موزه دل پرادو
با به خاک سپرده شدن ایزابلای دوم اسپانیا در سال ۱۸۶۸، موزه ملی شد و نام جدید «موزه دل پرادو» را به دست آورد. این ساختمان مجموعه هنرهای سلطنتی را در خود جای داده بود و به سرعت بسیار کم اثبات شد. اولین بزرگ سازی موزه در سال ۱۹۱۸ انجام شد. از زمان ایجاد موزه دل پرادو، بیش از ۲۳۰۰ نقاشی در مجموعه آن گنجانده شده‌است، همچنین تعداد زیادی مجسمه، اثر چاپی، نقاشی و آثار هنری از طریق وصیت نامه، کمک‌های مالی و خریدها، که بیشتر خریدهای جدید را به خود اختصاص می‌دهد. وصیت‌های بیشماری باعث غنای دارایی موزه شده‌است، مانند مجموعه برجسته مدال‌هایی که پابلو بوش به موزه سپرده‌است. نقاشی‌ها و موارد هنری تزئینی به جا مانده از پدرو فرناندز دوران و همچنین شاهکار ون der Weyden , Duran Madonna. و وصیت نامه Ramón de Errazu از نقاشی‌های قرن نوزدهم. کمک‌های مالی ویژه مهم شامل هدیه بارون امیل د ارلانگر از نقاشی‌های سیاه گویا در سال ۱۸۸۱ است. از جمله آثار بی شماری که از طریق خرید وارد مجموعه شده‌اند، موارد برجسته ای است که در سال‌های اخیر خریداری شده‌است، از جمله دو اثر ال گرکو، افسانه و پرواز به مصر The Countess of Chinchon در سال ۲۰۰۰ و ۲۰۰۱ خریداری شد، The Countess of Chinchon از Goya در سال ۲۰۰۰ خریداری شد، پرتره Velázquez از Ferdinando Brandani، خریداری شده در سال ۲۰۰۳ و Fra Angelico's Madonna of the Pomegranate در سال ۲۰۱۶ خریداری شد.
موزه متروپولیتن هنر
مجموعه هنرهای باستانی خاور نزدیک در موزه شامل بیش از ۷۰۰۰ اثر در تاریخ از هزاره هشتم پیش از میلاد است. در طی قرون متمادی دقیقاً فراتر از زمان فتوحات اعراب در قرن هفتم میلادی، اشیا از منطقه وسیعی به مرکز بین‌النهرین، بین رودخانه‌های دجله و فرات، و از شمال تا قفقاز و استپ‌های اوراسیا و جنوب تا شبه جزیره عربستان گسترش می‌یابد. در هسته اصلی این نمایشگاه، اسب‌های برجسته و شخصیت‌های نگهبان (لاماسو) از کاخ شمال غربی آشورناسیرپال دوم در نمرود با چیدمانی طراحی شده‌اند که برای تداعی سالن تماشاگران سلطنتی طراحی شده‌است و تجربه ورود به کاخ آشور را به بازدید کنندگان می‌دهد. فراتر از این، یک گالری به بررسی مضامین میان فرهنگی مانند پزشکی و جادو، پول و وزن، دنیای کتاب مقدس و رابطه هنر و متن در خاور نزدیک باستان می‌پردازد.