عطار
فریدالدین ابوحامد محمد عطار نیشابوری مشهور به شیخ عطّار نیشابوری (۱۱۴۶م/۵۴۰ق – ۱۲۲۱م/۶۱۸ق) یکی از عارفان، صوفیان و شاعران ایرانی سترگ و بلندنام ادبیات فارسی در پایان سدهٔ ششم و آغاز سدهٔ هفتم است.
تاریخ نیشابور
دوره سیصد ساله ای‌ که از اوایل قرن سوم تا اوایل قرن ششم هجری قمری، شروع می‌شود ، مهم‌ترین و پرفراز و نشیب‌ترین دوران تاریخ نیشابور بوده‌است.