هنجار اجتماعی
هَنجار اجتماعی در اصطلاح دانش جامعه‌شناسی به الگوی رفتاری گفته می‌شود که روابط و کنش‌های اجتماعی را تنظیم می‌کند، اکثریت جامعه خود را به آن پایبند می‌دانند و در صورتی که شخصی آن را رعایت نکند (هنجارشکنی)، جامعه او را مجازات می‌کند. هنجار با قانون کنترل می‌شود؛ در حالی که این حکم، درباره ارزش‌ها صدق نمی‌کند. هنجارها مدل‌های فکری یا خطوط راهنمایی هستند که بوسیله آن، ما اعمال خود و دیگران را از لحاظ فکری، کنترل و ارزشیابی می‌کنیم.
قواعد روش جامعه‌شناسی
تعریف واقعیت‌های اجتماعی الگوی جامعی را نشان می‌دهد که در آن واقعیت‌های اجتماعی دورکیم با دو ویژگی اصلی تعریف می‌شوند: "واقعیت‌های اجتماعی برای افراد بیرونی و اجباری هستند." آنها نه تنها رفتار را نشان می‌دهند بلکه قواعد حاکم بر رفتار و معنای آن را نیز آشکار می‌سازند. واقعیت‌های اجتماعی نه تنها مورد پذیرش قرار گرفته‌اند بلکه توسط جامعه به عنوان قواعدی پذیرفته شده‌اند که از آنها پیروی می‌کنند. قانون، زبان، اخلاق و ازدواج همه نمونه‌هایی از ایده‌آل‌هایی هستند که از طریق تفکر فردی شکل گرفته‌اند و در این نهادهای مشخص ظاهر شده‌اند که ما اکنون باید به آنها پایبند باشیم. واقعیت‌های اجتماعی می‌توانند محدودکننده باشند: اگر افراد براساس دستور عمل نکنند، ممکن است با مجازات‌های اجتماعی روبرو شوند. ماهیت الزام‌آور واقعیت‌های اجتماعی اغلب ضمنی است زیرا قوانین جامعه توسط افراد در فرایند آموزش و اجتماعی شدن درونی می‌شوند.