زیاریان
پیشین‌ترین نهاد آموزشی در دوران اسلامی «مکتب» بود و کودکان از پنج یا شش سالگی که توانایی شست و شو و طهارت شخصی خود را پیدا می‌کردند، می‌توانستند به مکتب بروند. در این مکتب‌ها بزرگسالان جایی نداشتند و هدف از آن‌ها تعلیم الفبا و قرآن به مبتدیان بود. اما، نهاد اصلی آموزش در دوران زیاریان، «مسجد» و شیوهٔ معمول آموزشی مبتنی بر املاء بود. این نظام را «آمالی» می‌خواندند و بسیاری از قضات و بزرگان شهرهای استرآباد و گرگان که در قرون سوم و چهارم به مدارج و مقامات عالی دیوانی و مذهبی می‌رسیدند، در حلقه‌های فقه همین نظام آمالی رشد یافته بودند. علاوه بر حلقه‌های فقه، درس‌های مذهبی دیگر، همچون حدیث، نیز تدریس می‌شد و آثار مهمی از این دوره باقی مانده‌است.
مراسم خاکسپاری
مراسم خاکسپاری عملی‌ست که معمولاً توسط نزدیکان فرد مرده جهت برگزاری آخرین یادبود وی صورت می‌گیرد. این عمل بیشتر در میان معتقدان به ادیان الهی رواج داشته و اسلام و مسیحیت و یهودیت هر یک شیوه‌های گوناگونی برای این عمل دارند. مراسم خاکسپاری یکی از آیین‌های کهن بشری‌ست و قدمتی بیش از ۳۰۰،۰۰۰ سال در بین انسان مدرن و هوشمند دارد.