طراحی مد
طراحان لباس علاوه بر اینکه به شکل‌های متفاوتی کار می‌کنند، به طرق متفاوتی نیز طراحی می‌کنند. بعضی ایدهٔ اولیهٔ طرح خود را روی کاغذ پیاده می‌کنند در حالیکه بعضی دیگر با آویزان کردن پارچه بر روی فرم ابتدایی لباس، طرحی را که می‌خواهند تصور می‌کنند و برخی نیز به کمک نرم‌افزارهای کامپیوتری طرح لباس مورد نظرشان را ترسیم می‌کنند. زمانی که طراح به‌طور کامل از تناسب و هماهنگی پارچه‌ها راضی باشد با یک طراح الگو حرفه‌ای مشورت می‌کند تا طرح اولیه را روی کاغذ یا از طریق نرم‌افزارهای کامپیوتری کامل کند. کار طراح الگو بسیار دقیق و پر زحمت است، تناسب پوشاک کامل شده در واقع به دقت آن‌ها بستگی دارد، آن‌ها پس از اطمینان از ابعاد اولیه یک نمونه از لباس می‌سازند تا روی تن یک مدل واقعی تست شود و از درست بودن اندازه و ابعاد آن در عمل هم مطمئن شوند.
نمونه‌سازی کاغذی
نمونه‌سازی کاغذی () یا الگوسازی کاغذی، روشی در تعامل انسان و رایانه است، که به‌طور گسترده‌ای در فرایند طراحی کاربر-محور مورد استفاده قرار می‌گیرد. این تکنیک در طراحی و آزمایش رابط‌های کاربری، به توسعه‌دهندگان کمک می‌کند تا نرم‌افزاری را ایجاد کنند که انتظارات و نیازهای کاربران را برآورده سازد. در حالی که نمونه‌سازی کاغذی ساده به نظر می‌رسد، این روش بازخوردهای مفیدی را در تست قابلیت کاربری، ارائه دهد که منجر به طراحی محصولات بهتر می‌شود. بکارگیری روش نمونه‌سازی کاغذی از اواسط دهه ۱۹۸۰ آغاز شد و پس از آن در اواسط دهه ۱۹۹۰ که شرکت‌هایی مانند آی‌بی‌ام، هانی‌ول و مایکروسافت، اقدام به استفاده از این تکنیک در تولید محصولات خود نمودند، این روش به‌طور گسترده، رواج پیدا کرد. امروزه تکنیک نمونه‌سازی کاغذی در حوزه طراحی کاربر محور مورد استفاده قرار می‌گیرد.