بارورسازی ابرها
بارورسازی ابرها یا ابرآمایی تعدیل آب و هوا، به وسیله افزودن مواد به داخل یک ابر با هدف تقویت تشکیل و رشد «بلورهای یخ» (Ice Crystal) در ابرهای سرد (بیشتر حجم ابر در دمای زیر صفر درجه سلسیوس است) و رشد قطرک‌های درون ابرهای گرم (بیشتر حجم ابر دارای دمای بالای صفر درجه سلسیوس) و در نتیجه افزایش بارش برف یا باران است. به عبارت دیگر باروری ابرها روشی برای تأثیرگذاری بر روی ابرهای طبیعی است که در آن با استفاده از مواد شیمیایی آب بیشتری از ابر به شکل باران یا برف درست می‌شود. بیشترین عواملی که در باروری ابرها برای تولید باران سرد و طرح‌های باروری ابرها برای تقویت بارش برف به کار می‌روند یدید نقره و یخ خشک (دی‌اکسید کربن منجمد) هستند. عواملی دیگر مانند گازهای مایع (به عنوان مثال نیتروژن مایع) نیز می‌توانند برای بارور کردن ابرها در این دسته مورد استفاده قرار گیرند.
ناوبری هوایی
تکنیک‌هایی که برای ناوبری در هوا به کار می‌رود بستگی به این دارد که هواگرد در شرایط مقررات پرواز چشمی پرواز می‌کند یا در شرایط مقررات پرواز ابزاری. چنانچه هواگرد در شرایط مقررات پرواز ابزاری پرواز می‌کند خلبان باید با به کارگیری ابزارها و کمک‌های ناوبری رادیویی مانند چراغ‌های چشمک زن یا با راهنمایی کنترل راداری مراقبت پرواز ناوبری کند. در ناوبری چشمی خلبان بیشتر با استفاده از ناوبری کور و به همراه مشاهدات چشمی با مراجعه به نقشه‌های مناسب ناوبری می‌کند. این عملیات ممکن است با به کارگیری ناوبری رادیویی صورت بگیرد.