شیر (گربه‌سان)
ژن رشد در شیببرها از ببر ماده منتقل نمی‌شود و این شیر نر است که ژن رشد خود را به فرزند منتقل می‌کند. نتیجه آن می‌شود که شیببرها سریع‌تر از هر یک از والدین‌شان بزرگ می‌شوند. آن‌ها ویژگی‌های ظاهری و رفتاری هر دو پدر و مادر خود را به ارث می‌برند؛ برای نمونه خال‌ها و رگه‌هایی بر روی پوستی به رنگ بدن شیر. شیببرهای نر توانایی باروری ندارند ولی ماده‌ها بارورپذیر هستند. احتمال آنکه نرها یال داشته باشند ۵۰ درصد است ولی حتی اگر یال در بیاورند اندازهٔ متوسطی خواهد داشت. طول بدن شیببرها میان ۳ تا ۳٫۷ متر و وزنشان میان ۳۶۰ تا ۴۵۰ کیلوگرم یا بیشتر است. ببشیرِ کمتر مرسوم، حاصل آمیزش ببر نر و شیر ماده است. به دلیل اثرات متقابل وراثتی، اندازهٔ ببشیرها کوچکتر از مادر و پدرشان است.
زیور زیستی
یک زیور زیستی یک ویژگی جانوری است که به نظر می‌رسد یک کارکرد تزئینی دارد تا یک کارکرد مفید. بسیاری از آنها صفات ثانویه جنسی هستند و برخی دیگر در طی دوره‌ای که به تغذیه توسط والدین خود وابسته هستند در پرندگان جوان ظاهر می‌شود. زیورها در نمایش‌ها برای جذب جفت استفاده می‌شود که ممکن است منجر به فرایند تکاملی شود که به انتخاب جنسی معروف است. یک جانور ممکن است برای جلب توجه جنس مخالف، زیور خود را تکان دهد، دراز کند، یا پهن کند، که به نوبه خود جذاب‌ترین مورد را برای جفت‌گیری انتخاب می‌کند. زیورها اغلب در نرها دیده می‌شود و انتخاب یک نر با زیورهای زیاد به سود ماده‌ها است زیرا ژن‌هایی که زیور را تولید می‌کنند به فرزندان او منتقل می‌شود و سازواری تولیدمثل آنها را افزایش می‌دهد. همان‌طور که رونالد فیشر اشاره کرد، فرزندان نر زیورها را به ارث خواهند برد، در حالی که فرزندان ماده ترجیحات زیور مذکور را به ارث خواهند برد، که می‌تواند منجر به یک حلقه بازخورد مثبت شود که به عنوان فرار ماهیگیری شناخته می‌شود. این ساختارها به عنوان نشانه‌هایی برای رفتار جنسی جانور عمل می‌کنند، یعنی سیگنال‌های حسی هستند که بر پاسخ‌های جفت‌گیری تأثیر می‌گذارند؛ بنابراین، صفات زینتی اغلب با انتخاب جفت انتخاب می‌شوند.