گسل
گسل‌های بزرگ در پوسته زمین نتیجه حرکت برشی زمین هستند و زمین‌لرزه نیز نتیجه نیروی رها شده در حین لغزش سریع لبه‌های یک گسل به هم است. بزرگترین نمونه‌های گسل مرزهای میان ورقه‌های زمین‌ساختی کره زمین است. از آنجا که یک گسل معمولاً از یک شیار مستقیم و مرتب تشکیل نشده و ناحیه‌ای از تغییر شکل‌های پیچیده زمین را در بر می‌گیرد معمولاً به جای گسل از «منطقه گسلی» صحبت می‌کنند. بزرگترین گسل ایران گسل زاگرس است.
گسل نهبندان
دو گسل عمده این مجموعه گسلی به نام "گسل نه خاوری" و "گسل نه باختری" نام‌گذاری شده‌اند. در ناحیه خونیکک (جنوب نهبندان) این دو گسل به یکدیگر می‌رسند و به صورت یک گسل امتدادلغز واحد، به سمت جنوب ادامه می‌یابد، ولی در ۵۰ کیلومتری شمال نصرت‌آباد، این گسل بار دیگر دو شاخه شده و به سمت جنوب از هم دور می‌شوند. شاخه جنوب‌شرقی که جداکننده افیولیت شرق ایران از بلوک لوت است، "گسل نصرت‌آباد" و به شاخه جنوب‌غربی که تا شمال آتشفشان‌های بزمان ادامه دارد، "گسل کهورک" نامیده شده‌اند.