سرخرگ کلیوی
سرخرگ‌های کلیوی سرخرگ‌هایی هستند که از کناره‌های آئورت شکمی درست در زیر سرخرگ مزانتریک فوقانی جریان می‌گیرند و خون را به کلیه‌ها می رسانند. هر یک از رگ‌های کلیوی از ساق دیافراگم می‌گذرند و با آئورت شکمی زاویهٔ راستی را می‌سازند. رگ‌های کلیوی ۲۵٪ خونی را که از قلب خارج می‌شود را به کلیه‌ها می رسانند تا در آنجا تصفیه شوند. خونی که به کلیه‌ها توسط رگ‌های کلیوی می‌رسد متغیر است. ممکن است یک یا تعداد بیشتری رگ کلیوی که خون را به هر کلیه می رساند وجود داشته باشد. رگ کلیوی در ناحیه‌ای درست بالای سیاهرگ‌های کلیوی به کلیه متصل می‌شود. شعاع رگ کلیوی در حدود ۰٫۲۵ سانتی‌متر و ۲۶ سانتی‌متر در قسمت پایه‌ای آن است. قطر رگ کلیوی بسته به روشی که برای یافتن آن استفاده می‌شود، متغیر است. میزان قطر رگ کلیوی با استفاده از سونوگرافی ۵٫۰۴ ± ۰٫۷۴ میلی‌متر یافت شده است اما با استفاده از آنژیوگرافی ۱٫۱۹ ± ۵٫۶۸ یافت شده. درون کلیه، رگ کلیوی، پیش از رسیدن به ناف کلیه به پنج یا شش شاخهٔ دیگر تقسیم می‌شود که این شاخه‌ها میان میزنای و سیاهرگ کلیوی قرار دارند.
آبشش ماهی
مجاری خونی قاعده‌ای غیر تنفسی یا سینوس‌های سیاهرگی‌لنفی، بخش قابل ملاحظه‌ای از خون اّبششی را منتقل می‌کنند. تیغه‌ها از یاخته‌های پوششی نازک در خارج و غشاهای پایه نازک به همراه سلول‌های پیلار پشتیبان در داخل تشکیل شده‌اند. ماهیها با افزایش تیغه‌ها و نزدیکتر کردن فاصله بین آن‌ها و افزایش طول تیغه‌ها، ناحیه سطحی آب‌شش‌ها را افزایش می‌دهند. جمجمه آبششی یک ردیف کمان که در اطراف ناحیه حلق شکل می‌گیرد، با جمجمه عصبی در ارتباط است. وظیفه این کمانها حفاظت از آب‌شش‌ها می‌باشد. در ماهیها بیشتر کمانها تغییر یافته‌اند و وظایف دیگری را بر عهده دارند. در ماهیان زنده، کمان قدامی را کمان زیرواره‌ای (ماندیبولار) می‌نامند زیرا در تشکیل فک تحتانی و فک فوقانی مشارکت دارد. اجزای تحتانی کمان آرواره پایین (ماندیبولار) را غضروف‌های زیرواره‌ای یا غضروف مکل می‌نامند.