صرع
صرع تنها یک بیماری نیست بلکه یک نشانه بیماری است که می‌تواند بر اثر اختلالات متعددی به وجود آید. تشنج‌ها خود به خود و بدون علت خاصی مانند بیماری شدید اتفاق می‌افتند. علت اصلی رخ دادن صرع می‌تواند عوامل ژنتیکی یا مشکلات ساختاری یا متابولیک باشد، این در حالی است که در ۶۰٪ موارد، علت آن نامشخص است. شرایط بیماری ژنتیکی، بیماری مادرزادی و اختلال رشد در افراد جوان شایع است، این در حالی است که تومور مغزی و سکته مغزی در افراد مسن رایج است. تشنج‌ها همچنین می‌توانند بر اثر مشکلات بهداشتی دیگر رخ دهند؛ اگر آن‌ها به علت خاصی مانند سکته، صدمه به سر، خوردن مواد سمی یا مشکلات متابولیک رخ دهند، به جای صرع به آن‌ها تشنج علامتی حاد گفته می‌شود و در دسته‌بندی بالاتر اختلالات مرتبط با تشنج قرار می‌گیرند. اکثر عوامل تشنج علامتی حاد باعث به وجود آمدن تشنج‌های بعدی می‌شوند که به آن‌ها صرع ثانویه گفته می‌شود.
حملات سقوط
اصطلاح «حمله سقوط» برای طبقه‌بندی افتادن غیرقابل توجیه در موارد مختلف و به عنوان اصطلاحات پزشکی مبهم در نظر گرفته می‌شود. حملات سقوط در حال حاضر خیلی کمتر از گذشته گزارش می‌شوند، احتمالاً در نتیجه دقت تشخیصی بهتر. بر اساس تعریف، حملات سقوط syncopal (غش کردن) را که شامل کاهش هوشیاری کوتاه است، حذف می‌کند. در عصب‌شناسی، اصطلاح «حمله سقوط» برای توصیف انواع خاصی از تشنج که در صرع رخ می‌دهد، استفاده می‌شود. حملات سقوط که منشأ دهلیزی آن در گوش داخلی است، ممکن است در مراحل بعدی بیماری منیر توسط برخی افراد تجربه شود (این موارد ممکن است به عنوان حملات تومارکین یا بحران اوتولیتیک تومارکین شناخته شود).