سیاست در کانادا
سیاست کانادا در چارچوب یک دموکراسی پارلمانی و نوعی سیستم فدرال از دولت پارلمانی با سنت‌های دموکراتیک قوی عمل می‌کند. کانادا، یک سلطنت مشروطه است که در آن پادشاه، رئیس دولت است. این کشور یک نظام چند حزبی دارد که در آن بسیاری از قانون‌گذاری‌ها، با استخراج و استناد به عرف‌های نانوشته و سوابق پارلمان وستمینستر بریتانیا صورت می‌گیرد که در آن کابینه دولت، از میان نمایندگان مجلس عوام انتخاب می‌شوند و در آن تمام نماینده‌ها، حداقل عضو یکی از دو جناح اصلی دولت یا مخالف دولت (اپوزیسیون) هستند. اما این نظام در کانادا، با اعمال برخی تغییرات تکامل یافته‌است: نظام حزب‌های کانادا، قوی‌تر از انگلستان است و کسب رأی بیشتر در ورود به مجلس، به عنوان نوعی رای اعتماد در نظر گرفته می‌شود که عملاً، منجر به کاهش نقش اعضای غیر کابینه‌ای پارلمان می‌شود. اعضای غیر کابینه‌ای در جناح دولت، و اعضای تازه‌کار یا کمتر شاخص جناح مخالف، با توجه به اینکه در صندلی‌های عقب‌تر مجلس عوام می‌نشینند، عقب‌نشین (به انگلیسی: Backbencher) نامیده می‌شوند. با این وجود، عقب‌نشین‌ها می‌توانند با حضور در کمیته‌های پارلمان، مانند کمیته حساب‌های عمومی یا کمیته دفاع ملی، نظر خود را اعمال کنند.
پلیس سواره‌نظام سلطنتی کانادا
این نیروها، دارای وظایف گسترده‌ای هستند. وظیفه اصلی آنها، ارائه خدمات پلیسی، به سرتاسر کانادا، شامل استان‌های اونتاریو و کبک (در اندازه‌ای کوچک‌تر) می‌باشد. در سطح نیروهای فدرال، عملیات فدرال، مانند اجرا و نظارت بر اجرای قوانین فدرال کانادا (مانند جرایم اجتماعی، جعل اسناد، قاچاق مواد مخدر، ایجاد یکپارچگی و کنترل مرزها، جرایم سازمان‌دهی شده و …)، ایجاد و بهبود مقابله و مبارزه با تروریسم و امنیت داخلی، آماده کردن و تهیه خدمات محافظتی برای خانواده سلطنتی، فرماندار کل کانادا، نخست‌وزیر و دیگر مسؤولان، و شرکت در عملیات گوناگون پلیسی بین‌المللی، از دیگر وظایف آنها می‌باشد.