اعتیاد
اعتیاد روانی: ناشی از لذت و سرخوشی مصرف مواد مخدر می‌باشد. دقیقا به واسطه برهم ریختن نظم ترشح میانجی‌های عصبی فرد دچار آسیب‌ها یا تناقضات روانی می‌شود. به عنوان مثال ماده مخدر مت‌آمفتامین (مخدر شیشه) باعث افزایش ترشح دوپامین در مغز می‌شود و باعث ایجاد حالت تحریکی، سرخوشی، تمرکز و… می‌شود. حال پس از قطع مصرف با کاهش سطح دوپامین فرد خواب آلود، افسرده، بی تمرکز و… می‌شود. طول دوره بازگشت این میانجی‌های عصبی به حالت طبیعی بسیار طولانی‌تر و حتی برخی معتقدند بازگشت ندارند. در نتیجه اعتیاد روانی بسیار مهلک تر می‌باشد. اعتیاد روانی باعث لغزش بسیاری از مصرف‌کنندگان سابق حتی با طول دوره‌های چندین سال می‌شود.
روان‌شناسی اعتیاد
معمولا افرادی که دچار بیماری اعتیاد می شوند علاوه بر مشکلات و وابستگی های جسمانی و روانی، الگوهای رفتاری مخرب و آسیب زایی کسب می کنند که در چرخه تهیه، مصرف و پنهان کاری حاصل می شود. بنابر روانشناسی اعتیاد ارتباطاتی که فرد جهت تهیه مواد ایجاد می کند در تغییر سبک زندگی به سمت سبک اعتیادی بسیار مؤثر است. فرد برای پنهان کاری مجبور به دروغ گفتن و انکار می شود که خود این رفتار بعد از مدتی تبدیل به یک الگوی پایدار می شود.