โรคฮีโมฟิเลีย
ฮีโมฟิเลีย ( หรือ Hemophilia ในทวีปอเมริกาเหนือ) เป็นความผิดปกติพันธุกรรมกลุ่มหนึ่งซึ่งทำให้ความสามารถควบคุมเลือดจับลิ่มเสื่อม ซึ่งใช้ห้ามเลือดเมื่อหลอดเลือดแตก ฮีโมฟิเลียเอ (การขาดแฟ็กเตอร์จับลิ่ม 8) เป็นความผิดปกติแบบที่พบบ่อยที่สุด พบในประมาณ 1 ในการคลอดชาย 5,000–10,000 คน ฮีโมฟิเลียบี (การขาดแฟ็กเตอร์ 9) เกิดประมาณ 1 ในทารกชายราว 20,000–34,000 คน
โฮมีโอพาธี
ฮาเนมันน์เชื่อว่าเหตุพื้นเดิมของโรคเป็นปรากฏการณ์ที่เขาเรียกว่า ไมแอสซึม (miasm) และการเตรียมโฮมีโอพาธีจัดการกับไมแอสซึมนี้ การเตรียมผลิตโดยใช้กระบวนการการเจือจางโฮมีโอพาธี โดยเจือจางสสารที่ถูกเลือกซ้ำ ๆ ในแอลกอฮอล์หรือน้ำกลั่น แต่ละครั้งโดยใช้ภาชนาบรรจุชนกับวัสดุยืดหยุ่น (มักเป็นหนังสือที่ห่อปกหนัง) ตรงแบบเจือจางไปเรื่อย ๆ จนผ่านจุดที่ไม่มีโมเลกุลของสสารเดิมเหลืออยู่ ผู้ประกอบกิจโฮมีโอพาธีเลือกโฮมีโอพาธิกโดยปรึกษาหนังสืออ้างอิงที่เรียก เรพัตตรี (repertory) และโดยการพิจารณาโดยรวมทั้งอาการ ลักษณะบุคคล สภาพกายภาพและจิตใจ และประวัติชีวิตของผู้ป่วย