جاسازی کلمه
برای بازنمایی معنایی کلمه، اکثر رویکردهایی که تعبیه‌های چند معنایی تولید می‌کنند را می‌توان به دو دسته اصلی بدون نظارت و مبتنی بر دانش تقسیم کرد. یک روش مبتنی بر word2vec skip-gram یعنی Multi-Sense Skip-Gram (MSSG) که تمایز معنی کلمه و جاسازی را به‌طور همزمان انجام می‌دهد، زمان آموزش را نیز بهبود بخشیده و تعداد معانی خاصی را برای هر کلمه در نظر می‌گیرد. در این روش تعداد معانی در نظر گرفته شده می‌تواند بسته به هر کلمه متفاوت باشد. همچنین این روش با ترکیب دانش قبلی بدست آمده از پایگاه داده‌های لغوی (به عنوان مثال، وردنت، ConceptNet و بابلنت) و جاسازی کلمه و ابهام زدایی معنی کلمه و روش مناسب‌ترین حاشیه نویسی حسی (MSSA) و با در نظر گرفتن بافت کلمه در یک پنجره از پیش تعریف شده، مفاهیم کلمه را از طریق یک رویکرد بدون نظارت و مبتنی بر دانش برچسب گذاری می‌کند. هنگامی که کلمات ابهام زدایی می‌شوند، می‌توان آنها را در یک تکنیک استاندارد جاسازی کلمه استفاده کرد، در نتیجه جاسازی‌های چند معنایی تولید می‌شوند. معماری MSSA این امکان را می‌دهد تا فرایند ابهام زدایی و حاشیه نویسی به‌طور مکرر و به شیوه ای خود-بهبود انجام شود.
قطع‌کردن (برنامه‌نویسی)
زبان‌های مدرن به‌طور کلی از واژه‌های رزرو شده به جای قطع کردن (stropping) برای تمایز کلمات کلیدی از شناسه‌ها به عنوان کلمات کلیدی استفاده می‌کنند. این برجسته‌ترین قسمت در زبان C است، در جایی که شناسه‌ها از شناسه‌هایی که از زیرخط (underscore) شروع می‌شوند جداست، اگرچه جزئیات دقیق شناسه در یک دامنه محفوظ است. به‌طور مشابه در ++C هر شناسه ای که حاوی دو زیرخط باشد برای هرگونه استفاده محفوظ است، در حالی که شناسه‌ای که با تأکید زیر شروع می‌شود در فضای جهانی محفوظ است؛ بنابراین می‌توان با استفاده از کلمه رزرو شده codice_20کلمه کلیدی جدید codice_21 را اضافه کرد. در حالی که این از نظر سطحی شبیه به قطع کردن (stropping) است، معنی‌شناسی متفاوتی دارند. به عنوان یک کلمه محفوظ، رشته codice_20 شناسه codice_20 را در فضای نام شناسه مشترک نشان می‌دهد. در قطع کردن(Stropping) (با پیشوند کلمات کلیدی توسط codice_24)، رشته codice_20 کلمه کلیدی codice_21 را در یک نام جداگانه برای کلید واژه‌ها نشان می‌دهد؛ بنابراین با استفاده از کلمات رزرو شده، علائم codice_20 و codice_21 (شناسه، foo__) و (شناسه، foo) - مقادیر مختلفی در همان دسته هستند - در حالی که در تکنیک قطع کردن(stropping) نشانه‌های codice_20 و codice_21 (کلمه کلیدی، foo) و (شناسه، foo) - مقادیر یکسان در دسته‌های مختلف. این مسئله همان مشکل برخورد فضای نام را به گونه‌ای حل می‌کند که برای یک برنامه‌نویس نیز یک‌سان است، اما از نظر دستور زبان و اجرای رسمی تفاوت دارد.