بیماری آلزایمر
در افراد مبتلا به آلزایمر، نقص فزاینده یادگیری و حافظه در نهایت منجر به تشخیص قطعی بیماری می‌شود. در درصد کمی از مبتلایان، مشکلات دز زبان، کارکردهای اجرایی، ادراک (ادراک‌پریشی) یا انجام حرکات (آپراکسی) شاخص‌تر از مشکل حافظه هستند. آلزایمر تمام قابلیت‌های حافظه را به یک اندازه تحت تاثیر قرار نمی‌دهد. خاطرات قدیمی‌تر از زندگی فرد (حافظه رویدادی)، آموخته‌ها (حافظه معنایی) و حافظه ناآشکار (حافظه بدن در مورد نحوه انجام کارها مثلا استفاده از قاشق و چنگال یا نوشیدن از لیوان) آسیب نسبتا کمتری می‌بینند.
کالیرین
چند ایزوفرم مختلف از این ژن توسط پدیدهٔ «پیرایش دگرسان» تولید می‌شود. یکی از این ایزوفرم‌ها به نامِ «کالیرین ۷» برای بازآرایی سیناپس‌های عصبی در کورتکس مغز بالغین ضروری است و نقش مهمی در بروز اسکیزوفرنی ایفا می‌کند. این موضوع را با از بین بردن این ژن در موش‌های بالغ و بروز علائم شبه اسکیزوفرنی در آنان، نشان داده‌اند. بیماری آلزایمر هم احتمالاً با «کالیرین ۷» در ارتباط است.