صرف توزیعی
در صرف توزیعی فهرست صوری‌ساز، که گاهی واژگان نامیده‌می‌شود (هرچند از کاربرد این اصطلاح اجتناب می‌گردد)، شامل تمام خوشه‌های معنایی و گاهی مشخصه‌های نحوی است که می‌توانند وارد محاسبات نحوی شوند. این‌ها مشخصه‌های قابل‌تعبیر یا غیرقابل‌تعبیر هستند (م: [+/- جاندار]، [+/- قابل‌شمارش]، و مانند آن) که در نحو از طریق عملکردهای نحوی سنتی (م: ادغام، حرکت، یا مطابقه در رویکرد کمینه‌گرا) دستکاری می‌شوند. این خوشه‌های مشخصه فاقد هرگونه محتوای واج‌شناختی هستند؛ محتوای واج‌شناختی تنها پس از مرحله بازنمون، که بعد از پایان تمام عملکردها است، برای آن‌ها تعیین‌می‌شود؛ بنابراین در صرف توزیعی فهرست صوری‌ساز از واژگان در دستور سنتی زایشی که شامل موارد واژگانی یک زبان (م: واژه‌ها و تکواژها) است، تفاوت دارد.
تابع یک‌طرفه
در موارد کاربردی منظور از آسانی و پیچیدگی معمولاً به دستگاه محاسبهٔ مورد نظر برمی‌گردد. توابع یک‌طرفه، ابزارهای بنیادی در رمزنگاری، احراز هویّت، اصالت‌سنجی و دیگر کاربردهای امنیّت داده می‌باشند. گرچه مسئلهٔ وجود توابع یک‌طرفه هنوز مسئله‌ای باز است، امّا نامزدهای متعدّدی برای این توابع جهت استفاده در مخابرات و سامانه‌های تجارت الکترونیک در طول دهه‌های گذشته در نظر گرفته شده‌است. تابع formula_1 یک‌طرفه است هرگاه f توسّط یک الگوریتم چندجمله‌ای قابل محاسبه باشد، برای هر الگوریتم تصادفی که در زمان چندجمله‌ای از طول ورودی اجرا می‌شود و برای هر چندجمله‌ای formula_2 و برای مقادیر بزرگ formula_3 داشته باشیم: