داستان سینوهه
داستان سینوهه را یکی از بهترین و موفق‌ترین آثار ادبیات مصر باستان دانسته‌اند. داستان سینوهه که پزشک ویژه فرعون هم بود به وقایع پس از مرگ آمنمهات یکم بنیانگذاز دودمان دوازدهم مصر باستان باز می‌گردد. از این داستان رمانی بنام "سینوهه، پزشک مخصوص فرعون" نیز توسط میکا والتاری نوشته شد که ذبیح‌الله منصوری آن را به فارسی ترجمه کرد.
سشات
به نظر می رسید که سشات به عنوان یک معیار و کاتب الهی ، در هر دو این اقدامات به فرعون کمک می کند. این او بود که با ضرب کف دست خود ، زمان اختصاص داده شده به فرعون برای ماندن در زمین را ثبت کرد. سشات در مراسم "طناب کشیدن" به فرعون کمک کرد. این آیین مربوط به ریختن پایه های معابد و دیگر سازه های مهم به منظور تعیین و اطمینان از ترازهای مقدس و دقت ابعاد است. مهارت های او برای بررسی زمین ، برای برقراری مجدد خطوط مرزی پس از سیل سالانه لازم بود. کشیشی که این وظایف را به نام خود انجام می داد ، همچنین بر کارمندان دیگران که وظایف مشابهی را انجام می دادند و در ریاضیات و ذخیره دانش مرتبط آموزش دیده بودند ، نظارت داشت. وی همچنین مسئول ضبط سخنرانی های فرعون در هنگام مراسم تاج گذاری و تأیید موجودی اسیران خارجی و کالاهای بدست آمده در کارزارهای نظامی بود. در زمان پادشاهی جدید ، او در (جشنواره سِد) که توسط فراعنه برگزار می شد ، شرکت کرد و می توانست سی سال سلطنت را جشن بگیرد.