การรัดเท้า
การรัดเท้า (; ) เป็นจารีตที่ให้รัดเท้าของหญิงสาวให้คับแน่น เพื่อมิให้นิ้วเท้างอกขึ้นได้อีก เท้าที่ถูกบีบรัดนั้นจะได้มีสัณฐานเรียวเล็กคล้ายดอกบัว เรียกว่า "บัวทองสามนิ้ว" (; "three-inch golden lotus") การประพฤติเช่นนี้เชื่อว่าเริ่มในหมู่ชนชั้นสูงที่เป็นนางระบำรำฟ้อนในราชสำนักจีนช่วงห้าราชวงศ์สิบอาณาจักร (คริสต์ศตวรรษที่ 10 หรือ 11) แล้วจึงเป็นที่นิยมขึ้นในสมัยราชวงศ์ซ่ง ก่อนจะแพร่หลายทั่วไปในชาวจีนทุกชนชั้น ในฐานะที่เป็นเครื่องแสดงชั้นวรรณะ (เพราะสตรีที่ครอบครัวมีอันจะกินและไม่จำต้องใช้เท้าทำงานเท่านั้นจึงจะรัดเท้าได้) และเป็นเครื่องหมายแห่งความงามในวัฒนธรรมจีนโบราณ ทว่า ความนิยมและวิธีปฏิบัตินั้นผิดแผกกันไปในภูมิภาคต่าง ๆ ของประเทศจีน
ขนรักแร้
ในบางวัฒนธรรมผู้หญิงจะนิยมไว้ขนรักแร้และถูกมองว่าเซ็กซี่เช่น ในจีน, ไต้หวัน, เกาหลี, และบางส่วนในประเทศญี่ปุ่น อีกทั้งยังมีคนบางกลุ่มซึ่งแม้ไม่ได้อยู่ในประเทศที่มีวัฒนธรรมนิยมการไว้ขนรักแร้ แต่ก็มีความเห็นว่า คนที่มีขนรักแร้มีความดึงดูดและสร้างแรงกระตุ้นทางด้านเพศ อย่างไรก็ตาม วัฒนธรรมโดยทั่วไป ผู้หญิงจะกำจัดขนรักแร้ด้วยการถอน โกนหรือแว็กซ์ หากผู้หญิงคนใดไว้ขนรักแร้จะถูกมองว่าเป็นเรื่องประหลาด ไม่รักษาความสะอาด ส่วนผู้ชายนั้น มีความเชื่อในทางตรงกันข้ามคือ ถ้าผู้ชายคนใดกำจัดขนรักแร้ อาจถูกมองว่ามีพฤติกรรมในลักษณะเกย์ หรืออื่น ๆ เพราะขนรักแร้เป็นสัญลักษณ์แสดงความเป็นชายอย่างหนึ่ง มีรายงานทางการแพทย์ยืนยันอย่างต่อเนื่องว่า ขนรักแร้เป็นแหล่งหมักหมมของเชื้อแบคทีเรียที่เกิดขึ้นขณะเหงื่อออก หากปล่อยทิ้งไว้นาน ไม่รักษาความสะอาดก็จะเป็นที่มาของกลิ่นไม่พึงประสงค์ทำให้เป็นที่น่ารังเกียจได้ ดังนั้น จึงควรดูแลรักษาความสะอาดบริเวณรักแร้และขนรักแร้ไม่ให้เป็นแหล่งสะสมเชื้อโรค