جنگ الجزایر
جنگ الجزایر یا انقلاب الجزایر به مجموعه‌ای از زد و خوردهای میان فرانسه و الجزایری‌های استقلال‌طلب زیر استعمار این کشور می‌گویند که میان سال‌های ۱۹۵۴ تا ۱۹۶۲ رخ داد و به استقلال الجزایر انجامید. از دیگر اثرهای این جنگ سرنگونی جمهوری چهارم فرانسه و پایه‌ریزی جمهوری پنجم به ریاست شارل دوگل بود.
شاذلی بن جدید
بن جدید در فاصله نوامبر ۱۹۷۸ تا فوریه ۱۹۷۹ وزیر دفاع بود و پس از مرگ هواری بومدین در حالی که تصور می‌شد کاندیداهایی مانند عبد العزیز بوتفلیقه یا محمد صالح یحیاوی رئیس‌جمهور شوند، او بریاست جمهوری رسید. بن جدید دخالت دولت در اقتصاد و کنترل امنیتی بر شهروندان را کاهش داد. در اواخر دهه هشتاد (قرن گذشته) و با فروپاشی اقتصاد بخاطر کاهش سریع قیمت نفت، اختلافات بین دو جناح نظام یعنی حامیان سیاست‌های اقتصادی بن جدید از یک طرف و مخالفین سیاست‌های او که خواهان بازگشت به روش پیشین بودند از طرف دیگر بالا گرفت. بن جدید بعد از این که در ۱۲ فوریه ۱۹۸۴ برای دومین بار در انتخابات ریاست جمهوری پیروز شد تلاش کرد تا شیوه‌های سیاسی و ایدئولوژیک بجا مانده از دوران هواری بومدین را تغییر دهد و این کار را با فاصله گرفتن از شوروی شروع کرد و این فاصله گرفتن را با دیدار از ایالات متحده آمریکا در سال ۱۹۸۵ بعنوان اولین رئیس‌جمهور الجزایر که از آمریکا دیدار می‌کند نشان داد و به این ترتیب نشان داد که سیاستش بر اساس پراگماتیسم (مصلحت گرایی) پایه‌گذاری شده‌است. در اکتبر ۱۹۸۸ اعتراضات جوانان علیه سیاست‌های بن جدید گسترش یافت و منجر به دخالت و سرکوب وحشیانه این اعتراضات توسط ارتش شد که در جریان آن صدها نفر کشته شدند. بن جدید در تلاشی برای ادامه بقای سیاسی، فراخوان به انتقال به دمکراسی و آزادی احزاب داد. با دخالت ارتش در حمایت از یک حزب علیه حزب دیگر، بن جدید مجبور به استعفا شده و کشور وارد یک جنگ داخلی خونین و طولانی گردید. بن جدید بعد از ژانویه ۱۹۹۲ از زندگی سیاسی کناره گرفت و در اواخر سال ۲۰۰۸ بن جدید با یک سخنرانی جنجال‌برانگیز در شهر زادگاهش الطارف مجدداً ظاهر شد.