الوارهای بازیافتی
الوار بازیافتی، چوب به عمل آمده‌است که از چوب‌های بکر و اولیه برای مصارف دیگر بازیافت می‌شود. بیشتر الوارهای بازیافتی از کنده‌ها و تخته‌های بدست آمده از طویله‌های قدیمی، کارخانه‌ها و انبارها به دست می‌آید. هر چند که برخی از شرکت‌ها چوب‌ها را از ساختارهای جدیدتری مانند واگن باری معادن زغال‌سنگ و بشکه‌های شراب به دست می‌آورند. الوارهای قدیمی و بازیافتی عمدتاً به عنوان دکوراسیون ساختمان‌های مسکونی به کار می‌روند، به طور مثال به عنوان دیوار پوش، دیتیل‌های اجرایی، کابینت، مبلمان و پارکت و کفپوش و ... .
پلیمرهای زیست تخریب‌پذیر
پلیمرهای زیست تخریب پذیر و مواد بیولوژیکی نیز برای مهندسی بافت و بازسازی از اهمیت قابل توجهی برخوردار هستند. مهندسی بافت، توانایی بازسازی بافت با کمک مواد مصنوعی است. کمال چنین سیستم‌هایی می‌تواند برای رشد بافتها و سلولها "در شرایط آزمایشگاهی" یا استفاده از داربست تخریب پذیر برای ساخت ساختارها و اندامهای جدید "در شرایط آزمایشگاهی استفاده شود". برای این کاربردها، یک داربست تخریب پذیر حتماً ترجیح داده می‌شود زیرا خطر واکنش ایمنی و دفع جسم خارجی را کاهش می‌دهد. در حالی که بسیاری از سیستمهای پیشرفته تر برای درمان‌های انسانی آماده نیستند، اما در مطالعات حیوانی تحقیقات مثبت قابل توجهی وجود دارد. به عنوان مثال، می‌توان با موفقیت بافت ماهیچه صاف موش را روی داربست پلی کاپرولاکتون / پلیلاکتید رشد داد. تحقیقات و توسعه بیشتر ممکن است این فناوری را برای استفاده در جایگزینی بافت، پشتیبانی یا تقویت در انسان ایجاد کند. یکی از اهداف نهایی مهندسی بافت ایجاد ارگان‌هایی مانند کلیه از ترکیبات اساسی است. داربست لازم است تا بتواند موجودیت را به یک ارگان عملکرد تبدیل کند، پس از آن داربست پلیمری تخریب شده و با خیال راحت از بدن خارج می‌شود. گزارش‌هایی در مورد استفاده از اسید پلی گلیکولیک و پلیلاکتیک اسید برای مهندسی بافت عروقی برای ترمیم قلب وجود دارد داربست را می‌توان برای ایجاد شریان‌ها و عروق آسیب دیده استفاده کرد.