نوار مغزی
ماشین‌های ای‌ای‌جی بالینی، معمولاً شامل ۸، ۱۶ یا ۳۲ کانال است. به صورت معمول ۲۰ الکترود روی سر بیمار قرار می‌گیرد که پتانسیل حیاتی مذکور را به پیش تقویت‌کننده می‌رساند. معمولاً با استفاده از یک سیگنال کالیبراسیون پالسی، سیستم کالیبره می‌شود. سیگنال‌های دریافت شده، تقویت و حذف نویز می‌شود. سیگنال‌ها را می‌توان به همین شکل ثبت کرد یا جهت انجام پردازش‌های بیشتر مانند محاسبه طیف فرکانسی سیگنال و طبقه‌بندی و اعمال الگوریتم‌های تشخیصی، به دیجیتال تبدیل و وارد کامپیوتر کرد. ثبت پتانسیل‌هایی که پس از تحریک‌های بینایی و شنوایی ثبت می‌شوند را پتانسیل‌های برانگیخته می‌نامند. می‌توان اینگونه تفسیر کرد که قسمت اعظم سیگنالی که از این طریق ثبت می‌شود در نتیجه محرک‌های بینایی یا شنوایی است. از این یافته‌ها می‌توان در مطالعه اعصاب مربوط به این دو حس استفاده کرد.
الکتروانسفالوگرافی جنین
برای ثبت دقیق‌ترین سیگنال‌های مغزی، دانشمندان سعی می‌کنند با استفاده از سونوگرافی فاصله بین الکترودهای ثبت و قشر جنین را به حداقل برسانند تا الکترودهای موجود بر روی شکم مادر را تا حد ممکن نزدیک به سر جنین کنند. EEGهای اصلی جنین از ثبت از طریق شکم مادر حاصل می‌شوند. با این حال، فعالیت الکتریکی از قلب مادر، عضلات شکم و رحم مادر همه باعث ایجاد مصنوعات در ثبت EEG جنین می‌شود. مصنوعات فعالیت الکتریکی است که توسط EEG شناسایی شده و منبعی است که دانشمند نمی‌خواهد آن را اندازه‌گیری کند. عضلات فعالیت الکتریکی را در محدوده ۲۰–۱۰۰هرتز ایجاد می‌کنند، و دیوارهٔ رحم فعالیت موج آهسته و فعالیت موج سریع مربوط به فشار داخل رحمی را ایجاد می‌کند. علاوه بر این، ضربان قلب مادر در هر الکترود ثبت می‌شود و باید با الگوریتم‌های رایانه ای فیلتر شود.