مصاحبه تشخیصی اوتیسم-تجدیدنظرشده
برای تشخیص اوتیسم، برنامه‌ریزی برای درمان و تشخیص اوتیسم از دیگر اختلالات رشدی مفید است. این مصاحبه توضیح کاملی از تاریخه تکاملی فرد دارد که معمولاً در دفتر خانه یا یک محیط آرام توسط یک روانشناس انجام شده و به‌طور کلی یک تا دو ساعت طول می‌کشد. شامل ۹۳ سؤال می‌شود که به ۵ قسمت تقسیم می‌شوند. سوالات ابتدایی، سوالات ارتباطاتی، رشد اجتماعی، بازی و رفتارهای تکراری محدود و سؤال در مورد مشکلات کلی رفتاری. ADI-R بر اساس مصاحبه بدست می‌آید، سوالات پایان بازدارند و پرسشگر می‌تواند تمام اطلاعات مورد نیاز برای امتیاز دهی مناسب را با پرسش بدست آورد، در نتیجه صحبتهای والدین توسط متخصص ارزش گذاری می‌شود. همچنین شرکت والدین در این مصاحبه کمک می‌کند تا درک بهتری از اختلال طیف اوتیسم و عواملی تشخیص آن داشته باشند.
توجه اشتراکی
1-   اختصاصی بودن(نارسایی مختص بیماری باشد و در بیماری های دیگر مشاهده نشود): نقص مهارت توجه اشتراکی خاص اختلالات اتیستیک است. در مقایسه با کودکان مبتلا به عقب ماندگی ذهنی و کودکان دچار تاخیر زبانی با سطح رشدی یکسان، نقص توجه اشتراکی تنها در کودکان مبتلا به اختلالات اتیستیک دیده می شود(چارمن، 1998). این نقص ها هم در شروع توجه اشتراکی و هم در پاسخ به آن دیده می شود با این تفاوت که نارسایی در پاسخ به توجه اشتراکی شاید در طول رشد بهبودی یابد(چیانگ و همکاران، 2008). لذا نارسایی در شروع توجه اشتراکی، شاخص تشخیصی بهتری برای اتیسم است(چارمن، 2004؛ هوبسون و هوبسون، 2007).