เนอร์วานา
ในช่วงปลายยุค 1980 เนอร์วานา ได้ร่วมก่อกำเนิดแนวเพลงใหม่ซึ่งเป็นหนึ่งในคลื่นเพลงซีแอตเทิล กรันจ์ วงได้เริ่มงานดนตรีด้วยการออกอัลบั้มแรก "Bleach" ภายใต้ค่ายเพลงซัปป็อป (Sub Pop) ซึ่งเป็นค่ายเพลงอิสระ ในปี ค.ศ. 1989 วงได้กลับมาพัฒนาเสียงให้มีชีวิตชีวาขึ้น รวมถึงใช้ความต่างในดนตรี ทั้งการเล่นเสียงเบาและสูง ใส่อารมณ์ในท่อนคอรัส ภายหลังวงได้เซ็นต์สัญญากับค่ายดีจีซีเรเคิดส์แล้ว เนอร์วานาก็ได้ประสบความสำเร็จกับ "Smells Like Teen Spirit" ซึ่งเป็นซิงเกิลแรกจากอัลบั้ม "Nevermind" (1991) อย่างไม่คาดคิด วงได้ประสบความสำเร็จทั่วโลกเพียงข้ามคืน จนแฟนเพลงถึงกับยกย่องให้โคเบนเป็น "นักพูดแห่งเจเนอเรชัน" และสำหรับเนอร์วานาแล้วถือเป็น "วงหลักแห่งเจเนอเรชันเอกซ์" ในอัลบั้มที่สามหรือสุดท้ายของวง "In Utero" (1993) ที่ประสบความสำเร็จด้วยการขึ้นอันดับ 1 บนบิลบอร์ด 200
นอราห์ โจนส์
จากนั้น นอราห์ ก็เริ่มออกแสดงคอนเสิร์ต ได้ขึ้นเวทีในคอนเสิร์ตที่เป็นทริบิวต์ให้ วิลลี่ เนลสัน จากนั้นก็ออกทัวร์เป็นวงเปิดให้ศิลปินหนุ่ม จอห์น เมเยอร์ คู่กับ ชาร์ลี ฮันเตอร์ ในอเมริกา ก่อนจะออกมาทัวร์เป็นเฮดไลน์เองในเวลาต่อมา 
อัลบั้ม Come Away With Me ชุดนี้ผสมผสานสไตล์ดนตรีทั้งแจ๊ซ โซล คันทรี และ โฟล์ค ป็อป เธอยังโชว์ฝีมือการแต่งเพลงเองด้วยคือ Come Away With Me กับ Nightingale และร่วมแต่งเพลง The Long Day Is Over แถมยังมีเพลงเก่าคลาสสิกของ แฮงค์ วิลเลียมส์ Cold, Cold Heart เพลง The Nearness Of You ของ โฮกกี คาร์ไมเคิล กับเพลง Turn Me On เพลงบลูส์ของ จอห์น ดี. ลูเดอร์มิลค์ ที่ นิน่า ซิโมน เคยเอามาคัฟเวอร์ และถึงจะได้ อะริฟ มาร์ดิน มาโปรดิวซ์ให้แต่ แต่ยังคงหลงเหลืองานโปรดิวซ์ของ เครก สตรีท ให้เห็นอยู่ 3 เพลงใน Seven Years, Feelin' The Same Way และ The Long Day Is Over