ท่าอากาศยานแอตแลนตา ตั้งอยู่ประเทศอะไร ?
ท่าอากาศยานนานาชาติฮาร์ทสฟิลด์–แจ็คสัน แอตแลนตา
ท่าอากาศยานนานาชาติฮาร์ตสฟีลด์-แจ็กสัน แอตแลนตา () หรือเรียกกันโดยทั่วไปว่า ท่าอากาศยานแอตแลนตา, ท่าอากาศยานฮาร์ตสฟีลด์ หรือเรียกอย่างย่อว่า ฮาร์ตสฟีลด์ ตั้งอยู่บริเวณชานเมืองแอตแลนตา รัฐจอร์เจีย สหรัฐอเมริกา เป็นท่าอากาศยานที่ความหนาแน่นมากที่สุดในกรณีจำนวนผู้โดยสารและเที่ยวบินขึ้น-ลง มาตั้งแต่ปี พ.ศ. 2548 เป็นผลจากการที่สายการบินเดลต้า แอร์ไลน์ ซึ่งเป็นสายการบินขนาดใหญ่ที่สุดโลกให้บริการอยู่ที่ท่าอากาศยานแห่งนี้เป็นท่าอากาศยานหลัก
แขวงโอตะ
เขตโอตะเป็นสถานที่ตั้งเป็นเขตที่ตั้งของท่าอากาศยานนานาชาติโตเกียว และสำนักงานใหญ่บริษัทต่างๆ เช่น แอร์แจแปน , แคนนอน, นัมโค, เซก้า, สกายมาร์กแอร์ไลน์
ท่าอากาศยานนานาชาติโทรอนโตเพียร์สัน
ท่าอากาศยานนานาชาติโทรอนโต เพียร์สัน (Toronto Pearson International Airport) หรือท่าอากาศยานเพียร์สัน (Pearson Airport) ตั้งอยู่ที่เมืองมิสซิสซูกา ซึ่งอยู่ห่างออกไปทางตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 27 กิโลเมตร (17 ไมล์) ของโทรอนโต รัฐออนแทรีโอ ประเทศแคนาดา เป็นประตูหลักในการเข้าสู่แคนาดา และเป็นท่าอากาศยานหลักของแอร์แคนาดา และเวสต์เจ็ต
ท่าอากาศยานนานาชาติชาร์ล็อตต์/ดักลาส
ปัจจุบันเป็นศูนย์กลางการบินของสายการบินยูเอสแอร์เวย์ มีจุดหมายปลายทางทั้งภายในประเทศและต่างประเทศกว่า 135 แห่ง ในปี พ.ศ. 2550 เป็นหนึ่งใน 30 อันดับแรกสนามบินที่มีความหนาแน่นสูงสุดในกรณีจำนวนผู้โดยสารของโลก ในปี พ.ศ. 2552 เป็นท่าอากาศยานที่หนาแน่นอันดับที่ 9 ของสหรัฐอเมริกา ในปี พ.ศ. 2553 เป็นท่าอากาศยานที่มีจำนวนผู้โดยสารมากเป็นอันดับที่ 24 ของโลก
ท่าอากาศยานเมลเบิร์น
ท่าอากาศยานเมลเบิร์น หรือ ท่าอากาศยานทัลลามารีน ตั้งอยู่ที่เมืองทัลลามารีน ในรัฐวิกตอเรีย ประเทศออสเตรเลีย เป็นท่าอากาศยานหลักอันดับสองของออสเตรเลีย เป็นรองจากท่าอากาศยานนานาชาติคิงส์ฟอร์ดสมิธ และยังเป็นฐานบริการของควอนตัส และสายการบินลูกอย่างเจ็ตสตาร์แอร์เวย์ รวมถึงไทเกอร์แอร์เวย์ออสเตรเลียซึ่งจะเริ่มเปิดฐานบริการที่เมลเบิร์นในช่วงปลายปีพ.ศ. 2550
ท่าอากาศยานแมนเชสเตอร์
Terminal 3 was for a number of years known in succession as "Terminal 1 - British Airways", "Terminal 1A" and "Terminal 3 - British Airways and Domestic". It was opened by Diana, Princess of Wales in May 1989. In June 1998, British Airways opened their new £75 million terminal facility, a major extension to Terminal 3, and were the primary user of the terminal along with their partner airlines. However, more recently they have significantly scaled down operations from Manchester Airport with the sale of their BA Connect subsidiary to Flybe; the ending of their franchise agreement with GB Airways and the retraction of their daily New York-JFK service in October 2008, after 54 years of operation. This leaves a severely truncated BA operation serving only London Heathrow and London Gatwick from Manchester.
แอร์เอเชีย
สายการบินแอร์เอเชีย เป็นสายการบินต้นทุนต่ำที่ก่อตั้งขึ้นในประเทศมาเลเซีย และเป็นสายการบินที่ให้บริการด้วยค่าโดยสารที่ถูกที่สุดในเอเชีย กลุ่มแอร์เอเชีย ดำเนินการให้บริการเที่ยวบินทั่งในประเทศ และ ระหว่างประเทศ โดยมีจุดหมายปลายทางมากกว่า 400 เมืองใน 25 ประเทศ และมีท่าอากาศยานหลักคือ ท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ โดยให้บริการที่อาคารผู้โดยสาร อาคาร KLIA2 และยังมีสายการบินไทยแอร์เอเชีย, สายการบินอินโดนีเซียแอร์เอเชีย เข้ามาใช้บริการร่วมด้วย แอร์เอเชียมาเลเซีย มีสำนักงานจดทะเบียนตั้งอยู่ที่เปอตาลิงจายา รัฐเซอลาโงร์ ประเทศมาเลเซีย และมีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ แอร์เอเชียมีแผนจะเปิดสำนักงานใหญ่ประจำภูมิภาคอาเซียนในจาการ์ตา ในปี พ.ศ. 2554ขณะเดียวกันยังคงรักษาสำนักงานใหญ่ในกัวลาลัมเปอร์เอาไว้ด้วย
ท่าอากาศยานสตอกโฮล์ม-อาร์ลันดา
ท่าอากาศยานอาลันดามีอาคารผู้โดยสาร 4 หลัง อาคารที่ 2 และ 5 ใช้สำหรับสายการบินระหว่างประเทศ อาคารที่ 3 และ 4 สำหรับสายการบินภายในประเทศ อาคารโดยสารกลางหลังใหม่ และอาลันดาฝั่งเหนือ ซึ่งเปิดใช้งานปลายปี พ.ศ. 2546 เชื่อมต่อกับอาคารโดยสาร 5
ท่าอากาศยานสตอกโฮล์มอาลันดามีเที่ยวบินขนส่งสินค้าจำนวนมาก มีอาคารขนส่งสินค้าและเปลี่ยนถ่ายที่สะดวกสบาย ตั้งอยู่ฝั่งทิศใต้ของสนามบิน ชื่อว่า "Cargo city" มีสายการบินขนส่งสินค้าคือ
ท่าอากาศยานนานาชาติออร์แลนโด
มหานครออร์แลนโดยังมีท่าอากาศยานอื่นๆ ที่รองรับการจราจรทางอากาศยาน นั่นคือ ท่าอากาศยานนานาชาติออร์แลนโดซานฟอร์ด, ท่าอากาศยานนานาชาติเดย์โทนา และท่าอากาศยานนานาชาติเมลเบิร์น
ท่าอากาศยานคาโงชิมะ
ท่าอากาศยานคาโงชิมะ () เป็นท่าอากาศยานระดับสองในญี่ปุ่น ตั้งอยู่ที่เมืองคิริชิมะใกล้กับเมืองคาโงชิมะ จังหวัดคาโงชิมะ เปิดใช้ทางวิ่งในปี พ.ศ. 2487 แต่ก็ยังไม่มีเที่ยวบินจากสนามบินนี้อย่างเป็นทางการกระทั่งปี พ.ศ. 2505 ในปี พ.ศ. 2543 เป็นปีแรกที่สนามบินมีผู้โดยสารขาเข้าและขาออกรวมกันกว่า 2.5 ล้านคน
ท่าอากาศยานนานาชาติโอแฮร์
จนกระทั่งช่วงต้นทศวรรษ 1950 (พ.ศ. 2493) ท่าอากาศยานนานาชาติชิคาโกมิดเวย์ ซึ่งเป็นท่าอากาศยายหลักของชิคาโกมาตั้งแต่พ.ศ. 2474 นั้นคับแคบและหนาแน่น แม้ว่าจะได้มีการขยายแล้วก็ตาม และยังไม่สามารถรองรับเครื่องบินเจ็ตรุ่นใหม่ได้ เมืองชิคาโกและการท่าอากาศยานสหรัฐอเมริกา (FAA) หันมาพัฒนาโอแฮร์ให้เป็นท่าอากาศยานหลักของชิคาโกแทน เที่ยวบินพาณาชย์เที่ยวแรกเริ่มให้บริการในปีพ.ศ. 2498 หลังจากนั้นได้สร้างอาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศขึ้นในปีพ.ศ. 2501 แต่เที่ยวภายภายในประเทศเส้นทางหลักยังคงใช้ที่มิดเวย์จนกระทั่งการขยายของโอแอร์แล้วเสร็จในปีพ.ศ. 2505 การย้ายที่บินภายในประเทศจากมิดเวย์มายังโอแฮร์ ทำให้โอแฮร์กลายเป็นท่าอากาศยานที่หนาแน่นที่สุดของโลก รองรับผู้โดยสาร 10 ล้านคนต่อปี และในระยะเวลาเพียง 2 ปี จำนวนผู้โดยสารเพิ่มขึ้นเป็นสองเท่า ในปีพ.ศ. 2540 จำนวนผู้โดยสารถึงระดับ 70 ล้านคน และขณะนี้เพิ่มเป็น 80 ล้านคนต่อปีปริมาณการใช้บริการจำนวนมากและปัญหาความหนาแน่นทำให้มีการยกเลิกเที่ยวบิน และทำให้เกิดความล่าช้าที่โอแฮร์ ซึ่งส่งผลกระทบต่อการบินทั่วสหรัฐอเมริกา มีรายงานอย่างเป็นทางการว่าโอแฮร์เป็นท่าอากาศยานที่ตรงต่อเวลาน้อยที่สุดในสหรัฐอเมริกา โดยวัดจากสัดส่วนของเที่ยวบินที่เกิดความล่าช้า ในปีพ.ศ. 2547 ยูไนเต็ด แอร์ไลน์ และอเมริกัน แอร์ไลน์ มีข้อตกลงร่วมกันที่จะปรับเปลี่ยนตารางเวลาบินเพื่อลดความคับคั่งทั้งขาเข้าและขาออก และเพราะการจราจรทั้งขาเข้า ขาออก และท่าอากาศยานบริเวณใกล้เคียง เจ้าหน้าที่หอบังคับการบินของโอแฮร์และเจ้าหน้าที่ฝ่ายอื่นๆต้องทำงานหนักมากที่สุดในโลก เนื่องด้วยปริมาณเที่ยวบินจำนวนมากต่อชั่วโมง
เบร์เกต์ แอตแลนติก
เบร์เกต์ แอตแลนติก () เป็นเครื่องบินลาตตระเวนชายฝั่งทะเลและปราบเรือดำน้ำใช้งานอยู่ในกองทัพเรือขององค์การนาโต เครื่องต้นแบบเริ่มบินเป็นครั้งแรกเมื่อวันที่ 21 ตุลาคม ค.ศ. 1961 และเริ่มประจำอยู่ในกองทัพเรือฝรั่งเศสเมื่อวันที่ 10 ธันวาคม ค.ศ. 1965 ประจำการอยู่ 4 ประเทศ เยอรมัน ฮอลแลนด์ อิตาลี ปากีสถาน
ท่าอากาศยานนานาชาติฟีนิกซ์สกายฮาร์เบอร์
ท่าอากาศยานนานาชาติฟินิกซ์ สกาย ฮาร์เบอร์ () ตั้งอยู่ที่เมืองฟินิกซ์ ในมาริโคปา เคาน์ตี รัฐแอริโซนา สหรัฐอเมริกา ห่างจากตัวเมืองไปทางตะวันออกประมาณ 4.8 กิโลเมตร (3 ไมล์) โดยเป็นท่าอากาศยานที่สำคัญของภูมิภาคอเมริกาตะวันตกเฉียงใต้ และมีผู้ใช้บริการมากเป็นอันดับ 8 ของสหรัฐอเมริกา นอกจากนี้ฟินิกซ์ยังเป็นท่าอากาศยานหลักของยูเอสแอร์เวย์ และเซาต์เวสต์แอร์ไลน์
ไครสต์เชิร์ช
ไครสต์เชิร์ช มีประวัติศาสตร์ของการมีส่วนร่วมในการสำรวจแอนตาร์กติก ทั้ง โรเบิร์ต โฟลคอน สก็อต และ เอิร์นเนต แชคลีทัล โดยใช้ท่าเรือลีทเทอตัลเป็นจุดทางออกสำหรับการเดินทาง และจุดศูนย์กลางเมืองมีรูปปั้นของสก็อตที่ปั้นโดยภรรยาม้ายของเขา ชื่อว่า แคทลีท สก็อต ภายในเมือง มีพิพิธภัณฑ์แคนเทอเบอรี่ ที่ไว้จัดแสดงสิ่งประดิษฐ์ทางประวัติศาสตร์มากมายและเรื่องราวของการสำรวจขั้วโลกใต้ ท่าอากาศยานนานาชาติไครสต์เชิร์ช ใช้เป็นฐานหลักสำหรับรองรับผู้คนจากนิวซีแลนด์ อิตาลี และมีโปรแกรมองค์กรสำรวจขั้วโลกแอนตาร์กติกของสหรัฐอเมริกา
ท่าอากาศยานนานาชาติเดนเวอร์
ท่าอากาศยานนานาชาติเดนเวอร์ (Denver International Airport) ตั้งอยู่ที่เมืองเดนเวอร์ ในรัฐโคโลราโด สหรัฐอเมริกา เป็นท่าอากาศยานที่มีขนาดพื้นที่ใหญ่ที่สุดในสหรัฐอเมริกา และใหญ่เป็นอันดับที่ 3 ของโลก เป็นรองจากท่าอากาศยานนานาชาติคิงฟาฮัด และท่าอากาศยานนานาชาติมอมทรีอัล-มิราเบล
โคเรียนแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 902
เครื่องบินมุ่งหน้าไปทางทิศเหนือ ผ่านฐานทัพแคนาดาที่เมืองอเลิร์ท (Alert) ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะเอลสเมียร์ ใกล้ขั้วโลกเหนือ จากนั้นจึงปรับเส้นทางบินทางทิศใต้ มุ่งหน้าสู่แองคอเรจ แต่เกิดความผิดพลาดเนื่องจากเครื่องบินไม่ได้ติดตั้งระบบ Inertial navigation system ทำให้นักบินเกิดการหลงทิศ มุ่งหน้าไปทางเมืองเมอร์มานส์ สหภาพโซเวียต (68°58′N 33°5′E﻿) แทนที่จะเป็นเมืองแองคอเรจ (61°13′N 149°53′W)
ท่าอากาศยานดอนเมือง
ท่าอากาศยานนานาชาติดอนเมือง (ชื่อเดิมคือ ท่าอากาศยานกรุงเทพ) หรือที่รู้จักกันโดยทั่วไปว่า สนามบินดอนเมือง ตั้งอยู่บนถนนวิภาวดีรังสิต แขวงสนามบิน เขตดอนเมือง ช่วงกิโลเมตรที่ 24 ทางตอนเหนือของกรุงเทพมหานคร เป็นจุดศูนย์กลางทางการบินในภาคพื้นเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ที่สามารถเชื่อมโยงการคมนาคมทางอากาศไปยังจุดต่างๆ ของโลกได้อย่างเหมาะสม ไม่ว่าจะเป็นการบินภายในภูมิภาคเอเชียด้วยกัน หรือระหว่างทวีปยุโรป ทวีปอเมริกา ทวีปออสเตรเลีย ซึ่งสามารถใช้เป็นจุดแวะลงและเชื่อมต่อในการเดินทางของผู้โดยสารตลอดจนพัสดุไปรษณียภัณฑ์ไปยังจุดอื่นๆ ได้อย่างดี
ท่าอากาศยานนานาชาติฮาหมัด
ท่าอากาศยานนานาชาติฮาหมัด () เป็น ท่าอากาศยานนานาชาติ ตั้งอยูในโดฮา เมืองหลวงของประเทศกาตาร์ สร้างขึ้นใหม่เพื่อใช้แทน ท่าอากาศยานนานาชาติโดฮา เพื่อเป็นท่าอากาศยานหลักของประเทศ
ท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์
นอกจากนี้ กาารจราจรทางอากาศระหว่างฮีทโธรว์และสหรัฐอมเริกาจะควบคุมอย่างเข้มงวดโดยรัฐบาลของทั้งสองประเทศตามกฎบัตรเบอร์มิวด้าที่ 2 ในแรกเริ่มนั้นจะอนุญาตให้เฉพาะสายการบินบริติชแอร์เวย์ แพนแอม และทรานส์เวิลด์แอร์ไลน์ ที่สามารถบินออกจากฮีทโธรว์เข้าสู่สหรัฐอเมริกาได้ จนในปี พ.ศ. 2534 สายการบินแพนแอม และทรานส์เวิลด์แอร์ไลน์ขายสิทธิ์การบินให้กับ ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ กับ อเมริกันแอร์ไลน์ ตามลำดับ ส่วนสายการบินเวอร์จิ้นแอตแลนติกแอร์ไลน์ ได้รับสิทธิการบินภายหลัง กฎบัตรเบอร์มิวด้านี้ไปขัดกับข้อตกลงเรื่องสิทธิการแข่งขันของสหราชอาณาจักรที่ให้ไว้กับประเทศสมาชิกสหภาพยุโรป ดังนั้นสหราชอาณาจักรจึงถูกสั่งให้ระงับกฎบัตรนี้ในปี พ.ศ. 2547
ท่าอากาศยานนานาชาติโอแฮร์
ท่าอากาศยานนานาชาติโอแฮร์สร้างขึ้นเมื่อปีพ.ศ. 2485-2486 เป็นโรงงานผลิตเครื่องดักลาส ซี-54 ช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เหตุที่เลือกที่ดินบริเวณนี้ก็เพราะว่าอยู่ใกล้กับตัวเมืองและการคมนาคมขนส่ง ด้วยพื้นที่ขนาด 180,000 ตารางเมตร (ประมาณ 2 ล้านตารางฟุต) ต้องการคมนาคมเข้าออกสะดวกสำหรับแรงงานจากเมืองที่กลายมาเป็นเมืองใหญ่อันดับ 2 ของประเทศ และมีทางรถไฟรองรับ ชุมชนออร์คาร์ด เพลส (Orchard Place) เป็นชุมชนเล็กๆที่ตั้งอยู่บริเวณนั้นมาก่อน จึงเรียกชื่อบริเวณนี้ว่าท่าอากาศยานออร์คาร์ด เพลส/ดักลาส ฟิลด์ (Orchard Place Airport/Douglas Field) ในช่วงระหว่างสงคราม (และเป็นที่มาของรหัส IATA - ORD) และยังเป็นคลังสรรพาวุธของการบิน 803 ซึ่งเก็บเครื่องบินหายาก หรือเครื่องบินรุ่นทดลองไว้ รวมทั้งเครื่องบินของฝ่ายข้าศึกที่ยึดมาได้ โดยเครื่องบินประวัติศาสตตร์เหล่านั้นได้นำไปเก็บไว้ที่พิพิธภัณฑ์อากาศยานแห่งชาติ (National Air Museum) ในภายหลัง
ท่าอากาศยานดอนเมือง
ในวันที่ 14 ธันวาคม พ.ศ. 2561 สายการบินไทยแอร์เอเซียทำการบินระหว่างท่าอากาศยานดอนเมือง กับ ท่าอากาศยานโคลัมโบ ประเทศศรีลังกา นับเป็นประเทศที่ 15 ที่ทำการบินที่ท่าอากาศยานดอนเมือง
รถไฟใต้ดินแอตแลนตา สายสีเขียว
รถไฟใต้ดินแอตแลนตา สายสีเขียว เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในมหานครแอตแลนตา สถานีปลายทางคือ สถานีแบงก์เฮด และสถานีเอดจ์วูด/แคนดเลอร์ปาร์ค แต่เดิมถูกเรียกว่า สายปรอกเตอร์ครีก จนถึงเดือนตุลาคม ค.ศ. 2009 ได้กำหนดให้สีเขียวเป็นสีประจำเส้นทาง แนวเส้นทางส่วนใหญ่จะวิ่งขนานกับสายสีน้ำเงิน
ท่าอากาศยานนานาชาติโอกแลนด์
ท่าอากาศยานนานาชาติโอกแลนด์ (Oakland International Airport) หรือ ท่าอากาศยานนานาชาติเมโทรโพลิแทนโอกแลนด์ ตั้งอยู่ที่อลาเมดาเคาน์ตี ในรัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา อยู่ห่างจากตัวเมืองโอกแลนด์ไปทางใต้ประมาณ 6 กิโลเมตร (4 ไมล์) เป็นท่าอากาศยานหลักของเซาต์เวสต์แอร์ไลน์ และเป็นท่าอากาศยานสำคัญของสายการบินต้นทุนต่ำอย่างเอทีเอแอร์ไลน์ และเจ็ตบลูแอร์เวย์ นอกจากนี้โอกแลนด์ยังเป็นหนึ่งในสามท่าอากาศยานนานาชาติที่รองรับน่านฟ้าอ่าวซานฟรานซิสโก และเป็นท่าอากาศยานที่ช่วยระบายการจราจรทางอากาศจากท่าอากาศยานนานาชาติซานฟรานซิสโกอีกด้วย
นาริตะ
ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะตั้งอยู่ในส่วนตะวันออกของเมืองนาริตะ บนพื้นที่เกษตรกรรมเก่าแก่ที่มีชื่อว่าซันริซูกะ (Sanrizuka) การก่อสร้างและขยายท่าอากาศยานก่อให้เกิดความสับสนวุ่นวายต่อผู้อยู่อาศัยในพื้นที่ซันริซูกะเป็นอย่างมาก และเนื่องจากมีการเวนคืนที่ดิน และรายได้จากการเกษตรกรรมลดลงอันเป็นผลมาจากการก่อสร้างท่าอากาศยาน ทำให้จำนวนผู้ประกอบอาชีพเกษตรกรรมลดลงเหลือเพียงหนึ่งในสามจากจำนวนก่อนมีการสร้างท่าอากาศยาน ปัจจุบันพื้นที่เกษตรกรรมที่ถูกทิ้งร้างบางพื้นที่ได้รับการปรับปรุงให้เป็นสนามกอล์ฟ ส่วนพื้นที่อื่นได้กลายเป็นที่ทิ้งขยะอย่างไม่เป็นทางการ
ท่าอากาศยานนานาชาติฮาร์ทสฟิลด์–แจ็คสัน แอตแลนตา
ในปีพ.ศ. 2486 สนามบินแคนด์เลอร์ได้เปลี่ยนชื่อเป็นท่าอากาศยานเทศบาลเมืองแอตแลนตา (Atlanta Municipal Airport) ในปีพ.ศ. 2491 มีผู้โดยสารกว่าหนึ่งล้านคนมาใช้บริการที่ อาคารจอดเครื่องบินเก่าในช่วงสงครามซึ่งปรับเปลี่ยนมาเป็นอาคารผู้โดยสาร จนกระทั่งวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2499 อีสเทิร์นแอร์ไลน์ เปิดให้บริการเที่ยวบินไปยังมอนทรีอัล แคนาดา ซึ่งเป็นเที่ยวบินระหว่างประเทศเที่ยวแรกของแอตแลนตา ในปีพ.ศ. 2500 แอตแลนเปิดให้บริการด้วยเครื่องบินเจ็ต Sud Aviation Caravelle เป็นครั้งแรกโดยบินมาจากวอชิงตัน ดี.ซี. ในปีเดียวกันนั้นเอง ก็ได้มีการก่อสร้างอาคารผู้โดยสารหลังใหม่ขึ้นเพื่อลดความคับแคบ จนแอตแลนสามารถทำสถิติมีผู้โดยสารเพิ่มขึ้นเป็นสองล้านคนในปีนั้น ซึ่งเปิดให้บริการเวลา เที่ยง - บ่ายสองโมง ทุกวัน จนทำให้เป็นท่าอากาศยานที่หนาแน่นที่สุดของโลก
ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
ในอดีตท่าอากาศยานสุวรรณภูมิเคยมีเที่ยวบินไปกลับระหว่างท่าอากาศยานสุวรรณภูมิกับ เอเธนส์ มาดริด โจฮันเนสเบิร์ก ลอสแอนเจลิส นิวยอร์ก และเที่ยวบินจาก ลอสแอนเจลิส แวะพักที่ ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน ก่อนที่จะทำการบินเข้ามาที่ ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ทำการบินโดยการบินไทย
มีเที่ยวบินจาก ซานฟรานซิสโก แวะพักที่ ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ ทำการบินโดย ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ ในเที่ยวบินที่ UA837 เที่ยวบินจาก ท่าอากาศยานนานาชาติโอแฮร์ ชิคาโก แวะพักที่ ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ ทำการบินโดย ยูไนเต็ดแอร์ไลน์ ในเที่ยวบินที่ UA881
ท่าอากาศยานดอนเมือง
เปิดดำเนินการครั้งแรกเมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2457 โดยปิดตัวลงวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2549 วันเดียวกับที่ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิเปิดใช้งาน โดยสนามบินดอนเมืองถูกเปลี่ยนเป็นสถานที่ซ่อมเครื่องบิน ฝึกบิน และสำหรับจอดเครื่องบินส่วนตัวของบุคคลสำคัญ อย่างไรก็ตาม ตั้งแต่วันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2550 เป็นต้นมา ท่าอากาศยานดอนเมืองได้กลับมาให้บริการเที่ยวบินแบบประจำ (scheduled flight) เที่ยวบินในประเทศอีกครั้งโดยมี สายการบินไทย นกแอร์ วันทูโก และพีบีแอร์มาเปิดให้บริการในลำดับแรก หลังจากพบปัญหาหลายอย่างที่ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ และในวันที่ 1 ตุลาคม พ.ศ. 2555 ท่าอากาศยานดอนเมืองได้กลับมาเปิดให้บริการในฐานะสนามบินนานาชาติแห่งที่สองอีกครั้ง เนื่องด้วยนโยบายรัฐบาลนางสาวยิ่งลักษณ์ ชินวัตรต้องการลดความแออัดของท่าอากาศยานสุวรรณภูมิลง ปัจจุบัน ท่าอากาศยานดอนเมือง รับเที่ยวบิน จาก ประเทศจีน ประเทศเกาหลีใต้ ประเทศญี่ปุ่น ประเทศสิงคโปร์ ประเทศกัมพูชา ประเทศมาเลเซีย ประเทศพม่า ประเทศเวียดนาม ประเทศไต้หวัน ประเทศอินโดนีเซีย ประเทศอินเดีย ประเทศมัลดีฟส์ ฮ่องกง ประเทศฟิลิปปินส์ มาเก๊า ประเทศเนปาล และล่าสุดประเทศศรีลังกา รวม 15 ประเทศ ส่วนเที่ยวบินภายในประเทศสำหรับท่าอากาศยานดอนเมืองมีเที่ยวบินภายในประเทศบริการบินไปกลับ จาก ท่าอากาศยานแพร่ ท่าอากาศยานตรัง ท่าอากาศยานร้อยเอ็ด ท่าอากาศยานนครพนม ท่าอากาศยานนครศรีธรรมราช ท่าอากาศยานระนอง ท่าอากาศยานสกลนคร ท่าอากาศยานพิษณุโลก ท่าอากาศยานบุรีรัมย์ ท่าอากาศยานน่านนคร ท่าอากาศยานแม่ฮ่องสอน ท่าอากาศยานแม่สอด และ ท่าอากาศยานเพชรบูรณ์ ซึ่ง ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ไม่มีบริการใน 13 จังหวัดดังกล่าว ใน 13 จังหวัดดังกล่าวมีเที่ยวบินให้บริการที่ ท่าอากาศยานดอนเมืองเท่านั้น
อเมริกันแอร์ไลน์
อเมริกันแอร์ไลน์ เป็นสายการบินที่หลักขนาดใหญ่ในสหรัฐอเมริกา ซึ่งในทางปฏิบัติอาจถือได้ว่าเป็นสายการบินที่ใหญ่ที่สุดในโลก อเมริกันแอร์ไลน์ ให้บริการไปยัง 350 จุดหมาย ใน 50 ประเทศ มีศูนย์กลางการบินหลักอยู่ที่ ดัลลาส-ฟอร์ทเวิร์ธ
อเมริกันแอร์ไลน์ เป็นสมาชิกผู้ก่อตั้งพันธมิตรสายการบินวันเวิลด์
ท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์
ฮีทโธรว์เปิดให้บริการการบินพาณิชย์ในวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2490 โดยมีทางวิ่ง 3 ทางวิ่ง พร้อมกับอีก 3 ทางวิ่งที่กำลังก่อสร้างตามแผนแม่บทดั้งเดิม ซึ่งใช้รองรับเครื่องบินที่ใช้เครื่องยนต์พิสตัน ที่ต้องการระยะทางวิ่งสั้นในการขึ้น-ลงจอด และสามารถขึ้น-ลงจอดในทุกสภาพของทิศทางลม ทางวิ่งผิวคอนกรีตอย่างรูปแบบในปัจจุบันเปิดใช้ในปี พ.ศ. 2496 โดยสมเด็จพระราชินีนาถอลิซาเบธ ที่ 2 และพระองค์ยังเสด็จมาเปิดอาคารผู้โดยสารหลังแรก อาคารยูโรปา (หรือที่รู้จักกันในปัจจุบันว่า อาคารผู้โดยสาร 2) ในปี พ.ศ. 2498 และหลังจากนั้นไม่นานนัก อาคารโอเชียนิก (อาคารผู้โดยสาร 3) ก็เปิดให้บริการ ส่วนอาคารผู้โดยสาร 1 เปิดใช้ในปี พ.ศ. 2511 ทำให้เกิดเป็นกลุ่มอาคารเต็มพื้นที่จุดศูนย์ของท่าอากาศยาน และเป็นข้อจำกัดในการขยายตัวในอนาคต
บีเอ็มไอ (สายการบิน)
บีเอ็มไอ (BMI British Midland Airways) คือสายการบินที่มีฐานอยู่ในสหราชอาณาจักร มีสำนักงานใหญ่อยู่ในโดนิงตัน ฮอลล์ ใกล้กับท่าอากาศยานอีสต์มิดแลนด์ มีจุดหมายปลายทางอยู่ในยุโรป สหรัฐอเมริกา แถบหมู่เกาะแคริบเบียน และประเทศซาอุดีอารเบีย ฐานปฏิบัติการของสายการบินอยู่ที่ท่าอากาศยานแมนเชสเตอร์และท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์ ซึ่งเป็นที่ที่มีการจราจรทางอากาศของสายการบินนี้เข้า-ออกคิดเป็น 11%ของเที่ยวบินทั้งหมดของท่าอากาศยานแห่งนี้โดยมากกว่า 2000 เที่ยวบินต่อสัปดาห์ โดยทั่วไปรู้จักกันในชื่อบริติช มิดแลนด์ ในเดือนมกราคม 2550 บีเอ็มไอได้ซื้อสายการบินบริติช เมดิเตอร์เรเนียน แอร์ไลน์ ทำให้บีเอ็มไอสามารถที่ให้บริการในแถบแอฟริกาและแถบอาหรับได้
แอร์เอเชียเจแปน
ในประเทศญี่ปุ่น ตลาดธุรกิจการบินกำลังมีการเปลี่ยนแปลงหลาย ๆ อย่างรวมไปถึงการที่มีข้อตกลงน่านฟ้าเสรีกับหลาย ๆ ประเทศ และการที่ต้องแข่งขันกับการขนส่งทางถนน ทางรถไฟ และสำหรับเที่ยวบินภายในประเทศ ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ เป็นสนามบินนานาชาติหลักของกรุงโตเกียว กำลังมีแผนที่จะขยายพื้นที่ เพื่อให้รองรับผู้โดยสารให้มากขึ้น ANA ได้พยายามมองหาลู่ทางที่จะดำเนินการสายการบินในลักษณะสายการบินต้นทุนต่ำ หลังจากได้ศึกษาตลาดและวิเคราะห์ดูแล้ว จึงได้สรุปที่จะจับมือกับสายการบินต้นทุนต่ำที่มีประสิทธิภาพอย่างแอร์เอเชียที่มีเส้นทางการบินครอบคลุมภูมิภาคอาเซียน ซึ่งทางแอร์เอเชียก็กำลังมองหาลู่ทางที่จะขยายธุรกิจในญี่ปุ่นเช่นเดียวกัน ANA เป็นกลุ่มสายการบินที่ใหญ่ที่สุดในประเทศญี่ปุ่น (All Nippon Airways) และ AirAsia กลุ่มสายการบินต้นทุนต่ำ จึงได้จัดตั้งสายการบินต้นทุนต่ำ สายใหม่ในประเทศญี่ปุ่นในนาม แอร์เอเชียเจแปน ในวันที่ 21 กรกฎาคม 2554 ที่กรุงโตเกียว โดยมีสัดส่วนเงินลงทุน ANA 67%, AirAsia Berhad 33% และมีการจัดตั้งบริษัทอย่างเป็นทางการใน เดือนสิงหาคม 2554 
และมีแผนจะเปิดให้บริการในเดือนสิงหาคม ปี 2555 กับสามเส้นทางภายในประเทศจาก ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ กรุงโตเกียว ไปสู่ ท่าอากาศยานนิวชิโตเซะ เมืองซัปโปโร ท่าอากาศยานฟุกุโอกะ เมืองฟุกุโอกะ และ ท่าอากาศยานนะฮะ เมืองโอกินาว่า ตามด้วยสองเส้นทางระหว่างประเทศไปยังเกาหลีใต้ในตุลาคม ปี 2555 คือ เมืองปูซานและโซล
การบินไทย
ปัจจุบัน (พฤศจิกายน พ.ศ. 2561) การบินไทยได้ให้บริการการบินไปยังท่าอากาศยานทั้งหมด 62 แห่ง ใน 32 ประเทศ (ไม่รวมประเทศไทย) แบ่งเป็นต่างประเทศ 59 สนามบิน ในประเทศไทย 3 สนามบิน (ไม่รวมท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ) ครอบคลุม 3 ทวีปทั่วโลก จากท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ ด้วยฝูงบินกว่า 81 ลำ การบินไทยเป็นสายการบินลำดับต้นในเอเชีย ที่ทำการบินในเส้นทางกรุงเทพ ลอนดอน (ท่าอากาศยานฮีทโธรว์) นอกจากนี้ การบินไทยได้รับรางวัลยอดเยี่ยมจากองค์การอนามัยโลกว่าด้วยสุขอนามัยบนเครื่องบินและรางวัลชั้นประหยัดที่ดีที่สุดในโลก (World's Best Economy Class) ในปี พ.ศ. 2561, พ.ศ. 2560 อีกด้วย
ทีดับเบิลยูเอ เที่ยวบินที่ 800
ทรานส์เวิลด์แอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 800 (ทีดับเบิลยูเอ 800) เป็นเครื่องบินโบอิง 747-100 ที่ระเบิดและตกสู่มหาสมุทรแอตแลนติกใกล้อีสต์มอริตชิส รัฐนิวยอร์ก เมื่อวันที่ 17 กรกฎาคม 2539 เมื่อเวลาประมาณ 20:31 EDT หลังนำเครื่องขึ้นจากท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดีได้ 12 นาทีในเที่ยวบินโดยสารระหว่างประเทศกำหนดสู่กรุงโรม โดยมีแวะพักในกรุงปารีส ทั้ง 230 คนบนเครื่องเสียชีวิต เป็นอุบัติเหตุการบินครั้งที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดเป็นอันดับสามในดินแดนสหรัฐ
เอสเซกซ์
ท่าอากาศยานหลักในเอสเซ็กซ์คือ ท่าอากาศยานลอนดอนสแตนเสตด (London Stansted) ซึ่งให้บริการเที่ยวบินสู่ยุโรปและอเมริกาเหนือ ส่วนท่าอากาศยานเซาทเธนด์ (Southend) ซึ่งเคยเป็นหนึ่งในท่าอากาศยานที่มีผู้ใช้บริการมากที่สุดของบริเตนนั้น กำลังได้รับการปรับปรุงซ่อมแซมใหม่ นอกจากนี้ยังมีสนามบินขนาดเล็กอีกจำนวนมาก บางแห่งถูกสร้างขึ้นเพื่อเป็นฐานของกองทัพอากาศระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 1 และ 2
ท่าเรือทิลบรีเป็นหนึ่งในสามของท่าเรือที่สำคัญที่สุดของบริเตน ส่วนท่าเรือฮาริช (Harwich) จะเชื่อมโยงการคมนาคมขนส่งจากเอสเซ็กซ์ไปสู่ Hook of Holland และ Esbjerg ในเดือนธันวาคม ปี 2005 ได้มีการปิดเส้นทางการเดินเรือไปสู่ Cuxhaven แต่บริการเรือข้ามฟากไป Gravesend ในมณฑลเคนต์ (Kent) นั้นยังคงเปิดให้บริการจากทิลเบอร์รีในช่วงเวลาจำกัด และยังมีเรือข้ามฟากสำหรับคนเดินเท้าให้บริการข้ามแม่น้ำบางสายในเอสเซกซ์ในช่วงฤดูร้อน
ท่าอากาศยานนานาชาติดานัง
ท่าอากาศยานนานาชาติดานัง () เป็นท่าอากาศยานนานาชาติในเมืองดานัง ทางตอนกลางของประเทศเวียดนาม เป็นสนามบินนานาชาติแห่งที่ 3 ของประเทศ ถัดจากท่าอากาศยานนานาชาติเตินเซินเญิ้ตในโฮจิมินห์ซิตี และท่าอากาศยานนานาชาติโหน่ยบ่ายในกรุงฮานอย
ท่าอากาศยานนานาชาติโอแฮร์
ท่าอากาศยานนานาชาติเจเนรัลมิตเชลล์ ในมิลวอกี รัฐวิสคอนซิน เป็นท่าอากาศยานอีกแห่งหนึ่งที่เสนอตัวเป็นทางเลือกของเมืองชิคาโก และเมืองทางตอนเหนือของอิลลินอยส์ และยังมีระบบรถไฟแอมแทร็ก เชื่อมต่อระหว่างท่าอากาศยานมิตเชลล์และเมืองชิคาโกอยู่แล้ว
ท่าอากาศยานนานาชาติฮาร์ทสฟิลด์–แจ็คสัน แอตแลนตา
ช่วงกลางปีพ.ศ. 2548 การก่อสร้างทางวิ่งเส้นที่ 5 (10/28) จึงแล้วเสร็จ และเปิดใช้บริการในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2549 ซึ่งช่วยลดปัญหาการจราจรทางอากาศสำหรับการขึ้นลงของเครื่องบินขนาดกลาง ที่ใช้ทางวิ่งขนาดยาวร่วมกับเครื่องบินขนาดใหญ่อย่างโบอิง 777 ที่ต้องการระยะทางในการนำเครื่องขึ้น
อาคารหลังนี้จะตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันออกของท่าอากาศยาน ใกล้กับโรงเก็บเครื่องบินของสายการบินเดลต้า แอร์ไลน์ ผthe Delta Air Lines Jet Base) ตรงบริเวณที่เป็นอาคารคลังสินค้าและหอบังคับการบิน ระบบเดินทางภายในท่าอากาศยานจะขยายเส้นทางมาถึงพื้นที่อาคารผู้โดยสารใหม่นี้ด้วย
ท่าอากาศยานนานาชาติโอแฮร์
สัญญาของบริษัทดักลาส แอร์คราฟต์ สิ้นสุดลงในปีพ.ศ. 2488 และแม้ว่าตามแผนการจะสร้างที่ผลิตเครื่องบินพาณิชย์ แต่บริษัทก็เลือกที่ผลิตจากทางภาคตะวันตกมากกว่า และถึงแม้บริษัทดักลาสจะออกจากพื้นที่ไป แต่ชื่อของท่าอากาศยานยังคงใช้ท่าอากาศยานออร์คาร์ด เพลส และในปีพ.ศ. 2488 นั้นเอง เมืองชิคาโกได้เข้ามาใช้พื้นที่แห่งนี้สำหรับรองรับความต้องการการบินในอนาคต และถึงแม้ว่ารหัสสนามบิน IATA จะยังคงใช้ ORD ที่มีที่มาจากชื่อเดิม แต่ก็ได้มีการเปลี่ยนชื่อท่าอากาศยานใหม่ในปีพ.ศ. 2492 ตามชื่อของ เอ็ดเวิร์ด บุตช์ โอแฮร์ (Edward "Butch" O'Hare) นักบินเครื่องบินรบในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ผู้ซึ่งได้รับเหรียญกล้าหาญ Medal of Honor
ท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์
ที่ตั้งของท่าอากาศยานซึ่งอยู่ทางทิศตะวันตกของกรุงลอนดอนเป็นพื้นที่ที่ไม่เหมาะสมนัก เนื่องจากทิศทางของกระแสลม ทำให้หลายๆสายการบินจะต้องบินเลียดต่ำผ่านตัวเมืองเป็นช่วงเวลาทั้ง ร้อยละ 80 ของปี ในขณะที่ท่าอากาศยานสำคัญของประเทศอื่นๆในภูมิภาคยุโรป มักจะตั้งอยู่ทางเหนือหรือใต้ของตัวเมือง ทำให้ประสบปัญหาน้อยกว่า ข้อเสียอีกประการหนึ่งคือ ท่าอากาศยานอยู่เหนือระดับน้ำทะเลปานกลางเพียง 25 เมตร (83 ฟุต) ทำให้เกิดปัญหาเรื่องหมอกอีกด้วย
ท่าอากาศยานนานาชาติอาบูดาบี
ท่าอากาศยานนานาชาติอาบูดาบี () ตั้งอยู่กรุงอาบูดาบี, สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ เป็นท่าอากาศยานหลักของสายการบินเอติฮัดแอร์เวย์
สหรัฐ
อุตสาหกรรมสายการบินพลเรือนมีเอกชนเป็นเจ้าของทั้งหมด และส่วนใหญ่เลิกกำกับ (deregulate) ไปตั้งแต่ปี 1978 ขณะที่ท่าอากาศยานสำคัญส่วนมากเป็นของรัฐบาล สายการบินใหญ่สุดในโลกนับจากจำนวนผู้โดยสาร 3 สายเป็นของสหรัฐ; อเมริกันแอร์ไลนส์เป็นที่หนึ่งหลังจากยูเอสแอร์เวย์ซื้อในปี 2013 ในจำนวนท่าอากาศยานที่หนาแน่นที่สุดในโลก 50 แห่ง มี 16 แห่งอยู่ในสหรัฐ รวมทั้งที่หนาแน่นที่สุด ได้แก่ ท่าอากาศยานนานาชาติฮาร์ทสฟิลด์–แจ็คสัน แอตแลนตา และอันดับสี่ ท่าอากาศยานนานาชาติโอแฮร์ในชิคาโก หลังเหตุโจมตี 11 กันยายน 2001 มีการตั้งการความปลอดภัยขนส่งเพื่อตรวจตราท่าอากาศยานและสายการบินพาณิชย์
ซีแอตเทิล
ซีแอตเทิล () เป็นเมืองท่าชายฝั่งในรัฐวอชิงตัน สหรัฐอเมริกา เป็นเมืองที่ใหญ่ที่สุดในภูมิภาคแปซิกฟิคตะวันตกเฉียงเหนือ ตั้งอยู่ระหว่างมหาสมุทรแปซิฟิกและทะเลสาบวอชิงตัน อยู่ห่างจากชายแดนสหรัฐอเมริกา - แคนาดา 154 กิโลเมตร
ท่าอากาศยานนานาชาติลอสแอนเจลิส
แอลเอเอกซ์เป็นท่าอากาศยานหลักของสายการบินยูไนเต็ดแอร์ไลน์ และเป็นท่าอากาศยานรองของสายการบินอเมริกันแอร์ไลน์ และอลาสกาแอร์ไลน์ เนื่องจากท่าอากาศยานแห่งนี้ตั้งอยู่ริมชายฝั่งทะเล ทำให้ต้องเจอกับปัญหาเรื่องหมอก จนบางครั้งจะต้องให้เครื่องบินเปลี่ยนไปลงที่ท่าอากาศยานนานาชาติแอลเอ/ออนแทริโอ ซึ่งอยู่ห่างออกไปทางตะวันออก 76 กิโลเมตร
ท่าอากาศยานดอนเมือง
ต่อมาเมื่อวันที่ 25 มีนาคม พ.ศ. 2550 สายการบินในประเทศที่ทำการบินแบบประจำ จำนวนหนึ่ง ได้แก่ การบินไทย นกแอร์ และวัน-ทู-โก (ภายหลังเปลี่ยนเป็นโอเรียนท์ ไทย แอร์ไลน์ เมื่อ พ.ศ. 2553) ได้ย้ายการปฏิบัติการทั้งหมดจากท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ กลับมายังท่าอากาศยานดอนเมืองอีกครั้ง โดยใช้อาคาร 3 เป็นพื้นที่ให้บริการ ยกเว้นการบินไทยที่ยังคงให้บริการเที่ยวบินภายในประเทศบางส่วนในเส้นทางกรุงเทพฯ-เชียงใหม่ เชียงราย ภูเก็ต และกระบี่ ซึ่งเป็นเที่ยวบินเชื่อมต่อสำหรับผู้โดยสารต่างประเทศที่ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิต่อไป โดยมีเที่ยวบินออกจากดอนเมืองในจุดบิน 4 จุดดังกล่าวเช่นเดียวกัน นอกจากนี้การบินไทยยังได้เปิด ไทย ซิตี้ แอร์ เทอร์มิน่อล (ท่าอากาศยานดอนเมือง) บริเวณโถงชั้น 1 อาคารจอดแล้วจรของ รฟม. ที่เชื่อมต่อกับสถานีลาดพร้าวของรถไฟฟ้ามหานคร (สายสีน้ำเงิน) เพื่อเป็นการเพิ่มจุดบริการตรวจบัตรโดยสารให้แก่ผู้โดยสารที่จะเดินทางไปท่าอากาศยานดอนเมือง โดยมีบริการรถเวียนระหว่างสถานีลาดพร้าวและท่าอากาศยานดอนเมือง อย่างไรก็ดี ตั้งแต่วันที่ 29 มีนาคม พ.ศ. 2552 การบินไทย ได้ย้ายการปฏิบัติการของเที่ยวบินในประเทศกลับไปยังท่าอากาศยานสุวรรณภูมิทั้งหมด เพื่อลดเวลาและค่าใช้จ่ายในการเชื่อมต่อเที่ยวบินของผู้โดยสารและผู้ส่งสินค้า และเพิ่มประสิทธิภาพการใช้เครื่องบินและอุปกรณ์บริการภาคพื้น ตามนโยบายการเสริมสร้างศักยภาพให้ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิเป็นศูนย์กลางการขนส่งทางอากาศของภูมิภาคของรัฐบาลในขณะนั้น ขณะที่นกแอร์และวัน-ทู-โก ยังคงให้บริการที่อาคาร 3 ท่าอากาศยานดอนเมืองต่อไป จนกระทั่ง วันที่ 1 สิงหาคม 2554 ทอท. จึงได้ย้ายพื้นที่ปฏิบัติการของสายการบินในประเทศไปยังอาคาร 1 ทั้งหมด อีกทั้งปลายปี พ.ศ. 2554 อาคาร 3 ได้รับความเสียหายอย่างหนักจากเหตุการณ์มหาอุทกภัย และหลังจากนั้นยังไม่ได้รับการฟื้นฟูให้ใช้งานได้ตามเดิม
คอนติเนนตัล แอร์ไลน์
คอนติเนนตัล แอร์ไลน์ () เป็นสายการบินที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 4 ของสหรัฐอเมริกา มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่เมืองฮิวสตัน รัฐเทกซัส ให้บริการในยุโรป, ลาตินอเมริกา, เอเชียแปซิฟิก และอเมริกาเหนือ
เอเชียแอตแลนติกแอร์ไลน์ส
สายการบินเอเชียแอตแลนติกเริ่มปฏิบัติการบินเที่ยวแรกจากท่าอากาศยานสุวรรณภูมิมุ่งหน้าสู่ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะเมื่อวันที่ 19 สิงหาคม 2556 โดยสายการบินเอเชียแอตแลนติก ก่อตั้งจริงเป็นวันแรก 3 ธันวาคม 2556 ปัจจุบันมีจำนวนเที่ยวบินที่ผู้ใช้บริการอยู่เป็นจำนวนมากเรื่อยมาจนถึงปัจจุบันนี้
มีสายการบินเป็นการร่วมทุนระหว่างบริษัทตัวแทนท่องเที่ยวญี่ปุ่น H.I.S. และกลุ่มธุรกิจโรงแรมใบหยก 2 เขตราชเทวี กรุงเทพมหานคร ในปี พ.ศ. 2561 สายการบินได้ทำการบินไปยัง ภูเก็ต เสิ่นหยาง และ ซับโปโร และมีเที่ยวบินจากท่าอากาศยานสุวรรณภูมิไปยังท่าอากาศยานอู่ตะเภา ใช้สำหรับฝึกนักบิน
เอมิเรตส์แอร์ไลน์
เอมิเรตส์แอร์ไลน์ (อาหรับ: طيران الإمارات) เป็นสายการบินของสหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ ให้บริการไปยัง 87 จุดหมายปลายทางใน 59 ประเทศทั่วโลก และยังให้บริการขนส่งสินค้าภายใต้ชื่อเอมิเรตส์ สกายคาร์โก โดยให้บริการหลักอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติดูไบ
ท่าอากาศยานนานาชาติเบอร์มิงแฮม
ท่าอากาศยานนานาชาติเบอร์มิงแฮม (Birmingham International Airport) เป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่ตั้งอยู่ห่างจากใจกลางเมืองเบอร์มิงแฮมไปทางตะวันออกเฉียงใต้ 5.5 nautical mile ที่หมู่บ้าน Bickenhill ใน Metropolitan Borough of Solihull มณฑล West Midlands อังกฤษ ใน พ.ศ. 2550 จัดว่าเป็นท่าอากาศยานที่คับคั่งเป็นอันดับที่หกในสหราชอาณาจักร รองจากท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์ ท่าอากาศยานลอนดอนแกตวิค ท่าอากาศยานลอนดอนสแตนสเตด ท่าอากาศยานแมนเชสเตอร์ และท่าอากาศยานลอนดอนลูตอน
แอร์อันดามัน
แอร์อันดามัน เป็นสายการบินที่มีฐานการบินอยู่ที่กรุงเทพมหานคร เป็นสายการบินภายในประเทศและต่างประเทศขนาดเล็ก และยังเป็นสายการบินที่ให้บริการเช่าเหมาลำอีกด้วยแอร์อันดามัน ถือกำเนิดเมื่อปี 2543 เปิดให้บริการครั้งแรกเมื่อ 29 ตุลาคม 2543 และถือว่าเป็นหนึ่งในผู้ให้บริการเกี่ยวกับธุรกิจการบินลำดับต้น ๆ ของประเทศ และรัฐบาลก็ได้มีนโยบาย เปิดน่านฟ้าเสรี ในวันที่ 1 กันยายน 2543
แอเรีย 51
ฐานทัพลับนี้ตั้งอยู่ในเขตทดสอบและฝึกซ้อมเนวาดาในพื้นที่ของกองทัพอากาศสหรัฐฯ อันกว้างขวาง ถึงแม้ว่าสิ่งอำนวยความสะดวกต่าง ๆ จะดำเนินงานโดยฐานทัพทางอากาศที่ 99 (99th Air Base Wing) ที่ฐานทัพอากาศเนลลิส (Nellis Air Force Base) สิ่งอำนวยความสะดวกในกรูมเลกนี้ดำเนินการเสริมให้กับศูนย์ทดสอบกองทัพอากาศ (Air Force Flight Test Center (AFFTC)) ที่ฐานทัพอากาศเอ็ดเวิร์ดส ในทะเลทรายโมฮาวี ราว 186 ไมล์ (300 กม.) ทางตะวันตกเฉียงใต้ของกรูม และยังเป็นที่รู้จักของศูนย์ทดสอบฐานทัพอากาศกองที่ 3 (Air Force Flight Test Center (Detachment 3))
ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะ
ท่าอากาศยานนานาชาตินาริตะเป็นท่าอากาศยานหลักของสายการบินเจแปนแอร์ไลน์ สายการบินออล นิปปอน แอร์เวย์ และสายการบินนอร์ธเวสต์แอร์ไลน์ และยังเป็นท่าอากาศยานรองของสายการบินยูไนเต็ดแอร์ไลน์ อีกด้วย
เอเชียแอตแลนติกแอร์ไลน์ส
เอเชียแอตแลนติกแอร์ไลน์ส ( เป็นสายการบินเช่าเหมาลำตั้งสำนักงานใหญ่อยู่ที่กรุงเทพมหานคร โดยเป็นบริษัทสาขาของบริษัทตัวแทนท่องเที่ยวญี่ปุ่น H.I.S.
ตาลิส
การเชื่อมต่อกับระบบรางของฝรั่งเศสไปยังท่าอากาศยานนานาชาติปารีส-ชาร์ล เดอ โกล ทำให้สายการบินแอร์ฟรานซ์ เปลี่ยนการให้บริการการบินระหว่างปารีสกับบรัสเซลส์ มาร่วมให้บริการกับรถไฟตาลิสแทน รถไฟตาลิสได้รับรหัสสายการบิน (IATA) คือ 2H นอกจากนี้ยังให้บริการร่วมกับสายการบินอเมริกัน แอร์ไลน์ และเดลต้า แอร์ไลน์
สายการบินอเมริกัน แอร์ไลน์ได้ร่วมทำสัญญา Code sharing กับรถไฟตาลิสในการให้บริการทางรางจากท่าอากาศยานนานาชาติปารีส-ชาร์ล เดอ โกล สู่สถานีบรัสเซลส์เซาท์ (Brussels-South) 
กลุ่มพันธมิตรสายการบินสกายทีม ยังได้ร่วมทำสัญญา Code sharing กับรถไฟตาลิสในการบริการทางรางจากศูนย์กลางการบิน (Hub) คือท่าอากาศยานอัมสเตอร์ดัมสคิพฮ็อล ไปสถานีแอนต์เวิร์ปเซ็นทรัล และสถานีบรัสเซลส์ และล่าสุดคือสายการบินเจ็ตแอร์เวย์ของอินเดียได้ทำ Code sharing กับรถไฟตาลิสในการให้บริการระหว่างปารีสกับรัสเซลส์
ท่าอากาศยานนานาชาติอู่ตะเภา (ระยอง–พัทยา)
ท่าอากาศยานนานาชาติอู่ตะเภา (ระยอง–พัทยา) () หรือมักเรียกกันว่า สนามบินอู่ตะเภา เป็นสนามบินตั้งอยู่ในพื้นที่ ตำบลพลา อำเภอบ้านฉาง จังหวัดระยอง อยู่ทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของกรุงเทพมหานคร อยู่เหนือระดับน้ำทะเล 13 เมตร ห่างจากจังหวัดระยองประมาณ 30 กิโลเมตร และอยู่ห่างจากกรุงเทพมหานครประมาณ 190 กิโลเมตร ปัจจุบันเป็นที่ตั้งของ กองการบินทหารเรือ, กองเรือยุทธการ และ กองการสนามบินอู่ตะเภา
ท่าอากาศยานอากิตะ
ท่าอากาศยานอากิตะ () เป็นท่าอากาศยานที่ตั้งอยู่บริเวณเมืองอากิตะ จังหวัดอากิตะ ประเทศญี่ปุ่น
จัดอยู่ในท่าอากาศยานระดับที่สองในญี่ปุ่น
ท่าอากาศยานนานาชาติดัลลาส-ฟอร์ตเวิร์ธ
ท่าอากาศยานนานาชาติดัลลาส-ฟอร์ตเวิร์ธ (Dallas-Fort Worth International Airport) ตั้งอยู่ระหว่างเมืองดัลลาส และฟอร์ตเวิร์ธ ในรัฐเทกซัส สหรัฐอเมริกา เป็นท่าอากาศยานหลักของสายการบินอเมริกันแอร์ไลน์ และอเมริกันอีเกิล และยังเคยเป็นท่าอกาศยานหลักของเดลต้า แอร์ไลน์ จนกระทั่งปี พ.ศ. 2548 เดลต้าถอนตัวออกไปเพราะต้องการจะลดต้นทุน
องค์การขนส่งมวลชนมหานครแอตแลนตา
องค์การขนส่งมวลชนมหานครแอตแลนตา เป็นระบบขนส่งมวลชนหลักในเมืองแอตแลนตา ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1971 ประกอบด้วยระบบรถโดยสารประจำทางด่วนพิเศษ และ รถไฟใต้ดิน (รถไฟใต้ดิน มีระยะทาง 38 สถานี) สถิติผู้โดยสารต่อวันทั้งหมด คือ 422,400 คน
ท่าอากาศยานนานาชาติโอแฮร์
ถึงแม้ว่าโอแฮร์จะเป็นท่าอากาศยานหลัก แต่ท่าอากาศยานนานาชาติชิคาโกมิดเวย์ ซึ่งเป็นท่าอากาศยานอันดับสอง อยู่ใกล้กับย่านเศรษฐกิจของชิคาโก (Chicago Loop) มากกว่า
กระสวยอวกาศแอตแลนติส
กระสวยอวกาศ "แอตแลนติส" () เป็นกระสวยอวกาศลำที่ 4 ขององค์การนาซา สหรัฐอเมริกา หมายเลขประจำยาน คือ OV-104 (กระสวยอวกาศลำอื่นได้แก่ ดิสคัฟเวอรี และ เอนเดฟเวอร์)
ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน
ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อน (ฮังกึล: 인천국제공항, ฮันจา: 仁川國際空港) ตั้งอยู่ที่เกาะยางจอง เมืองอินช็อน ประเทศเกาหลีใต้ ซึ่งอยู่ทางตะวันตกของโซล โดยรองรับการเป็นท่าอากาศยานหลักของเกาหลีใต้ และสายการบินแห่งชาติอย่างโคเรียนแอร์ รวมทั้งเอเชียน่าแอร์ไลน์ และคาร์โก360 แทนที่ท่าอากาศยานกิมโป (เดิมคือท่าอากาศยานนานาชาติกิโป) นับตั้งแต่ปีพ.ศ. 2544 เป็นต้นมา อินช็อนยังได้รับการยอมรับจากสกายแทร็ก ว่าเป็นท่าอากาศยานระดับ 5 ดาว ร่วมกันกับชางงีของสิงคโปร์ และฮ่องกงของจีน ใน พ.ศ. 2552 ท่าอากาศยานนานาชาติอินช็อนได้รับการลงคะแนนให้เป็นท่าอากาศยานที่ดีที่สุดในโลก
ท่าอากาศยานนานาชาติอัลมาตี
ท่าอากาศยานนานาชาติอัสมาตี (, , "Mezhdunarodnyy Aeroport Almaty") เป็นท่าอากาศยานนานาชาติของคาซัคสถาน ห่างจากกรุงอัลมาตีไปทางตะวันออกเฉียงเหนือ ท่าอากาศยานนานาชาติมีการขนส่งผู้โดยสารถึงร้อยละ 68 ในคาซัคสถาน ในปี 2012 ท่าอากาศยานนานาชาติได้รองรับผู้โดยสารเป็นจำนวนรวมทั้งสิ้น 4,003,004 คน
ไครสต์เชิร์ช
ศูนย์นานาชาติแอนตาร์กติก มีทั้งสิ่งอำนวยความสะดวกพื้นฐาน พิพิธภัณฑ์ และศูนย์เยี่ยมชมที่จะเน้นกิจกรรมเกี่ยวกับแอนตาร์กติกในปัจจุบัน กองทัพเรือสหัฐ และกองทัพอากาศของสหรัฐที่ปกป้องเขตแดน เสริมกำลังด้วยชาวนิวซีแลนด์และกองทัพอากาศของออกเตรเลีย ใช้ท่าอากาศยานไครสต์เชิร์ชเป็นเส้นทางหลักในการลำเลียงตามเส้นทางเพื่อไปที่ที่ สถานีฐานแมคเมอร์ดูและสก็อต ในแอนตาร์กติก ศูนย์กระจายสินค้าเสื้อผ้า(CDC) ในไครสต์เชิร์ช มีมากกว่า 140,000 ชิ้นสำหรับพื้นที่ที่มีสภาพอากาศหนาวเย็นมาก(ECW) เริ่มแรกมีจำนวนประมาณ 2000 ชิ้น องค์กรสำรวจขั้วโลกแอนตาร์กติกของสหรัฐอเมริกา ได้เข้าร่วมกับโครงการนี้ด้วยในช่วงฤดูกาลปี 2007-08
ท่าอากาศยานนานาชาติคิมแฮ
ท่าอากาศยานนานาชาติกิมแฮ IATA: PUS, ICAO: RKPK) ตั้งอยู่ที่สุดฝั่งตะวันตกของเมือง ปูซาน, ประเทศเกาหลีใต้. เปิดให้บริการในปี พ.ศ. 2519. ส่วนอาคารผู้โดยสารระหว่างประเทศ เปิดให้บริการในวันที่ 31 ตุลาคม, 2550. ท่าอากาศยานนานาชาติกิมแฮ ถือเป็นท่าอากาศยานหลักของ แอร์ปูซาน. ทางวิ่งหมายเลข 18L/36R ใช้ในการทหารเท่านั้น, แต่ด้วยสภาพการจราจรทางอากาศที่หนาแน่นขึ้น, จึงมีแผนจะเปิดให้บริการสำหรับสายการบินพลเรือน. ในปี พ.ศ. 2558 มีผู้โดยสารใช้บริการทั้งหมด 12,382,150 คน.
ท่าอากาศยานนานาชาติฮาร์ทสฟิลด์–แจ็คสัน แอตแลนตา
หอบังคับการบินหลังแรกของสนามบินแคนด์เลอร์เปิดให้บริการเมื่อเดือนมีนาคม พ.ศ. 2482 และในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2483 รัฐบาลสหรัฐอเมริกาประกาศใช้พื้นที่แห่งนี้เป็นฐานทัพอากาศ ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ได้ขยายพื้นที่ออกไปอีกเป็นสองเท่าตัวและทำสถิติมีเที่ยวบินขึ้นลง 1,700 เที่ยวภายในวันเดียว ทำให้กลายเป็นท่าอากาศยานที่หนาแน่นที่สุดในกรณีจำนวนเที่ยวบินของสหรัฐอเมริกาไปทันที
ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ เป็นสนามบินที่ตั้งอยู่ที่ถนนเทพรัตนและทางพิเศษบูรพาวิถี ในเขตตำบลหนองปรือและตำบลราชาเทวะ อำเภอบางพลี จังหวัดสมุทรปราการ ห่างจากใจกลางเมือง กรุงเทพมหานคร ประมาณ 25 กิโลเมตร เปิดให้บริการเชิงพาณิชย์เต็มรูปแบบอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2549 รัฐบาลได้กำหนดให้ท่าอากาศยานนานาชาติสุวรรณภูมิเป็นท่าอากาศยานหลักของประเทศไทยแทนท่าอากาศยานดอนเมือง และตั้งเป้าให้เป็นศูนย์กลางการบินในทวีปเอเชีย อีกทั้งการเน้นพัฒนาคุณภาพการให้บริการของท่าอากาศยานให้ได้รับการจัดอันดับ 1 ใน 10 ท่าอากาศยานที่มีคุณภาพการบริการดีที่สุดในโลกในปี พ.ศ. 2553 ปัจจุบัน นาวาอากาศโท สุธีรวัฒน์ สุวรรณวัฒน์ เป็นผู้อำนวยการท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
ท่าอากาศยานนานาชาติไมแอมี
ท่าอากาศยานนานาชาติไมอามี (Miami International Airport) ตั้งอยู่ที่ไมอามี-เดด เคาน์ตี รัฐฟลอริดา สหรัฐอเมริกา อยู่ห่างจากตัวเมืองไปทางตะวันตกเฉียงเหนือประมาณ 13 กิโลเมตร (8 ไมล์) เป็นท่าอากาศยานหลักของสายการบินอเมริกันแอร์ไลน์, อเมริกันอีเกิล และเอ็กเซ็กคูทีฟแอร์ รวมทั้งสายการบินขนส่งสินค้าเฟ็ดเอ็กซ์, ไฟน์แอร์, ยูพีเอส และแอร์โรแอร์ และสายการบินเช่าเหมาลำไมอามีแอร์ขณะนี้กำลังก่อสร้าง โดยคาดว่าจะแล้วเสร็จในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2550 เมื่อเปิดใช้งานอาคารผู้โดยสารเจ ร่วมกับ อาคารผู้โดยสารจี และเอช จะเรียกว่า อาคารผู้โดยสารฝั่งใต้ ให้บริการสำหรับสายการบินของสตาร์อัลไลแอนซ์ และสกายทีม ส่วนอาคารผู้โดยสารฝั่งเหนือ อันได้แก่ อาคารผู้โดยสารเอ, บี (ซึ่งได้ทุบทิ้งไปแล้ว), ซี และดี จะให้บริการโดยสายการบินของวันเวิลด์ ส่วนสายการบินอื่นๆ ที่ไม่ได้เข้าร่วมเป็นพันธมิตรสายการบินใดๆ จะให้บริการที่อาคารผู้โดยสารอี และเอฟ
ท่าอากาศยานนานาชาติไครสต์เชิร์ช
ท่าอากาศยานนานาชาติไครสต์เชิร์ช () เป็นท่าอากาศยานหลักที่ให้บริการในเมืองไครสต์เชิร์ช ประเทศนิวซีแลนด์ ตั้งอยู่ห่างจากตัวเมืองไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ 12 กิโลเมตร เปิดให้บริการในปี ค.ศ.1953
ท่าอากาศยานนานาชาติอินทิรา คานธี
หลังจากการเปิดใช้อาคารผู้โดยสารแห่งใหม่ หรือ อาคาร 3 ท่าอากาศยานแห่งนี้จึงได้กลายเป็นสนามบินที่ใหญ่ที่สุดในเอเชียใต้ และเป็นศูนย์กลางการบินที่สำคัญที่สุดแห่งหนึ่งในภูมิภาค พร้อมศักยภาพในการขนส่งผู้โดยสารกว่า 46 ล้านคนต่อปี และมีเป้าหมายที่ 100 ล้านคนต่อปีภายในปีค.ศ. 2030 โดยเมื่อรวมกับท่าอากาศยานนานาชาติฉัตรปติ ศิวาชีที่มุมไบ จะสามารถขนส่งผู้โดยสารมากกว่าครึ่งหนึ่งของภูมิภาคเอเชียใต้ โดยมีบริษัท เดลี อินเตอร์แนชันนัล แอร์พอร์ต ไพรเวท จำกัด (Delhi International Airport Private Limited (DIAL)) เป็นผู้ดำเนินการ ซึ่งมีเป้าหมายและความมุ่งมั่นที่จะทำให้ท่าอากาศยานแห่งนี้เป็นฐานการบินนานาชาติ
ท่าอากาศยานตรัง
ท่าอากาศยานตรัง () ตั้งอยู่ที่ ถนนตรัง-ปะเหลียน ตำบลโคกหล่อ อำเภอเมืองตรัง จังหวัดตรัง ห่างจากตัวเมืองไปทางใต้ประมาณ 7 กิโลเมตร เป็นท่าอากาศยานในสังกัดกรมการบินพลเรือน กระทรวงคมนาคม อาคารผู้โดยสารเป็นอาคาร 2 ชั้นมีพื้นที่ใช้สอย 3,000 ตารางเมตร สามารถรองรับผู้โดยสารได้ 300 คนต่อชั่วโมง มีช่องทางขึ้นเครื่องบิน 1 ช่องทาง และหลุมจอดเครื่อง 3 หลุมจอด มีพื้นที่ลานจอดเครื่องบิน 7,800 ตารางเมตร มีความยาวรันเวย์ 2,100 เมตร กว้าง 45 เมตร เป็นท่าอากาศยานที่สร้างพร้อม ๆ กับท่าอากาศยานภูเก็ต และท่าอากาศยานหาดใหญ่ ปัจจุบันมี 3 สายการบินให้บริการคือ สายการบินไทยแอร์เอเชีย สายการบินไทยไลอ้อนแอร์ และสายการบินนกแอร์ รวม 16 เที่ยวบินต่อวัน (ไป 8 เที่ยวบิน กลับ 8 เที่ยวบิน)
ยูเอสแอร์เวย์
ยูเอสแอร์เวย์ มีท่าอากาศยานหลักอยู่ที่ชาร์ล็อตต์, ฟิลาเดลเฟีย, ฟีนิกซ์ และลาสเวกัส และยังมีท่าอากาศยานรองอยู่ที่พิตส์เบิร์ก รวมถึงเมืองสำคัญอย่างนิวยอร์ก-ลากวาเดีย, วอชิงตัน-เรแกน และบอสตัน
ท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดี
ท่าอากาศยานนานาชาติจอห์น เอฟ. เคนเนดี (John F. Kennedy International Airport) หรือเดิมคือท่าอากาศยานไอเดิลไวล์ด (Idlewild Airport) เป็นท่าอากาศยานนานาชาติที่ตั้งอยู่ในเขตชุมชนจาเมกา, ควีนส์ ทางตะวันออกเฉียงใต้นิวยอร์กซิตี อยู่ห่างจากตอนใต้ของเกาะแมนแฮตตันประมาณ 19 กิโลเมตร (12 ไมล์)
ท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์
ท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์ เริ่มให้บริการช่วงทศวรรษ 1930 (พ.ศ. 2473) ดำเนินการโดย Fairey Aviation ใช้สำหรับการผลิตและทดสอบการบินเป็นหลัก ชื่อของท่าอากศยานตั้งตามชื่อของหมู่บ้าน Heath row ที่ถูกทำลายไปจากการสร้างสนามบิน ซึ่งประมาณการว่าอยู่บริเวณที่อาคารผู้โดยสาร 3 ตั้งอยู่ในปัจจุบัน โดยในช่วงแรกยังไม่เปิดบริการแก่เที่ยวบินพาณิชย์ ซึ่งในขณะนั้นมีท่าอากาศยานยานโครยดอน เป็นท่าอากศยานหลัก
ท่าอากาศยานนานาชาติซานฟรานซิสโก
ท่าอากาศยานนานาชาติซานฟรานซิสโก (San Francisco International Airport) ตั้งอยู่ริมอ่าวซานฟรานซิสโก รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา ห่างจากตัวเมืองออกไปทางตอนใต้ประมาณ 21 กิโลเมตร (13 ไมล์) มีผู้ใช้บริการมากเป็นอันดับ 2 ของแคลิฟอร์เนีย เป็นรองจากลอสแอนเจลิส
ท่าอากาศยานนานาชาติชิคาโกมิดเวย์
ท่าอากาศยานนานาชาติชิคาโกมิดเวย์ (Chicago Midway International Airport) หรือเรียกโดยทั่วไปว่า สนามบินมิดเวย์ ตั้งอยู่ที่ชิคาโก รัฐอิลลินอยส์ สหรัฐอเมริกา ห่างจากตัวเมืองไปทางตะวันตกเฉียงใต้ประมาณ 13 กิโลเมตร เป็นท่าอากาศยานรองของสายการบินเซาท์เวสต์แอร์ไลน์ และแอร์ทรานแอร์เวย์
ท่าอากาศยานนานาชาติพิตต์สเบิร์ก
ท่าอากาศยานนานาชาติพิตต์สเบิร์ก () ตั้งอยู่ในเขตไฟนด์เลย์ทาวน์ชิป, รัฐเพนซิลเวเนีย, สหรัฐอเมริกา ห่างจากตัวเมืองพิตต์สเบิร์กไปทางตะวันตกประมาณ 32 กิโลเมตร (20 ไมล์) เป็นท่าอากาศยานสำคัญอันดับ 2 ของการจราจรบนน่านฟ้าเพนซิลเวเนีย นอกจากนี้พิตต์สเบิร์กยังเป็นท่าอากาศยานรองของยูเอสแอร์เวย์ และมีสกายเวสต์แอร์ไลน์ที่มีเที่ยวบินขึ้นลงที่พิตต์สเบิร์กมากเป็นอันดับที่ 2 อีกทั้งยังเป็นท่าอากาศยานหลักของแอร์มิดเวสต์, โคลแกนแอร์ และรีพับลิกแอร์ไลน์
ศูนย์การบินอวกาศมาร์แชล
ศูนย์การบินอวกาศมาร์แชล (; MSFC) เป็นที่ตั้งดั้งเดิมขององค์การนาซา ปัจจุบันเป็นศูนย์กลางในการออกแบบและก่อสร้างส่วนประกอบต่างๆ ของยานอวกาศ ได้แก่ส่วนขับดันกระสวยอวกาศ ถังเชื้อเพลิงภายนอก การฝึกอบรมนักบินอวกาศ ทั้งทางด้านงานเครือข่ายและการจัดการข้อมูล รวมถึงเป็นศูนย์กลางออกแบบสถานีอวกาศนานาชาติ (International Space Station; ISS) ศูนย์การบินอวกาศมาร์แชลตั้งอยู่ที่เรดสโตนอาร์เซนอล ที่เมืองฮันท์สวิลล์ รัฐแอละแบมา สหรัฐอเมริกา ชื่อของศูนย์ตั้งเพื่อเป็นเกียรติแก่นายพลจอร์จ มาร์แชล
ท่าอากาศยานสุวรรณภูมิ
เอเชียแอตแลนติกแอร์ไลน์ส เที่ยวบินที่ HB7904 ทำการบินแบบเช่าเหมาลำไป ซัปโปโระ เที่ยวบิน HB801 ทำการบินแบบเช่าเหมาลำไป เสิ่นหยาง และเที่ยวบิน HB803 ทำการบินแบบเช่าเหมาลำจากเสิ่นหยางแวะภูเก็ตเข้ากรุงเทพ
แอโรฟลอต
แอโรฟลอต (รัสเซีย: Аэрофло́т, อังกฤษ: Aeroflot) เป็นสายการบินแห่งชาติของรัสเซีย และเคยเป็นสายการบินแห่งชาติของสหภาพโซเวียตในอดีต ให้บริการเที่ยวบินทั้งภายในและภายนอกประเกศ 97 เมือง ใน 48 ประเทศ มีฐานบินหลักอยู่ที่ท่าอากาศยานนานาชาติเชเรเมเตียโว กรุงมอสโคว
ท่าอากาศยานนานาชาติคลีฟแลนด์ฮ็อปกินส์
ท่าอากาศยานนานาชาติคลีฟแลนด์ฮ็อปกินส์ (อังกฤษ : Cleveland Hopkins International Airport) เป็นท่าอากาศยานพาณิชย์ที่ใหญ่ที่สุดในรัฐโอไฮโอ ตั้งอยู่ทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ห่างจากเมืองคลีฟแลนด์ 14 กิโลเมตร ก่อตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1925 นับเป็นท่าอากาศยานของทางการท้องถิ่นแห่งแรกในสหรัฐอเมริกา และเป็นท่าอากาศยานแรกในสหรัฐอเมริกาที่มีการเชื่อมต่อการคมนาคมโดยตรงเข้ากับระบบรถไฟใต้ดิน ในปี ค.ศ. 1968 ชื่อท่าอากาศยานมาจากชื่อของ วิลเลียม อาร์ ฮอปกินส์ ผู้ก่อตั้งท่าอากาศยานและอดีตผู้จัดการเมือง (City Manager) คลีฟแลนด์
ท่าอากาศยานนานาชาติอัตตะปือ
ท่าอากาศยานนานาชาติอัตตะปือ สนามบินนี้เป็นสนามบินที่ตั้งอยู่ที่เมืองไชยเชษฐา แขวงอัตตะปือ ประเทศลาว ทำการในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2558 หลังจากที่เปิดมีสายการบินเวียงจันทร์ไปปากเซทุกๆ 3 ครั้งต่อสัปดาห์ แต่ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2559 ก็ต้องยกเลิกเที่ยวบินเนื่องจากมีผู้โดยสารต่ำ สนามบินอยู่ที่แขวงอัตตะปือซึ่งเป็นเขตชายแดนเวียดนามและมีการค้าระหว่างประเทศมากขึ้น แต่ก็ยังมีผู้โดยสารต่ำเหมือนเดิม
แอร์อาระเบีย
แอร์อาระเบีย จอร์แดน ใช้ตัวย่อในสมาคมระหว่างประเทศ IATA คือ ทีบีเอ (TBA) เมื่อวันที่ 7 มิถุนายน 2553 สารการบินแอร์อาระเบียได้มีข้อตกลงกับ ทานทาสกรุ๊ป เพื่อจัดตั้ง "สารการบินแอร์อาระเบีย" มีฐานหลักอยู่ที่ อัมมาน จอร์แดน ปฏิบัติการบินจาก ท่าอากาศยานนานาชาติควีนอาเลีย ไปยัง ยุโรป,ตะวันออกกลาง และ อเมริกาเหนือ เมื่อวันที่ 14 มิถุนายน 2554 สารการบินได้ประกาศถึงความล่าช้าที่จะเป็นศูนย์กลาวของประเทศรวมถึงปัญหาราคาน้ำมันที่พุ่งสูงขึ้น
เดือนมกราคม 2558 สารการบินแอร์อาระเบียออกมาประกาศการเข้าซื้อกิจการของสารการบินเพตราในอัตราส่วนร้อยล่ะ 49 โดยผู้ถือหุ้นหลักของสารการบินเพตรายังคงถือหุ้นในอัตราส่วนร้อยล่ะ 51 และจะมีการรีแบรนด์สารการบินแอร์อาระเบีย จอร์แดนในช่วงต้นปีนี้อีกด้วย โดยจะมีการเพิ่มเครื่องบิน เอ320  อีก 2 ลำ เพื่อจะได้เป็นศูนย์กลางแห่งใหม่ของกรุงอัมมาน แอร์อาระเบีย จอร์แดน ยังได้เปิดเส้นทางใหม่ไปยัง คูเวต, ชาม เอล เช็ค, เออบิล และ เจดด้า
ท่าอากาศยานนานาชาติฮาร์ทสฟิลด์–แจ็คสัน แอตแลนตา
ฮาร์ตสฟีลด์เป็นท่าอากาศยานที่หนาแน่นที่สุดในปีพ.ศ. 2549 ทั้งกรณีของจำนวนผู้โดยสารและจำนวนเที่ยวบิน โดยให้บริการผู้โดยสาร 84.8 ล้านคน และ 976,447 เที่ยวบิน โดยสารเที่ยวบินส่วนใหญ่แล้วจะเป็นเที่ยวบินภายในประเทศ ซึ่งแอตแลนตารองรับการเป็นจุดเปลี่ยนถ่ายเส้นทางกับท่าอากาศยานท้องถิ่นทั่วภาคใต้ของสหรัฐอเมริกา ทั้งนี้ร้อยละ 57 ของผู้โดยสารของฮาร์ทสฟิวด์-แจ็กสันไม่ใช่คนจากแอตแลนตา แต่เป็นคนที่มาเพื่อต่อเครื่องไปยังจุดหมายปลายทางอื่นต่อไป นอกจากนี้ฮาร์ตสฟีลด์-แจ็กสันยังเป็นประตูสู่สหรัฐอเมริกาลำดับที่ 7 โดยอันดับหนึ่งก็คือนิวยอร์ก-เจเอฟเค
อินโดนีเซียแอร์เอเชีย
อินโดนีเซียแอร์เอเชีย () เป็นสายการบินต้นทุนต่ำ ที่อยู่ในประเทศอินโดนีเซีย ให้บริการเที่ยวบินในประเทศอินโดนีเซีย และ ระหว่างประเทศ
โดยมีฐานบินหลักอยู่ที่ ท่าอากาศยานนานาชาติ ซูการ์โนฮัตตา จาการ์ตา ประเทศอินโดนีเซีย ณ วันที่ 15 เมษายน 2552 เที่ยวบินภายในประเทศทั้งหมด ของอินโดนีเซียแอร์เอเชียจาก ท่าอากาศยานนานาชาติ ซูการ์โนฮัตตา จาการ์ตาได้เริ่มปฏิบัติการจาก อาคารเทอร์มินอล 3 แต่เที่ยวบินระหว่าประเทศยังคงปฏิบัติการจาก อาคารเทอร์มินอล 2D ก่อนที่จะย้ายไปอาคารเทอร์มินอล 3 ในเวลาต่อมา
ท่าอากาศยานสตอกโฮล์ม-อาร์ลันดา
ชื่ออาลันดา มาจากที่ตั้งอยู่ในเขตที่มีชื่อเป็นภาษาสวีเดนว่า Ärlinghundra หรือเขต Aarland ซึ่งเป็นที่ตั้งของสนามบินในปัจจุบัน และได้เติม "-a" ต่อท้ายเพื่อให้คล้ายคลึงกับสถานที่ของสวีเดนที่มักจะลงท้ายด้วยคำว่า "-landa" และเหมือนมีการเล่นคำในกริยาภาษาสวีเดนด้วย เพราะคำว่า "Anlända" หมายถึง การมาถึง (arrive) และการตั้งรกราก
ท่าอากาศยานนานาชาติโอแฮร์
ในปีพ.ศ. 2538 เมืองชิคาโก และเมืองแกรี่ ในรัฐอินดีแอนา ได้จับมือกันตั้งกรรมการบริหารท่าอากาศยานนานาชาติแกรี่/ชิคาโกขึ้นมาปรับปรุงท่าอากาศยานแห่งนี้ขึ้นมาเป็นท่าอากาศยานอันดับ 3 ที่รองรับเมืองชิคาโก แต่แผนปฏิบัตินี้มีขนาดเล็กกว่าข้อเสนอปรับปรุงท่าอากาศยานอับบราฮัม ลินคอล์น แต่แกรี่/ชิคาโกก็มีความพร้อมตรงที่มีขนาดพื้นที่ใหญ่กว่าชิคาโกมิดเวย์ รวมทั้งมีทางวิ่งให้บริการที่ยาวกว่าทางวิ่งที่ยาวที่สุดของชิคาโกมิดเวย์ อย่างไรก็ตามรัฐบาลรัฐอิลลินอยส์ก็ไม่ได้เห็นพ้องกับเมืองชิคาโกเท่าใดนัก มีเพียงผู้ว่าการรัฐอินเดียนา มิตช์ แดเนียลส์ ที่ให้การสนับสนุนเงินทุนพัฒนาท่าอากาศยาน ซึ่งขณะนี้กำลังก่อสร้างขยายขนาดทางวิ่งอยู่ และองค์กรการบินสหรัฐอเมริกา (FAA) ก็เห็นชอบกับโครงการนี้ และเห็นความจำเป็นในการขยายขีดความสามารถทั้งของโอแฮร์ และแกรี่/ชิคาโก เพื่อรองรับเมืองชิคาโก
เดลตาแอร์ไลน์ เที่ยวบินที่ 1086
เที่ยวบินที่ 1086 ออกจากท่าอากาศยานนานาชาติฮาร์ทสฟิลด์–แจ็คสัน แอตแลนตาเมื่อเวลา 8.45 นาฬิกาตามเวลาท้องถิ่นและมีกำหนดที่จะลงจอดที่ท่าอากาศยานลากวาร์เดียเวลา 10.48 นาฬิกาตามเวลาท้องถิ่น ที่ท่าอากาศยานลากวาร์เดียในขณะนั้นมีหิมะตกและมีหมอกหนามากในเวลาที่เครื่องบินเดินทางมาถึง กัปตันได้ทำการแจ้งให้ผู้โดยสารทราบว่าปัญหาสภาพอากาศจะทำให้เที่ยวบินมีความล่าช้า 3 นาทีก่อนหน้าที่เที่ยวบินที่ 1086 จะลงจอดได้มีแมคดอนเนลล์ดักลาส เอ็มดี-88อีกหนึ่งลำของสายการบินเดลตาแอร์ไลน์ได้ทำการลงจอดที่รันเวย์ 13 ได้อย่างปลอดภัย นักบินของเที่ยวบินก่อนหน้านี้ยืนยันการควบคุมการจราจรทางอากาศและส่งไปให้นักของเที่ยวบิน 1086 ได้รับทราบ
เม็กซิโกซิตี
ท่าอากาศยานนานาชาติเม็กซิโกซิตี (Mexico City International Airport) เป็นสนามบินนานาชาติตั้งอยู่ในกรุงเม็กซิโกซิตี สนามบินนี้มีขนาดใหญ่ที่สุด และมีเที่ยวบินมากที่สุดในแผ่นดินอเมริกาเหนือและภูมิภาคลาตินอเมริกา ในปี ค.ศ. 2008 มีผู้ใช้บริการของท่าอากาศยานแห่งนี้ทั้งสิ้น 31 ล้านคน
ท่าอากาศยานนานาชาติฮาร์ทสฟิลด์–แจ็คสัน แอตแลนตา
อาคารเทียบเครื่องบินนี้จะใช้ชื่อเรียก G โดยจะมีหลุดจอด 31 หลุมกัลฟ์พอร์ท/บิล็อกซี, ชาร์ล็อตต์, โมลีน, เดย์ตัน, ไตร-ซิตี (TN), ทัลลาแฮสซี, นิวพอร์ทนิวส์, บลูมมิงตัน, บอสตันเราจ์, รัวโนก, เล็กซิงตัน, ไวท์เพลนส์, ออร์แลนโด, เอกรอน/แคนตอน, แอชวิลล์, ฮันท์วิลล์)อาคารหลังนี้จะตั้งอยู่ทางฝั่งตะวันออกของท่าอากาศยาน ใกล้กับโรงเก็บเครื่องบินของสายการบินเดลต้า แอร์ไลน์ ผthe Delta Air Lines Jet Base) ตรงบริเวณที่เป็นอาคารคลังสินค้าและหอบังคับการบิน ระบบเดินทางภายในท่าอากาศยานจะขยายเส้นทางมาถึงพื้นที่อาคารผู้โดยสารใหม่นี้ด้วย คาดว่าจะสามารถเปิดใช้บริการได้ในช่วงต้นปีพ.ศ. 2553 โดยคองคอสนี้จะมีหลุมจอด 10 หลุมและระบบศุลกากรใหม่
รถไฟใต้ดินแอตแลนตา สายสีทอง
รถไฟใต้ดินแอตแลนตา สายสีทอง เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในมหานครแอตแลนตา มีเส้นทางวิ่งส่วนใหญ่ขนานกับ สายสีแดง วิ่งจากสถานีโดราวิลล์ ไปยังสถานีแอร์พอร์ต เคยถูกเรียกว่า สายตะวันออกเฉียงเหนือ-ใต้ จนนถึงเดือนตุลาคม ค.ศ. 2009 ได้เปลี่ยนชื่อมาเป็น สายสีทอง
เวอร์จิน แอตแลนติก
เวอร์จิน แอตแลนติก () เป็นสารการบินเอกชนสัญชาติอังกฤษ ที่บินเส้นทางในทวีป ยุโรป อเมริกาเหนือ เอเชีย และ ทวีปออสเตรเลีย
ท่าอากาศยานเอดินบะระ
ท่าอากาศยานเอดินบะระ (t) หรือเรียกโดยทั่วไปว่า เทิร์นเฮาส์ (Turnhouse) ตั้งอยู่ที่เมืองเอดินบะระ สกอตแลนด์ ห่างจากตัวเมืองไปทางตะวันตกประมาณ 13 กิโลเมตร (8 ไมล์) เป็นท่าอากาศยานที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับที่ 8 ของสหราชอาณาจักร
รถไฟใต้ดินแอตแลนตา สายสีแดง
รถไฟใต้ดินแอตแลนตา สายสีแดง เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าในนครแอตแลนตา วิ่งจาก สถานีนอร์ทสปริงส์ ไปยัง สถานีแอร์พอร์ต โดยในตอนแรกถูกเรียกว่า สายเหนือ-ใต้ จนถึงเดือนตุลาคม ค.ศ. 2009 ที่มีการกำหนดสีขึ้น เส้นทางส่วนใหญ่วิ่งคู่ขนานกับ สายสีทอง
ท่าอากาศยานไคตั๊ก
ท่าอากาศยานไคตั๊ก หรือ สนามบินไคตั๊ก (จีน:啟德機場, ) (ชื่อเป็นทางการ:ท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกง(ใช้ชื่อนี้ระหว่างปีค.ศ.1954 - 1998)หลังจากนั้นได้ใช้ชื่อว่า "ท่าอากาศยานไคตั๊ก" เมื่อท่าอากาศยานนานาชาติฮ่องกงแห่งใหม่ได้เปิดให้บริการ) เป็นท่าอากาศยานหลักของอาณานิคมบริติชฮ่องกงของจักรวรรดิอังกฤษ ตั้งแต่ปีค.ศ.1925-1998 ในวันที่ 6 กรกฎาคม 1998 ท่าอากาศยานแห่งนี้ถูกแทนที่ด้วยท่าอากาศยานนานาชาตฮ่องกงแห่งใหม่(เช็ค แลป ก็อก)
ท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์
ในปี พ.ศ. 2530 รัฐบาลสหราชอาณาจักรได้แปรรูปรัฐวิสาหกิจ การท่าอากาศยานอังกฤษ (British Airports Authority) มาเป็นบริษัทเอกชน BAA ซึ่งบริหารงานท่าอากาศยานฮีทโธรว์และท่าอากาศยานอื่นๆในสหราชอาณาจักรอีก 6 แห่ง
ในปัจจุบันท่าอากาศยานลอนดอนฮีทโธรว์ มีอาคารผู้โดยสารทั้งหมด 4 อาคาร (โดยอาคารที่ 5 กำลังก่อสร้าง) อาคารคลังสินค้า 1 อาคาร เดิมทีนั้นฮีทโธรว์จะมีทางวิ่งทั้งหมด 6 เส้นทาง เป็นทางขนานกัน 3 คู่ วางตามแนวทิศทางที่ต่างกัน แต่เนื่องจากความต้องการระยะทางวิ่งที่เพิ่มมากขึ้น ฮีทโธรว์จึงเหลือทางวิ่งเพียงสองเส้น ตั้งตามแนวตะวันออก-ตะวันตก ความยาว 3,901 และ 3,660 เมตร ทั้งนี้ได้มีการศึกษาให้สร้างทางวิ่งอีกหนึ่งเส้นขนานไปกับทางวิ่งเดิม เพื่อรองรับการจราจรที่หนาแน่นในอนาคต
ท่าอากาศยานแมนเชสเตอร์
ท่าอากาศยานแมนเชสเตอร์ (Manchester Airport) เป็นท่าอากาศยานหลักของ แมนเชสเตอร์ อังกฤษ เปิดให้บริการเมื่อเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2481 โดยใช้ชื่อว่าท่าอากาศยานริงเวย์ (Ringway Airport) และในช่วงสางครามโลกครั้งที่ 2 ว่า ฐานทัพอากาศริงเวย์ (RAF Ringway) และตั้งแต่ปีพ.ศ. 2518 ถึง 2529 ใช้ชื่อว่า ท่าอากาศยานนานาชาติแมนเชสเตอร์ (Manchester International Airport) ท่าอากาศยานแห่งนี้ตั้งอยู่ระหว่างเมืองเชสไชร์และแมนเชสเตอร์ ในเขตมณฑลแมนเชสเตอร์
อาคารผู้โดยสารสนามบิน
การออกแบบในรูปแบบ Pier จะใช้รูปแบบอาคารยาว และแคบ
โดยให้เครื่องบินจอดทั้งสองด้าน. สุดทางของด้านหนึ่งเชื่อมต่อกับส่วนออกตั๋ว และพื้นที่สำหรับรับกระเป๋าเดินทาง. baggage claim. ท่าเทียบสามารถจุเครื่องบินได้จำนวนมากและมีการออกแบบที่เรียบง่าย, แต่มักจะมีระยะทางที่ยาวนับจากเคาน์เตอร์เช็คอินถึงเกท (ตัวอย่างเช่น ระยะทางห่างกว่าครึ่งไมล์ที่สนามบินนานาชาติคันไซ Kansai International Airport หรือ อาคารผู้โดยสาร 1 ในสนามบิน Lisbon Portela Airport). สนามบินระหว่างประเทศที่ใหญ่ๆ มีทางเทียบรวมทั้งสนามบินนานาชาติชิคาโก O'Hare International Airport, สนามบินนานาชาติลาร์นากา Larnaca International Airport, สนามบินนานาชาติแฟรงค์เฟิร์ต Frankfurt International Airport, สนามบินฮีทโทรว์ในกรุงลอนดอน London Heathrow Airport, สนามบินอัมสเตอร์ดัม Amsterdam Schiphol Airport, สนามบินนานาชาติ Murtala Muhammed International Airport, สนามบินนานาชาติกัวลาลัมเปอร์ Kuala Lumpur International Airport, สนามบินนานาชาติเมรีดา Mérida International Airport, สนามบินนานาชาติสุวรรณภูมิ Bangkok International Airport, สนามบินนานาชาติมาซาตลัน Mazatlan International Airport, สนามบินนานาชาติกรุงเบรุต Beirut International Airport, สนามบินนานาชาติฮ่องกง Hong Kong International Airport, สนามบินนานาชาติอัลลามา อิกบอล Allama Iqbal International Airport, สนามบินนานาชาติตีฮัวนา Tijuana International Airport, สนามบินโรม ฟิวมิชิโน Rome Fiumicino Airport, สนามบินนานาชาติโตรอนโต เพียร์สัน Toronto-Pearson International Airport, สนามบินนานาชาตินิวเดลี Delhi International Airport, สนามบินนานาชาติฟอร์ท ลอเดอเดล ฮอลิวูด Fort Lauderdale–Hollywood International Airport and สนามบินนานาชาติไมอามี่Miami International Airport.
ท่าอากาศยานนานาชาติเคปทาวน์
ท่าอากาศยานนานาชาติเคปทาวน์ (Cape Town International Airport) ตั้งอยู่ที่เมืองเคปทาวน์ ประเทศแอฟริกาใต้ เป็นท่าอากาศยานที่มีผู้ใช้บริการมากเป็นอันดับ 2 ของแอฟริกาใต้ เป็นรองจากท่าอากาศยานนานาชาติโจฮันเนสเบิร์ก และยังเป็นท่าอากาศยานหลักของสายการบินเซาต์แอฟริกันแอร์เวย์
แอร์ฟรานซ์ เที่ยวบินที่ 447
แอร์ฟรานซ์ เที่ยวบินที่ 447 เป็นเที่ยวบินที่บินจากท่าอากาศยานรีโอเดอจาเรโน กาเลโอ กรุงริโอเดอจาเนโร ประเทศบราซิล สู่ ท่าอากาศยานนานาชาติชาร์ลส์ เดอ โกลล์ กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส ที่หายไปจากจอเรดาร์ขณะบินอยู่เหนือมหาสมุทรแอตแลนติก เมื่อวันที่ 1 มิถุนายน พ.ศ. 2552 โดยได้รับการยืนยันแล้วว่าผู้โดยสาร 228 ชีวิตบนเครื่องเสียชีวิตทั้งหมด
ท่าอากาศยานนานาชาติแฟรงก์เฟิร์ต
ท่าอากาศยานนานาชาติแฟรงก์เฟิร์ต (เยอรมัน: Rhein-Main-Flughafen หรือ Flughafen Frankfurt am Main, อังกฤษ: Frankfurt Airport) ตั้งอยู่ที่แฟรงก์เฟิร์ต เยอรมนี เป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่ที่สุดของเยอรมนี และใหญ่เป็นอันดับ 3 ของยุโรป
ท่าอากาศยานนานาชาติอังโตนีอู การ์ลูช โชบิง
ท่าอากาศยานนานาชาติอังโตนีอู การ์ลูช โชบิง (), หรือชื่อเก่าที่นิยมเรียกกันคือ ท่าอากาศยานนานาชาติกาเลียโอ เป็นท่าอากาศยานที่ใหญ่ที่สุดของประเทศบราซิล และเป็นหนึ่งในสองท่าอากาศยานของนครริโอเดจาเนโร อย่างไรก็ตาม แม้ว่าสนามบินแห่งนี้จะใหญ่ที่สุดในบราซิลในแง่พื้นที่ แต่ก็มีปริมาณผู้โดยสารมากอยู่ในอันดับ 4 ของประเทศ ซึ่งท่าอากาศยานในบราซิลที่มีผู้โดยสารมากที่สุดคือท่าอากาศยานนานาชาติกัวรูลลูสในเซาเปาโล
ท่าอากาศยานนานาชาติโอแฮร์
ท่าอากาศยานนานาชาติชิคาโกโอแฮร์ (Chicago O'Hare International Airport) ตั้งอยู่ที่ ชิคาโก, รัฐอิลลินอยส์, สหรัฐอเมริกา ห่างจากตัวเมืองชิคาโกไปทางตัวะนตกเฉียงเหนือ 27 กิโลเมตร (17 ไมล์) เป็นท่าอากาศยานหลักของสายการบินยูไนเต็ดแอร์ไลน์ และเป็นท่าอากาศยานรองของสายการบินอเมริกันแอร์ไลน์ บริหารงานโดยกรมขนส่งทางอากาศเมืองชิคาโก (City of Chicago Department of Aviation)