آواشناسی
برخلاف آواشناسی، واج‌شناسی عبارت است از مطالعه چگونگی الگوپذیری اصوات و ایماها بین زبان‌ها که چنین مسائلی را با سطوح و جنبه‌های دیگر زبان مرتبط‌می‌کند. آواشناسی با خواص تفصیلی و آکوستیک اصوات گفتاری، چگونگی تولید شدن آن‌ها و چگونگی درک آن‌ها ارتباط‌دارد. آواشناسان می‌توانند به عنوان بخشی از این بررسی به خواص فیزیکی کنتراست‌های صدای معنادار یا معنای اجتماعی کدگذاری شده در سیگنال گفتار (مانند جنسیت، مسائل جنسی، مسائل اخلاقی و غیره) بپردازند. با این حال یکی از بخش‌های اساسی تحقیقات انجام شده در زمینه آواشناسی به عناصر معنی‌دار موجود در سیگنال گفتار مربوط‌نمی‌شود. درحالی‌که به شکل گسترده‌ای در مورد این مسئله موافقت شده که واج‌شناسی ریشه در آواشناسی دارد، شاخه متمایزی از زبان‌شناسی است که به اصوات و ایماها به عنوان واحدهای چکیده (مانند ویژگی‌ها، واج‌ها، وزن‌ها، هجاها و غیره) و تغییر شرطی آن‌ها (مثلا از طریق قوانین اَلوفونیک، محدودیت‌ها یا قوانین اشتقاق آن‌ها) مربوط می‌شود. واج‌شناسی از طریق دسته‌ای از ویژگی‌های متمایز با آواشناسی ارتباط دارد که نمایش چکیده واحدهای گفتاری را برای ایماهای تفصیلی، سیگنال‌های آکوستیک یا نمایش‌های ادراکی مجسم می‌کند.ویکی‌پدیای انگلیسی
اختلال صدای گفتار
در اختلال‌های واجی (که اختلال واج نامیده می‌شود)بچه یک نگرانی یادگیری دارد سیستم صدایی زبان تشخیص‌های صدایی که صداها تماس معنایی تضاد است را رد می‌کند. برای مثال صداهای /K/ /T/ ممکن است که تشخیص داده نشود در حالی که معنای متفاوتی دارند بنابراین CALL و TALL مثل هم رفتار می‌کنند هر دوی آن‌ها به صورت TALL تلفظ می‌شود. و در برخی موارد بیشتر صداها می‌تواند نشانگر یک چیز باشد برای مثال /D/ می‌تواند جایگزین /T/ /K/ /G/ شود. برای نتیجه‌گیری تعدادی از اغلب خطاهای آوایی در سطح بالاتری از اختلال‌های مصنوعی هستند و جایگزینی معمولاً رایج‌ترین خطاها هستند اختلال‌های واجی اغلب رفتاری است که استفاده می‌شود در Minimal pairs (دو کلمه که فقط با یک صدا تغییر می‌کنند) برای اینکه توجه کودکان را به تفاوت‌ها و تأثیرات آن‌ها در روابط جذب کند. برخی کودکان با اختلال‌های واجی می‌توانند برای شنیدن تمایز واجی گفتار از بقیه توانا به نظر رسند اما نه فقط مال خودشان. این fis phenomenon نامیده می‌شود بر اساس سناریو یی در یک آسیب‌شناسی گفتار بیان خواهد شد«آیا شما fisمی گویید؟منظورتانfisنیست؟»یک کودک پاسخ می‌دهد "نه من fisنگفتم.fisگفتم. بنابراین اختلافات آوایی اغلب در اختلافات زبان بررسی می‌شود به‌طوری‌که سیستم زبانی است که تأثیر می‌پذیرد همچنین آن‌ها اختلال‌های آوای گفتار که در خطاها مربوط به استفاده از واج‌ها می‌شوند هستند آن‌ها را از زبان‌های خاص متفاوت می‌کنند که به‌طور اولیه یک اختلال در هماهنگی قسمت‌های مختلف و استفاده نسبی از سیستم آوایی زبان هستند اگر چه این دو می‌توانند با هم وجود داشته باشند از همان شخص تأثیر می‌پذیرند.