เลโอนิด เบรจเนฟ เกิดเมื่อไหร่?
เลโอนิด เบรจเนฟ
เลโอนิด อิลลิช เบรจเนฟ (; ; 19 ธันวาคม 2449 – 10 ธันวาคม 2525) เป็นเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียตและประธานาธิบดีโซเวียตคนที่ 8 ระหว่างสงครามเย็น
เลโอนิด อิลยิช เบรจเนฟ เกิดเมื่อวันที่ 19 เดือนธันวาคม พ.ศ. 2449 ที่เมืองคาเมนสโกยี ในรัฐยูเครน เป็นลูกคนที่ 2ในจำนวน 2 คน ของกรรมกรถลุงหล็ก ในวัยเยาว์แม้จะมีฐานะยากจน แต่เขาก็เป็นนักเรียนที่ขยันขันแข็ง เป็น 1 ใน 5 ของลูกกรรมกรที่มีโอกาสได้เรียนในหมู่เด็กในหมู่เด็กที่มีฐานะดีกว่า
เลออน ทรอตสกี
เลออน ทรอตสกี () ชื่อเกิด เลฟ ดาวิโดวิช บรอนชเทย์น () เป็นนักปฏิวัติและนักทฤษฎีมาร์กซิสต์ นักการเมืองโซเวียต และผู้ก่อตั้งและผู้นำคนแรกของกองทัพแดง
เลฟ ยาชิน
เลฟ อิวาโนวิช ยาชิน (; 22 ตุลาคม ค.ศ. 1929 — 20 มีนาคม ค.ศ. 1990) เจ้าของฉายา "แมงมุมดำ", "เสือดำ" หรือ "หมึกยักษ์ดำ" เป็นนักฟุตบอลผู้รักษาประตูชาวโซเวียตเชื้อสายรัสเซีย ที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นผู้รักษาประตูที่ดีที่สุดในประวัติศาสตร์กีฬาฟุตบอล ยาชินมีชื่อเสียงอย่างมากจากปฏิกิริยาการป้องกันลูกอันน่าทึ่ง และการคิดค้นแนวคิดเด็ดขาดสำหรับการป้องกันประตู ยาชินได้รับเลือกให้เป็นผู้รักษาประตูยอดเยี่ยมยุโรป‎ประจำคริสต์ศตวรรษที่ 20 โดยสหพันธ์ประวัติศาสตร์และสถิติฟุตบอลนานาชาติ และเป็นผู้รักษาประตูคนเดียวที่ได้รับรางวัลนักฟุตบอลยอดเยี่ยมแห่งปีของทวีปยุโรปหรือบาลงดอร์ในปี ค.ศ. 1963 อีกด้วย
จักรพรรดินีเอลิซาเบธ อเล็กเซเยฟนาแห่งรัสเซีย (เจ้าหญิงหลุยส์แห่งบาเดิน)
จักรพรรดินีเอลิซาเบธ อเล็กเซเยฟนาแห่งรัสเซีย () พระอิสริยยศเดิมคือ เจ้าหญิงหลุยส์แห่งบาเดิน (หลุยส์ มารี ออกุสเท; 24 มกราคม พ.ศ. 2322 - 16 พฤษภาคม พ.ศ. 2369) เป็นพระมเหสีในสมเด็จพระเจ้าซาร์อเล็กซานเดอร์ที่ 1 แห่งรัสเซีย
เฟลิคส์ เม็นเดิลส์โซน
ยาค็อพ ลูทวิช เฟลิคส์ เม็นเดิลส์โซน บาร์ท็อลดี () เป็นที่รู้จักกันในชื่อ เฟลิคส์ เม็นเดิลส์โซน (3 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1809 - 4 พฤศจิกายน ค.ศ. 1847) เป็นนักเปียโน คีตกวี และผู้อำนวยเพลงชาวเยอรมัน อยู่ในยุคโรแมนติกตอนต้น มีผลงานประพันธ์ทั้งซิมโฟนี คอนแชร์โต ออราทอริโอ และเชมเบอร์มิวสิก
อสัญกรรมและรัฐพิธีศพของเลโอนิด เบรจเนฟ
ทางฝั่งโลกที่หนึ่งที่ได้คาดการณ์ว่าเลโอนิด เบรจเนฟถึงแก่อสัญกรรม หลังส่งสารแสดงความยินดีแก่ฌูแซ เอดัวร์ดู ดุช ซังตุช ประธานาธิบดีแห่งแองโกลาในวันประกาศอิสรภาพของแองโกลา จากการประกาศอันล่าช้าทางฝั่งโลกที่หนึ่งมองว่าอาจมีปัญหาในการสืบทอดอำนาจต่อจากเบรจเนฟ
เลนนี แครวิตซ์
ลีโอนาร์ด อัลเบิร์ต "เลนนี" แครวิตซ์ () เกิดเมื่อวันที่ 26 พฤษภาคม ค.ศ. 1964 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงชาวอเมริกัน เป็นโปรดิวเซอร์เพลงและผู้เรียบเรียงเพลงที่มีแนวเพลงแบบย้อนยุค มีส่วนประกอบของดนตรีแนวร็อก โซล ฟังก์ เร้กเก้ ฮาร์ดร็อก ไซเคเดลิก โฟล์กและบัลลาด
ยออาน กูร์กุฟ
โยฮัน มิเกล กูร์คุฟฟ์ () เกิดเมื่อวันที่ 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1986 เป็นนักฟุตบอลอาชีพชาวฝรั่งเศส ปัจจุบันเล่นให้กับสโมสร โอลิมปิก ลียง ใน ดิวิซิยอง เอิง โดยหลักแล้วเขาเล่นในตำแหน่งกองกลางตัวรุก แต่ในบางครั้งเล่นในตำแหน่งกองหน้าตัวรุกที่ 2 และได้รับกล่าวถึงว่าเป็น "เพลย์เมกเกอร์ที่มีคุณภาพอย่างแท้จริง" ที่มีทักษะส่งผ่านบอล อดีตนักฟุตบอลทีมชาติฝรั่งเศส ดาวิด ชิโนล่า กล่าวว่า กูร์คุฟฟ์เป็นนักฟุตบอลฝรั่งเศสที่ดีที่สุดในรุ่นของเขา รูปแบบการเล่นและความสามารถของเขาได้รับการเปรียบเทียบกับตำนานนักฟุตบอลฝรั่งเศส อย่าง ซีเนดีน ซีดาน
อ็อกตาฟว์ มีร์โบ
อ็อกตาฟว์ มีร์โบ () เกิดในปี พ.ศ. ๒๓๙๑ และเสียชีวิตลงในปี พ.ศ. ๒๔๖๐ เขาเป็นนักข่าวและนักเขียนชาวฝรั่งเศสที่มีบทบาทเป็นเหมือนตัวแทนของคนที่มีไหวพริบและสติปัญญา และเขายังเป็นนักเขียนนิยายอีกด้วย เขาเขียนเรื่อง ลาเบฌูล ("L'Abbé Jules") ในปี พ.ศ. ๒๔๓๑ เรื่อง ฌาร์แด็งเดซูปลิส ("Le Jardin des supplices") ในปีพ.ศ. ๒๔๔๒ และเขียนเรื่อง เลอฌูร์นาลดูนฟามเดอช็องบร์ ("Le Journal d'une femme de chambre") ในปี พ.ศ. ๒๔๔๓ นอกจากนี้อ็อกตาฟว์ยังแต่งนิยายแนวดรามาอีกด้วย เขาประสบความสำเร็จเป็นอย่างมากกับงานเขียนเรื่อง เลซาแฟร์ซงเลซาแฟร์ ("Les affaires sont les affaires") ในปี พ.ศ. ๒๔๔๖ และเขายังเป็นนักวิจารย์งานศิลปะด้วยเช่นกัน อ็อกตาฟว์เป็นเพื่อนและเป็นต้นเสียงให้กับนักศิลปะชื่อดังอย่างโกลด มอแน (Claude Monet) และโอกุสต์ รอแด็ง (Auguste Rodin) อ็อกตาฟว์เป็นผู้ที่มีสติปัญญาและมีอิสระทางความคิด เขาสนับสนุนกลุ่มลาแกรฟว์เดเซเล็กเตอร์ (la grève des électeurs) และร่วมเป็นส่วนหนึ่งในการช่วยเหลือคดีของอาลแฟรด แดรฟุส (Alfred Dreyfus)
อาร์ชดยุกคาร์ล ลุดวิก แห่งออสเตรีย (2461-2550)
อาร์ชดยุกคาร์ล ลุดวิกทรงอภิเษกสมรสกับเจ้าหญิงโยลันเดอแห่งลิกเน่ ซึ่งเป็นพระธิดาในเจ้าชายยูเจนแห่งลิกเน และเจ้าหญิงเฟลิปปีนส์แห่งโนอายส์ ณ วิหารโบเลวล์ ประเทศเบลเยียม เมื่อวันที่ 17 มกราคม พ.ศ. 2493 ทั้งสองพระองค์มีพระโอรสและพระธิดารวมทั้งสิ้น 4 พระองค์ ดังนี้อาร์ชดยุกคาร์ล ลุดวิกทรงสิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 11 ธันวาคม พ.ศ. 2550 ณ กรุงบรัสเซลส์ ประเทศเบลเยียม พระชันษาได้ 89 ปี พระราชพิธีพระศพถูกจัดขึ้น ณ กรุงเวียนนา โดยมีพระราชวงศ์ออสเตรีย-ฮังการี พระราชวงศ์ลักเซมเบิร์ก และพระราชวงศ์เบลเยียม เข้าร่วมในพิธีศพด้วย พระศพของพระองค์ถูกฝังที่วิหารฮับส์บูร์ก อิมพีเรียลคริปต์ กรุงเวียนนา พระศพถูกฝังอยู่เคียงข้างสมเด็จพระจักรพรรดินีซีตา พระราชชนนีของพระองค์ โดยพระราชพิธีศพครั้งนี้คณะรัฐบาลออสเตรียได้เข้ามามีส่วนร่วมในครั้งนี้ด้วย
อสัญกรรมและรัฐพิธีศพของเลโอนิด เบรจเนฟ
ตามรายงานระบุว่าได้มีการทำร่างเบรจเนฟตกพื้นสองครั้ง ขณะที่ยกโลงศพขึ้นไปบนแท่นพิธีในสภาสหภาพแรงงานร่าง โลงของเบรจเนฟกลับตกลงไปด้านล่าง หลังจากนั้นก็มีการสร้างโลงศพใหม่ที่ทำจากโลหะและเมื่อนำลงไปไว้ในหลุมฝังศพ คนงานไม่สามารถจัดการน้ำหนักของโลงศพได้ทำให้โลงศพตกลงไปในหลุมฝังศพอย่างรวดเร็ว ถึงอย่างไรก็ดีเรื่องราวนี้กลับได้รับการโต้แย้งโดย เกออร์กี โควาเลนโค หนึ่งในคนงาน โดยกล่าวว่าทุกอย่างเรียบร้อย และโลงศพถูกลดระดับตามเสียงกระดิ่ง
ฌ็อง-ออนอเร ฟรากอนาร์
ฌ็อง-ออนอเร ฟรากอนาร์ (; 5 เมษายน ค.ศ. 1732 - 22 สิงหาคม ค.ศ. 1806) เป็นจิตรกรรมสมัยบาโรกชาวฝรั่งเศสของคริสต์ศตวรรษที่ 18 ผู้มีลักษณะงานที่มีชีวิตชีวา และออกไปในเชิงสุขารมณ์นิยม (hedonism) ฟรากอนาร์เป็นจิตรกรที่มีความสามารถดีเด่นของปลาย "สมัยอ็องเซียงเรฌีม" ผู้มีผลงานกว่า 550 ภาพที่ไม่รวมงานวาดเส้นและงานแกะพิมพ์ แต่เพียงห้าชิ้นเท่านั้นที่ระบุเวลาเขียนที่แน่นอน ในบรรดาภาพเขียน ภาพชีวิตประจำวันเป็นประเภทการเขียนที่มีชื่อเสียงที่สุด ที่ฟรากอนาร์สื่อบรรยากาศของความใกล้ชิดและเชิงความดึงดูดทางเพศ (eroticism)
หลิว เหยียน
สาวคนนี้เกิดเมื่อวันที่ 8 พ.ย. 1980 มีพื้นเพเดิมเป็นชาวหูหนาน ได้เข้าสู่วงการบันเทิงเมื่ออายุได้ 18 ปี กับงานถ่ายโฆษณา และรับบทประกอบในทีวีซีรีส์หลายเรื่อง แต่สิ่งที่ทำให้เธอแจ้งเกิดในวงการบันเทิงก็คือบทบาทการทำหน้าที่พิธีกรจนได้รับฉายาเป็น "พิธีกรที่เซ็กซี่ที่สุดในเมืองจีน" กันเลยทีเดียว หลังจากนั้น หลิวเหยียน ก็ยังมีผลงานตามออกมาทั้ง งานเพลง, มิวสิควิดีโอ และยังมีงานแสดงออกมาเป็นช่วงๆ ล่าสุด เธอก็ได้มีโอกาสร่วมแสดงในหนังแฟนนาตาซีทุนสูงของผู้กำกับ “กอร์ดอน ชาน” เรื่อง Mural โดยเธอรับบทเป็นนางฟ้า "อวี้เม่ย" ผู้ไขว่คว้าหารักแท้ ซึ่งภาพยนตร์เรื่องนี้ เป็นงานที่ระดมดาราชื่อดังไว้อย่างมากมาย ทั้งคู่หวานในชีวิตจริงอย่าง เติ้ง เชา กับ ซุน ลี่, คอลลิน จู ที่เคยโกอินเตอร์เล่นหนังฮอลลีวูดมาแล้ว
มรดกของเลโอนิด เบรจเนฟ
เมื่อ เลโอนิด เบรจเนฟถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1982 ยูรี อันโดรปอฟได้รับเลือกให้เป็นประธานในพิธีศพ ตามความคิดในโลกที่หนึ่งเห็นได้ชัดเจนว่ายูรี อันโดรปอฟได้รับการสืบทอดอำนาจต่อจากเบรจเนฟ การทุจริตทางการเมืองอย่างเป็นวงกว้างในช่วงยุคเบรจเนฟกลายเป็นปัญหาสำคัญในการพัฒนาเศรษฐกิจของสหภาพโซเวียตในช่วงทศวรรษที่ 1980 อันโดรปอฟ เริ่มมีนโยบายในการต่อต้านการทุจริตทั่วประเทศ อันโดรปอฟ เชื่อว่าเศรษฐกิจของสหภาพโซเวียตจะสามารถฟื้นตัวได้หากรัฐบาลโซเวียตสามารถเพิ่มความเชื่อมั่นในหมู่กรรมกรและประชาชนโซเวียตได้ การบริหารของเบรจเนฟถูกวิพากษ์วิจารณ์ว่าเป็นเพราะหละหลวมทางอุดมการณ์และความเอาแต่ใจตัวเอง รูปแบบการปกครองเบรจเนฟถูกค่อย ๆ ค่อย ๆ เอาออกไปโดย อันโดรปอฟ และได้มีการแต่งตั้งภายในพรรคใหม่โดยคำนึงความ "ศูนย์กลาง"เช่น ว่าที่นายกรัฐมนตรี Nikolai Ryzhkov และหัวหน้าคณะกรรมการกลาง Yegor Ligachevนโยบายด้านการต่างประเทศของสหภาพโซเวียตก็เลื่อนหายและเสื่อมลงไปในช่วงปีสุดท้ายของเบรจเนฟและเมื่อเดือนมิถุนายนปี ค.ศ. 1982 ก่อนถึงแก่อสัญกรรมของเขา โรนัลด์ เรแกนได้กล่าวว่าสหภาพโซเวียตเป็น "จักรวรรดิปีศาจ" ท่าทีทางการทูตระหว่างประเทศได้หายไปก่อนที่มีฮาอิล กอร์บาชอฟเริ่ม "ความคิดใหม่" ความเชื่อมั่นในลัทธิคอมมิวนิสต์และลัทธิมาร์กซ-เลนินเริ่มหายไปที่ประจักษ์ชัดในหมู่ชาวโซเวียตอย่างไรก็ดียังมีการสนับสนุนอย่างเล็กน้อยในช่วงยุคเบรจเนฟ ทำให้ชาวโซเวียตยังคงระมัดระวังในแนวคิด เช่น ความคิดเห็นแบบเสรีภาพประชาธิปไตยและการกระจายอำนาจ และด้วยเหตุนี้ลัทธิมากซ์ - เลนินยังคงเป็นแนวคิดสำคัญในการปกครองต่อไป เนื่องจากการสะสมทางทหารขนาดใหญ่ของทศวรรษที่ 1960 จงทำให้สหภาพโซเวียตยังคงเป็นมหาอำนาจในช่วงระหว่างการปกครองของเบรจเนฟ
ซารีนามารีเยีย เตมรีอูคอฟนาแห่งรัสเซีย
แต่ในไม่ช้าซาร์อีวานทรงรู้สึกเสียพระทัยที่อภิเษกสมรสกับพระนาง เพราะซารีนาองค์ใหม่ถูกมองว่าเป็นคนไม่รู้หนังสือและมีพระอุปนิสัยอาฆาตพยาบาท ซารีนามารีเยียไม่ทรงสนพระทัยในวิถีชีวิตสังคมมอสโกและถูกกล่าวขานว่าเป็นพระมารดาเลี้ยงที่แย่สำหรับพระโอรสทั้งสองของซาร์อีวาน คือ ซาเรวิชอีวาน อีวาโนวิชและซาเรวิชเฟโอดอร์ อีวาโนวิช ซารีนามารีเยียมีพระประสูติกาลพระโอรส คือ ซาเรวิชวาซิลี อีวาโนวิช ในวันที่ 21 มีนาคม ค.ศ. 1563 ตั้งพระนามตามพระสัสสุระของพระนาง คือ วาซิลีที่ 3 เจ้าชายแห่งมอสโก แต่ซาเรวิชสิ้นพระชนม์ในวันที่ 3 พฤษภาคม ปีเดียวกัน ซารีนามารีเยียมักจะทรงเป็นที่่เกลียดชังในหมู่ข้าราชบริพาร ซึ่งเชื่อว่าพระนางทรงมีพฤติกรรมที่แปลกประหลาดและทรงประพฤติตนเป็นแม่มด นักประวัติศาสตร์บางคนได้เขียนว่า ซารีนามารีเยียทรงเป็นคนแรกๆที่ยุยงให้พระสวามีจัดตั้งกองกำลังโอพริชนิก
มรดกของเลโอนิด เบรจเนฟ
ความเข้าใจอย่างเต็มรูปแบบเกี่ยวกับประวัติความเป็นมาของสหภาพโซเวียตและสหพันธรัฐรัสเซีย อิทธิพลของเลโอนิด เบรจเนฟเป็นหนึ่งในสิ่งสำคัญในประวัติศาสตร์ เขาเป็นทั้งเลขาธิการคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์ (CPSU) และประมุขแห่งรัฐสหภาพโซเวียต เลโอนิด เบรจเนฟ เป็นเลขาธิการคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์ ตั้งแต่ปี ค.ศ. 1964 จนถึงแก่อสัญกรรมในปี ค.ศ. 1982 ซึ่งถือเป็นยุคแห่งความซบเซาทางสังคมและเศรษฐกิจในสหภาพโซเวียต
มรดกของเลโอนิด เบรจเนฟ
นอกจากความซบเซาทางเศรษฐกิจและสังคมที่เบรจเนฟทิ้งไว้ให้ประเทศชาติแล้วยังมีมรดกทางวัฒนธรรมและกลุ่มอำนาจทั้งยูรี อันโดรปอฟและคอนสตันติน เชียร์เนนโค ซึ่งเป็นผู้สูงอายุและอ่อนแอทางการเมือง นักประวัติศาสตร์ส่วนใหญ่เห็นพ้องกันว่าเบรจเนฟเป็นส่วนหนึ่งที่ทำให้เกิดยุคซบเซา อย่างไรก็ตามในการทำแบบสำรวจความนิยมในแต่ละยุคของรัสเชียในปี ค.ศ. 2006 ชี้ได้ว่า 61 เปอร์เซ็นต์ของประชาชนรัสเชียมองว่ายุคเบรจเนฟเป็นหนึ่งในยุคที่ดีของรัสเชีย
คาร์ล ลีพคเน็ชท์
คาร์ล เพาล์ ออกุส ฟรีดริช ลีพคเน็ชท์ (; 13 สิงหาคม ค.ศ. 1871 – 15 มกราคม ค.ศ. 1919) เป็นนักสังคมนิยมชาวเยอรมันและเป็นผู้ร่วมก่อตั้งกับโรซา ลุคเซิมบวร์คของสันนิบาติสปาตาคิสท์และพรรคคอมมิวนิสต์เยอรมนี เขาได้เป็นที่รู้จักกันเป็นอย่างดีในการคัดค้านของเขาในสงครามโลกครั้งที่หนึ่งในรัฐสภาไรชส์ทาค และบทบาทของเขาในการก่อการกำเริบสปาตาคิสท์ ในปี ค.ศ. 1919 การก่อการกำเริบครั้งนี้ได้ถูกกวาดล้างอย่างราบคาบโดยรัฐบาลจากพรรคประชาธิปไตยสังคมและกองกำลังไฟร์คอรพ์ (หน่วยกองกำลังกึ่งทหารที่ถูกก่อตั้งโดยทหารผ่านศึกในสงครามโลกครั้งที่หนึ่ง) ลีพคเน็ชท์และลุคเซิมบวร์คถูกประหารชีวิต
เซียร์เกย์ ไอเซนสไตน์
เซียร์เกย์ มีไคโลวิช ไอเซนสไตน์ (; ) (26 มกราคม ค.ศ. 1898 - 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1948) เป็นผู้กำกับนักปฏิวัติวงการภาพยนตร์ชาวโซเวียต เป็นนักทฤษฎีภาพยนตร์ ผลงานภาพยนตร์เงียบของเขาอย่างเช่น "Strike", "โบรเนโนเซตส์โปติออมกิน" และ "ออคเตียบร์" และผลงานมหากาพย์อิงประวัติศาสตร์อย่าง "อะเลคซันดร์ เนฟสกี" และ "Ivan the Terrible" ผลงานของเขาเป็นอิทธิพลให้แก่วงการผู้สร้างภาพยนตร์ยุคแรก นิตยสาร Sight and Sound ได้ให้ภาพยนตร์ "โบรเนโนเซตส์โปติออมกิน" ของเขาติดอันดับที่ 11 ของภาพยนตร์ที่ยิ่งใหญ่ที่สุดตลอดกาล
เลโอนิด เลวิน
เลโอนิด เลวิน เกิดที่ยูเครน และได้ย้ายมาอยู่ที่สหรัฐอเมริกาในปี พ.ศ. 2521 ปัจจุบันเป็นอาจารย์อยู่ที่มหาวิทยาลัยบอสตัน (Boston University)
อาร์ชดยุกเฟลิกซ์แห่งออสเตรีย
อาร์ชดยุกเฟลิกซ์แห่งออสเตรีย (พระนามเต็ม: เฟลิกซ์ เฟรเดอริค ออกัส มาเรีย วอม เซียจ ฟรานซ์ โจเซฟ ปีเตอร์ คาร์ล แอนตัน โรเบิร์ต อ๊อตโต้ พิอุส ไมเคิล เบเนดิกต์ เซบัสเตียน อิกเนเชียส, ภาษาอังกฤษ: Felix Friedrich August Maria vom Siege Franz Joseph Peter Karl Anton Robert Otto Pius Michael Benedikt Sebastian Ignatius von Habsburg-Lorraine) ประสูติเมื่อวันที่ 31 พฤษภาคม พ.ศ. 2459 ณ พระราชวังเชินบรุนน์ ประเทศออสเตรีย เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 3 และพระราชบุตรองค์ที่ 4 ในสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 1 และสมเด็จพระจักรพรรดินีซีต้าแห่งออสเตรีย
เบเรนิซที่ 2
เบเรนิซที่ 2 (ประสูติเมื่อ 267 หรือ 266 ปีก่อนคริสตกาล - สิ้นพระชนม์เมื่อ 221 ปีก่อนคริสตกาล) เป็นพระราชินีแห่งซิเรเนโดยกำเนิดและเป็นสมเด็จพระราชินีและผู้ปกครองร่วมแห่งอียิปต์โบราณ โดยทรงอภิเษกสมรสกับฟาโรห์ทอเลมีที่ 3 ซึ่งเป็นผู้ปกครองพระองค์ที่สามแห่งราชวงศ์ทอเลมีแห่งอียิปต์โบราณ
การปล้นธนาคารในติฟลิส ค.ศ. 1907
หลังการปฏิวัติรัสเซีย ค.ศ. 1917 บอลเชวิคหลายคนที่มีส่วนในการปล้นได้รับอำนาจทางการเมืองในสหภาพโซเวียตซึ่งเพิ่งจะถูกตั้งใหม่ เลนินกลายมาเป็นผู้นำคนแรกของสหภาพโซเวียต หลังจากถึงแก่อสัญกรรมใน ค.ศ. 1924 สตาลินได้สืบทอดตำแหน่งผู้นำสหภาพโซเวียตจนกระทั่งเขาถึงแก่อสัญกรรมใน ค.ศ. 1953 มาซิม ลิตวินอฟได้เป็นเจ้าหน้าที่การทูตของโซเวียต และดำรงตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ (1930-39) เลโอนิด คราซินแต่เดิมเคยไม่ยุ่งเกี่ยวกับการเมืองหลังจากแตกแยกกับเลนินใน ค.ศ. 1909 แต่ภายหลังได้กลับเข้าร่วมกับบอลเชวิคอีกครั้งหนึ่งหลังการปฏิวัติและได้รับการแต่งตั้งให้เป็นรัฐมนตรีการค้าต่างประเทศ
มรดกของเลโอนิด เบรจเนฟ
ผู้เขียน "ความขัดแย้งของสหภาพโซเวียต: การขยายตัวจากภายนอกความเสื่อมภายใน (The Soviet Paradox: External Expansion, Internal Decline) " Seweryn Bialer มีการประเมินยุคเบรจเนฟ Bialer กล่าวว่ายุคนั้นเป็นช่วงเวลาแห่ง "โอกาสที่หายไป" แต่ยอมรับว่าการเติบโตทางเศรษฐกิจในช่วงปีแรกของเบรจเนฟอ่อนลง "เหตุผลในการปฏิรูปที่รุนแรง" ในหนังสือ"การเปลี่ยนแปลงของรัสเซีย: ภาพรวมของระบบที่ร่วน (Russia's Transformation: Snapshots of a Crumbling System) "ของ Robert Vincent Daniels ระบุว่า เบรจเนฟ"ให้เสถียรภาพของประเทศ" และนโยบายภายในประเทศและภายนอกของเขาพยายามที่จะให้เป็น "สถานะเดิม" Daniels เชื่อว่ายุคเบรจเนสามารถแยกออกเป็นสองส่วนส่วนแรกที่เริ่มต้นในปี ค.ศ. 1964 และสิ้นสุดในปี ค.ศ. 1975 สอดคล้องกับ "ความเป็นผู้นำสภาพการสร้างเศรษฐกิจที่ใฝ่หาการผ่อนคลายและการบำรุงรักษาสมดุลทางการเมือง" ระยะที่สองซึ่งเริ่มขึ้นในปี ค.ศ. 1975 เป็นเรื่องตรงกันข้าม; เศรษฐกิจหยุดการเจริญเติบโตความเป็นผู้นำร่วมกันสิ้นสุดลงด้วยการลาออกของนีโคไล ปอดกอร์นืย, เบรจเนฟ การพัฒนาสหภาพโซเวียตเริ่มที่จะซบเซา นักประวัติศาสตร์ จิริ วาเลนต้าและแฟรงก์ ซิบุลก้าที่ระบุไว้ในหนังสือ"กอร์บาชอฟ ความคิดใหม่และความขัดแย้งในโลกที่สาม (Gorbachev's New Thinking and Third World Conflicts) "ว่ามรดกของเบรจเนฟเป็น "ส่วนผสมของความสำเร็จและความล้มเหลวทั้งในประเทศและนโยบายต่างประเทศ" อย่างไรก็ตามพวกเขาโต้แย้งว่าเมื่อถึงเวลาที่เบรจเนฟถึงแก่อสัญกรรม ความล้มเหลวของเขากลายเป็นปัญหาระบบที่เรื้อรังอย่างรุนแรง ความสำเร็จลิทธิเบรจเนฟตาม วาเลนต้า และ ซิบุลก้า เขียนไว้เป็นนโยบายต่างประเทศและการป้องกันประเทศของเขาอย่างไรก็ตามเศรษฐกิจที่ลดลงความสำเร็จเหล่านี้ไม่ยั่งยืนในระยะยาว พวกเขายังตั้งข้อสังเกตอีกว่าสหภาพโซเวียตสามารถรวมตัวเป็นมหาอำนาจซึ่งจะเพิ่มอิทธิพลในประเทศที่ไม่ใช่ประเทศคอมมิวนิสต์ในประเทศโลกที่สาม
ลุทซ์ กราฟ ชเวรีน ฟ็อน โครซิค
โยฮันน์ ลูทวิช "ลุทซ์" กราฟ ชเวรีน ฟ็อน โครซิค () มีชื่อเมื่อเกิดว่า โยฮัน ลูทวิช ฟ็อน โครซิค () และเป็นที่รู้จักในชื่อ ลุทซ์ ฟ็อน โครซิค (; 22 สิงหาคม ค.ศ. 1887 – 4 มีนาคม ค.ศ. 1977) เป็นข้าราชการชั้นผู้ใหญ่ชาวเยอรมัน ผู้ที่รับตำแหน่งรัฐมนตรีว่าการกระทรวงการคลังเยอรมนีตั้งแต่ปี ค.ศ. 1932–1945 และนายกรัฐมนตรีเยอรมนีโดยพฤตินัยในเดือนพฤษภาคม ค.ศ. 1945
แกรนด์ดัชเชสเยเลนา วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย
แกรนด์ดัชเชสเยเลนา วลาดีมีรอฟนาแห่งรัสเซีย (, 17 มกราคม พ.ศ. 2425 - 13 มีนาคม พ.ศ. 2500) ซึ่งในบางครั้งรู้จักในชื่อ เฮเลน (Helen) เฮเลนา (Helena) เฮลีเนอ (Helene) เอ็ลเล็น (Ellen) เยเลนา (Yelena) เอแลน (Hélène) หรือ เอเลนิ (Eleni) เป็นสมาชิกในราชวงศ์รัสเซีย โดยเป็นพระธิดาในแกรนด์ดยุควลาดิมีร์ อเล็กซานโดรวิชแห่งรัสเซีย กับ เจ้าหญิงมารีแห่งเม็คเล็นบูร์ก-ชเวริน และเป็นพระชายาในเจ้าฟ้าชายนิโคลาสแห่งกรีซและเดนมาร์ก
เจ้าหญิงอองตัวแนตแห่งโมนาโก
เจ้าหญิงอองตัวแนตแห่งโมนาโก, บารอนเนสแห่งเมสซี และเคานท์เตสแห่งโปลีญัก (ประสูติ 28 ธันวาคม ค.ศ. 1920 - สิ้นพระชนม์ 18 มีนาคม ค.ศ. 2011) พระราชธิดาในเจ้าหญิงชาลอตต์ ดัชเชสแห่งวาเลนตินัว กับเจ้าชายปีแยร์ ดยุกแห่งวาเลนตินัว เป็นพระครรโภทรเชษฐภคิณีของเจ้าชายเรนิเยที่ 3 แห่งโมนาโก และมีศักดิ์เป็นพระปิตุจฉาในเจ้าชายอัลแบร์ที่ 2 แห่งโมนาโก เจ้าชายองค์อธิปัตย์คนปัจจุบัน อย่างไรก็ตามพระองค์ถือเป็นเชื้อพระวงศ์ ที่มิใช่พระบรมวงศานุวงศ์ของโมนาโก และไม่มีสิทธิในการสืบทอดราชบัลลังก์หลังจากการเปลี่ยนแปลงกฎมนเทียรบาลในปี ค.ศ. 2002 รวมถึงพระโอรส-ธิดาทั้งของพระองค์ ซึ่งไม่มียศบารอน-บารอนเนสตามพระมารดา และการใช้นามสกุล เดอ เมสซี
เล็งกา
เล็งกา () เกิดเมื่อวันที่ 19 มีนาคม ค.ศ. 1978 เป็นนักร้อง นักแต่งเพลงชาวออสเตรเลีย เป็นที่รู้จักจากเพลง "เดอะโชว์" จากอัลบั้ม "เล็งกา" ที่ใช้ประกอบในโฆษณาโอลด์เนวี่ อัลบั้มและซิงเกิลของเธอได้ประสบความสำเร็จบนบิลบอร์ด ก่อนเป็นนักร้องเดี่ยวเธอเป็นที่รู้จักในฐานะนักแสดง ปรากฏตัวในซีรีส์ทางโทรทัศน์ของออสเตรเลียและภาพยนตร์หลายเรื่อง และนักร้องนำของวงดีคอเดอร์ ริง และมาอยู่ในสังกัตโซนีมิวสิก และอีพิกเรเคิดส์ ต่อมาได้มาอยู่ในสังกัตซคิพพาลองเรเคิดส์ และแต่งงานมีครอบครัวอยู่ที่ซิดนีย์
เบเรงเกลาแห่งกัสติยา
เบเรงเกลา () หรือ มหาราชินี () เสด็จพระราชสมภพ ค.ศ. 1179 หรือไม่ก็ ค.ศ. 1180 สิ้นพระชนม์ 8 พฤศจิกายน ค.ศ. 1246 เป็นพระราชินีผู้สำเร็จราชการแผ่นดินแห่งกัสติยา ในปี ค.ศ. 1217 และพระราชินีคู่สมรสแห่งเลออนตั้งแต่ ปี ค.ศ. 1197 ถึงปี ค.ศ. 1204 ในฐานะพระโอรสธิดาคนโตและทายาทโดยสันนิษฐานของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 8 แห่งกัสติยา พระองค์เป็นเจ้าสาวผู้เป็นที่หมายตา และถูกหมั้นหมายกับค็อนราท พระโอรสของจักรพรรดิฟรีดริชที่ 1 แห่งจักรวรรดิโรมันอันศักดิ์สิทธิ์ หลังค็อนราทสิ้นพระชนม์ พระองค์อภิเษกสมรสกับลูกพี่ลูกน้อง พระเจ้าอัลฟอนโซที่ 9 แห่งเลออน เพื่อรักษาสันติภาพระหว่างกษัตริย์แห่งเลออนกับพระบิดา ทั้งคู่มีพระโอรสธิดาด้วยกันห้าคนก่อนการแต่งงานจะถูกพระสันตะปาปาอินโนเซนต์ที่ 3 ทรงประกาศให้เป็นโมฆะ
อาร์ชดยุกคาร์ล ลุดวิก แห่งออสเตรีย (2461-2550)
อาร์ชดยุกคาร์ล ลุดวิกแห่งออสเตรีย (พระนามเต็ม: คาร์ล ลุดวิก มาเรีย ฟรานซ์ โจเซฟ ไมเคิล กาเบรียล แอนโตนิอุส โรเบิร์ต สเตฟาน พิอุส เกรเกอร์ อิกเนเชียส, Carl Ludwig Maria Franz Joseph Michael Gabriel Antonius Robert Stephan Pius Gregor Ignatius von Habsburg-Lorraine) ประสูติเมื่อวันที่ 10 มีนาคม พ.ศ. 2461 ณ กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย เป็นพระราชโอรสองค์ที่ 4 และพระราชบุตรองค์ที่ 5 ในสมเด็จพระจักรพรรดิคาร์ลที่ 1 และสมเด็จพระจักรพรรดินีซีต้าแห่งออสเตรีย และเป็นพระอนุชาในสมเด็จพระจักรพรรดิอ๊อตโต้อีกด้วย
โจเซฟ เชริดัน เล ฟานิว
โจเซฟ ทอมัส เชริดัน เล ฟานิว (; 28 สิงหาคม พ.ศ. 2357 - 7 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2416) เป็นนักประพันธ์แนวกอทิกชาวไอริชเชื้อสายฝรั่งเศสแห่งศตวรรษที่ 19 มีชายาว่า "บิดาแห่งเรื่องสยองขวัญของอังกฤษ" ผลงานเรื่องสั้นเรื่อง "Camilla" ไว้ด้วย เป็นผลงานอมตะและเป็นต้นแบบให้นักเขียนรุ่นหลังหลายคน รวมไปถึงแบรม สโตกเกอร์ (Bram Stoker) นับว่าเล ฟานิวเป็นผู้บุกเบิกนวนิยายสยองขวัญ ส่งต่อไปให้นักเขียนในยุควิกตอเรีย (ช่วงปี พ.ศ. 2380-2444) พัฒนารูปแบบต่อไป
ดัชชีเบราน์ชไวค์
ตำแหน่ง “ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค” () เป็นของตระกูลเวลฟมาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1235 ผู้ปกครองอาณาจักรหลายอาณาจักรทางตะวันตกเฉียงเหนือของเยอรมนี อาณาบริเวณเหล่านี้มิได้มีลักษณะเป็นรัฐอย่างเป็นทางการ เมื่อมีการแข่งขันอำนาจกันในบรรดาลูกของดยุกหลายคน ดินแดนก็มักจะถูกแบ่งย่อยออกไปอีก เมื่อสายใดสิ้นสุดลงดินแดนก็จะถูกแบ่งระหว่างสาขาต่างๆ ในตระกูล หรือบางครั้งดยุกก็อาจจะแลกเปลี่ยนดินแดนกันเอง ความเป็นอันหนึ่งอันเดียวกันของดินแดนเหล่านี้อยู่ที่ผู้ครองทั้งหลายต่างก็สืบเชื้อสายมาจากออทโทที่ 1 ดยุกแห่งเบราน์ชไวค์-ลือเนอบวร์ค
รูดอล์ฟ วาเลนตีโน
รูดอล์ฟ วาเลนตีโน () (6 พฤษภาคม ค.ศ. 1895 - 23 สิงหาคม ค.ศ. 1926) เป็นนักแสดงชาวอิตาลี เซ็กซ์ซิมโบล ถือเป็นสัญลักษณ์ในวัฒนธรรมป็อปในยุคแรก ๆ เป็นที่รู้จักในชื่อ ละตินเลิฟเวอร์ หรือนักรักชาวละติน เขาถือเป็นดาราที่โด่งดังที่สุดคนหนึ่งในคริสต์ทศวรรษ 1920 และเป็นหนึ่งในดาราเลื่องชื่อที่สำคัญในยุคภาพยนตร์เงียบ มีผลงานอย่างเรื่อง "The Sheik" และ "The Four Horsemen of the Apocalypse" เขาเสียชีวิตก่อนวัยอันควรในวัย 31 ปี เป็นเหตุให้เกิดอุปาทานหมู่กับเหล่าแฟน ๆ ผู้หญิง เป็นเหตุทำให้เขาได้รับยกย่องเป็น ไอคอน
แอวริล ลาวีน
แอวริล ราโมนา ลาวีน () หรือ แอวริล ลาวีน (; ; เกิด 27 กันยายน พ.ศ. 2527) เป็นนักร้อง นักแต่งเพลงชาวแคนาดาและฝรั่งเศส แอวริล ลาวีน เกิดที่เบลล์วิลล์ ออนทาริโอ และวัยเด็กอาศัยในเมืองนาปานี ตอนอายุ 15 ปี เธอขึ้นร้องเพลงกับชาเนีย ทเวน ตอนอายุ 16 ปี เธอเซ็นสัญญาสองอัลบั้มกับสังกีดเอริสตาเรเคิดส์ มูลค่ามากกว่า 2 ล้านดอลลาร์สหรัฐ เมื่อเธออายุ 17 ปี ลาวีนเข้าสู่วงการดนตรีด้วยอัลบั้มเปิดตัว "เล็ตโก" กลายเป็นหนึ่งในศิลปินแนวป็อปพังก์ที่เป็นที่นิยมที่สุด เป็นเหตุให้เธอได้ชื่อว่าเป็น "นักดนตรีแนวสเกตพังก์" และ "เจ้าหญิงป็อปพังก์" ตั้งแต่เปิดตัว เธอทำยอดขายได้มากกว่า 30 ล้านอัลบั้ม และ 50 ล้านซิงเกิลทั่วโลก
เบนนี บลังโก
เบนจามิน เลวิน (เกิด 9 มีนาคม ค.ศ. 1988) รู้จักในวงการในชื่อ เบนนี บลังโก เป็นนักร้องแร็ป นักดนตรี นักแต่งเพลง และโปรดิวเซอร์เพลงชาวอเมริกัน เขาเขียนเพลงและผลิตเพลงให้แก่ศิลปินมากมาย เช่น เจสซี เจ (เพลง "ธันเดอร์"), เคที เพร์รี (เพลง "แคลิฟอร์เนียเกิลส์", "ทีนเอจดรีม"), มารูนไฟฟ์ (เพลง "มูฟส์ไลก์แจกเกอร์", "เพย์โฟน"), บริตนีย์ สเปียส์ (เพลง "เซอร์คัส"), ไทโอ ครูซ (เพลง "ไดนาไมต์"), เคชา (เพลง "ทิกท็อก"), จิม คลาส ฮีโรส์ (เพลง "สเตริโอฮาตส์", "แอสแบ็กโฮม"), วิซ คาลิฟา (เพลง "เวิร์กฮาร์ด, เพลย์ฮาร์ด", "โนสลีป") และเทรย์ ซองซ์ (เพลง "ฮาร์ตแอ็ตแท็ก")
อสัญกรรมและรัฐพิธีศพของเลโอนิด เบรจเนฟ
วันที่ 10 พฤศจิกายน ค.ศ. 1982 เลโอนิด อิลลิช เบรจเนฟ เลขาธิการกลางคณะกรรมาธิการกลางพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต คนที่ 3, ผู้นำสหภาพโซเวียตคนที่ 5 และประธานคณะผู้บริหารสูงสุดแห่งสภาโซเวียตสูงสุดแห่งสหภาพโซเวียต คนที่ 4 ถึงแก่อสัญกรรมลง ด้วยโรคกล้ามเนื้อหัวใจตายเหตุขาดเลือด สิริอายุ 75 ปี การถึงแก่อสัญกรรมได้รับการประกาศอย่างเป็นทางการโดยวิทยุและโทรทัศน์ของสหภาพโซเวียตในวันที่ 11 พฤศจิกายน โดยมีรัฐพิธีศพและฝังร่างที่ กำแพงสุสานเครมลิน ยูรี อันโดรปอฟ ทายาททางการเมืองของเบรจเนฟ ได้รับเลือกเป็นเลขาธิการกลางในวันที่ 15 พฤศจิกายน 5 วันหลังอสัญกรรมของเบรจเนฟ
ลอเรนซ์ โอลิวีเอร์
ลอเรนซ์ เคอร์ โอลิวีเอร์, บารอน โอลิวีเอร์ (; ) (22 พฤษภาคม ค.ศ. 1907 - 11 กรกฎาคม ค.ศ. 1989) เป็นนักแสดง ผู้กำกับ โปรดิวเซอร์ ชาวอังกฤษ เขาเป็นนักแสดงที่มีชื่อเสียงที่สุดคนหนึ่งในศตวรรษที่ 20 ร่วมไปกับนักแสดงอย่าง จอห์น กีลกัด เพกกี แอชครอฟต์ อเล็ก กินเนสส์ และราฟ ริชาร์ดสัน เขาแต่งงานกับจิลล์ เอสมอนด์ วิเวียน ลีห์ และโจแอน โพลไรต์
เจ้าชายลอเรนซ์แห่งเบลเยียม อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอสเต
เจ้าชายคลอแรนแห่งเบลเยี่ยม อาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอสต์ (พระนามเต็ม: "ลอแรน ออตโต คาร์ล อเมดิอุส ธาดิอุส มาเรีย ปิอุส แอนเดรียส์ ฟอน ฮับส์บูร์ก-ฮับส์บูร์ก-โลทริงเงิน") ประสูติเมื่อวันที่ 16 ธันวาคม พ.ศ. 2498 ณ โรงพยาบาลเบลเวอแดร์ เมืองฮอยส์ เดอ ซายน์ ประเทศฝรั่งเศส เป็นพระโอรสองค์โต และพระราชบุตรองค์ที่ 2 ใน อาร์ชดยุกโรแบร์ตแห่งออสเตรีย-เอสเต และ อาร์คดัชเชสมาเกอริต้าแห่งออสเตรีย-เอสต์ เป็นพระนัดดาใน เจ้าชายอเมดิโอ ดยุกที่ 3 แห่งออสตา พระองค์ทรงเป็นองค์พระประมุของค์ปัจจุบันแห่งพระราชอิสริยยศอาร์ชดยุกแห่งออสเตรีย-เอสต์; Archduke of Austria-Este และดยุคแห่งโมเดน่า (Duke of Modena) หลังจากที่พระบิดาของพระองค์สิ้นพระชนม์
โจโจ
โจแอนนา โนแอล แบลกเดน เลเวสค์ () หรือที่รู้จักกันในชื่อ โจโจ (JoJo) เกิดวันที่ 20 ธันวาคม ค.ศ. 1990 เป็นนักร้อง-นักแต่งเพลงป็อป-อาร์แอนด์บีและนักแสดงหญิงชาวอเมริกัน
แบรนดอน ลี
ลีเกิดเมื่อ 1 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 1965 เขาเป็นบุตรชายของ บรูซ ลี และ ลินดา เอเมอรี เขามีพี่น้องทั้งหมด 2 คน โดยเขาเป็นลูกคนโต เขายังมีน้องสาวหนึ่ง 1 คน ชื่อ แชนนอน ลี ก็เป็นนักแสดงก็เช่นเดียวกัน เขาเสียชีวิตเมื่อวันที่ 31 มีนาคม พ.ศ. 1993 ด้วยวัยเพียง 28 ปี เขากำลังถ่ายทำหนังเรื่อง The Crow พีธีศพของลี ที่เสียชีวิตมาจากการโดนยิงเสียชีวิตขณะเขากำลังถ่ายทำเรื่อง The Crow อยู่
สหภาพโซเวียต
เบรจเนฟ ดำรงตำแหน่ง เลขาธิการพรรคและประธานาธิบดี โดยมีนายโคซิกิน เป็นนายกรัฐมนตรี จึงเรียกยุคนี้ว่าสมัยผู้นำร่วม เบรจเนฟ-โคชิกิน การดำเนินนโยบายต่างประเทศมีลักษณะผ่อนคลาย มีการดำเนินการเจรจาการจำกัดอาวุธทางยุทธศาสตร์ครั้งที่ 1 และครั้งที่ 2 (SALT I,SALT II) ในปี ค.ศ. 1972และ ค.ศ. 1979 ตามลำดับ มีการดำเนินการเจรจาเพื่อความร่วมมือกันในยุโรปที่กรุงเฮลซิงกิ ในปี ค.ศ. 1975 มีการประกาศใช้ หลักการเบรจเนฟ เมื่อวันที่ 13 พฤศจิกายน ค.ศ. 1968 เพื่อยืนยันสิทธิและพันธกิจของสหภาพโซเวียต ในการพิทักษ์ความปลอดภัยแก่ลัทธิสังคมนิยม
มรดกของเลโอนิด เบรจเนฟ
เมื่อ มีฮาอิล กอร์บาชอฟ ได้ขึ้นมาเป็นผู้นำก็ได้เริ่มนโยบายเปเรสตรอยคา เขาตำหนิเบรจเนฟในการทำให้เศรษฐกิจและสังคมโซเวียตซบเซา และเรียกยุคการปกครองของเขาว่า "ยุคซบเซา" กอร์บาชอฟได้กล่าวว่า เบรจเนฟเป็น "พวกนีโอ-สตาลินนิสต์"แม้ว่าในภายหลัง กอร์บาชอฟ ได้รับรองว่าเบรจเนฟไม่ได้เลวร้ายเหมือนที่เขาพูด และได้กล่าวว่า, "เบรจเนฟไม่ได้เป็นเหมือนรูปล้อเขาในตอนนี้"
เคลาส์ ไมน์เนอ
เคลาส์ ไมน์เนอ () เกิดวันที่ 25 พฤษภาคม ค.ศ. 1948 ที่ฮันโนเวอร์ ประเทศเยอรมัน เป็นที่รู้จักกันดีในนามของนักร้องนำของวงสกอร์เปียนส์ นอกจากนี้มือกีตาร์ของวง รูดอล์ฟ เชงเกอร์เป็นหนึ่งในสมาชิกของวง ที่มีข้อเท็จจริงว่าพวกเขาร่วมวงกันหลังปี 1970
เขาเป็นนักร้องนำของวงสกอร์เปียนส์ นักร้อง เคลาส์ ไมน์เนอ เกิด 25 พฤษภาคม 1948 ในเมืองฮันโนเวอร์ ในปี 1970 เขากลับมาที่บ้านเกิดของเขาและได้พบกับมือกีตาร์วัยรุ่นคือ Michael Schenkerและเขาได้เข้าร่วมกับวงสกอร์เปียนส์ เมือประมาณ 6ปีก่อน ก่อตั้งโดยพี่ชายของMichael Schenkerคือ Rudolf Schenker
ในปี 1972 วงได้ปล่อยอัลบั้มแรกออกมาคือ Lonesome Crow การเปลี่ยนแปลงที่เกิดขึ้น ในปี 1974 คือ Fly to the Rainbow และ 1976 Virgin Killer พวกเขาได้รับชื่อเสียงไปทั่วยุโรป ในปี 1980อัลบั้ม Animal Magnetism และเขาบุกตลาดอเมริกาได้ แต่เมื่อ เคลาส์ ไมน์เนอประสบปัญหาเกี่ยวกับเสียงของเขา เขาต้องเข้ารับการผ่าตัด ก่อนที่จะออกอัลบั้มใหม่ แม้จะมีข่าวลือว่าเขาจะออกจากวง ในปี 1982 เสียงของเขาก็กลับมาเป็นดังเดิมพร้อมกับอัลบั้มใหม่ Blackout ในปี 1984อัลบั้มของเขา Love at First Sting ก็ออกมา ในปี 1988 เขาก็ได้แสดงคอนเสริ์ตที่รัสเซีย และเพลงที่สร้างชื่อเสียงให้แก่เขาคือ Wind of Change"
เลฟ ดาวิโดวิช ลันเดา
เลฟ ดาวิโดวิช ลันเดา เป็นนักฟิสิกส์คนสำคัญของสหภาพโซเวียตในคริสต์ศตวรรษที่ 20 มีผลงานที่โดดเ่ด่นในหลายด้านโดยเฉพาะอย่างยิ่งด้านฟิสิกส์ของสสารควบแน่น ลันเดาเกิดเมื่อวันที่ 9(22) มกราคม ปีพ.ศ. 2451 ที่เมืองบาคู จักรวรรดิรัสเซีย ได้รับรางวัลทางวิทยาศาสตร์ทั้งจากในประเทศและต่างประเทศไม่ว่าจะเป็นรางวัลเลนิน รางวัลสตาลินรวมถึงรางวัลโนเบลสาขาฟิสิกส์ในปีพ.ศ. 2505
เลโอนิด เบรจเนฟ
พ.ศ. 2480 เขาได้รับเลือกเป็นรองประธานกรรมการบริหาร และเป็นกรรมการท้องถิ่นของพรรคในปี พ.ศ. 2481 และพอถึงปี พ.ศ. 2484 กองทัพเยอรมันภายใต้การนำของอดอล์ฟ ฮิตเลอร์ ก็บุกโจมตีเมืองต่างๆ ของรัสเซียและเกิดการปะทะกันขึ้น เบรสเนฟได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้ตรวจการของกองทหาร และได้ออกรบในแนวหน้าในเดือนกรกฎาคมปีนั้นเอง
เลนินวอคเตียเบร
เลนินวอคเตียเบร () เป็นภาพยนตร์แนวชีวิตและอัตชีวประวัติของสหภาพโซเวียตในปี 1937 กำกับโดยมีฮาอิล โรมม์ และ ดมีตรี วาซีเยฟ นำแสดงโดย Boris Shchukin, Nikolai Okhlopkov และ Vasili Vanin และเป็นภาพยนตร์ตัวอย่างของผลงานแนวสัจนิยมสังคมนิยมโฆษณาชวนเชื่อโดยโกซคีโน ที่ผลิดโดยสตูดิโอภาพยนตร์มอสฟิล์ม โดยเล่าเกี่ยวกับชีวิตของวลาดีมีร์ เลนิน ในช่วงการปฏิวัติเดือนตุลาคม โจเซฟ สตาลิน ได้รับบทที่โดดเด่นกว่าในภาพยนตร์มากกว่าที่สตาลินมีบทบาทในชีวิตจริงในช่วงเวลานั้น หลังจากที่สตาลินเสียชีวิตฉากทั้งหมดของสตาลินถูกตัตออกจากภาพยนตร์เรื่องนี้ เพื่อออกภาพยนตร์เรื่องนี้ใหม่ในปี 1958
เบิร์ต เรย์โนลส์
เบอร์ตัน ลีออน "เบิร์ต" เรย์โนลส์ จูเนียร์ () เกิดเมื่อวันที่ 11 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1936 - 6 กันยายน ค.ศ. 2018 เป็นนักแสดงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักจากผลงานการแสดงในบท ลูอิส เมดล็อกใน "Deliverance", บท บ็อบบี "เกเตอร์" แม็กคลัสกีย์ ใน "White Lightning", บทพอล "เรกกิง" ครูว์ใน "The Longest Yard" รวมถึงบทโค้ชเนต สการ์โบโรห์ ในภาพยนตร์ที่นำกลับมาสร้างใหม่ "The Longest Yard", บท โบ ดาร์วิล ใน "Smokey and the Bandit", บทเจ.เจ. แม็กคลัวร์ ใน "The Cannonball Run", เสียงพากย์ของชาร์ลี บี บาร์กิน ใน "All Dogs Go to Heaven" และบทแจ็ก ฮอร์เนอร์ใน "Boogie Nights" เขายังเป็นหนึ่งในคนมีชื่อเสียงทางด้านภาพยนตร์และโทรทัศน์ที่มีคนรู้จักมากที่สุดในสหรัฐอเมริกา มีผลงานแสดงภาพยนตร์มากกว่า 90 เรื่องและผลงานแสดงรายการโทรทัศน์มากกว่า 300 ตอน
วลาดีมีร์ เลนิน
วลาดีมีร์ เลนิน (Vladimir Lenin) มีชื่อเต็มว่า วลาดีมีร์ อิลลิช อุลยานอฟ (Vladimir Ilyich Ulyanov, Владимир Ильич Ульянов) เป็นผู้นำนักปฏิวัติมาร์กซิส คนแรกของสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตที่สถาปนาเมื่อ พ.ศ. 2465 หัวหน้าพรรคบอลเชวิก นายกรัฐมนตรีคนแรกและเป็นเจ้าของแนวคิดส่วนใหญ่ในลัทธิเลนิน
พร็อสแปร์ เมรีเม
พร็อสแปร์ เมรีเม (, ออกเสียง; 28 กันยายน ค.ศ. 1803 - 23 กันยายน ค.ศ. 1870) นักเขียนบทละคร นักโบราณคดี นักประวัติศาสตร์ และนักเขียนเรื่องสั้นชาวฝรั่งเศส ผลงานสำคัญที่ทำให้เมรีเมเป็นที่รู้จักกันดีคือนวนิยายขนาดสั้นเรื่อง “"คาร์เมน"” ที่ฌอร์ฌ บีแซนำไปเขียนเป็นอุปรากร ในวัยหนุ่ม เมรีเมศึกษาด้านกฎหมายและภาษาในยุโรปหลายภาษา อาทิ กรีก สเปน รัสเซีย ความเชี่ยวชาญด้านภาษาทำให้เขาเป็นผู้ริเริ่มแปลงานวรรณกรรมของรัสเซียเป็นภาษาฝรั่งเศสไว้จำนวนมาก
บารุค สปิโนซา
เบเนดิคตัส เดอ สปิโนซา หรือ บารุค สปิโนซา หรือชื่อในภาษาลาตินของเขาคือ เบเนดิก (24 พ.ย. ค.ศ. 1632 (พ.ศ. 2175) - 21 ก.พ. ค.ศ. 1677 (พ.ศ. 2220) จากผู้อาวุโสชาวยิว และเป็นที่รู้จักในชื่อ "เบนโต เดอ สปิโนซา" หรือ "เบนโต เอสปิโนซา" ในชุมชนที่เขาได้เติบโตขึ้น   เรอเน เดส์การตส์ กอทท์ฟรีด ไลบ์นิซ และสปิโนซา) เป็นนักเหตุผลนิยมที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของปรัชญาคริสต์ศตวรรษที่ 17   เขาได้รับการพิจารณาว่าเป็นผู้ริเริ่มการวิพากษ์เกี่ยวกับไบเบิล ผลงานชิ้นสำคัญของเขาคือหนังสือ "จริยศาสตร์"
เลโอนิด เบรจเนฟ
พ.ศ. 2493 เบรสเนฟได้ดำรงตำแหน่งเลขาธิการของคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์มอลโดวา สาธารณรัฐที่รวมอยู่ในสหภาพโซเวียต ในปีเดียวกันนี้ เขาได้รับเลือกตั้งเป็นสมาชิกสภาผู้แทนราษฎรประจำเขตเลนินในดเนปรอปีตอฟสก์ 
และได้เป็นสมาชิกคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์โซเวียต เมื่อปี พ.ศ. 2495 ขณะมีอายุได้ 46 ปี
เลโอนิด เบรจเนฟ
และในเดือนตุลาคม พ.ศ. 2507 ที่ประชุมคณะกรรมการกลางพรรคคอมมิวนิสต์ก็ได้เลือกเลโอนิด เบรสเนฟเป็นเลขาธิการใหญ่พรรคคอมมิวนิสต์แทนนิกิตา ครุสชอฟ ที่ถูกปลดออกเนื่องจากดำเนินนโยบายผิดพลาดหลายประการ
ในด้านความสัมพันธ์ระหว่างประเทศโดยเฉพาะกับสหรัฐอเมริกานั้น เบรสเนฟได้เคยเดินทางไปเยือนอเมริกาในปี พ.ศ. 2516 โดยมีประธานาธิบดีเจอรัลด์ ฟอร์ด ให้การต้อนรับทั้งคู่ได้มีการลงนามในเอกสารหลายฉบับ รวมทั้งสัญญาการป้องกันสงครามนิวเคลียร์ด้วย คือ
อสัญกรรมและรัฐพิธีศพของเลโอนิด เบรจเนฟ
ท่ามกลางความเสียใจอย่างเด่นชัด จากโรนัลด์ เรแกน ประธานาธิบดีแห่งสหรัฐ เมื่อเวลา 3:35 น. เขาเขียนข้อความสองย่อหน้าเกี่ยวกับเบรจเนฟว่า "เป็นหนึ่งในบุคคลสำคัญที่สุดในโลกมาเกือบสองทศวรรษ" และแสดงความหวังในการปรับปรุงความสัมพันธ์ระหว่างสหภาพโซเวียตกับสหรัฐอเมริกา สมเด็จพระสันตะปาปาจอห์น ปอลที่ 2ให้สัญญาว่า"เราจะคิดถึงเป็นอย่างยิ่งสำหรับความทรงจำของผู้จากไปที่มีชื่อเสียงคนหนึ่ง" ขณะที่อดีตนายกรัฐมนตรีเยอรมนีตะวันตกเฮลมุท ชมิดท์ พูดถึงการถึงแก่อสัญกรรมของเบรจเนฟ "เป็นความรู้สึกที่เจ็บปวด" รัฐบาลสาธารณรัฐประชาชนจีนแสดงความเสียใจอย่างสุดซึ้งและอินทิรา คานธีนายกรัฐมนตรีอินเดียกล่าวว่า "เขา (เบรจเนฟ) จะยืนอยู่ข้างเราในยามที่เราต้องการ"
เกออร์กี ฟลิโอรอฟ
เกออร์กี นีโคลาเยวิช ฟลิโอรอฟ (; ; 2 มีนาคม ค.ศ. 1913 – 19 พฤศจิกายน ค.ศ. 1990) เป็นนักฟิสิกส์ชาวรัสเซีย/โซเวียต เกิดที่เมืองรอสตอฟ-นา-โดนู เรียนที่สถาบันสารพัดช่างเลนินกราด (ปัจจุบันคือมหาวิทยาลัยสารพัดช่างเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก) ในปี ค.ศ. 1940 ฟลิโอรอฟและคอนสตันติน เปตร์จัค ค้นพบฟิชชันเกิดเอง ต่อมาในปี ค.ศ. 1942 ฟลิโอรอฟเขียนจดหมายถึงโจเซฟ สตาลินให้จับตามองการทดลองนิวเคลียร์ของสหรัฐอเมริกา สหราชอาณาจักร และเยอรมนี และให้มีการจัดตั้งโครงการระเบิดปรมาณูโซเวียต ฟลิโอรอฟจัดตั้งห้องปฏิบัติการทางนิวเคลียร์ในสถาบันร่วมเพื่อการวิจัยนิวเคลียร์ที่เมืองดุบนาในปี ค.ศ. 1957 และเป็นผู้อำนวยการห้องปฏิบัติการถึงปี ค.ศ. 1989 และเสียชีวิตในปีต่อมา ในปี ค.ศ. 2012 ชื่อของฟลิโอรอฟได้รับการนำไปตั้งเป็นชื่อธาตุฟลีโรเวียม (flerovium)
อะเลคเซย์ เลโอนอฟ
อะเลคเซย์ อาร์ฮีโปวิช เลโอนอฟ () เป็นนักบินอวกาศ, ทหารอากาศยศพลอากาศตรี นักเขียน และศิลปินชาวโซเวียต/รัสเซีย ในวันที่ 18 มีนาคม 1965 เขาเป็นบุคคลคนแรกของโลกที่เดินบนอวกาศ ด้วยออกจากแคปซูลระหว่างภารกิจวอร์ฮอด 2 สำหรับภารกิจเดินบนอวกาศ 12 นาที
นีกีตา ครุชชอฟ
ปี ค.ศ. 1953 หลังการถึงแก่อสัญกรรมของสตาลินในวันที่ 5 พฤษภาคม 1953 ลัฟเรนตีย์ เบรียา (Lavrenti Beria) หัวหน้าหน่วยตำรวจลับของสตาลิน ได้ขึ้นป็นรองประธานสภารัฐมนตรีดำดับที่หนึ่ง และรัฐมนตรีกิจการภายในในทันที ถือเป็นบุคคลที่ทรงอิทธิพลที่สุดในโซเวียต หลังจากนั้นหนึ่งวัน พันธมิตรของครุสซอฟ กอร์กี มาเลนคอฟ ได้กลายเป็นประธานสภารัฐมนตรีหุ่นเชิด และเบเรียครองอำนาจทุกอย่าง เบเรียมีนโยบายที่จะออกจากเยอรมันตะวันออกและหันไปญาติดีกับสหรัฐ ทำให้คณะกรรมการพรรคหลายคนไม่พอใจ และไม่ไว้ใจในตัวเบเรีย โดยเฉพาะครุชชอฟ เป็นคนที่ต่อต้านเบเรียอย่างเปิดเผย แต่ว่าไม่สามารถทำอะไรเบเรียได้ จนกระทั่งเมื่อเกิดการลุกฮือของประชาชนในเยอรมันตะวันออกในเดือนมิถุนายน สมาชิกพรรคหลายคนกังวลว่านั้นเป็นนโยบายที่ผิดพลาดและจะทำลายโซเวียต นั้นทำให้มาเลนคอฟหันไปช่วยเหลือครุชชอฟ ครุชชอฟทำการรัฐประหารยึดอำนาจจากเบเรียทำให้เบเรียถูกจับตัวได้วันที่ 26 มิถุนายน 1953หลังจากนั้น ในเดือนกันยายน 1953 ครุสซอฟจึงได้รับแต่งตั้ง ให้เป็นเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์แห่งโซเวียต และในปี 1958 ก็ได้ควบตำแหน่งประธานสภารัฐมนตรี
สมเด็จพระราชินีนาถอูร์รากาที่ 1 แห่งเลออน
อูร์รากาเสด็จพระราชสมภพที่บูร์โกสในเดือนเมษายน ค.ศ. 1079 พระองค์เป็นพระโอรสธิดาคนโตของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 แห่งเลออนและกัสติยากับพระมเหสีคนที่สอง กงสต็องส์แห่งบูร์กอญ และแม้ว่าทั้งคู่จะมีพระโอรสธิดาอีกหลายคน แต่อูร์รากาเป็นคนเดียวที่มีชีวิตรอดจนโต พระเจ้าอัลฟอนโซนั้นอภิเษกสมรสห้าครั้งและเป็นพระบิดาของพระโอรสธิดามากมาย แต่มีเพียงพระธิดาตามกฎหมายสามคนที่มีชีวิตรอด พระองค์ยังมีบุตรชายนอกสมรส ซันโช ที่พระองค์คิดจะแต่งตั้งให้เป็นผู้สืบทอดตำแหน่งต่อซึ่งเป็นการช่วงชิงสิทธิ์โดยชอบธรรมไปจากอูร์รากา แต่นับเป็นโชคดีของอูร์รากาที่เรื่องนี้ไม่เกิดขึ้น เนื่องจากซันโชเสียชีวิตในสมรภูมิในปี ค.ศ. 1108 ก่อนได้รับการแต่งตั้งเป็นทายาทของพระเจ้าอัลฟอนโซ อูร์รากาได้รับการศึกษาอย่างดีและเนื่องจากเป็นไปได้ที่ถึงเวลาหนึ่งพระองค์จะต้องเป็นผู้ปกครอง พระองค์จึงได้รับอนุญาตให้ศึกษาแบบผู้ชายมากกว่าผู้หญิง
อัมเบรลลาคอร์ปอเรชัน
1978
เวสกเกอร์ และ เบอร์กินส์ ได้มาถึงสถานีทดลองในหุบเขาอากส์เคลย์ และร่วมกันก่อตั้ง Bio Organic Weapon (ฺB.O.W) และได้พบกับร่างทดลองที่ยังคงรอดชีวิตมาได้ถึง 11 ปี ซึ่งก็คือลิซ่า เทโวร์
1980 
ปีเกิดของรีเบคก้า แชมเบอร์ สมาชิกหน่วยสตาร์ ทีมบราโว่
เจ้าหญิงโยเซฟินแห่งบาเดิน
เจ้าหญิงโยเซฟิน ฟรีเดอรีเกอ ลุยเซอ แห่งบาเดิน (ประสูติ:11 ตุลาคม ค.ศ. 1813 — สิ้นพระชนม์ 19 มิถุนายน ค.ศ. 1900) ประสูติที่มันไฮม์ แกรนด์ดัชชีแห่งบาเดิน เป็นพระธิดาของแกรนด์ดยุกชาลส์แห่งบาเดิน กับสเตฟานีแห่งโบอาร์แน ทรงเป็นพระบรมอรรคราชบรรพบุรุษของราชวงศ์โรมาเนีย และราชวงศ์ยูโกสลาเวียผ่านทางพระโอรส เจ้าชายเลโอโปลด์แห่งโฮเฮนซอลเลิร์น และของราชวงศ์เบลเยียม และลักเซมเบิร์ก ผ่านทางพระธิดา คือ เจ้าหญิงมารีแห่งโฮเฮนซอลเลิร์น-ซิกมาริงเงิน
เจก โรเบิตส์
เออร์เลียน สมิธ จูเนียร์ (Aurelian Smith, Jr) เกิดวันที่ 30 พฤษภาคม ค.ศ. 1955 อดีตนักมวยปล้ำอาชีพชาวอเมริกัน สังกัดWWE ใช้ชื่อว่า เจก "เดอะสเนก" โรเบิตส์ (Jake "The Snake" Roberts) ปัจจุบันได้เข้าสู่หอเกียรติยศดับเบิลยูดับเบิลยูอี ประจำปี 2014
โม'นิก
โม'นิก () เกิดเมื่อวันที่ 11 ธันวาคม ค.ศ. 1967 เป็นนักแสดงตลกและนักแสดงชาวอเมริกัน โม'นิกมีชื่อเสียงจากซีรีส์ทางยูพีเอ็นเรื่อง "The Parkers" และยังเป็นนักแสดงตลกสแตนอัปคอเมดี ในงานหลากหลายกันไป รวมถึงในรายการ "Showtime at the Apollo" โม'นิกก้าวสู่การแสดงภาพยนตร์ในเรื่อง "Phat Girlz", และ "Welcome Home Roscoe Jenkins" ในปี 2009 เธอได้รับเสียงชมเชยจากบทในภาพยนตร์เรื่อง "" ซึ่งเธอได้รับหลายรางวัล รวมถึงรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม ,รางวัลแซกอวอร์ด, รางวัลลูกโลกทองคำ, รางวัลบาฟต้า สำหรับการแสดงในเรื่องนี้ เธอยังเป็นผู้หญิงชาวแอฟริกันอเมริกันที่ได้รับรางวัลออสการ์ สาขานักแสดงสมทบหญิงยอดเยี่ยม
เจ้าหญิงอีเรเนอแห่งเฮ็สเซินและไรน์
เจ้าหญิงประสูติในวันที่ 11 กรกฎาคม พ.ศ. 2409 ณ พระราชวังใหม่ เมืองดาร์มชตัดท์ โดยทรงได้รับพระนามแรก ที่มาจากภาษากรีก แปลว่า "สันติภาพ" เนื่องจากพระองค์ประสูติในช่วงของการสิ้นสุดสงครามออสเตรีย-ปรัสเซีย เจ้าหญิงอลิซทรงเห็นว่าเจ้าหญิงอีเรเนอทรงเป็นเด็กที่ไม่มีเสน่ห์ดึงดูดและครั้งหนึ่งทรงเขียนถึงเจ้าหญิงวิกตอเรีย พระภคินีว่าอีเรเนอนั้น "ไม่สวยน่ารัก" แม้ว่าจะไม่มีพระสิริโฉมงามเท่าเจ้าหญิงเอลิซาเบธ แต่เจ้าหญิงทรงสุภาพเรียบร้อย ถึงแม้จะเป็นแค่ลักษณะนิสัย เจ้าหญิงอลิซทรงอบรมเลี้ยงดูพระธิดาแบบเรียบง่าย มีพระพี่เลี้ยงชาวอังกฤษควบคุมดูแลพระโอรสและธิดา และให้เสวยพระกระยาหารพวกข้าวบดเหลวกับแอ็ปเปิ้ลอบ และสวมใส่เสื้อผ้าธรรมดา ทรงสอนพระธิดาเรื่องการบ้านการเรือน เช่น การอบขนมเค้ก จัดปูเตียง จุดไฟในเตาผิง และปัดกวาดฝุ่นให้ห้องนอน เจ้าหญิงอลิซยังทรงเน้นถึงความจำเป็นในการช่วยเหลือคนจนและพาพระธิดาไปในการเยี่ยมเยียนโรงพยาบาลและงานการกุศลต่างๆ ด้วย
เกออร์ค คันทอร์
เกออร์ค แฟร์ดีนันท์ ลูทวิช ฟิลลิพ คันทอร์ (; 3 มีนาคม ค.ศ. 1845 – 6 มกราคม ค.ศ. 1918) เป็นนักคณิตศาสตร์ เกิดในรัสเซีย แต่ใช้ชีวิตอยู่ในเยอรมนี มีชื่อเสียงเป็นที่รู้จักในนามของผู้บัญญัติทฤษฎีเซตยุคใหม่ โดยได้ขยายขอบเขตของทฤษฎีเซตให้ครอบคลุมแนวคิดของจำนวนเชิงอนันต์ (transfinite or infinite numbers) ทั้งจำนวนเชิงการนับและจำนวนเชิงอันดับที่ นอกจากนี้ คันทอร์ยังเป็นที่รู้จักจากผลงานในเรื่องการแทนฟังก์ชันด้วยอนุกรมตรีโกณมิติที่เป็นเอกลักษณ์ (unique representation of functions by means of trigonometric series) ซึ่งเป็นภาคขยายของอนุกรมฟูรีเย
อสัญกรรมและรัฐพิธีศพของเลโอนิด เบรจเนฟ
"มีลิตซียา" ในมอสโกได้ทำการปิดกรุงมอสโก ในระหว่างงานศพในวันที่ 15 พฤศจิกายนเส้นทางใหญ่ได้รับการคุ้มกันอย่างแน่นหนาโดยตำรวจและทหารรักษาการณ์ของมอสโก ทหารผู้ยืนอยู่หน้าสภาผู้แทนราษฎรสวมชุดรัดแขนสีแดงดำ สภาสหภาพได้รับการตกแต่งด้วยธงสีแดงและริ้บบินสีดำจำนวนมากและสัญลักษณ์คอมมิวนิสต์แบบต่าง ๆ ในวันที่สาม โลงที่มีร่างของเลโอนิด เบรจเนฟ ถูกวางไว้บนรถปืนใหญ่ซึ่งลากจูงด้วยรถหุ้มเกราะ BRDM-2 สีเขียวมะกอกของกองทัพโซเวียตมีการนำพวงมาลัยหลายสิบชิ้นรวมถึงเครื่องประดับยศของเบรจเนฟจากเจ้าหน้าที่ทหารของโซเวียตและผู้ร่วมงานคนอื่น ๆ ประดับตลอดเส้นทางไปยังสุสานเลนิน บนจัตุรัสแดง อันโดรปอฟเป็นผู้กล่าวสุนทรพจน์เป็นคนแรก ตามด้วยรัฐมนตรีว่าการกระทรวงกลาโหม ดมีตรี อุสตีนอฟ นักฟิสิกส์และประธานสถาบันวิทยาศาสตร์ Anatoly Alexandrov ; และคนงานในโรงงานหลังการกล่าวสุนทรพจน์ก็มีการได้แบกโลงศพนำโดย อันโดรปอฟ, และ นีโคไล ทิคโฮนอฟ ประธานสภารัฐมนตรีไปยังบริเวณใกล้สุสาน ครอบครัวเบรจเนฟอำลาเป็นครั้งสุดท้าย ก่อนที่นำร่างและโลงลงหลุมฝัง วิคตอเรีย จูบบนใบหน้าเบรจเนฟตามประเพณีของรัสเซีย ในขณะที่ร่างกายของเบรจเนฟถูกนำลงไปไว้ในหลุมฝังศพ ทหารวงดุริยางค์ได้บรรเลงเพลงชาติโซเวียต
สมเด็จพระราชินีเจรัลดีนแห่งแอลเบเนีย
สมเด็จพระราชินีเจรัลดีนแห่งแอลเบเนีย เสด็จพระราชสมภพเมื่อวันที่ 6 สิงหาคม พ.ศ. 2458 ณ ออสเตรีย-ฮังการี มีพระนามเดิมว่า "เคาน์เตสเจรัลดีน มาร์จิต เวอร์จีเนีย โอลกา มาเรีย อัพโพนยี เดอ นากี-อัพโพนยี" เป็นธิดาใน เคานต์กุยลา อัพโพนยี เดอ นากี-อัพโพนยี และ แกลดีส เวอร์จีเนีย สติววาร์ด โดยพระอัยกาของพระองค์นั้นทำงานเป็นเป็นนักการฑูตในอเมริกา ต่อมาได้เป็นกงสุลแห่งเบลเยียม เมื่อพระองค์มีพระชนมายุได้ 3 พรรษา ครอบครัวของพระองค์ไดย้ายไปอาศัยในสวิตเซอร์แลนด์ ต่อมาปีพ.ศ. 2464 ครอบครัวของพระองค์ได้ย้ายกลับไปออสเตรีย-ฮังการีอีกครั้งเนื่องจากนายพลมิกโลช โฮร์ตี ได้เชิญครอบครัวของพระองค์กลับมาอาศัยในออสเตรีย-ฮังการี และต่อมาเมื่อพระราชบิดาของพระองค์เสียชีวิตทั้งหมดจึงได้ย้ายไปประเทศฝรั่งเศส
เคาน์เตสเจรัลดีน ได้เริ่มมีความสัมพันธ์กับ พระเจ้าซ็อกที่ 1 แห่งแอลเบเนีย โดยพระเจ้าซ็อกที่ 1 ได้พระราชทานพระบรมราชวโรกาส ให้เคาน์เตสเจรัลดีเข้าเฝ้าทูลละอองธุลีพระบาท ณ ท้องพระโรงพระราชวังหลวง หลังจากนั้นไม่กี่วัน ทั้ง 2 ก็ได้ราชาภิเษกสมรสกัน โดยพระเจ้าซ็อกที่ 1 ได้มีพระราชดำรัสชื่นชมเคาน์เตสว่า "กุหลาบขาวแห่งฮังการี" และเคาน์เตสได้รับการยกย่องว่าเป็นเจ้าหญิงแห่งแอลเบเนียภายหลังที่พระเจ้าซ็อกที่ 1 มีพระราชดำรัสต่อหน้าสาธารณชน
อสัญกรรมและรัฐพิธีศพของเลโอนิด เบรจเนฟ
กาลินา เบรจเนฟ ลูกสาวของ เบรจเนฟ ถูกเชิญตัวเขามาในพิธีพร้อมกับการ์ดสองคนตามหลัง อันโดรปอฟ ผู้สืบทอดตำแหน่งเลขาธิการพรรคเข้ากอด วิคตอเรีย เบรจเนฟ ภรรยาของเบรจเนฟ แต่อันโดรปอฟถูกกล่าวหาว่าไม่ให้ความสำคัญกับ กาลินา ข้อกล่าวหานี้ถูกโต้แย้งด้วยบทความในนิตยสาร "ไทม์" ในปี ค.ศ. 1982 อ้างว่า อันโดรปอฟ กอดทั้งสองและไม่ใช่แค่ วิคตอเรีย แม้กระนั้นในช่วง 15 เดือนที่ อันโดรปอฟ ปกครอง กาลินา หยุดปรากฏตัวต่อสาธารณชน ในงานรัฐพิธีศพ อันโดรปอฟ กล่าวยกย่องเบรจเนฟว่า "การต่อสู้ของเขานั้นได้ทำเพื่อผ่อนคลายความตึงเครียดระหว่างประเทศและพามนุษยชาติรอดพ้นภัยคุกคามจากสงครามนิวเคลียร์" และยกย่องนโยบายผ่อนคลายของเขา อันเดรย์ คีริเลนโค, สมาชิกโปลิตบูโร, ต่างหลั่งน้ำตาให้กับวิคตอเรียในงานรัฐพิธีศพ
เลโอนิด เบรจเนฟ
เมื่อโจเซฟ สตาลิน เลขาธิการใหญ่ของพรรคถึงแก่อสัญกรรมลง ในปี พ.ศ. 2496 และนิกิตา ครุสชอฟ ได้รับดำรงตำแหน่งแทน เบรสเนฟในฐานะเป็นผู้ที่ครุสชอฟเคยเชื่อถือในความสามารถก็ได้รับการสนับสนุนจากครุสชอฟให้ได้เป็นสมาชิกในคณะเปรสิเดียมซึ่งเป็นคณะผู้นำสูงสุดในปี พ.ศ. 2500 ต่อมาในปี พ.ศ. 2503 ก็ได้ดำรงตำแหน่งประธานสภาสูงสุดของโซเวียตอันเป็นตำแหน่งเทียบเท่าประมุขของประเทศ
เลโอนิด โรโกซอฟ
เลโอนิด อีวาโนวิช โรโกซอฟ (; ; 14 มีนาคม พ.ศ. 2477 — 21 กันยายน พ.ศ. 2543) เป็นแพทย์เวชปฏิบัติทั่วไปชาวรัสเซียซึ่งเข้าร่วมคณะสำรวจแอนตาร์กติกาแห่งโซเวียตในระหว่าง พ.ศ. 2503 ถึง พ.ศ. 2505 และขณะที่เป็นแพทย์ประจำอยู่ ณ สถานีวิจัยโนโวลาซาเรฟสกายาแต่เพียงผู้เดียว เยื่อบุช่องท้องของโรโกซอฟเกิดอักเสบ เป็นเหตุให้เขาต้องผ่าตัดไส้ติ่งตนเอง จนขึ้นชื่อว่าเป็นอัตศัลยกรรมครั้งสำคัญครั้งหนึ่ง
เฟรเดอริกาแห่งฮาโนเวอร์ สมเด็จพระราชินีแห่งกรีซ
เจ้าหญิงเฟรเดอริกาประสูติในวันที่ 18 เมษายน พ.ศ. 2460 ณ เมืองบรานเคนเบิร์ก อาร์ม ฮาร์ส ประเทศเยอรมนี พระนางเป็นพระราชธิดาในดยุตเออร์เนสต์ ออกุสตุสแห่งบรันสวิกและเจ้าหญิงวิกตอเรีย ลูอีสแห่งปรัสเซีย ผู้ซึ่งเป็นพระราชธิดาพระองค์เดียวในสมเด็จพระจักรพรรดิวิลเฮล์มที่ 2 แห่งเยอรมนีกับเจ้าหญิงออกัสตา วิคตอเรียแห่งชเลสวิก-โฮลชไตน์ เจ้าหญิงเฟรเดอริกาทรงเป็นธิดาในเจ้าชายสายราชวงศ์ฮาโนเวอร์ พระนางจึงมีพระยศเป็น เจ้าหญิงเฟรเดอริกาแห่งฮาโนเวอร์,สหราชอาณาจักรและไอร์แลนด์ และทรงเป็นดัสเชสเฟรเดอริกาแห่งบรันสวิก - ลุนเบิร์ก
ลอเรน เบคอลล์
ลอเรน เบคอลล์ ( หรือชื่อเกิดคือ เบตตี โจแอน เพิสก์ (Betty Joan Perske); 16 กันยายน ค.ศ. 1924 – 12 สิงหาคม ค.ศ. 2014) เป็นนักแสดงหญิงชาวอเมริกัน เป็นที่รู้จักจากเสียงอันโดดเด่นและภาพลักษณ์ยั่วยวน เธอติดอยู่ในรายชื่อในอันดับ 20 ของหัวข้อนักแสดงหญิงแห่งศตวรรษที่ 20 จากสถาบันภาพยนตร์อเมริกัน และได้รับรางวัลเกียรติยศจากสถาบันศิลปะและวิชาการทางภาพยนตร์จากผลงานในช่วงยุคทองของภาพยนตร์
ลีออน บริดเจส
ลีออน บริดเจ็ต (ชื่อจริง ท็อดด์ ไมเคิล บริดเจ็ต ; เกิด 13 กรกฎาคม ค.ศ. 1989) เป็นชาวอเมริกัน และนักร้องแนว กอสเปล และ โซล และนักแต่งเพลง จาก ฟอร์ตเวิร์ท รัฐเทกซัส เขาเป็นที่รู้จักจากผลงานเพลง "Coming Home", จนได้รับการออกอากาศตามรายการโทรทัศน์บ่อยครั้ง และยังติดเป็นกระแสใน ของระบบสตรีมมิ่งเพลง Spotify และผลงานเพลงของเขายังกลายเป็นกระแส จนติด 10 อันดับใน Viral Track ของระบบสตรีมมิ่งเพลง Spotfity อัลบั้มเปิดตัวของบริตเจส Coming Home, ถูกวางจำหน่ายเมื่อวันที่ 23 มิถุนายน 2015 ภายใต้สังกัด โคลัมเบีย เรดคอร์ดส
เจ้าหญิงคลิเมนไทน์แห่งเบลเยียม
เจ้าหญิงคลิเมนไทน์แห่งเบลเยียม ()
เจ้าหญิงคลิเมนไทน์แห่งเบลเยียม ประสูติเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2415 ณ บรัสเซลส์ เบลเยียม เป็นพระราชธิดาใน สมเด็จพระเจ้าเลออปอลที่ 2 แห่งเบลเยียม และ มารี เฮนรีทเทอแห่งออสเตรีย สมเด็จพระราชินีแห่งเบลเยียม พระองค์ทรงถูกเลี้ยงจากพระราชมารดา พระขนิษฐาของพระองค์ เจ้าหญิงลูอีสแห่งเบลเยียม ทรงเสกสมรสขณะมีพระชันษาเพียง 17 ปี 
พระองค์ทรงมีความรักหลายครั้ง ครั้งแรกนั้นเกิดขึ้นกับ เจ้าชายโบดวงแห่งเบลเยียม พระโอรสใน เจ้าชายฟิลิป เคานต์แห่งแฟลนเดอส์ พระญาติของพระองค์เอง แต่ต่อมาเจ้าชายโบดวงสิ้นพระชนม์ลงขณะมีพระชันษา 21 ชันษา ความรักครั้งที่ 2 จึงเกิดขึ้นกับ บารอนออกัส ออเฟรนเนส ซึ่งเป็นพระราชวงศ์ของเบลเยียมพระองค์หนึ่ง แต่อย่างไรก็ตาม บารอนออกัสก็มิได้เป็นสมาชิกพระราชวงศ์ ความรักทั้ง 2 จึงล่มสลายอีกครั้ง และความรักครั้งที่ 3 กับ วิกตอร์ เจ้าชายนโปเลียน และเสกสมรสกัน เมื่อเสกสมรส พระองค์ได้รับสถาปนาที่ เจ้าหญิงนโปเลียน มีพระบุตรดังนี้
มรดกของเลโอนิด เบรจเนฟ
ประวัติศาสตร์ได้แสดงคำติชมของเบรจเนฟ และนโยบายของเขา บทความเกี่ยวข้องกับเขานั้นในช่วงเวลาก่อนถึงแก่อสัญกรรมนั้นหาได้ยาก ส่วนใหญ่จะเป็นบทความหลังการถึงแก่อสัญกรรมของเขาซึ่งเป็นแง่ลบอย่างท่วมท้น บทความเกี่ยวข้องเบรจเนฟ ได้รับการเขียนเป็นภาษาอังกฤษและแม้กระทั่งในภาษารัสเซีย อ้างอิงจาก มาร์ค แซนเดิล และเอ็ดวิน เบคอน ผู้เขียนเรื่อง"การพิจารณาเบรจเนฟใหม่ (Brezhnev Reconsidered) "กล่าวว่า เบรจเนฟ ได้รับความสนใจน้อยไม่นานหลังจากที่เขาเสียชีวิต
เลดิออน เชนิชา
เลดิออน เชนิซา () นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 28 มกราคม พ.ศ. 2518 สถิติการชก 29 ครั้ง ชนะ 18 (น็อค 7) เสมอ 1 แพ้ 10 
เชนิชาเริ่มชกมวยสากลอาชีพเมื่อ 16 เมษายน พ.ศ. 2536 ชนะคะแนน เนลสัน เนลมิดา จากนั้นขึ้นชกชนะรวดอีก 12 ครั้ง ซึ่งรวมทั้งชกชนะเซลโซ่ แดงก๊อด และ นีล กาก้า ด้วย จากนั้น เชนิชาเดินทางไปชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์ฟลายเวทที่เกาหลีใต้เมื่อ 11 กันยายน พ.ศ. 2537 แพ้น็อค ชาง ยังซุน ยก 7 จากนั้น ก็มาชกในประเทศไทย แพ้คะแนน พะเนียง พูนธรัตน์ เทพสตาร์ เฉลิมศรี จากนั้นได้มาชิงแชมป์ OPBF รุ่นฟลายเวทเมื่อ 18 มีนาคม พ.ศ. 2538 ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน โชคชัย โชควิวัฒน์ และมาชกนอกรอบในเดือนต่อมา ก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน ศิริมงคล สิงห์มนัสศักดิ์
มรดกของเลโอนิด เบรจเนฟ
ในช่วงยุคกอร์บาชอฟ ยุคเบรจเนฟถือว่าไม่ประสบความสำเร็จเท่ายุคสตาลินโดยในการสำรวจวามคิดเห็นเพียงร้อยละ 7 เลือกยุคเบรจเนฟเป็นยุคที่ดี ในขณะที่ร้อยละ 10 เลือกยุคสตาลินเป็นยุคที่ดี หลังจากการล่มสลายของสหภาพโซเวียตและการปฏิรูปตลาดของบอริส เยลซินต่อมาชาวรัสเซียหลายคนมองว่ามีความคิดถึงยุคเบรจเนฟ คิดถึงเสถียรภาพของยุคเบรจเนฟซึ่งได้หายไปในช่วง ยุคกอร์บาชอฟ และ เยลซิน
ไลโอเนล ไฟนิงเกอร์
ไลโอเนล ไฟนิงเกอร์ เกิดเมื่อ ค.ศ. 1871 ที่นครนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา เป็นบุตรของนักไวโอลิน คาร์ล ไฟนิงเกอร์ และนักร้อง เอลิซาเบธ ไฟนิงเกอร์ เมื่ออายุได้ 16 ปี เขาก็เดินทางไปที่เบอร์ลิน เพื่อเข้าเรียนที่สถาบันวิทยาศาสตร์ปรัสเซีย (Prussian Academy of Sciences) จากนั้นเขาเรียนต่อในโรงเรียนสอนศิลปะ และเริ่มต้นอาชีพนักเขียนการ์ตูนล้อการเมือง
เลโอนิด โรโกซอฟ
เช้าวันที่ 29 เมษายน พ.ศ. 2504 โรโกซอฟรู้สึกอ่อนเพลียตามธรรมดา คลื่นไส้ และมีไข้อ่อน สักพักจึงรู้สึกปวดเจ็บบริเวณท้องน้อยด้านขวา แม้ใช้วิธีบำบัดรักษาแบบอนุรักษ์ทุกประการแล้วก็ไม่ทุเลา ครั้นวันที่ 30 เมษายน พ.ศ. 2504 จึงปรากฏอาการแสดงภาวะเยื่อบุช่องท้องอักเสบอย่างแจ้งชัด เย็นลงวันนั้น สภาวะร่างกายของเขาก็ย่ำแย่ลงถนัดตา เมื่อพิเคราะห์ว่า สถานีวิจัยเมอร์นีซึ่งเป็นสถานีวิจัยของสหภาพโซเวียตที่ใกล้ที่สุดอยู่ห่างออกไปกว่าหนึ่งพันหกร้อยกิโลเมตร ทั้งสถานีวิจัยของชาติอื่นก็ไม่มีอากาศยานจะรับส่งเขา และแม้จะมีก็คงไม่อาจลงจอดท่ามกลางพายุหิมะหนักเช่นนี้ได้ โรโกซอฟจึงตัดสินใจผ่าตัดรักษาตนเอง
นีลส์ เฮนริก อาเบล
แต่สำหรับหนึ่งในผลงานที่ยิ่งใหญ่ที่สุดของอาเบลเกิดในปีค.ศ. 1824 เมื่อเขาสามารถพิสูจน์ได้ว่าไม่มีคำตอบในรูปแบบราก(radical forms) ของสมการกำลัง 5 หรือสมการพหุนามอันดับ 5 (formula_1) เหมือนกับอันดับที่ต่ำกว่าคืออันดับ 2 (พบคำตอบในสมัยกรีก) อันดับ3 และอันดับ4 (พบคำตอบโดยจิโลราโม คาร์ดาโนและลูกศิษย์หลังจากสมัยกรีกประมาณ 2000 ปี) ซึ่งถือได้ว่าอาเบลสามารถแก้ปัญหาทางพีชคณิตที่นักคณิตศาสตร์ชื่อดังอย่างนิวตัน ออยเลอร์ ลากรองช์ และเกาส์รวมถึงท่านอื่นๆ ต่างถกเถียงและพยายามหาคำตอบมา 300 ปีตั้งแต่สมัยของคาร์ดาโนได้สำเร็จ (สำหรับรายละเอียดดู ทฤษฎีบทของอาเบล-รุฟฟินี่)
เรฟ จัดคินส์
เรฟยังชอบการเล่นเทนนิส ว่ายน้ำ สกีน้ำและ การวาดภาพสกรีนด้วย สิ่งที่เขาภาคภูมิใจมากที่สุดคือ เขาสามารถเล่นเปียโนเป็นเพลง "ออด ทู จอย" ของบีโธเฟนด้วยนิ้วเท้าของเขาได้ ฮีโร่ของเรฟคือแม่ของเขาผู้ซึ่งฉลาด สวยและมีเสน่ห์ จรงิๆแล้วเธอสามารถทำอย่างอื่นได้แต่เธอเลือกที่จะเป็นแม่ของเขา ซึ่งการที่เขาเติบโตและเป็นคนดีได้ถึงขนาดนี้ก็เพราะแม่ของเขา ปัจจุบัน เขาอาศัยที่ พิทส์เบิร์ค ในรัฐ เพนน์ซีลวิเนีย กับ แม่และพ่อของเขา รวมทั้ง น้องชาย แลนดอน เขาเกิดวันที่ 8 มกราคม 1983 ราศี มังกร ปี จอ
สมเด็จพระราชินีนาถอูร์รากาที่ 1 แห่งเลออน
สมเด็จพระราชินีนาถอูร์รากาที่ 1 แห่งเลออน (; เลออน: ) หรือ อูร์รากาผู้ไม่รอบคอบ () เสด็จพระราชสมภพราว ค.ศ. 1077–1081 สิ้นพระชนม์ 8 มีนาคม ค.ศ. 1126 ที่ซัลดัญญา ราชอาณาจักรกัสติยา ครองราชย์เป็นพระราชินีแห่งเลออนและกัสติยาตั้งแต่ปี ค.ศ. 1109 ถึงปี ค.ศ. 1126 เป็นพระธิดาของพระเจ้าอัลฟอนโซที่ 6 แห่งเลออนและกัสติยา
เบเรนิซที่ 3
พระประสูติเมื่อ 120 ปีก่อนคริสตกาล เป็นพระราชธิดาของฟาโรห์ปโตเลมีที่ 9 ลาธีรอส กับพระนางคลีโอพัตรา เซเลเน
อสัญกรรมและรัฐพิธีศพของเลโอนิด เบรจเนฟ
ในรัฐพิธีมีประมุขแห่งรัฐจาก 32 ประเทศ, หัวหน้ารัฐบาลจาก 15 ประเทศ, รัฐมนตรีว่าการกระทรวงการต่างประเทศ 14 คน และเจ้าชายจาก 4 ประเทศมาร่วมงานนี้ ส่วนประธานาธิบดีสหรัฐโรนัลด์ เรแกน ส่ง จอร์จ เอช. ดับเบิลยู. บุช รองประธานาธิบดีสหรัฐ เข้าร่วมแทน
ลัฟเรนตีย์ เบรียา
ในช่วงการเข้ายึดครองโปแลนด์เป็นผู้คุมในการสังหารหมู่ชาวโปแลนด์ที่กาตึน ในเดือนกุมภาพันธ์ปี พ.ศ. 2484 เบรียาได้เป็นรองประธานกรรมการของสภาตำรวจ,ในเดือนมิถุนายนหลังปฏิบัติการบาร์บารอสซาของเขาก็กลายเป็นสมาชิกของคณะกรรมการกลาโหมของรัฐ (GKO) 
ในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองเขารับผิดชอบร่วมกับเกออร์กี มาเลนคอฟ ในการระดมผู้คนนับล้านที่ถูกคุมขังในค่ายกูลัก มาช่วยการผลิตในช่วงสงคราม เขาควบคุมของการผลิตอาวุธยุทโธปกรณ์ และอากาศยานเครื่องยนต์ นี่คือจุดเริ่มต้นของการเป็นพันธมิตรกันระหว่างเบรียาและมาเลนคอฟ
ในปี พ.ศ. 2487 ขณะที่เยอรมันถูกขับออกจากดินแดนโซเวียต เบรียาได้จัดการกับชนกลุ่มน้อยชาติพันธุ์ต่างๆที่ถูกกล่าวหาว่าต่อต้านโซเวียต และให้ความร่วมมือกับเยอรมัน ทั้งเชชเนีย ไครเมียตาตาร์ติก กรีก และโวลกาเยอรมัน กลุ่มเหล่านี้ถูกเนรเทศไปยังเอเชียกลาง
ในเดือนธันวาคม พ.ศ. 2487 เบรียาได้รับมอบหมายให้ดูแลโครงการพัฒนาระเบิดปรมาณูของโซเวียตซึ่งสร้างและทดสอบระเบิดในวันที่ 29 สิงหาคม พ.ศ. 2492 ซึ่งเบรียาได้นำหน่วยสืบราชการลับทำการขโมยข้อมูลจำเป็นในการพัฒนาอาวุธนิวเคลียร์ของสหรัฐอเมริกาได้อย่างประสบความสำเร็จ.จากนั้นระดมถูกคุมขังในค่ายกูลักในเหมืองแร่ยูเรเนียมและสำหรับการก่อสร้างและการดำเนินงานของโรงงานแปรรูปยูเรเนียม
อาร์ชดยุกออทโท ฟรันซ์แห่งออสเตรีย
อาร์ชดยุกอ๊อตโต้ ฟรานซ์แห่งออสเตรีย (พระนามเต็ม:อาร์ชดยุกอ๊อตโต้ ฟรานซ์ โจเซฟ คาร์ล ลุดวิก มาเรีย) เป็นพระราชโอรสพระองค์ที่สองในอาร์ชดยุกคาร์ล ลุดวิกแห่งออสเตรียและพระชายาพระองค์ที่ 2 ของพระองค์ เจ้าหญิงมาเรีย แอนนันซิเอต้าแห่งทู ซิชิลีส์ ประสูติเมื่อวันที่ 21 เมษายน พ.ศ. 2408 สิ้นพระชนม์เมื่อวันที่ 1 พฤศจิกายน พ.ศ. 2449
พระองค์ทรงอภิเษกสมรสเมื่อวันที่ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2429กับเจ้าหญิงมาเรีย โจเซฟ่าแห่งแซ็กโซนี พระราชธิดาในสมเด็จพระราชาธิบดีจอร์จ แห่งแซ็กโซนี อาร์ชดยุกอ๊อตโต้ ฟรานซ์และเจ้าหญิงมาเรีย โจเซฟ่าแห่งแซ็กโซนีมีพระโอรส 2 พระองค์
ลัฟเรนตีย์ เบรียา
ลัฟเรนตีย์ ปัฟโลวิช เบรียา (; ; 29 มีนาคม พ.ศ. 2442 - 23 ธันวาคม พ.ศ. 2496) เป็นนักการเมืองโซเวียตเชื้อชาติจอร์เจีย จอมพลสหภาพโซเวียตและหัวหน้าคณะกรรมาธิการประชาชนด้านกิจการภายในประเทศ (NKVD) ภายใต้โจเซฟ สตาลินในช่วงสงครามโลกครั้งที่สองและรองนายกรัฐมนตรี
เบรียาเกิดในเมร์เคอูลีในปี พ.ศ. 2442 เติบโตขึ้นมาในครอบครัวที่นับถือนิกายจอร์เจียนออร์ทอดอกซ์ มีแม่ มาร์ จาเคลี (Marta Jaqeli) (2411-2498) เป็นคนเคร่งศาสนา พ่อปาเวล เบรียา (Pavel Beria; 2415-2465) ซึ่งเป็นเจ้าของที่ดินในอับคาเซีย นอกจากนี้เขายังมีน้องชาย (ไม่ทราบชื่อ) และน้องสาวชื่อแอนนาที่เกิดมาเป็นใบ้และหูหนวก
เรเน่ บาเรียนโตส
เรเน่ บาเรียนโตส (Rene Barrientos) หรือ อีเรเนียว บาเรียนโตส นักมวยสากลชาวฟิลิปปินส์ เกิดเมื่อ 25 กรกฎาคม พ.ศ. 2486 ที่ บาไลท์ อากลัน ประเทศฟิลิปปินส์ สถิติการชก 48 ครั้ง ชนะ 39 (น็อค 14) เสมอ 2 แพ้ 7 
บาเรียนโตสขึ้นชกมวยสากลครั้งแรกเมื่อ 2 ตุลาคม พ.ศ. 2505 ชนะน็อค ชาร์ลี คิด ยก 2 จากนั้นขึ้นชกชนะเป็นส่วนใหญ่ที่ฟิลิปปินส์ มีแพ้คะแนน สัมพันธ์ แหลมฟ้าผ่าเพียงครั้งเดียว ต่อมาได้ครองแชมป์ฟิลิปปินส์รุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวทเมื่อ 19 กันยายน พ.ศ. 2507 ชนะคะแนน ยัง เทอเรอร์ จากนั้นขึ้นชิงแชมป์ OPBF รุ่นไลท์เวทเมื่อ 27 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2508 แพ้คะแนน แฟลช อีลอร์เด ไม่ได้แชมป์ บาเรียนโตสยังขึ้นชกชนะต่อเนื่องมาตลอด และป้องกันแชมป์ฟิลิปปินส์ได้ 1 ครั้ง ก่อนจะขึ้นชิงแชมป์ OPBF อีกถึงสองครั้งใน พ.ศ. 2510 กับเปโดร อดิควิว จูเนียร์แต่ไม่สำเร็จ โดยครั้งแรกขึ้นชิงเมื่อ 21 มกราคม บาเรียนโตสเป็นฝ่ายแพ้คะแนน และเมื่อชกกันอีกครั้งเมื่อ 27 กุมภาพันธ์ ก็ทำได้แค่เสมอ ต่อมาบาเรียนโตได้ขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท WBC และ WBAเมื่อ 30 มีนาคม พ.ศ. 2511 แต่ทำได้เพียงเสมอกับฮิโรชิ โกบายาชิที่ ญี่ปุ่น บาเรียนโตสมาประสบความสำเร็จในการชิงแชมป์โลกเมื่อขึ้นชิงแชมป์โลกรุ่นซูเปอร์เฟเธอร์เวท WBCที่ว่างเมื่อ 15 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2512 ชนะคะแนน รูเบน นาวาร์โร ที่ ฟิลิปปินส์ แต่พอป้องกันแชมป์ครั้งแรกก็เป็นฝ่ายแพ้คะแนน โยชิอากิ นูมาตะ เมื่อ 5 เมษายน พ.ศ. 2513 เสียแชมป์โลกไป
เมลานี อูแด็ง
เมลานี อูแด็ง นักเทนนิสสาวชาว อเมริกัน เชื้อสาย ฝรั่งเศส เกิดเมื่อวันที่ 23 กันยายน ค.ศ. 1991 โดยเธอเข้าแข่งขันระดับอาชีพเมื่อ เดือนกุมภาพันธ์ ค.ศ. 2008 และผลงานที่สร้างชื่อของเธอคือการเอาชนะ เอเลนา ดีเมนเทียวา นักเทนนิสหญิงมือวางอันดับ 4 ของรายการจาก รัสเซีย ในรอบ 2 ของ ยูเอสโอเพน 2009
และในรอบ 3 สามารถเอาชนะนักเทนนิสสาวสวยชาวรัสเซีย มาเรีย ชาราโปวา แบบพลิกความคาดหมายอีกครั้ง ในรอบ 4 เธอจะเข้าไปพบกับนักเทนนิสจากรัสเซียอีก 1 คนคือ นาเดีย เปโตรวา ซึ่งเธอสามารถเอาชนะไปได้อีก 2-1 เซตทำให้เธอผ่านเข้าไปสู่รอบก่อนรองชนะเลิศและเข้าไปพบกับมือวางอันดับ 9 ของรายการจาก เดนมาร์ก อย่าง คาโรไลน์ วอซเนียคกี และแพ้ต่อวอซเนียคกีตกรอบ 8 คนสุดท้าย
อาร์ชดยุกคาร์ล ลุดวิจ แห่งออสเตรีย
อาร์ชดยุกคาร์ล ลุดวิจ ประสูติเมื่อวันที่ 30 กรกฎาคม พ.ศ. 2376 ณ กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย เป็นพระโอรส และพระราชบุตรองค์ที่ 3 ในอาร์ชดยุกฟรานซ์ คาร์ลแห่งออสเตรีย (พระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ที่ 2 แห่งโรมันอันศักดิ์สิทธิ์) และเจ้าหญิงโซฟีแห่งบาวาเรีย เมื่อทรงพระเยาว์ อาร์ชดยุกฟรานซ์ โจเซฟ พระเชษฐาของพระองค์ได้ทรงขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งออสเตรีย ทำให้พระองค์ทรงเป็นรัชทายาทอันดับที่ 1 แห่งจักรวรรดิออสเตรีย (อาร์ชดยุกเฟอร์ดินานด์ แม็กซีมีเลียน พระเชษฐาไม่ได้ทรงอยู่ในลำดับการสืบสันตติวงศ์ เพราะว่าทรงไปเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งเม็กซิโก) แต่เมื่ออาร์ชดยุกรูดอล์ฟ พระราชโอรสในสมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ โจเซฟได้ประสูติ พระองค์ก็ทรงถูกเลื่อนไปอยู่ในลำดับ 2 ในลำดับการสืบสันตติวงศ์
เลโอนิด เบรจเนฟ
พ.ศ. 2486 เมื่อกองทัพโซเวียตได้รับชัยชนะ พรรคคอมมิวนิสต์จึงเริ่มเรียกเจ้าหน้าที่ของพรรคกลับจากสมรภูมิ เบรสเนฟก็ถูกเรียกกลับมารับหน้าที่เดิมคือเลขาธิการพรรคประจำท้องถิ่น เมื่อมีการสวนสนามฉลองชัยชนะที่จัตุรัสแดงในมอสโก เบรสเนฟก็ได้รับแต่งตั้งให้ดำรงตำแหน่งผู้ตรวจการของกองทัพที่ 4
อะเลคเซย์ โคซีกิน
อะเลคเซย์ นีโคลาเยวิช โคซีกิน (; ; 21 กุมภาพันธ์ พ.ศ. 2447 - 18 ธันวาคม พ.ศ. 2523) เป็นประธานสภารัฐมนตรีแห่งสหภาพโซเวียตในช่วงสงครามเย็น ดำรงตำแหน่งคู่กับเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต เลโอนิด เบรจเนฟ จึงเรียกยุคนี้ว่าสมัยผู้นำร่วมเบรจเนฟ-โคชิกิน
เลดีกากา
โจแอนน์ สเตฟานี แองเจลินา เจอร์มานอตต้า เกิดเมื่อวันที่ 28 มีนาคม ค.ศ. 1986 เวลา 9.53 น. ที่โรงพยาบาลในย่านแมนฮัตตันที่ชื่อว่า Lenox Hill Hospital รัฐนิวยอร์ก ประเทศสหรัฐอเมริกา ในครอบครัวอิตาเลียน-อเมริกัน ที่ยองเกอร์ส นครนิวยอร์ก ต่อมาย้ายไปอยู่ที่เขตแมนแฮตตัน กาก้าเป็นลูกสาวคนโตของโจเซฟ เจอร์มานอตต้า นักลงทุนทางอินเทอร์เน็ต กับ​ซินเธีย (สกุลเดิม บิสเซตต์) เธอมีน้องสาวหนึ่งคนชื่อ "นาตาลี" กาก้าเริ่มเล่นเปียโนตั้งแต่อายุได้ 4 ปี เมื่ออายุ 11 ปี เธอได้เข้าเรียนที่โรงเรียนคอนแวนต์แซเครดฮาร์ต โรงเรียนเอกชนคอนแวนต์คาทอลิกในอัปเปอร์อีสต์ไซด์ แมนแฮตตัน เนื่องจากครอบครัวกาก้าไม่ได้มีฐานะร่ำรวย เธอจึงถูกต่อต้านจากกลุ่มเพื่อนในโรงเรียน เธอพูดถึงพ่อกับแม่ "ทั้งสองมาจากชนชั้นแรงงาน ดังนั้นจึงทำงานทุกอย่างเพื่อพวกเรา แม่กับพ่อทำงานในสายงานโทรคมนาคม ตั้งแต่ 8 โมงเช้า ถึง 2 ทุ่ม จึงได้กลับบ้าน"
เกออร์กี จูคอฟ
หลังจากนั้น ชูคอฟ ก็ดูแลเรื่องการปลดปล่อยการปิดล้อมเลนินกราดที่ประสบความสำเร็จ เดือนมกราคม พ.ศ. 2487 ชูคอฟ นำกองทัพโซเวียตในการรุกที่มีชื่อรหัสว่า ปฏิบัติการเบรเกรชั่น ซึ่งหลายคนมองว่าเป็นปฏิบัติการณ์ทางทหารที่สุดยอดที่สุดของสงครามโลกครั้งที่สอง เดือนเมษายน พ.ศ. 2488 กองทัพโซเวียตยึดกรุงเบอร์ลินได้ และฟาสซิสต์เยอรมนียอมแพ้โดยไม่มีเงื่อนไข
เลวี เอชโคล
เลวี เอชโคล (สโคลนิค) เกิดในชเทลของโอราทอฟ จังหวัดเคียฟ จักรวรรดิรัสเซีย (ปัจจุบันคือ"โอราทีฟ" แคว้นวินนีตเซีย ประเทศยูเครน) มารดาของเขาชื่อดโวรา (ชื่อเกิด ดโวรา คราสเนียนสกายา) มีภูมิหลังมาจากศาสนายูดาห์นิกายฮาซิด และบิดาของเขา (โจเซฟ โสโคลนิค) มาจากครอบครัวของมิสนักดิม ทั้งสองครอบครัวมีความมุ่งมั่นทางธุรกิจ และเป็นเจ้าของธุรกิจการเกษตร รวมทั้งโรงงานแป้ง, โรงงานอุตสาหกรรม และธุรกิจเกี่ยวกับป่าไม้
เลย์มาห์ โบวี
เลย์มาห์ โบวี (เกิด พ.ศ. 2515) เป็นนักเคลื่อนไหวสันติภาพแอฟริกา ผู้มีส่วนจัดตั้งขบวนการสันติภาพซึ่งนำไปสู่การยุติสงครามกลางเมืองไลบีเรียครั้งที่สองใน พ.ศ. 2546 เหตุการณ์ดังกล่าวนำไปสู่การเลือกตั้งเอลเลน จอห์นสัน เซอร์ลีฟในไลบีเรีย นับเป็นชาติแรกในแอฟริกาที่มีประธานาธิบดีหญิง เธอ ร่วมกับเซอร์ลีฟและตะวักกุล กัรมาน ได้รับรางวัลโนเบลสาขาสันติภาพประจำ พ.ศ. 2554 "เพื่อการต่อสู้โดยปราศจากความรุนแรงเพื่อความปลอดภัยของสตรีและเพื่อสิทธิของสตรีในการมีส่วนร่วมอย่างเต็มที่ในงานสร้างสันติภาพ"
ลีนา เมดีนา
ลีนา เมดีนา () เป็นเด็กผู้หญิงชาวเปรู ที่มีชื่อเสียงในฐานะผู้ที่ให้กำเนิดบุตรในขณะที่อายุน้อยที่สุดในประวัติศาสตร์โลก ที่มีหลักฐานยืนยันการเกิดของตัวแม่ และตัวบุตร เธอคลอดบุตรในขณะอายุ 5 ปี 7 เดือน 21 วันเท่านั้น
วลาดีมีร์ เลนิน
ในวันที่ 16 เมษายน พ.ศ. 2460 เขาได้ออกจากสวิตเซอร์แลนด์กลับไปยังเมืองเซนต์ปีเตอร์สเบิร์ก (เปโตรกราด) ในรัสเซียหลังจากที่ซาร์นิโคลัสที่ 2 ถูกโค่นล้ม และมีบทบาทสำคัญในขบวนการบอลเชวิก เขาได้พิมพ์เมษาวิจารณ์ (April Theses) ต่อมาหลังจากความล้มเหลวในการประท้วงของคนงาน เลนินได้หนีไปยังฟินแลนด์เพื่อความปลอดภัย เขากลับมาในเดือนตุลาคมปีเดียวกัน และได้ปลุกระดมทหารให้ลุกขึ้นปฏิวัติโดยมีคำขวัญว่า “อำนาจทั้งหมดเพื่อโซเวียตทั้งหลาย” (คำว่า โซเวียต แปลว่า สภา) เพื่อต่อต้านรัฐบาลชั่วคราวที่นำโดย อเล็กซานดร์ เคเรนสกี้ ความคิดของเลนินเกี่ยวกับรัฐบาลนั้นเขียนอยู่ในบทความเรื่อง “รัฐและการปฏิวัติ” ซึ่งเรียกร้องให้มีระบบการปกครองใหม่ที่มีรากฐานมากจากสภาของคนงาน หรือโซเวียต
ไอกอร์ ลูเชน็อค
ไอกอร์ ลูเชน็อค (เบลารุส: Iгар Міхайлавіч Лучанок, Ihar Mikhaylavich Luchanok, รัสเซีย: Игорь Михайлович Лученок; 6 สิงหาคม ค.ศ. 1938 — 12 พฤศจิกายน ค.ศ. 2018 ที่มินสค์) เป็นคีตกวีชาวเบลารุส[2]เคยศิลปินแห่งชาติของสหภาพสาธารณรัฐสังคมนิยมโซเวียตและประธานผู้ประพันธ์สหภาพเบลารุส
อาร์ชดยุกลุดวิก วิกเตอร์แห่งออสเตรีย
อาร์คดยุคลุดวิก วิคเตอร์ ประสูติเมื่อวันที่ 15 พฤษภาคม พ.ศ. 2385 ณ กรุงเวียนนา ประเทศออสเตรีย เป็นพระโอรสองค์สุดท้องในอาร์คดยุคฟรานซ์ คาร์ลแห่งออสเตรีย และพระชายาเจ้าหญิงโซฟีแห่งบาวาเรีย เมื่อพระองค์ทรงพระเยาว์ สมเด็จพระจักรพรรดิฟรานซ์ โจเซฟ พระเชษฐาทรงขึ้นครองราชย์เป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งออสเตรีย ซึ่งตอนนั้น พระองค์มีพระชันษาเพียง 6 ชันษา ระหว่างการปฏิวัติเสรีนิยมในฮังการี พ.ศ. 2391 พระองค์เสด็จพระราชดำเนินไปยังสถานที่ที่พระราชวงศ์อิมพีเรียลทรงอพยพชั่วคราวไปอยู่ในเมืองอินส์บรูค พระองค์ทรงปลดปล่อยนักโทษที่ก้อกบฏในการปฏิวัติ ทั้งๆที่ทรงพระเยาว์ เมื่อทรงเจริญพระเยาว์ ก็ทรงเข้าประจำการทหาร โดยพระองค์ทรงเป็นหัวหน้าหน่วยประจำการรบ และนอกจากนี้ สมเด็จพระจักรพรรดิแม็กซีมีเลียน พระเชษฐา ที่ได้ทรงเป็นสมเด็จพระจักรพรรดิแห่งเม็กซิโก ได้ทรงวางแผนไว่ว่า จะให้พระองค์เป็นองค์รัชทายาทสืบราชสมบัติต่อจากสมเด็จพระเชษฐาธิราช แต่พระองค์ทรงปฏิเสธ อีกทั้งยังให้พระเชษฐาทรงช่วยในการจัดตั้งพิพิธภัณฑ์ศิลป์ลุดวิก วิคเตอร์ (Ludwig Viktor Art Collection) ซึ่งพระองค์ทรงมีความสนพระทัยในด้านศิลปะเป็นอย่างยิ่ง ซึ่งสมเด็จพระเชษฐาทรงยอมช่วยเหลือ อีกทั้งยังมีพระบรมราชโองการให้สถาปนิกเฮนรี่ เฟอร์สเทล ออกแบบก่อสร้างพระราชวังให้พระองค์อีกด้วย โดยพระองค์พระราชทานนามพระราชวังส่วนพระองค์นี้ว่า พระราชวังเคลสเฮ็ม ซึ่งปัจจุบัน ตั้งอยู่ในเมืองซาร์สบูร์ก ประเทศออสเตรีย
เลโอนิด เบรจเนฟ
เลโอนิด เบรสเนฟ ดำรงตำแหน่งเลขาธิการพรรคคอมมิวนิสต์แห่งสหภาพโซเวียต หรืออีกนัยหนึ่งประธานาธิบดี ตลอดมาจนกระทั่งถึงแก่อสัญกรรมเมื่อวันที่ 10 พฤศจิกายน พ.ศ. 2525 สิริอายุได้ 75 ปี
จอห์น เลนนอน
เลนนอนและซินเธีย เพาเอลล์ (1939–2015) พบกันในปี 1957 เป็นนักเรียนที่วิทยาลัยศิลปะลิเวอร์พูล แม้ว่าซินเธียจะเกรงกลัวทัศนคติและรูปกายของเลนนอน แต่เธอได้ยินว่าเขาหลงใหลนักแสดงหญิงชาวฝรั่งเศส บรีฌิต บาร์โด เธอจึงย้อมผมบลอนด์ เลนนอนชวนเธอเที่ยว แต่เมื่อเธอบอกว่าเธอหมั้นแล้ว เขาตะโกนดัง ๆ ว่า "ผมไม่ได้ขอคุณแต่งงานนะ" เธอจึงไปงานแสดงของวงควอรีเม็นกับเขาและเดินทางไปเยี่ยมเขาที่ฮัมบูร์กพร้อมกับคนรักของแม็กคาร์ตนีย์ในเวลานั้น เลนนอนซึ่งมีนิสัยขี้หึง จึงเกิดความหึงวงและมักทำให้เพาเอลล์เกรงกลัวความเกรี้ยวโกรธและความรุนแรงถึงเนื้อถึงตัวของเขา ต่อมาเลนนอนกล่าวว่า เขายังไม่เคยสงสัยในทัศนคติที่ก้าวร้าวต่อผู้หญิงในตัวเขาจนกระทั่งเขาพบกับโอโนะ เขากล่าวว่าเพลง "เกตทิงเบตเทอร์" ของเดอะบีเทิลส์ เล่าเรื่องราวของเขาเอง "ผมเคยโหดร้ายกับผู้หญิง และถึงเนื้อถึงตัวกับผู้หญิงไม่ว่าจะเป็นคนใด ผมชอบตบตี ผมไม่อาจแสดงตัวตนของผมได้และผมก็ตบตี ผมสู้กับผู้ชายและผมตบตีผู้หญิง จึงเป็นเหตุที่ผมมักจะพูดถึงเรื่องสันติภาพตลอดเวลา"
อีลี เมตช์นิคอฟ
อิลียา อิลยิช เมชนิคอฟ (, ) หรือ อีลี เมตช์นิคอฟ (Élie Metchnikoff, Élie Metchnikoff) (15 พฤษภาคม (แบบเก่า 3 พฤษภาคม) ค.ศ. 1845 – 15 กรกฎาคม ค.ศ. 1916) เป็นนักสัตววิทยาชาวรัสเซีย เป็นผู้ค้นพบกระบวนการฟาโกไซโทซิสจากการทดลองกับตัวอ่อนของดาวทะเล ผลงานดังกล่าวทำให้เขาได้รับรางวัลโนเบลสาขาสรีรวิทยาหรือการแพทย์ร่วมกับเพาล์ เอร์ลิชในปี ค.ศ. 1908 นอกจากนี้เขายังนิยามคำว่า "gerontology" สำหรับการศึกษาด้านอายุขัย