วิศวกรรมกำลังไฟฟ้า
วิศวกรรมกำลังไฟฟ้า () หรือที่เรียกว่า วิศวกรรมระบบไฟฟ้า เป็นสาขาย่อยของ วิศวกรรมพลังงาน และ วิศวกรรมไฟฟ้า ที่เกี่ยวข้องกับ การผลิตไฟฟ้า, การส่งกำลังไฟฟ้า, การกระจายกำลังไฟฟ้า, การใช้ให้เป็นประโยชน์ () และอุปกรณ์ไฟฟ้าที่เชื่อมต่อกับระบบดังกล่าวจะรวมถึง เครื่องกำเนิดไฟฟ้า, มอเตอร์ และ หม้อแปลงไฟฟ้า แม้ว่าสาขานี้ส่วนใหญ่เกี่ยวข้องกับปัญหาของ ไฟ AC สามเฟส - ซึ่งเป็นมาตรฐานสำหรับการจัดส่งและการจัดจำหน่ายไฟฟ้าขนาดใหญ่ทั่วโลกสมัยใหม่ - ชิ้นส่วนเล็ก ๆ ที่สำคัญของสาขานี้จะเกี่ยวข้องกับการแปลงระหว่าง กำลังไฟ AC และ DC และการพัฒนาระบบกำลังพิเศษเช่นที่ใช้ในยานอากาศหรือสำหรับเครือข่ายไฟฟ้าระบบราง วิศวกรรมกำลังไฟฟ้าดึงส่วนใหญ่ของฐานทฤษฎีของมันจากวิศวกรรมไฟฟ้าและในขณะที่วิศวกรกำลังไฟฟ้าบางคนอาจได้รับการพิจารณาว่าเป็นวิศวกรพลังงาน, วิศวกรพลังงานมักจะไม่มีพื้นหลังทางทฤษฎีของวิศวกรรมไฟฟ้าที่จะเข้าใจวิศวกรรมกำลังไฟฟ้าได้
ฟิสิกส์วิศวกรรม
ฟิสิกส์วิศวกรรมแตกต่างจากสาขาวิชาวิศวกรรมแบบดั้งเดิม วิทยาศาสตร์วิศวกรรมหรือฟิสิกส์วิศวกรรมไม่ได้จำกัดว่า จำเป็นต้องเฉพาะสาขาของวิทยาศาสตร์หรือฟิสิกส์ แต่วิทยาศาสตร์วิศวกรรมหรือฟิสิกส์วิศวกรรมจะหมายถึงการให้พื้นฐานอย่างละเอียดมากขึ้นในวิชาฟิสิกส์ประยุกต์ที่ถูกเลือกนำมาใช้เป็นการพิเศษเช่นทัศนศาสตร์, ควอนตัมฟิสิกส์, วัสดุศาสตร์, กลศาสตร์ประยุกต์, นาโนเทคโนโลยี, ประดิษฐกรรมไมโคร, วิศวกรรมเครื่องกล, วิศวกรรมไฟฟ้า, ชีวฟิสิกส์, ทฤษฎีการควบคุม, อากาศพลศาสตร์, พลังงาน, ฟิสิกส์ solid-state ฯลฯ เป็นวินัยที่ทุ่มเทให้กับการสร้างและการเพิ่มประสิทธิภาพในการตอบโจทย์ด้านวิศวกรรมโดยอาศัยความเข้าใจที่เพิ่มขึ้นและการประยุกต์ใช้แบบบูรณาการทางคณิตศาสตร์, สถิติ, วิทยาศาสตร์และหลักการวิศวกรรม ระเบียบวินัยดังกล่าว ยังมีความหมายถึงการข้ามหน้าที่การทำงานและเชื่อมช่องว่างระหว่างทฤษฎีวิทยาศาสตร์และวิศวกรรมภาคปฏิบัติด้วยการเน้นความสำคัญในการวิจัยพัฒนา การออกแบบและการวิเคราะห์