طراحی نرم‌افزار
طراحی نرم‌افزار فرایند پیش‌بینی و تعریف راه حل‌های نرم‌افزاری به یک یا تعدادی از مشکلات است. یکی از اجزای اصلی طراحی نرم‌افزار، نرم‌افزار مورد نیاز تجزیه و تحلیل software requirements analysis]]SRA]] است. SRA بخشی از فرایند توسعه نرم‌افزار است که مشخصات مورد استفاده در مهندسی نرم‌افزار را فهرست می‌کند. اگر نرم‌افزار به‌طور «کامل اتوماتیک» (به معنی بدون کاربر یا رابط کاربری) باشد، طراحی نرم‌افزاری ممکن است به اندازه یک فلوچارت یا متن توصیفی دنباله ای از رویدادهای برنامه‌ریزی شده ساده باشد. همچنین روش‌های نیمه استاندارد مانند زبان مدل‌سازی یکسان و مفاهیم مدل‌سازی اساسی وجود دارد. در هر صورت، بعضی مستندات این طرح معمولاً محصول طراحی است. علاوه بر این، طراحی نرم‌افزار ممکن است یک پلت فرم_مستقل(platform-independent)یا پلت فرم_مشخص(platform-specific) باشد که بسته به دسترسی به تکنولوژی مورد استفاده برای طراحی دارد. تفاوت اصلی بین تجزیه و تحلیل نرم‌افزار و طراحی نرم‌افزار این است که خروجی یک تجزیه و تحلیل نرم‌افزاری از مشکلات کوچکتر برای حل مسئله تشکیل شده‌است. علاوه بر این، تجزیه و تحلیل نباید با تفوت زیادی در میان اعضای تیم یا گروه‌های مختلف، طراحی شود. در مقابل، طراحی بر قابلیت‌ها متمرکز است و بنابراین طرح‌های متعددی برای یک مشکل مشابه می‌تواند وجود داشته باشد. بسته به محیط، طراحی اغلب متفاوت است، چه از طریق چارچوب (frameworks)های قابل اعتماد چه با الگوهای طراحی(design patterns) مناسب پیاده‌سازی شده باشد. نمونه‌های طراحی شامل سیستم‌های عملیاتی، صفحات وب، دستگاه‌های تلفن همراه یا حتی پارادایم ابری جدید است.
منطق در علوم کامپیوتر
یکی دیگر از عمده زمینه های تحقیق برای نظریه منطق، مهندسی نرم‌افزار بود. پروژه های تحقیقاتی مانند دستیار نرم‌افزار دانش بنیان و برنامه های کارآموزی به برنامه نویسان از نظریه منطقی برای تایید درستی مشخصه نرم‌افزار استفاده کردند. همچنین از آنها برای تبدیل مشخصات به کد کارآمد در سیستم عامل های گوناگون و اثبات برابری میان پیاده سازی و مشخصات استفاده کردند. این روش رسمی مبتنی بر تبدیل، اغلب بسیار پر زحمت تر از توسعه نرم‌افزار سنتی است. اگر چه، در حوزه های خاص با فرم گرایی مناسب و الگوهایی با قابلیت استفاده مجدد، این روش برای محصولات تجاری ثابت شده است. دامنه های مناسب معمولاً مواردی از قبیل سیستم های تسلیحاتی، سیستم های امنیتی و سیستم های مالی درلحظه است که خرابی این سیستم هزینه های انسانی یا مالی بیش از حد دارد. نمونه ای از چنین دامنه ای طراحی یکپارچه مقیاس بزرگ است - فرایندیی برای طراحی تراشه های مورد استفاده در پردازنده ها و بقیه ی اجزای مهم دستگاه های دیجیتال. خطا در یک تراشه فاجعه بار است. بر خلاف نرم‌افزار، تراشه ها نمی‌توانند تعمیر یا به روز رسانی شوند. در نتیجه، توجیه تجاری برای استفاده از روش های رسمی برای اثبات مطابقت پیاده سازی و مشخصات وجود دارد.