شبکه‌های موردی و حسگر بی‌سیم
یک شبکه حسگر بی‌سیم از تعداد زیادی گره‌های حسگر تشکیل شده‌است که با تراکم بالا داخل پدیده‌ای که مورد نظر است یا بسیار نزدیک به آن استقرار داده می‌شود. مکان گره‌های حسگر نیازی به تعیین و تنظیم قبلی ندارند. این ویژگی امکان استقرار این نوع گره‌ها را به صورت کاملاً تصادفی در مکان‌های غیرقابل دسترسی یا خطرناک ایجاد می‌کند. از سوی دیگر، این ویژگی نیاز به در نظر گرفتن قابلیت خود پیکربندی را در پروتکل‌ها و الگوریتم‌های مختص این شبکه‌ها مطرح می‌کند. ویژگی دیگر شبکه‌های حسگر تلاش جمعی گره‌های حسگر است. گره‌های حسگر مجهز به یک پردازنده ساده هستند تا بجای ارسال داده خام دریافت شده از محیط، پردازش مختصری بر روی داده‌ها انجام دهند و محاسبات محلی را تنها به کمک گره‌های نزدیک خود انجام دهند. این عمل یعنی ارسال داده‌های کم‌تعداد ضروری و پردازش شده بجای ارسال داده‌های خام و متعدد هم باعث کاهش ترافیک شبکه می‌شود و هم باعث می‌شود عملیات امتزاج داده بهتر و ساده‌تر صورت گیرد. ویژگی‌های تعریف شده در قسمت قبل امکان ایجاد طیف وسیعی از کاربردها را برای این نوع شبکه فراهم می‌کند. برخی از کاربردهای ممکن کاربردهای مرتبط با بهداشت، مسایل نظامی و خانه‌های هوشمند می‌باشند. به‌طور نمونه، در مسایل ویژگی‌های قابلیت خود پیکربندی، استقرار سریع و تحمل خطا شبکه‌های حسگر را برای سیستم‌های نظامی اعمال دستور، کنترل، ارتباطات، محاسبات، هوشمندی، مراقبت، شناسایی و هدف گیری بسیار مناسب می‌نماید. در کاربردهای بهداشت، شبکه‌های حسگر می‌توانند برای مراقبت از بیماران و کمک به بیماران دارای ناتوانی جسمی به کار گرفته شوند. برخی کاربردهای تجاری دیگر شامل مدیریت انبار، نظارت بر کیفیت محصولات و نظارت بر مناطق حادثه خیز می‌باشند. در اکثر موارد شبکه‌های حسگر برای تبادل داده از ارتباطات بی‌سیم بهره می‌برند و دلیل آن وسعت حوزه کاربردها و سادگی استفاده آن بدون ایجاد زیر ساخت اختصاصی می‌باشد. از شبکه‌های حسگر بی‌سیم با نماد WSN یاد می‌شود. در سال‌های اخیر شبکه‌های WSN به دلیل پیچیدگی و وسعت زمینه پژوهش، غالب پژوهش‌ها در حوزه شبکه‌های حسگر را به خود اختصاص داده‌اند. درک کاربردهای شبکه‌های حسگر بی‌سیم نیاز به شناخت تکنیک‌های شبکه سازی ادهاک بی‌سیم دارد. اگر چه پروتکل‌ها و الگوریتم‌های متعددی برای شبکه‌های ادهاک بی‌سیم ارائه شده‌اند، آن‌ها به‌طور کامل مناسب ویژگی‌ها و نیازمندی‌های کاربردهای شبکه‌های حسگر نیستند. تفاوت‌های اصلی بین شبکه‌های حسگر و ادهاک عبارتند از: در سال‌های اخیر اغلب پژوهشگران سعی در توسعه روش‌هایی برای برطرف کردن این نیازمندیها داشته‌اند. ادامه این پایان‌نامه به صورت زیر تنظیم شده‌است: در قسمت دوم به بررسی کامل امر پوشش در شبکه‌های حسگر که می‌بایست در طراحی‌ها لحاظ شود، خواهیم پرداخت. در قسمت سوم به بررسی الگوریتم‌های ممکن در پوشش شبکه حسگر بی‌سیم پرداخته‌ایم.
بویشگر
روی شبکه‌های Broadcast سیمی، وابسته به ساختار شبکه(هاب یا سوییچ) یک نفر می‌تواند ترافیک روی همه یا فقط قسمت‌هایی از شبکه را از طریق یک ماشین در شبکه بگیرد(capture). اگرچه روش‌هایی وجود دارد که سوییچ‌ها از دستیابی به ترافیک شبکه از طریق سیستم‌های دیگر جلوگیری می‌کنند. برای مانیتور کردن شبکه(network monitoring) ممکن است مانیتور کردن همه بسته‌های داده در یک LAN با استفاده از یک سوییچ شبکه که مانیتور کردن پورت(monitoring port) نامیده می‌شود مناسب باشد. هدف از مانیتور کردن پورت انعکاس همه بسته‌های در حال عبور از همه پورت‌های سوییچ در مواقعی است که سیستم‌ها (کامپیوترها) به یک پورت سوییچ متصل هستند. برای این منظور یک network tap نسبت به استفاده از مانیتور کردن پورت مناسب تر است. چون tapها احتمالاً کم تر بسته‌ها را در طول ترافیک بالا drop می‌کنند. روی LANهای بی سیم یک فرد می‌تواند ترافیک روی یک کانال خاص یا چند کانال را با استفاده از چند آداپتور بگیرد(capture). روی LANهای broadcast سیمی و LANهای بی سیم به منظور capture کردن ترافیک، ترافیک تک پخشی(unicast) به ماشینی که در حال اجرای نرم‌افزار اسنیفر است فرستاده می‌شود. ترافیک چندپخشی(multicast) به یک گروه چندپخشی که ماشینی از آن در حال شنود است فرستاده می‌شود. و برای ترافیک پخشی(broadcast) از آداپتور شبکه استفاده می‌شود که برای capture کردن ترافیک باید در مد promiscuous گذاشته شود که بعضی از اسنیفرها آن را پشتیبانی می‌کنند و بعضی‌ها هم پشتیبانی نمی‌کنند. روی LANهای بی سیم حتی اگر آداپتور در مد promiscuous هست، بسته‌ها نه برای مجموعه سرویس بلکه برای این که این آداپتور پیکربندی شود معمولاً نادیده گرفته خواهند شد. برای دیدن بسته‌های آن‌ها آداپتور باید در مد monitor باشد. اطلاعات captureشده از نوع دیجیتال خام به فرمتی که برای انسان قابل خواندن باشد رمزگشایی می‌شوند تا کاربران آنالیزور پروتکل به آسانی اطلاعات مبادله شده را تجدید نظر کنند. آنالیزورهای پروتکل قابلیت‌های خود را تغییر می‌دهند تا داده را در چندین نما نشان دهند، به‌طور خودکار خطاها را تشخیص دهد، ریشه خطاها را تعیین کند، دیاگرام‌های زمانی را تولید کند جریان‌های داده TCP و UDP را دوباره ایجاد کند و غیره بعضی از آنالیزورهای پروتکل همچنین می‌توانند ترافیک را تولید کنند و به عنوان وسیله مرجع عمل کنند. این‌ها می‌توانند به عنوان آزمایش‌کننده پروتکل عمل کنند. آزمایش‌کننده‌ها ترافیک صحیح پروتکل را برای آزمایش تولید می‌کنند و ممکن است همچنین این توانایی را داشته باشند که خطاهای آزمون را نشان دهند. آنالیزورهای پروتکل همچنین می‌توانند براساس سخت افزار باشند یا در فرمت probe یا به‌طور معمولی تر با یک آرایه دیسک ترکیب می‌شوند. این وسیله‌ها بسته‌ها را روی آرایه دیسک ضبط می‌کنند. این کار اجازه تحلیل بسته‌ها را می‌دهد بدون این که کاربران مجبور باشند هر خطایی را دوباره ایجاد کنند.