جوشکاری با پرتو الکترون
تفنگ الکترونی قلب این فرایند جوشکاری است در تفنگ الکترونی الکترونهای نشر داده شده از کاند که به شکل پرتو درآورده شده‌اند، به سمت قطعه کار شتاب داده می‌شوند. در اینجا از قانون ساده الکتریسیته دفع بارهای همنام از یکدیگر و جذب بارهای غیر همنام توسط یکدیگر استفاده می‌شود. یک الکترود با شکل کاملاً مشخص فنجانی با بارهای منفی پرتو را شکل می‌دهد. شتاب دهی به الکترونها توسط میدان الکتریکی ناشی از ولتاژ اعمال شده و به کمک پست الکترود با بار مثبت انجام می‌شود، پرتو حاصل شده با تمرکز بالا با سرعت ۳۰ تا ۷۰ درصد سرعت نور از سوراخ کوچک میان آند عبور کرده و به قطعه کار می‌رسد، دفع متقابل الکترونها باعث واگرایی پرتو در طی مسیر خود می‌شود؛ بنابراین باید این مسئله تحت کنترل باشد تا پرتو در محل از پیش تنظیم شده با قطعه کار برخورد کند و قطر پرتو به هنگام برخورد با قطعه مناسب باشد. در تجهیزات قدیمی تر از خود قطعه کار به عنوان آند شتاب‌دهنده استفاده می‌شد که چندین عیب داشت جوشکاری در عمق‌های از پیش طراحی شده امکان‌پذیر نبود چرا که لبه‌های آماده‌سازی شده قطعه کار، پرتو را به خود جذب می‌کرد و کنترل روی فرایند کاهش می‌یافت. همچنین استفاده از قید و بند در کنار قطعه کار به راحتی امکان‌پذیر نیست چرا که قید و بندها نیز مانند قطعه کار در معرض اتصال قرار می‌گرفتند، بنابراین تصمیم گرفته شد که آند شتاب‌دهنده در تفنگ الکترونی قرار گیرد و سیستم تولید پرتو کاملاً از قطعه کار مستقل باشد. یک ماشین جوشکاری پرتو الکترونی سه جزء اصلی دارد:
جوشکاری پلاستیک
جوشکاری اولتراسونیک یا فراصوت، یکی از معروف ترین روش های مورد استفاده در صنعت جوشکاری است. در این فرایند صنعتی، ارتعاشات فراصوت به قطعاتی که تحت فشار در کنار هم نگه داشته شده اند، اعمال می شود تا یک جوش حالت جامد ایجاد شود. برای این کار از انرژی فراصوت در بسامد های بالا (۲۰ تا ۴۰ کیلو هرتز) استفاده می شود تا ارتعاشات مکانیکی با دامنه ی کم (۱تا ۲۵ میکرو متر) ایجاد شود. این روش معمولا برای جوشکاری پلاستیک ها و فلزات، و به خصوص برای اتصال قطعات غیرمشابه استفاده می شود. این روش، سریع و اقتصادی است؛ به سادگی خودکار می شود و برای تولید انبوه مناسب است، به طوری که می توان سرعت تولید قطعات را تا ۶۰ قطعه در دقیقه بالا برد. در جوشکاری اولتراسونیک، نیازی به پیچ، میخ، لحیم کاری، یا چسب برای پیوستن مواد به یکدیگر نیست. درهنگام جوش دادن فلزات، یک ویژگی قابل توجه این روش این است که دما پایین تر از دمای ذوب مواد درگیر، باقی می ماند. در نتیجه از هرگونه خواص ناخواسته ای که به دلیل قرار گرفتن در دمای بالا در مواد به وجود می آید، جلوگیری می شود.