بنتونیت
به علت وجود پیوندهای ضعیف واندروالسی میان لایه‌های بنتونیت، آن‌ها به راحتی بر روی یکدیگر می‌لغزند که این باعث می‌شود بنتونیت در اثر لمس چرب به نظر برسد. از طرفی این ویژگی سبب می‌گردد که ذرات بنتونیت در محیط آبی بین هفت تا بیست برابر حجم خود آب جذب کرده و متورم شوند. دلیل اصلی تورم بنتونیت‌ها جذب آب در لایه‌های سطحی به واسطه هیدراتاسیون کاتیون‌های قابل تعویض و در نهایت جدا شدن لایه‌های شبکه در نتیجه نیروی دافعه مشابه فشار اسمزی (این مرحله تورم اسمزی نام دارد) است. تورم بنتونیت‌ها پس از هیدراتاسیون آن‌ها اتفاق می‌افتد. بنتونیت در آب گرم‌تر سریع‌تر فعال می‌شود. اندازه ذرات پراکنده بنتونیت ۲ میکرون می‌باشد. بنتونیت می‌تواند دفعات بسیار زیادی آب جذب کرده و مجدداً خشک شود بدون آن که خاصیت متورم شدن خود را از دست دهد. هر گرم از این ترکیب دارای سطح بزرگ ۶۰۰ تا ۸۰۰ متر مربع است.
آلکیل بنزن خطی
آلکیل بنزن خطی در گروه هیدروکربن‌های آروماتیک قرار دارد. این ترکیب شیمیایی اشتعال زا و غیر سمی است. دانسیته آن از آب کمتر است.(بین 0.850 تا 0.860) برای اندازه گیری دانسیته LAB از هایدومتر استفاده میشود. آلکیل بنزن خطی به ترکیباتی گفته می‌شود که شامل یک حلقه بنزنی و یک گروه آلکیل متصل به آن است. گروه آلکیل متصل به آلکیل بنزن خطی ، یک گروه هیدروکربنی آلی خطی است. آلکیل بنزن خطی یا همان LAB ماده ای واسطه در تولید مواد شوینده است. این ماده شامل یک زنجیره خطی و یک حلقه بنزن است.از سال ۱۹۶۰ LAB به عنوان پیشرو غالب مواد سازگار با محیط زیست ظاهر شده است. نفت سفید یا کروسن ماده اولیه پارافین‌های خطی با خلوص بالا است که این مواد نیز در نهایت با دی هیدروژناسیون به اولفین‌های خطی تبدیل می‌شوند. در نتیجه مونو اولفین‌های خطی با بنزن در حضور کاتالیست واکنش داده و آلکیل بنزن خطی را تولید می‌کنند. آلکیل بنزن خطی برای تولید سولفونات آلکیل بنزن استفاده می‌شود (LAS). این شوینده یک شوینده زیست تجزیه پذیر است. در سال ۱۹۹۵ یک کاتالیست جامد (فرایند DETAL) برای آن اختراع شد. اکثر واحدهای تولید کننده LAB امروزه از این فرایند استفاده می‌کنند.