ภาคอีสาน (ประเทศไทย)
แอ่งโคราช เป็นการแบ่งโซนภาคตะวันออกเฉียงเหนือ ตามภูมิศาสตร์ โดยแอ่งโคราชจะอยู่ในโซนอีสานตอนล่าง ครอบคลุมพื้นที่ จังหวัดนครราชสีมา ชัยภูมิ ขอนแก่น กาฬสินธ์ มหาสารคาม บุรีรัมย์ สุรินทร์ ร้อยเอ็ด ยโสธร มุกดาหาร ศรีสะกษ อำนาจเจริญ และอุบลราชธานี ทิศเหนือจะจรดแอ่งสกลนครโดยมีเทือกเขาภูพานกั้นไว้ ทิศตะวันตกกั้นด้วยเทือกเขาเพชรบูรณ์ ทิศใต้กั้นด้วยเทือกเขาพนมดงรัก
จังหวัดในภาคอีสานมีทั้งหมด 20 จังหวัด ตามสำนักงานราชบัณฑิตยสภา และตามคณะกรรมการพัฒนาการเศรษฐกิจและสังคมแห่งชาติ ได้แก่
ที่ราบสูงโคราช
ความสูงเฉลี่ยของพื้นที่อยู่ที่ 200 เมตร ครอบคลุมเนื้อที่ประมาณ 155,000 ตารางกิโลเมตร มีรูปร่างของที่ราบสูงเหมือนสนามฟุตบอลที่วางตัวตามยาวในแนวทิศตะวันออกเฉียงใต้ , มีแม่น้ำมูล และ แม่น้ำชี, เป็นสายย่อยแม่น้ำโขงแม่น้ำโขง, อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือของพื้นที่ ที่ราบสูงโคราชแยกออกจากภาคกลางประเทศไทยโดยแนวเทือกเขาเพชรบูรณ์ และ ทิวเขาสันกำแพงและทางทิศใต้มีเทือกเขาดงพญาเย็นกั้น; และมีเทือกเขาพนมดงรักกั้นกัมพูชา ทางทิศใต้, นอกจากแนวเทือกเขารอบที่ราบแล้ว