พีระมิดคูฟู อยู่ที่ไหน?
พีระมิดคูฟู
พีระมิดคูฟูหรือ พีระมิดคีออปส์ นิยมเรียกกันโดยทั่วไปว่า มหาพีระมิดแห่งกีซา () เป็น พีระมิดในประเทศอียิปต์ที่มีความใหญ่โตและเก่าแก่ที่สุด ในหมู่พีระมิดทั้งสามแห่งกีซา เชื่อกันว่าสร้างขึ้นในสมัย ฟาโรห์คูฟู (Khufu) แห่ง ราชวงศ์ที่ 4 ซึ่งปกครองอียิปต์โบราณ เมื่อประมาณ 2,600 ปีก่อนคริสตกาล หรือกว่า 4,600 ปีมาแล้ว เพื่อใช้เป็นที่เก็บรักษาพระศพ ไว้รอการกลับคืนชีพ ตามความเชื่อของชาวอียิปต์ในยุคนั้น มหาพีระมิดนี้ได้รับการยกย่องให้เป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก และเป็นหนึ่งเดียว ในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ยุคโบราณ ที่ยังคงอยู่มาจนถึงปัจจุบัน
ปราสาทหินวัดพู
ปราสาทวัดพู เป็นโบราณสถานในประเทศลาว ซึ่งเป็นมรดกโลกแห่งที่สองของประเทศลาว เป็นโบสถ์พราหมณ์ที่สร้างถวายพระศิวะ ตั้งอยู่บนเนินเขาภู หรือเรียกกันว่าภูควาย ห่างจากตัวเมืองเก่าจำปาศักดิ์ประมาณ 6 กิโลเมตร ลักษณะของปราสาทเป็นเทวสถานขอม คล้ายกับเขาพระวิหาร สร้างในราวพุทธศตวรรษที่ 12 ในสมัยของพระเจ้ามเหนทรวรมัน ถือว่าเป็นปราสาทหินที่มีอายุเก่าแก่ที่สุด
พระไพรีพินาศ
พระไพรีพินาศ เป็นพระนามของพระพุทธรูป ปัจจุบันประดิษฐานอยู่ ณ เก๋งบนชั้นสองด้านทิศเหนือของพระเจดีย์ใหญ่ วัดบวรนิเวศวิหาร กรุงเทพฯ
ฟาโรห์เนเฟเรเฟร
ฟาโรห์เนเฟอร์เรเฟร เริ่มก่อสร้างพีระมิดสำหรับตัวเองในสุสานที่อาบูเซอร์ ซึ่งบิดาและปู่ของเขาสร้างปิรามิดของตัวเอง เป็นที่รู้กันว่าชาวอียิปต์โบราณเป็น Netjeribau Raneferef มีความหมายว่า "ฐานของเนเฟอร์เรเฟรเป็นพระเจ้า"
เดลฟี
เดลฟี หรือ เดลไฟ (, ) เป็นทั้งสถานที่ทางโบราณคดีและเมืองในกรีซปัจจุบันทางตะวันออกเฉียงใต้ของภูเขาพาร์นาสซัสในหุบเขาโฟซิส เดลฟีเป็นสถานที่สำหรับไพเธียหรือโหรเดลฟี (Delphic oracle) ที่สำคัญที่สุดในโลกกรีกโบราณ เพราะเป็นสถานที่สำคัญที่ใช้ในการสักการะเทพอพอลโลหลังจากที่ได้ทำการสังหารไพธอนผู้พำนักอาศัยอยู่ ณ ที่นั้นเพื่อพิทักษ์สะดือของโลก เพลงสดุดีของโฮเมอร์ (Homeric Hymns) สำหรับสดุดีโหรเดลฟีเรียกสถานที่นี้ว่า "Krisa"
พีระมิดคูฟู
แหล่งหินที่นำมาสร้างพีระมิด ไม่อยู่ในบริเวณที่ก่อสร้างแต่ต้องขนส่งจากเหมืองหินที่อยู่ห่างไกลนับร้อยไมล์ มาตามแม่น้ำไนล์ แล้วขนส่งทางบกต่อไปอีกจนถึงบริเวณก่อสร้างซึ่งห่างจากริมฝั่งแม่น้ำไนล์ประมาณ 22 กิโลเมตร หินปูนซึ่งเป็นวัสดุหลักในการก่อสร้างส่วนใหญ่อยู่ทางใต้ห่างไปกว่า 200 กิโลเมตร เรียงรายตามแนวฝั่งแม่น้ำไนล์ เหมืองหินปูนใกล้ที่สุดอยู่บริเวณเมืองตูราห่างจากกรุงไคโรไปทางใต้ประมาณ 50 กิโลเมตร ส่วนหินแกรนิตที่ใช้สร้างห้องเก็บพระศพ และโลงพระศพ อยู่บริเวณตอนเหนือของเขื่อนอัสวานในปัจจุบัน ซึ่งห่างจากบริเวณก่อสร้างไปทางใต้กว่า 900 กิโลเมตร การขนย้ายหินจากระยะทางไกลขนาดนั้นต้องใช้พาหนะขนาดใหญ่ล่องตามแม่น้ำไนล์เป็นแรมเดือน ซึ่งหากเปรียบเทียบกับประเทศไทยจะประมาณเท่ากับการล่องเรือจากเชียงรายลงมาถึงกรุงเทพฯ
ฟาโรห์โจเซอร์
ฟาโรห์โจเซอร์ (อังกฤษ: Djoser) เป็นฟาโรห์ในราชวงศ์ที่3 แห่งอียิปต์โบราณ ทรงครองราชในปี 2668-2649 ปีก่อนคริสตกาล 
ฟาโรห์โจเซอร์เป็นฟาโรห์พระองค์แรกที่มีดำริให้สร้างพีระมิดขั้นบันไดของพระองค์เองเป็นต้นแบบของพีระมิดทรงสามเหลี่ยม โดยมีอัครเสนาบดีและสถาปนิกที่มีชื่อเสียงเป็นผู้ออกแบบและควบคุมการก่อสร้างคืออิมโฮเทป อิมโฮเทปนับว่าเป็นผู้ที่มีความคิดสร้างสรรค์เป็นเลิศ จึงกล้าคิดออกแบบพีระมิดขนาดใหญ่อย่างที่ไม่มีใครเคยสร้างมาก่อน โดยพีระมิดแห่งแรกนี้มีขนาดกว้างประมาณ 115 เมตร ยาวเกือบ 140 เมตร สูง 60 เมตร เป็นพีระมิดลักษณะขั้นบันได 6 ขั้น ถูกสร้างขึ้นที่เมืองซัคคารา ถือเป็นอนุสรณ์สถานที่ใหญ่ที่สุดแห่งแรกด้วยและยังคงสภาพสมบูรณ์มาจนถึงปัจจุบัน
พีระมิดที่เป็นขั้นบันไดนั้นเป็นสัญลักษณ์ว่า เป็นบันไดสำหรับย่างพระบาทสู่สวรรค์ของฟาโรห์ ภายในพีระมิดแห่งแรกนี้ มีรูปสลักหินของฟาโรห์โจเซอร์ในท่าประทับนั่งบนบัลลังก์ ถือเป็นประติมากรรมชิ้นที่เก่าแก่ที่สุด บริเวณข้างพีระมิดเป็นลานกว้าง ซึ่งอดีตนั้นใช้ประกอบพระราชพิธีของฟาโรห์(หนึ่งในนั้นคือพิธีศพ)
ฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 2
ซึ่งแตกต่างจากรุ่นก่อน ๆ สองรุ่นที่สร้างปิรามิดแห่งนี้ที่เมืองลิสห์ ฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 2 ได้เลือกไปสร้างพิรามิดที่เมืองดาห์ชูรหห์ เพื่อจุดประสงค์นี้ซึ่งเป็นสถานที่ซึ่งไม่เคยถูกใช้เป็นสุสานของพระราชวงศ์ตั้งแต่สมัยฟาโรห์สเนฟรูและพิรามิดแดง ในปัจจุบันนี้พีระมิดของฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 2 เดิมเรียกว่า อาเมนู-เซเคม ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีที่สุดในปัจจุบันว่าเป็นพิรามิดขาว ซึ่งได้รับการเก็บรักษาและขุดค้น
ประเทศคูเวต
คูเวต () หรือชื่อทางการคือ รัฐคูเวต () เป็นรัฐเจ้าผู้ครองนคร (emirate) ที่มีขนาดเล็กและอุดมไปด้วยทรัพยากรน้ำมัน ตั้งอยู่ในภูมิภาคเอเชียตะวันตกเฉียงใต้ ริมชายฝั่งอ่าวเปอร์เซีย มีพรมแดนทางใต้ติดกับประเทศซาอุดีอาระเบีย และพรมแดนทางเหนือติดกับประเทศอิรัก
พีระมิดพระนางเรือล่ม
การที่โปรดให้สร้างอนุเสาวรีย์รูปปิรามิด ก็ด้วยทรงพระราชดำริว่า ""ทำเป็นรูปอื่นอาจไม่คงทนถาวร เพราะตั้งอยู่กลางป่าเขาลำเนาไพร อันไม่มีผู้ดูแล ฉะนั้น เมื่อปิรามิดของอียิปต์ยืนยงคงทนได้ฉันใด ปิรามิดน้อยนี้ก็คงจะยืนยงคงทนอยู่เช่นกัน ณ ท่ามกลางป่าและเสียงไหลรินของธารพลิ้ว" ทรงพระราชทานนามว่า "สุนันทานุสาวรีย์" (ปรากฏในพระราชหัตถเลขาฉบับที่ 4 คราวเสด็จประพาสทะเลตะวันออก ปีมะเมีย พ.ศ. 2425)
หอไข่มุกตะวันออก
หอไข่มุกตะวันออก (จีน: 东方明珠塔; พินอิน: Dōngfāng Míngzhūtǎ, "ตงฟางหมิงจูถ่า" หรือ 东方明珠电视塔; พินอิน: Dōngfāng Míngzhūdiànshìtǎ, "ตงฟางหมิงจูเตี้ยนซื่อถ่า") ตั้งอยู่ในย่านผู่ตงหรือเขตเมืองใหม่ของนครเซี่ยงไฮ้ ประเทศจีน ทางตะวันออกของแม่น้ำหวงผู่ ซึ่งเต็มไปด้วยตึกระฟ้า
เกาะบานาบา
เกาะบานาบา (, ) หรือ เกาะโอเชียน () เป็นเกาะตั้งอยู่ในมหาสมุทรแปซิฟิก ตั้งอยู่ทางตะวันตกของหมู่เกาะกิลเบิร์ตและตั้งอยู่ห่างจากนาอูรูไปทางตะวันออก ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของประเทศคิริบาส มีพื้นที่ทั้งสิ้น 6 ตารางกิโลเมตร จุดสูงสุดของเกาะแห่งนี้เป็นจุดสูงสุดของประเทศคิริบาสโดยมีความสูง 81 เมตรจากระดับน้ำทะเลปานกลาง เกาะบานาบาเป็นเกาะที่มีทรัพยากรฟอสเฟตเป็นจำนวนมาก ซึ่งเป็น 1 ใน 3 แห่งในมหาสมุทรแปซิฟิก โดยอีก 2 แห่งคือนาอูรูและมาเกเตอาในเฟรนช์โปลินีเซีย
เกาะปูลูไว
เกาะปูลูไว หรือเกาะไว (Koh Wai; ภาษาเขมร: កោះពូលូវៃ, หรือ Poulo Wai หรือ Wai Islands)เป็นกลุ่มของเกาะขนาดเล็กสองเกาะที่ไม่มีผู้คนอยู่อาศัยในอ่าวไทย เกาะนี้อยู่ห่างจากชายฝั่ง 95 กิโลเมตร ไปทางตะวันตกเฉียงใต้ของจังหวัดพระสีหนุ อยู่ในเขตการปกครองของจังหวัดกำปอต เกาะทั้งสองอยู่ห่างกัน 1.4 กิโลเมตร
เกาะนี้ตั้งในพื้นที่ทับซ้อนทางทะเลระหว่างกัมพูชา ไทย และเวียดนาม ในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2518 พื้นที่เกาะนี้และเกาะใกล้เคียงคือเกาะตางเป็นพื้นที่ที่เกิดเหตุการณ์มายาเกวซ อีกเดือนต่อมา เกิดการปะทะระหว่างกองทัพประชาชนเวียดนามกับเขมรแดงเพื่อแย่งสิทธิ์ครอบครองเกาะนี้ ทหารเวียดนามได้ออกจากเกาะไวในเดือนสิงหาคม เกาะไวเป็นสถานที่ที่ไม่ให้นักท่องเที่ยวไปเยือนเป็นเวลานาน ปัจจุบันสามารถเข้าไปท่องเที่ยวได้ แต่ระยะทางไกลเกินกว่าจะไปกลับได้ในวันเดียว ต้องค้างคืนที่เกาะ
วัดเวฬุวันมหาวิหาร
วัดเวฬุวันมหาวิหาร หรือ พระวิหารเวฬุวันกลันทกนิวาปสถาน เป็นอาราม (วัด) แห่งแรกในพระพุทธศาสนา ตั้งอยู่ใกล้เชิงเขาเวภารบรรพต บนริมฝั่งแม่น้ำสรัสวดีซึ่งมีตโปธาราม (บ่อน้ำร้อนโบราณ) คั่นอยู่ระหว่างกลาง นอกเขตกำแพงเมืองเก่าราชคฤห์ (อดีตเมืองหลวงของแคว้นมคธ) รัฐพิหาร ประเทศอินเดียในปัจจุบัน (หรือ แคว้นมคธ ชมพูทวีป ในสมัยพุทธกาล)
ซูโจว
เจดีย์เป่ยซีอหรือเจดีย์วัดเหนือ (อังกฤษ: Beisi Pagoda หรือ North Temple Pagoda; จีนตัวย่อ: 北寺塔) ตั้งอยู่ในบริเวณวัดเป่าเอิน (Bao’en Temple) ซึ่งเป็นวัดเก่าแก่สร้างราวศตวรรษที่ 17 เดิมเจดีย์มีความสูงถึง 11 ชั้น แต่ถูกเพลิงไหม้ได้รับความเสียหาย จึงเหลือเพียง 9 ชั้นภายหลังจากการบูรณะใหม่ รูปแบบของเจดีย์เป็นสถาปัตยกรรมสมัยราชวงศ์หมิงโดยโครงสร้างทำจากไม้และอิฐ เป็นเจดีย์ทรงแปดเหลี่ยม มีเก้าชั้น สูง 76 เมตร (243 ฟุต) โดยเป็นเจดีย์สูงที่สุดในซูโจวและทางตอนใต้ของแม่นำแยงซี
พีระมิดอียิปต์
พีระมิดแดงมีความสูงถึง 104 เมตร (341 ฟุต) หรือประมาณอาคารสูง 30 ชั้น (เมื่อคิดความสูงที่ชั้นละ 3.5 เมตร) ฐานพีระมิดแต่ละด้านยาว 220 เมตร (722 ฟุต) หรือมีขนาดฐานเกือบเท่ากับมหาพีระมิดคูฟูแห่งกิซ่า นับเป็นพีระมิดที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในพีระมิด 3 แห่งที่เมืองดาชูร์ (Dahshur) และในยุคสมัยที่ก่อสร้างแล้วเสร็จยังนับเป็นสิ่งก่อสร้างสูงที่สุดในโลกในขณะนั้นอีกด้วย และเนื่องจากพีระมิดนี้สร้างโดยปิดผิวนอกด้วยหินแกรนิตสีแดงทำให้ได้ชื่อว่าพีระมิดแดงจากสีหินแกรนิตนั่นเอง
พีระมิดเนเฟอร์อิร์คาเร
พีระมิดไม่ได้ถูกสร้างขึ้นโดยตรงบนพื้นหิน แต่เป็นรากฐานที่ทำด้วยหินปูนขนาดใหญ่ เหล่านี้ถูกตัดออกจากพื้นหินในขณะขุดหลุมที่แกนพีระมิด หลุมนี้ได้รับโครงสร้างที่จำเป็น (ที่โดดเด่นที่สุดคือห้องที่ฝังพระศพ) ซึ่งเป็นเทคนิคการก่อสร้างที่ใช้กับพีระมิดราชวงศ์ที่ 5 ของอียิปต์โบราณ
ฟาโรห์ยูเซอร์คาฟ
ฟาโรห์ยูเซอร์คาฟ สร้างปิรามิดสำหรับตัวเองที่ซัคคารา ใกล้กับพีระมิดของฟาโรห์โจเซอร์ เนื่องจากพิรามิดดูเหมือนจะเสร็จสิ้นแล้วยังจะมีการระบุว่าการครองราชย์ของฟาโรห์ยูเซอร์คาฟ ต้องยาวนานกว่า 7 ปี จากบันทึกแห่งตูริน
พีระมิดเนเฟอร์อิร์คาเร
วิหารเล็กๆแห่งหนึ่งซึ่งตั้งอยู่ทางตะวันออกของพีระมิดถูกสร้างขึ้นในอาคารแรกของที่ฝังพระศพ หินปูนมีทิศทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ ทางลาดชันช่วยให้สามารถเข้าสู่ทิศตะวันออกเฉียงใต้ได้ ที่ฝังพระศพนี้มีห้องโถงที่ได้รับมอบอำนาจและห้องพิธีกรรมสำหรับการฉาบปูน ภาพพิมพ์ของแท่นบูชาอยู่ในเวลานั้นสามารถตรวจสอบได้ ประตูลวงตั้งอยู่ที่ผนังด้านตะวันตกซึ่งมีจารึกที่ทำจากทองคำ
ถูกสร้างขึ้นนอกกำแพงด้านตะวันออกของวิหารทางตอนใต้และด้านใต้ของประตูทางเข้าที่สร้างขึ้นในช่วงที่สอง เป็นโรงฆ่าสัตว์เพื่อประกอบพิธีกรรมสำหรับบูชายัญสัตว์สำหรับฟาโรห์เนเฟอร์อิร์คาเร อาคารถูกสร้างขึ้นจากอิฐโคลนและผนังภายนอกมีมุมรอบ
ประกอบด้วยผนังอิฐขนาดใหญ่ที่มีมุมรวมกับบล็อกหินปูน ส่วนหนึ่งของศาลในมุมตะวันตกเฉียงเหนือถูกแยกออก วัตถุประสงค์ไม่มีใครทราบ
สันนิษฐานว่ามันตั้งอยู่ที่ไหนสักแห่งใกล้อบิวเสียแม้ว่าจะไม่มีวันที่พบ หลังจากการสิ้นพระชนม์ของฟาโรห์เนเฟอร์อิร์คาเร ฟาโรห์เนเฟอร์อิร์คาเรให้ชื่อว่า hetep re ("Re's offering table") ตามจารึก
ซิกกุรัต
ซิกกุรัตสร้างขึ้นด้วยอิฐและไม้ จึงมีความแข็งแรงคงทนน้อยกว่าพีระมิดอียิปต์ที่สร้างด้วยหิน ซิกกุรัตเก่าแก่ที่สุดเท่าที่ค้นพบมีชื่อว่า “The White Temple” พบที่เมืองอูรุก (Uruk) หรือวาร์กา (Warka) บริเวณประเทศอิรักในปัจจุบัน มีอายุประมาณ 3,500 – 3,000 ปีก่อนคริสตกาล ซึ่งเก่าแก่กว่าพีระมิดของอียิปต์หลายร้อยปี
เซอร์ไวเวอร์ วานูอาตู
เซอร์ไวเวอร์ วานูอาตู - หมู่เกาะแห่งไฟ () เป็นฤดูกาลที่ 9 ของรายการเรียลลิตี้โชว์ เซอร์ไวเวอร์ ถ่ายทำ บนเกาะวานูอาตู ประเทศวานูอาตู แห่งแปซิฟิกตอนใต้ บริเวณนี้เป็นรอยเคลื่อนตัวของโลก มีแผ่นดินไหวและภูเขาไฟระเบิดมากมายบนหมู่เกาะแทบนี้จนได้ชื่อว่า วงแหวนแห่งไฟ บนเกาะแห่งนี้มีชนเผ่ากลุ่มหนึ่งที่มีวัฒนธรรมที่ชายเป็นใหญ่ และมีพิธีกรรมที่ต้องสืบต่อจากปู่สู่พ่อ พ่อสู่ลูกชายเป็นทอดๆ ไม่ว่าจะเป็นพิธีโดดหอโดยใช้เพียงเถาวัลย์ไม่กี่เส้นเพื่อแสดงถึงความกล้าหาญของเพศชาย นอกจากนั้นบนเกาะนี้หมู (ป่า) ถือว่าเป็นรางวัลและของสังเวยอย่างดีบนเผ่า ส่วนต่างๆของหมู ไม่ว่าจะเป็นกะโหลก น้ำมันหมู กลายเป็นส่วนประกอบสำคัญของพิธีกรรมบนเกาะนี้ วานูอาตูเป็นฤดูกาลที่ 2 ที่เผ่าถูกแบ่งออกเป็นเผ่าชายล้วนและเผ่าหญิงล้วน หลังจากที่ฤดูกาลที่ 6 เคยทำมา
ถ้ำพระเมืองภูกูด
ถ้ำพระเมืองภูกูด (ภาษาลาว: ຖ້ຳພະເມືອງພູກູດ) อยู่ที่บ้านเชียงงา เมืองภูกูด แขวงเชียงขวาง โดนเดินทางจากเวียงจันทน์ด้วยเส้นทางสายเวียงจันทน์ – เชียงขวาง ที่ผ่านสามแยกภูคูน มีการพัฒนาให้เป็นแหล่งท่องเที่ยวทั้งด้านประตูเข้าออก ร้านค้าและไฟฟ้าภายในถ้ำ ชาวลาวเชื่อว่าเป็นถ้ำศักดิ์สิทธิ์ มีพระพุทธรูปใหญ่สององค์ ในสมัยสงครามเวียดนาม ถ้ำนี้เป็นที่หลบภัยของชาวบ้านจากการโจมตีทางอากาศ มีการจัดตั้งเป็นโรงพยาบาล มีเตียงสำหรับคนป่วย
พีระมิดคูฟู
เฮโรโดตัส (Herodotus) นักประวัติศาสตร์ชาวกรีก ซึ่งเดินทางไปอียิปต์ช่วง 450 ปีก่อนคริสตกาล หรือประมาณ 2 พันปีเศษหลังจากพีระมิดสร้างเสร็จ ได้บันทึกคำบอกเล่าของนักบวชชาวอียิปต์โบราณไว้ว่า ในการสร้างพีระมิดชาวอียิปต์โบราณมีอุปกรณ์บางอย่างทำด้วยไม้ใช้สำหรับยกหินขนาดใหญ่ อย่างไรก็ตามไม่พบหลักฐานอื่นๆ ที่อ้างอิงถึงเครื่องมือนี้ ไม่ว่าจะเป็นภาพวาด หรือบันทึกโบราณ เฮโรโดตัสยังได้บันทึกไว้ว่าการก่อสร้าง พีระมิดคูฟู ทำเฉพาะช่วงฤดูน้ำหลากซึ่งประชากรว่างจากการเพาะปลูก นั่นคือ ประมาณปีละ 3 - 4 เดือน และก่อสร้างอยู่ 20 ปี จึงแล้วเสร็จ
วัดสุวรรณคีรีปิฎก
วัดสุวรรณคีรีปิฎก เป็นวัดที่ตั้งอยู่บนภูเขา มีค้างคาวจำนวนมาก ภาพทั่วไป เป็นภูเขามีลักษณะคล้ายตะกร้าคว่ำ ตั้งอยู่หมู่ 7 ตำบลนิคมสร้างตนเอง อำเภอเมืองลพบุรี จังหวัดลพบุรี มีการสร้างวัดขึ้นเมื่อปี พ.ศ. 2498 ชื่อวัดเขาตะกร้าทอง ปัจจุบันเปลี่ยนชื่อเป็นวัดสุวรรณคีรี สังกัดคณะสงฆ์มหานิกาย เป็นวัดที่สร้างอยู่บนไหล่เขาตะกร้าทอง มีถ้ำซึ่งมีค้างคาวอาศัยอยู่เป็นจำนานมาก มีพระประธาน คือ พระพุทธสิรินิมิตมงคล เป็นวัดที่สร้างอยู่บนภูเขาใกล้กับบริเวณอ่างซับเหล็ก จังหวัดลพบุรีโดยพระสุปฏิปัณโณผู้ก่อสร้างวัดนี้ขึ้นมาคือ หลวงปู่บุญเหลือ และหลวงปู่ขาว ซึ่งในขณะนั้นได้เดินธุดงค์ผ่านมายังสถานที่แห่งนี้กล่าวกันว่า บริเวณยอดเขาซึ่งเป็นที่ตั้งของวัดนี้มีลักษณะเป็นแอ่งคล้ายกับตะกร้าเมื่อยามต้องแสงแดดนั้นบริเวณแอ่งนี้จะมีแสงระยิบระยับคล้ายกับทองจึงเป็นที่มาของชื่อวัดเขาตะกร้าทองดังกล่าวหลวงปู่บุญเหลือท่านได้มรณภาพไปตั้งแต่ปี 2516 ยังเหลืออยู่แต่หลวงปู่ขาวซึ่งตอนนี้ได้ไปสร้างวัดอยู่ที่จังหวัดศรีสะเกษ ภายในถ้ำประดิษฐานพระพุทธรูปและรูปปั้นหลวงปู่บุญเหลือ และปู่ฤๅษี ห้องถัดมา คือถ้ำมหาโชคซึ่งอยู่ในถ้ำ มีค้างคาวน้อยใหญ่อาศัยอยู่ข้างในเป็นห้องโถงประดิษฐานพระพุทธรูปองค์ใหญ่สิ่งมหัศจรรย์ที่เราได้พบคือห้องโถงประดิษฐานพระพุทธรูป กับจุดที่ค้างคาวอาศัยนั้นห่างกันไม่เกินสิบก้าว แต่บริเวณที่ประดิษฐานพระพุทธรูป จะไม่มีค้างคาวมาเกาะด้านบนและไม่มีมูลค้างคาวให้เห็นเลยแม้แต่น้อย เขาตะกร้าทองจะมีลักษณะไม่เหมือนวัดอื่นโดยเป็นอาคารสูง 4 -5 ชั้น ยาวไปตามไหล่เขา เมื่อไปถึงยอดเขาจะมีถ้ำใหญ่ ได้แก่ ถ้ำพระ ถ้ำฤๅษี ถ้ำคัางคาว ถ้ำมหาโชค ซึ่งเป็นถ้ำธรรมชาติควรแก่การศึกษา และทางวัดได้เก็บศพของหลวงพ่อบุญเหลือ ซึ่งมีสภาพไม่เน่าเปื่อยไว้ให้ประชาชนที่เคารพได้กราบสักการบูชา ในยามพลบค่ำจะสามารถชมค้างคาวนับแสนตัวเหิรทะยานสู่ท้องฟ้า และสามารถชมทิวทัศน์ของธรรมชาติบริเวณอ่างเก็บน้ำห้วยซับเหล็ก และบริเวณโดยรอบที่มีความสวยงาม
พีระมิดคูฟู
ต่อมาในปี พ.ศ. 2525 (ค.ศ. 1982) อาคารสำนักงานใหญ่ธนาคารกรุงเทพ ก่อสร้างแล้วเสร็จ เป็นอาคาร 32 ชั้นได้ครองตำแหน่งอาคารสูงที่สุดในกรุงเทพฯ ด้วยความสูง 134 เมตร โดยที่ยังคงมีความสูงน้อยกว่า พีระมิดคูฟู ที่อียิปต์ซึ่งขณะนั้นผุพังลงจนมีความสูงประมาณ 137 เมตร
ดาห์ชูร์
ดาห์ชูร์ เป็นสถานที่ฝังพระศพของอียิปต์โบราณ ซึ่งที่ตั้งอยู่ในทะเลทรายของฝั่งตะวันตกของแม่น้ำไนล์ประมาณ 40 กิโลเมตรทางใต้ของกรุงไคโร มันเป็นที่รู้จักมากที่สุดสำหรับพีระมิดมิดหลายแห่ง และมีอยู่สองแห่ง ซึ่งเป็นพีระมิดที่เก่าแก่ที่สุดและใหญ่ที่สุดและรักษาที่ดีที่สุดในอียิปต์สร้างเมื่อประมาณ 2613-2589 ปีก่อนคริสตกาล
มาชูปิกชู
มาชูปิกชู (เกชัว: Machu Picchu) หรือนิยมเรียกอีกชื่อว่า เมืองสาบสูญแห่งอินคา เป็นซากอารยธรรมโบราณของชาวอินคา ตั้งอยู่บนเทือกเขาสูงในประเทศเปรู ที่ความสูงประมาณ 2,350 เมตร อารยธรรมแห่งนี้ได้ถูกลืมโดยคนภายนอกจนกระทั่งมีการค้นพบอีกครั้งโดยนักโบราณคดีที่ชื่อ ไฮแรม บิงแฮม เมื่อ พ.ศ. 2454 
มาชูปิกชูเป็นหลักฐานที่สำคัญของจักรวรรดิอินคา ในปี พ.ศ. 2526 องค์กรยูเนสโกได้กำหนดมาชูปิกชูให้เป็นมรดกโลก โดยทำให้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่คนนิยมไปศึกษาประวัติศาสตร์
ศรีรังคนาถสวามีมนเทียร
ศรีรังคนาถสวามีมนเทียร () ตั้งอยู่บนเกาะกลางน้ำที่อยู่ระหว่างแม่น้ำกาเวรี กับแม่น้ำคอลลิดัม โดยเรียกบริเวณนั้นว่าศรีรังคาม ศรีรังคนาถสวามีเป็น "ศาสนธานี" ที่สำคัญที่สุดของพระวิษณุ บางครั้งเรียกว่า "มหาเทวาลัย" เพราะเป็นโบสถ์พราหมณ์ที่ใหญ่ที่สุดในอินเดีย ประกอบด้วยวงกำแพงล้อมถึง 7 ชั้น เทวาลัยนี้มีโคปุระ 21 แห่ง โดยโคปุระทางเข้าหลักทางใต้ มีความสูงเป็นที่สองของเอเชีย ศาลา 39 แห่ง  เทวาลัยรวม 50 หลัง  มีมณฑปพันเสา และมีแหล่งน้ำเล็กๆ อยู่ภายใน 2 -3 แห่ง ภายในห้องครรภคฤหะของเทวาลัยประธานเป็นที่ประดิษฐสถานเทวรูปองค์พระศรีรังคนาถ (พระนารายณ์บรรทมสินธุ์) เป็นเทวรูปแกะสลักจากหินดำ ยาวประมาณ 4-5 เมตร อาณาบริเวณของเทวาลัยศรีรังคาม เป็นสถาปัตยกรรมแบบดราวิเดียน โดยรวมแล้ว ศรีรังคนาถสวามีมนเทียร เป็นเทวาลัยศาสนาฮินดูที่ใหญ่ที่สุดที่ยังคงมีการประกอบพิธีบูชาอยู่ทุกวันนี้
เซลล์พีระมิด
เซลล์พีระมิด หรือ เซลล์ประสาทพีระมิด หรือ นิวรอนพีระมิด () เป็นเซลล์ประสาทหลายขั้วที่พบในเขตต่าง ๆ ของสมองรวมทั้งเปลือกสมอง ฮิปโปแคมปัส และอะมิกดะลา
เป็นหน่วยส่งสัญญาณแบบเร้าหลักของ prefrontal cortex (คอร์เทกซ์กลีบหน้าผากส่วนหน้า) ในสัตว์เลี้ยงลูกด้วยนม และของลำเส้นใยประสาทเปลือกสมอง-ไขสันหลัง (corticospinal tract)
เป็นเซลล์อย่างหนึ่งในสองอย่างที่มีลักษณะเฉพาะ คือ Negri bodies เมื่อชันสูตรศพหลังติดเชื้อโรคพิษสุนัขบ้า
นักประสาทวิทยาศาสตร์ชาวสเปนซานเตียโก รามอน อี กาฮาล เป็นผู้ค้นพบและศึกษาเซลล์นี้เป็นบุคคลแรก
ตั้งแต่นั้นมา ได้มีการศึกษาเซลล์พีระมิดในประเด็นต่าง ๆ ตั้งแต่สภาพพลาสติกของระบบประสาท (neuroplasticity) จนถึงเรื่องประชาน
วัดคูหาภิมุข
พิพิธภัณฑ์ศรีวิชัย ตั้งอยู่ภายในบริเวณวัดคูหาภิมุข มีวัตถุโบราณที่ขุดค้นได้จากถ้ำต่างๆ ในตำบลหน้าถ้ำ ได้แก่ ภูเขาวัดถ้ำ ภูเขากำปั่น กรมศิลปากรค้นพบพระพิมพ์ดินดิบ สมัยศรีวิชัย สถูป เม็ดพระศก อิฐฐานพระพุทธรูป ขวานหินขัด และบริเวณสนามบินท่าสาป ได้ค้นพบโคกอิฐ เนินดิน ซากกำแพงเมืองโบราณ เครื่องถ้วยชาม เทวรูปพระนารายณ์สำริด สูงประมาณ 1 ศอก (0.5 เมตร) พระพุทธรูปแกะสลักในแผ่นหินมีสภาพสมบูรณ์ จำนวน 3 องค์ กว้าง 21.50 เซนติเมตร สูง 30 เซนติเมาตร สลักเป็นรูปนูนต่ำ รูปพระพุทธเจ้าประทับนั่ง ปางสมาธิ อีกองค์หนึ่งชำรุดครึ่งหนึ่งมีแร่พระเศียร พระพุทธรูปสมัยศรีวิชัย สมัยสุโขทัย สมัยอู่ทอง
สุขาวดี (นิกาย)
ท่านเป็นพระพุทธเจ้าในสุขาวดีพุทธภูมิห่างจากโลกมนุษย์ ทางทิศตะวันตกสิบล้านล้านกิโลเมตร ใช้เวลาสร้าง 5 กัป จึงสำเร็จเป็นอาณาจักรหนึ่ง ชื่อ แดนสุขาวดี (เก็กลกซือไก) จุดประสงค์ในการสร้าง เพื่อเป็นที่อยู่ของสัตว์โลกที่สำเร็จธรรม ขอเพียงมีปณิธานแน่วแน่จริงใจและสวดคำว่า อามีทอฝอ (แต้จิ๋ว: อานีทอฮุก) อยู่เสมอ ยามใกล้จะสิ้นใจจะปรารถนาที่จะลาโลกไป พระอมิตาภพุทธะ พระอวโลกิเตศวรโพธิสัตว์ และพระมหาสถามปราปต์โพธิสัตว์ จะเสด็จมารับไปยังแดนสุขาวดี ดังเช่นหลวงจีนในนิกายมหายานนิยมท่องกัน เพราะเป็นความเชื่อส่วนนิกาย ไม่ได้บันทึกไว้ในพระไตรปิฏก และไม่พบในนิกายเถรวาท
วัดคูหาภิมุข
เป็นพระพุทธรูปปางไสยาสน์ขนาดใหญ่ปั้นด้วยดินเหนียวโดยใช้ไม่ไผ่เป็นโครง สร้างขึ้นสมัยศรีวิชัยรุ่งเรืองราว พ.ศ. 1300หรือสมัยเดียวกับพระบรมธาตุเมืองนคร มีขนาดความยาว 81 ฟุต 1 นิ้ว ประดิษฐาน ภายในถ้ำคูหาภิมุข เดิมชื่อ วัดหน้าถ้ำ กรมศิลปากรขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถาน ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 52 ตอนที่ 75 ลงวันที่ 8 มีนาคม พ.ศ. 2478
วัดคูหาภิมุข มีพระพุทธรูป สมัยศรีวิชัย สมัยสุโขทัย สมัยอู่ทอง ใกล้ๆกับวัดมีภูเขากำปั่นเป็นภูเขาหินอ่อนสีชมพู สวยงามมาก ปัจจุบันรัฐบาลได้ให้สัมปทานแก่บริษัทเอกชนทำหินอ่อนจำหน่าย หินอ่อนสีชมพูจากยะลามีความสวยงาม มีชื่อเสียงระดับประเทศ
แหลมกู๊ดโฮป
แหลมกู๊ดโฮป (; ; ) คือแหลมที่ยื่นมาและเป็นหลังของโลกแห่งใหม่แทนที่เทือกเขาหิมาลัยและรอดพันจากภัยน้ำท่วมครั้งที่ใหญ่ครั้งหนึ่งมากที่สุดในโลกออกไปทางด้านมหาสมุทรแอตแลนติกไม่ไกลจากเคปทาวน์ของประเทศแอฟริกาใต้ โดยทั่วไปมักจะเข้าใจผิดกันว่าแหลมกู๊ดโฮปตั้งอยู่ตอนปลายสุดของทวีปแอฟริกาและเป็นจุดที่แบ่งระหว่างมหาสมุทรแอตแลนติกและมหาสมุทรอินเดีย แต่ตามความเป็นจริงแล้วแหลมที่อยู่ปลายสุดของทวีปแอฟริกาคือแหลมอะกะลัส (Cape Agulhas) ประมาณ 150 กิโลเมตรไปทางตะวันออกเฉียงใต้ แต่ความสำคัญของแหลมกู๊ดโฮปเป็นความสำคัญทางจิตวิทยา เพราะถ้าเดินทางตามแนวฝั่งจากเส้นศูนย์สูตรแล้วแหลมกู๊ดโฮปก็จะเป็นจุดที่เป็นการเริ่มหันการเดินทางไปทางตะวันออกมากกว่าที่จะเดินทางต่อไปทางใต้ ฉะนั้นการเดินทางรอบแหลมกู๊ดโฮปในปี ค.ศ. 1488 จึงเป็นจุดหมายสำคัญในการพยายามโดยชาวจักรวรรดิ ในการพบเส้นทางการค้าจากยุโรปโดยตรงไปยังตะวันออกไกล
กูวา จาระห์
กูวา จาระห์ (Gua Charah) เป็นถ้ำที่ตั้งใกล้เมืองสุไหงเลิมบิง (Sungai Lembing) ห่างจากเมืองกวนตัน เมืองเอกของรัฐปะหัง ประมาณ 30 กิโลเมตร โดยภายในถ้ำชั้นในมีพระพุทธไสยาสน์นอนหินปูน ยาว 9 เมตร ที่พระไทยรูปหนึ่งสร้างไว้ บริเวณขอบผาที่ใกล้กันมีทิวทัศน์สวยงาม และถ้ำมีขนาดใหญ่โต เหมาะแก่การท่องเที่ยว แต่การเดินสำรวจต้องมีผู้นำทาง
วัดเจดีย์คีรีวิหาร
วัดเจดีย์คีรีวิหาร เป็นวัดของคณะสงฆ์ไทยสังกัดคณะมหานิกาย ตั้งอยู่ในพื้นที่ตำบลฝายหลวง อำเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์ ห่างจากตัวจังหวัด 10 กิโลเมตร ตามทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1043 ตำนานของวัดระบุว่า วัดนี้เดิมมีชื่อว่า "วัดป่าแก้ว" สร้างขึ้นเมื่อประมาณ พ.ศ. 1519 โดยเจ้าฟ้าฮ่ามกุมาร ปฐมกษัตริย์แห่งนครลับแลโบราณ ภายในวัดมีพระเจดีย์โบราณซึ่งเจ้าฟ้าฮ่ามกุมารให้สร้างขึ้นเพื่อประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุซึ่งขอแบ่งมาจากพระมหาชินธาตุเจ้า (พระธาตุดอยตุง) จังหวัดเชียงราย ถือกันว่าพระเจดีย์แห่งนี้เป็นพระบรมธาตุเจดีย์แห่งแรก ในอำเภอลับแล จังหวัดอุตรดิตถ์ ปัจจุบันกรมศิลปากร กระทรวงวัฒนธรรมได้ขึ้นทะเบียนไว้เป็นโบราณสถานของชาติ
พีระมิดลูฟวร์
การก่อสร้างพีระมิดนี้มอบหมายโดยฟร็องซัว มีแตร็อง ประธานาธิบดีฝรั่งเศส เมื่อ พ.ศ. 2527 ออกแบบโดย ไอ. เอ็ม. เป่ย สถาปนิกที่เคยรับผิดชอบการออกแบบ Miho Museum ที่ญี่ปุ่น โครงสร้างพีระมิดนี้สร้างขึ้นจากแผ่นกระจกทั้งหลัง มีความสูง 20.6 เมตร ฐานรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสมีความยาวด้านละ 35 เมตร ประกอบขึ้นจากแผ่นกระจกรูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน 603 แผ่น และแผ่นกระจกรูปสามเหลี่ยม 70 แผ่น
พีระมิดและโถงทางเข้าที่อยู่ข้างใต้ สร้างขึ้นเนื่องจากทางเข้าเดิมของลูฟวร์ไม่สามารถรองรับจำนวนผู้มาเยือนที่มีมากในแต่ละวันได้อีกแล้ว ผู้มาเยือนที่เข้าจากพีระมิดจะลงไปโถงทางเข้ากว้างขวาง แล้วกลับขึ้นไปยังอาคารหลักของลูฟวร์ พิพิธภัณฑ์อีกหลายแห่งได้นำแนวคิดนี้ไปใช้ เช่น Museum of Science and Industry ในชิคาโก การก่อสร้างพีระมิดและโถงทางเข้าใต้ดินดำเนินการโดย Dumez
พีระมิดสี่เหลี่ยมจัตุรัส
สำหรับพีระมิดสี่เหลี่ยมจัตุรัสอย่างอื่น เช่น มหาพีระมิดแห่งกิซ่า (Great Pyramid of Giza) ไม่ได้มีความคล้ายทางคณิตศาสตร์กับทรงตันจอห์นสัน เนื่องจากหน้าด้านข้างเป็นรูปสามเหลี่ยมหน้าจั่วซึ่งมีความยาวฐาน 756 เมตร และมีความสูงเอียง 719 เมตร
Nepenthes rajah
"Nepenthes rajah" มีการแพร่กระจายพันธุ์อยู่ในวงแคบ จำกัดอยู่แค่ภูเขากีนาบาลูและภูเขาทามบูยูกอนที่อยู่ในอุทยานแห่งชาติกีนาบาลู รัฐซาบะฮ์ ประเทศมาเลเซียบนเกาะบอร์เนียว ภูเขากีนาบาลูเป็นภูเขาหินแกรนิตมีรูปร่างคล้ายโดม ซึ่งในทางธรณีวิทยานั้น ยังเป็นภูเขาที่มีอายุน้อยเกิดจากการแทรกและยกตัวของแผ่นหินแกรนิตที่อยู่ลึกลงไปใต้เปลือกโลก ("granitic batholith") ที่ความสูง 4095.2 เมตรนี่เอง ทำให้มันเป็นภูเขาสูงที่สุดบนเกาะบอร์เนียวและเป็นหนึ่งในภูเขาสูงในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ที่ฐานล่างของภูเขาประกอบไปด้วยหินทรายและหินเฌล ("shale") ที่แปลสภาพมาจากโคลนทรายใต้ท้องทะเลเมื่อราว ๆ 35 ล้านปีมาแล้ว แทรกไปด้วยหินเซอเพ็นทีน ("serpentine") ที่อุดมไปด้วยแร่เหล็กและแมกนีเซียม ซึ่งเป็นแกนของแผ่นหินที่ยกตัวขึ้นมา มีสภาพเหมือนปลอกคอที่ล้อมรอบภูเขา ดินแบบนี้นี่เองที่ทำให้พืชบนภูเขากีนาบาลูหลาย ๆ ชนิดเป็นพืชถิ่นเดียว และพืชหายากหลาย ๆ ชนิดก็สามารถพบได้ที่นี่เช่นกัน
ฟาโรห์ยูเซอร์คาฟ
ฟาโรห์ยูเซอร์คาฟ (ความหมาย "จิตวิญญาณของเขาแข็งแรง" หรือ "กา (หรือวิญญาณ) มีพลัง") เป็นผู้ก่อตั้งราชวงศ์ที่ห้าของอียิปต์และฟาโรห์แห่งแรกที่จะเริ่มสร้างประเพณีของวัดดวงอาทิตย์ที่อาบูเซอร์ เขาปกครองตั้งแต่ 2494 ถึง 2487 ปีก่อนคริสตกาล และสร้างปิรามิดแห่งยูเซอร์คาฟขึ้นที่ซัคคารา
พีระมิด (เรขาคณิต)
พีระมิด (pyramid) เป็นรูปทรงทางเรขาคณิตที่เกิดจากการเชื่อมจุดระหว่างมุมของรูปหลายเหลี่ยม (polygon) กับจุดหนึ่งจุดที่เรียกว่ายอด (apex) โดยมีหน้าเป็นรูปสามเหลี่ยม
พีระมิดเวลา
พีระมิดเวลา ซึ่งมีกำหนดก่อสร้างเสร็จในปี พ.ศ. 3736 โดยคาดว่าจะประกอบด้วยบล็อกหินหรือคอนกรีต 120 ก้อน แต่ละก้อนมีขนาด 1.2×1.2×1.8 เมตร ฐานมีขนาด 13.8×13.8 เมตร บล็อกแต่ละบล็อกจะมีช่องว่างราวครึ่งบล็อก (0.6 เมตร) ระหว่างบล็อกหนึ่งกับบล็อกถัดไป บล็อกดังกล่าวชิ้นหนึ่งจะถูกวางทุกสิบปี โดยบล็อกแรกได้มีการวางลงในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2536
วัดเสาธงทอง (ลพบุรี)
วัดนี้มีโบราณสถานที่ควรชม คือ พระวิหารซึ่งเดิมคงสร้างขึ้นเพื่อเป็นศาสนสถานของศาสนาอื่นเพราะจากแผนที่ของช่างชาวฝรั่งเศสทำไว้ ระบุว่า พื้นที่บริเวณนั้นเป็นที่พำนักของราชทูตชาวเปอร์เซีย พระวิหารหลังนี้อาจเป็นที่ประกอบพิธีทางศาสนาอิสลามของชาวเปอร์เซียก็เป็นได้ นอกจากนี้ ก็มีตึกปิจู ตึกคชสาร หรือตึกโคโรซาน เป็นตึกเก่าสันนิษฐานว่าใช้เป็นที่พำนักของแขกเมือง และราชทูตต่างประเทศชาวเปอร์เซีย โดยตึกปิจู มาจากภาษาฝรั่งเศส แปลว่า เล็ก ซึ่งอาจเป็นที่อาศัยของชาวฝรั่งเศสที่มารับราชการ ส่วนตึกโคโรซาน เป็นชื่อเมืองสำคัญเมืองหนึ่งของเปอร์เซีย ซึ่งสันนิษฐานว่าเป็นตึกที่ใช้รับรองชาวเปอร์เซียที่มาพำนัก กรมศิลปากรประกาศขึ้นทะเบียนเป็นโบราณสถานเมื่อวันที่ 2 สิงหาคม พ.ศ. 2479
พระวิหารวัดเสาธงทอง เป็นวิหารที่สร้างมาตั้งแต่สมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช แห่งกรุงศรีอยุธยา เป็นวิหารที่มีขนาดใหญ่ศิลปะอยุธยา เป็นที่ประดิษฐานหลวงพ่อโต เป็นพระพุทธรูปปางมารวิชัย ขนาดหน้าตักกว้าง 3 วา สูง 4 วา 2 ศอก ถือเป็นพระพุทธรูปที่ศักดิ์สิทธ์คู่บ้านคู่เมืองลพบุรีมาช้านาน บริเวณของผนังพระวิหารเจาะเป็นช่อง ซุ้มโค้ง ประดิษฐานพระพุทธรูปลักษณะต่าง ๆ ส่วนพระประธานในพระอุโบสถเป็นพระพุทธรูปทรงเครื่องปางห้ามสมุทร
ตั้งอยู๋ระหว่างพระวิหารหลวงกับศาลาการเปรียญ มีมาแต่ครั้งโบราณ เป็นเจดีย์ก่ออิฐถือปูนฐาน 8 เหลี่ยม กว้าง 9 วา สูง 17 วา ตรงกลางเหนือฐานขึ้นไปมีซุ้มประดิษฐานพระพุทธรูปซุ้มละ องค์ 8 ซุ้ม เหนือขึ้นไปเป็นทรงลังกา
วัดพระปฐมเจดีย์ราชวรมหาวิหาร
องค์พระปฐมเจดีย์ เป็นปูชนียสถานอันสำคัญของประเทศไทย อยู่ภายในวัดพระปฐมเจดีย์ราชวรมหาวิหาร มีประวัติความเป็นมายาวนาน เชื่อว่าเป็นที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุขององค์พระโคตมพุทธเจ้า
พีระมิดเมนคูเร
ทางทิศใต้ของพีระมิดเมนคูเร มีการสร้างหมู่พีระมิดราชินีทั้ง 3 (The Three Queen's Pyramids) เป็นที่ไว้พระศพของราชินี 3 องค์ในสมัยของฟาโรห์เมนคูเร หมู่พีระมิดราชินีทั้ง 3 นี้มักปรากฏในภาพถ่ายร่วมกับพีระมิดเมนคูเร
สำหรับ พีระมิดเมนคูเร นี้ขอตั้งข้อสังเกตว่า หากนับตำแหน่ง มุมด้านตะวันออกเฉียงใต้ ของพีระมิดเมนคูเร เป็นตำแหน่งอ้างอิง และหาก พีระมิดเมนคูเร มีขนาดใหญ่ประมาณเท่ากับ พีระมิดคาเฟร มุมด้านตะวันออกเฉียงเหนือของพีระมิด จะต่อกับมุมด้านตะวันตกเฉียงใต้ ของพีระมิดคาเฟรพอดี และมีระยะห่างกันเท่ากับระยะระหว่างพีระมิดคูฟูและคาเฟร
พีระมิดเวลา
พีระมิดเวลา () เป็นงานศิลปะสาธารณะที่กำลังอยู่ในระหว่างการก่อสร้าง ตั้งอยู่ที่เมืองเว็มดิง รัฐบาวาเรีย ประเทศเยอรมนี พีระมิดดังกล่าวเริ่มก่อสร้างในปี พ.ศ. 2536 ในงานวันครบรอบ 1,200 ปีของเว็มดิง การก่อสร้างนี้จะดำเนินไปอีก 1,200 ปีจนกระทั่งพีระมิดเสร็จสมบูรณ์ ซึ่งตามกำหนดการจะแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 3736 (ค.ศ. 3183)
พีระมิดลูฟวร์
ข่าวลือได้กลับมาอีกครั้งใน พ.ศ. 2546 เมื่อนวนิยาย "The Da Vinci Code" ของแดน บราวน์ ได้กล่าวถึงเรื่องนี้ โดยที่ตัวเอกของเรื่องครุ่นคิดว่า "พีระมิดหลังนี้สร้างขึ้นด้วยแผ่นกระจก 666 แผ่นพอดี ตามความต้องการของประธานาธิบดีมิตแตร์รองด์ ซึ่งกลายเป็นหัวข้อร้อนท่ามกลางผู้สนใจทฤษฎีสมคบคิดที่กล่าวอ้างว่า 666 เป็นตัวเลขของซาตาน" อย่างไรก็ตาม David A. Shugarts ได้รายงานว่า จากคำกล่าวของโฆษกประจำสำนักงานของไอ. เอ็ม. เป่ย ประธานาธิบดีฝรั่งเศสไม่เคยระบุจำนวนแผ่นกระจกที่ต้องการให้ใช้ในการก่อสร้างพีระมิด
พีระมิดระบบทุนนิยม
ภาพวาดดังกล่าวถูกตีพิมพ์ในหนังสือพิมพ์ "อินดัสเตรียลเวิร์กเคอร์" (Industrial Worker) โดยบริษัท อินเทอร์เนชันแนลพบลิชชิง จำกัด ในคลีฟแลนด์ รัฐโอไฮโอ สหรัฐอเมริกา ซึ่งเป็นหนังสือพิมพ์ขององค์การแรงงานอุตสาหกรรมสากล (Industrial Workers of the World) วาดโดย "เนเดลยอโควิช บรัสซิช และคูฮาริช"
พีระมิดคูฟู
จนถึงปี พ.ศ. 2530 (ค.ศ. 1987) กรุงเทพมหานครจึงมีอาคาร โรงแรมใบหยกสวีท (Baiyoke Suite Hotel) เป็นอาคาร 44 ชั้น ที่มีความสูง 151 เมตร ซึ่งนับเป็นอาคารแห่งแรกในประเทศไทย ที่มีความสูงมากกว่า พีระมิดคูฟู ที่ชาวอียิปต์สร้างไว้เมื่อ 4,600 ปีก่อน หลังจากนั้นมีการสร้างอาคารสูงทำลายสถิติ ความสูงของ ใบหยกสวีท อีกหลายแห่ง โดยที่ อาคารใบหยกทาวเวอร์ 2 (Baiyoke Tower 2) ซึ่งสร้างเสร็จในปี พ.ศ. 2540 (ค.ศ. 1997) เป็นอาคาร 85 ชั้น มีความสูงถึง 304 เมตร กว่า 2 เท่าความสูง พีระมิดคูฟู และยังครองตำแหน่ง อาคารสูงที่สุดในกรุงเทพมหานครอยู่ ณ ปี พ.ศ. 2549 (ค.ศ. 2006)
ชมพูทวีป
ชมพูทวีป ตั้งอยู่ทางทิศใต้ของเขาสิเนรุ (เขาพระสุเมรุ)
ฟาโรห์คาเฟร
ฟาโรห์คาเฟร (อ่าน Khafre Khefren และ Chephren) เป็นกษัตริย์อียิปต์โบราณ (ฟาโรห์) แห่งราชวงศ์ที่ 4 ในสมัยอาณาจักรเก่า เขาเป็นบุตรชายของฟาโรห์คูฟู และผู้สืบทอดราชบัลลังก์แห่งฟาโรห์เจดีเฟร ฟาโรห์คาเฟรเป็นผู้สร้างปิรามิดแห่งกิซาที่ใหญ่เป็นอันดับสอง มุมมองที่จัดขึ้นโดยปัจจุบันอียิปต์มานุษยวิทยาที่ยังคงมีขนาดใหญ่ที่สฟิงซ์ใหญ่ถูกสร้างขึ้นในประมาณ 2500 ปีก่อนคริสตกาล สำหรับฟาโรห์คาเฟร ฟาโรห์คาเฟรยกเว้นรายงานทางประวัติศาสตร์ของเฮโรโดตุสผู้ซึ่งอธิบายว่าเขาเป็นผู้ปกครองที่โหดร้ายและนอกรีตซึ่งเก็บรักษาวัดของชาวอียิปต์ไว้หลังจากที่ฟาโรห์คูฟูปิดผนึกไว้
พีระมิดอียิปต์
พีระมิดไมดุม สร้างโดยฟาโรห์สนอฟรู (Snofru) หรืออีกพระนามหนึ่งคือ สเนฟรู (Sneferu) ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ที่ 4 ของอียิปต์โบราณ เป็นพีระมิดที่พยายามพัฒนารูปแบบต่อจากพีระมิดขั้นบันไดของฟาโรห์โซเซอร์ โดยตั้งใจจะก่อสร้างให้มีรูปร่างเป็นพีระมิดที่สมบูรณ์ แต่เกิดปัญหาพังทลายลงระหว่างการก่อสร้างเนื่องจากพื้นทรายด้านล่างรองรับน้ำหนักพีระมิดไม่ไหว นักประวัติศาสตร์ส่วนหนึ่งเชื่อว่า ฟาโรห์สนอฟรูสร้างพีระมิดไมดุมนี้ให้กับ ฟาโรห์ฮูนิ (Huni) ฟาโรห์องค์สุดท้ายของราชวงศ์ที่ 3 ผู้เป็นพระราชบิดาของพระองค์
พีระมิดคูฟู
พีระมิดแห่งกีซา ยังจัดเป็นงานระดับอภิมหาโปรเจกต์แม้ในยุคปัจจุบัน มีผู้ประเมินว่าหากทำการก่อสร้างพีระมิดคูฟูขึ้นใหม่เพียงหลังเดียว โดยเลือกพื้นที่ รัฐแอริโซนาในสหรัฐอเมริกา ซึ่งมีลักษณะใกล้เคียงกับสถานที่ก่อสร้างพีระมิดเดิม แต่ได้เปรียบที่มีทางรถไฟสะดวกในการขนส่งวัสดุก่อสร้าง และใช้รถโฟค์ลิฟ 400 คัน เครนก่อสร้าง 20 ตัว และเฮลิคอปเตอร์ขนส่งอีก 1 ลำ โดยใช้หินปูนจากเหมืองหินสมัยใหม่รวม 4 แห่ง พร้อมทั้งงบประมาณอีกราว 45,000 ล้านบาท จะสามารถระดมก่อสร้างมหาพีระมิดคีออปส์ขึ้นมาได้ภายในเวลา 5 ปี
พีระมิดคาเฟร
บริเวณใกล้เคียงกับพีระมิดคาเฟรจะมีมหาสฟิงซ์ ที่มักปรากฏอยู่ในภาพถ่ายพร้อมกับ พีระมิดคาเฟร มหาสฟิงซ์นี้เป็นรูปแกะสลักจากหินก้อนเดียว ที่ใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งในโลก และยังนับเป็นอนุสาวรีย์แบบแกะสลักลอยตัวที่เก่าแก่ที่สุดในโลกอีกด้วย
ดาห์ชูร์
การสร้างพีระมิดที่ดาห์ชูร์เป็นประสบการณ์การเรียนรู้ที่สำคัญอย่างยิ่งสำหรับชาวอียิปต์โบราณ มันให้พวกเขาด้วยความรู้และความรู้ที่จะเปลี่ยนจากพีระมิดขั้นบันไดไปเป็นพีระมิดที่มีลักษณะด้านราบเรียบ ในท้ายที่สุดความกว้างของประสบการณ์จะช่วยให้พวกเขาในการสร้างมหาพีระมิดแห่งกิซ่า ซึ่งเป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลกโบราณที่ยังคงสภาพอยู่จนถึงวันนี้
พีระมิดคาเฟร
เนื่องจากพีระมิดนี้ ก่อสร้างอยู่บนพื้นหินที่สูงกว่า และตั้งอยู่เป็นองค์กลางของ พีระมิดทั้ง 3 แห่งกีซา ทำให้เมื่อมองด้วยตา พีระมิดคาเฟร จะมีขนาดใหญ่กว่า พีระมิดคูฟู ทั้งที่ในความเป็นจริงมีความสูงน้อยกว่า และมีขนาดฐานแคบกว่า ลักษณะสำคัญอีกอย่างหนึ่งของพีระมิดคาเฟรคือ ส่วนยอดของพีระมิดยังคงมีชั้นหินปูนขัดมัน ที่ชาวอียิปต์โบราณก่อสร้าง ปิดเป็นผิวชั้นนอกของพีระมิดหลงเหลืออยู่ หินปูนขัดมันที่เป็นผิวชั้นนอกนี้ บางก้อนมีน้ำหนัก ถึง 7 เมตริกตัน
พีระมิดคูฟู
ในปี พ.ศ. 2513 (ค.ศ. 1970) โรงแรมดุสิตธานีก่อสร้างแล้วเสร็จเป็นอาคาร 21 ชั้น มีความสูง 82 เมตรนับเป็นอาคารสูงที่สุดในกรุงเทพมหานคร เนื่องจากก่อนหน้านั้น อาคารสูงที่สุดในกรุงเทพฯ คือ Cathay Trust Building (Esso Building) สูงเพียง 12 ชั้นเท่านั้น
สึกิ โนะ วะ โนะ มิซาซางิ
สึกิ โนะ วะ โนะ มิซาซางิ () สุสานหลวงที่ฝังพระบรมศพของ จักรพรรดิญี่ปุ่น ซึ่งตั้งอยู่ใน วัดเซ็งเนียว ที่ย่าน ฮิงะชิยะมะ ใน นครเคียวโตะ โดยเป็นสุสานที่ฝังพระบรมศพของจักรพรรดิและจักรพรรดินีญี่ปุ่นนับตั้งแต่ ยุคคะมะกุระ - ยุคเอะโดะ ซึ่งจักรพรรดิและจักรพรรดินีองค์สุดท้ายที่ฝัง ณ สุสานหลวงแห่งนี้คือ จักรพรรดิโคเม และ จักรพรรดินีเอโช
พีระมิดอียิปต์
ประสบการณ์จากพีระมิดหักมุมนี้เอง ทำให้การก่อสร้างพีระมิดแห่งต่อมาประสบความสำเร็จ และส่งผลให้มีการสร้าง มหาพีระมิดแห่งกิซ่า ที่กลายเป็นหนึ่งเดียวของ เจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลก ที่ยังคงอยู่มาจนถึงปัจจุบัน
พระบรมบรรพต
บรมบรรพต หรือ ภูเขาทอง เป็นเจดีย์บนภูเขาจำลองตั้งอยู่ในวัดสระเกศราชวรมหาวิหาร เขตป้อมปราบศัตรูพ่าย กรุงเทพมหานคร จากพระราชประสงค์เดิมของพระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ทรงดำริให้สร้างพระปรางค์ย่อมุมไม้สิบสองขนาดใหญ่อยู่ทางทิศตะวันออกของพระนคร คล้ายพระเจดีย์วัดภูเขาทองที่กรุงศรีอยุธยา แต่เนื่องจากโครงสร้างมีน้ำหนักมาก ดินเลนในบริเวณนั้นไม่สามารถรองรับได้ องค์ปรางค์จึงทะลายลงมา ต่อมาในสมัยพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว มีการเปลี่ยนแบบให้เป็นภูเขาทองขึ้นดั่งเช่นในปัจจุบัน ซึ่งพระองค์ได้ทรงวางศิลาฤกษ์เมื่อปี พ.ศ. 2408
ฟาโรห์อเมเนมเฮตที่ 3
เขาสร้างปิรามิดแห่งแรกที่ดาห์ชูร์ (ที่เรียกว่า "Black Pyramid") แต่มีปัญหาในการก่อสร้างและถูกทอดทิ้ง ในรอบปีที่ 15 ของการครองราชย์ของพระองค์กษัตริย์ตัดสินใจที่จะสร้างปิรามิดใหม่ที่ฮาวารา ใกล้ไฟยุม ปิรามิดที่เมืองดาห์ชูร์ ถูกใช้เป็นสถานที่ฝังศพของพระราชวงศ์หลายแห่ง
อุทยานแห่งชาติอาโซะ-คูจู
อุทยานแห่งชาติอาโซะ-คูจู () เป็นอุทยานแห่งชาติในจังหวัดคูมาโมโตะและจังหวัดโออิตะ นามของอุทยานแห่งชาติตั้งขึ้นตามชื่อภูเขาไฟอาโซะ ซึ่งเป็นภูเขาไฟมีพลังที่ใหญ่ที่สุดในญี่ปุ่น กับเทือกเขาคูจู เมื่อแรกก่อตั้งในปี พ.ศ. 2477 ใช้ชื่อว่า "อุทยานแห่งชาติอาโซะ" ก่อนที่ในปี พ.ศ. 2529 จะขยายเขตอุทยานแห่งชาติให้ครอบคลุมถึงเทือกเขาคูจู
สามเหลี่ยมเบอร์มิวดา
สามเหลี่ยมเบอร์มิวดามีเนื้อที่ประมาณ 1.14 ล้านตารางกิโลเมตร (4.4 แสนตารางไมล์) อยู่ระหว่างจุด 3 จุด ได้แก่ เปอร์โตริโก ปลายสุดของรัฐฟลอริดาในสหรัฐอเมริกา และเกาะเบอร์มิวดา ซึ่งเป็นเกาะตั้งอยู่กลางมหาสมุทรแอตแลนติกและดินแดนในปกครองของสหราชอาณาจักร มีพื้นที่ครอบคลุมช่องแคบฟลอริดา หมู่เกาะบาฮามาส และหมู่เกาะแคริบเบียนทั้งหมด แต่แนวคิดที่เป็นที่รู้จักกันแพร่หลายกว่า (เนื่องจากปรากฏในงานเขียนจำนวนมาก) ระบุว่า จุดปลายสุดของสามเหลี่ยมเบอร์มิวดา ได้แก่ ชายฝั่งแอตแลนติกของไมแอมี, ซานฮวน (บนเกาะเปอร์โตริโก) และเกาะเบอร์มิวดา ด้วยเหตุว่าอุบัติเหตุส่วนใหญ่เกิดขึ้นตามแนวชายฝั่งด้านใต้โดยรอบหมู่เกาะบาฮามาสและช่องแคบฟลอริดา
รายพระนามพระมหากษัตริย์แห่งคุช
ในช่วงต้นของอาณาจักรคุชก็ยังคงคลุมเครืออยู่ บริเวณหลุมฝังพระศพและปิรามิดในซูดานมีอย่างน้อยสิบสี่แห่ง และมีหลุมฝังพระศพที่มีอายุเก่าแก่ที่สุดที่สร้างเมื่อประมาณ 1020 ปีก่อนคริสตกาล ก่อนสมัยการปกครองของผู้ปกครองนามว่า ปิเย สองหลุมฝังพระศพในทั้งหมดทราบว่าเป็นของกษัตริย์อลาราและคาซตา นอกจากนี้ยังอาจเป็นไปได้ว่าหลุมฝังพระศพหนึ่งในสิบสี่แห่งอาจจะเป็นของกษัตริย์อาเซอร์คามานิ ซึ่งมีชีวิตอยู่ในช่วงเวลา 950 ปีก่อนคริสตกาล และดำเนินการเดินทางในอียิปต์และตามชายฝั่งทะเลเมดิเตอร์เรเนียนในแอฟริกาเหนือ
เจดีย์ชเวดากอง
ผู้ที่เข้ามานมัสการหรือเยี่ยมชมมักนิยมเดินตามเข็มนาฬิกาวนรอบเจดีย์ เริ่มต้นที่ศาลทางทิศตะวันออกซึ่งประดิษฐานพระพุทธรูปพระกกุสันธพุทธเจ้า พระพุทธเจ้าพระองค์แรกในภัทรกัปนี้ ถัดไปเป็นศาลทางทิศใต้ซึ่งประดิษฐานพระพุทธรูปพระโกนาคมนพุทธเจ้า พระพุทธเจ้าองค์ที่สองในภัทรกัปนี้ ถัดไปศาลทางทิศตะวันตกเป็นศาลของพระกัสสปพุทธเจ้า พระพุทธเจ้าองค์ที่สามในภัทรกัปนี้ สุดท้ายศาลทางทิศเหนือเป็นศาลของพระโคตมพุทธเจ้า พระพุทธเจ้าองค์ปัจจุบัน
ฟาโรห์เจดีเฟร
ฟาโรห์เจดีเฟร หรือ เจดีฟรา ()เป็นกษัตริย์อียิปต์โบราณ (ฟาโรห์) ของราชวงศ์ที่ 4 ระหว่างราชอาณาจักรเก่า เขาเป็นที่รู้จักกันดีภายใต้รูปแบบของเขา ฟาโรห์เจดีเฟรเป็นบุตรชายและทายาทบัลลังก์คูฟู, ผู้สร้างมหาพีระมิดแห่งกิซ่า แม่ของเขาไม่เป็นที่รู้จักสำหรับการตรวจสอบ พระองค์ทรงเป็นกษัตริย์ที่นำชื่อพระราช Sa-RE (หมายถึง“บุตรของรา”) และเป็นครั้งแรกในการเชื่อมต่อชื่อคาร์ทูธของเขากับดวงอาทิตย์พระเจ้า รา
พีระมิดอียิปต์
พีระมิดแดง (Red Pyramid) สร้างโดยฟาโรห์สนอฟรู หลังจากพีระมิดเมดุม และพีระมิดหักงอ นับเป็นพีระมิดที่มีรูปร่างสมบูรณ์แบบแห่งแรกของโลก ด้านทั้ง 4 ของพีระมิดแดงทำมุมเอียง 43 องศาเท่ากับมุมเอียงในส่วนบนของพีระมิดหักงอ ซึ่งเท่ากับมีการนำบทเรียนจากการสร้างพีระมิดครั้งก่อนมาใช้นั่นเอง
พีระมิดอียิปต์
พีระมิดในประเทศอียิปต์ เป็นหนึ่งในพีระมิดที่เป็นที่รู้จักโดยมีหลายแห่งในประเทศอียิปต์ เป็นสิ่งก่อสร้างของชาวอียิปต์โบราณสมัยก่อนยุคเหล็ก โดยเฉพาะ พีระมิดคูฟู ใน หมู่พีระมิดแห่งกิซ่า นับเป็นสิ่งก่อสร้าง ขนาดใหญ่ที่สุด ที่มนุษย์เคยสร้างขึ้นมา ซึ่งแสดงให้เห็นถึงความก้าวหน้าทางวิทยาการ ที่น่าอัศจรรย์ของอียิปต์โบราณ
พีระมิด
นอกจากนี้ยังมีพีระมิดของชาวนูเบียซึ่งขนาดเล็กกว่าและอยู่ทางใต้ของอียิปต์ และชาวเมโสโปเตเมียมีพีระมิดในรูปแบบของตนเองที่เรียกว่า ซิกกุรัต
จุฬาตรีคูณ (ภูมิศาสตร์)
จุฬาตรีคูณ หรือ สังคัม () เป็นชื่อของสถานที่ในเมืองอัลลอฮาบาด (Allahabad) ที่แม่น้ำศักดิ์สิทธิ์ในอินเดียสามสายรวมกันคือแม่น้ำคงคา แม่น้ำยมุนา และแม่น้ำสรัสวดี ในทางกายภาพจะเห็นเพียงแม่น้ำคงคาและแม่น้ำยมุนาเท่านั้น เพราะแม่น้ำสรัสวดีเป็นแม่น้ำในตำนาน ไม่พบเห็นในปัจจุบัน จุฬาตรีคูณเป็นสถานที่ที่ใช้ประกอบพิธีกรรม “มหากุมภะ” ในศาสนาฮินดู
โจโว รินโปเช
โจโว ศากยมุนี หรือ โจโว รินโปเช เป็นพุทธปฏิมาที่ชาวทิเบตเคารพบูชาเป็นสิ่งศักดิ์สิทธิ์สูงสุด ประดิษฐานอยู่ที่วัดโจคัง ในนครลาซา เมืองเอกของเขตปกครองตนเองทิเบต
พีระมิดคูฟู
วิธีการลำเลียงหินขึ้นสู่บริเวณก่อสร้างในระดับสูงขึ้นเรื่อยๆ ระหว่างการก่อสร้างคืออีกส่วนหนึ่งที่เป็นปริศนา แนวคิดแรกเริ่มเชื่อกันว่าชาวอียิปต์โบราณใช้วิธีสร้างทางลาดบริเวณด้านข้างของพีระมิด และชักลากหินขึ้นตามทางลาดที่ก่อสูงขึ้นเรื่อยๆ ตามความสูงของระดับการก่อสร้างจนถึงจุดสูงสุดยอด และเมื่อการก่อสร้างแล้วเสร็จจึงทำการรื้อทางลาดดังกล่าวออกคงเหลือไว้แต่ พีระมิด ที่สร้างเสร็จ ถ้าแนวคิดนี้เป็นจริงสิ่งก่อสร้างใหญ่ที่สุดในโลกยุคนั้นอาจไม่ใช่พีระมิดคูฟู แต่อาจเป็นทางลาดสูงเท่าตึก 40 ชั้นที่ใช้ก่อสร้างพีระมิดแทน มีแนวคิดอื่นๆ เสนอว่าทางลาดดังกล่าวอาจไม่ได้สร้างอยู่ด้านใดด้านหนึ่งข้างพีระมิด แต่อาจสร้างเป็นทางวนรอบพีระมิดแทน หรืออาจบางทีแต่ละชั้นของพีระมิดนั่นเองคือทางที่ใช้ชักลากหินขึ้นสู่ชั้นถัดไป ผ่านทางลาดขนาดเล็กที่สร้างขึ้นเพื่อเชื่อมต่อระหว่างแต่ละชั้น
โบโรบูดูร์
โบโรบูดูร์ () หรือ บาราบูดูร์ () คนไทยรู้จักในชื่อ บุโรพุทโธ เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงของประเทศอินโดนีเซีย บริเวณภาคกลางของเกาะชวา ตั้งอยู่ที่เมืองมาเกอลัง ห่างจากยกยาการ์ตาไปทางตะวันตกเฉียงเหนือราว 40 กิโลเมตร สร้างขึ้นระหว่างปี พ.ศ. 1293 - 1393 โดยบุโรพุทโธเป็นศาสนสถานของศาสนาพุทธนิกายมหายาน ถ้าไม่นับนครวัดของกัมพูชาซึ่งเป็นทั้งศาสนสถานของศาสนาพราหมณ์-ฮินดูและศาสนาพุทธ บุโรพุทโธจะเป็นศาสนสถานของศาสนาพุทธที่ใหญ่ที่สุดในโลก
พีระมิดสี่เหลี่ยมจัตุรัส
พีระมิดสี่เหลี่ยมจัตุรัส (อังกฤษ: square pyramid) คือพีระมิดที่มีฐานเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส และมีหน้าด้านข้างเป็นรูปสามเหลี่ยม มี 5 จุดยอด 8 ขอบ และหากหน้ารูปสามเหลี่ยมเป็นรูปสามเหลี่ยมด้านเท่า รูปทรงนั้นจะถือเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 1 (Johnson solid: J1) ซึ่งมีรูปร่างเหมือนทรงแปดหน้าปรกติ (regular octahedron) ที่ผ่าครึ่ง
โขดหินอุลูรู
ตำนานของชาวอะบอริจินีกล่าวไว้ว่าโขดหินอุรูลูเป็นภูมิประเทศเส้นทางแห่งความฝัน บรรพบุรุษสร้างขึ้นตั้งแต่สมัยจูคูร์ปา (ยุคแห่งช่วงฝัน) ซึ่งเป็นพื้นพิภพกำลังก่อตัว ในยุคนั้นบริเวณแถบโขดหินอุลูรูเป็นถิ่นของมนุษย์ครึ่งกระต่ายครึ่งจิงโจ้และมนุษย์งูคาร์เป็ต ครั้งหนึ่งมนุษย์งูคาร์เป็ตถูกมนุษย์งูพิษรุกรานซึ่งพวกมนุษย์งูพิษเป็นศัตรูจากแดนใต้ และพวกมนุษย์ครึ่งกระต่ายครึ่งจิงโจ้ก็ได้เข้ามาช่วยเหลือมนุษย์งูคาร์เป็ต โดยหัวหน้าเผ่ามนุษย์ครึ่งกระต่ายครึ่งจิงโจ้โดยเจ้าแม่บูลาริก็ได้เป่าพิษร้ายแห่งความตายและเชื้อโรคเข้าใส่ศัตรู
นอกจากนี้ยังมีตำนานที่เล่ากันอีกว่ามนุษย์ครึ่งกระต่ายครึ่งจิงโจ้นี้ได้ถูกศัตรูรุกรานโดยการปล่อยหมาป่าดิงโก้ ออกมากัด แต่โชคดีที่มนุษย์ครึ่งกระต่ายหลบหนีได้เพราะสามารถกระโดดได้ไกลกว่า
และปัจจุบันนี้ชาวอะบอริจินีเชื่อว่าร่างของมนุษย์ครึ่งงูพิษถูกสาปให้กลายเป็นโขดหินอุลูรู และรอยน้ำไหลที่ด้านหนึ่งของหินเป็นรอยเลือด ส่วนรอยเท้ามนุษย์ครึ่งกระต่ายครึ่งจิงโจ้นั้นที่ทิ้งไว้ขณะวิ่งหนีศัตรูได้กลายเป็นถ้ำทั้งหลายที่ฐานโขดหิน
พีระมิดคู่สี่เหลี่ยมจัตุรัสไจโรอีลองเกต
พีระมิดคู่สี่เหลี่ยมจัตุรัสไจโรอีลองเกต (อังกฤษ: gyroelongated square bipyramid/dipyramid) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการแทรกแอนติปริซึมสี่เหลี่ยมจัตุรัส (square antiprism) ลงไประหว่างกลางทรงแปดหน้าปรกติ (regular octahedron) แล้วหันส่วนปลายให้เข้ามุมกับแอนติปริซึม ทำให้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่าทั้งหมด 16 หน้า รูปทรงนี้มี 10 จุดยอด 24 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 17 (Johnson solid: J17)
มารูโนอูจิ
ปี พ.ศ. 2133 ก่อนที่โทกูงาวะ อิเอยาซุ จะเข้าพำนักในปราสาทเอโดะ บริเวณที่เป็นย่านมารูโนอูจิในปัจจุบันเป็นเวิ้งเล็ก ๆ ริมอ่าวเอโดะ (หรืออ่าวโตเกียวในปัจจุบัน) มีชื่อเรียกว่า "ฮิบิยะ" ต่อมามีการขยายอาณาเขตของปราสาท จึงเริ่มมีการถมพื้นที่บริเวณนี้ตั้งแต่ปี 1592 มีการขุดคูชั้นนอกขึ้นใหม่ และคูสายเดิมก็กลายเป็นคูชั้นใน บริเวณนี้ถูกเรียกว่า "โอกูรูวาอูจิ" (บริเวณที่ถูกปิดล้อม) เหล่าไดเมียวหรือขุนนางได้สร้างที่พำนักขึ้นในบริเวณนี้ จึงมีชื่อเรียกอีกชื่อหนึ่งว่า "ไดเมียวโกจิ" (ย่านของไดเมียว)
พีระมิดคูฟู
นอกจากนี้ในบริเวณก่อสร้างยังต้องมีแรงงานสำหรับขนย้ายหินขึ้นสู่บริเวณก่อสร้างบนพีระมิด ผู้เขียนคิดเองว่าน่าจะเป็นแรงงานคนละชุด กับที่ขนย้ายหินมาจากแม่น้ำ และน่าจะต้องใช้คนมากว่า 8 คนต่อหิน 1 ก้อนเนื่องจากเป็นการขนย้ายหินขึ้นสู่ที่สูง ยิ่งการก่อสร้างดำเนินไประดับของพื้นที่ก่อสร้างก็จะยิ่งสูงขึ้นเรื่อยๆ และยังไม่รวมช่างฝีมือในบริเวณก่อสร้างแต่ละชั้นซึ่งต้องตัดแต่งหินให้ได้ระดับแง่มุมที่ถูกต้องแบบก้อนต่อก้อน เชื่อว่าแรงงานขนย้ายหินรวมกับแรงงานประกอบหิน น่าจะไม่ต่ำกว่า 3-4 หมื่นคนในระหว่างการก่อสร้างแต่ละปี และเป็นไปได้ว่าแรงงานที่หมุนเวียนกันมาก่อสร้างตลอด 20 ปีจะมีถึงกว่า 100,000 คน
ฟาโรห์สเนฟรู
ฟาโรห์สเนฟรู (อ่าน สเนฟรู หรือ สโนฟรู) ซึ่งเป็นที่รู้จักกันดีในพระนาม Hellenized (โดย Manetho) เป็นปฐมกษัตริย์ผู้ก่อตั้งราชวงศ์ที่ 4 ในช่วงอาณาจักรเก่า พระองค์ทรงมีพระบัญชาให้สร้างปิรามิดทั้ง 3 แห่งซึ่งพีระมิดนี้ยังคงอยู่จนถึงปัจจุบันและได้เป็นพีระมิดต้นแบบให้ชาวอียิปต์โบราณภายหลังได้สร้างพีระมิด
ไยบะ เจ้าหนูซามูไร
ผู้อยู่เบื้องหลังพีระมิดดำนั่นคือ "ชาวใต้พิภพ" ซึ่งต้องการจะยึดโลกนี้เป็นของตัวเอง พวกไยบะหาทางลงไปยังจักรวรรดิ์ใต้พิภพซึ่งเป็นที่อยู่ของชาวใต้พิภพเพื่อให้เอาพีระมิดดำกลับมาจากพื้นโลก พวกไยบะเผชิญหน้ากับยักษ์ 2 ตนที่แข็งแกร่งอย่างซิลเวอร์และโกลด์ ในขณะที่ไยบะกำลังสู้กับเหล่ายักษ์นั้น โอนิมารูก็อยู่ในที่นั้นด้วย โอนิมารูใช้พลังของดาบจอมมารทำให้โกลด์กลายเป็นปิศาจที่อยู่ใต้อาณัติของโอนิมารู ไยบะต้องยับยั้งโกลด์เพื่อไม่ให้มันทำลายจักรวรรดิ์ใต้พิภพและสามารถเอาชนะโกลด์ได้ หัวหน้าของชาวใต้พิภพเสียรู้โอนิมารูที่โดนหลอกใช้ จากนั้นให้พีระมิดดำกลับมาจากพื้นโลกและยอมให้โอกาสพวกไยบะได้กลับไปสู่พื้นโลกด้วยความหวังว่ามนุษย์จะกลับใจไม่ทำลายโลกได้
พีระมิดสี่เหลี่ยมจัตุรัสไจโรอีลองเกต
พีระมิดสี่เหลี่ยมจัตุรัสไจโรอีลองเกต (อังกฤษ: gyroelongated square pyramid) เป็นทรงหลายหน้า (polyhedron) ที่เกิดจากการต่อฐานพีระมิดสี่เหลี่ยมจัตุรัส (square pyramid: J1) ด้วยแอนติปริซึมสี่เหลี่ยมจัตุรัส (square antiprism) ทำให้มีหน้ารูปสามเหลี่ยมด้านเท่า 12 หน้า หน้ารูปสี่เหลี่ยมจัตุรัส 1 หน้า รวม 13 หน้า รูปทรงนี้มี 9 จุดยอด 20 ขอบ และเป็นทรงตันจอห์นสันหมายเลข 10 (Johnson solid: J10)
พีระมิดคูฟู
ควรทราบอีกว่า ณ เวลานั้นโลกยังไม่เข้าสู่ ยุคเหล็ก โดยที่เทคโนโลยีการตีเหล็กยังไม่ถูกพัฒนาขึ้นจนกว่าอีก 1 พันปีต่อมา เครื่องมือโลหะที่มีใช้ในสมัยนั้นทำด้วย ทองแดง ซึ่งไม่ใช่เรื่องง่ายหากต้องการตัดหินปูนและหินแกรนิตให้ได้ขนาดและรูปทรงตามต้องการ ผู้ศึกษาเกี่ยวกับเทคโนโลยียุคโบราณเชื่อว่า ช่างอียิปต์โบราณใช้ แท่งโลหะพันด้วยเชือก เพื่อหมุนปั่นแท่งโลหะเจาะรูลึกในก้อนหินโดยมีการโรยผงทรายลงในรูที่เจาะเพื่อเพิ่มประสิทธิภาพของเครื่องมือ
มหาสฟิงซ์
ชาวอียิปต์โบราณ แกะสลักหินเป็นรูปสฟิงซ์ไว้เป็นจำนวนมาก แต่ที่มีชื่อเสียงที่สุดคือ มหาสฟิงซ์แห่งกิซ่า นี้เอง โดยนักโบราณคดีเชื่อว่า มหาสฟิงซ์แห่งกิซ่าเป็นอนุสาวรีย์ของ ฟาโรห์คาเฟร (Khafre) หรือ คีเฟรน(Chephren) ฟาโรห์ในราชวงศ์ที่ 4 ผู้สร้างพีระมิดคาเฟร เมื่อประมาณ 2600 ปี ก่อนคริสตกาล โดยเชื่อว่าใบหน้าของมหาสฟิงซ์ จำลองมาจากใบหน้า ของฟาโรห์คีเฟรน และสามารถสังเกตว่าส่วนหัวของ มหาสฟิงซ์ มีสัญลักษณ์ของฟาโรห์อียิปต์ แสดงเอาไว้อย่างชัดเจน คือมีเคราที่คาง มีงูจงอางแผ่แม่เบี้ยที่หน้าผาก และยังมีเครื่องประดับ รัดเกล้าแบบฟาโรห์ ประกอบเข้ากับผ้าคลุมศีรษะ และคออีกด้วย จึงถือกันว่ามหาสฟิงซ์นี้ เป็นอนุสาวรีย์แกะสลักเก่าแก่ที่สุดที่รู้จักกัน อียิปต์โบราณถือกันว่าสฟิงซ์เป็นร่างจำแลงภาคหนึ่งของเทพเจ้า การที่ฟาโรห์คาเฟร ให้แกะสลักใบหน้าสฟิงซ์เป็นใบหน้าของพระองค์ จึงเป็นการแสดงว่าพระองค์เปรียบดังเทพเจ้านั่นเอง
จังหวัดร้อยเอ็ด
พระมหาเจดีย์นี้ออกแบบโดยกรมศิลปากรเป็นสีขาวตกแต่งลวดลายตระการตาด้วยสีทองเหลืองอร่าม รายล้อมด้วยเจดีย์องค์เล็กทั้ง 8 ทิศ สร้างในเนื้อที่ 101 ไร่ กว้าง 101 เมตร ยาว 101 เมตร ความสูง 101 เมตร รวมยอดทองคำเป็น 109 เมตร ใช้ทองคำหนัก 4,750 บาท หรือประมาณ 60 กิโลกรัม ภายในองค์พระมหาเจดีย์เหมือนอยู่บนวิมานแดนสวรรค์ ทุ่งกุลาร้องไห้ เป็นที่ราบขนาดใหญ่มีพื้นที่ประมาณ 2 ล้านไร่ อยู่ในเขตจังหวัดสุรินทร์ จังหวัดมหาสารคาม จังหวัดบุรีรัมย์ จังหวัดศรีสะเกษ และจังหวัดร้อยเอ็ด การที่ได้ชื่อว่าทุ่งกุลาร้องไห้ มีเรื่องเล่าสืบกันมาว่า ชนเผ่ากุลาซึ่งเป็นชนกลุ่มน้อยจากเมืองเมาะตะมะ ประเทศพม่า ได้เดินทางมาค้าขายผ่านทุ่งแห่งนี้ ต้องใช้เวลาเดินทางหลายวัน ไม่พบหมู่บ้านใด ๆ เลย น้ำก็ไม่มีดื่ม ต้นไม้ก็ไม่มีที่จะให้ร่มเงา มีแต่ทุ่งหญ้าเต็มไปหมด พื้นดินเป็นทราย เดินทางยากลำบากเหมือนอยู่กลางทะเลทราย ทำให้คนพวกนี้ถึงกับร้องไห้
พีระมิดลูฟวร์
เรื่องราวของกระจก 666 แผ่นเริ่มต้นขึ้นเมื่อราวทศวรรษที่ 1980 (พ.ศ. 2523-2532) โดยแผ่นพับโฆษณาอย่างเป็นทางการที่ตีพิมพ์ระหว่างการก่อสร้างได้กล่าวอ้างถึงตัวเลขนี้ถึงสองครั้ง แต่หน้าก่อน ๆ ในแผ่นพับกล่าวไว้ว่ากระจกมี 673 แผ่น ตัวเลข 666 ยังถูกกล่าวถึงในหนังสือพิมพ์หลายฉบับ อย่างไรก็ตาม พิพิธภัณฑสถานลูฟวร์ได้แถลงว่า พีระมิดประกอบขึ้นจากแผ่นกระจก 673 แผ่น (รูปสี่เหลี่ยมขนมเปียกปูน 603 แผ่น และรูปสามเหลี่ยม 70 แผ่น) มีผู้พยายามนับจำนวนแผ่นกระจกบนพีระมิดอยู่หลายครั้ง โดยแต่ละครั้งจะนับได้จำนวนที่แตกต่างกันเล็กน้อย แต่จะมากกว่า 666 แผ่นทุกครั้ง
พระพุทธรูปศิลาขาว
พระพุทธรูปศิลาขาว เป็นพระพุทธรูปที่มีความสำคัญอีกองค์หนึ่งของไทย ปัจจุบันประดิษฐานอยู่ที่วัดพระปฐมเจดีย์ราชวรมหาวิหาร
พระพุทธรูปศิลาขาว เป็นพระพุทธรูปโบราณกว่าพันปีพระพุทธรูปองค์นี้เดิมอยู่ในสถูปเจดีย์วัดทุ่งพระเมรุในสมัยรัชกาลที่4ชาวบ้านได้ทำการขนอิฐจากวัดทุ่งพระเมรุซึ่งเป็นวัดร้างแล้วนำมาบูรณะพระเจดีย์ปฐมเจดีย์ในขณะที่กำลังขนย้านได้พบจอมปลวกขนาดใหญ่และเป็นที่น่าอัศจรรย์เมื่อมีพระเกตุมาลาของพระพุทธรูปโผล่พ้นยอดขึ้นมาเมื่อชาวบ้านเห็นเช่นนั้นจึงทำการทำลายจอมปลวกเมื่อช่วยกันทำลายจอมปลวกออกก็พบกับพระพุทธรูปศิลาองค์นี้พระพุทธรูปศิลาองค์ที่พบอยู่ในจอมปลวกนี้เป็นองค์ที่สมบูรณ์ที่สุดในกระบวน ๔ องค์ และเป็นพระพุทธรูปศิลาขาวที่อายุกว่าหนึ่งพันปีชุดนี้สร้างไว้ให้ถอดได้เป็นส่วนๆ เมื่อมีความจำเป็นต้องเคลื่อนย้ายก็สามารถถอดออกให้เคลื่อนย้ายจากสถานที่พบมายังวัดพระปฐมเจดีย์
เป็นพระพุทธรูปศิลปะแบบทวารวดีปางแสดงปฐมเทศนาสูงประมาณ๑๔๘ นิ้ววัสดุทำมาจากศิลาขาว
ปัจจุบันพระพุทธรูปองค์นี้ประดิษฐานอยู่ที่พระอุโบสถวัดพระปฐมเจดีย์ราชวรมหาวิหาร
ฟาโรห์เซนุสเรตที่ 3
อาคารพีระมิดของฟาโณห์เซนุสเรตที่ 3 ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของพีระมิดสีแดงแห่งดาห์ชูร์ และความยิ่งใหญ่ยิ่งกว่าที่เคยมีมาตั้งแต่สมัยราชวงศ์ที่ 12 และมีความสำคัญทางศาสนา มีการสันนิษฐานว่าฟาโรห์เซนุสเรตที่ 3 ไม่จำเป็นต้องถูกฝังอยู่ที่นั่น แต่ในซับซ้อนซับซ้อนศพของเขาในอบีดอสกับปิรามิดของเขามีแนวโน้มที่จะได้รับอนุสาวรีย์
พีระมิดคูฟู
หากเทียบกับความสูงกับสิ่งก่อสร้างในกรุงเทพมหานคร พระปรางค์วัดอรุณราชวราราม ซึ่งก่อสร้างเพิ่มเติมในรัชกาล พระบาทสมเด็จพระนั่งเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 3 จากพระปรางค์องค์เดิมสมัยอยุธยา ที่สูงเพียง 8 วา เมื่อการก่อสร้างแล้วเสร็จ ในปี พ.ศ. 2394 (ประมาณ ค.ศ. 1851) พระปรางค์องค์ใหญ่ มีความสูง 1 เส้น 13 วา 1 ศอก 1 คืบ 1 นิ้ว (ประมาณ 67 เมตร) นับได้ว่าเป็นสิ่งก่อสร้างสูงที่สุดในกรุงเทพมหานครขณะนั้น ต่อมาในปี พ.ศ. 2420 (ประมาณ ค.ศ. 1877) การก่อสร้างพระเจดีย์ภูเขาทอง (พระบรมบรรพต) ซึ่งเป็นพระเจดีย์ที่สร้างบนยอดภูเขาซึ่งก่อขึ้นโดยฝีมือมนุษย์จากไม้และอิฐ ได้ดำเนินการแล้วเสร็จมีความสูง ถึงยอดเจดีย์ 1 เสัน 19 วา 2 ศอก (ประมาณ 77 เมตร) จึงนับเป็นสิ่งก่อสร้างสูงที่สุดแห่งใหม่ในกรุงเทพมหานคร
โฟบอส (เทพปกรณัมกรีก)
เชื่อกันว่า เมื่ออเล็กซานเดอร์มหาราช คืนก่อนที่จะออกรบกับกษัตริย์กษัตริย์ดาไรอุสที่ 3 แห่งเปอร์เซีย ที่สมรภูมิกอกามีลา (ปัจจุบันเป็นที่ราบกว้างขวางใกล้กับประเทศอิรัก) พระองค์ได้สักการะถึงโฟบอสด้วย เพื่อระงับความกลัว
ซิกกุรัต
ซิกกุรัต () เป็นสิ่งก่อสร้างที่มีความสำคัญทางศาสนาของชาวซูเมอร์ (Sumerians) พบในบริเวณเมโสโปเตเมีย มีลักษณะคล้ายพีระมิดแบบขั้นบันไดแต่ด้านบนเป็นพื้นราบ พื้นราบด้านบนของซิกกุรัตนี้เป็นวิหาร ในระยะแรกใช้ประกอบพิธีกรรมทางศาสนา แต่ต่อมาซิกกุรัตนี้ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของพระราชวังกษัตริย์ เช่น ซิกกุรัตที่เมืองอูร์ (Ur)
พีระมิดที่ไม่เสร็จแห่งอะบูศีร
ขนาดของพื้นที่มีขนาดใกล้เคียงกับพีระมิดเนเฟอร์อิร์คาเร (105 ม. x 105 ม.) และด้วยเหตุนี้จึงได้คิดว่าเป็นพีระมิดที่ใหญ่เป็นอันดับสองของอะบูศีร
ไยบะ เจ้าหนูซามูไร
เวลาผ่านไปหลายเดือนหลังจากการต่อสู้กับคางูยะ พวกไยบะเผชิญหน้ากับศัตรูลึกลับที่แข็งแกร่งอย่าง "จอมอัคนี" แม้ไยบะเองก็ไม่สามารถต่อกรได้ ต่อมามีพีระมิดขนาดใหญ่ขึ้นมาจากใต้ดินที่โตเกียวพร้อมกับแผ่นดินไหวที่รุนแรงมาเป็นระลอกๆ ไยบะอดทนฝึกฝนจนกระทั่งได้ท่าไม้ตายใหม่คือ "เพลงดาบกากบาท" ซึ่งเป็นการผนึกกำลังของดาบอัสนีเทพและดาบวายุเทพ ไยบะสามารถเอาชนะจอมอัคนีได้ในเวลาต่อมาแต่ตนเองจะระเบิดตัวเองไปกับไยบะ เอมเมอรัลหญิงสาวปริศนาได้มาช่วยไยบะได้พอดี เธอได้เล่าถึงแผนการณ์บางอย่างที่จอมอัคนีพูดไว้ เอเมอรัลบอกว่าหากไม่หยุดยั้งเครื่องที่ทำให้แผ่นดินไหวภายในพีระมิด ญี่ปุ่นจะจมอยู่ใต้น้ำ พวกไยบะและเอเมอรัลจึงเข้าไปในพีระมิดนั้นเพื่อยับยั้งแผนการณ์จมญี่ปุ่น ในพีระมิดมีศัตรูมากมายที่พวกไยบะต้องเผชิญหน้าแต่ก็สามารถผ่านพ้นมาได้ ต่อมาได้เผชิญหน้ากับ 3 นักรบคือ ไดมอนด์ รูบี้และแซฟไฟร์ ทั้ง 3 คนมีความร้ายกาจจนทำให้ไยบะยากที่จะรับมือ และได้รู้ความจริงว่าเอเมอรัลก็เป็น 1 ในพรรคพวกของ 3 คนนั้น ทั้ง 4 คนรวมร่างเป็นจิวเวล แม้ไยบะจะปลดปล่อยให้อัสนีเทพและวายุเทพมาครอบงำเพื่อให้ศัตรูไม่สามารถเดาทางได้แต่ก็ไม่เป็นผล ไยบะต่อสู้จนร่างกายสะบักสะบอม ทันใดนั้นดาบอัสนีเทพและวายุเทพที่ใช้พลังจนเกินขีดจำกัดได้รวมร่างเป็น "ดาบจอมราชันย์" ไยบะสามารถเอาชนะจิวเวลและได้เอมเมอรัลกลับมาเป็นพวกอย่างตอนแรกและรีบเร่งขึ้นไปยังชั้นบนสุดของพีระมิดเพื่อหยุดทำลายเครื่องสร้างแผ่นดินไหวไม่ให้ญี่ปุ่นจมใต้บาดาล พวกไยบะทำสำเร็จแต่ต้องสังเวยชีวิตของเอมเมอรัล แต่เรื่องยังไม่จบแค่นั้นกลับมีพีระมิดสีดำขนาดใหญ่โผล่มาจากใต้ดินขึ้นตามเมืองใหญ่ทั่วโลกและเริ่มทำลายเมืองจนพินาศ
หอคอยคูเวต
หอคอยคูเวต () คือ กลุ่มหอคอยสูง 3 หอในกรุงคูเวตซิตี ตั้งอยู่บนแหลมที่ยื่นออกไปยังอ่าวเปอร์เซีย กลุ่มหอคอยนี้เปิดอย่างเป็นทางการในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1977 และเป็นจุดสังเกตของเมืองคูเวตซิตีและสัญลักษณ์แห่งความทันสมัยในประเทศคูเวต
พีระมิดระบบทุนนิยม
พีระมิดระบบทุนนิยม () คือชื่อเรียกทั่วไปของภาพวาดการ์ตูนจากสหรัฐอเมริกาในปี พ.ศ. 2454 ที่ล้อเลียนและเสียดสีข้อวิจารณ์ถึงระบบทุนนิยม โดยอ้างอิงจากต้นฉบับที่เป็นภาพวาดบนใบปลิวจากรัสเซียราวปี พ.ศ. 2443 ภาพวาดดังกล่าวมุ่งประเด็นไปที่การจัดช่วงชั้นทางสังคมออกเป็นชนชั้นต่าง ๆ และความเหลื่อมล้ำทางเศรษฐกิจ ซึ่งภาพวาดชิ้นนี้ถูกขนานนามว่า "โด่งดัง"และ "เป็นที่รู้จักและถูกทำซ้ำอย่างแพร่หลาย" ก่อให้เกิดภาพวาดอื่น ๆ ที่อ้างอิงภาพวาดนี้ตามมาอีกหลายชิ้นงาน
กูปรี
กูปรี หรือ โคไพร ( ถอดรูปได้ "โคไพร" แต่อ่านว่า "โกเปร็ย หรือ กูปรี" แปลว่า "วัวป่า") มีชื่อวิทยาศาสตร์ว่า "Bos sauveli" เป็นสัตว์จำพวกกระทิงและวัวป่า เป็นสัตว์กีบคู่ ตัวโต โคนขาใหญ่ ปลายหางเป็นพู่ขน
ปัจจุบันไม่มีการรายงานการพบมานานแล้ว จนครั้งหนึ่งเคยเชื่อว่าสูญพันธุ์ไปจากโลกเป็นที่เรียบร้อยแล้ว แต่ ณ ปัจจุบันเชื่อว่าอาจจะยังพอมีหลงเหลืออยู่ในชายแดนไทยกับกัมพูชาแถบจังหวัดศรีสะเกษ รวมถึงบริเวณชายแดนระหว่างลาวตอนใต้และเวียดนามด้วย เพราะมักจะมีข่าวว่าพบสัตว์ลักษณะคล้ายกูปรีบ่อย ๆ แต่ก็ยังไม่มีหลักฐานยืนยันที่น่าเชื่อถือพอ นอกจากคำเล่าลือเท่านั้น
Go! พรินเซส พรีเคียว
นานมาแล้ว ฮารุโนะ ฮารุกะ ได้พบกับเด็กผู้ชายแปลกหน้าที่มีชื่อว่า "คานาตะ" เขาได้มอบคีย์แปลกประหลาดให้กับเธอและสัญญากันไว้ว่าเธอจะไม่ยอมแพ้ต่อความฝัน ไม่กี่ปีต่อมา ฮารุกะที่อายุ 13 ปี ก็เข้าศึกษาต่อที่สถาบันโนเบิ้ล โรงเรียนประจำสำหรับเด็กหญิงและเด็กชายและถึงแม้ตอนนี้เธอก็ยังคงหวงแหนความฝันที่จะเป็นเจ้าหญิง ดั่งเช่นในนิทานที่ล้ำค่าของเธอเอง วันหนึ่งฮารุกะก็ได้พบกับภูติ 2 ตนจากอาณาจักรแห่งความหวัง (โฮปคิงด้อม) พัฟและอโรม่าที่กำลังถูกศัตรูไล่ตาม พวกเขาบอกเธอว่าตอนนี้อาณาจักรของพวกเขากำลังถูกรุกรานโดยแม่มดดิสเปียร์ที่เปลี่ยนความฝันให้กลายเป็นความสิ้นหวังและทำให้ผู้คนในอาณาจักรแห่งความหวัง (โฮปคิงด้อม) ถูกขังไว้ในประตูแห่งความสิ้นหวัง ด้วยความบังเอิญและไม่มีทางเลือก ภูติทั้ง 2 ตนจึงมอบพรินเซสเพอร์ฟูมให้แก่ฮารุกะ ทำให้ฮารุกะสามารถแปลงร่างเป็นเคียวฟลอร่า พรินเซสพรีเคียวที่สามารถต่อกรกับดิสเปียร์ได้ ในภายหลัง ไคโด มินามิ (เคียวเมอร์เมด) และอามาโนะงาวะ คิราระ (เคียวทวิงเกิ้ล) มาร่วมต่อสู้ในฐานะพรินเซสพรีเคียวเพื่อรวบรวมคีย์ที่จะเปิดประตูแห่งความฝันและปกป้องความฝันของผู้คนจากความสิ้นหวัง
พีระมิดคูฟู
แต่หากต้องการสร้าง หมู่พีระมิดกีซา ทั้งหมดขึ้นมาใหม่ให้ครบทั้ง 3 หลัง นั่นหมายถึงจะต้องใช้งบประมาณกว่า 120,000 ล้านบาท และเป็นที่แน่นอนว่า หากไม่อาศัยเครื่องจักร และระบบขนส่งสมัยใหม่ การก่อสร้างมหาพีระมิดคูฟูเพียงหลังเดียว ซึ่งเปรียบได้กับการย้ายภูเขาด้วยแรงมนุษย์ ก็ยังยากจะเป็นไปได้ แม้ในยุคปัจจุบัน ไม่ว่าจะใช้งบประมาณมากมายเพียงใดก็ตาม
วัดคิโยมิซุ
วัดคิโยมิซุ () ตั้งอยู่บนเขาโอโตวะ () ทางตะวันออกของนครเกียวโต เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียงที่สุดแห่งหนึ่งของเมืองเกียวโต ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของอนุสรณ์สถานทางประวัติศาสตร์เกียวโตโบราณ (Historic Monuments of Ancient Kyoto) ซึ่งเป็นมรดกโลกขององค์กรยูเนสโก อาคารหลักของวัดคิโยมิซุได้รับคัดเลือกให้เป็นหนึ่งในสมบัติประจำชาติญี่ปุ่น ชื่อของวัดซึ่งมีความหมายว่าน้ำบริสุทธิ์ มีที่มาจากน้ำตกที่ไหลผ่านเนินเขาลงมาบริเวณวัด
พีระมิดคูฟู
วิธีการยกแท่งหินขนาดใหญ่หนักหลายสิบตัน เพื่อประกอบขึ้นเป็นพีระมิดอย่างแม่นยำยังเป็นปริศนา โครงสร้างเหนือห้องเก็บโลงพระศพ ในพีระมิดคีออปส์ ประกอบขึ้นด้วย แท่งหินแกรนิตสีแดงขนาดใหญ่หลายสิบแท่งซ้อนทับกัน 5 ชั้น แต่ละแท่งมีน้ำหนัก 50 ถึง 70 เมตริกตัน แท่งหินขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่พบในหมู่พีระมิดกิซ่าอยู่ภายในวิหารข้างพีระมิดเมนคีเรเป็นแท่งหินปูนที่มีน้ำหนักมากถึง 200 เมตริกตัน เป็นน้ำหนักประมาณเท่ากับชิ้นส่วนหนักที่สุดภายในเรือไททานิค ซึ่งไม่มีปั้นจั่นใดๆ ในอู่ต่อเรือขณะนั้นสามารถยกได้ จนผู้สร้างเรือต้องว่าจ้างทีมงาน ชาวเยอรมัน มาสร้างปั้นจั่นยักษ์สำหรับยกชิ้นส่วนดังกล่าว
เมมฟิสและสุสานโบราณ
เมมฟิสและสุสานโบราณ - กลุ่มพีระมิดตั้งแต่กีซาถึงดาห์ชูร์ คือหนึ่งในแหล่งมรดกโลกของประเทศอียิปต์ ซึ่งในบริเวณนี้มีสิ่งก่อสร้างที่โด่ดเด่นอยู่เป็นอันมาก
พีระมิด
อารยธรรมในยุคโบราณหลายแห่งในโลกมีสิ่งก่อสร้างรูปพีระมิด โดยพีระมิดที่มีชื่อเสียงมากที่สุดคือ พีระมิดในอียิปต์ ซึ่งสร้างขึ้นเพื่อเป็นสุสานของฟาโรห์ โดยพีระมิดที่ใหญ่ที่สุดคือ มหาพีระมิดแห่งกิซ่า ซึ่งเป็นหนึ่งในเจ็ดสิ่งมหัศจรรย์ของโลกยุคโบราณ และเป็นสิ่งเดียวที่ยังอยู่มาจนถึงยุคปัจจุบัน องค์ประกอบพื้นฐานที่สำคัญของพีระมิดคือหินทราย ซึ่งหินทรายดังกล่าวจะมีขนาดใหญ่และมีน้ำหนักมาก ต้องใช้แรงงานคนนับแสนในการสร้างพีระมิดแต่ละองค์
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งกิฟฟา
ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งกิฟฟา () เป็นกลุ่มชาเปลของโรมันคาทอลิกตั้งอยู่บนเนินเขาที่กิฟฟาเหนือทะเลสาบมายอเรในแคว้นพีดมอนต์ทางตอนเหนือของประเทศอิตาลี ภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งกิฟฟาเป็นหนึ่งในเก้าภูเขาศักดิ์สิทธิ์แห่งพีดมอนต์และลอมบาร์ดีที่ได้รับเลือกจากองค์การยูเนสโกให้ขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกเมื่อปีค.ศ. 2003