هوش بازاریابی
از نظر سازمانی، هوش بازاریابی می‌تواند نام دپارتمانی باشد که هر دو نقش بازار و تحلیل رقبا را ایفا می‌کند. هوش تجاری از هرنوع ممکن است در کنار (یا صرفاً توسط) بخش دارایی، برای اندازه‌گیری سهم بازار و تعیین اهداف رشد، گروه ادغام و کسب درآمد برای بررسی فرصتهای کسب، و بخش حقوقی برای حفاظت از سازمان، مسئولیت آنها باشد.
ارتباطات بازاریابی
یکی از اهداف اولیه ارتباطات بازاریابی این است که مشتریان یا مشاغل را متقاعد کند، یا تصور آنها را از یک نام تجاری، محصول یا خدمات تغییر دهد یا آنها را برای خرید (یا احساس انگیزه / وسوسه برای خرید) محصول یا خدمات ترغیب کند. از «مدل احتمال توسعه» برای نشان دادن چگونگی اقناع استفاده می‌شود. هنگامی که یک پیام ارتباطی بازاریابی ارسال می‌شود، ابتدا باید آن را تصدیق کرده و گیرنده در آن حضور داشته باشد. با توجه به ارتباطات بازاریابی، مصرف‌کنندگان شروع به پردازش و درک پیام می‌کنند. دو راه برای اقناع وجود دارد: مرکزی و محیطی. پردازش مسیر مرکزی در تصمیمات خرید با دخالت بالا استفاده می‌شود. اینها خریدهای نادر و پرخطر هستند که معمولاً شامل مقدار زیادی پول و زمان قابل توجهی برای کسب آن است (به عنوان مثال، خرید خانه یا ماشین). از آنجا که این تصمیمات خرید با ریسک بالایی همراه است، تلاش شناختی زیادی صرف می‌شود تا منطقی‌ترین و با ارزش‌ترین گزینه موجود را به‌طور منطقی انتخاب کنیم. در این پیامهای بازاریابی، اطلاعات مربوط به خود محصول یا خدمات بسیار ارزشمند است. پردازش مسیرهای جانبی در تصمیمات خرید کم مشارکت استفاده می‌شود. اینها خریدهای مکرر و کم ریسک هستند، عموماً با هزینه کم یا متوسط که در آنها بیشتر بر اساس ارزشهای احساسی (یا بر اساس احساسات) انتخاب می‌شوند تا ارزشهای شناختی (یا منطقی). به همین دلیل، پیام‌های بازاریابی بیشتر از قصه گویی و تصویرسازی استفاده می‌کنند و بر جنبه احساسی محصول یا خدمات و ارتباطات آن تمرکز می‌کنند تا ویژگی‌ها و مشخصات آن.