گسل دنا
گسل دنا مرز پهنه زاگرس بلند و زاگرس چین‌خورده را تشکیل می‌دهد. این گسیختگی با راستای شمالی – جنوبی، از نوع گسل‌های پی‌سنگی عرضی با سازوکار امتداد لغز راست‌گرد همراه با راندگی است، به گونه‌ای که سبب انحراف اثر محوری و خمیدگی ساختمان‌های چین‌خورده و راندگی واحدهای دیرینه‌زیستی بر واحدهای نوزیستی و کواترنری گردیده‌است و چندین گنبد نمکی در امتداد این گسل برونزد دارند. این گسل تا منطقه سپیدان در استان فارس با راستای شمالی – جنوبی امتداد دارد و بی‌هنجاری‌های ساختاری، تغییرات شدید شیب لایه‌ها همراه با واژگونی پهلوی جنوب غربی تاقدیس‌ها از شواهد این پهنه گسلی است.
عوارض جغرافیایی
پوسته قاره‌ها یکپارچه نیستند و در بخش‌های مختلف دارای شکستگی هستند که محل این شکستگی‌ها را گسل می‌نامند زلزله زمانی اتفاق می‌افتد که سنگ‌های ناحیه‌ای از پوسته زمین مقاومت خود را دربرابر نیروهایی که از درون زمین به آن‌ها وارد می‌آید از دست می‌دهند و به‌طور ناگهانی می‌شکنند از طرف دیگر تجزیه مود پرتوزا مانند اورانیوم درداخل زمین سبب تجمع انرژی در زمین می‌شود که گاهی در محل تماس دو پوسته یا گسلها، انرژی جمع شده امکان آزاد شدن می‌یابد دراثر این واقعه پوسته زمین به صورت موجی شکل بالا و پایین می‌رود هر چه سرعت و شدت این امواج بیشتر باشد خرابی ویرانی ناشی از ان نیز بیشتر خواهد بود عمق این انفجار زیرزمین نیز به میزان ویرانی حاصله تأثیر می‌گذارد یعنی هر چه ژرفای کانونی زمین‌لرزه کمتر باشد شدت ویرانی بیشتر می‌شود و هرچه از مرکز زمین‌لرزه دورتر شویم از نیروی ویرانگری آن کاسته می‌شود همه زلزله‌ها خطرناک نیستند و برخی از آن‌ها اصلاً احساس نمی‌شوند بلکه فقط دستگاه‌های حساس آن‌ها را ثبت می‌کنند برای اندازه‌گیری میزان آسیب زمین‌لرزه (شدت) و هچنین مقدار انرژی‌ای که زمین‌لرزه آزاد می‌کند (بزرگی) از دو مقیاس استفاده می‌شود که به نام ریشتر و مرکالی معروف است. آنچه که در اغلب زمین‌لرزه‌ها سبب خسارت می‌شود و تلفات انسانی را بیشتر می‌کند تنها ویرانی ناشی ازخود زلزله نیست بلک مشکلاتی است که پس از وقوع زلزله رخ می‌دهد مانند آتش‌سوزیها، انفجار لوله‌های گاز، لغزش‌های زمین، پس‌لرزه‌ها، اتصال کابل‌های برق و… گاهی تلفات بیشتری به بار می‌آورد