شش درجه جدایی
در سال ۱۹۲۹ یک نویسنده مجارستانی به نام فریگیس کارینتی در یکی از داستان‌های کوتاه خود به نام زنجیرها مفهوم فاصله اجتماعی را مطرح می‌کند که بعدها به عنوان نظریه شش درجه جدایی شناخته شد.
گروه بازیگر
فیلم‌هایی که مجموعه‌های دارای ویژگی هستند تمایل دارند بر همبستگی شخصیت‌ها تأکید کنند، حتی اگر شخصیت‌ها با یکدیگر غریبه باشند. ارتباط شخصیت‌ها اغلب از طریق نمونه‌هایی از تئوری «شش درجه جدایی» به مخاطب نشان داده می‌شود و به آنها امکان می‌دهد با استفاده از نقشه شناختی، از طریق خطوط داستان حرکت کنند. نمونه‌هایی از این روش، جایی که شش درجه جدایی در فیلم‌هایی با گروه بازیگران مشهود است، در تولیداتی مانند "بابل"، "در واقع عشق" و "تصادف" دارد که همگی دارای تم‌های اساسی در درون داستان‌هایی هستند که هر فیلم را متحد می‌کند.