ارشک یکم
اَرشَک یکم (؛ از ؛ در ) نخستین پادشاه پارت و همچنین بنیانگذار و نام‌دهنده سلسله اشکانی بود که از سال ۲۴۷ قبل از میلاد تا ۲۱۷ قبل از میلاد حکومت کرد. او رهبر قبیله پارتی، یکی از سه قبیله‌های اتحادیه داهه، بود و توانست در میانه قرن سوم پیش از میلاد، آندراگوراس، حاکم ایالت پارت (امروزه شامل بخش‌هایی از ترکمنستان و ایران است) که علیه سلسله سلوکیان عَلَم طغیان برافراشته بود، را شکست بدهد و سلسله خود را تأسیس کند. او بقیه دوران سلطنت خود را به استوار کردن حاکمیت خود در این منطقه سپری کرد و با موفقیت تلاش‌های سلوکیان برای بازپس‌گیری پارت را ناکام گذاشت. به دلیل دستاوردهای ارشک یکم، وی به یک شخصیت محبوب در میان پادشاهان آینده اشکانی تبدیل شد، و آن‌ها از نام اشک، به عنوان نام سلطنتی خود استفاده کردند. هنگام مرگ او، ارشک پایه‌های یک دولت قدرتمند را بنیان نهاد که سرانجام تحت پادشاهی نواده ش، مهرداد یکم، که عنوان سلطنتی خاور نزدیک باستان، شاهنشاه، را برای خود برگزید، به امپراتوری تبدیل شد.
ارشک دوم
ارشک در سال ۲۱۷ پ.م جانشین پدرش، ارشک اول شد. در سال ۲۰۹ پ.م، پادشاه قدرتمند سلوکی، آنتیوخوس سوم، دوباره ایالت پارت را، که قبلا در سال ۲۴۷ پ.م توسط ارشک اول و طایفه پارنی از سلکویان جدا شده بود، بازپس میگیرد. پس از شکست اشکانیان از آنتیوخوس در جنگ کوه لابوس، ارشک خواستار صلح شد. پیش از این، آنتیوخوس پایتخت اشکانیان در دامغان امروزی، به نام صددروازه، را اشغال کرده بود. پس از شکست ارشک دوم، آنتیوخوس به سمت شرق دولت پارت، ایالت هیرکانیه، رفت و شهر تامبراکس را در آنجا محاصره کرد. سپس شهر بسیار مستحکم سیرینکس را محاصره کرد.