گرجستان
پس از استقلال گرجستان در سال ۱۳۷۰ (۱۹۹۱)، ادوارد شواردنادزه وزیر خارجه پیشین اتحاد جماهیر شوروی، به عنوان نخستین رئیس‌جمهور گرجستان، قدرت را در دست گرفت. بلافاصله پس از استقلال گرجستان، بر سر حاکمیت بر جمهوری‌های خودمختار اوستیای جنوبی و آبخازیا بین روسیه و گرجستان اختلاف درگرفت. روسیه اجازه نداد که گرجستان، حاکمیت خود را بر این دو سرزمین اعمال کند. ضعف گرجستان و نیز نزدیکی دولت وقت - به ویژه شخص شواردنادزه - به روسیه، سبب شد که حکومت گرجستان تن به مصالحه با حکومت روسیه بدهد. گرجستان همچنین پذیرفت با حضور نیروهای روسی در این دو منطقه مخالفت نکند.
جمهوری شوروی سوسیالیستی گرجستان
در پایان دهه ۸۰ میلادی خشونت میان مسئولان کمونیست، جنبش بازخیزگیری ملی گرجستان و جنبش ملی گرایان بالا گرفت. در ۹ آوریل ۱۹۸۹ نیروهای شوروی بیان صلح را شکسته و وارد ساختمان دولت در تفلیس شدند. ۲۰ گرجی کشته و صدها تن مجروح و مسموم شدند. این اقدام منجر به رادیکالیزه شدن سیاست‌های گرجستان شد و بسیاری حتی کمونیست‌های گرجستان بر این باور شدند که استقلال به مراتب بهتر از اطاعت از قوانین شوروی است.