ادم ریه
اِدِمِ ریه به معنی تجمع آب میان بافتی در ریه می‌باشد. هر چند ادم ریوی در پنومونی نیز دیده می‌شود ولی ادم حاد ریه — که به دلیل اختلال در اکسیژن رسانی خون می‌تواند بسیار کشنده نیز باشد — بیشتر ناشی از یک بیماری قلبی عروقی است، مثلاً در نارسایی احتقانی قلب یا به دنبال سکته قلبی. درمان بیشتر با نیتروگلیسیرین، مورفین، اکسیژن، دیورتیک‌هایی مانند فورزماید و… می‌باشد.
سندرم شوک سمی
این بیماری اغلب با بستری در بیمارستان قابل درمان است. اغلب بیماران در بخش مراقبت های ویژه به منظور مراقبت‌های حمایتی (برای مدیریت مایع تهاجمی، تهویه، درمان جایگزینی کلیه و حمایت درونی) به ویژه در موارد نارسایی چندگانه اندام‌ها ضروری است. درمان شامل حذف یا تخلیه منبع عفونت است که اغلب تامپون و تخلیه آبسه است.