کاربرد نظامی لیزر
یک ایده دیگر که در همین پروژه بررسی شده ساخت بمب‌های هسته‌ای اشعه ایکس لیزری است. این سیستم در واقع یک بمب اتمی برای انفجار در مدار زمین است که رساناهای لیزری را به شکل میله‌های شیشه‌ای حمل می‌کند و موجب انتشار لیزر اشعه ایکس می‌شود که چندان به شرایط اتمسفری حساس نیست و توانایی نابودی موشک‌های بالستیک در حال پرواز را دارد. جنبه‌های اولیه این ایده در آزمایش‌های هسته‌ای زیرزمینی مورد بررسی قرار گرفته اما نتایج چندان امیدوارکننده نبوده‌است.
لیزر
مبانی نظری لیزر را آلبرت انیشتین در ۱۹۱۶ طی مقاله‌ای مطرح کرد ولی سال‌های نسبتاً زیادی طول کشید تا صنعت و فناوری امکان ساخت نخستین لیزر را فراهم کند. چارلز تاونز در سال ۱۹۵۳ میزر (تقویت‌کننده موج میکروویو) را اختراع کرد و خواست آزمایش‌های خود را حول جایگزینی نور مرئی به جای فروسرخ ادامه دهد و هم‌زمان این امر میان آزمایشگاه‌های گوناگون در سراسر جهان به عنوان رقابتی جدی در نظر گرفته شد. نخستین لیزر با استفاده از گذار میکروویو در مولکول‌های آمونیاک ساخته شد در سال ۱۹۵۸ نخستین بار پیشنهاد فعالیت لیزر در فرکانس‌های نوری در مقاله‌ای توسط اسکاولو و تاونز داده شد. عبارت لیزر در همان زمان در مقاله‌ای از «گوردون هولد»، دانشجوی دکترای دانشگاه کلمبیا، پیشنهاد شد و تئودور میمن (Theodore H. Maiman) لیزر پالسی یاقوت را در ۱۹۶۰ ساخت. نخستین لیزر گازی را نیز علی جوان فیزیکدان ایرانی در سال ۱۹۶۱ با استفاده از هلیوم و نئون ساخت. در سال ۱۹۶۲ نیز پیشنهاد لیزرهای نیمه‌هادی مطرح گردید. نور لیزر را تکفام پرتو نیز می‌نامند.