วัดเส้าหลิน
วัดเส้าหลินหรือสำนักเส้าหลิน ( "เส้าหลินซื่อ"; แต้จิ๋ว: "เสี้ยวลิ้มยี่"; ฮกเกี้ยน: "เชี้ยวหลิมซี"; คำแปล: "วัดป่าบนเขาเส้าซื่อ") เป็นวัดทางพระพุทธศาสนานิกายมหายานที่มีความเก่าแก่อายุมากกว่า 1,500 ปี ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเทือกเขาซงซาน หนึ่งในจำนวนห้ายอดเขาอันศักดิ์สิทธิ์ตามความเชื่อของชาวจีน เป็นเทือกเขาที่มีชื่อเสียงมากที่สุดทั้งในด้านของประวัติศาสตร์และในแวดวงยุทธภพ ประกอบด้วยยอดเขาน้อยใหญ่จำนวน 72 ยอด แบ่งเป็นสองกลุ่มคือในกลุ่มของเขาไท่ซื่อ () จำนวน 36 ยอด และกลุ่มของเขาเส้าซื่อ () จำนวน 36 ยอด ในอำเภอเติงเฟิง เมืองเจิ้งโจว มณฑลเหอหนาน ประเทศจีน อยู่กึ่งกลางระหว่างเมืองเจิ้งโจวและเมืองลั่วหยาง บริเวณรอบ ๆ วัดเส้าหลินเป็นพื้นที่โล่งกว้าง ใช้สำหรับฝึกวิทยายุทธของหลวงจีน รายล้อมด้วยป่าเจดีย์หรือถ่าหลิน ซึ่งเป็นสุสานของอดีตเจ้าอาวาสและหลวงจีน ซึ่งมีมาตั้งแต่ในยุคสมัยของราชวงศ์ถัง
วัดป่าเลไลยก์ สิงคโปร์
สถานที่ตั้งเดิมของวัดป่าเลไลยก์อยูที่ถนนโปฮวด ต่อมาวัดป่าเลไลยก์ได้ย้ายมาที่ซอยจาลันนิภาเพื่อรองรับพุทธศาสนิกชนและผู้มีจิตศรัทธาที่เพิ่มจำนวนมากขึ้น โดยมีขนาดของพื้นที่วัด กว้าง 6 เมตร ยาว 12 เมตร สร้างเป็นศาลาทรงไทย 3 หลัง แบ่งการใช้งานออกเป็น 3 ส่วน ส่วนที่หนึ่ง เป็นลานปฏิบัติธรรมและประกอบศาสนพิธี ส่วนที่สองเป็นศาลาเอนกประสงค์และหอฉัน ส่วนที่สามเป็นที่จำวัดของพระภิกษุสามเณร อย่างไรก็ตาม ก็ไม่เพียงพอที่จะสามารถรองรับชาวพุทธศาสนิกชนที่เพิ่มขึ้นได้ ดังนั้นในปี พ.ศ. 2511 ได้มีการเสนอให้ย้ายวัดมาที่ 49 ซอยเบอโดก วอล์ค โดยฆราวาสชื่อ นายวี เตียม ซิว ได้มีจิตศรัทธาขายที่ดินให้ในราคาเพียงครึ่งหนึ่งของมูลค่าจริง ได้รับความร่วมมือในการก่อสร้างโดยอาสาสมัครทั้งชาวสิงคโปร์ ไทย และมาเลเซีย ซึ่งได้ร่วมแรงร่วมใจกันสร้างวัดแห่งนี้ และมีการทำพิธีวางศิลาฤกษ์โดยเจ้าพระคุณสมเด็จพระสังฆราชปุณณสิริมหาเถระ สกลมหาสังฆปรินายก ณ วัดพระเชตุพนวิมลมังคลารามราชวรมหาวิหาร กรุงเทพฯ การก่อสร้างวัดเสร็จสิ้นสมบูรณ์และเฉลิมฉลองในปีพุทธศักราช 2516