بیماری آلزایمر
بیماری آلزایمر (به انگلیسی: Alzheimer's disease) یک بیماری زوال عصبی است که معمولا به کندی آغاز می‌شود و به تدریج رو به وخامت می‌رود. این بیماری علاج‌ناپذیر را اولین بار یک روانپزشک و پاتولوژیست آلمانی به نام آلویز آلزایمر در سال ۱۹۰۶ میلادی توصیف کرد. آلزایمر علت بروز ۶۰ تا ۷۰٪ موارد دمانس است. رایج‌ترین علامت ابتدایی این بیماری، اختلال در حافظه کوتاه‌مدت و مشکل در به یاد آوردن اتفاقات اخیر است. با پیشرفت بیماری آلزایمر، علائم آن می‌تواند شامل مشکلات زبانی، مشکل در آگاهی از موقعیت (گم‌شدن)، نوسان خلقی، از دست دادن انگیزه، اهمال و بی‌توجهی نسبت به خود و مشکلات رفتاری باشد. این بیماری بسیاری از خصوصیات رفتاری و هیجانی افراد را نیز تحت تاثیر قرار داده و سبب بروز ناراحتی‌هایی از قبیل علائم افسردگی (شامل فقدان احساس لذت، بی‌قراری، افسردگی، کاهش اشتها و وزن، عدم وجود تمرکز و احساس گناه)، علائم روانی (شامل توهم، هذیان و سوءظن) و نیز رفتارهایی مثل آشفتگی، سرگردانی، پرخاشگری و خشونت در این بیماران می‌شود. با وخیم‌شدن آلزایمر، بیمار معمولا از خانواده و جامعه کناره‌گیری می‌کند. به‌تدریج فعالیت‌های بدنی از دست می‌رود که در نهایت منجر به مرگ می‌شود. هرچند سرعت پیشرفت آلزایمر می‌تواند متفاوت باشد اما امید به زندگی معمول پس از تشخیص بیماری، ۳ تا ۹ سال است.
جن‌گیری امیلی رز
ارین برونر ، وکیل جاه طلب که به دنبال شریک زندگی ارشد در موسسه حقوقی خود است ، پرونده پدر ریچارد مور ، یک کشیش اهریمنی کاتولیک را به اتهام قتل غیرمترقبه به دنبال یک اقدام به اعدام دانش آموز 19 ساله امیلی رز انجام داد. در حالی که مجمع الجزایر می خواهند مور برای کاهش حداقل توجه عمومی این جنایت ، گناهکار باشد ، در عوض مور گناهکار نمی‌گوید. در طول دادگاه ، اظهارات شاهدان از طریق فلاش بک تجسم می شود . دادستان ایتان توماس از پزشکان و متخصصان مغز و اعصاب بازجویی می کند تا علت پزشکی مرگ امیلی ، به ویژه صرع و اسکیزوفرنی را ایجاد کند.. امیلی پس از اینکه در ساعت 3 صبح به طور مداوم دچار هذیان و اسپاسم عضلانی شد ، از تحصیلات دانشگاهی خود کنار گذاشته بود. وی به خانه والدین خود بازگشت و با داروهای صرع و روانپزشکی معالجه شد. هنگامی که شرایط وی نتوانست بهبود یابد ، با مور مشاوره شد و ارزیابی و مشاهدات وی باعث شد او به این نتیجه برسد که امیلی توسط یک دیو در دست است . با رضایت والدین امیلی ، مور در معرض اگزالیسم قرار گرفت که در نهایت نتوانست. مور با تعجب گفت که داروهای امیلی مقصر شناخته شده برای اخراج ناموفق است ، زیرا فعالیت مغز امیلی را ...