سیمان
برای تولید سیمان پرتلند، سنگ آهک (کربنات کلسیم) و سایر مواد که حاوی نسبت‌های مناسبی از موادی حاوی اکسیدهای کلسیم، سیلیسیم، آلومینیوم و آهن باشند، خرد و آسیاب می‌شوند تا به یک پودر خام آردمانند تبدیل شوند. این مواد در یک کوره یا "کیلن" (Kiln) گرم می‌شوند، تا ابتدا کربنات کلسیم با آزاد کردن دی اکسیدکربن به اکسید کلسیم تجزیه گردد و سپس اکسید کلسیم را با اجزای دیگر واکنش دهد تا سیلیکات‌های کلسیم و آلومینات‌ها تشکیل شوند که در دماهای سوزاننده‌ای تا ۱۴۵۰ درجه سلسیوس تا حدودی ذوب می‌شوند. محصولاتِ واکنش، از کوره به شکل مواد گلوله‌ای تیره‌ای خارج می‌شوند که به آنها کلینکر (clinker) می‌گویند. کلینکر در نهایت با نسبت کمی از گچ (برای کنترل سرعت هیدراتاسیون) آسیاب می‌شود و محصولی ریز به دست می‌آید که به آن "سیمان" می‌گویند.
سیمان رنگی
رنگ‌دانه‌های استفاده شده در سیمان رنگی، فلزات رنگی هستند که باید از استاندارد "ASTM C 979" پیروی کنند. این استاندارد خصوصیت‌های سیمان‌های رنگی را مشخص می‌کند. در بیشتر مواقع برای ایجاد رنگ دلخواه چندین رنگدانه را با یکدیگر ترکیب می‌کنند. میزان رنگدانه‌های اضافه شده به سیمان سفید میزانی بین ۰.۵ تا ۲ درصد وزن سیمان است. در عین حال استفاده از رنگ‌دانه‌های کربنی برای به دست آوردن رنگ‌های تیره دیگر مورد قبول نیست. برای رنگ‌های قرمز ، زرد ، قهوه ای ، سیاه از اکسید اهن، برای رنگ‌های سیاه و قهوه ای از اکسید منگنز ، برای رنگ سبز از اکسید کروم، برای رنگ ابی از اکسید کبالت، برای رنگ زرد از گل اخرا استفاده می‌‌شود.