สถาปัตยกรรมกอทิกแบบอังกฤษ
สถาปัตยกรรมกอทิกแบบอังกฤษ () เป็นลักษณะสถาปัตยกรรมที่รุ่งเรืองขึ้นในอังกฤษระหว่างราวปี ค.ศ. 1180 ถึงราวปี ค.ศ. 1520 ลักษณะของสถาปัตยกรรมกอทิกของอังกฤษก็เช่นเดียวกับสถาปัตยกรรมกอทิกของส่วนอื่น ๆ ในยุโรป ที่บ่งลักษณะได้จากการใช้ซุ้มโค้งแหลม, เพดานโค้งแหลม, ค้ำยัน, หน้าต่างกว้างและสูง และหอหรือหลังคาที่เป็นยอดแหลม (spire) สถาปัตยกรรมกอทิกเข้ามาในอังกฤษจากฝรั่งเศส เมื่อองค์ประกอบต่าง ๆ ที่มีลักษณะที่เรียกว่า “กอทิก” ได้รับการสร้างรวมกันในวัดเดียวที่บาซิลิกาแซงต์เดอนีส์นอกกรุงปารีสเป็นครั้งแรกโดยแอบบ็อตซูแกร์ ที่ได้รับการสถาปนาในปี ค.ศ. 1144 คริสต์ศาสนสถานแรกในอังกฤษที่ใช้สถาปัตยกรรมกอทิกอย่างเป็นทางการคือมหาวิหารแคนเตอร์บรีและแอบบีเวสต์มินสเตอร์ ลักษณะหลายอย่างของสถาปัตยกรรมกอทิกวิวัฒนาการมาจากสถาปัตยกรรมโรมาเนสก์ (หรือที่รู้จักกันในอังกฤษว่าสถาปัตยกรรมนอร์มัน) การวิวัฒนาการเห็นได้ชัดที่มหาวิหารเดอแรมที่เป็นมหาวิหารแบบนอร์มันแต่เริ่มแสดงลักษณะที่ออกไปทางกอทิกโดยมีเพดานสันที่สูงและแหลมขึ้น
กำแพงจั่วขั้นบันได
กำแพงจั่วขั้นบันไดที่เริ่มสร้างกันมาตั้งแต่ราวคริสต์ศตวรรษที่ 15 เป็นต้นมา พบในอังกฤษ, เดนมาร์ก, เยอรมนี, สวิตเซอร์แลนด์ และสวีเดน นอกจากนั้นก็ยังมีการใช้กันในสกอตแลนด์ที่เริ่มกันมาตั้งแต่ราวคริสต์ศตวรรษที่ 16 ตัวอย่างของกำแพงจั่วขั้นบันไดในสกอตแลนด์ก็มีที่คฤหาสน์มักคัลส์, คฤหาสน์มอนบอดโด และเรือนเก็บค่าธรรมเนียมสโตนเฮเวน ที่สร้างระหว่างปลายคริสต์ศตวรรษที่ 16 จนถึงต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 นอกจากนั้นก็ยังเป็นลักษณะที่นิยมใช้ในการสร้างหน้าจั่วของคริสต์ศาสนสถานในเดนมาร์กในยุคกลาง