سلمان خان
سلمان خان پسر ارشد سلیم خان است و حرفهٔ بازیگری خود را با بازی در نقش مکمل فیلم "یک همسر باید مثل این باشد" (۱۹۸۸) آغاز کرد و سپس نقش اصلی فیلم "من عاشق شدم" (۱۹۸۹) را بر عهدهٔ داشت. او در بالیوود این روند را در دههٔ ۱۹۹۰ با نقش‌های مختلفش مانند درام عاشقانهٔ "من برای تو چه کسی هستم؟" (۱۹۹۴)، کمدی اکشن "هر کسی سبک خود را دارد" (۱۹۹۴)، تریلر اکشن "کاران آرجون" (۱۹۹۵)، کمدی "همسر شماره ۱" (۱۹۹۹) و درام خانوادگی "ما با هم هستیم" (۱۹۹۹) ادامه داد. در پی یک دورهٔ کوتاه از افول در دههٔ ۲۰۰۰، خان در دههٔ ۲۰۱۰ با بازی در نقش اصلی فیلم‌های اکشن موفقی مانند "نترس" (۲۰۱۰)، "آماده" (۲۰۱۱)، "زمانی تایگر وجود داشت" (۲۰۱۲)، "لگد" (۲۰۱۴)، "سلطان" (۲۰۱۶) و "تایگر زنده است" (۲۰۱۷) به شهرت جهانی دست یافت.
شاهرخ خان
خان سپس شروع به بازی و تهیه‌کنندگی فیلم من خان هستم (نامزد بهترین فیلم) کرد. این فیلم چهارمین همکاری او با کارن جوهر و ششمین همکاری اوباکاجول است. فیلم داستان مرد مسلمان مبتلا به سندروم اسپارگر بود که سعی می‌کرد تا رئیس‌جمهور آمریکا را ملاقات کند. خان چند ماه مطالعه کرد، فیلم تماشا کرد و با افراد مبتلا به این بیماری صحبت کرد تا بتواند نقش خود را به خوبی اجرا کند. فیلم نقدهای مثبتی دریافت کرد و دومین فیلم پرفروش تاریخ هند در خارج از کشور شد (پس از فیلم سه احمق). اجرای خان در نقش رضوان خان قدردانی بیشتر منتقدان را به دنبال داشت. جی وسیسبرگ می‌گوید: خان رفتار بیماران اسپارگر را انجام داده‌است. چشم‌های برگردان، قدم‌های جهنده، لکنت و تکرار هنگام حفظ کردن متون. شاهرخ با این فیلم هشتمین جایزهٔ فیلم فیر بهترین بازیگر را گرفت و توانست به رکورد دیلیپ کومار برسد.