لودویگ فان بتهوون
لودویگ فان بتهوون (غسل تعمید در ۱۷ دسامبر ۱۷۷۰ م. – درگذشتهٔ ۲۶ مارس ۱۸۲۷)، موسیقی‌دان و آهنگساز اهل آلمان بود. وی شخصیتی مهم در انتقال بین دوره‌های کلاسیک و رمانتیک در موسیقی غرب بود و یکی از بزرگترین آهنگسازان اروپایی به حساب می‌آید. زندگی حرفه‌ای او معمولاً به دوره‌های «اولیه»، «میانی» و «پایانی» تقسیم می‌شود. دورهٔ «اولیه» حدوداً تا سال ۱۸۰۲ ادامه دارد، دورهٔ «میانی» از سال ۱۸۰۲ تا ۱۸۱۲ را شامل می‌شود و دورهٔ «پایانی» از ۱۸۱۲ تا زمانِ مرگ وی در سال ۱۸۲۷ است. او در طول زندگی خود آثار بسیاری آفرید که نُه سمفونی، پنج کنسرتو پیانو، یک کنسرتوی ویولن، سی و دو سونات پیانو، شانزده کوارتت زهی، دو مس و اپرای "فیدلیو" از آن جمله‌اند.
فهرست آثار لودویگ فان بتهوون
بتهوون ۹ سمفونی، ۹ کنسرتو، و شماری آثار ارکستریِ دیگر، ازجمله اوورتور، موسیقی صحنه برای آثار تئاتری، و تعدادی آثار متفرقه تصنیف کرد. از میان کنسرتوها، ۷ تا به‌طور کامل شناخته‌شده‌اند: یک کنسرتو ویولن، پنج کنسرتو پیانو، و یک تریپل کنسرتو برای ویولن، پیانو، و ویولنسل (به همراه ارکستر). بتهوون دو کنسرتوی دیگر نیز نوشته‌است: یک کنسرتو پیانو (وو ۴)، که از آثار اولیهٔ اوست، و یک تنظیم از کنسرتو ویولن (اپوس ۶۱) برای پیانو و ارکستر (اپوس ۶۱-الف).همچنین، یک سمفونی ناقص موسوم به سمفونی شماره ۱۰ به بتهوون منسوب است. بَری کوپر، بتهوون‌شناس و پژوهشگر موسیقی، آن را از خلالِ یادداشت‌ها و طرح‌های اواخر عمرِ بتهوون بازیابی کرده، معتقد است که آهنگساز، در واپسین سالِ زندگی‌اش قصدِ تکمیلِ آن را داشته‌است.شامل ۱۰ سونات برای ویولن و پیانو: