درون‌کاشت دندانی
درون‌کاشت دندانی یا پروتز ایمپلنت دندانی، بخشی از درون‌کاشت (ایمپلنت) دندانی است که به صورت دندان برساخته (پروتزی) در دهان بیمار، جایگزین دندان طبیعی وی می‌گردد. امروزه دندانپزشکی ایمپلنت را هنر جایگزینی دندان‌های از دست رفته توصیف می‌کنند. ایمپلنت‌ها برای جایگزینی یک یا چند دندان و برای نگه داشتن و تامین ریتنشن پروتز کامل اوردنچر به کار می‌روند. ایمپلنت‌های دندانی از تیتانیوم ساخته می‌شوند و با استخوان استئواینتگره می‌شوند. بعد از معاینات اولیه در ابتدا فیکسچر یا همان قسمت ریشه ایی پروتز با استفاده از جراحی کوچکی در داخل فک و به جای دندان از دست داده شده، جاگذاری می‌گردد و بعد از اطمینان از ثبات آن که معمولاً ۴ الی ۶ ماه به طول می‌انجامد، قسمت رویی یا همان تاج دندان (Crown) گذاشته می‌شود. اگر فردی دندان خود را از دست بدهد ایمپلنت در اندازه همان ریشه به جای آن قرار داده می‌شود. ایمپلنت‌ها قطعاتی در اندازه دندان طبیعی می‌باشند. ایمپلنت‌ها توسط ابزار بسیار دقیقی کنترل می‌گردند و توسط دستگاه‌های بسیار دقیق ساخته می‌شود. به دلیل خصوصیات ذکرشده برای ایمپلنت دندان، هنگامی در فک بیمار قرار بگیرد، یک جسم خارجی به‌شمار نمی‌رود و با قرارگرفتن در فک بیمار با آن سازگار می‌شود. ایمپلنت باعث رشد استخوان‌های کنار دندان هم می‌شود و از تحلیل استخوان فک جلوگیری به عمل می‌آورد.
ارتودنسی دیمون
سیستم ارتودنسی دیمون یکی از سیستم‌های رایج اصلاح ناهنجاری دندانی است. این روش درمان از روش‌هایی است که نیاز به کش برای اتصال سیم به براکت ارتودنسی ندارد.گروهی از جدیدترین براکتهای معرفی شده به بازار هستند که برای اتصال سیم به براکت نیازی به کش نداشته و از مکانیسم قفل وبست که درآنها تعبیه شده، سیم به براکت متصل می‌شود.در تبلیغ این وسایل برای متخصصان ارتودنسی، کاهش مدت زمان ویزیت بیمار ،کاهش طول دوره درمان و کاهش نیاز به کشیدن دندان برای ارتودنسی است. هر یک از این موضوعات از نظر علمی کاملاً تأیید نشده است. از نظر عده‌ای از متخصصان ارتودنسی عدم اتصال کامل سیم به براکت باعث می‌شود تا امکان رفع کامل نامرتبی دندان فراهم نشود. و همچنین تبلیغ در خصوص آسان تر شدن بهداشت می‌تواند تأثیر منفی در الگوی بهداشت دهان افراد داشته باشد. تأیید ادعاها نیازمند تحقیقات بیشتری است. روش درمان: در این روش درمان ارتودنسی با نیروی بسیار کم آغاز می‌شود.ترکیب جنس سیم‌های مورد استفاده در این روش از مس،نیکل،تیتانیوم است.فرم این سیم‌ها از فرم قوس دندانی بزرگتر است. بنابراین امکان گسترش قوس دندانی را فراهم می‌کند.نیروی کم این سیم‌ها باعث واکنش بهتر الیاف نگهدارنده دندان‌ها می‌شود و سازگاری بافتی بهتری فراهم می‌کند.