دروازه قرآن
دروازه قرآن یکی از دروازه‌های به جای مانده از دوره‌های قدیم در شیراز است که امروزه به عنوان یکی از آثار تاریخی این شهر به حساب می‌آید و در شمال شهر قرار دارد و جز دروازه ورودی شمال شیراز حساب می شود.
المان مینودر
کل سازه با استفاده از بتن سفید ساخته شده ، و شکل کلی آن نمادی از یک دروازه با آغوش باز برای ورود به شهر است؛ علت بهره گیری از شکل دروازه این است که قزوین به شهر دروازه ها معروف بوده است. ایده طرح با توجه به نام مجموعه از حدیث نبوی درباره شهر قزوین گرفته شده است که ایشان می فرمایند : و کلمه مینودر یعنی دروازه بهشت. در ساخت بنا سعی شده است ضمن بهره وری از معماری ایرانی ، مفاهیم و معیار های نوین معماری هم گنجانده شود . به همین دلیل در ساختار نمایی المان ایوان ، قوس ، محراب ، شباک و نقش های هندسی که از شاخصه های معماری ایرانی هستند به وضوح به چشم می خورد. در سقف المان یک شبکه هندسی از ۸ روزن به شکل مثلث ایجاد شده که نماد ۸ ورودی بهشت است. این ۸ روزن نور را از خود عبور می دهند و در داخل آبنمای مجموعه منعکس می کنند. هندسه طرح، با الهام از بستر شکل گیری آن بر زوایای قائمه و نیمساز استوار است؛ پلان المان یک مربع است که از قطر برش خورده است و اضلاع آن در امتداد اقطار میدان سمت یافته اند. رنگ سفید بنا و ساختار دعوت کننده آن تمثیلی است از مینودر یا دروازه بهشت (باب الجنه) که یکی از نام های شهر قزوین و نیز نام میدان محل قرارگیری پروژه می باشد. کل سازه از دو بخش پایه و المان اصلی تشکیل شده است؛ در قسمت پایه فونداسیونی گسترده ای به مساحت ۹۲۰ متر مربع و ضخامت ۲ متر در عمق ۵/۵ متری زمین پی ریزی شده است؛و سقف بتنی یکپارچه آن به یک طبقه زیر زمینی تبدیل گشته که مجموعه فرهنگی در این قسمت واقع شده است.هم چنین حجم بتن ریزی فنداسیون در حدود ۱۵۰۰ متر مکعب است.در بخش المان اصلی با توجه به ضخامت ۱/۲۰ سانتی دیواره ها و بالا بودن وزن سقف مجموعه ، از دیواره های مجوف ( تو خالی ) استفاده شده است ؛ تا ضمن کاهش هزینه ، وزن نهایی المان را نیز کاهش دهد. هم چنین فاصله دهانه دروازه از هم در بالای المان ۳۰ متر می باشد.