دشت نیزه‌وران
مرداس بر خلاف پسرش ضحاک حاکم نیک سرشتی بود که بسیار به درماندگان قوم عرب کمک می‌نمود و به آن‌ها بز و چهار پایان مفید دیگری پیشکش می‌کرد تا ضعیفان بتوانند مایحتاج‌شان را بی رنج و مشقّت بدست آورند. همچنین مرداس مردی دیندار و مؤمن بود و هر پگاه برای عبادت به معبد راهی می‌شد و عاقبت در همین مسیر توسط پسرش ضحاک در چاهی فرو افتاد و مرد. شاهنامه از مرداس و کشورش اینگونه سخن می‌راند:
مویرای
دختران زئوس و تمیس بودند و به ترتیب آتروپوس (گریزناپذیر) خواهر بزرگ، لاخسیس (قرعه) و کلوتو (بافنده) نامیده می‌شدند. آن‌ها در اساطیر روم باستان به ترتیب با مورتا، دسیما و نونا قابل قیاس هستند. "مویرای" الهه‌های سرنوشت بودند که برای تقدیر اجتناب‌ناپذیر همهٔ انسان‌ها و موجودات زنده از بدو تولد تا لحظهٔ مرگ تصمیم می‌گرفتند.