พระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศส (; 9 ตุลาคม พ.ศ. 2300 – 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2379), ได้รับพระสมัญญานามว่า ผู้ทรงเป็นที่รัก (), ทรงดำรงตำแหน่งเคานต์แห่งอาร์ตัวก่อนจะขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสและนาวาร์ ตั้งแต่ 16 กันยายน พ.ศ. 2367 - 2 สิงหาคม พ.ศ. 2373 เป็นพระปิตุลา (ลุง) ในเยาวกษัตริย์ผู้ทรงไม่ได้บรมราชาภิเษก พระเจ้าหลุยส์ที่ 17 และพระอนุชาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศสและพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 แห่งฝรั่งเศส ผู้ซึ่งหลังทรงถูกเนรเทศก็สนับสนุนพระอนุชาจนได้สืบราชสมบัติต่อจากพระองค์ พระเจ้าชาร์ลที่ 10 ทรงครองราชสมบัติเป็นระยะเวลาเกือบ 6 ปี และสิ้นสุดลงด้วยการปฏิวัติเดือนกรกฎาคม ส่งผลให้ต้องทรงสละราชสมบัติแก่หลุยส์ ฟิลิปป์ที่ ดยุคแห่งออร์เลอองส์ ซึ่งขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศส พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 10 ทรงถูกเนรเทศและสวรรคตที่กอริเซีย ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออสเตรีย
พระเจ้าฟิลิปที่ 3 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าฟิลิปที่ 3 เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1245 ที่ปัวส์ซี ในประเทศฝรั่งเศส พระองค์เป็นพระราชโอรสในพระเจ้าหลุยส์ที่ 9 แห่งฝรั่งเศส และ พระราชินีมาร์เกอรีต ฟิลิปเสด็จติดตามพระราชบิดาไปยังตูนิเซียเพื่อไปต่อสู้ในสงครามครูเสดครั้งที่ 8 ในปี ค.ศ. 1270 พระราชบิดาเสด็จสวรรคตที่ตูนิส ฟิลิปได้รับการประกาศให้เป็นพระมหากษัตริย์เมื่อมีพระชนมายุได้ 25 พรรษา พระเจ้าฟิลิปทรงเป็นผู้ไม่มีความเด็ดขาดในการตัดสินใจ ทรงเป็นคนอ่อน, ขี้อาย และถูกข่มง่ายโดยผู้มีบุคลิกที่แข็งกว่าเช่นพระราชบิดามารดา และทรงอยู่ใต้อิทธิพลของพระราชบิดา พระองค์ทรงได้รับพระนามว่า “ผู้กล้าหาญ” (the Bold) เพราะทรงเป็นผู้มีความสามารถในการรบและการอาชามิใช่เพราะจากพระลักษณะนิสัย พระองค์ทรงเป็นผู้มีความเคร่งศาสนาแต่ไม่ใช่อย่างผู้มีความรู้ ทรงตามอย่างผู้อื่นเมื่อแรกเริ่มก็ตามอย่าง Pierre de la Broce และต่อมาพระปิตุลาพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 1 แห่งซิซิลี