مهندسی ژنتیک
ژن درمانی (Gene Therapy) بسیاری از صاحب‌نظران از سدهٔ حاضر به‌عنوان سدهٔ مهندسی ژنتیک و بیوتکنولوژی مولکولی یاد می‌کنند. به اعتقاد بسیاری از دانشمندان، تولد ژن‌درمانی در اوایل دهه ۱۹۹۰، یک رخداد بزرگ و انقلابی بود که چشم‌انداز جدیدی را در عرصه پزشکی مولکولی ایجاد کرد؛ زیرا برای نخستین بار در تاریخ علوم زیستی، کاربرد روش‌ها و فنون بسیار حساس و جدید جهت انتقال ژن‌های سالم به درون سلول‌های بدن و تصحیح و درمان ژن‌های جهش‌یافته و معیوب، پنجره‌ای نو به سوی مبارزه جدی، اساسی و علّی (نه معلولی و در سطح فراورده‌های ژنی) با بسیاری از بیماری‌ها گشوده‌است. ژن‌درمانی، در واقع انتقال مواد ژنتیکی به درون سلول‌های یک موجود برای مقاصد درمانی می‌باشد که به روش‌های متفاوت و متنوع (فیزیکی، شیمیایی و زیستی) صورت می‌گیرد.
درمان‌های آنتی پارکینسونی
تحقیقات اخیر برای کاهش علائم بیماری پارکینسون شامل روش‌های stereotaxic است. این روش به‌طور معمول زمانی انجام می‌شود که بیماران دیگر پاسخی به داروهای آنتی پارکینسونی نمی‌دهد. این روش شامل پیوند بافت جنین برای ترشح دوباره دوپامین در neostriatum است. محققان همچنین تلاش‌های در زمینه ژن درمانی داشته‌اند. این روش با استفاده از قرار دادن یک ویروس اصلاح شده ژنتیکی در subthalamic nucleus بیماران مبتلا به بیماری پارکینسونی انجام می‌شود. این ویروس مسئول قرار دادن یک ژن در GAD است که که مسئول آنزیمی برای بیوسنتز نوروترنسمیتر(انتقال دهنده عصبی) GABA است.