مرغ عشق
مرغ عشق اهلی از هم‌نوعان وحشی خود بزرگ‌تر است. طول بدن نوع وحشی در طبیعت حدود ۱۸ سانتی‌متر و وزن آن‌ها ۳۰ تا ۴۰ گرم است. طول عمر مرغ عشق اهلی بین ۵ تا ۱۰ سال هست، البته در مواردی تا ۱۷ سال و بیشتر هم گزارش شده. طول عمر آن‌ها بستگی زیادی به نحوهٔ نگهداری، نوع تغذیه، تمرینات بدنی و نژاد پرنده دارد. نوع انگلیسی عمر کوتاه‌تری نسبت به نوع معمولی دارد و به‌طور متوسط بین ۴ تا ۶ سال عمر می‌کند. آمار دقیقی در مورد طول عمر نوع وحشی در طبیعت در دسترس نیست.رنگ طبیعی این حیوان سبز چمنی بوده و پشت سینه و شکم، سبز و پشت سر آبی است. بالای شانه و روی بال‌ها زرد همراه با خط‌های سیاهی به صورت موجی می‌باشد. دو پر بزرگ از میان دم پرنده بیرون آمده که آبی تیره‌اند. پرهای دم سبز بوده و دارای نوار زردی می‌باشد. صورت مرغ عشق تا گلو زرد روشن است. نوک این پرنده مانند سایر طوطی‌ها خمیده و نیمهٔ پایینی آن کوچک‌تر از نیمهٔ بالایی است.
نژادهای اردک
پرندهٔ نر سر سبز رنگ و براق، طوق گردنی باریک و سفید، سینه بلوطی رنگ، سطح پشتی و شکمی خاکستری، دم سفید با شاهپرهای وسطی سیاه و برگشته، و منقاری زرد رنگ دارد. پرنده ماده قهوه ای خال خالی است با منقار تقریباً قهوه ای که اغلب در طرفین نارنجی رنگ می‌باشد. آینه بالی در هردو جنس به رنگ بنفش و محدود به دو خط سفید است که در پرواز به خوبی دیده می‌شود. پاهایش نارنجی است. پرنده نر در دوران تو لک شبیه ماده ولی پررنگ تر است با آینه روشن‌تر، تارک پررنگ تر، سینه خرمایی و منقار زرد رنگ. تفاوت ماده کله سبز با با ماده اردک ارده ای در اندازه بزرگتر، پروبال قهوه ای تر، آینه بال بنفش رنگ و تیزی کمتر نوک بال است و بدن آن در حالت نشسته بیشتر در آب فرومی‌رود. از فیلوش ماده با سر و منقار درشت، گردن ضخیم‌تر، خط سفید در دو طرف آینه بالی ودم کوتاه‌تر و سفید قابل تشخیص است، و از نوک پهن ماده با اندازه بزرگتر، منقار خیلی کوچکتر و گردن درازتر باز شناخته می‌شود. پرواز کله سبز سریع و با بال زدن‌های کم دامنه همراه است و می‌تواند یکباره از سطح آب برخیزد.