احمد سمیعی (ا. شنوا)
فعالیت روزنامه‌نگاری را در سال ۱۳۲۴ آغاز کرد. در سال ۱۳۶۵ کتاب ۳۷ سال را نوشت که شرح مختصری از وقایع دوران سی و هفت ساله سلطنت محمدرضا پهلوی است، و از همان ابتدای انتشار به صورت مرجع قابل اتکایی در مورد تاریخ معاصر ایران درآمد.
شمس‌الدین سامی
پس از پایان مدرسه در ۱۸۷۲ به استانبول رفت. منشی ادارهٔ سانسور و وزارت امور داخلی عثمانی شد. چندی به روزنامه‌نگاری روی آورد، و پس از تبعید ترکان جوان در ۱۸۷۳ از آن پیشه دست کشید. سپس به ترجمهٔ رمان و نمایشنامه‌های فرانسوی به ترکی و پس از آن به تألیف کتب پرداخت. در ۱۸۷۴ نمایشنامهٔ «بسا» را در بارهٔ وضعیت غم‌انگیز آلبانی به روی صحنه برد. در ۱۲۹۳ با سرمایه‌گذاری پاپادوپولوس تاجر یونانی روزنامه‌ای به نام «صباح» به راه انداخت. سامی پس از یازده ماه با سرمایه‌گذار اختلاف پیدا کرد، و همکاری با او را قطع کرد، و مهردار رودس شد. سپس به عضویت کمیسیون محمولات نظامی که به منظور تسهیل حمل و نقل تدارکات نظامی در جنگ روسیه و عثمانی بنیاد شده بود درآمد.