موزه دل پرادو
موزه دل پرادو یکی از بناهایی است که در زمان کارلوس سوم اسپانیا به عنوان بخشی از یک طرح ساختمانی باشکوه ساخته شده‌است که برای اهدای فضایی شهری به یاد ماندنی به مادرید ساخته شده‌است. ساختمانی که موزه پرادو را در خود جای داده‌است، در ابتدا توسط خوزه موزینو و ردوندو، شماری از فلوریدابلانکا، تصور شد و در سال ۱۷۸۵ توسط کارلوس سوم برای ساخت مجدد موزه دل پرادو به بهره‌برداری رسید. برای این منظور، کارلوس سوم یکی از معماران مورد علاقه خود، خوان د وییانوئبا، سازندهٔ باغ گیاهشناسی و تالار شهر مادرید را فراخواند.
موزه نو برلین
موزه نو یا موزه نئوس (آلمانی: Neues Museum) یک بنای فهرست‌شده در جزیره موزه در مرکز تاریخی شهر برلین و بخشی از میراث جهانی یونسکو است. ساختمان این موزه از سال ۱۸۴۳ تا ۱۸۵۵ به دستور شاه فریدریش ویلهلم چهارم با سبک‌های معماری نئوکلاسیک و احیای رنسانس ساخته شد و به عنوان یکی از کارهای برجسته معمار فردریش آگوست اشتولر در نظر گرفته می‌شود. این ساختمان در جنگ جهانی دوم آسیب دید و در آلمان شرقی پوسیده شد اما در سال‌های ۱۹۹۹ تا ۲۰۰۹ به دست دیوید چیپرفیلد بازسازی و بازگشایی شد. امروزه موزه نو محل موزه‌های مصرشناسی و پاپیروس و همچنین موزه پیش از تاریخ، تاریخ نخستین و بخش‌هایی از تاریخ باستان است.