محاصره لنینگراد
محاصره لنینگراد یک حصر طولانی مدتی توسط نیروهای آلمانی بر شهر لنینگراد بود که در جبهه شرقی جنگ جهانی دوم به وقوع پیوست. محاصره ۸ سپتامبر ۱۹۴۱، هنگامی که آخرین راه ارتباطی زمینی به شهر توسط نیروهای گروه ارتش شمال ورماخت مسدود شد، آغاز گشت. گرچه نیروهای ارتش سرخ ۱۸ ژانویه ۱۹۴۳ موفق به بازکردن یک راه باریک برای ورود به شهر شدند اما شکسته شدن محاصره شهر تا ۲۷ ژانویه ۱۹۴۴، یعنی بعد از ۸۷۲ روز، به درازا کشید.
محاصره آن‌سی
محاصره آن‌سی ()، نبردی میان امپراتوری گوگوریو و سلسله تانگ در شهر آن‌سی، دژی در شبه‌جزیره لیائودونگ، در سال ۶۴۵ میلادی رخ داد که پس از ۳ ماه، با پیروزی امپراتوری گوگوریو به پایان رسید. براساس منابع، نیروهای امپراتوری تانگ حدود ۵۰۰ هزار و نفر و نیروهای مدافع شهر آن‌سی حدود ۵ هزار نفر بودند. پس از ۳ محاصره، نیروهای تانگ متحمل تلفاتی ۱۵۰ هزار نفره شدند. در جریان در این نبرد نیروهای تانگ برای نفوذ به دژ آن‌سی، خاکریزی با کمک ۵۰۰ هزار نیرو و کارگر ایجاد کردند اما نیروهای گوگوریو توانستند این خاکریز تصرف کنند و مانع از نفوذ نیروهای تانگ به دیوار شهر شوند. این نبرد را در تاریخ همپایه نبرد بزرگ تراوا، جنگ بزرگ حران سورنا در برابر کراسوس و همپایه نبرد حران شاهپور امپراطور بزرگ ساسانی در برابر ارتش بزرگ والرین امپراطور روم میدانند.