อาณาจักรรัตนโกสินทร์ (สมัยสมบูรณาญาสิทธิราชย์)
ราชอาณาจักรรัตนโกสินทร์ 
เป็นราชอาณาจักรที่สี่ในยุคประวัติศาสตร์ของไทย เริ่มตั้งแต่การย้ายเมืองหลวงจากฝั่งกรุงธนบุรี มายังกรุงเทพมหานคร ซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกของแม่น้ำเจ้าพระยา พระบาทสมเด็จพระพุทธยอดฟ้าจุฬาโลก ปฐมกษัตริย์แห่งราชวงศ์จักรี เสด็จขึ้นครองราชสมบัติ เมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2325
อำเภอรัตนบุรี
ต่อมาในสมัยกรุงธนบุรีเมืองรัตนบุรีเป็นเมืองจัตวาเพราะขึ้นต่อเมืองพิมายที่เป็นเมืองตรี ซึ่งเจ้าเมืองก็ได้ปกครองบ้านเมืองด้วยความสงบสุขตลอดมา โดยได้ช่วยราชการสงครามในช่วงที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าตากสินทรงปราบดาภิเษกเป็นพระมหากษัตริย์ สร้างกรุงธนบุรีเป็นราชธานี ซึ่งเกิดจากการก่อกบฏเวียงจันทน์ เพราะกรุงวียงจันทน์นั้น เมื่อกรุงศรีอยุธยาเสียให้แก่พม่าก็ตั้งตนเป็นอิสระไม่ขึ้นกับพม่าตามกรุงศรีอยุธยา และให้ความจงรักภักดีต่อไทยและราชวงศ์พลูหลวงเท่านั้น เพราะเคยถือน้ำพิพัฒน์สัตยาและส่งต้นไม้เงินไม้ทองมาหลายปี แต่เมื่อสมเด็จพระเจ้าตากสินได้สถาปนากรุงธนบุรีเป็นเมืองหลวง และประกาศอิสรภาพในแผ่นดินสยามแล้ว ทางเวียงจันทน์ก็เกิดปัญหาในการรับรององค์กษัตริย์องค์ใหม่ของกรุงสยาม ปรากฏว่า เสียงของขุนนางผู้ใหญ่แตกเป็น ๒ ฝ่าย