سامانه هشدار زمین‌لرزه
نحوهٔ عملکرد این سامانه به دو گونه‌است: حسگری وقوع زلزله را در نزدیکی مرکز آن دریافت نموده و از آنجایی که سرعت حرکت سریعترین امواج لرزه‌ای (یعنی امواج اولیه، یا امواج P) از سرعت حرکت امواج رادیویی کمتر است، سامانه قادر است هشدار مربوط به وقوع زلزله را چندین ثانیه قبل از رسیدن امواج زلزله (موج S و امواج سطحی) به محل اسکان مردم، به آن‌ها اطلاع دهد. این روش "سامانه شناسایی جبهه" نامیده می‌شود و در صورتی که تحلیل اطلاعات دریافتی توسط حسگر، امکان تعیین پارامترهای زلزله و برآورد خطرناک بودن آن را بدهد، فرایند هشداردهی تسریع می‌شود. اما حتی اگر سامانه وقوع زلزله را در مرکز آن حس نکرده باشد، هنوز امکان دادن هشدار وجود دارد: سریعترین امواج حجمی زلزله (امواج P) طول موج کوتاه داشته و به‌طور کلی آسیب کمی می‌رسانند و حتی ممکن است توسط انسان احساس نشود.
پرش عضلانی
ماهیچه‌لرزه عبارت است از انقباض‌های مکرر و خود به خودی یک یا چند واحد حرکتی. این حالت نشان دهنده ارسال پیام عصبی غیرطبیعی از یک نورون حرکتی تحتانی به تمام فیبرهای ماهیچه‌ای آن واحد حرکتی است. ماهیچه‌لرزه‌ها از روی پوست قابل مشاهده بوده که ممکن است به مدت نیم تا دو ثانیه به طول انجامند. این انقباضات خود به خودی ماهیچه را می‌توان از طریق الکترومیوگرافی (EMG) از روی پوست به واسطه دو الکترود، از طریق منحنی تغییرات پتانسیل‌های الکتریکی (ولتاژ) ایجاد شده که ماهیچه‌نگاشت برقی (الکترومیوگرام) نامیده می‌شود، بررسی نمود. ماهیچه‌لرزه در الکترومیوگرام که از روی پوست ماهیچه ثبت می‌شود، پتانسیل‌های دوره‌ای ضعیف را نشان می‌دهد.