قدرت خرید
قدرت خرید مقدار نسبت "کالا" \ "خدمات" است که می‌تواند با یک واحد ارزی خریداری می‌شود. به عنوان مثال، اگر شما در دهه ۱۳۳۰ خورشیدی یک ریال به یک فروشگاه داده بودید، نسبت به امروز قادر به خرید مقدار کالا بیشتری بودید. این نشان می‌دهد که شما در دهه ۱۳۳۰ خورشیدی دارای "قدرت خرید" ' بیشتری بودید. ارز می‌تواند پول کالا (مانند طلا یا نقره‌ای یا پول فیات) یا ارز شناور در بازار آزاد (مانند دلار آمریکا) باشد. همانطور که آدام اسمیت اشاره کرد، داشتن پول به یک فرد توان "دستور دادن" به دیگران را می‌دهد. در نتیجه قدرت خرید بیشتر، توانایی فرد بر افراد دیگر است تا توانایی آنها برای تبادل (تجارت) ارز یا پول با کالا و خدمات آنها.
مالیات
وقتی کالایی به مصرف‌کننده نهایی خود فروخته می‌شود، مالیات بر فروش تعلق می‌گیرد. سازمان‌های خرده فروشی ادعا می‌کنند که چنین مالیاتی از فروش خرده فروشی جلوگیری می‌کند. این سؤال که آیا آنها عموماً افزایشی هستند یا کاهشی، موضوعی است که بسیاری مباحث فعلی را به دنبال دارد. افرادی که درآمد بالاتری دارند سهم کمتری از آنها را خرج می‌کنند بنابراین مالیات بر فروش با نرخ ثابت روند کاهشی خواهد داشت؛ بنابراین معافیت مواد غذایی، آب و برق و سایر ملزومات از مالیات فروش امری عادی است زیرا افراد فقیر بخش بالاتری از درآمد خود را صرف این کالاها می‌کنند بنابراین چنین معافیت‌هایی باعث تصاعدی شدن بیشتر مالیات می‌شوند. این مالیات کلاسیک است "شما برای آنچه خرج می‌کنید، مالیات می‌پردازید " زیرا فقط کسانی که پول خود را صرف کالاهای غیر معاف از مالیات (یعنی لوکس) می‌کنند، مالیات پرداخت می‌کنند.