بنتونیت
به علت وجود پیوندهای ضعیف واندروالسی میان لایه‌های بنتونیت، آن‌ها به راحتی بر روی یکدیگر می‌لغزند که این باعث می‌شود بنتونیت در اثر لمس چرب به نظر برسد. از طرفی این ویژگی سبب می‌گردد که ذرات بنتونیت در محیط آبی بین هفت تا بیست برابر حجم خود آب جذب کرده و متورم شوند. دلیل اصلی تورم بنتونیت‌ها جذب آب در لایه‌های سطحی به واسطه هیدراتاسیون کاتیون‌های قابل تعویض و در نهایت جدا شدن لایه‌های شبکه در نتیجه نیروی دافعه مشابه فشار اسمزی (این مرحله تورم اسمزی نام دارد) است. تورم بنتونیت‌ها پس از هیدراتاسیون آن‌ها اتفاق می‌افتد. بنتونیت در آب گرم‌تر سریع‌تر فعال می‌شود. اندازه ذرات پراکنده بنتونیت ۲ میکرون می‌باشد. بنتونیت می‌تواند دفعات بسیار زیادی آب جذب کرده و مجدداً خشک شود بدون آن که خاصیت متورم شدن خود را از دست دهد. هر گرم از این ترکیب دارای سطح بزرگ ۶۰۰ تا ۸۰۰ متر مربع است.
بوهمیت
بوهميت با فرمول شيميايي ALOOH و با نام شيميايي اکسي هيدروکسيد آلومينيوم يک نوع کاني مي باشد که در طبيعت بيشتر در سنگ معدني به نام بوکسيت يافت مي شود. بوهميت داراي فرمول شيميايي يکساني با کاني دياسپور است اما به دليل ساختمان کريستالي متفاوتي(تشخيص ساختمان با استفاده از پراش اشعه ايکس) که دارد داراي نام مينرالي بوهميت است. وقتي پراش اشعه ايکس به عنوان يک ابزار عمومي در دسترس قرار گرفت شخصي به نام بوهم Bohm طرح تفرق جديدي براي يک هيدروکسيد آلومينيوم رسوب کرده از سولفات آمونيوم در 100در جه سانتي گراد کشف کرد ، سپس اين طرح را در هيدروکسيد آلومينيوم خالص شده با فشار و در نمونه هاي خالص بوکسيت مشخص کرد که هردو حدود 15درصد آب پيوندي داشتند. او نتيجه گرفت که فاز مزبور ايزومري از دياسپور بوده است.نام مينرالي بوهميت توسط لاپارنت براي اين محصول پيشنهاد شد.