شیوه‌های حکومت
حکومت در لغت به معنای فرمانفرمایی و حکمرانی است ، و بدین معنا، برای آن وجود رابطه‎ی پایدار فرماندهی و فرمانگزاری میان فرمانفرما و فرمانگزار لازم است. حکومت، ساختاری است که یک کشور یا جامعه توسطِ آن اداره می‌شود. حکومت غالباً برای اشاره به کل ساختار سیاسی یک کشور بکار می‌رود اما ممکن است گاهی برای اشاره به قوهٔ مجریه نیز استفاده شود. در حالت نخست، حکومت شامل قوهٔ مقننه و قضائیه هم می‌گردد. شیوهٔ حکومت «رژیم»، «نظام حکومتی» یا «نظام» خوانده می‌شود. علاوه بر کشورها، سازمان‌های مذهبی همچون کلیساها، شرکت‌ها، کلوب‌ها و سایر مجموعه‌های زیرملی نیز شیوهٔ حکومتی دارند.
فرمان الحمرا
با آغاز دوران زمامداری فردیناند دوم و ایزابلای یکم که به فرمانروایان کاتولیک مشهور بودند خصومت با یهودیان به اوج خود رسید. فردیناند و ایزابلا در ۱۴۶۹ با یکدیگر ازدواج کرده و اتحادی بین دو خانوادهٔ پادشاهی آراگون و کاستیا شکل گرفته بود و پس از آن دو پادشاهی با سیاست‌هایی مشترک اداره می‌شد. در این دوران اخباری منتشر شده بود مبنی بر آنکه یهودیان مخفی نه‌تنها در خفا به پرستش دین خود مشغولند بلکه در تلاشند تا دیگر نومسیحیان را نیز به سمت خود بکشانند. فردیناند و ایزابلا این گزارش‌ها را جدی گرفته و در ۱۴۸۰ دادگاه‌های تفتیش عقاید را در کاستیا و آراگون برپا ساختند تا این افراد و دیگر مظنونان را مورد تحقیق و بازجویی قرار دهند.