آزمون ایزولاسیون الکتریکی
آزمون ایزولاسیون الکتریکی آزمونی برای سنجش مقاومت جریان مستقیم (DC) است که در آن مقاومت بین سر مشترک و بدنهٔ یک زیرسیستم اندازه‌گیری شده تا از وجود سطح قابل قبولی از ایزولاسیون الکتریکی بین این دو نقطه اطمینان حاصل شود. همچنین، این آزمون بین قسمت‌ها و مدارهای مختلف یک یا چند زیرسیستم نیز قابل انجام است. این آزمون به‌طور معمول مشکلات مرحلهٔ مونتاژ همانند قطعات خراب، جهت‌گیری و جاگذاری اشتباه قطعات، خطا در عایق‌گذاری سیم‌ها یا آسیب‌های وارده به عایق مورد استفاده را مشخص می‌کند. این مشکلات موجب بروز اتصال به زمین یا اتصال کوتاههای ناخواسته در مدار و در نتیجه کاهش ایمنی و کیفیت تجهیز الکتریکی می‌شوند.
تهویه مطبوع خورشیدی
سلول‌های فوتوولتاییک می‌توانند نیروی کلیه سامانه‌های سرمایشی برقی را چه با کمپرسورهای معمولی یا جذبی و جذب سطحی تأمین کنند، هرچند استفاده از کمپرسورها رایج تر می‌باشد. برای سامانه سرمایش مسکونی کوچک یا تجاری کوچک (کمتر از ۵ مگاوات ساعت\آمپر) سرمایش با مولد نوری رایجترین فناوری سرمایش خورشیدی بکار رفته می‌باشد. دلیل آن مورد بحث است، اما بیشترین دلایل بیان شده عبارتند از ساختار محرک، کمبود تجهیزات در ابعاد مسکونی برای دیگر فناوری‌های سرمایش خورشیدی، ظهور خنک‌کننده‌های برقی پربازده تر، یا آسانی در نصب نسبت به دیگر فناوری‌های سرمایش خورشیدی (همچون سرمایش تابشی). از آنجا که مقرون به صرفه بودن سرمایش مولد نوری به تجهیزات سرمایشی بستگی دارد و با در نظر داشتن بازده کم، روش‌های سرمایش برقی تا پیش از این، بدون یارانه‌ها این روش زیاد مقرون به صرفه نبوده‌است. اما کاربرد روش‌های سرمایش برقی پربازده تر واجرای برنامه‌های تسهیلات با بازپرداخت طولانی‌تر، این روند را تغییر می‌دهد. برای مثال یک دستگاه تهویه هوا با امتیاز ستاره انرژی آمریکایی ۱۰۰٬۰۰۰ و نسبت خوب ۱۴ برای بازده انرژی فصلی (SEER) حدود 7 kW نیروی برق برای سرمایش در یک روز خیلی گرم نیاز دارد. این نیاز به یک سامانه مولد برق خورشیدی 7 kW (با ظرفیت خورشید یابی صبح تا شب، و فصلی برای پوشش تفاوت زاویه ۴۷ درجه‌ای تابستان تا زمستان در حرکت خورشید) دارد. مولدهای نوری خروجی کامل خود را تنها در روزهای آفتابی دارند.