สงครามกลางเมืองกรีซ
ต้นกำเนิดของสงครามกลางเมืองเริ่มขึ้นในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองซึ่งในการเข้ายึดครองของกรีซโดยนาซีเยอรมนี, บัลแกเรียและอิตาลีตั้งแต่เดือนเมษายน พ.ศ. 2484 ถึงช่วงปลายเดือนตุลาคมปี พ.ศ. 2487 ในขณะที่กองกำลังฝ่ายอักษะไม่นานก่อนที่เข้ายึดครองเอเธนส์ในเดือนเมษายนปี พ.ศ. 2484 พระราชาธิบดีจอร์จที่สองและรัฐบาลของเขาหนีไปอียิปต์ที่พวกเขาประกาศว่าเป็นรัฐบาลพลัดถิ่นรับการยอมรับจากฝ่ายพันธมิตรตะวันตก แต่ไม่ยอมรับจากสหภาพโซเวียต ผู้นำตะวันตก (โดยเฉพาะวินสตัน เชอร์ชิล) ได้รับการสนับสนุนและแม้กระทั่งข่มขู่ พระราชาธิบดีจอร์จที่สองของกรีซที่จะแต่งตั้งคณะรัฐมนตรีในระดับปานกลาง ส่วนนายกรัฐมนตรีกรีซ จอมพล Ioannis Metaxasไม่สามารถหนีออกมาได้เขาได้เสียจากการติดเชื้อในกระแสเลือด Alexandros Koryzisได้ขึ้นมาดำรงตำแหน่งต่อไม่นานก่อนที่ฝ่ายอักษะเข้ายึดครองเอเธนส์เขาได้ทำการอัตวินิบาตกรรมด้วยปืนพก พระราชาธิบดีจอร์จที่สองจึงได้แต่งตั้ง Emmanouil Tsouderos เป็นนายกรัฐมนตรีในรัฐบาลพลัดถิ่น
ธงชาติกรีซ
ระหว่างการลุกฮือต่อต้านจักรวรรดิออตโตมานในปี ค.ศ. 1769 ธงกางเขนฟ้าพื้นขาวในประวัติศาสตร์ได้ถูกรื้อฟื้นกลับมาใช้อีกครั้งโดยผู้นำสำคัญทางทหาร และจะถูกนำมาใช้โดยผู้นำทางทหารชาวกรีกทั้งหมดในการปฏิวัติปี ค.ศ. 1821 ธงดังกล่าวได้กล่าวเป็นธงปฏิวัติที่ได้รับความนิยมจากมหาชนมากที่สุด นอกจากนี้ยังมีการถกเถียงอีกว่าสมควรจะใช้ธงนี้เป็นธงชาติด้วย ธงแบบสลับสีคือพื้นธงสีฟ้ามีกางเขนสีขาวก็ได้มีการอุบัติขึ้นในฐานะธงของชาวกรีกอีกธงหนึ่งในระหว่างการลุกฮือดังกล่าวด้วยเช่นกัน แบบธงอย่างหลังนี้เป็นธงอีกแบบหนึ่งที่ชาวกรีกเคยใช้มาก่อนในลักษณะของสัญลักษณ์ประจำท้องถิ่น กองทหารอาสาสมัครชาวกรีกในกองทัพของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ซึ่งเข้าร่วมการสงครามที่อียิปต์ในปี ค.ศ. 1798 เลือกใช้ธงกางเขนขาวบนพื้นสีฟ้า แทรกรูปธงสามสีของฝรั่งเศสไว้ที่สี่เหลี่ยมมุมธงบนด้านคันธง เป็นเครื่องของตนเอง
ผู้นำทางทหารคนหนึ่ง คือ ยิอานนิส สตาทาซ (Giannis Stathas) ใช้ธงกางเขนขาวบนพื้นฟ้าบนเรือของตนนับตั้งแต่ ค.ศ. 1800 ลักษณะแบบแรกของธงของเขาพ้องกันโดยบังเอิญและถูกใช้โดยวิหารของประกาศกบนเกาะสเกียทอส (Skiathos) ในปี ค.ศ. 1807 บรรดาผู้นำทางทหารที่โดดเด่นจำนวนมาก (เช่น ทีโอดอรอส คอลอคอทรอนิส และอันเดรียส มีอาอูลิส) ได่ร่วมกลุ่มปรึกษาหารือเกี่ยวการลุกฮือต่อต้านออตโตมาน พวกเขาได้สาบานต่อธงนี้ร่วมกันโดยมีมุขนายก (bishop) ในท้องถิ่นเป็นผู้ทำพิธีให้