رابرت آلتمن
هرچند که آلتمن برای کارگردانی فیلم‌های "مش" (۱۹۷۱)، "نشویل" (۱۹۷۶)، "بازیگر" (۱۹۹۳)، "برش‌های کوتاه" (۱۹۹۴) و "گاسفورد پارک" (۲۰۰۲) نامزد اسکار بهترین کارگردان و برای دو فیلم "نشویل" و "گاسفورد پارک" هم‌زمان نامزد دریافت بهترین فیلم شد اما هیچ‌گاه نتوانست اسکار دریافت کند. با این حال، در سال ۲۰۰۶ جایزه اسکار دستاورد یک عمر فعالیت هنری را که هر بار به یک هنرمند فعال در عرصه سینما می‌دادند، از دستان مریل استریپ و لیلی تاملین دریافت کرد.
رابرت آرتور
از فیلم‌هایی که وی در آن‌ها نقش داشته‌است، می‌توان به "ماه نو"، "فرزند خلف"، "ابوت و کاستلو با فرانکنشتاین ملاقات می‌کنند"، "فرانسیس به مسابقات می‌رود"، "اردوی زرین"، "تعقیب بزرگ"، "خط دراز طوسی"، "بانو گادایوا کاونتری"، "مرد هزار چهره"، "زمانی برای عشق ورزیدن و زمانی برای مردن"، "لمس سمور"، "برای عشق یا پول"، "کاپیتان نیومن ام.دی."، "داستان وقت خواب"، "چشم‌بند" و "سوئیت چریتی" اشاره نمود.