پردیس هنرهای زیبای دانشگاه تهران
مدرسهٔ صنایع مستظرفه که به دست کمال الملک در باغ موزه نگارستان احداث شده بود، مقدمهٔ تأسیس هنرکدهٔ دانشگاه تهران در سال ۱۳۱۹ شد که از سال ۱۳۲۸ دانشکدهٔ هنرهای زیبا و از سال ۱۳۸۴ پردیس هنرهای زیبا نامیده شده‌است. در شهریور ماه ۱۳۱۹ خورشیدی و چند سال پس از تأسیس دانشگاه تهران، احداث دانشکدهٔ هنرهای زیبا در سه رشتهٔ معماری، نقاشی و مجسمه‌سازی به تصویب رسید. از نخستین اقداماتی که باعث شد دانشکدهٔ هنرهای زیبا در سال ۱۳۱۹ رسماً با این نام به فعالیت خود ادامه دهد، به سال ۱۳۱۷ خورشیدی برمی‌گردد.
رویین پاکباز
رویین پاکباز دانش‌آموختهٔ دانشکدهٔ هنرهای زیبای دانشگاه تهران در رشتهٔ نقاشی (۱۳۴۷) است و کارشناسی ارشد خود را رشتهٔ زیباشناسی از دانشگاه پاریس یک دریافت کرد (۱۳۵۶). «پاکباز در سال‌های دور در چندین نمایشگاه گروهی و انفرادی، آثار نقاشی خود را به تماشا گذاشته بود که از آن جمله می‌توان به شرکت در سومین بی‌ینال تهران (۱۳۴۱)، آتلیه ممیز (بی تا)، چهارمین بی‌ینال تهران (۱۳۴۵)، گالری بورگز (بی تا) و غیره اشاره کرد. او از مؤسسان و بنیان‌گذاران تالار ایران (قندریز) بود که چندین بار آثارش در نمایشگاه‌هایی در این تالار به نمایش درآمد. در آثار نقاشی پاکباز توجه به روابط بصری عناصر و فرم‌ها، با دقتی موشکافانه و ریاضی‌گونه دیده می‌شود. در این راه او از فرم‌های هندسی نیز بهره جسته‌است.»«رویین پاکباز از سال ۱۳۴۸ تا ۱۳۶۷ به تدریس در دانشکدهٔ هنرهای زیبای تهران و دانشکدهٔ هنرهای تزئینی (دانشگاه هنر) اشتغال داشته‌ است.» تالار قندریز (تأسیس ۱۳۴۳) «به کوشش محمدرضا جودت و پاکباز، شکل یک کانون فرهنگی به خود گرفت؛ و به مدت سیزده سال در زمینه‌های نمایش آثار نقاشی، گرافیک، عکاسی، و مجسمه‌سازی، معرفی و نقد آثار هنرمندان جوان، ترجمه و چاپ کتابهای هنر و معماری، و انتشار جُنگهای هنری فعالیت مفید و مؤثر کرد.» پاکباز از آغاز دهه ۱۳۵۰ تدریس تاریخ هنر را در دانشکده هنرهای زیبا آغاز کرد و از بنیانگذاران تدریس این زمینهٔ مطالعاتی در ایران بود. از آن زمان تاکنون بی‌وقفه به تدریس تاریخ هنر، تألیف و ترجمه کتب بنیادی، پژوهش و تاریخ‌نگاری در باب هنر ایران پرداخته ‌است. کتب تألیفی او از جمله "دائرةالمعارف هنر" و "نقاشی ایران از دیرباز تا امروز" در زمره کتب درسی و مرجع رشته هنر هستند؛ همچنین آثارش، جزو منابع و مآخذ بسیاری از پایان‌نامه‌ها، مقالات و کتبی بوده‌است که در رشته هنر -به‌خصوص نقاشی، و نگارگری- در سه دههٔ اخیر در ایران به رشته تحریر درآمده‌اند. هنرمندان و پژوهشگران جوان ایرانی به‌طور غیرمستقیم از او بسیار آموخته و علاقهٔ ویژه‌ای به او دارند.