คาราโอเกะมีต้นกำเนิดมาจากประเทศอะไร?
คาราโอเกะ
คาราโอเกะ () เป็นความบันเทิงชนิดหนึ่ง ที่อยู่ในรูปแบบของเพลงบรรเลง หรือเพลงที่ปิดเสียงร้องของนักร้องไว้ ผู้ใช้งานจะร้องเพลงนั้นผ่านไมโครโฟน โดยมีเนื้อเพลงขึ้นมาแสดงบนหน้าจอเป็นช่วง ๆ เพื่อช่วยในการร้อง นอกจากนี้แล้วบางครั้งยังมีการเปลี่ยนสีตัวอักษร โดยกวาดเลื่อนสีใหม่ทับสีเดิมตามความเร็วและจังหวะที่ถูกต้องในการร้องอีกด้วย คาราโอเกะมีขึ้นเป็นครั้งแรกในประเทศญี่ปุ่น จากนั้นก็แพร่หลายไปยังส่วนอื่นๆ ของเอเชียตะวันออกและทั่วโลก
เคป็อป
นอกจากนี้ ยังมีประเทศอื่นที่ได้รับความนิยมด้วย เช่น จีน ญี่ปุ่น ไต้หวัน ฮ่องกง ฟิลิปปินส์ ไทย และประเทศอื่นในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ตอนนี้รวมถึงประเทศในแถบทวีปอเมริกาใต้ด้วย อาทิเช่น อาร์เจนตินา บราซิล ชิลี เป็นต้น ความนิยมในดนตรีเกาหลีมักพิจารณาว่าเป็นหนึ่งในการเติบโตของความคลั่งไคล้ในกระแสเกาหลี ที่นิยมในวัฒนธรรมเกาหลีของชาวเอเชีย
คาราโอเกะ
ในประเทศไทย คาราโอเกะหลายแห่งมีการขายบริการทางเพศแอบแฝงสำหรับผู้ชาย โดยผู้เข้ามาใช้บริการในห้องคาราโอเกะ จะมีผู้หญิงมาบริการในหลากหลายรูปแบบ ตั้งแต่มาเสิร์ฟอาหารและเครื่องดื่ม มานั่งคุยเป็นเพื่อนในลักษณะของจีเอฟอี การแสดงเปลื้องผ้าโชว์ รวมไปถึงการมีเพศสัมพันธ์ทั้งลักษณะสอดใส่และไม่สอดใส่ภายในสถานบริการ ผู้หญิงที่ให้บริการในประเทศไทยจะมาจากหลากหลายสถานที่ ไม่ว่าในประเทศหรือจากต่างประเทศ
เกอิชา
ซายูกิ (ฟิโอนา เกรอัม เกิดที่เมลเบิร์น) เป็นชาวออสเตรเลีย ที่ทำงานเป็นเกอิชาในประเทศญี่ปุ่น เธอยังเป็นนักมานุษยวิทยา ผู้ผลิตและผู้กำกับภาพยนตร์สารดคี รวมทั้งทำงานที่สถานีโทรทัศน์ไม่ว่าจะเป็น NHK National Geographic Channel 4 และ BBC
หลังจากที่ได้รับการฝึกอบรมในสำนักเกอิชาเป็นเวลาหนึ่งปี ในปี ค.ศ. 2007 ซายูกิก็ได้กลายเป็นเกอิชาเต็มตัว ณ ย่านอาซาคุซะ กรุงโตเกียว และเป็นเกอิชาชาวตะวันตกคนแรกในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น ซายูกิได้รับการฝึกฝนศิลปะหลายแขนง ได้แก่ การเล่นดนตรี การขับร้อง การเต้นรำ การชงชา รวมทั้งเรื่องบทกวีและวรรณคดี สิ่งที่ซายูกิชำนาญมากที่สุดก็คือ ขลุ่ยญี่ปุ่นที่ชื่อว่าโยะโกะบุเอะ (Yokobue)
อาราเระ
อาราเระถูกนำเข้าไปสหรัฐอเมริกาโดยผู้อพยพชาวญี่ปุ่นที่ไปรับจ้างเป็นเกษตรกรในฮาวายช่วงศตวรรษที่ 19 ซึ่งในฮาวายมักเรียกว่าคากิโมจิหรือโมจิครันช์ นิยมผสมอาราเระกับข้าวโพดคั่ว (บางคนก็ผสมฟูริกาเกะ) ส่วนเฮอร์ริเคนป็อปคอร์น (Hurricane popcorn) คือข้าวโพดคั่วที่ผสมทั้งอาราเระและฟุริกะเกะ
เคลลี คลาร์กสัน
เคลลี่เกิดที่เมืองฟอร์ธ วอร์ธ รัฐเทกซัส สหรัฐอเมริกา โดยจีนเน่ แอน (นามสกุลเดิม โรส) เป็นครูสอนภาษาอังกฤษนักเรียนประถมศึกษาปีที่ 1 และสตีเฟ่น ไมเคิล คลาร์กสัน เป็นวิศวกร เคลลี่มีพี่ชาย 1 คนชื่อ Jason ผู้ที่แสดงในมิวสิควิดีโอเพลงวอร์ค อเวย์ของเคลลี่ และพี่สาว 1 คนชื่ออลิซซ่า พ่อแม่ของเคลลี่แยกทางกันตั้งแต่เคลลี่อายุ 6 ปี ทำให้พี่ชายของเคลลี่ต้องไปอยู่กับคุณพ่อ และพี่สาวของเคลลี่ไปอยู่กับคุณป้า เหตุการณ์นี้เป็นแรงบันดาลใจให้เคลลี่แต่งเพลงบีคอส ออฟ ยู (Because Of You) ที่อยู่ในอัลบั้มเบรกอเวย์ (Breakaway) หลังจากนั้นแม่ของเคลลี่ได้แต่งงานใหม่กับจิมมี่ เทย์เลอร์ เคลลี่มีเชื้อสายกรีก อังกฤษ ไอริช เยอรมัน และสก็อต แม่ของเธอมีเชื้อสายสมาชิกวุฒิสภารัฐพรรครีพับบลิคคัน อายเซย์อาห์ ที่เคลลี่ได้ศึกษาในรายการสารคดีย้อนรอยประวัติครอบครัว ฮูดูทิ้งค์ยูอาร์ (Who Do You Think You Are?)
คารา
ตั้งแต่ที่พวกเธอได้เริ่มเดบิวท์ที่ประเทศญี่ปุ่น ในเดือนสิงหาคมที่ผ่านมา จนถึงซิงเกิล “Jet Coaster Love” ซิงเกิลล่าสุดของพวกเธอ ยิ่งเป็นตัวตอกย้ำความสำเร็จของพวกเธอได้เป็นอย่างดี ด้วยยอดขาย 123,000 ชุดในอาทิตย์แรก ด้วยยอดขายที่สูงขนาดนี้ จึงทำให้พวกเธอถูกดันขึ้นไปอยู่ในอันดับที่1 ในชาร์ตของโอริกอนอย่างไม่ต้องสงสัยเลยทีเดียวนี่ถือได้ว่าเป็นครั้งแรกที่นักร้องเกิร์ลกรุ๊ปจากต่างประเทศได้ขึ้นมาอยู่ในอันดับที่ 1ในสัปดาห์แรก ตั้งแต่มีการเริ่มก่อตั้งชาร์ตโอริกอนในปี 1968 หรือเมื่อ 43 ปีที่แล้ว
เร็กเก
จนมาถึงปี 1968 ก็ได้มีการพัฒนาจนถึงขีดสุด ดนตรีเร็กเกจึงถือกำเนิดขึ้น ภายใต้แนวความคิดของลัทธิรัสตาฟาเรียน ทรงผมฟั่นเชือกหรือเดรดล็อก และอุดมคติทางการเมืองและสังคม ในการพาชาวแอฟริกา-แคริบเบียน กลับสู่แผ่นดินในทวีปแอฟริกา
ออเรนจ์คาราเมล
ออเรนจ์คาราเมล เปิดตัวที่ประเทศญี่ปุ่นครั้งแรกในวันที่ 5 กันยายน 2555 ด้วยการออกซิงเกิลแรก "My Sweet Devil" ซึ่งเป็นการนำเอาเพลงของนักร้องดูโอยอดนิยมในยุค 1970 อย่างวง แคนดีส์ (Candies) มาทำใหม่ในสไตล์ของออเรนจ์คาราเมล
ชัวร์ออดิโอ
เดิมค่ายชัวร์ออดิโอ เริ่มผลิตผลงานเพลงมาตั้งแต่เป็นร้านจำหน่ายเครื่องใช้ไฟฟ้าในจังหวัดนครปฐม โดยมีงานเพลงชุดแรก "คิดอยู่เหมือนกัน" ขับร้องโดย วินัย พันธุรักษ์ และปี 2520 ได้ผลิตผลงานเพลงที่สร้างความฮือฮาคือ เพลงเก่าของครูสุรพล สมบัติเจริญ ขับร้องโดย พร ไพรสณฑ์ โดยตลับเทปจะมีระบบแยกเสียงดนตรีกับเสียงร้องคนละฝั่งซ้ายขวาซึ่งถือเป็นชุดแรกของวงการ ก่อนที่จะมีคาราโอเกะในปัจจุบัน
คาราเต้
ในขณะที่ มิยากิ เดินทางไปจีนแผ่นดินใหญ่ หนึ่งในนักเรียนที่ดีที่สุดของ มิยากิ ที่รู้จักกันดีในญี่ปุ่นก็คือ โกเกน ยามากูจิ　(剛玄　山口　Gogen Yamaguchi, 1909-1989) ฉายา THE CAT ผู้ได้รับสายดำระดับ 10 ดั้งจากมิยากิ ได้ทำการสอนต่อไปในญี่ปุ่น โดยยึดหลักการสอนแบบดั้งเดิมที่ได้เรียนรู้จากมิยากิ ก่อนที่จะไปศึกษาต่อที่จีน
ฝัน บ้า คาราโอเกะ
ฝัน บ้า คาราโอเกะ เป็นภาพยนตร์ไทยที่ออกฉายในปี พ.ศ. 2540 ผลงานกำกับเรื่องแรกของเป็นเอก รัตนเรือง ภาพยนตร์เรื่องนี้ออกฉายครั้งแรก รอบ World Premiere ในเทศกาลภาพยนตร์นานาชาติเบอร์ลิน ประจำปี ค.ศ. 1997 ใช้ชื่อภาษาอังกฤษว่า Fun Bar Karaoke ซึ่งทับศัพท์เสียงภาษาไทย แต่ความหมายของชื่อ เป็นคนละความหมายกัน
การเต้นแท็ป
การเต้นแท็ปถือกำเนิดในเขตไฟว์พอยส์ในเมืองนิวยอร์กโดยเกิดจากการผสมผสานของของการเต้นรำของแอฟริกา ไอร์แลนด์ สวีเดนและอังกฤษ ทำให้เกิดการเต้นแท็ปในลักษณะของอเมริกันถือกำเนิดขึ้น และได้เป็นที่นิยมเมื่อมีการแสดงลักษณะวอเดอวิลล์ (Vaudeville) ในโรงละครบรอดเวย์ ซึ่งในช่วงเวลานั้น การเต้นแท็ป ยังคงเรียกว่า การเต้นแจ๊ส (jazz dance) เนื่องมาจากเพลงหลักที่ใช้ในแท็ปคือแจ๊ส
คาร์ล ดักลาส
คาร์ล ดักลาส () นักร้องชาวจาเมกา มีชื่อเสียงจากเพลง "Kung Fu Fighting" ที่ขึ้นถึงอันดับหนึ่งทั้งฝั่งสหรัฐอเมริกาจากการจัดอันดับของนิตยสารบิลบอร์ด และฝั่งสหราชอาณาจักรในปี 1974 และเป็นนักร้องชาวจาเมกาคนแรกที่มีซิงเกิลฮิตติดอันดับหนึ่งในสหรัฐอเมริกา
คาราวาน (วงดนตรี)
คาราวาน เป็นวงดนตรีในแนวเพลงเพื่อชีวิตที่มีชื่อเสียงของประเทศไทย และ เป็นวงดนตรีเพื่อชีวิตวงแรกในรัชสมัย พระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาภูมิพลอดุลยเดช
การี-กาเร
การี-กาเร () เป็นอาหารฟิลิปปินส์ เป็นการนำหางวัวมาต้ม น้ำแกงข้น ใส่ถั่วลิสงและผักหลายชนิด ต้นกำเนิดมาจากเมืองปัมปังกาบนเกาะลูซอน แต่บางกลุ่มกล่าวว่าเป็นอาหารของชาวโมโรที่เข้ามาตั้งหลักแหล่งในมะนิลาก่อนการเข้ามาของชาวสเปน และยังพบในหมู่เกาะซูลูและตาวีตาวีด้วย ผักที่นิยมใช้ได้แก่ มะเขือม่วง ถั่วฝักยาว ผักกวางตุ้ง ผักกาดหัว แต่งสีแดงด้วยน้ำจากเมล็ดคำแสด ใส่ถั่วลิสงบดและข้าวคั่วป่น รับประทานกับกะปิผัด อาจใช้เนื้อวัว เนื้อหมู ขาหมู เนื้อแพะ หรือไก่แทนหางวัวได้ เป็นอาหารในเทศกาลเฉลิมฉลองต่าง ๆ ในปัมปังกา
คาราโอเกะ
มีอุปกรณ์เสริมของ iPod ชื่อว่า iKaraoke และ เครื่องเล่นเพลงดิจิตอล จากจีน บางรุ่น ที่สามารถทำให้ร้องคาราโอเกะได้ทุกที่
ปาราปารา
ปาราปารา () คือ รูปแบบการเต้นที่กำเนิดขึ้นในญี่ปุ่นช่วงปลายศตวรรษที่ 20 โดยมีลักษณะเฉพาะคือ ใช้มือ แขน และการขยับเท้า 2 สเต็ป เป็นหลัก
คาราโอเกะ
การให้บริการทางผู้ใช้บริการจะทำการเลือกผู้หญิงที่ตัวเองสนใจโดยคิดราคาเป็นรายชั่วโมง เรียกไปให้บริการภายในห้องคาราโอเกะส่วนตัว และหากต้องการพาไปมีเพศสัมพันธ์นอกสถานบริการทางผู้ใช้บริการจะต้องจ่ายเงินต่างหากให้กับทางสถานบริการ
คาราเต้
คาราเต้ () หรือ คาราเต้โด () เป็นศิลปะการต่อสู้ถือกำเนิดที่โอะกินะวะ ประเทศญี่ปุ่น เป็นการผสมผสานระหว่างการต่อสู้ของชาวโอะกินะวะและชาวจีน คาราเต้ได้เผยแพร่เข้าสู่ญี่ปุ่นในปี พ.ศ. 2464 (ค.ศ. 1921) เมื่อชาวโอะกินะวะอพยพเข้าสู่ประเทศญี่ปุ่น
คาราเต้
ต่อมาปีค.ศ. 1922 ฟูนาโกชิ กิชิน ลูกศิษย์ของ อังโก อิโตสึ (Anko Itosu) แห่งชูริเต้ ได้พัฒนาคาราเต้ และเผยแพร่เข้าสู่ญี่ปุ่นอย่างเป็นทางการที่โตเกียวโดยได้รับการสนับสนุนของ จิกาโร่ คาโน (Jikaro Kano) ผู้ก่อตั้งยูโดโคโดกัน Kodokan Judo และต่อมา บรรดาศิษย์ของฟูนาโกชิ ได้เรียกรูปแบบการสอนของฟูนาโกชิว่า โชโต (Shoto 松涛) ตามนามปากกาของท่าน และได้เรียกโรงฝึกแห่งแรกของท่านว่า โชโตกัน (松涛館)
อาหารโอกินาวะ
อาหารโอกินาวะได้รับอิทธิพลส่วนใหญ่มาจากอาหารจีนและเอเชียตะวันออกเฉียงใต้สืบเนื่องจากการค้าขายที่มีมายาวนาน มันเทศเข้าสู่โอกินาวะเมื่อปี ค.ศ. 1605 ที่ต่อมาได้กลายเป็นอาหารหลักของโอกินาวะจนถึงต้นศตวรรษที่ 20 บทความที่เขียนโดยบริษัทคิคโคแมนระบุว่ามะระและบวบในโอกินาวะถูกนำไปจากเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ ต่อมาเมื่ออาณาจักรรีวกีวตกเป็นรัฐบรรณาการของจีน พ่อครัวชาวโอกินาวะจำนวนหนึ่งได้เข้าไปเรียนรู้การทำอาหารอย่างจีนที่มณฑลฝูเจี้ยน ด้วยเหตุนี้อาหารจีนส่งอิทธิพลสู่อาหารโอกินาวะมาจนถึงปัจจุบัน และบทความของคิคโคแมนยังกล่าวไปอีกว่าการกลั่นอาวาโมริ () อาจเป็นสิ่งเดียวกับเหล้าขาวซึ่งได้รับไปจากสยามหรือประเทศไทยในปัจจุบัน โดยเข้าสู่โอกินาวะตั้งแต่ศตวรรษที่ 15 ครั้นเมื่อแคว้นคาโงชิมะเข้ารุกรานอาณาจักรรีวกีว เหล่าพ่อครัวโอกินาวะจึงเข้าไปร่ำเรียนการทำอาหารญี่ปุ่น และด้วยเหตุนี้จึงทำให้อาหารโอกินาวะได้รับอิทธิพลจากอาหารญี่ปุ่นเพิ่มขึ้นมาอีก
การ์ตูน
การ์ตูนเริ่มต้นที่ยุโรป ประมาณคริสต์ศตวรรษที่13 ช่วงเรเนซองต์ ซึ่งการ์ตูนนั้นก็มีรากศัพท์มาจากภาษาอิตาเลี่ยน catone ซึ่งแปลว่า กระดาษผืนใหญ่ และ ในสมัยนั้นก็ยังเป็นงานศิลปะแบบเฟรสโก้
(เป็นงานภาพพวกสีน้ำมัน) โดยเฉพาะผลงานของ ลีโอนาร์โด้ ดาวินซี่ และ ราฟาเอลนั้นจะมีราคาสูงมาก
และจากนั้น การ์ตูนของแต่ละชาติและแต่ละพื้นที่ก็มีการพัฒนาแตกต่างกันไป จนเป็นสิ่งที่เราเห็นกัน ก็คือ มีการเดินเรื่องกันเป็นช่องสี่เหลี่ยม และมีการใส่คำพูดของ ตัวการ์ตูนในแต่ละช่องด้วย หรือเรียกกันว่า คอมิค
โดยเริ่มต้น ที่ ยุโรป สมัยคริสศตวรรษที่18 โดยมีการค้นพบ ภาพร่างของการ์ตูนของ วิลเลียม โฮการ์ต นักวาดการ์ตูนชาวอังกฤษ ในปี 1843 นิตยสาร พันช ก็ได้ลงการ์ตูนล้อเลียนการเมืองของ จอห์น ลีช และถือว่า เป็นการ์ตูนเรื่องแรกที่ถูกตีพิมพ์ลงในหนังสืออย่างเป็นทางการอีกด้วย
ซึ่งในช่วงนั้นเองการ์ตูนเสียดสีทางการเมืองเป็นที่นิยมมากในอังกฤษอีกด้วย และจากจุดเริ่มต้นนี้เอง ก็ทำให้ประเทศอื่นๆอย่าง เยอรมัน จีน ก็เริ่มตีพิมพ์หนังสือการ์ตูนลงในสื่อต่างๆด้วย
ในปี 1884 Ally Sloper's Half Holiday ก็เป็นนิตยสารการ์ตูนเรื่องแรกที่ถูกตีพิมพ์อีกด้วย
ในคริสต์ศตวรรษที่20 งานการ์ตูนก็เริ่มมีความแตกต่างจากนิยายภาพเรื่อยๆ ช่วงต้นศตวรรษที่20 ในสหรัฐฯ ก็มีการตีพิมพ์การ์ตูนลงในหนังสือพิมพ์ และรวมเล่มซึ่งจะเน้นแนวขำขันเป็นหลัก
ในปี1929 ติน ติน ผจญภัย การ์ตูนแนวผจญภัยก็ได้ถูกตีพิมพ์ลงในหนังสือพิมพ์ของเบลเยี่ยม ซึ่งตีพิมพ์ลงสีขาวดำในขณะนั้น
ส่วนการ์ตูนภาพสีนั้น ก็เริ่มตีพิมพ์ครั้งแรกที่สหรัฐ และ The Funnies ก็จัดว่าเป็นการ์ตูนภาพสีเรื่องแรกอีกด้วย
ช่วงสงครามโลกครั้งที่2นั้น คนทั่วโลกก็ปั่นป่วน สังคมก็เริ่มมีปัญหา ซึ่งทำให้มีผลต่องานการ์ตูนในยุคนั้นก็คือ จะเน้นแนวซุปเปอร์ฮีโร่ อย่างซุปเปอร์แมน เป็นต้น
และในปัจจุบันนั้น การ์ตูนฝรั่งก็เริ่มที่จะมีหลากหลายแนวมากขึ้น เนื้อเรื่องมีมิติมากขึ้น รวมไปถึงเจาะกลุ่มเป้าหมายที่เป็นผู้ใหญ่มากขึ้น และมีการให้ทุนการศึกษาในการพัฒนาด้านการ์ตูนอีกด้วยในปี 1980
ส่วนพัฒนาการของการ์ตูนญี่ปุ่นนั้น ก็เริ่มมาจากหลังสงครามโลกครั้งที่2 มังงะ(manga) เริ่มพัฒนาให้ทันสมัยและเป็นที่รู้จักมากขึ้น ซึ่ง มังงะนั้น ก็เป็นการนำ อุกิโยเอะ (ภาพเขียนแบบญี่ปุ่น ซึ่งจะเน้นความคิดและอารมณ์มากกว่าลายเส้นและรูปร่าง) กับการเขียนภาพแบบตะวันตกมารวมกัน ซึ่งคำว่ามังงะ นั้นก็แปลตรงๆว่า ความไม่แน่นอน ซึ่งเริ่มต้นจากหนังสือโฮคุไซ มังงะ ส่วนอีกเล่มหนึ่งก็คือ งิงะ ซึ่งเป็นภาพล้อเลียนจากศิลปิน12ท่าน ซึ่งดูแล้วจะใกล้เคียงกับมังงะมากที่สุด
จุดเริ่มต้นของการพัฒนานั้นก็มาจากการค้าขายระหว่างสหรัฐฯและญี่ปุ่น ญี่ปุ่นในขณะนั้นต้องการที่จะพัฒนาไปสู่สังคมใหม่ ก็เลยมีการจ้างศิลปินชาวตะวันตกให้เข้ามาสอนศิลปะ สไตล์ตะวันตกทั้งด้านลายเส้น สี หรือ รูปร่าง ซึ่งเป็นส่วนที่ภาพอุกิโยเอะไม่มีนั้นมารวมกัน เป็น มังงะหรือ การ์ตูนญี่ปุ่นในปัจจุบัน และการ์ตูนญี่ปุ่น ก็เป็นที่นิยมมากขึ้น หลังจากที่รัฐบาลสั่งยกเลิก การคว่ำบาตรสื่อต่างๆ ซึ่งมังงะในยุคแรกๆนั้น จะออกไปทางนิยายภาพมากกว่า หลังจากนั้น เท็ตซึกะ โอซามุ ก็เป็นผู้ที่พัฒนาการ์ตูนแบบญี่ปุ่นให้เป็นเอกลักษณ์เฉพาะตัวมากยิ่งขึ้น และเป็นอย่างที่เราเห็นกันในทุกวันนี้ จนได้รับการขนานนามว่า ปรมาจารย์แห่งการ์ตูนญี่ปุ่น และนักเขียนการ์ตูนยุคหลังๆก็ได้พัฒนาแนวคิดของ เนื้อเรื่องไป สร้างสรรค์ จนได้การ์ตูนเรื่องสนุกที่หลายคนชื่นชอบกัน และความนิยมของการ์ตูนญี่ปุ่นก็แพร่กระจายความนิยมไปยัง เอเชีย ยุโรป รวมถึงอเมริกา และมีผลทำให้การ์ตูนเรื่องใหม่ๆทางฝั่งตะวันตกก็ได้รับอิทธิพลมาจากการ์ตูนญี่ปุ่นด้วย(อย่างเช่น เรื่อง วิช เป็นต้น)
ส่วนพัฒนาการของการ์ตูนไทยนั้น ก็เริ่มมาจากงานภาพวาดบนกำแพงตามวัดต่างๆ หลังจากที่ไทยเรา เริ่มพัฒนาประเทศให้เข้ากับวัฒนธรรมตะวันตกนั้นเอง การ์ตูนไทยก็เริ่มมีบทบาทที่เป็นรูปภาพประกอบเนื้อเรื่องในนิยาย หรือเรียกอีกอย่างก็คือ นิยายภาพ โดยเฉพาะการ์ตูนการเมือง
ในปีพ.ศ. 2500 ถือเป็นยุคเฟื่องฟูของหนังสือการ์ตูนไทย มีการตีพิมพ์รวมเล่มจากหนังสือพิมพ์ และ วารสาร โดยมี เหม เวชกร และ จุก เบี้ยวสกุล เป็นนักเขียนที่ขึ้นชื่อในสมัยนั้น หลังจากนั้นก็มีการตีพิมพ์เป็นการ์ตูนเล่มละบาท ซึ่งเป็นแนวสยองขวัญ ตามด้วย การ์ตูนแก๊กเน้นตลก อย่าง ขายหัวเราะ มหาสนุก หนูจ๋า และ เบบี้ ที่ยังคงขายดีจนถึงปัจจุบัน
ส่วนการ์ตูนไทยตามแบบสไตล์การ์ตูนญี่ปุ่นนั้น ก็เพิ่งจะตื่นตัวไปไม่กี่สิบปี โดยจุดเริ่มต้น มาจากนิตยสารไทยคอมิค ของสำนักพิมพ์วิบูลย์กิจ และจากจุดนี้นี่เองก็ทำให้การ์ตูนไทยที่ทำท่าจะผีเข้าผีออกก็เริ่มเป็นที่ยอมรับของคนอ่านมากขึ้น ในสไตล์ที่หลากหลาย ไม่ว่าจะเป็น การ์ตูนแปลงจากวรรณคดี บุคคลสำคัญ ,Joe-theSeacret Agent ,มีด13,การ์ตูนเสนอมุมมองใหม่ๆอย่าง
HeSheIt, นายหัวแตงโม รวมไปถึง การ์ตูนดัดแปลงจากพระราชนิพนธ์เรื่องพระมหาชนกและคุณทองแดง
คาราโอเกะ
อุตสาหกรรมคาราโอเกะนั้นเริ่มต้นในญี่ปุ่นเมื่อต้นทศวรรษ 1970 เมื่อนักร้องคนหนึ่ง ชื่อ ไดซุเกะ อินุอะเอะ ได้รับคำร้องขอจากแขกอยู่บ่อยๆ ในร้านอุตะโกะเอะ คิซซา ที่เขาไปแสดงดนตรีนั้น ให้ไปบันทึกการแสดง พวกเขาจึงร้องเพลงไปด้วยในช่วงวันหยุดของ เมื่อทราบความต้องการของตลาด เขาจึงทำเครื่องบันทึกเทปที่เล่นเพลงได้เมื่อหยอดเหรียญ 100 เยน นี่คือเครื่องคาราโอเกะเครื่องแรก แต่แทนที่เขาจะขายเครื่องคาราโอเกะ เขากลับให้เช่าแทน ทำให้ร้านต่างๆ ไม่ต้องซื้อเพลงใหม่ๆ เป็นของตัวเอง
วิชวลเค
นาโงย่าเค () เป็นวัฒนธรรมวิชวลเคที่กำเนิดขึ้นในเมือง นะโงะยะ และกระจายตัวได้รับความนิยมอยู่ในพื้นที่แถบจังหวัดไอจิของญี่ปุ่น นาโงย่าเคกำเนิดขึ้นในราวทศวรรษที่ 1990 โดยได้รับอิทธิพลทางดนตรีจากดนตรีพังก์ฝั่งอังกฤษ, ดนตรีโกธิก และ เดธเมทัล เนื้อร้องและทำนองของเพลงจากวงนาโงย่าเคจึงเน้นเสียงทุ้มต่ำแสดงออกถึงความมืดมน โหดร้าย สิ้นหวัง และความเศร้าเป็นหลัก การแต่งกายของวงนาโงย่าเคจะแต่งกายแบบคาบเกี่ยวระหว่างโคเทะโคเทะและโคเทะโอสะ บางครั้งก็มีการผสมผสานการแต่งกายแบบโอชาเระเข้ามาด้วยเพียงแต่ไม่จัดจ้านเท่า วงดนตรีที่ได้ชื่อว่าเป็นจุดกำเนิดของแนวนาโงย่าเคคือ วง ซิลเวอร์~โรส () อย่างไรก็ตามมีวงที่นิยามแนวดนตรีของตนว่านาโงย่าเค แต่กลับไม่ได้รับการยอมรับว่าเป็นวงนาโงย่าเค อาทิ , ปัจจุบันวงดนตรีทีมีชื่อเสียงของแนวนาโงย่าเคคือ , , , , , เป็นต้น
ลือชัย งามสม
ดุก คาราบาว จบการศึกษาจากโรงเรียนสัตหีบ จังหวัดชลบุรี จากนั้นจึงศึกษาต่อด้านดนตรี ที่โรงเรียนดนตรีสยามกลการ กรุงเทพมหานคร โดยเข้าร่วมวงดนตรีอาชีพครั้งแรกกับวงที่ชื่อสไปเดอร์ ตระเวนเล่นตามที่ต่าง ๆ จากนั้นอีก 5 ปีต่อมา ในปี พ.ศ. 2519 จึงร่วมก่อตั้งวงดนตรีที่ชื่อมิชชั่น ร่วมกับ ปรีชา ชนะภัย (เล็ก คาราบาว ) และสุเทพ ปานอำพัน (เอ็ดดี้ ผู้ซึ่งต่อมากลายเป็นมือเบส วงซูซู)
คาราโอเกะ
ซอฟต์แวร์คาราโอเกะที่รันบนระบบปฏิบัติการ อาทิเช่น Windows XP, Windows 7, Windows 8 เป็นต้น
คาราโอเกะ
ในช่วงแรกๆ นั้นราคาค่าหยอดตู้คาราโอเกะนับว่าแพงพอสมควร เงิน 100 เยนนั้นพอที่จะซื้ออาหารกลางวันได้ถึง 2 ที่ แต่ไม่นานต่อมาคาราโอเกะก็กลายเป็นความบันเทิงยอดนิยมไปแล้ว เครื่องคาราโอเกะมีบริการในร้านอาหาร ห้องต่างๆ ของโรงแรม และไม่ช้าก็เปิดธุรกิจใหม่ คือ ร้านคาราโอเกะ "Karaoke Box" ที่มีห้องขนาดเล็ก พร้อมด้วยเครื่องคาราโอเกะให้บริการ ซึ่งเป็นที่นิยมในเวลาไม่นานนัก ในปี 2004 นั้น นายไดซุเกะ อินุอะเอะ ได้รับรางวัลอิกโนเบลสาขาสันติภาพ ในฐานะผู้คิดค้นระบบคาราโอเกะขึ้น "นับเป็นการเสนอทางเลือกใหม่ให้ผู้คนได้ทนซึ่งกันและกันได้"
เดิมทีเครื่องคาราโอเกะแต่ละเครื่องนั้นจะใช้เทปคาสเซตต์หรือวิดีโอเทป แต่เมื่อเทคโนโลยีก้าวหน้าขึ้น ก็แทนที่ด้วยแผ่นวิดีโอซีดี หรือดีวีดี หรือระบบฮาร์ดดิสก์ เป็นต้น ในปี ค.ศ. 1992 บริษัทไทโต (Taito Corporation) ได้นำเสนอเครื่อง X2000 ที่สามารถค้นหาเสียงดนตรีโดยผ่านเครือข่ายโทรศัพท์ได้ สำหรับคุณภาพของดนตรีและภาพนั้นยังมีข้อจำกัด แต่ความก้าวหน้าของการสื่อสารมีมากกว่า จึงมีการใช้เทคโนโลยีสื่อสารที่ทันสมัยอยู่เสมอ ทำให้เครื่องคาราโอเกะมีขนาดเล็กลง และมีเครื่องรุ่นใหม่ๆ มาแทนที่เครื่องรุ่นเก่าๆ เสมอ เครื่องคาราโอเกะจะเชื่อมต่อผ่านเครือข่ายไฟเบอร์ออปติก เพื่อให้ได้ภาพและเสียงดนตรีคุณภาพสูงอย่างฉับไว ซึ่งเป็นที่นิยมมากขึ้นอย่างรวดเร็ว ไม่นานคาราโอเกะก็แพร่หลายไปยังส่วนอื่นๆ ของเอเชีย และแพร่ไปถึงสหรัฐอเมริกาเมื่อทศวรรษ 1990 มีร้านคาราโอเกะ หรือคาราโอเกะบาร์ที่จัดเตรียมอุปกรณ์ต่างๆ ไว้ให้ลูกค้าที่เป็นนักร้องสมัครเล่นได้ร้องเพลง ในบางแห่งนั้นแทนที่จะมีเครื่องเล่นคาราโอเกะขนาดเล็ก กลับใช้เครื่องเสียงไฮเอนด์ขนาดใหญ่แทนเลยก็มี เวทีสำหรับเต้นและแสงไฟก็เป็นสิ่งที่พบได้ในคาราโอเกะบาร์ เนื้อร้องนั้นมักจะแสดงอยู่บนจอโทรทัศน์หลายจอที่วางไว้รอบๆ รวมทั้งมีจอฉายภาพขนาดใหญ่ด้วย
ไซโลโฟน
ไซโลโฟน เมื่อนำมารวมกันหมายถึง"เสียงไม้") เป็นเครื่องดนตรีในประเภทเครื่องกระทบที่ประกอบด้วยไม้ และท่อโลหะเพื่อทำให้เกิดการขยายเสียง จัดเรียงตามบันไดเสียงแบบโครมาติก อยู่ในประเภทเครื่องดนตรีที่มีระดับเสียงแน่นอน เกิดเสียงโดยการตีกระทบ ส่วนใหญ่ตีกระทบเป็นทำนองเพลงได้ ลักษณะคล้ายกับระนาดของไทย คาดว่ามีต้นกำเนิดมาจากแอฟริกา และเอเชง
ใช้งานครั้งแรกในยุโรปในยุค 1860 ครั้งแรกที่ใช้ในยุโรปเป็นยุค คามิลล์ Saint-Saëns '"เต้นระบำดาว" ในปี 1874 ได้รับความนิยมในระดับหนึ่ง ซึ่งเป็นเครื่องดนตรีที่ทำจากไม้ 28 บาร์ ในรูปแบบเสียงแบบครึ่งเสียง semitones ในรูปแบบของรูปสี่เหลี่ยมคางหมู ถูกนำไปร่วมเล่นในคอนเสิร์ตสวนวิพิธทัศนาและเป็นสิ่งแปลกใหม่ในการแสดงคอนเสิร์ตซิมโฟนี เครื่องดนตรีที่เกี่ยวข้องส่วนใหญ่กับการดนตรีพื้นบ้านของยุโรปตะวันออก ไซโลโฟนถูกใช้โดยวงดนตรีแจ๊สในช่วงต้น และได้รับการพัฒนาอย่างต่อเนื่อง 
ตามบันทึกเก่าแก่ของชนชาติเอเชียตะวันออกเฉียงใต้และแอฟริกาพบว่า เมื่อกลุ่มของประชาชนที่พูดภาษามาลาโย-โปลีนีเซียอพยพไปยังทวีปแอฟริกา มีหลักฐานชิ้นหนึ่งพบว่า รูปแบบของไซโลโฟนหรือระนาดมีความคล้ายคลึงกันระหว่างแอฟริกากับเอเชียตะวันออกและออเคสตร้าระนาดชวาและออเคสตร้าแบบบาหลีมโหรี
ทาโกไรซ์
ร้านชาร์ลีส์ทาโกส์ (Charlie's Tacos) เปิดกิจการในโอกินาวะในปี ค.ศ. 1956 ได้จำหน่ายตาโกที่ทำจากแป้งข้าวเจ้า โดยถือเป็นร้านขายตาโกเจ้าแรกในโอกินาวะ ต่อมาในปี ค.ศ. 1984 มัตสึโซะ กิโบะ (Matsuzo Gibo) ได้คิดค้นการทำทาโกไรซ์ขึ้น ออกจำหน่ายที่ร้านพาร์โลร์เซนรี (Parlor Senri) และคิงทาโกส์ (King Tacos) ซึ่งเป็นร้านของเขาเอง โดยร้านทั้งสองตั้งอยู่ไม่ไกลจากประตูค่ายแฮนเซน (Camp Hansen) ในเมืองคิง จังหวัดโอกินาวะ
ไทยป็อป
เพลงสตริงมีต้นกำเนิดจากวงดนตรีอาร์แอนด์บีและเซิรฟร็อกอเมริกันเซ่น เดอะเวนเจอส์ (The Ventures) และ ดิก เดล, แนวเพลงเอ็กโซติกา (Exotica), ร็อกอะบิลลี (rockabilly) และ คันทรี ได้เข้ามาในประเทศไทย โดยทหารอเมริกันและออสเตรเลียในช่วงที่ทหารประจำการในเวียดนามในยุค 2500 และ 2510 นอกจากนี้ยังเอาดนตรีได้รับอิทธิพลมาจากการบุกของอังกฤษ รวมทั้ง ร็อกแอนด์โรล, การาจร็อก และเพลงประกอบภาพยนตร์ฮอลลีวู้ด เพลงสตริงยังครอบคลุมไทยร็อก เพลงแดนซ์ แร็ป และเพลงสมัยนิยมที่ได้อิทธิพลจากตะวันตก แต่ไม่รวมถึงเพลงเพื่อชีวิต
มาเรีย โอซาวะ
มาเรีย โอซาวะ เกิดที่จังหวัดฮกไกโด ประเทศญี่ปุ่น มารดาเป็นชาวญี่ปุ่น ส่วนบิดาเป็นชาวแคนาดาเชื้อสายฝรั่งเศส เธอสำเร็จการศึกษาระดับมัธยมจากโรงเรียนนานาชาติฮกไกโด (Hokkaido International School) ที่อ้างว่าเธอมีความสามารถในการอ่านและเขียนภาษาอังกฤษได้ดียิ่งกว่าภาษาญี่ปุ่น ในชีวิตประจำวัน โอซาวะโปรดปรานการเล่นฮอกกี้ และมักออกไปร้องคาราโอเกะหลังเลิกเรียน เธออ้างว่าเธอมีเพศสัมพันธ์ครั้งแรกขณะมีอายุได้ 13 ปี และรู้จัด 48 ตำแหน่งทางเพศ (48 sexual positions) จากหนังสือที่ซื้อมาอ่าน
ดาดา
ขณะนั้น เมืองซูริก ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ เป็นแหล่งรวมคนที่หลบหนีและถูกบีบคั้นทางสังคมจากประเทศต่าง ๆ เพราะสวิตเซอร์แลนด์นั้นถูกกำหนดให้เป็นประเทศที่เป็นกลางทางสงคราม ที่เมืองซูริกนี้เอง มีร้านเครื่องดื่มร้านหนึ่งชื่อว่า คาบาเรต์ วอลแตร์ (Cabaret Voltaire) ซึ่งมีความสำคัญในฐานะเป็นส่วนหนึ่งของการเริ่มต้น "ดาดา" เมื่อราวเดือนกุมภาพันธ์ 1916 เพราะเป็นแหล่งชุมนุมรวมตัวของศิลปินและกวีที่มาพบปะพูดคุยกัน โดยมี ฮิวโก บอลล์ นักประพันธ์ชาวเยอรมันผู้ลี้ภัยคนหนึ่งเป็นเจ้าของกิจการ ซึ่งเขาได้จัดสถานที่แห่งนี้ให้เป็นแหล่งชุมนุมสำหรับการปรับปรุงพัฒนาศีลธรรม วัฒนธรรม และคุณค่าทางสังคมที่สูญเสียเพราะสงครามขึ้นใหม่ และเมื่อปี 1927 บอลล์เสียชีวิตลง เขาได้รับการยกย่องให้เป็นดุจนักบุญทางศาสนาประจำเมืองอีกด้วย และถึงแม้ว่าผลงานของกลุ่มดาดาส่วนใหญ่จะล้อเลียนเสียดสีสังคม ทำทุกอย่างให้เป็นเรื่องน่าขำ จุดประสงค์หนึ่งก็เพื่อเตือนให้ผู้คนตระหนักถึงผลลัพธ์ของการทำสงคราม แต่ก็มีกลุ่มดาดาที่รวมเอาศาสนาเข้ามาจับกับงานศิลปะ และก็มีกลุ่มของดาดาต่อต้านดาดาที่เอาศิลปะทางโลกมาต่อต้านเรื่องของศาสนา สำหรับหลายคนอาจมองว่า ดาดาไม่ได้เป็นงานประวัติศาสตร์ศิลปะในช่วงศตวรรษที่ 20 แต่มองว่าดาดาเป็นงานศิลปะสมัยใหม่
สวัสดีประเทศไทย
สวัสดีประเทศไทย เป็นสตูดิโออัลบั้มชุดที่ 28 และชุดล่าสุดของวงคาราบาว วางจำหน่ายเมื่อวันที่ 7 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556 ซึ่งวันนั้น วอร์นเนอร์ มิวสิก ไทยแลนด์ ได้จัดแถลงข่าวเปิดอัลบั้มด้วย มีเพลงทั้งสิ้น 11 เพลง อาทิ เพลงชื่อเดียวกับอัลบั้ม มีเนื้อหาเพื่อกระตุ้นจิตสำนึกคนไทยให้หันมองถึงสิ่งที่เกิดขึ้นในแผ่นดินไทย, "ใครวะแก๊แก่" บทเพลงเสียดสีที่เต็มไปด้วยอารมณ์ขันสนุก ๆ หยอกเย้ากับชีวิตที่เมื่อมีอายุมากขึ้น ความคะนองที่เคยมีกลับหดหาย แต่ก็ได้ภูมิปัญญาที่สั่งสมมาในแต่ละวันเวลาที่ผ่านไปมาแทน, "รักราดแกง" เพลงรักที่ชื่อเพลงเปรียบเปรยได้อย่างเห็นภาพชัด กับเรื่องราวชีวิตคู่ที่ไม่ราบรื่น ไม่สดใส แต่หากรู้จักเอาความรัก การให้อภัยมาคลุกเคล้า ความรักก็จะกลมกล่อม มีรสอร่อยเหมือนข้าวราดแกง, "วันพ่อ" ที่มีเนื้อหามองไปถึงชีวิตของพ่อของใครบางคน ที่ทำหน้าที่เพื่อสังคม ทำงานเก็บขยะ จนยากจะหาเวลาดูแลครอบครัวและลูก ๆ ถึงกับไม่มีเวลาไปร่วมงานวันพ่อที่โรงเรียนของลูกจัดขึ้น, "ซานตาน่าคาราบาว" ที่แต่งขึ้นเพื่อยกย่องศิลปินละตินร็อคระดับโลก คาร์ลอส ซานตานา ซึ่งวงคาราบาวถือเป็นต้นแบบ และชื่นชอบผลงานเพลงมายาวนาน โดยมีคอนเสิร์ตเปิดอัลบั้ม คือ กินลม ชมบาว ในวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2556
สกา (แนวดนตรี)
สกา () เป็นแนวเพลงที่เกิดในประเทศจาไมก้า ช่วงปลายทศวรรษที่ 50 ซึ่งต่อมามีการพัฒนาเป็น rocksteady และ เร้กเก้
คาราโอเกะ
โปรแกรมคอมพิวเตอร์บางแบบที่ใช้งานคล้ายๆ กันในเครื่องคาราโอเกะมาตรฐาน ถูกพัฒนาขึ้นมาให้ใช้การสร้างเสียงดนตรีแบบ Midi เพื่อสร้างเสียงประกอบแทนที่จะเป็นเสียงดนตรีที่บันทึกเอาไว้ นี่เป็นข้อดีในการแข่งขันด้านเทคโนโลยี และยังลดข้อมูลที่จำเป็นต้องใช้ประกอบการร้อง เพราะสามารถส่งผ่านอินเทอร์เน็ตได้ง่าย แม้เครือข่ายจะมีความเร็วต่ำก็ตาม รูปแบบไฟล์มาตรฐานนั้นจะใช้ไฟล์ *.KAR ซึ่งเป็นส่วนขยายของรูปแบบดิสก์ MIDI มาตรฐาน และสามารถเล่นด้วยซอฟต์แวร์สำหรับเล่น MIDI โดยไม่ต้องเปลี่ยนแปลงอะไร (ซอฟต์แวร์ นิคคาราโอเกะ เป็นซอฟต์แวร์คาราโอเกะชนิดนี้ตัวแรกของไทย ที่ทำงานบนระบบปฏิบัติการ DOS และพัฒนาสู่เวอร์ชันทำงานบนระบบปฏิบัติการ Windows XP) นอกจากนี้ยังมีเครื่องเล่น DVD ยี่ห้อ SOKEN ที่เล่น Midi Karaoke ได้เป็นเครื่องแรกในไทย
โอะซะมุ โนะงุชิ
โอะซะมุ โนะงุชิ () หรือที่ชาวไทยรู้จักกันในชื่อ โอซามู โนกูจิ เกิดวันที่ 24 มกราคม ค.ศ. 1934 เป็นชาวญี่ปุ่นผู้ริเริ่มกีฬาคิกบ็อกซิ่งในประเทศญี่ปุ่น และเป็นที่รู้จักกันดีในฐานะโปรโมเตอร์มวยคิกบ็อกซิ่งในยุคแรกเริ่ม นิยามของคำว่าคิกบ็อกซิ่งที่โอซามู โนกูจิ คิดดัดแปลงขึ้น โดยมาจากการการที่เขาชื่นชอบศิลปะการต่อสู้และออกเดินทางไปทั่วโลกเพื่อดูการต่อสู้ของประเทศต่างๆ แล้วเขาก็มาพบกับมวยไทย ที่ประเทศไทย ซึ่งเขามีความประทับใจต่อศิลปะการต่อสู้ดังกล่าว เขาจึงดัดแปลงมวยไทยผสมกับคาราเต้ขึ้นในยุค 1950 ซึ่งคำดังกล่าวยังได้ถูกนำมาใช้ในคิกบ็อกซิ่งของชาวอเมริกัน เมื่อมีการนำศิลปะการต่อสู้มาใช้ทั้งสองชนิด ก็มักจะกล่าวถึงในลักษณะเฉพาะของกีฬาคิกบ็อกซิ่ง
มิวสิกวิดีโอ
มิวสิกวิดีโอ () หรือเรียกสั้นๆว่า เอ็มวี (MV) เป็นการถ่ายทอดบทเพลงแบบมีภาพประกอบ โดยยุคแรกๆ มิวสิกวิดีโอ นำมาใช้ในการเผยแพร่เพลงทางโทรทัศน์ ซึ่งมักเป็นรูปแบบการถ่ายภาพวงดนดรีหรือนักร้องที่ร้องเพลง ต่อมามีนำภาพมาประกอบเพลง และพัฒนามาเป็นการการนำเนื้อหาของบทเพลงมาสร้างเป็นเรื่องราว เป็นละครประกอบเพลง พอมาถึงยุคที่คาราโอเกะเป็นที่นิยม มิวสิกวิดีโอ ก็นำมาซ้อนกับเนื้อเพลง ทำเป็น วิดีโอคาราโอเกะ และผลิตเป็นสื่อแผ่นจานแสง(วีซีดี)คาราโอเกะ
ปัจจุบัน มีการให้รางวัลศิลปิน จากการประกวดมิวสิกวิดีโออีกด้วย เช่น งานเอ็มทีวี วิดีโอ มิวสิก อวอร์ดส
แคทรีโอนา เกรย์
เกรย์เกิดที่เมืองแคนส์ รัฐควีนส์แลนด์ ประเทศออสเตรเลีย พ่อเป็นชาวออสเตรเลียเชื้อสายสก็อตแลนด์ชื่อ เอียน เกรย์ แม่เป็นชาวฟิลิปปินส์ชื่อ นอร์มีตา รากัส มักนายอน เธอเข้ารับการศึกษาที่ Trinity Anglican School ในเมือนแคนส์ จากนั้นเธอก็ได้รับประกาศนียบัตรสาขาทฤษฎีดนตรีจาก Berklee College of Music ในเมืองบอสตัน รัฐแมสซาชูเซตส์ นอกจากนี้เธอยังได้รับประกาศนียบัตรด้านสันทนาการกลางแจ้งและเข็มขัดสีดำจากสถาบัน Choi Kwang-Do martial arts ภายหลังจบการศึกษาชั้นมัธยมศึกษาตอนปลาย เกรย์ได้ย้ายไปประกอบอาชีพนางแบบ ที่มะนิลา ประเทศฟิลิปปินส์
โมโกะ จัมบี้
ก่อนปี 1900 ที่เจ้าโมโกะจัมบี้จะเป็นส่วนหนึ่งที่สำคัญสำหรับงานเฉลิมฉลอง จนกระทั่งมีชายสองคนในนำวัฒนธรรมนี้กลับมา ชายสองคนนั้นชื่อ มูส (Moose) และดราก้อน (Dragon) เขาได้นำมันในงาน และยังได้สร้างสรรค์โมโกะจัมบี้ชนิดใหม่ขึ้นมา เอกลักษณ์ของไม้ต่อขาจะเป็นการเดินสมัยใหม่ แต่ก็มีการเดินที่จะไม่มีการรัดที่ขากับไม้ การเปลี่ยนแปลงนี้เกิดขึ้นจากชายชื่อเบน (Ben) ซึ่งเป็นนักท่องเที่ยวชาวแคนาดาได้มายังประเทศตรินิแดดกับไม้ต่อขาหนึ่งคู่ เขาจะรัดมันไว้กับขา และชาวตรินิแดดก็ได้แรงบันดาลใจจากการออกแบบของเบน จึงนำมันมาปรับใช้เองด้วย ตอนนี้มีคณะโมโกะจัมบี้ในประเทศตรินิแดดสองคณะ วะตุซี่ (Watusi) และคิริมันจาโร (Kilimanjaro) แต่ก็ยังมีคณะที่เล็กๆอยู่อีกบ้าง ดังนั้นโมโกะจัมบี้ได้มีแนวคิดมาจากแอฟริกา แต่ตรินิแดดนั้นได้ประยุกต์ใช้มันเป็นของตัวเอง
ไทยร็อก
ไทยร็อก () เป็นดนตรีร็อกจากประเทศไทย เป็นส่วนหนึ่งของดนตรีแนวสตริงและป๊อปร็อก ดนตรีร็อกเริ่มเข้ามาสู่ประเทศไทยในราวทศวรรษที่ 70 จากอิทธิพลชาติตะวันตกอย่างสหรัฐอเมริกา ผ่านสงครามเวียดนาม โดยแหลม มอริสัน นักดนตรีชาวอุดรธานีได้ตั้งวงดนตรีชื่อ วีไอพี ขึ้นมา เพื่อเล่นดนตรีแนวเฮฟวี่เมทัลและฮาร์ดร็อกให้กับเหล่าทหารอเมริกันในสถานบันเทิงยามค่ำคืนของอุดรธานี โดยมีจิมิ เฮนดริกซ์ และจิม มอร์ริสัน แห่งวงเดอะดอร์ส เป็นแบบอย่าง ก่อนที่จะมีนักดนตรีอีกหลายคนสร้างชื่อเสียงขึ้นมา เช่น กิตติ กาญจนสถิตย์, โอฬาร พรหมใจ หรือชัคกี้ ธัญญรัตน์
ตะไคร้
ตะไคร้มีถิ่นกำเนิด ในประเทศอินโดนีเซีย ศรีลังกา พม่า อินเดีย ไทย ในทวีปอเมริกาใต้ และคองโก
กีฬาไพ่คารุตะ
การแข่งขันในญี่ปุ่นเริ่มมีมาประมาณศตวรรษที่ 19 และได้ก่อตั้งสมาคมคารุตะทั่วประเทศญี่ปุ่นในปี 1934 และมีการเริ่มแข่งขันระดับยอดฝีมือผู้ชาย((Meijin sen))ตั้งแต่ปี 1955 และ ยอดฝีมือผู้หญิง ((Kui-n sen))ตั้งแต่ปี 1957 และในปี 2012 ได้มีการแข่งระดับระหว่างประเทศโดยมีประเทศ สหรัฐอเมริกา, ไทย, เกาหลีใต้, นิวซีแลนด์และจีนเข้าร่วม
ปาราปารา
ในยุโรปและอเมริกา เทคโนนั้นเริ่มได้รับความนิยมมาตั้งแต่ปี ค.ศ.1990 ส่วนในญี่ปุ่นเอง เทคโนแนวใหม่ เฮ้าส์ และในคันไซ เร้กเก้ ก็เข้ามายึดครองคลับตั้งแต่ปีค.ศ.1994 ดิสโก้ที่เป็นแนวยูโรบีททะยอยปิดกิจการไปตามลำดับ เข้าสู่ช่วงซบเซาครั้งที่2
เดอบูกงกอแล
เดอบูกงกอแล (, แปลว่า "ตื่นเถิดชาวคองโก") คือชื่อเพลงชาติของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโก ประพันธ์ทำนองโดยซีมง-ปีแยร์ บอกา ดี อึมปาซี ลงดี (Simon-Pierre Boka di Mpasi Londi) เนื้อร้องโดยโจเซฟ ลูตุมบา (Joseph Lutumba) เพลงนี้ได้ใช้เป็นเพลงชาติครั้งแรกเมื่อปี พ.ศ. 2503 เมื่อสาธารณรัฐคองโก (เลโอโปลด์วิลล์)ได้รับเอกราชจากเบลเยียม แต่เมื่อประเทศได้เปลี่ยนชื่อเป็นประเทศซาอีร์ในปี พ.ศ. 2514 จึงได้เปลี่ยนเพลงชาติเป็นเพลง "ลาซาอีรวซ" "(La Zaïroise)" ภายหลังเมื่อโลร็อง กาบีลา (Laurent Kabila) ก้าวขึ้นมามีอำนาจในปี พ.ศ. 2540 ก็ได้มีการนำเพลงเดอบูกงกอแลกลับมาใช้เป็นเพลงชาติของสาธารณรัฐประชาธิปไตยคองโกอีกครั้ง
ประเทศญี่ปุ่น
ดนตรีญี่ปุ่นได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมข้างเคียงเช่นจีนและคาบสมุทรเกาหลี รวมทั้งจากโอกินาวะและฮกไกโด ตั้งแต่โบราณ เครื่องดนตรีหลายชิ้น เช่น บิวะ โคะโตะ ถูกนำเข้ามาจากจีนตั้งแต่คริสต์ศตวรรษที่ 7 และชะมิเซ็งเป็นเครื่องดนตรีที่ดัดแปลงจากเครื่องดนตรีโอกินาวะซึ่งมีจุดเริ่มต้นที่กลางพุทธศตวรรษที่ 21 ญี่ปุ่นมีเพลงพื้นบ้านมากมาย เช่นเพลงที่ร้องระหว่างการเต้นบงโอะโดะริ เพลงกล่อมเด็ก ดนตรีตะวันตกเริ่มเข้ามาในต้นพุทธศตวรรษที่ 25 และถูกผนวกเป็นส่วนหนึ่งของวัฒนธรรม หลังสงคราม ญี่ปุ่นได้รับอิทธิพลทางด้านดนตรีสมัยใหม่จากอเมริกาและยุโรปเป็นอย่างมาก ก่อให้เกิดการพัฒนาแนวดนตรีที่เรียกว่า เจ-ป็อป ญี่ปุ่นมีนักดนตรีคลาสสิกที่มีชื่อเสียงระดับโลกหลายคน เช่น วาทยากร เซจิ โอะซะวะ นักไวโอลิน มิโดะริ โกะโตนักเปียโน อาเอมิ โคบายาชิ เมื่อถึงช่วงสิ้นปี จะมีการเล่นคอนเสิร์ตซิมโฟนีหมายเลข 9 ของเบโทเฟนทั่วไปในญี่ปุ่น
ประเทศอินโดนีเซีย
ระบำบารง (Barong Dance) เป็นศิลปะการแสดงที่เป็นเอกลักษณ์ของชาวเกาะบาหลี อินโดนีเซีย บารองเป็นสัตว์ในตำนาน ซึ่งมีหลังอานยาวและหางงอนโง้ง และเป็นสัญลักษณ์แทนวิญญาณดีงาม ซึ่งเป็นผู้ปกปักษ์รักษามนุษย์ต่อสู้กับรังดา ตัวละครที่เป็นสัญลักษณ์แทนวิญญาณชั่วร้าย ระบำบารงเป็นนาฏกรรมศักดิ์สิทธิ์ การร่ายรำมีท่าทีอ่อนช้อยงดงาม เสียงเพลงไพเราะ
คาราบาว
วงคาราบาวเกิดจากการก่อตั้งโดยนักเรียนไทยที่กำลังศึกษาอยู่ที่สถาบันเทคโนโลยีมาปัว กรุงมะนิลาประเทศฟิลิปปินส์ 3 คน คือแอ๊ด - ยืนยง โอภากุล , เขียว - กีรติ พรหมสาขา ณ สกลนคร และไข่ - สานิตย์ ลิ่มศิลา ขึ้นที่นั่น ในปี พ.ศ. 2523 โดยคำว่า "คาราบาว" เป็นภาษาตากาล็อก คือภาษาพื้นเมืองของฟิลิปปินส์ แปลว่า ควาย หรือคนใช้แรงงาน ซึ่งทางฟิลิปปินส์ถือเป็นสัญลักษณ์ของชนชั้นเกษตร โดยหมายจะเป็นวงดนตรีที่มีเนื้อหาเพื่อชีวิต
โมโกะ จัมบี้
โมโกะจัมบี้ (Moko_jumbie) เป็นเครื่องเล่นชนิดหนึ่งที่มาจากประเทศตรินิแดดและโทบัคโค ลักษณะของมันจะเป็นท่อนไม้ที่สามารถเชื่อมต่อกับขาเป็นแนวเดียวกันอย่างแข็งแรง เมื่อผู้เล่นสวมใส่เจ้าโมโกะจัมบี้ก็จะเดินหรือเต้นบนความสูงที่ต่อจากเจ้าท่อนไม่นั้น รากศัพท์ของมันอาจจะมาจาก "Moko" (ซึ่งอาจจะอ้างอิงมาจากชื่อเทพเจ้าของแอฟริกา) และจัมบี้เป็นศัพท์ทางแถบแคริเบียนที่ใช้เรียกพวกภูติผีหรือวิญญาณซึ่งอาจจะแผลงมาจากภาษาคองโกคำว่าซัมบี้ (Zumbi) โมโกะจัมบี้มีต้นกำเนิดมาจากประเทศแถบแอฟริกาตะวันตก สืบทอดต่อกันมาสู่ประเทศแถบแคริเบี้ยน ชนเผ่าต่างๆมักจะใช้มันเป็นเครื่องเล่นยามที่มีงานเทศกาลต่าง เด็กๆจะถูกสอนให้เล่นมันเหมือนกับเป็นวัฒนธรรม
คาราเต้
หลังจากที่ มิยากิ ได้ทำการสอนในญี่ปุ่นและโอะกินะวะ ท่านได้ตัดสินใจเดินทางไปยังประเทศจีนแผ่นดินใหญ่เพื่อกราบเซี่ยจงเสียงเป็นอาจารย์ ศึกษาในด้านของมวยจีนตามแบบอาจารย์ของตน และได้กลับมาญี่ปุ่นอีกครั้งเพื่อเรียบเรียงตำราการฝึกสอนของสำนักโกจูริวขึ้นใหม่ ให้เหมาะสมกับที่ท่านได้เรียนรู้มา
สามารถ ศรินทุ
ต่อมาสามารถได้เข้าต่อสู้กับ "ฮามาดะ คาโอรุ" ซึ่งเป็นนักคาราเต้ที่สังเวียนการแข่งขันในโอซาก้า ประเทศญี่ปุ่น โดยผู้จัดการแข่งชาวญี่ปุ่นต้องการให้สามารถสู้อย่างเต็มที่เพื่อเอาใจผู้ชม เมื่อเริ่มการแข่งขัน สามารถสู้แค่พอเป็นพิธี และเพราะไม่ต้องการเอาชีวิตใครอีก เขาจึงขอสละสิทธิ์แล้วเดินออกจากเวทีไป ท่ามกลางเสียงโห่ร้องไม่พอใจจากผู้ชม ในขณะที่คาโอรุคิดว่าเป็นการหยามศักดิ์ศรีกัน แต่ถึงกระนั้นคาโอรุก็ประกาศขอถอนตัวจากการเป็นนักคาราเต้เป็นการถาวร ในขณะที่อิบูกิเองก็ยังคงรอวันต่อสู้กับสามารถเพื่อล้างแค้นให้กับพี่ชายของตนต่อไป
เอ็งกะ
เครื่องดนตรีที่ใช้ในเพลงแนวเอ็งกะก็จะเหมือนกันกับที่ใช้ในเพลงดั้งเดิมของญี่ปุ่นทั่วไป อย่างเช่น ชิโนบูเอะ และชามิเซ็ง เป็นต้น ส่วนแหล่งที่จะสามารถฟังเพลงเหล่านี้ได้ในญี่ปุ่น นอกจากจะในรายการโทรทัศน์และวิทยุแล้ว ก็คือที่ร้านอาหาร ร้านสุรา คาเฟ่ และสถานที่ให้บริการคาราโอเกะ
คาราโอเกะ
เมื่อ พ.ศ. 2546 มีหลายบริษัทเริ่มให้บริการคาราโอเกะผ่านโทรศัพท์มือถือ และยังเติบโตอย่างต่อเนื่อง ทว่าไม่สามารถคาดหมายได้ชัดว่าจะเติบโตไปในทิศทางใด อย่างไรก็ตามผู้ให้บริการคาราโอเกะผ่านโทรศัพท์มือถือบางราย เช่น Karaokini ได้เริ่มประสบความสำเร็จในเชิงพานิชย์บ้างแล้ว บริการคาราโอเกะผ่านมือถือมักจะใช้ ภาษาจาวา ซึ่งทำงานด้วยไฟล์ข้อความ บรรจุเป็นคำ และไฟล์ midi พร้อมเสียงดนตรี www.web2txt.co.uk เป็นบริษัทแรกที่เสนอคาราโอเกะผ่านมือถือ ในรูปแบบ 3GP ซึ่งให้ประสิทธิภาพที่ดีกว่า (ในประเทศไทยเคยมีให้บริการร้องคาราโอเกะบนมือถือผ่านเครื่อข่ายระบบฮัทช์)
ยืนยง โอภากุล
แอ๊ด คาราบาว เกิดวันที่ 9 พฤศจิกายน พ.ศ. 2497 ที่ตำบลท่าพี่เลี้ยง อำเภอเมือง จังหวัดสุพรรณบุรี เป็นบุตรชายฝาแฝดคนสุดท้องของ นายมนัส โอภากุล (แซ่โอ๊ว) และ นางจงจินต์ แซ่อึ๊ง (ปัจจุบันบิดาและมารดาเสียชีวิตแล้ว มารดาไม่แน่ใจว่าเสียชีวิตเพราะสาเหตุใด แต่บิดาเสียชีวิตจากโรคชรา) มีจิตใจรักเสียงเพลงและดนตรีมาตั้งแต่เด็ก ๆ จากการที่เป็นชาวสุพรรณบุรีโดยกำเนิด จึงได้ซึมซ่าบการละเล่นพื้นบ้านของภาคกลาง เช่น ลำตัด, เพลงฉ่อย, เพลงอีแซว รวมถึงรำวง และเพลงลูกทุ่ง จากการที่พ่อ คือ นายมนัส เป็นหัวหน้าวงดนตรีประจำจังหวัดสุพรรณบุรี ชื่อวงดนตรี "ชสพ." เมื่อปี พ.ศ. 2480 ต่อมาเมื่อเข้าสู่วัยรุ่นได้รับอิทธิพลจากดนตรีแนวตะวันตกจึงหันมาเล่นเครื่องดนตรีตะวันตกต่าง ๆ เช่น กีตาร์ ซึ่งเหล่านี้ได้เป็นอิทธิพลในการเป็นนักดนตรีในเวลาต่อมา
คาราโอเกะ
ในญี่ปุ่นนั้นก็เหมือนกับในที่อื่นๆ ทั่วโลก ที่มีความนิยมมาช้านานที่จะมีการเล่นดนตรีในช่วงอาหารค่ำ หรืองานปาร์ตี้ โดยปกติ ธรรมเนียมดังกล่าวปรากฏในปกรณัมญี่ปุ่นสมัยแรกสุด นับเป็นเวลานานมาแล้ว ที่การร้องและการเต้นรำถือเป็นหนึ่งในความบันเทิงของผู้ใหญ่ในพื้นที่ชนบท มีการเล่นละครโน ในปาร์ตี้น้ำชา โดยเชิญแขกให้มาร่วมชมและร้องชมเชยการแสดง การร้องเพลงและเต้นรำยังเป็นส่วนหนึ่งของการศึกษาในหมู่ซามูไรด้วย ทั้งนี้คาดว่าซามูไรทุกคนจะสามารถเต้นรำหรือร้องเพลงได้ ในสมัยไทโชของญี่ปุ่น ร้านอุตะโคะเอะ คิซซา (หมายถึง ร้านกาแฟร้องเพลง) เริ่มเป็นที่นิยมและลูกค้าจะร้องไปกับวงดนตรีที่บรรเลงกันสดๆ
โทโมอากิ อิชิซูกะ
โทโมอากิ อิชิซูกะ เกิดเมื่อวันที่ 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1965 ที่จังหวัดชิบะ ประเทศญี่ปุ่น ในวงการดนตรีรู้จักกันในชื่อ "พาตะ" ซึ่งเป็นชื่อเล่นที่ได้มาจากมังงะเรื่อง Patalliro! ของ มิเนโอะ มายะ โดยบุคคลิกของเขาคล้ายกับตัวละครเอกในเรื่องที่ชื่อ แจ็ค บาบาโรซ่า บันโคแรน บางครั้งจะถูก HIDE เรียกว่า เจ้าชายผมแดง PATA เป็นคนเรียบง่ายมีความเป็นตัวของตัวเอง ในตอนเด็กเขาเรียนหนังสือเก่ง คะแนนจะอยู่ 1 ใน 10 ตลอด ถนัดวิชาคณิตศาสตร์
ตอนอนุบาลเรียนออร์แกน แต่เกลียดการซ้อมโน้ตด้วยแม็กเน็ตลงบน 5 เส้น เลยเลิกเรียนภายใน 4-5 ครั้ง ชั้นประถมก็เรียนวาดภาพ ป.4 ได้รางวัลประเภทภาพสีน้ำของเมืองชิบะ ขึ้นม.ต้นก็เรียนวาดภาพสีน้ำมัน แต่พอโตขึ้นเขากลับบอกว่าไม่ถนัดวาดรูปเลย เขาไม่ค่อยชอบกีฬาแต่เพื่อนรอบข้างจะเล่นกัน เขาเลยเล่นฟุตบอลนิดหน่อย เข้าสังกัดชมรมเทนนิสตอนม.ต้น พอ ม.2 ก็ได้เป็นนักกีฬาตัวจริง สาเหตุที่เริ่มเล่นเทนนิสก็เพราะเขาติดการ์ตูน (ผู้หญิง) เรื่อง ACE O NERAEI เขาชอบอ่านการ์ตูน ของสะสมของเขาก็คือหนังสือการ์ตูน เขาไป ร.ร.จริงจังจนถึง ม.1 เท่านั้น หลังจากนั้นก็เริ่มขาดเรียนบ่อยๆ และพอ ม.3 ก็ไม่ได้ไป ร.ร.เลย เขายอมรับว่าเขาเป็นเด็กที่เกลียด ร.ร.มาก ไม่ใช่เพราะถูกรังแกหรือเกลียดการเรียน แต่เขารำคาญการที่ต้องไป ร.ร. เพราะร.ร.เดิมของเขานั้นเดินจากบ้านแค่ 10 นาทีเท่านั้น แต่ ร.ร. ม.ปลายต้องใช้เวลาในการเดินทางถึง 1.30 ชม. ทำให้เขาเริ่มที่จะไม่ไป เขาหมกตัวอยู่ในบ้านเพื่อดีดกีตาร์ทั้งวัน ตอนกลางคืนก็จะฟังรายการเพลงต่างๆ เพื่อเก็บข้อมูลทางด้านดนตรีทั้งหมด เขาเริ่มฟังดนตรีมาตั้งแต่ ป.4 ดนตรีแรกที่สัมผัสคือ เพลงของ THE BEATLES ที่พี่ชายของเพื่อนเอามาให้ฟัง จากนั้นก็ชอบ KISS, AERO SMITH และวง ROCK ต่างๆ เช่น CHEAP TRICK เป็นต้น แต่ที่สร้างความประทับใจให้เขามาที่สุดในตอนนั้นคือ ริค นิลเซน มือกีตาร์วง CHEAP TRICK เขาชอบความเท่ห์ของริคทำให้เขาเริ่มซ้อมกีตาร์โฟลกของน้องสาว จากนั้นก็ชอบ ริช แบล็คมอร์ (DEEP PURPLE-RAIN BOW) ทำให้เขากลายเป็นหนุ่ม HARD ROCK เขาไม่มีโอกาสโชว์ฝีมือทางกีตาร์ เพราะเขาไม่มีเพื่อนที่ตีกลองได้เลยทำให้ตั้งวงไม่ได้ เขาจึงได้แต่ซ้อมกีตาร์กับเพื่อนนิดหน่อยเท่านั้น หลังเข้าเรียนชั้น ม.ปลาย ก็เริ่มตั้งวงกับเพื่อนที่รู้จักที่ร้านขายเครื่องดนตรี และนี่ก็เป็นอีกสาเหตุหนึ่งที่ทำให้เขาได้ค่อยได้ไป ร.ร. ในงาน ร.ร.ฤดูใบไม้ร่วง เขาพาวงดนตรีของเขามาร่วมงาน ชายคนที่ไม่ค่อยมา ร.ร.แต่มาปรากฏตัวบนเวที มีเทคนิคกีตาร์เกินกว่าเด็กชั้น ม.ปลาย ทำให้เพื่อนๆ สนใจ เขาจึงกลายเป็นฮีโร่ภายใน 1 วัน หลังจากนั้นเขาก็ไม่ไป ร.ร.อีกเลย 
วงที่เข้าร่วมชื่อ BLACK ROSE เขาได้ดูการแสดงบนเวทีของ X ในการแข่งขันของชิบะ ในตอนนั้น TOSHI ยังผมสั้นอยู่ YOSHIKI ก็หน้าแก่จนคิดไม่ถึงว่าเป็นเด็ก ม.ปลาย หลังจากนั้นเขาก็ย้ายมาอยู่วง JUDY แสดงที่ LIVE HOUSE ในโตเกียว จึงทำให้เริ่มสนิทกับ TOSHI และ YOSHIKI ในที่สุดวง JUDY ก็แยกตัวกันไป PATA ก็ไปทำงานพิเศษ ในเวลานั้น YOSHIKI โทรมาหาและบอกว่า “คนเล่นกีตาร์ลาออกไปแล้ว ช่วยมาเล่นให้หน่อยได้มั้ย” เขาอยากเล่นกีตาร์มากจึง ตอบตกลงไปด้วยความดีใจ และนี่ก็เป็นเหตุให้เข้าร่วมวง X ได้ในที่สุด 
ทรงผมของ PATA ในตอนแรกๆ จะเป็นทรง MOHICAN (ไถ่ผมทั้ง 2 ข้างออกหมดยกเว้นตรงกลางแล้วตั้งขึ้นเหมือนนกหัวขวาน) ผู้ออกแบบทรงผมและสีผม (สีแดง) ก็คือ HIDE นั้นเอง PATA ยอมตัดผมทรงนี้เพราะไม่มีใครเหมือนและไม่เหมือนใคร แต่ปัจจุบันก็ไว้ผมยาวหยิกเป็นลอนๆ ดูเท่ห์มากเวลาเล่นกีตาร์
เย็นตาโฟ
"ย้องแท้วฟู้" หรือเต้าหู้ยัดไส้ที่ชาวไทยรู้จักในชื่อ “เต้าหู้แคะ” ซึ่งเป็นเครื่องประกอบอย่างหนึ่งของ “ก๋วยเตี๋ยวแคะ” ในประเทศไทยด้วยนั้น เป็นวัฒนธรรมอาหารพื้นบ้านโบราณของชาวแคะที่สืบทอดมาเป็นเวลายาวนานนับพันปีจนกลายเป็นอาหารพื้นเมืองเลื่องชื่อของประเทศจีนเอง ตลอดจนประเทศมาเลเซีย สิงคโปร์ ฮ่องกง ไต้หวัน ไทย และอื่นๆ ที่มีชนเชื้อชาติแคะอาศัยอยู่ ซึ่งเป็นชนเชื้อชาติจีนที่มีพลเมืองรวมกันมากที่สุดในโลก และประเทศมาเลเซียยังได้ขึ้นบัญชี "ย้องแท้วฟู้" เป็นหนึ่งใน 100 รายการมรดกวัฒนธรรมอาหารแห่งชาติมาเลเซียด้วย
แคราแคล
คำว่า "คาราคัล" (Caracal) มาจากคำในภาษาตุรกี คำว่า "karakulak" ซึ่งแปลว่า "หูสีดำ" ในอินเดียเหนือและประเทศปากีสถาน คาราคัลรู้จักกันในชื่อ "syahgosh" (स्याहगोष/سیاه گوش) หรือ "shyahgosh" ซึ่งในคำในภาษาปากีสถานแปลว่า "หูสีดำ" เช่นกัน ในภาษาแอฟริคานส์เรียกแคราแคลว่า "Rooikat" ซึ่งแปลว่า "แมวแดง"
คาราโอเกะ
เกมที่ใช้คาราโอเกะนั้น จะมีการพิมพ์หมายเลขเรียกเพลง ซึ่งผู้ใช้จะสามารถร้องได้นานเท่าที่ต้องการ สำหรับบางเครื่องนั้น เกมนี้มีการตั้งโปรแกรมเอาไว้ก่อน และอาจจำกัดแนวเพลง ทำให้ไม่สามารถเรียกเพลงที่คนอื่นๆ อาจไม่รู้จักได้ เกมนี้ในบางส่วนของอเมริกาและแคนาดา เรียกกันว่า "คามิคาเซ คาราโอเกะ" (Kamikaze Karaoke)
คาราเต้
"โด" แบบกีฬา จริง ๆ ในปัจจุบันเราจะเห็นได้ว่ามีทั้งคำว่า คาราเต้ และ คาราเต้โด ทำไมต้องเพิ่มคำว่า โด คำว่า "โด" เริ่มใช้ครั้งแรกในศิลปะป้องกันตัว ยูโด โดยปรมาจารย์จิกาโร่ คาโน แห่งโคโดกันยูโด เพื่อเปลี่ยนแปลง และแบ่งแยกวิชาใหม่ โดยแยกตัวออกจากวิชา ยูยิทสุ ซึ่งยูโดได้ตัดทอนกระบวนท่าที่อันตรายออกไป เพื่อการฝึกฝนได้อย่างเต็มที่ และสามารถจัดการแข่งขันได้
บอร์นดิสเวย์บอล
ประเทศเกาหลีเป็นประเทศแรกที่เลดี้ กาก้าจะเปิดแดงคอนเสิร์ตเดอะบอร์นดิสเวย์บอลเป็นที่แรกในวันที่ 27 เมษายน แต่เมื่อคอนเสิร์ตของเธอได้ถูกประกาศว่าจะจัดในประเทศเกาหลีใต้ ทางรัฐบาลเกาหลีได้มีการกำหนดอายุผู้เข้าชมการแสดงจะต้องมีอายุ 12 ปีขึ้นไป 
โดยมีกลุ่มชาวคริสเตียนและกลุ่มนักศึกษาหัวอนุรักษ์ออกมาต่อต้านมาโชว์ของเธอโดยอ้างว่านักร้องสาวเลดี้ กาก้าผิดมนุษย์มนา โชว์ของเธอล่อแหลม และยั่วยุทางเพศ ส่อถึงในทางลามกอนาจาร ที่ทำให้วัฒนธรรมเกาหลีเสื่อม โดยดูจากการแต่งกายของเธอที่มีเสื้อผ้าน้อยชิ้นและเปิดเนื้อหนังมังสา โดยกลุ่มผู้ประท้องเหล่านี้ได้ติดไปประท้องไปทั่วกรุงโซลและสถานที่จัดคอนเสิร์ต รัฐบาลจึงมีการกำหนดผู้ชมให้มีอายุ 18 ปีขึ้นไป เข้าชมคอนเสิร์ตของเธอได้ แต่คอนเสิร์ตของเธอก็ดำเนินการต่องท่ามกลางเสียงประท้วง และดำเนินจนจบโดยไร้ปัญหา 
กลุ่มคนหัวอนุรัษ์ศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิคในฟิลิปปินส์ออกมาต่อต้านเช่นเดียวกัน โดยรณรงค์ไม่ให้เยาวชนไปชมคอนเสิร์ตของเธอโดยอ้างว่ามีความล่อแหลมเกินไป และอ้างว่า เพลง Judas ของกาก้ามีเนื้อหาเพลงที่ล้อเลียนพระเยซูและไม่ยอมให้เธอแสดงเพลง Judas แต่เมื่อคอนเสิร์ตแสดงวันแรกท่ามกลางการประท้วงคณะผู้จัดคอนเสิร์ตเห็นว่าโชว์ของกาก้าไม่มีความล่อแหลมสื่อทางเพศอย่างที่คิดจึงให้แสดงวันที่สองต่อไป และการแสดงเพลง Judas ก็ดำเนินการแสดงต่อไป
อามาโปลา
อามาโปลา (; ) เป็นเพลงภาษาสเปน แต่งโดยโจเซฟ ลาคาล (ค.ศ. 1860 - 1937) ในปี ค.ศ. 1924 ลาคาลซึ่งเกิดและเติบโตที่กาดิซ ประเทศสเปน ได้อพยพไปอาศัยที่สหรัฐอเมริกา เป็นผู้อำนวยเพลงวงดุริยางค์ทหาร เคยแต่งเพลงมาร์ช และร่วมงานกับจอห์น ฟิลิป ซูซา มาหลายครั้ง ได้แต่งเพลงนี้ขึ้นเมื่ออายุ 64 ปี มีคำร้องเป็นภาษาสเปน ชื่อเพลงมีความหมายว่า "ดอกป๊อปปี้" (Papaveraceae)
คาราโอเกะ
เครื่องบันเทิงราคาถูกจำนวนมาก (อย่างเครื่องบูมบ็อกซ์) ก็มีโหมดสำหรับร้องคาราโอเกะ ที่พยายามจะขจัดเสียงร้องออกจากแผ่นซีดีเพลง (Audio CD) ทั่วไป ที่ไม่ใช้ซีดีคาราโอเกะ ซึ่งทำได้โดยควบคุม center removal จากข้อเท็จจริงที่ว่าเสียงร้องส่วนมากจะมีความถี่อยู่บริเวณกลางช่วงความถี่เสียง และเมื่อเป็นเช่นนี้ ก็หมายความว่า เสียงร้อง จะมีระดับความดังเท่ากันในช่องสเตอริโอทั้งสองข้าง และไม่มีความต่างเฟส การได้แทร็คโมโนของคาราโอเกะจำลองนี้ ช่องสัญญาณซ้ายของเสียงเดิมจะถูกลบออกจากช่องสัญญาณขวานั่นเอง
คาร์ล ดักลาส
คาร์ล ดักลาสเกิดที่จาเมกา ศึกษาต่อที่สหรัฐอเมริกา และประเทศอังกฤษ โดยจบด้านวิศวกรรมเสียง จากนั้นจึงเริ่มเป็นนักร้องและนักแต่งเพลง
กาโปเอย์รา
กาโปเอย์รา () เป็นศิลปะป้องกันตัวแขนงหนึ่ง มีต้นกำเนิดจากประเทศบราซิล เกิดจากการผสมผสานระหว่างการต่อสู้ การเต้น ดนตรี กายกรรม ปรัชญา กาโปเอย์ราเกิดโดยทาสชาวแอฟริกาในบราซิล เริ่มในช่วงประมาณคริสต์ศตวรรษที่ 15 ซึ่งมีข้อถกเถียงกันว่า กาโปเอย์รานั้นอาจเกิดขึ้นครั้งแรกในแอฟริกา
มามโบ
ดนตรีมามโบสมัยใหม่ เริ่มต้นตั้งแต่ ค.ศ. 1938 พร้อมกับจังหวะการเต้นที่เรียกว่า "มามโบ" พัฒนามาจากรูปแบบการเต้นแบบพื้นเมืองแอฟริกา แต่งโดย Orestes López และ Cachao López พี่น้องนักดนตรีชาวคิวบา ผู้ได้รับการยกย่องเป็น ผู้ให้กำเนิดดนตรีมามโบ โดยผสมผสานดนตรีแอฟริกัน-คิวบัน กับดนตรีจังหวะสวิงของอเมริกัน มีทั้งจังหวะเร็ว และช้า
วัฒนธรรม
ปรัชญาและศาสนามักจะกลมกลืนผูกพันเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันในแนวคิดตะวันออก ประเพณีศาสนาและปรัชญาตะวันออกหลายกลุ่มมีต้นตอมาจากอินเดียและจีนและแผ่ขยายไปทั่วเอเซียจาก การแพร่กระจายทางวัฒนธรรม (cultural diffusion) และการย้ายถิ่นของประชากร ศาสนาฮินดูเป็นบ่อเกิดของพระพุทธศาสนา นิกายมหายานซึ่งแพร่กระจายขึ้นเหนือและตะวันออกจากอินเดียสู่ธิเบต จีน มองโกเลีย ญี่ปุ่นและเกาหลี อ้อมลงใต้จากจีนสู่เวียดนาม พุทธศาสนานิกายเถรวาทแพร่กระจายจากอินเดียสู่เอเซียตะวันออกเฉียงใต้ ตั้งแต่ศรีลังกา บางส่วนทางภาคใต้ของจีน กัมพูชา ลาว พม่าและไทย
ไทยากิ
ไทยากิเกิดขึ้นครั้งแรกที่โตเกียวในยุคเมจิ โดยเซอิจิโร คัมเบะ ชาวโอซากะได้เปิดกิจการร้านนานิวะโซฮนเต็งขายขนมอิมางาวายากิ ซึ่งเป็นขนมเค้กสอดไส้ถั่วแดงรูปกลมในโตเกียวแต่กลับไม่ประสบความสำเร็จ ด้วยเหตุนี้จึงได้ออกแบบรูปทรงของขนมใหม่ ให้มีลักษณะเหมือนปลาไท (ภาษาไทยคือปลาจาน) อันเป็นสัญลักษณ์มงคลอย่างหนึ่ง จนเป็นที่นิยมในเวลาต่อมา โดยชื่อไทยากิมาจากคำว่า "ปลาจาน" ( "tai") กับ "ย่าง" ( "yaki") แปลว่า "ปลาจานย่าง" ปัจจุบันสามารถหารับประทานได้ทั่วประเทศญี่ปุ่น โดยเฉพาะอย่างยิ่งตามศูนย์อาหารและตามเทศกาลสำคัญ ๆ ของญี่ปุ่น
คาราโอเกะ
นอกจาก CD+G และคาราโอเกะแบบใช้ซอฟต์แวร์แล้ว เครื่องเล่นคาราโอเกะที่ใช้ไมโครโฟนก็เป็นที่นิยมอย่างมากในอเมริกาเหนือ และบางประเทศในเอเชีย
โยคะ
โยคะ () เป็น กลุ่มของการปฏิบัติหรือการประพฤติทางกาย จิตใจ และจิตวิญญาณ โดยมีต้นกำเนิดในประเทศอินเดียสมัยโบราณ โยคะมีอยู่ด้วยกันหลานสำหนักซึ่งมีการปฏิบัติและเป้าหมายต่างกันไป ทั้งในศาสนาฮินดู ศาสนาพุทธ และศาสนาเชน
อูกูเลเล
อูกูเลเลมีกำเนิดในคริสต์ศตวรรษที่ 19 โดยชาวฮาวายซึ่งนำเอากีตาร์น้อย ประเภทกาวากิญญู (cavaquinho) กับราเฌา (rajão) มาประสมกัน ชาวโปรตุเกสที่อพยพเข้ามาในสหรัฐอเมริกาได้นำกีตาร์น้อยทั้งสองนี้เข้าสู่ฮาวาย ในต้นคริสต์ศตวรรษที่ 20 อูกูเลเลได้รับความนิยมเป็นอย่างมากภายนอกสหรัฐอเมริกา และนับจากนั้นก็แพร่หลายทั่วไป
อะโกโก้
คำว่า อะโกโก้ มาจากภาษาฝรั่งเศสว่า À gogo หมายถึงสถานเต้นรำ โดยความหมายในปัจจุบัน มีที่มาจากคำว่า Go go bar ซึ่งมีความหมายในต่างประเทศว่าหญิงรักสนุก ที่แสดงความสามารถโดดเด่นบนพื้นที่เหนือระดับสายตา ไม่ได้มีเสาไว้รูดเหมือนในประเทศไทย การรูดเสาเป็นการเต้นอีกชนิดหนึ่งเรียกว่า ระบำเปลื้องผ้า striptease ซึ่งต้องใช้ทักษะและเทคนิคในการแสดงค่อนข้างสูง แตกต่างจากการเต้นรูดเสาในประเทศไทยโดยทั่วไป
ชิคาโกเฮาส์
ชิคาโกเฮาส์ (Chicago house) เป็นแนวดนตรีเฮาส์ในลักษณะคลับ/แดนซ์ กำเกิดขึ้นที่ ไนท์คลับ ที่มีชื่อ Warehouse ในเมืองชิคาโกในช่วงทศวรรษ 1980 แฟรงกี นักเคิลส์ เป็นโปรดิวเซอร์เพลง และ มือรีมิกซ์ ได้พัฒนาดนตรีเฮาส์ตลอดทศวรรษ 1980
กีรติ พรหมสาขา ณ สกลนคร
ที่ฟิลิปปินส์ เขียวได้พบกับเพื่อนนักเรียนไทยที่นั่นอีก 2 คน คือแอ๊ด - ยืนยง โอภากุล และไข่ - สานิตย์ ลิ่มศิลา ทั้ง 3 ได้ตั้งวงดนตรีที่ชื่อ "คาราบาว" ขึ้นมาเพื่อเล่นประกวดในงานดนตรีของมหาวิทยาลัย โดยขึ้นเล่นเพลง "Carry On" ของวง "ครอสบี, สติลส์, แนช แอนด์ ยัง" และเพลง "Mahal Kita" ซึ่งเป็นเพลงของฟิลิปปินส์ ซึ่งวงคาราบาวได้เข้ารอบ 10 วงสุดท้าย ก่อนจะตกรอบในเวลาต่อมา เมื่อกลับมาเมืองไทยในปี พ.ศ. 2520 เขียวได้เป็นวิศวกรประเมินราคา แต่ยังคงเล่นดนตรีสากลในนามคาราบาว ร่วมกับแอ๊ด และ ไข่ โดยใช้เวลาหลังจากเลิกงานประจำมาเล่นดนตรี ต่อมาเมื่อไข่แยกตัวออกไป คาราบาวจึงเหลือเพียงแอ๊ดและเขียว ทั้งคู่ได้ตระเวนเล่นดนตรีตามห้องอาหารต่าง ๆ ในเวลากลางคืน ส่วนกลางวันก็ทำงานประจำ โดยทางวงจะเล่นเพลงสากลของ จอห์น เดนเวอร์, อิเกิ้ลส์, ครอสบี, สติลส์, แนช แอนด์ ยัง เป็นต้น
จนในปลายปี พ.ศ. 2524 อัลบั้มชุดแรกของคาราบาวก็เกิดขึ้น ในชื่อว่า "ขี้เมา" โดยเขียว รับหน้าที่เล่นกีตาร์เบส แต่ไม่ประสบความสำเร็จเท่าไหร่นัก ต่อมาอัลบั้มชุดที่ 2 "แป๊ะขายขวด" ซึ่งวางจำหน่ายปี พ.ศ. 2525 และได้เล็ก - ปรีชา ชนะภัย จากวงเพรสซิเดนท์เข้าร่วมวงด้วย เขียวจึงเปลี่ยนหน้าที่จากเล่นเบสมาเล่นกีตาร์ และได้ร้องนำเป็นครั้งแรก โดยเป็นการร้องคู่กับแอ๊ด - ยืนยง โอภากุล ในเพลง "แป๊ะขายขวด" และยังร้องเพลง "หนทางใด" และเพลง "พรานทะเล" อัลบั้มนี้ทำให้คาราบาวเริ่มเป็นที่รู้จักมากขึ้น และในอัลบั้มชุดวณิพกซึ่งวางจำหน่ายในปีถัดมา เขียว สมาชิกในตำแหน่งมือกีตาร์ ได้ร้องนำในเพลง "หัวลำโพง" ก่อนจะเริ่มหันมาทำงานและมีบทบาทเบื้องหลังกับวงคาราบาวมากขึ้น
ประเทศบราซิล
แซมบา (Samba)
แซม บา เป็นดนตรีที่มีลักษณะผสมผสาน กันจากชน 3 ทวีป ที่มาอยู่ในบราซิล คือการร้องเพลงแบบโบเลโร ของสเปน จังหวะกลองของแอฟริการและการเต้นรำจะเป็นแบบชาวลาตินอเมริกัน ซึ่งรวม 3 อย่างเข้าด้วยกันแล้วจะสนุกสนานทั้งคนเต้นและคนฟัง ซึ่งดนตรีแซมบา เป็นที่รู้จักและได้รับความนิยมสูงสุด
พังก์ร็อก
ในช่วงต้นและกลางยุคทศวรรษที่ 1960 วงดนตรีการาจร็อก ได้ยอมรับว่าเป็นต้นกำเนิดของดนตรีพังก์ เริ่มต้นในหลาย ๆ ที่ทางอเมริกาเหนือ วงเดอะคิงส์เม็น (The Kingsmen) การาจร็อกจากพอร์ตแลนด์ รัฐออริกอน ได้เปิดตัวด้วยเพลงดัง "Louie, Louie" เพลงเก่าที่นำมาทำใหม่ในรูปแบบพังก์ร็อก
โยะริโกะ โอะกะโมะโตะ
ภายหลังจากที่เธอได้เริ่มฝึกคาราเต้ในวัย 12 ปี เธอได้เข้าศึกษาต่อที่มหาวิทยาลัยวาเซดะในกรุงโตเกียว และได้ใช้ช่วงเวลาปีแรกเข้าศึกษาในต่างประเทศที่มหาวิทยาลัยโอเรกอนของสหรัฐอเมริกา ที่แห่งนี้เองที่ทำให้เธอได้เริ่มเรียนรู้เกี่ยวกับวิชาเทควันโด้ และในปีค.ศ. 1996 โอกาโมโต้สำเร็จการศึกษาจากมหาวิทยาลัยวาเซดะในสาขามนุษยศาสตร์ และปัจจุบันเธอทำงานอยู่ที่บริษัทรูน คานาซาว่าจำกัด
ยอดธง เสนานันท์
ในภายหลัง มีเหตุการณ์ที่โอะซะมุ โนะงุชิ พยายามให้โลกหลงเข้าใจว่ามวยไทยมีต้นกำเนิดจากคิกบ็อกซิงของประเทศญี่ปุ่น อีกทั้งมีผู้กล่าวหาว่าการรำไหว้ครูเป็นการเต้นรำแบบชนเผ่าที่ไร้อารยธรรม ส่งผลให้ครูยอดธงเกิดความไม่พอใจ เนื่องจากมวยไทยเป็นศิลปะการต่อสู้ของไทยที่มีมาตั้งแต่สมัยบรรพบุรุษ ซึ่งต่อมาโอะซะมุ โนะงุชิ ได้นำนักมวยคิกบ็อกซิงมาจากประเทศญี่ปุ่น เพื่อชกกับนักมวยไทย เมื่อวันจันทร์ที่ 16 ตุลาคม พ.ศ. 2515 ครูยอดธงได้อาสานำทัพมวยไทยไปสู้กับคิกบ็อกซิงในรายการบีเอส ซามูไร และได้รับชัยชนะ หลังจากนั้นรัฐบาลไทยภายใต้การนำของจอมพลถนอม กิตติขจร จึงได้มีคำสั่งเนรเทศโอะซะมุ โนะงุชิ ออกจากประเทศภายใน 24 ชั่วโมง ในฐานะที่เป็นบุคคลไม่พึงปรารถนาของประเทศชาติ และหลังจากที่โอะซะมุ กลับถึงญี่ปุ่น ทางการญี่ปุ่นก็มีคำสั่งห้ามโอะซะมุ โนะงุชิ ยุ่งเกี่ยวกับวงการมวยอีกต่อไป เนื่องจากสร้างความเสื่อมเสียชื่อเสียงแก่ประเทศ
จังหวัดโอกินาวะ
วัฒนธรรมโอกินาวะได้รับอิทธิพลจากชาติต่าง ๆ ที่เคยทำการค้าด้วยกันมาแต่ในอดีต แม้ในปัจจุบัน เราอาจพบสินค้าและวัฒนธรรมจากประเทศต่าง ๆ เช่น จีน ไทย และออสโตรเนเชียน (ชวา มลายู) ในย่านการค้าของโอกินาวะ เราอาจพูดได้ว่าวัฒนธรรมที่โอกินาวะส่งออกไปทั่วโลกคือ คาราเต้ (空手 "Karate") ซึ่งเป็นการผสมผสานกันอย่างลงตัวของศิลปะการต่อสู้ของจีนนั่นคือ กังฟู (功夫, gōngfū) และศิลปะการต่อสู้ดั้งเดิมของโอกินาวะ ศิลปะการต่อสู้นี้พัฒนาอย่างต่อเนื่องถึงสองสมัย คือในระหว่างการสั่งห้ามใช้อาวุธหลังการยึดครองของญี่ปุ่นจนถึงรัฐบาลเมจิ
คองกา
คองกา () หรือ ทุมบาโดรา () เป็นเครื่องดนตรีประเภทกลองจากคิวบา มีพื้นฐานมาจากกลองมาคูทาที่พัฒนามาจากแอฟริกา เป็นกลองทรงสูง ขึงหนังหน้าเดียว ใช้ตีด้วยนิ้วสี่นิ้ว และด้วยฝ่ามือ ที่กลางผืนหนัง และที่ขอบ ปัจจุบันกลองคองกาเป็นเครื่องดนตรีมาตรฐานสำหรับดนตรีละติน ซึ่งรวมไปถึงซัลซา รุมบา เมอแรงเก และเร็กเก้ (หลายครั้งที่กลองชนิดนี้ถูกใช้เคาะผสมกับดนตรีแนวดิสโก้ ฟังก์ ป็อบ นูแจ๊ส สกา ฯลฯ) วงดนตรีในประเทศไทยที่นำคองกาไปเล่น เช่น เครสเชนโด้ คาราบาว เป็นต้น
คลาริส
ClariS () คือ นักร้องดูโอและไอดอลสัญชาติญี่ปุ่น ก่อตั้งวงเมื่อปี 2552 โดย คลาร่า (Clara) และ อลิซ (Alice) จากเมืองฮอกไกโด โดยที่ทั้งสองคนนั้นเรียนอยู่โรงเรียนมัธยมต้น วงดนตรีนี้เดิมชื่อ "อลิซ★คลาร่า" ซึ่งเริ่มต้นจากการร้องเพลงโคฟเวอร์เพลงอะนิเมะ และเพลงของกลุ่มโวคาลอยด์ และนำไปเผยแพร่ในวีดีโอสตรีมมิ่งชื่อดังของญี่ปุ่น คือ นิโกะนิโกะโดวกะ () ในระหว่างเดือน ตุลาคม 2552 และ มิถุนายน 2553 และในเดือนกันยายน 2553 คลาริส ได้ทำสัญญากับค่ายเพลง SME Records และออกซิงเกิลเดบิวท์ ชื่อ "Irony" ในเดือนตุลาคม 2554 ระหว่างปี 2554 ถึง 2555 ก็ได้วางจำหน่ายอีก 3 ซิงเกิลและก็ได้ออกอัลบั้มเปิดตัวชื่อ "Birthday" โดยอัลบั้ม "Birthday" ได้รับรางวัลแผ่นทองคำจาก RIAJ เพราะวางจำหน่ายได้มากกว่า 100,000 ชุดในหนึ่งปี ต่อมาระหว่างปี 2555 ถึง 2557 ก็ได้วางจำหน่ายอีก 6 ซิงเกิล และออกอัลบั้มที่สองในชื่อ "Second Story" (2556) และอัลบั้มที่สามในชื่อ "Party Time" (2557) ต่อมา อลิซ ก็ได้ลาออกจากวง หลังจากนั้น คลาริส โดยเปิดตัวสมาชิกใหม่ชื่อ "คาเรน (Karen)"
เพลงไทยสากล
เพลงไทยสากล อาจพูดได้ว่าที่มา เกิดจาก 2 สายคือ สายทางละครและสายทางภาพยนตร์ สายทางละครนั้นละครคณะปรีดาลัยเป็นต้นกำเนิด มีลักษณะเป็นเพลงไทยที่ร้องตามทำนองฝรั่ง ส่วนทางสายภาพยนตร์ สันนิษฐานว่าชาวญี่ปุ่นเป็นชาติแรกที่นำเข้ามาฉายในเมืองไทยราวปี พ.ศ. 2471 ในช่วงแรกเป็นภาพยนตร์เงียบ จึงมีการริเริ่มทำเพลงประกอบเพื่อเพิ่มอรรถรสสำหรับผู้ชม โดยใช้แตรวงบรรเลงก่อนการฉายและขณะทำการฉายหนัง เพลงที่บรรเลงเป็นเพลงสากลกับเพลงไทยเช่น เพลงแบล็คอีเกิ้ล และเพลงของทูลกระหม่อมบริพัตรคือเพลงมาร์ชบริพัตรและวอลซ์ปลื้มจิต
มหกรรมดนตรี 30 ปี คาราบาว
การจัดมหกรรมบันเทิงเกี่ยวกับวงดนตรีครั้งแรกของประเทศไทย โดยเป็นการบันทึกเรื่องราวในแง่มุมต่าง ๆ ของคาราบาวตลอดระยะเวลา 30 ปี และมีการแสดงคอนเสิร์ตโดยวงคาราบาวทุกวัน ซึ่งในแต่ละวันจะมีรูปแบบแตกต่างกัน มีระยะเวลาการแสดงตลอดหนึ่งสัปดาห์ ระหว่างวันที่ 21 - 27 ธันวาคม พ.ศ. 2554 ณ ศูนย์การประชุมแห่งชาติสิริกิติ์ ภายใต้คอนเซปท์ ""ฟื้นฟูกายใจ ต้อนรับปีใหม่"" โดยแต่ละโซนจะมีพื้นที่ที่ใช้ชื่อเพลงของคาราบาวเป็นชื่อสถานที่ และผู้เข้าชมสามารถเข้าร่วมงานได้โดยไม่ต้องเสียค่าผ่านประตู ยกเว้นคอนเสิร์ต
โป๊กเกอร์
หลายคนเชื่อว่า โป๊กเกอร์ เริ่มต้นมาจากประเทศจีน ช่วง ค.ศ. 900 เหมือนๆกับเกมส์คาสิโนชนิดอื่นๆ คนจีนเริ่มต้นคิดค้นหลักการเล่นโป๊กเกอร์โดยเริ่มจากการเล่นโดยการทำสัญลักษณ์ไว้ที่ไม้ชิ้นเล็กๆ ต่อมา จักรพรรดิ์ มู ซุง เริ่มต้นคิดค้นไพ่โดมิโน่เป็นคนแรกในปี ค.ศ. 969 และ จากหลักฐานทางประวิติศาสตร์แล้ว เชื่อว่านี่คือเกมส์ไพ่โป๊กเกอร์ครั้งแรกของโลก และในอีกมุมนึงของโลก ที่ประเทศเยอรมัน ก็มีเกมส์ที่เรียกว่า “Poshspiel” คล้ายกับการเล่นโป๊กเกอร์เหมือนกัน และมีอีกนึงทฤษฏี เชื่อว่าการเล่นโป๊กเกอร์มาจากประเทศอินเดีย เป็นเกมส์ไพ่ที่เรียกว่า “” ก็มีกฏกติกาคล้ายการเล่นโป๊กเกอร์เหมือนกัน
โยคะ
โยคะถือกำเนิดในประเทศอินเดียเมื่อหลายพันปีที่แล้ว โดยในสมัยโบราณนั้นมนุษย์ได้ค้นคว้าเป็นครั้งแรกเกี่ยวกับความเข้าใจในความ เป็นอยู่ของตนเอง อดีตมีการจารึกถ้อยคำด้วยตัวอักษรความรู้ที่สำคัญๆทั้งหมดถูกส่งผ่านคนรุ่นหนึ่งไปยังอีกรุ่นหนึ่งในรูปแบบของนิทาน ด้วยวิธีการเช่นนี้ ความรู้ต่างๆจึงได้สะสมขึ้นและวัฒนธรรมต่างๆได้พัฒนาขึ้นมา และนี่คือวิธีการที่การฝึกโยคะได้ถ่ายทอดมาถึงปัจจุบันในหุบเขาแห่ง อินดัส วอลเลย์ นักโบราณคดีได้ค้นพบไม้แกะสลักและศิลปะรูปปั้นที่แสดงถึงการฝึกโยคะ ศิลปะเหล่านี้ถูกสร้างขึ้นโดยประชาคมที่มีความเจริญเป็นอย่างสูง ซึ่งเจริญอยู่ในพื้นที่แถบนั้นช่วง 2000 และ1000 ปีก่อนคริสต์ศักราช (ปัจจุบัน คือส่วนหนึ่งของประเทศปากีสถาน) นักปราชญ์ชาวฮินดูคนหนึ่งชื่อว่า ปตัญชลี เป็นคนแรกที่ปรับปรุงการฝึกโยคะขั้นพื้นฐาน เขาเขียนสูตรของการฝึกโยคะเป็นหัวข้อ 8 หัวข้อสั้นๆ หัวข้อเหล่านี้เชื่อว่าได้ถูกเขียนขึ้นเมื่อ 200 ปีก่อนคริสต์ศักราช 
โดยผู้ที่ปฏิบัติโยคะที่เป็นผู้ชายเรียกว่า โยคิน หรือ โยคี ส่วนผู้หญิงเรียกว่า โยคินี ส่วนผู้สอนเรียกว่า "คุรุ" (ครู) ประเทศตะวันตกได้นำโยคะมาเป็นการออกกำลังกายโดยดัดแปลงจาก Hatha-Yoga ซึ่งเป็นแขนงหนึ่งของโยคะ นอกจากนี้การฝึกท่าโยคะเรียก Asanas เป็นการฝึกท่าโยคะและค้างท่านั้นเป็นระยะเวลาหนึ่ง การฝึกโยคะจะเน้นความแข็งแรงและความยืดหยุ่นของกระดูกสันหลังทำให้เลือด และสารอาหารไปเลี้ยงประสาทไขสันหลังเพิ่ม การฝึกโยคะจะทำให้การทำงานของต่อมต่างๆ รวมทั้งต่อมไร้ท่อทำงานดีขึ้น ท่าของการฝึกโยคะเป็นการยืดเหยียดกล้ามเนื้อตามแบบของโยคะ และมีการสอดคล้องกับการหายใจเป็นการรวมกาย และจิตร่วมกัน การฝึกท่าโยคะจะเป็นการฝึกประสาท ความยืดหยุ่น ความแข็งแรง การทรงตัว ลดความอ่อนล้าของกล้ามเนื้อ ส่งผลให้สุขภาพจิต และสุขภาพกายดีขึ้น ท่าที่ใช้สำหรับการฝึกโยคะมีมากมาย โดยท่าที่เป็นหลักในการฝึกโยคะ เช่น การฝึกโยคะท่าศพอาสนะ Savasana (Corpse Pose) ท่านั่งก้มตัว (Paschimottanasana) การฝึกท่างู Bhujangasana (Cobra Pose) เป็นต้น
กระแสเกาหลี
กระแสเกาหลีเกิดขึ้นจากโลกในยุคโลกาภิวัฒน์ที่การสื่อสารไร้พรมแดน โดยผ่านสินค้าทางวัฒนธรรมเคป๊อป ซึ่งได้แก่ เพลง, ละครโทรทัศน์, ภาพยนตร์, วีดีโอเกม, นวนิยาย, การ์ตูนและแอนิเมชัน โดยเริ่มมาจากกิจกรรมของภาคเอกชนในการค้าขายทางวัฒนธรรมไปยังประเทศต่าง ๆ โดยเฉพาะภาพยนตร์และละครโทรทัศน์และเพลงเกาหลี แต่กระแสที่เกิดขึ้นและรายได้มหาศาลที่กลับเข้าสู่ประเทศ ทำให้รัฐบาลเกาหลีใต้ต้องกลับมาพิจารณานโยบายเสียใหม่ โดยเปลี่ยนเป็นการส่งเสริมอุตสาหกรรมในภาคบันเทิง กระแสเกาหลีได้รับความนิยมอย่างรวดเร็ว เนื่องจากความสดใหม่ที่เป็นทางเลือกของตลาดโลก ในยามที่กระแสของเจป๊อปเริ่มถดถอย และลัทธิต่อต้านอเมริกันแพร่ไปทั่วโลก จนได้รับความนิยมแม้ในกระทั่งประเทศทางแถบตะวันตก เช่น สหรัฐอเมริกา, แคนาดา หรือประเทศที่เคร่งครัดศาสนาเช่น กลุ่มประเทศตะวันออกกลาง ผลกระทบของกระแสนิยมคลื่นเกาหลีส่งผลให้อุตสาหกรรมการท่องเที่ยวของเกาหลีใต้ทำรายได้มากขึ้น และยังทำให้ผู้คนทั่วโลกหันมาสนใจในเรื่องราวของความเป็นชาติเกาหลีมากขึ้นอีกด้วย
คาราโอเกะ
คาราโอเกะเกมนั้น เดิมเผยแพร่เป็น เกมแฟมิคอม แต่ด้วยข้อจำกัดความสามารถในการคำนวณ ทำให้มีรายการเพลงน้อย และมีคุณค่าลดลง ด้วยเหตุนี้คาราโอเกะเกมจึงถือว่ามีความสำคัญน้อย กระทั่งเดิมมีการเผยแพร่ในรูปแบบ DVD ความจุสูง
คาราเต้ในประเทศไทย
ต่อมาเท็ตซึโอะ ซาดาฮิโร่ได้มาช่วยสอนอย่างจริงจังในปี พ.ศ. 2509 ซึ่งในขณะนั้นได้มีภาพยนตร์ทีวีเกี่ยวกับคาราเต้ออกอากาศในช่องทีวีของไทย ทำให้ชาวไทยสนใจและตื่นตัว หันมาสนใจกีฬาคาราเต้กันมากพอควร
แซมบา
แซมบา หรือ ซังบา () เป็นแนวดนตรีและการเต้นรำชนิดหนึ่งของบราซิล ถือกำเนิดขึ้นในรัฐบาเยีย โดยมีรากเหง้าจากเมืองรีโอเดจาเนโรและทวีปแอฟริกาผ่านทางการค้าทาสชาวแอฟริกาตะวันตกและวัฒนธรรมความเชื่อของชาวแอฟริกา แซมบาเป็นที่ยอมรับไปทั่วโลกว่าเป็นสัญลักษณ์อย่างหนึ่งของประเทศบราซิลและงานคาร์นิวัลบราซิล และเป็นหนึ่งในการแสดงออกทางวัฒนธรรมที่เป็นที่นิยมมากที่สุดจนกลายเป็นอัตลักษณ์แห่งชาติของบราซิล
โจเซ่ มาร์ตินส์ อาเชม
โจเซ่ มาร์ตินส์ อาเชม (; เกิดวันที่ 18 เมษายน ค.ศ. 1944  — 23 กันยายน ค.ศ. 2008) หรือชื่อจีน กง จื้อเหยิน () เป็นชาวโปรตุเกสที่เกิดในมาเก๊า เป็นผู้พิจารณาการก่อตั้งและเป็นผู้ก่อตั้งมาเก๊าคาราเต้โด กับเซอิโกคันมาเก๊า เขาได้แนะนำคาราเต้โดสู่จังหวัดต่างๆของโปรตุเกสใน ค.ศ. 1967 โดยพ่อของเขาทำงานในสำนักงานตำรวจศาลยุติธรรมมาเก๊า ในช่วง 40 ปีที่มาเก๊า เขาได้พัฒนาวิชาคาราเต้ และโปรโมทวิชาคาราเต้จากมาเก๊าสู่วงการคาราเต้ระดับนานาชาติ ซึ่งวงการคาราเต้ของมาเก๊าได้ให้สมญานามแก่เขาว่า มาสเตอร์, บิดาแห่งวงการคาราเต้
คาราโอเกะ
เกมที่คล้ายๆ กันแบบหนึ่ง เรียกว่า SingStar เผยแพร่โดย Sony Computer Entertainment Europe เป็นที่นิยมเป็นพิเศษในตลาดยุโรป และออสเตรเลีย สำหรับเกมอื่นๆ ที่คล้ายกันก็ได้แก่ เกมที่อาศัยจังหวะ เช่น Bemani, Dance Dance Revolution, Guitar Freaks และ Drum Mania
ภาษาครีโอลมาเก๊า
ภาษาครีโอลมาเก๊าเป็นภาษาลูกผสมที่เกิดจากหลายภาษา ทำให้จัดเข้ากลุ่มภาษาหลักๆได้ยาก ใกล้เคียงกับภาษาผสมที่เกิดจากอิทธิพลของภาษาโปรตุเกสและภาษามลายูอื่นๆในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ เช่น ภาษาคริสตังในมะละกาและภาษาผสมที่เกิดจากภาษาโปรตุเกสที่ตายแล้วในอินโดนีเซีย เช่นเดียวกับภาษาอินโด-โปรตุเกสอื่นๆในศรีลังกาและอินเดีย
ส่วนใหญ่มาจากภาษามลายู โดยผ่านภาษาผสมที่ได้รับอิทธิพลจากภาษาโปรตุเกสอื่นๆ เช่น sapeca ("เหรียญ") และ copo-copo ("ผีเสื้อ") คำอีกกลุ่มหนึ่งมาจากภาษาสิงหล บางส่วนมาจากภาษาในอินเดีย เช่น fula ("ดอกไม้") และ lacassa ("เส้นหมี่") จากภาษาจีนกวางตุ้ง เช่น amui ("เด็กหญิง") และ laissi ("ของขวัญของเงินสด") จากภาษาอังกฤษ เช่น adap (จาก "hard-up" หมายถึง"มีเงินน้อย") และ afet ("อ้วนt") ภาษาโปรตุเกสที่มีอิทธิพลเป็นสำเนียงโปรตุเกสใต้
มีทั้งแบบของภาษาในเอเชียและยุโรป กรณีของภาษาในเอเชีย ภาษามาเกาไม่มีคำนำหน้านาม ไม่มีการผันคำกริยา เช่น io sam หมายถึง "ฉันเป็น" และ ele sam หมายถึง "เขาเป็น" ไม่มีการเปล่ยนรูปสรรพนาม io หมายถึง "ฉัน," ทังที่เป็นประธาน กรรม และแสดงความเป็นเจ้าของ รูปแสดงความเป็นเจ้าของใช้เป็นคำคุณศัพท์ เช่น ilotro-sua หมายถึง "ของพวกเขา")
คารา
เมื่อนับรวมกับศิลปินชายต่างประเทศที่สามารถจำหน่ายได้เกิน 1 แสนชุดเป็นครั้งที่ 2 ติดต่อกันจะทำให้พวกเธอกลายเป็นกลุ่มที่ 2 ถัดจาก ทงบังชินกี (TVXQ!) ด้วยเหตุนี้ทำให้นับตั้งแต่พวกเธอวางจำหน่ายเพลงในญี่ปุ่น (Mister, Jumping, Jet Coaster Love, Go Go Summer!) พวกเธอก็สามารถคว้า TOP5 ในออริกอนชาร์ตได้ทั้งหมด นับเป็นความสำเร็จอย่างมากเลยทีเดียว
คามาโบโกะ
คามาโบโกะเริ่มในช่วงคริสต์ศตรวรรษที่ 14 ในประเทศญี่ปุ่น ซึ่งในปัจจุบันมีจำหน่ายทั่วโลก
บารอก
บารอก () หรือบาโรก เป็นสมัยหนึ่งของศิลปะตะวันตกซึ่งเริ่มประมาณต้นคริสต์ศตวรรษที่ 17 ที่กรุงโรม ประเทศอิตาลี บาโรกจะเน้นความเป็นนาฏกรรม ศิลปะจะแสดงความขัดแย้ง (tension) และความหรูหรา โอ่อ่า บาโรกเป็นลักษณะของ ประติมากรรม จิตรกรรม วรรณกรรม นาฏศิลป์ และดนตรี ถ้ากล่าวถึงดนตรีแบบบารอกก็จะหมายถึงสมัยสุดท้ายของเคาน์เตอร์พ็อยต์ (Counterpoint) ที่กล่างวถึงความสัมพันธ์ของการเล่นระหว่างเสียงหรือเครื่องดนตรีมากกว่าสองชนิดที่อาจจะสะท้อนกันและกัน แต่คนละระดับเสียง หรือบางครั้งก็อาจจะสลับเสียงสะท้อน หรือไม่อีกทีก็อาจจะย้อนแก่นสาร (reversing theme) ของดนตรีชิ้นนั้นไปเลย
เอ็งกะ
เอ็งกะ () (演 (เอ็ง) แปลว่า การแสดง ความบันเทิง / 歌 (คะ) แปลว่า เพลง) คือ รูปแบบดนตรีที่มีการผสมผสานกันระหว่างแนวดนตรีสองแนวที่แตกต่างกัน แนวแรกคือแนวดนตรีแบบดั้งเดิมของญี่ปุ่นในช่วงยุคเมจิ (พ.ศ. 2411 – 2455) กับยุคไทโช (พ.ศ. 2455 – 2469) ส่วนแนวที่สองคือแนวเพลงประโลมโลกแบบป็อปของญี่ปุ่นที่มีกลิ่นอายของเพลงสไตล์คันทรีแบบอเมริกันผสมอยูด้วย โดยเอ็งกะในปัจจุบันนั้น จะหนักไปทางแนวที่สองมากกว่า
วิชวลเค
นอกจากนี้วงอันกุระเคส่วนหนึ่งมีการแต่งเนื้อเพลงที่เน้นไปที่เรื่องเพศ, ความรุนแรง, ความวิปริต ซึ่งในภาษาญี่ปุ่นเรียกว่า พอร์น เค () หรือ โพรุโนะ เค () อีกคำหนึ่งที่ใช้คือ เวียร์ด เค () หรือ วิอิโดะ เค () และมีการแต่งตัวที่แปลกประหลาดโดยได้รับอิทธิพลจากวัฒนธรรมทางดนตรีแบบโพสต์พังก์ โดยเฉพาะจากวง มาริลีน แมนสัน วงอันกุระกลุ่มนี้จะเรียกตัวเองว่า อีโร กุโร () ซึ่งย่อมาจากคำว่า erotic and grotesque (ความหมกมุ่นทางเพศ และความวิตถาร) ซึ่งได้รับอิทธิพลมาจากมาจากวัฒนธรรม () ซึ่งเป็นการเคลื่อนไหวทางศิลปะของญี่ปุ่นมาตั้งแต่ราวทศวรรษ 1920 วงอันกุระที่เป็นต้นกำเนิดของวัฒนธรรมอีโรกุโรคือวง ส่วนวงอังกุระบางวงจะเน้นทำเพลงแบบโพรเกรสซีฟร็อก ซึ่งจะเรียกตัวเองว่า สตอร์รี่ เค ( หรือ สุโตริ เค () อาทิ , เป็นต้น
ฟรองซัวส์ ดูบัวส์
เมื่อปีค.ศ.1998 แหล่งข้อมูลจากนิตยสารญี่ปุ่น (อ้างอิงจากนิตยสาร  “CREATE” และ“SAY”)ลงว่าสาเหตุจูงใจสำคัญที่ทำให้เขาตัดสินใจย้ายถิ่นฐานมาอยู่ในประเทศ
ญี่ปุ่นนั้นเนื่องจากความสัมพันธ์ของเขาและภรรยาไม่ได้ดำเนินไปด้วยดี หลังจากย้ายถิ่นฐานมาอาศัยที่ญี่ปุ่นแล้วเขาก็ได้รับเชิญจากมหาวิทยาลัยเคโอซึ่งเป็น
มหาวิทยาลัยการศึกษาชั้นแนวหน้าที่รู้จักกันดีในญี่ปุ่นให้เปิดคอร์สพิเศษสอนทางด้าน
การแต่งทำนองเพลงในคณะ Policy Management สังกัดมหาวิทยาลัยดังกล่าว และในปีเดียวกันเขาได้ตั้งคณะดนตรี “Orchestre d’autre part” ประกอบไปด้วยนักมะริมบะ 14 คน และนักตีกลองญี่ปุ่น (taiko) พร้อมกับได้แสดงดนตรีต่อสาธารณชนอีกด้วย หลังจากที่ได้รับการแนะนำให้รู้จักกับลูกศิษย์สองคนของคุณ เคโกะ อาเบะ (Ms Keiko Abe) ซึ่งเป็นบุคคลสุดยอดคนหนึ่งในวงการมะริมบะแล้ว พวกเขาก็ได้ร่วมกันผลิตดนตรี “Origine” ซึ่งเป็นชิ้นงานซีดีมีสุ้มเสียงทางดนตรีที่พิเศษ หลังจากที่ออกอัลบั้มดังกล่าว ฟรองซัวส์ก็ได้รับเชิญให้ไปออกรายการทีวีของเอ็นเอชเค (NHK) ชื่อรายการ “Studio Park : Francois Du Bois Special” โดยเขาได้แสดงดนตรีสดให้ผู้ชมทางบ้านถึงสิบล้านคนได้ชมกัน
มวยสากล
กีฬามวยสากลแพร่หลายเข้าสู่เอเชียครั้งแรกที่ประเทศฟิลิปปินส์ผ่านทางสหรัฐอเมริกา เริ่มแพร่หลายเข้าสู่ทวีปเอเชียหลังจากสงครามสหรัฐอเมริกา-สเปนเมื่อ พ.ศ. 2441 ผลของสงคราม สเปนต้องยกฟิลิปปินส์ให้สหรัฐอเมริกา มวยสากลแพร่จากสหรัฐเข้าสู่ฟิลิปปินส์ โดยเฉพาะที่มะนิลา มีนักมวยจากฟิลิปปินส์ไปชกที่สหรัฐมากโดยเฉพาะที่ฮาวาย จากนั้นจึงแพร่หลายต่อไปยังญี่ปุ่นวงการมวยในเอเชียซบเซาในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 และฟื้นตัวอีกครั้งหลังสงคราม มวยสากลเป็นที่นิยมในญี่ปุ่นหลังสงคราม การชกมวยสากลระดับนานาชาติครั้งแรกในญี่ปุ่นเริ่มเมื่อ พ.ศ. 2467 ที่โตเกียวโดยเตอิโกะ โอกิโน ขึ้นชกกับยัง กอนซาเลซจากฟิลิปปินส์ ผลการชกปรากฏว่าเสมอกัน
เรินดัง
จุดกำเนิดของเรินดังมาจากชาวมีนังกาเบาในสุมาตรา โดยเป็นส่วนหนึ่งของชีวิตประจำวันและงานฉลอง เรินดังได้แพร่หลายไปสู่วัฒนธรรมมลายูในบริเวณมันไดลิง เรียว จัมบี และข้ามช่องแคบมะละกาไปยังมะละกาและเนอเกอรีเซิมบีลันซึ่งเป็นบริเวณบนคาบสมุทรที่มีชาวมีนังกาเบาข้ามไปตั้งรกราก ในปัจจุบันถือว่าเรินดัง เป็นอาหารพื้นเมืองทั้งของสุมาตราและคาบสมุทรมลายู การแพร่กระจายของเรินดังเป็นผลมาจากการเดินทางไปประกอบอาชีพของชาวมีนังกาเบาทั้งในมาเลเซียและอินโดนีเซีย มีการจัดตั้งภัตตาคารอาหารปาดังจนกลายเป็นที่รู้จักและเป็นที่นิยม ทั่วทั้งอินโดนีเซีย มาเลเซีย สิงคโปร์ รวมทั้งยุโรปและสหรัฐอเมริกา
โบอา
โบอาเคยได้ขึ้นอันดับ 1 ในซิงเกิลออริกอนชาร์ต (Oricon) BoA เด็กสาวจากเกาหลีใต้ เริ่มเข้าวงการโดยสังกัดกับ SM Entertainment เมื่อเธออายุได้เพียง 10 ปีเท่านั้นเอง เธอเริ่มเข้าเรียนการแสดงที่บริษัท The Seoul-based record และเธอมีพรสวรรค์ทางด้านนี้อย่างมาก และทางโรงเรียนก็ได้สอนให้เธอร้องเพลงในภาษาญี่ปุ่น และอังกฤษ อีกด้วย หลังจากนั้น 5 ปี เธอก็ได้ย้ายมาอยู่ที่บริษัท US record SM Entertainment และ BoA ได้สร้างกระแสความทันสมัยให้กับวัยรุ่นชาวเกาหลีใต้ ในเรื่องวัฒนธรรมใหม่ ๆ แม้แต่เรื่องรายการทีวี การ์ตูน เกมคอมพิวเตอร์ และแฟชั่น ทั่วทั้งเอเซีย และทั่วโลกได้รู้จัก มองเกาหลีในภาพลักษณ์ใหม่