کوروش بزرگ
کوروش از تنها همسر خود کاساندان، دو پسر به نام‌های کمبوجیه و بردیا داشت که کمبوجیه را پیش از لشکرکشی به شرق، به‌عنوان ولیعهد خود انتخاب کرد. کمبوجیه به‌واسطهٔ انتصابش به‌عنوان «شاه بابل»، عملاً به‌عنوان جانشین تعیین شده بود و کوروش، امور این مملکت را به او واگذار کرد. احتمالاً کمبوجیه پس از مرگ پدرش، به مرزهای شمال شرقی سامان داد و در پاییز سال ۵۲۸ پیش از میلاد، حمله به مصر را آغاز کرد و توانست آنجا را فتح کند.
سقوط بابل
نبونئید (Nabû-na'id)، پسر یک پریستار آشوری به نام آدا-گوپی در سال ۵۵۶ پیش از میلاد با برکناری شاه جوان، لاباشی-مردوک، به عنوان شاه جدید بابل برتخت نشست. در دوران نبونئید، این شاه پسر خود بلشاطر را به عنوان ولیعهد خود برگزیده بود و قدرت واقعی را به او سپرده بود. بلشاطر، درحالی که جنگاور بزرگی بود، اما در سیاست چندان مهارتی نداشت و به همین دلیل، منجر به این شد که نبونئید به شخصیت منفوری در بابل تبدیل شود، به خصوص در میان پریستاران و طبقه نظامی امپراتوری. در همین زمان، شاهنشاهی ایران تحت رهبری کوروش بزرگ درحال اوج‌گیری بود و در سال ۵۳۹ پیش از میلاد، به بابل حمله کرد. کوروش پس از اینکه بدون جنگ وارد بابل شد، آن را به ساتراپی جدیدی تبدیل کرد و خود را نیز جانشین شاهان باستانی بابل خواند. اینگونه که پیداست، برخلاف نبونئید، کوروش در میان بابلیان به شخصیت محبوبی تبدیل می‌شود.