جاسازی کلمه
در پردازش زبان طبیعی (NLP)، جاسازی کلمه اصطلاحی است که برای نمایش کلمات به منظور تجزیه و تحلیل متن استفاده می‌شود، ساختار آن معمولاً به شکل یک بردار با مقادیر واقعی است که معنای هر کلمه را به گونه‌ای رمزگذاری می‌کند که کلماتی که در بردار به هم نزدیک‌تر هستند از نظر معنی نیز مشابه باشند. جاسازی کلمات را می‌توان با ترکیبی از عملیات مدل‌سازی زبان و تکنیک‌های یادگیری ویژگی به دست آورد که در آن نگاشتی از واژگان کلمات یا عبارات به بردارهای اعداد واقعی انجام می‌شود. این عمل از نظر مفهومی به معنای یک جاسازی ریاضی از فضایی با ابعاد بزرگ به فضای برداری پیوسته با ابعاد بسیار کمتر است.
قطع‌کردن (برنامه‌نویسی)
استفاده از زبانهای زیادی در Microsoft's .NET Common Language Infrastructure (CLI) به روشی برای استفاده از متغیرها به زبانی متفاوت نیاز دارد که ممکن است در یک زبان مکالمه کلمات کلیدی باشند. این کار گاهی اوقات با پیشوندهایی مانند codice_14 در #c یا شناسه در براکت‌ها در ویژوال بیسیک دات‌نت انجام می‌شود. دومین نمونه مهم در بسیاری از پیاده‌سازی‌های ساختار، جستجوی زبان است. در این زبانها کلمات محفوظ با محدود کردن واژگان از آنها به عنوان ستون، جدول یا نام متغیر قابل استفاده هستند. به صورت استاندارد کلمات محصور شده با " " مشخص می‌شوند اما در عمل مکانیسم دقیق با اجرا تغییر می‌کند؛ برای مثال، مای‌اس‌کیوال اجازه می‌دهد که واژه‌های رزرو شده در زمینه‌های دیگر با استفاده از محصور کردن آنها توسط backticks انجام شود یا مایکروسافت اس‌کیوال سرور از براکت‌های مربعی استفاده می‌کند. قطع کردن(stropping) نیز می‌توانند در زبان برنامه‌نویسی Nim مورد استفاده قرار گیرند. در زبان Nim کلمه رزرو شده می‌تواند به عنوان یک شناسه با ضمیمه کردن آن در براکت استفاده شود. نمونه‌های دیگری نیز وجود دارند. برای مثال، Web IDL از یک زیرخط codice_15 برای نشانه‌گذاری شناسه‌ها استفاده می‌کند که در غیر این صورت با کلمات محفوظ برخورد می‌کند.