مهندس سازه
تحصیلات مهندس سازه معمولاً از طریق مقطع کارشناسی مهندسی عمران و کارشناسی ارشد مهندسی سازه به دست می‌آید. هستهٔ اصلی موضوعات مهندسی سازه عبارتند از مقاومت مصالح، مکانیک جامدات، استاتیک، دینامیک، علم مواد، محاسبات عددی و طراحی سازه‌ها. دروس عمومی این رشته نیز عبارتند از طراحی سازه‌های بتن آرمه، سازه‌های مرکب، چوبی، بنائی و فولادی که در سطوح بالاتر تحصیلات مهندسی سازه تدریس می‌شوند. درس تحلیل سازه‌ها که شامل تحلیل مکانیک سازه، دینامیک سازه و شکست سازه می‌شود برای بالا بردن مهارت‌های بنیادین طراحی سازه‌ها برای دانشجویان در نظر گرفته شده‌است. در سطوح بالاتر یا در برنامه فارغ التحصیلی، طراحی بتن پیش تنیده، طراحی قاب فضایی برای ساختمان و هواپیما، مهندسی پل، نوسازی سازه‌های شهری و هوافضا و تخصص‌های پیشرفته دیگر مهندسی سازه معمولاً تدریس می‌شوند.
مهندسی پایدار
همچنین برای بهبود فرایندهای مهندسی در حوزه مواد و متالورژی، صنعت نیازمند پایدارتر شدن فرایندها و زیست محیطی تر شدن رشو های تولید است. روش های کاهش آلاینده ها، کاهش مصرف مواد اولیه، کاهش نیاز به انرژی در فرایندها و بهینه سازی مصرف سوخت در کنار استفاده از سوخت های غیر فسیلی زمینه های اصلی در مهندسی پایدار در حوزه مواد است. شیوه‌های ساخت و ساز پایدار شامل موارد زیر می‌شوند: انتخاب محل ساخت، پارامتری است که معمولاً نادیده گرفته می‌شود. دوری جستن از انتخاب محل ساخت و ساز نامناسب مانند ساخت و ساز در زمین‌های کشاورزی یا ساخت وساز در نزدیکی زیر ساخت‌های موجود مانند فاضلاب یا راه‌های ارتباطی