بارورسازی ابرها
بارورسازی ابرها یا ابرآمایی تعدیل آب و هوا، به وسیله افزودن مواد به داخل یک ابر با هدف تقویت تشکیل و رشد «بلورهای یخ» (Ice Crystal) در ابرهای سرد (بیشتر حجم ابر در دمای زیر صفر درجه سلسیوس است) و رشد قطرک‌های درون ابرهای گرم (بیشتر حجم ابر دارای دمای بالای صفر درجه سلسیوس) و در نتیجه افزایش بارش برف یا باران است. به عبارت دیگر باروری ابرها روشی برای تأثیرگذاری بر روی ابرهای طبیعی است که در آن با استفاده از مواد شیمیایی آب بیشتری از ابر به شکل باران یا برف درست می‌شود. بیشترین عواملی که در باروری ابرها برای تولید باران سرد و طرح‌های باروری ابرها برای تقویت بارش برف به کار می‌روند یدید نقره و یخ خشک (دی‌اکسید کربن منجمد) هستند. عواملی دیگر مانند گازهای مایع (به عنوان مثال نیتروژن مایع) نیز می‌توانند برای بارور کردن ابرها در این دسته مورد استفاده قرار گیرند.
مکش ابر
مکش ابر پدیده‌ای است که ورزشکاران پاراگلایدر و گلایدینگ آویزان گاه با آن مواجه می‌شوند و طی آن فرد سوار بر پاراگلایدر ناگهان نیروی برآی زیادی را تجربه می‌کند. این نیرو بر اثر حرکت ستون گرمایی از زمین به سمت پایه ابرهای کومه‌ای (کومولوس) به‌ویژه کومه‌ای‌های ستبر و ابرهای کومه‌ای‌بارا (کومولونیمبوس) به‌وجود می‌آید. ارتفاع و وسعت برج عمودی ابر کومه‌ای معمولاً نشانگر خوبی برای سنجش میزان قدرت مکش در زیر آن ابر است. مکش ابر معمولاً در هوای کم‌فشار و شرایط مرطوب رخ می‌دهد.