سامانه تهویه طبیعی
به‌کارگیری تهویه طبیعی، ممکن است نوسانات درجه حرارت در داخل خانه و کیفیت هوا تحت تأثیر قرار گیرد، همچنین دستیابی به بازیابی انرژی حرارت، سخت می‌باشد. گرچه با پیشرفت در فناوری رایانه‌ای، کنترل مناسب و پیش‌بینی جریان هوا در سامانه تهویه طبیعی ممکن شده‌است. به‌علاوه با ترکیب سامانه تهویه مکانیکی و طبیعی، که سامانه‌های تهویه هیبرید یا سامانه‌های تهویه ترکیبی خوانده می‌شود، سعی در استفاده مفید از امکانات و حذف موانع هر دو سامانه را دارند.
تهویه مطبوع خورشیدی
لوله‌های زمینی یا سرمایش زمین می‌توانند از دمای محیطی زمین برای کاهش یا حذف نیاز به تهویه مطبوع معمولی بهره ببرند. در اکثر اقلیم‌هایی که مردم زندگی می‌کنند، می‌توانند تا حد زیادی گرمای انباشته ناخواسته در تابستان را کاهش دهند و نیز به خروج گرما از داخل ساختمان کمک کنند. آن‌ها هزینه ساخت را افزایش می‌دهند، اما هزینه تجهیزات تهویه مطبوع معمول را کاهش داده یا حذف می‌کنند. لوله‌های سرمایش زمینی در مناطق گرم و مرطوب استوایی که دمای محیطی زمین به حدود دمای مطلوب انسان می‌رسد، مقرون به صرفه نیستند. برای خروج گرمای ناخواسته و ورود هوای سردتر و خشک شده که از سطوح دمای محیطی زمین گذشته‌است، می‌توان از یک دودکش خورشیدی یا پنکه با مولد خورشیدی استفاده نمود. کنترل رطوبت و انقباض، عوامل مهمی در طراحی هستند. یک پمپ گرمای مرکز زمین از دمای محیطی زمین برای ارتقای SEER در گرمایش و سرمایش بهره می‌برد. یک چاه عمیق آب را برای استخراج گرمای زمین به گردش درمی‌آورد (معمولاً در هر ۲ گالن آب در تن در دقیقه). این سامانه‌های «مدار باز» در سامانه‌های اخیر بسیار رایج بود، هر چند کیفیت آب می‌توانست سبب آسیب به سیم پیچ‌های موتور گرمایی و کاستن عمر تجهیزات گردند. روش دیگر سامانه مدار بسته‌است، که در آن یک چرخه لوله وارد چاه یا چاه‌ها یا در گودال‌های مزارع می‌شوند و مایع میانی را خنک می‌کنند. هنگام استفاده از چاه‌ها، جهت ایجاد همرفت گرمایی مناسب با زمین با بنتونیت یا ماده ملات دیگری پر می‌شوند.