هندی‌ها در شیلی
برخی از مهاجران از انگلیس هند (از جمله پاکستان) در اوایل قرن بیستم، معمولاً تحت شرکت‌های متعلق به انگلیس، برای کار در معدن، راه‌آهن و کشاورزی وارد کار شدند. با این حال، بیشتر هندی‌های شیلی به دلایل اقتصادی در دهه ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ وارد می‌شوند. امروزه، حدود ۱۵۰۰ هندی در شیلی زندگی می‌کنند، بیشتر در سانتیاگو. اولین مهاجران از هند (عمدتا از تبار سندی) در سال ۱۹۰۴ به ماگالانز (Punta Arenas امروزی) رسیدند و به عنوان تاجر کار کردند. فرزندان آنها به مناطق مختلفی از کشور منتقل شدند، گرچه بیشتر آنها به سانتیاگو بودند. فرزندان مهاجران سندی به شیلی نیز در سواحل شمالی زندگی می‌کنند (یعنی Arica , Iquique و Antofagasta). دومین موج بزرگ مهاجرت هند در دهه ۱۹۸۰ رخ داد. اینها افرادی هستند که انجمن هند سانتیاگو را تأسیس می‌کنند. ۹۰ خانواده وجود دارند که فقط ۴۰۰ نفر در سانتیاگو زندگی می‌کنند. از نظر ملی، حدود ۱۵۰۰ نفر با منشأ هندی (عمدتا سندی) در این کشور زندگی می‌کنند. همچنین تعداد زیادی شیلیایی وجود دارد که به فرهنگ هند علاقه‌مند هستند.
مهاجرت غیرقانونی به هند
جنگ آزادی‌بخش در بنگلادش و ادامه بحران‌های اقتصادی و سیاسی در این کشور در دهه‌های بعد، برخی از شهروندان بنگلادش را مجبور ساخت تا به هند پناهنده شوند. در طول جنگ آزادیبخش بنگلادش حداقل ۱۰ میلیون شهروند بنگلادشی به صورت غیرقانونی به هند گریختند تا از تجاوز و نسل‌کشی گسترده در امان بمانند. اکثریت آن‌ها به کشورهای مرزی، به ویژه بنگال غربی و آسام مهاجرت کردند. با توجه به آزار و اذیت در طول نسل‌کشی در بنگلادش، در موافقتنامه آسام، این مهاجرت، مهاجرت غیرقانونی تعریف شد و به کسانی اطلاق گردید که به‌طور غیرقانونی پس از ۲۴ دسامبر ۱۹۷۱ به خاک هند سرازیر شدند، این مسئله پس از سرشماری سال ۱۹۹۱ صورت گرفت زیرا رشد مسلمانان در حدود مرزی آسام و بنگال به‌طور غیرمعمولی افزایش یافته بود. در سال ۱۹۹۱ پس از سرشماری جمعیت مسلمانان در این ایالت‌ها مشخص شد جمعیت مسلمانان بسیار بالاتر از نرخ رشد جمعیت محلی هندو در سرتاسر کشور بوده‌است.