بازداریابی
بازداریابی (به انگلیسی:)بازداریابی «اقدامی آگاهانه از سوی بازاریاب‌ها برای کاهش تقاضای یک محصول با استفاده از همان ابزارها و تکنیک‌هایی که به‌طور عادی از آنها برای افزایش تقاضا استفاده می‌کنند.» بازداریابی به دنبال کاهش تقاضا یک محصول است، گاهی اوقات این کاهش تقاضا مربوط به کل محصولات، مشتریان نامطلوب که برخی اوقات در زمان خاصی صورت می‌گیرد.امیر عباس کائینی، سعید جلالیان (۱۳۹۸) در کتاب بازداریابی تفاوت ضد بازاریابی و بازاریابی معکوس را با بازداریابی اینطور عنوان می‌کنند. در ادبیات بازاریابی، مفاهیمی چون ضدبازداریابی(Anti-Marketing) و بازاریابی معکوس() وجود دارد که ممکن است با بازداریابی(Demarketing) یکسان تصور شود، در حالی که ضد بازاریابی هنر فروش از طریق اذیت کردن، ترساندن و روانشناسی معکوس مشتریان است. در واقع بازاریابی همواره مفهوم حق با مشتری است را یدک می‌کشد در حالی که ضدبازاریابی نسبت به مفهوم نگاه متفاوت دارد و معتقد است جهت دستیابی به فروش، می‌توان مشتری را در جهت دستیابی به محصول اذیت و حتی ترساند. مفهوم بازاریابی معکوس در واقع خلق محصولات و خدمات بر اساس نظر و خواسته مشتری است در واقع شخصی‌سازی محصولات و خدمات از دستاوردهای بازاریابی معکوس است این در حالی است که بازداریابی با هدف کاهش تقاضا، راهکارهای مقابله با فروش سریع تر را دنبال می‌کند.
قاچاق جنسی
اصطلاح «پایان‌دادن به تقاضا» به راهکارهای مبارزه با قاچاق جنسی اشاره دارد که بر «مشتری‌ها» و خریداران رابطه جنسی تمرکز دارد. یک راهکار معمول این است که خرید رابطه جنسی، خواه توافقی یا غیرمجاز، جرم تلقی شود. «پایان‌دادن به تقاضا» در برخی کشورها از جمله ایالات متحده و کانادا بسیار محبوب شده‌است. به عنوان مثال، در دهه ۱۹۹۰، توجه ویژه رسانه‌ها به قاچاق جنسی زنان در خارج از ایالات متحده جلب شد. واکنش زن‌گرایان در آن زمان این بود که نه تنها خواستار خدمات اجتماعی برای افراد قاچاق شده بودند، بلکه مجازات‌های سختگیرانه تری نیز برای مشتری‌ها خواستار شدند. طرفداران این راهکار از ابتکارهایی مانند «بازپروری مشتریان» برای بازپروری «مشترییان روسپی‌ها»، افزایش دستگیری آن‌ها، و خوارساختن عمومی با به‌کارگیری بیلبوردها و وب سایت‌هایی که علناً نام مشتریان گرفتار شده را می‌برند، حمایت می‌کنند. بازپروری مشتریان در سال ۱۹۹۵ در سانفرانسیسکو پایه‌گذاری شد و اکنون در بسیاری از شهرهای ایالات متحده آمریکا و همچنین کشورهای دیگر مانند انگلستان و کانادا استفاده می‌شود. برخی برنامه‌های بازپروری مشتریان را با دوره‌های ایمنی رانندگان مقایسه می‌کنند؛ چراکه متخلفانی دفعه نخست، می‌توانند برای حضور در کلاس‌های مربوط به مضرات روسپی‌گری هزینه بپردازند و پس از اتمام، اتهامات آنان پاک می‌شود. اقدام دیگری که در راستای راهکار پایان‌دادن به تقاضا انجام می‌شود، یک برنامه گردشگری درون‌کشوری به نام «راه را برای عدالت روشن کنید» است که توسط یک زن کانادایی به نام تارا تنگ به سال ۲۰۱۱ آغاز شد. کارزار خانم تنگ یک دادخواست را برای پایان بخشیدن به تقاضای تجارت جنسی که به فحشا و قاچاق جنسی دامن می‌زند، پخش می‌کند. تلاش‌های کارزار پایان‌دادن به تقاضا همچنین شامل کارزارهای گسترده آگاهی‌دهی عمومی می‌شود. کارزارها در سوئد، ماساچوست، رود آیلند، آتلانتا و جورجیا نیز آغاز شد. ماساچوست و رود آیلند همچنین قوانینی به تصویب رساندند که تن‌فروشی را جرم تلقی می‌کند و با هدف قرار دادن مشتریان، تلاش‌های کارزار پایان‌دادن به تقاضا را تقویت می‌کند.