رفعت ایلگاز
او در جیده، در ولایت کاستامونو از امپراتوری عثمانی (ترکیه امروز) متولد شد. ایلگاز یکی از شاعران و نویسندگان معروف و پرطرفدار ترکیه بود که بیش از ۶۰ اثر از خود به جای گذاشته‌است. ایلگاز نوشتن شعر را در دوراه مدرسه آغاز کرد و تبدیل به یکی از نویسندگان پرکار اجتماعی-واقعگرای ادبیات ترکی در قرن بیستم شد. اشعار وی نمونهٔ اصلی از سبک سوسیالیستی-واقع گرایانه است. در حالی که او هرگز عضو هیچ حزب سیاسی نبوده‌است، این واقعیت که او در مورد رنج‌های مردم نوشته‌است، او را در زمرهٔ نویسندگان چپ قرار می‌دهد. همانند دیگر نویسندگان زمان خود، ایلگاز نیز به خاطر یکی از آثارش زندانی شده بود.
علی‌محمد مؤدب
محمدعلی بهمنی درباره سروده‌های مودب معتقد است: «بسیاری از شعرهای مودب نشان از حضور وی در عرصه اجتماع است.» بهمنی همچنین در جای دیگری گفته‌است: «اشعار مؤدب دارای یک تفکر فرااجتماعی است، وقتی اشعار مؤدب را می‌شنویم متوجه می‌شویم که با اتفاقی جدید روبرو هستیم. من فرصت زیادی نداشتم که با مؤدب زندگی کنم ولی با شعرش زندگی کرده‌ام. نسل‌های مختلف، چه نسل من و چه نسل جوان با شعر مؤدب انس دارند.» همچنین حافظ موسوی از کتاب "مرده‌های حرفه‌ای" اثر مودب با عنوان یکی از مجموعه شعرهای مورد علاقه خود نام برده است. سید ضیاء قاسمی، شاعر افغانستانی دربارهٔ اشعار مودب چنین نظر داده است: «شعر مؤدب، متنی است که خشم و شادی و یأس و امید و صور عاطفی یک موجود زنده را باز می نماید و از ویژگی هایش این است که متن نسبت به محیط و زمان و مکان و اطراف خود حساس است. بسیاری از عناصر زیستی زندگی مطابق با زمان و مکان شاعر را می توان بدون دخالت او در شعر یافت.» محمد رمضانی فرخانی، منتقد ادبی معتقد است: «مودب در پی پاسخ به این پرسش است که چرا عشق، سهم‌بندی عادلانه‌ای ندارد. در واقع مودب به مسایلی اعتراض می‌کند که پیش از این سابقه نداشته است، یعنی او به نابرابری در عشق اعتراض می‌کند.» حمیدرضا شکارسری، شاعر و منتقد ادبی دربارهٔ "کهکشان چهره‌ها" می‌نویسد: «[این اثر] ادای دینی است از سوی علی محمد مودب، همزمان به تعهدات اجتماعی و سیاسی و دینی‌اش از یک طرف و تعهدات ادبی‌اش از طرف دیگر. به عبارت دیگر می‌توان مودبِ شاعر و مودبِ مومن و منتقد سیاسی و اجتماعی را یک‌جا با هم دید.