پردیس دانشکده‌های فنی دانشگاه تهران
دانشکده فنی دانشگاه تهران با نام اداری دانشکدگان فنی دانشگاه تهران و نام سابق پردیس دانشکده‌های فنی دانشگاه تهران، به مجموعه‌ای از موسسات آموزشی-تحقیقاتی و فنی-مهندسی زیر مجموعه دانشگاه تهران گفته می‌شود. پردیس مرکزی دانشکدگان فنی دانشگاه تهران، در سال ۱۳۱۳ تأسیس شد و بعدها، سه پردیس به آن اضافه شد. در سال ۱۴۰۰ عناوین پردیس‌های فنی، هنر، ابوریحان، فارابی، کشاورزی و... که از آن دسته از مجموعه‌های دانشگاهی دانشگاه تهران هستند که پذیرای دانشجویان نوبت روزانه (آموزش رایگان) محسوب می‌شوند؛ همگی به «دانشکدگان» تغییر یافتند تا میان این مجموعه‌های دانشگاهی روزانه با پردیس‌های بین‌المللی و خودگردان (برای دانشجویان شهریه‌پرداز) دانشگاه تهران، تمایز ایجاد شود. لذا از آن تاریخ، پردیس فنی نیز که مجموعه‌ای از دانشکده‌های دانشگاه تهران است؛ به دانشکدگان فنی دانشگاه تهران تغییر نام یافت.
پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران
در اول مهر ماه ۱۳۱۷ مدرسه‌ای به نام مدرسه عالی معماری در وزارت پیشه و هنر در محل مدرسه عالی کمال‌الملک به ریاست ابوالحسن صدیقی تأسیس شد. این مدرسه در روز دهم آبان ماه سال ۱۳۱۷ خورشیدی، جزء هنرستان عالی هنرهای زیبای باستان گردید و از همان زمان به عنوان "هنرکده" نامیده شد و با جذب بیست دانشجو شروع به کار نمود. بعد از یک سال بیست دانشجوی دیگر نیز پذیرفته شد و به خاطر کمی فضای آموزشی، به مدرسه ایران و آلمان در انتهای خیابان سرهنگ سخایی (سوم اسفند) تغییر مکان داد. در سال ۱۳۱۹ خورشیدی، هنرکده به شبستان مسجد مدرسهٔ خان مروی واقع در بازارچه مروی منتقل شد. در مهر ماه همان سال، براساس تصویب کمیسیون دانشگاه تهران، اسم دانشکدهٔ هنرهای زیبا رسماً تأیید شد و با عنوان دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران در مسجد مدرسهٔ مروی به کار خود ادامه داد.از جمله طرحهای پژوهشی پردیس می‌توان به طراحی صنعتی و شهرسازی کشور، عناصر غیرفعال خورشیدی در مناطق کویری، تأثیر طراحی شهری ایران بر روی حقوق و اخلاق اسلامی، بازآفرینی تصوری شهر از متون تاریخی، و غیره اشاره کرد. برخی از فعالیت‌های پژوهشی نیز در قالب قطب‌های عملی (قطب علمی فناوری معماری - قطب شهرسازی) انجام می‌شود.