نیم سلول
یک نیم سلول بخشی از یک پیل گالوانی است که از یک الکترود(آند یا کاتد) که در یک محلول الکترولیت قرار دارد، تشکیل شده‌است. در هر نیم سلول یکی از نیم واکنش‌های اکسایش یا کاهش صورت می‌گیرد و دو نیم سلول تشکیل یک سلول گالوانی کامل را می‌دهد. همچنین دو نیم سلول به وسیله یک پل نمکی یا یک غشا نیمه تراوا به یکدیگر اتصال داده می‌شوند.
پوشش سلول
همچون جانداران دیگر، دیواره سلول باکتری‌ها نیز یک‌پارچگی و قوام ساختاری سلول را فراهم می‌آورد. در پروکاریوت‌ها، وظیفهٔ اصلی این دیواره، محافظت در برابر آماسیدگی درونی است که ناشی از غلظت بیشتر پروتئین‌ها و مولکول‌های دیگر در درون سلول (نسبت به بیرون آن) است. آنچه دیوارهٔ سلولی باکتری‌ها را از سایر جانداران متمایز می‌کند، وجود مادهٔ پپتیدوگلیکان (پُلی-N-استیل‌گلوکزآمین و ان-استیل‌مورامیک اسید) است که در بیرون غشای سلولی واقع شده‌است. همین پپتیدوگلیکان است که سبب سختی دیواره سلول و تعیین شکل ظاهری آن می‌گردد. این ماده دارای خلل و فرج است و برای مولکول‌های کوچک، سد تراوایی محسوب نمی‌شود. با آنکه دیوارهٔ سلولی بیشترِ باکتری‌ها، بجز چند استثنا نظیر مایکوپلاسماها که انگل‌های درون‌سلولی هستند، دارای پپتیدوگلیکان است، اما تمامی اینها ساختار دیواره‌ای مشابه ندارند.