چینی ماندارین
مناطق مرزی شمال غربی چین در همان زمان مورد هجوم گویشوران ماندارین قرار گرفتند و در نتیجه گویش‌های آن مناطق نیز مشابه با خویشاوندان خود در منطقه اصلی ماندارین است. ماندارین‌زبان‌ها در اوایل در جنوب غربی کشور مستقر شدند، اما این جمعیت به دلایل نامشخصی در قرن سیزدهم افت کرد و تا قرن ۱۷ بهبود نیافت. گویش‌های این منطقه اکنون نسبتاً یکنواخت هستند. با این حال، شهرهای قدیمی حتی بسیار نزدیک به پکن، مانند تیانجین، بائودینگ، شنیانگ و دالیان لهجه‌هایی با تفاوت قابل توجهی دارند.
زبان‌های منگو
عربی نوین معیار، عربی مصری، عربی عراقی، عربی لوانتین، آرامی جدید کلدانی، ارمنی، آذربایجانی، بنگالی، چروکی، چینی استاندارد، چینی گویش کانتونی، چینی (گویش شانگهای)، کرواتی، کشور چک، دانمارکی، فارسی دری، هلندی، دزونگخا (بوتانی)، فیلیپینی (تاگالوگ)، انگلیسی، انگلیسی (شکسپیرگونه)، فارسی، فنلاندی، فرانسوی، فرانسوی کانادایی، آلمانی، یونانی نو، یونانی باستان، یونانی کوینه (کتاب مقدس)، کریول هائیتی، هاوایی، عبری نو، عبری: کتاب مقدس، هندی، مجارستانی، ایسلندی، ایگبو، اندونزیایی، ایرلندی، ایتالیایی، ژاپنی، جاوایی، قزاقی، کره ای، لاتین، مالایی، مالایایی، نروژی، پشتو، گویش دزدان دریایی، لهستانی، پرتغالی برزیلی، پتاواتومی، پنجابی، رومانیایی، روسی، اسکاتلندی اسکاتلندی، صربی، شانگائینزی، اسلواکی، اسپانیایی کاستیل، اسپانیایی آمریکای لاتین، سواحیلی، سوئدی، تاگالوگ، تامیل، تلوگو، تایلندی، ترکی، تووایی، اوکراینی، اردو، ازبکی، ویتنامی، ییدیش