موزه هنرهای معاصر تهران
ایدهٔ اصلی تشکیل موزه این بود که بازدیدکنندگان برای دیدن کارهای هنری معاصر سدهٔ ۲۰ میلادی تنها به یک موزه بروند؛ چراکه اگر همهٔ آثار موجود در موزهٔ هنرهای معاصر تهران به نمایش درمی‌آمد، بازدیدکننده می‌توانست دستِ‌کم یک کار از هر هنرمند مطرح این سده ببیند. دیوید گالووی، متخصص هنری که نخستین نمایشگاه‌گردان موزه بود، در وصف آن می‌گوید: «بازخوردی بسیار گرم و مثبت، تا انتهای کار، از مجموعه به عمل آمد. البته، تلاش ما این بود تا تعادل میان هنر معاصر ایرانی و هنر معاصر غربی درست کنیم». گالووی این موزه را «پلی میان شرق و غرب» دانسته‌است.
موزه جهان‌نما
در این موزه آثاری از بزرگان هنر قرن بیستم همچون اندی وارهول، پابلو پیکاسو، سالوادور دالی، مارک شاگال، ژرژ براک، آمادئو مودیلیانی، پل گوگن که در تاریخ هنر مدرن جهان تأثیری ژرف به جای گذاشته‌اند یا آثار هنرمندان ایرانی صاحب سبک همچون پرویز تناولی، حسین زنده رودی، سهراب سپهری، بهمن محصص، لیلی متین دفتری، آیدین آغداشلو، ناصر اویسی، فرامرز پیلارام، جعفر روحبخش، سیراک ملکونیان، ژازه طباطبایی و مش اسماعیل نگهداری می‌شود.