ราชอาณาจักรอิตาลี
ในปี ค.ศ. 1935 มุสโสลินีเชื่อว่าถึงเวลาอันสมควรแล้วที่อิตาลีจะทำการบุกเอธิโอเปีย (หรือรู้จักกันในนามอะบิสซิเนีย) และผนวกเข้ามาเป็นอาณานิคมของตน ส่งผลให้เกิดสงครามอิตาลี-อะบิสซิเนียครั้งที่สองขึ้น อิตาลีบุกเอธิโอเปียผ่านอาณานิคมเอริเทรียและโซมาลีแลนด์ของตน พร้อมทั้งกระทำการเหี้ยมโหดต่อชาวเอธิโอเปีย เช่น การโปรยสารพิษเคมีทางอากาศใส่ทหารแนวหน้าฝ่ายเอธิโอเปีย จนเอธิโอเปียยอมแพ้ในปี ค.ศ. 1936 อิตาลีจึงสามารถพิชิตเอาเอธิโอเปียมาไว้ในครอบครองได้สำเร็จหลังจากที่ล้มเหลวในความพยายามช่วงยุค ค.ศ. 1880 ต่อมาพระเจ้าวิคเตอร์ เอ็มมานูเอลที่ 3 จึงอ้างสิทธิ์ในราชบัลลังก์เอธิโอเปียและสถาปนาตนขึ้นเป็นจักรพรรดิแห่งเอธิโอเปีย แต่ผลที่ตามมาในเวทีนานาชาติคือการที่อิตาลีถูกโดดเดี่ยวในที่ประชุมสันนิบาตชาติ ด้านฝรั่งเศสและสหราชอาณาจักรก็รู้สึกสูญสิ้นความไว้วางใจในตัวมุสโสลินีในทันที มีเพียงชาติเดียวที่คอยหนุนหลังอิตาลีในเวลานั้นคือนาซีเยอรมัน ภายหลังจากที่ถูกประณามโดยสันนิบาตชาติ ที่ประชุมใหญ่ฟาสซิสต์อิตาลีจึงมีมติให้อิตาลีประกาศถอนตัวจากสันนิบาตชาติในวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1937 และมุสโสลินีกล่าวเยาะเย้ยสันนิบาติชาติว่าเป็นเพียงแค่ "วิหารที่ใกล้จะถล่ม"
การบุกครองอิตาลีของฝ่ายสัมพันธมิตร
การรุกรานอิตาลีของฝ่ายสัมพันธมิตร () เป็นการปฏิบัติการยกพลขึ้นบกเพื่อรุกเข้าสู่อิตาลีบนแผ่นดินใหญ่โดยฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่ 2 เมื่อวันที่ 3 กันยายน ค.ศ. 1943 ภายใต้การบัญชาการของนายพลแฮโรลด์ อเล็กซานเดอร์ แห่งหมู่กองทัพที่ 15 (ร่วมด้วยนายพลมาร์ค เวย์น คลาร์ก แห่งกองทัพที่ 5 ของสหรัฐอเมริกา และนายพลเบอร์นาร์ด มอนต์โกเมอรี แห่งกองทัพที่ 8 ของบริเตน) แผนการรุกดังกล่าวได้เริ่มขึ้นหลังจากฝ่ายพันธมิตรประสบความสำเร็จในการยึดเกาะซิซิลีจากฝ่ายอิตาลีระหว่างการทัพอิตาลี กำลังหลักที่ใช้ในการรุกครั้งนี้ได้ยกพลขึ้นบกที่ชายฝั่งอิตาลีด้านตะวันตกที่เมืองซาแลร์โนภายใต้ชื่อ "ปฏิบัติการหิมะถล่ม" ("Operation Avalanche") ขณะเดียวกันยึงมีปฏิบัติการสนับสนุนอีก 2 ชุดดำเนินไปพร้อมกันที่เมืองคาลาบรีอา (ในชื่อ "ปฏิบัติการเบย์ทาวน์") และเมืองตารันโต (ในชื่อ "ปฏิบัติการสแลปสติ๊ก")