مهندسی سازه
اگر مهندسی سازه را متشکل از دو بخش تحلیل و طراحی بدانیم، سرسلسلهٔ روابط تحلیلی تئوری الاستیسیته و مرجع بخش طراحی استانداردها و قضاوت‌های مهندسی است. در تئوری الاستیسیته از جبر تانسورها استفاده می‌شود و با استفاده از قانون هوک، دستگاه معادلات دیفرانسیل جزئی تعادل و سازگاری تشکیل می‌شوند. مشهورترین روش حل عددی این دستگاه معادلات، روشی است به نام اجزا محدود.
سازه
سازه‌های ساختمانی عموماً مجموعه‌ای از اعضا هستند که وظیفه انتقال بارها را به زمین به عنوان تکیه گاه و جاذب انرژی مطلوب و مورد اعتماد بشر بر عهده دارند. در دیگر علوم همانند مهندسی هوافضا، بعضاً انتقال بار مطرح نیست. بلکه جذب صحیح انرژی در مجموعه سازه و حفظ یکپارچگی آن مطرح است. این عملکرد در سازه کشتی در صنایع کشتی‌سازی نیز از اهداف طراحی است. حفظ یکپارچگی ساختار کشتی در آب و یک ماهواره در فضا موجب ایجاد نگاهی سازه‌ای به ساختار این ماشین‌ها می‌گردد. این نگاه در مهندسی ساختمان و مهندسی خودرو به شکل طراحی ساختاری است که بتواند نیرو را به زمین یا تکیه گاه‌های مرتبط با آن انتقال دهد.