توان عملیاتی
برای مثال:در اترنت حداکثر اندازه فریم۱۵۲۶ بایت است (حداکثر ۱۵۰۰ بایت حمل ونقل+۸بایت مقدمه +۱۴ بایت سرایند +۴ بایت دنباله). یک حداقل فاصله اضافی درون فریم مربوط به ۱۲ بایت است که بعد از هر قاب وارد می‌شود. این فاصله اضافی مربوط به حداکثر استفاده از کانال از. %۹۹٫۲۲=%۱۰۰.(۱۲+۱۵۲۶)/۱۵۲۶ یا حداکثر استفاده از کانال ۹۹٫۲۲مگابیت برثانیه شامل سربار پروتکل لایه پیوند داده‌های اترنت در یک ارتباط ۱۰۰ مگابیت بر ثانیه ارتباط اترنت. توان ماکزیمم یا کارایی کانال پس از آن۹۷٫۵=(۱۲+۱۵۲۶)/۱۵۰۰منحصربه‌فرد سربار پروتکل اترنت است.
فرمت اعداد رایانه‌ای
یک "بایت" یک رشته بیت است که شامل تعداد بیت‌های مورد نیاز برای نمایش یک کاراکتر است. در بیشتر کامپیوترهای مدرن، این یک رشته شامل هشت بیت است. از آنجایی که تعریف بایت به تعداد بیت‌های تشکیل دهنده یک کاراکتر مربوط می‌شود، برخی از کامپیوترهای قدیمی از طول بیت متفاوتی برای بایت خود استفاده کرده‌اند. در بسیاری از معماری‌های کامپیوتری، بایت کوچک‌ترین واحد آدرس‌پذیر است. برای مثال پردازنده‌های ۶۴ بیتی ممکن است در یک زمان شصت و چهار بیت حافظه را آدرس دهی کنند، اما امکان دارد آن حافظه را به قطعات هشت بیتی تقسیم کنند. این حافظه آدرس پذیر بایت نامیده می‌شود. از لحاظ تاریخی، بسیاری از CPU‌ها داده‌ها را در مضربی از هشت بیت می‌خوانند. از آنجایی که اندازه بایت هشت بیت بسیار رایج است، اما تعریف استاندارد نشده‌است، اصطلاح octet گاهی اوقات برای توصیف یک دنباله هشت بیتی استفاده می‌شود.