اتوبوس خورشیدی
وجود انرژی خورشیدی در اتوبوس در حقیقت همانند باتری‌های الکتریکی که در وسایل نقلیه هستند عمل می‌کنند، (به جای اتوبوس‌های خورشیدی هیبریدی) خودروهای هیبریدی مجهز به باتری‌هایی هستند که از طریق منابع انرژی خورشیدی با دیگر منابع شارژ می‌شوند. راه‌اندازی سرویس اتوبوس خورشیدی اغلب دست به دست با سرمایه‌گذاری برای نصب در مقیاس بزرگ ازپانل‌های خورشیدی ثابت با سلول‌های فتوولتائیک انجام می‌گیرد. به‌طور مشابه همانند سایر وسایل نقلیه خورشیدی بسیاری از اتوبوس‌های خورشیدی سلول‌های فتوولتائیک دارند که شامل پانل‌های خورشیدی می‌شوند که روی سقف خودرو قرار دارند وباعث تبدیل انرژی خورشید به‌طور مستقیم به انرژی الکتریکی می‌شوند که در نهایت باید توسط موتور مورد استفاده قرارگیرد.
اتوبوس
از دهه ۱۸۲۰ از اتوبوس‌هایی که توسط اسب کشیده می‌شدند و به دنبال آن در دهه ۱۸۳۰ از اتوبوس‌های بخار و در سال ۱۸۸۲ از اتوبوس‌های برقی ترولی استفاده شد. نخستین اتوبوس‌ها با موتور درون‌سوز در سال ۱۸۹۵ مورد استفاده قرار گرفتند. به‌تازگی، علاقه به اتوبوس‌های برقی هیبریدی، اتوبوس‌های سلول سوختی و اتوبوس‌های برقی و همچنین اتوبوس‌هایی که با گاز طبیعی فشرده (CNG) یا بیودیزل کار می‌کنند، افزایش یافته‌است. از سال ۲۰۱۰، با معرفی طرح‌های مشابه در کشورهای مختلف، صنعت اتوبوس‌سازی به‌طور فزاینده‌ای در حال جهانی‌سازی است. در گذشته کف اکثر اتوبوس‌های شهری در سطح بالا قرار داشت. اما امروزه بیشتر اتوبوس‌های شهری در حال جایگزینی با اتوبوس‌های ارتفاع پایین هستند. برخی از اتوبوس‌ها حتی دارای رمپ‌های هیدرولیکی، پنوماتیکی یا برقی هستند که امکان سوار شدن افراد ویلچر سوار یا کالسکه کودک را تسهیل می‌کنند.