สหภาพโซเวียต มีเมืองหลวงคือเมืองอะไร?
สหภาพโซเวียต
สหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต (; ) หรือย่อเป็น สหภาพโซเวียต () เป็นประเทศอภิมหาอำนาจในอดีตบนทวีปยูเรเชีย ระหว่างปี ค.ศ. 1922 ถึง 1991 รัฐบาลและเศรษฐกิจของสหภาพโซเวียตถูกรวมอยู่ในระดับสูง สหภาพโซเวียตเป็นรัฐพรรคการเมืองเดียวซึ่งปกครองโดยพรรคคอมมิวนิสต์โดยมีกรุงมอสโกเป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐที่ใหญ่ที่สุด สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย มีสถานะที่เท่าเทียมกันในรัฐธรรมนูญเช่นกันกับสาธารณรัฐสหภาพ แต่ในความเป็นจริงเป็นเพียงการปกครองโดยพฤตินัย สหภาพโซเวียตยังเมืองสำคัญอื่น ๆ ได้แก่นครเลนินกราด, เคียฟ, มินสค์, อัลมา-อะตา และ โนโวซีบีสค์ สหภาพโซเวียตยังเป็นหนึ่งในห้ารัฐที่มีอาวุธนิวเคลียร์อยู่ในครอบครอง, เป็นสมาชิกถาวรถาวรของคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ และเป็นสมาชิกขององค์การความมั่นคงและความร่วมมือในยุโรป และเป็นสมาชิกหลักของสภาเพื่อความช่วยเหลือซึ่งกันและกันทางเศรษฐกิจ และ สนธิสัญญาแห่งไมตรี ความร่วมมือ และการช่วยเหลือซึ่งกันและกัน
สหภาพโซเวียตในโอลิมปิกฤดูร้อน 1980
สหภาพโซเวียต เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 22 ค.ศ. 1980(พ.ศ. 2523) ณ กรุงมอสโก สหภาพโซเวียตระหว่างวันที่ 19 กรกฎาคม – 3 สิงหาคม พ.ศ. 2523
เกออร์กี มาเลนคอฟ
ในตอนท้ายของสงครามโลกครั้งที่สองและไม่นานหลังจากที่ มาเลนคอฟ ดำเนินการตามแผนสตาลินที่จะทำลายทุกการแข่งขันทางการเมืองและวัฒนธรรมจากเลนินกราดซึ่งเป็นอดีตเมืองหลวงของรัสเซียเพื่อที่จะรวมอำนาจทั้งหมดในมอสโก เลนินกราดและผู้นำที่ได้รับความเคารพอันยิ่งใหญ่และการสนับสนุนที่นิยมเนื่องจากการชนะกล้าหาญล้อมของเลนินกราด ทั้งสตาลินและ มาเลนคอฟ ต่างเกลียดชังของพวกเขาจนเกิดการจัดระเบียบใหม่กับทุกคนที่เกิดและการศึกษาในเลนินกราดจนนำไปสู่การโจมตีชนชั้นในเลนินกราด เบเรีย และ มาเลนคอฟ ร่วมกับ Abakumov ประหารชีวิตคู่แข่งของพวกเขาในเลนินกราดทั้งหมดและพันธมิตรของจดานอฟ ได้ถูกประหารชีวิตไปด้วยเช่นกันและหลายพันคนถูกขังไว้ในค่ายกูลักตามคำสั่งสตาลิน มาเลนคอฟ สั่งให้ทำลายของพิพิธภัณฑ์ล้อมของเลนินกราดและประกาศว่าเป็นการป้องกัน 900 วันที่ยาวนานของเลนินกราด เขาอ้างว่าเป็นการออกแบบโดยคนทรยศซึ่งได้พยายามที่จะลดความยิ่งใหญ่ของสหายสตาลิน พร้อมกันนั้น มาเลนคอฟ แทนที่พรรคคอมมิวนิสต์และเป็นผู้นำคณะกรรมการภูมิภาคเลนินกราดแห่งพรรคคอมมิวนิสต์สหภาพโซเวียตที่จงรักภักดีต่อสตาลิน หลังจากนั้นเพื่อทดสอบ มาเลนคอฟ เป็นผู้สืบทอดที่ศักยภาพการ สตาลินเริ่มถอนตัวออกจากสำนักเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์ออกจากงานในการกำกับดูแลของพรรคคอมมิวนิสต์โซเวียตทั้งหมดเพื่อ มาเลนคอฟ ในเดือนตุลาคมปี พ.ศ. 2495 สตาลินยังได้ยกเลิกสำนักงานเลขาธิการอย่างเป็นทางการ (แม้ว่าจะมีผลในเรื่องนี้ไม่ได้ลดอำนาจของสตาลิน)
ตราแผ่นดินของสหภาพโซเวียต
จำนวนสาธารณรัฐในสหภาพโซเวียตกลายเป็น 16 หลังเดือนกันยายน 1939 ก่อนช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 เริ่มในเดือนมิถุนายนปี 1941 แต่เป็นสัญลักษณ์ของรัฐได้เปลี่ยนไปสะท้อนถึงนี้เท่านั้นหลังสงคราม โดยการตัดสินใจของคณะผู้บริหารสูงสุดสหภาพโซเวียตของสหภาพโซเวียต ในวันที่ 26 มิถุนายน ปี 1946 ทั้งหมด 16 สาธารณรัฐรัฐธรรมนูญเป็นตัวแทนในสัญลักษณ์ คำขวัญรัฐล้าหลังถูกจารึกไว้ในวันที่ 16 ริบบิ้นใน 16 ภาษา (ที่ ภาษาเอสโตเนีย, ภาษาลัตเวีย , ภาษาลิทัวเนีย , ภาษามอลโดวา และ ภาษาฟินแลนด์ ได้ถูกเพิ่มเข้าไป ก่อนหน้านี้) จารึกในอาเซอร์ไบจาน ภาษาเติร์กเมนิสถาน , ภาษาอุซเบกิสถาน , ภาษาทาจิกิสถาน , ภาษาคาซัคสถาน , คีร์กีซ ภาษาได้รับการปรับปรุงเนื่องจากการโอนจาก ภาษาละติน ไปยัง ภาษาซีริลลิก ต้นฉบับภาษาที่เกี่ยวข้องภายในสหภาพโซเวียต
การประชุมครั้งที่ 28 ของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต
การประชุมครั้งที่ 28 ของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต () จัดขึ้นในวันที่ 2-13 กรกฎาคม ค.ศ. 1990 ที่อาคารรัฐสภาเครมลินกรุงมอสโก สหภาพโซเวียต
เป็นการประชุมครั้งสุดท้ายของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต
สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย
สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย () เรียกทั่วไปว่า โซเวียตรัสเซีย, สหพันธรัฐรัสเซีย หรือเรียกสั้นเพียง รัสเซีย เป็นสาธารณรัฐที่ใหญ่ที่สุด มีประชากรมากที่สุด และมีการพัฒนาทางเศรษฐกิจสูงสุดในอดีตสหภาพโซเวียต
สหภาพโซเวียตในโอลิมปิกฤดูร้อน 1952
สหภาพโซเวียต เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 15 ค.ศ. 1952 (พ.ศ. 2495) ณ เมืองลอนดอน สหราชอาณาจักรระหว่างวันที่ 19 กรกฎาคม – 3 สิงหาคม พ.ศ. 2495
ประเทศเซอร์เบีย
เซอร์เบีย (; ) หรือชื่อทางการว่า สาธารณรัฐเซอร์เบีย (; ) เป็นประเทศสาธารณรัฐตั้งอยู่ทางตอนกลางค่อนไปทางตะวันออกเฉียงใต้ของทวีปยุโรป เมืองหลวงคือกรุงเบลเกรด เซอร์เบียมีอาณาเขตติดต่อกับฮังการีทางทิศเหนือ ติดต่อกับโรมาเนียและบัลแกเรียทางทิศตะวันออก ติดต่อกับมาซิโดเนียและแอลเบเนียทางทิศใต้ (พื้นที่ชายแดนทางด้านนี้กำลังมีปัญหาเรื่องการเรียกร้องเอกราชของคอซอวอ) และติดต่อกับมอนเตเนโกร โครเอเชีย และบอสเนีย-เฮอร์เซโกวีนาทางทิศตะวันตก
ศาลากลางกรุงมอสโก
หลังจากสหภาพโซเวียตที่แห่งนี้ได้เป็นพิพิทภัณฑ์แห่งชาติ
นายกรัฐมนตรีสหภาพโซเวียต
ตำแหน่งนายกรัฐมนตรีสหภาพโซเวียต () เป็นหัวหน้ารัฐบาลของสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตตำแหน่งนี้มีสองที่ได้รับการแต่งตั้ง (วลาดิมีร์ เลนิน,โจเซฟ สตาลิน) สามคนที่ได้มาจากการเลือกตั้ง (อะเลคเซย์ โคซีกิน , นีโคไล ตีโฮนอฟและ อีวาน ซีลาเยฟ)
ตราแผ่นดินของสหภาพโซเวียต
ตราแผ่นดินของสหภาพโซเวียต (, "Gosudarstvenny gerb Sovetskogo Soyuza") เป็นตราแผ่นดินที่มาในปี 1923 ถึง 1991
รายชื่อปฏิบัติการทางทหารระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง
เป็นปฏิบัติการที่กองทัพนาซีใช้ในการรุกรานสหภาพโซเวียตเมื่อวันที่ 22 มิถุนายน ค.ศ. 1941 ซึ่งหลังจากที่ฝรั่งเศสได้ลงนามยอมแพ้ต่อกองทัพนาซีครบ 1 ปีพอดี โดยปฏิบัติการนี้กองทัพฝ่ายอักษะใช้กำลังทหารประมาณ 5,600,000 คน ส่วนสหภาพโซเวียตมีกำลังทหารในการป้องกันในช่วงนั้นประมาณ 2,900,000 คน โดยปฏิบัติการครั้งนี้แบ่งออกเป็น 3 สาย คือ สายที่ 1 มุ่งตรงไปยังเมืองเลนินกราดเพื่อตัดเส้นทางการลำเลียงอาวุธและยังทำให้สหภาพโซเวียตถูกตัดขาดจากโลกภายนอก สายที่ 2 ยึดเมืองทางตอนกลางแล้วมุ่งตรงไปยังกรุงมอสโก และส่วนที่ 3 มุ่งตรงไปยังเมืองเคียฟ (เมืองหลวงของยูเครนในปัจจุบัน) แล้วมุ่งตรงไปยังลุ่มแม่น้ำวอลกาเพื่อยึดเมืองสตาลินกราด ซึ่งในตอนต้นของปฏิบัติการนี้ทางกองทัพฝ่ายอักษะเกือบประสบความสำเร็จในการยึดครองสหภาพโซเวียต เนื่องจากอยู่ห่างจากนครหลวงมอสโกเพียง 40 ไมล์เท่านั้นและกองทัพแดงของโซเวียตในช่วงต้นๆ ต้องเสียทหารไปกว่า 5 ล้านคน ส่วนที่เมืองสตาลินกราดนั้นกองทัพฝ่ายอักษะไม่สามารถที่จะตีแตกได้เพราะการป้องกันอันเข้มแข็งของกองทัพแดง ซึ่งในเมืองนี้จะเป็นจุดชี้ชะตาแห่งชัยชนะระหว่างกองทัพแดงและกองทัพนาซี แต่ในที่สุดกองทัพแดงก็สามารถกำชัยชนะมาได้ในที่สุด ในปฏิบัติการนี้นั้นแม้ว่าสหภาพโซเวียตจะมีชัยชนะเหนือกองทัพฝ่ายอักษะ แต่ก็ต้องแลกมาด้วยการสังเวยชีวิตของประชากรและกำลังทหารกว่า 27 ล้านคน และอาวุธอีกหลายล้านตัน จนกระทั่งกองทัพแดงตีโต้ตอบกลับจนทำให้ฝ่ายอักษะแพ้สงครามในที่สุด และสาเหตุนี้เองที่ทำให้เป็นการเปิดโอกาสให้สหภาพโซเวียตเข้ายึดครองประเทศแถบยุโรปกลางและบอลข่านได้อย่างง่ายดาย
สหภาพโซเวียต
ในปี ค.ศ. 1932 สหภาพโซเวียตได้มีส่วนร่วมในการประชุมเพื่อลดอาวุธ ณ กรุงเวียนนา ในปีถัดมาความสัมพันธ์ทางการทูตระหว่างสหรัฐอเมริกาและสหภาพโซเวียตได้ถูกสถาปนาขึ้นอย่างเป็นทางการ
สุสานเลนิน
สุสานเลนิน (แต่เดิมเรียกว่า สุสานเลนินและสตาลิน (ค.ศ. 1953-1961)) ยังเป็นที่รู้จักกันคือ หลุมศพเลนิน ตั้งอยู่ที่จัตุรัสแดงในใจกลางกรุงมอสโก เป็นสุสานในช่วงปัจจุบันซึ่งได้ใช้เป็นที่พักผ่อนของผู้นำโซเวียต วลาดีมีร์ เลนิน ร่างของเขาได้ถูกเก็บรักษาไว้ให้ได้ถูกจัดแสดงแก่สาธารณชนไว้ตั้งแต่ไม่นานหลังจากที่เขาได้เสียชีวิตลงในปี ค.ศ. 1924 กับได้รับการยกเว้นที่มีน้อยในช่วงสงคราม รูปทรงอาคารมีขนาดเล็กของ Aleksey Shchusev แต่โครงสร้างอนุสรณ์สถานที่ทำด้วยหินแกรนิตรวมกับส่วนประกอบบางอย่างจากสุสานโบราณ เช่น พีระมิดขั้นบันได สุสานของพระเจ้าไซรัสมหาราช เพื่อระดับบางส่วน อารามแห่งการจารึก (Temple of the Inscriptions)
สหภาพโซเวียต
การคมนาคมขนส่งเป็นองค์ประกอบสำคัญของเศรษฐกิจในประเทศ การรวมศูนย์เศรษฐกิจในช่วงปลายคริสต์ทศวรรษ 1920 และ 1930 นำไปสู่การพัฒนาโครงสร้างพื้นฐานในระดับใหญ่โดยเฉพาะอย่างยิ่งการจัดตั้งแอโรฟลอต ซึ่งเป็นบริษัทการบิน สหภาพโซเวียตมีรูปแบบการขนส่งที่หลากหลายทั้งทางบก, ทางน้ำ และทางอากาศ อย่างไรก็ตามเนื่องจากการบำรุงรักษาถนนที่ไม่ดี ทางน้ำ และการขนส่งทางอากาศพลเรือนของสหภาพโซเวียตยังล้าสมัยและล้าหลังทางเทคโนโลยีเมื่อเทียบกับโลกที่หนึ่ง
มอสโก
ในปี พ.ศ. 2550 มอสโกได้รับการจัดอันดับเมืองที่มีค่าครองชีพสูงที่สุดในโลก ตามมาด้วย ลอนดอน และ โซล
ความสัมพันธ์รัสเซีย–ไทย
ความสัมพันธ์รัสเซีย–ไทย () เป็น ความสัมพันธ์ระดับทวิภาคีระหว่างรัสเซีย (จักรวรรดิรัสเซีย, สหภาพโซเวียต และ สหพันธรัฐรัสเซีย) และ ราชอาณาจักรไทย ความสัมพันธ์เรื่มในสมัยพระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว และ ซาร์นิโคลัสที่ 2 ต่อมาเมื่อเกิดการปฏิวัติรัสเซียในปี 1917 ได้ทำให้ความสัมพันธ์ทั้งสองประเทศยุติลงต่อมาได้ฟื้นฟูความสัมพันธ์ในวันที่ 12 มีนาคม 1941 ในฐานะสหภาพโซเวียต ต่อมาหลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียตในปี 1991 ไทยได้รับรองรัสเซียเป็นประเทศเอกราชในวันที่ 28 ธันวาคม 1991 ปัจจุบันรัสเซียมีสถานทูตที่กรุงเทพมหานคร และมีสถานกงสุลสองที่คือที่พัทยา และ ภูเก็ต ส่วนไทยมีสถานทูตที่มอสโก และมีสถานกงสุลสองที่คือที่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก และ วลาดีวอสตอค
สหภาพโซเวียตในโอลิมปิกฤดูหนาว 1980
สหภาพโซเวียต เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 13 ค.ศ. 1980 (พ.ศ. 2523) ณ เมืองเลคพลาซิด ประเทศสหรัฐอเมริกา ระหว่างวันที่ 13 กุมภาพันธ์ – 24 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2523
มินสค์
หลักฐานยุคแรกเริ่มสุดที่กล่าวถึงมินสค์นั้นย้อนไปถึงคริสต์ศตวรรษที่ 11 (ค.ศ. 1067) ในปี ค.ศ. 1242 มินสค์ได้กลายเป็นส่วนหนึ่งของราชรัฐลิทัวเนีย (Grand Duchy of Lithuania) และได้รับอภิสิทธิ์เมืองในปี ค.ศ. 1499 ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1569 เมืองนี้ได้เป็นเมืองหลวงของมินสค์วอยวอดชิป (Minsk Voivodship) ในเครือจักรภพโปแลนด์-ลิทัวเนีย ต่อมาถูกผนวกเข้ากับรัสเซียในปี ค.ศ. 1793 ซึ่งเป็นผลจากการแบ่งแยกโปแลนด์ครั้งที่ 2 ระหว่างปี ค.ศ. 1919-1991 มินสค์เคยมีฐานะเป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซีย (Byelorussian SSR) ก่อนสหภาพโซเวียตล่มสลาย
การรุกรานรัสเซียของฝรั่งเศส
หนึ่งสัปดาห์ต่อมาในวันที่ 14 กันยายน นโปเลียนกรีฑาทัพถึงมอสโก ซึ่งสร้างความงุนงงแก่เหล่าทหารมากที่เมืองทั้งเมืองเป็นเมืองร้างที่แทบไร้ผู้คน เนื่องจากรัสเซียได้อพยพผู้คนเกือบทั้งหมดออกไปก่อนหน้าแล้ว แล้วยังพบอีกว่าจุดยุทธศาสตร์ต่างๆในมอสโกได้ถูกเผาทำลายไปหมดตามคำสั่งของนายกเทศมนตรี นโปเลียนตัดสินใจปักหลักในมอสโกเพื่อรอให้รัสเซียประกาศยอมแพ้ตามธรรมเนียมการเสียเมืองหลวง แต่การเสียมอสโกซึ่งเป็นเมืองหลวงแห่งที่สองก็ไม่ทำให้ซาร์แห่งรัสเซียยอมจำนน อย่างไรก็ตามทั้งสองฝ่ายต่างตระหนักดีถึงความโหดร้ายของหน้าหนาวในรัสเซีย เช่นนั้นแล้วก่อนที่จะเข้าสู่ฤดูหนาวอย่างเต็มตัว นโปเลียนจึงจำเป็นต้องพิชิตรัสเซียให้เร็วที่สุด นโปเลียนรออยู่ในมอสโกหนึ่งเดือนเศษก็ยกทัพไปตะวันตกเฉียงใต้ยังเมืองคาลูกา ซึ่งจอมพลคูตูซอฟแห่งรัสเซียตั้งค่ายทัพหลวงอยู่ที่นั่น
การประชุมครั้งที่ 27 ของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต
การประชุมครั้งที่ 27 ของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต () จัดขึ้นในวันที่ 25 กุมภาพันธ์ – 6 มีนาคม ค.ศ. 1986 ที่อาคารรัฐสภาเครมลินกรุงมอสโก สหภาพโซเวียตเป็นการประชุมครั้งแรกที่จัดขึ่นโดยมีฮาอิล กอร์บาชอฟเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียตคนใหม่การประชุมนี้เปลี่ยนรูปแบบใหม่ในรอบ 20 ปีที่เคยทำโดยเลโอนิด เบรจเนฟและเปลี่ยนแปลงแผน 5 ปี ที่เคยทำโดยนักการเมืองโซเวียตรุ่นก่อนหน้าคือมีฮาอิล ซุสลอฟ เลโอนิด เบรจเนฟ ยูรี อันโดรปอฟ ดมีตรี อุสตีนอฟ และคอนสตันติน เชียร์เนนโค
โทรทัศน์ในสหภาพโซเวียต
ช่วงระหว่างปี 1941 ถึง 1945 โทรทัศน์ถูกระงับการออกอากาศเนื่องจากการบุกครองสหภาพโซเวียตของนาซีเยอรมนี จนกระทั่งกลับมาออกอากาศอีกครั้งในกรุงมอสโกเมื่อวันที่ 15 ธันวาคม 1945 และในวันที่ 4 พฤศจิกายน 1948 ศูนย์โทรทัศน์มอสโกได้เริ่มแพร่ภาพขาวดำในระบบ 625 เส้นต่อภาพ วันที่ 29 มิถุนายน 1949 สตูดิโอออกอากาศนอกสถานที่เป็นครั้งแรกโดยออกอากาศการแข่งขันฟุตบอล ซึ่งถ่ายทอดสดจากสนามกีฬาดีนาโม และวันที่ 24 สิงหาคม 1950 มีการออกอากาศในระยะยาวจากกรุงมอสโกไปจนถึงนครเรียซัน
ตราแผ่นดินของสหภาพโซเวียต
ในปี 1956 สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคารีโล-ฟินนิช ได้ถูกลดสถานะเป็น สาธารณรัฐปกครองตนเองสังคมนิยมโซเวียตคาเรลียา และในเวลาไม่นาน ได้สะท้อนให้เห็นในตราแผ่นดินของสหภาพโซเวียตจะมีการเปลี่ยนแปลง โดยหลังจากการตัดสินใจของคณะกรรมการบริหารของศาลฎีกาสหภาพโซเวียต ในวันที่ 12 กันยายน ปี 1956 สหภาพโซเวียตตัดสินใจให้ริบบิ้นแบกภาษิตรัฐสหภาพโซเวียตในภาษาฟินแลนด์ถูกเอาออก
สหภาพโซเวียตในโอลิมปิกฤดูหนาว 1972
สหภาพโซเวียต เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 11 ค.ศ. 1972 (พ.ศ. 2515) ณ เมืองซัปโปโร ประเทศญี่ปุ่น ระหว่างวันที่ 3 กุมภาพันธ์ – 13 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2515
สาธารณรัฐของสหภาพโซเวียต
แต่ละสาธารณรัฐมีที่เป็นเอกลักษณ์เป็นของตัวเองของตราประจำชาติของรัฐ ธง เครื่องอิสริยาภรณ์ แต่มีข้อยกเว้นเพลงชาติสหภาพโซเวียตเป็นเพลงประจำชาติทุกรัฐจนถึงปี พ.ศ. 2533 ทุกรัฐในสหภาพโซเวียตมีสิทธิที่จะได้รับเครื่องอิสริยาภรณ์เลนิน
สาธารณรัฐของสหภาพโซเวียต
จำนวนสาธารณรัฐสหภาพของสหภาพโซเวียตในแต่ยุคมีจำนวนที่แตกต่างกันตั้งแต่ 4 ถึง 16 แต่ส่วนใหญ่ประกอบด้วย 15 สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต
สหภาพโซเวียต
การขนส่งทางรถไฟของสหภาพโซเวียตมีขนาดใหญ่ที่สุดและใช้กันอย่างแพร่หลายมากที่สุดในโลก นอกจากนี้ยังมีการพัฒนาที่ดีขึ้นกว่าคู่สัญญาตะวันตกอีกด้วย ในตอนปลายคริสต์ทศวรรษ 1970 และต้นคริสต์ทศวรรษ 1980 นักเศรษฐศาสตร์โซเวียตกำลังเรียกร้องให้มีการก่อสร้างถนนเพื่อบรรเทาภาระบางส่วนจากทางรถไฟ และแผนปรับงบประมาณของรัฐบาลโซเวียต เครือข่ายถนนและอุตสาหกรรมยานยนต์ ยังคงอยู่ภายใต้การพัฒนา และถนนที่สกปรกอยู่ทั่วไปนอกเมืองสำคัญ โครงการบำรุงรักษาของสหภาพโซเวียตพิสูจน์ไม่ได้ว่าจะสามารถดูแลแม้แต่ถนนเล็ก ๆ ในประเทศได้ ในช่วงต้นถึงกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 เจ้าหน้าที่โซเวียตได้พยายามแก้ปัญหาถนนด้วยการสั่งให้ก่อสร้างอาคารใหม่ ในขณะที่อุตสาหกรรมยานยนต์เติบโตขึ้นในอัตราที่เร็วกว่าการก่อสร้างถนน เครือข่ายถนนที่ด้อยพัฒนานำไปสู่ความต้องการที่เพิ่มขึ้นสำหรับการขนส่งสาธารณะ
เวรียเมีย
เวรียเมียออกอากาศเวลา 21.00 น. ตามเวลามอสโก ส่วนใหญ่จะเป็นข่าวการประชุมของพรรคคอมมิวนิสต์สหภาพโซเวียต โปลิตบูโร การทำงานของเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียตและประธานาธิบดีแห่งสหภาพโซเวียต และช่วงสมัยกลัสนอสต์ของกอร์บาชอฟทำให้เวรียเมียต้องทำข่าวต่างประเทศมากขึ้น และในช่วงการปฏิวัติ ค.ศ. 1989 ก็มีการทำข่าวการเรียกร้องในยุโรปตะวันออกด้วย
ยุทธการที่มอสโก
ยุทธการมอสโก เป็นชื่อที่นักประวัติศาสตร์โซเวียตตั้งโดยหมายถึงการสู้รบที่มีความสำคัญทางยุทธศาสตร์สองช่วงบนพื้นที่ 600 กิโลเมตรบนแนวรบด้านตะวันออกในสงครามโลกครั้งที่สอง ระหว่างเดือนตุลาคม ค.ศ. 1941 ถึงมกราคม ค.ศ. 1942 ความพยายามตั้งรับของโซเวียตทำให้การโจมตีของฮิตเลอร์ต่อมอสโก เมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดของสหภาพโซเวียต ไร้ผล มอสโกเป็นหนึ่งในวัตถุประสงค์ทางทหารและการเมืองหลักของกำลังฝ่ายอักษะในการรุกรานสหภาพโซเวียต
ยาโรสลัฟล์
ภายหลังจากซาร์ปีเตอร์มหาราชทรงย้ายเมืองหลวงแห่งรัสเซียจากมอสโกไปสู่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก ความสำคัญของยาโรสลัฟล์รวมถึงเมืองท่าการค้าตามแม่น้ำวอลกาอื่นๆก็เริ่มเสื่อมถอยลงส่งผลให้เมืองต้องปรับตัวโดยใช้ความมั่งคั่งจากการเป็นเมืองท่ามาก่อนในการพัฒนาสาธารณูปโภคในเมืองเพื่อเริ่มรองรับการเข้ามาตั้งฐานการผลิตอุตสาหกรรมต่างๆ โดยโรงงานอุตสาหกรรมที่สำคัญที่สุดในยุคเริ่มแรกของยาโรสลัฟล์ได้ตั้งขึ้นในปี พ.ศ. 2315 (ค.ศ. 1772) โดย Ivan Tames ได้เปิดโรงงานสิ่งทอ Krasny Perekop () ขึ้น ณ ฝั่งแม่น้ำโคตาโรสึล์ด้านใต้ตรงข้ามกับตัวเมืองหลักของยาโรสลัฟล์ ซึ่งไม่เพียงแต่จะเป็นโรงงานสิ่งทอที่ใหญ่เป็นอันดับต้นๆของรัสเซียในช่วงเวลานั้น ชื่อของโรงงานก็ได้กลายเป็นชื่อของย่าน "Krasnoperekopsky" ที่เป็น 1 ใน 6 เขตย่อยของยาโรสลัฟล์อีกด้วย แม้แต่กระทั่งทุกวันนี้ โรงงานแห่งนี้ก็ยังคงดำเนินงานอยู่
สหภาพโซเวียต
สหภาพโซเวียตมีรากฐานจากการปฏิวัติเดือนตุลาคมในปี 1917 เมื่อพรรคบอลเชวิค ภายใต้การนำของวลาดีมีร์ เลนิน โค้นล้มรัฐบาลชั่วคราวรัสเซียที่ซึ่งได้เข้ามาแทนที่จักรพรรดินีโคไลที่ 2 ในช่วงสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง ในปี 1922 สหภาพโซเวียตก่อตั้งขึ้นด้วยการรวมกันของ สาธารณรัฐรัสเซีย, ทรานส์คอเคซัส, ยูเครน และ เบียโลรัสเซีย หลังจากการอสัญกรรมของเลนิน ค.ศ. 1924 และการต่อสู้แย่งชิงอำนาจในระยะเวลาสั้น ๆ โจเซฟ สตาลินเถลิงอำนาจในกลางคริสต์ทศวรรษ 1920 สตาลินปราบปรามฝ่ายค้านการเมืองต่อเขา ยึดมั่นอุดมการณ์ของรัฐกับลัทธิมากซ์–เลนิน (ซึ่งเขาสร้าง) และริเริ่มเศรษฐกิจที่มีการวางแผนจากส่วนกลาง ผลคือ ประเทศเข้าสู่สมัยการปรับให้เป็นอุตสาหกรรมและการทำให้เป็นระบบรวมอำนาจการผลิต (collectivisation) ทว่า สตาลินเกิดหวาดระแวงทางการเมือง และเริ่มการจับกุมตามอำเภอใจขนานใหญ่ ซึ่งต่อมาทางการส่งคนจำนวนมาก (ผู้นำทหาร สมาชิกพรรคคอมมิวนิสต์ พลเมืองสามัญ) ไปค่ายแรงงานดัดสันดานหรือตัดสินประหารชีวิต
อีวาโนโว
อีวาโนโว (; ) เป็นเมืองในประเทศรัสเซีย ตั้งอยู่ทางตอนกลางของประเทศส่วนที่อยู่ในทวีปยุโรป เป็นเมืองหลวงของอีวาโนโวโอบลาสต์ ทางตอนใต้ของแม่น้ำวอลกา อยู่ห่างจากกรุงมอสโกราว 209 กม. (130 ไมล์) มีประชากร 408,330 คน (ค.ศ. 2010)
บีตวาซามอสค์วู
บีตวาซามอสค์วู () เป็นภาพยนตร์อิงประวัติศาสตร์ของสหภาพโซเวียต มีเนื้อเรืองเกี่ยวกับยุทธการที่มอสโก กำกับโดยยูรี โอเซรอฟ ภาพยนตร์มีทั้งหมด 2 ภาค คือ "Aggression" และ "Typhoon" ภาคละ 2 ตอน รวมเป็น 4 ตอน เป็นภาพยนตร์ร่วมมือกันระหว่าง สหภาพโซเวียต, เยอรมนีตะวันออก, เชโกสโลวาเกีย และ เวียดนาม บทภาพยนตร์ดังกล่าวก็ได้ถูกนำมาสร้างเป็นภาพยนตร์เพื่อเป็นการเฉลิมฉลองเนื่องในโอกาสครบรอบ 40 ปี ที่สหภาพโซเวียตได้รับชัยชนะในสงครามโลกครั้งที่สอง และฉลองครบรอบ 20 ปี ที่กรุงมอสโกได้รับเลือกให้เป็นนครวีรชน
เบอร์ลิน
เบอร์ลินเป็นเมืองหลวงของสหพันธ์สาธารณรัฐเยอรมนี และเป็นที่อยู่ของประธานาธิบดีแห่งเยอรมนี ซึ่งมีที่อาศัยอย่างเป็นทางการที่วัง "Schloss Bellevue" ตั้งแต่การรวมเยอรมนีเมื่อ 3 ตุลาคม พ.ศ. 2533 เบอร์ลินก็กลายเป็นหนึ่งในสามนครรัฐ เคียงคู่กับ ฮัมบูร์ก และ เบรเมน, ในทั้งหมด 16 รัฐของเยอรมนี
สภาสหพันธ์ (Bundesrat) เป็นตัวแทนของรัฐสหพันธ์ (Bundesländer) ทั้งหลายของเยอรมนี และมีที่ตั้งที่อยู่ที่อาคาร Herrenhaus ซึ่งเคยเป็นสภาขุนนางของปรัสเซียในอดีต
แม้กระทรวงส่วนใหญ่จะตั้งอยู่ในเบอร์ลิน แต่บางส่วน รวมถึงกรมเล็ก ๆ ก็ตั้งอยู่ที่บอนน์ เมืองหลวงเก่าของเยอรมนีตะวันตก
สหภาพยุโรปลงทุนในหลายโครงการภายในเมืองเบอร์ลิน โดยส่วนใหญ่แล้วแผนงานด้านสาธารณูปโภค การศึกษา และสังคม จะได้ทุนสนับสนุนร่วมจากงบประมาณจากกองทุนเพื่อความเชื่อมแน่นของอียู (EU Cohesion Fund)
ตราแผ่นดินของสาธารณรัฐของสหภาพโซเวียต
ตราแผ่นดินของสาธารณรัฐในสหภาพโซเวียต (, ) ส่วนใหญ่ประกอบไปด้วยค้อนและเคียวและดาวสีแดงที่เป็นสัญลักษณ์ของลัทธิคอมมิวนิสต์เช่นเดียวกับพระอาทิตย์ขึ้น ( แต่ในกรณีสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลัตเวีย ตั้งแต่ทะเลบอลติกทางตะวันตก ลัตเวียก็อาจจะตีความว่าเป็นพระอาทิตย์ตก) ล้อมรอบด้วยพวงข้าวสาลี (ยกเว้น สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคารีโล-ฟินนิช เป็นพวงข้าวไร) มีคำขวัญของสหภาพโซเวียต" ชนกรรมาชีพทั่วโลกจงสามัคคีกัน!.", ทั้งในภาษาของสาธารณรัฐรัสเซียและภาษาประจำแต่ละรัฐ นอกเหนือไปจากนี้เป็นสัญลักษณ์ที่แสดงถึงลักษณะของภูมิทัศน์ท้องถิ่นเศรษฐกิจหรือวัฒนธรรมในแต่ละรัฐ
สหภาพโซเวียต
ความเป็นผู้นำของคอมมิวนิสต์สหภาพโซเวียตถกเถียงประเด็นนโยบายต่างประเทศและการเปลี่ยนเส้นทางหลายครั้ง แม้ว่าสตาลินจะควบคุมการปกครองแบบเผด็จการในช่วงปลายทศวรรษที่ 1920 มีการอภิปรายและเขาก็เปลี่ยนตำแหน่งเป็นอย่างมาก
การล่มสลายของสหภาพโซเวียต
สหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตถูกยุบอย่างเป็นทางการเมื่อวันที่ 26 ธันวาคม 2534 ตามปฏิญญาหมายเลข 142-เอชแห่งสภาโซเวียตแห่งสาธารณรัฐ (Soviet of the Republics) โดยรับรองเอกราชของสิบสองสาธารณรัฐแห่งสหภาพโซเวียต และสถาปนาเครือรัฐเอกราช หนึ่งวันก่อนหน้า วันที่ 25 ธันวาคม 2534 มีฮาอิล กอร์บาชอฟ ประธานาธิบดีโซเวียต ลาออก ประกาศยกเลิกตำแหน่งของเขา และส่งมอบรหัสปล่อยขีปนาวุธนิวเคลียร์ของโซเวียตให้แก่ประธานาธิบดีบอริส เยลต์ซินแห่งรัสเซีย เย็นวันเดียวกัน เมื่อเวลา 19.32 น. มีการลดธงชาติโซเวียตลงจากเครมลินเป็นครั้งสุดท้ายและแทนที่ด้วยธงไตรรงค์รัสเซีย สัปดาห์ก่อนหน้านั้น สาธารณรัฐโซเวียต 11 จาก 12 แห่งลงนามพิธีสารอัลมา-อะตาซึ่งสถาปนาเครือรัฐเอกราชและประกาศให้สหภาพโซเวียตสิ้นสุดลงอย่างเป็นทางการ การล่มสลายของสหภาพโซเวียตยังเป็นการสิ้นสุดสงครามเย็นด้วย การปฏิวัติ ค.ศ. 1989 และการยุบสหภาพโซเวียตนำไปสู่การยุติความเป็นปรปักษ์นานหลายทศวรรษระหว่างองค์การสนธิสัญญาป้องกันแอตแลนติกเหนือ (นาโต) และสนธิสัญญาวอร์ซอ ซึ่งเป็นลักษณะนิยามของสงครามเย็น
มอสโก
ค.ศ. 1712 พระเจ้าซาร์ปีเตอร์มหาราชได้ย้ายเมืองหลวงไปยังเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก มอสโกได้เผชิญกับการปิดล้อมโดยกองทัพของนโปเลียน โบนาปาร์ต ในปี ค.ศ. 1812 แต่นโปเลียนต้องถอยทัพกลับไปเนื่องจากทนความหนาวเย็นไม่ได้
การอพยพในสหภาพโซเวียต
การอพยพในสหภาพโซเวียตเป็นการอพยพขนาดใหญ่ของประชากรชาวโซเวียตตะวันตกและโรงงานอุตสาหกรรมไปยังตะวันออกอันเป็นผลมาจากปฏิบัติการบาร์บารอสซา กองทัพเยอรมันได้เข้ารุกรานในเดือนมิถุนายน ค.ศ. 1941 ในปี ค.ศ. 1941-192 จำนวน 17 ล้านคนของประชากรที่อพยพจากทั้งหมดนี้ 59% เป็นชาวรัสเซีย และ 20% เป็นชาวยิว และโรงงานขนาดใหญ่จำนวนกว่า 1,500 แห่ง อีก 550 แห่งที่มาจากยูเครนที่เดียวได้ถูกโยกย้ายโดยทางรถไฟไปยังพื้นที่ส่วนกลางหรือตะวันออกที่เป็นส่วนหนึ่งของประเทศโดยสิ้นสุดลงในปี ค.ศ. 1941 พร้อมกับการอพยพพลเรือนและโรงงานอุตสาหกรรม ด้วยความไม่คาดคิดอื่นๆ ผลเนื่องมาจากการรุกของเยอรมันได้แสดงให้เห็นการดำเนินพลเรือนรัฐตะวันตกแต่ก่อนหน้านี้โดยหน่วยเอ็นเควีดีของโซเวียต การเคลื่อนย้ายศพเลนินจากมอสโกไปยัง Tyumen และการโยกย้ายวัตถุโบราณและศิลปะที่มีค่าจากพิพิธภัณฑ์แอร์มิทาชไปยัง Sverdlovsk, Kuybyshev การเลือกเมืองหลวงของสหภาพโซเวียต ปี ค.ศ. 1941-1943 เมืองของโซเวียตและเมืองภายในประเทศหรือในตะวันออกได้รับกลุ่มผู้อพยพใหม่และโรงงานบุริมสิทธ์การสงครามที่มีคุณภาพสูง สถานที่ตั้ง ได้แก่ เมืองไซบีเรียของโนโวซีบีสค์ได้รับผู้อพยพมากกว่า 140,000 คนและโรงงานจำนวนมาก เนื่องจากทำเลที่ตั้งอยู่ห่างจากแนวหน้า อย่างไรก็ตามด้วยความสำเร็จของเยอรมันตั้งแต่ต้นในการยึดครองพื้นที่ขนาดใหญ่ของสหภาพโซเวียตฝั่งตะวันตกตลอดในปี ค.ศ. 1942 และแผนการที่ไม่แน่อนได้กึ่งเตรียมความพร้อมโดยโซเวียตในแผนการระดมพลของพวกเขาไปยังตะวันออก โรงงานอุตสาหกรรมโซเวียตน่าจะแซงหน้าเยอรมันในที่สุดในการผลิตอาวุธยุโธปกรณ์ ด้วยจำนวนสูงสุดในจำนวนของรถถัง 73,000 คัน เครื่องบินรบ 82,000 ลำ และชื้นส่วนปืนใหญ่จำนวนเกือบ 324,000 ชิ้นได้ถูกกระจายไปทั่วกองทัพแดงในการต่อสู้ของพวกเขากับฝ่ายอักษะในปี ค.ศ. 1945
สหภาพโซเวียตในสงครามโลกครั้งที่สอง
ในวันที่ 22 มิถุนายน 1941 ฮิตเลอร์ได้เริ่มต้นรุกรานสหภาพโซเวียต สตาลินมั่นใจว่าเครื่องจักรสงครามสัมพันธมิตรทั้งหมดจะหยุดเยอรมนี และจากแผนให้ยืม-เช่าจากตะวันตก โซเวียตได้หยุดกองกำลังแวร์มัคท์ประมาณ 30 กิโลเมตรจากกรุงมอสโก ในอีกสี่ปีต่อมา สหภาพโซเวียตได้ต่อต้านการโจมตีของฝ่ายอักษะ เช่นที่ยุทธการที่สตาลินกราด และ ยุทธการที่คูสค์ และรุกไปข้างหน้าเพื่อชัยชนะในการรุกขนาดใหญ่ของสหภาพโซเวียต เช่นที่การรุกวิสตูลา–โอเดอร์
สหภาพโซเวียตในโอลิมปิกฤดูร้อน 1956
สหภาพโซเวียต เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 16 ค.ศ. 1956 (พ.ศ. 2499) ณ เมืองเมลเบิร์น ออสเตรเลียระหว่างวันที่ 22 พฤศจิกายน – 8 ธันวาคม พ.ศ. 2499
สหภาพโซเวียตในโอลิมปิกฤดูร้อน 1988
สหภาพโซเวียต เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 24 ค.ศ. 1988 (พ.ศ. 2531) ณ โซล เกาหลีใต้ระหว่างวันที่ 17 กันยายน – 2 ตุลาคม พ.ศ. 2531
สาธารณรัฐเชเชน
เชชเนียเป็นสาธารณรัฐของสหพันธรัฐรัสเซีย มีประชากรก่อนสงคราม 1.2 ล้านคน ส่วนใหญ่เป็นชาวมุสลิมนิกายสุหนี่ ตั้งอยู่ทางทิศ ตะวันตกเฉียงใต้ของรัสเซียบริเวณเทือกเขาคอเคซัส มีอาณาเขตติดต่อกับจอร์เจีย ในปี 2534 หลังการล่มสลายของสหภาพโซเวียต ขบวนการชาตินิยมกลุ่มมุสลิมหัวใหม่ในรัสเซียต้องการที่จะผนวกดินแดน 4 สาธารณรัฐคือ สาธารณรัฐอิงกูเชเตีย, คาร์บาดีโน-บัลคาเรีย, ดาเกสถาน และนอร์ทออสซีเชีย เข้าด้วยกันเรียกว่า "สหพันธรัฐอิสลามคาลีฟัด" ภายใต้การสนับสนุนจากประเทศในตะวันออกกลาง ปัญหาของเชชเนียเกิดขึ้นเมื่อเดือนพฤศจิกายน 2535 นายพลดูดาเยฟ ประธานาธิบดีเชชเนียประกาศให้สาธารณรัฐเป็นเอกราช แต่รัสเซียยอมไม่ได้ที่จะปล่อยให้ดินแดนในปกครองเป็นอิสระ นอกจากนี้กรุงกรอซนืยเมืองหลวงของเชชเนีย ยังเป็นแหล่งน้ำมันขนาดใหญ่ที่มีความสำคัญต่อเศรษฐกิจของรัสเซียอีกด้วย
ประเทศยูเครน
ยูเครนเป็นรัฐเดี่ยว ประกอบด้วย 24 จังหวัด หนึ่งสาธารณรัฐปกครองตนเอง (ไครเมีย) และสองนครซึ่งมีสถานภาพพิเศษ คือ เคียฟ เมืองหลวงและนครใหญ่ที่สุด และเซวัสโตปอลซึ่งเป็นที่ตั้งของกองเรือทะเลดำรัสเซียภายใต้ความตกลงเช่า ยูเครนเป็นสาธารณรัฐในระบบกึ่งประธานาธิบดี โดยฝ่ายนิติบัญญัติ บริหารและตุลาการแยกกัน นับแต่สหภาพโซเวียตล่มสลาย ยูเครนยังเป็นประเทศที่มีทหารมากเป็นอันดับสองในยุโรป รองจากรัสเซีย หากคิดรวมกำลังพลที่เป็นกำลังสำรองและกำลังกึ่งทหารด้วย
เคอนิชส์แบร์ค
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สอง เคอนิชส์แบร์คได้รับความเสียหายจากการทิ้งระเบิดโดยฝ่ายสัมพันธมิตรใน ค.ศ. 1944 และในช่วงถูกล้อมใน ค.ศ. 1945 เคอนิชส์แบร์คถูกยึดครองและปกครองโดยสหภาพโซเวียต ชาวเยอรมันที่อยู่ในเมืองถูกขับไล่ทั้งหมดและแทนที่ด้วยชาวรัสเซียและเชื้อชาติอื่นในสหภาพโซเวียต ตามนโยบายการแผลงเป็นรัสเซีย ในช่วงแรกเคอนิชส์แบร์คใช้ชื่อเป็นภาษารัสเซียว่า "Kyonigsberg" (Кёнигсберг) ก่อนถูกเปลี่ยนชื่อเป็นเมือง "คาลีนินกราด" ใน ค.ศ. 1946 ตามชื่อของมีฮาอิล คาลีนิน ประมุขแห่งรัฐสหภาพโซเวียต
ฟุตบอลทีมชาติรัสเซีย
หลังจากสหภาพโซเวียตล่มสลายไปในปี ค.ศ. 1991 ได้มีการแตกออกเป็นประเทศต่าง ๆ มากมาย ทีมชาติรัสเซียได้ลงเล่นเป็นครั้งแรกในกรุงมอสโก เมื่อวันที่ 16 สิงหาคม ค.ศ. 1992 โดยใช้ผู้เล่นเดิมจากทีมชาติสหภาพโซเวียตเป็นหลัก และเป็นฝ่ายเอาชนะทีมชาติเม็กซิโกไปได้ 2-0
ธงชาติสาธารณรัฐโซเวียต
หลังจากสลายตัวของสหภาพโซเวียตในวันที่ 26 ธันวาคม พ.ศ. 2534มีเพียงคาซัคสถาน คีร์กีสถาน ทาจิกิสถาน, เติร์กเมนิสถานและยูเครนที่ยังใช้ธงสาธารณรัฐโซเวียตจนถึงปี พ.ศ. 2535
บอลเชวิค
พลพรรคบอลเชวิคภายใต้การนำของเลนิน ได้นำกำลังเข้ายึดอำนาจการปกครองในรัสเซียระหว่างการปฏิวัติเดือนตุลาคม ค.ศ. 1917 สถาปนารัสเซียเป็นประเทศสังคมนิยมประเทศแรกของโลกและต่อมาเปลี่ยนชื่อเป็นสหภาพโซเวียต เดือนมีนาคม ค.ศ. 1918 ในการประชุมใหญ่ครั้งที่ 7 ของพรรคแรงงานสังคมประชาธิปไตยรัสเซีย (บอลเชวิค) มีมติเปลี่ยนชื่อพรรคเป็นพรรคคอมมิวนิสต์รัสเซีย (บอลเชวิค) เพื่อให้แตกต่างชัดเจนจากพรรคอดีตกลุ่มในพรรคแรงงานสังคมประชาธิปไตยรัสเซียที่ยังเหลืออยู่ หลังการเปลี่ยนชื่อพรรคก็ถูกเรียกติดปากแค่พรรคคอมมิวนิสต์และต่อมาเมื่อประเทศกลายมาเป็นสหภาพโซเวียต และพรรคไม่ได้ครอบคลุมเฉพาะคนรัสเซียเท่านั้น ดั้งนั้นใน ค.ศ. 1925 จึงเปลี่ยนชื่อพรรคอีกครั้งเป็นพรรคคอมมิวนิสต์มวลสหภาพ (บอลเชวิค) ( ) จนในการประชุมใหญ่พรรคครั้งที่ 19 ปี ค.ศ. 1952 พรรคจึงเปลี่ยนชื่ออีกครั้งเป็นพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียตและใช้ต่อมาจนสหภาพโซเวียตล่มสลาย
สนธิสัญญาการก่อตั้งสหภาพโซเวียต
หลังจากการผนวกรัฐบอลติก ลิทัวเนีย ลัตเวีย และเอสโตเนียได้กลายสภาพเป็นสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตลิทัวเนีย (13 กรกฎาคม) ลัตเวียและเอสโตเนีย (21 กรกฎาคม) ตามลำดับ และมีความผูกพันอย่างเป็นทางการกับสหภาพโซเวียตเมื่อวันที่ 3 สิงหาคม, 5 สิงหาคม และ 6 สิงหาคมตามลำดับ แห่งสุดท้าย คือ สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตมอลโดวา ซึ่งได้ผนวกเอาพื้นที่ขนาดใหญ่ของเบสเซอราเบียเข้ากับสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตปกครองตนเองมอลโดวา ซึ่งเดิมเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน
หลังสงคามยุติ ไม่มีการก่อตั้งสาธารณรัฐใหม่ขึ้น และได้มีการลดระดับสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาเรโล-ฟินแลนด์ลงเป็นสาธารณรัฐปกครองตนเองและผนวกกลับคืนเข้ากับสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซียเมื่อวันที่ 16 กรกฎาคม ค.ศ. 1956
โทรทัศน์ในสหภาพโซเวียต
ในช่วงครบรอบ 50 ปีการปฏิวัติเดือนตุลาคมในปี 1967 มีการออกอากาศโทรทัศน์สีเป็นครั้งแรก โดยเรื่มจากใน มอสโกและเลนินกราด และบนช่องโทรทัศน์ท้องถิ่นของตน โดยในปี 1973 สหภาพโซเวียตมีช่องโทรทัศน์ 6 ช่อง รวมทั้งใน 15 สาธารณรัฐ และสถานีภูมิภาคที่ให้บริการแก่ชุมชนและชุมชนชาวเมืองน้อยทั้งหมด
ท่าอากาศยานนานาชาติโดโมเดโดโว
ท่าอากาศยานนานาชาติโดโมเดโดโว (Domodedovo International Airport) รหัสท่าอากาศยาน DME เป็นหนึ่งในท่าอากาศยานหลักสามแห่งในกรุงมอสโก สหพันธรัฐรัสเซีย อีกทั้งเป็นท่าอากาศยานเพียงแห่งเดียวในกรุงมอสโกที่บริหารจัดการโดยภาคเอกชน เดิมทีสร้างขึ้นเพื่อรองรับเฉพาะเที่ยวบินภายในสหภาพโซเวียต ภายหลังสหภาพโซเวียตล่มสลาย บริษัทเครืออีสต์ไลน์ (East Line Group) ซึ่งเป็นเครือข่ายธุรกิจด้านโครงสร้างภายในท่าอากาศยานรายใหญ่ของรัสเซีย เข้ามาซื้อกิจการต่อ และเปลี่ยนโดโมเดโดโวให้เป็นท่าอากาศยานนานาชาตินับแต่นั้น โครงสร้างหลักประกอบด้วยอาคารผู้โดยสารเพียงหลังเดียว โดยแบ่งออกเป็นสองฟากสำหรับผู้โดยสารขาเข้าและผู้โดยสารขาออก
สหภาพโซเวียต
รัฐบาลโซเวียตที่นำโดยวลาดีมีร์ เลนินได้ให้กลุ่มภาษาเล็ก ๆ เป็นระบบการเขียนของตัวเอง การพัฒนาระบบการเขียนเหล่านี้ประสบความสำเร็จอย่างมากแม้ว่าจะมีข้อบกพร่องบางอย่าง ในช่วงหลัง ๆ ของสหภาพโซเวียต ประเทศใช้นโยบายเดียวกันที่มีสถานการณ์เดียวกันหลายภาษา ปัญหาร้ายแรงเมื่อสร้างระบบการเขียนเหล่านี้ก็คือภาษาที่แตกต่างกันอย่างมาก เมื่อภาษาได้รับการเขียนระบบและปรากฏในสิ่งพิมพ์ที่โดดเด่นภาษานั้นจะมีสถานะ "ภาษาราชการ" มีภาษาชนกลุ่มน้อยจำนวนมากที่ไม่เคยได้รับระบบการเขียนของตัวเอง ดังนั้นการพูดของพวกเขานั้นจะมีสถานะ "ภาษาที่สอง" มีตัวอย่างที่รัฐบาลโซเวียตถอยห่างจากนโยบายนี้ที่โดดเด่นที่สุดในระบอบการปกครองของสตาลินซึ่งการศึกษายุติลงในภาษาที่ไม่แพร่หลายมากนัก ภาษาเหล่านี้ล้วนส่วนใหญ่แล้วถูกหลอมรวมเข้าเป็นภาษาอื่นในรัสเซีย ในช่วงมหาสงครามของผู้รักชาติบางภาษาของชนกลุ่มน้อยถูกห้ามและการพูดภาษาของชนกลุ่มน้อยบางภาษาจะถูกกล่าวหาว่าทำงานร่วมกับศัตรู ภาษาที่พูดอย่างกว้างขวางที่สุดแห่งสหภาพโซเวียตคือ ภาษารัสเซีย และถูกประกาศว่าเป็นภาษาราชการในทางนิตินัยในปี 1990
รายชื่อวันสำคัญของสหภาพโซเวียต
รายชื่อวันสำคัญของสหภาพโซเวียต
ประวัติศาสตร์รัสเซีย
ต่อมาในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 13 กองทัพมองโกลนำโดยบาตูข่าน เข้ารุกรานรัสเซีย และยึดเมืองเคียฟได้สำเร็จ หลังจากนั้นรัสเซียก็ถูกตัดจากโลกภายนอก ถูกควบคุมทางการเมือง การปกครอง และต้องจ่ายภาษีให้กับมองโกล กษัตริย์และพระราชาคณะจึงย้ายศูนย์กลางอำนาจมาทางตอนเหนือ ในปี พ.ศ. 1871 พระเจ้าอีวานที่ 1 แห่งรัสเซีย ได้รับการสถาปนาเป็นกษัตริย์ พระองค์ทรงมีฉายาว่า lvan kalita หรืออีวานถุงเงิน เนื่องจากทรงเก็บส่วยและเครื่องบรรณาการให้มองโกล และในยุคนี้เองที่กษัตริย์ได้ย้ายที่ประทับมาที่มอสโก ต่อมาในยุคของพระเจ้าอีวานที่ 2 แห่งรัสเซีย มองโกลเริ่มเสื่อมอำนาจเจ้าชายดมิตรี ดอนสกอย โอรสแห่งพระเจ้าอีวานที่ 2 ทรงขับไล่มองโกลได้สำเร็จในสงครามกูลิโกโว บนฝั่งแม่น้าดอนในปี 1380 พระองค์ทรงได้รับการสถาปนาเป็น ดมีตรี ดอนสกอย (ดมีตรีแห่งแม่น้ำดอน) และได้รวมเมืองวลาดีมีร์และซุลดัช เป็นเมืองสำคัญของอาณาจักรมอสโกและยังได้บูรณะเครมลินเป็นกำแพงหินขาวแทนไม้โอ๊ก มอสโกจึงมีอีกชื่อเรียกว่า "เมืองกำแพงหินขาว" ในยุคนั้น แต่ไม่นานพวกตาตาร์ก็กลับมาทำลายเครมลินจนพินาศ รัสเซียต้องเป็นเมืองขึ้นของตาตาร์อีกครั้งหนึ่งในปี พ.ศ. 1925
การปิดกั้นเบอร์ลิน
วันที่ 12 มิถุนายน ค.ศ. 1948 สหภาพโซเวียตประกาศ "ปิดปรับปรุง" ถนนเอาโทบาน ซึ่งเป็นถนนจากเยอรมนีตะวันตกที่มุ่งหน้าเข้าสู่กรุงเบอร์ลิน อีกสามวันถัดมา การจราจรทางบกระหว่างเยอรมนีในส่วนยึดครองของโซเวียตกับส่วนอื่น ๆ ถูกตัดขาด และในวันที่ 21 มิถุนายน การจราจรทางน้ำสู่กรุงเบอร์ลินถูกตัดขาด วันที่ 24 มิถุนายน สหภาพโซเวียตประกาศว่าจะไม่มีรถไฟเข้าสู่กรุงเบอร์ลินอีกต่อไปเนื่องจาก "ปัญหาทางเทคนิค" วันถัดมา สหภาพโซเวียตประกาศเลิกจัดส่งอาหารให้กรุงเบอร์ลินส่วนของประเทศมหาอำนาจตะวันตก แต่ฝ่ายตะวันตกก็ไม่ได้เจรจาต่อรองใด ๆ กับสหภาพโซเวียต
ประธานาธิบดีสหภาพโซเวียต
ประธานาธิบดีสหภาพโซเวียต () หรือชื่ออย่างเป็นทางการว่า ประธานาธิบดีสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต () เป็นประมุขแห่งรัฐของสหภาพโซเวียตตั้งแต่วันที่ 15 มีนาคม 2533 ถึง 25 ธันวาคม 2534 มีฮาอิล กอร์บาชอฟเป็นบุคคลเดียวที่ดำรงตำแหน่งดังกล่าว นอกจากนี้กอร์บาชอฟยังเป็นเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์สหภาพโซเวียตระหว่างเดือนมีนาคม 2528 ถึงเดือนสิงหาคม 2534 เขาได้รับส่วนแบ่งอำนาจเพิ่มขึ้นจากตำแหน่งประธานาธิบดีกระทั่งเขาลาออกหลังความพยายามรัฐประหารในโซเวียตเมื่อปี 2534
สหภาพโซเวียต
ในปี 1987 มิฮาอิล กอร์บาชอฟพยายามที่จะปฏิรูปและฟื้นฟูเศรษฐกิจด้วยนโยบายเปเรสตรอยคา นโยบายของเขาผ่อนคลายการควบคุมของรัฐในรัฐวิสาหกิจ แต่ไม่ได้แทนที่ด้วยแรงจูงใจในตลาดส่งผลให้ผลผลิตลดลงอย่างมาก เศรษฐกิจที่ได้รับผลกระทบจากรายได้จากการส่งออกปิโตรเลียมลดลงเริ่มล่มสลาย ราคายังคงมีอยู่และทรัพย์สินส่วนใหญ่ยังคงเป็นของรัฐจนสหภาพโซเวียตล่มสลาย ในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สองจนล่มสลาย ผลิตภัณฑ์ในประเทศเบื้องต้นของสหภาพโซเวียตเป็นประเทศที่ใหญ่เป็นอันดับ 2 ของโลก และอันดับ 3 ในโลกในช่วงกลางทศวรรษที่ 1980–1989 แม้ว่าจะอยู่ตามหลังประเทศในโลกที่หนึ่งก็ตาม เมื่อเทียบกับประเทศที่มีผลิตภัณฑ์ในประเทศเบื้องต้นต่อหัวในปี 1928 สหภาพโซเวียตมีการเติบโตอย่างมีนัยสำคัญ
ธงชาติสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย
ธงชาติสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมยูโกสลาเวีย เป็นธงแถบตามยาว สีนำเงิน, สีขาว, และสีแดง ธงชาติ และ ธงพาณิชย์ เป็นธงสามสีพื้นสีอุดมการณ์ร่วมสลาฟ (Pan-Slavic colours) ธงสามสีพื้นสีอุดมการณ์ร่วมสลาฟ ประกาศใช้ที่กรุงปราก สาธารณรัฐเช็ก เมื่อปี พ.ศ. 2391
เสรีรัฐปรัสเซีย
เสรีรัฐปรัสเซีย (, ) เป็นรัฐของประเทศเยอรมนีในอดีต จัดตั้งขึ้นในปีค.ศ. 1918 โดยอิงตามอาณาเขตเดิมของราชอาณาจักรปรัสเซีย ซึ่งถูกยุบไปหลังจากระบอบจักรพรรดิเยอรมันถูกโค่นล้มหลังสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง เมื่อไม่มีระบอบกษัตริย์ ทำให้ปรัสเซียซึ่งเป็นอาณาจักรที่ใหญ่ที่สุดในจักรวรรดิเยอรมันถูกเปลี่ยนไปใช้ระบอบสาธารณรัฐ ปกครองด้วยระบอบประชาธิปไตย มีเมืองหลวงของรัฐอยู่ที่เบอร์ลิน
สนธิสัญญาการก่อตั้งสหภาพโซเวียต
วันที่ 29 ธันวาคม ค.ศ. 1922 ผู้แทนจากสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทรานส์คอเคซัส สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน และสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตไบโลรัสเซีย ได้อนุมัติสนธิสัญญาการก่อตั้งสหภาพโซเวียตและคำประกาศก่อตั้งสหภาพโซเวียต เอกสารทั้งสองฉบับได้รับการยืนยันโดยการประชุมรัฐสภาครั้งที่ 1 ของสหภาพโซเวียตและได้รับการลงนามโดยประธานคณะผู้แทน ได้แก่ มิฮาอิล คาลินิน, มิฮาอิล ซฮาคายา, มิฮาอิล ฟรุนเซ และกรีกอรี เปตรอฟสกี, อเลคซันดร์ เชียร์วียาคอฟ ตามลำดับ เมื่อวันที่ 30 ธันวาคม ค.ศ. 1922
สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซีย
สาธารณรัฐสังคมนิยมเบียโลรัสเซียเป็นหนึ่งในสมาชิกผู้ก่อตั้งสหภาพโซเวียตเมื่อปี ค.ศ. 1922 ร่วมกับสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน, สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตทรานส์คอเคเชีย และสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย เบียโลรัสเซียเป็นหนึ่งในสาธารณรัฐหลายแห่งในสหภาพโซเวียตที่ถูกเยอรมนีนาซียึดครองระหว่างสงครามโลกครั้งที่ 2 นอกจากนี้ยังเป็นสมาชิกก่อตั้งองค์การสหประชาชาติในปี ค.ศ. 1945 ร่วมกับชาติอื่น ๆ รวมทั้งสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครนและสหภาพโซเวียตอีกด้วย จุดสิ้นสุดของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซียมาถึงในปี ค.ศ. 1991 เมื่อสาธารณรัฐแห่งนี้กลายเป็นรัฐเอกราชและเปลี่ยนชื่อประเทศเป็น สาธารณรัฐเบลารุส
รายชื่อเขตการปกครอง
สหพันธรัฐรัสเซียประกอบด้วย 21 สาธารณรัฐ (), 9 ดินแดน (), 46 แคว้น (), 2 นครสหพันธ์ (), 1 แคว้นปกครองตนเอง () และ 4 เขตปกครองตนเอง ()
สาธารณรัฐโบลีวาร์แห่งเวเนซุเอลาประกอบด้วย 23 รัฐ (), 1 เขตเมืองหลวง () และ 1 เขตในสังกัดสหพันธ์ ()
สมาพันธรัฐสวิสประกอบด้วย 26 รัฐ ()
สหรัฐอาหรับเอมิเรตส์ประกอบด้วย 7 รัฐซึ่งมีเอมีร์เป็นผู้ปกครอง ()
สหภาพโซเวียต
สหภาพโซเวียตเป็นสหพันธ์สาธารณรัฐซึ่งมีสมาชิกเป็นรัฐที่รวมกันเช่นยูเครน และ เบียโลรัสเซีย (สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต) กับรัฐสหพันธรัฐเช่น รัสเซีย และทรานส์คอเคซัส (สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต) ทั้งสี่เป็นสาธารณรัฐผู้ก่อตั้งซึ่งลงนามในสนธิสัญญาการก่อตั้งสหภาพโซเวียตในเดือนธันวาคม 1922 ในปี 1924 ในช่วงการปักปันเขตในเอเชียกลาง อุซเบกิสถานและเติร์กเมนิสถานเกิดจากส่วนต่าง ๆ ของรัสเซีย เป็นสาธารณรัฐปกครองตนเองสังคมนิยมโซเวียตเติร์กเมน และอีกสองแห่งคือ สาธารณรัฐบูฮาราน และ สาธารณรัฐโฮเรซม์ ในปี 1929 ทาจิกิสถานถูกแยกออกจากสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตอุซเบก ตามรัฐธรรมนูญปี 1936 สหพันธ์สาธารณรัฐสังคมโซเวียตทรานส์คอเคซัสถูกยุบลง ส่งผลให้สาธารณรัฐองค์ประกอบคือ อาร์เมเนีย จอร์เจีย และอาเซอร์ไบจาน ถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของสาธารณรัฐสหภาพ ขณะที่คาซัคสถานและเคอร์กีเซียถูกแยกออกจากสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย ส่งผลเป็นสถานะเดียวกัน ในเดือนสิงหาคม 1940 สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตมอลเดเวียซึ่งก่อตั้งขึ้นโดยรวมพื้นที่บางส่วนของเบสซาเรเบีย และ นอร์เทิร์นบูโควินา รัฐบอลติกทั้งสามคือ เอสโตเนีย ลัตเวีย และลิทัวเนีย (สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต) ได้ถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียต ซึ่งไม่ได้รับการยอมรับจากประชาคมระหว่างประเทศและถือว่ารัฐบอลติกอยู่ภายใต้การยึดครองที่ผิดกฎหมายตลอดระยะเวลาตั้งแต่ปี 1940–1991 คาเรเลียถูกแยกออกจากรัสเซียในฐานะสาธารณรัฐสหภาพในเดือนมีนาคม 1940 และถูกรวมเข้ากับรัสเซียอีกครั้งในปี 1956 ระหว่างเดือนกรกฎาคม 1956 ถึงเดือนกันยายน 1991 สหภาพโซเวียตมี 15 สาธารณรัฐที่เป็นส่วนหนึงของสาธารณรัฐสหภาพ (ดูแผนที่ด้านล่าง)
ประวัติศาสตร์รัสเซีย
นครเคียฟมีสำคัญและมีอิทธิพลสูงสุดแต่เพียงสมัยของเจ้าชายยาโรฟสลาฟเท่านั้น นครต่าง ๆ ในราชอาณาจักรรัสเซียต่างยอมอยู่ภายใต้การปกครองของอาณาจักรเคียฟมาตลอด ในช่วงศตวรรษที่ 11 เคียฟเป็นนครหลวง ศูนย์รวมของอำนาจกษัตริย์และเป็นศูนย์กลางของคริสตจักรออร์ทอดอกซ์ ในขณะที่เมืองอื่น ๆ ก็มีประชากรก่อตั้งขึ้นมาจากหลักฐานทางประวัติศาสตร์ได้กล่าวอ้างถึงมอสโกครั้งแรกในปี พ.ศ. 1690 ว่ามกุฎราชกุมารแห่งนครเคียฟ เจ้าชายยูริ ดอลโกรูคี มีรับสั่งให้สร้างป้อมปราการไม้ หรือเครมลินขึ้นที่เนินเขาโบโรวิตสกายา ริมน้ำมอสควา และตั้งชื่อเมืองว่า มอสโก
ตีรัสปอล
เมืองนี้สร้างขึ้นเมื่อปี ค.ศ. 1792 ถึงแม้ว่าหลายชนชาติอาศัยอยู่นานกว่าพันปี เป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐโซเวียตมอลโดวาในสหภาพโซเวียตจนถึง ค.ศ. 1940 ถูกทำลายอย่างหนักระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง วันฉลองเมืองตรงกับวันที่ 14 ตุลาคม ของทุกปี
กองทัพโซเวียต
กองทัพโซเวียต หรือ กองทัพสหภาพโซเวียต มีชื่อเรียกอย่างเป็นทางการว่า กองทัพแห่งสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต () หมายถึง กองกำลังทหารของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย (1917–1922) และสหภาพโซเวียต (1922–1991) นับแต่การเริ่มต้นหลังสงครามกลางเมืองรัสเซียสิ้นสุดกระทั่งล่มสลายในเดือนธันวาคม 1991
ประวัติศาสตร์รัสเซีย
หลังจากสงครามโลกครั้งที่สอง สหภาพโซเวียตกลายมาเป็นประเทศมหาอำนาจของโลกคู่กับสหรัฐอเมริกา ในช่วงสงครามเย็น ในสมัยนั้น นโยบายของสหภาพโซเวียตได้เน้นการป้องกันประเทศและพัฒนาด้านอุตสาหกรรม แต่การเน้นพัฒนาทหารขนานใหญ่ ส่งผลทำให้เศรษฐกิจตกต่ำอย่างรุนแรง ต่อมา เมื่อมิคาอิล กอร์บาชอฟ ขึ้นสู่อำนาจ เขาได้เริ่มนโยบายปฏิรูปด้านต่าง ๆ ทำให้สหภาพโซเวียตล่มสลายใน พ.ศ. 2534 สาธารณรัฐต่าง ๆ แยกตัวเป็นอิสระ สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซียจึงแยกตัวออกมาเป็นเป็นสหพันธรัฐรัสเซียในปัจจุบัน โดยที่รัสเซียได้รับสถานภาพตามกฎหมายในเวทีระหว่างประเทศมาจากสหภาพโซเวียต
เคียฟ
เคียฟ (, "Kyyiv, กียิว"; , "Kiyev, คีฟ"; ) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศยูเครน และยังเป็น 1 ใน 4 เมืองเจ้าภาพฟุตบอลชิงแชมป์แห่งชาติยุโรป 2012 ด้วย โดยมีสนามกีฬาโอลิมปิกแห่งชาติเคียฟเป็นสถานที่แข่งขัน ตั้งอยู่ภาคกลางตอนเหนือของประเทศ ริมฝั่งแม่น้ำนีเปอร์ (Dnieper)
การล่มสลายของสหภาพโซเวียต
อย่างไรก็ตาม การลดความเข้มงวดในการควบคุมสื่อและความพยายามที่จะสร้างการเมืองที่เปิดกว้างมากขึ้นโดยกอร์บาชอฟ ได้ปลุกความรู้สึกชาตินิยมและต่อต้านรัสเซียในสาธารณรัฐเล็ก ๆ ที่เป็นชนกลุ่มน้อยในสหภาพโซเวียต ในคริสต์ทศวรรษ 1980 เสียงที่เรียกร้องอิสรภาพจากการปกครองจากมอสโกดังขั้นเรื่อย ๆ โดยเฉพาะในสาธารณรัฐแถบทะเลบอลติก คือ เอสโตเนีย ลัตเวีย และลิทัวเนีย ที่รวมกับสหภาพโซเวียตตั้งแต่ปี 1940 โดยโจเซฟ สตาลิน ความรู้สึกชาตินิยมนั้นก็ยังได้แพร่หลายในสาธารณรัฐอื่น ๆ เช่น ยูเครน จอร์เจีย และอาเซอร์ไบจาน ขบวนการชาตินิยมเหล่านี้ได้เข้มแข็งขึ้นอย่างมากเมื่อเศรษฐกิจของโซเวียตตกต่ำ รัฐบาลที่กรุงมอสโกนั้นกลายเป็นแพะรับบาปของภาวะเศรษฐกิจตกต่ำ แสดงว่า กอร์บาชอฟนั้นได้ปลดปล่อยพลังที่จะทำลายสหภาพโซเวียตไปแล้วโดยไม่ได้ตั้งใจ
ผู้นำสหภาพโซเวียต
ในยุคสตาลินในปี1920 ได้มีการจัดตั้งตำแหน่งเลขาธิการคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์แห่งมวลสหภาพซึ่งมีอำนาจเหมือนกับตำแหน่งผู้นำของสหภาพโซเวียต เพราะตำแหน่งนั้นได้ควบคุมทั้ง CPSU และรัฐบาลของสหภาพโซเวียต ตำแหน่งเลขาธิการถูกยกเลิกภายในปี1952 และต่อมาได้จัดตั้งขึ้นใหม่โดยนิกิตา ครุสชอฟ ภายใต้ชื่อเลขานุการลำดับที่หนึ่งคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต; ในปี 1966 เลโอนิด เบรจเนฟ ได้ใช้ชื่อตำแหน่งใหม่ว่า เลขาธิการคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต เลขาธิการเหมือนกับตำแหน่งผู้นำของสหภาพโซเวียตจนกระทั่ง1990ตำแหน่งเลขาธิการขาดแนวทางที่ชัดเจนของความสำเร็จดังนั้นหลังจากการตายหรือถูกกำจัดของผู้นำโซเวียตคนก่อนมักจะทายาทมักจะต้องการการสนับสนุนของโปลิตบูโร คณะกรรมการกลาง อีกทั้งต้องใช้เวลาและการมีอำนาจในพรรค ในมีนาคม 1990 ก็ถูกแทนที่ด้วยตำแหน่งประธานาธิบดีสหภาพโซเวียต
สหภาพโซเวียต
สหภาพโซเวียตกลายเป็นประเทศแรกที่ใช้เศรษฐกิจตามแผนซึ่งการผลิตและการกระจายสินค้าถูกรวมศูนย์และกำกับโดยรัฐบาล ประสบการณ์แรกของบอลเชวิคที่มีต่อระบบเศรษฐกิจต่อการบังคับคือนโยบายสงครามคอมมิวนิสต์ซึ่งเกี่ยวข้องกับอุตสาหกรรมของประเทศ การแจกจ่ายส่วนกลางของผลผลิตการบีบบังคับของการผลิตทางการเกษตร และความพยายามที่จะกำจัดการไหลเวียนของเงินทุนภาคเอกชนและการค้าเสรี หลังจากการล่มสลายทางเศรษฐกิจที่รุนแรง เลนินได้แทนที่สงครามคอมมิวนิสต์โดยนโยบายเศรษฐกิจใหม่ (NEP) ในปี 1921 นโยบายดังกล่าวอนุญาตให้เอกชนดำเนินกิจการบางอย่างได้เช่นการค้าเสรีและการเป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์ในธุรกิจขนาดเล็ก เศรษฐกิจจึงฟื้นตัวอย่างรวดเร็ว
สาธารณรัฐของสหภาพโซเวียต
ช่วงกลางคริสต์ทศวรรษ 1980 การเข้ามาควบคุมของมอสโกต่อสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตได้มีน้อยลงจากเปเรสตรอยคาและกลัสนอสต์ของมีฮาอิล กอร์บาชอฟนำไปการเป็นอิสระมากขึ้นของสาธารณรัฐจนทำให้สหภาพโซเวียตล่มสลาย
สหภาพโซเวียต
สตาลินมักจะตัดสินใจครั้งสุดท้ายในนโยบายในช่วงปี 1925–1953 ก่อนที่นโยบายต่างประเทศของโซเวียตจะถูกกำหนดโดยคณะกรรมาธิการว่าด้วยนโยบายต่างประเทศของคณะกรรมการกลางของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต หรือจากองค์กรสูงสุดของพรรคอย่างโปลิตบูโร การดำเนินการถูกแยกออกจากกระทรวงการต่างประเทศ ซึ่งเป็นที่รู้จักในฐานะ People's Commissariat for Foreign Affairs (หรือ Narkomindel) จนถึงปี 1946 โฆษกที่มีอิทธิพลมากที่สุดคือ Georgy Chicherin (1872–1936), Maxim Litvinov (1876–1951), วยาเชสลาฟ โมโลตอฟ (1890–1986), อันเดรย์ วืยชินสกี (1883–1954) และ อันเดรย์ โกรมืยโค (1909–1989) ปัญญาชนที่สนใจในความสัมพันธ์ระหว่างประเทศจะศึกษาในสถาบันความสัมพันธ์ระหว่างประเทศรัฐมอสโก
การล้อมบูดาเปสต์
ยุทธการที่บูดาเปสต์ หรือ การล้อมบูดาเปสต์ เป็นการสู้รบตลอด 50 วันของกองทัพโซเวียต ณ กรุงบูดาเปสต์เมืองหลวงของฮังการี ช่วงสงครามโลกครั้งที่สองจะสิ้นสุดลง โดยเป็นส่วนหนึ่งของการรุกบูดาเปสต์ ยุทธการเริ่มขึ้นเมื่อกรุงบูดาเปสต์ซึ่งถูกปกป้องโดยกองทัพฮังการีและเยอรมนี ถูกโจมตีครั้งแรกโดยกองทัพโซเวียตและกองทัพโรมาเนียในวันที่ 26 ธันวาคม 1944 ในช่วงการรบที่บูดาเปสต์พลเรือน 38,000 คนเสียชีวิตขณะอพยพหรือถูกทหารฆ่า กรุงบูดาเปสต์ยอมจำนนอย่างไม่มีเงื่อนไขในวันที่ 13 กุมภาพันธ์ 1945 โดยเป็นการรบที่ได้รับชัยชนะในเชิงยุทธศาสตร์ของฝ่ายสัมพันธมิตร ในการรุกหน้าสู่กรุงเบอร์ลิน
ประเทศโครเอเชีย
โครเอเชีย (; ) หรือชื่อทางการว่า สาธารณรัฐโครเอเชีย (; ) เป็นประเทศรูปเสี้ยววงเดือนในยุโรปที่มีอาณาเขตจรดทะเลเมดิเตอร์เรเนียน ยุโรปกลาง และบอลข่าน เมืองหลวงชื่อซาเกร็บ ในประวัติศาสตร์ปัจจุบัน โครเอเชียเคยเป็นสาธารณรัฐในยูโกสลาเวียเดิม แต่ได้รับเอกราชในพ.ศ. 2534 และได้สมัครเพื่อเป็นสมาชิกสหภาพยุโรปในอนาคต
โจเซฟ สตาลิน
ค.ศ. 1941 หลังนาซีเยอรมนีรุกรานโปแลนด์สำเร็จ ฮิตเลอร์ก็ได้ละเมิดข้อตกลงและเริ่มทำสงครามครั้งใหญ่กับสหภาพโซเวียตทันที ถึงแม้จะมีการสูญเสียดินแดนและกำลังพลจำนวนมาก กองทัพแดงโซเวียตก็สามารถต่อต้านกองทัพนาซีได้ ค.ศ. 1945 หลังจากปราบปรามแนวรบของฝ่ายอักษะในยุโรปตะวันออก กองทัพแดงของโซเวียตก็ทำการโจมตีและยึดกรุงเบอร์ลินเมืองหลวงของเยอรมนีได้สำเร็จ สตาลินได้จบสงครามในยุโรปให้กับฝ่ายสัมพันธมิตรและนำโซเวียตชนะสงครามได้อย่างมีประสิทธิภาพ โดยประชาชนเสียชีวิต 20 ล้านคน ทหารเสียชีวิต 10 ล้านคน ทหารอีกกว่า1ล้าน6แสนคนที่พร้อมจะโจมตีญี่ปุ่นแต่ญี่ปุ่นชิงยอมแพ้สงครามกับอเมริกาเสียก่อนเนื่องจากกลัวที่จะสูญเสียเมืองต่างๆอีกมากมายให้กับสหภาพโซเวียต จากนั้นสตาลินก็ได้พัฒนาประเทศให้เจริญเป็นอย่างมากและนำสหภาพโซเวียตก้าวขึ้นสู่เป็นประเทศมหาอำนาจของโลกที่มีประเทศยุโรปตะวันออกที่ปกครองแบบคอมมิวนิสต์ โดยมีสหรัฐอเมริกาที่เป็นประเทศมหาอำนาจของโลกที่มีประเทศยุโรปตะวันตกที่ปกครองแบบประชาธิปไตยเป็นคู่แข่งจนนำไปสู่สงครามเย็นในที่สุด
ความพยายามรัฐประหารในสหภาพโซเวียต พ.ศ. 2534
ความพยายามรัฐประหารในสหภาพโซเวียต พ.ศ. 2534 หรือเรียกรัฐประหารเดือนสิงหาคม () เป็นความพยายามรัฐประหารโดยสมาชิกรัฐบาลของสหภาพโซเวียตกลุ่มหนึ่งเพื่อควบคุมประเทศจากประธานาธิบดีมีฮาอิล กอร์บาชอฟของสหภาพโซเวียต ผู้นำรัฐประหารเป็นสมาชิกที่ยึดมั่นของพรรคคอมมิวนิสต์สหภาพโซเวียตซึ่งคัดค้านโครงการปฏิรูปของกอร์บาชอฟ และสนธิสัญญาสหภาพใหม่ที่เขาเจรจาซึ่งกระจายอำนาจการปกครองของรัฐบาลกลางให้แก่สาธารณรัฐต่าง ๆ รัฐประหารถูกคัดค้าน ส่วนใหญ่ในกรุงมอสโก โดยการรณรงค์การขัดขืนของพลเมืองที่สั้นแต่สัมฤทธิ์ผล แม้รัฐประหารล้มในเวลาเพียงสองวันและกอร์บาชอฟคืนสู่รัฐบาล แต่เหตุการณ์นี้ทำลายเสถียรภาพของสหภาพโซเวียตและถูกพิจารณาอย่างกว้างขวางว่า ช่วยเสริมทั้งการสิ้นสุดของพรรคคอมมิวนสิต์สหภาพโซเวียตและการล่มสลายของสหภาพโซเวียต
สหภาพโซเวียตในโอลิมปิกฤดูร้อน 1972
สหภาพโซเวียต เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูร้อนครั้งที่ 20 ค.ศ. 1972 (พ.ศ. 2515) ณ เมืองมิวนิก ประเทศเยอรมันตะวันตก ระหว่างวันที่ 26 สิงหาคม – 10 กันยายน พ.ศ. 2515
ปรัสเซีย
ปรัสเซีย () หรือ พร็อยเซิน () หรือ โบรุสเซีย (ละติน: Borussia) เป็นรัฐที่รุ่งเรืองที่สุดในบรรดารัฐทั้งหลายของชนชาติเยอรมัน มีจุดกำเนิดจากดัชชีปรัสเซียและรัฐมาร์เกรฟบรันเดินบวร์ค อันเป็นรัฐหนึ่งของจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ซึ่งตั้งอยู่ตอนกลางของภูมิภาคที่ชื่อว่าพร็อยเซิน รัฐแห่งนี้ถูกปกครองโดยราชวงศ์โฮเอินโซลเลิร์นเป็นเวลาหลายศตวรรษ การมีกองทัพที่เข็มแข็งทำให้ปรัสเซียประสบความสำเร็จในการแผ่ขยายดินแดน ปรัสเซียมีเมืองหลวงเดิมอยู่ที่เคอนิชส์แบร์คก่อนที่จะย้ายเมืองหลวงไปยังเบอร์ลินในปี 1701
ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา
บอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา (; บอสเนีย: ) บางครั้งย่อเป็น "Bosnia", "BiH", "БиХ" เป็นประเทศบอลข่านตะวันตกที่มีภูเขามาก เมืองหลวงชื่อซาราเยโว เดิมเป็นหนึ่งในหกสาธารณรัฐของอดีตยูโกสลาเวีย ได้รับเอกราชในสงครามยูโกสลาเวียในช่วงทศวรรษ 1990 และเนื่องจากข้อตกลงเดย์ตัน จึงเป็นรัฐในอารักขาของชุมชนนานาชาติ ปกครองโดยตัวแทนระดับสูงที่เลือกโดยคณะมนตรีความมั่นคงแห่งสหประชาชาติ
ผู้นำสหภาพโซเวียต
ภายใต้รัฐธรรมนูญปี 1977 ของสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต (สหภาพโซเวียต) ประธานสภารัฐมนตรีเป็นหัวหน้ารัฐบาล และประธานคณะผู้บริหารสูงสุดแห่งสภาโซเวียตสูงสุดเป็นประมุขแห่งรัฐ ซึ่งประธานสภารัฐมนตรีนั้นเทียบเท่ากับนายกรัฐมนตรีในโลกที่หนึ่ง ในขณะที่ประธานคณะผู้บริหารสูงสุดแห่งสภาโซเวียตสูงสุดเทียบเท่าประธานาธิบดี ในประวัติศาสตร์เจ็ดสิบปีของสหภาพโซเวียตไม่มีผู้นำอย่างเป็นทางการในรัฐบาลสหภาพโซเวียต แต่ผู้นำโซเวียตมักจะนำประเทศผ่านตำแหน่งประธานสภารัฐมนตรีหรือเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต ( CPSU) ในอุดมการณ์ของวลาดิมีร์ เลนินประมุขแห่งรัฐโซเวียตเป็นแกนหลักของพรรคคอมมิวนิสต์
อนุสรณ์สถานทหารโซเวียต (สวนเทร็พทัวร์)
นอกจากนี้อนุสรณ์สถานยังมีโลงหิน 16 โลง แต่ละโลงจะจารึกชื่อ 16 สาธารณรัฐของสหภาพโซเวียต (ในปี 1940–56 โดยรวมถึง สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคารีโล-ฟินนิช ต่อมาคือ สาธารณรัฐปกครองตนเองสังคมนิยมโซเวียตคาเรลียา ในชื่อ 16 "สาธารณรัฐของสหภาพ") โดยที่หินอ่อนสีน้ำตาลแดงและโลงหินที่ใช้ในการสร้างอนุสรณ์สถานทหารโซเวียตนี้ส่วนใหญ่ได้มาจากการทำลายอาคารทำเนียบนายกรัฐมนตรีไรช์
สาธารณรัฐของสหภาพโซเวียต
ตามมาตรา 76 ของรัฐธรรมนูญแห่งสหภาพโซเวียตสาธารณรัฐสหภาพเป็นอธิปไตยรัฐสังคมนิยมโซเวียตที่สหรัฐกับสาธารณรัฐโซเวียตอื่น ๆ ในสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียต มาตรา 81 ของรัฐธรรมนูญที่ระบุว่า "สิทธิอธิปไตยของสหภาพโซเวียตจะได้รับการปกป้องโดยสหภาพโซเวียต"
สนธิสัญญาการก่อตั้งสหภาพโซเวียต
15 มีนาคม ค.ศ. 1996 สภาดูมาของสหพันธรัฐรัสเซียได้แสดงถึงฐานะทางกฎหมายเนื่องจากการตัดสินใจของสภาโซเวียตสูงสุดของอดีตสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซียว่า "การบอกเลิกสนธิสัญญาก่อตั้งสหภาพโซเวียต" เป็นสิ่งที่ผิด รัฐบัญญัติที่ไม่เป็นไปตามรัฐธรรมนูญผ่านโดยการละเมิดสุสานของรัฐธรรมนูญอดีตสหพันธ์สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตรัสเซีย บรรทัดฐานของกฎหมายระหว่างประเทศ และจากนั้น ในการบังคับตัวกฎหมาย
ประเทศรัสเซีย
ปี ค.ศ. 1918 ย้ายเมืองหลวงและฐานอำนาจกลับสู่มอสโก กระนั้นก็ยังมีผู้ไม่พอใจกับสภาพแร้นแค้น การขาดสิทธิเสรีภาพ จึงทำให้เกิดสงครามกลางเมืองขึ้นหลายต่อหลายครั้ง เลนินถึงแก่อสัญกรรมในปี 1924 โจเซฟ สตาลิน (1924-1953) ขึ้นบริหารประเทศแทนด้วยความเผด็จการ และกวาดล้างทุกคนผู้ที่มีความคิดต่อต้าน เขาเปิดการพัฒนาประเทศสู่อุตสาหกรรมสมัยใหม่ จนเทียบเคียงสหรัฐอเมริกา แต่ปัญหาความอดอยาก ที่เรื้อรังมานานก็ยากเกินเยียวยา และยิ่งเลวร้ายเมื่อฮิตเลอร์สั่งล้อมมอสโกไว้ โดยเฉพาะที่เซนต์ปีเตอร์สเบิร์กถูกปิดล้อมไว้นานถึง 900 วันในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ที่ชาวรัสเซียเรียกสงครามครั้งนั้นว่า มหาสงครามของผู้รักชาติ (The Great Patriotic War) กระนั้นสตาลินก็มีบทบาทในการพิชิตนาซีเยอรมันในสงครามโลกครั้งที่ 2 (ค.ศ. 1941-1945) นี้ไว้ได้
สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซีย
สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตเบียโลรัสเซีย (; ; ) เป็นหนึ่งในสาธารณรัฐสิบห้าแห่งที่ประกอบกันเป็นสหภาพโซเวียต
สาธารณรัฐซาฮา
สาธารณรัฐซาฮา (; ) เป็นเขตการปกครองของสหพันธรัฐรัสเซีย กินพื้นที่ครึ่งหนึ่งของเขตสหพันธ์ตะวันออกไกล มีพื้นที่ 3,100,000 ตร.กม. (1,200,000 ตร.ไมล์) และมีประชากรน้อยกว่า 1 ล้านคน มีเมืองหลวงคือ ยาคุตสค์
ยาคุตสค์
ยาคุตสค์ (; , Jokūskaĭ) เป็นเมืองหลวงของสาธารณรัฐซาฮา ประเทศรัสเซีย อยู่ทางตอนใต้ของเส้นอาร์กติกเซอร์เคิลราว 450 กม. เมืองมีประชากร 269,486 คน (ค.ศ. 2010) เป็นเมืองท่าบนฝั่งแม่น้ำลีนา เมืองมีอุตสาหกรรมผลิตเพชร
การปล้นธนาคารในติฟลิส ค.ศ. 1907
การปล้นธนาคารในติฟลิส ค.ศ. 1907 หรือที่รู้จักกันว่า การเวนคืนจัตุรัสเยเรวาน คือการใช้อาวุธปล้นการขนส่งเงินของธนาคารโดยนักปฏิวัติพรรคบอลเชวิคในเมืองติฟลิส ประเทศจอร์เจีย (ปัจจุบันคือกรุงทบิลิซี เมืองหลวงของประเทศ) เหตุปล้นดังกล่าวเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 1907 ที่จัตุรัสเยเรวาน (ปัจจุบันคือจัตุรัสเสรีภาพ) ผู้ร่วมก่อการ (ซึ่งต่อมาหลายคนได้กลายเป็นผู้นำระดับสูงของสหภาพโซเวียต) ได้ใช้ทั้งระเบิดและปืนในการเข้าล้อมและยึดรถม้าที่กำลังขนส่งเงินระหว่างที่ทำการไปรษณีย์กับธนาคารรัฐของจักรวรรดิรัสเซีย สาขาติฟลิส ท่ามกลางจัตุรัสที่คลาคล่ำไปด้วยผู้คน ตามเอกสารจดหมายเหตุอย่างเป็นทางการระบุว่า การปล้นดังกล่าวทำให้มีผู้เสียชีวิตถึง 40 คน และมีผู้ได้รับบาดเจ็บอีก 50 คน ผู้ก่อการหนีไปได้โดยได้เงินไปกว่า 341,000 รูเบิล (กว่า 3.4 ล้านดอลลาร์สหรัฐ ใน ค.ศ. 2008)
วลาดีมีร์ เลนิน
ก่อนเสียชีวิต เลนินป่วยหนักมีอาการชักและมีโลหิตออกในสมอง ศพของเลนินได้รับการอาบน้ำยาตั้งไว้ให้ประชาชนเคารพในสุสานที่จตุรัสหน้าวังเครมลินจนถึงปัจจุบัน นับว่าเลนินเป็นวีรบุรุษผู้ยิ่งใหญ่ของสหภาพโซเวียตที่ยังมีคนนับถือ พรรคคอมมิวนิสต์ได้เปลี่ยนชื่อเมืองสำคัญคือนครเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก มาเป็นเมืองเลนินกราดเมื่อ พ.ศ. 2467 เพื่อเป็นเกียรติแก่เขา แต่ได้กลับมาใช้ชื่อเดิมอีกหลังจากการล่มสลายของสหภาพโซเวียต
วันชัย (9 พฤษภาคม)
วันแห่งชัยชนะหรือ 9 พฤษภาคม เป็นเครื่องหมายการยอมจำนนของนาซีเยอรมนีต่อสหภาพโซเวียตในสงครามโลกครั้งที่สอง (ในสหภาพโซเวียต เรียกอีกชื่อหนึ่งว่า มหาสงครามของผู้รักชาติ) เริ่มครั้งแรกในสิบหกสาธารณรัฐแห่งสหภาพโซเวียต ให้หลังการลงนามตราสารยอมจำนนในคืนวันที่ 8 พฤษภาคม ค.ศ. 1945 (เป็นเวลาหลังเที่ยงคืน จึงเป็นวันที่ 9 พฤษภาคม ตามเวลามอสโก) รัฐบาลโซเวียตประกาศชัยชนะในเช้าวันที่ 9 พฤษภาคมหลังพิธีลงนามในกรุงเบอร์ลิน แม้วันดังกล่าวเริ่มอย่างเป็นทางการใน ค.ศ. 1945 (ซึ่งหมายความว่ามีการเฉลิมฉลองตั้งแต่ ค.ศ. 1946) แต่วันหยุดนี้เป็นวันมิใช่แรงงานก็ใน ค.ศ. 1965 และเฉพาะในบางประเทศ ทางรัฐบาลได้มีการจัดเดินสวนสนามทางทหาร ณ จัตุรัสแดงกลางเมืองในกรุงมอสโกเพื่อเป็นการแสดงแสนยานุภาพของกองทัพแดงและรำลึกเหล่าทหารผ่านศึกอีกด้วย แม้ว่าสหภาพโซเวียตจะล่มสลายไปแล้ว แต่สหพันธรัฐรัสเซียก็ยึดถือปฏิบัติตามเดิมจวบจนทุกวันนี้
โทรทัศน์ในสหภาพโซเวียต
โทรทัศน์ในสหภาพโซเวียต เป็นทั้งเจ้าของ, ถูกควบคุม และถูกตรวจพิจารณาโดยรัฐ หน่วยงานที่กำกับดูแลโทรทัศน์ในยุคของสหภาพโซเวียตคือ คณะกรรมาธิการวิทยุและโทรทัศน์รัฐสหภาพโซเวียต (Государственный комитет по телевидению и радиовещанию СССР) หรือ โกซเทเลราดิโอ (Гостелерадио СССР) ซึ่งเป็นผู้รับผิดชอบทั้งสถานีวิทยุโทรทัศน์กลางแห่งสหภาพโซเวียต และ วิทยุแห่งสหภาพโซเวียต การผลิตรายการโทรทัศน์ของโซเวียตถูกจัดอยู่ในส่วนกลาง, สาธารณรัฐ และการออกอากาศในภูมิภาค
สหภาพโซเวียต
อัตราการเกิดของสหภาพโซเวียตลดลงจาก 44.0 ต่อ 1000 คน ในปี 1926 เป็น 18.0 ในปี 1974 ส่วนใหญ่เนื่องจากการเพิ่มขึ้นของเมืองและอายุเฉลี่ยของการแต่งงานที่เพิ่มขึ้น อัตราการตายลดลงเรื่อย ๆ - จาก 23.7 ต่อ 1000 คน ในปี 1926 เป็นร้อยละ 8.7 ในปี 1974 โดยทั่วไปอัตราการเกิดของสาธารณรัฐทางใต้ในทรานส์คอเคซัสและเอเชียกลาง สูงกว่าทางภาคเหนือของสหภาพโซเวียตและในบางกรณีเพิ่มขึ้นในช่วงหลังสงครามโลกครั้งที่สองปรากฏการณ์ส่วนหนึ่งเกิดจากอัตราการชะลอตัวของการทำให้เป็นเมือง และประเพณีแต่งงานก่อนหน้านี้ในสาธารณรัฐทางใต้ ในสหภาพโซเวียตฝั่งยุโรป ได้ย้ายไปสู่แนวโน้มประชากรลดลง ในขณะที่เอเชียกลางยังคงแสดงการเติบโตของประชากรได้ดีกว่าความอุดมสมบูรณ์ในระดับทดแทน
ธงชาติยูเครน
สิ่งที่เกิดขึ้นดังกล่าวไม่ช้าก็ได้ชักนำให้เกิดกระบวนการอย่างเดียวกันในยูเครนด้วย โดยเฉพาะอย่างยิ่งในยูเครนตะวันตกและในเคียฟ เมืองหลวงของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตยูเครน ได้เกิดการเดินขบวนทางการเมืองเป็นระยะๆ โดยผู้ชุมนุมได้มีการชูธงสีฟ้า-เหลืองขึ้นเป็นสัญลักษณ์ในการชุมนุม
ปรัสเซียตะวันออก
ปรัสเซียตะวันออก () เป็นมณฑลหนึ่งของราชอาณาจักรปรัสเซีย ดำรงอยู่ระหว่างค.ศ. 1773 ถึง 1829 และระหว่างค.ศ. 1878 จนถึง 1945 มีเมืองหลวงมณฑลอยู่ที่เคอนิชส์แบร์ค
สหภาพโซเวียต
จากช่วงคริสต์ทศวรรษที่ 1930 จนถึงการล่มสลายในช่วงปลายปี 1991 เศรษฐกิจของสหภาพโซเวียตยังไม่เปลี่ยนแปลง เศรษฐกิจได้รับการกำกับอย่างเป็นทางการโดยการวางแผนกลางซึ่งดำเนินการโดย Gosplan และจัดทำขึ้นในแผนห้าปี อย่างไรก็ตามในทางปฏิบัติแผนการดังกล่าวได้รับการรวบรวมและรวมกันเป็นอย่างมากโดยเฉพาะภายใต้การแทรกแซงโดยคนใหญ่กว่า การตัดสินใจทางเศรษฐกิจที่สำคัญทั้งหมดถูกยึดครองในทางการเมือง การจัดสรรทรัพยากรและเป้าหมายตามแผนเป็นเงินสกุลรูเบิลมากกว่าสินค้าในทางกายภาพ การจัดสรรผลผลิตขั้นสุดท้ายได้ผ่านการกระจายอำนาจโดยไม่ได้ตั้งใจไปแล้ว แม้ว่าในทางทฤษฎีราคาถูกต้องตามกฎหมายจากเบื้องบน แต่ในทางปฏิบัติพวกเขามักจะเจรจาและการเชื่อมโยงในแนวนอน (ระหว่างโรงงานผู้ผลิต ฯลฯ ) เป็นที่แพร่หลาย
การบริการพื้นฐานหลายประเภทได้รับการสนับสนุนจากรัฐเช่นการศึกษาและการดูแลสุขภาพ ในภาคอุตสาหกรรมการผลิตอุตสาหกรรมหนักและการป้องกันมีการจัดลำดับความสำคัญมากกว่าสินค้าอุปโภคบริโภค สินค้าอุปโภคบริโภคโดยเฉพาะอย่างยิ่งในนอกเมืองใหญ่ มักขาดแคลนคุณภาพไม่ดีและมีทางเลือกที่จำกัด ผู้บริโภคไม่ค่อยมีอิทธิพลต่อการผลิตดังนั้นความต้องการที่เปลี่ยนแปลงไปของประชากรที่มีรายได้เพิ่มขึ้นจึงไม่สามารถตอบสนองความต้องการของผู้บริโภคได้ในราคาคงที่ เศรษฐกิจที่ไม่คาดคิดจำนวนมากที่ขยายตัวเพิ่มขึ้นในระดับต่ำควบคู่ไปกับแผนงานที่วางแผนไว้โดยให้บางส่วนของสินค้า และการบริการที่นักวางแผนไม่สามารถทำได้ถูกต้องตามกฎหมายขององค์ประกอบบางอย่าง และระบบเศรษฐกิจแบบกระจายอำนาจได้รับการพยายามด้วยการปฏิรูปในปี 1965
แม้ว่าตัวเลขเศรษฐกิจของสหภาพโซเวียตจะไม่น่าเชื่อถือและการเติบโตทางเศรษฐกิจที่เดาได้ยาก โดยบัญชีเศรษฐกิจส่วนใหญ่ยังคงขยายตัวต่อไปจนถึงกลางทศวรรษที่ 1980 ในช่วงทศวรรษที่ 1950 และ 1960 มีอัตราการเติบโตสูงและมีการจับจองทางฝั่งตะวันตก อย่างไรก็ตามหลังจากที่ปี 1970 การเติบโตในขณะที่ยังคงเป็นบวกอย่างต่อเนื่องลดลงอย่างรวดเร็ว และต่อเนื่องกว่าในประเทศอื่น ๆ แม้จะมีการเพิ่มทุนอย่างรวดเร็วในหุ้นทุน (อัตราการเพิ่มทุนถูกกว่าของญี่ปุ่นเท่านั้น)
ซาราเยโว
ซาราเยโว (Sarajevo) เป็นเมืองหลวงและเมืองที่ใหญ่ที่สุดของประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนา มีจำนวนประชากรราว 6 แสนคนเศษ ซาราเยโวเป็นเมืองสำคัญเมืองหนึ่งในแถบคาบสมุทรบอลข่าน มีประวัติศาสตร์อันยาวนานในสมัยจักรวรรดิออตโตมัน ราวปี ค.ศ. 1461 เหตุการณ์ที่สำคัญของเมืองซาราเยโวคือ เป็นสถานที่ที่ อาร์ชดยุกฟรันซ์ แฟร์ดีนันด์แห่งออสเตรีย ถูกลอบปลงพระชนม์ในวันที่ 28 มิถุนายน ค.ศ. 1914 และเป็นสาเหตุให้เกิด สงครามโลกครั้งที่ 1 ในเวลาต่อมา เคยได้รับเกียรติให้เป็นเจ้าภาพกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวใน ค.ศ. 1984 โดยในขณะนั้นซาราเยโวเป็นส่วนหนึ่งของประเทศยูโกสลาเวีย นอกจากนี้ในช่วงระยะเวลาที่ประเทศบอสเนียและเฮอร์เซโกวีนาต้องการแยกออกจากประเทศยูโกสลาเวีย เมืองซาราเยโวถูกปิดล้อมโดยกองทัพยูโกสลาเวียเป็นระยะเวลากว่า 1,425 วัน (ประมาณ 3 ปี 11 เดือน) โดยเหตุการณ์ครั้งนี้ได้ทำให้ถูกบันทึกว่าเป็นเหตุการณ์ปิดล้อมเมืองที่ยาวนานที่สุดในประวัติศาสตร์โลกสมัยใหม่
ประเทศคีร์กีซสถาน
คีร์กีซสถาน (คีร์กีซและ) หรือมีชื่ออย่างเป็นทางการว่า สาธารณรัฐคีร์กีซ (; ) เป็นประเทศในเอเชียกลาง มีพรมแดนติดกับสาธารณรัฐประชาชนจีน คาซัคสถาน ทาจิกิสถาน และอุซเบกิสถาน เป็นประเทศที่ไม่มีทางออกสู่ทะเล เมืองหลวงและเมืองใหญ่ที่สุดมีชื่อว่าบิชเคก (เดิมเรียกว่า ฟรุนเซ) คีร์กีซสถานเดิมเป็นส่วนหนึ่งของสหภาพโซเวียต
สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัค
ในช่วงระหว่าง ปี 1950 – 1960 พลเมืองโซเวียตถูกกระตุ้นให้ตั้งถิ่นฐานยังโครงการดินแดนบริสุทธิ์ครุชชอฟของสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัค การไหลหลั่งเข้ามาของผู้อพยพย้ายถิ่นเช่น รัสเซีย (อพยพเข้ามาเป็นส่วนใหญ่) ยูเครน เยอรมัน ยิว เบลารุส และ เกาหลี ทำให้เกิดการผสมผสานในหลายเชื้อชาติจนมีจำนวนของชาวต่างชาติมากกว่าชาวพื้นเมือง ซึ่งเป็นผลทำให้มีการใช้ภาษาคาซัคน้อยลงแต่ก็ถูกนำกลับมาใช้อีกตั้งแต่ถูกแยกตัวออกมาเป็นอิสระ วันที่ 10 ธันวาคม 1991 สาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตคาซัคได้เปลี่ยนชื่อเป็น สาธารณรัฐคาซัคสถาน และแยกตัวเป็นอิสระจาก สหภาพโซเวียต ในวันที่ 16 ธันวาคม ปีเดียวกัน ซึ่งคาซัคสถานเป็นสาธารณรัฐสุดท้ายที่แยกตัวออกมาก่อนที่จะเกิดการล่มสลายของสหภาพโซเวียต
มอสโก
มอสโก (; , "มะสฺกฺวา") เป็นเมืองหลวงของประเทศรัสเซีย เป็นศูนย์กลางทางเศรษฐกิจ การเงิน การศึกษา และ การเดินทางของประเทศ โดยตั้งอยู่ใกล้แม่น้ำมัสกวา ซึ่งในตัวเมืองมีประชากรอยู่อาศัยกว่า 1 ใน 10 ของประเทศ ทำให้เป็นเมืองที่มีประชากรหนาแน่นที่สุดในยุโรป และเมื่อสมัยครั้งที่สหภาพโซเวียตยังไม่ล่มสลาย กรุงมอสโกก็ยังเป็นเมืองหลวงของสหภาพโซเวียตอีกด้วย
สหภาพโซเวียตในโอลิมปิกฤดูหนาว 1964
สหภาพโซเวียต เข้าร่วมแข่งขันกีฬาโอลิมปิกฤดูหนาวครั้งที่ 9 ค.ศ. 1964 (พ.ศ. 2507) ณ เมืองอินส์บรุค ออสเตรีย ระหว่างวันที่ 29 มกราคม – 9 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2507