جنگ الجزایر
جنگ الجزایر یا انقلاب الجزایر به مجموعه‌ای از زد و خوردهای میان فرانسه و الجزایری‌های استقلال‌طلب زیر استعمار این کشور می‌گویند که میان سال‌های ۱۹۵۴ تا ۱۹۶۲ رخ داد و به استقلال الجزایر انجامید. از دیگر اثرهای این جنگ سرنگونی جمهوری چهارم فرانسه و پایه‌ریزی جمهوری پنجم به ریاست شارل دوگل بود.
تصرف الجزایر توسط فرانسه
در این بین به تدریج ارتش آزادی الجزایر شکل گرفت. این لشکر به دو گروه تقسیم می‌شد: نخستین دسته به فرماندهی احمد بیگ در شهر کنستانتین در شرق الجزایر و گروه دوم که تحت فرماندهی ملی‌گرایانِ منطقه قبایلی قرار داشت. نیروهای ملی‌گرا که تحت فرماندهی عبدالقادر الجزایری قرار داشتند، طی قراردادهای مختلفی با فرانسه از جنگ اجتناب می‌کردند و این کار به فرانسه فرصت داد تا نیروهای خود را در جنگ با ارتش احمد بیگ و نیروهای عثمانی نگه دارد. عاقبت در سال ۱۸۳۷ میلادی، فرانسویان موفق به تصرف شهر کنستانتین و غلبه بر دشمن شدند.