کلیتوس اهل ایلیریا
کلیتوس (به یونانی: Κλεῖτος؛ سال‌های فرمانروایی: ۳۳۵ تا ۲۹۵ پیش از میلاد) شاه ایلیریایی دولت داردانیا بود که در سال ۳۳۵ پیش از میلاد بر مسند قدرت نشست.
دکیموس یونیوس بروتوس آلبینوس
با این حال دکیموس بروتوس یکی از توطئه‌کنندگانی بود که دیکتاتور را در نیمه‌مارس ۴۴ قبل از میلاد به قتل رساندند. سزار خود به دکیموس بروتوس بسی اعتماد داشت به‌حدی که هیچگاه به نیت وی سوءظن نداشته و در وصیت‌نامه خود او را دومین وارث خود نامیده‌بود. پس از قتل سزار، دکیموس با مارکوس آنتونیوس (کنسول آن سال) دشمن شد. با آغاز سال ۴۳ قبل از میلاد، هنگامی‌که مارکوس آنتونیوس قصد داشت استان گالیا کیسالپینا را از او بگیرد، دکیموس به تندی واکنش نشان داد و به موتینا (مودنای امروزین) عقب‌نشینی کرد. هنگامی که دکیموس در مودنا محاصره شد، سنا (با تلاش سیسرون) آنتونیوس را «دشمن عامه» شناخت و ارتشی تحت رهبری کنسول‌های آن سال یعنی گایوس ویبیوس پانسا و آئولوس هیرتیوس و همچنین گایوس اوکتاویانوس نوزده‌ساله را ــ که به دور خود کهنه‌سربازان پدرخوانده‌اش (سزار) را جمع‌آوری کرده‌بود ــ با هدف رهایی دادن دکیموس بروتوس از محاصره فرستاد. آنتونیوس در موتینا مغلوب شد و با باقی ارتش به گالیا ناربوننسیس عقب‌نشست. در این هنگام سنا برای دکیموس بروتوس یک تریومف اعلام کرد.