برج آزادی
برج آزادی که پیش از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، به نام برج شهیاد شناخته می‌شد، اصلی‌ترین نمادهای شهر تهران است و تقریباً در همه جای جهان ایران را با این نماد می‌شناسند. در سال ۱۳۴۹ خورشیدی، توسط حسین امانت، معمار ایرانی، طراحی و توسط مهندس محمد پورفتحی ساخته شد. برج شهیاد، به عنوان نماد «ایرانِ مدرن» و برای یادبود جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران در میانه یکی از میدان‌های اصلی غربِ تهران به نام میدان شهیاد و آزادی کنونی طراحی و ساخته شده‌است.
برج دختر (استانبول)
اولیا چلبی جهانگرد معروف دربارهٔ آن می‌گوید: ” برجی است داخل دریا به فاصله پرتاب یک تیر از خشکی، چهارگوش که به‌طور ماهرانه‌ای ساخته شده. بلندای آن دقیقاً ۸۰ اَرَش (ذرع) است. مساحت سطح آن ۲۰۰ قدم است. در دو طرف آن در وجود دارد. “ زیر ساخت و قسمت اعظمی از زیرزمین برج امروزی، در زمان پادشاهی " محمد دوم " ملقب به " محمد فاتح " ساخته شده است. روی برج بر روی لوحه‌ای مرمرین توسط خطاط سلطان محمد دوم طغرایی با تاریخ ۱۸۳۲ نوشته شده است. ضلع دیگر برج که به سمت امین اونو (Eminönü) است کمی پهن‌تر و یک مخزن آب در آن قرار دارد.