نفوذپذیری (علوم زمین)
نفوذ پذیری () در مکانیک شاره‌ها و علوم زمین به میزان توانایی انتقال مایعات از محیط متخلخل میان حفره‌های رسوب‌ها یا سنگ‌ها اطلاق می‌شود. مقدار نفوذپذیری به اندازه حفره‌ها، غلظت مایع و نیروی کششی که با کاهش اندازه دانه‌ها کم می‌شود، بستگی دارد. در واقع عواملی که بر تخلخل اولیه موثرند، در میزان نفوذپذیری نیز مؤثر می‌باشند. نفوذ پذیری را معمولاً با واحد دارسی بیان می‌کنند. یک دارسی عبارتست از نفوذ پذیری که در آن یک مایع با غلظت یک سانتیمتر در ثانیه تحت فشار یک اتمسفر بر سانتیمتر عبور کند. نفوذپذیری اغلب سنگ‌ها به‌طور کلی کمتر از ۱ دارسی می‌باشد.
مدل‌سازی کارآیی روسازی
از مهمترین عوامل محیطی زوال می‌توان سیکل‌های ذوب و یخبندان، حداکثر و حداقل دما و میزان بارش را نام برد. به طور معمول جاده ها در آب و هوای مرطوب با چرخه یخبندان تا دو برابر بیشتر از جاده های مناطق خشک و بدون یخ زدگی خراب می شوند. بنابراین، جاده هایی که در معرض تعداد بیشتری چرخه ذوب و یخبندان و نزولات آسمانی بالاتری قرار دارند سریعتر خراب می شوند. از طرف دیگر، جاده‌های واقع در اقلیم خشک و بدون یخبندان عمر طولانی‌تری دارند.