เสือชีตาห์
อาศัยอยู่ตามลำพัง ตัวผู้ที่เป็นพี่น้องกันจะรวมกลุ่มกันอยู่ และมีอาณาเขตร่วมกัน เสือชีตาห์เป็นสัตว์ที่วิ่งได้เร็วที่สุดในโลก สามารถทำความเร็วได้ถึง 80 ไมล์ต่อชั่วโมง แต่มันจะวิ่งได้เพียงระยะสั้นเท่านั้น อาหารของมัน ได้แก่ กวางขนาดเล็ก เสือชีตาห์สามารถฝึกให้เชื่องได้ง่าย ในสมัยโบราณมักถูกนำมาฝึกให้ล่าสัตว์ ชอบอาศัยอยู่ในทุ่งหญ้าแห้งแล้ง ปีนต้นไม้ไม่เก่ง แต่กระโดดได้สูงถึง 4.5 เมตร ใช้การถ่ายปัสสาวะเป็นเครื่องกำหนดอาณาเขตของมัน ชอบล่าเหยื่อเป็นกลุ่มเล็ก ๆ โดยซ่อนตัวบนที่สูงกว่าเหยื่อ เมื่อพบเหยื่อจะหมอบคลานเข้าไปหาและจะอยู่ใต้ลม พอเข้าใกล้เหยื่อ จะใช้เท้าหน้าตะบบให้เหยื่อล้มลงแล้วกัดที่คอ ชอบกินเลือดสด ๆ และเครื่องใน มีตับ ไต หัวใจ และจมูก ลิ้น ตา เนื้อที่หัวซี่โครงและขา นอกนั้นไม่ค่อยกิน มันไม่ลากซากไปกินและไม่หวนกลับมากินซากเดิมอีก ซากเน่าปกติไม่กิน นอกจากหิวจัดจริง ๆ เสือชีตาห์แม้จะปราดเปรียวบนพื้นดิน แต่ก็สามารถปีนต้นไม้ได้และเก่ง โดยสามารถไต่ไปมาตามต้นไม้อย่างคล่องแคล่วด้วย ในเวลากลางคืนมีระบบสายตาที่มองเห็นได้เป็นอย่างดี
พระครูพิพัฒน์นิโรธกิจ (ปาน อคฺคปญฺโญ)
เรื่องราวของเครื่องรางของขลังของหลวงพ่อปานสร้างชื่อเสียงให้ท่านเป็นอย่างมากโดยเฉพาะ "เขี้ยวเสือโคร่ง" ซึ่งแกะสลักเป็นรูปเสือนั่ง(เขี้ยวเสือหลวงพ่อปานนั้นใช้ช่างแกะอยู่ 6 คน จึงมีรูปร่างไม่เหมือนกัน มีทั้งอ้าปาก, หุบปาก เล็กบ้างใหญ่บ้าง ตัวเล็กที่สุดเท่าที่เคยพบเห็นมีขนาดเท่าเม็ดข้าวสาร ตัวใหญ่ๆ เป็นเขี้ยวของเสือโคร่ง หรือพญาเสือโคร่ง ซึ่งมีขนาดลำตัวถึง 8 ศอก มีขนาดใหญ่เป็น2เท่าของเสือปัจจุบัน เขี้ยวของพญาเสือจึงมีขนาดใหญ่กว่าเขี้ยวของเสือทั่วไปเมื่อนำมาให้ช่างแกะ จึงได้เสือตัวใหญ่พอๆกับถ่านไฟถายก้อนใหญ่เลยทีเดียว จากนั้นจะนำมาให้หลวงพ่อปาน ปลุกเสก สูตรคาถาวิชาอาคมต่างๆถ่ายทอดลงมาที่ตัวเสือ ท่านใช้เหล็กจารจุ่มหมึกจีนแล้วจารอักขระเลขยันต์กำกับไว้ที่ตัวเสือ จารสวย จารไม่สวยก็มี เขี้ยวเสือหลวงพ่อปาน หน้าตาเป็นเอกลักษณ์เหมือนมีชีวิต ราวกับมีมนต์ขลัง