سامانه استدلال
بسیاری از استدلال سیستم استخدام استدلال استقرایی به رسم استنتاج در دسترس دانش است. این استنتاج موتورهای پشتیبانی استدلالی هستند که به جلو یا رو به عقب برای پی بردن به نتیجه‌گیری از طریق وضع مقدم استدلال می‌کنند. این استدلال بازگشتی روش استخدام نامیده می‌شوند 'به جلو زنجیرهای «و»عقب مانده زنجیری'بود. اگر چه استدلال سیستم به‌طور گسترده‌ای پشتیبانی از استنتاج قیاسی در برخی از سیستم‌های استخدام abductive سلفیهای defeasible و انواع دیگر از استدلال است. ابتکارات نیز ممکن است به کار برای تعیین راه حل‌های قابل قبول به مشکلات مقاوماست.
برنامه‌ریزی منطقی قیاسی
شروط در P مجموعه گزاره‌های قیاسی را تعریف می‌کنند و از طریق آن یک توصیف (یامدل) حوزه مسئله را ارائه می‌کنند. محدودیت انسجام در IC ویژگی‌های عمومی مسئله را مشخص می‌کند که باید در هر راه‌حل مسئله مورد بررسی قرار گیرد. مسئله، G، یک مشاهده را بیان می‌کند که باید توضیح داده شود یا هدفی را بیان می‌کند که با ترکیب مثبت و منفی (NAF) مطلوب نشان داده می‌شود. چنین مسائلی توسط محاسبه «توضیحات قیاسی» G حل می‌شود. توضیح قیاسی در مورد مسئله G مجموعه‌ای از موارد مثبت (و گاهی منفی) از گزاره‌های قیاسی است، مثلاً هنگامی که این موارد به برنامه منطقی P، مسئله G و محدودیت‌های IC اضافه می‌شوند؛ بنابراین توضیحات قیاسی، برنامه منطقی P را با افزودن تعاریف کامل یا نسبی گزاره‌های قیاسی بسط می‌دهد. به این ترتیب، توضیحات قیاسی راه‌حل مسئله را با توجه به توصیف حوزه مسئله در P و ICشکل می‌دهند. تمدید یا تکمیل توصیف مسئله ارائه شده توسط توضیحات قیاسی، اطلاعات جدیدی را فراهم می‌کند که تا کنون در راه‌حل مسئله گنجانده نشده‌است. معیارهای کیفیت برای ترجیح دادن یک راه‌حل نسبت به دیگری که اغلب از طریق محدودیت‌های درستی بیان می‌شوند، می‌تواند برای انتخاب توضیحات خاص قیاسی در مورد مسئله G اعمال شود. محاسبه درALP، استدلال معکوس برنامه‌نویسی منطقی را با نوعی کنترل ترکیب می‌کند تا نشان دهد که توضیحات قیاسی محدودیت‌های درستی رابرطرف می‌کند. در ادامه چند مثال را ارائه می‌دهیم: