การรัดเท้า
การรัดเท้า (; ) เป็นจารีตที่ให้รัดเท้าของหญิงสาวให้คับแน่น เพื่อมิให้นิ้วเท้างอกขึ้นได้อีก เท้าที่ถูกบีบรัดนั้นจะได้มีสัณฐานเรียวเล็กคล้ายดอกบัว เรียกว่า "บัวทองสามนิ้ว" (; "three-inch golden lotus") การประพฤติเช่นนี้เชื่อว่าเริ่มในหมู่ชนชั้นสูงที่เป็นนางระบำรำฟ้อนในราชสำนักจีนช่วงห้าราชวงศ์สิบอาณาจักร (คริสต์ศตวรรษที่ 10 หรือ 11) แล้วจึงเป็นที่นิยมขึ้นในสมัยราชวงศ์ซ่ง ก่อนจะแพร่หลายทั่วไปในชาวจีนทุกชนชั้น ในฐานะที่เป็นเครื่องแสดงชั้นวรรณะ (เพราะสตรีที่ครอบครัวมีอันจะกินและไม่จำต้องใช้เท้าทำงานเท่านั้นจึงจะรัดเท้าได้) และเป็นเครื่องหมายแห่งความงามในวัฒนธรรมจีนโบราณ ทว่า ความนิยมและวิธีปฏิบัตินั้นผิดแผกกันไปในภูมิภาคต่าง ๆ ของประเทศจีน
ลัทธิทรูจีซัส
"พิธีรับเข้าเป็นคริสต์ศาสนิกชนแห่งการชำระเท้า สามารถทำให้คนผู้นั้นเป็นส่วนหนึ่งของพระเยซูเจ้า แล้วยังถือเป็นการรับใช้ประดุจสิ่งซึ่งอยู่เป็นนิรันดร์ที่ควรมีไว้ซึ่ง ความรัก, ความศักดิ์สิทธิ์, ความอ่อนน้อมถ่อมตน, การให้อภัย และ การรับใช้ ทุกคนที่ได้รับน้ำใน พิธีชำระบาป ให้เท้าของเขาเหล่านั้นถูกชำระในนามของพระคริสต์ การชำระล้างเท้าซึ่งกันและกันนั้นไม่ว่าเมื่อไรก็ถือเป็นสิ่งสมควร" (ยอห์น 13:1-7) 
"ศึลมหาสนิท เป็นพิธีศักดิ์สิทธิ์ในการระลึกถึงการสิ้นพรชนม์ของพระเยซู เพื่อทำให้เราได้มีส่วนร่วมในพระกายและพระโลหิตของพระคริสตเจ้า และอยู่กับพระองค์เพื่อให้เรามีชีวิตชั่วนิรันดร และอยู่จนถึงวันสุดท้าย ซึ่งพิธีนี้ควรจัดขึ้นบ่อยเท่าที่จะทำได้ โดยใช้เพียงแค่ปังและน้ำองุ่น" (1 เธสะโลนิกา 10:17, 11:26; ยอห์น 6:53)