ادبیات ایرانی باستان
از داستان‌هایی که در ایران پیش ازسولیکیان برای ما باقی مانده‌است، تنها داستان‌های مادی کوروش بزرگ کوروش و آستیاگ. افسانه سمیرامیس، افسانه اربق، افسانه دوران کودکی کوروش، ستریانگایوس و زرینا، زریادرس واداتیس، ادبیات فارسی باستان زندگانی کوروش، بردیای دروغین، سکایی مردهای یک چشم، گریفین‌های محافظ طلا، رستم دستان و ادبیات زرتشتی جم، جمشید، آبتین می‌توان نام برد که تعدادی از این داستان‌ها در ادبیات فارسی ادبیات فارسی نوشاهنامه فردوسی و انعکاس یافته‌است.
افسانه‌های میان‌رودان
افسانه‌های میان‌رودان به افسانه‌ها، نوشته‌های دینی و دیگر ادبیاتی که از منطقه میان‌رودان باستان که یک منطقه تاریخی درغرب آسیا، واقع در سامانه رودخانه‌ای دجله - فرات و منطقه عراق امروزی است، اشاره دارد. این افسانه‌ها به ویژه مربوط به جوامع سومری، اکدی و آشوری، که همگی اندکی پس از ۳۰۰۰ سال پیش از میلاد مسیح وجود داشته و بیشتر آنها تا سال ۴۰۰ میلادی از بین رفته‌اند، اشاره می‌کند. این آثار نخست بر روی لوح‌های سنگی یا سفالی و توسط نویسندگان به خط میخی نوشته شده‌است. چندین قطعه طولانی از این نوشته‌ها باقی مانده‌است که برخی از آنها از کهن‌ترین داستان‌های جهان به‌شمار می‌آیند و به تاریخ‌نگاران در فهم ایدئولوژی و کیهان‌شناسی فرهنگ میان‌رودان کمک می‌کند.