ذبیح‌الله منصوری
یکی از مهم‌ترین نوشته‌های منصوری کتاب شاه جنگ ایرانیان است. از آثار قابل توجه دیگرش می‌توان به "سینوهه پزشک مخصوص فرعون"، "خواجه تاجدار"، "خداوند الموت" (حسن صباح)، "ابن سینا نابغه‌ای از شرق"، "اسپارتاکوس"، "امام حسین و ایران"، "اندیشه‌های یک مغز بزرگ" (۴ ج)، "افکار مترلینک" و "منم تیمور جهانگشا" اشاره کرد.
جولی اسکات میثمی
«شعر دربار ایرانی قرون وسطی» (انتشارات دانشگاه پرینستون، ۱۹۸۷)، «دایره‌المعارف ادبیات عربی» (ویرایش مشترک با پل استارکی، راتلج، ۱۹۹۸)، «تاریخ‌نگاری فارسی تا پایان قرن دوازدهم» (انتشارات دانشگاه ادینبورگ، ۱۹۹۹) و «ساختار و معنا در شعر عربی و فارسی قرون وسطی: مروارید مشرق‌زمین» (راتلج، ۲۰۰۳) از جمله کتاب‌های این چهره فرهنگی هستند. همچنین ترجمه‌ «نظامی، هفت پیکر: عاشقانه ایرانی قرون وسطایی» (انتشارات دانشگاه آکسفورد، ۱۹۹۵) در کارنامه او به چشم می‌خورد.