چینی ماندارین
در بیشتر هزاره اخیر، پایتخت چین همواره در مناطق ماندارین‌زبان قرار داشته و از قرن چهاردهم گونه‌هایی از آن به عنوان زبان میانجی در سرتاسر کشور کاربرد داشته‌اند. در اوایل قرن بیستم، یک گونه استاندارد مبتنی بر گویش پکن همراه با عناصر سایر گویش‌های ماندارین، به عنوان زبان ملی چین پذیرفته شد. چینی معیار زبان رسمی جمهوری خلق چین و تایوان و یکی از ۴ زبان رسمی سنگاپور است. ماندارین همچنین در میان بیشتر گروه‌های شورشی و مناطق چندقومی میانمار زبان رسمی یا زبان میانجی است. از ماندارین به عنوان یکی از زبان‌های کاری سازمان ملل هم استفاده می‌شود و آن همچنین یکی از پرکاربردترین انواع زبان‌های چینی در بین جوامع چینی دور از وطن و متداول‌ترین زبان چینی که به غیرچینی‌زبانان آموزش داده می‌شود است.
مادایکس
مادایکس دارای یک جامعه جهانی از کاربران و توسعه دهندگان است. این جوامع مادایکس را به زبان‌های بومی خود ترجمه کرده‌اند. این ترجمه‌ها عبارتند از: [[آلزاس]]، [[زبان بلغاری|بلغاری]]، [[زبان چینی|چینی]]، [[زبان چکی|چکی]]، [[زبان دانمارکی|دانمارکی]]، [[زبان هلندی|هلندی]]، [[زبان فنلاندی|فنلاندی]]، [[زبان فرانسوی|فرانسوی]]، [[زبان آلمانی|آلمانی]]، [[زبان یونانی|یونانی]]، [[زبان عبری|عبری]]، [[زبان ایتالیایی|ایتالیایی]]، [[زبان ژاپنی|ژاپنی]]، [[زبان نروژی|نروژی]]، [[زبان فارسی|فارسی]]، [[زبان فیلیپینی|فیلیپینی]]، [[زبان لهستانی|لهستانی]]، [[زبان پرتغالی|پرتغالی (برزیلی و اروپایی)]]، [[زبان روسی|روسی]]، [[زبان صربی|صربی]]، [[زبان اسپانیولی|اسپانیولی]]، [[زبان سوئدی|سوئدی]] و [[زبان ترکی|ترکی]]. همچنین جوامع فعال دیگری به زبان‌های [[زبان هندی|هندی]] و [[زبان انگلیسی|انگلیسی]] دارد.