شکر
شِکَر (در فارسی افغانستان: شَکَر یا بوره ) ماده‌ای است خوراکی با "فرمول شیمیایی C12-H22-O11" و به صورت عام به تمامی مواد شیرین گفته می‌شود. شکر شامل گلوکز، فروکتوز، گالاکتوز است که در بسیاری از گیاهان، میوه‌ها و لبنیات و … وجود دارد.
انرژی مواد خوراکی
مواد خوراکی شامل کربوهیدرات‌ها، چربی‌ها، پروتئین‌ها، آب، ویتامین‌ها و مواد معدنی هستند. کربوهیدرات‌ها، چربی‌ها، پروتئین‌ها، و آب تشکیل دهنده تقریباً تمام وزن مواد خوراکی هستند و ویتامین‌ها و مواد معدنی تنها درصد کمی از وزن مواد خوراکی را تشکیل می‌دهند. کربوهیدرات‌ها، چربی‌ها و پروتئین‌ها اغلب حدود نود درصد از وزن خشک مواد خوراکی را تشکیل می‌دهند. انرژی مواد خوراکی در اصل از کربوهیدرات‌ها، چربی‌ها و پروتئین‌ها و همچنین اسید آلی، پلی‌ال‌ها و اتانول موجود در این مواد حاصل می‌شود که در این میان چربی‌ها و اتانول بیشترین نسبت انرژی به وزن را دارا می‌باشند. اجزایی از مواد خوراکی مانند آب، مواد معدنی، ویتامین، کلسترول، و الیاف گیاهی دارای هیچ یا میزان کمی هستند، اما به دلایل دیگری برای زنده ماندن و دگرگشت بدن ضروری می‌باشند. موادی چون آب، مواد معدنی، ویتامین‌ها، و کلسترول شکسته نشده توسط بدن جذب نمی‌شوند، بنابراین نمی‌تواند برای تولید انرژی مورد استفاده قرار گیرد. همچنین الیاف گیاهی که نوعی کربوهیدرات هستند به‌طور کامل توسط بدن انسان هضم نمی‌شوند، اما نشخوارکنندگان می‌توانند انرژی الیافی چون سلولز را استفاده نمایند و این انرژی توسط باکتری‌ها در شکمبه یا سیرابی این موجودات و به واسطهٔ فرایندهای ویژه شیمیایی که این باکتری‌های مفید بر روی الیاف سلولز انجام می‌دهند فراهم می‌شود.