قدرت (روابط بین‌الملل)
قدرت در روابط بین‌الملل به روش‌های مختلفی تعریف می‌شود. دانشمندان علوم سیاسی, مورخان, و دست اندرکاران روابط بین‌الملل (دیپلمات ها) برداشت‌های زیر را از قدرت سیاسی دارند: گفتمان مدرن به‌طور کلی بر مبنای قدرت دولت‌ها شامل هر دو قدرت اقتصادی و نظامی صحبت می‌کند.آن دولت‌هایی که دارای مقادیر قابل توجهی از قدرت در سیستم بین‌المللی هستند دسته بندی می‌شوند ،به عنوان قدرت متوسط ها، قدرت‌های منطقه ای ها، قدرت‌های بزرگ ها، ابرقدرتها، یا امپراتوری‌ها / سلطه گران، اگر چه هیچ استاندارد مورد قبول برای آنچه که یک دولت قدرتمند را تعریف می‌کند وجود ندارد.گروه ۲۰ به عنوان نشستی از دولت هاست که تلاش در تغییر درجات نفوذ در سیستم بین‌المللی را دارد، دیده می‌شود.
مانیفست سرنوشت
برخی منتقدان استدلال می‌کنند که «مانیفست سرنوشت» ادعا می‌کند که به دلیل موقعیت ویژه جامعه آمریکا و تسلط به قسمت غربی قاره آمریکا، سرنوشت تاریخی این کشور این است که «استثنا» باشد. این باور منجر به اقدامات امپریالیستی شده، که از جمله پیامدهای آن حمله نظامی به فیلیپین و کوبا بوده است. این اقدامات بعدها در قالب توجیه فرهنگی امپریالیسم نو قرار گرفت و این نتیجه گرفته شد که در تاریخ و جهان کنونی، ایالات متحده دارای موقعیت و جایگاه «استثنا در جهان» است. بر این اساس، ایالات متحده در برابر سازمان‌های بین‌المللی مانند سازمان ملل متحد و دیوان کیفری بین‌المللی پاسخگو نیست. بنابراین، ایالات متحده فراتر از معاهدات بین المللی است و مجبور نیست به آنها متعهد شود.