طوطی برزیلی
طوطی برزیلی یا لاوبِرد (lovebird) از دسته طوطی سانان و کوچکترین سایز از اون‌هاست. جالبه بدونید در مناطقی که خاستگاه این پرنده بوده مرغ عشق نامیده شده، اما پرنده‌ای که ما در ایران با اسم مرغ عشق می‌شناسیم پرنده دیگه‌ای هست و ظاهر متفاوتی داره. نام اصلی پرنده ای که در ایران با نام مرغ عشق معروف شده، باجریگار هست دلیل این که اسم این پرنده رو مرغ عشق گذاشتند به رفتارهای عاشقانه و رابطه طولانی او برمی‌گرده که نسبت به جفتش نشون می‌ده.
چنگ‌مرغ
یکی از برجسته‌ترین ویژگی‌های این پرنده، آوازخوانی است. آن‌ها در تمام سال آواز می‌خوانند اما از ماه ژوئن تا اوت هنگام جفت یابی آن‌هاست و این آوازخوانی بیشتر از همیشه دیده می‌شود. در این بازه آن‌ها چهار ساعت در روز آواز می‌خوانند. این مدت برابر با نیمی از روز آن‌ها است. آواز این پرنده آمیخته‌ای از هفت بخش است که بخشی از آن ساختهٔ خودش است و باقی‌مانده، آوازها و سر و صداهایی است که از پیرامونش شنیده ‌است. سوتک یا عضو آوازی این پرنده پیچیده‌ترین در میان گنجشک‌سانان (پرندگان آوازه خوان) است. این پرنده توانایی بی‌مانندی در درآوردن صداهایی که می‌شنود دارد بدون آنکه تغییر زیادی در آن بدهد. برای نمونه صدای جانوران پیرامونش مانند دینگو، سگ و کوآلا یا صدای آوازهای تکی پرندگان یا پچ پچ‌های میان آن‌ها را به خوبی بازسازی می‌کند، علاوه بر آن صدای سوت، موتور درون‌سوز، ارهٔ دستی چوب، ارهٔ زنجیری، دزدگیر خودرو، آجیر آتش، تفنگ، صدای بسته شدن دریچهٔ دوربین عکاسی هنگام عکس گرفتن، گریهٔ نوزاد و حتی صدای صحبت انسان را بازسازی می‌کند. البته بازسازی صدای انسان کمی برای آن غیرمعمول است.