هپاتیت سی
آزمایش‌های تشخیص هپاتیت سی عبارتند از: آنتی‌بادی HCV، تست الایزا (ELISA)، وسترن بلات، HCV RNA کمی. واکنش زنجیره‌ای پلی مراز (PCR)، می‌تواند HCV RNA را یک تا دو هفته پس از ابتلا شناسایی کند، در حالی که آنتی‌بادی‌ها ممکن است برای شکل‌گیری و نمایاندن خود به زمان بسیار بیشتری نیاز داشته باشند. هپاتیت سی مزمن، ابتلا به ویروس هپاتیت سی است که بر اساس حضور RNA خود، تا شش ماه مقاومت نشان می‌دهد. . به این دلیل که بیماری‌های مزمن معمولاً تا ده‌ها سال علایمی نشان نمی‌دهند، پزشکان بالینی عموماً از طریق آزمایش‌های عملکرد کبد یا در حین آزمایش‌های روتین از افراد دارای ریسک بالا، به این بیماری پی می‌برند. آزمایش نمی‌تواند بین بیماری‌های مزمن و حاد تمایزی قایل شود.
ستروبوویر
ستروبوویر () (همچنین به عنوان ANA-598 شناخته می شود) یک داروی آزمایشی برای درمان هپاتیت ث بود که در شرکت داروسازی Anadys کشف شد که توسط Roche در سال ۲۰۱۱ خریداری شد. Roche توسعه خود را در ژوئیه ۲۰۱۵ خاتمه داد. این دارو در آزمایش‌های بالینی فاز IIb بود که در ترکیب با اینترفرون و ریباویرین مورد استفاده قرار گرفت و بیماران هپاتیت ث با ژنوتیپ ۱ را هدف قرار داد.