رسالة الولایه
سید محمدحسین طباطبایی فیلسوف، حکیم متأله و مفسر قرآن در سال ۱۲۸۱ هـ. ش (۲۹ ذی‌القعدهٔ ۱۳۲۱ هـ. ق) در روستای شادآباد از توابع تبریز به دنیا آمد. در کودکی پدر و مادر خود را از دست داد و همراه با برادر کوچکترش سید محمدحسن الهی طباطبایی در مکتب‌خانه به فراگیری علوم مقدماتی پرداخت. در سال ۱۳۰۴ برای تکمیل تحصیلات رهسپار نجف می‌شود و نزد علمای بزرگی همچون محمدحسین غروی اصفهانی (مشهور به کمپانی)، محمدحسین نائینی، حجت کوه‌کمره ای، حسین بادکوبه‌ای، ابوالقاسم خوانساری و سید علی قاضی به تلمذ می‌پردازد (به اذعان علامه طباطبایی، سید علی قاضی بر روحیه و مشی فکری وی تأثیر بسیار عمیقی داشته‌است). از مفاد "رسالة الولایه" استفاده می‌شود که این کتاب حاصل آموزش‌های عرفانی سید علی قاضی در نجف می‌باشد که پس از بازگشت سید محمدحسین طباطبایی از نجف و استقرار در روستای شادآباد تبریز تألیف شده‌است.
ذبیح‌الله قربان
ذبیح‌الله قربان در سال ۱۲۸۲ در شهر آباده در خانواده‌ای بهایی زاده شد. او تحصیلات ابتدایی و متوسطه خود را در آباده و اصفهان به پایان رساند و برای آموزش پزشکی در دانشگاه آمریکایی بیروت راهی لبنان شد. وی سپس برای تکمیل تحصیلات خود به فرانسه رفت و در دانشگاه لیون به مطالعه و تحقیق پرداخت. آنگاه رهسپار انگلستان شد و پس از مدتی به ایران برگشت و در شیراز شروع به طبابت کرد. او در شیراز ابتدا به عنوان رئیس بهداری شهرداری شیراز و سپس رئیس اداره کل بهداری استان فارس و همچنین ریاست شیر و خورشید سرخ گماشته شد. در سال ۱۳۲۸ با همکاری‌های قربان دانشکده پزشکی شیراز بنیانگذاری شد و او برای دو دوره از همان سال تا ۱۳۳۰ و از ۱۳۳۲ تا ۱۳۴۳ ریاست آن را بر عهده داشت. وی همچنین با تأسیس دانشگاه پهلوی (دانشگاه شیراز کنونی) در سال ۱۳۳۴ تا ۱۳۴۰ ریاست این دانشگاه را نیز بر عهده داشت.