طراحی مد
طراحان لباس علاوه بر اینکه به شکل‌های متفاوتی کار می‌کنند، به طرق متفاوتی نیز طراحی می‌کنند. بعضی ایدهٔ اولیهٔ طرح خود را روی کاغذ پیاده می‌کنند در حالیکه بعضی دیگر با آویزان کردن پارچه بر روی فرم ابتدایی لباس، طرحی را که می‌خواهند تصور می‌کنند و برخی نیز به کمک نرم‌افزارهای کامپیوتری طرح لباس مورد نظرشان را ترسیم می‌کنند. زمانی که طراح به‌طور کامل از تناسب و هماهنگی پارچه‌ها راضی باشد با یک طراح الگو حرفه‌ای مشورت می‌کند تا طرح اولیه را روی کاغذ یا از طریق نرم‌افزارهای کامپیوتری کامل کند. کار طراح الگو بسیار دقیق و پر زحمت است، تناسب پوشاک کامل شده در واقع به دقت آن‌ها بستگی دارد، آن‌ها پس از اطمینان از ابعاد اولیه یک نمونه از لباس می‌سازند تا روی تن یک مدل واقعی تست شود و از درست بودن اندازه و ابعاد آن در عمل هم مطمئن شوند.
خط الگو
استفاده از از طراحانی مانند نیل الیاس منشأ گرفته است که از آنها برای ضبط نحوه ساخت مدل های خود استفاده می کند. این امر به طراحان پرکارتر این امکان را می داد تا تمام مدل های خود را ردیابی کنند الگوهای چین دار بسیار سریع به عنوان ابزاری برای برقراری ارتباط ایده ها بین طراحان مورد استفاده قرار گرفت. پس از چند سال استفاده از این نوع ، طراحانی مانند رابرت جی لنگ ، مگورو توشیوکی ،ماکاوا و پیتر انگل شروع به طراحی با استفاده از الگوهای چین و چروک کردند. این به آنها اجازه می داد با افزایش سطح پیچیدگی خلق کنند و هنر اوریگامی به رئالیسم بی سابقه ای رسید. اکنون بیشتر مدل های سطح بالاتر با الگوهای چین و چروک همراه هستند.