تمام‌نگاری رنگین‌کمانی
هولوگرام توسعه توسط یافته (ثبت و ظهور یافته) توسط پرتو شبیه به پرتو اصلی مرجع روشن می‌شود. تصویر بازسازی شده از تصویر اصلی واقعی (حقیقی) را می‌توان با یک ناظر واقع در سمت راست از هولوگرام دید. با این حال، این تصویر همانطور که مشاهده می‌شود از طریق شکاف بازسازی شده در سمت راست صفحه ظاهر خواهد شد. این به این معنی است که تنها یک بخش افقی کوچکی از تصویر را می‌توان از هر مکان دید، هر چند اگر ناظرموقعیت در حال مشاهده خودرا تغییر دهد، بخش‌های مختلف از جسم دیده می‌شود. اگر هولوگرام با یک پرتو لیزر با طول موج مختلف روشن شود، موقعیت تصویر بازسازی تغییر خواهد کرد. هنگامی که هولوگرام با یک منبع نور سفیدروشن می‌شود به سمت چپ صفحه هولوگرام هدایت می‌شود، هر رنگ بخش‌های مختلف از تصویر در زاویه کمی متفاوت بازسازی می‌کند، به طوری که کل شی در حال حاضر دیده می‌شود، اما با رنگ‌های مختلف در جهت عمودی.
دسته‌نما
چندین الگوریتم برای مشخص کردن بهترین کلادوگرام وجود دارد. بیشتر الگوریتم‌ها یک metric را برای اندازه‌گیری اینکه چقدر یک کلادوگرام با داده‌هایش پایدار می‌باشد را اندازه‌گیری می‌نماید. بیشتر الگوریتم‌های کلادوگرام تکنیک‌های ریاضی optimization وminimization را استفاده می‌نمایند. در حالت معمول الگوریتم‌های تولید کلادوگرام بایستی به صورت برنامه‌های کامپیوتری اجرا گردند، اگرچه تعدادی از الگوریتم‌ها می‌توانند به صورت دستی هنگامی که تعداد داده بدیهی می‌باشند بدست آیند. تعدادی از الگوریتم‌ها وقتی که داده‌های کامپیوتری مولکولی (DNA,RNA) می‌باشند مفید هستند؛ و تعدادی هنگامی که داده‌های کاراکتری مورفولوژیک هستند مفید می‌باشند؛ و بعضی دیگر از الگوریتم‌ها هنگامی که داده‌ها به صورت مولکولی یا مورفولوژی می‌باشند مفید هستند. الگوریتم‌ها برای کلادوگرام کمترین مربعات، اتصال-همسایگی، تیغ اوکام، درست‌نمایی بیشینه، واستنباط بیزی را شامل می‌باشند. بیولوژیست‌ها اکثر مواقع اصطلاح تیغ اوکام را برای یک نوع مشخص از الگوریتم‌های تولید کلادوگرام و گاهی اوقات به عنوان یک واژه جامع برای تمام الگوریتم‌های کلادوگرام استفاده می‌شود. الگوریتم‌هایی که وظایف بهینه‌سازی را انجام می‌دهند (همانند ایجاد کلادوگرام‌ها) می‌توانند حساس به اندازه داده‌های ورودی (لیست گونه‌ها و کاراکتر هایشان) که نمایش داده شده‌است باشند. واردکردن ورودی در واحدهای زمانی متفاوت می‌تواند منجر به این گردد که الگوریتم‌های مشابه بهترین کلادوگرام‌ها ی متفاوت را تولید نمایند. در این حالت کاربر بایستی ورودی را در واحدهای زمانی متفاوت وارد نماید و نتایج را مقایسه کند. استفاده از داده متفاوت روی داده یکسان می‌تواند گاهی بهترین کلادوگرام‌های متفاوت را تولید نماید، زیرا ممکن است هر کدام تعریف مشخصی از بهترین را داشته باشند. بعلت تعداد نجومی از کلادوگرام‌های ممکن، الگوریتم‌ها نمی‌توانند گارانتی کنند که جواب در کل بهترین جواب می‌باشد. یک کلادوگرام غیر بهینه اگر برنامه روی یک مینیمم محلی در عوض مینیمم سراسری قرارداده شده باشد انتخاب گردد. برای حل کردن این مسئله تعدادی از الگوریتم‌های کلادوگرام رویکرد الگوریتم تبرید شبیه‌سازی شده را استفاده می‌کنند.