ตัวจ่ายพลังงานบลูม
ในเดือนตุลาคมปี 2001 ซีอีโอ KR Sridhar ได้พบกับ จอห์น ดัวร์ จากบริษัทร่วมทุน Kleiner Perkins. Sridhar ต้องการมากกว่า $ 100 ล้านเพื่อเริ่มต้นบริษัท. บลูมอิเนอร์ยีในที่สุดก็ได้รับเงินทุนเริ่มต้น $ 400 ล้านจากการร่วมทุนในกิจการที่รวมทั้ง Kleiner Perkins และ Vinod Khosla.
เมลวิน แคลวิน
เมลวิน เอลลิส แคลวิน (; 8 เมษายน ค.ศ. 1911 – 8 มกราคม ค.ศ. 1997) เป็นนักชีวเคมีชาวอเมริกัน เกิดในครอบครัวชาวยิวที่เมืองเซนต์พอล รัฐมินนิโซตา เป็นบุตรของเอเลียส แคลวินและโรส เฮอร์วิตซ์ ต่อมาครอบครัวย้ายไปอยู่ที่เมืองดีทรอยต์ แคลวินเรียนที่โรงเรียนเซ็นทรัลไฮสกูลก่อนจะเรียนจบด้านวิทยาศาสตร์ที่วิทยาลัยเหมืองแร่และเทคโนโลยีมิชิแกน (มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีมิชิแกนในปัจจุบัน) และเรียนจบปริญญาเอกด้านเคมีจากมหาวิทยาลัยมินนิโซตาในปี ค.ศ. 1935 แคลวินใช้เวลา 4 ปีต่อมาทำงานที่มหาวิทยาลัยแมนเชสเตอร์ ต่อมาแคลวินทำงานที่มหาวิทยาลัยแคลิฟอร์เนีย เบิร์กลีย์และดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านเคมี เขาร่วมงานกับแอนดรูว์ เบนสันและเจมส์ เบสแฮมใช้คาร์บอน-14 ในการศึกษาเส้นทางของคาร์บอนในพืชระหว่างการสังเคราะห์ด้วยแสง โดยเริ่มจากคาร์บอนดูดซึมคาร์บอนไดออกไซด์ก่อนจะเปลี่ยนเป็นคาร์โบไฮเดรตและสารประกอบอินทรีย์อื่น ๆ แคลวิน เบนสันและเบสแฮมแสดงให้เห็นว่าปฏิกิริยาระหว่างแสงอาทิตย์และคลอโรฟิลล์ช่วยในการผลิตสารประกอบอินทรีย์ ไม่ใช่คาร์บอนไดออกไซด์อย่างที่เชื่อกัน จากผลงานนี้ทำให้แคลวินได้รับรางวัลโนเบลสาขาเคมีในปี ค.ศ. 1961 สองปีต่อมาแคลวินดำรงตำแหน่งศาสตราจารย์ด้านอณูชีววิทยาและร่วมก่อตั้งห้องปฏิบัติการรังสีเบิร์กลีย์ ก่อนจะเกษียณในปี ค.ศ. 1980 แคลวินศึกษาพืชน้ำมันเพื่อใช้เป็นพลังงานทดแทน