ارمنی‌های ترکیه
نسل‌کشی ارامنه در سال‌های ۱۹۱۵م تا ۱۹۱۸م اتفاق افتاد که در طی آن دولت عثمانی وقت دستور تبعید و اخراج و کشتار بیش از یک و نیم و تا دو میلیون ارمنی را به بهانهٔ ملاحظات سیاسی و امنیتی صادر نمود. این کشتارها اکثریت بزرگی از ارمنیان حدوداً هفتاد تا هشتاد درصد کل جمعیت ارمنی‌های ساکن در امپراطوری عثمانی را در زمان جنگ جهانی اول در بر می‌گرفت. تعدادی از آن‌ها مستقیماً بر اثر کشتارهای عثمانی مردند و تعدادی دیگر بر اثر اخراج و تبعید وسیع و انتقال اجباری جمعیت و بیشتر از طریق حملات نظامیان کرد جان سپردند.
در سرزمین اشک و خون
کونتسلر از ۱۸۹۹ تا ۱۹۲۲ همراه همسرش در بیمارستان مبلغان مذهبی شهر اورفا در جنوب‌شرقی ترکیه حضور داشته‌است. او از نزدیک شاهد نسل‌کشی ارمنیان به دست حکومت عثمانی بوده و این واقعه نخستین نسل‌کشی قرن بیستم است. در سال‌های ۱۹۱۹–۱۹۲۰ میلادی و هنگام تعطیلات در شهر بازل، سوئیس، کونتسلر تجربیات خود را به زبانی ساده می‌نویسد. گزارش تکان‌دهنده او به رغم تضادهای آن، نمونه ای منحصر بفرد از علاقه به سرزمینی است که در آن مردمان با زبان‌ها و ادیان گوناگون زندگی می‌کرده‌اند.