یوکاریوت
مفهوم یوکاریوت را به ادوارد شاتون، زیست‌شناس فرانسوی (۱۸۸۳–۱۹۴۷) نسبت می‌دهند. با قطعیت بیشتر می‌توان گفت که عبارات پروکاریوت و یوکاریوت توسط میکروبیولوژیست کانادایی راجر استنیر و میکروبیولوژیست هلندی-امریکایی سی. بی. فان نیل در ۱۹۶۲ معرفی شده‌اند. شاتون در اثر ۱۹۳۷ خود به نام "Titres et Travaux scientifiques" این دو لغت را پیشنهاد داده بود و باکتری‌ها را پروکاریوت‌ها و جانداران هسته‌دار را یوکاریوت می‌نامید. با این حال، او نکته اخیر را تنها در یک پاراگراف ذکر کرد و این ایده به‌طور مؤثر تا زمانی که جمله شاتون مجدداً توسط استنیر و فان نیل کشف شد، مورد بی‌توجهی قرار گرفت.
قارچ سیلوسایبین
در سال ۱۹۵۵، Valentina Pavlovna Wasson و R. Gordon Wasson اولین افراد مشهور اروپایی آمریکایی بودند که به‌طور فعال در یک مراسم قارچ بومی شرکت می‌کردند. واسون‌ها بر روی تبلیغات تجربیات خود بسیار کار کردند، حتی در ۱۳ مه ۱۹۵۷ "مقاله ای در مورد تجربیات خود در زندگی منتشر کردند." در سال ۱۹۵۶ راجرهایم، قارچ روان گردانی را که واسونها از مکزیک به آنجا آورده بودند با نام "Psilocybe شناسایی کرد" و در سال ۱۹۵۸، آلبرت هافمن اولین بار psilocybin و psilocin را به عنوان ترکیبات فعال این قارچها شناسایی کرد.