لیپید
لیپیدها ترکیبات آلی نامتجانسی (هتروژنی) هستند که معمولاً در آب نامحلول ولی عمدتاً در حلال‌های غیرقطبی محلول می‌باشند و به کمک حلال‌های آلی می‌توان آن‌ها را از بافت‌های مختلف استخراج کرد. تعریف بالا که به وسیلهٔ بلور Bloor ارائه شده‌است در تمام موارد صادق نیست. زیرا محلول بودن این ترکیبات در حلال‌های آلی عمومیت ندارد و نمی‌تواند پایه و اساس تقسیم‌بندی قرار بگیرد. برای نمونه فسفاتیدها؛ اسفنگومیلین‌ها و سربروزیدها که جزء ترکیبات لیپیدی می‌باشند به ترتیب نامحلول در استون و اتر هستند. لیپیدها دارای اتم‌های اکسیژن نیتروژن فسفر و هیدروژن علاوه بر کربن در ساختار خود هستند.
سوخت‌وساز لیپید
مرحله دوم در سوخت‌وساز لیپیدها جذب آن‌ها است. معده می‌تواند اسیدهای چرب کوتاه‌زنجیر را جذب کند. بیشتر جذب لیپیدها در روده کوچک اتفاق می‌افتد. اسیدهای چرب و گلیسرول‌های دست‌آمد از تجزیه تری‌گلیسیریدها به همراه کلسترول، در ساختارهایی به نام میسل جمع می‌شوند. اسیدهای چرب و مونوگلیسریدها از میسل خارج می‌شوند و در سراسر غشاء پخش می‌شوند تا وارد یاخته‌های پوششی روده شوند. در سیتوزول یاخته‌های پوششی، اسیدهای چرب و مونوگلیسرید دوباره به تری‌گلیسیرید تبدیل می‌شوند و همراه با کلسترول در ساختارهایی دوگانه‌دوست به نام شیلومیکرون بسته‌بندی می‌شوند. شیلومیکرون‌ها در جریان خون حرکت می‌کنند تا وارد بافت چربی و دیگر بافت‌های بدن شوند.