رکود تورمی
تورم، گرچه ممکن بود دلایل پیدایش آن متفاوت باشد و در نتیجه اقدامات تکمیلی دیگری را نیز ضروری سازد، اما درمان آن در هر حال نیازمند سیاست‌های پولی و مالی انقباضی بود. کنترل حجم نقدینگی، افزایش نرخ بهره، افزایش مالیات‌ها، کنترل هزینه‌های دولت و بودجه بدون کسری (یا حتی دارای مازاد) از جمله این تدابیر به‌شمار می‌رفتند که با کاستن از تقاضای کل، تورم را کاهش می‌دادند. به این ترتیب تدابیر موردنیاز برای مبارزه با تورم دقیقاً برعکس تدابیری هستند که برای مبارزه با رکود اقتصادی باید به کار گرفته شوند.
ترکیب سیاستی
هر دو می‌توانند اهداف دیگری داشته باشند و باید به بعضی از محدودیت‌ها وفادار باشند -پیروی از قانون کسری بودجه، تضمین بخش مالی، جلب محبوبیت عامه در دادگاه‌ها و غیره، آنها را از این اهداف اصلی منحرف می‌کند. سیاست‌های پولی معمولاً توسط بانک مرکزی انجام می‌شود که نرخ‌های بهره و عرضه پول را برای متعادل کردن نتایج تورم و بیکاری کنترل می‌کند. دولت در شرایط بازار کار، سرمایه‌گذاری عمومی، هزینه‌های عمومی و سیاست‌های مالی اختیاری تأثیر می‌گذارد.