پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران
مدرسهٔ صنایع مستظرفه که به دست کمال الملک در باغ موزه نگارستان احداث شده بود، مقدمهٔ تأسیس هنرکدهٔ دانشگاه تهران در سال ۱۳۱۹ شد که از سال ۱۳۲۸ دانشکدهٔ هنرهای زیبا و از سال ۱۳۸۴ پردیس هنرهای زیبا نامیده شده‌است. در شهریور ماه ۱۳۱۹ خورشیدی و چند سال پس از تأسیس دانشگاه تهران، احداث دانشکدهٔ هنرهای زیبا در سه رشتهٔ معماری، نقاشی و مجسمه‌سازی به تصویب رسید. از نخستین اقداماتی که باعث شد دانشکدهٔ هنرهای زیبا در سال ۱۳۱۹ رسماً با این نام به فعالیت خود ادامه دهد، به سال ۱۳۱۷ خورشیدی برمی‌گردد.
موزه هنرهای معاصر تهران
در سال‌های آغازین پس از انقلاب، نمایشگاه‌های گوناگونی به مناسبت سالگرد پیروزی انقلاب در موزه برگزار شد. در این نمایشگاه‌ها آثاری از هنرمندان انقلابی و همچنین آثاری از هنرهای سنّتی مانند خوشنویسی و نگارگری به نمایش درمی‌آمد. این رویه تا چندین سال ادامه داشت تا اینکه موزهٔ هنرهای معاصر دست به برگزاری نمایشگاه‌های منظم دوسالانه و سه‌سالانه زد. نخستین نمایشگاه دوسالانهٔ نقاشی ایرانی در پاییز ۱۳۷۰ (۱۲ سال پس از انقلاب) با سازماندهی وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی در موزه برگزار گردید. هدف از برگزاری این نمایشگاه، بنا بر کاتالوگ‌های آن، «بهبود کمی و کیفی هنر نقاشی و ایجاد فضایی رقابتی در میان هنرمندان به منظور کشف و حمایت از استعدادهای جوان» بود. بیشتر آثار انتخابی در این نمایشگاه کارهایی دارای مایه‌های ایرانی–اسلامی بود. نامِ بخشی از نمایشگاه را نیز «فلسطین» گذاشته بودند. موزه در طول دوسالانهٔ نخست، کنفرانسی با موضوع مرکزی «هویت فرهنگی و هنری» برگزار نمود. هویت فرهنگی و هنری از مباحثی بود که پیش از انقلاب نیز بدان پرداخته شده بود؛ وانگهی همایش این بار بر جنبه‌های انقلابی، اسلامی و سنتی فرهنگ متمرکز شد و مسئولان امیدوار بودند که بتوانند هنری اسلامی را ارائه نمایند. در سال ۱۳۷۲ دومین دوسالانه با گرایشی اندکی کمتر به هنر اسلامیِ صرف برگزار شد. از این تاریخ دوسالانهٔ جداگانه‌ای به نمایش نقّاشی‌های مینیاتور اختصاص یافت.