اردوگاه مرگ
اردوگاه‌های مرگ به مجموعه اردوگاه‌های آلمان نازی در طول جنگ جهانی دوم (۴۵–۱۹۳۹) اطلاق می‌شود که با هدف کشتار سیستماتیک میلیون‌ها تن با گاز و کار شدید تحت گرسنگی ساخته شده بودند. گروه‌های زیادی در دسته قربانیان این اردوگاه‌ها قرار داشتند اما هدف اصلی یهودیان بوده‌اند. این نسل‌کشی «راه حل نهایی» رایش سوم برای مسئله یهودیان بود. تلاش نازی‌ها در نسل‌کشی یهودیان در مجموع به عنوان هولوکاست شناخته شده‌است.
کشتارهای ریندفلایش
در همان هنگام یهودیان در شهر ههنلهه در روتینگن متهم شدند که به میزبانی با نام «لرد ریندفلایش» هتک حرمت کرده‌اند. منابع از این میزبان به عنوان یک شوالیه یا — به احتمال بیشتر — یک قصاب یاد کرده‌اند ("Rindfleisch" در زبان آلمانی مدرن به معنای «گوشت گاو» است). مردم محلی به دور این شخص گردآمدند و دست به زنده سوزاندن یهودیان روتینگن در شنبه ۲۰ آوریل زدند. ریندفلایش ادعا می‌کرد که دستوری از بهشت برای انتقام‌گیری از هتک حرمت یهودیان و پاکسازی آن‌ها دریافت کرده بود. رودولف اهل کلمار از ریندفلایش به عنوان "carnifex" در لاتین یاد می‌کند که به معنای قصاب یا اعدام‌چی است، اما مشخص نیست که این اشاره به دلیل شغل ریندفلایش بوده‌است یا کشتار یهودیان توسط هواداران وی.