موسیقی هیپ هاپ
بیت (نه ضرورتاً از طریق رپ) در هیپ هاپ تقریباً همیشه به صورت کسر ۴/۴ است. هیپ هاپ در کانون آهنگین خود می‌چرخد: به جای شمارش «مستقیم» ۴/۴ (موسیقی پاپ؛ هیپ هاپ بر اساس احساس پیش‌بینی شده تقریباً شبیه تأکید «چرخش» در کوبه جاز است. همانند تأکید تریوله در چرخش، آهنگ هیپ هاپ ظریف بوده، و به ندرت به صورت موجود نوشته شده‌است (مبنای ۴/۴: نوازنده طبل اجرای هیپ هاپ را بر عهده دارد) و اغلب به صورت «تأخیری» یا معوق نواخته می‌شود.
هیپ هاپ سیاسی
رپ گانگستایی اولیه اغلب همپوشانی قابل توجهی با رپ سیاسی و آگاهانه نشان می‌داد. پیشگامان ژانر رپ گانگستری مانند: Ice-T، NWA، Ice Cube و Geto Boys داستان‌های جنایی، تصاویر خشن و پرخاشگری مرتبط با رپ گانگستری را با تفسیرهای سیاسی-اجتماعی با هم ترکیب کردند، با استفاده از الگوهای رپ گنگستای استاندارد جنایت و خشونت برای اظهارنظر درمورد وضعیت جامعه و افشای مسائلی که در جوامع فقیر یافت می‌شود در کل جامعه. این هنرمندان رپ گنگستای اولیه تا حدودی تحت تأثیر رمان‌های جنایی تیره و تار و اغلب "انقلابی" Iceberg Slim و همچنین گروه‌های هیپ هاپ مانند Public Enemy و Boogie Down Productions قرار گرفتند. گروه‌هایی که شعرهای تهاجمی و مقابله ای دربارهٔ زندگی شهری را با تفسیرهای سیاسی-اجتماعی و پیامهای سیاسی اغلب رادیکال مخلوط می‌کنند. اولین آلبوم بحث‌برانگیز "Straight Outta Compton" توسط NWA، که در سال ۱۹۸۸ منتشر شد، رپ گانگستایی را به جریان اصلی وارد کرد، اما این آلبوم همچنین حاوی تفسیرهای سیاسی و اجتماعی سخت، از جمله آهنگ مقابله ای "Fuck tha Police " بود. کارهای آیس-تی بعضی اوقات به موضوعات دیگری می‌پرداخت: به عنوان مثال، او در آلبوم سوم خود به آزادی بیان و در رانندگی در حالت مستی، خشونت در خانواده و نلسون ماندلا در آلبوم چهارم خود رپ کرد.