نیروی زمینی ارتش جمهوری اسلامی ایران
همواره به نقش ارتش تنها در سرکوب مخالفان حکومت پهلوی پیش از سال ۱۳۵۷ اشاره می شد. در مقابل تا پیش از این در حکومت جمهوری اسلامی گزارش ها تنها حاکی از نقش ماموران سپاه، بسیج، نیروی انتظامی و شبه نظامیان لباس شخصی وابسته به نهادهای مختلف در سرکوب اعتراض ها و مخالفان بود.
نیروی زمینی آلمان
همچنین در سال ۱۹۵۷ «دفتر دفاع از سرزمین» به عنوان بالاترین مقام ارتش منطقه‌ای تأسیس شد. دفتر دفاع از سرزمین تحت فرماندهی مستقیم وزارت دفاع فدرال قرار داشت و فرماندهی ارتش ارضی (آلمان) ("Territorialheer")، یک تشکیلات ذخیره را بر عهده داشت. در حالی که "هیر به" همراه "نیروی دریایی آلمان" و "لوفت وافه" کاملاً در ساختار فرماندهی نظامی ناتو ادغام شده بودند، "سرزمین ارضی" تحت فرماندهی ملی باقی ماند. وظیفه اصلی آن حفظ آزادی عملیاتی نیروهای ناتو از طریق ارائه دفاع از پشت جبهه منطقه در برابر خرابکاران، نیروهای ویژه دشمن و موارد مشابه بود. سه فرماندهی ارضی ("Territorialkommandos") شامل شمال، و و حداکثر شش " (WBK)، فرماندهی نظامی منطقه ای وجود داشت. تا سال ۱۹۸۵ هر یک از WBKها دارای دو "تیپ Heimatschutzbrigade" (HSBs، تیپ‌های دفاع خانگی) بودند.