صرع
صرع در عمل به عنوان دو یا چند تشنج صرعی تعریف می‌شود که فاصله آن‌ها ۲۴ ساعت است و دلیل خاصی ندارد؛ این درحالی است که حمله صرعی به عنوان نشانه یا عاملی تعریف می‌شود که بر اثر فعالیت الکتریکی غیرعادی مغز به وجود می‌آید. حمله صرعی همچنین می‌تواند به عنوان اختلالی در نظر گرفته شود که در آن فرد حداقل یک تشنج صرعی داشته و احتمال افزایش این تشنج‌ها وجود دارد.لیگ بین‌المللی ضد صرع و دفتر بین‌المللی صرع، همکاران سازمان بهداشت جهانی در ارزیابی سال ۲۰۰۵ خود صرع را به عنوان «اختلال مغز که به وسیله در معرض قرارگیری همیشگی در برابر به وجود آمدن تشنج‌های صرعی و پیامدهای زیست شناختی، شناختی، روانشناختی و اجتماعی این شرایط توصیف می‌شود. تعریف صرع نیازمند رخ دادن حداقل یک تشنج است.»
مننژیت ویروسی
مننژیت ویروسی علائم مشخصی از جمله تب، سردرد، سفتی گردن را ایجاد می‌کند. تب ناشی از سایتوکاین‌های منتشر شده‌ای است که بر نورون‌های تنظیم‌کننده حرارت بدن که در هیپوتالاموس واقع هستند تأثیر می‌گذارند. سیتوکین‌ها و افزایش فشار داخل جمجمه باعث تحریک گیرنده‌های درد در مغز می‌شوند، که منجر به سردرد می‌شوند. در مقابل مننژیت باکتریال، علائم مننژیت ویروسی اغلب با شدت کمتر و سرعت پیشرفت کمتر همراه است. تهوع و استفراغ و نور گریزی (حساسیت به نور) نیز معمولاً رخ می‌دهد. همچنین می‌توان به نشانه‌های عمومی عفونت‌های ویروسی مانند درد عضلانی و ضعف عمومی نیز اشاره کرد. افزایش فشار درون جمجمه باعث تحریک ناحیه پوسترما شده و در نهایت که باعث تهوع و استفراغ می‌شود.