สมเด็จพระเจ้ากรุงธนบุรี
พ.ศ. 2318 แม่ทัพอะแซหวุ่นกี้ของพม่ายกทัพมาตีหัวเมืองเหนือ เป็นสงครามอะแซหวุ่นกี้ที่มีขนาดใหญ่มาก อะแซหวุ่นกี้เป็นผู้เชี่ยวชาญศึก ส่วนฝ่ายไทยนั้นมีเจ้าพระยาจักรี (ทองด้วง) และเจ้าพระยาสุรสีห์พิษณุวาธิราช (บุญมา) ในการครั้งนี้พม่ายกพลมา 30,000 คนเข้าล้อมเมืองพิษณุโลกอีก 5,000 คนล้อมเมืองสุโขทัย ส่วนเมืองพิษณุโลกมีพลประมาณ 10,000 คน สมเด็จพระเจ้าตากสินทรงยกทัพไปช่วย ต่อมาอะแซหวุ่นกี้ยกทัพกลับไปเอง เนื่องจากพระเจ้ามังระสวรรคต กองทัพพม่าส่วนที่ตามไปไม่ทันจึงถูกจับ
อำเภอรัตนบุรี
ทางฝ่ายกรุงธนบุรี สมเด็จพระเจ้าตากสินทางเห็นว่าเวียงจันทน์สบประมาทมากที่ส่งกองทัพมาถึงชายแดนไทย จึงส่งกองทัพไปตีเวียงจันทน์ ในการสงครามครั้งนั้นพระศรีนครเตาท้าวเธอได้มีบทบาทมาก เพราะได้ร่วมกองทัพกับกองทัพหลวงแห่งกรุงธนบุรี ซึ่งมีสมเด็จเจ้าพระยามหากษัตริย์ศึกและพระยาสุรสีห์เป็นแม่ทัพหลวง เวียงจันทน์ยอมแพ้ และขึ้นตรงต่อกรุงธนบุรี