اسپرانتو
زبان بین‌المللی اِسپِرانتو در سال ۱۸۸۷ (میلادی) (۱۲۶۶ خورشیدی) توسط لودویک لازاروس زامنهوف لهستانی ساخته شد. اسپرانتو به علت ساختار علمی و آسان خود مورد توجه متفکران و دانشمندان با ملیت‌های گوناگون قرار گرفته و به خاطر ویژگی‌های منحصربه‌فرد آن، سازمان علمی، فرهنگی و تربیتی سازمان ملل متحد (یونسکو) در سال ۱۹۵۴ (میلادی) به اتفاق آرا آن را طی قطعنامه‌ای به عنوان زبان بین‌المللی و بی‌طرف به رسمیت شناخت و آموزش اسپرانتو را به تمامی کشورهای عضو خود توصیه کرد. همچنین «یونسکو» در استقبال از صدمین سالگرد انتشار زبان اسپرانتو در سال ۱۹۸۶ (میلادی) (۱۳۶۵) در قطعنامه‌ای دیگر ضمن تأکید بر تصمیم قبلی خود، مراتب پشتیبانی خود را از آموزش و گسترش زبان بین‌المللی اسپرانتو در سراسر جهان ابراز داشته‌است.
جشن صدساله شدن زبان بین‌المللی اسپرانتو
همچنین، به این مناسبت سازمان جهانی اسپرانتو که دارای روابط رسمی با سازمان ملل متحد و یونسکو است و دفتر مرکزی آن در شهر رتردام هلند قرار دارد، کتابی را برای معرفی به‌هنگام‌شده و کوتاه این زبان به جهانیان، تحت عنوان پدیده اسپرانتو، به قلم نویسنده‌ای توانا در این زبان، ویلیام الد، که تاکنون بارها نامزد دریافت جایزه ادبی نوبل نیز شده‌است، منتشر ساخت. این کتاب به فارسی نیز، تحت عنوان پدیده اسپرانتو، راه حل مشکل زبان بین‌المللی ترجمه شده و انتشار یافته‌است.