طنز
طنز یعنی بیان هنرمندانه و نقادانهٔ کژی‌ها و نادرستی‌ها به قصد اصلاح و نه تخریب. طنز فاخرترین گونهٔ شوخ‌طبعی‌ست، که گونه‌های دیگرش هزل و هجو و فکاهی‌اند. لطیفه‌ها عمدتاً از نوع فکاهی‌اند؛ اما آن‌جا که رنگ و بوی تمسخر قومی یا شخصی خاص می‌گیرند، به هجو متمایل می‌شوند. البته لطیفه‌های زیادی هم هستند که اقدام به انتقاد از فرد، گروه، جامعه و نظام خاصی می‌کند که در دسته «طنز» قرار می‌گیرند.
آرتور آسا برگر
طنزپژوهی (Humor Studies) نام زیرشاخه نوپایی از پژوهش‌های آکادمیک است که پیرامون خنده و شوخ‌طبعی شکل گرفته و شاید بتوان گفت تعریف آن به اندازة تعریف خنده و شوخ‌طبعی سهل و ممتنع است. امروز در گسترهٔ جهانی، تمام شاخه‌های علوم انسانی، از روان‌شناسی گرفته تا ارتباطات و از ادبیات تا هنر، موضوعات مرتبط با خنده و شوخ‌طبعی مورد توجه جدی قرار گرفته‌اند و در هر رشته‌ای صدها پژوهش علمی در قالب مقاله و پایان‌نامه و کتاب به چاپ رسیده‌است. تأمل و تعمق در چیستی و چگونگی شکل گرفتن خنده و موقعیت طنزآمیز، اکنون دیگر نه اذهان فیلسوفان نازک اندیشی چون برگسن (۱۸۹۲ – ۱۹۴۱) که دانشمندانی در پزشکی و هوش مصنوعی را به خود مشغول داشته‌است.