سلمان خان
سلمان خان اولین فعالیت خود را در سال ۱۹۸۸ در نقش مکمل در فیلم "بیوی هو تو ایسی" آغاز کرد. اولین نقش اصلی او، مربوط به فیلم عاشقانه سورج برجاتیا با عنوان" منه پیار کیاً بود که در سال ۱۹۸۹ ساخته شد. این فیلم یکی از پرفروشترین فیلم‌های تاریخ هند به‌شمار می‌رود. سلمان در این فیلم توانست جایزه Filmfare برای بهترین بازیگر مرد تازه‌وارد را بدست آورد. بعدها، این فیلم به زبان انگلیسی، با اسم" زمانی که عشق صدا می‌کند(Love Calls) " ترجمه شد و یک نسخه ۱۲۵ دقیقه‌ای آن، بزرگترین موفقیت در بازار کارائیب در گویان بود، و همچنین، باکس آفیس ترینیداد و توباگو را تحت تأثیر و سلطه خود قرار داد. همچنین فیلم به زبان اسپانیایی نیز دوبله شد که اولین آزمایش دوبله شده، در نوع خود است. این فیلم ۱۲۵ دقیقه‌ای نیز، از طریق اجرای برتر در ۱۰ هفته، در لیما، پایتخت پرو، موفقیت خود را به اثبات رساند. همچنین، به زبان تامیل، به عنوان Kaadhal Oru Kavithai و در زبان مالایایی، به عنوان Ina Praavukal، دوبله شد. این فیلم آغاز و شروعی بود برای موفقیت فیلم‌های هندی در خارج از کشور که با فیلم"هم اپکه" این روند ادامه پیدا کرد.
عزت‌الله انتظامی
در سال ۱۳۳۲ به آلمان غربی رفت و در مدرسه شبانه تئاتر و سینما به نام «فولکس هوخ شوله» در «هانوفر» تحصیل کرد. در همان دوره در فیلمی به نام «دزد/ قصیده» به سرپرستی «لپاخ» نقش آفرینی کرد. از سریال‌های که عزت‌الله انتظامی در آنها ایفای نقش کرده بود می‌توان از «مسافرت»، «هزاردستان» و «محاکمه» نام برد. سال ۱۳۶۱ نوبت به نقش آفرینی او در یکی از ماندگارترین نقش‌هایش رسیده بود. او در این سال برای بازی در فیلم حاجی واشینگتن جلوی دوربین علی حاتمی قرار گرفت. انتظامی در این فیلم در نقش حسینقلی خان بازی می‌کرد. دیالوگ مشهور او یعنی «آیینِ چراغ خاموشی نیست» همچنان در تاریخ سینمای ایران ماندگار است.