درون‌کاشت دندانی
درون‌کاشت دندانی یا پروتز ایمپلنت دندانی، بخشی از درون‌کاشت (ایمپلنت) دندانی است که به صورت دندان برساخته (پروتزی) در دهان بیمار، جایگزین دندان طبیعی وی می‌گردد. امروزه دندانپزشکی ایمپلنت را هنر جایگزینی دندان‌های از دست رفته توصیف می‌کنند. ایمپلنت‌ها برای جایگزینی یک یا چند دندان و برای نگه داشتن و تامین ریتنشن پروتز کامل اوردنچر به کار می‌روند. ایمپلنت‌های دندانی از تیتانیوم ساخته می‌شوند و با استخوان استئواینتگره می‌شوند. بعد از معاینات اولیه در ابتدا فیکسچر یا همان قسمت ریشه ایی پروتز با استفاده از جراحی کوچکی در داخل فک و به جای دندان از دست داده شده، جاگذاری می‌گردد و بعد از اطمینان از ثبات آن که معمولاً ۴ الی ۶ ماه به طول می‌انجامد، قسمت رویی یا همان تاج دندان (Crown) گذاشته می‌شود. اگر فردی دندان خود را از دست بدهد ایمپلنت در اندازه همان ریشه به جای آن قرار داده می‌شود. ایمپلنت‌ها قطعاتی در اندازه دندان طبیعی می‌باشند. ایمپلنت‌ها توسط ابزار بسیار دقیقی کنترل می‌گردند و توسط دستگاه‌های بسیار دقیق ساخته می‌شود. به دلیل خصوصیات ذکرشده برای ایمپلنت دندان، هنگامی در فک بیمار قرار بگیرد، یک جسم خارجی به‌شمار نمی‌رود و با قرارگرفتن در فک بیمار با آن سازگار می‌شود. ایمپلنت باعث رشد استخوان‌های کنار دندان هم می‌شود و از تحلیل استخوان فک جلوگیری به عمل می‌آورد.
تزریق داخل سیتوپلاسمی اسپرم
انجام تزریق و انتقال اسپرم: از ابزار شیشه ای برای نگهداری تخمک‌های جمع‌آوری شده در محل استفاده می‌شود. از لوله شیشه ای ریز برای قرار دادن یک اسپرم در تخمک استفاده می‌شود. پس از لقاح در آزمایشگاه، به مدت یک شب نطفه‌ها بررسی می‌شوند تا مطمئن شوند که بارور شده‌اند و لقاح انجام شده‌است. پس از انجام لقاح، تخمک‌هایی که با موفقیت بارور شده‌اند و ۳ تا ۵ روز رشد کرده‌اند، انتخاب می‌شوند. یک یا چند تخمک بارور شده با استفاده از یک لوله انعطاف‌پذیر نازک سوند مانند از طریق دهانه رحم در دیواره قرار می‌گیرد. بسته به سن و سایر اطلاعات پزشکی، مشخص می‌شود، چند تخمک بارور شده به رحم تزریق شود. گاهی اوقات نیز همه تخمک‌های تزریقی موفق عمل می‌کنند و بارداری دوقلویی یا چند قلویی اتفاق می‌افتد.