ادوین اس پورتر
فیلم کلاسیک «سرقت بزرگ قطار» که در سال ۱۹۰۳ ساخته شد دیگر معیارهای خاص تئاتر را نداشت و سینمایی بود. در این فیلم برای نخستین بار برای نقل داستان بر پردهٔ سینما از برش استفاده شد. این فیلم هشت دقیقه‌ای دربارهٔ حملهٔ راهزنان به قطار پستی و تشکیل گروه تعقیب و نابودی راهزنان است، در این فیلم سیر منطقی داستان صحنه‌ها را به هم پیوند می‌دهد و صحنه‌ها سیر زمانی داستان را دنبال می‌کنند، در این فیلم از مونتاژ موازی (گریختن راهزنان و کشف دزدی در همان زمان و با هم به صورت کات به کات برای نخستین بار بهره گرفته شد. تدوین این فیلم وی انجام شد.
آلن پارکر
کار در زمینه فیلم‌های تبلیغاتی برای تلویزیون بریتانیا برای پارکر، ناخوشایند بود زیرا از دید او معمولاً آثاری خیلی ضعیف بودند. او در زیرزمین دفتر تبلیغاتی محل کار خود، کار با دوربین را آموخت و به گفتهٔ خودش در آن هنگام، تنها چیزهایی که دربارهٔ فیلم‌سازی می‌دانست گفتن دو کلمهٔ «اکشن» و «کات» بود. نخستین فیلم سینمایی آلن پارکر، فیلم نیمه‌بلند "به دل نگرفتم" "No Hard Feelings" (۱۹۷۳) دربارهٔ بحران نوجوانی، و بر پایه تجربه شخصی خود از جنگ جهانی دوم و بمباران‌های شبانه لندن بود. پارکر برای ساخت این فیلم خانهٔ خود را در گروی بانک گذاشت و با وامی که گرفت فیلم را بدون پشتیبان مالی به پایان رساند. بی‌بی‌سی فیلم را خرید، اما برای سه سال آن را نمایش نداد.