عدد طبیعی
اعداد طبیعی یا اعداد صحیح مثبت اعدادی هستند که از یک شروع و تا بینهایت ادامه دارند و برای شمارش (به‌طور مثال در «شش سکه روی میز است») و برای ترتیب (به‌طور مثال در «این سومین شهر بزرگ در کشور است») به کار می‌روند. در اصطلاح‌شناسی ریاضیات، لغت مورد استفاده برای شمارش اشیاء «اعداد ترتیبی» است. مجموعهٔ اعداد طبیعی همان مجموعهٔ اعداد صحیح مثبت یعنی {... ،۱٬۲٬۳} است.
اعداد متعادل
اگر چند عدد دارای مجموع مقسوم علیه‌هایی یکسان باشند، «متعادل» خوانده می‌شوند؛ مانند ۱۵۹، ۵۵۹ و ۷۰۳ که مجموع مقسوم‌علیه‌های هر سه عدد برابر با ۵۷ است. گویا کهن‌ترین متن ریاضی که این اعداد را معرفی کرده، کتاب التکملة فی الحساب ابن طاهر بغدادی (درگذشته ۱۰۳۷ میلادی) است. پس از وی در چندین رسالهٔ حساب فارسی و عربی ریاضیات دورهٔ اسلامی روی این اعداد بحث شده‌است. یکی از ریاضی‌دانان متاخر که برخی هنوز بر این باور مانده‌اند که وی نخستین کسی است که این اعداد و قاعدهٔ استخراج آنها را ارائه کرده، محمدباقر یزدی (قرن هفدهم میلادی) است. نخستین زوج متعادل معرّفی شده توسّط وی در کتاب عیون الحساب ۳۹ و ۵۵ هستند.