زیاریان
پیشین‌ترین نهاد آموزشی در دوران اسلامی «مکتب» بود و کودکان از پنج یا شش سالگی که توانایی شست و شو و طهارت شخصی خود را پیدا می‌کردند، می‌توانستند به مکتب بروند. در این مکتب‌ها بزرگسالان جایی نداشتند و هدف از آن‌ها تعلیم الفبا و قرآن به مبتدیان بود. اما، نهاد اصلی آموزش در دوران زیاریان، «مسجد» و شیوهٔ معمول آموزشی مبتنی بر املاء بود. این نظام را «آمالی» می‌خواندند و بسیاری از قضات و بزرگان شهرهای استرآباد و گرگان که در قرون سوم و چهارم به مدارج و مقامات عالی دیوانی و مذهبی می‌رسیدند، در حلقه‌های فقه همین نظام آمالی رشد یافته بودند. علاوه بر حلقه‌های فقه، درس‌های مذهبی دیگر، همچون حدیث، نیز تدریس می‌شد و آثار مهمی از این دوره باقی مانده‌است.
کینسه‌آنیرا
کینسه‌آنیرا (همچنین خوانده می‌شود "Fiesta Quinceañera" یا ساده‌تر "quinces") جشن تولّد پانزده سالگی دختران تلقّی می‌شود. این جشن معمولاً در آمریکای لاتین برگزار می‌شود. این جشن تولد با سایر تولدها تفاوت دارد زیرا آن از نشانهٔ پایان دورهٔ کودکی و ورود به ابتدای دورهٔ بزرگسالی می‌دانند. نحوهٔ برگزاری این جشن در کشورهای مختلف، تفاوت‌های قابل توجهی دارد، برای مثال در برخی جشن‌ها مذهب نقش پررنگ تری نسبت به سایر عوامل دارد. در کشورهای آرژانتین، پاراگوئه و اروگوئه جشن کینسه‌آنیرا (که به fiesta de quince معروف است) با ورود دختر نوجوان در حالی که لباس مخصوص جشن به تن دارد و پدرش او را همراهی می‌کند آغاز می‌شود. محل برگزاری جشن، اگر فضای بسته باشد، معمولاً آستانه ورودی تزیین شده دارد و هنگامی که پدر و دخترش وارد می‌شوند موسیقی ملایمی نواخته می‌شود و مهمان‌ها به پدر گل هدیه می‌کنند (معمولاً گل رز). بعد از این مقدمه، مراسم رقص والس شروع می‌شود که دختر نوجوان با همهٔ دوستان و خویشاوندان خود می‌رقصد. جشن کویینسس به چند بخش تقسیم می‌شود و معمولاً در هر بخش غذاهای متنوعی ارائه می‌شود. روند یک مراسم معمولی به ترتیب زیر است: