موزه هنرهای معاصر تهران
ایدهٔ اصلی تشکیل موزه این بود که بازدیدکنندگان برای دیدن کارهای هنری معاصر سدهٔ ۲۰ میلادی تنها به یک موزه بروند؛ چراکه اگر همهٔ آثار موجود در موزهٔ هنرهای معاصر تهران به نمایش درمی‌آمد، بازدیدکننده می‌توانست دستِ‌کم یک کار از هر هنرمند مطرح این سده ببیند. دیوید گالووی، متخصص هنری که نخستین نمایشگاه‌گردان موزه بود، در وصف آن می‌گوید: «بازخوردی بسیار گرم و مثبت، تا انتهای کار، از مجموعه به عمل آمد. البته، تلاش ما این بود تا تعادل میان هنر معاصر ایرانی و هنر معاصر غربی درست کنیم». گالووی این موزه را «پلی میان شرق و غرب» دانسته‌است.
موزه جهان‌نما
از آثار مربوط به هنر پیش از تاریخ می‌توان به آثار بجا مانده از تمدن‌های باستانی دوران پیشاکلمبی، مفرغ‌های لرستان، سفالینه‌های املش، هنرهای سرخپوستان آمریکای شمالی مربوط به هزاره‌های اول و دوم پیش از میلاداشاره کرد. تنگ سفالین مربوط به نیمه دوم هزاره اول پیش از میلاد از املش گیلان، پیکره‌های مفرغی لرستان مربوط به هزاره دوم و اول پیش از میلاد، اثری مفرغی «پیکره مرد ایستاده» از آلبرتو جاکومتی، سردیس بودا از سده دوم میلادی و آثاری از هنرهای آئینی "دوران پیشاکلمبی " و تمدنهای مصر باستان، ویکوس و تمدن موچه () پرو از جمله آثار مهمی هستند که در این موزه به نمایش عمومی درآمده‌اند.