آرامگاه عطار نیشابوری
فریدالدین عطار نیشابوری شاعر و عارف نامی ایران در حدود سال ۶۱۸ و با حمله‌ی مغول‌ها درگذشت. آرامگاه وی در خیابان عرفان واقع در نیشابور کنونی هر ساله پذیرای علاقه‌مندان به ادب و فرهنگ ایرانی است. آرامگاه عطار از بناهای دوره امیر علیشیر نوایی است و در سده نهم هجری ساخته شده‌است. بنای کنونی آرامگاه دارای هشت ضلع و گنبدی کاشی کاری شده و چهار در ورودی است. در نمای بیرونی آن چهار غرفه کاشی کاری شده تعبیه شده‌است و در وسط بقعه، قبر عطار و یک ستون هشت ترکی به ارتفاع ۳ متر وجود دارد.
گلشهری
گلشهری، شاعر ترکی گوی آناطولی قرن هفتم و هشتم که منطق الطیر عطار را به ترکی به نظم درآورده و آن را تا اندازه‌ای گسترش نیز داده است. این کتاب در سال ۷۱۷ ق سروده شده است، مطابق آنچه خود می‌گوید در گل شهر آناطولی تولد یافته و در شهر خود دارای نفوذ بسیار بوده، علاوه بر منطق الطیر، غزلیات و قصایدی به ترکی و منظومه‌ای به نام فلک نامه به فارسی داشته است. شهرت این شاعر که خود را پیرو سنایی و عطار و نظامی گنجوی و سعدی و مولانا و سلطان ولد میشمارد، تا قرن دهم توانسته تداوم یابد و سپس تا آن اندازه فراموش شده که حتی به تذکره‌ها راه پیدا نکرده است.