زن
تاریخ جنبش‌های برابری‌خواهانه در ایران به اواخر دوره قاجاریه بازمی‌گردد. حقوق زنان در ایران با انطباق این کشور با ارزش‌های غربی در اواخر قرن نوزده و اوایل قرن بیست دستخوش تغییراتی شد و رو به بهبود نهاد. در طول قرن بیستم، جنبش‌های سکولار، لیبرال، ناسیونالیست و چپ‌گرا معمولاً حقوق زنان را به عنوان بخشی از دغدغه‌های خود مطرح می‌کردند، اما واکنشی که بنیادگران و محافظه‌کاران مذهبی از خود نشان دادند تا به امروز مانع اصلی بر سر بهبود حقوق زنان در ایران بوده‌است. از زمان انقلاب ۱۳۵۷، فمینیسم در دید نظام حاکم بر ایران برابر با «بی‌عفتی» در نظر گرفته می‌شود. اما سیاست‌های جمهوری اسلامی، به صورت ناخواسته منجر به افزایش آگاهی جنسیتی در میان مردم ایران شده‌است.
جنبش حقوق زنان در ایران (کتاب)
جنبش حقوق زنان در ایران، طغیان، افول و سرکوب از ۱۲۸۰ تا انقلاب ۵۷ (Women's rights movement in Iran : mutiny, appeasement, and repression from 1900 to Khomeini) نام کتابی است از الیز ساناساریان، استاد علوم سیاسی در دانشگاه جنوبی کالیفرنیا که در سال ۱۹۸۲ توسط انتشارات دانشگاه میشیگان منتشر شده‌است. این کتاب با دیدگاهی جامعه‌شناختی به جنبش زنان در ایران می‌پردازد و به عنوان منبع مورد استفاده بسیاری از محققان قرار گرفته‌است. کتاب جنبش حقوق زنان… در سال ۱۳۸۵ برنده جایزه تندیس صدیقه دولت‌آبادی شد.