طوایف بختیاری
ایل بختیاری که یکی از کهن ترین ایلات فلات ایران می‌باشند که در بخش‌های جنوب‌غربی ایران زندگی می‌کنند. از نظر تقسیمات استانی، طایفه‌های ایل بختیاری تقریباً در غرب چهارمحال و بختیاری، شرق خوزستان، شرق لرستان و غرب استان اصفهان پراکنده می‌باشند.
مردم بختیاری
روایت‌های متفاوتی در مورد خاستگاه قومی لرهای بختیاری وجود دارد ولى‌ همه پژوهشگران‌ و مورخان‌ بختياريها را لُر دانسته‌اند هوسه‌ معتقد است‌ كه‌ بختياريها از طايفة «اوكسين‌» هستند كه‌ اسكندر در 330ق‌م‌ در خوزستان‌ (ايذه‌) با آنها جنگيده‌ است‌ گروهی دیگر نسب آن‌ها را به ساکنان فارس رسانده‌اند.بعضى‌ از مورخان‌ از روي‌ شباهت‌ لفظى‌ بختياري‌ با «باختري‌»، اين‌ طايفه‌ را از اعقاب‌ يونانيان‌ مى‌شمارند كه‌ در باختر (باكتريان‌) سلطنت‌ داشته‌اند. حمدالله مستوفی نویسنده قرن هشتم به بازگشت طوایفی ازجمله بوتوند،گوتوند،جونک،اشتروک،مختاری (بختیاروند) و... از مصر و سوریه به ولایات لر بزرگ در سرزمینهای بختیاری اشاره کرده است ، که صاحب نظران این طوایف را همان طوایف هخامنشی که همراه با کمبوجیه می دانند که بر مصروسوریه پیروز و براملاک متصرفه حکمرانی میکردند ، حمدالله مستوفی در کتاب "نزهت القلوب" به تاریخ ۷۴۰ ه‍.ق با برشمردن ایالت‌های مختلف ایران بزرگ در آن زمان و مشخص کردن حدود، مشخصات، تعداد نفوس و مساحت آن‌ها از جمله عجم و عرب و آذربایجان و خراسان، ولایات مانرود (لر کوچک) و لر بزرگ را مشخص کرده است. بر اساس مطالعات ژنتیکی صورت گرفته بختیاری‌ها در بین اقوام ایرانی‌تبار و غیر ایرانی‌تبار موجود در ایران بیشترین شباهت ژنتیکی را با سایر لرها و دیلمی ها دارند. بر اساس بعضی از گفته‌ها نام بختیاری برگرفته از نام عزالدوله بختیاری سر سلسله ملوک آل بویر(بویه) که ساسانی الاصل و در قرن چهارم می زیسته هستند. زیرا پیش از آن نامی از بختیاری وجود ندارد. طرفداران این نظر معتقدند گروهی از نوادگان عزالدوله بختیار در زمان حکومت آل بویر(بویه) در مناطقی از بختیاری می زیستند. خود بختیاری‌ها معتقدند کلمه بختیاری مشتق از کلمه بختیاروند است. بختیاروند ظاهراً همین بهداروند (یکی از طوایف بزرگ بختیاری فعلی) امروزی است.