لودویگ فان بتهوون
لودویگ فان بتهوون (غسل تعمید در ۱۷ دسامبر ۱۷۷۰ م. – درگذشتهٔ ۲۶ مارس ۱۸۲۷)، موسیقی‌دان و آهنگساز اهل آلمان بود. وی شخصیتی مهم در انتقال بین دوره‌های کلاسیک و رمانتیک در موسیقی غرب بود و یکی از بزرگترین آهنگسازان اروپایی به حساب می‌آید. زندگی حرفه‌ای او معمولاً به دوره‌های «اولیه»، «میانی» و «پایانی» تقسیم می‌شود. دورهٔ «اولیه» حدوداً تا سال ۱۸۰۲ ادامه دارد، دورهٔ «میانی» از سال ۱۸۰۲ تا ۱۸۱۲ را شامل می‌شود و دورهٔ «پایانی» از ۱۸۱۲ تا زمانِ مرگ وی در سال ۱۸۲۷ است. او در طول زندگی خود آثار بسیاری آفرید که نُه سمفونی، پنج کنسرتو پیانو، یک کنسرتوی ویولن، سی و دو سونات پیانو، شانزده کوارتت زهی، دو مس و اپرای "فیدلیو" از آن جمله‌اند.
سونات ویولن شماره ۹ (بتهوون)
بتهوون این سونات را به رودلف کرویتزر، ویولن‌نواز، معلم موسیقی، آهنگساز، و رهبر ارکستر اهل فرانسه با تبار آلمانی تقدیم کرد. البته بتهوون ابتدا سونات را به (۱۷۷۸–۱۸۶۶)، ویولن‌نوازِ آفریقایی-اروپایی، اهدا کرد، اما به دلیل اختلافی شخصی و عاطفی، تقدیم‌نامچه را تغییر داد و آن را به کرویتزر پیشکش کرد. گفتنی است که کرویتز هرگز در اجرای این سونات شرکت نکرد. در نخستین اجرای این سونات، بریج‌تاوِر بتهوون را -که خود نواختنِ پیانو را بر عهده داشت- با ویولن همراهی کرد.