چتر
چتر وسیله‌ای نیم‌کروی‌شکل است که از آن برای محافظت فرد یا چیزی از باران یا نور خورشید استفاده می‌شود. چتر یا چتر چوبی یک سایبان تاشو است که توسط دنده‌های چوبی یا فلزی پشتیبانی می‌شود، که معمولاً روی یک قطب چوبی، فلزی یا پلاستیکی نصب می‌شود. این دستگاه برای محافظت از فرد در برابر باران یا نور خورشید طراحی شده‌است. اصطلاح چتر به‌طور سنتی هنگام محافظت از خود در برابر باران به کار می‌رود، از چتر دریایی در هنگام محافظت از خود در برابر نور خورشید استفاده می‌شود، اگرچه این اصطلاحات همچنان به صورت متناوب مورد استفاده قرار می‌گیرند. اغلب تفاوت در ماده مورد استفاده برای سایبان است. برخی چترهای ضدآب ضدآب نیستند. سایبان‌های چتر ممکن است از پارچه یا پلاستیک انعطاف‌پذیر باشد. همچنین ترکیباتی از چتر چتر و چتر وجود دارد که به هر صورت en-tout-cas (فرانسوی برای) نامیده می‌شوند.
عایق پشم
عایق کاری پشم تنها از فیبرهای پشم گوسفند به وجود می‌آید که یا به‌طور ماشینی با هم ترکیب شده یا با استفاده از ۵ تا ۱۵ درصد پلی استر چسبناک قابل بازیافت به هم پیوند می‌خورند تا منجر به تولید طناب، غلتک و خشت‌های عایق کاری شوند. خشت‌ها معمولاً برای الوارهای چوبی چارچوب ساختمان‌ها، غلتک‌ها برای سقف و طناب‌ها اصولاً ماین کنده‌های چب در خانه‌های چوبی (کلبه‌ها) به کار می‌رود. عایق کاری پشم برای کاربردهای صوتی و گرمایی به کار می‌رود. پشم گوسفند یک مادهٔ طبیعی، با دوام، تجدید پذیر که از نظر علمی قابل بازیافت نیز هست و در کل زیست تجزیه پذیر نیز می‌باشد که سلامت انسان یا محیط زیست را هم به مخاطره نمی‌اندازد. پشم یک ماده بسیار مؤثر در عایق کاری است که برای سال‌های مدید به منظور پوشش افراد در قالب لباس به کار می‌رفته‌است. هم چنین عشایر مغولستان از پشم‌های نمدی پد گوسفندان به عنوان یک لایهٔ عایق در دیوارها وکف خانه‌های محل سکونت شان با نام ger یا یورت استفاده می‌کنند. در حال حاضر استفاده از پشم برای عایق کاری برای افزایش محبوبیت بوده وبیش تر در اروپا، استرالیا و کانادا به کار گرفته می‌شده که امروزه در آمریکا هم به فروش می‌رسد.