بارورسازی ابرها
مواد مورد استفاده در پروژه‌های باروری ابرها که «عامل‌های باروری ابرها» نیز نامیده می‌شوند بسته به نوع ابر و فرایندهایی که در رشد قطرک‌های ابر شرکت می‌کنند به دو گروه «مواد یخ‌ساز» و «مواد نم‌گیر» تقسیم می‌شوند. عامل‌های یخ‌ساز در ابرهایی که دارای ساختار مایع به‌صورت آب اَبَرسرد هستند موجب ایجاد بلورهای یخ می‌شوند. این عامل‌ها عبارتند از یدید نقره، یخ خشک، «پروپان مایع»، «نیتروژن مایع»، «دی‌اکسیدکربن مایع» و برخی مواد آلی. از بین این مواد، یدید نقره و یخ خشک (دی‌اکسید کربن جامد) متداول‌ترین عامل‌های مورد استفاده در باروری ابرهای سرد هستند. عامل‌های نم‌گیر در ابرهای گرم به ‌دلیل داشتن قابلیت جذب رطوبت، آب محتوی ابر را جذب کرده و رشد می‌کنند و موجب ریزش باران می‌گردند. نمک، اوره و نیترات آمونیوم از جمله این عامل‌ها هستند.
ریزگرد
در ادبیات هواشناسی، کلمه غبار به‌طور کلی برای نشان دادن آئروسل‌های کاهش دهنده دید از نوع مرطوب استفاده می‌شود. این نوع آئروسل‌ها معمولاً از واکنش‌های شیمیایی پیچیده‌ای به‌وجود می‌آیند که در اثر تبدیل گازهای دی‌اکسید گوگرد در هنگام احتراق به قطرات کوچک اسید سولفوریک تبدیل می‌شوند. واکنش‌ها در حضور نور خورشید، رطوبت نسبی زیاد و جریان راکد هوا افزایش می‌یابد. به نظر می‌رسد که یک جز کوچک از آئروسل‌های مبهم مرطوب از ترکیبات آزاد شده توسط درختان، مانند ترپن‌ها حاصل شود. به همه این دلایل، غبار مرطوب در درجه اول یک پدیده در فصل گرم است. ممکن است هر تابستان مناطق وسیعی از مه و غبار با هزاران کیلومتر مساحت تولید شود.