จารึกพ่อขุนรามคำแหง
จารึกพ่อขุนรามคำแหง หรือ จารึกหลักที่ 1 เป็นศิลาจารึกที่บันทึกเหตุการณ์ประวัติศาสตร์สมัยกรุงสุโขทัย ศิลาจารึกนี้ เจ้าฟ้ามงกุฎฯ (ต่อมาคือ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว) ขณะผนวชอยู่เป็นผู้ทรงค้นพบเมื่อวันกาบสี ขึ้น 8 ค่ำ เดือน 3 จ.ศ. 1214 ตรงกับ วันศุกร์ที่ 17 มกราคม ค.ศ.1834 หรือ พ.ศ. 2376 ณ เนินปราสาทเมืองเก่าสุโขทัย อำเภอเมือง จังหวัดสุโขทัย มีลักษณะเป็นหลักสี่เหลี่ยมด้านเท่า ทรงกระโจม สูง 111 ซม. หนา 35 ซม. เป็นหินทรายแป้งเนื้อละเอียดมีจารึกทั้งสี่ด้าน ปัจจุบันเก็บอยู่ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร กรุงเทพมหานคร
พระพุทธรูปศิลาขาว
พระพุทธรูปศิลาขาว เป็นพระพุทธรูปที่มีความสำคัญอีกองค์หนึ่งของไทย ปัจจุบันประดิษฐานอยู่ที่วัดพระปฐมเจดีย์ราชวรมหาวิหาร
พระพุทธรูปศิลาขาว เป็นพระพุทธรูปโบราณกว่าพันปีพระพุทธรูปองค์นี้เดิมอยู่ในสถูปเจดีย์วัดทุ่งพระเมรุในสมัยรัชกาลที่4ชาวบ้านได้ทำการขนอิฐจากวัดทุ่งพระเมรุซึ่งเป็นวัดร้างแล้วนำมาบูรณะพระเจดีย์ปฐมเจดีย์ในขณะที่กำลังขนย้านได้พบจอมปลวกขนาดใหญ่และเป็นที่น่าอัศจรรย์เมื่อมีพระเกตุมาลาของพระพุทธรูปโผล่พ้นยอดขึ้นมาเมื่อชาวบ้านเห็นเช่นนั้นจึงทำการทำลายจอมปลวกเมื่อช่วยกันทำลายจอมปลวกออกก็พบกับพระพุทธรูปศิลาองค์นี้พระพุทธรูปศิลาองค์ที่พบอยู่ในจอมปลวกนี้เป็นองค์ที่สมบูรณ์ที่สุดในกระบวน ๔ องค์ และเป็นพระพุทธรูปศิลาขาวที่อายุกว่าหนึ่งพันปีชุดนี้สร้างไว้ให้ถอดได้เป็นส่วนๆ เมื่อมีความจำเป็นต้องเคลื่อนย้ายก็สามารถถอดออกให้เคลื่อนย้ายจากสถานที่พบมายังวัดพระปฐมเจดีย์
เป็นพระพุทธรูปศิลปะแบบทวารวดีปางแสดงปฐมเทศนาสูงประมาณ๑๔๘ นิ้ววัสดุทำมาจากศิลาขาว
ปัจจุบันพระพุทธรูปองค์นี้ประดิษฐานอยู่ที่พระอุโบสถวัดพระปฐมเจดีย์ราชวรมหาวิหาร