جنگ‌های صلیبی کودکان
جنگ‌های صلیبی کودکان، ، نامی است که به یک جنگ صلیبی یا جهاد فاجعه‌آمیز که بدست کودکان مسیحی برای بیرون راندن مسلمانان از سرزمین‌های مقدس رخ داد، اطلاق شد. این جنگ در ۱۲۱۲ رخ داده‌است. این جنبش در اصل نظامی نبود و افراد حاضر در آن نیز هیچ‌گاه به اراضی مقدس نرسیدند، اما چون هدف جنگ‌های صلیبی را دنبال می‌کرد، آن را جزو جنگ‌های صلیبی برشمرده‌اند.
نخستین جنگ صلیبی
در همین حال، یک بیماری همه‌گیر شیوع یافت و بسیاری از صلیبیون مانند نمایندهٔ تام‌الاختیار پاپ، آدهمار لپوی، را به کام مرگ کشاند. در این زمان تعداد اسب‌ها حتی کمتر از قبل بود و بدتر از آن، دهقانان مسلمان منطقه از دادن و تأمین آذوقهٔ صلیبیون خودداری می‌کردند. در ماه دسامبر و پس از محاصره و تسخیر شهر عرب‌نشین معره‌نعمان صلیبیون در چنان وضع وخیمی قرارداشتند که برای رهایی از گرسنگی وادار به آدم‌خواری گردیدند. رالف کان نوشته‌است: «در معره‌نعمان، نیروهای ما کافران بالغ را در دیگ‌های پخت‌وپز، می‌پختند و بچه‌ها را نیز به سیخ کشیده و بریان شده حریصانه می‌خوردند». در همین هنگام، شوالیه‌ها و سربازان دون‌پایه‌تر به‌طور فزاینده‌ای بی‌قراری می‌کردند و خواستار ادامهٔ حرکت به سوی اورشلیم بودند و رهبرانشان را مجبور به پذیرش این کار نمودند. سرانجام در آغاز سال ۱۰۹۹ م، صلیبیون با برگزیدن بوهموند به عنوان نخستین شاهزاده انطاکیه، راهپیمایی به سوی اورشلیم را دوباره آغاز کردند.