ادوین اس پورتر
فیلم کلاسیک «سرقت بزرگ قطار» که در سال ۱۹۰۳ ساخته شد دیگر معیارهای خاص تئاتر را نداشت و سینمایی بود. در این فیلم برای نخستین بار برای نقل داستان بر پردهٔ سینما از برش استفاده شد. این فیلم هشت دقیقه‌ای دربارهٔ حملهٔ راهزنان به قطار پستی و تشکیل گروه تعقیب و نابودی راهزنان است، در این فیلم سیر منطقی داستان صحنه‌ها را به هم پیوند می‌دهد و صحنه‌ها سیر زمانی داستان را دنبال می‌کنند، در این فیلم از مونتاژ موازی (گریختن راهزنان و کشف دزدی در همان زمان و با هم به صورت کات به کات برای نخستین بار بهره گرفته شد. تدوین این فیلم وی انجام شد.
برد پیت
پیت در سال ۲۰۰۴ دو نقش مهم سینمایی داشت، اولین فیلم مهم او بازی در نقش آشیل در تروآ و دومین فیلم او بازی مجدد در نقش راستی رایان، در دنباله فیلم یازده یار اوشن یعنی دوازده یار اوشن بود. وی قبل از فیلمبرداری تروآ، که براساس فیلم ایلیاد بود، شش ماه دوره آموزش شمشیر زنی را گذراند. او هنگام فیلمبرداری این فیلم دچار آسیب دیدگی از ناحیه تاندون پا شد که روند فیلمبرداری را چند هفته به تأخیر انداخت. استفان هانتر از روزنامه واشینگتن پست اظهار داشت که پیت در ایفای چنین نقشی سرآمد بود. تروآ اولین فیلم تولید شده توسط شرکت پلن بی انترتینمنت بود که او دو سال قبل از آن فیلم با جنیفر آنیستون (همسر سابقش) و برد گری که مدیرعامل پارامونت پیکچرز بود، تأسیس کرده بود. دوازده یار اوشن در سراسر جهان ۳۶۲ میلیون دلار درآمد کسب کرد و پل کلینتون از سی‌ان‌ان، زوج سینمایی پیت و کلونی را به عنوان بهترین زوج بازیگر مرد از زمان پل نیومن و رابرت ردفورد توصیف کرد. در سال ۲۰۰۵، پیت در نقش جان اسمیت در فیلم کمدی-حادثه ای آقا و خانم اسمیت به کارگردانی داگ لیمان بازی کرد. داستان آن درمورد یک زن و شوهر است که پی می‌برند که هر یک قاتلی بوده که برای کشتن دیگری فرستاده شده‌است. این فیلم نقدهای خوبی دریافت کرد و جولی که نقش همسر کاراکتر خود جان اسمیت را بازی می‌کرد، مورد ستایش قرار گرفت. آقا و خانم اسمیت ۴۷۸ میلیون دلار در سراسر جهان فروش داشت و این یکی از پربیننده‌ترین فیلم‌های سال ۲۰۰۵ بود.