قدرت (روابط بین‌الملل)
قدرت در روابط بین‌الملل به روش‌های مختلفی تعریف می‌شود. دانشمندان علوم سیاسی, مورخان, و دست اندرکاران روابط بین‌الملل (دیپلمات ها) برداشت‌های زیر را از قدرت سیاسی دارند: گفتمان مدرن به‌طور کلی بر مبنای قدرت دولت‌ها شامل هر دو قدرت اقتصادی و نظامی صحبت می‌کند.آن دولت‌هایی که دارای مقادیر قابل توجهی از قدرت در سیستم بین‌المللی هستند دسته بندی می‌شوند ،به عنوان قدرت متوسط ها، قدرت‌های منطقه ای ها، قدرت‌های بزرگ ها، ابرقدرتها، یا امپراتوری‌ها / سلطه گران، اگر چه هیچ استاندارد مورد قبول برای آنچه که یک دولت قدرتمند را تعریف می‌کند وجود ندارد.گروه ۲۰ به عنوان نشستی از دولت هاست که تلاش در تغییر درجات نفوذ در سیستم بین‌المللی را دارد، دیده می‌شود.
آنالیز پی‌ئی‌اس‌تی
بر اساس نوع فعالیت شرکتها ، و همچنین نوع عوامل سیاسی و تغییرات آن، میزان تاثیر گذاری این عوامل بر کسب و کارهای متفاوت ، متغیر است. مثلاً روابط دولت و یا تغییر ضوابط تجارت خارجی با کشورهای جهان در بازه های مختلف زمانی ، میتواند بر دسترسی و رقابت تاجران بین‌المللی به بازار آن کشورها اثر گذارد. عضویت دولت در توافقنامه های تجارت بین‌الملل میتواند منجر به لزوم افزایش استانداردهای تولید کالا ، تغییر تعرفه ها ، و اثر گذاری بر قیمت مصرف کننده شود. از اینرو لازم است ضوابط واردات و صادرات کالا و تعرفه های مربوط به آن ، همواره توسط وارد کنندگان و صادر کنندگان کالا مورد ارزیابی قرار گیرد تا بتوانند در راستای تطبیق با شرایط موجود و آتی ، برنامه ریزی کنند. البته برنامه ریزی کم مخاطره در شرایط ثبات سیاسی امکان پذیر است زیرا در شرایطی که محیط کسب و کار از ثبات سیاسی برخوردار نباشد ، پیش بینی درست ، برنامه ریزی، مدیریت صحیح منابع ، و اخذ تصمیمات مناسب بسیار چالش انگیز است. لذا برخی کسب و کارها در شرایط عدم ثبات و شفافیت سیاسی و همچنین ضوابط سخت ، قادر به ادامه حیات نیستند. از طرف دیگر ثبات سیاسی و اخذ سیاستهای حمایت کننده مثلاً در راستای آموزش و رفاه اجتماعی توسط دولت ، میتواند مشوق توسعه کسب و کار باشد. ممکن است دولت برای موسسات آموزشی ، مراکز تجاری ، تولید کنندگان محصولات غذایی و بهداشتی ، بسته های حمایتی ، راهکارهای ساده و عملیاتی ، و حتی بخشودگی مالیاتی در نظر بگیرد تا واحد های بیشتری در این حوزه ها به فعالیت بپردازند.