آرامگاه عطار نیشابوری
فریدالدین عطار نیشابوری شاعر و عارف نامی ایران در حدود سال ۶۱۸ و با حمله‌ی مغول‌ها درگذشت. آرامگاه وی در خیابان عرفان واقع در نیشابور کنونی هر ساله پذیرای علاقه‌مندان به ادب و فرهنگ ایرانی است. آرامگاه عطار از بناهای دوره امیر علیشیر نوایی است و در سده نهم هجری ساخته شده‌است. بنای کنونی آرامگاه دارای هشت ضلع و گنبدی کاشی کاری شده و چهار در ورودی است. در نمای بیرونی آن چهار غرفه کاشی کاری شده تعبیه شده‌است و در وسط بقعه، قبر عطار و یک ستون هشت ترکی به ارتفاع ۳ متر وجود دارد.
ابوسعد نیشابوری
تاریخ تولدش معلوم نیست، اما می‌توان حدس زد که پیش از سال ۳۲۱ هجری بوده باشد. نسبتش به کوی یا محله خرگوش در نیشابور قدیم می‌رسد. پدرش، ابوعثمان محمد، که از مشایخ روایت او نیز بوده‌است، از زهاد و عباد صوفیه به‌شمار می‌رفته‌است، و از همین روی از ابوسعد با عبارت «زاهد بن زاهد» یاد کرده‌اند. وی در سال ۴۰۷ هجری قمری در نیشابور در گذشت. وی مؤسس اولین بیمارستان عمومی در نیشابور نیز بوده‌است.