ราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย
พระราชสันตติวงศ์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย (Descendants of Queen Victoria) เป็นเรื่องราวของการสืบสายพระโลหิตของพระราชโอรสและธิดาทั้งหมด 9 พระองค์ในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรียแห่งสหราชอาณาจักร (อเล็กซานดรินา วิกตอเรีย; 24 พฤษภาคม พ.ศ. 2362 - 22 มกราคม พ.ศ. 2444 "เสวยราชสมบัติ" 20 มิถุนายน พ.ศ. 2380) โดยมีพระราชนัดดา 42 พระองค์ และพระราชปนัดดา (เหลน) 88 พระองค์ แต่ละพระองค์จึงเป็นทั้งพี่น้องกันหรือพระญาติชั้นที่หนึ่งซึ่งกันและกัน (first cousin) และด้วยการอภิเษกสมรสเข้าไปยังราชสำนักต่างๆ ในทวีปยุโรป พระองค์จึงทรงมีผลกระทบต่อโชคชะตาของราชวงศ์ยุโรปอย่างมาก ทรงมีความเกี่ยวข้องทางสายพระโลหิตและการอภิเษกสมรสกับราชวงศ์สเปน เยอรมนี กรีซ รัสเซีย โรมาเนีย ยูโกสลาเวีย นอร์เวย์ สวีเดน และเดนมาร์ก จึงทำให้ทรงได้รับพระราชสมัญญาว่า สมเด็จย่าแห่งยุโรป (Grandmother of Europe)
เจ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์ ดยุกแห่งคลาเรนซ์และเอวอนเดล
เจ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์ประสูติก่อนกำหนดคลอด 2 เดือน เมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2407 ณ ฟรอกมอร์เฮาส์ เมืองวินด์เซอร์ เบิร์กไชร์ พระราชโอรสพระองค์แรกในเจ้าฟ้าชายอัลเบิร์ต เอ็ดเวิร์ด เจ้าชายแห่งเวลส์ และเจ้าฟ้าหญิงอเล็กซานดรา เจ้าหญิงแห่งเวลส์ (พระนามเดิม "เจ้าหญิงอเล็กซานดราแห่งเดนมาร์ก") เป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระราชินีนาถวิกตอเรีย ตอนประสูติมีพระราชทานนามว่า "สมเด็จเจ้าฟ้าชายอัลเบิร์ต วิกเตอร์แห่งเวลส์" ตั้งแต่ประสูติ