ขรัวอินโข่ง
ขรัวอินโข่ง มีชีวิตอยู่ในสมัยรัชกาลที่ 3-4 (ไม่ปรากฏวันเดือนปีเกิด) ศิลปินผู้ได้รับการยกย่องเป็นจิตรกรเอกประจำรัชกาลที่ 4 แห่งสมัยรัตนโกสินทร์ เป็นศิลปินในสมณเพศ ศิลปินไทยคนแรกที่ใช้เทคนิคการเขียนภาพฝาผนังแบบตะวันตกที่แสดงปริมาตรใกล้ไกล นับเป็นศิลปินก้าวหน้าแห่งยุคที่ผสมผสานแนวดำเนินชีวิตแบบไทยกับตะวันตกเข้าด้วยกัน ซึ่งสมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ พระองค์เจ้าดิศวรกุมาร กรมพระยาดำรงราชานุภาพทรงยกย่องว่า ขรัวอินโข่งเป็นช่างเขียนไม่มีตัวสู้ในสมัยนั้น
จิตรกรชั้นครู
ในคริสต์ศตวรรษที่ 18 และ 19 ปีที่เริ่มเรียกว่าเป็น “จิตรกรชั้นครู” เริ่มขึ้นราวคริสต์ทศวรรษ 1450 หรือ 1470 ภาพเขียนก่อนหน้านั้นถือว่าเป็นภาพเขียน “บรรพกาล” (primitives) แต่ความแตกต่างดังว่าก็เลิกใช้กันไปแล้ว ความหมายเดิมในพจนานุกรมภาษาอังกฤษ ฉบับออกซฟอร์ดของต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 นิยามว่า “'ครูบา' (master) คือผู้มีชีวิตในช่วงเวลาก่อนที่จะเรียกว่า 'สมัยใหม่' ทีส่วนใหญ่ใช้กับจิตรกรตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 13 จนถึงคริสต์ศตวรรษที่ 16 หรือ 17” คำว่า “จิตรกรชั้นครู” ปรากฏเป็นครั้งแรกในสารานุกรมของปี ค.ศ. 1840 ที่กล่าวว่า: “ในฐานะจิตรกรเขียนภาพสัตว์ เอ็ดวิน แลนด์ซีเออร์มีความสามารถเหนือกว่า 'จิตรกรชั้นครู' ไม่ว่าผู้ใด”