ราชอาณาจักรโรมาเนีย
จากปี ค.ศ. 1859 ถึง ค.ศ. 1877, โรมาเนีย วิวัฒน์ขึ้นจากการรวมกันของสองรัฐ (มอลดาเวีย และ วัลลาเชีย ภายใต้ราชวงศ์โฮเฮนโซลเลิร์น ราชอาณาจักรโรมาเนียก่อตั้งขึ้นเมื่อคาโรลที่ 1 ประกาศเอกราชของโรมาเนียจากจักรวรรดิออตโตมัน ในสงครามประกาศอิสรภาพของโรมาเนีย ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของสงครามรัสเซีย-ตุรกี (1877-1878) โรมาเนียได้รับดินแดนเพิ่มมากขึ้นในระหว่างปี ค.ศ. 1918-1920 ช่วงที่สิ้นสุดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง, ทรานซิลเวเนีย, มอลดาเวียตะวันออก (เบอร์รัสซาเบีย และ บูโควิน่า ถูกผนวกรวมกับราชอาณาจักรโรมาเนีย กลายเป็นมหาอาณาจักรโรมาเนีย ในปี ค.ศ. 1940 เพื่อเป็นการแบ่งครึ่งดินแดนให้เท่ากัน แคว้นเบอร์รัสซาเบีย ตอนเหนือของบูโควิน่า ทรานซิลเวเนียเหนือ และ ดอบรูจาใต้ ทำให้โรมาเนียต้องเสียดินแดนให้กับประเทศเพื่อนบ้าน
ภายใต้แรงกดดันจากทั้งนาซีเยอรมนีและสหภาพโซเวียต ตามมาด้วยเหตุการณ์มหันตภัยในสงครามโลกครั้งที่สอง ราชอาณาจักรโรมาเนียนำโดยนายพลเอียน อันโตเนสคูได้เข้าร่วมกับฝ่ายอักษะ แต่ต่อมาสถานการณ์กลับพลิกผันฝ่ายอักษะเป็นฝ่ายเสียเปรียบ จนสมเด็จพระราชาธิบดีไมเคิลที่ 1 แห่งโรมาเนียได้ทรงตัดสินพระทัยก่อรัฐประหารยึดอำนาจจากนายพลเอียน อันโตเนสคู และทรงประกาศเข้าร่วมกับฝ่ายสัมพันธมิตร ในปี ค.ศ. 1944 โดยพระองค์ได้รับการสนับสนุนจากสหภาพโซเวียต ทำให้สหภาพโซเวียตส่งใบสัญญาให้โรมาเนียว่าจะได้ดินแดนคืนเพียงทรานซิลเวเนียเหนือกลับมา ภายใต้อิทธิพลของโซเวียตและแรงกดดันทางการเมืองตามมาด้วยการที่พรรคคอมมิวนิสต์โรมาเนียได้จัดตั้งรัฐบาลผสมทำให้อิทธิพลของคอมมิวนิสต์เพิ่มมากขึ้น จนกระทั่งในปี ค.ศ. 1947 ไมเคิลที่ 1 ถูกบังคับให้สละราชสมบัติ และสาธารณรัฐสังคมนิยมโรมาเนีย ปกครองโดยพรรคคอมมิวนิสต์โรมาเนียเข้ามาแทนที่ระบอบกษัตริย์
คาโรลที่ 2 แห่งโรมาเนีย
มกุฎราชกุมารคาโรลทรงประสูติที่ปราสาทเปเรส ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2457 ทรงเข้าร่วมสภาสูงแห่งโรมาเนีย ในรัฐธรรมนูญพ.ศ. 2409 ได้รับประกันที่นั่งในสภาแก่พระองค์ด้วยเสียงข้างมาก พระองค์เป็นที่รู้จักกันในเรื่องราวความรักที่โชคร้ายมากกว่าเรื่องความสารถในการเป็นผู้นำของพระองค์ มกุฎราชกุมารคาโรลทรงอภิเษกสมรสครั้งแรกกับ โจแอนนา มารี วาเลนตินา ลามบริโน (ซีซิ ลามบริโน) บุตรีของนายพลโรมาเนียคนหนึ่ง พิธีจัดที่เมืองโอเดสซา ประเทศยูเครน ทรงมีบุตร 1 คนคือ คาโรล ลามบริโน แต่การอภิเษกสมรสต้องเป็นโมฆะเพราะคำตัดสินของศาลยุติธรรมอิลฟอฟในปีพ.ศ. 2492 พระองค์อภิเษกสมรสครั้งที่ 2 ในวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2464 กับเจ้าหญิงเฮเลนแห่งกรีซและเดนมาร์ก (ซึ่งเป็นที่รู้จักกันในโรมาเนียว่า มกุฎราชกุมารีอีลีนาแห่งโรมาเนีย) แต่ชีวิตคู่ต้องพังทลายเนื่องจากพระองค์ทรงมีความสัมพันธ์เชิงชู้สาวกับแม็กดา ลูเพสคู ชาวคริสต์โรมันคาทอลิก บุตรีของเภสัชกรชาวยิวกับภริยาชาวคริสต์โรมันคาทอลิก แม็กดา ลูเพสคูเป็นอดีตภริยาของเอียน ทามเพนู นายทหาร ทำให้เป็นเรื่องอื้อฉาวขึ้น พระองค์ทรงละทิ้งความถูกต้องในการสืบราชสมบัติในวันที่ 28 ธันวาคม พ.ศ. 2468 ในการสนับสนุนเจ้าชายไมเคิล พระโอรสของพระองค์โดยเจ้าหญิงเฮเลน ให้ขึ้นเป็นกษัตริย์ในเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2470 เจ้าหญิงเฮเลนทรงหย่าร้างกับมกุฎราชกุมาคาโรลในปี พ.ศ. 2471 พระองค์มีพระโอรสและพระธิดากับนางสนองโอษฐ์ของพระองค์ มาเรีย มาร์ตินี ซึ่งเป็นนักเรียนมัธยม