مسجد کیزیمکازی
ساخت این مسجد به مهاجران شیرازی در سال ۵۰۰ قمری، مطابق با ۱۱۰۷ میلادی نسبت داده می‌شود. تاریخ دیگری نیز مرمت مسجد را در سالهای ۱۷۷۲–۱۷۷۳ میلادی نشان می‌دهد. در نتیجه با وجود اینکه سنگ مرجان‌های به کار گرفته شده، ستون‌ها و بخشی از کتیبه‌های کوفی همه در قرن دوازدهم میلادی ساخته شده‌اند اما بیشتر بنایی که امروز مشاهده می‌شود در قرن هجدهم مرمت شده‌است.
مسجد جامع قیروان
در زمان تأسیس قیروان در ۵۰ قمری (۶۷۰ میلادی)، عقبه بن نافع فرماندهٔ عرب مکان مسجد را در مرکز شهر، نزدیک به امارت حکومتی برگزید. در حدود ۶۹۰ میلادی، بربرها پس از تصرف شهر، مسجد را تخریب کردند. سپس مسجد در سال ۷۰۳ توسط حسن بن نعمان غسانی بازسازی شد. با افزایش تدریجی جمعیت قیروان و افزایش تعداد نمازگزاران، هشام بن عبدالملک اموی، به فرماندار خود، بشر بن صفوان دستور داد که شهر را توسعه دهد که شامل نوسازی و توسعهٔ مسجد در حدود سال‌های ۷۲۴ تا ۷۲۸ نیز بود. در این فرایند توسعه، همهٔ مسجد را به جز محراب بازسازی کرد. ساخت گلدسته نیز زیر نظر او آغاز شد. یک دورهٔ دیگر بازسازی در سال ۷۷۴ شامل تغییرات و تزئیناتی در مسجد، زیر نظر یزید بن حاتم فرماندار عباسی انجام شد.