گسل درونه
این گسل پس از گسل معکوس اصلی زاگرس، یکی از مهم‌ترین و ممتدترین ساختارهای ایران به‌شمار می‌آید. ولمن در سال ۱۹۶۶ میلادی با بررسی جابه‌جایی‌های موجود در رسوبات آبرفتی، یک جابه‌جایی راست‌لغز چپ‌گرد را برای این گسل پیشنهاد داد. اما چالنکو در سال ۱۹۷۳ میلادی، ۶۰ کیلومتر از بخش خاوری این گسل را مورد بررسی و مطالعه قرار داد و نشان داد که بر خلاف نظر ولمن، گسل دارای حرکت قائم است.
گرهک (زمین‌شناسی)
گرهک‌ها به‌طور معمول دارای یک سطح زگیل‌مانند یا ضربه‌خورده هستند و به عنوان یک توده مجزا در لایه میزبان وجود دارند. گرهک‌ها به‌طور کلی فاقد هرگونه ساختار داخلی هستند، به‌جز بقایای باقی‌مانده از بستر یا فسیل‌های اصلی. گرهک‌ها ارتباط نزدیکی با سَنگال‌ها دارند و گاهی اوقات این اصطلاحات به جای هم استفاده می‌شوند.