ادبیات فارسی
طنز یکی از شاخه‌های ادبیات انتقادی و اجتماعی است که در ادبیات کهن فارسی، به عنوان نوع ادبی‌مستقل شناخته نشده و مرزهای مشخصی با دیگر مضمون‌های انتقادی و خنده‌آمیز چون «هجو»، «هزل» و «مطایبه» نداشته‌است. از واژهٔ طنز، اغلب معنی لغوی آن یعنی «مسخره کردن» و «طعنه زدن» مورد نظر شاعران و نویسندگان بوده‌است ولی معنی امروزی آن، که جنبهٔ انتقاد غیرمستقیم اجتماعی با چاشنی خنده، که بُعد آموزشی و اصلاح‌طلبی آن مراد است، از واژهٔ satire اروپایی گرفته شده‌است.
جشنواره سراسری طنز مکتوب
دفتر طنز حوزه هنری در توضیح و شرح این جشنواره اینچنین آورده‌است: حوزه هنری که رسالت اصلی خود را بر اشاعه مبانی هنر ارزش گرا، حقیقت مدار و فضیلت خواه نهاده است؛ طنز را به مثابه ابزاری به‌غایت مؤثر و کارآمد برای تبیین مفاهیم اصیل و ناب انسانی، نقد و آسیب‌شناسی معضلات و دغدغه های جمعی و نیز ارائه ارزش های تربیتی و اخلاقی با زبانی پرظرافت و شیرین برگزیده تا در سایه جشنواره سراسری طنز، استعدادها و قابلیت های نسل جوان کشور را در این عرصه شناسایی کند، بسترساز شکوفایی و تجلی ایده ها و خلاقیت های پویا شود و در نهایت افقی منسجم، چشم‌اندازی تعریف شده و الگویی روشن از طنز نجیب و شریف مبتنی بر ارزش ها را برای همه طنزنویسان از امروز تا آینده به جا بگذارد. بر این اساس، اولین دوره جشنواره طنز مکتوب در سال ۱۳۸۵ برگزار شد و تا کنون با برگزاری هشت دوره؛ میدان رقابت طنزپردازان در رشته هایی مختلف همچون شعر، نثر، مقاله، داستان کوتاه، نمایش، عکس، فیلم کوتاه و استند آپ کمدی خواهد بود؛