غرب اروپا
مثلث سه‌گانه که به متفقین معروف بودند شامل امپراتوری بریتانیا، فرانسه، روسیه و بعدها ایالات متحده آمریکا بودند که در سال ۱۹۱۸ امپراتوری روسیه از این قدرت خارج شد. کشورهای آلمان، اتریش و امپراتوری عثمانی جبهه متحدین را تشکیل می‌دادند. پس از اینکه متفقین موفق به شکست دادن متحدین شدند، کشورهای عضو متحدین جایگاه جهانی خود را از دست دادند و اغلب پادشاهان آنان مجبور شدند از قدرت کناره‌گیری کنند و به مناطق دوردست تبعید شدند. امپراتوری‌های این سه کشور به جمهوری تبدیل شدند و مجبور شدند عهدنامه ورسای را بپذیرند. امپراتوری روسیه (که بعداً به اتحاد جماهیر شوروی سوسیالیستی تبدیل شد) با متحدین طی عهدنامه برست-لیتوفسک پیمان صلح بست.
بلغارستان در جنگ جهانی اول
پس از جنگ‌های بالکان در سال‌های ۱۹۱۲/‍۱۹۱۳، بلغارستان خود را کشوری ایزوله در میان همسایگانی ستیزه‌جو و بی پشتیبانی هیچ قدرت بزرگ جهانی‌ای می‌دید. با آغاز جنگ یکم جهانی، این کشور که هنوز دچار گرفتاری‌های اقتصادی و اجتماعی درگیری پیشین بود اعلام بی‌طرفی کرد. ولی موقعیت ژئوپلیتیک و بدنه نظامی مناسبش سبب شد تا هر دو جبههٔ متخاصم بکوشند تا بلغارستان را به سود خود به جنگ بکشانند. سرانجام قدرت‌های مرکز شامل امپراتوری آلمان و اتریش-مجارستان توانستند بلغارها را راضی کنند که به سود آنان وارد جنگ شوند. پیوستن بلغارستان به قدرت‌های مرکز نویدبخش سقوط صربستان باشد و نیز با ارتباط زمینی‌ای که این ارتباط پدید می‌آورد رساندن کمک‌های آلمان‌ها به امپراتوری عثمانی را نیز تضمین می‌کرد.