خط فارسی
اساس الفبای فارسی با الفبای عربی یکی است. اما الفبای فارسی دارای ویژگی‌هایی است که آن را از خط عربی اندکی متفاوت می‌سازد. شکل بعضی از نویسه‌های خط فارسی با نویسهٔ عربی آن‌ها تفاوت می‌کند. برای مثال «ک» فارسی در حالت پایانی یا تنها با سرکش نوشته می‌شود در حالی که «» عربی در این دو حالت بدون سرکش است یا حرف «ی» در عربی به‌صورت «» است. تفاوت‌های جزئی دیگری هم وجود دارد.
زبان نبطی
ویژگی خط نبطی شکستگی و حالت انحنای آن است. الفبای نبطی خود از توسعه الفبای زبان آرامی شکل گرفته‌است و الفبای عربی به نوبه خود از انواع شکسته نوشتار نبطی در قرن پنجم میلادی پدید آمده است.