ธงชาติเบลเยียม
ธงชาติเบลเยียมเป็นธงสามสีสามแถบรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า พื้นธงแบ่งเป็นแถบสีดำ สีเหลือง และสีแดง เรียงตามแนวตั้งจากซ้ายไปขวา แต่ละแถบมีความกว้างเท่ากัน ลักษณะของธงดังกล่าวนี้ได้รับอิทธิพลจากธงชาติฝรั่งเศส ส่วนสีธงได้มาจากสีประจำอาณาจักรดยุคแห่งบราบองต์ดังปรากฏว่า เมื่อเกิดเหตุการณ์จลาจลอันนำไปสู่การปฏิวัติเบลเยียมเพื่อเรียกร้องเอกราชจากเนเธอร์แลนด์ในปี พ.ศ. 2373 กองกำลังรักษาดินแดนของเบลเยียมได้ใช้เครื่องแบบเป็นสีดำ สีเหลือง และ สีแดง ซึ่งเป็นสีของราชรัฐบาร์บองต์ในการรบ จึงกลายเป็นที่มาของสีที่ใช้ในธงชาติเบลเยียมในทุกวันนี้ สำหรับสัดส่วนของธงชาติที่ใช้มีสองอย่าง คือ กว้าง 2 ส่วน ยาว 3 ส่วนอย่างหนึ่ง สำหรับใช้เป็นธงพลเรือน และ กว้าง 13 ส่วน ยาว 15 ส่วนอย่างหนึ่ง สำหรับใช้ในราชการ และ กองทัพ ซึ่งสัดส่วนธงอย่างหลังนี้ไม่มีที่มาในการใช้ที่ชัดเจน
ธงชาติอิสราเอล
ธงชาติอิสราเอล เริ่มใช้อย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 28 ตุลาคม พ.ศ. 2491 หลังจากการประกาศสถาปนาประเทศได้ 5 เดือน ลักษณะเป็นธงสี่เหลี่ยมผืนผ้าพื้นสีขาว กว้าง 8 ส่วน ยาว 11 ส่วน กลางธงมีรูปดาวหกแฉกสีฟ้า อยู่ระหว่างแถบสีฟ้า 2 แถบ ที่พาดผ่านตอนบนและตอนล่างของธง โดยสีฟ้าหรือสีน้ำเงินในธงชาติและธงต่างๆ ของอิสราเอลนั้น มีระดับความเข้มที่แตกต่างกันออกไป เฉพาะสีฟ้าในธงชาตินั้น เป็นชนิดที่เรียกในภาษาอังกฤษว่า "dark sky-blue" ธงนี้ออกแบบขึ้นครั้งแรกเพื่อใช้ในขบวนการไซออนนิสต์เมื่อ พ.ศ. 2434 แบบของธงนี้มีพื้นฐานมาจากผ้าคลุมศีรษะของชาวยิวเพื่อใช้ในการทำพิธีทางศาสนา ซึ่งเป็นผ้าสีขาวมีขอบฟ้า มีชื่อเรียกว่า "ทาลลิต" (Tallit) ส่วนดาวหกแฉกสีฟ้าที่กลางธงมีชื่อเรียกว่า ดาวแห่งเดวิด (ภาษาฮีบรูเรียกว่า "มาเกน ดาวิด" (Magen David) แปลว่า โล่แห่งกษัตริย์เดวิด) อันเป็นสัญลักษณ์ของชาวยิว ซึ่งเริ่มใช้โดยชาวยิวในกรุงปราก ประเทศสาธารณรัฐเช็ก ในช่วงยุคกลางตอนปลาย และได้รับการยอมรับโดยคองเกรสแห่งไซออนนิสต์ครั้งที่ 1 (First Zionist Congress) เมื่อ พ.ศ. 2440