هسته لینوکس
لینوکس یک کلون از UNIX است، بنابراین به دنبال انطباق POSIX و Single UNIX (SUSv3) است. بعلاوه، از آنجا که لینوکس یونیکس نیست، هسته مکالمه‌های اضافی سیستم و رابط‌های دیگر که مخصوص لینوکس هستند فراهم می‌کند. برای درج در هسته رسمی، کد باید با مجموعه ای از قوانین صدور مجوز تعریف شده کاملاً مطابقت داشته باشد.
دیمن
در سیستم‌عامل‌های با قابلیت چندکارگی, یک دیمِن یک برنامه است که به جای اینکه تحت کنترل مستقیم یک کاربر تعاملی باشد، در پس‌زمینه اجرا می‌شود. به‌طور سنتی نام دیمن‌ها با حرف d خاتمه می‌یابد. به عنوان مثال، syslogd دیمنی است که قابلیت ثبت رخداد در سیستم‌عامل‌های شبه یونیکس را پیاده‌سازی می‌کند و برنامه‌های کاربردی به کمک این دیمن اطلاعاتی را در فایل‌های ثبت رخداد خود می‌نویسند. یا همچنین sshd دیمنی است که در پس‌زمینه سیستم منتظر اتصالات ورودی اس‌اس‌اچ می‌ماند و آن‌ها را اجابت می‌کند. در سیستم‌عامل‌های یونیکس و شبه یونیکس، فرایند والد یک دیمن، معمولا، اما نه همیشه، فرایندی به نام اینیت است. یک دیمن معمولاً به این صورت ایجاد می‌شود که یک فرایند، فرایند فرزندی را منشعب کرده و سپس بلافاصله خارج می‌شود تا باعث شود اینیت فرایند فرزند تولید شده را مال خود کند. به علاوه، دیمن یا سیستم‌عامل باید کارهای دیگری را هم انجام دهد، مثلاً باید دیمن مورد نظر از کنترل هر ترمینالی خارج شود و به هیچ ترمینالی وابسته نباشد. چرا که دیمن قرار است در پس‌زمینه به اجرا درآید و قرار نیست با کاربر به صورت تعاملی ارتباط برقرار کند. به منظور انجام دادن راحت‌تر این کارها، بیشتر سیستم‌عامل‌های یونیکس توابع و رویه‌هایی مانند daemon(3) را پیاده‌سازی کرده‌اند که عملیات فوق را خیلی آسانتر می‌کنند. در اکثر سیستم‌ها، دیمن‌ها اغلب در هنگام بوت شدن سیستم آغاز به کار می‌کنند و خدماتی نظیر پاسخگویی به درخواست‌های شبکه، فعالیت‌های سخت‌افزاری و ... را ارائه می‌دهند.