دروازه قرآن
در قدیم شیراز دارای ۶ دروازه بوده‌است. هم‌اکنون در شیراز دروازه‌ای به جز دروازه قرآن وجود ندارد اما مردم شیراز هنوز به محل دروازه‌های قدیمی اشاره می‌کنند که عبارتند از: (دروازه قرآن، دروازه اصفهان، دروازه سعدی، دروازه قصابخانه، دروازه کازرون، دروازه شاه داعی الی اله). در مدخل تنگ الله اکبر با دروازه‌ای روبرو هستیم، که به دروازه قرآن معروف شده‌است. این دروازه به دستور عضدالدوله دیلمی ساخته شده‌است. وجه تسمیه آن بخاطر قرآنی است، که به دستور امیر در آن گذاشته شده بود تا مسافرین به سلامت از زیر آن عبور کنند. این طاق به مرور زمان به خرابی رفت، تا این که در زمان کریم خان زند از نوساخته شد و قرآن معروف به «هفده من» که منسوب به خط سلطان ابراهیم نوه شاهرخ تیموری در اتاقک بالای آن گذاشته شد. قران مذکور در حال حاضر در موزه پارس شیراز نگهداری می‌شود. این دروازه با نابخردی شهرداری شیراز در سال۱۳۱۵شمسی با دینامیت ویران شد. باردیگر این دروازه با بلندنظری یکی از بازرگانان معروف شیراز بنام حسین ایگار در سال ۱۳۲۸شمسی تجدید بنا گردید. در اتاقک‌های کناری این بنا، ایگار و همسرشان دفن گرديده اند. دروازه قرآن در شمال شهر شیراز در تنگ الله اکبر میان کوه چهل مقام و کوه باباکوهی قرار دارد و در واقع در خروجی شیراز به سمت کمربندی و جاده مرودشت واقع شده‌است. این بنای تاریخی در کنار فلکه طاووسیه شیراز قرار دارد. دروازه قرآن در فاصله کمتر از ده متری مقبره خواجوی کرمانی و همچنین فاصله کمتر از پانصد متری باغ جهان‌نما و همچنین فاصله کمتر از هزار متری مقبره شاعر نامدار پارسی زبان حافظ شیرازی و باغ جهان‌نما قرار دارد.
درب هنز
این روستاها در ۷ کیلومتری بهاباد و ۲۲۰ کیلومتری شمال شرقی یزد و ارتفاع آن از سطح دریا ۱۴۳۰ متر است. بیشتر مردم آن به کشاورزی و دامپروری مشغول بوده و دین مردم، اسلام (شیعه) می‌باشد. از محصولات کشاورزی این منطقه می‌توان به گندم، جو، زیره، پسته، روناس، انار نام برد. مقبره بی بی فاطمه شفا در این روستا قرار دارد. روستای درب هنز قدمتی دیرینه دارد و در تاریخ نقل شده‌است که در زمان مغول‌ها هنگام حمله به بهاباد این روستا هم به کلی نابود شده و دوباره بازسازی شده‌است. آثار باستانی مکینه واقع در این روستا موید قدمت سکونت بشر در این منطقه می‌باشد. این روستا یکی از روستاهای کویری ایران است که در حاشیه دشت لوت واقع شده ولی با این حال سرسبز است. در قدیم هندوانه و خربزه این روستا بسیار معروف بوده‌است ولی اکنون بیشتر باغات این روستا مربوط به پسته‌است.