تاریخ آسیا
شین شی هوانگ (، "Shǐ Huángdì")، که آخرین امپراتور ژو را سرنگون کرد و سلسله شین را تأسیس کرد. سلسله شین (به چینی: 秦朝؛ pinyin: Qín Cháo) اولین سلسله حاکم چینی امپریالیستی بود که از ۲۲۱ تا ۲۰۷ قبل از میلاد به طول انجامید. امپراتور جدید سیستم فئودالی را لغو کرد و بوروکراسی را مستقیماً منصوب کرد که برای قدرت به وی متکی باشد. نیروهای امپراتوری هوانگ هرگونه مقاومت منطقه ای را از بین بردند و با گسترش به سمت دریای جنوبی چین و شمال ویتنام امپراتوری چین را پیش بردند. سازمان بزرگ یک سیستم مالیاتی یکنواخت، سرشماری ملی، تنظیم جاده‌ها، اندازه‌گیری‌های استاندارد، سکه استاندارد و یک زبان رسمی نوشتاری و گفتاری را به ارمغان آورد. اصلاحات بعدی شامل پروژه‌های جدید آبیاری، تشویق تولید ابریشم، و مشهورترین آغاز ساخت دیوار بزرگ چین است - که به منظور نگه داشتن مهاجمان عشایری طراحی شده‌است. با این حال، شی هوانگ به دلیل استبداد خود بدنام بود و کارگران را مجبور به ساختن دیوار، گرفتن مالیات‌های سنگین و مجازات شدید همه کسانی که مخالف او بودند، می‌کرد. او به کنفوسیوس‌ها ظلم کرد و به ارتقاء قانون گرایی، این ایده را که مردم ذاتاً شر هستند، و برای کنترل آنها به یک دولت نیرومند نیاز داشت. قانون گرایی با دیدگاه‌های واقع گرایانه و منطقی تزریق می‌شد و جذابیت‌های مکالمه تحصیل کرده را بیهوده و ناپسند می‌پنداشت و ان را رد می‌کرد. همه این موارد باعث شده پیروان هوانگ با مردم بسیار بد رفتار باشند و شروع به تضعیف حکومت شین شد و جناح‌های مختلف شروع به مبارزه برای کنترل چین کردند.
یوآن شیکای
یوآن شیکای (به نویسه‌های چینی سنتی: 袁世凱 (زادهٔ ۱۶ سپتامبر ۱۸۵۹، درگذشت ۶ ژوئن ۱۹۱۶) یک نظامی و دولت مرد چینی بود؛ که در اواخر دودمان چینگ، به قدرت رسید و تلاش کرد با یک سری پروژهٔ اصلاحی و امروزی سازی، این دودمان را نجات دهد؛ برخی از این اصلاحات در نظام آموزشی، دادگاه‌ها، مالیات‌ها، نظام اداری و … وارد شد. او نخستین ارتش مدرن را برای چین ایجاد کرد او در سال‌های آخر دودمان چینگ و پیش از کناره‌گیری پویی در سال ۱۹۱۱ میلادی، توانست بازدهی دولت محلی در شمال چین را بالا ببرد. پس از آن با مذاکراتی که صورت گرفت او توانست نخستین رئیس‌جمهور جمهوری چین، در سال ۱۹۱۲ میلادی شود.