کشاورزی
خاک ورزی به معنای شکست خاک با ابزارهایی مانند گاوآهن یا کلوخ‌شکن جهت آماده‌سازی آن برای کاشت، ترکیب مواد مغذی یا کنترل آفات است. شدت خاک ورزی می‌تواند از حدود متعارف تا بدون خاک ورزی (حفاری مستقیم) متغیر باشد. خاکورزی می‌تواند با گرم کردن خاک، ترکیب کود و کنترل علف‌های هرز، بهره‌وری را افزایش دهد، اما خاک را مستعد فرسایش می‌کند، باعث تجزیه مواد آلی آزاد کننده CO می‌شود و فراوانی و تنوع ارگانیسم‌های خاکی را کاهش می‌دهد. کنترل آفات شامل مدیریت علف‌های هرز، حشرات، کنه‌ها و بیماری‌ها است. برای اینکار از روش‌های شیمیایی (سموم دفع آفات)، بیولوژیکی (کنترل بیولوژیک)، مکانیکی (خاکورزی) و فرهنگی استفاده می‌شود. روش‌های فرهنگی عبارتند از: تناوب زراعی، کاشت گیاهان پوشش دهنده، کشت مخلوط، کمپوست سازی، اجتناب و مقاومت می‌باشد. مدیریت تلفیقی آفات سعی دارد تا از همه این روش‌ها برای پایین نگه داشتن جمعیت آفات کمک بگیرد به گونه ای که ضرر اقتصادی قابل قبول بوده، و آفت کشها را به عنوان آخرین چاره توصیه می‌کند.
پشه ببری
مهار و مبارزه با گونه خطرناک به‌طور کلی توسط بخش‌های خدمات بهداشتی عمومی و از طریق برنامه‌های جامع کنترل یکپارچه درمناطق مشکوک صورت می‌پذیرد که هدف آنها کاهش نگران‌کننده جمعیت این پشه و خطرات احتمالی انتقال ویروس‌های مختلف است. این برنامه‌ها شامل فعالیت‌های مختلفی است همانند نظارت و پایش چرخه بیولوژی حشره، استفاده از عوامل لاروکُش در مناطق عمومی و خصوصی، کارزارهای اطلاع‌رسانی و درمان در برابر پشه‌های بالغ درمناطق آسیب‌دیده از موارد مشکوک است. نظارت مؤثر و مستمر برای جلوگیری از شیوع یا استقرار این گونه ضروری است. علاوه بر نظارت بر بنادر، انبارهای کارخانه‌های وارداتی و محل دپو و انبار تایرهای انواع وسایل نقلیه، استراحتگاه‌های بزرگراه‌ها و ایستگاه‌های قطار نیز می‌بایست با روش‌های مناسب کنترل شود.