یک قل دو قل
مرحلهٔ هشتم، در این مرحله بازیکن همه سنگ‌ها را یک جا به طرف بالا می‌اندازد، در فاصلهٔ بازگشت آنها، فوراً دست‌ها را از کناره به هم می‌چسباند و سنگ‌ها را با کف دو دست می‌گیرد، دوباره آنها را در همان حال با دو دست به طرف بالا می‌اندازد و در این فاصله دست‌ها را وارونه کرده و از ناحیهٔ انگشت سبابه به هم می‌چسباند و آنها را با پشت دست‌هایش می‌گیرد و سپس عکس آن را انجام داده و باز سنگ‌های پرتابی را با کف دو دست می‌گیرد، افتادن حتی یک سنگ، موجب سوختن است و هر کدام این مرحله را گذرانده باشد، برندهٔ بازی است. مرحلهٔ آخر، مرحلهٔ تنبیه است و دو بازیکن روبروی هم می‌نشینند (و یا اگر به صورت گروهی اجرا می‌شود، دو سر گروه). بازنده کف دستش را به زمین می‌چسباند و نفر برنده، سنگ‌ها را یکی یکی با اسامی تنبیه‌ها (مانند مشت، سیلی، نوازش، پیچش و برداشتن عسل از کندو) پشت دست او می‌چیند سپس او باید با یک حرکت همهٔ سنگ‌ها را به طرف بالا بیندازد و با دست بگیرد، اگر توانست همه را بگیرد، تنبیهی متوجه او نیست، ولی براساس آنچه بر زمین انداخته باشد، تنبیه می‌شود. البته این بازی، بنابر ذوق و ابتکار بازیکنان ماهر، می‌تواند مراحل بسیاری داشته باشد.
چرخه سنگ
چرخهٔ سنگ () مفهومی اساسی در "زمین‌شناسی" است که توصیف انتقال از طریق مقیاس زمانی زمین‌شناسی در میان سه نوع سنگ اصلی: رسوبی، دگرگونی و آذرین است. سنگ‌ها، از هر نوع سنگ که باشند، هنگامی که از شرایط تعادل خارج شود، تغییر می‌یابد. به عنوان مثال، یک سنگ آذرین مانند بازالت هنگام قرار گرفتن در معرض اتمسفر ممکن است تجزیه و حل شود یا در اثر فرورانش در زیر یک قاره ذوب شود. با توجه به نیروهای محرک چرخهٔ سنگ، صفحهٔ تکتونیک و چرخهٔ آب، سنگ‌ها در مواجهه با محیط‌های جدید در تعادل باقی نمی‌مانند و تغییر می‌کنند. با توجه به "چرخهٔ سنگ" توضیح این که سه نوع سنگ چگونه به یکدیگر مرتبط هستند و چگونه فرایندها با گذشت زمان از یک نوع به نوع دیگر تغییر می‌کنند. این جنبه چرخه‌ای باعث می‌شود که سنگ یک چرخهٔ زمین‌شناسی و در سیارات حاوی حیات یک چرخه بیوژئوشیمی ایجاد کند.