شورای امنیت سازمان ملل متحد
طبق مادهٔ ۲۴ منشور، شورای امنیت از طرف تمامی اعضای سازمان ملل مسئول اصلی حفظ صلح و امنیت بین‌المللی است و باید در اجرای این وظایف طبق اهداف و اصول ملل متحد عمل کند. فصل ششم منشور ملل متحد به حل و فصل مسالمت آمیز اختلافات می‌پردازد. کشورهایی که دارای اختلافاتی هستند که می‌تواند منجر به جنگ شود، نخست از همه تلاش می‌کنند از طریق روشهای مسالمت آمیز از جمله "مذاکره، تحقیق، میانجیگری، مصالحه، داوری، حل و فصل قضایی، توسل به آژانس‌های منطقه ای یا سایر راه‌های مسالمت آمیز به دنبال راه حل باشند.
نشست اضطراری مجمع عمومی سازمان ملل متحد
بر اساس فصل پنجم منشور سازمان ملل متحد، شورای امنیت معمولاً وظیفه حفظ صلح و امنیت بین‌المللی را بر عهده دارد. با این حال، در ۳ نوامبر ۱۹۵۰، مجمع عمومی قطعنامه ۳۷۷ (اتحاد برای صلح) را تصویب کرد که اختیارات خود را برای بررسی موضوعاتی که قبلاً صرفاً برای شورای امنیت محفوظ بود، گسترش داد. بر اساس این قطعنامه، اگر شورای امنیت نتواند در مورد موضوعی به دلیل عدم اتفاق آرا تصمیم‌گیری کند، مجمع عمومی ممکن است ظرف ۲۴ ساعت یک جلسه فوق‌العاده برای بررسی همان موضوع برگزار کند.