บอยเฟรนด์ (เพลงจัสติน บีเบอร์)
"บอยเฟรนด์" เป็นเพลงที่ได้รับอิทธิพลจากเพลงแนวอาร์แอนด์บีมีความยาว 2 นาที 50 วินาที ผสมผสานกับดนตรีอคูสติก มีจังหวะดนตรีคลับบีท เขียนขึ้นด้วยระดับเสียงบีแฟลทไมเนอร์ มีค่าเทมโป 54 จังหวะต่อนาที เพลงขึ้นต้นด้วยเสียงระดับต่ำและเสียงลมหายใจแทรกของบีเบอร์ในขณะร้องแร็ปว่า "ถ้าผมได้เป็นแฟนคุณ ผมจะไม่ปล่อยคุณไป/ผมจะพาคุณไปในที่ที่คุณไม่เคยไปมาก่อน/ที่รัก คว้าโอกาสไว้มิฉะนั้นคุณจะไม่มีทางได้รู้/ผมมีเงินอยู่ในมือและอยากจะใช้จริง ๆ /ใช้มันไปกับคุณ/นั่งสบายอารมณ์ใกล้แสงไฟตอนที่เรากินฟงดูว์" (If I was your boyfriend, I’d never let you go/ I can take you places you ain’t never been before/ Baby, take a chance or you’ll never ever know/ I got money in my hands that I’d really like to blow/ Swag, swag, swag on you/ Chillin' by the fire while we eatin’ fondue.) ทันทีที่ท่อนคอรัสตามมา เขาใช้เสียงสูงหรือเสียงฟอลเซตโตคล้ายไมเคิล แจ็กสัน และร้องออกมาเกี่ยวกับ "ทุกสิ่งที่คุณต้องการ" (everything you want)
สปากส์ฟลาย (เพลง)
"สปากส์ฟลาย" ได้รับคำวิจารณ์ทั่วไปในด้านดี ร็อบ เชฟฟิลด์จากนิตยสาร"โรลลิงสโตน"ยกย่องเสียงร้องของสวิฟต์ในเพลง "สปากส์ฟลาย" ให้ความเห็นว่า เสียงของเธอในเพลงที่มีจังหวะเพิ่มขึ้นไม่มีผลเพียงพอที่จะปกปิดความเชี่ยวชาญในฐานะนักร้องของเธอ Rahul Prabhakar จากนิตยสารดิออกโซเนียนรีวิวมองว่าเป็น "สิ่งที่สูบฉีดโดปามีน และชวนให้โยกสะบัดผม" โจนาธาน คีฟ จากนิตยสาร"สแลนต์แมกกาซีน"เรียกเพลงนี้ว่า "การวนซ้ำที่บริสุทธิ์ที่สุดตามแบบฉบับและองค์ประกอบศิลป์ของสวิฟต์" และกล่าวต่อไปว่ามัน "สามารถเปลี่ยนสิ่งต่าง ๆ รอบตัวสวิฟต์ บางทีอาจจะเป็นซิงเกิลที่ถูกสร้างขึ้นมาอย่างสมบูรณ์แบบที่สุดในอาชีพนักร้องที่เกิดขึ้นบนงานเพลงมหัศจรรย์ด้านการผลิตและแต่งเพลงป็อป" เขาสรุปโดยกล่าวว่าเพลง "พิสูจน์การนำเสนอที่รำลึกอดีตเหล่านั้นจะทำได้ในบริบทของเพลง ด้วยเหตุนั้น "สปากส์ฟลาย" จะเป็นแม่แบบได้พอ ๆ กับซิงเกิลเดี่ยวซิงเกิลหนึ่ง และเป็นการพิสูจน์ทุกสิ่งที่เทย์เลอร์ สวิฟต์ทำไว้ถูกแล้ว" บ็อบบี พีค็อก จาก"รัฟสต็อก" กล่าวว่าเขา "สัมผัสได้ว่าเทย์เลอร์เริ่มพบกับความเหนื่อยล้าเล็ก ๆ น้อย ๆ ทางวิทยุ เพลงของเธอร่วงหล่นจากยอดดั่งก้อนหิน และเธอยังทำเพลงขึ้นสูงสุดบนชาร์ต"บิลบอร์ด"ได้ 0 จาก 3 เพลง ขณะที่ผมไม่คิดว่าเพลงนี้จะให้"ความรู้สึกเหนือคำบรรยาย" ("je ne sais quoi") เพื่อให้ได้รับความนิยมเทียบเท่ากับเพลง 'ยูบีลองวิดมี' ผมยังคิดว่าแม้ความพยายามเพียงเล็กน้อยของเธอก็เป็นเพลงที่คุ้มค่าต่อการฟัง" เบลก โบลต์ จาก"เอนจิน 145" ยกย่องสวิฟต์โดยกล่าวว่า "การใส่ความเร่งรีบ ('Drop everything now,' เธอยืนกราน) และความกระตือรือร้น ('Take away the pain,' เธออ้อนวอน) ลงไปในท่อนเพลงแต่ละท่อน มาจากพรสวรรค์ของเธอ ไม่ได้มากเท่านักร้องแนวอื่น ๆ แต่เป็นผู้สื่อสารที่ยอดเยี่ยม โน้ตเพลงที่ตึงเครียดแต่ละโน้ตเต็มไปด้วยความหมาย ฉันควรจะอยู่หรือควรจะไป เธอสงสัย ปล่อยเวลาให้ผ่านไปหลายชั่วโมงก่อนเขาจะโทรหาเธออีกครั้ง" อะแมนดา เฮนเซล จากนิตยสาร"เทสต์ออฟคันทรี"อ้างว่าเพลงเป็น "อีกหนึ่งในหลาย ๆ เพลงของสวิฟต์ที่ค่อย ๆ เชื่อมต่อแนวเพลงคันทรีและป็อปเพื่อสร้างเป็นแนวเพลงใหม่ที่เป็นเทย์เลอร์ สวิฟต์ 100%" เอริน ทอมสัน จากนิตยสาร"ซีแอตเทิลวีกลี" กล่าวว่า เขาไม่ "ตื่นเต้น" กับเพลงนี้และเปรียบเทียบเพลงนี้กับงานเพลงก่อนหน้า "เฟียร์เลส" "เฮย์สตีเฟน" และ "ฟอร์เอเวอร์แอนด์ออลเวส์" และกล่าวว่าสวิฟต์ "ใส่ท่อนเพลงเกี่ยวกับการยืนตากฝนในหลายเพลงจนผมเริ่มคิดว่าเธอดูภาพยนตร์ "รักเธอหมดใจ ขีดไว้ให้โลกจารึก" ทุกครั้งที่เธอนั่งแต่งเพลง" มิคาเอล สูด จากนิตยสาร"สปิน"มองว่าเป็นเพลงที่สดชื่นเช่นเดียวกับเพลง "ลองลิฟ"