لیلی و مجنون
نخستین مقلد بزرگ منظومه لیلی و مجنون نظامی در زبان فارسی، امیرخسرو دهلوی است. بعدها نورالدین عبدالرحمن جامی نیز در هفت پیکر خود منظومه لیلی و مجنون را بازآفرینی کرده‌است. در دوره تیموری و دوره صفوی چندین شاعر در ایران و هند، از جمله هاتفی خرجردی، میرزا محمدقاسم گنابادی و هلالی جغتایی لیلی و مجنون را بازآفرینی کردند و این روند تا دوره قاجار نیز ادامه یافته‌است. علاوه بر این سلمان ساوجی نیز از شعرایی است که سخت تحت تأثیر لیلی و مجنون نظامی بوده‌است و این تأثیر در فراق‌نامه او مشهود است. سهیلی جغتایی نیز منظومه‌ای با عنوان لیلی و مجنون و به پیروی از نظامی سروده‌است. تازه‌ترین منظومه‌های لیلی و مجنون از نامی اصفهانی و سرانجام حسن اهتمام (۱۳۳۵ خورشیدی) است. در مجموع به گفته حسن ذوالفقاری، ۸۶ نظیره‌پرداز به استقبال لیلی و مجنون نظامی رفته‌اند.
اسرار خودی
اسرار خودی (۱۹۱۵) نام اثری منظوم به زبان فارسی از اقبال لاهوری است. این منظومه که در قالب مثنوی و بر وزن "مثنوی معنویِ" مولانا سروده‌شده، نخستین اثر فارسی لاهوری است. لاهوری بیش از آن که در اسرار خودی، قطره‌بودن وجود انسان در برابر اقیانوسِ خداوند (=هدف غایی انسان) را به تصویر بکشد، مخاطب را به تقویت شخصیت، شجاعت و کارهای خود دعوت می‌کند.