انگلیسی باستان
انگلیسی باستان (Ænglisc) یا آنگلو-ساکسون زبانی است که مردم سرزمین انگلستان در سال‌های ۴۵۰ تا ۱۱۰۰ بدان سخن می‌گفته‌اند. انگلیسی باستان با زبان کنونی انگلیسی تفاوت بسیار دارد. این زبان لغت‌های با ریشهٔ ژرمانیک زیادی را در خود نهفته دارد. این زبان از لحاظ دستور زبان مشکل‌تر از زبان کنونی بوده و بیشتر به زبان آلمانی نزدیک بوده‌است.
فعل عبارتی در زبان انگلیسی
در دورهٔ زبان انگلیسی میانه (رایج در حدود سال‌های ۱۰۰۰ تا ۱۲۰۰) به تدریج ساختار فعل‌های عبارتی شکل گرفت. در اواخر دوره انگلیسی میانه، فعل‌های عبارتی به سه گروه تقسیم می‌شدند. در اواخر دوره زبان انگلیسی میانه، تعداد فعل‌های عبارتی به اندازه چشمگیری افزایش پیدا کرد. ویلیام شکسپیر در نمایشنامه‌های خود به‌طور گسترده‌ای از این فعل‌ها استفاده می‌کرد.