هندی‌ها در شیلی
برخی از مهاجران از انگلیس هند (از جمله پاکستان) در اوایل قرن بیستم، معمولاً تحت شرکت‌های متعلق به انگلیس، برای کار در معدن، راه‌آهن و کشاورزی وارد کار شدند. با این حال، بیشتر هندی‌های شیلی به دلایل اقتصادی در دهه ۱۹۸۰ و ۱۹۹۰ وارد می‌شوند. امروزه، حدود ۱۵۰۰ هندی در شیلی زندگی می‌کنند، بیشتر در سانتیاگو. اولین مهاجران از هند (عمدتا از تبار سندی) در سال ۱۹۰۴ به ماگالانز (Punta Arenas امروزی) رسیدند و به عنوان تاجر کار کردند. فرزندان آنها به مناطق مختلفی از کشور منتقل شدند، گرچه بیشتر آنها به سانتیاگو بودند. فرزندان مهاجران سندی به شیلی نیز در سواحل شمالی زندگی می‌کنند (یعنی Arica , Iquique و Antofagasta). دومین موج بزرگ مهاجرت هند در دهه ۱۹۸۰ رخ داد. اینها افرادی هستند که انجمن هند سانتیاگو را تأسیس می‌کنند. ۹۰ خانواده وجود دارند که فقط ۴۰۰ نفر در سانتیاگو زندگی می‌کنند. از نظر ملی، حدود ۱۵۰۰ نفر با منشأ هندی (عمدتا سندی) در این کشور زندگی می‌کنند. همچنین تعداد زیادی شیلیایی وجود دارد که به فرهنگ هند علاقه‌مند هستند.
فهرست میراث جهانی در هند
هند کشوری در جنوب آسیاست که پایتخت آن دهلی نو است. هند از جمله کشورهایی است که دارای پیشینه تاریخی و فرهنگی کهن است.این مکان‌ها از اهمیت فرهنگی و طبیعی بالایی برخوردار هستند. این کشور در ۲۴ نوامبر ۱۹۷۷ به کنوانسیون میراث جهانی یونسکو پیوست؛ و با ۳۸ میراث ثبت شده بعد از چین رتبه دوم در آسیا و ششمین کشور در جهان می‌باشد. در سال ۱۹۷۹ قلعه آگره یا قلعه سرخ در شهر آگره هند، ایالات اوتار پرادش که در شمال بنای تاج محل، واقع شده‌است نخستین مکانی در هند بود که با معیارهای (iii) به فهرست میراث جهانی اضافه شد. ایالت مهاراشترا بیشترین آثار ثبت شده را به خود اختصاص داده‌است و آخرین میراث ثبت شده در فهرست جهانی یونسکو در هند جایپور معروف به شهر صورتی است که در سال ۲۰۱۹ با معیارهای (ii)(iv)(vi) به این فهرست افزوده شد.پناهگاه حیات وحش ماناس در سال ۱۹۹۲ در معرض خطر قرار گرفت، اما پس از پیشرفت‌های چشمگیر در سال ۲۰۱۱ از فهرست میراث جهانی در خطر خارج شد. هامپی نیز در سال ۱۹۹۹ در فهرست میراث جهانی در معرض خطر قرار گرفت اما در سال ۲۰۰۶ پس از تلاش‌های موفق در زمینه حفاظت از این سایت، از فهرست حذف شد.