حسن یوسفی اشکوری
یوسفی اشکوری در ۲۰ مرداد ۱۳۲۸ در اشکور از توابع شهرستان رودسر گیلان متولد شد. پس از آموزش علوم مقدماتی در سال ۱۳۴۰ به عنوان طلبه وارد حوزه علمیه رودسر شد. در سال ۱۳۴۴ به حوزه علمیه قم رفت و تا سال ۱۳۵۷ در آن حوزه به آموزش اشتغال داشت. در این دوران دانشهای رایج در حوزه مانند ادبیات، منطق، تفسیر، کلام، فلسفه، اصول و فقه را آموخت. وی افزون بر تحصیل به مطالعه و تحقیق نیز اهتمام کرد و به نویسندگی نیز پرداخت. نخستین مقاله‌اش در سال ۱۳۴۹ در «مجله دانشمند» چاپ شد و تا سال ۱۳۵۷ با آن مجله همکاری کرد. در این دوران نیز با نشریاتی چون «ندای حق»، طلوع اسلام، ماهنامه مکتب اسلام، سالنامه معارف جعفری، سالنامه نسل جوان و سالنامه پیام اسلام همکاری کرد و مقالاتی در آن نشریات نوشت. چهار کتاب «علل جرائم و راه مبارزه با آنها»، «عدل در جهان‌بینی توحید»، «بت‌های شکسته» و «مردی از کویر» را در همین دوران نوشت. او از سال ۱۳۴۰ هم‌زمان با آغاز نهضت روحانیت به فعالیت‌های سیاسی روی آورد و دو بار در سال‌های ۱۳۵۳ و ۱۳۵۴ بازداشت شد.
یوسف العیسی
در مدرسه ارتورکسیه در لبنان درس خواند و در فعالیت‌های مختلف عربی از طریق روزنامه‌نگاری شرکت داشت. در جنگ جهانی اول دستگیر و در دمشق زندانی شد و تا پایان جنگ و فروپاشی حکومت عثمانی در زندان بود بعد از آزادی از زندان در سال۱۹۲۰ روزنامه الف باء را تأسیس کرد که بعد از مرگش پسرش خالد این روزنامه را اداره می‌کرد و تا سال ۱۹۵۸ که وحدت سوریه اعلام شد این روزنامه فعالیت می‌کرد. این روزنامه ۴۰ سال منتشر می‌شد. وی برای مدتی در روزنامه فلسطین نیز فعالیت کرد و بر انتشار آن نظارت داشت و مقاله‌هایی می‌نوشت که بسیار شهرت داشت.