جریان شکافنده
شناسایی زمان پدیداری جریان شکافنده برای افراد عادی دشوار است. در بسیاری موارد دیده شده که افراد بسیاری در دریا در حال شنا کردن بوده‌اند، همه چیز عادی به چشم می‌آید، اما در همین میان یک نفر در میان جریان شکافنده گیر کرده و غرق می‌شود. جریان شکافنده تنها وابسته به دریاهای طوفانی و مناطق پرخطر نیست. هنگامی که دریا موّاج است، احتمال پدیداری این جریان‌ها بسیار است. در بسیاری از کرانه‌های گیلان و مازندران ساحل ماسه‌ای است. در ساحل ماسه‌ای نشانه‌هایی همانند شکل هلال یافت می‌شود که نوک هلال جایی است که جریان شکافنده پدیدار می‌شود. نشانه‌های دیگر عبارتند از این که اگر کسی روی تپه ماسه‌ای، نیمکت‌های چوبی یا روی سقف خودرویی بایستد و به کرانه دریا نگاه کند راه‌ها و شکل‌هایی را که به بادبزن دستی شباهت دارد را خواهد دید، به گونه‌ای که دسته بادبزن به سوی ساحل و دهنه بازش به سوی دریاست. رنگ روشن در کف آب نشانه وجود جریان شکافنده است؛ البته این شکل‌های ظاهری جریان شکافنده‌است که مردم می‌توانند به سادگی شناسایی کنند. نشانه‌های دیگر نیازمند سنجش با دستگاه‌های دقیق دریایی است. از دیگر نشانه‌های جریان‌های شکافنده می‌توان موردهای زیر را نام برد. روش فرار از جریان شکافنده:
طیف سنج پس پراکندگی رادرفورد
آشکارسازهایی برای اندازه‌گیری انرژی پس پراکنده معمولاً آشکارسازهای مانع سطحی سیلیکونی هستند، یک لایه بسیار نازک (100 nm) از سیلیکون نوع P بر روی یک بستر نوع N که یک اتصال pn را تشکیل می‌دهد. یون‌هایی که به آشکارساز می‌رسند مقداری از انرژی خود را در اثر پراکندگی غیرالاستیک الکترون‌ها از دست می‌دهند و برخی از این الکترون‌ها انرژی کافی برای غلبه بر شکاف نواری بین ظرفیت نیمه‌رسانا و نوارهای رسانایی به دست می‌آورند. این بدان معناست که هر برخورد یونی روی آشکارساز تعدادی جفت الکترون-حفره تولید می‌کند که به انرژی یون بستگی دارد. این جفت‌ها را می‌توان با اعمال ولتاژ در سرتاسر آشکارساز و اندازه‌گیری جریان تشخیص داد و اندازه‌گیری مؤثر انرژی یون را فراهم می‌کند. رابطه بین انرژی یون و تعداد جفت‌های الکترون-حفره تولید شده به مواد آشکارساز، نوع یون و بازده اندازه‌گیری جریان بستگی دارد. وضوح انرژی به نوسانات حرارتی بستگی دارد. پس از برخورد یک یون بر روی آشکارساز، "مدتی" قبل از ترکیب مجدد جفت الکترون-حفره باقی می‌ماند که در آن یون فرود دوم را نمی‌توان از اولی متمایز کرد.