یعقوب لیث
با همه این‌ها، سیاست ضدخلیفه او بسیار آشکار است. کتاب تاریخ سیستان نقل می‌کند که یعقوب عباسیان را «دروغگو» خطاب کرده‌است. در ادامه این نقل قول آمده‌است: یعقوب لیث را نخستین شهریار ایرانیِ احیاگر زبان پارسی، پس از فروپاشی شاهنشاهی ساسانیان می‌دانند. وقتی شاعری بنا بر رسم زمان قصیده‌ای به عربی در مدح او سرود، وی او را ملامت کرد که چرا به زبانی که نمی‌فهمد برایش شعر سروده‌است که «چیزی که من اندر نیابم چرا باید گفت». با شنیدن این سخن، محمد بن وصیف که ادارهٔ امور دیوان یعقوب را بر عهده داشت، قصیده‌ای به فارسی در مدحش سرود و این قصیده (براساس روایت مؤلف ناشناس تاریخ سیستان که قصیده را نقل نموده) آغاز سرودن شعر درباری به این زبان گردید.
حزب کمونیست ایالات متحده آمریکا (مارکسیست–لنینیست)
دبیرکل لاسکی پس از قماربازی با پول حزب تقریباً تمام بودجه حزب در نوادا خرج کرد و در تلاش برای جمع‌آوری کمک‌های مالی بیشتر بود، که اخراج شد. پس از اخراج، دو گروه با نام حزب کمونیست ایالات متحده آمریکا (مارکسیست - لنینیست)، گروهی به رهبری آرنولد هافمن، که همچنان به انتشار "صدای مردم ادامه می‌داد، وجود داشتند". و دیگری به رهبری لاسکی، مقاله جدیدی را به "نام کارگر جدید آغاز کرد". در سال ۱۹۶۹، گروه لاسکی با حزب انقلابی پرولتری به رهبری جاناتان لیک ادغام شد.