بازداریابی
بازداریابی (به انگلیسی:)بازداریابی «اقدامی آگاهانه از سوی بازاریاب‌ها برای کاهش تقاضای یک محصول با استفاده از همان ابزارها و تکنیک‌هایی که به‌طور عادی از آنها برای افزایش تقاضا استفاده می‌کنند.» بازداریابی به دنبال کاهش تقاضا یک محصول است، گاهی اوقات این کاهش تقاضا مربوط به کل محصولات، مشتریان نامطلوب که برخی اوقات در زمان خاصی صورت می‌گیرد.امیر عباس کائینی، سعید جلالیان (۱۳۹۸) در کتاب بازداریابی تفاوت ضد بازاریابی و بازاریابی معکوس را با بازداریابی اینطور عنوان می‌کنند. در ادبیات بازاریابی، مفاهیمی چون ضدبازداریابی(Anti-Marketing) و بازاریابی معکوس() وجود دارد که ممکن است با بازداریابی(Demarketing) یکسان تصور شود، در حالی که ضد بازاریابی هنر فروش از طریق اذیت کردن، ترساندن و روانشناسی معکوس مشتریان است. در واقع بازاریابی همواره مفهوم حق با مشتری است را یدک می‌کشد در حالی که ضدبازاریابی نسبت به مفهوم نگاه متفاوت دارد و معتقد است جهت دستیابی به فروش، می‌توان مشتری را در جهت دستیابی به محصول اذیت و حتی ترساند. مفهوم بازاریابی معکوس در واقع خلق محصولات و خدمات بر اساس نظر و خواسته مشتری است در واقع شخصی‌سازی محصولات و خدمات از دستاوردهای بازاریابی معکوس است این در حالی است که بازداریابی با هدف کاهش تقاضا، راهکارهای مقابله با فروش سریع تر را دنبال می‌کند.
بازیابی اطلاعات
بین بازیابی اطلاعات و بازیابی داده تفاوت‌های زیادی وجود دارد. داده‌ها ابهام ندارند، اما اطلاعات نیاز به تفسیر دارد و در نتیجه مبهم می‌شوند. سیستمی که برای بازیابی داده طراحی شده نیازی به رفع این ابهام‌ها ندارد، اما در سیستم بازیابی اطلاعات باید هر چه بهتر اطلاعات را مدل کرد تا ابهام در درک اطلاعات توسط سیستم کمتر شوند. به همین علت بر خلاف سیستم‌های بازیابی داده که در آن کارایی سیستم از نظر سرعت و فضا به عنوان معیار ارزیابی در نظر گرفته می‌شود، در سیستم‌های بازیابی اطلاعات، معیار دقت ("precision") و بازخوانی ("recall") و معیارهایی شبیه به آن‌ها به عنوان معیارهای اصلی ارزیابی به کار می‌روند.