چینی ماندارین
ماندارین (چینی ساده‌شده: 官话، چینی سنتی: 官話، پین‌یین: Mǐn yǔ؛ به معنی «گفتار مقامات») یک گروه از زبان‌های چینی است که در قسمت‌های شمالی و جنوب غربی چین صحبت می‌شود. گویش پکنی که پایه و اساس چینی معیار به‌شمار می‌رود، زیرمجموعه این زبان است. از آنجایی که ماندارین از شمال چین ریشه گرفته و بیشتر زبان‌ها و گویش‌های ماندارین در شمال کشور یافت می‌شوند، گاه به ماندارین چینی شمالی (北方话، běifānghuà، «گفتار شمالی») نیز اطلاق می‌شود. بیشتر گونه‌های ماندارین همچون گویش جنوب غربی (شامل سیچوآنی) و یانگ‌تسه پایین (مثل نانجینگی) از فهم متقابل نسبت به یکدیگر برخوردار نیستند و در برابر ماندارین معیار نیز تا حدی فهمیده می‌شوند. ماندارین با حدود یک میلیارد سخنور بومی، نخستین زبان جهان بر پایه جمعیت سخنوران بومی است.
آمریکای لاتین
با وجود آنکه زبان‌های غالب در امریکای لاتین اسپانیایی و پرتغالی‌اند امّا واژه «لاتین» در امریکای لاتین اشاره به این دارد که زبان‌های مزبور جزو زبان‌های رومی و نشأت گرفته از زبان لاتین می‌باشند (نه اینکه در آنجا به لاتین تکلم می‌شود) و وجه تسمیه امریکای لاتین همین است. بنابراین آمریکای لاتین مشتمل‌بر تمامی کشورهای قاره امریکاست که روزگاری بخشی از امپراتوری‌های رومی‌زبانِ اسپانیا، پرتغال و فرانسه بودند.