هگمتانه
پس از انقراض مادها، هر چند هگمتانه مرکزیت نخستین را نیافت، ولی به جهت قرار گرفتن در مسیر راه شاهی، که پارسه (تخت جمشید) را به سارد متصل می‌کرد، به عنوان پایتخت تابستانی هخامنشیان مورد توجه خاص بود و از این رو آن را آباد کردند.
میلاس
وجود نیایشگاه زئوس کارلوس و نزدیکی نیایشگاه زئوس لابراندا میلاس را در روزگار باستان به عنوان مرکز دینی کاریا در آورده بود. میلاس باستان که یکی از مهم‌ترین شهرهای کاریا بود و در زمان هخامنشیان، این شهر بخشی از ایران بود و به عنوان مرکز کاریا درآمد. فرمانروای این شهر فردی بود که توسط اولیاد، ساتراپ ایرانی بر این شهر گمارده شده‌بود.