شیر (گربه‌سان)
ژن رشد در شیببرها از ببر ماده منتقل نمی‌شود و این شیر نر است که ژن رشد خود را به فرزند منتقل می‌کند. نتیجه آن می‌شود که شیببرها سریع‌تر از هر یک از والدین‌شان بزرگ می‌شوند. آن‌ها ویژگی‌های ظاهری و رفتاری هر دو پدر و مادر خود را به ارث می‌برند؛ برای نمونه خال‌ها و رگه‌هایی بر روی پوستی به رنگ بدن شیر. شیببرهای نر توانایی باروری ندارند ولی ماده‌ها بارورپذیر هستند. احتمال آنکه نرها یال داشته باشند ۵۰ درصد است ولی حتی اگر یال در بیاورند اندازهٔ متوسطی خواهد داشت. طول بدن شیببرها میان ۳ تا ۳٫۷ متر و وزنشان میان ۳۶۰ تا ۴۵۰ کیلوگرم یا بیشتر است. ببشیرِ کمتر مرسوم، حاصل آمیزش ببر نر و شیر ماده است. به دلیل اثرات متقابل وراثتی، اندازهٔ ببشیرها کوچکتر از مادر و پدرشان است.
جوجه‌گذاری انگلی
برخی جانداران برای بزرگ کردن نوزادان خود به کمک گونه‌های دیگر جانوری تکیه می‌کنند. به این کار، بچه‌داری سَربار گفته می‌شود. این روش در برخی گونه‌ها از پرندگان، ماهی‌ها، یا حشرات دیده می‌شود. این گونه‌ها از امکانات میزبان برای پرورش نوزادان خود استفاده می‌کنند و برای نمونه پرندگان سربار، تخم‌های خود را در لانهٔ پرندگان دیگر قرار می‌دهند. با این کار، جانور سربار زمان بیشتری پیدا می‌کند تا نوزادان بیشتری به دنیا آورده و نسل خود را تقویت کند.