การรณรงค์งดสูบบุหรี่ในนาซีเยอรมนี
หลังจากได้ทีการค้นพบผลกระทบที่เกิดจากการสูบบุหรี่ต่อสุขภาพ ทำให้รัฐบาลนาซีได้ออกกฎหมายต่อต้านการสูบบุหรี่ขึ้นมาหลายฉบับ ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1930 กฎหมายต่อต้านการสูบบุหรี่ได้รับการสนับสนุนอย่างมากจากรัฐบาล ในปี ค.ศ. 1938 รัฐบาลได้กำหนดให้ลุควาฟเฟและไรชซโพสห้ามสูบบุหรี่ นอกจากจะมีการสั่งห้ามสูบบุหรี่ในสถานรักษาพยาบาลแล้ว ยังรวมไปถึงสถานที่สาธารณะจำนวนมากและในบ้านด้วย การสั่งห้ามหมอตำแยไม่ให้สูบบุหรี่ระหว่างการทำคลอด ในปี ค.ศ. 1939 พรรคนาซีกำหนดให้การสูบบุหรี่ในสำนักงานของพรรคเป็นสิ่งผิดกฎหมาย และเฮนริช ฮิมม์เลอร์ หัวหน้าหน่วยชุทซซทัฟเฟิล (หรือ "หน่วยเอสเอส") ได้สั่งห้ามไม่ให้ตำรวจและเจ้าหน้าที่หน่วยเอสเอสสูบบุหรี่ระหว่างปฏิบัติหน้าที่ และได้มีการสั่งห้ามในโรงเรียนอีกด้วย
การโฆษณาชวนเชื่อ
การโฆษณาชวนเชื่อครั้งใหญ่ครั้งแรกของรัฐบาลและการโฆษณาชวนเชื่อของรัฐบาลเกิดจากการระบาดของสงครามในปีพ. ศ. 2457 หลังจากความพ่ายแพ้ของเยอรมนีในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งเจ้าหน้าที่ทางการทหารเช่น Erich Ludendorff กล่าวว่าการโฆษณาชวนเชื่อของอังกฤษเป็นประโยชน์อย่างยิ่งต่อความพ่ายแพ้ของพวกเขา อดอล์ฟฮิตเลอร์มาสะท้อนมุมมองนี้เชื่อว่ามันเป็นสาเหตุหลักของการล่มสลายของกำลังใจในการทำงานและการปฏิวัติในบ้านเยอรมันและกองทัพเรือในปี พ.ศ. 2461 ใน Mein Kampf (1925) Hitler อธิบายทฤษฎีการโฆษณาชวนเชื่อของเขาซึ่งเป็นฐานที่ทรงพลังสำหรับการขึ้นสู่อำนาจในปี พ.ศ. 2476 นักประวัติศาสตร์โรเบิร์ต Ensor อธิบายว่า "ฮิตเลอร์ ... ไม่ จำกัด ว่าจะสามารถทำได้โดยการโฆษณาชวนเชื่อ อะไรที่พวกเขาบอกว่ามันมักจะเพียงพอและชัดเจนพอและขัดแย้งกับคนเหล่านั้นก็เงียบหรือกลั่นแกล้งใน calumny" โฆษณาชวนเชื่อมากที่สุดในนาซีเยอรมนีถูกผลิตโดยกระทรวงการตรัสรู้และโฆษณาชวนเชื่อของประชาชนภายใต้โจเซฟเกิ๊บเบลส์ เห็นสงครามโลกครั้งที่สองยังคงใช้โฆษณาชวนเชื่อเป็นอาวุธสงครามการสร้างประสบการณ์ของ WWI โดยเกิ๊บเบลส์และผู้บริหารสงครามการเมืองของอังกฤษเช่นเดียวกับสหรัฐอเมริกาสำนักงานสงครามข้อมูลได้