قدرت خرید
قدرت خرید مقدار نسبت "کالا" \ "خدمات" است که می‌تواند با یک واحد ارزی خریداری می‌شود. به عنوان مثال، اگر شما در دهه ۱۳۳۰ خورشیدی یک ریال به یک فروشگاه داده بودید، نسبت به امروز قادر به خرید مقدار کالا بیشتری بودید. این نشان می‌دهد که شما در دهه ۱۳۳۰ خورشیدی دارای "قدرت خرید" ' بیشتری بودید. ارز می‌تواند پول کالا (مانند طلا یا نقره‌ای یا پول فیات) یا ارز شناور در بازار آزاد (مانند دلار آمریکا) باشد. همانطور که آدام اسمیت اشاره کرد، داشتن پول به یک فرد توان "دستور دادن" به دیگران را می‌دهد. در نتیجه قدرت خرید بیشتر، توانایی فرد بر افراد دیگر است تا توانایی آنها برای تبادل (تجارت) ارز یا پول با کالا و خدمات آنها.
کالای پست
در علم اقتصاد کالای پَست به کالایی می‌گویند که با افزایش درآمدها تقاضا برای آن کاهش می‌یابد. علت کاهش تقاضا این است که مصرف کنندگان با افزایش درآمدشان به جای مصرف آن کالا روی به مصرف کالاهایی می‌آورند که کیفیت بالاتری داشته باشند. به عنوان مثالی رایج از کالای پست می‌توان به نان و سیب زمینی اشاره کرد که مصرف‌کنندگان با افزایش میزان درآمدشان ترجیح می‌دهند به استفاده از کالاهای گران‌تری مانند گوشت یا کالاهای رفاهی روی بیاورند. همچنین ممکن است مصرف‌کنندگان با افزایش درآمدشان مارگارین را با کَره جایگزین کنند (هرچند امروزه با افزایش دانش سلامت این موضوع کمتر دیده می‌شود). یک نمونهٔ دیگر از کالای پست، می‌تواند حمل و نقل عمومی باشد که مصرف‌کنندگان در صورتی که بتوانند هزینهٔ خودروی شخصی را بپردازند ترجیح می‌دهند از آن استفاده کنند. منحنی تقاضای کالاهای پست دارای شیب منفی است. یک راه تشخیص کالاهای پست از کالای عادی بررسی کشش درآمدی تقاضا‌ است که در مورد کالاهای عادی همواره مثبت است زیرا تقاضا و درآمد یا هر دو افزایش می‌یابند یا کاهش؛ اما در کالاهای پست کشش درآمدی تقاضا همواره منفی است زیرا تقاضا و درآمد همواره رابطهٔ معکوس دارند. کالای گیفن گونهٔ خاصی از کالای پست است.