کرمانشاه
در هزاره چهارم پیش از میلاد استان کرمانشاه یکی از مراکز مهم تجاری و بازرگانی بوده و بازرگانان آن با بازرگانان شوشی و میان‌رودانی به داد و ستد و مبادله کالا مبادرت می‌ورزیدند. حضور بازارهایی در گودین کنگاور و چغاگاوانه اسلام‌آباد از آن دوره شاهدی بر این مدعا است. به استناد کتیبه‌های بابلی و آشوری، ساکنان زاگرس اقوام لولوبی و گوتی بودند. این مردمان به منظور حفاظت از این خطه مرتب با بین‌النهرینی‌ها در جنگ و ستیز بوده‌اند که در این امر به پیروزی‌های چشمگیری نیز نایل شده‌اند و از آن پس دره‌های زاگرس قرن‌ها مرکز تمدن و حکومت‌های ایرانی و میان‌رودانی بوده‌است. حضور نقش برجسته‌های این اقوام در یکی از قدیمی‌ترین نقش برجسته‌های خاورمیانه محسوب می‌شود بیانگر این موضوع است.
خیابان جوانشیر
احداث خیابان جوانشیر تغییرات بزرگی را در ساختار بازار کرمانشاه به دنبال داشت. پیش از این با ساخت خیابان مدرس، بازار کرمانشاه دوتکه شده‌بود و بازار بزازخانه از تاریکه بازار و بازار کلوچه‌پزها جدا شده‌بود. این بار با ساخت خیابان جوانشیر بازار توپخانه از راسته بازار علافخانه جدا شد. همچنین همزمان با رشد زندگی نوین شهری راسته بازار بسیاری از اصناف از جمله مسگری، سفیدگری، سراجی، صندوق‌سازی، گیوه‌کشی، نعل‌سازی، رنگرزی، صرافی و … تخریب شده و این مشاغل به فراموشی سپرده‌شدند. ساخت خیابان جوانشیر همچنین سبب شد تا بازار «گاوکش‌ها» و نیز کاروانسرای «حاجی ناصرخان» تخریب شود.