พระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าชาร์ลที่ 10 แห่งฝรั่งเศส (; 9 ตุลาคม พ.ศ. 2300 – 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2379), ได้รับพระสมัญญานามว่า ผู้ทรงเป็นที่รัก (), ทรงดำรงตำแหน่งเคานต์แห่งอาร์ตัวก่อนจะขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศสและนาวาร์ ตั้งแต่ 16 กันยายน พ.ศ. 2367 - 2 สิงหาคม พ.ศ. 2373 เป็นพระปิตุลา (ลุง) ในเยาวกษัตริย์ผู้ทรงไม่ได้บรมราชาภิเษก พระเจ้าหลุยส์ที่ 17 และพระอนุชาในพระเจ้าหลุยส์ที่ 16 แห่งฝรั่งเศสและพระเจ้าหลุยส์ที่ 18 แห่งฝรั่งเศส ผู้ซึ่งหลังทรงถูกเนรเทศก็สนับสนุนพระอนุชาจนได้สืบราชสมบัติต่อจากพระองค์ พระเจ้าชาร์ลที่ 10 ทรงครองราชสมบัติเป็นระยะเวลาเกือบ 6 ปี และสิ้นสุดลงด้วยการปฏิวัติเดือนกรกฎาคม ส่งผลให้ต้องทรงสละราชสมบัติแก่หลุยส์ ฟิลิปป์ที่ ดยุคแห่งออร์เลอองส์ ซึ่งขึ้นครองราชย์เป็นพระมหากษัตริย์แห่งฝรั่งเศส พระเจ้าชาร์ลส์ที่ 10 ทรงถูกเนรเทศและสวรรคตที่กอริเซีย ซึ่งเป็นส่วนหนึ่งของจักรวรรดิออสเตรีย
รายพระนามพระมเหสีในพระมหากษัตริย์ฝรั่งเศส
พระมเหสีแห่งฝรั่งเศส ตั้งแต่พ.ศ. 1530 ประเทศฝรั่งเศสมีสมเด็จพระมเหสีในพระมหากษัตริย์และพระจักรพรรดิแห่งฝรั่งเศส (Royal Consort) ทั้งหมด 53 พระองค์ แยกตามพระอิสริยยศได้ดังนี้ตั้งแต่ พ.ศ. 1828 ถึง พ.ศ. 1878 เมื่อราชอาณาจักรนาวาร์และฝรั่งเศสได้รวมกันตั้งแต่การอภิเษกสมรสของสมเด็จพระราชินีโจนที่ 1 แห่งนาวาร์ซึ่งเป็นสมเด็จพระราชินีนาถแห่งนาวาร์ กับ พระเจ้าฟิลิปที่ 4และมีทายาทสืบราชสมบัติ 3 พระองค์ คือ พระเจ้าหลุยส์ที่ 10, พระเจ้าฟิลิปที่ 5 และพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 4 แต่เมื่อการสวรรคตของพระเจ้าชาร์ลส์ที่ 4 ความสัมพันธ์ของฝรั่งเศสและนาวาร์เริ่มเสื่อมถอย ในที่สุดราชอาณาจักรนาวาร์ก็ประกาศแยกประเทศกับฝรั่งเศสใน พ.ศ. 2132 เมื่อพระเจ้าอองรีที่ 4 เสวยราชย์ แต่ตำแหน่งกษัตริย์แห่งนาวาร์ก็ยังคงอยู่