اولاپاریب
اولاپاریب در دسامبر ۲۰۱۴ از سوی آژانس دارویی اروپا و سازمان غذا و داروی آمریکا جهت استفادهٔ غیرترکیبی (تکی) تأیید شد. آژانس دارویی اروپا آنرا برای درمان سرطان تخمدان با جهش سلول‌های زایا (gBRCAm) تأیید کرد که به سه خط درمانی شیمی‌درمانی پیشین پاسخ نداده باشد. در ژانویهٔ ۲۰۱۸ سازمان غذا و داروی آمریکا آنرا برای سرطان پستان با جهش سلول زایا و بدون گیرندهٔ HER2/neu، مورد پذیرش قرار داد. پیش‌تر، سودمندی اولاپاریب در یک کارآزمایی بالینی تصادفی فاز ۳ به اثبات رسیده بود. این دارو توسط شرکت زیست‌فناوری بریتانیایی «کودوس فارماسوتیکالز» تکوین یافت که با همت استیون جکسون از دانشگاه کمبریج پایه‌گذاری شده بود. این شرکت اینک در مالکیت آسترازنکا است و اولاپاریب با همکاری آسترازنکا و شرکت مِـرک تولید می‌شود.
ژنگان‌شناسی سلول‌های سرطانی
در سال ۲۰۱۱، ژنگان بیماری استثنائی با سرطان مثانه که غده‌های سرطانی او توسط داروی اورولیموس از بین رفته بودند توالی‌یابی شد و وجود دو جهش در ژن‌های تی‌اس‌سی۱ و ان‌اف۲ را آشکار کرد. این دو جهش تولید پروتئین ام‌تی‌اوآر را که توسط داروی اورولیموس سرکوب شده بود، مجدداً تنظیم می‌کردند و موجب تولید بی‌حد آن می‌شدند. در نتیجهٔ آن در سال ۲۰۱۵، بخش پاسخ‌دهندگان استثنائی به درمان در مؤسسهٔ ملی سرطان شکل گرفت. این بخش به چنین بیماران استثنائی (که حداقل در ۶ ماه گذشته به یک داروی سرطان که اغلب شکست می‌خورد پاسخ مثبت داده‌اند) اجازهٔ توالی‌یابی ژنگان را برای تعیین جهش‌های مرتبط می‌دهد. سپس وجود آن جهش‌ها در سایر بیماران بررسی شده و در صورت داشتن به آن‌ها همان دارو داده می‌شود. از آن سال تا پایان سال ۲۰۱۶ یک امتحان سرتاسری داروهای سرطان، در مجموعه‌ای شامل بیش از ۲۴۰۰ مرکز آغاز شد. با توجه به جهش‌های بیماران، یکی از ۴۰ داروی متناسب با جهش‌های آن‌ها برایشان استفاده می‌شود.