مؤسسه فناوری ماساچوست
مؤسسه فناوری ماساچوست در سال ۱۹۳۴ به عضویت انجمن دانشگاه‌های آمریکایی انتخاب شد و در میان «R1: دانشگاه‌های دکتری - فعالیت تحقیقاتی بسیار بالا» طبقه‌بندی می‌شود. هزینه‌های تحقیقاتی در سال ۲۰۱۷ بالغ بر ۹۵۲ میلیون دلار بوده‌است. دولت فدرال بزرگترین منبع تحقیق با حمایت مالی بود. وزارت بهداشت و خدمات انسانی ایالات متحده آمریکا ۲۵۵٫۹ میلیون دلار، وزارت دفاع ایالات متحده آمریکا ۹۷٫۵ میلیون دلار، وزارت انرژی ایالات متحده آمریکا ۶۵٫۸ میلیون دلار، بنیاد ملی علوم ۶۱٫۴ میلیون دلار و ناسا ۲۷٫۴ میلیون دلار اعطا کردند. مؤسسه فناوری ماساچوست علاوه بر اعضای هیئت علمی تقریباً ۱۳۰۰ محقق نیز استخدام می‌کند. در سال ۲۰۱۱، اساتید و محققان دانشگاه مؤسسه فناوری ماساچوست ۶۳۲ اختراع را افشا کردند که ۱۵۳ حق اختراع صادر، ۸۵٫۴ میلیون دلار درآمد نقدی کسب و ۶۹٫۶ میلیون دلار حق امتیاز دریافت کردند. از طریق برنامه‌هایی مانند مرکز Deshpande، اعضای هیئت علمی MIT از تحقیقات و کشفیات خود در زمینه فعالیت‌های تجاری چند میلیون دلاری استفاده می‌کنند.
آزمایشگاه روی تراشه
پس از اختراع میکروتکنولوژی (~۱۹۵۴) برای تکمیل ساختارهای نیمه هادی در تراشه‌های میکروالکترونیک، این فناوری که مبتنی برلیتروگرافی بود به سرعت در ساخت سنسورهای فشار استفاده شد. (۱۹۶۶) به دلیل اینکه توسعهٔ بیشتر آنها و معمولاً CMOS-compatibility فرایندها را محدود می‌نمود، ابزاری برای ساختن ساختارهای مکانیکی میکرومتری و زیرمیکرومتری بر ویفرهای سیلیکونی‌ای چند میکرو متری در دسترس قرار گرفت و بدین ترتیب عصر سیستم‌های میکرو الکترو مکانیک (MEMS)(که با نام تکنولوژی سیستم میکرونی نیز شناخته می‌شود. MST) آغاز شد. پس از سنسورهای فشار، سنسورهای کیسهٔ هوا، باقی ساختارهای مکانیکی متحرک و دستگاه‌های کنترل مایعات مانند: کانال‌ها (اتصال‌های ظریف)، مخلوط کن‌ها، سوپاپ‌ها، پمپ‌ها و دستگاه‌های دوز توسعه یافتند. اولین سیستم تحلیلی LOC یک کروماتوگراف گازی بود که در سال ۱۹۷۹ توسط اس. سی تری در دانشگاه استنفورد ساخته شد. با این حال تنها در اواخر دههٔ ۱۹۸۰ و اوایل ۱۹۹۰ پژوهش LOC در تعداد محدودی از گروه‌های تحقیقاتی در اروپا رشد جدی خویش را آغاز کرد و باعث توسعهٔ مواردی نظیر میکروپمپ‌ها، سنسورهای جریان و نیز گسترش مفاهیمی برای رفتار مایعات اختلاط شده در سیستم‌های آنالیزی شد. مطالعه µTAS نشان داد که مراحل پیش رفتاری اختلاط مایعات که اغلب در مقیاس آزمایشگاهی رخ می‌دهد می‌تواند عملکرد یک سنسور ساده را به تکمیل یک تحلیل آزمایشگاهی سوق دهد، به عنوان مثال تمیزکردن‌های اضافی و مراحل جدایی. در اواسط دههٔ ۱۹۹۰ مشخص شد که تکنولوژی µTAS ابزار جالبی را برای کاربردهای ژنتیک فراهم می‌کند، مثل الکتروفورزهای موئین و میکروآرایه‌های DNA و این مسئله باعث توجه بازار تجاری به این شاخهٔ جدید علمی شد. اولین نهادی که از این تحقیقات حمایت زیادی کرد ارتش و بخصوص DARPA (آژانس پروژه تحقیقات پیشرفته دفاعی) بود و منافعشان در این تحقیقات به سیستم‌های تشخیص عامل در جنگ‌های شیمیایی/زیستی برمی‌گشت. ارزش افزوده نه فقط به یکپارچه سازی فرایندهای آزمایشگاه برای تجزیه و تحلیل محدود می‌شد، بلکه امکانات مشخصهٔ اجزای منحصر به فرد و کاربردهای دیگر در فرایندهای آزمایشگاهی غیر تحلیلی را نیز دربرداشت. از این رو با واژه «آزمایشگاه روی تراشه» معرفی شد.