کیک
مواد ژلی موادی هستند که دارای خاصیت انجمادکنندگی هستند و افزودن آن‌ها به مایع باعث انجماد آن خواهند شد. جدول زیر مختصات چهار مادهٔ ژلی ژلاتین، آگار، پکتین و کاراگینان را نشان می‌دهد. این مواد معمولاً در تهیه سس‌ها و کرم‌هایی که در کیک به کار برده می‌شوند، مانند انواع ژله یا موس و غیره به کار برده می‌شوند. ژلاتین بیش از مواد دیگری ژلی در کیک و شیرینی‌پزی مصرف می‌شود. ژلاتین ابتدا آب خیسانده شده و در دمای ۶۰–۵۰ درجه سانتیگراد حل می‌شود و در صورتی که دمای محلول از ۸۰ درجه بیشتر باشد بوی ناخوشایندی از ژلاتین متصاعد شده و خاصیت انجمادکنندگی آن کاهش می‌یابد. مایع‌ای که حاوی ژلاتین است نباید جوشانده شود. در صورتی‌که دمای مایع حاوی ژلاتین از ۱۰۰ درجه بیشتر شود، توانایی انجمادکنندگی ژلاتین به‌طور کامل از بین خواهد رفت. به این سبب ژلاتین همواره پس برداشتن مایع از روی حرارت به آن اضافه می‌شود. ژلاتین در محلول‌هایی که دارای پاپایا، کیوی و آناناس هستند خاصیت انجمادکنندگی خود را از دست می‌دهد. وزن ژلاتین ورقه‌ای بین ۱۰–۵ گرم است و نسبت به نوع پودری حاصل کار شفافیت بیشتری دارد. مزیت نوع پودری نسبت به نوع ورقه‌ای در اینست که زودتر خیس شده و آسان‌تر می‌توان میزان مورد نیاز را از آن جدا کرده و استفاده کرد. ناپاژ ماده‌ای است که از نظر ظاهری به ژله شباهت دارد. این ماده برای براق و درخشان کردن سطح کیک، به ویژه میوه‌های سطح کیک و همچنین در حفظ و دوام بیشتر مواد روی کیک به کار برده می‌شود. ناپاژ در برخی از کشورها به صورت آماده و با گونه‌های مختلف مانند، ناپاژ زردآلو، ناپاژ توت فرنگی، ناپاژ شکلات موجود است همچنین درست کردن آن در منزل امکان‌پذیر است.
مکمل‌های آنتی‌اکسیدانی
گلوتاتیون پروتئینی است که از اسیدهای آمینه سیستئین، اسید گلوتامیک و گلیسین در کبد تولید می‌شود. این ماده آنتی‌اکسیدانی قوی است که از تشکیل رادیکالهای آزاد جلوگیری می‌کند و در برابر آسیبهای سلولی مربوط به رادیکالهای آزاد از بدن محافظت می‌نماید. گلوتاتیون در مقابل صدمات ناشی از دود سیگار، قرار گرفتن در معرض اشعه، شیمی درمانی غده‌های سرطانی و سمومی نظیر الکل، از بدن حمایت می‌کند. گلوتاتیون به عنوان ماده برطرف‌کننده سموم فلزات سنگین و داروها، برای درمان اختلالهای خونی و کبد مؤثر می‌باشد. گلوتاتیون با روش‌های مختلفی از سلول‌ها محافظت می‌کند. پیش از این که مولکولهای اکسیژن به سلول‌ها آسیب برسانند، آن‌ها را خنثی می‌کند. گلوتاتیون به همراه سلنیم، آنزیم گلوتاتیون پراکسیداز را تشکیل می‌دهد که پراکسید هیدروژن را بی‌اثر می‌کند. این اسید آمینه جزئی از آنزیم آنتی‌اُکسیدان دیگری به نام گلوتاتیون- S- ترانسفراز می‌باشد که این آنزیم طیف وسیعی از کبد را سم زدایی می‌کند. گلوتاتیون نه تنها سلول‌های خاص، بلکه بافت سرخرگها، مغز، قلب، سلول‌های دفاعی، کلیه‌ها، عدسی چشمها، کبد، ششها و پوست را از صدمات ناشی از عوامل اکسیدکننده (اکسنده‌ها) محافظت می‌کند. این اسید در پیشگیری از سرطان- به خصوص سرطان کبد- نقش دارد و از خواص ضد پیری نیز برخوردار است. گلوتاتیون را می‌توان به صورت تکمیلی نیز مصرف کرد. با مصرف -N استیل سیستئین تکمیلی یا -L سیستئین به همراه -L متیونین، تولید گلوتاتیون به وسیله بدن افزایش می‌یابد. تحقیقات نشان داده‌است که این روش برای بالا بردن سطح گلوتاتیون، از مصرف گلوتاتیون به تنهایی بهتر می‌باشد.