کاخ باکینگهام
در سال ۱۸۴۷، آن زوج کاخ را برای زندگی درباری و خانواده در حال رشدشان کوچک دیدند، و در نتیجه بخش تازه که توسط ادوارد بلور طراحی و به وسیله توماس کوبیت ساخته شده بود، ساختمان مرکزی را احاطه کرد. جلوی شرقی بزرگ، که روبه‌رو مرکز خرید لندن قرار دارد، امروزه «چهره عمومی» کاخ باکینگهام طلقی می‌شود و شامل ایوانی است که خانواده سلطنتی در رخدادهای مهم و جشن تولد پادشاه و ملکه به جمعیت حاضر خوش آمد گویی می‌کنند. سالن رقص و ساختمان اتاق‌های دولتی نیز در این زمان و با طراحی شاگرد نش، یعنی جیمز پنتورن ساخته شدند.
کاخ بزرگ
هنگامی که پادشاه رامای اول، بانکوک را به پایتختی برگزید، تصمیم به بنای کاخی نوین، به عنوان مرکز دولت و محل اقامت خویش نمود. بدین ترتیب، ساخت و ساز برجی زرین، در روز ششم ماه مه در سال ۱۷۸۲ میلادی، آغاز گشت. در ابتدا، کاخی که شامل چندین ساختمان چوبی در چهار گوشه دیوار دفاعی، به طول ۱۹۰۰ متر بود، با مساحتی، افزون بر ۲۱۸۴۰۰ متر مربع، بنا شد. اندکی پس از آن بود که وی، دستور بنای معبد بودای زمردین را به عنوان معبد سلطنتی، صادر کرد.