میثاق جامعه ملل
میثاق جامعه ملل () منشوری بود که به موجب آن جامعه ملل تأسیس شد. نوشتن میثاق مدتی پیش از پایان جنگ جهانی اول آغاز شده بود. در کنفرانس صلح پاریس (۱۹۱۹) کمیسیونی به منظور توافق بر مفاد میثاق تشکیل شد. اعضای آن شامل توماس وودرو ویلسون رئیس‌جمهوری آمریکا، رابرت سیسیل و جان اسمات از طرف امپراتوری بریتانیا، لئون بورژوآ و فردیناند لارناده از طرف فرانسه، نخست‌وزیر ایتالیا ویتوریو امانوئل اورلاندو، و نمایندگانی از ژاپن، بلژیک، برزیل، چین، پرتغال، و صربستان بود. بعدها نمایندگان چکسلواکی، یونان، لهستان، و رومانی نیز به این کمیسیون اضافه شدند. متنی که در ۲۸ آوریل ۱۹۱۹ در کنفرانس پاریس به تصویب نهایی کشورها رسید، مشتمل بر یک مقدمه و بیست و شش اصل بود.
اتحادیه جامعه ملل
اتحادیه جامعه ملل () یا به اختصار LNU سازمانی بود که در اکتبر ۱۹۱۸ در بریتانیا به منظور توسعهٔ عدالت بین‌المللی، امنیت دسته‌جمعی و صلحی دائمی بین ملل بنابر ایده‌آل‌های جامعه ملل تأسیس شد. جامعه ملل را قدرت بزرگ جهانی به‌عنوان بخشی از کنفرانس صلح پاریس (۱۹۱۹) در پی جنگ جهانی اول بنیانگذاری کرده بودند. ساخت شورای عمومی از ملل آخرین اصل از اصول چهارده‌گانه ویلسون بود. اتحادیه جامعه ملل مبدل به بزرگترین و تاثیرگذارترین سازمان در جنبش صلح بریتانیا شد. و تا میانهٔ دههٔ ۱۹۲۰ بیش از ربع میلیون عضو داشت و تعداد اعضایش در ۱۹۳۱ به ۴۰۷٬۷۷۵ رسید. در دههٔ ۱۹۴۰ پس از ناامیدی‌ها و بحران‌های بین‌المللی دههٔ ۱۹۳۰ و شعله‌ور شدن آتش جنگ جهانی دوم تعداد اعضایش به ۱۰۰٬۰۰۰ نفر کاهش یافت.