สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ  เกิดเมื่อไหร่ ?
สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 23 ธันวาคม ปีโชวะที่ 8 (ค.ศ. 1933, พ.ศ. 2476) ณ พระราชวังหลวง กรุงโตเกียว พระองค์เป็นพระราชบุตรลำดับที่ 5 ใน 7 พระองค์ ในจักรพรรดิโชวะกับสมเด็จพระจักรพรรดินีนะงะโกะ แต่เป็นพระราชโอรสพระองค์โต เมื่อแรกประสูติทรงดำรงพระยศเป็น เจ้าสึงุ ()
เจ้าชายโยะชิฮิโตะ
เจ้าชายโยะชิฮิโตะ ( ; 1894 – 9 ธันวาคม 1959) เจ้าชายแห่งราชวงศ์ญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระโอรสในอดีตจักรพรรดิซุโกที่ประสูติแต่ นิวะตะ โนะ ชิชิ และพระองค์ยังเป็นต้นราชสกุล ฟุชิมิ โนะ มิยะ
จักรพรรดิโชโก
เจ้าชายมิฮิโตะขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศภายหลังจากการสละราชบัลลังก์ของพระราชบิดาเมื่อปี พ.ศ. 1955โดยอดีตจักรพรรดิโกะ-โคะมะสึได้เป็น ไดโจโฮโอ (มหาธรรมราชา) กุมพระราชอำนาจไว้ตลอดรัชกาลของพระราชโอรส
อดีตจักรพรรดิโกะ-โคะมะสึจึงสถาปนา เจ้าชายฮิโกะฮิโตะ พระราชโอรสบุญธรรมขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเมื่อวันที่ 7 กันยายน ค.ศ. 1428 (วันที่ 27 เดือน 7 ปี โชโช ที่ 1)
ฟุจิวะระ โนะ โชชิ (จักรพรรดิฟุชิมิ)
ฟุจิวะระ โนะ โชชิ ( ; 1814 – 10 มิถุนายน 1885) จักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นโดยเป็นจักรพรรดินีใน จักรพรรดิฟุชิมิ แต่ไม่มีพระโอรส-ธิดาด้วยกัน
เจ้าชายฟูมิฮิโตะ เจ้าอากิชิโนะ
เจ้าฟ้าชายฟูมิฮิโตะ ทรงเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สอง ในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ กับสมเด็จพระจักรพรรดินีมิชิโกะ มีพระอิสริยยศเดิมว่า เจ้าอายะ ()
เจ้าชายมาซาฮิโตะ เจ้าฮิตาชิ
เจ้าชายมาซาฮิโตะ ประสูติเมื่อวันที่ 28 พฤศจิกายน พ.ศ. 2478 ณ พระราชวังหลวงโตเกียว โดยมีราชทินนามในวัยเด็กว่า เจ้าโยชิ ()
จักรพรรดิสึจิมิกาโดะ
จักรพรรดิสึจิมิกาโดะ ประสูติเมื่อวันที่ 3 มกราคม ค.ศ. 1194 ณ พระราชวังหลวง นครหลวงเคียวโตะ เป็นพระราชโอรสใน จักรพรรดิโกะ-โทบะ มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายโทเมฮิโตะ
จักรพรรดิโกะ-สึชิมิกะโดะ
ทรงเป็นพระราชโอรสพระองค์เดียวใน จักรพรรดิโกะ-ฮะนะโซะโนะ จักรพรรดิองค์ที่ 102 ที่ประสูติแต่ โอโนะมิกะโดะ (ฟุจิวะระ) โนะบุโกในปี ค.ศ. 1467 ได้เกิด สงครามโอนิน ที่ได้สร้างความเสียหายแก่นครหลวงเคียวโตะอย่างมากทำให้ฐานะทางการเงินของราชสำนักย่ำแย่อย่างหนัก
จักรพรรดิโกะ-สึชิมิกะโดะนับเป็นจักรพรรดิที่ครองสิริราชสมบัติยาวนานที่สุดเป็นอันดับ 2 คือ 36 ปีเป็นรองแค่ จักรพรรดิเมจิ ที่ครองสิริราชสมบัติยาวนานถึง 45 ปี
จักรพรรดิซุโตะกุ
จักรพรรดิซุโตะกุ ( , , 7 กรกฎาคม ค.ศ. 1119 - 14 กันยายน ค.ศ. 1164) จักรพรรดิองค์ที่ 75 แห่ง ราชวงศ์ญี่ปุ่น ตามที่ได้บันทึกไว้ใน รายพระนามจักรพรรดิญี่ปุ่น ทรงครอง ราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศ ระหว่าง ค.ศ. 1123 - ค.ศ. 1142
ทากาโนะ โนะ นีงาซะ
ในปี พ.ศ. 2544 สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ ทรงตรัสว่า ""ในส่วนตัวของข้าพเจ้าได้มีความสัมพันธ์ทางเครือญาติกับเกาหลี ซึ่งได้บันทึกไว้ในพงศาวดารญี่ปุ่นที่ว่าพระราชชนนีในจักรพรรดิคัมมุ [คือ พระสนมนีงาซะ] เป็นว่านเครือของกษัตริย์มูรย็องแห่งแพ็กเจ"" ถือเป็นครั้งแรกที่องค์จักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นทรงมีพระราชดำรัสต่อสาธารณชนว่ามีเชื้อสายเกาหลีในพระราชวงศ์ ตามที่ปรากฏใน"โชกุ นิฮงงิ" () ระบุไว้ว่า พระสนมนีงาซะเป็นผู้สืบสันดานชั้นที่ 10 ของเจ้าชายจุนดา พระราชโอรสในพระเจ้ามูรย็องแห่งแพ็กเจ () ที่สิ้นพระชนม์ในญี่ปุ่นเมื่อปี พ.ศ. 1056
จักรพรรดินีเก็มเม
สมเด็จพระจักรพรรดินีเก็มเม (661 – 29 ธันวาคม 721) เป็นสมเด็จพระจักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่น พระองค์เป็นพระมหากษัตริย์องค์ที่ 43 ของประเทศญี่ปุ่น พระนางเป็นพระราชธิดาของสมเด็จพระจักรพรรดิเท็นจิ พระนางอภิเสกสมรสกับเจ้าชายคุซะกะเบะโนะมิโกะ พระนางครองราชย์เมื่อ 18 สิงหาคม ค.ศ. 707 ต่อจากสมเด็จพระจักรพรรดิมมมุ และผู้ที่มาครองราชย์ต่อจากพระนางคือจักรพรรดินีเก็นโช
จักรพรรดิซะกุระมะชิ
ซึ่งพระนามเดิมของจักรพรรดิซะกุระมะชิคือ เจ้าชายอะกิฮิโตะ ( , ) อันเป็นพระนามเดียวกับ สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ จักรพรรดิองค์ที่ 125 และองค์ปัจจุบันของญี่ปุ่นเพียงแต่พระนามของทั้งสองเขียนไม่เหมือนกัน
จักรพรรดิไทโช
เจ้าชายโยะชิฮิโตะ เสด็จพระราชสมภพที่พระราชวังอะโอะยะมะ ใน กรุงโตเกียว เป็นพระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิเมจิ ที่ประสูติแต่พระสนมนะรุโกะ เนื่องจากเป็นพระราชโอรสองค์เดียวในจักรพรรดิเมจิ ทำให้พระองค์ต้องถูกชุบเลียงโดยสมเด็จพระจักรพรรดินีโชเก็ง ผู้ทรงเป็นพระอัครมเหสี ภายหลังประสูติได้ 6 วัน ทรงได้รับราชทินนามเป็น "เจ้าฮะรุ" (明宮 "ฮะรุ โนะ มิยะ") เมื่อวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2422 เจ้าฮะรุ ทรงมีพระวรกายอ่อนแอมาตั้งแต่ประสูติ ด้วยสาเหตุทางพันธุกรรมจากพระราชบิดา ก่อนหน้าที่พระองค์จะประสูติ พระเชษฐาและพระเชษฐภคินีของพระองค์ได้สิ้นพระชนม์ไปก่อนถึง 4 พระองค์ โดย 2 พระองค์แท้งในครรภ์และ 2 พระองค์สิ้นพระชนม์ตั้งแต่ทารก
ฟุจิวะระ โนะ อิชิ (จักรพรรดิคะเมะยะมะ)
ฟุจิวะระ โนะ อิชิ ( ; 1805 – 9 กุมภาพันธ์ 1839) พระสนมแห่งญี่ปุ่นโดยเป็นพระสนมหรือเนียวโงใน จักรพรรดิคะเมะยะมะ จักรพรรดิองค์ที่ 90
เจ้าหญิงอิชิ
เจ้าหญิงอิชิ ( ; ? – 27 เมษายน 1442) เจ้าหญิงและเจ้าหญิงพระชายาในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชธิดาใน จักรพรรดิโคโก จักรพรรดิองค์ที่ 58 ที่ประสูติแต่ จักรพรรดินีฮันชิ พระราชชนนี และเป็นพระขนิษฐาร่วมพระราชมารดาเดียวกับ จักรพรรดิอุดะ จักรพรรดิองค์ที่ 59 รวมถึงเป็นเจ้าหญืงพระชายาใน จักรพรรดิไดโงะ จักรพรรดิองค์ที่ 60
สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
วันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2560 รัฐบาลญี่ปุ่นได้เสนอร่างกฎหมายสละราชบัลลังก์ซึ่งมีผลเฉพาะสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะเท่านั้นต่อสภาผู้แทนราษฎรซึ่งสภาผู้แทนราษฎรก็ได้ผ่านร่างกฎหมายฉบับนี้และได้มีการนำเสนอเข้าที่ประชุมวุฒิสภาเมื่อวันพฤหัสบดีที่ 8 มิถุนายน พ.ศ. 2560 และที่ประชุมวุฒิสภาก็ได้ผ่านกฎหมายฉบับนี้ซึ่งจะมีผลบังคับใช้ในช่วงเดือนธันวาคม พ.ศ. 2561 – เดือนมกราคม พ.ศ. 2562 อันตรงกับช่วงครบรอบการครองราชบัลลังก์ปีที่ 30 ขององค์จักรพรรดิ
สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
อนึ่ง สมเด็จพระจักรพรรดิพระองค์นี้เป็นพระประยูรญาติของ เจ้าหญิงพังจา (เกาหลี: 방자) มกุฎราชกุมารีองค์สุดท้ายของราชวงศ์เกาหลี
อะโนะ ยะซุโกะ
อะโนะ ยะซุโกะ ( 1301 – 26 พฤษภาคม 1359) เมื่อออกบวชได้ฉายาทางธรรม ชินไทเก็นมนอิง (新待賢門院) พระสนมในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยเป็นพระสนมใน จักรพรรดิโกะ-ไดโงะ จักรพรรดิองค์ที่ 96 และเป็นพระราชมารดาใน จักรพรรดิโกะ-มุระกะมิ จักรพรรดิองค์ที่ 97 และเป็นพระอัยยิกาใน จักรพรรดิโชเก จักรพรรดิองค์ที่ 98 และ จักรพรรดิโกะ-คะเมะยะมะ จักรพรรดิองค์ที่ 99
วันสีเขียว
วันสีเขียว (, ) เป็นวันหยุดราชการในประเทศญี่ปุ่น มีที่มาจากการเฉลิมฉลองวันคล้ายวันพระราชสมภพของสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ ซึ่งตรงกับวันที่ 29 เมษายนของทุกปีระหว่างสมัยโชวะ ในปี 2532 หลังสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ สมเด็จพระจักรพรรดิญี่ปุ่นพระองค์ปัจจุบัน ขึ้นเสวยราชย์ วันดังกล่าวจึงเปลี่ยนชื่อจาก "วันพระบรมราชสมภพของสมเด็จพระจักรพรรดิ" เป็น "วันสีเขียว" วันดังกล่าวเป็นวันที่จะอยู่ร่วมกับธรรมชาติและขอบคุณพร ชื่อ "วันสีเขียว" ยังเป็นการยอมรับความรักต่อพืชของสมเด็จพระจักรพรรดิยามสงครามซึ่งก่อให้เกิดการโต้แย้งโดยไม่ออกพระนามของพระองค์โดยตรง อย่างไรก็ดี ในทางปฏิบัติ วันดังกล่าวถูกมองว่าเป็นเพียงอีกวันที่ยืดเทศกาลวันหยุดสัปดาห์ทองญี่ปุ่น
อายาโกะ โมริยะ
อายาโกะ โมริยะ (; 15 กันยายน พ.ศ. 2533) พระนามเดิม เจ้าหญิงอายาโกะแห่งทากามาโดะ () เป็นพระธิดาในเจ้าชายโนริฮิโตะ เจ้าชายทากามาโดะกับเจ้าหญิงฮิซาโกะ พระชายาฯ เป็นพระญาติชั้นที่หนึ่งของสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ พระองค์ลาออกจากฐานันดรศักดิ์เพื่อเสกสมรสกับเค โมริยะ () เมื่อวันที่ 29 ตุลาคม พ.ศ. 2561
จักรพรรดินีโคจุง
เจ้าหญิงนะงะโกะ ประสูติ ณ กรุงโตเกียวเมื่อวันที่ 6 มีนาคม ปีเมจิที่ 36 (ค.ศ.1903,พ.ศ. 2446) เป็นพระธิดาคนที่ 3 จาก 6 พระองค์ ในเจ้าชายคุนิโยะชิ เจ้าคุนิ กับ ท่านหญิงชิกะโกะ ชิมะสึ พระองค์มีพระเชษฐา 2 พระองค์ พระขนิษฐา 2 พระองค์ และพระอนุชา 1 พระองค์ โดยในช่วงที่พระนางประสูติ เป็นช่วงที่วัฒนธรรมจากตะวันตกไหลบ่าเข้ามาในญี่ปุ่น เจ้าคุนิ พระบิดา ยังทรงเลี้ยงดูเจ้าหญิงนะงะโกะตามจารีตดั้งเดิมมาโดยตลอด โดยพระบิดาของเจ้าหญิงนะงะโกะ สืบเชื้อสายมาจากราชสกุลฟุชิมิ ซึ่งไม่ได้มาจากตระกูลฟุจิวะระ (มีตระกูลย่อย ได้แก่ ตระกูลโคโนะเอะ, อิชิโจ, นิโจ, คะซะสึคะซะ และคุโจ) ส่วนพระมารดาสืบเชื้อสายมาจากไดเมียว ทำให้เจ้าหญิงนะงะโกะ เป็นพระจักรพรรดินีพระองค์แรก ที่ไม่ได้มาจากตระกูลฟุจิวะระ
จักรพรรดิฟุชิมิ
ในปี พ.ศ. 1851 จักรพรรดิโกะ-นิโจทรงพระประชวรและสวรรคตอย่างกะทันหันทำให้ เจ้าชายโทะมิฮิโตะ ที่รัชทายาทจากสายจิเมียวอินซึ่งเป็นพระราชโอรสพระองค์เล็กในอดีตจักรพรรดิฟุชิมิได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาทำให้อดีตจักรพรรดิฟุชิมิได้กลับมาดำรงพระยศโฮโออีกครั้ง
เจ้าหญิงซะกะฮิโตะ
จักรพรรดิคัมมุและเจ้าหญิงซะกะฮิโตะมีพระราชธิดาพระองค์เดียวคือ เจ้าหญิงอะซะฮะระ แต่เจ้าหญิงอะซะฮะระก็สิ้นพระชนม์เมื่อ พ.ศ. 1360 ก่อนที่พระมารดาคือเจ้าหญิงซะกะฮิโตะจะสิ้นพระชนม์ในวันที่ 25 กันยายน พ.ศ. 1372
ฟุจิวะระ โนะ มิชินะงะ
ใน ค.ศ. 1011 จักรพรรดิอิชิโจประชวรหนักจึงทรงสละราชสมบัติ องค์รัชทายาทโอะกิซะดะขึ้นครองราชย์ต่อมาเป็นจักรพรรดิซันโจ โดยที่มีองค์ชายอะสึฮิระเป็นรัชทายาท อดีตจักรพรรดิอิชิโจสวรรคตในปีต่อมาค.ศ. 1012 แม้ว่าจักรพรรดิซันโจจะเป็นพระโอรสของพระสนมโชชิ ซึ่งเป็นพี่สาวของมิชินะงะ แต่มิชินะงะก็ต้องการที่จะให้องค์ชายรัชทายาทอะสึฮิระ พระโอรสของจักรพรรดินีโชชิได้ขึ้นเป็นจักรพรรดิ เพื่อที่ตนจะได้มีอำนาจในฐานะพระอัยกาหรือตา อย่างไรก็ตามมิชินะงะได้ส่งบุตรสาวคนที่สองคือ ฟุจิวะระ โนะ เค็งชิ อภิเษกเป็นจักรพรรดินี"ชูงู"ในจักรพรรดิซันโจ จักรพรรดิซันโจมีพระชายาเดิมอยู่แล้วเมื่อครั้งเป็นรัชทายาทคือ "เนียวโง"ฟุจิวะระ โนะ เซ็งชิ ซึ่งเป็นที่โปรดปรานของจักรพรรดิซันโจ จักรพรรดิจึงพิโรธมิชินะงะที่ละเลยไม่ยอมแต่งตั้งพระนางเซ็งชิเป็นจักรพรรดินีแต่กลับให้บุตรสาวของตนเองคือพระนางเค็งชิเป็นพระจักรพรรดินีแทน มิชินะงะเมื่อทราบว่าจักรพรรดิทรงพระพิโรธจึงให้มีการแต่งตั้งพระชายาเซ็งชิเป็นพระจักรพรรดินี"โคโง"ในค.ศ. 1012 แต่ทว่ามิชินะงะได้กลั่นแกล้งโดยการจัดพิธีให้พระจักรพรรดินีเค็งชิเสด็จเข้าวังหลวงในวันเดียวกับที่มีการแต่งตั้ง"โคโง"เซ็งชิ ทำให้ไม่มีขุนนางไปเข้าร่วมพิธีแต่งตั้งพระจักรพรรดินีองค์ใหม่เลย
จักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะ
เจ้าชายฮิซะฮิโตะขึ้นเป็นจักรพรรดิโกะ-ฟุกะกุซะเมื่อมีพระชนมายุเพียง 3 พรรษาส่วน จักรพรรดิโกะ-ซะงะ ก็ผนวชเป็นพระภิกษุที่เรียกว่า ไดโจโฮ หรือ อดีตจักรพรรดิอันประทับในศาสนาในปี 1803 หลังจากครองราชย์ได้ 14 ปีก็ถูกอดีตจักรพรรดิโกะ-ซะงะพระราชบิดาบีบบังคับให้สละราชบัลลังก์ให้กับ เจ้าชายสึเนะฮิโตะ พระราชอนุชาแท้ๆขึ้นครองราชย์สืบต่อมาเป็น จักรพรรดิคะเมะยะมะ
เจ้าหญิงคิโกะ พระชายาในเจ้าชายฟูมิฮิโตะ
เจ้าหญิงคิโกะ พระชายาในเจ้าชายฟูมิฮิโตะ (; 11 กันยายน พ.ศ. 2509) พระนามเดิม คิโกะ คาวาชิมะ () เป็นพระชายาในเจ้าชายฟูมิฮิโตะ เจ้าอากิชิโนะ และเป็นพระสุณิสาในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ และสมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ
เจ้าหญิงยูริโกะ พระชายาในเจ้าชายทากาฮิโตะ
เจ้าหญิงยูริโกะ พระชายาในเจ้าชายทากาฮิโตะ (; 4 มิถุนายน พ.ศ. 2466) พระนามเดิม ยูริโกะ ทากางิ () เป็นพระชายาในเจ้าชายทากาฮิโตะ เจ้าชายมิกาซะ พระราชโอรสพระองค์เล็กในจักรพรรดิไทโช กับจักรพรรดินีเทเม พระองค์เป็นพระปิตุลานีในสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะและเป็นพระกุลเชษฐ์แห่งราชวงศ์เพียงพระองค์เดียวที่ประสูติในรัชกาลจักรพรรดิไทโชที่ยังทรงพระชนม์
จักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิ
ทรงมีพระราชโอรสทั้งสิ้น 2 พระองค์คือ
เจ้าชายทะเนะฮิโตะทรงได้รับการสถาปนาจากจักรพรรดิฟุชิมิพระราชบิดาให้ขึ้นเป็นรัชทายาทเมื่อปี พ.ศ. 1832 ขณะมีพระชนมายุเพียง 1 พรรษาในปี พ.ศ. 1856 อดีตจักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิทรงได้เป็นไดโจโฮโอแต่เพียงพระองค์เดียวเนื่องจากอดีตจักรพรรดิฟุชิมิทรงพระผนวชและทรงยกจักรพรรดิฮะนะโซะโนะให้เป็นโอรสบุญธรรมของอดีตจักรพรรดิโกะ-ฟุชิมิ
จักรพรรดิแนโร
แนโร เกลาดิอุส ไกซาร์ เอากุสตุส แกร์มานิกุส () เป็นจักรพรรดิแห่งจักรวรรดิโรมันองค์ที่ 5 เกิดเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม ค.ศ. 37 ที่เมืองอันติอูง จักรวรรดิโรมัน มีชื่อเต็มตอนเกิดว่า ลูกิอุส ดอมิติอุส อาเอนอบาร์บุส () บิดาชื่อกไนอุส ดอมิติอุส อาเอนอบาร์บุส มารดาชื่ออากริปปีนา ซึ่งมีศักดิ์เป็นถึงน้องสาวของจักรพรรดิกาลิกุลา จักรพรรดิรัชกาลที่ 3 แห่งราชวงศ์ยูลิอุส-เกลาดิอุส
จักรพรรดิโกโยเซ
จักรพรรดิโกะ-โยเซประสูติเมื่อวันที่ 31 ธันวาคม พ.ศ. 2114 ณ พระราชวังหลวงเฮอัง มีพระนามเดิมว่า เจ้าชายคะตะฮิโตะ (Prince Katahito)
เจ้าหญิงอะกิโกะ (พระราชธิดาในจักรพรรดิโกะ-โฮะริกะวะ)
เจ้าหญิงอะกิโกะ ( ; 1774 – 26 กันยายน 1789) เจ้าหญิงแห่งราชวงศ์ญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชธิดาใน จักรพรรดิโกะ-โฮะริกะวะ จักรพรรดิองค์ที่ 86 และเป็นพระเชษฐภคินีใน จักรพรรดิชิโจ จักรพรรดิองค์ที่ 87
เจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น
สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ ขณะนี้มีพระชนมพรรษา 84 พรรษา พระองค์ได้เคยผ่านการผ่าตัดพระหทัยและการรักษามะเร็งต่อมลูกหมากมาแล้ว เมื่อปี พ.ศ. 2559 ที่ผ่านมา พระองค์เคยตรัสว่า
ฟุจิวะระ โนะ ฮิโระโกะ
ฟุจิวะระ โนะ ฮิโระโกะ ( ; 1579 – 30 กันยายน 1670) หรือ ชิโจ โนะ มิยะ จักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นเป็นธิดาคนโตของ ฟุจิวะระ โนะ โยะริมิชิ และเป็นจักรพรรดินีลำดับที่ 1 หรือ โคโง ใน จักรพรรดิโกะ-เรเซ โดยเข้าถวายตัวเมื่อวันที่ 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 1593 และได้รับการสถาปนาเป็นจักรพรรดินีเมื่อวันที่ 27 พฤษภาคม พ.ศ. 1594 แต่มิอาจมีพระโอรสให้กับจักรพรรดิได้
เจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น
หลังจากสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ ได้สละราชสมบัติแล้ว เจ้าฟ้าชายนะรุฮิโตะ มกุฎราชกุมาร จะทรงเข้ารับพระราชสมบัติและประกอบพระราชพิธีบรมราชาภิเษกในเดือนถัดไปทันที
เจ้าชายฟุรุฮิโตะ โนะ โอเอะ
เจ้าชายฟุรุฮิโตะ โนะ โอเอะ ( ; ? – 7 ตุลาคม 1188) เจ้าชายและพระสัสสุระแห่งจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชโอรสใน จักรพรรดิโจะเม จักรพรรดิองค์ที่ 34 และเป็นพระสัสสุระ (พ่อตา) ใน จักรพรรดิเท็นจิ จักรพรรดิองค์ที่ 38 เนื่องจากพระธิดาของเจ้าชายฟุรุฮิโตะคือ ยะมะโตะฮิเมะ โนะ โอกิมิ ได้เข้าพิธีอภิเษกเป็นจักรพรรดินีในจักรพรรดิเท็นจิ
สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ
มิจิโกะ โชดะ ได้พบกับมกุฎราชกุมารอากิฮิโตะครั้งแรกในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2500 ที่สนามเทนนิสในเมืองคารูอิซาวะ ซึ่งสภาพระราชวงศ์ (Imperial Household Council) ได้อนุมัติพระราชพิธีหมั้นของมกุฎราชกุมารกับนางสาวโชดะในวันที่ 24 พฤศจิกายนปีถัดมา ช่วงเวลาเดียวกันนั้น สื่อมวลชนต่างให้ความสนใจและเรียกว่า "รักหวานในสนามเทนนิส" (romance of the tennis court) บ้างก็ว่าเป็น "เทพนิยาย" ที่เกิดขึ้นจริง พระราชพิธีหมั้นถูกจัดขึ้นเมื่อวันที่ 14 มกราคม พ.ศ. 2502
นิวะตะ โนะ ชิชิ
นิวะตะ โนะ ชิชิ ( ; ? – 12 สิงหาคม 1937) พระสนมในจักรพรรดิญี่ปุ่นจากตระกูลนิวะตะโดยเป็นพระสนมใน จักรพรรดิซุโก และเป็นพระมารดาของ เจ้าชายโยะชิฮิโตะ เจ้าชายผู้เป็นต้นราชสกุล ฟุชิมิ โนะ มิยะ สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 12 สิงหาคม พ.ศ. 1937
เจ้าหญิงมาโกะแห่งอากิชิโนะ
เจ้าหญิงมาโกะแห่งอากิชิโนะ (; 23 ตุลาคม พ.ศ. 2534) เป็นพระธิดาพระองค์โตในเจ้าชายฟูมิฮิโตะ เจ้าชายอากิชิโนะ กับเจ้าหญิงคิโกะ พระชายาฯ เป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ กับสมเด็จพระจักรพรรดินีมิชิโกะ ปัจจุบันทรงงานเป็นนักวิจัยในพิพิธภัณฑ์มหาวิทยาลัยโตเกียว
เจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ
เจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ ประสูติเมื่อเวลา 8:27 นาฬิกา (เวลาสากลญี่ปุ่น) ของวันที่ 6 กันยายน พ.ศ. 2549 เป็นพระโอรสพระองค์เดียวในเจ้าชายฟุมิฮิโตะ เจ้าชายอากิชิโนะ กับเจ้าหญิงคิโกะ พระชายาฯ โดยทรงคลอดก่อนกำหนดสองสัปดาห์ ทรงมีน้ำหนัก 2.556 กิโลกรัม (5 lb 10 oz) ขณะประสูติ เจ้าชายฮิซาฮิโตะเป็นทายาทในพระราชวงศ์ญี่ปุ่นเพียงพระองค์เดียวที่เป็นชาย นับตั้งแต่การประสูติของพระบิดาพระองค์เมื่อ 41 ปีก่อน พระองค์มีพระเชษฐภคินี 2พระองค์คือ เจ้าหญิงคาโกะ เจ้าหญิงมาโกะ
เจ้าหญิงคาโกะแห่งอากิชิโนะ
เจ้าหญิงคาโกะแห่งอากิชิโนะ ประสูติเมื่อวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2537 ณ โรงพยาบาลสำนักพระราชวัง กรุงโตเกียว เป็นพระบุตรองค์ที่สองในเจ้าชายฟูมิฮิโตะ เจ้าชายอากิชิโนะ กับเจ้าหญิงคิโกะ พระชายาฯ มีพระภคินีและพระอนุชาคือเจ้าหญิงมาโกะและเจ้าชายฮิซาฮิโตะแห่งอากิชิโนะ ตามลำดับ
เจ้าชายฟูมิฮิโตะ เจ้าอากิชิโนะ
เจ้าฟ้าชายฟูมิฮิโตะ เจ้าอากิชิโนะ () เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สอง ในสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ กับสมเด็จพระจักรพรรดินีมิชิโกะ และเป็นรัชทายาทลำดับที่ 2 ในการสืบราชสันติวงศ์ญี่ปุ่น
จักรพรรดิอิจิโจ
จักรพรรดิอิชิโจหรือเจ้าชายคะเนะฮิโตะเป็นพระราชโอรสใน จักรพรรดิเอ็งยู จักรพรรดิองค์ที่ 64 ขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์ในรัชสมัย จักรพรรดิคะซัง จักรพรรดิองค์ที่ 65 พระราชโอรสใน จักรพรรดิเรเซ จักรพรรดิองค์ที่ 63 ผู้เป็นพระภาดา (ลูกพี่ลูกน้อง) เมื่อ ค.ศ. 984 หลังจากนั้นอีก 2 ปีคือในวันที่ 23 เดือน 6 ปี คันนา ที่ 1 ตรงกับวันที่ 31 กรกฎาคม ค.ศ. 986 จักรพรรดิคะซังได้สละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายคะเนะฮิโตะพระชนมายุเพียง 6 พรรษาขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อมาเป็น จักรพรรดิอิชิโจ วันรุ่งขึ้นคือวันที่ 24 เดือน 6 ปี คันนา ที่ 1 ตรงกับวันที่ 1 สิงหาคม ได้มีการประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกจักรพรรดิอิชิโจที่ พระราชวังหลวงเฮอัง
โยชิกิ คูโรดะ
โยะชิกิ คุโระดะ () เกิดเมื่อวันที่ 17 เมษายน พ.ศ. 2508 สามัญชนชาวญี่ปุ่นที่เสกสมรสกับอดีตเจ้าหญิงซายาโกะ เจ้าหญิงโนะริแห่งญี่ปุ่น พระธิดาพระองค์เดียวในสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ และสมเด็จพระจักรพรรดินีมิชิโกะ เมื่อวันที่ 15 พฤศจิกายน พ.ศ. 2548 ทำให้พระองค์ต้องสละยศเจ้าหญิง และหลุดพ้นความเป็นราชวงศ์ไป ปัจจุบันเจ้าหญิงทรงใช้พระนามว่า ซะยะโกะ คุโรดะ ตามสวามี
สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ () เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิพระองค์ปัจจุบันของประเทศญี่ปุ่น และเป็นจักรพรรดิพระองค์ที่ 125 ของญี่ปุ่นตั้งแต่โบราณกาล ในปัจจุบันนี้พระองค์เป็นพระประมุขเพียงพระองค์เดียวในโลกที่ทรงดำรงพระราชอิสริยยศเป็นจักรพรรดิ
สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
ขณะที่เจ้าชายนะรุฮิโตะพระราชโอรสองค์ใหญ่ที่มกุฎราชกุมารก็จะขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อในทันทีพร้อมกับพระนามของพระองค์ที่จะเปลี่ยนเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินะรุฮิโตะ พร้อมกันนั้นทางรัฐบาลญี่ปุ่นก็จะได้ถวายนามรัชศกใหม่เพื่อใช้แทนรัชศก เฮเซ ที่จะสิ้นสุดลงไปในวันเดียวกันนอกจากนี้ลำดับสิทธิ์ในการสืบราชสันตติวงศ์ของญี่ปุ่นก็จะมีการเปลี่ยนแปลงคือ เจ้าชายฟุมิฮิโตะ เจ้าอะกิชิโนะ พระอนุชาก็จะขยับขึ้นเป็นรัชทายาทลำดับที่ 1 ขณะที่ เจ้าชายฮิซะฮิโตะแห่งอะกิชิโนะ พระนัดดาจะขยับขึ้นเป็นรัชทายาทลำดับที่ 2 และ เจ้าชายมะซะฮิโตะ เจ้าฮิตะชิ พระปิตุลา (อา) จะขยับขึ้นเป็นรัชทายาทลำดับที่ 3
ยุคเฮเซ
รัชศกเฮเซ () เป็นชื่อรัชศกปัจจุบันของประเทศญี่ปุ่น โดยรัชศกเฮเซเริ่มต้นเมื่อ ค.ศ. 1989 โดยเริ่มนับจากปีจักรพรรดิอะกิฮิโตะเริ่มครองราชย์ หลังจากการสวรรคตของพระราชบิดาจักรพรรดิฮิโรฮิโต (สิ้นสุดรัชศกโชวะ)
จักรพรรดิเฮเซ (อะเตะ)
เมื่อจักรพรรดิคัมมุเสด็จสวรรคตในวันที่ 17 เดือน 3 ปี เอ็นระคุ ที่ 25 ตรงกับวันที่ 9 เมษายน ค.ศ. 806 เจ้าชายอะเตะพระราชโอรสองค์ใหญ่ที่รัชทายาทพระชนมายุ 32 พรรษาจึงขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิเฮเซ โดยได้ประกอบพระราชพิธีราชาภิเษกเมื่อวันที่ 18 เดือน 5 ปี ไดโด ที่ 1 ตรงกับวันที่ 8 มิถุนายน ค.ศ. 806 และในวันรุ่งขึ้นคือวันที่ 19 เดือน 5 ปี ไดโด ที่ 1 ตรงกับวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 806 จักรพรรดิเฮเซได้จัดพระราชพิธีสถาปนาเจ้าชายคะมิโนะพระราชอนุชาขึ้นเป็นรัชทายาท
คุโจ มิชิตะกะ
เจ้าชายคุโจ มิชิตะกะ (九条 道孝, Kujō Michitaka? 1839-1906) , บุตรชายของนิโจ ฮิสะทาดะ และเป็นบุตรบุญธรรมของ นิโจ ยูกิโนะริ เป็นขุนนางของญี่ปุ่นในปลายสมัยเอโดะ และตอนต้นสมัยเมจิ ในเวลาต่อมา พระธิดาของพระองค์ได้สมรสกับสมเด็จพระจักรพรรดิไทโช เป็น สมเด็จพระจักรพรรดินีเทเม ซึ่งหลังจากนั้นก็คือเป็นสมเด็จพระอัยยิกาของสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ สมเด็จพระจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ปัจจุบัน ดังนั้นเจ้าชายคุโจ มิชิตะกะผู้ซึ่งเป็นพระบิดาของสมเด็จพระจักรพรรดินีเทเมจึงทรงเป็นพระเปตามหัยกาของสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ สมเด็จพระจักรพรรดิญี่ปุ่นองค์ปัจจุบันด้วย
ต่อมาในปี พ.ศ. 2412 คุโจ มิชิตะกะ ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นเจ้าชาย ในตำแหน่งประมุขแห่งตระกูลคุโจ
เจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น
ครั้นแรกพระราชสมภพ เจ้าฟ้าชายนะรุฮิโตะ ได้ดำรงพระราชอิสริยยศเป็น เจ้าชายฮิโระ () และได้ดำรงพระราชอิสริยยศนั้นมาจนถึงปี พ.ศ. 2534 จึงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นมกุฎราชกุมาร เป็นเวลาสองปีภายหลังจากการเสด็จสวรรคตของ สมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ พระราชอัยกาของพระองค์ เมื่อปี พ.ศ. 2532
จักรพรรดิโคะโนะเอะ
จักรพรรดิโคะโนะเอะครองราชย์ระหว่าง พ.ศ. 1685 - พ.ศ. 1698จักรพรรดิโคะโนะเอะเป็นพระราชโอรสลำดับที่ 8 ในอดีต จักรพรรดิโทะบะ ที่ประสูติแต่พระสนม ฟุจิวะระ โนะ นะริโกะ พระสนมองค์โปรดโดยประสูติเมื่อวันที่ 16 มิถุนายน พ.ศ. 1682 (วันที่ 18 เดือน 5 ปี โฮเอ็ง ที่ 5) ทรงขึ้นครองราชย์เมื่อวันที่ 5 มกราคม พ.ศ. 1685 (วันที่ 7 เดือน 12 ปี เอจิ ที่ 2) ขณะพระชนมายุเพียง 3 พรรษาโดยสืบต่อจาก จักรพรรดิซุโตะกุ พระเชษฐาต่างพระราชมารดาที่ถูกจักรพรรดิโทะบะพระราชบิดาบีบบังคับให้สละราชบัลลังก์เนื่องจากถูกกล่าวหาว่ามิใช่พระราชโอรสของพระองค์แต่เป็นโอรสของอดีต จักรพรรดิชิระกะวะ
จักรพรรดิโกอูดะ
จักรพรรดิโกะ-อุดะมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายโยะฮิโตะ เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 2 ของ จักรพรรดิคะเมะยะมะ โดยทรงสืบเชื้อสายจากราชสกุล ไดกะกุจิเจ้าชายโยะฮิโตะทรงได้รับการสถาปนาจาก จักรพรรดิคะเมะยะมะ พระราชบิดาให้ขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์เมื่อปี พ.ศ. 1811
อดีตจักรพรรดิคะเมะยะมะได้กลายเป็น โฮโอ หรือ อดีตจักรพรรดิอันประทับในศาสนา
นิวะตะ อะซะโกะ
นิวะตะ อะซะโกะ ( ; 1980 – 13 สิงหาคม 2035) นางกำนัลและพระสนมในจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นโดยเป็นนางกำนัลและพระสนมใน จักรพรรดิโกะ-สึชิมิกะโดะ จักรพรรดิองค์ที่ 103 และเป็นพระราชมารดาใน จักรพรรดิโกะ-คะชิวะบะระ จักรพรรดิองค์ที่ 104
จักรพรรดิโคกะกุ
ในวันที่ 16 ธันวาคม ค.ศ. 1779 เจ้าชายโทะโมะฮิโตะทรงได้รับการสถาปนาเป็นพระราชโอรสบุญธรรมใน จักรพรรดิโกะ-โมะโมะโซะโนะ เนื่องจากองค์จักรพรรดิมีพระราชธิดาพระองค์เดียวและในวันนั้นจักรพรรดิโกะ-โมะโมะโซะโนะก็สวรรคตหลังจากนั้นอีก 5 วันคือวันที่ 21 ธันวาคม ค.ศ. 1779 เจ้าชายโทะโมะฮิโตะพระชนมายุเพียง 8 พรรษาทรงได้รับการสถาปนาขึ้นเป็นจักรพรรดิองค์ใหม่
เจ้าหญิงซะกะฮิโตะ
เมื่อพระราชบิดาขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิญี่ปุ่น ก็ได้สถาปนาเจ้าหญิงซะกะฮิโตะเป็น ไซโอ หรือหัวหน้านักบวชหญิงแห่ง ศาลเจ้าอิเสะ องค์ที่ 21 เมื่อ พ.ศ. 1315 ขณะพระชนมายุเพียง 18 พรรษา
เจ้าชายนะโอะฮิโตะ
เจ้าชายนะโอะฮิโตะ ( ; 1878 – 2 มิถุนายน 1951) เจ้าชายแห่งราชวงศ์ญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระโอรสองค์ที่ 2 ใน จักรพรรดิฮะนะโซะโนะ ซึ่งประสูติภายหลังจากที่พระบิดาสละราชบัลลังก์แล้วต่อมาพระองค์ได้เป็นพระโอรสบุญธรรมใน จักรพรรดิซุโก และได้รับการสถาปนาเป็นรัชทายาทเมื่อ พ.ศ. 1851 กระทั่งถูกปลดเมื่อ พ.ศ. 1854 ภายหลังจากที่พระบิดาบุญธรรมถูกโค่นราชบัลลังก์
จักรพรรดิโชวะ
สมเด็จพระจักรพรรดิฮิโระฮิโตะเสด็จพระราชสมภพ ณ พระราชวังอะโอะยะมะ ในกรุงโตเกียว เมื่อวันที่ 29 เมษายน ปีเมจิที่ 34 (ค.ศ.1901,พ.ศ. 2444) เป็นพระราชโอรสองค์โตในเจ้าชายโยะชิฮิโตะ มกุฎราชกุมาร (ภายหลังคือจักรพรรดิไทโช) และเจ้าหญิงซะดะโกะ มกุฎราชกุมารี (ภายหลังคือจักรพรรดินีเทเม) โดยทรงราชทินนามขณะทรงพระเยาว์ ว่า เจ้ามิชิ (迪宮) ในปี พ.ศ. 2451 ทรงเข้ารับการศึกษาในโรงเรียนประถมชูอิง
ฟุจิวะระ โนะ มิชินะงะ
จักรพรรดินี"โคโง"เทชิสิ้นพระชนม์ใน ค.ศ. 1001 และพระพันปีฮิงะชิ-ซันโจก็สิ้นพระชนม์ไปอีกใน ค.ศ. 1002 ทำให้ไม่เหลือคู่แข่งที่จะแย่งชิงอำนาจจากมิชินะงะอีกต่อไป มิชินะงะพำนักอยู่ร่วมกันจักรพรรดินีโชชิที่ตำหนักซึชิมิกะโดะ ตำหนักซึชิมิกะโดะกลายเป็นศูนย์กลางความเจริญทางวัฒนธรรมในสมัยนั้น โดยมิชินะงะได้ว่าจ้างนักกวีสตรีที่มีชื่อเสียงเช่น มุระซะกิ ชิคิบุ ผู้แต่งเรื่อง ตำนานเก็นจิ มาเพื่อเป็นพระอาจารย์ของจักรพรรดินีโชชิ จักรพรรดินีประสูติพระโอรสใน ค.ศ. 1008 คือองค์ชายอะสึฮิระ และใน ค.ศ. 1009 ประสูติองค์ชายอะสึนะงะ
ไซออนจิ โนะ คิชิ
ไซออนจิ โนะ คิชิ ( ; 1846 – 19 พฤศจิกายน 1876) จักรพรรดินีแห่งญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นจักรพรรดินีหรือ ชูงู ใน จักรพรรดิโกะ-ไดโงะ
จักรพรรดินีโคจุง
สมเด็จพระจักรพรรดินีนะงะโกะ ได้ทรงให้การประสูติกาลเจ้าหญิงหลายพระองค์ตลอดเวลากว่าสิบปี ในการครองคู่กับสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ ทำให้เกิดเสียงซุบซิบนินทาเกี่ยวกับการสืบทอดราชบัลลังก์ จนในปี พ.ศ. 2476 สมเด็จพระจักรพรรดินีนะงะโกะได้ให้พระประสูติกาลพระโอรสพระองค์แรกคือมกุฎราชกุมารอะกิฮิโตะสมเด็จพระจักรพรรดินีเป็นพระจักรพรรดินีแห่งประเทศญี่ปุ่นพระองค์แรกที่เสด็จเยือนต่างประเทศ โดยได้เสด็จเยือนทวีปยุโรปเมื่อปี พ.ศ. 2514 เสด็จเยือนสหรัฐอเมริกาเมื่อปี พ.ศ. 2518
จักรพรรดินีจิโต
เจ้าชายคุซะคะเบะได้รับการสถาปนาเป็นมกุฎราชกุมารเพื่อครองราชบัลลังก์สืบต่อจากจักรพรรดินีจิโต แต่เจ้าชายกลับสิ้นพระชนม์ขณะมีพระชนมายุ 28 พรรษา เจ้าชายคะรุ-โนะ-โอะ พระโอรสของเจ้าชายคุซะคะเบะได้รับการสถาปนาให้เป็นรัชทายาทสืบต่อจากจักรพรรดินีจิโต ผู้เป็นพระอัยยิกา และต่อมาเจ้าชายครองราชสมบัติเป็น สมเด็จพระจักรพรรดิมงมุ
จักรพรรดิโกอูดะ
จักรพรรดิโกะ-อุดะ (; 17 ธันวาคม 1810 — 16 กรกฎาคม 1867) จักรพรรดิองค์ที่ 91 แห่ง ราชวงศ์ญี่ปุ่น ครองราชย์ระหว่างปี 1817-1830
เจ้าหญิงซะกะฮิโตะ
เมื่อเจ้าหญิงอิโนะเอะและ เจ้าชายโอะซะเบะ อดีตรัชทายาทผู้เป็นพระอนุชาสิ้นพระชนม์ใน พ.ศ. 1318 เจ้าหญิงซะกะฮิโตะก็ได้เข้าพิธีอภิเษกเป็นเจ้าหญิงพระชายาใน เจ้าชายยะมะเบะ พระเชษฐาต่างพระมารดาที่รัชทายาทองค์ใหม่เมื่อพระชนมายุ 20 พรรษาซึ่งต่อมาขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิคัมมุ จักรพรรดิองค์ที่ 50 โดยตามหลักฐานที่ได้มีการบันทึกไว้กล่าวว่าอดีตจักรพรรดิโคนิงพยายามที่จะผลักดันเจ้าหญิงซะกะฮิโตะให้เป็นจักรพรรดินีนาถขึ้นปกครองประเทศแต่ไม่สำเร็จ
จักรพรรดิซะกุระมะชิ
ต่อมาในวันที่ 2 เดือน 5 ปี เอ็งเคียว ที่ 4 ตรงกับวันที่ 9 มิถุนายน ค.ศ. 1747 จักรพรรดิซะกุระมะชิได้สละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายโทะโอะฮิโตะพระราชโอรสองค์ใหญ่ขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิโมะโมะโซะโนะ โดยในเดือน 3 ปี เอ็งเคียว ที่ 4 ตรงกับวันที่ 25 เมษายน ปีเดียวกันจักรพรรดิซะกุระมะชิได้สถาปนาเจ้าชายโทะโอะฮิโตะขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์
จักรพรรดิโกโยเซ
เป็นพระโอรสองค์ใหญ่ใน เจ้าชายมะซะฮิโตะ (Prince Masahito , 2095 - 2129) พระราชโอรสใน จักรพรรดิโองิมะชิ (Emperor Ogimachi) ที่ประสูติแต่นางในคนหนึ่ง
เจ้าชายโนะริฮิโตะ เจ้าทะกะมะโดะ
เจ้าชายโนะริฮิโตะ เจ้าทะกะมะโดะ () (29 ธันวาคม พ.ศ. 2497 – 21 พฤศจิกายน พ.ศ. 2545) เป็นสมาชิกของพระราชวงศ์ญี่ปุ่น และเป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สามใน เจ้าชายทาคาฮิโตะ มิกะซะ เจ้าหญิงยูริโกะ มิกะซะ โดยขณะมีพระชนม์ชีพทรงอยู่ในลำดับที่ 7 ในลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ญี่ปุ่น
เจ้าหญิงคาโกะแห่งอากิชิโนะ
เจ้าหญิงคาโกะแห่งอากิชิโนะ (; 29 ธันวาคม พ.ศ. 2537) เป็นพระธิดาในเจ้าชายฟูมิฮิโตะ เจ้าชายอากิชิโนะ กับเจ้าหญิงคิโกะ พระชายาฯ และเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ และสมเด็จพระจักรพรรดินีมิชิโกะ
อัตสึโกะ อิเกดะ
อะสึโกะ อิเกะดะ () (ประสูติ 7 มีนาคม พ.ศ. 2474) หรือ อดีตเจ้าหญิงโยริ เป็นภริยาของทะกมะซะ อิเกะดะ และเป็นพระราชธิดาพระองค์ที่สี่ในสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ กับสมเด็จพระจักรพรรดินีโคจุง ทั้งยังเป็นหนึ่งในพระภคินีในสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะที่ยังมีพระชนม์ชีพ
เจ้าหญิงอะกิโกะ (จักรพรรดิโกะ-ไซ)
เจ้าหญิงอะกิโกะ ( ; 2181 – 2 สิงหาคม 2223) เจ้าหญิงและพระสนมในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยเป็นพระธิดาใน เจ้าชายโยะชิฮิโตะ พระราชโอรสใน จักรพรรดิโกะ-โยเซ จักรพรรดิองค์ที่ 108 และเป็นพระสนมหรือเนียวโงใน จักรพรรดิโกะ-ไซ จักรพรรดิองค์ที่ 110 มีพระโอรสเพียงพระองค์เดียวคือ เจ้าชายโอะซะฮิโตะ
สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ
สมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 20 ตุลาคม พ.ศ. 2477 ณ กรุงโตเกียว เป็นบุตรสาวคนโตของฮิเดซาบูโร โชดะ () กับฟูมิโกะ โซเอจิมะ () บิดาเป็นประธานและประธานกิตติมศักดิ์ของบริษัทนิชชิน พระองค์เติบโตในโตเกียวโดยได้รับการปลูกฝังด้านการศึกษาจากครอบครัวทั้งแบบดั้งเดิมและตะวันตก มีการเรียนภาษาอังกฤษและเปียโน ทรงเรียนรู้ในศิลปะด้านงานเขียน การทำอาหาร และโคโด (ศิลปะการใช้เครื่องหอม) ทั้งนี้พระองค์มีพื้นฐานครอบครัวที่นับถือศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิก ทว่าส่วนพระองค์มิเคยรับศีลล้างบาปมาก่อนเลย
อัตสึโกะ อิเกดะ
อะสึโกะ อิเกะดะ ประสูติในพระราชวงศ์ญี่ปุ่น เมื่อวันที่ 7 มีนาคม พ.ศ. 2474 ณ พระราชวังอิมพีเรียล มีพระนามเดิมว่า เจ้าหญิงอะสึโกะ, เจ้าหญิงโยะริ () พระองค์เป็นพระราชธิดาคนที่ 4 ในสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ และสมเด็จพระจักรพรรดินีโคจุน โดยพระองค์มีพระพี่นาง 3 พระองค์ พระอนุชา 2 พระองค์ และพระชนิษฐา 1 พระองค์ พระองค์ทรงสำเร็จการศึกษาจากโรงเรียนกะคุชูอิน โดยสอนโดยพระอาจารย์จากสหรัฐอเมริกา คือ อลิซาเบธ เกรย์ วินนิ่ง ระหว่างอยู่ในการปกครองของสหรัฐอเมริกาในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 พระองค์ก็สำเร็จการศึกษาจากวิทยาลัยหญิง มหาวิทยาลัยกะคุชูอิน ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2495
จักรพรรดิโกะ-ไซ
เมื่อจักรพรรดิโกะ-โคเมียวผู้เป็นพระเชษฐาเสด็จสวรรคตอย่างกระทันหันด้วย โรคฝีดาษ เมื่อวันที่ 20 เดือน 9 ปี โจโอ ที่ 3 ตรงกับวันที่ 30 ตุลาคม ค.ศ. 1654 เจ้าชายนะงะฮิโตะพระชนมายุ 16 พรรษาได้เสด็จขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิโกะ-ไซ โดยที่พระองค์มิได้เป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์เนื่องจากจักรพรรดิโกะ-โคเมียวได้สถาปนา เจ้าชายซะโตะฮิโตะ ( , ) พระราชอนุชาต่างพระราชมารดาอีกพระองค์เป็นผู้สืบราชบัลลังก์ไว้แล้วแต่ด้วยเจ้าชายซะโตะฮิโตะยังทรงพระเยาว์อยู่เจ้าชายนะงะฮิโตะจึงขึ้นสืบราชบัลลังก์แทนจนกว่าเจ้าชายซะโตะฮิโตะจะเจริญพระชนมายุ
จักรพรรดิโอจิง
จักรพรรดิโอจิงประสูติเมื่อวันที่ 14 เดือน 12 ปีชูไอที่ 9 ตรงกับวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 201 (พ.ศ. 744) เป็นพระราชโอรสองค์เดียวใน จักรพรรดิชูไอ จักรพรรดิองค์ที่ 14 ที่ประสูติแต่ จักรพรรดินีจิงงุ
จักรพรรดิสุยหยาง
สมเด็จพระจักรพรรดิสุยหยางตี้ (楊廣, Emperor Sui-Yangdi) (ค.ศ. 600-618,1143-1161) ประสูติเมื่อปีค.ศ. 569 (พ.ศ. 1112) มีพระนามเดิมว่าหยางกว่าง เป็นพระราชโอรสองค์รองของจักรพรรดิสุยเหวินตี้ เมื่อพระเชษฐา
องค์รัชทายาทหยางหย่งถูกปลดพระองค์จึงได้เป็นรัชทายาทแทน เมื่อพระราชบิดาเสด็จสวรรคตลงในปี ค.ศ. 600 (พ.ศ. 1143) พระองค์จึงขึ้นครองราชย์แทนเมื่อพระชนม์ได้ 31 พรรษา ( แต่บางตำราก็กล่าวว่า พระองค์ทรงลอบปลงพระชนม์พระราชบิดาและพระเชษฐาแล้วพระองค์ก็ทรงขึ้นครองราชย์เอง ภายหลังถูกทายาทของหยางหย่งซึ่งหายสาบสูญไป ตามมาลอบสังหารพระองค์ในพระราชวัง )
จักรพรรดิชิโจ
จักรพรรดิชิโจ (,) (17 มีนาคม ค.ศ. 1231 – 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1242) จักรพรรดิญี่ปุ่น องค์ที่ 87 อันเนื่องมาจากการสืบราชสันตติวงศ์ตามโบราณราชประเพณี
จักรพรรดิจุนนะ
จักรพรรดิจุนนะหรือเจ้าชายโอะโตะโมะได้รับการสถาปนาเป็นรัชทายาทในรัชสมัย จักรพรรดิซะงะ จักรพรรดิองค์ที่ 52 ผู้เป็นพระเชษฐาเมื่อวันที่ 16 เดือน 9 ปี ไดโด ที่ 5 ตรงกับวันที่ 14 ตุลาคม ค.ศ. 810 ขณะมีพระชนมายุได้ 24 พรรษา
เจ้าหญิงโยโกะแห่งมิกาซะ
เจ้าหญิงโยโกะแห่งมิกาซะ (; 25 ตุลาคม พ.ศ. 2526) เป็นพระธิดาในเจ้าชายโทโมฮิโตะแห่งมิกาซะ กับเจ้าหญิงโนบูโกะ พระชายาฯ เป็นพระญาติชั้นที่หนึ่งของสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
ในวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ เข้าพระราชพิธีบรมราชาภิเษกเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นอย่างเป็นทางการ และทรงสถาปนาเจ้าฟ้าหญิงมิชิโกะ มกุฎราชกุมารี ขึ้นเป็น สมเด็จพระจักรพรรดินีมิชิโกะ
จักรพรรดิโกะ-ไซ
เมื่อเจ้าชายซะโตะฮิโตะเริ่มเจริญพระชนมายุจักรพรรดิโกะ-ไซจึงได้สละราชบัลลังก์ให้กับเจ้าชายซะโตะฮิโตะพระชนมายุเพียง 8 พรรษาขึ้นสืบราชบัลลังก์เป็น จักรพรรดิเรเง็ง เมื่อวันที่ 26 เดือน 1 ปี คันบุง ที่ 3 ตรงกับวันที่ 5 มีนาคม ค.ศ. 1663
ฟุจิวะระ โนะ นะริโกะ
จักรพรรดินีนะริโกะประสูติเมื่อ พ.ศ. 1660 เป็นธิดาของ ฟุจิวะระ โนะ นะงะซะเนะ ผู้ดำรงตำแหน่ง ชูนะงง ต่อมาได้เข้าถวายตัวต่ออดีตจักรพรรดิโทะบะเป็นพระสนมขั้น 3 และมีพระประสูติกาล เจ้าชายโนะริฮิโตะ หรือต่อมาคือ จักรพรรดิโคะโนะเอะ ใน พ.ศ. 1682 ทำให้พระนางได้เลื่อนขึ้นเป็นพระสนมเอก
การเปลี่ยนรัชกาลในประเทศญี่ปุ่น พ.ศ. 2562
การเปลี่ยนรัชกาลในประเทศญี่ปุ่น เหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นเมื่อสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะได้กำหนดที่จะสละราชบัลลังก์ในวันอังคารที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2562 โดยพระองค์เป็นนับเป็นจักรพรรดิองค์แรกในรอบกว่า 2 ศตวรรษที่สละราชบัลลังก์โดยนี่คือจุดสิ้นสุดของยุคเฮเซ และได้มีการเตรียมพิธีเฉลิมฉลองการขึ้นสืบราชบัลลังก์ขององค์รัชทายาท ส่วนพระราชพิธีราชาภิเษกจะเกิดขึ้นในวันที่ 22 ตุลาคม ปีเดียวกัน
เจ้าชายมะซะฮิโตะ
เจ้าชายมะซะฮิโตะ () อดีตรัชทายาทในรัชสมัย จักรพรรดิโองิมะชิ และเป็นพระราชบิดาของ จักรพรรดิโกะ-โยเซ จักรพรรดิองค์ที่ 107 ซึ่งในภายหลังจักรพรรดิโกะ-โยเซผู้เป็นพระโอรสได้สถาปนาพระอิสริยยศของพระราชบิดาขึ้นเป็น Ȳokwōin "daijō tennō"
เจ้าชายโยะชิฮิโตะ เจ้าคะสึระ
เจ้าชายโยะชิฮิโตะ เจ้าคะสึระ (;ประสูติ 11 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2491 - 8 มิถุนายน พ.ศ. 2557) เป็นสมาชิกในพระราชวงศ์แห่งญี่ปุ่น พระองค์เป็นโอรสองค์ที่สองในเจ้ามิกะซะกับเจ้าหญิงพระวรชายามิกะซะ พระองค์ทรงมีศักดิ์เป็นลูกพี่ลูกน้องของสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ
จักรพรรดินีโคเมียว
พระองค์เข้าพิธีอภิเษกกับเจ้าชายโอะบิโตะเมื่อ พ.ศ. 1260 ขณะพระชนมายุเพียง 16 พรรษาและมีพระประสูติกาลพระธิดาพระองค์ใหญ่คือ เจ้าหญิงอะเบะ เมื่อ พ.ศ. 1262 ขณะพระชนมายุเพียง 18 พรรษาต่อมาเจ้าชายโอะบิโตะได้ขึ้นสืบราชบัลลังก์ต่อจาก จักรพรรดินีเก็นโช เป็นจักรพรรดิโชมุเมื่อ พ.ศ. 1267 จักรพรรดิโชมุก็ยังมิได้สถาปนาเจ้าหญิงพระชายาอะซุกะเบะ-ฮิเมะขึ้นเป็นจักรพรรดินี
จักรพรรดิโคโตกุ
สมเด็จพระจักรพรรดิโคโตกุ (ภาษาญี่ปุ่น: 孝徳天皇, Kōtoku-tennō?) (ค.ศ. 596 - 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 654) ทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิองค์ที่ 36 แห่งญี่ปุ่น ทรงปกครองญี่ปุ่นในฐานะพระจักรพรรดิเป็นเวลา 9 ปี ตั้งแต่วันที่ 12 กรกฎาคม ค.ศ. 645 จนกระทั่งสวรรคตเมื่อวันที่ 24 พฤศจิกายน ค.ศ. 654
จักรพรรดิมนโตะกุ
ต่อจากนั้นในวันที่ 25 เดือน 11 ปี คาโช ที่ 3 ตรงกับวันที่ 31 ธันวาคม ค.ศ. 850 จักรพรรดิมนโตะกุได้สถาปนา เจ้าชายโคะเระฮิโตะ () พระราชโอรสองค์ที่ 4 ที่ประสูติแต่จักรพรรดินีฟุจิวะระ โนะ อะกิระเคโกะธิดาของ ฟุจิวะระ โนะ โยะชิฟุซะ พระชนมายุเพียง 8 เดือนขึ้นเป็นรัชทายาทและผู้สืบราชบัลลังก์
จักรพรรดิโชวะ
ภายหลังการสวรรคตของสมเด็จพระบรมอัยกา สมเด็จพระจักรพรรดิมุสึฮิโตะ (เมจิ) เมื่อ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2455 พระราชบิดาของพระองค์ เจ้าชายโยะชิฮิโตะ ก็ขึ้นเถลิงถวัลย์ราชสมบัติเป็น "สมเด็จพระจักรพรรดิโยะชิฮิโตะ" (ไทโช) ทำให้พระองค์กลายเป็นองค์รัชทายาทตามลำดับการสืบราชสันตติวงศ์ญี่ปุ่น ในขณะเดียวกัน ก็ทรงเข้ารับราชการในกองทัพบกและกองทัพเรือในยศเรือตรี ในตำแหน่งนายธง และได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์อันสูงส่งยิ่งดอกเบญจมาศ  ชั้นสายสะพาย ต่อมาในปี พ.ศ. 2457 ทรงได้รับการเลื่อนยศให้เป็นร้อยโทแห่งกองทัพบก และเรือตรีแห่งกองทัพเรือ สองปีต่อมา ก็ถูกเลื่อนยศขึ้นเป็น พันโท และ นาวาเอก ในปีเดียวกันนี้เอง พระองค์ได้รับการสถาปนาขึ้นเป็น "มกุฎราชกุมาร" ตำแหน่งองค์รัชทายาทอย่างเป็นทางการ เมื่อ 2 พฤศจิกายน พ.ศ. 2457
เจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น
เจ้าฟ้าชายนะรุฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น (ญี่ปุ่น|皇太子德仁親王||โคไตชิ นะรุฮิโตะ ชินโน) หรืออดีต เจ้าชายฮิโระ พระราชสมภพ ณ กรุงโตเกียว เมื่อวันที่ 23 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2503 ทรงสำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยกะคุชูอิน และมหาวิทยาลัยออกซฟอร์ด ทรงสนพระทัยในเรื่องของประวัติศาสตร์และดนตรี และยังโปรดปรานการสีวิโอลาอีกด้วย พระองค์ทรงอภิเษกกับมะซะโกะ โอะวะดะ ที่จบการศึกษาจากมหาวิทยาลัยฮาร์วาร์ด ในสาขาเศรษฐศาสตร์ และทางด้านการทูตที่กระทรวงการต่างประเทศ
เจ้าชายอะสึอะกิระ
เจ้าชายอะสึอะกิระ ( ; 1537 – 1594) เจ้าชายแห่งราชวงศ์ญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชโอรสองค์ใหญ่ใน จักรพรรดิซังโจ ที่ประสูติแต่จักรพรรดินี ฟุจิวะระ โนะ เซชิ และเป็น โคไตชิ หรือองค์รัชทายาทในรัชสมัย จักรพรรดิโกะ-อิชิโจ
จักรพรรดิฮั่นเหอ
สมเด็จพระจักรพรรดิเหอแห่งราชวงศ์ฮั่น หรือ ฮั่นเหอตี้ (ค.ศ. 79 - 13 มกราคม ค.ศ. 105) ทรงพระนามเดิมว่าองค์รัชทายาทหลิวจ้าว โดยเป็นพระราชโอรสในจักรพรรดิฮั่นจางตี้ และพระสนมเหลียง แต่ภายหลังทรงได้เป็นพระราชโอรสบุญธรรมในตู้ฮองเฮา เมื่อพระราชบิดาสวรรคตในปี ค.ศ. 88 (พ.ศ. 631) องค์รัชทายาทหลิวจ้าวจึงเสด็จขึ้นครองราชย์
เป็น จักรพรรดิฮั่นเหอตี้ เมื่อพระชนม์เพียง 9 พรรษา
สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
สมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ ทรงเป็นประธานของเครื่องราชอิสริยาภรณ์ญี่ปุ่นดังต่อไปนี้
เจ้าชายอะกินะริ
เจ้าชายอะกินะริ ( ; 1541 – 23 พฤษภาคม 1578) เจ้าชายแห่งราชวงศ์ญี่ปุ่นโดยพระองค์เป็นพระราชโอรสในอดีต จักรพรรดิคะซัง หรือ เนียวกะกุ จักรพรรดิองค์ที่ 64 ที่ประสูติแต่ ไทระ โนะ เฮชิ ซึ่งพระองค์ประสูติหลังจากที่พระราชบิดาสละราชบัลลังก์แล้ว
จักรพรรดิโกะ-โฮะริกะวะ
จักรพรรดิโกะ-โฮะริกะวะทรงมีพระนามเดิมก่อนขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศว่า เจ้าชายยูตะฮิโตะ (Imperial Prince Yutahito)จักรพรรดิโกะ-โฮะริกะวะประสูติเมื่อวันที่ 22 มีนาคม 1755 ตรงกับปีที่ 2 ในรัชสมัย จักรพรรดิจุนโตะกุ ทรงมีพระนามเดิมว่า เจ้าชายยูตะฮิโตะ เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 3 ใน เจ้าชายโมะริซะดะ หรือ โกะ-ทะกะกุระ-อิน พระราชโอรสองค์ที่ 2 ใน จักรพรรดิทะกะกุระ
สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
ในวันที่ 7 มกราคม พ.ศ. 2532 จักรพรรดิโชวะ เสด็จสวรรคต เจ้าชายอะกิฮิโตะ มกุฎราชกุมาร ได้เสด็จขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิองค์ที่ 125 ของญี่ปุ่นต่อทันที ตามโบราณราชประเพณี และมีการมอบของสามสิ่งในพระราชพิธีนั้น
พระเจ้าโอมูกามาโอโย อึนยิมบา กาบามบา อิกูรู รูกิดีที่ 4
สมเด็จพระเจ้าโอมูกามาโอโย อึนยิมบา กาบามบา อิกูรู รูกิดีที่ 4 (His Royal Highness Omukama Oyo Nyimba Kabamba Iguru Rukidi IV) พระบรมราชสมภพในวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2535 หลังจากนั้น 3 ปีต่อมา ในวันที่ 13 กันยายน พ.ศ. 2538 ทรงขึ้นดำรงตำแหน่งเป็นพระมหากษัตริย์แห่งอาณาจักรโตโร ในประเทศยูกันดา (โอมูกามา) ทำให้พระองค์ทรงเป็นพระมหากษัตริย์ที่มีพระชนมพรรษาน้อยที่สุดในโลก
โยชิโกะ นากายามะ
โยชิโกะเกิดในเกียวโต เริ่มถวายตัวสนองพระเดชพระคุณขณะมีอายุได้ 16 ปี และรับราชการเป็นพระสนมในจักรพรรดิโคเมเมื่อวันที่ 22 กันยายน พ.ศ. 2395 โดยให้ประสูติกาลพระราชโอรสพระองค์ใหญ่นามเจ้าชายมุตสึฮิโตะ () ณ นิวาสถานเดิมของบิดานอกพระราชวังเกียวโต ที่กาลต่อมาพระโอรสพระองค์นั้นได้สืบราชสมบัติเป็นจักรพรรดิเมจิ () ห้าปีหลังให้ประสูติกาล พระสนมโยชิโกะจึงได้เข้าไปพำนักในพระราชวังร่วมกับพระราชโอรส
เจ้าชายโทะชิฮิโตะ คุโจ
เจ้าชายโทชิฮิโตะ ทรงมีส่วนร่วมในการปกครองประเทศในสมัยที่สมเด็จพระจักรพรรดิไทโชประชวร และจักรพรรดินีเทเม พระขนิษฏาของพระองค์สำเร็จราชการแทน ทรงมีส่วนร่วมในการคัดค้านการเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สอง จนเกิดการทะเลาะกับพระจักรพรรดิโชวะ
เจ้าชายโทะชิฮิโตะ ทรงดำรงตำแหน่งเป็นพระมาตุลาจนกระทั่งสิ้นพระชนม์เมื่อพระชนมายุได้ 58 พรรษา ณ ปราสาทฟุจิวะระ กรุงโตเกียว ว่ากันว่าพระองค์ทรงถูกปลงพระชนม์เนื่องจากทรงประกาศคัดค้านการเข้าร่วมสงครามโลกครั้งที่สองอย่างเปิดเผย ส่งผลให้ผู้ที่สนับสนุนการเข้าร่วมสงครามไม่พอใจจึงวางแผนปลงพระชนม์พระองคด้วยยาพิษเสีย ซึ่งเรื่องนียังไม่มีผลสรุปที่แน่ชัดว่าแท้ที่จริงแล้วคนปลงพระชนม์เป็นใคร แล้วพระองค์ถูกปลงพระชนม์จริงหรือไม่ การสิ้นพระชนม์ของพระองค์ทำให้ สมเด็จพระจักรพรรดินีเทเมกริ้ว และสงสัยอย่างยิ่ง ส่งผลให้พระองค์ออกต่อต้านสงครามจนเกิดการทะเลาะกับสมเด็จพระจักรพรรดิโชวะ พระโอรสของพระองค์เองขึ้น แต่บางคนก็คาดว่าพระองค์ประชวรและสรรคตด้วยโรคชรา
ฟุจิวะระ โนะ โอะโตะมุโระ
ฟุจิวะระ โนะ โอะโตะมุโระ ( ; 1303 – 28 เมษายน 1333) จักรพรรดินีในจักรพรรดิญี่ปุ่นโดยเป็นจักรพรรดินีหรือ โคโง ใน จักรพรรดิคัมมุ และเป็นพระราชมารดาในจักรพรรดิถึง 2 พระองค์คือ จักรพรรดิเฮเซ และ จักรพรรดิซะงะ
สมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ
ซึ่งทางรัฐบาลก็ต้องนำกฎหมายฉบับนี้กลับไปกำหนดวันสละราชบัลลังก์ของจักรพรรดิและวันประกอบพิธีราชาภิเษกของจักรพรรดิองค์ใหม่ก่อนจะนำขึ้นทูลเกล้าให้องค์จักรพรรดิลงพระปรมาภิไธยโดยผลของกฎหมายฉบับนี้คือเมื่อสมเด็จจักรพรรดิอะกิฮิโตะสละราชบัลลังก์แล้วพระองค์จะได้รับพระยศเป็น โจโค หรือ ไดโจเท็นโน อันมีความหมายว่าจักรพรรดิที่สละราชบัลลังก์แล้วพร้อมกับพระนามอย่างเป็นทางการของพระองค์ที่จะเปลี่ยนเป็น จักรพรรดิเฮเซ
เจ้าหญิงไอโกะ เจ้าหญิงโทชิ
เจ้าหญิงไอโกะ เจ้าหญิงโทชิ (; 1 ธันวาคม พ.ศ. 2544) เป็นพระธิดาพระองค์เดียวในเจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น กับเจ้าหญิงมาซาโกะ มกุฎราชกุมารีแห่งญี่ปุ่น และเป็นพระราชนัดดาในสมเด็จพระจักรพรรดิอากิฮิโตะ กับสมเด็จพระจักรพรรดินีมิจิโกะ
พระราชพิธีราชาภิเษกของจักรพรรดิญี่ปุ่น
ซึ่งพระราชพิธีราชาภิเษกครั้งล่าสุดเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2533 โดยเป็นพระราชพิธีราชาภิเษกขึ้นสืบราชบัลลังก์ดอกเบญจมาศของ จักรพรรดิอะกิฮิโตะ ซึ่งพระราชพิธีในครั้งนั้นมิได้จัดขึ้น ณ พระราชวังหลวงเคียวโตะ แต่ได้จัดขึ้นที่ พระราชวังหลวงโตเกียว หรือ พระราชวังอิมพีเรียล แทนโดยครั้งนั้นนับเป็นครั้งแรกที่ได้มีการถ่ายทอดสดพระราชพิธีราชาภิเษกผ่านทางโทรทัศน์
เจ้าชายนารูฮิโตะ มกุฎราชกุมารแห่งญี่ปุ่น
เป็นครั้งแรกในรอบ 200 กว่าปี ที่สมเด็จพระจักรพรรดิแห่งญี่ปุ่นทรงประกาศสละราชสมบัติ หลังจากที่สมเด็จพระจักรพรรดิโคกะกุ ได้ทรงสละราชสมบัติให้กับ สมเด็จพระจักรพรรดินินโก พระราชโอรส พระองค์ล่าสุด เมื่อวันที่ 7 พฤษภาคม พ.ศ. 2360 (วันที่ 22 เดือน 3 ปี บุงกะ ที่ 14) ซื่งสภาสำนักพระราชวังอิมพีเรียล ซึ่งประกอบด้วย นายกรัฐมนตรี ชินโซ อะเบะ พร้อมด้วยประธานสภาผู้แทนราษฎร คณะองคมนตรี และผู้แทนสมาชิกราชวงศ์ญี่ปุ่น เจ้าชายมะซะฮิโตะ เจ้าฮิตะชิ เสด็จฯออกพร้อมด้วย เจ้าหญิงฮะนะโกะ พระชายาฯ ได้มีการประชุมร่วมกันเมื่อวันศุกร์ที่ 1 ธันวาคม พ.ศ. 2560 เพื่อกำหนดวันที่เหมาะสมในการสละราชบัลลังก์ของสมเด็จพระจักรพรรดิอะกิฮิโตะ โดยต่อมา ชินโซ อะเบะ นายกรัฐมนตรีได้แถลงต่อนักข่าวสั้นๆ ว่า "สภาสำนักพระราชวังอิมพีเรียล กำหนดวันสละราชบัลลังก์ในวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2562"