فمینیسم
تاریخ جنبش‌های برابری‌خواهانه در ایران به اواخر دوره قاجاریه بازمی‌گردد. حقوق زنان در ایران با انطباق این کشور با ارزش‌های غربی در اواخر قرن نوزده و اوایل قرن بیست دستخوش تغییراتی شد و رو به بهبود نهاد. در طول قرن بیستم، جنبش‌های سکولار، لیبرال، ناسیونالیست و چپ‌گرا معمولاً حقوق زنان را به عنوان بخشی از دغدغه‌های خود مطرح می‌کردند، اما واکنشی که بنیادگران و محافظه‌کاران مذهبی از خود نشان دادند تا به امروز مانع اصلی بهبود حقوق زنان در ایران بوده‌است. از زمان انقلاب ۱۳۵۷، فمینیسم در دید نظام حاکم بر ایران برابر با «بی‌عفتی» در نظر گرفته می‌شود. اما سیاست‌های جمهوری اسلامی، به صورت ناخواسته منجر به افزایش آگاهی جنسیتی در میان مردم ایران شده‌است.
رایحه مظفریان
رایحه مظفریان پژوهشگر، جامعه‌شناس و فعال حقوق زنان و کودکان است که در زمینه آسیب‌های اجتماعی و شکستن تابوهای حاکم بر جامعه ایران فعالیت می‌کند. او تا کنون بر روی ارتقا سطح آگاهی جامعه نسبت به ناقص سازی جنسی زنان (ختنه دختران)، ازدواج کودکان و همچنین رسمیت شناختن زنان ورزشکار زورخانه ای کار کرده‌است. او به عنوان دانشجوی بورسیه در حال مطالعه بر روی پایان‌نامه دکترای خود در دانشگاه آنادولوی ترکیه است.