شورای امنیت سازمان ملل متحد
شورای امنیت ملل متحد یکی از ارکان سازمان ملل متحد است که وظیفهٔ پاسداری از امنیت و صلح بین‌المللی را به عهده دارد. بر اساس منشور سازمان ملل متحد، حیطهٔ قدرت شورای امنیت شامل اعزام نیروهای پاسدار صلح، تصویب تحریم‌های بین‌المللی، و اعطای اجازه استفاده از نیروی نظامی علیه کشورهای متخاصم است. تصمیم‌های این شورا به صورت قطعنامه‌های شورای امنیت اعلام می‌شود.
ریاست شورای امنیت سازمان ملل متحد
رئیس‌شورای امنیت یک بار از منشور سازمان ملل متحد سخن گفت و اظهار داشت شورای امنیت مجاز به ایجاد آیین دادرسی از جمله در ماده ۳۰ آن که روش انتخاب رئیس‌شورای امنیت است پرداخت. شورای امنیت در اولین جلسه خود در ۱۷ ژانویه ۱۹۴۶ اولین متمم موقت ۱۸را به تصویب رساند و روش زیر را برای انتخاب رئیس شورای امنیت تعیین کرد: رئیس‌شورای امنیت ماهانه در میان پانزده عضو شورای امنیت چرخشی است. چرخش به ترتیب حروف الفبا از نام‌های رسمی کشورهای عضو به انگلیسی صورت می‌گیرد. بدین ترتیب، استرالیا اولین کشوری بود که ریاست شورای امنیت را به عهده گرفت. چنین چرخشی در ریاست شوار این ارگان را در بین کلیه ارگانهای سازمان ملل متحد منحصر به فرد می‌کند. این ریاست از هفدهم هر ماه آغاز و به پایان می‌رسید تا اینکه پیشنهادی از سوی استرالیا در دسامبر ۱۹۴۶برای تغییر زمان داده شد و این پیشنهاد منجر به تغییر در زمان دوره شد تا دوره ریاست شورای امنیت در هر ماه تغییر یابد. رئیس شورای امنیت تنها رئیس غیر منتخب ارگانهای سازمان ملل است.