ادبیات فارسی
طنز یکی از شاخه‌های ادبیات انتقادی و اجتماعی است که در ادبیات کهن فارسی، به عنوان نوع ادبی‌مستقل شناخته نشده و مرزهای مشخصی با دیگر مضمون‌های انتقادی و خنده‌آمیز چون «هجو»، «هزل» و «مطایبه» نداشته‌است. از واژهٔ طنز، اغلب معنی لغوی آن یعنی «مسخره کردن» و «طعنه زدن» مورد نظر شاعران و نویسندگان بوده‌است ولی معنی امروزی آن، که جنبهٔ انتقاد غیرمستقیم اجتماعی با چاشنی خنده، که بُعد آموزشی و اصلاح‌طلبی آن مراد است، از واژهٔ satire اروپایی گرفته شده‌است.
ادبیات پرولتریایی
ادبیات پرولتریایی () یا ادبیات پرولتری و همین‌طور ادبیات کارگری، عنوان گونه ادبی و نوعی روایت داستان است که بر پایه و اساس موضوعاتی همچون طبقه کارگر توسط نویسندگانی که در همین زمینه‌ها به فعالیت می‌پردازند، ساخته و پرداخته شده‌است. داستان‌ها و رمان‌های پرولتریایی عمدتاً بر محور داستان‌هایی در رابطه با طبقه کارگر و زندگی طبقه کارگر می‌چرخد. از مهمترین عناوین برجسته در همین زمینه می‌توان به کتاب دوران مشقت اثر چارلز دیکنز و کتاب خوشه‌های خشم از جان استاین‌بک اشاره داشت