مهاجرت معکوس ارامنه
اگرچه تعدادی از ارامنه حکومت عثمانی یا ایران را ترجیح می‌دادند، ارامنه اهل داخل روسیه شورش‌ها و احساس بیداری ملی را در میان ارامنه عثمانی تحریک می‌کردند. بسیاری برای پیوستن به سازمانهای انقلابی که هدف آنها بازگرداندن استقلال ارمنستان برای ارمنستان عثمانی بود، به قفقاز جنوبی نقل مکان کردند. این امر در نهایت به یکی از عواملی تبدیل شد که رهبری عثمانی را به سوی نسل‌کشی و از بین بردن تمام حضور ارامنه از ارمنستان عثمانی سوق داد. با آغاز نسل‌کشی ارامنه از سال ۱۹۱۵، هجوم پناهندگان ارمنی به ماورای قفقاز به سرعت تسریع شد.
کشتار سمیل
کشتار سمیل واقعه ایست که در ۱۵ ربیع‌الثانی ۱۳۵۲ قمری مطابق با ۷ اوت ۱۹۳۳ میلادی به وقوع پیوست. متعاقب استقلال کشور عراق در سال ۱۹۳۰ و دست کشیدن انگلستان از آسوریان، دولت مرکزی عراق دست به کشتار آنان در روستای سمیل زد که در پی آن چند هزار تن از مردم بی دفاع آن اعم از زن و کودک کشته شدند. بعد از آن نیز دولت عراق ۶۵ روستا از ۹۵ روستا آسوری منطقه را به کل ویران کرد. بازماندگان این کشتار به سوریه رفته و در استان حسکه سکنا گزیدند.