ประวัติศาสนาคริสต์
ศาสนาคริสต์เกิดขึ้นบริเวณดินแดนเลแวนต์ ซึ่งปัจจุบันคือประเทศอิสราเอลและปาเลสไตน์ ในช่วงกลางคริสศตวรรษที่ 1 ศาสนาคริสต์ได้เริ่มเผยแผ่ครั้งแรกจากกรุงเยรูซาเลม ตลอดจนดินแดนตะวันออกกลาง เช่น ประเทศซีเรีย อัสซีเรีย เมโสโปเตเมีย ฟินิเชีย อานาโตเลีย ประเทศจอร์แดน และประเทศอียิปต์ ในช่วงคริสศตวรรษที่ 4 ศาสนาคริสต์ได้รับเลือกให้เป็นศาสนาประจำชาติโดยราชวงศ์อาร์เมเนียในปี ค.ศ. 301 จอร์เจียในปี ค.ศ.319 อาณาจักรอักซุมในปี ค.ศ.325 และจักรวรรดิโรมันในปี ค.ศ.380
แม่พระแห่งลูกประคำ
ตำนานระบุว่าเมื่อนักบุญดอมินิกได้ประกาศคริสต์ศาสนาแก่สาวกลัทธิอัลบิเจนเซียน แต่ไม่ประสบความสำเร็จจนรู้สึกท้อแท้ ท่านจึงไปจำศีลภาวนาสวดอ้อนวอนพระเจ้านานถึง 40 วัน ในที่สุดพระแม่มารีย์และทูตสวรรค์ 3 องค์ได้มาประจักษ์และประทานสายประคำแก่นักบุญดอมินิกในปี ค.ศ. 1214 และแนะนำให้ท่านใช้สายประคำเป็นเครื่องมือในการอธิษฐานเพื่อให้พวกนอกรีตเหล่านั้นกลับใจ ผลปรากฏว่ามีคนกลับใจมาเข้าคริสต์ศาสนาจำนวนมาก ทำให้การสวดสายประคำแพร่ไปทั่วคริสตจักรตะวันตก โดยมีพระแม่มารีย์เป็นองค์อุปถัมภ์ อย่างไรก็ตามความเชื่อนี้เป็นเพียงตำนาน ไม่ปรากฏหลักฐานใด ๆ ยืนยัน