ราชอาณาจักรโรมาเนีย
ราชอาณาจักรโรมาเนียเก่า ( หรือแค่เพียง "เรกัต"; หรือ ) เป็นคำที่พูดถึงดินแดนที่ครอบคลุมโดยการเป็นอิสรภาพเป็นครั้งแรกของรัฐชาติโรมาเนีย ซึ่งประกอบด้วย กลุ่มราชรัฐดานูบ อันรวม ราชรัฐมอลเดเวียและราชรัฐวัลเลเคียไว้ด้วยกัน การรวมก็ประสบความสำเร็จเมื่อภายใต้การอุปถัมภ์ของสนธิสัญญาปารีส (1856) สภาแอด ฮอค ดีวานส์ (ad hoc Divans) ของทั้งสองดินแดน ที่ซึ่งอยู่ภายใต้อำนาจของซูเซอร์เรนแห่งจักรวรรดิออตโตมัน ได้เลือกให้อเล็กซานดรู เอียน คูซาขึ้นเป็นองค์อธิปัตย์ ถือเป็นการรวมประเทศโดยพฤตินัยในนามว่าสหราชรัฐแห่งมอลเดเวียและวัลลาเซีย ดินแดนได้ถูกกำหนดตัวเองโดยผลจากการกระทำทางการเมือง ตามมาด้วยการรวมเอาโดบรูจาเหนือและถ่ายโอนทางตอนใต้ของเบสซาราเบียให้แก่รัสเซียในปีค.ศ. 1878 การประกาศสถาปนาราชอาณาจักรโรมาเนียในปีค.ศ. 1881 และการผนวกโดบรูจาใต้ในปีค.ศ. 1913
เฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมาเนีย
ถีงแม้ว่าราชวงศ์ทางเยอรมนีคือ ราชวงศ์โฮเฮนโซเลนเหมือนกับโรมาเนีย พระเจ้าเฟอร์ดินานด์ทรงนำพาประเทศโรมาเนียเข้าสู่สงครามโลกครั้งที่ 1 ทรงเข้าทางฝ่ายมหาอำนาจไตรภาคี (พันธมิตร) (อังกฤษ, ฝรั่งเศส, รัสเซีย, อิตาลี) ต่อต้านฝ่ายมหาอำนาจกลาง(เยอรมนี, ออสเตรีย-ฮังการี, จักรวรรดิออตโตมัน, บัลแกเรีย)ในวันที่ 27 สิงหาคม พ.ศ. 2459 ดังนั้นทรงได้รับพระฉายาว่า "the Loyal" จากคำสาบานที่กล่าวต่อรัฐสภาโรมาเนียในปีพ.ศ. 2457 ว่า
การประกาศตนเป็นผู้ทรยศครั้งนี้ทำให้พระญาติฝ่ายเยอรมันคือ สมเด็จพระจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 แห่งเยอรมนีทรงลบพระนามพระองค์ออกจากการเป็นเชื้อพระวงศ์โฮเฮนโซเลน