شاه عباس سوم
شاه سلطان حسین، نهمین شاه صفوی، پدربزرگ شاه عباس سوم بود. وی زمانی که به پادشاهی رسید هفت ماه داشت. در زمان پادشاهی وی نادرشاه افشار حکومت را در دست گرفت سپس بعد از تقریباً ۴ سال او را بر کنار کرد و سلسله افشاریه را بنیان گذاشت. نادر شاه در جنگ با هندیان پسر خود رضاقلی میرزا را نایب السلطنه کرد و شاهزاده به دلیل ترسی که از جانب خاندان صفوی داشت دستور اعدام شاه طهماسب دوم و دو فرزندش شاه عباس سوم و اسماعیل میرزا را صادر کرد. شاه عباس سوم در سن هشت سالگی در سبزوار به قتل رسید و همراه با پدرش در قم دفن شد.
صفیه سلطان
هنگامی که مراد سوم در سال ۱۵۹۵ از دنیا رفت صفیه مقدمات به سلطنت رسیدن فرزندش محمد را فراهم کرد و خودش والده سلطان - یکی از قدرتمندترین‌ها در تاریخ عثمانی شد. هنگامی که وی در سال ۱۵۹۵ والده سلطان شد، در گردش امور داخلی و خارجی امپراتوری فعالتر شد، تا زمان مرگ پسرش در سال ۱۶۰۳، سیاست عثمانی در این دوره بر اساس نظر گروهی به رهبری صفیه سلطان و غضنفر آقا یکی از خواجگان سفیدپوست حرم و رئیس اندرونی تعیین می‌کرد. او بخاطر دخالت‌ها و اعمال اقتدار و نفوذ مجبور به درگیری جدی داخلی بود و به جای پسرش با ارتش مبارزه می‌کرد. او هزینه های جنگ را از حساب شخصی خود برای حمایت از پسرش می داد و در شورش‌های دوره سلطنت پسرش عامل اصلی بود، زیرا مشاوره او به پسرش سلطان محمد تاثیر منفی داشت.