چینی ماندارین
ماندارین (چینی ساده‌شده: 官话، چینی سنتی: 官話، پین‌یین: Mǐn yǔ؛ به معنی «گفتار مقامات») یک گروه از زبان‌های چینی است که در قسمت‌های شمالی و جنوب غربی چین صحبت می‌شود. گویش پکنی که پایه و اساس چینی معیار به‌شمار می‌رود، زیرمجموعه این زبان است. از آنجایی که ماندارین از شمال چین ریشه گرفته و بیشتر زبان‌ها و گویش‌های ماندارین در شمال کشور یافت می‌شوند، گاه به ماندارین چینی شمالی (北方话، běifānghuà، «گفتار شمالی») نیز اطلاق می‌شود. بیشتر گونه‌های ماندارین همچون گویش جنوب غربی (شامل سیچوآنی) و یانگ‌تسه پایین (مثل نانجینگی) از فهم متقابل نسبت به یکدیگر برخوردار نیستند و در برابر ماندارین معیار نیز تا حدی فهمیده می‌شوند. ماندارین با حدود یک میلیارد سخنور بومی، نخستین زبان جهان بر پایه جمعیت سخنوران بومی است.
زبان انگلیسی
در چین به دلیل محبوبیت زبان انگلیسی، دانشجویان، دانش آموزان، کارکنان شرکت‌های خدماتی از جمله هتل‌ها، خطوط هوایی، دفاتر پستی و بانک‌ها از این زبان بین‌المللی استفاده می‌کنند. به دلیل سختی یادگیری زبان چینی (مانداریان) دانشگاه‌های چینی برای جذب دانشجویان بین‌المللی، بسیاری از دوره‌های خود را به زبان انگلیسی برگزار می‌کند که با موفقیت توانسته‌است دانشجویان بین‌المللی زیادی را از سراسر جهان به خود جلب کند. در حال حاضر تحصیل در چین به زبان انگلیسی و زبان چینی امکان‌پذیر می‌باشد و هر سال تعداد زیادی از برنامه‌های تحصیلی به زبان انگلیسی ارائه می‌شود. چین یک کشور ایده‌آل برای مدرسین زبان انگلیسی است چرا که سالانه حدود ۳۰۰ میلیون زبان آموز با درآمد مناسب دارد و همچنین به جذب مدرسین زبان از کشورهای خارجی علاقه‌مند است. معلمان برای تدریس زبان انگلیسی در چین، می‌بایست در یکی از رشته‌های مرتبط دارای مدرک لیسانس و مدرک تفل (TEFL) داشته باشند.