จารึกพ่อขุนรามคำแหง
จารึกพ่อขุนรามคำแหง หรือ จารึกหลักที่ 1 เป็นศิลาจารึกที่บันทึกเหตุการณ์ประวัติศาสตร์สมัยกรุงสุโขทัย ศิลาจารึกนี้ เจ้าฟ้ามงกุฎฯ (ต่อมาคือ พระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว) ขณะผนวชอยู่เป็นผู้ทรงค้นพบเมื่อวันกาบสี ขึ้น 8 ค่ำ เดือน 3 จ.ศ. 1214 ตรงกับ วันศุกร์ที่ 17 มกราคม ค.ศ.1834 หรือ พ.ศ. 2376 ณ เนินปราสาทเมืองเก่าสุโขทัย อำเภอเมือง จังหวัดสุโขทัย มีลักษณะเป็นหลักสี่เหลี่ยมด้านเท่า ทรงกระโจม สูง 111 ซม. หนา 35 ซม. เป็นหินทรายแป้งเนื้อละเอียดมีจารึกทั้งสี่ด้าน ปัจจุบันเก็บอยู่ที่พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร กรุงเทพมหานคร
หินซักการาใต้
ความสำคัญของหินสลักแห่งซัคคาราใต้ มาจากคำจารึกที่บันทึกพระนามของฟาโรห์จำนวนหนึ่ง พร้อมกับรายละเอียดของจำนวนปศุสัตว์ประจำปีหรือรายปีซึ่งยืนยันรายละเอียดในแหล่งข้อมูลอื่น ๆ (เช่นบันทึกพระนามแห่ง) และนักโบราณคดีก็ได้ประเมินความยาวของรัชกาลฟาโรห์ในหินสลัก โดยไมเคิล เบาด์และวาซิล โดเบรบสรุปได้ว่า ฟาโรห์เตติครองราชย์ประมาณ 12 ปี, ฟาโรห์ยเซอร์คาเรครองราชย์ประมาณ 2-4 ปี, ฟาโรห์เปปิที่ 1 ครองราชย์ประมาณ 49-50 ปี, ฟาโรห์เมเรนเรที่ 1 ครองราชย์ประมาณ 11-13 ปี