تجسم اطلاعات
تجزیه و تحلیل داده ها، بخشی ضروری از تمام تحقیقات کاربردی و حل مسئله در صنعت است. اساسی ترین رویکردهای تجزیه و تحلیل داده ها عبارتند از: تجسم (هیستوگرام، نمودار پراکندگی، نمودار سطح، نقشه درخت، نمودار مختصات موازی، و غیره)، آمار ( آزمون فرضیه ، رگرسیون ، PCA ، و غیره)، داده کاوی ( تداعی کاوی ، و غیره) و روش های یادگیری ماشین (خوشه بندی ، طبقه بندی ، درخت تصمیم و غیره). ). در میان این رویکردها، تجسم اطلاعات، یا تجزیه و تحلیل داده های بصری، بیشترین تکیه بر مهارت های شناختی تحلیل گران انسانی دارد و امکان کشف بینش های عملی بدون ساختار را فراهم می کند که تنها توسط تخیل و خلاقیت انسان محدود می شود. تحلیلگر، نیازی به یادگیری هیچ روش پیچیده ای ندارد تا بتواند تجسم داده ها را تفسیر کند. همچنین، تجسم اطلاعات یک طرح تولید فرضیه است که می تواند انجام شود و معمولاً با تجزیه و تحلیل تحلیلی یا رسمی تر، مانند آزمون فرضیه های آماری دنبال می شود.
طراحی اطلاعات
طراحی اطلاعات () از تکنیک‌های طراحی گرافیک و نمایش اطلاعات است، که با هدف افزایش کارایی در ارائه داده‌ها و درک سریع تر اطلاعات استفاده می‌شود. حوزه طراحی اطلاعات ارتباط نزدیکی با زمینه مصورسازی داده دارد و اغلب به عنوان بخشی از دوره‌های طراحی گرافیک تدریس می‌شود. طراحی اطلاعات استفاده از روش‌ها و رویکردهایی است که به‌منظور ارائه مؤثر و کارآمد داده‌ها مورد استفاده قرار می‌گیرد. این روش‌ها ضمن برخورداری از طراحی گرافیکی، می‌بایست قابلیت توضیح مفاهیم اطلاعاتی را نیز دارا باشند. طراحی اطلاعات از دهه ۱۹۷۰ به‌عنوان یک میان‌رشته تخصصی مورد توجه قرار گرفت که شامل مهارت‌هایی چون گرافیک، آمار، فناوری و مدیریت اطلاعات، بازاریابی، ادبیات و روانشناسی می‌باشد.