บอยเฟรนด์ (เพลงจัสติน บีเบอร์)
ในด้านดนตรี เพลง "บอยเฟรนด์" เป็นเพลงที่มีอิทธิพลจากแนวอาร์แอนด์บีที่นำเสนอจังหวะป๊อบชวนให้นึกถึงฟาร์เรลล์ วิลเลียมส์ โปรดิวเซอร์ชาวอเมริกัน และเอ็นซิงก์ ศิลปินบอยแบนด์ ดนตรีใช้เสียงต่ำเพื่อเน้นเสียงร้องของบีเบอร์ อย่างไรก็ตาม นักวิจารณ์ติเนื้อร้องว่าอ่อนและไร้สาระ เพลง "บอยเฟรนด์" ประสบความสำเร็จในเชิงการค้า เปิดตัวที่อันดับที่ 2 บนชาร์ตบิลบอร์ดฮอต 100 หลังสามารถขายซิงเกิลได้ 521,000 หน่วยดิจิตอล เพลงนี้ยังเป็นเพลงที่มียอดขายดิจิตอลเปิดตัวสูงสุดเป็นอันดับที่ห้าในสหรัฐอเมริกา และยังติดชาร์ตเพลงป็อปในอันดับที่ 9 เพลงนี้เปิดตัวที่อันดับที่ 1 ในแคนาดาและอันดับที่ 2 ในสหราชอาณาจักร
เจสส์ กลินน์
แนวเพลงของกลินน์เป็นแนวเฮาส์ ผสมกับแนวคลาสสิกและการร้องแบบโซลเป็นแนว "เฮาส์เปี่ยมพลัง" (powerhouse) อย่างในเพลง "มายเลิฟ" และ "แรเทอร์บี" ต่างจากอัลบั้ม "ไอครายเวนไอลาฟ" ที่ผสมแนวอิเล็กทรอนิกส์แดนซ์ อาร์แอนด์บี และกอสเปล ซึ่งแอนดี กิลล์ จากหนังสือพิมพ์"ดิอินดีเพ็นเดนต์" นับถือ "กระบวนการสร้างและแนวเพลง" (regards both methods and themes) แต่เฮเซล คิลส์ จากนิตยสาร"สปิน" ให้ความเห็นว่า "เป็นผลงานที่ไม่ใช่แนวของเธอ" (songs that aren’t even hers) เนื้อหาในอัลบั้มเกี่ยวกับการคิดบวกกับตัวเอง และเปลี่ยนจากความเสียใจให้เป็นความหวัง ตรงตามจุดประสงค์ของกลินน์ที่ต้องการให้อัลบั้มแสดงออกมาในเชิงบวก มอรา จอห์นสัน จากหนังสือพิมพ์"เดอะบอสตันโกลบ" กล่าวว่า "เสียงร้องแสดงถึงความน่าเกรงขาม" (formidable pipes) ถึงแม้ว่า "เนื้อเพลงแสดงถึงความปวดร้าว" ก็ตาม (a lyric with vulnerability) องค์ประกอบส่วนใหญ่ในอัลบั้มประกอบไปด้วยโน๊ตที่เล่นวนไปมา แทมโบรีน เสียงปรมมือ และเสียงพื้นหลังที่ร้องระหว่าง "โอ้" และ "อาเมน"