گسل درونه
این گسل پس از گسل معکوس اصلی زاگرس، یکی از مهم‌ترین و ممتدترین ساختارهای ایران به‌شمار می‌آید. ولمن در سال ۱۹۶۶ میلادی با بررسی جابه‌جایی‌های موجود در رسوبات آبرفتی، یک جابه‌جایی راست‌لغز چپ‌گرد را برای این گسل پیشنهاد داد. اما چالنکو در سال ۱۹۷۳ میلادی، ۶۰ کیلومتر از بخش خاوری این گسل را مورد بررسی و مطالعه قرار داد و نشان داد که بر خلاف نظر ولمن، گسل دارای حرکت قائم است.
گلسنگ برگ‌برگ
سه نوع اصلی گلسنگ وجود دارد: پوسته‌ای، برگ‌برگ و بوته‌ای. گلسنگ‌های برگ‌برگ با ریسه‌های برگی پهن و پوست بالایی و پایینی مشخص می‌شوند. بسیاری از آنها لایه‌های متعددی دارند که طبقه‌بندی شده‌اند و به شناسایی انواع مختلف کمک می‌کنند. گلسنگ‌های برگ‌برگ به‌وسیله نخینه‌ها (هیف‌ها) در پوست زیرین با ساختارهای ریشه‌ای کوچکتر به نام لَنگَرَک (Rhizine) به سطوح می‌چسبند.