دوران طلایی اسلام
دوران طلایی اسلام یا دوران پیشرفت دانش در میان دانشمندان مسلمان (و نیز غیر مسلمان) به ویژه ایرانی، دوره‌ای در تاریخ اسلام است که به‌طور سنتی، از سدهٔ هشتم تا ۱۳ میلادی به طول انجامیده‌است؛ به ویژه سده‌های ۴ و ۵ هجری قمری و طی آن بسیاری از جهان تاریخی اسلامی زیر سلطهٔ خلفا قرار گرفتند و گسترش علم، اقتصاد و کارهای فرهنگی شکوفا شد. هنرمندان، صنعت گران، فیلسوفان، دانش پژوهان، شاعران، جغرافی دانان، مهندسان، نویسندگان، شیمی‌دانان، فیزیک‌دانان، پزشکان، بازرگانان و دیگر دانشمندان جهان اسلام، نقش به سزایی در رشد، پیشرفت و تکامل دانش‌ها و فنونی از قبیل کشاورزی، هنر، اقتصاد، صنعت، حقوق، ادبیات، دریانوردی، فلسفه، شیمی، فیزیک، جامعه‌شناسی، پزشکی و غیره ایفا کردند.
تاریخ الاسلام
تاریخ الإسلام ووفیات المشاهیر والأعلام مشهورترین و بزرگ‌ترین اثر شمس‌الدین ذهبی است. این کتاب از معتبرترین کتاب‌های دانشنامه‌ای عرب و دربارهٔ تاریخ و تراجم است. آن‌چنان‌که از نام کتاب برمی‌آید، کتاب دربارهٔ تاریخ اسلامی از هجرت تا سال ۷۰۰ هجری است. کتاب سه بخش کلی دارد: از هجرت تا سال ۴۰ هجری، از سال ۴۱ تا سال ۳۰۰ و از سال ۳۰۰ تا سال ۷۰۰ هجری.