زن
تاریخ جنبش‌های برابری‌خواهانه در ایران به اواخر دوره قاجاریه بازمی‌گردد. حقوق زنان در ایران با انطباق این کشور با ارزش‌های غربی در اواخر قرن نوزده و اوایل قرن بیست دستخوش تغییراتی شد و رو به بهبود نهاد. در طول قرن بیستم، جنبش‌های سکولار، لیبرال، ناسیونالیست و چپ‌گرا معمولاً حقوق زنان را به عنوان بخشی از دغدغه‌های خود مطرح می‌کردند، اما واکنشی که بنیادگران و محافظه‌کاران مذهبی از خود نشان دادند تا به امروز مانع اصلی بر سر بهبود حقوق زنان در ایران بوده‌است. از زمان انقلاب ۱۳۵۷، فمینیسم در دید نظام حاکم بر ایران برابر با «بی‌عفتی» در نظر گرفته می‌شود. اما سیاست‌های جمهوری اسلامی، به صورت ناخواسته منجر به افزایش آگاهی جنسیتی در میان مردم ایران شده‌است.
گزارش انگلستان درباره نقض حقوق بشر در ۲۰۱۶
در رابطه با وضعیت حقوق بشر در ایران در سال ۲۰۱۶ گزارش شده‌است: «در سال ۲۰۱۶ بهبود اندکی در وضعیت حقوق بشر در ایران بوده‌است. زمینه‌هایی که نگرانی زیادی نسبت به آنها بود یکی استفاده مکرر از مجازات اعدام بوده و دیگری آزادی مذهبی و آزادی بیان بوده‌است.»