چینی ماندارین
در بیشتر هزاره اخیر، پایتخت چین همواره در مناطق ماندارین‌زبان قرار داشته و از قرن چهاردهم گونه‌هایی از آن به عنوان زبان میانجی در سرتاسر کشور کاربرد داشته‌اند. در اوایل قرن بیستم، یک گونه استاندارد مبتنی بر گویش پکن همراه با عناصر سایر گویش‌های ماندارین، به عنوان زبان ملی چین پذیرفته شد. چینی معیار زبان رسمی جمهوری خلق چین و تایوان و یکی از ۴ زبان رسمی سنگاپور است. ماندارین همچنین در میان بیشتر گروه‌های شورشی و مناطق چندقومی میانمار زبان رسمی یا زبان میانجی است. از ماندارین به عنوان یکی از زبان‌های کاری سازمان ملل هم استفاده می‌شود و آن همچنین یکی از پرکاربردترین انواع زبان‌های چینی در بین جوامع چینی دور از وطن و متداول‌ترین زبان چینی که به غیرچینی‌زبانان آموزش داده می‌شود است.
زبان لیموزینی
لیموزینی گویشی از زبان اکسیتان است که در جنوب غرب کشور فرانسه بدان تکلم می‌شود. داده‌های تأیید شده‌ای از شمار اصلی گویشوران این زبان در دست نیست. زبان اکسیتان از زبان‌های رومی است و گویش‌های گسترده و متنوعی دارد. نخستین مدارک بدست آمده از این زبان در حدود سال ۱۰۰۰ میلادی به تحریر درآمده‌است. بیشتر متکلمین لیموزینی بالای پنجاه سال سن دارند و همه گویشوران این زبان فرانسه را به عنوان زبان مادری یا زبان دوم خود به‌خوبی می‌دانند. بدنبال سیاست تک زبانی فرانسه این زبان مقام زبانی رسمی نیافته و به نفع زبان فرانسه در حال پسروی است.