سرطان تخمدان
غربال گری برای زنانی که ریسک متوسطی دارند پیشنهاد نمی‌شود، چرا که شواهد کاهش مرگ و میر را ثابت نکرده‌اند و میزان بالای تست‌های کاذب موجب عمل غیرضروری می‌شود که ریسک‌های مخصوص به خود را دارد. ممکن است کسانی که در معرض ریسک بالایی هستند، تخمدان خود را برای پیشگیری بردارند. اگر سرطان تخمدان در مراحل اولیه باشد و مورد معالجه قرار گیرد، ممکن است درمان شود. درمان معمولاً شامل ترکیبی از پرتودرمانی یا شیمی‌درمانی است. نتیجهٔ درمان به این عوامل بستگی دارد: میزان گسترش بیماری و زیرگونهٔ سرطانی که فرد به آن مبتلا است. به‌طور کلی، میزان بقای پنج ساله در ایالات متحده حدود ۴۵٪ است. نتایج در کشورهای در حال توسعه بدتر هستند.
ویژه‌سازی درمان
بنا به تعریفی که برای ویژه سازی درمان پس از مرور سیستماتیک مقالات پیشنهاد شده، "ویژه سازی درمان، هدفمند کردن برنامه درمان و زمانبندی مراقبتهای پزشکی به کمک داده‌های زیستی و بیومارکرها در سطح مولکولی مانند مسیرهای پیام رسانی، ژنها، پروتیینها و متابولیتها می‌باشد". در این تعریف سه باور کلی گنجانده شده: امروزه با پیشرفته شدن فناوری‌های آنالیز مولکولی و بالینی، پژوهش‌های کاربردی سازی برای ویژه سازی درمان در صنعت داروسازی به سوی تولید تستهای نشانه کاوی (تشخیص) بیماری به همراه دارو پیش می‌روند. این تستها که تست نشانه کاو همراه ـ دارو (به انگلیسی Companion diagnostic) نام دارند بر پایه بیومارکرهایی استوارند که به همراه دارو به کار برده می‌شوند تا به کمکشان بتوان بیماران پاسخ دهنده به اثر دارو را از دیگر بیماران شناسایی کرد. نخستین تست همراه ـ دارو برای داروی تراستوزوماب یا همان هرسپتین، ویژه شناسایی بیمارانی که از سرطان پستان پیشرفته رنج می‌برند در شرکت Roche ساخته شد و در سال ۱۹۹۸ گواهی FDA را به دست آورد. آز آن زمان تا کنون، تستهای همراه ـ داروی دیگری نیز روانه بازار شدند که بیشتر برای درمان هدفمند سرطان کاربرد دارند چرا که سرطان یک بیماری بسیار پیچیده است که ناهمگونی‌های مولکولی، بافتی و بالینی زیادی از خود نشان می‌دهد.