สงครามกลางเมืองกรีซ
ต้นกำเนิดของสงครามกลางเมืองเริ่มขึ้นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองซึ่งในการเข้ายึดครองของกรีซโดยนาซีเยอรมนี, บัลแกเรียและอิตาลีตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2484 ถึงช่วงปลายเดือนตุลาคมปี พ.ศ. 2487 ในขณะที่กองกำลังฝ่ายอักษะไม่นานก่อนที่เข้ายึดครองเอเธนส์ในเดือนเมษายนปี พ.ศ. 2484 พระราชาธิบดีจอร์จที่สองและรัฐบาลของเขาหนีไปอียิปต์ที่พวกเขาประกาศว่าเป็นรัฐบาลพลัดถิ่นรับการยอมรับจากฝ่ายพันธมิตรตะวันตก แต่ไม่ยอมรับจากสหภาพโซเวียต ผู้นำตะวันตก (โดยเฉพาะวินสตัน เชอร์ชิล) ได้รับการสนับสนุนและแม้กระทั่งข่มขู่ พระราชาธิบดีจอร์จที่สองของกรีซที่จะแต่งตั้งคณะรัฐมนตรีในระดับปานกลาง ส่วนนายกรัฐมนตรีกรีซ จอมพล Ioannis Metaxasไม่สามารถหนีออกมาได้เขาได้เสียจากการติดเชื้อในกระแสเลือด Alexandros Koryzisได้ขึ้นมาดำรงตำแหน่งต่อไม่นานก่อนที่ฝ่ายอักษะเข้ายึดครองเอเธนส์เขาได้ทำการอัตวินิบาตกรรมด้วยปืนพก พระราชาธิบดีจอร์จที่สองจึงได้แต่งตั้ง Emmanouil Tsouderos เป็นนายกรัฐมนตรีในรัฐบาลพลัดถิ่น
กรีซยุคอาร์เคอิก
กรีซยุคอาร์เคอิก () ยุคอาร์เคอิกของกรีซ คือสมัยอารยธรรมของประวัติศาสตร์กรีซโบราณที่รุ่งเรืองราวระหว่าง 800 ถึง 480 ปีก่อนคริสต์ศักราช อันเป็นยุคก่อนก่อนหน้ากรีซยุคคลาสสิก (ศตวรรษที่ 4 และ 5 ก่อนคริสตกาล) กรีซในยุคอาร์เคอิกเป็นช่วงเวลาที่จำนวนประชากรกรีกเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็ว และมีลำดับเหตุการณ์สำคัญหลายเหตุการณ์ที่พลิกโฉมหน้าอารยธรรมของชาวกรีก ณ ช่วงสิ้นสุด ศ.ที่ 8 ก่อนคริสตกาล จนกลายสภาพไปในลักษณะที่แทบจำไม่ได้หากเปรียบเทียบกับยุคก่อนหน้า นักวิชาการเชื่อว่ายุคอาร์เคอิกของกรีซ เกิดขึ้นจากการปฏิวัติที่สำคัญสองประเภท คือ การปฏิวัติเชิงโครงสร้าง ประเภทหนึ่ง และ การปฏิวัติทางปัญญา อีกประเภทหนึ่ง