سامانه هشدار زمین‌لرزه
نحوهٔ عملکرد این سامانه به دو گونه‌است: حسگری وقوع زلزله را در نزدیکی مرکز آن دریافت نموده و از آنجایی که سرعت حرکت سریعترین امواج لرزه‌ای (یعنی امواج اولیه، یا امواج P) از سرعت حرکت امواج رادیویی کمتر است، سامانه قادر است هشدار مربوط به وقوع زلزله را چندین ثانیه قبل از رسیدن امواج زلزله (موج S و امواج سطحی) به محل اسکان مردم، به آن‌ها اطلاع دهد. این روش "سامانه شناسایی جبهه" نامیده می‌شود و در صورتی که تحلیل اطلاعات دریافتی توسط حسگر، امکان تعیین پارامترهای زلزله و برآورد خطرناک بودن آن را بدهد، فرایند هشداردهی تسریع می‌شود. اما حتی اگر سامانه وقوع زلزله را در مرکز آن حس نکرده باشد، هنوز امکان دادن هشدار وجود دارد: سریعترین امواج حجمی زلزله (امواج P) طول موج کوتاه داشته و به‌طور کلی آسیب کمی می‌رسانند و حتی ممکن است توسط انسان احساس نشود.
بزرگای موج حجمی
مقیاس بزرگای موج حجمی (M) یکی از مقیاسهای بزرگی است که در زلزله‌شناسی برای نشان‌دادن اندازه یک زمین‌لرزه بکار میرود. برای تعیین بزرگی یک زلزله می‌توان از گونه‌های مختلف موجهای لرزه‌ای سود جست. در این مقیاس از امواج حجمی یا درونی که در درون (و نه لایه‌های سطحی) زمین حرکت می‌کنند، سود برده می‌شود. در این مقیاس به‌طور خاص از دامنهٔ آغازین موج پی استفاده میشود. موج پی گونه‌ای از موجهای حجمی است که در درون زمین با سرعت نزدیک به ۵ تا ۸ km/s حرکت می‌کنند و نخستین موجهایی هستند که به لرزه‌نگار می‌رسند. بدین دلیل، محاسبه بزرگی موج حجمی می‌تواند سریع‌ترین روش برای تعیین اندازهٔ زمین‌لرزه‌هایی باشد که در فاصلهٔ بسیاری از لرزه‌نگار روی داده‌اند. ولی از معایب این روش، اشباح شدن این مقیاس در بزرگیهای نزدیک به ۶ تا ۶٫۵ M است، یعنی درحالیکه مثلاً بزرگای گشتاوری ممکن است مقدارهای بالاتر و متغیری را نشان دهد، بزرگای موج حجمی تقریباً ثابت می‌ماند و میتواند ملاک خوبی برای اندازه زمین‌لرزه در این بزرگاها نباشد.