آزادی مدنی
آزادی‌های مدنی و یا آزادی های شخصی آزادی‌هایی هستند که حکومت نمی‌تواند بر اساس قانون یا تفسیر قضایی و بدون محاکمه آنها را سلب کند. هر چند دامنه این واژه در کشورهای مختلف، متفاوت است اما آزادی‌های مدنی شامل آزادی اندیشه، آزادی مطبوعات، آزادی دین، آزادی بیان، آزادی تجمعات اعتراضی، حق امنیت، آزادی سخنرانی (کتبی و شفاهی)، حریم خصوصی، حق دادرسی برابر بر اساس قانون، حق برخورداری از یک محاکمه عادلانه و حق زیستن می‌باشد. دیگر آزادی‌های مدنی شامل حق مالکیت، حق دفاع از خود و حق مالکیت بر بدن خود است. در تمایز بین آزادی‌های مدنی و سایر انواع آزادی، بین آزادی مثبت / حقوق مثبت و آزادی منفی / حقوق منفی تفاوت وجود دارد.
قوانین مدنی
قوانین مدنی بیشتر ریشه در قوانین شرعی و عرفی دارد؛ بنابراین، در هر جامعه ای با توجه به برخی ویژگی‌های فرهنگی و قوانین عرفی و شرعی، قوانین مدنی وضع می‌شود. روشن است، که همراه با قوانین مدنی مجازات‌هایی نیز برای وادار کردن افراد به رعایت آن‌ها طراحی می‌شود. قوانین مدنی انعطاف پذیر و قابل تغییر و تحول و دگرگونی ست. مطالعهٔ تاریخ جوامع نشانگر این تغییرات است. در جوامع جدید، با تحول و گسترش نهادهای مختلف، تخصصی شدن کارها و به وجود آمدن شرایط جدید برای افراد و به ویژه رشد فردیت، فوانینی برای حفظ حقوق فردی به وجود آمده‌است. این قوانین به نوبهٔ خود، به‌طور مداوم با هر یک از تحولات جدید تغییر می‌کنند؛ و این روند هماهنگ سازی همواره ادامه می‌یابد. به عنوان مثال، قوانین مدنی مربوط به ازدواج، حاصل ویژگی‌های هر جامعه و پیرو الگوهای تغییر و تحولات آن است، از این رو می‌بینیم که برای نمونه در کالیفرنیا دو همجنس می‌توانند بنابر قانون با هم ازدواج کنند؛ حال آنکه در ایالت ویرجینیا چنین قوانینی وجود ندارد.