สามก๊ก
ในประเทศไทย สามก๊กได้รับการแปลและเรียบเรียงเป็นร้อยแก้วในปี พ.ศ. 2345 โดยซินแสผู้รู้ภาษาจีนได้แปลออกมาให้เจ้าพระยาพระคลัง (หน) เพื่อนำมาเรียบเรียงเป็นภาษาไทยอีกครั้งหนึ่งก่อนทำการตีพิมพ์ ดังนั้นเมื่อนำสามก๊กของหลัว กวั้นจงซึ่งเป็นต้นฉบับ นำมาเปรียบเทียบเคียงกับภาษาไทยที่แปลโดย สังข์ พัธโนทัย ซึ่งเป็นการแปลออกมาในรูปแบบของตำราพิชัยสงคราม หรือสามก๊ก ฉบับวณิพกของยาขอบ หรือฉบับสามก๊ก ฉบับภาษาอังกฤษของบริวิต เทเลอร์ จะเห็นว่าเนื้อและความหมายของบทประพันธ์ในหลายตอนมีคลาดเคลื่อนแตกต่างกันอย่างเห็นได้ชัด ซึ่งการคลาดเคลื่อนของความหมายในสามก๊กนั้นเกิดจากผู้แปลโดยตรง อย่างไรก็ดี ในสมัยพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 วรรณคดีสโมสร ซึ่งก่อตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2457 ได้ตัดสินให้ "สามก๊ก" เป็นวรรณคดีประเภทเรียงความยอดเยี่ยมประเภทนิทาน เสมอกับเรื่องราชาธิราช เนื่องจากมีการใช้สำนวนภาษาที่สละสลวย เนื้อเรื่องมีความสนุกสนานและทอดแทรกแฝงแง่คิดต่าง ๆ ไว้มากมาย โดยถือว่าสามก๊กนั้น เป็นตำราสำหรับใช้ในการศึกษากลยุทธ์ในการทำสงครามและประวัติศาสตร์ของจีนได้เป็นอย่างดี
เทพมารสะท้านภพ
เมื่อสยามอินเตอร์บุ๊คส์ได้ซื้อลิขสิทธิ์เรื่อง ฟู่หวี่ฟานหวิน มา และน.นพรัตน์ได้แปลออกมาในชื่อว่า "เทพมารสะท้านภพ" ได้มีนักอ่านจำนวนหนึ่งซึ่งอ่านสำนวนแปลฉบับคลุมพิรุณพลิกเมฆามาแล้ว ตั้งข้อสังเกตว่า น.นพรัตน์ลอกสำนวนการแปลของ Linmou มา ทำให้เกิดการวิจารณ์อย่างกว้างขวางบนอินเทอร์เน็ต อย่างไรก็ตาม น.นพรัตน์ได้ให้สัมภาษณ์กับหนังสือพิมพ์กรุงเทพธุรกิจ ว่าเขาได้ลอกจากสำนวนแปลของตนเอง ที่เคยแปลซ้อมมือไม่ได้ตีพิมพ์ไว้เมื่อ พ.ศ. 2544