مهندس سازه
تحصیلات مهندس سازه معمولاً از طریق مقطع کارشناسی مهندسی عمران و کارشناسی ارشد مهندسی سازه به دست می‌آید. هستهٔ اصلی موضوعات مهندسی سازه عبارتند از مقاومت مصالح، مکانیک جامدات، استاتیک، دینامیک، علم مواد، محاسبات عددی و طراحی سازه‌ها. دروس عمومی این رشته نیز عبارتند از طراحی سازه‌های بتن آرمه، سازه‌های مرکب، چوبی، بنائی و فولادی که در سطوح بالاتر تحصیلات مهندسی سازه تدریس می‌شوند. درس تحلیل سازه‌ها که شامل تحلیل مکانیک سازه، دینامیک سازه و شکست سازه می‌شود برای بالا بردن مهارت‌های بنیادین طراحی سازه‌ها برای دانشجویان در نظر گرفته شده‌است. در سطوح بالاتر یا در برنامه فارغ التحصیلی، طراحی بتن پیش تنیده، طراحی قاب فضایی برای ساختمان و هواپیما، مهندسی پل، نوسازی سازه‌های شهری و هوافضا و تخصص‌های پیشرفته دیگر مهندسی سازه معمولاً تدریس می‌شوند.
ژئوتکنیک
مثال هایی از کاربردهای مهندسی ژئوتکنیک شامل: پیشبینی نشست های قابل وقوع در اثر احداث سازه ها، طراحی پی و شمع و پایه های عمیق، پیش بینی وقوع یا عدم وقوع روانگرایی در خاک های سست (ماسه ای) اشباع، پیش بینی احتمال وقوع زمین لغزش بدلیل شرایط خاک و هندسه ی ساختگاه، پیش بینی وقوع گسیختگی شیب ها و نظایر آن اشاره نمود. هدف مهندسی ژئوتکنیک، ساخت سازه هایی است که در شرایط عادی و شرایط خاص نظیر وقوع زمین لرزه، آسیب های وارده را به حداقل ممکن برساند.