مهندسی ژنتیک
کشف بسیاری از ژن‌های بیماری‌زای مهم در آینده نزدیک، کاربرد روش‌های متنوع و بی‌سابقه غربال‌سازی ژنتیکی و پیشگویی‌های بسیار دقیق پیرامون تعیین سرنوشت جنین از نظر بیماری‌های ژنتیک پیش و پس از تولد، از دیگر قابلیت‌های مهندسی ژنتیک و ژن‌درمانی است. پژوهشگران با انجام تحقیقات گسترده بر بسیاری از محدودیت‌های موجود در زمینه ژن‌درمانی فائق آمده‌اند. همچنین در زمینه هدف‌گیری بسیار اختصاصی سلول و انتقال ژن یا DNA برهنه به درون آن- به عنوان دارو- پیشرفت‌های چشمگیری حاصل شده‌است.
یوسوکی ناکامورا
ناکامورا با موفقیت نشانگرهای را در سال ۱۹۸۷ و ژن سرکوبگر تومور "APC" را در ۱۹۹۱ شناسایی کرد. علاوه بر این، چندین نشانگر ژنتیکی پلی مورفیک توسط گروه‌های تحقیقاتی وی در بنیاد ژاپنی تحقیقات سرطان و دانشگاه توکیو تهیه شده‌اند، که در نقشه و کلون ژن‌های دخیل در اختلال ژنتیکی، و نیز ژن‌هایی که مربوط به پاسخ به داروها و درگیر سرطان هستند، نقش دارند. در سال ۲۰۰۱، ناکامورا و همکارانش در مرکز تحقیقات RIKEN SNP روش‌شناسی مطالعه هم‌خوانی سراسر ژنوم را توسعه دادند ناکامورا همچنین بر روی استفاده از اطلاعات ژنتیکی برای بهبود مراقبت از بیماران سرطانی متمرکز شده‌است و در تلاش است تا اکتشافات آزمایشگاه خود را به عمل بالینی برساند. در سال ۲۰۰۱، تحقیقات سرطان وی در دانشگاه توکیو منجر به تشکیل آنکوتراپی (یک شرکت موفق ژاپنی فعال در بیوتکنولوژی عمومی) شد که بر روی درمان‌های جدید سرطان متمرکز است.