واسطه‌گری
یکی از عناصر چهارگانه آمیخته بازاریابی، واسطه‌گری است. وظیفه این عنصر، انتقال کالا یا خدمت از تولیدکننده به مشتری نهایی است. طیفی از واسطه‌ها مثل عمده فروشها، خرده فروشها، دلالها، نمایندگان تولید، عاملان فروش، شرکت‌های حمل و نقل، انبارهای مستقل، بانکها، شرکت‌های تبلیغاتی و امروزه شبکه بزرگ و وسیع جهانی اینترنت عملیات انتقال را انجام می‌دهند. فناوری اطلاعات و ارتباطات در حوزه تجارت، نه تنها امکانات و تسهیلات متعددی برای شرکت‌های ارائه‌کننده محصولات و خدمات به شیوه سنتّی مهیا نموده و باعث پیشرفت چشمگیر آنان شد، بلکه موجب ایجاد بنگاه‌های جدیدی شد که تنها به ارائه خدمات و سرویس‌ها روی شبکه اینترنت پرداخته یا به‌طور موازی در هر دو حوزه سنتی و نوین مشغول به فعالیت گردیدند. با گسترش اینترنت، نیازهای جدید، منابع جدید، محصولات جدید، نگرش‌ها و راه‌های جدید برای کسب و کار و همینطور ارزش‌های جدید برای بنگاه و مشتری به وجود آمدند و مباحثی نظیر اقتصاد دیجیتالی مطرح گردید که با نگرش کاهش قیمت محصول/سرویس برای مصرف‌کننده تا نزدیک صفر و کسب درآمد از راه‌های دیگر وارد عرصه شدند. در نهایت تولد واسطه‌های الکترونیکی به جای واسطه‌های فیزیکی نمایانگر حضور واسطه‌ها در دنیای شبکه‌ها در قالب جدید است.
کیف پول الکترونیکی
کیف پول الکترونیکی به یک دستگاه الکترونیکی یا یک سرویس آنلاین گفته می‌شود که به شخص این امکان را می‌دهد تا تراکنش الکترونیکی انجام دهد؛ که می‌تواند شامل خرید اقلام از یک فروشگاه به صورت آنلاین با استفاده از یک کامپیوتر یا یک گوشی هوشمند باشد. حساب بانکی فرد نیز می‌تواند به کیف پول الکترونیکی متصل باشد. همچنین ممکن است گواهینامه رانندگی، کارت سلامت و سایر اسناد شناسایی در تلفن همراه ذخیره شده باشند. اعتبارات می‌تواند به صورت بی‌سیم از طریق NFC به ترمینال تجارتی منتقل شوند. به‌طور فزاینده، کیف پول دیجیتال نه تنها برای معاملات مالی پایه ساخته شده، بلکه شامل اعتبار نامه‌ها نیز می‌شود. به عنوان مثال، یک کیف پول الکترونیکی می‌تواند سن خریدار را در هنگام خرید الکل ثابت کند. این سیستم نخست در ژاپن محبوبیت پیدا کرده‌است، جایی که کیف پول‌های الکترونیکی به عنوان «کیف پول‌های موبایلی» نیز شناخته می‌شوند. یک کیف رمزنگاری شده یک کیف پول الکترونیکی است که در آن کلید خصوصی برای رمزنگاری مانند بیت کوین ذخیره می‌شود.