ادم ریه
اِدِمِ ریه به معنی تجمع آب میان بافتی در ریه می‌باشد. هر چند ادم ریوی در پنومونی نیز دیده می‌شود ولی ادم حاد ریه — که به دلیل اختلال در اکسیژن رسانی خون می‌تواند بسیار کشنده نیز باشد — بیشتر ناشی از یک بیماری قلبی عروقی است، مثلاً در نارسایی احتقانی قلب یا به دنبال سکته قلبی. درمان بیشتر با نیتروگلیسیرین، مورفین، اکسیژن، دیورتیک‌هایی مانند فورزماید و… می‌باشد.
آسم
در حال حاضر هیچ تست دقیقی برای این کار وجود ندارد و تشخیص به‌طور معمول بر اساس الگوی علایم، پاسخ به درمان در طول زمان و عدم وجود سایر علل صورت می‌گیرد. در صورت عدم تشخیص میتوان از تستهای تحریکی ریه و کاهش حجم بازدمی در آن، تست برگشت پذیری با سالبوتامول و افزایش حجم بازدمی در آن، و یا بررسی میزان تغییرات تنفس در طول روزها و ساعات مختلف انجام گیرد.