قدرت خرید
قدرت خرید مقدار نسبت "کالا" \ "خدمات" است که می‌تواند با یک واحد ارزی خریداری می‌شود. به عنوان مثال، اگر شما در دهه ۱۳۳۰ خورشیدی یک ریال به یک فروشگاه داده بودید، نسبت به امروز قادر به خرید مقدار کالا بیشتری بودید. این نشان می‌دهد که شما در دهه ۱۳۳۰ خورشیدی دارای "قدرت خرید" ' بیشتری بودید. ارز می‌تواند پول کالا (مانند طلا یا نقره‌ای یا پول فیات) یا ارز شناور در بازار آزاد (مانند دلار آمریکا) باشد. همانطور که آدام اسمیت اشاره کرد، داشتن پول به یک فرد توان "دستور دادن" به دیگران را می‌دهد. در نتیجه قدرت خرید بیشتر، توانایی فرد بر افراد دیگر است تا توانایی آنها برای تبادل (تجارت) ارز یا پول با کالا و خدمات آنها.
کالای جانشین
نمونه‌های کلاسیک از محصولات جایگزین عبارتند از: مارگارین و کره، چای و قهوه جانشینی کالاها نه تنها از طرف مصرف‌کننده بازار بلکه همچنین از طرف تولیدکننده نیز رخ می‌دهد. کالاهای قابل جانشین تولیدکننده عبارتند از: نفت و گاز طبیعی (برای گرم کردن یا تولید برق استفاده می‌شود) درجهٔ کالای جانشین ایده‌آل بستگی دارد به اینکه چگونه به‌طور خاص تعریف شده باشد برای مثال تقاضا برای برنج krispies که در آن کالا بسیار محدود تعریف شده‌است در مقایسه با تقاضا برای غلات به‌طور کلی. در حقیقت کالاهای قابل جایگزین برای یکدیگر از عواقب اقتصاد فوری است. تا آنجا که یک کالا می‌تواند برای دیگری جایگزین شود و تقاضا برای دو نوع از کالا باهم بالا رود به وسیله این حقیقت مشتری می‌تواند با سنگین و سبک کردن یک کالا برای دیگری، در صورت مناسب بودن مزیت آن را انتخاب کند.