تخت جمشید
تخت جمشید یا پارسه (یا "پرسپولیس"، "پرسه‌پلیس"، "هزارستون"، "صدستون " یا "چهل‌منار") نام یکی از شهرهای باستانی ایران است که طی سالیان، پیوسته پایتخت باشکوه و تشریفاتی پادشاهی ایران در زمان امپراتوری هخامنشیان بوده‌است. در این شهر باستانی کاخی به نام تخت جمشید وجود دارد که در دوران زمامداری داریوش بزرگ، خشایارشا و اردشیر اول بنا شده‌است و به مدت حدود ۲۰۰ سال آباد بوده‌است. در نخستین روز سال نو گروه‌های زیادی از کشورهای گوناگون به نمایندگی از ساتراپی‌ها یا استانداری‌ها با پیشکش‌هایی متنوع در تخت جمشید جمع می‌شدند و هدایای خود را به شاه پیشکش می‌کردند.
میلاس
وجود نیایشگاه زئوس کارلوس و نزدیکی نیایشگاه زئوس لابراندا میلاس را در روزگار باستان به عنوان مرکز دینی کاریا در آورده بود. میلاس باستان که یکی از مهم‌ترین شهرهای کاریا بود و در زمان هخامنشیان، این شهر بخشی از ایران بود و به عنوان مرکز کاریا درآمد. فرمانروای این شهر فردی بود که توسط اولیاد، ساتراپ ایرانی بر این شهر گمارده شده‌بود.