اعتیاد
اعتیاد روانی: ناشی از لذت و سرخوشی مصرف مواد مخدر می‌باشد. دقیقا به واسطه برهم ریختن نظم ترشح میانجی‌های عصبی فرد دچار آسیب‌ها یا تناقضات روانی می‌شود. به عنوان مثال ماده مخدر مت‌آمفتامین (مخدر شیشه) باعث افزایش ترشح دوپامین در مغز می‌شود و باعث ایجاد حالت تحریکی، سرخوشی، تمرکز و… می‌شود. حال پس از قطع مصرف با کاهش سطح دوپامین فرد خواب آلود، افسرده، بی تمرکز و… می‌شود. طول دوره بازگشت این میانجی‌های عصبی به حالت طبیعی بسیار طولانی‌تر و حتی برخی معتقدند بازگشت ندارند. در نتیجه اعتیاد روانی بسیار مهلک تر می‌باشد. اعتیاد روانی باعث لغزش بسیاری از مصرف‌کنندگان سابق حتی با طول دوره‌های چندین سال می‌شود.
رابرت داونی جونیور
کودکی داونی با اعتیاد پدرش احاطه شده بود. پدر او به مواد مخدر معتاد بود و به داونی اجازه داد تا در شش سالگی استفاده از ماری‌جوآنا را تجربه کند. البته پدر او گفته‌است که از آن «ماجرا پشیمان است.» داونی بعدها اظهار داشت که مصرف مواد مخدر با او و پدرش پیوند عاطفی برقرار می‌کرده‌است: «هنگامی که من و پدرم مشغول استعمال می‌شدیم انگار او سعی می‌کرد عشق خود را به من بیان کند.» در نهایت داونی در اثر استفاده بی‌رویه از مواد مخدر و مشروبات الکلی به آن‌ها معتاد شد.