فهرست پادشاهان اورشلیم
پادشاهان اورشلیم از سال ۱۰۹۹ تا ۱۲۹۱ در اینجا فهرست شده‌اند. در سراسر ۲۰۰ سال پادشاهی اورشلیم، یک محافظ، ۱۸ پادشاه و ۵ ملکه حکومت می‌کردند که برخی از ملکه‌ها مستقیماً حکومت کرده و برخی دیگر نائب حکومت تا رسیدن فرزندانشان به سن قانونی بودند. پادشاهی اورشلیم پس از پایان یافتن نخستین جنگ صلیبی در سال ۱۰۹۹ توسط گادفری بوین در کرانه شرقی دریای مدیترانه در سرزمین شام تأسیس شد. این پادشاهی توانست تقریباً حدود ۲۰۰ سال، از ۱۰۹۹ تا ۱۲۹۱ باقی بماند تا اینکه آخرین پایگاه این پادشاهی در عکا، توسط ممالیک تصرف شد. تاریخ این پادشاهی را می‌توان به دو بخش تقسیم نمود: دوره نخست که به نخستین پادشاهی اورشلیم معروف است از سال ۱۰۹۹ تا ۱۱۸۷ طول کشید و در نهایت با پیروزی صلاح‌الدین ایوبی بر صلیبیون و از دست رفتن اورشلیم، پایتخت به عکا انتقال یافت. این پادشاهی پس از جنگ صلیبی سوم، در عکا مجدداً باز تأسیس شد. دوره دوم پس از جنگ صلیبی ششم و توافق امپراتور فریدریش دوم با ایوبیان و بازپس‌گیری اورشلیم طی معاهده و قرادادی تا زمان حمله خوارزمشاهیان به اورشلیم که به دومین پادشاهی اورشلیم یا پادشاهی عکا مشهور است.
بالدوین دوم اورشلیم
بالدوین دوم, که با نام بالدوین بورگ (; درگذشتهٔ ۲۱ اوت ۱۱۳۱ میلادی) نیز شناخته می‌شود، از ۱۱۰۰ تا ۱۱۱۸ میلادی، کنت ادسا و از ۱۱۱۸ تا هنگام مرگش پادشاه اورشلیم بود. او عموزاده‌هایشُ گادفری بوین و بالدوین یکم را در مسیر سفر به سرزمین مقدس هنگام نخستین جنگ صلیبی همراهی می‌کرد. هنگامی که عموزاده‌اشُ بالدوین یکم، کنت‌نشین را برای پادشاهی اورشلیم ترک کرد، او جانشینش در کنت‌نشین ادسا شد. او در جریان نبرد حران در سال ۱۱۰۴ اسیر شد. او در ابتدا بوسیلهٔ سقمان ارتقی و سپس جکرمش، اتابک موصل و سرانجام Jawali Saqawa نگهداری شد. در هنگام اسارت، تنکرد، فرمانروای صلیبی شاهزاده‌نشین انطاکیه و عموزاده‌اش، ریچارد سالرنویی، ادسا را اداره می‌کردند.