کیک
مواد ژلی موادی هستند که دارای خاصیت انجمادکنندگی هستند و افزودن آن‌ها به مایع باعث انجماد آن خواهند شد. جدول زیر مختصات چهار مادهٔ ژلی ژلاتین، آگار، پکتین و کاراگینان را نشان می‌دهد. این مواد معمولاً در تهیه سس‌ها و کرم‌هایی که در کیک به کار برده می‌شوند، مانند انواع ژله یا موس و غیره به کار برده می‌شوند. ژلاتین بیش از مواد دیگری ژلی در کیک و شیرینی‌پزی مصرف می‌شود. ژلاتین ابتدا آب خیسانده شده و در دمای ۶۰–۵۰ درجه سانتیگراد حل می‌شود و در صورتی که دمای محلول از ۸۰ درجه بیشتر باشد بوی ناخوشایندی از ژلاتین متصاعد شده و خاصیت انجمادکنندگی آن کاهش می‌یابد. مایع‌ای که حاوی ژلاتین است نباید جوشانده شود. در صورتی‌که دمای مایع حاوی ژلاتین از ۱۰۰ درجه بیشتر شود، توانایی انجمادکنندگی ژلاتین به‌طور کامل از بین خواهد رفت. به این سبب ژلاتین همواره پس برداشتن مایع از روی حرارت به آن اضافه می‌شود. ژلاتین در محلول‌هایی که دارای پاپایا، کیوی و آناناس هستند خاصیت انجمادکنندگی خود را از دست می‌دهد. وزن ژلاتین ورقه‌ای بین ۱۰–۵ گرم است و نسبت به نوع پودری حاصل کار شفافیت بیشتری دارد. مزیت نوع پودری نسبت به نوع ورقه‌ای در اینست که زودتر خیس شده و آسان‌تر می‌توان میزان مورد نیاز را از آن جدا کرده و استفاده کرد. ناپاژ ماده‌ای است که از نظر ظاهری به ژله شباهت دارد. این ماده برای براق و درخشان کردن سطح کیک، به ویژه میوه‌های سطح کیک و همچنین در حفظ و دوام بیشتر مواد روی کیک به کار برده می‌شود. ناپاژ در برخی از کشورها به صورت آماده و با گونه‌های مختلف مانند، ناپاژ زردآلو، ناپاژ توت فرنگی، ناپاژ شکلات موجود است همچنین درست کردن آن در منزل امکان‌پذیر است.
سلژیلین
اشکال دارویی: قرص و پچ پوستی  سلژیلین به عنوان deprenyl شناخته می شود و با نام های تجاری Eldepryl و Emsam نیز فروخته می شود ، دارویی است که در درمان بیماری پارکینسون و اختلال افسردگی اساسی استفاده می شود . این دارو به صورت کپسول یا [[قرص] [[تجویز خوراکی| مصرف شده و از طریق دهان]] برای بیماری پارکینسون و به صورت پچ برای افسردگی [[پچ ترانس درمال|روی پوست استفاده می شود]] سلژیلین جهت کنترل [[پارکینسون|بیماری پارکینسون]] به تنهایی و یا همراه با دیگر داروهای ضد پارکینسون مورد استفاده قرار می‌گیرد، .سلژیلین در فرم قرص خود برای درمان علائم بیماری [[بیماری پارکینسون|پارکینسون استفاده می شود]] . این دارو اغلب به عنوان مکمل دارویی مانند [[لوودوپا]] ( -DOPA) استفاده می شود ، اگرچه از آن به عنوان تک درمانی هم استفاده شده است. دلیل اصلی افزودن سلژیلین به لوودوپا کاهش دوز مورد نیاز لوودوپا و در نتیجه کاهش عوارض حرکتی لوودوپا است. سلژیلین زمان شروع لوودوپا را بین حدود 11-18 ماه به تاخیر می اندازد. برخی شواهد نشان می دهد که سلژلین به عنوان محافظ عصبی عمل می کند و سرعت پیشرفت بیماری را کاهش می دهد ، اگرچه این مورد بحث است. Selegiline همچنین به عنوان یک درمان کمکی برای زوال عقل در [[بیماری آلزایمر|بیماری آلزایمر ،]] خارج از برچسب استفاده شده است. فرم [[پچ ترنس‌درمال]] این دارو جهت درمان [[افسردگی اساسی]] توسط آژانس غذا و دارو آمریکا تأیید شده‌است.سلژلین همچنین از طریق یک [[پچ ترانس درمال]] به عنوان درمانی برای [[اختلال افسردگی عمده|اختلال افسردگی اساسی استفاده می شود .]] تجویز سلژلین ترانس درمال متابولیسم عبور اول کبدی را دور می زند. با این کار از مهار فعالیت MAO-A در دستگاه گوارش و کبد و در نتیجه افزایش سطح خونی [[تیرامین]] ناشی از غذا و اثرات سو احتمالی جلوگیری می شود ، در حالی که مقدار کافی سلژیلین برای اثر ضد افسردگی به مغز می رسد.  سلژیلین در [[اختلال کم‌توجهی - بیش‌فعالی|اختلال بیش فعالی و کمبود توجه]] (ADHD) استفاده شده است.  سلژیلین می‌تواند به عنوان یک مکمل در کنار داروهای ضدروانپرشی، برای درمان علائم منفی اسکیزوفرنی اثربخش باشد.البته به علت احتمال تشدید علایم سایکوز و عوارض جانبی با احتیاط مصرف شود. سلژیلین برای تمام مصارف انسانی و انواع مختلف آن ، نوع [[رده‌بندی داروهای بارداری|C بارداری است]] : مطالعات انجام شده روی حیوانات آزمایشگاهی باردار اثرات نامطلوبی بر روی جنین نشان داده است اما هنوز مطالعات کافی در مورد انسان وجود ندارد.  سلژیلین با مهار [[آنزیم مونو آمین اکسیداز]] در مغز موجب مهار تجزیه [[دوپامین]]، [[سروتونین]]، [[نور اپی نفرین]] و سایر مونوامینها می‌شود. مهارکننده‌های مونوآمینو اکسیداز که در درمان [[پارکینسون]] بکار می‌روند مانند سلژیلین برای MAO-B اختصاصی هستند که برای ۸۰% فعالیت MAO در گانگلیون پایه محسوب می‌شود هرچند در دوزهای بالاتر MAO-A را نیز مهار میکنند. در دوزهای بالینی معمول که برای بیماری پارکینسون استفاده می شود ، سلژیلین یک [[بازدارنده آنزیم|مهار کننده]] [[صحافی انتخاب|انتخابی]] و [[MAO-B|برگشت ناپذیر مونوآمین اکسیداز B]] (MAO-B) است و باعث افزایش سطح [[دوپامین]] در مغز می شود. در دوزهای بیشتر (بیش از 20) میلی گرم در روز) ، اختصاسیت خود را برای MAO-B از دست می دهد و همچنین باعث مهار [[MAO-A|MAO-A می شود]] ، که باعث افزایش سطح [[سروتونین]] و [[نوراپی‌نفرین|نوراپی نفرین]] در مغز می شود. یکی از متابولیت‌های سلژیلین [[انانتیومر]] چپ‌گرد [[مت‌آمفتامین]] است و ممکن است تست اعتیاد به شیشه را مثبت کاذب نشان دهد.