احمد سمیعی (ا. شنوا)
فعالیت روزنامه‌نگاری را در سال ۱۳۲۴ آغاز کرد. در سال ۱۳۶۵ کتاب ۳۷ سال را نوشت که شرح مختصری از وقایع دوران سی و هفت ساله سلطنت محمدرضا پهلوی است، و از همان ابتدای انتشار به صورت مرجع قابل اتکایی در مورد تاریخ معاصر ایران درآمد.
کاملیا انتخابی‌فرد
روزنامه‌نگاری را در سال ۱۳۷۱ و با مجله زن روز از گروه نشریات کیهان آغاز کرد. گزارش‌های وی در مجلات شباب، بهار، کیهان هوایی و آیش نیر به چاپ رسیده‌است. وی در روزنامه توقیف شده زن نیز به عنوان گزارشگر ویژه مشغول به کار بوده‌است. برای اولین بار پس از انقلاب و قطع رابطه با آمریکا، وی به همراه یک گروه چهار نفره از روزنامه نگاران ایرانی به دعوت نشریه آمریکایی بوستون گلوب در سال ۱۳۷۸ به آمریکا رفت. انتخابی فرد تا پیش از توقیف روزنامه زن، از جنگ در کوزوو، سقوط مزارشریف به دست طالبان در افغانستان و همچنین از پاکستان و اردن گزارش‌های اختصاصی برای روزنامه زن تهیه کرده بود. او در سال ۱۳۷۸ پژوهشی راجع به صیغه زنان با مسافرین خارجی و مذهبیون انجام داد و در این مقاله صیغه را نوعی تن‌فروشی خواند. این مقاله باعث شد او به ۱۱ هفته زندان در زندان توحید محکوم شود. پس از خروج از ایران به آمریکا رفت و مقاله‌ای پیرامون این موضوع در روزنامه ویلج ویس نوشت.