کارآیی پارتو
کارایی پارتو یا بهینگی پارتو یک مفهوم در علم اقتصاد است با کاربردهایی در مهندسی و علوم اجتماعی. این مفهوم حالتی از تخصیص منابع است که در آن امکان بهتر کردن وضعیت یک فرد بدون بدتر کردن وضعیت فردی دیگر وجود ندارد. این اصطلاح پس از ویلفردو پارتو به این نام نامیده شد. یک مهندس و اقتصاد دان ایتالیایی که از این مفهوم در مطالعاتش در زمینه کارایی اقتصادی و توزیع درآمد استفاده کرد. این مفهوم در زمینه‌های دانشگاهی مانند اقتصاد، مهندسی و علوم زیستی کاربرد دارد. در یک تخصیص اولیه از منابع در بین مجموعه‌ای از افراد، تغییر در این تخصیص که باعث گردد شرایط فردی بدون تغییر منفی در شرایط فردی دیگر رخ دهد، ارتقا پارتو نامیده می‌شود. تخصیصی «بهینه پارتو» نامیده می‌شود که نتوان ارتقا پارتو را در آن اعمال کرد.
اقتصاد کاربردی
اقتصاد کاربردی () به کاربرد نظریه‌های اقتصادی و اقتصادسنجی در حوزه‌های عملی، اطلاق می‌شود. اقتصاد کاربردی با بهره‌گیری از تئوری‌های اقتصادی و اقتصادسنجی، در حل طیف وسیعی از مسائل عملی همچون جمعیت‌شناسی اقتصادی، اقتصاد کار، اقتصاد کسب و کار، اقتصاد کشاورزی و سازمان‌های صنعتی، اقتصاد توسعه، اقتصاد آموزش، اقتصاد سلامت، اقتصاد پولی و اقتصاد بخش عمومی، کمک می‌نماید.