یائسگی
استروژن اثرات عمیقی بر رشد، تمایز و عملکرد بسیاری از بافت‌های تولید مثلی دارد. آنها همچنین بافت‌های دیگر، از جمله استخوان، کبد، سیستم قلب و عروق و مغز را تحت تأثیر قرار می‌دهند. زمانی که زنان در معرض یائسگی قرار می‌گیرند، غلظت هورمون استروژن در بدن کاهش می‌یابد. محرومیت نسبی استروژن در زنان یائسه با تغییرات فیزیولوژیکی و افزایش سطح گونه‌های فعال اکسیژن و خطر چندین بیماری از جمله بیماری قلب و عروق، پوکی استخوان و فرایندهای تحلیل برنده در سیستم عصبی مرکزی همراه است. مطالعات اخیر نشان می‌دهد که استروژن ممکن است برای محافظت از بیماری آلزایمر و نیز پیشگیری از پوکی استخوان و بیماری قلبی عروقی مورد استفاده قرار گیرد. تحقیقات نشان می‌دهد استروژن بر مورفولوژی مغز و یادگیری تأثیرگذار است. مطالعه ای که در سال ۲۰۱۷ بر روی هیپوکمپ مغز موش‌هایی که در مراحل اولیه یائسگی بودند انجام شد، نشان داد که تغییرات مورفولوژیک هیپوکمپ در موش‌های یائسه همراه با آسیب‌های میتوکندری، رسوب لیپوفاسین و تجزیه میکروتوبول‌ها است. مکمل‌های استروژن تنها می‌توانند اثراتی پیشگیرانه بر روی آسیب‌های میتوکندری و جلوگیری از افزایش رسوب لیپوفاسین مربوط به ناحیه DG هیپوکمپ داشته باشند اما تأثیری بر روی آسیب‌های میکروتوبولی وتغییرات سیناپسی ندارند.
دگرجنس‌گرایی
استرادیول سبب تحریک گیرنده‌های آندروژن نیز می‌شود.استرادیول و تستوسترون که توسط آنزیم پنج آلفا ردوکتاز به دی هیدروتستوسترون کاتالیز می‌شوند، بر گیرنده‌های آندروژن واقع در مغز اثر می‌گذارند و اینگونه در ایجاد خواص جنسی ثانویه مردی در مغز شرکت می‌کند. اگر شمار گیرنده‌های آندروژن کم باشد (در افراد مبتلا به سندرم عدم حساسیت کامل به آندروژن) یا میزان آندروژن زیاد باشد (افراد مبتلا به هیپرپلازی مادرزادی آدرنال)، ممکن است ویژگی‌های جسمی و روانی افراد تحت تأثیر قرار بگیرند. تصور می‌شود که تغییری در این فرایند باعث پدیدار شدن دگرجنس‌گرایی در هر دو جنس مرد و زن می‌شود. برپایه این پژوهش‌ها زنان همجنسگرا نسبت به زنان دگرجنس‌گرا، بیشتر تحت تأثیر خواص جنسی ثانویه مردی قرار گرفته‌اند، اما مردان همجنس‌گرا هم می‌توانند درجه‌های کم‌تر و هم بیشتر خواص جنسی ثانویه مردی را نسبت به مردان دگرجنس‌گرا داشته‌باشند.