فهرست پادشاهان اورشلیم
پادشاهان اورشلیم از سال ۱۰۹۹ تا ۱۲۹۱ در اینجا فهرست شده‌اند. در سراسر ۲۰۰ سال پادشاهی اورشلیم، یک محافظ، ۱۸ پادشاه و ۵ ملکه حکومت می‌کردند که برخی از ملکه‌ها مستقیماً حکومت کرده و برخی دیگر نائب حکومت تا رسیدن فرزندانشان به سن قانونی بودند. پادشاهی اورشلیم پس از پایان یافتن نخستین جنگ صلیبی در سال ۱۰۹۹ توسط گادفری بوین در کرانه شرقی دریای مدیترانه در سرزمین شام تأسیس شد. این پادشاهی توانست تقریباً حدود ۲۰۰ سال، از ۱۰۹۹ تا ۱۲۹۱ باقی بماند تا اینکه آخرین پایگاه این پادشاهی در عکا، توسط ممالیک تصرف شد. تاریخ این پادشاهی را می‌توان به دو بخش تقسیم نمود: دوره نخست که به نخستین پادشاهی اورشلیم معروف است از سال ۱۰۹۹ تا ۱۱۸۷ طول کشید و در نهایت با پیروزی صلاح‌الدین ایوبی بر صلیبیون و از دست رفتن اورشلیم، پایتخت به عکا انتقال یافت. این پادشاهی پس از جنگ صلیبی سوم، در عکا مجدداً باز تأسیس شد. دوره دوم پس از جنگ صلیبی ششم و توافق امپراتور فریدریش دوم با ایوبیان و بازپس‌گیری اورشلیم طی معاهده و قرادادی تا زمان حمله خوارزمشاهیان به اورشلیم که به دومین پادشاهی اورشلیم یا پادشاهی عکا مشهور است.
کتاب عزرا
کتاب عِزرا یکی از کتب عهد عتیق است. این کتاب ابتدا به صورت متصل به کتاب نحمیا، کتاب عزرا-نحمیا را تشکیل می‌داد تا اینکه بعداً توسط مسیحیان به دو کتاب تقسیم شد. موضوع آن بازگشت به اورشلیم بعد از اسارت یهودیان در بابل است. بخش اول کتاب در مورد سال اول پادشاهی کورش (۵۳۸ قبل از میلاد) و کامل شدن معبد دوم اورشلیم به دست داریوش در سال ۵۱۵ قبل از میلاد است. بخش دوم کتاب به بازگشت عزرا به اورشلیم و تلاش او برای پاکسازی قوم اسرائیل از گناه ازدواج با جنتیل‌ها است. به همراه کتاب نحمیا این کتاب آخرین بخش تاریخی عهد عتیق است. عزرا طوری نوشته شده است که در آن خداوند پادشاه پارسیان را برمی‌انگیزد تا مأموریتی الهی را انجام دهد. سه رهبر با سه مأموریت مهم: اولین مأموریت بازسازی معبد اورشلیم، دومین پاک کردن قوم یهود و سومین محافظت از اورشلیم به وسیله یک دیوار، آخرین مأموریت در کتاب نحمیا است. احتمالاً اولین نسخه این کتاب در حدود سال ۴۰۰ قبل از میلاد نوشته شده است.