لینوکس
در گذشته یک کاربر لینوکس برای پیکربندی و نصب سیستم خود، نیازمند دانش بالایی از رایانه بود. این دلیل به علاوه جذاب بودن دسترسی به درون سیستم، باعث شده بود که به‌طور سنتی کاربران لینوکس را (بر خلاف کاربران ویندوز یا مک‌اواس) کسانی شکل بدهند که با رایانه بیشتر آشنا هستند. افرادی که معمولاً با القاب «هَکِر» و «گیک» شناخته می‌شوند. این نگرش در سال‌های اخیر با افزایش راحتی کار در لینوکس و گسترده شدن استفاده از بسیاری از توزیع‌ها، اعتبار خود را از دست داده‌ است. لینوکس در بازار سرورها و کاربردهای ویژه (مانند پردازش تصویر و ) پیشرفت قابل ملاحظه‌ای کرده و در حال ورود به بازار بزرگ رایانه‌های رومیزی است.
سیستم فایل در فضای کاربری
سیستم فایل در فضای کاربری یا به اختصار FUSE (با تلفظ فیوز)، راهکاری در سیستم‌عاملهای شبه یونیکس است که به کاربران غیر ممتاز اجازه می‌دهد تا بدون نیاز به ویرایش کردن کدهای هسته سیستم‌عامل، سیستم‌فایل‌های خودشان را ایجاد کنند. این کار با اجرا کردن کدهای سیستم فایل در فضای کاربری صورت می‌گیرد و ماژول FUSE هم تنها یک «پل» به رابط‌های هسته را فراهم می‌کند. پیاده‌سازی اصلی و رایج این تکنولوژی، به صورت یک ماژول قابل بارگذاری در هسته است و تحت پروانه جی‌پی‌ال و ال‌جی‌پی‌ال منتشر می‌شود. FUSE یک نرم‌افزار آزاد است. سیستم FUSE در اصل جزئی از AVFS بود، اما بعداً به یک پروژه مستقل در سورس‌فورج تبدیل شد. پیاده‌سازی فیوز در سیستم‌عامل‌های لینوکس، فری‌بی‌اس‌دی، نت‌بی‌اس‌دی، اوپن‌سولاریس، مینیکس ۳، اندروید و مک اواس ده در دسترس است. این پیاده‌سازی به صورت رسمی در نسخه ۲٫۶٫۱۴ هسته لینوکس ادغام شد.