فایده‌گرایی
میل همچنین فکر می کند که "لذات فکری به نسبت میزان رضایت یا لذت (وضعیت روحی) که تولید می کنند ارزش دارند". میل همچنین می گوید که مردم باید این آرمان های بزرگ را دنبال کنند ، زیرا اگر تصمیم بگیرند که از لذت های کوچک لذت ببرند ، "سرانجام برخی نارضایتی ظهور و نمود پیدا می کنند و ما بی حوصله و افسرده می شویم. " میل ادعا می کند که رضایت از لذت های کوچک فقط باعث خوشبختی کوتاه مدت می شود و متعاقب آن فردی ممکن است احساس کند زندگی اش فاقد ارزش و خوشبختی است. در حالی که ، تلاشهای فکری باعث خوشبختی طولانی مدت می شود زیرا در طی سالیان متمادی فرصت هایی را برای بهبود زندگی خود با بهره گیری از کنکاش و جستجوی دانش را فراهم می آورد. میل فعالیتهای فکری می تواند با ترکیب فرایند های شادی آفرین و لذت بخش کوچک اهداف ارزشمند و بزرگتر را برای کسب لذت ایجاد کند. میل می گوید که تعقیب های فکری این فرصت را به فرد می دهد تا از چرخه افسردگی مداوم فرار کند زیرا این تعقیبات به آنها امکان می دهد تا به ایده های خود برسند ، در حالی که لذت های کوچک این شانس را به فرد نمی دهد.
هدونیسم
در زبان طبیعی، اصطلاح «لذت» در درجه اول با لذت‌های حسی مانند لذت بردن از میل کردن غذا، نوشیدن یا رابطه جنسی همراه است اما در معنای عرفی و عمومی، شامل انواع تجارب مثبت یا دلپذیر از جمله لذت بردن از ورزش، تماشای غروب آفتاب یا انجام یک فعالیت ارضا کننده ذهنی است. نظریه‌های لذت تلاش می‌کنند تا مشخص کنند که این تجربیات لذت بخش بین انسان‌ها مشترک هستند، و این برای آنها ضروری است. آنها به‌طور سنتی به نظریه‌های کیفیت و نظریه‌های نگرش تقسیم می‌شوند. نظریه‌ها بیان می‌کنند که لذت خود نوعی تجربهٔ لذت بخش است، در حالی که نظریه‌های نگرش بیان می‌کنند که لذت به نوعی از تجربه خارج است، زیرا به « «نگرش آزمودنی»» تجربه بستگی دارد.