หม่า ฮั่วเถิง
หม่า ฮั่วเถิง (; พินอิน: Mǎ Huàténg; 29 ตุลาคม ค.ศ. 1971 – ) ยังเป็นที่รู้จักกันในนาม โพนี หม่า () เป็นทั้งนักธุรกิจระดับพ่อค้าใหญ่, นักลงทุน, นักการกุศล, วิศวกร, ผู้ประกอบการด้านอินเทอร์เน็ตและเทคโนโลยีชาวจีน เขาเป็นทั้งผู้ก่อตั้ง, ประธาน และกรรมการผู้จัดการเทนเซ็นต์ ซึ่งเป็นบริษัทที่มีมูลค่าสูงสุดในเอเชีย หนึ่งในบริษัทด้านอินเทอร์เน็ตและเทคโนโลยีที่ใหญ่ที่สุด รวมถึงกลุ่มการลงทุน, การเล่นเกม และความบันเทิงที่ใหญ่ที่สุดในโลก บริษัทควบคุมบริการส่งข้อความโต้ตอบแบบทันทีบนมือถือที่ใหญ่ที่สุดของประเทศจีน และบริษัทย่อยให้บริการสื่อ, การบันเทิง, ระบบการชำระเงิน, สมาร์ตโฟน, บริการที่เกี่ยวข้องกับอินเทอร์เน็ต, บริการคุณค่าเพิ่ม และบริการการโฆษณาออนไลน์ ทั้งในประเทศจีนและทั่วโลก
เจอร์รี หยาง (วิสาหกร)
หยางจี้หยวนเกิดที่ มหานครไทเป มณฑลไต้หวัน เมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน ค.ศ. 1968 พ่อของเขาเป็นคนจีนอพยพมาจากจีนแผ่นดินใหญ่ ส่วนแม่เป็นคนไต้หวัน เขาเป็นลูกชายคนโตในบรรดาลูกชาย 2 คนของพ่อกับแม่ น้องชายของเขามีอายุห่างจากเขาเพียงปีเดียว หลังจากนั้นเมื่อเขาอายุได้เพียง 2 ปี พ่อก็เสียชีวิตลง แม่ต้องรับบทหนักเลี้ยงดูลูกทั้ง 2 คน ตามลำพัง ปี ค.ศ. 1978 แม่ของเขาพาลูกชายทั้ง 2 คน อพยพไปอยู่ที่ สหรัฐอเมริกา เพื่ออนาคตที่ดีกว่าของเธอและลูกๆ หยางจี้หยวนมีอายุได้เพียง 10 ปี แม่พาเขาและน้องไปตั้งรกรากใหม่อยู่ที่เมืองแซนโฮเซ เมืองที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 3 ใน แคลิฟอร์เนีย แม้ว่าแม่ของเจอร์รี หยาง จะมีอาชีพเป็นครูสอน ภาษาอังกฤษ ตั้งแต่อยู่ที่ ไต้หวัน แต่เมื่อเจอร์รี หยาง ย้ายมาอยู่ใน สหรัฐอเมริกา ใหม่ๆ นั้น เขาพูดภาษาอังกฤษได้เพียงคำเดียวคือคำว่า "Shoe" ที่แปลว่ารองเท้า เขาต้องปรับตัวเรื่องภาษาอย่างหนัก เป็ยนสิ่งที่ยากลำบากสำหรับคนที่ต้องไปอยู่ในถิ่นฐานใหม่และไม่รู้ภาษาของที่นั่นเลย เจอร์รี และเคน หยาง ต้องเข้าชั้นเรียนเพื่อเรียนภาษาอังกฤษอย่างเข้มช้นอยู่นานถึง 3 ปี กว่าจะใช้ภาษาอังกฤษได้เหมือนเจ้าของภาษา เจอร์รี หยาง เริ่มเรียนมัธยมศึกษาตอนต้นที่ โรงเรียนเซียร์รามอนต์ (Sierramont Middle School) เป็นเวลา 3 ปี วิชาที่เขาสามารถทำคะแนนได้ดี คือ คณิตศาสตร์ หลังจากนั้นจึงเรียนมัธยมศึกษาปลายที่ โรงเรียนพีตมอนด์ ฮิลส์ (Piedmont Hills High School)
เจอร์รี หยาง ทำกิจกรรมหลายอย่าง และได้รับคัดเลือกให้เป็นผู้กล่าวสุนทรพจน์อำลาในวันที่จบการศึกษาของโรงเรียน ต่อมาเข้าศึกษาต่อคณะวิศวกรรมศาสตร์ มหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด และเรียนจบ
วิทยาศาสตรบัณฑิต กับ วิทยาศาสตรมหาบัณฑิต สาขา วิศวกรรมไฟฟ้า โดยใช้เวลาเรียนเพียง 4 ปีเท่านั้น