บอยเฟรนด์ (เพลงจัสติน บีเบอร์)
"บอยเฟรนด์" เป็นเพลงที่ได้รับอิทธิพลจากเพลงแนวอาร์แอนด์บีมีความยาว 2 นาที 50 วินาที ผสมผสานกับดนตรีอคูสติก มีจังหวะดนตรีคลับบีท เขียนขึ้นด้วยระดับเสียงบีแฟลทไมเนอร์ มีค่าเทมโป 54 จังหวะต่อนาที เพลงขึ้นต้นด้วยเสียงระดับต่ำและเสียงลมหายใจแทรกของบีเบอร์ในขณะร้องแร็ปว่า "ถ้าผมได้เป็นแฟนคุณ ผมจะไม่ปล่อยคุณไป/ผมจะพาคุณไปในที่ที่คุณไม่เคยไปมาก่อน/ที่รัก คว้าโอกาสไว้มิฉะนั้นคุณจะไม่มีทางได้รู้/ผมมีเงินอยู่ในมือและอยากจะใช้จริง ๆ /ใช้มันไปกับคุณ/นั่งสบายอารมณ์ใกล้แสงไฟตอนที่เรากินฟงดูว์" (If I was your boyfriend, I’d never let you go/ I can take you places you ain’t never been before/ Baby, take a chance or you’ll never ever know/ I got money in my hands that I’d really like to blow/ Swag, swag, swag on you/ Chillin' by the fire while we eatin’ fondue.) ทันทีที่ท่อนคอรัสตามมา เขาใช้เสียงสูงหรือเสียงฟอลเซตโตคล้ายไมเคิล แจ็กสัน และร้องออกมาเกี่ยวกับ "ทุกสิ่งที่คุณต้องการ" (everything you want)
เฮาส์ (แนวดนตรี)
ในปี 1985 แลนด์มาร์กของมิสเตอร์ ฟิงเกอร์สอย่าง 'แคน ยู ฟิล อิท?'/'วอชชิ่ง แมชชีน'/'มิสเซอรี่ ออฟ เลิฟ' แสดงให้เห็นถึงอิทธิพลของแนวดนตรีประเภทแจ๊ส เสียงชุ่มๆที่ถูกสรรค์สร้างขึ้นจากโรแลนด์ ทีอาร์-707และเครื่องสังเคราะห์เสียงจูโน่6 เพลงเหล่านี้ช่วยจุดประกายความนิยมแนวดนตรีย่อยประเภทดีปเฮาส์ซึ่งมีบีทที่ช้าลงมาถึงระดับ 110-125bpm. ในปีเดียวกัน 'อิส'ส เฮาส์' ของชิป อี.ก็เป็นอีกหนึ่งตัวอย่างที่ดีของชิคาโกเฮาส์ ในปี 1986 'เอซิด แทร็กซ์' ของฟิวเจอร์แสดงให้เห็นถึงพัฒนาการของหนึ่งในแนวเพลงย่อยของเฮาส์อย่างเอซิดเฮาส์ที่เกิดขึ้นจากการทดลอง303แมชชีนของนักดนตรีชาวชิคาโกเช่น ดีเจปิแอร์