شیوه‌های حکومت
حاکمیت شامل این مفاهیم است: حاکمیت بسته به نوع و شیوه حکومت متفاوت است. در جمهوری‌ها معمولاً حاکمیت را به مردم نسبت می‌دهند و در پادشاهی‌ها به پادشاه نسبت داده می‌شود. حاکمیت خود دو نوع است. حاکمیت داخلی به معنی قدرتهایی که دولت بر اتباع خود یا بر خارجیان ساکن کشور خود یا کشتیهایش در دریاهای آزاد دار. حاکمیت خارجی شامل حق داشتن روابط با سایر دولتها یا بستن قرارداد و اعلان جنگ است. حاکمیت داخلی شامل حاکمیت سیاسی و حاکمیت قضایی است. دولتها ممکن است حاکمیت خارجی نداشته و این حاکمیت را به دولت دیگری واگذار کرده باشند که در این صورت دولت تحت‌الحمایه نام دارند.
جمهوری فدرال
در یک جمهوری فدرال، تقسیم اختیارات بین دولت فدرال و دولت واحدهای زیربنایی وجود دارد. در حالی که هر جمهوری فدرال با این تقسیم اختیارات متفاوت رفتار می‌کند، معمولاً مسائل مشترک مربوط به امنیت و دفاع و سیاست‌های پولی در سطح فدرال انجام می‌شود، در حالی که مواردی مانند نگهداری زیرساخت‌ها و سیاست آموزش و پرورش معمولاً در سطح منطقه ای یا محلی انجام می‌شود. با این حال، دیدگاه‌ها در مورد اینکه چه مسائلی باید صلاحیت فدرال باشد متفاوت است و واحدهای فرعی معمولاً در بعضی موارد حاکمیت دارند، در حالی که دولت فدرال صلاحیت آن را ندارد؛ بنابراین یک جمهوری فدرال بر خلاف یک جمهوری واحد تعریف می‌شود که به موجب آن دولت مرکزی حاکمیت کاملی بر تمام جنبه‌های زندگی سیاسی دارد. این ساختار غیر متمرکز تر به توضیح تمایل کشورهای پرجمعیت تر به عنوان جمهوری‌های فدرال کمک می‌کند. بیشتر جمهوری‌های فدرال تقسیم اختیارات بین دستورهای دولت را طبق سند قانون اساسی کتبی تدوین می‌کنند.