تاریخ یهودیان در ترکیه
یهودیان در منطقه‌ای که امروزه ترکیه نامیده می‌شود از حدود ۲٬۴۰۰ سال پیش ساکن هستند. از زمان سدۀ پنجم پیش از میلاد در منطقهٔ آسیای میانه جمعیت‌های یهودی وجود داشته‌است. پس از اخراج یهودیان از اسپانیا و پرتغال در سال ۱۴۹۲ میلادی، امپراتوری عثمانی بیشتر این یهودیان را جذب کرده و دارای جمعیت یهودی زیادی شد. با اینکه پس از بنیانگذاری کشور اسرائیل بسیاری از یهودیان از ترکیه مهاجرت کردند، این منطقه هنوز هم دارای جمعیت یهودی قابل توجهی است.
یهودیان کایفنگ
اکثر محققان معتقدند که یک جامعه یهودی از زمان سلسله شمال سونگ (۹۶۰–۱۱۲۷) در کایفنگ وجود داشته‌است، گرچه برخی از محققان ورود آنها را به سلسله تانگ (۶۱۸–۹۰۷) یا قبل از آن اعلام کردند. کایفنگ، که در آن زمان پایتخت سلسله سونگ شمالی بود، شهری جهان وطنی در شعبه ای از جاده ابریشم بود. فرض بر این است که یک جامعه کوچک از یهودیان مزراحی، که به احتمال زیاد از ایران یا هند بودند یا از پناهندگان یهودی که احتمالاً از جنگهای صلیبی فرار کرده بودند، از طریق یک زمین یا یک مسیر دریایی وارد شدند، در شهر اقامت گزید و در سال ۱۱۶۳ یک کنیسه ساختند شواهد قطعه ای که مربوط به سده یازدهم است نشان می‌دهد که در آن زمان، جامعه یهودی کایفنگ اساساً از ریشه یهودیان پارسی بوده‌است اما برخی از اعضای آن ممکن است از زمینه‌های مختلف بوده باشند. تصور می‌شود که برخی از یهودیان کایفنگ در اصل از عراق کنونی آمده‌اند. بسیاری از نامهای عبری معروف یهودیان کایفنگ فقط در میان یهودیان ایرانی و بابلی یافت می‌شد. منابع مکتوب یهودی چگونگی ورود یهودیان به کایفنگ را ذکر نکرده‌اند، اگرچه در یک افسانه آمده‌است که آنها از طریق زمین در جاده ابریشم وارد شده‌اند. تصور می‌شود که گروه اصلی یهودیان که نقشی تعیین‌کننده در تأسیس جامعه یهودیان کایفنگ داشتند، از راه زمینی وارد شدند، در حالی که سایر یهودیان، به ویژه آنهایی که قبل از استقرار در کایفنگ در ابتدا در شهرهای دیگر چین زندگی می‌کردند، از طریق دریا با بازرگانان ایرانی که از خلیج فارس از طریق اقیانوس هند به جنوب چین رفتند. شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد یهودیان از طریق مسیر کاروان شمالی به چین سفر کرده‌اند. اجداد یهودیان کایفنگ ممکن است در درجه اول یهودیان بخارایی باشند (یهودیانی با اصالت پارسی که در آسیای میانه ساکن شدند). عبارات فارسی مراسم مذهبی یهود کایفنگ با گویش بخارایی نوشته شده و یهودیان بخارا معتقدند که در گذشته، برخی از خویشاوندان آنها به چین مهاجرت کرده‌اند و دیگر با کشور مبدأ تماس ندارند.