สหประชาชาติ
สหประชาชาติถูกก่อตั้งเพื่อสืบทอดองค์การสันนิบาตชาติ ซึ่งถูกมองว่าไร้ประสิทธิภาพที่จะธำรงรักษาสันติภาพ ดังที่เห็นได้จากความล้มเหลวในการป้องกันสงครามโลกครั้งที่สอง คำว่า "สหประชาชาติ" เป็นแนวคิดของแฟรงกลิน ดี. โรสเวลต์และวินสตัน เชอร์ชิลล์ พบใช้ครั้งแรกในกฎบัตรสหประชาชาติ เมื่อ ค.ศ. 1942 ซึ่งเป็นการรวบรวมเอาประเทศฝ่ายสัมพันธมิตร 26 ประเทศในสงครามโลกครั้งที่สองเข้าด้วยกันภายใต้การลงนามกฎบัตรแอตแลนติก และกลายเป็นคำที่ใช้เรียกองค์การนี้ในที่สุด ใน ค.ศ. 1944 ผู้แทนจากประเทศฝรั่งเศส สาธารณรัฐจีน สหราชอาณาจักร สหรัฐอเมริกา และสหภาพโซเวียตเข้าร่วมประชุมเพื่อวางแผนการก่อตั้งสหประชาชาติที่ดัมบาตันโอกส์ในกรุงวอชิงตัน ดี.ซี. การประชุมครั้งนั้นและครั้งต่อ ๆ มา ทำให้เกิดรากฐานความร่วมมือกันระหว่างประเทศเพื่อนำไปสู่สันติภาพ ความมั่นคง ความร่วมมือทางเศรษฐกิจและสังคม โดยแผนเหล่านี้ได้ผ่านการถกเถียงอภิปรายจากรัฐบาลและประชาชนจากทั่วโลก
องค์การชาติและประชาชนที่ไม่มีผู้แทน
องค์กรแห่งชาติและประชาชนที่ไม่เป็นที่รู้จัก () เป็นองค์กรระดับนานาชาติ ก่อตั้งขึ้นเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2534 ที่ กรุงเฮก, เนเธอร์แลนด์ วัตถุประสงค์คือเพื่อเป็นเสียงของชาติและประชาชนที่ไม่เป็นที่รู้จักทั่วโลก องค์นี้ไม่ใช่องค์กรที่ไม่เกี่ยวข้องกับรัฐบาล (non-governmental organisation; NGO) โดยสมาชิกบางส่วนเป็นรัฐฐาลหรือตัวแทนรัฐบาลของรัฐที่ไม่ได้รับการรับรอง สมาชิกประกอบด้วยชนพื้นเมือง ชนกลุ่มน้อย และรัฐที่ไม่ได้รับการรับรองหรือถูกควบคุมโดยกองทัพ UNPO จะฝึกฝนให้แต่ละกลุ่มแก้ปัญหาของตัวเองได้อย่างมีประสิทธิภาพ อดีตสมาชิกบางชาติ เช่น อาร์มีเนีย ติมอร์ตะวันออก เอสโตเนีย ลัตเวีย ประเทศจอร์เจีย และปาเลา ได้รับเอกราชโดยสมบูรณ์และเข้าเป็นสมาชิกสหประชาชาติ 
ต่อไปนี้เป็นรายชื่อสมาชิกของ UNPO