تأثیرات زبان عربی بر زبان فارسی
خط فارسی کنونی، فارسی‌شدهٔ خط عربی /کوفی و بصری (حیره) است که چهار حرف «پ»، «ژ»، «گ» و «چ» بدان افزوده شده‌است. خط حیره یا کوفی متأثر از خط پهلوی و اوستایی بوده‌است.
لاتین‌نویسی
پس از ارایه چندی از الفباها و اصول غیررسمی که با شکست روبه‌رو شدند، لاتین‌نویسی پارسی برپایه یک دبیره نو با عنوان الفبای دوم برای زبان فارسی معرفی شد که دارای قواعد جامع و محکمی می‌باشد. در این شیوه‌نامه دوگانگی‌ها و ابهام‌ها از بین رفته است زیرا برای هر واج تنها یک نویسه وجود دارد و دیگر برای نگارش یک واج، چند حرف پیوسته مانند ch نیست. برای نمونه در این دبیره برای نگارش واج چ از نویسهٔ c استفاده می‌شود، پس واژهٔ چوب، cub نوشته می‌شود یا x برای خ ، q برای غ و ق ، w (و) در واژه‌هایی چون Nowruz. در این شیوه‌نامه مدرن افزون بر بکارگیری هر ۲۶ حرف الفبای انگلیسی، ۴ حرف دیگر برپایه حروف لاتین (برای حروف ش، ژ، آ، ء) افزوده شده تا برای هر واج، نویسه‌ای باشد؛ دو واج هفتک‌دار š , ž و دو واج هشتک‌دار â , ê بدین ترتیب الفبای دوم پارسی دارای ۳۰ حرف می‌باشد. این شیوه‌نامه مورد توجه انجمن‌های ایرانیان بیرون کشور، تاجیک‌ها که خط‌شان سیریلیک بوده و حتی ایرانیان درون قرار گرفته و برپایه آن کتاب‌هایی آموزشی نیز برای نسل‌های سوم و چهارم ایرانیان مقیم خارج تهیه شده و حتی کتاب‌هایی چون دیوان حافظ، رباعیات خیام و دانش‌نامه کوچک ایران و نیز در نقشه‌های جدید جغرافیایی و... با این استاندارد لاتین‌نویسی شده‌اند.