اقلیم‌شناسی
کِلیماشناسی یا اقلیم‌شناسی به دانش مطالعه اقلیم و مشخصات متوسط آب و هوایی در یک دوره بلند مدت گفته می‌شود. این شاخه از دانش نوین شاخه‌ای است از رشتهٔ دانش‌های جوی و نیز زیر رشته جغرافیای طبیعی بوده که خود جزئی از علوم زمین به شمار می‌رود. امروزه اقلیم‌شناسی دربرگیرندهٔ اقیانوس شناسی و زیست-زمین شیمی است. اقلیم‌شناسی در سطح ابتدایی آن می‌تواند با واژهٔ پیش‌بینی هواشناسی نامیده شود که به کمک روش‌های کمی انجام می‌شود. مدل‌های اقلیمی در طیف گسترده‌ای از اهداف از بررسی تغییرات آب و هوایی و سامانه‌های اقلیمی نا پیش‌بینی آینده به‌کار گرفته می‌شوند.
مدل گردش عمومی جوی-اقیانوسی (AOGCM)
مدلهای گردش عمومی (General Circulation Model یا به اختصار GCM) مدلهایی جهت شبیه سازی اقلیم کنونی و پیش بینی تغییرات اقلیم آینده کره زمین هستند . شباهت مدلهای گردش عمومی جوی با مدل های پیش بینی آب و هوایی در این است که هر دو معادلات پیوستگی دینامیک سیال جوی را در مقیاس های گسسته زمانی و مکانی حل میکنند. مهمترین تفاوت این مدلها در این است که مدل های پیش بینی آب و هوا معمولاً در دوره های کوتاه زمانی (در حد روز)، با تعریف شرایط اولیه دقیق و در ابعاد کمتر از 150 کیلومتر مربع اجرا می شود. این موضوع بر خلاف مدل های GCM است که شبکه ای مشتمل بر چند طول و عرض جغرافیایی را شامل شده و ممکن است برای شبیه سازی تغییرات بلند مدت آب و هوایی (تغییر اقلیم) به کار روند . تغییر اقلیم یک پدیده پیچیده اتمسفری- اقیانوسی جهانی و درازمدت است که می‌تواند متأثر از عوامل طبیعی مانند آتشفشان‎ها، فعالیت‌های خورشیدی، اقیانوس­ها و اتمسفر یا فعالیت­های انسانی باشد. مدل گردش عمومی جوی-اقیانوسی (Atmosphere-Ocean General Circulation Model یا به اختصار AOGCM) مدل هایی هستند که تاثیرات و اندرکنش های گردش عمومی جوی و اقیانوسی را به صورت توامان در نظر می گیرند .