خط آب
خط آب خطی است که در آن تنهٔ کشتی با سطح آب برخورد می کند. خط آب نام یک علامت خاص نیز هست که در میانه‌ی کشتی قرار گرفته است و با نام خط بار بین‌المللی، خط Plimsoll و یا خط آب شناخته می‌شود. خط آب، آبخور شناور و حد قانونی بارگذاری بر کشتی‌ها را در آب‌ها و دماهای مختلف معین می‌کند تا کشتی به صورتی ایمن شناور باقی بماند. (خصوصا در مقابل خطر امواج) درجه حرارت‌های متفاوت آب بر آبخور کشتی تأثیر می‌گذارند، زیرا آب گرم نسبت به آب سرد تراکم کمتری دارد و شناوری را کم‌تر می‌کند. همینطور، آب شیرین نسبت به آب شور و یا آب دریا کم‌تراکم‌تر است و اثر شناوری را کاهش می‌دهد.
ماهی‌واره
منحنی لیفت و درگ به دست آمده در آزمایش تونل باد در سمت راست نشان داده شده است. منحنی نشان دهنده یک ایرفویل با یک کمربند مثبت است بنابراین برخی از لیفت ها با زاویه صفر حمله تولید می شوند. با افزایش زاویه حمله ، بالابر در یک رابطه تقریباً خطی افزایش می یابد که شیب منحنی بالابر نامیده می شود. در حدود 18 درجه این ایرفویل متوقف می شود و بالابر به سرعت فراتر از آن می افتد. افت بالابر را می توان با عملکرد لایه مرزی سطح فوقانی توضیح داد ، که از سطح فوقانی در زاویه اصطبل و پشت آن جدا شده و به شدت ضخیم می شود. ضخامت جابجایی لایه مرزی ضخیم شده ، شکل ایرفویل را تغییر می دهد ، بویژه میزان کمتری را که باعث کاهش جریان و بالابر می شود ، کاهش می دهد. لایه مرزی ضخیم تر نیز باعث افزایش زیادی در کشش فشار می شود ، به طوری که کشش کلی به شدت در نزدیکی و عبور از نقطه اصطکاک افزایش می یابد.