جاسازی کلمه
پس از پیشرفت‌هایی که در سال ۲۰۱۰ در زمینه کاری نظری در مورد کیفیت بردارها انجام شد و سرعت آموزش مدل و پیشرفت‌های سخت‌افزاری امکان کاوش در فضای پارامتر وسیع‌تری را فراهم کرد این رویکرد توسط بسیاری از گروه‌های تحقیقاتی مورد استفاده قرار گرفت. در سال ۲۰۱۳، تیمی در گوگل به رهبری توماس میکولوف روش word2vec را ایجاد کردند که ابزاری است که جاسازی کلمه در مدل‌های فضای برداری را سریعتر از رویکردهای قبلی امکان‌پذیر می‌کند. رویکرد word2vec به‌طور گسترده‌ای استفاده شده‌است و باعث افزایش علاقه به استفاده از تکنیک جاسازی کلمات و در نهایت هموار کردن راه برای کاربرد عملی شده‌است.
آدرس‌دهی بایتی
برای نشان دادن اینکه چرا آدرس دهی بایت مفید است، IBM 7094 را در نظر بگیرید که قابل آدرس دهی کلمه است و مفهومی از بایت را ندارد. دارای کلمات ۳۶ بیتی است و کدهای کاراکتری شش بیتی خود را شش تا یک کلمه ذخیره می‌کند. برای تغییر ۱۶امین کارکتر در یک رشته، برنامه باید تعیین کند که این چهارمین کاراکتر از کلمه سوم در رشته‌است، کلمه سوم را منتقل کند، مقدار قدیمی کاراکتر چهارم را از مقدار موجود در ثبات پنهان کند. «یا» در کلمه جدید، و سپس کلمه اصلاح شده را ذخیره کنید. حداقل شش دستورالعمل ماشین. معمولاً اینها به یک برنامه فرعی منتقل می‌شوند، بنابراین هر ذخیره یا انتقال یک کاراکتر مجزا شامل هزینه فراخوانی یک زیربرنامه و بازگشت است. با آدرس دهی بایت، می‌توان با یک دستورالعمل به آن دست یافت: این کد کاراکتر را در آن آدرس بایت ذخیره کنید. برنامه‌های متنی برای نوشتن راحت ترو کوچکتراند و سریعتر اجرا می‌شوند.