لودویگ فان بتهوون
لودویگ فان بتهوون (غسل تعمید در ۱۷ دسامبر ۱۷۷۰ م. – درگذشتهٔ ۲۶ مارس ۱۸۲۷)، موسیقی‌دان و آهنگساز اهل آلمان بود. وی شخصیتی مهم در انتقال بین دوره‌های کلاسیک و رمانتیک در موسیقی غرب بود و یکی از بزرگترین آهنگسازان اروپایی به حساب می‌آید. زندگی حرفه‌ای او معمولاً به دوره‌های «اولیه»، «میانی» و «پایانی» تقسیم می‌شود. دورهٔ «اولیه» حدوداً تا سال ۱۸۰۲ ادامه دارد، دورهٔ «میانی» از سال ۱۸۰۲ تا ۱۸۱۲ را شامل می‌شود و دورهٔ «پایانی» از ۱۸۱۲ تا زمانِ مرگ وی در سال ۱۸۲۷ است. او در طول زندگی خود آثار بسیاری آفرید که نُه سمفونی، پنج کنسرتو پیانو، یک کنسرتوی ویولن، سی و دو سونات پیانو، شانزده کوارتت زهی، دو مس و اپرای "فیدلیو" از آن جمله‌اند.
جولیتا گویچاردی
بتهوون از طریق خانوادهٔ «برونسویک» جولیتا گویچاردی آشنا شد. بتهوون، به‌خصوص با دخترخاله‌های جولیتا، یعنی با خواهرانِ تِرِز (۱۷۷۵–۱۸۶۱) و ژوزِفین برونسویک (۱۷۷۹–۱۸۲۱)، بسیار صمیمی بود. ژوزِفین برونسویک احتمالاً مهم‌ترین زن در زندگی بتهوون بود و از سال ۱۷۹۹ نزدِ آهنگسازِ بزرگ پیانو می‌آموخت. بتهوون در ۱۸۰۲ یکی از آثار بسیار معروفش سونات پیانو شماره ۱۴ در دو دیِز مینور، اُپوس ۲۷ شماره ۱ را -که امروزه به "سونات مهتاب" معروف است- به او تقدیم کرد. البته نام «مهتاب» را یکی از منتقدان موسیقی به نام لودویگ رِلْشْتاب، چند سال بعد از درگذشتِ آهنگساز، در سال ۱۸۳۲ به آن داد.