بارورسازی ابرها
بارورسازی ابرها یا ابرآمایی تعدیل آب و هوا، به وسیله افزودن مواد به داخل یک ابر با هدف تقویت تشکیل و رشد «بلورهای یخ» (Ice Crystal) در ابرهای سرد (بیشتر حجم ابر در دمای زیر صفر درجه سلسیوس است) و رشد قطرک‌های درون ابرهای گرم (بیشتر حجم ابر دارای دمای بالای صفر درجه سلسیوس) و در نتیجه افزایش بارش برف یا باران است. به عبارت دیگر باروری ابرها روشی برای تأثیرگذاری بر روی ابرهای طبیعی است که در آن با استفاده از مواد شیمیایی آب بیشتری از ابر به شکل باران یا برف درست می‌شود. بیشترین عواملی که در باروری ابرها برای تولید باران سرد و طرح‌های باروری ابرها برای تقویت بارش برف به کار می‌روند یدید نقره و یخ خشک (دی‌اکسید کربن منجمد) هستند. عواملی دیگر مانند گازهای مایع (به عنوان مثال نیتروژن مایع) نیز می‌توانند برای بارور کردن ابرها در این دسته مورد استفاده قرار گیرند.
پرده هوا
مؤثرترین پرده هوا برای نگه‌داشتن هوای تهویه شده در داخل یک ساختمان با درب باز دارای سرعت دهانه بالا در بازشو خواهد بود که با جریان بالا به پایین و بازیابی هوا از طریق توده‌هوای در حال چرخش و بازگشت به فن‌های منبع تولید می‌شود. این پیکربندی در ساختمان جدید عملی است اما پیاده‌سازی آن در ساختمان‌های موجود دشوار است. اگر سرعت باد بیرونی کم باشد پرده هوا مؤثرتر است. در سرعت‌های بالاتر باد، میزان اختلاط هوا افزایش می‌یابد و نسبت هوای خارجی کل جریان سطح بیشتر می‌شود. تحت شرایط ایده‌آل باد صفر، اثربخشی پرده هوا در بالاترین حد خود است. در مناطق بادخیز، پرده هوا می‌تواند هوابندی کاملی ایجاد کند اما اغلب برای کاهش میزان نفوذ از یک بازشو، بکار می‌رود.