ญี่ปุ่น มีเมืองหลวงชื่ออะไร ?
โตเกียว
โตเกียวเคยเรียกว่าเอโดะแปลว่าปากน้ำ เมื่อกลายเป็นเมืองหลวงของญี่ปุ่นในปี ค.ศ. 1868 ก็เปลี่ยนชื่อเป็นโตเกียวแปลว่ากรุงตะวันออก (โท 東 "ตะวันออก", เกียว 京 "กรุง") ในตอนต้นยุคเมจิบางครั้งเรียกโตเกียวว่าโทเก ซึ่งเป็นวิธีอ่านอีกแบบของตัวคันจิ แต่ปัจจุบันเลิกใช้แล้ว นอกจากนี้โตเกียวยังมีอีกความหมายหนึ่ง ซึ่งหมายถึงขนมที่ดังเป็นอย่างมากในเมืองไทย เนื่องจากชื่อมีความเหมือนขนมเมืองหลวงอย่างปักกิ่งอีกด้วย
เฮอังเกียว
เฮอังเกียว () คืออดีตเมืองหลวงของประเทศญี่ปุ่นสถาปนาขึ้นในปีพ.ศ. 1337(ค.ศ. 794) โดยสมเด็จพระจักรพรรดิคัมมุ ในปัจจุบันอยู่ในเขตจังหวัดเกียวโตมีฐานะเป็นเมืองหลวงของประเทศนานถึง 1074 ปี ก่อนที่จะเปลี่ยนมาเป็นโตเกียวในปีพ.ศ. 2411
ทางหลวงแผ่นดินญี่ปุ่นหมายเลข 1
ทางหลวงหมายเลข 1 นั้นเชื่อมโตเกียวกับเมืองหลักของจังหวัดที่สำคัญ ได้แก่ โยะโกะฮะมะ (จังหวัดคะนะงะวะ), ชิซุโอะกะ, นะโงะยะ (จังหวัดไอชิ), โอสึ (จังหวัดชิงะ), เกียวโต และโอซะกะ
จังหวัดฟูกูโอกะ
จังหวัดฟูกูโอกะ () เป็นจังหวัดในประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บริเวณภาคคีวชู มีเมืองหลักอยู่ที่ฟูกูโอกะ นอกจากนี้ยังมีความสัมพันธ์เป็นเมืองพี่น้องกับกรุงเทพมหานคร
เกียวโต (นคร)
แม้เกียวโตจะถูกรบกวนด้วยสงคราม ไฟไหม้ และแผ่นดินไหวบ่อยครั้งในช่วงที่เป็นเมืองหลวงตลอด 11 ศตวรรษที่ผ่านมา แต่เกียวโตก็รอดพ้นจากการโจมตีในสงครามโลกครั้งที่ 2 ทั้งยังถูกถอดออกจากรายชื่อเมืองที่จะถูกทิ้งระเบิดปรมาณูจากกองทัพสหรัฐอเมริกาในช่วงปลายสงคราม และเปลี่ยนไปเป็นเมืองนางาซากิแทน ด้วยเหตุผลที่ว่า เฮนรี แอล. สติมสัน รัฐมนตรีสงครามของสหรัฐต้องการจะรักษาวัฒนธรรมนี้ไว้ และได้รู้จักเมืองเกียวโตนี้จากการไปเยือนเพื่อกระชับความสัมพันธ์ทางการทูตและจากการไปฮันนีมูน
ซาไก (เมือง)
ซาไก () เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในจังหวัดโอซากะ ประเทศญี่ปุ่น ในอดีตซาไกเคยเป็นเมืองท่าที่ใหญ่และสำคัญที่สุดของญี่ปุ่นตั้งแต่ยุคกลาง ซาไกในปัจจุบันก่อตั้งขึ้นในวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2432 ตามกฎหมายของจักรวรรดิญี่ปุ่น ต่อมาในปี พ.ศ. 2549 ซาไกได้เป็นเมืองที่กำหนดขึ้นโดยคำสั่งของรัฐบาลญี่ปุ่น หรืออาจหมายถึงเทศบาลนคร เพื่อความคล่องตัวในการบริหารและปกครองโดยรัฐบาลท้องถิ่นของตัวเอง ในปี พ.ศ. 2548 ซาไกเป็นเมืองที่มีอัตราการเจริญเติบโตอันดับที่ 14 ของญี่ปุ่น
เมืองพิเศษของญี่ปุ่น
เมืองพิเศษ () คือระดับเมืองในญี่ปุ่นที่ กำหนดขึ้นโดย "กฎหมายปกครองท้องถิ่น" (地方自治法) เป็นนครที่พอมีควาามสำคัญอยู่บ้าง แต่ยังไม่ถึงมีความสำคัญเท่าเมืองศูนย์กลาง เงื่อนไขในการเป็นเมืองพิเศษคือ ต้องมีประชากร 2 แสนคนขึ้นไป
ปัจจุบัน มีเมืองพิเศษทั้งหมด 40 นคร ได้แก่
พระราชวังหลวงเกียวโต
พระราชวังเกียวโตเป็นพระราชวังที่สร้างขึ้นหลังสุดในนครเกียวโต โดยตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของนครหลวงเก่า เฮอังเกียว ซึ่งสร้างขึ้นเพื่อทดแทนพระราชวังเดิมคือ พระราชวังหลวงเฮอัง () ทีมีขนาดใหญ่กว่าและมีสภาพทรุดโทรม ซึ่งพระราชวังเดิมนี้ ตั้งอยู่ทางตะวันตกของพระราชวังเกียวโตในปัจจุบัน พระราชวังเกียวโตถูกลดบทบาทและความสำคัญไปมากในช่วงการปฏิรูปเมจิ ที่มีการย้ายนครหลวงไปยังโตเกียวในปี ค.ศ. 1869 อย่างไรก็ตามภายหลังจากนั้น จักรพรรดิไทโช และ จักรพรรดิโชวะ ก็ยังทรงประกอบพระราชพิธีบรมราชาภิเษกที่พระราชวังแห่งนี้
จังหวัดเฮียวโงะ
ลักษณะภูมิประเทศส่วนใหญ่ของจังหวัดเฮียวโงะเป็นที่ราบสลับหุบเขา ทิศเหนือติดกับทะเลญี่ปุ่น ทิศตะวันตกติดกับจังหวัดทตโตริและจังหวัดโอกายามะ ทิศใต้ติดกับมหาสมุทรแปซิฟิก ทิศตะวันออกติดกับจังหวัดโอซากะและจังหวัดเกียวโต เมืองหลวงของจังหวัดคือเมืองโคเบะ มีประชากรอาศัยอยู่ประมาณ 1,500,000 คน มีความสำคัญคือเป็นเมืองท่า มีโรงงานอุตสาหกรรมมาก
จังหวัดเฮียวโงะประกอบด้วย 29 เมือง
คาโงชิมะ (เมือง)
คาโงชิมะในอดีตเคยเป็นศูนย์กลางของซามูไรตระกูลชิมาซุมาหลายศตวรรษ เป็นเมืองท่าที่สำคัญมาตั้งแต่สมัยยุคกลางจนถึงสมัยเอโดะ จากนั้นก็กลายเป็นเมืองหลวงอย่างเป็นทางการของแคว้นซัตสึมะ หนึ่งในแคว้นไดเมียวที่ทรงอำนาจที่สุดและมั่งคั่งที่สุดในสมัยเอโดะ แม้ว่าการค้าระหว่างประเทศจะถูกกีดกัน ไม่เพียงแต่เป็นศูนย์กลางทางการเมืองเท่านั้น แต่ยังเป็นอาณาจักรขุนนางกึ่งอิสระของอาณาจักรรีวกีวด้วย คาโงชิมะยังเป็นศูนย์กลางกิจกรรมสำคัญของศาสนาคริสต์ในญี่ปุ่น ในคริสต์ศตวรรษที่ 16 ถึง 17
จังหวัดอิบารากิ
จังหวัดอิบารากิตั้งอยู่ทางตอนเหนือของเขตคันโตและมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่กลางของหมู่เกาะญี่ปุ่น ระยะทางจากจังหวัดอิบารากิถึงเมืองหลวงโตเกียวอยู่ระหว่าง 30 ถึง 150 กม. (100 กม. จากมิโตะ เมืองหลวงของจังหวัดอิบารากิ) และ 40 กม. จากสนามบินนานาชาตินาริตะถึงเมืองวิทยาศาสตร์สึกูบะ (Tsukuba Science City)
จังหวัดฮิโรชิมะ
จังหวัดฮิโรชิมะ () เป็นจังหวัดในประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บริเวณภาคชูโงกุของญี่ปุ่นมีเมืองเอกในชื่อเดียวกันคือ นครฮิโรชิมะ
จังหวัดฮิโรชิมะตั้งอยู่ทางด้านตะวันตกของเกาะฮนชู ทิศเหนือติดต่อกับจังหวัดชิมาเนะและจังหวัดทตโตริ ทิศตะวันออกติดต่อกับจังหวัดโอกายามะ ทิศใต้ติดต่อกับทะเลเซโตะใน และทิศตะวันตกติดต่อกับจังหวัดยามางูจิและจังหวัดชิมาเนะ
รัฐคอรอร์
ในยุคที่ตกเป็นอาณานิคมของญี่ปุ่น คอรอร์ยังเป็นเมืองหลวงของแปซิฟิกใต้ในอาณัติ
ขนมโตเกียว
ที่มาของขนมโตเกียวนั้นไม่เป็นที่ทราบอย่างแน่นอน บ้างก็ว่ามาจากขนมยะสึฮะชิ บ้างก็ว่าน่าจะมาจากขนมโดะระยะกิของญี่ปุ่น บ้างก็ว่ามาจากการที่ผู้ขายละเลงแป้งแล้วบีบแป้งเป็นเส้นคล้ายตัวอักษรญี่ปุ่นด้านข้าง ก่อนจะม้วนแป้ง แต่ที่มาที่เชื่อถือกันมากที่สุด เชื่อว่าในราว พ.ศ. 2510 ที่ห้างสรรพสินค้าไทยไดมารู ซึ่งเป็นกิจการห้างสรรพสินค้าของญี่ปุ่นมาเปิดดำเนินกิจการครั้งแรกในประเทศไทย ที่ย่านราชประสงค์ ห้างนี้เป็นที่นิยมมาก เพราะเป็นสถานที่แห่งแรกในประเทศไทยที่มีบันไดเลื่อนและเครื่องปรับอากาศ เชื่อว่าจุดกำเนิดของขนมโตเกียวมาจากการที่มีผู้ขายอยู่ที่ห้างแห่งนี้ โดยดัดแปลงมาจากขนมโดะระยะกิของญี่ปุ่น แล้วตั้งชื่อขนมของตนเองที่ทำขึ้นใหม่นี้ว่า "ขนมโตเกียว" เนื่องจากไทยไดมารูนำเข้าสินค้าจากประเทศญี่ปุ่นรวมถึงอาหารด้วย ซึ่งไม่ได้เกี่ยวข้องอะไรกับกรุงโตเกียว เมืองหลวงของประเทศญี่ปุ่นแต่อย่างใด โดยที่คำว่า "ได" () หมายถึง "ใหญ่" และ "มะรุ" (マル) หมายถึง "วงกลม" รวมความหมายถึง "วงกลมใหญ่"
ฟูกูยามะ
ฟูกูยามะ () เป็นเมืองในจังหวัดฮิโรชิมะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ทางทิศตะวันออกสุดของจังหวัดริมฝั่งแม่น้ำอาชิดะ ในปี 2010 มีจำนวนประชากรประมาณ 465,238 คน มีพื้นที่ทั้งสิ้น 461.23 ตารางกิโลเมตร หากไม่นับเมืองฮิโรชิมะเมืองหลวงประจำจังหวัดแล้ว เมืองฟูกูยามะถือเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในจังหวัดฮิโรชิมะ
นะงะซุเนะ โนะ ฮิโกะ
หลังจากนั้น "โฮโนะนินิกิ โนะ มิโกะโตะ" เทพผู้น้องของ "นิกิฮะยะฮิ โนะ มิโกะโตะ" นำเทวยุทธ์ทั้ง 3 ชิ้นเสด็จลงมายังทาคาจิโฮะในฮิวงะพร้อมกับเทพพี่เลี้ยงทั้งห้า "คะมุยะมะโตะ อิวะเระฮิโกะ โนะ มิโกะโตะ" (ภายหลังคือ ปฐมจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่น) เหลนของ"โฮโนะนินิกิ โนะ มิโกะโตะ" พร้อมกับ "อิสึเซะ โนะ มิโกะโตะ" ผู้เป็นพี่ชายเดินทางไปทางตะวันออกเพื่อหาดินแดนที่เหมาะสมเป็นเมืองหลวงในการปกครองอาชิฮาระโนะคาคาสึคุนิ ญี่ปุ่น แต่ทว่าผู้ที่ตั้งท่ารอกองทัพฮิวงะของอิวะเระฮิโกะ โนะ มิโกะโตะที่เดินทางมาขึ้นฝั่งที่นามิฮายะก็คือเจ้าผู้ครองดินแดนของโทมิ
นครโตเกียว
นครโตเกียว () เป็นอดีตเขตการปกครองในประเทศญี่ปุ่น โดยเป็นเมืองเอกของจังหวัดโตเกียว () ในอดีต จัดตั้งขึ้นตั้งแต่วันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1868 จนกระทั่งมีการยกฐานะจังหวัดโตเกียวขึ้นเป็นกรุงโตเกียว () ในวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1943 มาจนถึงปัจจุบัน
ประเทศญี่ปุ่น
ในภาษาญี่ปุ่น ชื่อประเทศญี่ปุ่นเรียกว่า นิปปง (にっぽん) หรือ นิฮง (にほん) ซึ่งใช้คันจิตัวเดียวกันคือ 日本 คำว่า"นิปปง" มักใช้ในกรณีที่เป็นทางการ ส่วนคำว่า "นิฮง" จะเป็นศัพท์ที่ใช้โดยทั่วไป
วันชาติ (ประเทศญี่ปุ่น)
วันชาติ () เป็นวันหยุดราชการในประเทศญี่ปุ่น ซึ่งจัดขึ้นเป็นประจำทุกปีตรงกับวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ในวันนี้ ชาวญี่ปุ่นเฉลิมฉลองการก่อตั้งชาติและเชื้อสายจักรพรรดิตามจักรพรรดิในตำนานพระองค์แรก จิมมุ ผู้ซึ่งได้สร้างเมืองหลวงขึ้นที่ยามาโตะ เมื่อ 660 ปีก่อนคริสตกาล
อ่าวโตเกียว
อ่าวโตเกียว () เป็นอ่าวทางตอนใต้ของภูมิภาคคันโตในประเทศญี่ปุ่น เดิมมีชื่อว่า อ่าวเอโดะ () ตามชื่อเมืองเอโดะเมืองหลวงของประเทศญี่ปุ่น ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นเมืองโตเกียว
โตเกียว
โตเกียวเป็น 1 ใน 3 ศูนย์กลางทางการเงินของโลกร่วมกับนครนิวยอร์กและลอนดอน โตเกียวเป็นเขตเมืองที่มีเศรษฐกิจที่ใหญ่ที่สุดในโลก จากการสำรวจพบว่าในเขตอภิมหานครโตเกียวซึ่งมีประชากรประมาณ 35.2 ล้านคน มี GDP รวม 1.191 ล้านดอลลาร์สหรัฐในปี 2005 (เทียบด้วยความเท่าเทียมกันของอำนาจซื้อ) ทำให้โตเกียวเป็นเขตเมืองที่มี GDP สูงที่สุดในโลก ในปี 2008 มีบริษัท 47 แห่งในรายชื่อ Fortune Global 500 ที่มีฐานอยู่ในโตเกียว ซึ่งมากเป็นเกือบ 2 เท่าของเมืองอันดับ 2
โตเกียวเป็น 1 ในศูนย์กลางหลักทางการเงินระหว่างประเทศ และมีสำนักงานใหญ่ของวาณิชธนกิจและบริษัทประกันภัยที่ใหญ่ที่สุดในโลกหลายแห่ง ในระหว่างการพัฒนาทางเศรษฐกิจของญี่ปุ่นหลังสงครามโลกครั้งที่สอง ซึ่งเป็นการพัฒนาภายใต้การควบคุมจากทางการ บริษัทใหญ่ ๆ หลายแห่งย้ายสำนักงานใหญ่จากเมืองต่าง ๆ เช่น โอซากะ (ซึ่งเป็นเมืองหลวงทางการค้าในอดีต) มายังโตเกียว โดยหวังว่าจะได้ประโยชน์จากการที่ติดต่อรัฐบาลได้สะดวกขึ้น แต่แนวโน้มนี้ก็ชะลอตัวลงเมื่อประชากรเพิ่มขึ้นและทำให้ค่าครองชีพสูงตามขึ้นไปด้วย
จักรวรรดิญี่ปุ่น
จักรวรรดิญี่ปุ่น หรือชื่ออย่างเป็นทางการคือ มหาจักรวรรดิญี่ปุ่น () เป็นจักรวรรดิที่อยู่ทางตะวันออกที่สุดและเป็นหนึ่งในมหาอำนาจของโลก ในคริสต์ศตวรรษที่ 19-20 สถาปนาขึ้นภายหลังจากการปฏิรูปเมจิ เมื่อวันที่ 3 มกราคม พ.ศ. 2411 และสิ้นสุดลงเมื่อ 3 พฤษภาคม พ.ศ. 2490 ภายหลังจักรวรรดิญี่ปุ่นพ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่สอง
มหาวิทยาลัยโตเกียว
มหาวิทยาลัยโตเกียว () หรือย่อว่า โทได () เป็นมหาวิทยาลัยในประเทศญี่ปุ่นในลักษณะของมหาวิทยาลัยวิจัย ตั้งอยู่ที่เมืองโตเกียว มีพื้นที่แยกออกเป็น 5 วิทยาเขต ใน ฮงโง โคมะบะ คะชิวะ ชิโระงะเนะ และ นะกะโนะ และได้ชื่อว่าเป็นมหาวิทยาลัยชั้นนำที่มีเกียรติมากที่สุดในญี่ปุ่น และยังจัดเป็นมหาวิทยาลัยชั้นนำของโลก
จักรวรรดิญี่ปุ่น
สมรภูมิในจีน ซึ่งกองทัพบกญี่ปุ่นได้ดำเนินการมานานก่อนที่จะเกิดสงครามโลกครั้งที่ 2 อย่างเป็นทางการ โดยได้ทำการยึดครองเมืองและบริเวณชายฝั่งของจีนเป็นส่วนใหญ่ รวมถึงการจัดตั้งประเทศแมนจูกัวซึ่งมีจักรพรรดิปูยีเป็นประมุข และได้ทำการยึดครองกรุงหนานจิง (นานกิง) ที่เป็นเมืองหลวงของจีน (ของรัฐบาลก๊กมินตั๋งในยุคนั้น) และได้ทำการสังหารหมู่ชาวจีนทีโด่งดังขึ้น ซึ่งรุนแรงมากจนกระทั่งทำให้สมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์ในเมืองนานกิงยังรับไม่ได้
โคเบะ
ในยุคนาระและยุคเฮอันนั้น ท่าเรือในบริเวณนี้ก็เป็นที่รู้จักในชื่อท่าจอดเรือแห่งโอวาดะ (โอวาดะ โนะ โทมาริ) เป็นจุดที่เริ่มต้นของการเดินทางเจริญสัมพันธไมตรีกับจีน เมืองโคเบะเคยเป็นเมืองหลวงของญี่ปุ่นเป็นช่วงเวลาสั้นๆเมื่อปี ค.ศ. 1180 เมื่อซามูไรไทระ โนะ คิโยโมริสั่งให้พระจักรพรรดิอันโตกุย้ายไปอยู่ที่เขตฟูกูฮาระในเขตเมืองโคเบะ แต่หลังจากนั้น 5 เดือน พระจักรพรรดิก็ย้ายกลับไปเคียวโตะอีกครั้ง ในช่วงปลายของยุคเฮอัง โคเบะเป็นสมรภูมิของสงครามเก็มเป อันเป็นเป็นเส้นแบ่งระหว่างยุคเฮอังและยุคคามากูระ
เจแปนแอร์ไลน์
เจแปนแอร์ไลน์ (Japan Airlines) หรือ บริษัท สายการบินญี่ปุ่น มหาชนจำกัด () หรือ เจเอแอล (JAL) เป็นสายการบินที่ใหญ่เป็นอันดับสองของประเทศญี่ปุ่นรองจากสายการบินออล นิปปอน แอร์เวย์ มีศูนย์การบินอยู่สองแห่งในโตเกียวคือท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะกับท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว (ฮาเนดะ) และอีกสองแห่งในจังหวัดโอซากะคือท่าอากาศยานนานาชาติคันไซและท่าอากาศยานนานาชาติโอซากะ (อิตามิ) ปัจจุบันมีเส้นทางบินระหว่างประเทศ 33 จุดหมายในทวีปเอเชีย, อเมริกา, ยุโรป และโอเชียเนีย และมีเส้นทางบินในประเทศ 59 จุดหมาย
นาระ (เมือง)
นาระ () เป็นเมืองเอกของจังหวัดนาระ ในประเทศญี่ปุ่น เป็นอดีตนครหลวงของญี่ปุ่นในช่วง ค.ศ. 710 - 784 ดังนั้นภายในเมืองจึงมีสิ่งก่อสร้างโบราณมากมาย ทั้งวัด ศาลเจ้า และโบราณสถานต่าง ๆ ซึ่งทำให้นครนาระได้รับจดทะเบียนเป็น อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์นาระโบราณในฐานะมรดกโลกอีกแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น
หมู่เกาะญี่ปุ่น
หมู่เกาะญี่ปุ่น (, "นิฮงเรตโต"; ) ตั้งอยู่ตะวันออกสุดของแผ่นเปลือกโลกยูเรเชีย ถัดจากคาบสมุทรเกาหลี และตะวันตกของมหาสมุทรแปซิฟิก เกิดจากการชนกันระหว่างแผ่นเปลือกโลก 4 แผ่น ได้แก่ แผ่นเปลือกโลกแปซิฟิก ยูเรเชีย ฟิลิปปินส์ และอเมริกาเหนือ เมื่อกว่า 25 ล้านปีก่อน เป็นที่ตั้งของประเทศญี่ปุ่นในปัจจุบัน ด้วยจำนวนเกาะกว่า 7,000 เกาะ โดยมีเกาะหลัก ๆ ได้แก่ เกาะฮกไกโด เกาะฮนชู เกาะชิโกะกุ และเกาะคีวชู
นครที่ตั้งขึ้นโดยข้อบัญญัติรัฐบาลญี่ปุ่น
ปัจจุบัน มีนครที่จัดตั้งขึ้นแล้ว 20 แห่ง เรียงตามปีที่ได้รับประกาศดังนี้
จังหวัดคาโงชิมะ
จังหวัดคาโงชิมะ ตั้งอยู่บนเกาะคีวชูทางภาคตะวันตกเฉียงใต้ของญี่ปุ่น มีคาโงชิมะเป็นเมืองเอก ซึ่งในอดีตนั้นก็เป็นเมืองหลวงของแคว้นซัตสึมะ และเป็นบ้านเกิดของท่านเท็นโชอิง ที่นี้นั้นมี มันเทศ หัวไชเท้า ข้าว ถ้วยชามดินเผา เป็นสินค้าขึ้นชื่อ นอกจากนั้นยังมีแหล่งมรดกโลกอีกแห่งหนึ่งที่ตั้งอยู่ในจังหวัดนี้ คือ เกาะยากุ
ราชสำนักเกียวโต
ราชสำนักเคียวโตะ () ราชสำนักที่ปกครอง ประเทศญี่ปุ่น มาตั้งแต่ ค.ศ. 794 หรือใน ยุคเฮอัง จนกระทั่งถึง ยุคเมจิ ที่ จักรพรรดิเมจิ ทรงได้ย้ายเมืองหลวงและราชสำนักไปยัง เอะโดะ หรือ โตเกียว ในปัจจุบันเมื่อปี ค.ศ. 1868
เจนีวา
เจนีวา () หรือออกเสียงในภาษาท้องถิ่นว่า เฌอแนฟว์ () เป็นเมืองใหญ่อันดับสองของประเทศสวิตเซอร์แลนด์ (รองจากซือริช) ถือเป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดในภาครอม็องดีอันเป็นภูมิภาคที่ใช้ภาษาฝรั่งเศสเป็นหลักในสวิตเซอร์แลนด์ นครเจนีวาตั้งอยู่บริเวณต้นแม่น้ำโรนซึ่งไหลออกจากทะเลสาบเจนีวา เจนีวามีสถานะเป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐแห่งรัฐเจนีวา
แคว้นฮิโรชิมะ
แคว้นฮิโรชิมะ (, ) แคว้นศักดินาในอดีตของญี่ปุ่นซึ่งปัจจุบันคือจังหวัดฮิโรชิมะ โดยมีฮิโรชิมะเป็นเมืองเอกและมีฐานบัญชาการอยู่ที่ปราสาทฮิโรชิมะ
เขตมหานครชูเกียว
เขตชูเกียว () หรือ ภาคชูเกียว () เป็นชื่อของเขตมหานครในประเทศญี่ปุ่น มีศูนย์กลางอยู่ที่นครนาโงยะในจังหวัดไอจิ เชตมหานครนี้ครอบคลุมพื้นที่ส่วนใหญ่ของภาคโทไก มีประชากรอาศัยอยู่ในเขตนี้ราว 9.1 ล้านคน จึงจัดว่าเป็นเขตมหานครที่ใหญ่เป็นอันดับสามของญี่ปุ่น รองจากเขตอภิมหานครโตเกียวและเคฮันชิง และยังเป็นเขตมหานครที่มีประชากรมากเป็นอันดับที่ 28 ของโลก
แขวงชิโยดะ
ชื่อแขวง "ชิโยดะ" (千代田) มีความหมายว่า "ทุ่งนาพันชั่วอายุคน" ในยุคเอโดะ รอบพระราชวังหลวง (อดีตปราสาทเอโดะ) เป็นที่พักอาศัยของเหล่าขุนนางของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ ปัจจุบันถือเป็นศูนย์กลางการปกครองของประเทศญี่ปุ่น เนื่องจากเป็นที่ตั้งของหน่วยงานราชการต่าง ๆ เช่น สภานิติบัญญัติแห่งชาติ ทำเนียบนายกรัฐมนตรี และศาลสูงสุด เป็นต้น นอกจากนี้ ยังเป็นที่ตั้งของสถานที่สำคัญอันเป็นเอกลักษณ์ของกรุงโตเกียว เช่น ศาลเจ้ายาซูกูนิ สถานีรถไฟโตเกียว และนิปปงบูโดกัง อีกทั้งสถานทูตของ 15 ประเทศยังตั้งอยู่ในแขวงชิโยดะเช่นกัน
การคลังสาธารณะของญี่ปุ่น
ธนาคารแห่งประเทศญี่ปุ่น (BoJ - Bank of Japan) 
มีหน้าที่กำกับดูแลนโยบายการเงินของประเทศญี่ปุ่น ธนาคารแห่งประเทศญี่ปุ่นเป็นสถาบันที่ทันสมัยที่สุด ธนาคารแห่งประเทศญี่ปุ่นก่อตั้งขึ้นหลังจากมีการฟื้นฟูในสมัย “เมจิ (Meiji) ” ก่อนที่จะมีการบูรณะระบบศักดินาของญี่ปุ่น หัวเมืองทั้งหมดมีการออกเงินของตัวเองมาใช้ “ฮันซัสสุ” ในลำดับของหน่วยที่เข้ากันไม่ได้ แต่พระราชบัญญัติเงินตราใหม่ของเมจิ 4 (1871) ได้แก้ไขปัญหาเหล่านี้ และยังเป็นที่ยอมรับให้เป็นสกุลเงินทศนิยมใหม่ อดีตหัวเมืองกลายเป็นจังหวัด และโรงกษาปณ์ของพวกเขากลายเป็นธนาคารเอกชนแบบเช่าเหมา (ธนาคารชาร์เตอร์) ซึ่งในช่วงแรกยังคงสิทธิ์ในการพิมพ์เงิน เมื่อเวลาผ่านไป ทั้งรัฐบาลกลางและคนเหล่านี้เรียกว่า ธนาคารออกเงินแห่งชาติ ด้วยเหตุนี้ธนาคารแห่งชาติญี่ปุ่นก่อตั้งขึ้นเมื่อ ปีเมจิที่ 15 (1828) และได้รับการผูกขาดในการควบคุมปริมาณเงิน
จัดตั้งขึ้นเพื่อขจัดภาวะเงินฝืดให้หมดสิ้นไป และสนับสนุนกิจกรรมทางเศรษฐกิจในประเทศญี่ปุ่นควบคุมนโยบายการเงิน ประโยชน์ของเสถียรภาพด้านราคาที่ธนาคารแห่งประเทศญี่ปุ่นได้รับหน้าที่ในการตัดสินใจดูแลนโยบายการเงินถูกนำมาเป็นทั้งราคาของสินค้าและบริการที่เราจะได้ราคาที่มีเสถียรภาพ มีผลต่อการก่อตัวของความสนใจในตลาดการเงินที่เป็นสกุลเงินและการควบคุมทางการเงินและมีความเชื่อมั่นจากการใช้เงินเป็นรากฐานของเศรษฐกิจของประเทศและกิจกรรมทางเศรษฐกิจทั้งหมดตามกฎบัตรภารกิจของธนาคารแห่งประเทศญี่ปุ่นคือการจัดเก็บภาษีในญี่ปุ่นแบ่งออกเป็น 2 ประเภทใหญ่ๆ คือ "ภาษีประเทศ"หรือเงินภาษีที่ชำระให้กับประเทศ ซึ่งจะจัดเก็บโดยรัฐบาลกลาง เช่น ภาษีจากรายได้ ภาษีบริโภค เป็นต้น และ"ภาษีท้องถิ่น"หรือเงินภาษีที่ชำระให้กับจังหวัดหรือเทศบาล ซึ่งจะจัดเก็บโดยรัฐบาลท้องถิ่น เช่น ภาษีบุคคล ภาษีสิ่งก่อสร้าง ภาษีรถยนต์ ภาษีที่ชำระให้กับประเทศและภาษีท้องที่สามารถแบ่งออกได้เป็นภาษีโดยตรงและภาษีโดยอ้อม ภาษีโดยตรง เช่น ภาษีเงินได้ ภาษีนิติบุคคล ภาษีพักอาศัย ภาษีรถยนต์ เป็นต้น ภาษีโดยอ้อม เช่น ภาษีมูลค่าเพิ่ม ภาษีศุลกากร ภาษีสุรา เป็นต้น
สายหลักโทไกโด
ทางรถไฟ สายหลักโทไกโด () เป็นทางรถไฟที่ชุกชุมที่สุดในประเทศญี่ปุ่น เชื่อมระหว่างมหานครโตเกียว กับ นครโคเบะ ด้วยระยะทางทั้งหมด 589.5 กิโลเมตร โดยไม่นับเส้นทางขนส่งสินค้าระหว่างเมืองรายทาง อีกทั้งรถไฟความเร็วสูง โทไกโด ชิงกันเซ็ง ยังวิ่งขนานไปกับเส้นทางนี้ด้วย
ประเทศญี่ปุ่น
ญี่ปุ่นมีบริษัทรถไฟหลายแห่ง เช่นกลุ่มบริษัทรถไฟญี่ปุ่น รถไฟฮังคิว รถไฟเซบุ และบริษัทเคโอ ซึ่งแข่งขันกันด้านบริการในพื้นที่ต่าง ๆ ปัจจุบันที่รถไฟชิงกันเซ็งซึ่งเปิดใช้ตั้งแต่ พ.ศ. 2507 มีเครือข่ายเชื่อมโยงเมืองหลักเกือบทั่วประเทศ รถไฟของญี่ปุ่นเป็นที่รู้จักในเรื่องตรงต่อเวลา ทางรถไฟญี่ปุ่น ระยะทางรวมทั้งสิ้น23,474 กิโลเมตรแบ่งเป็น ราง 1.435 เมตร สำหรับวิ่งรถไฟความเร็วสูงหรือรถไฟใต้ดินหลายเมือง ระยะทาง 2,664 กม รางรถไฟ 1.067 เมตร สำหรับรถไฟฟ้าชานเมืองรถไฟทางใกล ระยะทาง 22,445 กม.
ทางด่วนแห่งชาติ ของประเทศญี่ปุ่นมีระยะทางทั้งสิ้น 11,520 กิโลเมตร
การเดินทางโดยเครื่องบินเป็นที่นิยมและมีสนามบิน 173 แห่งทั่วประเทศ สนามบินฮาเนดะที่ส่วนใหญ่ให้บริการเที่ยวบินภายในประเทศเป็นสนามบินที่หนาแน่นที่สุดในเอเชีย สนามบินนานาชาติที่สำคัญได้แก่สนามบินนาริตะ สนามบินคันไซ และสนามบินนานาชาตินาโงยา แต่การก่อสร้างสนามบินบางแห่งเป็นเพียงส่วนหนึ่งของการใช้งบประมาณเพื่อกระตุ้นเศรษฐกิจมากกว่าเพื่อประโยชน์ใช้สอยจริง สนามบินบางแห่งขาดทุนมาตลอดตั้งแต่เปิดทำการ
อากิตะ (เมือง)
นครอากิตะ () เป็นเมืองศูนย์กลางของจังหวัดอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น ได้รับการยกฐานะเป็นเมืองศูนย์กลางตั้งแต่ 1 เมษายน พ.ศ. 2432 เป็นต้นมา
นารูโตะ (จังหวัดโทกูชิมะ)
เมืองนารูโตะ () เป็นเมืองในจังหวัดโทกูชิมะ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของจังหวัด และอยู่ห่างจากเมืองโทกูชิมะซึ่งเป็นเมืองเอกของจังหวัดไปทางทิศเหนือประมาณ 14 กิโลเมตร มีช่องแคบนารูโตะซึ่งกั้นระหว่างนารูโตะและเกาะอาวาจิ จังหวัดเฮียวโงะ ซึ่งเป็นเส้นทางเชื่อมต่อไปยังเกาะฮนชูผ่านทางสะพานอากาชิไคเกียว ช่องแคบนี้มีชื่อเสียงเรื่องน้ำวน
ธนาคารแห่งประเทศญี่ปุ่น
ธนาคารแห่งประเทศญี่ปุ่น () มักเรียกย่อว่า นิชิงิง () เป็นธนาคารกลางของประเทศญี่ปุ่น มีสำนักงานใหญ่ตั้งอยู่ในแขวงชูโอ กรุงโตเกียว
โยโกฮามะ
นครโยโกฮามะ () เป็นเมืองใหญ่อันดับสองเรียงตามประชากรของประเทศญี่ปุ่นรองจากกรุงโตเกียว และยังถือเป็นเขตเทศบาลที่มีประชากรมากที่สุดของญี่ปุ่น และยังเป็นเมืองเอกของจังหวัดคานางาวะ ตั้งอยู่บริเวณอ่าวโตเกียวทางใต้ของกรุงโตเกียวในภาคคันโตบนเกาะหลักฮนชู โยโกฮามะถือเป็นศูนย์กลางพาณิชยกรรมและอุตสาหกรรมที่สำคัญของเขตอภิมหานครโตเกียว
ประเทศญี่ปุ่น
สันนิษฐานว่าประเทศญี่ปุ่นเริ่มต้นใช้ชื่อประเทศว่า "นิฮง/นิปปง (日本) " ตั้งแต่ช่วงปลายพุทธศตวรรษที่ 12 จนถึงกลางพุทธศตวรรษที่ 13 ตัวอักษรคันจิของชื่อญี่ปุ่นแปลว่า"ถิ่นกำเนิดของดวงอาทิตย์" และทำให้ญี่ปุ่นมักถูกเรียกว่า"ดินแดนแห่งอาทิตย์อุทัย" ชื่อนี้เกิดขึ้นในช่วงที่มีการติดต่อกับราชวงศ์สุยของจีนและหมายถึงการที่ญี่ปุ่นอยู่ในทิศตะวันออกของจีน ก่อนที่ญี่ปุ่นจะมีความสัมพันธ์กับจีน ญี่ปุ่นเป็นที่รู้จักในชื่อยะมะโตะ
อาณาจักรรีวกีว
รัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะ () ได้ขึ้นครองอำนาจหลังจากโค่นขุนศึกฮิเดะโยะชิลงได้ และได้แต่งตั้งตระกูลชิมะซุ () ตระกูลไดเมียว () หรือเจ้าเมืองผู้ครองแคว้นซะสึมะ (ปัจจุบันคือจังหวัดคะโงะชิมะ) ให้ส่งกำลังทหารไปบุกอาณาจักรรีวกีวให้ได้ ในค.ศ. 1609 ด้วยกองทหารเพียงน้อยนิด อาณาจักรรีวกีวถูกยึดสำเร็จเป็นครั้งแรก พระเจ้าโชเน () ทรงถูกจับและนำไปขังไว้ที่แคว้นซะสึมะและส่งต่อไปยังเอะโดะ () เมืองหลวงของญี่ปุ่นในสมัยนั้น (ปัจจุบันคือโตเกียว () 2 ปีต่อมา อาณาจักรรีวกีวกลับรับอิสรภาพอีกครั้ง อย่างไรก็ตาม แคว้นซะสึมะยังคงคุมบางพื้นที่ของอาณาจักร โดยเฉพาะอย่างยิ่ง หมู่เกาะอะมะมิ ซึ่งถูกรวมไปเป็นส่วนหนึ่งของแคว้นซะสึมะ และปัจจุบันนี้กลายเป็นจังหวัดคะโงะชิมะพร้อมแคว้นซะสึมะ ไม่ใช่จังหวัดโอะกินะวะเช่นส่วนอื่นของอาณาจักรรีวกีว
จังหวัดของประเทศญี่ปุ่น
ประเทศญี่ปุ่น แบ่งเขตการปกครองเป็น 47 เขตการปกครองระดับ "จังหวัด" หรือเรียกว่า "โทโดฟูเก็ง" () (อังกฤษ: Prefectures) ได้แก่อนึ่ง เขตการปกครองในกรุงโตเกียว () มีการจัดเขตการปกครองท้องถิ่นพิเศษจากจังหวัดอื่น กล่าวคือ ฝั่งตะวันตก ซึ่งเป็นย่านชานเมือง มีเขตการปกครองดังเช่นจังหวัดอื่น แต่ฝั่งตะวันออก อันเป็นย่านเมืองเศรษฐกิจและมีประชากรหนาแน่น จำเป็นต้องมีการปกครองที่คล่องตัวตอบสนองกับเมืองใหญ่ จึงมีแขวงพิเศษ () จำนวน 23 แขวง หรือเรียกว่า "แขวงทั้งยี่สิบสาม" () ซึ่งมีสิทธิในการใช้สิทธิเลือกตั้งผู้ว่าการแขวงของตนเองดังเช่นกรุงเทพมหานครและพัทยาของประเทศไทย
คูนิเกียว
ซึ่งเมืองคูนิเกียวแห่งนี้สร้างยังไม่เสร็จ จักรพรรดิโชมุจึงตัดสินพระทัยย้ายเมืองหลวงไปที่พระราชวังชิงารากิซึ่งเป็นเมืองหลวงแห่งใหม่เมื่อ พ.ศ. 1287 รวมเวลาที่คูนิเกียวเป็นเมืองหลวงเพียง 4 ปีจากนั้นในปีต่อมาคือ พ.ศ. 1288 จักรพรรดิโชมุจึงย้ายเมืองหลวงอีกครั้งไปยังนานิวะเกียว ก่อนที่ พ.ศ. 1289 จะย้ายเมืองหลวงกลับไปอยู่ที่เฮโจเกียว
ยามางาตะ (เมือง)
ยามางาตะ () เป็นเมืองหลวงของจังหวัดยามางาตะ ประเทศญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2546 มีจำนวนประชากร 255,304 คน มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 381.34 ตารางกิโลเมตร
นิกโก
เมืองนิกโก () เป็นเมืองที่ตั้งอยู่ในทิวเขาในจังหวัดโทจิงิ ประเทศญี่ปุ่น อยู่ห่างจากกรุงโตเกียวไปทางทิศเหนือประมาณ 140 กิโลเมตร เป็นเมืองท่องเที่ยวที่เป็นที่นิยมของนักท่องเที่ยวทั้งชาวญี่ปุ่นและชาวต่างประเทศ ในเมืองเป็นที่ตั้งของสุสานของโชกุนโทกูงาวะ อิเอยาซุกับโทกูงาวะ อิเอมิตสึผู้เป็นหลาน และศาลเจ้าฟูตาราซังอายุกว่า 1,200 ปี และยังมีรีสอร์ทน้ำพุร้อนที่มีชื่อเสียงอีกมากมาย ทิวเขาทางตะวันตกของเมืองเป็นส่วนหนึ่งของอุทยานแห่งชาตินิกโก เป็นที่ตั้งของน้ำตกและเส้นทางชมทิวทัศน์ที่กล่าวกันว่าสวยงามที่สุดแห่งหนึ่งในญี่ปุ่น
โอกินาวะ (เมือง)
โอกินาวะ () หรือ อุจินา ( "Uchinaa") เป็นเมืองใหญ่อันดับสองของจังหวัดโอกินาวะ ประเทศญี่ปุ่น รองจากนาฮะเมืองเอกของจังหวัด ตั้งอยู่ทางตอนกลางของเกาะโอกินาวะทางทิศเหนือ 20 กิโลเมตรจากนาฮะ
จังหวัดชิบะ
จังหวัดชิบะ () เป็นจังหวัดหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น อยู่ในเขตคันโต บนเกาะฮนชู มีเมืองเอกชื่อเดียวกันคือชิบะ จังหวัดชิบะเป็นที่ตั้งของสนามบินนาริตะซึ่งอยู่ในเมืองนาริตะ และโตเกียวดิสนีย์รีสอร์ต (ประกอบด้วยโตเกียวดิสนีย์แลนด์และโตเกียวดิสนีย์ซี) ซึ่งอยู่ในเมืองอูรายาซุ
โคเบะ
โคเบะเป็นเมืองท่าที่สำคัญของญี่ปุ่นที่มีการค้าขายกับทางประเทศตะวันตกนับตั้งแต่การยกเลิกนโยบายปิดประเทศ ในปี ค.ศ. 1995 เกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ทำให้เมืองโคเบะได้รับความเสียหายอย่างหนัก แต่ก็สามารถซ่อมแซมบูรณะจนกลายมาเป็นเมืองท่าที่สำคัญอีกครั้งหนึ่งได้ บริษัทหลายๆแห่งได้ตั้งสำนักงานใหญ่ที่โคเบะ และเมืองนี้ยังขึ้นชื่อในเรื่องของเนื้อโคเบะอีกด้วย
เกียวโต (นคร)
เกียวโตยังมีสำเนียงภาษาพูดที่เป็นเอกลักษณ์ที่เรียกว่า เคียวโกโตบะ หรือ เกียวโตเบ็ง อันเป็นหนึ่งในรูปแบบของสำเนียงคันไซ เมื่อครั้งที่เกียวโตเป็นเมืองหลวงของญี่ปุ่นนั้น สำเนียงเกียวโตถือเป็นภาษาราชการของญี่ปุ่นและมีอิทธิพลต่อการพัฒนาเป็นสำเนียงโตเกียว อันเป็นภาษามาตรฐานสมัยใหม่ของญี่ปุ่น ส่วนที่โดดเด่นของสำเนียงเกียวโตคือ การที่คำกริยะจะลงท้ายด้วย "-ฮารุ" เป็นต้น
เฮโจเกียว
เฮโจเกียว หรือ เฮเซเกียว () เป็นเมืองหลวงโบราณของประเทศญี่ปุ่น อีกนัยหนึ่งก็คือเมืองหลวงในยุคนาระนั่นเอง ตั้งอยู่ใน จังหวัดนาระ ประเทศญี่ปุ่น มีรูปทรงเป็นแบบเวียง คือรูปทรงสี่เหลี่ยมพื้นผ้าตามแบบจีน หรือตามแบบที่นิยมสร้างกันในอาณาจักรล้านนาและพม่า ซึ่งเฮโจเกียวนี้ได้นำแบบแผนมาจากเมืองซีอานประเทศจีน เมืองหลวงของจีนในขณะนั้น
ระบบการคลังสาธารณะประเทศญี่ปุ่น
ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ประมาณ 377,930 ตารางกิโลเมตร นับได้ว่าเป็นลำดับที่ 61 ของโลก โดยญี่ปุ่นมีการปกครองระบอบประชาธิปไตยซึ่งมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข ซึ่งมีการใช้รูปแบบรัฐเดี่ยว (Unitary state) ยึดหลักการแยกอำนาจนิติบัญญัติ อำนาจบริหาร และอำนาจตุลาการออกจากกัน ญี่ปุ่นถือเป็นประเทศที่เป็นผู้นำทางเศรษฐกิจ โดยมีจีดีพีสูงเป็นอันดับสามของโลกในปี พ.ศ. 2553 รองจาก สหรัฐอเมริกาและจีน โดยมีกำลังการผลิตที่สูงและเป็นประเทศต้นกำเนิดของผู้ผลิตชั้นนำ ที่ก้าวหน้าทางเทคโนโลยีในอุตสาหกรรมต่างๆ เช่น รถยนต์ อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ เครื่องจักร เหล็กกล้า โลหะนอกกลุ่มเหล็ก เรือ สารเคมี โดยรวมญี่ปุ่นมีมาตรฐานความเป็นอยู่ที่ดี ประชากรอายุยืนที่สุดในโลก
เกียวโต (นคร)
เศรษฐกิจที่สำคัญในเกียวโตนั้นมาจากอุตสาหกรรมด้านเทคโนโลยีสารสนเทศและอิเล็กทรอนิกส์ นครเกียวโตนั้นยังเป็นที่ตั้งของสำนักงานใหญ่บริษัทชั้นนำมากมาย อาทิ นินเทนโด, ออมรอน เป็นต้น แต่ทั้งนี้ การท่องเที่ยวยังเป็นรากฐานทางเศรษฐกิจที่สำคัญของเกียวโต จากการที่เป็นเมืองมรดกโลกทางวัฒนธรรมนั้น ทำให้ในแต่ละวัน มีนักเรียน-นักศึกษาจากทั่วประเทศรวมถึงนักท่องเที่ยวจำนวนมากมาทัศนศึกษาและท่องเที่ยวในเกียวโต และจากการสำรวจและจัดอันดับระดับภูมิภาคในปี 2007 นครเกียวโตได้รับการจัดให้อยู่ในอันดับที่สองในเมืองที่น่าสนใจที่สุดของญี่ปุ่น รองจากนครซัปโปโระ
เกียวโต (นคร)
"สมบัติของชาติ" ราว 20% และ "สมบัติสำคัญทางวัฒนธรรม" ราว 14% ของญี่ปุ่นนั้นอยู่ในเกียวโต ในปี ค.ศ. 1994 องค์การการศึกษา วิทยาศาสตร์ และวัฒนธรรมแห่งสหประชาชาติ (ยูเนสโก) ได้ให้การรับรองกลุ่มมรดกโลกในนครเกียวโต ในนามของ อนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เกียวโตโบราณ (เมืองเกียวโต อูจิ และอตสึ) ซึ่งในเกียวโตมีทั้งหมด 17 สถานที่ด้วยกัน คือ
โออิตะ (เมือง)
โออิตะ () เป็นเมืองหลวงของจังหวัดโออิตะ บนเกาะคิวชู ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 501.25 ตารางกิโลเมตร มีจำนวนประชากรในปี พ.ศ. 2551 ประมาณ 467,267 คน
เกาะฮนชู
พื้นที่ส่วนใหญ่ของเกาะฮนชูเป็นที่ราบสูงและภูเขาสูงชัน โดยมีภูเขาที่สูงที่สุดคือภูเขาฟูจิ บนเกาะฮนชูมีพื้นที่ราบทางด้านตะวันออกและทางใต้ ซึ่งเป็นที่ตั้งของเมืองสำคัญของญี่ปุ่นเช่น โตเกียว โยโกฮามะ นาโงยะ เกียวโต โอซากะ โคเบะ และฮิโรชิมะ ซึ่งเกาะฮนชูมีจำนวนประชากรหนาแน่นเป็นอันดับต้น ๆ ของโลก
จักรพรรดิญี่ปุ่น
ราชวงศ์ญี่ปุ่นเป็นราชาธิปไตยแบบสืบสายโลหิตสืบต่อกันมาที่เก่าแก่ที่สุดในโลก ในนิฮงโชะกิ หนังสือประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นในคริสต์ศตวรรษที่แปด กล่าวว่า จักรวรรดิญี่ปุ่นถูกก่อตั้งขึ้นเมื่อ 660 ปีก่อนคริสตกาล โดยจักรพรรดิจิมมุ จักรพรรดิพระองค์ปัจจุบัน คือ จักรพรรดิอะกิฮิโตะ ผู้เสด็จสู่พระราชบัลลังก์เบญจมาศนับแต่พระบรมราชชนก จักรพรรดิโชวะ (ฮิโระฮิโตะ) สวรรคตใน พ.ศ. 1989
คันไซ
คุณลักษณะของชาวคันไซได้รับอิทธิพลมาจากวัฒนธรรมความเป็นเมืองการค้าของโอซากะ นักวิชาการมองว่า "ชาวคันไซเป็นนักปฏิบัติ พ่อค้า ติดดิน และมีอารมณ์ขัน ส่วนชาวคันโตจะเป็นผู้ช่ำชองโลก อนุรักษนิยม มีระเบียบแบบแผน ธำรงไว้ซึ่งประวัติศาสตร์และความเจริญก้าวหน้าของโตเกียว เมืองหลวงของแผ่นดินและมหานครที่ใหญ่ที่สุด"
โอกายามะ (เมือง)
เมืองโอกายามะ () เป็นเมืองเอกของจังหวัดโอกายามะ ตั้งอยู่ทางใต้ของกรุงโตเกียว และเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2552 รัฐบาลญี่ปุ่นได้ยกฐานะขึ้นเป็นเขตการปกครองรูปแบบพิเศษ
แคว้นโชชู
แคว้นโชชู () เป็นแคว้นศักดินาของญี่ปุ่นในยุคเอโดะ ปกครองโดยไดเมียวตระกูลโมริ ตั้งอยู่ในพื้นที่ซึ่งปัจจุบันคือจังหวัดยามานาชิ มีเมืองหลวงคือฮางิ ทำให้บางครั้งเราก็เรียกแคว้นนี้ว่า แคว้นฮางิ () แคว้นนี้มีบทบาทสำคัญในการฟื้นฟูพระราชอำนาจขององค์จักรพรรดิ และร่วมโค่นล้มรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ ทำให้มีบุคคลจากแคว้นนี้มากมายที่ได้เป็นใหญ่เป็นโตในรัฐบาลและกองทัพจักรวรรดิญี่ปุ่น อาทิ ยามางาตะ อาริโตโมะ, เทราอูจิ มาซาตาเกะ และโคดามะ เก็นตาโร
จังหวัดอิบารากิ
จังหวัดอิบารากิ () ตั้งอยู่บริเวณภาคคันโตของญี่ปุ่น มีเมืองหลวงอยู่ที่เมืองมิโตะ
การขนส่งในประเทศญี่ปุ่น
ประเทศญี่ปุ่นมีท่าอากาศยานทั้งหมด 97 แห่ง (2553) โดยมีท่าอากาศยานหลักคือ ท่าอากาศยานนานาชาตินะริตะ (โตเกียว) , ท่าอากาศยานนานาชาติคันไซ (ในเขตโอซะกะ/โคเบะ/เคียวโตะ) , ท่าอากาศยานนานาชาติชูบุเซ็นแทรร์ หรือท่าอากาศยานนะโงะยะ (เขตพื้นที่นะโงะยะ) ท่าอากาศยานภายในประเทศหลักคือ ท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว ตั้งอยู่ที่เมือง เอะโดะ จังหวัดโตเกียว ที่หลังจากมีการก่อสร้างและเปิดท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียวใหม่ (ท่าอากาศยานนานาชาตินะริตะ) ทำให้ท่าอากาศโตเกียวถูกลดจำนวนการบินภายนอกประเทศลง เหลือเพียงการบินภายในประเทศ และเที่ยวลบิน โซล - โตเกียว เท่านั้น ท่าอากาศยานที่ดีที่สุดในทวีปเอเชียและเป็นอันดับ 4 ของโลก อยู่ที่ประเทศญี่ปุ่น ท่าอากาศยานสำคัญอื่น ๆ คือ ท่าอากาศยานนานาชาติโอซะกะ (ในเขตอิทะมิ) , ท่าอากาศยานจิโตะเซะใหม่ (ในเขตซัปโปะโระ) , และ ท่าอากาศยานฟุกุโอะกะ และท่าอาศยานอื่น ๆ อีก 14 แห่ง (1999)
หมู่เกาะอิซุ
หมู่เกาะอิซุ () เป็นหมู่เกาะภูเขาไฟที่เรียงรายอยู่ทางทิศใต้และตะวันออกของคาบสมุทรอิซุในเกาะฮนชู ประเทศญี่ปุ่น ตามเขตการปกครองแล้ว ถือว่าเป็นส่วนหนึ่งของกรุงโตเกียว เกาะที่ใหญ่ที่สุด คือ เกาะอิซูโอชิมะ มักเรียกสั้น ๆ ว่า เกาะโอชิมะ
ราชสำนักเกียวโต
จนกระทั่ง โทะกุงะวะ โยะชิโนะบุ โชกุนคนสุดท้ายของญี่ปุ่นได้ตัดสินใจถวายคืนพระราชอำนาจแก่จักรพรรดิเมจิเมื่อปี ค.ศ. 1868 ทำให้องค์จักรพรรดิทรงกลับมามีพระราชอำนาจอีกครั้งหลังจากนั้นไม่กี่เดือนจักรพรรดิเมจิก็โปรดเกล้า ฯ ให้ย้ายเมืองหลวงไปยัง เอะโดะ หรือโตเกียวในปัจจุบันทำให้การปกครองที่เฮอังหรือเคียวโตะที่มีมานานถึง 1074 ปีต้องสิ้นสุดลง
โตเกียว
กรุงโตเกียวตั้งอยู่ในที่ราบคันโตติดกับอ่าวโตเกียว มีขนาดประมาณ 90 กม. จากตะวันออกถึงตะวันตก และ 25 กม. จากเหนือถึงใต้ ทิศตะวันออกติดกับจังหวัดชิบะ ทิศตะวันตกติดกับจังหวัดยามานาชิ ทิศใต้ติดกับจังหวัดคานางาวะ และทิศเหนือติดกับจังหวัดไซตามะ เขตการปกครองของโตเกียวนั้นรวมไปถึงหมู่เกาะอิซุและหมู่เกาะโองาซาวาระด้วย จึงทำให้โตเกียวมีจุดที่อยู่ใต้สุดและตะวันออกสุดของญี่ปุ่นอยู่ในพื้นที่ด้วย
จังหวัดคานางาวะ
ปัจจุบันเมืองโยโกฮามะเป็นส่วนหนึ่งของกรุงโตเกียว และเป็นเมืองศูนย์กลางที่สำคัญเนื่องจากมีท่าเรือพาณิชย์นานาชาติใหญ่ที่สุดในภูมิภาคตะวันออกไกล เมืองโยโกฮามะเป็นเมืองใหญ่อันดับสองรองจากโตเกียว โดยมีประชากรกว่า 3 ล้านคน
โอซากะ
โอซากะ () เป็นเมืองที่มีขนาดเศรษฐกิจใหญ่เป็นอันดับ 2 และมีประชากรมากเป็นอันดับ 3 ของประเทศญี่ปุ่น และยังเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในสามนครเคฮันชิง ตั้งอยู่ในภาคคันไซบนเกาะฮนชู ในเขตจังหวัดโอซากะ เป็นหนึ่งในไม่กี่เมืองที่มีสถานะเป็นนครโดยข้อบัญญัติรัฐบาลญี่ปุ่น
ฟูกูโอกะ (เมือง)
ฟูกูโอกะบางครั้งถูกเรียกว่าท่าไดไซฟุ (大宰府) ไดไซฟุเป็นเขตศูนย์กลางการปกครองในปี 663 แต่นักประวัติศาสตร์ก็แย้งว่า เขตศูนย์กลางนี้ มีมาตั้งแต่ยุคก่อนประวัติศาสตร์ บันทึกโบราณอย่าง โคจิกิ และ คันเอ็ง ตลอดจนหลักฐานทางโบราณคดีได้บ่งชี้ว่า พื้นที่แถบนี้เป็นสถานที่ที่มีความสำคัญมากในการสถาปนาชาติญี่ปุ่น นักวิชาการบางคนอ้างว่า สถานที่นี้เป็นสถานที่แรกที่จักรพรรดิทรงตั้งรกราก เช่นเดียวกับทฤษฎีกำเนิดชาติญี่ปุ่นอื่น ๆ อีกมากมาย
โอซากะ
โอซากะ ขึ้นชื่อในเรื่องของเมืองอาหาร ทั้งอาหารญี่ปุ่นและจากนานชาติ โดยนักเขียนอย่างไมเคิล บูธ และฟรองซัวส์ ไซมอน นักวิจารณ์อาหารชื่อดังของหนังสือพิมพ์เลอฟิกาโร บอกว่า โอซากะเป็นเมืองหลวงด้านอาหารของโลก ผู้ที่ชื่นชอบอาหารโอซากะคงจะเคยได้ยินคำกล่าวที่ว่า "เกียวโตซื้อเสื้อผ้าจนหมดตัว โอซากะซื้ออาหารจนหมดตัว"
ฟูกูชิมะ (เมือง)
เมืองฟูกูชิมะ () เป็นเมืองหลักของจังหวัดฟูกูชิมะ ภูมิภาคโทโฮกุ ประเทศญี่ปุ่น มีขนาดพื้นที่ทั้งสิ้น 746.43 ตารางกิโลเมตร ในปี 2007 มีจำนวนประชากรประมาณ 289,483 คน ฟูกูชิมะตั้งอยู่ทางทิศเหนือห่างจากกรุงโตเกียวประมาณ 250 กิโลเมตร และอยู่ทางทิศใต้ห่างจากเมืองเซนได ประมาณ 80 กิโลเมตร
มหาวิทยาลัยนานาชาติแห่งญี่ปุ่น
IUJ ตั้งอยู่ที่เมือง มินามิ อุโอนุมา ซึ่งเป็นเมืองเล็กๆ ทางทิศใต้ของจังหวัดนิอิกาตะ จังหวัดชายทะเลทิศตะวันตกของญี่ปุ่น โดยตั้งอยู่ห่างจากตัวจังหวัดประมาณ 100 ก.ม. และห่างจากเมืองหลวงโตเกียวประมาณ 230 ก.ม. แต่ด้วยความก้าวหน้าด้านการคมนาคม การเดินทางจากมินามิ อุโอนุมา สถานีอุราสะ ไปถึงสถานีปลายทางโตเกียวด้วยรถไฟ shinkansen ใช้เวลาประมาณหนึ่งชั่วโมงกว่า โดยการเดินทางจาก IUJ ไปยังสถานีรถไฟ ธนาคาร โรงพยาบาล supermarket และสถานที่สำคัญอื่นๆ สามารถใช้บริการรถรับส่งของมหาวิทยาลัยที่ให้บริการทุกวันทำการ
และเนื่องจาก IUJ ตั้งอยู่ท่ามกลางภูมิประเทศที่เป็นภูเขา จึงเป็นแหล่งท่องเที่ยวสำคัญในช่วงฤดูหนาวของญี่ปุ่นที่ผู้คนจะหลั่งไหลมาเล่นสกีกันตามแหล่งท่องเที่ยวนับร้อยกว่าแห่งทั่วจังหวัดนิอิกาตะ รวมทั้งการแช่น้ำพุร้อนแบบญี่ปุ่นอันเลื่องชื่อ (Onsen) นอกจากนั้น นิอิกาตะได้ชื่อว่าเป็นแหล่งที่ผลิตข้าวและสาเกคุณภาพดีที่สุดแห่งหนึ่งของญี่ปุ่น
สุสานหลวงมุซะชิ
สุสานหลวงมุซะชิ ( , ) สุสานหลวงของ จักรพรรดิญี่ปุ่น ที่ตั้งอยู่ในเมือง ฮะชิโอจิ ที่ตั้งอยู่ทางตะวันตกของ กรุงโตเกียว โดยชื่อของสุสานหลวงมาจากชื่อของแคว้นศักดินาโบราณในญี่ปุ่นคือ แคว้นมุซะชิ ซึ่งสุสานหลวงแห่งนี้เป็นที่ฝังพระบรมศพของ จักรพรรดิไทโช และ จักรพรรดิโชวะ รวมถึง จักรพรรดินีเทเม และ จักรพรรดินีโคจุง จักรพรรดินีในจักรพรรดิไทโชและจักรพรรดิโชวะ
ประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น
ญี่ปุ่นก้าวเข้าสู่ยุคนะระในปี พ.ศ. 1253 (ค.ศ. 710) เมื่อเมืองหลวงถาวรแห่งแรกของญี่ปุ่น เฮโจเกียวได้รับการสถาปนาขึ้นโดยสร้างตามแบบเมืองฉางอาน (เมืองซีอานในปัจจุบัน) เมืองหลวงของจีนในขณะนั้น มีราชวงศ์ของญี่ปุ่นเป็นผู้ปกครอง ราชวงศ์ญี่ปุ่นประทับอยู่ที่เมืองนะระโดยตลอดและขยายอำนาจไปทั่วประเทศทีละน้อยจนรวมประเทศเป็นปึกแผ่นได้ (ยกเว้นโอะกินะวะ และฮอกไกโด) หากแต่ว่าระบอบการปกครองในยุคนี้ใช้ตามแนวคิดแบบจีน ซึ่งเมื่อมาใช้กับญี่ปุ่นแล้ว ไม่เหมาะสมนัก และเกิดผลกระทบจากความไม่เหมาะสมนั้น และเกิดเป็นผลกระทบแบบลูกโซ่ ผลสุดท้ายคือ ต้องขึ้นภาษีประชาชนอย่างหนัก ทำให้เฮโจเกียวเป็นเมืองหลวงได้ไม่นานนัก และเพื่อหนีอิทธิพลของพระในศาสนาพุทธที่มีอำนาจมาก เมืองหลวงเฮโจวเกียวจึงถูกย้ายไปยังนะงะโอะกะเกียวในปี พ.ศ. 1327 (ค.ศ. 784) และต่อมาที่เฮอังเกียวในปี พ.ศ. 1337 (ค.ศ. 794)
เคฮันชิง
เคฮันชิง () เป็นชื่อเรียกอาณาบริเวณเมืองนครและปริมณฑลของประเทศญี่ปุ่น ที่ถือเป็นพื้นที่ทางเศรษฐกิจที่สำคัญของญี่ปุ่น ครอบคลุมพื้นที่สามเมืองในสามจังหวัด ได้แก่ 1. นครโอซากะ ในจังหวัดโอซากะ 2. นครโคเบะ ในจังหวัดเฮียวโงะ และ 3. นครเคียวโตะ ในจังหวัดเคียวโตะ
เมืองของญี่ปุ่น
เมือง () ในประเทศญี่ปุ่น ถือเป็นหน่วยการบริหารงานของรัฐ โดยที่เมืองในญี่ปุ่นจะอยู่ในระดับเดียวกับตำบล () และหมู่บ้าน () หรือกล่าวคือ แต่ละเมือง ,ตำบล และ หมู่บ้าน จะมีการพื้นที่และการบริหารงานแยกส่วนกันอย่างเป็นเอกเทศ ไม่ขึ้นต่อกัน ซึ่งการปกครองในลักษณะนี้ถูกกำหนดขึ้นโดยกฎหมายจัดการตนเองของท้องถิ่น พ.ศ. 2490
เกียวโต (นคร)
นครหลวงแห่งใหม่นี้ได้รับนามว่า เฮอังเกียว (平安京, "นครหลวงแห่งสันติและสงบสุข") ซึ่งนครหลวงแห่งใหม่นี้ได้แนวคิดมาจากนครหลวงฉางอานแห่งราชวงศ์ถัง เพียงแต่ปรับขนาดให้เล็กลง และต่อมาใน ค.ศ. 794 ก็ได้กลายเป็นนครที่ตั้งของราชสำนัก ซึ่งถือเป็นจุดเริ่มต้นของยุคเฮอังในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น อย่างไรก็ตามแม้ว่าภายหลัง รัฐบาลทหารจะตั้งเมืองอื่น ๆ เป็นศูนย์กลางทางอำนาจการปกครองที่ไม่ใช่เกียวโต (รัฐบาลโชกุนมูโรมาจิ) เช่น คามากูระ (โดยรัฐบาลโชกุนคามากูระ) หรือ เอโดะ (โดยรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ) แต่โดยทางนิตินัยแล้ว นครหลวงของญี่ปุ่นยังคงเป็นเกียวโตอันเป็นนครที่พระจักรพรรดิประทับอยู่ จนถึง ค.ศ. 1869 (ยุคฟื้นฟูจักรวรรดิ) ที่ราชสำนักได้ย้ายไปยังกรุงโตเกียว
ยุคเฮอัง
ในปลายศตวรรษที่ 8 มีการย้ายเมืองหลวงไปที่ เฮอังเกียว (平安京 Heian-kyou) หรือเมืองเคียวโตะในปัจจุบัน นับเป็นยุคทองของประเทศญี่ปุ่น ที่ทั้งศิลปะและวัฒนธรรมรุ่งเรืองถึงขีดสุด มีการพัฒนาปรับปรุงวัฒนธรรมต่างๆ ที่หยิบยืมมาจากประเทศจีนในสมัยราชวงศ์ถัง และลัทธิขงจื้อ จนกลายเป็นวัฒนธรรมแบบเฉพาะตัวของญี่ปุ่น เฮอัง (平安,Heian) แปลว่า ความสงบสันติ
โอตสึ
โอตสึ () เป็นเมืองหลักของจังหวัดชิงะ ประเทศญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2553 มีจำนวนประชากรทั้งสิ้น 338,629 คน โอตสึเคยเป็นเมืองหลวงของญี่ปุ่นในช่วงเวลาสั้น ๆ (พ.ศ. 1210–1215) ในรัชสมัยของสมเด็จพระจักรพรรดิเท็นจิ
การคลังสาธารณะของญี่ปุ่น
ประเทศญี่ปุ่น มีเนื้อที่ประมาณ 377,930 ตารางกิโลเมตร นับได้ว่าเป็นอันดับที่ 61 ของโลก ประเทศญี่ปุ่นมีการปกครองระบอบประชาธิปไตยซึ่งมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข โดยใช้รูปแบบรัฐเดี่ยว (Unitary state) 
และยึดหลักการแยกอำนาจนิติบัญญัติ อำนาจบริหาร และอำนาจตุลาการออกจากกัน ญี่ปุ่นถือเป็นประเทศที่ผู้นำทางเศรษฐกิจ โดยมีจีดีพีสูงเป็นอันดับสามของโลกในปี พ.ศ. 2553 รองจากสหรัฐอเมริกาและจีน ญี่ปุ่นมีกำลังการผลิตที่สูงและถือว่าเป็นประเทศที่เป็นต้นกำเนิดของผู้ผลิตชั้นนำ ที่ก้าวหน้าทางเทคโนโลยีในอุตสาหกรรมต่างๆ เช่น รถยนต์ อุปกรณ์อิเล็กทรอนิกส์ เครื่องจักร เหล็กกล้า โลหะนอกกลุ่มเหล็ก เรือ สารเคมี ญี่ปุ่นมีมาตรฐานความเป็นอยู่ที่ดี ประชากรอายุยืนที่สุดในโลก
นางาซากิ
เมืองนางาซากิ () () เป็นเมืองเอกและเมืองที่ใหญ่ที่สุดในจังหวัดนางาซากิ บนเกาะคีวชู ประเทศญี่ปุ่น นางาซากิถูกก่อตั้งขึ้นโดยชาวโปรตุเกสในปลายศตวรรษที่ 16 ซึ่งขณะนั้นเป็นเพียงหมู่บ้านเล็ก ๆ เพื่อการประมง ซึ่งทำให้นางาซากิกลายเป็นศูนย์กลางอิทธิพลของชาวโปรตุเกสและชาวยุโรป ตั้งแต่ศตวรรษที่ 16 ถึง 19 มีโบสถ์และศาสนสถานของศาสนาคริสต์มากมายในนางาซากิ ซึ่งศาสนสถานเหล่านี้ได้ขึ้นทะเบียนให้เป็นมรดกโลก นอกเหนือไปจากนี้ ท่าเรือในนางาซากิยังเคยเป็นที่ตั้งของฐานทัพเรือของกองทัพเรือจักรวรรดิญี่ปุ่น ระหว่างสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่หนึ่ง และ สงครามรัสเซีย-ญี่ปุ่น นามของเมืองว่า "นางาซากิ" (長崎) มีความหมายว่า "แหลมที่ทอดยาว"
นครที่ตั้งขึ้นโดยข้อบัญญัติรัฐบาลญี่ปุ่น
นครที่ตั้งขึ้นโดยข้อบัญญัติรัฐบาล (; ) หรือ นครจัดตั้ง (; ) คือเมืองที่มีสถานะเป็น นคร (都市) ในประเทศญี่ปุ่น มีประชากรมากกว่า 5 แสนคน มีส่วนสำคัญในด้านเศรษฐกิจ อุตสาหกรรม และพิจารณาได้ว่าเป็นนครที่มีขนาดใหญ่ของประเทศ
โอซากะ
โอซากะเป็นเป็นเมืองสำคัญทางประวัติศาสตร์ ทั้งการค้าและวัฒนธรรมเมืองหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น มีสมญาว่า "ครัวของชาติ" () เพราะเป็นศูนย์กลางการค้าข้าวของญี่ปุ่นตั้งแต่สมัยเอโดะ และปัจจุบันเป็นศูนย์กลางอุตสาหกรรมเมืองหนึ่งในประเทศญี่ปุ่น
โมริโอกะ
เมืองโมริโอกะ () เป็นเมืองศูนย์กลางของจังหวัดอิวาเตะ ประเทศญี่ปุ่น
อูเอโนะ
ย่านอูเอโนะมีวัดทางพุทธศาสนาในย่านนี้อีกหลายแห่ง เช่น หอเบ็นเต็นโด () ที่สร้างอุทิศให้เทพีเบ็นไซเต็ง () หรือพระสุรัสวดี ที่ทางญี่ปุ่นถือเป็นเทพีในพุทธศาสนา วันนี้ตั้งอยู่บนเกาะในบึงชิโนบาซุ () และวัดคันเอจิ () วัดสำคัญของรัฐบาลโชกุนโทกูงาวะในยุคเอโดะ วัดนี้มีเจดีย์ตั้งอยู่ในบริเวณของสวนอูเอโนะด้วย ในบริเวณใกล้กับวัดคันเอจิ มีศาลเจ้าโทโชงู () เป็นศาลเจ้าชินโตที่สร้างอุทิศแด่โทกูงาวะ อิเอยาซุ โชกุนผู้สถาปนารัฐบาลเอโดะ และเมืองเอโดะ (ต่อมาคือกรุงโตเกียว) เป็นเมืองหลวงของญี่ปุ่น
พระราชวังหลวงเกียวโต
พระราชวังหลวงเกียวโต (, ) เป็นพระราชวังหลวงที่ตั้งอยู่ในนครเกียวโต เป็นที่ประทับในอดีตขององค์จักรพรรดิ ซึ่งจักรพรรดิทรงย้ายไปพำนักที่พระราชวังหลวงโตเกียวตั้งแต่ปี ค.ศ. 1869 โดยที่ในปัจจุบัน พระราชวังหลวงเกียวโตเปิดให้สาธาณชนได้เช้าชมและท่องเที่ยว โดยอยู่ภายใต้การกำกับดูแลของสำนักพระราชวัง
คูดามัตสึ
คูดามัตสึ () เป็นเมืองหนึ่งในจังหวัดยามางูจิ ซึ่งตั้งอยู่ทางตอนใต้ของประเทศญี่ปุ่น เป็นเมืองหนึ่งที่น่าอยู่และเต็มไปด้วยสถานที่อำนวยความสะดวกในการท่องเที่ยว เมืองคูดามัตสึนั้นมีสามเสาหลักของเมืองนั่นคือ “รอยยิ้ม” “บุปผา”และ “บทเพลงแห่งเด็ก” โดยสามเสาหลักนี้เป็นสัญลักษณ์แห่งจิตวิญญาณของศาสนาที่มั่งคั่งของชาวเมืองและจิตใจที่เต็มเปี่ยมไปด้วยความรักใคร่กลมเกลียวกัน
จากตำนานเมื่อนานมาแล้วเชื่อว่ามีดวงดาวที่ยิ่งใหญ่ดวงหนึ่งได้หล่นมาจากฟากฟ้าลงมาที่ต้นสนที่อยู่บริเวณนั้น โดยที่ชื่อของเมืองคูดามัตสึนั้นมาจากตำนานของ “ต้นสนที่เต็มเปี่ยมไปด้วยดวงดาว” (หรือจาก คุดาริ มัตสึ (kudari matsu) ในปัจจุบันต้นสนในตำนานที่กล่าวมานั้นได้อยู่ในความดูแลของศาลเจ้าคานาวา ต้นสนคานาเอะ โนะ มัตสึนี้คือสิ่งที่สืบทอดมาจากตำนานดาวตกนี้ ลูกหลานของต้นสนแห่งจุดเริ่มต้นนี้ก็สามารถรับชมได้ทั่วทั้งเมือง
ความหลากหลายของดอกไม้ที่เพิ่มสีสันให้กับเมืองแห่งนี้ทุก ๆ ปี ในฤดูใบไม้ผลิไม้ดอกที่หลากหลายพันธุ์ได้ออกดอกบานสะพรั่งสร้างความตื่นตาตื่นใจให้กับผู้พบเห็นได้ชื่นชมกับความงดงามของดอกไม้ได้ทั่วทั้งเมือง 
เมืองคูดามัตสึมีเจดีย์อาไกโดตาโฮโตะ ซึ่งเป็นหนึ่งในเจดีย์ของฮาจิมังงูซึ่งมีเพียงสิบเอ็ดองค์เท่านั้นในประเทศญี่ปุ่น โดยเจดีย์นี้มีความสูงถึง 13.7 เมตร สร้างหลังคาสองชั้นในแบบโคเกราบูกิ
รัฐบาลเอโดะ
รัฐบาลเอโดะ () หรือ รัฐบาลโชกุนโทกูงาวะ () เป็นฝ่ายบริหารของประเทศญี่ปุ่นซึ่งใช้ระบอบศักดินา สถาปนาโดยโทกูงาวะ อิเอยาซุ มีผู้ปกครองสูงสุดเป็นโชกุน ซึ่งต้องมาจากตระกูลโทกูงาวะ เท่านั้น ในสมัยที่ประเทศญี่ปุ่นถูกปกครองโดยรัฐบาลโชกุนนั้น จะเรียกว่ายุคเอโดะ ตามชื่อเมืองเอโดะ ซึ่งรัฐบาลโชกุนสถาปนาให้เป็นเมืองหลวงแห่งใหม่ ปัจจุบัน คือกรุงโตเกียว มีปราสาทเอโดะเป็นศูนย์กลางการปกครองตั้งแต่ ค.ศ. 1603 ถึง 1868 จนกระทั่งถูกจักรพรรดิเมจิล้มล้างไปในการฟื้นฟูเมจิ
จังหวัดซางะ
จังหวัดซางะ () เป็นจังหวัดหนึ่งของประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บริเวณคีวชู มีเมืองเอกชื่อเดียวกันคือซางะ
จังหวัดโอกายามะ
จังหวัดโอกายามะ () ตั้งอยู่บริเวณภาคชูโงกุบนเกาะฮนชู ประเทศญี่ปุ่น มีเมืองหลวงอยู่ที่โอกายามะ
กิฟุ (เมือง)
กิฟุ () เป็นเมืองหลวงของจังหวัดกิฟุ ประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของจังหวัด ในอดีตมีบทบาทสำคัญในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่นในยุคเซ็งโงกุ กล่าวคือบรรดานักรบและไดเมียวสำคัญเช่นโอดะ โนบูนางะ ใช้เมืองกิฟุที่มีทำเลที่ตั้งอยู่กึ่งกลางของประเทศ ใช้เป็นฐานในการรวบรวมและปกครองแผ่นดินญี่ปุ่น
เฮโจเกียว
ในปี พ.ศ. 1250 (ค.ศ. 707) ได้มีเหตุการณ์ย้ายเมืองหลวง จากฟูจิวาระเกียว ไปสู่เฮโจเกียวตามพระราชเสาวนีย์ของจักรพรรดินีนาถเก็มเม แต่ก็มีการย้ายไปที่อื่นอีกคือคูนิเกียวหรือคูนิโนมิยะ หลังจากนั้นอีกไม่นาน ก็ได้กลับมาเป็นเมืองหลวงเหมือนเดิมในปี พ.ศ. 1283 (ค.ศ. 745)
จังหวัดไซตามะ
จังหวัดไซตามะ () เป็นเขตการปกครองระดับจังหวัดของประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บริเวณภาคคันโต มีเมืองหลักชื่อเดียวกันคือ ไซตามะ
คาโงชิมะ (เมือง)
คาโงชิมะ () เป็นเมืองศูนย์กลางและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของจังหวัดคาโงชิมะ ประเทศญี่ปุ่น ทางทิศตะวันตกฉียงใต้ของเกาะคีวชู คาโงชิมะมีชื่อเล่นอีกชื่อว่า "เนเปิลส์แห่งตะวันออก" ด้วยลักษณะภูมิศาสตร์ของอ่าวที่มีส่วนคล้ายกัน อากาศที่ร้อน และมีภูเขาไฟซากูราจิมะตั้งอยู่ใกล้เมือง
จังหวัดอากิตะ
จังหวัดอากิตะ () เป็นจังหวัดในประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บริเวณภาคโทโฮกุซึ่งอยู่ในภาคตะวันออกเฉียงเหนือของญี่ปุ่น มีเมืองหลวงชื่ออากิตะ
เขตอภิมหานครโตเกียว
เขตอภิมหานครโตเกียว () หมายถึงพื้นที่ของโตเกียวและปริมณฑล ตั้งอยู่ในภาคคันโต ของประเทศญี่ปุ่น ซึ่งเป็นเขตมหานครที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น ตามด้วย เขตมหานครเคฮันชิง
ประเทศญี่ปุ่น
หลังฮิเดะโยะชิถึงแก่อสัญกรรม โทะกุงะวะ อิเอะยะซุตั้งตนเองเป็นผู้สำเร็จราชการแทนบุตรของฮิเดะโยะชิและใช้ตำแหน่งให้ได้มาซึ่งการสนับสนุนทางการเมืองและการทหาร อิเอะยะซุเอาชนะไดเมียวต่าง ๆ ได้ในยุทธการที่เซะกิงะฮะระใน พ.ศ. 2143 ต่อมาใน พ.ศ. 2146 จักรพรรดิโกะ-โยเซจึงทรงแต่งตั้งเขาเป็นโชกุน เขาตั้งรัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะในเอะโดะ (กรุงโตเกียวปัจจุบัน) รัฐบาลโชกุนโทะกุงะวะออกมาตรการซึ่งรวมบุเกะโชะฮัตโตะเป็นจรรยาบรรณสำหรับควบคุมไดเมียวอัตตาณัติ และนโยบายซะโกะกุ ("ประเทศปิด") ใน พ.ศ. 2182 ซึ่งกินเวลานานสองศตวรรษครึ่งและเป็นยุคเอกภาพทางการเมืองที่เรียก ยุคเอะโดะ (พ.ศ. 2146–2411) การศึกษาศาสตร์ตะวันตก ที่เรียก รังงะกุ ยังคงมีต่อผ่านการติดต่อกับดินแดนแทรกของเนเธอร์แลนด์ที่เดจิมะในนางาซากิ ยุคเอะโดะยังทำให้โคะกุงะกุ ("การศึกษาชาติ") หรือการศึกษาประเทศญี่ปุ่นโดยคนญี่ปุ่น เจริญด้วย
เกียวโต (นคร)
นครเกียวโต ( "ออกเสียง: เคียวโตะ") เป็นเมืองหลักของจังหวัดเกียวโต และเป็นอดีตเมืองหลวงของประเทศญี่ปุ่น ซึ่งจัดว่าเป็นศูนย์กลางของเกาะฮนชู นอกจากนี้ นครเกียวโตยังเป็นหนึ่งในสมาชิกของ กลุ่มเมืองใหญ่ "เคฮันชิง" และนครเกียวโต ยังจัดว่าเป็นเมืองที่มีประชากรมากเป็นอันดับ 11 ของโลก ในปี พ.ศ. 2555
ฮิโรชิมะ
นครฮิโรชิมะ () คือเมืองเอกของจังหวัดฮิโรชิมะ และยังเป็นเมืองใหญ่ที่สุดในภูมิภาคชูโงกุทางตะวันตกของเกาะฮนชู และยังเป็นเมืองแรกของโลกที่ถูกโจมตีด้วยอาวุธนิวเคลียร์ โดยเครื่องบิน บี-29 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง ทำให้นครฮิโรชิมะเป็นที่ตั้งของอนุสรณ์สันติภาพฮิโรชิมะ และอนุสาวรีย์ของเด็กหญิงซาดาโกะผู้ทำให้เกิดประเพณีการพับนกกระเรียนกระดาษพันตัว เพื่อภาวนาให้หายป่วยจากโรคภัยไข้เจ็บ นามของเมืองว่า "ฮิโรชิมะ" (広島) นั้น มีความหมายว่า "เกาะที่กว้างใหญ่ไพศาล"
จังหวัดยามานาชิ
จังหวัดยามานาชิ () เป็นจังหวัดในประเทศญี่ปุ่น ตั้งอยู่บริเวณภาคชูบุของประเทศญี่ปุ่นมีเมืองหลวงอยู่ที่เมืองโคฟุ ยามานาชิเป็นจังหวัดที่มีภูเขาปิดล้อม โดยเฉพาะภูเขาฟูจิซึ่งเป็นจุดที่นักท่องเที่ยวนิยมมาเที่ยวกันมาก มีสินค้าขึ้นชื่อคือไวน์ ที่เมืองโคฟุมีชื่อเสียงมากในอุตสาหกรรมอัญมณี และมีทิวทัศน์ธรรมชาติอันงดงาม