موزه هنرهای معاصر تهران
ایدهٔ اصلی تشکیل موزه این بود که بازدیدکنندگان برای دیدن کارهای هنری معاصر سدهٔ ۲۰ میلادی تنها به یک موزه بروند؛ چراکه اگر همهٔ آثار موجود در موزهٔ هنرهای معاصر تهران به نمایش درمی‌آمد، بازدیدکننده می‌توانست دستِ‌کم یک کار از هر هنرمند مطرح این سده ببیند. دیوید گالووی، متخصص هنری که نخستین نمایشگاه‌گردان موزه بود، در وصف آن می‌گوید: «بازخوردی بسیار گرم و مثبت، تا انتهای کار، از مجموعه به عمل آمد. البته، تلاش ما این بود تا تعادل میان هنر معاصر ایرانی و هنر معاصر غربی درست کنیم». گالووی این موزه را «پلی میان شرق و غرب» دانسته‌است.
موزه متروپولیتن هنر
مجموعه هنرهای باستانی خاور نزدیک در موزه شامل بیش از ۷۰۰۰ اثر در تاریخ از هزاره هشتم پیش از میلاد است. در طی قرون متمادی دقیقاً فراتر از زمان فتوحات اعراب در قرن هفتم میلادی، اشیا از منطقه وسیعی به مرکز بین‌النهرین، بین رودخانه‌های دجله و فرات، و از شمال تا قفقاز و استپ‌های اوراسیا و جنوب تا شبه جزیره عربستان گسترش می‌یابد. در هسته اصلی این نمایشگاه، اسب‌های برجسته و شخصیت‌های نگهبان (لاماسو) از کاخ شمال غربی آشورناسیرپال دوم در نمرود با چیدمانی طراحی شده‌اند که برای تداعی سالن تماشاگران سلطنتی طراحی شده‌است و تجربه ورود به کاخ آشور را به بازدید کنندگان می‌دهد. فراتر از این، یک گالری به بررسی مضامین میان فرهنگی مانند پزشکی و جادو، پول و وزن، دنیای کتاب مقدس و رابطه هنر و متن در خاور نزدیک باستان می‌پردازد.