درون‌کاشت دندانی
درون‌کاشت دندانی یا پروتز ایمپلنت دندانی، بخشی از درون‌کاشت (ایمپلنت) دندانی است که به صورت دندان برساخته (پروتزی) در دهان بیمار، جایگزین دندان طبیعی وی می‌گردد. امروزه دندانپزشکی ایمپلنت را هنر جایگزینی دندان‌های از دست رفته توصیف می‌کنند. ایمپلنت‌ها برای جایگزینی یک یا چند دندان و برای نگه داشتن و تامین ریتنشن پروتز کامل اوردنچر به کار می‌روند. ایمپلنت‌های دندانی از تیتانیوم ساخته می‌شوند و با استخوان استئواینتگره می‌شوند. بعد از معاینات اولیه در ابتدا فیکسچر یا همان قسمت ریشه ایی پروتز با استفاده از جراحی کوچکی در داخل فک و به جای دندان از دست داده شده، جاگذاری می‌گردد و بعد از اطمینان از ثبات آن که معمولاً ۴ الی ۶ ماه به طول می‌انجامد، قسمت رویی یا همان تاج دندان (Crown) گذاشته می‌شود. اگر فردی دندان خود را از دست بدهد ایمپلنت در اندازه همان ریشه به جای آن قرار داده می‌شود. ایمپلنت‌ها قطعاتی در اندازه دندان طبیعی می‌باشند. ایمپلنت‌ها توسط ابزار بسیار دقیقی کنترل می‌گردند و توسط دستگاه‌های بسیار دقیق ساخته می‌شود. به دلیل خصوصیات ذکرشده برای ایمپلنت دندان، هنگامی در فک بیمار قرار بگیرد، یک جسم خارجی به‌شمار نمی‌رود و با قرارگرفتن در فک بیمار با آن سازگار می‌شود. ایمپلنت باعث رشد استخوان‌های کنار دندان هم می‌شود و از تحلیل استخوان فک جلوگیری به عمل می‌آورد.
چشم مصنوعی
ایمپلنت مدپور پلی اتیلن متخلخل با چگالی بالا است که از پلی اتیلن خطی با چگالی بالا تولید می‌شود. پیشرفت علم در شیمی پلیمر اجازه داده‌است مواد زیست سازگار جدیدتری مانند پلی اتیلن متخلخل (PP) در زمینه جراحی ایمپلنت چشمی وارد شود. ایمپلنت پلی اتیلن متخلخل حداقل از سال ۱۹۸۹ استفاده شده‌است. این در ده‌ها شکل کروی و غیر کروی پیش ساخته و در اندازه‌های مختلف یا بلوک‌های ساده برای شخصی‌سازی سفارشی حین عمل موجود است. این ماده سفت است اما قابلیت انعطاف‌پذیری دارد و اجازه می‌دهد بخیه زدن مستقیم ماهیچه‌ها بدون بسته‌بندی یا مراحل اضافی انجام شود. علاوه بر این، سطح صاف نسبت به سایر مواد استفاده شده برای اهداف مشابه، ساینده و تحریک کننده کمتری است. پلی اتیلن نیز واسکولار می‌شود، اجازه می‌دهد یک پست تحرک تیتانیوم قرار گیرد که به همان روشی که از گیره برای کاشت‌های هیدروکسی آپاتیت استفاده می‌شود، ایمپلنت را به پروتز می‌پیوندد.