سوربن (دانشگاه تاریخی)
در سال ۱۹۷۰، دانشگاه پاریس به سیزده دانشگاه تقسیم شد که همگی توسط یک نهاد مشترک - ریاست دانشگاه پاریس - اداره می شد و در ساختمان سوربن مستقر بود. سه فقره از این دانشگاه ها، همچنان در ساختمان تاریخی سوربن باقی ماندند و به همین اعتبار نام آنها متشکل از « سوربن » است: دانشگاه پاریس-سوربن ( پاریس ۴ ) ، دانشگاه پانتئون-سوربن ( پاریس ۱ ) و . همچنین دانشگاه دکارت پاریس نیز از ساختمان سوربن استفاده می نمود.
سوربن (دانشگاه تاریخی)
کل ساختمان سوربن به عنوان دارایی مشترک سیزده دانشگاه تقسیم شده از دانشگاه پاریس تلقی می گردد و قسمت های مهم آن توسط هیچ کدام از دانشگاه ها به طور مستقل اداره نمی شود و به طور مشترک توسط همه مورد استفاده قرار می گیرد، خصوصاً کلیسا و آمفی تئاتر سوربن. اما بعضی از قسمت های وابسته توسط یکی از دانشگاه های مجزی شده اداره می شوند ( هرچند که مالکیت آن متعلق به همه ی دانشگاه ها می باشد ). برای مثال کتابخانه سوربن، کتابخانه ی مشترک دانشگاه های « پانتئون - سوربن »، « سوربن- نوول »، « دانشگاه سوربن »، « پاریس - دکارت » و « پاریس - دیدرویت » شناخته می شود، اما تحت مدیرت و نظارت دانشگاه « پانتئون - سوربن » است.