برگ چغندر
سلق،چغندر/چکندر. طبق دست نوشته‌های برجای مانده از روزگاران گذشته، مشخص شده‌است که در حدود چهار قرن قبل از میلاد، انسان با خواص دارویی و گیاهی چغندر آشنا بوده‌است و از آن استفاده می‌کرده. گیاهی با برگهای پهن که در فصل سرد سال جایگزین مناسبی برای اسفناج می‌باشد و می‌توان به همراه سبزیجات دیگر از آن در آش یا ماست استفاده کرد. دانشمندان علم پزشکی برای این گیاه باارزش در حدود بیست و یک خاصیت درمانی تعریف کرده‌اند که از آن جمله می‌توان به مُلیّن بودن آن اشاره کرد، البته اگر با عدس استفاده شود بهتر است. اگر برگ این گیاه را در مقداری آب بجوشانیم و دست و پای ترک خورده را در آن قرار دهیم، معجزهٔ شفا بخشی آن را می‌توانیم ببینیم. برگ چغندر التهاب مجاری ادرار را درمان می‌کند و برای پانسمان زخم و درمان تاول نیز بسیار مناسب است. چغندر مخلوط با آب هویج دفع‌کننده سنگ کیسه صفرا نیز هست و شربت چغندر بهترین نوشابه و تقویت‌کننده بدن و دافع سموم بدن است استخوان را محکم می‌کند و برگ آن غذای مناسبی برای بیمار است و خواب را برای بیمار آرام می‌کند. باید توجه داشت که مصرف مداوم و بی رویهٔ هر چیزی باعث برهم خوردن مزاج آدمی می‌باشد که استفاده زیاد از چغندر نیز می‌تواند اینگونه باشد.
دروگر چغندر قند
دروگر چغندر قند یک ماشین کشاورزی برای برداشت گیاه چغندر قند است. ماشین‌های نخستین توسط تراکتور کشیده می‌شدند و تنها یک ردیف چغندر می‌توانست برداشت شود. دروگرهای مدرن چغندرقند خود ماشینی است که عمدتاً ۶ ردیف را برداشت می‌کند. چغندرها از زمین با بلند کردن سهام برداشته می‌شوند. از طریق تمیز کردن غلتک‌ها، شبکه انتقال و بالابر تخلیه، چغندرها از خاک چسبیده جدا می‌شوند و به مخزن نگهداری دستگاه منتقل می‌شوند. چغندرها در پشته‌های ذخیره‌سازی در مرز زمین قرار می‌گیرند یا در زمان برداشت در یک وسیله نقلیه بارگذاری می‌شوند. برگ چغندر حذف می‌شود و به‌عنوان کودِ خاک یا خوراک دام مصرف می‌شود، برگ‌ها را می‌توان تازه یا به عنوان سیلاژ استفاده کرد.