اوتیسم
تشخیص اوتیسم بر پایهٔ رفتار افراد است و نه سبب یا مکانیزم خاص. وجود حداقل ۶ مورد از مواردی که در بندهای اول و دوم و سوم توصیف شده‌اند، لااقل دو مادّه از بند اول و یک مادّه از هر یک از بندهای دوم و سوم الزامی است.
سازوکار اوتیسم
رابطه مواد شیمیایی عصبی با اوتیسم به خوبی درک نشده است. چندین مورد بررسی شده است ، با بیشترین شواهد در مورد نقش سروتونین و تفاوت ژنتیکی در انتقال آن. نقش گیرنده های گلوتامات متابوتروپیک گروه I (mGluR) در پاتوژنز سندرم X شکننده ، شایعترین علت ژنتیکی شناخته شده اوتیسم ، منجر به علاقه به پیامدهای احتمالی تحقیقات اوتیسم در آینده در این مسیر شده است. برخی از داده ها حاکی از رشد بیش از حد سلول های عصبی است که به طور بالقوه به افزایش چندین هورمون رشد یا اختلال در تنظیم گیرنده های فاکتور رشد مربوط می شود . همچنین ، برخی از خطاهای ذاتی متابولیسم با اوتیسم همراه است ، اما احتمالاً کمتر از 5٪ موارد را تشکیل می دهد.