ราชอาณาจักรโรมาเนีย
ราชอาณาจักรโรมาเนีย ( (เรกาตูล โรมือเน่); ) เป็นรัฐราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ ตั้งอยู่ในยุโรปตะวันออก ที่อยู่ในระหว่าง 13 มีนาคม ค.ศ. 1881 และ 30 ธันวาคม ค.ศ. 1947 และมีการร่างรัฐธรรมนูญ 3 ครั้ง ในปี (1866, 1923, 1938) ราชอาณาจักรโรมาเนียก่อตั้งขึ้นเมื่อสมเด็จพระเจ้าคาโรลที่ 1 แห่งโรมาเนีย ประกาศเอกราชของโรมาเนียจากจักรวรรดิออตโตมัน และสิ้นสุดเมื่อสมเด็จพระราชาธิบดีไมเคิลที่ 1 แห่งโรมาเนีย สละราชสมบัติ ในวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 1947 และรัฐสภาได้ประกาศให้ประเทศโรมาเนียเป็นสาธารณรัฐ
ราชรัฐบัลแกเรีย
ราชรัฐบัลแกเรีย (, ) เป็นราชรัฐที่ก่อตั้งขึ้นเป็นประเทศราชของจักรวรรดิออตโตมันโดยสนธิสัญญาเบอร์ลินในปี ค.ศ. 1878 ก่อนหน้านั้นสนธิสัญญาซานสเตฟาโนระหว่างจักรวรรดิรัสเซียและราชสำนักออตโตมัน (Ottoman Porte) ของวันที่ 3 มีนาคม ระบุเขตแดนของบัลแกเรียใหม่ที่กว้างใหญ่กว่าที่รวมอาณาบริเวณที่เป็นที่ตั้งของกลุ่มชนบัลแกเรียทั้งหมดในบอลข่าน แต่ความระแวงที่ว่าอาณาจักรใหม่จะกลายเป็นการก่อตั้งอาณาจักรบริวาร (client state) ของรัสเซียในคาบสมุทรบอลข่านทำให้มหาอำนาจต่างๆ ไม่เต็มใจที่จะยอมรับร่างข้อตกลงในสนธิสัญญาซานสเตฟาโน ซึ่งเป็นผลทำให้อาณาบริเวณใหม่ลดลงมาเหลือเพียงที่ตกลงกันในสนธิสัญญาเบอร์ลิน นอกจากนั้นสนธิสัญญาฉบับหลังนี้ก็ยังสร้างโรมาเนียตะวันออกให้เป็นจังหวัดต่างหากภายใต้การปกครองของจักรวรรดิออตโตมัน แต่ในปี ค.ศ. 1885 โรมาเนียตะวันออกก็กลับไปอยู่ภายใต้การปกครองของบัลแกเรีย ราชรัฐบัลแกเรียตามมาด้วยราชอาณาจักรบัลแกเรีย