تب کیو
عامل آن باکتری کوکسیلابورنتی است و میزبان اصلی این عفونت گاو، گوسفند و بز است.
جان شاو بیلینگز
در سال ۱۸۷۹ بیلینگ با دکتر چارلز اف. فولسوم، سرهنگ جورج ای. وارینگ، جونیور و سایر اعضای شورای ملی بهداشت از شهروندان ممفیس، تنسی نظرسنجی کرد تا اطلاعات مربوط به شیوع تب زرد در شهر را جمع‌آوری کند. روزنامه‌های محلی به دلیل کاهش موارد تب زرد پس از مراجعه وی، از توصیه‌های وی به اعضای هیئت مدیره شهر در مورد سیاست‌های بهداشتی «مقوی معجزه آسا» نام بردند. بیلینگز جزئیات یافته‌های خود در مورد این بیماری را در مقاله خود در "International Review" در ژانویه ۱۸۸۰ منتشر کرد. وی در مقاله خود، علت این بیماری را «یک ارگانیسم دقیقه ای تا حدی مانند گیاه مخمر، یا ممکن است محصول یک ارگانیسم مانند الکل» باشد. علاوه بر جزئیات علت احتمالی بیماری، بیلینگز همچنین در مورد مشاهداتی که در مورد بیماران دیده بود، نوشت. این مشاهدات شامل بیماری، علائم جسمی و احتمال انتقال آن در مناطقی بود که مردم آنها مبتلا شده بودند. او در مقاله خود توضیح می‌دهد که: «تب زرد نمی‌تواند به جایی برود مگر اینکه آن را بکشد»، که به عنوان تئوری اولیه انتشار تب زرد توسط پشه‌ها عمل می‌کند.