جاسازی کلمه
در پردازش زبان طبیعی (NLP)، جاسازی کلمه اصطلاحی است که برای نمایش کلمات به منظور تجزیه و تحلیل متن استفاده می‌شود، ساختار آن معمولاً به شکل یک بردار با مقادیر واقعی است که معنای هر کلمه را به گونه‌ای رمزگذاری می‌کند که کلماتی که در بردار به هم نزدیک‌تر هستند از نظر معنی نیز مشابه باشند. جاسازی کلمات را می‌توان با ترکیبی از عملیات مدل‌سازی زبان و تکنیک‌های یادگیری ویژگی به دست آورد که در آن نگاشتی از واژگان کلمات یا عبارات به بردارهای اعداد واقعی انجام می‌شود. این عمل از نظر مفهومی به معنای یک جاسازی ریاضی از فضایی با ابعاد بزرگ به فضای برداری پیوسته با ابعاد بسیار کمتر است.
یادگیری احتمالا تقریبا صحیح
یک نوآوری مهم چارچوب PAC وارد کردن مفاهیم محاسباتی نظریه پیچیدگی در یادگیری ماشین است. به ویژه، انتظار می‌رود که یادگیرنده توابع بهینه (زمان و فضای مورد نیاز محدود به یک چند جملهای (زمان و فضای چند جمله‌ای) از اندازه نمونه هستند) و یادگیرنده خود را باید یک روند بهینه را پیاده‌سازی نماید.