فهرست میراث جهانی در ایران
ایران سه سال پس از تصویب کنفرانس عمومی یونسکو در تاریخ چهارشنبه، ۲۶ فوریه سال ۱۹۷۵ به کنوانسیون میراث جهانی یونسکو پیوست. سه اثر چغازنبیل، تخت جمشید و میدان نقش جهان نخستین مکان‌هایی بودند که در ایران به فهرست میراث جهانی یونسکو افزوده شدند. از آن سال به بعد در حدود ۲۴ سال هیچ پرونده‌ای برای ثبت‌جهانی تشکیل نشد و پس از بیش از دو دهه، تخت سلیمان و مجموعه ارگ بم و مجموعه پاسارگاد در یونسکو به ثبت جهانی رسید. روند ثبت آثار مهم ایران در سال‌های بعد ادامه پیدا کرد و گنبد سلطانیه و بیستون به‌عنوان هفتمین و هشتمین اثر از ایران در یونسکو ثبت جهانی شدند.
فهرست میراث جهانی در آلبانی
تا سال ۲۰۱۹، چهار سایت در آلبانی ثبت شده‌اند و چهار سایت دیگر در فهرست آزمایشی قرار دارند. نخستین اثر ثبت شده در این کشور، شهر باستانی باتروتام بود که در شانزدهمین جلسه یونسکو در سال ۱۹۹۲ به فهرست میراث افزوده شد. مرکز تاریخی گیروکاستر در سال ۲۰۰۵ به عنوان موزه-شهر گیروکاستر ثبت شده‌است. در سال ۲۰۰۸، با اضافه شدن مرکز تاریخی برات به فهرست میراث مرکزهای تاریخی برت و گیروکاستر تشکیل شد. در سال ۲۰۱۷، مناطق رودخانه گاشی و رایسه به عنوان بخشی از جنگل‌های کهنسال راش کارپات و مناطق دیگر اروپا که با یازده کشور دیگر مشترک است، به این فهرست افزوده شدند. در سال ۲۰۱۹، سایت میراث طبیعی و فرهنگی دریاچه اهرید، در جنوب‌غربی مقدونیه شمالی و شرق آلبانی که در مرز کوهستانی این دو کشور قرار گرفته‌است، آخرین اثر ثبت شده میراث جهانی یونسکو در آلبانی است.