تاریخ گرجستان
پس از استقلال گرجستان در سال ۱۳۷۰ (۱۹۹۱)، ادوارد شواردنادزه وزیر خارجه پیشین شوروی، به عنوان نخستین رئیس‌جمهور کشور برگزیده شد. گرجستان از همان زمان برسر جمهوری‌های خودمختار اوستیای جنوبی و آبخازیا با روسیه اختلاف داشت، چرا که روسیه اجازه نمی‌داد که گرجستان، حاکمیت خود را در این دو منطقه اعمال کند؛ ولی به دلیل ضعف گرجستان و نیز نزدیکی دولت وقت - به ویژه شخص شواردنادزه - به روسیه، این کشور تن به مصالحه با روسیه داد و پذیرفت که در امور جمهوری‌های خودمختار اوستیای جنوبی و آبخازیا دخالت نکند و با حضور نیروهای روسی در این دو منطقه مخالفتی نداشته باشد.
فرناندو بوستامانته هورتا
هنگامیکه در ۱۱ سپتامبر ۱۹۷۳ کودتا شد، برغم اینکه ریکاردو دستگیر و شکنجه شد اما از خروج از شیلی پرهیز کرد. مثل آنزمان که به‌طور داوطلبانه طرح رانتانگوا را در منطقه مرکزی اعلام کرد؛ و بعد از او را مجبور کردند تا به تمرین را روزانه انجام دهد. طی دوران دیکتاتوری نظامی شیلی (۹۰-۱۹۷۳) طی یک ترم تحصیلی درس‌هایی را از جمله مدیریت مالیات و مدیریت کسب و کار را در دانشگاه شیلی گذراند؛ و همزمان کار مشاوره‌ای خود را بخش‌های مختلف و شرکت‌ها ادامه داد و در فرصت‌هایی به سهامدار تبدیل شد، مانند شرکت در اتاق چای کوپلیا در پایتخت (او این کار را در سال ۱۹۹۸ کنار گذاشت). ریکاردو لاگوس که رئیس‌جمهور شیلی از سال ۲۰۰۰ تا ۲۰۰۶بود، هنگامیکه در دهه هشتاد از تبعیدگاه خود به شیلی بازگشت با فرناندو آشنا شد؛ و این دو روابطشان آنقدر مستحکم شد که به دو دوست صمیمی و تأثیرگذار یکدیگر تبدیل شدند. فرناندو متعاقباً به کارزار سیاسی ریکاردو لاگوس پیوست و مدیریت کمپین رقابتهای مقدماتی ریاست‌جمهوری شیلی ۱۹۹۹ را برعهده گرفت. ریکاردو لاگوس را در مدیریت مترو لاین ۴ سانتیاگو منصوب کردو بعدها او مدیر شرکت تلفن شیلی شد.