تجوید
قرآن با هفت قرائت مشهور خوانده می‌شود که در میان هفت قرائت مشهور جهان اسلام قرائت حفص از عاصم از فصاحت و اعتبار ویژه‌ای برخوردار است. تجوید را می‌توان به دو بخش نظری و عملی تقسیم کرد. تجوید نظری مجموعه قواعد و ضوابطی است که دانشمندان مسلمان برای صحیح خواندن حروف و کلمات قرآن وضع نموده‌اند از قبیل بحث مخارج حروف، صفات حروف، تفخیم و ترقیق، ادغام، مدّ و قصر و مانند اینها. تجوید عملی، فن و هنر تلاوت قرآن کریم بر اساس تلفظ صحیح حروف و اصوات، با لهجه فصیح عربی است. این بخش مبتنی بر اداء و استماع است. تجوید از فنونی است که باید از طریق تمرین در قاری ملکه شود.
قرائت‌های ده‌گانه
قرائت‌های ده‌گانه یا خوانش‌های ده‌گانه ده شیوه خوانش قرآن که پژوهشگران قرآن آن شیوه‌های قرآن‌خوانی را تأیید کرده‌اند. پس از پژوهش و جستجوی فراوان دانشمند اسلامی ابن جزری سه خوانش دیگر را به خوانش‌های هفت‌گانه پیاپی افزود بنابراین برآیند شیوه‌های قرآن‌خوانی به ده خوانش افزایش یافت و این سه خوانش وابسته به این پیشوایان :ابوجعفر مدنی، یعقوب حضرمی و خلف پسر هشام است.