موزه دل پرادو
موزه دل پرادو یکی از بناهایی است که در زمان کارلوس سوم اسپانیا به عنوان بخشی از یک طرح ساختمانی باشکوه ساخته شده‌است که برای اهدای فضایی شهری به یاد ماندنی به مادرید ساخته شده‌است. ساختمانی که موزه پرادو را در خود جای داده‌است، در ابتدا توسط خوزه موزینو و ردوندو، شماری از فلوریدابلانکا، تصور شد و در سال ۱۷۸۵ توسط کارلوس سوم برای ساخت مجدد موزه دل پرادو به بهره‌برداری رسید. برای این منظور، کارلوس سوم یکی از معماران مورد علاقه خود، خوان د وییانوئبا، سازندهٔ باغ گیاهشناسی و تالار شهر مادرید را فراخواند.
موزه ملی برزیل
این موزه به دست جان ششم پرتغال در ۶ ژوئن ۱۸۱۸ و تحت عنوان «موزه سلطنتی» بنیان نهاده شد و ساختمان آن در پارک کمپو دو سانتانا، جایی که آثاری از مجموعه «خانه تاریخ طبیعی» که مردم آن را «خانه پرندگان» می‌خوانند و در ۱۷۸۴ به دست نایب‌السلطنه برزیل ایجاد شده، مجموعه کانی‌شناسی و جانورشناسی نمایش داده می‌شد، قرار داشت. بنیاد موزه با هدف توسعه اقتصاد اجتماعی کشور و با مورد توجه قرار دادن آموزش، فرهنگ و دانش نهاده شد. این مؤسسه در سده نوزدهم میلادی در گونه خود مهم‌ترین موزه آمریکای جنوبی شناخته می‌شد و در سال ۱۹۴۶ میلادی به دانشگاه فدرال ریو دو ژانیرو منتقل شد.