فایده‌گرایی
میل همچنین فکر می کند که "لذات فکری به نسبت میزان رضایت یا لذت (وضعیت روحی) که تولید می کنند ارزش دارند". میل همچنین می گوید که مردم باید این آرمان های بزرگ را دنبال کنند ، زیرا اگر تصمیم بگیرند که از لذت های کوچک لذت ببرند ، "سرانجام برخی نارضایتی ظهور و نمود پیدا می کنند و ما بی حوصله و افسرده می شویم. " میل ادعا می کند که رضایت از لذت های کوچک فقط باعث خوشبختی کوتاه مدت می شود و متعاقب آن فردی ممکن است احساس کند زندگی اش فاقد ارزش و خوشبختی است. در حالی که ، تلاشهای فکری باعث خوشبختی طولانی مدت می شود زیرا در طی سالیان متمادی فرصت هایی را برای بهبود زندگی خود با بهره گیری از کنکاش و جستجوی دانش را فراهم می آورد. میل فعالیتهای فکری می تواند با ترکیب فرایند های شادی آفرین و لذت بخش کوچک اهداف ارزشمند و بزرگتر را برای کسب لذت ایجاد کند. میل می گوید که تعقیب های فکری این فرصت را به فرد می دهد تا از چرخه افسردگی مداوم فرار کند زیرا این تعقیبات به آنها امکان می دهد تا به ایده های خود برسند ، در حالی که لذت های کوچک این شانس را به فرد نمی دهد.
رهایم نکن
سؤال فلسفی دیگری که سریال مطرح می‌کند این است که آیا پول و ثروت خوشبختی می‌آورد؟ اگر این گونه است چرا آرامش زندگی خانواده تولایی پس از آگاهی از راز رسول و تقسیم مال او میان اعضای خانواده از بین می‌رود و ذره ای احساس خوشبختی به خانواده افزوده نمی‌شود. درگیری‌های متعدد میان خواهران و برادران و حرص شدید جهان (محمدرضا هدایتی) برادر کوچکتر خانواده برای سود بیشتر، موید این ادعاست که ثروت به خودی خود خوشبختی و آرامش نمی‌آورد بلکه برعکس، درگیری و اضطراب و برخوردها را بیشتر می‌کند. جواب سریال به سوالاتی از این دست این است که تنها و تنها عشق می‌تواند باعث آرامش، خوشبختی و رهایی انسان‌ها شود. عشق آذر تنها معنی و بهانه ادامه زندگی برای رسول است و عشق یحیی به فرناز نوری است که به زندگی تاریک و پر از سیاهی او می‌تابد و او را که به بن‌بست کامل رسیده و حتی بر اثر افسردگی شدید اقدام به خودکشی کرده‌است به زندگی بازمی‌گرداند. اما آیا عشق رسول و آذر در نهایت به سعادت و رهایی رسید؟ آیا توبه رسول و بخشودگی او و عروج عرفانی او ارزش از دست دادن او و تنهایی آذر را داشت؟