พระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศส (; 9 ตุลาคม พ.ศ. 2300 – 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2379), ได้รับพระสมัญญานามว่า ผู้ทรงเป็นที่รัก (), ทรงดำรงตำแหน่งเคานต์แห่งอาร์ตัวก่อนจะขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสและนาวาร์ ตั้งแต่ 16 กันยายน พ.ศ. 2367 - 2 สิงหาคม พ.ศ. 2373 เป็นพระปิตุลา (ลุง) ในเยาวกษัตริย์ผู้ทรงไม่ได้บรมราชาภิเษก พระเจ้าหลุยส์ที่ 17 และพระอนุชาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศสและพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 แห่งฝรั่งเศส ผู้ซึ่งหลังทรงถูกเนรเทศก็สนับสนุนพระอนุชาจนได้สืบราชสมบัติต่อจากพระองค์ พระเจ้าชาร์ลที่ 10 ทรงครองราชสมบัติเป็นระยะเวลาเกือบ 6 ปี และสิ้นสุดลงด้วยการปฏิวัติเดือนกรกฎาคม ส่งผลให้ต้องทรงสละราชสมบัติแก่หลุยส์ ฟิลิปป์ที่ ดยุคแห่งออร์เลอองส์ ซึ่งขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศส พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 10 ทรงถูกเนรเทศและสวรรคตที่กอริเซีย ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออสเตรีย
พระเจ้าฌ็องที่ 1 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าจอห์นที่ 1 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน ค.ศ. 1316 ที่ปารีส ในประเทศฝรั่งเศส พระองค์เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าหลุยส์ที่ 10 แห่งฝรั่งเศส และ พระราชินีเคลเม็นเชีย พระเจ้าจอห์นประสูติหลังจากพระราชบิดาเสด็จสวรรคตไปแล้ว และทรงมีชีวิตอยู่เพียงห้าวันก็เสด็จสวรรคต มีผู้เชื่อกันว่าพระปิตุลาทรงมีส่วนในการเสด็จสวรรคตของพระองค์เพื่อชิงราชบัลลังก์จากพระองค์โดยการขึ้นครองราชย์เป็นพระเจ้าฟิลิปที่ 5 แห่งฝรั่งเศส บ้างก็ว่าพระเจ้าฟิลิปมีพระราชโองการให้ลักพาตัวพระเจ้าจอห์นและแทนที่ด้วยเด็กที่เสียชีวิตไปแล้ว ระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1350 ชายชื่อจานนิโน ดิ กูชชิโอ (Giannino di Guccio) อ้างตัวว่าเป็นพระเจ้าจอห์นที่บริเวณโปรวองซ์ แต่ก็ถูกจับเข้าคุกในเดือนธันวาคม ค.ศ. 1360 และเสียชีวิตในคุก