ประเทศอินเดีย มีแม่น้ำที่ใหญ่ที่สุดชื่อว่าอะไร ?
ประเทศอินเดีย
ระบบแม่น้ำที่ใหญ่ที่สุดในอินเดียคือ แม่น้ำคงคา (Ganges) ซึ่งมีต้นกำเนิดจากเทือกเขาหิมาลัย แม่น้ำสาขาในระบบแม่น้ำคงคาคือ แม่น้ำยมนา แม่น้ำกากรา แม่น้ำกันดัค และแม่น้ำโคสิ บริเวณผืนดินที่ราบลุ่มแม่น้ำคงคาจัดได้ว่ามีความอุดสมบูรณ์ และกว้างใหญ่ที่สุด โดยเป็นบริเวณกว้างถึงหนึ่งในสี่ของประเทศ นอกจากนั้นยังมีแม่น้ำพรหมบุตร ซึ่งมีความสำคัญรองลงมา มีสาขามากมาย ซึ่งไหลผ่านพื้นที่ส่วนใหญ่ของอินเดีย โดยไปสุดที่อ่าวเบงกอลเช่นเดียวกับแม่น้ำคงคา
แม่น้ำโขง
นอกจากนี้ ในประเทศจีน แม่น้ำโขงยังเป็น 1 ในแม่น้ำ 3 สาย ที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็นมรดกโลกร่วมกับแม่น้ำแยงซีและแม่น้ำสาละวินในเขตพื้นที่มณฑลยูนนาน ภายใต้ชื่อ พื้นที่คุ้มครองแม่น้ำขนานสามสายแห่งยูนนาน พื้นที่ดังกล่าวนับได้ว่าเป็นสถานที่แห่งหนึ่งบนโลกที่มีความอุดมสมบูรณ์และความหลายหลายทางชีวภาพสูง
แม่น้ำโคลัมเบีย
แม่น้ำโคลัมเบีย () เป็นแม่น้ำที่ใหญ่ที่สุดบริเวณตะวันตกเฉียงเหนือฝั่งแปซิฟิกของอเมริกาเหนือ แม่น้ำไหลจากเทือกเขาร็อกกีในรัฐบริติชโคลัมเบียของแคนาดา ไหลไปทางตะวันตกเฉียงเหนือ วกอ้อมทางตอนเหนือของภูเขาเซลเคิร์กแล้วลงไปทางใต้ ขยายกว้างเป็นทะเลสาบแอร์โรว์ จากนั้นไหลตัดเขตแดนรัฐวอชิงตัน สหรัฐอเมริกา โค้งไปทางตะวันตก ใกล้ ๆ เขตแดนรัฐออริกอน มีแควสายใหญ่ที่สุดมาบรรจบ คือแม่น้ำสเนก จากนั้นไหลไปทางตะวันตก เป็นเขตแดนด้านตะวันตกระหว่างรัฐวอชิงตันกับรัฐออริกอน ไปลงมหาสมุทรแปซิฟิก
แม่น้ำจนาพ
แม่น้ำจนาพ (; ; ; ; ) เป็นแม่น้ำสายหลักในประเทศอินเดียและปากีสถาน เป็นหนึ่งใน ปัญจนทีหรือแม่น้ำ 5 สายของภูมิภาคปัญจาบ มีต้นน้ำอยู่ในเทือกเขาหิมาลัยในรัฐหิมาจัลประเทศของอินเดีย ไหลไปทางตะวันตกเฉียงเหนือแล้วไปทางตะวันตกและตะวันตกเฉียงใต้ ผ่านรัฐชัมมูและกัศมีร์และตอนกลางค่อนไปทางตะวันตกของแคว้นปัญจาบของประเทศปากีสถาน จากนั้นรวมกับแม่น้ำสตลุชเป็นแม่น้ำปัญจนัท
ช่องเขามานา
ช่องเขามานาตั้งอยู่ในอุทยานแห่งชาตินันทาเทวี (Nanda Devi National Park) ห่างจากตอนเหนือของเมืองมานา 24 กิโลเมตร และ 27 กิโลเมตรจากเมืองพัทรีนาถ (Badrinath) เมืองที่มีความสำคัญของศาสนาฮินดูในรัฐอุตตราขัณฑ์ ช่องเขาแห่งนี้เป็นแหล่งต้นน้ำของแม่น้ำสรัสวตี แม่น้ำสาขาของแม่น้ำอลกนันทา (Alaknanda River) ซึ่งเป็นแม่น้ำสาขาที่ยาวที่สุดของแม่น้ำคงคา นอกจากนี้ยังเป็นจุดที่เหมาะสำหรับการปีนยอดเขาชอคามบา (Chaukhamba)
แม่น้ำแซมบีซี
แม่น้ำแซมบีซี หรือ แม่น้ำซัมเบซี () เป็นแม่น้ำที่ยาวเป็นอันดับ 4 ของทวีปแอฟริกา และเป็นแม่น้ำแอฟริกาที่ใหญ่ที่สุดที่ไหลลงมหาสมุทรอินเดีย มีปริมาณน้ำไหล 1,390,000 ตร.กม. (540,000 ตร.ไมล์) น้อยกว่าแม่น้ำไนล์ไม่ถึงกึ่งหนึ่ง แม่น้ำมีความยาว 3,540 กิโลเมตร (2,200 ไมล์) มีต้นน้ำอยู่ทางตะวันออกของประเทศแองโกลาไหลไปทางตะวันออกเฉียงใต้ เข้าไปทางด้านตะวันตกของประเทศแซมเบียแล้วไหลไปทางใต้ เป็นเส้นเขตแดนกับประเทศบอตสวานา จากนั้นวกไปทางตะวันออก เป็นเส้นเขตแดนระหว่างประเทศแซมเบียกับประเทศซิมบับเว เข้าไปทางตอนกลางของประเทศโมซัมบิก ลงสู่ช่องแคบโมซัมบิกที่เมืองชีนเด แม่น้ำใช้เดินเรือได้ 3 ช่วงโดยมีแก่งและน้ำตกวิกตอเรียกั้นขวางอยู่เป็นตอน ๆ แควที่สำคัญได้แก่ แม่น้ำกาฟูเอ แม่น้ำลูอาวา แม่น้ำชิเร แม่น้ำโชเบ และแม่น้ำซานยาตี
แม่น้ำยมุนา
แม่น้ำยมุนาแห่งอินเดีย (ภาษาฮินดูสตานี: /jəmʊnaː/ ภาษาอังกฤษ: Yamuna, Jumna) เป็นแม่น้ำสายสำคัญของประเทศอินเดีย ได้ชื่อว่าเป็นแม่น้ำศักดิ์สิทธิ์ของชาวฮินดู มีต้นกำเนิดทางภาคเหนือของอินเดียบริเวณเทือกเขาหิมาลัย ไหลขนานกับแม่น้ำคงคาไปทางตะวันออกเฉียงใต้ และไปรวมกันที่เมืองอัลลอฮาบาดในอินเดีย แม่น้ำยมุนาแห่งอินเดียมีความยาวประมาณ 1,376 กิโลเมตร
รัฐพิหาร
พิหาร คือ รัฐที่อยู่ในประเทศอินเดีย มีพุทธคยาเป็นสถานที่ท่องเที่ยวสำคัญ ภาษาที่ใช้ในรัฐพิหาร คือ ภาษาฮินดีถูกแบ่งเป็นสองส่วนด้วยแม่น้ำคงคาซึ่งไหลผ่านจากตะวันตกไปตะวันออก เดิมคือแคว้นมคธ มีสถานที่สำคัญทางพุทธศาสนาหลายแห่ง เช่น พุทธคยา นาลันทา มีความสำคัญด้านคมนาคมขนส่งเพราะเป็นประตูสู่เนปาลและรัฐทางตะวันออกเฉียงเหนือ สินค้าเกษตรที่สำคัญคืออ้อย ปอ ชา มีการส่งเสริมอุตสาหกรรมน้ำตาล สุราและเอทานอล
รัฐอุตตราขัณฑ์
รัฐอุตตราขัณฑ์ เป็นรัฐหนึ่งประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ตอนเหนือของประเทศ มีเขตแดนทางทะเลติดต่อกับทิเบต ประเทศจีน ทางทิศเหนือ และประเทศเนปาลทางตะวันออก รัฐอุตตราขัณฑ์เป็นรัฐที่ 27 ของสาธารณรัฐอินเดีย เมื่อวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543เดิมชื่อรัฐอุตรารัณจัล หรือ "อุตตราญจัล"เปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันเมื่อ 1 มกราคม พ.ศ. 2550 เป็นแหล่งต้นน้ำของแม่น้ำยมุนาและแม่น้ำคงคา
ปัญหาสิ่งแวดล้อมในประเทศอินเดีย
มีปัญหาสิ่งแวดล้อมในประเทศอินเดียหลายด้าน ทั้งมลพิษทางอากาศ, มลพิษทางน้ำ, ขยะ และมลพิษของสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติ ต่างเป็นปัญหาที่ท้าทายทั้งหมดของประเทศอินเดีย สถานการณ์เลวร้ายเหล่านี้เคยเกิดขึ้นระหว่างปี ค.ศ. 1947 ไปจนถึง 1995 ต่อมา ได้มีการเก็บรวบรวมข้อมูลและการศึกษาการประเมินสภาพแวดล้อมของผู้เชี่ยวชาญแห่งธนาคารโลกระหว่างปี ค.ศ. 1995 จนถึง 2010 โดยมีการเผยว่า อินเดียเป็นหนึ่งในประเทศที่มีการพัฒนาในการแก้ไขปัญหาสิ่งแวดล้อมและการปรับปรุงคุณภาพสิ่งแวดล้อมได้เร็วที่สุดในโลก ประเทศอินเดียยังมีเวลาที่ยาวนานในการเข้าถึงคุณภาพของสิ่งแวดล้อมเช่นเดียวกับความสุขของผู้คนในเศรษฐกิจที่ได้พัฒนาแล้ว และมลพิษที่เหลืออยู่ยังคงเป็นสิ่งท้าทายสำคัญของประเทศอินเดีย
แม่น้ำตรัง
มีหลักฐานที่แสดงให้เห็นว่า แม่น้ำตรังเป็นเส้นทางการคมนาคมมาเป็นเวลากว่าพันปีแล้ว โดยมีการค้นพบพระพิมพ์ดินดิบ ที่ถ้ำเขาขาว เขาสาย เขาปินะ อำเภอห้วยยอด และเขาวิเศษ อำเภอวังวิเศษ แสดงให้เห็นว่าผู้คนจากอินเดีย ที่นับถือพุทธศาสนานิกายมหายานได้เดินทางผ่าน และแวะพักบริเวณแถบนี้ก่อนจะข้ามไปฝั่งตะวันออก ซึ่งมีอาณาจักรศรีวิชัยรุ่งเรืองอยู่ในช่วงพุทธศตวรรษ 12-15
ประวัติศาสตร์รัฐอานธรประเทศ
รัฐอานธรประเทศเป็นรัฐในอินเดีย ตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2499 มีเมืองไฮเดอราบาดเป็นเมืองหลวง กลุ่มชนส่วนใหญ่พูดภาษาเตลูกู
กลุ่มชนที่พูดภาษาเตลูกูนี้ เรียกว่าพวกอานธระ อาศัยในบริเวณลุ่มแม่น้ำกฤษณาและแม่น้ำโคทาวารีมานานกว่า 2,000 ปี คัมภีร์พราหมณ์กล่าวว่าชนพวกนี้เป็นพวกทัสยุที่มิใช่อารยัน ในรามายณะกล่าวว่าเป็นคนพื้นเมืองดั้งเดิมอยู่ในป่าชื่อทัณฑกะ ทางใต้ของเทือกเขาวินธัย คัมภีร์ภาษาบาลีเรียกชนกลุ่มนี้ว่าพวกอันธกะ ในสมัยพระเจ้าอโศกมหาราช พวกอานธระนี้ตั้งอาณาจักรอยู่ติดกับแคว้นมคธก่อนจะตกมาอยู่ใต้อำนาจของอาณาจักรมคธ และรับนับถือพระพุทธศาสนาในสมัยนั้นด้วย
เขาไกรลาส
เชิงเขาไกรลาส เป็นต้นกำเนิดของแม่น้ำสำคัญหลายสายของภูมิภาคแห่งนี้ ได้แก่ แม่น้ำคงคา แม่น้ำสินธุ และยังมีทะเลสาบอีก 7 แห่งอยู่รายรอบ ซึ่งแห่งที่สำคัญ คือ "ทะเลสาบมานสโรวระ" หรือ "ทะเลสาบมานัสสะ" อยู่ทางเหนือของเขาไกรลาส ที่เชื่อกันว่า คือ "สระอโนดาต" ในป่าหิมพานต์ เชื่อกันว่าเป็นสถาน ๆ ที่เป็นต้นกำเนิดของหงส์ และหงส์จะบินกลับมาที่นี่ทุกปี ทะเลสาบมานัส ได้ถูกอ้างอิงถึงในรามายณะและมหาภารตะ ที่ระบุว่า "ทะเลสาบมานัสอันศักดิ์สิทธิ์นี้ แม้แต่ใครได้ถูกต้องสัมผัสหรือนำเอามาล้างร่างกายหรือได้อาบน้ำในทะเลสาบนี้ ผู้นั้นจะได้ไปสู่สรวงสวรรค์ และถ้าใครได้ดื่มน้ำในทะเลสาบศักดิ์สิทธิ์นี้ ก็จะได้ขึ้นไปอยู่ในสวรรค์ใกล้ที่สถิตของพระศิวะ"
แม่น้ำเจ้าพระยา
แม่น้ำเจ้าพระยา เป็นแม่น้ำสายหลักสายหนึ่งของประเทศไทย เกิดจากการรวมตัวของแม่น้ำสายหลัก 2 สายจากภาคเหนือ คือแม่น้ำปิงและแม่น้ำน่าน ที่ตำบลปากน้ำโพ อำเภอเมืองนครสวรรค์ จังหวัดนครสวรรค์ จากนั้นไหลลงไปทางทิศใต้ ผ่านจังหวัดอุทัยธานี ชัยนาท สิงห์บุรี อ่างทอง พระนครศรีอยุธยา ปทุมธานี นนทบุรี และกรุงเทพมหานคร ก่อนออกสู่อ่าวไทยที่ปากน้ำ ซึ่งอยู่ระหว่างเขตตำบลท้ายบ้าน ตำบลบางปูใหม่ อำเภอเมืองสมุทรปราการ และตำบลแหลมฟ้าผ่า อำเภอพระสมุทรเจดีย์ จังหวัดสมุทรปราการ
รีอูเนกรู (แอมะซอน)
รีอูเนกรู (, ) หรือ ริโอเนโกร (, , "แม่น้ำดำ") เป็นลำน้ำสาขาฝั่งซ้ายที่ใหญ่ที่สุดของแม่น้ำแอมะซอน เป็นแม่น้ำสีดำที่ใหญ่ที่สุดในโลก (คิดเป็นประมาณร้อยละ 14 ของน้ำในลุ่มน้ำแอมะซอน) และติดหนึ่งในสิบของแม่น้ำที่มีปริมาณน้ำไหลมากที่สุดในโลก
อวัธ
อวัธ (Awadh; , ) หรืออูธเป็นแคว้นที่มีความสำคัญทางประวัติศาสตร์ทางตอนเหนือของอินเดียตั้งอยู่บริเวณที่ราบลุ่มแม่น้ำระหว่างแม่น้ำยมุนาทางตะวันตกเฉียงใต้และแม่น้ำคันทักทางตะวันออก คำว่าอวัธมาจากอโยธยางเป็นชื่อเมืองของพระราม อังกฤษเข้ามายึดแคว้นนี้ไปทีละส่วนใน พ.ศ. 2344 และยึดได้ทั้งหมดใน พ.ศ. 2399 พร้อมทั้งตั้งชื่อแคว้นนี้ใหม่ว่าแคว้นอูธ ปัจจุบันเป็นส่วนหนึ่งของรัฐอุตตรประเทศ
แคว้นอวัธนี้ปรากฏชื่อในรามายณะ ส่วนในนิทานชาดกทางพุทธศาสนาเรียกแคว้นนี้ว่าแคว้นโกศล และยังคงดำรงสถานะแคว้นต่อมาจนถึงสมัยราชวงศ์โมกุล ประชาชนส่วนใหญ่นับถือศาสนาฮินดูและพูดภาษาฮินดี แคว้นอวัธแยกตัวออกมาจากจักรวรรดิโมกุลเมื่อจักรวรรดิอ่อนแอลง และปกครองโดยข้าหลวงที่เป็นมุสลิมเรียกว่านาวาบ เมืองหลวงอยู่ที่ไฟซาบาด ต่อมาย้ายไปเมืองลักเนา แม้ว่าจะถูกบริษัทอีสต์อินเดียรุกรานเมื่อ พ.ศ. 2319 แต่อวัธก็ยังรักษาสิทธิขาดในการปกครองของตนไว้ได้จนถึง พ.ศ. 2399
แม่น้ำเมฆนา
แม่น้ำเมฆนา (, ) เป็นหนึ่งในสายแม่น้ำสายสำคัญที่สุดของประเทศบังกลาเทศ เป็นหนึ่งในสามของแมน้ำที่ก่อให้เกิดสามเหลี่ยมปากแม่น้ำคงคา ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกที่แผ่ออกไปถึงอ่าวเบงกอล
แม่น้ำเอสเซกวีโบ
แม่น้ำเอสเซกวีโบ () เป็นแม่น้ำสายใหญ่ที่สุดของประเทศกายอานา ตั้งอยู่ระหว่างแม่น้ำโอรีโนโกและแม่น้ำแอมะซอน ต้นน้ำเกิดจากเทือกเขาอากาไรย์ (Acarai) ใกล้ชายแดนประเทศบราซิล กายอานา และเวเนซุเอลา ไหลไปทางทิศเหนือ 1,010 กม. ผ่านป่าและซาวันนา ไหลลงมหาสมุทรแอตแลนติก ปากแม่น้ำเป็นชะวากทะเลขนาดใหญ่
คลองใหญ่ (ประเทศจีน)
คลองใหญ่ () หรือ ต้า-ยฺวิ่นเหอ () ขุดในสมัยราชวงศ์สุย เริ่มขุดตั้งแต่ปี ค.ศ. 587 และใช้เวลาขุดกว่า 30 ปี ใช้แรงงานมนุษย์กว่า 6 ล้านคน จุดประสงค์เพื่อการขนส่งสินค้า การท่องเที่ยวดินแดนเจียงหนาน (ภาคใต้บริเวณปากแม่น้ำแยงซี) และเพื่อเชื่อมต่อดินแดนภาคเหนือและใต้เข้าด้วยกัน โดยให้ลั่วหยางเป็นศูนย์กลาง เริ่มจากอำเภอจั๋วจวิน (ปักกิ่งปัจจุบัน) จนถึงเมืองอู๋หาง (หางโจวปัจจุบัน) เชื่อมต่อกับแม่น้ำใหญ่ ๆ 5 สายในจีน อันได้แก่ แม่น้ำไห่เหอ แม่น้ำฮวงโห แม่น้ำหวยเหอ แม่น้ำแยงซี และแม่น้ำเฉียนถังเจียง มีความยาวกว่า 2,500 กิโลเมตร นับเป็นคลองขุดแรงงานมนุษย์ที่มีความยาวที่สุดในสมัยนั้น และถึงปัจจุบัน โดยแบ่งการขุดเป็น 4 ส่วน ได้แก่ คลองทงจี้ คลองหาน คลองหย่งจี้ และลำน้ำเจียงหนาน
คลองทงจี้ เริ่มจากนครลั่วหยาง เข้าสู่แม่น้ำฮวงโห ไปเชื่อมแม่น้ำหวยเหอที่ไหลผ่านซันหยาง (หวยอานปัจจุบัน) ต่อไปยัง คลองหาน ซึ่งเป็นคลองขุดโบราณจากยุคชุนชิว ในสมัยราชวงศ์โจว ซึ่งผู้ครองแคว้นหวู่ได้สั่งให้ขุดขึ้นตั้งแต่ 486 ปีก่อนคริสตกาล เชื่อมลำน้ำหวยเหอกับแม่น้ำแยงซีที่เมืองเจียงตู (หยางโจวปัจจุบัน) รวมระยะทางกว่า 1,000 กิโลเมตร จากทางตอนใต้ของแม่น้ำแยงซีเกียง ขุดไปเชื่อมกับ ลำน้ำเจียงหนาน ถึงเมืองอู๋หาง (หางโจวปัจจุบัน) ระยะทางกว่า 500 กิโลเมตร ส่วนทางเหนือได้มีการขุด คลองหย่งจี้ เริ่มจากลั่วโข่วใกล้เมืองลั่วหยาง ขึ้นเหนือสู่จั๋วจวิน (ปักกิ่งปัจจุบัน) ระยะทาง 1,000 กิโลเมตร รวมกับลำคลองเล็กๆ อีกมากมาย เชื่อมโยงเข้าด้วยกันหมดเป็นเครือข่ายครอบคลุมทั้งเหนือใต้ ภาษีผ่านด่านตามคลอง อิฐ และไม้สำหรับสร้างพระราชวังก็ถูกส่งไปยังเมืองหลวงตามคลองสายนี้
เขตบริหารคอร์ดิลเยรา
ภายในเขตมีแม่น้ำลำธารหลายสาย แม่น้ำที่กว้างที่สุดคือแม่น้ำชิโค ซึ่งเป็นสาขาของแม่น้ำคากายัน ไหลผ่านจังหวัดบูลูบุนดูคินและคาลิงกา แม่น้ำอื่น ๆ ได้แก่ แม่น้ำอักโน, แม่น้ำแอมบูรายัน, แม่น้ำบูเอ็ดในจังหวัดเบงเก็ต‎, แม่น้ำอาบูล็อกในจังหวัดคาลิงกา, แม่น้ำอาบราในจังหวัดอาบรา, แม่น้ำอาฮินในจังหวัดอีฟูเกา, แม่น้ำอาปาเยาในจังหวัดอาปาเยา และแม่น้ำซิฟฟูในจังหวัดอีฟูเกาและบูลูบุนดูคิน
อินโดร์
อินโดร์ (Indore) เป็นเมืองที่มีประชากรมากที่สุดและใหญ่ที่สุดของรัฐมัธยประเทศ ประเทศอินเดีย ยังถือว่าเป็นศูนย์กลางด้านการศึกษาของรัฐ เป็นเมืองแรกของรัฐที่มีมหาวิทยาลัย ทั้งสถาบันเทคโนโลยีอินเดีย (Indian Institute of Technology) และสถาบันการจัดการอินเดีย (Indian Institute of Management Indore) เมืองตั้งอยู่ปลายทิศใต้ของที่ราบสูงมัลวะ ที่ความสูงเฉลี่ยเหนือระดับน้ำทะเล 550 เมตร ถือเป็นเมืองใหญ่ที่ตั้งอยู่บนที่สูงสุดของอินเดียกลาง เมืองอยู่ทางทิศตะวันตกของเมืองโภปาล เมืองหลวงของรัฐ 190 กม. ประชากรโดยเฉลี่ยของอินโดร์ จากการสำรวจในปี ค.ศ. 2011 มีประชากร 1,994,397 คน (เทศบาล) และ 2,170,295 คน (ปริมณฑล) เมืองครอบคลุมพื้นที่เพียง ทำให้เมืองอินโดร์เป็นเมืองที่มีประชากรหนาแน่นที่สุดในภาคกลาง
กรุงเทพมหานคร
ชื่อเต็มของกรุงเทพมหานคร เมื่อถอดเป็นอักษรโรมัน คือ "Krungthepmahanakhon Amonrattanakosin Mahintharayutthaya Mahadilokphop Noppharatratchathaniburirom Udomratchaniwetmahasathan Amonphimanawatansathit Sakkathattiyawitsanukamprasit" ซึ่งเป็นชื่อสถานที่ที่ยาวที่สุดในโลกและได้จดบันทึกไว้ในกินเนสบุ๊ค (169 ตัวอักษร) ยาวกว่าชื่อภูเขา "ตาอูมาตาวากาตังกีฮังกาโกอาอูอาอูโอตามาทีอาโปกาอีเวนูอากีตานาตาฮู" ("Taumatawhakatangihangakoauauotamateaturipukakapikimaungahoronukupokaiwhenuakitanatahu") (85 ตัวอักษร) ในนิวซีแลนด์ และชื่อทะเลสาบ "ชาร์ก็อกกาก็อกมานชาอ็อกกาก็อกเชาบูนากุนกามาอัก" ("Chargoggagogg­manchauggagogg­chaubunagungamaugg") (45 ตัวอักษร) ในรัฐแมสซาชูเซตส์ สหรัฐอเมริกากรุงเทพมหานครมีอาณาเขตทางบกติดต่อกับจังหวัดสมุทรสาคร จังหวัดนครปฐม จังหวัดนนทบุรี จังหวัดปทุมธานี จังหวัดฉะเชิงเทรา และจังหวัดสมุทรปราการ ส่วนอาณาเขตทางทะเลอ่าวไทยตอนใน ติดต่อจังหวัดเพชรบุรี จังหวัดสมุทรสาคร จังหวัดสมุทรปราการ และจังหวัดชลบุรี โดยมีรายละเอียดดังนี้กรุงเทพมหานครมีพื้นที่ 1,568.7 ตร.กม. เป็นจังหวัด (โดยอนุโลม) ที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 68 ของไทย เป็นเมืองที่กว้างที่สุดของโลก เป็นเมืองที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 73 ของโลก และเป็นเมืองหลวงที่มีพื้นที่กว้างเป็นอันดับ 4 ของภูมิภาคเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ด้วยมีแม่น้ำเจ้าพระยาซึ่งทอดตัวยาว 372 กม. พาดผ่านพื้นที่ ทำให้กรุงเทพมหานครและจังหวัดใกล้เคียงเป็นส่วนหนึ่งของที่ราบลุ่มภาคกลางตอนล่างของประเทศไทย ซึ่งเป็นพื้นที่อุดมสมบูรณ์เหมาะแก่การเพาะปลูก พื้นที่ส่วนมากในกรุงเทพมหานครเป็นที่ราบลุ่ม ตั้งอยู่บนพื้นที่บริเวณดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำซึ่งเกิดจากตะกอนน้ำพา มีระดับความสูงจากระดับน้ำทะเลปานกลางประมาณ 1.50-2 ม. โดยมีความลาดเอียงจากทิศเหนือสู่อ่าวไทยทางทิศใต้ และเฉพาะลุ่มน้ำเจ้าพระยาตอนล่างจะอยู่สูงกว่าระดับน้ำทะเลไม่เกิน 1.50 เมตร ทำให้เกิดปัญหาน้ำท่วมบ่อยครั้งในช่วงฤดู​​มรสุม
อ่าวเบงกอล
อ่าวเบงกอล () เป็นอ่าวที่ใหญ่ที่สุดในโลก ตั้งอยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของมหาสมุทรอินเดีย มีลักษณะคล้ายรูปสามเหลี่ยมล้อมรอบด้วยประเทศอินเดียและศรีลังกาทางด้านตะวันตก บังกลาเทศและรัฐเบงกอลตะวันตกของอินเดียทางด้านเหนือ (ซึ่งเป็นที่มาของชื่อ) และประเทศพม่า ภาคใต้ของประเทศไทย หมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์ทางด้านตะวันออก อาณาเขตด้านใต้แผ่ถึงเส้นเขตจินตนาการที่ลากจากดอนดราเฮดตอนใต้ของศรีลังกาไปถึงปลายด้านเหนือของเกาะสุมาตรา
แม่น้ำอิรวดี
กว่าหกศตวรรษที่แม่น้ำถูกใช้สำหรับการค้าขายและการขนส่ง แม่น้ำมีความสำคัญต่อจักรวรรดิอังกฤษหลังได้พม่าเข้ามาอยู่ในอาณานิคมได้มีการพัฒนาเครือข่ายคลองชลประทาน แม่น้ำยังคงมีความสำคัญในปัจจุบันเนื่องจากเป็นเส้นทางการจราจรและเป็นเส้นทางของสินค้าส่งออกจำนวนมาก ข้าวมีการผลิตในเขตดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำอิรวดีซึ่งมีการใช้น้ำจากแม่น้ำ
แม่น้ำราวี
ในประวัติศาสตร์ยุคพระเวท เรียกแม่น้ำราวีว่า "อิราวดี" (Iravati หรือ Eeraveti–คนละสายกับแม่น้ำอิรวดีในประเทศพม่า) และมีบันทึกในคัมภีร์ฤคเวทว่า ยุทธการสิบกษัตริย์ที่เกิดขึ้นราวศตวรรษที่ 14 ก่อนคริสตกาลเกิดขึ้นใกล้กับแม่น้ำแห่งนี้
แม่น้ำพรหมบุตร
แม่น้ำพรหมบุตร (เทวนาครี: ब्रह्मपुत्र "พรฺหฺมปุตฺร"; ) เป็นแม่น้ำที่กั้นเขตแดนสายสำคัญสายหนึ่งของทวีปเอเชีย มีความความยาว 2,900 กิโลเมตร ส่วนความยาวของลำน้ำตอนบนนั้นไม่ทราบแน่ชัด มีต้นกำเนิดอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ของเขตปกครองตนเองทิเบต สาธารณรัฐประชาชนจีน โดยมีชื่อเรียกเป็นภาษาทิเบตว่า "แม่น้ำยาร์ลุงซางโป (Yarlung Tsangpo)" [หมายถึง เลือดขัตติยะ] จากนั้นไหลผ่านพื้นที่ตอนใต้ของทิเบต มีชื่อเรียกว่า "แม่น้ำดีฮัง (Dihang)" ไปตัดผ่านเทือกเขาหิมาลัยในโกรกธารใหญ่ แล้วไหลวกไปทางตะวันตกเฉียงใต้ผ่านหุบเขาอัสสัม และไปทางใต้ผ่านประเทศบังกลาเทศ มีชื่อเรียกว่า "แม่น้ำยมุนา (Jamuna)" จากนั้นได้ไหลมารวมกับแม่น้ำคงคา เกิดเป็นดินดอนสามเหลี่ยมขนาดใหญ่ชื่อว่าสามเหลี่ยมปากแม่น้ำคงคา นับเป็นแหล่งชลประทานและการคมนาคมที่สำคัญแห่งหนึ่ง อนึ่ง แม่น้ำยมุนาแห่งบังกลาเทศซึ่งเป็นสาขาของแม่น้ำพรหมบุตรนี้เป็นคนละสายกับแม่น้ำยมุนา (Yamuna) แห่งอินเดียซึ่งไหลขนานกับแม่น้ำคงคา และมารวมกันที่เมืองอัลลอฮาบาดในอินเดีย
พาราณสี
พาราณสี ( "พาราณสี"; , Vārāṇasī "วาราณสี", ) เป็นเมืองหลวงของแคว้นกาสี (Kingdom of Kashi) ในสมัยพุทธกาล ปัจจุบันตั้งอยู่ในรัฐอุตตรประเทศ ประเทศอินเดีย ห่างจากลัคเนาซึ่งเป็นเมืองหลวงของอุตตรประเทศเป็นระยะทาง 320 กิโลเมตร พาราณสีมีแม่น้ำคงคาไหลผ่าน เป็นเมืองที่ศักดิสิทธิ์ที่สุดหนึ่งในเจ็ดเมืองศักดิสิทธิ์ (สัปดาปุริ, Sapta Puri) ในความเชื่อของศาสนาฮินดูและศาสนาเชน พาราณสีมีประวัติความเป็นมายาวนานกว่า 4,000 ปี เป็นเมืองที่เก่าแก่ที่สุดของประเทศอินเดียและยังจัดเป็นเมืองที่มีผู้อยู่อาศัยต่อเนื่องยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์โลกด้วย ถือว่าเป็นสุทธาวาสที่สถิตแห่งศิวเทพ ถือว่าเป็นเมืองอมตะของอินเดียและเป็นที่แสวงบุญทั้งของชาวฮินดูและชาวพุทธทั่วโลก ครั้งสมัยอาณานิคม เมืองนี้มีชื่อว่า เบนาเรส (Benares)
ประวัติศาสตร์อินเดีย
ประมาณพ.ศ. 500 พวกซิเทียน (Scythians) จากเอเชียกลางบุกเข้าอินเดีย ทำลายอาณาจักรกรีก-อินเดีย และยึดลุ่มแม่น้ำคงคาได้ ชาวอินเดียเรียกว่าซิเทียนว่าพวกสักกะ (Sakas) จนพวกสักกะตั้งอาณาจักรย่อยมากมายเรียกว่ากษัตริย์ตะวันตก (Western Kshatrapas หรือ Western Satraps) ทางตะวันตกของราชวงศ์สาตะวะหนะในแคว้นมัลละ
แม่น้ำไนเจอร์
แม่น้ำไนเจอร์ เปรียบเสมือนเลือดชีวิตของ ประเทศมาลี เป็นแหล่งอาหาร, น้ำซึ่งเหมาะสำหรับดื่ม, และน้ำสำหรับการทำไร่ เป็นวิถีทางที่สำคัญที่ชาวมาลีได้รับ เป็นแม่น้ำสายสำคัญที่ให้พ่อค้าใช้สำหรับการขนส่งแลกเปลี่ยนสินค้าอีกด้วย ระหว่างเดือนที่มีน้ำสูง (ระหว่าง สิงหาคม ถึง พฤศจิกายน) เรือใหญ่มากมายสามารถเดินทางเที่ยวชมตามแม่น้ำ เรือที่มีขนาดเล็กสามารถล่องในแม่น้ำได้อย่างกว้างขวางอีกด้วย
ทวีปเอเชีย
ลักษณะภูมิประเทศของเอเชียใต้ส่วนใหญ่เป็นที่ราบสูง (เช่นที่ราบสูงเดกกันในประเทศอินเดีย) และยังมีที่ราบลุ่มแม่น้ำที่มีประชากรอาศัยอยู่อย่างหนาแน่น ได้แก่ ที่ราบลุ่มแม่น้ำคงคา (ในประเทศอินเดีย) ที่ราบลุ่มแม่น้ำสินธุ (ในประเทศปากีสถาน) และที่ราบลุ่มแม่น้ำพรหมบุตร (ในประเทศบังกลาเทศ) ทางตอนเหนือของเอเชียใต้ติดกับที่ราบสูงทิเบตและเทือกเขาหิมาลัย ทำให้มีอากาศหนาวเย็น
แม่น้ำวัลตาวา
แม่น้ำวัลตาวา เป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดในเช็กเกีย ไหลไปทางตะวันออกเฉียงเหนือตามป่าโบฮีเมีย และทางเหนือผ่านโบฮีเมีย ผ่านเชสกีกรุมลอฟ, เชสเกบุดเยยอวีตเซ และเมืองหลวงของเช็กเกีย ปราก และจบด้วยการรวมกันที่แม่น้ำเอ็ลเบอที่ Mělník แม่น้ำสายนี้มักถูกเรียกว่าแม่น้ำประจำชาติเช็กเกีย
ชื่อของแม่น้ำแม่น้ำวัลตาวาในภาษาเช็ก "Vltava" และเยอรมัน "Moldau" เชื่อว่ามาจากภาษาเจอร์แมนิกดั้งเดิม "*wilt ahwa" ("น้ำป่า" เทียบกับภาษาละติน "aqua") ใน Annales Fuldenses (ค.ศ. 872) แม่น้ำนี้ถูกเรียกว่า Fuldaha ใน ค.ศ. 1113 ถูกเรียกว่า Wultha ใน Chronica Boemorum (ค.ศ. 1125) มีการเรียงครั้งแรกในภาษาโบฮีเมีย (ภาษาเช็ก) ว่า Wlitaua
แม่น้ำนรรมทา
ยังเป็นแม่น้ำสายเดียวของสามสายใหญ่ในคาบสมุทรอินเดียที่ไหลจากทิศตะวันออกไปทางทิศตะวันตก (แม่น้ำที่ไหลทางตะวันตกที่ยาวที่สุด) ร่วมไปกับแม่น้ำตาปตีและแม่น้ำมหี และเป็นแม่น้ำสายเดียวในอินเดียที่ไหลผ่านหุบเขาทรุด ไหลผ่านสัตปุระและเทือกเขาวินธยะ แม่น้ำนรรมทาไหลผ่านรัฐมัธยประเทศ () และรัฐมหาราษฏระ (),() (ตามเส้นเขตแดนระหว่างรัฐมัธยประเทศกับมหาราษฏระ () จากนั้นไหลตามเขตแดนระหว่างรัฐมหาราษฏระกับรัฐคุชราต ()
ภาคใต้ (ประเทศไทย)
แม่น้ำสายสำคัญ ได้แก่ แม่น้ำกระบุรี แม่น้ำหลังสวน แม่น้ำตะกั่วป่า แม่น้ำท่าทอง แม่น้ำพุมดวง แม่น้ำตาปี แม่น้ำปากพนัง แม่น้ำกลาย แม่น้ำตรัง แม่น้ำสายบุรี แม่น้ำปัตตานี และแม่น้ำโกลก
แม่น้ำลิมโปโป
แม่น้ำลิมโปโป () เป็นแม่น้ำในทวีปแอฟริกาไหลผ่านตอนกลางของแอฟริกาใต้ มีต้นน้ำอยู่ใกล้เมืองโจฮันเนสเบิร์กในแคว้นเกาเต็งของประเทศแอฟริกาใต้ ไหลไปทางทิศเหนือและตะวันออกเฉียงเหนือ ตรงเส้นเขตแดนส่วนหนึ่งกับประเทศบอตสวานาและเป็นเส้นเขตแดนทั้งหมดของประเทศซิมบับเว จากนั้นไหลวกไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ ผ่านตอนใต้ของประเทศโมซัมบิก ไหลลงสู่มหาสมุทรอินเดีย แม่น้ำมีความยาวราว 1,750 กิโลเมตร แม่น้ำลิมโปโปเป็นแม่น้ำที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ในแอฟริกาที่ไหลลงมหาสมุทรอินเดีย รองจากแม่น้ำแซมบีซี
แม่น้ำแยงซี
แม่น้ำแยงซี, แยงซีเกียง (; ) หรือแม่น้ำฉางเจียง () เป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดในทวีปเอเชีย และเป็นแม่น้ำที่ยาวเป็นอันดับที่ 3 ของโลก รองจากแม่น้ำไนล์ในทวีปแอฟริกาและแม่น้ำแอมะซอนในทวีปอเมริกาใต้ แม่น้ำแยงซียาว 6,300 กิโลเมตร ต้นน้ำอยู่ที่มณฑลชิงไห่และทิเบต ในทิศตะวันตกของสาธารณรัฐประชาชนจีน และไหลมาทางทิศตะวันออก ออกสู่ทะเลจีนตะวันออก
แชนด์ เบารี
อับบานเนรีมีชื่อเดิมว่า อับฮาเนรี(Abha Nagri) ซึ่งแปลว่า "เมืองแห่งความสว่าง" แต่เนื่องจากวันเวลาที่เปลี่ยนไปทำให้มีการออกเสียงผิดเพี้ยนจนกลายเป็นชื่อในปัจจุบัน ปัจจุบันเมืองนี้กลายเป็นซากปรักหักผัง แต่ก็ยังสามารดึงดูดนักท่องเที่ยวจากที่ต่างๆได้ ที่นี้อยู่ตรงข้ามกับ Harshat Mata Templ และคาดว่าถูกสร้างขึ้นใน ค.ศ.ที่ 800
แชนด์ เบารี นั้นมีบรรไดมากกว่า 3,500ขั้น มี 13 ชั้น ลึกลงไปใต้ดินกว่า 30 เมตร (100 ฟุต)ทำให้มันเป็นบ่อน้ำขั้นบันไดที่ลึกที่สุดในอินเดีย
แม่น้ำไนล์
แม่น้ำไนล์ ( "อันนีล"; ) เป็นแม่น้ำใน ทวีปแอฟริกา เป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดในโลก โดยถูกค้นพบแหล่งต้นน้ำใหม่ที่ทำให้มีความยาวกว่าเดิมเมื่อไม่นานมานี้ โดยแม่น้ำไนล์มีความยาวทั้งสิ้น 6,695 กิโลเมตร
แม่น้ำบรูไน
แม่น้ำบรูไน () เป็นแม่น้ำที่ไหลผ่านประเทศบรูไน และไหลออกทะเลที่อ่าวบรูไน สำนักงานสุลต่านบรูไน รวมถึง พระราชวังสุลต่าลบรูไน อยู่บนฝั่งแม่น้ำนี้ กัมปงอาเยร์หรือหมู่บ้านน้ำ ซึ่งเป็นชุมนุมปลูกเป็นเรือนชิดติดกันตั้งอยู่ริมหรือกลางแม่น้ำแห่งนี้ โดยเป็นชุมนุมมาแต่โบราณอายุนานกว่า 1,300 ปีแล้ว และถือเป็นชุมชนริมน้ำที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลกอีกด้วย
รัฐมัธยประเทศ
รัฐมัธยประเทศ คือหนึ่งในรัฐของประเทศอินเดีย ไม่มีเขตติดต่อกับทะเลเนื่องจากตั้งอยู่ตรงกลางประเทศ รัฐมัธยประเทศได้เป็นรัฐที่ใหญ่ที่สุดของอินเดียจนถึงวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2543 เมื่อรัฐฉัตติสครห์ได้แยกออกมา
ประวัติศาสตร์อินเดีย
อารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุเป็นอารยธรรมโลหะอารยธรรมแรกของอินเดีย เป็นอารยธรรมสำริด รุ่งเรืองเมื่อประมาณ 2600 ปีถึง 1900 ปีก่อนค.ศ. มีการขุดค้นพบแหล่งอารยธรรมสินธุขนาดใหญ่ที่สำคัญที่เมืองฮารัปปา และโมเฮน-โจดาโร อารยธรรมสินธุมีการสร้างบ้านด้วยอิฐ มีระบบผังเมืองและชลประทานที่ก้าวหน้า
แม่น้ำเฌลัม
แม่น้ำเฌลัมเป็นหนึ่งในจุดยุทธศาสตร์ที่สำคัญในประวัติศาสตร์ ในปีที่ 326 ก่อนคริสต์ศักราช พระเจ้าอเล็กซานเดอร์มหาราชและกองทัพข้ามแม่น้ำแห่งนี้เพื่อทำศึกกับพระเจ้าโปรสในยุทธการที่ไฮดาสเปส (Battle of the Hydaspes) ในปี ค.ศ. 1960 ได้มีการตกลงทำสนธิสัญญาแม่น้ำสินธุ ซึ่งเป็นความร่วมมือทางทรัพยากรน้ำของอินเดียกับปากีสถาน ต่อมาในปี ค.ศ. 1967 ปากีสถานได้สร้างเขื่อนมังคลา (Mangla Dam) ซึ่งเป็นเขื่อนที่ใหญ่เป็นอันดับที่ 7 ของโลกเพื่อใช้ประโยชน์จากแม่น้ำแห่งนี้
เดลี
เดลี หรือในชื่อท้องถิ่นว่า ดิลลี (, , , ') ชื่อเต็มคือ National Capital Territory of Delhi (NCT) เป็นมหานครที่มีขนาดใหญ่ที่สุดของอินเดียและมีประชากรมากเป็นอันดับสองของประเทศ ครอบคลุมพื้นที่ เดลีเก่า และเดลีใหม่ (นิวเดลี) ซึ่งเป็นเมืองหลวงปัจจุบันของอินเดีย
แม่น้ำสาละวิน
ชนิดพันธุ์ปลาที่พบในแม่น้ำสาละวิน จัดได้ว่ามีปริมาณน้อยกว่าปลาที่พบในลุ่มน้ำใกล้เคียง อย่าง แม่น้ำเจ้าพระยา หรือแม่น้ำโขง โดยชนิดพันธุ์ปลามีความใกล้เคียงกับปลาที่พบในประเทศอินเดีย ที่อยู่ไกลออกไปนับพันกิโลเมตรมากกว่าชนิดพันธุ์ปลาที่พบในประเทศไทย และหลายชนิดเป็นปลาเฉพาะถิ่นที่ไม่พบในที่แห่งอิ่น เช่น ปลากดหมูสาละวิน, ปลากดหัวเสียม, ปลาหยะเค, ปลาแค้ขี้หมู, ปลากระทิงจุด เป็นต้น และยังมีอีกหลายชนิดที่ยังไม่ได้มีการค้นพบ
มหาสมุทรอินเดีย
มหาสมุทรอินเดีย เป็นผืนน้ำที่มีขนาดกว้างใหญ่เป็นอันดับ 3 ของโลก กินพื้นที่ประมาณ 20% ของพื้นน้ำบนโลก ทางเหนือติดกับตอนใต้ของทวีปเอเชีย (อนุทวีปอินเดีย) ทางตะวันตกติดกับคาบสมุทรอาหรับและทวีปแอฟริกา ทางตะวันออกติดกับเอเชียตะวันออกเฉียงใต้แถบทะเลอันดามัน และประเทศออสเตรเลีย ทางใต้ติดกับมหาสมุทรใต้ แยกจากมหาสมุทรแอตแลนติกที่บริเวณตอนใต้ของทวีปแอฟริกาบนเส้นเมริเดียน 20° ตะวันออก และแยกจากมหาสมุทรแปซิฟิกที่เส้นเมริเดียน 147° ตะวันออก
ศรีรังคนาถสวามีมนเทียร
ศรีรังคนาถสวามีมนเทียร () ตั้งอยู่บนเกาะกลางน้ำที่อยู่ระหว่างแม่น้ำกาเวรี กับแม่น้ำคอลลิดัม โดยเรียกบริเวณนั้นว่าศรีรังคาม ศรีรังคนาถสวามีเป็น "ศาสนธานี" ที่สำคัญที่สุดของพระวิษณุ บางครั้งเรียกว่า "มหาเทวาลัย" เพราะเป็นโบสถ์พราหมณ์ที่ใหญ่ที่สุดในอินเดีย ประกอบด้วยวงกำแพงล้อมถึง 7 ชั้น เทวาลัยนี้มีโคปุระ 21 แห่ง โดยโคปุระทางเข้าหลักทางใต้ มีความสูงเป็นที่สองของเอเชีย ศาลา 39 แห่ง  เทวาลัยรวม 50 หลัง  มีมณฑปพันเสา และมีแหล่งน้ำเล็กๆ อยู่ภายใน 2 -3 แห่ง ภายในห้องครรภคฤหะของเทวาลัยประธานเป็นที่ประดิษฐสถานเทวรูปองค์พระศรีรังคนาถ (พระนารายณ์บรรทมสินธุ์) เป็นเทวรูปแกะสลักจากหินดำ ยาวประมาณ 4-5 เมตร อาณาบริเวณของเทวาลัยศรีรังคาม เป็นสถาปัตยกรรมแบบดราวิเดียน โดยรวมแล้ว ศรีรังคนาถสวามีมนเทียร เป็นเทวาลัยศาสนาฮินดูที่ใหญ่ที่สุดที่ยังคงมีการประกอบพิธีบูชาอยู่ทุกวันนี้
แม่น้ำกฤษณา
แม่น้ำกฤษณามีต้นกำเนิดอยู่ในฆาตตะวันตกใกล้เมืองมหาพเลศวรที่ระดับความสูงราว 1,300 เมตร ในรัฐมหาราษฏระทางตอนกลางของอินเดีย มีเมืองวิชัยวดาเป็นเมืองใหญ่ที่สุดที่ตั้งอยู่ริมฝั่งแม่น้ำกฤษณา
แม่น้ำเฌลัม
แม่น้ำเฌลัม (; ) เป็นแม่น้ำสายหลักในประเทศอินเดียและปากีสถาน เป็นหนึ่งในแม่น้ำใหญ่ทั้งห้าสาย (ปัญจนที) ของภูมิภาคปัญจาบและเป็นแม่น้ำสาขาของแม่น้ำสินธุ มีความยาวรวม 725 กิโลเมตร (450 ไมล์) แม่น้ำเฌลัมเป็นแม่น้ำที่อยู่ทางตะวันตกสุดของภูมิภาคปัญจาบ มีต้นน้ำอยู่ที่บ่อน้ำพุเวรีนาค ตีนเขาปีร์ปัญชัล (Pir Panjal) ทางตะวันตกเฉียงใต้ของรัฐชัมมูและกัศมีร์ ไหลผ่านเมืองศรีนครและทะเลสาบวูลาร์ ก่อนจะไหลรวมกับแม่น้ำคุนฮาร์ในหุบเขาคากาน แม่น้ำสายนี้ไหลเข้าแคว้นปัญจาบในปากีสถานที่เขตเฌลัมและไหลผ่านที่ราบปัญจาบไปรวมกับแม่น้ำจนาพที่เขตฌังค์ (Jhang)
แม่น้ำดีทรอยต์
แม่น้ำดีทรอยต์ (อังกฤษ : Detroit River) เป็นแม่น้ำหนึ่งในภูมิภาคเกรตเลกส์ มีความยาวทั้งสิ้น 51 กิโลเมตร มีความกว้างประมาณ 1 - 4 กิโลเมตร ชื่อของแม่น้ำมาจากภาษาฝรั่งเศสคำว่า "Rivière du Détroit" ซึ่งแปลว่า "แม่น้ำแห่งช่องแคบ" แม่น้ำนี้ไหลเชื่อมต่อกันระหว่างทะเลสาบเซนต์แคลร์กับทะเลสาบอิรี ถือได้ว่าเป็นมีส่วนเกี่ยวข้องสำคัญกับประวัติศาตร์ของเมืองดีทรอยต์ และยังเป็นหนึ่งในเส้นทางคมนาคมทางน้ำที่หนาแน่นที่สุดแห่งหนึ่งในโลก ทั้งยังเป็นพรมแดนธรรมชาติระหว่างสหรัฐอเมริกากับแคนาดาด้วย เมืองที่สำคัญในบริเวณนี้ได้แก่ เมืองดีทรอยต์ รัฐมิชิแกน และเมืองวินด์เซอร์ รัฐออนแทริโอ ของแคนาดา
นันเทฑ
นันเทฑ (; ; ; ) เป็นเมืองในรัฐมหาราษฏระ ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่บนฝั่งแม่น้ำโคทาวรี ซึ่งเป็นหนึ่งในแม่น้ำสายสำคัญของอินเดีย เป็นเมืองตลาดการค้า มีการแปรรูปฝ้าย
แม่น้ำคัณฑกี
แม่น้ำคัณฑกี () หรือ แม่น้ำนารายณี () เป็นแม่น้ำในภูมิภาคเอเชียใต้ กำเนิดจากเทือกเขาหิมาลัย ไหลผ่านทิเบต ประเทศเนปาล และประเทศอินเดีย และเป็นแหล่งกำเนิดของหินศาลีครามที่ใช้ทำศิวลึงค์ตามขนบในศาสนาฮินดู และมีตำนานเกี่ยวข้องกับอสูรชลันธรและนางวฤนทา
แม่น้ำโขง
คนไทยใหญ่ และคนลาวมีความเชื่อเกี่ยวกับพญานาค หรืองูขนาดใหญ่ที่มีฤทธิ์มาก ว่าอาศัยอยู่ในแม่น้ำโขง ตำนานพญานาคที่เกี่ยวข้องกับแม่น้ำโขงก็เช่น ตำนานวังนาคินทร์คำชะโนด
ปลาแค้ยักษ์
ปลาแค้ยักษ์ ในประเทศอินเดียและเนปาล ถูกต้องสงสัยว่าเป็นตัวการทำร้ายมนุษย์จนถึงแก่ชีวิต เนื่องจากมีเด็กวัยรุ่นลงเล่นน้ำในแม่น้ำ 2 รายแล้วถูกสัตว์ขนาดใหญ่บางอย่างฉุดกระชากลงไป จึงมีการสันนิษฐานว่าอาจจะเป็นปลาชนิดนี้ โดยอาจจะเป็นปลาที่กินซากศพของมนุษย์ที่ถูกทิ้งน้ำแล้วติดใจก็เป็นได้ ทั้ง ๆ ที่ไม่น่าจะเป็นไปได้ เพราะปลาชนิดนี้เป็นปลาที่สงบนิ่งมาก และจะกินอาหารเฉพาะสัตว์น้ำด้วยกันเท่านั้น แต่ก็มีบางรายสันนิษฐานน่าจะเป็นปลาฉลามหัวบาตร ("Carcharhinus leucas") มากกว่า ซึ่งเรื่องราวนี้ได้ถูกนำมาถ่ายทอดเป็นสารคดีทางโทรทัศน์ชุด "River Monsters" ในช่องแอนิมอลแพลนเน็ตในชื่อตอน "Killer Catfish" ในปี ค.ศ. 2009
แม่น้ำสาละวิน
นอกจากนี้ ในประเทศ จีน แม่น้ำสาละวิน เป็น 1 ในแม่น้ำ 3 สาย ที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็น "มรดกโลก" ร่วมกับ แม่น้ำโขง และ แม่น้ำแยงซี ในเขตพื้นที่มณฑลยูนนาน ภายใต้ชื่อ พื้นที่คุ้มครองแม่น้ำขนานสามสายแห่งยูนนาน โดยพื้นที่ดังกล่าว นับได้ว่าเป็นสถานที่แห่งหนึ่งบนโลกที่มีความอุดมสมบูรณ์และความหลายหลายทางชีวภาพสูง
เจนไน
เจนไน (; ) หรือชื่อเดิม มัทราส () เป็นเมืองหลวงของรัฐทมิฬนาฑู ประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ริมชายฝั่งโคโรมันเดล (โจฬมณฑล) ของอ่าวเบงกอล ทางตะวันออกเฉียงใต้ของประเทศ มีพื้นที่ 181.06 ตารางกิโลเมตร จำนวนประชากรประมาณ 7.5 ล้านคน (พ.ศ. 2550) จึงทำให้เป็นกลุ่มเมืองที่ใหญ่ที่สุดเป็นอันดับที่ 4 ของประเทศ เจนไนตั้งขึ้นในคริสต์ศตวรรษที่ 17 โดยชาวอังกฤษซึ่งได้พัฒนาเมืองนี้ให้เป็นเมืองหลักและฐานทัพเรือ ในคริสต์ศตวรรษที่ 20 ก็กลายเป็นศูนย์กลางการบริหารที่สำคัญแห่งหนึ่ง ในฐานะเมืองหลวงของเขตมัทราส (Madras Presidency)
โภปาล
โภปาล (Bhopal ; ) เป็นเมืองเอกของรัฐมัธยประเทศ ประเทศอินเดีย นครแห่งนี้เคยเป็นเมืองเอกของรัฐในอดีต รัฐโภปาล โภปาลเป็นที่รู้จักในฐานะนครแห่งทะเลสาบ อีกทั้งมีความหลากหลายทางธรรมชาติ เช่นเดียวกับมีทะเลสาบเทียม และยังถือเป็นหนึ่งในเมืองที่เป็นนครเขียวที่สุดในอินเดีย เป็นเมืองใหญ่ที่สุดอันดับ 17 ในอินเดีย และใหญ่เป็นอันดับ 131 ของโลก
แม่น้ำแยงซี
นอกจากนี้ ในประเทศ จีน แม่น้ำแยงซี เป็น 1 ในแม่น้ำ 3 สาย ที่ได้รับการขึ้นทะเบียนเป็น "มรดกโลก" ร่วมกับ แม่น้ำโขง และ แม่น้ำสาละวิน ในเขตพื้นที่มณฑลยูนนาน ภายใต้ชื่อ พื้นที่คุ้มครองแม่น้ำขนานสามสายแห่งยูนนาน โดยพื้นที่ดังกล่าว นับได้ว่าเป็นสถานที่แห่งหนึ่งบนโลกที่มีความอุดมสมบูรณ์และความหลายหลายทางชีวภาพสูง
ปลาค้าวขาว
พบในแม่น้ำสายใหญ่ ตั้งแต่ประเทศอินเดีย, ปากีสถาน, บังกลาเทศ, แม่น้ำสาละวินถึงแม่น้ำโขง พบน้อยในภาคใต้และคาบสมุทรมลายู เป็นปลาที่นิยมบริโภคโดยปรุงสด รมควัน มีราคาค่อนข้างสูง นอกจากนี้แล้วยังนิยมตกเป็นเกมกีฬาและเลี้ยงเป็นปลาสวยงามได้ โดยมีชื่อเรียกในภาคอีสานว่า "ค้าวคูน"
ประเทศอินเดีย
อินเดีย (; , ออกเสียง ) หรือชื่อทางการว่า สาธารณรัฐอินเดีย (; ) ตั้งอยู่ในทวีปเอเชียใต้ เป็นพื้นที่ส่วนใหญ่ของอนุทวีปอินเดีย มีประชากรมากเป็นอันดับที่สองของโลก และเป็นประเทศประชาธิปไตยที่มีประชากรมากที่สุดในโลก โดยมีประชากรมากกว่าหนึ่งพันล้านคน มีภาษาพูดร้อยแปดสิบแปดภาษาโดยประมาณ ด้านเศรษฐกิจ อินเดียมีอำนาจการซื้อมากเป็นอันดับที่สี่ของโลก ทั้งนี้ อาณาเขตทางทิศเหนือติดกับจีน เนปาล และภูฏาน ทางตะวันตกเฉียงเหนือติดกับปากีสถาน ทางตะวันออกติดพม่า ทางตะวันตกเฉียงใต้จรดมหาสมุทรอินเดีย ทางตะวันออกเฉียงใต้ติดศรีลังกา ล้อมรอบบังกลาเทศทางทิศเหนือ ทิศตะวันออก และทิศตะวันตก นอกนั้นยังมีเขตแดนทางทะเลต่อเนื่องกับน่านน้ำไทย พม่า และอินโดนีเซีย และด้วยพื้นที่ 3,287,590 ตารางกิโลเมตร อินเดียจึงเป็นประเทศที่ใหญ่ที่สุดอันดับ 7 ของโลก
แม่น้ำตาปตี
แม่น้ำตาปตี (; , ) หรือชื่อดั้งเดิม แม่น้ำตาปี () เป็นแม่น้ำที่อยู่ทางตอนกลางของประเทศอินเดีย เป็นหนึ่งในแม่น้ำสายสำคัญของประเทศอินเดีย มีความยาวประมาณ 724 กิโลเมตร มีต้นกำเนิดจากหุบเขาทางตอนใต้ของรัฐมัธยประเทศ ไหลไปทางตะวันตกและไหลลงทะเลอาหรับ ใกล้เมืองสุรัตในรัฐคุชราต
แม่น้ำอามูร์
แม่น้ำอามูร์ หรือ แม่น้ำเฮย์หลง (Even: Тамур ("Tamur"), Manchu: , "Sahaliyan Ula"; ; , ) เป็นแม่น้ำที่ยาวเป็นอันดับ 10 ของโลก อยู่ทางตะวันออกเฉียงเหนือของทวีปเอเชีย ต้นน้ำเกิดจากแม่น้ำชิลคาไหลมาบรรจบกับแม่น้ำอาร์กุน ไปลงทะเลทางตอนเหนือสุดของช่องแคบตาตาร์ในประเทศรัสเซีย แม่น้ำมีความยาว 2,824 กม. แควสำคัญได้แก่ แม่น้ำเซยาและแม่น้ำบูเรยาอยู่ทางตอนเหนือ แม่น้ำคูมารา แม่น้ำซุงการี และแม่น้ำอุสซูรีอยู่ทางตอนใต้ แม่น้ำเป็นเส้นเขตแดนระหว่างมณฑลเฮย์หลงเจียงของประเทศจีนกับประเทศรัสเซีย แม่น้ำมีสายพันธุ์ปลาที่ใหญ่ที่สุด คือ คูลากา (Kaluga) มีความยาวได้ถึง 5.6 เมตร
แม่น้ำโขง
แม่น้ำโขง (; ; ; ) มีต้นกำเนิดมาจากเทือกเขาหิมาลัย เกิดจากการละลายของน้ำแข็ง และ หิมะบริเวณที่ราบสูงทิเบตในบริเวณตอนเหนือของประเทศทิเบตและบริเวณมณฑลชิงไห่ของประเทศจีน ไหลผ่านบริเวณที่ราบสูงทิเบต และ มณฑลชิงไห่ ประเทศจีน ผ่านประเทศจีน ประเทศพม่า ประเทศลาว ประเทศไทย ประเทศกัมพูชา และออกสู่ทะเลจีนใต้ที่ประเทศเวียดนาม มีความยาวทั้งหมด 4,880 กิโลเมตร เป็นความยาวในประเทศจีน 2,130 กิโลเมตร ช่วงที่แม่น้ำไหลผ่านมณฑลยูนนาน ประเทศจีนมีชื่อเรียกว่า แม่น้ำหลานชาง หรือ หลานชางเจียง (จีนตัวย่อ: , จีนตัวเต็ม: ) หมายถึงแม่น้ำล้านช้าง และเมื่อไหลผ่านเข้าเขตประเทศพม่าและประเทศลาว เรียกว่า แม่น้ำของ รวมถึงคำเมืองล้านนาก็เรียก น้ำของ เช่นกัน ส่วนในภาษาไทยเรียกว่า แม่น้ำโขง
แม่น้ำสตลุช
แม่น้ำสตลุช (; ; (ศตทรุ)) เป็นแม่น้ำในประเทศอินเดียและปากีสถาน เป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดและอยู่ทางตะวันออกสุดของบรรดาแม่น้ำห้าสาย (ปัญจนาที) ของภูมิภาคปัญจาบ และเป็นแม่น้ำสาขาของแม่น้ำสินธุ มีความยาวประมาณ 1,500 กิโลเมตร (932 ไมล์) มีต้นน้ำอยู่ที่ทะเลสาบรากษสตาล (Lake Rakshastal) ทางใต้ของเขาไกรลาสในทิเบต ก่อนจะไหลไปทางตะวันตกเฉียงเหนือเป็นระยะทาง 260 กิโลเมตร (160 ไมล์) เข้าประเทศอินเดียทางช่องเขาชิปกีลา (Shipki La) แล้วไหลลงมาทางตะวันตกเฉียงใต้เป็นระยะทาง 360 กิโลเมตร (220 ไมล์) ไปรวมกับแม่น้ำบีอาส ที่ใกล้เมืองมาคู (Makhu) รัฐปัญจาบ แม่น้ำสายนี้จะไหลเข้าประเทศปากีสถานต่อไปเพื่อไปรวมกับแม่น้ำจนาพ กลายเป็นแม่น้ำปันชนัทที่ตำบลพหาวัลปุระ (Bahawalpur) แคว้นปัญจาบ และไหลไปรวมกับแม่น้ำสินธุในที่สุด
ประวัติศาสตร์อินเดีย
1. สมัยอารยธรรมลุ่มแม่น้ำสินธุ (ประมาณ 2,500-1,500 ปี ก่อนคริสต์ศักราช) ถือว่าเป็นสมัยอารยธรรม “กึ่งก่อนประวัติศาสตร์” เพราะมีการค้นพบหลักฐานจารึกเป็นตัวอักษรโบราณแล้วแต่ยังไม่มีผู้ใดอ่านออก และไม่แน่ใจว่าเป็นตัวอักษรหรือภาษาเขียนจริงหรือไม่
ศูนย์กลางความเจริญอยู่ที่เมืองโมเฮนโจ – ดาโร และเมืองฮารัปปา ริมฝั่งแม่น้ำสินธุประเทศปากีสถานในปัจจุบัน สันนิษฐานว่าเป็นอารยธรรมของชนพื้นเมืองเดิม ที่เรียกว่า “ทราวิฑ” หรือพวกดราวิเดียน (Dravidian)
ทะเลอันดามัน
ทะเลอันดามัน (; ; ) หรือ ทะเลพม่า (, ; "มยะหม่าปิ่นแหล่") เป็นทะลที่อยู่ทางตะวันออกเฉียงใต้ของอ่าวเบงกอล เป็นส่วนหนึ่งของมหาสมุทรอินเดีย ทางเหนือของทะเลติดกับปากแม่น้ำอิรวดีในประเทศพม่า ทางตะวันออกเป็นคาบสมุทรประเทศพม่า ประเทศไทย และประเทศมาเลเซีย ทางตะวันตกเป็นหมู่เกาะอันดามัน และหมู่เกาะนิโคบาร์ ภายใต้การปกครองของอินเดีย ทางใต้ติดกับเกาะสุมาตรา ของอินโดนีเซีย และช่องแคบมะละกา
สามเหลี่ยมปากแม่น้ำคงคา
สามเหลี่ยมปากแม่น้ำคงคา () หรือ สามเหลี่ยมปากแม่น้ำคงคา-พรหมบุตร เป็นดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำในภูมิภาคอ่าวเบงกอล เอเชียใต้ ประกอบด้วยบังคลาเทศและรัฐเบงกอลตะวันตก ประเทศอินเดีย เป็นดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำที่มีขนาดใหญ่ที่สุดในโลก และไหลลงสู่อ่าวเบงกอล พื้นที่นี้ยังเป็นหนึ่งที่พื้นที่ที่มีความอุดมสมบูรณ์ที่สุดในโลก จึงได้รับฉายาว่าเป็น "สามเหลี่ยมสีเขียว" สามเหลี่ยมปากแม่น้ำคงคากินพื้นที่จากแม่น้ำฮุคลีทางตะวันตกไปจนถึงแม่น้ำเมฆนาทางตะวันออก พื้นที่ดังกล่าวมีความกว้าง 350 กิโลเมตรข้ามอ่าวเบงกอล กัลกัตตากับฮัลเดียในอินเดีย และเมืองลากับธากาในบังคลาเทศเป็นเมืองท่าที่สำคัญในบริเวณสามเหลี่ยมปากแม่น้ำคงคา
แม่น้ำแยงซี
แม่น้ำแยงซีถูกเรียกต่างชื่อกันไปตามเส้นทางของลำน้ำเช่นเดียวกับแม่น้ำหลายๆสาย เช่น ต้นทางของแม่น้ำแยงซีถูกเรียกโดยชาวทิเบตว่า ตางชู (ตัวอักษรจีน:当曲, ความหมายว่า บึงแม่น้ำหรือ หนองแม่น้ำ) ตามทางของแม่น้ำแยงซีถูกเรียกว่า แม่น้ำถัวทัว (อักษรจีน: 沱沱河) ลาดลงมาอีกเรียกว่า แม่น้ำถงเทียน (อักษรจีน: 通天河, ให้ความหมายทางวรรณกรรมว่า ผ่านแม่น้ำสวรรค์) นอกจากนี้แล้วแม่น้ำแยงซียังถูกเรียกว่า แม่น้ำจินชา (อักษรจีน: 金沙江; พินอิน: Jīnshā Jiāng, ให้ความหมายทางวรรณกรรมว่า แม่น้ำหาดทรายทอง) จากเส้นทางน้ำไหลผ่านช่องแคบระหว่างเทือกเขาต่างๆสู่ แม่น้ำแม่กองและ แม่น้ำสาละวิน ก่อนที่จะไหลผ่านเข้าสู่ที่ราบลุ่มเสฉวน หรือ ชิชวน (อักษรจีน: 四川; พินอิน: Sì Chuān) ซึ่งตั้งอยู่ด้านตะวันตกของจีน
ชาวจีนสมัยก่อนเรียกแม่น้ำแยงซีเพียงสั้นๆว่า เจียง (อักษรจีน: 江; พินอิน: Jiāng) หรือ ต้าเจียง (อักษรจีน: 大江; พินอิน: Dà Jiāng, ให้ความหมายทางวรรณกรรมว่า แม่น้ำใหญ่) ซึ่งต่อมาชาวจีนเรียกแทนแม่น้ำว่า เจียง ชาวทิเบตเรียกแม่น้ำว่า บีร์ชู (ภาษาทิเบต: འབྲི་ཆུ་; วายลี่: 'bri chu, ให้ความหมายทางวรรณกรรมว่า แม่น้ำแม่วัวป่า) แม่น้ำแยงซียังถูกเรียกว่าเป็นแม่น้ำสายทองคำ อีกด้วย
สินธพ
สินธพ เป็นสัตว์หิมพานต์ตระกูลม้า ลักษณะภายนอกจะเป็นม้ามีหางเป็นปลาตัวสีดำ หางแปรงสีขาว อาศัยอยู่ในแม่น้ำหรือทะเลสาบ คำว่าสินธพหมายถึงม้าแม่น้ำ รากศัพท์มาจากคำว่าสินธพ หมายถึง ม้า พันธุ์ดีจากบริเวณลุ่มแม่น้ำสินธุซึ่งเป็นแม่น้ำสำคัญสายหนึ่งของประเทศอินเดีย สินธพเป็นหนึ่งในสัตว์หิมพานต์ที่ถูกสร้างขึ้นเพื่อประดับสระอโนดาดบริเวณพระเมรุมาศในพระราชพิธีถวายพระเพลิงพระบรมศพพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
แม่น้ำยมุนา
แม่น้ำยมุนาแห่งบังกลาเทศ (ภาษาเบงกาลี: যমুনা ภาษาอังกฤษ: Jamuna, Jomuna) เป็นแม่น้ำสายสำคัญหนึ่งในสามสายของประเทศบังกลาเทศ และเป็นสาขาหลักของแม่น้ำพรหมบุตรที่ไหลมาจากเทือกเขาหิมาลัยผ่านอินเดียตะวันออกไปยังบังกลาเทศ ส่วนที่ไหลผ่านบังกลาเทศนี้เองที่เรียกว่าแม่น้ำยมุนา แม่น้ำสายนี้ไหลมารวมกับแม่น้ำเพดม่าซึ่งเป็นสาขาหลักของแม่น้ำคงคาที่ไหลผ่านบังกลาเทศ เกิดเป็นดินดอนสามเหลี่ยมขนาดใหญ่ชื่อว่าสามเหลี่ยมปากแม่น้ำคงคา แม่น้ำยมุนาแห่งบังกลาเทศมีความยาวประมาณ 205 กิโลเมตร
แม่น้ำแยงซี
แม่น้ำแยงซีได้รับปริมาณน้ำเพิ่มขึ้นจากทะเลสาบพันๆแห่งหลังจากไหลเข้าสู่มณฑลหูเป่ย์ ทะเลสาบที่ใหญ่ที่สุดที่มาบรรจบกับแม่น้ำแยงซีคือ ทะเลสาบต้งถิง (อักษรจีน: 洞庭湖; พินอิน: Dòngtíng Hú) ซึ่งเลาะเลียบตามเส้นแบ่งเขตของมณฑลหูหนานกับมณฑลหูเป่ย์ หลังจากเข้าสู่เมืองอู๋ฮั่น (อักษรจีนตัวเต็ม: 武漢; อักษรจีนตัวย่อ: 武汉; พินอิน: Wǔhàn;) แม่น้ำแยงซีได้บรรจบกับแม่น้ำสายย่อยที่ใหญ่ที่สุด นั่นคือแม่น้ำฮั่น โดยที่แม่น้ำฮั่นนำพาปริมาณน้ำมาจากเขตทางเหนือเริ่มจากมณฑลฉ่านซี (อักษรจีนตัวเต็ม: 陝西; อักษรจีนตัวย่อ: 陕西; พินอิน: Shǎnxī)
แม่น้ำพาคมตี
แม่น้ำพาคมตี [พาก-มะ-ตี] (; ) เป็นแม่น้ำสายหนึ่งของประเทศเนปาลไหลผ่านหุบเขากาฐมาณฑุ คั่นกรุงกาฐมาณฑุกับเมืองลลิตปุระจากกัน แม่น้ำพาคมตีเป็นแม่น้ำศักดิ์สิทธิ์ของชาวฮินดูและพุทธ มีศาสนสถานของศาสนาฮินดูตั้งอยู่เรียงรายริมสายน้ำนี้ อาทิ วัดปศุปตินาถ ก่อนที่จะไหลลงไปทางตอนใต้รวมเข้ากับแม่น้ำลขันเทอีในรัฐพิหาร ประเทศอินเดีย
ประเทศเปรู
แม่ น้ำส่วนใหญ่มีต้นกำเนิดจากเทือกเขาแอนดีส และไหลลงสู่เขตลุ่มน้ำสามแห่งของเปรู แม่น้ำที่ไหลไปทางมหาสมุทรแปซิฟิกนั้นสูงชันและสั้น ไหลอย่างไม่สม่ำเสมอ ในขณะที่สายที่ไหลไปทางแม่น้ำแอมะซอนนั้นยาวกว่า มีกระแสน้ำมากกว่า และสูงชันน้อยกว่าเมื่อไหลออกจากเขตที่สูง ส่วนแม่น้ำที่ไหลไปยังทะเลสาบตีตีกากาส่วนใหญ่จะสั้นและมีกระแสน้ำมาก แม่น้ำสายที่ยาวเป็นอันดับต้น ๆ ของเปรูได้แก่ แม่น้ำอูกายาลี แม่น้ำมาราญอน แม่น้ำปูตูมาโย แม่น้ำยาบารี แม่น้ำอัวยากา แม่น้ำอูรูบัมบา แม่น้ำมันตาโร และแม่น้ำแอมะซอน
ตะโขงอินเดีย
มีความยาวเต็มที่ได้ 6.5 เมตร นับเป็นจระเข้ชนิดที่ชอบอาศัยอยู่ในน้ำมากที่สุดในบรรดาสัตว์ในอันดับจระเข้ที่สุด เมื่อขึ้นมาบนบกจะอยู่ในพื้นที่ใกล้แหล่งน้ำ มีพฤติกรรมอาศัยอยู่รวมกันเป็นฝูงในแหล่งน้ำที่มีกระแสน้ำไหลเชี่ยวและลึก หรือบริเวณลำห้วยที่ติดกับแม่น้ำ ชอบนอนพึ่งแดดโดยเฉพาะในช่วงฤดูหนาว ตัวผู้เมื่อถึงวัยเจริญพันธุ์จะมีตุ่มขึ้นมาที่ส่วนปลายทางของด้านบนปาก ซึ่งเรียกในภาษาฮินดีว่า "การ่า" ตุ่มนี้จะมีขนาดใหญ่ขึ้นตามอายุที่มากขึ้น ซึ่งปัจจุบันยังไม่ทราบแน่ชัดถึงประโยชนของตุ่มอันนี้ แต่สันนิษฐานว่าอาจเป็นสิ่งให้กำเนิดเสียงเพื่อการสื่อสารเพื่อหาคู่ ซึ่งได้ยินไปไกลถึง 1 กิโลเมตร เพราะอยู่ติดกับช่องเปิดจมูกและล้ำเกินมาช่องเปิดจมูก เนื่องจากตัวผู้ที่มีตุ่มก้อนใหญ่ที่สุดมักจะเป็นผู้นำฝูง หากินปลาในน้ำ วางไข่โดยขุดโพรงตามริมฝั่งแม่น้ำ
ศรีนคร
ศรีนคร (แคชเมียร์: سری نگر; อูร์ดู: شرینگر; โดกรี: श्रीनगर; ) เป็นเมืองหลวงของรัฐทางเหนือสุดของอินเดีย รัฐชัมมูและกัศมีร์ ตั้งอยู่ในหุบเขาแคชเมียร์ บนฝั่งแม่น้ำเฌลัม สูงจากระดับน้ำทะเลปานกลาง 1,600 เมตร เป็นหนึ่งในเมืองใหญ่ที่สุดของอินเดียที่ไม่ได้นับถือศาสนาฮินดู โดยมีมุสลิม 97% เมืองมีประชากร 894,940 คน (ค.ศ. 2001) เมืองผลิตพรม ไหม เงิน เครื่องหนัง ภาชนะทองแดง มีการแกะสลักไม้ การท่องเที่ยว
สามเหลี่ยมปากแม่น้ำคงคา
สามเหลี่ยมปากแม่น้ำคงคาเกิดจากการไหลมารวมกันของแม่น้ำสามสาย ได้แก่ แม่น้ำเพดม่า (สาขาหลักของแม่น้ำคงคาที่ไหลผ่านบังกลาเทศ) แม่น้ำยมุนา (สาขาหลักของแม่น้ำพรหมบุตร คนละสายกับแม่น้ำยมุนาแห่งอินเดีย) และแม่น้ำเมฆนา
เศรษฐกิจของอินเดียใต้
บ้านเจนไน ยักษ์ใหญ่ในการผลิตรถยนต์ในประเทศ กว่า 65% ของหนักรถที่ผลิตในประเทศเช่นรถยนต์, รถโดยสาร, รถบรรทุกรถไฟและจักรยานที่มีการผลิตในเจนไนและมันจะเรียกว่าเป็นดีทรอยต์แห่งเอเชีย โคอิมบะทอร์ (ยังเป็นที่รู้จักกันในชื่อ "เมืองฝ้าย" และ "แมนเชสเตอร์ทางใต้ของประเทศอินเดีย") ในรัฐทมิฬนาฑูเป็นที่มาของเกือบ 35% ของการผลิตผ้าฝ้ายของอินเดีย เอโรด และ ติรุปุระ เป็นผู้ผลิตที่ใหญ่ที่สุดของเสื้อผ้าฝ้ายและสิ่งทอในประเทศอินเดีย การส่งออกมากของการผลิตของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และประเทศในยุโรป กัดเซาะยังเป็นที่รู้จักในฐานะ "เมืองขมิ้น" เนื่องจากมีตลาดที่ใหญ่ที่สุดของเอเชียสำหรับขมิ้น Gobichettipalayam เป็นหนึ่งในผู้ผลิตที่ใหญ่ที่สุดของผ้าไหมสีขาวที่มีคนแรกของประเทศหน่วยไหมอัตโนมัติหน้ามืดก่อตั้งขึ้นที่นี่ นามักกาล เป็นหนึ่งในผู้ผลิตที่ใหญ่ที่สุดของสัตว์ปีกในประเทศ
แม่น้ำตาปี
แม่น้ำตาปี เป็นแม่น้ำสายใหญ่ที่สุดในภาคใต้ของประเทศไทย มีต้นกำเนิดจากเทือกเขาหลวง อำเภอพิปูน จังหวัดนครศรีธรรมราช และไหลสู่อ่าวไทยที่อ่าวบ้านดอน อำเภอเมืองสุราษฎร์ธานี จังหวัดสุราษฎร์ธานี นักปราชญ์ชาวกรีกนามว่าปโตเลมี ได้กล่าวถึง แม่น้ำอัตตาบาส์ ซึ่งหมายถึง แม่น้ำตาปี
แม่น้ำสาละวิน
แม่น้ำสาละวินมีต้นกำเนิดที่เดียวกับแม่น้ำโขง และแม่น้ำแยงซี โดยแบ่งแยกออกจากกันอย่างชัดเจนจากต้นกำเนิด และเนื่องจากเป็นน้ำที่เกิดจากการละลายของหิมะ อุณหภูมิของน้ำในแม่น้ำสาละวินจึงมีความเย็นกว่าน้ำในแม่น้ำอื่น ๆ ในประเทศไทย บางช่วงมีความลึกมากและน้ำไหลแรง
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2560
ขอบเขตของบทความนี้จะถูกจำกัดอยู่ในมหาสมุทรอินเดียที่อยู่ในซีกโลกเหนือ ทางทิศตะวันออกของจะงอยแอฟริกาและทางทิศตะวันตกของคาบสมุทรมลายู โดยมีสองทะเลหลักอยู่ในมหาสมุทรอินเดียเหนือ คือ ทะเลอาหรับ ไปทางตะวันตกของอนุทวีปอินเดีย ถูกเรียกอย่างย่อว่า "ARB" โดยกรมอุตุนิยมวิทยาอินเดีย (IMD); และอ่าวเบงกอล ไปทางตะวันออก เรียกอย่างย่อว่า "BOB" โดย IMD
แม่น้ำกัวดัลกิบีร์
แม่น้ำกัวดัลกิบีร์ () เป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดของแคว้นอันดาลูซิอา ทางภาคใต้ของประเทศสเปน ชื่อแม่น้ำมาจากภาษาอาหรับว่า "อัลวาดิลกะบีร" ("al-wādi al-kabīr"; الوادي الكبير) ซึ่งหมายถึง "แม่น้ำใหญ่" แม่น้ำสายนี้เคยมีชื่อเรียกว่า "เบติส (Betis)" หรือ "ไบติส (Baetis)" ตั้งแต่สมัยก่อนโรมันจนกระทั่งถึงสมัยอัลอันดะลุส (ช่วงที่ชาวมุสลิมปกครองสเปน) มณฑลในคาบสมุทรไอบีเรียของจักรวรรดิโรมันที่แม่น้ำสายนี้ไหลผ่านนั้นจึงมีชื่อว่า ฮิสปาเนียไบตีกา
แม่น้ำกัวดัลกิบีร์มีความยาว 657 กิโลเมตร มีพื้นที่ลุ่มน้ำมระมาณ 58,000 กิโลเมตร เริ่มต้นที่กัญญาดาเดลัสฟูเอนเตสในทิวเขากาซอร์ลา ผ่านเมืองกอร์โดบาและเมืองเซบิยา และสิ้นสุดที่หมู่บ้านทำประมงชื่อโบนันซา ในเมืองซันลูการ์เดบาร์ราเมดา โดยไหลลงสู่อ่าวกาดิซ (ส่วนหนึ่งของมหาสมุทรแอตแลนติก) พื้นที่ต่ำและชื้นแฉะบริเวณปากน้ำนั้นมีชื่อเรียกว่า "ลัสมาริสมัส" (Las Marismas) มีพื้นที่ติดต่อกับอุทยานแห่งชาติดอญญานา (Doñana National Park)
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2558
เนื่องจากความชื้นส่วนใหญ่ที่ถูกพายุดึงเข้าไป ภายใต้การโจมตีของลมมรสุมตะวันตกเฉียงใต้ในช่วงอนุทวีปอินเดียจนมีลักษณะจนตรอก ฝนที่ตกกระหน่ำลดลงเมื่อพายุผ่านทางตะวันออกของประเทศโอมาน โดยที่เกาะมาซิราฮ์วัดปริมาณน้ำฝนได้ในหนึ่งวัน 225 มิลลิเมตร (8.9 นิ้ว) และโดยรวมมากกว่า 250 มิลลิเมตร (9.8 นิ้ว) เกิดน้ำท่วมอย่างมีนัยสำคัญได้รับการแจ้งเตือนไปในหลายพื้นที่ มีการอพยพในขณะที่เกิดลมแรงและกระแสไฟฟ้าขัดข้อง ข้อมูลอากาศจากกัลบาและรัฐฟูไจราห์ ในสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ กล่าวว่ามีสภาพอากาศแปรปรวนจากอโชบาในวันที่ 21 มิถุนายน ทะเลที่มีคลื่นจากดีเปรสชันทำให้เรือประมงจำนวนมากต้องจอดอยู่ที่ฝั่ง และมีผู้สูญหายอย่างน้อย 150 คน นอกชายฝั่ง ซึ่งส่วนใหญ่จะกลับเข้าไปที่ฝั่งได้อย่างปลอดภัยหรือได้รับการช่วยเหลือภายในวันนั้น อย่างไรก็ตาม ชาวประมงจำนวน 9 คน กลัวว่าจะจมน้ำเสียชีวิต ทั้งรัฐโอริศาถูกแจ้งเตือนตั้งแต่วันที่ 21 - 23 มิถุนายน ซึ่งระบบพายุนี้นำมาซึ่งฝนตกหนักที่สุดของรัฐโอริศา โดยการตรวจวัดที่มัลกันคีรี มีปริมาณน้ำฝนสูงถึง การเข้าถึงเมืองหลายเมืองในย่านมัลกาคีรีถูกตัดขาดเนื่องจากภาวะน้ำท่วม และมีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 6 คน เกิดขึ้นจากเหตุการณ์น้ำท่วมฝนที่ตกกระหน่ำในรัฐคุชราต และมีปริมาณฝนสะสมสูงสุดในบากาซาราที่ , ในธารีที่ และในวารียาที่ เกิดน้ำท่วมอย่างรุนแรงขึ้นทั่วทั้งภูมิภาค หมู่บ้านหลายแห่งในภูมิภาคเซารัชทรา และยังมีการแจ้งเตือนของหน่วยงานแจ้งเตือนภัยพิบัติแห่งชาติกองทัพอากาศอินเดีย เกิดน้ำท่วมในอำเภออำเรลี ซึ่งเป็นครั้งที่เลวร้ายที่สุดในรอบ 90 ปี, โดยจากเหตุการณ์นี้กว่า 838 หมู่บ้านใน 600 อำเภอได้รับความเดือดร้อน กว่า 400 แห่ง ไม่สามารถเข้าถึงโดยโดยการเดินทางทางบก มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 80 คน สิงโตอินเดีย ซึ่งเป็นสัตว์ใกล้สูญพันธุ์ซึ่งไดรับการยืนยันว่ามีเพียง 523 ตัวตามเอกสารยืนยันเมื่อเดือนพฤษภาคม 2558 ในจำนวนนี้เกินสิบตัวได้เสียชีวิตและสูญหายในระหว่างน้ำท่วม
ฤดูพายุไซโคลนมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2559
ขอบเขตของบทความนี้จะถูกจำกัดอยู่ในมหาสมุทรอินเดียที่อยู่ในซีกโลกเหนือ ทางทิศตะวันออกของจะงอยแอฟริกาและทางทิศตะวันตกของคาบสมุทรมลายู โดยมีสองทะเลหลักอยู่ในมหาสมุทรอินเดียเหนือ คือ ทะเลอาหรับ ไปทางตะวันตกของอนุทวีปอินเดีย ถูกเรียกอย่างย่อว่า "ARB" โดยกรมอุตุนิยมวิทยาอินเดีย (IMD); และอ่าวเบงกอล ไปทางตะวันออก เรียกอย่างย่อว่า "BOB" โดย IMD
อ่างเก็บน้ำ
เมื่อสภาพอากาศแห้ง และการขาดแคลนน้ำในประเทศอินเดีย ทำให้เกิดการพัฒนาด้านการจัดการน้ำเบื้องต้น รวมถึงอาคารสำหรับอ่างเก็บน้ำที่ Girnar สมัย 3,000 ปีก่อนคริสตกาล ทะเลสาบที่มนุษย์สร้างขึ้นปรากฏให้เห็นตั้งแต่ 5 ศตวรรษก่อนคริสตกาลในประเทศกรีซ และทะเลสาบที่มนุษย์สร้างขึ้น ที่ยังคงอยู่จนถึงปัจจุบันนี้อยู่ที่ รัฐมัธยประเทศ ในประเทศอินเดีย ซึ่งถูกสร้างขึ้นในศตวรรษที่ 11 ครอบคลุมพื้นที่ประมาณ 650 ตารางเมตร
ประเทศอินเดีย
ชายฝั่งของอินเดียนั้นมีระยะทางประมาณ แบ่งเป็นระยะทางบนคาบสมุทรอินเดีย และ ในหมู่เกาะอันดามันและนิโคบาร์และลักษทวีป จากแผนที่ทะเลของอินเดียนั้น ชายฝั่งบนแผ่นดินใหญ่ของอินเดียประกอบด้วยหาดทรายถึง 43% กรวดและหิน 11% รวมถึงหน้าผา และ 46% เป็นดินเลนและโคลน
ประเทศอินเดีย
แม่น้ำในอินเดียแบ่งออกได้เป็นสี่ประเภทคือ แม่น้ำจากเทือกเขาเอเวอเรส แม่น้ำคาบสมุทรเดคคาน แม่น้ำชายฝั่ง และแม่น้ำในดินแดนภายในแม่น้ำหิมาลัย ปกติจะเกิดจากน้ำที่ละลายมาจากหิมะ ในภาคเหนือของอินเดีย ดังนั้น แม่น้ำเหล่านี้จะมีน้ำไหลเต็มที่อยู่ตลอดเวลา และมีความลาดชันค่อนข้างต่ำ ในฤดูมรสุมเมื่อฝนตกมาก แม่น้ำเหล่านี้จะรับน้ำไว้ได้ไม่หมด จึงทำให้เกิดน้ำท่วมใหญ่อยู่เสมอ ส่วนแม่น้ำในคาบสมุทรเดคคาน โดยปกติได้น้ำจากน้ำฝน ดังนั้นปริมาณน้ำในแม่น้ำดังกล่าว จึงมักจะมากน้อยไม่แน่นอน อีกทั้งมีความลาดชันลดหลั่นลง จึงรับน้ำได้มาก และช่วยระบายน้ำในฤดูมรสุมอีกด้วย นอกจากนี้ยังมีแม่น้ำย่อย ๆ ซึ่งไม่มีต้นกำเนิดจากแม่น้ำทั้งสองประเภทดังกล่าว และอยู่ตามชายฝั่งโดยเฉพาะในฝั่งตะวันตก จะมีเส้นทางสั้น ๆ และมีขนาดแคบ จึงรับน้ำได้ในปริมาณจำกัด สำหรับแม่น้ำในดินแดนภายใน เป็นลำน้ำเล็ก ๆ ไม่มีทางออกทะเล ปลายทางของแม่น้ำหากไม่ไหลลงแอ่งน้ำ ทะเลสาบ ก็จะเหือดแห้งไปในทะเลทรายธาร์
ปลากระดี่อินเดีย
มีขนาดโดยเฉลี่ยราว 6 เซนติเมตร พบใหญ่ที่สุดได้ 12 เซนติเมตร พบทั้งหมด 4 ชนิดได้แก่ทั้งหมดแพร่กระจายพันธุ์ในอนุทวีปอินเดียไปจนถึงพม่า นิยมเลี้ยงกันเป็นปลาสวยงาม เป็นปลากระดี่ที่ถือว่านิสัยไม่ก้าวร้าวเท่าปลากระดี่สกุล "Trichopodus" ชอบอยู่รวมกันเป็นฝูง ปลาตัวผู้มีสีสันสดสวยกว่าตัวเมียอย่างเห็นได้ชัด แต่เมื่อผสมพันธุ์วางไข่ ตัวผู้จะเป็นฝ่ายดูแลไข่จนกว่าจะฟักเป็นตัว และอาจทำร้ายตัวเมียจนถึงแก่ตายได้ และหลังผสมพันธุ์แล้วปลาตัวเมียมักจะตาย โดยไข่จะมีขนาดเล็กมาก
ประวัติศาสตร์ยุโรป
อเล็กซานเดอร์ยังไม่พอใจกับชัยชนะเพียงแค่นี้เขายังนำกองทัพบุกไปถึงอินเดีย แต่ก็ไปต่อไม่ไหวเนื่องจากห่าฝนที่ตกลงมาอย่างไม่ลืมหูลืมตาของดินแดนเขตร้อน ทหารก็เหนื่อยอ่อนจากการทำศึกหนักอย่างยาวนาน และคิดถึงบ้าน จนจอมทัพที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลกยังต้องจำใจเดินทางกลับบ้านเกิดเสียที เขาล่องเรือทางแม่น้ำสินธุมาถึงบาบิโลน (ระหว่างแม่น้ำไทกรีส และแม่น้ำยูเฟรติส ในปัจจุบัน) และตั้งเมืองหลวงที่นั่น
แม่น้ำดานูบ
แม่น้ำดานูบไหลผ่านประเทศต่างๆ 10 ประเทศดังนี้
ลำน้ำสาขาของแม่น้ำดานูบบางสายก็เป็นแม่น้ำที่สำคัญ และเป็นทางเดินสำหรับเรือลำเลียงสินค้าและเรือโดยสาร ลำน้ำสาขาที่ไหลมารวมกับแม่น้ำดานูบ (เรียงลำดับจากต้นน้ำไปท้ายน้ำ) มีดังนี้
โตนเลสาบ
ทะเลสาบเขมร หรือ โตนเลสาบ ( "บึงทนฺเลสาบ") เป็นทะเลสาบน้ำจืดที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตั้งอยู่บริเวณตรงกลางของประเทศกัมพูชา มีพื้นที่ ประมาณ 7,500 ตารางกิโลเมตร หรือใหญ่กว่ากรุงเทพฯ ประมาณ 7 เท่า ความลึกโดยเฉลี่ย อยู่ที่ 10 เมตร และเมื่อถึงฤดูน้ำหลาก น้ำจะท่วมพื้นที่บริเวณรอบ ๆ ทำให้โตนเลสาบขยายตัวออกกว้างมากถึง 6 เท่า ทะเลสาบเขมรเกิดจากแม่น้ำโขง ซึ่งแม่น้ำโขงไหลผ่านมีความยาวถึง 500 กิโลเมตร ครอบคลุมพื้นที่ 5 จังหวัดของกัมพูชา ได้แก่ กำปงธม กำปงชนัง โพธิสัตว์ พระตะบอง และเสียมราฐ เป็นทะเลสาบที่มีปลาน้ำจืดชุกชุมมากแห่งหนึ่งประมาณ 300 ชนิด จึงมีชาวกัมพูชาเป็นจำนวนมากที่ประกอบอาชีพประมงในบริเวณทะเลสาบแห่งนี้
ประเทศอินเดีย
ประเทศอินเดียเกิดขึ้นบนอนุทวีปอินเดีย (Indian subcontinent) ซึ่งตั้งอยู่บนบริเวณแผ่นเปลือกโลกอินเดีย (Indian tectonic plate) ซึ่งในอดีตนั้นเคยเชื่อมอยู่กับแผ่นออสเตรเลีย การรวมตัวทางภูมิศาสตร์ครั้งสำคัญของประเทศอินเดียนั้นเกิดขึ้นราว 75 ล้านปีก่อน เมื่ออนุทวีปอินเดียซึ่งเคยเป็นส่วนหนึ่งของมหาทวีปแห่งตอนใต้ คือ มหาทวีปกอนด์วานา (Gondwana) ได้เริ่มเคลื่อนตัวขึ้นไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ ผ่านที่บริเวณมหาสมุทรอินเดียซึ่งในขณะนั้นยังไม่เกิดขึ้น โดยกินเวลารวมทั้งหมดประมาณ 55 ล้านปี หลังจากนั้นอนุทวีปอินเดียนได้ชนเข้ากับแผ่นทวีปยูเรเชีย อันเป็นที่มาของการเกิดเทือกเขาที่มีความสูงที่สุดในโลก คือ เทือกเขาหิมาลัย ซึ่งอยู่บริเวณภาคเหนือ และตะวันออกเฉียงเหนือของอินเดีย ตอนใต้ของเทือกเขาซึ่งเคยเป็นท้องทะเลอันกว้างขวางได้ค่อยๆกลายมาเป็นผืนดินราบลุ่มแม่น้ำอันกว้างใหญ่ ทำให้เกิดเป็นที่ราบลุ่มแม่น้ำคงคาตอนเหนือของอินเดีย (Indo-Gangetic Plain) ทางภาคตะวันตกนั้นติดกับทะเลทรายธาร์ ซึ่งถูกกั้นกลางด้วยทิวเขาอะราวัลลี
แม่น้ำคองโก
แม่น้ำคองโก () หรือ แม่น้ำซาอีร์ () เป็นแม่น้ำที่ใหญ่ที่สุดทางตะวันออกกลางของแอฟริกา มีความยาวรวม 4,700 กม. (2,920 ไมล์) ทำให้เป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดเป็นอันดับ 2 ของทวีปแอฟริกา (เป็นรองแม่น้ำไนล์) และถือเป็นแม่น้ำที่ยาวที่สุดเป็นอันดับ 8 ของโลก และเป็นแม่น้ำที่มีความลึกที่สุดในโลก ในจุดที่ลึกสุด ลึกถึง 720 ฟุต (228.6 เมตร) แม่น้ำสายนี้ไหลผ่านประเทศคองโก แองโกลา แซมเบีย แทนซาเนีย บุรุนดี รวันดา และไหลลงสู่มหาสมุทรแอตแลนติกในที่สุด
รัฐคุชราต
คุชราต (; ; ) คือหนึ่งในรัฐของประเทศอินเดีย ตั้งอยู่ทางตะวันตกของประเทศติดกับประเทศปากีสถานและทะเลอาหรับ รัฐคุชราต เป็นแหล่งอุตสาหกรรมแหล่งแรก ๆ ในอินเดีย จนได้ชื่อว่าแมนเชสเตอร์ตะวันออก เป็นบ้านเกิดของมหาตมะ คานธี เป็นรัฐที่ห้ามขายเครื่องดื่มแอลกอฮอล์ ประชากรมากกว่าร้อยละ 80 ไม่รับประทานเนื้อสัตว์ เมืองสุรัตเป็นศูนย์กลางการเจียระไนเพชรระดับโลก
แม่น้ำภัทร
แม่น้ำภัทร () เป็นแม่น้ำในคาบสมุทรเสาราษฏระ (Saurashtra) ทางรัฐทางตะวันตกของอินเดีย ในรัฐคุชราต ไหลไปทางใต้จากต้นกำเนิดน้ำผ่านชัสดัน (Jasdan) จากนั้นเลี้ยวไปทางทิศใต้-ตะวันตกและไหลไปทางตะวันตกจนเข้าสู่ทะเลอาหรับใกล้เมืองโปพันทระ พื้นที่รองรับน้ำทั้งหมดเท่ากับ
รอเบิร์ต ไคลฟ์
พลตรี รอเบิร์ต ไคลฟ์ บารอนไคลฟ์ที่ 1 () หรือเป็นที่รู้จักในนาม ไคลฟ์แห่งอินเดีย (Clive of India) เป็นหนึ่งในนักการทหารที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของอังกฤษ เขาเป็นผู้บัญชาการสูงสุดของบริติชอินเดีย เขาสามารถมีชัยในยุทธการที่ปลาศีในปี ค.ศ. 1757 ทำให้แคว้นเบงกอลซึ่งเป็นแคว้นที่ร่ำรวยที่สุดของอินเดียในขณะนั้นตกเป็นดินแดนในบังคับของบริษัทอินเดียตะวันออกโดยสมบูรณ์ สร้างความมั่งคั่งให้กับราชสำนักและรัฐบาลอังกฤษอย่างมาก หลังปกครองเบงกอลแล้ว เขาใช้เบงกอลเป็นฐานอำนาจของอังกฤษในการขยายอิทธิพลเพื่อยึดครองแคว้นและอาณาจักรต่างๆในอนุทวีปอินเดีย นอกจากนี้เขายังเป็นสมาชิกรัฐสภาสังกัดพรรคทอรี
แม่น้ำเมฆนา
แม่น้ำเมฆนาเป็นแม่น้ำที่กว้างที่สุดในบรรดาแมน้ำที่ไหลในเขตแดนของประเทศบังกลาเทศ และที่จุดใกล้กับเมืองโภลา แม่น้ำเมฆนามีความกว้าง 12 กม.
มหาสมุทรอินเดีย
ริมขอบของมหาสมุทรมีเกาะเล็กๆจำนวนมาก ประเทศที่เป็นเกาะในมหาสมุทรอินเดีย ได้แก่ มาดากัสการ์ (เดิมเป็นสาธารณรัฐมาลากาซี) ซึ่งเป็นเกาะที่มีขนาดใหญ่ที่สุดเป็นอันดับ 4 ของโลก รวมทั้งคอโมโรส, เซเชลส์, มัลดีฟส์, มอริเชียส และศรีลังกา รวมทั้งหมู่เกาะของประเทศอินโดนีเซีย และประเทศติมอร์-เลสเตทางฝั่งตะวันออกของเกาะติมอร์ มหาสมุทรอินเดียมีความสำคัญในฐานะเส้นทางผ่านระหว่างเอเชียและแอฟริกา ในอดีตจึงมีข้อพิพาทบ่อยครั้ง แต่เนืองจากมหาสมุทรมีขนาดใหญ่ ไม่มีประเทศใดที่สามารถครอบครองได้จนกระทั่งต้นทศวรรษ 1800 เมื่อสหราชอาณาจักรเข้าควบคุมพื้นที่ส่วนใหญ่ที่อยู่รอบ ๆ
แม่น้ำกาปูวัซ
แม่น้ำกาปูวัซ () เป็นแม่น้ำในประเทศอินโดนีเซียบนเกาะบอร์เนียว ที่บริเวณศูนย์กลางทางภูมิศาสตร์ของเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ภาคพื้นสมุทร (Maritime Southeast Asia) มีความยาว เป็นแม่น้ำสายที่ยาวที่สุดในอินโดนีเซีย และเป็นหนึ่งในแม่น้ำบนเกาะที่ยาวที่สุดในโลก มีต้นกำเนิดจากเทือกเขามึลเลอร์ที่ตั้งอยู่ตอนกลางของเกาะและไหลไปทางทิศตะวันตกลงสู่ทะเลจีนใต้และยังก่อให้ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำ ดินดอนสามเหลี่ยมปากแม่น้ำนี้ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตก-ตะวันตกเฉียงใต้ของเมืองปนตียานัก เมืองหลักของจังหวัดกาลีมันตันตะวันตก ยังมีแม่น้ำกาปูวัซอีกสายหนึ่งที่มีจุดกำเนิดจากทิวเขาเดียวกันแต่คนละฝั่ง ตั้งอยู่ทางตอนกลางของเกาะบอร์เนียว ไหลไปทางทิศใต้ แล้วไปรวมกับแม่น้ำบารีโตไหลลงทะเลชวา
ประเทศอินเดีย
ส่วนลุ่มน้ำของระบบแม่น้ำอื่น ๆ ที่มีความสำคัญ รองลงมาได้แก่ ลุ่มแม่น้ำโคธาวารีนาเลีย (Godavari) ในเขตที่ราบสูงเดคคาน ระบบน้ำตาปี (Tapi) ในภาคเหนือ และระบบน้ำเพนเนอร์ (Penner) ในภาคใต้ การที่อินเดียถูกแวดล้อมด้วยพรมแดนธรรมชาติรอบด้าน คือมีทั้งภูเขาและฝั่งทะเลเป็นพรมแดน ได้แยกอินเดียออกจากส่วนอื่น ๆ ของทวีปเอเชีย ทำให้อินเดียตั้งอยู่โดดเดี่ยวตามลำพัง ซึ่งนับว่ามีอิทธิพลเป็นอย่างมากต่อวิถีชีวิตของชาวอินเดีย ทำให้ชาวอินเดียมีอารยธรรมและวัฒนธรรมที่มีลักษณะของตนเองโดยเฉพาะ และในโอกาสเดียวกัน พรมแดนธรรมชาติดังกล่าว ช่วยให้สามารถรักษาวัฒนธรรมของตนให้สืบเนื่องตลอดมาตั้งแต่สมัยโบราณจนถึงสมัยปัจจุบัน
ปลากดหัวเสียม
มีการกระจายพันธุ์ในประเทศอินเดีย, อัฟกานิสถานและพม่า มีแหล่งที่พบคือ แม่น้ำสายใหญ่ในประเทศเหล่านี้ ได้แก่ แม่น้ำคงคา, แม่น้ำอิระวดี และพบได้จนถึงแม่น้ำสาละวินซึ่งเป็นพรมแดนของพม่าติดกับไทย โดยมีชื่อเรียกในภาษากะเหรี่ยงว่า "ปลาแก๊ด"
อัลลอฮาบาด
อัลลอฮาบาด (Allahabad; ภาษาฮินดี: इलाहाबाद; ภาษาอูรดู: الہ آباد) เป็นเมืองใหญ่เมืองหนึ่งในรัฐอุตตรประเทศ และมีความสำคัญทางศาสนาฮินดูเพราะเป็นจุดที่แม่น้ำศักดิ์สิทธิ์ทั้งสามสายคือ แม่น้ำคงคา แม่น้ำยมุนา และแม่น้ำสรัสวดีมาบรรจบกันซึ่งเรียกว่าจุฬาตรีคูณ
แม่น้ำเซนต์จอห์น
แม่น้ำเซนต์จอห์น () เป็นแม่น้ำสายที่ยาวที่สุดในรัฐฟลอริดา ประเทศสหรัฐอเมริกา มีความสำคัญทั้งในทางเศรษฐกิจและเป็นที่พักผ่อนหย่อนใจ ด้วยความยาว มีความลาดเอียงจากต้นน้ำถึงปลายน้ำ (หรือปากแม่น้ำ) น้อยกว่า โดยมีลักษณะเช่นเดียวกับแม่น้ำสายอื่นๆในรัฐฟลอริดา คือมีอัตราการไหลของน้ำต่ำมาก คือเพียง จึงมักจะถูกเรียกว่าเป็น "แม่น้ำขี้เกียจ" (lazy) และยังเป็นหนึ่งในแม่น้ำไม่กี่สายในประเทศสหรัฐอเมริกาที่มีทิศทางการไหลสู่ทิศเหนือ ส่วนที่กว้างที่สุดของแม่น้ำ มีขนาดความกว้างเกือบ มีประชากรอาศัยในเขตลุ่มน้ำของแม่น้ำเซนต์จอห์นมากถึง 3.5 ล้านคน
แม่น้ำชี
ตำนานของแม่น้ำชี ยังมีปรากฏอีกแห่ง ซึ่งอยู่ในตำนานอุรังคธาตุ(ตำนานพระธาตุพนม)ซึ่งต้นฉบับดั้งเดิมจารึกไว้เป็นตัวอักษรธรรมอีสานบนแผ่นใบลาน คาดว่าถูกคัดลอกต่อกันมาไม่ต่ำกว่า ๔๐๐ ปี ซึ่งกรมศิลปากร ได้ปริวรรตเป็นตัวอักษรไทยสยามไว้ตั้งแต่เมื่อ พ.ศ. ๒๔๘๓ บรรยายความเกี่ยวกับกำเนินแม่น้ำสายต่างๆลุ่มน้ำโขงว่า แต่เดิมมีหนองน้ำแห่งหนึ่งชื่อว่า หนองแส (คาดว่าปัจจุบันคือ ทะเลสาบเอ๋อไห่ เมืองต้าหลี่ มณฑลยูนนาน ประเทศจีน) หนองแสแห่งนี้ มีนาคอาศัยอยู่ด้วยกัน ๘ ตัว คือ พินทะโยนกวตินาค เป็นใหญ่ทางหัวหนอง, ธนะมูนนาค เป็นใหญ่ทางท้ายหนอง, ชีวายะนาค, หัตถีศรีสัตตนาค , สุกขรนาค, ปัพพารนาค,สุวรรณนาค และพุทโธปาปะนาค โดย พินทะโยนกวตินาคและธนะมูนนาค ได้ให้คำสัตย์ต่อกันว่า หาอาหารได้เท่าไร จะต้องแบ่งครึ่งเท่าๆกัน
อยู่มาวันหนึ่ง พินทะโยกวตินาค จับเม่นได้เป็นอาหาร และแบ่งครึ่งตามสัญญา ปรากฏว่าธนะมูนนาค กินไม่พออิ่ม เนื่องจากคลางแคลงใจที่ ขนเม่นยาวเป็นศอก จะได้เนื้อมีนิดเดียวได้อย่างไร จึงเกิดเรื่องวิวาทกันระหว่างนาคทั้ง ๒ ฝ่าย ทำให้น้ำในหนองแสขุ่นมัว และสร้างความเดือดร้อนแก่สัตว์อื่นๆที่อยู่ร่วมกัน เรื่องจึงเดือดร้อนถึงสวรรค์ พระอินทร์จึงสั่งให้พระวิสุกรรมเทวบุตร ลงมาปราบนาคทั้ง ๒ ฝ่าย นาคทั้งหลายในหนองแส จึงถูกขับไล่และเหวี่ยงโยนออกจากหนองแส และบางตัวได้เลื้อยแถกแผ่นดิน จนกลายเป็นสถานที่ต่างดังนี้