رابرت آلتمن
هرچند که آلتمن برای کارگردانی فیلم‌های "مش" (۱۹۷۱)، "نشویل" (۱۹۷۶)، "بازیگر" (۱۹۹۳)، "برش‌های کوتاه" (۱۹۹۴) و "گاسفورد پارک" (۲۰۰۲) نامزد اسکار بهترین کارگردان و برای دو فیلم "نشویل" و "گاسفورد پارک" هم‌زمان نامزد دریافت بهترین فیلم شد اما هیچ‌گاه نتوانست اسکار دریافت کند. با این حال، در سال ۲۰۰۶ جایزه اسکار دستاورد یک عمر فعالیت هنری را که هر بار به یک هنرمند فعال در عرصه سینما می‌دادند، از دستان مریل استریپ و لیلی تاملین دریافت کرد.
جان آلتمن
وی طور مکرر رهبر ارکستر سلطنتی فیلارمونیک است و در هیئت مدیره ASMAC (انجمن تنظیم کنندگان موسیقی و آهنگسازان آمریکا) و به عنوان عضوی از شورای سلطنتی آکادمی هنرهای فیلم و تلویزیون بریتانیا (BAFTA) فعالیت کرده‌است. آخرین آثار تنظیم و ضبط شده وی، مربوط به جشن ۵۰ سالگی سازمان عفو بین‌الملل است که با حضور پیت سیگر و بلا فلک اجرا شده‌است و دیگری یک آهنگ جاز با حضور ایوان راشل وود، پاتریس راشن و تام اسکات منتشر شد.