คลื่นวิทยุ
ส่วนประกอบของคลื่น
1. สันคลื่น (Crest)  ตำแหน่งสูงสุดของคลื่น หรือเป็นตำแหน่งที่มีการกระจัดสูงสุดในทางบวก
2. ท้องคลื่น (Trough) ตำแหน่งต่ำสุดของคลื่น หรือเป็นตำแหน่งที่มีการกระจัดสูงสุดในทางลบ
3. แอมพลิจูด (Amplitude)   เป็นระยะการกระจัดมากสุด ทั้งค่าบวกและค่าลบ
4. ความยาวคลื่น (wavelength)   เป็นความยาวของคลื่นหนึ่งลูกมีค่าเท่ากับระยะระหว่างสันคลื่นหรือท้องคลื่นที่อยู่ถัดกัน ความยาวคลื่นแทนด้วยสัญลักษณ์ มีหน่วยเป็นเมตร (m) 
5. ความถี่ (frequency)   หมายถึง เวลาที่ตำแหน่งใด ๆ ในหนึ่งหน่วยเวลา แทนด้วยสัญลักษณ์ มีหน่วยเป็นรอบต่อวินาที (s-1) หรือ เฮิรตซ์ (Hz) 
6. คาบ (period)   หมายถึง เวลาที่คลื่นเคลื่อนที่ผ่านตำแหน่งใด ๆ ครบหนึ่งลูกคลื่น แทนด้วยสัญลักษณ์ มีหน่วยเป็นวินาทีต่อรอบ (s) 
7. อัตราเร็วของคลื่น (wave speed)   หาได้จากผลคูณระหว่างความยาวคลื่นและความถี่
ย่านความถี่ 70 เซนติเมตร
การจัดสรรความถี่ย่าน 70 เซนติเมตรจะแตกต่างกันแล้วแต่ภูมิภาคของโลก ในสหรัฐอเมริกา ออสเตรเลีย ตรินิแดดและโตเบโก
อนุญาตให้ใช้ตั้งแต่ 420 ถึง 450 MHz แต่สำหรับบางพื้นที่จะถูกจำกัดการใช้งาน เช่น แคนาดา ให้ใช้ในช่วง 430 ถึง 450 MHz ในประเทศอังกฤษให้ใช้ในช่วงความถี่ 430 ถึง 440 MHz ในสนธิสัญญาระหว่างประเทศของ สหรัฐอเมริกากับแคนาดาห้ามมิให้มีการใช้ความถี่ในช่วง 420 ถึง 430 MHz ในบริเวณ ในบริเวณ เหนือจากไลน์เอ (north of Line A) แต่สำหรับประเทศไทยอนุญาตให้ใช้ได้ตั้งแต่ความถี่ 435.000 ถึง 438.000 MHz เฉพาะภาครับเท่านั้น