آزمون ایزولاسیون الکتریکی
آزمون ایزولاسیون الکتریکی آزمونی برای سنجش مقاومت جریان مستقیم (DC) است که در آن مقاومت بین سر مشترک و بدنهٔ یک زیرسیستم اندازه‌گیری شده تا از وجود سطح قابل قبولی از ایزولاسیون الکتریکی بین این دو نقطه اطمینان حاصل شود. همچنین، این آزمون بین قسمت‌ها و مدارهای مختلف یک یا چند زیرسیستم نیز قابل انجام است. این آزمون به‌طور معمول مشکلات مرحلهٔ مونتاژ همانند قطعات خراب، جهت‌گیری و جاگذاری اشتباه قطعات، خطا در عایق‌گذاری سیم‌ها یا آسیب‌های وارده به عایق مورد استفاده را مشخص می‌کند. این مشکلات موجب بروز اتصال به زمین یا اتصال کوتاههای ناخواسته در مدار و در نتیجه کاهش ایمنی و کیفیت تجهیز الکتریکی می‌شوند.
لخته‌سازی الکتریکی
پدیده‌های بسیاری همچون اکسیداسیون، احیا، لخته‌سازی و جذب سطحی در پالایش توسط این روش دخالت دارند. همچنین عوامل بسیاری بر کارایی این روش در مورد تصفیه مواد مختلف تأثیر می‌گذارند که از آن میان می‌توان به نوع الکترود مصرفی، چگالی جریان، pH آب آلوده و رسانایی آن اشاره کرد. هر چند فرایند انعقاد الکتریکی در سالیان اخیر بسیار به کار رفته است، با این وجود همچنان ماهیت پیچیدهٔ خود را حفظ کرده و مکانیسم دقیق عمل آن شناسایی نشده‌است.