زنان در قرون وسطی
زنان در قرون وسطی دارای چندین نقش گوناگون اجتماعی بودند. زنان در این دوره که قرن پنجم تا پانزدهم میلادی را در تاریخ اروپا به خود اختصاص می‌دهد نقش‌هایی مانند همسر، مادر، دهقان، صنعت‌گر، راهبه و همچنین نقش‌های مهم رهبری مانند رئیسه صومعه یا ملکه سلطنتی را عهده‌دار بودند. مفهوم "زن" از جهات مختلف و توسط نیروهای گوناگون در سده‌های میانه دگرگون شد.
زنان در امپراتوری عثمانی
زنان در امپراتوری عثمانی () بسته به مذهب و طبقه خود از حقوق و موقعیتهای مختلفی برخوردار بودند. زنان عثمانی مجاز به شرکت در سیستم حقوقی، خرید و فروش املاک، ارث بردن و وصیت به ثروت، و مشارکت در سایر فعالیت‌های مالی بودند. اصلاحات تنظیمات در قرن نوزدهم حقوق اضافی برای زنان ایجاد کرد، به ویژه در زمینه آموزش. برخی از اولین مدارس دخترانه در سال ۱۸۵۸ آغاز به کار کردند، اگرچه برنامه درسی بیشتر به آموزش زنان و مادران مسلمان متمرکز بود. سلطنت زنان، دورانی که به دهه ۱۵۲۰ برمی گردد و تا اواسط قرن هفدهم ادامه داشت، دوره‌ای بود که در آن زنان بلندپایه از طریق مشارکت در سیاست داخلی، مذاکرات خارجی و کارگزاران از قدرت سیاسی و اهمیت عمومی برخوردار بودند. مادران ملکه و صیغه‌های اصلی از طریق سیاست حارم نفوذ قابل توجهی پیدا کردند. برخی از تأثیرگذارترین سلاطین والده سلطان، نوربانو سلطان، صفیه سلطان، خندان سلطان، حلیمه سلطان، کوسم سلطان و تورخان سلطان بودند.