جرم نزدیک به زمین بالقوه خطرناک
اگر مدار آن به خوبی مشخص شده باشد، می‌توان تشخیص داد که یک جسم بالقوه خطرناک برای ۱۰۰ سال آینده یا بیشتر تهدیدی برای زمین نخواهد بود. سیارک‌های بالقوه خطرناک با خطر برخورد با زمین در ۱۰۰ سال آینده در جدول خطر Sentry فهرست شده‌اند. از اوت ۲۰۲۱، تنها حدود ۱۹ "سیارک بالقوه خطرناک" در جدول خطر Sentry فهرست شده‌است. بیشتر سیارک‌های بالقوه خطرناک دست کم تا چند صد سال زمانی که بهترین مدل‌های مداری رقیب آن‌ها به اندازه کافی محدود باشد، خطرناک نیستند، اما یافته‌های اخیر که محدودیت‌های مداری آن‌ها کمتر شناخته شده‌است، مدل‌های مکانیکی واگرا یا ناقص دارند تا زمانی که رصد داده‌های بیشتری به دست‌آید. پس از چندین بررسی اخترشناسی، تعداد PHAهای شناخته شده از اواخر دههٔ ۱۹۹۰ ده برابر شده‌است (نمودار میله ای زیر را ببینید). وب سایت مرکز سیاره کوچک، فهرست سیارک‌های بالقوه خطرناک نیز اطلاعات دقیقی را برای این اجرام منتشر می‌کند.
مقیاس تورینو
مقیاس تورینو () روشی برای طبقه‌بندی وجود خطر رویداد برخوردی اجرام نزدیک به زمین (NEOها) مانند سیارک‌ها و دنباله‌دار‌ها است. این روش به عنوان یک ابزار ارتباطی بین اخترشناسان و دیگران برای ارزیابی شدت جدی بودن پیش‌بینی‌های برخورد، با ترکیب آمار «احتمال و پتانسیل‌های آسیب جنبشی شناخته شده» (مقیاس پالرمو) در یک مقدار واحد تهدید، در نظر گرفته شده‌است. مقیاس خطر برخورد فنی پالرمو مقیاسی مشابه، اما پیچیده‌تر است. اجرام نزدیک به زمین با مقیاس تورینوی ۱ هر چند ماه یکبار ظاهر می‌شوند و ممکن است چند هفته دوام داشته‌باشند تا زمانی که قوس مشاهده طولانی‌تری پیدا کنند.