دولت کانادا
کانادا دارای حکومت پادشاهی مشروطه است. ملکه الیزابت دوم از بریتانیای کبیر، ملکه کانادا و رئیس کشور به‌شمار می‌رود. حکومت کانادا دموکراسی پارلمانی با نظام فدرال است. قانون اساسی کانادا بر چارچوب‌های قانونی کشور حاکم است و شامل قوانین و قراردادهای نوشته و نانوشته است. قانون اساسی شامل قوانین آزادی و حقوق بشر نیز می‌شود که از حقوق پایه انسان و آزادی در این کشور پشتیبانی می‌کند و در کل بر این پایه است که حق هیچ‌کس در این کشور نمی‌تواند توسط هیچ شخص حقیقی و شخص حقوقی زیر پا گذاشته شود. اگر چه این قانون شامل یک بخش ۳۳ قسمتی در مورد این حقوق نیز هست که به پارلمان و مجلس ایالتی این دولت این اجاره را می‌دهد که برای یک دورهٔ ۵ ساله، بطورموقت برخی از بخش‌های دیگر این منشور را برای صلاح کشور کنار بگذارند.
استان کانادا
اگرچه گزارش دورهام خواستار اتحادیه کانادا و دولت مسئول بود (دولتی که در برابر یک قانونگذار محلی مستقل پاسخگو باشد)، اما تنها اولین توصیه از دو توصیه در سال ۱۸۴۱ اجرا شد. برای هفت سال اول، دولت توسط یک استاندار منصوب هدایت می‌شد که فقط در برابر تاج انگلیس و وزرای ملکه پاسخگو بود. دولت مسئول تا دومین وزارت لافونتین - بالدوین در سال ۱۸۴۹ به دست نیامد، زمانی که فرماندار ژنرال جیمز بروس، ۸ مین ارل الگین، با درخواست تشکیل کابینه بر اساس بزرگترین حزب در مجلس قانونگذاری موافقت کرد و نخست‌وزیر را عملاً به عنوان نخست‌وزیر معرفی کرد. رئیس دولت و کاهش استاندار کل به نقشی نمادین تر.