فیلم‌شناسی آلفرد هیچکاک
آلفرد هیچکاک (۱۸۹۹–۱۹۸۰) فیلم‌ساز و کارگردان فیلم اهل انگلستان بود. هیچکاک، که به‌واسطهٔ استفاده از تکنیک‌های خلاقانه در فیلم‌های هیجان‌انگیز، در میان عوام با نام «استاد دلهره» مشهور بود، در اوایل دهه ۱۹۲۰ فعالیت حرفه‌ای خود در صنعت سینمای بریتانیا را در زمینهٔ طراحی تیتراژ و کارگردانی هنری برای تعدادی از فیلم‌های صامت آغاز کرد که بیشتر آن‌ها اکنون گمشده هستند. او نخستین فیلم خود با عنوان "پلژر گاردن" را در سال ۱۹۲۵ کارگردانی کرد. او این کار را با "" ادامه داد که اولین موفقیت تجاری و منتقدانهٔ او بود. این فیلم همچنین دربردارندهٔ اولین تک‌جلوه‌های آلفرد هیچکاک بود. او دو سال بعد فیلم "باج‌گیری" (۱۹۲۹) را ساخت که اولین فیلم صدادار او محسوب می‌شد. هیچکاک در سال ۱۹۳۵ فیلم "۳۹ پله" را کارگردانی کرد و سه سال بعد نیز "خانم ناپدید می‌شود" با بازی مارگارت لاکوود و مایکل ردگریو را کارگردانی کرد.
برداشت بلند
باوجود اینکه منبع شروع استفاده از این سبک فیلم‌برداری به‌طور دقیق مشخص نیست، اما بسیاری فیلم طناب به کارگردانی آلفرد هیچکاک را از جمله اولین و بهترین نمونه‌های برداشت بلند در تاریخ سینما می‌دانند. در یک دوره، برداشت بلند جزو ویژگی‌های ثابت فیلم‌های تجربی و فیلم‌های هنری محسوب می‌شد اما به مرور جای خود را در آثار جریان اصلی نیز پیدا کرد. امانوئل لوبزکی، فیلم‌بردار مکزیکی که در سه سال پشت سرهم برنده جایزه اسکار بهترین فیلم‌برداری شده‌است از شاخص‌ترین افرادی است که به خاطر گرفتن نماهای بلند مشهور است. کارگردانان بسیاری در طول تاریخ سینما از این سبک استفاده کرده‌اند که از جمله آن‌ها می‌توان به کنجی میزوگوچی، آندری تارکوفسکی، اینگمار برگمان، بلا تار، آلفونسو کوارون، الخاندرو گونسالس اینیاریتو، وودی آلن و دیمین شزل اشاره کرد.