سرخرگ کلیوی
سرخرگ‌های کلیوی سرخرگ‌هایی هستند که از کناره‌های آئورت شکمی درست در زیر سرخرگ مزانتریک فوقانی جریان می‌گیرند و خون را به کلیه‌ها می رسانند. هر یک از رگ‌های کلیوی از ساق دیافراگم می‌گذرند و با آئورت شکمی زاویهٔ راستی را می‌سازند. رگ‌های کلیوی ۲۵٪ خونی را که از قلب خارج می‌شود را به کلیه‌ها می رسانند تا در آنجا تصفیه شوند. خونی که به کلیه‌ها توسط رگ‌های کلیوی می‌رسد متغیر است. ممکن است یک یا تعداد بیشتری رگ کلیوی که خون را به هر کلیه می رساند وجود داشته باشد. رگ کلیوی در ناحیه‌ای درست بالای سیاهرگ‌های کلیوی به کلیه متصل می‌شود. شعاع رگ کلیوی در حدود ۰٫۲۵ سانتی‌متر و ۲۶ سانتی‌متر در قسمت پایه‌ای آن است. قطر رگ کلیوی بسته به روشی که برای یافتن آن استفاده می‌شود، متغیر است. میزان قطر رگ کلیوی با استفاده از سونوگرافی ۵٫۰۴ ± ۰٫۷۴ میلی‌متر یافت شده است اما با استفاده از آنژیوگرافی ۱٫۱۹ ± ۵٫۶۸ یافت شده. درون کلیه، رگ کلیوی، پیش از رسیدن به ناف کلیه به پنج یا شش شاخهٔ دیگر تقسیم می‌شود که این شاخه‌ها میان میزنای و سیاهرگ کلیوی قرار دارند.
دستگاه گردش خون باز
در بدن چنین جاندارانی مانند حشرات یک یا چند قلب به واسطه انقباض خود همولنف را به یک سیستم به هم متصل از سینوس‌ها پمپ می‌کنند که این سینوس‌ها در واقع فضاهای اطراف اندام‌های جاندار است در هنگام این انقباض دریچه‌های اوستیوم(به انگلیسی:Ostium) بسته‌اند و خون از طریق عروق جانبی (به انگلیسی: Lateral Vessels) و رگ قدامی (به انگلیسی: Anterior Vessel) پمپ می‌شود. در این هنگام همولنف تبادلات شیمیایی خود را با سلول‌ها انجام می‌دهد. حال به واسطه انبساط دوباره قلب در حالی که دریچه‌های اوستیوم باز شده‌اند همولنف دوباره به داخل قلب‌ها باز می‌گردد تا چرخه از سر گرفته شود. در ضمن،هر دو دریچه قلب به سمت خارج یا بیرون از قلب باز میشوند . همولنف از طریق رگ ها به قلب باز نمیگردد.(توسط فضای بین یاخته ای )