آزادی مدنی
آزادی‌های مدنی و یا آزادی های شخصی آزادی‌هایی هستند که حکومت نمی‌تواند بر اساس قانون یا تفسیر قضایی و بدون محاکمه آنها را سلب کند. هر چند دامنه این واژه در کشورهای مختلف، متفاوت است اما آزادی‌های مدنی شامل آزادی اندیشه، آزادی مطبوعات، آزادی دین، آزادی بیان، آزادی تجمعات اعتراضی، حق امنیت، آزادی سخنرانی (کتبی و شفاهی)، حریم خصوصی، حق دادرسی برابر بر اساس قانون، حق برخورداری از یک محاکمه عادلانه و حق زیستن می‌باشد. دیگر آزادی‌های مدنی شامل حق مالکیت، حق دفاع از خود و حق مالکیت بر بدن خود است. در تمایز بین آزادی‌های مدنی و سایر انواع آزادی، بین آزادی مثبت / حقوق مثبت و آزادی منفی / حقوق منفی تفاوت وجود دارد.
آزادی‌های چهارگانه (نورمن راکول)
سخنرانی وضعیت کشور آمریکای روزولت در ۶ ژانویه ۱۹۴۱ به سخنرانی «آزادی‌های چهارگانه» او مشهور شد تا نتایج آن بتواند دیدگاه روزولت نسبت به انتشار جهانی ایدئال‌های آمریکایی آزادی مدنی را در این چهار آزادی، خلاصه کند. به بیان دیگر، سخنرانی روزولت به این علت مشهور است که «ویژگی‌های عینی جنگ را مشخص کرده و نظرگاه امیدوارانه او را به جهان پس از جنگ آشکار می‌کند.» سخنرانی او به آگاه شدن کنگره و ملت از وضعیت وخیم جنگی که آن‌ها را به خود می‌خواند، کمک کرد و هدف‌های ایدئولوژیک از درگیری‌های مسلحانه لازم را بیان کرده و از آن‌ها، باور جهانی آمریکایی به آزادی را درخواست می‌کرد. آزادی‌های چهارگانه در داخل کشور آمریکا، چیزی نبود که روزولت بتواند آن را از طریق قانون‌گذاری ایجاد کند. بااین‌همه این آزادی‌ها هدفی برای نیروهای نظامی آمریکایی در جنگ به وجود آورد. از میان این آزادی‌ها، تنها دو آزادی پرستش و بیان در قانون اساسی ایالات متحده آمریکا ذکر شده‌اند.