برج آزادی
برج آزادی که پیش از انقلاب ۱۳۵۷ ایران، به نام برج شهیاد شناخته می‌شد، اصلی‌ترین نمادهای شهر تهران است و تقریباً در همه جای جهان ایران را با این نماد می‌شناسند. در سال ۱۳۴۹ خورشیدی، توسط حسین امانت، معمار ایرانی، طراحی و توسط مهندس محمد پورفتحی ساخته شد. برج شهیاد، به عنوان نماد «ایرانِ مدرن» و برای یادبود جشن‌های ۲۵۰۰ ساله شاهنشاهی ایران در میانه یکی از میدان‌های اصلی غربِ تهران به نام میدان شهیاد و آزادی کنونی طراحی و ساخته شده‌است.
برج برادوی
درطول قرن‌ها، این برج الهام بخش افراد بسیاری بوده‌است. از این برج در طراحی چاپ‌خانهٔ سر توماس فیلیپس، یکی از بزرگترین گردآورندگان کتب نسخ خطی در طول تاریخ، الهام گرفته‌اند. اعضای جنبش هنر و صنایع دستی از "برج برادوی" جهت استراحت تعطیلات استفاده می‌کردند. "ویلیام موریس"، "دانته گابریل روزتی" و "ادوارد بورن-جونز" از جمله اعضاء انجمن برادری پیشارافائلی و بازدیدکنندگان دائمی این برج بودند.  درواقع، این برادوی و برج تاریخی‌اش بود که مبارزات انتخابی "موریس" جهت حفظ آثار تاریخی را برانگیخت.