دبیان
چندین طعم هسته لینوکس برای هر درگاه وجود دارد. به عنوان مثال، درگاه i386 دارای رایانه‌هایی برای رایانه‌های IA-32 است که از Physical Address Extension و محاسبات در زمان واقعی، برای رایانه‌های شخصی قدیمی و رایانه‌های x86-64 پشتیبانی می‌کنند. هسته لینوکس به‌طور رسمی حاوی سیستم عامل بدون منبع نیست، اگرچه چنین سیستم عامل در بسته‌های غیر رایگان و رسانه نصب جایگزین نیز موجود است.
شبکه محلی
در همین دوران ایستگاه‌های کاری (Workstation) (رایانه‌های) مبتنی بر سیستم‌عامل یونیکس (Unix) از فروشندگانی مانند شرکت‌های سان مایکروسیستمز (Sun Microsystems)، هیولت پکارد (Hewlett Packard)، سیلیکن گرافیکز (Silicon Graphics)، اینترگراف (Intergraph)، نکست (NeXT) و آپلو (Apollo) از شبکه‌سازی مبتنی بر قرارداد مجموعه پروتکل اینترنت استفاده می‌کردند. اگرچه اعضای این گروه از شرکت‌های تجاری که به تولید چنین محصولی می‌پرداختند کمتر شده‌اند، ولی ادامه یافتن توسعه فناوری در این زمینه، بر روی اینترنت و همچنین دو سیستم‌عامل لینوکس (Linux) و اواس ده محصول شرکت اپل (Apple) تأثیر گذاشت و امروزه قرارداد TCP/IP تقریباً به‌طور کامل جایگزین قراردادهای تبادل بسته بین‌شبکه‌ای، AppleTalk، NBF و دیگر قراردادهایی که در شبکه‌های محلی اولیه رایانه‌های شخصی به کار می‌رفت شده‌است.