دولت کانادا
کانادا دارای حکومت پادشاهی مشروطه است. ملکه الیزابت دوم از بریتانیای کبیر، ملکه کانادا و رئیس کشور به‌شمار می‌رود. حکومت کانادا دموکراسی پارلمانی با نظام فدرال است. قانون اساسی کانادا بر چارچوب‌های قانونی کشور حاکم است و شامل قوانین و قراردادهای نوشته و نانوشته است. قانون اساسی شامل قوانین آزادی و حقوق بشر نیز می‌شود که از حقوق پایه انسان و آزادی در این کشور پشتیبانی می‌کند و در کل بر این پایه است که حق هیچ‌کس در این کشور نمی‌تواند توسط هیچ شخص حقیقی و شخص حقوقی زیر پا گذاشته شود. اگر چه این قانون شامل یک بخش ۳۳ قسمتی در مورد این حقوق نیز هست که به پارلمان و مجلس ایالتی این دولت این اجاره را می‌دهد که برای یک دورهٔ ۵ ساله، بطورموقت برخی از بخش‌های دیگر این منشور را برای صلاح کشور کنار بگذارند.
استان کانادا
مصوبه اتحاد ۱۸۴۰، در تاریخ ۲۳ ژوئیه ۱۸۴۰ توسط تصویب پارلمان بریتانیا و اعلام شده توسط تاج در ۱۰ فوریه سال ۱۸۴۱، مستعمرات با هم ادغام شدند کانادا بالا و پایین کانادا با از میان بردن پارلمان جداگانه خود را و جایگزین کردن آنها با یک یک تک با دو مجلس، یک مجلس قانونگذاری به عنوان اتاق بالا و مجلس قانونگذاری به عنوان اتاق پایین. پس از شورش‌های ۱۸۳۷–۱۸۳۸، اتحاد دو کانادا توسط دو عامل صورت گرفت. اولاً، کانادای علیا در حال ورشکستگی بود زیرا از درآمد مالیاتی پایداری برخوردار نبود و برای تأمین هزینه‌های حمل و نقل داخلی خود به منابع پرجمعیت تر کانادای پایین نیاز داشت. ثانیاً، وحدت تلاش برای باتلاق دادن رای فرانسه با دادن تعداد مساوی پارلمان به هر یک از استانهای سابق بود، با وجود جمعیت بیشتر کانادای سفلی.