فرودگاه بین‌المللی مهرآباد
روستای مهرآباد به مالکیت خانواده نظام مافی درآمد. در سال ۱۳۰۴ در دوران سلطنت رضاشاه که حق انحصاری هواپیمایی به شرکت هواپیمائی آلمانی یونکرس Junkers واگذار شد و پس از تأسیس باشگاه خلبانی، با بیست فروند هواپیما در سال ۱۳۱۷ عملاً فرودگاه مهرآباد به دست این شرکت در اراضی مهرآباد بنیاد شد.
فرودگاه بین‌المللی کوالالامپور
طرح احداث فرودگاه بین‌المللی کوالالامپور (KLIA) در سال ۱۹۹۰ و هنگامی‌که دولت مالزی دریافت فرودگاه بین‌المللی سوبانگ (موسوم به فرودگاه سلطان عبدالعزیزصالح) پاسخ‌گوی نیازهای آینده صنعت هوانوردی مالزی نخواهد بود، آغاز شد. ماهاتیر، نخست‌وزیر مالزی اولین کسی بود که اجرای این طرح را با جدیت پی‌گیری کرد. این تصمیم موجب شروع مباحث مهمی در زمینه‌های مختلف شد. محل احداث فرودگاه که در ۵۰ کیلومتری فرودگاه واقع شده، چندان خوشایند نبود. گروهی دیگر با اشاره به هزینه سنگین احداث این فرودگاه، نظر دولت را به انتقاد گرفته، معتقد بودند که فرودگاه سوبانگ با هزینه‌ای کمتر قابل توسعه است. در واقع هم‌زمان با آغاز پروژه احداث KLIA، طرح توسعه فرودگاه سوبانگ نیز به اجرا درآمد. در دسامبر سال ۱۹۹۳ ترمینال شماره ۳ فرودگاه سوبانگ نیز به اجرا درآمد. در سال ۱۹۹۵ ترمینال شماره ۲ بازسازی و سه سال بعد فرودگاه بین‌المللی کوالالامپور افتتاح شد. نخستین روز افتتاح فرودگاه بین‌المللی کوالالامپوردر ۲۷ ژوئن ۱۹۹۸ (یک روز قبل از افتتاح فرودگاه بین‌المللی هنگ‌کنگ) با مشکلاتی جدی همراه بود. برخی سیستم‌ها نظیر Aerobridge و Bay Allocation از کار افتاد و صفوف طولانی در محوطه داخلی و خارجی فرودگاه ایجاد شد. نقاله بار نیز به شدیدترین وضع ممکن خراب شد، کیف‌ها گم شدند و مسافران حدود ۵ ساعت معطل ماندند. اغلب این مشکلات سرانجام رفع شد، اما سیستم نقاله بار مسافر همچنان خراب ماند تا اینکه در سال ۲۰۰۶ نقاله جدیدی به‌طور کامل جایگزین آن شد. هم‌زمان با این مشکلات، فرودگاه چالش جدیدی که همانا بحران مالی شرق آسیا بود را تجربه کرد. شیوع بیماری سارس و آنفلوآنزای مرغی نیز به کاهش ده‌درصدی مسافران در مالزی و کل منطقه منجر شد. بحران مالی شرق آسیا و پس از آن کاهش پروازها از طرف شرکت‌های هواپیمایی آل‌نیپون ایرویز، بریتیش ایرویز، لوفت هانزا و نورث‌وست که امکانات فرودگاهی را نامناسب تشخیص داده بودند، باعث رشد منفی تعداد مسافران فرودگاه شد. نخستین فاز فرودگاه برای جابجایی سالانه ۲۵ میلیون مسافر طراحی شده بود، اما در نخستین سال عملیات فرودگاهی در سال ۱۹۹۹، تنها ۱۳٫۲ میلیون مسافر از این فرودگاه جا بجا شدند. در هر حال، تعداد مسافران در سال ۲۰۰۴ به ۲۱٫۱ میلیون نفر رسید و سال بعد، این تعداد به ۲۳٫۲ میلیون نفر افزایش یافت که البته کماکان کمتر از تخمین‌های قبلی بود.