نویسه‌خوان نوری
نویسه خوان نوری ابتدا تنها در مورد بازشناسی ارقام و حروف چاپی بکار گرفته می‌شد. سامانهٔ نویسه خوان مثل یک نفر ماشین‌نویس، متن سند را می‌خواند و آن را به قالب مناسب برای ذخیره در رایانه تبدیل می‌کند. معمولاً اسکنر، تصاویر مورد نیاز برای تشخیص نویسه را فراهم می‌آورند. سامانهٔ نویسه خوان، اشیاء موجود در تصویر سند را که ارقام، حروف، علائم و کلمات هستند، بازشناسی کرده و رشته‌ی متناظر با آن‌ها را در قالب مناسب ذخیره می‌کند. یک فایل تصویری، حجم زیادی دارد و جستجوی متنی در آن ممکن نیست. این در حالی است که فایل خروجی سامانهٔ نویسه خوان بسیار کم حجم و قابل جستجو است.
Ǎ
Ǎ، ǎ نویسه‌ای است مرکب از حرف لاتین A و یک کارُن بر فراز آن. زمینه‌ کاربرد این نویسه در نمایش آوای آ می‌باشد. نخستین بار در سدهٔ پانزدهم میلادی، یان هوس با تدوین الفبای چک، این نماد را ساخت. برای مثال واژه آبی به صورت Ǎbi نوشته می‌شود. کارُن در خیلی جهات نسبت به ماکرون برتری دارد. چون ممکن است اشتباهاً ماکرون بین دو حرف درج می‌شود. و یا ماکرون را بلندتر از حد معمول درج کرده و بر روی هردو حرف بنویسند. بنابراین معلوم نیست نشانگر ماکرون، متعلق به کدامیک از حروف می‌باشد. اما از برتری‌های کارُن نسبت به بقیهٔ نشانگرها می‌توان به این اشاره کرد که چون کارُن همانند یک فِلِش در جهت پایین بنظر می‌رسد و دقیقاً به حرف زیر خود اشاره می‌کند. بنابراین در دبیره‌هایی که از نشانگر کارُن (هفتک) برای حروفشان استفاده میکنند، اشتباهاتی از این دست رخ نمی‌دهد.