یأجوج و مأجوج
در قرن اول میلادی تاریخدان یهودی یوسفوس فلاویوس از قوم مغول با نام گاگ و مگاگ در روسیه نام برده‌است. یوسفیوس نوشته‌است که ذوالقرنین گاگ و مگاگ را در پشت کوه‌های قفقاز به وسیله دیوارهای آهنین زندانی کرده‌است. این دیوار در گرجستان قرار دارد. بعضی پادشاهان گرجی خود را محافظ دروازه گاگ و مگاگ می‌دانستند. همچنین امبروس از گوت‌ها به عنوان گاگ یاد می‌کرد. جروم آن‌ها را سکاها می‌دانست و ژوردانس در اثر مهم خود گتیکا، اقوام سکاها، آمازون‌ها و گوت‌ها را یکی می‌دانست. در بعضی متون تاریخی از قوم خزر به عنوان گاگ و مگاگ نام برده شده‌است. در کتاب اکسپوزیسو ماتیام اوانجلیستام نوشته شده در قرن نهم میلادی توسط کریستیان استاولوت از قوم خزر به عنوان گاگ و مگاگ نام برده شده‌است که «ختنه شده و از قوانین یهودی تبعیت می‌کنند». در قرن ۱۴ میلادی ابن کثیر دانشمند سنی نیز یاجوج و ماجوج را با قوم خزر یکی دانسته‌است. بر اساس داستان‌ها شاه خزرها جوزف ادعا می‌کرد که از نسل برادر زاده مگاگ توگارما است. در بعضی متون تاریخی از قوم مغول به عنوان قوم گاگ و مگاگ نام برده شده‌است. در متون تاریخی آلمانی ذکر شده‌است که در روزهای آخر گروهی یهودی قرمز به اروپا حمله می‌کنند. این گروه معمولاً به عنوان یهودیان اروپای شرقی و ترکان عثمانی در نظر گرفته می‌شوند.
هاگین و مانین
رابطهٔ کلاغ و اودین قدیمی و ریشه‌دار است. این نکته را می‌شود از تعدد کنینگ‌های مورد استفاده برای هم اودین و هم کلاغ استنباط کرد. اودین «کلاغ‌خدا»، «کلاغ‌اغواگر»، و «کشیشِ کلاغ-قربانی» خوانده شده و از آن طرف، کلاغ «شاهینِ طماعِ اودین». رابطهٔ کلاغ و اودین از آنجا نشئت می‌گیرد که کلاغ پرندهٔ مرگ ملحوظ می‌شده، چون از اجساد تغذیه می‌کرده است. و از آنجا که در دسترس‌ترین منبع تغذیه برای کلاغ، جنازه‌های متروک در میدان جنگ است که سوزانده یا دفن نشده‌اند، کلاغ «پرندهٔ جنگ» لقب گرفته بود. از طرف دیگر، اودین خدای مرگ و جنگ است. جنگاورانی که حریفشان را در میدان جنگ می‌کشتند، کشته را پیشکش اودین می‌کردند. اما جنازهٔ فرد کشته‌شده در واقع نصیب کلاغ‌ها می‌شد. هرگاه مردی عازم جنگ بود و کلاغی او را دنبال می‌کرد، این نشانه را خوش‌یمن می‌دانستند، چرا که تصور می‌شد کلاغ در انتظار بزم (تغذیه از جنازهٔ دشمن مرد) بوده است.