سید احمد فردید
اصطلاح «غربزدگی» را فردید متعلق به خود می‌داند. وی عنوان می‌کند که این عبارت زمانی که در اروپا می‌زیسته به سراغش آمده‌است. وی بیان می‌کند که در بیست سالگی تحت تأثیر پوزیتیویسم و غرب زدگی بوده‌است. خواندن کتاب‌های گوستاو لوبون را نیز در همین راستا می‌داند. اندیشه غرب زدگی نزد فردید با مفاهیم بسیاری نظیر نیست انگاری، یونانیت و ادوار تاریخی و مکر لیل و نهار ارتباط دارد. بیژن عبدالکریمی مفهوم غرب‌زدگی در اندیشه فردید را در ارتباط با فلسفه تاریخ گونه می‌داند. بر این اساس غرب‌زدگی پوسته‌ای فردیدی و محتوایی کاملاً هایدگری دارد. این اصطلاح را خود فردید وضع کرده‌است و شیفته آن بوده‌است. عبدالکریمی مفهوم غربزدگی نزد فردید را به مفهوم مثلث زر و زور و تزویر از شریعتی مقایسه کرده‌است. این مفاهیم شاه کلید دریافت این تفکرات است. وی غربزدگی نزد فردید را به معنایی کاملاً وجود شناختی و همچون غفلت از وجود می‌داند. غرب به معنای مرگ تفکر حضوری و اقبال کردن به علم حصولی معنا شده‌است که همان غفلت از وجود است. مفهوم غرب همان مفهوم متافیزیک است؛ و غرب‌زدگی به معنای غلبه تفکر متافیزیکی بر هر گونه تفکر شهودی، قلبی و معنوی و حضوری است.
آنارشیسم فردگرا
مراد از آنارشیسم فردگرا سنت‌های فکری متعددی در جنبش آنارشیستی است که بر فرد و ارادهٔ او فراتر از عوامل تعیین‌کنندهٔ خارجی نظیر گروه‌ها، جامعه، سنت‌ها، و سیستم‌های ایدئولوژیک تأکید می‌کند. منظور از آنارشیسم فردگرا نه یک فلسفهٔ واحد بلکه گروهی از فلسفه‌های فردگرایانه است که گاهی با هم در تضادند. بعدها، این فلسفه از طریق اروپا و آمریکا گسترش یافت. بنجامین تاکر، آنارشیست فردگرای معروف قرن نوزدهمی باور داشت که «اگر فرد حق فرمانروایی خویش را داشته‌باشد، هرگونه فرمانروایی بیرونی استبداد است.»  از جمله تأثیرگذاران اولیه بر آنارشیسم فردگرا عبارتند از ویلیام گادوین، هنری دیوید ثورو (تعالی‌گرایی)، جوشیا وارن ("اقندار فرد"), لایسندر اسپونر ("قانون طبیعی"), پیر ژوزف پرودون (mutualism), انسلمی بلگریگ، هربرت اسپنسر ("قانون آزادی برابر"), و ماکس اشتیرنر (اگوییسم).