برگ چغندر
سلق،چغندر/چکندر. طبق دست نوشته‌های برجای مانده از روزگاران گذشته، مشخص شده‌است که در حدود چهار قرن قبل از میلاد، انسان با خواص دارویی و گیاهی چغندر آشنا بوده‌است و از آن استفاده می‌کرده. گیاهی با برگهای پهن که در فصل سرد سال جایگزین مناسبی برای اسفناج می‌باشد و می‌توان به همراه سبزیجات دیگر از آن در آش یا ماست استفاده کرد. دانشمندان علم پزشکی برای این گیاه باارزش در حدود بیست و یک خاصیت درمانی تعریف کرده‌اند که از آن جمله می‌توان به مُلیّن بودن آن اشاره کرد، البته اگر با عدس استفاده شود بهتر است. اگر برگ این گیاه را در مقداری آب بجوشانیم و دست و پای ترک خورده را در آن قرار دهیم، معجزهٔ شفا بخشی آن را می‌توانیم ببینیم. برگ چغندر التهاب مجاری ادرار را درمان می‌کند و برای پانسمان زخم و درمان تاول نیز بسیار مناسب است. چغندر مخلوط با آب هویج دفع‌کننده سنگ کیسه صفرا نیز هست و شربت چغندر بهترین نوشابه و تقویت‌کننده بدن و دافع سموم بدن است استخوان را محکم می‌کند و برگ آن غذای مناسبی برای بیمار است و خواب را برای بیمار آرام می‌کند. باید توجه داشت که مصرف مداوم و بی رویهٔ هر چیزی باعث برهم خوردن مزاج آدمی می‌باشد که استفاده زیاد از چغندر نیز می‌تواند اینگونه باشد.
گلنار
از گلنار فارسی یا همان «گل انار غیرمثمر» در طب سنتی به عنوان قابض و بندآورنده خون در شرایط بالینی متنوعی از جمله هموروئید، خون‌ریزی بینی، خون‌ریزی زیاد رحمی و التهاب استفاده می‌شود. در سال ۲۰۱۴ در مجله Integrative Medicine Research مربوط به مرکز جهانی طب مکمل به چاپ رسید، مشخص شد گیاه گلنار فارسی نیز دارای تأثیر بسزایی در درمان آفت دهان می‌باشد. در این تحقیق اثر عصاره الکلی و آبی گیاه گلنار فارسی بر روی آفت‌های مینور مورد بررسی قرار گرفت و مشخص شد عصاره الکلی گلنار فارسی دارای اثر معناداری نسبت به سایر عصاره‌های مورد آزمایش در این تحقیق بود همچنین مشخص شد گلنار فارسی دارای مقادیر بالایی از ترکیبات فنلی و آنتی‌اکسیدان می‌باشد. تحقیق اثر عصاره گیاه گلنار فارسی را بر روی پاتوژنهای بیماری‌زا(Escherichia coli و Candida albicans) مورد بررسی قرار داد که نتایج این طرح نشان داد عصاره این گیاه دارویی دارای خاصیت آنتی میکروبیال قوی در غلظت ۳۰٪ می‌باشد که نتایج این طرح در سال ۲۰۱۵ در مجله بین‌المللی داروهای گیاهی منتشر شد.