موزه هنرهای معاصر تهران
از آثار هنرمندان تندیس‌ساز مفهومی می‌توان به کارهایی از دانلد جاد (بی‌عنوان، ۱۹۶۵) و ادواردو چیلیدا ("یادی از پابلو نرودا"، ۱۹۷۴) و دن فلاوین (بی‌عنوان، ۱۹۶۶–۱۹۷۱)، و سول لویت ("ساختار مکعبی"، ۱۹۷۶)، و هِنری مور ("بیضی با نقاط تیز") اشاره کرد. از جمله دیگر آثار مطرح موزه این‌ها هستند: گنجینه هنرهای نوگرا و معاصر ایران موزه شامل مجموعهٔ کم‌نظیری از آثار پیشروان هنر نوگرا و معاصر ایران است که کار گردآوری آن پیش از انقلاب آغاز شد، و پس از انقلاب ادامه یافت چنان‌که بیش‌تر خریدهای موزه را شامل می‌شد. به گفته حبیب‌الله صادقی – نخستین مدیر موزه پس از انقلاب – بسیاری از این نیز از دارایی‌های وابستگان حکومت پیشین بودند که توقیف شدند و اکنون نزدیک به یک سوم مجموعه موزه را شامل می‌شوند. از جملهٔ این کارها می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:موزه هنرهای معاصر همچنین دارای ۱۱۸ برگ از "شاهنامه تهماسبی" است که اگرچه این آثار، معاصر به‌شمار نمی‌روند، اما به دلیل آن‌که معاوضه صورت گرفته در سال ۱۳۷۳ با یکی از آثار مدرن مجموعه این موزه بوده‌است، موزه مالک کنونی این برگ‌ها به‌شمار می‌رود. از جمله نگاره‌های موجود در مجموعه موزه می‌توان به این‌ها اشاره کرد:
موزه صنعتی (کرمان)
در حدود نیمی از آثار متعلق به علی‌اکبر صنعتی بوده و مابقی به سایر هنرمندان معاصر ایرانی و خارجی تعلق دارد سایر آثار موجود در موزه متعلق به بیش از ۸۳ هنرمند معاصر ایرانی و ۱۶ هنرمند خارجی می‌باشد که به جرات می‌توان گفت بعد از موزه هنرهای معاصر تهران آثار موجود در این موزه در ایران منحصر ب فرد می‌باشد و دارای غنی‌ترین گنجینه از هنر معاصر ایران و جهان در ایران می‌باشد. از ویژگی‌های منحصر بفرد این موزه معماری آن می‌باشد. بنای موزه از خشت و آجر ساخته شده و سقف آن به شیوه معماری سنتی ایران گنبدی است. سر در این موزه ترکیبی از آجر و کاشی‌های معرق فیروزه‌ای و سیاه‌رنگ می‌باشد که در سال ۱۳۲۷ احداث و به بنای اصلی الحاق گردیده است. پاکار سردر و پایه‌های آن از سنگ مرمر سفید ساخته شده است؛ که همه روزه شاهد دیدار و بازدید گروه‌های متعدد از گردشگران ایرانی و خارجی از نقاط مختلف ایران و جهان می‌باشد. گذشت زمان و وقایع روزگار باعث فرسوده شدن ساختمان و تأسیسات مجموعه شده‌است.