سلول‌های بنیادی مزانشیمی
جوانترین و اولیه‌ترین سلول‌های بنیادی مزانشیمی از بافت بند ناف جنین، یعنی ژل وارتون و خون بند ناف به دست می‌آید. با این حال، MSCها در غلظت بسیار بیشتری در ژل وارتون در مقایسه با خون بند ناف یافت می‌شوند. بند ناف بعد از تولد در دسترس است. به‌طور معمول دور انداخته می‌شود و خطری برای جمع‌آوری ندارد. این سلول‌های بنیادی مزانشیمی به دلیل دارا بودن خاصیت ابتدایی‌شان (primitive properties) و سرعت رشد سریع ممکن است منبع مفید MSCها برای کاربردهای بالینی باشند.
تمایز سلولی
به عنوان مثال پوشش نانو فایبرها با فسفات کلسیم باعث تمایز سلول‌های مزانشیمال انسانی به سمت استخوان خواهد شد. از طرف دیگر مشخص شده‌است که سلول‌های بنیادی به سیگنال‌های فیزیکی محیط اطراف نیز حساس هستند. سلول‌های مزانشیمال می‌توانند بر اساس هندسه سطح در مسیر تمایز به دو دودمان سلولی شامل سلول‌های چربی یا استخوان قرار گیرند. تغییر در هندسه سطح در تنظیم اسکلت سلولی و چسبندگی موضعی سلول با اعمال محدودیت بر روی پهن شدگی سلولی و در نهایت تأثیر بر روی مسیرهای سیگنال سلولی باعث تمایز سلول‌های بنیادی می‌شود. به عنوان مثال بسترهای نانو فایبری که به صورت موازی ریسیده شده در مقایسه با بسترهای نانو فابری که به صورت درهم ریسیده شده‌است تمایز سلول‌های C17.2 تأثیر بیشتری داشته‌است. تحقیقات دیگری نشان داده‌است که سختی سطح، تحریک‌های الکتریکی و … نیز بر تمایز سلول‌های بنیادی تأثیر خواهد داشت.