رابرت آلتمن
هرچند که آلتمن برای کارگردانی فیلم‌های "مش" (۱۹۷۱)، "نشویل" (۱۹۷۶)، "بازیگر" (۱۹۹۳)، "برش‌های کوتاه" (۱۹۹۴) و "گاسفورد پارک" (۲۰۰۲) نامزد اسکار بهترین کارگردان و برای دو فیلم "نشویل" و "گاسفورد پارک" هم‌زمان نامزد دریافت بهترین فیلم شد اما هیچ‌گاه نتوانست اسکار دریافت کند. با این حال، در سال ۲۰۰۶ جایزه اسکار دستاورد یک عمر فعالیت هنری را که هر بار به یک هنرمند فعال در عرصه سینما می‌دادند، از دستان مریل استریپ و لیلی تاملین دریافت کرد.
بروک آلتمن
از فیلم‌هایی که وی در آن نقش داشته‌است، می‌توان به "گلن‌گری گلن راس"، "آربیتراژ"، "دویدن از ترس"، "اهداکننده"، "مقاله"، "آقای جونز"، "مرد منزوی"، "به جیلیان"، "چیز مورد علاقه من"، "سرقت از اوباش"، "تفنگ جدید من" و "در مورد هنری" اشاره کرد.