โรงเรียนเซนต์คาเบรียล
ในปี พ.ศ. 2463 ภายหลังจากสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง สงบลง โรงเรียนอัสสัมชัญได้ขยายตัวอย่างรวดเร็ว เจษฎาจารย์มาร์ติน เดอ ตูรส์ และคณะที่ปรึกษา มีแนวความคิดที่จะเปิดโรงเรียนแห่งใหม่ในกรุงเทพฯ เพื่อรองรับการขยายตัวของโรงเรียนอัสสัมชัญ ประกอบกับท่านได้รับข้อเสนอ จากบาทหลวงบรัวซา อธิการโบสถ์นักบุญฟรังซิสซาเวียร์ เสนอให้ที่ดินบริเวณถนนสามเสน เป็นสถานที่ก่อสร้าง
โรงเรียนอัสสัมชัญธนบุรี
เป็นเจ้าคณะแขวงคณะภราดาเซนต์คาเบรียลไทย พ.ศ. 2508 – 2514 เป็นผู้ช่วยอัคราธิการคณะเซนต์คาเบรียลที่กรุงโรม พ.ศ.. 2515 – 2516 เป็นอธิการโรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา พ.ศ. 2517 – 2540 ประจำอยู่วิริยานุชนสถาน ขอนแก่น พ.ศ..2540 – 2546 เกษียณที่โรงเรียนอัสสัมชัญธนบุรี พ.ศ. 2546 พักเกษียณที่โรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา จนถึงวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2546 ท่านได้มรณภาพอย่างสงบ ที่โรงพยาบาลคามิลเลี่ยน รวมอายุได้ 88 ปี 7 เดือน 28 วัน จากนั้น ได้นำร่างฝังที่สุสานคณะภราดาเซนต์คาเบรียล ภายในยุวลัย นักบุญหลุยส์ มารี โรงเรียนอัสสัมชัญศรีราชา โดยพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวพระราชทานดินฝังศพ เป็นกรณีพิเศษ
เครื่องราชอิสริยาภรณ์ที่ได้รับพระราชทาน และเครื่องหมายเชิดชูเกียรติ จากราชอาณาจักรสเปน มีดังนี้