วิศวกรรมกำลังไฟฟ้า
วิศวกรรมกำลังไฟฟ้า () หรือที่เรียกว่า วิศวกรรมระบบไฟฟ้า เป็นสาขาย่อยของ วิศวกรรมพลังงาน และ วิศวกรรมไฟฟ้า ที่เกี่ยวข้องกับ การผลิตไฟฟ้า, การส่งกำลังไฟฟ้า, การกระจายกำลังไฟฟ้า, การใช้ให้เป็นประโยชน์ () และอุปกรณ์ไฟฟ้าที่เชื่อมต่อกับระบบดังกล่าวจะรวมถึง เครื่องกำเนิดไฟฟ้า, มอเตอร์ และ หม้อแปลงไฟฟ้า แม้ว่าสาขานี้ส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับปัญหาของ ไฟ AC สามเฟส - ซึ่งเป็นมาตรฐานสำหรับการจัดส่งและการจัดจำหน่ายไฟฟ้าขนาดใหญ่ทั่วโลกสมัยใหม่ - ชิ้นส่วนเล็ก ๆ ที่สำคัญของสาขานี้จะเกี่ยวข้องกับการแปลงระหว่าง กำลังไฟ AC และ DC และการพัฒนาระบบกำลังพิเศษเช่นที่ใช้ในยานอากาศหรือสำหรับเครือข่ายไฟฟ้าระบบราง วิศวกรรมกำลังไฟฟ้าดึงส่วนใหญ่ของฐานทฤษฎีของมันจากวิศวกรรมไฟฟ้าและในขณะที่วิศวกรกำลังไฟฟ้าบางคนอาจได้รับการพิจารณาว่าเป็นวิศวกรพลังงาน, วิศวกรพลังงานมักจะไม่มีพื้นหลังทางทฤษฎีของวิศวกรรมไฟฟ้าที่จะเข้าใจวิศวกรรมกำลังไฟฟ้าได้
วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต
มหาวิทยาลัยในสหรัฐอเมริกาและยุโรปส่วนใหญ่มอบปริญญาวิทยาศาสตร์วิศวกรรมบัณฑิต (Bachelor of Science Engineering - B.Sc.Eng.) วิศวกรรมศาสตรบัณฑิต (Bachelor of Engineering - B.Eng.) วิศวกรรมวิทยาศาสตรบัณฑิต (Bachelor of Engineering Science - B.Eng.Sc.) วิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมศาสตร์ (Bachelor of Science in Engineering - B.S.E.) หรือวิทยาศาสตร์ประยุกต์บัณฑิต (Bachelor of Applied Science - B.A.Sc.) ให้กับนักศึกษาระดับปริญญาตรีที่ศึกษาด้านวิศวกรรมศาสตร์ ตัวอย่างเช่น แคนาดาเป็นประเทศเดียวที่มอบปริญญาวิทยาศาสตร์ประยุกต์บัณฑิตให้กับวิศวกรที่สำเร็จการศึกษา สถาบันอื่น ๆ มอบปริญญาทางวิศวกรรมเฉพาะขอบเขตการศึกษา เช่น วิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมไฟฟ้า (Bachelor of Science in Electrical Engineering - B.S.E.E.) และวิทยาศาสตรบัณฑิต สาขาวิชาวิศวกรรมเครื่องกล (Bachelor of Science in Mechanical Engineering - BSME)