وسایل نقلیه زره‌پوش
شیشه‌های مقاوم در برابر گلوله، از ورقه‌های شیشه ای پلی وینیل بوتیرال، پلی اورتان یا اتیلن وینیل استات تشکیل می‌شوند. این نوع شیشه‌های ضد گلوله از زمان جنگ جهانی دوم در وسایل نقلیه جنگی به‌طور منظم مورد استفاده قرار گرفته‌است. این ورقه‌ها به‌طور معمول در حدود ۱۰۰–۱۲۰ میلی مترضخامت دارند و معمولاً بسیار سنگین هستند.
توپ ضدتانک
نخستین توپ‌های ضدتانک بلافاصله پس از جنگ جهانی اول طراحی شدند. در این جنگ برای نخستین بار تانک‌ها پا به عرصه نبرد گذاشتند و تمهیدات مختلفی برای متوقف ساختن آن‌ها صورت گرفت که یکی از آن‌ها استفاده از توپ‌های صحرایی موجود علیه آن‌ها بود. پس از پایان جنگ سلاح‌هایی اختصاصی برای غلبه بر زره تانک‌ها ساخته شد که یکی از آن‌ها توپ‌های ضد تانک بود. از آن‌جا که نیروهای پیاده‌نظام به دلیل مشکل حمل و نقل هیچگاه علاقه‌ای به ادوات توپخانه‌ای نداشته‌اند این توپ‌ها به جای اینکه در اختیار پیاده‌نظام قرار گیرند در آتشبارهای مخصوص به خود سازمان می‌یافتند که زیر نظر یک هنگ یا تیپ قرار داشت. تاکتیک حمله برق‌آسای آلمان‌ها در ابتدای جنگ جهانی دوم نشان داد که در دسترس بودن توپ‌های ضدتانک علی‌رغم تمام مشکلاتی که در حمل‌ونقل آن‌ها وجود دارد، ضروری است. به همین دلیل در اواسط این جنگ اکثر گردان‌های پیاده‌نظام یک جوخه توپ ضدتانک را تحت فرمان خود داشتند.