فهرست رانندگان فرمول یک
رانندگانی از ۴۰ کشور مختلف جهان حداقل در یک مسابقهٔ قهرمانی جهان فرمول یک شرکت کرده‌اند. از میان این رانندگان، تاکنون ۱۶۳ راننده به نمایندگی از بریتانیا در مسابقات فرمول یک شرکت کرده‌اند که این موضوع رکورد بیشترین نماینده در مسابقات را به‌نام بریتانیا ثبت کرده‌است. دومین کشور با بیشترین تعداد راننده در مسابقات فرمول یک پس از بریتانیا ایالات متحده با ۱۵۸ راننده است؛ از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۶۰ مسابقهٔ آمریکایی ایندیاناپلیس ۵۰۰، که به‌ندرت شاهد حضور رانندگانی از خارج از ایالات متحده بود، بخشی از مسابقات قهرمانی جهان رانندگان بود. در مجموع ۳۶ رانندهٔ آمریکایی موفق به حضور در پشت خط شروع مسابقات جهانی شدند که تحت نظارت فدراسیون بین‌المللی اتومبیل‌رانی برگزار شده‌است. سومین کشور با بیشترین تعداد راننده نیز کشور ایتالیا با ۹۹ راننده‌است. در اولین مسابقهٔ فرمول یک یعنی جایزه بزرگ بریتانیا ۱۹۵۰، نه کشور از این کشورها دارای نماینده بودند. آخرین کشوری که اخیراً در مسابقات فرمول یک حضور یافته‌است، کشور اندونزی است که اولین بار ریو هاریانتو در جایزه بزرگ استرالیا ۲۰۱۶ نمایندهٔ آن بوده‌است. این آمار تا دقیق است.
فرمول یک
هر اتومبیل دارای یک شماره‌است. به قهرمان دورهِ قبلی مسابقات قهرمانی رانندگی شماره یک داده می‌شود، ولی خیلی از رانندگان قهرمان شماره خودشان را استفاده می‌کنند. در واقع شماره‌ها بر اساس رتبهِ تیم‌ها در مسابقات دورهِ قبل به آن‌ها داده می‌شوند. استثنائاتی نیز وجود داشته که از آن جمله این است که در سال ۱۹۹۳ و ۱۹۹۴ قهرمان مسابقات قهرمانی رانندگی جهان که به ترتیب (نیجل منسل و الین پراست) بودند دیگر در فرمول یک مسابقه نمی‌دادند. در این حالت به رانندگان تیم قهرمان سال گذشته شمارهِ صفر و دو داده می‌شود. شمارهِ ۱۳ از سال ۱۹۷۴ مورد استفاده قرار نگرفته‌است، شماره‌ای که پیش از آن با صلاحدید دست‌اندرکاران مسابقه گهگاه استفاده می‌شد. پیش از سال ۱۹۹۶، تنها برندهِ مسابقهِ قهرمانی جهان و تیم وی بودند که شمارهِ جدیدی که در واقع شمارهِ قهرمان قبلی بود می‌گرفتند و سایر تیم‌ها شماره‌های سال‌های پیش را داشتند، که همان شماره‌ای بود که در آغاز فصل سال ۱۹۷۴ به آن‌ها داده شده بود. به‌طور مثال، فراری بدون توجه به رتبه‌اش در مسابقات سال‌های متمادی شمارهِ ۲۷ و ۲۸ را داشت. از آنجا که در اوایل دههِ ۱۹۹۰، شکل‌گیری تیم‌ها و وضعیت آن‌ها به سرعت تغییر می‌کرد، این شرایط باعث درهم شدن شماره‌ها شد، تا اینکه در سال ۱۹۹۶ سیستم جدید برای این منظور مورد استفاده قرار گرفت.