آریستوکراسی (طبقه)
نخبه‌سالاری یا آریستوکراسی طبقه‌ای اجتماعی است که یک جامعه خاص بالاترین درجه خود را در نظر می‌گیرد. در بسیاری از ایالات، نخبه‌سالاری طبقه فرادست مردم (نخبه‌سالاری) را با درجه و عناوین وراثتی در بر می‌گرفت. در بعضی مانند یونان باستان، روم یا هند، وضعیت نخبه‌سالاری از تعلق به یک قشر نظامی حاصل می‌شد. همچنین، به ویژه در جوامع آفریقایی، وابستگی نخبه‌سالاری به سلسله‌های کشیش معمول بوده‌است. وضعیت نخبه‌سالاری می‌تواند شامل امتیازات فئودالی یا قانونی باشد. آنها معمولاً فقط در سطح سلطنت اجتماعی کشور یا ملتی در قشربندی قرار ندارند. در جوامع مدرن اروپا، نخبه‌سالاری غالباً با نجیب‌زادگی، یک طبقه خاص که در قرون وسطی به‌وجود آمده‌است، مصادف شده‌است، اما اصطلاح «نخبه‌سالاری» گاهی اوقات در مورد نخبگان دیگر نیز به کار می‌رود و به عنوان یک اصطلاح عمومی برای توصیف جوامع پیشین و غیر اروپایی استفاده می‌شود.
سالمندمحوری
در فعالیت‌های اجتماعی، سالمندمحوری به عنوان یک تعصب بالقوه در فهم و پاسخ دادن به کودکان شناخته شده‌است. گفته می‌شود این تعصب از سنین کودکی تا بزرگسالی گسترده‌است. تفاوت‌ها، از جمله زبان، سبک‌های ارتباطی و دیدگاه نسبت جهان، می‌تواند مانعی برای غلبه بر اختلافات ایجاد کند، به جای اینکه اجازه دهند که کودکان به سادگی نظر خود را به اشتراک بگذارند. سالمندمحوری بر پایه دیدگاهی مبتنی بر ناتوانی جوانان و ضعف آنان در تأثیرگذاری بر سیستم‌های اقتدار سالمندان ایجاد شده‌است. این امر موانعی را برای کارایی مؤثر کودکان ایجاد می‌کند.