مزیت مقیاس
متوسط هزینه های متغیر: برای محاسبه این نوع هزینه،تمام هزینه های متغیر را برای یک شرکت جمع کنید و بر مقدار تولید شده تقسیم کنید (AVC = VC / Q).این نوع هزینه تا زمانی که MC را قطع کند کاهش می یابد و سپس افزایش می یابد.
حالت میانه کینز
در نمودار، سطح تعادل درآمد و هزینه مشخص می‌شود جایی که منحنی تقاضای کل خط ۴۵ درجه را قطع می‌کند. در این مرحله انباشت ناخواسته موجودی وجود ندارد. نقطه تعادل با عنوان Y 'مشخص شده‌است. طبق فرضیات استاندارد در مورد عوامل تعیین‌کننده هزینه‌های کل، منحنی AD کم شیب تر از خط ۴۵ درجه است و سطح تعادل درآمد Y، پایدار است. اگر درآمد کمتر از Y باشد، هزینه‌های کل از درآمد کل تجاوز می‌کند و شرکت‌ها متوجه می‌شوند که موجودی آنها در حال سقوط است. آنها کارگران بیشتری را استخدام می‌کنند و درآمد حاصل با حرکت به سمت Y افزایش می‌یابد. در مقابل، اگر درآمد از Y بیشتر باشد، هزینه‌های کل کمتر از درآمد کل است و شرکت‌ها متوجه می‌شوند که موجودی‌ها در حال افزایش هستند. آنها کارگران را اخراج می‌کنند و درآمد آنها کاهش می‌یابد. Y 'تنها سطح درآمدی است که در آن هیچ تمایلی برای تغییر رفتار از طرف بنگاه‌ها نیست