فرودگاه بین‌المللی مهرآباد
روستای مهرآباد به مالکیت خانواده نظام مافی درآمد. در سال ۱۳۰۴ در دوران سلطنت رضاشاه که حق انحصاری هواپیمایی به شرکت هواپیمائی آلمانی یونکرس Junkers واگذار شد و پس از تأسیس باشگاه خلبانی، با بیست فروند هواپیما در سال ۱۳۱۷ عملاً فرودگاه مهرآباد به دست این شرکت در اراضی مهرآباد بنیاد شد.
مهرشهر
در زمان محمدرضا شاه پهلوی و پس از ساخت کاخ مروارید در این ناحیه، دو بلوار با نام‌های چهارباندی (شهرداری) و ارم در منطقه‌ای ویلایی برای شهروندان در سه فاز مجاور کاخ ساخته می‌شود که مهرشهر نامیده می‌شود که بعد از انقلاب فاز۴ و بلوار گل‌ها به مجموع این مناطق اضافه گردید. این مناطق در ابتدا شامل ویلاهای بزرگ و پراکنده بود و از ۳ طرف به زمین‌هایی می‌رسید که به دستور شمس پهلوی برای بهبود آب و هوای منطقه به باغ سیب تبدیل شد. تا اواخر سال ۵۷ تعداد ویلاها رو به فزونی نهاد. پس از انقلاب ایران (۱۳۵۷) این منطقه به روی عموم مردم باز شد و بنیاد مستضعفان و جانبازان انقلاب اسلامی متولی بسیاری از زمین‌های خالی و ویلاهای متروکه شد. همچنین کاخ مروارید به تصرف سپاه پاسداران انقلاب اسلامی درآمد. منطقه فاز ۱٬۲٬۳ که این روزها منطقه بلوار شهرداری نیز نامیده می‌شود، اکنون علاوه بر ویلاهای قدیمی که بسیاری از آن‌ها دارای طراحی‌های منحصربه‌فرد معماران برجسته هستند منطقه بلوار شهرداری توسط دو خیابان ارم و کمربندی احاطه شده‌است. خیابان کمربندی از فاز ۴ مهرشهر آغاز و موازی با بلوار شهرداری و ارم تا انتهای کاخ شمس امتداد دارد. پس از پیوستن مهرشهر به شهرداری کرج، مجوز آپارتمان سازی در این منطقه داده شده و بسیاری از ویلاهای تاریخی تخریب شده و به جای آن آپارتمان‌های سه تا پنج طبقه ساخته شده‌است اما فضای کلی شهر همچنان ویلایی باقی‌مانده‌است. فاز چهار مهرشهر به علت ساخت بعد از انقلاب آن (بلوار گل‌ها شرقی و غربی، بلوار ۴۱۰ و بلوار زرهبان و…) در ناحیه شمالی منطقه مهرشهر قرار دارد. حسین‌آباد و محله‌های آق تپه واقع در بلوار ولیعصر و کیانمهر و زنبق و فاز۵ و گلستان نیز از دیگر نقاط مهرشهر هستند.