ترک سیگار
ترک سیگار عبارت است از روند قطع مصرف دائم تنباکو. نیکوتین موجود در دخانیات باعث اعتیاد می‌شود. خلاصی از نیکوتین این روند را بسیار طولانی و سخت می‌نماید. تدخین (استعمال تنباکو) مهمترین عامل قابل بازدارندگی از مرگ در جهان است. ترک تنباکو احتمال مرگ و میر ناشی از امراض تدخین چون بیماری سرخرگ کرونری، بیماری سرخرگ کرونری، سرطان ریه را کاهش می‌دهد. به علت رابطهٔ آن با بسیاری از امراض مزمن، تدخین در بسیاری از مناطق عمومی قدغن است. راهبردهایی متعدد برای ترک سیگار موجودند، از جمله بوقلمون سرد، مشاوره رفتاری و داروهایی مانند بوپروپیون، سایتیزین، درمان بدل نیکوتین یا وارنیکلین. بسیاری از سیگاری‌هایی که تصمیم به ترک سیگار می‌گیرند، بدون کمک اقدام می‌کنند؛ هرچند فقط سه تا شش درصد از آنان موفق به ترک طولانی مدت سیگار می‌شوند. مشاوره رفتاری و داروها احتمال ترک دائم سیگار را زیاد می‌کنند. یک تحلیل برون داده از سال ۲۰۱۸ که روی ۶۱ مورد آزمایش تصادفی کنترل‌شده انجام شد، نشان داد که یک سال بعد از ترک سیگار توسط داروها و اندکی کمک مشاوره رفتاری، فقط بیست درصد داوطلبان موفق به ترک سیگار شده‌اند، در مقایسه با دوازده درصدی که داروها را مصرف نکرده‌اند.
بیماری مزمن انسدادی ریه
عامل خطر اصلی برای بیماری COPD در سطح جهانی دخانیات است. حدود بیست درصد از افراد سیگاری در معرض خطر ابتلا به COPD هستند، و نیمی از آن‌هایی که در تمام عمرشان سیگار کشیده‌اند، به این بیماری مبتلا خواهند شد. در ایالات متحده و بریتانیا، ۸۰ تا ۹۵ درصد از افراد مبتلا به COPD یا در حال حاضر سیگاری هستند یا این که قبلاً سیگار می‌کشیده‌اند. احتمال پیشرفت بیماری با میزان زمان کلی قرار گرفتن در معرض دود سیگار افزایش می‌یابد. علاوه بر این‌ها، زنان بیشتر از مردان در برابر اثرات زیانبار سیگار کشیدن آسیب‌پذیر هستند. برای افراد غیرسیگاری، استنشاق دود سیگار افراد سیگاری در بیست درصد از موارد عامل این بیماری بوده‌است. دیگر انواع دخانیات مانند، ماریجوانا، سیگار برگ و قلیان نیز ممکن است ایجاد خطر نمایند. زنانی که در دورهٔ بارداری خود سیگار می‌کشند، ممکن است که خطر ابتلای کودک خود به بیماری COPD را افزایش دهند.