ราชอาณาจักรโรมาเนีย
ราชอาณาจักรโรมาเนียเก่า ( หรือแค่เพียง "เรกัต"; หรือ ) เป็นคำที่พูดถึงดินแดนที่ครอบคลุมโดยการเป็นอิสรภาพเป็นครั้งแรกของรัฐชาติโรมาเนีย ซึ่งประกอบด้วย กลุ่มราชรัฐดานูบ อันรวม ราชรัฐมอลเดเวียและราชรัฐวัลเลเคียไว้ด้วยกัน การรวมก็ประสบความสำเร็จเมื่อภายใต้การอุปถัมภ์ของสนธิสัญญาปารีส (1856) สภาแอด ฮอค ดีวานส์ (ad hoc Divans) ของทั้งสองดินแดน ที่ซึ่งอยู่ภายใต้อำนาจของซูเซอร์เรนแห่งจักรวรรดิออตโตมัน ได้เลือกให้อเล็กซานดรู เอียน คูซาขึ้นเป็นองค์อธิปัตย์ ถือเป็นการรวมประเทศโดยพฤตินัยในนามว่าสหราชรัฐแห่งมอลเดเวียและวัลลาเซีย ดินแดนได้ถูกกำหนดตัวเองโดยผลจากการกระทำทางการเมือง ตามมาด้วยการรวมเอาโดบรูจาเหนือและถ่ายโอนทางตอนใต้ของเบสซาราเบียให้แก่รัสเซียในปีค.ศ. 1878 การประกาศสถาปนาราชอาณาจักรโรมาเนียในปีค.ศ. 1881 และการผนวกโดบรูจาใต้ในปีค.ศ. 1913
สมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จที่ 2 แห่งกรีซ
เมื่อสมเด็จพระราชาธิบดีอเล็กซานเดอร์สวรรคตหลังจากทรงติดเชื้อหลังจากถูกวานรกัดในปีพ.ศ. 2463 เวนิเซลอสถูกลงมติให้พ้นจากตำแหน่งและการลงมติจากประชาชนได้ให้พระราชาธิบดีคอนสแตนตินกลับคืนสู่ราชบัลลังก์ มกุฎราชกุมารจอร์จทรงได้เป็นพันเอกหลังจากการทำสงครามต่อต้านตุรกี ในช่วงนี้ทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงเอลิซาเบธแห่งโรมาเนีย พระธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีเฟอร์ดินานด์ที่ 1 แห่งโรมาเนียกับสมเด็จพระราชินีมารีแห่งโรมาเนีย วันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2464 ณ บูคาเรสต์ โรมาเนีย เมื่อกองทัพเติร์กชนะกองทัพกรีซในสงครามอิสเมอร์ พระราชาธิบดีคอนสแตนตินทรงสละราชสมบัติและเจ้าชายจอร์จทรงครองราชสมบัติสืบต่อในวันที่ 27 กันยายน พ.ศ. 2465 
การพ่ายแพ้ครั้งนี้ทำให้พระราชวงศ์ถูกยึดอำนาจโดยนายกรัฐมนตรี เอียนนิส เมทาซัสในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2466 เหล่าคณะปฏิวัติได้เสนอให้พระองค์ออกจากประเทศในขณะที่คณะชาติได้พิจารณาปัญหารัฐบาลในอนาคต พระองค์ทรงยินยอมแต่ปฏิเสธที่จะสละราชสมบัติ ทรงออกจากประเทศในวันที่ 19 ธันวาคม พ.ศ. 2466 และไปยังภูมิลำเนาของพระมเหสีคือโรมาเนีย เมื่อสาธารณรัฐได้ถูกก่อตั้งในวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2467 พระองค์ทรงถูกขับออกจากราชบัลลังก์อย่างเป็นทางการ ทรงถูกถอนสัญชาติกรีกและสิทธิในทรัพย์สมบัติทั้งหมด