ราชอาณาจักรอิตาลี
ในปี ค.ศ. 1935 มุสโสลินีเชื่อว่าถึงเวลาอันสมควรแล้วที่อิตาลีจะทำการบุกเอธิโอเปีย (หรือรู้จักกันในนามอะบิสซิเนีย) และผนวกเข้ามาเป็นอาณานิคมของตน ส่งผลให้เกิดสงครามอิตาลี-อะบิสซิเนียครั้งที่สองขึ้น อิตาลีบุกเอธิโอเปียผ่านอาณานิคมเอริเทรียและโซมาลีแลนด์ของตน พร้อมทั้งกระทำการเหี้ยมโหดต่อชาวเอธิโอเปีย เช่น การโปรยสารพิษเคมีทางอากาศใส่ทหารแนวหน้าฝ่ายเอธิโอเปีย จนเอธิโอเปียยอมแพ้ในปี ค.ศ. 1936 อิตาลีจึงสามารถพิชิตเอาเอธิโอเปียมาไว้ในครอบครองได้สำเร็จหลังจากที่ล้มเหลวในความพยายามช่วงยุค ค.ศ. 1880 ต่อมาพระเจ้าวิคเตอร์ เอ็มมานูเอลที่ 3 จึงอ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์เอธิโอเปียและสถาปนาตนขึ้นเป็นจักรพรรดิแห่งเอธิโอเปีย แต่ผลที่ตามมาในเวทีนานาชาติคือการที่อิตาลีถูกโดดเดี่ยวในที่ประชุมสันนิบาตชาติ ด้านฝรั่งเศสและสหราชอาณาจักรก็รู้สึกสูญสิ้นความไว้วางใจในตัวมุสโสลินีในทันที มีเพียงชาติเดียวที่คอยหนุนหลังอิตาลีในเวลานั้นคือนาซีเยอรมัน ภายหลังจากที่ถูกประณามโดยสันนิบาตชาติ ที่ประชุมใหญ่ฟาสซิสต์อิตาลีจึงมีมติให้อิตาลีประกาศถอนตัวจากสันนิบาตชาติในวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1937 และมุสโสลินีกล่าวเยาะเย้ยสันนิบาติชาติว่าเป็นเพียงแค่ "วิหารที่ใกล้จะถล่ม"
พระเจ้าเฟร์นันโดที่ 2 แห่งอารากอน
ในช่วงระยะเวลา 10 ปีแรกพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ได้ร่วมกับพระนางอิซาเบลลาทำการรีคอนเควสตาที่ราชอาณาจักรกรานาดาที่มั่นที่สุดท้ายของชาวมุสลิมในคาบสมุทรไอบีเรียและสำเร็จในปีพ.ศ. 2035 ในปีเดียวกันได้เกิดพระราชกฤษฎีกาอาฮัมบราขึ้น ว่าด้วยการขับไล่ชาวยิวออกจากทั้งอาณาจักรกัสติยาและอารากอน และคริสโตเฟอร์ โคลัมบัสได้ไปสำรวจโลกใหม่ โดยสนธิสัญญาแห่งทอร์เดซิลลาสได้ทำข้อตกลงเรื่องดินแดนโพ้นมหาสมุทรแอตแลนติก ระหว่างโปรตุเกสและกัสติยา
ในบันทึกของพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ได้เขียนถึงการโต้เถียงในการครอบครองอิตาลีกับกษัตริย์ฝรั่งเศส ความขัดแย้งครั้งนี้ก่อให้เกิดสงครามอิตาลี ในปี พ.ศ. 2037 พระเจ้าชาล์สที่ 8 แห่งฝรั่งเศสได้ยกทัพบุกอิตาลีและขับไล่พระเจ้าอัลฟองโซที่ 2 แห่งเนเปิลส์(พระญาติของพระเจ้าเฟอร์ดินานด์) จากบัลลังก์แห่งเนเปิลส์ พระเจ้าเฟอร์ดินานด์และจักรพรรดิมักซีมีเลียนที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ได้เข้าขับไล่ฝรั่งเศสออกไปและได้แต่งตั้งพระโอรสของพระเจ้าอัลฟองโซคือ เฟอร์ดินานด์ได้ครองราชย์ต่อไป เมื่อการสวรรคตของพระเจ้าเฟอร์ดินานด์ที่ 2 แห่งเนเปิลส์ ทำให้บัลลังก์ไปอยู่กับพระปิตุลา พระเจ้าเฟรเดริกที่ 4 แห่งเนเปิลส์ พระเจ้าเฟอร์ดินานด์ได้เห็นด้วยกับการสืบบัลลังก์ของรัชทายาทของพระเจ้าชาล์สที่ 8 คือพระเจ้าหลุยส์ที่ 12 แห่งฝรั่งเศสผู้ได้ถือสิทธิ์ในดัชชีแห่งมิลาน นายพลของพระเจ้าเฟอร์ดินานด์คือ กอนซาโล เฟอร์นันเดส เดอ คอร์โดบา ได้ยึดเนเปิลส์จากฝรั่งเศสสำเร็จในปี พ.ศ. 2047 พระองค์จึงได้เป็นกษัตริย์แห่งเนเปิลส์