موسیقی هیپ هاپ
بیت (نه ضرورتاً از طریق رپ) در هیپ هاپ تقریباً همیشه به صورت کسر ۴/۴ است. هیپ هاپ در کانون آهنگین خود می‌چرخد: به جای شمارش «مستقیم» ۴/۴ (موسیقی پاپ؛ هیپ هاپ بر اساس احساس پیش‌بینی شده تقریباً شبیه تأکید «چرخش» در کوبه جاز است. همانند تأکید تریوله در چرخش، آهنگ هیپ هاپ ظریف بوده، و به ندرت به صورت موجود نوشته شده‌است (مبنای ۴/۴: نوازنده طبل اجرای هیپ هاپ را بر عهده دارد) و اغلب به صورت «تأخیری» یا معوق نواخته می‌شود.
هیپ هاپ سیاسی
قبل از ظهور هیپ هاپ سیاسی، جنبش قدرت سیاه و تأکید بر غرور سیاه پوستان که در اواسط دهه ۱۹۶۰ بوجود آمد و در اوایل دهه ۱۹۷۰ شکوفا شد، تفسیرهای مختلفی را دربر گرفت که عناصر ایدئولوژیک قدرت سیاه را در خود جای داده بودند. آهنگ‌هایی که مضمون غرور سیاه را بیان می‌کنند عبارتند از: ترانه جیمز براون "Say it Loud (I'm Black and Proud)" (1969) و بیلی پاول "آیا من سیاه برای تو کافی هستم؟" (۱۹۷۲) پروت رپ گیل اسکات-هرون تأثیر اولیه ای بر رپ سیاسی و آگاهانه دارد، اگرچه بیشتر آلبوم‌های سیاسی و اجتماعی قبلی او در ژانرهای جاز، سول و فانک قرار دارند. پس از انتخاب رونالد ریگان به عنوان رئیس‌جمهور در سال ۱۹۸۰، شرایط در جوامع آفریقایی-آمریکایی در داخل شهر بدتر شد و مفسران سیاسی هیپ هاپ شروع به پرداختن به‌طور فزاینده ای نسبت به وخیم تر شدن مشکلات اجتماعی مانند بیکاری گسترده، وحشیگری پلیس، حبس، مدارس دولتی ناکافی، سیاسی بی‌تفاوتی، و ستم. یکی از اولین آهنگهای هیپ هاپ با هوشیاری اجتماعی " How We Gonna Make the Black Mate Rise؟ " از برادر D با تلاش جمعی بود. اولین آهنگ موفق هیپ هاپ حاوی رپ آگاهانه Grandmaster Flash and the Furious Five " The Message " بود که یک آهنگ هیپ هاپ با نفوذ سیاسی و آگاهانه بود و فقر، خشونت و زندگی بن‌بست فقرای شهری مردم زمان. علاوه بر این، مسائل پیچیده سیاسی اجتماعی قبل از هیپ هاپ و در تمام مراحل آن به شدت بر تولد و جهت‌گیری آن تأثیر گذاشت.