ราชอาณาจักรอิตาลี
ในปี ค.ศ. 1935 มุสโสลินีเชื่อว่าถึงเวลาอันสมควรแล้วที่อิตาลีจะทำการบุกเอธิโอเปีย (หรือรู้จักกันในนามอะบิสซิเนีย) และผนวกเข้ามาเป็นอาณานิคมของตน ส่งผลให้เกิดสงครามอิตาลี-อะบิสซิเนียครั้งที่สองขึ้น อิตาลีบุกเอธิโอเปียผ่านอาณานิคมเอริเทรียและโซมาลีแลนด์ของตน พร้อมทั้งกระทำการเหี้ยมโหดต่อชาวเอธิโอเปีย เช่น การโปรยสารพิษเคมีทางอากาศใส่ทหารแนวหน้าฝ่ายเอธิโอเปีย จนเอธิโอเปียยอมแพ้ในปี ค.ศ. 1936 อิตาลีจึงสามารถพิชิตเอาเอธิโอเปียมาไว้ในครอบครองได้สำเร็จหลังจากที่ล้มเหลวในความพยายามช่วงยุค ค.ศ. 1880 ต่อมาพระเจ้าวิคเตอร์ เอ็มมานูเอลที่ 3 จึงอ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์เอธิโอเปียและสถาปนาตนขึ้นเป็นจักรพรรดิแห่งเอธิโอเปีย แต่ผลที่ตามมาในเวทีนานาชาติคือการที่อิตาลีถูกโดดเดี่ยวในที่ประชุมสันนิบาตชาติ ด้านฝรั่งเศสและสหราชอาณาจักรก็รู้สึกสูญสิ้นความไว้วางใจในตัวมุสโสลินีในทันที มีเพียงชาติเดียวที่คอยหนุนหลังอิตาลีในเวลานั้นคือนาซีเยอรมัน ภายหลังจากที่ถูกประณามโดยสันนิบาตชาติ ที่ประชุมใหญ่ฟาสซิสต์อิตาลีจึงมีมติให้อิตาลีประกาศถอนตัวจากสันนิบาตชาติในวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1937 และมุสโสลินีกล่าวเยาะเย้ยสันนิบาติชาติว่าเป็นเพียงแค่ "วิหารที่ใกล้จะถล่ม"
สงครามอิตาลี (ค.ศ. 1521-1526)
พระเจ้าฟรองซัวส์ ทรงนำทัพเข้าตีมิลานเป็นครั้งที่สองในปี ค.ศ. 1525 ในระยะแรกพระองค์ก็ทรงเป็นฝ่ายได้เปรียบและสามารถขับกองทัพสเปนและของจักรวรรดิออกไปได้ แต่มาทรงพ่ายแพ้อย่างยับเยินในยุทธการพาเวีย พระเจ้าฟรองซัวส์ทรงถูกจับและแม่ทัพชั้นนำหลายคนของพระองค์ถูกสังหาร ความพ่ายแพ้ครั้งนี้เป็นการยุติสงคราม ขณะที่ทรงถูกจำขังอยู่ในสเปนพระเจ้าฟรองซัวส์ก็ทรงลงนามในสนธิสัญญามาดริด ระบุการสละสิทธิต่างๆ ในอิตาลี ฟลานเดอร์ส และเบอร์กันดี แต่เพียงสองสามอาทิตย์ก่อนที่จะทรงถูกปล่อย พระเจ้าฟรองซัวส์ก็ไม่ทรงยอมรับข้อตกลงในสนธิสัญญา และเริ่มสงครามสหพันธ์คอนญัค (War of the League of Cognac) แม้ว่าสงครามอิตาลีจะดำเนินต่อมาอีกสามสิบปี แต่ก็ถือว่าสิ้นสุดลงเมื่อฝรั่งเศสไม่สามารถยึดดินแดนในอิตาลีคืนอย่างเป็นกอบเป็นกำได้