رئیس‌جمهور تاجیکستان
رئیس‌جمهور تاجیکستان رئیس کشور و بالاترین مقام در سیاست تاجیکستان است. جایگاه رئیس‌جمهوری در نوامبر سال ۱۹۹۰ میلادی، هنگامی که تاجیکستان هنوز یکی جمهوری‌های اتحاد جماهیر شوروی محسوب می‌شد ایجاد گردید. مقر رئیس‌جمهور تاجیکستان در شهر دوشنبه قرار دارد. رئیس‌جمهور را شهروندان تاجیکستان با آرای عمومی، مستقیم و با رأی شخصی پنهانی به مدت ۷ سال انتخاب می‌نمایند. هر یک از افراد شهروند تاجیکستان که از سن ۳۵ تا ۶۵ سالگی را دارد و زبان فارسی تاجیکی می‌داند و در کشور تاجیکستان حداقل ۱۰ سال اقامت دارد می‌تواند به نامزدی ریاست جمهوری انتخاب شود شخصی به ریاست جمهوری نامزد می‌شود که حداقل ۵٪ رأی‌دهندگان به پیشنهاد نامزدی او رأی مثبت داده باشند. رئیس‌جمهور بیش از دو بار نمی‌تواند به سمت ریاست جمهوری انتخاب گردد (در حالیکه امامعلی رحمان در سال ۲۰۱۳ برای چهارمین بار پیاپی به این مقام رسیده‌است).
تاجیکستان
پس از مذاکرات طولانی نمایندگان حکومت با مخالفان آن، در مسکو، کابل، آلماتی، عشق‌آباد، بیشکک، مشهد و تهران، سرانجام سیدعبداللّه نوری رهبر حزب نهضت اسلامی و امامعلی رحمان، سازش‌نامهٔ عمومی استقرار صلح و سازگاری ملی را در ۲۷ ژوئن ۱۹۹۷ در مسکو امضا کردند و رسماً به جنگ داخلی پنج ساله پایان دادند. به دنبال آن شبه‌نظامیان مخالف حکومت عفو شدند و به آن‌ها اجازهٔ بازگشت به کشور داده شد. بسیاری از این شبه‌نظامیان بنابر سازشنامهٔ صلح، در ارتش تاجیکستان ادغام شدند. ضمناً در شورای مصالحهٔ ملی که در نتیجهٔ پیمان صلح به وجود آمد، و هریک از طرفین سیزده کرسی به دست آوردند و ۳۰٪ از مناصب حکومتی در سطح ملی و منطقه‌ای به مخالفان داده شد.