هپاتیت سی
آزمایش‌های تشخیص هپاتیت سی عبارتند از: آنتی‌بادی HCV، تست الایزا (ELISA)، وسترن بلات، HCV RNA کمی. واکنش زنجیره‌ای پلی مراز (PCR)، می‌تواند HCV RNA را یک تا دو هفته پس از ابتلا شناسایی کند، در حالی که آنتی‌بادی‌ها ممکن است برای شکل‌گیری و نمایاندن خود به زمان بسیار بیشتری نیاز داشته باشند. هپاتیت سی مزمن، ابتلا به ویروس هپاتیت سی است که بر اساس حضور RNA خود، تا شش ماه مقاومت نشان می‌دهد. . به این دلیل که بیماری‌های مزمن معمولاً تا ده‌ها سال علایمی نشان نمی‌دهند، پزشکان بالینی عموماً از طریق آزمایش‌های عملکرد کبد یا در حین آزمایش‌های روتین از افراد دارای ریسک بالا، به این بیماری پی می‌برند. آزمایش نمی‌تواند بین بیماری‌های مزمن و حاد تمایزی قایل شود.
دوره پنجره
دوره پنجره در بیماریهای ویروسی مثل انواع هپاتیت و بیماری ایدز فاصله زمانی بین ورود عامل بیماری‌زا به بدن تا زمان توان تشخیص آن بیماری توسط آزمایشگاه (مثبت شدن آزمایش به دلیل وجود مقدار کافی پادتن ترشح شده در خون) گفته می‌شود. بسته به نوع آزمایش window period برای ویروس HIV می‌تواند متفاوت باشد اما به‌طور کلی این زمان دو هفته الی دوازده هفته تعریف شده‌است. ازمایش‌های آنتی بادی مانند الایزا یا رپیت تست می‌توانند در مدت زمان ۶ الی ۱۲ هفته پادتن حاصل از ویروس HIV را در خون تشخیص بدهند. این دوره ممکن است به تعویق بیوفتد اگر فرد دچار بیماری‌های خودایمنی باشد یا همزمان هپاتیتB را نیز دریافت کرده باشد.