ایرانیان مقیم خارج
تفاوت فراوان آمار سازمان ثبت احوال ایران با آمار رسمی کشورهای مقصد دلایل گوناگونی دارد. در شهریور ۱۳۹۱ محسن کرمی معاون امور اسناد هویتی سازمان ثبت احوال کشور در گفتگو با خبرنگار خبرگزاری مهر گفت: بیشترین تعداد مهاجرین ایرانی با یک میلیون و ۴۰۰ هزار نفر جمعیت مربوط به کشور آمریکاست و پس از آن امارات متحده عربی قرار دارد که ۸۰۰ هزار ایرانی را دارد. بریتانیا و کانادا با ۴۱۰ هزار، آلمان با ۲۱۰ هزار، فرانسه با ۱۵۵ هزار و سوئد با ۱۱۰ هزار ایرانی بیشترین کشورهایی هستند که ایرانیان در آن جا حضور دارند. در حالی که آمارهای رسمی کشورهای مقصد در برخی موارد اختلاف‌های فاحشی را نشان می‌دهد که دلایل متعددی از جمله دو تابعیتی بودن، نگرفتن شناسنامه ایرانی برای فرزندان نسل دوم و سوم، مهاجرت‌های دو یا چندباره بین کشورها توسط فرد مهاجر یا اعلام تابعیت غیرایرانی از سوی فرد مهاجر، تعمد و سو نگری توسط کشور مقصد و پایین اعلام کردن عمدی آمار، عدم ثبت دقیق و موارد نامشخص دیگر می‌تواند اثرگذار باشد. علاوه بر آن در کشورهایی مانند امارات، قطر، کویت، بحرین، عمان، آذربایجان یا ترکیه خیلی از افراد ایرانی متولد کشورهای مقصد هستند و تبدیل به یک فرد بومی آن کشور با اصالت و پیشینه ایرانی شده‌اند که به‌طور طبیعی به عنوان یک فرد بومی و نه ایرانی در کشورهای مقصد ثبت می‌شوند.
ایرانیان استرالیا
سالانه، ایرانیان زیادی با قصد مهاجرت به استرالیا از طریق دریا به این کشور سفر کرده و درخواست پناهندگی می‌کنند. دولت استرالیا برخلاف تعهدات پذیرش پناهجویی که دارد، این اقدام را غیرقانونی دانسته و این افراد را بازداشت و در کمپ‌های مخصوص پناهندگان، در شرایط نامناسبی نگهداری می‌کند. بنابر آمار سال ۲۰۱۵ میلادی، از جمع حدود ۲۰۰۰ پناهجویی که در اردوگاه‌های مهاجرتی استرالیا به‌سر می‌برند، حدود ۲۰ درصد ایرانی هستند که دولت استرالیا، دستور اخراج آنها را صادر کرده‌است. همچنین چند هزار ایرانی در استرالیا، دارای گواهی اقامت موقت هستند و در صف انتظار درخواست روادید دائمی که به گفته کارشناسان، بیشتر آنها در آینده اخراج خواهند شد. طبق دستور تونی ابوت، از سال ۲۰۱۳، ایرانیانی که سعی کرده‌اند از راه دریا و به صورت قاچاق، خود را به استرالیا برسانند به کمپ‌های مانوس، پاپوآ گینه نو و نائورو فرستاده می‌شوند و حق ورود به خاک استرالیا را ندارند. در سال ۲۰۱۴، دو ایرانی به نام‌های حمید خزایی (۲۴ ساله) و رضا براتی (۲۳ ساله)، به دلیل شرایط نامساعد زندگی در این کمپ‌ها و نبود پزشک معالج، جان خود را از دست دادند و موجب اعتراضات و اعتصاباتی در اردوگاه‌ها شد. امین انصاری، رمان‌نویس ایرانی، در سال ۲۰۱۳ رمانی را با موضوع این پناهندگان با عنوان والس با آبهای تاریک توسط نشر نوگام منتشر کرد. این رمان بر اساس حقایق و مجموعهٔ مصاحبه‌هایی با این پناهجویان نوشته شده‌است.