مسجد کیزیمکازی
ساخت این مسجد به مهاجران شیرازی در سال ۵۰۰ قمری، مطابق با ۱۱۰۷ میلادی نسبت داده می‌شود. تاریخ دیگری نیز مرمت مسجد را در سالهای ۱۷۷۲–۱۷۷۳ میلادی نشان می‌دهد. در نتیجه با وجود اینکه سنگ مرجان‌های به کار گرفته شده، ستون‌ها و بخشی از کتیبه‌های کوفی همه در قرن دوازدهم میلادی ساخته شده‌اند اما بیشتر بنایی که امروز مشاهده می‌شود در قرن هجدهم مرمت شده‌است.
مسجد جامع کاشمر
مسجد جامع کاشمر در سال ۱۷۹۱ میلادی / ۱۲۰۵ قمری به هنگام پادشاهی فتحعلی شاه قاجار و به هنگام امارت عبدالعلی‌خان میش‌مست بر ترشیز ساخته شد و امروزه از آثار تاریخی کاشمر و مهم‌ترین مسجد شهرستان و محل برگزاری نماز جمعه (مصلی) است. این مسجد در تاریخ به شماره ۵۱۵۲ توسط سازمان میراث فرهنگی ایران در فهرست آثار ملی ایران به ثبت رسیده‌است. مسجد جامع کاشمر تا پیش از ساخت و سازهای دههٔ ۸۰ و ۹۰ سدهٔ کنونی، مهم‌ترین ساختمان بافت قدیمی شهر کاشمر به‌شمار می‌رفت. معماری این مسجد نسبتاً ساده و بی پیرایه است؛ یک صحن با ۱۲ اتاق و یک ایوان با ۱۰ متر پهنا و ۱۵ متر بلندا دارد. محراب مسجد در مرکز ایوان جای دارد که هنر کاشی کاری اصفهانی و مقرنس و چند کتیبهٔ قرآنی در آن به دست دو هنرمند ناشناس به نام‌های «محمد اصفهانی» و «اسماعیل اذانی» به کار رفته‌است، و سال ساخت این‌ها را ۱۷۹۹ میلادی/ ۱۲۱۳ قمری نشان می‌دهد. این مسجد حوض یا آبنما ندارد؛ امّا یک حوض زیرزمینی در زیر آن وجود دارد؛ در این مسجد ۳ نوبت (صبح، ظهر، مغرب) نماز جماعت بر پا می‌شود که شمار نماز گزاران در نماز جماعت مغرب و عشا به اوج می‌رسد. به جز نماز، مراسم‌های بسیار دیگری در روزهای گوناگون در این مسجد برگزار می‌شود؛ از جمله مراسم تحویل سال، شب قدر و مراسم‌های ویژه شیعیان.