تاریخ پنج هزارساله ایران
تاریخ پنج هزارساله ایران عنوان کتابی است تالیف صدیق صفی زاده. این کتاب مشتمل بر ۲ جلد است که از تاریخ پیشدادیان شروع شده و تا سلسله قاجاریان به اتمام می رسد. در پیشگفتار این کتاب آمده است که ، نویسنده ،این کتاب را از بیست سال پیش از انتشار آن آغاز کرده و قصدش این بوده که از منابع و مآخذ موثق در این کتاب استفاده کند. در این کتاب نه تنها از پادشاهان ایران به تفصیل سخن می گوید بلکه به تمدن های مختلف ، ازجمله مصر و یهودیان بنی اسرائیل نیز می پردازد. در این کتاب همچنین از جزیره العرب و پیامبر اسلام و نیز خلفای راشدین ، امامان شیعه، خلافت امویان ، عباسیان ،نهضت شعوبیه در ایران و شعر در ایران پیش از اسلام نیز گفتارهایی دارد.
هنر ایران باستان
هزارهٔ پنجم تا سوم پیش از میلاد در سرزمین ایران به دورهٔ «مس و خاک» شناخته شده‌است. مس درساختن پاره‌ای ابزار و اشیا به کار رفت، گرچه ابزارهای سنگی نیز هنوز کاربرد داشت. سفال گریم منقوش و مهرهای کنده کاری شده با نشانه‌ها و اشکال هندسی و تصاویر رواج یافت. در پایان هزارهٔ چهارم پیش از میلاد، قومی شناخته شده و دارای تمدنی پیشرفته با نام تاریخی «عیلامیان»، کشور عیلام را در جنوب غربی خاک ایران، شامل خوزستان و بخشی از ایالت‌های فارس کنونی (ناحیهٔ انشان یا انزان باستان) و نیز بخش جنوبی زمین‌های پست دو رود دجله و فرات، تأسیس کردند که پایختش شهر «شوش» بود - اگرچه حدود و مرزهای کشور عیلام به درستی شناخته نشده‌است. سفالینه‌های نخودی رنگ کشف شده در کاوش گاه شوش که به زیبایی و ظرافت در جهان مشهور شده ان، نمایان گر صنعت پیشرفتهٔ سفال گری آن سامانند. از همان اواسط هزارهٔ پنجم در بخش‌های مرکزی و شمال شرقی ایران نیز تمدن‌هایی پدید آمدند که مهم ترینشان از جهت مقدار یافته‌های باستانی عبارتند از: تمدن سیلک که تپه‌ای است نزدیک کاشان، و آثار کشف شده در ژرف‌ترین لایه آن نمایان گر معیشت ابتدایی جامعه‌ای کشاورز است؛ دیگر، تمدن «چشمه علی» کشف شده در جنوب شرقی تهران که از کاوش آن ابزارهای سنگی و استخوانی خوش ساخت و سفالینه‌های پیشرفته با نقوش زیبا به دست آمده‌است، دیگر تمدن «تپه حصار» در نزدیکی شهر «دامغان» که متعلق به هزارهٔ سوم پیش از میلاد بوده و در کاوش‌های آن، علاوه بر ظرف‌های سنگی و سفالی، اشیا فلزی نیز به دست آمده‌است. باز مرکز تمدنی دیگر از روی یافته‌هایی در استرآباد (گرگان) و در نواحی گوناگون «دشت قزوین» متعلق به آن دوره شناسایی شده‌اند. و اما پدیدهٔ بسیار مهم هزارهٔ سوم در ناحیهٔ جنوب غربی ایران، اختراع خط میخی به دست عیلامیان بوده‌است.