การแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน ปี แรก จัดขึ้นที่ประเทศอะไร?
โอลิมปิกฤดูร้อน
การแข่งขันโอลิมปิกมีขึ้นที่ยุโรปเป็นครั้งแรก โดยกีฬาโอลิมปิกสมัยใหม่ได้ถูกจัดขึ้นเป็นครั้งแรกในปี 1896 หลังจากที่การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกได้หยุดไปเป็นเวลานาน โดยจัดขึ้นที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ที่สนามกีฬา Olympic Stadium ซึ่งได้ถูกทำลายไปโดยทหารฝรั่งเศส
ทีมผสมในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896
ทีมผสม เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6 - 15 เมษายน พ.ศ. 2439 ในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกช่วงแรก ได้ยอมให้ทีมอิสระเข้าแข่งขันโดยเป็นทีมที่รวมจากหลายชาติ โดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากลได้รวมนักกีฬาเหล่านั้นเข้าด้วยกันเป็นทีมผสม (รหัส IOC ZZX) ใน พ.ศ. 2439 ในการแข่งขันเทนนิสทีมคู่มีสองในสามคู่ที่เป็นทีมผสม
กีฬาโอลิมปิก
กีฬาโอลิมปิกโบราณ (Ancient Olympic Games) เป็นเทศกาลทางศาสนาและกรีฑาซึ่งจัดขึ้นทุกสี่ปี ณ สถานที่ศักดิ์สิทธิ์แห่งซุสในโอลิมเปีย กรีซ โดยนครรัฐและราชอาณาจักรกรีซโบราณได้ส่งตัวแทนเข้าร่วมแข่งขัน โอลิมปิกโบราณนี้เน้นกรีฑาเป็นหลัก แต่ก็มีการแข่งขันต่อสู้และรถม้าด้วย ระหว่างการแข่งขัน ความขัดแย้งระหว่างนครรัฐที่เข้าร่วมทั้งหมดจะถูกเลื่อนไปจนกว่าการแข่งขันจะเสร็จสิ้น จุดกำเนิดของกีฬาโอลิมปิกเหล่านี้ยังเป็นปริศนาและตำนาน เรื่องปรัมปราหนึ่งที่ได้รับความนิยมมากที่สุดชี้ว่า เฮราคลีสและซุสผู้เป็นบิดาเป็นแบบฉบับของกีฬาดังกล่าว ตามตำนาน เฮราคลีสเป็นผู้แรกที่เรียกกีฬานี้ว่า "โอลิมปิก" และตั้งธรรมเนียมจัดการแข่งขันขึ้นทุกสี่ปี ตำนานยืนยันว่า หลังจากที่เฮราคลีสสำเร็จภารกิจสิบสองประการ (twelve labors) แล้ว เขาได้ทรงสนามกีฬาโอลิมปิกเพื่อถวายเกียรติแด่ซุส หลังการแข่งขันนี้ เขาเดินเป็นเส้นตรงระยะ 200 ก้าว และเรียกระยะทางนี้ว่า "stadion" (, ) ซึ่งภายหลังชาวกรีกยังใช้เป็นหน่วยวัดระยะทางด้วย เรื่องปรัมปราอีกเรื่องหนึ่งเชื่อมโยงกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกกับมโนทัศน์การพักรบโอลิมปิก (, ) ของกรีซ วันก่อตั้งกีฬาโอลิมปิกโบราณที่ได้รับการยอมรับมากที่สุด คือ 776 ปีก่อนคริสตกาล ตามรอยจารึกซึ่งพบที่โอลิมเปีย และมีการระบุรายชื่อผู้ชนะการวิ่งซึ่งจัดขึ้นทุกสี่ปีเริ่มตั้งแต่ 776 ปีก่อน ค.ศ. กีฬาโอลิมปิกโบราณมีรายการแข่งขันวิ่ง ปัญจกีฬา (ประกอบด้วยการกระโดด ขว้างจักร พุ่งแหลน วิ่ง และมวยปล้ำ) ชกมวย มวยปล้ำ ศิลปะป้องกันตัวแพนแครชัน (pankration) และขี่ม้า ความเชื่อมีอยู่ว่า คอโรเอบัส (Coroebus) พ่อครัวจากนครเอลลิส (Elis) เป็นผู้ชนะโอลิมปิกคนแรก
ประเทศอุรุกวัยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1936
ประเทศอุรุกวัย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 11 ค.ศ. 1936 (พ.ศ. 2479) ณ กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนี ระหว่างวันที่ 1 สิงหาคม – 16 สิงหาคม พ.ศ. 2479
โอลิมปิกฤดูร้อน 2008
โอลิมปิกฤดูร้อนครั้งนี้มีประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขัน 204 ประเทศ ยกเว้นประเทศบรูไนที่ไม่ได้ร่วมเข้าแข่งขัน (รวมทั้งหมดเป็น 205 ประเทศในประวัติการณ์) รายชื่อประเทศที่เข้าสู่สนามในพิธีเปิดได้เรียงตามลำดับขีดจากน้อยไปมากของอักษรจีนตัวย่อ เว้นแต่ประเทศกรีซซึ่งจัดให้เป็นอันดับแรกเนื่องจากเป็นต้นกำเนิดของกีฬาโอลิมปิก จึงทำให้ประเทศกินี (几内亚) ได้เข้าสู่สนามเป็นอันดับแรกถัดจากกรีซ (2 ขีด) และประเทศออสเตรเลีย (澳大利亚) ต่อด้วยประเทศแซมเบีย (赞比亚) เป็นอันดับสุดท้ายตามลำดับ (15 และ 16 ขีด) และปิดท้ายด้วยประเทศจีนในฐานะประเทศเจ้าภาพ
ประเทศนิวซีแลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
ประเทศนิวซีแลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]
โอลิมปิกฤดูร้อน
ไม่มีการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกเนื่องจากเกิดสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง
กีฬาระหว่างรัฐขนาดเล็กในยุโรป
การแข่งขันครั้งแรกจัดขึ้นที่สาธารณรัฐซานมาริโน ในปี ค.ศ. 1985 และการแข่งขันจะจัดขึ้นในปลายเดือนพฤษภาคมหรือต้นเดือนมิถุนายน โดยมีชนิดกีฬาที่ใช้จัดในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกทั้งหมด 9 ชนิด
กีฬาวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน
ส่วนวอลเลย์บอลชายหาดมีการแข่งขันครั้งแรกในโอลิมปิก ที่แอตแลนตา สหรัฐอเมริกา ในปี 1996
กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน
อย่างไรก็ตาม ในสมัยนั้นการจัดการแข่งขันยังไม่ค่อยเข้าที่เข้าทาง การแข่งขันที่กรุงเอเธนส์ นักว่ายน้ำยังต้องใช้วิธีออกสตาร์ตด้วยการกระโดดจากบนเรือลงไปในน้ำท่เย็นจัดราวกับน้ำแข็งของทะเลเมดิเตอร์รเนียน แถมยังมีคลื่นอีกด้วย ดังนันผู้ที่จะเข้าแข่งต้องคิดถึงความแข็งแกร่งทนทานของตนเองว่ามีเพียงพอหรือไม่ที่จะเอาชีวิตให้รอดเสียก่อน จึงจะคิดเรื่องเอาชนะ
กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896
การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 1896 การแข่งขันแบ่งออกเป็น 4 ประเภท เป็นผู้ชายทั้งหมด จะจัดขึ้นในวันที่ 11 เมษายน ใน"อ่าวซี" มีทั้งหมด 13 คนจาก 4 ประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันในครั้งนี้
สหรัฐอเมริกาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896
สหรัฐอเมริกา เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6 - 15 เมษายน พ.ศ. 2439
รายนามผู้เชิญธงชาติเข้าสู่สนามในพิธีเปิดการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2016
รายนามผู้เชิญธงชาติเข้าสู่สนามในพิธีเปิดการแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 เป็นรายชื่อของนักกีฬาผู้อัญเชิญธงชาติของแต่ละประเทศที่เข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกเข้าสู่สนามกีฬามารากานังในระหว่างพิธีเปิดโอลิมปิกฤดูร้อน 2016 ที่จะจัดขึ้นในวันที่ 5 สิงหาคม พ.ศ. 2559 ณ เมืองริโอเดอจาเนโร ประเทศบราซิล โดยผู้อัญเชิญธงชาติของแต่ละประเทศเป็นผู้ที่ได้รับการคัดเลือกจากคณะกรรมการโอลิมปิกแต่ละประเทศเพื่อเชิญธงชาตินำนักกีฬาและเจ้าหน้าที่ของประเทศตัวเองเข้าสู่สนามกีฬา โดยธรรมเนียมแล้วทัพนักกีฬาจากประเทศกรีซจะเป็นประเทศแรกที่เข้าสู่สนามเพื่อเป็นการให้เกียรติที่โอลิมปิกยุคโบราณจัดขึ้นครั้งแรกที่กรีซ และบราซิลจะเป็นทัพนักกีฬาชาติสุดท้ายที่เข้าสู่สนามในฐานะเจ้าภาพจัดการแข่งขัน
โอลิมปิกฤดูร้อน 1944
โอลิมปิกฤดูร้อน 1944 () เป็นกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ที่จะถูกกำหนดให้จัดขึ้นในปีพ.ศ. 2487 (ค.ศ. 1944) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร แต่ต้องยกเลิกการแข่งขันเพราะสงครามโลกครั้งที่ 2
สหราชอาณาจักรในโอลิมปิกฤดูหนาว 1924
สหราชอาณาจักร เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 1 ค.ศ. 1924 (พ.ศ. 2467) ณ เมืองชาโมนิกซ์ ประเทศฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 25 มกราคม – 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2467
กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 1959
กีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อน 1961 () หรือการแข่งขันกีฬามหาวิทยาลัยโลกฤดูร้อนครั้งที่ 1 เป็นการแข่งขันกีฬาของนักศึกษาจากมหาวิทยาลัยทั่วโลกที่มีการแข่งขันกีฬาหลายชนิด จัดขึ้นที่ตูริน อิตาลี ระหว่างวันที่ 26 สิงหาคม ถึง 7 กันยายน พ.ศ. 2504
กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิก () การแข่งขันฟุตบอลโอลิมปิกเริ่มขึ้นครั้งแรกในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900 โดยกำหนดให้นักกีฬามาจากนักฟุตบอลสมัครเล่น เริ่มแรกอังกฤษได้เหรียญทองในปี 1900 1908 และ 1912 หลังจากนั้นก็ไม่ได้เหรียญทองอีกเลย ฮังการีเคยครองเหรียญทองปี 1964 และ 1968 โดยทำสถิติชนะรวด 18 นัด อุรุกวัยก็เป็นอีกทีมที่ชนะสองครั้งติดต่อกันในปี 1924 และ 1928 ในปี 1996 ไนจีเรียสามารถครองเหรียญทองได้ ส่วนฟุตบอลหญิงในกีฬาโอลิมปิกเริ่มมีขึ้นในปี 1996 ที่สหรัฐอเมริกา และเจ้าภาพก็ได้ครองเหรียญทองเป็นประเทศแรก
การคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1984
การคว่ำบาตรโอลิมปิกฤดูร้อน 1984 ที่จัดขึ้นในที่เมืองลอสแอนเจลิส รัฐแคลิฟอร์เนีย ประเทศสหรัฐอเมริกา เกิดขึ้นเพื่อเป็นการตอบโต้การคว่ำบาตรนำโดยสหรัฐอเมริกาต่อโอลิมปิกครั้งก่อนหน้าที่จัดในกรุงมอสโก ประเทศที่เข้าร่วมการคว่ำบาตรประกอบไปด้วยสหภาพโซเวียตและพันธมิตร อย่างไรก็ตาม โรมาเนีย หนึ่งในพันธมิตรของโซเวียดตัดสินใจเข้าร่วมการแข่งขัน
กีฬายิงปืนในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬายิงปืนในโอลิมปิก เป็นกีฬาที่แข่งกันที่ความแม่นยำ ปิแอร์ เดอ กูแบร์แตง (Pierre De Coubertin) ผู้ฟื้นฟูโอลิมปิกสมัยใหม่นั้น เขาก็เคยเป็นแชมป์ยิงปืนสั้นของประเทศฝรั่งเศสมาหลายปีก่อนแล้ว เขาได้ร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกที่กรุงเอเธนส์ในปี 1896 ด้วย ในตอนนั้นมีการแข่งขันเพียง 3 รายการเท่านั้น จากนั้นกีฬายิงปืนก็ได้รับการบรรจุในโอลิมปิกมาโดยตลอด ขาดอยู่เพียง 2 ครั้ง คือ ปี 1904 ที่เซนต์หลุยส์ สหรัฐอเมริกา และ ปี 1928 ที่ อัมสเตอร์ดัม ประเทศเนเธอร์แลนด์ รายการประเภททีมซึ่งมีทั้งปืนสั้นและปืนยาวค่อยๆถูกตัดออกไปจนหมดไปอย่างสิ้นเชิงในปี 1948
โอลิมปิกฤดูร้อน 1896
การฟื้นฟูกีฬาโอลิมปิกยุคโบราณได้ดึงดูดนักกีฬาจาก 14 ประเทศ ด้วยผู้แทนนักกีฬากลุ่มใหญ่จาก ประเทศกรีซ เยอรมนี ฝรั่งเศส และอังกฤษ ในวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2439 นายเจมส์ คอนนอลลี่ ชาวอเมริกัน ชนะการแข่งขันกระโดดสามเท่า ซึ่งกลายเป็นผู้ชนะเลิศในโอลิมปิกคนแรกในรอบมากกว่า 150 ปี ผู้ชนะได้รับรางวัลเป็นเหรียญเงินและช่อโอลีฟ 
ชาวเอเธนส์เคารพการแข่งขันครั้งนี้อย่างแรงกล้า และเมื่อ สไปริดอน หลุยส์ คนเลี้ยงแกะชาวกรีซ ชนะกีฬามาราธอน ซึ่งเป็นรายการที่ได้รับความนิยมสูงสุด หลุยส์จึงได้เป็นวีรบุรุษโอลิมปิกของชาวกรีกนับแต่นั้น
เอเชียนเกมส์ฤดูหนาว
เอเชียนเกมส์ฤดูหนาว () จัดการแข่งขันทุกๆ 4 ปี เช่นเดียวกับเอเชียนเกมส์ กีฬาฤดูหนาวจะจัดขึ้นในภูมิประเทศที่เป็นน้ำแข็งหรือหิมะ เช่น สเก็ตน้ำแข็งและสกี จำนวนประเทศที่มีส่วนร่วมในกีฬาเอเชียนเกมส์ฤดูหนาวน้อยกว่าเอเชียนเกมส์ฤดูร้อน(เอเชียนเกมส์) ด้วยเหตุผลชัดเจนของสภาพภูมิประเทศ และประเทศส่วนใหญ่อยู่ใกล้เส้นศูนย์สูตร ซึ่งไม่มีโอกาสที่จะเข้าถึงการฝึกกีฬาฤดูหนาว
การแข่งขันเอเชียนเกมส์ฤดูหนาวจัดโดยสภาโอลิมปิกแห่งเอเชีย (Olympic Council of Asia - OCA) ภายใต้การดูแลของคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (International Olympic Committee - IOC) โดยมีการจัดครั้งแรกที่เมืองซัปโปะโระ เกาะฮอกไกโด ประเทศญี่ปุ่น
สหราชอาณาจักรในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
สหราชอาณาจักร เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]
ประเทศเดนมาร์กในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
ประเทศเดนมาร์ก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976 (พ.ศ. 2519) ณ กรุงมอนทรีออล ควิเบก ประเทศแคนาดา ระหว่างวันที่ 17 กรกฎาคม – 1 สิงหาคม พ.ศ. 2519
โอลิมปิกฤดูร้อน 1988
มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 24 ประจำปี ค.ศ. 1988 (พ.ศ. 2531) (; ) เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 24 จัดขึ้น ณ โซล สาธารณรัฐเกาหลี ระหว่างวันที่ 2 กันยายน ถึง 18 กันยายน พ.ศ. 2531
โอลิมปิกฤดูร้อน 1928
มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 9 ประจำปี ค.ศ. 1928 (พ.ศ. 2471) เป็นมหกรรมกีฬาโอลิมปิกครั้งแรกที่ทางคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (IOC) ได้ทำการย่นระยะเวลาการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกลงเหลือเพียง 17 วัน ก่อนหน้านั้นการแข่งขันจะกินเวลาเป็นเดือน การแข่งขันครั้งนี้ประเทศที่เป็นเจ้าภาพมีความหวังที่จะได้ชัยชนะในกีฬาฟุตบอล แต่ก็ต้องพลาดหวังเมื่ออุรุกวัยและอาร์เจนตินาได้เข้าชิงชนะเลิศ Paavo Nurmi ได้รับการยกย่องเป็นเจ้าแห่งการแข่งขันวิ่งระยะไกลอีกครั้งหนึ่ง ส่วนสหรัฐอเมริกาได้ครองเหรียญทองถึง 6 เหรียญจากทั้งหมด 11 เหรียญทองของการแข่งขันว่ายน้ำ โอลิมปิกครั้งนี้มีประเทศที่เริ่มฉายแววทางกีฬาเพิ่มขึ้นมาคือ ญี่ปุ่น อีกทั้งยังเป็นโอลิมปิกครั้งแรกที่มีการจัดการแข่งขันกรีฑาหญิง
กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952
การแข่งขันกีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952 เป็นการแข่งขันว่ายน้ำโอลิมปิกที่จัดขึ้นในเฮลซิงกิ ประเทศฟินแลนด์ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 26 กรกฎาคม - 2 สิงหาคม พ.ศ. 2495
สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1936
สาธารณรัฐฟิลิปปินส์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 11 ค.ศ. 1936 (พ.ศ. 2479) ณ กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนีระหว่างวันที่ 1 สิงหาคม – 16 สิงหาคม พ.ศ. 2479ซึ่งในครั้งนี้ ฟิลิปปินส์ได้เหรียญทองแดงเหรียญแรกจากมิเกล ไวท์ ในการแข่งขันวิ่งข้ามรั้ว 400 เมตรชาย
กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน
ปี 1900 โอลิมปิกที่กรุงปารีสนั้น มีการแข่งขันว่ายใต้น้ำ รวมทั้งการว่ายน้ำผ่านเครื่องกีดขวางอีกด้วย อีก 4 ปีต่อมาที่เมืองเซนตหลุยส์ สหรัฐอเมริกา มีการแข่งดำน้ำระยะไกล (Plunge for distance) ซึ่งรายการเหล่านั้นไม่ได้รับความนิยม เพราะผู้ชมจะไม่เห็นอะไรเลลยนอกจากน้ำในขณะที่นักว่ายน้ำดำน้ำอยู่ ทำให้ถูกยกเลิกไป ส่วนการแข่งขันว่ายน้ำประเภทหญิง เริ่มมีขึ้นครั้งแรกในโอลิมมปิกปี 1912 ที่กรุงสต๊อคโฮล์ม ประเทศสวีเดน
อุทยานโอลิมปิก
อุทยานโอลิมปิกเริ่มมีขึ้นเป็นครั้งแรก ในการแข่งขันฤดูร้อนครั้งที่ 4 ในกรุงลอนดอนของสหราชอาณาจักร เมื่อปี พ.ศ. 2451 (ค.ศ. 1908) โดยคณะกรรมการจัดการแข่งขันระบุว่า การแข่งขันทั้งหมดเท่าที่เป็นไปได้ ซึ่งประกอบด้วย ว่ายน้ำ ยิงธนู ฟันดาบ เป็นต้น จะจัดขึ้นบนทำเลเดียวกัน ซึ่งจะมีการจัดสร้างอัฒจันทร์ สำหรับกรีฑาประเภทลู่และกีฬาจักรยาน แต่การจัดตั้งศูนย์กีฬารวมในลักษณะนี้ มิได้ปรากฏในการแข่งขันทุกครั้งแต่อย่างใด โดยในโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 16 เมื่อปี พ.ศ. 2535 (ค.ศ. 1992) และครั้งที่ 21 เมื่อปี พ.ศ. 2553 (ค.ศ. 2010) มีการกระจายสนามแข่งขันออกไปในวงกว้าง อนึ่ง ในปีหลังนี้มีสนามแข่งขันรายการนอร์ดิกสกีใช้ชื่อว่า “อุทยานโอลิมปิกวิสต์เลอร์” (Whistler Olympic Park) สำหรับในการแข่งขันฤดูร้อนครั้งที่ 31 ที่กรุงริโอเดจาเนโรของบราซิล ในปี พ.ศ. 2559 (ค.ศ. 2016) จะแบ่งสนามแข่งขันออกเป็น 4 กลุ่ม มากกว่าจะรวมกันอยู่ในอุทยานแห่งเดียว
กีฬาตะวันออกไกล
การแข่งขันกีฬาโอลิมปิกแห่งตะวันออกไกล ครั้งที่ 1 จัดขึ้นที่สนามกีฬาคาร์นิวัล (ปัจจุบันคือ ศูนย์กีฬาไรซัลอนุสรณ์ หรือ Rizal Memorial Sports Complex) เขตมาลาเต ในกรุงมะนิลา บนหมู่เกาะฟิลิปปินส์ในอารักขาของสหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2456 (ค.ศ. 1913) โดยฟอร์บส์เป็นผู้ประกาศเปิดการแข่งขันอย่างเป็นทางการ ซึ่งมีทั้งสิ้น 8 วัน และ 6 ประเทศเข้าร่วม ประกอบด้วย หมู่เกาะฟิลิปปินส์ฯ สาธารณรัฐจีนฯ จักรวรรดิญี่ปุ่น หมู่เกาะอินเดียตะวันออกของบริเตน (British East Indies Islands; ปัจจุบันคือ มาเลเซีย) ราชอาณาจักรสยาม (ชื่อประเทศจนถึง พ.ศ. 2482; ปัจจุบันคือราชอาณาจักรไทย) และ หมู่เกาะฮ่องกงของบริเตน (ปัจจุบันคือ เขตปกครองพิเศษฮ่องกงของสาธารณรัฐประชาชนจีน) ต่อมาในปี พ.ศ. 2458 (ค.ศ. 1915) สมาคมฯ เปลี่ยนชื่อเป็น "สมาคมกีฬาแห่งตะวันออกไกล" และเปลี่ยนชื่อการแข่งขันมาเป็น"กีฬาชิงชนะเลิศแห่งตะวันออกไกล" โดยเริ่มใช้ครั้งแรกในการแข่งขันครั้งที่ 2 ซึ่งจัดขึ้นที่นครเซียงไฮ ของสาธารณรัฐจีนฯ
กีฬาวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน
ในปี 1964 วอลเลย์บอลได้รับการบรรจุในโอลิมปิกเป็นครั้งแรก ญี่ปุ่นซึ่งเป็นเจ้าภาพได้เหรียญทองประเภทหญิง ทั้งโซเวียตและญี่ปุ่นก็ครองดับอันดับต้นๆมาตลอดจนถึงทศวรรษที่ 80 อเมริกาเริ่มทวงความเป็นจ้าวกลับคืนมาด้วยการคว้าเหรียญทองวอลเลย์บอลประเภทชายในโอลิมปิก 2 สมัยติดต่อกัน ในปี 1984 ที่ลอสแอนเจลิส และในปี 1988 ที่โซล
กีฬาโอลิมปิก
กีฬาโอลิมปิก (อังกฤษ: Olympic Games, ฝรั่งเศส: les Jeux olympiques, JO) หรือโอลิมปิกส์ (อังกฤษ: Olympics) สมัยใหม่ เป็นการแข่งขันระหว่างประเทศที่สำคัญ ทั้งกีฬาฤดูร้อนและฤดูหนาว โดยมีนักกีฬาหลายพันคนเข้าร่วมการแข่งขันหลายชนิดกีฬา กีฬาโอลิมปิกถูกมองว่าเป็นการแข่งขันกีฬาที่สำคัญที่สุดของโลก โดยมีประเทศเข้าร่วมกว่า 200 ประเทศ ปัจจุบัน กีฬาโอลิมปิกจัดขึ้นทุกสองปี ผลัดกันระหว่างโอลิมปิกฤดูร้อนกับโอลิมปิกฤดูหนาว หมายความว่า โอลิมปิกฤดูร้อนและโอลิมปิกฤดูหนาวจะจัดห่างกันสี่ปี การสร้างสรรค์กีฬาโอลิมปิกได้รับแรงบันดาลใจจากกีฬาโอลิมปิกโบราณ ซึ่งจัดขึ้นในโอลิมเปีย กรีซ จากศตวรรษที่ 8 ก่อนคริสตกาล ถึงคริสต์ศตวรรษที่ 4 บารอน ปีแยร์ เดอ กูแบร์แต็ง ก่อตั้งคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) ใน พ.ศ. 2437 นับแต่นั้น ไอโอซีกลายเป็นองค์การดูแลกระบวนการโอลิมปิก (Olympic Movement) โดยมีกฎบัตรโอลิมปิกนิยามโครงสร้างและอำนาจหน้าที่ของคณะกรรมการฯ
สาธารณรัฐไอร์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
สาธารณรัฐไอร์แลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]
โอลิมปิกฤดูร้อน 2020
ในทวีปยุโรปนี้จะมีการถ่ายทอดสดผ่านสถานีโทรทัศน์ดิสคัฟเวอรี่ คอมมิวนิเคชั่น ซึ่งเป็นกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งแรก ภายใต้สิทธิ์การถ่ายทอดสดในทวีปยุโรปของคณะกรรมการโอลิมปิกสากล หรือ ไอโอซี โดยได้สิทธิ์การถ่ายทอดสดตั้งแต่กีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 2018 ที่เมืองพย็องชัง ประเทศเกาหลีใต้ เป็นต้นมา โดยสิทธิ์การถ่ายทอดสดในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนปี 2020 จะครอบคลุมทวีปยุโรปเกือบทั้งหมด ยกเว้นประเทศฝรั่งเศส และประเทศรัสเซีย เนื่องจากประเทศฝรั่งเศสยังมีสิทธิ์การถ่ายทอดสดอยู่ ซึ่งจะหมดสัญญาการถ่ายทอดสดในการแข่งขันครั้งนี้ โดยสถานีโทรทัศน์ดิสคัฟเวอรี่จะคุ้มครองใบอนุญาตย่อยในแต่ละประเทศ ซึ่งจะส่งระบบสัญญาณที่สามารถให้บริการฟรี (Free to Air) ทั่วทวีปยุโรป ในประเทศสหราชอาณาจักร จะเป็นครั้งสุดท้ายที่สถานีโทรทัศน์บีบีซี ถือสิทธิ์การถ่ายทอดสดอย่างเต็มรูปแบบ ซึ่งในครั้งต่อไปสถานีโทรทัศน์บีบีซีจะถือใบอนุญาตย่อยของสถานีโทรทัศน์ดิสคัฟเวอรี่แทน
ประเทศฮังการีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896
ประเทศฮังการี เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6 - 15 เมษายน พ.ศ. 2439
ฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900
กีฬาฟุตบอลในโอลิมปิกฤดูร้อน 1900 จัดแข่งขันที่ปารีส ประเทศฝรั่งเศส แข่งขัน 1 ประเภท คือประเภทชาย ได้รับการบรรจุเป็นกีฬาหลักของโอลิมปิกฤดูร้อนอย่างเป็นทางการครั้งแรก
ประเทศนอร์เวย์ในโอลิมปิกฤดูหนาว 1924
ประเทศนอร์เวย์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 1 ค.ศ. 1924 (พ.ศ. 2467) ณ เมืองชาโมนิกซ์ ประเทศฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 25 มกราคม – 5 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2467
ประเทศเกาหลีเหนือในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
สาธารณรัฐประชาธิปไตยประชาชนเกาหลี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]
ประเทศเลบานอนในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
ประเทศเลบานอน เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]
กีฬาจักรยานในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬาจักรยานในโอลิมปิก () การแข่งขันจักรยานประเภทลู่ได้รับการบรรจุเข้าในกีฬาโอลิมปิกที่เอเธนส์ ปี ค.ศ. 1896 ตอนนั้นการแข่งขันจักรยานถูกบรรจุอยู่ในการแข่งขันอย่างมากมาย จนต้องตัดบางรายการที่ไม่น่าสนใจออกบ้าง ถึงกระนั้นก็ยังคงมีรายการเก่าแก่ที่ทำการแข่งขันอย่างต่อเนื่องจนถึงปัจจุบัน เช่น รายการสปริ๊นท์ 1,000 เมตร ส่วนรายการประเภททีมเพอร์สูท 4,000 เมตร ก็เป็นอีกรายการที่ถูกบรรจุเข้าไว้ในปี ค.ศ. 1908 จนถึงปัจจุบัน นักกีฬาหญิงไม่ได้มีโอกาสเข้าร่วมการแข่งขันจักรยานประเภทลู่เลย จนกระทั่ง ปี ค.ศ. 1988 มีการแข่งขันรายการสปริ๊นท์ 1,000 เมตร ประเภทหญิงขึ้นเป็นครั้งแรกในกีฬาโอลิมปิก คราวนั้นนักปั่นสาวจากเยอรมันได้รับเหรียญทอง
ยูโกสลาเวียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
ยูโกสลาเวีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]
ประเทศฮังการีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1936
ประเทศฮังการี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 11 ค.ศ. 1936 (พ.ศ. 2479) ณ กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนีระหว่างวันที่ 1 สิงหาคม – 16 สิงหาคม พ.ศ. 2479
ประเทศฝรั่งเศสในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896
ประเทศฝรั่งเศส เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6 - 15 เมษายน พ.ศ. 2439
ประเทศกรีซในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896
ประเทศกรีซ เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6 - 15 เมษายน พ.ศ. 2439 โดยที่กรีซเป็นเจ้าภาพในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งนี้ รายชื่อนักกีฬาของกรีซที่เข้าแข่งขันโดยทั่วไปมักกล่าวว่ามี 169 คน แต่บางแหล่งกล่าวว่ามีมากถึง 176 คน แข่งขันกีฬา 9 ประเภท กรีซได้เหรียญรางวัลเป็นอันดับสองรองจากสหรัฐอเมริกา โดยได้เหรียญทองน้อยกว่าแต่ได้เหรียญรวมมากกว่า
กีฬายกน้ำหนักในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬายกน้ำหนักกลายเป็นกีฬาหลักที่ถูกบรรจุเป็นประจำในโอลิมปิกตั้งแต่ปี 1920 ที่เบลเยี่ยม จนในปี 1932 จึงเริ่มมีการแบ่งรุ่นน้ำหนัก และในปี 2000 ที่ซิดนีย์ มีการแข่งขันยกน้ำหนักประเภทหญิงเป็นครั้งแรก
กีฬายูโดในโอลิมปิกฤดูร้อน
อีก 4 ปีต่อมาที่เม็กซิโกซิตีไม่มีการแข่งขันยูโด กลับมาอีกครั้งในการแข่งขันโอลิมปิกครั้งที่ 20 ที่มิวนิค ประเทศเยอรมนี ในปี 1972 ส่วนยูโดประเภทหญิงเริ่มขึ้นในปี 1988 ในฐานะกีฬาสาธิตเมื่อเกาหลีใต้ได้เป็นเจ้าภาพ และในที่สุดก็เป็นกีฬาชิงเหรียญทองอย่างเต็มตัว ในปี 1992 ที่บาร์เซโลนา ประเทศสเปน
ประเทศอุรุกวัยในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
ประเทศอุรุกวัย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]
กีฬาเรือใบในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬาเรือใบในโอลิมปิก () มีการแข่งขันมาตั้งแต่โอลิมปิกสมัยใหม่ครั้งแรกในปี ค.ศ. 1896 แต่ก็ต้องหยุดชะงักเพราะสภาพอากาศไม่เอื้ออำนวย ซึ่งมักจะตรงกับเวลาที่จะมีการแข่งขันโอลิมปิก ทำให้เรือยนต์เข้ามาแทนที่ เช่น ในปี ค.ศ. 1908 ที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ
กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896
กีฬากรีฑาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896 เป็นกีฬาโอลิมปิกสมัยใหม่ครั้งแรกจะจัดขึ้นที่เอเธนส์ ประเทศกรีซ กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 6–10 เมษายน ค.ศ. 1896 โดยจะจัดขึ้นที่สนามกีฬาพานาธิเนอิก ยกเว้นกีฬาวิ่งมาราธอน ซึ่งในครั้งนี้จะมีการแข่งขันทั้งหมด 12 รายการ
ประเทศออสเตรียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
ประเทศออสเตรีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]
กีฬาเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000
กีฬาเทควันโดในโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 จัดแข่งขันที่ซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย แข่งขัน 8 ประเภท ได้รับการบรรจุเป็นกีฬาหลักของโอลิมปิกฤดูร้อนอย่างเป็นทางการครั้งแรก
โอลิมปิกฤดูร้อน 1996
มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 26 ประจำปี ค.ศ. 1996 (พ.ศ. 2539) จัดการแข่งขันที่เมืองแอตแลนตา ประเทศสหรัฐอเมริกา ระหว่างวันที่ 23 ส.ค.-8 ก.ย. ซึ่งถือเป็นการจัดการแข่งขันที่ยิ่งใหญ่เพราะเป็นการครบรอบ 100 ปีของการจัดโอลิมปิกเกมส์ และได้สร้างสถิติการแข่งขันมากมายไม่ว่าจะเป็นจำนวนนักกีฬา, เจ้าหน้าที่รวมทั้มประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขันอีกด้วย
โอลิมปิกฤดูร้อน
นักกีฬาถูกส่งเข้าแข่งขันโดยคณะกรรมการโอลิมปิกของประเทศต่าง ๆ (NOC-National Olympic Committee) เพื่อแสดงจำนวนพลเมืองในบังคับของประเทศตน เพลงชาติและธงชาติประกอบพิธีมอบเหรียญ และตารางแสดงจำนวนเหรียญที่ชนะ โดยถูกใช้อย่างกว้างขวางในบางประเทศ โดยปกติแล้วเฉพาะประเทศที่ได้รับการรับรองเท่านั้นที่จะมีผู้แทนได้ แต่มีแค่เพียงประเทศมหาอำนาจบางประเทศเท่านั้นที่ได้รับอนุญาตให้มีส่วนร่วม
โอลิมปิกฤดูร้อน 1952
มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 15 ประจำปี ค.ศ. 1952 (พ.ศ. 2495) จัดขึ้นที่เฮลซิงกิ ประเทศฟินแลนด์ เอมิล ซาโตเปก จากเชโกสโลวาเกียได้กลายเป็นดาวเด่นในหมู่นักกีฬาในปี 1952 เมื่อเขาได้ชัยชนะในการแข่งขันวิ่งระยะไกล 10,000 เมตร และ 50,000 เมตร รวมทั้งการแข่งขันวิ่งมาราธอน และภรรยาของเขาก็ได้รับเหรียญทองจากการแข่งขันพุ่งแหลน ครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่สหภาพโซเวียตได้เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก รวมทั้งประเทศไทยก็เข้าร่วมการแข่งขันเป็นครั้งแรกเช่นกัน
โอลิมปิกฤดูร้อน
ออสเตรเลียเป็นประเทศแรกในโอเชียเนียที่ได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก การแข่งขันครั้งนี้ประเทศที่พิชิตเหรียญทองกีฬาว่ายน้ำได้มากที่สุดคือ ออสเตรเลีย โดยมี Dawn Fraser นักว่ายน้ำหญิงเป็นผู้ได้รับการกล่าวขวัญถึงมากที่สุดเพราะนอกจากพิชิตเหรียญทองได้แล้วยังสร้างสถิติเวลาใหม่และไม่มีผู้ใดทำลายได้ถึง 15 ปี ในการแข่งขันครั้งนี้เหตุการณ์ทางการเมืองประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขันได้เกิดความกระทบกระทั่งกันระหว่างนักกีฬาจากโซเวียตกับฮังการีในระหว่างการแข่งขันโปโล
โอลิมปิกฤดูร้อน 1896
เพลงประจำการแข่งขันโอลิมปิกแต่งดนตรีโดย สไปรอส ซามาราส และเนื้อร้องโดย คอสติส ปาลามาส ซึ่งบรรเลงครั้งแรกในโอลิมปิก ครั้งที่ 1 ที่เอเธนส์นี่เอง หลังจากนั้นเพลงนี่ได้ถูกกำหนดให้เป็นเพลงบรรเลงในพิธีเปิดจนถึง ปี 1960 ตั้งแต่นั้นมาเพลงของซารามาสและปาลามาส ก็กลายเป็นเพลงประจำการแข่งขันโอลิมปิกอย่างเป็นทางการ โดยการตัดสินใจในการประชุมคณะกรรมการโอลิมปิกสากล ในปี 1958ประเทศที่ได้เข้าร่วมการแข่งขันมีทั้งหมด 14 ประเทศได้แก่
ปีแยร์ เดอ กูแบร์แต็ง
วันที่ 23 มิถุนายน ค.ศ. 1894 ในซอร์บอน (Sorbonne) กรุงปารีส คณะกรรมการโอลิมปิกสากล (IOC) ก็ถือกำเนิดขึ้น และเริ่มเตรียมการจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกสมัยใหม่ขึ้น โดยให้กีฬาโอลิมปิกครั้งแรกจะจัดขึ้นในกรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ เพื่อให้เกียรติแก่ประเทศผู้ให้กำเนิดกีฬาโอลิมปิก และกำหนดให้กีฬาจัดขึ้นทุก ๆ 4 ปี มีประธาน IOC คนแรกคือ ดีมีตรีโอส วีเกลัส
โอลิมปิกฤดูร้อน 1992
มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 25 ประจำปี ค.ศ. 1992 (พ.ศ. 2535) จัดที่เมืองบาร์เซโลนา ประเทศสเปน ถูกเรียกว่าเป็น Money Game เพราะว่านักกีฬาทั้งชายและหญิงต่างทำการแข่งขันเพื่ออะไรก็ตามที่สามารถทำเงินได้ หรือแม้แต่ Jordan ได้ใช้ธงชาติสหรัฐอเมริกาคลุมป้ายผู้สนับสนุนกีฬาอย่างเป็นทางการของทีมบาสเกตบอลสหรัฐอเมริกาด้วยเหตุผลที่ว่าไม่ใช้เป็นบริษัทผลิตรองเท้ากีฬาที่ใช้ชื่อของเขาในการขายสินค้า
ประเทศเดนมาร์กในโอลิมปิกฤดูร้อน 1936
ประเทศเดนมาร์ก เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 11 ค.ศ. 1936 (พ.ศ. 2479) ณ กรุงเบอร์ลิน ประเทศเยอรมนีระหว่างวันที่ 1 สิงหาคม – 16 สิงหาคม พ.ศ. 2479
กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิก () ได้รับการยอมรับบรรจุเป็นกีฬาที่แข่งขันในโอลิมปิกสมัยใหม่ครั้งแรกในปี 1896 ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ โดยในระยะแรกมีเพียงการแข่งขันประเภทชาย เปิดโอกาสให้นักกีฬาว่ายน้ำใช้ท่าอะไรก็ได้ แต่ผลปรากฏว่า คนที่ได้รับชัยชนะคราวนั้นคือคนที่ใช้ท่าทรัดเจิ้น ในปี 1900 ที่กรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส คณะกรรมการจัดการแข่งขันได้เพิ่มการว่ายน้ำท่ากรรเชียงเข้าไปอีก 1 รายการ ต่อมาปี 1908 ที่กรุงลอนดอน ประเทศอังกฤษ จึงเพิ่มท่ากบ และไม่นานนักท่าผีเสื้อจึงตามมาเป็นท่าสุดท้าย
ประเทศฝรั่งเศสในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
ประเทศฝรั่งเศส เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]
โอลิมปิกฤดูหนาว
อดีตประเทศ
ประเทศอิตาลีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896
ประเทศอิตาลี เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6 - 15 เมษายน พ.ศ. 2439
สหราชอาณาจักรในโอลิมปิกฤดูร้อน 2012
บริเตนใหญ่ (สหราชอาณาจักรแห่งบริเตนใหญ่และไอร์แลนด์เหนือ) เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 30 ค.ศ. 2012 (พ.ศ. 2555) ณ กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ในฐานะเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิก ระหว่างวันที่ 27 กรกฎาคม ถึง 12 สิงหาคม พ.ศ. 2555 หากนับรวมโอลิมปิกครั้งนี้ ลอนดอนจะเป็นเมืองแห่งแรกของโลกที่ได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพจัดกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนถึงสามครั้ง โดยสองครั้งก่อนหน้านี้จัดขึ้นเมื่อ ค.ศ. 1908 (พ.ศ. 2451) และ 1948 (พ.ศ. 2491) ตามลำดับ
กีฬาโอลิมปิก
คณะกรรมการผู้ริเริ่ม ได้ลงมติว่า ให้ทำการเปิดการแข่งขันโอลิมปิกปัจจุบันขึ้น โดยกำหนด 4 ปีต่อ 1 ครั้ง โดยให้ประเทศสมาชิกหมุนเวียนผลัดเปลี่ยนกันเป็นเจ้าภาพ แต่การเปิดแข่งขันครั้งแรกให้เริ่ม ณ กรุงเอเธนส์ ใน พ.ศ. 2439 (ค.ศ. 1896) เพื่อเป็นอนุสรณ์แห่งการกำเนิดกีฬาโอลิมปิกเมื่อครั้งโบราณ จากนั้นเป็นต้นมา การแข่งขันและวิธีเล่นกรีฑาก็พัฒนาไปอย่างกว้างขวาง และการแข่งขันทุก ๆ ครั้ง ให้ถือเอากรีฑาเป็นกีฬาหลัก ซึ่งจะขาดเสียมิได้ในการแข่งขันแต่ละครั้ง
โอลิมปิกฤดูร้อน 1912
มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 5 ประจำปี ค.ศ. 1912 (พ.ศ. 2455) เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกที่จัดขึ้นที่กรุงสตอกโฮล์ม ประเทศสวีเดน ในครั้งนี้พระเจ้ากุสตาฟที่ 5 แห่งสวีเดนได้ตรัสยกย่อง Jim Thorpe นักกีฬาจากสหรัฐอเมริกาว่าเป็นนักกีฬาที่ยิ่งใหญ่ที่สุดในโลก ซึ่งคำยกย่องนั้นเป็นสิ่งที่ไม่เกินความจริงเลย โดยเขาชนะเลิศการแข่งขันกีฬาลู่-ลาน 5 ประเภท (Pentathalon) รวมทั้งชนะเลิศการแข่งขันกีฬาลู่-ลาน 10 ประเภท (Decathalon) ด้วย ซึ่งได้ทำให้ Thorpe ได้กลายเป็นดาวของกีฬาโอลิมปิกจากสหรัฐอเมริกาอย่างแท้จริง
ประเทศไทย
ประเทศไทยเข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งแรกใน ค.ศ. 1952 และกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวใน ค.ศ. 2002 ประเทศไทยทำผลงานดีที่สุดในกีฬาชกมวย นักมวยสากลสมัครเล่น สมรักษ์ คำสิงห์เป็นนักกีฬาชาวไทยคนแรกผู้คว้าเหรียญทองในโอลิมปิกฤดูร้อน 1996 นักกีฬาไทยทำผลงานได้ดีในกีฬาซีเกมส์ ประเทศไทยเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันเอเชียนเกมส์ 4 ครั้ง (ค.ศ. 1966, 1970, 1978 และ 1998) และซีเกมส์ 6 ครั้ง นอกจากนี้ยังเคยเป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันเอเชียนคัพและฟุตบอลโลกหญิงเยาวชนอีกด้วย
วอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964
วอลเลย์บอลหญิงในโอลิมปิกฤดูร้อน 1964 เป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลหญิง จำนวน 6 ทีม ภายใต้การกำกับดูแลการแข่งขันโดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (ไอโอซี) ร่วมกับ สหพันธ์วอลเลย์บอลนานาชาติ (เอฟไอวีบี) และนับเป็นการแข่งขันวอลเลย์บอลในโอลิมปิกฤดูร้อน ครั้งแรกอีกด้วย จัดการแข่งขันระหว่างวันที่ 11 ถึง 23 ตุลาคม 1964 โดยวอลเลย์บอลหญิงทีมชาติญี่ปุ่น สามารถคว้าเหรียญทองไปครองได้เป็นสมัยแรก
โอลิมปิกฤดูร้อน 2016
การแข่งขันโอลิมปิกครั้งนี้เป็นครั้งแรกที่อยู่ในภายใต้การดูแลของโทมัส บัค ประธานคณะกรรมการโอลิมปิกสากล นครรีโอเดจาเนโร ได้ถูกประกาศชื่อเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิกครั้งที่ 31 ในการประชุมคณะกรรมการโอลิมปิกสากลครั้งที่ 121 ที่กรุงโคเปนเฮเกน ประเทศเดนมาร์ก ในวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2552 นครรีโอเดจาเนโรนั้นเป็นเมืองแรกของทวีปอเมริกาใต้ที่จัดโอลิมปิกฤดูร้อน ซึ่งเป็นประเทศแรกในกลุ่มภาษาโปรตุเกสที่จัดโอลิมปิกฤดูร้อน และเป็นเมืองเจ้าภาพโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งแรกที่จัดในฤดูหนาว (ซึ่งในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2000 ที่นครซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย ได้เริ่มจัดการแข่งขันในวันที่ 15 กันยายน – ซึ่งอีก 5 วันถัดไป จะเป็นวสันตวิษุวัต ในซีกโลกใต้) รวมถึงเป็นเมืองแรกในรอบ 16 ปี และเป็นเมืองที่ 3 ที่เป็นเจ้าภาพในซีกโลกใต้
ประเทศออสเตรเลียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
ประเทศออสเตรเลีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]
โอลิมปิกฤดูร้อน 2008
มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 ประจำปี ค.ศ. 2008 (พ.ศ. 2551) (; ) เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 29 จัดขึ้น ณ กรุงปักกิ่ง ฮ่องกง ชิงเต่า ชิงหวงเต่า เซี่ยงไฮ้ และเสิ่นหยาง สาธารณรัฐประชาชนจีน ระหว่างวันที่ 8 สิงหาคม (การแข่งขันฟุตบอลจัดขึ้นในวันที่ 6 สิงหาคม) ถึง 24 สิงหาคม พ.ศ. 2551 ตามมาด้วยพาราลิมปิกฤดูร้อน 2008 ตั้งแต่วันที่ 6 กันยายน ถึงวันที่ 17 กันยายน การแข่งขันโอลิมปิกครั้งนี้ถือเป็นการแข่งขันครั้งที่สามที่มีเจ้าภาพอยู่ในทวีปเอเชีย (ครั้งที่หนึ่ง ณ กรุงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น ในปี พ.ศ. 2507 และครั้งที่สอง ณ โซล ประเทศเกาหลีใต้ พ.ศ. 2531) โดยพิธีเปิดได้เริ่มขึ้นในเวลา 20 นาฬิกา (8 นาฬิกาตอนกลางคืน) 8 นาทีตามเวลากรุงปักกิ่ง (19 นาฬิกา 8 นาที ตามเวลาแห่งประเทศไทย) โดยเลข 8 นี้เป็นเลขนำโชคของชาวจีนซึ่งเชื่อกันว่าเลข 8 เป็นเลขมงคลมากที่สุด เพราะออกเสียงคล้ายกับคำว่า "ฟา" (發/发) ที่หมายถึง "ร่ำรวย" 12 สิงหาคม 2551 - 31 ตุลาคม 2551
โอลิมปิกฤดูร้อน 1904
การแข่งขันครั้งนี้มีนักกีฬาจากประเทศในยุโรปมาร่วมการแข่งขันในครั้งนี้น้อยมากเนื่องจากความไม่สะดวกในการเดินทาง นักกีฬาจากสหรัฐอเมริกาจึงได้ครอบครองเหรียญชัยชนะมากที่สุด กีฬาโอลิมปิกในครั้งนี้จัดว่าเป็นครั้งที่น่าอดสูที่สุด เริ่มจากการแย่งกันระหว่างเมืองเซนต์หลุยส์และชิคาโก ว่ารัฐใดจะได้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน นอกจากนั้นนักกีฬาผู้ที่ได้เข้าเส้นชัยในการแข่งขันวิ่งมาราธอนยังใช้วิธีการสกปรกในการได้มาซึ่งชัยชนะครั้งนั้นด้วยการแอบโดยสารรถบรรทุกระหว่างการแข่งขันเพื่อย่นระยะทาง
รัฐเวียดนามในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952
รัฐเวียดนาม หรือต่อมาคือสาธารณรัฐเวียดนาม หรือเวียดนามใต้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 15 (พ.ศ. 2495) ในชื่อ เวียดนาม ณ เมืองเฮลซิงกิ ประเทศฟินแลนด์ระหว่างวันที่ 19 กรกฎาคม – 3 สิงหาคม พ.ศ. 2495 เป็นการแข่งขันโอลิมปิกครั้งแรกของเวียดนาม นักกีฬาที่เข้าแข่งขันเป็นนักกีฬาชายทั้งหมด
กีฬากระโดดน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬากระโดดน้ำในโอลิมปิก เป็นชนิดกีฬาที่จัดแข่งขันหลักในกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน กีฬากระโดดน้ำถูกบรรจุในโอลิมปิกเป็นครั้งแรก ในปี 1904 ที่เซนต์หลุยส์ สหรัฐอเมริกา มีสองรายการและเป็นประเภทชายทั้งสิ้น ได้แก่นับตั้งแต่ปี 1924 จนถึงปัจจุบัน กระโดดน้ำไม่ได้มีการเปลี่ยนรูปแบบในการแข่งขันไปเลย จนกระทั่งโอลิมปิกครั้งที่ 27 ที่ เมืองซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย มีการเพิ่มรายการกระโดดน้ำคู่เข้าไปด้วย เรียกว่า ซิงโครไนซ์ ไดวิ่ง (Synchronized Diving) เป็นการกระโดดน้ำเป็นคู่ เหมือนกับการกระโดดน้ำประเภทเดี่ยว แต่นักกระโดดน้ำทั้งสองคนต้องทำทุกอย่างให้พร้อมกัน ตั้งแต่ตำแหน่งที่เริ่มต้นจนกระทั่งถึงท่าจบในการลงสู่พื้นน้ำ
ประเทศปานามาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
ประเทศปานามา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]
ทีมรวมเฉพาะกิจในโอลิมปิก
ทีมรวมชุดนี้ ใช้ธงโอลิมปิกและเพลงสรรเสริญของโอลิมปิก (Olympic Hymn) ในระหว่างการแข่งขันทั้งสอง โดยเฉพาะในพิธีเปิดการแข่งขันและพิธีมอบเหรียญรางวัล เนื่องจากแต่ละประเทศในทีม ยังไม่ได้การรับรองจากไอโอซี แม้ว่าที่บาร์เซโลนา จะมีความพยายามขอใช้ธงและเพลงชาติของแต่ละประเทศก็ตาม จนกระทั่งในโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 17 ที่ลิลฮัมเมอร์ของนอร์เวย์ในปี พ.ศ. 2537 (ค.ศ. 1994) และโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 26 ที่แอตแลนตาของสหรัฐอเมริกาในปี พ.ศ. 2539 (ค.ศ. 1996) นักกีฬาแต่ละชาติแยกเป็นทีมอิสระของตน เพื่อเข้าร่วมแข่งขันโอลิมปิกทั้งสองเป็นครั้งแรก ทั้งนี้ ชาติในทีมรวมทั้งหมด 12 ประเทศลงแข่งขันในโอลิมปิกฤดูร้อน ขณะที่มีเพียง 6 ชาติที่เข้าร่วมโอลิมปิกฤดูหนาว
* ชาติในทีมรวมที่เข้าร่วมโอลิมปิกฤดูหนาว
โอลิมปิกฤดูหนาว
โอลิมปิกฤดูหนาว () เป็นการแข่งขันระดับโอลิมปิกด้านกีฬาฤดูหนาวที่จัดขึ้นทุก 4 ปี ลักษณะของกีฬาฤดูหนาวจะจัดขึ้นในภูมิประเทศที่เป็นน้ำแข็งหรือหิมะ เช่นสเกตน้ำแข็งและสกี โดยคณะกรรมการโอลิมปิกของชาติต่าง ๆ (NOCs) บางประเทศนั้นจะเป็นคณะเดียวกันกับโอลิมปิกฤดูร้อนที่จะเป็นผู้ส่งนักกีฬาเข้าแข่งขันกับนักกีฬาของชาติอื่น เพื่อชิงเหรียญทอง เหรียญเงิน และเหรียญทองแดง
สาธารณรัฐตูนิเซียในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
สาธารณรัฐตูนิเซีย เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]
ประเทศจาเมกาในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
ประเทศจาเมกา เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]
กีฬาพาราลิมปิก
นับแต่นั้นมา ก็มีการแข่งขันระดับนานาชาติ เป็นกิจจะลักษณะต่างกรรมต่างวาระ มาเป็นระยะๆ จนถึงปี ค.ศ. 1960 ที่กรุงโรมของอิตาลี กีฬาคนพิการนานาชาติ ก็ปรับระบบเข้ามาสู่การเป็น “กีฬาโอลิมปิกคนพิการ” ด้วยการจัดในเมืองเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ในปีเดียวกันเป็นครั้งแรก แต่แนวความคิดดังกล่าวก็ประสบปัญหามากมาย โดยเฉพาะปัญหาค่าใช้จ่ายบานปลายของเมืองเจ้าภาพโอลิมปิก ทำให้กีฬาคนพิการนานาชาติ ต้องแยกไปแข่งขันเองต่างหาก ตามหัวเมืองอื่นๆ ที่มีความพร้อม และเป็นไปได้มากกว่า
โอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน หรือ ซัมเมอร์โอลิมปิกเกมส์ () เป็นการแข่งขันกีฬาหลายชนิดระหว่างประเทศ ซึ่งตามปกติจะมีการจัดแข่งขันทุกสี่ปี โดยคณะกรรมการโอลิมปิกสากล (International Olympic Committee หรือ IOC) ในแต่ละครั้งจะมีการมอบเหรียญรางวัล ผู้ชนะเลิศได้เหรียญทอง อันดับสองได้เหรียญเงิน และอันดับสามได้เหรียญทองแดง การมอบเหรียญนี้เป็นประเพณีตั้งแต่ปี 1904 ต่อมามีการจัดแข่งขันโอลิมปิกฤดูหนาว อันสืบเนื่องมาจากความสำเร็จของโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬาเรือพายในโอลิมปิกฤดูร้อน
กีฬาเรือพายในโอลิมปิก () ได้รับการบรรจุในโอลิมปิกตั้งแต่โอลิมปิกสมัยใหม่ครั้งแรกที่กรุงเอเธนส์ ปี ค.ศ. 1896 แต่โชคไม่ดีเพราะสภาพอากาศไม่เอื้ออำนวยจึงไม่สามารถจัดแข่งได้ อีก 4 ปีต่อมาเมื่อประเทศฝรั่งเศสเป็นเจ้าภาพ จึงมีการแข่งขันเรือพายเป็นครั้งแรกในกีฬาโอลิมปิก ซึ่งในครั้งนั้นมีการแข่งขันเฉพาะประเภทชายรวม 5 รายการ ในระยะแรกอังกฤษครองความเป็นจ้าวอย่างโดดเด่นมาก ต่อมาสหรัฐอเมริกาจึงเข้ามาแทนที่ จนมาถึงช่วงทศวรรษ 1950 โซเวียตและเยอรมนีตะวันออกเริ่มเข้ามาแย่งเหรียญทอง แต่ปัจจุบันนี้ไม่มีใครโดดเด่นพิเศษ ต่างก็มีโอกาสคว้าเหรียญทองเท่าเทียมกัน
กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1924
การแข่งขันกีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1924 เป็นการแข่งขันว่ายน้ำโอลิมปิกที่จัดขึ้นในกรุงปารีส ประเทศฝรั่งเศส กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 13 - 20 กรกฎาคม พ.ศ. 2467
โอลิมปิกฤดูร้อน 1908
มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 4 ประจำปี ค.ศ. 1908 (พ.ศ. 2451) เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกครั้งที่ 4 มีขึ้นที่กรุงลอนดอน โดยจัดการแข่งขันขึ้นระหว่างเดือนเมษายนถึงเดือนตุลาคม ผู้นำในการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ประเทศอังกฤษ โดยสามารถครอบครองเหรียญชัยได้ถึง 145 เหรียญโดยมีสหรัฐอเมริกาตามมาเป็นอันดับที่ 2
ประเทศฟินแลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
ประเทศฟินแลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]
โอลิมปิกฤดูร้อน
อดีตประเทศ
สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนีในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
สหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]
ประเทศไอซ์แลนด์ในโอลิมปิกฤดูร้อน 1976
ประเทศไอซ์แลนด์ เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 21 ค.ศ. 1976([[พ.ศ. 2519) ณ กรุง[[มอนทรีออล]] [[ควิเบก]] [[ประเทศแคนาดา]] ระหว่างวันที่ [[17 กรกฎาคม]] – [[1 สิงหาคม]] [[พ.ศ. 2519]]
ทวิกีฬาฤดูหนาว
ส่วนการแข่งขันชิงแชมป์โลกครั้งแรกของไบแอธลอนได้จัดขึ้นใน ค.ศ. 1958 ที่ประเทศออสเตรีย และใน ค.ศ. 1960 ได้นำมาบรรจุไว้ในกีฬาโอลิมปิกในที่สุด และที่แอลเบิร์ทวิลล์ใน ค.ศ. 1992 ได้มีการอนุญาตให้ผู้หญิงเข้าแข่งขันไบแอธลอนเป็นครั้งแรก
โอลิมปิกฤดูหนาว 1924
กีฬาโอลิมปิกฤดูหนาว 1924 () หรือชื่อที่เป็นทางการ กีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 1 () เป็นการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 1 จัดขึ้น ณ เมืองชามอนี ประเทศฝรั่งเศส ระหว่างวันที่ 25 มกราคม - 5 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1924
จีนไทเปในโอลิมปิก
สาธารณรัฐจีน หรือ ปัจจุบันเข้าแข่งขันในนาม ""จีนไทเป" " ได้เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิก โดยสาธารณรัฐจีนในช่วงแรกเข้าแข่งขันโอลิมปิกฤดูร้อนในนามของ ""จีน"" ภายหลังจากสงครามกลางเมืองจีน สาธารณรัฐจีนได้หนีไปยังเกาะไต้หวัน และมีเพียงนักกีฬาจากเกาะไต้หวันเท่านั้นที่ร่วมทีมดังกล่าวนับแต่นั้นมา สาธารณรัฐจีนได้คว่ำบาตรโอลิมปิกโดยเริ่มจากโอลิมปิกฤดูร้อน 1976 และกลับมาเข้าร่วมการแข่งขันอีกครั้งในโอลิมปิกฤดูหนาวปี 1984 แต่ต้องใช้ชื่อ "จีนไทเป" เพราะถูกแรงกดดันทางการเมืองจากสาธารณรัฐประชาชนจีน (จีนแผ่นดินใหญ่) เนื่องด้วยนโยบายจีนเดียว
เพลิงโอลิมปิก
สำหรับการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกยุคปัจจุบัน ประเพณีการจุดเพลิงเช่นว่านี้ได้รับการฟื้นฟูอีกครั้งในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน ณ กรุงอัมสเตอร์ดัม พ.ศ. 2471 สืบมาจนทุกวันนี้ ส่วนการส่งผ่านและวิ่งซึ่งคบเพลิงโอลิมปิกจากประเทศกรีซผ่านประเทศเครือข่ายต่าง ๆ ไปยังประเทศเจ้าภาพจัดการแข่งขันนั้นมีนายคาร์ล ไดเอ็ม (Carl Diem) และนายโยเซฟ เกิบเบลส์ (Joseph Goebbels) เป็นผู้ริเริ่มในการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก ณ กรุงเบอร์ลิน พ.ศ. 2479
โอลิมปิกฤดูหนาว
สำหรับจำนวนประเทศที่มีส่วนร่วมในกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวน้อยกว่าโอลิมปิกฤดูร้อน ด้วยเหตุผลชัดเจนของสภาพภูมิประเทศ และประเทศส่วนใหญ่อยู่ใกล้เส้นศูนย์สูตร ซึ่งไม่มีโอกาสที่จะเข้าถึงการฝึกกีฬาฤดูหนาวนั่นเอง ทั้งนี้ การแข่งขันครั้งแรก จัดขึ้นที่เมืองชาโมนิคซ์ ประเทศฝรั่งเศส เมื่อปี พ.ศ. 2467 (ค.ศ. 1924) ส่วนการแข่งขันครั้งล่าสุด จัดขึ้นที่เมืองโซชี ประเทศรัสเซีย ในปี พ.ศ. 2557 (ค.ศ. 2014) และครั้งต่อไป จะจัดขึ้นที่เมืองพย็องชัง ประเทศเกาหลีใต้ ในปี พ.ศ. 2561 (ค.ศ. 2018)
โอลิมปิกฤดูร้อน
การแข่งขันกีฬาครั้งที่ 4 มีขึ้นที่กรุงลอนดอน โดยจัดการแข่งขันขึ้นระหว่างเดือนเมษายนถึงเดือนตุลาคม ผู้นำในการแข่งขันครั้งนี้ได้แก่ประเทศอังกฤษ โดยสามารถครอบครองเหรียญชัยได้ถึง 145 เหรียญโดยมีสหรัฐอเมริกาตามมาเป็นอันดับที่ 2
โอลิมปิกฤดูร้อน
สหรัฐอเมริกาเป็นประเทศแรกในอเมริกาเหนือที่ได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิก มีนักกีฬาจากประเทศในยุโรปมาร่วมการแข่งขันในครั้งนี้น้อยมากเนื่องจากความไม่สะดวกในการเดินทาง นักกีฬาจากสหรัฐอเมริกาจึงได้ครอบครองเหรียญชัยชนะมากที่สุด กีฬาโอลิมปิกในครั้งนี้จัดว่าเป็นครั้งที่น่าอดสูที่สุด เริ่มจากการแย่งกันระหว่าง เซนต์หลุยส์ และ ชิคาโก ว่ารัฐใดจะได้เป็นเจ้าภาพจัดการแข่งขัน นอกจากนั้นนักกีฬาผู้ที่ได้เข้าเส้นชัยในการแข่งขันวิ่งมาราธอนยังใช้วิธีการสกปรกในการได้มาซึ่งชัยชนะครั้งนั้นด้วยการแอบโดยสารรถบรรทุกระหว่างการแข่งขันเพื่อย่นระยะทาง
โอลิมปิกฤดูร้อน
การแข่งขันโอลิมปิกเกมส์ครั้งที่ 26 ปี 1996 จัดการแข่งขันที่เมืองแอตแลนต้า ประเทศสหรัฐอเมริกา ระหว่างวันที่ 19 ก.ค.-4 ส.ค. ซึ่งถือเป็นการจัดการแข่งขันที่ยิ่งใหญ่เพราะเป็นการครบรอบ 100 ปีของการจัดโอลิมปิกเกมส์ และได้สร้างสถิติการแข่งขันมากมายไม่ว่าจะเป็นจำนวนนักกีฬา เจ้าหน้าที่รวมทั้มประเทศที่เข้าร่วมการแข่งขันอีกด้วยสำหรับนักกีฬาไทยที่ส่งไปแข่งขันเมื่อ 4 ปีที่แล้วถือเป็นความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่จากการส่งนักกีฬาไป 9 ชนิดกีฬา ซึ่งประเทศไทยได้ฮีโร่กำปั้นคนแรกในประวัติศาสตร์ "สมรักษ์ คำสิงห์" นักชกรุ่นเฟอเธอร์เวต คว้าเหรียญทองแรกในประวัติศาสตร์ของไทย และว่ากันว่ามีกระแสสมรักษ์ฟรีเวอร์ตามมายาวนานอีกหลายเดือนท่ามกลางความสุขที่แบ่งปันกันไปทุกหนทุกแห่งทั่วฟ้าเมืองไทย
กีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1948
การแข่งขันกีฬาว่ายน้ำในโอลิมปิกฤดูร้อน 1948 เป็นการแข่งขันว่ายน้ำโอลิมปิกที่จัดขึ้นในกรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร กำหนดแข่งขันระหว่างวันที่ 30 กรกฎาคม - 7 สิงหาคม พ.ศ. 2491
โอลิมปิกฤดูร้อน 1948
มหกรรมกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 14 ประจำปี ค.ศ. 1948 (พ.ศ. 2491) จัดขึ้นที่ลอนดอน สหราชอาณาจักร
สหราชอาณาจักรในโอลิมปิกฤดูร้อน 1896
สหราชอาณาจักร เข้าร่วมการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 1 ค.ศ. 1896 (พ.ศ. 2439) ที่กรุงเอเธนส์ ประเทศกรีซ ระหว่างวันที่ 6 - 15 เมษายน พ.ศ. 2439
รายการการวิ่งคบเพลิงโอลิมปิก
การวิ่งคบเพลิงโอลิมปิก เป็ยพิธีการของการวิ่งเพลิงโอลิมปิกจากเมืองโอลิมเปีย, ประเทศกรีซ ไปยังสถานที่จัดกีฬาโอลิมปิก ในครั้งนั้นๆ โดยครั้งแรกได้เริ่มในโอลิมปิกเบอร์ลิน 1936 และต่อจากนั้นก็ได้มีการวิ่งคบเพลิงโอลิมปิกในทุกๆครั้ง
โอลิมปิกฤดูร้อน
การแข่งขันนั้นเริ่มต้นครั้งแรกด้วยกีฬาเพียง 42 ประเภท และนักกีฬาชายเพียง 250 คน จนมีจำนวนเพิ่มขึ้นถึงมากกว่า 10,000 คน ของนักกีฬาชายและหญิงจาก 202 ประเทศทั่วโลก คณะกรรมการจัดการแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2008 ที่ปักกิ่ง คาดการณ์ว่าจะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันประมาณ 10,500 คน เข้าชิงชัยใน 302 รายการ ในขณะที่กีฬาโอลิมปิกฤดูร้อน 2004 ที่คณะกรรมการจัดการแข่งขันได้ประมาณการไว้ว่าจะมีนักกีฬาเข้าร่วมแข่งขันประมาณ 10,500 คน แต่ก็เกิดการคลาดเคลื่อนขึ้นเพราะมีผู้เข้าแข่งขันกว่า 11,099 คน ใน 301 รายการแข่งขัน