โรคระบบหัวใจหลอดเลือด
โรคหัวใจมีปัจจัยเสี่ยงหลายอย่างรวมทั้งอายุ เพศ การใช้ยาสูบ การขาดออกกำลังกาย การดื่มแอลกอฮอล์มากเกิน อาหารที่ไม่ถูกสุขภาพ โรคอ้วน ประวัติโรคหัวใจในครอบครัว ความดันโลหิตสูง น้ำตาลในเลือดสูง (เพราะโรคเบาหวาน) คอเลสเตอรอลในเลือดสูง (ภาวะสารไขมันสูงในเลือด) ปัจจัยทางจิตและสังคม ความยากจน การด้อยการศึกษา และมลพิษทางอากาศ
แม้ปัจจัยเสี่ยงแต่ละอย่างจะมีอิทธิพลในระดับต่าง ๆ กันต่อชุมชนและกลุ่มชาติพันธุ์ต่าง ๆ แต่อิทธิพลโดยรวมของปัจจัยเหล่านี้ก็คงเส้นคงวามาก
และแม้ปัจจัยบางอย่าง เช่น อายุ เพศ ประวัติครอบครัวจะเปลี่ยนไม่ได้
แต่ปัจจัยสำคัญหลายอย่างก็เปลี่ยนได้ด้วยการเปลี่ยนพฤติกรรม การรักษาด้วยยา และการป้องกันโรคต่าง ๆ รวมทั้งความดันโลหิตสูง ไขมันในเลือดสูง และโรคเบาหวาน
สมาคมโรคหัวใจแห่งอเมริกา
ข้อเสนอแนะเกี่ยวกับการจำกัดไขมันอิ่มตัวและคอเลสเตอรอลเกิดขึ้นจากการศึกษาทางวิทยาศาสตร์ในคริสต์ทศวรรษ 1950 และหลักเกณฑ์การบริโภคอาหารของสมาคมโรคหัวใจแห่งอเมริกาเกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1957 และ 1961 ส่วนรายงานสมาคมโรคหัวใจแห่งอเมริกา ค.ศ. 1957 ประกอบด้วย: (1) อาหารอาจมีบทบาทสำคัญในการเกิดภาวะหลอดเลือดแข็ง (2) ปริมาณไขมันและแคลอรีทั้งหมดในอาหารอาจเป็นปัจจัยสำคัญ (3) อัตราส่วนระหว่างไขมันอิ่มตัวและไม่อิ่มตัวอาจเป็นปัจจัยพื้นฐาน และ (4) จจัยอื่น ๆ ที่อยู่นอกเหนือไขมัน ทั้งอาหารและและขาดโภชนาการอาจมีความสำคัญ โดยในปี ค.ศ. 1961 การค้นพบเหล่านี้มีประสิทธิภาพมากขึ้น ซึ่งนำไปสู่คำแนะนำใหม่ของสมาคมโรคหัวใจแห่งอเมริกาใน ค.ศ. 1961 ได้แก่: (1) รักษาน้ำหนักตัวให้ถูกต้อง (2) ออกกำลังกายในระดับปานกลาง เช่น การเดินเพื่อช่วยในการลดน้ำหนัก (3) ลดปริมาณไขมัน, ไขมันอิ่มตัว และคอเลสเตอรอลทั้งหมด เพิ่มปริมาณไขมันไม่อิ่มตัวเชิงซ้อน (4) ผู้ชายที่มีประวัติครอบครัวที่เป็นโรคหลอดเลือดแดงแข็งชัดเจนควรให้ความสำคัญกับการปรับเปลี่ยนอาหาร และ (5) การเปลี่ยนแปลงอาหารควรทำภายใต้การดูแลของแพทย์ คำแนะนำเหล่านี้ยังคงมีความแม่นยำมากขึ้นตั้งแต่ปี ค.ศ. 1957 ถึง 1980 แต่ยังคงเป็น "การเชื่อมโยงกันทั่วไปในหมู่พวกเขา"