طنز
طنز یعنی بیان هنرمندانه و نقادانهٔ کژی‌ها و نادرستی‌ها به قصد اصلاح و نه تخریب. طنز فاخرترین گونهٔ شوخ‌طبعی‌ست، که گونه‌های دیگرش هزل و هجو و فکاهی‌اند. لطیفه‌ها عمدتاً از نوع فکاهی‌اند؛ اما آن‌جا که رنگ و بوی تمسخر قومی یا شخصی خاص می‌گیرند، به هجو متمایل می‌شوند. البته لطیفه‌های زیادی هم هستند که اقدام به انتقاد از فرد، گروه، جامعه و نظام خاصی می‌کند که در دسته «طنز» قرار می‌گیرند.
آرتور آسا برگر
این کتاب به علاقمندان طنزپژوهی، به ویژه دانشجویان و دانشگاهیان یاری می‌رساند تا با گزیده‌ای از طنزپژوهی‌ها به کوشش چند تن از مشهورترین طنزپژوهان جهان که هر یک دیدگاه و روش متفاوتی در زمینة کار خود دارند آشنا شوند. این کتاب با سبکی دست یافتنی و آسان نگاشته شده‌است و نقاشی‌های نویسنده و بسیاری از تصاویر دیگر به شفاف سازی و روشن ساختن آن کمک کرده‌است. آسابرگر در این کتاب در مورد اصول اساسی نظریه گفتمان بحث می‌کند و آنها را در جنبه‌های مختلف فرهنگ عامه، رسانه‌ها و زندگی روزمره به کار می‌برد. از جمله مباحثی که آنالیز می‌کند عبارتند از: سرعت یابی، تبلیغات، شوخی، استفاده از زبان، اسطوره‌ها، افسانه‌ها و فرهنگ مادی.