วัดเส้าหลิน
วัดเส้าหลินหรือสำนักเส้าหลิน ( "เส้าหลินซื่อ"; แต้จิ๋ว: "เสี้ยวลิ้มยี่"; ฮกเกี้ยน: "เชี้ยวหลิมซี"; คำแปล: "วัดป่าบนเขาเส้าซื่อ") เป็นวัดทางพระพุทธศาสนานิกายมหายานที่มีความเก่าแก่อายุมากกว่า 1,500 ปี ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเทือกเขาซงซาน หนึ่งในจำนวนห้ายอดเขาอันศักดิ์สิทธิ์ตามความเชื่อของชาวจีน เป็นเทือกเขาที่มีชื่อเสียงมากที่สุดทั้งในด้านของประวัติศาสตร์และในแวดวงยุทธภพ ประกอบด้วยยอดเขาน้อยใหญ่จำนวน 72 ยอด แบ่งเป็นสองกลุ่มคือในกลุ่มของเขาไท่ซื่อ () จำนวน 36 ยอด และกลุ่มของเขาเส้าซื่อ () จำนวน 36 ยอด ในอำเภอเติงเฟิง เมืองเจิ้งโจว มณฑลเหอหนาน ประเทศจีน อยู่กึ่งกลางระหว่างเมืองเจิ้งโจวและเมืองลั่วหยาง บริเวณรอบ ๆ วัดเส้าหลินเป็นพื้นที่โล่งกว้าง ใช้สำหรับฝึกวิทยายุทธของหลวงจีน รายล้อมด้วยป่าเจดีย์หรือถ่าหลิน ซึ่งเป็นสุสานของอดีตเจ้าอาวาสและหลวงจีน ซึ่งมีมาตั้งแต่ในยุคสมัยของราชวงศ์ถัง
เดชอรหันต์ทองคำคนที่ 8
" วรยุทธ์ในใต้หล้า ล้วนมีที่มาจากเส้าหลิน" คำกล่าวที่คุ้นหูสำหรับผู้ชื่นชอบนิยายจีนกำลังภายในกันเป็นอย่างดี ซึ่งคำกล่าวนี้แสดงให้เห็นถึงศักดิ์ศรีและความยิ่งใหญ่แห่งวิทยายุทธ์ของวัดเส้าหลินที่มีประวัติยาวนานกว่าหลายพันปี และผู้ที่ได้รับการยกย่องว่าเป็นสุดยอดของสุดยอดจอมยุทธ์วัดเส้าหลินก็คือเหล่าอรหันต์ทองคำผู้เลื่องชื่อนั่นเอง ตำนานที่เล่าขานกันมากล่าวไว้ว่า อรหันต์ทองคำนั้นมีด้วยกันทั้งหมด18คน ซึ่งแต่ละคนจะทำหน้าที่รักษาด่านเพื่อให้ศิษย์เส้าหลินที่ต้องการลงจากเขาได้เข้ามาประลองฝีมือ หากเอาชนะฝ่าด่านอรหันต์ทองคำไปได้ก็จะถือว่าศิษย์คนนั้นสำเร็จวิชาเส้าหลินอย่างเต็มภาคภูมิ