بنتونیت
به علت وجود پیوندهای ضعیف واندروالسی میان لایه‌های بنتونیت، آن‌ها به راحتی بر روی یکدیگر می‌لغزند که این باعث می‌شود بنتونیت در اثر لمس چرب به نظر برسد. از طرفی این ویژگی سبب می‌گردد که ذرات بنتونیت در محیط آبی بین هفت تا بیست برابر حجم خود آب جذب کرده و متورم شوند. دلیل اصلی تورم بنتونیت‌ها جذب آب در لایه‌های سطحی به واسطه هیدراتاسیون کاتیون‌های قابل تعویض و در نهایت جدا شدن لایه‌های شبکه در نتیجه نیروی دافعه مشابه فشار اسمزی (این مرحله تورم اسمزی نام دارد) است. تورم بنتونیت‌ها پس از هیدراتاسیون آن‌ها اتفاق می‌افتد. بنتونیت در آب گرم‌تر سریع‌تر فعال می‌شود. اندازه ذرات پراکنده بنتونیت ۲ میکرون می‌باشد. بنتونیت می‌تواند دفعات بسیار زیادی آب جذب کرده و مجدداً خشک شود بدون آن که خاصیت متورم شدن خود را از دست دهد. هر گرم از این ترکیب دارای سطح بزرگ ۶۰۰ تا ۸۰۰ متر مربع است.
بروکایت
بروکایت نوع اورتورمبیک تیتانیوم دی‌اکسید، TiO است که در بسیاری از اشکال پلی مورفیک طبیعی (مواد معدنی با ترکیب یکسان اما ساختار متفاوت) تشکیل می‌شود. انجمن بین‌المللی کانی‌شناسی (IMA) چهار فاز (مونوکلینیک)، آناتاز (تتراگونال) و روتیل (تتراگونال) و بروکایت را برای تیتانیوم دی‌اکسید شناسایی کرده‌است. بروکایت در مقایسه با آناتاز و روتیل بسیار کمیاب است و همانند این فازها فعالیت فوتوکاتالیستی از خود نشان می‌دهد. حجم سلول بروکایت از هر دو فاز آناتاز یا روتیل، با ۸ گروه TiO در سلول واحد، در مقایسه با ۴ برای آناتاز و ۲ برای روتیل بیشتر است. آهن Fe، تانتالوم Ta و نیوبیوم Nb از ناخالصی‌های متداول این کانی هستند.