اعتیاد
اعتیاد روانی: ناشی از لذت و سرخوشی مصرف مواد مخدر می‌باشد. دقیقا به واسطه برهم ریختن نظم ترشح میانجی‌های عصبی فرد دچار آسیب‌ها یا تناقضات روانی می‌شود. به عنوان مثال ماده مخدر مت‌آمفتامین (مخدر شیشه) باعث افزایش ترشح دوپامین در مغز می‌شود و باعث ایجاد حالت تحریکی، سرخوشی، تمرکز و… می‌شود. حال پس از قطع مصرف با کاهش سطح دوپامین فرد خواب آلود، افسرده، بی تمرکز و… می‌شود. طول دوره بازگشت این میانجی‌های عصبی به حالت طبیعی بسیار طولانی‌تر و حتی برخی معتقدند بازگشت ندارند. در نتیجه اعتیاد روانی بسیار مهلک تر می‌باشد. اعتیاد روانی باعث لغزش بسیاری از مصرف‌کنندگان سابق حتی با طول دوره‌های چندین سال می‌شود.
سوءاستفاده جنسی
اثرات سوءاستفاده جنسی کودک شامل شرم، خود سرزنشگری، افسردگی، اضطراب، اختلال استرس پس از سانحه، مشکلات عزت نفس، اختلال عملکرد جنسی، درد مزمن لگن، اعتیاد، آسیب به خود، ایده خودکشی، اختلال شخصیت مرزی، و تمایل به بزه دیدگی مجدد در بزرگسالی است. سوءاستفاده جنسی از کودکان یک عامل خطر برای اقدام به خودکشی است. علاوه بر این، برخی از مطالعات نشان داده‌است که سوءاستفاده جنسی در دوران کودکی یکی از عوامل خطر در اعمال خشونت همسر در مردان است. بسیاری از آسیب‌های وارد شده به قربانیان سال‌ها پس از وقوع سوءاستفاده آشکار می‌شود. با توجه ویژه به اعتیاد، مطالعه ای توسط ریگر و همکارانش از یافته‌های قبلی پشتیبانی می‌کند که حوادث ناگوار زندگی با افشای ارتباط بین افزایش پاسخ لیمبیک به نشانه‌های کوکائین، حساسیت به پاداش مواد مخدر را افزایش می‌دهد و با افزایش سیگنالینگ پاداش مواد مخدر در ارتباط است.