تمام‌نگاری رنگین‌کمانی
این هولوگرام یک هولوگرام عبوری است که در آن هولوگرام در یک طرف روشنسازی می‌شود، و در سمت دیگر مشاهده می‌شود. روشن سازی و مشاهده (نمایش) را می‌توان در یک سمت انجام داد. اگر هولوگرام بر روی یک سطح منعکس کننده نصب شده باشد. تکثیر انبوه چنین هولوگرام می‌تواند با استفاده از یک فرایند کندهکاری برجسته (منبت) انجام داد. اینها در طیف گسترده‌ای از برنامه‌های امنیتی مانند کارت‌های اعتباری، اسکناس و کالا با کیفیت استفاده می‌شود.
هولوگرافی حوزه-زمان
ایدهٔ اصلی هولوگرافی در سال ۱۹۴۸ توسط D. Gabor ارائه شد. او این ایده را برای افزایش رزولوشن میکروسکوپ الکترونی ابداع کرد. گرچه در آن زمان ایدهٔ او به علت نبود منبع با طول همدوسی زیاد مورد توجه واقع نشد، اما با اختراع لیزر جهش زیادی در حوزهٔ هولوگرافی فضایی رخ داد و این روش به عنوان یک روش کدگذاری نوری مورد کاربرد زیادی واقع شد. در سال ۱۹۶۹، S. A. AKHMANOV در مقاله‌ای تحت عنوان " NONSTATIONARY PHENOMENA AND SPACE-TIME ANALOGY IN NONLINEAR OPTICS " که در رابطه با برهم‌کنش‌های غیرخطی مرتبه دوم و سوم بود، به‌طور گذرا به تناظر روابط ریاضیاتی پراش پیرامحوری و پاشندگی باند باریک اشاره کرد. در سال 1994 Brian H. Kolner در مقاله‌ای با عنوان “Space-Time Duality and the Theory of Temporal Imaging” به صورت کامل به بررسی این قضیه پرداخت و دوگانگی فضا-زمان پلی برای گذار از بعد فضایی به بعد زمانی قرارگرفت.