محاصره لنینگراد
محاصره لنینگراد یک حصر طولانی مدتی توسط نیروهای آلمانی بر شهر لنینگراد بود که در جبهه شرقی جنگ جهانی دوم به وقوع پیوست. محاصره ۸ سپتامبر ۱۹۴۱، هنگامی که آخرین راه ارتباطی زمینی به شهر توسط نیروهای گروه ارتش شمال ورماخت مسدود شد، آغاز گشت. گرچه نیروهای ارتش سرخ ۱۸ ژانویه ۱۹۴۳ موفق به بازکردن یک راه باریک برای ورود به شهر شدند اما شکسته شدن محاصره شهر تا ۲۷ ژانویه ۱۹۴۴، یعنی بعد از ۸۷۲ روز، به درازا کشید.
هاینتس گودریان
در این موقعیت گروه زرهی گودریان در عرض یک و نیم ماه ۶۵۰ کیلومتر از خط مرزی در عمق اراضی شوروی پیشروی کرده بود و مسکو را در برد عملیاتی خود داشت. با این حال در پی تصمیم پیشوا، یگان او در روزهای ۲۲ و ۲۳ ماه اوت به سمت جنوب چرخید تا با اتصال به گروه زرهی ۱ در منطقه‌ای وسیع کیف را به محاصره درآوردند. روز ۱۵ سپتامبر پس ۳۲۰ کیلومتر پیشروی به جانب جنوب، نیروهای جلودار او نخستین اتصال با گروه زرهی ۱ را در لوخویتسا برقرار نمودند تا چهار ارتش شوروی به محاصره دربیایند.