هندی‌ها در شیلی
برخی از مهاجران از انگلیس هند (از جمله پاکستان) در اوایل قرن بیستم، معمولاً تحت شرکت‌های متعلق به انگلیس، برای کار در معدن، راه‌آهن و کشاورزی وارد کار شدند. با این حال، بیشتر هندی‌های شیلی به دلایل اقتصادی در دهه ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ وارد می‌شوند. امروزه، حدود ۱۵۰۰ هندی در شیلی زندگی می‌کنند، بیشتر در سانتیاگو. اولین مهاجران از هند (عمدتا از تبار سندی) در سال ۱۹۰۴ به ماگالانز (Punta Arenas امروزی) رسیدند و به عنوان تاجر کار کردند. فرزندان آنها به مناطق مختلفی از کشور منتقل شدند، گرچه بیشتر آنها به سانتیاگو بودند. فرزندان مهاجران سندی به شیلی نیز در سواحل شمالی زندگی می‌کنند (یعنی Arica , Iquique و Antofagasta). دومین موج بزرگ مهاجرت هند در دهه ۱۹۸۰ رخ داد. اینها افرادی هستند که انجمن هند سانتیاگو را تأسیس می‌کنند. ۹۰ خانواده وجود دارند که فقط ۴۰۰ نفر در سانتیاگو زندگی می‌کنند. از نظر ملی، حدود ۱۵۰۰ نفر با منشأ هندی (عمدتا سندی) در این کشور زندگی می‌کنند. همچنین تعداد زیادی شیلیایی وجود دارد که به فرهنگ هند علاقه‌مند هستند.
زبان فارسی در هند
نکته دیگری که دربارهٔ فارسی در هند جالب است، نقش مهاجران یا فراریان یا هم تاجران ایرانی است که بعدها در هند ساکن شدند. به‌طور مثال شاهزاده آقاخان، امام حاضر اسماعلیه جهان، از اعقاب امام آقاخان محلاتی است که از ایران تبعید شد. آن‌ها علاقه به زبان فارسی و معارف آن را نیز با خود در هند گسترش دادند. همان‌طور که جمعیت پارسیان هند که زرتشتیان مهاجرند و جامعه‌ای ثروتمند در هند به‌شمار می‌روند، برای این عجیب نیست که بگوییم این مهاجران هم در نشر کتاب و روزنامه فارسی و هم در اتفاقات سیاسی ایران، تأثیراتی مهمی در تاریخ داشته‌اند. در سال ۱۷۸۱ نخستین کتاب فارسی چاپ شده در هند با عنوان انشای هرکرن با آن چاپ شد و در سال ۱۷۸۸ کتاب لیلی و مجنون هاتفی خرجردی با کوشش و تصحیح ویلیام جونز به عنوان اولین کتاب ادبی فارسی و نخستین کتاب آموزشی فارسی نیز به سال ۱۷۹۲ با عنوان درس‌های فارسی و انگلیسی در کلکته چاپ شد.