گسل درونه
این گسل پس از گسل معکوس اصلی زاگرس، یکی از مهم‌ترین و ممتدترین ساختارهای ایران به‌شمار می‌آید. ولمن در سال ۱۹۶۶ میلادی با بررسی جابه‌جایی‌های موجود در رسوبات آبرفتی، یک جابه‌جایی راست‌لغز چپ‌گرد را برای این گسل پیشنهاد داد. اما چالنکو در سال ۱۹۷۳ میلادی، ۶۰ کیلومتر از بخش خاوری این گسل را مورد بررسی و مطالعه قرار داد و نشان داد که بر خلاف نظر ولمن، گسل دارای حرکت قائم است.
فوران پله
مهم‌ترین ویژگی فوران پله‌ای وجود توده‌های روشن و درخشان خاکستر آتشفشانی داغ است که یک جریان آذرآواری را پدید می‌آورد. شکل‌گیری گنبد گدازه یکی دیگر از ویژگی‌های این نوع فوران آتشفشانی است. همچنین ممکن است جریان‌های کوچک خاکستر یا تشکیل مخروط‌های سنگ پا در این نوع فوران دیده شود.