شیوه‌های حکومت
حاکمیت شامل این مفاهیم است: حاکمیت بسته به نوع و شیوه حکومت متفاوت است. در جمهوری‌ها معمولاً حاکمیت را به مردم نسبت می‌دهند و در پادشاهی‌ها به پادشاه نسبت داده می‌شود. حاکمیت خود دو نوع است. حاکمیت داخلی به معنی قدرتهایی که دولت بر اتباع خود یا بر خارجیان ساکن کشور خود یا کشتیهایش در دریاهای آزاد دار. حاکمیت خارجی شامل حق داشتن روابط با سایر دولتها یا بستن قرارداد و اعلان جنگ است. حاکمیت داخلی شامل حاکمیت سیاسی و حاکمیت قضایی است. دولتها ممکن است حاکمیت خارجی نداشته و این حاکمیت را به دولت دیگری واگذار کرده باشند که در این صورت دولت تحت‌الحمایه نام دارند.
حکومت متمرکز
نظام حکومتی تک‌ساخت در مقابل نظام‌های سیاسی چند ساخت و فدرال قرار می‌گیرد. در کشورهای فدرال، در کنار حکومت مرکزی، حکومت‌های محلی خودگردانی نیز با درجهٔ حاکمیت نسبتاً بالایی وجود دارند ولی نظام حکومت متمرکز تمام مدیریت‌های ملی و محلی را در کنترل خود دارد و میزان قدرت مدیریت‌های محلی را تعیین می‌کند. در کشورهای غیرفدرال، واحدهای حکومتی هم‌چون استان و شهرستان از حاکمیت برخوردار نیستند و تنها به عنوان واسطهٔ میان شهروندان و حکومت مرکزی عمل می‌کنند. در حکومت‌های تک‌ساخت قدرت سیاسی معمولاً از یک نقطهٔ کانونی به نام پایتخت اعمال می‌شود و کشور بیش از یک هستهٔ سیاسی قوی در اختیار ندارد.