خیار
پژوهشگران معتقدند منشأ پیدایش گیاه خیار، کشور هند است که امروزه این کشور یکی از بزرگترین ذخایر ژنتیکی گیاه خیار را در اختیار دارد. بیش از سه هزار سال است که در منطقه غرب آسیا کشت خیار رایج بوده و به احتمال فراوان این سبزی توسط رومی‌ها به مردم کشورهای اروپایی معرفی شده‌است. طبق تحقیقات و مطالعات انجام شده در سطح جهان مشخص شده که منشأ خیار در کشور هند در کوهپایه‌های هیمالیا است و بیش از سه هزار سال در این منطقه کشت و پرورش می‌یابد. از هند به کشورهای یونان و روم باستان منتقل شده‌است و رومی‌های باستان علاقه زیادی به این سبزی داشته‌اند. سابقه کشت در فرانسه به قرن نهم میلادی و در انگلستان به قرن چهاردهم میلادی بازمی‌گردد، که توسط رومیان به این مناطق منتقل شده‌است. اسپانیایی‌ها هم را به مناطق حوزه قاره آفریقا انتقال داده‌اند. در کشور آمریکا نیز سابقه کشت به اواسط قرن شانزدهم میلادی بازمی‌گردد. در کشور فرانسه تولید خیار به قرن نهم میلادی بازگشته و در انگلستان تکثیر آن در قرن ۱۴ پس از میلاد متداول شده‌است. تکثیر خیار در کشور آمریکا به اواخر قرن شانزدهم نسبت داده می‌شود.
خیار چنبر
طول خیار چنبر تقریباً ۳۰ تا ۳۶ اینچ (۷۶ تا ۹۱ سانتی متر) است. به همان اندازه در زمین یا روی نرده رشد می‌کند. گیاهان خیار چنبر ترجیح می‌دهند بیشتر روز را در زیر نور کامل آفتاب قرار گیرند. این میوه زمانی که ۱۲ تا ۱۵ اینچ (۳۰ تا ۳۸ سانتی متر) طول داشته باشد خوش طعم تر خواهد بود. خیار ترشی چنبر در بازارهای خاورمیانه به عنوان « ترشی خیار وحشی» به فروش می‌رسد. «فردریک هسلکویست»، در سفرهای خود در آسیای صغیر، مصر، قبرس و سوریه در قرن ۱۸ میلادی، با «خیار مصری»، روبرو شد که امروزه بدان خیار چنبر گرفته می‌شود. ببه گفته وی «ملکه خیار دارای ، طراوت، شیرینی، سفت و سالم» است. او همچنین می گوید: «آن‌ها هنوز بخش بزرگی از غذای افراد طبقه پایین در مصر را تشکیل می‌دهند که از آن‌ها برای مصرف در تمام وعده ها استفاده می‌شود» جورج ای. پست، در فرهنگ لغت هیستینگز، می‌گوید: «این خیار بلندتر و باریک تر از خیار معمولی است، زیرا اغلب بیشتر از یک پا طول دارد و گاهی ضخامت آن کمتر از یک اینچ است و در هر دو انتهای آن اشاره شده است.» این زیرگونه با خیار بیشترین نزدیکی را دارد. که در تصاویر و متون مدیترانه‌ای باستان مشاهده می‌شد و به احتمال زیاد از این نوع خیار بوده است که در طول سال برای امپراتور تیبریوسد که در قرن اول روم شروع به رشد می‌کرد.