فدرالیسم
در کانادا نظام فدرالیسم به وسیلهٔ تقسیم قدرت بین پارلمان فدرال و دولت‌های استانی کشور توصیف شده‌است. طبق قانون اساسی سال ۱۸۶۷ (که قبلاً به عنوان قانون بریتانیایی آمریکای شمالی شناخته می‍شد)، قدرت‍های خاص قانون‍گذاری به نهادهای مختلف واگذار شده‍است. بند ۹۱ قانون اساسی صلاحیت قانونگذاری را به دولت مرکزی می‌دهد، در حالی که بند ۹۲ این صلاحیت را به قدرت‍های منطقه‌ای واگذار می‌کند. دیگر قدرت‌هایی که به‌طور مستقیم مورد اشارهٔ قانون اساسی قرار نگرفته‌اند در صلاحیت دولت مرکزی قرار می‌گیرند. هر چند اختلاف بین دولت مرکزی و ایالتی در مورد این که کدام یک صلاحیت قانونگذاری در موضوعات مختلف را دارند، یک مسئلهٔ طولانی مدت و در حال تحول بوده‌است. حوزه‌های رقابتی میان دولت مرکزی و دولت‌های ایالتی اموری نظیر قانونگذاری، توجه به مقررات اقتصادی، مالیات و منابع طبیعی می‌باشند.
تامی داگلاس
یک سیاست‌مدار عضو حزب سوسیال دموکراسی کانادا بود. او در سال ۱۹۳۵ به مجلس عوام کانادا راه یافت. سپس او به عنوان هفتمین فرماندار استان ساسکاچوان کانادا انتخاب شد(۱۹۴۴–۱۹۶۱). این برای اولین بار بود که یک دولت سوسیال دموکرات در آمریکای شمالی به روی کار می‌آمد. او ابداع گر یک سیستم خدمات درمانی همگانی() برای شهروندان از طریق مالیات بود که بر اساس آن شهروندان از خدمات درمانی کاملاً رایگان بهره‌مند می‌شدند به گونه ای که بیماران از زمان ورود به مراکز درمانی تا زمان خروج بدون توجه به نوع بیماری هیچ گونه هزینه ای پرداخت نمی‌کردند. این سیستم به سرعت در کانادا محبوب و رایج شد.