اتوبوس خورشیدی
وجود انرژی خورشیدی در اتوبوس در حقیقت همانند باتری‌های الکتریکی که در وسایل نقلیه هستند عمل می‌کنند، (به جای اتوبوس‌های خورشیدی هیبریدی) خودروهای هیبریدی مجهز به باتری‌هایی هستند که از طریق منابع انرژی خورشیدی با دیگر منابع شارژ می‌شوند. راه‌اندازی سرویس اتوبوس خورشیدی اغلب دست به دست با سرمایه‌گذاری برای نصب در مقیاس بزرگ ازپانل‌های خورشیدی ثابت با سلول‌های فتوولتائیک انجام می‌گیرد. به‌طور مشابه همانند سایر وسایل نقلیه خورشیدی بسیاری از اتوبوس‌های خورشیدی سلول‌های فتوولتائیک دارند که شامل پانل‌های خورشیدی می‌شوند که روی سقف خودرو قرار دارند وباعث تبدیل انرژی خورشید به‌طور مستقیم به انرژی الکتریکی می‌شوند که در نهایت باید توسط موتور مورد استفاده قرارگیرد.
باتری آلومینیم–هوا
برای ایجاد باتریهای هوای مناسب برای وسایل نقلیه الکتریکی هنوز مشکلات فنی حل شده است. آندهای ساخته شده از آلومینیوم خالص توسط الکترولیت خورده می شوند ، بنابراین آلومینیوم معمولاً با قلع یا عناصر دیگر آلیاژ می شود. آلومینای هیدراته شده که در اثر واکنش سلول ایجاد می شود ماده ای ژل مانند را در آند تشکیل می دهد و میزان تولید برق را کاهش می دهد. این مسئله ای است که در کار توسعه سلولهای هوای هوایی مورد توجه قرار گرفته است. به عنوان مثال ، افزودنیهایی که آلومینا را بعنوان پودر و نه ژل تشکیل می دهند ، تولید شده اند. کاتدهای هوای مدرن از یک لایه واکنشی از کربن با یک جمع کننده جریان شبکه نیکل ، یک کاتالیزور (به عنوان مثال کبالت) و یک فیلم PTFE آبگریز متخلخل تشکیل شده است که از نشت الکترولیت جلوگیری می کند. اکسیژن موجود در هوا از طریق PTFE عبور کرده و سپس با آب واکنش داده و یون های هیدروکسید ایجاد می کند. این کاتدها به خوبی کار می کنند اما گران هستند. ماندگاری باتری های سنتی بادی سنتی محدود بود زیرا آلومینیوم در زمان استفاده از باتری با الکترولیت واکنش نشان داد و هیدروژن تولید کرد - اگرچه این امر در طراحی های مدرن دیگر وجود ندارد. با ذخیره الکترولیت در مخزن خارج از باتری و انتقال آن به باتری در صورت نیاز به استفاده، می توان از این مشکل جلوگیری کرد.