تفسیر المیزان
سید محمدحسین طباطبایی فیلسوف، حکیم متأله و مفسر قرآن در سال ۱۲۸۱ هـ. ش (۲۹ ذی‌القعده ۱۳۲۱ ه‍.ق) در روستای شادباد از توابع تبریز به دنیا آمد. در کودکی پدر و مادر خود را از دست داد و همراه با برادر کوچکترش محمد حسن الهی طباطبایی در مکتب‌خانه به فراگیری علوم مقدماتی پرداخت. در سال ۱۳۰۴ برای تکمیل تحصیلات رهسپار نجف می‌شود و نزد علمای بزرگی همچون محمدحسین غروی اصفهانی (مشهور به کمپانی)، محمد حسین نائینی، حجت کوه‌کمری، حسین بادکوبه‌ای، ابوالقاسم خوانساری و سید علی قاضی به تلمذ می‌پردازد. (به اذعان علامه طباطبایی، علی قاضی بر روحیه و مشی وی در زندگی تأثیر بسیار عمیقی داشته‌است). پس از نیل به مقام اجتهاد، در سال ۱۳۱۴ به سبب اختلال در وضع معاش به زادگاه خویش، تبریز بازمی‌گردد و بعد از مدتی به سال ۱۳۲۵ عازم قم شده، در آن شهر رحل اقامت می‌افکند. علامه طباطبایی از این زمان تا پایان حیات خود، ضمن تدریس دروس فلسفه و تفسیر در حوزه علمیه قم، به کار نگارش "تفسیر المیزان" می‌پردازد و آن را پس از نزدیک به بیست سال تلاش، در لیلةالقدر ۲۳ رمضان سال ۱۳۵۰ ه‍.ش به انجام می‌رساند.
محمد فاضل استرآبادی
محمد فاضل استرآبادی (۱۳۱۴–۶ آذر ۱۳۹۵) در سال ۱۳۱۴ شمسی در شهر نجف، عراق به دنیا آمد. در سال ۱۳۵۹ به عنوان نماینده مردم بابل در مجلس شورای اسلامی، انتخاب شد. در سال ۱۳۶۳ اقدام به تأسیس حوزه علمیه فیضیه مازندران در شهر بابل نمود.از شاگردان دارای فضل وی ميتوان به حجت الاسلام دكتر محمود تقي زاده مسئول موسسه شيعه شناسي قم، سید محمود نبویان نماينده سابق مردم تهران در مجلس شوراي اسلامي، حجت الاسلام دكتر شيخ رحيم ابوالحسينى معاون پژوهشى مجمع تقريب مذاهب اسلامى و حجت الاسلام بنيامين شيرخانى از مبلغين بين الملل و پژوهشگر حوزوي اشاره كرد.