زیاریان
پیشین‌ترین نهاد آموزشی در دوران اسلامی «مکتب» بود و کودکان از پنج یا شش سالگی که توانایی شست و شو و طهارت شخصی خود را پیدا می‌کردند، می‌توانستند به مکتب بروند. در این مکتب‌ها بزرگسالان جایی نداشتند و هدف از آن‌ها تعلیم الفبا و قرآن به مبتدیان بود. اما، نهاد اصلی آموزش در دوران زیاریان، «مسجد» و شیوهٔ معمول آموزشی مبتنی بر املاء بود. این نظام را «آمالی» می‌خواندند و بسیاری از قضات و بزرگان شهرهای استرآباد و گرگان که در قرون سوم و چهارم به مدارج و مقامات عالی دیوانی و مذهبی می‌رسیدند، در حلقه‌های فقه همین نظام آمالی رشد یافته بودند. علاوه بر حلقه‌های فقه، درس‌های مذهبی دیگر، همچون حدیث، نیز تدریس می‌شد و آثار مهمی از این دوره باقی مانده‌است.
کینسه‌آنیرا
در جمهوری دومینیکن این مراسم بسیار سنّتی و معمول است. مراسم با رفتن حضار به کلیسای کاتولیک شروع می‌شود، در حالی که همگی از خداوند به خاطر یک سال دیگر به دختر عمر اعطا کرده تشکّر طلب مغفرت و زحمت می‌کنند. در جشن تولد دختر وارد محل خاصی شد (کلوب شبانه، سالن رقص، هتل یا اتاق خود نوجوان) چهارده زوج دور او جمع می‌شوند که با دختر و همراهش در مجموع پانزده زوج می‌شوند. دختر کویینسس معمولاً پیراهن جدید و رنگی می‌پوشد وسایر جفت‌ها، دختران پیراهن‌های بلند و پسرها کروات و کت و شلوارهای براق و رنگی به تن دارند. لباس آن‌ها هیچ وقت از نظر زیبایی لباس صاحب مجلس را تخت شعاع قرار نمی‌دهد. دختر در مجلس با همراهش در مرکز می‌رقصد و در پایان مراسم رقص با پدرش والس می‌رقصد. در دومینیکن اینطور مرسوم است که زوج‌های با ریتم‌های مختلف موزیک مانند پاپ، سالسا و…. می‌رقصند و در بوفه انواع نوشیدنی در طول جشن سرو می‌شود. همان‌طور که در جشن به مهمان‌ها هدایایی به عنوان یادگاری داده می‌شود، شرکت‌کننده‌ها آلبوم خانوادگی را دست به دست کرده حضور خود را ثبت می‌کنند. یکی از جاذبه‌های اصلی در جمهوری دومینیکن کیک‌های سنتی پانزده سال، که معمولاً یک کیک از بزرگ و زیبا است، که با استفاده از طرح‌های بسیار رنگارنگ آن را تزئین کرده‌اند. کیک مدت کوتاهی پس از تشریفات رقص بریده می‌شود. معمولاً در این مجلس از خواننده‌های محلّی یا معروف دعوت می‌شود تا اجرای زنده به مراسم شور و نشاط بیشتری ببخشد.