شیوه‌های حکومت
حکومت در لغت به معنای فرمانفرمایی و حکمرانی است ، و بدین معنا، برای آن وجود رابطه‎ی پایدار فرماندهی و فرمانگزاری میان فرمانفرما و فرمانگزار لازم است. حکومت، ساختاری است که یک کشور یا جامعه توسطِ آن اداره می‌شود. حکومت غالباً برای اشاره به کل ساختار سیاسی یک کشور بکار می‌رود اما ممکن است گاهی برای اشاره به قوهٔ مجریه نیز استفاده شود. در حالت نخست، حکومت شامل قوهٔ مقننه و قضائیه هم می‌گردد. شیوهٔ حکومت «رژیم»، «نظام حکومتی» یا «نظام» خوانده می‌شود. علاوه بر کشورها، سازمان‌های مذهبی همچون کلیساها، شرکت‌ها، کلوب‌ها و سایر مجموعه‌های زیرملی نیز شیوهٔ حکومتی دارند.
حسین‌علی میرزا فرمانفرما
ولی‌عهد فتح‌علی‌شاه قاجار درابتدا عباس‌میرزا بود. او در دوران ولایت‌عهد در یکی از عهدنامه‌هایی که با روسیه به امضا رساند، مسئله موروثی شدن سلطنت در میان فرزندانش را به‌عنوان یکی از بندهای عهدنامه گنجاند. از آنجا که او یک سال پیش از مرگ فتح‌علی‌شاه (مهرماه ۱۲۱۳ خورشیدی) درگذشته بود، فتح‌علی‌شاه برای اجرای مفاد عهدنامه، برخلاف مرسوم، محمدمیرزا فرزند عباس‌میرزا یعنی نوه خودش را به ولایت‌عهد منصوب کرد و وی را به والی‌گری آذربایجان فرستاد. با مرگ فتح‌علی‌شاه، بزرگ‌ترین پسر باقی‌مانده‌اش، حسین‌علی‌میرزا فرمان‌فرما که والی فارس بود و به‌لحاظ مرمت بارگاه شاه‌چراغ، محبوبیتی نیز کسب کرده بود، داعیه پادشاهی نمود. محمدشاه، برادر کوچک‌تر (۱۷ساله‌اش) فیروزمیرزا را به مقابله با قوای عمویش فرستاد که در این نبرد، قوای حسین‌علی‌میرزا فرمان‌فرما شکست خورد و پایه‌های سلطنت محمدشاه ۱۷ ساله تحکیم گردید.