ابوالفضل بیهقی
بیهقی در جوانی در شهر نیشابور که مرکز فرهنگی مهمی در آن عصر بود، به تحصیل پرداخت. پس از آن به «دیوان رسالت» دربار محمود غزنوی پیوست و ۱۹ سال زیر نظر استادش بونصر مشکان کار کرد و دستیار او شد. وظیفهٔ نگارش یا تهیهٔ رونوشت از نامه‌های مهم دربار برعهدهٔ بیهقی بود، بنابراین از سال ۴۱۲ تا ۴۷۰ هجری قمری (۱۰۲۱ تا ۱۰۷۷ میلادی) از نزدیک در جریان و شاهد روند امور در بخشی از دوران سلطنت محمود غزنوی و پس از آن در دوران سلطنت امیر محمد غزنوی، مسعود غزنوی اول، مودود غزنوی، مسعود غزنوی دوم، علی غزنوی (معروف به بهاءالدوله)، عبدالرشید غزنوی، طغرل غاصب، فرخزاد غزنوی و ظهیرالدوله ابراهیم غزنوی بود.
ابن ولی مقدسی
ابراهیم بن ولی بن نصر مَقدَسی غِزی لقب‌گرفته به برهان‌الدین، همچنین شهرت‌یافته به برهان‌الدین مقدسی (؟ - زنده تا ۱۵۵۳م) فقیه حنفی، ادیب و نویسندهٔ فلسطینی در سدهٔ دهم هجری//شانزدهم میلادی بود که شعر نیز سرود. در سال ۱۹۴۶ پس از بازدید از بغداد، به حلب رسید. رساله‌ای دربارهٔ اسب‌شناسی نگاشت و آن را "تحفة العُبید فیما ورد فی الخیل والرمایة والصید" نام نهاد، این اثر را به یکی از وزیران عثمانی تقدیم نمود، سپس در سال ۹۵۰م خواست به میهن خود بازگردد، اما راهی گزید که در آن گم گشت و دیگر خبری از او در متون نیامده است. "الدرة البرهانیة" نیز از دیگر آثار اوست.