قدرت (روابط بین‌الملل)
قدرت در روابط بین‌الملل به روش‌های مختلفی تعریف می‌شود. دانشمندان علوم سیاسی, مورخان, و دست اندرکاران روابط بین‌الملل (دیپلمات ها) برداشت‌های زیر را از قدرت سیاسی دارند: گفتمان مدرن به‌طور کلی بر مبنای قدرت دولت‌ها شامل هر دو قدرت اقتصادی و نظامی صحبت می‌کند.آن دولت‌هایی که دارای مقادیر قابل توجهی از قدرت در سیستم بین‌المللی هستند دسته بندی می‌شوند ،به عنوان قدرت متوسط ها، قدرت‌های منطقه ای ها، قدرت‌های بزرگ ها، ابرقدرتها، یا امپراتوری‌ها / سلطه گران، اگر چه هیچ استاندارد مورد قبول برای آنچه که یک دولت قدرتمند را تعریف می‌کند وجود ندارد.گروه ۲۰ به عنوان نشستی از دولت هاست که تلاش در تغییر درجات نفوذ در سیستم بین‌المللی را دارد، دیده می‌شود.
پیمان نه قدرت
پیمان نه قدرت (، ) معاهده‌ای بود که در ۶ فوریه ۱۹۲۲ امضا شد و با تضمین استقلال و تمامیت ارضی چین، به ادامه حکومت ملی کومین دانگ رسمیت داد. این معاهده که پس از پایان جنگ جهانی اول امضا می‌شد بر پایه سیاست درهای باز شکل گرفته بود و بازگشت چین به سیاست درهای بسته را غیرقانونی می‌کرد. طرف‌های امضا کننده این قرارداد همان شرکت‌کنندگان در کنفرانس نیروی دریایی واشنگتن بودند: آمریکا، بلژیک، بریتانیا، جمهوری چین، فرانسه، ایتالیا، امپراتوری ژاپن، هلند و پرتغال.