بارورسازی ابرها
بارورسازی ابرها یا ابرآمایی تعدیل آب و هوا، به وسیله افزودن مواد به داخل یک ابر با هدف تقویت تشکیل و رشد «بلورهای یخ» (Ice Crystal) در ابرهای سرد (بیشتر حجم ابر در دمای زیر صفر درجه سلسیوس است) و رشد قطرک‌های درون ابرهای گرم (بیشتر حجم ابر دارای دمای بالای صفر درجه سلسیوس) و در نتیجه افزایش بارش برف یا باران است. به عبارت دیگر باروری ابرها روشی برای تأثیرگذاری بر روی ابرهای طبیعی است که در آن با استفاده از مواد شیمیایی آب بیشتری از ابر به شکل باران یا برف درست می‌شود. بیشترین عواملی که در باروری ابرها برای تولید باران سرد و طرح‌های باروری ابرها برای تقویت بارش برف به کار می‌روند یدید نقره و یخ خشک (دی‌اکسید کربن منجمد) هستند. عواملی دیگر مانند گازهای مایع (به عنوان مثال نیتروژن مایع) نیز می‌توانند برای بارور کردن ابرها در این دسته مورد استفاده قرار گیرند.
ریزگرد
در ادبیات هواشناسی، کلمه غبار به‌طور کلی برای نشان دادن آئروسل‌های کاهش دهنده دید از نوع مرطوب استفاده می‌شود. این نوع آئروسل‌ها معمولاً از واکنش‌های شیمیایی پیچیده‌ای به‌وجود می‌آیند که در اثر تبدیل گازهای دی‌اکسید گوگرد در هنگام احتراق به قطرات کوچک اسید سولفوریک تبدیل می‌شوند. واکنش‌ها در حضور نور خورشید، رطوبت نسبی زیاد و جریان راکد هوا افزایش می‌یابد. به نظر می‌رسد که یک جز کوچک از آئروسل‌های مبهم مرطوب از ترکیبات آزاد شده توسط درختان، مانند ترپن‌ها حاصل شود. به همه این دلایل، غبار مرطوب در درجه اول یک پدیده در فصل گرم است. ممکن است هر تابستان مناطق وسیعی از مه و غبار با هزاران کیلومتر مساحت تولید شود.