กลุ่มภาษาทิเบต
กลุ่มภาษาทิเบต (Tibetan languages) เป็นกลุ่มย่อยของภาษาที่ไม่สามารถเข้าใจกันได้ ของตระกูลภาษาย่อยทิเบต-พม่า ที่พูดโดยชาวทิเบตที่อยู่ในบริเวณเอเชียกลางติดต่อกับเอเชียใต้ ได้แก่ ที่ราบสูงทิเบต ภาคเหนือของอินเดียในบัลติสถาน ลาดัก เนปาล สิกขิม และภูฏาน ส่วนใหญ่ใช้ในการเขียนงานทางศาสนาโดยเฉพาะศาสนาพุทธ
กลุ่มภาษาทิเบต-กาเนารี
Van Driem (2001) เสนอว่า กลุ่มภาษาหิมาลัยตะวันตก กลุ่มภาษาโบดิชและกลุ่มภาษาตามังอิกมีจุดกำเนิดร่วมกัน Bradley (1997)แสดงให้เห็นความแตกต่างในด้านของคำและจัดให้กลุ่มภาษาหิมาลัยตะวันตกและกลุ่มภาษาตามังอิกอยู่ในกลุ่มภาษาโบดิช ทำให้เกิดกลุ่มภาษาทิเบต-กาเนารีขึ้น Matisoff รมกลุ่มภาษาโบดิช กลุ่มภาษาหิมาลัยตะวันตกและภาษาเลปชา เป็นอีกกลุ่มหนึ่ง