โอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งแรกจัดที่ประเทศอะไร ?
โอลิมปิกฤดูร้อน 1896
มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 1 ประจำปี ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) เป็นกีฬาโอลิมปิกสมัยใหม่ครั้งแรกที่ได้ถูกจัดขึ้นหลังจากหยุดไปเป็นเวลานาน เจ้าภาพอยู่ที่ประเทศต้นกำเนิดของโอลิมปิก กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ที่สนามกีฬาโอลิมปิกซึ่งต่อมาได้ถูกทหารฝรั่งเศสทำลายในช่วงสงครามโลก
โอลิมปิกฤดูหนาว 1948
มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 5 ประจำปี ค.ศ.1948 (พ.ศ. 2491) () เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 5 จัดขึ้น ณ เมืองซังคท์โมริทซ์ ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ระหว่างวันที่ 30 มกราคม -8 กุมภาพันธ์พ.ศ. 2491
ตารางสรุปเหรียญรางวัล 10 อันดับแรก
สาธารณรัฐโดมินิกันในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
สาธารณรัฐโดมินิกัน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]
สาธารณรัฐแคเมอรูนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
สาธารณรัฐแคเมอรูน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]
รายการการวิ่งคบเพลิงโอลิมปิก
การวิ่งคบเพลิงโอลิมปิก เป็ยพิธีการของการวิ่งเพลิงโอลิมปิกจากเมืองโอลิมเปีย, ประเทศกรีซ ไปยังสถานที่จัดกีฬาโอลิมปิก ในครั้งนั้นๆ โดยครั้งแรกได้เริ่มในโอลิมปิกเบอร์ลิน 1936 และต่อจากนั้นก็ได้มีการวิ่งคบเพลิงโอลิมปิกในทุกๆครั้ง
โอลิมปิกฤดูร้อน
เป็นครั้งแรกที่ IOC ได้ทำการย่นระยะเวลาการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกลงเหลือเพียง 16 วัน ก่อนหน้านั้นการแข่งขันจะกินเวลาเป็นเดือน การแข่งขันครั้งนี้ประเทศที่เป็นเจ้าภาพมีความหวังที่จะได้ชัยชนะในกีฬาฟุตบอล แต่ก็ต้องพลาดหวังเมื่ออุรุกวัยและอาร์เจนตินาได้เข้าร่วมชิงชนะเลิศ Paavo Nurmi ได้รับการยกย่องเป็นเจ้าแห่งการแข่งขันวิ่งระยะไกลอีกครั้งหนึ่ง ส่วนสหรัฐอเมริกาได้ครองเหรียญทองเป็นจำนวนมากมาจากการแข่งขันว่ายน้ำ โอลิมปิกครั้งนี้มีประเทศที่เริ่มฉายแววทางกีฬาเพิ่มขึ้นมาคือ ญี่ปุ่น นอกจากนี้ในปีนี้ยังเป็นปีแรกที่มีการจัดการแข่งขันประเภทลู่ลาน หญิงเป็นครั้งแรก
โอลิมปิกฤดูร้อน
ในการแข่งขันกีฬาในครั้งนี้มีนักกีฬาจำนวนมากจากหลายประเทศมาเข้าร่วมทำการแข่งขันโดยมาจาก แอฟริกาใต้, แคนนาดา, และ ออสเตเรีย ซึ่งจัดว่าเป็นการแข่งขันนานาชาติครั้งแรกจริง ๆ
โอลิมปิกฤดูร้อน 1912
มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 5 ประจำปี ค.ศ. 1912 (พ.ศ. 2455) เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดขึ้นที่กรุงสตอกโฮล์ม ประเทศสวีเดน ในครั้งนี้พระเจ้ากุสตาฟที่ 5 แห่งสวีเดนได้ตรัสยกย่อง Jim Thorpe นักกีฬาจากสหรัฐอเมริกาว่าเป็นนักกีฬาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก ซึ่งคำยกย่องนั้นเป็นสิ่งที่ไม่เกินความจริงเลย โดยเขาชนะเลิศการแข่งขันกีฬาลู่-ลาน 5 ประเภท (Pentathalon) รวมทั้งชนะเลิศการแข่งขันกีฬาลู่-ลาน 10 ประเภท (Decathalon) ด้วย ซึ่งได้ทำให้ Thorpe ได้กลายเป็นดาวของกีฬาโอลิมปิกจากสหรัฐอเมริกาอย่างแท้จริง
ประเทศออสเตรเลียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
ประเทศออสเตรเลีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]
ประเทศสวีเดนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896
ประเทศสวีเดน เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6 - 15 เมษายน พ.ศ. 2439
โอลิมปิกฤดูร้อน
อดีตประเทศ
การคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
การคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 ที่จัดขึ้นในที่เมืองลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา เกิดขึ้นเพื่อเป็นการตอบโต้การคว่ำบาตรนำโดยสหรัฐอเมริกาต่อโอลิมปิกครั้งก่อนหน้าที่จัดในกรุงมอสโก ประเทศที่เข้าร่วมการคว่ำบาตรประกอบไปด้วยสหภาพโซเวียตและพันธมิตร อย่างไรก็ตาม โรมาเนีย หนึ่งในพันธมิตรของโซเวียดตัดสินใจเข้าร่วมการแข่งขัน
ประเทศเดนมาร์กในโอลิมปิกฤดูร้อน 1936
ประเทศเดนมาร์ก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 11 ค.ศ. 1936 (พ.ศ. 2479) ณ กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนีระหว่างวันที่ 1 สิงหาคม – 16 สิงหาคม พ.ศ. 2479
ประเทศเดนมาร์กในโอลิมปิกฤดูร้อน 1992
ประเทศเดนมาร์ก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) ณ เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปนระหว่างวันที่ 25 กรกฎาคม – 9 สิงหาคม พ.ศ. 2535
กีฬาพาราลิมปิก
จนถึงปี ค.ศ. 1988 แนวความคิดดังกล่าวก็บรรลุวัตถุประสงค์ในที่สุด เมื่อคณะกรรมการโอลิมปิกสากล และสหพันธ์กีฬาคนพิการนานาชาติ (ปัจจุบันคือ คณะกรรมการพาราลิมปิกสากล) ร่วมกันขอความร่วมมือให้เจ้าภาพกีฬาโอลิมปิก รับหน้าที่เป็นเจ้าภาพกีฬาพาราลิมปิก ควบคู่ไปในปีเดียวกัน ทั้งเกมฤดูร้อน ทั้งเกมฤดูหนาว กล่าวได้ว่า กีฬาพาราลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 8 ที่กรุงโซลของเกาหลีใต้ เมื่อปี ค.ศ. 1988 เป็นการเริ่มต้นกีฬาพาราลิมปิกอย่างเป็นทางการ
ออสตราเลเซียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1908
ออสตราเลเซีย ในที่นี้เป็นการรวมกันระหว่างทีมชาติออสเตรเลียและทีมชาตินิวซีแลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 4 ค.ศ. 1908 (พ.ศ. 2451) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 เมษายน – 31 ตุลาคม พ.ศ. 2451 การเข้าร่วมการแข่งขันครั้งนี้ถือเป็นการเข้าร่วมการแข่งขันต่อเนื่องเป็นครั้งที่ 4 ของออสเตรเลียและเป็นครั้งแรกของนิวซีแลนด์ ทั้งสองประเทศเข้าร่วมการแข่งขันร่วมกันอีกครั้งในกีฬาโอลิมปิก พ.ศ. 2455 หลังจากนั้น จึงแยกกันในการแข่งขันหลังจากนั้น
กีฬาปัญจกีฬาสมัยใหม่ในโอลิมปิกฤดูร้อน
ปัญจกีฬาสมัยใหม่ได้รับการบรรจุเข้าในกีฬาโอลิมปิกตั้งแต่ปี 1912 กรุงสต็อกโฮล์ม ประเทศสวีเดน ทำให้สวีเดนมักได้เหรียญทองในกีฬาชนิดนี้ตลอดครึ่งศตวรรษแรก
โอลิมปิกฤดูร้อน 1916
โอลิมปิกฤดูร้อน 1916 () เป็นกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ที่จะถูกกำหนดให้จัดขึ้นในปี พ.ศ. 2459 (ค.ศ. 1916) ณ กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี แต่ต้องยกเลิกการแข่งขันเพราะเกิดสงครามโลกครั้งที่ 1 ขึ้นเสียก่อน
โอลิมปิกฤดูร้อน
ออสเตรเลียเป็นประเทศแรกในโอเชียเนียที่ได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก การแข่งขันครั้งนี้ประเทศที่พิชิตเหรียญทองกีฬาว่ายน้ำได้มากที่สุดคือ ออสเตรเลีย โดยมี Dawn Fraser นักว่ายน้ำหญิงเป็นผู้ได้รับการกล่าวขวัญถึงมากที่สุดเพราะนอกจากพิชิตเหรียญทองได้แล้วยังสร้างสถิติเวลาใหม่และไม่มีผู้ใดทำลายได้ถึง 15 ปี ในการแข่งขันครั้งนี้เหตุการณ์ทางการเมืองประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขันได้เกิดความกระทบกระทั่งกันระหว่างนักกีฬาจากโซเวียตกับฮังการีในระหว่างการแข่งขันโปโล
โอลิมปิกฤดูร้อน 1992
มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ประจำปี ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) จัดที่เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปน ถูกเรียกว่าเป็น Money Game เพราะว่านักกีฬาทั้งชายและหญิงต่างทำการแข่งขันเพื่ออะไรก็ตามที่สามารถทำเงินได้ หรือแม้แต่ Jordan ได้ใช้ธงชาติสหรัฐอเมริกาคลุมป้ายผู้สนับสนุนกีฬาอย่างเป็นทางการของทีมบาสเกตบอลสหรัฐอเมริกาด้วยเหตุผลที่ว่าไม่ใช้เป็นบริษัทผลิตรองเท้ากีฬาที่ใช้ชื่อของเขาในการขายสินค้า
โอลิมปิกฤดูร้อน 2024
ปารีสเคยเป็นเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1900 และกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1924 ซึ่งในครั้งนี้ปารีสเป็นเมืองที่สองต่อจากลอนดอน ที่เป็นเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนถึง 3 ครั้ง นอกจากนี้เป็นการฉลองครบรอบ 100 ปีกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1924 ที่จัดในปารีส และกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 1924 ที่จัดในเมืองชามอนี ประเทศฝรั่งเศส
ประเทศเดนมาร์กในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
ประเทศเดนมาร์ก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976 (พ.ศ. 2519) ณ กรุงมอนทรีออล ควิเบก ประเทศแคนาดา ระหว่างวันที่ 17 กรกฎาคม – 1 สิงหาคม พ.ศ. 2519
รายการการคว่ำบาตรกีฬาโอลิมปิก
การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกถือเป็นกิจกรรมที่มีการแข่งขันหลายกีฬาใหญ่ที่สุด มีการคว่ำบาตรอยู่ทั้งหมด 7 ครั้งของการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน การคว่ำบาตรครั้งแรกเกิดขึ้นในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1936 และการคว่ำบาตรครั้งล่าสุดเกิดขึ้นในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1988 ประเทศโรดีเชียเป็นประเทศเดียวที่ไม่มีสิทธิ์ในการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน เกิดเหตุเมื่อการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1972 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติยกเลิกการให้ประเทศโรดีเชียเข้าร่วม เนื่องจากบางประเทศในกลุ่มแอฟริกันประท้วง
กีฬาฮอกกี้ในโอลิมปิกฤดูร้อน
ส่วนประเภทหญิงนั้น เพิ่งมีการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกในปี 1980 ที่กรุงมอสโคว์ ประเทศรัสเซีย ทีมฮอกกี้หญิงจากประเทศซิมบับเวก็เป็นทีมแรกที่ได้แชมป์ในการแข่งขันในกีฬาโอลิมปิก จากนั้นมาก็มีทีมจากเนเธอร์แลนด์ ออสเตรเลียและสเปน ได้รับเหรียญทองจากการแข่งขันในกีฬาโอลิมปิกครั้งต่อๆมา
โอลิมปิกฤดูร้อน 1952
มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 15 ประจำปี ค.ศ. 1952 (พ.ศ. 2495) จัดขึ้นที่เฮลซิงกิ ประเทศฟินแลนด์ เอมิล ซาโตเปก จากเชโกสโลวาเกียได้กลายเป็นดาวเด่นในหมู่นักกีฬาในปี 1952 เมื่อเขาได้ชัยชนะในการแข่งขันวิ่งระยะไกล 10,000 เมตร และ 50,000 เมตร รวมทั้งการแข่งขันวิ่งมาราธอน และภรรยาของเขาก็ได้รับเหรียญทองจากการแข่งขันพุ่งแหลน ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่สหภาพโซเวียตได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก รวมทั้งประเทศไทยก็เข้าร่วมการแข่งขันเป็นครั้งแรกเช่นกัน
โอลิมปิกฤดูร้อน
โอลิมปิกปี 2012 ที่กรุงลอนดอน จัดการแข่งขันด้วยงบประมาณน้อยกว่ากรุงปักกิ่งถึงเท่าตัว แต่มีการนำแนวคิดใหม่ๆมาใช้จัดการแข่งขัน ด้วยการใช้เทคโนโลยีสุดทันสมัย ใส่ใจสิ่งแวดล้อม และยังมีการนำสนามกีฬาชั่วคราวขนาดใหญ่มาใช้ เรียกว่าการแข่งขันครั้งนี้สามารถเป็นต้นแบบการจัดการแข่งขันโอลิมปิกที่คุ้มค่า ยั่งยืน เป็นตัวอย่างแก่ชาติเจ้าภาพต่อไปได้อย่างดีเยี่ยม โดยงานครั้งจัดขึ้นเพื่อร่วมเฉลิมพระเกียรติสมเด็จพระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 2 ที่ทรงครองราชสมบัติครบ 60 ปีอีกด้วย
ประเทศจาเมกาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1948
ประเทศจาเมกา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 14 ค.ศ. 1948 (พ.ศ. 2491) ณ เมืองลอนดอน สหราชอาณาจักรระหว่างวันที่ 29 กรกฎาคม – 14 สิงหาคม พ.ศ. 2491
ประเทศเลบานอนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
ประเทศเลบานอน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]
โอลิมปิกฤดูร้อน 2012
การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ประจำปี ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) () มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งที่ 27 () จัดขึ้นที่กรุงลอนดอนของสหราชอาณาจักร ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม ถึง 12 สิงหาคม การแข่งขันฟุตบอลหญิงรอบแบ่งกลุ่ม ซึ่งเป็นรายการแรก เริ่มตั้งแต่วันที่ 25 กรกฎาคม สองวันก่อนพิธีเปิด จะมีนักกีฬากว่า 10,000 คน จาก 204 คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ เข้าร่วม
ประเทศกรีซในโอลิมปิกฤดูร้อน 2004
ประเทศกรีซ เป็นประเทศเจ้าภาพในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน พ.ศ. 2547 ที่กรุงเอเธนส์ กรีซส่งนักกีฬาเข้าร่วม 441 คนเป็นชาย 223 คน และหญิง 218คน ซึ่งเป็นทีมนักก๊ฬาที่ใหญ่ที่สุดของกรีซตั้งแต่ส่งนักกีฬาเข้าร่วมในกีฬาโอลิมปิกสมัยใหม่ครั้งแรกที่กรุงเอเธนส์เมื่อ พ.ศ. 2439 ซึ่งครั้งนั้นกรีซส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันเพียง 176 คน
ประเทศฮังการีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896
ประเทศฮังการี เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6 - 15 เมษายน พ.ศ. 2439
กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬายกน้ำหนัก () มีการแข่งขันในโอลิมปิกสมัยใหม่ครั้งแรกในปี 1896 ที่กรุงเอเธนส์ ซึ่งครั้งนั้นยังไม่มีการแบ่งรุ่นตามน้ำหนัก ใครยกน้ำหนักได้มากที่สุดเป็นผู้ชนะโดยไม่ต้องคำนึงถึงรูปร่างและขนาดของนักกีฬา
ประเทศปานามาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
ประเทศปานามา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]
โอลิมปิกฤดูร้อน 1972
มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 20 ประจำปี ค.ศ. 1972 (พ.ศ. 2515) จัดขึ้นที่เมืองมิวนิก ประเทศเยอรมนี (เยอรมนีตะวันตกในขณะนั้น)
สาธารณรัฐไอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
สาธารณรัฐไอร์แลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]
ประเทศเดนมาร์กในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896
ประเทศเดนมาร์ก เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6 - 15 เมษายน พ.ศ. 2439
ปีแยร์ เดอ กูแบร์แต็ง
วันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1894 ในซอร์บอน (Sorbonne) กรุงปารีส คณะกรรมการโอลิมปิกสากล (IOC) ก็ถือกำเนิดขึ้น และเริ่มเตรียมการจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกสมัยใหม่ขึ้น โดยให้กีฬาโอลิมปิกครั้งแรกจะจัดขึ้นในกรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ เพื่อให้เกียรติแก่ประเทศผู้ให้กำเนิดกีฬาโอลิมปิก และกำหนดให้กีฬาจัดขึ้นทุก ๆ 4 ปี มีประธาน IOC คนแรกคือ ดีมีตรีโอส วีเกลัส
สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1936
สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 11 ค.ศ. 1936 (พ.ศ. 2479) ณ กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนีระหว่างวันที่ 1 สิงหาคม – 16 สิงหาคม พ.ศ. 2479ซึ่งในครั้งนี้ ฟิลิปปินส์ได้เหรียญทองแดงเหรียญแรกจากมิเกล ไวท์ ในการแข่งขันวิ่งข้ามรั้ว 400 เมตรชาย
โอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬาโอลิมปิกกลับสู่บ้านเกิดที่กรุงเอเธนส์อีกครั้ง เจ้าภาพกรีซจัดการแข่งขังขันขึ้นอย่างยิ่งใหญ่ มีพิธีเปิดการแข่งขันที่งดงามน่าจดจำ แต่การแข่งขันดังกล่าวเต็มไปด้วยปัญหาการก่อการร้าย เจ้าภาพใช้งบประมาณมหาศาลเพื่อจัดให้กองกำลังนาโต้ดูแลความปลอดภัย ทำให้ใช้งบประมาณอย่างมหาศาล จนภายหลังกรีซประสบปัญหาสภาพเศรษกิจครั้งรุนแรงที่สุดครั้งหนึ่ง แต่โอลิมปิกที่กรีซก็ถูกกล่าวขานถึงการจัดการแข่งขันที่สมบูรณ์แบบ ด้วยบรรยากาศของสนามแข่งขันที่สวยงามแม้ภายหลังจะถูกทิ้งร้างจากพิษเศรษฐกิจที่ย่ำแย่
กีฬาเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬาเรือพายในโอลิมปิก () ได้รับการบรรจุในโอลิมปิกตั้งแต่โอลิมปิกสมัยใหม่ครั้งแรกที่กรุงเอเธนส์ ปี ค.ศ. 1896 แต่โชคไม่ดีเพราะสภาพอากาศไม่เอื้ออำนวยจึงไม่สามารถจัดแข่งได้ อีก 4 ปีต่อมาเมื่อประเทศฝรั่งเศสเป็นเจ้าภาพ จึงมีการแข่งขันเรือพายเป็นครั้งแรกในกีฬาโอลิมปิก ซึ่งในครั้งนั้นมีการแข่งขันเฉพาะประเภทชายรวม 5 รายการ ในระยะแรกอังกฤษครองความเป็นจ้าวอย่างโดดเด่นมาก ต่อมาสหรัฐอเมริกาจึงเข้ามาแทนที่ จนมาถึงช่วงทศวรรษ 1950 โซเวียตและเยอรมนีตะวันออกเริ่มเข้ามาแย่งเหรียญทอง แต่ปัจจุบันนี้ไม่มีใครโดดเด่นพิเศษ ต่างก็มีโอกาสคว้าเหรียญทองเท่าเทียมกัน
โอลิมปิกฤดูร้อน 2008
โอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้มีประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน 204 ประเทศ ยกเว้นประเทศบรูไนที่ไม่ได้ร่วมเข้าแข่งขัน (รวมทั้งหมดเป็น 205 ประเทศในประวัติการณ์) รายชื่อประเทศที่เข้าสู่สนามในพิธีเปิดได้เรียงตามลำดับขีดจากน้อยไปมากของอักษรจีนตัวย่อ เว้นแต่ประเทศกรีซซึ่งจัดให้เป็นอันดับแรกเนื่องจากเป็นต้นกำเนิดของกีฬาโอลิมปิก จึงทำให้ประเทศกินี (几内亚) ได้เข้าสู่สนามเป็นอันดับแรกถัดจากกรีซ (2 ขีด) และประเทศออสเตรเลีย (澳大利亚) ต่อด้วยประเทศแซมเบีย (赞比亚) เป็นอันดับสุดท้ายตามลำดับ (15 และ 16 ขีด) และปิดท้ายด้วยประเทศจีนในฐานะประเทศเจ้าภาพ
ประเทศเบลีซในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
ประเทศเบลีซ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]
โอลิมปิกฤดูร้อน 1968
การแข่งขันโอลิมปิคมีขึ้นที่ละตินอเมริกาเป็นครั้งแรก โอลิมปิคคราวนี้สหรัฐอเมริกาเป็นผู้นำการแข่งขันทั้งหมดมีสถิติใหม่ ๆ เกิดขึ้นเช่นการแข่งขันวิ่ง 100 เมตร โดย Jim Hines, วิ่ง 400 เมตร โดย Lee Evans จากสหรัฐอเมริกาเช่นกัน
อุทยานโอลิมปิก
อุทยานโอลิมปิกเริ่มมีขึ้นเป็นครั้งแรก ในการแข่งขันฤดูร้อนครั้งที่ 4 ในกรุงลอนดอนของสหราชอาณาจักร เมื่อปี พ.ศ. 2451 (ค.ศ. 1908) โดยคณะกรรมการจัดการแข่งขันระบุว่า การแข่งขันทั้งหมดเท่าที่เป็นไปได้ ซึ่งประกอบด้วย ว่ายน้ำ ยิงธนู ฟันดาบ เป็นต้น จะจัดขึ้นบนทำเลเดียวกัน ซึ่งจะมีการจัดสร้างอัฒจันทร์ สำหรับกรีฑาประเภทลู่และกีฬาจักรยาน แต่การจัดตั้งศูนย์กีฬารวมในลักษณะนี้ มิได้ปรากฏในการแข่งขันทุกครั้งแต่อย่างใด โดยในโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 16 เมื่อปี พ.ศ. 2535 (ค.ศ. 1992) และครั้งที่ 21 เมื่อปี พ.ศ. 2553 (ค.ศ. 2010) มีการกระจายสนามแข่งขันออกไปในวงกว้าง อนึ่ง ในปีหลังนี้มีสนามแข่งขันรายการนอร์ดิกสกีใช้ชื่อว่า “อุทยานโอลิมปิกวิสต์เลอร์” (Whistler Olympic Park) สำหรับในการแข่งขันฤดูร้อนครั้งที่ 31 ที่กรุงริโอเดจาเนโรของบราซิล ในปี พ.ศ. 2559 (ค.ศ. 2016) จะแบ่งสนามแข่งขันออกเป็น 4 กลุ่ม มากกว่าจะรวมกันอยู่ในอุทยานแห่งเดียว
โอลิมปิกฤดูร้อน 1900
กีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนประจำปี ค.ศ. 1900 (พ.ศ. 2443) หรืออย่างเป็นทางการว่า การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 2 คือกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนที่จัดที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส เดิมทีได้มีความพยายามที่จะให้มีการจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกขึ้นในกรีกเพียงแห่งเดียวเท่านั้น แต่ ปิแอร์ เดอ ดูเบอร์แตง ซึ่งเป็นผู้ให้กำเนิดกีฬาโอลิมปิกสมัยใหม่ขึ้นมา ได้ยืนยันเจตนารมณ์เดิมที่จะให้มีการแข่งขันเวียนไปตามประเทศต่าง ๆ ที่มีส่วนร่วมการแข่งขันกีฬา
กีฬาพาราลิมปิก
นับแต่นั้นมา ก็มีการแข่งขันระดับนานาชาติ เป็นกิจจะลักษณะต่างกรรมต่างวาระ มาเป็นระยะๆ จนถึงปี ค.ศ. 1960 ที่กรุงโรมของอิตาลี กีฬาคนพิการนานาชาติ ก็ปรับระบบเข้ามาสู่การเป็น “กีฬาโอลิมปิกคนพิการ” ด้วยการจัดในเมืองเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ในปีเดียวกันเป็นครั้งแรก แต่แนวความคิดดังกล่าวก็ประสบปัญหามากมาย โดยเฉพาะปัญหาค่าใช้จ่ายบานปลายของเมืองเจ้าภาพโอลิมปิก ทำให้กีฬาคนพิการนานาชาติ ต้องแยกไปแข่งขันเองต่างหาก ตามหัวเมืองอื่นๆ ที่มีความพร้อม และเป็นไปได้มากกว่า
โอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010
โอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2010 มีชื่ออย่างเป็นทางการว่า โอลิมปิกเยาวชนสิงคโปร์ 2010 เป็นมหกรรมกีฬาระหว่างประเทศสำหรับเยาวชนซึ่งจัดขึ้นในนครรัฐสิงคโปร์ ตั้งแต่วันที่ 14 ถึง 26 สิงหาคม พ.ศ. 2553 ในโอลิมเพียต (Olympiad) ที่ 29 เป็นการแข่งขันโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อนครั้งแรก ซึ่งเป็นเทศกาลกีฬาและวัฒนธรรมหลักจัดตามธรรมเนียมของกีฬาโอลิมปิก มีนักกีฬา 3,531 คน อายุระหว่าง 14 ถึง 18 ปี จากคณะกรรมการโอลิมปิกแห่งชาติ 204 แห่ง เข้าร่วมในการแข่งขัน 201 รายการ ใน 26 ชนิดกีฬา การตัดสินเลือกสิงคโปร์เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันมีการประกาศเมื่อวันที่ 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2551 หลังการลงคะแนนเสียงของสมาชิกคณะกรรมการโอลิมปิกสากลทั้ง 105 คน
ประเทศเวเนซุเอลาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1948
ประเทศเวเนซุเอลา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 14 ค.ศ. 1948 (พ.ศ. 2491) ณ เมืองลอนดอน สหราชอาณาจักรระหว่างวันที่ 29 กรกฎาคม – 14 สิงหาคม พ.ศ. 2491
ประเทศโรมาเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
ประเทศโรมาเนีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]
สหรัฐอเมริกาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896
สหรัฐอเมริกา เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6 - 15 เมษายน พ.ศ. 2439
เพลิงโอลิมปิก
สำหรับการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกยุคปัจจุบัน ประเพณีการจุดเพลิงเช่นว่านี้ได้รับการฟื้นฟูอีกครั้งในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ณ กรุงอัมสเตอร์ดัม พ.ศ. 2471 สืบมาจนทุกวันนี้ ส่วนการส่งผ่านและวิ่งซึ่งคบเพลิงโอลิมปิกจากประเทศกรีซผ่านประเทศเครือข่ายต่าง ๆ ไปยังประเทศเจ้าภาพจัดการแข่งขันนั้นมีนายคาร์ล ไดเอ็ม (Carl Diem) และนายโยเซฟ เกิบเบลส์ (Joseph Goebbels) เป็นผู้ริเริ่มในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก ณ กรุงเบอร์ลิน พ.ศ. 2479
โอลิมปิกฤดูร้อน
Emil Zatopek จากเชโกสโลวะเกียได้กลายเป็นดาวเด่นในหมู่นักกีฬาในปี 1952 เมื่อเขาได้ชัยชนะในการแข่งขันวิ่งระยะไกล 10,000 เมตร และ 50,000 เมตร รวมทั้งการแข่งขันวิ่งมาราธอน และภรรยาของเขาก็ได้รับเหรียญทองจากการแข่งขันพุ่งแหลนครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่สหภาพโซเวียตได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกรวมทั้งประเทศไทยก็เข้าร่วมการแข่งขันเป็นครั้งแรกเช่นกัน
ประเทศนิวซีแลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1936
ประเทศนิวซีแลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 11 ค.ศ. 1936 (พ.ศ. 2479) ณ กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนีระหว่างวันที่ 1 สิงหาคม – 16 สิงหาคม พ.ศ. 2479
โอลิมปิกฤดูร้อน
สหรัฐอเมริกาเป็นประเทศแรกในอเมริกาเหนือที่ได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก มีนักกีฬาจากประเทศในยุโรปมาร่วมการแข่งขันในครั้งนี้น้อยมากเนื่องจากความไม่สะดวกในการเดินทาง นักกีฬาจากสหรัฐอเมริกาจึงได้ครอบครองเหรียญชัยชนะมากที่สุด กีฬาโอลิมปิกในครั้งนี้จัดว่าเป็นครั้งที่น่าอดสูที่สุด เริ่มจากการแย่งกันระหว่าง เซนต์หลุยส์ และ ชิคาโก ว่ารัฐใดจะได้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน นอกจากนั้นนักกีฬาผู้ที่ได้เข้าเส้นชัยในการแข่งขันวิ่งมาราธอนยังใช้วิธีการสกปรกในการได้มาซึ่งชัยชนะครั้งนั้นด้วยการแอบโดยสารรถบรรทุกระหว่างการแข่งขันเพื่อย่นระยะทาง
รีโอเดจาเนโร
รีโอเดจาเนโรได้รับเลือกจากคณะกรรมการโอลิมปิกสากล ให้เป็นเมืองเจ้าภาพในการจัดการแข่งขันมหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 31 ประจำปีคริสต์ศักราช 2016 (พ.ศ. 2559) ซึ่งเป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์การจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จะจัดขึ้นในเขตทวีปอเมริกาใต้นับตั้งแต่มีการริเริ่มแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเป็นต้นมา
โอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018
กีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน 2018 () หรือชื่อที่เป็นทางการ กีฬาโอลิมปิกเยาวชนฤดูร้อน ครั้งที่ 3 () หรือเป็นที่รู้จักในชื่อ บัวโนสไอเรส 2018 เป็นมหกรรมกีฬานานาชาติสำหรับเยาวชนที่สำคัญในประเพณีโอลิมปิก ควบคุมโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล ซึ่งจัดในกรุงบัวโนสไอเรส ประเทศอาร์เจนตินา จัดขึ้นระหว่างวันที่ 6 ถึง 18 ตุลาคม พ.ศ. 2561 กรุงบัวโนสไอเรสได้รับเกียรติเป็นเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิก เมื่อวันที่ 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2556 ในประชุมคณะกรรมการโอลิมปิกสากล ณ เมืองโลซาน ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ซึ่งเป็นครั้งแรกของกีฬาโอลิมปิกเยาวชนที่จัดการแข่งขันนอกทวีปเอเชีย
โอลิมปิกฤดูหนาว 1924
กีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 1924 () หรือชื่อที่เป็นทางการ กีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 1 () เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 1 จัดขึ้น ณ เมืองชามอนี ประเทศฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 25 มกราคม - 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1924
โอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ในทวีปยุโรปนี้จะมีการถ่ายทอดสดผ่านสถานีโทรทัศน์ดิสคัฟเวอรี่ คอมมิวนิเคชั่น ซึ่งเป็นกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งแรก ภายใต้สิทธิ์การถ่ายทอดสดในทวีปยุโรปของคณะกรรมการโอลิมปิกสากล หรือ ไอโอซี โดยได้สิทธิ์การถ่ายทอดสดตั้งแต่กีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 ที่เมืองพย็องชัง ประเทศเกาหลีใต้ เป็นต้นมา โดยสิทธิ์การถ่ายทอดสดในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนปี 2020 จะครอบคลุมทวีปยุโรปเกือบทั้งหมด ยกเว้นประเทศฝรั่งเศส และประเทศรัสเซีย เนื่องจากประเทศฝรั่งเศสยังมีสิทธิ์การถ่ายทอดสดอยู่ ซึ่งจะหมดสัญญาการถ่ายทอดสดในการแข่งขันครั้งนี้ โดยสถานีโทรทัศน์ดิสคัฟเวอรี่จะคุ้มครองใบอนุญาตย่อยในแต่ละประเทศ ซึ่งจะส่งระบบสัญญาณที่สามารถให้บริการฟรี (Free to Air) ทั่วทวีปยุโรป ในประเทศสหราชอาณาจักร จะเป็นครั้งสุดท้ายที่สถานีโทรทัศน์บีบีซี ถือสิทธิ์การถ่ายทอดสดอย่างเต็มรูปแบบ ซึ่งในครั้งต่อไปสถานีโทรทัศน์บีบีซีจะถือใบอนุญาตย่อยของสถานีโทรทัศน์ดิสคัฟเวอรี่แทน
โอลิมปิกฤดูร้อน
การแข่งขันกีฬาครั้งที่ 4 มีขึ้นที่กรุงลอนดอน โดยจัดการแข่งขันขึ้นระหว่างเดือนเมษายนถึงเดือนตุลาคม ผู้นำในการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ประเทศอังกฤษ โดยสามารถครอบครองเหรียญชัยได้ถึง 145 เหรียญโดยมีสหรัฐอเมริกาตามมาเป็นอันดับที่ 2
ประเทศชิลีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1928
ประเทศชิลี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 9 ค.ศ. 1928 (พ.ศ. 2471) ณ กรุงอัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ระหว่างวันที่ 17 พฤษภาคม – 12 สิงหาคม พ.ศ. 2471
ประเทศโรมาเนียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1936
ประเทศโรมาเนีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 11 ค.ศ. 1936 (พ.ศ. 2479) ณ กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนีระหว่างวันที่ 1 สิงหาคม – 16 สิงหาคม พ.ศ. 2479
โอลิมปิกฤดูร้อน 1896
เพลงประจำการแข่งขันโอลิมปิกแต่งดนตรีโดย สไปรอส ซามาราส และเนื้อร้องโดย คอสติส ปาลามาส ซึ่งบรรเลงครั้งแรกในโอลิมปิก ครั้งที่ 1 ที่เอเธนส์นี่เอง หลังจากนั้นเพลงนี่ได้ถูกกำหนดให้เป็นเพลงบรรเลงในพิธีเปิดจนถึง ปี 1960 ตั้งแต่นั้นมาเพลงของซารามาสและปาลามาส ก็กลายเป็นเพลงประจำการแข่งขันโอลิมปิกอย่างเป็นทางการ โดยการตัดสินใจในการประชุมคณะกรรมการโอลิมปิกสากล ในปี 1958ประเทศที่ได้เข้าร่วมการแข่งขันมีทั้งหมด 14 ประเทศได้แก่
โอลิมปิกฤดูร้อน
บราซิลเป็นประเทศแรกในอเมริกาใต้ที่ได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก การแข่งขันโอลิมปิกเกมส์ครั้งที่ 31 ปี 2016 จัดการแข่งขันที่เมืองรีโอเดจาเนโร ประเทศบราซิล ระหว่างวันที่ 5 - 21 ส.ค.
กีฬาขี่ม้าในโอลิมปิกฤดูร้อน
เมื่อประเทศออสเตรเลียได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพเป็นครั้งแรกในการจัดการแข่งขันโอลิมปิกปี 1956 ที่กรุงเมลเบิร์น แต่การแข่งขันขี่ม้า กลับเกิดขึ้นที่กรุงสต็อคโฮล์ม ประเทศสวีเดน
วอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964
วอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิง จำนวน 6 ทีม ภายใต้การกำกับดูแลการแข่งขันโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) ร่วมกับ สหพันธ์วอลเลย์บอลนานาชาติ (เอฟไอวีบี) และนับเป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งแรกอีกด้วย จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 11 ถึง 23 ตุลาคม 1964 โดยวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่น สามารถคว้าเหรียญทองไปครองได้เป็นสมัยแรก
โอลิมปิกฤดูร้อน 1896
ในการประชุมคณะกรรมการโอลิมปิกสากลครั้งแรกนั้ได้จัดขึ้นที่กรุงปารีส ในวันที่ 8 - 23 มิถุนายน พ.ศ. 2439 และในการประชุมครั้งนั้นได้มีมติเลือกกรุงเอเธนส์ เป็นเจ้าภาพในการจัดกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งที่ 1
กีฬากระโดดน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬากระโดดน้ำในโอลิมปิก เป็นชนิดกีฬาที่จัดแข่งขันหลักในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน กีฬากระโดดน้ำถูกบรรจุในโอลิมปิกเป็นครั้งแรก ในปี 1904 ที่เซนต์หลุยส์ สหรัฐอเมริกา มีสองรายการและเป็นประเภทชายทั้งสิ้น ได้แก่นับตั้งแต่ปี 1924 จนถึงปัจจุบัน กระโดดน้ำไม่ได้มีการเปลี่ยนรูปแบบในการแข่งขันไปเลย จนกระทั่งโอลิมปิกครั้งที่ 27 ที่ เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย มีการเพิ่มรายการกระโดดน้ำคู่เข้าไปด้วย เรียกว่า ซิงโครไนซ์ ไดวิ่ง (Synchronized Diving) เป็นการกระโดดน้ำเป็นคู่ เหมือนกับการกระโดดน้ำประเภทเดี่ยว แต่นักกระโดดน้ำทั้งสองคนต้องทำทุกอย่างให้พร้อมกัน ตั้งแต่ตำแหน่งที่เริ่มต้นจนกระทั่งถึงท่าจบในการลงสู่พื้นน้ำ
โอลิมปิกฤดูร้อน 2000
มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 27 ประจำปี ค.ศ. 2000 (พ.ศ. 2543) หรือในอีกชื่อว่า มหกรรมกีฬาแห่งสหัสวรรษ เป็นงานกีฬาระดับโลกจัดขึ้นที่นครซิดนีย์ รัฐนิวเซาท์เวลส์ ประเทศออสเตรเลีย ถือได้ว่าเป็นการแข่งขันกีฬาแห่งมวลมนุษยชาติในห้วงรอยต่อของสหัสวรรษ ซึ่งกว่าการแข่งขันจะเริ่มต้นในวันที่ 15 กันยายน 2543 และไฟในกระถางคบเพลิงดับลงในวันที่ 1 ตุลาคม ของปีเดียวกัน ทีมงานจัดการแข่งขันได้ทำการบ้านอย่างหนักตลอดเวลา 7 ปีนับแต่ได้รับมอบสิทธิ์ให้เป็นผู้รับหน้าเสื่อจัดการแข่งขัน
กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิก () ได้รับการยอมรับบรรจุเป็นกีฬาที่แข่งขันในโอลิมปิกสมัยใหม่ครั้งแรกในปี 1896 ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ โดยในระยะแรกมีเพียงการแข่งขันประเภทชาย เปิดโอกาสให้นักกีฬาว่ายน้ำใช้ท่าอะไรก็ได้ แต่ผลปรากฏว่า คนที่ได้รับชัยชนะคราวนั้นคือคนที่ใช้ท่าทรัดเจิ้น ในปี 1900 ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส คณะกรรมการจัดการแข่งขันได้เพิ่มการว่ายน้ำท่ากรรเชียงเข้าไปอีก 1 รายการ ต่อมาปี 1908 ที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ จึงเพิ่มท่ากบ และไม่นานนักท่าผีเสื้อจึงตามมาเป็นท่าสุดท้าย
ประเทศออสเตรียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896
ประเทศออสเตรีย เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6 - 15 เมษายน พ.ศ. 2439
ประเทศไอซ์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
ประเทศไอซ์แลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]
ประเทศมองโกเลียในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สาธารณรัฐมองโกเลีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551โดยเข้าร่วมการแข่งขันในกีฬา 7 ชนิด กีฬาโอลิมปิกครั้งนี้เป็นครั้งที่มองโกเลียประสบความสำเร็จมากที่สุด ได้ 2 เหรียญทอง 2 เหรียญเงิน มากกว่าที่เคยได้ 2 เหรียญเงินและ 2 เหรียญทองแดงที่มอสโกเมื่อ พ.ศ. 2523 
Judoka Naidangiin Tüvshinbayar เป็นนักกีฬาชาวมองโกเลียคนแรก ที่ได้เหรียญทองโอลิมปิก Otryadin Gündegmaa เป็นนักกีฬาเหรียญเงินคนแรกนับตั้งแต่กีฬาโอลิมปิกที่มอสโก พ.ศ. 2523 Pürevdorjiin Serdamba เป็นนักมวยสากลชาวมองโกเลียคนแรกที่ได้เหรียญเงินกีฬาโอลิมปิก ส่วน Enkhbatyn Badar-Uugan เป็นนักมวยสากลสมัครเล่นชาวมองโกเลียคนแรกที่ได้เหรียญทองในกีฬาชนิดนี้
เอเชียนเกมส์ฤดูหนาว
เอเชียนเกมส์ฤดูหนาว () จัดการแข่งขันทุกๆ 4 ปี เช่นเดียวกับเอเชียนเกมส์ กีฬาฤดูหนาวจะจัดขึ้นในภูมิประเทศที่เป็นน้ำแข็งหรือหิมะ เช่น สเก็ตน้ำแข็งและสกี จำนวนประเทศที่มีส่วนร่วมในกีฬาเอเชียนเกมส์ฤดูหนาวน้อยกว่าเอเชียนเกมส์ฤดูร้อน(เอเชียนเกมส์) ด้วยเหตุผลชัดเจนของสภาพภูมิประเทศ และประเทศส่วนใหญ่อยู่ใกล้เส้นศูนย์สูตร ซึ่งไม่มีโอกาสที่จะเข้าถึงการฝึกกีฬาฤดูหนาว
การแข่งขันเอเชียนเกมส์ฤดูหนาวจัดโดยสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย (Olympic Council of Asia - OCA) ภายใต้การดูแลของคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (International Olympic Committee - IOC) โดยมีการจัดครั้งแรกที่เมืองซัปโปะโระ เกาะฮอกไกโด ประเทศญี่ปุ่น
สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896
สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6 - 15 เมษายน พ.ศ. 2439
สาธารณรัฐโคลอมเบียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
สาธารณรัฐโคลอมเบีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]
ประเทศโปแลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
ประเทศโปแลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]
กีฬาโอลิมปิก
กีฬาโอลิมปิก (อังกฤษ: Olympic Games, ฝรั่งเศส: les Jeux olympiques, JO) หรือโอลิมปิกส์ (อังกฤษ: Olympics) สมัยใหม่ เป็นการแข่งขันระหว่างประเทศที่สำคัญ ทั้งกีฬาฤดูร้อนและฤดูหนาว โดยมีนักกีฬาหลายพันคนเข้าร่วมการแข่งขันหลายชนิดกีฬา กีฬาโอลิมปิกถูกมองว่าเป็นการแข่งขันกีฬาที่สำคัญที่สุดของโลก โดยมีประเทศเข้าร่วมกว่า 200 ประเทศ ปัจจุบัน กีฬาโอลิมปิกจัดขึ้นทุกสองปี ผลัดกันระหว่างโอลิมปิกฤดูร้อนกับโอลิมปิกฤดูหนาว หมายความว่า โอลิมปิกฤดูร้อนและโอลิมปิกฤดูหนาวจะจัดห่างกันสี่ปี การสร้างสรรค์กีฬาโอลิมปิกได้รับแรงบันดาลใจจากกีฬาโอลิมปิกโบราณ ซึ่งจัดขึ้นในโอลิมเปีย กรีซ จากศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาล ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 4 บารอน ปีแยร์ เดอ กูแบร์แต็ง ก่อตั้งคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) ใน พ.ศ. 2437 นับแต่นั้น ไอโอซีกลายเป็นองค์การดูแลกระบวนการโอลิมปิก (Olympic Movement) โดยมีกฎบัตรโอลิมปิกนิยามโครงสร้างและอำนาจหน้าที่ของคณะกรรมการฯ
ประเทศบัลแกเรียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896
ประเทศบัลแกเรีย เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6 - 15 เมษายน พ.ศ. 2439
ประเทศมองโกเลียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
สาธารณรัฐมองโกเลีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]
ประเทศไทย
ประเทศไทยเข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งแรกใน ค.ศ. 1952 และกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวใน ค.ศ. 2002 ประเทศไทยทำผลงานดีที่สุดในกีฬาชกมวย นักมวยสากลสมัครเล่น สมรักษ์ คำสิงห์เป็นนักกีฬาชาวไทยคนแรกผู้คว้าเหรียญทองในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 นักกีฬาไทยทำผลงานได้ดีในกีฬาซีเกมส์ ประเทศไทยเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันเอเชียนเกมส์ 4 ครั้ง (ค.ศ. 1966, 1970, 1978 และ 1998) และซีเกมส์ 6 ครั้ง นอกจากนี้ยังเคยเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันเอเชียนคัพและฟุตบอลโลกหญิงเยาวชนอีกด้วย
ประเทศเกาหลีเหนือในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]
รัฐเวียดนามในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952
รัฐเวียดนาม หรือต่อมาคือสาธารณรัฐเวียดนาม หรือเวียดนามใต้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 15 (พ.ศ. 2495) ในชื่อ เวียดนาม ณ เมืองเฮลซิงกิ ประเทศฟินแลนด์ระหว่างวันที่ 19 กรกฎาคม – 3 สิงหาคม พ.ศ. 2495 เป็นการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรกของเวียดนาม นักกีฬาที่เข้าแข่งขันเป็นนักกีฬาชายทั้งหมด
สหราชอาณาจักรในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
สหราชอาณาจักร เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]
โอลิมปิกฤดูหนาว 2022
กรุงปักกิ่งได้รับเลือกให้เป็นนครเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 2022 เมื่อวันที่ 31 กรกฎาคม 2558 ที่สมัยประชุมคณะกรรมการโอลิมปิกสากลที่ 128 ณ กรุงกัวลาลัมเปอร์ ประเทศมาเลเซีย เอาชนะเมืองอัลมาตี ประเทศคาซัคสถาน การแข่งขันนี้จะเป็นกีฬาโอลิมปิกที่จัดในทวีปเอเชียครั้งที่สามติดต่อกัน หลังพย็องชัง 2018 และโตเกียว 2020 หลังจัดโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 กรุงปักกิ่งจะเป็นนครแรกที่จัดทั้งกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนและฤดูหนาว จะเป็นกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งแรกที่จัดในประเทศจีน งบประมาณจัดการแข่งขันประเมินไว้ 3,900 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เทียบกับ 43,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐที่ใช้จัดโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน
ปี 1900 โอลิมปิกที่กรุงปารีสนั้น มีการแข่งขันว่ายใต้น้ำ รวมทั้งการว่ายน้ำผ่านเครื่องกีดขวางอีกด้วย อีก 4 ปีต่อมาที่เมืองเซนตหลุยส์ สหรัฐอเมริกา มีการแข่งดำน้ำระยะไกล (Plunge for distance) ซึ่งรายการเหล่านั้นไม่ได้รับความนิยม เพราะผู้ชมจะไม่เห็นอะไรเลลยนอกจากน้ำในขณะที่นักว่ายน้ำดำน้ำอยู่ ทำให้ถูกยกเลิกไป ส่วนการแข่งขันว่ายน้ำประเภทหญิง เริ่มมีขึ้นครั้งแรกในโอลิมมปิกปี 1912 ที่กรุงสต๊อคโฮล์ม ประเทศสวีเดน
สหรัฐอเมริกาในโอลิมปิกฤดูร้อน 2008
สหรัฐอเมริกา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) ณ กรุงปักกิ่ง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม – 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ซึ่งสหรัฐอเมริกาได้เข้าแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อนสมัยใหม่ทุกครั้ง ยกเว้นโอลิมปิกฤดูร้อน 1980 ที่กรุงมอสโกที่ได้รับการคว่ำบาตร คณะกรรมการโอลิมปิกแห่งสหรัฐอเมริกาได้ทำการส่งนักกีฬารวม 596 คนไปยังกรุงปักกิ่ง (ชาย 310 คน และหญิง 286 คน) และได้เข้าแข่งขันกีฬาโอลิมปิกทุกรายการยกเว้นแฮนด์บอล
โอลิมปิกฤดูร้อน 1964
โอลิมปิกฤดูร้อน 1964 หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 18 เป็นงานแข่งขันกีฬาหลายประเภทระหว่างประเทศจัดขึ้นในกรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 2 ถึง 18 ตุลาคม พ.ศ. 2507 โตเกียวได้รับเลือกให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 1940 แต่เกียรตินี้ถูกส่งมอบแก่เฮลซิงกิเพราะการรุกรานจีนของญี่ปุ่น ก่อนจะถูกยกเลิกไปในที่สุดเพราะสงครามโลกครั้งที่สอง โอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้เป็นโอลิมปิกครั้งแรกที่จัดในทวีปเอเชีย และเป็นครั้งแรกที่ประเทศแอฟริกาใต้ถูกห้ามเข้าร่วมแข่งขันเพราะระบบการถือผิวในกีฬา อย่างไรก็ดี แอฟริกาใต้ได้รับอนุญาตให้เข้าแข่งขันพาราลิมปิกฤดูร้อน 1964 ซึ่งจัดในกรุงโตเกียวเช่นกัน และนับเป็นครั้งแรกที่แอฟริกาใต้เข้าแข่งขันพาราลิมปิก โตเกียวได้รับเลือกเป็นเมืองเจ้าภาพระหว่างสมัยประชุมคณะกรรมการโอลิมปิกสากลที่ 55 ในเยอรมนีตะวันตก เมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม พ.ศ. 2502
ประเทศเนเธอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
ประเทศเนเธอร์แลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]
ประเทศเนเธอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980
ประเทศเนเธอร์แลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 22 ค.ศ. 1980([[พ.ศ. 2523) ณ กรุง[[มอสโก]] [[สหภาพโซเวียต]]ระหว่างวันที่ [[19 กรกฎาคม]] – [[3 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2523]]
กีฬาโอลิมปิก
คณะกรรมการผู้ริเริ่ม ได้ลงมติว่า ให้ทำการเปิดการแข่งขันโอลิมปิกปัจจุบันขึ้น โดยกำหนด 4 ปีต่อ 1 ครั้ง โดยให้ประเทศสมาชิกหมุนเวียนผลัดเปลี่ยนกันเป็นเจ้าภาพ แต่การเปิดแข่งขันครั้งแรกให้เริ่ม ณ กรุงเอเธนส์ ใน พ.ศ. 2439 (ค.ศ. 1896) เพื่อเป็นอนุสรณ์แห่งการกำเนิดกีฬาโอลิมปิกเมื่อครั้งโบราณ จากนั้นเป็นต้นมา การแข่งขันและวิธีเล่นกรีฑาก็พัฒนาไปอย่างกว้างขวาง และการแข่งขันทุก ๆ ครั้ง ให้ถือเอากรีฑาเป็นกีฬาหลัก ซึ่งจะขาดเสียมิได้ในการแข่งขันแต่ละครั้ง
สาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
สาธารณรัฐประชาธิปไตยเยอรมนี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]
โอลิมปิกฤดูร้อน 1924
มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 8 ประจำปี ค.ศ. 1924 (พ.ศ. 2467) จัดขึ้นที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส
โอลิมปิกฤดูร้อน
ญี่ปุ่นเป็นประเทศแรกในเอเชียที่ได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก โดยการแข่งขันในครั้งนี้ได้มีการถ่ายทอดสดกีฬาผ่านดาวเทียมครั้งแรก ซึ่ง คัทสึมิ มาซารุ หัวหน้าทีมออกแบบของ Tokyo 1964 ได้ออกแบบระบบสื่อสารเพื่อทำลายอุปสรรคด้านภาษาและวัฒนธรรมที่อาจทำให้เกิดปัญหาในการสื่อสารตลอดการแข่งขัน ด้วยระบบสัญลักษณ์พิกโตแกรม (pictogram) โดยมีการออกแบบสัญลักษณ์สำหรับใช้แทนการแข่งขันกีฬาทั้งหมด 20 ชนิด และใช้แทนข้อมูลการบริการทั่วไปอีก 39 ชนิด โดยการนำองค์ประกอบมาจากลักษณะของอักษรคันจิบนพื้นที่สี่เหลี่ยมจัตุรัสและใช้เพียง 1 สี ที่ให้ความรู้สึกคล้ายกับการออกแบบสัญลักษณ์ประจำตระกูลของซามูไรและชนชั้นนำของญี่ปุ่นในสมัยโบราณ Tokyo 1964 เป็นโอลิมปิกครั้งแรกที่มีการออกแบบพิกโตแกรมให้เข้ากับการแข่งขันในแต่ละครั้ง และกลายเป็นมาตรฐานสำหรับการแข่งขันครั้งต่อๆ ไปที่จะต้องมีการออกแบบระบบพิกโตแกรมขึ้นมาใหม่เสมอ การแข่งขันครั้งนี้มีดาวรุ่งเกิดขึ้นหลายราย คนแรกคือ Bob Hayes ซึ่งภายหลังได้กลายเป็นนักดังในทีม Dallas Cowboys คนต่อมาคือ Joe Frazier ซึ่งชนะเลิศการแข่งขันชกมวยในกีฬาโอลิมปิก และต่อมาได้เป็นแชมเปี้ยนรุ่นเฮฟวี่เวตของโลก Abebe Bikila จากเอธิโอเปียก็ชนะการวิ่งมาราธอนเป็นครั้งแรก
สาธารณรัฐแอฟริกาใต้ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1936
สาธารณรัฐแอฟริกาใต้ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 11 ค.ศ. 1936 (พ.ศ. 2479) ณ กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนีระหว่างวันที่ 1 สิงหาคม – 16 สิงหาคม พ.ศ. 2479
กีฬาบาสเกตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬาบาสเกตบอลในโอลิมปิก () ในโอลิมปิก ค.ศ. 1904 ที่เมืองเซนต์หลุยส์ รัฐมิสซูรี สหรัฐอเมริกา บาสเกตบอลชายได้เป็นกีฬาสาธิต ปี ค.ศ. 1908 มีการเปลี่ยนแปลงกฎจากที่ให้ผู้เล่นที่ทำฟาล์ว 5 ครั้ง ถูกตัดสิทธิ์ไม่ให้เล่นในเกมนั้น เป็นการให้อีกฝ่ายได้ชู้ตลูกโทษ 1 หรือ 2 ลูก บวกเพิ่มพิเศษอีก 1 ลูก ในปี 1936 กีฬาบาสเกตบอลชายได้รับการบรรจุให้เป็นกีฬาชิงเหรียญในโอลิมปิกเป็นครั้งแรก ที่กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี คราวนั้นยังแข่งขันกลางแจ้งบนคอร์ทดินของสนามเทนนิส ทีมชาติสหรัฐฯ ซึ่งตอนนั้นมีชื่อเรียกว่า แมคเฟอร์สันโกล๊บออยเลอร์ส (McPherson Globeoilers) ได้เหรียญทองโอลิมปิกจากการเอาชนะทีมแคนาดาไปด้วยคะแนน 19 : 8 ที่ได้แต้มกันน้อยนั้นก็เป็นผลมาจากฝนตกสนามเฉอะแฉะ ทำให้ยากต่อการเล่น โดยเฉพาะการเลี้ยงบอล ส่วนบาสเกตบอลหญิงโอลิมปิกเกิดขึ้นครั้งแรกในปี 1976 ที่เมืองมอนทรีออล ประเทศแคนาดา
โอลิมปิกฤดูร้อน
เป็นครั้งที่ 2 ที่มีการถ่ายทอดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกทางวิทยุทั่วโลกในครั้งนี้ได้มีนักกีฬาจากสหรัฐอเมริกา Bob mathias ได้กลายเป็นขวัญใจโดยสามารถครองเหรียญทองจากการแข่งขัน Decathalon ซึ่งจัดว่าเป็นกีฬาที่ยากต้องอาศัยความแข็งแรงและความอดทนอย่างสูง นอกจากนั้นการแข่งขันในครั้งนี้ เยอรมันและญี่ปุ่นผู้พ่ายแพ้ในสงครามโลกครั้งที่ 2 ไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าร่วมการแข่งขันโอลิมปิกลอนดอน มีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันจาก 59 ประเทศ เป็นชาย 3,741 คน และหญิง 385 คน
โอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน หรือ ซัมเมอร์โอลิมปิกเกมส์ () เป็นการแข่งขันกีฬาหลายชนิดระหว่างประเทศ ซึ่งตามปกติจะมีการจัดแข่งขันทุกสี่ปี โดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (International Olympic Committee หรือ IOC) ในแต่ละครั้งจะมีการมอบเหรียญรางวัล ผู้ชนะเลิศได้เหรียญทอง อันดับสองได้เหรียญเงิน และอันดับสามได้เหรียญทองแดง การมอบเหรียญนี้เป็นประเพณีตั้งแต่ปี 1904 ต่อมามีการจัดแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว อันสืบเนื่องมาจากความสำเร็จของโอลิมปิกฤดูร้อน
โอลิมปิกฤดูหนาว
อดีตประเทศ
ประเทศออสเตรเลียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896
ประเทศออสเตรเลีย เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6 - 15 เมษายน พ.ศ. 2439
ประเทศแคนาดาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
ประเทศแคนาดา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]
โอลิมปิกฤดูร้อน
โอลิมปิก 1912 ถูกจัดว่าเป็นครั้งที่ดีที่สุดครั้งหนึ่ง สวีเดนซึ่งเป็นประเทศเจ้าภาพได้มีการเตรียมพร้อมให้การแข่งขันครั้งนี้ออกมาสมบูรณ์ที่สุด มีนักกีฬา 26 ประเทศหรือประมาณกว่า 3,000 คนมาร่วมในการแข่งขันครั้งนี้