تاریخ پنج هزارساله ایران
تاریخ پنج هزارساله ایران عنوان کتابی است تالیف صدیق صفی زاده. این کتاب مشتمل بر ۲ جلد است که از تاریخ پیشدادیان شروع شده و تا سلسله قاجاریان به اتمام می رسد. در پیشگفتار این کتاب آمده است که ، نویسنده ،این کتاب را از بیست سال پیش از انتشار آن آغاز کرده و قصدش این بوده که از منابع و مآخذ موثق در این کتاب استفاده کند. در این کتاب نه تنها از پادشاهان ایران به تفصیل سخن می گوید بلکه به تمدن های مختلف ، ازجمله مصر و یهودیان بنی اسرائیل نیز می پردازد. در این کتاب همچنین از جزیره العرب و پیامبر اسلام و نیز خلفای راشدین ، امامان شیعه، خلافت امویان ، عباسیان ،نهضت شعوبیه در ایران و شعر در ایران پیش از اسلام نیز گفتارهایی دارد.
تاریخ ایران باستان
او بر آسیای میانه نیز چیره گشت؛ از سال ۵۴۵ تا ۵۳۹ پیش از میلاد، کوروش با اقوامی که میان دریای خزر و هند بودند، مبارزه کرد و توانست شهرهای بسیاری همچون بلخ، مرو و سغد را ضمیمهٔ قلمروی شاهنشاهی هخامنشی کند. در سال ۵۳۹ پ. م، کوروش تصمیم به فتح بابل، پایتخت سیاسی و فرهنگی خاور نزدیک باستان، گرفت؛ ترفندهای نظامی معمول برای حمله به بابل کاربردی نبودند و تصمیم گرفته شد که مجرای فرات تغییر یابد و ابزار ویژه‌ای همراه لشکریان فرستاده شد. ارتش کوروش توانست بلشاصر و نیروهایش را شکست دهد و از مجرای فرات وارد بابل شد. در اقدامی قابل توجه، کوروش دستور منع کشتار و غارت را صادر کرد. در این دوره با توجه به مشکلات داخلی بابل، آوازهٔ پارس‌ها زودتر از خودشان رسیده بود و مردم بابل کوروش را نجات‌دهندهٔ خود می‌دانستند. نبونعید آخرین پادشاه امپراتوری بابل نو نیز پس از پذیرش شکست از پارس‌ها، به کرمان فرستاده شد. اقدامات کوروش در فتح بابل، در تاریخ بشریت مهم دانسته می‌شوند؛ مهربانی وی بر ملل مغلوب متمایز بود. مِهر پادشاه ایرانی در حق یهودیان باعث شد که در تورات به وی اشاره شود. کوروش آداب و دین ایرانیان را به دیگر ملل تحمیل نکرد و در این مقطع، اموال یهودیان را به آنان بازگرداند و گذاشت معبد خود را دوباره بسازند. منشور کوروش که پس از شکست‌دادن نبونعید و تصرف بابل (حدود ۵۳۹ و ۵۳۸ پ. م) نوشته شده‌است، نشانی است از اینکه کوروش برای مردم این امکان را فراهم کرده‌است که در آرامش زندگی کنند.