آنا آخماتووا
در ۱۴ اوت ۱۹۴۶، قطعنامهٔ کمیتهٔ مرکزی که گزارش ژدانوف نیز به آن الصاق شده بود، منتشر شد. در این قطعنامه از آنا به عنوان «فردگرا» و «خانمی از طبقات بالا که پیوسته میان اتاق خواب و نمازخانه در رفت‌وآمد است» و «یک راهبه یا روسپی یا در واقع راهبهٔ روسپی که روسپی‌گری را با دعا درهم می‌آمیزد» و «شعرش به کلی دور از خلق و متعلق به ده‌هزار تن اشراف روسیهٔ قدیم است» یاد شده بود. پیرو آن در روزنامه‌های ایزوستیا و لنینگراد از اشعار او به شدت انتقاد شد و سرانجام در همین سال از شورای نویسندگان اخراج شد. هر چند او هرگز بازداشت نشد و به زندان نیفتاد اما در عوض، پسرش "لف گومیلیف" مانند گروگانی در دست حکومت، بارها به زندان افتاد و وقتی برای سومین بار بازداشت شد، آنا که جان تنها فرزندش را در خطر می‌دید، در ۱۹۵۰ مجموعه‌ای انتشار داد به نام "درود بر صلح" که این مجموعه شامل پانزده قطعه شعر در مدح استالین بود و در "مجله آگانیوک" چاپ شد. با مرگ ژوزف استالین در ۵ مارس ۱۹۵۳، انتظار بازشدن فضای سیاسی فرهنگی در شوروی می‌رفت و سرانجام در مه ۱۹۵۶ با نطق معروف نیکیتا خروشچف در کنگره بیستم حزب کمونیست اتحاد جماهیر شوروی، فضای سیاسی فرهنگی این کشور به‌طور نسبی باز شد. چند ماه پس از این نطق، لف گومیلیف از زندان آزاد شد و به مطالعات قوم‌شناسی‌اش پرداخت و فضای کاری برای آخماتووا هم مناسب‌تر از پیش شد. هر چند آخماتووا با ناباوری به بازشدن فضای فرهنگی نگاه می‌کرد اما اعاده حیثیت از او تا جایی پیش رفت که سرانجام در ۱۹۵۹ بار دیگر به عضویت اتحادیهٔ نویسندگان پذیرفته شد و به عضویت هیئت رئیسه آن درآمد.
جایزه آنا پولیتکوفسکایا
جایزه آنا پولیتکوفسکایا () در سال ۲۰۰۶ توسط سازمان بین‌المللی حقوق بشر، در گرامی‌داشت و احترام به روزنامه‌نگار فعال روسی که در ۷ اکتبر۲۰۰۶ به قتل رسید، اهدا می‌شود، پولیتکوفسکایا (۱۹۵۸–۲۰۰۶)، پولیتکوفسکایا را به خاطر گزارش‌هایی که در خصوص جنگ در چچن می‌نوشت خاموش کردند. این جایزه به مدافعان حقوق بشر در سراسر جهان تعلق می‌گیرد که در مناطقی که جنگ و درگیری وجود دارد کار می‌کنند و اغلب در معرض خطر پر ریسک جانی قرار دارند، این جایزه خدمات آن‌ها را گرامی می‌دارد. ماریانا کاتزاروا یک دوست و هم‌کار حقوق بشر پولیتکوفسکایا بود. در سال ۲۰۰۶ این روزنامه‌نگار و مدافع حقوق بشر در مناطق جنگی کوزوو، بوسنی و در ۲۰۱۶ وارد چچن شد، در بزرگداشت دهمین سالگرد قتل آنا پولیتکوفسکایا در چچن، یک جایزه ویژه دیگر برای این مدافع حقوق بشر از روسیه در سال ۲۰۰۹ در نظر گرفته شد، و اولین جایزه آنا پولیتکوفسکایا به برنده اول آن یعنی ناتالیا استمیرووا اهدا گردید که او هم در سال ۲۰۰۹. برای ایجاد صلح در مناطق درگیری و کمک به شهروندان به‌دام‌افتاده در میان نیروهای مسلح مخالف تلاش کرد. درسال‌های بعد این جایزه ویژه به والنتینا چرواتنکو که از سال ۱۹۹۰ در یک سلسله درگیری‌ها در اتحاد جماهیر شوروی سابق فعالیت داشت تعلق گرفت، در سال ۲۰۱۸ جایزه آنا پولیتکوفسکایا به بینالاکاشمی نپرام، یک نویسنده شجاع و نویسنده اهل ایالت مانیپور اهدا شد.