آخسری
چون هر سه پیشوای ماد در زمان واحد از سه جهت وارد عمل شدند و احتمالاً ایشپاکا پیشوای اسکیت‌ها و آخسری شاه ماننا متحد قیام کنندگان علیه آشور بودند توانستند در آن واحد در چند جبهه به پیکار بپردازند. پس چندی از قِبل قیام مردم ماد ماننا نیز توانست نیروی بسزایی بدست آورد، آخسری شاه ماننا بالاستحقاق می‌توانست خویشتن را در ردیف روسای دوم شاه کشور بزرگی بداند. خاک ماننا از سمت مغرب به زیان آشور بسط یافته بود. ماننا در نقطه‌ای از بخش علیای زاب‌بزرگ با خوبوشکیه و اورارتو هم‌مرز بود؛ و مرز آن سپس به طرف جنوب و به ظنّ غالب در امتداد جبال اصلی زاگروس یعنی مغرب شهر اورمیه و اشنو و ساوجبلاغ ممتد بود. از مشرق با پادشاهی ماد مستقل هم سرحد بود. مرزهای شرقی‌تر و شمالی‌تر ماننا در زمان آخسری روشن نیست.
اوللوسونو
پس از اینکه ایرانزو در گذشت یا کشته شد ۲۲ دژ ماننایی که با آشور هم‌مرز بود اورارتو متصرف شد چون اورارتو دشمن آشور بود و اراضی ماننا را جز خاک دشمن می‌دانست. فرمانفرمایان ماننایی قلاع آلابریا و کارالا را به اقدام علیه آشور واداشت. سارگون دوم پادشاه آشور به تلافی حملات اوراتو وارد عمل شد به ماننا حمله برد و ایزیرتو پایتخت ماننا را به همراه دو دژ مهم مرکزی دیگر به نام‌های زیبیه و آرمائیت تصرف کرد. اوللوسونو خود را تسلیم سارگون نمود و مورد عفو قرار گرفت و حکمرانی به وی بازگشت.