درون‌کاشت دندانی
در بعضی موارد مراجعه دیرهنگام فرد برای کاشت دندان (ایمپلنت) یا وجود کیست و تومورهای دهانی منجر به از بین رفتن فضای مناسب و کم شدن قطر و ارتفاع استخوان فک می‌شود که در این حالت، دندانپزشک قبل یا همزمان با جایگذاری فیکسچر، با استفاده از پودر و بلاک استخوانی و ممبرین (بایومتریال‌ها) استخوان را بازسازی کرده تا شرایط مناسب برای قرارگیری ایمپلنت مهیا گردد. در این مواقع طول درمان بیمار (آماده شدن استخوان برای جایگذاری ایمپلنت) بسته به شرایط بیمار از ۳ تا ۶ ماه طول می‌کشد و دندانپزشک به کمک عکس‌های رادیوگرافی می‌تواند روند درمان را دنبال کند و بهترین زمان را برای کاشت ایمپلنت تشخیص دهد.
فراساختار
فراساختار فاکتور مهمی است که در مهندسی ایمپلنت دندان باید در نظر گرفته شود. از آنجایی که این دستگاه‌ها مستقیماً با استخوان ارتباط دارند، ادغام آنها با بافت اطراف برای عملکرد مطلوب دستگاه ضروری است. مشخص شده است که استفاده از ایمپلنت دندانی برای درمان باعث افزایش انسجام استخوانی با استخوان های صورت می شود . تجزیه و تحلیل فراساختار اطراف ایمپلنت در تعیین زیست سازگاری آن و نحوه واکنش بدن به آن مفید است. یک مطالعه نشان داده است که کاشت گرانول های یک ماده زیستی مشتق شده از استخوان خوک باعث می شود بدن انسان این ماده را در فراساختار خود بگنجاند و استخوان جدید را تشکیل دهد.