بیماری آلزایمر
در افراد مبتلا به آلزایمر، نقص فزاینده یادگیری و حافظه در نهایت منجر به تشخیص قطعی بیماری می‌شود. در درصد کمی از مبتلایان، مشکلات دز زبان، کارکردهای اجرایی، ادراک (ادراک‌پریشی) یا انجام حرکات (آپراکسی) شاخص‌تر از مشکل حافظه هستند. آلزایمر تمام قابلیت‌های حافظه را به یک اندازه تحت تاثیر قرار نمی‌دهد. خاطرات قدیمی‌تر از زندگی فرد (حافظه رویدادی)، آموخته‌ها (حافظه معنایی) و حافظه ناآشکار (حافظه بدن در مورد نحوه انجام کارها مثلا استفاده از قاشق و چنگال یا نوشیدن از لیوان) آسیب نسبتا کمتری می‌بینند.
توده‌های نوروفیبریلار
توده‌های نوروفیبریلار را به عنوانِ یکی دیگر از ویژگی‌هایِ اصلیِ آلزایمر در نظر می‌گیرند. تائو پروتئینی‌ست که کارش حفظ ساختارِ طبیعیِ نورون‌ها است. در بیماریِ آلزایمر، تائو  فعالیت‌اش زیاد می‌شود، در حدی که از کنترل خارج می‌شود و به جای حفظ ساختارِ‌ طبیعیِ نورون‌ها، آن‌ها را پیچ و تاب می‌دهد و توده‌های نوروفیبریلار تشکیل می‌شوند.