กัวลาลัมเปอร์ อยู่ที่ประเทศอะไร?
กัวลาลัมเปอร์
กัวลาลัมเปอร์ (, อักษรยาวี: , ออกเสียงตามภาษามลายูว่า กัวลาลุมปูร์) เป็นเมืองหลวงของประเทศมาเลเซียและเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในประเทศด้วย ภายในมาเลเซียเอง กัวลาลัมเปอร์มักจะเรียกย่อ ๆ ว่า KL
มิสแกรนด์กัวลาลัมเปอร์
รางวัลพิเศษในการประกวดมิสแกรนด์กัวลาลัมเปอร์ มีดังนี้มิสแกรนด์กัวลาลัมเปอร์ 2018 () เป็นการประกวดมิสแกรนด์กัวลาลัมเปอร์ครั้งที่ 2 โดยผู้ชนะและรองชนะเลิศอันดับที่ 1 และ 2 จากการประกวดนี้จะได้เป็นตัวแทนของรัฐในการประกวดมิสแกรนด์มาเลเซีย 2018 ซึ่งจะถูกจัดขึ้น ณ กรุงกัวลาลัมเปอร์ ในช่วงกลางปี ค.ศ. 2018 ทั้งนี้ การจัดประกวดมิสแกรนด์
ตลาดหลักทรัพย์กัวลาลัมเปอร์
ตลาดหลักทรัพย์มาเลเซีย ได้ก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการ เมื่อปี 1964 และในปีต่อไป ด้วยการแยกประเทศมาเลเซีย และสิงคโปร์ การแลกเปลี่ยนหุ้นสามัญ แต่ยังคงปฏิบัติงาน ภายใต้ชื่อ ตลาดหลักทรัพย์มาเลเซียและสิงคโปร์ (SEMS)
การขนส่งในกัวลาลัมเปอร์
รถไฟฟ้ารางเบาในกัวลาลัมเปอร์ มี 2 สาย ได้แก่ สายเกอลานาจายา (สายสีชมพู) และสายอัมปัง (สายสีเหลือง)
สายเกอลานาจายา เป็นสายที่สำคัญที่สุด เชื่อมระหว่างย่านเกอลานาจายา กับย่านกมบัก ในพื้นที่ทางตอนใต้และตอนกลางของกัวลาลัมเปอร์ ปัจจุบัน มีผู้โดยสารเฉลี่ย 170,000 คนต่อวัน และจะเพิ่มเป็น 350,000 คนในวันชาติ สายนี้มีระยะทาง 29 กิโลเมตร เป็นรถไฟฟ้าไร้คนขับยาวอันดับที่สามของโลก รองจาก สกายเทรนแวนคูเวอร์ (49.5 กิโลเมตร) และ รถไฟใต้ดินลีล (32 กิโลเมตร) สายเกอลานาจายามีสถานียกระดับ 16 สถานี สถานีใต้ดิน 5 สถานี
สายอัมปัง เป็นอีกสายหนึ่งที่ดำเนินการโดยรถไฟเร็วกัวลาลัมเปอร์ มีสายย่อยสองสาย ได้แก่ สายอัมปัง และสายศรีเปอตาลิง มีผู้โดยสาร 120,000-150,000 คนต่อวัน ระยะทางรวม 27 กิโลเมตร เนื่องมีสองสายย่อย จึงมีสถานีปลายทางฝั่งใต้สองแห่ง มีจำนวนสถานีทั้งหมด 29 สถานี
หอคอยกัวลาลัมเปอร์
หอคอยกัวลาลัมเปอร์เปิดให้สาธารณชนเข้าชมเมื่อวันที่ 23 กรกฎาคม พ.ศ. 2539 และเปิดอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2539 เวลา 20.30 น. ตามเวลาในมาเลเซีย ท่ามกล่างแขกผู้มีเกียรติมากมาย อาทิ ยังดี เปอร์ตวน อากง กษัตริย์แห่งมาเลเซีย
การขนส่งในกัวลาลัมเปอร์
มีสถานีขนส่งผู้โดยสารหลายแห่งที่สำคัญในกัวลาลัมเปอร์ แต่ที่สำคัญที่สุดคือ สถานีรถไฟเซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์สถานีรถไฟเซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์ ถูกสร้างขึ้นมาเพื่อลดความหนาแน่นที่สถานีรถไฟกัวลาลัมเปอร์ เป็นสถานีรถไฟที่ใหญ่ที่สุดในอาเซียน เส้นทางรถไฟที่ผ่านสถานีนี้ได้แก่ สายเกอลานาจายา, เคแอลโมโนเรล, รถไฟชานเมืองเคทีเอ็ม, รถไฟระหว่างเมืองของเคทีเอ็ม, เคแอลไอเอ เอ็กซ์เพรส และเคแอลไอเอ แทรนสิต นอกจากนี้ยังเป็นสถานีขนส่งผู้โดยสารอากาศยานในเมือง สายการบินที่สามารถเช็คอินที่นี่ได้ ได้แก่ มาเลเซียแอร์ไลน์, คาเธ่ย์แปซิฟิค, เอมิเรตส์แอร์ไลน์ และรอยัลบรูไนแอร์ไลน์
การขนส่งในกัวลาลัมเปอร์
กัวลาลัมเปอร์จะมีระบบทางพิเศษที่ซับซ้อนมาก ดังนี้
จังหวัดกาฬสินธุ์
จังหวัดกาฬสินธุ์ เป็นจังหวัดหนึ่งในภาคตะวันออกเฉียงเหนือตอนกลางหรือตอนบนของประเทศไทย อยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 510 กิโลเมตร เป็นจังหวัดที่มีความอุดมสมบูรณ์จังหวัดหนึ่งในภาคอีสาน จากหลักฐานทางโบราณคดีบ่งบอกว่าเคยเป็นที่อยู่อาศัยของเผ่าละว้า ซึ่งมีความเจริญทางด้านอารยธรรมประมาณ 1,600 ปี
นครวัด
นครวัด () เป็นหมู่ปราสาทในประเทศกัมพูชาและเป็นศาสนสถานที่ใหญ่ที่สุดในโลก ด้วยพื้นที่รวมกว่า 162.6 เฮกเตอร์ (1.6 ล้านตารางเมตร ซึ่งเท่ากับ 402 เอเคอร์) แรกเริ่มนั้นสร้างขึ้นเป็นเทวลัยในศาสนาฮินดูเพื่ออุทิศแด่พระวิษณุ ก่อนจะค่อยๆเปลี่ยนแปลงกลายเป็นวัดในศาสนาพุทธในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 12 นครวัดสร้างขึ้นในช่วงต้นของคริสศตวรรษที่ 12 โดยพระเจ้าสูรยวรรมันที่ 2 แห่งเมืองยโสธรปุระ (ในปัจจุบันคือเมืองพระนคร) ซึ่งเป็นเมืองหลวงของจักรวรรดิเขมร สร้างขึ้นเพื่อให้เป็นเทวลัยประจำรัฐและเป็นสุสานฝังพระศพ ถือเป็นการเปลี่ยนแปลงการนับถือในลัทธิไศวนิกายของกษัตริย์องค์ก่อนๆ เหตุเพราะนครวัดนั้นสร้างขึ้นเพื่ออุทิศแด่พระวิษณุแทนที่จะเป็นพระศิวะ และเนื่องจากเป็นปราสาทที่ได้รับการอนุรักษ์ดีที่สุดในบริเวณที่ตั้งโดยรอบ นครวัดจึงเป็นปราสาทเพียงแห่งเดียวที่ยังคงความเป็นศูนย์กลางทางศาสนาที่มีความสำคัญมาตั้งแต่เริ่มก่อสร้าง โดยนครวัดถือจุดสูงสุดของรูปแบบการสร้างสถาปัตยกรรมเขมรแบบดั้งเดิม และได้กลายเป็นสัญลักษณ์ของประเทศกัมพูชา มีการปรากฏอยู่บนธงชาติ และได้เป็นสถานที่ท่องเที่ยวของประเทศกัมพูชาที่มีความสำคัญที่สุดในหมู่นักท่องเที่ยว
ประวัติศาสตร์กัมพูชา
จักรวรรดิขแมร์ หรือ อาณาจักรเขมร หรือบางแหล่งเรียกว่า อาณาจักรขอม เป็นหนึ่งในอาณาจักรโบราณ เริ่มต้นขึ้น ราวพุทธศตวรรษที่ 6 โดยเริ่มจากอาณาจักรฟูนัน มีที่ตั้งอยู่ในบริเวณประเทศกัมพูชา โดยมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของ ประเทศไทย ลาว และบางส่วนของเวียดนามในปัจจุบัน นับเป็นอาณาจักรที่มีแสนยานุภาพมากที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ต่อมาได้อ่อนกำลังลงจนเสียดินแดนบางส่วนให้กับอาณาจักรสุโขทัยและแตกสลายในที่สุดเมื่อตกเป็นเมืองขึ้นของอาณาจักรอยุธยา
อาณาจักรขอมสืบทอดอำนาจจากอาณาจักรเจนฬา มีสงครามผลัดกันแพ้ผลัดกันชนะกับอาณาจักรข้างเคียง เช่น อาณาจักรล้านช้าง อาณาจักรอยุธยา และอาณาจักรจามปา มรดกที่สำคัญที่สุดของอาณาจักรขอมคือ นครวัด และ นครธม ซึ่งเคยเป็นนครหลวงเมื่อครั้งอาณาจักรแห่งนี้มีความเจริญรุ่งเรืองที่สุด และยังมีลัทธิความเชื่อต่าง ๆ อย่างหลากหลาย ศาสนาหลักของอาณาจักรนี้ได้แก่ ศาสนาฮินดู พุทธศาสนามหายาน และพุทธศาสนาเถรวาทซึ่งได้รับจากศรีลังกา เมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 13
สถานีรถไฟกัวลาลัมเปอร์
สถานีเรสซิเดนต์ถูกรื้อทิ้ง หลังจากที่สถานีรถไฟกัวลาลัมเปอร์ก่อสร้างเสร็จ และสถานีถนนสุลต่าน ก็ถูกรื้อทิ้งในปี ค.ศ. 1960 ส่วนทางรถไฟสายอัมปังในอดีตนั้น ก็ได้กลายมาเป็นรถไฟฟ้ารางเบา สายอัมปัง ในปัจจุบัน
เขมรภูมินทร์
เขมรภูมินทร์ [เข-มะ-ระ-พู-มิน] (; ) หรือ เมืองเกาะกง () เป็นเมืองหลักของจังหวัดเกาะกง ประเทศกัมพูชา ตั้งอยู่ใกล้ปากแม่น้ำเกาะปอที่ไหลลงสู่อ่าวไทยในเขตอำเภอสมัคเมียนเจย เมืองเขมรภูมินทร์อยู่ห่างจากชายแดนไทยเพียง 10 กิโลเมตร ห่างจากเมืองแซรแอมเปิล (นาเกลือ) 138 กิโลเมตร และเดินทางอีก 133 กิโลเมตร ก็จะถึงพนมเปญ
จาการ์ตา
จาการ์ตา () เป็นเมืองหลวงของประเทศอินโดนีเซีย และเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตั้งอยู่บนเกาะชวาฝั่งตะวันตกเฉียงเหนือ มีประชากร 8.3 ล้านคน (พ.ศ. 2543) ในอดีตมีชื่อว่า บาตาฟียา หรือ ปัตตาเวีย (Batavia) คนไทยในอดีตเรียก กะหลาป๋า
จังหวัดกันดาล
กันดาล หรือ ก็อนฎาล () เป็นจังหวัดหนึ่งทางภาคใต้ของประเทศกัมพูชา มีตาเขมาเป็นเมืองหลักของจังหวัด พื้นที่ของจังหวัดนี้โอบล้อมกรุงพนมเปญซึ่งเป็นเมืองหลวงของประเทศ
แผ่นดินไหวในประเทศกัวเตมาลา พ.ศ. 2555
แผ่นดินไหวบริเวณชายฝั่งประเทศกัวเตมาลา พ.ศ. 2555 ขนาด 7.4 เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2555 เวลา 10.35 น. ตามเวลาท้องถิ่น บริเวณชายฝั่งประเทศกัวเตมาลา ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 52 คน บาดเจ็บ 155 คน แรงสั่นสะเทือนไปไกลถึงเมืองหลวงของเม็กซิโก และเกิดแผ่นดินไหวตามถึง 9 ครั้ง หอสังเกตการณ์สิ่งแวดล้อมของเอลซัลวาดอร์ประกาศเตือนภัยคลื่นยักษ์สึนามิ
ปอยเปต
ปอยเปต () เป็นเมืองชายแดนไทย-กัมพูชา ตั้งอยู่ที่ตำบลปอยเปต อำเภออูร์ชเรา จังหวัดบันทายมีชัย ประเทศกัมพูชา อยู่ติดกับอำเภออรัญประเทศ จังหวัดสระแก้ว ประเทศไทย ตัวเมืองมีบ่อนกาสิโนเป็นจำนวนมาก โดยส่วนใหญ่เป็นนักท่องเที่ยวชาวไทยเป็นผู้ใช้บริการ เนื่องจากการพนันในประเทศไทยผิดกฎหมาย
โกตาบารู
โกตาบารู (; มลายูปัตตานี: "วังใหม่") เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของรัฐกลันตัน ประเทศมาเลเซีย ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของประเทศใกล้พรมแดนไทย
ประเทศเอกวาดอร์
เอกวาดอร์ () หรือ สาธารณรัฐเอกวาดอร์ () เป็นประเทศในภาคตะวันตกเฉียงเหนือของทวีปอเมริกาใต้ มีอาณาเขตติดต่อกับโคลอมเบียทางทิศเหนือ ติดต่อกับเปรูทางทิศตะวันออกและทางทิศใต้ และจรดมหาสมุทรแปซิฟิกทางทิศตะวันตก ประเทศนี้มีอำนาจอธิปไตยเหนือหมู่เกาะกาลาปาโกส (หมู่เกาะโกลอน) ในแปซิฟิก ตั้งอยู่ห่างจากแผ่นดินใหญ่ไปทางทิศตะวันตก 965 กิโลเมตร (ประมาณ 600 ไมล์)
แหลมกู๊ดโฮป
แหลมกู๊ดโฮป (; ; ) คือแหลมที่ยื่นมาและเป็นหลังของโลกแห่งใหม่แทนที่เทือกเขาหิมาลัยและรอดพันจากภัยน้ำท่วมครั้งที่ใหญ่ครั้งหนึ่งมากที่สุดในโลกออกไปทางด้านมหาสมุทรแอตแลนติกไม่ไกลจากเคปทาวน์ของประเทศแอฟริกาใต้ โดยทั่วไปมักจะเข้าใจผิดกันว่าแหลมกู๊ดโฮปตั้งอยู่ตอนปลายสุดของทวีปแอฟริกาและเป็นจุดที่แบ่งระหว่างมหาสมุทรแอตแลนติกและมหาสมุทรอินเดีย แต่ตามความเป็นจริงแล้วแหลมที่อยู่ปลายสุดของทวีปแอฟริกาคือแหลมอะกะลัส (Cape Agulhas) ประมาณ 150 กิโลเมตรไปทางตะวันออกเฉียงใต้ แต่ความสำคัญของแหลมกู๊ดโฮปเป็นความสำคัญทางจิตวิทยา เพราะถ้าเดินทางตามแนวฝั่งจากเส้นศูนย์สูตรแล้วแหลมกู๊ดโฮปก็จะเป็นจุดที่เป็นการเริ่มหันการเดินทางไปทางตะวันออกมากกว่าที่จะเดินทางต่อไปทางใต้ ฉะนั้นการเดินทางรอบแหลมกู๊ดโฮปในปี ค.ศ. 1488 จึงเป็นจุดหมายสำคัญในการพยายามโดยชาวจักรวรรดิ ในการพบเส้นทางการค้าจากยุโรปโดยตรงไปยังตะวันออกไกล
ซีเกมส์
เมืองที่เป็นเจ้าภาพสูงสุดถึง 4 ครั้งคือ กรุงกัวลาลัมเปอร์ของมาเลเซีย ในปี พ.ศ. 2520, 2532, 2544 และ 2560 โดยนครหลวงที่เป็นเจ้าภาพมาแล้ว 1 ครั้งมีถึง 7 เมืองคือ กรุงเทพมหานครของไทย (พ.ศ. 2528), กรุงจาการ์ตาของอินโดนีเซีย (พ.ศ. 2522, 2530, 2540 และ 2554 ร่วมกับเมืองปาเล็มบัง), สิงคโปร์ (พ.ศ. 2526, 2536 และ 2558), กรุงฮานอยของเวียดนาม (พ.ศ. 2564 ร่วมกับเมืองนครโฮจิมินห์) และกรุงมะนิลาของฟิลิปปินส์ (พ.ศ. 2524, 2534, 2548 และ 2562) ส่วนกรุงย่างกุ้งของพม่า เคยเป็นเจ้าภาพมาสองครั้ง ตั้งแต่ส่วนการแข่งขันในปี พ.ศ. 2556 เมียนมายังคงจัดที่นครหลวง แต่หลังจากประกาศย้ายไปยังกรุงเนปยีดอ และเปลี่ยนชื่อประเทศไปเมื่อปี พ.ศ. 2553
กิบลัต
กิบลัต หรือ กิบละหฺ () คือชุมทิศ ที่มุสลิมหันหน้าไปยามละหมาด หรือ นมาซ และขอดุอาอ์ นั่นคือ กะอฺบะหฺ ในนครมักกะหฺ ประเทศซาอุดิอาระเบีย
เดิมกิบลัตอยู่ที่เยรูซาเลม ในปาเลสไตน์ แต่เปลี่ยนมาเมื่อสมัยท่านนบีมูฮัมมัด
ศาสนาพุทธในประเทศกัมพูชา
กษัตริย์กัมพูชาได้ละทิ้งราชธานีมหานคร ไปสร้างราชธานีใหม่ที่เมือง สรีสันธอร์ ต่อมา พ.ศ. 1975 ได้ย้ายไปสร้างราชธานีใหม่ที่พนมเปญ จนถึงในปัจจุบัน ตั้งแต่การสร้างราชธานีใหม่ เป็นต้นมา เป็นเวลา 400 ปี ประเทศกัมพูชาตกอยู่ในภาวะวิกฤต ทางสังคมอย่างรุนแรง ประชาชนทุกข์ยากมาก บ้านเมืองยับเยิน พระศาสนาเสื่อมโทรมมาก เนื่องจากเกิดเรื่องภายใน มีการแย่งชิงราชสมบัติกัน ผู้คนล้มตายกันมากนครวัต นครธม ถูกปล่อยรกร้างอยู่ในป่า จนมี ชาวฝรั่งเศสไปพบเข้า ในปี พ.ศ. 2404 จึงได้ทำนุบำรุงรักษาอนุรักษ์ไว้ปี พ.ศ. 2384 พระเจ้าหริรักษ์รามาธิบดี ทรงเสวยราชย์ในกรุงอุดรเมียรชัย พระพุทธศาสนา กลับเจริญรุ่งเรืองอีก มีพระสงฆ์ชาวกัมพูชา เดินทางมาศึกษายัง กรุงเทพฯ กลับไปฟื้นฟูพระพุทธศาสนาในเขมร พระมหาวิมลธรรม (ทอง) ได้จัดการศึกษาของสงฆ์ไทยตั้ง “ศาลาบาลีชั้นสูง” ในกรุงพนมเปญ ได้แก่พุทธิกวิทยาลัยในปัจจุบัน จากนั้นเขมรก็ตกเป็นเมืองขึ้นของฝรั่งเศสเกือบ 100 ปี การศาสนาก็ไม่เจริญรุ่งเรือง ในปี พ.ศ. 2497 จึงได้เอกราชคืนมา และเรียกชื่อประเทศว่าอาณาจักรกัมพูชาพ.ศ. 2498
การขนส่งในกัวลาลัมเปอร์
ในกัวลาลัมเปอร์ มีสถานีขนส่งผู้โดยสารหลัก 4 แห่ง ได้แก่ เคแอลเซ็นทรัล, เคแอลซีซี, มาลูริ และติติวังซา โดยทั้งหมดล้วนตั้งอยู่ใกล้สถานีรถไฟฟ้า นอกจากแรพิดเคแอลแล้ว บริษัทอื่น ๆ ได้แก่ เมโทรบัส ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1992 ซึ่งเป็นบริษัทรถโดยสารที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 2 ของกรุง รองจากแรพิดเคแอล
ทางด่วนเหนือ–ใต้ สายใต้
ทางด่วนเหนือ–ใต้ สายใต้ () หรือทางด่วนสายกัวลาลัมเปอร์-เซอเร็มบัน-มะละกา-ยะโฮร์บาห์รู เป็นทางส่วนใต้ของทางด่วนเหนือ–ใต้ ซึ่งเป็นทางด่วนที่ยาวที่สุดในประเทศมาเลเซีย มีเส้นทางต่อจาก และมุ่งไปยังทิศใต้ ทางด่วนสายนี้พาดผ่านในแนวเหนือ–ใต้ ผ่านสี่รัฐในมาเลเซียตะวันตก ได้แก่ รัฐเซอลาโงร์ รัฐเนอเกอรีเซิมบีลัน รัฐมะละกา และรัฐยะโฮร์
สถานีบาตูเคฟส์
สถานีบาตูเคฟส์ () เป็นสถานีรถไฟฟ้าปลายทางของรถไฟชานเมืองเคทีเอ็ม สายพอร์ตกลัง ตั้งอยู่ในเขตบาตูเคฟส์ กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย ได้เปิดทำการใหม่อีกครั้งในปี ค.ศ. 2010
ประเทศกาตาร์
กาตาร์ภูมิประเทศแบบแหลมที่ยื่นออกไปในอ่าวเปอร์เซีย เรียกกันว่า ไข่มุกแห่งเปอร์เซีย ด้านทิศตะวันออก ทิศเหนือ และทิศตะวันตก ล้อมรอบด้วยทะเล ด้านทิศใต้ ติดประเทศซาอุดิอาระเบีย พื้นที่ส่วนใหญ่เป็นทะเลทราย 
อยู่ระหว่างเส้นรุ้ง 24 °และ 27 ° N, และลองจิจูด 50 °และ 52 °E จุดที่สูงที่สุดในกาตาร์เป็น Qurayn Abu al Bawl สูง 103 เมตร (338 ฟุต) ใน Jebel Dukhan ทางทิศตะวันตกการคมนาคมหลักในกาตาร์คือถนน เนื่องจากราคาที่ถูกมากจากปิโตรเลียม ประเทศที่มีระบบถนนที่ทันสมัย​​ด้วยการอัพเกรดมากมายเป็นผลในการตอบสนองต่อจำนวนประชากรเพิ่มขึ้นอย่างรวดเร็วของประเทศ กับทางหลวงหลายกระบวนการอัพเกรดและทางด่วนใหม่ที่กำลังทำการก่อสร้าง เครือข่ายรถบัสขนาดใหญ่ที่เชื่อมต่อโดฮากับเมืองอื่น ๆ ในประเทศ และยังเป็นการคมนาคมหลักในกาตาร์อีกด้วย
การขนส่งในกัวลาลัมเปอร์
โครงการนี้เริ่มต้นขึ้นในปี ค.ศ. 2008 เพื่อเชื่อมต่อระหว่างชานเมืองในหุบเขากลัง มีระยะทาง 70 กิโลเมตร เชื่อมระหว่างย่านเซนตัล, เกอปง, สุไหงบูโลห์, เกอลานาจายา, ชาห์อลัม, เชรัส และบันดาร์ตาซิก์เซอลาตัน โดยไม่มีการตัดเข้าใจกลางเมืองแต่อย่างใด
รถไฟชานเมืองเคทีเอ็ม
รถไฟชานเมืองเคทีเอ็ม () เป็นระบบรถไฟฟ้าชานเมืองขนาดใหญ่ในประเทศมาเลเซีย ดำเนินการโดยเกอเรตาปีตานะฮ์เมอลายู (เคทีเอ็ม) เปิดใช้งานครั้งแรกในปี ค.ศ. 1995 ช่วยในการขนส่งระหว่างกัวลาลัมเปอร์กับเขตชานเมืองในหุบเขากลัง รถไฟทุกขบวนเป็นรถไฟฟ้า และติดตั้งระบบปรับอากาศ ทุกสถานีจะมีจุดจอดแล้วจร
สถานีรถไฟบัตเตอร์เวิร์ท
สถานีรถไฟบัตเตอร์เวิร์ท หรือสะกดว่า บัตเตอร์เวอร์ธ () เป็นสถานีรถไฟของประเทศมาเลเซีย ตั้งอยู่ในเมืองบัตเตอร์เวิร์ท เขตนอร์ทเทิร์นเซอบรังปไร รัฐปีนัง โดยในอดีตจะมีรถไฟของประเทศไทยมาปลายทางที่สถานีรถไฟบัตเตอร์เวอร์ธวันละ 2 ขบวน คือ ขบวนรถไฟกรุงเทพ-บัตเตอร์เวอร์ธ-กรุงเทพ จากสถานีนี้สามารถเดินทางด้วยรถไฟไปยังกัวลาลัมเปอร์ และประเทศสิงคโปร์ได้
ประวัติศาสตร์กัมพูชา
ประวัติศาสตร์กัมพูชา เริ่มตั้งแต่ยุคของอาณาจักรฟูนัน อาณาจักรเจนละ พัฒนามาสู่ยุคเมืองพระนคร ซึ่งมีความยิ่งใหญ่จนสามารถสร้างนครวัด นครธม เป็นศูนย์กลางของอาณาจักร จนกระทั่งพ่ายแพ้แก่อยุธยากลายเป็นรัฐบรรณาการของอยุธยา จนเมื่อฝรั่งเศสเข้ามามีอำนาจในอินโดจีน กัมพูชากลายเป็นรัฐในอารักขาของฝรั่งเศส และเป็นรัฐในอารักขาของญี่ปุ่นช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เมื่อสิ้นสุดสงครามโลก กัมพูชาได้เป็นประเทศเอกราช แต่เกิดความสับสนวุ่นวายภายในประเทศเนื่องจากความขัดแย้งภายใน ประเทศตกอยู่ภายใต้การปกครองของเขมรแดงอยู่ระยะหนึ่ง จนกองกำลังของเฮงสัมรินที่มีเวียดนามหนุนหลังเข้ามาขับไล่เขมรแดงออกไป และการเข้ามาไกล่เกลี่ยของสหประชาชาติ เพื่อยุติสงครามกลางเมือง
การขนส่งในกัวลาลัมเปอร์
รถแท็กซี่มิเตอร์สามารถพบเห็บได้ทั่วไปในกัวลาลัมเปอร์ อย่างไรก็ตาม มีโอกาสยากมากที่จะสามารถใช้บริการรถแท็กซี่ในช่วงชั่วโมงเร่งด่วน รถแท็กซี่ในกัวลาลัมเปอร์มีหลายสี ได้แก่ ขาว-แดง, แดง, เหลือง-น้ำเงิน, เขียว, เหลือง วิธีสังเกตรถแท็กซี่ที่ง่ายที่สุด คือ ด้านหน้ารถจะมีตัว H ติดอยู่ แต่ถ้าเป็นรถแท็กซี่ท่าอากาศยาน จะมีตัว LIMO ติดอยู่
กัวดาลาฆารา (ประเทศสเปน)
กัวดาลาฆารา () เป็นเมืองหลักของจังหวัดกัวดาลาฆาราในแคว้นกัสติยา-ลามันชา ประเทศสเปน ตั้งอยู่ห่างจากกรุงมาดริดไปทางตะวันออกเฉียงเหนือประมาณ 60 กิโลเมตร มีประชากร 83,609 คน (ค.ศ.2008) ได้ถูกนำชื่อไปตั้งเป็นเมืองกัวดาลาฮารา รัฐฮาลิสโกในประเทศเม็กซิโก โดยนุญโญ เด กุซมัน ชาวเมืองกัวดาลาฆารา
ประเทศกัวเตมาลา
เกือบทั้งประเทศเป็นภูเขามีที่ราบต่ำชายฝั่งและที่ราบหินปูน
ซูเรียเคแอลซีซี
ซูเรียเคแอลซีซี () เป็นศูนย์การค้าที่ครอบคลุมพื้นที่ 1.5 ล้านตารางฟุต (140,000 ตร.ม.²) ตั้งในส่วนของฐานตึกเปโตรนาสทาวเวอร์ ในเมืองกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย มีพื้นที่ 6 ชั้น อันประกอบด้วย อิเซตัน, พาร์กสันแกรนด์, โรงภาพยนตร์เครือตันจงโกลเดนวิลเลจ และมาร์กสแอนด์สเปนเซอร์ ซูเรียเป็นคำในภาษามาเลเซีย มีความหมายถึง แสงแดด เปิดเมื่อวันที่ 31 สิงหาคม ค.ศ. 1999
สายอัมปัง
สายอัมปัง เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย มีสีประจำเส้นทางคือสีเหลือง ระยะทาง สามารถเชื่อมต่อกับรถไฟชานเมืองและรถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานได้ เส้นทางนี้มีจำนวนทั้งหมด 25 นาที
การขนส่งในกัวลาลัมเปอร์
ท่าอากาศยานแห่งแรกในกัวลาลัมเปอร์ คือ ท่าอากาศยานซิมปัง เปิดใช้งานในปี ค.ศ. 1952 จนถึง ค.ศ. 1965 ซึ่งเป็นปีที่ท่าอากาศยานซูบังเปิดใช้งาน รถโดยสารประจำทางสายแรก เปิดให้บริการในปี ค.ศ. 1975 ส่วนรถแท็กซี่ ปรากฏครั้งแรกในช่วงคริสต์ทศวรรษ 1950 ใช้รถยี่ห้อมอริสอ็อกซ์ฟอร์ด
กิลกิต
กิลกิต (อูรดู: ) เป็นเมืองหลวงของเขตกิลกิต-บัลติสถานของปากีสถาน เมืองตั้งอยู่ในหุบเขากว้าง ใกล้จุดบรรจบกันของแม่น้ำกิลกิต และแม่น้ำ Hunza กิลกิตเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญทางภาคเหนือของประเทศปากีสถาน และทำหน้าที่เป็นศูนย์กลางสำหรับการปีนเขาสำหรับเทือกเขา Karakoram เป็นจุดแวะสำคัญบนเส้นทางไหมเก่า และเป็นจุดเชื่อมต่อที่สำคัญของทางหลวง Karakoram ซึ่งเชื่อมต่อกับจีน, Skardu, Chitral, เปศวาร์, และกรุงอิสลามาบัด
เกาะบอร์เนียว
บอร์เนียว () หรือ กาลีมันตัน () เป็นเกาะที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 3 ของโลก รองจากเกาะกรีนแลนด์ (อันดับ 1) และเกาะนิวกินี (อันดับ 2) มีประเทศ 3 ประเทศอยู่ในเกาะบอร์เนียว คือ มาเลเซีย บรูไน อินโดนีเซีย อยู่บริเวณใจกลางกลุ่มเกาะมลายูและประเทศอินโดนีเซีย ในทางภูมิศาสตร์ เกาะบอร์เนียวเป็นส่วนหนึ่งของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีทรัพยากรน้ำมันและก๊าซธรรมชาติมากที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
จังหวัดกาลีมันตันตะวันตก
จังหวัดกาลีมันตันตะวันตก (, Malay: كليمنتان بارت, ; Hakka: Sî-Kâ-lí-màn-tân; Teochew: Sai-Gia-li-man-dang; ) เป็นจังหวัดของประเทศอินโดนีเซีย เป็นหนึ่งในห้าจังหวัดในกาลีมันตัน ดินแดนของประเทศอินโดนีเซียบนเกาะบอร์เนียว เมืองหลวงจังหวัดคือ ปนตียานัก จังหวัดมีเนื้อที่ 147,307 กม² จากข้อมูลสำรวจสำมะโนประชากรปี ค.ศ. 2010 มีประชากร 4,395,983 คน กลุ่มชาติพันธุ์ ได้แก่ ดายัก, มลายู, จีน, ชวา, บูกิส และมาดูรา จากข้อมูลประชากรอย่างเป็นทางการล่าสุดในเดือนมกราคม 2014 มีประชากร 4,546,439 คน ชายแดนของจังหวัดกาลีมันตันตะวันตกโดยทั่วไปติดกับเทือกเขาที่รายล้อมไปด้วยลุ่มน้ำของแม่น้ำกาปูวัซที่ไหลผ่านส่วนใหญ่ของจังหวัด จังหวัดยังมีพื้นที่ติดกับจังหวัดกาลีมันตันกลางทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ติดกับจังหวัดกาลีมันตันตะวันออกทางทิศตะวันออก และติดกับรัฐซาราวักของประเทศมาเลเซียทางทิศเหนือ
ซีเมนส์ เดซิโร
รถไฟฟ้าระยะทาง อันได้แก่ สายเคแอลไอเอ เอ็กซ์เพรส ซึ่งเป็นรถไฟฟ้าด่วนจอดเฉพาะสถานีรถไฟเซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์(เคแอลเซ็นทรัล) กับท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ (เคแอลไอเอ) และ สายเคแอลไอเอ แทรนซิต ซึ่งเป็นสายรถไฟฟ้าชานเมืองในเขตกัวลาลัมเปอร์โดยจะจอดทุกสถานี (รวมทั้งสิ้น 6 สถานี) ที่อยู่ระหว่าง สถานีรถไฟเซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์ (เคแอลเซ็นทรัล) กับท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ (เคแอลไอเอ) ทั้งสองสายนี้จะใช้ทางวิ่งร่วมกันและใช้รถไฟฟ้ารุ่น อีที 425 เอ็ม จำนวน 4 คันต่อขบวน มีในบริการทั้งหมด 12 ขบวนความเร็วสูงสุด .
ตลาดหลักทรัพย์กัวลาลัมเปอร์
ตลาดหลักทรัพย์กัวลาลัมเปอร์ () มีขึ้นเมื่อปี 1930 เมื่อ สมาคมนายหน้าซื้อขายหุ้นสิงคโปร์ ถูกจัดตั้งขึ้น เป็นอย่างเป็นทางการ องค์กรการค้า ในหลักทรัพย์มลายา
มิสแกรนด์กัวลาลัมเปอร์
มิสแกรนด์กัวลาลัมเปอร์ () เป็นการประกวดนางงามระดับของดินแดนสหพันธ์กัวลาลัมเปอร์, ประเทศมาเลเซีย เพื่อคัดเลือกตัวแทนเข้าร่วมการประกวดมิสแกรนด์มาเลเซีย เริ่มจัดประกวดเพื่อคัดเลือกผู้ดำรงตำแหน่งเป็นครั้งแรกในปี ค.ศ. 2017 โดยผู้ที่ได้ตำแหน่งชนะเลิศและรองชนะเลิศในการประกวด จะได้เป็นตัวแทนของรัฐในการประกวดมิสแกรนด์มาเลเซีย เพื่อหาตัวแทนระดับประเทศสำหรับการประกวดระดับนานาชาติบนเวทีมิสแกรนด์อินเตอร์เนชันแนล ผู้อำนวยการกองประกวดมิสแกรนด์ซาบะฮ์คนปัจจุบัน คือ June Yap (จูน ยาพ) ซึ่งได้รับสิทธิ์ในการจัดประกวดมิสแกรนด์ซาบะห์จากองค์กรมิสแกรนด์มาเลเซียมาในปี ค.ศ. 2018
เอ็กซ์เพรสเรลลิงก์ (กัวลาลัมเปอร์)
บริษัท เอ็กซ์เพรสเรลลิงก์ จำกัด เป็นบริษัทร่วมทุนระหว่างบริษัท วายทีแอล จำกัด, บริษัท เลิมบากาตาบุงฮาจิ และบริษัท ตริซิลโก อีควิตี้ จำกัด โดยแต่ละบริษัทเป็นเจ้าของอยู่ 50%, 40% และ 10% ตามลำดับ ในวันที่ 25 สิงหาคม ค.ศ. 1997 รัฐบาลมาเลเซีย ได้ประกาศให้บริษัทนี้สัมปทานอยู่ 30 ปี ในด้านการสร้างและดูแลทางรถไฟ
บูกิตบินตัง
โรงแรมระดับ 5-ดาว แห่งนี้ให้บริการห้องพัก 468 ห้อง พร้อมสิ่งอำนวยความสะดวกชั้นยอด โดยแต่ละห้องมี ห้องปลอดบุหรี่, เครื่องปรับอากาศ, เสื้อคลุมอาบน้ำ, หนังสือพิมพ์รายวัน, ภาพยนตร์ชมในห้องพัก, โต๊ะเขียนหนังสือ, เครื่องเป่าผม นอกจากนี้ โรงแรมแห่งนี้ใน กัวลาลัมเปอร์ ยังมี รูมเซอร์วิส 24 ชั่วโมง, ร้านค้า, ห้องพักชั้นพิเศษ, คอฟฟี่ช็อป, บาร์/ผับ, บริการซักรีด/ซักแห้ง ส่วนผู้เข้าพักที่ต้องการออกกำลังกายหรือพักผ่อนหย่อนใจก็จะได้สนุกไปกับบริการนวด, จาคุซซี, ห้องฟิตเนส, ซาวน่า, ห้องอบไอน้ำ, สปา, สนามสควอช แขกผู้เข้าพักจะพบว่าโรงแรมซึ่งมุ่งเน้นการให้บริการด้วยสิ่งอำนวยความสะดวกที่ยอดเยี่ยมแห่งนี้นับเป็นสถานที่พักอันคุ้มค่า สำรองห้องพักที่ Grand Millennium Kuala Lumpur Hotel ในกัวลาลัมเปอร์ ได้อย่างง่ายๆ ผ่านทางแบบฟอร์มการจองทางออนไลน์ที่เชื่อถือได้
การขนส่งในกัวลาลัมเปอร์
ท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ ดำเนินการโดยกลุ่มท่าอากาศยานมาเลเซีย เป็นฐานการบินหลักของมาเลเซียแอร์ไลน์, มาเลเซียแอร์ไลน์คาร์โก, แอร์เอเชีย และแอร์เอเชียเอ็กซ
ท่าเรือที่สำคัญที่สุดในประเทศมาเลเซีย คือ ท่าเรือพอร์ตกลัง ตั้งอยู่ในเขตกลัง รัฐเซอลาโงร์ เดิมมีชื่อว่า ท่าเรือสเวตเทนแฮม เริ่มสร้างในปี ค.ศ. 1893 ช่วงอาณานิคมอังกฤษ ต่อมาได้เปิดใช้งานอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 15 กันยายน ค.ศ. 1901 และได้พัฒนาท่าเรือให้ดีขึ้นในแต่ละปี องค์การท่าเรือพอร์ตกลัง ก่อตั้งเมื่อวันที่ 1 กรกฎาคม ค.ศ. 1963 แบ่งท่าเรือ 3 เขต ได้แก่ บอร์ทพอยต์, เซาท์พอยต์ และเวสต์พอยต์ สถิติเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2007 ท่าเรือเขตเวสต์พอยต์ได้ตู้คอนเทนเนอร์ 4-4.3 ล้านกล่อง ส่วนเขตอื่น ๆ เก็บได้ 7.12 ล้านกล่อง รวมน้ำหนัก 133.5 ล้านตัน พอร์ตกลังฟรีโซน มีพื้นที่เก็บสินค้า 1,000 เอเคอร์ ทำให้ท่าเรือที่มีที่เก็บสินค้าเยอะเป็นอันดับที่ 13 ของโลก (สถิติปี ค.ศ. 2005) อีกทั้งยังได้รับการสนับสนุนและการปรับปรุงเรื่อยมา
การขนส่งในกัวลาลัมเปอร์
รถไฟฟ้ารางเดี่ยวในกัวลาลัมเปอร์ มีเส้นทางเดียว เชื่อมต่อระหว่างสถานีรถไฟเซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์ กับย่านบูกิตบินตัง ระยะทางทั้งหมด 8.6 กิโลเมตร จำนวน 11 สถานี เป็นสถานียกระดับทั้งหมด จำนวนผู้โดยสาร 36,000 คนต่อวัน ปัจจุบันดำเนินการโดยบริษัทรถไฟเร็วกัวลาลัมเปอร์
กัวลาลัมเปอร์
สถาปัตยกรรมที่โดดเด่นของเมืองกัวลาลัมเปอร์ ได้แก่ หอคอยกัวลาลัมเปอร์ (Menara Kuala Lumpur) อาคารเปโตรนาสทาวเวอร์ (Petronas Towers) ตั้งอยู่บริเวณใจกลางย่านธุรกิจของเมือง ที่แวดล้อมด้วยสวนสาธารณะ และส่วนอาคารคอนเวนชั่นเซ็นเตอร์ (KLCC) อาคารเปโตรนาส เคยเป็นอาคารที่มีความสูงที่สุดในโลกในช่วง ค.ศ. 1998-2004 จนกระทั่งอาคารไทเป 101 ขึ้นมาเป็นอันดับ 1 ใน ค.ศ. 2004 แต่ยังคงเป็นอาคารแฝดที่มีความสูงที่สุดในโลก อาคารเปโตรนาสมี 2 อาคาร นับเป็นอาคารที่สูงที่สุดอันดับ 8 และ 9 ของโลก
ประเทศมาเลเซีย
ดินแดนสหพันธ์เป็นดินแดนที่รัฐบาลกลางปกครองโดยตรง ได้แก่ กัวลาลัมเปอร์ (เมืองหลวง), ปูตราจายา (เมืองราชการ) และลาบวน (ศูนย์กลางทางการเงินระหว่างประเทศนอกชายฝั่ง) โดยทั้งกัวลาลัมเปอร์และปูตราจายาอยู่ในพื้นที่รัฐเซอลาโงร์ ส่วนลาบวนอยู่ใกล้รัฐซาบะฮ์
สถานีอัมปัง
สถานีอัมปัง () เป็นสถานีรถไฟฟ้ารางเบา สายอัมปัง ตั้งอยู่ในรัฐเซอลาโงร์ ประเทศมาเลเซีย ดำเนินการโดยบริษัท รถไฟเร็วกัวลาลัมเปอร์ (แรพิดเรล) เป็นสถานีปลายทางฝั่งตะวันออกของสาย ตัวสถานีเปิดทำการพร้อมกับอีก 17 สถานีที่เหลือของสาย ในวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2539 โดยสถานีนี้มีศูนย์ซ่อมบำรุงรถไฟฟ้าด้วย
กาจัง
กาจัง เป็นเมืองทางตะวันออกของรัฐเซอลาโงร์ ประเทศมาเลเซีย และเป็นเมืองหลวงประจำเขตฮูลูลังกัต ห่างจากกัวลาลัมเปอร์
ประเทศกัมพูชา
อาณาจักรฟูนันเป็นรัฐที่รุ่งเรืองอยู่ระหว่างคริสต์ศตวรรษที่ 1 – 6 ที่ตั้งของรัฐอยู่บริเวณลุ่มแม่น้ำโขงตอนล่าง ปัจจุบันเป็นที่ตั้งประเทศกัมพูชา เวียดนามตอนใต้ ภาคตะวันออกเฉียงเหนือของไทย บางตอนของลุ่มแม่น้ำเจ้าพระยา และภาคใต้ของไทย ลงมาถึงแหลมมลายู ฟูนานรวมตัวกันเป็นรัฐแรกของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เป็นรัฐชลประทานภายในแผ่นดินที่ประชาชนดำรงชีพด้วยการเกษตร โดยใช้น้ำจากระบบชลประทานที่พัฒนาเป็นอย่างดี นอกจากนั้น ฟูนานยังมีเมืองท่าสำหรับจอดเรือและค้าขายต่างประเทศ ฟูนาน จึงมีรายได้จากการค้าขาย การเดินเรืออีกด้วย
กัวเดอลุป
กัวเดอลุป () เป็นเกาะที่มีฐานะเป็นแคว้นของประเทศฝรั่งเศส ตั้งอยู่ในหมู่เกาะลีเวิร์ด ทางทิศตะวันออกของทะเลแคริบเบียน มีพิกัดภูมิศาสตร์อยู่ที่ 16°15′เหนือ และ 61°35′ตะวันตก มีพื้นที่ 1,628 ตารางกิโลเมตร และมีจำนวนประชากรประมาณ 400,000 คน ซึ่งมากที่สุดในบรรดาดินแดนที่อยู่ในความปกครองของประเทศในยุโรป ที่มีที่ตั้งอยู่ในทวีปอเมริกาเหนือ
สถานีรถไฟกัวลาลัมเปอร์
สถานีรถไฟแห่งแรก มีชื่อว่า สถานีเรสซิเดนต์ เนื่องจากตั้งอยู่ใกล้กับย่านที่พักอาศัยของชาวอังกฤษ และตั้งอยู่ตรงข้ามกับเซอลาโงร์คลับ ตัวอาคารทำมาจากไม้ และหลังคาทำมาจากใบจาก สถานีรถไฟแห่งนี้ เป็นสถานีรถไฟแห่งในกัวลาลัมเปอร์ มีรถไฟเชื่อมต่อระหว่างกัวลาลัมเปอร์ กับเมืองกลัง ซึ่งเปิดทำการครั้งแรกวันที่ 22 กันยายน ค.ศ. 1886
ปูตราจายา
ปูตราจายาเป็นความตั้งใจของผู้นำมาเลเซียที่ต้องการจะเนรมิตเมืองใหม่ขึ้นมา เมื่อปี 2538 โดยกำหนดแผนการพัฒนา 3 ระยะ คือ ระยะ 1A แล้วเสร็จในปี 2542 ระยะ 1B แล้วเสร็จในปี 2544 และระยะ 2 แล้วเสร็จในปี 2553 เพื่อเป็นศูนย์การบริหารและปกครอง แยกออกจากกัวลาลัมเปอร์ เมืองหลวง เพื่อต้องการควบคุมปัญหาการเจริญเติบโตที่รวดเร็วและต้องการแก้ไขปัญหาการจราจรใน เมืองหลวงด้วย นอกจากนี้ จะเป็นความพร้อมในทุก ๆ ด้าน เพื่อเพิ่มประสิทธิภาพในการปฏิบัติงานของคนมาเลเซีย
ประเทศกัวเตมาลา
กัวเตมาลา () หรือชื่อทางการคือ สาธารณรัฐกัวเตมาลา () เป็นประเทศในภูมิภาคอเมริกากลาง ตั้งอยู่ทางตอนใต้ของทวีปอเมริกาเหนือ มีชายฝั่งติดกับทั้งมหาสมุทรแปซิฟิกและทะเลแคริบเบียน พรมแดนด้านตะวันตกจรดเม็กซิโก ตะวันออกเฉียงเหนือจรดเบลีซ และตะวันออกเฉียงใต้จรดฮอนดูรัสและเอลซัลวาดอร์
สถานีรถไฟเซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์
สถานีรถไฟเซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์ เป็นสถานีรถไฟหลักของกัวลาลัมเปอร์ เมืองหลวงของประเทศมาเลเซีย เปิดทำการเมื่อ 16 เมษายน ค.ศ. 2001 เพื่อใช้งานแทนสถานีรถไฟกัวลาลัมเปอร์แห่งเก่า เป็นสถานีรถไฟที่ใหญ่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้
เขมรภูมินทร์
กรุงเกาะกงตั้งอยู่บริเวณปากแม่น้ำ สามารถเข้าถึงได้ทั้งทางบก ทางทะเล และทางอากาศ ที่นี่ห่างจากกรุงเทพฯ ประมาณ 450 กิโลเมตรตามถนนที่เชื่อมระหว่างชายแดนต่อกับบ้านหาดเล็กในฝั่งประเทศไทย ซึ่งห่างจากตัวเมืองเกาะกงเพียง 10 กิโลเมตร ในปี พ.ศ. 2545 ได้มีการสร้างสะพานข้ามแดนจากเกาะกงมายังฝั่งชายแดนไทยด้วยวงเงิน 7.2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ และมีความยาว 1,900 เมตร ซึ่งถือเป็นสะพานที่ยาวที่สุดในกัมพูชา
เปโตรนาสทาวเวอร์
อาคารหอคอยคู่เปโตรนาส () เป็นสถาปัตยกรรมที่โดดเด่นของเมืองกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย ออกแบบโดย เซซาร์ เปลลี ตั้งอยู่บริเวณใจกลางย่านธุรกิจของเมือง ที่แวดล้อมด้วยสวนสาธารณะ และอาคารคอนเวนชั่นเซ็นเตอร์ (KLCC-Kuala Lumpur Convention Center) อาคารเปโตรนาสเริ่มสร้างเมื่อ พ.ศ. 2536 แล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2541 มี 2 อาคารหอคอย ซึ่งนับเป็นอาคารแฝดที่สูงที่สุดของโลก ด้วยความสูง 451.9 เมตร (อาคารเดี่ยวที่สูงที่สูงของโลกคือ บุรจญ์เคาะลีฟะฮ์ สูง 828 เมตร) ทั้งนี้อาคารเปโตรนาสเคยเป็นตึกที่สูงที่สุดในโลกจนถึงปี พ.ศ. 2547 ก่อนถูกทำลายสถิติโดยตึกไทเป 101
กัวเดอลุป
กัวเดอลุปเป็นดินแดนซึ่งตั้งอยู่ระหว่างทะเลแคริบเบียนกับมหาสมุทรแอตแลนติก มีประชากรอาศัยอยู่เพียง 400,000 กว่าคน ซึ่งเป็นการผสมผสานของชนชาติระหว่างชาวครีโอลแอฟริกากับชาวยุโรป ผู้คนในกัวเดอลุปใช้ภาษาฝรั่งเศสเป็นภาษาราชการและมีการใช้ภาษาของชนเผ่าประปราย ถึงแม้เมืองหลวงของกวาเดอลูปจะตั้งอยู่ในเกาะบัส-แตร์ หากแต่เขตที่มีจำนวนประชากรมากที่สุดได้แก่ ปวงตาปิทร์ ในเกาะกร็องด์-แตร์
บูกิตบินตัง
บูกิตบินตัง (Bukit Bintang) หรือ บินตังวอล์ก หรือ สตาร์ฮิล เป็นชื่อย่านช้อปปิ้งและบันเทิง ในกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย รวมถึงถนนที่วิ่งผ่าน จาลันบูกิตบินตัง (Jalan Bukit Bintang) เป็นสถานที่ที่รวบรวมร้านค้าเด่น ๆ ของกัวลาลัมเปอร์ เป็นแหล่งช้อปปิ้ง คาเฟ่ คลับ ร้านค้า ห้างสรรพสินค้า และร้านขายสินค้าเฉพาะอย่างอยู่มากมาย บริเวณนี้จึงเป็นที่นิยมในหมู่นักท่องเที่ยว และคนในท้องถิ่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนหนุ่มสาว
สถานีรถไฟกัวลาลัมเปอร์
สถานีรถไฟแห่งนี้ตั้งอยู่บน "ถนนสุลต่านจาลันฮีชามุดดิน" หรือ "ถนนแห่งชัยชนะ" และตั้งอยู่ใกล้กับอาคารการรถไฟ, มัสยิดแห่งชาติ, อาคารดายาบูมิ และสถานีรถไฟฟ้า ปาซาร์ เซอนิ ซึ่งตั้งอยู่ใกล้แม่น้ำกลัง
การขนส่งสาธารณะในหุบเขากลัง
รถแท็กซี่มิเตอร์สามารถพบเห็บได้ทั่วไปในกัวลาลัมเปอร์ อย่างไรก็ตาม มีโอกาสยากมากที่จะสามารถใช้บริการรถแท็กซี่ในช่วงชั่วโมงเร่งด่วน รถแท็กซี่ในกัวลาลัมเปอร์มีหลายสี ได้แก่ ขาว-แดง, แดง, เหลือง-น้ำเงิน, เขียว, เหลือง วิธีสังเกตรถแท็กซี่ที่ง่ายที่สุด คือ ด้านหน้ารถจะมีตัว H ติดอยู่ แต่ถ้าเป็นรถแท็กซี่ท่าอากาศยาน จะมีตัว LIMO ติดอยู่
สถานีขนส่งผู้โดยสารของแรพิดเคแอลที่สำคัญ ได้แก่ เคแอลเซ็นทรัล, ติติวังซา, เคแอลซีซี,มาลูรี และเมดานปาซาร์ ส่วนรถโดยสารของบริษัทเอกชนอื่น ๆ จะให้บริการที่ย่านจาลันตันเชิงลอก
บูกิตบินตัง
บูกิตบินตัง ณ กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย ยังคงเป็นอีกหนึ่งย่านแห่งความบันเทิงที่มีชื่อเสียง เป็นจุดหมายของนักท่องเที่ยวที่ต้องการความสนุกสนาน เรียกได้ว่ามาที่เดียวได้ครบทุกอย่างก็ว่าได้ การเติบโตของสถานที่แห่งนี้ แน่นอนว่ามีโอกาสเติบโตและขยายตัว ตราบเท่าที่ยังคงมีนักท่องเที่ยว รวมถึงคนในท้องถิ่นมาเยี่ยมชม และอุดหนุนความบันเทิงด้านต่างๆ อย่างต่อเนื่อง และอาจพัฒนาจนเป็นกลายเป็นย่านการค้าที่มีชื่อเสียงติด 1 ใน 10 ของโลก นั่นคือ Bukit Bintang
ตั้งอยู่ในแหล่งช้อปปิ้ง Jalan Bukit Bintang สถานที่แห่งนี้มีการเปลี่ยนแปลงอย่างต่อเนื่องในช่วงระยะเวลาเพียง 5 ปี จนกลายเป็นหนึ่งในแหล่งช้อปปิ้งที่ดีที่สุดในเมือง เกิดการกระจายตัวของห้างสรรพสินค้าในประเทศมาเลเซีย มีการเติบโตมากขึ้นรอบเมืองในอัตราที่ไม่เคยมีมาก่อน ที่นี้จึงมีการยกระดับร้านกาแฟ ร้านอาหาร และคลับอย่างต่อเนื่อง ในวันหยุดมีนักท่องเที่ยว รวมถึงคนในท้องถิ่นหลายพันคน ที่เดินเที่ยวชม Bintang Walk และศูนย์กลางช้อปปิ้งแห่งนี้ เกือบทุกสถานบันเทิงยามค่ำคืน จะมีการจัดกิจกรรมหรือเหตุการณ์สำคัญๆ เกิดขึ้น เช่น การนับถอยหลังวันปีใหม่ การแสดงแฟชั่น การจัดคอนเสิรต์บนถนน เป็นต้น
การขนส่งในกัวลาลัมเปอร์
ในปี ค.ศ. 2008 ทางพิเศษหลายสายในกัวลาลัมเปอร์ ได้ติดตั้งระบบตรวจสอบบนพื้นถนน ซึ่งได้รับเทคโนโลยีมาจากแถบยุโรป, สหรัฐอเมริกา, ออสเตรเลีย, แคนาดา และสิงคโปร์ ระบบนี้สามารถจับความเร็วสูงสุดได้ถึง 180 กิโลเมตรต่อชั่วโมง โดยเริ่มใช้ครั้งแรกในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2008 บนทางพิเศษดามันซารา-ปูชง ต่อมาได้ติดตั้งบนทางพิเศษชาห์อลัม และติดตั้งครบสมบูรณ์ในปี ค.ศ. 2010
ไซเบอร์จายา
MSC เป็น Corridor สีเขียวที่มีความกว้าง 15 กม. และยาว 50 กม. เริ่มต้นจากศูนย์กลางกัวลาลัมเปอร์ หรือ KLCC โดยเป็นที่ตั้งของตึกแฝดที่สูงที่สุดในโลก (อาคารเปโตรนาส ซึ่งเป็นตึกคู่ หรือที่เรียกว่าทวิน ทาวเวอร์) เรื่อยลงมาทางใต้จะพบท่าอากาศยานกัวลาลัมเปอร์
มัณฑะเลย์
มัณฑะเลย์ (, ) เป็นอดีตเมืองหลวง และเมืองใหญ่อันดับที่สองของพม่ารองจากนครย่างกุ้ง ตั้งอยู่ในเขตมัณฑะเลย์ ฝั่งตะวันออกของแม่น้ำอิรวดี ห่างจากย่างกุ้งไปทางทิศเหนือ 716 กิโลเมตร ก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1857 โดยพระเจ้ามินดง โดยตั้งชื่อตามภูเขามัณฑะเลย์ที่อยู่ใกล้เคียงซึ่งมีความสูง 775 ฟุต
มัณฑะเลย์เป็นเมืองศูนย์กลางการค้าทางตอนเหนือของพม่า และถือเป็นเมืองใหญ่เป็นอันดับสองของประเทศรองจากย่างกุ้ง นอกจากนี้ยังเป็นศูนย์กลางทางการค้าที่สำคัญบนเส้นทางการค้าระหว่างอินเดียกับจีน และรัฐบาลพม่ายังให้ความสำคัญโดยตั้งนิคมอุตสาหกรรมขึ้นในปี พ.ศ. 2533 ซึ่งปัจจุบันมีบริษัทเข้ามาดำเนินการประมาณ 1,000 แห่ง ส่วนใหญ่เป็นโรงงานถลุงเหล็กและโรงงานผลิตอุปกรณ์เครื่องจักรกล มัณฑะเลย์ยังเป็นเมืองศูนย์กลางคมนาคม มีทั้งท่าเรือและท่าอากาศยานนานาชาติมัณฑะเลย์
มิสแกรนด์กัวลาลัมเปอร์
การประกวดมิสแกรนด์กัวลาลัมเปอร์ 2018 รอบสุดท้ายจะถูกจัดขึ้น ณ
ประวัติศาสตร์ยุคแรกของกัมพูชา
ตามประวัติศาสตร์ราชวงศ์เหลียงว่า กรุงนี้ตั้งอยู่ประมาณ ๒๐๐ ลี้ (๑๑๕ ก.ม.) จากทะเล ซึ่งตรงกับระยะจากบาพนมไปโอแกว ซึ่งเป็นท่าเรือใหญ่ของฟูนัน ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ ๒ Louis Malleret ชาวฝรั่งเศสได้ทำการสำรวจตามสถานต่าง ๆ ในพื้นที่สองฝั่งของแม่น้ำโขง และได้ค้นพบรมณียฐานโอแกวนี้ ซึ่งเขาได้จัดว่าเป็นท่าเรือใหญ่ของฟูนัน เพราะที่นั่นอยู่ด้านใต้พนมบาเท เขตกรอมวนสอ (ขี้ผึ้งขาวบริสุทธิ์) เขาขุดพบสิ่งก่อสร้างพร้อมทั้งโบราณวัตถุต่าง ๆ เป็นจำนวนมาก มีทั้งมาจากจักรวรรดิ์โรมและอินเดีย บ้างเป็นวัตถุทำจากหินมีค่า ด้วยเหตุนี้จึงมีบางความเห็นว่า โอแกวคือราชธานีแรกของฟูนัน แต่มีนักค้นคว้าอื่น เช่น Jean Boisselier เชื่อว่า ราชธานีนี้ตั้งอยู่ตรงที่ราบด้านใต้แม่น้ำเจ้าพระยา เนื่องจากเขาได้ค้นพบเทวรูปทำจากดินอิฐมอญ ซึ่งเป็นของทำขึ้นภายในประเทศ ไม่ใช่นำมาจากต่างประเทศ ต่อมาในปลายสมัยฟูนัน ราชธานีได้ย้ายไปอยู่ใกล้ปากแม่น้ำทางใต้ประเทศกัมพูชา
การขนส่งในกัวลาลัมเปอร์
ปัจจุบัน ระบบรถไฟฟ้าขนส่งมวลชนในกัวลาลัมเปอร์ มีจำนวน 6 สายต่อ 4 ผู้ดำเนินการ รวมทั้ง รถไฟเร็วกัวลาลัมเปอร์ และเคเรตาปิทะนาห์มลายู (เคทีเอ็ม) ซึ่งเป็นผู้ดำเนินการรถไฟที่ใหญ่ที่สุดในปัจจุบัน โดยเฉพาะเคทีเอ็ม ซึ่งมียอดผู้โดยสารรวม 30,934,651 คนในปี ค.ศ. 2005 ระบบรถไฟฟ้าขนส่งมวลชน แบ่งออกเป็นสามประเภท: รถไฟฟ้ารางเบา, รถไฟฟ้าชานเมือง และรถไฟฟ้ารางเดี่ยว ส่วนรถไฟฟ้าระหว่างเมืองนั้น ไม่นับเป็นรถไฟฟ้า
การขนส่งในกัวลาลัมเปอร์
การเดินทางไปยังพอร์ตกลัง สามารถทำได้โดยการนั่งรถไฟของ เคเรตาปิทะนาห์มลายู หรือใช้ทางหลวงสหพันธรัฐ กับทางพิเศษชาห์อลัม
สถานีรถไฟกัวลาลัมเปอร์
ในวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 2001 ได้มีการย้ายสถานีรถไฟหลักไปที่สถานีรถไฟเซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์ (เคแอลเซ็นทรัล) ทำให้สถานีรถไฟกัวลาลัมเปอร์ถูกลดความสำคัญลง สถานีนี้ได้ถูกปรับเปลี่ยนให้กลายเป็นสถานีรถไฟฟ้าชานเมืองอย่างเต็มรูปแบบ ด้วยการปรับระดับชานชาลาให้สูงพอดีกับประตูรถ
สถานีรถไฟกัวลาลัมเปอร์
สถานีรถไฟแห่งที่สอง มีชื่อว่า สถานีถนนสุลต่าน ก่อสร้างในปี ค.ศ. 1892 บนถนนฟอช (ปัจจุบันคือถนนตุนตันเชิงลอก) ตั้งอยู่ใกล้กับเมย์แบงกก์ทาวเวอร์ และสถานีขนส่งผู้โดยสารปุตุรายา รูปแบบอาคารสถานีค่อนข้างกับของสถานีเรสซิเดนต์ สถานีนี้ตั้งอยู่บนสายปุดุ ซึ่งเป็นทางรถไฟยังย่านอัมปัง
ประเทศกัมพูชา
กัมพูชาประชาธิปไตย (; ; อ่านว่า "ก็อมปูเจียประเจียทิปะเต็ย") คือชื่อของประเทศกัมพูชาระหว่างปี พ.ศ. 2519 - พ.ศ. 2522 ซึ่งเกิดจากการโค่นล้มรัฐบาลสาธารณรัฐเขมรของนายพลลอลนอล และได้จัดปกครองในรูปแบบรัฐคอมมิวนิสต์โดยพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชาหรือเขมรแดง ในสมัยนี้องค์กรของรัฐบาลจะถูกอ้างถึงในชื่อ "อังการ์เลอ" (; องฺคการเลี - องค์การบน หรือ หน่วยเหนือ) ส่วนพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชานั้น แกนนำของพรรคให้เรียกชื่อว่า "อังการ์ปะเดะวัด" (; องฺคการปฏิวัตฺติ - องค์การปฏิวัติ) โดยผู้นำสูงสุดของประเทศที่ครองอำนาจยาวนานที่สุดคือนายพล พต ซึ่งเป็นผู้นำสูงสุดของเขมรแดงด้วย
ประเทศกัมพูชา
กัมพูชา หรือ ก็อมปุเจีย () ชื่ออย่างเป็นทางการว่า ราชอาณาจักรกัมพูชา หรือ ราชอาณาจักรก็อมปุเจีย () เป็นประเทศตั้งอยู่ในส่วนใต้ของคาบสมุทรอินโดจีนในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ มีพื้นที่ 181,035 ตารางกิโลเมตร มีพรมแดนทิศตะวันตกติดต่อกับประเทศไทย ทิศเหนือติดกับประเทศไทยและลาว ทิศตะวันออกและทิศใต้ติดกับเวียดนาม และทิศตะวันตกเฉียงใต้ติดอ่าวไทย
กัวยากิล
กัวยากิลตั้งอยู่ฝั่งตะวันตกของแม่น้ำกัวยัสที่ไหลลงมหาสมุทรแปซิฟิกที่อ่าวกัวยากิล อันเนื่องจากสถานที่ตั้งทำให้เมืองเป็นศูนย์กลางธุรกิจและอุตสาหกรรมต่าง ๆ ของประเทศเอกวาดอร์
โบลกันเดฟูเอโก
โบลกันเดฟูเอโก (, แปลว่า "ภูเขาแห่งไฟ"; มักเรียกสั้น ๆ ว่า ฟูเอโก) หรือ ชิกัก (มายา: , แปลว่า "ที่ซึ่งมีไฟอยู่") เป็นภูเขาไฟสลับชั้นมีพลังในประเทศกัวเตมาลา ตั้งอยู่ระหว่างพรมแดนจังหวัดชิมัลเตนังโก, เอสกูอินตลา และซากาเตเปเกซ ห่างจากเมืองอันติกัว (หนึ่งในสถานที่ท่องเที่ยวและเมืองที่มีชื่อเสียงที่สุดของประเทศ) ไปทางทิศตะวันตกประมาณ ภูเขาไฟลูกนี้ปะทุขึ้นบ่อยครั้งนับตั้งแต่ยุคการพิชิตดินแดนของชาวสเปน ครั้งล่าสุดเกิดขึ้นในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2561
โคลัมโบ
โคลัมโบ (; ; ) เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดและเป็นเมืองหลวงทางการค้าของประเทศศรีลังกา (เมืองหลวงอย่างเป็นทางการของศรีลังกาคือศรีชยวรรธนปุระโกฏเฏ) มีประชากร 642,163 คน (พื้นที่มหานคร: 2,234,289 คน ณ พ.ศ. 2544) มีพิกัดภูมิศาสตร์ตั้งอยู่ที่ 6°54' เหนือ 79°50' ตะวันออก
สถานีรถไฟกัวลาลัมเปอร์
อาเธอร์ เบนิสัน ฮับแบค สถาปนิกชาวอังกฤษ ได้ทำการออกแบบอาคารสถานีนี้ขึ้น โดยใช้สถาปัตยกรรมแบบแองโกล-เอเชีย ซึ่งเป็นแบบเดียวกันกับที่ใช้สร้างมัสยิดยาเม็ก การก่อสร้างใช้เงิน 23,000 ดอลลาร์ช่องแคบ ตัวสถานีก่อสร้างเสร็จในวันที่ 1 สิงหาคม ค.ศ. 1910 ภายหลังจากที่มีการรื้อสถานีเรสซิเดนต์ กับสถานีถนนสุลต่านแล้ว สถานีรถไฟกัวลาลัมเปอร์ จึงกลายเป็นสถานีรถไฟหลักของกัวลาลัมเปอร์ สถานีรถไฟแห่งนี้ มีโรงแรมอยู่ภายในตัวสถานี ชื่อว่า โรงแรมสถานี (ภายหลังเปลี่ยนชื่อเป็น โรงแรมสถานีมรดก) ต่อมาในปี ค.ศ. 1995 ได้มีการเปิดใช้งานรถไฟชานเมืองเคทีเอ็ม ซึ่งได้ผ่านสถานีนี้ด้วย
ถนนเปอตาลิง
ถนนเปอตาลิง () คือย่านชาวจีนตั้งอยู่ที่กัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย เป็นที่รู้จักในเรื่องการขายเสื้อผ้าละเมิดลิขสิทธิ์ ของชำร่วย ทั้งดีวีดี ซีดีเถื่อน เป็นสถานที่ที่เต็มไปด้วยผู้คนที่คนมาเลเซียเองและชาวต่างชาติ
สถานีขนส่งผู้โดยสารเบอร์เซอปาดูเซอลาตัน
สถานีขนส่งผู้โดยสารเบอร์เซอปาดูเซอลาตัน (, TBS) เป็นสถานีขนส่งผู้โดยสารหลัก ทางตอนใต้ของกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย ตั้งอยู่ในตำบลบันดาร์ตาซิก์เซอลาตัน ดำเนินการโดย บริษัท สถานีขนส่งผู้โดยสาร มาจู จำกัด (Maju TMAS)
ท่าอากาศยานนานาชาติลังกาวี
ท่าอากาศยานนานาชาติลังกาวี () เป็นท่าอากาศยานนานาชาติบนเกาะลังกาวี รัฐเกอดะฮ์ ประเทศมาเลเซีย ตั้งอยู่ใกล้กับเมืองปาดังมัตซิราต ระยะเวลาที่ใช้ในการเดินทางระหว่างท่าอากาศยานนานาชาติลังกาวี–ท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ ประมาณ 1 ชั่วโมง
หอคอยกัวลาลัมเปอร์
หอคอยกัวลาลัมเปอร์ ถูกสร้างขึ้นอย่างเป็นทางการโดยมหาเธร์ โมฮัมหมัด นายกรัฐมนตรีคนที่ 4 ของมาเลเซีย ในวันที่ 4 ตุลาคม พ.ศ. 2534 แบ่งการก่อสร้างออกเป็น 3 ช่วง
กัวเตมาลาซิตี
กัวเตมาลาซิตี () หรือ ซิวดัดเดกวาเตมาลา () ในท้องถิ่นเรียกว่า "กวาเตมาลา" (Guatemala) หรือ "กวาเต" (Guate) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศกัวเตมาลา และยังเป็นเป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในอเมริกากลางด้วย
ปาลังการายา
ปาลังการายา () เป็นเมืองหลวงของจังหวัดกาลีมันตันกลาง ประเทศอินโดนีเซีย ยังเป็นที่รู้จักจากการเป็นเมืองที่ตั้งอยู่ตอนกลางของเกาะบอร์เนียวที่อยู่ระหว่างแม่น้ำกาฮายันกับแม่น้ำซาบาเงา สนามบินที่ใกล้ที่สุดของเมืองคือ สนามจีลิก รีวุต
ประเทศมาเลเซีย
ประเทศมาเลเซียปัจจุบันไม่ค่อยมีหลักฐานแสดงความยิ่งใหญ่ในอดีตเหมือนประเทศอื่น ๆ ในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อย่างที่ กัมพูชามีเมืองพระนคร อินโดนีเซียมีโบโรบูดูร์ หลักฐานทางโบราณคดีเก่าแก่ที่สุดที่พบได้แก่ กะโหลกศีรษะมนุษย์ ยุคโฮโมเซเปียน ในถ้ำนียะห์ รัฐซาราวัก โรงเครื่องมือหินที่พบในโกตาตัมปัน รัฐเปรัก หลักฐานดังกล่าวบ่งชี้ว่ามนุษย์ในยุคแรกเริ่มของบริเวณนี้เป็นนักล่าสัตว์ และผู้เพาะปลูกเร่ร่อนของ ยุคหินกลาง อาศัยอยู่ตามเพิงหินและถ้ำในภูเขาหินปูนของคาบสมุทร ใช้เครื่องมือหินตัดบดและล่าสัตว์ป่า ราว 2,500 ปีก่อนคริสต์ศักราช มีกลุ่มคนยุคหินใหม่อพยพมาจากจีนตอนใต้เข้ามาสู่บริเวณนี้ และด้วยความที่มีเครื่องมือทันสมัยกว่า รู้จักวิธีเพาะปลูก ในที่สุดจึงขับไล่พวกที่มาอยู่ก่อนเข้าไปในภูเขาและป่าชั้นในของแหลมมลายู หลังจากนั้นราว 300 ปีก่อนคริสต์ศักราช ก็มีกลุ่มคนยุคเหล็กและยุคสำริด ใช้โลหะเป็นอาวุธ รู้จักค้าขาย ก็มาขับไล่พวกเดิมให้อยู่ในป่าลึกเข้าไปอีก พวกที่มาใหม่นี้ต่อมากลายเป็นบรรพบุรุษโดยตรงของชาวมาเลเซียในปัจจุบัน อย่างไรก็ตาม ด้วยหลักฐานทางประวัติศาสตร์ของมาเลเซียในยุคโบราณมีไม่มากนัก นักประวัติศาสตร์จึงมักถือเอาช่วงเวลาที่ มะละกา ปรากฏตัวขึ้นเป็นศูนย์กลางการค้าที่สำคัญทางชายฝั่งคาบสมุทรมลายูเป็นจุดเริ่มต้นของประวัติศาสตร์มาเลเซีย
การขนส่งในกัวลาลัมเปอร์
รถไฟฟ้าเชื่อมท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ ดำเนินการโดยเอ็กซ์เพรสเรลลิงก์ เช่นเดียวกันกับเคแอลไอเอ แทรนสิต รถไฟฟ้าใช้เวลาในการเดินทาง 28 นาที ความเร็วสูงสุด 160 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ความถี่ทุก ๆ 15-20 นาที
กัวลาลัมเปอร์
กัวลาลัมเปอร์เป็นหนึ่งในสามดินแดนสหพันธ์ของมาเลเซีย (Malaysian Federal Territories) ล้อมรอบด้วยรัฐเซอลาโงร์บนชายฝั่งตะวันตกตอนกลางของคาบสมุทรมลายู
ควาลิยัร
ควาลิยัร (Gwalior) เป็นเมืองประวัติศาสตร์และเมืองสำคัญในรัฐมัธยประเทศ ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ทางใต้ของกรุงเดลี เมืองหลวงของประเทศ เป็นเมืองสำคัญทางประวัติศาสตร์ของอินเดีย ตั้งแต่ยุคพระเวทไปจนถึงช่วงกบฏอินเดีย (Indian Rebellion 1857) และบริติชราช บริเวณเก่าของเมืองมีโบราณสถานซึ่งเป็นสถาปัตยกรรมที่สวยงามสมัยจักรวรรดิ รวมทั้งมีป้อมปราการควาลิยัรที่มีชื่อเสียงตั้งอยู่บนหน้าผาหินทรายสูง 91 เมตร
การขนส่งในกัวลาลัมเปอร์
สถานีบันดาร์ตาซิก์เซอลาตัน จะได้รับการยกระดับเป็นศูนย์รวมการขนส่งในอนาคต การก่อสร้างเริ่มต้นในปี ค.ศ. 2007 และสิ้นสุดในปี ค.ศ. 2010 ปัจจุบันสถานีนี้ตั้งอยู่บนเส้นทางรถไฟฟ้าสายอัมปัง, สายเซอเร็มบัน และสายเคแอลไอเอ เอ็กซ์เพรส
ประเทศกัมพูชา
ยุคมืดของกัมพูชา เริ่มตั้งแต่อาณาจักรอยุธยาได้โจมตีอาณาจักรเขมร และ ได้เผา พระนคร เมืองหลวงของอาณาจักรเขมร ราบเป็นหน้ากลอง ทำให้อาณาจักรเขมรเป็นส่วนหนึ่งของสยามประเทศตั้งแต่บัดนั้นมา เขมรเป็นส่วนหนึ่งของอาณาจักรอยุธยาในฐานะดินแดนประเทศราช อาณาจักรอยุธยาปกครองเขมรเป็นเวลาเกือบ 400 ปี ต่อมาในสมัยกรุงธนบุรีและกรุงรัตนโกสินทร์เขมรตกอยู่ภายใต้การควบคุมของจักรวรรดิสยามอย่างเข้มงวด ในสมัยรัชกาลที่3 ได้เกิด สงครามอานามสยามยุทธทำให้กัมพูชาเป็นรัฐอารักขาระหว่างสยามกับญวณ ก่อนที่จะตกเป็นของฝรั่งเศสในเวลาต่อมา
เขตกูลีกอโร
เขตกูลีกอโร () เป็นเขตในทิศตะวันตกของประเทศมาลี ครอบคลุมพื้นที่ทั้งหมด 90,120 กม.² เมืองหลวงคือ กูลีกอโร
สายซูไงบูโละฮ์-กาจัง
เส้นทางเริ่มต้นจากตำบลซูไงบูโละฮ์ ทางตะวันตกเฉียงเหนือของกัวลาลัมเปอร์ ผ่านใจกลางกรุง ไปสิ้นสุดที่เมืองกาจัง ทางตะวันออกเฉียงใต้ของกัวลาลัมเปอร์ คาดว่าจะมีผู้โดยสารมาใช้งานประมาณ 1.2 ล้านคนต่อปี การก่อสร้างระยะที่ 1 เริ่มจากซูไงบูโละฮ์ ไปสิ้นสุดที่เซอมันตัน ซึ่งจะเปิดให้บริการในปี ค.ศ. 2016 ส่วนระยะที่ 2 สร้างจากเซอมันตัน ไปสิ้นสุดที่กาจัง ซึ่งจะเปิดให้บริการในกรกฎาคม ค.ศ. 2017
ทางหลวงหมายเลข 1 (ประเทศกัมพูชา)
ทางหลวงหมายเลข 1 เป็นทางหลวงของประเทศกัมพูชา มีระยะทางทั้งสิ้น เชื่อมต่อระหว่างกรุงพนมเปญ ผ่านจังหวัดกันดาล จังหวัดไพรแวง และสิ้นสุดที่เมืองบาเวต จังหวัดสวายเรียง ที่พรมแดนประเทศเวียดนาม และยังสามารถเชื่อมต่อไปยังนครโฮจิมินห์ ประเทศเวียดนามได้
ประวัติศาสตร์กัมพูชา
กัมพูชาประชาธิปไตย (ฝรั่งเศส: Kampuchea démocratique, เขมร: កម្ពុជាប្រជាធិបតេយ្យ ก็อมปูเจียประเจียทิปะเต็ย ) คือชื่อของประเทศกัมพูชาระหว่างปี พ.ศ. 2519 - พ.ศ. 2522 ซึ่งเกิดจากการโค่นล้มรัฐบาลสาธารณรัฐเขมรของนายพลลอลนอล และได้จัดปกครองในรูปแบบรัฐคอมมิวนิสต์โดยพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชาหรือเขมรแดง ในสมัยนี้องค์กรของรัฐบาลจะถูกอ้างถึงในชื่อ "อังการ์เลอ" (องฺคการเลี - องค์การบน หรือ หน่วยเหนือ)[1] ส่วนพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชานั้น แกนนำของพรรคให้เรียกชื่อว่า "อังการ์ปะเดะวัด" (องฺคการปฏิวัตฺติ - องค์การปฏิวัติ)[2] โดยผู้นำสูงสุดของประเทศที่ครองอำนาจยาวนานที่สุดคือนายพล พต ซึ่งเป็นผู้นำสูงสุดของเขมรแดงด้วย
กัวลาลัมเปอร์
ฝ่ายบริหารของรัฐบาลมาเลเซียได้ย้ายไปที่เมืองใหม่คือ ปูตราจายา อย่างไรก็ดี พระราชฐานของกษัตริย์ของมาเลเซีย รัฐสภามาเลเซีย และฝ่ายนิติบัญญัติยังคงอยู่ที่กัวลาลัมเปอร์
การขนส่งในกัวลาลัมเปอร์
ท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ มีสถิติผู้สัญจร 35 ล้านคน ขนส่งสินค้า 1.2 ล้านตันต่อปี เป็นท่าอากาศยานที่หนาแน่นเป็นอันดับที่ 13 ของโลกในด้านผู้โดยสาร และอันดับที่ 30 ในด้านสินค้า เป็นท่าอากาศยานเพียงไม่กี่แห่งในตะวันออกไกลที่มีเที่ยวบินไปยังทวีปอเมริกาใต้ โดยสายการบินมาเลเซียแอร์ไลน์ มีจุดหมายปลายทางในอเมริกาใต้คือกรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา
ประเทศกัมพูชา
จักรวรรดิขแมร์ หรือ อาณาจักรเขมร หรือบางแหล่งเรียกว่า อาณาจักรขอม เป็นหนึ่งในอาณาจักรโบราณ เริ่มต้นขึ้น ราวพุทธศตวรรษที่ 6 โดยเริ่มจากอาณาจักรฟูนัน มีที่ตั้งอยู่ในบริเวณประเทศกัมพูชา โดยมีอาณาเขตครอบคลุมพื้นที่บางส่วนของ ประเทศไทย ลาว และบางส่วนของเวียดนามในปัจจุบัน นับเป็นอาณาจักรที่มีแสนยานุภาพมากที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ต่อมาได้อ่อนกำลังลงจนเสียดินแดนบางส่วนให้กับอาณาจักรสุโขทัยและแตกสลายในที่สุดเมื่อตกเป็นเมืองขึ้นของอาณาจักรอยุธยา
อาณาจักรเขมรสืบทอดอำนาจจากอาณาจักรเจนฬา มีสงครามผลัดกันแพ้ผลัดกันชนะกับอาณาจักรข้างเคียง เช่น อาณาจักรล้านช้าง อาณาจักรอยุธยา และอาณาจักรจามปา มรดกที่สำคัญที่สุดของอาณาจักรเขมรคือ นครวัด และ นครธม ซึ่งเคยเป็นนครหลวงเมื่อครั้งอาณาจักรแห่งนี้มีความเจริญรุ่งเรืองที่สุด และยังมีลัทธิความเชื่อต่าง ๆ อย่างหลากหลาย ศาสนาหลักของอาณาจักรนี้ได้แก่ ศาสนาฮินดู พุทธศาสนามหายาน และพุทธศาสนาเถรวาทซึ่งได้รับจากศรีลังกา เมื่อคริสต์ศตวรรษที่ 13
ภูมิศาสตร์กัมพูชา
กัมพูชาเป็นประเทศในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ อยู่ติดกับอ่าวไทย มีพรมแดนติดกับลาว ไทยและเวียดนาม แนวชายแดนมีความยาวทั้งหมด 2,572 กิโลเมตร โดยติดกับเวียดนาม 1,228 กิโลเมตร ไทย 803 กิโลเมตร และลาว 541 กิโลเมตร เป็นแนวชายฝั่ง 443 กิโลเมตร มีพื้นที่ทั้งหมด 181,040 ตารางกิโลเมตรทางตะวันตกเฉียงใต้ของคาบสมุทรอินโดจีน อยู่ในเขตร้อนชื้น ลักษณะพื้นที่เป็นที่ราบ ใจกลางของประเทศเป็นทะเลสาบโตนเลสาบ และมีแม่น้ำโขงไหลผ่านจากเหนือไปใต้
การขนส่งในกัวลาลัมเปอร์
นอกจากจะเป็นท่าเรือสินค้าแล้ว ยังเป็นที่จอดเรือสำราญ "ซูเปอร์สตาร์เวอร์โก" และ "ควีนแมรี่ทู" อีกด้วย
เกอเรตาปีตานะฮ์เมอลายู
สายชายฝั่งทะเลตะวันตก เริ่มต้นจากสถานีรถไฟปาดังเบซาร์ รัฐปะลิส (บนพรมแดนไทย-มาเลเซีย) มุ่งหน้าลงใต้สิ้นสุดที่จุดผ่านรถไฟวุดแลนส์ ประเทศสิงคโปร์ สถานีรถไฟรายทางที่สำคัญได้แก่ สถานีรถไฟเซ็นทรัลกัวลาลัมเปอร์ กัวลาลัมเปอร์ กับสถานีรถไฟบัตเตอร์เวอร์ธ รัฐปีนัง ปัจจุบันมีแผนที่จะติดตั้งระบบจ่ายไฟฟ้าเหนือหัวบนเส้นทางนี้
มิสแกรนด์กัวลาลัมเปอร์
การประกวดมิสแกรนด์กัวลาลัมเปอร์ 2017 รอบสุดท้ายจะถูกจัดขึ้น ณ หอประชุมปางกุงแอนนิเวอร์ซารี (Panggung Anniversari) ถนนเจนเดอราวาซีห์ (Cenderawasih), , กัวลาลัมเปอร์, ประเทศมาเลเซีย เมื่อวันที่ 15 กรกฎาคม ค.ศ. 2017 โดยผู้ชนะในการประกวด คือ ปาร์วีน กัวร์ บาซานต์ สิงห์ สินธุ (Parveen Kaur Basant Singh Sidhu) จากกรุงกัวลาลัมเปอร์ ซึ่งจะได้ดำรงตำแหน่ง มิสแกรนด์กัวลาลัมเปอร์ 2017 ทั้งนี้ ตัวแทนจากกัวลาลัมเปอร์ที่ผ่านการคัดเลือกเข้าสู่การประกวดมิสแกรนด์มาเลเซีย 2017 มีดังนี้