پروتئین
ساختار پروتئین یا ساختمان پروتئین به ساختاری گفته می‌شود که پروتئین به خود می‌گیرد. پروتئین دارای چهار نوع ساختار می‌باشد.روش‌های تعیین ساختار پروتئین، کشف ساختار سوم و چهارم یک پروتئین راهنمای بسیار مهمی برای تعیین کارکرد این پروتئین است. از روش‌های معمول می‌توان به پراش اشعه ایکس و تشدید مغناطیسی هسته اشاره کردپراش (تفرق) اشعه ایکس روشی برای مطالعهٔ ساختار مواد بلوری است که در سال ۱۹۱۲ میلادی توسط فون لاوه کشف شد و توسط ویلیام هنری براگ و ویلیام لورنس براگ برای بررسی بلورها بکار گرفته شد.
پروتئازوم
پروتئازوم‌ها مجموعه‌های پروتئینی غیر غشایی هستند که در همه یوکاریوتها و آرکیاها و برخی از باکتریها وجود دارند. عملکرد اصلی پروتئازوم حذف پروتئین‌های غیرضروری یا آسیب دیده، توسط پروتئولیز است. پروتئولیز یک واکنش شیمیایی است که پیوندهای پپتیدی را حذف می‌کند. محل پروتئازوم در سیتوپلاسم و هسته می‌باشد. از لحاظ ساختاری، یک مجموعه استوانه‌ایست که دارای یک هسته و چهار حلقه اطراف هسته می‌باشد که حفره مرکزی را شکل می‌دهند. نحوه کار اینها بدین گونه است که یوبی کویئتین ها ( از ریشه ubiqitous به معنای _در همه جا موجود_ میباشد) به پروتئین های غیرضروری ، آسیب دیده، بد تا خورده، پروتئین های خاص با کاربرد زمانی محدود میچسبند. این باعث میشود پروتئازوم ها آنها را تشخیص داده و با صرف ATP هم یوبی کوئیتین را جدا کرده و هم (پیچ خوردگی) رشته پروتئینی را باز کند. پروتئین ها به مرکز استوانه میروند و توسط آندوپپتیدازها به پپتیدهای کوتاه تبدیل میکنند.