لوله مسی
تشخیص و از بین بردن پیوند ضعیف نسبتاً ساده است. کشف با استفاده از یک ولت‌متر ساده DC انجام می‌شود، با استفاده از پروب‌های آزمایشگاهی در مکان‌های مختلف لوله کشی قرار دارد. به‌طور معمول، یک کاوشگر روی لوله داغ و کاوشگر بر روی لوله سرد، در صورت عدم وجود زمین نادرست به کاربر می‌گوید. هر چیزی فراتر از چند میلی ولت قابل توجه است، و پتانسیل‌های ۲۰۰ میلی ولت مشترک است. پیوند مفقودالاثر در ناحیه شکاف بهترین ظاهر خواهد شد، زیرا پتانسیل الکتریکی اندازه‌گیری شده در طول فاصله از بین می‌رود. پیوند مفقود شده معمولاً در نزدیکی ورودی آب سرد به ساختمان قرار دارد، زیرا معمولاً تجهیزات تصفیه و تصفیه به آن افزوده می‌شود، اما نشت سوراخ سوراخ ممکن است در هر نقطه از پایین دست یا بالادست از وقفه در تداوم برق رخ دهد.
اکسیداسیون پلاسما الکترولیتی
اکسیداسیون پلاسما الکترولیتی (PEO) یک روش مهندسی سطح برای فلزات سبک همچون آلومینیم، منیزیم و تیتانیم و نیز آلیاژهایشان می‌باشد. درحین این فرایند، سطح آلیاژ منیزیم تبدیل به یک سرامیک سخت می‌شود، درون حمام الکترولیت، از انرژی تخلیه الکتریکی بسیار بالا استفاده می‌شود. این امر می‌تواند سبب بهبود پوشش و مقاومت به خوردگی در منیزیم شود که می‌تواند کاربردهای آن را افزایش دهد. در PEO جریان ثابت نگه داشته می‌شود و ولتاژ اعمالی افزایش می‌یابد تا زمانی که عایق شکسته شود و رشد لایه اکسیدی روی سطح متوقف شود و جرقه‌های ریز ایجاد شود. تخلیه الکتریکی بخش مهمی از فرایند را به خود اختصاص می‌دهد و سبب می‌شود تا ترکیبات الکترولیت روی سطح رشد کند و یک لایهٔ چگال و متراکم سرامیکی را تشکیل دهند. در نتیجه، خواص مکانیکی مانند سختی و پوشش بهبود می‌یابند اما سطح پوشش کاملاً متخلخل می‌شود. با این حال در محیط‌های خورنده، مقاومت به خوردگی بسیار خوبی را از خود نشان می‌دهد. این فرایند با نام‌های دیگری همچون اکسیداسیون میکرو آرک (MAO)، آندیک اسپارک دیپازیشن (ASD)، اکسیداسیون پلاسمای شیمیایی (PCO) و اکسیداسیون پلاسمای آندی (PAO) شناخته می‌شود. شکل‌گیری و روند ایجاد پوشش بر روی منیزیم حین فرایند PEO در ۴ بخش توصیف می‌شود: مرحله اول: حل شدن آلیاژ منیزیم که یک لایه غیرفعال (Passive film) روی سطح ایجاد می‌کند که شامل Mg(OH)2 و MgO می‌باشد. با توجه به الکترولیت مصرفی ترکیبات دیگری نیز می‌تواند روی سطح ایجاد شود.