ولتاژ
کاربرد معمول اصطلاح «ولتاژ» در توصیف ولتاژ دو سر یک قطعه الکتریکی (مانند مقاومت) است. افت ولتاژ روی یک قطعه را می‌توان تفاضل بین اندازه‌گیری‌ها در هر پایه قطعه با توجه به یک نقطه مرجع مشترک (یا زمین) دانست. افت ولتاژ تفاضل بین دو قرائت است. دو نقطه در یک مدار الکتریکی که در داخل یک میدان مغناطیسی متغیر نیست، که توسط یک هادی ایده‌آل و بدون مقاومت به یکدیگر متصل شده‌اند، اختلاف ولتاژ صفر دارند. هر دو نقطه با پتانسیل یکسان ممکن است توسط یک هادی به هم وصل شود و هیچ جریانی بین آن‌ها جریان نخواهد داشت.
الکتریسیته
پتانسیل الکتریکی یک کمیت اسکالر است. به‌همین‌دلیل، تنها اندازه دارد و جهت ندارد. پتانسیل الکتریکی، مشابه بلندی است: همان‌طور که یک جسمِ رهاشده به‌دلیل اختلاف ارتفاع، به‌وسیلهٴ میدان جاذبه به سمت پایین سقوط می‌کند، بار الکتریکی نیز به‌دلیل اختلاف پتانسیل ناشی از میدان مغناطیسی سقوط می‌کند. همان‌طور که در نقشه‌های موجود، خطوط کانتوری نقاط هم ارتفاع را نشان می‌دهند، می‌توان مجموعه خطوطی که نقاط هم‌پتانسیل را نشان می‌دهند (با نام خطوط هم‌پتانسیل شناخته می‌شود)، پیرامون یک جسم دارای بار الکترومغناطیسی رسم کرد. خطوط هم‌پتانسیل با تمام خطوط نیرو زاویهٴ قائمه می‌سازند. همچنین آن‌ها با سطح رسانای الکتریکی موازی‌اند، در غیر این صورت، نیرویی تولید می‌شود که حاملان بار را به سطح پتانسیل می‌برد.