آزادی مدنی
آزادی‌های مدنی و یا آزادی های شخصی آزادی‌هایی هستند که حکومت نمی‌تواند بر اساس قانون یا تفسیر قضایی و بدون محاکمه آنها را سلب کند. هر چند دامنه این واژه در کشورهای مختلف، متفاوت است اما آزادی‌های مدنی شامل آزادی اندیشه، آزادی مطبوعات، آزادی دین، آزادی بیان، آزادی تجمعات اعتراضی، حق امنیت، آزادی سخنرانی (کتبی و شفاهی)، حریم خصوصی، حق دادرسی برابر بر اساس قانون، حق برخورداری از یک محاکمه عادلانه و حق زیستن می‌باشد. دیگر آزادی‌های مدنی شامل حق مالکیت، حق دفاع از خود و حق مالکیت بر بدن خود است. در تمایز بین آزادی‌های مدنی و سایر انواع آزادی، بین آزادی مثبت / حقوق مثبت و آزادی منفی / حقوق منفی تفاوت وجود دارد.
اخلاق رسانه‌ای
در کشورهای دموکراتیک، رابطه ویژه ای بین رسانه و دولت وجود دارد. اگرچه آزادی رسانه ممکن است طبق قانون اساسی قید شود و دارای تعریف دقیق قانونی و اعمال قانون باشد، اما اعمال این آزادی توسط روزنامه نگاران منوط به انتخاب و اخلاق شخصی است. دولت مدرن دموکراتیک در نمایندگی صدها میلیون موجود زنده است. برای پاسخگویی نمایندگان و شفافیت روند دولت، باید راه‌های ارتباطی مؤثری برای رای‌دهندگان آنها وجود داشته باشد. امروزه این مسیرها در درجه اول از رسانه‌های جمعی تشکیل شده‌است، تا حدی که اگر آزادی مطبوعات از بین برود، بیشتر مسئولیت‌های سیاسی نیز از بین می‌رود. در این زمینه، اخلاق رسانه ای با مباحث حقوق مدنی و سیاست ادغام می‌شود. مسائل عبارتند از: