یهودیان
بر اساس کتاب مقدس قوم یهود از بازماندگان ابراهیم، اسحاق و یعقوب هستند. ابراهیم در شهر اور در عراق امروزی به دنیا آمده بود و بعد به سرزمین کنعان (اسرائیل امروزی) مهاجرت کرد. مطالعات ژنتیک بر روی قوم یهود نشان می‌دهد که بیشتر یهودیان دنیا دارای ریشهٔ ژنتیکی مشترکی در منطقهٔ خاورمیانه و هلال حاصلخیز هستند. مطالعات ژنتیک نشان می‌دهد که قوم یهود دارای مارکرهای ژنتیکی مربوط به ۴٬۰۰۰ سال پیش هستند که دارای ریشهٔ مشابهی است.
درباره یهودیان و دروغ‌های آنان
لوتر اعتقاد دارد که یهودیان به دلیل رد کردن مسیح قومی لعنت شده هستند (نسل شیطان) و منجی خود را طرد کرده‌اند. او چندین بار به یحیی معمدان اشاره می‌کند که یهودیان را افعی می‌خواند. او این آیه را با آیات ابتدایی کتاب پیدایش که در آن نسل زن و نسل مار با یکدیگر دشمن خواهند بود مقایسه می‌کند و او این جنگ را در تمامی تاریخ بشری میداند. او اعتقاد دارد که انتظار یهودیان برای ظهور یک منجی یهودی که تمامی کشورهای جنتیل را مطیع کند چیزی غیر از خودفریبی نیست زیرا عهد عتیق به یک منجی جهانی و نه قومی اعتقاد دارد. همچنین پادشاهی مسیح در دنیا پادشاهی دنیوی نیست زیرا کتاب مقدس آن را دائمی میداند. لوتر اشاره می‌کند که یهودیان به دلیل این گمراهی افرادی نظیر بارکوخبا و کورش پادشاه پارسیان را به عنوان مسیح خود دانستند.