حسن یوسفی اشکوری
یوسفی اشکوری در ۲۰ مرداد ۱۳۲۸ در اشکور از توابع شهرستان رودسر گیلان متولد شد. پس از آموزش علوم مقدماتی در سال ۱۳۴۰ به عنوان طلبه وارد حوزه علمیه رودسر شد. در سال ۱۳۴۴ به حوزه علمیه قم رفت و تا سال ۱۳۵۷ در آن حوزه به آموزش اشتغال داشت. در این دوران دانشهای رایج در حوزه مانند ادبیات، منطق، تفسیر، کلام، فلسفه، اصول و فقه را آموخت. وی افزون بر تحصیل به مطالعه و تحقیق نیز اهتمام کرد و به نویسندگی نیز پرداخت. نخستین مقاله‌اش در سال ۱۳۴۹ در «مجله دانشمند» چاپ شد و تا سال ۱۳۵۷ با آن مجله همکاری کرد. در این دوران نیز با نشریاتی چون «ندای حق»، طلوع اسلام، ماهنامه مکتب اسلام، سالنامه معارف جعفری، سالنامه نسل جوان و سالنامه پیام اسلام همکاری کرد و مقالاتی در آن نشریات نوشت. چهار کتاب «علل جرائم و راه مبارزه با آنها»، «عدل در جهان‌بینی توحید»، «بت‌های شکسته» و «مردی از کویر» را در همین دوران نوشت. او از سال ۱۳۴۰ هم‌زمان با آغاز نهضت روحانیت به فعالیت‌های سیاسی روی آورد و دو بار در سال‌های ۱۳۵۳ و ۱۳۵۴ بازداشت شد.
محمدحسن یوسف‌پورسیفی
یوسف‌پور در دهه شصت در مرکز صداو سیمای گیلان در رشته بازیگری و سپس کارگردانی تئاتر آغاز کرد و بعد از آن در صدا و سیمای گیلان مشغول به کار گردید. ماحصل این فعالیت در صدا و سیمای گیلان، مرکز خلیج فارس و رادیو تجارت در عرصه‌های مجری‌گری و گویندگی، تهیه‌کنندگی و سردبیری رادیو چهار مقام کشوری در تولیدات هنری کسب کرد. وی که تهیه‌کننده برنامه‌های رادیو و تلویزیون بود که مدتی پیش از بازداشت به دلیل فعالیت‌های حقوق بشری‌اش از سازمان صداو سیمای جمهوری اسلامی ایران اخراج شد.