تاریخ یهودیان در ترکیه
یهودیان در منطقه‌ای که امروزه ترکیه نامیده می‌شود از حدود ۲٬۴۰۰ سال پیش ساکن هستند. از زمان سدۀ پنجم پیش از میلاد در منطقهٔ آسیای میانه جمعیت‌های یهودی وجود داشته‌است. پس از اخراج یهودیان از اسپانیا و پرتغال در سال ۱۴۹۲ میلادی، امپراتوری عثمانی بیشتر این یهودیان را جذب کرده و دارای جمعیت یهودی زیادی شد. با اینکه پس از بنیانگذاری کشور اسرائیل بسیاری از یهودیان از ترکیه مهاجرت کردند، این منطقه هنوز هم دارای جمعیت یهودی قابل توجهی است.
تاریخ یهودیان در ارمنستان
سوابق تاریخی وجود دارد که حضور یهودیان در ارمنستان بت‌پرست، قبل از گسترش مسیحیت در منطقه توسط سنت گریگور روشنگر در ۳۰۱ میلادی، گواهی می‌دهد. مورخان ارمنی اوایل قرون وسطی، مانند موسی خورناتسی، معتقد بودند که در زمان تسخیر پادشاه ارمنستان تیگرانس بزرگ (۹۵–۵۵ پیش از میلاد) وی ۱۰ هزار اسیر یهودی را با خود هنگام عقب‌نشینی از یهودیه، به دلیل حمله روم به ارمنستان (۶۹ پیش از میلاد) به پادشاهی باستان ارمنستان آورد. تیگرانس دوم به سوریه و احتمالاً شمال اسرائیل نیز حمله کرد. تعداد زیادی از یهودیان از قرن اول قبل از میلاد در ارمنستان ساکن شدند. به ویژه یک شهر، وارتکساوان به یک مرکز تجاری مهم تبدیل شد. بنابراین، جامعه یهودی ارمنستان تأسیس شد. آنها مانند بقیه مردم ارمنستان از عواقب قدرت‌های منطقه ای که برای تقسیم و تسخیر این کشور تلاش کردند، رنج بردند. تا سال ۳۶۰–۳۷۰ پس از میلاد، مهاجرت هلنیستی یهودیان به ارمنستان افزایش چشمگیری داشت. بسیاری از شهرهای ارمنستان عمدتاً یهودی شدند. در این دوره (سده چهارم میلادی)، پس از فتح ارمنستان توسط شاه ساسانی شاپور دوم ، او هزاران خانواده یهودی را از ارمنستان ساسانی اخراج و در اصفهان (ایران مدرن) اسکان داد. در سال ۱۹۱۲ باستان‌شناس نیکولاs مار از کشف یک سنگ قبر در روستای یغگیس که دارای کتیبه ای عبری بود خبر داد در سال ۱۹۹۶ تحقیقات در یغگیس، در استان وایوتس‌جور ارمنستان، بقایای یک گورستان یهودی مربوط به سده‌های میانه را از یک جامعه یهودی قبلاً ناشناخته کشف کرد. در سال ۲۰۰۰، تیمی از دانشگاه عبری اورشلیم در ضلع جنوبی رودخانه یغگیس، روبروی روستا، یک گورستان یهودی با ۴۰ سنگ قبر با کتیبه‌های عبری که از ۱۲۶۶ تا ۱۴۹۷ ساخته شده، حفاری کردند. یک کلمه غیر عبری در کتیبه‌ها ممکن است نشانگر اصل جامعه باشد. مایکل نوسونوفسکی اظهار داشته‌است که "کلمه خواجه از ریشه پارسی است و احتمالاً نشان می‌دهد که یهودیانی که در یغگیس ساکن شدند از ایران آمده‌اند و فارسی را به عنوان زبان گفتاری خود نگه داشته‌اند. نقل قول‌های کتاب مقدس و فرمول‌های تلمودیک گواه یک استاندارد یادگیری بالا در جامعه است. " گروهی از باستان شناسان و مورخان ارمنی و اسرائیلی در سال ۲۰۰۱ و ۲۰۰۲ در این مکان کاوش کردند و ۶۴ سنگ گور دیگر پیدا کردند. برخی از آنها با نقوش پادشاهی اوربلین تزئین شده‌اند. تیم باستان‌شناسی همچنین سه آسیاب پیدا کردند که به گفته اسقف نشان می‌دهد جامعه تجارت داشته‌است زیرا یک آسیاب می‌تواند چندین خانواده را تغذیه کند. بیست عدد از این سنگ گورها دارای کتیبه بودند که همگی به زبان عبری بودند به جز دو مورد که به زبان آرامی بودند. قدیمی‌ترین سنگ تاریخ دار مربوط به سال ۱۲۶۶ و آخرین تاریخ آن ۷/۱۳۳۶ است.