فیلم مستند
مستندهای حیات وحش یکی از انواع مستندها است که جذابیت بسیار زیادی در دنیا دارد و علاقه مندان زیادی پیگیر این نوع مستند هستند. این نوع فیلم ها هرچند که در زمره مستندها قرار می گیرند، ولی به دلیل تفاوت اساسی با سایر مستندها در نوع ساخت، در زبان انگلیسی بیشتر با عنوان «فیلم حیات وحش» (Wildlife Film) شناخته می شوند. چرا که از لحاظ ساخت، بیشتر شبیه به فیلم های سینمایی داستانی هستند تا مستندهایی سیاسی یا اجتماعی.
بقا
در فیلم ، فیلم بقا ژانری است که در آن یک یا چند شخصیت برای بقای فیزیکی تلاش می کنند. این اغلب با ژانرهای فیلم دیگر تداخل دارد. این یک ژانر فرعی از فیلم ماجراجویی است ، همراه با فیلم های شمشیربه دستان ، فیلم های جنگی و فیلم های سافاری. فیلم های بقا نسبت به سایر فیلم های پرماجرا تاریک ترند ، که معمولاً خط داستانی خود را بر روی یک شخصیت منفرد ، معمولاً شخصیت اصلی متمرکز می کنند. این فیلم ها "عمدتا در یک زمان معاصر هستند" و بنابراین مخاطبان فیلم با صحنه ها آشنا هستند و فعالیت های شخصیت ها کمتر عاشقانه است. توماس سوبچاک در کتابی در سال 1988 ، فیلم زنده ماندن را با عاشقانه مقایسه کرد: "آنها هر دو بر پیروزی قهرمانانه بر موانعی که نظم اجتماعی را تهدید می کنند و تأیید مجدد ارزشهای غالب اجتماعی مانند بازی جوانمردانه و احترام به شایستگی و همکاری تأکید می کنند". نویسنده گفت: فیلم های زنده ماندن "یک عالم خرد(micro-cosmos) جامعه را شناسایی و منزوی می کنند" ، مانند گروه بازمانده از سقوط هواپیما در ""پرواز ققنوس"" (1965) یا افرادی که در کشتی اقیانوسی غرق شده بودند در ""ماجراجویی پوزیدون"" (1972). سوبچاک توضیح داد ، "بیشتر اوقات در یک فیلم بقا صرف به تصویر کشیدن روندی می شود که به موجب آن ارتباط گروه از قطعیت شبکه های پشتیبانی عادی زندگی متمدن قطع شده است ، و گروه خود را به یک واحد موثر و کاری تبدیل می کند." این گروه ها اغلب در انواع متفاوت شخصیت ها ، گاهی اوقات تا حد کاریکاتور است. در حالی که زنان از نظر تاریخی در چنین فیلم هایی کلیشه شده اند ، "آنها" اغلب نقشی تعیین کننده در موفقیت یا شکست گروه بازی می کنند ".