ققنوس
در فرهنگ اسطوره‌ای چین، ققنوس با نام "فنگ هوانگ" یا پرندهٔ سرخ شناخته می‌شود که از جنس آتش است و نماد تابستان و جنوب محسوب می‌شود که خشکسالی آفرین می‌باشد. به همین دلیل ققنوس دربردارندهٔ عنصر منفی و مادینگی جهان، یعنی یین است و نماد ملکه محسوب می‌شود. در برابر ققنوس، اژدها قرار می‌گیرد که همیشه در اساطیر چین نمایندهٔ خاقان به‌شمار می‌آید. در اساطیر چین ققنوس در فواره‌ای از آب زلال تن می‌شوید و با گذشتن از بلندای کوه گون لون، هر شامگاه در غارهای دان Tan آرام می‌یابد. بر مبنای روایات چینی ققنوس کمتر تا سطح زمین پرواز می‌کند و هرگاه که چنین کند، همهٔ مرغان گرد او جمع می‌شوند. بر اساس روایت کویاجی دربارهٔ ققنوس، وی بر سطح زمین نمی‌نشیند، امّا هرگاه که بر سطح زمین بنشیند بر یک پای می‌رقصد.
کریستادلفین
همچنین در هیچ جای کتاب مقدس درج نشده که فرشتگان بال دارند. به‌طور کلی کتاب مقدس از دو فرشته نام برده شده‌است یعنی جبرئیل و میکائیل ولی از مابقی آنها نامی نبرده‌است، با وجود اینکه در مورد آن فرشتگان نوشته شده، اما از آنها نامی برده نشده‌است. گاهی اوقات در کتاب مقدس می‌توان دید که طور دیگری به آنها اشاره شده، یعنی از کلمه پیام آور استفاده شده تا به آنها اشاره کند. البته این موضوع زیاد به چشم نمی‌خورد. برای مثال می‌توان به ملاکی باب ۳ آیه ۱ اشاره کرد. البته این موضوع در مورد انسان‌ها هم صدق می‌کند، یعنی بعضی وقت‌ها در کتاب مقدس از انسان‌ها با نام فرشته یاد شده‌است. برای درک بهتر می‌توان به مکاشفه باب ۲ آیه ۱ و باب ۳ آیه ۱ اشاره کرد. همچنین در دوم پطرس باب ۲ آیه ۴ می‌توان دید که نوشته شده فرشتگان گناه ورزیدند و خدا بر آنان رحم نکرد، و بعد از این آیه به دنیای قدیم و نوح اشاره می‌کند. بحر حال در دوم پطرس از قورح صحبت می‌کند. قورح کسانی بودند که بر ضد موسی قیام کردند و خدا آنان را نابود کرد! این موضوع را می‌توان در اعداد باب ۱۶ مشاهده کرد.ابلیس و شیطان یکی نیستند، ابلیس یعنی هوای نفس. به‌طور ساده مغز هر انسان یک ابلیس است که خود او را وسوسه می‌کند و در نهایت منتهی به گناه می‌شود.