مرقع
از نیمه دوم قرن نهم هجری، قطعه‌نویسی در میان خوشنویسان متداول شد. بدین صورت که آنان آیات قرآن و احادیث و گزیده‌های اشعار را بر روی قطعه‌هایی مستقل تحریر می‌کردند. نیز در همین اوان که نقاشان، آثارشان را به شکل مجزا و خارج از محدوده کتاب بر روی رقعه‌ها و قطعه‌های کاغذ ترسیم می‌کردند، مرقع‌سازی و وصالی این اوراق پراکنده در ایران رواج یافت. وصالان و صحافان از گردآوری آثار مختلف هنری و به‌هم پیوسته کردن آنها، کتابی نفیس فراهم می‌آوردند و آن را در میان دفّتین قرار می‌دادند.
شعر نوگرا
شعر نوگرا () یا شعر مدرن به شعرهای نگاشته شده، به‌خصوص در اروپا و آمریکای شمالی، در خلال سال‌های ۱۸۹۰ تا ۱۹۵۰ میلادی در سنت ادبی مدرن اشاره دارد. البته زمان این دوره به چند عامل بستگی دارد از جمله ملیت منشا آن، مکتب مورد نظر و تمایلات منتقدی که آن را تعیین می‌کند. سی. اچ. سیسن، شاعر و منتقد، در مقاله خود با عنوان "شعر و صداقت" می‌گوید: «نوگرایی، زمان درازی در جریان بوده است. چنین نیست که در حافظه زنده، روزی بوده باشد که نویسندگان جوان و جویای شکستن سنت‌ها و بت‌ها، سربرنیاورند.»