گسل درونه
این گسل پس از گسل معکوس اصلی زاگرس، یکی از مهم‌ترین و ممتدترین ساختارهای ایران به‌شمار می‌آید. ولمن در سال ۱۹۶۶ میلادی با بررسی جابه‌جایی‌های موجود در رسوبات آبرفتی، یک جابه‌جایی راست‌لغز چپ‌گرد را برای این گسل پیشنهاد داد. اما چالنکو در سال ۱۹۷۳ میلادی، ۶۰ کیلومتر از بخش خاوری این گسل را مورد بررسی و مطالعه قرار داد و نشان داد که بر خلاف نظر ولمن، گسل دارای حرکت قائم است.
گندله
دیسک های گرد یا چرخان متشکل از دیسک چرخشی شیبدار است که بر روی یک قسمت به طور ثابت نصب شده است. دیسک ها به دلیل تنظیم دقیق ذرات و توزیع آن ها انتخاب می شوند .همچنین این گندله ها به مواد بازیافتی بسیار کمتری نیاز دارند.