اتوبوس خورشیدی
وجود انرژی خورشیدی در اتوبوس در حقیقت همانند باتری‌های الکتریکی که در وسایل نقلیه هستند عمل می‌کنند، (به جای اتوبوس‌های خورشیدی هیبریدی) خودروهای هیبریدی مجهز به باتری‌هایی هستند که از طریق منابع انرژی خورشیدی با دیگر منابع شارژ می‌شوند. راه‌اندازی سرویس اتوبوس خورشیدی اغلب دست به دست با سرمایه‌گذاری برای نصب در مقیاس بزرگ ازپانل‌های خورشیدی ثابت با سلول‌های فتوولتائیک انجام می‌گیرد. به‌طور مشابه همانند سایر وسایل نقلیه خورشیدی بسیاری از اتوبوس‌های خورشیدی سلول‌های فتوولتائیک دارند که شامل پانل‌های خورشیدی می‌شوند که روی سقف خودرو قرار دارند وباعث تبدیل انرژی خورشید به‌طور مستقیم به انرژی الکتریکی می‌شوند که در نهایت باید توسط موتور مورد استفاده قرارگیرد.
مواد هیبریدی
در ساخت این مواد از ترکیب فیبرها و مواد زمینه مختلفی استفاده می‌شود اما در رایج‌ترین سیستم کربن و الیاف شیشه در یک رزین پلیمری با یکدیگر ترکیب می‌شوند. الیاف کربن محکم و نسبتاً سخت است و می‌تواند مقاومت بالایی را فراهم کند اما عیب آن قیمت بالای آن است. الیاف شیشه هرچند ارزان است اما فاقد سختی الیاف کربن است. هیبرید شیشه-کربن سخت‌تر و محکم تر است و مقاومت نسبت به ضربه بالاتری دارد و قیمت آن نسبت به پلاستیک‌های تمام کربنی یا تمام شیشه‌ای کمتر است. فیبرها می‌توانند به روش‌های مختلفی با یکدیگر ترکیب شوند که هر روش بر روی خواص ماده مؤثر خواهد بود. مثلاً فیبرها می‌توانند به صف شده و در نهایت با یکدیگر مخلوط شوند یا اینکه به شکل ورقه‌ای متشکل از لایه‌های مختلف باشند که هر لایه دارای یک فیبر است. در حقیقت تمام خواص هیبریدها ناهمسانگرد می‌باشد.