گاز گلخانه‌ای
گازهای گلخانه‌ای دیگر، که البته به همین‌ها محدود نمی‌شوند، عبارتند از، نیتروژن اکسید، هگزا فلوراید گوگرد، هیدروفلئور کربن‌ها، پرفلئور کربن‌ها و کلروفلئور کربن‌ها (به فهرست IPCC گازهای گلخانه‌ای نگاه کنید). اجزای اصلی جو یعنی: (نیتروژن و اکسیژن) گازهای گلخانه‌ای نیستند، زیرا مولکول‌های دوتایی با هسته‌های یکسان، تشعشع(انتشار) فروسرخ را نه جذب و نه منعکس می‌کنند در نتیجه هیچ تغییر شبکه‌ای در گشتاور دوقطبی در این مولکول‌ها رخ نمی‌دهد.
اثر گریز گلخانه‌ای
اثر گریز گلخانه‌ای زمانی روی می‌دهد که اتمسفر یک سیاره دربردارنده مقدار زیادی گاز گلخانه‌ای باشد به گونه ای که تابش حرارتی از سیاره را مسدود کرده و سیاره نتواند خنک شود یا آب مایع بر روی سطحش وجود داشته باشد. نوع گریزی اثر گلخانه‌ای می‌تواند به صورت محدودیتی بر روی تابش موج بلند زمین تعریف شود که به‌طور متناوب بدان دست یافته می‌شود، به علت دمای سطح بالاتر یک گونه متراکم (معمولاً آب) را بخار کرده و وارد اتمسفر می‌کند و باعث افزایش عمق نوری می‌شود. این بازخورد مثبت بدین معنی است که سیاره نمی‌تواند از راه تابش طول موج بلند (قانون استفان-بولتزمن) خود را خنک کند و به گرم شدن تا جایی که بتواند خارج از طیف جذبی گونه‌های قابل تراکم، تابش کند ادامه می‌دهد.