یک قل دو قل
مرحلهٔ هشتم، در این مرحله بازیکن همه سنگ‌ها را یک جا به طرف بالا می‌اندازد، در فاصلهٔ بازگشت آنها، فوراً دست‌ها را از کناره به هم می‌چسباند و سنگ‌ها را با کف دو دست می‌گیرد، دوباره آنها را در همان حال با دو دست به طرف بالا می‌اندازد و در این فاصله دست‌ها را وارونه کرده و از ناحیهٔ انگشت سبابه به هم می‌چسباند و آنها را با پشت دست‌هایش می‌گیرد و سپس عکس آن را انجام داده و باز سنگ‌های پرتابی را با کف دو دست می‌گیرد، افتادن حتی یک سنگ، موجب سوختن است و هر کدام این مرحله را گذرانده باشد، برندهٔ بازی است. مرحلهٔ آخر، مرحلهٔ تنبیه است و دو بازیکن روبروی هم می‌نشینند (و یا اگر به صورت گروهی اجرا می‌شود، دو سر گروه). بازنده کف دستش را به زمین می‌چسباند و نفر برنده، سنگ‌ها را یکی یکی با اسامی تنبیه‌ها (مانند مشت، سیلی، نوازش، پیچش و برداشتن عسل از کندو) پشت دست او می‌چیند سپس او باید با یک حرکت همهٔ سنگ‌ها را به طرف بالا بیندازد و با دست بگیرد، اگر توانست همه را بگیرد، تنبیهی متوجه او نیست، ولی براساس آنچه بر زمین انداخته باشد، تنبیه می‌شود. البته این بازی، بنابر ذوق و ابتکار بازیکنان ماهر، می‌تواند مراحل بسیاری داشته باشد.
کفشک‌بازی
کفشک بازی نوعی بازی سنتی است که در بروجرد رواج داشته‌است و هنوز هم طرفدار دارد. این بازی در فضای باز و بیشتر در تفریح گاه‌های طبیعی این شهرستان انجام می‌گیرد. در این بازی یک نفر به حالت خمیده و دست بر زانو (رکوع) می‌ایستد و در فاصله کمی قبل از وی یک لنگه گیوه به عنوان دال (نشان) قرار داده می‌شود. سایر افراد باید با دورخیز از محل دال با پرش از روی فرد یادشده عبور کنند به گونه‌ای که تنها دستشان به پشت وی اصابت کند. آخرین نفر تا هرجا که پش کند فرد به همان فاصله می‌رود و با تکرار این چرخه و افزوده شدن بر فاصله فرد از دال، پریدن از روی وی سخت یا غیرممکن می‌شود. نخستین کسی که نتواند از وی عبور کند اصطلاحا می‌سوزد و جای وی را می‌گیرد و مجدداً بازی از اول شروع می‌شود (ص. ۱۹۴).