سرود شاهنشاهی ایران
در سال ۱۳۱۲ شمسی هنگامی که رضاشاه به دعوت آتاتورک قصد سفر به ترکیه را داشت، به انجمن ادبی ایران تکلیف کرد که برای ایران سرودی ملی تهیه نمایند تا در مراسم رسمی نواخته شود. همان روز هیئت رئیسه انجمن ادبی ایران با حضور شیخ الرئیس افسر، ملک الشعرای بهار، شیخ الملک اورنگ، مرتضی میرزا قهرمان، بدیع الزمان فروزانفر، عبدالرحمن پارسا تویسرکانی، سعید نفیسی و عباس فرات تشکیل جلسه داده و اشعاری در سه قسمت (سه بند) سروده شد که شیخ الرئیس افسر سراینده اشعار بند اول "سرود شاهنشاهی" و بند سوم "سرود ملی" و عبدالرحمن پارسا تویسرکانی سراینده بند دوم آن "سرود پرچم" بودند. داوود نجمی‌مقدم نیز آهنگ آن را ساخت.
سرود ملی جمهوری سوسیالیستی آذربایجان شوروی
این سرود از سال ۱۹۴۴ تا سال ۱۹۹۲ مورد استفاده قرار گرفته‌ است. این سرود توسط حاجی بیگف ساخته شده ‌است که همچنین سازنده سرود ملی فعلی جمهوری آذربایجان است. متن این سرود توسط سلیمان رستم، صمد وورغون و حسین عارف نوشته شده‌است. در سال ۱۹۷۸ به حذف اشاره ژوزف استالین متن سرود ملی جمهوری شوروی آذربایجان تغییر کرد. مانند بسیاری از سرودهای ملی از جمهوری های اتحاد جماهیر شوروی این آهنگ ستایش ولادیمیر لنین (و قبلاً ژوزف استالین نیز) انقلاب اکتبر و کمونیسم است. متن این سرود خطاب به ستایش دوستی با جمهوری‌های اتحاد جماهیر شوروی است. همچنین سرود جمهوری آذربایجان که استقلال خود را در سال ۱۹۹۲ به دست آورد، مارش آذربایجان مورد استفاده قرار گرفت.