هپاتیت سی
آزمایش هپاتیت سی معمولاً با آزمایش‌های خون آغاز می‌شود تا با استفاده از روش ایمونواسی آنزیمی وجود پادتن‌ها در ویروس هپاتیت سی تشخیص داده شوند. اگر آزمایش مثبت باشد، برای تأیید صحت ایمونواسی و به منظور تعیین شدت بیماری آزمایش دومی انجام می‌شود. آزمایش recombinant immunoblot صحت ایمونواسی را تأیید کرده، و واکنش زنجیره‌ای پلیمراز ویروس هپاتیت سی و اسید ریبونوکلیئیک (RNA) شدت بیماری را تعیین می‌کند. اگر اثری از اسید ریبونوکلیئیک (RNA) و جود نداشته باشد و آزمایش immunoblot مثبت باشد، این به این معنی است که شخص قبلاً به ویروس آلوده شده اما یا به وسیلهٔ معالجه یا خود به خود این ویروس از بین رفته‌است؛ اگر آزمایش immunoblot منفی باشد، به این معنی است که آزمایش ایمونواسی اشتباه بوده‌است. برای مثبت بودن آزمایش‌های ایمونواسی بین شش تا هشت هفته باید از زمان آلودگی به ویروس گذشته باشد. آنزیم‌های کبدی در ابتدای آلودگی به ویروس متغیر می‌باشند؛ معمولاً پس از گذشت هفت هفته از آلودگی به ویروس، آنزیم‌های کبدی افزایش می‌یابند. آنزیم‌های کبدی ارتباط چندانی با شدت بیماری ندارند.
تب سه‌روزه
تب سه‌روزه بیماری ویروسی منتقله توسط گونه‌هایی از پشه خاکی است که علائمی شبیه به آنفلوآنزا دارد و عامل ویروسی آن، ویروس تب افمرال گاوی یا Bovine Ephemeral fever virus نام دارد. به آن تب پشه خاکی و تب پاپاتاسی هم گفته‌اند. ویروس BEFV از جنس و خانواده می باشد. این بیماری به طور ناگهانی با علائم سردرد، تب شدید، درد پشت چشم به هنگام حرکت چشم، پرخونی ملتحمه، کوفتگی، بی‌حالی، تهوع، درد دست و پا و کاهش تعداد گلبول‌های سفید خون نمود می‌یابد. ممکن است نشانه‌های بیماری شدید باشد ولی معمولاً منجر به مرگ نمی‌شود و بیماران بهبود می‌یابند ولی ممکن است پس از بهبودی باعث افسردگی کوتاه مدت شود. گاهی اوقات ممکن است که این بیماری با تب کریمه-کنگو اشتباه  گرفته شود.