ولتاژ
کاربرد معمول اصطلاح «ولتاژ» در توصیف ولتاژ دو سر یک قطعه الکتریکی (مانند مقاومت) است. افت ولتاژ روی یک قطعه را می‌توان تفاضل بین اندازه‌گیری‌ها در هر پایه قطعه با توجه به یک نقطه مرجع مشترک (یا زمین) دانست. افت ولتاژ تفاضل بین دو قرائت است. دو نقطه در یک مدار الکتریکی که در داخل یک میدان مغناطیسی متغیر نیست، که توسط یک هادی ایده‌آل و بدون مقاومت به یکدیگر متصل شده‌اند، اختلاف ولتاژ صفر دارند. هر دو نقطه با پتانسیل یکسان ممکن است توسط یک هادی به هم وصل شود و هیچ جریانی بین آن‌ها جریان نخواهد داشت.
افت ولتاژ
افت ولتاژ ، بیان‌گر چگونگی کاهش انرژی در یک مدار الکتریکی است که آن انرژی؛ از یک منبع تأمین‌کنندهٔ ولتاژ، با گذراندن جریان الکتریکی در قطعات کنش‌پذیرِ آن (مصرف‌کنندهٔ انرژی که در تأمین ولتاژ نقش ندارند)، تأمین می‌شود. افت ولتاژهایی که با گذر از مقاومت‌های داخلیِ منبعِ انرژی، گذر از رساناهای الکتریکی، گذر از اتصال‌ها، و گذر از نقاط تماس به وجود آمده‌اند، افت ولتاژهایی ناخواسته هستند زیرا که با هدر دادن انرژی موجب کاهش ولتاژ تغذیه می‌شوند. در مقابل افت ولتاژها روی بار الکتریکیها و دیگر عناصر الکتریکی و الکترونیکی افت ولتاژهای مفید و هدفمندی هستند.