آزادی مدنی
آزادی‌های مدنی و یا آزادی های شخصی آزادی‌هایی هستند که حکومت نمی‌تواند بر اساس قانون یا تفسیر قضایی و بدون محاکمه آنها را سلب کند. هر چند دامنه این واژه در کشورهای مختلف، متفاوت است اما آزادی‌های مدنی شامل آزادی اندیشه، آزادی مطبوعات، آزادی دین، آزادی بیان، آزادی تجمعات اعتراضی، حق امنیت، آزادی سخنرانی (کتبی و شفاهی)، حریم خصوصی، حق دادرسی برابر بر اساس قانون، حق برخورداری از یک محاکمه عادلانه و حق زیستن می‌باشد. دیگر آزادی‌های مدنی شامل حق مالکیت، حق دفاع از خود و حق مالکیت بر بدن خود است. در تمایز بین آزادی‌های مدنی و سایر انواع آزادی، بین آزادی مثبت / حقوق مثبت و آزادی منفی / حقوق منفی تفاوت وجود دارد.
دموکراسی غیرلیبرال
مردم‌سالاری غیرلیبرال یا مردم‌سالاری کاذب (حزبی)، سیستم حاکمی است که در آن با وجود آن‌که انتخابات صورت می‌گیرد، آزادی‌های مدنی وجود ندارد و از این رو شهروندان از فعالیت‌های قدرت‌مداران واقعی بی‌اطلاع می‌مانند. این وضع ناشی از نبود چارچوبی قانونی و کافی جهت آزادی‌ها است. دولت‌های با چنین سامانه ای، خود را در هنگام برگزاری انتخابات، قیم می‌دانند و از سویی نبود آزادی‌هایی چون آزادی بیان و آزادی تجمع هر نوع مخالفتی را دشوار می‌سازد. قدرت در دموکراسیهای غیرلیبرال بین شاخه‌های دولت مرکزی و دولت محلی متمرکز است. رسانه‌ها اغلب توسط دولت کنترل می‌شوند و قویا از حکومت حمایت می‌کنند. طبیعتاً سازمان‌های غیردولتی نیز با محدودیتهای بسیاری روبرو هستند و حتی ممنوع اعلام می‌شوند.