آزمون ایزولاسیون الکتریکی
آزمون ایزولاسیون الکتریکی آزمونی برای سنجش مقاومت جریان مستقیم (DC) است که در آن مقاومت بین سر مشترک و بدنهٔ یک زیرسیستم اندازه‌گیری شده تا از وجود سطح قابل قبولی از ایزولاسیون الکتریکی بین این دو نقطه اطمینان حاصل شود. همچنین، این آزمون بین قسمت‌ها و مدارهای مختلف یک یا چند زیرسیستم نیز قابل انجام است. این آزمون به‌طور معمول مشکلات مرحلهٔ مونتاژ همانند قطعات خراب، جهت‌گیری و جاگذاری اشتباه قطعات، خطا در عایق‌گذاری سیم‌ها یا آسیب‌های وارده به عایق مورد استفاده را مشخص می‌کند. این مشکلات موجب بروز اتصال به زمین یا اتصال کوتاههای ناخواسته در مدار و در نتیجه کاهش ایمنی و کیفیت تجهیز الکتریکی می‌شوند.
تعیین توالی سلول تک
راه‌های متعددی برای جداسازی سلول‌های انفرادی قبل از تکمیل و توالی کامل ژنوم وجود دارد. دسته‌بندی سلول‌های فعال فلورسانس (FACS) یک رویکرد به‌طور گسترده‌ای است. سلول‌های فردی می‌توانند توسط میکروومنپیولاساس جمع‌آوری شوند، به عنوان مثال، با رقت سریالی یا با استفاده از پکت یا نانولوله‌های پچ برای برداشت سلول‌های تک سلولی جمع‌آوری شوند. مزایای استفاده از micromanipulation سهولت و کم هزینه هستند، اما آنها دشوار و حساس به تشخیص اشتباه از انواع سلول‌های تحت میکروسکوپ هستند. میکرو دیسکسیون لیزر ضبط (LCM) همچنین می‌تواند برای جمع‌آوری سلول‌های تک استفاده شود. اگر چه LCM دانش مربوط به مکان فضایی یک سلول نمونه درون بافت را حفظ می‌کند، سخت است که یک سلول تک سلولی را نیز بدون جمع‌آوری مواد از سلول‌های همسایه بدست آوریم. روشهای بسیار بالا برای جداسازی تک سلولی همچنین شامل میکروفلوئیدیک هستند. هر دو FACS و microfluidics دقیق، اتوماتیک و قادر به جداسازی نمونه‌های بی‌طرف هستند. با این حال، هر دو روش ابتدا باید سلول‌های جدا شده را از محیط‌های میکروتیک خود حذف کنند، بنابراین باعث ایجاد اختلال در پروفایل‌های رونویسی در تحلیل بیان RNA می‌شود.