هپاتیت سی
آزمایش‌های تشخیص هپاتیت سی عبارتند از: آنتی‌بادی HCV، تست الایزا (ELISA)، وسترن بلات، HCV RNA کمی. واکنش زنجیره‌ای پلی مراز (PCR)، می‌تواند HCV RNA را یک تا دو هفته پس از ابتلا شناسایی کند، در حالی که آنتی‌بادی‌ها ممکن است برای شکل‌گیری و نمایاندن خود به زمان بسیار بیشتری نیاز داشته باشند. هپاتیت سی مزمن، ابتلا به ویروس هپاتیت سی است که بر اساس حضور RNA خود، تا شش ماه مقاومت نشان می‌دهد. . به این دلیل که بیماری‌های مزمن معمولاً تا ده‌ها سال علایمی نشان نمی‌دهند، پزشکان بالینی عموماً از طریق آزمایش‌های عملکرد کبد یا در حین آزمایش‌های روتین از افراد دارای ریسک بالا، به این بیماری پی می‌برند. آزمایش نمی‌تواند بین بیماری‌های مزمن و حاد تمایزی قایل شود.
هانتاویروس
هانتاویروس یا ویروس هانتا یک ویروس تک-رشته‌ای، غلاف-دار با آران‌ای با سو-منفی است. این ویروس از خانوادهٔ هانتاویریدا از راستهٔ ویروس‌های بانیا است. این ویروس‌ها معمولاً جوندگان را آلوده می‌کنند اما در آنها ایجاد بیماری نمی‌کنند. انسان هم از راه تماس با ادرار، مدفوع یا آب دهان این جوندگان می‌توانند بیمار شود که این بیماریها گاهی می‌توانند مرگ آور هم باشند. مانند تب خونریزی دهنده به همراه سندرم کلیوی (HFRS) و سندرم ریه ویروس هانتا (HPS) که به آن سندرم قلب و ریهٔ ویروس هانتا (HCPS) هم گفته می‌شود.