พระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศส (; 9 ตุลาคม พ.ศ. 2300 – 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2379), ได้รับพระสมัญญานามว่า ผู้ทรงเป็นที่รัก (), ทรงดำรงตำแหน่งเคานต์แห่งอาร์ตัวก่อนจะขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสและนาวาร์ ตั้งแต่ 16 กันยายน พ.ศ. 2367 - 2 สิงหาคม พ.ศ. 2373 เป็นพระปิตุลา (ลุง) ในเยาวกษัตริย์ผู้ทรงไม่ได้บรมราชาภิเษก พระเจ้าหลุยส์ที่ 17 และพระอนุชาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศสและพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 แห่งฝรั่งเศส ผู้ซึ่งหลังทรงถูกเนรเทศก็สนับสนุนพระอนุชาจนได้สืบราชสมบัติต่อจากพระองค์ พระเจ้าชาร์ลที่ 10 ทรงครองราชสมบัติเป็นระยะเวลาเกือบ 6 ปี และสิ้นสุดลงด้วยการปฏิวัติเดือนกรกฎาคม ส่งผลให้ต้องทรงสละราชสมบัติแก่หลุยส์ ฟิลิปป์ที่ ดยุคแห่งออร์เลอองส์ ซึ่งขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศส พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 10 ทรงถูกเนรเทศและสวรรคตที่กอริเซีย ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออสเตรีย
อีดจิฟูแห่งเวสเซ็กซ์
ในปี ค.ศ. 922 พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 3 ถูกถอดออกจากตำแหน่ง และหลังความพ่ายแพ้ที่สมรภูมิซวยส์ซงส์ในปี ค.ศ. 923 พระองค์ตกเป็นนักโทษของแอแบต์ที่ 2 เคานต์แห่งแวร์ม็องดัวส์ พันธมิตรของกษัตริย์คนปัจจุบันในตอนนั้น เพื่อคุ้มครองความปลอดภัยของพระโอรส อีดจิฟูจึงพาพระโอรสไปอังกฤษในปี ค.ศ. 923 สู่ราชสำนักของพระเชษฐาร่วมบิดา พระเจ้าเอเธลสตันแห่งอังกฤษ ทำให้พระเจ้าหลุยส์ที่ 4 แห่งฝรั่งเศสถูกเรียกว่า หลุยส์ ดูเทรอแมร์ (ผู้มาจากต่างแดน) แห่งฝรั่งเศส หลุยส์อยู่ที่อังกฤษจนถึงปี ค.ศ. 936 ซึ่งพระองค์ถูกเรียกตัวกลับไปฝรั่งเศสเพื่อสวมมงกุฎเป็นกษัตริย์ อีดจิฟูร่วมเดินทางไปกับพระองค์ด้วย