استان خوزستان
عربی خوزستانی دارای لهجه‌های متفاوت بین مناطق مختلف آن می‌باشد اما در هر حال بیشترین شباهت را با لهجهٔ جنوب عراق دارد. گرچه ارزیابی زبانی از خوزستان تاکنون انجام نشده، گویش‌های صحبت شده توسط ایرانی زبانان استان به نظر بر سه نوع می‌رسد: دزفولی- اهوازی-شوشتری، که در آن سه شهر بدان صحبت می‌شود، و زبان لری بختیاری که توسط مردمی که در مناطق کم ارتفاع خوزستان و کسانی که در روستاها و شهرهایی چون آغاجاری، مسجدسلیمان، باغ‌ملک، ایذه و … زندگی می‌کنند، صحبت می‌شود و زبان لری بالاگریوه ای که توسط مردم شهرستان اندیمشک و شوش صحبت می‌شود. زبانهای فارسی، عربی، لری، و دزفولی در شوش صحبت می شود.
دیگوری‌ها
Digor (گویش دیگوری: дигорон - گویش ایرونی":" дыгурон) یک زیر گروه از مردم اوستیایی هستند. آن‌ها به گویش دیگوری از زبان اوستیایی (از زبان‌های ایرانی شرقی) صحبت می‌کنند. این گویش تا سال ۱۹۳۷ در اتحاد جماهیر شوروی یک زبان جداگانه در نظر گرفته می‌شد. از آن زمان به بعد فقط گویشی از زبان اوستیایی محسوب می‌شود. گویشوران گویش دیگر - ایرونی - دیگوری را نمی‌فهمند، گرچه گویشوران دیگوری معمولاً گویش ایرونی را می‌فهمند، زیرا ایرونی به عنوان زبان رسمی مردم اوستیایی در مدارس به‌طور رسمی تدریس می‌شد. در سرشماری روسیه در سال ۲۰۰۲، جمعیت دیگوری‌ها فقط ۶۰۷ نفر ثبت شد، اما در سرشماری روسیه در سال ۲۰۱۰، تعداد آنها فقط ۲۲۳ نفر بود. تخمین زده می‌شد که ۱۰۰۰۰۰ گوینده دیگوری وجود دارد، که اکثر آنها خود را اوستیایی معرفی می‌کردند. دیگوری‌ها به‌طور عمده در مناطق Digorsky , Irafsky , Mozdoksky و ایالت‌های ولادی‌قفقاز، اوستیای شمالی - آلانیا، کاباردینو-بالکاریا، و همچنین کشورهای ترکیه و سوریه زندگی می‌کنند.