تای چی چوان
این هنر رزمی، یکی از زیباترین و محبوب‌ترین هنرهای رزمی در چین و کل جهان است و برای بهبود سلامتی، افزایش طول عمر و آرامش روحی انجام می‌شود. این هنر که با نگرش عمیق فلسفی شکل گرفته با کمک ایجاد چرخش انرژی در انسان و تخلیه انرژی درونی یعنی انرژی «چی» یا انرژی بایو الکترومغناطیس درون بدن انسان، یکی از قدرتمندترین سبک‌های رزمی در جهان می‌باشد. در این هنر عضلات نقش زیادی ایفا نمی‌کنند ویک تای چی کار سعی در رها کردن کل بدن دارد تا این انرژی بتواند در بدن جاری شود و در موقع مناسب بتوان از آن برای دفاع یا حمله استفاده کرد. تای چی چوان روش مشت زنی یا هنر رزمی است که بر اساس مفاهیم فلسفی آن سعی در به تعادل رساندن همه چیز دارد که در حقیقت نماد یین و یانگ محصول این فرایند است. «تای چی» در فلسفه تائو به معنای فرایندی است که «ووچی» را به «یین و یانگ» تبدیل می‌کند و تای چی چوان هنر رزمی است که بر اساس این مفهوم عمیق و فلسفی بنا شده‌است. استادان تائو صدها سال پیش با معرفی تای چی در حقیقت هنر رزمی را معرفی نمودند که هماهنگ با ریتم‌های طبیعت و قوانین حاکم بر طبیعت باشد تا در سطوح بالا نیز منتهی به ادراک طبیعت گردد. تای چی ابتدا بدن را متعادل می‌سازد، سپس انرژی درونی انسان، ذهن، تنفس عواطف، طبیعت و روح را متعادل می‌سازد.
تانگ سو دو
این هنر رزمی که مراحل بسیار سختی را تا مرحله تکمیل سپری نموده‌است توسط کوان جانگ نیم هوانگ کی از کشور کره در سال ۱۹۴۵ ابداع گردید، استاد بزرگ هوانگ کی زمانی که ۷ ساله بود به فراگیری هنرهای رزمی کره‌ای از جمله تکیون و هنر دفاع شخصی و دیگر هنرهای رزمی سلاح سنتی کره مشغول بود او بعد از اتمام تحصیلات متوسطه و دبیرستان در راه‌آهن منچوری مشغول به کار شد، استاد که در آن زمان فقط ۲۲ سال سن داشت به یک استاد چینی به نام یانگ کوک جین که در هنرهای رزمی مهارت ویژه‌ای داشت معرفی گردید تا هنرهای رزمی را نزد ایشان فرا بگیرند کوان جانگ نیم هوانگ کی که تلفیقی از هنرهای رزمی کره‌ای و چینی را آموخته بود بعد از یک سال ممارست نزد استاد یانگ به کره اشغال شده توسط ژاپن بازگشت ولی اجازه تدریس هنرهای رزمی را در کشور خود نداشت او همچنان با مطالعه کتب رزمی و همچنین بررسی سبک‌های ژاپنی بخصوص کاراته ژاپنی در زمان جنگ جهانی دوم توانست در نوامبر ۱۹۴۵ زمانی که جنگ پایان یافته بود، مودوک کوان (مدرسه تقوا و پرهیزکاری و فضیلت در هنرهای رزمی) را تأسیس کند مودوک کوان که جزء ۵سبک اصلی هنرهای رزمی کره‌ای محسوب می‌شد فرصت خوبی بود تا استاد هنر خود را معرفی نماید. استاد در ابتدای کار هنر خود را هوا سو دو نامید و هنر او به هواسو دو مودوک کوان شهرت یافت اما با توجه به عدم استقبال از هوا سو دو استاد که مطالعه عمیقی در هنرهای رزمی چینی و ژاپنی داشت نام هوا سو دو را به تانگ سو دو به معنی هنر تیغه دست یا راه وروش دست‌چین با ادغام کاراته ژاپنی در مو دوک کوان معرفی کرد. تانگ سو دوخیلی سریع در کره جنوبی معرفی و گسترش یافت و چون تلفیقی از کاراته اوکیناوا و سبک‌های چینی و کره‌ای بود به کاراته کره‌ای شهرت جهانی پیدا کرد و امروزه در سراسر جهان علاقه‌مندان زیادی در این هنر رزمی زیباو دفاع شخصی کره‌ای مشغول فعالیت هستند و فدراسیون جهانی مودوکوان کره جنوبی به عنوان فدراسیون اصلی سبک و یک سازمان جهانی بین قاره‌ای، فدراسیون بین‌المللی و آکادمی‌های فراوانی به نام تانگ سو دو یا کاراته کره‌ای جهت گسترش این هنر رزمی در دنیا تأسیس شده‌است. استاد بزرگ هوانگ کی در سال ۲۰۰۲ دار فانی را وداع گفت و هنر ابداعی خود را برای همیشه برای جهانیان به یادگارگذاشت.