วัดเส้าหลิน
วัดเส้าหลินหรือสำนักเส้าหลิน ( "เส้าหลินซื่อ"; แต้จิ๋ว: "เสี้ยวลิ้มยี่"; ฮกเกี้ยน: "เชี้ยวหลิมซี"; คำแปล: "วัดป่าบนเขาเส้าซื่อ") เป็นวัดทางพระพุทธศาสนานิกายมหายานที่มีความเก่าแก่อายุมากกว่า 1,500 ปี ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกของเทือกเขาซงซาน หนึ่งในจำนวนห้ายอดเขาอันศักดิ์สิทธิ์ตามความเชื่อของชาวจีน เป็นเทือกเขาที่มีชื่อเสียงมากที่สุดทั้งในด้านของประวัติศาสตร์และในแวดวงยุทธภพ ประกอบด้วยยอดเขาน้อยใหญ่จำนวน 72 ยอด แบ่งเป็นสองกลุ่มคือในกลุ่มของเขาไท่ซื่อ () จำนวน 36 ยอด และกลุ่มของเขาเส้าซื่อ () จำนวน 36 ยอด ในอำเภอเติงเฟิง เมืองเจิ้งโจว มณฑลเหอหนาน ประเทศจีน อยู่กึ่งกลางระหว่างเมืองเจิ้งโจวและเมืองลั่วหยาง บริเวณรอบ ๆ วัดเส้าหลินเป็นพื้นที่โล่งกว้าง ใช้สำหรับฝึกวิทยายุทธของหลวงจีน รายล้อมด้วยป่าเจดีย์หรือถ่าหลิน ซึ่งเป็นสุสานของอดีตเจ้าอาวาสและหลวงจีน ซึ่งมีมาตั้งแต่ในยุคสมัยของราชวงศ์ถัง
ถงหลี่
หอไข่มุก (Pearl Tower) ไม่ใช่หอจริงแต่เป็นหอจำลองที่ทำจากไข่มุก และเป็นชื่อของภาพยนตร์ชื่อดังในอดีต ที่เป็นเรื่องราวและตำนานของฟางชิน (Fangqin) และเฉินซุ่ย (Chen cui’e) ลูกพี่ลูกน้องของเขา ฟางชินเกิดในตระกูลร่ำรวยแต่เนื่องจากบิดาของเขาถูกศาลสั่งเนรเทศ ฟางชินจึงตกต่ำและยากจนลงจนต้องร้องขอความช่วยเหลือจากป้าของเขา แต่กลับโดนปฏิเสธและยังดูถูกด้วย ต่อมาืเฉินซุ่ย ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องได้ยื่นมือเข้าช่วยเหลือโดยการให้หอไข่มุก ซึ่งเป็นสมบัติชิ้นสำคัญของตระกูลแก่ฟางชินเพื่อให้เขาได้มีโอกาสศึกษาเล่าเรียนต่อ สามปีต่อมาฟางชินสามารถสอบเข้ารับราชการได้เป็นอันดับหนึ่งของประเทศ หรือที่เรียกว่าจ้วงหยวน (Zhuangyuan; 状元) สำเร็จ เขากลับมาที่บ้านเกิดและปลอมตัวเป็นพระในนิกายเต๋าร้องเพลงเสียดสีเยาะเย้ยป้าที่ไร้ความปรานีต่อเขาในอดีต และ็ได้แต่งงานกับเฉินซุ่ยในที่สุด