اردوگاه مرگ
اردوگاه‌های مرگ به مجموعه اردوگاه‌های آلمان نازی در طول جنگ جهانی دوم (۴۵–۱۹۳۹) اطلاق می‌شود که با هدف کشتار سیستماتیک میلیون‌ها تن با گاز و کار شدید تحت گرسنگی ساخته شده بودند. گروه‌های زیادی در دسته قربانیان این اردوگاه‌ها قرار داشتند اما هدف اصلی یهودیان بوده‌اند. این نسل‌کشی «راه حل نهایی» رایش سوم برای مسئله یهودیان بود. تلاش نازی‌ها در نسل‌کشی یهودیان در مجموع به عنوان هولوکاست شناخته شده‌است.
عدنان اوکتار
در سال ۲۰۰۶ باو کتابی را به چاپ رساند که هولوکاست را تأیید می‌کند، این کتاب خشونت هولوکاست نام دارد. در این کتاب نوشته شده‌است «نازی‌ها یهودی‌های اروپا را در زمان جنگ جهانی دوم مورد ظلم غیرقابل بخششی قرار دادند. آنها میلیون‌ها یهودی را تحقیر کردند و مجبور کردند خانه‌هایشان را ترک کنند و در اردوگاه‌های کار اجباری در شرایط غیرانسانی کار کنند… قطعاً ۵٫۵ میلیون یهودی که توسط نازی‌ها کشته شدند بدترین جنایت نازی‌ها است.» در مصاحبه‌ای در سال ۲۰۰۷ با روزنامه گاردی یحیی نوشتن کتاب فریب هولوکاست را انکار کرد، ادعایی که گاردین باور آن را سخت دانست. سال بعد در مصاحبه با روزنامه اشپیگل او گفت که یکی از دوستانش این کتاب را با استفاده از نام مستعار او به چاپ رسانده‌است. او گفت که کتاب خشونت هولوکاست نوشته او است.