غرب اروپا
مثلث سه‌گانه که به متفقین معروف بودند شامل امپراتوری بریتانیا، فرانسه، روسیه و بعدها ایالات متحده آمریکا بودند که در سال ۱۹۱۸ امپراتوری روسیه از این قدرت خارج شد. کشورهای آلمان، اتریش و امپراتوری عثمانی جبهه متحدین را تشکیل می‌دادند. پس از اینکه متفقین موفق به شکست دادن متحدین شدند، کشورهای عضو متحدین جایگاه جهانی خود را از دست دادند و اغلب پادشاهان آنان مجبور شدند از قدرت کناره‌گیری کنند و به مناطق دوردست تبعید شدند. امپراتوری‌های این سه کشور به جمهوری تبدیل شدند و مجبور شدند عهدنامه ورسای را بپذیرند. امپراتوری روسیه (که بعداً به اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی تبدیل شد) با متحدین طی عهدنامه برست-لیتوفسک پیمان صلح بست.
ورود ژاپن به جنگ جهانی اول
ورود ژاپن به جنگ جهانی اول امپراتوری ژاپن، در ۲۳ اوت ۱۹۱۴ وارد جبهه مشترک متفقین جنگ جهانی اول شد و از فرصت مشغول شدن امپراتوری آلمان با جنگ جهانی اول استفاده کرد تا حوزه نفوذ خود را در چین و اقیانوس آرام گسترش دهد. ژاپن قبلاً یک اتحاد نظامی به نام اتحاد ژاپن و بریتانیا داشت، اما این کشور را ملزم به ورود به جنگ نمی‌کرد اما به منظور دستیابی به دستاوردهای سرزمینی به متفقین پیوست و توانست دارایی‌های کوچک پراکنده آلمان را در اقیانوس آرام و سواحل چین با حداقل درگیری به دست‌آورد.