سیمان
برای تولید سیمان پرتلند، سنگ آهک (کربنات کلسیم) و سایر مواد که حاوی نسبت‌های مناسبی از موادی حاوی اکسیدهای کلسیم، سیلیسیم، آلومینیوم و آهن باشند، خرد و آسیاب می‌شوند تا به یک پودر خام آردمانند تبدیل شوند. این مواد در یک کوره یا "کیلن" (Kiln) گرم می‌شوند، تا ابتدا کربنات کلسیم با آزاد کردن دی اکسیدکربن به اکسید کلسیم تجزیه گردد و سپس اکسید کلسیم را با اجزای دیگر واکنش دهد تا سیلیکات‌های کلسیم و آلومینات‌ها تشکیل شوند که در دماهای سوزاننده‌ای تا ۱۴۵۰ درجه سلسیوس تا حدودی ذوب می‌شوند. محصولاتِ واکنش، از کوره به شکل مواد گلوله‌ای تیره‌ای خارج می‌شوند که به آنها کلینکر (clinker) می‌گویند. کلینکر در نهایت با نسبت کمی از گچ (برای کنترل سرعت هیدراتاسیون) آسیاب می‌شود و محصولی ریز به دست می‌آید که به آن "سیمان" می‌گویند.
پیستون هایپریوتکتیک
متداول‌ترین ماده ای که برای پیستون‌های اتومبیل استفاده می‌شود آلومینیموم است، زیرا آلومینیوم وزن سبک، هزینه کم و مقاومت قابل قبولی دارد. اگرچه ممکن است عناصر دیگر در مقادیر کمتری وجود داشته باشند، عنصر آلیاژی نگران کننده در آلومینیوم برای پیستون‌ها سیلیکون است. نقطه ای که در آن سیلیسیم به‌طور کامل و دقیق در دمای کار در آلومینیوم محلول است حدود ۱۲٪ است. سیلیکون بیشتر یا کمتر از این منجر به دو فاز جداگانه در ساختار بلوری جامد فلز می‌شود. این موضوع بسیار رایج است که وقتی به میزان قابل توجهی سیلیسیم بیشتر از ۱۲٪ به آلومینیوم اضافه شود، خصوصیات آلومینیوم به گونه ای تغییر می‌کند که برای اهداف پیستون برای موتورهای احتراق مفید باشد. با این حال، در ترکیب ۲۵٪ سیلیسیم، مقاومت فلز به میزان قابل توجهی کاهش می‌یابد، بنابراین پیستون‌های هایپروتکتیک معمولاً از یک مقدار سیلیکون بین ۱۶٪ و ۱۹٪ استفاده می‌کنند. برای پراکنده کردن ذرات سیلیکون به‌طور یکنواخت در سراسر ماده پیستون، قالب‌های ویژه، ریخته‌گری و تکنیک‌های خنک‌سازی لازم است.