احمد سمیعی (ا. شنوا)
فعالیت روزنامه‌نگاری را در سال ۱۳۲۴ آغاز کرد. در سال ۱۳۶۵ کتاب ۳۷ سال را نوشت که شرح مختصری از وقایع دوران سی و هفت ساله سلطنت محمدرضا پهلوی است، و از همان ابتدای انتشار به صورت مرجع قابل اتکایی در مورد تاریخ معاصر ایران درآمد.
امیر عشیری
عشیری فعالیت مطبوعاتی‌اش را در «مجله آسیای جوان» به سردبیری علی حافظی آغاز کرد و نخستین پاورقی خود را در ۱۵ صفحه و با موضوع «اعدام یک جوان ایرانی در آلمان» در سال ۱۳۲۷ در این مجله منتشر نمود. او کارمند وزارت صنایع و معادن بود، اما عمدهٔ درآمد خود را از راه روزنامه‌نگاری و نویسندگی تأمین می‌کرد.