صرع
صرع در عمل به عنوان دو یا چند تشنج صرعی تعریف می‌شود که فاصله آن‌ها ۲۴ ساعت است و دلیل خاصی ندارد؛ این درحالی است که حمله صرعی به عنوان نشانه یا عاملی تعریف می‌شود که بر اثر فعالیت الکتریکی غیرعادی مغز به وجود می‌آید. حمله صرعی همچنین می‌تواند به عنوان اختلالی در نظر گرفته شود که در آن فرد حداقل یک تشنج صرعی داشته و احتمال افزایش این تشنج‌ها وجود دارد.لیگ بین‌المللی ضد صرع و دفتر بین‌المللی صرع، همکاران سازمان بهداشت جهانی در ارزیابی سال ۲۰۰۵ خود صرع را به عنوان «اختلال مغز که به وسیله در معرض قرارگیری همیشگی در برابر به وجود آمدن تشنج‌های صرعی و پیامدهای زیست شناختی، شناختی، روانشناختی و اجتماعی این شرایط توصیف می‌شود. تعریف صرع نیازمند رخ دادن حداقل یک تشنج است.»
حملات سقوط
حمله سقوط ناگهانی به افتادن بدون از دست دادن هوشیاری گفته می‌شود. حملات سقوط از مکانیسم‌های متنوعی، از جمله دلایل ارتوپدی (به عنوان مثال ضعف پا و بی‌ثباتی زانو)، دلایل همودینامیکی (به عنوان مثال، نارسایی گذرا مهره ای، نوعی قطع جریان خون در مغز) و دلایل نورولوژیک (مانند صرع) ناشی می‌شود. تشنج یا عملکرد دهلیزی ناپایدار)، از جمله دلایل دیگر. مبتلایان معمولاً دچار ضعف ناگهانی پا می‌شوند، گاهی اوقات پس از حرکت ناگهانی سر. این ضعف ممکن است ساعتها ادامه داشته باشد.