چتر
چتر وسیله‌ای نیم‌کروی‌شکل است که از آن برای محافظت فرد یا چیزی از باران یا نور خورشید استفاده می‌شود. چتر یا چتر چوبی یک سایبان تاشو است که توسط دنده‌های چوبی یا فلزی پشتیبانی می‌شود، که معمولاً روی یک قطب چوبی، فلزی یا پلاستیکی نصب می‌شود. این دستگاه برای محافظت از فرد در برابر باران یا نور خورشید طراحی شده‌است. اصطلاح چتر به‌طور سنتی هنگام محافظت از خود در برابر باران به کار می‌رود، از چتر دریایی در هنگام محافظت از خود در برابر نور خورشید استفاده می‌شود، اگرچه این اصطلاحات همچنان به صورت متناوب مورد استفاده قرار می‌گیرند. اغلب تفاوت در ماده مورد استفاده برای سایبان است. برخی چترهای ضدآب ضدآب نیستند. سایبان‌های چتر ممکن است از پارچه یا پلاستیک انعطاف‌پذیر باشد. همچنین ترکیباتی از چتر چتر و چتر وجود دارد که به هر صورت en-tout-cas (فرانسوی برای) نامیده می‌شوند.
چتر (معماری)
چترها معمولاً برای به تصویر کشیدن عناصر غرور و افتخار در معماری راجپوت، ماراتا و زط مورد استفاده قرار می‌گیرد. آنها به‌طور گسترده در کاخ‌ها، قلعه‌ها یا مشخص کردن مکان‌های تشییع جنازه مورد استفاده قرار می‌گیرند. منشأ آن در معماری راجستانی است در آن جا آنها یادمان تدفین برای خانواده سلطنتی بودند، آنها بعد به عنوان یک ویژگی استاندارد در همه ساختمان‌ها در سرزمین‌های مارتا، راجستان، و در معماری گورکانی شدند. قابل توجه‌ترین نمونه‌های ماندگار امروز در آرامگاه همایون در دهلی و تاج محل در آگره دیده می‌شود.