تعیین دستوری قیمت
قیمت دستوری یا کنترل قیمت یا قیمت گذاری دستوری یا تعیین دستوری قیمت، ساده‌ترین روش کنترل تورم یعنی کنترل دستوری نرخ فروش است، این روش نقطهٔ مقابل روش نرخ‌گذاری محصولات در بازار رقابتی است. در روش بازار رقابتی تولیدکنندگان با توجه به رقابتی بودن و همچنین توان و قدرت خرید مردم عمل می‌کنند و در روش تثبیت دستوری قیمت‌ها یکی از اصلی‌ترین سیاست‌های دولت برای کنترل نرخ تورم، نظارت دقیق بر روی نرخ کالاهای اساسی بوده‌است از این رو تغییر نرخ اقلام مختلف مستلزم عبور از فیلترهای دولت است.
اقتصاد برافروخته
معمولا برافروختگی قبل از رشد اقتصادی پایین اتفاق می‌افتد. تورم افزایش تقاضا درشرایطی ایجاد می‌شود که تأمین کنندگان تلاش می‌کنند تقاضای اضافی را که با خروج از محدودیت‌های تولید برآورده نمی‌شود، سرمایه‌گذاری کنند. این قیمت‌های بالا تمایل به کاهش تقاضای کل و صادرات (با توجه به اینکه که کالاها و خدمات در خارج از کشور گران می‌شوند) را افزایش می‌دهد و باعث کاهش مصرف می‌شود. بانکهای مرکزی معمولا در جواب به افزایش فشارهای تورمی،که باعث کم شدن هزینه‌های سرمایه‌گذاری می‌شود سیاست‌های پولی را تشدید می‌کنند که در کنار کاهش مصرف، می‌تواند منجر به رکود اقتصادی شود.