لوئیزا گرت اندرسون
اندرسون جراح ارشد سپاه بیمارستان زنان (WHC) و عضو انجمن سلطنتی پزشکی بود. خاله او، میلیسنت فاوست، یکی از طرفداران جنبش حق رای زنان در انگلیس بود. فلورا موری نیز شریک زندگی او، پزشک همکار و از فعالان جنبش حق رای زنان بود. عموزاده او دکتر مونا چالمرز واتسون نیز از فعالان جنبش حق رای زنان بود و سپاه کمکی ارتش زنان را بنیان نهاد.
لوئیزا گرت اندرسون
اندرسون از سال ۱۹۰۳ در سازمان‌های وابسته به اتحادیه ملی جامعه زنان سافرجت (NUWSS)، که طرفدار کسب حق رأی از راه‌های مسالمت‌آمیز بودند، فعال بود. او که از عدم پیشرفت در زمینه حق رأی ناامید شده بود، در سال ۱۹۰۷ به عضویت اتحادیه سیاسی احتماعی زنان (WSPU) که تندروتر بود، درآمد. در ۱۸ نوامبر ۱۹۱۰، اندرسون همراه با مادرش ،املین پنکهرست، آلفرد کالدکوت، هرتا آیرتون، خانم المی، هیلدا براکنبری، شاهزاده سوفیا دولیپ سینگ به اعتراض ۳۰۰ زن دیگر پیوست تا از نخست‌وزیر اسکویت برای حق رای دادن به زنان درخواست کنند. به دلیل خشونت و تجاوزهای جنسی که نیروهای پلیس و برخی دیگر از مردان در این روز مرتکب شدند، این اعتراض به جمعه سیاه معروف شد. بیش از صد زن، از جمله اندرسون، دستگیر شدند اما همه بدون اتهام آزاد شدند. او در سال ۱۹۱۲ به دلیل فعالیت‌های خود در زمینه سافرجت از جمله شکستن پنجره‌ها با پرتاب آجر، مدت کوتاهی در هالووی زندانی شد. اندرسون در سال ۱۹۱۴ به اگنس هاربن و گروه جدیدی از زنان و مردان پیوست و گروه سافراجیست‌های متحد را که در لندن، لیورپول، ادینبورگ و گلاسگو دارای شعبه بودند، راه‌اندازی کرد.