هسته سلول
هسته سلولی شامل کلیه ژنوم سلول، به جز بخش کوچکی از DNA میتوکندری، به عنوان مولکول‌های مولکولی DNA چند خطی طولانی در یک مجموعه با انواع زیادی از پروتئین‌ها، مانند هیستون‌ها، برای تشکیل کروموزوم‌ها سازمان یافته‌است. ژنهای موجود در این کروموزومها به گونه ای برای ارتقاء عملکرد سلول ساخته می‌شوند. این هسته یکپارچگی ژنها را حفظ می‌کند و فعالیت سلول را با تنظیم بیان ژن کنترل می‌کند - بنابراین هسته مرکزی مرکز کنترل سلول است. ساختارهای اصلی تشکیل دهنده هسته شامل پاکت هسته ای است، یک غشای مضاعف که کل اندامک را محصور می‌کند و محتویات آن را از سیتوپلاسم سلولی جدا می‌کند، و ماتریس هسته ای، شبکه ای در هسته است که می‌افزاید که دقیقاً مانند سیتوسکلت از کل سلول پشتیبانی می‌کند.
سیستم زیتونی-حلزونی
بسته زیتونی-حلزونی (OCB) از بخش فوقانی مجموعه زیتونی از ساقه مغز منشأ می‌گیرد. بخش هم دهانگری دهلیزی-حلزونی آکسون‌های وابران را به داخل حلزون (آنجا که به جسم کورتی(OC)، پی می‌دهد) حمل می‌کند. بسته زیتونی-حلزونی شامل الیافی است که به هر دو طرف یک سویه و دو سویه حلزون متصل می‌شود و موجب تقسیم اولیه به سیستم‌های متقاطع (COCB) و یکپارچه (UCOCB) می‌شود. اخیراً، با این حال، تقسیم OCB بر اساس جسم سلول‌های منشأ در ساقه مغز نسبت به بخش داخلی - فوقانی زیتون(MSO) است. منطقه داخلی-شکمی پیرا زیتونی (MVPO)، همچنین به عنوان هسته شکمی از جسم ذوزنقه ای شناخته می‌شود، بخش داخلی سیستم زیتونی-حلزونی (MOCS) را به وجود می‌آورد. بخش خارجی-فوقانی زیتون، بخش خارجی سیستم زیتونی-حلزونی (LOCS) را به وجود می‌آورد. نورون‌های (MOCS)، نورون‌های چند قطبی بزرگی هستند در حالی که LOCS از سلول‌های کوچک محیطی تشکیل شده‌اند. این بخش با توجه به فیزیولوژی OCB بیشتر معنادار است. علاوه بر این، پیشرفت در روش‌های تشخیصی تراکت، به شناسایی کلاس سوم سلول‌های عصبی زیتونی-حلزونی (نورون‌های پوسته ای)، که LSO را احاطه کرده‌اند، منجر شده‌است؛ بنابراین، جسم سلول‌های کلاس LOCS درون LSO به عنوان نورون‌های LOCS ذاتی نامیده می‌شوند، در حالی که نورون‌هایی که LSO را احاطه کردند به عنوان نورون‌های پوسته یا بیرونی LOCS نامگذاری می‌شوند. نورون‌های پوسته معمولاً بزرگ هستند و از لحاظ مورفولوژیکی بسیار شبیه به نورون‌های MOCS هستند.