ความรุนแรงของแผ่นดินไหวมีหน่วยวัดเป็นอะไร ?
แผ่นดินไหว
แผ่นดินไหววัดโดยใช้การสังเกตจากไซสโมมิเตอร์ (seismometer) มาตราขนาดโมเมนต์เป็นมาตราที่ใช้มากที่สุดซึ่งทั่วโลกรายงานแผ่นดินไหวที่มีขนาดมากกว่าประมาณ 5 สำหรับแผ่นดินไหวอีกจำนวนมากที่ขนาดเล็กกว่า 5 แมกนิจูด สำนักเฝ้าระวังแผ่นดินไหวแต่ละประเทศจะวัดด้วยมาตราขนาดท้องถิ่นเป็นส่วนใหญ่ หรือเรียก มาตราริกเตอร์ สองมาตรานี้มีพิสัยความถูกต้องคล้ายกันในเชิงตัวเลข แผ่นดินไหวขนาด 3 หรือต่ำกว่าส่วนใหญ่แทบไม่รู้สึกหรือรู้สึกได้เบามาก ขณะที่แผ่นดินไหวตั้งแต่ขนาด 7 อาจก่อความเสียหายรุนแรงเป็นบริเวณกว้าง ขึ้นอยู่กับความลึก แผ่นดินไหวขนาดใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์มีขนาดมากกว่า 9 เล็กน้อย แม้จะไม่มีขีดจำกัดว่าขนาดจะมีได้ถึงเท่าใด แผ่นดินไหวใหญ่ล่าสุดที่มีขนาด 9.0 หรือมากกว่า คือ แผ่นดินไหวขนาด 9.0 ที่ประเทศญี่ปุ่นเมื่อปี 2554 และเป็นแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ที่สุดเท่าที่เคยมีการบันทึกในญี่ปุ่น ความรุนแรงของการสั่นสะเทือนวัดโดยมาตราเมร์กัลลีที่ถูกดัดแปลง หากตัวแปรอื่นคงที่ แผ่นดินไหวที่อยู่ตื้นกว่าจะสร้างความเสียหายแก่สิ่งก่อสร้างมากกว่าแผ่นดินไหวที่อยู่ลึกกว่า
แผ่นดินไหวที่ฮวาเหลียน พ.ศ. 2561
แผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นนับว่ามีขนาดใหญ่ที่สุดจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวทั้งหมดในช่วยระยะเวลาหลายวัน โดยมีแผ่นดินไหวนำขนาดมากกว่า 4.6 ริกเตอร์จำนวน 9 ครั้ง เริ่มตั้งแต่แผ่นดินไหวขนาด 4.8 ริกเตอร์ตามด้วยขนาด 6.1 ริกเตอร์เมื่อวันที่ 4 กุมภาพันธ์ แผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 6 กุมภาพันธ์เป็นผลจากรอยเลื่อนตามแนวเฉียง
แผ่นดินไหวในอิยาเปล พ.ศ. 2558
แผ่นดินไหวมีขนาด 8.3 ตามมาตราขนาดโมเมนต์ เกิดขึ้นเนื่องจากการเคลื่อนของรอยเลื่อนย้อนมุมต่ำ (thrust) บนรอยต่อระหว่างแผ่นเปลือกโลกนัซกากับแผ่นอเมริกาใต้ ตอนกลางของประเทศชิลี แผ่นนัซกาในบริเวณนี้เคลื่อนที่ไปทางทิศตะวันออก–ตะวันออกเฉียงเหนือ (ENE) ด้วยความเร็ว 74 มิลลิเมตรต่อปีเมื่อเทียบกับแผ่นอเมริกาใต้ และเริ่มมุดตัวลงใต้พื้นทวีปอเมริกาใต้บริเวณร่องลึกอาตากามา ซึ่งทอดตัวยาวขนานไปกับทวีปอเมริกาใต้ทั้งทวีป จุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวครั้งนี้อยู่ห่างจากร่องลึกไปทางทิศตะวันตกราว 85 กิโลเมตร แผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นในภูมิภาคนี้มีความสอดคล้องกันทั้งในด้านขนาด ที่ตั้ง และกลไกการเกิด
แผ่นดินไหวในเกาะซูลาเวซี พ.ศ. 2561
หลังเกิดแผ่นดินไหวหลัก ทางการอินโดนีเซียได้ออกประกาศเตือนภัยสึนามีบริเวณช่องแคบมากัซซาร์ แต่ยกเลิกหลังจากนั้น 1 ชั่วโมง อย่างไรก็ตาม มีรายงานสึนามิท้องถิ่นเข้าซัดชายฝั่งเมืองปาลูและกวาดทำลายอาคารบ้านเรือนที่เรียงรายตามชายฝั่งจนเสียหาย แผ่นดินไหวและสึนามิยังส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 2,010 ราย ทำให้แผ่นดินไหวครั้งนี้กลายเป็นแผ่นดินไหวที่ร้ายแรงที่สุดของอินโดนีเซียนับตั้งแต่แผ่นดินไหวในยกยาการ์ตา พ.ศ. 2549 สำนักงานอุตุนิยมวิทยา ภูมิอากาศวิทยา และธรณีฟิสิกส์อินโดนีเซีย (เบเอ็มกาเก) ยืนยันว่าได้เกิดสึนามิขึ้นจริง โดยมีความสูงระหว่าง 4–6 เมตร และเข้าซัดชุมชนต่าง ๆ ในเมืองปาลู อำเภอดงกาลา และเมืองมามูจู
แผ่นดินไหวในไครสต์เชิร์ช มิถุนายน พ.ศ. 2554
แผ่นดินไหวในไครสต์เชิร์ช มิถุนายน พ.ศ. 2554 เป็นแผ่นดินไหวดระดับตื้น แมกนิจูด 6.3 ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 13 มิถุนายน พ.ศ. 2554 เวลา 14.20 น. ตามเวลาท้องถิ่น (02:20 UTC) มีศูนย์กลางอยู่ลึก 6 กิโลเมตร ห่างจากไครสต์เชิร์ชราว 13 กิโลเมตร ซึ่งเดิมเคยถูกทำลายจากแผ่นดินไหวเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ที่ผ่านมา แมกนิจูด 6.3 แผ่นดินไหวครั้งนี้เกิดขึ้นหลังแผ่นดินไหวแมกนิจูด 5.6 ซึ่งเกิดขึ้นในพื้นที่ที่ระดับความลึกเกิน 10 กิโลเมตรเล็กน้อย มีรายงานแยกโดย USGS ว่าเป็นแผ่นดินไหวนี้มีแมกนิจูด 6.0 และมีศูนย์กลางใต้ผิวโลกราว 9 กิโลเมตร
มาตราเฮอร์ริเคนแซฟเฟอร์–ซิมป์สัน
มาตราเฮอร์ริเคนแซฟเฟอร์-ซิมป์สัน () คือมาตราการวัดระดับลมพายุที่มีระดับความเร็วมากกว่าดีเพรสชั่นและพายุโซนร้อน โดยแยกเป็นระดับความรุนแรงตามความเร็วลมของพายุเฮอร์ริเคนได้ 5 ระดับ
คลื่นสึนามิ
พ.ศ. 2503 (ค.ศ. 1960) - สึนามิชิลี (Chilean tsunami) แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ชิลี (The Great Chilean Earthquake)แมกนิจูด 9.5 ซึ่งเป็นระดับที่รุนแรงที่สุดเท่าที่เคยมีการบันทึกไว้ เกิดขึ้นบริเวณนอกชายฝั่งตอนกลางทางใต้ของประเทศชิลี ก่อให้เกิดคลื่นสึนามิที่สร้างความวิบัติหายนะอย่างรุนแรงที่สุดในคริสต์ศตวรรษที่ 20 คลื่นสึนามิเคลื่อนตัวเข้าสู่ชายฝั่งมหาสมุทรแปซิฟิกทั้งหมด ขนาดคลื่นมีความสูงถึง 25 เมตร เมื่อคลื่นสึนามิเคลื่อนตัวเข้าถล่มโอกินาวา ประเทศญี่ปุ่น หลังจากเกิดแผ่นดินไหวนานเกือบ 22 ชั่วโมงนั้น ขนาดความสูงของคลื่นที่มีการบันทึกไว้ระบุว่าสูงถึง 10 ฟุตเหนือระดับกระแสน้ำ ประมาณการณ์ว่าจำนวนผู้เสียชีวิตจากเหตุการณ์แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิที่เกิดขึ้นตามมามีจำนวนระหว่าง 490 - 2,290 ราย
จุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหว
ตามที่ได้นิยามไปข้างต้น จุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวเป็นจุดบนผิวโลกที่อยู่ในแนวดิ่งเหนือจุดที่รอยเลื่อนเกิดจากแตกหัก โดยทั่วไปจุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวนี้จะเป็นจุดที่เกิดความเสียหายสูงสุดเนื่องจากแผ่นดินไหว อย่างไรก็ดีสำหรับในแผ่นดินไหวขนาดใหญ่ๆ ความยาวของการแตกหักของรอยเลื่อนสามารถกินระยะทางที่ยาวกว่าและก่อให้เกิดความเสียหายตลอดรอยเลื่อน ตัวอย่างเช่นแผ่นดินไหวขนาด 7.9 ในปี 2545 ที่เดนาลี อะแลสกา ซึ่งมีจุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวในบริเวณตะวันตกของรอยแตก แต่ความเสียหายสูงสุดกลับพบที่ระยะห่างออกไป 330 กิโลเมตรที่จุดสิ้นสุดของบริเวณรอยแตก
แผ่นดินไหวใน พ.ศ. 2561
แสดงเฉพาะแผ่นดินไหวที่มีขนาดตั้งแต่ 7.0 แมกนิจูดขึ้นไป
วิศวกรรมแผ่นดินไหว
การออกแบบโครงสร้างต้านแผ่นดินไหวนั้น หมายถึงการคำนวณแรงแผ่นดินไหวว่าเป็นปัจจัยหนึ่งที่จะทำให้โครงสร้างพังทลายในขั้นตอนการออกแบบ โดยในปัจจุบันในหลายประเทศได้มีการกำหนดให้แรงแผ่นดินไหวถูกนำมาคำนวณในส่วนของมาตรฐานอาคาร รวมถึงในประเทศไทยที่มีการกำหนดตามมาตรฐาน มยพ. 1301-50
แผ่นดินไหว
สูตรของขนาดแผ่นดินไหวยังมีอีกมากมายหลายสูตร แต่ละสูตรจะมีใช้วิธีวัดและคำนวณแตกต่างกันออกไป เช่น mb วัดจากคลื่น body wave หรือ MS วัดจากคลื่น surface wave เป็นต้น โดยมาตราวัดขนาดโมเมนต์ หรือ Mw จะเป็นมาตราวัดขนาดแผ่นดินไหวที่วัดได้แม่นยำที่สุดโดยไม่ขึ้นอยู่กับข้อจำกัดใดๆ
แผ่นดินไหวในรัฐปวยบลา พ.ศ. 2560
แผ่นดินไหวในรัฐปวยบลา พ.ศ. 2560 () หรือ แผ่นดินไหวในรัฐโมเรโลส พ.ศ. 2560 () เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 19 กันยายน เวลา 13:14 น. ตามเวลาออมแสงกลาง (01:14 น. ของวันที่ 20 กันยายน ตามเวลาในประเทศไทย) โดยมีขนาดความรุนแรงประมาณ 7.1 ตามมาตราขนาดโมเมนต์ ณ บริเวณห่างจากเมืองปวยบลา ประเทศเม็กซิโก ไปทางทิศใต้ประมาณ 55 กิโลเมตร (34 ไมล์) สร้างความเสียหายในรัฐปวยบลา รัฐโมเรโลส และเขตมหานครเม็กซิโก รวมทั้งทำให้อาคารกว่าสี่สิบหลังพังทลาย เหตุแผ่นดินไหวครั้งนี้ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตจากอย่างน้อย 342 คน (203 คนเฉพาะในกรุงเม็กซิโกซิตี) และมีผู้บาดเจ็บกว่า 5,400 คน
มาตราริกเตอร์
พลังงานที่ปลดปล่อยออกมาของแผ่นดินไหว ซึ่งสัมพันธ์อย่างใกล้ชิดกับพลังทำลายล้างของมัน สามารถวัดได้จาก / เท่าของแอมพลิจูดการสั่น ดังนั้น แผ่นดินไหวที่มีความรุนแรงแตกต่างกัน 1 แมกนิจูดจึงมีค่าเท่ากับพหุคูณของ 31.6 (= (10)) ในพลังงานที่ปลดปล่อยออกมา และที่แตกต่างกัน 2 แมกนิจูด จะมีค่าเท่ากับพหุคณของ 1000 (= (10)) ในพลังงานที่ปลดปล่อยออกมา (ความจริงแล้ว แมนติจูด ใช้วัดปริมาณพลังงานของแผ่นดินไหวทีแท้จริง แต่คนไทยเรียกผิดเป็นริกเตอร์)
ประเทศเฮติ
วันอังคารที่ 12 มกราคม พ.ศ. 2553 เวลาท้องถิ่น 16:53:09 (หรือตรงกับเช้าวันพุธที่ 13 มกราคม พ.ศ. 2553 เวลา 04.53 นาฬิกา ตามเวลาประเทศไทย) ก็ได้เกิดแผ่นดินไหวในเฮติที่มีขนาด 7.0 โดยศูนย์กลางแผ่นดินไหวห่างจากกรุงปอร์โตแปรงซ์ เมืองหลวงของประเทศไปราว 25 กิโลเมตร (หรือ 16 ไมล์) ซึ่งนับเป็นเหตุแผ่นดินไหวที่รุนแรงที่สุดในรอบ 200 ปี ซึ่งมีผู้คนล้มตายมากกว่า 316,000 คน และไร้ที่อยู่ไม่น้อยกว่า 1,300,000 คน ทำให้ประเทศเฮติตกอยู่ในสถานการณ์ที่ย่ำแย่ที่สุดในรอบ 200 ปี
แผ่นดินไหวนำ
กรณีของแผ่นดินไหวนำที่ได้รับการตรวจประมาณ 40 เปอร์เซ็นต์มาจากการเกิดแผ่นดินไหวขนาดใหญ่ และประมาณ 30 เปอร์เซ็นต์สำหรับความรุนแรงที่มากกว่า 7 แมกนิจูด โดยอาจเกิดขึ้นก่อนเพียงไม่กี่นาทีหรืออาจเป็นวันก่อนที่จะเกิดแผ่นดินไหวหลัก ตัวอย่างเช่น แผ่นดินไหวในเกาะสุมาตรา พ.ศ. 2545 ที่ได้รับการจัดให้เป็นแผ่นดินไหวนำของแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2547 ที่เกิดขึ้นในภายหลัง นานกว่าสองปี
การเตือนแผ่นดินไหวล่วงหน้า
ปีงบประมาณ 2550 ถึง 2552 มีการบันทึกสูงสุดที่ 75% ต่อมาในปีงบประมาณ 2553 มีการลดลงไปอยู่ที่ 28% สืบเนื่องจากแผ่นดินไหวตาม (aftershock) หลังจากที่แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮะกุ พ.ศ. 2554ที่เกิดขึ้นต่อเนื่องจนเกือนสิ้นปีงบประมาณ 2553, 11 มีนาคม 2554 ระดับความแม่นยำเพิ่มเป็น 72% จนถึง 10 มีนาคม 2554 ในปีงบประมาณ 2553 ต่อมาระดับความแม่นยำได้ลดลงไปอยู่ที่ 28% จาก 72% เนี่องมาจากแผ่นดินไหวใหญ่เพียงครั้งเดียว จากนั้นได้มีการปรับปรุงให้โปรแกรมคอมพิวเตอร์ละเว้นต่อแผ่นดินไหวที่มีขนาดเล็กเพื่อเพิ่มระดับความแม่นยำให้สูงขึ้น จนในปีงบประมาณ 2554 ระดับความแม่นยำก็ได้เพิ่มขึ้นมาอยู่ที่ 56% JMA มุ่งมั่นที่จะเพิ่มระดับความแม่นยำให้ดีกว่า 85% ในปีงบประมาณ 2558
แผ่นดินไหวในรัฐวาฮากา พ.ศ. 2561
แผ่นดินไหวรัฐวาฮากา พ.ศ. 2561 () เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 16 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 เวลา 17:39 น. ตามเวลาท้องถิ่น (23:39 ตามเวลาสากลเชิงพิกัด) ในซิเอร์รามาเดรเดลซูร์ ที่รัฐวาฮากา รัฐทางใต้ของประเทศเม็กซิโก แผ่นดินไหวในครั้งนี้มีขนาด 7.2 ตามมาตราขนาดโมเมนต์ ระดับความรุนแรงที่รู้สึกได้อยู่ในระดับ VII ("แรงมาก") แผ่นดินไหวมีจุดศูนย์กลางระดับความลึก 24.6 กิโลเมตร ตามรายงานได้กล่าวว่ามีผู้บาดเจ็บเพียงแค่ 2 คนจากเหตุแผ่นดินไหวในครั้งนี้ แต่ในเวลาต่อมาเกิดเหตุเฮลิคอปเตอร์กองทัพตก ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 14 คน มีผู้บาดเจ็บ 15 คน
แผ่นดินไหว
แผ่นดินไหว เป็นปรากฏการณ์สั่นสะเทือนหรือเขย่าของพื้นผิวโลก เพื่อปรับตัวให้อยู่ในสภาวะสมดุล ซึ่งแผ่นดินไหวสามารถก่อให้เกิดความเสียหายและภัยพิบัติต่อบ้านเมือง ที่อยู่อาศัย สิ่งมีชีวิต ส่วนสาเหตุของการเกิดแผ่นดินไหวนั้นส่วนใหญ่เกิดจากธรรมชาติ โดยแผ่นดินไหวบางลักษณะสามารถเกิดจากการกระทำของมนุษย์ได้ แต่มีความรุนแรงน้อยกว่าที่เกิดขึ้นเองจากธรรมชาติ นักธรณีวิทยาประมาณกันว่าในวันหนึ่ง ๆ จะเกิดแผ่นดินไหวประมาณ 1,000 ครั้ง ซึ่งส่วนใหญ่จะเป็นแผ่นดินไหวที่มีการสั่นสะเทือนเพียงเบา ๆ เท่านั้น คนทั่วไปจะไม่รู้สึกถึงแรงสั่นสะเทือน
แผ่นดินไหวในรัฐเชียปัส พ.ศ. 2560
แผ่นดินไหวทำให้อาคารบางแห่งในกรุงเม็กซิโกซิตีสั่นสะเทือน นอกจากนี้ยังก่อให้เกิดคลื่นสึนามิขนาด 1.75 เมตร (5 ฟุต 9 นิ้ว) เหนือระดับน้ำทะเล และมีการแจ้งเตือนคลื่นสึนามิในบริเวณโดยรอบ เอนริเก เปญญา นิเอโต ประธานาธิบดีเม็กซิโกเรียกมันว่าแผ่นดินไหวที่รุนแรงที่สุดในประเทศในรอบศตวรรษ รองจากแผ่นดินไหวขนาด 8.6 ในปี พ.ศ. 2330 นอกจากนี้ยังเป็นแผ่นดินไหวที่รุนแรงที่สุดในโลกในปี พ.ศ. 2560
แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮกุ พ.ศ. 2554
หนึ่งนาทีก่อนผลกระทบจากแผ่นดินไหวจะรู้สึกได้ในกรุงโตเกียว ระบบแจ้งเตือนภัยแผ่นดินไหวล่วงหน้า ซึ่งมีเครื่องตรวจวัดแผ่นดินไหวมากกว่าหนึ่งพันตัวในญี่ปุ่น ได้ส่งคำเตือนออกอากาศทางโทรทัศน์เกี่ยวกับเหตุแผ่นดินไหวแก่ชาวญี่ปุ่นหลายล้านคน คลื่นเอสแผ่นดินไหว ซึ่งเคลื่อนที่ด้วยอัตราเร็ว 4 กิโลเมตรต่อวินาที จึงใช้เวลา 90 วินาทีในการเดินทาง 373 กิโลเมตรไปยังกรุงโตเกียว สำนักอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น เชื่อว่าระบบการแจ้งเตือนภัยล่วงหน้าสามารถช่วยหลายชีวิต คำเตือนต่อสาธารณชนถูกส่งไปราว 8 วินาทีหลังคลื่นพีแรกถูกตรวจจับ หรือ 31 วินาทีหลังเกิดแผ่นดินไหว อย่างไรก็ตาม ความรุนแรงที่ประเมินไว้น้อยกว่าความเป็นจริงในบางพื้นที่ในคันโตและโทโฮะกุ
พายุ
พายุ คือ สภาพบรรยากาศที่ถูกรบกวนแบบใด ๆ ก็ตาม โดยเฉพาะที่มีผลกระทบต่อพื้นผิวโลก และบ่งบอกถึงสภาพอากาศที่รุนแรง เวลากล่าวถึงความรุนแรงของพายุ จะมีปัจจัยสำคัญอยู่บางประการคือ ความเร็วใกล้ศูนย์กลาง ซึ่งอาจสูงถึง 400 กม./ชม. ความเร็วของการเคลื่อนตัว ทิศทางการเคลื่อนตัวของพายุ และขนาดความกว้างหรือเส้นผ่าศูนย์กลางของตัวพายุ ซึ่งบอกถึงอาณาบริเวณที่จะได้รับความเสียหายว่าครอบคลุมเท่าใด ความรุนแรงของพายุจะมีมาตราวัดความรุนแรงคล้ายมาตราริกเตอร์ของการวัดขนาดแผ่นดินไหว มักจะมีความเร็วเพิ่มขึ้นเรื่อย ๆ โดยมีการเกิดได้ทุกที่
แผ่นดินไหว
ความรุนแรงของแผ่นดินไหว () ต่างจากขนาดแผ่นดินไหว เนื่องจากความรุนแรงของแผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นในแต่ละครั้งนั้นขึ้นอยู่กับระยะทางจากศูนย์กลางแผ่นดินไหวมาถึงผู้สังเกตว่าห่างมากน้อยเพียงใด ความเสียหายจะเกิดมากที่สุดบริเวณใกล้จุดศูนย์กลางแผ่นดินไหวและค่อยๆลดทอนออกมาตามระยะทาง โดยมาตราวัดความรุนแรงมีหลายมาตรา เช่น มาตราชินโดะ มาตราเมร์กัลลี เป็นต้น
แผ่นดินไหวในเกาะชวา พ.ศ. 2554
หลังเหตุการณ์แผ่นดินไหว มีรายงานว่ามีผู้เสียชีวิตหนึ่งราย ถึงแม้ว่าจะมีรายงานความเสียหายที่เกิดขึ้นเพียงเล็กน้อย แผ่นดินไหวดังกล่าวตามมาด้วยแรงสั่นสะเทือนอีกสองครั้ง ครั้งแรก มีความรุนแรง 6.0 แมกนิจูด ซึ่งเกิดขึ้นใกล้กับเกาะตาเลาด์ เมื่อวันที่ 5 เมษายน และอีกครั้งหนึ่ง ความรุนแรง 6.1 แมกนิจูด ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 6 เมษายน
แรง
ถ้ามวล "m" วัดในหน่วยกิโลกรัม และความเร่ง a วัดในหน่วย เมตรต่อวินาทีกำลังสอง แล้วหน่วยของแรงคือ กิโลกรัม-เมตร/วินาทีกำลังสอง เราเรียกหน่วยนี้ว่า นิวตัน: 1 N = 1 kg x 1 m/s²
แผ่นดินไหวในลิสบอน พ.ศ. 2298
แผ่นดินไหวที่ลิสบอน พ.ศ. 2298 หรือรู้จักกันในชื่อ แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ลิสบอน () เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2298 (ค.ศ. 1755) เวลา 9.40 น. ตามเวลาท้องถิ่น หลังจากเกิดแผ่นดินไหว ได้เกิดอัคคีภัยและคลื่นสึนามิตามมา ซึ่งทำลายกรุงลิสบอนและบริเวณใกล้เคียงในราชอาณาจักรโปรตุเกสลงเกือบสิ้นเชิง นักวิทยาแผ่นดินไหวปัจจุบันประเมินว่าแผ่นดินไหวลิสบอนคราวนี้มีขนาดประมาณ 8.5-9.0 ตามมาตราขนาดโมเมนต์ โดยมีศูนย์กลางแผ่นดินไหวอยู่ในมหาสมุทรแอตแลนติกห่างจากแหลมเซนต์วินเซนต์ไปทางตะวันตก-ตะวันตกเฉียงใต้ราว 200 กิโลเมตร ตัวเลขประเมินผู้เสียชีวิตเฉพาะในกรุงลิสบอนอยู่ระหว่าง 10,000 ถึง 100,000 คน จึงนับเป็นหนึ่งในแผ่นดินไหวครั้งที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดในประวัติศาสตร์
แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2547
แผ่นดินไหวถูกบันทึกครั้งแรกด้วยค่าความรุนแรงแมกนิจูด 8.8 ต่อมาในเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2548 จึงได้ปรับเพิ่มเป็นแมกนิจูด 9.0 โดยศูนย์เตือนภัยสึนามิมหาสมุทรแปซิฟิกได้ยอมรับค่าใหม่นี้ ส่วนสำนักธรณีวิทยาสหรัฐอเมริกา (United States Geological Survey) ยังคงยึดค่าเดิมที่ประมาณการไว้ที่แมกนิจูด 9.1 ด้านผลการศึกษาล่าสุดในปี พ.ศ. 2549 บ่งชี้ว่าความรุนแรงของแผ่นดินไหวมีค่าระหว่างแมกนิจูด 9.1–9.3 อย่างไรก็ตาม ดอกเตอร์ฮิโระโอะ คะนะโมริ (Hiroo Kanamori) แห่งสถาบันเทคโนโลยีแคลิฟอร์เนียแนะนำว่าแมกนิจูด 9.2 เหมาะสมที่จะใช้เป็นค่าตัวแทนสำหรับแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ครั้งนี้
มาตราริกเตอร์
ตารางแสดงมาตราริกเตอร์และผลกระทบ โดยสำนักงานสำรวจธรณีวิทยาสหรัฐอเมริกา
แผ่นดินไหวครั้งรุนแรงที่สุดที่เคยเกิดขึ้น คือ แผ่นดินไหวในประเทศชิลี ที่เมืองวัลดิเวีย พ.ศ. 2503 ซึ่งสามารถวัดความรุนแรงได้ 9.5
มาตราริกเตอร์
เดิมนั้นมีการกำหนดมาตรานี้เพื่อใช้วัดขนาดของแผ่นดินไหวในท้องถิ่นทางใต้ของแคลิฟอร์เนียในสหรัฐอเมริกา ที่บันทึกได้ด้วยอุปกรณ์ที่เรียกว่า เครื่องวัดความไหวสะเทือน (seismograph) แผ่นดินไหวที่มีขนาดน้อยที่สุดในเวลานั้นถือเป็นค่าใกล้เคียงศูนย์ มาตราดังกล่าวแบ่งเป็นระดับ โดย ทุกๆ 1 ริกเตอร์ที่เพิ่มขึ้น แสดงว่าแผ่นดินไหวแรงขึ้น 10 เท่า
แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮกุ พ.ศ. 2554
แผ่นดินไหวนอกชายฝั่งแปซิฟิกโทโฮกุ พ.ศ. 2554 () เป็นแผ่นดินไหวเมกะทรัสต์เกิดใต้ทะเล ขนาด 9.0 แมกนิจูด นอกชายฝั่งญี่ปุ่น เกิดขึ้นเมื่อเวลา 14.46 น. ตามเวลามาตรฐานญี่ปุ่น (05:46 UTC) เมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2554 จุดเหนือศูนย์กลางแผ่นดินไหวมีรายงานว่า อยู่นอกชายฝั่งตะวันออกของคาบสมุทรโอชิกะ ภาคโทโฮกุ โดยมีจุดเกิดแผ่นดินไหวอยู่ลึกลงไปใต้พื้นดิน 32 กิโลเมตร นับเป็นเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งรุนแรงที่สุดในประวัติศาสตร์ญี่ปุ่น และเป็นหนึ่งในห้าแผ่นดินไหวครั้งรุนแรงที่สุดของโลกเท่าที่มีการบันทึกสมัยใหม่มาตั้งแต่ พ.ศ. 2443 และก่อให้เกิดคลื่นสึนามิทำลายล้างซึ่งสูงที่สุดถึง 40.5 เมตร ในมิยาโกะ จังหวัดอิวาเตะ ภาคโทโฮกุ บางพื้นที่พบว่าคลื่นได้พัดพาลึกเข้าไปในแผ่นดินลึกถึง 14 กิโลเมตร และมีคลื่นที่เล็กกว่าพัดไปยังอีกหลายประเทศหลายชั่วโมงหลังจากนั้น ได้มีการประกาศเตือนภัยสึนามิและคำสั่งอพยพตามชายฝั่งด้านแปซิฟิกของญี่ปุ่นและอีกอย่างน้อย 20 ประเทศ รวมทั้งชายฝั่งแปซิฟิกทั้งหมดของประเทศอเมริกาเหนือและอเมริกาใต้ ซึ่งนอกเหนือไปจากการสูญเสียชีวิตและการทำลายล้างโครงสร้างพื้นฐานของญี่ปุ่นแล้ว คลื่นสึนามิดังกล่าวยังก่อให้เกิดอุบัติเหตุนิวเคลียร์ขึ้น ซึ่งหลัก ๆ เป็นอุบัติเหตุแกนปฏิกรณ์ปรมาณูหลอมละลายระดับ 7 ในโรงไฟฟ้านิวเคลียร์ฟูกูชิมะแห่งที่หนึ่ง และการกำหนดพื้นที่อพยพได้มีผลกระทบถึงราษฎรนับหลายแสนคน แผ่นดินไหวดังกล่าวรุนแรงเสียจนทำให้เกาะฮนชูเลื่อนไปทางตะวันออก 2.4 เมตร พร้อมกับเคลื่อนแกนหมุนของโลกไปเกือบ 10 เซนติเมตร
โมเมนต์แผ่นดินไหว
โมเมนต์แผ่นดินไหว เป็นปริมาณที่นักวิทยาแผ่นดินไหวใช้วัดขนาดของแผ่นดินไหว โมเมนต์แผ่นดินไหวสเกลาร์ formula_1 นิยามตามสมการ
มาตราความรุนแรงคลื่นไหวสะเทือนของสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น
ประเทศญี่ปุ่นประสบกับแผ่นดินไหวกว่า 400 ครั้งในทุกวัน แม้ว่าส่วนใหญ่จะอยู่ในขนาด "0" ชินโดะหรือน้อยกว่านั้นและสามารถตรวจจับได้เฉพาะเครื่องตรวจเท่านั้น
แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2547
ความรุนแรงของแผ่นดินไหวอยู่ระหว่างแมกนิจูด 9.1 ถึง 9.3 ตามมาตราโมเมนต์ ทำให้แผ่นดินไหวครั้งนี้นับเป็นแผ่นดินไหวที่มีความรุนแรงเป็นอันดับที่สามตามที่เคยวัดได้จากเครื่องวัดแผ่นดินไหว (Seismometer) นอกจากนี้ยังถือว่าเป็นแผ่นดินไหวที่มีคาบเวลายาวนานที่สุด โดยการสังเกตคาบเวลาอยู่ที่ประมาณ 8.3 ถึง 10 นาที ส่งผลให้แผ่นดินทั่วทั้งผืนโลกเคลื่อนตัวไปถึง 1 เซนติเมตร และยังเป็นตัวกระตุ้นให้เกิดแผ่นดินไหวในจุดอื่น ๆ ของโลกอีกด้วย
แผ่นดินไหวในประเทศปาปัวนิวกินี พ.ศ. 2561
ระยะทางความเสียหายของแผ่นดินไหวคือ 35 กิโลเมตรนับจากจุดศูนย์กลาง ใต้ภูเขาสิสา และเกิดแผ่นดินไหวตามหลังจาก 35 นาทีต่อมาซึ่งอยู่ในระดับ 5.5 M
แผ่นดินไหวในจังหวัดมิยางิ พ.ศ. 2554
เกิดแผ่นดินไหวแมกนิจูด 7.1 ใต้ทะเลในมหาสมุทรแปซิฟิกในวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2554 (ค.ศ. 2011) ในเวลา 23.32 น. ตามเวลาในประเทศไทย ซึ่งศูนย์กลางการเกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหวห่างจังชายฝั่งเมืองเซ็นได จังหวัดมิยางิ ภูมิภาคโทโฮกุ ประเทศญี่ปุ่น ออกไปประมาณ 66 กิโลเมตร (41 ไมล์) ที่ระดับความลึก 49 กิโลเมตร (30.4 ไมล์) โดยแรงสั่นสะเทือนเป็นผลเนื่องมาจากแรงผลักดันของรอยเลื่อนย้อนมุมต่ำ (thrust fault) ซึ่งใกล้กับจุดที่มุดตัวระหว่างแผ่นเปลือกโลกระหว่างแผ่นแปซิฟิกกับแผ่นอเมริกาเหนือ โดยเริ่มแรกสามารถวัดแรงสั่นสะเทือนจากแผ่นดินไหวได้มากถึง 7.4 แมกนิจูด โดยผลจากแรงสั่นสะเทือนส่งผลให้มีการรับรู้ถึงแรงสั่นสะเทือนในหลายพื้นที่ทางตะวันออกของเกาะฮนชู โดยเหตุการณ์ในครั้งนี้เป็นอาฟเตอร์ช็อกจากผลพวงในเหตุการณ์แผ่นดินไหวในวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2554 ที่ผ่านมา และตั้งแต่วันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2554 ที่ผ่านมาได้เกิดอาฟเตอร์ช็อกที่มีแรงสั่นสะเทือนมากกว่า 6.0 แมกนิจูด ถึง 63 ครั้ง และมากกว่า 7 แมกนิจูด มีจำนวน 2 ครั้ง รวมอาฟเตอร์ช็อกทั้งหมดถึง 1,021 ครั้ง โดยแรงสั่นสะเทือนบางครั้งรับรู้ได้ที่กรุงโตเกียว เมืองหลวงของประเทศ ทำให้โรงไฟฟ้านิวเคลียร์โอนางาวะหยุดทำงานอัตโนมัติ
แผ่นดินไหว
โดยขนาดของแผ่นดินไหว ในแต่ละระดับจะปล่อยพลังงานมากกว่า 32 เท่าของขนาดก่อนหน้า เช่นแผ่นดินไหวแมกนิจูด 5 จะปล่อยพลังงานออกมามากกว่าแมกนิจูด 4 ราว 32 เท่า เป็นต้น
แผ่นดินไหวในจังหวัดอิกิเก พ.ศ. 2557
หลังแผ่นดินไหวหลักขนาด 8.2 M ได้เกิดแผ่นดินไหวตามครั้งแรกเมื่อเวลา 20:49 น. ตามเวลาท้องถิ่นชิลี (เกิดหลังแผ่นดินไหวหลัก 3 นาที) มีขนาด 7.5 M ศูนย์เกิดแผ่นดินไหวอยู่ลึกลงไปใต้ดิน 26.8 กิโลเมตร ห่างจากเมืองอิกิเกไปทางตะวันออกเฉียงเหนือราว 29 กิโลเมตร แผ่นดินไหวตามขนาดใหญ่อีกครั้งเกิดเมื่อวันที่ 2 เมษายน เวลา 23:43 น. (หลังแผ่นดินไหวหลักหนึ่งวัน) ขนาด 7.7 จุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวอยู่ห่างจากเมืองอิกิเกไปทางตะวันตกเฉียงใต้ 50 กิโลเมตร ซึ่งทำให้ทางการท้องถิ่นต้องประกาศอพยพประชาชนหนีภัยสึนามิอีกครั้งหนึ่ง โดยคลื่นหลักที่กระทบชายฝั่งเมืองอิกิเกมีความสูง 74 เซนติเมตร ส่วนพื้นที่อื่นไม่มีการประกาศสึนามิถึงระดับเตือนภัย แผ่นดินไหวตามทั้งหมดที่บันทึกได้จนถึงวันที่ 17 เมษายน เวลา 19:00 น. ตามเวลาท้องถิ่น มีทั้งสิ้น 717 ครั้ง ในจำนวนนี้ 52 ครั้ง ประชาชนสามารถรับรู้ถึงแรงสั่นสะเทือนได้ชัดเจน
มาตราความรุนแรงคลื่นไหวสะเทือนของสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น
มาตราส่วนนี้อธิบายระดับของการสั่นที่จุดบนผิวโลก ซึ่งมีความคล้ายคลึงกับมาตราเมร์กัลลี ซึ่งความรุนแรงของแผ่นดินไหวจะไม่ได้พิจารณาจากขนาดของแผ่นดินไหว และต่างกันไปตามสถานที่; ตัวอย่างเช่น การสั่นสะเทือนอาจจะอธิบายว่า "ขนาด 4 ชินโดะในโตเกียว, ขนาด 3 ชินโดะในโยะโกะฮะมะ, ขนาด 2 ชินโดะในชิซุโอะกะ"
แผ่นดินไหวในอำเภอแม่ลาว พ.ศ. 2557
แผ่นดินไหวครั้งนี้เกิดขึ้นจากการปลดปล่อยพลังงานของรอยเลื่อนพะเยา จุดศูนย์กลางแผ่นดินไหวอยู่ลึกลงไปใต้ดิน 6 กิโลเมตร ซึ่งถือว่าตื้น ทำให้มีความรุนแรงและความเสียหายเป็นอย่างมาก โดยแรงสั่นสะเทือนทำให้เกิดความเสียหายแก่สิ่งปลูกสร้างในระยะ 30 กิโลเมตรจากจุดศูนย์กลาง และมีแผ่นดินไหวตามกว่า 730 ครั้ง ทั้งนี้ยังมีการให้เฝ้าระวังแผ่นดินไหวตามที่อาจเกิดขึ้นจากรอยเลื่อนพะเยาในจังหวัดเชียงราย จังหวัดพะเยาและจังหวัดลำปาง
แผ่นดินไหวในจี๋จี๋ พ.ศ. 2542
แผ่นดินไหวใหญ่จี๋จี๋ () เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 21 กันยายน พ.ศ. 2542 เวลา 01:47 น. ตามเวลาในประเทศไต้หวัน () ซึ่งวันที่ดังกล่าวเป็นที่มาของอีกชื่อหนึ่งคือ แผ่นดินไหวใหญ่ 921 () จุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวอยู่ในตำบลจี๋จี๋ เทศมณฑลหนานโถว ตอนกลางของประเทศไต้หวัน ห่างจากทะเลสาบสุริยันจันทราไปทางทิศตะวันตกเฉียงใต้ 9.2 กิโลเมตร หน่วยงานธรณีวิทยาสหรัฐอเมริกา (USGS) วัดขนาดของแผ่นดินไหวได้ 7.6–7.7 ตามมาตราขนาดโมเมนต์ ศูนย์กลางอยู่ลึกลงไปใต้ดิน 8 กิโลเมตร
แผ่นดินไหวในประเทศพม่า พ.ศ. 2554
ต่อมา ในวันที่ 26 มีนาคม นายจุรินทร์ ลักษณวิศิษฏ์ รัฐมนตรีว่าการกระทรวงสาธารณสุข กล่าวถึงความคืบหน้า กรณีเกิดแผ่นดินไหวที่ประเทศพม่าเมื่อวันที่ 24 มีนาคม 2554 ซึ่งส่งผลกระทบต่อประเทศไทยว่า ยอดผู้บาดเจ็บทั้งหมด 18 ราย เสียชีวิต 1 ราย และจากการติดตามผลความเสียหายของกองแบบแผน กรมสนับสนุนบริการสุขภาพ พบโรงพยาบาลในสังกัดกระทรวงสาธารณสุขได้รับความเสียหายเล็กน้อย ผนังกะเทาะ ไม่กระทบกระเทือนถึงโครงสร้างหลักทั้งหมด 14 แห่ง เป็นโรงพยาบาลศูนย์ 1 แห่ง โรงพยาบาลชุมชน 8 แห่ง และโรงพยาบาลส่งเสริมสุขภาพตำบล 5 แห่ง นายจุรินทร์ กล่าวต่อว่า ทั้งนี้ได้ออกมาตรการป้องกันและลดผลกระทบจากแผ่นดินไหว ด้านการแพทย์และสาธารณสุข ให้โรงพยาบาลและหน่วยงานในสังกัดกระทรวงสาธารณสุขที่อยู่ในพื้นที่เสี่ยง 10 จังหวัด ได้แก่ เชียงใหม่ ลำพูน ลำปาง แม่ฮ่องสอน เชียงราย น่าน พะเยา แพร่ กาญจนบุรี และตาก ให้เตรียมความพร้อมด้วยมาตรการ 5 ด้าน ได้แก่ 1.ด้านผู้ป่วยและเจ้าหน้าที่ โดยให้ซักซ้อมทำความเข้าใจกับผู้ป่วย เจ้าหน้าที่ ถึงแนวทางปฏิบัติพร้อมกับสำรวจผู้ป่วยที่จะต้องดำเนินการเคลื่อนย้ายกรณีฉุกเฉิน และเตรียมความพร้อมด้านเส้นทาง 2.ด้านระบบบริการ ให้เตรียมความพร้อมของทีม บุคลากร อุปกรณ์การแพทย์ที่จำเป็นในการให้บริการผู้บาดเจ็บ 3.ด้านอาคารและสถานที่ ให้ตรวจสอบจุดที่เสี่ยงต่อการพังทลาย ดำเนินการป้องกัน และเตรียมทางออกฉุกเฉินอย่าให้มีสิ่งกีดขวาง 4.ด้านสาธารณูปโภค เตรียมความพร้อมระบบไฟฟ้าสำรอง ระบบสื่อสาร และเครื่องมือดับเพลิง และ5.ด้านวัสดุ อุปกรณ์ และเครื่องมือทางการแพทย์ โดยป้องกันวัสดุ สิ่งของ อุปกรณ์ต่างๆ ไม่ให้ล้มทับ ตกหล่น ตลอดจนสำรวจป้องกันอุปกรณ์เครื่องมือทางการแพทย์ที่มีราคาสูง
มาตราความรุนแรงคลื่นไหวสะเทือนของสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น
สำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นมีเครือข่ายเครื่องวัดความไหวสะเทือน 180 แห่งและ 627 เครื่องวัดความรุนแรงคลื่นไหวสะเทือน และมีการรายงานการเกิดแผ่นดินไหวแบบเรียลไทม์กับสื่อและอินเทอร์เน็ต
แผ่นดินไหวใน พ.ศ. 2561
แสดงเฉพาะแผ่นดินไหวที่มีผู้เสียชีวิตตั้งแต่ 10 คนขึ้นไป
คลื่นไหวสะเทือน
วิธีการที่รวดเร็วสำหรับใช้หาระยะห่างจากศูนย์กลางแผ่นดินไหวถึงสถานีสำรวจสำหรับกรณีแผ่นดินไหวเกิดขึ้นไม่ไกลว่า 200 กิโลเมตรสามารถทำได้โดยใช้ผลต่างของระยะเวลาที่ใช้ในการเดินทางของคลื่นปฐมภูมิและคลื่นทุตยภูมิในหน่วยวินาทีแล้วคูณด้วย 8 กิโลเมตรต่อวินาที ระบบวัดคลื่นไหวสะเทือนสมัยใหม่ใช้เทคนิคที่ซับซ้อนกว่านี้
แผ่นดินไหวในประเทศพม่า พ.ศ. 2554
แผ่นดินไหวในประเทศพม่า พ.ศ. 2554 () เป็นแผ่นดินไหวความรุนแรง 6.8 แมกนิจูด ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 24 มีนาคม ซึ่งมีศูนย์กลางแผ่นดินไหวอยู่ทางตะวันออกของรัฐฉาน โดยมีจุดเกิดแผ่นดินไหวลึกลงไป 10 กิโลเมตร มีแผ่นดินไหวตามเกิดขึ้นแล้ว 2 ครั้ง ครั้งหนึ่งความรุนแรง 4.8 แมกนิจูด อีกครั้งหนึ่งมีความรุนแรง 5.4 แมกนิจูด และแผ่นดินไหวตามที่เกิดขึ้นอีก มีความรุนแรง 5 แมกนิจูด ศูนย์กลางแผ่นดินไหวอยู่ห่างจากจังหวัดเชียงรายไปทางทิศเหนือ 70 กิโลเมตร และทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ของเชียงตุงในวันที่ 10 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 มีแผ่นดินไหวตามเกิดขึ้นอีกครั้งหนึ่งความรุนแรง 4.6 แมกนิจูด โดยในหลายจังหวัดทางภาคเหนือในประเทศไทยได้เกิดแผ่นดินไหวด้วย
แผ่นดินไหวในประเทศชิลี พ.ศ. 2553
เมืองที่ได้รับประสบความรุนแรงระดับ IX (พื้นดินแยก) ตามมาตราเมร์กัลลี คือเมืองตัลกาอัวโน, อาเราโก, โลตา, ชิกัวยันเต, กาเนเต และซานอันโตนิโอ แผ่นดินไหวครั้งนี้ยังรู้สึกได้ถึงเมืองหลวง ซานเตียโก ที่ระดับ VIII (ผู้คนทั่วไปตกใจ) ตามมาตราเมร์กัลลี แรงสั่นไหวยังรู้สึกได้ในหลายเมืองของอาร์เจนตินา รวมถึงเมืองบัวโนสไอเรส, กอร์โดบา, เมนโดซา และลาริโอฆา แรงสั่นไหวยังรู้สึกได้ไปทางตอนเหนือถึงเมืองไอกาในเปรูทางตอนใต้ และยังเตือนภัยคลื่นสึนามิไปยัง 53 ประเทศ และมีการบันทึกว่าคลื่นสึนามิ มีความสูงไปถึง 2.6 เมตร ในทะเล ที่เมืองวาลปาราอิโซ ประเทศชิลี ประธานาธิบดีมิเชล บาเชเลตออกมาประกาศเขตพื้นที่มหันตภัย
แผ่นดินไหวใน พ.ศ. 2557
นี่คือรายการแผ่นดินไหวใน พ.ศ. 2557 ซึ่งจะแสดงเฉพาะแผ่นดินไหวที่มีขนาดตั้งแต่ 6 แมกนิจูดขึ้นไป ยกเว้นแผ่นดินไหวนั้นสร้างความเสียหายและ/หรือการบาดเจ็บล้มตาย หรือมีชื่อเสียงด้วยเหตุผลอื่น วันที่ทั้งหมดแสดงรายการตามเวลาสากลเชิงพิกัด
แผ่นดินไหวในจังหวัดมิยางิ พ.ศ. 2554
แผ่นดินไหวในจังหวัดมิยางิ พ.ศ. 2554 () ซึ่งวัดแรงสั่นสะเทือนได้แมกนิจูด 7.4 แต่สำนักงานธรณีวิทยาสหรัฐอเมริกาวัดแรงสั่นสะเทือนได้แมกนิจูด 7.1 เมื่อวันที่ 7 เมษายน พ.ศ. 2554 เมื่อเวลา 23.32 น. ตามเวลาในประเทศญี่ปุ่น หรือ 21.32 น. ตามเวลาในประเทศไทย ซึ่งจุดศูนย์กลางการเกิดแผ่นดินไหวอยู่ห่างจากชายฝั่งเมืองเซ็นได จังหวัดมิยางิ ภูมิภาคโทโฮกุ ประเทศญี่ปุ่น ไปทางทิศตะวันออกประมาณ 66 กิโลเมตร (41 ไมล์) โดยเกิดลึกลงไปในใต้ทะเลประมาณ 40 กิโลเมตร (41 ไมล์) ญี่ปุ่นเผชิญแผ่นดินไหวระลอกใหม่เสียชีวิต 2 คน โดยหลังจากการสั่นสะเทือนของแรงแผ่นดินไหว ได้มีประกาศเตือนคลื่นสึนามิในทันทีโดยระบุว่าจะเกิดขึ้นที่ชายฝั่งในทิศตะวันออกเฉียงเหนือของเกาะฮนชู แต่หลังจากนั้นได้มีการยกเลิกเตือนภัยคลื่นสึนามิใน 90 นาทีต่อมา โดยมีรายงานการสูญเสียชีวิตและบาดเจ็บที่ยืนยันได้เป็นจำนวนมากคือมีผู้เสียชีวิตแล้ว 4 คน บาดเจ็บอีก 141 คน
แผ่นดินไหวในวาน พ.ศ. 2554
เกิดอาฟเตอร์ช็อก 1,561 ครั้งที่มีขนาดสูงกว่า 2.0 โมเมนต์แมกนิจูด จนถึงวันที่ 30 ตุลาคม อาฟเตอร์ช็อกขนาดสูงสุดเกิดขึ้นเมื่อเวลา 11.45 น. ตามเวลาท้องถิ่น ของวันที่ 23 ตุลาคม โดยวัดความรุนแรงได้ระดับ 5.7 ตามมาตราเมอร์แคลลี และวัดขนาดได้ 6.0 จำนวนอาฟเตอร์ช็อกที่รายงานแบ่งตามขนาดได้ดังนี้ ขนาด 2.0-3.0 จำนวน 556 ครั้ง ,ขนาด 3.1-4.0 จำนวน 832 ครั้ง ,ขนาด 4.1-5.0 จำนวน 108 ครั้ง ขนาด 5.1-6.0 จำนวน 7 ครั้ง
คลื่นไหวสะเทือน
โดยปกติแล้ว นักวิทยาศาสตร์เลือกที่จะอ้างอิงจากข้อมูลของหลายสิบสถานีเพื่อความแม่นยำในการระบุจุดเหนือศูนย์กลางการเกิดแผ่นดินไหว เราเรียกความต่างระหว่างระยะเวลาที่ใช้หากแผ่นดินไหวเกิดที่จุดเหนือศูนย์กลางแผ่นดินไหว (บนผิวโลก) กับระยะเวลาที่ใช้จริงว่าเรสิดวล (residual) โดยปกติแล้วเรสิดวลจะมีค่าประมาณ 0.5 วินาทีหรือน้อยกว่านั้น โดยจะมีค่าเพียง 0.1-0.2 สำหรับแผ่นดินไหวในวงแคบ นั่นคือความแตกต่างของคลื่นแผ่นดินไหวไม่ว่าจะเกิด ณ ศูนย์กลางการเกิดแผ่นดินไหว หรือเกิด ณ จุดเหนือศูนย์กลางการเกิดแผ่นดินไหวมีค่าไม่ต่างกันมากนัก โดยทั่วไปแล้วโปรแกรมคอมพิวเตอร์จะถูกสร้างให้คำนวณโดยตั้งสมมุติฐานเริ่มต้นว่าแผ่นดินไหวเกิดขึ้นที่ระดับลึกที่ 33 กิโลเมตร แล้วจึงลดค่าเรสิดวล (เพิ่มความแม่นยำ) โดยการเปลี่ยนระดับความลึก แผ่นดินไหวส่วนใหญ่เกิดขึ้นที่ระดับความลึกไม่เกิน 40 กิโลเมตร และมีบางกรณีที่เกิดที่ระดับความลึกที่ 700 กิโลเมตร
แผ่นดินไหวในรัฐเวอร์จิเนีย พ.ศ. 2554
แผ่นดินไหวดังกล่าว ร่วมกับแผ่นดินไหวขนาด 5.8 บนชายแดนนิวยอร์ก-ออนแทรีโอ ใน พ.ศ. 2487 เป็นแผ่นดินไหวครั้งใหญ่ที่สุดที่เกิดขึ้นในสหรัฐอเมริกาทางตะวันออกของเทือกเขาร็อกกีตั้งแต่แผ่นดินไหวใน พ.ศ. 2440 ซึ่งมีศูนย์กลางในกิลส์เคาน์ตีในเวอร์จิเนียตะวันตก โดยมีความรุนแรงประเมินไว้ที่ 5.8 หรือขนาด 5.9
มาตราเมร์กัลลี
มาตราเมร์กัลลี () เป็นมาตราสำหรับใช้กำหนดขั้นความรุนแรงของแผ่นดินไหว คิดค้นโดยจูเซปเป เมร์กัลลี (Giuseppe Mercalli) ผู้เชี่ยวชาญแผ่นดินไหวชาวอิตาลี เมื่อ พ.ศ. 2445 โดยแบ่งไว้ 10 อันดับ ต่อมาในปี พ.ศ. 2474 แฮร์รี โอ. วูด และแฟรงก์ นิวแมนน์ นักวิทยาแผ่นดินไหวชาวอเมริกันได้นำมาตราเมร์กัลลีมาปรับปรุงทำให้มาตรานี้เพิ่มเป็น 12 อันดับ เรียกว่า Modified Mercalli Intensity Scale อักษรย่อ MM ปัจจุบันมาตราเมร์กัลลีไม่ค่อยเป็นที่นิยม
โรงไฟฟ้านิวเคลียร์ฟูกูชิมะแห่งที่หนึ่ง
เมื่อวันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2554 เกิดแผ่นดินไหวซึ่งวัดความรุนแรงได้ 9.0 แมกนิจูด เมื่อเวลาราว 14.46 น. ตามเวลามาตรฐานญี่ปุ่น นอกชายฝั่งตะวันออกเฉียงเหนือของญี่ปุ่น เครื่องปฏิกรณ์ที่ 4, 5 และ 6 ถูกปิดตัวลงก่อนหน้าที่จะเกิดแผ่นดินไหวเพื่อการบำรุงรักษาตามกำหนด ส่วนเครื่องปฏิกรณ์ที่เหลือถูกปิดลงอัตโนมัติหลังจากเกิดแผ่นดินไหว แต่คลื่นสึนามิที่เกิดขึ้นตามมาได้เข้าท่วมโรงไฟฟ้า ทำให้เครื่องกำเนิดไฟฟ้าฉุกเฉินซึ่งใช้สำหรับทำงานปั๊มทำความเย็นและควบคุมเตาปฏิกรณ์ ความเสียหายจากอุทกภัยและแผ่นดินไหวทำให้ความช่วยเหลือจากที่อื่นไม่สามารถเข้ามาถึงได้ อีกหลายวันต่อมามีหลักฐานว่าแกนปฏิกรณ์บางส่วนหลอมละลายในเครื่องปฏิกรณ์ที่ 1, 2 และ 3 การระเบิดของไฮโดรเจนทำลายวัสดุใช้หุ้มส่วนบนของอาคารซึ่งเป็นที่ตั้งของเครื่องปฏิกรณ์ที่ 1 และ 3 แรงระเบิดได้ทำลายอาคารคลุมเตาปฏิกรณ์ที่ 2 และเกิดเพลิงไหม้อย่างรุนแรงที่เครื่องปฏิกรณ์ที่ 4
แผ่นดินไหวในอิยาเปล พ.ศ. 2558
ประเทศชิลีตั้งอยู่บนเขตรอยต่อระหว่างแผ่นเปลือกโลกที่มีพลังมากที่สุดแห่งหนึ่งบนโลก ซึ่งทำให้พื้นที่ดังกล่าวมีประวัติการเกิดแผ่นดินไหวขนาดใหญ่มาตั้งแต่อดีต เช่น แผ่นดินไหวขนาด 8.8 เมื่อ พ.ศ. 2553 ทำให้มีผู้เสียชีวิตกว่า 500 คน และก่อให้เกิดความเสียหายในพื้นที่ตอนกลางของประเทศ โดยจุดศูนย์กลางแผ่นดินไหวมีขนาดยาว 400 กิโลเมตรทอดตัวไปตามรอยต่อของแผ่นเปลือกโลก ตั้งอยู่ทางใต้ของแผ่นดินไหวครั้งนี้ นอกจากนี้ยังมีแผ่นดินไหวเมื่อ พ.ศ. 2557 ขนาด 8.2 ใกล้กับเมืองอิกิเก และแผ่นดินไหวครั้งรุนแรงที่สุดในประวัติศาสตร์มนุษย์เมื่อ พ.ศ. 2503 ขนาด 9.5 M ทางภาคใต้ของประเทศ ในรอบร้อยปีที่ผ่านมา พื้นที่รัศมี 400 กิโลเมตรรอบจุดศูนย์กลางแผ่นดินไหวในครั้งนี้ได้เกิดแผ่นดินไหวขนาดมากกว่า 7 M มาแล้ว 15 ครั้ง
Vickers hardness
Vickers Hardness คือหน่วยวัดค่าความแข็งของวัตถุ ในเชิงอุตสาหกรรม ชนิดหนึ่ง เป็นหน่วยแสดงค่าความแข็งในการกด โดยในปีค.ศ. 1925 ได้มีการทดลองนำวัตถุ ทรงปิรามิดด้านเท่า องศา α =136° กดลงบนพื้นผิววัสดุทดลอง โดยหลังจากที่ดึงวัตถุนั้นออกจากพื้นผิว จะนำความยาวเส้นทแยงมุม ของรอยบุ๋ม/รอยกด นั้นd (mm) มาคำนวณพื้นที่ s (mm²) หากนำน้ำหนักวัตถุF (N) ที่ใช้ทดลอง มาหารด้วยพื้นที่ ที่คำนวณไว้ข้างต้นs (mm²) ค่าที่ได้ คือ ค่าความแข็งของวัตถุนั้นๆ (HV) หรือเรียกว่า ค่า วิกเกอรส์ (Vickers Hardness) (สามารถเข้าดูสูตรโดยเข้าดูที่ วิกิพีเดีย ญี่ปุ่นโดยค้นหา ด้วยคำว่าVickers Hardness เช่นกัน) HV=0.102F/S=0.102sinα/2 2F/d²=0.1831F/d²
แผ่นดินไหวในประเทศชิลี พ.ศ. 2553
แผ่นดินไหวในประเทศชิลี พ.ศ. 2553 เป็นเหตุการณ์แผ่นดินไหวที่เกิดนอกชายฝั่งแคว้นเมาเล ประเทศชิลี เมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2553 เมื่อเวลา 03:34 ตามเวลาท้องถิ่น (06:34 UTC) มีขนาด 8.8 ตามมาตราโมเมนต์ เป็นเวลานานราว 3 นาที ถือเป็นการแผ่นดินไหวที่มีความรุนแรงที่สุดหลังจากเกิดเหตุการณ์แผ่นดินไหวมีขนาด 9.5 ตามมาตราโมเมนต์เมื่อปี พ.ศ. 2503 ที่ วาลดีเวีย (ถือเป็นแผ่นดินไหวรุนแรงที่สุดในโลกเท่าที่เคยมีบันทึก) และถือเป็นเหตุแผ่นดินไหวที่มีความรุนแรงที่สุดหลังเหตุการณ์แผ่นดินไหวในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2547 ถือว่ามีความรุนแรงเป็นอันดับ 7 เท่าที่มีการบันทึกมา (เทียบเท่าเหตุการณ์แผ่นดินไหวในประเทศเอกวาดอร์ พ.ศ. 2449) มีความรุนแรงมากกว่าเหตุการณ์แผ่นดินไหวในเฮติ พ.ศ. 2553 ที่มีขนาด 7.0 ตามมาตราโมเมนต์ ที่เพิ่งเกิดขึ้นเมื่อเดือนมกราคม พ.ศ. 2553
เมตรต่อวินาทีกำลังสอง
ความเร่งจะวัดเป็นอัตราส่วนต่อแรงโน้มถ่วงได้ เช่นเดียวกับแรง g และความเร่งพื้นดินสูงสุดเมื่อเกิดแผ่นดินไหว
แผ่นดินไหวในประเทศปาปัวนิวกินี พ.ศ. 2561
แผ่นดินไหวในประเทศปาปัวนิวกินี พ.ศ. 2561 () เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 เวลา 3:44 น. ตามเวลาท้องถิ่น (25 กุมภาพันธ์ เวลา 17:44 น. ตามเวลาสากลเชิงพิกัด) แผ่นดินไหวมีขนาด 7.5 M ที่จังหวัดเฮลา ประเทศปาปัวนิวกินี แผ่นดินไหวมีขนาดความลึก 10 กิโลเมตร (6.2 ไมล์) ระดับความรุนแรงที่รู้สึกได้อยู่ในระดับ IX ("ร้ายแรง") ตามมาตราเมร์กัลลี มีผู้เสียชีวิต 31 คน และอีก 300 คนได้รับบาดเจ็บ
โมเมนต์แผ่นดินไหว
formula_2 โดยที่โมเมนต์แผ่นดินไหวของแผ่นดินไหวตามปกติแล้วจะประเมินโดยใช้ข้อมูลอะไรก็ตามที่จำกัดปัจจัยของมันได้ สำหรับแผ่นดินไหวสมัยใหม่ โมเมนต์มักถูกประเมินจากบันทึกการสั่นไหวพื้นดินของแผ่นดินไหว ซึ่งรู้จักกันว่า บันทึกคลื่นไหวสะเทือน (seismogram) สำหรับแผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นก่อนจะมีเครื่องมือวัดสมัยใหม่ โมเมนต์อาจถูกประเมินจากการประเมินขนาดการแตกของรอยเลื่อนทางภูมิศาสตร์และการกระจัด
แผ่นดินไหวในภาคกลางของประเทศอิตาลี สิงหาคม พ.ศ. 2559
ในวันที่ 24 สิงหาคม พ.ศ. 2559 เมื่อเวลา 03:36 น. ตามเวลาออมแสงยุโรปกลาง (08:36 น. ตามเวลาในไทย) เกิดแผ่นดินไหวขนาดความรุนแรง 6.2 ± 0.016 ตามมาตราขนาดโมเมนต์ในภาคกลางของประเทศอิตาลีใกล้เมืองนอร์ชา บริเวณรอยต่อระหว่างแคว้นอุมเบรีย, ลาซีโอ และมาร์เก ห่างจากเมืองเปรูจาไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ และห่างจากเมืองลากวีลาไปทางทิศเหนือ ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 292 ราย และมีผู้สูญหายอีกจำนวนมาก
แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2547
แผ่นดินไหวเกิดจากการยุบตัวของเปลือกโลกใต้มหาสมุทรอินเดีย กระตุ้นให้เกิดคลื่นสึนามิสูงราว 30 เมตร เข้าท่วมทำลายบ้านเรือนตามแนวชายฝั่งโดยรอบมหาสมุทรอินเดีย ประมาณการว่ามีผู้เสียชีวิตจากแผ่นดินไหวครั้งนี้ใน 14 ประเทศมากกว่า 230,000 - 280,000คนหรือมากกว่า 280,000 คน นับเป็นหนึ่งในภัยพิบัติทางธรรมชาติครั้งร้ายแรงที่สุดในประวัติศาสตร์ ประเทศที่ได้รับความเสียหายมากที่สุดได้แก่ ประเทศอินโดนีเซีย รองลงมาคือประเทศศรีลังกา ประเทศอินเดีย และประเทศไทย ตามลำดับ
แผ่นดินไหวในยูซู พ.ศ. 2553
แผ่นดินไหวในยูซู พ.ศ. 2553 เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2553 มีความรุนแรง 6.9 ตามมาตราขนาดโมเมนต์ (USGS, EMSC) หรือ 7.1 (CEA, CENC) ตามมาตราเซอร์เฟสเวฟ บริเวณเขตปกครองตนเองยูซู มณฑลชิงไห่ สาธารณรัฐประชาชนจีน เมื่อเวลา 07.49 น. ตามเวลาในท้องถิ่น (06.49 น. ตามเวลาในประเทศไทย) ตามรายงานของสำนักข่าวซินหัวของประเทศจีน รายงานว่ามีผู้เสียชีวิตอย่างเป็นทางการ 2,220 ราย สูญหาย 70 ราย และบาดเจ็บ 12,135 ราย ซึ่งในที่นี้บาดเจ็บสาหัส 1,434 ราย จุดเหนือศูนย์กลางแผ่นดินไหวอยู่ในหมู่บ้านรื่อหม่า (日玛村/日麻村) ตำบลลาซิ่วเหนือ (上拉秀乡) เขตยูซู ในถิ่นทุรกันดาร ใกล้กับเขตติดต่อกับเขตปกครองตนเองทิเบต ซึ่งจุดเหนือศูนย์กลางแผ่นดินไหวอยู่ห่างจากเมืองเจี๋ยกู่ เมืองหลักของเขตยูซู ประมาณ 30 กิโลเมตร และเมืองชางตู ประมาณ 240 กิโลเมตร แผ่นดินไหวเกิดขึ้นในพื้นที่ที่มีประชากรอาศัยอยู่อย่างกระจัดกระจายบนที่ราบสูงทิเบต ซึ่งพื้นที่นี้มักเกิดแผ่นดินไหวอยู่เป็นประจำ
มาตราริกเตอร์
ปัจจุบันมาตราริกเตอร์ถูกแทนที่ด้วยมาตราขนาดโมเมนต์ ซึ่งเป็นมาตรฐานที่จะให้ค่าที่โดยทั่วไปแล้วจะมีค่าใกล้เคียงกันสำหรับแผ่นดินไหวขนาดกลาง (3-7 แมกนิจูด) แต่ที่ไม่เหมือนกับมาตราริกเตอร์คือ มาตราโมเมนต์แมกนิจูดจะรายงานสมบัติพื้นฐานของแผ่นดินไหวจากข้อมูลเครื่องตรวจวัด แทนที่จะเป็นการรายงานข้อมูลเครื่องตรวจวัด ซึ่งไม่สามารถเปรียบเทียบกันได้ในแผ่นดินไหวทุกครั้ง และค่าที่ได้จะไม่สมบูรณ์ในแผ่นดินไหวความรุนแรงสูง เนื่องจากมาตราโมเมนต์แมกนิจูดมักจะให้ค่าที่ใกล้เคียงกันกับมาตราริกเตอร์ แมกนิจูดของแผ่นดินไหวที่ได้รับรายงานในสื่อมวลชนจึงมักจะรายงานโดยไม่ระบุว่าเป็นการวัดความรุนแรงตามมาตราใด
แผ่นดินไหวในเกาะซูลาเวซี พ.ศ. 2561
เมื่อวันที่ 28 กันยายน พ.ศ. 2561 เกิดเหตุแผ่นดินไหวระดับตื้นซึ่งวัดขนาดความรุนแรงได้ 7.5 ตามมาตราขนาดโมเมนต์ โดยมีจุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวอยู่ในเขตอำเภอดงกาลาซึ่งเป็นพื้นที่ภูเขาแห่งหนึ่งของจังหวัดซูลาเวซีกลาง ประเทศอินโดนีเซีย ห่างจากเมืองปาลู (เมืองหลักของจังหวัด) ไปทางทิศเหนือประมาณ 77 กิโลเมตร (48 ไมล์) และสามารถรับรู้ถึงแรงสั่นสะเทือนได้ไกลถึงเมืองซามารินดาในจังหวัดกาลีมันตันตะวันออก และเมืองตาเวาในรัฐซาบะฮ์ ประเทศมาเลเซีย แผ่นดินไหวครั้งนี้เกิดตามหลังแผ่นดินไหวนำหลายระลอก ระลอกที่ใหญ่ที่สุดมีขนาด 6.1 ตามมาตราขนาดโมเมนต์ และเกิดขึ้นเมื่อ 3 ชั่วโมงก่อนหน้า
แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2547
แผ่นดินไหวขนาดใหญ่ (ขนาดเมกะทรัสต์) ครั้งอื่น เกิดขึ้นใน ค.ศ. 1868 ในประเทศเปรู (แผ่นเปลือกโลกนาสกาและแผ่นอเมริกาใต้) ค.ศ. 1827 ในโคลอมเบีย (แผ่นนาสกาและแผ่นอเมริกาใต้) ค.ศ. 1812 ในเวเนซูเอลา (แผ่นแคริบเบียนและแผ่นอเมริกาใต้) และแผ่นดินไหวคาสคาเดีย ค.ศ. 1700 ทางตะวันตกเฉียงเหนือของอเมริกา (แผ่นฮวนเดอฟูกาและแผ่นอเมริกาเหนือ) ทั้งหมดที่กล่าวมานี้คาดว่ามีความรุนแรงมากกว่าแมกนิจูด 9 แต่ไม่มีตัวเลขชัดเจนถึงขนาดที่แท้จริงในขณะนั้น
แผ่นดินไหวในชูเอะสึ พ.ศ. 2547
การไหวครั้งแรกสร้างแรงสั่นสะเทือนในพื้นที่ชูเอะสึในจังหวัดนีงะตะ อ่านค่าความรุนแรงของแผ่นดินไหวในมาตราชินโดะที่เมืองคะวะงุจิ จังหวัดนีงะตะ ได้ที่ระดับ 7 และอ่านขนาดของแผ่นดินไหวได้ที่แมกนิจูด 6.9 (เพื่อการเปรียบเทียบ แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ฮันชิงที่ทำลายพื้นที่หลายส่วนในโคเบะ วัดค่าความรุนแรงตามาตราชินโดะได้ระดับ 7 และวัดขนาดได้ที่แมกนิจูด 7.2 ) แผ่นดินไหวเกิดขึ้นที่ความลึก 15.8 กิโลเมตร JMA ได้ให้พิกัดของแผ่นดินไหวที่
ประเทศเกาหลีเหนือกับอาวุธอานุภาพทำลายล้างสูง
วันที่ 11 กุมภาพันธ์ 2556 การสำรวจธรณีวิทยาสหรัฐ (U.S. Geological Survey) ตรวจพบความไหวสะเทือน (seismic disturbance) ขนาด 5.1 ซึ่งรายงานว่าเป็นการทดลองนิวเคลียร์ใต้ดินครั้งที่สาม ประเทศเกาหลีเหนือรายงานอย่างเป็นทางการว่าเป็นการทดลองนิวเคลียร์ที่สำเร็จด้วยหัวรบเบากว่าซึ่งส่งแรงมากกว่าแต่ก่อน แต่ไม่เปิดเผยแรงระเบิดแน่ชัด แหล่งข้อมูลเกาหลีใต้หลายแหล่งประมาณแรงระเบิดที่ 6–9 กิโลตัน ขณะที่สถาบันธรณีศาสตร์และทรัพยากรธรรมชาติสหพันธรัฐเยอรมันประมาณแรงระเบิดไว้ที่ 40 กิโลตัน
คลื่นไหวสะเทือน
คลื่นไหวสะเทือน () เป็นคลื่นที่ถ่ายทอดพลังงานผ่านภายในโลก อาจเกิดจากแผ่นดินไหว, การระเบิด, หรือกิจกรรมอื่นๆ ที่ก่อให้เกิดคลื่นความถี่ต่ำ คลื่นไหวสะเทือนอาจถูกตรวจรับได้ด้วย seismograph, geophone, hydrophone หรือ accelerometer ความเร็วของการกระจายของคลื่นมีความสัมพันธ์กับความหนาแน่นและความยืดหยุ่นของตัวกลาง เนื่องจากความหนาแน่นที่เพิ่มสูงขึ้นในชั้นหินระดับลึก ความเร็วของคลื่นในชั้นหินลึกจึงมีแนวโน้มที่จะสูงกว่าความเร็วของคลื่นบริเวณผิวโลก ความเร็วของคลื่นไหวสะเทือนอาจแตกต่างกันไปตั้งแต่ 2 ถึง 8 กิโลเมตรต่อวินาทีในชั้นเปลือกโลก และอาจสูงถึง 13 กิโลเมตรต่อวินาทีในชั้นแมนเทิลระดับลึก
แผ่นดินไหวในประเทศเนปาล พฤษภาคม พ.ศ. 2558
แผ่นดินไหวในประเทศเนปาล พฤษภาคม พ.ศ. 2558 เกิดขึ้นเมื่อเวลา 12:35 น. ตามเวลามาตรฐานเนปาล ในวันที่ 12 พฤษภาคม พ.ศ. 2558 มีขนาด 7.3 แมกนิจูด จุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวอยู่ใกล้กับชายแดนประเทศจีน ระหว่างกาฐมาณฑุกับยอดเขาเอเวอเรสต์ แผ่นดินไหวนี้เกิดในลักษณะเดียวกันกับแผ่นดินไหวขนาดใหญ่กว่าที่เกิดเมื่อวันที่ 25 เมษายน แต่อยู่ห่างออกมาทางทิศตะวันออกมากกว่า แผ่นดินไหวดังกล่าวเป็นแผ่นดินไหวตามของแผ่นดินไหวเมื่อวันที่ 25 เมษายน ศูนย์เกิดแผ่นดินไหวอยู่ที่ระดับความลึก 18.5 กิโลเมตร แผ่นดินไหวนี้ยังรับรู้ได้ในตอนเหนือของประเทศอินเดีย รวมถึงรัฐพิหาร อุตตรประเทศ เบงกอลตะวันตกและรัฐอื่นๆทางตอนเหนือของอินเดีย แผ่นดินไหวนี้สามารถรับรู้ได้ถึงเจนไน ซึ่งไกลออกไปกว่า 2,400 กิโลเมตรจากจุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหว
วงแหวนไฟ
แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ที่เกิดขึ้นในแนววงแหวนไฟนี้ เช่น แผ่นดินไหวคาสคาเดีย แมกนิจูด 9.0 เกิดเมื่อ ค.ศ. 1700; แผ่นดินไหวโลมาพรีเอตาในแคลิฟอร์เนีย; แผ่นดินไหวภาคคันโตในประเทศญี่ปุ่นเมื่อปี ค.ศ. 1923 ทำให้มีผู้เสียชีวิตกว่า 130,000 ราย; แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ในฮันชินในปี 1995 และครั้งใหญ่ที่สุดที่เคยบันทึกไว้ คือแผ่นดินไหวเมื่อ ค.ศ. 2004 บริเวณมหาสมุทรอินเดีย แมกนิจูด 9.3 ทำให้เกิดคลื่นสึนามิพัดถล่มบริเวณโดยรอบ โดยเฉพาะอินโดนีเซียที่ถูกถล่มด้วยคลื่นขนาด 10 เมตร ทำให้มีผู้เสียชีวิตประมาณ 230,000 ราย
แผ่นดินไหวในชูเอะสึ พ.ศ. 2547
การไหวครั้งที่สองเกิดขึ้นเมื่อเวลา 18:12 (16 นาทีหลังจากครั้งแรก) ครั้งนี้เกิดขึ้นที่ความลึกน้อยกว่าครั้งแรกมาก วัดความรุนแรงได้ชินโดะ 6+ และวัดขนาดได้ที่แมกนิจูก 5.9 ครั้งที่สามเกิดขึ้นเมื่อเวลา 18:34 ระดับความรุนแรงวัดได้ที่ชินโดะ 6- เวลา 19:46 เกิดแผ่นดินไหวระดับความรุนแรงชินโดะ 6- ขึ้นอีกครั้ง และยังมีแผ่นดินไหวย่อยที่รุนแรงน้อยกว่าเกิดขึ้นเป็นระยะในภูมิภาค ใน 66 ชั่วโมงแรก มีแผ่นดินไหวระดับความรุนแรงชินโดะ 5- หรือสูงกว่าเกิดขึ้น 15 ครั้งในภูมิภาคชูเอะสึ
แผ่นดินไหว
แผ่นดินไหวเป็นปรากฏการณ์ธรรมชาติที่เกิดจากการเคลื่อนที่ของแผ่นเปลือกโลก (แนวระหว่างรอยต่อธรณีภาค) ทำให้เกิดการเคลื่อนตัวของชั้นหินขนาดใหญ่เลื่อน เคลื่อนที่ หรือแตกหักและเกิดการโอนถ่ายพลังงานศักย์ ผ่านในชั้นหินที่อยู่ติดกัน พลังงานศักย์นี้อยู่ในรูปคลื่นไหวสะเทือน
แผ่นดินไหวในจังหวัดอิกิเก พ.ศ. 2557
แผ่นดินไหวในจังหวัดอิกิเก หรือ แผ่นดินไหวในนอร์เตกรันเด พ.ศ. 2557 () เป็นแผ่นดินไหวขนาดใหญ่ที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 1 เมษายน พ.ศ. 2557 ทางตอนเหนือของประเทศชิลี จุดเหนือศูนย์กลางอยู่ห่างจากเมืองอิกิเกไปทางทิศตะวันตกเฉียงเหนือ นอกชายฝั่งประเทศชิลีราว 95 กิโลเมตร แผ่นดินไหวเกิดขึ้นเมื่อเวลา 20:46 น. ตามเวลาในประเทศชิลี (ตรงกับ 06:46 น. ของวันที่ 2 เมษายนตามเวลาในประเทศไทย) มีขนาดความรุนแรง 8.2 ตามมาตราขนาดโมเมนต์ แผ่นดินไหวยังทำให้เกิดคลื่นสึนามิ แผ่นดินไหวตามขนาดสูงสุดมีระดับ 7.7 M
แผ่นดินไหวในจังหวัดคือทาฮ์ยา พ.ศ. 2554
แผ่นดินไหวในจังหวัดคือทาฮ์ยา พ.ศ. 2554 เป็นแผ่นดินไหวความรุนแรง 5.8 แมกนิจูด ซึ่งเกิดขึ้นในแผ่นดินใกล้กับพื้นที่ที่มีประชากรอาศัยอยู่หนาแน่นทางตะวันตกของประเทศตุรกี เมื่อเวลา 23.15 น. ตามเวลาออมแสงยุโรปตะวันออก ของวันที่ 19 พฤษภาคม พ.ศ. 2554 มีจุดศูนย์กลางแผ่นดินไหวอยู่ทางตะวันออกของซีมัฟ เกิดขึ้นที่ระดับความลึกประมาณ 9.1 กิโลเมตร ซึ่งส่งผลทำให้เกิดแรงสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงในพื้นที่ส่วนใหญ่ของจังหวัดคือทาฮ์ยา
ธรณีพิบัติภัย
คลื่นสึนามิ (Tsunami) เป็นคลื่นใต้น้ำที่เกิดจากการเกิดแผ่นดินไหวใต้มหาสมุทรมากกว่าแมกนิจูด 7.0 รวมทั้งจุดโฟกัสต้องอยู่ลึกลงไปในเปลือกโลกน้อยกว่า 50 กิโลเมตร และเปลือกโลกเคลื่อนที่ในแนวตั้ง หรือเกือบตั้ง ส่วนใหญ่มักเกิดขึ้นบริเวณที่มีความเสี่ยงต่อการเกิดแผ่นดินไหว เช่น พื้นที่รอบ ๆ มหาสมุทรแปซิฟิก หรือ “วงแหวนไฟ”
แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในมหาสมุทรอินเดีย พ.ศ. 2547
นับตั้งแต่ ค.ศ. 1900 แผ่นดินไหวในครั้งนี้ถือว่ามีขนาดใหญ่เป็นอันดับ 3 รองจากแผ่นดินไหวในชิลี ค.ศ. 1960 (แมกนิจูด 9.5) และแผ่นดินไหวในอะแลสกา ค.ศ. 1964 (แมกนิจูด 9.2) นอกจากนี้มีอีกเพียงสองครั้งที่มีขนาดแมกนิจูด 9.0 ได้แก่ แผ่นดินไหวที่คาบสมุทรคัมชัตคา ทางตะวันออกของรัสเซีย เมื่อ ค.ศ. 1952 และแผ่นดินไหวที่ญี่ปุ่น ค.ศ. 2011 เหตุการณ์แผ่นดินไหวดังกล่าวล้วนก่อให้เกิดคลื่นสึนามิในบริเวณมหาสมุทรแปซิฟิกแทบทั้งสิ้น ถึงกระนั้นกลับมีจำนวนผู้เสียชีวิตไม่มากอย่างมีนัยสำคัญ โดยสาเหตุหลักคือ ชายฝั่งใกล้ศูนย์กลางแผ่นดินไหวมีประชากรอาศัยเบาบาง พื้นที่ที่มีประชากรอาศัยอยู่อย่างหนาแน่นอยู่ห่างไกลจากศูนย์กลางแผ่นดินไหวเหล่านั้นมาก รวมถึงความมีประสิทธิภาพของระบบสาธารณูปโภคและระบบเตือนภัย เช่น ในกรณีของประเทศญี่ปุ่น เป็นต้น
แผ่นดินไหวในจังหวัดคูมาโมโตะ พ.ศ. 2559
แผ่นดินไหวในจังหวัดคูมาโมโตะ พ.ศ. 2559 เป็นแผ่นดินไหวขนาด 7.0 แมกนิจูด เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2559 เวลา 01:25 น. ตามเวลาท้องถิ่นในประเทศญี่ปุ่น () ใกล้กับเมืองคูมาโมโตะ จังหวัดคูมาโมโตะ บนเกาะคีวชู ประเทศญี่ปุ่น ระดับความลึกอยู่ที่ประมาณ 10 กิโลเมตร ก่อนหน้านี้มีเกิดฟอร์ช็อก หรือแผ่นดินไหวนำขนาด 6.2 แมกนิจูด เมื่อวันที่ 14 เมษายน พ.ศ. 2559 เวลา 21:26 น. ตามเวลาท้องถิ่นในประเทศญี่ปุ่น () ในระดับความลึกที่ 11 กิโลเมตร
มาตราริกเตอร์
ภายหลังเมื่อเครื่องวัดความไหวสะเทือนมีความละเอียดมากขึ้น สามารถวัดขนาดของแผ่นดินไหวได้ละเอียด ทั้งในระดับที่ต่ำกว่า 0 (สำหรับค่าที่ได้น้อยกว่า 0 ถือเป็นค่าติดลบ) และที่สูงกว่า 9
แผ่นดินไหวในประเทศคอสตาริกา พ.ศ. 2555
แผ่นดินไหวในประเทศคอสตาริกา พ.ศ. 2555 เกิดขึ้นเมื่อเวลา 8.42 น. ตามเวลาท้องถิ่น (14:42 UTC) วันที่ 5 กันยายน พ.ศ. 2555 วัดขนาดได้ 7.6 โมเมนต์แมกนิจูด จุดเหนือศูนย์แผ่นดินไหวอยู่ในคาบสมุทรนิโกยา ห่างจากเมืองนิโกยาไปทางตะวันออก-ตะวันออกเฉียงใต้ 11 กิโลเมตร แผ่นดินไหวครั้งนี้สามารถรับรู้ได้ทั่วประเทศคอสตาริกา และไกลถึงนิการากัว เอลซัลวาดอร์ และปานามา ความรุนแรงสูงสุดถึงระดับ 9 ตามมาตราเมร์กัลลี ใกล้จุดเหนือศูนย์แผ่นดินไหว การสั่นสะเทือนมีความรุนแรงในมาตราเมร์กัลลีที่ระดับ 8 ในซานตากรุซ และระดับ 5 ในซานโฮเซ มีการออกเตือนภัยคลื่นสึนามิจากนั้นไม่นาน แต่ภายหลังถูกยกเลิก ทราบว่ามีผู้เสียชีวิตสองราย รายหนึ่งจากอาการหัวใจล้มเหลว และอีกรายหนึ่งเป็นกรรมกรก่อสร้าง ถูกกำแพงถล่มลงมาทับ
แผ่นดินไหวในประเทศอัฟกานิสถาน พ.ศ. 2558
ในภูมิภาคแห่งนี้ เมื่อเดือนเมษายนปีเดียวกันก็ได้เกิดแผ่นดินไหวขนาด 7.8 M มีจุดเหนือศูนย์กลางอยู่ในประเทศเนปาล ทำให้มีผู้เสียชีวิตเกือบ 9,000 คน เป็นแผ่นดินไหวที่รุนแรงที่สุดในรอบ 80 ปีของประเทศ แผ่นดินไหวขนาดใหญ่ครั้งหนึ่งในพื้นที่ใกล้เคียงกันกับครั้งนี้เกิดขึ้นเมื่อสิบปีก่อน เมื่อเดือนตุลาคม พ.ศ. 2548 แผ่นดินไหวขนาดใกล้เคียงกัน (7.6 M) จุดศูนย์กลางอยู่ในแคชเมียร์ ทำให้มีผู้เสียชีวิตถึง 87,351 คน ประชากร 2,800,000 คนไร้ที่อยู่อาศัย ข้อสังเกตคือแผ่นดินไหวครั้งนั้นมีจุดศูนย์กลางอยู่ลึกลงไปเพียง 15 กิโลเมตร เทียบกับแผ่นดินไหวครั้งนี้ที่มีจุดศูนย์กลางลึกลงไปกว่า 212.5 กิโลเมตร
แผ่นดินไหวหลักในวันที่ 26 ตุลาคม พ.ศ. 2558 เกิดขึ้นเมื่อเวลา 13:39 น. ตามเวลาในประเทศอัฟกานิสถาน (09:09 UTC) ที่ความลึกจากผิวดิน 212.5 กิโลเมตร จุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวอยู่ห่างจากเมืองฟายซาบัด (ประชากร 44,000 คน) เมืองหลักของจังหวัดบาดัคชาน ประเทศอัฟกานิสถาน ไปทางทิศตะวันออกเฉียงใต้ราว 82 กิโลเมตร สำนักธรณีวิทยาสหรัฐอเมริกา (USGS) วัดความรุนแรงครั้งแรกได้ 7.7 ตามมาตราขนาดโมเมนต์ ต่อมาปรับลดขนาดลงเหลือ 7.6 และปรับลดครั้งล่าสุดเหลือ 7.5 M
แผ่นดินไหวในมณฑลยูนนาน พ.ศ. 2554
แผ่นดินไหวในมณฑลยูนนาน พ.ศ. 2554 เป็นแผ่นดินไหวขนาด 5.4 แมกนิจูดซึ่งเกิดขึ้นเมื่อเวลา 12.58 น. ตามเวลามาตรฐานจีน ของวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2554 โดยมีศูนย์กลางแผ่นดินไหวอยู่ในหยิงเจียง มณฑลยูนนาน สาธารณรัฐประชาชนจีน ใกล้กับพรมแดนพม่า มีผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 25 คน และอีก 250 คนได้รับบาดเจ็บ โดยมีจำนวนนี้มีอาการสาหัสจำนวน 134 คน สำนักข่าวซินหัวของจีนรายงานว่ามีอาฟเตอร์ช็อกเกิดขึ้นถึงเจ็ดครั้ง โดยมีความรุนแรงสูงสุด 4.7 แมกนิจูดหลังจากแผ่นดินไหวครั้งแรก ซึ่งทำให้ประชาชนกว่า 127,000 คนถูกอพยพไปยังศูนย์อพยพใกล้เคียง ก่อนหน้าแผ่นดินไหวครั้งดังกล่าวนับสองเดือน ได้มีการสั่นสะเทือนเล็กน้อยมากกว่า 1,000 ครั้ง
แผ่นดินไหวเมกะทรัสต์
แผ่นดินไหวเมกะทรัสต์ () เกิดขึ้นที่เขตมุดตัวของเปลือกโลกที่แนวแผ่นเปลือกโลก โดยธรณีภาคแผ่นหนึ่งถูกแรงกระทำให้มุดตัวเข้าใต้ธรณีภาคอีกแผ่นหนึ่ง เนื่องจากการลดเอียงตื้น ๆ ของแผ่นเปลือกโลก ซึ่งทำให้ชิ้นส่วนขนาดใหญ่ติดไม่สามารถขยับได้ แผ่นดินไหวเหล่านี้จึงเป็นแผ่นดินไหวขนาดใหญ่ที่สุด โดยมีโมเมนต์แมกนิจูด (M) เกินกว่า 9.0 นับตั้งแต่ ค.ศ. 1900 แผ่นดินไหวที่มีความรุนแรง 9.0 แมกนิจูดขึ้นไปล้วแต่เป็นแผ่นดินไหวเมกะทรัสต์ทั้งสิ้น เท่าที่ทราบไม่มีกิจกรรมแผ่นดินไหวอื่นใดที่สามารถสร้างแผ่นดินไหวที่มีความรุนแรงเช่นนี้
ไครสต์เชิร์ช
6 เดือนต่อมา ในอังคารที่ 22 กุมภาพันธ์ ปี 2011 เกิดแผ่นดินไหวครั้งที่ 2วัดขนาดแรงสั่นได้ 6.3 ริกเตอร์ ช่วงเที่ยง เวลา 12:51 ซึ่งเกิดแผ่นดินไหวใกล้เมืองมากขึ้น ใกล้กับ ลีทเทลตัล แผ่นดินไหวระดับความลึก 5 กิโลเมตร (3 ไมล์) ลึกใต้ผิวพื้นดิน แม้ว่าจะวัดความขนาดของแผ่นดินไหวด้วยวิธีวัดขนาดของแผ่นดินไหวด้วยพลังาน จะน้อยกว่าแผ่นดินไหวครั้งก่อน แต่ความหนาแน่นและความรุนแรงที่สั่นอยู่ใต้พิ้นดินนั้นเมื่อวัดด้วยเครื่องวัด MM IX นับว่ารุนแรงที่สุดที่เคยบันทึกมาในบริเวณเขตเมือง และมีผู้เสียชีวิตจำนวนทั้งหมด 185 คนในของคนที่มีสัญชาติ จากในบรรดาผู้ประสบภัยกว่า 20 ประเทศ ยอดของวิหารโบสต์ไครส์เชิร์ชหักและเสียหายเป็นวงกว้าง นั่นเป็นเหตุให้ตึกและโครงสร้างพื้นฐานของเมืองไครส์เชิร์ชที่ไม่แข็งแรงตั้งแต่แผ่นดินไหวในวันที่ 4 กันยายน 2010 รวมถึงแผ่นดินไหวย่อยๆ(aftershocks) ที่ตามมาหลังจากแผ่นดินไหวรุนแรง ซึ่งส่งผลให้เกิดปรากฏการณ์ดินสลายตัวบริเวณชานเมืองตะวันออก ทำให้ยอดรวมค่าใช้จ่ายที่ผู้ประกันภัยประเมินมูลค่าสำหรับใช้ในการสร้างเมืองใหม่ ประมาณ 20-30 พันล้านเหรียญนิวซีแลนด์
แผ่นดินไหว
ถ้าแผ่นดินไหวเกิดขึ้นใต้ทะเล แรงสั่นสะเทือนอาจจะทำให้เกิดเป็นคลื่นขนาดใหญ่ที่เรียกว่า "สึนามิ" (, Tsunami) มีความเร็วคลื่น 600-800 กิโลเมตรต่อชั่วโมง ในทะเลเปิด ส่วนใหญ่คลื่นจะมีความสูงไม่เกิน 1 เมตร และสังเกตได้ยาก แต่จะมีขนาดใหญ่ขึ้นเมื่อเคลื่อนถึงใกล้ชายฝั่ง โดยอาจมีความสูงถึง 60 เมตร สามารถก่อให้เกิดน้ำท่วม สร้างความเสียหายอย่างใหญ่หลวงกับสิ่งก่อสร้างที่ติดอยู่ชายฝั่งทะเล
แผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮกุ พ.ศ. 2554
สถาบันพลังงานนิวเคลียร์ของสหรัฐอเมริกาเปิดเผยตัวเลขซึ่งระบุว่าแผ่นดินไหวดังกล่าวสร้างความเร่งสูงสุดของพื้นดินอยู่ที่ 0.35 จี (3.43 ม./วินาที²) ใกล้กับจุดเหนือศูนย์กลางแผ่นดินไหว จากการศึกษาโดยมหาวิทยาลัยโตเกียวชี้ว่าในบางพื้นที่มีค่าความเร่งสูงสุดเกินกว่า 0.5 จี (4.9 ม./วินาที²) ด้านสถาบันวิจัยโลกศาสตร์และการป้องกันภัยพิบัติแห่งชาติ (NIED) ของญี่ปุ่นได้คำนวณค่าความเร่งสูงสุดของพื้นดินไว้ที่ 2.99 จี (29.33 ม./วินาที²) ส่วนค่าที่บันทึกได้มากที่สุดในญี่ปุ่นอยู่ที่ 2.7 จี ในจังหวัดมิยางิ ห่างจากศูนย์กลางแผ่นดินไหว 75 กิโลเมตร ส่วนค่าที่อ่านได้สูงสุดในพื้นที่มหานครโตเกียวอยู่ที่ 0.16 จี
มาตราความรุนแรงคลื่นไหวสะเทือนของสำนักงานอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่น
ในปี พ.ศ. 2441 ระบบมาตราได้เปลี่ยนเป็นระบบตัวเลข โดยกำหนดระดับการเกิดแผ่นดินไหวเป็นระดับ 0 – 7
แผ่นดินไหว
คลื่นแผ่นดินไหว หรือคลื่นไหวสะเทือน () ถูกแบ่งออกเป็น 2 ชนิด คือ 
ขนาดของแผ่นดินไหว หมายถึง จำนวนหรือปริมาณของพลังงานที่ถูกปล่อยออกมาจากศูนย์กลางแผ่นดินไหวในแต่ละครั้ง การหาค่าขนาดของแผ่นดินไหวทำได้โดยวัดความสูงของคลื่นแผ่นดินไหวที่บันทึกได้ด้วยเครื่องตรวดวัดแผ่นดินไหว แล้วคำนวณจากสูตรการหาขนาด ตัวอย่างสูตรการคำนวณขนาดแผ่นดินไหวแบบท้องถิ่น (ML-Local Magnitude) ซึ่งคิดค้นโดย ชาลส์ ฟรานซิส ริกเตอร์ มีสูตรการคำนวณในยุคแรกดังนี้
แผ่นดินไหวในจังหวัดฟูกูชิมะ พ.ศ. 2559
แผ่นดินไหวขนาด 6.9 แมกนิจูด เกิดขึ้นห่างจากเมืองนามิเอะ จังหวัดฟูกูชิมะ ญี่ปุ่น ไปทางตะวันออกเฉียงใต้ เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน 2559 ที่ความลึก การกระแทกมีความรุนแรงสูงสุดในระดับ VII "(แรงมาก)" ตามมาตราเมร์กัลลี ต่อมาคลื่นสึนามิไม่ทราบความสูงถูกพบห่างจากชายฝั่งเมืองอิวากิ 22 กิโลเมตร การรายงานครั้งแรกระบุว่าแผ่นดินไหวมีขนาด 7.3 แมกนิจูด ซึ่งหลังจากนั้นสำนักสำรวจทางธรณีวิทยาสหรัฐอเมริกาได้ปรับลดความรุนแรงลงไปที่ 6.9 ขณะที่สำนักอุตุนิยมวิทยาญี่ปุ่นได้ปรับเพิ่มเป็น 7.4
แผ่นดินไหวในประเทศคอสตาริกา พ.ศ. 2560
แผ่นดินไหวในประเทศคอสตาริกา พ.ศ. 2560 เป็นแผ่นดินไหวที่เกิดขึ้นทางตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองฮาโก 12 กิโลเมตร เมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน พ.ศ. 2560 มีขนาด 6.5 M อยู่ในระดับ VII (แรงมาก) ตามมาตราเมร์กัลลี แผ่นดินไหวในครั้งนี้ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิต 3 คน แผ่นดินไหวในครั้งนี้อาจสะเทือนทั้งหมดของประเทศ หรืออาจสะเทือนในประเทศฮอนดูรัสและประเทศปานามาเป็นบางส่วน
แผ่นดินไหวที่ฮวาเหลียน พ.ศ. 2561
หลังแผ่นดินไหวได้เกิดแผ่นดินไหวตามเป็นระลอก โดยมีขนาดใหญ่ที่สุดอยู่ที่ 5.7 ริกเตอร์ ในวันที่ 7 กุมภาพันธ์ ณ 23:21 (เวลาท้องถิ่น) 19 กิโลเมตร ทางตะวันออกเฉียงเหนือของเมืองฮวาเหลียน ซึ่งมีระดับความรุ่นแรกที่รู้สึกได้สูงสุดอยู่ที่ VI ("แรง")
แผ่นดินไหวในยูซู พ.ศ. 2553
ตารางอันดับดังต่อไปนี้เป็นแผ่นดินไหวเกี่ยวข้อง (แผ่นดินไหวนำ แผ่นดินไหวหลัก และแผ่นดินไหวตาม) ที่มีแมกนิจูดมากกว่า 4.0 แผ่นดินไหวที่มีแมกนิจูดมากกว่า 5.5 หรือมากกว่า จะแสดงแถบสีน้ำเงินอ่อน ส่วนแผ่นดินไหวหลักที่มีขนาด 6.9 M แสดงแถบสีน้ำเงินเข้ม
หมายเหตุ: UTC = เวลาสากลเชิงพิกัด, ซึ่ง UTC + 8 ชั่วโมง = เวลาปักกิ่ง
แผ่นดินไหวใน พ.ศ. 2560
แผ่นดินไหวใน พ.ศ. 2560 แสดงเนื้อหาเฉพาะแผ่นดินไหวขนาด 6 แมกนิจูดขึ้นไป และแผ่นดินไหวที่มีขนาดต่ำกว่า 6 ที่สร้างความเสียหาย มีผู้บาดเจ็บเสียชีวิต หรือมีความโดดเด่นอื่น วันเวลาทั้งหมดแสดงในรูปแบบเวลาสากลเชิงพิกัด (UTC) ความรุนแรงสูงสุดแสดงตามมาตราเมร์กัลลี และใช้แหล่งที่มาจากฐานข้อมูล "ShakeMap" ของสำนักงานสำรวจธรณีวิทยาแห่งสหรัฐ (USGS)
แผ่นดินไหวในจี๋จี๋ พ.ศ. 2542
ภายในเวลาเพียง 1 เดือนหลังแผ่นดินไหวหลัก กรมอุตุนิยมวิทยาไต้หวันบันทึกแผ่นดินไหวตามได้กว่า 12,911 ครั้ง แผ่นดินไหวตามขนาดใหญ่ครั้งหนึ่งเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 26 กันยายน มีขนาด 6.8 ตามมาตราริกเตอร์ ทำให้สิ่งปลูกสร้างบางแห่งที่เสียหายอยู่ก่อนแล้วพังถล่ม เป็นผลให้มีผู้เสียชีวิตเพิ่มขึ้นอีก 3 ราย
นักสำรวจปิโตรเลียม
ในการสำรวจโดยวิธีการวัดค่าความเข้มสนามแม่เหล็กนั้น นักธรณีฟิสิกส์จะใช้เครื่องมือวัดค่าความเข้มสนามแม่เหล็ก (Magnetometer) เพื่อคำนวณค่าความเข้มของสนามแม่เหล็กโลก ณ จุดที่ทำการสำรวจบนพื้นผิวโลก สำหรับการสำรวจโดยวิธีการการวัดค่าความโน้มถ่วงของโลก นั้นจะใช้เครื่องมือวัดค่าความโน้มถ่วงของโลก (Gravity Meter/ Gravimeter) ช่วยในการคำนวณวัดค่าความโน้มถ่วงโลก ณ บริเวณที่ทำการสำรวจ โดยเครื่องมือทั้ง 2 ประเภทที่กล่าวมาแล้ว จะถูกใช้ในการสำรวจหาลักษณะ ขนาด ความลึก และขอบเขตโดยประมาณของแอ่งสะสมตะกอนและโครงสร้างชั้นหินที่ซ่อนอยู่ใต้พื้นดิน สำหรับการสำรวจโดยวิธีการวัดค่าความไหวสะเทือนนั้น จะเป็นการส่งคลื่นเสียงไปใต้พื้นดินโดยการจุดระเบิด หรือการกระแทกบนพื้นดิน ซึ่งคลื่นความสั่นสะเทือนที่ถูกส่งผ่านลงไปใต้ผิวดินจะสะท้อนกลับจากชั้นหินใต้พื้นดินมายังผิวโลก ในลักษณะของคลื่นสะท้อนกลับ และจะเข้าสู่เครื่องรับสัญญาณและถูกบันทึกโดยเครื่องมือซึ่งเรียกว่า geophone ซึ่งข้อมูลที่บันทึกไว้จะถูกนำไปประมวลผลจนสามารถแสดงผลออกมาในลักษณะของรูปภาพแสดงถึงตำแหน่งและรูปร่างลักษณะโครงสร้างของชั้นหินเบื้องล่างได้
แผ่นดินไหวในรัฐเวอร์จิเนีย พ.ศ. 2554
แผ่นดินไหวในรัฐเวอร์จิเนีย พ.ศ. 2554 เกิดขึ้นในวันที่ 23 สิงหาคม พ.ศ. 2554 เมื่อเวลา 19.51 น. ตามเวลาท้องถิ่น (17:51 UTC) ในพื้นที่เปียดมอนต์ของรัฐเวอร์จิเนีย สหรัฐอเมริกา ศูนย์กลางแผ่นดินไหว ในลุยซาเคาน์ตี ห่างไปทางตะวันออกเฉียงเหนือของริชมอนด์ 61 กิโลเมตร และ 8 กิโลเมตรทางใต้-ตะวันออกเฉียงใต้ของเมืองมิเนอรัล 8 กิโลเมตร แผ่นดินไหวครั้งนี้เป็นแผ่นดินไหวระหว่างแผ่นเปลือกโลกโดยมีวัดขนาดได้ที่แมกนิจูด 5.8 และวัดความรุนแรงได้ระดับ 7 ตามมาตราเมร์กัลลี เกิดแผ่นดินไหวตามหลายครั้ง ซึ่งมีขนาดใหญ่สุด 4.5 เกิดขึ้นหลังการสั่นสะเทือนหลัก
รายชื่อแผ่นดินไหวนำและแผ่นดินไหวตามแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮกุ พ.ศ. 2554
นี่คือ รายชื่อแผ่นดินไหวนำและแผ่นดินไหวตามแผ่นดินไหวและคลื่นสึนามิในโทโฮกุ พ.ศ. 2554 และจนถึงปัจจุบัน ญี่ปุ่นประสบแผ่นดินไหวตามมากกว่า 900 ครั้ง นับแต่วันที่ 11 มีนาคม พ.ศ. 2554 โดยมีแผ่นดินไหวตามราว 60 ครั้งที่มีความรุนแรงมากกว่า 6.0 แมกนิจูด และสามครั้งมากกว่า 7.0 แมกนิจูด "แผ่นดินไหวนำและแผ่นดินไหวตามที่ปรากฏด้านล่างนี้มีความรุนแรงมากกว่า 7.0 แมกนิจูด หรือมีความรุนแรงมากกว่า 6 ล่าง ตามมาตราชินโด" เวลา ความรุนแรง พิกัดภูมิศาสตร์ และความลึก เป็นข้อมูลจากสำนักงานสำรวจธรณีวิทยาสหรัฐ
แผ่นดินไหวในจี๋จี๋ พ.ศ. 2542
ช่วงเวลาที่เกิดแผ่นดินไหว ประเทศไต้หวันเป็นประเทศที่มีโครงข่ายเครื่องตรวจวัดและสถานีเฝ้าสังเกตแผ่นดินไหวครอบคลุมมากที่สุดในโลก ทำให้สามารถเก็บข้อมูลต่าง ๆ ที่เกิดจากแผ่นดินไหวได้ "ดีที่สุด" เท่าที่เคยมีมา เครื่องตรวจวัดแห่งหนึ่งสามารถวัดค่าการเคลื่อนที่ของพื้นสูงสุดถึง 3 เมตรต่อวินาที ถือเป็นค่าสูงที่สุดเท่าที่เคยตรวจวัดบนโลก ในเทศมณฑลยฺหวินหลินพบปรากฏการณ์แผ่นดินเหลวที่ทำให้รากฐานอาคารพังทลายและมีทรายเดือดผุดเต็มบ่อน้ำ
แผ่นดินไหว
กำหนดให้
แผ่นดินไหวในแคว้นอาบรุซโซ พ.ศ. 2552
แผ่นดินไหวที่อิตาลี พ.ศ. 2552 คือเหตุการณ์แผ่นดินไหวขนาด 6.3 ที่เกิดขึ้นในแคว้นอาบรุซโซทางภาคกลางของประเทศอิตาลี เมื่อวันที่ 6 เมษายน พ.ศ. 2552 หลังจากเกิดแรงสั่นสะเทือนขนาดเล็กประมาณร้อยครั้งก่อนหน้านี้ตั้งแต่เดือนมกราคม รวมทั้งแผ่นดินไหวขนาด 4.0 เมื่อวันที่ 30 มีนาคมที่ผ่านมา บริเวณที่ได้รับความเสียหายหลักจากแผ่นดินไหวครั้งนี้อยู่ที่เมืองลากวีลา มีผู้เสียชีวิตที่ทราบจำนวนแน่ชัดแล้วอย่างน้อย 308 ราย นับเป็นเหตุการณ์แผ่นดินไหวที่ร้ายแรงที่สุดของอิตาลีในรอบกว่า 20 ปี
แผ่นดินไหวในประเทศปากีสถาน พ.ศ. 2554
แรงสั่นสะเทือนสามารถรู้สึกได้ในหลายประเทศ บ้านดินราว 200 หลังคาเรือน รวมไปถึงสำนักงานราชการบางแห่ง มีรายงานว่าได้รับความเสียหายในพื้นที่ดัลบันดินในปากีสถาน ผู้หญิงสองคนในเคว็ตตาเสียชีวิตด้วยโรคหัวใจกำเริบหลังจากแผ่นดินไหว ซึ่งอยู่ห่างจากจุดศูนย์กลางแผ่นดินไหวไปทางทิศตะวันออกเฉียงเหนือ 330 กิโลเมตร ซึ่งมีความรุนแรงตามมาตราเมอร์แคลลี IV
แผ่นดินไหวที่ฮวาเหลียน พ.ศ. 2561
แผ่นดินไหวที่ฮวาเหลียน พ.ศ. 2561 เกิดขึ้นเมื่อเวลา 23:50 น (เวลาท้องถิ่นประเทศไต้หวัน) ของวันที่ 6 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2561 ที่ประเทศไต้หวัน มีขนาด 6.4 ริกเตอร์ จุดเหนือศูนย์เกิดแผ่นดินไหวอยู่บนแนวชายฝั่งใกล้เมืองฮวาเหลียนซึ่งเป็นเมืองซึ่งได้รับผลกระทบสูงสุด โดยมีความแรงสูงสุดที่รู้สึกได้อยู่ที่ระดับ VII ("แรงมาก") ตามมาตราเมร์กัลลี มีการรายงานผู้เสียชีวิตอย่างน้อย 10 ราย บาดเจ็บกว่า 272 ราย
มาตราริกเตอร์
ริกเตอร์แมกนิจูดของแผ่นดินไหวสามารถหาค่าได้จากลอการิทึมของแอมพลิจูดของคลื่นที่สามารถตรวจวัดได้โดยเครื่องวัดแผ่นดินไหว (ต่อมามีการแก้ไขรูปแบบการคำนวณ เพื่อชดเชยระยะห่างระหว่างเครื่องวัดแผ่นดินไหวจำนวนมากและศูนย์กลางแผ่นดินไหว) สูตรดั้งเดิมเป็นดังนี้