رکود تورمی
تورم، گرچه ممکن بود دلایل پیدایش آن متفاوت باشد و در نتیجه اقدامات تکمیلی دیگری را نیز ضروری سازد، اما درمان آن در هر حال نیازمند سیاست‌های پولی و مالی انقباضی بود. کنترل حجم نقدینگی، افزایش نرخ بهره، افزایش مالیات‌ها، کنترل هزینه‌های دولت و بودجه بدون کسری (یا حتی دارای مازاد) از جمله این تدابیر به‌شمار می‌رفتند که با کاستن از تقاضای کل، تورم را کاهش می‌دادند. به این ترتیب تدابیر موردنیاز برای مبارزه با تورم دقیقاً برعکس تدابیری هستند که برای مبارزه با رکود اقتصادی باید به کار گرفته شوند.
پاول دونووان
دونووان در ۲۰۱۵ میلادی «حقیقت در مورد تورم» را منتشر کرد که استدلال می‌آورد تورم مفهومی است که به خوبی در بازارهای مالی درک نشده‌است. بخصوص او بر روی مسئله نامساوی تورم تمرکز کرده‌است، یعنی این ایده که شاخص‌های تجمع تورم با دقت هزینه زندگی را برای برخی از افراد جامعه به تصویر نمی‌کشند. بخصوص دونووان اذعان دارد که با افزایش نابرابری اقتصادی، آماره‌های مرتبط با طبقه ثروتمندان همچون شاخص قیمت مصرف‌کننده به صورت فزاینده‌ای هزینه زندگی گروه‌هایی با درآمد کمتر در جامعه را به طرز اشتباهی نمایندگی خواهد کرد. دونووان ایده «پول هلیکوپتری» را نقد کرده و دلیل می‌آورد که سیاست انعطافپذیری را کاهش داده و در صورت کنترل نشدن پیامدهای وخیمی خواهد داشت و این که اگر انتظار تورم دستمزدها ضعیف باقی بماند، انتظار افزایش تورمی قیمت‌ها نیز ممکن است مطلوب نباشد.