กลุ่มอาการเซโรโทนิน
ความเสี่ยงสัมพัทธ์และความรุนแรงของทั้งผลข้างเคียงของยาที่มีฤทธิ์ต่อระบบเซโรโทนินและความเป็นพิษของเซโรโทนิน ทั้งในยาเดี่ยว ๆ หรือใช้รวมกัน เป็นเรื่องซับซ้อน
อาการมีรายงานในคนไข้ทุกกลุ่มอายุ รวมทั้งคนสูงอายุ เด็ก หรือแม้แต่เด็กแรกเกิดเนื่องจากได้รับยาเมื่ออยู่ในครรภ์
ความเป็นพิษทางเซโรโทนินของยา SSRI จะเพิ่มขึ้นตามขนาดยา แต่แม้เมื่อใช้ยาเกินขนาด ก็ยังไม่เพียงพอจะให้ถึงตายจากเซโรโทนินเป็นพิษในผู้ใหญ่ที่แข็งแรง
ระดับที่เพิ่มขึ้นของเซโรโทนินในระบบประสาทกลางจะถึงระดับที่อาจถึงชีวิตก็ต่อเมื่อใช้ยารวมกันที่มีกลไกการทำงานที่แตกต่างกัน
ยาอื่น ๆ นอกจาก SSRI ก็มีฤทธิ์ยับยั้งการนำเซโรโทนินไปใช้ใหม่ในระดับที่มีนัยสำคัญทางคลินิก (เช่น ทรามาดอล แอมเฟตามีน และ MDMA) และสัมพันธ์กับกรณีเป็นพิษที่รุนแรง
การสร้างภาพด้วยเรโซแนนซ์แม่เหล็ก
ไม่มีความเสี่ยงที่พิสูจน์แล้วของอันตรายทางชีวภาพจากสนามแม่เหล็กคงที่แม้จะมีความเข้มสูงมาก. อย่างไรก็ตาม ผลกระทบทาง genotoxic (เช่นสารอาจก่อมะเร็ง) ของการ MRI สแกนได้ถูกแสดงให้เห็นในร่างกายและในหลอดทดลอง, นำไปสู่การตรวจสอบเร็วๆนี้ที่แนะนำ "ความจำเป็นในการศึกษาให้ไกลออกไปอีกและการใช้ด้วยความระมัดระวังเพื่อหลีกเลี่ยงการตรวจสอบที่ไม่จำเป็น, ตามหลักการป้องกันไว้ก่อน". ในการเปรียบเทียบของผลกระทบ genotoxic ของ MRI เมื่อเปรียบเทียบกับ CT สแกน, Knuuti และคณะ ได้รายงานว่าแม้ว่าความเสียหายของดีเอ็นเอที่ตรวจพบหลังจาก MRI จะอยู่ในระดับใกล้เคียงกับที่ผลิตโดยการสแกนโดยใช้รังสี (CT หัวใจหลอดเลือด, การถ่ายภาพนิวเคลียร์, และการถ่ายด้วยรังสีเอกซ์ที่ใช้รังสีขนาดต่ำ), ความแตกต่างในกลไกที่ความเสียหายนี้เกิดขึ้นได้แนะนำว่าความเสี่ยงโรคมะเร็งจาก MRI, ถ้ามี, ไม่เป็นที่รู้จัก.