مصاحبه تشخیصی اوتیسم-تجدیدنظرشده
برای تشخیص اوتیسم، برنامه‌ریزی برای درمان و تشخیص اوتیسم از دیگر اختلالات رشدی مفید است. این مصاحبه توضیح کاملی از تاریخه تکاملی فرد دارد که معمولاً در دفتر خانه یا یک محیط آرام توسط یک روانشناس انجام شده و به‌طور کلی یک تا دو ساعت طول می‌کشد. شامل ۹۳ سؤال می‌شود که به ۵ قسمت تقسیم می‌شوند. سوالات ابتدایی، سوالات ارتباطاتی، رشد اجتماعی، بازی و رفتارهای تکراری محدود و سؤال در مورد مشکلات کلی رفتاری. ADI-R بر اساس مصاحبه بدست می‌آید، سوالات پایان بازدارند و پرسشگر می‌تواند تمام اطلاعات مورد نیاز برای امتیاز دهی مناسب را با پرسش بدست آورد، در نتیجه صحبتهای والدین توسط متخصص ارزش گذاری می‌شود. همچنین شرکت والدین در این مصاحبه کمک می‌کند تا درک بهتری از اختلال طیف اوتیسم و عواملی تشخیص آن داشته باشند.
اویگن بلویلر
بلولر موفق شد واژه اسکیزوفرنی را که از ترکیب دو واژهٔ یونانی shizein (دو نیم کردن، گسستن: σχίζειν) و phrenos (فکر، اندیشه: φρήν) وضع شده بود، جایگزین اصطلاح جنون زودرس کند که پیشتر توسط امیل کرپلین به کار رفته بود. او بر خلاف کرپلین معتقد بود که اسکیزوفرنی محصول یک اختلال جسمی نبوده و لزوماً غیرقابل درمان نیست. به عکس، او معتقد بود که ویژگیهای اصلی اسکیزوفرنی محصول روند دوپاره سازی کارکردهای عاطفی و عقلی شخصیت است. بلولر به ترخیص زودهنگام بیماران از بیمارستان جهت پیشگیری از نهادپذیری اهمیت می‌داد. اصطلاح اوتیسم اولین بار توسط بلولر برای توصیف وضعیت بیماران اسکیزوفرنیک به کار برده شد. البته زمینه اوتیستیک به عنوان یک صفت شخصیتی ممکن است در افراد خجول و درونگرا و منزوی مشاهده شود. شدیدترین فرم آن هم یکی از علائم اولیه اسکیزوفرنی است که به‌وسیله بلولر شرح داده شده‌است. بلولر بر این باور بود فردی اسکیزوفرنی می‌گردد که تفکر اوتیستیک او غیرقابل کنترل گردد. او همچنین معتقد بود که تفکر اوتیستیک افراطی در اسکیزوفرنی تا حدودی نتیجه اختلال صوری است. هر چند هذیان‌های خیال‌پردازانه معدودی از بیماران اسکیزوفرنیک مزمن را می‌توان به عنوان نتیجه تفکر اوتیستیک توجیه کرد، اما این توضیح در تمام انواع اسکیزوفرنی صادق نیست.