موزه دل پرادو
موزه دل پرادو یکی از بناهایی است که در زمان کارلوس سوم اسپانیا به عنوان بخشی از یک طرح ساختمانی باشکوه ساخته شده‌است که برای اهدای فضایی شهری به یاد ماندنی به مادرید ساخته شده‌است. ساختمانی که موزه پرادو را در خود جای داده‌است، در ابتدا توسط خوزه موزینو و ردوندو، شماری از فلوریدابلانکا، تصور شد و در سال ۱۷۸۵ توسط کارلوس سوم برای ساخت مجدد موزه دل پرادو به بهره‌برداری رسید. برای این منظور، کارلوس سوم یکی از معماران مورد علاقه خود، خوان د وییانوئبا، سازندهٔ باغ گیاهشناسی و تالار شهر مادرید را فراخواند.
داوری پاریس (روبنس)
این نسخه که در سال ۱۶۳۸ یا ۱۶۳۹ نقاشی شده‌است، اکنون در موزه دل پرادو نگهداری می‌شود و اندکی قبل از مرگ روبنس در حالی که او مبتلا به نقرس بود، تکمیل شد. این سفارش توسط برادر فیلیپ چهارم، کاردینال-انفانت فردیناند اتریش انجام شد و با درگذشت فردیناند به مجموعه سلطنتی اسپانیا منتقل شد. در سال ۱۷۸۸، کارلوس سوم اسپانیا تصمیم بی رحمانه ای گرفت و دستور داد آن را آتش بزنند، اما او قبل از اجرای این دستور درگذشت.