บักส์ บันนี
บักส์ บันนี () เป็นตัวการ์ตูนใน ลูนีย์ทูนส์ และเดอะ ลูนี่ตูนส์ โชว์ ซึ่งการ์ตูนซีรีส์เป็นตอน ๆ และเป็นตัวการ์ตูนที่เป็นที่รู้จักไปทั่วโลก บักส์บอกว่าเขาเกิดในปี พ.ศ. 2483 (ค.ศ. 1940) ที่ย่านบรูกลิน ในนครนิวยอร์ก แต่เสียงของ เมล แบลงก์ ซึ่งพากย์เสียงของ บักส์ บันนี เป็นสำเนียงลูกผสมระหว่างคนย่านบรองซ์กับบรูกลิน
แอนนาเบลล์
เรื่องราวของแอนนาเบล์เกิดขึ้นในปี ค.ศ. 1970 เมื่อผู้หญิงรายหนึ่งซื้อมาจากร้านขายของเก่าเพื่อเป็นของขวัญวันครบรอบวันเกิดปีที่ 28 ให้แก่ลูกสาวตัวเองชื่อ ดอนนา ซึ่งเป็นนักศึกษาพยาบาล ดอนนาพักอยู่ในหอพักกับเพื่อนร่วมห้องชื่อ แองจี้ หลังจากนั้นไม่นาน ดอนนาสังเกตเห็นความผิดปกติของแอนนาเบลล์ว่าเมื่อเธอกลับมาที่ห้อง บ่อยครั้งที่พบว่าแขนขาของแอนนาเบลล์ขยับเองได้ หรือเปลี่ยนลักษณะท่าทาง หรือแม้แต่เปลี่ยนที่ตั้งเองโดยไม่มีใครไปจับหรือขยับตัว ต่อมาทั้งดอนนาและเรกจีก็พบเศษกระดาษที่เขียนข้อความแปลก ๆ ด้วยดินสอเป็นลายมือที่คล้ายกับลายมือเด็ก ตกอยู่ที่พื้นห้อง โดยมีข้อความว่า ""ช่วยเราด้วย"" กับ ""ช่วยลูด้วย"" จนกระทั่งวันหนึ่ง ดอนนากลับมาและได้พบว่าแอนนาเบลล์อยู่บนเตียงนอนของเธอ เธอจึงสำรวจตัวของแอนนาเบลล์แล้วพบรอยคล้ายกับรอยเลือดติดที่มือและหน้าอก เธอจึงติดต่อร่างทรงให้ช่วยเหลือ ร่างทรงเมื่อได้ทำพิธีแล้วบอกว่า แอนนาเบลล์เป็นตุ๊กตาที่มีวิญญาณของเด็กผู้หญิงวัย 7 ขวบ ที่ชื่อ แอนนาเบลล์ ฮิกกินส์ สิงสถิตอยู่ โดยเธอเสียชีวิตในสวนซึ่งปัจจุบันเป็นที่ตั้งของหอพักของทั้งคู่ และแอนนาเบลล์ชื่นชอบทั้งดอนนาและเรกจี จึงอยากจะขอมาอยู่ด้วย สิ่งที่ได้ฟังจากร่างทรงทำให้ดอนนาและเรกจีรู้สึกสงสาร จึงให้แอนนาเบลล์มาอยู่ด้วยด้วยความเต็มใจ แต่สำหรับลู ซึ่งเป็นเพื่อนชายของทั้งคู่ซึ่งพักอยู่ในหอเดียวกันแต่คนละห้องกลับไม่เชื่อเช่นนั้น ซึ่งลูเคยบอกกับดอนนาก่อนหน้านี้แล้วถึงความผิดปกติของแอนนาเบลล์ และบอกให้เธอทิ้งมันไปเสีย แต่ดอนนาไม่เชื่อ คืนหนึ่งขณะที่นอนหลับ ลูฝันไปว่าเห็นแอนนาเบลล์ปีนขึ้นมาบนตัวเขาและใช้มือบีบคอเขา ลูสะดุ้งตื่นขึ้นมา เขาเชื่อว่านี่ไม่ใช่เป็นเพียงความฝันแน่ ๆ จึงตั้งใจจะไม่เอายุ่งเกี่ยวใด ๆ กับเรื่องนี้อีก ต่อมาขณะที่ทั้งลูและแองจี้กำลังวางแผนจะออกเดินทางในวันพรุ่งนี้ ในห้องของดอนนาและแองจี้ ทั้งคู่ก็ได้ยินเสียงดังมาจากห้องนอนของดอนนา ทั้งที่ไม่มีใครหรืออะไรอยู่ในขณะนั้น ลูได้เดินเข้าไปดูและเห็นแอนนาเบลล์ตกอยู่ที่มุมหนึ่งของห้อง ทันใดนั้นลูก็รู้สึกว่ามีใครบางคนจ้องมองเขาอยู่จากด้านหลัง เมื่อลูหันกลับไปก็ไม่เห็นอะไร แต่แล้วจู่ ๆ ตัวเขาเองถูกอะไรบางอย่างทำร้าย เขาทรุดลงคุกเข่ากับพื้น ยกมือจับหน้าอกตัวเองแน่น พบว่าเสื้อตัวเองเป็นรอยฉีกเล็ก ๆ 7 รอย เป็นรอยทางขวาง 4 รอย และรอยตามยาวอีก 3 รอย ทุกรอยมีลักษณะเหมือนกับโดนเล็บเล็ก ๆ ข่วน มีเลือดไหลออกมาซิบ ๆ แต่อย่างไรก็ดีบาดแผลนี้ค่อย ๆ จางและหายไปหมดภายในเวลา 2 วัน