تاریخ یهودیان در مقدونیه شمالی
پیش از جنگ جهانی دوم، جامعه یهودیان واردار مقدونیه (ناحیه ای تقریباً منطبق با مرزهای جمهوری امروزی) متمرکز بر بیتولا (تقریباً ۸٬۰۰۰ یهودی)، اسکوپیه (تقریباً ۳۰۰۰ یهودی) و شتیپ (تقریباً ۵۰۰ یهودی) متمرکز بود. جوامع یهودیان در طول جنگ جهانی اول در مناطق کوچکتر مانند دوجران و استرومیکا که به خط مقدم نزدیک بودند، به‌طور قابل توجهی تحت تأثیر جنگ قرار گرفتند و از منطقه گریختند. تجزیه منطقه همچنین بر یهودیان در مراکز کوچکتر تأثیر منفی گذاشت، زیرا آنها را از جریان آزاد فعالیت در بیشتر فعالیت‌های بازرگانی خود به بزرگترین مرکز تجاری یهودیان در بالکان به ویژه سالونیک محروم کرد.
جرج بردی (بازمانده هولوکاست)
او پسر مارکتا و کارل بردی و برادر هانا بردی بود، تا اوت ۱۹۳۹هنگامی که آلمان نازی کنترل بوهمیا و موراویا را به دست گرفت، دوران کودکی معمولی خو را در چکسلواکی بین دو سرزمین گذراند. پس از آن، خانواده یهودی او با محدودیت‌های فزاینده و آزار و اذیت‌های فراوان توسط اشغالگران آلمان مواجه شدند. تا سال ۱۹۴۲ والدین بردی از فرزندانشان جدا شدند و آنها را به زندان‌ها و اردوگاه‌های کار اجباری نازی‌ها فرستادند و تا قبل از پایان جنگ جهانی دوم که آشویتس سقوط کرد. برای مدت کوتاهی، جورج و هانا همراه با عمه و عموی خود زندگی کردند چون عمه او یهودی نبود، بنابراین زن و شوهر از امتیاز ازدواج متقابل بهره‌مند بودند و به تبعید نرفتند. کودکان در مه ۱۹۴۲به اردوگاه گتو موسوم به ترزین اشتاد روانه شدند، اردوگاهی در محله یهودی نشین نزدیک پراگ، چکسلواکی، که جورج همراه با حدود ۴۰ پسر از جمله پتر گینز، یهودا بیکن و کورت کوت‌وک به آنجا تبعید شدند.