یأجوج و مأجوج
در قرن اول میلادی تاریخدان یهودی یوسفوس فلاویوس از قوم مغول با نام گاگ و مگاگ در روسیه نام برده‌است. یوسفیوس نوشته‌است که ذوالقرنین گاگ و مگاگ را در پشت کوه‌های قفقاز به وسیله دیوارهای آهنین زندانی کرده‌است. این دیوار در گرجستان قرار دارد. بعضی پادشاهان گرجی خود را محافظ دروازه گاگ و مگاگ می‌دانستند. همچنین امبروس از گوت‌ها به عنوان گاگ یاد می‌کرد. جروم آن‌ها را سکاها می‌دانست و ژوردانس در اثر مهم خود گتیکا، اقوام سکاها، آمازون‌ها و گوت‌ها را یکی می‌دانست. در بعضی متون تاریخی از قوم خزر به عنوان گاگ و مگاگ نام برده شده‌است. در کتاب اکسپوزیسو ماتیام اوانجلیستام نوشته شده در قرن نهم میلادی توسط کریستیان استاولوت از قوم خزر به عنوان گاگ و مگاگ نام برده شده‌است که «ختنه شده و از قوانین یهودی تبعیت می‌کنند». در قرن ۱۴ میلادی ابن کثیر دانشمند سنی نیز یاجوج و ماجوج را با قوم خزر یکی دانسته‌است. بر اساس داستان‌ها شاه خزرها جوزف ادعا می‌کرد که از نسل برادر زاده مگاگ توگارما است. در بعضی متون تاریخی از قوم مغول به عنوان قوم گاگ و مگاگ نام برده شده‌است. در متون تاریخی آلمانی ذکر شده‌است که در روزهای آخر گروهی یهودی قرمز به اروپا حمله می‌کنند. این گروه معمولاً به عنوان یهودیان اروپای شرقی و ترکان عثمانی در نظر گرفته می‌شوند.
تنهاکوه
پس گرفتن اره بور از چنگ اسماگ، بواسطه نقشه گندالف و کشته شدن اسماگ بدست بارد کماندار به فرجام رسید. اما این قلمرو در اولین لحظات پس‌گیری اش، درگیر بحرانی خطرناک شد که آن، خصومت میان تورین سپربلوط با تراندوئیل شاه الف‌ها و آدم‌های شهر دریاچه بود. نزدیک بود دورف‌هایی که داین دوم با خود آورده بود، شعله جنگ را بر افروزند که حمله ناگهانی اورک‌ها و گرگ‌ها باعث رفع شدن این بحران شد اما بحران بزرگتری به وجود آورد. آن بحران، جنگ پنج سپاه بود و اگر آدم‌ها و الف‌ها و دورف‌ها در این جنگ شکست می‌خوردند، کوه اره بور به تصرف شان در می‌آمد و آنوقت حتی سائورون می‌توانست به فکر احیای دوباره آنگمار برای حمله به ریوندل و لوتلورین باشد. در این جنگ، تورین سپربلوط که به کمک گندالف و بیلبو بگینز را پس گرفته بود، کشته شد؛ اما در مقابل سپاه اورک‌ها و گرگ‌ها هم شکست خورد و باعث شد سرزمین‌های شمالی برای ۶۰ سال از هر گونه تهدید و نا امنی در امان باشد. با پادشاهی داین دوم و آمدن دورف‌های تپه‌های آهن به اره بور، دوباره آنجا رونق گرفت و دورف‌ها قدرتمند شدند و آنجا برای همیشه مسکون شد.