خانه بروجردی‌ها
نقاشی‌های ارزنده و گچ‌بری‌های این خانه، زیر نظر صنیع الملک، نقاش بزرگ ایران و عموی کمال الملک اجرا شده‌است. صاحب این خانه، حاج سید حسن نطنزی از بازرگان‌های نطنزی مقیم کاشان و معمار آن استاد علی مریم کاشانی بوده‌است. وی به خاطر سفرهای زیادی که به شهر بروجرد داشته به بروجردی معروف شده. وی عاشق دختر سید جعفر طباطبایی نطنزی یکی از بزرگترین تاجران فرش آن زمان می‌شود و طباطبایی نیز برای رضایت دادن نسبت به ازدواجشان شرطی می‌گذارد. او که در خانهٔ بسیار زیبایی که اکنون با نام خانه طباطبایی‌ها شناخته می‌شود زندگی می‌کرده و به سید حسن می‌گوید که باید خانه‌ای همچون خانهٔ من بسازی تا دخترم را به همسریت در بیاورم. سید حسن نیز قبول می‌کند و بعد از ۷ سال که ساخت حیاط اندرونی به پایان می‌رسد در خانه ساکن شده و بعد از ۱۱ سال تالار اصلی نیز تکمیل می‌شود. خانه بروجردی اکنون محل اداره میراث فرهنگی کاشان است.
خانه معمارباشی
این بنا در جنوب خیابان شهدا و در کنار پارک شهدای شهر سنندج واقع شده‌است .بنای این خانه متعلق به اواخر قاجاریه و اوایل دوران پهلوی است. این بنای تاریخی از سه طبقه با نقوش و تذهیب‌های زیبا که خاص دوران پهلوی است تشکیل شده دارای فضاهای مختلف است.این بنا نیز مانند عمارت احمد زاده، تحول مرحله انتقالی معماری دوره قاجار به پهلوی را در فضا سازی، نماها و حتی تقسیم فضاها، نوع قوس‌ها و تزیینات آجرکاری مشخص می‌سازد .  خانه معمار باشی از اولین نمونه‌های ساختمانی شهر سنندج است که در آن تزیینات خاص آجر تراشی و الماس بر به کار رفته‌است.اکنون ساختمان به دو پلاک تقسیم شده و حیاط آن دارای یک آب نمای بزرگ سنگی است.  نکته قابل توجه در این ساختمان، تنوع تزیینات در نماسازی و نوع قوس پنجره‌ها و بازشوها به صورت برجسته‌است. بقیه دودری‌ها در طبقه بالا در قاب‌های مستطیل شکل تعبیه شده‌اند.این بنا یک حمام خصوصی هم دارد.  این ساختمان به استاد «الله مراد اقلیدس » تعلق داشت . او که مرمت گل دسته‌های مسجد جامع سنندج را انجام داده بود، طبق حکم حکومتی اوایل پهلوی، عنوان «معمار باشی » را کسب نمود.