กลุ่มภาษาทิเบต
กลุ่มภาษาทิเบต (Tibetan languages) เป็นกลุ่มย่อยของภาษาที่ไม่สามารถเข้าใจกันได้ ของตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า ที่พูดโดยชาวทิเบตที่อยู่ในบริเวณเอเชียกลางติดต่อกับเอเชียใต้ ได้แก่ ที่ราบสูงทิเบต ภาคเหนือของอินเดียในบัลติสถาน ลาดัก เนปาล สิกขิม และภูฏาน ส่วนใหญ่ใช้ในการเขียนงานทางศาสนาโดยเฉพาะศาสนาพุทธ
ภาษาดาไอ
ภาษาดาไอ (Daai language) หรือภาษาได มีผู้พูดในพม่าทั้งสิ้น 30,000 คน (พ.ศ. 2537) ในเมืองมาตูปี ปาเลตวา และกันเปตเลต จัดอยู่ในตระกูลภาษาจีน-ทิเบต ภาษากลุ่มทิเบต-พม่า สาขากูกี-ฉิ่น-นาคา สาขาย่อยกูกี-ฉิ่น เขียนด้วยอักษรละติน เรียงประโยคแบบประธาน-กรรม-กริยา ภาษานี้ที่ใช้พูดในเมืองมาตูปีค่อนข้างมีลักษณะต่างจากภาษาในเมืองอื่น บางครั้งเรียกกลุ่มชนที่พูดภาษานี้ว่ามึนหรืออึตบือ แต่ภาษาที่ใช้มีความแตกต่างจากภาษามึน ในอดีต พวกเขาเรียกตัวเองว่ามึนหรืออึตบือหรือคโย เพื่อให้มีสถานะที่สูงขึ้น