دایناسور
از آن پس، تجسس برای کشف دایناسورها در سراسر جهان، حتی در جنوبگان وسعت یافت. امروزه آمریکای جنوبی به ویژه آرژانتین و چین که در اعماق خاک‌های آن فسیل‌های دست‌نخورده و اسکلت‌های کاملی پیدا شده‌اند، مورد توجه خاصی قرار می‌گیرند. دانشمندان، تقریباً مطمئن بودند که انقراض نسل دایناسورها بر اثر برخوردی بزرگ بوده‌است. زیست‌شناسان و زمین‌شناسان احتمال می‌دادند که شاید علت دیگری باعث این انقراض شده باشد. از جمله:
فیزیولوژی دایناسورها
در سالهای اولیه دیرینه‌شناسی دایناسورها، به‌طور گسترده‌ای مورد توجه قرار گرفت که آنها مارمولک‌های لاغر، دست و پاگیر و پر از باد هستند. با این حال، با کشف اسکلت‌های بسیار کامل تر در غرب ایالات متحده، از دهه ۱۸۷۰، دانشمندان می‌توانند تفسیرهای آگاهانه تری از زیست‌شناسی و فیزیولوژی دایناسورها انجام دهند. ادوارد درینکر کوپ، حریف ایتنیل چارلز مارش در جنگهای استخوانی، حداقل برخی از دایناسورها را فعال و چابک مطرح کرد، همان‌طور که در نقاشی دو جنگ "Laelaps" تولید شده تحت سرپرستی وی توسط چارلز نایت تولید شده‌است.