مهندسی سازه
اگر مهندسی سازه را متشکل از دو بخش تحلیل و طراحی بدانیم، سرسلسلهٔ روابط تحلیلی تئوری الاستیسیته و مرجع بخش طراحی استانداردها و قضاوت‌های مهندسی است. در تئوری الاستیسیته از جبر تانسورها استفاده می‌شود و با استفاده از قانون هوک، دستگاه معادلات دیفرانسیل جزئی تعادل و سازگاری تشکیل می‌شوند. مشهورترین روش حل عددی این دستگاه معادلات، روشی است به نام اجزا محدود.
طراحی حالت حدی
طراحی حالت حدی که با عنوان طراحی با ضرایب بار و مقاومت نیز شناخته می‌شود، روشی برای طراحی است که در مهندسی سازه به کار می‌رود. حالت حدی، شرایطی است که برای یک سازه اعمال می‌شود و اگر برقرار نباشد، ممکن است که سازه برخی معیارهای طراحی را ارضا نکند. شرایط شامل میزان بارگذاری یا سایر کنش‌ها بر روی سازه هستند. معیارها می‌توانند شامل دوام، شکل‌پذیری یا سایر ضرورت‌های طراحی باشند. سازه‌ای که به روش حالت حدی طراحی می‌شود، در برابر همهٔ بارهایی که ممکن است به آن وارد شود، مقاوم است و کارایی آن در طول عمر سازه با یک سطح اعتماد مناسب برای هر حالت حدی، حفظ می‌شود.