درون‌کاشت دندانی
درون‌کاشت دندانی یا پروتز ایمپلنت دندانی، بخشی از درون‌کاشت (ایمپلنت) دندانی است که به صورت دندان برساخته (پروتزی) در دهان بیمار، جایگزین دندان طبیعی وی می‌گردد. امروزه دندانپزشکی ایمپلنت را هنر جایگزینی دندان‌های از دست رفته توصیف می‌کنند. ایمپلنت‌ها برای جایگزینی یک یا چند دندان و برای نگه داشتن و تامین ریتنشن پروتز کامل اوردنچر به کار می‌روند. ایمپلنت‌های دندانی از تیتانیوم ساخته می‌شوند و با استخوان استئواینتگره می‌شوند. بعد از معاینات اولیه در ابتدا فیکسچر یا همان قسمت ریشه ایی پروتز با استفاده از جراحی کوچکی در داخل فک و به جای دندان از دست داده شده، جاگذاری می‌گردد و بعد از اطمینان از ثبات آن که معمولاً ۴ الی ۶ ماه به طول می‌انجامد، قسمت رویی یا همان تاج دندان (Crown) گذاشته می‌شود. اگر فردی دندان خود را از دست بدهد ایمپلنت در اندازه همان ریشه به جای آن قرار داده می‌شود. ایمپلنت‌ها قطعاتی در اندازه دندان طبیعی می‌باشند. ایمپلنت‌ها توسط ابزار بسیار دقیقی کنترل می‌گردند و توسط دستگاه‌های بسیار دقیق ساخته می‌شود. به دلیل خصوصیات ذکرشده برای ایمپلنت دندان، هنگامی در فک بیمار قرار بگیرد، یک جسم خارجی به‌شمار نمی‌رود و با قرارگرفتن در فک بیمار با آن سازگار می‌شود. ایمپلنت باعث رشد استخوان‌های کنار دندان هم می‌شود و از تحلیل استخوان فک جلوگیری به عمل می‌آورد.
مایکرواینجکشن
مایکرواینجکشن یا میکروانژکسیون به فرایندی گفته می‌شود که در آن یک میکروپیپت شیشه‌ای موادی را به درون سلول وارد نماید. این عملیات در زیر میکروسکوپ انجام می‌گیرد. به طور معمول قطر پیپت بین ۰٫۵ تا ۵ میکرون می‌باشد. میکروپیپت ابتدا از غشا سلول عبور کرده و مواد مورد نظر از داخل پیپت به درون سلول تزریق می‌شود. این پروسه برای لقاح مصنوعی، تزریق مواد ژنتیک به داخل سلول، تزریق دی ان ای به درون سیتوپلاسم استفاده می‌شود. در پروسه لقاح مصنوعی انتخاب اسپرم مناسب صرفاً بر اساس شکل و حرکت نرمال می‌باشد، اما در روش جدیدی به نام مایکرواینجکشن فیزیولوژیک از قطرات هیالورونیک اسید جهت انتخاب بهترین اسپرم استفاده می‌شود.