رابرت آلتمن
هرچند که آلتمن برای کارگردانی فیلم‌های "مش" (۱۹۷۱)، "نشویل" (۱۹۷۶)، "بازیگر" (۱۹۹۳)، "برش‌های کوتاه" (۱۹۹۴) و "گاسفورد پارک" (۲۰۰۲) نامزد اسکار بهترین کارگردان و برای دو فیلم "نشویل" و "گاسفورد پارک" هم‌زمان نامزد دریافت بهترین فیلم شد اما هیچ‌گاه نتوانست اسکار دریافت کند. با این حال، در سال ۲۰۰۶ جایزه اسکار دستاورد یک عمر فعالیت هنری را که هر بار به یک هنرمند فعال در عرصه سینما می‌دادند، از دستان مریل استریپ و لیلی تاملین دریافت کرد.
دنی الفمن
در سال ۱۹۸۵ تیم برتون و پل روبنس از الفمن دعوت کردند تا برای فیلم "ماجراجویی بزرگ پی وی" آهنگسازی کند. این فیلم اولین همکاری تیم برتون و الفمن بود و از آن زمان به بعد دنی الفمن و تیم برتون با هم همکاری کرده‌اند. الفمن برای همه به جز ۵ فیلم از آثار تیم برتون در مقام کارگردان و/ یا تهیه‌کننده آهنگسازی کرده‌است. فیلم‌های "بیتل جوس"، "بتمن"، "ادوارد دست‌قیچی"، "بازگشت بتمن"، "کابوس قبل از کریسمس"، "مریخ حمله می‌کند!"، "اسلیپی هالو"، "سیارهٔ میمون‌ها"، "ماهی بزرگ"، "چارلی و کارخانه شکلات سازی"، "عروس مرده"، "۹"، "آلیس در سرزمین عجایب"، "سایه‌های سیاه" و "فرنکن‌وینی" دیگر همکاری‌های الفمن و برتون هستند. همچنین الفمن در انیمیشن "کابوس قبل از کریسمس" علاوه بر آهنگسازی، آوازهای شخصیت اصلی داستان یعنی جک اسکلینگتن، برل و دلقکی که صورتش جدا می‌شود را هم اجرا کرده‌است. او همچنین در انیمیشن "عروس مرده" صداپیشهٔ یکی از اسکلت‌ها بوده‌است.