لودویگ فان بتهوون
لودویگ فان بتهوون (غسل تعمید در ۱۷ دسامبر ۱۷۷۰ م. – درگذشتهٔ ۲۶ مارس ۱۸۲۷)، موسیقی‌دان و آهنگساز اهل آلمان بود. وی شخصیتی مهم در انتقال بین دوره‌های کلاسیک و رمانتیک در موسیقی غرب بود و یکی از بزرگترین آهنگسازان اروپایی به حساب می‌آید. زندگی حرفه‌ای او معمولاً به دوره‌های «اولیه»، «میانی» و «پایانی» تقسیم می‌شود. دورهٔ «اولیه» حدوداً تا سال ۱۸۰۲ ادامه دارد، دورهٔ «میانی» از سال ۱۸۰۲ تا ۱۸۱۲ را شامل می‌شود و دورهٔ «پایانی» از ۱۸۱۲ تا زمانِ مرگ وی در سال ۱۸۲۷ است. او در طول زندگی خود آثار بسیاری آفرید که نُه سمفونی، پنج کنسرتو پیانو، یک کنسرتوی ویولن، سی و دو سونات پیانو، شانزده کوارتت زهی، دو مس و اپرای "فیدلیو" از آن جمله‌اند.
سمفونی شماره ۱۰ (بتهوون/کوپر)
سمفونی شماره ۱۰ در می بِمُل ماژور، اثری منسوب به لودویگ فان بتهوون است که بَری کوپِر، موسیقی‌دان، آهنگ‌ساز، بتهوون‌شناس، و نوازندهٔ ارگ اهل بریتانیا، در سال ۱۹۸۸ از میان طرح‌های درهم‌ریخته‌ای از بتهوون برای موومانِ نخستِ اثر تدوین کرد. همهٔ طرح‌های جمع‌آوری‌شده به‌وضوح برای قالبِ سمفونی تصنیف شده و به نظر می‌رسد به دنبالِ سمفونی نهم نوشته شده‌اند. این طرح‌ها در دسته‌هایی کوچک نوشته شده‌اند. اساساً بتهوون، بعد از سمفونی نهم، قصدِ تصنیفِ سمفونیِ دهمی را در سر داشت. نُت‌های بَری کوپر نخستین بار در یک کنسرت در سال ۱۹۸۸ در انجمن سلطنتی فیلارمونیک لندن اجرا شد؛ همان جایی که بتهوون سمفونی نهمش را در سال ۱۸۲۷ به آن ارائه کرد. نُت‌های سمفونی منسوبِ دهم را «یونیورسال اِدیشن» در وین منتشر کرد و نسخهٔ تازه‌ای از آن را در سال ۲۰۱۳ انتشار داد.