میثاق جامعه ملل
میثاق جامعه ملل () منشوری بود که به موجب آن جامعه ملل تأسیس شد. نوشتن میثاق مدتی پیش از پایان جنگ جهانی اول آغاز شده بود. در کنفرانس صلح پاریس (۱۹۱۹) کمیسیونی به منظور توافق بر مفاد میثاق تشکیل شد. اعضای آن شامل توماس وودرو ویلسون رئیس‌جمهوری آمریکا، رابرت سیسیل و جان اسمات از طرف امپراتوری بریتانیا، لئون بورژوآ و فردیناند لارناده از طرف فرانسه، نخست‌وزیر ایتالیا ویتوریو امانوئل اورلاندو، و نمایندگانی از ژاپن، بلژیک، برزیل، چین، پرتغال، و صربستان بود. بعدها نمایندگان چکسلواکی، یونان، لهستان، و رومانی نیز به این کمیسیون اضافه شدند. متنی که در ۲۸ آوریل ۱۹۱۹ در کنفرانس پاریس به تصویب نهایی کشورها رسید، مشتمل بر یک مقدمه و بیست و شش اصل بود.
اعلامیه حقوق افراد ناتوان
اعلامیه حقوق افراد ناتوان () اعلامیه‌ای بود که سازمان ملل متحد در تاریخ ۹ دسامبر سال ۱۹۷۵ تصویب کرد. این ۳۴۴۷ امین مصوبه سازمان ملل است. اعضای سازمان ملل نسبت به این قطعنامه تعهدی ندارند، بلکه یک چارچوب و راهنما برای تدوین قوانین بین‌المللی یا محلی است. این شامل یک مقدمه طولانی و سیزده اعلامیه است که به‌طور گسترده‌ای حقوق افراد ناتوان را تأمین می‌کند. کنوانسیون حقوق افراد ناتوان در سال ۲۰۰۷ در سازمان ملل تصویب شد.