متفقین جنگ جهانی اول
در آغاز قرن بیستم دولت‌های بزرگ اروپایی خود را در بین دو پیمان بزرگ دسته بندی می‌کردند. در سویی اعضا اتحاد سه‌گانه قرار داشتند و در سمت دیگر اعضا تفاهم مثلث که در سال ۱۹۰۷ طی آن سه دولت جمهوری سوم فرانسه، امپراتوری روسیه و پادشاهی متحد بریتانیای کبیر و ایرلند با هم پیمان همراهی بستند که این پیمان هسته اصلی متفقین را تشکیل میداد. پس از آن اعضا جدیدی به این پیمان پیوستند مانند پادشاهی ایتالیا که پیشتر عضو اتحاد سه‌گانه بود اما در پی اختلافات با امپراتوری اتریش-مجارستان در ۱۹۱۵ به متفقین پیوست. سپس امپراتوری ژاپن، بلژیک، پادشاهی صربستان، پادشاهی یونان، پادشاهی مونته‌نگرو و پادشاهی رومانی نیز به متفقین پیوستند همچنین در سال ۱۹۱۷ و با وقوع انقلاب در روسیه این کشور از این اتحاد خارج شد. علاوه بر آنها در ۱۹۲۰ دولت‌های ارمنستان، پادشاهی حجاز، جمهوری دوم لهستان، بلغارستان و نخستین جمهوری چکسلواکی نیز جزء متفقین معرفی می‌شدند.
تاریخ نظامی فرانسه
در سده هجدهم فرانسه و انگلستان رو به هم‌آوری گسترده‌ای در جهان آوردند که سرانجامش از دست دادن مستعمره‌های فرانسه در آمریکای شمالی و هندوستان گردید، ولی به تلافی این ناکامی فرانسویان در جنگهای استقلال به آمریکایی‌ها یاری رساندند تا بتوانند انگلیسی‌ها را شکست داده و مستقل شوند.پس از آن تغییر سیاست درونی فرانسه به جنگهای بیست‌و‌سه ساله انقلاب فرانسه و جنگهای ناپلئون بناپارت انجامید. با گذشت این زمان فرانسه به نیروی بسیاری رسید چنانکه در ۱۸۱۵توانست مرزهای خویش را به وضع پیشین بازگرداند.سال‌های پایانی سده نوزدهم شاهد گسترش مستعمره‌های فرانسه و جنگ این کشور با اتریش، روسیه و پروس بود. هم‌آوری میان فرانسه و پروس و در آینده فرانسه و آلمان تا جنگ جهانی یکم به درازا کشید. با پایان این جنگ آمریکا، بریتانیا و فرانسه از آن پیروز بیرون آمدند.