ลุยจิ กัลวานี คือใคร?
ลุยจี กัลวานี
ลุยจี อาโลอีซีโอ กัลวานี (, ; 9 กันยายน ค.ศ. 1737 – 4 ธันวาคม ค.ศ. 1798) เป็นนักฟิสิกส์และแพทย์ชาวอิตาลี เป็นผู้บุกเบิกการศึกษาแม่เหล็กไฟฟ้าชีวภาพ
เซลล์กัลวานี
บทความหลัก: Galvanic corrosion
หลุยส์ วิตตอง
หลุยส์วิตตองมาย์ตีเยร์ () หรือมักเรียกว่า หลุยส์วิตตอง (Louis Vuitton) และย่อว่า แอลวี (LV) เป็นบริษัทเครื่องแต่งกายตามสมัยนิยมซึ่งนายหลุยส์ วิตตอง ก่อตั้งขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1854 และเป็นเจ้าของยี่ห้อ หลุยส์ วิตตอง (Louis Vuitton "ลุยวิตตง") อักษรย่อแอลวีดังกล่าวปรากฏบนผลิตภัณฑ์ส่วนใหญ่ของบริษัทซึ่งมีตั้งแต่กระเป๋าหรูหรา สินค้าทำจากหนังสัตว์ ไปจนถึงสินค้าพร้อมใส่ รองเท้า นาฬิกา เครื่องทองของประดับ แว่นตา และหนังสือ ปัจจุบัน ลุยวิตตงเป็นบริษัทด้านเครื่องแต่งกายตามสมัยนิยมชั้นนำแห่งหนึ่งของโลก ผลิตและขายสินค้าของตนเองทางร้านที่ตนเป็นเจ้าของ ผ่านห้างสรรพสินค้า และผ่านระบบอี-คอมเมิร์ซ นอกจากนี้ ยี่ห้อหลุยส์ วิตตอง ยังได้รับการขนานนามว่ามีราคาแพงที่สุดติดต่อกันหกปี (ค.ศ. 2006 ถึง 2012) ด้วย
ธุลีปริศนา
อาจกล่าวได้ว่า ธุลีปริศนาเป็นวรรณกรรมที่มีการตีความทางศาสนาตรงกันข้ามกับตำนานแห่งนาร์เนียอย่างสิ้นเชิง ตัวละครเอกอย่างไลรา ก็มาเพื่อแทนที่ลูซี่ ตู้เสื้อผ้าที่พาไปยังโลกอื่น กับเอกภพคู่ขนาน สัตว์พูดได้ สงครามครั้งสุดท้ายของจักรวาล และแม่มด ซึ่งในเรื่องนี้เป็นตัวละครทางฝ่ายดีแทนที่จะเป็นพวกปีศาจ พูลแมนเองก็เคยกล่าวว่า "ผมเกลียดแนวคิดในเรื่องนาร์เนียอย่างที่สุด ที่ว่าวัยเยาว์เป็นยุคอันรุ่งเรือง ส่วนพวกผู้ใหญ่กับเพศสัมพันธ์เป็นความตกต่ำ" อย่างไรก็ดีเมื่อมีผู้ถามว่า พูลแมนต้องการสื่ออะไรในนิยายเรื่องนี้ เขาหลีกเลี่ยงไม่ยอมตอบ แต่เอ่ยถึงแนวคิดทั่ว ๆ ไปว่า
คริสต์ โนโวเซลิช
คริสต์ แอนโทนี โนโวเซลิช (; ; หรืออาจเขียนว่า Chris Novoselic) เกิด 16 พฤษภาคม ค.ศ. 1965 เป็นนักดนตรี และนักเคลื่อนไหวทางการเมืองชาวอเมริกัน เป็นอดีตมือเบสและสมาชิกผู้ก่อตั้งวงกรันจ์ เนอร์วานา ร่วมกับมือกีตาร์และนักร้องนำ เคิร์ต โคเบน วงเนอร์วานาประสบความสำเร็จอย่างยิ่ง ได้รับรางวัลระดับแผ่นเสียงทองคำและทองคำขาวหลายครั้ง และยังออกทัวร์ไปทั่วโลกโดยทุกโชว์สามารถขายบัตรได้หมด เมื่อเนอร์วานาแยกกันไปภายหลังการเสียชีวิตของเคิร์ต โคเบนในปี 1994 โนโวเซลิชได้ก่อตั้งวงที่ชื่อ สวีตเซเวนตีไฟฟ์ (Sweet 75) หลังจากนั้นหลายปีกับวง อายส์อะดริฟต์ (Eyes Adrift) เมื่อปี 2002 ได้ออกอัลบัม 1 ชุดกับแต่ละวง ตั้งแต่ปี 2006 ถึง 2009 เขาเล่นอยู่ในวงพังก์ที่ชื่อ ฟลิปเปอร์ และในปี 2011 เขาได้เล่นเบสและแอกคอร์เดียนในเพลง "I Should Have Known" ให้กับวงฟูไฟเตอส์ ในอัลบัมชุด "Wasting Light" เขายังกีตาร์เบสและแอกคอร์เดียนกับวงล่าสุด ไจแอนส์อินเดอะทรีส์ (Giants in the Trees) ตั้งแต่เดือนมิถุนายน 2016
โปรเตสแตนต์
คาลวินมีอิทธิพลในกรุงเจนีวา เขาถูกเชิญไปที่นั่นหลายครั้ง จนกระทั่ง ได้อาศัยอยู่ที่เจนีวา จนสิ้นใจ ในปี 1564 ผลงานที่สำคัญ คือ หนังสือศาสนา ที่ต่อมาได้กลายเป็นหลัก เทวศาสตร์ ของโปรเตสแตนต์ ชื่อ "สถาบันศาสนาคริสต์" (The Institutes of the Christian Religion) แต่เดิมเขียนเป็นภาษาละติน แต่ถูกแปลเป็นภาษาฝรั่งเศส ในเวลาต่อมา และถูกพิมพ์ถึง4 ครั้ง ในช่วงที่คาลวินมีชีวิตอยู่ หนังสือเล่มนี้ ช่วยให้เราสามารถเข้าใจ ศรัทธาของชาวคริสต์ คำสอนของนักบุญออกัสตินแห่งฮิปโป อีกทั้งทำให้เราเข้าใจ อำนาจของพระเจ้า เข้าใจในเรื่องบาปกำเนิดและเทวลิขิต นอกจากนี้ คาลวินได้ก่อตั้ง มหาวิทยาลัยเจนีวา และทำให้กรุงเจนีวา เป็นศูนย์นัดพบของชาวโปรเตสแตนต์ทั่วยุโรป
ไฟฟ้า
ในปีค.ศ. 1791 ลุยจิ กัลวานีได้ตีพิมพ์การค้นพบแม่เหล็กไฟฟ้าชีวภาพของเขาที่แสดงให้เห็นว่าไฟฟ้าเป็นตัวกลางที่ผ่านสัญญาณจากเซลล์ประสาทไปสู่กล้ามเนื้อ แบตเตอรี่ของอาเลสซานโดร โวลตา หรือเซลล์ซ้อนของโวลตาในคริสต์ทศวรรษ 1800 ที่ทำจากชั้นที่สลับซ้อนกันของสังกะสีและทองแดง เป็นแหล่งจ่ายพลังงานไฟฟ้าที่เชื่อถือได้ให้กับเหล่านักวิทยาศาสตร์มากกว่าเครื่องจักรไฟฟ้าสถิต () ที่เคยใช้กันอยู่ก่อนหน้านี้ การยอมรับในทฤษฎีแม่เหล็กไฟฟ้า ถึงความเป็นหนึ่งเดียวของปรากฏการณ์ไฟฟ้าและแม่เหล็กเป็นผลงานของ ฮันส์ คริสเทียน เออสเตดและอังเดร มารี แอมแปร์ในปี 1819-1820, ไมเคิล ฟาราเดย์ได้ประดิษฐ์มอเตอร์ไฟฟ้าในปีค.ศ. 1821 และจอร์จ ไซมอน โอห์มได้ใช้คณิตศาสตร์วิเคราะห์วงจรไฟฟ้าในปีค.ศ. 1827 ไฟฟ้าและแม่เหล็ก (และแสงสว่าง) ถูกเชื่อมกันในทางนิยามโดยเจมส์ เคริก แมกซเวลล์ โดยเฉพาะอย่างยิ่งจากผลงาน "บนเส้นกายภาพของแรง" ของเขาในปี 1861 และปี 1862
เฟอร์รุชโช ลัมโบร์กีนี
เขาผลิตรถ ภายใต้ชื่อ ออโตโมบิล ลัมโบร์กีนี ( Automobile Lamborghini ) ในช่วงปี 1962 ได้สร้างปรากฏการณ์ใหม่ของวงการรถสปอร์ตในยุโรป ให้ได้ตื่นตะลึงกับรูปแบบของตัวรถลัมโบร์กีนี และเทคโนโลยีของเครื่องยนต์ การวางตำแหน่งเครื่อง และการบังคับควบคุมที่วิศวกรและนักขับทดสอบของบริษัทร่วมกันคิดค้นและพัตนา จนเสร็จสมบูรณ์เป็น ลัมโบร์กีนี 350 จีทีวี ( Lamborghini 350 GTV )
ข้อตกลงฝรั่งเศส-อิตาลี
ปิแอร์ ลาวาลผู้ซึ่งสืบทอดตำแหน่งจากหลุยส์ บาธู หลังจากที่เขาถูกลอบสังหารที่มาร์เซย์ จากที่นั่งข้าง พระเจ้าอเล็กซานเดอร์ที่ 1 กษัตริย์แห่งยูโกสลาเวีย เมื่อวันที่ 9 กันยายน ค.ศ. 1934 เขาได้สืบทอดแนวคิดของรัฐมนตรีคนก่อนในการสร้างความปลอดภัยร่วมกัน ในความพยายามที่จะควบคุมภัยจากฮิตเลอร์ในทวีปยุโรป ในวันที่ 4 มกราคม 1935 ปิแอร์ ลาวาลได้เดินทางไปยังกรุงโรมเพื่อไปพบกับนายมุสโสลินี ซึ่งลาวาลคาดว่าจะเป็นการทูตเชิงรุกในความพยายามที่จะโดดเดี่ยวนาซีเยอรมนี
มาดามโบวารี
มาดามโบวารี () เป็นวรรณกรรมฝรั่งเศสที่มีชื่อเสียงระดับโลก ซึ่งประพันธ์โดยนักเขียนฝรั่งเศส นามว่า กูสตัฟ ฟลอแบร์ (Gustave Flaubert) และตีพิมพ์ครั้งแรกเมื่อปี ค.ศ. 1857 เนื้อหาเกี่ยวกับชีวิตของผู้หญิงคนหนึ่งที่แต่งงานแล้วไม่พอใจกับชีวิตครอบครัว เนื่องจากในสมัยนั้น เนื้อหาเช่นนี้ถือว่าไม่เหมาะสมมาก จึงทำให้นักประพันธ์โดนฟ้องฐานผยแพร่และส่งเสริมเรื่องผิดต่อศีลธรรมอันดีของประชาชน แต่ที่สุดก็ชนะคดี
รายชื่อตัวละครในแฟรนไชส์มาริโอ
ลุยจิ (, ) หรือ หลุยส์ เป็นตัวละครจากเกมมาริโอ้ ลุยจิเป็นน้องชายของมาริโอ้และในเนื้อเรื่อง ทั้งคู่ต่างร่วมมือกันเพื่อช่วยเจ้าหญิงพีชให้รอดพ้นจากการลักพาตัวของคุปปะ
ลักษณะพิเศษของลุยจิ คือ มีขากรรไกรเป็นวงรี มีความสูง 170 ซม. หนัก 68 กม.
กริสโตฟาโน อัลโลรี
งานชิ้นเอกของอัลลอริคือภาพ “จูดิธและหัวโฮโลเฟอร์นีส” ที่มีด้วยกันสองภาพๆ หนึ่งอยู่ที่พิพิธภัณฑ์พิตติที่ฟลอเรนซ์ และอีกภาพหนึ่งเป็นของหอศิลป์ควีนในลอนดอน ผู้เป็นแบบในภาพคือภรรยาน้อยของอัลลอริเองมาซซาเฟียร์รา และหัวของโฮโลเฟอร์นีสเชื่อกันว่าเป็นภาพเหมือนของอัลลอริเอง
ริวอิชิ คะวะมุระ
ริวอิจิ คาวามุระ () เป็นนักร้อง โปรดิวเซอร์ และนักประพันธ์ของญี่ปุ่นในเครือ เอเว็กซ์ เอ็นเตอร์เทนเมนท์ ริวอิจิสร้างชื่อเสียงในฐานะนักร้องนำวงร็อกญี่ปุ่น ลูน่าซี นับตั้งแต่ปี พ.ศ. 2532 จนถึงปี พ.ศ. 2543 ก่อนจะผันตัวเองเป็นศิลปินเดี่ยวที่ประสบความสำเร็จมากคนหนึ่งของญี่ปุ่นจนถึงปัจจุบัน
ลุดวิจชาวเยอรมัน
ลุดวิจได้รับแต่งตั้งให้เป็นพระมหากษัตริย์แห่งบาวาเรียในปี ค.ศ. 817 ซึ่งเป็นวิธีที่ชาร์เลอมาญใช้ในการมอบดินแดนให้แก่สมาชิกในครอบครัวเพื่อให้ไปเป็นข้าหลวงในดินแดนต่างๆ เมื่อลุดวิจเดอะไพอัสแบ่งอาณาจักรในปลายรัชสมัยในปี ค.ศ. 843 ลุดวิจชาวเยอรมันก็ได้รับราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันออก ดินแดนที่ครอบคลุมบริเวณตั้งแต่แม่น้ำเอลเบอไปจนถึงบาวาเรียปัจจุบันจากสนธิสัญญาแวร์เดิงและครอบครองจนเสด็จสวรรคต
ราชอาณาจักรอิตาลี
ภายหลังจากการปฏิวัติปี ค.ศ. 1848 ได้มีการเคลื่อนไหวของผู้นำการรวมชาติโดย จูเซปเป การีบัลดี นักปฏิวัติชาวอิตาลี เขาเป็นที่รู้จักไปทั่วในหมู่ชาวอิตาลีทางใต้ และเป็นที่รู้จักไปทั่วโลกจากการที่เขามีผู้สนับสนุนเป็นกลุ่มที่มีแนวคิดแบบสุดขั้ว การิบัลดีได้นำชาวอิตาลีฝ่ายนิยมสาธารณรัฐเป็นผู้ขับเคลื่อนในกระบวนการรวมชาติในอิตาลีตอนใต้ แต่ในทางตอนเหนือของอิตาลี ราชวงศ์ซาวอยแห่งราชอาณาจักรซาร์ดิเนียอันเป็นรัฐของชาวปิเอมอนเตโดยพฤตินัย ซึ่งมีรัฐบาลภายใต้การนำของอัครมหาเสนาบดีคามิลโล เบนโซ, เคานท์แห่งคาวัวร์ ก็เป็นฝ่ายที่มีความปรารถนาที่จะสถาปนารัฐอิตาลีอันเป็นเอกภาพด้วยเช่นกัน ในทางปฏิบัติราชอาณาจักรก็มิได้มีการติดต่อเพื่อการรวมชาติไปยังโรม (เป็นที่รู้ดีกันว่ากรุงโรมอันเป็นราชธานีของรัฐพระสันตะปาปามีฐานะเป็นเมืองหลวงของอิตาลี แม้ว่าจะไม่ได้รับการสถาปนาอย่างเป็นทางการก็ตาม) แต่ราชอาณาจักรก็ประสบความสำเร็จในการท้าทายต่อจักรวรรดิออสเตรียในสงครามประกาศเอกราชครั้งที่สอง โดยสามารถปลดปล่อยราชอาณาจักรลอมบาร์ดี-เวเนเชีย จากการปกครองของออสเตรียได้สำเร็จ อีกทั้งยังสามารถก่อตั้งพันธมิตรเพื่อการรวมชาติอิตาลี เช่น สหราชอาณาจักรและฝรั่งเศส ในสงครามไครเมีย ราชอาณาจักรซาร์ดิเนียประกาศเอกราชจากฝรั่งเศสในปี ค.ศ. 1860 แต่ถูกบังคับให้ยกดินแดนบางส่วนให้แก่ฝรั่งเศสเพื่อรักษาความสัมพันธ์ไว้ ดินแดนดังกล่าวนี้ได้รวมถึงเมืองนีซ ซึ่งเป็นบ้านเกิดของการิบัลดีด้วย
คาวัวร์ได้ท้าทายความพยายามรวมชาติของการิบัลดีด้วยการยุยงให้เกิดการจลาจลของประชาชนในรัฐพระสันตะปาปา และใช้การจลาจลในครั้งนี้เป็นข้ออ้างในการรุกรานรัฐพระสันตะปาปา แม้การรุกรานดังกล่าวจะสร้างความโกรธเคืองให้แก่ชาวคาธอลิกก็ตาม แต่คาวัวร์ก็อ้างว่าทำไปเพื่อปกป้องศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิกจากฝ่ายชาตินิยมต่อต้านศาสนจักรและนิยมสาธารณรัฐของการิบัลดี รัฐพระสันตะปาปาได้เหลือเพียงบริเวณเล็กๆ รอบกรุงโรมเท่านั้นที่อยู่ภายใต้การควบคุมของสมเด็จพระสันตะปาปาปิอุสที่ 9 แม้ทั้งสองฝ่ายจะมีแนวทางที่แตกต่างกัน คาวัวร์ก็ได้ตกลงที่จะให้มีการรวมอิตาลีทางตอนใต้ของการิบัลดีเข้าร่วมเป็นสหพันธ์เดียวกับปิเอมอนเต-ซาร์ดิเนียในปี ค.ศ. 1860 หลังจากนั้นไม่นานคาวัวร์จึงได้ประกาศให้รวมอิตาลีตอนเหนือและอิตาลีตอนใต้เข้าเป็นหนึ่งเดียว และสถาปนาราชอาณาจักรอิตาลีขึ้นในวันที่ 18 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1861 โดยมีพระเจ้าวิคเตอร์ เอ็มมานูเอลที่ 2 กษัตริย์แห่งซาร์ดิเนียจากราชวงศ์ซาวอย ทรงดำรงตำแหน่งพระมหากษัตริย์แห่งอิตาลีพระองค์แรก ชื่อราชอาณาจักรอิตาลีนี้เคยถูกเลิกใช้นับตั้งแต่การสละราชสมบัติของจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 แห่งฝรั่งเศส ในวันที่ 6 เมษายน ค.ศ. 1814 
หลังการรวมดินแดนส่วนใหญ่ของอิตาลี ความตึงเครียดระหว่างผู้สนับสนุนราชาธิปไตยกับผู้สนับสนุนสาธารณรัฐก็ปะทุขึ้น ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1861 การิบัลดีได้เข้าไปยังรัฐสภาของอิตาลีและท้าทายต่อคาวัวร์ในฐานะผู้นำรัฐบาล โดยกล่าวหาว่าเขาเป็นผู้แบ่งแยกอิตาลี อีกทั้งยังพูดถึงการจัดการกับปัญหาสงครามกลางเมืองระหว่างกองทัพราชอาณาจักรฝ่ายเหนือเหนือกับกองทัพของการิบัลดีทางฝ่ายใต้ ในวันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1861 นายกรัฐมนตรีคาวัวร์ได้ถึงแก่อสัญกรรม ท่ามกลางความวุ่นวายและไร้เสถียรภาพทางการเมือง ฝ่ายของการิบัลดีก็มีผู้สนับสนุนเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ การจับกุมการิบัลดีในปี ค.ศ. 1862 ได้สร้างข้อถกเถียงเป็นวงกว้างไปทั่วโลก
ในปี ค.ศ. 1866 ออทโท ฟอน บิสมาร์ค มุขมนตรีแห่งราชอาณาจักรปรัสเซีย ได้ถวายสัมพันธไมตรีแก่พระเจ้าวิคเตอร์ เอมมานูเอลที่ 2 โดยการเชิญอิตาลีเข้าร่วมเป็นพันธมิตรกับปรัสเซียในสงครามออสโตร-ปรัสเซียน และเพื่อเป็นการแลกเปลี่ยนในการเป็นพันธมิตร ปรัสเซียจึงได้ยินยอมยกให้อิตาลีสามารถผนวกเอาเวนิสซึ่งเป็นดินแดนของชาวอิตาลีที่อยู่ในความครอบครองของจักรวรรดิออสเตรียได้ พระเจ้าวิคเตอร์ เอมมานูเอลที่ 2 จึงทรงยอมร่วมเป็นพันธมิตรและสงครามประกาศเอกราชครั้งที่สามก็ได้เปิดฉากขึ้น ในสงครามครั้งนี้อิตาลีปฏิบัติการรบได้ย่ำแย่จากปัญหาการจัดการโครงสร้างกองทัพที่ไม่มีประสิทธิภาพในการรบกับออสเตรีย แต่ชัยชนะของปรัสเซียก็ได้ทำให้อิตาลีสามารถผนวกเมืองเวนิสได้ อุปสรรคหลักในการรวมชาติเพียงหนึ่งเดียวที่เหลืออยู่มีเพียงที่โรมเท่านั้น
กริสโตฟาโน อัลโลรี
อัลลอริเกิดที่ฟลอเรนซ์ในประเทศอิตาลี ได้รับการศึกษาทางจิตรกรรมเบื้องต้นจากบิดาอเลสซานโดร อัลลอริ แต่ไม่พึงพอใจกับการเน้นการเขียนภาพร่างกายและการใช้สีเย็น ต่อมาอัลลอริก็เข้าทำงานกับห้องเขียนภาพของเกรกอริโอ พากานิ (ค.ศ. 1558-ค.ศ. 1605) ผู้เป็นจิตรกรชั้นนำของตระกูลการเขียนแบบฟลอเรนซ์ ที่พยายามแสวงหาการผสานการใช้สีอันเรืองรองของเวนิสกับการเน้นการวาดรายละเอียดของฟลอเรนซ์ นอกจากนั้นก็ดูเหมือนว่าอัลลอริจะมีโอกาสได้ทำงานกับชิโกลิด้วย
ประเทศเอสวาตีนี
ชนชาติสวาซีเป็นชนเผ่างูนี เดิมอาศัยอยู่ทางแอฟริกากลาง ชนชาติสวาซีหรือเผ่างูนี ได้เคลื่อนย้ายลงมาทางแอฟริกาตะวันออกเฉียงใต้ ซึ่งเป็นที่ตั้งของราชอาณาจักรเอสวาตีนีในปัจจุบันประมาณปี ค.ศ. 1750 ภายใต้การปกครองของพระเจ้าอึงวาเนที่ 3 จึงได้ถือว่ากษัตริย์พระองค์นี้เป็นกษัตริย์องค์แรกของราชอาณาจักรเอสวาตีนีปัจจุบัน โดยครองราชย์อยู่จนถึงปี ค.ศ. 1780 เมื่อชนชาติเอสวาตีนีอพยพลงมาอาศัยมาในบริเวณที่เป็นที่ตั้งของประเทศนี้ ใหม่ ๆ ได้เกิดข้อขัดแย้งในการแย่งดินแดนกับชนเผ่าซูลู ซึ่งมีความเข้มแข็งกว่าชนเผ่าสวาซี
เทวากับซาตาน (ภาพยนตร์)
ซิลวาโน เบนติโวกลิโอและวิตตอเรีย เวตรา สองนักวิทยาศาสตร์จาก CERN ประสบความสำเร็จในการสร้างปฏิสสารขนาดใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีมา แต่ภายหลังซิลวาโนถูกฆ่าและหลอดปฏิสสารหายไป ในเวลาเดียวกันที่นครรัฐวาติกัน มีการเตรียมการเลือกตั้งพระสันตะปาปาองค์ใหม่หลังองค์ก่อนสิ้นพระชนม์กระทันหัน โดยมีคาเมอร์เลนโญ แพทริก แมคเคนนาเป็นผู้ดูแลความเรียบร้อย ต่อมาพบว่า "เปรเฟริติ" (พระคาร์ดินัลที่มีโอกาสได้รับเลือกเป็นพระสันตะปาปาองค์ใหม่) 4 รูปถูกลักพาตัวไปโดยชายที่อ้างตนว่าเกี่ยวข้องกับองค์กรอิลลูมินาตี ชายคนดังกล่าวประกาศในวิดีโอว่าจะฆ่าพระคาร์ดินัลทุก ๆ ชั่วโมง เริ่มเวลา 2 ทุ่ม ก่อนจะทำลายนครรัฐวาติกันด้วยปฏิสสารตอนเที่ยงคืน วาติกันจึงเชิญตัวเวตราและโรเบิร์ต แลงดอน ศาสตราจารย์ด้านสัญลักษณ์วิทยาจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ดให้มาช่วยตามหาตัวพระคาร์ดินัลและหลอดปฏิสสาร
พระเจ้าลุดวิจที่ 2 แห่งบาวาเรีย
เมื่อลุดวิจเป็นพันธมิตรออสเตรียในการต่อสู้กับปรัสเซียในสงครามเจ็ดปี ทรงพ่ายแพ้สงคราม สัญญาสงบศึกบังคับให้พระองค์ต้องยอมรับสนธิสัญญาการรักษาความสงบระหว่างปรัสเซียกับบาวาเรียในปี ค.ศ. 1867 สนธิสัญญาระบุว่าบาวาเรียต้องเข้าข้างปรัสเซียเพื่อต่อสู้กับฝรั่งเศสในสงครามฝรั่งเศส-ปรัสเซีย นอกจากนั้นในปี ค.ศ. 1870 ออทโท ฟอน บิสมาร์คก็ยังขอให้ลุดวิจเขียนจดหมายสนับสนุนเรียกร้องให้ประกาศพระเจ้าวิลเฮล์มที่ 1 แห่งปรัสเซียเป็นไกเซอร์ของจักรวรรดิเยอรมันที่เพิ่งก่อตั้งขึ้น ลุดวิจได้รับเงินเป็นการตอบแทนในการสนับสนุนแต่เป็นการกระทำที่ลุดวิจต้องจำยอม การก่อตั้งจักรวรรดิเยอรมันทำให้บาวาเรียที่เคยเป็นแคว้นอิสระกลายมาเป็นแคว้นชั้นรอง เมื่อตั้งจักรวรรดิเยอรมันขึ้นความเป็นอิสระแก่ตัวของแคว้นบาวาเรียก็สิ้นสุดลงตามไปด้วย ลุดวิจทรงประท้วงโดยการไม่ทรงเข้าร่วมพิธีการสถาปนาพระเจ้าวิลเฮล์มที่ 1 แห่งปรัสเซียขึ้นเป็นจักรพรรดิเยอรมันที่พระราชวังแวร์ซายส์ในปารีส
พายุกรอวาญ
กรอวาญ (, ) เป็นชื่อในรายชื่อพายุหมุนเขตร้อนในชุดที่ 4 ของมหาสมุทรแปซิฟิกตะวันตกเฉียงเหนือ ส่งโดยประเทศกัมพูชา คำว่า "กรอวาญ" ในภาษาเขมรเป็นชื่อของต้นกระวานไทยหรือกระวานเทศ ซึ่งเป็นต้นไม้ชนิดหนึ่ง
จักรพรรดิลุดวิจที่ 2 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์
ลุดวิจเป็นพระราชโอรสองค์โตในจักรพรรดิโลทาร์ที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ พระองค์ทรงได้เป็นพระมหากษัตริย์แห่งอิตาลีในปี ค.ศ. 839 และทรงย้ายไปประทับในอิตาลีและได้รับการสวมมงกุฎในกรุงโรมโดยสมเด็จพระสันตะปาปาเซอร์จิอุสที่ 2 เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 844 ในโอกาสนั้นก็ทรงประกาศพระองค์เป็นพระจักรพรรดิแต่ไม่เป็นที่ยอมรับ แต่ในปี ค.ศ. 850 ลุดวิจก็ได้รับการสวมมงกุฎเป็นจักรพรรดิร่วมกับพระราชบิดาโดยสมเด็จพระสันตะปาปาลีโอที่ 4
อ็องรี ดูว์น็อง
อ็องรี ดูว์น็อง () ชื่อเต็ม ฌ็อง อ็องรี ดูว์น็อง (; 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1828 — 30 ตุลาคม ค.ศ. 1910) เป็นนักธุรกิจ และนักช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ชาวสวิส เขาเป็นผู้ให้กำเนิดคณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศและสภากาชาดประจำชาติ เพื่อช่วยเหลิอบรรเทาทุกข์เมื่อเกิดภัยสงครามและภัยพิบัติต่าง ๆ และได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพ ในปี ค.ศ. 1901 ร่วมกับเฟรเดริก ปาซี ()
แฟรนซิส แกรี พาวเวอส์
แฟรนซิส แกรี พาวเวอส์ (17 สิงหาคม ค.ศ. 1929-1 สิงหาคม ค.ศ. 1977) หรือเรียกอีกชื่ออย่างง่าย ๆ ว่า แกรี พาวเวอส์ เป็นนักบินชาวอเมริกันของสำนักข่าวกรองกลาง (ซีไอเอ) ที่ได้ขับเครื่องบินตรวจการณ์ ยู-2 ซึ่งถูกยิงตกในขณะที่กำลังบินภารกิจลาดตะเวนในเหนือน่านฟ้าสหภาพโซเวียต ทำให้เกิดอุบัติการณ์ยู-2 ใน ค.ศ. 1960
พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์
พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์ () หรือในชื่อทางการว่า the Grand Louvre เป็นพิพิธภัณฑ์ทางศิลปะตั้งอยู่ในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์เป็นพิพิธภัณฑ์ที่มีชื่อเสียงที่สุด เก่าแก่ที่สุด และใหญ่ที่สุดแห่งหนึ่งของโลก ซึ่งได้เปิดให้สาธารณชนเข้าชมได้เมื่อปี พ.ศ. 2336 (ค.ศ. 1793) มีประวัติความเป็นมายาวนานตั้งแต่สมัยราชวงศ์กาเปเซียง ตัวอาคารเดิมเคยเป็นพระราชวังหลวง ซึ่งปัจจุบันเป็นสถานที่ที่จัดแสดงและเก็บรักษาผลงานทางศิลปะที่ทรงคุณค่าระดับโลกเป็นจำนวนมากกว่า 35,000 ชิ้น จากตั้งแต่สมัยก่อนประวัติศาสตร์จนถึงศตวรรษที่ 19 อย่างเช่น ภาพเขียนโมนาลิซา, The Virgin and Child with St. Anne, Madonna of the Rocks ผลงานของเลโอนาร์โด ดาวินชี หรือภาพ Venus de Milo ของอเล็กซานดรอสแห่งแอนทีออก ในปี พ.ศ. 2549 พิพิธภัณฑ์ลูฟวร์มีผู้มาเยี่ยมชมเป็นจำนวน 8.3 ล้านคน ทำให้เป็นพิพิธภัณฑ์ที่มีผู้มาเยี่ยมชมมากที่สุดในโลก และยังเป็นสถานที่ที่มีนักท่องเที่ยวมาเยือนมากที่สุดในกรุงปารีส
เซลล์กัลวานี
ในปั 1780 นายลุยจิ กัลวานี ค้นพบว่าเมื่อโลหะสองชนิดที่แตกต่างกัน (เช่นทองแดงและสังกะสี) ถูกนำมาแตะกับส่วนต่าง ๆ ของเส้นประสาทของขากบในเวลาเดียวกัน ขาของกบจะหดตัว เขาเรียกปรากฏการณ์นี้ว่า "ไฟฟ้าจากสัตว์" ต่อมานายแอเลสซานโดร โวลตา ได้ประดิษฐ์เซลล์โวลตาวางซ้อน () ในปี 1800 มันประกอบด้วยหลายเซลล์ที่คล้ายกับเซลล์กัลวานีวางซ้อนกันเป็นชั้น อย่างไรก็ตาม โวลตาสร้างมันขึ้นมาทั้งหมดจากวัสดุที่ไม่ใช่ชีวภาพเพื่อที่จะท้าทายทฤษฎีไฟฟ้าจากสัตว์ของกัลวานี (และนักทดลองต่อมานาย Leopoldo Nobili) เพื่อตอบสนองกับความพอใจในทฤษฎีสัมผัสไฟฟ้าโลหะต่อโลหะของตัวเขาเอง นายคาร์โล Matteucci ได้เปลี่ยนมาสร้างแบตเตอรี่ที่ปราศจากวัสดุชีวภาพโดยสิ้นเชิงเพื่อสนองตอบต่อนายโวลตา การค้นพบเหล่านี้ปูทางไปสู่แบตเตอรี่ไฟฟ้าทั้งหลาย; เซลล์ของโวลตาเป็นชื่อในลำดับเหตุการณ์ที่สำคัญของ IEEE ในปี 1999
กัลเลรีอาวิตโตรีโยเอมานูเอเลเซคอนโด
กัลเลรีอาวิตโตรีโยเอมานูเอเลเซคอนโด () เป็นหนึ่งในศูนย์การค้าที่เก่าแก่ที่สุดในโลก มีลักษณะเป็นทางเดินและอาคารขนาบ 4 ชั้น คลุมด้วยหลังคาทรงโค้ง ตั้งอยู่ในใจกลางเมืองมิลาน ประเทศอิตาลี ศูนย์การค้าแห่งนี้ตั้งชื่อตามพระเจ้าวิตโตรีโอ เอมานูเอเลที่ 2 แห่งอิตาลี กษัตริย์พระองค์แรกของราชอาณาจักรอิตาลี โดยได้รับการออกแบบในปี พ.ศ. 2404 และสร้างโดยจูเซปเป เมนโกนี ในช่วงปี พ.ศ. 2408 ถึงปี พ.ศ. 2420
ลา วอลลี
ลา วอลลี () เป็นอุปรากรภาษาอิตาลี ความยาว 4 องก์ แต่งโดยอัลเฟรโด คาตาลานี (1854 – 1893) คำร้องโดยลุยจิ อิลลิกา (1857 – 1919) ออกแสดงครั้งแรกที่โรงอุปรากรลา สกาลา มิลาน เมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 1892 ดัดแปลงจากเรื่อง "Die Geyer-Wally, Eine Geschichte aus den Tyroler Alpen" ของวิลเฮล์ไมน์ ฟอน ฮิลเลอร์น (1836-1916)
ลาสต์ เอ็กไซล์
ในตอนแรกลูกเรือซิลวาน่าปฏิบัติกับเคลาส์และลาวี่ในฐานะผู้บุกรุก แต่ไม่นานพวกเขาก็กลายเป็นเพื่อนกับลูกเรือซิลวาน่า พวกเขาพบว่าพวกกิลด์พยายามจะจับตัวอัลวิสด้วยจุดประสงค์บางอย่าง ในระหว่างการต่อสู้ครั้งแรกระหว่างกิลด์และซิลวาน่า “ดีโอ เอราเคลีย” หนึ่งในสมาชิกของกิลด์สนใจทักษะการบินของเคลาส์ ดีโอยอมให้ลูกเรือซิลวาน่าจับตัวเป็นเชลยเพื่ออยู่บนซิลวาน่า และบอกกลอนปริศนา 1 ใน 4 บท แก่ “อเล็กซ์ โรว์” กัปตันของซิลวาน่า ซึ่งเป็นกุญแจที่ใช้ในการควบคุม “เอ็กไซล์”
คริสท็อฟ วิลลีบัลท์ กลุค
เมื่อลาออกจากตำแหน่งราชสำนักในออสเตรียแล้ว กลุ๊คก็มีอิสระที่จะตกลงใจทำอะไรได้ตามลำพังตนเอง และตอนนี้ Ie Bailly du Roullet อุปทูตฝรั่งเศสได้มาทาบทามกลุ๊คอีกครั้งหนึ่ง ในที่สุดกลุ๊คก็ตกลงใจ แต่มีเงื่อนไขบางประการที่จะต้องปฏิบัติตามสัญญา คือจะต้องแต่งเพลงอุปรากรให้แก่โรงละครปารีสโอเปร่า (Paris Opera) โดยเฉพาะ ดังนั้น กลุ๊คจึงได้ทำสัญญาไว้กับ Ie Bailly du Roullet กลุ๊คมีความเชื่อมั่นอยู่ในใจว่า ถึงอย่างไรเขาก็คงจะทำงานอย่างดีเป็นแน่ เพราะพระนางมารี อังตัวเนตต์ ซึ่งเป็นพระชายาของเจ้าชายโดแฟง รัชทายาทแห่งฝรั่งเศสก็เคยเป็นลูกศิษย์ของเขาและได้โปรดงานของเขามาก เมื่อกลุ๊คตกลงใจว่าจะไปปารีส แล้วเขาได้รับมอบหมายให้แต่งเพลงอุปรากร เรื่อง Iphigenie en Aulide ของ Racine โดยมี Calzabigi เป็นผู้เขียนอุปรากรเช่นเคย ต่อมาในเดือนกันยายน ค.ศ. 1772 Dr. Charles Burney (1776-1814) นักดุริยางคศาสตร์ชาวอังกฤษ (English musicologist) ได้เดินทางมาเยี่ยมกลุ๊ค
ลัมโบร์กีนี
ลัมโบร์กีนี ( บางครั้งเรียก "แลมบอร์กินี" ในภาษาอังกฤษ) ในนามบริษัท Automobili Lamborghini S.p.A. บริษัทผู้ผลิตรถยนต์สัญชาติอิตาลี ก่อตั้งโดย Ferruccio Lamborghini ในปี ค.ศ. 1963 เน้นเจาะตลาดตลาดไปที่การผลิตรถสปอร์ต มีคู่แข่งทางตลาดที่สำคัญ คือเฟอร์รารี ซึ่งเป็นรถสัญชาติเดียวกัน ปัจจุบัน ลัมโบร์กีนี อยู่ในการครอบครองของเอาดี้ เอจี ในเครือโฟล์กสวาเกนกรุ๊ป
พระเจ้าลุดวิจที่ 2 แห่งบาวาเรีย
พระเจ้าลุดวิจที่ 2 แห่งบาวาเรียทรงเป็นกษัตริย์ที่เป็นที่รักของประชาชนและไม่ทรงเหมือนกษัตริย์องค์ใดในประวัติศาสตร์ของบาวาเรีย สาเหตุที่ทรงเป็นที่ชื่นชมของประสกนิกรมีด้วยกันสามประการ ประการแรกทรงเลี่ยงสงครามซึ่งเป็นเหตุที่ทำให้บาวาเรียมีความสงบร่มเย็นอยู่ระยะหนึ่ง แต่การเลี่ยงสงครามของลุดวิจจะเป็นเพราะทรงเป็นผู้เชื่อในลัทธิสันตินิยมหรือจะเป็นเพราะความไม่ทรงสนพระทัยกับเรื่องการเมืองเป็นที่ถกเถียงกันได้ แต่ลุดวิจทรงมีความเชื่อเสมอว่าบาวาเรียควรที่จะมีความใกล้ชิดกับออสเตรียมากกว่าปรัสเซีย ประการที่สองลุดวิจทรงสร้างปราสาทต่างๆ ด้วยพระราชทรัพย์ส่วนพระองค์โดยไม่ใช้งบประมาณของรัฐ ซึ่งทำให้ประชาชนมีงานทำและทำให้มีเงินเข้ามาหมุนเวียนในบริเวณที่มีการก่อสร้าง ประการที่สามพระลักษณะนิสัยที่ไม่เหมือนกันใครและที่เห็นกันว่าแปลกอาจจะเป็นลักษณะที่เป็นดึงดูกความจงรักภักดีของประชากร ลุดวิจไม่โปรดชุมชนและงานที่เป็นทางการ แต่ไม่ได้ทำพระองค์อยู่เหนือการใกล้ชิดกับไพร่ฟ้าข้าแผ่นดิน โปรดการเดินทางไปตามชนบทในบาวาเรียและเมื่อทรงพบชาวนาและกรรมกรระหว่างทางก็จะทรงสนทนาด้วย นอกจากนั้นก็โปรดการให้ของขวัญมีค่าผู้ที่มีความเอื้ออารีต่อพระองค์ในระหว่างการเสด็จประพาสตามชนบท ลุดวิจไม่ค่อยประทับในราชสำนักและมักจะออกประพาสไปตามชนบท ชาวบาวาเรียเรียกพระองค์ด้วยความเอ็นดูว่า “Unser Kini” (our darling king) ในภาษาเยอรมันแบบบาวาเรีย
ถวัลย์ ดัชนี
คำวิจารณ์ของศาสตราจารย์ ศิลป์ พีระศรี ดังกล่าวนี้ทำให้ถวัลย์ ดัชนี เปลี่ยนแปลงการทำงานทุกอย่างใหม่หมด เมื่อคิดและดำรงอยู่ในวิถีทางแห่งศิลปะได้แล้ว เขาจึงได้รับการสนับสนุนจากศาสตราจารย์ ศิลป์ พีระศรี ให้สอบชิงทุนไปศึกษาต่อที่ประเทศเนเธอร์แลนด์ ด้านสาขาจิตรกรรมฝาผนัง อนุสาวรีย์ ผังเมือง และในระดับปริญญาเอก สาขาอภิปรัชญา และสุนทรียศาสตร์ ที่ราชวิทยาลัยศิลปะอัมสเตอร์ดัม ที่แห่งนี้เองที่ถวัลย์ได้เรียนร่วมชั้นเดียวกันกับนักเรียนต่างชาติ ซึ่งในเวลาต่อมาได้มีศิลปินแห่งชาติเกิดขึ้น 3 คนจากสถาบันแห่งนี้ นั่นคือ ศิลปินแห่งชาติของอินโดนีเซีย ด้านการแกะสลัก, ศิลปินแห่งชาติของอเมริกา ชาวสวิตเซอร์แลนด์ นามว่า "Giger" (ไกเกอร์ หรือ กีเกอร์ ถ้าอ่านแบบเยอรมัน) ซึ่งเป็นศิลปินที่วาดรูปออกแนวอวกาศและเป็นผู้ออกแบบเอเลี่ยน  และศิลปินแห่งชาติของไทย "ถวัลย์ ดัชนี"
มีเกลันเจโล อันโตนีโอนี
มีเกลันเจโล อันโตนีโอนี () (29 กันยายน 1912 – 30 กรกฎาคม 2007) ผู้กำกับภาพยนตร์, คนเขียนบทภาพยนตร์ ,นักตัดต่อภาพยนตร์ และนักเขียนเรื่องสั้นชาวอิตาลี เป็นที่รู้จักในวงการภาพยนตร์โลกจากไตรภาค ความแปลกแยกของผู้คนในโลกสมัยใหม่ อันประกอบด้วย L'Avventura (1960), La Notte (1961), and Eclipse (1962) อันโตนิโอนี่ ได้ให้นิยามใหม่กับการเล่าเรื่องของภาพยนตร์ ซึ่งท้าทายขนบเดิมๆ เช่น การสร้างอารมณ์ดราม่า ความสมจริง และการเล่าเรื่องแบบเป็นเหตุเป็นผล งานของอันโตนิโอนี่ มักเต็มไปด้วย "เหตุการณ์ที่เป็นปริศนา ความลึกลับ และอารมณ์อันซับซ้อน" โดยหลีกเลี่ยงการแสดงแบบ เป็นเหตุเป็นผลแต่จะเน้นความสำคัญไปที่ภาพและการจัดองค์ประกอบ มากกว่าการสร้างตัวละคร หรือการเล่าเรื่องราว ซึ่งภาพยนตร์ของเขา ได้ทำให้เกิดความเป็นไปได้ใหม่ๆ ขึ้นในวงการภาพยนตร์โลก
อิลลูมินาตี
อิลลูมินาตี () เป็นชื่อเรียกหลายกลุ่ม ทั้งที่เป็นจริงและแต่งขึ้น ในอดีต ชื่อนี้หมายความถึง อิลลูมินาตีบาวาเรียน สมาคมลับในยุคเรืองปัญญา ซึ่งก่อตั้งเมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1776 เป้าหมายของสมาคมคือคัดค้านความงมงาย การปิดบังข้อเท็จจริง (obscurantism) อิทธิพลทางศาสนาเหนือชีวิตสาธารณะ และการละเมิดอำนาจรัฐ บัญญัติทั่วไปเขียนว่า "สิ่งจำเป็นคือการทำให้อุบายของผู้ให้เกิดความอยุติธรรมยุติ เพื่อควบคุมเขาโดยไม่ครอบงำเขา" ผู้ปกครองบาวาเรีย ชาลส์ ธีโอดอร์ (Charles Theodore) ออกกฤษฎีกาประกาศให้อิลลูมินาตี ร่วมกับฟรีเมสันและสมาคมลับอื่นอยู่นอกกฎหมายโดยการส่งเสริมของศาสนจักรโรมันคาทอลิก ใน ค.ศ. 1784, 1785, 1787 และ 1790 ในอีกหลายปีให้หลัง อิลลูมินาตีถูกนักอนุรักษนิยมและนักวิจารณ์ศาสนาใส่ความอ้างว่ากลุ่มนี้ยังดำเนินการใต้ดินและรับผิดชอบต่อการปฏิวัติฝรั่งเศส
ลุดวิจชาวเยอรมัน
ลุดวิจชาวเยอรมัน () หรือ หลุยส์ชาวเยอรมัน () (ค.ศ. 806 – 28 สิงหาคม ค.ศ. 876) เป็นพระมหากษัตริย์แห่งบาวาเรียระหว่าง ค.ศ. 817 จนเสด็จสวรรคตเมื่อวันที่ 28 สิงหาคม ค.ศ. 876 และเป็นกษัตริย์แห่งราชอาณาจักรแฟรงก์ตะวันออก ตั้งแต่ ค.ศ. 843 จนเสด็จสวรรคต ลุดวิจเป็นพระราชโอรสในลุดวิจผู้เคร่งศีลกับพระชายาองค์แรกเอียร์เมนการ์ดแห่งเฮสเบย์ และเป็นพระราชนัดดาของชาร์เลอมาญ
จูเซปเป กวาร์นีเอรี
บาร์โตโลเมโอ จูเซปเป อันโตนีโอ กวาร์นีเอรี "เดล เกซุ" () (21 สิงหาคม ค.ศ. 1698 - 17 ตุลาคม ค.ศ. 1744) เป็นช่างทำไวโอลินที่มีชื่อเสียงจากเมืองเกรโมนา ประเทศอิตาลี มีชื่อเสียงเทียบเคียงได้กับอันโตนีโอ สตราดีวารี (1644-1737) โดยจูเซปเปเป็นหลานชายของอันเดรอา กวาร์นีเอรี (1626-1698) ที่เคยเรียนรู้วิชาทำไวโอลินในตระกูลอามาตี และเป็นลูกศิษย์ของนีโกลา อามาตี เช่นเดียวกับอันโตนีโอ สตราดีวารี
จูเซปเป กวาร์นีเอรี มีฉายาว่า "เดล เกซู" (, ) เนื่องจากไวโอลินที่เขาผลิต จะใช้ตรา เป็นรูปกางเขนละตินและอักษรย่อ IHS ของคณะเยสุอิต
ไวโอลินตัวที่มีชื่อเสียงที่สุดของเดล เกซู คือไวโอลินชื่อว่า "Il Cannone Guarnerius" (The Cannon) ผลิตขึ้นในปี ค.ศ. 1743 เคยเป็นไวโอลินที่นิกโกเลาะ ปากานีนี ใช้เล่นจนวาระสุดท้าย ปัจจุบันเป็นสมบัติของเมืองเจนัว และได้รับการจดทะเบียนเป็นสมบัติแห่งชาติของอิตาลี
เลโอนาร์โด ดา วินชี
เลโอนาร์โด ดา วินชี () เป็นชาวอิตาลี (เกิดที่เมืองวินชี วันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1452 - เสียชีวิตที่เมืองออมบัวซ์ ในวันที่ 2 พฤษภาคม ค.ศ. 1519) เป็นอัจฉริยบุคคลที่มีความสามารถหลากหลาย เป็นทั้ง สถาปนิกแบบเรอเนซองส์ นักดนตรี นักกายวิภาคศาสตร์ นักประดิษฐ์ วิศวกร ประติมากร นักเรขาคณิต นักวาดภาพ นักดาราศาสตร์ นักวิทยาศาสตร์ ดา วินชี มีงานศิลปะที่มีชื่อเสียงหลายชิ้น เช่น "พระกระยาหารมื้อสุดท้าย" และ "โมนา ลิซ่า" งานของ ดา วินชี ยังสร้างคุณประโยชน์กับวิชากายวิภาคศาสตร์ ดาราศาสตร์ เป็นบุคคลแรกที่วางรากฐานด้านการบิน รวมถึงวิศวกรรมโยธา ด้วยความที่เป็นบุรุษที่มีจิตวิญญาณที่รักในศาสตร์หลายแขนง เลโอนาร์โดทำให้เกิดจิตวิญญาณของสหวิทยาการในสมัยฟื้นฟูศิลปวิทยาการ และกลายเป็นบุคคลสำคัญของยุคนั้น
ปีแอร์ลุยจี กอลลีนา
ปีแอร์ลุยจี กอลลีนา () (เกิด 13 กุมภาพันธ์ 1960 ที่เมืองโบโลญญ่า ประเทศอิตาลี) เป็นอดีตผู้ตัดสินฟุตบอลชาวอิตาลี เขาได้รับการยอมรับในวงการฟุตบอลว่าเป็นผู้ตัดสินที่ดีที่สุดตลอดกาลของโลก
การ์ลา บรูนี
เมื่อเธอได้อาศัยอยู่กับฌอง-ปอล อองโตวอง บรูนีได้ตกหลุมรักและมีความสัมพันธ์กับลูกชายของเขา ซึ่งเป็นนักปรัชญา ชื่อว่าราฟาเอล อองโตวอง (เพลงที่ 2 ราฟาเอล ในอัลบั้มแกลเกิง มา ดิต์ ของบรูนี มาจากชื่อของเขา) ซึ่งในขณะนั้นเขาได้แต่งงานกับนักเขียนชูสตีน เลวี ลูกสาวของนักปรัชญา แบร์นาร์ด-อองรี เลวี
กวารีโน กวารีนี
กวารีนีเป็นพระใหม่ในลัทธิเธียไทน์เมื่อปี ค.ศ. 1639 ประจำอยู่ที่สำนักสงฆ์ซานซิลเวสโตรอัลกวีรีนาเล (San Silvestro al Quirinale) ที่กรุงโรมและกลับมาโมดีนาเมื่อปี ค.ศ. 1647 ซึ่งเป็นที่ที่รับการบวชเป็นพระเมื่อปี ค.ศ. 1648 จากนั้นก็ได้รับเลี่อนตำแหน่งขึ้นเป็นลำดับอย่างรวดเร็ว กวารีนีเป็นผู้ตรวจสอบบัญชีคนแรก ต่อมาก็ได้เป็นผู้ดูแลงาน และในที่สุดก็ได้เป็น provost เมื่อปี ค.ศ. 1654 แต่เจ้าชายอัลฟอนโซ (Alfonso IV d'Este) สนับสนุนพระองค์อื่นจึงตั้งขึ้นเป็น provost แทนกวารีนีผู้ต้องออกจากเมืองโมดีนา ชีวิตในช่วงสองสามปีนี้ไม่มีหลักฐานทางเอกสารบ่งไว้ ในปี ค.ศ. 1656 กวารีนีเป็นสมาชิกของสำนัก Theatine ที่เมืองปาร์มา และกวารีนีก็ได้ไปเยี่ยมเมืองปรากและเมืองลิสบอน ก่อนที่จะพิมพ์หนังสือเรื่อง "La Pietà trionfante" ที่เมืองเมสซีนาในปี ค.ศ. 1660 ซึ่งเป็นเมืองที่กวารีนีเป็นผู้บรรยายคณิตศาสตร์
คริสท็อฟ วิลลีบัลท์ กลุค
จากความสำเร็จครั้งยิ่งใหญ่ของกลุ๊คนี้เอง ทำให้เขามีศัตรูขึ้นมาจากพวกที่ไม่นิยมเขา และหัวหน้าที่เป็นปฏิปักษ์ต่อเขาครั้งนี้ก็มี Marmonter นักเขียนอุปรากรแบบ Opera-Commique รวมถึง Caraccioli เอกอัคราชทูตแห่งเนเปิลส์ ได้จัดให้นิโคลา พิชชินนี (Niccola Piccinni) นักแต่งอุปรากรผู้มีชื่อเสียงชาวเนเปิลส์ เป็นผู้ที่จะมาแต่งเพลงอุปรากรประชันแข่งกับกลุ๊ค ดดยให้แต่งเพลงอุปรากรเรื่อง Roland ของ Quinault ซึ่งเป็นอุปรากรที่กลุ๊คได้เขียนเพลงประกอบและได้เคยนำออกแสดงแล้ว ออกแสดงที่ปารีสอีกขณะนั้นกลุ๊คไม่ได้อยู่ที่ปารีส
หลุยส์ คอมฟอร์ท ทิฟฟานี
หลุยส์เป็นลูกของชาร์ล ลุยส์ ทิฟฟานีผู้ก่อตั้งบริษัททิฟฟานี และแฮเรียต โอลิเวียร์ เอเวรี ยัง หลุยส์แต่งงานกับแมรี วูดบริดจ์ กอดดาร์ด (ราว ค.ศ. 1850-1884) เมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม ค.ศ. 1872 ที่รัฐคอนเนตทิคัตและมีลูกด้วยกันสี่คน หลังจากที่ภรรยาคนแรกเสียชีวิตหลุยส์ก็แต่งงานกับ ลุยส์ เวคแมน น็อกซ์ (ราว ค.ศ. 1851-1904) เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1886 และมีและมีลูกด้วยกันสี่คน หลุยส์ได้รับการศึกษาที่สถาบันโรงเรียนนายร้อยอีเกิลส์วูดที่รัฐนิวเจอร์ซีย์ ได้รับการฝึกทางศิลปะครั้งแรกในด้านจิตรกรรมกับ จอร์จ อินเนส (George Inness), ซามูเอล โคลแมนที่นครนิวยอร์ก และ ลีออง เบลอีที่ปารีส
พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 แห่งเลออนและกัสติยา
แม้รัชสมัยของพระองค์จะไม่ประสบความสำเร็จทางการเมือง แต่พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 ได้เปลี่ยนวัฒนธรรมในดินแดนของพระองค์ให้เป็นแบบยุโรป อัลฟอนโซแต่งงานกับกงส์ต็องส์แห่งบูร์กอญ นำเอาอิทธิพลของงานศิลปะแบบโรมาเนสก์ข้ามเทือกเขาพิรินีมายังในสเปน ทรงรับเอาการสวดมนต์แบบโรมันมาใช้แทนแบบโมซาราบิก, เอาพระคัมภีร์ของชาวการอแล็งเฌียงมาใช้แทนของชาววิซิกอท และสนับสนุนนิกายกลูว์นีอย่างขันแข็ง ทั้งยังปรับปรุงและเสริมการเฝ้าระวังภัยให้เส้นทางแสวงบุญสู่ซานเตียโก
โจวันนี ปีแอร์ลุยจี ดา ปาเลสตรีนา
โจวานนี เปียร์ลุยจี ปาเลสตรินา (; 3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1525 หรือ 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1526 – 2 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1594) คีตกวีชาวอิตาเลียนในช่วงปลายยุคฟื้นฟูศิลปวิทยาการ
ตัลกาอัวโน
ชาวยุโรปคนแรกที่เดินทางถึงพื้นที่แถบตัลกาอัวโนในปัจจุบันคือควน เบาติสตา ปัสเตเน (Juan Bautista Pastene) กัปตันเรือชาวเจนัว เมื่อ พ.ศ. 2087 เมืองตัลกาอัวโนก่อตั้งอย่างเป็นทางการโดยอันโตนีโอ เด กิล อี กอนซากา (Antonio de Guill y Gonzaga) เมื่อวันที่ 5 พฤศจิกายน พ.ศ. 2307 หลังจากที่เมืองก่อสร้างเส้นทางรถไฟสำหรับการขนส่งจากทางทะเลสู่ทางบกเมื่อ พ.ศ. 2415 ตัลกาอัวโนก็กลายเป็นเมืองท่าที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งของประเทศชิลี
กุชชี
ปี 1921 "กุชชิโอ กุชชี" (Guccio Gucci) ก่อตั้งกิจการ Gucci โดยเริ่มต้นจากการที่กุชชีเริ่มทำงานในโรงแรมซาวอยที่กรุงลอนดอน กุชชี่หลงใหลความสวยงามของกระเป๋าเดินทางที่พบเห็นอยู่ทุกวัน จนในที่สุดตัดสินใจกลับไปยังบ้านเกิดที่ฟลอเรนซ์ ประเทศอิตาลี เปิดร้านค้าและผลิตเครื่องหนังของตนเอง เมื่อกิจการตกถึงมือรุ่นลูกคือ "อัลโด กุชชี" (Aldo Gucci) สินค้าภายใต้ชื่อ Gucci ก็มีจำหน่ายไปทั่วโลก อัลโดเป็นผู้ตัดสินใจเปิดร้านกุชชีแห่งที่สองในกรุงโรมในช่วงทศวรรษ 1950
จอร์โจ อาร์มานี
จอร์โจ อาร์มานี (Giorgio Armani) (30 กรกฎาคม พ.ศ. 2477-) เกิดที่ เอมิเลีย-โรแมกนา ประเทศอิตาลี เป็นนักออกแบบเสื้อผ้า ชาวอิตาลี เจ้าของผลิตภัณฑ์ จอร์โจ อาร์มานี
ลุยจี กัลวานี
ลุยจิ กัลวานี เกิดเมื่อ ค.ศ. 1737 เป็นบุตรของโดเมนีโกและบาร์บารา ฟอสกี เมื่อเติบโตเป็นวัยรุ่น กัลวานีมีความตั้งใจจะเป็นนักบวช แต่ทางบ้านไม่ยินยอม จึงเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยโบโลญญาแทน โดยเลือกเรียนวิชาแพทย์ กัลวานีศึกษางานของฮิปพอคราทีส, กาเลน และแอวิเซนนา และนอกจากนี้เขายังเรียนวิชาศัลยศาสตร์อีกด้วย ในปี ค.ศ. 1762 เขาก็ได้รับตำแหน่งอาจารย์และแต่งงานกับบุตรสาวของศาสตราจารย์คนหนึ่งในมหาวิทยาลัย
เชกโก เดล คาราวัจโจ
หลักฐานเกี่ยวกับเชกโก เดล คาราวัจโจไม่เป็นที่ทราบเท่าใดนัก ในหนังสือแนะนำจิตรกรร่วมสมัย “Considerazioni sulla Pittura” ที่เขียนโดยนักสะสมร่วมสมัยจุยเลียโน มันชินิ (Giulio Mancini) ราวปี ค.ศ. 1620 กล่าวถึง “ฟรานเชสโค เด็ตโต เชกโก เดล คาราวัจโจ” และมี “เชกโก” ที่บันทึกในหมู่จิตรกรฝรั่งเศสที่ทำงานกับอาโกสติโน ทัซซิ (Agostino Tassi) ที่บันยาเอียระหว่าง ค.ศ. 1613 ถึง ค.ศ. 1615 ซึ่งอาจจะทำให้สันนิษฐานกันว่าเป็นจิตรกรที่มีเชื้อสายฝรั่งเศส ขณะเดียวกับที่นักวิชาการคนอื่นพบหลักฐานที่อาจจะมีความเกี่ยวข้องกับสเปน แต่ในปี ค.ศ. 2001 นักวิชาการจานนิ พาพิ พบว่าเชกโก เดล คาราวัจโจคือจิตรกรลอมบาร์ด ฟรานเชสโค โบเนริ (Francesco Boneri or Buoneri) ทฤษฎีนี้เป็นที่ยอมรับกันบ้างแต่ไม่โดยทั่วไป
ลุยจิ คัสติโยเน
ลุยจิ คัสติโยเน (Luigi Castiglione) นักมวยสากลชาวอิตาลี เกิดเมื่อ 8 เมษายน พ.ศ. 2510 ที่เมืองซาน เซเวโร ประเทศอิตาลี สถิติการชก 26 ครั้ง ชนะ 22 (น็อค 5) แพ้ 4
ลุยจิ
ไม่
กริสเตียน ซาวานี
ซาวานีเกิดที่กัสตีลโยเนเดลเลสตีวีเอเร ประเทศอิตาลี เขาแต่งงานกับมีฮาเอลา ทราวีตซา เมื่อวันที่ 4 เมษายน 2013 ภรรยาของเขาให้กำเนิดลูกคนแรกของพวกเขาซึ่งเป็นลูกสาว มีชื่อว่า เมีย
กาลิเลโอ กาลิเลอี
ในงานเขียนชุด "Discorsi" ของกาลิเลโอในปี ค.ศ. 1638 ตัวละครหนึ่งในเรื่องชื่อ ซัลเวียติ (Salviati) เป็นที่รู้จักทั่วไปว่าหมายถึงเลขาส่วนตัวคนหนึ่งของเขา ได้ประกาศว่าวัตถุใด ๆ ที่มีน้ำหนักไม่เท่ากัน ย่อมตกลงมาด้วยความเร็วเดียวกันในสภาวะสุญญากาศ แต่ข้อความนี้เคยมีการประกาศมาก่อนหน้านี้แล้วโดย ลูครีเชียส และไซมอน สเตวิน ซัลเวียติยังอ้างอีกว่า สามารถแสดงการทดลองนี้ได้โดยเปรียบเทียบกับการแกว่งของตุ้มนาฬิกาในอากาศโดยใช้ก้อนตะกั่วเทียบกับจุกไม้ก๊อกซึ่งมีน้ำหนักแตกต่างกัน แต่จะได้ผลการเคลื่อนที่เหมือน ๆ กัน
ลูกัส เลย์วา
เกรมิโอ้
อะพอลโลกับแดฟนี
Charles Garabedian นำเสนออะพอลโลและแดฟนี ต่างจากทั่วไป ในวรรณกรรณปัจจุบัน มีข้อถกเถียงกันว่า "The Kiss" ของกุสตาฟ คลิมต์ เป็นภาพวาดสัญลักษณ์อะพอลโลจุมพิตแดฟนีขณะที่นางกลายเป็นต้นลอเรล
อ็องรี ดูว์น็อง
นายอ็องรี ดูว์น็อง เกิดที่เมืองเจนีวา ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เป็นผู้เคร่งศาสนา โดยมีความเชื่อตามแนวทางของนิกายคาลวิน และตั้งมั่นในหลักการ "จงรักเพื่อนบ้านของท่าน" ("Love thy neighbor") เขาได้เดินทางไปทั่วยุโรปเพื่อบรรยายถึงความชั่วร้ายเรื่องความเป็นทาส (slavery) ในปี ค.ศ. 1859 ระหว่างอยู่ที่ประเทศอิตาลี เขาได้ไปที่สนามรบของสงครามแห่งโซลเฟริโน และได้เห็นทหารที่ได้รับบาดเจ็บนับพันคน ถูกปล่อยทิ้งรอความตายในสนามรบตามยถากรรม โดยไม่ได้รับแม้แต่การรักษาพยาบาลเบื้องต้น ที่อาจรักษาชีวิตของคนเหล่านี้ได้ หลังจากที่เขากลับถึงกรุงเจนีวา เขาได้เขียนบทความเกี่ยวกับประสบการณ์ครั้งนี้ของเขา ในชื่อ "Un Souvenir de Solferino" (ความทรงจำแห่งซอลเฟรีโน) ซึ่งได้ตีพิมพ์ในวันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1862 ในบทความเขาได้พยายามผลักดันให้มีการจัดตั้ง เครือข่ายนานาชาติของอาสาสมัครเพื่อบรรเทาทุกข์ขึ้น หนังสือของเขาได้รับความสนใจจาก สภาบริหารประเทศสวิตเซอร์แลนด์ (Switzerland's Federal Council) และส่งผลให้ประเทศสวิตเซอร์แลนด์สนับสนุนให้มีการประชุมสัมมนานานาชาติขึ้นในปี ค.ศ. 1863 เพื่ออภิปรายถึงแนวความคิดของดูว์น็องที่เขาได้เขียนไว้ในบทความ "เก้าบทความ" ("Nine Articles") มีประเทศเข้าร่วมการประชุมสัมนาในวันที่ 22 สิงหาคม ค.ศ. 1864 ทั้งหมด 16 ประเทศ และในจำนวนนั้น 12 ประเทศได้ให้การสนับสนุนในเนื้อหา ซึ่งต่อมาได้กลายมาเป็น "คณะกรรมการกาชาดระหว่างประเทศ" และอนุสัญญาเจนีวาฉบับที่หนึ่ง
ช่วงหลายปีหลังจากนั้น ดูว์น็องได้เขียนบทความเกี่ยวกับการปลดอาวุธ และการตั้งศาลระหว่างประเทศ เพื่อแก้ปัญหาข้อขัดแย้งระหว่างประเทศ เขาได้ละเลยการงานส่วนตัวจนต้องตกเป็นหนี้สิน ประสบกับความยากจน และได้หายหน้าหายตาไป
อะบู อัลวาฟา บัซจานี
อะบู อัลวาฟา บัซจานี (; 10 มิถุนายน ค.ศ. 940 – 15 กรกฎาคม ค.ศ. 998) เป็นนักคณิตศาสตร์และนักดาราศาสตร์ชาวเปอร์เซีย มีผลงานด้านตรีโกณมิติเชิงทรงกลมและเป็นบุคคลแรกที่เริ่มใช้จำนวนลบ เขาเกิดที่เมืองบัซกันในโคราซาน (ปัจจุบันอยู่ในประเทศอิหร่าน) ต่อมาย้ายไปอยู่ที่เมืองแบกแดดและทำงานที่หอดูดาว อะบู อัลวาฟามีผลงานด้านคณิตศาสตร์หลายอย่าง โดยเฉพาะในวิชาตรีโกณมิติ เช่น ค้นพบเอกลักษณ์ตรีโกณมิติหลายข้อ ค้นพบกฎของไซน์ แนะนำการใช้ฟังก์ชันแทนและคิดค้นวิธีใหม่ในการสร้างตารางค่าไซน์และแทน ในทางดาราศาสตร์ เขายังเป็นบุคคลแรกที่ใช้อุปกรณ์ที่เรียกว่า "วอลควอแดรนต์" (wall quadrant) ในการศึกษาท้องฟ้า ในปี ค.ศ. 997 อะบู วาฟาและอัลบิรูนีร่วมกันทดลองหาความแตกต่างของเวลาท้องถิ่น และพบว่าเวลาจะต่างกัน 1 ชั่วโมง ระหว่างเส้นลองจิจูด 2 เส้น ซึ่งใกล้เคียงกับค่าปัจจุบัน
เซลล์กัลวานี
นายโวลตาเป็นผู้ประดิษฐ์เซลล์วางซ้อนโวลตาซึ่งเป็นแบตเตอรีไฟฟ้าตัวแรก ในการใช้งานทั่วไป คำว่า "แบตเตอรี" จะใช้กับเซลล์กัลวานีเดี่ยว แต่แบตเตอรีหนึ่งตัวมักประกอบด้วยเซลล์ขนาดเล็กหลายตัว
ลูกัส เลย์วา
ลูกัส เปซซีนี เลย์วา () เกิดเมื่อวันที่ 9 มกราคม ค.ศ. 1987 เป็นนักฟุตบอลชาวบราซิลเชื้อสายอิตาลี ปัจจุบันเล่นตำแหน่งกองกลาง ให้กับสโมสรฟุตบอลลาซิโอ และ ฟุตบอลทีมชาติบราซิล เขาเป็นหลานของอดีตนักฟุตบอลบราซิลเชื้อสายอิตาลี เลวียา ลูกัส ยังถือพาสปอร์ตอิตาลีอีกด้วย เขาได้รับการยอมรับว่าเป็นกองกลางที่ดีที่สุดในโลก
คาสเซิลวาเนีย (วิดีโอเกมปี 1986)
คาสเซิลวาเนีย (, ) เป็นวิดีโอเกมที่ผลิตขึ้นในปี ค.ศ. 1986 เป็นเกมแนวแอคชั่นและแพลตฟอร์ม พัฒนาและจัดจำหน่ายโดยโคนามิสำหรับแฟมิคอม.
ไซม่อน เบลมอนต์, นักล่าแวมไพร์เดินทางสู่ปราสาทของเคานท์แดรกคูลา, ที่ที่โผล่ออกมาทุก 100 ปี. ไซม่อนสู้กับบอสหลายตัวเช่น ปีศาจแฟรงเกนสไตน์, อิกอร์, คู่มัมมี่, ผีค้างคาว, เมดูซา, กริม รีพเพอร์ และ เคานท์แดรกคูลาตัวเขาเอง. ไซม่อนเผชิญหน้าแดรกคูลาในป้อมของเขาและปราบเขา. เขาออกจากปราสาทกำลังจะถล่ม.
พระเจ้าลุดวิจที่ 2 แห่งบาวาเรีย
ลุดวิจทรงมีความสนใจและความเชื่อในเทคโนโลยีและความก้าวหน้า สิ่งหนึ่งที่ทรงมีความสนพระทัยมากคือการรถไฟ ทรงสนับสนุนการขยายเส้นทางรถไฟไปทั่วบาวาเรียจนกรมรถไฟหลวงแห่งบาวาเรียเป็นกรมรถไฟที่ใหญ่ที่สุดในยุโรปและในที่สุดก็รวมกับกรมรถไฟเยอรมัน นอกจากนั้นก็ทรงมีรถไฟส่วนพระองค์ที่เรียกกันว่ารถไฟหลวงซึ่งทรงใช้ในการประพาสส่วนพระองค์หรือบางครั้งก็จะทรงเดินทางโดยไม่เปิดเผยว่าพระองค์เป็นใคร และบางครั้งก็จะไปขับรถไฟกับวิศวกร
พระโลกนาถ
พระโลกนาถ (ซัลวาโตเล ซิโอฟฟี) เป็นพระภิกษุนิกายเถรวาทชาวอิตาลี ซึ่งเป็นผู้รับรองและแสดงธรรมอย่างมากมาย เกี่ยวกับหลักพรหมวิหารธรรม 
ได้เดินทางจาริกเพื่อประกาศศาสนา ผ่านมายังประเทศไทย เมื่อราวปี พ.ศ. 2475 - 2476
จากการเป็นผู้รับศิษย์ชาวไทยที่ปฏิญาณตนเป็นนักมังสวิรัติ โดยเฉพาะชาวไทยที่มีความรู้สูงในสมัยนั้น มากถึง 104 คน จึงได้มีการบันทึกเป็นประวัติไว้ และกล่าวว่า พระโลกนาถ มรณภาพที่ประเทศพม่า 
เมื่อ อายุ 85 พรรษา
พระแม่ภวานี
พระแม่ภวานี (สันสกฤษ: भवानी ) เป็นเทวสตรีใน ศาสนาฮินดู ซึ่งถึงว่าเป็นภาคหนึ่งของ พระแม่อุมาเทวี คำว่า ภวานี หมายถึง "คนที่มอบชีวิต" หรือ พลังอำนาจของธรรมชาติหรือแหล่งที่มาของพลังงานความคิดสร้างสรรค์.
ไลโอเนล ลูเธอร์
ไลโอเนล ลูเธอร์ แสดงโดยจอห์น โกลเวอร์ ซึ่งเป็นนักแสดงเกย์ซึ่งได้รับการยกย่องว่าชำนาญยิ่งในบทบาทของตัวร้ายในตำนานหลากหลายเรื่อง เขาเคยแสดงภาพยนตร์และละครซูเปอร์ฮีโร่มาหลายเรื่องเช่นสตาร์เทร็ก, แบทแมน ฯลฯ
นิกโกเลาะ ปากานีนี
นิกโกเลาะ ปากานีนี (; 27 สิงหาคม ค.ศ. 1782 - 27 พฤษภาคม ค.ศ. 1840) เป็นนักไวโอลิน วิโอลา กีตาร์ในยุคโรแมนติกชาวอิตาลีที่มีชื่อเสียง ได้รับการยอมรับถึงฝีมือการเล่นว่าเป็นที่หนึ่งในยุคนั้น ทั้งยังได้พัฒนาเทคนิคการสีไวโอลินแบบใหม่ เขายังมีผลงานประพันธ์โซนาตา คอนแชร์โต และคาปรีซสำหรับการเดี่ยวไวโอลินจำนวนหลายชิ้น ที่มีชื่อเสียงที่สุด คือ Caprice No. 24 นอกจากนี้ปากานินียังเป็นแรงบันดาลใจให้กับคีตกวีสำคัญในยุคต่อมา เช่น โยฮันเนส บราห์ม และ เซียร์เกย์ รัคมานีนอฟ
ทศาวตาร
นักเทวญาณชื่อว่า Helena Blavatsky ได้อธิบายเกี่ยวกับทศาวตารดังนี้:Monier Monier-Williams ก็มีทัศนคติเหมือนกัน  ส่วน J. B. S. Haldane อธิบายว่า ทศาวตารได้อธิบายเรื่องการวิวัฒนาการในแบบหยาบๆ : ปลา, เต่า, หมูป่า, ครึ่งมนุษย์ครึ่งสัตว์, คนแคระ และมนุษย์ทั้งสี่ (กัลกิยังไม่เกิด). และ C. D. Deshmukh อธิบายว่ามีความคล้ายคลึงกันระหว่างทฤษฎีวิวัฒนาการของดาร์วินและทศาวตาร
โลว์ กิ
แบรนดอน ซิลเวสไทร (Brandon Silvestry) เกิดวันที่ 6 กันยายน ค.ศ. 1979 นักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน ใช้ชื่อ โลว์ กิ (Low Ki) และ เซนชิ (Senshi) เป็นผู้ชนะNXTซีซั่น2 ใช้ชื่อ คาวาล (Kaval) เขาเป็นหนึ่งในเวลา PWG แชมป์โลกเปิดต้าแชมป์สามครั้ง Tag โลก NWA ทีมแชมป์และได้รับรางวัลจำนวนของการแข่งขันและประชันอื่น ๆ ในวงจรอิสระและเป็นผู้ชนะของฤดูกาลที่สองของ NXT ในปี 2010 Silvestry ยังได้ทำงานอย่างกว้างขวางในประเทศญี่ปุ่นที่สะดุดตาที่สุดสำหรับ New โปรญี่ปุ่นมวยปล้ำ (NJPW) ที่เขาเป็นสามครั้ง IWGP แชมป์รุ่นจูเนียร์และโปรมวยปล้ำศูนย์หนึ่งที่เขาเป็นเพียงครั้งเดียว NWA / UPW / ศูนย์หนึ่งระหว่างรุ่นจูเนียร์และนานาชาติที่มีน้ำหนักเบา NWA แท็กทีมแชมป์
กวารีโน กวารีนี
กามิลโล-กวารีโน กวารีนี () เกิดที่โมดีนาเมื่อวันที่ 7 มกราคม ค.ศ. 1624 เสียชีวิตที่มิลานเมื่อวันที่ 6 มีนาคม ค. ศ. 1683 เป็นสถาปนิกชาวอิตาลีของสถาปัตยกรรมแบบบาโรกแบบพีดมอนต์ นอกจากจะมีผลงานที่ตูรินแล้ว กวารีนียังมีอิทธิพลและผลงานในประเทศอื่น ๆ ในทวีปยุโรปรวมทั้งในประเทศฝรั่งเศส ประเทศโปรตุเกส และซิซิลี
โจวันนี บาลยีโอเน
จิโอวานนิ บากลิโอเนเป็นลูกศิษย์ของฟรานเชสโค โมเรลลิ (Francesco Morelli) ส่วนใหญ่แล้วบากลิโอเนทำงานเขียนที่โรมโดยเริ่มด้วยลักษณะการเขียนแบบปลายสมับแมนเนอริสม์ และไดัพิมพ์หนังสือสองเล่ม “วัดเก้าวัดในโรม” ในปี ค.ศ. 1639) และ “ชีวิตของจิตรกร, ประติมากร และช่างแกะภาพพิมพ์ (ที่ทำงานระหว่าง ค.ศ. 1566-1642)” ในปี ค.ศ. 1642 หนังสือเล่มที่สองเป็นงานสำคัญทางประวัติศาสตร์เพราะเป็นแหล่งข้อมูลเกี่ยวกับจิตรกรที่พำนักอยู่ในกรุงโรมในสมัยเดียวกับบากลิโอเน
ลุยจี กอนซากา
ลุยจี กอนซากา เกิดเมื่อวันที่ 9 มีนาคม ค.ศ. 1568 เป็นบุตรชายคนโตของแฟร์รันเต กอนซากา มาร์ควิสแห่งกัสตีลโยเน ขุนนางตระกูลกอนซากา กับนางมาร์ตา ตานา ดี ซันเตนา บิดาของท่านตั้งใจว่าเมื่อท่านโตขึ้นจะให้ท่านเป็นทหาร แต่เมื่อลุยจีอายุได้เพียง 9 ปี ก็ตัดสินใจจะเป็นนักบวชและถือพรหมจรรย์ตลอดชีพ ท่านพยายามควบคุมตนเองอย่างเข้มงวด ไม่มองหน้าสตรี ใช้เวลากับการอธิษฐานเป็นเวลานาน บิดาของของลุยจีเมื่อทราบเรื่องก็ไม่ยอมรับและพยายามขัดขวางทุกวิถีทางไม่ให้ท่านบวช แต่ก็ไม่สามารถเปลี่ยนความตั้งใจของลุยจีได้
ศักย์ของกัลวานี
ศักย์ของกัลวานีได้รับการตั้งชื่อตามนายลุยจี กัลวานี
ดอน โจวันนี
ดอน โจวันนีเป็นอุปรากรที่แต่งจากตำนานของ ดอน ฆวน หนุ่มนักรักชาวสเปน อุปรากรเรื่องนี้กล่าวถึงจุดจบอันน่าสะพรึงกลัวของดอน ฆวน หรือ ดอน โจวันนี ในภาษาอิตาลี ผู้ที่ทำทุกอย่างเพื่อจะได้หญิงสาวที่หมายปองมาเชยชมแม้จะต้องสังหารใครก็ตามที่ขวางทาง
วอลเตอร์ โกรเปียส
วอลเตอร์ โกรเปียส () (18 พ.ค. 1883 — 5 ก.ค. 1969) เป็นสถาปนิกชาวเยอรมันและผู้ก่อตั้งเบาเฮาส์ เขาร่วมกับ ลุดวิก มีส ฟาน เดอ โรห์ (Ludwig Mies van der Rohe) และ เลอ กอร์บูซีเย (Le Corbusier) นั้นได้รับการยกย่องอย่างกว้างขวางว่าเป็นผู้บุกเบิกสถาปัตยกรรมสมัยใหม่.
พระเจ้าลุดวิจที่ 2 แห่งบาวาเรีย
ในยุคที่กษัตริย์มีความรับผิดชอบต่อการปกครองโดยทั่วยุโรป ลุดวิจแห่งบาวาเรียมักจะทรงทำพระองค์แบบผู้ไม่โตเต็มที่มาตลอด พระเจ้ามักซีมีเลียนพระบิดามีพระประสงค์ที่จะให้การศึกษาเกี่ยวกับหน้าที่และภาระของการเป็นกษัตริย์กับมงกุฏราชกุมารลุดวิจและเจ้าชายออทโทพระอนุชาตั้งแต่ยังทรงพระเยาว์ ลุดวิจถูกตามใจกันมาตั้งแต่เด็กแต่มาถูกควบคุมอย่างเคร่งครัดโดยครูที่บังคับทั้งทางวินัยและการศึกษา กล่าวกันว่าการสาเหตุที่มีพระนิสัยที่ออกจะแปลกอาจจะเป็นผลมาจากความเครียดและความกดดันในการที่ทรงเติบโตขึ้นมาฐานะที่เป็นเจ้านาย ลุดวิจไม่ทรงมีความสัมพันธ์ที่สนิทสนมกับพระบิดาและมารดาเท่าใดนัก ครั้งหนึ่งเมื่อที่ปรึกษาประจำพระองค์ของพระเจ้ามักซีมีเลียนถวายคำแนะนำระหว่างที่ทรงเดินทุกวันว่าบางครั้งน่าจะชวนลุดวิจผู้ที่จะมาเป็นกษัตริย์สืบต่อจากพระองค์ออกเดินเป็นเพื่อนด้วย พระเจ้ามักซีมีเลียนทรงตอบว่า “แล้วจะให้ฉันพูดอะไรกับลุดวิจเล่า? ในเมื่อเจ้าลูกชายของฉันไม่เคยสนใจในสิ่งใดที่คนอื่นพูด” ลุดวิจกล่าวเรียกพระมารดาว่า “พระชายาของกษัตริย์องค์ก่อน” (my predecessor's consort) ผู้ที่ทรงมีความสนิทสนมด้วยมากกว่าคือพระเจ้าลุดวิจที่ 1 แห่งบาวาเรียพระอัยยิกา พระเจ้าลุดวิจที่ 1 เองก็ทรงผู้มีชื่อเสียงในทางที่ไม่ดี และมีพระนิสัยที่ออกไปทางลึกลับเป็นปริศนาเช่นกัน ในที่สุดพระเจ้าลุดวิจที่ 1 ก็ทรงถูกบังคับให้สละราชสมบัติเพราะเรื่องฉาวโฉ่
ลัทธิคลั่งชาติ
ตามตำนาน ทหารฝรั่งเศส นีโกลัส โชแว็ง (Nicolas Chauvin) ได้รับบาดเจ็บสาหัสในสงครามนโปเลียน เขาได้บำนาญจากการบาดเจ็บของเขาแต่ไม่เพียงพอดำรงชีพ หลังนโปเลียนสละราชสมบัติ โชแว็งเป็นผู้นิยมโบนาปาร์ต (Bonapartist) อย่างคลั่งไคล้แม้มุมมองนี้ไม่ได้รับความนิยมในประเทศฝรั่งเศสสมัยการฟื้นฟูราชวงศ์บูร์บง การอุทิศตนอย่างมืดบอดเด็ดเดี่ยวต่ออุดมการณ์ของเขา แม้ถูกกลุ่มแยกของเขาปฏิเสธและศัตรูก่อกวน เริ่มการใช้คำนี้
จอร์โจ วาซารี
ในฐานะสถาปนิก วาซารีประสบความสำเร็จมากกว่าในฐานะจิตรกรทางเดิน (loggia) ระหว่างวังอุฟฟีซี (Palazzo degli Uffizi) มีการนำสายตาของผู้เดินไปสู่ปราสาทอีกด้าน เป็นงานออกแบบเมือง (urban design) ที่สำคัญมากของยุคนั้น ในฟลอเรนซ์ วาซารีได้ออกแบบทางเดินเชื่อมปราสาทอุฟฟีซีกับวังปิตตี (Pitti Palace) ปัจจุบันส่วนนี้เรียกกว่า "โถงวาซารี" (Vasari Corridor) เพื่อเป็นเกียรติแก่เขา นอกจากนี้เขายังได้ทำงานอนุรักษ์ฟื้นฟู (renovation) โบสถ์จากยุคกลางห้าแห่ง
เซลล์กัลวานี
นาย Wilhelm König ได้แนะนำในปี 1940 ว่าวัตถุที่เรียกว่าแบตเตอรี่แบกแดดอาจเป็นตัวแทนของเทคโนโลยีเซลล์กัลวานีจากเมือง Parthia โบราณ แบบจำลองที่ถูกเติมเต็มด้วยกรดซิตริกหรือน้ำองุ่นเคยแสดงว่าสามารถผลิตแรงดันไฟฟ้าได้ แต่มันก็อยู่ไกลจากความแน่นอนที่ว่าแบบจำลองนี้เป็นวัตถุประสงค์เพื่อใช้เป็นแบตเตอรีในยุคนั้น นักวิชาการอื่นชี้ว่ามันจะคล้ายกันมากกับอ่างที่รู้จักกันว่าได้ถูกใช้สำหรับการจัดเก็บม้วนกระดาษทำจากหนังสัตว์(คำภีร์โบราณ)
เลอง ชาร์ล เตฟว์แน็ง
เลอง ชาร์ล เตฟว์แน็ง (, ; 30 มีนาคม พ.ศ. 2400 – 21 กันยายน พ.ศ. 2469) หรือที่รู้จักกันในชื่อ เทเวนิน หรือ เทวินิน เป็นวิศวกรชาวฝรั่งเศส รู้จักในฐานะผู้พัฒนาทฤษฎีบทสำหรับวงจรไฟฟ้า ซึ่งว่า ภาระหรือโหลดทางไฟฟ้าเมื่อต่อเข้ากับแหล่งจ่าย สามารถเขียนเป็นวงจรสมมูลซึ่งประกอบด้วยแหล่งจ่ายสมมูลซึ่งหาได้จากการแบ่งศักย์ ความต้านทานสมมูลซึ่งหาได้จากการรวมความต้านทานเข้าด้วยกันขณะตัดภาระออก และความต้านทานของภาระต่ออนุกรมกัน 
เลอง เตฟว์แน็งเกิดเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 30 มีนาคม 2400 (นับตามแบบพระราชบัญญัติปีปฏิทิน พ.ศ. 2483) ที่เมืองโม (Meaux) จังหวัดแซเนมาร์น แคว้นอีล-เดอ-ฟร็องส์ เข้าศึกษาที่วิทยาลัยสารพัดช่าง () ซึ่งปัจจุบันเป็นสถาบันสมทบของมหาวิทยาลัยปารีส-ซาแกล () เมื่อ พ.ศ. 2421 เตฟว์แน็งเข้ารับราชการในกองทหารสื่อสาร ก่อนเข้าสอนในวิทยาลัยไปรษณีย์โทรเลขขั้นสูง (ปัจจุบันคือวิทยาลัยโทรคมนาคมขั้นสูงแห่งสถาบันวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยีปารีส ()) จากการศึกษาทฤษฎีวงจรพื้นฐาน กฎของโอห์ม และกฎของเคอร์ชอฟฟ์ทำให้เตฟว์แน็งสร้างทฤษฎีใหม่สำหรับวงจรไฟฟ้าของเขาขึ้น อย่างไรก็ตาม กฎของเขาได้รับการค้นพบก่อนหน้าแล้วโดยแฮร์มัน ฟ็อน เฮ็ล์มฮ็อลทซ์ ต่อมาเตว์แน็งเป็นผู้อำนวยการสำนักโทรคมนาคม และเริ่มเป็นอาจารย์รับเชิญในสถาบันต่าง ๆ อาทิ สถาบันเกษตรศาสตร์แห่งกรีญง
พระธรรมเสนานี (ชุณห์ กิตฺติวณฺโณ)
พระธรรมเสนานี (ชุณห์ กิตฺติวณฺโณ) (9 กุมภาพันธ์ 2468) ที่ปรึกษาเจ้าคณะจังหวัดนครปฐม เจ้าอาวาสวัดวังตะกู อาจารย์ใหญ่โรงเรียนสหศึกษาบาลี องค์พระปฐมเจดีย์ มีนามเดิม ชื่อ ชุณห์ ภูศรี เกิดเมื่อวันอังคารที่ 9 กุมภาพันธ์ 2468 เกิดที่บ้านวังตะกู หมู่ที่ 8 ต.วังตะกู อ.เมือง จ.นคร ปฐม เคยรับราชการเป็นครูสอนที่โรงเรียนประชาบาลบ้านบ่อด่าน วัดทัพยายท้าว กระทั่งเมื่ออายุครบเกณฑ์ ได้เข้าพิธีอุปสมบท เมื่อวันพุธที่ 11 ก.ค. 2488 ณ วัดทัพหลวง โดยมีพระราชธรรมาภรณ์ วัดดอนยายหอม เป็นพระอุปัชฌาย์, พระวิหารการโกวิท วัดทัพหลวง เป็นพระกรรมวาจาจารย์ และพระอธิการไข่ วัดม่วงตารศ เป็นพระอนุสาวนาจารย์ 
ได้รับฉายา กิตฺติวณฺโณ มีความหมายว่า ผู้มีชื่อเสียงดีงาม หลังอุปสมบท มุ่งมั่นศึกษาเล่าเรียนพระปริยัติธรรม สามารถสอบได้นักธรรมชั้นตรี-โท-เอก ตามลำดับ จากสำนักเรียนวัดปากน้ำภาษีเจริญ สร้างคุณูปการต่อชาวเมืองนครปฐมเป็นอย่างมาก โดยเฉพาะงานด้านการศึกษา ตั้งแต่ปีพ.ศ. 2494 ท่านได้รับแต่งตั้งเป็นครูสอนพระปริยัติธรรม ได้รับแต่งตั้งเป็นกรรมการคุมสอบธรรมสนามหลวง เป็นเจ้าสำนักเรียนวัดวังตะกู
เป็นกรรมการตรวจประโยคธรรมสนามหลวงนักธรรมชั้นตรี ปัจจุบัน ยังเป็นกรรม การอบรมบาลีก่อนสอบสนามหลวงที่วัดไร่ขิง และที่สำคัญงานศึกษาพระปริยัติธรรมทั้งแผนกธรรมและบาลี ในสำนักเรียนมีนักเรียนสอบบาลีได้ทุกปี โดยเฉพาะประโยค ป.ธ.9 นอกจากนี้ ยังมีความรู้ความเชี่ยวชาญด้านภาษาจีน พูดและเขียนได้ อ่านและเขียนอักษรขอมก็ได้ งานเผยแผ่ ท่านได้รับแต่งตั้งเป็นพระธรรมทูตประจำจังหวัดนครปฐม เป็นวิทยากรอบรมและบรรยายธรรมแก่ข้าราชการตำรวจสถานีภูธรจังหวัดนครปฐม เป็นวิทยากรอบรมและบรรยายธรรมแก่นักโทษในเรือนจำกลางประจำจังหวัดนครปฐม ส่งเสริมกิจกรรมเกี่ยวกับการเผยแผ่พระพุทธศาสนา ท่านได้อบรมศีลธรรมแก่ประชาชนในวันธรรมสวนะเป็นประจำ รวมทั้งนำข้าราชการคณะครู นักเรียน ตลอดถึงพุทธศาสนิกชน เวียนเทียนในวันสำคัญทางพระพุทธศาสนา เป็นประจำทุกปี งานสาธารณูปการ ท่านได้สร้างกำแพงรอบวัด ห้องสุขา ห้องสมุด ห้องอบรมพระวิปัสสนาจารย์จังหวัดนครปฐม โรงครัวของวัด ซ่อมอุโบสถหลังเก่าทำเป็นวิหาร งานสาธารณสงเคราะห์ บริจาคเงินส่วนตัวเข้ามูลนิธิราชประชานุเคราะห์ ร่วมสร้างหอประชุมของอำเภอเมืองนครปฐม ตั้งทุนมูลนิธิโรงพยาบาลกำแพงแสน เป็นประธานฝ่ายสงฆ์ทอดผ้าป่าสามัคคี หาเงินเข้าชมรมเรารักแม่น้ำท่าจีน ซึ่งมีวัดอยู่ริมแม่น้ำท่าจีน 30 กว่าวัด อีกทั้งเป็นประธานจัดให้มีการอบรมเรื่องโภชนาการแก่ประชาชนตำบลวังตะกู ร่วมกับองค์การบริหารส่วนตำบลวังตะกู ส่วนงานในตำแหน่งหน้าที่ จัดประชุมพระสังฆาธิการทุกระดับในเขตปกครอง ตามมติมหาเถรสมาคมทุกปี คอยหมั่นตรวจเยี่ยมวัดต่างๆ ในเขตพื้นที่ปกครอง จัดปฏิบัติธรรมแนวมหาสติปัฏฐาน จัดสัมมนาเพิ่มความรู้ความสามารถแก่พระสังฆาธิการทุกระดับในปกครองทุกปี กวดขันเรื่องระเบียบวินัยแก่พระสังฆาธิการทุกระดับในเขตปกครองให้อยู่กันด้วยความเรียบร้อย ท่านมีแนวความคิดส่งเสริมการสวดมนต์ให้สวดถูกอักขรวิธี ถูกสังโยค และใช้บทสวดมนต์ให้ตรงกับงานบุญต่างๆ มีการจัดอบรมซ้อมสวดพระกรรมวาจาจารย์ ก่อนการแต่งตั้งเป็นพระคู่สวด จัดอบรมกวดวิชานักธรรมชั้นเอก ก่อนสอบสนามหลวง ปีละ 15 วัน เป็นเวลานาน กว่า 20 ปี เน้นให้พระภิกษุ-สามเณรในจังหวัดนครปฐมทุกรุป ทำอุโบสถกรรม สวดพระปาฏิโมกข์ตลอดปี ท่านยังมีโอกาสไปศึกษาดูงานในต่างประเทศ อาทิ วัดไทยลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา และได้รับอาราธนาไปดูงานด้านพระพุทธศาสนา ที่วัดเส้าหลิน วัดที่ปักกิ่งและกวางเจา สาธารณรัฐประชาชนจีน
ประวัติวิชากายวิภาคศาสตร์
ผลงานของกาเลนและอวิเซนนา โดยเฉพาะอย่างยิ่ง "The Canon of Medicine" ซึ่งได้รับการสอนควบคู่กันไป ได้ถูกแปลเป็นภาษาละติน และ "Canon" เป็นตำราทางกายวิภาคที่เชื่อถือได้มากที่สุดในการเรียนแพทยศาสตร์ในยุโรปจนกระทั่งคริสต์ศตวรรษที่ 16 พัฒนาการของกายวิภาคศาสตร์ครั้งใหญ่ครั้งแรกในยุโรปนักตั้งแต่การล่มสลายของจักรวรรดิโรมันเกิดขึ้นที่โบโลญญา (Bologna) ในคริสต์ศตวรรษที่ 14 ถึง 16 ซึ่งมีผู้ชำแหละศพมนุษย์จำนวนมากซึ่งอุทิศตนในการพยายามอธิบายอวัยวะต่างๆ ให้ถูกต้องแม่นยำมากขึ้นและอธิบายหน้าที่ของมันอย่างชัดเจน นักกายวิภาคศาสตร์คนสำคัญเหล่านี้ เช่น มอนดีโน เด ลีอุซซี (Mondino de Liuzzi) และ อาเลซซานโดร อากิลลีนี (Alessandro Achillini)
แม่เหล็กไฟฟ้าชีวภาพ
แม่เหล็กไฟฟ้าชีวภาพเป็นเรื่องที่ศึกษากันเป็นหลักโดยใช้เทคนิคของสรีรวิทยาไฟฟ้า (electrophysiology) ในช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 18 แพทย์และนักฟิสิกส์ชาวอิตาลีชื่อ ลุยจี กัลวานี (Luigi Galvani) ได้บันทึกเป็นครั้งแรกว่ากบสามารถผลิตไฟฟ้ากระแสได้ ในขณะที่เขากำลังทดลองเรื่องไฟฟ้าสถิต กัลวานีจึงตั้งชื่อให้ไฟฟ้านี้ว่า "ไฟฟ้าจากสัตว์" เพื่ออธิบายปรากฏการณ์ดังกล่าว แต่คนในยุคนั้นก็เรียกกันว่า แกลแวนิซึม (Galvanism) กัลวานีพิจารณาว่าการกระตุ้นของกล้ามเนื้อเป็นผลมาจากของเหลวหรือวัสดุนำไฟฟ้าที่อยู่ในเส้นประสาท
เกลาดีโอ อับบาโด
เกลาดีโอ อับบาโด () เป็นวาทยกรชาวอิตาลี ถือเป็นหนึ่งในวาทยกรที่มีชื่อเสียงที่สุดแห่งศตวรรษที่ 20 เขาเป็นผู้อำนวยการเพลงของโรงอุปรากรลา สกาลาในนครมิลาน และยังเคยเป็นวาทยกรเอกของวงลอนดอนซิมโฟนีออร์เคสตรา, ผู้อำนวยการเพลงของโรงอุปรากรแห่งรัฐเวียนนา, ผู้ก่อตั้งและผู้อำนวยการของเทศกาลดนตรีออร์เคสตรานครลูเซิร์น และวาทยกรเอกของวงเบอร์ลินฟิลฮาร์มอนิก
ลูกัส เลย์วา
บราซิล
อะพอลโลกับแดฟนี
ตำนานของอะพอลโลและแดฟนีถูกวิเคราะห์ว่าเป็นศึกระหว่างพรหมจรรย์ (แดฟนี) และความต้องการทางเพศ (อะพอลโล) ขณะที่อะพอลโลกวดแดฟนีด้วยตัณหา นางก็ได้รับการช่วยโดยการแปลงกายและการจองจำเป็นต้นลอเรล ซึ่งสามารถมองได้ว่าเป็นพรหมจรรย์นิรันดร แดฟนีถูกบีบคั้นให้เสียสละร่างกายของเธอและกลายเป็นต้นลอเรล ซึ่งเป็นทางเดียวที่จะหนีจากแรงกดดันจากความต้องการทางเพศอย่างต่อเนื่องของอะพอลโลได้ อะพอลโลนำพรหมจรรย์นิรันดรของแดฟนีมาสร้างพวงมาลัยจากกิ่งลอเรลของนาง แปลงสัญลักษณ์พรหมจรรย์ของนางเป็นสัญลักษณ์ทางวัฒนธรรมสำหรับเขา นักกวีและนักดนตรีทั้งหลาย
โรมัน กอนซาเลซ
โรมัน กอนซาเลซ (; เกิด: 17 มิถุนายน ค.ศ. 1987 ที่กรุงมานากัว; ชื่อเต็ม: โรมัน อัลเบร์โต กอนซาเลซ ลูนา () นักมวยสากลอาชีพชาวนิการากัว เป็นอดีตแชมป์โลกในรุ่นซูเปอร์ฟลายเวต (115 ปอนด์) ของสภามวยโลก (ดับเบิลยูบีซี) และเป็นอดีตแชมป์โลกอีก 3 รุ่น คือ รุ่นมินิมัมเวต (105 ปอนด์), ไลต์ฟลายเวต (108 ปอนด์) ของสมาคมมวยโลก (ดับเบิลยูบีเอ) และฟลายเวต (112 ปอนด์) ของสภามวยโลก ปัจจุบันได้รับการจัดอันดับให้เป็นนักมวยที่เก่งที่สุดในโลกอันดับ 4 เมื่อเทียบกันรุ่นต่อรุ่นจากนิตยสารเดอะริง และอันดับ 5 ของอีเอสพีเอ็น ถือได้ว่าเป็นตำนานนักมวยชาวนิการากัวคนหนึ่ง เหมือนกับอาเลกซิส อาร์เกวโย ในอดีต โดยเป็นนักมวยชาวนิการากัวคนแรกที่ได้แชมป์โลกถึง 4 รุ่น
หลุยส์ ซัลลิแวน
หลุยส์ เฮนรี่ ซัลลิแวน (Louis Henri Sullivan) (3 กันยายน พ.ศ. 2399 - 12 เมษายน พ.ศ. 2467)
สถาปนิกชาวอเมริกัน ผู้ซึ่งถูกขนานนามให้เป็น "บิดาแห่งสถาปัตยกรรมสมัยใหม่" (Father of modernism) เป็นผู้บุกเบิกการออกแบบอาคารสูงสมัยใหม่ เป็นผู้มีอิทธิพลต่อสถาปนิกรุ่นหลัง และเป็นนักวิจารณ์แห่งสำนักชิคาโก้ (Chicago School)
ซัลวาโตเร บูร์รูนี
ซัลวาโตเร บูรร์รูนี เป็นอดีตแชมป์โลกรุ่นฟลายเวทของอิตาลี เคยชกมวยสากลสมัครเล่นติดทีมชาติอิตาลีในรุ่นฟลายเวทไปแข่งขันกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2499 ที่ เมลเบิร์น ได้บายในรอบแรก และตกรอบสองแพ้นักมวยจากสหภาพโซเวียต จากนั้นจึงหันมาชกมวยสากลอาชีพ ได้ครองแชมป์ยุโรปรุ่นฟลายเวท จากนั้นขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นฟลายเวท ชนะคะแนน โผน กิ่งเพชร ป้องกันตำแหน่งได้ 1 ครั้ง จึงเสียแชมป์ให้วอลเตอร์ แมคโกแวน แต่ก่อนจะป้องกันแชมป์กับแมคโกแวน สมาคมมวยโลกได้ประกาศปลดบูรร์รูนี ออกจากตำแหน่งแชมป์เพราะไม่ยอมชกป้องกันตำแหน่งกับโอราเซียว เอนรีเก อักกาบาโย แมคโกแวนที่ชิงแชมป์ได้ไปจากบูรร์รูนี จึงเป็นแชมป์ของสภามวยโลกเท่านั้น
กวารีโน กวารีนี
กล่าวกันว่ากวารีนีได้รับอิทธิพลทางสถาปัตยกรรมมาจากฟรันเชสโก บอร์โรมีนี และว่ากันว่ากวารีนีเป็นสถาปนิกคนแรกให้กับดุ๊กฟีลีแบร์แห่งซาวอย (Philibert of Savoy) กวารีนีออกแบบสิ่งก่อสร้างจำนวนมากทั้งสิ่งก่อสร้างสาธารณะและส่วนบุคคลที่ตูริน รวมทั้งวังหลายวังของดุ๊กแห่งซาวอย, วัดหลวงซานโลเรนโซ (ค.ศ. 1666-ค.ศ. 1680), ชาเปลHoly Shroudที่เป็นที่เก็บ ผ้าห่อพระศพพระเยซูแห่งตูริน (Shroud of Turin) ภายในมหาวิหารเซนต์จอห์นแบ็พทิสต์ที่ตูริน (ค.ศ. 1668) ซึ่งสร้างต่อจากงานที่เริ่มโดยคาร์โล ดิ คาสเตลลามอนเต (Carlo di Castellamonte) วังการิญญาโน (Palazzo Carignano) (ค.ศ. 1679-ค.ศ. 1685) วังรักโกนีจี (Castle of Racconigi) และสิ่งก่อสร้างอีกหลายแห่งทั้งสิ่งก่อสร้างสาธารณะและคริสต์ศาสนสถานที่โมดีนา เมสซีนา เวโรนา เวียนนา ปราก ลิสบอน และปารีส ระหว่างปี ค.ศ. 1657 ถึงปี ค.ศ. 1659 กวารีนีพำนักอยู่ที่ประเทศสเปนเพื่อหาความรู้เกี่ยวกับสิ่งก่อสร้างแบบมัวร์ ซึ่งกวารีนีนำลักษณะบางอย่างมาใช้ในสิ่งก่อสร้างที่ตูริน ในบรรดาผู้ที่ทำงานสืบต่อจากกวารีนีก็รวมทั้งฟีลิปโป จูวารา (Filippo Juvarra) ผู้เป็นลูกศิษย์ของกวารีนีเองและแบร์นาโด วิตโตเน (Bernardo Vittone) ผู้เป็นลูกศิษย์ของจูวารา ผู้ซึ่งเป็นผู้เขียน "Architettura Civile" เมื่อปี ค.ศ. 1737
นีกอลา เลออนาร์ ซาดี การ์โน
นีกอลา เลออนาร์ ซาดี การ์โน (; 1 มิถุนายน ค.ศ. 1796 - 24 สิงหาคม ค.ศ. 1832) เป็นนักฟิสิกส์ชาวฝรั่งเศส และนายช่างวิศวกรประจำกองทัพ ซึ่งคิดค้นทฤษฎีเครื่องจักรความร้อนได้สำเร็จจริง จากงานวิจัยเรื่อง "Reflections on the Motive Power of Fire" ในปี ค.ศ.1824 ปัจจุบันทฤษฎีนี้เป็นที่รู้จักกันในชื่อ "วัฏจักรการ์โน" เป็นผู้วางรากฐานกฎข้อที่สองของเทอร์โมไดนามิกส์ หรืออาจกล่าวได้ว่าเขาเป็นนักอุณหพลศาสตร์คนแรกของโลก ซึ่งคิดค้นหลักการพื้นฐานต่าง ๆ มากมายเช่น ประสิทธิภาพการ์โน ทฤษฎีการ์โน เครื่องจักรความร้อนการ์โน เป็นต้น
อาร์ตูโร ตอสกานีนี
อาร์ตูโร ตอสกานีนี () เป็นวาทยกรชาวอิตาลี ถือเป็นหนึ่งในวาทยกรผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดแห่งช่วงปลายคริสต์ศตวรรษที่ 19 ถึงศตวรรษที่ 20 วาทยการของเขามีความทรงพลังและเรียกได้ว่าเป็นวาทยการในอุดมคติ เขามีโสตประสาทที่สามารถแยกแยะรายละเอียดและความดังของดนตรีได้อย่างน่าทึ่ง เขาสามารถบอกได้ทันทีว่าเสียงไหนคือโน๊ตหรือคอร์ดอะไร รวมทั้งมีความจำทางทัศนภาพ (eidetic memory) ที่ดีมาก เขามีโอกาสเป็นผู้อำนวยการเพลงที่โรงอุปรากรลา สกาลาในนครมิลานหลายต่อหลายครั้ง รวมถึงที่เมโทรโพลิแทนโอเปราในนครนิวยอร์ก และที่วงนิวยอร์กฟิลฮาร์มอนิก ในช่วงปัจฉิมวัยเขายังได้รับแต่งตั้งเป็นวาทยกรเอกประจำวงเอ็นบีซีซิมโฟนีออร์เคสตราในนิวยอร์ก
ไลโอเนล ลูเธอร์
ไลโอเนลสงสัยในตัวคลาร์ก เค้นท์ จึงให้โคลอี้ ซัลลิแวน ซึ่งเป็นเพื่อนสนิทของคลาร์ก เค้นท์สืบความลับของคลาร์ก โดยแลกกับตำแหน่งนักหนังสือพิมพ์ที่เด็กที่สุดในประวัติศาสตร์ของการก่อตั้งเดลี่แพลเน็ตมาในรอบ 200 ปี แต่เมื่อโคลอี้แตกหักกับไลโอเนล ไลโอเนลจึงจัดการปลดโคลอี้ รวมทั้งปลดพ่อของโคลอี้ออกจากตำแหน่งผู้ควบคุมโรงงานปุ๋ยลูเธอร์คอร์ป ซึ่งนั่นเป็นแรงผลักดันที่ทำให้โคลอี้กล้าลุกขึ้นมาสู้กับไลโอเนล ซึ่งไม่เคยมีใครนอกครอบครัวลูเธอร์ที่กล้าทำมาก่อน โคลอี้ได้ร่วมมือและส่งหลักฐานการเอาผิดไลโอเนล ลูเธอร์ให้กับเล็กซ์ และทำให้ไลโอเนลต้องติดคุกในที่สุด
โจซูเอ คาร์ดุชชี
โจซูเอ คาร์ดุชชี () (27 กรกฎาคม พ.ศ. 2378 – 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2450) เป็นกวีชาวอิตาลีซึ่งบ่อยครั้งเป็นที่ยกย่องว่าเป็นหนึ่งในกวีที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของอิตาลี เขายังเป็นครูอีกด้วย คาร์ดุชชีถูกยกย่องให้เป็นกวีแห่งชาติอย่างไม่เป็นทางการของประเทศอิตาลีสมัยใหม่ ในปีพ.ศ. 2448 คาร์ดุชชีเป็นชาวอิตาลีคนแรกที่ได้รับรางวัลโนเบลสาขาวรรณกรรม
เซลล์กัลวานี
ดังนั้นปฏิกิริยาโดยรวมคือ
ลักช์ ลาลวานี
ลักช์ ลาลวานี () เป็นนักแสดงชายชาวอินเดีย มีชื่อเสียงโด่งดังจากบท เจ้าชายโปรุส ในซีรีส์เรื่อง ศึกสองราชันย์ โปรุส VS อเล็กซานเดอร์ (โปรุส ศึกสองราชันย์)
จีโอวันนี บัตตีสตา อูร์บานี
จีโอวันนี บัตตีสตา อูร์บานี (3 พฤศจิกายน ค.ศ. 1923 – 2 กันยายน ค.ศ. 2018) เป็นนักการเมืองชาวอิตาลี สังกัดพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศอิตาลี เคยดำรงตำแหน่งผู้ว่าการเทศบาลซาโวนา ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1957 จนถึงปี ค.ศ. 1958 และเป็นวุฒิสภาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1972 จนถึงปี ค.ศ. 1987
โลรองต์ บูดูอานี
โลรองต์ บูดูอานี นักมวยสากลชาวฝรั่งเศส เกิดเมื่อ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2509 สถิติการชก 42 ครั้ง ชนะ 38 (น็อค 32) เสมอ 1 แพ้ 3
บูดูอานีเคยชกมวยสากลสมัครเล่นมาก่อนและได้เหรียญเงินในก๊ฬาโอลิมปิกที่โซล จากนั้นจึงหันมาชกมวยสากลอาชีพใน พ.ศ. 2532 บูดูอานีประสลความสำเร็จในการชิงแชมป์โลกเมื่อ 21 สิงหาคม พ.ศ. 2539 ชนะน็อค ฮูลิโอ ซีซาร์ วาสเควซ ยก5 ได้ครองแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์เวลเตอร์เวท WBA หลังจากนั้น ป้องกันตำแหน่งไว้ได้หลายครั้ง ก่อนจะแพ้คะแนน เดวิด รีดจากสหรัฐ เมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2542 บูดูอานีพยายามขอแก้มือกับรีด โดยให้รีดมาชกกับตนที่ฝรั่งเศส แต่รีดไม่ตกลง บูดูอานีจึงแขวนนวมไปใน พ.ศ. 2543
พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 แห่งฝรั่งเศส
พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 แห่งฝรั่งเศส (; "หลุยส์ สตานิสลาส กซาวีเย", 17 พฤศจิกายน ค.ศ. 1755 - 16 กันยายน ค.ศ. 1824) ซึ่งทรงเป็นที่รู้จักว่า "ผู้ปรารถนา" (le Désiré) ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ราชวงศ์บูร์บงผู้ครองราชบัลลังก์ฝรั่งเศสและนาวาร์ตั้งแต่ ค.ศ. 1814 จนถึง ค.ศ. 1824 เว้นว่างช่วงปี ค.ศ. 1815 ที่เรียก สมัยร้อยวัน พระเจ้าหลุยส์ที่ 18 ทรงใช้เวลา 23 ปีเสด็จลี้ภัยตั้งแต่ ค.ศ. 1791 ถึง ค.ศ. 1814 ในช่วงการปฏิวัติฝรั่งเศสและจักรวรรดิฝรั่งเศสที่ 1 และอีกครั้งใน ค.ศ. 1815 ในช่วงสมัยร้อยวัน ซึ่งจักรพรรดินโปเลียนที่ 1 เสด็จกลับจากเกาะเอลบา
พระเจ้าลุดวิจที่ 2 แห่งบาวาเรีย
พระเจ้าลุดวิจทรงเป็นบุคคลที่มีลักษณะนิสัยที่ลึกลับเป็นปริศนา (eccentric) และผู้ที่สวรรคตในสถานะการณ์ที่ค่อนข้างมีเงื่อนงำ สุขภาพจิตของพระองค์ในบั้นปลายอาจจะไม่ปกติแต่ก็ไม่มีหลักฐานทางการแพทย์ที่เป็นที่ยืนยันได้แน่นอน แต่สิ่งที่ทรงทิ้งไว้เป็นมรดกแก่ชนรุ่นหลังคืองานทางสถาปัตยกรรมที่ทรงก่อสร้างที่รวมทั้งวังและปราสาทใหญ่โตที่ทั้งหรูหราโอ่อ่าและเต็มไปด้วยจินตนาการราวเทพนิยายหลายแห่ง รวมทั้งปราสาทนอยชวานชไตน์ซึ่งเป็นปราสาทที่มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักกันทั่วโลก และทรงเป็นผู้อุปถัมภ์ริชาร์ด วากเนอร์ คีตกวีและนักเขียนดนตรีโอเปร่าคนสำคัญของเยอรมัน
พระเจ้าลุดวิจที่ 2 แห่งบาวาเรีย
พระเจ้าลุดวิจทรงเป็นผู้อุปถัมภ์คีตกวีริชาร์ด วากเนอร์ และทรงสละพระราชทรัพย์เพื่อช่วยในการสร้างโรงอุปรากรบายรอยท์ เป็นที่เชื่อกันว่าถ้าวากเนอร์ไม่ได้รับการอุปถัมภ์จากลุดวิจก็คงไม่ได้เขียนแหวนแห่งนิเบลลุงเก็นจนจบ ซึ่งเป็นโอเปร่าชิ้นสำคัญที่สุดของวากเนอร์ หรือพาร์ซิฟาล (Parsifal) ซึ่งเป็นโอเปร่าชิ้นสุดท้าย
ลุยจิ
ลุยจิ เป็นน้องชายของมาริโอ เขาเป็นเพื่อนร่วมทางในการเดินทางของมาริโอหลายครั้ง และเป็นตัวละครที่ผู้เล่นสามารถเล่นได้ในโหมดมัลติเพลย์เยอร์แทบทุกเกม พฤติกรรมของลุยจิบางครั้งก็เหมือน "แมวขี้ตกใจ" ที่เดินทางเพื่อช่วยมาริโอแต่ต้องกลายเป็นการช่วยตัวเองแทน ถึงแม้ว่าเขาจะต้องช่วยมาริโอบางครั้งบางคราวอย่างที่แสดงให้เห็นใน "ลุยจิ แมนชั่น" และในบางครั้ง ลุยจิจะกลายเป็นตัวละครลับที่ผู้เล่นต้องปลดล็อคมาใช้ อย่าง "มาริโอ้ กาแล็คซี่" หรือ "มาริโอ้ทรีดีแลนด์"
คนโกงไพ่ (คาราวัจโจ)
ไม่ว่าจะโดยคอนแสตนติโนหรือออร์ซิ คาราวัจโจก็ได้รับความสนใจจากคาร์ดินัลฟรานเชสโค มาเรีย เดล มอนเตผู้ซื้อภาพและกลายมาเป็นผู้อุปถัมภ์คนสำคัญคนแรก โดยให้ที่พำนักในวังมาดามาหลังจตุรัสนาวาร์โร จากนั้นภาพก็ตกไปเป็นของคาร์ดินัลอันโตนิโอ บาร์แบรินิผู้เป็นหลานของสมเด็จพระสันตะปาปาเออร์บันที่ 8 ที่ต่อมาคาราวัจโจเขียนภาพเหมือนให้(“ภาพเหมือนของมาฟเฟโอ บาร์เบอรินิ”) ในปี ค.ศ. 1598 ต่อมาเปลี่ยนมือไปเป็นของตระกูลโคโลนนา-สเคียร์รา และในที่สุดก็หายไปในคริสต์ทศวรรษ 1890 และมาพบอีกครั้งในปี ค.ศ. 1987 ในงานสะสมส่วนบุคคลในยุโรป