นกเจ้าฟ้าหญิงสิรินธร
ในปี พ.ศ. 2510 นักวิทยาศาสตร์จากสถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์ประยุกต์ กระทรวงวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี (ปัจจุบันคือสถาบันวิจัยวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีแห่งประเทศไทย) ได้ทำการดักจับนกนางแอ่นจากบึงบอระเพ็ด จังหวัดนครสวรรค์ เพื่อทำการศึกษาเรื่องการอพยพย้ายถิ่นของสัตว์ต่าง ๆ ในภูมิภาคเอเชียอาคเนย์ และในระหว่างเดือนมกราคมและกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2511 กิตติ ทองลงยา ได้ค้นพบนกตัวหนึ่งที่มีรูปร่างลักษณะแตกต่างจากนกนางแอ่นชนิดอื่นที่จับได้ นกตัวนี้มีขนาดใหญ่กว่านกนางแอ่นทั่วไปมาก ขนเป็นสีดำคล้ำ ตาขาวและใหญ่ ปากและสะโพกสีขาว หางกลมมน ขนหางคู่กลางมีแกนยื่นออกมาอย่างชัดเจน
นกอินทรีสีน้ำตาล
นกอินทรีสีน้ำตาล(อังกฤษ:Tawny eagle-ชื่อวิทยาศาสตร์:Aquila rapax)เป็นนกล่าเหยื่อขนาดใหญ่ชนิดหนึ่ง ตัวผู้กับตัวเมียมีลักษณะใกล้เคียงกันมาก ลักษณะสีขนของพวกมันแบ่งเป็น 2 แบบคือ แบบสีเข้มจะมีสีน้ำตาลและแบบสีอ่อนจะมีสีขาวน้ำตาล ขนาด 62-78 ซม. เป็นนกล่าเหยื่อขนาดใหญ่ อาหารหลักของมันคือ หนู นกที่มีขนาดเล็กกว่า ปลา และอาหารอย่างอื่นอีกมากมาย
การล่าเหยื่อ
นกอินทรีชนิดนี้เป็นนกนักล่าตัวยงอีกชนิด ดังนั้นร่างกายของมันย่อมเป็นอาวุธสำคัญอย่างแน่นอน
ดวงตาของมัน มีความสามารถในการมองเห็นที่มีความละเอียดสูง สามารถมองเห็นเหยื่อที่อยู่ไกลออกไปได้
เมื่อมันมองเห็นเหยื่อ มันก็จะบินเข้าไปหาเหยื่ออย่างรวดเร็ว ซึ่งการบินปกติจะมีความเร็วประมาณ 45-50 กม./ชม.เป็นอย่างต่ำ เมื่อเร่งความเร็วสูงสุดประมาณ 145-180 กม./ชม. แต่เมื่อนกอินทรีสีน้ำตาลจู่โจมเหยื่อด้วยการพุ่งจู่โจมจะมีความเร็วสูงถึง 230-320 กม./ชม.
เมื่อนกอินทรีเข้าใกล้เหยื่อ มันจะใช้กรงเล็บจับและฉีกเนื้อของเหยื่อ และใช้เล็บจิกคอเหยื่อจนตาย
จงอยปากของนกอินทรีสีน้ำตาลแข็งแรงมาก มันจะใช้จงอยจิกและฉีกเนื้อของเหยื่อกินเป็นอาหาร