شراب معطر
در فرهنگ معاصر انگلستان دستورالعمل خاصی برای تهیه شراب معطر و ادویه‌جات مرتبط با آن وجود ندارد. ادویه‌ها معمولاً ترکیبی از پرتقال، لیمو، دارچین، جوز هندی، دانه رازیانه (بادیان ختایی)، میخک، هل و زنجبیل هستند. ادویه‌ها را می‌توان پیش از اضافه کردن شراب قرمز در شربت قند مخلوط و جوشاند و سپس شراب قرمز را اضافه و پس از گرم کردن سرو نمود. همچنین می‌توان تغییراتی شامل اضافه کردن برندی یا شراب زنجبیل را نیز در دستورالعمل ایجاد کرد. اضافه کردن یک کیسه کوچک حاوی ادویه به شراب در حالی که شراب به همراه ورقه‌های از پرتقال در حال حرارت دیدن است نیز راه حل آسانی برای تهیه شراب معطر است. شراب معطر اغلب در لیوان دسته‌دار (فنجان) چینی یا شیشه ای (با حجم ۲۰۰ میلی لیتر) که گاهی با یک ورقه پرتقال و میخک تزیین و سرو می‌شود.
شراب ایرانی
مک‌گاورن در تپه حاجی فیروز در شمال غربی ایران، قفسه‌های شرابی را پیدا کرد که ساخت دوران پیش از تاریخ هستند. در آن زمان، در این منطقه از ایران، شراب را در ظرف‌هایی در بسته، به شکلی که هوا وارد آن نشود، نگهداری می‌کردند. احتمال استفاده از پسته به عنوان مزه در آن دوران، اعلام شده‌است. مک‌گاورن و هیئت تحقیقاتی او، تقریباً در همگی آشپزخانه‌های آن دهکده، به بقایای ظروفی که در آنان، شراب نگهداری می‌شده‌است، برخوردند. مک گاورن بر این باور بود که نوشیدن الکل در آن منطقه از ایران، امتیاز ویژه‌ای برای مرفهین نبوده و تمام مردان و زنان، می‌توانستند که نوشیدنی الکلی مصرف کنند.