سرطان تخمدان
غربال گری برای زنانی که ریسک متوسطی دارند پیشنهاد نمی‌شود، چرا که شواهد کاهش مرگ و میر را ثابت نکرده‌اند و میزان بالای تست‌های کاذب موجب عمل غیرضروری می‌شود که ریسک‌های مخصوص به خود را دارد. ممکن است کسانی که در معرض ریسک بالایی هستند، تخمدان خود را برای پیشگیری بردارند. اگر سرطان تخمدان در مراحل اولیه باشد و مورد معالجه قرار گیرد، ممکن است درمان شود. درمان معمولاً شامل ترکیبی از پرتودرمانی یا شیمی‌درمانی است. نتیجهٔ درمان به این عوامل بستگی دارد: میزان گسترش بیماری و زیرگونهٔ سرطانی که فرد به آن مبتلا است. به‌طور کلی، میزان بقای پنج ساله در ایالات متحده حدود ۴۵٪ است. نتایج در کشورهای در حال توسعه بدتر هستند.
سرطان پستان
دو دسته از داروها در این گروه یکی داروهای مسدودکننده گیرنده هورمون و دیگری داروهای مؤثر بر میزان ساخت هورمون هستند: این نوع از درمان برای آن گروه از تومورها استفاده می‌شود که به هورمون‌ها حساس هستند یعنی سلول‌های این تومورها گیرنده هورمون‌های استروژن (ER positive) و پروژسترون (PR positive) را دارند که به رشد و گسترش سلولهای سرطانی کمک می‌کند. از هر سه سرطان پستان دو نمونه آن دارای گیرنده هورمون هستند. مانند شیمی درمانی این داروها نیز می‌تواند برای کمک به عدم بازگشت سرطان پس از جراحی یا پیش از جراحی استفاده شود. داروهایی مانند تاموکسیفن (Tamoxifen) و فلووسترانت (Fluvestrant) با تأثیر بر گیرنده این هورمون‌ها به درمان این بیماری کمک می‌کند. باتوجه به مکانیسم عمل این داروها احتمال دیدن عوارض جانبی مرتبط مانند گرگرفتگی و خشکی واژن (برای تاموکسیفن) و گرگرفتگی و / یا تعریق شبانه (برای لوواسترانت) ممکن است. دسته دیگری از داروهای مؤثر بر هورمون‌ها داروهایی هستند که باعث کاهش سطح هورمون با جلوگیری از ساخت آن می‌شوند مانند مهارکننده‌های آروماتاز که می‌توانند در زنان یائسه مفید باشند. لتروزول (Letrozole) و اگزمستان (Exemestane) از داروهای این دسته‌اند.