بارورسازی ابرها
بارورسازی ابرها یا ابرآمایی تعدیل آب و هوا، به وسیله افزودن مواد به داخل یک ابر با هدف تقویت تشکیل و رشد «بلورهای یخ» (Ice Crystal) در ابرهای سرد (بیشتر حجم ابر در دمای زیر صفر درجه سلسیوس است) و رشد قطرک‌های درون ابرهای گرم (بیشتر حجم ابر دارای دمای بالای صفر درجه سلسیوس) و در نتیجه افزایش بارش برف یا باران است. به عبارت دیگر باروری ابرها روشی برای تأثیرگذاری بر روی ابرهای طبیعی است که در آن با استفاده از مواد شیمیایی آب بیشتری از ابر به شکل باران یا برف درست می‌شود. بیشترین عواملی که در باروری ابرها برای تولید باران سرد و طرح‌های باروری ابرها برای تقویت بارش برف به کار می‌روند یدید نقره و یخ خشک (دی‌اکسید کربن منجمد) هستند. عواملی دیگر مانند گازهای مایع (به عنوان مثال نیتروژن مایع) نیز می‌توانند برای بارور کردن ابرها در این دسته مورد استفاده قرار گیرند.
آجرهای خاکستر بادی
معمولاً در هنگام تشکیل زغال سنگ خاک رس به دست می‌آید. وقتی زغال سوزانده می‌شود، ذرات رس نسوز به عنوان خاکستر باقی می‌ماند. در بویلر‌های بزرگ، خاکسترهای نسوز برای مدت طولانی فشرده می‌شوند. این روزها فن آوری زغال سنگ پودر شده به دلیل بهبود بهره‌وری در انرژی ترجیح داده می‌شود. در این شرایط خاک رس از طریق دودکش خارج می‌شود و در فیلترهای کیسه ای یا رسوب دهنده‌های الکترواستاتیکی (ESPs) قرار می‌گیرد و این باعث می‌شود تا نام «خاکستر بادی» به وجود آید.