لوئیزا گرت اندرسون
اندرسون جراح ارشد سپاه بیمارستان زنان (WHC) و عضو انجمن سلطنتی پزشکی بود. خاله او، میلیسنت فاوست، یکی از طرفداران جنبش حق رای زنان در انگلیس بود. فلورا موری نیز شریک زندگی او، پزشک همکار و از فعالان جنبش حق رای زنان بود. عموزاده او دکتر مونا چالمرز واتسون نیز از فعالان جنبش حق رای زنان بود و سپاه کمکی ارتش زنان را بنیان نهاد.
آیدا هاستد هارپر
هارپر و دخترش وارد دانشگاه استنفورد در کالیفرنیا شدند. بر خلاف دخترش او هرگز مدرک دریافت نکرد. سپس هارپر زمان خود را صرف کمک به جنبش حق رای زنان کرد. او با سوزان آنتونی در کنوانسیون ملی حقوق زنان آشنا شد و با او به فعالیت‌هایش ادامه داد. وی به زودی با نوشتن «تاریخچه جنبش حق رای زنان» با او همکاری کرد. هارپر توسط آنتونی به عنوان رئیس NAWSA انتخاب شد، که شامل سازماندهی روابط مطبوعاتی برای این انجمن بود. بعدها، رابطه آن‌ها با موفقیت ادامه یافت. هارپر با نویسندگی اش به آنتونی کمک می‌کرد. آنتونی گفت: «لحظه ای که من یک ایده را ارائه می‌دهم، هارپر آن را به یک جمله خوب تبدیل می‌کند، در حالی که من باید نیم ساعت برای ارائه آن تلاش کنم.» هارپر دو سال طول کشید تا یادداشت‌های آنتونی را به نگارش درآورد. این در نهایت منجر به نوشتن خاطرات زندگی سوزان آنتونی شد.