واکسن طاعون
اولین واکسن طاعون توسط باکتری‌شناس یهودی والدمار هافکین در سال ۱۸۹۷ ساخته شد. وی این واکسن را روی خودش آزمایش کرد تا ثابت کند که واکسن بی خطر است. بعداً، هافکین برنامه تزریق گسترده‌ای را در هند بریتانیا انجام داد و تخمین زده می‌شود که ۲۶ میلیون دوز از واکسن هافکین از سال ۱۸۹۷ تا ۱۹۲۵ به بمبئی ارسال شده و این واکسیناسیون در آن منطقه توانست میزان مرگ و میر طاعون را ۵۰٪ -۸۵٪ کاهش دهد.
واکسن کووید-۱۹ آکسفورد–آسترازنکا
این واکسن از بخش کدکنندهٔ پروتئین اسپایک (سنبله‌ای) ویروس، همراه با توالی tPA ویروس کووید-۱۹ ساخته شده‌است. پس از تزریق واکسن، پروتئین سنبله‌ای (پروتئین اسپایک) در بدن ساخته شده و سیستم ایمنی نسبت به این پروتئین، واکنش نشان می‌دهد و برای مواجههٔ احتمالی با ویروس کووید-۱۹ در آینده آمادگی پیدا می‌کند. این واکسن در دو نوبت به فاصلهٔ چهار هفته تزریق شده و ارزان‌تر از واکسن فایزر بوده و نگهداری آن نیز آسان‌تر است و می‌توان آن را در دمای یخچال‌های معمولی نگهداری کرد. اگرچه اثربخشی کمتری نسبت به واکسن فایزر دارد. پژوهشگران، سه درجه مصونیت را گزارش کردند: مصونیت کم در حد ۶۲ درصد، مصونیت متوسط ۷۰ درصد و مصونیت زیاد در حد ۹۰ درصد. شرکت انستیتو سرم هند جهت فراهم کردن امکان خرید این واکسن برای کشورهایی با درآمد کم یا متوسط، تعداد یک میلیارد دُز از این واکسن را با نام «کوویشیلد» در دست تولید دارد که بر پایهٔ فرمول واکسن آکسفورد-آسترازنکا ساخته می‌شود. واکسن کوویشیلد ساخت هند یکی از گزینه‌های احتمالی ایران برای خریداری است.