گاز گلخانه‌ای
گازهای گلخانه‌ای دیگر، که البته به همین‌ها محدود نمی‌شوند، عبارتند از، نیتروژن اکسید، هگزا فلوراید گوگرد، هیدروفلئور کربن‌ها، پرفلئور کربن‌ها و کلروفلئور کربن‌ها (به فهرست IPCC گازهای گلخانه‌ای نگاه کنید). اجزای اصلی جو یعنی: (نیتروژن و اکسیژن) گازهای گلخانه‌ای نیستند، زیرا مولکول‌های دوتایی با هسته‌های یکسان، تشعشع(انتشار) فروسرخ را نه جذب و نه منعکس می‌کنند در نتیجه هیچ تغییر شبکه‌ای در گشتاور دوقطبی در این مولکول‌ها رخ نمی‌دهد.
حساسیت به آب و هوا
سطح زمین در نتیجهٔ مستقیم افزایش CO در جَو، و همچنین افزایش غلظت سایر گازهای گلخانه‌ای مانند نیتروز اکسید و متان گرم می‌شود. افزایش دما تاثیرهای ثانویه‌ای بر سیستم آب و هوایی دارد، مانند افزایش بخار آب جوی، که خود نیز یک گاز گلخانه‌ای است. از آنجا که دانشمندان دقیقاً نمی‌دانند که این بازخوردهای اقلیمی چقدر قوی هستند، پیش‌بینی دقیق میزان گرمایش حاصل از افزایش مشخص غلظت گازهای گلخانه‌ای دشوار است.