การ์ตูนไทย
การ์ตูนไทย ประวัติจากคำบอกเล่า เริ่มต้นจากเป็นการ์ตูนแนวนิยายพื้นบ้าน ผี และแนวจักร ๆ วงศ์ ๆ ราคาเล่มละหนึ่งบาท โดยมีนักเขียนการ์ตูนที่มีชื่อเสียงสมัยนั้น เช่น จุก เบี้ยวสกุล ต่อมาเริ่มมีการ์ตูนแนวตลกสั้น ๆ ในลักษณะ การ์ตูน 3 ช่องจบ ออกมาเพิ่ม เช่น เบบี้ หนูจ๋า ขายหัวเราะ และ มหาสนุก ส่วนการ์ตูนไทยในลักษณะมังงะอย่างที่พบเห็นทั่วไปในปัจจุบันนั้น น่าจะมีมาไม่ถึงยี่สิบปี โดยนิตยสารการ์ตูนไทยในแนวมังงะยุคบุกเบิกได้แก่ ไทคอมมิค (Thai Comic) ของสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ และ เอ-คอมมิค (a-comic) และ cartoon thai studio ของ สยามอินเตอร์คอมมิค
เจ็ดผู้กล้าห้าผู้ทรงธรรม
ครั้นถึงรัชสมัยกวังซวี่ มีผู้หนึ่งใช้นามแฝงว่า "เวิ่นจู๋จู่เหริน" () แปลว่า "อาจารย์สอบไผ่" (Master Bamboo Questioner) ซึ่งผู้คนส่วนใหญ่เชื่อว่า เป็นฉือ ยฺวี่คุน นั้นเอง ได้ปรับปรุงหนังสือข้างต้นโดยตัดเรื่องภูตผีออกบางส่วน แล้วประมวลเนื้อหาเข้าเป็นหนังสือเล่มใหม่ มีหนึ่งร้อยยี่สิบบท ชื่อ "จงเลี่ยเสียอี้ฉวน" () แปลว่า "เรื่องราวเหล่าทแกล้วทกล้าผู้จงรักและใจหาญ" (Biographies of Loyal, Courageous Heroes and Gallants)