بازداریابی
بازداریابی (به انگلیسی:)بازداریابی «اقدامی آگاهانه از سوی بازاریاب‌ها برای کاهش تقاضای یک محصول با استفاده از همان ابزارها و تکنیک‌هایی که به‌طور عادی از آنها برای افزایش تقاضا استفاده می‌کنند.» بازداریابی به دنبال کاهش تقاضا یک محصول است، گاهی اوقات این کاهش تقاضا مربوط به کل محصولات، مشتریان نامطلوب که برخی اوقات در زمان خاصی صورت می‌گیرد.امیر عباس کائینی، سعید جلالیان (۱۳۹۸) در کتاب بازداریابی تفاوت ضد بازاریابی و بازاریابی معکوس را با بازداریابی اینطور عنوان می‌کنند. در ادبیات بازاریابی، مفاهیمی چون ضدبازداریابی(Anti-Marketing) و بازاریابی معکوس() وجود دارد که ممکن است با بازداریابی(Demarketing) یکسان تصور شود، در حالی که ضد بازاریابی هنر فروش از طریق اذیت کردن، ترساندن و روانشناسی معکوس مشتریان است. در واقع بازاریابی همواره مفهوم حق با مشتری است را یدک می‌کشد در حالی که ضدبازاریابی نسبت به مفهوم نگاه متفاوت دارد و معتقد است جهت دستیابی به فروش، می‌توان مشتری را در جهت دستیابی به محصول اذیت و حتی ترساند. مفهوم بازاریابی معکوس در واقع خلق محصولات و خدمات بر اساس نظر و خواسته مشتری است در واقع شخصی‌سازی محصولات و خدمات از دستاوردهای بازاریابی معکوس است این در حالی است که بازداریابی با هدف کاهش تقاضا، راهکارهای مقابله با فروش سریع تر را دنبال می‌کند.
استراتژی سرمایه‌گذاری
خرید و نگهداری: این استراتژی شامل خرید سرمایه یا سهام شرکت‌ها و نگهداری آن‌ها به مدت طولانی است. این استراتژی، یک رویکرد سرمایه‌گذاری بلند مدت بوده و بر این اساس است که بازارهای سهام در بلند مدت، علی‌رغم وجود دوره‌های صعود یا نزول، نرخ بازگشت خوبی دارند. بر اساس این دیدگاه، تعیین موقعیت زمانی بازار، یعنی اینکه یک نفر می‌تواند در قیمت پایین وارد بازار شده و سهام را در قیمت‌های بالا بفروشد، برای سرمایه گذاران کوچک صدق نمی‌کند؛ به همین دلیل بهتر است سهام را خریده و آن را نگه داشت.