واج‌شناسی
واج‌شناسی یا فونولوژی یکی از زیرشاخه‌های زبانشناسی است که به بررسی نظام آوایی زبان می‌پردازد و جایگاه عناصر آوایی زنجیری و زبرزنجیری را در نظام زبان مشخص می‌کند. در این حوزه، مسائلی مانند آوا، واج، واج‌گونه، گام یا پایه، هجا، تکواژ، تکیه، آهنگ، رکن و وزن شعر مورد بررسی قرار می‌گیرند.
زبان‌شناسی پویا
زبان‌شناسی پویا () یا زبان‌شناسی داروینی () رویکردی زیست‌جامعه‌شناسانه در بررسی زبان دارد. زبان‌شناسان پویا زبان‌شناسی را زیرشاخه‌ای از زیست‌شناسی تکاملی و روان‌شناسی فرگشتی در نظر می‌گیرند. این رویکرد همچنین ارتباط نزدیکی با انسان‌شناسی تکاملی، زبان‌شناسی شناختی و زبان‌شناسی زیستی دارد. زبان‌شناسی پویا که زبان‌ها را به عنوان حاصلی از سرشت بررسی می‌کند، گرایش به منشا و شکوفایی بیولوژیکی زبان دارد. زبان‌شناسی پویا در تضاد با رویکردهای انسان‌گرایانه، به خصوص زبان‌شناسی ساخت‌گرا است.