پردازش اطلاعات
پردازش داده کامپیوتر، به هر پردازشی است که داده را به اطلاعات یا دانش تبدیل می‌کند. پردازش معمولاً صورت اتوماتیک است و بر روی کامپیوتر اجرا می‌شود. وقتی داده‌ها حاوی اطلاعات باشند سیستم‌های پردازش داده اغلب سیستم‌های اطلاعاتی نامیده می‌شوند تا بر کاربردی بودن آن‌ها تأکید شود. با این حال، این عبارات به طور کلی مترادف هستند و نمایش دهنده تبدیلات مشابه، سیستم‌های پردازش داده به طور متداول داده‌های خام را به اطلاعات تبدیل می‌کنند، و مشابهاً سیستم‌های اطلاعاتی داده‌های خام را به عنوان ورودی می‌گیرند تا اطلاعات را به عنوان خروجی تولید کنند. به داده می‌توان به عنوان یک ماده خام نگاه کرد، که بعداً به اطلاعات تبدیل می‌شود. برای مثال یک کارخانه برای تولید محصول نهایی خود نیاز به مواد اولیه یا مواد خام خواهد داشت تا بتواند به محصول نهایی که مورد استفاده قرار خواهد گرفت برسد. در این بین متناسب با نوع ماده خام و محصول نهایی، فرآوری‌های مختلف و مراحل متفاوتی روی ماده خام انجام می‌شود. این مراحل مشابه مراحل ذکر شده برای پردازش داده است، یک سیستم اطلاعاتی ماده خام (داده اولیه) را می‌گیرد و پس انجام مراحل فرآوری و آماده‌سازی آن -که به آن پردازش گفته می‌شود- ماده خام را تبدیل به محصول نهایی (اطلاعات) می‌کند و به عنوان خروجی می‌دهد تا مورد استفاده قرار گیرد. همان‌طور که مشخص است، مراحل فرآوری برای یک کارخانه تولید خودرو با مراحل فرآوری یک کارخانه تولید تجهیزات صنعتی متفاوت است؛ در سیستم‌های اطلاعاتی هم متناسب با نوع داده اولیه و اطلاعات مطلوب مراحل پردازش تفاوت خواهد کرد.codice_1
محاسبات قابل اعتماد
نوع داده‌ای که برای بدست آوردن وضعیت قابل‌اعتماد باید به TTP ارائه شود، در حال حاضر کاملاً مشخص نیست، اما TCG خود اذعان می‌کند که «تصدیق یک عملکرد مهم TPM با پیامدهای حفظ حریم خصوصی است». با این حال، روشن است که ممکن است اطلاعات ایستا و پویا در مورد کامپیوتر کاربر (Ekpubkey) به TTP v1.1b ارائه شود، مشخص نیست چه داده‌هایی به «تأیید کننده» در v1.2ارائه می‌شود. اطلاعات ایستا به‌طور منحصر به فرد مدل، تأیید کننده پلتفرم، جزئیات TPM و اینکه سیستم عامل (PC) با مشخصات TCG مطابقت دارد یا نه را شناسایی می‌کند. اطلاعات پویا به عنوان نرم‌افزاری که روی رایانه کار می‌کند توصیف شده‌است. اگر برنامه‌ای مانند ویندوز به نام کاربر ثبت شده باشد، این به نوبه خود کاربر را به صورت منحصر به فرد شناسایی می‌کند. بعد دیگری از قابلیت‌های نقض حریم خصوصی نیز ممکن است با این فناوری جدید معرفی شود. این که هر چند وقت یکبار از برنامه‌های خود استفاده می‌کنید ممکن است به TTP ارائه شود. در یک شرایط استثنایی اما عملی، در حالی که یک کاربر یک فیلم مستهجن را در اینترنت خریداری می‌کند، خریدار باید این واقعیت را بپذیرد که او مجبور است مشخصات کارت اعتباری را به ارائه دهنده ارائه دهد، از این رو احتمالاً خطر شناسایی آن را فراهم می‌کند. میزان داده‌هایی که به TTP / Verifiers ارائه می‌شود، در حال حاضر دقیقاً مشخص نیست، تنها با اجرا و استفاده از این فناوری، ما قادر خواهیم بود ماهیت و حجم دقیق داده‌های منتقل شده را ارزیابی کنیم.