سلمان خان
سلمان خان پسر ارشد سلیم خان است و حرفهٔ بازیگری خود را با بازی در نقش مکمل فیلم "یک همسر باید مثل این باشد" (۱۹۸۸) آغاز کرد و سپس نقش اصلی فیلم "من عاشق شدم" (۱۹۸۹) را بر عهدهٔ داشت. او در بالیوود این روند را در دههٔ ۱۹۹۰ با نقش‌های مختلفش مانند درام عاشقانهٔ "من برای تو چه کسی هستم؟" (۱۹۹۴)، کمدی اکشن "هر کسی سبک خود را دارد" (۱۹۹۴)، تریلر اکشن "کاران آرجون" (۱۹۹۵)، کمدی "همسر شماره ۱" (۱۹۹۹) و درام خانوادگی "ما با هم هستیم" (۱۹۹۹) ادامه داد. در پی یک دورهٔ کوتاه از افول در دههٔ ۲۰۰۰، خان در دههٔ ۲۰۱۰ با بازی در نقش اصلی فیلم‌های اکشن موفقی مانند "نترس" (۲۰۱۰)، "آماده" (۲۰۱۱)، "زمانی تایگر وجود داشت" (۲۰۱۲)، "لگد" (۲۰۱۴)، "سلطان" (۲۰۱۶) و "تایگر زنده است" (۲۰۱۷) به شهرت جهانی دست یافت.
خسرو شکیبایی
خسرو شکیبایی نخستین بار در سال ۱۳۵۳ در فیلم کوتاه و ۱۶ میلی‌متری «کتیبه» به کارگردانی فریبرز صالح مقابل دوربین رفت. در سال ۱۳۶۱ در حالی که مشغول بازی در نمایش «شب بیست و یکم» بود، مورد توجه مسعود کیمیایی قرار گرفت و با بازی در نقش کوتاهی در فیلم "خط قرمز" (مسعود کیمیایی، ۱۳۶۱) به سینما آمد و تا سال ۱۳۶۸ نقش آفرینی‌هایی کرد. از جمله در فیلم‌های "دزد و نویسنده"، "ترن" و "رابطه" خوب ظاهر شد. اما پس از بازی در فیلم "هامون" (داریوش مهرجویی، ۱۳۶۸) بود که نام خسرو شکیبایی بر سر زبان‌ها افتاد. او برای بازیش در همین فیلم از «هشتمین جشنواره فیلم فجر»، سیمرغ بلورین دریافت کرد و تحسین منتقدان و مردم را برانگیخت.