غیر رزمی
نهضت بین‌المللی صلیب سرخ و هلال احمر نخستین پیشگام در امور بشردوستانه بین‌المللی می‌باشد که منطبق با حقوق بین‌الملل رفتار می‌کند. این نهضت در زمینه محافظت از زخمی‌ها و بیماران عضو در نیروهای مسلح کشورها در نبردهای زمینی، دریایی و همچنین در زمان اسارت فعالیت می‌کرد. در سال ۱۹۴۹، با تصویب کنوانسیون ژنو، چهارچوب کلی جدیدی برای کمک به نیازمندان در شرایط جنگی فراهم آمد.
سانو سونه تامی
سانو زمانی که برای شرکت در نمایشگاه ۱۸۶۷ در پاریس بود از صلیب سرخ بین المللی مطلع شد. با شروع شورش ساتسوما در سال ۱۸۷۷ ، سانو هاکواایشا ("انجمن بشردوستانه") را تأسیس کرد ، یک سازمان امدادی که به سربازان زخمی از هر دو طرف درگیری کمک پزشکی می کند. این ایده با مخالفت و درک نادرست بسیاری از اعضای دولت روبرو شد ، اما سانو توانست از شاهزاده آریسوگاوا تاروهیتو ، رئیس اسمی ارتش امپراتوری ژاپن و شاهزاده کوماتسو آکیهیتو ، حمایت کند. سازمان سانو در سال ۱۸۸۷ تبدیل به انجمن صلیب سرخ ژاپن شد و سانو اولین رئیس آن بود.