چتر
چتر وسیله‌ای نیم‌کروی‌شکل است که از آن برای محافظت فرد یا چیزی از باران یا نور خورشید استفاده می‌شود. چتر یا چتر چوبی یک سایبان تاشو است که توسط دنده‌های چوبی یا فلزی پشتیبانی می‌شود، که معمولاً روی یک قطب چوبی، فلزی یا پلاستیکی نصب می‌شود. این دستگاه برای محافظت از فرد در برابر باران یا نور خورشید طراحی شده‌است. اصطلاح چتر به‌طور سنتی هنگام محافظت از خود در برابر باران به کار می‌رود، از چتر دریایی در هنگام محافظت از خود در برابر نور خورشید استفاده می‌شود، اگرچه این اصطلاحات همچنان به صورت متناوب مورد استفاده قرار می‌گیرند. اغلب تفاوت در ماده مورد استفاده برای سایبان است. برخی چترهای ضدآب ضدآب نیستند. سایبان‌های چتر ممکن است از پارچه یا پلاستیک انعطاف‌پذیر باشد. همچنین ترکیباتی از چتر چتر و چتر وجود دارد که به هر صورت en-tout-cas (فرانسوی برای) نامیده می‌شوند.
چترها
این نقاشی ارتفاع و عرض داردو صحنه خیابان شلوغی را در پاریس نشان می‌دهد که بیشتر مردم در برابر باران از چتر استفاده کرده‌اند. در سمت راست مادری ، به دخترانش نگاه می‌کند، که برای گردش بعدازظهر مطابق رسم معمول سال ۱۸۸۱ لباس پوشیده‌اند. او با بستن یا باز کردن چتر که نشان می‌دهد باران در حال شروع یا توقف است، مانع دیده شدن زن پشت سرش شده‌است. چهره مؤنث اصلی در سمت چپ قاب، دستیار کلاهدوز یا طراح لباس مدل رنوآر عاشق و موضوع اغلب نقاشی‌های او، سوزانا والدن است. او دامن لباسش را با دست بالا گرفته تا گِلی و خیس نشود. او کیفی پر از کلاه را حمل می‌کند، اما هیچ کلاهی، یا بارانی یا چتری ندارد.