آزادی مدنی
آزادی‌های مدنی و یا آزادی های شخصی آزادی‌هایی هستند که حکومت نمی‌تواند بر اساس قانون یا تفسیر قضایی و بدون محاکمه آنها را سلب کند. هر چند دامنه این واژه در کشورهای مختلف، متفاوت است اما آزادی‌های مدنی شامل آزادی اندیشه، آزادی مطبوعات، آزادی دین، آزادی بیان، آزادی تجمعات اعتراضی، حق امنیت، آزادی سخنرانی (کتبی و شفاهی)، حریم خصوصی، حق دادرسی برابر بر اساس قانون، حق برخورداری از یک محاکمه عادلانه و حق زیستن می‌باشد. دیگر آزادی‌های مدنی شامل حق مالکیت، حق دفاع از خود و حق مالکیت بر بدن خود است. در تمایز بین آزادی‌های مدنی و سایر انواع آزادی، بین آزادی مثبت / حقوق مثبت و آزادی منفی / حقوق منفی تفاوت وجود دارد.
لیبرترینیسم مدنی
در حوزه فلسفه آزادیخواهانه، دغدغه اصلی آزادیخواه مدنی رابطه و پیوند دولت با فرد است. از نگاه تئوری، آزادیخواه مدنی به دنبال این است که این رابطه را به کمینه مطلق محدود کند که در آن دولت می‌تواند بدون دخالت بیش از اندازه در زندگی شهروندان خود فعالیت کرده و خدمات اولیه و اوراق بهادار ارائه دهد. حمایت از آزادی بیان یکی محرک‌های اصلی آزادیخواهی مدنی است. به‌طور خاص، آزادیخواهان مدنی با نفرت‌پراکتی و ناسزاگویی مخالف نیستند. آنها ممکن است رفتارهای اینچنینی را تأیید کنند یا نکنند، اما به هر روی باور دارند که مزایای گفتمان عمومی بدون محدودیت بر همه معایب آن بیشتر است.