صرف توزیعی
در صرف توزیعی فهرست صوری‌ساز، که گاهی واژگان نامیده‌می‌شود (هرچند از کاربرد این اصطلاح اجتناب می‌گردد)، شامل تمام خوشه‌های معنایی و گاهی مشخصه‌های نحوی است که می‌توانند وارد محاسبات نحوی شوند. این‌ها مشخصه‌های قابل‌تعبیر یا غیرقابل‌تعبیر هستند (م: [+/- جاندار]، [+/- قابل‌شمارش]، و مانند آن) که در نحو از طریق عملکردهای نحوی سنتی (م: ادغام، حرکت، یا مطابقه در رویکرد کمینه‌گرا) دستکاری می‌شوند. این خوشه‌های مشخصه فاقد هرگونه محتوای واج‌شناختی هستند؛ محتوای واج‌شناختی تنها پس از مرحله بازنمون، که بعد از پایان تمام عملکردها است، برای آن‌ها تعیین‌می‌شود؛ بنابراین در صرف توزیعی فهرست صوری‌ساز از واژگان در دستور سنتی زایشی که شامل موارد واژگانی یک زبان (م: واژه‌ها و تکواژها) است، تفاوت دارد.
فعل کمکی وجهی در زبان انگلیسی
همچنین از will و ساختار کامل برای پیش‌بینی یک عمل که قبل از یک رویداد دیگر در آینده اتفاق داده است استفاده می‌کنیم. از would و ساختار کامل نیز برای پیش‌بینی یک عمل یا موقعیت تخیلی انجام شده در زمان گذشته استفاده می‌شود. از will برای پیش‌بینی‌هایی که بر پایه تجارب گذشته هستند، استفاده می‌شود. ما می‌توانیم از will برای بیان اطلاعات و دانسته‌های شخصی نیز استفاده کنیم. از فعل وجهی عبارتی be going to به منظور بیان پیش‌بینی‌ها بر پایه چیزی که در زمان حال احساس یا فرض می‌شود، استفاده می‌شود.