تاریخ کلیسای کاتولیک
در اوایل قرن هشتم، تصور نمادین بیزانس (شمشیر بیزانس) به منبع اصلی درگیری بین قسمتهای شرقی و غربی کلیسا تبدیل شد. امپراتوری بیزانس به دلیل نقض ده فرمان، ایجاد و احترام به تصاویر مذهبی را ممنوع کردند. ادیان بزرگ دیگر در شرق مانند یهودیت و اسلام ممنوعیت‌های مشابهی داشتند. پاپ گرگوری سوم به شدت با این بدعت مخالفت کرد. ملکه جدید ایرنه امپراتریس روم شرقی که در کنار پاپ قرار داشت، خواستار تشکیل شورای جهانی شد. در سال ۷۸۷، شورای دوم نیقیه پیام او را به گرمی پذیرفتند. در پایان، ۳۰۰ اسقف، که توسط نمایندگان پاپ آدریان یکم رهبری می‌شدند آموزه‌های پاپ به نفع شمایل و نمادها را پذیرفتند.
امپراتوری بیزانس تحت خاندان تئودئوسی
پس از آرکادیوس، هونوریوس به‌قدرت رسید که از قدرت کافی برای مقابله عوامل داخلی و خارجی برخوردار نبود؛ اختیار حکومت را به دست وزرای مغرض و رشوه خواری که ویزیگت‌ها را در غارت و تاراج مقدونیه و یونان آزاد گذاشته بودند، سپرد. پسر او تئودئوس دوم که خردسال بود تحت قیومت خواهر خویش، پولکری جانشین وی شد. حملات هون‌ها به سرداری آتیلا که زیان‌های فوق‌العاده‌ای به بار آورد در همین زمان صورت گرفت و چنان‌که می‌دانیم این اقوام با دریافت خراج گزافی حاضر به عقب‌نشینی شدند. پس از مرگ او پولکری، همسری مارسیانوس را، سردار سالخورده‌ای که توانسته بود شانه از زیر بار پرداخت خراج هون‌ها خالی کند، پذیرفت. هون‌ها در این موقع به غرب حمله بردند. مارسین در سال ۴۵۷ درگذشت.