تاریخ فرمول یک
مایکل شوماخر راننده آلمانی تیم فراری بسیاری از رکوردها را در سال‌های آغازین قرن بیست و یک شکست. شوماخر در سال ۲۰۰۱، رکورد جدیدی برای تعداد دفعات پیروزی در مسابقات جایزه بزرگ به جای گذاشت؛ پیش از شوماخر آلن پروست با ۵۱ پیروزی رکورددار بود، اما شوماخر اخیراً با پیروزی در نود و یکمین پیروزی خود در مسابقات جایزه بزرگ رکورد جدیدی بر جای گذاشته‌است. شوماخر همچنین دارنده بالاترین رکورد پیروزی در مسابقات جایزه بزرگ در یک فصل است، او در سال ۲۰۰۴ از مجموع ۱۸ مسابقه در ۱۳مسابقه پیروز شد. در سال ۲۰۰۳ شوماخر با ششمین قهرمانی خود رکورد قهرمانی رانندگان را شکست، او حتی رکورد پیشین را که خوان مانوئل فانجیو در سال ۱۹۵۷ بر جای گذاشته بود شکست. او در سال ۲۰۰۴ برای هفتمین بار قهرمانی را به خود اختصاص داد. او با به دست آوردن هشتصد و یکمین امتیاز خود در سوزوکای ژاپن، رکورد بیشترین امتیاز را نیز شکست. رکورد پیشین یعنی ۵/۷۹۸ نیز در اختیار آلن پروست بود. در سال ۲۰۰۲، شوماخر با پیروزی در مسابقات جایزه بزرگ فرانسه در جولای همان سال رکورد دیگری بر جای گذاشت چرا که تا به حال هیچ راننده‌ای نتوانسته بود به این زودی در یک فصل به قهرمانی دست پیدا کند. در سال ۲۰۰۳ فرناندو آلونسو با پشت سر گذاشتن مسابقات انتخابی مالزی جوان‌ترین راننده لقب گرفت. بعدها در همان سال او با کسب پرچم قهرمانی در مسابقات مجارستان جوان‌ترین قهرمان مسابقات فرمول یک لقب گرفت. در سال ۲۰۰۵ آلونسو جوانترین قهرمان جهان لقب گرفت. وی با این کار نوار قهرمانی میشائیل شوماخر را گسست، شوماخر پیش از آن ۱۸۰۰ روز قهرمانی جهان را در اختیار داشت.
فردیناند پورشه
او در سال ۱۹۲۳ به همراه خانواده به اشتوتگارت رفت؛ چرا که پدر باید در کارخانه دایملر مشغول به کار می‌شد. فردیناند پورشه همانند پدر خود علاقه شدیدی به خودرو داشت و همین علاقه بود که به خلق یک شاهکار دیگر در دنیای خودروها منجر شد. پدر او در سال ۱۹۳۱ کارخانه Dr.Ing.hc.f.Porsche GmbH را در اشتوتگارت تأسیس کرد تا در آن به طراحی و ساخت خودرو مشغول شود. وی ریاضیات را در مدرسه و مکانیک را در کارگاه پدر آموخت. دوران جوانی فردیناند مصادف بود با به قدرت رسیدن هیتلر در آلمان و فراخوان او برای بازسازی صنایع. هیتلر می‌خواست که آلمان سریع‌ترین خودروها را بسازد؛ بنابراین کارخانه‌های خودروسازی را از کمک‌های دولتی برخوردار کرد و پدر فردیناند پورشه نیز از این مساعدت‌ها سهمی برد. او توانست مدیریت کارخانه‌هایی چون اتو یونیون و واندرر را بر عهده گیرد. در سال ۱۹۳۳ نخستین خودرو پورشه با یک موتور ۱۶ سیلندر ۴٫۵ لیتری و شاسی آلومینیومی ساخته شد. قرارداد پورشه با اتو یونیون در سال ۱۹۳۸ به اتمام رسید و او بیشتر وقت خود را صرف طراحی ماشین‌آلات جنگی کرد. با پایان جنگ، پدر و پسر به اسارت فرانسوی‌ها درآمدند. فرانسوی‌ها برای آزادی هرکدام از پورشه‌ها ۵۰۰ هزار فرانک مطالبه کردند ولی بضاعت مالی خانواده پورشه تنها اجازه پرداخت وثیقه یکی را می‌داد بنابراین پسر در ماه ژوئیه ۱۹۴۶ آزاد شده و به اتریش بازگشت ولی پدر در اسارت فرانسوی‌ها باقی‌ماند. او پس از بازگشت سعی کرد تا کارخانه پدری خود را بازسازی کند ولی از سوی نیروهای اشغالگر منع شد. این امر باعث شد تا وی به شهر گموند کارینتیا در کرنتن اتریش برگردد تا با کمک خواهر خود کارخانه جدید برای ساخت پمپ آب و لوازم لوله‌کشی تأسیس کند. عقد قرارداد با برخی کارخانه‌های خودروسازی باعث شد تا وسوسه ساخت یک خودرو به جان فری بیفتد. در ذهن فردیناند چیزی از قلم افتاده بود و آن رؤیای پدر برای طراحی یک خودرو اسپرت بر مبنای فولکس واگن قورباغه‌ای بود. خودرویی که بدین شکل در سال ۱۹۴۷ طراحی شد Porsche Type ۳۵۶ نام گرفت. این مدل از یک موتور چهار سیلندر هوا خنک با قدرت ۴۰ اسب بخار نیرو می‌گرفت که در قسمت عقب خودرو نصب شده بود. Porsche Type ۳۵۶ اولین خودرویی بود که به نام پورشه مزین گشت. در سال ۱۹۴۹ به اشتوتگارت برگشته و کارخانه پورشه را در آنجا بنیان نهاد و برای کارخانه خود آرم شهر اشتوتگارت را انتخاب کرد. او در سال ۱۹۶۳ خودروی افسانه‌ای ۹۱۱ را طراحی کرد و با این کار اولین خودروی اسپرت دنیا تولید شد.