วิศวกรรมชีวเวช
วิศวกรรมชีวเวช แบ่งออกเป็น 9 สาขาย่อย ดังนี้สำหรับในประเทศไทย สถาบันวิศวกรรมชีวการแพทย์ มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ได้ริเริ่มจัดให้มีการประชุมประจำปีวิศวกรรมชีวการแพทย์แห่งชาติ (National Meeting on Biomedical Engineering) เพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนองค์ความรู้แบบบูรณาการ โดยการสนับสนุนของ NECTEC ต่อมาได้มีการเพิ่มการประชุมนานาชาติ International Symposium in Biomedical Engineering (ISBME) ตั้งแต่ปี พ.ศ. 2547สำหรับประเทศไทย มีมหาวิทยาลัยที่สามารถเปิดสอนหลักสูตรวิศวกรรมชีวการแพทย์อยู่ทั้งสิ้น 9 สถาบันดังตารางข้างล่าง
ทั้งนี้ มี 6 สถาบันที่มีศักยภาพเพียงพอที่จะเปิดหลักสูตรระดับปริญญาตรี (วิศวกรรมศาสตรบัณฑิตและวิทยาศาสตรบัณฑิต) โดยเน้นการพัฒนากำลังคนเข้าสู่วงการอุตสาหกรรมอย่างแท้จริง ได้แก่ มหาวิทยาลัยมหิดล มหาวิทยาลัยสงขลานครินทร์ มหาวิทยาลัยศรีนครินทรวิโรฒ มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าพระนครเหนือ และสถาบันเทคโนโลยีพระจอมเกล้าเจ้าคุณทหารลาดกระบัง และ มหาวิทยาลัยรังสิต ซึ่งเป็นมหาวิทยาลัยเอกชนแห่งแรกที่เปิดสอนตั้งแต่ พ.ศ. 2545-2554 ในหลักสูตรวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาอุปกรณ์ชีวการแพทย์ และ เมื่อ พ.ศ. 2555 - ปัจจุบัน ได้ปรับปรุงหลักสูตรและเปิดสอนหลักสูตร วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต สาขาวิศวกรรมชีวการแพทย์ โดยความร่วมมือระหว่างคณะวิทยาศาสตร์กับคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยรังสิต โดยมหาวิทยาลัยมหิดลเป็นมหาวิทยาลัยแห่งแรกในประเทศไทยที่เปิดหลักสูตรในระดับปริญญาตรี เมื่อ พ.ศ. 2550
ศูนย์วิศวกรรมชีวการแพทย์ มหาวิทยาลัยเชียงใหม่
หลักสูตรวิศวกรรมศาสตรมหาบัณฑิต (หลักสูตรนานาชาติ) และหลักสูตรปรัชญาดุษฎีบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมชีวการแพทย์ (หลักสูตรนานาชาติ) 
เป็นหลักสูตรที่ออกแบบเพื่อให้นักศึกษาได้เรียนรู้เกี่ยวกับทฤษฎีในมุมมองของวิศวกรรมศาสตร์ วิทยาศาสตร์สุขภาพและวิทยาศาสตร์ 
ทั้งในห้องเรียนและห้องปฏิบัติการ โดยเน้นหนักในการใช้ความรู้ทางวิศวกรรมศาสตร์เป็นหลักในการนาไปประยุกต์ใช้ในงานทางด้านวิทยาศาสตร์สุขภาพ
ซึ่งในหลักสูตรนี้มุ่งเน้นที่จะพัฒนาบัณฑิตให้มีความสามารถในการทาวิจัยทางด้านBiomechanics, Medical Signal and Image Processing, Bioinformatics,
Cell and Tissue Engineering, Cardiac Electrophysiology และ Biomaterial ทั้งนี้รวมถึงการเตรียมความพร้อมให้นักศึกษามีทักษะทางด้านภาษา
และมีความสามารถในการสื่อสารที่ดี รวมทั้งมีความเข้าใจทางด้านวัฒนธรรมต่างสังคม และการเรียนรู้ตลอดชีวิต หลักสูตรนี้จะช่วยให้มีการพัฒนา
อุปกรณ์ทางการแพทย์ขึ้นใช้ได้เองในประเทศ ซึ่งจะช่วยลดค่าใช้จ่ายในการนาเข้า และบารุงรักษาอุปกรณ์เหล่านี้ และยังได้อุปกรณ์ทางการแพทย์
ที่เหมาะสมกับสรีระของคนไทย และสิ่งแวดล้อมภายในประเทศอีกด้วย