رکود تورمی
تورم، گرچه ممکن بود دلایل پیدایش آن متفاوت باشد و در نتیجه اقدامات تکمیلی دیگری را نیز ضروری سازد، اما درمان آن در هر حال نیازمند سیاست‌های پولی و مالی انقباضی بود. کنترل حجم نقدینگی، افزایش نرخ بهره، افزایش مالیات‌ها، کنترل هزینه‌های دولت و بودجه بدون کسری (یا حتی دارای مازاد) از جمله این تدابیر به‌شمار می‌رفتند که با کاستن از تقاضای کل، تورم را کاهش می‌دادند. به این ترتیب تدابیر موردنیاز برای مبارزه با تورم دقیقاً برعکس تدابیری هستند که برای مبارزه با رکود اقتصادی باید به کار گرفته شوند.
عملکرد اقتصادی دولت محمود احمدی‌نژاد
در دولت‌های احمدی‌نژاد ثابت نگه داشتن نرخ ارز ، فشار به بخش تولید پس از هدفمندی یارانه ها بابت نوسازی فناوری و افزایش بهره وری و از آن مهم تر وضع تحریم‌های بین‌المللی علیه ایران، که موجب عدم تمایل شرکت‌های ترابری برای ارسال کالاهای وارداتی مورد نیاز مردم ایران که موجب به هم خوردن عرضه و تقاضا شد ازجمله علل تورم دانسته می شود. البته تلاش ها برای مهار رشد فزاینده تورم پس از تحریم ها از طریق انضباط اقتصادی و ترفندهایی برای دور زدن تحریم ها از جمله بیمه کشتی ها، تا حدودی موفق بود. به طوریکه روزنامه شرق، بر اساس آمار رسمی ، در سال ۱۳۹۸ رکورددار تورم را اول دولت سازندگی بعد دولت حسن روحانی و بعد دولت احمدی نژاد می داند.