زیاریان
پیشین‌ترین نهاد آموزشی در دوران اسلامی «مکتب» بود و کودکان از پنج یا شش سالگی که توانایی شست و شو و طهارت شخصی خود را پیدا می‌کردند، می‌توانستند به مکتب بروند. در این مکتب‌ها بزرگسالان جایی نداشتند و هدف از آن‌ها تعلیم الفبا و قرآن به مبتدیان بود. اما، نهاد اصلی آموزش در دوران زیاریان، «مسجد» و شیوهٔ معمول آموزشی مبتنی بر املاء بود. این نظام را «آمالی» می‌خواندند و بسیاری از قضات و بزرگان شهرهای استرآباد و گرگان که در قرون سوم و چهارم به مدارج و مقامات عالی دیوانی و مذهبی می‌رسیدند، در حلقه‌های فقه همین نظام آمالی رشد یافته بودند. علاوه بر حلقه‌های فقه، درس‌های مذهبی دیگر، همچون حدیث، نیز تدریس می‌شد و آثار مهمی از این دوره باقی مانده‌است.
کنابنشیسن
کنابنشیسن (آلمانی: Knabenschiessen؛ تیراندازی پسرها) مراسم سنتی در زوریخ می‌باشد که در طی آن رقابت کنندگان به سمت اهداف خود تیراندازی می‌کنند. این مراسم در هفته دوم سپتامبر هر سال همراه با بازاری در کنار محل تیراندازی و تعدادی وسایل سرگرمی و تفریحی دیگر برگزار می‌شود. رقابت تنها برای سنین بین ۱۳ تا ۱۷ ساله‌هایی که در مدارس کانتن زوریخ درس می‌خوانند مجاز است. از سال ۱۹۹۱ این رقابت برای دختران نیز مجاز شد هرچند نام مسابقه همچنان لغت کنابن (پسرها) را در خود دارد. این رقابت‌ها در جنوب شرقی غربی شهر زوریخ در منطقه آلبیسگوتلی (آلمانی:Albisgüetli) در دامنه اوتلیبرگ (آلمانی:Üetliberg) برگزار می‌گردد.