دانشگاه پیر و ماری کوری
ساخت ساختمان کنونی دانشگاه پاریس ۶ به عنوان دانشکده علوم دانشگاه سوربن (کمپ دانشگاهی ژوسیو) در دهه ۱۹۵۰ میلادی شروع شد. این دانشگاه قبلاً دانشکده علوم دانشگاه سوربن بوده. دانشگاه پاریس ۶ در سال ۱۹۷۱ و در پی تقسیمات دانشگاه سوربن (دانشگاه پاریس) تأسیس شد. همه دانشکده‌های فنی مهندسی دانشگاه سوربن، امروز دانشگاه پیر و ماری کوری (دانشگاه پاریس ۶) را تشکیل می‌دهند. این دانشگاه در میدان ژوسیو در محله لاتین پاریس کنار رود سن واقع شده است.
مه ۶۸
(پنجشنبه)به احتمال زیاد آخرین فرصتی بود که وزیر آموزش عالی برای مصالحه و خارج نشدن کنترل از دست امور دولت داشت.نزدیک ظهر، رئیس روشه و رؤسای دانشکده‌ها تصمیم خود را مبنی بر بازگشایی دانشگاه و از سرگیری امور معمولی را اعلام می‌کنند. اتحادیه ملی دانشجویان فرانسه بلافاصله جواب می‌دهد تا آزادی دانشجویان در بند و عقب‌نشینی پلیس، به اعتصاب ادامه می‌دهد. اتحادیه استادان نیز تصمیم به ادامه اعتصاب گرفت. بعد از ظهر در سوربن همچنان بسته و پلیس مستقر ماند. وزیر اقدام رؤسای دانشکده‌ها را ناکام گذاشت.جنبش به سمت رادیکال شدن پیش می‌رفت… شب، تشکل JCR که حامی کوهن بندیت بودند، برگزاری تجمعی را اعلام کردند. شاید از ابتدای بحران این اولین دفعه‌ای بود که افراطیون دست خود را رو کرده بودند. انقلاب به تدریج از خواسته‌های صنفی به سوی چالش‌های سیاسی سوق پیدا می‌کرد.بازگشایی دانشگاه از نظر افراطیون انقلابی، تاکتیکی بیش نبود. استراتژی اصلی، همان‌طور که ارنست مندل گفته بود، تلاش در پیوند بین جنبش دانشجویی به جنبش کارگری بود تا بدین وسیله انقلاب سوسیالیستی در معنی واقعی آن اتفاق بیفتد.صبح ملاقاتی بین رهبران اتحادیه ملی دانشجویان فرانسه و رهبران اتحادیه‌های کارگری فرانسه، جرج سگوی از اتحادیه حزب کمونیست (کنفراسیون عمومی کار) و اوژن دسکمپ از اتحادیه سوسیالیست ها(CFDT) انجام شد.