تاریخ یهودیان در ترکیه
یهودیان در منطقه‌ای که امروزه ترکیه نامیده می‌شود از حدود ۲٬۴۰۰ سال پیش ساکن هستند. از زمان سدۀ پنجم پیش از میلاد در منطقهٔ آسیای میانه جمعیت‌های یهودی وجود داشته‌است. پس از اخراج یهودیان از اسپانیا و پرتغال در سال ۱۴۹۲ میلادی، امپراتوری عثمانی بیشتر این یهودیان را جذب کرده و دارای جمعیت یهودی زیادی شد. با اینکه پس از بنیانگذاری کشور اسرائیل بسیاری از یهودیان از ترکیه مهاجرت کردند، این منطقه هنوز هم دارای جمعیت یهودی قابل توجهی است.
تاریخ یهودیان در عمان
در اواسط سده نوزدهم، ستوان انگلیسی جیمز ریموند ولستد، یهودیان مسقط را در خاطرات خود به نام "Travels in Arabia، جلد ۱، مستند کرد." وی اشاره می‌کند که ""چند یهودی در مسکات وجود دارد که بیشتر در سال ۱۸۲۸ به آنجا می‌آیند و از بغداد رانده می‌شوند … با ظلم و زورگیری‌های پاچا داود."" وی همچنین خاطرنشان کرد که یهودیان در عمان به هیچ وجه مورد تبعیض قرار نگرفتند، که در سایر کشورهای عربی چنین نبود (آنها مجبور به زندگی در گتوها نبودند، یا خود را به عنوان یهودی معرفی نمی‌کردند، اگر مسلمانی قدم می‌زد در جاده قدم نگذارد همان خیابان، همان‌طور که در یمن اتفاق افتاد). یهودیان مسقط بیشتر در ساخت زیور آلات نقره، بانکداری و فروش مشروبات الکلی اشتغال داشتند. با وجود عدم آزار و شکنجه در عمان، اعتقاد بر این است که این جامعه قبل از سال ۱۹۰۰ از بین رفته‌است. در طول جنگ جهانی دوم، یک ارتش نظامی یهودی آمریکایی، امانوئل گلیک، با جامعه کوچکی از یهودیان عمانی در مسقط روبرو شد، اما این جامعه بیشتر از مهاجران اخیر یمن تشکیل شده بود.