سرخرگ کلیوی
سرخرگ‌های کلیوی سرخرگ‌هایی هستند که از کناره‌های آئورت شکمی درست در زیر سرخرگ مزانتریک فوقانی جریان می‌گیرند و خون را به کلیه‌ها می رسانند. هر یک از رگ‌های کلیوی از ساق دیافراگم می‌گذرند و با آئورت شکمی زاویهٔ راستی را می‌سازند. رگ‌های کلیوی ۲۵٪ خونی را که از قلب خارج می‌شود را به کلیه‌ها می رسانند تا در آنجا تصفیه شوند. خونی که به کلیه‌ها توسط رگ‌های کلیوی می‌رسد متغیر است. ممکن است یک یا تعداد بیشتری رگ کلیوی که خون را به هر کلیه می رساند وجود داشته باشد. رگ کلیوی در ناحیه‌ای درست بالای سیاهرگ‌های کلیوی به کلیه متصل می‌شود. شعاع رگ کلیوی در حدود ۰٫۲۵ سانتی‌متر و ۲۶ سانتی‌متر در قسمت پایه‌ای آن است. قطر رگ کلیوی بسته به روشی که برای یافتن آن استفاده می‌شود، متغیر است. میزان قطر رگ کلیوی با استفاده از سونوگرافی ۵٫۰۴ ± ۰٫۷۴ میلی‌متر یافت شده است اما با استفاده از آنژیوگرافی ۱٫۱۹ ± ۵٫۶۸ یافت شده. درون کلیه، رگ کلیوی، پیش از رسیدن به ناف کلیه به پنج یا شش شاخهٔ دیگر تقسیم می‌شود که این شاخه‌ها میان میزنای و سیاهرگ کلیوی قرار دارند.
سرخرگ سینه‌ای بالایی
سرخرگ سینه‌ای بالایی یا شریان توراسیک فوقانی () سرخرگ کوچکی است که از قدام اولین قسمت سرخرگ زیربغلی (اگزیلاری)، نزدیک کنار تحتانی ماهیچه زیرترقوه (ساب‌کلاویوس) جدا می‌شود، سپس به طرف جلو و داخل رفته و از بین دو ماهیچه سینه‌ای بزرگ (پکتورالیس ماژور) و کوچک (مینور) می‌گذرد. سرخرگ سینه‌ای بالایی به این عضلات و به جدارهای قدامی و داخلی ناحیه زیر بغل (اگزیلا) خون‌رسانی می‌کند.