ولتاژ
کاربرد معمول اصطلاح «ولتاژ» در توصیف ولتاژ دو سر یک قطعه الکتریکی (مانند مقاومت) است. افت ولتاژ روی یک قطعه را می‌توان تفاضل بین اندازه‌گیری‌ها در هر پایه قطعه با توجه به یک نقطه مرجع مشترک (یا زمین) دانست. افت ولتاژ تفاضل بین دو قرائت است. دو نقطه در یک مدار الکتریکی که در داخل یک میدان مغناطیسی متغیر نیست، که توسط یک هادی ایده‌آل و بدون مقاومت به یکدیگر متصل شده‌اند، اختلاف ولتاژ صفر دارند. هر دو نقطه با پتانسیل یکسان ممکن است توسط یک هادی به هم وصل شود و هیچ جریانی بین آن‌ها جریان نخواهد داشت.
مقاومت داخلی
در منبع ولتاژ واقعی که مداری خطی است طبق نظریه تونن شامل منبع ولتاژ ایده‌آل همراه با امپدانس داخلی سری هست که با نام مقاومت داخلی () شناخته می‌شود. زمانی که منبع توان، جریان الکتریکی را در مدار به جریان می‌اندازد، ولتاژ خروجی از ولتاژ بی‌باری کم‌تر است؛ دلیل آن مقاومت داخلی منبع تغذیه عنوان شده‌است. تأثیر مقاومت داخلی در تمامی منابع تغذیه در نظر گرفته می‌شود و به آنالیز انواع مدارهای الکتریکی کمک می‌کند.