تاریخ یهودیان در مقدونیه شمالی
پیش از جنگ جهانی دوم، جامعه یهودیان واردار مقدونیه (ناحیه ای تقریباً منطبق با مرزهای جمهوری امروزی) متمرکز بر بیتولا (تقریباً ۸٬۰۰۰ یهودی)، اسکوپیه (تقریباً ۳۰۰۰ یهودی) و شتیپ (تقریباً ۵۰۰ یهودی) متمرکز بود. جوامع یهودیان در طول جنگ جهانی اول در مناطق کوچکتر مانند دوجران و استرومیکا که به خط مقدم نزدیک بودند، به‌طور قابل توجهی تحت تأثیر جنگ قرار گرفتند و از منطقه گریختند. تجزیه منطقه همچنین بر یهودیان در مراکز کوچکتر تأثیر منفی گذاشت، زیرا آنها را از جریان آزاد فعالیت در بیشتر فعالیت‌های بازرگانی خود به بزرگترین مرکز تجاری یهودیان در بالکان به ویژه سالونیک محروم کرد.
محله لومره
در پایان قرن نوزدهم و اوایل قرن بیستم این محله به ویژه در اطراف خیابان دروسیه محلی برای اسکان یهودیان مهاجر شرق اروپا شد. این یهودیان عمدتاً در صنایع نساجی پاریس مشغول به کار بودند. این مسئله باعث شد که در جریان جنگ جهانی دوم و اشغال پاریس به دست نازی‌ها این محل آماج هجوم و حضور مکرر نیروهای آلمانی قرار گیرد.