เสือชีตาห์
อาศัยอยู่ตามลำพัง ตัวผู้ที่เป็นพี่น้องกันจะรวมกลุ่มกันอยู่ และมีอาณาเขตร่วมกัน เสือชีตาห์เป็นสัตว์ที่วิ่งได้เร็วที่สุดในโลก สามารถทำความเร็วได้ถึง 80 ไมล์ต่อชั่วโมง แต่มันจะวิ่งได้เพียงระยะสั้นเท่านั้น อาหารของมัน ได้แก่ กวางขนาดเล็ก เสือชีตาห์สามารถฝึกให้เชื่องได้ง่าย ในสมัยโบราณมักถูกนำมาฝึกให้ล่าสัตว์ ชอบอาศัยอยู่ในทุ่งหญ้าแห้งแล้ง ปีนต้นไม้ไม่เก่ง แต่กระโดดได้สูงถึง 4.5 เมตร ใช้การถ่ายปัสสาวะเป็นเครื่องกำหนดอาณาเขตของมัน ชอบล่าเหยื่อเป็นกลุ่มเล็ก ๆ โดยซ่อนตัวบนที่สูงกว่าเหยื่อ เมื่อพบเหยื่อจะหมอบคลานเข้าไปหาและจะอยู่ใต้ลม พอเข้าใกล้เหยื่อ จะใช้เท้าหน้าตะบบให้เหยื่อล้มลงแล้วกัดที่คอ ชอบกินเลือดสด ๆ และเครื่องใน มีตับ ไต หัวใจ และจมูก ลิ้น ตา เนื้อที่หัวซี่โครงและขา นอกนั้นไม่ค่อยกิน มันไม่ลากซากไปกินและไม่หวนกลับมากินซากเดิมอีก ซากเน่าปกติไม่กิน นอกจากหิวจัดจริง ๆ เสือชีตาห์แม้จะปราดเปรียวบนพื้นดิน แต่ก็สามารถปีนต้นไม้ได้และเก่ง โดยสามารถไต่ไปมาตามต้นไม้อย่างคล่องแคล่วด้วย ในเวลากลางคืนมีระบบสายตาที่มองเห็นได้เป็นอย่างดี
เอ็ดมอนโตซอรัส
เอ็ดมอนโตซอรัส และแฮดโดรซอร์ริเดอื่น ๆ มีสี่เท้าและสามารถยืนสองเท้าได้ในเวลาที่จำเป็นเช่นการกินใบไม้ที่มียอดสูง ๆ หรือจะใช้ขาหลังในการออกตัววิ่งด้วยความเร็วหนีจากนักล่าในยุคนั้นอย่าง ไทรันโนซอรัส การวิจัยโดยสร้างแบบจำลองคอมพิวเตอร์ในปี 2007 แสดงว่า เอ็ดมอนโตซอรัสสามารถทำความเร็วสูงอาจถึง 45 กิโลเมตร/ชั่วโมง และยังจำลองการเดินแบบอื่น ๆ อย่างการวิ่งเหยาะ ๆ ให้ก้าวเท้าเดียว ย้ายที่หรือวิ่ง นักวิจัยพบว่าแปลกใจที่เอ็ดมอนโตซอรัสสามารถเดินเร็วได้เหมือนจิงโจ้กระโดด (แบบจำลองความเร็วสูงสุด 17.3 เมตรต่อวินาที)
ในขณะที่น้ำหนักมีมากจนไม่เหมาะกับการว่ายน้ำเช่นเดียวกับ แฮดโดรซอร์ริเด อื่น ๆ ที่มีนิ้วมือสั้นไร้ประสิทธิภาพ และหางไม่มีประโยชน์ในการขับเคลื่อนร่างกายเนื่องจากมีเส้นเอ็นแข็งที่คล้ายกระดูกทำให้ขยับได้เล็กน้อย