اتصال‌دهنده‌ها
اتصال دهنده‌ها ابزارهایی سخت‌افزاری هستند که دو یا چند جزء را به صورت مکانیکی به هم چسبانده یا نگه می‌دارد.
جایگاه اتصال
جایگاه اتصال در بیوشیمی و زیست‌شناسی مولکولی، ناحیه ای بر روی درشت‌مولکول مانند پروتئینی است که با ویژگی خاص به مولکول دیگری متصل می‌شود. شریک اتصال ماکرومولکول اغلب به عنوان لیگاند شناخته می‌شود. لیگاندها ممکن است شامل سایر پروتئین‌ها (در نتیجه تعامل پروتئین و پروتئین)، بسترهای آنزیمی، پیام رسان‌های دوم، هورمون‌ها یا تعدیل کننده‌های آلوستریک باشند. رویداد اتصال غالباً، اما نه همیشه، با یک تغییر شکل ساختاری همراه است که عملکرد پروتئین را تغییر می‌دهد. اتصال به محل‌های اتصال پروتئین اغلب برگشت‌پذیر (گذرا و غیر کووالانسی) است، اما همچنین می‌تواند برگشت‌پذیر کووالانسی باشد یا غیرقابل برگشت است.