เทศบาลเมืองเพชรบุรีมีตราสัญลักษณ์เป็นรูปอะไร?
เทศบาลเมืองเพชรบุรี
เทศบาลเมืองเพชรบุรีมีตราสัญลักษณ์เป็นรูปพระปรางค์ห้ายอด หมายถึง พระปรางค์ที่ประดิษฐานพระบรมสารีริกธาตุวัดมหาธาตุวรวิหาร เป็นศูนย์รวมทางจิตใจของพุทธศาสนิกชนในจังหวัดเพชรบุรี จำลองแบบมาจากนครวัดสันนิษฐานว่าสร้างมาตั้งแต่สมัยขอมเรืองอำนาจในแหลมสุวรรณภูมิ ล้อมด้วยพระระเบียงคด ที่หน้าบันพระวิหารหลวงประดับปูนปั้นศิลปะสมัยอยุธยา
โรงเรียนเทศบาลวัดคลองโพธิ์
เป็นรูปช้างสามเศียร เทินปราสาทจตุรมุข สัญลักษณ์เทศบาลเมืองอุตรดิตถ์ ล้อมรอบด้วยอักษรข้อความ “โรงเรียนเทศบาลวัดคลองโพธิ์ เทศบาลเมืองอุตรดิตถ์ จ.อุตรดิตถ์”
เทศบาลตำบลบ้านแหลม (จังหวัดเพชรบุรี)
เทศบาลตำบลบ้านแหลมตั้งอยู่ห่างจากศาลากลางจังหวัดเพชรบุรีประมาณ 12 กิโลเมตร เทศบาลตำบลบ้านแหลมมีพื้นที่ 5.23 ตารางกิโลเมตร หรือประมาณ 3,268 ไร่ มีสภาพเป็นที่ราบลุ่มและที่ราบชายฝั่งทะเล มีแม่น้ำเพชรบุรีไหลผ่านพื้นที่จำนวนประชากรรวม 13,754 คน แบ่งเป็น ชาย 6,704 คน หญิง 7,050 คน จำนวนครัวเรือน 3,587 ครัวเรือน
จังหวัดชุมพร
แต่อีกทางหนึ่งสันนิษฐานว่า น่าจะได้มาจากชื่อพันธุ์ไม้ธรรมชาติในท้องถิ่น ได้แก่ ต้นมะเดื่อชุมพร เพราะที่ตั้งของเมืองชุมพรนั้นอยู่บนฝั่งแม่น้ำท่าตะเภา มีต้นมะเดื่อชุมพรขึ้นอยู่มากมาย ต้นมะเดื่อชุมพรจึงเป็นสัญลักษณ์ส่วนหนึ่งของ ตราประจำจังหวัดชุมพร
โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย เพชรบุรี
ตราประจำโรงเรียนโรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย เพชรบุรี ได้รับพระกรุณาโปรดเกล้าโปรดกระหม่อมพระราชทานจาก[[สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี]] โดย ประกอบด้วย อักษร "[[จ]]" และ "[[ภ]]" อยู่ภายใต้[[ชฎา]] โดย จภ มาจากพระนามของ[[สมเด็จพระเจ้าลูกเธอ เจ้าฟ้าจุฬาภรณวลัยลักษณ์ อัครราชกุมารี]]ด้านล่างเป็นแพรแถบมีข้อความว่า โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย เพชรบุรี
ในตราโรงเรียนเดิมนั้น ระบุว่าจุฬาภรณราชวิทยาลัย บุรีรัมย์ ภายหลัง เมื่อมีการเปลึ่ยนชื่อโรงเรียน จึงได้มีการเปลี่ยนตราโรงเรียนตาม[[โรงเรียนวิทยาศาสตร์จุฬาภรณราชวิทยาลัย บุรีรัมย์#ประวัติ|ประกาศ]]ข้างต้น
ตำบลคุ้งตะเภา
สัญลักษณ์ประจำตำบลคุ้งตะเภาคือ รูปเรือสำเภาทอง โดยมีที่มาจากประวัติของชื่อคุ้งตะเภาที่กล่าวถึงเรือสำเภา และอนุโลมจากพระนามของหลวงพ่อสุวรรณเภตรา ที่แปลว่า หลวงพ่อสำเภาทอง พระพุทธรูปศักดิ์สิทธิ์ของชาวตำบลคุ้งตะเภา
โรงพยาบาลพระจอมเกล้า
โรงพยาบาลเพชรบุรี ได้ก่อสร้างขึ้นในปี พ.ศ. 2491 โดยการนำของพระสมัครสโมสร(เสงี่ยม สมัครสโมสร) ซึ่งดำรงตำแหน่งเป็นผู้ว่าราชการจังหวัด ร่วมกับคณะกรรมการจังหวัดได้ร่วมมือกันจัดตั้งองค์กรการกุศล ชักชวนข้าราชการ พ่อค้า คหบดี ตลอดจนประชาชน ได้ร่วมบริจาคเงิน เพื่อนำไปสมทบกับงบประมาณของกระทรวงสาธารณสุข ในสมัยพระบำราศโรคาพาฬห์ (สาธารณสุขจังหวัด ในขณะนั้น) สร้างบนที่ดินทรัพย์สินส่วนพระมหากษัตริย์ริมทางรถไฟสายใต้ ใกล้สถานีรถไฟเพชรบุรี และเขาพนมขวด ในอดีตชาวบ้านบางคนอาจเรียก โรงพยาบาลเขาพนมขวดและร่วมเป็นคณะกรรมการควบคุมการก่อสร้างจนแล้วเสร็จในปี พ.ศ. 2492 โรงพยาบาลเพชรบุรี เป็นส่วนราชการภูมิภาคในสังกัดของกรมการแพทย์
เทศบาลตำบลวานรนิวาส
มีข้อความว่า เทศบาลตำบลวานรนิวาส จังหวัดสกลนคร อยู่ภายในวงกลมทับซ้อนกันสองวง และด้านในวงกลมเป็นรูปหนุมานหาว ออกจากปากเป็นดาวและเดือน เนื่องจากว่าหนุมานเป็นวานรที่มีฤทธิ์ มีอำนาจสามารถบันดาลให้ทุกสิ่งทุกว่างและเป็นทหารของพระราม ซึ่งสอดคล้องกับชื่อของอำเภอวานรนิวาส อันเป็นสถานที่ตั้งของเทศบาลแห่งนี้ ส่วนการหาวเป็นดาวเป็นเดือนนัน เป็นสัญลักษณ์ที่บ่งบอกถึงความมุ่งมั่น ที่จะบันดาลทุกสิ่งทุกอย่างให้เป็นไปตามความต้องการของพ่อแม่พี่น้องประชาชนในเขตเทศบาล ถึงจะยากลำบากขนาดไหน ก็จะพยายามเพื่อความผาสุกของพรวกเราทุกคน
เทศบาลตำบลท่าไม้รวก
พื้นที่ท่าไม้รวกอยู่เขตลุ่มแม่น้ำเพชรบุรี ในอดีตมีความอุดมสมบูรณ์ทางทรัพยากรป่าไม้ โดยเฉพาะไม้ไผ่รวก (ไม้รวก) การที่ติดแม่น้ำจึงสะดวกแก่การลำเลียงขนส่งไม้รวกเพื่อนำมาขายในตัวเมืองเพชรบุรี ชาวบ้านมีอาชีพทำไร่ และตัดไม้รวกไปขาย โดยบรรทุกใส่ลงแพล่องไปตามแม่น้ำเพชรบุรี ต่อมามีผู้คนมาอาศัยอยู่ ตั้งบ้านเรือนถาวรริมสองฝั่งแม่น้ำเพชรบุรี จึงได้พัฒนาขึ้นเป็นตำบล
อำเภอชุมแพ
เดิมสุขาภิบาลชุมแพได้ตราประจำประกอบด้วยสัญญาลักษณ์เป็นเจดีย์ใบโพธิ์ และคลื่นฟองน้ำอยู่ภายในวงกลม ต่อมาได้มีพระราชกฤษฎีกาจัดตั้งเทศบาลตำบลชุมแพขึ้นอีก เปลี่ยนตราประจำสำนักงานเทศบาลตามที่กรมศิลปากรออกแบบให้ตราใหม่มีสัญลักษณ์เป็นวงกลม มีรูปเจ้าพระยาสุรศักดิ์มนตรีประทับอยู่บนแพ มือขวาถือลูกธนู มือซ้ายถือคันธนู มีนายทหารคนสนิท 2 นาย นั่งถือธงปลายหอกอยู่คนละข้าง (ประกาศเทศบาลตำบลชุมแพ วันที่ 23 มีนาคม 2530)
สมัยรัชกาลที่ 5 ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้จัดทัพไปปราบฮ่อ ในเมืองพวน เมืองหัวพันทั้งห้าทั้งหกดังนี้
1. พระเจ้าน้องยาเธอ กรมหมื่นประจักษ์ศิลปาคมเป็นแม่ทัพฝ่ายใต้ยกกองทัพขึ้นไปทางเมืองหนองคาย
2. เจ้าหมื่นไวยวรนาถ (เจ้าพระยาสุรศักดิ์มนตรี) เป็นแม่ทัพฝ่ายเหนือยกกองทัพขึ้นไปทางหลวงพระบาง
โดยให้ยกทัพไปปราบฮ่อ เมื่อวันอังคาร แรม 11 ค่ำ เดือน 11 พ.ศ. 2428 (ยงศิลป และโขมพัตร เรืองศุข 2540 : 180)
จากประวัติการยกทัพครั้งนี้ เจ้าพระยาสุรศักดิ์มนตรีได้ยกกองทัพขึ้นไปทางเมืองพิชัย เมืองน่าน เมืองหลวงพระบาง เมืองหัวพันทั้งห้าทั้งหก ตลอดจนถึงเมืองสิบสองจุไทย แสดงว่าไม่ได้ยกกองทัพผ่านบ้านชุมแพเลย
บ้านชุมแพตั้งอยู่บนทำเลที่อุดมสมบูรณ์ จงมีผู้อพยพเข้ามาอยู่มากขึ้น ๆ แบ่งได้เป็น 2 คุ้มอู่ระหว่าง 3 วัด ได้แก่ วัดเหนือ (ปัจจุบันเป็นที่ทำการประปา) วัดกลาง (วัดโพธิ์ธาตุ) และวัดใต้ (ปัจจุบันเป็นโรงเรียนบ้านชุมแพ) ปีพุทธศักราช 2543 ในระหว่างที่ท้าวอุปชิต มิตตะปิด เป็นผู้ใหญ่บ้านคนที่ 2 ได้เกิดเพลิงไหม้กอไผ่ริมหนองอีเลิงด้านใต้แล้วลุกลามไหม้บ้านนายคาน หงส์ชุมแพจนถึงด้านทิศเหนือ ชาวบ้านไม่มีที่อยู่อาศัย จึงอพยพไปอยู่ตามที่นาของตนเอง ตั้งเป็นหมู่บ้านใหม่บ้านหนองไผ (บ้านหนองไผ่ใต้) และบ้านโคกไม้งามในปัจจุบัน
เขตมีนบุรี
ตราสัญลักษณ์ประจำเขตมีนบุรี มีลักษณะเป็นตรารูปวงกลม มีปลาตะเพียนสีทองอยู่ตรงกลาง พื้นหลังด้านล่างเป็นพื้นน้ำสีฟ้า มีรวงข้าวสีเขียว สองข้างล้อมรอบด้วยคำว่า สำนักงานเขตมีนบุรี เป็นภาษาอังกฤษ และภาษาไทย โดยสื่อความหมายถึงความเป็นเมืองปลา ตามความหมายของชื่อที่ได้รับการยกฐานะขึ้นเป็นเมืองมีนบุรีในอดีต และปลาที่ขึ้นชื่อคือปลาตะเพียน
เทศบาลเมืองชะอำ
เทศบาลเมืองชะอำ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ประเภทเทศบาลเมือง เดิมเป็นเทศบาลตำบลชะอำ ตั้งอยู่ในอำเภอชะอำ จังหวัดเพชรบุรี และเป็นที่ตั้งของสถานที่ท่องเที่ยวที่มีชื่อเสียง คือ หาดชะอำ
จังหวัดเพชรบูรณ์
ชื่อของจังหวัดเพชรบูรณ์ เมื่อสมัยก่อนน่าจะชื่อว่าเมือง "เพชบุระ" ตามที่ปรากฏในจารึกลานทองคำ ที่พบจากเจดีย์ทรงพุ่มข้าวบิณฑ์ วัดมหาธาตุ ซึ่งหมายถึงเมืองแห่งพืชพันธุ์ธัญญาหาร แต่ในระยะหลังต่อมาได้เพื้ยนหรือเปลี่ยนเป็นชื่อ "เพ็ชร์บูรณ์" และเปลี่ยนเป็น "เพชรบูรณ์" กลายความหมายเป็นเมืองที่อุดมด้วยเพชร และได้นำไปใช้เป็นส่วนหนึ่งของตราสัญลักษณ์ประจำจังหวัด
ตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ
ตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 6 รอบ ประกอบด้วย อักษรพระปรมาภิไธยย่อ ภปร ภายใต้พระมหาพิชัยมงกุฎ อยู่ตรงกลาง ประดิษฐานอยู่เหนือพระที่นั่งอัฐทิศอุทุมพรราชอาสน์ เป็นการแสดงความหมายว่า พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวฯ ทรงเป็นศูนย์รวมดวงใจของคนไทยทั้งชาติ ทรงเป็นที่ยึดเหนี่ยว และเป็นที่เคารพบูชาอย่างสูงสุดของประชาชน สีเหลืองของอักษรพระปรมาภิไธยย่อ ภปร เป็นสีประจำวันพระบรมราชสมภพ อยู่บนพื้นวงกลมสีน้ำเงิน ซึ่งหมายถึงพระมหากษัตริย์ ล้อมรอบด้วย ตราพระแสงจักร และมีเลข 9 บนอักษรพระปรมาภิไธยย่อ ภปร ซึ่งหมายถึง ทรงเป็น พระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 9 แห่งพระบรมราชจักรีวงศ์ มีสัปตปฎลเศวตฉัตร ประกอบอยู่ 2 ข้าง ซ้ายและขวา และมีนพปฎลมหาเศวตฉัตร ประดิษฐานอยู่เบื้องบนสุด
เทศบาลเมืองชลบุรี
เทศบาลเมืองชลบุรีมีตราประจำเทศบาลเป็นรูปเรือสำเภาสมัยโบราณ ใบแข็ง สามเสา แล่นฝ่าคลื่นในทะเลอยู่ในวงกลมสองชั้น วงกลมรอบนอก มีตัวอักษรคำว่า "เทศบาลเมืองชลบุรี จังหวัดชลบุรี" ซึ่งเป็นการสื่อสารความ หมายว่า จังหวัดชลบุรีเป็นจังหวัดที่อยู่ชายทะเลแต่เดิมมักมีการคมนาคม ติดต่อกับจังหวัดอื่น ๆ โดยทางเรือที่สำคัญของจังหวัดชลบุรี ใน สมัยนั้น การติดต่อค้าขายกับภาคอื่น ๆ ของประเทศต้องใช้เรือสำเภาใบแข็ง ซึ่งเป็นเรือที่สามารถฝ่าคลื่นลมทางทะเลได้เป็นอย่างดี จึงได้นำเรือสำเภา แล่นฝ่าคลื่นมาเป็นดวงตราประจำเทศบาลเมืองชลบุรี
ตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ
ตราสัญลักษณ์ งานพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 5 รอบ 5 ธันวาคม พุทธศักราช 2530 ออกแบบโดย นายพินิจ สุวรรณบุณย์ นายช่างกองหัตถศิลป์ กรมศิลปากร กระทรวงศึกษาธิการ (ในขณะนั้น) ประกอบด้วยรูปครุฑพ่าห์ ซึ่งหมายถึงรัฐบาลและปวงชนชาวไทย เทิดพระแสงจักร และตรี อันเป็นพระราชสัญลักษณ์ประจำพระบรมราชจักรีวงศ์ กลางวงจักร มีอักษรพระปรมาภิไธยย่อ ภปร และเลข 9 ประจำรัชกาลปัจจุบัน อยู่ภายใต้พระมหาพิชัยมงกุฎเปล่งรัศมี สองข้างซ้ายและขวา มีรูปคชสีห์ ซึ่งเป็นเครื่องหมายแทนข้าราชการฝ่ายทหาร กับราชสีห์ ซึ่งเป็นเครื่องหมายแทนข้าราชการฝ่ายพลเรือน ประคองฉัตรเครื่องสูง 7 ชั้น สำหรับประกอบพระบรมราชอิสริยยศ สมเด็จพระมหากษัตริยาธิราชเจ้า เบื้องล่างมีแพรแถบ จารึกอักษรข้อความว่า “พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๕ รอบ ๕ ธันวาคม ๒๕๓๐”
เทศบาลตำบลเชียงใหม่
ดวงตราเทศบาลเป็นรูปศาลหลักเมืองเชียงใหม่อยู่ตรงกลาง ด้านล่างเป็นพื้นทางเดินเพื่อเข้าสู่ศาลหลักเมือง
วงเวียนศรีสุริโยทัย
ในเวลาต่อมาได้มีการเปลี่ยนแปลงรูปลักษณ์ของประติมากรรมเดิม ด้วยการสร้างประติมากรรมลักษณะคล้ายเทียนตั้งอยู่กลางพาน มีสะพานเชื่อมจากขอบสระทั้งสี่ทิศ ขอบพานมีตรากระทรวงต่าง ๆ ในขณะนั้น เช่น กระทรวงยุติธรรม, กระทรวงกลาโหม และกระทรวงการคลัง เป็นต้น ในสระมีพญานาคให้น้ำสี่ตัว มีรูปปั้นคชสีห์หมอบซึ่งเป็นสัญลักษณ์ของทหารอยู่เชิงสะพานทั้งสี่ทิศรวมแปดตัว รูปปั้นคชสีห์มีเจตนาปั้นให้มีกล้ามเนื้อเพื่อให้เกิดความรู้สึกแข็งแรงดุดัน ส่วนขอบสระสร้างเป็นที่นั่งพักผ่อนโดยรอบ
กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 37
สัญลักษณ์การแข่งขัน คือเส้นสายแถบสีที่ร้อยเรียงกันเป็นรูป ไก่ชนพระนเรศวร โดยการนำภาพไก่ชนพระนเรศวรจัด องค์ประกอบกับตัวอักษร P (สีฟ้า) คืออักษรนำหน้าของจังหวัดพิษณุโลก (Phitsanulok) มีการผสมผสานกับแถบโค้งให้สวยงามและดูเคลื่อนไหวให้เหมาะสมกับลักษณะการแข่งขันกีฬา แถบสีที่แตกต่างกันหมายถึงกลุ่มจังหวัดที่เข้าร่วมการแข่งขัน
เทศบาลเมืองบุรีรัมย์
เทศบาลเมืองบุรีรัมย์มีตราประจำเทศบาลเป็นรูปศีรษะช้าง และพานรัฐธรรมนูญซึ่งมีความหมายดังนี้ รูปศีรษะช้างชูพานรัฐธรรมนูญ เพราะในสมัยก่อนจังหวัดบุรีรัมย์เป็นป่าส่วนใหญ่ มีช้างเป็นจำนวนมาก และราษฎรได้จับช้างมาใช้ในงาน ช้างจึงเป็นสัตว์ที่มีความสำคัญแก่ท้องถิ่นมาก ส่วนพานรัฐธรรมนูญ แสดงถึงเทศบาลเป็นรากฐานของการปกครองระบอบประชาธิปไตย ด้วยเหตุนี้เทศบาลจึงกำหนดดวงตราเป็นรูปศีรษะช้างชูพานรัฐธรรมนูญ
เทศบาลเมืองเพชรบุรี
พระระเบียงคต มีทั้งหมดแปดหลัง หลังคาเป็นจตุรมุขล้อมรอบพระอุโบสถ และหน้าบันทุกด้านประลายเครื่องเถา มีเลขห้าไทย วางพาดเหนือพระขรรค์อยูใต้พระมหาพิชัยมงกุฏ เบื้องบนเป็นแฉกรัศมี อันหมายถึงสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัวซึ่งโปรดปรานวัดใหญ่ฯ และมีพระราชโองการประกาศให้วัดให้สุวรรณารามเป็นพระอารามหลวง ตั้งแต่ ร.ศ.128(พ.ศ. 2452)
เทศบาลตำบลวังไผ่
เทศบาลตำบลวังไผ่ ได้กำหนดดวงตราและเครื่องหมายเทศบาลโดยถืปฏิบัติตาม หนังสือกระทรวงมหาดไทยที่ มท. 23567/2498 ลงวันที่ 9 พฤศจิกายน 2498 กล่าวคือ ได้กำหนดเครื่องหมายเป็นรูปวงกลมโดยมีรูปกอไผ่อยู่ในสองข้างบริเวณบึงน้ำ เนื่องจากมีความเป็นมาว่าเป็นบริเวณคลองชุมพร ในเขตตำบลวังไผ่ เป็นบึงกว้างมีต้นไม้ขึ้นอยู่มากมาย ชาวบ้านเรียกว่า " วังไผ่ "
ปาเต๊ะ (บริษัท)
สัญลักษณ์ของแผ่นเสียงยี่ห้อปาเต๊ะที่เป็นที่รู้จักคือตรา Discobolus (รูปเทพเจ้ากรีกขว้างจานเสียง) และตราไก่ (Crowing Cock) แต่แผ่นเสียงที่จำหน่ายในประเทศไทยสมัยรัชกาลที่ 5 ใช้รูปช้างเผือกเหยียบลูกโลกเป็นสัญลักษณ์
แม่น้ำเพชรบุรี
สมเด็จพระเทพรัตนราชสุดาฯ สยามบรมราชกุมารี เสด็จทรงหลั่งน้ำจากคนโท คืนชีวิตแก่แม่น้ำเพชรฯ ณ ท่าน้ำวังบ้านปืน (พระรามราชนิเวศน์) เมื่อวันที่ 7 สิงหาคม พ.ศ. 2541 โดยประชาชนชาวเมืองเพชรฯ ได้ร่วมกันถวายสัตย์ปฏิญาณต่อเบื้องพระพักตร์ ว่า จะร่วมกันดูแลรักษาแม่น้ำเพชรฯ ไม่สร้างความสกปรกให้กับแม่น้ำ และจะช่วยกันฟื้นฟูแม่น้ำเพชรฯ ให้คืนสู่ความใสสะอาดเหมือนในอดีต ซึ่งหลังจากนั้นมาผู้ว่าราชการ ข้าราชการ และชาวเมืองเพชรบุรีก็จะไปทำพิธี ณ ท่าน้ำวังบ้านปืน (พระรามราชนิเวศน์) เมื่อวันที่ 7 สิงหาคมของทุกปีพื้นที่จังหวัดเพชรบุรี มีโครงการชลประทานขนาดใหญ่ มี 2 โครงการ คือ โครงการส่งน้ำและบำรุงรักษาเพชรบุรี และ โครงการส่งน้ำและบำรุงรักษาราชบุรีฝั่งขวา ซึ่งส่งน้ำมาหล่อเลี้ยงพื้นที่ลุ่มน้ำเพชรบุรี โดยมีรายละเอียดดังนี้
ลูกบาศก์เมตร 
ลูกบาศก์เมตร
มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีพระจอมเกล้าธนบุรี
ลักษณะของตรา ประกอบด้วยลายกลางเป็นตราพระมหาชฎา ซึ่งนำมาจากพระบรมนามาภิไธยเดิม "ชฎา" และเป็นศิราภรณ์สำคัญหนึ่งในเครื่องเบญจราชกกุธภัณฑ์ของพระมหากษัตริย์ มีฉัตรบริวารขนาบอยู่บริเวณด้านข้างทั้งสอง โดยสัญลักษณ์ทั้งหมดจะอยู่ภายในวงกลม 2 ชั้น มีอักษรทั้งภาษาไทยและบาลี แสดงนามมหาวิทยาลัย กำกับอยู่ภายในโค้งด้านล่างของวงกลม
จังหวัดลำปาง
สัญลักษณ์พานรัฐธรรมนูญ ที่เป็นพานแว่นฟ้าซ้อนกันสองชั้นแล้วด้านบนเป็นสมุดไทยซึ่งหมายถึงรัฐธรรมนูญนั่นเอง สัญลักษณ์นี้ถูกเลือกให้เป็นตัวแทนของระบอบใหม่ ในจังหวัดลำปางได้ปรากฏสัญลักษณ์พานรัฐธรรมนูญในที่ต่าง ๆ เช่น หน้าแหนบวัดปงหอศาล อำเภอแม่ทะ ระบุว่าสร้างเสร็จวันที่ 15 มีนาคม พ.ศ. 2475 (ในปฏิทินแบบเก่าปีใหม่เริ่ม เมษายน ดังนั้น มีนาคมจึงเป็นปลายปีแล้ว เมื่อปรับตามปฏิทินร่วมสมัยก็จะกลายเป็น 15 มีนาคม พ.ศ. 2476) หรือวัดอื่น ๆ ในแม่ทะ เช่น ชิ้นส่วนที่คาดว่าจะเป็นหน้าแหนบของวัดสบทะ ดาวเพดานวิหารวัดนากว้าว แต่ลักษณะของพานนี้เป็นพานชั้นเดียว(พานแว่นฟ้าจะเป็นพานสองชั้นซ้อนกัน) ก็อาจตีความได้ทั้งสองอย่างคือสื่อถึงรัฐธรรมนูญ หรือเป็นพานที่รองรับพับสาธรรมะทั่ว ๆ ไป แผงคอสองวิหารพระเจ้าพันองค์ วัดปงสนุก อำเภอเมืองลำปาง ที่ระบุว่าอยู่ในปี พ.ศ. 2482 เช่นเดียวกันกับเครื่องบนหลังคาของวิหารหลวงวัดปงสนุก(เหนือ) หลังเก่าที่ถูกรื้อไปแล้ว แต่ยังเก็บชิ้นส่วนนี้ไว้ที่พิพิธภัณฑ์ สันนิษฐานว่าน่าจะถูกสร้างขึ้นมาในช่วงเวลาใกล้เคียงกัน ส่วนทางใต้ของลำปางก็พบมีการใช้สัญลักษณ์พานรัฐธรรมนูญ บริเวณหน้าแหนบวิหารหลวง วัดล้อมแรด อำเภอเถินทศวรรษ 2500 ที่เริ่มมีการขยายตัวการของทางหลวง อันได้รับงบประมาณสนับสนุนจากสหรัฐอเมริกาโดยมีเหตุผลเรื่องความมั่นคงแฝงอยู่เบื้องหลังการเดินทางดังกล่าว ทำให้แต่ละจังหวัดถูกเชื่อมกันด้วยเส้นทางหลวง จากจังหวัดสู่จังหวัด และยังอาจรวมไปถึงจากจังหวัดไปสู่ตัวอำเภอต่าง ๆ อีกด้วย เส้นทางขึ้นเหนือ คือ ทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 1 ถนนพหลโยธิน จากกรุงเทพฯ สู่ จังหวัดเชียงราย
เทศบาลตำบลสิ
ภายในรูปวงกลมดวงตรามีภาพท้องฟ้า ดอกบัวและหนองน้ำ
เทศบาลเมืองหนองคาย
ดวงตราเทศบาลเมืองหนองคายเป็นดวงตรารูปวงกลมซ้อนกันสองชั้นวงในด้านขวามือมีรูปกอไผ่อยู่ในหนองน้ำด้านซ้ายมือมีรูปพระธาตุ ตรงกลางมีหนองน้ำและดอกบัว ด้านหลังมีภูเขาและก้อนเมฆอยู่ ส่วนวงนอกมีข้อความรอบรูปด้านบนว่า "เทศบาลเมืองหนองคาย" และด้านล่างมีข้อความว่า "จังหวัดหนองคาย"
และมีถนนสายหลัก 4 สาย คือ ถนนมีชัย ถนนประจักษ์ศิลปาคม ถนนแก้ววรวุฒิ และถนนพนังชลประทานเป็นถนนเรียบแนวเขตเทศบาลเมืองหนองคาย และมีถนนสายสั้น ๆ ที่เรียบตามแนวฝั่งแม่น้ำโขงตลอดแนวริมฝั่งแม่น้ำโขง มีการปรับปรุงพื้นที่เป็นพื้นที่นันทนาการ ชมทัศนียภาพของแม่น้ำโขงและประเทศสาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนลาว
เทศบาลเมืองเพชรบุรี
วัดพลับพลาชัย เตั้งอยู่ถนนดำเนินเกษม ใกล้กับวัดมหาธาตุ ป็นวัดเก่าที่น่าชมอีกวัดหนึ่ง อยู่ติดกับวัดมหาธาตุและแม่น้ำเพชรบุรี สันนิษฐานว่าสร้างมาแต่ครั้งกรุงศรีอยุธยา เล่ากันว่าแต่เดิมวัดนี้เคยเป็นที่ตั้งของกองทัพทหาร และมรพลับพลาของพระมหากษัตริย์ตั้งอยู่ริมแม่น้ำเพชรบุรี และภายหลังได้มีการสร้างวัดจึงได้ตั้งชื่อวัดว่า พลับพลาชัย อันเป็นนามมงคล
กรมโยธาธิการและผังเมือง
ตราสัญลักษณ์เป็นรูปวงกลม ประกอบด้วยเทพในศาสนาพราหมณ์ 4 องค์ คือ พระพรหม พระนารายณ์ พระศิวะ และพระพิฆเนศวร ด้านล่างมีชื่อ กรมโยธาธิการและผังเมือง ในกรอบวงกลมประกอบด้วยลวดลายไทย
เทศบาลตำบลบ้านบางม่วง
เทศบาลตำบลบ้านบางม่วงได้กำหนดให้ใช้รูปวัดปรางค์หลวงเป็นตราสัญลักษณ์ของเทศบาล เนื่องจากเป็นวัดเก่าแก่คู่ท้องถิ่น
เทศบาลเมืองเพชรบุรี
วัดพระพุทธไสยาสน์มีพระพุทธรูปที่น่าสนใจชื่อ "พระพุทธไสยาสน์" เป็นพระพุทธรูปก่ออิฐถือปูน มีพุทธลักษณะงดงาม พระพักตร์ พระเกตุมาลา พระหัตถ์ ตลอดจนลวดลายปูนปั้นที่พระเขนยงามอวบอิ่ม รูปแบบศิลปะอยุธยาตอนปลาย องค์พระมีขนาดยาว 21 วา 1 ศอก 1 คืบ 7 นิ้ว ซึ่งเป็นพระพุทธรูปที่มีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 4 ของประเทศ และที่ฝ่าพระบาทได้เขียนลายทอง เป็นภาพปราสาท พระพรหม ฉัตรพระมหามงกุฏ บาตร คนโฑ น้ำ สังข์ พระขรรค์ ช้าง ปลา ถาดทอง พัดใบตาล พัดหางนกยูงดอกบัวแก้ว
อำเภอบ้านแหลม
ท้องที่อำเภอบ้านแหลมประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 11 แห่ง ได้แก่
จังหวัดเพชรบุรีได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวจากโครงการพระราชดำริแหลมผักเบี้ย โดยมีพื้นที่ตั้งโครงการอยู่ ณ ตำบลแหลมผักเบี้ย 
ตั้งอยู่ตำบลบางตะบูน จากตัวเมืองเพชรบุรีไปบ้านแหลมระยะทาง 12 กิโลเมตร แล้วเดินทางต่อไปบางตะบูนเป็นระยะทางอีก 8 กิโลเมตร เป็นหมู่บ้านชาวประมงเล็ก ๆ ติดริมทะเล ชาวบ้านมีอาชีพเก็บเลี้ยงหอยแครง หอยแมลงภู่ หอยนางรม และประมงชายฝั่ง อีกทั้งเป็นที่ชมนกกาน้ำใหญ่ และนกนาๆชนิด และยังเป็นจุดชมวิวพระอาทิตย์ตกดิน บริเวณสะพานเฉลิมพระเกียรติ
กีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 45
ในวันที่ 28 เมษายน พ.ศ. 2559 นายทรงพล สวาสดิ์ธรรม ผู้ว่าราชการจังหวัดสงขลา มอบเงินรางวัลแก่ผู้ชนะเลิศการประกวดการออกแบบตราสัญลักษณ์และสัญลักษณ์นำโชค ของการแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 45 และกีฬาคนพิการแห่งชาติ ครั้งที่ 35 โดยสำหรับผลการประกวด ตราสัญลักษณ์ การแข่งขันกีฬาแห่งชาติ ครั้งที่ 45 ผู้ชนะเลิศได้แก่ นายบำรุง อิศรกุล ได้เงินรางวัล 25,000 บาท เป็นรูปลักษณะของรูปคน สื่อถึง นักกีฬา การพัฒนาศักยภาพนักกีฬา ความมีน้ำใจนักกีฬา ลักษณะของไฟคบเพลิง แสดงถึง การแข่งขันกีฬาแห่งชาติ นักกีฬาความมีสปิริต คลี่คลายจากลักษณะของตัวเลขคลี่คลายจากนางเงือกและทะเล สัญลักษณ์แหล่งท่องเที่ยวของจังหวัดสงขลา และคลี่คลายจากลักษณะของหอยสังข์
เทศบาลเมืองแสนสุข
สัญลักษณ์ในดวงตราประจำจังหวัดชลบุรี เป็นเนินเขาเตี้ยๆ อยู่กึ่งกลางระหว่างบ้านอ่างศิลากับหาดบางแสน เชิงเขาเป็นที่ตั้งศาลเจ้าแม่เขาสามมุขซึ่งเป็นที่เคารพสักการะของคนทั่วไป บริเวณเขาสามมุขมีลิงป่าอาศัยอยู่เป็นจำนวนมาก หากขับรถไปขึ้นไปบนเขาจะมองเห็นวิวทิวทัศน์ของทะเลบางแสนได้สวยงาม
คณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร
เครื่องหมายของมูลนิธิคือ เป็นตราพระพิฆเนศวร อยู่ในกรอบสี่เหลี่ยมรูปธงแนวตั้ง ส่วนล่างเว้าเข้าเป็นลักษณะเส้นโค้งตัวอักษรคำว่า "มูลนิธิศึกษาศาสตร์" อยู่บนเส้นโค้งภายในกรอบใต้รูปพระพิฆเนศวร ตัวอักษรคำว่า "สระน้ำจันทร์" อยู่ใต้เส้นโค้งนอกกรอบส่วนบนของขอบกรอบสี่เหลี่ยมมีเส้นประดับกรอบ ลักษณะคล้ายไม้แขวนเสื้อ 
ในวาระครบรอบ 20 ปีนี้ ทางคณะได้ใช้ "พระพิฆเนศวรประทับยืน" เป็นสัญลักษณ์ประจำงาน โดยได้รับความกรุณาจาก วิชัย สิทธิรัตน์ อาจารย์ คณะจิตรกรรมประติมากรรมและภาพพิมพ์ เป็นผู้ออกแบบให้อย่างน่าประทับใจ พร้อมกันนั้น คณะกรรมการอำนวยการจัดงาน 20 ปี ศึกษาศาสตร์ อันประกอบด้วยผู้แทนคณาจารย์ ศิษย์เก่าและศิษย์ปัจจุบัน ได้เห็นพ้องร่วมกันกำหนดให้ "ดอกกล้วยไม้" เป็นดอกไม้ประจำคณะศึกษาศาสตร์ มหาวิทยาลัยศิลปากร โดยเชื่อมโยงกับคำประพันธ์ของหม่อมหลวงปิ่น มาลากุล คณบดีท่านแรกของคณะศึกษาศาสตร์ และสุรพล พยอมแย้ม ได้ดำเนินการขออนุญาตใช้โคลงเปรียบเทียบกล้วยไม้กับการจัดการศึกษาของหม่อมหลวงปิ่น มาลากุล มาประกอบกับสัญลักษณ์ประจำคณะ
เทศบาลเมืองเพชรบุรี
ศาลาการเปรียญ เป็นเรือนไม้สักทั้งหลัง หลังคาแบบมุขประเจิด ตามตำนานกล่าวว่าสมเด็จพระเจ้าเสือ กษัตริย์แห่งกรุงศรีอยุธยา ได้พระราชทานแด่สมเด็จพระสังฆราช(แตงโม)พระองค์ทรงมีศรัทราเลื่อมใสโดยได้รื้อแล้วนำมาประกอบเป็นศาลาการเปรียญที่วัดใหญ่แห่งนี้ งานศิลปกรรมที่น่าชมได้แก่ หน้าบัน เป็นลายกนกช่อหางโต ที่มุขประเจิดประดับด้วยสาหร่ายรวงผึ้งหัวนาค แสดงถึงบารมีของผู้สร้าง ทวย ทำจากไม้ทั้งแผ่น จำหลักลายงดงาม เรียกว่าทวยหน้าตั๊กแตน และบานประตูขนาดใหญ่จำหลักลายก้านขดหางโต สอดแทรกด้วยลายพรรณพฤกษา บานหนึ่งมีรอยแตก ซึ่งเล่ากันว่าถูกทหารพม่าฟันด้วยขวานจนเนื้อไม้หายไป
ตำบลคุ้งตะเภา
สัญลักษณ์นี้ปรากฏในตราสัญลักษณ์ของหน่วยงานสำคัญในตำบลคุ้งตะเภา เช่น ตราสัญลักษณ์ของวัดคุ้งตะเภา องค์การบริหารส่วนตำบลคุ้งตะเภา ที่แม้ต่อมาเปลี่ยนฐานะเป็นเทศบาลตำบลคุ้งตะเภา ก็ยังนำสัญลักษณ์นี้มาใช้ด้วย คำขวัญดังกล่าว แสดงถึงจุดเด่นสำคัญของแหล่งท่องเที่ยวและสถานที่สำคัญที่เป็นเอกลักษณ์ทางวัฒนธรรมของตำบลคุ้งตะเภา
เทศบาลเมืองเพชรบุรี
วัดมหาสมณารามมีสิ่งที่น่าสนใจ ได้แก่ พระอุโบสถ เป็นอาคารทรงไทยขนาดกลาง หลังคาซ้อนสองชั้น มุงกระเบื้องเคลือบ มีช่อฟ้าใบระกา หางหงส์ ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังสมัยรัตนโกสินทร์ที่งดงามและมีชื่อเสียง โดยขรัวอินโข่ง เป็นผู้ร่างแบบ เป็นจิตรกรไทยคนแรกที่ใช้วิธีเขียนภาพแบบ Perspective และแบบ Bird's-eye view ลักษณะจิตรกรรมเขียนด้วยสีฝุ่น เรื่องราวที่เขียนภาพเป็นการไปนมัสการโบราณสถานที่สำคัญต่างๆ อาทิ พระพุทธบาทสระบุรี พระปฐมเจดีย์ เป็นต้น ทั้งยังมีภาพขนบธรรมเนียมประเพณีและวัฒนธรรมไทย ตั้งแต่เกิดจนตาย ในแต่ละตอนศิลปินได้สอดแทรกวิถีชีวิตไว้อย่างน่าชม
เทศบาลตำบลเขาย้อย
เทศบาลตำบลเขาย้อย เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตอำเภอเขาย้อย จังหวัดเพชรบุรี ได้เปลี่ยนแปลงฐานะมาจากสุขาภิบาลเขาย้อย ตามพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะสุขาภิบาลเป็นเทศบาล พ.ศ. 2542 ประกาศในราชกิจจานุเบกษา เล่มที่ 116 ตอนที่ 9 ก ลงวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2542 และมีผลบังคับใช้ตั้งแต่วันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542 โดยเปลี่ยนแปลงฐานะจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาลตำบลเขาย้อย
เทศบาลนครสมุทรปราการ
ตราเครื่องหมายประจำเทศบาลนครสมุทรปราการ คือ องค์พระสมุทรเจดีย์กลางน้ำ ซึ่งเป็นปูชนียสถานในวัดพระสมุทรเจดีย์
เทศบาลนครลำปาง
ตราสัญลักษณ์ของเทศบาลนครลำปางใช้ตราไก่ขาวเช่นเดียวกับตราจังหวัดลำปาง ที่มาตามตำนานพระฤๅษี 5 พระองค์ได้กล่าวไว้ว่า เดิมเมืองนครลำปางมีชื่อว่า "กุกุฎฎะนคร" แปลว่า เมืองไก่ขาว มีที่มาตามตำนานว่า ในสมัยพุทธกาลเมื่อพระบรมศาสดาสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ตรัสรู้สัมโพธิญาณแล้วได้เสด็จโปรดสัตว์ผ่านมาทางบริเวณลัมภะกัมปะกาลิณี คือนครลำปางในปัจจุบัน พระอินทร์ได้แปลงกายลงมาเป็นไก่ขาวเพื่อเตือนให้ชาวเมืองตื่นขึ้นมาบำเพ็ญทาน พระพุทธองค์ทรงทำนายว่าต่อไปเมื่อหน้าบริเวณแห่งนี้จะเป็นนครอันรุ่งเรือง ต่อมาได้มีผู้มาสร้างเมืองขึ้นบริเวณนี้และได้ตั้งชื่อเมืองแห่งนี้ว่า "เมืองกุกุฎฏะนคร" ซึ่งแปลว่าเมืองไก่ขาว
โรงพยาบาลพระจอมเกล้า
โรงพยาบาลเพชรบุรี ในปี พ.ศ. 2532 พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดช พระราชทานพระบรมราชานุญาต ให้อัญเชิญพระนามาภิไธยของพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว เป็นชื่อโรงพยาบาลว่า "โรงพยาบาลพระจอมเกล้า จังหวัดเพชรบุรี" (King Mongkut Memorial Hospital, Phetchaburi Province ) เมื่อวันที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2532 
เพื่อเป็นอนุสรณ์สถานลำลึกถึงพระบาทสมเด็จพระจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ที่ทรงประกอบกิจคุณูประการ อันเป็นประโยชน์แก่ประเทศชาติ โดยเฉพาะจังหวัดเพชรบุรีเป็นอย่างยิ่ง
เลขที่ 53 ถนนรถไฟ ตำบลคลองกระแชง อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี รหัสไปรษณีย์ 76000
พิกัด 13°7'5"N 99°56'17"E
เทศบาลนครเชียงใหม่
ดวงตราสัญลักษณ์ของเทศบาลนครเชียงใหม่ เป็นรูปพระบรมธาตุดอยสุเทพตั้งตระหง่านอยู่บนปุยเมฆ และยังมีพญานาค รวงข้าว และลายดอกประจำยาม ในดวงตราสัญลักษณ์อีกด้วย
สถานีเพชรบุรี (รถไฟฟ้ามหานคร)
เป็นสถานีใต้ดิน กว้าง 23 เมตร ยาว 200 เมตร ระดับชานชาลาอยู่ลึก 20 เมตรจากผิวดิน เป็นชานชาลาแบบเกาะกลาง (Station with Central Platform)แบ่งเป็น 3 ชั้น ประกอบด้วยภายในสถานีเพชรบุรี ได้จัดให้มีส่วนร้านค้าหรือ เมโทรมอลล์ โดยกลุ่มเดอะมอลล์ได้ดำเนินการเช่าพื้นที่ทั้งชั้นจาก บริษัท บางกอกเมโทรเน็ตเวิร์ค จำกัด เพื่อเปิดสาขาของกูร์เมต์ มาร์เก็ต ที่สถานีแห่งนี้ โดยเปิดในรูปแบบของซูเปอร์มาร์เก็ตขนาดเล็ก เน้นสินค้าบริโภคประเภท Grab and Go เป็นหลัก โดยเปิดส่วนแรกเมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 ประกอบด้วยร้านสตาร์บัค สาขาแรกในระบบรถไฟฟ้าใต้ดิน และร้านลอว์สัน 108 และจะเปิด กรูเมต์ ทู โก ซึ่งเป็นซุปเปอร์มาร์เก็ตของ Gourmet market เป็นสาขาแรก ในวันพฤหัสบดีที่ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561
เทศบาลเมืองนาสาร
เป็นรูปวงกลมภายในมีรูปช้างสามเศียรทูนพานแร่มีเปลวแสงสว่างจากก้อนแร่ และมีตัวอักษรชื่อเทศบาลเมืองนาสาร สุราษฎร์ธานี อยู่รอบนอก นายบุญสม ชูสวัสดิ์ นายกเทศมนตรี คนที่สอง ของเทศบาลเป็นผู้คิดค้น ร่างภาพขึ้นมา รวบรวมความคิดจากหลาย ๆ ฝ่ายถือภาพร่างเข้าที่ประชุม ที่ปรึกษาประกอบด้วยสมาชิกสภาเทศบาล พนักงาน เทศบาลและชาวบ้าน ท่านเอารูปให้ดูแล้วถามว่า "ใครช่วยอธิบายภาพเหล่านี้ด้วยว่าความคิดจะตรงกันหรือไม่" คณะที่ปรึกษานายกเทศมนตรีปรึกษาหารืออยู่พักหนึ่งแล้วท่านผู้หนึ่งก็ตอบว่า "เป็นรูปช้างสามหัวทูนลูกส้มโอ" นายกเทศมนตรีหน้าเสียไปเล็กน้อย "เราเขียนรูปช้างสามหัวทูนพานแร่ทำไมดูเป็นลูกส้มโอไป" ที่ปรึกษาท่านหนึ่ง จึงแก้ว่า แร่ที่เหมือนส้มโอ หรือคล้าย ๆ ก็มีไม่ต้องแก้ให้ยากเอาอย่างนี้แหละ ตราเทศบาล จึงปรากฏเช่นที่เห็นใน ปัจจุบัน
เทศบาลตำบลบางตะบูน
เทศบาลตำบลบางตะบูนอยู่ห่างจากอำเภอเมืองเพชรบุรีไปทางทิศเหนือประมาณ 14 กิโลเมตร ตามเส้นทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 3176 หรือสายเพชรบุรี-บางตะบูนฝั่งตะวันตก โดยมีอาณาเขตติดต่อกับพื้นที่ใกล้เคียง ดังนี้
เทศบาลเมืองตะกั่วป่า
สันนิษฐานว่าชาวอินเดียเป็นผู้นำวัฒนธรรมและศิลปกรรมอินเดียมาเผยแพร่ทางตะวันออก เล่ากันว่า พม่าเคยลักพาเทวรูปพระนารายณ์ซึ่งแกะสลักด้วยหินซิสต์พิงอยู่ใต้ต้นตะแบกตรงปากเวียง แต่ไม่สำเร็จเพราะเกิดพายุและฝนตกหนัก เลยต้องนำมาคืนโดยทิ้งไว้ที่ริมฝั่ง และเมื่อมุงหลังคาก็เกืดมีพายุ ฝนตกน้ำท่วมจึงต้องวางเทวรูปไว้กลางแจ้ง ด้วยความศักดิ์สิทธิ์ดังกล่าว เทศบาลเมืองตะกั่วป่าจึงนำมาเป็นตราสัญลักษณ์ประจำเทศบาล
อำเภอเมืองเพชรบุรี
ท้องที่อำเภอเมืองเพชรบุรีประกอบด้วยองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น 21 แห่ง ได้แก่
กรุงเทพมหานคร (องค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น)
กรุงเทพมหานคร กำหนดเครื่องหมายราชการ เป็นภาพพระอินทร์ พระหัตถ์ขวาทรงวชิราวุธ พระหัตถ์ซ้ายทรงตะขอ ประทับบนหลังช้างเอราวัณหนึ่งเศียรสี่งาทรงเครื่อง ประกอบด้วยรัศมีและลายเมฆ ซึ่งกรมศิลปากรออกแบบ โดยมีประกาศสำนักนายกรัฐมนตรี กำหนดตามพระราชบัญญัติเครื่องหมายราชการ พ.ศ. 2482 ฉบับที่ 60 ลงวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2516
เทศบาลนครอุบลราชธานี
ดวงตราประจำเทศบาลนครอุบลราชธานี เป็นรูปดอกบัวขนาดใหญ่เผยอกลีบบานอยู่เหนือน้ำ สองข้างประกอบด้วยดอกบัวตูก้านละดอกและใบก้าน และสองใบ ครอบคลุมด้วยรัศมีรูปครึ่งวงกลม ด้านล่างมีกรอบรูปรูปครึ่งวงกลม ภายในจารึกอักษรไทยว่า "เทศบาลนครอุบลราชธานี"
ต่อไปนี้คือ รายชื่อสถาบันการศึกษาที่ตั้งอยู่ในเขตเทศบาลนครอุบลราชธานี
โรงเรียนชัยภูมิภักดีชุมพล
ตราโรงเรียนแบบ ก (ชฎาสีเหลืองทอง) นี้เป็นตราโรงเรียนที่ได้รับความนิยมมากที่สุดในการนำไปใช้ (สำหรับนักเรียนในโรงเรียนทำรายงาน การทำผลงานทางวิชาการของคุณครู เอกสารประกอบการเรียน ตารางการแข่งขันระหว่างโรงเรียน) เพราะมีความละเอียดสูงกว่าตราโรงเรียนแบบอื่นๆ ที่ใช้อยู่ในขณะนั้น (พ.ศ. 2548) และมีความสวยงาม แต่ไม่สะดวกกับการนำไปใช้ในงานที่ต้องการความละเอียดมากๆ มีการใช้ตรานี้ครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2546 แต่ไม่เป็นที่แพร่หลายนัก การใช้ตราโรงเรียนนี้ออกแบบขึ้นในสมัยของผู้อำนวยการวงษ์ชัย ชนะชัย และนำมาใช้อย่างแพร่หลายในปี พ.ศ. 2549 โดยเริ่มแรกตราโรงเรียนแบบนี้ถูกออกแบบมาเพื่อสกรีนลงบนจานและชาม รวมถึงแก้วที่ระลึกของโรงเรียนชัยภูมิภักดีชุมพล สำหรับตราโรงเรียนประเภทนี้นั้นมีใช้ทั้งในกลุ่มงานวิชาการ กลุ่มงานกิจการนักเรียน กลุ่มบริหารทั่วไป และกลุ่มธุรการ โดยตราแบบเดียวกันนี้ถูกนำไปดัดแปลงเป็นตราขององค์กรต่างๆในโรงเรียนหลายๆแบบด้วยกัน เช่น งานสภานักเรียน งานคณะกรรมการนักเรียน เป็นต้น
พรรคพลังประชาชน (พ.ศ. 2541)
สัญลักษณ์ของพรรคในยุคแรก เป็นรูปวงกลมสีเขียว อันหมายถึงความสงบสุขร่มเย็นของแผ่นดินไทย มีภาพเสาธงชาติไทยปักอยู่บนแผนที่ประเทศไทยอยู่ใจกลางของวงกลม รายล้อมด้วยตุ๊กตาแต่งตัวเป็นอาชีพต่างๆ ซึ่งเป็นสื่อแทนชาวไทยในหลายสาขาอาชีพ โดยมีตัวอักษรชื่อพรรค เป็นภาษาไทย และภาษาอังกฤษ รายล้อมสัญลักษณ์ดังกล่าวทั้งหมด
เทศบาลตำบลบ้านแหลม (จังหวัดเพชรบุรี)
เทศบาลตำบลบ้านแหลม เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นแห่งหนึ่งในเขตอำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรีได้รับการจัดต้งเป็นสุขาภิบาล ต่อมาได้เปลี่ยนแปลงฐานะเป็นเทศบาลตำบล ตามพระราชกฤษฎีกา เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2542
เทศบาลตำบลหัวสะพาน
ตามสถิติสำนักทะเบียนท้องถิ่นเทศบาลตำบลหัวสะพาน อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี ณ เดือนมีนาคม พ.ศ. 2549 มีจำนวนประชากรทั้งสิ้น 6,235 คน
ตำบลบางแก้ว (อำเภอบ้านแหลม)
เมื่อแผ่นดินโผล่พ้นน้ำแล้ว จังหวัดเพชรบุรีได้เป็นเมืองท่าที่สำคัญในการติดต่อซื้อขายกับอาณาจักรอื่น จนทำให้เมืองเพชรเป็นเมืองที่มีความเจริญมั่งคั่งรองจากเมืองหลวงในสมัยกรุงศรีอยุธยาและกรุงรัตนโกสินทร์ จนกระทั่งสนธิสัญญาเบาว์ริงที่ประเทศไทยต้องทำสนธิสัญญากับต่างชาติ โดยสนธิสัญญาได้ให้ปิดเมืองท่าอื่นในการติดต่อซื้อขาย โดยเหลือแค่ท่าเรือคลองเตยเพียงท่าเรือเดียว จนกระทั่งสนธิสัญญานี้ได้ถูกยกเลิกไป รัฐบาลต่อ ๆ มาก็มิได้มีนโยบายที่จะฟื้นฟูเมืองท่าเดิมตามหัวเมืองที่ติดต่ายฝั่งทะเลอีกเลย ความเป็นเมืองท่าที่สำคัญที่เคยใช้ติดต่อค้าขายกับต่างชาติก็หมดไปเหลือไว้ซึ่งร่องรอยของความเจริญด้วยศิลปและวัฒนธรรมที่เป็นเอกลักษณ์เฉพาะของเมืองเพชร จากตำนานนี้ก็เป็นตำนานหรือนิยายปรัมปราที่เล่ากันต่อๆมาให้คนรุ่นหลังได้ฟังหรือศึกษาต่อไป
ลักษณะชายฝั่งทะเลเป็นทะเลโคลน อันเนื่องจากในน้ำมีปริมาณตะกอนแม่น้ำสูงมาก จากการไหลของน้ำจืดออกจากปากแม่น้ำชายฝั่งตั่งแต่ชลบุรีจนถึงเพชรบุรี มีปากแม่น้ำอยู่หลายสาย เช่น แม่น้ำบางปะกง แม่น้ำเจ้าพระยา แม่น้ำท่าจีน แม่น้ำแม่กลอง และแม่น้ำเพชรบุรี จนทำให้ตะกอนในทะเลแถบนี้มีจำนวนสูงสงผลให้ชายฝั่งปากแม่น้ำตั่งแต่จังหวัดฉะเชิงเทรามาถึงแหลมหลวงของจังหวัดเพชรบุรีนั้นเป็นหาดโคลน เกิดเป็นระบบนิเวศป่าชายเลน
เทศบาลเมืองเพชรบูรณ์
สภาพพื้นที่โดยทั่วไปของเมืองเพชรบูรณ์เป็นที่ราบลุ่ม มีแม่น้ำป่าสักไหลผ่านกลาง ประชาชนตั้งอาคารบ้านเรือนอยู่ตลอดสองฝั่งแม่น้ำ ตลอดแนวเขตเทศบาล พื้นที่ในตัวเมืองส่วนใหญ่เป็นที่ตั้งของร้านค้าและอาคารพาณิชย์ ส่วนพื้นที่รอบนอกใช้ในด้านการเกษตรกรรม ได้แก่ ข้าว ถั่ว ข้าวโพด ยาสูบ และพืชผักสวนครัว ซึ่งเป็นผลผลิตที่สำคัญ
จังหวัดเพชรบุรี
จังหวัดเพชรบุรีมีชื่อเสียงในฐานะแหล่งผลิตน้ำตาล เนื่องจากมีต้นตาลหนาแน่น เป็นเมืองเก่าแก่ มีประวัติศาสตร์ยาวนาน เพชรบุรีเป็นเมืองที่เคยรุ่งเรืองมาตั้งแต่สมัยโบราณและเป็นเมืองหน้าด่านที่สำคัญของไทยในกลุ่มหัวเมืองฝ่ายตะวันตก ปัจจุบันมีวัดเก่าแก่และบ้านเรือนทรงไทยจำนวนมาก นอกจากนี้ยังมีคำพูดติดปากว่า นักเลงเมืองเพชร ปัจจุบันเพชรบุรีเป็นเมืองด่านสำคัญระหว่างภาคกลางและภาคใต้ และยังเป็นเมืองท่องเที่ยวที่สำคัญ เช่น หาดชะอำ หาดปึกเตียน หาดเจ้าสำราญ แหลมหลวง แหลมเหลว และเขื่อนแก่งกระจาน
เทศบาลเมืองเพชรบุรี
นอกจากนี้ยังมีพิพิธภัณฑ์หนังใหญ่ หนังใหญ่เหล่านี้เป็นส่วนหนึ่งในจำนวนหนังใหญ่กว่า 200 ตัว ของหลวงพ่อฤทธิ์อดีตเจ้าอาวาสวัดพลับพลาชัย แกะเป็นตัวละครในเรื่องรามเกียรติ์ จัดได้ว่าเป็นตัวหนังที่มีความปราณีต งดงาม ปัจจุบันจัดแสดงตัวหนังใหญ่เกือบ 40 ตัว ไว้ในพระวิหารซึ่งอยู่ด้านข้างพระอุโบสถ
เทศบาลเมืองแสนสุข
เป็นตรารูปพวงมาลัยขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง 5 เซนติเมตร ตรงกลางมีรูปทรง กลมประกอบด้วยเรือใบหาปลาสมัยดั่งเดิมกำลังแล่นในทะเล โดยมีรูปเขาสามมุขและภาพนกประกอบด้านหลัง ด้านบนของรูปมีข้อความ เทศบาลเมืองแสนสุข ด้านล่างมีข้อความ จังหวัดชลบุรี การที่กำหนดรูปลักษณะดวงตราประจำเทศบาลเมืองแสนสุขเช่นนี้เนื่องจากเขาสามมุขเป็นภูเขาที่มีชื่อเสียงในพื้นที่ได้รับการนับถือต่อเนื่องมาเป็นเวลาช้านานจากประชาชนในท้องถิ่นและประชาชนทั่วไป ส่วนพวงมาลัยเรือและรูปเรือใบแสดงลักษณะเด่นของเมืองทะเลซึ่งในอดีต ประชาชนมีอาชีพด้านการประมงเป็นหลักตราบจนในปัจจุบันนอกจากนี้ชายทะเลแสนสุขหรือหาดบางแสนยังได้รับความนิยมจากนักท่องเที่ยวเพื่อมาพักผ่อนตากอากาศจนกระทั่งมีชื่อเสียงไปทั่วประเทศ
จังหวัดอุทัยธานี
ธงช้างเผือกเปล่าได้ใช้เป็นธงชาติสยามสืบมาจนกระทั่งในปี พ.ศ. 2459 เมื่อพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 ได้เสด็จพระราชดำเนินไปยังเมืองอุทัยธานี ซึ่งขณะนั้นประสบเหตุอุทกภัย และทอดพระเนตรเห็นธงช้างของราษฎรซึ่งตั้งใจรอรับเสด็จไว้ถูกติดกลับหัว พระองค์จึงมีพระราชดำริว่า ธงชาติต้องมีรูปแบบที่สมมาตรเพื่อไม่ให้เหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นอีก จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เปลี่ยนรูปแบบธงชาติอีกครั้ง โดยเปลี่ยนเป็นธงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีแถบยาวสีแดง 3 แถบ สลับกับแถบสีขาว 2 แถบ ซึ่งเหมือนกับธงชาติไทยในปัจจุบัน แต่มีเพียงสีแดงสีเดียว ซึ่งธงนี้เรียกว่า "ธงแดงขาว 5 ริ้ว" (ชื่อในเอกสารราชการเรียกว่า ธงค้าขาย)ทั้งนี้ สำหรับหน่วยงานราชการของรัฐบาลสยามยังคงใช้ธงช้างเผือกเป็นสัญลักษณ์ แต่ใช้รูปช้างเผือกทรงเครื่องยืนแท่น ซึ่งแต่เดิมธงนี้เป็นธงสำหรับเรือหลวงมาตั้งแต่ พ.ศ. 2440 และมีฐานะเป็นธงราชการอยู่ก่อนแล้วตั้งแต่ พ.ศ. 2453
เทศบาลเมืองเพชรบุรี
งานศิลปในเพชรบุรีส่วนใหญ่จะเป็นงานที่เกี่ยวกับศาสนาและวัดเรียกได้ว่าถ้าวัดใดมีพระภิกษุผู้มีความรู้ในงานช่างก็จะดูแลและรักษางานศิลปกรรมของเก่าไว้ได้ดีและสร้างสมงานศิลปกรรมในสมัยของตนเพิ่มขึ้นทำให้วัดนั้นๆกลายเป็นแหล่งศิลปกรรมที่มีชื่อเสียง งานศิลปกรรมของเพชรบุรีมีจำนวนมากในที่นี้จะกล่าวถึงศิลปกรรมที่มีชื่อเสียงในเขตเทศบาลเมืองเพชรบุรี
เทศบาลตำบลหาดเจ้าสำราญ
เทศบาลตำบลหาดเจ้าสำราญ เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตอำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรี ได้รับการยกฐานะจากสุขาภิบาลเป็นเทศบาลตำบลตามพระราชกฤษฎีกา เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2542
เทศบาลตำบลท่ายาง (จังหวัดเพชรบุรี)
อาณาเขต
พลังเคิน
ตราประจำเทศบาลพลังเคินได้รับการรับรองอย่างเป็นทางการในสัญญาฉบับวันที่ 7 พฤษภาคม ค.ศ. 1943 โดยฟรานซ์โยเซฟ เจ้าชายแห่งลิกเตนสไตน์ สัญลักษณ์ในตราประกอบด้วยพื้นสีเขียวที่หมายถึงทุ่งหญ้าบนภูเขาในเขตเทศบาล และพื้นสีขาวมีรูปดาวหกแฉกสีเหลืองที่หมายถึงสรวงสวรรค์
จังหวัดเพชรบุรี
เพชรบุรี (ศรีชัยวัชรบุรี) เป็นเมืองเก่าแก่มาแต่โบราณ เคยเป็นอาณาจักรเล็ก ๆ อาณาจักรหนึ่ง บางสมัยมีเจ้าผู้ครองนครหรือกษัตริย์ปกครองเป็นอิสระ บางสมัยอาจจะตกเป็นเมืองขึ้นของอาณาจักรที่เข้มแข็งกว่า เจ้าผู้ครองนครได้ส่งเครื่องบรรณาการไปยังเมืองจีนเป็นประจำ เพชรบุรีมีปรากฏเป็นหลักฐานมาตั้งแต่สมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 เช่น พระปรางค์ 5 ยอด ณ วัดมหาธาตุวรวิหาร และปราสาทหินศิลาแลง ณ วัดกำแพงแลงเป็นต้น โดยที่มาของชื่อเมืองนั้นอาจเรียกตามตำนานที่เล่าสืบกันมาว่าในสมัยโบราณเคยมีแสงระยิบระยับในเวลาค่ำคืนที่เขาแด่น ทำให้ชาวบ้านเข้าใจว่ามีเพชรพลอยบนเขานั้นจึงพากันไปค้นหาแต่ก็ไม่พบ จึงได้ออกค้นหาในเวลากลางคืนแล้วใช้ปูนที่ใช้สำหรับกินหมากป้ายเป็นตำหนิไว้เพื่อมาค้นหาในเวลากลางวัน แต่ก็ไม่พบ บ้างก็ว่าเรียกตามชื่อของแม่น้ำเพชรบุรี เมืองเพชรบุรีมีศิลปวัตถุมากมาย เป็นหลักฐานที่แสดงว่าเพชรบุรีเคยเป็นบ้านเมืองที่มีผู้คนอาศัยอยู่เป็นชุมชนถาวรมาตั้งแต่สมัยทวารวดี เช่น ศิลปะปูนปั้น ทั้งนี้ก็เป็นไปได้ที่มีการเปลี่ยนชื่อ "วัชรปุระ" เป็น "เพชรบุรี" จากแผลงคำในชื่อ "วัชร" เป็น "เพชร" โดยเปลี่ยนจาก "ว" เป็น "พ"
ตาล
ด้วยเหตุนี้ ต้นตาลจึงกลายเป็นเอกลักษณ์ของจังหวัดเพชรบุรีคู่กับเขาวัง หรือพระนครคีรี ปรากฏเป็นตราและธงประจำจังหวัดเพชรบุรี สืบมาจนถึงทุกวันนี้
เทศบาลเมืองพนัสนิคม
ด้วยเหตุที่เมืองพนัสนิคมชาวเมืองพนัสนิคมมีความเชื่อว่าเดิมคือ เมืองพระรถ เทศบาลจึงกำหนดดวงตราเป็นรูปพระรถเสนทรงม้า
เทศบาลตำบลกระจับ
ตราสัญลักษณ์ของเทศบาลเป็นรูปพระอาทิตย์ฉายแสงส่องสว่างเหนือบึงกระจับ ซึ่งมีความหมายถึง ประชาชนในเจตเทศบาลตำบลกระจับ ที่มีความสุข ความอุดมสมบูรณ์ ความเจริญรุ่งเรือง เปรีบบเสมือนกับแสงของพระอาทิตย์ที่ฉายฉานเหนือบึงกระจับ
สถานีเพชรบุรี (รถไฟฟ้ามหานคร)
ใช้สัญลักษณ์รูปคลื่นน้ำ สื่อถึงคลองแสนแสบ โดยใช้สีฟ้าที่หมายถึงแม่น้ำ, น้ำ, คลอง
เย็น แก้วมะณี
จากการที่กระแสความนิยมของปู่เย็นเกิดขึ้นทั่วประเทศนี่เอง ชื่อของปู่เย็นจึงได้กลายเป็นสัญลักษณ์อย่างหนึ่งของแม่น้ำเพชรบุรีและจังหวัดเพชรบุรีไปโดยปริยาย และมีคนมาเยี่ยมเยียนท่านอยู่เสมอ และต่อมาก็ปู่เย็นได้รับพระมหากรุณาธิคุณจากสมเด็จพระนางเจ้าสิริกิติ์ พระบรมราชินีนาถโดยการรับพระราชทานเรือลำใหม่ซึ่งทำด้วยไฟเบอร์กลาส เพื่อใช้แทนเรือเหล็กลำเดิมที่อยู่ในสภาพทรุดโทรม เมื่อวันที่ 23 มีนาคม พ.ศ. 2548 ซึ่งปู่เย็นได้อาศัยในเรือลำนี้มาตลอดจนถึงวาระสุดท้ายของชีวิต
ไทยทรงดำเพชรบุรี
นับเนื่องแต่ พ.ศ. 2401 – พ.ศ. 2405 เป็นต้นมาทุกเช้าจรดเย็น แรงงานไทดำ นุ่งกางเกง(ซ่วง)สีดำ สวมเสื้อก้อมย้อมสีครามดำ เดินออกจากหมู่บ้านสะพานยี่หนมุ่งตรงไปยังเขาสมน นับวัน นับเดือน นับปี ด้วยความซื่อสัตย์ และจงรักภักดีต่อหน้าที่
โรงเรียนเทศบาลบ้านบางเหนียว
ตราประจำโรงเรียนเทศบาลบ้านบางเหนียว ประกอบด้วยรูปสมอเรือสีชมพู ด้านล่างเป็นข้อความว่า "ร.ร.เทศบาลบ้านบางเหนียว" ซึ่งสาเหตุเป็นรูปสมอเรือนั้น เพราะในสมัยก่อน บริเวณที่ตั้งโรงเรียนปัจจุบัน แวดล้อมด้วยทะเล ทางโรงเรียนตอนนั้นจึงได้ตัดสินใจใช้รูปสมอเรือเป็นตราประจำโรงเรียนริเริ่ม รอบรู้ ประพฤติดี มีความรับผิดชอบ 
โรงเรียนเทศบาลบ้านบางเหนียว มีความกลมเกลียวเด็ดเดี่ยวทั่วหน้า
เข้มแข็งเพราะแรงศรัทธา ร่วมใจฟันฝ่าเพื่อพัฒนาโรงเรียน
การกีฬานั้นเราสามารถ ไม่ขยาดคู่แข่งขัน
นักกีฬาของเราพร้อมกัน มารยาทเรานั้นหมั่นประพฤติวินัย
การเรียนเราเพียรไม่บ่น ทุกคนอดทนเรียนด้วยสนใจ
เรารักโรงเรียนยิ่งสิ่งใด จะขอเทอดไว้ด้วยใจบูชา
สามัคคีเราดีเลิศ ร่วมกันชูเชิดประเสริฐอยู่ทั่วกัน
พลังใจกายพร้อมอุทิศมั่น เพื่อเป็นมิ่งขวัญของของชาว บ.น.
สีของเรานั้นขาวชมพู มัดใจเราอยู่มิให้จางได้
เพื่อเป็นศรีของภูเก็ตไว้ พวกเราภูมิใจร่วมกัน
ไชโย ไชโย ไชโย ไชโย
ตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 7 รอบ 5 ธันวาคม 2554
ตราสัญลักษณ์งานเฉลิมพระเกียรติฯ นี้ประกอบด้วย อักษรพระปรมาภิไธยย่อ ภปร สีเหลืองทอง อันเป็นสีประจำวันพระบรมราชสมภพ ขลิบรอบด้วยสีทอง อยู่กลางตราสัญลักษณ์ฯ บนพื้นวงกลมสีน้ำเงิน ล้อมรอบด้วยกรอบโค้งเรียบสีเหลืองทอง หมายถึงพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ทรงเป็นศูนย์รวมดวงใจของคนไทยทั้งชาติ ด้านบนอักษรพระปรมาภิไธยย่อ เป็นอุณาโลมเลข 9 ไทย หมายถึงพระมหากษัตริย์พระองค์ที่ 9 แห่งพระบรมราชจักรีวงศ์ โดยตัวเลขนั้นอยู่ภายใต้พระมหาพิชัยมงกุฎ อันเป็นเครื่องประกอบพระบรมราชอิสริยยศของพระมหากษัตริย์ไทย และเป็นเครื่องหมายแห่งความเป็นสมเด็จพระบรมราชาธิราช
สโมสรฟุตบอลจังหวัดเพชรบูรณ์
การถือกำเนิดในรูปแบบสโมสรฟุตบอลอาชีพเพชรบูรณ์ เอฟซี นั้นก่อร่างสร้างตัวขึ้นมาอย่างเป็นทางการเมื่อฤดูกาล 2009 โดยจบซีซั่นแรกกับการแข่งขันลีกภูมิภาคดิวิชั่น 2 ฤดูกาล 2009 กับอันดับที่ 5 ด้วยผลงานลงสนาม 20 นัดเก็บได้ถึง 30 คะแนน นับได้ว่าถือเป็นผลงานอันยอดเยี่ยม และในปี 2010 สโมสรได้มีการเปลี่ยนแปลงหลายอย่างทั้งในส่วนของโลโก้, ระบบการเล่นต่าง ๆ ที่สำคัญนั้นคือตัวผู้เล่นภายในทีมที่เน้นเรื่องของความเป็นท้องถิ่นนิยมเพื่อเอาใจแฟนคลับมากเป็นพิเศษ โดยเฉพาะในส่วนของโลโก้ที่นำตราสัญลักษณ์รูปพ่อขุนผาเมืองประดิษฐานอยู่ภายในเพชร ฐานล่างเป็นรูปฟุตบอลมีรัศมีเปร่งประกาย ประดับอยู่บนโล่สีเขียวมีมงกุฎพ่อขุนผาเมือง คือบุคคลสำคัญที่มีประวัติสำคัญกับเมืองเพชรบูรณ์ในอดีต “เพชร” คือความแข็งเกร่งเป็นสัญลักษณ์ของจังหวัดเพชรบูรณ์ ส่วนลูกฟุตบอลเป็นการประกาศศักดาเรื่องฟุตบอล ในส่วนของมงกุฎ แสดงถึงความสำเร็จยิ่งใหญ่ของสโมสร ขณะเดียวกันเป็นที่คาดกันว่างบประมาณในการสร้างทีมฟุตบอลอาชีพเพชรบูรณ์ เอฟซี ประจำฤดูกาล 2010 น่าจะตกอยู่ที่จำนวน 5 ล้านบาท โดยมาจากการกีฬาแห่งประเทศไทยจำนวน 1 ล้านบาท รวมถึงองค์การบริหารส่วจังหวัดเพชรบูรณ์, ป้ายโฆษณาต่าง ๆ, สปอนเซอร์ที่จะเข้ามาสนับสนุนทีม
เทศบาลตำบลท่าแลง
เทศบาลตำบลท่าแลง เป็นองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่น ประเภทเทศบาลตำบล ตั้งอยู่ในเขตอำเภอท่ายาง จังหวัดเพชรบุรี ยกฐานะขึ้นเป็นเทศบาลตำบลเมื่อปี พ.ศ. 2551
มหาวิทยาลัยราชภัฏเพชรบุรี
สีประจำสถาบัน เขียว-เหลือง
อำเภอเมืองเพชรบุรี
อำเภอเมืองเพชรบุรี เดิมชื่ออำเภอจังหวัดเพชรบุรี และ อำเภอคลองกระแชง ได้รับการจัดตั้งให้เป็นอำเภอเมื่อประมาณปี พ.ศ. 2446 เนื่องจากสถานที่ตั้งของศูนย์ราชการอยู่ในเขตตำบลคลองกระแชง ในอดีตใช้พื้นที่ของวัดพลับพลาชัยเป็นศูนย์ราชการของอำเภอคลองกระแชง ภายหลังจึงได้มีการย้ายออกจากวัดพลับพลาชัยเนื่องจากพื้นที่ของวัดคับแคบ แต่ก็ไม่ไกลสถานที่เดิมยังในเขตตำบลคลองกระแชงเหมือนเดิม ซึ่งอยู่ตอนกลางของอำเภอเมืองเพชรบุรี ด้านทิศตะวันออกของตำบลติดกับแม่น้ำเพชรบุรี ซึ่งเป็นสายน้ำที่สำคัญที่หล่อเลี้ยงวิถีชีวิตชาวเมืองเพชรมายาวนาน การที่อำเภอคลองกระแชงเป็นที่ตั่งศูนย์ราชการของจังหวัดเพชรบุรีจึงได้เปลียนชื่อเป็น อำเภอเมืองเพชรบุรี และยังได้มีการยุบพื้นที่บางตำบลในเขตอำเภอบ้านแหลม แล้วนำมาอยู่ในเขตกำรปกครองของ อำเภอเมืองเพชรบุรีอีกด้วย ได้แก่ ตำบลนาพันสาม ตำบลหนองพลับ เนื่องจากห่างไกลจากที่ว่าการอำเภอบ้านแหลม
โอลิมปิกฤดูร้อน 2012
กีฬาโอลิมปิกคราวนี้ มีตราสัญลักษณ์สองแบบคือ ตราสัญลักษณ์สำหรับเสนอชื่อประมูล เป็นภาพริบบินคาดเส้นสีฟ้า สีเหลือง สีดำ สีเขียว และสีแดง ที่คดเคี้ยวคล้ายรูปร่างของแม่น้ำเทมส์ ทางตะวันออกของกรุงลอนดอน ลอดผ่านตัวอักษรข้อความ “LONDON 2012” ซึ่งออกแบบโดย "คิโน ดีไซน์" (Kino Design) และตราสัญลักษณ์สำหรับการแข่งขันเอง เป็นภาพสื่อแสดงถึงตัวเลข 2012 ที่มีวงแหวนโอลิมปิกอยู่ภายในเลขศูนย์ ซึ่งออกแบบโดย โวลฟฟ์ โอลินส์ (Wolff Olins) ซึ่งมีการเปิดตัวและส่งมอบ เมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2550 (ค.ศ. 2007) ทั้งนี้ เป็นครั้งแรกที่ส่วนสำคัญของตราสัญลักษณ์โอลิมปิก และพาราลิมปิกเกมส์จะมีรูปแบบเดียวกัน โดยสีมาตรฐานคือ ม่วงแดง, เขียว, ส้มและฟ้า อย่างไรก็ตาม ตราสัญลักษณ์นี้สามารถรวบรวมสีสันที่หลากหลาย รวมทั้งสีในธงสหภาพ (Union Flag) ด้วยเช่นกัน
เขตสะพานสูง
ตราสัญลักษณ์ประจำเขตสะพานสูง มีลักษณะเป็นตรารูปวงกลม มีองค์ประกอบสำคัญต่างๆ และความหมายดังนี้
ตราสัญลักษณ์พระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา 7 รอบ 5 ธันวาคม 2554
ซึ่งทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้แบบตราสัญลักษณ์ฯ ซึ่งออกแบบโดยศิริ หนูแดง ใช้เป็นตราสัญลักษณ์ โดยได้รับเงินรางวัล 400,000 บาท พร้อมประกาศเกียรติคุณ, รางวัลรองชนะเลิศ 2 รางวัล ได้แก่ผลงานของ เจริญ มาบุตร และทวี ศรีใหม่ ได้รับเงินรางวัลคนละ 100,000 บาท พร้อมประกาศเกียรติคุณ, รางวัลชมเชย 10 รางวัล ได้แก่ผลงานของทวี ศรีใหม่, ศุภชัย จันทร์จั่น, สุเมธ พุฒพวง, อัครพล คล่องบัญชี, บำรุง อิศรกุล, สมชาย นิแก้ว, ชนะ อั้งลี่ และอนันต์ชัย เฟื่องนคร ได้รับเงินรางวัลคนละ 10,000 บาท
จังหวัดเพชรบุรี
2. การบริหารราชการส่วนภูมิภาค มีหน่วยราชการที่อยู่ในความควบคุมดูแลของผู้ว่าราชการจังหวัด คือ ส่วนราชการต่าง ๆ ในระดับจังหวัด และอำเภอ ส่วนราชการในระดับจังหวัดเป็นหน่วยงาน 2 ลักษณะ คือ หน่วยราชการบริหาร ส่วนภูมิภาคประจำจังหวัด และหน่วยราชการบริหารส่วนกลางในจังหวัด (ขึ้นตรงต่อส่วนกลาง) หน่วยราชการบริหารส่วนภูมิภาคประจำจังหวัดของจังหวัดเพชรบุรีมีทั้งสิ้น 33 หน่วยงาน สังกัดกระทรวงมหาดไทย 8 หน่วยงาน และสังกัดกระทรวง ทบวง กรมอื่น ๆ 26 หน่วยงาน 
3. การบริหารราชการส่วนท้องถิ่น มี 3 รูปแบบ คือ องค์การบริหารส่วนจังหวัด เทศบาล และองค์การบริหารส่วนตำบล 
การปกครองส่วนท้องถิ่น ประกอบด้วย องค์การบริหารส่วนจังหวัดเพชรบุรี 1 แห่ง เทศบาล 15 แห่ง (แบ่งเป็นเทศบาลเมือง 2 แห่ง และเทศบาลตำบล 13 แห่ง) องค์การบริหารส่วนตำบล 69 แห่ง มีรายละเอียดดังนี้
จังหวัดธนบุรี
จังหวัดธนบุรี ใช้ตราประจำจังหวัดเป็นรูปพระปรางค์วัดอรุณราชวรารามราชวรมหาวิหาร ออกแบบโดยกรมศิลปากร
เทศบาลเมืองเพชรบุรี
วัดสระบัวมีพระอุโบสถที่มีขนาดกะทัดรัดฐานแอ่นโค้ง ผนังมีเสาอิงประดับ หน้าบันด้านทิศตะวันออกประดับลายปูนปั้นรูปพระนารายณ์ทรงอสูร ประกอบด้วยลายกนกช่อพุ่มหางโต ลักษณะลายปูนปั้นคล้ายกับลายปูนปั้นหน้าบันพระอุโบสถวัดใหญ่สุวรรณาราม ภายในมีภาพจิตรกรรมและพระประธานสมัยอยุธยา
เทศบาลเมืองเพชรบูรณ์
เทศบาลเมืองเพชรบูรณ์ มีพื้นที่เทศบาลครอบคลุมตำบลในเมืองทั้งตำบล ซึ่งเป็นตำบลที่ถูกล้อมรอบด้วยตำบลสะเดียง อำเภอเมืองเพชรบูรณ์ จังหวัดเพชรบูรณ์ ห่างจากกรุงเทพมหานคร 346 กิโลเมตร มีพื้นที่ 8.6 ตารางกิโลเมตร
เทศบาลตำบลหนองไผ่ (จังหวัดเพชรบูรณ์)
เทศบาลตำบลหนองไผ่มีทางหลวงแผ่นดินหมายเลข 21 ตัดผ่าน ลักษณะพื้นที่เป็นที่ราบ สัญลักษณ์ของเทศบาลตำบลหนองไผ่ เป็นรูปต้นไผ่และหนองน้ำล้อมรอบ ซึ่งหมายถึงเทศบาลตำบลหนองไผ่มีหนองน้ำใหญ่ตั้งอยู่ในกลางเขตเทศบาล และมีน้ำขังตลอดปี ทำให้มีความอุดมสมบูรณ์ บริเวณรอบหนองน้ำมีต้นไผ่และไม้อื่นล้อมรอบหนาแน่น ทำให้ร่มรื่นและเป็นที่พักผ่อนหย่อนใจของประชาชนในเขตเทศบาล
พระยาเพชรบุรี (เรือง)
พระยาเพชรบุรี (พระยาสุรินทฦๅไชย ตามมีในพระไอยการตำแหน่งนาทหารหัวเมือง ระบุตำแหน่ง เจ้าเมืองเพชรบุรี ความตอนหนึ่งว่า ออกญาศรีสุรินทฦๅไชย อภัยพิริยบรากรมพาหะ ออกญาเพชรบุรี เมืองตรี นา 10000 ขึ้นประแดงจุลาเทพซ้าย ว่าราชการต่างพระเนตรพระกัณฑ์เมืองเพชรบุรี) เป็นนักรบที่เก่งกล้าสามารถ เลื่องลือว่าอยู่ยงคงกระพัน มาปรากฏชื่อในพระราชพงศาวดารฯ เมื่อรัชกาลสมเด็จพระบรมราชาที่ 3 (พระเจ้าเอกทัศ) หน้า 247- 248 ความว่า เจ้าพระยาอภัยราชา จึงปรึกษาด้วย พระยายมราช พระยาเพชรบุรี และหมื่นทิพเสนาว่า สมเด็จพระพุทธเจ้าหลวง (พระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ) ก็ตรัสมอบราชสมบัติแก่ พระเจ้าอยู่หัวซึ่งผนวช (พระเจ้าอุทุมพร) ทั้งยังตรัสทำนายไว้ว่า ถ้าจะให้พระองค์นี้ (พระเจ้าเอกทัศ) ครองราชย์สมบัติ บ้านเมืองก็จะพิบัติฉิบหาย ควรจะคิดกำจัดพระองค์นี้ (พระเจ้าเอกทัศ) เสียจากเศวตฉัตร แล้วไปเชิญเสด็จ พระเจ้าอยู่หัวซึ่งผนวชนั้น ให้ลาผนวชออกมาเสวยราชสมบัติดังเก่า บ้านเมืองจึงจะเป็นสุข ครั้นเพลาค่ำ จึงพากันไป ณ วัดกระโจม เข้าเฝ้า กรมหมื่นเทพพิพิธ อันเป็นเจ้านายชั้นผู้ใหญ่ แล้วกราบทูลปรึกษาตามคดีซึ่งคิดกันนั้น กรมหมื่นเทพพิพิธ ก็เห็นชอบด้วย ครั้นค่ำอีกวันหนึ่ง กรมหมื่นเทพพิพิธกับขุนนางทั้งสี่ก็พากันไปเฝ้าพระเจ้าอยู่หัว (พระเจ้าอุทุมพร) ซึ่งผนวช ณ วัดประดู่ แล้วกราบทูลความซึ่งคิดกันนั้น ครั้นทรงทราบจึงตรัสว่า “รูป เป็นสมณะ จะคิดอ่านการแผ่นดินด้วยนั้นไม่ควร ท่านทั้งปวงเห็นควรประการใดก็ตามจะคิดกันเถิด” กรมหมื่นเทพพิพิธ กับขุนนางทั้งสี่ก็เข้าใจว่าทรงยอมแล้วก็ทูลลากลับออกมา ครั้นรุ่งขึ้นเช้า พระเจ้าอุทุมพร จึงเสด็จเข้ามาในพระราชวัง เข้าเฝ้าพระเชษฐาธิราช (พระเจ้าเอกทัศ) ถวายพระพรแถลงรหัสเหตุนั้นให้ทราบสิ้นทุกประการ พระเจ้าเอกทัศ จึงมีพระราชโองการฯให้เจ้ากรม ปลัดกรม พระตำรวจทั้งแปดกรมไปกุมตัวเหล่ากบฏ พระยาเพชรบุรีรู้ข่าวจึงพาทหารร่วมใจ 500 ไปเชิญเสด็จกรมหมื่นเทพพิพิธ หนีออกจากพระนคร แต่ก็มาถูกจับ พระยาเพชรบุรีจึงต้องพระราชอาญาเฆี่ยนแล้วจำไว้ ต่อมาเมื่อพม่ายกทัพเข้าล้อมกรุงศรีอยุธยาครั้งแรก พระเจ้าเอกทัศ เกรงจะเกิดจลาจลขึ้น ด้วยไพร่ฟ้าข้าแผ่นดินเห็นว่าพระองค์ไร้ฝีมือในการบัญชาการศึก และข้าราชการทั้งนั้นก็ไม่เป็นใจจะทำการรบพุ่ง จึงมีรับสั่งให้ไปเชิญสมเด็จพระอนุชา (พระเจ้าอุทุมพร สมเด็จพระบรมราชาธิราชที่ 4) ลาผนวช แล้วมอบราชสมบัติให้ เมื่อพระเจ้าอุทุมพรได้ราชสมบัติแล้ว จึงมีรับสั่งให้ปล่อยตัว เจ้าพระยาอภัยราชา พระยายมราช และ พระยาเพชรบุรี ออกมารับราชการดังเก่า เมื่อพม่าถอยทัพกลับไป พระเจ้าอุทุมพร กลับถวายราชสมบัติคืนแก่ พระเจ้าเอกทัศ ต่อมาพงศาวดารระบุว่า มอญเมืองเมาะตะมะ จำนวน 3,000 คน ที่อพยพเข้ามาเมื่อในรัชสมัยสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวบรมโกศ ก่อการกบฏขึ้น มี พระยาเกียรติ พระยาราม เป็นตัวหัวหน้า นำสมัครพรรคพวกไปชุมนุมกันอยู่ที่เขานางบวช แล้วรวมกำลังกันยกเข้าปล้นเมืองนครนายก ในกรุงฯได้รับใบบอกเข้ามาจึงให้ พระยาสีหราชเดโชชัย เป็นแม่ทัพ คุมพล 2,000 ยกไปปราบ พวกมอญตั้งต่อสู้อยู่ที่ เหล่าตะกดแร่ ตีทัพ พระยาสีหราชเดโชชัย แตกพ่าย ในกรุงฯจึงแต่งทัพไปใหม่ให้ พระยายมราช เป็นทัพหลวงคุมพล 2,000 พระยาเพชรบุรี เป็นทัพหน้าคุมพล 1,000 ไปปราบจนพวกมอญราบคาบจับตัว พระยาเกียรติ พระยาราม กับพวกได้แล้วให้ประหาร ต่อมาเมื่อพม่ายกทัพเข้าตีกรุงศรีอยุธยาครั้งหลัง พงศาวดารมีรายการปรากฏว่า ครั้นจุลศักราช 1126 พระเจ้าอังวะมีราชสาสน์มาจะให้ส่งเจ้าเมืองทวาย ถ้าไม่ส่งจะยกทัพมารบ พระเจ้ากรุงศรีอยุธยาไม่ยอมส่งให้ แล้วจึงให้ตระเตรียมเครื่องศัสตราวุธไว้ป้องกันพระนครโดยแข็งแรง ให้เกณฑ์ข้าทหารออกไปรักษาด่านโดยกวดขัน แล้วให้ พระยาเพชรบุรี เป็นแม่ทัพใหญ่คุมทัพ 11 กอง ในกอง 1 มีทหารพร้อมเครื่องศัสตราวุธ 1000 คน มีช้างคลุมเกราะเหล็ก 10 ช้าง ช้างตัว 1 มีปืนใหญ่ชนิดเล็ก 2 บอก มีควานหัว 1 กลาง 3 ท้าย 1 มีทหารถือทวนตามหลังช้างอีกช้างละ 100 คน ให้พระหมื่นศรีคุมกอง 1 พระหมื่นเสมอใจกอง 1 พระหมื่นไวยกอง 1 พระอินทรอภัยกอง 1 พระสิวภัฎรกอง 1 พระมหาเสนากอง 1 พระพิไชยกอง 1 หลวงหรไทยกอง 1 หลวงศรีวรข่านกอง 1 ยกออกไปตั้งรับทัพพม่าทางเมืองสวรรคโลก ตั้งอยู่มิช้าทัพพม่าก็ยกลงมาแต่เมืองเชียงใหม่ ได้รบขับเคี่ยวกันอยู่ 13 วันจึงมีทองตราให้หากองทัพกลับมาช่วยรักษากรุงฯ พระยาเพชรบุรี จำต้องสั่งให้ล่าทัพ ถอยกลับเข้ากรุงฯตามรับสั่ง ต่อมาเมื่อกองทัพพม่ายกเข้ามาบรรจบกันบริเวณชานกรุงศรีอยุธยา ในกรุงฯได้ข่าวเข้ามาว่าพม่ายกทัพเรือหนีทางปืนขึ้นมาจากบางไทร ค่ายวัดโปรดสัตว์ และจากค่ายขนอนหลวง ทำนองจะมาตรวจเตรียมการล้อมกรุงฯข้างด้านตะวันออก พระเจ้าเอกทัศ จึงมีพระบรมราชโองการโปรดฯให้ พระยาเพชรบุรี เป็นแม่ทัพ คุมเรือรบ 10 กอง ในกอง 1 มีเรือรบ 20 ลำ เรือลำ 1 มีปืนใหญ่ตั้งหัวเรือ 1 ปืนขานกยาง 2 และปืนรายแคมพร้อมทหาร 50 คน ให้ ขุนสุรินทรสงคราม คุมกอง 1 ขุนอนุรักษ์มนตรีกอง 1 หลวงหรไทยกอง 1 หลวงศรีวรข่านกอง 1 พระพิไชยกอง 1 พระยาจุฬากอง 1 พระยากาญจนบุรีกอง 1 ยกออกไปตั้งรับทัพเรือพม่าที่ขึ้นมาจากบางไทร ค่ายวัดโปรดสัตว์ โดยไปตั้งทัพรับอยู่ที่ วัดพิชัย แล้วให้ พระยาวชิรปราการ (พระเจ้ากรุงธนบุรี) คุมอีกทัพหนึ่งไปตั้งหนุนอยู่ที่ วัดป่าแก้ว (เรียกเป็นสามัญว่า วัดใหญ่) อันไม่ห่างจากวัดพิชัยมากนัก คอยช่วยตีสกัดกองทัพพม่าที่จะยกเข้ามาจากขนอนหลวงมิให้ขึ้นลงหากันได้ ครั้นทัพพม่าทั้งสองยกมา พระยาเพชรบุรีจึงมีบัญชาให้ไพร่พลออกระดมตีทัพเรือพม่าตามรับสั่ง ได้รบกับทัพพม่าที่ริมวัดสังฆาวาศ พม่ามีไพร่พลมากกว่าก็ล้อมเอาทัพพระยาเพชรบุรีไว้ ทัพเรือไทยแลพม่าเข้ารบกันเป็นสามารถ ได้ต่อสู่กันถึงระยะประชิดติดพันโกลาหนอลหม่านไปทั่ว ไพร่พลฝ่ายไทยแม้จะน้อยตัวกว่าแต่ก็รบอย่างกล้าหาญ รวมใจกันเข้าไล่รุกคลุกคลี ยิงปืนหัวเรือแลปืนรายแคม ต้องเรือรบแลไพร่พลพม่าแตกจมล้มตายลงเป็นอันมาก ฝ่ายไทยเห็นเป็นทีจึงโหมทัพเข้าระดมตีตัดกลางทัพพม่าจนเสียกระบวนจวนจะแตกพ่าย แต่ด้วยพระยาเพชรบุรีเป็นแม่ทัพผู้กล้าหาญ เอาตนเองออกหน้านำทหารเข้าต่อตีกับเหล่าพม่าข้าศึก จึงต้องระเบิดเพลิงไพร่พลบาดเจ็บโดดหนีลงน้ำ ตัวพระยาเพชรบุรีหาเป็นอย่างใดไม่ เป็นแต่ถูกพม่าจับกุมคุมตัวไว้ พม่าคิดการกำจัดพระยาเพชรบุรี แต่พระยาเพชรบุรีมีวิชาอยู่ยงคงกระพันฟันแทงไม่เข้า พม่าจึงให้เอาไม้หลาวเสียบแทงทางทวารหนักจนสิ้นชีวิตในที่สุด เมื่อ เดือน 12 ปีจอ พุทธศักราช 2309 ส่วนพระยาวชิรปราการ (พระเจ้ากรุงธนบุรี) หาให้ทหารเข้าหนุนช่วยไม่ ด้วยเห็นว่าเหลือกำลังนัก เป็นแต่สั่งให้ถอยทัพ แล้วมาตั้งรอรับศึกอยู่ในค่ายของพระยาเพชรบุรีที่วัดพิชัย จึงเป็นเหตุให้ต้องพระไอยการกบฏศึก แล้วเลยถึงขัดพระบรมราชโองการฯให้หาตัวไปชำระคดี ครั้นถึงเดือนยี่จึงนำทหารร่วมใจในบังคับกองหนึ่ง (ประมาณ 1,000 เศษ ทั้งมีบุตรของพระยาเพชรบุรีคือ หลวงพิไชยราชา ตามไปในกองทัพด้วย และ หลวงพิไชยราชา ต่อมาได้กลายเป็นแม่ทัพสำคัญของพระเจ้าตาก ได้รับการพระราชทานยศขึ้นเป็น เจ้าพระยาพิไชยราชา รามราชแสนญาธิบดีศรีสัชนาไลย อภัยพิริยบรากรมพาหุ เจ้าเมืองสวรรคโลก) ตีฝ่ากองทัพพม่าหนีพระราชอาญาออกไปทางทิศตะวันออก
เทศบาลนครสุราษฎร์ธานี
สำหรับดวงตราสัญลักษณ์ของเทศบาลนครสุราษฎร์ธานี เป็นรูปโล่ห์มีปีกสมอเทิดรัฐธรรมนูญ ซึ่งมีความหมายว่า เทศบาลนครสุราษฎร์ธานีเป็นเมืองท่า ตั้งอยู่ริมแม่น้ำและทะเล ภายใต้การปกครองแบบประชาธิปไตย
เทศบาลตำบลเจริญศิลป์
ตราสัญลักษณ์
เทศบาลเมืองเพชรบุรี
พระอุโบสถมีขนาดเล็กก่ออิฐถือปูน ฐานโค้ง ไม่เจาะช่องหน้าต่าง บัวปลายเสากลีบยาว เพดานพระอุโบสถ ลดชันทั้งด้านหน้าและด้านหลัง เพดานมีดาวจำหลักไม้ลงรักปิดทอง ภายในมีภาพจิตรกรรมฝาผนังที่มีการจารึกปีที่เขียนไว้ว่า ปี 2277 เป็นภาพเขียนสีฝุ่น สภาพยังสมบูรณ์ ตอนบนเขียนเป็นรูปหมู่นักสิทธิ์วิทยาธรประนมหัตถ์ถือดอกไม้ แต่งกายอย่างคนต่างชาติ ตอนกลางเขียนเป็นรูปเจดีย์บรรจุในโครงรูปสามเหลี่ยมหยักฟันปลา มีรูปฉัตรคั่น ใต้ฉัตรเขียนเป็นรูปพุทธประวัติ ส่วนผนังด้านด้านทิศใต้เขียนเป็นภาพสถานที่สำคัญเกี่ยวกับพระพุทธเจ้า ตอนล่างของภาพเขียนเป็นรูปชาวตะวันตกขี่ม้า พระญี่ปุ่น และคนจีน แสดงให้เห็นถึงความเกี่ยวเนื่องในขนบธรรมเนียมประเพณีของชาวต่างประเทศในสมัยอยุธยาขณะนั้น
มิสแกรนด์พระนครศรีอยุธยา
2017: ชุดมัจฉาชาตินารี พระนครศรีอยุธยา เมืองที่ขึ้นชื่อ "อู่ข้าว อู่น้ำ สยามประเทศ" จึงเลือกใช้ลักษณะทางกายภาพของปลา ความพริ้วไหวและสรีระของหมู่มวลมัจฉาขณะแหวกว่าย คนสมัยก่อนเชื่อว่า ปลาตะเพียนสาน เป็นสัญลักษณ์ที่สื่อถึงความอุดมสมบูรณ์บนผืนแผ่นดินสุวรรณภูมิ สมกับที่เคยเป็นราชธานีไทยในสมัยก่อน
เทศบาลเมืองเพชรบุรี
วัดมหาธาตุวรวิหารมีพระปรางค์ห้ายอด สันนิษฐานว่าเดิมเป็นเทวาลัยในสมัยขอม สร้างด้วยศิลาแลง ภายหลังได้ร้างไป และกลายเป็นวัดในพระพุทธศาสนา จึงได้มีการบูรณะขึ้น ปัจจุบันได้มีการ ก่ออิฐ ฉาบปูน ประดับตกแต่งด้วยฝีมืออันปราณีต ประกอบด้วยปรางค์องค์ใหญ่สูง 42 เมตร ล้อมรอบทั้งสี่ทิศด้วยปรางค์เล็กสี่องค์ ภายในบรรจุพระบรมสารีริกธาตุ บรรจุในสถูปกะไหล่ทอง ในหนึ่งปีทางวัดจะเปิดให้ประชาชนเข้าสักการะเฉพาะช่วงสงกรานต์เท่านั้น
เทศบาลเมืองเพชรบุรี
วัดกำแพงแลง ตั้งอยู่ถนนพระทรงมีถนนโพธิ์การ้องตัดผ่านด้านทิศตะวันออกของวัด เป็นที่ตั้งของโบราณสถานแบบขอมและเก่าแก่ที่สุดในเมืองเพชรบุรี สันนิษฐานว่าสร้างมาตั้งแต่สมัยพระเจ้าชัยวรมันที่ 7 (พ.ศ. 1720-1780)ที่แผ่อำนาจเข้ามาสู่ดินแดนทางภาคกลางของประเทศไทยและเมืองเพชรบุรีเป็นเมืองสุดท้ายที่แผ่อิทธิพลมาถึง ซึ่งแสดงให้เห็นถึงประวัติศาสตร์และการตั้งชุมชนมาแล้วอย่างยาวนาน
เทศบาลตำบลบางตะบูน
เทศบาลตำบลบางตะบูน เป็นองค์การปกครองส่วนท้องถิ่นในเขตอำเภอบ้านแหลม จังหวัดเพชรบุรี ได้รับการยกฐานะของสุขาภิบาลเป็นเทศบาลตำบลบางตะบูน เมื่อวันที่ 25 พฤษภาคม 2542 ตามพระราชบัญญัติเปลี่ยนแปลงฐานะของสุขาภิบาลเป็นเทศบาล พ.ศ. 2542 ประกาศในราชกิจจานุเบกษา ฉบับกฤษฎีกา เล่ม 116 ตอนที่ 9 ก. ลงวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2542
ธงชาติไทย
ธงช้างเผือกเปล่าได้ใช้เป็นธงชาติสยามสืบมาจนกระทั่งในปี พ.ศ. 2459 เมื่อพระบาทสมเด็จพระมงกุฎเกล้าเจ้าอยู่หัว รัชกาลที่ 6 ได้เสด็จพระราชดำเนินไปยังเมืองอุทัยธานี ซึ่งขณะนั้นประสบเหตุอุทกภัยและทอดพระเนตรเห็นธงช้างของราษฎรซึ่งตั้งใจรอรับเสด็จไว้ถูกติดกลับหัว เนื่องจากในยุคนั้นธงช้างถือว่าเป็นของหายาก มีราคาแพง เพราะต้องสั่งทำจากต่างประเทศ อีกทั้งธงช้างที่มีขายบางแบบนั้นผลิตมาจากประเทศที่ไม่รู้จักช้าง รูปร่างของช้างที่ปรากฏจึงไม่น่าดู และหากผู้ใช้ประมาทชักธงช้างกลับด้าน ก็จะกลายเป็นที่เสื่อมเสียแก่พระเกียรติยศ พระองค์ทรงมีพระราชดำริว่า ธงชาติต้องมีรูปแบบที่สมมาตร และราษฎรสามารถทำใช้เองได้จากวัสดุภายในประเทศ เพื่อมิให้เกิดปัญหาดังกล่าวขึ้นอีกต่อไป จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เปลี่ยนรูปแบบธงชาติ เป็นธงรูปสี่เหลี่ยมผืนผ้า มีแถบยาวสีแดง 3 แถบ สลับกับแถบสีขาว 2 แถบ ซึ่งเหมือนกับธงชาติไทยในปัจจุบัน แต่มีเพียงสีแดงสีเดียว ซึ่งธงนี้เรียกว่า "ธงแดงขาว 5 ริ้ว" (ชื่อในเอกสารราชการเรียกว่า "ธงค้าขาย") ทั้งนี้ สำหรับหน่วยงานราชการของรัฐบาลสยามยังคงใช้ธงช้างเผือกเป็นสัญลักษณ์ แต่ใช้รูปช้างเผือกแบบทรงเครื่องยืนแท่น ซึ่งแต่เดิมธงนี้เป็นธงสำหรับเรือหลวงมาตั้งแต่ พ.ศ. 2440 และมีฐานะเป็นธงราชการอยู่ก่อนแล้วตั้งแต่ พ.ศ. 2453
เทศบาลเมืองบ้านบึง
ดวงตราของเทศบาล มีสัญลักษณ์ของบ้านและบึงใหญ่ ในตราเทศบาลปรากฏรูปเขาสองลูก คือ เทือกเขาเขียวและเขาโหม่ง ซึ่งเป็นภูเขาที่กั้นอำเภอบ้านบึงกับอำเภอเมืองชลบุรีและอำเภอศรีราชา ส่วนรูปต้นอ้อยเป็นซึ่งเป็นพืชเศรษฐกิจของบ้านบึง และนำรายได้มาสู่บ้านบึงเป็นจำนวนมาก จึงขาดไม่ได้ที่ขะอยู่ในตราสัญลักษณ์
เทศบาลตำบลบุสูง
ตราเทศบาลตำบลบุสูง เป็นรูปพระอาทิตย์กำลังทอแสงบนทุ่งนาซึ่งมีผลผลติทางการเกษตร อันประกอบไปด้วยหอม และกระเทียม ในดวงตราสัญลักษณ์อีกด้วย เทศบาลตำบลบุสูงแบ่งการปกครองออกเป็น 22 หมู่
เทศบาลเมืองเพชรบุรี
เทศบาลเมืองเพชรบุรี ตั้งอยู่ในพื้นที่อำเภอเมืองเพชรบุรี จังหวัดเพชรบุรีอันเป็นจังหวัดหนึ่งในภาคกลางตอนล่างของประเทศ โดยอยู่ห่างจากกรุงเทพ เมืองหลวงของประเทศไปทางทิศใต้เป็นระยะทางประมาณ 120 กิโลเมตร โดยใจกลางจะมีแม่น้ำเพชรบุรีไหลผ่าน
เทศบาลตำบลเสาธงหิน
ในสมัยของสมเด็จพระเจ้าตากสินมหาราช เมื่อพระองค์ได้เสด็จกรีธาทัพเพื่อที่จะทำการกู้ชาติจากข้าศึก ได้เสด็จนำทัพผ่านวัดสัก เมื่อทอดพระเนตรเห็นต้นสักจำนวนมากเป็นที่ร่มรื่น จึงรับสั่งให้หยุดทัพพักพลรบ ณ ที่วัดสักแห่งนี้เพื่อพักเอาแรงและรวบรวมกำลังพลจากที่ต่าง ๆ เพื่อออกรบ ไม่ว่าจะเป็นทัพของผู้ใดย่อมมีธงชัยประจำทัพหรือธงประจำตัวของแม่ทัพคนนั้น ๆ สมเด็จพระเจ้าตากสินได้มีรับสั่งให้ปักธงประจำทัพของพระองค์ลงบนกองทราย ณ ตำบลนั้น โดยให้หัวหมู่ทหารนำพลพรรคไปหาเอาหินก้อนใหญ่ ๆ มากองสุมทับและล้อมรอบเสาธงไว้มิให้ล้ม เพื่อเป็นเอกลักษณ์ของทัพและเป็นสัญลักษณ์จุดนัดหมายของทหาร แม่ทัพนายกองและไพร่พลทั้งหลายจึงพากันเรียกขานจุดนัดหมายนี้ว่า เสาธงหิน และในปี พ.ศ. 2464 ซึ่งเป็นปีที่กิ่งอำเภอบางแม่นางได้รับการยกฐานะเป็นอำเภอบางใหญ่ กำนันคนแรกชื่อ ขุนละออ นิราศพาน และตั้งเป็นชื่อ ตำบลเสาธงหิน ในที่สุด
เทศบาลตำบลเชียงเครือ (จังหวัดสกลนคร)
สัญลักษณ์ คือ รูปพระพุทธรูปปางไสยาสน์ประดิษฐานบนพระแท่น ด้านหลังเป็นรูปพระธาตุ อันหมายถึง สัญลักษณ์แห่งความร่มเย็นเป็นสุข ความรุ่งโรจน์รุ่งเรือง ความมีน้ำใจและเต็มเปี่ยมไปด้วยคุณธรรมของชาวตำบลเชียงเครือ
เทศบาลเมืองเพชรบุรี
งานปูนปั้นซุ้มประตูพระอุโบสถเป็นฝีมือของนายแป๋ว บำรุงพุทธ ช่างครูท่านหนึ่งของเมืองเพชร ปั้นเป็นภาพเรื่องราวตอนต่างๆ ในบทละครเรื่องรามเกียรติ์ มีความอ่อนช้อยงดงามทั้งรูปแบบ ลวดลาย และชัดเจนด้วยเนื้อหาของภาพ