ชาลส์ที่ 2 แห่งอังกฤษ
พระเจ้าชาลส์ที่ 2 เป็นพระมหากษัตริย์ตามกฎหมายหลังจากพระราชบิดาพระเจ้าชาลส์ที่ 1 ถูกประหารชีวิตที่พระราชวังไวต์ฮอลเมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1649 แต่รัฐสภาอังกฤษมิได้ประกาศแต่งตั้งให้พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์และผ่านบัญญัติว่าเป็นการดำรงตำแหน่งของพระองค์เป็นการผิดกฎหมาย จึงเกิดช่วงว่างระหว่างรัชกาลในอังกฤษ แต่ทางรัฐสภาสกอตแลนด์ประกาศให้พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์ของชาวสกอตเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1649 ที่เอดินบะระ และรับพิธีราชาภิเษกเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1651 หลังจากที่พ่ายแพ้ยุทธการวูสเตอร์เมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1651 พระเจ้าชาลส์ที่ 2 ก็เสด็จหนีไปยุโรปภาคพื้นทวีปและไปประทับลี้ภัยเป็นเวลา 9 ปีในประเทศฝรั่งเศสและเนเธอร์แลนด์ของสเปน
หลุยส์แห่งบริเตนใหญ่
ในวันที่ 11 มิถุนายน พ.ศ. 2270 สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 1 แห่งบริเตนใหญ่ ผู้เป็นพระอัยกาเสด็จสวรรคต พระบิดาของพระนางได้ขึ้นครองราชย์เป็น สมเด็จพระเจ้าจอร์จที่ 2 แห่งบริเตนใหญ่ ทำให้พระนางได้รับพระอิศริยยศชั้น "เจ้าฟ้าหญิง" และทรงเป็น "เจ้าฟ้าหญิงหลุยส์" โดยอัตโนมัติ ทางพระราชบิดาของพระนาง พระราชบัญญัติว่าด้วยการสืบราชสันตติวงศ์ ค.ศ. 1701 ได้กำหนดให้เจ้าหญิงหลุยส์ทรงอยู่ในลำดับการสืบราชบัลลังก์อังกฤษลำดับที่ 11