พรรคเดโมแครต ก่อตั้งครั้งแรกปีใด ?
พรรคเดโมแครต (สหรัฐ)
ชื่อเดิมของพรรคเดโมแครตคือ พรรคเดโมเครติก-ริพับลิกัน ซึ่งก่อตั้งโดยประธานาธิบดีทอมัส เจฟเฟอร์สัน ใน ค.ศ. 1792 ถือเป็นพรรคการเมืองที่เก่าแก่ที่สุดในโลก หลังจากชัยชนะของพรรคเดโมเครติก-ริพับลิกันต่อพรรคเฟเดอรัลลิสต์ ในปี 1800 พรรคได้กลายเป็นพรรคการเมืองหลักของสหรัฐฯ ภายในพรรคเองได้แบ่งออกเป็นฝ่ายต่าง ๆ ในที่สุดประธานาธิบดีแอนดรูว์ แจ็กสัน ได้แยกฝ่ายของตนเองออกมาเป็น "พรรคเดโมแครต" ในปี 1828
พรรคประชาชน (พ.ศ. 2531)
พรรคประชาชน (ชื่อเดิม พรรครักไทย) พรรคการเมืองไทยที่จดทะเบียนก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2526 ต่อมาในปี พ.ศ. 2530 พรรครักไทยได้เปลี่ยนแปลงชื่อพรรคเป็น พรรคประชาชน และในปี พ.ศ. 2531 ได้เปลี่ยนแปลงคณะกรรมการบริหารพรรคชุดใหม่นำโดยกลุ่มของนายเฉลิมพันธ์ ศรีวิกรม์ อดีตเลขาธิการพรรคประชาธิปัตย์ที่ได้ย้ายเข้ามาสังกัดพรรคประชาชนและได้ให้คุณหญิงศศิมา ศรีวิกรม์ เป็นรักษาการหัวหน้าพรรคและนางสาวนิตยา ภูมิดิษฐ์ เป็นรักษาการเลขาธิการพรรค ต่อมาอีกเพียง 15 วัน ที่ประชุมใหญ่ได้มีมติเลือกให้นายเฉลิมพันธ์ ศรีวิกรม์ เป็นหัวหน้าพรรค และนายวีระ มุสิกพงศ์ เป็นเลขาธิการพรรคแทน และมีแกนนำคนสำคัญ อาทิ นายเดโช สวนานนท์, นายไกรสร ตันติพงศ์, นายเลิศ หงษ์ภักดี, นายอนันต์ ฉายแสง, นายสุรใจ ศิรินุพงศ์, นายถวิล ไพรสณฑ์, นายพีรพันธุ์ พาลุสุข, นายสัมพันธ์ เลิศนุวัฒน์, นายกริช กงเพชร
พรรคกิจประชาธิปไตย (พ.ศ. 2522)
พรรคกิจประชาธิปไตย หรือ กลุ่มกิจประชาธิปไตย เป็นกลุ่มการเมืองที่ก่อตั้งเมื่อปี พ.ศ. 2522 โดยมีพลอากาศเอก ทวี จุลละทรัพย์ อดีต ผู้บัญชาการทหารสูงสุด เป็นหัวหน้าพรรค เนื่องจากการเลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรไทยเป็นการทั่วไป พ.ศ. 2522 ถูกกำหนดขึ้นหลังการประกาศใช้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2521 แต่ยังไม่มีกฎหมายว่าด้วยพรรคการเมืองออกมาบังคับใช้ ดังนั้น บทเฉพาะกาลของรัฐธรรมนูญจึงยกเว้นข้อกำหนดเกี่ยวกับการสังกัดพรรคการเมืองของผู้สมัครสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จึงเป็นการรวมตัวอขงนักการเมืองในรูปแบบของ "กลุ่มการเมือง"
ยูกิโอะ ฮาโตยามะ
นายฮาโตยามะจบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยโตเกียว และมหาวิทยาลัยสแตนฟอร์ด เริ่มเข้าสู่วงการการเมืองด้วยการเป็น ส.ส. ของพรรคเสรีประชาธิปไตยเมื่อปี พ.ศ. 2529 ต่อมาได้ลาออกและก่อตั้งพรรคประชาธิปไตยญี่ปุ่น และได้ดำรงตำแหน่งหัวหน้าพรรคในเวลาต่อมา
พรรคริพับลิกันแห่งแคนาดา
พรรคริพับลิกันแห่งแคนาดา ก่อตั้งขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1967 เป็นพรรคการเมืองในประเทศแคนาดา มีผู้เข้าชิงตำแหน่งประธานาธิบดีในพรรคถึง 2 คน ในการเลือกตั้งเมื่อปี ค.ศ. 1968 โดยเกอราด กูจอนได้รับ 420 คะแนน (คิดเป็น 0.9%) และโรเบิร์ต ไฮน์ได้รับ 175 คะแนน (0.5%)
แนวร่วมประชาธิปไตยแห่งชาติ (ฟิลิปปินส์)
แนวร่วมประชาธิปไตยแห่งชาติ () เป็นกลุ่มซ้ายจัดที่ก่อตั้งขึ้นโดยพรรคคอมมิวนิสต์ฟิลิปปินส์เมื่อ 24 เมษายน พ.ศ. 2516 เพื่อระดมกลุ่มต่อต้านต่าง ๆ เข้ามาทำงานร่วมกับพรรค สามารถดึงดูดกลุ่มฝ่ายซ้ายเข้าร่วมได้มาก มีบทบาทในฟิลิปปินส์มากโดยเฉพาะตั้งแต่ พ.ศ. 2521 เป็นต้นมา แต่หลังจากการเข้ารับตำแหน่งของนางโกราซาน อากีโนใน พ.ศ. 2529 ความนิยมของกลุ่มนี้ได้ตกต่ำลง เนื่องจากการเรียกร้องเข้าร่วมในรัฐบาลแห่งชาติเพื่อแลกกับการตกลงทางการเมือง พรรคที่แนวร่วมให้การสนับสนุนก็ล้มเหลวในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2530 จนประธานาธิบดีฟิเดล รามอส ยอมให้พรรคคอมมิวนิสต์เป็นพรรคถูกต้องตามกฎหมายเมื่อ พ.ศ. 2535
คดีวอเตอร์เกต
เหตุอื้อฉาวเริ่มต้นขึ้นด้วยการจับกุมชายห้าคนในคดีลักลอบโจรกรรมข้อมูลในที่ทำการใหญ่พรรคเดโมแครต ณ อาคารวอเตอร์เกตคอมเพลกซ์ เมื่อวันที่ 17 มิถุนายน ค.ศ. 1972 โดยสำนักงานสอบสวนกลางแห่งสหรัฐอเมริกา (เอฟบีไอ) เชื่อมโยงเส้นทางการเงินของคนร้ายทั้งห้าคนจนสาวไปถึงกองทุนหนึ่ง ซึ่งเป็นกลุ่มระดมทุนสำหรับการลงชิงตำแหน่งประธานาธิบดีสมัยที่สองของนิกสัน ขณะที่หลักฐานทั้งหมดพุ่งชี้ไปยังคณะทำงานของประธานาธิบดี รวมไปถึงพนักงานเบิกความฟ้องในคณะทำงานสืบสวนคดีวอเตอร์เกตซึ่งตั้งโดยวุฒิสภา ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1973 คณะสอบสวนเปิดเผยว่าภายในห้องทำงานของประธานาธิบดีนิกสันมีระบบบันทึกเสียงอยู่ และได้บันทึกการสนทนาต่างๆ เอาไว้มากมาย ใจความจากเทปบันทึกเสียงเหล่านั้นชี้ให้เห็นว่าประธานาธิบดีนิกสันเคยพยายามที่จะปกปิดถึงการมีส่วนรู้เห็นในการโจรกรรมข้อมูล ณ ที่ทำการพรรคเดโมแครต หลังจากมีการต่อสู้ฟ้องร้องคดีความจำนวนมากมายหลายรอบในชั้นศาล ศาลฎีกาสูงสุดแห่งสหรัฐอเมริกามีคำตัดสินให้ประธานาธิบดีต้องส่งมอบเทปบันทึกเสียงทั้งหมดแก่พนักงานสืบสวนของรัฐ นิกสันจึงต้องจำยอมส่งมอบเทปตามคำตัดสิน
พรรคประชาธิปไตยยุโรป
พรรคประชาธิปไตยยุโรป คือการรวมกลุ่มกันของพรรคแนวอุดมการณ์อนุรักษนิยมในยุโรป เป็นกลุ่มการเมือง ในที่ประชุมสภาสหภาพยุโรป(Parliamentary Assembly of the Council of Europe) เริ่มตั้งเป็นกลุ่มการเมืองเมื่อปี พ.ศ. 2535 และเป็นกลุ่มย่อยใน กลุ่มพรรคประชาชนยุโรป-ประชาธิปไตยยุโรป (European People's Party - European Democrats|EPP-ED) ในรัฐสภายุโรป(European Parliament)
พรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซีย-การต่อสู้
พรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซียถูกแบ่งเป็นสองส่วนคือกลุ่มของเมกาวตีและกลุ่มของสุรยาดี ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2540 กลุ่มของเมกาวตีหันไปสนับสนุนพรรคสหพัฒนาการทำให้พรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซียได้คะแนนเสียงเพียง 3% เมื่อซูฮาร์โตหมดอำนาจ การควบคุมจำนวนพรรคการเมืองสิ้นสุดลง กลุ่มของเมกาวตีได้แยกออกมาตั้งพรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซีย-การต่อสู้โดยเมกาวตีเป็นหัวหน้าพรรค
พรรคนี้ได้คะแนน 33% ซึ่งได้คะแนนสูงสุดแต่ไม่ได้เสียงข้างมากอย่างแท้จริง เพราะไม่ได้เป็นแนวร่วมกับพรรคการเมืองใด ในครั้งแรกตัวเลือกแข่งขันเป็นประธานาธิบดีมีเมกาวตีและฮาบิบี แต่ต่อมา ฮาบิบีถอนตัวและโกลการ์หันไปสนับสนุนอับดุลเราะห์มาน วาฮีด ทำให้วาฮิดได้เป็นประธานาธิบดี เมกาวตีประท้วงแต่ไม่สำเร็จ เธอได้รับเลือกเป็นรองประธานาธิบดี ต่อมา วาฮิดถูกสภาถอดถอนในเดือนกรกฏาคม พ.ศ. 2544 เมกาวตีในฐานะรองประธานาธิบดีได้เป็นประธานาธิบดีแทน
ได้เกิดความแตกแยกขึ้นในพรรคหลังจากที่เมกาวตีได้เป็นประธานาธิบดี โดยมีสมาชิกแยกตัวออกไปในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2545 สุขมวตี ซูการ์โนปุตรีได้ก่อตั้งพรรคแห่งชาติอินโดนีเซีย ส่วนรัชมวตี ซูการ์โนปุตรีก่อตั้งพรรคผู้บุกเบิกในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2545
พรรคนี้ได้คะแนนเสียงเพียง 18.5% และไม่ได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดี ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2552 พรรคได้คะแนนเสียง 14%และไม่ได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดีอีกเช่นกัน
จอร์จ วอชิงตัน
วอชิงตันไม่ได้เป็นสมาชิกของพรรคการเมืองใดๆ และคาดหมายไว้ว่าจะไม่จัดตั้งพรรคการเมือง ด้วยเกรงจะทำให้เกิดความขัดแย้งที่จะมีผลกระทบต่อรัฐบาล อย่างไรก็ตาม คณะรัฐมนตรีของเขาเองได้แบ่งออกเป็นสองฝ่าย โดยกลุ่มรัฐมตรีว่าการกระทรวงการคลัง (Secretary of Treasury) คือ อเล็กซานเดอร์ แฮมิลตัน ต้องการให้รัฐบาลกลางมีแผนที่หนักแน่น สามารถมีเครดิตของชาติ และทำให้ประเทศมีอำนาจทางการเงิน กลุ่มนี้ได้ตั้งเป็นพรรคสหพันธรัฐนิยม ในอีกด้านหนึ่ง รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ คือ โธมัส เจฟเฟอร์สันได้ก่อตั้ง “พรรคสาธารณรัฐ” (Jeffersonian Republicans) ซึ่งต่อต้านแนวคิดของแฮมิลตัน และได้คัดค้านการเสนอวาระต่างๆในหลายกรณี แต่วอชิงตันในฐานะเป็นนักปฏิบัติค่อนข้างเอนเอียงไปทางแฮมิลตันมากกว่าเจฟเฟอร์สัน
พรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซีย-การต่อสู้
พรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซีย – การต่อสู้ (Indonesian Democratic Party – Struggle) เป็นพรรคการเมืองในอินโดนีเซีย นำโดยเมกาวตี ซูการ์โนปุตรี เมกาวตีได้เป็นประธานาธิบดีของอินโดนีเซียระหว่าง พ.ศ. 2544 – 2547 แนวคิดหลักของพรรคคือปัญจศีล
ในการประชุมระดับชาติ พ.ศ. 2536 เมกาวตี ซูการ์โนปุตรีได้รับเลือกเป็นหัวหน้าพรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซียซึ่งเป็นพรรคการเมืองในยุคระเบียบใหม่ การเลือกตั้งนี้ไม่เป็นที่ยอมรับของรัฐบาล และยังพยายามผลักดัน บูดี อาร์โยโน คู่แข่งให้เป็นหัวหน้าพรรค การประชุมครั้งพิเศษถูกจัดขึ้นในที่ๆรัฐบาลคาดหวังว่าอาร์โยโนจะได้รับเลือก แต่เมกาวตีชนะอีกครั้ง
ประวัติศาสตร์สหรัฐ
ใน ปี 1960 นักการเมืองผู้มีบารมี, จอห์น เอฟ. เคนเนดี ได้รับการเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีโรมันคาทอลิกคนแรกแห่งสหรัฐ. ครอบครัวเคนเนดี้นำชีวิตใหม่และความแข็งแรงมาสู่บรรยากาศของทำเนียบขาว. เวลาของเขาในทำเนียบขาวถูกทำเครื่องหมายด้วยเหตุการณ์ที่น่าทึ่ง เช่น การเร่งความเร็วของบทบาทสหรัฐฯในการแข่งขันในอวกาศ, การยกระดับบทบาทของสหรัฐในสงครามเวียดนาม, วิกฤตการณ์ขีปนาวุธในคิวบา, การบุกอ่าวหมู, การคุมขังมาร์ติน ลูเทอร์ คิง จูเนียร์ ในระหว่างการรณรงค์หาเสียงของเบอร์มิงแฮม และการแต่งตั้งน้องชายของเขา โรเบิร์ต เอฟ. เคนเนดี ต่อคณะรัฐมนตรีให้เป็นอัยการสูงสุด. เคนเนดี้ถูกลอบสังหารในดัลลัสรัฐเท็กซัส เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963 ปล่อยให้ประเทศอยู่ในสภาวะช็อคที่ลึกซึ้ง.
การทำให้เป็นประชาธิปไตย
การปฏิวัติอเมริกา (2308-2326) ได้ก่อตั้งสหรัฐอเมริกา
จากมุมมองต่าง ๆ มันเป็นชัยชนะทางอุดมคติ เพราะเป็นสาธารณรัฐที่แท้จริงโดยไม่เคยมีผู้เผด็จการสักคนหนึ่ง
แม้สิทธิการออกเสียงเลือกตั้งจะจำกัดให้ชายผิวขาวอเมริกันผู้มีที่ดินในเบื้องต้น
แต่ทาสก็ยังไม่ได้เลิกโดยเฉพาะในรัฐภาคใต้จนกระทั่งการแก้ไขเพิ่มเติมรัฐธรรมนูญหลังสงครามกลางเมืองอเมริกา (2404-2408)
และชาวอเมริกันเชื้อสายแอฟริกาก็ไม่ได้สิทธิพลเมืองจนกระทั่งคริสต์ทศวรรษ 1960
ประวัติศาสตร์สหรัฐ
ประธานาธิบดีจอห์นสันซึ่งขึ้นดำรงตำแหน่งหลังจากการลอบสังหารประธานาธิบดีลินคอล์นนั้นมาจากพรรคเดโมแครต มีแนวความคิดที่เป็นกลางนั่นคือ รัฐต่างๆทางใต้นั้นไม่มีสิทธิ์ที่จะแยกตัวออกไปจัดตั้งสมาพันธรัฐฯ ดังนั้นสมาพันธรัฐฯจึงเป็นรัฐที่ไม่ถูกต้องและไม่ได้รับการรับรองแต่เริ่มแรก รัฐบาลของนายจอห์นสันมีคำสั่งให้รัฐใต้เริ่มจัดตั้งรัฐบาลขึ้นใหม่และกลับเข้าร่วมกับสหรัฐให้เร็วที่สุด แต่ปรากฏว่ารัฐทางใต้ทั้งหลายยังคงระบุกฎหมายที่ลิดรอนสิทธิเสรีภาพของคนผิวดำไว้ในธรรมนูญของรัฐตน เรียกว่า กฎหมายคนผิวดำ (Black Codes) ซึ่งสร้างความไม่พอใจอย่างมากให้แก่บรรดาสมาชิกพรรครีพับบลิกันหัวรุนแรง (Radical Republicans) ซึ่งมีเสียงข้างมากในสภาคองเกรสขณะนั้น ปฏิเสธที่จะให้ผู้แทนจากรัฐใต้กลับเข้าร่วมสภาคองเกรส และในค.ศ. 1866 เมื่อสภาคองเกรสพิจารณาร่างกฎหมายเพื่อมอบสิทธิเสรีภาพให้แก่ชาวแอฟริกันอเมริกันในฐานะพลเมืองอเมริกันทัดเทียมกับคนผิวขาว ประธานาธิบดีจอห์นสันซึ่งไม่เป็นด้วยกับการให้สิทธิพลเมืองแก่คนผิวดำได้ใช้สิทธิของฝ่ายบริหารยับยั้งร่างรัฐบัญญัตินี้ แต่ทว่าสภาคองเกรสที่ประกอบไปด้วยพรรครีพับบลีกันได้ทำการข้าม (override) การยับยั้งของประธานาธิบดีจอห์นสันและผ่านร่างกฎหมายออกมาเป็นบทบัญญัติรัฐธรรมนูณข้อที่ 14 (Fourteenth Amendment) ในค.ศ. 1868 ให้สิทธิเสรีภาพแก่ชาวผิวดำเป็นพลเมืองอเมริกันอย่างเป็นทางการ และมีการบังคับให้รัฐทางใต้ยอมรับบทบัญญัติข้อนี้เข้าไปในธรรมนูญมิฉะนั้นจะไม่รับกลับเข้าร่วมสหรัฐฯ ค.ศ. 1867 สภาคองเกรสออกรัฐบัญญัติฟื้นฟู (Reconstruction Act) โดยแบ่งมลรัฐทางใต้ออกเป็นห้าเขตทหาร (Five Military Districts) โดยให้รัฐบาลส่งกองทัพเข้าประจำพื้นที่ทางใต้เพื่อควบคุมดูแลมิให้เกิดการต่อต้านนโยบายของรัฐบาลหรือความรุนแรงต่อคนผิวดำ และเพื่อกำจัดอำนาจของพรรคเดโมเครตในรัฐทางใต้
พรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซีย
พรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซีย (The Indonesian Democratic Party; PDI) เป็นหนึ่งในพรรคการเมืองที่ได้รับการยอมรับจากรัฐบาลในยุคระเบียบใหม่ของอินโดนีเซีย
พรรคการเมืองที่เข้าร่วมในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2514 มี 10 พรรคซึ่งซูฮาร์โตเห็นว่ามากเกินไปและต้องการลดให้เหลือเพียง 2-3 พรรค ทำให้พรรคการเมืองต่างๆต้องมารวมตัวกัน การเกิดขึ้นของพรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซียเป็นการรวมตัวของพรรคการเมืองชาตินิยมและไม่นิยมอิสลาม 5 พรรคในสภาผู้แทนราษฎร ซึ่งเรียกว่ากลุ่มพัฒนาประชาธิปไตย ประกอบด้วยพรรคแห่งชาติอินโดนีเซีย สันนิบาตสนับสนุนอินโดนีเซียเอกราช พรรคมูร์บา พรรคคริสเตียนอินโดนีเซีย และพรรคคาทอลิก ต่อมาในวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2516 ซึ่งเป็นวันที่ซูฮาร์โตเสนอให้ลดพรรคการเมือง ทั้งห้าพรรคจึงรวมเข้าด้วยกันเป็นพรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซีย
พรรคประชาธิปไตย (สิงคโปร์)
พรรคประชาธิปไตย (สิงคโปร์) (Democratic Party; ; ) เป็นพรรคการเมืองอายุสั้นในสิงคโปร์ จดทะเบียนเมื่อ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2498 โดยประชาชนที่พูดภาษาจีนกลาง ในเวลานั้นจัดเป็นพรรคการเมืองขนาดใหญ่หนึ่งในสองพรรคในสิงคโปร์ โดยอีกพรรคหนึ่งคือพรรคก้าวหน้าซึ่งชนะการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2491 พรรคนี้เกิดขึ้นก่อนแนวร่วมแรงงานที่ชนะการเลือกตั้งใน พ.ศ. 2498 และพรรคกิจประชาชนที่ได้ปกครองสิงคโปร์หลังการเลือกตั้ง พ.ศ. 2502
พรรคแนวร่วมประชาธิปไตย
พรรคแนวร่วมประชาธิปไตย เป็นพรรคการเมืองที่จดทะเบียนตาม พ.ร.บ.พรรคการเมือง พ.ศ. 2517 เป็นลำดับที่ 49/2519 โดยจดทะเบียนพรรคการเมือง เมื่อ วันที่ 2 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2519 โดยมีไพฑูรย์ เครือแก้ว ณ ลำพูน เป็นหัวหน้าพรรค และเหรียญชัย จองสืบ เป็นเลขาธิการพรรค
เบอร์นี แซนเดอร์ส
แซนเดอร์สประกาศการรณรงค์เพื่อเสนอชื่อให้เลือกประธานาธิบดีพรรคเดโมแครตเมื่อวันที่ 30 เมษายน 2016 แซนเดอร์สชนะการเลือกตั้งไพรมารีและการประชุมลับ 23 ครั้งและผู้แทนให้คำมั่นประมาณ 43% เทียบกับ 55% ของคลินตัน การรณรงค์ของเขาขึ้นชื่อเรื่องความกระตือรือร้นของผู้สนับสนุนเขา ตลอดจนการปฏิเสธการบริจาคครั้งใหญ่จากบริษัท อุตสาหกรรมการเงินและคณะกรรมการทำงานการเมืองที่เกี่ยงข้องใด ๆ วันที่ 12 กรกฎาคม 2016 แซนเดอร์สสนับสนุนคลินตันต่อคู่แข่งการเลือกตั้งเป็นการทั่วไปจากพรรครีพับลิกัน ดอนัลด์ ทรัมป์ ขณะที่กระตุ้นให้ผู้สนับสนุนเขาสานต่อการรณรงค์ "การปฏิวัติการเมือง" ของเขาที่เริ่มต้นแล้ว เขาตั้งองค์การ 501(c) ชื่อ การปฏิวัติของเรา เพื่อระดมและสนับสนุนผู้สมัครสำหรับตำแหน่งระดับท้องถิ่น รัฐและชาติ
พรรคประชาธิปไตยแห่งเวียดนาม
พรรคประชาธิปไตยแห่งเวียดนาม (Democratic Party of Vietnam; ภาษาเวียดนาม: Đảng Dân chủ Việt Nam) เป็นพรรคการเมืองในเวียดนามเหนือและสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม ก่อตั้งเมื่อ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2487 เพื่อรวมนักธุรกิจ ชนชั้นกลางและปัญญาชนเข้าด้วยกัน ต่อมาได้เข้าร่วมกับเวียดมินห์ พรรคนี้มีกิจกรรมในเวียดนามเหนือตั้งแต่ พ.ศ. 2497 – 2518 และจาก พ.ศ. 2518 – 2531 ในสาธารณรัฐสังคมนิยมเวียดนาม พรรคนี้สนับสนุนแนวทางของพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามและกลายเป็นพรรคหุ่นเชิด พรรคนี้เป็นสมาชิกของแนวร่วมปิตุภูมิเวียดนามและเป็นตัวแทนในสภาและรัฐบาลของเวียดนาม ผู้นำพรรคคือเงียมซวนแยม พรรคนี้ได้ถูกสลายตัวไปใน พ.ศ. 2531 พร้อมกับพรรคอีกพรรคที่ไม่ได้เป็นคอมมิวนิสต์ในเวียดนามคือพรรคสังคมนิยมแห่งเวียดนาม ใน พ.ศ. 2549 มีการก่อตั้งพรรคการเมืองชื่อเดียวกันคือพรรคประชาธิปไตยแห่งเวียดนามขึ้นอีก
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
หลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่งยุติ ฮิตเลอร์กลับมายังมิวนิก เพราะไม่มีแผนหรือโอกาสการศึกษาและอาชีพอย่างเป็นทางการ เขาจึงพยายามอยู่ในกองทัพให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้ เดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1919 เขาได้รับแต่งตั้งเป็นแวร์บินดุงสมันน์ (เจ้าหน้าที่การข่าว) แห่งเอาฟ์แคลรุงส์คอมมันโด (คอมมานโดลาดตระเวน) ของไรชส์แวร์ เพื่อมีอำนาจบังคับทหารอื่นและเพื่อแทรกซึมพรรคกรรมกรเยอรมัน (DAP) ระหว่างที่เขาเฝ้าติดตามกิจกรรมของพรรค DAP ฮิตเลอร์ถูกดึงดูดโดยแนวคิดต่อต้านยิว ชาตินิยม ต่อต้านทุนนิยม และต่อต้านมากซิสต์ของอันโทน เดร็คส์เลอร์ ผู้ก่อตั้งพรรค เดร็คส์เลอร์สนับสนุนรัฐบาลที่มีศักยะแข็งขัน สังคมนิยมรุ่นที่ "ไม่ใช่ยิว" และความสามัคคีท่ามกลางสมาชิกทั้งหมดของสังคม ด้วยความประทับใจกับทักษะวาทศิลป์ของฮิตเลอร์ เดร็คส์เลอร์จึงเชิญเขาเข้าร่วมพรรคกรรมกรฯ ฮิตเลอร์ยอมรับเมื่อวันที่ 12 กันยายน ค.ศ. 1919 เป็นสมาชิกพรรคคนที่ 55
ที่พรรคกรรมกรฯ ฮิตเลอร์พบดีทริช เอคคาร์ท หนึ่งในสมาชิกคนแรก ๆ ของพรรคและสมาชิกของลัทธิทูเลอโซไซตี (Thule Society) เอคคาร์ทได้กลายมาเป็นผู้ให้คำปรึกษาแก่ฮิตเลอร์ แลกเปลี่ยนความคิดกับเขา และแนะนำเขาให้รู้จักกับบุคคลในสังคมมิวนิกอย่างกว้างขวาง เพื่อเพิ่มความน่าดึงดูดแก่พรรค ทางพรรคได้เปลี่ยนชื่อเป็น "นาซิโยนอัลโซซีอัลลิสทีเชอ ดอยท์เชอ อาร์ไบแทร์พาร์ไท" หรือ พรรคสังคมนิยมกรรมกรแห่งชาติเยอรมัน (ย่อเป็น NSDAP) ฮิตเลอร์ออกแบบธงของพรรคเป็นสวัสติกะในวงกลมสีขาวบนพื้นหลังสีแดง
อับราฮัม ลินคอล์น
ลินคอล์นเกิดในครอบครัวยากจน ณ เมืองฮ็อดเจนวิลล์ รัฐเคนทักกี ซึ่งสมัยนั้นเป็นพรมแดนทางตะวันตกของสหรัฐอเมริกา ส่วนใหญ่ลินคอล์นศึกษาด้วยตนเอง และได้รับอนุญาตให้ประกอบอาชีพทนายความในอิลินอยส์ใน ปี 1836 เขากลายเป็นผู้นำพรรควิก และได้รับเลือกเป็นสมาชิกสภานิติบัญญัติรัฐอิลลินอยส์ระหว่างค.ศ. 1834 - 1842 และต่อมาถูกเลือกเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรสหรัฐอเมริกาในปี 1846 โดยดำรงตำแหน่งอยู่หนึ่งสมัย ลินคอล์นเน้นการปฏิรูประบบเศรษฐกิจให้ทันสมัย และต่อต้านสงครามเม็กซิโก-อเมริกา หลังหมดวาระลินคอล์นกลับไปประกอบวิชาชีพกฎหมายจนประสบความสำเร็จ เมื่อกลับมาสู่เวทีการเมืองอีกครั้งใน ปี ค.ศ. 1854 ลินคอล์นกลายเป็นผู้นำก่อตั้งพรรคใหม่ คือ พรรคริพับลิกัน ในระหว่างกับตัวแทนพรรคเดโมแครต สตีเฟน เอ. ดักลัส ใน ค.ศ. 1858 ลินคอล์นแสดงจุดยืนทางการเมืองที่คัดค้านการขยายตัวของสถาบันทาส แต่ก็แพ้การเลือกตั้งสมาชิกวุฒิสภาแก่ดักลัส คู่แข่งผู้มีอุดมการณ์ทางการเมืองชนิดไม่แทรกแทรงการมีอยู่ของสถาบันทาส โดยเชื่อว่าเป็นเรื่องที่ประชาชนควรมีสิทธิกำหนดเอง
พรรคแนวหน้าประชาธิปไตยอินโดนีเซีย
พรรคแนวหน้าประชาธิปไตยอินโดนีเซีย (Indonesian Democratic Vanguard Party; ภาษาอินโดนีเซีย: Partai Penegak Demokrasi Indonesia) เป็นพรรคการเมืองในอินโดนีเซีย ในการเลือกตั้งเมื่อ 5 เมษายน พ.ศ. 2547 ได้คะแนน 0.8% และได้ 1 ที่นั่ง พรรคนี้เป็นพรรคที่ต่อเนื่องมาจากพรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซียซึ่งเป็นพรรคฝ่ายค้าน 1 ใน 2 พรรคในยุคระเบียบใหม่ หลังจากพรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซียไม่ประสบความสำเร็จในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2542 พรรคได้เปลี่ยนชื่อเป็นพรรคแนวหน้าประชาธิปไตยอินโดนีเซียในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2547 ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2552 ไดคะแนนเสียง 0.13% และไม่ได้ที่นั่งในสภา
พรรคประชาธิปไตยก้าวหน้า (สิงคโปร์)
พรรคประชาธิปไตยก้าวหน้า (สิงคโปร์) (Democratic Progressive Party; DPP; ภาษาจีน: 民主进步党) เป็นพรรคการเมืองในสิงคโปร์ ก่อตั้งเมื่อ 16 มีนาคม พ.ศ. 2516 จากกลุ่มที่แยกตัวออกมาจากพรรคแรงงานและเรียกกลุ่มของตนว่าสหแนวร่วม เปลี่ยนชื่อเป็นสหแนวร่วมสิงคโปร์ เมื่อ 5 มีนาคม พ.ศ. 2525 และใน พ.ศ. 2531 ได้รวมกลับเข้าไปในพรรคแรงงาน แม้ในทางทะเบียนยังถือว่าเป็นพรรคเอกเทศอยู่
วินฟีลด์ สก็อตต์ แฮนค็อค
วินฟีลด์ สก็อตต์ แฮนค็อค () (14 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1824 – 9 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1886) เป็นนายทหารสังกัดกองทัพสหรัฐอเมริกา และผู้สมัครลงเลือกตั้งประธานาธิบดีในนามของพรรคเดโมแครต ในการเลือกตั้งประธานาธิบดี ปี ค.ศ. 1880 แฮนค็อคจบการศึกษาจากเวสพอยท์เป็นอันดับที่ 18 ของรุ่น และต่อมาได้รับราชการทหาร โดยเข้าร่วมรบใน สงครามเซมิโนลครั้งที่ 2 (Second Seminole War) ในฟลอริดา และสงครามเม็กซิโก-อเมริกา นอกจากนี้ยังรบในสงครามรักษาพรมแดน (border war) ที่แคนซัส และมีตำแหน่งเป็นเจ้าหน้าที่ในฟลอริดาช่วงต้นของสงครามกลางเมืองอเมริกา ต่อมาแฮนค็อกได้รับเลื่อนยศเป็นพลจัตวา และบัญชาการกองพลน้อยในการทัพเพนินซูลา และได้แสดงความสามารถทางยุทธวิธีให้เป็นที่ประจักษ์ในยุทธการที่วิลเลียมสเบิร์ก แฮนค็อคได้รับมอบหมายให้บัญชาการหน่วยรบในกองพลที่ II ในยุทธการแอนตีแทม แฮนค็อกมีชื่อเสียงในฐานะวีรบุรุษของยุทธการที่เกตตีสเบิร์ก
พรรคคอมมิวนิสต์ชิลี
พรรคคอมมิวนิสต์ชิลี () เป็นพรรคการเมืองของชิลี ก่อตั้งในปี ค.ศ. 1922 พรรคคอมมิวนิสต์ชิลีเคยสร้างประวัติศาสตร์รวมกับพรรคสังคมนิยมแห่งชิลีเป็นพรรคคอมมิวนิสต์เอียงซ้ายพรรคแรกในโลกที่ได้รับการเลือกตั้งในปี ค.ศ. 1970 แต่สหรัฐอเมริกาไม่ยอมรับและช่วยทำการรัฐประหารในปี 1973
อเล็กซานเดอร์ แฮมิลตัน
อนุสาวรีย์ แฮมิลตัน ที่ตั้งอยู่ในโถงที่ United States Capitol rotunda ในกรุงวอร์ชิงตัน ดีซี
ใน การเลือกต้ง ปี ค.ศ. 1800 แฮมิลตัน ได้ทำงานที่จะไม่เอาชนะฝ่ายตรงกันข้าม คือตัวแทนจากฝ่าย Democratic-Republican แต่รวมไปถึงตัวแทนของฝ่ายเขาเองในขณะนั้น คือ John Adams ในเดือนกันยายน เขาได้เขียนแผ่นปลิว กล่าวหาบุคลิกภาพของ John Adams ในการทำงานเป็นประธานาธิบดีของประเทศ เป็นการวิจารณ์ Adams อย่างเสียๆหายๆ แม้ในที่สุดเขาจะสนับสนุน Adams แต่จดหมายดังกล่าวได้ไปอยู่ในมือของกลุ่ม Democratic-Republican และได้มีการนำไปพิมพ์เผยแพร่ต่อ ซึ่งมีผลกระทบต่อ Adams ในฐานะเป็นตัวแทนของกลุ่ม Federalists และทำให้ชัยชนะไปตกอยู่กับมือของกลุ่ม Democratic-Republican Party ที่นำโดยเจฟเฟอร์สัน ในการเลือกตั้งในปี ค.ศ. 1800 และได้ทำลายโอกาสตำแหน่งของ แฮมิลตัน ในกลุ่มของ Federalists ในเวลาต่อมา
พรรคชาติประชาธิปไตย (พ.ศ. 2513)
พรรคชาติประชาธิปไตยจัดตั้งได้ไม่นานก็ต้องสิ้นสุดบทบาทลง เช่นเดียวกับพรรคการเมืองที่จัดตั้งขึ้นตามพระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2511 ทั้งหมด เนื่องจากการปฏิวัติของจอมพลถนอม กิตติขจร เมื่อวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2514
พรรคแนวประชาธิปไตย
พรรคแนวประชาธิปไตย พรรคการเมืองที่จดทะเบียนตาม พ.ร.บ.พรรคการเมือง พ.ศ. 2511 เป็นลำดับที่ 3/2511 เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน พ.ศ. 2511 โดยมี ไพฑูรย์ เครือแก้ว ณ ลำพูน เป็นหัวหน้าพรรคและเลขาธิการพรรค ใช้ชื่อว่า "พรรคแนวประชาธิปไตย"
พรรคเสรีประชาธิปไตย (ญี่ปุ่น)
พรรคเสรีประชาธิปไตยของญี่ปุ่นถือกำเนิดขึ้นเมื่อพ.ศ. 2498 จากการรวมตัวของสองพรรคได้แก่ พรรคเสรีนิยม (Liberal Party; ) ซึ่งนำโดยนายโยะชิดะ ชิเงะรุ () และพรรคประชาธิปไตยญี่ปุ่น (Japan Democratic Party; ) ของนายฮะโตะยะมะ อิชิโร่ () ในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สอง อันเป็นการรวมตัวกันของพรรคอนุรักษนิยมฝ่ายขวาขนาดใหญ่ทั้งสองพรรค เพื่อเป็นการต่อต้านพรรคฝ่ายซ้ายอื่นๆในญี่ปุ่นขณะนั้นเช่น พรรคสังคมนิยมญี่ปุ่น (Japan Socialist Party; ) หรือ พรรคคอมมิวนิสต์ญี่ปุ่น (Japan Communist Party; ) ในสมัยต่อมาหนังสือพิมพ์นิวยอร์กไทมส์ของสหรัฐอเมริกาได้เปิดเผยว่า ในช่วงสงครามเย็น สำนักข่าวกรองกลางหรือ CIA ของสหรัฐอเมริกาได้ใช้เงินจำนวนหลายล้านดอลลาร์ในการทำให้พรรคเสรีนิยมประชาธิปไตยชนะการเลือกตั้ง เพื่อเป็นการป้องกันมิให้ลัทธิคอมมิวนิสต์รุ่งเรืองขึ้นในญี่ปุ่น
รัฐเวสต์เวอร์จิเนีย
ในระดับรัฐ พรรคเดโมแครติกมีบทบาทนำในการเมืองของรัฐเวสต์เวอร์จิเนียตั้งแต่ช่วงภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่จนกระทั่งคริสต์ทศวรรษที่ 2000 สืบเนื่องมาจากธรรมเนียมสมาชิกสหภาพที่มีอิทธิพล ตั้งแต่ปี ค.ศ. 2000 เป็นต้นมา การเลือกตั้งของรัฐมีการแข่งขันกันสูงขึ้นทั้งในระดับรัฐและสหพันธรัฐ ในปัจจุบันเดโมแครตคุมคำแหน่งผู้ว่าการรัฐ ตำแหน่งทางบริหารต่างๆ ของรัฐเป็นส่วนใหญ่ และสมาชิกวุฒิสภา 1 ที่นั่ง ส่วนรีพีบลิกันคุมตำแหน่งสมาชิกวุฒิสภาอีก 1 ที่นั่ง สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรทั้งหมด 3 ที่นั่ง และเสียงข้างมากในสภาทั้งสองของสภานิติบัญญัติรัฐเวสต์เวอร์จิเนีย
พรรคสหรัฐว้า
พรรคสหรัฐว้า (United Wa State Party) เป็นหน่วยทางการเมืองของกองทัพสหรัฐว้า ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2532 เป็นกลุ่มที่เป็นสมาชิกของสภาแห่งชาติว้า เป็นกลุ่มว้าที่ไม่เป็นคอมมิวนิสต์ และเคยเป็นสมาชิกของพรรคคอมมิวนิสต์พม่า
ประธานพรรคคนแรกคือ เจา นีไล เขาเคยเป็นผู้นำหน่วยรบแบบกองโจรของเซาฮี-เซาพา ผู้เข้าร่วมพรรคคอมมิวนิสต์พม่าใน พ.ศ. 2512 เขาได้เป็นหนึ่งในคณะกรรมการกลางของพรรคใน พ.ศ. 2528 เมื่อก่อตั้งพรรคสหรัฐว้าใน พ.ศ. 2532 เขาได้เป็นประธานพรรค และมาเป็นเลขาธิการพรรคใน พ.ศ. 2538 โดยเปา ยูเซียง เป็นประธานพรรคแทน ก่อนที่ เปา ยูยี พี่ชายของยูเซียงจะขึ้นครองอำนาจใน พ.ศ. 2548 เพราะน้องชายสุจภาพไม่ดี เหว่ย เซียะกังเข้ามาเป็นคณะกรรมการกลางของพรรคใน พ.ศ. 2539
เบอร์นี แซนเดอร์ส
เบอร์นาร์ด "เบอร์นี" แซนเดอร์ส (, เกิด 8 ธันวาคม 1941) เป็นนักการเมืองชาวอเมริกันผู้ได้เป็นสมาชิกวุฒิสภาสหรัฐด้อยอาวุโสจากรัฐเวอร์มอนต์ตั้งแต่ปี 2007 แซนเดอรส์เป็นสมาชิกสภาอิสระที่ดำรงตำแหน่งยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์รัฐสภาสหรัฐ นับแต่เขาได้รับเลือกตั้งเป็นผู้แทนราษฎรในปี 1991 เขาเข้าร่วมประชุมลับกับพรรคเดโมแครต ซึ่งได้มอบหมายภาระงานคณะกรรมาธิการของรัฐสภาแก่เขา และบางครั้งให้พรรคเดโมแครตได้รับฝ่ายข้างมาก แซนเดอร์สเป็นสมาชิกคนสำคัญของพรรคข้างน้อยในคณะกรรมาธิการงบประมาณของวุฒิสภาในเดือนมกราคม 2015 เขาเคยเป็นประธานคณะกรรมาธิการกิจการทหารผ่านศึกของวุฒิสภาเป็นเวลาสองปี การรณรงค์ของแซนเดอร์สสำหรับการเสนอชื่อชิงประธานาธิบดีสหรัฐในปี 2016 ของพรรคแข่งกับฮิลลารี คลินตันได้ระดมเงินจากผู้สมทบปัจเจกรายย่อยมากกว่าผู้อื่นในประวัติศาสตร์อเมริกา และทำให้เขาเป็นที่รู้จักในระดับนานาชาติ เขาอธิบายตนว่าเป็นนักสังคมนิยมประชาธิปไตย แซนเดอร์สนิยมแรงงานและเน้นการย้อนความไม่เสมอภาคทางเศรษฐกิจ นักวิชาการจำนวนมากถือมุมมองของเขาว่าเข้าได้กับแนวประชาธิปไตยสังคมและลัทธิก้าวหน้าอเมริกันสมัยข้อตกลงใหม่มากกว่าสังคมนิยมประชาธิปไตย
ประชาธิปไตย
แม้ไม่มีคำจำกัดความของคำว่าประชาธิปไตย แต่เหล่าผู้ก่อตั้งสหรัฐอเมริกาได้กำหนดรากฐานแนวปฏิบัติของอเมริกาเกี่ยวกับอิสรภาพตามธรรมชาติและความเท่าเทียม รัฐธรรมนูญแห่งสหรัฐอเมริกาซึ่งมีผลบังคับใช้ตั้งแต่ ค.ศ. 1788 กำหนดให้มีรัฐบาลจากการเลือกตั้ง ตลอดจนการคุ้มครองสิทธิและเสรีภาพของประชาชน แต่ทีแรกครอบคลุมเฉพาะบางกลุ่มเท่านั้น
พรรคประชาธิปไตย (พม่า)
พรรคประชาธิปไตย (ภาษาอังกฤษ:Democratic Party; DP; ภาษาพม่า: ဒီမိုကရက်တစ်ပါတီ, ออกเสียง [dìmòkəɹɛʔtɪʔ pàtì]) เป็นพรรคการเมืองในพม่าก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2531 และได้จดทะเบียนอย่างเป็นทางการในเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2553 มีศูนย์กลางในปะซุนด่อง (Pazundaung) ย่างกุ้ง พรรคนี้เข้าร่วมในการเลือกตั้งทั่วไปในพม่าเมื่อ พ.ศ. 2553 หัวหน้าพรรคคือทู ไหว่ ซึ่งเคยเป็นนักโทษการเมืองมาก่อน เลขาธิการทั่วไปของพรรคคือ มยา ทัน นุ, นาย เย บา เสว่ และ ชอ ชอ คยอว์ เญียน เป็นลูกสาวของอู นุ อดีตนายกรัฐมนตรี คยอว์ เญียน (อดีตรองนายกรัฐมนตรี) และ บา เสว่ (อดีตนายกรัฐมนตรี) ซึ่งล้นเป็นนักการเมืองชื่อดังที่เคยเป็นส่วนหนึ่งของสันนิบาตเสรีภาพประชาชนต่อต้านฟาสซิสต์ พรรคมีบทบาทในเขตย่างกุ้งและอิระวดี
กรมประชาธิปไตย
การเลือกตั้งครั้งแรกเมื่อเป็นอาณานิคมของฝรั่งเศส เกิดขึ้นในเดือนกันยายน พ.ศ. 2489 กรมประชาธิปไตยได้ 50 จาก 67 ที่นั่ง และเป็นพรรคที่ได้รับความนิยมต่อมาในกัมพูชาอีกหลายปี แม้ว่าเจ้ายุทธวงศ์จะสิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 2490 กรมประชาธิปไตยซึ่งอยู่ตรงข้ามกับพรรคเสรีภาพของพระนโรดม นรินทเดช และกรมประชาธิปไตยก้าวหน้าของพระนโรดม มนตนะ ได้เรียกร้องเอกราชโดยจะใช้ประชาธิปไตยแบบฝรั่งเศส ทั้งนี้ พรรคนี้ยังกล่าวว่ากลุ่มเขมรอิสระที่ไทยสนับสนุนเป็นกลุ่มผู้รักชาติ ซึ่งทำให้ฝรั่งเศสไม่พอใจ
พรรคก้าวหน้า (พ.ศ. 2488)
พรรคก้าวหน้า เป็นพรรคการเมืองแรกของประเทศไทยที่กำเนิดขึ้นมาภายใต้รัฐธรรมนูญแห่งราชอาณาจักรไทย พุทธศักราช 2489 ที่ให้สิทธิเสรีภาพในการตั้งพรรคการเมือง โดยที่ยังมิได้มีพระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมืองแต่อย่างใด จึงมิได้เป็นพรรคการเมืองที่จดทะเบียนอย่างถูกต้องตามกฎหมาย หากแต่มีรัฐธรรมนูญให้การรับรอง มีหัวหน้าพรรค คือ ม.ร.ว.คึกฤทธิ์ ปราโมช และสมาชิกคนสำคัญ เช่น นายสุวิชช พันธเศรษฐ, นายสอ เศรษฐบุตร, พระยาสุรพันธุ์เสนี, ดร.โชติ คุ้มพันธ์, ม.ร.ว.นิมิตรมงคล นวรัตน, พระยาโทณวณิกมนตรี, นายเลียง ไชยกาล, นายบุญเท่ง ทองสวัสดิ์ ซึ่งเป็นกลุ่มบุคคลที่มีความคิดเห็นตรงข้ามกับคณะราษฎรหลายประการ และหลายคนได้เข้าร่วมกับกบฏบวรเดช และถูกจับกุม เมื่อพ้นโทษออกมาจึงได้ร่วมกันก่อตั้งพรรคขึ้น ต่อมาใน ปี พ.ศ. 2489 ได้มีการตั้งพรรคประชาธิปัตย์ขึ้นมา พรรคก้าวหน้าจึงยุบเข้ารวมเป็นพรรคเดียวกัน
พรรคสนับสนุนนโยบายเกรียงศักดิ์
ต่อมาทางกลุ่มได้จับมือกับกลุ่มของ พ.อ. (พิเศษ) พล เริงประเสริฐวิทย์ และกลุ่มชาติประชาชนของ ร.ต. บุญยง วัฒนพงศ์ ก่อตั้งพรรคการเมืองใหม่ในนาม พรรคสยามประชาธิปไตย เมื่อวันที่ 10 มกราคม พ.ศ. 2526 ทำให้บทบาทของกลุ่มสนับสนุนนโยบายยุติลงนับตั้งแต่บัดนั้น
บารัก โอบามา
ช่วงเดือนมกราคม ค.ศ. 2008 ในการเลือกตั้งเพื่อชิงตำแหน่งตัวแทนพรรคเดโมแครตเพื่อไปชิงตำแหน่งประธานาธิบดีต่อไปนั้น โอบามาต้องเจอคู่แข่งคนสำคัญคือ [[ฮิลลารี คลินตัน]] ซึ่งช่วงแรกต่างคนก็ต่างเอาชนะกันในแต่ละรัฐ ในวันที่ 31 พฤษภาคม ค.ศ. 2008 ทางคณะกรรมการพรรคเดโมแครตแห่งชาติ(DNC) ได้พิจารณาคะแนนโหวตที่[[รัฐมิชิแกน]]และ[[ฟลอริดา]]ที่กำลังมีความขัดแย้งกันอยู่ อย่างไรก็ตามผลการโหวตครั้งสุดท้ายปรากฏว่าโอบามามีคะแนนนำ ในวันที่ 3 มิถุนายน โอบามาจึงได้เป็นตัวแทนพรรคเดโมแครตไปชิงตำแหน่งประธานาธิบดี และในวันเดียวกันนั้น เขาได้แถลงการณ์ถึงชัยชนะที่เซนท์ พอล [[รัฐมินนิโซตา]] หลังจากนั้น ฮิลลารี คลินตัน จึงได้ยุติบทบาทในการหาเสียงทั้งหมด แล้วหันมาสนับสนุนโอบามาในวันที่ 7 กรกฎาคม เพื่อที่จะได้ไปเจอกับ[[จอห์น แมคเคน]] ผู้ท้าชิงตำแหน่งประธานาธิบดีจาก[[พรรคริพับลิกัน]]ต่อไป
อเล็กซานเดอร์ แฮมิลตัน
ในราวปี ค.ศ.1792 แนวร่วมแฮมิลตัน และกลุ่มของเจฟเฟอร์สัน-เมดิสัน ได้มีความแตกต่างกันอย่างชัดเจนในแนวนโยบาย แฮมิลตันเน้นความเข้มแข็งของรัฐบาลกลาง (Federalist Party) และฝ่าย เจฟเฟอร์สัน-เมดิสัน เป็นพรรคเน้นสาธารณรัฐประชาธิปไตย (Democratic-Republican Party) ที่ไม่ต้องการขยายบทบาทของรัฐบาลกลาง และให้ประเทศเป็นประชาธิปไตยในแบบที่ไม่มีกษัตริย์
ในช่วงการเลือกประธานาธิบดีคนที่สอง หลังจากยุควอชิงตัน เขาเลือกบุคคลที่เป็นคู่แข่งในพรรค Federalist คือจอห์น แอดัมส์ ทำให้กลุ่ม Federalist มีฐานสนับสนุนเหนือกลุ่มของ โธมัส เจฟเฟอร์สัน ซึ่งทำให้ฝ่ายเน้นการสร้างความแข็งแกร่งให้กับรัฐบาลกลางได้มีอำนาจในการบริหารประเทศต่อมา และเมื่อต้องมีการเลือกประธานาธิบดีสมัยต่อมาในปี ค.ศ. 1800 ผู้รับการเสนอชื่อสำคัญ 2 คนมีคะแนนเท่ากัน คือ เจฟเฟอร์สัน และ อารอน เบอร์ แม้ฝ่าย Federalist ของเขาได้พ่ายแพ้ไปแล้ว แต่เขาก็ใช้อิทธพลหันมาหนุนให้กับเจฟเฟอร์สัน จึงทำให้เจฟเฟอร์สัน ได้รับเลือกเป็นประธานาธิบดี และ อารอน เบอร์ ทีมีคะแนนรองลงมาได้เป็นรองประธานาธิบดี โดยเห็นว่าระหว่างผู้รับการเลือกตั้งสองคนนี้เจฟเฟอร์สันเป็นคนที่ดีกว่า หรือจะว่าเลวหรือเป็นอันตรายต่อกลุ่มของเขาน้อยกว่า
แนวร่วมประชาธิปไตยประชาชน (อินโดนีเซีย)
แนวร่วมประชาธิปไตยประชาชน (People's Democratic Front ภาษาอินโดนีเซีย: Front Demokrasi Rakjat, FDR) เป็นพรรคการเมืองอายุสั้นของฝ่ายซ้ายในอินโดนีเซีย ก่อตั้งเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 โดยสมาชิกประกอบด้วยพรรคคอมมิวนิสต์อินโดนีเซีย พรรคสังคมนิยม พรรคแรงงานอินโดนีเซีย ศูนย์กลางแรงงานอินโดนีเซียทั้งมวล และเยาวชนของประชาชน ผู้นำแนวร่วมคืออามีร์ ซารีฟุดดิน
ประชาธิปไตยแนวเจฟเฟอร์สัน
ประชาธิปไตยแนวเจฟเฟอร์สัน () เป็นประเด็นของจุดประสงค์ทางการเมืองต่างๆ ที่ตั้งตามชื่อประธานาธิบดีทอมัส เจฟเฟอร์สัน ประชาธิปไตยแนวเจฟเฟอร์สันมีอิทธิพลเป็นอันมากต่อการเมืองอเมริกันระหว่างคริสต์ทศวรรษ 1800 จนถึงคริสต์ทศวรรษ 1820 และเป็นแนวคิดที่ตรงกันข้ามกับประชาธิปไตยแนวแจ็คสันที่มามีอิทธิพลต่อจากแนวเจฟเฟอร์สัน บุคคลสำคัญๆ ที่สนับสนุนรายละเอียดของประชาธิปไตยแนวนี้คือตัวเจฟเฟอร์สันเอง, แอลเบิร์ต กาลลาติน, จอห์น แรนดอล์ฟ โรอันโนค และ แนธาเนีย เมคอน
บัด จอร์จ
บัด จอร์จ (23 ธันวาคม ค.ศ. 1927 – 1 กันยายน ค.ศ. 2017) เป็นนักการเมืองชาวอเมริกัน พรรคเดโมแครต[2]
จอร์จ วอชิงตัน
จอมพล จอร์จ วอชิงตัน (, 22 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1732 – 14 ธันวาคม ค.ศ. 1799) เป็นผู้นำทางทหารและการเมืองที่โดดเด่นของสหรัฐอเมริกาที่เพิ่งก่อตั้งขึ้น ระหว่าง ค.ศ. 1775 ถึง 1799 เขานำสหรัฐจนได้รับชัยชนะเหนือบริเตนใหญ่ในสงครามปฏิวัติอเมริกัน ในฐานะผู้บัญชาการทหารสูงสุดของกองทัพภาคพื้นทวีปใน ค.ศ.1775-1783 และรับผิดชอบการร่างรัฐธรรมนูญใน ค.ศ. 1787 เขาดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีคนแรกของสหรัฐอเมริกา ดำรงตำแหน่ง ค.ศ. 1789-1797 วอชิงตันเป็นผู้นำการสร้างรัฐบาลแห่งชาติที่เข้มแข็งและมีการคลังที่ดี ซึ่งวางตนเป็นกลางในสงครามที่ปะทุขึ้นในยุโรป ปราบปรามกบฏและได้รับการยอมรับจากชนอเมริกันทุกประเภท รูปแบบความเป็นผู้นำของเขาได้กลายมาเป็นระเบียบพิธีของรัฐบาลซึ่งปฏิบัติสืบต่อกันมานับแต่นั้น อาทิ การใช้ระบบคณะรัฐมนตรีและการปราศรัยในโอกาสเข้ารับตำแหน่งประธานาธิบดีอย่างเป็นทางการ วอชิงตันได้รับการยกย่องทั่วไปว่าเป็น "บิดาแห่งประเทศของเขา" ด้วย
พรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชา
เมื่อราว พ.ศ. 2493 นักศึกษาเขมรในปารีสได้จัดตั้งขบวนการของตนเอง ซึ่งมีการติดต่อกับส่วนของพรรคในบ้านเกิด กลุ่มนี้ได้กลับสู่กัมพูชาเมื่อ พ.ศ. 2503 และเป็นกลุ่มที่มีบทบาทสำคัญในการต่อต้านสีหนุและลน นลใน พ.ศ. 2511 และเป็นกลุ่มที่ก่อตั้งกัมพูชาประชาธิปไตย สมาชิกส่วนใหญ่ของกลุ่มปัญญาชนปารีสมาจากชนชั้นเจ้าของที่ดินหรือข้าราชการ และมีการแต่งงานกันเองในกลุ่ม พล พตแต่งงานกับเขียว พอนนารี ส่วนเอียง ซารีแต่งงานกับ เขียว ธีริท ทั้งสองคนเป็นหญิงที่มีการศึกษาดี และต่อมามีบทบาทสำคัญในกัมพูชาประชาธิปไตย
พรรคประชาธิปไตย (พ.ศ. 2534)
พรรคประชาธิปไตย พรรคการเมืองของไทยในอดีตที่จดทะเบียนก่อตั้งตาม พระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2524 เมื่อวันที่ 30 ตุลาคม พ.ศ. 2534 เป็นลำดับที่ 29/2534 มีนาย ธนา ไชยประสิทธิ์ หรือ บิ๊กต้อม หัวหน้าคณะนักกีฬาไทยเป็นหัวหน้าพรรคและนาย สุพล เนยปฏิมานนท์ เป็นเลขาธิการพรรคโดยมีแกนนำพรรคที่สำคัญคือนาย ธาดา เศวตศิลา บุตรชายของ พลอากาศเอกสิทธิ เศวตศิลา อดีตหัวหน้า พรรคกิจสังคม และอดีต องคมนตรี และสามีของตั๊ก มยุรา เศวตศิลา ดารานักแสดงชื่อดัง
ริชาร์ด นิกสัน
ปีค.ศ. 1952 ดไวต์ ดี. ไอเซนฮาวร์ (Dwight Eisenhower) ผู้บัญชาการสูงสุดของฝ่ายสัมพันธมิตรในสงครามโลกครั้งที่สอง ตัดสินใจลงแข่งขันชิงตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาสมัยที่ 34 ฝ่ายพรรคพรรคริพับลิกันเลือกริชาร์ด นิกสันเป็นผู้สมัครชิงตำแหน่งรองประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา หลังจากการหาเสียงที่ดุเดือดของพรรคริพับลิกันภายในเดือนพฤศจิกายนไอเซนฮาวร์และนิกสันได้รับชัยชนะเหนือพรรคพรรคเดโมแครตแบบถล่มถลายด้วยคะแนนโหวต 33,936,252 เสียงต่อ 27,314,922 เสียง
พรรคชาติประชาธิปไตย
พรรคชาติประชาธิปไตย () เป็นพรรคการเมืองของประเทศไทย ในอดีตซึ่งมีพลเอก เกรียงศักดิ์ ชมะนันทน์ อดีตนายกรัฐมนตรี เป็นหัวหน้าพรรค และมีพลอากาศเอก ทวี จุลละทรัพย์ เป็นประธานที่ปรึกษา พรรคจดทะเบียนจัดตั้งเมื่อวันที่ 9 สิงหาคม พ.ศ. 2525 เป็นลำดับที่ 7/2525 โดยมีแกนนำพรรคในชุดก่อตั้งพรรค เช่น อบ วสุรัตน์ ปรีดา กรรณสูต วงศ์ พลนิกร ประโยชน์ เนื่องจำนงค์ ประยูร สุรนิวงศ์ ดร.อาทิตย์ อุไรรัตน์ ชูสง่า ฤทธิประศาสน์ ไพฑูรย์ แก้วทอง สมพงษ์ อมรวิวัฒน์ ดำริ น้อยมณี และ ปิยะ อังกินันทน์
พรรคเพื่อประชาชนไทย
พรรคเพื่อประชาชนไทย พรรคการเมืองของไทยที่ได้จดทะเบียนจัดตั้งตาม พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง พ.ศ. ๒๕๕๐ เป็นลำดับที่ 9/2554 เมื่อวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2554 โดยมีนายดิเรก กลิ่นจันทร์ และ นายวีระวัฒน์ สุวรรณปรีชา เป็นหัวหน้าพรรคและเลขาธิการพรรคคนแรก
พรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน (พ.ศ. 2473–2488)
พรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน (; ) เป็นพรรคการเมืองที่เปลี่ยนรูปมาจากพรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามเมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2473 พรรคนี้ได้สลายตัวไปเมื่อ 11 พฤศจิกายน พ.ศ. 2488
พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามเดิมก่อตั้งเมื่อ 3 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2472 โดยการรวมพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน ซึ่งเป็นพรรคที่มีกิจกรรมในตังเกี๋ย พรรคคอมมิวนิสต์อันนัมที่มีกิจกรรมในโคชินจีน และสันนิบาตคอมมิวนิสต์อินโดจีนที่มีกิจกรรมในอันนัมหรือเวียดนามกลาง อย่างไรก็ตาม โคมินเทิร์นได้เสนอว่าขบวนการคอมมิวนิสต์ควรได้รับการสนับสนุนทั่วทั้งอินโดจีนฝรั่งเศส ไม่ใช่เฉพาะเวียดนาม ดังนั้น พรรคคอมมิวนิสต์เวียดนามจึงเปลี่ยนไปเป็นพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีน (พ.ศ. 2473–2488) และมีความประสงค์จะล้มล้างการปกครองของฝรั่งเศสในอินโดจีนฝรั่งเศส
ประวัติศาสตร์สหรัฐ
อย่างไรก็ตามวิกฤตเศรษฐกิจในค.ศ. 1873 ทำให้รัฐบาลต้องหันความสนใจจากเรื่องคนผิวดำมาที่เรื่องเศรษฐกิจ การเลือกตั้งในค.ศ. 1877 มีผลการเลือกตั้งที่ไม่ชัดเจน จึงเกิดการเจรจาขึ้นระหว่างทั้งสองพรรคการเมืองคือ พรรครีพับบลิกันและพรรคเดโมแครต โดยฝ่ายเดโมแครตยินยอมให้ตัวแทนจากพรรครีพับบลิกันคือ รัทเทอร์ฟอร์ด บี. เฮส์ (Rutherford B. Hayes) ขึ้นดำรงตำแหน่งประธานาธิบดี แต่มีข้อและเปลี่ยนว่ารัฐบาลกลางจะต้องถอนทหารทั้งหมดออกจากรัฐทางใต้ เมื่อปราศจากกำลังความคุมจากฝ่ายรีพับบลีกันทำให้พรรคเดโมแครตกลับขึ้นมามีอำนาจอีกครั้งในทางตอนใต้ เป็นการสิ้นสุดสมัยแห่งการฟื้นฟู รัฐบาลระดับมลรัฐต่างๆทางตอนใต้ได้ออกกฎหมายริดรอนสิทธิของชาวแอฟริกันอีกครั้งหนึ่งเรียกว่า กฎหมายจิมโครว์ (Jim Crow Laws) โดยมีการแบ่งแยก (segregation) คนผิวขาวและคนผิวดำออกจากกันในด้านสาธารณูปโภคสาธารณะและหน้าที่การงาน ภายใต้นโยบาย"แบ่งแยกอย่างเท่าเทียม" ("Seperate but equal") ในทางปฏิบัติคนผิวดำในทางตอนใต้ตกเป็นพลเมืองชั้นสอง มีคุณภาพชีวิตที่ด้อยกว่าคนผิวขาวและถูกกีดกัดจากการปกครอง
การหยุดรัฐบาลกลางสหรัฐ พ.ศ. 2561
การหยุดรัฐบาลกลางนี้เป็นการหยุดครั้งแรกในประวัติศาสตร์สหรัฐในขณะที่พรรคการเมืองเดียวกันครองเสียงข้างมากทั้งสองสภาและทำเนียบขาว (คือ พรรคริพับลิกัน) การหยุดปี 2561 เริ่มเมื่อวุฒิสภาสหรัฐไม่สามารถอนุมัติร่างกฎหมายที่สภาผู้แทนราษฎรผ่านเพื่อเปิดรัฐบาลต่อได้ การหยุดสิ้นสุดเมื่่อสมาชิกวุฒิสภาพรรคเดโมแครตตกลงยุติการอภิปรายประวิงเวลาและปิดอภิปรายด้วยคำมั่นว่าพรรคริพับลิกันจะอนุญาตให้มีการถกเถียงในกฎหมายอีกฉบับชื่อรัฐบัญญัติดรีมก่อนมติต่อเนื่องหมดอายุเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2561
พรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซียแห่งความรัก
พรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซียแห่งความรัก (Indonesian Democratic Party of Devotion; ภาษาอินโดนีเซีย: Partai Kasih Demokrasi Indonesia) เป็นพรรคการเมืองในอินโดนีเซีย และเป็นพรรคที่นิยมศาสนาคริสต์ 1 ใน 2 พรรค ที่เข้าร่วมในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2552
พรรคนี้ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2541 ในชื่อพรรคประชาธิปไตยคาทอลิก ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2542 พรรคได้รับเลือกเพียงที่นั่งเดียว และได้เปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบันในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2547 โดยรวมกับพรรคอื่นด้วย เป้าหมายของพรรคคือชาวคริสต์ 14-15 ล้านคนในอินโดนีเซีย ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2552 พรรคนี้ได้คะแนนเสียงร้อยละ 30 ในพื้นที่ที่มีชาวคริสต์อยู่มาก แต่ได้คะแนนรวมในระดับชาติเป็นร้อยละ 0.3 จึงไม่ได้รับเลือก
พันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย
ในวันที่ 23 มกราคม พ.ศ. 2549 ตระกูลชินวัตรและดามาพงศ์ขายหุ้นที่ครอบครองอยู่ทั้งหมดในกลุ่มบริษัทชินคอร์ป ให้แก่บริษัทเทมาเส็ก รวมมูลค่าทั้งสิ้นกว่า 73,000 ล้านบาท กลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยจึงได้ก่อตั้งขึ้นอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2549 ซึ่งทางกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตยมองว่าเป็นผลประโยชน์ทับซ้อน
พรรคประชาธิปไตยใหม่
พรรคประชาธิปไตยใหม่ (, ตัวย่อ: ปธม.) เป็นพรรคการเมืองไทย ที่ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2554 โดยมีนายสุรทิน พิจารณ์ เป็นหัวหน้าพรรค นายนิพนธ์ ชื่นตา เป็นรองหัวหน้าพรรค และนายจำรัส ไกยสิทธิ์ เป็นเลขาธิการพรรค ต่อมาเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2557 ได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร จากคะแนนเสียงของประชาชนโดยรวมข้างมาก โดยระบอบการเลือกตั้งแบบบัญชีรายชื่อ ปัจจุบันมีนายสุรทิน พิจารณ์ เป็นหัวหน้าพรรคประชาธิปไตยใหม่ โดยมีผู้ร่วมอุดมการณ์ซึ่งเป็นผู้บริหารกรรมการพรรคชุดใหม่ที่มีคุณวุฒิ และวัยวุฒิที่พร้อมจะพัฒนาบ้านเมืองอย่างมีประสิทธิภาพมากขึ้น
พรรคเสรีนิยม (ประเทศไทย พ.ศ. 2525)
พรรคเสรีนิยม พรรคการเมืองของไทยในอดีตซึ่งได้จดทะเบียนก่อตั้งตาม พระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2524 เมื่อวันที่ 16 กันยายน พ.ศ. 2525 เป็นลำดับที่ 12/2525 พร้อมกับพรรคการเมืองอื่น ๆ อีก 7 พรรคอาทิ พรรคประชากรไทย พรรคประชาราษฎร์ พรรคพลังใหม่ พรรคชาติประชาธิปไตย พรรคกิจสังคม พรรคแรงงานประชาธิปไตย และ พรรคสังคมประชาธิปไตย มีหม่อมราชวงศ์เศรณีพรหม กมลาสน์ เป็นหัวหน้าพรรคคนแรกและนายมารุต ชาญณรงค์ รองหัวหน้าพรรคเป็นเลขาธิการพรรคคนแรก
พรรคสังคมประชาธิปไตยประชาชน
พรรคสังคมประชาธิปไตยประชาชน พรรคการเมืองของไทยที่ที่ก่อตั้งตาม พระราชบัญญัติประกอบรัฐธรรมนูญว่าด้วยพรรคการเมือง พ.ศ. ๒๕๖๐ เป็นลำดับที่ 5/2561 เมื่อวันศุกร์ที่ 2 มีนาคม พ.ศ. 2561 มีนาย ยอดเยี่ยม ศรีมันตะ อดีตสมาชิกพรรคเพื่อไทยเป็นผู้ก่อตั้งและยื่นจดจองชื่อพรรค
พรรคประชาธิปไตย (พ.ศ. 2534)
พรรคประชาธิปไตยถูกยุบเมื่อวันที่ 8 มกราคม พ.ศ. 2536 ตามคำสั่ง ศาลฎีกา ที่ 3671/2535 ลงวันที่ 17 พฤศจิกายน พ.ศ. 2535 พร้อมกับพรรคการเมืองอีก 5 พรรคคือ พรรคเสรีนิยม พรรคชาวไทย พรรคเสรีประชาธิปไตย พรรคประชาชาติ และ พรรคชาติประชาชน เนื่องจากไม่ได้ส่งผู้สมัครลงรับเลือกตั้งเมื่อวันที่ 22 มีนาคม พ.ศ. 2535
พรรคนาซิโอนาลิสตา
พรรคนาซิโอนาลิสตา () เป็นพรรคการเมืองพรรคแรกของฟิลิปปินส์ที่ได้รับอนุญาตให้จัดตั้งขึ้นในยุคที่เป็นอาณานิคมของสหรัฐอเมริกาเมื่อ พ.ศ. 2458 พรรคนี้มีอิทธิพลตั้งแต่การเลือกตั้ง พ.ศ. 2450 จนถึงสงครามโลกครั้งที่ 2 พ.ศ. 2484
ภายในพรรคมีปัญหาความแตกแยกในหมู่ผู้นำโดยเฉพาะระหว่างมานูเอล เกซอน กับเซร์ฮิโอ โอสเมญญา หลังสงครามโลกสิ้นสุดลงเกิดความแตกแยกในพรรคขึ้นอีก จนมีการแยกไปตั้งพรรคเสรีนิยม พรรคนี้ถูกยกเลิกเมื่อเฟอร์ดินันด์ มาร์โกส ประกาศกฎอัยการศึกเมื่อ พ.ศ. 2514 พรรคนาซิโอนาลิสตาถูกรื้อฟื้นขึ้นมาอีกเมื่อ พ.ศ. 2532 เพื่อเป็นเครื่องมือทางการเมืองของซัลวาดอร์ เลาเรล แต่เมื่อเขาได้คะแนนเสียงเพียงร้อยละ 3.4 ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีเมื่อ พ.ศ. 2535 พรรคนี้ก็สิ้นสุดบทบาทไปในที่สุด
พรรคเสรีประชาธิปไตย (ญี่ปุ่น)
อย่างไรก็ตาม เศรษฐกิจญี่ปุ่นเผชิญปัญหาหยุดนิ่งและตกต่ำในช่วงทศวรรษที่ 1990 อันเนื่องมาจากการกีดกันทางการค้าจากสหรัฐอเมริกา และการแข็งตัวของค่าเงินเย็นเมื่อเทียบกับเงินดอลลาร์ ทำให้ญี่ปุ่นเข้าสู่ช่วงเวลา "สิบปีแห่งความสูญเปล่า" (Lost Decade) ความนิยมในพรรคเสรีประชาธิปไตยลดลงอย่างมาก ทำให้พรรคญี่ปุ่นใหม่ (Japan New Party; ) ซึ่งแยกตัวออกมาจากพรรคเสรีประชาธิปไตยสามารถเอาชนะพรรคเสรีประชาธิปไตยในการเลือกตั้งปีพ.ศ. 2536 ได้ เป็นครั้งแรกในประวัติศาสตร์หลังสงครามโลกครั้งที่สองที่พรรคเสรีประชาธิปไตยสูญเสียเสียงข้างมากในรัฐสภาให้แก่พรรคอื่นและกลายเป็นพรรคฝ่ายค้าน อย่างไรก็ตามเหตุการณ์เป็นอยู่ในช่วงเวลาเพียงแค่ 11 เดือนเท่านั้น การเลือกตั้งในปีพ.ศ. 2537 พรรคเสรีประชาธิปไตยสามารถกอบกู้เสียงข้างมากกลับมาเป็นรัฐบาลได้อีกครั้ง
วูดโรว์ วิลสัน
วูดโรว์ วิลสันจบปริญญาเอกด้านรัฐศาสตร์จากมหาวิทยาลัยจอห์น ฮอปกินส์ ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีสังกัดพรรคเดโมแครต โดยเอาชนะวิลเลียม เอช. ทัฟต์ และทีโอดอร์ รูสเวลต์ จากพรรครีพับลิกัน ที่พ่ายแพ้เพราะคะแนนเสียงของพรรคแบ่งออกเป็นสองฝ่าย หลังจากเข้าดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีในสมัยที่สองในปี ค.ศ. 1916 ได้ไม่นาน ในเดือนเมษายน ค.ศ. 1917 เขาได้นำสหรัฐอเมริกาซึ่งประกาศตัวเป็นกลางมาตลอดต้นสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เข้าร่วมสงคราม หลังจากพบว่ารัฐบาลเยอรมนีได้เสนอตัวเป็นพันธมิตรทางการทหารกับเม็กซิโกเพื่อต่อต้านสหรัฐ และเริ่มใช้เรือดำน้ำโจมตีเรือสินค้าของสหรัฐ
พรรคประชาธิปไตยแห่งประเทศจีน
พรรคนี้ถูกจัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 28 มิถุนายน พ.ศ. 2541 ซึ่งอยู่ในระหว่างที่บิล คลินตัน ประธานาธิบดิของสหรัฐอเมริกาในขณะนั้น มาเยือนสาธารณรัฐประชาชนจีน หวาง โหย่ว ไฉ แกนนำผู้ประท้วงที่จัตุรัสเทียนอันเหมินเมื่อปี พ.ศ. 2532 กับหวาง ต้ง ไห่ และ หลิน ฮุย ได้ไปที่มณฑลเจ้อเจียง เพื่อจดทะเบียนก่อตั้งพรรคอย่างเป็นทางการ แต่การจดทะเบียนก่อตั้งพรรคก็ไม่สำเร็จ
พรรคชาติประชาธิปไตย (พ.ศ. 2499)
พรรคชาติประชาธิปไตย เป็นพรรคการเมืองไทย จดทะเบียนลำดับที่ 14/2499 จดทะเบียนก่อตั้งพรรคเมื่อ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2499 มีพันโท หม่อมราชวงศ์น้ำเพชร เกษมสันต์ เป็นหัวหน้าพรรค
พรรคประชาธิปไตย (ญี่ปุ่น)
พรรคประชาธิปไตย (ญี่ปุ่น) () หรือ ดีพี พรรคการเมืองขนาดใหญ่อันดับ 2 ของ ประเทศญี่ปุ่น ก่อตั้งเมื่อวันที่ 27 มีนาคม พ.ศ. 2559 โดยเกิดจากการควบรวมพรรคกันของ พรรคประชาธิปไตยญี่ปุ่น หรือ ดีพีเจ และ พรรคนวัตกรรมญี่ปุ่น หรือ เจไอพี
พรรคเดโมแครต (สหรัฐ)
พรรคเดโมแครต () เป็นหนึ่งในสองพรรคการเมืองใหญ่ของสหรัฐ (อีกพรรคหนึ่งคือ ริพับลิกัน)
พรรคกัมพูชาประชาธิปไตย
พรรคกัมพูชาประชาธิปไตย (Party of Democratic Kampuchea) เป็นพรรคการเมืองในประเทศกัมพูชาที่สืบเนื่องมาจากพรรคคอมมิวนิสต์ในกัมพูชากลุ่มที่นำโดยพล พต หรือเขมรแดงเมื่อเดือนธันวาคม พ.ศ. 2524 มีนโยบายเน้นสังคมนิยมประชาธิปไตย และนิยมคอมมิวนิสต์
การสลายตัวของพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชามาเป็นพรรคกัมพูชาประชาธิปไตย มีจุดประสงค์หลักเพื่อต่อต้านเวียดนาม มีกองทัพแห่งชาติกัมพูชาประชาธิปไตยเป็นกองกำลังติดอาวุธ โดยแนวร่วมประชาธิปไตยเพื่อสหภาพที่ยิ่งใหญ่แห่งกัมพูชาเป็นองค์กรหลักที่ควบคุม เลขาธิการทั่วไปของพรรคคือพล พต
ประธานาธิบดีสาธารณรัฐจีน
พรรคชาตินิยม (國民黨) ก่อตั้ง "สาธารณรัฐจีน" (中華民國) ขึ้นเมื่อวันที่ 1 มกราคม ค.ศ. 1912 เพื่อปกครองประเทศจีนทั้งหมด ภายหลังเกิดสงครามโลกครั้งที่สองและสงครามกลางเมืองจีน พรรคชาตินิยมสูญเสียอำนาจในจีนแผ่นดินใหญ่ให้แก่พรรคสังคมนิยม (共产党) พรรคชาตินิยมล่าถอยมายังเกาะไต้หวันและสถาปนาการปกครองขึ้นเป็น "สาธารณรัฐจีน" อ้างว่า บังคับบัญชาเกาะไต้หวันและเกาะปริมณฑลในฐานะรัฐเอกราช ส่วนพรรคสังคมนิยมจัดตั้ง "สาธารณรัฐประชาชนจีน" (中华人民共和国) ขึ้นบนแผ่นดินใหญ่ และถือเอาเกาะไต้หวันกับทั้งเกาะปริมณฑลเป็นส่วนหนึ่งของแผ่นดินใหญ่ต่อไป ขณะที่สถานะของสาธารณรัฐจีนเองก็ไม่เป็นที่รับรองของประชาคมโลกมาจนบัดนี้
ประวัติศาสตร์สหรัฐ
นายพลลีประกาศยอมแพ้สงครามในที่สุดในเดือนเมษายน ค.ศ. 1865 ถัดมาจากนั้นอีกห้าวันประธานาธิบดีลินคอล์นถูกลอบสังหารที่วอชิงตัน ดี.ซี. รองประธานาธิบดีแอนดรูว์ จอห์นสันจากพรรคเดโมเครตจึงขึ้นดำรงตำแหน่งประธานาธิบดีแทน ขุนพลฝ่ายใต้คนอื่นๆค่อยๆทยอยประกาศยอมจำนน จนกระทั่งประธานาธิบดีจอห์นสันประกาศยุติสงครามอย่างเป็นทางการในค.ศ. 1866
พรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชา
พรรคก่อตั้งขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2494 หลังจากที่พรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีนสลายตัวเพื่อแยกเป็นพรรคในแต่ละประเทศคือกัมพูชา ลาว และเวียดนาม การตัดสินใจแยกพรรคคอมมิวนิสต์กัมพูชาเกิดขึ้นในการประชุมใหญ่ของพรรคคอมมิวนิสต์ชาวอินโดจีนในเดือนกุมภาพันธ์ วันที่ก่อตั้งพรรคและการประชุมสมัชชาใหญ่ครั้งแรกในแต่ละแหล่งให้ข้อมูลต่างกันไป พรรคไม่ได้เลือกตั้งคณะกรรมการกลางแต่ได้ตั้งเป็นคณะกรรมการก่อตั้งพรรคและการขยายตัว ในช่วงแรก พรรคใช้ชื่อว่าพรรคปฏิวัติประชาชนเขมร ทั้งนี้ ผู้ที่มีบทบาทในพรรคคอมมิวนิสต์อินโดจีนส่วนใหญ่เป็นชาวเวียดนาม ดังนั้น พรรคในระยะแรกจึงได้รับการสนับสนุนจากเวียดนามด้วยในระยะแรกของการต่อสู้ และเพราะการที่ชาวเวียดนามเข้ามามีบทบาทมากในช่วงแรกนี่เอง จึงได้มีการเขียนประวัติพรรคขึ้นใหม่ โดยให้ พ.ศ. 2503 เป็นปีก่อตั้งพรรค
พรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซีย
พรรคนี้เป็นอีกพรรคที่ได้รับการสนับสนุนจากรัฐนอกเหนือจากพรรคโกลคาร์ซึ่งเป็นพรรคข้าราชการ เนื่องจากอีกพรรคคือพรรคสหพัฒนาการซึ่งเป็นพรรคนิยมอิสลาม และซูฮาร์โตไม่ต้องการให้สังคมแยกเป็นสองฝ่ายคือกลุ่มข้าราชการและกลุ่มนิยมอิสลามจึงสนับสนุนพรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซียเป็นพรรคที่สาม พรรคนี้เป็นพรรคที่เล็กที่สุดในสมัยของซูฮาร์โต พรรคนี้ได้สนับสนุนทายาทของซูการ์โน เมกาวตี ซูการ์โนปุตรีได้เป็นหัวหน้าพรรคนี้ใน พ.ศ.2536 แต่รัฐบาลไม่ยอมรับและต้องการให้บูดี ฮาร์โยโนเป็นหัวหน้าพรรคแทน แต่เมื่อเลือกหัวหน้าพรรคอีกครั้ง เมกาวตีก็ได้เป็นหัวหน้าพรรค ต่อมา ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2539 สุรยาดีซึ่งมีรัฐบาลหนุนหลังได้รับเลือกเป็นหัวหน้าพรรค เมกาวตีไม่ยอมรัลผลการเลือกตั้งและถือว่าตนยังเป็นหัวหน้าพรรคที่ถูกต้อง และได้เกิดเหตุจลาจลขึ้น กลุ่มผู้สนับสนุนสุรยาดีได้บุกเข้าที่ทำการพรรคและถูกต่อต้านโดยผู้สนับสนุนเมกาวตี หลังจากเหตุจลาจล พรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซียได้แยกเป็นสองส่วน คือกลุ่มของสุรยาดี และกลุ่มของเมกาวตี
หลังจากที่ซูฮาร์โตลงจากอำนาจใน พ.ศ. 2541 กลุ่มของเมกาวตีได้ประกาศจัดตั้งพรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซีย-การต่อสู้ เพื่อให้ต่างจากพรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซียที่รัฐบาลสนับสนุน
พรรคประชาธิปไตยอินโดนีเซียเข้าร่วมในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2542 และได้ 2 ที่นั่ง แต่ปฏิเสธไม่ยอมรับผลการเลือกตั้ง พรรคนี้ไม่ผ่านเกณฑ์ขั้นต่ำในการเข้าร่วมการเลือกตั้ง พ.ศ. 2547 หลังจากที่ไม่สามารถรวมกับพรรคอื่นได้ พรรคนี้จึงเปลี่ยนชื่อเป็นพรรคแนวหน้าประชาธิปไตยอินโดนีเซีย
พรรคสังคมประชาธิปไตยไทย
พรรคสังคมประชาธิปไตยไทย (อักษรย่อ: ส.ป.ท. ) เป็นพรรคที่ก่อตั้งโดยมีพื้นฐานมาจากกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย (พธม.) เดิมเคยใช้ชื่อว่า พรรคการเมืองใหม่ (ก.ม.ม.) ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 2 มิถุนายน พ.ศ. 2552 และจดทะเบียนจัดตั้งเมื่อวันที่ 4 มิถุนายน พ.ศ. 2552 โดยมี นายสมศักดิ์ โกศัยสุข เป็นหัวหน้าพรรค
พรรคประชาธิปไตย (พ.ศ. 2517)
เมื่อพระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2517 ประกาศบังคับใช้เมื่อวันที่ 6 ตุลาคม พ.ศ. 2517 นายชุมพล มณีเนตร อดีต ส.ส.จังหวัดฉะเชิงเทรา พรรคประชาธิปัตย์ พร้อมด้วยนายนิสิต เวทย์ศิริยานันท์ อดีต ส.ส.จังหวัดศรีสะเกษ และสมาชิกอีกจำนวนหนึ่ง ร่วมกันจัดตั้ง "พรรคประชาธิปไตย" โดยมีนายชุมพล เนตรมณี เป็นหัวหน้าพรรค นายนิสิต เวทย์ศิริยานันท์ เป็นรองหัวหน้าพรรค
กรมประชาธิปไตย
ระหว่าง พ.ศ. 2497 พรรคได้ดำเนินนโยบายเอียงซ้ายภายใต้การนำของนักการเมืองที่สำเร็จการศึกษาจากฝรั่งเศส ผู้นำพรรคคือ เกง วันสัก ส่วนพระนโรดม ภูริสสระเป็นเลขาธิการทั่วไป พวกเขาให้ความสำคัญกับการประชุมเจนีวา พ.ศ. 2497 ซึ่งรับรองเอกราชของกัมพูชา และยอมรับความช่วยเหลือของสหรัฐ พรรคนี้เข้าร่วมในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2498 หลังจากที่พระนโรดม สีหนุก่อตั้งขบวนการต่อต้านคอมมิวนิสต์ของพระองค์เอง คือพรรคสังคมราษฎร์นิยมเพื่อเข้าร่วมในการเลือกตั้ง สมาชิกกรมประชาธิปไตยบางคนออกจากพรรคไปเข้าร่วมกับสีหนุ เกง วันสักหัวหน้าพรรคถูกจับขังคุกระหว่างการเลือกตั้ง และที่ทำการพรรคในพระตะบองถูกรื้อค้น กรมประชาธิปไตยได้คะแนนเสียง 12% ส่วนพรรคสังคมได้ 82% และได้ที่นั่งในสภาไปทั้งหมด
พรรคคอมมิวนิสต์รัฐฉาน
พรรคคอมมิวนิสต์รัฐฉาน (Shan States Communist Party) เป็นพรรคคอมมิวนิสต์ในรัฐฉาน ประเทศพม่า ก่อตั้งเมื่อ พ.ศ. 2499 เมื่อ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2501 พรรคมีกำลังทหาร 251คน และสมาชิกพรรค 150 คน ผู้นำพรรคประกอบด้วย โบ ฮลา มิน (หัวหน้าพรรค) โบ มิน เทือง (สมาชิกโบลิตบูโร) โบ ตุน ลิน (สมาชิกโบลิตบูโร) โบ โมว เฮยน์ (สมาชิกโบลิตบูโร) ซอว์ ลวิน (คณะกรรมการท้องถิ่น) บา ดิน (คณะกรรมการท้องถิ่น) โอห์น ปวินต์ (คณะกรรมการท้องถิ่น) และฮลอว์ ยเว็ต กาน (คณะกรรมการท้องถิ่น)
ก๊กมินตั๋ง
พรรคก่อตั้งขึ้นภายหลังการปฏิวัติล้มล้างราชวงศ์ชิงในประเทศจีน ก๊กมินตั๋งรบกับพรรคคอมมิวนิสต์จีนเพื่อชิงอำนาจปกครองประเทศ ก่อนจะพ่ายแพ้และถอยหนีไปไต้หวันในปี พ.ศ. 2492 และตั้งรัฐบาลพลัดถิ่นขึ้นที่นั่น ก๊กมินตั๋งบริหารประเทศโดยเป็นรัฐบาลพรรคเดียวจนกระทั่งเกิดการเปลี่ยนแปลงระหว่างปลายทศวรรษปี พ.ศ. 2513 ถึง พ.ศ. 2533 ก็ค่อย ๆ เสื่อมอำนาจลง ในสมัยแรก ๆ ที่พรรคก๊กมินตั๋งเข้าปกครองไต้หวัน และชื่อก๊กมินตั๋งใช้เรียกราวกับมีความหมายเหมือนกันหมายถึงจีนชาตินิยม
ปีพ.ศ. 2514 (ค.ศ. 1971) พรรคจีนคณะชาติที่ไต้หวันถึงถูกถอดออกจากการเป็นสมาชิกองค์การสหประชาชาติ เปิดทางให้สาธารณรัฐประชาชนจีนเข้าเป็นสมาชิกแทน ทำให้ประเทศต่างๆ พากันตัดความสัมพันธ์ทางการทูตกับไต้หวัน หันมารับรองสาธารณรัฐประชาชนจีนแทน(รวมถึงประเทศไทย) ส่งผลให้ไต้หวันถูกโดดเดี่ยวจากประชาคมโลก ซึ่งทางพรรคได้บทบาทต่อการพัฒนาเศรษฐกิจของไต้หวัน เช่น การสร้างประเทศด้วยระบอบตลาดเสรีแบบทุนนิยม หันมาเน้นอุตสาหกรรมหนักและการส่งออก ทำให้เศรษฐกิจของไต้หวันมีการพัฒนาอย่างก้าวกระโดด กลายเป็นหนึ่งในสี่เสือแห่งเอเชีย อาจจะกล่าวได้ว่าทางพรรคได้มีบทบาทในการวางรากฐานทางเศรษฐกิจ แต่การเมืองของไต้หวันก็ถูกมองว่ากึ่งเผด็จการเนื่องจาก ปกครองโดยพรรคการเมืองเดียว
พ.ศ. 2549 ก๊กมินตั๋งเป็นพรรคฝ่ายค้านที่มีที่นั่งในสภามากที่สุด ยิ่งไปกว่านั้นยังเป็นพรรคการเมืองที่ร่ำรวยที่สุดในโลก ด้วยทรัพย์สินประเมินอยู่ราว 2,600-10,000 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ทรัพย์สินของพรรคค่อย ๆ ขายออกตั้งแต่ปี พ.ศ. 2543
พรรคคอมมิวนิสต์ยูเอสเอ
พรรคคอมมิวนิสต์สหรัฐอเมริกามีประวัติศาสตร์อันยาวนานและซับซ้อนซึ่งเชื่อมโยงกันอย่างใกล้ชิดกับขบวนการแรงงานอเมริกันและประวัติศาสตร์ของพรรคคอมมิวนิสต์ทั่วโลก พรรคมีอิทธิพลในการเมืองอเมริกันในช่วงครึ่งแรกของคริสต์ศตวรรษที่ 20 และมีบทบาทสำคัญในขบวนการแรงงานจากยุคคริสต์ทศวรรษ 1920 ผ่านยุคคริสต์ทศวรรษ 1940 กลายเป็นที่รู้จักสำหรับการต่อต้านแนวคิตแบ่งแยกเชื้อชาติและการเหยียดผิว สมาชิกของพรรคเพิ่มขึ้นในช่วงภาวะเศรษฐกิจตกต่ำครั้งใหญ่ แต่สมาชิกของพรรคคอมมิวนิสต์สหรัฐอเมริกาก็ลดลงเนื่องจากเหตุการณ์เช่น Red Scare และอิทธิพลของลัทธิมักคาร์ที ขณะที่การสนับสนุนสหภาพโซเวียตทำให้พรรคคอมมิวนิสต์ห่างเหินสหรัฐในช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1960
เมธ รัตนประสิทธิ์
ในปี พ.ศ. 2498 เขาได้ร่วมกับนักการเมืองหลายคน จัดตั้งพรรคเสรีประชาธิปไตย โดยนายเมธ รัตนประสิทธิ์ รับตำแหน่งหัวหน้าพรรค และมีนายบุญคุ้ม จันทรศรีสุริยวงศ์ เป็นเลขาธิการพรรค ซึ่งพรรคดังกล่าวมีแนวนโยบายโน้มเอียงไปในทางสังคมนิยมเสรี
ประเทศตองงา
พรรคการเมืองในประเทศตองงาพรรคแรกก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 1994 กลุ่มนิยมประชาธิปไตยคือพรรคประชาชน (People's Party) ซึ่งต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นขบวนการสิทธิมนุษยชนและประชาธิปไตย (Human Rights and Democracy Movement - HRDM) พรรคการเมืองเข้าร่วมเลือกตั้งในตองงาเป็นครั้งแรกในการเลือกตั้งทั่วไป ค.ศ. 1996 ในปี ค.ศ. 2005 สมาชิกพรรคบางส่วนของพรรค HRDM ได้ร่วมกันก่อตั้งพรรคประชาธิปไตยประชาชน หลังจากปี ค.ศ. 2005 เป็นต้นมา มีการก่อตั้งพรรคการเมืองเพิ่มขึ้นอีก 3 พรรค คือ พรรคการสร้างชาติอย่างยั่งยืน (Paati Langafonua Tu'uloa) ที่ก่อตั้งในปี ค.ศ. 2007 พรรคแรงงานประชาธิปไตยตองงา (Tongan Democratic Labor Party) ซึ่งกลุ่มข้าราชการก่อตั้งขึ้นในปี ค.ศ. 2010 และพรรคประชาธิปไตยแห่งหมู่เกาะมิตรภาพ (Democratic Party of the Friendly Islands) ซึ่งก่อตั้งในปี ค.ศ. 2010 ปัจจุบันตองงามีพรรคการเมืองรวมทั้งสิ้น 5 พรรค
พรรคเดโมเครติก (1912)
พรรคเดโมเครติก () เป็นพรรคการเมืองที่มีระยะเวลาของพรรคที่สั้นที่สุด ก่อตั้งเมื่อวันที่ 27 กันยายน ค.ศ. 1912 และสิ้นสุดเมื่อวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1913 พรรคเดโมเครติกเป็นพรรคการเมืองที่เกิดขึ้นหลังขบวนการรัฐธรรมนูญชิง ได้เห็นว่าก๊กมินตั๋ง และพรรครีพลับริกันก่อตั้งขึ้น ซึ่งถัง หัวหลง เป็นประธานพรรคคนแรก ภายใจ้การนำของเหลียง ชีเชา ได้นำพรรคเดโมเครติก พรรคเอกภาพ และพรรครีพลับริกัน รวมกันเป็นพรรคก้าวหน้าในวันที่ 29 พฤษภาคม ค.ศ. 1913
พรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย
พรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย เดิมเรียก พรรคคอมมิวนิสต์สยาม เริ่มก่อตั้งโดยโฮจิมินห์ ชาวเวียดนาม ใช้นามแฝงว่า "สหายซุง" โดยประชุมครั้งแรกแบบลับๆ ที่ โรงแรมตุ้นกี่ หน้าสถานีรถไฟหัวลำโพง เมื่อ 20 เมษายน พ.ศ. 2473 โดยแต่งตั้งหลี หรือ โงจิ๊งก๊วก เป็นเลขาธิการพรรคคนแรก และมีตัวแทนสองคนคือ ตัง หรือ เจิ่นวันเจิ๋น และ เหล่าโหงว หรือ อู่จื้อจือ จนก่อตั้งเป็นรูปร่างเมื่อวันที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2485 หลังการประชุมสมัชชาพรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทย ครั้งที่ 1 ที่กรุงเทพมหานคร โดยมีสมาชิกก่อตั้ง 57 คน พรรคคอมมิวนิสต์แห่งประเทศไทยเป็นพรรคแนวอุดมการณ์ ยึดมั่นในลัทธิมากซ์-เลนินและลัทธิเหมา โดยมีความมุ่งหมายเพื่อสร้างความเสมอภาคทางชนชั้น ชี้นำสังคมโดยพรรคคอมมิวนิสต์ และต่อสู้เอาชนะระบบทุนนิยมด้วยวิธี "ป่าล้อมเมือง"
สหรัฐ
อับราฮัม ลินคอล์น ผู้ชนะการเลือกตั้ง ในปี ค.ศ. 1860 ประธานาธิบดีคนแรกจากพรรครีพับลิกันซึ่งส่วนใหญ่ต่อต้านความเป็นทาส สุดท้ายการประชุมในสิบสามรัฐทาสประกาศแยกตัวออกและตั้งสมาพันธรัฐอเมริกา ขณะที่รัฐบาลกลางยืนยันว่าการแยกตัวออกไม่ชอบด้วยกฎหมาย สงครามที่เกิดขึ้นให้หลังนั้นทีแรกเป็นสงครามเพื่อรักษาสหภาพ และหลังจากปี ค.ศ. 1863 เมื่อกำลังพลสูญเสียเพิ่มขึ้นและลินคอล์นออกประกาศปลดปล่อยให้เป็นอิสระ (Emancipation Proclamation) เป้าหมายสงครามที่สองกลายเป็นการเลิกทาส สงครามนี้เป็นความขัดแย้งทางทหารที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดในประวัติศาสตร์สหรัฐ ทำให้มีทหารเสียชีวิตประมาณ 618,000 คนและพลเรือนอีกเป็นอันมาก
พรรคแรงงาน (สหราชอาณาจักร)
พรรคแรงงาน () เป็น พรรคการเมืองกลาง-ซ้ายในสหราชอาณาจักร ซึ่งเป็นหนึ่งในสามพรรคการเมืองใหญ่ของประเทศ ก่อตั้งเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2443 (ค.ศ. 1900) ซึ่งเก่าแก่ที่สุดในสหราชอาณาจักร โดยเข้าควบรวมพรรคเสรีนิยมในช่วงต้นยุคปี พ.ศ. 2463 และได้จัดตั้งรัฐบาลเสียงข้างน้อยในสภาโดยมีแรมเซย์ แมคโดนัล เป็นนายกรัฐมนตรีในปี พ.ศ. 2467 และระหว่าง พ.ศ. 2472 - 2474 ต่อมาในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง พรรคได้ร่วมจัดตั้งรัฐบาลแห่งชาติในภาวะสงครามกับพรรคอนุรักษนิยมระหว่างปี พ.ศ. 2483 - 2488 ต่อมาจึงได้มีโอกาสจัดตั้งรัฐบาลเสียงข้างมากในสภาโดยมีเคลมองต์ อัตต์ลี เป็นนายกรัฐมนตรี พรรคยังมีโอกาสได้เป็นรัฐบาลในช่วงปี พ.ศ. 2507 - 2513 ภายใต้นายกรัฐมนตรีเฮโรลด์ วิลสัน และช่วงปี พ.ศ. 2517 - 2522 ซึ่งในช่วงแรกภายใต้การนำของนายกรัฐมนตรีเฮโรลด์ วิลสัน ก่อนที่จะสืบต่อด้วยนายกรัฐมนตรีเจมส์ คัลลาฮาน
พระประยุทธชลธี (แป๊ะ วีราสา)
มีการตราพระราชบัญญัติพรรคการเมือง 2498 ขึ้นเพื่อให้มีการจัดตั้งพรรคการเมืองแข่งขันกัน พรรคการเมืองสำคัญๆ เช่น พรรคเสรีมนังคศิลา พรรคประชาธิปัตย์ พรรคเศรษฐกร พรรคเสรีประชาธิปไตย พรรคขบวนการไฮด์ปาร์ค พรรคชาตินิยม ฯลฯ 
พ.ศ. 2499 พ.ต.หลวงสรสิทธิ นักการเมือง นายทะเบียนพรรคประชาธิปัตย์ได้มาชวนเป็นสมาชิกของพรรค จากนั้น เมื่อรัฐบาลได้จัดการเลือกตั้ง ในวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2500 ท่านได้รับเลือกให้ลงสมัครรับเลือกตั้งในจังหวัดพระนคร การเลือกตั้งครั้งนี้ จอมพล ป. พิบูลสงคราม ได้ลงสมัครรับเลือกตั้งเป็นครั้งแรกด้วย
พรรคกิจประชาธิปไตย (มาเลเซีย)
พรรคกิจประชาธิปไตย () เป็นพรรคการเมืองที่เป็นพรรคฆราวาส หลากเชื้อชาติ และเน้นประชาธิปไตยสังคมนิยม เป็นหนึ่งในพรรคฝ่ายค้านหลักในมาเลเซียร่วมกับพรรคปาสและพรรคยุติธรรมแห่งชาติ ในชื่อแนวร่วมทางเลือก เป้าหมายของพรรคคือประชาธิปไตยสังคมนิยมที่สงบรุ่งเรือง สมาชิกพรรคเป็นชาวมาเลเซียเชื้อสายจีนเป็นหลักแต่ก็ได้รับการสนับสนุนจากชาวมาเลเซียเชื้อสายอินเดียและมลายู มีฐานเสียงในปีนัง เประก์ และกัวลาลัมเปอร์
เดิมพรรคนี้เป็นสาขาในมาเลเซียของพรรคกิจประชาชนในสิงคโปร์ หลังจากที่สิงคโปร์ได้รับเอกราชใน พ.ศ. 2508 สมาชิกส่วนใหญ่ของพรรคกิจประชาชนในมาเลเซียนำโดยเดวัน ไนริตัดสินใจดำเนินกิจกรรมของพรรคต่อไปและตั้งพรรคนี้ขึ้นในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2508 พรรคนี้จดทะเบียนในชื่อพรรคสังคมนิยมประชาธิปไตยเมื่อ 18 มีนาคม พ.ศ. 2509 ต่อมา ในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2510 พรรคได้เข้าร่วมในการประชุมสังคมนิยมนานาชาติที่เมืองซือริช สวิตเซอร์แลนด์ ต่อมา เดวัน ไนริ ได้เดินทางกลับไปสิงคโปร์
พรรคกิจประชาธิปไตยเข้าร่วมการเลือกตั้งครั้งแรกใน พ.ศ. 2512 โดยต่อต้านนโยบายภูมิบุตร พรรคได้รับเลือก 13 ที่นั่งในสภาระดับสหพันธ์และ 31 ที่นั่งในสภาระดับรัฐ แต่ได้เกิดเหตุรุนแรงขึ้นในวันที่ 13 พฤษภาคม จนต้องปิดสภาไป 2 ปี เมื่อเปิดสภาอีกครั้ง ได้มีการกำหนดให้มีนโยบายภูมิบุตรในรัฐธรรมนูญ ซึ่งมีพรรคกิจประชาธิปไตยและพรรคประชาชนก้าวหน้าที่คัดค้าน ทำให้ผ่านสภาไปได้ด้วยคะแนน 125:17 หลังจากการเลือกตั้ง พ.ศ. 2512 แล้ว พรรคกิจประชาธิปไตยไม่เคยประสบความสำเร็จในระดับนี้อีกเลย ในสมัยของมหาธีร์ โมฮัมหมัด สมาชิกของพรรคระดับแกนนำถูกจับกุมใน พ.ศ. 2530 ซึ่งเชื่อว่าเป็นเพราะขัดขวางนโยบายเศรษฐกิจใหม่
ในเดือนกันยายน พ.ศ. 2541 ทางพรรคกิจประชาธิปไตยร่วมจัดตั้งแนวร่วมทางเลือกร่วมกับพรรคอิสลามมาเลเซียและพรรคยุติธรรมแห่งชาติ แต่แนวร่วมก็ทำงานไม่ได้ดี เพราะแกนนำพรรคกิจประชาธิปไตยไม่ได้รับเลือกตั้งและพรรคได้เพียง 10 ที่นั่ง ในการเลือกตั้ง พ.ศ. 2542 พรรคอิสลามมาเลเซียได้เป็นพรรคฝ่ายค้านหลัก พรรคกิจประชาธิปไตยได้ออกจากแนวร่วมใน พ.ศ. 2544 พรรคนี้ได้บริหารรัฐปีนังในพ.ศ. 2551
การเลือกตั้งทั่วไปในประเทศตองงา พ.ศ. 2553
พรรคประชาธิปไตยหมู่เกาะแห่งมิตรภาพ ก่อตั้งขึ้นในเดือนกันยายน พ.ศ. 2553 เป็นพรรคที่ก่อตั้งมาเพื่อรับสมัครการเลือกตั้งคราวนี้โดยเฉพาะ ภายใต้การนำของทหารผ่านศึกนิยมประชาธิปไตย โปฮิวา กวาดที่นั่งไปได้มากที่สุดถึง 12 จาก 17 ที่นั่ง
สหรัฐ
สหรัฐใช้ระบบสองพรรคมาเกือบตลอดประวัติศาสตร์ สำหรับตำแหน่งเลือกตั้งแทบทุกระดับ การเลือกตั้งผู้สมัครรอบแรกที่รัฐจัดการเลือกผู้ได้รับเสนอชื่อของพรรคการเมืองหลักสำหรับการเลือกตั้งทั่วไปในเวลาต่อมา นับแต่การเลือกตั้งทั่วไปปี 1856 พรรคการเมืองหลักได้แก่ พรรคเดโมแครตซึ่งก่อตั้งในปี 1824 และพรรคริพับลิกันซึ่งก่อตั้งในปี 1854 นับแต่สงครามกลางเมือง มีผู้สมัครรับเลือกตั้งประธานาธิบดีจากพรรคที่สามเพียงคนเดียว คือ อดีตประธานาธิบดีธีโอดอร์ โรสเวลต์ ซึ่งมาจากพรรคก้าวหน้าในปี 1912 ประธานาธิบดีและรองประธานาธิบดีมาจากการเลือกตั้งผ่านระบบคณะผู้เลือกตั้ง
ประวัติศาสตร์สหรัฐ
ตอนแรกเป็นกลางในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง, สหรัฐประกาศสงครามกับเยอรมนีในปี ค.ศ. 1917 และให้เงินสนับสนุนพันธมิตรจนได้ชัยชนะในปีต่อมา. หลังจากทศวรรษที่เจริญรุ่งเรืองในปี 1920, วอลล์สตรีทพังทลายในปี ค.ศ. 1929 ทำเครื่องหมาย การเริ่มต้นของการตกต่ำครั้งยิ่งใหญ่ที่แผ่ขยายทั่วโลกนานนับทศวรรษ แฟรงคลิน ดี โรสเวลต์ แห่งพรรคเดโมแครตจบการครอบงำทำเนียบขาวของพรรครีพับลิกันและดำเนินการโปรแกรมของเขา, ข้อตกลงใหม่, เพื่อบรรเทา, กู้คืน และปฏิรูป. พวกเขาให้คำนิยามว่าเป็น เสรีนิยมอเมริกันที่ทันสมัย. เหล่านี้รวมถึง การบรรเทาการว่างงาน, การสนับสนุนเกษตรกร, การประกันสังคม และค่าจ้างขั้นต่ำ. หลังจากที่ญี่ปุ่นโจมตี เพิร์ล ฮาร์เบอร์ เมื่อวันที่ 7 ธันวาคม ค.ศ. 1941 สหรัฐเข้าร่วม สงครามโลกครั้งที่สองร่วมกับพันธมิตร, โดยเฉพาะอย่างยิ่ง สหราชอาณาจักร และสหภาพโซเวียต. มันจ่ายทุนสงครามให้พันธมิตร และช่วยให้ชนะนาซีเยอรมนีในยุโรปและด้วยการทิ้งระเบิดปรมาณูที่ประดิษฐ์คิดค้นขึ้นใหม่, ที่ญี่ปุ่นในตะวันออกไกล
พรรคเดโมแครต
พรรคเดโมแครต () เป็นชื่อในภาษาอังกฤษของพรรคการเมืองหลายพรรค ในหลายประเทศ เช่น พรรคเดโมแครต ของสหรัฐอเมริกา, พรรคประชาธิปไตยญี่ปุ่น ของญี่ปุ่น ในส่วนของประเทศไทย คือ พรรคประชาธิปัตย์
โจ ไบเดิน
ไบเดินเคยลงสมัครชิงตำแหน่งตัวแทนพรรคเดโมแครตเพื่อเข้าชิงตำแหน่งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกาในปี 2531 และ 2551 แต่ไม่ประสบความสำเร็จทั้งสองครั้ง แต่ในครั้งนี้ บารัก โอบามา ผู้สมัครที่ได้ตำแหน่งตัวแทนพรรคเดโมแครตในครั้งนี้ได้ตัดสินใจเลือกนายไบเดินเป็นตัวแทนพรรคเดโมแครตเข้าชิงตำแหน่งรองประธานาธิบดี ในการเลือกตั้ง ค.ศ. 2551 นี้ และได้รับเลือกตั้งให้เป็นรองประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา
ประเทศเยอรมนีตะวันออก
การปกครองของพรรคคอมมิวสต์ เป็นที่รู้จักกันคือ พรรคเอกภาพสังคมนิยมเยอรมนี (SED) ถูกก่อตั้งในเดือนเมษายน ค.ศ. 1946 จากการรวมตัวกันระหว่างพรรคคอมมิวนิสต์เยอรมนี (KPD) และพรรคประชาธิปไตยสังคมแห่งเยอรมนี (SPD) โดยอาณัติของโจเซฟ สตาลิน อดีตทั้งสองฝ่ายเป็นคู่แข่งที่มีชื่อเสียงโด่งดังเมื่อพวกเขาได้เคลื่อนไหวก่อนที่นาซีได้รวมรวมอำนาจไว้ทั้งหมดและได้ถูกประกาศว่าเป็นสิ่งผิดกฎหมายได้สร้างความวุ่นวายต่อพวกเขา การรวมตัวกันของทั้งสองฝ่ายกลายเป็นสัญลักษณ์ของความสัมพันธ์ใหม่ของนักสังคมนิยมเยอรมันในการเอาชนะศัตรูทั่วไปของพวกเขา อย่างไรก็ตาม ฝ่ายคอมมิวนิสต์ก็ได้ถือเสียงส่วนใหญ่ที่มีอำนาจควบคุมนโยบายทั้งหมด SED เป็นพรรคที่ปกครองจากตลอดระยะเวลาของรัฐเยอรมนีตะวันออก มีความสัมพันธ์ใกล้ชิดกับสหภาพโซเวียต ซึ่งกองกำลังทหารยังคงรักษาการณ์ในเยอรมนีตะวันออกจนกระทั่งได้ถูกยุบลงในปี ค.ศ. 1991 (สหพันธรัฐรัสเซียยังคงให้กองกำลังทหารยังคงรักษาการณ์ในสิ่งที่เคยเป็นเยอรมนีตะวันออกจนถึง ค.ศ. 1994) ด้วยวัตถุประสงค์ที่ได้ระบุไว้ว่าเพื่อตอบโต้ฐานที่มั่นของนาโต้ในเยอรมนีตะวันตก นักประวัติศาสตร์ได้ถกเถียงกันว่า การตัดสินใจในการจัดตั้งประเทศที่แยกจากกันได้ถูกริเริ่มโดยสหภาพโซเวียตหรือ SED
พรรคพลังประชาธิปไตยแห่งชาติ
พรรคเอ็นดีเอฟก่อตั้งหลังจากพรรคเอ็นแอลดีสิ้นสภาพเมื่อเดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2553 และได้รับอนุมัติจากคณะกรรมการการเลือกตั้งเมื่อเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2553 โดยนายธัน เยียน อดีตสมาชิกพรรคเอ็นแอลดี สำนักงานใหญ่พรรคตั้งอยู่ที่เมืองย่างกุ้ง ส่งผู้สมัครประมาณ 160 คน เข้ารับเลือกตั้งใน 2 สภาและสภาท้องถิ่น ได้รับเลือกตั้ง 16 ที่นั่ง จากทั้งหมด 1,159 ที่นั่ง
กลุ่มประชาธิปไตยแรงงาน
กลุ่มประชาธิปไตยแรงงาน (กปร.) เป็นกลุ่มในประเทศไทยได้รับแนวคิดการเคลื่อนไหวมาจากลีออน ตรอทสกี (Leon Trotsky) นักสังคมนิยมมาร์กซิสต์คนสำคัญคนหนึ่งในโลก ก่อตั้งในปี พ.ศ. 2541
พรรคพลังประชาธิปไตย
พรรคพลังประชาธิปไตย ก่อตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 6 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 โดยมีแนวนโยบาย 4 นโยบายหลัก คือ สร้างรัฐสวัสดิการ ต่อต้านคอรัปชั่นอย่างเข้มข้น จัดสรรทรัพยากรของประเทศใหม่และการกระจายอำนาจการปกครอง
ฮิลลารี คลินตัน
หลังจากที่อดีตสมาชิกวุฒิสภารัฐนิวยอร์ก แดเนียล แพทริค มอยนิแฮนประกาศเกษียณ ได้มีสมาชิกในพรรคเดโมแครตหลายคน รวมไปถึงสมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ชาร์ลส บี แรนเกล สนับสนุนให้ฮิลลารีลงสมัครรับเลือกในการเลือกตั้งปี ค.ศ. 2000 หลังจากที่ฮิลลารีตัดสินใจลงสมัคร เธอและบิลได้ซื้อบ้านในชานเมืองนิวยอร์ก ฮิลลารีนับเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งคนแรกที่ลงรับเลือกตั้ง และได้รับเลือกถึง 2 สมัยด้วยกัน แต่ในสมัยที่ 2 ดำรงตำแหน่งไม่ครบวาระ เนื่องจากเธอเข้ารับรับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศในปี ค.ศ. 2009 และในปี ค.ศ. 2016 เธอถูกโจมตีจากนายดอนัลด์ ทรัมป์ คู่แข่งจากพรรครีพับลิกัน ว่าในขณะที่เป็นสมาชิกวุฒิสภา เธอสนับสนุนสงครามอิรัก ในสมัยประธานาธิบดีจอร์จ ดับเบิลยู. บุช โดยเธอยอมรับว่าในครั้งนั้นเป็นการตัดสินใจที่ผิดพลาด และกล่าวขอโทษ
เมื่อวันที่ 20 มกราคม ค.ศ. 2007 นางฮิลลารีได้ประกาศผ่านเว็บไซต์ว่า เธอตัดสินใจจะลงสมัครรับเลือกเป็นตัวแทนของพรรคเดโมแครต ในการชิงชัยตำแหน่งประธานาธิบดีในปี ค.ศ. 2008 โดยฮิลลารีเป็นสตรีคนแรกในประวัติศาสตร์ที่ลงสมัครเป็นตัวแทนของพรรคระดับชาติ
พระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2498
พระราชบัญญัติพรรคการเมือง พ.ศ. 2498 พระราชบัญญัติพรรคการเมืองฉบับแรกของประเทศไทยซิ่งได้ประกาศใช้เมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2498 ซึ่งสาระสำคัญของพระราชบัญญัติฉบับนี้คือกำหนดให้ผู้มีสิทธิ์เลือกตั้งสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรตั้งแต่ 500 คนขึ้นไปหรือ สมาชิกสภาผู้แทนราษฎร ตั้งแต่ 10 คนขึ้นไปสามารถจดทะเบียนจัดตั้งพรรคการเมืองได้โดยต้องยื่นเรื่องกับ ปลัดกระทรวงมหาดไทย ในฐานะนายทะเบียนพรรคการเมืองทำให้พรรคการเมืองที่จดทะเบียนตามพระราชบัญญัติฉบับนี้มีสิทธิตามกฎหมายที่จะดำเนินงานในด้านต่าง ๆ ได้แต่ไม่มีสถานะเป็นนิติบุคคลและสามารถเป็นโจทก์หรือจำเลยในชั้นศาลได้และในกรณีที่จะยุบพรรคการเมืองนั้นให้เป็นอำนาจหน้าที่ของศาล
ประวัติศาสตร์สหรัฐ
ในขณะเดียวกันทางฝ่ายเหนือ แนวความคิดการเลิกทาส (Abolitionism) ได้รับความนิยมขึ้นเรื่อยๆ มีวรรณกรรมเกี่ยวกับการเลิกทาสที่เป็นที่รูจักคือ "กระท่อมน้อยของลุงทอม" ("Uncle Tom's Cabin") ในค.ศ. 1857 คดีความระหว่างเดรดสกอตและแซนด์ฟอร์ด ("Dread Scott v. Sandford") ศาลฎีกาสูงสุดได้ตัดสินให้นายเดรตสกอตชาวแอฟริกันอเมริกันคงสภาพความเป็นทาสเนื่องจาก "ชาวแอฟริกันอเมริกันไม่จัดเป็นพลเมืองของสหรัฐ จึงไม่มีสิทธิเสรีภาพตามที่ได้ระบุไว้ในรัฐธรรมนูญ" สร้างความไม่พอใจแก่ชาวเหนือเป็นอย่างมาก ในค.ศ. 1854 สมาชิกพรรควิกที่มีแนวคิดเลิกทาสได้รวมตัวกันจัดตั้งพรรครีพับบลิกัน (Republican Party) ขึ้น และส่งตัวแทนคือ อับราฮัม ลินคอล์น (Abraham Lincoln) เข้ารับการเลือกตั้งชิงตำแหน่งประธานาธิบดีในค.ศ. 1860 ซึ่งลินคอล์นได้รับเสียงท้วมท้นจากรัฐทางเหนือและเนื่องจากรัฐทางเหนือมีประชากรมากกว่าลินคอล์นจึงมีคะแนนเสียงชนะคู่แข่งจากพรรคเดโมเครต แม้ว่าลินคอล์นจะไม่มีเสียงข้างมากในมลรัฐทางใต้เลยก็ตาม สร้างความไม่พอใจแต่มลรัฐทางตอนใต้เป็นอย่างยึ่ง รัฐใต้ทั้งเจ็ดได้แก่ เซาท์แคโรไลนา มิสซิสซิปปี ฟลอริดา แอละแบมา จอร์เจีย ลุยเซียนา และเท็กซัส ประกาศแยกตัวออกมาจากสหรัฐในค.ศ. 1861 และจัดตั้งสมาพันธรัฐอเมริกา (Confederate States of America) แม้ว่าประธานาธิบดีลินคอล์นจะประกาศว่าจะไม่ส่งทัพเข้าปราบฝ่ายสมาพันธรัฐฯ แต่ฝ่ายสมาพันธรัฐฯได้รวบรวมกำลังพลและเข้ายึดป้อมปราการต่างๆเพื่อเตรียมตัวรับมือกับทัพฝ่ายเหนือที่อาจรุกรานเข้ามา โดยเข้ายึดป้อมซัมเทอร์ (Fort Sumter) ในค.ศ. 1861 เป็นเหตุให้ลินคอล์นตัดสินใจประกาศสงครามกับสมาพันธรัฐฯและมีคำสั่งให้ทุกรัฐส่งทัพเข้าช่วยเหลือรัฐบาลกลางในการต่อสู้กับสมาพันธรัฐฯ ทำให้รัฐใต้อีกสี่รัฐได้แก่ เวอร์จิเนีย อาร์คันซอ เทนเนสซี และนอร์ทแคโรไลนา ประกาศถอนตัวจากรัฐบาลสหรัฐฯและเข้าร่วมกับสมาพันธรัฐอเมริกา จัดตั้งเมืองริชมอนด์ (Richmond) รัฐเวอร์จิเนียขึ้นเป็นนครหลวงของสมาพันธรัฐฯ โดยมีนายเจฟเฟอร์สัน เดวิส (Jefferson Davis) เป็นประธานาธิบดี
ฝ่ายสหรัฐฯทางเหนือใช้ยุทธวิธีต่างๆเพื่อพิชิตสมาพันธรัฐฝ่ายใต้ได้แก่ นายพลวินฟิลด์ สก็อต ได้นำกองทัพเรือเข้าปิดล้อมเมืองต่างๆทั้งหมดของรัฐทางใต้ เรียกว่า การปิดล้อมของสหรัฐฯ (Union Blockade) ทำให้ฝ่ายใต้ไม่สามารถส่งออกสินค้าเกษตรกรรมไปยังยุโรปอันเป็นรายได้สำคัญของฝ่ายใต้ เศรษฐกิจแบบเกษตรกรรมของฝ่ายใต้จึงถูกทำลายลง ประธานาธิบดีส่งนายพลยูลิสซิส เอส. แกรนท์ (Ulysees S. Grant) และวิลเลียม เทคัมเซ เชอร์แมน (William Tecumseh Sherman) ยกทัพเข้ารุกรานสมาพันธรัฐทางตะวันตกบริเวณลุ่มแม่น้ำมิสซิสซิปปี เข้ายึดเมืองต่างๆได้อย่างรวดเร็ว แต่ในทางตะวันออกนั้นฝ่ายสมาพันธรัฐนำโดยนายพลโรเบิร์ต อี. ลี (Robert E. Lee) สามารถป้องกันเมืองริชมอนด์นครหลวงและเอาชนะทัพฝ่ายเหนือได้ในยุทธการแอนตีแทม (Battle of Antietam) ค.ศ. 1861 ประธานาธิบดีลินคอล์นสรรหาขุนพลจำนวนมากมาเพื่อนำทัพตะวันออกเข้าโจมตียึดเมืองริชมอนด์แต่ล้วนพ่ายแพ้ต่อนายพลลี จนกระทั่งค.ศ. 1863 ในยุทธการเกตตีสเบิร์ก (Battle of Gettysburg) ทัพของฝ่ายเหนือสามารถเอาชนะทัพของนายพลลีฝ่ายใต้ได้ ซึ่งประธานาธิบดีลินคอล์นได้กล่าวสุนทรพจน์เกตตีสเบิร์ก (Gettysburg Address) ไว้ว่า ""...การปกครองของประชาชน โดยประชาชน เพื่อประชาชน จะไม่สูญสิ้นไปจากโลกนี้"" (""...and that government of the people, by the people, for the people, shall not perish from the earth."") ในค.ศ. 1864 เมื่อฝั่งตะวันตกเรียบร้อยดีแล้ว ลินคอล์นจึงย้ายนายพลแกรนท์มาบังคับบัญชาทัพฝั่งตะวันออก นายพลแกรนท์และนายพลลี ขุนพลผู้ยิ่งใหญ่ที่สุดของทั้งสองฝ่ายเข้าปะทะกันในยุทธการโอลด์เชิร์ช (Battle of Old Church) ซึ่งนายพลแกรนท์สามารถเอาชนะนายพลลีและทัพฝ่ายใต้ได้ และในปีเดียวกันนั้นายพลเชอร์แมนยกทัพบุกเข้ายึดเมืองแอตแลนตาได้สำเร็จในยุทธการแอตแลนตา ซึ่งเป็นยุทธการที่ทำให้ลินคอล์นได้รับความนิยมเพิ่มขึ้นและได้รับเลือกตั้งเป็นประธานาธิบดีอีกสมัยในปีค.ศ. 1864
พรรคประชาธิปไตยรัฐสภา
อู นุได้ลี้ภัยมายังประเทศไทยและมาทำงานกับบรรณาธิการหนังสือพิมพ์ เอ็ดเวิร์ด ลอว์ โยน และได้จัดตั้งพรรคการเมืองขึ้น กองกำลังติดอาวุธของพรรคคือกองทัพปลดปล่อยรักชาติ ปฏิบัติการตามแนวชายแดนไทย-พม่า ใน พ.ศ. 2513 โดยการสนับสนุนของสหรัฐได้พยายามจัดตั้งแนวร่วมสหชาติกับสหภาพแห่งชาติกะเหรี่ยง พรรคประชาธิปไตยฉิ่น และพรรครัฐมอญใหม่ แต่มีปัญหาทางการเงินและความแตกต่างทางแนวคิดทางการเมืองของแต่ละกลุ่มชาติพันธุ์ หลังจากที่อูนุลาออกจากพรรคและย้ายไปอินเดียใน พ.ศ. 2516 พรรคนี้ได้ล้มเลิกไป
องค์การร่วมปาโซะก์โมโมกุน กาดาซันดูซุน มูรุต
พรรคนี้เริ่มครั้งแรกใช้ชื่อว่าพรรคประชาธิปไตยซาบะฮ์ (Parti Demokrat Sabah; PDS) ก่อตั้งโดยตัน ศรี เบอร์นาร์ด ดมปก และผู้นำคนอื่น ๆ ที่แยกตัวออกมาจากสหพรรคซาบะฮ์หลังการเลือกตั้งทั่วไปในรัฐซาบะฮ์เมื่อ พ.ศ. 2537 ต่อมาจึงเปลี่ยนมาใช้ชื่อปัจจุบัน
พรรคประชาธิปไตยประชาชน (อินโดนีเซีย)
พรรคประชาธิปไตยประชาชน (People's Democratic Party; ภาษาอินโดนีเซีย: Partai Rakyat Demokratik) เป็นพรรคการเมืองที่นิยมประชาธิปไตยสังคมนิยมในอินโดนีเซีย มีที่มาจากการเติบโดของขบวนการนักศึกษาในราว พ.ศ. 2528 ในชวา บาหลีและลอมบอก ซึ่งมีการประท้วงต่อต้านการปกครองในยุคระเบียบใหม่ของซูฮาร์โต ต่อมาในวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2537 ได้จัดตั้งสมาคมประชาธิปไตยประชาชนนำโดย ซูเฆ็ง บาฮาฆีโย ในปีต่อมา กลุ่มของซูเฆ็งแยกตัวไปจัดตั้งขบวนการประชาธิปไตยประชาชนอินโดนีเซีย ระหว่าง 14 – 16 เมษายน พ.ศ. 2539 สมาคมดังกล่าวได้จัดการประชุมและเปลี่ยนชื่อเป็นพรรคประชาธิปไตยประชาชน โดยบูดีมัน ซูยัตมีโก เป็นหัวหน้าพรรค
การเถลิงอำนาจของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์
การขึ้นสู่อำนาจของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ เริ่มต้นขึ้นเมื่อเดือนกันยายน ค.ศ. 1919 เมื่อฮิตเลอร์ได้เข้าร่วมพรรคการเมืองที่เป็นที่รู้จักกันคือ พรรคกรรมกรเยอรมัน (Deutsche Arbeiterpartei – DAP ) ชื่อพรรคได้ถูกเปลี่ยนเป็นพรรคกรรมกรชาติสังคมนิยมเยอรมันหรือเป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีคือ พรรคนาซี (Nationalsozialistische Deutsche Arbeiterpartei – NSDAP) พรรคการเมืองนี้ได้ถูกก่อตั้งและพัฒนาขึ้นในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เป็นพวกต่อต้านลัทธิมาร์กซิสต์และต่อต้านระบอบประชาธิปไตยในรัฐบาลแห่งสาธารณรัฐไวมาร์ในช่วงภายหลังสงครามและสนธิสัญญาแวร์ซาย และส่งเสริมสนับสนุนลัทธิชาตินิยมอย่างสุดโต่งและอุดมการณ์รวมกลุ่มเยอรมัน เช่นเดียวกันกับการต่อต้านยิวอย่างรุนแรง "การขึ้นสู่อำนาจ"ของฮิตเลอร์สามารถพิจารณาถึงบทสรุปในเดือนมีนาคม ค.ศ. 1933 ภายหลังจากรัฐสภาไรชส์ทาคได้อนุมัติรัฐบัญญัติมอบอำนาจ ปี ค.ศ. 1933 ในเดือนนั้น ประธานาธิบดี เพาล์ ฟอน ฮินเดนบูร์ก ได้แต่งตั้งฮิตเลอร์ให้เป็นนายกรัฐมนตรี เมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1933 หลังจากหนึ่งในการเลือกตั้งรัฐสภาและการวางแผนในห้องอย่างลับๆที่เกี่ยวข้อง รัฐบัญญัติมอบอำนาจ—เมื่อใช้อย่างโหดเหี้ยมและด้วยสิทธิ์อำนาจ—ด้วยความมั่นใจได้ว่าฮิตเลอร์อาจจะใช้อำนาจได้อย่างเผด็จการโดยปราศจากการคัดค้านตามกฏหมาย
ฮิลลารี คลินตัน
ฮิลลารี ไดแอน ร็อดแดม คลินตัน () เกิดวันที่ 26 ตุลาคม ค.ศ. 1947 เป็นรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศแห่งสหรัฐอเมริกา คนที่ 67 ในรัฐบาลประธานาธิบดีบารัก โอบามา อดีตสมาชิกวุฒิสภาจากรัฐนิวยอร์กในระหว่างปี ค.ศ. 2001 - 2009 และ อดีตประธานคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ ในเดือนกันยายน ค.ศ. 2009 ฮิลลารีเป็นภริยาบิล คลินตัน ประธานาธิบดีคนที่ 42 แห่งสหรัฐอเมริกา เธอจึงเป็นสุภาพสตรีหมายเลขหนึ่งของสหรัฐอเมริกา ระหว่างปี ค.ศ. 1993 - 2001 ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 2008 เธอเคยลงสมัครเป็นตัวแทนพรรคเดโมแครตชิงตำแหน่งประธานาธิบดีด้วย แต่พ่ายแพ้ให้บารัก โอบามา ในครั้งนั้น ต่อมาในปี ค.ศ. 2016 ในการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา ค.ศ. 2016 เธอได้เป็นตัวแทนพรรคเดโมแครต และช่วงชิงตำแหน่งประธานาธิบดีกับดอนัลด์ ทรัมป์ นักธุรกิจจากรัฐนิวยอร์ก นับเป็นผู้หญิงคนแรกที่ได้เป็นตัวแทนพรรคการเมืองหลักในการเลือกตั้งประธานาธิบดีสหรัฐอเมริกา
คณะราษฎร
คณะราษฎร (อ่านว่า "คะ-นะ-ราด-สะ-ดอน"; มักสะกดผิดเป็น คณะราษฎร์) คือ กลุ่มบุคคลที่ดำเนินการการปฏิวัติสยาม พ.ศ. 2475 ยึดอำนาจจากพระบาทสมเด็จพระปกเกล้าเจ้าอยู่หัว และเปลี่ยนแปลงระบอบการปกครองของประเทศสยาม จากสมบูรณาญาสิทธิราชย์มาเป็นราชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญ อาจได้ชื่อว่าเป็นพรรคการเมืองพรรคแรกของไทย