شوش
محوطه تاریخی شوش به عنوان هجدهمین اثر جمهوری اسلامی ایران در فهرست میراث جهانی به ثبت رسید. پس از بررسی پرونده ثبت جهانی محوطه باستانی شوش، این پرونده روز ۱۳ تیر ماه ۱۳۹۴ در نشست یونسکو در شهر بن آلمان به ثبت جهانی رسید. پرونده میراث فرهنگی شوش شامل کاخ شائور، آپادانا، دروازه شرقی، هدیش، شهر پانزدهم، روستای هخامنشی، مسجد جامع شوش و مجموعه بناهای دوره اسلامی، تپه‌های آکروپول و قلعه فرانسوی‌ها است. در پرونده شوش، تپه باستانی آن با در نظر گرفتن معیارهای چهارگانه کمیته میراث جهانی در خصوص حفظ اصالت، یکپارچگی، مدیریت و حفاظت محوطه مورد ارزیابی و بررسی قرار گرفت. باستان شناسان فرانسوی که در دوره قاجار نخستین کاوش‌ها را در این منطقه انجام دادند. بر اساس برآوردهای اولیه نزدیک به ۴۰۰ هکتار از این محوطه را به عنوان عرصه باستانی شوش تعیین کردند اما در بررسی باستانشناسی که از سوی کارشناسان میراث فرهنگی انجام شد، محوطه باستانی شوش به اضافه حریم آن تا ۸۰۰ هکتار افزایش یافت.
فهرست میراث جهانی در آلبانی
تا سال ۲۰۱۹، چهار سایت در آلبانی ثبت شده‌اند و چهار سایت دیگر در فهرست آزمایشی قرار دارند. نخستین اثر ثبت شده در این کشور، شهر باستانی باتروتام بود که در شانزدهمین جلسه یونسکو در سال ۱۹۹۲ به فهرست میراث افزوده شد. مرکز تاریخی گیروکاستر در سال ۲۰۰۵ به عنوان موزه-شهر گیروکاستر ثبت شده‌است. در سال ۲۰۰۸، با اضافه شدن مرکز تاریخی برات به فهرست میراث مرکزهای تاریخی برت و گیروکاستر تشکیل شد. در سال ۲۰۱۷، مناطق رودخانه گاشی و رایسه به عنوان بخشی از جنگل‌های کهنسال راش کارپات و مناطق دیگر اروپا که با یازده کشور دیگر مشترک است، به این فهرست افزوده شدند. در سال ۲۰۱۹، سایت میراث طبیعی و فرهنگی دریاچه اهرید، در جنوب‌غربی مقدونیه شمالی و شرق آلبانی که در مرز کوهستانی این دو کشور قرار گرفته‌است، آخرین اثر ثبت شده میراث جهانی یونسکو در آلبانی است.