قدرت خرید
قدرت خرید مقدار نسبت "کالا" \ "خدمات" است که می‌تواند با یک واحد ارزی خریداری می‌شود. به عنوان مثال، اگر شما در دهه ۱۳۳۰ خورشیدی یک ریال به یک فروشگاه داده بودید، نسبت به امروز قادر به خرید مقدار کالا بیشتری بودید. این نشان می‌دهد که شما در دهه ۱۳۳۰ خورشیدی دارای "قدرت خرید" ' بیشتری بودید. ارز می‌تواند پول کالا (مانند طلا یا نقره‌ای یا پول فیات) یا ارز شناور در بازار آزاد (مانند دلار آمریکا) باشد. همانطور که آدام اسمیت اشاره کرد، داشتن پول به یک فرد توان "دستور دادن" به دیگران را می‌دهد. در نتیجه قدرت خرید بیشتر، توانایی فرد بر افراد دیگر است تا توانایی آنها برای تبادل (تجارت) ارز یا پول با کالا و خدمات آنها.
قدرت بازار
وجود قدرت بازار سبب می‌شود بنگاه‌ها برای کسب سود بیشتر، قیمت کالاهای خود را تا جای ممکن افزایش دهند. به این ترتیب مصرف‌کننده متضرر می‌شود. رفاه از دست رفته حاصل از قدرت بازاریِ بنگاه، منجر می‌شود دولت‌ها با نظارت (به انگلیسی: regulation) و قانون‌گذاری (برای مثال در قالب قانون رقابت)، مانع ایجاد قدرت بازار در بازارهای مختلف شود.