การตอบสนองโดยสู้หรือหนี
การตอบสนองโดยสู้หรือหนี หรือ การตอบสนองแบบสู้หรือหนี () เป็นปฏิกิริยาทางสรีรภาพที่เกิดตอบสนองต่อเหตุการณ์ที่รู้สึกว่าเป็นอันตราย เสี่ยงต่อถูกทำร้าย หรือเสี่ยงต่อชีวิต
โดยมี ศ. นพ. วอลเตอร์ แบรดฟอร์ด แคนนอนที่มหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดกล่าวถึงไอเดียนี้เป็นคนแรกในปี พ.ศ. 2472
ทฤษฎีของเขาแสดงว่า สัตว์ (และมนุษย์) มีปฏิกิริยาต่อภัยด้วยการทำงานในระบบประสาทซิมพาเทติก ซึ่งช่วยเตรียมสัตว์ให้สู้หรือหนี
ระบบการกู้ผิวสู่อากาศฟุลตอน
นักประดิษฐ์ รอเบิร์ต เอดิสัน ฟุลตอน จูเนียร์ (Robert Edison Fulton, Jr.) ออกแบบระบบนี้ให้สำนักข่าวกรองกลางในต้นคริสต์ทศวรรษ 1950 เป็นวิวัฒนาการจากระบบคล้ายกันที่ใช้กองทัพอเมริกันและอังกฤษใช้ระหว่างสงครามโลกครั้งที่สองเพื่อรับทั้งบุคคลและเครื่องร่อนโจมตีที่ตกให้หลังปฏิบัติการส่งทางอากาศ ระบบก่อนหน้านี้ไม่ได้ใช้บอลลูน แต่ใช้เสาคู่ซึ่งตั้งอยู่บนพื้นดินสองฝั่งของบุคคลที่จะรับ โดยมีสายวิ่งจากยอดเสาหนึ่งไปอีกเสาหนึ่ง อากาศยานซึ่งปกติเป็นซี-47 สายเทรนจะพ่วงตะขอจับกับสาย ซึ่งจะยึดกับบุคคลที่จะรับ