غرب اروپا
مثلث سه‌گانه که به متفقین معروف بودند شامل امپراتوری بریتانیا، فرانسه، روسیه و بعدها ایالات متحده آمریکا بودند که در سال ۱۹۱۸ امپراتوری روسیه از این قدرت خارج شد. کشورهای آلمان، اتریش و امپراتوری عثمانی جبهه متحدین را تشکیل می‌دادند. پس از اینکه متفقین موفق به شکست دادن متحدین شدند، کشورهای عضو متحدین جایگاه جهانی خود را از دست دادند و اغلب پادشاهان آنان مجبور شدند از قدرت کناره‌گیری کنند و به مناطق دوردست تبعید شدند. امپراتوری‌های این سه کشور به جمهوری تبدیل شدند و مجبور شدند عهدنامه ورسای را بپذیرند. امپراتوری روسیه (که بعداً به اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی تبدیل شد) با متحدین طی عهدنامه برست-لیتوفسک پیمان صلح بست.
مسئله شاندونگ
در طول جنگ جهانی اول (۱۹۱۴–۱۸)، چین از متفقین جنگ جهانی اول حمایت کرد به شرطی که قلمروی اجاره‌ای خلیج کیاوتشو در شبه‌جزیره شاندونگ، که قبلاً متعلق به امپراتوری آلمان بود و سپس توسط ژاپن در محاصره چینگ‌دائو در سال ۱۹۱۴ اشغال شده بود، به چین بازگردانده شود. با این حال، در سال ۱۹۱۵، چین با اکراه با سیزده مورد از بیست و یک تقاضای ژاپن موافقت کرد که، از جمله ، کنترل ژاپن را بر دارایی‌های آلمان سابق تأیید کرد. انگلیس و فرانسه به ژاپن قول دادند که می‌تواند این دارایی‌ها را حفظ کند. در اواخر سال ۱۹۱۸، چین بار دیگر انتقال را تأیید کرد و پرداخت از ژاپن را پذیرفت. ماده ۱۵۶ معاهده ورسای به جای بازگرداندن، قلمروی اجاره‌ای خلیج کیاوتشو به دولت چین، حقوق، عناوین و امتیازاتی که به موجب پیمان چین و آلمان در سال ۱۸۹۸ به دست آمده بود را امپراتوری ژاپن منتقل کرد.