การสังหารหมู่ในนครชิคาโกด้วยยาไทลินอล มีผู้เสียชีวิตกี่คน ?
การสังหารหมู่ในนครชิคาโกด้วยยาไทลินอล พ.ศ. 2525
การสังหารหมู่ในนครชิคาโกด้วยยาไทลินอล () เป็นเหตุการณ์สังหารคนหมู่ซึ่งเกิดขึ้น ณ เขตมหานครชิคาโก (Chicago metropolitan area) รัฐอิลลินอยส์ สหรัฐอเมริกา ในฤดูใบไม้ร่วงของ พ.ศ. 2525 (ค.ศ. 1982) เมื่อมีผู้เจือสารพิษโพแทสเซียมไซยาไนด์ (potassium cyanide) ลงในยาแคปซูลแก้ปวดระดับความแรงพิเศษยี่ห้อดัง "ไทลินอล" ส่งผลให้มีผู้เสียชีวิตไล่เลี่ยกันจำนวนเจ็ดรายหลังจากรับประทานยาไทลินอลดังกล่าวเข้าไปแล้ว
เบนส์ชิลีโบวล์
ทางเดินบนถนน U ได้ถูกทำลายโดยการจลาจลเมื่อปี 1968 ที่เกิดขึ้นจากการลอบสังหาร Martin Luther King ในระหว่างการเกิดจลาจล Stokely Carmichael ผู้นำของคณะกรรมการนักศึกษาต่อต้านความรุนแรง ได้ถามนาย Ben เพื่อให้ร้านของเขาเปิดและ Alis ได้รับอนุญาตให้เปิดร้านในช่วงที่เกิดเคอร์ฟิว โดยอาหารของร้านนี้ ได้บริการมั้งเจ้าหน้าที่ตำรวจและเจ้าหน้าที่ดับเพลิงเพื่อที่จะกำหนดย่านนี้ คการใช้ความรุนแรงและการลอบวางเพลิงดังกล่าวได้ทำให้นาย Ben เขียนข้อความว่า “Soul Brother” บนหน้าต่าง เพื่อหวังว่าจะหยุดความโกรธของม็อบได้
การล้มละลายของธุรกิจจำนวนมากนำไปสู่การการย้ายไปอาศัยที่ชานเมือง และเศรษฐกิจที่ลดลงของพื้นที่ใกล้เคียงในย่านนี้ ตั้งแต่กลางปี 1970 ถึง กลางปี 1980 พื้นที่นี้กลายเป็นที่รู้จักของพวกติดยาเสพติด Ben’s Chili Bowl ได้ลดพนักงานในร้านจำนวนหนึ่ง Ben และ ลูกชายของ Virginia ที่ชื่อ Kamal จำได้ว่า “ ที่เขายังอยู่เพราะร้าน Chili Bowl เป็นเหมือนร้านตัดผมในย่านนี้ ผู้คนที่นั่งอยู่ที่นี่และพูดคุยกัน เหมือนเป็นคนในครอบครัวและคนในย่านนี้ที่ปกป้องพวกเรา ร้านอาหารได้หยุดให้บริการพายและขนมเค้ก ซึ่งดึงดูดต่อคนที่ติดยาเสพติด ขณะที่ตำรวจดำเนินการเผ้าระวังเกี่ยวกับการค้ายาเสพติดจากหน้าต่างชั้นบนของอาคาร
การสังหารหมู่ในนครชิคาโกด้วยยาไทลินอล พ.ศ. 2525
อนึ่ง เหตุการณ์ยาไทลินอลนี้มีการนำไปจัดสร้างและดัดแปลงเป็นภาพยนตร์และวรรณกรรมหลายเรื่อง โดยมีการนำไปเป็นพื้นฐานเรื่องราวเกี่ยวกับการวางยาพิษในลูกกวาดสำหรับแจกเด็กในวันฮาโลวีน ตลอดจนในอาหารและเครื่องดื่มสำหรับวางขายเป็นต้นด้วย
ยุทธการที่ไซ่ง่อน (พ.ศ. 2498)
ยุทธการไซ่ง่อนเป็นการรบนานหนึ่งเดือนระหว่างกองทัพแห่งชาติเวียดนาม (VNA) ของรัฐเวียดนาม (ซึ่งต่อมากลายเป็นกองทัพสาธารณรัฐเวียดนาม ของสาธารณรัฐเวียดนาม) กับกองกำลังส่วนตัวขององค์กรอาชญากรรมบิ่ญเซวียน ในตอนนั้น องค์กรบิ่ญเซวียนได้รับโองการอนุญาตจากจักรพรรดิบ๋าว ดั่ย แห่งเวียดนามให้มีอำนาจควบคุมตำรวจทั้งประเทศ และนายกรัฐมนตรีโง ดิ่ญ เสี่ยม ยื่นคำขาดให้พวกเขายอมมาอยู่ใต้อำนาจรัฐ การสู้รบกันเริ่มขึ้นในวันที่ 27 เมษายน พ.ศ. 2498 และกองทัพ VNA สามารถบดขยี้กองกำลังบิ่ญเซวียนได้ภายในหนึ่งสัปดาห์ การสู้รบส่วนใหญ่เกิดขึ้นภายในย่านโชล็อง ซึ่งเป็นย่านการค้าของคนจีนภายในเมืองไซ่ง่อน การรบทำให้มีผู้เสียชีวิตประมาณ 500-1,000 คน และทำให้ประชาชนกว่า 20,000 คนไร้ที่อยู่ ท้ายที่สุดแล้วกองกำลังบิ่ญเซวียนก็พ่ายแพ้ กองกำลังถูกยุบและขบวนการอาชญากรรมก็หยุดลง
การสังหารหมู่ที่มหาวิทยาลัยเวอร์จิเนียเทค
สำนักข่าวต่างประเทศรายงานจากเมืองแบล็กส์เบิร์ก รัฐเวอร์จิเนีย สหรัฐอเมริกา เมื่อวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2550 ว่า เจ้าหน้าที่ตำรวจรัฐเวอร์จิเนียเปิดเผยว่า เกิดเหตุยิงกันภายในมหาวิทยาลัยเวอร์จิเนียเมื่อเวลาประมาณ 7:15 น.ของเช้าวันจันทร์ตามเวลาท้องถิ่น (UTC−4) โดยคนร้ายเป็นชายผู้หนึ่งใช้อาวุธปืนบุกเข้าไปยิงภายในบริเวณมหาวิทยาลัยและหอพักนักศึกษา สังหารผู้คนไปทั้งสิ้น 32 ศพ (33 ศพ หากรวมคนร้ายด้วย) และบาดเจ็บอีก 21 คน
การสังหารหมู่ในนครชิคาโกด้วยยาไทลินอล พ.ศ. 2525
โศกนาฏกรรมในนครชิคาโกที่คร่าชีวิตผู้บริสุทธิ์ไปเจ็ดราย ยังให้มีเหตุการณ์เลียนผุดตามขึ้นมาอีกเป็นจำนวนหนึ่งใน พ.ศ. 2526 (ค.ศ. 1983) ปีถัดมา บรรดาผู้ประกอบการเครื่องบริโภคต่าง ๆ ต้องพากับขบคิดหาหนทางปฏิรูประบบและวิธีการบรรจุภัณฑ์เพื่อป้องกันการลักลอบเจือปนสิ่งไม่พึงประสงค์ลงในสินค้า และอุตสาหกรรมทางเภสัชภัณฑ์หลีกเลี่ยงไม่ผลิตสินค้าในรูปแคปซูล เพราะการเปิดหลอดแคปซูลออกแล้วเจือสิ่งแปลกปลอมลงไปในนั้นสามารถกระทำได้โดยง่าย และโดยไม่ทิ้งร่องรอยพิรุธไว้อีกด้วย นอกจากนี้ ยังมีการปรับปรุงกฎหมายให้ถือว่า คดีเกี่ยวกับการเจือปนสารพิษในเครื่องอุปโภคบริโภคเป็นอาชญากรรมระดับชาติ และองค์การอาหารและยาแห่งสหรัฐอเมริกาก็ตราระเบียบใหม่เพื่อป้องกันการกระทำผิดในรูปแบบนี้ ซึ่งระเบียบดังกล่าวส่งผลให้ "แคปเลต" (caplet) หรือยาเม็ดแข็งที่ทำเป็นรูปแคปซูล เข้ามาแทนที่แคปซูลซึ่งเป็นปลอกพลาสติกบรรจุแป้งยาภายใน
การสังหารหมู่ที่เคลียร์เลก
การสังหารหมู่ที่เคลียร์เลก () หรือในสมัยหลังเรียก การสังหารหมู่ที่เกาะบลาดี () เป็นการสังหารหมู่ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม 1850 บนเกาะอันมีชื่อเป็นภาษาโปโมว่า "โบโนโพที" (Bo-no-po-ti) หรือ "บาดอนนาโพที" (Badon-napo-ti) หมายความว่า เกาะเก่า ตั้งอยู่ทางเหนือปลายเมืองเคลียร์เลก (Clear Lake) เทศมณฑลเลก (Lake County) รัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา หลังจากเหตุการณ์นี้แล้ว ผู้คนก็ขนานนามเกาะโบโนโพทีว่า "เกาะบลาดี" (Bloody Island, หมายความว่า เกาะเลือดนอง)
เหตุการณ์ 228
"วันสังหารหมู่ 228" มีชนวนมาจากความไม่พอใจของประชาชนชาวไต้หวันที่มีต่อเจ้าหน้าที่ตรวจสอบการค้าของเถื่อนของสำนักงานผู้ค้าผูกขาด และเจ้าหน้าที่ตำรวจ โดยเหตุการณ์เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2490 (1947)
ขณะที่เจ้าหน้าที่ของสำนักงานดังกล่าวพร้อมด้วยตำรวจเข้าจับกุมแม่ค้าแผงลอยบุหรี่รายหนึ่งในคดีค้าบุหรี่เถื่อน ได้ทำร้ายร่างกายแม่ค้า และประชาชนที่มามุงดูในเหตุการณ์ถึงแก่ชีวิต จนทำให้ชาวไต้หวันไม่พอใจรวมตัวกันบุกสถานีตำรวจเรียกร้องให้ทางการนำคนผิดมาลงโทษ แต่กลับไม่ได้รับการตอบรับแต่อย่างใด
ฝูงชนที่โกรธแค้นบุกเผาสำนักงานผู้ค้าผูกขาดในวันรุ่งขึ้น (28 กุมภาพันธ์) และในบ่ายวันนั้นประชาชนได้เคลื่อนตัวไปที่สำนักงานเขต เพื่อร้องเรียนขอความเป็นธรรมจากทางการ แต่ทว่าทหารรักษาความปลอดภัยได้ยิงปืนใส่ผู้ชุมนุมทำให้มีผู้เสียชีวิตมากมาย
การเสียชีวิตของประชาชนผู้บริสุทธิ์สร้างความแค้นเคืองเป็นทวีคูณต่อรัฐบาลก๊กมินตั๋ง จนทำให้ประชาชนทั่วเกาะพากันประท้วงรัฐบาล นัดหยุดงาน หยุดเรียน เป็นผลให้เฉินอี้ผู้ว่าการเขตบริหารเกาะไต้หวันในขณะนั้นจำต้องประกาศกฎอัยการศึก
ผลของเหตุการณ์ครั้งนั้น ทำให้พลเมืองผู้บริสุทธิบนเกาะไต้หวัน ถูกสังหารไปมากมาย (ระหว่าง10,000-20,000 คน)
ช็อกเหตุพิษติดเชื้อ
จากศูนย์ควบคุมโรคสหรัฐอเมริกา (Center for Disease Control, CDC) ช็อกเหตุพิษติดเชื้อนับเป็นสาเหตุการเสียชีวิตสูงสุดเป็นอันดับที่ 13 ในสหรัฐอเมริกา และเป็นสาเหตุการเสียชีวิตอันดับที่หนึ่งในหน่วยอภิบาล ซึ่งในทศวรรษหลังนี้มีอัตราการเสียชีวิตจากช็อกเหตุพิษติดเชื้อเพิ่มมากขึ้น ซึ่งเป็นผลมาจากการมีอุปกรณ์และหัตถการทางการแพทย์ที่เพิ่มขึ้น ผู้ป่วยภูมิคุ้มกันบกพร่องมากขึ้น และมีผู้ป่วยสูงอายุที่เพิ่มมากขึ้น ซึ่งสถานพยาบาลระดับทุติยภูมิ เช่น บ้านพักคนชรา มีอัตราของภาวะแบคทีเรียในเลือดเป็น 2-4 เท่าของสถานพยาบาลระดับปฐมภูมิ และร้อยละ 75 ของจำนวนดังกล่าวเป็นการติดเชื้อในโรงพยาบาล
ปฏิบัติการเอนเทบเบ
โดรา บลอค ชาวอิสราเอลวัย 74 ปีซึ่งเป็นพลเมืองของอังกฤษ ได้รับการนำตัวไปที่โรงพยาบาลมูลาโกในกัมปาลา หลังจากที่สำลักกระดูกไก่ หลังจากการโจมตีเธอถูกฆาตกรรมโดยเจ้าหน้าที่ของกองทัพยูกันดา เช่นเดียวกับบางส่วนของแพทย์และพยาบาลของเธอ สำหรับการพยายามที่จะเข้าไปแทรกแซงอย่างเด่นชัด ในเดือนเมษายนปี ค.ศ. 1987 เฮนรี เคิมบา ซึ่งเป็นอัยการสูงสุดและรัฐมนตรีว่าการกระทรวงยุติธรรมของยูกันดาในเวลานั้น ได้บอกคณะกรรมการสิทธิมนุษยชนของยูกันดาว่าบลอคถูกลากออกจากเตียงในโรงพยาบาลและถูกสังหารโดยนายทหารสองคนตามคำสั่งของอามิน บลอคถูกยิงและศพของเธอถูกทิ้งไว้ในกระโปรงหลังรถที่มีแผ่นหมายเลขทะเบียนหน่วยข่าวกรองของยูกันดา ศพของเธอถูกค้นพบใกล้กับสวนน้ำตาล 20 ไมล์ (32 กม.) ทางตะวันออกของกัมปาลาในปี ค.ศ. 1979 หลังสงครามยูกันดา-แทนซาเนีย ที่ยุติการปกครองของอามิน อามินยังสั่งให้ฆ่าชาวเคนยาหลายร้อยคนที่อาศัยอยู่ในยูกันดาเพื่อแก้แค้นที่ฝ่ายเคนยาช่วยเหลืออิสราเอลในการโจมตี มีรายงานว่าเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคมมีชาวเคนยา 245 คนเสียชีวิต รวมทั้งเจ้าหน้าที่สนามบินที่เอนเทบเบ และที่หลบหนีการถูกสังหารหมู่ ชาวเคนยาประมาณ 3,000 คนหนีจากประเทศยูกันดาในฐานะผู้ลี้ภัย
ไฮน์ริช ฮิมเลอร์
ปลายสงครามโลกครั้งที่สอง ฮิมเลอร์ตระหนักว่าเยอรมนีกำลังจะแพ้สงคราม เขาจึงแอบเจรจาสันติภาพกับผู้แทนฝ่ายสัมพันธมิตรอย่างลับ ๆ เมื่อสถานีวิทยุบีบีซีแฉเรื่องนี้ในวันที่ 28 เมษายน ค.ศ. 1945 ฮิตเลอร์ก็สั่งปลดเขาจากทุกตำแหน่งและมีคำสั่งให้ตามจับกุมเขา หลังกรุงเบอร์ลินถูกโซเวียตตีแตกในวันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1945 ฮิมเลอร์ก็แฝงตัวเป็นพลเรือนเดินทางไปอย่างไร้จุดหมาย เขาถูกด่านตรวจของโซเวียตกักตัวไว้ในวันที่ 21 พฤษภาคม และถูกส่งตัวให้กับหน่วยทหารอังกฤษในเมืองลือเนอบวร์คในวันที่ 23 พฤษภาคม เขาถูกสอบสวนและรับสารภาพว่าตัวเองเป็นใคร ขณะที่ถูกแพทย์อังกฤษพิสูจน์อัตลักษณ์นั่นเอง เขาก็กัดไซยาไนด์ที่ซ่อนไว้ในปากและเสียชีวิตลงในเวลา 15 นาที ร่างของเขาถูกเผาบริเวณใกล้กับเมืองลือเนอบวร์ค
คิลบิล
หลังจากเดอะไบรด์เป็นอิสระ เธอก็ได้เดินทางไปหาบั๊ดเพื่อจัดการบัญชีแค้นของเธอ แต่ในเวลาเดียวกัน แอวล์ ก็ได้นำเงินรางวัลนำจับเอามาให้บั๊ด แต่ในระหว่างที่แอวล์คุยกับบั๊ด เขาก็เอาดาบของเดอะไบรด์ให้กับแอวล์ แต่เมื่อบั๊ดเปิดกระเป๋าเพื่อนับเงินรางวัลนำจับ เขาก็ถูกงูพิษที่แอวล์ใส่ไว้ในกระเป๋าเงินกัดเข้าที่หน้าอกและหลายที่ในร่างกาย และในที่สุดบั๊ดก็สิ้นใจตาย จากนั้นแอวล์ก็โทรศัพท์บอกบิวล์เกี่ยวกับหลุมศพที่ฝังเดอะไบรด์เอาไว้ พร้อมกับเฉลยปริศนาของชื่อที่แท้จริงของเดอะไบรด์ที่มีชื่อว่า "เบียทริกซ์ คิดโด้"
ฆาตกรจักรราศี
14 ตุลาคม ค.ศ. 1969 ซานฟรานซิสโกคอร์นิเคิลส์ ได้รับจดหมายที่ส่งมาจากโซดิแอก ในฉบับนี้มีชิ้นส่วนชายเสื้อของพอล สไตน์แนบมาด้วย และนั้นเป็นหลักฐานพิสูจน์ว่าเขาเป็นผู้ก่อเหตุที่เพรสซิดิโอไฮท์ ในจดหมายยังมีคำขู่ระบุว่าเขาจะยิงรถโรงเรียน เวลา 2.00 น. ของวันที่ 22 ตุลาคม ค.ศ. 1969 บุคคลนิรนามอ้างตัวว่าเป็นโซดิแอกโทรศัพท์ไปยังกรมตำรวจโอคแลนด์ ว่าเขาต้องการหนึ่งในนักกฎหมายชื่อดังระหว่าง เอฟ. บี เบย์ลี หรือ เมลวิน เบลลิ ให้ไปออกรายการทอล์คโชว์ของ จิม ดันบาร์ ในช่วงเช้า ปรากฏว่า เอฟ. บี เบย์ลี ไม่สามารถไปร่วมรายการได้ เมลวินจึงได้ไปออกอากาศในช่วงเช้าของวันนั้นแทน เขาร้องขอให้ผู้ชมคอยติดตามการถ่ายทอดสด ในที่สุดบุคคลนิรนามโทรศัพท์เข้ามาในรายการหลายครั้ง เขาอ้างว่าตัวเขาชื่อแซม เมลวินจึงนัดพบเขาผ่านรายการที่เมืองดาลี แต่ชายคนดังกล่าวกลับไม่ปรากฏตัวออกมา เจ้าหน้าที่ตำรวจผู้ซึ่งเคยได้ยินเสียงของโซดิแอกได้ฟังเสียงของ "แซม" และสรุปว่าเสียงของแซมไม่ใช่เสียงของโซดิแอก นั้นทำให้ตำรวจเชื่อว่าผู้ที่โทรศัพท์เข้ามาในรายการไม่ใช่ฆาตกรตัวจริง การโทรศัพท์เข้ามาอีกครั้งในภายหลังถูกดักฟังและแกะรอยโดยเจ้าหน้าที่ จนพบว่ามันถูกโทรเข้ามาจากโรงพยาบาลนาปาโดยผู้ป่วยโรคจิต วันที่ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1969 โซดิแอกส่งจดหมายมาและภายในมีรหัสลับมาอีกชุดมีตัวสัญลักษณ์ทั้งหมด 340 ตัว 9 พฤศจิกายน วันถัดมาเขาได้ส่งจดหมายมาอีกฉบับมีความยาวทั้งหมด 7 หน้า ในเนื้อความระบุว่า วันที่เขาฆาตกรรม พอล สไตน์ เขาอ้างว่าหลังเขาเดินออกมาจากจุดเกิดเหตุมีตำรวจสองคนหยุดและพูดคุยกับเขาเป็นเวลา 3 นาที โดยซานฟรานซิสโกคอร์นิเคิลส์ได้ตัดส่วนหนึ่งของจดหมายแล้วออกตีพิมพ์ในวันที่ 12 พฤศจิกายน ซึ่งฉบับนั้นยังตีพิมพ์คำกล่าวอ้างของโซดิแอกด้วย ในวันนั้นเอง ดอน ฟูค ได้จดบันทึกอธิบายเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นในคืนนั้น ส่วนรหัสลับชุดนั้นไม่เคยมีผู้ใดถอดมันออกเลย
การสังหารหมู่ในนครชิคาโกด้วยยาไทลินอล พ.ศ. 2525
ยาแก้ปวดที่เป็นปัญหานั้นส่งมาจากโรงงานที่แตกต่างกัน แต่ด้วยความที่เหตุการณ์ตายไล่เลี่ยกันนี้เกิดขึ้นในท้องที่เดียวกัน เจ้าหน้าที่จึงจับจุดได้ว่าน่าจะเกิดความผิดปรกติในระหว่างกระบวนการผลิตยา กระนั้น ก็ยังไม่ละข้อสันนิษฐานว่าผู้ไม่ประสงค์ดีอาจใช้เวลาหลายสัปดาห์เข้าไปยังห้างร้านต่าง ๆ และสับเปลี่ยนกระปุกยาไทลินอลจากหิ้งด้วยกระปุกยาไทลินอลที่มีไซยาไนด์ (cyanide) ปลอมปนอยู่แทน อนึ่ง นอกเหนือไปจากยาห้ากระปุกที่นำพาความตายไปสู่ผู้เคราะห์ร้ายเจ็ดรายข้างต้นแล้ว เจ้าหน้าที่ยังตรวจพบยาอีกสามกระปุกที่มีสารพิษปลอมปนก่อนจะถูกเปิดอีกด้วย
ชีวพิษโบทูลินัม
สาวกของลัทธินี้ใช้อาวุธชีวภาพหลายชนิดก่อการร้ายหลายครั้งท่ามกลางฝูงชน ที่ก่อความเสียหายมากที่สุดคือการปล่อยของเหลวที่เรียกว่าซารินในรถไปใต้ดินโตเกียว 5 ขบวนในช่วงเวลาเร่งรีบในปี 1995 มีคนเสียชีวิต 12 คน บาดเจ็บอีกมากกว่า 5,000 คนในเหตุการณ์นั้น ภายหลังตำรวจพบว่าลัทธิสามารถผลิตซารินในจำนวนที่สามารถฆ่าได้หลายล้านคน ก่อนหน้านี้ลัทธินี้ได้วางกระเป๋าเดินทางสามใบที่อ้างว่าบรรจุสาร botulinum neurotoxin ไว้ในทางเดินใต้ดินแต่ก็ถูกตำรวจพบก่อน และยังมีความพยายามใช้ botulinum neurotoxin แบบละอองกระจายในอากาศเพื่อจุดประสงค์ทางการเมืองตามมาอีกสองครั้งในช่วงปี 1990-1995 เป้าหมายคือฐานทัพทหารสหรัฐฯ ในญี่ปุ่น แต่ความพยายามไม่เป็นผลสำเร็จเพราะความผิดพลาดทางเทคนิคจุลชีววิทยา โดยผลิตแบคทีเรีย Clostridium botulinum จากดินจากภาคเหนือของประเทศญี่ปุ่นมีระเบียบระดับนานาชาติ เพื่อป้องกันการนำอาวุธชีวภาพมาใช้ ได้แก่ พิธีสารเจนีวา พ.ศ. 2478 ซึ่งมีสาระสำคัญในการห้ามใช้อาวุธเคมีและอาวุธชีวภาพ หรืออนุสัญญาห้ามอาวุธชีวภาพซึ่งห้ามการพัฒนา สะสม และผลิตอาวุธชีวภาพ การตระหนักถึงความสำคัญของการป้องกันการก่อการร้ายทางชีวภาพในปัจจุบันไม่จำกัดเพียงในกลุ่มผู้กำหนดนโยบายเท่านั้น แต่ยังได้ขยายไปยังกลุ่มประชาคมวิจัยด้วย โดยมีความพยายามในการป้องกันมิให้ผู้ประสงค์ร้ายมีโอกาสเข้าถึงเชื้อโรคที่มีศักยภาพในการนำไปใช้เป็นอาวุธชีวภาพ ซึ่งปกติประชาคมวิจัยจะใช้ในการวิจัยเพื่อประโยชน์ทางการแพทย์ ผ่านการปฏิบัติงานภายใต้ระเบียบ กฎเกณฑ์ ของระบบความปลอดภัยทางชีวภาพ (Biosafety) และความมั่นคงทางชีวภาพ (Biosecurity) เป็นมาตรการหลักในการป้องกัน
วินาศกรรม 11 กันยายน
มีผู้เสียชีวิตทั้งสิ้น 2,996 คนจากเหตุวินาศกรรมครั้งนี้ ประกอบด้วยโจรจี้เครื่องบิน 19 คน และเหยื่อ 2,977 คน เหยื่อนี้แบ่งเป็น 246 คนบนเครื่องบินทั้งสี่เครื่อง (ซึ่งไม่มีผู้รอดชีวิตเลยแม้แต่คนเดียว), 2,606 คนในนครนิวยอร์ก ซึ่งมีทั้งที่อยู่ในอาคารระฟ้าทั้งสองและบนพื้นดิน และ 125 คนที่อาคารเพนตากอน เหยื่อเกือบทั้งหมดเป็นพลเรือน แต่มีทหาร 55 นายเสียชีวิตที่เพนตากอน
การบังคับให้ฆ่าตัวตาย
กรณีที่มีชื่อเสียงอีกกรณีหนึ่งของ “การบังคับให้ฆ่าตัวตาย” คือการฆ่าตัวตายของจอมพลเออร์วิน รอมเมล (Erwin Rommel) แม่ทัพของกองทัพเยอรมันระหว่างสงครามโลกครั้งที่สอง เมื่อรอมเมลแสดงความขาดความเชื่อมั่นว่าเยอรมันจะชนะสงครามและถูกต้องสงสัยว่ามีส่วนร่วมในแผนการลอบสังหารอดอล์ฟ ฮิตเลอร์เมื่อวันที่ 20 กรกฎาคม ค.ศ. 1944 เพราะความที่เป็นที่นิยมของประชาชนเยอรมันรอมเมลจึงถูกบังคับให้ฆ่าตัวตาย ฮิตเลอร์ให้รอมเมลเลือกระหว่างการลงโทษโดยการกินไซยาไนด์ (cyanide) หรือโดยการลงโทษครอบครัวและผู้ที่ทำงานกับรอมเมลให้ได้รับความอัปยศ รอมเมลจึงเลือกวิธีแรก นอกจากกรณีนี้แล้วก็ยังมีผู้นำทางการทหารอีกหลายคนในรัฐบาลของฮิตเลอร์ที่ถูกบังคับให้ฆ่าตัวตาย
ลิตเติลบอย
มีผู้คนประมาณ 70,000 คน เสียชีวิตอันเป็นผลจากการระเบิดโดยตรง และที่ได้รับบาดเจ็บอีกเป็นจำนวนใกล้เคียงกัน ขณะที่ผู้คนอีกจำนวนมากต้องเสียชีวิตในภายหลังจากการะเบิด อันเนื่องมาจากกัมมันตรังสี และมะเร็ง
ริชาร์ด นิกสัน
เมื่อการเจรจาชะงักลงในวันที่18 ธันวาคม ค.ศ. 1972 ประธานาธิบดี ริชาร์ด นิกสัน ได้สั่งให้ส่งเครื่องบินทิ้งระเบิดแบบ บี-52 ไปทิ้งระเบิดโจมตีเวียดนามเหนือที่ กรุงฮานอย (Hanoi) และให้วางทุ่นระเบิดปิดอ่าวเมืองท่าไฮฟอง (Haiphong) ปฏิบัติการครั้งนี้ถูกเรียกว่า Operation Linebacker II การโจมตีครั้งนี้ของสหรัฐอเมริกานับว่ารุนแรงที่สุดในสงครามเวียดนาม โดยเครื่องบินทิ้งระเบิดบี-52 กว่า 500 ลำ ผลัดเปลี่ยนไปทิ้งระเบิดในช่วงวันที่ 18-30 ธันวาคม ระเบิดที่ทิ้งในเวียดนามมีน้ำหนักรวมมากกว่า 15,000 ตันต่อมาเรียกปฏิบัติการครั้งนี้ว่า "การทิ้งระเบิดปูพรมวันคริสต์มาส” (Christmas Bombing) หลังจากเหตุการณ์ดังกล่าวนิกสันมีการเจรจาสันติภาพในเวียดนามเกี่ยวกับสงครามในเวียดนามซึ่งตกลงเรียกร้องให้หยุดการต่อสู้และปลดปล่อยนักโทษสงครามทั้งหมด ข้อตกลงนี้ไม่สามารถยุติการต่อสู้เพื่อการดิ้นรนในเวียดนามใต้และเขมร แต่ก็เป็นการตัดกองทัพอเมริกันออกจากสงครามครั้งนี้โดยสิ้นเชิง
การสังหารหมู่ในนครชิคาโกด้วยยาไทลินอล พ.ศ. 2525
ด้วยการปฏิบัติหน้าที่อย่างรวดเร็ว พนักงานสืบสวนพบว่าการตายทั้งหมดในนครชิคาโกล้วนเชื่อมโยงกันโดยมียาแก้ปวด "ไทลินอล" เป็นศูนย์กลาง รัฐบาลท้องถิ่นออกประกาศเตือนทางวิทยุกระจายเสียงและโทรทัศน์กระจายภาพ และเจ้าหน้าที่ตำรวจขับรถตระเวนไปตามบ้านเรือนทุกหลังคาเรือนเพื่อแจ้งเตือนอย่างถึงที่ด้วยโทรโข่ง
ชิคาโก แอล
สายสีส้ม
ภารกิจชิคาโก
ในตอนเช้า กองบังคับการกองพลได้ส่งหน่วยลาดตระเวณไปช่วยเหลือในการขนย้ายอุปกรณ์จากเครื่องร่อนอยู่ในสภาพพังยับเยิน (เครื่องร่อนบางลำที่เสียหายมากจะไม่สามารถขนย้ายอุปกรณ์ได้อย่างรวดเร็ว) และนำทางพวกเขาไปที่อีส์วิลย์ (Hiesville) การเก็บรวบรวมอุปกรณ์เป็นขั้นตอนที่ใช้ระยะเวลานานมาก แต่ตอนบ่ายหน่วยลาดตระเวณได้กลับมาพร้อมรถจี๊ป 3 คัน, ปืนต่อสู้อากาศยาน 6 กระบอก ทหารอีก 115 นาย และเชลยเยอรมันอีก 35 นาย ในบันทึกของกองทัพอากาศสหรัฐ ได้ระบุไว้ว่าปฏิบัติการชิคาโกนั้น "ประสบความสำเร็จเกินความคาดหมาย"
การเสียชีวิตของไมเคิล แจ็กสัน
ร่างของเขาถูกนำขึ้นเฮลิคอปเตอร์ไปยังสำนักงานชันสูตรศพลอสแอนเจลิส ขั้นตอนดำเนินการชันสูตรใช้เวลากว่า 3 ชั่วโมง มีขึ้นในวันถัดมาในความรับผิดชอบของพนักงานสอบสวนแห่งลอสแอนเจลิสโดยหัวหน้าแพทย์นิติเวช Lakshmanan Sathyavagiswaranซึ่งต่อมาครอบครัวของแจ็กสันได้ดำเนินการเตรียมชันสูตรศพครั้งที่ 2 เพื่อเร่งหาผลข้อมูลเกี่ยวกับสาเหตุการเสียชีวิตของเขาหลังจากที่การชันสูตรเบื้องต้นเสร็จสิ้น เครก ฮาร์วีย์ หัวหน้าผู้ตรวจสอบสำนักงานชันสูตรกล่าวว่าไม่พบเครื่องพิสูจน์ถึงการบาดเจ็บหรือผิดกฎหมาย วันที่ 28 สิงหาคม พนักงานสอบสวนแห่งลอสแอนเจลิส ได้ออกแถลงอย่างเป็นทางการถึงสาเหตุการเสียชีวิตของแจ็กสันว่ามาจากการถูกฆาตกรรม เจ้าหน้าที่ชันสูตรศพประจำพื้นที่ระบุว่า เขาเสียชีวิตอันเนื่องมาจากการรวมกันของยาหลายชนิดในร่างกาย โดยสารเสพติดที่สำคัญที่สุดคือ โปรโพฟอล ที่มีฤทธิ์ระงับความรู้สึก และลอราเซแพม คลายความกังวล ส่วนสารเสพติดอื่นๆที่พบได้น้อยกว่าในร่างกาย ได้แก่ มิดาโซแลม ,ไดอาซีแฟม,ลิโดเคน และเอฟีดรีน ซึ่งล้วนเป็นสารเสพติดประเภทช่วยในการนอนหลับ และคลายความเครียด โดยเจ้าหน้าที่ชันสูตรได้ส่งผลทางพิษวิทยาที่เสร็จสมบูรณ์เป็นรายงานส่วนตัวตามคำร้องของเจ้าหน้าที่ตำรวจและอัยการเขตต่อมาวันที่ 1 ตุลาคม สถานีออกอากาศอังกฤษ ได้รายงานถึงบันทึกผลการชันสูตรโดยเปิดเผยว่าเขามี "สุขภาพที่ดีมาก"สำหรับอายุของเขาและหัวใจยังคงแข็งแรง เอกสารระบุว่าปัญหาสุขภาพที่สำคัญที่สุดของแจ็กสันคือการอักเสบเรื้อรังที่ปอด แต่นั่นไม่ใช่สาเหตุที่นำไปสู่การเสียชีวิต อวัยวะอื่นๆที่สำคัญของเขายังเป็นปกติ และไม่พบการแข็งตัวของหลอดเลิอดแดงยกเว้นการสะสมของคราบจุลินทรีย์เล็กน้อยในหลอดเลือดแดงที่ขารายงานการชันสูตรระบุว่าเขามีน้ำหนัก 136 ปอนด์ (62 กิโลกกรัม) และความสูง 5 ฟุต 9 นิ้ว (175 ซม.) ซึ่งเท่ากับดัชนีมวลกาย 20.1ฟ็อกซ์นิวส์ สถานีโทรทัศน์ข่าวสหรัฐระบุว่าข้อมูลนี้ยืนยันถึงข่าวลือที่ว่าแจ็กสันผอมแห้งขณะที่สำนักข่าวเอพีระบุว่า น้ำหนักตัวของเขาอยู่ในช่วงที่ยอมรับได้
แอล คาโปน
แอลฟอนซ์ แกเบรียล คาโปน () หรือ แอล คาโปน (Al Capone; 17 มกราคม 1899 – 25 มกราคม 1947) เป็นชาวสหรัฐอเมริกาซึ่งเป็นนักเลงโตในยุคประเวณีเฟื่องฟู และก่อให้เกิดองค์กรอาชญากรรมชื่อ "ก๊วนชิคาโก" (Chicago Outfit) หรือภายหลังเป็นที่รู้จักในชื่อ "พวกคาโปน" (Capones) ซึ่งอุทิศตนให้แก่การขนและค้าสุราเถื่อน รวมถึงกิจกรรมนอกรีตอย่างอื่น เช่น การค้าประเวณี ในเมืองชิคาโกระหว่างต้นทศวรรษที่ 1920 ถึงปี 1931
โชโก อาซาฮาระ
โชโก อาซาฮาระ () (2 มีนาคม พ.ศ. 2498 – 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2561) (ชื่อตอนเกิด ชิซูโอะ มัตสึโมโตะ ) อดีตผู้นำลัทธิโอมชินริเกียว ชาวญี่ปุ่น เป็นผู้ปล่อยแก๊สซารินโจมตีสถานีรถไฟฟ้าใต้ดินของกรุงโตเกียว เมื่อปี พ.ศ. 2538 ทำให้มีผู้เสียชีวิต 12 คน บาดเจ็บอีกหลายคน ถูกศาลสูงญี่ปุ่นพิพากษาให้ประหารชีวิตด้วยการแขวนคอ ในวันที่ 6 กรกฎาคม พ.ศ. 2561 โชโกถูกประหารชีวิตพร้อมกับสมาชิกลัทธิอีก 6 ราย
แผนลับ 20 กรกฎาคม
ราว 12.30 น. การประชุมเริ่มขึ้น ชเตาฟ์เฟนแบร์กขอตัวใช้ห้องน้ำในสำนักงานของจอมพลไคเทิล และเขาได้ใช้คีมกระแทกปลายตัวจุดระเบิดดินสอสอดเข้าไปในแท่งระเบิดพลาสติก 1 กิโลกรัมซึ่งห่อด้วยกระดาษสีน้ำตาล ตัวจุดระเบิดประกอบด้วยหลอดทองแดงบาง ๆ ที่มีคอปเปอร์คลอไรด์ซึ่งจะใช้เวลาประมาณ 10 นาทีกัดกร่อนสายที่รั้งเข็มแทงชนวนไว้จากเพอร์คัสชันแค็ป (percussion cap) จากนั้น เขาบรรจุระเบิดที่เตรียมแล้วลงในกระเป๋าเอกสารอย่างรวดเร็ว เพราะเขาได้รับคำสั่งให้กลับเข้าประชุม ระเบิดบล็อกที่สองถูกคู่ยึดไว้ ไม่ได้ใส่ลงไปในกระเป๋าเอกสาร เขาเข้าห้องประชุมและพันตรี แอนสท์ โยน ฟอน ไฟรเอนด์ วางกระเป๋าเอกสารของชเตาฟ์เฟนแบร์กใต้โต๊ะซึ่งฮิตเลอร์และนายทหารอีกกว่า 20 นายประชุมอยู่โดยไม่รู้ตัว ไม่กี่นาทีต่อมา ชเตาฟ์เฟนแบร์กได้รับโทรศัพท์ที่วางแผนล่วงหน้าและออกจากห้อง สันนิษฐานว่าพันเอก ไฮนซ์ บรันดท์ ใช้เท้าเลื่อนกระเป๋าเอกสารไปด้านข้างโดยผลักไปอยู่หลังขาโต๊ะประชุม ฉะนั้น จึงสะท้อนแรงระเบิดจากฮิตเลอร์แต่ทำให้เขาเสียชีวิตและเสียขาไปข้างหนึ่งเมื่อระเบิดจุดระเบิดขึ้นโดยไม่ได้ตั้งใจ ระหว่างเวลา 12.40 น. และ 12.50 น. ระเบิดทำงาน และพังห้องประชุมพินาศ นายทหารสามนายและนักชวเลขได้รับบาดเจ็บสาหัสและเสียชีวิตจากนั้นไม่นาน ฮิตเลอร์รอดชีวิต เช่นเดียวกับคนอื่นที่ได้ขาโต๊ะประชุมรับแรงระเบิดไว้ กางเกงขายาวของฮิตเลอร์ถูกเผาและขาดรุ่งริ่ง และเยื่อแก้วหูเขาทะลุ เช่นเดียวกับผู้รอดชีวิตคนอื่นส่วนใหญ่ในห้อง 24 คน หากวางระเบิดไว้ในบล็อกที่สอง เป็นไปได้ว่าทุกคนที่เข้าประชุมจะเสียชีวิตทั้งหมด
การสังหารหมู่นานกิง
การสังหารหมู่นานกิง () หรือรู้จักกันในนามการข่มขืนนานกิง () เป็นการสังหารหมู่และการข่มขืนยามสงคราม (war rape) ซึ่งเกิดขึ้นเป็นเวลาหกสัปดาห์หลังญี่ปุ่นยึดนครนานกิง อดีตเมืองหลวงของสาธารณรัฐจีน เมื่อวันที่ 13 ธันวาคม 1937 ระหว่างสงครามจีน-ญี่ปุ่นครั้งที่สอง ในช่วงนี้ พลเรือนและทหารจีนที่ถูกปลดอาวุธหลายแสนคนถูกทหารกองทัพบกจักรวรรดิญี่ปุ่นฆ่า ทั้งยังเกิดการข่มขืนและฉกชิงทรัพย์อย่างกว้างขวาง นักประวัติศาสตร์และพยานประเมินว่ามีผู้ถูกฆ่าระหว่าง 250,000 ถึง 300,000 คน ผู้ก่อการสังหารหมู่หลายคน ซึ่งขณะนั้นถูกตราว่าเป็นอาชญากรรมสงคราม ภายหลังถูกไต่สวนและตัดสินว่ามีความผิด ณ ศาลชำนาญพิเศษอาชญากรรมสงครามนานกิง และถูกประหารชีวิต ในการนี้ เจ้าชายยะซุฮิโกะ อะซะกะ พระอนุวงศ์ญี่ปุ่น อันเป็นผู้ก่อการสำคัญคนหนึ่ง ทรงรอดจากการฟ้องคดีอาญา เพราะฝ่ายสัมพันธมิตรได้ให้ความคุ้มครองไว้ก่อน
แผนลับ 20 กรกฎาคม
เมื่อเรแมร์เข้าควบคุมสถานการณ์ในกรุงเบอร์ลินและข่าวสะพัดไปว่าฮิตเลอร์ยังมีชีวิตอยู่ สมาชิกที่ไม่ค่อยเด็ดเดี่ยวของการคบคิดในกรุงเบอร์ลินเริ่มเปลี่ยนฝ่าย มีการต่อสู้ในเบนด์แลร์บล็อกระหว่างนายทหารที่สนับสนุนและคัดค้านรัฐประหาร และชเตาฟ์เฟนแบร์กได้รับบาดเจ็บ เมื่อเวลา 23.00 น. ฟรอมม์กลับเข้าควบคุม และหวังว่าการแสดงความภักดีอย่างออกนอกหน้าจะช่วยเขาได้ เมื่อเบคทราบว่าสถานการณ์สิ้นหวัง ยิงตัวตาย เป็นผู้ฆ่าตัวตายคนแรกในหลายวันให้หลัง แม้ทีแรกเบคเพียงแค่ทำให้ตัวบาดเจ็บสาหัสเท่านั้น เขาถูกทหารยิงที่คอ ฟรอมม์จัดศาลทหารเฉพาะหน้าอันประกอบด้วยตัวเขาเอง และพิพากษาลงโทษประหารชีวิตออลบริชท์ ชเตาฟ์เฟนแบร์ก แฮฟเทิน และออลบริชท์ แมร์ทซ์ ฟอน เควียร์นไฮม์ นายทหารอีกคน เมื่อเวลา 00.10 น. ชอองวันที่ 21 กรกฎาคม พวกเขาถูกประหารชีวิตในลานด้านนอก ซึ่งอาจเป็นเพื่อป้องกันไม่ให้พวกเขาเปิดเผยการมีส่วนของฟรอมม์ มีผู้อื่นจะถูกประหารชีวิตอีกเช่นกัน แต่เมื่อเวลา 00.30 น. เอ็สเอ็สนำโดยออทโท สกอร์เซนีมาถึงและห้ามประหารชีวิตเพิ่ม
คิลบิล
5 ปีต่อมา เธอเริ่มออกตามล่าคนที่ทำร้ายเธอในโบสถ์ โดยเป้าหมายนี้คือ จินนี่ เบวล์ (วิวีก้า เอ. ฟอกซ์) หรือ เวโรนิต้า กรีน โดยเธอบุกเข้าไปในบ้านและเกิดการต่อสู้กัน จากนั้น นิกกี้ ลูกสาวของเวโรนิต้าก็กลับจากโรงเรียน และทั้งสองก็หยุดการต่อสู้กัน จากนั้นทั้งคู่ก็เดินเข้าไปในครัวและพูดคุยกัน แต่ เดอะไบรด์ ไม่ยอมใจอ่อน ทันใดนั้นเวโรนิต้าก็ใช้ปืนที่ซ่อนไว้ในกล่องขนมในตู้เย็นยิงใส่ แต่ เดอะไบรด์ ก็ใช้มีดพกของเธอ ขว้างเข้าใส่หน้าอกของ เวโรนิต้า อย่างเต็มแรง จนเวโรนิต้าขาดใจตายในที่สุด แต่ลูกสาวของเธอก็เข้ามาเห็นเหตุการณ์ โดย เดอะไบรด์ ให้สัญญาว่าถ้าเมื่อไหร่โตขึ้น ก็มาล้างแค้นให้กับแม่ของเธอได้ จากนั้น เดอะไบรด์ ก็ออกเดินทางเพื่อตามล้างแค้นในบัญชีของเธอต่อ ด้วยรถปิคอัพที่ชื่อ "Pussy Wagon"
การริเริ่มเมริดา
ในช่วงการบริหารของประธานาธิบดีกัลเดรอน รัฐบาลเม็กซิโกใช้เงินประมาณ 7 พันล้านดอลลาร์สหรัฐในการศึก 18 เดือนเพื่อต่อต้านแก๊งค้ายา ประมาณว่าในปี ค.ศ. 2006 มีผู้เสียชีวิตจากความรุนแรงที่เกี่ยวกับยาเสพติดประมาณ 2,000 คน, ประมาณ 2,300 คนเสียชีวิตในปี ค.ศ. 2007; มากกว่า 3,725 คนเสียชีวิตในปี ค.ศ. 2008 ผู้เสียชีวิตหลายคนเป็นสมาชิกแก๊งที่ถูกสังหารโดยคู่แข่งหรือโดยรัฐบาล อีกทั้งบางคนเสียชีวิตโดยที่ไม่รู้อิโหน่อิเหน่
ส่วนเจ้าหน้าที่ตำรวจและทหารอย่างน้อย 450 คนถูกสังหารตั้งแต่เดือนมกราคม ค.ศ. 2007
การดำรงตำแหน่งนายกรัฐมนตรีของทักษิณ ชินวัตร
หลังรัฐประหารปี 2549 คณะทหารผู้ยึดอำนาจการปกครองสั่งการสืบสวนการรณรงค์ต้านยาเสพติดอีกชุด โดยมีอดีตอัยการสูงสุด คณิต ณ นคร เป็นประธานคณะกรรมการสืบสวนพิเศษ คณะกรรมการพบว่าผู้ที่ถูกฆ่ามากถึง 1,400 คนจาก 2,500 คนไม่มีความเชื่อมโยงกับยาเสพติด คณะกรรมการให้ความเห็นว่าการฆ่านี้มาจากนโยบายของรัฐบาล แต่ไม่มีการดำเนินคดีกับผู้ที่เกี่ยวข้อง
การสังหารหมู่ที่ท่าอากาศยานลอด
วันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1972 โกะโซะ โอะกะโมะโตะ, สึโยะชิ โอะกุไดระและยะสึยุกิ ยะสึดะ สมาชิกกองทัพแดงญี่ปุ่นที่ได้รับการฝึกจากกลุ่ม PFLP-EO เดินทางมาที่ท่าอากาศยานด้วยเที่ยวบินจากกรุงโรม กลุ่ม PFLP-EO เลือกพวกเขาแทนชาวปาเลสไตน์เพื่อหลบเลี่ยงการตรวจจับจากฝ่ายอิสราเอล ทั้งสามคนแต่งกายทั่วไปและถือกล่องไวโอลิน เมื่อมาถึงพื้นที่พักคอย พวกเขาหยิบปืนเล็กยาวจู่โจม vz. 58 ที่ถอดพันท้ายออกจากกล่องไวโอลินแล้วกราดยิงไปที่ผู้คน ก่อนจะโยนระเบิดมือ ต่อมายะสึดะถูกผู้ก่อเหตุด้วยกันยิงเสียชีวิต ด้านโอะกุไดระย้ายไปยิงผู้โดยสารขาเข้าก่อนจะถูกระเบิดตัวเองเสียชีวิต ส่วนโอะกะโมะโตะถูกยิงก่อนถูกจับกุม เหตุการณ์นี้ทำให้มีผู้เสียชีวิต 26 คน เป็นชาวปวยร์โตรีโก 17 คน ชาวอิสราเอล 8 คนและชาวแคนาดา 1 คนและมีผู้บาดเจ็บ 80 คน
การยึดกรุงไซ่ง่อน
ในวันที่ 3 เมษายน ประธานาธิบดีเจอรัลด์ อาร์. ฟอร์ดแห่งสหรัฐอเมริกา ก็ประกาศให้เริ่มปฏิบัติการเบบีลิฟท์ ซึ่งเป็นการอพยพเด็กกำพร้าประมาณ 2,000 คนออกมาจากประเทศ แต่เครื่องบิน C-5A กาแลคซีลำหนึ่งที่เข้าร่วมปฏิบัติการเกิดตก ทำให้ผู้โดยสาย 138 คนเสียชีวิต และบั่นทอนกำลังใจของเจ้าหน้าที่อเมริกันอย่างมาก นอกจากเด็กกำพร้า 2,000 คนที่ถูกอพยพในปฏิบัติการเบบีลิฟท์แล้ว ปฏิบัติการนิวไลฟ์ยังทำการอพยพชาวเวียดนามอีกกว่า 110,000 คน
คืนมีดยาว
ด้วยจำนวนอย่างน้อย 85 คนได้เสียชีวิตในช่วงการกวาดล้าง แม้ว่าจำนวนผู้เสียชีวิตในช่วงสุดท้ายอาจจะมีในจำนวนนับร้อย และบางประมาณได้ดำเนินสูงถึง 700 คน ถึง 1,000 คน จำนวนมากกว่าหนึ่งพันคนที่เป็นฝ่ายตรงข้ามได้ถูกจับกุม การสังหารส่วนใหญ่ได้ถูกดำเนินโดยหน่วยชุทซ์ชตัฟเฟิล(เอ็สเอ็ส)และเกสตาโพ(Geheime Staatspolizei) ตำรวจลับของระบอบการปกครอง การกวาดล้างอย่างแข็งขันและรวมถึงการได้รับการสนับสนุนของกองทัพไรชส์เวร์สำหรับฮิตเลอร์ นอกจากนี้ยังเป็นรากฐานทางกฎหมายสำหรับระบอบนาซี เนื่องจากศาลเยอรมันและคณะรัฐมนตรีได้ทำลายกฎหมายข้อห้ามที่มีมาหลายศตวรรษอย่างรวดเร็วที่ต่อต้านการวิสามัญฆาตกรรมเพื่อแสดงให้เห็นถึงความจงรักภักดีของพวกเขาที่มีต่อระบอบการปกครอง คืนมีดยาวเป็นจุดหักเหสำหรับรัฐบาลเยอรมัน การสถาปนาฮิตเลอร์ให้เป็น"ผู้ทรงยุติธรรมสูงสุดของประชาชนเยอรมัน" ในขณะที่เขาได้กล่าวสุนทรพจน์ที่อาคารรัฐสภาไรชส์ทาค การประกอบพิธีประทับตรารัฐสภาของไรช์ที่สาม ตั้งแต่ ปี ค.ศ. 1933 ถึง ค.ศ. 1945
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
หลังการบุกครองอิตาลีของฝ่ายสัมพันธมิตรใน ค.ศ. 1943 มุสโสลินีถูกปลดโดยปีเอโตร บาโดลโย ผู้ยอมจำนนต่อฝ่ายสัมพันธมิตร ตลอด ค.ศ. 1943 และ 1944 สหภาพโซเวียตค่อย ๆ บีบให้กองทัพของฮิตเลอร์ล่าถอยตามแนวรบด้านตะวันออก วันที่ 6 มิถุนายน ค.ศ. 1944 กองทัพสัมพันธมิตรตะวันตกขึ้นฝั่งทางตอนเหนือของฝรั่งเศสในหนึ่งในปฏิบัติการสะเทินน้ำสะเทินบกที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ ปฏิบัติการโอเวอร์ลอร์ด ด้วยเหตุความเสื่อมถอยของกองทัพเยอรมัน นายทหารหลายคนจึงสรุปว่า ความพ่ายแพ้หลีกเลี่ยงไม่ได้ และการตัดสินใจผิดพลาดหรือการปฏิเสธของฮิตเลอร์จะยืดสงครามออกไปและส่งผลให้ประเทศชาติพังพินาศย่อยยับ ความพยายามลอบสังหารที่ได้รับความสนใจหลายครั้งต่อฮิตเลอร์เกิดขึ้นระหว่างช่วงนี้
ระหว่าง ค.ศ. 1939 และ 1945 มีหลายแผนในการลอบสังหารฮิตเลอร์ ซึ่งบางแผนดำเนินไปยังระดับที่สำคัญ แผนที่เป็นที่รู้จักกันมากที่สุดมาจากภายในเยอรมนี และอย่างน้อยบางส่วนมาจากโอกาสที่เพิ่มขึ้นที่เยอรมนีจะแพ้สงคราม ในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 1944 แผนลับ 20 กรกฎาคม ส่วนหนึ่งของปฏิบัติการวาลคือเรอ เคลาส์ ฟ็อน ชเตาเฟินแบร์ค ติดตั้งระเบิดไว้ในกองบัญชาการแห่งหนึ่งของฮิตเลอร์ โวลฟ์สชันเซอ (รังหมาป่า) ที่รัสเทนบูร์ก ฮิตเลอร์รอดชีวิตอย่างหวุดหวิดเพราะบางคนผลักกระเป๋าเอกสารที่บรรจุระเบิดไปหลังขาโต๊ะประชุมที่หนักอย่างไม่รู้ เมื่อเกิดระเบิดขึ้น โต๊ะสะท้อนแรงระเบิดส่วนมากไปจากฮิตเลอร์ ภายหลัง ฮิตเลอร์สั่งการตอบโต้อย่างโหดร้าย ซึ่งส่งผลให้มีการประหารชีวิตคนกว่า 4,900 คน
ขึ้นทำเนียบจับตาย
วันหนึ่ง ดร.ริชาร์ด คิมเบิล (แฮร์ริสัน ฟอร์ด) ศัลยแพทย์ชื่อดังแห่งเมืองชิคาโกได้กลับมาถึงบ้านและพบว่า เฮเลน (เซล่า วอร์ด) ถูกฆ่าตายโดยคนร้ายที่เป็นชายแขนเดียว คิมเบิลกับคนร้ายจึงต่อสู้กัน แต่แล้วคนร้ายก็หนีไปได้ ทว่าหลังการสืบสวนกลับไม่พบร่องรอยการงัดแงะ รวมถึงการพุ่งเป้าไปที่ผลประโยชน์จากประกันชีวิตจำนวนมหาศาลที่เฮเลนเคยทำเอาไว้ก่อนตาย ตลอดจนเจ้าหน้าที่สายด่วน 911 เข้าใจผิดคิดว่าเฮเลนโทรมาแจ้งว่าโดนสามีทำร้าย คิมเบิลเลยกลับถูกตั้งข้อหาว่าก่อการฆาตกรรมภรรยาตัวเอง พร้อมทั้งถูกส่งตัวไปยังเรือนจำโดยรถบัสเพื่อรอวันประหาร แต่ระหว่างทางดันเกิดเหตุให้รถบัสต้องประสบอุบัติเหตุ คิมเบิลจึงสบโอกาสดังกล่าวหลบหนีไป จากนั้น แซมมวล เจราร์ด (ทอมมี่ ลี โจนส์) เจ้าหน้าที่ทางการสหรัฐฯ พร้อมด้วยลูกทีมก็ได้มาถึงที่เกิดเหตุ และเริ่มดำเนินการออกตามล่าตัวคิมเบิล ขณะเดียวกันคิมเบิลก็ลักลอบเข้าไปในโรงพยาบาลเพื่อทำแผลและโกนหนวดเพื่อเปลี่ยนรูปพรรณสัณฐาน ก่อนจะพยายามหลบหนีต่อไป กระทั่งไปโดนเจราร์ดต้อนจนมุมที่ปลายเขื่อน คิมเบิลจึงตัดสินใจกระโดดลงน้ำเบื้องล่างหายไป
การสังหารหมู่ที่ลิดยิตแซ
เป็นการชำระแค้นจากเหตุการณ์การลอบสังหารผู้ว่าการรัฐไรช์ ไรน์ฮาร์ท ไฮดริช ในปลายฤดูใบผลิ ปี ค.ศ. 1942 ทั้งหมดของชาย 173 คน ที่มีอายุ 15 ขึ้นไปจากหมู่บ้านถูกประหารชีวิต เมื่อวันที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 1942 อีก 11 คนที่ไม่ได้อยู่ในหมู่บ้านถูกจับกุมและประหารชีวิตในไม่นานหลังจากนั้น พร้อมกับคนอื่นๆอีกหลายคนที่ถูกจับกุม ผู้หญิง 184 คนและเด็ก 88 คนถูกเนรเทศไปยังค่ายกักกัน; เด็กไม่กี่คนที่ถูกพิจารณาว่าเหมาะสมสำหรับการถอดเป็นอักษรเยอรมัน (Germanisation) ถูกส่งไปยังครอบครัวเอ็สเอ็สและส่วนที่เหลือถูกส่งไปยังค่ายมรณะเคล์มนอที่พวกเขาถูกฆ่าตายด้วยการรมแก็ส
ชีวพิษโบทูลินัม
ลัทธิโอมชินริเกียวซึ่งถือกำเนิดในประเทศญี่ปุ่นในปีค.ศ.1987 ก็มีประวัติการใช้อาวุธชีวภาพมากมายเพื่อก่อการร้าย หนึ่งในอาวุธชีวภาพที่พยายามผลิตและนำมาใช้คือสาร botulinum neurotoxin ระบบความเชื่อของลัทธินี้มีรากฐานจากเรื่องราวลึกลับและคำสอนด้านปรัชญาเกี่ยวกับการทำลายล้างเพื่อความอยู่รอด การสิ้นสุดของโลก และสงครามโลกครั้งที่สาม บรรดาสาวกถูกกระตุ้นให้เข้าไปมีส่วนร่วมทางการเมืองของประเทศ โชโก อะซาฮาระ ผู้ก่อตั้งเคยเป็นศาสตราจารย์ในมหาวิทยาลัยมาก่อนจึงมีนักวิทยาศาสตร์รุ่นใหม่และผู้เชี่ยวชาญชั้นนำจากหลายมหาวิทยาลัยมีชื่อหลายคนที่เชื่อในลัทธินี้ ลิทธิโอมชินริเกียวจึงมีนักวิทยาศาสตร์กว่าสามร้อยคนที่เชี่ยวชาญเรื่องเคมี ชีววิทยา ยา และพันธุวิศวกรรมที่ทำงานให้กับลัทธิโดยมีเงินทุนกว่าหมื่นล้านดอลล่าสหรัฐจากการบริจากของสมาชิกและการขายหนังสือ ต่อมาภายหลังสาวกของลัทธิแพ้การเลือกตั้งอย่างราบคาบ โชโก อะซาฮาระที่โกรธแค้นก็กล่าวหาว่ารัฐบาลโกงและเริ่มก่อเหตุสังหารหมู่นับแต่นั้น
ไมเคิล แจ็กสัน
ในเวลาต่อมาสำนักข่าวหลายแหล่งข่าวให้ข้อมูลไม่ระบุที่มาว่าเจ้าหน้าที่ชันสูตรศพลอสแอนเจลิสตัดสินใจระบุว่าการเสียชีวิตของไมเคิล แจ็กสันเป็นการถูกฆาตกรรม ในเวลาที่เสียชีวิต แจ็กสันถูกให้โปรโพฟอล ยานอนหลับที่ชื่อว่าลอราเซแพมและยามิดาโซแลมพนักงานสอบสวนกำลังจะสรุปสำนวนการสอบสวนเพื่อดำเนินคดีกับ นายแพทย์คอนราด เมอร์เรย์ แพทย์ประจำตัวของไมเคิล แจ็กสัน ในข้อหากระทำการโดยประมาทเป็นเหตุให้ผู้อื่นถึงแก่ความตายต่อไป ร่างของแจ็กสันถูกฝังเมื่อวันที่ 3 กันยายน 2009 ที่สุสานฟอเรสต์ลอว์น เมืองเกรนเดล รัฐแคลิฟอเนีย
การชุมนุมของแนวร่วมประชาธิปไตยต่อต้านเผด็จการแห่งชาติ พ.ศ. 2553
ชาวต่างประเทศ
ในเหตุการณ์นี้มีประชาชนเสียชีวิตอย่างน้อย 58 ราย ทหารเสียชีวิต 4 ราย ตำรวจเสียชีวิต 2 ราย และชาวต่างประเทศเสียชีวิต 2 ราย รวม 66 รายซึ่งรายชื่อผู้เสียชีวิตรวมถึงบริเวณถนนสีลม ถนนพระรามที่ 4รวมทั้งสองเหตุการณ์เสียชีวิต 94 ราย
พลเรือน
อสัญกรรมของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ระหว่างที่กรุงเบอร์ลินกำลังถูกโซเวียตบุกนั้นเอง อดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ได้ยิงตัวตายเมื่อวันที่ 30 เมษายน 1945 ในฟือเรอร์บุงเคอร์ ส่วนภรรยาของเขา เอฟา เบราน์ ได้ฆ่าตัวตายด้วยยาพิษไซยาไนด์ ทั้งนี้ ศพของทั้งสองได้ถูกเคลื่อนย้ายไปยังทางออกฉุกเฉินของบังเกอร์ตามคำสั่งเสียของฮิตเลอร์ ทหารนำศพทั้งสองจัดวางในหลุมที่ขุดเตรียมไว้บริเวณด้านหลังทำเนียบนายกรัฐมนตรีไรช์ จากนั้นก็จัดการราดน้ำมันเชื้อเพลิงพร้อมกับจุดไฟเผาเพื่อป้องกันไม่ให้ทหารฝ่ายศัตรูนำไปประจานและกระทำยำยีอย่างเช่นที่เกิดขึ้นกับเบนิโต มุสโสลินี ผู้นำอิตาลี จากบันทึกของพวกโซเวียตระบุว่า ทหารโซเวียตได้ขุดร่างของฮิตเลอร์ขึ้นมา และนำไปฝังไว้ในหลายสถานที่ด้วยกันจนถึงปี 1970 ที่ร่างซึ่งโซเวียตอ้างว่าเป็นของฮิตเลอร์ถูกขุดขึ้นมาเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนจะถูกนำไปเผาและโปรยเถ้า
ฆาตกรจักรราศี
โซดิแอกฆาตกรรมเหยื่อในท้องที่ วัลเลโฮ ทะเลสาบเบอรีเอสซา และนครซานฟรานซิสโก ระหว่างเดือนธันวาคม ค.ศ. 1968 - ตุลาคม ค.ศ. 1969 (สันนิษฐานว่าตั้งแต่ 4 มิถุนายน ค.ศ. 1963 - ค.ศ. 1972) โดยเป็นชาย 4 คน หญิง 3 คน ทั้งหมดอายุระหว่าง 16 - 29 ปี และได้รับการยืนยันว่าทั้งหมดเป็นเหยื่อของโซดิแอกจริง ซึ่งจำนวนของเหยื่อที่นอกเหนือจาก 7 คนนี้ ถูกระบุเพิ่มเติมเข้าไปจากการสืบสวนที่ค้นพบความเชื่อมโยงของรูปแบบและลักษณะของเหยื่อที่ตรงกับ 7 คนก่อนหน้านี้ แต่ไม่มีหลักฐานใดที่แน่ชัดพอจะพิสูจน์ถึงความเชื่อมโยงของเหยื่อที่เหลือได้
การสังหารหมู่ในนครชิคาโกด้วยยาไทลินอล พ.ศ. 2525
เช้าตรู่ของวันพุธที่ 29 กันยายน พ.ศ. 2525 (ค.ศ. 1982) เด็กหญิงวัยสิบสองปีนาม แมรี เคลเลอร์แมน (Mary Kellerman) แห่งหมู่บ้านเอลก์โกรฟ นครชิคาโก คุกเคาน์ตี (Elk Grove Village, Cook County) รัฐอิลลินอยส์ สหรัฐอเมริกา เสียชีวิตอย่างกะทันหันหลังจากรับประทานยาแก้ปวดระดับความแรงพิเศษยี่ห้อ "ไทลินอล" เมื่อเช้าวันนั้น
การสลายการชุมนุมที่แยกราชประสงค์ พ.ศ. 2553
เมื่อเวลา 08.30 น. ศูนย์การแพทย์ฉุกเฉิน กรุงเทพมหานคร หรือ ศูนย์เอราวัณ เปิดเผยจำนวนผู้ได้รับบาดเจ็บจากเหตุปะทะกัน ระหว่างวันที่ 14-17 พฤษภาคม ว่า ขณะนี้มีผู้บาดเจ็บจากเหตุการณ์ดังกล่าว จำนวน 252 ราย เสียชีวิต 35 ศพ รวมถึงพลตรีขัตติยะ สวัสดิผล (เสธ.แดง) ก็เสียชีวิตลงที่วชิรพยาบาล ส่วนผู้บาดเจ็บเป็นชาวต่างชาติ มีจำนวน 6 ราย ประกอบด้วย ชาวแคนาดา ชาวโปแลนด์ ชาวพม่า ชาวไลบีเรีย ชาวอิตาลี และนิวซีแลนด์ ประเทศละ 1 ราย
จิม โจนส์
จิม โจนส์ (ค.ศ. 1931 - ค.ศ. 1978) เป็นชาวอเมริกัน เป็นผู้นำการฆ่าตัวตายหมู่ครั้งที่ร้ายแรงที่สุดในประวัติศาสตร์ มีผู้เสียชีวิตกว่า 900 คน ที่เมืองโจนส์ทาวน์ ประเทศกายอานา ในเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1978
คดีฆาตกรรมไพ่ปริศนา
เกิดเหตุมือลึกลับคอยลอบทำร้ายบุคคลต่างๆอย่างต่อเนื่อง ตั้งแต่ สารวัตรเมงูเระ จูโซที่ถูกลูกธนูหน้าไม้ยิง ขณะที่วิ่งออกกำลังกาย, คิซากิ เอริ ทนายความ แม่ของรันถูกวางยาพิษในช็อกโกแลต และดร.อากาสะ ฮิโรชิ ที่ถูกหน้าไม้ยิงขณะที่เปิดประตูบ้าน โดยที่แต่ละคนจะมีชื่อที่เกี่ยวข้องกับสัญลักษณ์หรือจำนวนบนไพ่ และยังเป็นบุคคลที่มีความเกี่ยวข้องกับ โมริ โคโกโร่ ด้วย ผู้ที่ถูกสงสัยมากที่สุดคือ มุราคามิ โจ อดีตนักพนันที่เพิ่งออกจากคุกซึ่งมีความแค้นกับโคโกโร่ ในเหตุการณ์ๆหนึ่ง อันเป็นเหตุการณ์ที่ทำให้รันคิดว่าเป็นสาเหตุให้โคโกโร่ และเอริ ต้องแยกทางกัน แต่ทว่าบุคคลที่เกี่ยวข้องกับโคโกโร่ที่มีชื่อเป็นจำนวนตัวเลขก็ยังตกเป็นเป้าหมายในการลอบทำร้ายต่อไปคือสึจิ ฮิโรกิ แต่เส้นยาแดงผ่าแปด สึจิ ฮิโรกิรอดชีวิต แต่ก็ต้องพลาดโอกาสการแข่งขันอเมริกันโอเพนไป โคโกโร่นึกชื่อบุคคลต่อไปที่น่าจะมีเลขประกอบนั่นคือ สึจิ ฮิโรกิ พวกเขาจึงพากันไปคุ้มครองและได้ไปที่อะควาเรียมคริสตัล ของคุณอาซาฮี คาสึโยชิ และเจอบุคคลอีกกลุ่มหนึ่งประกอบด้วย นิชินะ มิโนรุ ,ปีเตอร์ ฟอร์ด ,ชิชิโด เอเม ,โอสะนาอิ นานะและซาวากิ โคเฮ ซึ่งชื่อของทุกคนมีตัวเลขเป็นตัวประกอบทั้งสิ้น แต่แล้วสถานที่แห่งนี้ก็กลายเป็นกับดักกลางทะเลที่คนร้ายวางแผนไว้ และก็เกิดการฆาตกรรมขึ้นโดยโอสะนาอิ นานะ ถูกแทง และอาซาฮี คาสึโยชิด้วย พวกโคนันจึงต้องสืบเรื่องราวพร้อมๆกับหาทางหนีออกจากอะควาเรียมคริสตัล จนกระทั่งโคนันพบตัวคนร้ายนั่นคือ ซาวากิ โคเฮ หลังจากคนร้ายจนมุมจึงจับรันเป็นตัวประกัน แต่แล้วโคนันก็ได้ยิงที่ขาของรันเพื่อช่วยชีวิตรันไว้ แล้ว ซาวากิ โคเฮ ก็ถูกจับ
ส่วนอีกคนซึ่งมีชื่อเป็นหมายเลขไพ่ แต่ไม่ได้ถูกปองร้าย คือ โอกาโนะ โทวาโกะ เพราะ โท (十) ในชื่อ โทวาโกะ แปลว่า 10 (十)
ภารกิจชิคาโก
ภารกิจชิคาโกเป็นส่วนที่ 27 ของการปฏิบัติการทางอากาศ ถูกขนส่งโดยเครื่องซี - 47 สกายเทรน (C-47 Skytrain) จากกองขนส่งทางอากาศ 434 ที่ ฐานทัพอากาศอัลเดอร์มาสตัน (RAF Aldermaston) 52 ลำถูกใช้ในการขนส่งเครื่องซีจี - 4 วาโค (CG-4 Waco) ในจำนวนที่เท่ากัน เครื่องร่อนนั้นบรรทุกทหาร 155 นาย, รถก่อสร้าง (bulldozer) 1 คัน, ปืนต่อสู้รถถังขนาด 57 มิลลิเมตรจำนวน 16 กระบอก และพาหนะขนาดเล็กอีก 25 คัน กระสุน 2.5 ตันและอุปกรณ์การรบอีก 11 ตัน ซึ่งประกอบด้วย วิทยุเอสซีอาร์ - 499 สำหรับกองบังคับการกองพลด้วย
เบบียาร์
ด้วยชื่อเสียงที่โด่งดังมากที่สุดและได้รับการจดบันทึกไว้อย่างดีที่สุดของการสังหารหมู่ครั้งนี้ เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 29-30 กันยายน ค.ศ. 1941 โดยมีชาวยิวประมาณ 33,771 คนถูกสังหาร การตัดสินใจในการสังหารชาวยิวทั้งหมดในเคียฟโดยผู้ว่าการทหาร,พลตรี Kurt Eberhard,ผู้บัญชาการตำรวจจากกองทัพกลุ่มใต้,เอ็สเอ็ส-โอเบอร์กรุพเพินฟือเรอร์ (พลโท) Friedrich Jeckeln,และหน่วยไอน์ซัทซกรุพเพน กลุ่มซี ผู้บัญชาการ Otto Rasch.มันได้เสร็จสมบูรณ์โดยทหารจาก Sonderkommando 4a พร้อมด้วยความช่วยเหลือจากซีแชร์ไฮท์สโพลีไซ (SD) และกองพันตำรวจเอสเอส (Ordnungspolizei-Orpo) ได้รับการสนับสนุนจากตำรวจท้องถิ่น การสังหารหมู่ครั้งนี้นับว่าเป็นการสังหารหมู่ที่ใหญ่ที่สุดจากระบอบนาซีและผู้สมรู้ร่วมคิดมีส่วนรับผิดชอบในช่วงสงครามเพื่อต่อกรกับสหภาพโซเวียตและได้รับรำลึกว่าเป็น"การสังหารหมู่ครั้งที่ใหญ่ที่สุดในประวัติศาสตร์ของการล้างชาติโดยนาซี"จนถึงวันนั้น,มีเพียงที่มากกว่าโดย Aktion Erntefest ของเดือนพฤศจิกายน ค.ศ. 1943 ในดินแดนโปแลนด์ภายใต้การยึดครองด้วยเหยื่อ 42,000-43,000 คนและการสังหารหมู่ที่โอเดสซาในปี ค.ศ. 1941 จากจำนวนชาวยิวมากกว่า 50,000 คน,โดยมอบหมายให้ทหารโรมาเนียเป็นผู้จัดการ.
การสังหารหมู่ในนครชิคาโกด้วยยาไทลินอล พ.ศ. 2525
และยังมีผู้ต้องสงสัยอีกรายเป็นหญิงชาวนครชิคาโกนาม ลอรี แดน (Laurie Dann) นางมีประวัติว่าป่วยทางจิตมานานแสนนาน กับทั้งยังเคยพยายามลอบวางพิษอย่างลับ ก่อคดีฆาตกรรมสะเทือนขวัญในโรงเรียนมัธยมของท้องถิ่น และกระทำอัตวินิบาตกรรมอีกหลายครั้ง แต่ยังไม่มีข้อสรุปสำหรับผู้ต้องสงสัยรายนี้
วิกฤตการณ์ตัวประกันซิดนีย์ พ.ศ. 2557
วันที่ 15–16 ธันวาคม 2557 มือปืนเดี่ยว มาน ฮารอน โมนิส (Man Haron Monis) จับลูกค้าและลูกจ้างคาเฟ่ช็อกโกแลตลินด์ 17 คนเป็นตัวประกัน ที่มาร์ตินเพลซในซิดนีย์ ประเทศออสเตรเลีย หลังคุมเชิงนาน 16 ชั่วโมง เจ้าหน้าที่ตำรวจจากหน่วยปฏิบัติการยุทธวิธีบุกคาเฟ่เมื่อได้ยินเสียงปืนจากด้านใน ตัวประกันหนึ่งคนถูกมือปืนฆ่า ซึ่งต่อมาถูกตำรวจยิงเสียชีวิต ตัวประกันอีกคนหนึ่งตายด้วยอาการหัวใจล้มระหว่างนำส่งโรงพยาบาล
การสังหารหมู่ที่ท่าอากาศยานลอด
การสังหารหมู่ที่ท่าอากาศยานลอด เป็นการก่อการร้ายที่เกิดขึ้นเมื่อวันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1972 เมื่อสมาชิกกองทัพแดงญี่ปุ่น 3 คนที่สนับสนุนโดยฝ่ายปฏิบัติการภายนอกแนวร่วมประชาชนเพื่อการปลดปล่อยปาเลสไตน์ (Popular Front for the Liberation of Palestine – External Operations; ย่อ PFLP-EO) โจมตีท่าอากาศยานลอด (ท่าอากาศยานนานาชาติเบนกูเรียนในปัจจุบัน) ใกล้เมืองเทลอาวีฟ ประเทศอิสราเอล ทำให้มีผู้เสียชีวิต 26 คน บาดเจ็บ 80 คน
การสังหารหมู่ในนครชิคาโกด้วยยาไทลินอล พ.ศ. 2525
บริษัทจอห์นสันแอนด์จอห์นสันตั้งรางวัลนำจับผู้ก่อการสังหารหมู่ด้วยยาไทลินอลดังกล่าวเป็นเงินสูงถึงหนึ่งแสนดอลลาร์สหรัฐ แต่ก็ยังไม่อาจหาตัวผู้กระทำผิดได้สักทีจนบัดนี้
การสังหารหมู่ในนครชิคาโกด้วยยาไทลินอล พ.ศ. 2525
คดีสังหารหมู่ดังกล่าวแม้เวลาล่วงเลยมานาน แต่ก็ยังมิได้รับการคลี่คลายจวบจนบัดนี้ กระนั้น ในช่วงเกิดเหตุ มีชายนายหนึ่งนาม เจมส์ ดับเบิลยู. ลิวอีส เขียนจดหมายไปถึงบริษัทจอห์นสันแอนด์จอห์นสัน รีดไถเงินหนึ่งล้านดอลลาร์สหรัฐ มิฉะนั้น เขาจะไม่หยุดการสังหารหมู่โดยใช้สารพิษไซยาไนด์เช่นนี้อีก อย่างไรก็ดี เมื่อเจ้าหน้าที่ตำรวจนำตัวเขาไปสอบสวน กลับพบว่าจดหมายเขาเป็นแค่คำลวง เนื่องจากในเวลาเกิดเหตุนั้นเขาพำนักอยู่ที่นครนิวยอร์กกับภรรยา เจมส์จึงถูกพิพากษาลงโทษฐานกรรโชกทรัพย์ ให้ถูกจำคุกสิบสามปี จากอัตราโทษสูงสุดจำคุกยี่สิบปี เขารับโทษระยะหนึ่งแล้วก็ได้รับการปล่อยตัวเป็นอิสระโดยมีทัณฑ์บนใน พ.ศ. 2538 (ค.ศ. 1995)
ชิคาโก แอล สายสีส้ม
ชิคาโก แอล สายสีส้ม เป็นเส้นทางรถไฟฟ้าส่วนหนึ่งของชิคาโก แอล มหานครชิคาโก มีระยะทาง (เวลาในการเดิน 35 นาที) เส้นทางระดับดินและยกระดับ เชื่อมต่อกับท่าอากาศยานนานาชาติชิคาโกมิดเวย์ ผู้โดยสารเฉลี่ยวันละ 63,037 คน
ชิคาโก (ภาพยนตร์)
ร็อกซี่ ฮาร์ท(เรเน่ เซลเวเกอร์)ฆ่าชู้รักของเธอตาย และถูกตำรวจจับเข้าคุกในคืนเดียวกัน อีกทั้งเธอยังรับรู้ว่าเธอจะต้องถูกประหารชีวิตโดยการแขวนคอทำให้เธอเศร้าใจ ในคุกเธอได้พบกับเวลม่า เคลลี่(แคเธอรีน ซีตา-โจนส์)นักเต้นคนดังของชิคาโกที่ถูกจับในข้อหาฆาตกรรม ในเวลาต่อมาร็อกซี่ได้ติดต่อกับบิลลี่ ฟรินท์(ริชาร์ด เกียร์)ทนายความมากฝีมือที่ไม่เคยแพ้คดีความ เป็นผู้ทำคดีให้เธอพ้นผิด ในขณะเดียวกันร็อกซี่กลายเป็นคนมีชื่อเสียงทั้งๆที่ยังติดคุกและเริ่มหลงตัวเอง จนกระทั่งชื่อเสียงของร็อกซี่บดบังรุ่นพี่อย่างเวลม่าที่รู้สึกอิจฉาร็อกซี่และต้องการให้ตัวเธอกลับมาโด่งดังอีกครั้ง ในชิคาโกที่ไม่เคยมีอะไรยั่งยืน
ทุ่งสังหาร (ภาพยนตร์)
เดือนพฤษภาคม พ.ศ. 2516 สาธารณรัฐเขมรทำสงครามกลางเมืองต่อต้านกลุ่มเขมรแดง อันเป็นผลสืบเนื่องมาจากการแทรกซึมตามเส้นทางโฮจิมินห์ของเวียดกงในสงครามเวียดนาม โดยมีสหรัฐอเมริกาให้การสนับสนุนฝ่ายรัฐบาล ดิธ ปราน ล่ามและนักข่าวของหนังสือพิมพ์นิวยอร์กไทมส์ชาวเขมร เดินทางมารอรับซิดนีย์ ชานเบิร์ก นักข่าวชาวอเมริกันจากหนังสือพิมพ์เดียวกัน ที่สนามบินโปเชนตงในกรุงพนมเปญ แต่ด้วยเที่ยวบินที่ล่าช้าไป 3 ชั่วโมงและเกิดเหตุด่วนขึ้น ปรานจึงรีบออกไปหาข่าวและไม่ได้อยู่รอรับชานเบิร์ก หลังจากนั้นเมื่อชานเบิร์กเข้าพักที่โรงแรมแล้ว ปรานจึงเข้ามาบอกข่าวกับชานเบิร์กว่า เครื่องบินบี-52 ของอเมริกาทิ้งระเบิดลงที่เมืองเนียะเลือง (อยู่ในเขตอำเภอเพียมรอก์ จังหวัดไพรแวง) ด้วยความเข้าใจผิดว่าเป็นฐานที่มั่นของเขมรแดง ทั้งสองจึงหาทางไปทำข่าวในสถานที่เกิดเหตุ โดยลักลอบเดินทางไปด้วยเรือของตำรวจน้ำ ณ ที่นั้น ทั้งสองได้พบกับสภาพเมืองที่ถูกทำลายจนราบเป็นหน้ากลอง และมีผู้บาดเจ็บและเสียชีวิตจำนวนมาก เมื่อทั้งสองจะถ่ายภาพไปลงประกอบข่าว ทหารของรัฐบาลจึงขัดขวางไม่ให้พวกเขาถ่ายรูปและจับกุมตัวไปสอบสวน และได้รับการปล่อยตัวในเวลาต่อมาไม่นานเมื่อกองทัพสหรัฐฯ นำเฮลิคอปเตอร์พานักข่าวมาทำข่าวตามที่ฝ่ายรัฐบาลและอเมริกาได้จัดฉากไว้เพื่อกลบเกลื่อนความจริงที่เนียะเลือง ซึ่งเหตุการณ์นี้ทำให้ชานเบิร์กรู้สึกหัวเสียอย่างยิ่งต่อการกระทำของฝ่ายสหรัฐฯ
เท็ด บันดี
แอน รูล์ ผู้เขียนหนังสือชีวประวัติและอาชญากรรมของ เท็ด บันดี ในหนังสือที่มีชื่อว่า "The Stranger Beside Me" และนักสืบ โรเบิร์ต ดี เคปเพล ผู้เกี่ยวข้องกับคดีของบันดีเชื่อว่าบันดี น่าจะเริ่มฆ่าคนมาตั้งแต่ยังเด็ก โดย แอน แมรี เบอร์ เด็กหญิงวัย 8 ขวบจากเมืองทาโคมาหายตัวไปจากบ้านในปี พ.ศ. 2504 ขณะนั้นบันดีอายุ 14 ปี ซึ่งบันดีปฏิเสธว่าไม่ได้ฆ่า แอน เบอร์ และ 1 วันก่อนการประหารเขาบอกกับทนายของเขาว่าเขาเริ่มพยายามลักพาตัวผู้หญิงจริงๆในปี พ.ศ. 2512 ซึ่งอาชญากรรมครั้งแรกที่ถูกยืนยันอย่างเป็นทางการเกิดขึ้นในปี พ.ศ. 2517 เมื่อเขาอายุได้ 27 ปี ในวันที่ 4 มกราคม พ.ศ. 2517 ภายหลังเที่ยงคืนเล็กน้อยบันดีเข้าไปในห้องนอนที่อยู่ใต้ถุนของอาคารของ โจนี เลนซ์ อายุ 18 ปี นักศึกษาของมหาวิทยาลัยวอชิงตัน เขาทุบศีรษะเลนซ์ด้วยท่อนเหล็กขณะที่เลนซ์กำลังหลับ และเสียบท่อนเหล็กเข้าไปในช่องคลอดของเลนซ์ ในตอนเช้าเพื่อนร่วมห้องมาพบในขณะที่เลนซ์กำลังโคมาและนอนจมกองเลือด เลนซ์รอดชีวิตแต่สมองถูกกระทบกระเทือนอย่างรุนแรง เหยื่อรายต่อมาของบันดีคือ ลินดา แอน เฮียลีย์ นักศึกษามหาวิทยาลัยวอชิงตันอีกคนหนึ่ง ในคืนวันที่ 31 ของเดือนเดียวกันบันดีงัดเข้าไปในห้องของเฮียลีย์ ทุบเธอจนหมดสติ ใช้ผ้าปูเตียงห่อร่างของเฮียลีย์และแบกเธอหายไป
ยุทธการที่เซี่ยงไฮ้ (พ.ศ. 2480)
เวลา 9.00 นาฬิกาของวันที่ 13 สิงหาคม มีทหารญี่ปุ่นกว่า 100,000 นายเข้ามาในชานเมืองเซี่ยงไฮ้และระบุจุดยึดที่เขตซาเป่ย, อู่ซ่ง, และเจียงวาน ในเวลาเที่ยงวันกองพลที่ 88 ของจีนโจมตีการบุกของญี่ปุ่นด้วยปืนครก ในเวลา 16.00 น. ของวันนั้นเรือจากกองเรือที่ 3 ของจักรวรรดินาวีญี่ปุ่นในแม่น้ำหวังปู้และแยงซีเกียงโจมตีเมืองเซี่ยงไฮ้ด้วยปืนประจำเรือ ในวันที่ 14 สิงหาคมอากาศยานจีนโจมตีทิ้งระเบิดตำแหน่งของญี่ปุ่นตามมาด้วยถ้อยแถลงป้องกันตัวเองและสงครามป้องกันของรัฐบาลเจียงไคเช็ค ทหารจีนโจมตีภาคพื้นดินกลับในเวลา 15.00 น. แต่ญี่ปุ่นเสริมกำลังป้องกันในเขตสัมปทานต่างชาติทำให้การตีโต้ของจีนล้มเหลว 
ตั้งแต่วันที่ 14 สิงหาคมนั้น กองทัพอากาศสาธารณรัฐจีนได้ทำการทิ้งระเบิดเรือธงของญี่ปุ่นอิซุโมะ เป็นที่รู้จักในชื่อ "วันเสาร์ทมิฬ" เครื่องบินทิ้งระเบิดจากเครื่องบินสาธารณรัฐจีนทิ้งระเบิดพลาดในเขตสัมปทานนานาชาติเซี่ยงไฮ้ ทำให้พลเรือนเสียชีวิต 700 คน เหตุการณ์ดังกล่าวมีผู้เสียชีวิตพลเรือน 3,000 คนและได้รับบาดเจ็บอันเป็นผลมาจากการทิ้งระเบิดอย่างไม่ตั้งใจโดยส่วนใหญ่เกิดที่ศูนย์รวมความบันเทิงที่ผู้ลี้ภัยพลเรือนได้รวบรวมปักหลักลี้ภัยหลังจากหนีจากการสู้รบ ขณะเดียวกันเครื่องบินญี่ปุ่นจากไต้หวันเริ่มทิ้งระเบิดเซี่ยงไฮ้ ประชาชนหนีออกจากเมืองจนเกิดเป็นความวุ่นวาย แต่การทิ้งระเบิดของญี่ปุ่นถูกกองบินที่ 4 ของเรืออากาศเอกเกาซีหางขัดขวางยิงเครื่องบินญี่ปุ่นตกไปหกลำโดยไม่ได้รับความสูญเสียใดๆทำให้มีการประกาศให้ถือว่าวันที่ 14 สิงหาคมเป็นวันกองทัพอากาศสร้างขวัญและกำลังใจ แต่เครื่องบินของจีนมีจำนวนน้อยและขาดอะไหล่ซ่อมแซม ในช่วงท้ายของการปฏิบัติการเครื่องบินจีนยิงเครื่องบินญี่ปุ่นรวม 81 ลำและจมเรือ 51 ลำแต่จีนสูญเสียเครื่องบิน 91 ลำซึ่งเท่ากับกำลังครึ่งหนึ่งของเครื่องบินจีนที่มีทั้งหมด
การสังหารหมู่ในนครชิคาโกด้วยยาไทลินอล พ.ศ. 2525
สำนักงานสืบสวนกลางแห่งสหรัฐอเมริกา หรือเอฟบีไอ ขนานนามคดีนี้ว่า "การวางยาไทลินอล" (Tylenol poisonings) มีรหัสคดีว่า "TYMURS" ทั้งนี้ แม้เวลาจะล่วงเลยมานานพอสมควร และคดีนี้ก็ยังมิได้ข้อสรุปจวบจนบัดนี้ แต่ก็เป็นแรงผลักดันหนึ่งให้เกิดการปฏิรูปขนานใหญ่ซึ่งการบรรจุเภสัชภัณฑ์และกฎหมายป้องกันการยืมมือฆ่าคน
กบฏโรงเบียร์
กบฏโรงเบียร์ ยังได้เป็นที่รู้จักกันคือ กบฏมิวนิก(Munich Putsch), และในเยอรมัน ได้ถูกเรียกว่า กบฏฮิตเลอร์(Hitlerputsch)หรือกบฏฮิตเลอร์-ลูเดนดอฟฟ์( Hitler-Ludendorff-Putsch) เป็นความพยายามก่อการปฏิวัติอันล้มเหลวโดยหัวหน้าพรรคนาซี อดอล์ฟ ฮิตเลอร์-พร้อมกับเจ้ากรมพลาธิการ (Generalquartiermeister) แอริช ลูเดินดอร์ฟ และผู้นำหัวหน้าคัมพฟ์บุนด์คนอื่น ๆ -เพื่อยึดอำนาจในมิวนิก บาวาเรีย ในช่วงระหว่างวันที่ 8-9 พฤศจิกายน ค.ศ. 1923 ด้วยจำนวนประมาณ 2 พันคนของเหล่านาซีได้เดินขบวนไปยังใจกลางเมืองของมิวนิก ที่พวกเขาได้ปะทะกับตำรวจซึ่งได้ส่งผลทำให้มีผู้เสียชีวิตโดยคนของนาซีตายไป 16 คนและเจ้าหน้าที่ตำรวจ 4 นาย ส่วนฮิตเลอร์เองไม่ได้รับบาดเจ็บในช่วงการปะทะ แม้ว่าเขาจะได้ล็อกแขนซ้ายไว้กับแขนขวาของแม็ก แอร์วิน ชัสเนอร์-ริซเตอร์(Max Erwin von Scheubner-Richter) ผู้ซึ่งเมื่อเขาได้ถูกยิงและเสียชีวิต ได้ดึงตัวฮิตเลอร์มาที่เท้าของเขา ฮิตเลอร์ได้หลบหนีอย่างกระทันหันและมุ่งมั่นไปยังที่ปลอดภัยในชนบท ภายหลังสองวัน ฮิตเลอร์ได้ถูกจับกุมและถูกตั้งข้อกล่าวหาว่าก่อกบฎ
ลี ฮาร์วีย์ ออสวอลด์
ตามข้อมูลการสอบสวนของหน่วยงานรัฐหลายแห่ง รวมทั้งคณะกรรมการวอร์เรน ขณะที่ขบวนรถยนต์ของเคนเนดีผ่านดีลเลย์พลาซาของดัลลาส เมื่อเวลาประมาณ 12.30 น. วันที่ 22 พฤศจิกายน ออสวอลด์ยิงกระสุนไรเฟิลสามนัด "... ในช่วงเวลาระหว่างประมาณ 4.8 วินาที ถึงเกิน 7 วินาที" จากชั้นหก หน้าต่างหัวมุมตะวันออกเฉียงใต้ของอาคารเก็บหนังสือ (Book Depository) ประธานาธิบดีถูกกระสุนสองนัด ซึ่งทำให้เขาถึงแก่อสัญกรรมและทำให้ผู้ว่าการรัฐเทกซัส จอห์น คอนแนลลี ได้รับบาดเจ็บสาหัส
แผนลับ 20 กรกฎาคม
การพิจารณาครั้งแรกมีขึ้นเมื่อวันที่ 7 และ 8 สิงหาคม ค.ศ. 1944 ฮิตเลอร์สั่งให้ผู้ที่ถูกตัดสินว่ามีความผิดจริงถูก "แขวนคอเหมือนวัวควาย" หลายคนชิงฆ่าตัวตายก่อนถึงการพิจารณาหรือการประหารชีวิตของตน รวมทั้งคลูเกอ ที่ถูกกล่าวหาว่ารู้เห็นกับแผนลับล่วงหน้าและไม่ได้เปิดเผยต่อฮิตเลอร์ ชตึลพ์นาเกิลพยายามฆ่าตัวตายเช่นกัน แต่รอดและถูกแขวนคอ
สงครามกลางเมืองอเมริกา
ในวันที่ 14 เมษายน ค.ศ. 1865 ประธานาธิบดีลินคอล์น ถูกนาย จอห์น วิลค์ส บูธ นักแสดงที่ฝักใฝ่ฝ่ายสมาพันธรัฐลอบยิง ลินคอล์นเสียชีวิตในรุ่งเช้าวันถัดไป และ แอนดรูว์ จอห์นสัน กลายเป็นประธานาธิบดีแทนที่ ต่อมาในวันที่ 26 เมษายน ค.ศ. 1865 นายพล โจเซฟ อี. จอห์นสตัน ยอมจำนนต่อนายพลเชอร์แมน พร้อมทหารกองทัพเทนเนสซีเกือบ 90,000 นาย ที่เบนเนตเพลส ใกล้กับเดอรัม (Durham) นอร์ทแคโรไลนา ประธานาธิบดีจอห์นสันออกแถลงการณ์ ประกาศจุดสิ้นสุดของการก่อความไม่สงบ เมื่อวันที่ 9 พฤษภาคม ค.ศ. 1865 ประธานาธิบดี เจฟเฟอร์สัน เดวิส ถูกจับกุมในวันถัดมา กำลังรบในแผนกทรานส-มิสซิสซิปปี (Trans-Mississippi) ของเคอร์บี สมิธ ยอมจำนนในวันที่ 2 มิถุนายน และ ในวันที่ 23 มิถุนายน ผู้นำชาโรกีอินเดียน แสตนด์ วาตี (Stand Watie) กลายเป็นนายพลฝ่ายสมาพันธรัฐคนสุดท้ายที่ยอมจำนนพร้อมกองกำลังของตน
การทลายคุกบัสตีย์
ฝ่ายผู้ทลายคุก 94 ราย และนายทหาร 1 นาย เสียชีวิตในการต่อสู้ที่เกิดขึ้น เดอโลเนย์ถูกจับกุมตัวและถูกลากไปตามท้องถนนมุ่งสู่ออแตลเดอวีล พร้อมกับมีการด่าทอและทารุณกรรมไปตลอดเส้นทาง ภายนอกออแตลเดอวีล มีการถกเถียงถึงชะตากรรมของเดอโลเนย์ต่อจากนี้ไป ทำให้เดอโลเนย์ผู้ถูกทารุณจนอาการสาหัสตะโกนขึ้นว่า "พอได้แล้ว! ให้ฉันตายเถอะ!" และเตะพ่อครัวทำขนมนามว่าดูเลต์เข้าที่หน้าแข้ง จากนั้นเดอโลเนย์จึงถูกแทงซ้ำไปซ้ำมาก่อนที่จะล้มลงในที่สุด ก่อนที่ฝูงชนจะเลื่อยศีรษะของเขานำมาเสียบเข้ากับหอกหลาวและนำไปตระเวนแห่ตามท้องถนนของกรุงปารีส พลทหารประจำป้อมอีกสามนายก็ถูกสังหารโดยฝูงชนด้วยเช่นกัน นายตำรวจที่รอดชีวิตมาได้รายงานรายละเอียดของเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น ส่วนพลทหาร "แอ็งแวลิด" ประจำป้อมสองนายถูกรุมประชาทัณฑ์ ในขณะที่พลทหารสวิสจากกองทหารซาลิ-ซามาด ได้รับการปกป้องจากกองกำลัง "การ์ดฟร็องเซ" และถูกปล่อยตัวกลับสู่กองทหารของพวกตน มีเพียงนายทหารสองนายจากกองทหารนี้ที่ถูกสังหาร ผู้บังคับบัญชาของพวกเขา พลโทหลุยส์เดอฟลู เขียนรายงานถึงรายละเอียดในเหตุการณ์ดังกล่าว และรวมมันเข้ากับสมุดบันทึกเหตุการณ์ประจำกองทหารซาลิ-ซามาด การเสียชีวิตของเดอโลเนย์นับว่าเป็นเรื่องที่ร้ายแรง (และอาจไม่ยุติธรรมสำหรับเขา) แต่กระนั้นเดอฟลูก็ยังคงกล่าวโทษว่าเดอโลเนย์อ่อนแอและบกพร่องในการเป็นผู้นำที่เฉียบขาด นอกจากนี้ยังมีการกล่าวโทษอีกว่าสาเหตุที่ทำให้ป้อมถูกทลายได้สำเร็จเป็นเพราะความเฉื่อยชาของผู้บัญชาการกองทัพบกหลวงแห่งฝรั่งเศสที่ประจำอยู่บริเวณใกล้เคียงกัน ที่ไม่พยายามเข้าสนับสนุนกองกำลังของเดอโลเนย์ ณ ป้อมบัสตีย์ หรือออแตลเดแซ็งแวลิดที่กำลังถูกโจมตีจากฝูงชน
การสังหารหมู่ในนครชิคาโกด้วยยาไทลินอล พ.ศ. 2525
บริษัทจอห์นสันแอนด์จอห์นสันได้รับการยกย่องจากสื่อมวลชนในขณะนั้นว่าจัดการกับสถานการณ์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ และช่วงนั้น หุ้นของผลิตภัณฑ์ยาไทลินอลในตลาดหลักทรัพย์ก็ร่วงลงจากร้อยละสามสิบห้าเป็นร้อยละแปด แต่ก็กลับคืนสู่ตำแหน่งเดิมภายในเวลาไม่ถึงปีโดยเป็นผลมาจากการได้รับยกย่องของบริษัทฯ นั่นเอง ในเดือนพฤศจิกายน พ.ศ. 2525 (ค.ศ. 1982) บริษัทฯ ได้ผลิตยาแคปซูลขึ้นมาอีก แต่บรรจุไว้ในบรรจุภัณฑ์ปิดผนึกถึงสามชั้น และโป๊ะทับอีกสองชั้นด้วยป้ายแสดงรายละเอียดเกี่ยวกับราคาสินค้า เหตุการณ์สังหารหมู่ครั้งนี้ยังส่งผลให้ยาไทลินอลเป็นยาแก้ปวดที่ได้รับความนิยมสูงสุดในสหรัฐอเมริกาด้วย
เจ้าหญิงไลลา ปาห์ลาวี
ในวันอาทิตย์ที่ 10 มิถุนายน ค.ศ. 2001 เจ้าหญิงไลลาได้สิ้นพระชนม์ในห้องส่วนพระองค์ในโรงแรมลีโอนาร์ด กรุงลอนดอน สหราชอาณาจักร ก่อนที่แพทย์ส่วนพระองค์จะทำการ 1930 BST โดยเจ้าหญิงได้เสวยพระโอสถ quinalbarbitone ซึ่งเป็นยากดประสาทชนิดหนึ่ง เจ้าหญิงได้ไป 5 เวลา ซึ่งหากใช้ยาชนิดนี้มากเกินไปอาจทำให้เสียชีวิตได้ ปกติยาชนิดนี้เป็นยาที่จะถูกใช้เมื่อมีอาการนอนไม่หลับ ยาชนิดนี้เป็นยาเฉพาะที่และมีส่วนผสมมาจากโคเคนจำนวนหนึ่ง โดยพระวรกายของเจ้าหญิงนั้นซูบผอมอันเนื่องมาจากภาวะไม่อยากอาหาร และเมื่อรับประทานอาหารออกมาแล้วอาเจียนออก โดยตามรายงานข่าวโดยได้ข้อมูลมาจากการชันสูตรศพของหน่วยชันสูตรศพเวสต์มินสเตอร์ ว่าเจ้าหญิงได้ขโมยยาชนิดนี้จากเคาน์เตอร์ของหมอขณะที่พระองค์มาตามนัดและนำยาไป 40 เม็ด ซึ่งมากกว่าตามที่แพทย์กำหนดไว้ถึง 2 เท่า
โยเซ็ฟ เกิบเบิลส์
จนในที่สุดฮิตเลอร์ตัดสินใจยิงตนเองกับภรรยาจนเสียชีวิต เกิบเบิลส์รับตำแหน่งนายกรัฐมนตรีต่อจากฮิตเลอร์ได้เพียงแค่วันเดียว เขาได้พยายามจะเจรจากับกองทัพโซเวียตให้สงบศึกโดยยอมแพ้แบบมีเงื่อนไขแต่ทว่ากลับถูกปฏิเสธหมดสิ้น เกิบเบิลส์เองก็ตัดสินใจกระทำอัตวินิบาตกรรมตามฮิตเลอร์ไป โดยการกรอกยาพิษให้ลูกของตนจนตายทั้งหมด 6 คน แล้วจัดการตนเองกับภรรยาด้วยการยิงตัวตายตามกันหมดทั้งครอบครัวพร้อมกับจุดไฟทั้งร่าง เมื่อวันที่ 1 พฤษภาคม ค.ศ. 1945
ปราก
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่ 2 ฮิตเลอร์ได้ส่งกองทหารเข้ายึดเชโกสโลวาเกียมีการสังหารล้างผลาญชาวยิวมากมาย 
1942 ผู้นำนาซี Reinhard Heydrich ถูกลอบสังหาร ฮิตเล่อร์โกรธและสั่งให้มีการฆ่าล้างแค้น มีผู้บริสุทธิ์เสียชีวิตมากมาย
ปลายสงคราม กองทัพอากาศอเมริกันได้โยนระเบิดถล่มกรุงปราก เนื่องจากมีการเล็งเป้าหมายผิดคิดว่าเป็นเมืองเดรสเดินของเยอรมนี ซึ่งห่างออกไปราว 83 ไมล์จากกรุงปราก มีผู้เสียชีวิตหลายร้อยและอาคารสำคัญถูกทำลายลงหลายหลัง หลังจากนั้นเช็กโกสโลวาเกียก็ถูก รัสเซียเข้าครองขับไล่ทหารเยอรมันออกไป มีการฆ่าล้างแค้น ชาวเมืองเชื้อสายเยอรมันผู้บริสุทธิ์มากมายจนกระทั่งรัฐบาลเช็กโกสโลวาเกียออกมาสั่งห้าม และลำเลียงชาวเยอรมันออกนอกประเทศ เพื่อลี้ภัยเข้าสู่เยอรมนีตะวันตก
ฆาตกรจักรราศี
วันที่ 26 มิถุนายน ค.ศ. 1970 ในจดหมายที่ประทับตราไปรษณียากร เขาระบุว่าเขาผิดหวังที่ไม่มีใครสวมใส่กระดุมโซดิแอกเลย และระบุต่อว่า "ฉันยิงชายคนหนึ่งที่นั่งอยู่ในรถที่จอดอยู่ด้วยปืนจุดสามแปดนิ้ว" ซึ่งคาดว่าน่าจะหมายถึงคดีของ ร.น. ริชารด เรดทิช ที่เกิดเมื่อหนึ่งสัปดาห์ก่อนหน้านั้น เมื่อวันที่ 19 มิถุนายน เวลา 5.25 น. ขณะริชาร์ดกำลังเขียนตั๋วจอดรถในบริเวณที่เขารับผิดชอบอยู่ คนร้ายยิงเขาที่หัวด้วยปืนพกขนาด 0.38 นิ้ว ริชาร์ดเสียชีวิตในอีก 15 ชั่วโมงต่อมา กรมตำรวจซานฟรานซิสโกปฏิเสธความเกี่ยวข้องของคดีนี้กับโซดิแอกและยังคงจับผู้ร้ายที่ก่อเหตุไม่ได้มาจนถึงปัจจุบัน ในจดหมายยังแนบแผนที่บริเวณโดยรอบอ่าวซานฟรานซิสโกที่ผลิตขึ้นโดยบริษัทผลิตแผนที่ฟิลิปส์ 66 ยังมีรูปของภูเขาดิอาโบลซึ่งบนรูปนั้นเขาทำเครื่องหมายวงกลมขีดกากบาทเช่นเดิมแต่บนสุดของสัญลักษณ์นั้นเขาเขียนหมายเลข 0, 3, 6 และ 9 ไล่ลงมาตามลำดับเสมือนเป็นหน้าปัดนาฬิกา เขาบอกว่าเลข 0 เปรียบเสมือนทิศเหนือ และบอกว่ามันจำชี้ทางไปสู่จุดที่เขาฝังระเบิดไว้แต่ตำรวจตรวจพบว่าไม่เคยเกิดขึ้นจริง เขายังทิ้งท้ายด้วยว่า " = 12 SFPD = 0"
จิม โจนส์
วันที่ 14 พฤศจิกายน 1978 สส.ไรอันจากรัฐแคลิฟอร์เนีย พร้อมกับนักข่าว อดีตสาวก และครอบครัวของสาวกจำนวน 19 คนได้ไปยังประเทศกายอานา เพื่อเข้าตรวจโจนส์ทาวน์ ได้พบคนแก่และคนเจ็บถูกจับนอนเรียงกันบนเตียงเก่าๆจนแน่นไปหมด ในห้องเต็มไปด้วยกลิ่นเหม็น แมลงวันบินว่อน มีหนอนคลานอยู่จนทั่ว เมื่อนักข่าวจะถ่ายรูปก็มียามมาห้ามไว้ วันที่ 18 พฤศจิกายน ไรอันเดินทางออกจากโจนส์ทาวน์ตามกำหนดการ และพาสาวกจำนวน 16 คนซึ่งต้องการถอนตัวกลับไปด้วย แต่เมื่อทั้งหมดกำลังจะขึ้นเครื่องบิน ได้ถูกกลุ่มสาวกติดอาวุธเข้าโจมตีสังหาร เป็นผลให้ สส.ไรอันและผู้ติดตามรวม 5 คนเสียชีวิตแต่ทว่ามีนักบินผู้หนึ่งได้พบเห็นเหตุการณ์ได้แจ้งไปยังวิทยุการบินทำให้รัฐบาลสหรัฐรับรู้และส่งกองกำลังไปยังโจนส์ทาวน์เพื่อปราบปรามลัทธินอกรีตของจิม โจนส์ เวลา 5 โมงเย็นวันเดียวกัน เพียง 40 นาทีหลังการโจมตีสนามบิน จิมรวบรวมสาวกทั้งหมดกว่า 1100 คน เข้าร่วมในพิธีกรรม "ไวท์ไนท์" โดยนำน้ำผลไม้ผสมไซยาไนด์ให้สาวกดื่ม มีผู้เสียชีวิตทั้งหมด 909 คน 304ศพ เป็นเด็กอายุต่ำกว่า 18 ปี ศพของจิมถูกพบบนแท่นเวที ที่ศีรษะด้านขวามีรอยกระสุน มีเพียง 167 คนที่รอดชีวิตมาได้
การสังหารหมู่กาตึญ
การสังหารหมู่ที่ได้รับแจ้งจากหัวหน้าหน่วย NKVD ลัฟเรนตีย์ เบรียา ข้อเสนอของสมาชิกในการจัดการเชลยทั้งหมดของเจ้าหน้าที่ทหารโปแลนด์ลงในวันที่ 5 มีนาคม 1940 ได้รับอนุมัติจากโปลิตบูโรของพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียตรวมทั้งผู้นำโจเซฟ สตาลิน จำนวนผู้ที่ตกเป็นเหยื่อประมาณ 22,000 คน. ผู้ที่ตกเป็นเหยื่อถูกประหารชีวิตในป่ากาตึญ ดินแดนรัสเซีย, ตเวียร์และคาร์คิฟ เรือนจำและที่อื่น ๆ ของทั้งหมดถูกฆ่าตายประมาณ 8,000 คน ในช่วงปี 1939 โซเวียตบุกโปแลนด์ อีก 6,000 คนเป็นเจ้าหน้าที่ตำรวจและส่วนที่เหลือเป็นปัญญาชนชาวโปแลนด์ ว่ากันว่าโซเวียตจะถือว่าเป็น "นักจารกรรม, ตำรวจ, เจ้าของที่ดิน, ผู้ก่อวินาศกรรม, เจ้าของโรงงาน, ทนายความ, เจ้าหน้าที่และพระนักบวช"
บอนนีและไคลด์
ทั้งคู่เสียชีวิตเมื่อวันที่ 23 พฤษภาคม ค.ศ. 1934 เมื่อทั้งสองขับรถเข้าไปติดกับดักที่ตำรวจเตรียมไว้และถูกยิงเสียชีวิต โดยเจ้าหน้าที่จากรัฐเทกซัสและหลุยเซียนา บอนนี พาร์คเกอร์ และไคลด์ บาร์โรว์ได้สร้างความหวาดกลัวแก่ประชาชน ในช่วง 4 ปีสุดท้าย สังหารผู้คนไปถึง 12 คน ปล้นทั้งธนาคารและปั้มน้ำมัน บาร์โรว์ อายุ 25 และพาร์คเกอร์อายุ 23 ปี
ฆาตกรหั่นศพแห่งคลีฟแลนด์
วันที่ 24 สิงหาคม 1939 แฟร็ง โดเลซัล (Frank Dolezal) ชาวเมืองคลีฟแลนด์ ถูกมาร์ทิน แอล. โอ'ดอนเนล (Martin L. O'Donnell) นายอำเภอจับ โดยสงสัยว่าฆ่าฟรอเรนซ์ พอลิลโล แต่หกเดือนต่อมา เขาตายในห้องขังที่เทศมณฑลคูยาโฮกา (Cuyahoga County) การชันสูตรพลิกศพของแฟร็งพบว่า ซี่โครงหักหกซี่ อันเป็นความบาดเจ็บที่เพื่อนร่วมห้องขังยืนยันว่า ไม่เคยมีเมื่อตอนถูกจับ นักวิจัยส่วนใหญ่เชื่อว่า ไม่มีพยานหลักฐานยืนยันว่าแฟร็งเกี่ยวข้องกับฆาตกรรม แม้ว่าเขาจะรับสารภาพว่าฆ่าฟรอเรนซ์ พอลิลโลก็ตาม แต่ก็เชื่อว่าเพื่อป้องกันตนเท่านั้น นอกจากนี้ ก่อนเขาตาย เขายังถอนคำรับสารภาพที่เคยให้ไว้ทั้งหมดด้วย โดยกล่าวว่า ตนเองถูกซ้อมให้รับสารภาพ
ลี ฮาร์วีย์ ออสวอลด์
พยานคนต่อไปพบเห็นออสวอลด์ใกล้กับหัวมุมถนนอีสต์ที่ 10 และถนนนอร์ทแพตตัน ห่างไปประมาณ 1.4 กิโลเมตร ทางตะวันออกเฉียงเหนือจากห้องชุดของเขา อันเป็นระยะทางซึ่งคณะกรรมการวอร์เรนว่า "ออสวอลด์สามารถเดินไปได้ง่าย ๆ" ตามข้อมูลของคณะกรรมการวอร์เรน ที่ตรงนั้นมีตำรวจลาดตระเวน เจ. ดี. ทิพพิต (J. D. Tippit) ขับรถขนาบข้างออสวอลด์และ "มีการต่อปากต่อคำกันอย่างชัดเจนด้วยหน้าต่างด้านคนขับหรือช่องลม" เมื่อเวลาประมาณ 13.11-13.14 น. ทิพพิตออกจากรถของเขาและถูกตีและยิงสี่นัดเสียชีวิตทันที พยานหลายคนได้ยินเสียงปืนและเห็นชายคนหนึ่งวิ่งหนีจากจุดเกิดเหตุโดยถือปืนลูกโม่ พบปลอกกระสุนปืน 4 นัดที่จุดเกิดเหตุ ซึ่งได้รับการยืนยันโดยพยานผู้เชี่ยวชาญ ก่อนคณะกรรมการวอร์เรนและคณะกรรมาธิการที่สภาตั้งขึ้นนั้นสรุปว่าปลอกกระสุนทั้งหมดยิงมาจากปืนพกลูกโม่ซึ่งภายหลังพบว่าอยู่ในความครอบครองของออสวอลด์ ไม่เหมือนกับอาวุธอื่น อย่างไรก็ดี กระสุนที่มาจากร่างของทิพพิตไม่อาจระบุได้ว่ามาจากปืนพกลูกโม่ของออสวอลด์
APTX4869
ในทางปฏิบัติ ยา APTX4869 นี้ใช้เพื่อเป็นยาพิษในการฆ่าคนให้ถึงตาย ยินเคยกล่าวไว้ว่ายาตัวนี้จะไม่มีสารตกค้างในศพเพื่อนำมาตรวจได้ แต่อย่างไรก็ตามยา APTX4869 ตัวนี้จะเกิด อะพอพโทซิส (Apoptosis) หรือ การทำลายตัวเองของเซลล์ได้ก็ต่อเมื่อเซลล์อยู่สภาพไม่เป็นกลางเท่านั้น ทว่าถ้าผู้รับยาตัวนี้มีเซลล์ที่อยู่ในสภาพเป็นกลาง จะทำให้เกิดการทำลายตัวเองของเซลล์หยุดชงัก ณ จุดหนึ่ง ทำให้ผู้รับยาตัวนี้จะกลับกลายเป็นเด็กอีกครั้ง โดยความทรงจำ และบุคลิกยังคงเดิม โดยบุคคลดังกรณีข้างต้นได้แก่ คุโด้ ชินอิจิ หรือ เอโดงาวะ โคนัน และ มิยาโนะ ชิโฮะ หรือ ไฮบาระ ไอ
วันอาทิตย์ทมิฬ (1972)
วันอาทิตย์ทมิฬ () หรือบางครั้งอาจเรียกว่า การสังหารหมู่บ็อกไซต์ เป็นเหตุการณ์ซึ่งเกิดขึ้นเมื่อวันที่ 30 มกราคม ค.ศ. 1972 ในเขตบ็อกไซต์ของเมืองเดอร์รี ไอร์แลนด์เหนือ โดยกลุ่มผู้ชุมนุมเรียกร้องสิทธิพลเมือง 26 คน ถูกยิงโดยกรมทหารพลร่มแห่งกองทัพอังกฤษ ระหว่างการเดินชุมนุมของสมาพันธ์สิทธิพลเมืองไอร์แลนด์เหนือ จนมีผู้เสียชีวิตทันที 13 คน ซึ่งในจำนวนนี้เป็นวัยรุ่น 7 คน และยังมีผู้เสียชีวิตเพิ่มขึ้นอีกหนึ่งคนในอีก 4 เดือนครึ่งให้หลัง ผู้ชุมนุม 2 คนได้รับบาดเจ็บ เมื่อพวกเขาถูกไล่ตามโดยพาหนะของกองทัพ มีพยานหลายคน รวมทั้งผู้เห็นเหตุการณ์และนักหนังสือพิมพ์ ซึ่งระบุได้ชัดเจนว่ากลุ่มผู้ชุมนุมที่ถูกยิงนั้นมิได้มีอาวุธ ซึ่งมีผู้ชุมนุม 5 คน ได้รับบาดเจ็บจากการโดนยิงเข้าทางด้านหลัง
สิทธิมนุษยชนในประเทศไทย
ใน พ.ศ. 2549 นายกรัฐมนตรีทักษิณ ชินวัตร กล่าวว่า เขาเชื่อว่าสมชายเสียชีวิต และกำลังความมั่นคงของรัฐดูเหมือนจะมีส่วนรับผิดชอบ จนสุดท้ายมีตำรวจถูกกล่าวหาว่ามีส่วนในการเสียชีวิตของสมชาย 5 นาย แม้ว่าการไต่สวนจะจบด้วยการพิพากษาลงโทษ 1 คน ซึ่งมีการกลับคำพิพากษาในชั้นอุทธรณ์ ในเดือนมีนาคม พ.ศ. 2554 คำตัดสินดังกล่าวถูกคณะกรรมาธิการสิทธิมนุษยชนเอเชียประณาม และอังคณา นีละไพจิตร ภรรยาของสมชาย ประกาศเจตนาของเธอว่าจะอุทธรณ์คดีต่อไปถึงชั้นฎีกาต่อมาในวันที่ 29 ธันวาคม พ.ศ. 2558 ศาลฎีกาได้พิพากษา ยกฟ้องบทสรุปจึงไม่มีเจ้าหน้าที่ของรัฐถูกลงโทษแม้แต่คนเดียว
สงครามยาเสพติดของรัฐบาลเมื่อ พ.ศ. 2546 เป็นเหตุให้มีวิสามัญฆาตกรรมกว่า 2,500 คน ที่ต้องสงสัยว่าเป็นผู้ค้ายาเสพติด สภาพเรือนจำและศูนย์กักกันผู้อพยพประจำจังหวัดบางแห่งมีคุณภาพไม่ดี ใน พ.ศ. 2547 กว่า 1,600 คนเสียชีวิตในเรือนจำหรือในการควบคุมตัวของตำรวจ ในจำนวนนี้ 131 คน เสียชีวิตเพราะการกระทำของตำรวจ เจ้าหน้าที่ตำรวจทหารในภาคเหนืออาทิที่จังหวัดเชียงใหม่ จังหวัดเชียงราย ยังทำการวิสามัญฆาตกรรม คนร้ายที่ทำการขนส่งยาเสพติดมากกว่า 30 คน
การสังหารหมู่ในนครชิคาโกด้วยยาไทลินอล พ.ศ. 2525
ถัดมาไม่นาน แอดัม เจเนิส (Adam Janus) แห่งหมู่บ้านอาร์ลิงทันไฮส์ (Arlington Heights) นคร เคาน์ตี และรัฐเดียวกัน ไปเสียชีวิตที่โรงพยาบาลท้องถิ่น และหลังจากนั้นไม่นานอีก สแตนลีย์ เจเนิส (Stanley Janus) แห่งหมู่บ้านไลล์ ดูปาชเคาน์ตี (Lisle Village, DuPage County) นครชิคาโก รัฐอิลลินอยส์ ผู้เป็นน้องชายของแอดัม เจเนิส พร้อมด้วยเธเรซา เจเนิส (Theresa Janus) ภรรยาของสแตนลีย์ ก็เสียชีวิตตามไปด้วยในวันเดียวกันขณะกำลังร่วมพิธีศพของแอดัม เจเนิส ผลการสืบสวนพบว่าทั้งหมดตายเพราะรับประทานยาแก้ปวดกระปุกเดียวกัน
การสังหารหมู่ที่เคลียร์เลก
ปี 1847 ชาวอเมริกันสองคน คือ แอนดรูว์ เคลเซย์ (Andrew Kelsey) และ ชาลส์ สโตน (Charles Stone) ซื้อปศุสัตว์ฝูงใหญ่จากโคเซ มานูเอล ซัลบาดอร์ บาย์เยโค (Jose Manuel Salvador Vallejo) นายทหารชาวเม็กซิโก แล้วล่องไปถึงเกาะโบโนโพทีเป็นพวกแรก ณ ที่นั้น มีชาวโปโม (Pomo) กลุ่มหนึ่ง ซึ่งเป็นชนเผ่าฮูลานาโพ (Hoolanapo) อาศัยอยู่แล้ว ชาวอเมริกันสองคนนั้นจับเอาชาวโปโมลงเป็นทาส และทารุณกรรมนานัปการ เพื่อให้เลี้ยงปศุสัตว์ฝูงนั้นและทำไร่ไถนาให้แก่เขา ทั้งคู่เฆี่ยนตีและสังหารทาสตามอำเภอใจ ทั้งยังข่มขืนสตรีโปโมอีกจำนวนมาก วันหนึ่ง ๆ จะให้อาหารเป็นแป้งสาลีสี่ถ้วยต่อหนึ่งครอบครัว ถ้ามีผู้ขอเพิ่ม มีบันทึกไว้ว่า สโตนก็ฆ่าผู้นั้นเสียโดยไม่ชักช้า ครั้นฤดูใบไม้ร่วง ปี 1849 เคลเซย์บังคับชาวโปโมอีกกลุ่ม เป็นชายทั้งสิ้นห้าสิบคน ไปขุดหาทองให้เขา ใช้งานเสร็จแล้วก็ขายทาสโปโมพวกนี้ให้แก่นักถลุงแร่ต่อ มีบันทึกว่า ชาวโปโมกลุ่มนี้อดอยากจนตายเป็นอันมาก และเหลือรอดกลับไปหาครอบครัวเพียงคนหรือสองคนเท่านั้น
การลอบสังหารจอห์น เอฟ. เคนเนดี
การสืบสวนของคณะกรรมการวอร์เรน ซึ่งกินเวลา 10 เดือนระหว่าง พ.ศ. 2506-พ.ศ. 2507 การสืบสวนของคณะกรรมการสมาชิกผู้แทนราษฎรสหรัฐว่าด้วยการลอบสังหารประธานาธิบดี (HSCA) ระหว่าง พ.ศ. 2519-พ.ศ. 2522 และการสืบสวนของรัฐบาล สรุปว่าประธานาธิบดีถูกลอบสังหารโดยลี ฮาร์วีย์ ออสวอลด์ ซึ่งในเวลาต่อมาออสวอล์ดถูกฆาตกรรมโดยแจ๊ค รูบี้ ก่อนที่เขาจะต้องขึ้นศาล ในช่วงแรกที่มีการเปิดเผยผลการสืบสวน ข้อสรุปนี้ได้รับการยอมรับจากสาธารณชนอเมริกัน แต่ในภายหลัง ผลสำรวจที่มีการจัดทำขึ้นระหว่าง พ.ศ. 2509 ถึง พ.ศ. 2547 เปิดเผยว่าชาวอเมริกันประมาณ 80 เปอร์เซ็นต์มีความเชื่อตรงกันข้ามกับข้อสรุปที่ได้จากการสืบสวนดังกล่าว การลอบสังหารนี้ยังคงเป็นประเด็นการอภิปรายในวงกว้าง และก่อให้เกิดประเด็นเรื่องทฤษฎีสมคบคิดและการจัดฉากอย่างนับไม่ถ้วน
การสังหารหมู่ในนครชิคาโกด้วยยาไทลินอล พ.ศ. 2525
อย่างไรก็ดี สถานีโทรทัศน์ช่องดับเบิลยูซีวีบีไฟฟ์ (WCVB 5) ของนครบอสตัน รายงานเมื่อวันที่ 12 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 (ค.ศ. 2009) ว่า สำนักงานฯ ได้ปล่อยตัวเจมส์ ดับเบิลยู. ลิวอีส ไปแล้วเนื่องจากไม่อาจหาหลักฐานเพียงพอจะสนับสนุนข้อกล่าวหาเขาได้ และขณะนี้เจมส์ก็กลับไปพำนักอยู่ยังบ้านที่เมืองเคมบริดจ์ดังเดิม
การสังหารหมู่ที่มหาวิทยาลัยเวอร์จิเนียเทค
หลังเหตุการณ์ เจ้าหน้าที่ตำรวจได้สั่งปิดประตูทางเข้าออกทั้งหมด และยกเลิกการเรียนการสอนทั้งหมด ส่วนตัวมือปืนนั้น เจ้าหน้าที่ตำรวจระบุว่า อยู่ในกลุ่มผู้เสียชีวิตด้วย แต่ยังไม่ทราบแน่ชัดว่า ฆ่าตัวตายหรือถูกผู้อื่นฆ่าตาย รวมทั้งสาเหตุที่ก่อเหตุสะเทือนขวัญขึ้นมา นับเป็นเหตุการณ์สังหารหมู่ในสถานศึกษาครั้งรุนแรงที่สุดในประวัติศาสตร์ของสหรัฐอเมริกา ซึ่งเกิดขึ้นไม่กี่วันก่อนที่จะถึงวันครบรอบเหตุการณ์สังหารหมู่ที่เมืองโคลัมไบน์ รัฐโคโลราโด เมื่อวันที่ 20 เมษายน พ.ศ. 2542 มีผู้เสียชีวิต 15 คน
อึดไม่เกิน 9 หลา
"นิโคลัส ออซ โอเซแรนสกี้" หมอฟันหนุ่มนิสัยดีอาศัยอยู่ในแถบชานเมืองมอนทรีออล แคนาดา วันหนึ่งออซมีเพื่อนบ้านใหม่นามว่า "จิมมี่ ทูเดสกี้" มือปืนนักฆ่าระดับพระกาฬเจ้าของฉายา จิมมี่ เดอะทิวลิป ที่หนีมาหลบซ่อนตัวจากการคุกคามตามล่าหมายหัวจาก"แก๊งโกโกแลค" แก๊งมาเฟียชื่อก้องของชิคาโก
"โซเฟีย" ภรรยาของออซที่วางแผนฆ่าเค้าเพื่อหวังในเงินประกันชีวิตตลอดเวลา เธอจึงทำการว่าจ้าง "จิล" มือปืนสาวผู้ไม่เคยลงมือฆ่าใครมาก่อนไปตีสนิทเป็นผู้ช่วยหมอฟันของออซ แต่ในขณะเดียวกันโซเฟียก็วางแผนให้ออซเดินทางไปหาแก๊งโกโกแลคที่ชิคาโกเพื่อแจ้งเบาะแสของจิมมี่โดยหวังเงินรางวัลจาก แจนนี่ หัวหน้าใหญ่แก๊งโกโกแลคคนปัจจุบัน และที่ชิคาโกออซได้พบกับ "ซินเทีย" ภรรยาเของจิมมี่ซึ่งถูกแก๊งโกโกแลคจับเป็นตัวประกัน และเพราะความใกล้ชิดและถูกชะตากันทำให้ออซก็ตกลงหลุมกับดักของซินเทียทันที และนี่คือที่มาของเรื่องราวความวุ่นวายมากมายเพราะออซต้องเสี่ยงชีวิตครั้งสำคัญเพราะเค้าต้องหักเหลี่ยมกับแก๊งโกโกแลคซึ่งส่ง "แฟร้งกี้ ฟิกส์" มือปืนมีชื่ออีกคนของวงการมาตามประกบออซซึ่งต้องเดินทางกลับมาเมืองมอนทรีออลอีกครั้ง และออซยังต้องตกเป็นเป้าหมายของจิมมี่ เดอะทิวลิปที่ไปยุ่งกับซินเทียอย่างช่วยไม่ได้
อาชญากรรมในประเทศไทย
เดวิด มิลเลอร์ และ ฮานนาห์ วิทเธอร์ริดจ์ นักท่องเที่ยวคู่รักชาวอังกฤษถูกฆาตกรรมบนเกาะเต่าใน พ.ศ. 2557 ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2558 ผู้ต้องสงสัยถูกตัดสินว่าผิดจริง และถูกประหารชีวิตโดยการฉีดยา นักท่องเที่ยวชาวอังกฤษที่เคยถูกฆาตกรรมได้แก่ (ถูกพบว่าเสียชีวิตในโรงแรมที่กรุงเทพมหานคร) และอีกคดีหนึ่งที่นักท่องเที่ยว คริสตี้ โจนส์ ถูกข่มขืนและฆาตกรรมในจังหวัดเชียงใหม่ ใน พ.ศ. 2556 ผู้อยู่อาศัยชาวอเมริกันถูกฟันจนเสียชีวิตด้วยดาบโดยคนขับแท็กซี่ การฆาตกรรมเกิดขึ้นบ่อยครั้งจนมีนักเขียนคนหนึ่งเขียนหนังสือที่ชื่อว่า "ทำอย่างไรจึงจะไม่ถูกฆาตกรรมในประเทศไทย" ผู้เขียนกล่าวถึงคดีการฆาตกรรมชาวอเมริกันที่ชื่อว่า ทรอย พิลคิงตัน รวมถึงบันทึกเกี่ยวกับอันตรายของคนขับแท็กซี่และรถสาธารณะ หลายครั้งที่การตายมีสาเหตุที่ไม่ชัดเจน ทว่าประเทศไทยยังคงเป็นประเทศที่ได้รับความนิยมในการท่องเที่ยว ศพของสาวชาวอังกฤษ คริสติน่า แอนเนสลีถูกพบบนเกาะเต่า นักดนตรีในร้านอาหารที่ประเทศไทยแทงนักธุรกิจชาวอเมริกันจนเสียชีวิตต่อหน้าลูกชาย ขณะกำลังฉลองวันเกิดกับครอบครัว ตำรวจไทยจับตัวนักดนตรี 3 คนที่ก่ออาชญากรรมนี้
เหตุเพลิงไหม้โรงงานไทรแองเกิลเชิร์ตเวสต์
เหตุเพลิงไหม้โรงงานไทรแองเกิลเชิร์ตเวสต์ในนครนิวยอร์กเมื่อวันที่ 25 มีนาคม ค.ศ. 1911 เป็นภัยพิบัติทางอุตสาหกรรมครั้งที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดในประวัติศาสตร์นครนิวยอร์ก และยังเป็นการสูญเสียชีวิตสูงสุดเป็นอันดับสี่จากอุบัติเหตุทางอุตสาหกรรมในประวัติศาสตร์สหรัฐอเมริกา นอกจากนี้ ยังเป็นภัยพิบัติครั้งที่มีผู้เสียชีวิตมากที่สุดเป็นอันดับสองในนครนิวยอร์ก หลังการไหม้ของเรือ "เจเนอรัล สโลคัม" เมื่อวันที่ 15 มิถุนายน ค.ศ. 1904 กระทั่งการทำลายเวิลด์เทรดเซ็นเตอร์ในอีก 90 ปีให้หลัง เพลิงไหม้ครั้งนี้เป็นเหตุให้มีคนงานทอผ้าเสียชีวิต 146 คน ซึ่งสาเหตุการเสียชีวิตมีถูกไฟ สำลักควัน หรือตกจากอาคารจนเสียชีวิต เหยื่อส่วนใหญ่เป็นหญิงอพยพชาวยิวและอิตาลีล่าสุดอายุระหว่างสิบหกถึงยี่สิบสามปี เหยื่ออายุมากที่สุดมีอายุ 48 ปี ส่วนที่อายุน้อยที่สุดเป็นเด็กหญิงวัยสิบสี่สองคน
คิลบิล
เมื่อบั๊คกลับมาถึงรถบ้าน เดอะไบรด์ก็เปิดเผยตัวและเข้าจู่โจม แต่บั๊ดรู้ทันเธอก่อน เดอะไบรด์จึงโดนยิงเข้าเต็มอก แต่เพราะบั๊ดใช้เกลือสินเธาว์แทนกระสุนจริงจึงทำให้เธอไม่ตาย จากนั้นบั๊ดจึงยึดดาบของเธอและโทรศัพท์บอกแอลล์เพื่อขายดาบของเดอะไบรด์ที่ฮันโซตีขึ้นมาใหม่ที่ว่านี้ในราคา 1 ล้านเหรียญ จากนั้นจึงเอาตัวเดอะไบรด์เอาไปฝังในสุสานเท็กซัส โดยฝังในหลุมศพของ "พอลล่า ชูลซ์ท"
เรซิเดนต์อีวิล 4
หลังจากแซดเลอร์รู้ว่าลีออนได้ช่วยชีวิตแอชลี่ย์ไว้ได้ เขาได้สั่งให้ประชากรหาวิธีเพื่อจะพาเธอกลับคืนมา ในระหว่างนั้น หลังจากการเอาชนะบิโตเรส เมนเดส (Bitores Mendez) หัวหน้าประจำหมู่บ้านได้ ลีออนและแอชลี่ย์จึงไปหลบภัยในปราสาทแห่งหนึ่ง ที่ซึ่งมีรามอน ซาลัสซาร์ (Ramon Salazar) แอชลี่ย์เริ่มไอเป็นเลือดซึ่งเป็นสัญญาณให้รู้ว่าเธอได้ติดเชื้อแล้วและวิ่งไปยังห้อง ๆ หนึ่งซึ่งมีกับดักมากมาย ลีออนจึงฟันฝ่าหาทางผ่านทางคดเคี้ยวและเหล่าสมุนของซาลัสซาร์เพื่อหาตัวซาลัสซาร์ให้พบและได้รู้ว่าแอชลี่ย์ได้ถูกพาตัวไปยังเกาะโรงงานวิจัยแห่งหนึ่งแล้ว หลังจากเหตุพิพาทในเรื่องอำนาจความรุนแรงของแซดเลอร์มากมาย รวมถึงแจ็ค คราวเซอร์ ลีออนสามารถช่วยชีวิตแอชลี่ย์ได้อีกครั้งและเอาชนะแซดเลอร์ได้ด้วยความช่วยเหลือจากเอด้า ลีออนได้ค้นพบขวดเล็ก ๆ ซึ่งใส่ตัวอย่างเชื้อลาสพลากัสไว้จากศพของแซดเลอร์ แต่เอด้าได้เอาปืนขู่ให้ลีออนส่งมันให้เธอ แล้วเธอก็หนีออกจากเรื่องวุ่นวายโดยเฮลิคอปเตอร์ ปล่อยให้ลีออนกับแอชลี่ย์ต้องใช้เจ็ตสกีหนีออกจากเกาะนั้นอย่างปลอดภัย ด้วยเนื้อเรื่องที่เป็นตัวอย่างของภาคนี้ยังให้ผู้เล่นได้กำจัดศัตรูกว่า 900 ตัว
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
หลังเที่ยงคืนวันที่ 29 เมษายน ฮิตเลอร์สมรสกับเอฟา เบราน์ในพิธีตามกฎหมายเล็ก ๆ ในห้องแผนที่ภายในฟือเรอร์บุงเกอร์ หลังทานอาหารเช้างานแต่งที่เรียบง่ายกับภรรยาใหม่ของเขา จากนั้น เขานำเลขานุการเทราเดิล ยุงเงอ (Traudl Junge) ไปอีกห้องหนึ่งและบอกให้เขียนพินัยกรรมฉบับหลังสุดของเขา เหตุการณ์ดังกล่าวมีฮันส์ เครพส์, วิลเฮ็ล์ม บวร์คดอร์ฟ, โยเซ็ฟ เกิบเบิลส์ และมาร์ทีน บอร์มันเป็นพยานและผู้ลงนามเอกสาร ในช่วงบ่าย ฮิตเลอร์ทราบข่าวการประหารชีวิตผู้เผด็จการชาวอิตาลี เบนิโต มุสโสลินี ซึ่งอาจเพิ่มความตั้งใจที่จะหนีการจับตัว
วันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 1945 หลังการสู้รบถนนต่อถนนอย่างเข้มข้น เมื่อกองทัพโซเวียตอยู่ในระยะหนึ่งหรือสองช่วงตึกจากทำเนียบรัฐบาลไรช์ ฮิตเลอร์และเบราน์ทำอัตวินิบาตกรรม เบราน์กัดแคปซูลไซยาไนด์ และฮิตเลอร์ยิงตัวตายด้วยปืนพกวัลเทอร์ เพเพคา (Walther PPK) 7.65 มม. ของเขา ร่างไร้วิญญาณของฮิตเลอร์และเอฟา เบราน์ถูกนำขึ้นบันไดและผ่านทางออกฉุกเฉินของบังเกอร์ไปยังสวนที่ถูกระเบิดหลังทำเนียบรัฐบาลไรช์ ที่ซึ่งทั้งสองร่างถูกวางไว้ในหลุมระเบิด ราดด้วยน้ำมัน และจุดไฟ ขณะที่กองทัพแดงยิงปืนใหญ่ถล่มต่อเนื่อง
การสังหารหมู่ที่อมฤตสาร์ พ.ศ. 2462
การสังหารหมู่ที่อมฤตสาร์ (Amritsar massacre) เป็นเหตุการณ์สังหารหมู่ที่สะเทือนขวัญ ซึ่งเกิดขึ้นถึงสองครั้งที่เมืองนี้ ครั้งแรกเกิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2462 เป็นการสังหารหมู่ชาวอินเดียที่สวนสาธารณะจัลเลียนวลาบาฆ ส่วนครั้งที่สองเกิดขึ้นเมื่อ พ.ศ. 2527 คือการสังหารหมู่ชาวสิกข์และทำลายวิหารศักดิ์สิทธิ์ของศาสนาสิกข์
การสังหารหมู่ครั้งแรกเกิดขึ้นหลังจากสงครามโลกครั้งที่ 1 สิ้นสุดลง อังกฤษได้ออกพระราชบัญญัติโรว์แลตต์เมื่อ 3 มีนาคม พ.ศ. 2461 ให้อำนาจรัฐบาลจับกุมผู้ต้องสงสัยว่าจะก่อจลาจลได้ โดยไม่ต้องสอบสวนหรือให้ศาลพิพากษา ทำให้ชาวอินเดียโดยทั่วไปไม่พอใจ มหาตมะ คานธีได้นำหลักสัตยาเคราะห์มาใช้ในการต่อต้านพระราชบัญญัตินี้ ด้วยการนัดหยุดงานทั่วประเทศ อดอาหารและสวดมนต์ โดยเริ่มตั้งแต่วันที่ 30 มีนาคม พ.ศ. 2461 ชาวอินเดียเข้าร่วมกับคานธีเป็นจำนวนมาก แต่ในวันแรก มีชาวอินเดียบางส่วนยังไม่เข้าใจการต่อสู้แบบสัตยาเคราะห์ จึงเกิดการปะทะกับเจ้าหน้าที่ตำรวจ ทหารในเดลี มีผู้เสียชีวิต 8 คน
เหตุการณ์ที่รุนแรงที่สุดเกิดขึ้นที่เมืองอมฤตสาร์ คิชลูและสัตยปาล ผู้นำชาตินิยมแห่งมณฑลปัญจาบได้เรียกร้องให้ประชาชนในลาฮอร์ออกมา มหาตมะ คานธีได้เตรียมเดินทางมาเพื่อปราศรัยกับมวลชนที่นี่ แต่ถูกจับกุมที่สถานีชายแดนรัฐปัญจาบและส่งตัวกลับไปบอมเบย์ ต่อมา วันที่ 10 เมษายน พ.ศ. 2462 คิชลูและสัตยปาลก็ถูกจับกุม เมื่อประชาชนมาเดินขบวนเรียกร้องให้ปล่อยตัวคนทั้งสอง ก็ถูกทหารอังกฤษยิงจนบาดเจ็บล้มตายเป็นอันมาก ชาวเมืองที่โกรธแค้นจึงไปรวมตัวที่เมืองอมฤตสาร์ เผาทำลายธนาคารและสังหารชาวอังกฤษหลายคน นายพล อาร์ อี เอช ไดเออร์ ได้สั่งให้นำทหาร 1,000 คนเข้าไปควบคุมสถานการณ์ให้กลับสู่สภาวะปกติ
อดอล์ฟ ฮิตเลอร์
ฮิตเลอร์ได้รับการสั่งจ่ายยาถึงเก้าสิบชนิดที่แตกต่างกันระหว่างสงคราม และทานยาหลายเม็ดต่อวันเพราะปัญหากระเพาะอาหารเรื้อรังและอาการป่วยอื่น ๆ เขาทุกข์ทรมานจากแก้วหูทะลุ อันเป็นผลของแรงระเบิดในแผนลับ 20 กรกฎาคม ใน ค.ศ. 1944 และถูกถอนเสี้ยนไม้สองร้อยชิ้นออกจากขาของเขา ฟิล์มภาพยนตร์ข่าวฮิตเลอร์แสดงให้เห็นว่า มือฮิตเลอร์สั่นและเขาเดินย่องแย่ง ซึ่งเริ่มขึ้นก่อนสงครามและเลวร้ายลงเมื่อใกล้บั้นปลายชีวิต แพทย์ประจำตัวฮิตเลอร์ ธีโอดอร์ โมเรลล์ รักษาฮิตเลอร์ด้วยยาซึ่งสั่งจ่ายโดยทั่วไปเพื่อรักษาโรคพาร์กินสันใน ค.ศ. 1945 แอ็นสท์-กึนเทอร์ เชนค์และแพทย์อีกหลายคนพบฮิตเลอร์ในสัปดาห์ท้าย ๆ ของชีวิตเพื่อวินิจฉัยโรคพาร์กินสัน
เอ็ด กีน
เหยื่อรายต่อมา คือ เบอร์นิซ วอร์เดน หญิงหม้ายวัย 60 ปี เป็นเจ้าของร้านขายอุปกรณ์ในเมืองเพลนฟิลด์ วันเกิดเหตุเป็นคืนวันเสาร์ที่ 16 พฤศจิกายน ค.ศ. 1957 เอ็ดเข้ามาร้านในตอนที่ไม่มีคนอยู่เช่นเคย เขาใช้กระสุนขนาด .22 ที่นำมาเอง ใส่เข้าไปในปืนไรเฟิลและยิงเธอโดยไม่ทันรู้ตัว แล้วนำร่างของเธอขึ้นรถบรรทุกสำหรับส่งของแล้วขับกลับบ้านเขา
สงครามยาเสพติดเม็กซิโก
รัฐสภาสหรัฐได้มีการออกกฎหมายในปลายเดือนมิถุนายน ค.ศ. 2008 เพื่อให้เม็กซิโกมีเงิน 1.6 พันล้านดอลลาร์สหรัฐสำหรับการริเริ่มเมริดาเพื่อให้เม็กซิโกมีการฝึกอบรมการบังคับใช้กฎหมายและเครื่องมือ ตลอดจนคำแนะนำด้านเทคนิคเพื่อเสริมสร้างระบบยุติธรรมของประเทศ เมื่อสิ้นสุดการบริหารของเฟลิเป กัลเดรอน (1 ธันวาคม ค.ศ. 2006 – 30 พฤศจิกายน ค.ศ. 2012) มียอดผู้เสียชีวิตอย่างเป็นทางการจากสงครามยาเสพติดเม็กซิโกอย่างน้อย 60,000 คน และประมาณการยอดผู้เสียชีวิตกว่า 120,000 คนภายในปี ค.ศ. 2013 โดยไม่นับรวม 27,000 คนที่หายไป
ปฏิบัติการเอนเทบเบ
หลังจากการโจมตี ทีมโจมตีอิสราเอลกลับไปที่เครื่องบินของพวกเขาและเริ่มบรรทุกตัวประกัน ทหารยูกันดายิงใส่พวกเขาในช่วงดำเนินการ ส่วนหน่วยคอมมานโดอิสราเอลก็สวนกลับไปโดยใช้เอเค 47 ของพวกเขา ก่อให้เกิดการบาดเจ็บล้มตายในฝ่ายยูกันดา ในระหว่างการสู้รบสั้น ๆ แต่เข้มข้นนี้ ทหารยูกันดาได้ยิงออกมาจากหอควบคุมสนามบิน หน่วยคอมมานโดอย่างน้อยห้ารายได้รับบาดเจ็บ และโยนาทัน เนทันยาฮู ซึ่งเป็นผู้บัญชาการหน่วยของอิสราเอลถูกสังหาร หน่วยคอมมานโดของอิสราเอลยิงปืนกลเบาและอาร์พีจีกลับไปที่หอควบคุมเพื่อยับยั้งการยิงของฝ่ายยูกันดา อ้างอิงจากบุตรชายคนหนึ่งของอีดี อามิน เผยว่า ทหารที่ยิงเนทันยาฮูนั้น เป็นลูกพี่ลูกน้องของครอบครัวอามิน ได้ถูกฆ่าตายในการยิงกลับดังกล่าว ต่อมา ฝ่ายอิสราเอลอพยพตัวประกันเสร็จสิ้น รวมถึงบรรทุกร่างของเนทันยาฮูในเครื่องบินลำหนึ่ง และออกจากท่าอากาศยาน ปฏิบัติการทั้งหมดใช้เวลา 53 นาที – ซึ่งการโจมตีใช้เวลาเพียง 30 นาทีเท่านั้น มีสลัดอากาศทั้งหมด 7 ราย และทหารยูกันดาระหว่าง 33 ถึง 45 รายถูกสังหาร ส่วนเครื่องบินรบมิก-17 และมิก-21 ที่สร้างขึ้นโดยโซเวียตสิบเอ็ดลำ ของกองทัพอากาศยูกันดาถูกทำลายลงบนพื้นที่ท่าอากาศยานเอนเทบเบ จากตัวประกัน 106 ราย 3 คนถูกสังหาร, 1 คนถูกทิ้งไว้ในยูกันดา (โดรา บลอค อายุ 74 ปี) และประมาณ 10 คนได้รับบาดเจ็บ ส่วนตัวประกัน 102 คนที่ได้รับการช่วยเหลือได้บินสู่ประเทศอิสราเอลผ่านกรุงไนโรบี ประเทศเคนยา ไม่นานหลังจากการโจมตี
การประหารชีวิตราชวงศ์โรมานอฟ
โทรเลขลงคำสั่งกวาดล้างนักโทษในนามของสภาโซเวียตสูงสุดในมอสโกลงนามโดยยาคอฟ ซเวิร์ดลอฟ ราวเที่ยงคืน คาคอฟ ยูรอฟสกี ผู้ดูแลบ้านจุดประสงค์พิเศษ สั่งให้แพทย์ประจำราชวงศ์โรมานอฟ ดร. ยูจีน บอตคิน ให้ปลุกสมาชิกราชวงศ์ที่กำลังหลับใหลและให้พวกเขาแต่งตัว สมาชิกโรมานอฟได้รับคำสั่งให้เข้าไปในห้องกึ่งห้องพักใต้ดินขนาด 6x5 เมตร นิโคลัสขอเก้าอี้สามตัวสำหรับตัวเขาเองกับภรรยา และบุตรธิดา ชุดยิงมาถึงอันดับต่อไปและยูรอฟสกีประกาศว่า
ไทกีไซคลีน
องค์การอาหารและยาของสหรัฐอเมริกาได้มีการระบุคำแจ้งเตือนถึงอาการไม่พึงประสงค์ที่ร้ายแรง (black box warning) จากการใช้ยาไทกีไซคลีนในเดือนกันยายน ค.ศ. 2010 ว่า การใช้ไทกีไซคลีนนั้นทำให้มีความเสี่ยงต่อชีวิตมากขึ้นเมื่อเปรียบเทียบกับการใช้ยาปฏิชีวนะอื่นที่เหมาะสมในข้อบ่งใช้เดียวกัน การเพิ่มขึ้นของอัตราการเสียชีวิตนี้ (ไม่ทราบสาเหตุอื่นที่แน่ชัด) ทำให้มีการสงวนไทกีไซคลีนไว้เป็นการรักษาทางเลือกรองเมื่อได้รับการรักษาด้วยยาปฏิชีวนะอื่นที่เหมาะสมแล้วไม่ได้ผลเท่านั้น
อัคซีโยน เท4
ระหว่างกันยายน 1939 ไปจนถึงสิงหาคม 1941 มีผู้คนกว่า 70,273 ชีวิตถูกฆ่าไปจากกฎหมายฉบับนี้ การสังหารเกิดขึ้นที่ศูนย์การสังหารหมู่ต่างๆในโรงพยาบาลจิตเวชในเยอรมนีและออสเตรีย ตลอดจนในเขตยึดครองโปแลนด์ ประมาณครึ่งหนึ่งของผู้ที่ตกเป็นเหยื่อเป็นผู้ที่อยู่ในสถานบำบัดทางจิตเวช
การสังหารหมู่ในนครชิคาโกด้วยยาไทลินอล พ.ศ. 2525
ต้นเดือนกุมภาพันธ์ พ.ศ. 2552 (ค.ศ. 2009) เจ้าหน้าที่ตำรวจสำนักงานสืบสวนกลาง หรือเอฟบีไอ กรมยุติธรรม นำกำลังเข้าจับกุมเจมส์ ดับเบิลยู. ลิวอีส อดีตผู้ต้องสงสัยรายหนึ่งในคดีสังหารหมู่นี้ ไปกักตัวไว้ชั่วคราวรอการสอบสวน และตรวจค้นบ้านพักของเขาซึ่งอยู่ ณ เมืองเคมบริดจ์ มิดเดิลเซ็กซ์เคาน์ตี (Middlesex County) รัฐแมสซาชูเซ็ตส์
คณะกรรมการวอร์เรน
คณะกรรมการประธานาธิบดีว่าด้วยการลอบสังหารประธานาธิบดีเคนเนดี () หรือชื่ออย่างไม่เป็นทางการว่า คณะกรรมการวอร์เรน () จัดตั้งขึ้นเมื่อวันที่ 29 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963 โดย ลินดอน บี. จอห์นสัน เพื่อสอบสวนเหตุการณ์การลอบสังหารประธานาธิบดีแห่งสหรัฐอเมริกา จอห์น เอฟ. เคนเนดี เมื่อวันที่ 22 พฤศจิกายน ค.ศ. 1963 รายงานฉบับสุดท้ายหนา 888 หน้า ถูกเสนอต่อประธานาธิบดีจอห์นสันเมื่อวันที่ 24 กันยายน ค.ศ. 1964 และถูกเผยแพร่ต่อสาธารณะในอีกสามวันให้หลัง รายงานดังกล่าวสรุปว่า ลี ฮาร์วีย์ ออสวอลด์ เป็นผู้ลงมือเพียงลำพังในการสังหารเคนเนดี และทำให้ผู้ว่าการรัฐเท็กซัส จอห์น คอนแนลลี ได้รับบาดเจ็บ และแจ็ก รูบี ลงมือเพียงลำพังในการฆาตกรรมออสวอลด์ ผลวินิจฉัยของคณะกรรมการมีการโต้แย้งกันมานับแต่นั้น และมีการศึกษาในภายหลังทั้งที่เห็นด้วยและคัดค้าน
สงครามยาเสพติดฟิลิปปินส์
ค่าประมาณของจำนวนผู้เสียชีวิตแตกต่างกันไป องค์กรข่าวและกลุ่มสิทธิมนุษยชนได้วางตัวเลขดังกล่าวไว้ที่กว่า 12,000 ราย มีผู้เสียชีวิตรวมถึงเด็ก 54 คนในปีแรก ส่วนรัฐบาลอ้างว่ามีผู้เสียชีวิต 4,200 ราย ณ วันที่ 30 เมษายน ค.ศ. 2018 และวุฒิสมาชิกฝ่ายค้านอ้างว่าในปี ค.ศ. 2018 ว่ามีผู้เสียชีวิตกว่า 20,000 ราย
ทีปัก โจปรา
เขาเป็นเพื่อนของไมเคิล แจ็กสัน มาเป็นระยะเวลา 20 ปี ซึ่งโจปราได้รับความสนใจจากผู้คนอย่างกว้างขวางในเดือนกรกฎาคม ค.ศ. 2009 เมื่อเขาได้แสดงความเห็นว่า "เป็นประเพณีที่แพทย์ได้ผลักดันให้มียาเสพติด ซึ่งมีความเกี่ยวพันกับการติดสารเหล่านี้ของคนดัง" โดยกล่าวว่าการเสียชีวิตของไมเคิล แจ็กสัน มาจากการให้ยาเกินขนาดตามใบสั่งแพทย์ ซึ่งน่าจะมีการเรียกร้องให้ดำเนินความต่อไป
จอห์น ดิลลิงเจอร์
ดิลลิงเจอร์ เสียชีวิตลงด้วยวัยเพียง 31 ปี เมื่อวันที่ 22 กรกฎาคม ค.ศ. 1934 เมื่อเอฟบีไอวางแผนให้ดิลลิงเจอร์ไปชมภาพยนตร์กับผู้หญิงสาวสองคน เมื่อเสร็จแล้ว ในสถานการณ์หน้าโรงภาพยนตร์ ในรัฐอิลลินอยส์ ดิลลิงเจอร์เห็นถึงความผิดปกติ และพยายามหนี แต่ก็ไม่รอดเมื่อถูกเจ้าหน้าที่วิสามัญฆาตกรรมด้วยกระสุนไปทั้งหมด 5 นัด ถูกเป้า 3 นัด