วัดไทยพุทธคยา
วัดไทยพุทธคยา เป็นวัดไทยแห่งแรกในประเทศอินเดีย เริ่มก่อสร้างมาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2500 มีเนื้อที่ราว 12 ไร่ (5 เอเคอร์) ตั้งอยู่บริเวณพุทธคยา อยู่ห่างจากองค์เจดีย์พุทธคยาประมาณ 500 เมตร เป็นวัดที่อยู่ในความดูแลและอุปถัมภ์ของรัฐบาลไทย ปัจจุบันมีพระเทพโพธิวิเทศ (วีรยุทธ์ วีรยุทฺโธ) เป็นเจ้าอาวาส
พระครูวิสิฐพัฒนวิมล (ณรงค์ อิทฺธิญาโณ)
พระครูวิสิฐพัฒนวิมล (ณรงค์ อิทฺธิญาโณ) ปัจจุบันดำรงตำแหน่งทางคณะสงฆ์เป็น เจ้าคณะตำบลศาลาและเจ้าอาวาสวัดศาลาหม้อ ท่านเป็นบุตรคนที่ 2 ในจำนวนพี่น้องทั้งหมด 3 ท่าน พี่ชายคนโตชื่อว่านายแดง ตาต๊ะ ได้ถึงแก่กรรมไปแล้วเมื่อปีพุทธศักราช 2542 เหลือแต่ท่านพระครูวิสิฐพัฒนวิมลและนายสมบัติ ตาต๊ะ ผู้เป็นน้องชาย ตลอดระยะเวลาในการใช้ชีวิตสมณเพศตั้งแต่บวชเป็นสามเณรจนถึงพระภิกษุ ท่านมีความสมถะไม่ถือตัว และยังเป็นที่น่าเคารพเลื่อมใสของชาวบ้านและคณะศรัทธาทั่วไป ท่านเป็นกันเองกับญาติโยม เนื่องด้วยครั้นเมื่อยังเป็นสามเณร ท่านได้เจริญรอยตามคำสอนของหลวงพ่อพระอธิการศรีชัย ญาณวโร อดีตเจ้าอาวาสวัดศาลาหม้อ ท่านสอนให้สามเณรณรงค์ปฏิบัติในพระธรรมวินัยอย่างเคร่งครัดให้เป็นตัวอย่างแก่พระภิกษุสามเณรรุ่นต่อๆไป ซึ่งคำสอนของหลวงพ่อศรีชัย หรือที่ชาวบ้านเรียกขานกันว่า"ตุ๊เจ้าใจ"เป็นที่ประจักษ์แก่พระสงฆ์ในอารามและศรัทธาชาวบ้านผู้เคยเคารพเลื่อมใสกราบไหว้ ด้วยหลวงพ่อสอนตลอดว่า"เราควรทำตัวของเราให้ดีเสียก่อน ก่อนที่จะติฉินนินทาผู้อื่น"สามเณรณรงค์ ตาต๊ะ จึงได้รักษาคำสอนของหลวงพ่อตั้งแต่นั้นมาจนปัจจุบัน เมื่อสามเณรณรงค์มีอายุครบ 20 ปีบริบูรณ์จึงได้ขออุปสมบทเป็นพระภิกษุและได้ติดตามอุปัฏฐากหลวงพ่อศรีชัยมาตลอดจนถึงปีพุทธศักราช 2532 หลวงพ่อศรีชัยได้ถึงแก่มรณภาพตราบเท่าวาระสุดท้าย ท่านพระครูวิสิฐพัฒนวิมล นับเป็นพระครูสัญญาบัตรรูปแรกของวัดศาลาหม้อ ถึงจะมียศมีศักดิ์แต่ท่านก็มิได้ถือในยศนั้นเลย ท่านได้อุทิศตนเพื่อพระพุทธศาสนามาโดยลำดับ ได้สนองงานคณะสงฆ์และยังเป็นพระนักเผยแพร่ เป็นพระนักเทศน์ที่ดี มีศรัทธาชาวบ้านเลื่อมใสเป็นจำนวนมาก ท่านได้กระทำคุณประโยชน์ต่อพุทธศาสนามามากมายนับไม่ถ้วน เพราะด้วยคำสอนของหลวงพ่อเจ้าอาวาสองค์ก่อนที่ทำให้ท่านต้องดำรงชีพเพื่อพระพุทธศาสนาและอยู่เป็นร่มโพธิ์ไทรของศิษยานุศิษย์ต่อไป