سیاست در کانادا
ساختار دولت کانادا، در اصل توسط پارلمان بریتانیا از طریق مصوبه بریتانیایی آمریکای شمالی - که در حال حاضر با عنوان مصوبه قانون اساسی ۱۸۶۷ شناخته می‌شود - ایجاد شد، اما مدل فدرال دولت و نحوه تقسیم قدرت، توسط سیاستمداران کانادا ابداع شد. به‌طور خاص، پس از جنگ جهانی اول، شهروندان قلمروهای خودگردان بریتانیا (دومینین‌ها) مانند کانادا، شروع به توسعه یک حس هویت‌طلبی قوی کردند و در اعلامیه بالفور ۱۹۲۶، دولت بریتانیا قصد خود را برای اعطای خودمختاری کامل به این مناطق اعلام کرد.
انتخابات فدرال کانادا (۲۰۱۵)
به‌طور تاریخی، احزاب محافظه‌کار و لیبرال دو رقیب اصلی در صحنه سیاست کانادا بوده‌اند، و حزب سوم مؤثر در کانادا حزب نیودموکرات است، اما در عمل تقسیم آرای مخالفانِ دولت محافظه‌کار، میان دو حزب اصلی رقیب آنها، به شکست مخالفان دولت محافظه‌کار، در ۳ انتخابات پیشین، انجامیده‌است. هرچند نتیجهٔ نظرسنجی‌ها در ساعات پایانی پیش از شروع رسمی انتخابات فدرال کانادا ۲۰۱۵ از جلوبودن حزب لیبرال، حکایت داشته‌است، اما مجدداً سه حزبی بودن رقابت، پیش‌بینی نتیجه‌های نهایی را مشکل نموده‌است، رهبری هر کدام از احزاب که بیشترین کرسی‌ها را بتواند کسب کند، نخست‌وزیر جدید کانادا خواهد شد، این مقام در ۱۰ سال گذشته، در اختیار شخص «استیون هارپر» رهبری حزب محافظه‌کار بوده‌است. دراین انتخابات جاستین ترودو به عنوان نخست‌وزیر جدید کانادا از حزب لیبرال انتخاب شد.