سرطان خون
درمان این بیماری شامل ترکیب‌هایی از روش‌های شیمی‌درمانی، پرتودرمانی، درمان هدفمند، پیوند مغز استخوان و همچنین مراقبت تسکینی می‌شود. انواع خاص بیماری سرطان خون با انتظار هوشیارانه درمان می‌شود. خون یا فرآورده پلاکتی و همچنین کلینیک درد ممکن است مورد نیاز باشد. این امکان وجود دارد که مراقبت تسکینی «با» یا «بدون» تلاش برای کنترل بیماری لازم باشد. موفقیت در درمان به نوع سرطان خون و سن شخص بستگی دارد. نتیجه درمان در کشورهای توسعه‌یافته بهبود یافته‌است. میانگین میزان بقای پنج ساله در ایالات متحده ۵۷٪ است. در کودکان کمتر از پانزده سال، میزان بقای پنج ساله بیش از ۶۰٪ تا ۸۵٪ است که این امر به نوع سرطان خون بستگی داردو در مردان و زنان بالغ بین ۴۰‎٪ تا ۵۰‎٪ است. در افرادی که دچار لوسمی حاد هستند و بعد از پنج سال از سرطان رهایی می‌یابند، امکان بازگشت سرطان نامحتمل است.
خودخواری
بنابراین استفاده از مهار کننده های اتوفاژی می تواند باعث کاهش مقاومت سلول های توموری به دارو های شیمی درمانی شود. یکی از روش های درمانی استفاده همزمان از siRNA اختصاصی فاکتور شروع اتوفاژی Beclin1 و داروی شیمی درمانی برای درمان و کاهش مقاومت سلول­های توموری می­باشد. siRNA ماکرومولکولی آبدوست با بار منفی است و به دلیل خصوصیت فیزیولوژیکی به تنهایی قادر به عبور از سلول های سرطانی نیست. یکی از راه حلی هایی که برای این مشکل وجود دارد استفاده از نانوحامل های پپتیدی هوشمند برای دارورسانی و ژن رسانی هدفمند میباشد. پیشرفت های اخیر در زمینه مهندسی نانوساختارها منجر به توسعه کاربرد نانوحامل ها در ژن درمانی و دارو رسانی شده است.