رگ خونی
طول مجموع رگ‌های بدن انسان برابر با ۱۰۰٬۰۰۰ کیلومتر (۶۰٬۰۰۰ مایل) می‌شود که دو و نیم برابر دور زمین است. دستگاه گردش خون و لنف شامل قلب، سرخرگ‌ها، سیاهرگ ها، مویرگ‌ها و رگ‌های لنفی است. خون پمپ‌شده از قلب که حاوی مواد غذایی و اکسیژن است توسط سرخرگ‌ها در بدن توزیع می‌شوند. سرخرگ‌ها پس از انشعاب به شاخه‌های باریک، سرخرگچه‌ها را به‌وجود می‌آورند و سرخرگچه‌ها نیز به انشعابات باریکتری به نام مویرگ ختم می‌شوند. مقاومت در یک رگ با افزایش ویسکوزیته و طول رگ افزایش می‌یابد؛ و با افزایش قطر رگ، مقاومت رگ کاهش می‌یابد.
آنژیوتانسین I
در بدن ابتدا پیش ساز هورمون یعنی آنژیوتانسینوژن توسط کبد ساخته، در خون آزاد می‌شود.:)پروتئین آنژیوتانسینوژن توسط آنزیم رنین به آنژیوتانسین یک تبدیل می‌شود و آنژیوتانسین یک توسط آنزیم مبدل آنژیوتانسین (ACE) که بیشتر در مویرگهای ریه یافت می‌شود به آنژیوتانسین دو تبدیل می‌شود. البته این آنزیم در سایر نقاط نیز یافت می‌شود ولی محل تجمع اصلی آن آندوتلیوم مویرگهای ریه‌است. این آنزیم از گروه کینازها بوده بخش کوچکی از انتهای C آنژیوتانسین یک (دواسید آمینه His-Leu) را حذف می‌کند. این فرایندها در کنار هم موجب نگه‌داری دامنهٔ نرمال فشار خون می‌گردند. آنژیوتانسین I در بدن، از آنژینوتانسینوژن و طی فعالیت آنزیمی رنین تولید می‌شود. این مولکول به خودی خود غیرفعال است. در حضور آنزیم مبدل آنژیوتانسین، آنژینوتانسین به آنژینوتانسین II تبدیل می‌شود. آنژینوتانسین II مسئول تنگ کردن رگ هاست. به تازگی مسیر جدیدی از فعال‌سازی آنژینوتانسین I کشف شده‌است. آنژینوتانسین I درحضور آنزیم مبدل آنژیوتانسین نوع ۲ و پپتیدازهای دیگر به آنژینوتانسین (۷-۱) تبدیل می‌شود که نوعی هپتاپپتید است و با گیرنده‌ای که هنوز شناخته نشده‌است برهم کنش می‌کند.