เอ็มมา ชาร์ล็อต ดูแอร์ วอตสัน มีผลงานที่โดดเด่นที่สุดคือเรื่องใด ?
เอ็มมา วอตสัน
เอ็มมา ชาร์ล็อต ดูแอร์ วอตสัน (; เกิด 15 เมษายน พ.ศ. 2533) เป็นนักแสดงหญิง นางแบบ และนักกิจกรรมหญิงชาวบริติช เกิดในปารีสและเติบโตในออกซฟอร์ดไชร์ วอตสันเข้าเรียนโรงเรียนดรากอนสกูลขณะเป็นเด็ก และเรียนการแสดงที่โรงเรียนสเตจโคชเธียเตอร์อาตส์ สาขาออกซฟอร์ด เธอเป็นที่จดจำจากบทบาทการแสดงในบทเฮอร์ไมโอนี เกรนเจอร์ ในภาพยนตร์ชุด"แฮร์รี พอตเตอร์" ปรากฏตัวในภาพยนตร์"แฮร์รี พอตเตอร์"แปดภาคตั้งแต่ปี พ.ศ. 2544-2554 โดยก่อนหน้านั้นเธอเคยแสดงเฉพาะละครในชั้นเรียน แฟรนไชส์ "แฮร์รี พอตเตอร์" ทำให้วอตสันมีชื่อเสียงทั่วโลก ได้รับคำยกย่อง และรายได้มากกว่า 10 ล้านปอนด์ เธอยังคงรับงานแสดงนอกจากภาพยนตร์"แฮร์รี พอตเตอร์" อีก เรื่องแรกคือพากย์เสียงในภาพยนตร์ "การผจญภัยของเดเปอโร" และปรากฏในภาพยนตร์โทรทัศน์ฉบับดัดแปลงจากนวนิยายเรื่อง "รองเท้าบัลเลต์" ตั้งแต่นั้นมา เธอได้รับบทในภาพยนตร์เรื่อง "วัยป่วนหัวใจปึ้ก" และ"วัยร้าย วัยลัก" ได้รับบทเป็นตนเองในฉบับ "เกินจริง" ปรากฏตัวชั่วครู่ในภาพยนตร์ "วันเนี๊ย...จบป่ะ" และรับบทเป็นบุตรบุญธรรมของตัวละครหลักในเรื่อง "โนอาห์ มหาวิบัติวันล้างโลก"
เฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์
ผู้แสดงเป็นเฮอร์ไมโอนี่ในภาพยนตร์ทั้งเจ็ดภาค ได้แก่ นางสาวเอ็มม่า วัตสัน นักแสดงชาวอังกฤษ และเธอยังมีใบหน้าที่งดงามสวย จนทำให้หนุ่มๆในกองถ่ายหันมามองเลยทีเดียว
เอ็มมา วอตสัน
ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2559 วอตสันประกาศว่าพักงานแสดงเป็นเวลาหนึ่งปี เธอวางแผนใช้เวลากับ "การพัฒนาส่วนบุคคล" และงานเกี่ยวกับสิทธิสตรี
สกุลศิลปะลุ่มแม่น้ำฮัดสัน
งานสะสมที่ใหญ่ที่สุดของงานเขียนของตระกูลการเขียนแบบลุ่มแม่น้ำฮัดสันเป็นของพิพิธภัณฑ์แวดส์เวิร์ธ เอเธเนียม ที่ ฮาร์ทฟอร์ด, คอนเนตทิคัต และงานที่สำคัญที่สุดของพิพิธภัณฑ์คืองานเขียนภาพภูมิทัศน์ 13 ภาพโดยทอมัส โคล, 11 ภาพโดยเฟรเดอริค เอ็ดวิน เชิร์ช ทั้งสองคนเป็นเพื่อนของแดเนียล แวดส์เวิร์ธผู้ก่อตั้งพิพิธภัณฑ์ งานสะสมอื่นที่สำคัญของตระกูลการเขียนแบบลุ่มแม่น้ำฮัดสันก็จะมีที่พิพิธภัณฑ์ศิลปะเมโทรโพลิทัน และ ที่สมาคมประวัติศาสตร์แห่งนครนิวยอร์ก, the พิพิธภัณฑ์บรุคลิน, ศูนย์ศิลปะฟรานซ์ เลห์มัน เลิบของวิทยาลัยวาสซาร์ที่เพอคิพซี, นิวยอร์ก, ศูนย์ประวัติศาสตร์แห่งรัฐแห่งโอลานา (บ้านของเฟรเดอริค เอ็ดวิน เชิร์ช) ใกล้ฮัดสัน, นิวยอร์ก, หอศิลป์แห่งชาติ, วอชิงตัน ดี.ซี., สถาบันศิลปะดีทรอยต์ใน รัฐมิชิแกน, สถาบันประวัติศาสตร์และศิลปะอัลบานี, นิวยอร์ก, พิพิธภัณฑ์กิลครีสในทัสซา, โอคลาโฮมา, พิพิธภัณฑ์นิวอาร์ค ในนิวเจอร์ซีย์ และ พิพิธภัณฑ์ศิลปะอเมริกันเวสเตอร์เวลท์ที่ทัสคาลูซา, แอละแบมา
Howat, John K. "American Paradise, The World of the Hudson River School". The Metropolitan Museum of Art, Harry N. Abrams, Inc., New York, 1987.
ดามพ์ ดัสกร
มีผลงานภาพยนตร์เรื่องแรก "มันมากับความมืด" (ซึ่งเป็นเรื่องแรกของ สรพงษ์ ชาตรี และ ม.จ.ชาตรีเฉลิม ยุคล ด้วย) ที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดคือ "ทอง ภาค 1" นอกจากจะเป็นนักแสดงแล้วยังเป็นอำนวยการสร้างภาพยนตร์และกำกับภาพยนตร์เรื่อง "ดาวพระเสาร์" ในปี พ.ศ. 2525 แต่ไม่ประสบความสำเร็จ
เอ็มมา
เท็นนิลล์ เอเวอริล แดชวูด (Tenille Averil Dashwood) เกิดวันที่ 1 มีนาคม ค.ศ. 1989 นักมวยปล้ำอาชีพหญิงชาวออสเตรเลีย อดีตนักมวยปล้ำWWEในชื่อ เอ็มมา (Emma)
แอนน์-มารี ดัฟฟ์
แอนน์-มารี ประสบความสำเร็จในละครเวที เธอทำงานอย่างกว้างขวางและต่อเนื่องกับ Royal National Theatre รวมถึง การผลิตละคร ปี 1996 ของผู้เขียนบท Helen Edmundson ซึ่งดัดแปลงจากบทประพันธ์ "สงครามและสันติภาพ  "ของ เลโอ ตอลสตอย และการผลิตละครเวทีที่ London's West End ในลอนดอน ("Vassa", "Collected Stories")  การแสดงละครเวทีของเธอที่ National Theatre ได้แก่ "Collected Stories", "King Lear"  และส่วนใหญ่ เมื่อเร็วๆ นี้ ก็แสดงบทตัวละครตามชื่อเรื่อง "Marianne Elliott" ในการผลิตละคร "Saint Joan" ของนักเขียนบทละครชาวไอริช จอร์จเบอร์นาร์ดชอว์ ได้รับการกล่าวชื่นชม  ในปี 2011 เธอแสดงบท Alma Rattenbury ในละครเรื่อง "Cause Célèbre" ของนักเขียนบท Sir Terence Rattigan และเป็นบทละครสุดท้ายของเขา ละครนี้เปิดการแสดงที่ The Old Vic กำกับโดย Thea Sharrock  ในปี 2007 เธอเป็นหนึ่งในดาราหญิง 9 คนที่ร่วมรณรงค์ในแคมเปญหนึ่ง เพื่อส่งเสริมการรับรู้ถึงการล่วงละเมิดในครอบครัวในสหราชอาณาจักร
ไอรา เกิร์ชวิน
ไอรา เกิร์ชวินเริ่มเข้าวงการดนตรีเมื่ออายุ 25 ปี เมื่อปี 1921 โดยใช้นามแฝงว่า "อาร์เทอร์ ฟรานซิส" และเริ่มประสบความสำเร็จ จากนั้นได้ร่วมงานกับจอร์จ เกิร์ชวิน ผู้เป็นน้องชาย แต่งดนตรีประกอบละครเพลง "Lady, Be Good!" เพลงเอกชื่อ "Oh, Lady Be Good!" สร้างชื่อเสียงให้กับทั้งคู่ และร่วมกันผลิตผลงานต่อมา ประกอบด้วยละครเพลงจำนวน 12 เรื่อง เพลงประกอบภาพยนตร์ 4 เรื่อง มีเพลงฮิตเช่น "The Man I Love", "Fascinating Rhythm", "Someone to Watch Over Me", "I Got Rhythm", "Summertime" และ "They Can't Take That Away from Me"
เอ. เอส. ไบแอ็ท
"The Shadow of the Sun" () นวนิยายเรื่องแรกที่เป็นเรื่องของหญิงสาวที่เติบโตขึ้นภายในเงาของพ่อผู้มีบุคลิกที่มีอิทธิพลเหนือกว่าได้รับการตีพิมพ์ในปี ค.ศ. 1964 ตามด้วย "The Game" (ค.ศ. 1967) ซึ่งเป็นการศึกษาความสัมพันธ์ระหว่างพี่น้องสตรีสองคน, "The Virgin in the Garden" (ค.ศ. 1978) () เป็นหนังสือเรื่องแรกที่เป็นเรื่องติดต่อกันสี่เรื่องที่เป็นเรื่องสมาชิกในครอบครัวในยอร์คเชอร์ ที่มาต่อด้วย "Still Life" (ค.ศ. 1985) () ที่ได้รับรางวัลเพ็น/แม็คมิลแลนเงิน และ "Babel Tower" (ค.ศ. 1996) () เล่มที่สี่ในชุดนี้คือ "A Whistling Woman" (ค.ศ. 2002) () หนังสือสี่เล่มนี้เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นในบริเตนในกลางคริสต์ศตวรรษที่ 20 และ ชีวิตของเฟรเดอริคาในฐานะสตรีผู้มีการศึกษาและมีสติปัญญาเฉลียวฉลาดผู้เข้าศึกษาที่มหาวิทยาลัยเคมบริดจ์ในช่วงเวลาที่มีนักศึกษาสตรีเพียงไม่กี่คน และต่อมาหลังจากหย่ากับสามีแล้วก็มาเริ่มชีวิตใหม่ในลอนดอนกับลูกชาย เช่นเดียวกับ "Babel Tower" นวนิยายเรื่อง "A Whistling Woman" เป็นเรื่องที่เกิดขึ้นในคริสต์ทศวรรษ 1960 ที่สะท้อนถึงสถานะของสังคมในยุคของความฝันในการเป็นโลกของยูโทเปียและการปฏิวัติ ต่อมาในปี ค.ศ. 1993 ไบแอ็ทก็เขียน "The Matisse Stories" () ซึ่งเป็นหนังสือชุดสามเรื่อง แต่ละเรื่องบรรยายภาพเขียนโดยอองรี มาตีสที่เป็นแรงบันดาลใจของไบแอ็ท แต่ละเรื่องเริ่มต้นด้วยวิกฤติการณ์เล็กๆ ที่บานออกไปเป็นความยุ่งเหยิงที่ซับซ้อนขึ้นของตัวละครเอก
ยูนิซัน
ในปี พ.ศ. 2525 เซลีน ดิออน ได้ทำเพลงภาษาอังกฤษเพลงแรกของเธอ ชื่อเพลงว่า "ลิสซึนทูเดอะเมจิกแมน" สำหรับประกอบหนังเรื่อง"เดอะพีนัทบัทเทอร์โซลูชัน"และภายในปีเดียวกัน เธอยังได้นำอัลบั้มบันทึกการแสดงสดออกวางจำหน่าย ชื่อว่า “Céline Dion en Concert” ภายในอัลบั้มยังบรรจุเพลงภาษาอังกฤษที่เธอได้ร้องในคอนเสิร์ตไว้ ก็คือเพลง "อัพแวร์วีบีลอง" "โอเวอร์เดอะเรนโบว์" และ "วอทอะฟีลลิง"
ดุชโช
งานของดุชโชก็ได้แก่ “พระแม่มารีรูเชลไล” (Madonna Rucellai) ที่เขียนเมื่อค.ศ. 1285 สำหรับวัดซานตามาเรียโนเวลลา (Santa Maria Novella) ซึ่งปัจจุบันตั้งแสดงอยู่ที่หอศิลป์อุฟฟิซิ ที่ฟลอเรนซ์ และ บานพับภาพ “จิตรกรรมมาเอสตา” ซึ่งเป็นงานชิ้นเอกอยู่ที่มหาวิหารเซียนนา บานกลางเป็นพระแม่มารีและพระบุตรบนบัลลังก์และเทวดาและนักบุญ
ทอมมี่ ลี โจนส์
เขามีผลงานทั้งในโทรทัศน์และภาพยนตร์ โดยผลงานทางโทรทัศน์ที่โดดเด่นที่สุดของเขา เป็นมินิซีรีส์เรื่อง "Lonesome Dove" (1989) ซึ่งทำให้เขาได้การเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอ็มมี่อีกครั้ง หลังจากที่เขาได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ผู้แสดงสมทบชายยอดเยี่ยม จากบทบาทการแสดงของเขาใน "JFK" (1991) ของผู้กำกับ โอลิเวอร์ สโตน แต่ไม่ได้รับรางวัลจนอีกสองปีถัดมาก็ได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ จากการรับบทเป็น แซม เจอราร์ด ในเรื่อง"The Fugitive" (1993)
Pictures at an Exhibition
Pictures at an Exhibition หรือ งานนิทรรศการภาพวาด เป็นบทเพลงชุดผลงานเดี่ยวเปียโนที่ประพันธ์โดย โมเดสต์ มูสซอร์กสกีขึ้นในปีค.ศ. 1874 ซึ่งเป็นผลงานที่ทั่วโลกยอมรับว่า เป็นบทเพลงเดี่ยวเปียโนที่มีชื่อเสียงที่สุดในแวดวงเพลงคลาสสิก และเป็นผลงานสำหรับยอดนักเปียโนที่ความสามารถสูง
เจมส์ คลาเวลล์
ผลงานที่มีชื่อเสียงของเจมส์ คลาเวลล์ คือนวนิยายชุด เอเชียนซากา จำนวน 6 เรื่อง ที่เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1962 - 1993 เกี่ยวกับชาวยุโรป ที่เดินทางเข้ามาในประเทศต่างๆ แถบเอเซีย กล่าวถึงผลกระทบที่เกิดขึ้น จากพบกันเป็นครั้งแรกของอารยธรรมตะวันตก และอารยธรรมตะวันออก ในสถานการณ์ต่างๆกัน นอกจากนั้นคลาเวลล์ ยังมีส่วนร่วมในฐานะผู้เขียนบท และผู้กำกับในภาพยนตร์เรื่อง "The Great Escape" (ไทย: แหกค่ายมฤตยู) และ "To Sir, with Love" (ไทย: แด่คุณครู ด้วยดวงใจ)
ชาร์ลี เอ็กซ์ซีเอ็กซ์
ชาร์ล็อตส์ เอ็มม่า อิชชิซัน () (เกิด 2 สิงหาคม ค.ศ. 1992) รู้จักกันในนาม ชาร์ลี เอ็กซ์ซีเอ็กซ์ () เป็นนักร้องนักแต่งเพลงชาวอังกฤษ ชาร์ลีปล่อยตัวซิงเกิ้ลของเธอในปี 2008 และเริ่มดำเนินการอัดเพลงในบ้านที่กรุงลอนดอน เธอเซ็นสัญญาเป็นศิลปินกับสังกัดเพลง Asylum Records เมื่อปี 2010 และปล่อยมิกซ์เทปสองเพลง "Heartbreaks" , "Earthquakes" และ "Super Ultra" ในปี 2012 ชาร์ลีได้วางจำหน่ายอัลบั้มแรก "True Romance" ในปี 2013 และปล่อยซิงเกิ้ลได้แก่เพลง "Nuclear Seasons" และ "Stay Aways" เธอเริ่มมีชิ่อเสียงสู่ระดับนานาชาติในช่วง 2013 - 2014 จากผลงานซิงเกิ้ลที่ผ่านมาซึ่งเป็นผลงานที่เธอได้รับเชิญได้แก่ ผลงานเพลง "I Love It" ของ อีคอนน่า ป็อป และ ผลงานเพลง "แฟนซี" ของอิ๊กกี้ อาซาเลียผลงานซิงเกิ้ลของเธอในปี 2014 "Boom Clap" ติดอันดับท็อปเท็นในประเทศต่างๆซึ่งทำให้การการเปิดตัวอัลบั้มชุดที่สามของเธอนั้นล่าช้า อัลบั้มสตูดิโอชุดที่สองของเธอ "Sucker" มีผลงานซิงเกิ้ลทีปล่อยออกมาอันได้แก่ "Break The Rules" และ "Doing It"
เกลนดา แจ็กสัน
ในฐานะอาชีพนักแสดงในช่วงปลายทศวรรษ 1950 เธอใช้เวลาสี่ปีในฐานะสมาชิกของบริษัทรอยัลเชกสเปียร์ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1964 โดยเฉพาะผลงานกำกับของปีเตอร์ บรุก ในระหว่างที่แจ็กสันหันไปแสดงภาพยนตร์ เธอได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมถึง 2 ครั้ง จากการแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "วีเมนอินเลิฟ" (1970) และ "อะทัชออฟคลาส" (1973) และได้เข้าชิงอีกสองครั้งในสาขาเดียวกันจากเรื่อง "ซันเดย์บลัดดีซันเดย์" (1971) และ "เฮดดา" (1975) เธอยังได้รับสองรางวัลจากไพรม์ไทม์เอ็มมีอะวอดส์ ในละครยาวทางช่องบีบีซีเรื่อง "เอลิซาเบธอาร์" (1971) รวมถึงได้รับรางวัลโทนี สาขานักแสดงหญิงยอดเยี่ยมในด้านละครเวที จากการแสดงของเธอใน "ทรีทอลวีเมน" ที่เขียนโดยเอ็ดเวิร์ด อัลบี
เอ็มมา วอตสัน
หลังจบจากโรงเรียน วอตสันพักเรียนหนึ่งปี เพื่อถ่ายทำภาพยนตร์"แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเครื่องรางยมทูต"ในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 แต่กล่าวว่าเธอตั้งใจเรียนต่อไป และเธอยืนยันในภายหลังว่าเธอเลือกเข้าเรียนที่มหาวิทยาลัยบราวน์ในพรอวิเดนซ์ รัฐโรดไอส์แลนด์ ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2554 หลังจากเรียนมหาวิทยาลัยเป็นเวลา 18 เดือน วอตสันปรากฏว่าเธอยืดเวลาเรียนออกไปอีก "หนึ่งหรือสองภาคเรียน" แม้ว่าเธอเข้าเคยเรียนที่วิทยาลัยวูสเตอร์ ออกซฟอร์ด ระหว่างปีการศึกษา 2554-2555 ในฐานะ "นักเรียนเยือน"
สามทหารเสือ
ดูว์มาได้เขียนนวนิยายภาคต่อของ Les Trois Mousquetaires อีกสองภาค คือ "Vingt ans après" (Twenty Years After, ปี 1845) และ "Le Vicomte de Bragelonne ou Dix ans plus tard" (The Vicomte of Bragelonne: Ten Years Later, ปี 1847-1850) ทั้งสามภาคมีดาตาญังเป็นตัวเอก โดยมีตัวละครประกอบเป็นบุคคลที่มีตัวตนในประวัติศาสตร์ เช่น สมเด็จพระราชินีอานน์แห่งออสเตรีย จอร์จ วิลเลียรส์ ดยุคแห่งบัคคิงแฮมที่ 1 พระเจ้าหลุยส์ที่ 13 แห่งฝรั่งเศส คาร์ดินัลริเชอลิเออ ชายในหน้ากากเหล็ก รวมทั้งตัวละครเอกทั้งสี่
ดรูว์ แบร์รีมอร์
ในปี 1995 เธอกับเพื่อนที่ชื่อ แนนซี จูโวเนน ก่อตั้งบริษัทโปรดักชันที่ชื่อ ฟลาวเวอร์ฟิล์มส ที่มีผลงานสร้างเรื่องแรกคือ "Never Been Kissed" ที่เธอร่วมแสดงด้วยในปี 1999 และมีผลงานการสร้างภายใต้ชื่อเธออย่างเรื่อง "Charlie's Angels", "50 First Dates", และ "Music and Lyrics" เช่นเดียวกับหนังคัลต์ที่ชื่อ "Donnie Darko" โครงการล่าสุดของเธอเช่น "He's Just Not That into You", "Beverly Hills Chihuahua", และ "Everybody's Fine" เธอยังมีชื่ออยู่บนฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟม และยังได้ขึ้นปากนิตยสารพีเพิลปี 2007 ฉบับ 100 สิ่งสวยงามที่สุด
เอ็มมา วอตสัน
ปีต่อมา วอตสันรับบทเป็นเฮอร์ไมโอนี่อีกครั้งในภาพยนตร์เรื่องแฮร์รี่ พอตเตอร์กับห้องแห่งความลับ ภาพยนตร์เรื่องที่สองในชุด นักวิจารณ์ชื่นชมการแสดงของเธอ หนังสือพิมพ์"เดอะลอสแอนเจลิสไทมส์"กล่าวว่าวอตสันและเพื่อน ๆ เติบโตขึ้นจากเรื่องเดิม ขณะที่หนังสือพิมพ์"เดอะไทมส์"วิจารณ์ผู้กำกับ คริส โคลัมบัส ที่จ้างวอตสันมาเป็นตัวละครยอดนิยมด้วยค่าตัวที่น้อย การแสดงของวอตสันทำให้เธอได้รับรางวัลออตโตจากนิตยสารเยอรมัน "บราโว"
สกุลศิลปะลุ่มแม่น้ำฮัดสัน
งานที่ดีที่สุดของตระกูลการเขียนแบบลุ่มแม่น้ำฮัดสันเป็นงานที่เขียนระหว่างปี ค.ศ. 1855 ถึงปี ค.ศ. 1875 ในช่วงนั้นจิตรกรเช่นเฟรเดอริค เอ็ดวิน เชิร์ช และ แอลเบิร์ต เบียร์สตัดท์เป็นจิตรกรผู้มีชื่อเสียงเป็นที่นิยม เมื่อเชิร์ชแสดงภาพเขียนเช่นภาพ “ไนแอการา” or "Icebergs of the North" ประชาชนเป็นจำนวนพันก็ถึงกับยืนแถวรอบตึกรอเข้าชมและจ่ายค่าเข้าชมคนละห้าสิบเซ็นต์เพื่อที่จะเข้าชมงานเพียงชิ้นเดียว ขนาดงานอันมหึมาของภาพภูมิทัศน์ของภาพเขียนเหล่านี้ที่ไม่เคยทำกันในการเขียนภาพในสหรัฐอเมริกากันมาก่อนหน้านั้น เป็นเครื่องเตือนให้ชาวอเมริกันทราบถึงความกว้างใหญ่ไพศาล, ถึงดินแดนที่ยังไม่ถกถาง แต่มีความงดงามอย่างธรรมชาติของภูมิภาคต่างๆ ของสหรัฐอเมริกา และงานเขียนของจิตรกรกลุ่มนี้ก็เป็นเครื่องมือในการเสริมสร้างขบวนการขยายตัวไปตั้งถิ่นฐานทางตะวันตกของสหรัฐอเมริกา, การอนุรักษ์อุทยานแห่งชาติ และ การสร้างอุทยานเมือง
เอลตัน จอห์น
ค.ศ. 1997 เอลตัน จอห์น ได้ดัดแปลงเนื้อร้องของเพลง "Candle in the Wind" เพื่อเป็นการไว้อาลัยให้กับการจากไปของเจ้าหญิงไดอานา เขาได้แสดงเพลงนี้ในพิธีศพของเจ้าหญิง ณ วิหารเวสต์มินสเตอร์ หลังจากนั้น ซิงเกิล "Candle in the Wind 1997" ได้กลายเป็นซิงเกิ้ลที่ทำยอดขายได้เร็วที่สุดตลอดกาลด้วยยอดขายกว่า 30 ล้านก๊อปปี้ทั่วโลก รายได้ประมาณ 55 ล้านปอนด์จากการขายซิงเกิ้ลนี้ได้มอบให้กับกองทุน Diana, Princess of Wales Memorial Fund นอกจากนี้ เขายังได้รับรางวัลแกรมมี่สาขา Best Male Pop Vocal Performance จากซิงเกิลนี้อีกด้วย เอลตัน จอห์น ได้รับการจารึกชื่อไว้ในหอเกียรติยศศิลปินร็อกแอนด์โรลใน ค.ศ. 1994 ซึ่งเป็นปีแรกที่เขาได้รับการเสนอชื่อ
บรี ลาร์สัน
ลาร์สันพลิกบทบาทครั้งสำคัญในภาพยนตร์ดราม่าเรื่อง "ชอร์ท เทอม" (2013) ซึ่งได้รับคำยกย่องอย่างกว้างขวางจากนักวิจารณ์ และประสบความสำเร็จอีกครั้งในปี ค.ศ. 2015 เมื่อเธอได้แสดงในภาพยนตร์เรื่อง "รูม ขังใจไม่ยอมไกลกัน" ซึ่งมีบทดัดแปลงมาจากนวนิยายในชื่อเดียวกันของเอ็มมา โดโนฮิวที่ได้รับรางวัลแมนบุคเคอร์ โดยลาร์สันรับบทเป็นหญิงผู้ตกเป็นเหยื่อในการลักพาตัว ลาร์สันได้รับคำวิจารณ์ตอบรับที่ดีและได้รับรางวัลหลายรางวัล รวมถึงรางวัลออสการ์, รางวัลแบฟตา และรางวัลลูกโลกทองคำในสาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม ต่อมาเธอรับบทเป็นช่างภาพในภาพยนตร์ผจญภัยเรื่อง "คอง มหาภัยเกาะกระโหลก" (2017) ซึ่งถือเป็นภาพยนตร์ที่ทำรายได้สูงที่สุดของลาร์สัน
นาตาลี วูด
เธอยังประสบความสำเร็จอย่างต่อเนื่องในปลายคริสต์ทศวรรษ 1960 กับบทนำในภาพยนตร์อย่าง "Bob & Carol & Ted & Alice" (1969) หลังจากเรื่องนี้เธอมีผลงานน้อยลง เริ่มใช้ชีวิตกับครอบครัว เธอแต่งงานกับนักแสดง โรเบิร์ต แวกเนอร์ 2 ครั้งและมีลูกสาว 2 คนคือ นาตาชา เกรกสันและคอร์ตนีย์ แวกเนอร์ วูดได้แสดงในละครโทรทัศน์ รวมถึงเรื่องที่สร้างใหม่จากภาพยนตร์เรื่อง "From Here to Eternity" (1979) ซึ่งทำให้เธอได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ
วิชญาณี เปียกลิ่น
แก้มได้รับงานใหญ่หลายงานในปี 2556 อาทิ พากย์ภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยมของดิสนีย์ เรื่อง ผจญภัยแดนคำสาปราชินีหิมะ (Frozen) รับบทนำเป็น "ราชินีเอลซ่า" (Elsa) และร้องเพลง "ปล่อยมันไป" ซึ่งเป็นเวอร์ชันภาษาไทยของเพลง "Let It Go" ที่ได้รับรางวัลออสการ์สาขาเพลงนำภาพยนตร์ยอดเยี่ยมด้วย ปลายปี 2556 แก้มได้รับเลือกให้ร้องเพลงในงานสโมสรสันนิบาต เฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว ณ ทำเนียบรัฐบาล จากนั้นแก้มได้ร้องเพลงประกอบภาพยนตร์ครั้งแรก เพลง "ขวัญของเรียม" ประกอบภาพยนตร์เรื่อง แผลเก่า ในปี 2557
ลิตา
เอมี คริสทีน ดูมัส (Amy Christine Dumas) เกิดวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 1975 นักมวยปล้ำอาชีพหญิงชาวอเมริกัน ที่รู้จักกันในชื่อ ลิตา (Lita) เธอทำงานให้กับเวิลด์เรสต์ลิงเอ็นเตอร์เทนเมนต์(WWE) เป็นนักมวยปล้ำและพิธีกร และได้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี ประจำปี 2014
เอ็มมา วอตสัน
ภาพยนตร์เรื่อง "วัยร้าย วัยลัก" (2556) วอตสันรับบทเป็นนิกกี ภาพยนตร์สร้างจากเหตุการณ์ของกลุ่มโจรปล้นบลิงริงที่เกิดขึ้นจริง โดยวอตสันเล่นเป็นอเล็กซิส เนเออส์ ในโทรทัศน์ ซึ่งเป็นหนึ่งในวัยรุ่นเจ็ดคนที่เข้ามาพัวพันกับการปล้น ภาพยนตร์ได้รับคำวิจารณ์คละกันเป็นส่วนใหญ่ แต่นักวิจารณ์ให้คำชมวอตสันที่แสดงเป็นนิกกีอย่างเป็นเอกฉันท์ วอตสันยังได้แสดงในภาพยนตร์ตลกพยากรณ์เรื่อง "วันเนี๊ย...จบป่ะ" (2556) โดยเธอ เซธ โรเกน เจมส์ แฟรนโก และคนอื่น ๆ เล่นเป็น "ตนเองในแบบเกินจริง" และวอตสันได้ทิ้ง "ระเบิด f-bomb" ครั้งที่เป็นที่จดจำในเรื่อง เธอกล่าวว่าเธอไม่อาจพลาดโอกาสที่เธอจะได้แสดงภาพยนตร์ตลกเรื่องแรก และ "ทำงานร่วมกับนักแสดงตลกที่ดีที่สุด...ในโลกในตอนนี้"
เอ็มมา วอตสัน
การถ่ายทำฉากสำคัญให้ภาพยนตร์"แฮร์รี่ พอตเตอร์"เรื่องที่หก เริ่มขึ้นในปลายปี พ.ศ. 2550 โดยในส่วนของวอตสัน ถ่ายทำตั้งแต่วันที่ 18 ธันวาคม ถึง 17 พฤษภาคม พ.ศ. 2551 "แฮร์รี่ พอตเตอร์กับเจ้าชายเลือดผสม" ฉายรอบปฐมฤกษ์ในวันที่ 15 กรกฎาคม พ.ศ. 2552 เลื่อนจากเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2551 เนื่องจากนักแสดงหลายคนเป็นวัยรุ่นตอนปลาย นักวิจารณ์วิจารณ์พวกเขาในระดับเดียวกับนักแสดงคนอื่น ๆ ในเรื่อง โดยหนังสือพิมพ์"ลอสแอนเจลิสไทมส์"บรรยายเป็น "การแนะนำสู่การแสดงแบบทันสมัย" หนังสือพิมพ์"เดอะวอชิงตันโพสต์"รู้สึกว่าวอตสัน "แสดงได้มีเสน่ห์ที่สุดจนถึงทุกวันนี้" ขณะที่หนังสือพิมพ์"เดอะเดลีเทลิกราฟ"บรรยายถึงนักแสดงนำว่า "กระตือรือต้น อิสระ และมีพลังที่จะแสดงสิ่งที่พวกเขามีให้กับส่วนที่เหลือของเรื่อง" ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2551 วอตสันกล่าวว่าเธออยากเรียนระดับมหาวิทยาลัยหลังเธอถ่ายทำภาพยนตร์ชุด"แฮร์รี่ พอตเตอร์"จบทั้งหมด
เล็ตส์ทอล์กอะเบาต์เลิฟ
ซิงเกิลที่ประสพความสำเร็จสูงสุดในอัลบั้มคือ "มายฮาร์ตวิลโกออน" () เรียบเรียงและอำนวยการสร้างโดยโดยเจมส์ ฮอร์เนอร์ และวอลเตอร์ เพลงประกอบภาพยนตร์รักบรรลือโลกจากเรื่อง ไททานิก เพลงนี้ก้าวขึ้นสู่อันดับ 1 ในหลายประเทศทั่วโลก และกลายเป็นสัญลักษณ์ของเซลีน ดิออน เพลงนี้ได้รับรางวัลออสการ์สาขาเพลงต้นตำรับดีเยี่ยม (ปี ค.ศ. 1998), รางวัลแกรมมีสาขาเพลงแห่งปี (ปี ค.ศ. 1999) และรางวัลอื่นๆอีกมากมาย
มาร์ธาแอนด์เดอะแวนเดลลาส
มาร์ธาแอนด์เดอะแวนเดลลาส () (เป็นที่รู้จักในชื่อ Martha Reeves and the Vandellas ในช่วงปี 1967-1972) เป็ลกลุ่มศิลปินเกิร์ลกรุปที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดกลุ่มหนึ่งของโมทาวน์ ในช่วงปี 1963-1967 แตกต่างจากวงอื่นของโมทาวน์อย่าง เดอะซูพรีมส์และเดอะมาร์เวลเลตส์ ที่มาร์ธาแอนด์เดอะแวนเดลลาสจะเป็นเพลงที่หนักกว่า เป็นเพลงแนวอาร์แอนด์บีอย่างเช่นเพลง "(Love Is Like a) Heat Wave," "Nowhere to Run," "Jimmy Mack" และเพลงลายเซ็นของวงอย่าง "Dancing in the Street"
Breaking the Waves
ภาพยนตร์ได้รับรางวัลกรังปรีซ์ จากเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ประจำปี 1996 และรางวัลอื่นๆ จากเทศกาลภาพยนตร์ยุโรป และทำให้เอมิลี วัตสัน ไดรับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยมในปีนั้น
เอมมา โรเบิตส์
เอมมา โรส โรเบิตส์ (; เกิด 10 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1991) เป็นนักแสดงและนักร้องชาวอเมริกัน หลังจากแสดงบทบาทเล็ก ๆ ในภาพยนตร์เรื่อง "โบลว์ ราชายานรก" เธอเริ่มมีชื่อเสียงในบทนักร้องแอดดี ในภาพยนตร์ชุดทางโทรทัศน์ของนิคคาโลเดียนเรื่อง "Unfabulous" (2004–2007) ซึ่งทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลทีนชอยส์อะวอดส์และซิกซ์ยังอาร์ตติสอะวอดส์ ในปี ค.ศ. 2005 เธอออกอัลบั้มครั้งแรกชื่อ "Unfabulous and More" เป็นอัลบั้มเพลงประกอบละครในบทบาทที่เธอแสดงเอง
ยูมิ โทมะ
ยูมิ โทมะ () เป็นนักพากย์หญิงชาวญี่ปุ่น สามารถพากย์เสียงได้หลายบทบาท ไม่ว่าจะเป็นเด็กผู้ชาย สาวเรียบร้อย สาวเซ็กซี่ หรือแม้แต่สัตว์ตัวเล็ก ๆ โทมะมีผลงานมาแล้วมากมาย เช่น ดีโดริท จากเรื่อง Record of Lodoss War อูร์ด จากเรื่อง Ah! My Goddess และ ฮอนโก ยูอิ จากเรื่องพลิกตำนานมาพบรัก สำหรับผลงานเรื่องแรกของเธอคือบทผู้ชมในงานศึกชิงจ้าวยุทธภพ ซึ่งเป็นเพียงบทตัวประกอบเล็ก ๆ ตัวหนึ่งในเรื่อง ดราก้อนบอลสมัยที่เพิ่งออกฉายใหม่ ๆ แต่ต่อมาโทมะเริ่มมีผลงานที่โดดเด่นมากขึ้น จึงทำให้ชื่อเสียงของเธอเป็นที่รู้จักของผู้ชมในวงกว้าง นอกจากนี้เธอยังมีความสามารถทางภาษาอังกฤษและการวาดภาพด้วย ปัจจุบันโทมะได้แต่งงานแล้ว กับ ทัตสึยะ โยชิดะ 1 ในโปรดิวเซอร์ของโตเอแอนิเมชัน
ดับเครื่องชน คนดีแตก
"คนดีแตก" กลายเป็นหนึ่งในละครชุดโทรทัศน์ที่ดีที่สุดตลอดกาล ตอนสุดท้ายของละครกลายเป็นรายการเคเบิลทีวีที่มีผู้ชมมากที่สุดในวงการโทรทัศน์อเมริกัน ละครได้รับรางวัลมากมาย อาทิเช่น ไพรม์ไทม์เอมมีอวอร์ดส 10 สาขา, แซทเทิลไลต์อวอร์ดส 8 สาขา, รางวัลลูกโลกทองคำ 2 สาขา และพีเพิลส์ชอยส์อวอร์ดส 1 สาขา ในปี ค.ศ. 2014 "คนดีแตก" ได้รับการบันทึกในบันทึกสถิติโลกกินเนสส์ว่าเป็นรายการโทรทัศน์ที่มียอดผู้ชมมากที่สุดตลอดกาล
จีน เว็บสเตอร์
ผลงานที่มียอดขายดีที่สุดในบรรดางานประพันธ์ 8 เล่มตลอดชีวิตของเธอ คือ เรื่อง Daddy Long Legs หรือ คุณพ่อขายาว ที่เธอแต่งขึ้นในช่วงประมาณราวพ.ศ. 2455 มีการไปประยุกต์ไปสู่รูปแบบต่างๆมากมาย
เดนเซล วอชิงตัน
เขาแสดงภาพยนตร์เรื่องแรกคือ "Carbon Copy" จากนั้น เขาก็เริ่มชื่อเสียง เมื่อเขาได้รับบทเป็น Dr Phillip Chandler ในละครชีวิตทางโทรทัศน์ เรื่อง "St. Elsewhere" และต่อมา ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ จากบทของ Steve Biko นักต่อสู้ เพื่ออิสรภาพ ชาวแอฟริกาใต้ ในภาพยนตร์ของ Richard Attenborough เรื่อง "Cry Freedom" จนเขามาได้รับรางวัลออสการ์ในบททาสจากภาพยนตร์ เรื่อง "Glory" และในปี 1990 เขาแสดง ในภาพยนตร์เรื่อง "Mo’ Better Blues" และต่อด้วยเรื่อง "Malcom X" และ "He Got Game" ซึ่งเป็นเรื่องที่ได้เข้าชิงรางวัลออสการ์หลายรางวัล จากนั้นก็ได้รับบทเป็นทนาย ในเรื่อง "Philadelphia" ตามด้วย "Crimson Tide" และ "Devil in a Blue Dress" ซึ่งเป็น ภาพยนตร์ เรื่องแรก ของบริษัท สร้างภาพยนตร์ ของเขาเองชื่อ Mundy Lane Entertainment
อีมาน (นางแบบ)
เธอรับงานแสดงเป็นครั้งคราว ภาพยนตร์เรื่องแรกที่สร้างชื่อเสียงให้เธอคือ "The Human Factor" ซึ่งเป็นภาพยนตร์อังกฤษปี 1979 และภาพยนตร์เรื่อง "Out of Africa" ซึ่งได้รับรางวัลออสการ์ในปี ค.ศ. 1985 และรับบทนีนา จากภาพยนตร์เรื่อง "No Way Out" คู่กับเควิน คอสต์เนอร์ และรับบทเป็นมาร์เทีย จากภาพยนตร์เรื่อง "Star Trek VI: The Undiscovered Country" ในปี ค.ศ. 1991
เอมีเลีย คลาร์ก
ตั้งแต่เดือนมีนาคมถึงเมษายน ค.ศ. 2013 คลาร์กยังรับบทนำในละครบรอดเวย์เรื่อง "นงเยาว์นิวยอร์ก" (Breakfast at Tiffany's) ในปี ค.ศ. 2015 เธอถูกจัดให้เป็นผู้หญิงที่เซ็กซี่ที่สุดในโลกที่ยังมีชีวิตอยู่ จากนิตยสาร "เอสไควร์" นอกจากนี้เธอยังเป็นที่รู้จักในบทซาราห์ คอนเนอร์ในภาพยนตร์แนววิทยาศาสตร์เรื่อง "" (2015) และหลุยส์ซา คลาร์ก ในภาพยนตร์รักเรื่อง "มีบีฟอร์ยู" (2016) ต่อมาในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 2016 เธอร่วมแสดงนำใน "" โดยมีกำหนดออกฉายในปี ค.ศ. 2018
ไมเคิล แจ็กสัน
จากนั้นเขาแสดงนำในภาพยนตร์สามมิติเรื่อง "Captain EO" กำกับโดยแฟรนซิส ฟอร์ด คอปโปลา ถือเป็นภาพยนตร์ที่แพงที่สุดที่ผลิตขึ้นต่อ 1 นาที ณ เวลานั้น และเขาเป็นพิธีกรให้กับดิสนีย์ธีมพาร์ก และดิสนีย์ยังได้นำภาพยนตร์บรรจุอยู่ในบริเวณที่เรียกว่า ทูมอร์โรว์แลนด์ เป็นเวลาเกือบ 11 ปี ขณะที่วอลต์ดิสนีย์ ฉายภาพยนตร์ในบริเวณเอปคอต ตั้งแต่ปี 1986 ถึง 1994ในปี 1987 เขาผันตัวเองออกจากลัทธิพยานพระยะโฮวา เพื่อตอบสนองความไม่พอใจของพวกเขาจากการแสดงมิวสิกวิดีโอเพลงทริลเลอร์
และจากความคาดหวังในเพลงฮิต แจ็กสันออกผลงานครั้งแรกในรอบ 5 ปี ในอัลบั้ม "Bad" ซึ่งเป็นอัลบั้มที่ถูกคาดหวังอย่างมากอัลบั้มมี 7 ซิงเกิล ที่ประสบความสำเร็จอย่างสูงในสหรัฐอเมริกา ซึ่ง 5 ซิงเกิล ประกอบด้วย ("I Just Can't Stop Loving You" "Bad" "The Way You Make Me Feel", "Man in the Mirror" และ "Dirty Diana") ขึ้นอันดับ 1 บิลบอร์ดฮอต 100 ซึ่งเป็นอัลบั้มแรกที่มีเพลงอันดับ 1 จากอัลบั้มเดียวมากที่สุด จากข้อมูลปี 2012 อัลบั้มมียอดขายระหว่าง 30-45 ล้านชุดทั่วโลก ซึ่งขายได้ในอเมริกา 9 ล้านชุด อัลบั้มได้รับ 2 รางวัลแกรมมี่ สำหรับสาขาจัดการเสียงยอดเยี่ยม และสาขามิวสิกวิดีโอยอดเยี่ยม สำหรับเพลง "Leave Me Alone" ในปี 1989 ในปีเดียวกัน แจ็กสันได้รับรางวัลพิเศษ Award of Achievement ที่งานอเมริกันมิวสิกอวอร์ดส หลังจาก "Bad" กลายเป็นอัลบั้มแรกที่มีถึง 5 ซิงเกิล ติดอันดับ 1 ในสหรัฐอเมริกา อัลบั้มแรกที่ติดท๊อปใน 25 ประเทศ และอัลบั้มที่มียอดขายสูงสุดทั่วโลกปี 1987 และ 1988ในปี 1988 "Bad" ได้รับรางวัลอเมริกันมิวสิกอวอร์ดส สาขาเพลงโซล/อาร์แอนด์บียอดนิยม
เจมส์ ดี. วัตสัน
ระหว่างปี พ.ศ. 2495 คริกและวัตสันได้ถูกร้องขอไม่ให้ทำงานเพื่อสร้างหุ่นจำลองโครงสร้างของโมเลกุลดีเอนเอ โดยวัตสันถูกมอบงานที่เป็นทางการ โดยให้ไปทำการทดลองเกี่ยวกับการเลี้ยวเบนของรังสีเอกซ์ที่มีต่อไวรัสใบยาสูบซึ่งเป็นไวรัสตัวแรกที่ค้นพบได้รับการบ่งชี้ (พ.ศ. 2429) และแยกบริสุทธิ์ได้ (พ.ศ. 2478) กล้องจุลทรรศน์อิเล็กตรอนเผยให้เห็นว่าผลึกของไวรัสนี้เกิดอยู่ในพืชที่ติดโรค จึงน่าจะเป็นไปได้ที่จะแยกไวรัสตัวนี้ออกมาศึกษาได้ โดยใช้การเบนเลี้ยวของรังสีเอกซ์ ได้มีการเก็บรวมรวมภาพไวรัสที่ได้จากการเลี้ยวเบนของรังสีเอกซ์มาตั้งแต่ก่อนสงคราม ครั้นถึง พ.ศ. 2493 วัตสันก็สามารถสรุปจากภาพรังสีเอกซ์ทั้งหลายได้ว่าไวรัสโมเสกต้นยาสูบมีโครงสร้างเป็นเกลียว แม้จะมีงานที่ถูกมอบหมายให้ดังกล่าวอยู่แล้ว ความท้าทายในความน่าฉงนของดีเอ็เอก็มาล่อและเย้ายวนใจ และกับเพื่อน คือคริกก็ได้เริ่มร่วมกันคิดถึงโครงสร้างของดีเอนเอกันอีกครั้งหนึ่ง
วิลเลียม วอลเลซ
เรื่องราวของเซอร์ วิลเลียม วอลเลซที่ค่อนข้างใกล้เคียงความจริงได้ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ชื่อ "Braveheart" นำแสดงและกำกับโดย เมล กิบสัน เมื่อ พ.ศ. 2538 ซึ่งได้รับรางวัลอะแคเดมีมากถึง 5 รางวัล แม้จะอิงประวัติศาสตร์อย่างมากแล้ว แต่ภาพยนตร์เรื่องนี้ก็ยังมีที่ผิดพลาดทางประวัติศาสตร์ไม่น้อย
กัปตันมาร์เวล (ดีซีคอมิกส์)
นอกจากนี้ตั้งแต่ปี 1972 ตัวละครนี้นำมาทำเป็นละครทางโทรทัศน์ 2 เรื่องในเวลาเดียวกัน เป็นแอนิเมชั่นและเป็นฉบับคนแสดง อย่างละ 1 เรื่องโดยฟิล์มเมชั่น และต่อมาวอร์เนอร์บราเธอร์สได้นำตัวละครนี้มาสร้างเป็นภาพยนตร์ชื่อชาแซม!ที่จะออกฉายในปี 2019 เป็นส่วนหนึ่งของจักรวาลภาพยนตร์ดีซี กัปตันมาร์เวลถูกจัดอันดับให้เป็นตัวละครที่ยิ่งใหญ่ที่สุดอันดับที่ 55 ของตัวละครทั้งหมด จัดอันดับโดยนิตยสารวิซาร์ด แม็กกาซีน" magazine. IGN ยังจัดอันดับกัปตันมาร์เวลเป็นซูเปอร์ฮีโรในหนังสือการ์ตูนอันดับที่ 50 ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของทั้งหมด อูโก้ เน็ตเวิร์กได้จัดให้เขาเป็นซูเปอร์ฮีโร่แห่งความสนุกสนาน เขากล่าวว่า" ในที่สุดเขา ชาแซมได้เทียบเท่าซูเปอร์แมนในเรื่องของความบ้า,ความฉลาดและสนุกสนาน""
อะนิวเดย์แฮสคัม
ในวันที่ 23 พฤษภาคม พ.ศ. 2545 เซลีน ดิออน เป็น 1 ในดีว่า ในรายการวีเอชวัน ดีส่าส์ ลาสเวกัส พร้อมกับ แชร์, ชาร์กีร่า และ Dixie Chicks ในรูปแบบซีดี, วีซีดี และ ดีวีดี บันทึกการแสดงวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 22 ตุลาคม พ.ศ. 2545 ซึ่งเซลีน ดิออน มาในบทเพลง "อะนิวเดย์แฮสคัม" และเพลง "แอมอะไลฟ์" รวมถึงเพลงดังของ เอลวิส อย่าง "Can't Help Falling in Love" ซึ่งเธอเคยแสดงเพลงนี้แล้วใน "เดอะคัลเลอร์ออฟมายเลิฟคอนเสิร์ต" และในมหรสพ "อะนิวเดย์..." ที่ลาสเวกัส และการร่วมร้องคู่กับ Anastacia ในเพลง "You Shook Me All Night Long."
เอ็มมา ทอมสัน
เอ็มมา ทอมสัน () เกิดเมื่อวันที่ 15 เมษายน ค.ศ. 1959 เป็นนักแสดง นักเขียนบท ดาราตลก ชาวอังกฤษ เธอเคยได้รับ 2 รางวัลออสการ์, 1 รางวัลเอมมี, 1 รางวัลบาฟต้า และ 1 รางวัลลูกโลกทองคำ เธอยังสนับสนุนสภาผู้ลี้ภัยอีกด้วย
เมล กิบสัน
และได้แสดงภาคต่อของ "Mad Max" เรื่อง "Mad Max Beyond Thunderdome" (ปี 1985) และต่อมากับภาพยนตร์แนวบู๊ผจญภัย เรื่อง "Lethal Weapon" (ปี 1987) หลังจากได้แสดงภาพยนตร์เรื่อง "Tequila Sunrise" (ปี 1988) และเรื่อง "Lethal Weapon 2" (1989) เรื่อง "Air America" (ปี 1990) และเรื่อง "Bird on a Wire" (ปี1990) กิบสันได้ตั้งบริษัท ไอคอน โปรดักชั่นโดยเข้าหุ้นกับ บรู๊ซ เดวีย์ ในการสร้างภาพยนตร์เรื่อง Hamlet (ปี 1990) ซึ่งกำกับโดย ฟรานโก้ เซฟฟิเรลลี่ บทบาทนี้ทำให้เขาได้รับรางวัล วิลเลี่ยม เชคสเปียส์ จาก ห้องสมุด โฟลเกอร์ในกรุงวอชิงตันดีซี
เจมส์ ดี. วัตสัน
ในต้นปี พ.ศ. 2491 วัตสันเริ่มงานวิจัยปริญญาเอกในห้องปฏิบัติการทดลองของลูเรียที่มหาวิทยาลัยอินเดียนา และในฤดูร้อนนั้น วัตสันได้พบกับ"เดลบรุค" ในอพาร์ตเมนต์ของลูเรีย และอีกครั้งในฤดูร้อนนั้น ในระหว่างการเดินทางไปเยือนหอทดลอง “โคลด์สปริง” “"กลุ่มไวรัสทำลายแบคทีเรีย"” เป็นตัวกลางเชื่อมกับพวกปัญญาชน ซึ่งวัตสันเองได้กลายเป็นนักวิทยาศาสตร์ที่กำลังอยู่ในกระบวนการทำงาน ที่สำคัญคือสมาชิกของ “"กลุ่มไวรัสทำลายแบคทีเรีย"” มีความสำนึกว่าพวกตนกำลังต่างก็อยู่ในเส้นทางที่กำลังนำไปสู่การค้นพบธรรมชาติด้านกายภาพของยีนส์ ในปี พ.ศ. 2492 วัตสันลงวิชาเรียนกับ"เฟลิกซ์ เฮาโรวิวิทซ์"ซึ่งรวมแนวคิดยุคนั้นที่ว่า: คือโปรตีนและยีนส์สามารถสำเนาสร้างตัวเองเพิ่มได้ องค์ประกอบสำคัญอีกอย่างหนึ่งของโครโมโซม คือ ดีเอ็นเอนั้นเข้าใจกันโดยหลายคนว่าเป็น “"นิวคลีโอไทด์สี่หน้าที่โง่เง่า"” ที่ทำหน้าที่เพียงการเป็นโครงสร้างรองรับโปรตีน อย่างไรก็ดี ในระยะเริ่มแรกนี้ วัตสัน ภายใต้อิทธิพลของกลุ่ม “"กลุ่มไวรัสทำลายแบคทีเรีย"” ได้ตระหนักถึงงานของ"ออสวอลด์ เอเวรี" ซึ่งแนะว่า ดีเอ็นเอเป็นโมเลกุลพันธุกรรมโครงการวิจัยของวัตสันเกี่ยวข้องกับการใช้รังสีเอกซ์มาทำให้ไวรัสที่ทำลายแบคทีเรีย (phage) อ่อนตัวลง วัตสันได้จบการศึกษาระดับปริญญาเอกสาขาสัตววิทยาที่มหาวิทยาลัยอินเดียนาเมือ พ.ศ. 2493 และได้เดินทางไปยุโรปเพื่อทำงานวิจัยระดับหลังปริญญาเอก ตอนแรกรับหน้าที่เป็นหัวหน้าห้องทดลองทางชีวเคมีของ"เฮอร์มาน คัลคาร์ใน"ในโคเปนเฮเกนผู้ซึ่งสนใจในกรดนิวคลีอิกและได้พัฒนาความสนใจในตัวไวรัสที่ทำลายแบคทีเรียเพื่อใช้เป็นระบบการทดลอง
มาร์แซล ดูว์ช็อง
เขามีความคิดที่จะต่อต้านศิลปะ จนกลายเป็นเรื่องเป็นราว เกิดแนวทางใหม่ เหมือนเปิดประตูให้ศิลปินได้เข้าไปพบกับโลกใหม่อย่างคาดไม่ถึง เป็นลักษณะงานตามแบบคติดาดา เขามักนิยมตั้งชื่อผลงานของเขาเป็นคำผวนหรือเล่นคำให้เกิดความหมายแปลก ๆ หรือประชดประชัน เช่น L.H.O.O.Q. ซึ่งสามารถออกเสียงได้หลากหลาย และมีความหมายแตกต่างกัน โดยผลงานชิ้นนี้เป็นการเขียนหนวดเคราลงไปบนใบหน้าของโมนาลิซาซึ่งเป็นภาพที่มีชื่อเสียงโด่งดัง ในการที่เขากระทำเช่นนี้ ก็เพื่อเป็นการลดความขลังของผลงาน
เอ็มมา วอตสัน
ด้วยภาพยนตร์เรื่อง"แฮร์รี่ พอตเตอร์กับถ้วยอัคนี" ทำให้ทั้งวอตสันและภาพยนตร์ชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์ มาถึงจุดเปลี่ยนสำคัญครั้งใหม่ ภาพยนตร์ทำสถิติสำหรับสัปดาห์ออกฉายสัปดาห์แรกของภาพยนตร์แฮร์รี่ พอตเตอร์ เป็นภาพยนตร์ไม่ได้เริ่มฉายในสหรัฐอเมริกาในวันสุดสัปดาห์ของเดือนพฤษภาคม และเป็นภาพยนตร์ที่ฉายสัปดาห์แรกในสุดสัปดาห์ในสหราชอาณาจักร นักวิจารณ์ชื่นชมการเติบโตของวอตสันและการแสดงวัยรุ่นของเธอ หนังสือพิมพ์เดอะนิวยอร์กไทมส์ชมการแสดงของเธอว่า "เอาจริงเอาจังอย่างน่าประทับใจ" สำหรับวอตสัน เรื่องขบขันในภาพยนตร์ส่วนมากเกิดจากความเครียดในหมู่ตัวละครหลักสามคนขณะที่พวกเขากำลังเติบโต เธอกล่าวว่า "ฉันชอบทุกตอนที่เราทะเลาะกัน ฉันคิดว่ามันเหมือนจริงมากที่พวกเขาทะเลาะกันและที่จะมีปัญหามากมาย" หลังจากภาพยนตร์เรื่องถ้วยอัคนีได้เข้าชิงสามรางวัล วอตสันชนะรางวัลออตโตเหรียญทองแดง ต่อมาในปีนั้น วอตสันกลายเป็นคนที่อายุน้อยที่สุดบนปกนิตยสาร"ทีนโว้ก" เมื่อเธอปรากฏตัวอีกครั้งในเดือนสิงหาคม พ.ศ. 2552 ในปี พ.ศ. 2549 วอตสันรับบทเฮอร์ไมโอนี่ในละคร"เดอะควีนส์แฮนด์แบก" ตอนพิเศษของแฮร์รี่ พอตเตอร์เพื่อธีเฉลิมพระชนมพรรษาครบ 80 พรรษาของสมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 2 แห่งสหราชอาณาจักร
ภาพยนตร์เรื่องที่ห้าในแฟรนไชส์คือ "แฮร์รี่ พอตเตอร์กับภาคีนกฟีนิกซ์" ออกฉายในปี พ.ศ. 2550 จากความสำเร็จด้านรายได้ครั้งใหญ่ ภาพยนตร์ทำสถิติทำรายได้ในสัปดาห์แรกสูงที่สุดที่ 332.7 ล้านดอลลาร์สหรัฐ วอตสันชนะรางวัลภาพยนตร์แห่งชาติสาขานักแสดงหญิงยอดเยี่ยม เนื่องจากชื่อเสียงของวอตสันและภาพยนตร์ยังคงดำเนินต่อเนื่อง วอตสันและนักแสดงภาพยนตร์แฮร์รี่ พอตเตอร์ แดเนียล แรดคลิฟฟ์ และรูเพิร์ต กรินต์ พิมพ์ฝ่ามือ รอยเท้า และไม้กายสิทธิ์ที่บริเวณหน้าโรงละครกรอแมนส์ไชนีสเธียเตอร์ในฮอลลิวูดเมื่อวันที่ 9 กรกฎาคม พ.ศ. 2550
ทอม วอลเลอร์
ผลงานชิ้นแรกของเขาคือภาพยนตร์เรื่อง "" (2541) ซึ่งเป็นผลงานการกำกับชิ้นแรกของเขาโดยสร้างจากนวนิยายชนะรางวัลของ "" จากนั้นเขาไปอำนวยการสร้างภาพยนตร์เรื่อง "Eviction" (พ.ศ. 2542), ผีเสื้อร้อนรัก (พ.ศ. 2545), นาค รักแท้ วิญญาณ ความตาย (2548), "" (พ.ศ. 2549) และ ซอยคาวบอย (พ.ศ. 2551) ซึ่งได้ถูกคัดเลือกให้ไปฉายในหัวข้อ ในเทศกาลภาพยนตร์เมืองคานส์ ภาพยนตร์เรื่องที่ 2 ของเขาคือ "ศพไม่เงียบ" () ภาพยนตร์ภาษาไทยแนว ปริศนา-ฆาตกรรม ซึ่งสร้างจากนวนิยายชื่อเดียวกันโดย Nick Wilgus และ ภาพยนตร์ "เพชฌฆาต" (The Last Executioner) (พ.ศ. 2557)
มายฮาร์ตวิลโกออน
ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2540 เพลง "มายฮาร์ตวิลโกออน" ขึ้นทำเนียบชาร์ตยูไนเต็ดเวิลด์เป็นเพลงลำดับที่ 14 ที่ประสบความสำเร็จในประวัติ และยังเป็นเพลงที่ประสบความสำเร็จอันดับ 2 ที่ขับร้องโดยนักร้องหญิงภายหลังเพลงของวิทนีย์ ฮูสตัน ในเพลง "ไอวิลออลเวย์สเลิฟยู" ()
ลา วอลลี
อุปรากรเรื่องนี้เป็นเรื่องที่ประสบความสำเร็จที่สุดของคาตาลานี แม้ว่าในเวลาต่อมาอุปรากรเรื่องนี้ไม่ค่อยได้ถูกนำมาเล่นซ้ำ เนื่องจากความยากลำบากในการสร้างฉากหิมะถล่ม แต่อาเรียจากองก์ที่หนึ่ง ตอนที่วอลลีตัดสินใจหนีออกจากบ้าน ชื่อว่า ""Ebben? Ne andrò lontana"" ซึ่งคาตาลานีแต่งไว้ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1878 สำหรับอุปรากรเรื่องก่อน กลับได้รับความนิยม ถูกนำมาขับร้องและจัดแสดงอยู่เสมอ ถูกนำมาใช้ประกอบภาพยนตร์หลายเรื่อง เช่น "ฟิลาเดลเฟีย" (1993) ของโจนาทาน เด็มม์ ภาพยนตร์อีโรติก "Delta of Venus" (1995) กำกับโดยแซลแมน คิง จากนวนิยายของอนาอิส นิน
ดิก วุล์ฟ
ริชาร์ด แอนโทนี "ดิก" วุล์ฟ () เป็นผู้อำนวยการสร้าง นักเขียน และนักเขียนบทภาพยนตร์ มีชื่อเสียงกับภาพยนตร์ซีรีส์ชุดอาชญากรรม เรื่อง "ไมแอมีไวซ์" (1984–1989) และในฐานะผู้สร้างภาพยนตร์ซีรีส์ "ลอว์แอนด์ออร์เดอร์" ที่มีการสร้างอย่างต่อเนื่องตั้งแต่ปี 1990 ถึง 2010 และยังมีการสร้างภาคต่อเนื่อง (spinoff) อยู่ในปัจจุบัน จากผลงานของเขา วุล์ฟได้รับรางวัลมากมาย ทั้งรางวัลเอมมี และได้รับการจารึกชื่อในฮอลลีวูดวอล์กออฟเฟม ในปี 2007
ดาโกตา แฟนนิง
ดาโกตา แฟนนิง เข้าสู่วงการตั้งแต่อายุ 5 ปี โดยแสดงภาพยนตร์โฆษณาและรับบทเล็กๆ ในภาพยนตร์ซีรีส์ ER, CSI และ แอลลี แม็คบีล ก่อนจะมารับบทเด่นในภาพยนตร์ที่สร้างชื่อเสียงให้กับเธอ ในเรื่อง I am Sam (ชื่อไทย สุภาพบุรุษปัญญานิ่ม) คู่กับ ฌอน เพนน์ ในปี ค.ศ. 2001 เมื่ออายุเพียง 7 ปี และแสดงบทนำในซีรีส์ Taken ของ สตีเวน สปีลเบิร์ก
แคท สตีเวนส์
แคท สตีเวนส์มีชื่อเสียงในช่วงต้นทศวรรษ 1970 โดยอัลบั้ม "Tea for the Tillerman" (1970) และ "Teaser and the Firecat" (1971) ของเขาได้การรับรองแผ่นเสียงทองคำขาวจากสมาคมผู้ประกอบกิจการเพลงของสหรัฐอเมริกา และอัลบั้ม "Catch Bull at Four" (1972) ขึ้นถึงอันดับหนึ่งของนิตยสารบิลบอร์ดติดต่อกันสามสัปดาห์ ผลงานของเขาได้รับการบันทึกเป็นหนึ่งใน 500 อัลบั้มที่ดีที่สุดตลอดกาล โดยนิตยสารโรลลิงสโตน ผลงานเพลงที่มีชื่อเสียง เช่น "Morning Has Broken", "Moonshadow", "The First Cut Is the Deepest" และ "Peace Train"
ชาร์ลี แชปลิน
ตัวละครที่มีชื่อเสียงที่สุดของแชปลินคือ "คนจรจัด" (The Tramp) ปรากฏตัวครั้งแรกในภาพยนตร์เรื่อง "Kid Auto Races at Venice" (1914) ส่วนหนังที่สร้างชื่อเสียงให้เขาคือ "The Kid" (1921) , "City Light" (1931) , "Modern Times" (1936) และ "The Great Dictator" (1940)
เอ็มมา วอตสัน
จนถึงเดือนกรกฎาคม พ.ศ. 2550 กล่าวกันว่างานแสดงของวอตสันในภาพยนตร์ชุดแฮร์รี่ พอตเตอร์สร้างรายได้ให้เธอมากกว่า 10 ล้านปอนด์ และเธอตระหนักว่าเธอไม่ต้องทำงานเพื่อเงินอีกต่อไป ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2552 เธออยู่ในอันดับที่ 6 ในรายชื่อ "ดาราหนุ่มสาวที่มีรายได้มากที่สุด" จัดโดยนิตยสาร"ฟอบส์" และในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 เธอได้ชื่อเป็นดาราสาวที่มีรายได้สูงสุดของฮอลลิวูด โดยมีรายได้ประมาณ 19 ล้านปอนด์ใน พ.ศ. 2552
เอ็มมา วอตสัน
มีรายงานในเดือนกันยายน พ.ศ. 2556 ว่าวอตสันจะแสดงในภาพยนตร์เรื่อง "ไวล์เวอร์ยัง" ภาพยนตร์ดัดแปลงจากนวนิยายเรื่อง "29" ของอะดีนา แฮลเพิร์น ที่เป็นเรื่องราวของคุณยายที่จิตใจยังสาวที่ใช้เวลากับหลานสาว (วอตสัน) แทนที่จะอยู่กับลูกสาวของเธอเอง ภาพยนตร์กำกับโดยสตีเฟน เชอบอสกี ที่เคยร่วมงานกับวอตวันในภาพยนตร์เรื่อง "วัยป่วนหัวใจปึ้ก" วอตสันยังได้รับคัดเลือกแสดงคู่กับอีธาน ฮอว์ก ในภาพยนตร์ระทึกขวัญเรื่อง รีเกรสชัน อเลฮานโดร อาเมนาบาร์ เขียนบทและกำกับภาพยนตร์ ออกฉายในปี พ.ศ. 2558
เอ็มมี รอสซัม
หลังจากเว้นงานแสดงจอเงินมา 2 ปี ในปี 2549 โดยรับงานหนังรีเมคเรื่อง Poseidon โดยเล่นกับ เคิร์ต รัสเซลล์ และเว้นไป 3 ปี เธอก็เล่นเรื่อง DragonBall Evolution โดยมีหนังสะท้อนปัญหาวัยรุ่น อย่าง Dare ออกมาในปีเดียวกัน โดยเป็นหนังที่ได้ไปเปิดตัวในเทศกาลหนังซันแดนซ์
ผจญภัยแดนคำสาปราชินีหิมะ
โฟรเซนเปิดรอบปฐมทัศน์ที่โรงภาพยนตร์เอลแคปิตันเมื่อวันที่ 19 พฤศจิกายน 2556 และออกฉายเป็นการทั่วไปในวันที่ 27 พฤศจิกายน โดยได้รับเสียงวิจารณ์ในแง่บวกอย่างล้นหลามทั้งจากนักวิจารณ์และผู้ชม นักวิจารณ์บางคนเห็นว่าโฟรเซนเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันและภาพยนตร์เพลงที่ดีที่สุดตั้งแต่ยุคฟื้นฟูของดิสนีย์ ภาพยนตร์ยังทำรายได้อย่างล้นหลาม ได้รับรายได้กว่า $1.2 พันล้านทั่วโลก โดยเป็นรายได้จากสหรัฐอเมริกาและแคนาดา $400 ล้าน และอีก $247 ล้านในญี่ปุ่น ได้รับการขนานนามว่าเป็นภาพยนตร์แอนิเมชันที่ทำเงินสูงสุดตลอดกาล, ภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดตลอดกาลลำดับห้า, ภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดในปี 2556 และภาพยนตร์ที่ทำเงินสูงสุดตลอดกาลลำดับสามในญี่ปุ่น โฟรเซนได้รับรางวัลออสการ์ ในสาขาภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม และในสาขาเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (เพลงเล็ทอิทโก), รางวัลลูกโลกทองคำสาขาภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม รางวัลบาฟต้าสาขาภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยมรางวัลแอนนีห้ารางวัล (รวมทั้งภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม) และรางวัลนักวิจารณ์คัดสรรในสาขาภาพยนตร์แอนิเมชันยอดเยี่ยม และเพลงประกอบภาพยนตร์ยอดเยี่ยม (เพลงเล็ทอิทโก)
เดอะแฟนธ่อมออฟดิโอเปร่า (ละครเพลง)
เดอะแฟนธ่อมออฟดิโอเปร่าเป็นละครเพลง ประพันธ์โดย แอนดรูว์ ลอยด์ เวบเบอร์ ดัดแปลงจากนิยายฝรั่งเศสเรื่อง "Le Fantôme de l'Opéra" โดย Gaston Leroux เป็นเรื่องเกี่ยวกับนักร้องสาวสวย Christine Daaé ที่ถูก "ปิศาจ" อัจฉริยะทางดนตรีผู้ลึกลับมาหลงไหล อาจถือได้ว่าเป็นละครเพลงที่ประสบความสำเร็จสูงสุดตลอดกาล และจัดแสดงยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์ละครบรอดเวย์ด้วย
ข้าพเจ้าเป็นคนบาป
คำอุทาน "mea culpa" นี้ได้รับความสนใจเป็นพิเศษเมื่อมีการใช้ในภาพยนตร์แอนมิเมชัน "คนค่อมแห่งนอเทรอดาม" (1996) ของวอลต์ดิสนีย์พิกเจอส์ ช่วงที่ผู้พิพากษาโกล็ด ฟร็อลโล (Claude Frollo) ซึ่งมีอุดมการณ์กวาดล้างพวกยิปซีที่ลักลอบเข้ากรุงปารีส กลับหลงใหลในหญิงยิปซีชื่อ "แอสเมรัลดา" (Esméralda) อย่างบ้าคลั่ง จึงตัดสินใจตามจับนางเพื่อให้ได้นางมาครอง แม้จะต้องเผากรุงปารีสทิ้งทั้งกรุงก็ตาม และถ้านางปฏิเสธก็จะประหารชีวิตนางเสียให้สาสม เขาร้องเพลง "Hellfire" ("ไฟจากขุมใด") ภาวนาและระบายความในใจของเขาต่อพระแม่มารีย์ โดยไม่ยอมรับว่า เป็นความผิดของเขา แต่โทษว่า นางแอสเมรัลดาเป็นแม่มดและทำคุณไสยใส่เขา ในเพลงดังกล่าว ได้ประสมคำ "mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa" เป็นพื้นหลังเมื่อผู้พิพากษาฟร็อลโลร้องว่า ไม่ใช่ความผิดของตน นอกจากนี้ ยังมีถ้อยคำบางส่วนจากบทสารภาพบาปด้วย ถือกันว่า เพลงนี้เป็นเพลงที่ "รุนแรง" (dark) ที่สุดเท่าที่มีในบรรดาภาพยนตร์ของดิสนีย์ เพราะนำเสนอทั้งนรกและความหื่นกามอันเป็นหัวเรื่องที่ไม่เหมาะสมสำหรับเด็ก คณะกรรมการประเมินภาพยนตร์ของประเทศยุโรปหลาย ๆ ประเทศจัดระดับภาพยนตร์เองไว้ที่ "PG" (Parental Guidance - ผู้ปกครองโปรดให้คำแนะนำ)
ไดแอน คีตัน
คีตันยังคงมีผลงานการแสดงต่อเนื่อง แสดงในหนังดราม่าเรื่อง "Looking for Mr. Goodbar" (ค.ศ. 1977) และกับภาพยนตร์ที่ทำให้เธอได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลออสการ์ ในเรื่อง "Reds" (ค.ศ. 1981) และ "Marvin's Room" (ค.ศ. 1996) ภาพยนตร์ที่โด่งดังของเธอในยุคหลัง ๆ เช่น "Father of the Bride" (ค.ศ. 1991), "The First Wives Club" (ค.ศ. 1996), และ "Something's Gotta Give" (ค.ศ. 2003) ผลงานภาพยนตร์ที่เธอแสดง มีรายได้รวม 1.1 พันล้านดอลล่าร์สหรัฐ ในอเมริกาเหนือ นอกจากผลงานการแสดงแล้ว เธอยังเป็นช่างภาพ นักพัฒนาอสังหาริมทรัพทย์ และเป็นนักร้องในบางคราว
เอ็มมา วอตสัน
ในเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2555 วอตสันยืนยันบทไอลาในภาพยนตร์เรื่อง "โนอาห์ มหาวิบัติวันล้างโลก" ของแดร์เรน อาโรนอฟสกี ถ่ายทำในเดือนถัดมาและออกฉายในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2557 ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2556 มีรายงานว่าวอตสันกำลังเจรจาแสดงเป็นตัวละคร"ซินเดอเรลล่า" ในภาพยนตร์ดิสนีย์ฉบับคนแสดง เค็นเน็ท แบรเนอ กำกับภาพยนตร์ ขณะเคต แบลนเชตต์ รับบทเป็นแม่เลี้ยงใจร้าย วอตสันได้รับข้อเสนอให้เสนอบทดังกล่าว แต่เธอปฏิเสธ
สมเด็จพระราชินีนาถเอลิซาเบธที่ 1 แห่งอังกฤษ
สมเด็จพระราชินีนาถอลิซาเบธที่ 1 ถูกกล่าวถึงในวรรณกรรมประเภทภาพยนตร์ หลายต่อหลายเรื่อง ที่โด่งดังที่สุด คือ ในเรื่อง "Elizabeth" ในชื่อภาษาไทยว่า "อลิซาเบธ ราชินีบัลลังก์เลือด" ในปี พ.ศ. 2541 (ค.ศ. 1998) (มีภาคต่อคือ "" ในปี พ.ศ. 2551 (ค.ศ. 2008) เป็นชีวประวัติของพระองค์ตั้งแต่ก่อนขึ้นเสวยราชย์จนถึงจุดพลิกผันในชีวิต นำแสดงโดย เคต แบลนเชตต์ ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้ได้รับการกล่าวขานอย่างมาก และได้ถูกเสนอชื่อชิงรางวัลออสการ์ในปีนั้นถึง 7 รางวัล รวมทั้งรางวัลบทภาพยนตร์ยอดเยี่ยม ดารานำหญิงยอดเยี่ยม และภาพยนตร์ยอดเยี่ยม และอีกเรื่อง คือ "Shakespeare in Love" ซึ่งฉายในปีเดียวกันนี้ เป็นเรื่องราวในรัชสมัยของพระองค์ โดยกล่าวถึงเรื่องราวความรักของวิลเลี่ยม เชคสเปียร์ และความรุ่งเรืองของศิลปะละครเวทีภายใต้การอุปถัมภ์ของพระองค์ ซึ่งนักแสดงที่รับบทสมเด็จพระนาง
เจ้าอลิซาเบธที่ 1 คือ จูดี้ เดนช์ ซึ่งได้รับรางวัลออสการ์ดาราประกอบหญิงในปีนั้นด้วย ทั้ง ๆ ที่ บทของพระองค์ปรากฏตัวในเรื่องเพียง 2 ครั้งเท่านั้นเอง อีกทั้งภาพยนตร์เรื่องนี้ยังได้รางวัลออสการ์ภาพยนตร์ยอดเยี่ยมด้วย เท่ากับว่าในปี พ.ศ. 2541 (ประกาศผลในปี พ.ศ. 2542 (ค.ศ. 1999)) นั้น มีดาราหญิงที่ถูกเสนอชื่อชิงรางวัลออสการ์ในบทของสมเด็จพระนางเจ้าอลิซาเบธที่ 1 พร้อมกันถึง 2 คน
วันเดอร์วูแมน
ภาพยนตร์ชุดทางทีวีเรื่อง วันเดอร์วูแมน นำแสดงโดยลินดา คาร์เตอร์ ออกอากาศทางช่องเอ็นบีซีและซีบีเอสจำนวน 3 ฤดูกาล ระหว่างปี 1976 ถึง 1979 นอกจากนี้ วันเดอร์วูแมนยังมีบทบาทเด่นในภาพยนตร์การ์ตูนชุดเรื่อง จัสติสลีก และถูกสร้างเป็นภาพยนตร์แอนิเมชั่นเรื่อง สาวน้อยมหัศจรรย์ () ออกจำหน่ายในรูปแบบดีวีดีและบลูเรย์ในปี 2009 ซึ่งในประเทศไทยนำเข้าและจัดจำหน่ายในรูปแบบวีซีดีและดีวีดีโดยบริษัทแคททาลิส์ อัลลายแอนซ์
มาดอนน่า
ในปี 1990 เธอเริ่มต้น "Blonde Ambition Tour" ที่ยาวนานกินเวลาทั้งปี และมีเพลง "Vogue" เป็นซิงเกิลฮิตติดอันดับ 1 อีกหนึ่งเพลง ภาพยนตร์เรื่อง "Dick Tracy" ทำรายได้อย่างงดงามเป็นภาพยนตร์ที่ประสบความสำเร็จที่สุดของเธอนับจาก Desperately Seeking Susan
อเมริกันฮอร์เรอร์สตอรี
แม้ว่าแต่ละฤดูกาลจะมีเนื้อเรื่องที่แตกต่างกัน แต่ "อเมริกันฮอร์เรอร์สตอรี" ก็ได้รับการตอบรับอย่างดีจากนักวิจารณ์โทรทัศน์โดยเฉพาะการแสดงของเจสซิกา แลงจ์ ผู้ได้รับรางวัลเอ็มมีสองรางวัล รางวัลลูกโลกทองคำ และรางวัลสมาคมนักแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์จากการแสดงของเธอ นอกจากนี้เคธี เบตส์ และเจมส์ ครอมเวล ยังได้รับรางวัลเอ็มมี สำหรับการแสดงของพวกเขา ขณะที่เลดี้ กาก้า ได้รับรางวัลลูกโลกทองคำ ซีรีส์ชุดนี้มีจำนวนผู้ชมสูงเรื่อยมาของช่องเคเบิลเอฟเอกซ์ โดยฤดูกาลแรกเป็นซีรีส์ทางเคเบิลที่มีจำนวนผู้ชมมากที่สุดในปี ค.ศ. 2011
เอ็มมา วอตสัน
วอตสันได้รับรางวัลนักออกแบบชาวบริติชยอดเยี่ยมในงานประกาศรางวัลแฟชันบริติชอะวอดส์ 2014 ในงานยังมีดารามากมาย เช่น เดวิด เบคแคม เอมัล คลูนีย์ เคต มอส และเคียรา ไนต์ลีย์
เคียร์สเต็น ดันสต์
จนชื่อเสียงเธอเป็นที่รู้จักดีในบท แมรี เจน วอตสัน ในภาพยนตร์สไปเดอร์-แมน
แดน บราวน์
ผลงาน 3 เรื่องแรก "ล่ารหัสมรณะ", "เทวากับซาตาน" และ "แผนลวงสะท้านโลก" ขายได้น้อยกว่าหมื่นเล่มในการพิมพ์ครั้งแรก จนออก "รหัสลับดาวินชี" ("The Da Vinci Code") ในปี พ.ศ. 2546 หนังสือนี้กลายเป็นหนังสือติดอันดับหนังสือขายดีของนิวยอร์กไทมส์ตั้งแต่สัปดาห์แรกที่วางจำหน่าย และเป็นหนังสือขายดีตลอดกาลเล่มหนึ่ง ด้วยยอดขาย 60.5 ล้านเล่มทั่วโลกในปีนี้ และมีการสร้างเป็นภาพยนตร์ ซึ่งส่งผลให้ผลงาน 3 เรื่องแรกของบราวน์กลับมามียอดจำหน่ายสูงอีกครั้ง และผลงานเรื่อง "เทวากับซาตาน" ก็ถูกสร้างเป็นภาพยนตร์ตามมา ออกฉายในปี พ.ศ. 2552 ต่อมา บราวน์ได้ออกผลงานเรื่องใหม่ชื่อ "สาส์นลับที่สาบสูญ" ("The Lost Symbol") วางจำหน่ายในเดือนกันยายน ปีเดียวกัน
เอ็มมา วอตสัน
ขณะถ่ายทำภาพยนตร์เรื่อง"โนอาห์ มหาวิบัติวันล้างโลก" วอตสันถูกถามเกี่ยวกับศรัทธา และเธอบรรยายตนว่าเป็นผู้มีจิตใจรอบรู้กว้างขวาง
พิษวิทยา
ในปี ค.ศ. 1962 ราเชล คาร์สัน (Rachel Carson; ค.ศ. 1 907 – 1 964) นักชีววิทยาชาวสหรัฐอเมริกา ได้ตีพิมพ์หนังสือเรื่อง Silent spring ซึ่งมีเนื้อหาเกี่ยวกับผลกระทบของการใช้สารปราบศัตรูพืช เช่น ดีดีที (DDT) ต่อนกและสัตว์ชนิดต่าง ๆ หนังสือเล่มนี้ได้รับความนิยมอย่างแพร่หลาย และทำให้เกิดความตื่นตัวในการพิทักษ์สิ่งแวดล้อมในสังคมตามมา เกิดการจัดตั้ง หน่วยงาน Environmental Protection Agency (EPA) ขึ้นในปี ค.ศ. 1970 และมีการยกเลิกการใช้สารดีดีทีในประเทศ สหรัฐอเมริกา จนเธอถูกยกย่องให้เป็นผู้ริเริ่มด้านการเคลื่อนไหวเพื่อสิ่งแวดล้อม (Environmental movement)
เจมส์ แคเมรอน
หลังจาก "ไททานิก" แคเมรอนเริ่มโครงการที่ต้องใช้เวลาเกือบ 10 ปีในการสร้าง นั้นก็คือภาพยนตร์แนวมหากาพย์วิทยาศาสตร์ "อวตาร" (2009) โดยถือเป็นหลักสำคัญของเทคโนโลยีสามมิติและเขาได้รับการเสนอชื่อรางวัลออสการ์สามสาขาเดิม ถึงแม้ว่า "อวตาร" จะเป็นภาพยนตร์เดียวของเขาที่ถ่ายทำในระบบสามมิติ แต่ก็ทำให้แคเมรอนเป็นผู้สร้างภาพยนตร์สามมิติที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดในแง่ของรายได้จากบ็อกซ์ออฟฟิศ ในช่วงเวลาระหว่างการสร้าง "ไททานิก" และ "อวตาร" แคเมรอนใช้เวลาหลายปี สร้างภาพยนตร์สารคดีมากมาย (โดยเฉพาะสารคดีใต้น้ำ) และร่วมพัฒนา ระบบกล้องฟิวชัน ดิจิตอลสามมิติ นักเขียนชีวประวัติกล่าวว่า แคเมรอนเป็นกึ่งนักวิทยาศาสตร์และกึ่งศิลปิน แคเมรอนยังให้การสนับสนุนเทคโนโลยี การถ่ายทำใต้น้ำ และ การควบคุมยานพาหนะจากระยะไกล เมื่อวันที่ 26 มีนาคม ค.ศ. 2012 แคเมรอนดำน้ำลงไปถึงจุดที่ลึกที่สุดของ ร่องลึกก้นสมุทรมาเรียนา ด้วยเรือดำน้ำ "ดีพซีชาลเลนเจอร์" เขาเป็นคนแรกที่ทำได้ในการดำลงไปคนเดียวและเป็นคนที่สามจากการดำทั้งหมดที่เคยเกิดขึ้น เมื่อปี ค.ศ. 2010 นิตยสาร "ไทม์" ใส่ชื่อแคเมรอนใน 100 คนที่มีอิทธิพลมากที่สุดในโลก
เจมส์ ดี. วัตสัน
เจมส์ ดี. วัตสัน เกิดความสนใจในงานของ"ซาลวาดอร์ ลูเรีย" ซึ่งลูเรียได้ร่วมรับรางวัลโนเบลสำหรับ “งาน"ทดลองลูเรีย-เดลบรูกค์"” ที่เกี่ยวกับธรรมชาติของการกลายพันธุ์ ลูเรียเป็นส่วนหนึ่งของกลุ่มนักวิจัยที่กระจายกันออกไปใช้ประโยชน์จากการใช้ไวรัสไปติดเชื้อในตัวแบคทีเรียเพื่อจะได้ตรวจหาพันธุกรรมได้ ลูเรียและแมกซ์ เดลบรุกค์นับเป็นผู้บุกเบิกและเป็นผู้นำใน “"กลุ่มไวรัสทำลายแบคทีเรีย"” ที่นับเป็นกระบวนการสำคัญของนักพันธุกรรมศาสตร์ที่มาทางระบบการทดลอง เช่นการใช้"โดรโซฟิลา" (แมลงวันผลไม้ชนิดหนึ่ง) มาสู่พันธุกรรมจุลินทรีย์
เอ็มมี รอสซัม
เอมมี ได้เล่นหนังจอใหญ่เป็นครั้งแรกในปี 2543 เรื่อง Songcatcher โดยเปิดตัวที่ เทศกาลหนังซันแดนซ์ และเธอก็ได้รับเสนอชื่อเข้าชิง Independent Spirit Award สาขาดาวรุ่งยอดเยี่ยม โดยในต่อมา เธอก็ได้แสดงในหนังดรามาชิงรางวัลของ คลินต์ อีสต์วูด เรื่อง Mystic River ในปี 2546 โดยเล่นเป็นลูกสาวที่ถูกฆาตกรรมของ ฌอน เพนน์ จนมาโด่งดังจากเรื่อง The Day After Tomorrow ที่เล่นกับ เดนนิส เควด และ เจค จิลเลนฮอลเมื่อปี 2547 แต่ก็ยังไม่เท่ากับบท คริสทีน ที่เธอได้แสดงทั้งความสามารถในการร้องเพลงกับการแสดงไปพร้อมๆ กัน ในเรื่อง The Phantom of the Opera ในปีเดียวกัน
เอ็ดเวิร์ด คัลเลน
เอ็ดเวิร์ด คัลเลน () หรือชื่อเดิม เอ็ดเวิร์ด แอนโทนี เมเซน () เป็นตัวละครในชุดนิยายทไวไลท์ ประพันธ์โดยสเตฟานี เมเยอร์ ตัวละครนี้ปรากฏในนิยายเรื่อง "แรกรัตติกาล" "นวจันทรา" "คราสสยุมพร" "รุ่งอรุโณทัย" เช่นเดียวกับในภาพยนตร์ "แวมไพร์ ทไวไลท์" รวมถึงในนิยายที่ยังไม่ได้ตีพิมพ์อย่าง "Midnight Sun" ที่เป็นเรื่องเล่าในมุมมองของเอ็ดเวิร์ด เอ็ดเวิร์ดเป็นแวมไพร์ที่ตกหลุมรักและแต่งงาน ทั้งยังมีบุตรกับเบลล่า สวอน หญิงสาวมนุษย์ที่ต่อมาเลือกที่จะเป็นแวมไพร์เช่นกัน ในภาพยนตร์ "แวมไพร์ ทไวไลท์" ผู้ที่สวมบทบาทเป็นเอ็ดเวิร์ดคือ โรเบิร์ต แพตตินสัน
เอ็มทีวีไทยแลนด์
รายการเรียลลิตี้โชว์ มีอยู่หลายรายการทั้งเรียลลิตี้โชว์คนดังอย่าง "ดิแอชลีซิมป์สันโชว์" "ดิออสบอร์นส" และ "นิวลีเวดส์: นิกแอนด์เจสสิกา" "ไลฟ์ออฟไรอัน" และ รายการประเภทนัดบอดมีอยู่หลายรายการ เช่น "รูมไรเดอร์ส" "เอ็มทีวีสกอร์" ส่วนรายการเรียลลิตี้ประเภทกึ่งสารคดี เช่น "เอ็มทีวีทรูไลฟ์" และ "เอตธ์แอนด์โอเชียน" เป็นต้น ยังมีรายการประเภทแอนิเมชัน เช่น "แวส์มายด็อกแอต?" และ "อูซาวิช" เป็นต้น
วิลเลียม เอช. เมซี
นอกจากนี้ผลงานยังมีผลงานในแบบซีรีส์เช่น "ER" ซึ่งได้เข้าชิงรางวัลเอ็มมี่ และยังมีชื่อเข้าชิงรางวัลลูกโลกทองคำ 3 ครั้ง นอกจากการเป็นนักแสดงแล้ว วิลเลียม เอช. เมซี ยังเป็นนักเขียนและผู้สอนการแสดงอีกด้วย
ดาวน์ตันแอบบีย์
"ดาวน์ตันแอบบีย์" ได้รับเสียงวิจารณ์ชื่นชมจากนักวิจารณ์โทรทัศน์และรับรางวัลมากมาย เช่น รางวัลลูกโลกทองคำ สาขามินิซีรีส์หรือภาพยนตร์สำหรับฉายทางโทรทัศน์ และรางวัลเอ็มมี สาขามินิซีรีส์หรือภาพยนตร์สำหรับฉายทางโทรทัศน์ยอดเยี่ยม ซีรีส์เรื่องนี้เป็นที่ยอมรับอย่างมากและมีการบันทึกลงในกินเนสส์บุ๊คให้เป็นซีรีส์โทรทัศน์อังกฤษที่ได้รับเสียงชื่นชมมากที่สุดในปี ค.ศ. 2011 กลายเป็นซีรีส์โทรทัศน์ที่น่าจับตามองมากที่สุดทั้งบนสถานีโทรทัศน์ไอทีวีและพีบีเอส และเป็นละครย้อนยุคของสหราชอาณาจักรที่ประสบความสำเร็จมากที่สุดนับตั้งแต่ละครชุด "ไบรด์สเฮดรีวิซิตทิด" ในปี ค.ศ. 1981 โดยตั้งแต่ฤดูกาลที่ 3 ซีรีส์เรื่องนี้ก็กลายเป็นหนึ่งในละครโทรทัศน์ที่ได้รับการยอมรับอย่างแพร่หลายจากทั่วโลก
เจนนิเฟอร์ ลี
ในเดือนมีนาคม ปี 2011 Johnston โทรศัพท์ตามลีขอให้เธอไปร่วมงานกับเขาที่ดิสนีย์แอนิเมชันที่เบอร์แบงก์ ช่วยงานเขียน "Wreck-It Ralph" ที่คาดว่าจะเป็นงานเขียนชั่วคราวแปดสัปดาห์ ท้ายที่สุดก็กลายเป็นความผูกพันธ์ที่ยาวนานอย่างมาก  แรกสุดเขาขอให้เธอเขียนเรื่อง "Ralph "จนเสร็จเท่านั้น  แต่แล้วเธอก็กลายเป็นเกี่ยวพันกับเรื่อง "Frozen "ซึ่งเธอเริ่มต้นเขียนบท จากนั้นก็ทำหน้าที่ร่วมกำกับภาพยนตร์กับ คริส บัก  เมื่อลีถูกนำเข้าคณะกรรมการบริหารของดิสนีย์ เธอก็ช่วยแปลงเรื่องจากแนวแอคชัน-ผจญภัย ให้มีเสียงเพลงและคอมเมดี้มากขึ้น  เธอทำงานอย่างใกล้ชิดกับผู้แต่งเพลง (โรเบิร์ต โลเปซ และ คริสเท่น แอนเดอร์สัน-โลเปซ) ในการเขียนสคริปต์ " Frozen" ให้โอกาสลีฉลองความเป็นผู้หญิง "ป่าและมหัศจรรย์" อย่างวัยเด็กของเธอเองและลูกสาว (Agatha)  ภาพยนตร์แอนิเมชันนี้ทำรายได้สูงสุดในประเทศในกลุ่มผู้กำกับหญิง และมีที่ทำได้สูงกว่าคือ "Wonder Woman" ของวอร์เนอร์บราเธอส์
แจ๊กเกอลีน วิลสัน
หนังสือของเธอมีหลายเล่มประสบความสำเร็จเกินคาด เช่น แสบกำลังสอง โลกสีรุ้งของแมนดี้ ล็อตตี้ รายงานนี้ฝีมือหนุเอง หรือถึงแม่เพี้ยน หนูก็รัก แม้จะไม่ได้รับการตอบรับอย่างอุ่นหนาฝาคั่งในวันแรกที่หนังสือวางจำหน่าย แต่หนังสือของเธอก็ขายได้เรื่อย ๆ เด็ก ๆ ต่างชื่นในปี 2008 วิลสันได้รับพระราชทานเครื่องราชอิสริยาภรณ์แห่งจักรวรรดิบริติช DBE สำหรับคุณประโยขน์สาธารณะทางวรรณกรรม
โรเบิร์ต สมิธสัน
ความสำเร็จครั้งยิ่งใหญ่และผลงานที่มีชื่อเสียงที่สุดของเขา คือ สไปรัล เจตตี (Spiral Jetty) ที่สร้างขึ้นในปี ค.ศ. 1970 หลังจากนั้นเขาได้ซื้อที่ดินบนชายฝั่งทางตอนเหนือของทะเลสาบเกรตซอลต์ ในรัฐยูทาห์ และใส่สสารสีม่วงแดงลงไปในน้ำ ที่ซึ่งประกอบด้วยดินประมาณ 6560 ตัน งาน Jetty ต่างจากกงานเอิร์ธเวิร์คงานก่อนๆ มันเป็นการรวบรวมความกลมกลืนของสภาพแวดล้อมที่เป็นธรรมชาติมาไว้ด้วยกัน และในปีต่อๆมา สมิธสันได้ลงมือทำผลงานเอิร์ธเวิร์คโดยใช้ทฤษฎีบทเดิม จนกระทั่งในปิ ค.ศ. 1971 เขาได้ทำงาน Broken Circle/Spiral Hill ซึ่งตั้งอยู่ในเหมืองใกล้อ็อมม็อง ประเทศฮอลแลนด์ หลังจากนั้น สมิธสันก็กลับมาที่สหรัฐอเมริกาเพื่อทำผลงานชิ้นสุดท้ายในชีวิตของเขา
ชอว์แชงค์ มิตรภาพ ความหวัง ความรุนแรง
The Shawshank Redemption เป็นภาพยนตร์ดราม่า กำกับการแสดงและเขียนบทภาพยนตร์โดย แฟรงค์ ดาราบอนต์ สร้างจากเรื่องสั้นของสตีเฟน คิง นักเขียนชื่อดังชาวอเมริกัน เรื่อง "Rita Hayworth and Shawshank Redemption" ในปี ค.ศ. 1982 ซึ่งเรื่องนี้นับเป็นผลงานภาพยนตร์ยาวเรื่องแรกในชีวิตผู้กำกับของดาราบอน (ก่อนหน้านั้นดาราบอนเคยสร้างภาพยนตร์สั้นเรื่อง "The Woman in the Room" สมัยเป็นนักศึกษา ซึ่งสร้างจากเรื่องสั้นของสตีเฟ่น คิงเช่นกัน) โดยสตีเฟน คิงตัดสินใจให้สิทธิ์ขายในราคา 1 ดอลลาร์
เอ็มมา วอตสัน
ในปี พ.ศ. 2542 การคัดเลือกนักแสดงภาพยนตรเรื่อง"แฮร์รี่ พอตเตอร์กับศิลาอาถรรพ์"เริ่มขึ้น โดยเป็นภาพยนตร์ที่ดัดแปลงมาจากนวนิยายที่ขายดีที่สุดของเจ. เค. โรว์ลิง เจ้าหน้าที่ที่คัดเลือกนักแสดงพบวอตสันผ่านทางครูของเธอที่โรงละครออกซฟอร์ด และโปรดิวเซอร์รู้สึกประทับใจในความมั่นใจในตนเองของเธอ หลังการออดิชันแปดครั้ง โปรดิวเซอร์ เดวิด เฮย์แมน บอกวอตสันและผู้สมัครอีกสองคนคือ แดเนียล แรดคลิฟฟ์ และ รูเพิร์ต กรินต์ว่าพวกเขาได้รับเลือกให้เป็นตัวละครเฮอร์ไมโอนี่ เกรนเจอร์ แฮร์รี่ พอตเตอร์ และรอน วีสลีย์ โดยเป็นเพื่อนร่วมโรงเรียนเดียวกัน โรว์ลิงสนับสนุนวอตสันตั้งแต่การทดสอบหน้ากล้องครั้งแรก
วิกตอร์ อูโก
ผลงานนิยายชิ้นสำคัญชิ้นแรกของอูโกเริ่มต้นในปี ค.ศ. 1929 สะท้อนถึงแนวคิดสำนึกรับผิดชอบต่อสังคมที่แทรกอยู่ในงานช่วงหลัง ๆ ของเขาแทบทั้งหมด "Le Dernier jour d'un condamné" ("วันสุดท้ายของนักโทษประหาร") เป็นงานที่ส่งอิทธิพลต่อนักเขียนยุคต่อมาหลายคน เช่น อาลแบร์ กามูว์, ชาลส์ ดิกคินส์ และฟิโอดอร์ ดอสโตเยฟสกี งานเขียนเรื่อง "Claude Gueux" ในปี ค.ศ. 1834 เป็นเรื่องสั้นเชิงพรรณนาเกี่ยวกับชีวิตจริงของฆาตกรคนหนึ่งที่ถูกตัดสินประหารชีวิตในฝรั่งเศส ซึ่งต่อมาอูโกยอมรับว่าเป็นงานนำร่องไปสู่ผลงานอันยิ่งใหญ่ของเขาเกี่ยวกับความอยุติธรรมในสังคม เรื่อง "Les Misérables" ("เหยื่ออธรรม") แต่งานเขียนนวนิยายขนาดยาวเรื่องแรกของอูโกที่ประสบความสำเร็จเป็นอย่างสูงคือ "Notre-Dame de Paris" ("คนค่อมแห่งน็อทร์-ดาม") ที่ตีพิมพ์เมื่อ ค.ศ. 1831 และได้รับการแปลเป็นภาษาต่าง ๆ ทั่วยุโรปในเวลาอันรวดเร็ว ผลกระทบหนึ่งจากนวนิยายเรื่องนี้คือมหาชนหลั่งไหลกันไปเยือนมหาวิหารโนเตรอดามหลังจากอ่านนวนิยาย ทำให้นครปารีสต้องละอายที่ทอดทิ้งมหาวิหารมิได้ฟื้นฟูบูรณะมาเป็นเวลานาน หนังสือเล่มนี้ยังส่งผลให้มีการปรับปรุงอาคารใหม่ให้เป็นแบบยุคก่อนเรเนสซองส์ และต่อมาก็ได้รับการดูแลเป็นอย่างดี
วิลเลียม โมลตัน มาร์สตัน
ในช่วงต้นทศวรรษ ค.ศ. 1940 การ์ตูนส่วนใหญ่ของ ดีซีคอมิกส์ เป็นผู้ชายที่มีพลังพิเศษเช่น กรีนแลนเทิร์น และ ซุปเปอร์แมน ตลอดจน แบทแมน กับอุปกรณ์ไฮเทคของเขา ในบทความที่ตีพิมพ์ในนิตยสารฤดูใบไม้ร่วง ค.ศ. 2001 ของศิษย์เก่ามหาวิทยาลัยบอสตัน กล่าวว่าเอลิซาเบธ ภรรยาของมาร์สตัน เป็นผู้คิดจะสร้างซูเปอร์ฮีโร่หญิง เมื่อมาร์สตันพูดถึงไอเดียการสร้างซูเปอร์ฮีโร่แบบใหม่ที่จะเอาชนะไม่ใช่ด้วยกำปั้นหรืออาวุธแต่ด้วยความรัก เอลิซาเบธ กล่าวว่า "ก็ได้ แต่เธอต้องเป็นผู้หญิงนะ"
พิพิธภัณฑ์ศิลปะสมัยใหม่
พิพิธภัณฑ์มีงานทั้งหมด 150,000 ชิ้น ฟิล์ม 22,000 อัน and 4,000,000 film stills. ผลงานที่มืชื่อเสียงมีดังเช่น
Henri Matisse, The Dance I, 1909
Umberto Boccioni, The City Rises, 1910
Salvador Dali, The Persistence of Memory, 1931
Piet Mondrian, Broadway Boogie Woogie, 1942–1943
Francis Bacon, Painting (1946), 1946
The Starry Night by Vincent van Gogh
The Sleeping Gypsy by Henri Rousseau
The Dream by Henri Rousseau
Les Demoiselles d'Avignon by Pablo Picasso
The Persistence of Memory by Salvador Dalí
Broadway Boogie Woogie by Piet Mondrian
Campbell's Soup Cans by Andy Warhol
Te aa no areois (The Seed of the Areoi) by Paul Gauguin
Water Lilies triptych by Claude Monet
The Dance by Henri Matisse
The Bather by Paul Cézanne
The City Rises by Umberto Boccioni
Love Song by Giorgio De Chirico
Number 31, 1950 by Jackson Pollock
Vir Heroicus Sublimis by Barnett Newman
Broken Obelisk by Barnett Newman
Flag by Jasper Johns
Christina's World by Andrew Wyeth
Self-Portrait With Cropped Hair by Frida Kahlo
Painting (1946) by Francis Bacon
Two Children Are Threatened by a Nightingale by Max Ernst
เอ็มมา วอตสัน
วอตสันกล่าวกับเอลเลน ดีเจนเนอเรสก่อนจบการศึกษาว่าเธอต้องเรียนห้าปีแทนสี่ปี เนื่องจากงานแสดงของเธอ เธอ "พักเรียนสองภาคเรียนเต็ม" ในวันที่ 25 พฤษภาคม พ.ศ. 2557 เธอจบการศึกษาระดับปริญญาตรีจากมหาวิทยาลัยบราวน์ด้านวรรณคดีอังกฤษ ในปี พ.ศ. 2556 เธอได้รับการรับรองให้สอนโยคะและการทำสมาธิ เธอเรียนพิเศษการทำสมาธิเป็นเวลาหนึ่งสัปดาห์ที่อาคารแห่งหนึ่งของชาวแคนาดา โดยเป็นสถานที่ที่ผู้อาศัยไม่ได้รับอนุญาตให้พูด เพื่อ "หาวิธีอยู่บ้านกับตนเอง" เธอกล่าวกับนิตยสาร"แอลออสเตรเลีย"ว่า อนาคตที่ไม่แน่นอนหมายถึงการค้นหา "หนทางที่ทำให้รู้สึกปลอดภัยและรู้สึกเหมือนตนอยู่บ้าน เพราะฉันไม่อาจเชื่อใจสถานที่จริง ๆ ได้เลย"
เอมี ไวน์เฮาส์
อัลบั้มชุดแรกของเธอออกในปี 2003 ชื่อชุด "Frank" ได้ถูกเสนอชื่อรางวัลเมอร์คิวรีไพรซ์ และเธอได้รับรางวัลไอวอร์ โนเวลโล ในปี 2004 สำหรับซิงเกิลเปิดตัวของเธอ "Stronger than Me" และอีกครั้งหนึ่งในเดือน พฤษภาคม 2007 กับซิงเกิลแรกจากอัลบั้มในปี 2006 "Back to Black" ในเพลง "Rehab" และต่อมาในวันที่ 14 กุมภาพันธ์ยังได้รับรางวัลบริทอวอร์ด สาขาศิลปินหญิงที่ดีที่สุดของเกาะอังกฤษ นอกจากนั้นยังได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลเอ็มทีวี วิดีโอ มิวสิก อวอร์ดส ปี 2007 อีกด้วย
ไดแอน คีตัน
ไดแอน คีตัน () เกิดเมื่อวันที่ 5 มกราคม ค.ศ. 1946 เป็นนักแสดงภาพยนตร์ชาวอเมริกัน ผู้กำกับ ผู้สร้าง คีตันเริ่มอาชีพของเธอบนเวที จากนั้นมีผลงานบนจอครั้งแรกในปี ค.ศ. 1970 ผลงานแสดงภาพยนตร์บทหลักเรื่องแรก แสดงเป็น Kay Adams-Corleone ใน "The Godfather" (ค.ศ. 1972) แต่ภาพยนตร์ที่ทำให้เธอโดดเด่นชัดในยุคแรกคือ แสดงร่วมในภาพยนตร์ของวูดดี อัลเลน เรื่อง "Play It Again, Sam" ในปี ค.ศ. 1972 ผลงานเรื่องต่อมาในหนังของอัลเลนคือ Sleeper (ค.ศ. 1973) และ Love and Death (ค.ศ. 1975) ที่ทำให้เธอรู้จักในฐานะนักแสดงตลกหญิง และต่อมาแสดงใน "Annie Hall" (ค.ศ. 1977) ที่เธอได้รับรางวัลออสการ์สาขานักแสดงนำหญิงยอดเยี่ยม
เอ็มมา วอตสัน
วอตสันได้รับการติดต่อให้แสดงบทเอ็มมา ฟอร์เรสต์ ในภาพยนตร์เรื่อง"ยัวร์วอยซ์อินมายเฮด" ในขณะนั้น ผู้กำกับ"แฮร์รี่ พอตเตอ"ร์ เดวิด เยตส์ ก็ได้รับการติดต่อเช่นกัน ในบทสัมภาษณ์เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2556 ปรากฏว่าวอตสันไม่ได้แสดงในภาพยนตร์ดังกล่าวแล้ว สแตนลีย์ ทุชชีกล่าวว่าบทนั้นจะให้เอมีลี บลันต์แสดงแทน อย่างไรก็ตาม ก่อนเดือนกันยายน พ.ศ. 2556 มีการยืนยันว่าวอตสันจะได้กลับมารับบทฟอร์เรสต์อีกครั้ง และภาพยนตร์จะเริ่มถ่ายทำเดือนพฤศจิกายนปีเดียวกัน โดยผู้กำกับคนใหม่คือ ฟรานเซสกา เกรกอรินี
อีเลน เพจ
หลังจากมีบทบาทการแสดงมีหลายครั้งในทศวรรษถัดมา เพจได้รับเลือกให้แสดงในบท "อีวา เปรอน" ใน Evita ในปี 1978 ซึ่งทำให้เธอเป็นที่รู้จักอย่างกว้างขวางมากขึ้น จากบทบาทนี้ทำให้เธอได้รับรางวัล Laurence Olivier Award สำหรับการแสดงประเภทมิวสิกคัลแห่งปี เธอได้รับบท Grizabella ใน "Cats" และยังมีเพลงท็อปเท็น "Memory" จากโชว์เรื่องนี้ ต่อมาในปี 1985 เธอได้ออกซิงเกิล "I Know Him So Well" ร่วมร้องกับบาร์บารา ดิกสัน สำหรับเพลงประกอบเรื่อง "Chess" ซึ่งยังสร้างสถิติมีเพลงที่มียอดขายมากที่สุดสำหรับนักร้องคู่หญิง ซึ่งกล่าวโดยหนังสือกินเนสบุ๊ก จากนั้นแสดงใน "Anything Goes" ซึ่งเธอก็อยู่ในฐานะผู้ร่วมสร้าง เพจได้ปรากฏตัวครั้งแรกในละครบอร์ดเวย์ในเรื่อง "Sunset Boulevard" ในปี 1996 รับบทนำเป็นนอร์มา เดสมอนด์ ได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดี เธอปรากฏตัวในละครเพลง "The King and I" ในช่วงปี 2000 ถึง 2001 และหลังจากนั้นอีก 6 ปีถัดมา เธอกลับมาเล่นละครเวทีที่เวสเอนด์ ในเรื่อง "The Drowsy Chaperone" นอกจากนี้เธอยังมีผลงานแสดงภาพยนตร์และโทรทัศน์อีกด้วย
ศิลปะประชานิยม
มาร์แซล ดูว์ช็อง (ศิลปินกลุ่มดาดา) ได้รับการยกย่องว่าเป็นผู้บุกเบิกแนวทางนี้ให้กับศิลปินรุ่นหลัง ผลงานที่ชื่อ "น้ำพุ" (Fountain) ซึ่งเป็นผลงานที่นำโถปัสสาวะมาจัดแสดงของเขาเป็นที่ได้รับความสนใจเป็นอย่างมาก การที่ดูชองป์นำเอาสิ่งของเครื่องใช้ในชีวิตประจำวันมาจัดแสดงในงานนิทรรศการศิลปะชื่อ อาร์มอรีโชว์ ครั้งที่ 2 ที่นิวยอร์กในปี พ.ศ. 2460 ก็หมายที่จะกระตุ้นปฏิกิริยาของคนซึ่งเป้าหมายทางสุนทรียศาสตร์ของเขาคือ "การหาสิ่งอื่นมาแทนที่ศิลปะที่เคยได้รับคำนิยมว่างดงาม" หรือที่ดูว์ช็องเรียกว่า "ศิลปะที่ต้องตา" สิ่งสำคัญของผลงานของเขาคือ ความคิดที่ได้จากบริบทใหม่ที่ไม่คุ้นเคย
เอ็มมา วอตสัน
จนถึงเดือนมิถุนายน พ.ศ. 2556 วอตสันมีกำหนดได้ร่วมงานกับโปรดิวเซอร์ภาพยนตร์"แฮร์รี่ พอตเตอร์" เดวิด เฮย์แมน ในภาพยนตร์เรื่อง "ควีนออฟเดอะเทียร์ลิง" สร้างจากหนังสือไตรภาพที่ยังไม่วางจำหน่าย เธอจะรับบทนำเป็นฮีโรผู้หญิง เคลซี กลินน์ รวมถึงเป็นผู้ควบคุมงานสร้างด้วย วอร์เนอร์บราเธอส์เป็นผู้จัดจำหน่ายภาพยนตร์
เอมี ไวน์เฮาส์
ในส่วนอัลบั้มของเอมีเอง เธอก็ได้ร่วมมือกับศิลปินอื่นๆ ด้วย หนึ่งในนั้นคือเพลง "Valarie" ของมาร์ก รอนสัน ในอัลบั้มเดี่ยวของเขาชื่อ "Version" ซึ่งเอมีเป็นผู้ขับร้อง เพลงนี้ออกอากาศในเดือนตุลาคม ค.ศ. 2007 ติดอันดับสูงสุดอันดับที่ 2 ในสหราชอาณาจักร "Valarie" ได้รับการเสนอชื่อเข้าชิงรางวัลบริท สาขา "Best British Single" ประจำปีค.ศ. 2008 นอกจากนี้เอมียังได้ร่วมงานกับ มิวทยา บูนา อดีตสมาชิกวงชูการ์เบบ ในเพลง "B Boy Baby" ซึ่งเป็นเพลงในอัลบั้มที่สี่ของมิวทยาชื่อ "Real Girl"
เฮเลน่า บอนแฮม คาร์เตอร์
ตั้งแต่เริ่มเข้าวงการเฮเลน่ามีผลงานออกมาอย่างต่อเนื่องและสม่ำเสมอตลอดทั้งปี โดยเฉพาะภาพยนตร์คอสตูมที่สร้างมาจากเรื่องจริงในประวัติศาสตร์หรือวรรณกรรมจากนักเขียนชั้นครูอย่างเช็คสเปียร์, ชาร์ลส์ ดิกเกนส์, อี เอ็ม ฟอสเตอร์, เฮนรี่ เจมส์ ฯลฯ ซึ่งทำให้เธอได้รับฉายาว่ากุหลาบอังกฤษ (ผู้หญิงที่งดงามตามขนบผู้ดีอังกฤษแท้ๆ) และราชินีคอร์เซ็ตอีกด้วย นอกจากนี้เธอยังมีผลงานทางด้านการพากย์เสียงภาพยนตร์ การอ่านบทกวี ละครวิทยุตลอดจนถึงงานร้อง ซึ่งทำให้สามารถกล่าวได้ว่าเธอเป็นบุคลากรที่อยู่แถวหน้าของการบันเทิงเสมอมา แต่ผลงานที่สร้างชื่อให้เธอมากที่สุดเรื่องหนึ่งคงจะหนีไม่พ้นภาพยนตร์เรื่อง Fight Club ดิบดวลดิบ กับบทบาท มาร์ลา ซิงเกอร์ สาวขี้ยาผู้เป็นนางเอกของเรื่อง บทบาทที่เธอเคยออกมายอมรับว่าไม่ค่อยกล้ารับเล่นนักในตอนแรก แต่ด้วยคำแนะนำจากมารดาที่บอกให้เธอรับโอกาสที่หายากเหล่านี้ไว้ เฮเลน่าจึงตัดสินใจรับแสดงเรื่องนี้ในที่สุด และภาพยนตร์เรื่องนี้ก็กลายมาเป็นภาพยนตร์ชื่อดัง จนบทมาร์ล่า ซิงเกอร์กลายเป็นภาพติดตาของผู้ชม ซึ่งทำให้บทบาทส่วนใหญ่ที่เธอได้รับในภายหลังมีลักษณะเฉพาะตัวติดตาแฟนคลับเป็นอย่างมาก ดังเช่นบท เบลลาทริกซ์ เลสแตรงจ์ จาก Harry Potter บทลิงสาวอารี่ จากภาพยนตร์เรื่อง Planet of the apes พิภพวานร บทราชินีแดงจาก Alice in Wonderland อลิซผจญแดนมหัศจรรย์ หรือภาพยนตร์มิวสิคัลที่เธอทั้งร้องและแสดงนำอย่างเรื่อง Sweeney Todd บาร์เบอร์หฤโหดแห่งฟลีทสตรีท เป็นต้น โดยผลงานในช่วงปี 2005-2012 ส่วนใหญ่มักเป็นผลงานการกำกับของ ทิม เบอร์ตัน คู่ชีวิตที่ใช้ชีวิตร่วมกันมาร่วมสิบกว่าปี
แวน มอร์ริสัน
เขามีผลงานระดับอาชีพเมื่อตอนเขายังเป็นวัยรุ่น ในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1950 เขาเล่นเครื่องดนตรีได้หลายประเภทอย่าง กีตาร์ ฮาร์โมนิกา คีย์บอร์ด แซกโซโฟน กับวงที่ทำเพลงเก่ามาทำใหม่ ก่อนที่จะมาโดดเด่นในช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1960 ในฐานะนักร้องนำวงเด็ม ที่เป็นวงการาจมีเพลงฮิตอย่าง "Gloria" เขาออกผลงานเดี่ยวมีผลงานซิงเกิ้ลดังอย่าง "Brown Eyed Girl" ในปี 1967 ของเบิร์ต เบิร์นส หลังจากที่เบิร์นสเสียชีวิต วอร์เนอร์ บรอส. เรเคิดส์ได้ซื้อสัญญาของเขาและให้เขามีผลงานแสดงในชุด "Astral Weeks" ในปี 1968 ถึงแม้ว่าอัลบั้มนีได้รับคำชมเชยอย่างมาก แต่ในช่วงแรกกระแสตอบรับไม่ค่อยดี อย่างไรก็ตาม อัลบั้มถัดมา "Moondance" ทำให้มอร์ริสันถือเป็นศิลปินใหญ่ และเมื่อผ่านยุคคริสต์ทศวรรษ 1970 เขามีผลงานที่ได้รับเสียงวิจารณ์ที่ดีหลายอัลบั้มรวมถึงการแสดงสด มอร์ริสันก็ยังออกผลงานเพลงและออกทัวร์ และยังร่วมงานกับศิลปินอื่นอย่าง จอร์จี เฟม และเดอะชีฟเทนส์ และในปี 2008 เขาแสดงสด "Astral Weeks" ครั้งแรกหลังปี 1968
คาเมรอน ดิแอซ
จนเธอมีผลงานสร้างชื่ออีกครั้งใน My Best Friend’s Wedding ในปี 1997 ต่อมาในปีเดียวกับแสดงร่วมกับยวน แม็คเกรเกอร์ ใน "A Life Less Ordinary" และผลงานแนวตลกเรื่อง "There’s Something About Mary" ที่ทำให้เธอได้รับรางวัลอย่าง ถึงรางวัลนักแสดงหญิงดีเด่นแห่งปีของกลุ่มนักวิจารณ์ภาพยนตร์ Circle ในนิวยอร์ก
เดนเซล วอชิงตัน
ปี 2003 ได้แสดงภาพยนตร์ "Out Of Time" ในหนังทริลเลอร์ปริศนาฆาตกรรมกับบทหัวหน้าตำรวจฟลอริดาผู้ต้องไขปริศนาคดีฆาตกรรมซับซ้อนซ่อนเงื่อนก่อนตัวเขาเองจะตกเป็นผู้ต้องสงสัยเสียเอง ต่อมาในปี 2004 ร่วมงานกับผู้กำกับฯ โทนี สก็อต ใน "Man On Fire" ในบทอดีตทหารเรือที่ได้รับการว่าจ้างให้ปกป้องเด็กหญิงคนหนึ่ง ในปีเดียวกันยังแสดงภาพยนตร์ "The Manchurian Candidate" ร่วมกับ เมอริล สตรีพ และในปี 2006 แสดงร่วมกับไคลฟ์ โอเว่น และ โจดี้ ฟอสเตอร์ใน "Inside Man" ส่วนปลายปี 2006 แสดงใน "Deja Vu" รับบทเจ้าหน้าที่เอทีเอฟ ดั๊ก คาร์ลิน ในการสืบสวนคดีฆาตกรรมสะเทือนขวัญ และในปี 2007 เขาจะมีหนังฟอร์มยักษ์ "American Gangster" ประกบกับ รัสเซล โครว์ในช่วงเวลาปี2007นั้น เดนเซลได้แสดงหนังเรื่อง The Great Debaters เป็นหนังย้อนไปในสมัยยุค30 แสดงเป็น Melvin B. Tolson ในปี2009 เดนเซล แสดงหนังเรื่องThe Taking of Pelham 123 แสดงเป็นWalter Garber เป็นเจ้าหน้าที่ของสถานีรถไฟ ซึ่งขบวนรถไฟที่123 โดนปล้น ในปี2010 Denzel แสดงหนังเรื่อง The book of ELi และ ปลายปี2010 Denzel แสดงหนังเรื่อง unstopable แสดงเป็น Frank Barnes เกี่ยวกับรถไฟที่หยุดไม่อยู่
คาเมรอน ดิแอซ
เธอยังมีผลงานเรื่อง "Shrek" และได้แสดงร่วมกับทอม ครูซใน "Vanilla Sky" และในภาพยนตร์เรื่อง "The Sweetest Thing" เธอได้รับการวิพากษ์วิจารณ์อย่างรุนแรง ต่อมาปี 2002 เธอรับบทเป็นนักวิ่งราวตามถนนในเรื่อง "Gangs of New York"
นิโคล คิดแมน
ปี 2012 เธอมีภาพยนตร์ 2 เรื่องเรื่องแรกของผู้กำกับ ลี แดเนียล เธอรับบท Charlotte Bless สาวผู้ตกหลุมรักนักโทษในคุกในบทนี้ของเธอถือว่าเป็นบทที่แรงที่สุดในอาชีพนักแสดงเพราะเธอต้องแสดงบทที่มีความก้าวร้าวตลอดทั้งเรื่องแต่บทนี้ก็ทำให้เธอเข้าชิงนักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม ลูกโลกทองคำ และอีกหลายสถาบันแต่ถูกเมินในเวที ออสการ์ ส่วนอีกเรื่องคือ Hemingway & Gellhorn เธอรับบทเป็น Martha Gellhorn นักข่าวในสงครามโลกหนังเรื่องนี้เป็นหนังที่ฉายทางทีวีเรื่องแรกของเธอและบทนี้ก็เข้าชิงนำหญิงยอดเยี่ยมทั้ง ลูกโลกทองคำ และ เอมมี่ อวอร์ดส์