اشک (لقب)
اَشک، اَرشَک یا آرشاک (پهلوانی: 𐭀𐭓𐭔𐭊، ارمنی باستان: Արշակ، پارسی باستان: 𐎠𐎼𐏁𐎣، سریانی: ܐܪܫܟ‎، یونانی: Ἀρσάκης، لاتین: Arsaces)، نام ارشک یکم، بنیان‌گذار و نخستین پادشاه دودمان اشکانی در ایران بود. پس از مرگ ارشک یکم، تمام پادشاهان حاکم بر شاهنشاهی اشکانی، به استثنای چند پادشاه غاصب و فاقد مشروعیت سلطنتی، خود را بر سکه‌ها و اسناد رسمی با نام ارشک خطاب می‌کردند. ارشک یا آرشاک (شکل ارمنی این نام)، همچنین نام سه تن از پادشاهان دودمان اشکانی ارمنستان نیز بوده‌است.
پاکور ماد آتروپاتن
پاکور پسر بهنام دوم بود. وقتی بهنام دوم در سال ۵۱ میلادی درگذشت، پسرش بلاش یکم پادشاه جدید اشکانی شد. بلاش یکم به دنبال ادامه سیاست‌های پادشاه مشهور اشکانی اردوان دوم (۱۲ میلادی – ۳۸ / ۴۱ میلادی) بود و بنابراین، یکی از اولین اهداف او تقویت موقعیت اشکانیان در مناطق ناپایدار استراتژیک و سیاسی بود. این سیاست برای دهه‌ها به عنوان اساس سیاست جنگ با رومی‌ها بود. وی سلطنت ماد آتروپاتن را به پاکور داد و همین‌طور ارمنستان که از نظر سیاسی مهم‌تر ماد بود را به برادرش تیرداد اعطا شد.