذار گردید و اقدامات ستاد مشترک به حوزه نیروهای تابعه ارتش محدود شده است.