مهندس سازه
مهندسان سازه تضمین می‌کنند که ساختمان‌ها یا پل‌ها به حدی محکم و پایدار ساخته شده‌اند که می‌توانند بارهای سازه‌ای متداول (همچون گرانش زمین، باد، برف، باران، زمین‌لرزه، فشار زمین، تغییرات دما و رفت‌وآمد و ترافیک) را تحمل کرده و جلوی مرگ و آسیب‌دیدگی را بگیرند. آن‌ها همچنین سازه‌ها را چنان طراحی می‌کنند که به حدی محکم هستند که تغییر شکل و لرزش‌های نامتداول و بیشتر از محدودیت‌ها را نداشته باشند. آسایش مردم، موضوعی است که در این محدودیت‌ها در نظر گرفته می‌شود. ماندگاری نیز بحثی است که در طراحی پل‌ها و هواپیماها یا سازه‌های دیگری که در طول عمرشان تنش‌های زیادی به آن‌ها وارد خواهد شد، مورد بررسی قرار می‌گیرد. موضوع دیگر نیز، دوام و پایداری مصالح، در مقابل خرابی‌هایی است که می‌توانند موجب مختل شدن کارآیی‌شان در طول عمر سازه باشند.
دانش ساختمان
دانش ساختمان به‌طور سنتی از بخش‌های مطالعات محیط حرارتی داخلی و فضای داخلی، معماری آکوستیک، کیفیت هوای داخل ساختمان، منابع و مصالح ساختمانی مورد استفاده، تشکیل می‌شود. این بخش‌ها اغلب با هدف تطابق قوانین فیزیکی، رعایت بهداشت و سلامت ساکنین، آسایش حرارتی و بهره‌وری سیستم‌های الکتریکی، مکانیکی و تهویه مطبوع، مورد مطالعه قرار می‌گیرد. مؤسسه ملی دانش ساختمان (به‌اختصار: NIBS) علاوه بر این، بخش‌هایی چون مدل‌سازی اطلاعات ساختمان، راه‌اندازی ساختمان، مهندسی ایمنی و تحلیل لرزه‌ای را نیز در محدوده دانش ساختمان معرفی می‌نماید.