شراب معطر
در فرهنگ معاصر انگلستان دستورالعمل خاصی برای تهیه شراب معطر و ادویه‌جات مرتبط با آن وجود ندارد. ادویه‌ها معمولاً ترکیبی از پرتقال، لیمو، دارچین، جوز هندی، دانه رازیانه (بادیان ختایی)، میخک، هل و زنجبیل هستند. ادویه‌ها را می‌توان پیش از اضافه کردن شراب قرمز در شربت قند مخلوط و جوشاند و سپس شراب قرمز را اضافه و پس از گرم کردن سرو نمود. همچنین می‌توان تغییراتی شامل اضافه کردن برندی یا شراب زنجبیل را نیز در دستورالعمل ایجاد کرد. اضافه کردن یک کیسه کوچک حاوی ادویه به شراب در حالی که شراب به همراه ورقه‌های از پرتقال در حال حرارت دیدن است نیز راه حل آسانی برای تهیه شراب معطر است. شراب معطر اغلب در لیوان دسته‌دار (فنجان) چینی یا شیشه ای (با حجم ۲۰۰ میلی لیتر) که گاهی با یک ورقه پرتقال و میخک تزیین و سرو می‌شود.
شراب‌گیری
از زمان برداشت تا نوشیدن شراب می‌تواند بین چند ماه کوتاه برای شراب‌های (شراب نوی منطقه فرانسه) تا بیش از ۲۰ سال برای ساختار شراب خوب با اسید، تانن یا شکر سطح بالا متغیر باشد. هرچند، فقط حدود ۱۰ درصد از کل شراب قرمز و ۵ درصد از شراب سفید پس از ۵ سال طعم بهتری نسبت به پس از یک‌سال ماندن خواهد داشت. بسته به کیفیت انگور و سبک شراب نهایی، برخی از این مراحل برای حاصل شدن مقصود شراب‌ساز ممکن است ترکیب یا حذف شوند. بسیاری از شراب‌های با کیفیت قابل مقایسه بواسطه شیوه‌های مشابه اما کاملاً متفاوتی ساخته می‌شوند که کیفیت بواسطه ویژگی‌های مواد اولیه دیکته می‌شود و نه لزوماً مراحل شراب‌گیری.