اشراف
اشراف مردم اصیل و به‌خوبی پرورش‌یافتهٔ طبقهٔ اجتماعیِ بالا به‌ویژه در گذشته هستند. در بسیاری موارد صفت اشراف به افرادی اطلاق می شد که می توانستند صرفا با درآمد حاصله از اجاره دادن اموال شان زندگی کنند.
جواهرسازی ایرانی
در سلسله ساسانیان، هر پادشاه تاج منحصر به فرد خود را داشت که بنابر پیروزیها و موفقیتهای سیاسی طراحی و ساخته می‌شد. برای مثال تاج خسرو انوشیروان از جنس طلا و نقره بود و روی آن با زمرد و یاقوت مزین شده بود. وزن تاج حدودا نود و یک کیلوگرم و به قدری سنگین بود که سر انسان تحمل وزن آنرا نداشت و به همین جهت توسط زنجیرهای نازکی از سقف آویزان می‌شد و شاه زیر آن می‌نشست. طرح کلی تاج شاهان ساسانی کنگره دار است که احتمالا این فرم را از تاج شاهان هخامنشی به خصوص تاج داریوش سوم گرفته‌اند، با این تفاوت که تاجهای ساسانی بسیار پر آرایه و مجلل تر از تاجهای شاهان هخامنشی بوده‌اند. برخلاف هخامنشیان و اشکانیان، شاهان ساسانی علاقه‌ی زیادی به استفاده از نماد (مذهبی و ملی) بر روی تاج های خود داشتند. از جواهرات ساسانی می‌توان به گنجینه پتروسا، کشف شده در شهری به همین نام در رومانی اشاره کرد. از نمونه آثار این گنجینه میتوان به قابهایی طلایی که پایه ظروف بلورین بودند و با سنگهای قیمتی آذین میشدند اشاره کرد. همچنین کمربندی طلایی از اردشیر بابکان که روی آن یاقوت کاری شده و با خط پهلوی نام پادشاه نوشته شده است اولین بار در شهر ماینتس واقع در آلمان کشف شد.