آزمون ایزولاسیون الکتریکی
آزمون ایزولاسیون الکتریکی آزمونی برای سنجش مقاومت جریان مستقیم (DC) است که در آن مقاومت بین سر مشترک و بدنهٔ یک زیرسیستم اندازه‌گیری شده تا از وجود سطح قابل قبولی از ایزولاسیون الکتریکی بین این دو نقطه اطمینان حاصل شود. همچنین، این آزمون بین قسمت‌ها و مدارهای مختلف یک یا چند زیرسیستم نیز قابل انجام است. این آزمون به‌طور معمول مشکلات مرحلهٔ مونتاژ همانند قطعات خراب، جهت‌گیری و جاگذاری اشتباه قطعات، خطا در عایق‌گذاری سیم‌ها یا آسیب‌های وارده به عایق مورد استفاده را مشخص می‌کند. این مشکلات موجب بروز اتصال به زمین یا اتصال کوتاههای ناخواسته در مدار و در نتیجه کاهش ایمنی و کیفیت تجهیز الکتریکی می‌شوند.
ایزولاسیون الکتریکی
ترانسفورماتور می‌تواند خروجی یک دستگاه نسبت به زمین شناور کند؛ و از ایجاد پتانسیل حلقه زمین جلوگیری کند. ترانس ایزولاسیون قدرت، ایمنی را در یک وسیله افزایش می‌دهد، بنابراین اگر فردی قسمتی از یک مدار را لمس کند جریان بین فرد و زمین بر قرار نمی‌شود. پریزهای برق که برای تغذیه خودتراش برقی در نظر گرفته شده اند ممکن است از ترانسفورماتور ایزوله برای جلوگیری از برق گرفتگی در صورتی که خودتراش در آب بیفتد، استفاده کنند.