نفوذپذیری (علوم زمین)
نفوذ پذیری () در مکانیک شاره‌ها و علوم زمین به میزان توانایی انتقال مایعات از محیط متخلخل میان حفره‌های رسوب‌ها یا سنگ‌ها اطلاق می‌شود. مقدار نفوذپذیری به اندازه حفره‌ها، غلظت مایع و نیروی کششی که با کاهش اندازه دانه‌ها کم می‌شود، بستگی دارد. در واقع عواملی که بر تخلخل اولیه موثرند، در میزان نفوذپذیری نیز مؤثر می‌باشند. نفوذ پذیری را معمولاً با واحد دارسی بیان می‌کنند. یک دارسی عبارتست از نفوذ پذیری که در آن یک مایع با غلظت یک سانتیمتر در ثانیه تحت فشار یک اتمسفر بر سانتیمتر عبور کند. نفوذپذیری اغلب سنگ‌ها به‌طور کلی کمتر از ۱ دارسی می‌باشد.
خزش بتن
مکانیسم فیزیکی و مدل‌سازی هنوز مورد بحث است. مدل ماده سازنده در معادلات بعدی تنها مدل موجود نیست بلکه در حال حاضر قوی‌ترین مبانی نظری را دارد و به بهترین وجه متناسب با طیف گسترده‌ای از داده‌های آزمون موجود است. به‌طور کلی می‌توان نتیجه گرفت که دلیل اصلی وقوع پدیده خزش در بتن، خروج آب جذب شده سطحی از ساختار خمیر سیمان هیدراته در اثر اعمال تنش ثابت است که در طول زمان رخ می‌دهد. بر خلاف پدیده افت خشک شدگی که خروج آب از خمیر سیمان به علت تفاوت رطوبت نسبی محیط با رطوبت خمیر سیمان است، در پدیده خزش، عامل خروج آب اعمال تنش ثابت در طول زمان می‌باشد.