رکود تورمی
تورم، گرچه ممکن بود دلایل پیدایش آن متفاوت باشد و در نتیجه اقدامات تکمیلی دیگری را نیز ضروری سازد، اما درمان آن در هر حال نیازمند سیاست‌های پولی و مالی انقباضی بود. کنترل حجم نقدینگی، افزایش نرخ بهره، افزایش مالیات‌ها، کنترل هزینه‌های دولت و بودجه بدون کسری (یا حتی دارای مازاد) از جمله این تدابیر به‌شمار می‌رفتند که با کاستن از تقاضای کل، تورم را کاهش می‌دادند. به این ترتیب تدابیر موردنیاز برای مبارزه با تورم دقیقاً برعکس تدابیری هستند که برای مبارزه با رکود اقتصادی باید به کار گرفته شوند.
اقتصاد برافروخته
معمولا برافروختگی قبل از رشد اقتصادی پایین اتفاق می‌افتد. تورم افزایش تقاضا درشرایطی ایجاد می‌شود که تأمین کنندگان تلاش می‌کنند تقاضای اضافی را که با خروج از محدودیت‌های تولید برآورده نمی‌شود، سرمایه‌گذاری کنند. این قیمت‌های بالا تمایل به کاهش تقاضای کل و صادرات (با توجه به اینکه که کالاها و خدمات در خارج از کشور گران می‌شوند) را افزایش می‌دهد و باعث کاهش مصرف می‌شود. بانکهای مرکزی معمولا در جواب به افزایش فشارهای تورمی،که باعث کم شدن هزینه‌های سرمایه‌گذاری می‌شود سیاست‌های پولی را تشدید می‌کنند که در کنار کاهش مصرف، می‌تواند منجر به رکود اقتصادی شود.