شیوه‌های حکومت
حکومت در لغت به معنای فرمانفرمایی و حکمرانی است ، و بدین معنا، برای آن وجود رابطه‎ی پایدار فرماندهی و فرمانگزاری میان فرمانفرما و فرمانگزار لازم است. حکومت، ساختاری است که یک کشور یا جامعه توسطِ آن اداره می‌شود. حکومت غالباً برای اشاره به کل ساختار سیاسی یک کشور بکار می‌رود اما ممکن است گاهی برای اشاره به قوهٔ مجریه نیز استفاده شود. در حالت نخست، حکومت شامل قوهٔ مقننه و قضائیه هم می‌گردد. شیوهٔ حکومت «رژیم»، «نظام حکومتی» یا «نظام» خوانده می‌شود. علاوه بر کشورها، سازمان‌های مذهبی همچون کلیساها، شرکت‌ها، کلوب‌ها و سایر مجموعه‌های زیرملی نیز شیوهٔ حکومتی دارند.
ارتباطات گفتگوگشا
در زبان‌شناسی، ارتباطات گفتگوگشا عبارت است از ارتباطاتی که در خدمت یک کارکرد اجتماعی باشد، مانند تعارفات اجتماعی که به دنبال یا اطلاعات نیستند اما می‌توانند نشانه ادب باشند. واژه گفتگوگشا (Phatic) از ریشه یونانو فاتوس به معنای «زبانی» گرفته شده‌است. در ارتباط گفتاری این اصطلاح به معنای «گفتگوی کوچک» است (گفتگو به خودی خود). این گونه ارتباطات در فرهنگ ایرانی بسیار استفاده می‌شود، زیرا زبان فارسی زبانی پیچیده و پر از رمز و راز است، و از این رو در طول تاریخ پیوسته مفاهیم بسیار سنگین و در عین حال پیام‌های بی محتوای گفتگوگشا از راه این زبان جابه‌جا می‌شوند.