فهرست رانندگان فرمول یک
رانندگانی از ۴۰ کشور مختلف جهان حداقل در یک مسابقهٔ قهرمانی جهان فرمول یک شرکت کرده‌اند. از میان این رانندگان، تاکنون ۱۶۳ راننده به نمایندگی از بریتانیا در مسابقات فرمول یک شرکت کرده‌اند که این موضوع رکورد بیشترین نماینده در مسابقات را به‌نام بریتانیا ثبت کرده‌است. دومین کشور با بیشترین تعداد راننده در مسابقات فرمول یک پس از بریتانیا ایالات متحده با ۱۵۸ راننده است؛ از سال ۱۹۵۰ تا ۱۹۶۰ مسابقهٔ آمریکایی ایندیاناپلیس ۵۰۰، که به‌ندرت شاهد حضور رانندگانی از خارج از ایالات متحده بود، بخشی از مسابقات قهرمانی جهان رانندگان بود. در مجموع ۳۶ رانندهٔ آمریکایی موفق به حضور در پشت خط شروع مسابقات جهانی شدند که تحت نظارت فدراسیون بین‌المللی اتومبیل‌رانی برگزار شده‌است. سومین کشور با بیشترین تعداد راننده نیز کشور ایتالیا با ۹۹ راننده‌است. در اولین مسابقهٔ فرمول یک یعنی جایزه بزرگ بریتانیا ۱۹۵۰، نه کشور از این کشورها دارای نماینده بودند. آخرین کشوری که اخیراً در مسابقات فرمول یک حضور یافته‌است، کشور اندونزی است که اولین بار ریو هاریانتو در جایزه بزرگ استرالیا ۲۰۱۶ نمایندهٔ آن بوده‌است. این آمار تا دقیق است.
تاریخ فرمول یک
در اوایل دهه ۱۹۹۰، تیم‌ها شروع به استفاده از کمک‌های الکترونیک همچون فنربندی فعال، گیربکس شبهه خودکار و کنترل کشش کردند. برخی از این فنون از خودروهای جاده‌ای زمان خود اقتباس گرفته شده بودند. برخی نیز، مانند فنربندی، در اصل برای جاده طراحی شده بودند و بعدها به عرصه مسابقات راه یافتند. فدراسیون بین‌المللی اتومبیل‌رانی، به دلیل شکایت از اینکه فناوری در حال تعیین نتیجه مسابقات بود و نه مهارت رانندگان، در سال ۱۹۹۴ استفاده از بسیاری از این کمک‌ها را ممنوع کرد. با این وجود، بسیاری از ناظران احساس می‌کردند که ممنوعیت استفاده از تجهیزات کمکی برای رانندگی تنها اسما یک نوع ممنوعیت بود چرا که فدراسیون بین‌المللی اتومبیل‌رانی فاقد فناوری یا روش‌های لازم برای حذف این تجهیزات از صحنه مسابقات بود.