سبز
سَبز، رنگی است دارای گونه‌های بسیار زیاد که همگی در طول موج حدود ۵۲۰ تا ۵۷۰ نانومتر قرار دارند. سبز یکی از رنگ‌های اصلی افزوده به‌ شمار می‌رود. مکمل این رنگ قرمز است.
پروتئین فلورسنت سبز
هدف از هر دو (اولیه) شب تابی (از aequorin عمل را در لوسیفرین) و (ثانویه) فلورسانس GFP در چتر دریایی ناشناخته است. GFP در اکثر لبه های زنگوله چتر دریایی با اکورین در دانه های کوچک بیان می شود. اوج تحریک ثانویه (480) nm) از GFP مقداری از انتشار آبی اکورین را جذب می کند ، و باعث ایجاد رنگ سبزتر به بیولومینسانس می شود. باقیمانده سرین 65 کروموفور GFP مسئول طیف های پیدایش دوقله تحریک در GFP نوع وحشی است. این ماده در هر سه ایزوفرم GFP که توسط Prasher شبیه سازی شده است ، محافظت می شود. تقریباً همه جهش های این مانده طیف تحریک را به یک قله واحد در 395 تحریک می کند nm یا 480 نانومتر مکانیسم دقیق این حساسیت پیچیده است ، اما ، به نظر می رسد ، شامل اهدای هیدروژن از سرین 65 به گلوتامات 222 است که بر یونیزاسیون کروموفور تأثیر می گذارد. از آنجا که یک جهش به طور چشمگیری می تواند اوج تحریک را در 480 نانومتر را افزایش دهد  ، باعث می شود GFP به یک شریک بسیار کارآمدتر اکورین تبدیل شود ، به نظر می رسد "A. Victoria از" نظر تکاملی ، طیف تحریک با اوج دو برابر را با کارآیی کمتر ترجیح می دهد. راجر تسین حدس زده است که تغییر فشار هیدرواستاتیک با عمق ممکن است بر توانایی سرین 65 در اهدای هیدروژن به کروموفور و تغییر نسبت دو قله تحریک تأثیر بگذارد. بنابراین ، ماهی ژله ای (Jellyfish) ممکن است با عمق رنگ بیولومینسانس خود را تغییر دهد. با این حال ، سقوط جمعیت چتر دریایی در بندر جمعه (Friday Harbor)، جایی که GFP در ابتدا کشف شده بود ، مطالعه بیشتر در مورد نقش GFP در محیط طبیعی این چتر دریایی را مختل کرده است.