قدرت خرید
قدرت خرید مقدار نسبت "کالا" \ "خدمات" است که می‌تواند با یک واحد ارزی خریداری می‌شود. به عنوان مثال، اگر شما در دهه ۱۳۳۰ خورشیدی یک ریال به یک فروشگاه داده بودید، نسبت به امروز قادر به خرید مقدار کالا بیشتری بودید. این نشان می‌دهد که شما در دهه ۱۳۳۰ خورشیدی دارای "قدرت خرید" ' بیشتری بودید. ارز می‌تواند پول کالا (مانند طلا یا نقره‌ای یا پول فیات) یا ارز شناور در بازار آزاد (مانند دلار آمریکا) باشد. همانطور که آدام اسمیت اشاره کرد، داشتن پول به یک فرد توان "دستور دادن" به دیگران را می‌دهد. در نتیجه قدرت خرید بیشتر، توانایی فرد بر افراد دیگر است تا توانایی آنها برای تبادل (تجارت) ارز یا پول با کالا و خدمات آنها.
قدرت بازار
در سوی دیگر بیشترین قدرت بازار را می‌توان در بازار انحصار كامل مشاهده کرد. در چنین بازاری تنها یک بنگاه اقتصادی، کالا یا خدمت تولید می‌کند. در نتیجه می‌تواند قیمت را افزایش دهد؛ در حالی که مشتریان ناچارند تنها از او خریداری کنند؛ بنابراین بنگاه می‌تواند با افزایش قیمت خود، سود خود را افزایش دهد. علاوه بر انحصار کامل، رفتارهای دیگری چون انحصار چندجانبه و تبانی نیز منجر به قدرت بازار برای بنگاه‌های اقتصادی می‌گردد.