قدرت خرید
قدرت خرید مقدار نسبت "کالا" \ "خدمات" است که می‌تواند با یک واحد ارزی خریداری می‌شود. به عنوان مثال، اگر شما در دهه ۱۳۳۰ خورشیدی یک ریال به یک فروشگاه داده بودید، نسبت به امروز قادر به خرید مقدار کالا بیشتری بودید. این نشان می‌دهد که شما در دهه ۱۳۳۰ خورشیدی دارای "قدرت خرید" ' بیشتری بودید. ارز می‌تواند پول کالا (مانند طلا یا نقره‌ای یا پول فیات) یا ارز شناور در بازار آزاد (مانند دلار آمریکا) باشد. همانطور که آدام اسمیت اشاره کرد، داشتن پول به یک فرد توان "دستور دادن" به دیگران را می‌دهد. در نتیجه قدرت خرید بیشتر، توانایی فرد بر افراد دیگر است تا توانایی آنها برای تبادل (تجارت) ارز یا پول با کالا و خدمات آنها.
اقتصاد بریتانیا
یکی از ویژگی‌ها در رابطه با وضعیتِ اقتصاد و تأثیر آن بر بازار مسکن در بریتانیا، پایین‌تر بودن نرخ اقساط برای خرید یک خانه، در مقایسه با نرخ اجارهٔ آن است. تقریباً در تمامی شهرهای بریتانیا خرید خانه برای مردم به صرفه تر از اجارهٔ خانه است. در اقتصادِ بریتانیا شرایط خانه‌دار شدن مردمِ بدون منزل، که برای اولین بار اقدام به خرید خانه برای خود می‌نمایند، ساده است چراکه اقساط خرید مسکن در اقتصاد بریتانیا کمتر از نرخ میزان اجاره است، بدین قسم که در سال‌های اخیر به دلیل کاهش قدرت خریدِ عموم مردمِ انگلستان، توان پرداخت مبلغ اولیهٔ خرید مسکن از سوی بسیاری از آن‌ها وجود ندارد؛ از این رو بخش بیشتری از مردم انگلستان بالجبار به سمت اجارهٔ خانه برای زندگی کشیده‌می‌شوند؛ و در نتیجه در تقریباً تمامی شهرهای بریتانیا، میزان اقساطِ ماهانه وام خرید مسکن به‌طور میانگین کمتر از میزان اجارهٔ پرداختی برای «همان واحد مسکونی» می‌شود. این باعث می‌شود که حتی بسیاری از کسانی که از خود خانه ندارند، بیشتر برای خرید مسکن انگیزه پیدا کنند. به‌طور مثال در گزارشی در آذر ۱۳۹۶، بیان شد اگر اقساط ماهانه وام خرید یک واحد مسکونیِ به‌طور مثال دو خوابه به‌طور میانگین، تقریباً برابرِ ۵۶۴ پوند انگلستان باشد، نرخ اجارهٔ همین خانه در ماه چیزی برابر با ۷۰۰ پوند، یعنی ماهی ۱۳۶ پوند انگلستان بیشتر می‌شود. در چنین شرایطی معمولاً وام خرید مسکن نیز برابربا ۸۵ درصد ارزش کلِ ملک است و به‌طور میانگین مبلغ اولیهٔ برای خرید مسکن نیز به همراه وامِ آن برابر با چیزی در حدود ۱۵۰ هزار پوند می‌گردد.