فیلم‌شناسی آلفرد هیچکاک
آلفرد هیچکاک (۱۸۹۹–۱۹۸۰) فیلم‌ساز و کارگردان فیلم اهل انگلستان بود. هیچکاک، که به‌واسطهٔ استفاده از تکنیک‌های خلاقانه در فیلم‌های هیجان‌انگیز، در میان عوام با نام «استاد دلهره» مشهور بود، در اوایل دهه ۱۹۲۰ فعالیت حرفه‌ای خود در صنعت سینمای بریتانیا را در زمینهٔ طراحی تیتراژ و کارگردانی هنری برای تعدادی از فیلم‌های صامت آغاز کرد که بیشتر آن‌ها اکنون گمشده هستند. او نخستین فیلم خود با عنوان "پلژر گاردن" را در سال ۱۹۲۵ کارگردانی کرد. او این کار را با "" ادامه داد که اولین موفقیت تجاری و منتقدانهٔ او بود. این فیلم همچنین دربردارندهٔ اولین تک‌جلوه‌های آلفرد هیچکاک بود. او دو سال بعد فیلم "باج‌گیری" (۱۹۲۹) را ساخت که اولین فیلم صدادار او محسوب می‌شد. هیچکاک در سال ۱۹۳۵ فیلم "۳۹ پله" را کارگردانی کرد و سه سال بعد نیز "خانم ناپدید می‌شود" با بازی مارگارت لاکوود و مایکل ردگریو را کارگردانی کرد.
آلفرد هیچکاک
این نقل قول، دلایل هیچکاک را نسبت به ساختن فیلم‌هایی در این زمینه نشان می‌دهد. از نظر او فیلم یک کل است که هر جزء آن و هر برش آن، ضروری است تا آن کل تحقق یابد. به همین دلیل است که فیلم‌های هیچکاک چفت و بستی محکم دارند. صحنه استحمام در فیلم روانی و برش سریع نماها، نه تنها در بازگفتن ماجرا مؤثر واقع می‌شود، بلکه در عین حال التهاب و فشار عظیمی به‌وجود می‌آورد که با تماشاگر تا آخرین لحظه فیلم به‌جا می‌ماند. در فیلم دلهره‌آور، هر صحنه باید چیزی بیش از بازگفتن داستان ارائه کند، به همین جهت است که در فیلم‌های هیچکاک هر صحنه و هر جزء آن از پیش به دقت ادراک و طرح‌ریزی می‌شود و هیچ چیز به دست تصادف یا بداهه‌پردازی به هنگام فیلم‌برداری سپرده نمی‌شود. از طرفی به نظر هیچکاک «دلهره، تعجب یا غافل‌گیری نیست». از نظر او در یک فیلم دلهره‌آور، تماشاگر در جریان آنچه که به‌وقوع خواهد پیوست قرار دارد، یعنی فاجعه‌ای که در انتظار قهرمان فیلم است برای تماشاگر مشهود و معلوم است؛ بنابراین می‌تواند در حادثه شرکت بجوید، با قهرمان هم ذات‌پنداری کند و التهابی فزاینده را تجربه کند. اما با تعجب و غافل‌گیری، التهابی وجود ندارد، جز بعد از روشن شدن حقیقت. تماشاگر ممکن است وقتی که هیولایی ناگهان از میان تاریکی ظاهر می‌گردد، از جای خود بپرد، ولی بعداً بی‌درنگ آرام می‌شود؛ اما با دلهره، دقایقی را که تماشاگر به انتظار می‌گذراند تا حادثه اجتناب‌ناپذیر سرانجام روی دهد، روی تماشاگر تأثیر دقیق‌تر و عمیق‌تری بر جا می‌گذارد و زمانی طولانی‌تر نیز دوام می‌یابد.