title: Resolução legislativa que contém o parecer do Parlamento Europeu sobre a proposta de directiva do Conselho que altera a Directiva 95/18/CE relativa às licenças das empresas de transporte ferroviário (COM(98)0480 C4-0562/98 98/0266 (SYN))(Processo de cooperação: primeira leitura)

eurovoc_concepts:
common transport policy
freedom to provide services
rail transport
trade licence
transport company

formats: html pdf print

text: 21. 6. 1999 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 175/119 Quarta-feira, 10 de Março de 1999 1. Aprova a proposta da Comissa˜o, com as alteraço˜es que nela introduziu; Convida o Conselho a incluir, na posiça˜o comum que adoptara´ nos termos da alı´nea a) do artigo 2. 189o-C do Tratado CE, as alteraço˜es aprovadas pelo Parlamento; Requer a abertura do processo de concertaça˜o, se o Conselho pretender afastar-se do texto aprovado 3. pelo Parlamento; 4. Encarrega o seu Presidente de transmitir o presente parecer ao Conselho e a` Comissa˜o. b) A4-0059/99 I. Proposta de directiva do Conselho que altera a Directiva 95/18/CE, relativa a`s licenças das empresas de transporte ferrovia´rio (COM(98)0480 − C4-0562/98 − 98/0266 (SYN)) Esta proposta foi aprovada com as seguintes alteraço˜es: TEXTO DA COMISSA˜ O (*) ALTERAÇO˜ ES DO PARLAMENTO (Alteraça˜o 1) ARTIGO 1o, NU´MERO 3 bis (novo) Artigo 8o, no 3, para´grafo u´nico bis (novo) (Directiva 95/18/CE) 3 bis. No artigo 8o, no 3, e´ aditado um novo para´grafo com a seguinte redacça˜o: «Estas disposiço˜es apenas podem ser aplicadas numa base na˜o discriminato´ria. » (Alteraça˜o 2) ARTIGO 1o, NU´MERO 3 ter (novo) Artigo 9o (Directiva 95/18/CE) 3 ter. O artigo 9o passa a ter a seguinte redacça˜o: «Artigo 9o Em aplicaça˜o das legislaço˜es nacionais e internacio- nais, as empresas de transporte ferrovia´rio devem subscrever um seguro, ou um acordo equivalente, com cobertura de responsabilidade civil em caso de aciden- te, especialmente no que se refere aos passageiros, bagagem, carga, correio e terceiros. No caso dos serviços de transporte de mercadorias, tal apenas sera´ permitido se as taxas reflectirem a disponibilidade para pagar um preço superior aos custos gerados e se as entidades reguladoras assegurarem medidas de salvaguarda que garantam que as taxas na˜o sa˜o exces- sivas. » (*) JO C 321 de 20. 10. 1998, p. 8


title: Kommissionens meddelande om förlängning av gemenskapens riktlinjer för undsättning och omstrukturering av företag i svårigheter

eurovoc_concepts:
aid system
aid to undertakings
industrial restructuring

text: 10. 3. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 67/11 Om denna skrivelse inneh¿ller konfidentiell information som inte b‰r offentligg‰ras, uppmanas Ni att informera kommissionen om detta inom 15 arbetsdagar fr¿n och med mottagandet av denna skrivelse. Om kommissionen inte har mottagit en motiverad beg…ran inom den f‰re(cid:220) skrivna tidsfristen kommer den att anse att Ni har l…mnat Ert samtycke till att denna skrivelse offentligg‰rs i sin helhet. Er beg…ran och de uppgifter som kommissionen efterfr¿gar ovan skall s…ndas med rekommenderat brev eller per telefax till: Europeiska kommissionen Generaldirektoratet f‰r jordbruk Direktoratet jordbruksekonomisk lagstiftning Rue de la Loi/Wetstraat 200 B(cid:220)1049 Bryssel Fax (32(cid:220)2) 296(cid:216)21(cid:216)51’’. Kommissionen uppmanar h…rmed ‰vriga medlemsstater och andra ber‰rda parter att inkomma med sina syn(cid:220) punkter p¿ st‰det i fr¿ga inom en m¿nad fr¿n och med dagen f‰r offentligg‰randet av denna skrivelse. Synpunk(cid:220) terna skall s…ndas till: Europeiska kommissionen Generaldirektoratet f‰r jordbruk Direktoratet jordbruksekonomisk lagstiftning Rue de la Loi/Wetstraat 200 B(cid:220)1049 Bryssel Fax (32(cid:220)2) 296(cid:216)21(cid:216)51 Inkomna synpunkter kommer att vidarebefordras till myn(cid:220) digheterna i F‰renade kungariket. Kommissionens meddelande om f‰rl…ngning av gemenskapens riktlinjer f‰r unds…ttning och om(cid:220) strukturering av f‰retag i sv¿righeter (1999/C 67/08) (Text av betydelse f‰r EES) Kommissionen har beslutat att f‰r andra g¿ngen f‰rl…nga giltighetstiden f‰r de nuvarande riktlinjerna f‰r unds…ttning och omstrukturering av f‰retag i sv¿righeter (offentliggjorda i EGT C 368, 23. 12. 1994, s. 12, kompletterade av reglerna f‰r jordbruk och fiske, EGT C 283, 19. 9. 1997, s. 2 och vars giltighetstid f‰rl…ngdes genom meddelandet som offentliggjordes i EGT C 74, 10. 3. 1998, s. 31), tills dess att nya riktlinjer offentligg‰rs eller i varje fall inte l…ngre …n till den 31 december 1999


title: Kommissionens förordning (EG) nr 529/1999 av den 10 mars 1999 om utfärdande av importlicenser för färskt, kylt eller fryst nötkött av hög kvalitet

eurovoc_concepts:
beef
fresh meat
frozen product
import licence
product quality
refrigerated product

formats: pdf print

text: L 62/12 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 11. 3. 1999 KOMMISSIONENS F(cid:153)RORDNING (EG) nr 529/1999 av den 10 mars 1999 om utf(cid:132)rdande av importlicenser f(cid:148)r f(cid:132)rskt, kylt eller fryst n(cid:148)tk(cid:148)tt av h(cid:148)g kvalitet EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR ANTAGIT DENNA F(cid:153)RORDNING med beaktande av F(cid:148)rdraget om uppr(cid:132)ttandet av Euro- peiska gemenskapen, med beaktande av kommissionens f(cid:148)rordning (EG) nr 936/97 av den 27 maj 1997 om (cid:148)ppnande och f(cid:148)rvaltning av tullkvoter f(cid:148)r f(cid:132)rskt, kylt eller fryst n(cid:148)tk(cid:148)tt av h(cid:148)g fryst buffelk(cid:148)tt (1), senast (cid:132)ndrad genom kvalitet samt f(cid:148)rordning (EG) nr 134/1999 (2), och av f(cid:148)ljande sk(cid:132)l: I f(cid:148)rordning (EG) nr 936/97 fastst(cid:132)lls i artiklarna 4 och 5 villkoren ang(cid:134)ende ans(cid:148)kningar om och utf(cid:132)rdande av importlicenser f(cid:148)r det k(cid:148)tt som avses i artikel 2 f i samma f(cid:148)rordning. I artikel 2 f i f(cid:148)rordning (EG) nr 936/97 fastst(cid:132)lls att den kvantitet av f(cid:132)rskt, kylt eller fryst n(cid:148)tk(cid:148)tt av h(cid:148)g kvalitet med ursprung i F(cid:148)renta staterna och i Kanada som f(cid:134)r importeras p(cid:134) s(cid:132)rskilda villkor fr. o. m. den 1 juli 1998 t. o. m. den 30 juni 1999 skall vara 11 500 ton. Det b(cid:148)r p(cid:134)pekas att de licenser som utf(cid:132)rdas i enlighet med denna f(cid:148)rordning endast kan anv(cid:132)ndas under deras giltighetstid med f(cid:148)rbeh(cid:134)ll f(cid:148)r g(cid:132)llande best(cid:132)mmelser om h(cid:132)lsoskydd. H(cid:142)RIGENOM F(cid:153)RESKRIVS F(cid:153)LJANDE. Artikel 1 1. Alla ans(cid:148)kningar om importlicenser f(cid:148)r f(cid:132)rskt, kylt eller fryst n(cid:148)tk(cid:148)tt av h(cid:148)g kvalitet i enlighet med artikel 2 f i f(cid:148)rordningen (EG) nr 936/97 som l(cid:132)mnats in fr(cid:134)n och med den 1 till och med den 5 mars 1999 skall beviljas i sin helhet. 2. Ans(cid:148)kningar om licenser f(cid:148)r 3 430,157 ton l(cid:132)mnas in i enlighet med artikel 5 i f(cid:148)rordning (EG) nr 936/97 under de f(cid:148)rsta fem dagarna i april 1999. Artikel 2 Denna f(cid:148)rordning tr(cid:132)der i kraft den 11 mars 1999. Denna f(cid:148)rordning (cid:132)r till alla delar bindande och direkt till(cid:132)mplig i alla medlemsstater. Utf(cid:132)rdad i Bryssel den 10 mars 1999. P(cid:134) kommissionens v(cid:132)gnar Franz FISCHLER Ledamot av kommissionen (1) EGT L 137, 28. 5. 1997, s. 10. (2) EGT L 17, 22. 1. 1999, s. 22


title: Kommissionens forordning (EF) nr. 529/1999 af 10. marts 1999 om udstedelse af importlicenser for fersk, kølet eller frosset oksekød af høj kvalitet

text: L 62/12 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 11. 3. 1999 KOMMISSIONENS FORORDNING (EF) Nr. 529/1999 af 10. marts 1999 om udstedelse af importlicenser for fersk, kølet eller frosset oksekød af høj kvalitet KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER HAR (cid:190) under henvisning til Europæiske Fællesskab, traktaten om oprettelse af Det under henvisning til Kommissionens forordning (EF) nr. 936/97 af 27. maj 1997 om (cid:134)bning og forvaltning af toldkontingenter for oksekød af høj kvalitet, fersk, kølet eller frosset, og for frosset bøffelkød (1), senest ændret ved forordning (EF) nr. 134/1999 (2), og ud fra følgende betragtninger: Artikel 4 og 5 i forordning (EF) nr. 936/97 fastsætter betingelserne for licensansøgninger og udstedelse af importlicenser for kød som omhandlet i samme forord- nings artikel 2, litra f); i artikel 2, litra f), i forordning (EF) nr. 936/97 fastsættes det, at der i perioden 1. juli 1998 til 30. juni 1999 kan importeres 11 500 tons fersk, kølet eller frosset oksekød af høj kvalitet med oprindelse i og fra USA og Canada p(cid:134) særlige betingelser; det skal bemærkes, at de licenser, der er fastsat ved denne forordning, dog kun kan anvendes i hele deres gyldig- hedsperiode med forbehold af de best(cid:134)ende ordninger p(cid:134) veterinæromr(cid:134)det — UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: Artikel 1 1. De mængder, som der er søgt om gennem importli- censansøgninger indgivet i perioden 1. til 5. marts 1999 vedrørende fersk, kølet og frosset oksekød af høj kvalitet som omhandlet i artikel 2, litra f), i forordning (EF) nr. 936/97, imødekommes fuldstændigt. 2. Der kan i overensstemmelse med artikel 5 i forord- ning (EF) nr. 936/97 i løbet af de fem første dage af april 1999 indgives licensansøgninger for 3 430,157 tons. Artikel 2 Denne forordning træder i kraft den 11. marts 1999. Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart medlemsstat. i hver Udfærdiget i Bruxelles, den 10. marts 1999. P(cid:134) Kommissionens vegne Franz FISCHLER Medlem af Kommissionen (1) EFT L 137 af 28. 5. 1997, s. 10. (2) EFT L 17 af 22. 1. 1999, s. 22


title: Resolución del Comité de las Regiones sobre «La reforma de los Fondos estructurales y de Cohesión en el marco del debate político sobre el paquete de medidas de la Agenda 2000»

eurovoc_concepts:
Cohesion Fund
Structural Funds

text: 14. 7. 1999 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 198/1 II (Actos jurı´dicos preparatorios) COMITE´ DE LAS REGIONES Resolucio´ n del Comité de las Regiones sobre «La reforma de los Fondos estructurales y de Cohesio´ n en el marco del debate polı´tico sobre el paquete de medidas de la Agenda 2000» EL COMITE´ DE LAS REGIONES, (1999/C 198/01) vista la decisio´ n de la Mesa de 18 de noviembre de 1998 por la que se encarga a la Comisio´ n 1 la elaboracio´ n de una Resolucio´ n sobre la reforma de los Fondos estructurales; visto el proyecto de resolucio´ n aprobado por la Comisio´ n 1 en su sesio´ n del 3 de febrero de 1999 (CDR 1/99 rev. 1; ponente: Sr. Zaplana); considerando que el Comité de Regiones aprobo´ en su pleno de septiembre un dictamen sobre la «Propuesta de Reglamento (CE) del Consejo por el que se establecen disposiciones generales sobre los Fondos estructurales» (CDR 167/98 fin) (1); en su pleno de noviembre aprobo´ los dicta´menes relativos a la «Propuesta de Reglamento (CE) del Consejo por el que se modifica el Reglamento no 1164/94 por el que se crea el Fondo de Cohesio´ n» (CDR 235/98 fin) (2), la «Propuesta de Reglamento (CE) del Consejo relativo al Fondo Europeo de Desarrollo Regional» (CDR 240/98 fin) (3), la «Propuesta de Reglamento (CE) del Consejo relativo al Fondo Social Europeo» (CDR 155/98 fin) (4) y la «Propuesta de Reglamento (CE) del Consejo por el que se crea un Instrumento de Polı´tica Estructural de Preadhesio´ n» (CDR 241/98 fin) (5) y en su Pleno de enero de 1999 aprobo´ los dicta´menes sobre la «Propuesta de Reglamento (CE) del Consejo sobre la ayuda al desarrollo rural a cargo del Fondo Europeo de Orientacio´ n y Garantı´a Agrı´cola — FEOGA» (CDR 308/98 fin) (6) y la «Propuesta de Reglamento (CE) del Consejo relativo a las medidas estructurales en el sector pesquero» (CDR 309/98 fin) (7); considerando que, como el Comité de las Regiones ya afirmo´ en el dictamen sobre el reglamento general (apartado 1. 1), dichas propuestas de reglamento, formuladas por la Comisio´ n Europea, se enmarcan en el contexto general de las propuestas legislativas de la Agenda 2000 y que existe una estrecha interdependencia entre los distintos elementos de dicha Agenda, de sus propuestas legislativas y de las decisiones polı´ticas que es necesario tomar; considerando que, como también se afirmo´ en el mencionado dictamen (apartados 1. 2 y 1. 3), la reforma de la polı´tica estructural desempen˜ a un papel clave en las decisiones sobre la Agenda 2000 pues, para conseguir un desarrollo econo´ mico y social equilibrado de la Comunidad, uno de los objetivos fundamentales de la Unio´ n, es imprescindible la correccio´ n de los desequilibrios regionales, en aplicacio´ n del principio de solidaridad; considerando que los debates introducidos durante el Consejo Europeo de Viena del mes de diciembre de 1998 en torno a las propuestas contenidas en la Agenda 2000 hacen necesario un pronunciamiento del Comité de las Regiones en este tema, (1) DO C 373 de 2. 12. 1998, p. 1. (2) DO C 51 de 22. 2. 1999, p. 10. (3) DO C 51 de 22. 2. 1999, p. 1. (4) DO C 51 de 22. 2. 1999, p. 48. (5) DO C 51 de 22. 2. 1999, p. 7. (6) DO C 93 de 6. 4. 1999, p. 1. (7) DO C 93 de 6. 4. 1999, p. 7. C 198/2 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas 14. 7. 1999 ha aprobado en su 28o Pleno de los dı´as 10 y 11 de marzo de 1999 (sesio´ n del 10 de marzo) la presente Resolucio´ n. El Comité de las Regiones reitera su defensa de la promocio´ n de un progreso 1. econo´ mico y social equilibrado y sostenible, basado en el principio de la solidaridad, como objetivo ba´sico de la Unio´ n Europea, objetivo para cuya consecucio´ n es imprescindible el fortalecimiento de la cohesio´ n econo´ mica y social, la aplicacio´ n y profundizacio´ n del principio de subsidiariedad y la amplia- cio´ n de la modalidad de la cooperacio´ n a los agentes econo´ mi- cos y sociales del desarrollo local. declara que los ciudadanos europeos han optado por una 2. Unio´ n basada en la cooperacio´ n solidaria de los Estados miembros, los Estados federados y las regiones para alcanzar una justa redistribucio´ n de la riqueza y que una eficaz polı´tica estructural de la Unio´ n es, en este sentido, el principal instrumento comunitario en lo que respecta a la solidaridad europea, pues su objetivo final consiste en reducir las diferen- cias entre los niveles de desarrollo de las diversas regiones y el retraso de las regiones menos favorecidas, para lograr con ello mejorar la vida de los ciudadanos europeos. 3. manifiesta su apoyo a las conclusiones de la Reunio´ n del Consejo de Viena relativas al establecimiento, para marzo de 1999, de un acuerdo polı´tico sobre la «Agenda 2000», con objeto de poder proceder a su aprobacio´ n definitiva antes de las elecciones al Parlamento Europeo en junio de 1999 y, en este sentido, quiere hacer notar que es imprescindible disponer de recursos suficientes, sin ningu´ n eventual recorte, para los Fondos estructurales y de Cohesio´ n si se quieren alcanzar los objetivos de crecimiento y empleo, puesto que para impulsar el crecimiento y el empleo hay precisamente que invertir. 4. solicita por ello a los representantes polı´ticos de los Estados miembros que tengan en cuenta en sus debates pu´ blicos sobre la Agenda 2000 y, dentro de ella, la revisio´ n del sistema de financiacio´ n comunitaria, entre otros, el princi- pio de la solidaridad entre los Estados miembros y regiones. 5. toma nota de la propuesta de la Comisio´ n sobre el mantenimiento de las ayudas del Fondo de Cohesio´ n. Igual- mente, considera que el Fondo podra´ desempen˜ ar en el futuro una funcio´ n u´ til en la superacio´ n de las actuales carencias en infraestructura de los Estados miembros beneficiarios. Bruselas, el 10 de marzo de 1999. 6. sen˜ ala que, conseguida la moneda u´ nica, el debate polı´tico debe tratar todos los dema´s objetivos recogidos en el Tratado de la Unio´ n, como los relativos a la construccio´ n de una Europa social, a la promocio´ n de un desarrollo equilibrado y sostenible y al fortalecimiento de la cohesio´ n, de modo que la UEM también se contemple como un instrumento al servicio de aquellos fines. afirma su convencimiento de que las polı´ticas contenidas 7. en la Agenda 2000 y, especialmente, las que se refieren a los Fondos estructurales y de Cohesio´ n, son plenamente coheren- tes con otras polı´ticas de la UE como las que fomentan el empleo, la competitividad, la investigacio´ n y desarrollo o la consecucio´ n de la moneda u´ nica, todas ellas encaminadas a la integracio´ n y el fortalecimiento de la propia UE. 8. subraya la necesidad de reforzar el principio de asocia- cio´ n, con el fin de que queden asociadas de forma activa las entidades locales y regionales en todas las fases de las acciones realizadas en el marco de los Fondos estructurales y de la polı´tica relacionada con el espacio rural, especialmente fomentando el principio de programas regionales globales, integrados y plurianuales, concebidos y administrados a escala regional. 9. insta finalmente a los representantes de los Estados miembros que participara´n en la Cumbre Extraordinaria de Berlı´n del mes de marzo a que, en sus deliberaciones, tengan en cuenta las propuestas presentadas en la presente resolucio´ n y en los dema´s dicta´menes del Comité de las Regiones sobre la Agenda 2000 ya que, precisamente en un tema tan vital para el futuro de las regiones como es la polı´tica estructural y de cohesio´ n, es imprescindible que los Estados y las instituciones comunitarias escuchen la voz de los representantes legı´timos de los ciudadanos de las regiones europeas. 10. subraya, por u´ ltimo, la importancia del conjunto de las propuestas de la Agenda 2000. La ampliacio´ n a los nuevos paı´ses candidatos es de extrema importancia desde el punto de vista de la seguridad polı´tica y de la democracia, y en el futuro contribuira´ también de manera positiva al desarrollo econo´ mico de Europa como unidad. El Comité de las Regiones considera que en el proceso de ampliacio´ n se debe conciliar el mantenimiento de una polı´tica estructural activa en los Estados miembros actuales con la garantı´a de recursos para los futuros Estados miembros. El Presidente del Comité de las Regiones Manfred DAMMEYER


title: Ψήφισμα σχετικά με την ανακοίνωση της Επιτροπής προς το Συμβούλιο και το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο: Έκθεση για την εφαρμογή του πίνακα συμπερασμάτων της ενδιάμεσης υπουργικής συνεδρίασης για την ολοκλήρωση των θεμάτων που αφορούν την αλιεία και το περιβάλλον, 13-14 Μαρτίου 1997 στο Bergen(COM(98)0326 C4-0495/98)

eurovoc_concepts:
common fisheries policy
ecosystem
environmental protection
fishery management
ministerial meeting
price fixed in advance

formats: html print


title: Résolution sur la violence à l'encontre des femmes et le programme Daphne

eurovoc_concepts:
EU programme
insecticide
legal basis
recognition of diplomas
woman
young person


title: Risoluzione sulla violenza contro le donne e il programma Daphne


title: Alueiden komitean päätöslauselma aiheesta "Rakennerahastojen ja koheesiorahaston uudistus Agenda 2000:n toimenpidepaketista käytävän poliittisen keskustelun yhteydessä"

text: 14. 7. 1999 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti C 198/1 II (Valmistavat säädökset) ALUEIDEN KOMITEA Alueiden komitean päätöslauselma aiheesta ”Rakennerahastojen ja koheesiorahaston uudistus Agenda 2000:n toimenpidepaketista käytävän poliittisen keskustelun yhteydessä” (1999/C 198/01) ALUEIDEN KOMITEA, joka ottaa huomioon työvaliokuntansa 18 marraskuuta 1998 tekemän päätöksen antaa valiokunta 1:n tehtäväksi laatia päätöslauselma rakennerahastouudistuksesta, ottaa huomioon valiokunta 1:n helmikuun 3 päivänä 1999 hyväksymän päätöslauselmaluonnoksen CdR 1/99 rev. 1, jonka esittelijä on Eduardo Zaplana, katsoo, että syyskuun 1998 täysistunnossa antamansa lausunnon aiheesta ”Ehdotus neuvoston asetukseksi (EY) rakennerahastoja koskevista yleisistä säännöksistä” (1); marraskuun täysistunnossa antamansa lausun- not aiheista ”Ehdotus neuvoston asetukseksi (EY) koheesiorahastosta annetun asetuksen (EY) N:o 1164/94 muuttamisesta” (2), ”Ehdotus neuvoston asetukseksi (EY) Euroopan aluekehitysrahastosta” (3), ”Ehdotus (EY) neuvoston asetukseksi liittymistä valmistelevasta rakennepolitiikan välineestä” (5) sekä tammikuun 1999 täysistunnossa anta- (EY) Euroopan maatalouden ohjaus- ja mansa lausunnot aiheista ”Ehdotus neuvoston asetukseksi (EY) tukirahaston (EMOTR) kalastusalan rakenteellisista toimenpiteistä” (7), tuesta maaseudun kehittämiseen” (6)ja ”Ehdotus neuvoston asetukseksi (EY) Euroopan sosiaalirahastosta” (4) ja ”Ehdotus neuvoston asetukseksi katsoo, että kuten komitea totesi jo yleisasetuksesta antamassaan lausunnossa (kohdassa 1. 1), komission asetusehdotukset ovat osa Agenda 2000:n lainsäädäntöehdotuksia ja asiakirjan eri osat, sen lainsäädän- töehdotukset ja poliittiset päätökset ovat läheisessä yhteydessä toisiinsa, katsoo, että kuten edellä mainitussa lausunnossa (kohdissa 1. 2 ja 1. 3) edelleen todetaan, rakennepolitiikan uudistus on avainasemassa Agenda 2000:een liittyvissä ratkaisuissa, sillä yhteisön tasapainoinen taloudellinen ja sosiaalinen kehitys, joka on yksi unionin perustavoitteista, edellyttää alueellisen epätasapainon korjaamista yhteisvastuun periaatetta soveltamalla, katsoo, että komitean on esitettävä asiasta mielipiteensä Wienissä joulukuussa 1998 pidetyn Eurooppa- neuvoston aloitettua keskustelun Agenda 2000:ssa esitetyistä ehdotuksista, (1) EYVL C 373, 2. 12. 1998, s. 1. (2) EYVL C 51, 22. 2. 1999, s. 10. (3) EYVL C 51, 22. 2. 1999, s. 1. (4) EYVL C 51, 22. 2. 1999, s. 48. (5) EYVL C 51,22. 2. 1999, s. 7. (6) EYVL C 93, 6. 4. 1999, s. 1. (7) EYVL C 93, 6. 4. 1999, s. 16. C 198/2 FI Euroopan yhteiso¨ jen virallinen lehti 14. 7. 1999 hyväksyi 10–11 maaliskuuta 1999 pitämässään 28. täysistunnossa (maaliskuun 10 päivän kokouksessa) seuraavan päätöslauselman. Alueiden komitea 1. muistuttaa edistävänsä tasapainoista ja kestävää, yhteis- vastuullisuuden periaatteeseen pohjautuvaa taloudellista ja sosiaalista kehitystä, joka on Euroopan unionin perustavoite ja jonka saavuttaminen edellyttää taloudellisen ja sosiaalisen yhteenkuuluvuuden lujittamista, läheisyysperiaatteen toteutta- mista ja syventämistä sekä kumppanuuden laajentamista pai- kalliskehityksen taloudellisiin ja sosiaalisiin toimijoihin. 2. toteaa Euroopan kansalaisten valinneen jäsenvaltioiden, osavaltioiden ja alueiden solidaariseen yhteistoimintaan perus- tuvan unionin, jotta tulonjako olisi oikeudenmukaista. Unionin rakennepolitiikka on yhteisön tärkein solidaarisuuden ilmentä- misväline, sillä sen tavoitteena on vähentää alueiden välisiä kehityseroja sekä muita heikommassa asemassa olevien aluei- den jälkeenjääneisyyttä ja parantaa näin Euroopan kansalaisten elinoloja. 3. kannattaa Wienissä kokoontuneen Eurooppa-neuvoston joissa sitoudutaan tekemään poliittinen sopimus päätelmiä, Agenda 2000 -paketista maaliskuussa 1999, jotta se voidaan hyväksyä lopullisesti ennen kesäkuussa 1999 järjestettäviä Euroopan parlamentin vaaleja, ja huomauttaa, että rakennera- hastoille ja koheesiorahastolle on myönnettävä riittävästi määrärahoja, niitä mitenkään leikkaamatta, jotta saavutetaan talouskasvun ja työllisyyden tavoitteet, koska juuri investoinnit edistävät kasvua ja työllisyyttä. kehottaa tämän vuoksi jäsenvaltioiden poliittisia edusta- 4. jia ottamaan huomioon Agenda 2000:sta käymissään julkisissa keskusteluissa ja Agendan yhteydessä esiin tulevassa yhteisön rahoitusjärjestelmän tarkistuksessa mm. jäsenvaltioiden ja alueiden välisen yhteisvastuullisuuden periaatteen. 5. panee merkille komission ehdotuksen koheesiorahaston säilyttämisestä. Komitea katsoo, että rahasto voi vastedeskin tehdä hyödyllistä työtä pyrkiessään parantamaan tuensaaja- maissa nykyisin vallitsevia infrastruktuurin puutteita. Bryssel 10 maaliskuuta 1999. 6. toteaa, että yhtenäisvaluuttaan siirtymisen jälkeen Euroo- pan poliittisessa keskustelussa on otettava huomioon kaikki unionisopimukseen sisältyvät tavoitteet, kuten sosiaalisen Eu- roopan rakentaminen, tasapainoisen ja kestävän kehityksen edistäminen ja yhteenkuuluvuuden lujittaminen, jotta myös Emu mielletään niiden saavuttamiseen tähtääväksi välineeksi. 7. toteaa olevansa vakuuttunut siitä, että Agenda 2000:n sisältämät toimintaperiaatteet, erityisesti rakennerahastoihin ja koheesiorahastoon liittyvät periaatteet, ovat täysin yhdenmu- kaisia EU:n muiden toimintaperiaatteiden kanssa. Niitä ovat esimerkiksi työllisyyden ja kilpailukyvyn edistäminen, tutki- mus ja kehittäminen tai yhtenäisvaluutan käyttöönotto, ja ne tähtäävät kaikki EU:n yhdentymiseen ja unionin lujittamiseen. 8. korostaa tarvetta vahvistaa kumppanuusperiaatetta siten, että erityisesti paikallis- ja alueviranomaiset voivat osallistua aktiivisesti rakennerahastojen ja maaseutupolitiikan piiriin kuuluvien toimien kaikkiin vaiheisiin. Tämä tulee tapahtua erityisesti edistämällä integroitujen, monivuotisten alueellisten kokonaissuunnitelmien periaatetta. Nämä suunnitelmat tulisi laatia ja hallinnoida aluetasolla. ottamaan keskusteluissaan 9. kehottaa maaliskuussa 1999 Berliinissä pidettävään yli- määräiseen huippukokoukseen osallistuvia jäsenvaltioiden edustajia tässä päätöslauselmassa sekä alueiden komitean muissa Agenda 2000:sta antamissa lausunnoissa tehdyt ehdotukset. Koska rakenne- ja koheesiopolitiikka ovat alueiden tulevaisuuden kannalta elintärkeitä, on välttämätöntä, että jäsenvaltioissa ja yhteisön toimielimissä kuunnellaan Euroopan alueiden kansalaisten laillisten edustajien ääntä. huomioon 10. painottaa lopuksi Agenda 2000 -asiakirjan ehdotusten merkitystä kokonaisuutena. Unionin laajentuminen uusiin hakijamaihin on äärimmäisen merkittävää turvallisuuspoliitti- sista ja demokratiaan liittyvistä syistä, ja se vaikuttaa ajan mittaan myönteisesti kaikkeen Euroopan taloudelliseen kehi- tykseen. Alueiden komitea katsoo, että aktiivista rakennepoli- tiikkaa on jatkettava nykyisissä jäsenvaltioissa laajentumispro- sessin rinnalla, mutta samalla on taattava määrärahoja myös tuleville jäsenvaltioille. Alueiden komitean puheenjohtaja Manfred DAMMEYER


title: Decision on the common position established by the Council with a view to the adoption of a Council Directive on transportable pressure equipment (12050/98 - C4-0679/98 97/ 0011(SYN))(Cooperation procedure: second reading)


title: Advies van het Comité van de Regio's over het "Voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende de verbranding van afval"

eurovoc_concepts:
waste disposal
waste incineration
waste management

text: 14. 7. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 198/37 Advies van het Comité van de Regio’s over het „Voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende de verbranding van afval” HET COMITE´ VAN DE REGIO’S, (1999/C 198/08) gezien het voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende de verbranding van afval (COM(1998) 558 def. — 98/0289 SYN) (1), gezien het besluit van de Commissie van 7 oktober 1998 om het Comité overeenkomstig artikel 198 C, eerste alinea, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, over dit onderwerp te raadplegen, gezien het besluit van zijn Bureau van 15 juli 1998 om commissie 4 „Ruimtelijke ordening, stadsbeleid, energie, milieu” te belasten met de voorbereiding van het advies, gezien het door commissie 4 op 4 februari 1999 goedgekeurde ontwerpadvies (CDR 447/98 rev. 1); rapporteur: de heer J. Kramer Mikkelsen; heeft tijdens zijn 28e zitting van 10 en 11 maart 1999 (vergadering van 10 maart) het volgende advies uitgebracht, dat met algemene stemmen is goedgekeurd. Inleiding 1. Het Comité van de Regio’s neemt kennis van het voorstel voor een richtlijn van de Raad betreffende de verbranding van afval, dat op 7 oktober 1998 door de Commissie is ingediend. 2. Het Commissievoorstel heeft betrekking op zowel het verbranden van afval in traditionele verbrandingsinstallaties, als op het meeverbranden van afval in bijvoorbeeld cement- ovens en stookinstallaties. Algemene opmerkingen 3. Het Comité is ingenomen met de voorgestelde richtlijn, die zorgvuldig is opgesteld en waaraan grote behoefte bestaat. 4. De voorgestelde richtlijn moet ertoe bijdragen dat bij de verbranding van afval rekening wordt gehouden met de gevolgen voor het milieu en de gezondheid van mensen. Er wordt echter geen oplossing aangedragen voor de problemen die het gevolg zijn van de grote tegenstand op vele plaatsen in Europa tegen het gebruik van verbrandingsinstallaties om het afvalprobleem het hoofd te bieden. In plaats daarvan worden in deze gebieden grote hoeveelheden afval op vuilnisbelten gestort. Dit kan onder meer leiden tot verontreiniging van grondwater, zeeën, meren en rivieren. Bovendien kan het storten van organisch afval leiden tot de vorming van methaan, een belangrijk broeikasgas. 5. Het Comité meent dat verbranding van afval met terug- winning van energie een nuttig onderdeel van een modern afvalbehandelingssysteem kan zijn, mits deze verbranding plaatsvindt in het kader van een samenhangende planning inzake de verwerking van afval en geen belemmering vormt voor initiatieven om afval te recyclen c. q. de hoeveelheid afval zo klein mogelijk te maken. Bovendien moeten bij de verbranding van afval strenge maatregelen worden getroffen om emissies in de lucht, in water, enz. te beperken. In de Resolutie betreffende een communautaire strategie 6. voor het afvalbeheer (2) benadrukt de Raad dat het nuttig gebruik van afval — onder meer door terugwinning van energie bij het verwerken van afval — bevorderd moet worden. In het voorstel voor richtlijn van de Raad betreffende het storten van afvalstoffen(3) zijn bovendien eisen opgenomen om de hoeveelheid gestort organisch afval te beperken. In zijn advies van 11 juni 1997 (4) stemde het Comité in met deze eisen. Het wijst er in dit verband op dat in de toekomst waarschijnlijk steeds meer zal worden gekozen voor het verbranden van afval. 7. Het Comité vindt dat een hoog niveau van milieu- bescherming uitgangspunt bij de exploitatie van de verbran- dingsinstallaties moet zijn. Bovendien moet de nodige open- heid worden betracht m. b. t. de planning, bouw en exploitatie van de installaties. Op deze manier kunnen ook de problemen rond de meest aangewezen lokatie en bouw van toekomstige installaties, het „Not In My Back Yard”-syndroom, beter worden aangepakt. Het Comité wijst erop dat de opzet en financiering van afvalbeheer vaak een zaak van de lokale en regionale overheden is en dat deze overheden een onmisbare schakel vormen in de communicatie met de burgers; wil een doelmatig afvalsysteem opgezet kunnen worden, dan dienen de betrok- ken plannen in nauwe samenwerking met de lokale en regionale overheden te worden uitgewerkt. (1) PB C 372 van 2. 12. 1998, blz. 11. (2) PB C 76 van 11. 3. 1997, blz. 1. (3) COM(97) 105 def. ; PB C 156 van 24. 5. 1997, blz. 10. (4) CDR 112/97 fin; PB C 244 van 11. 8. 1997, blz. 15. C 198/38 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 14. 7. 1999 8. Bovendien is het essentieel dat afvalverbrandingsinstal- laties deel uitmaken van een geïntegreerde afval- en energie- planning, om ervoor te zorgen dat de installaties het milieu zo min mogelijk belasten en geloofwaardig zijn als ecologisch doeltreffende oplossingen voor het afvalprobleem. mogelijk onderscheid wordt gemaakt tussen terugwinning (R1, bijlage II B, Richtlijn 75/442/EEG) en verwijdering (D 10, bijlage II A, Richtlijn 75/442/EEG). In de voorgestelde richtlijn zouden eisen moeten worden 9. opgenomen m. b. t. tot het voorsorteren van afval, om eventuele ongewenste fracties vo´ o´ r verbranding te kunnen verwijderen. Het Comité hecht vooral waarde aan een effectieve scheiding van afval aan de bron, dus voordat het afval naar de verbran- dingsinstallatie wordt vervoerd. 10. De verbranding van afval moet in alle lidstaten aan dezelfde regels worden onderworpen, onder meer om onnodig transport van afval tussen de landen te voorkomen; de export van afval is een probleem waaraan dringend iets gedaan moet worden. 16. Het is ondoelmatig dat bepaalde industriële installaties afval mogen verbranden volgens een proces waarbij verontrei- nigende stoffen uit het afval in de producten worden verwerkt, aangezien dit schadelijk kan zijn voor het milieu of een risico voor de volksgezondheid kan inhouden. 17. In de cementindustrie bijvoorbeeld komen op deze manier zware metalen terecht in bouwmaterialen. Deze ver- spreiding van ongewenste stoffen kan later problemen opleve- ren bij het gebruik van de bouwstoffen en net voor het ogenblik dat de bouwstoffen als afvalstof op een gecontroleerde manier worden verwerkt. Het Comité beschouwt deze en soortgelijke processen als verdunning van afval. 11. In de periode tussen de inwerkingtreding van de richtlijn en het tijdstip waarop alle lidstaten de bepalingen in nationale wetgeving hebben omgezet, zullen realistische overgangsregelingen geboden zijn. Daarbij moet worden voor- komen dat landen die de richtlijn hebben geïmplementeerd, afval exporteren naar landen die de bepalingen nog niet volledig hebben omgezet. 18. Het Comité is tegen afvalverbrandingsprocessen waarbij afval op deze wijze wordt verdund en verontreinigende stoffen, zoals zware metalen, in de producten worden verwerkt en vervolgens in de vorm van bouwmaterialen worden verspreid. Dit is volgens het Comité strijdig met de doelstellingen van de richtlijn; in overweging 15 staat namelijk dat een hoog niveau van milieubescherming en bescherming van de menselijke gezondheid gewaarborgd dient te worden. 12. De richtlijn is bijzonder belangrijk voor de lokale en regionale overheden, omdat deze in grote mate verantwoorde- lijk zijn voor de bouw en exploitatie van verbrandingsinstalla- ties en vaak ook belast zijn met milieutoezicht op de instal- laties. 19. Het Comité vindt dat afval alleen mag worden meever- brand indien er sprake is van homogene afvalcomponenten waarvan de samenstelling en herkomst bekend zijn, en indien het meeverbranden gebeurt volgens een goedgekeurd afval- beheersplan. 13. Het Comité stelt met voldoening vast dat in overwe- ging 6 van de richtlijn wordt verwezen naar de resolutie van de Raad betreffende een communautaire strategie voor het afvalbeheer (1); in deze resolutie wordt onder meer benadrukt dat het transporteren van afval voor verbrandingsdoeleinden moet worden tegengegaan. Het Comité is het ermee eens dat zoveel mogelijk moet worden voorkomen dat afval wordt vervoerd. Het Comité stelt met 14. in de richtlijn alleen minimumeisen zijn opgenomen (zie overweging 5); dit biedt de lidstaten de mogelijkheid om strengere eisen aan de verbrandingsinstallaties te stellen. tevredenheid vast dat 15. Het Comité is verheugd dat regels worden vastgesteld voor het meeverbranden van afval. Dit gebied is tot dusver volstrekt onvoldoende gereguleerd geweest. Het is echter van groot belang dat bij de meeverbranding van afval zo snel (1) PB C 76 van 11. 3. 1997, blz. 1. 20. De lokale en regionale overheden zijn in belangrijke mate verantwoordelijk voor de bouw van voldoende en goed functionerende afvalverwerkingsinstallaties. Deze installaties moeten passen binnen een duurzaam afvalbeheerssysteem, de hoeveelheid afval verminderen en zorgen voor een betere recycling c. q. terugwinning van afval. Scheiding van afvalcom- ponenten met een hoge calorische waarde die niet gerecycled kunnen worden, maakt het uit technisch, economisch en milieu-oogpunt extreem moeilijk om traditionele afvalverbran- dingsinstallaties op duurzame wijze te exploiteren. In Bijlage II wordt een formule gegeven om de emissie- 21. grenswaarden te bepalen voor verontreinigende gassen die vrijkomen bij het meeverbranden van afval. Een dergelijke formule wordt ook in Richtlijn 94/67/EG betreffende de verbranding van gevaarlijke afvalstoffen gehanteerd. 22. De formule wordt gebruikt om grenswaarden te bere- kenen voor de uitstoot van gassen, uitgaande van het volume rookgas dat bij verbranding van afval ontstaat en het volume dat afkomstig is van fossiele brandstoffen. 14. 7. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 198/39 23. De formule kan er volgens het Comité in sommige gevallen toe leiden dat de emissiegrenswaarden voor verontrei- nigende gassen die bij het meeverbranden van afval ontstaan, minder streng zijn dan de normen die voor traditionele verbrandingsinstallaties gelden. Dat voor meeverbrandingsinstallaties en traditionele 24. verbrandingsinstallaties verschillende normen gelden, is in tegenspraak met de mededeling van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement betreffende de actualisering van de communautaire strategie voor het afvalbeheer, waarin het volgende wordt gesteld: „Er is dan ook geen reden om in de diverse sectoren (industrie en afvalverwerkingsinstallaties) verschillende normen te hanteren indien de verwerkte materia- len en de toegepaste processen vergelijkbaar zijn. Dezelfde strenge normen dienen in principe van toepassing te zijn op afval dat in industriële installaties en op afval dat in afvalverwerkingsinstallaties (voor terugwinning of verwijde- ring) wordt verwerkt”. De praktische uitwerking voor het komen tot deze gelijkheid van normen is terug te vinden in het rapport „Blokland” van Europees Parlementslid Blokland, die hierover in opdracht van het Parlement een rapport opstelde. 25. Het Comité heeft in zijn advies van 16 januari 1997 over bovengenoemde strategie met voldoening vastgesteld dat de Commissie voorstander is van gelijke regels voor afval, ongeacht het feit of het afval in industriële installaties dan wel in afvalverwerkingsinstallaties wordt behandeld. 26. Gezien de eerder genoemde gevolgen wijst het Comité erop dat met de in Bijlage II opgenomen formule voor het meeverbranden van afval gelijke grenswaarden moeten worden gehanteerd voor traditionele verbrandingsinstallaties en instal- laties waar afval wordt meeverbrand, en gelijke voorwaarden voor het verbranden en het meeverbranden van afval worden gecreëerd. Desnoods moet daartoe de formule worden her- schreven of worden vervangen door grenswaarden voor de totale uitstoot van verontreinigende gassen. Specifieke opmerkingen 30. Het Comité stelt tot zijn voldoening vast dat de in artikel 3 gegeven definitie van „verbrandingsinstallatie” de gehele verbrandingsinstallatie omvat, van de inname, opslag en voorbehandeling van afval tot het verbrandingsproces, rookgassen, afvalwater, de opslag van residuen enz. Gezien het streven van de EU om — conform het Protocol van Kioto — de uitstoot van broeikasgassen te reduceren, moet daarnaast de in afvalverbrandingsinstallaties vrijkomende warmte met behulp van de modernste technologie teruggewonnen worden. Het Comité is er tevens mee ingenomen dat dezelfde 31. definitie ten grondslag ligt aan de omschrijving van de activiteiten die onder de richtlijn vallen, waaronder het meever- branden van afval. 32. Het Comité is het eens met de in artikel 4 genoemde eis dat de bij het verbrandingsproces opgewekte warmte wordt teruggewonnen, waarbij een zo hoog mogelijk rendement moet worden bereikt, en dat het ontstaan van residuen zoveel mogelijk moet worden voorkomen, c. q. dat de residuen zoveel mogelijk moeten worden gerecycled. 33. Er moet een impuls worden gegeven aan de ontwikke- ling van methoden om residuen te voorkomen of te recyclen, om de problemen m. b. t. de verwijdering van verbrandingsafval te beperken. Het Comité meent dat meer onderzoek op dit gebied noodzakelijk is. 34. Het Comité schaart zich achter de in artikel 4 genoemde minimumeisen m. b. t. de afgifte van vergunningen door de bevoegde instanties en de door hen daarbij te hanteren criteria. 27. Bij het vaststellen van de grenswaarden m. b. t. het meeverbranden van afval dient gebruik te worden gemaakt van de beste beschikbare technieken, overeenkomstig Richtlijn 96/61/EG van de Raad inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreiniging (IPPC). Zo kunnen onnodige emissies worden voorkomen. 35. Met betrekking tot artikel 5 van de ontwerprichtlijn wijst het Comité erop dat operationele controlesystemen verplicht moeten worden gesteld om te voorkomen dat per ongeluk gevaarlijke afvalstoffen in installaties terechtkomen. 28. Bij de tenuitvoerlegging van de maatregelen dient erop te worden toegezien dat gelijke voorwaarden worden gecreëerd voor het meeverbranden van afval in industriële installaties en het verbranden van afval in traditionele installaties. In artikel 5 zou de eis moeten worden opgenomen dat 36. afval vo´ o´ r verbranding gesorteerd wordt, bij voorkeur aan de bron, ten einde het verbrandingsproces te verbeteren en zo de hoeveelheid ongewenste stoffen in verbrandingsslakken e. d. en rookgassen te beperken. 29. Het Comité dringt erop aan Richtlijn 94/67/EEG van de Raad over de verbranding van gevaarlijke afvalstoffen samen te voegen met de voorgestelde richtlijn over de verbranding van afvalstoffen, zodat een overzichtelijke en gemakkelijker toe te passen EU-regeling ontstaat. 37. In artikel 6 staat dat de totale hoeveelheid organische koolstof (TOC) in slakken onder de 3 % moet liggen. Het Comité meent dat moderne verbrandingsinstallaties hieraan gemakkelijk kunnen voldoen en steunt deze eis. C 198/40 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 14. 7. 1999 38. Verder staat in artikel 6 dat verbrandingsinstallaties zodanig moeten worden ontworpen en geëxploiteerd dat rookgassen gedurende ten minste twee seconden tot een temperatuur van ten minste 850°C worden verhit. Het Comité steunt deze eis. Het Comité meent dat de geëiste temperatuur van 39. 850°C de vorming van dioxines kan helpen voorkomen, temeer omdat in artikel 11 ook nog wordt geëist dat de temperatuur in de verbrandingsovens voortdurend wordt gemeten. De in artikel 6 gestelde eisen zullen dan ook een gunstig 40. effect op de kwaliteit van de verbranding sorteren. Comité herhaalt dat de twee soorten installaties aan dezelfde regels moeten worden onderworpen en dat de uitstoot volgens hem in ieder geval niet groter mag zijn dan de uitstoot die zou zijn ontstaan in het geval van conventionele brand- of grondstoffen. Bij de voorgestelde samenvoeging met Richtlijn 94/67/EG moet worden geregeld dat niet meer dan 40 % ongevaarlijk afval (in verhouding tot de geproduceerde warm- te) mag worden meeverbrand. 46. Het Comité meent verder dat er eveneens een grens- waarde moet worden vastgesteld voor de emissie van stikstof, aangezien afvalwater van verbrandingsinstallaties meestal stikstof bevat, hetgeen kan leiden tot een hogere mate van eutrofiëring van het water waarin de stikstof terecht komt. 41. In artikel 6 wordt verder bepaald dat alle verbrandings- installaties moeten worden uitgerust met hulpbranders om ervoor te zorgen dat de installatie snel op de gewenste temperatuur komt wanneer afval moet worden verbrand. Hulpbranders dienen verplicht te zijn omdat zij ervoor zorgen dat verbrandingsinstallaties snel in bedrijf kunnen worden gesteld en dat de temperatuur in de installaties niet onder de minimumtemperatuur daalt zolang zich daar nog niet verbrand afval in bevindt. 47. In artikel 8 wordt tevens bepaald dat afvalwater niet mag worden verdund door verschillende afvalwaterstromen te mengen. Ook het Comité vindt dat verdunning in principe moet worden voorkomen. Wel kan het zinvol zijn om bijvoorbeeld koelwater van slakken en afvalwater van de reiniging van rookgassen tegelijk te behandelen in de installatie, maar andere afvalwaterstromen zoals regenwater mogen niet als verdunning worden gebruikt om binnen de grenswaarden te kunnen blijven. Om dit probleem op te lossen moeten per geval de best beschikbare technieken worden toegepast. 42. In artikel 7 wordt bepaald dat de verbrandingsinstalla- ties dusdanig moeten worden ontworpen en geëxploiteerd dat de in bijlage V genoemde emissiegrenswaarden voor verontreinigende gassen niet worden overschreden. 43. Het Comité meent dat de desbetreffende grenswaarden met de huidige technologie geen problemen opleveren; vaak blijven de emissies er zelfs ruimschoots onder. Bij het samen- voegen van het richtlijnvoorstel met Richtlijn 94/67/EG over de verbranding van gevaarlijk afval moet worden voorzien in uniforme emissiegrenswaarden voor alle soorten afvalverbran- dingsinstallaties 44. Het Comité dringt erop aan dat ook voor ammoniak (NH3) een grenswaarde wordt vastgesteld, aangezien zuivering van stikstofoxiden meestal plaatsvindt door toevoeging van ammoniak aan rookgas. In te grote concentraties kan am- moniak onder meer leiden tot stankoverlast en neerslag van stikstof in de omgeving. 45. In artikel 7 wordt verwezen naar bijlage II, waarin grenswaarden zijn opgenomen voor de uitstoot van gassen die vrijkomen bij het meeverbranden van afval. Bijlage II bevat een formule voor het berekenen van deze grenswaarden, waarbij het gemiddelde wordt gehanteerd van de grenswaarde in de voorgestelde richtlijn en de grenswaarde die bij de verbranding van fossiele brandstoffen geldt. Deze laatste grenswaarde is meestal het hoogst, waardoor voor het meeverbranden van afval in industriële installaties en het verbranden van afval in traditionele installaties verschillende voorwaarden gelden. Het 48. In artikel 10 wordt bepaald dat de meetapparatuur elk jaar gecontroleerd moet worden. Het Comité meent dat deze eis te algemeen is geformuleerd, aangezien er veel verschillende meetmethodes en ook verschillende fabrikanten van meetap- paratuur zijn. Daarom zou in de derde alinea moeten worden bepaald dat de meetapparatuur minstens één keer per jaar overeenkomstig de richtlijnen van de fabrikant moet worden getest. 49. Verder staat in bijlage III dat de bemonstering en analyse van alle verontreinigende stoffen moet worden uitge- voerd volgens de CEN-normen. Voor zover deze nog niet zijn vastgesteld, gelden de nationale normen. 50. Het Comité vindt dat CEN-normen zo snel mogelijk moeten worden vastgesteld op gebieden waar zij nu nog ontbreken, zodat duidelijk is in hoeverre de grenswaarden van de voorgestelde richtlijn in acht worden genomen. Een verwijzing naar nationale normen is op den duur geen houdbare oplossing, aangezien dergelijke normen niet noodza- kelijkerwijs op alle relevante gebieden voorhanden zijn. 51. In artikel 11 wordt naar de metingen in bijlage III verwezen. Het Comité meent dat de bepalingen in bijlage III onduidelijk zijn en benadrukt dat deze helder en duidelijk moeten worden geformuleerd, zodat in de verschillende lid- staten op zowel nationaal als regionaal en lokaal niveau dezelfde regels worden ingevoerd. 14. 7. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 198/41 52. De eis dat zware metalen, dioxines en furanen in rookgas ten minste twee maal per jaar moeten worden gemeten (artikel 11) is opmerkelijk vergeleken met de strenge eisen die voor de metingen van stoffen in afvalwater gelden. Gezien de zeer uiteenlopende exploitatievoorwaarden bij de verbranding van afval vindt het Comité dat door een groep deskundigen nog eens nauwkeurig moet worden bekeken hoeveel metingen van afvoerlucht en afvalwater er nodig zijn. 53. Het Comité is over het algemeen zeker ingenomen met het Commissievoorstel. Het meent dat er zo snel mogelijk een algemeen geldende richtlijn voor de verbranding van gevaarlijk en ongevaarlijk afval moet komen. Verder wijst het erop dat de strengere milieu-eisen hogere kosten impliceren voor de lokale en regionale overheden, voor zover zij verantwoordelijk zijn voor de bouw c. q. exploitatie van en het milieutoezicht op verbrandingsinstallaties. Brussel, 10 maart 1999. De voorzitter van het Comité van de Regio’s Manfred DAMMEYER Advies van het Comité van de Regio’s over het thema „Versterking van de cohesie en het concurrentievermogen door onderzoek, technologische ontwikkeling en innovatie” (1999/C 198/09) HET COMITE´ VAN DE REGIO’S, gezien de mededeling van de Commissie getiteld „Versterking van de cohesie en het concurrentievermogen door onderzoek, technologische ontwikkeling en innovatie” (COM(1998) 275 def. ); gezien het op 8 juni 1998 door de Commissie genomen besluit om het Comité hierover te raadplegen; gezien de besluiten van het Bureau op 15 juli en op 18 november 1998 om, conform artikel 198C, derde alinea, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, een advies uit te brengen en om commissie 5 „Sociaal beleid, volksgezondheid, consumentenbescherming, onderzoek, toerisme” te belasten met de voorbereiding daarvan; gezien het jaarverslag over 1998 getiteld „Activiteiten van de Europese Unie op het gebied van onderzoek en technologische ontwikkeling” (COM(1998) 439 def. ); gezien de „Voorstellen voor beschikkingen van de Raad betreffende de specifieke programma’s waarmee het vijfde kaderprogramma van de Europese Gemeenschap voor activiteiten op het gebied van onderzoek, technologische ontwikkeling en demonstratie (1998-2002) ten uitvoer wordt gelegd” (COM(1998) 305 def. ); gezien zijn advies over het „Eerste actieplan voor innovatie in Europa — Innovatie ter bevordering van groei en werkgelegenheid” (CDR 68/97 fin) (1); (1) PB C 244 van 11. 8. 1997, blz. 9


title: Protokoll zur Verlängerung der Frist für die Bindung der im 4. Protokoll über die finanzielle und technische Zusammenarbeit zwischen der Europäischen Gemeinschaft und der Republik Malta bereitgestellten Mittel

eurovoc_concepts:
Malta
financial cooperation
protocol to an agreement
technical cooperation

text: L 100/32 DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften 15. 4. 1999 zur Verl(cid:132)ngerung der Frist f(cid:129)r die Bindung der im 4. Protokoll (cid:129)ber die finanzielle und technische Zusammenarbeit zwischen der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaft und der Repu- blik Malta bereitgestellten Mittel PROTOKOLL DER RAT DER EUROP(cid:142)ISCHEN UNION einerseits und DIE REGIERUNG DER REPUBLIK MALTA andererseits (cid:190) BESTREBT, den Zweck des am 30. Oktober 1995 unterzeichneten 4. Protokolls (cid:129)ber die finan- zielle und technische Zusammenarbeit zwischen der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaft und der Repu- blik Malta zu verfolgen, um die Ziele des Abkommens zur Gr(cid:129)ndung einer Assoziation zwischen der Europ(cid:132)ischen Wirtschaftsgemeinschaft und der Republik Malta zu erreichen und den (cid:154)ber- gang f(cid:129)r Malta in der Aussicht seines Beitritts zur Europ(cid:132)ischen Union zu erleichtern, EINGEDENK der Schwierigkeiten, die einer vollst(cid:132)ndigen Bindung der in dem Protokoll bereitge- stellten Mittel vor dessen Auslaufen entgegenstanden (cid:190) HABEN BESCHLOSSEN, das Protokoll dahin zu (cid:132)ndern, daß die Frist f(cid:129)r die Bindung der darin bereitgestellten Mittel bis zum 31. Dezember 1999 verl(cid:132)ngert wird, und haben zu diesem Zweck als Bevollm(cid:132)chtigte ernannt: DER RAT DER EUROP(cid:142)ISCHEN UNION: Dietrich von KYAW, Botschafter, St(cid:132)ndiger Vertreter der Bundesrepublik Deutschland, Pr(cid:132)sident des Ausschusses der St(cid:132)ndigen Vertreter, G(cid:129)nther BURGHARDT, Generaldirektor der Generaldirektion Außenpolitische Beziehungen der Kommission der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften, DIE REGIERUNG DER REPUBLIK MALTA: Victor CAMILLERI, Außerordentlicher und bevollm(cid:132)chtigter Botschafter, Leiter der Mission der Republik Malta bei der Europ(cid:132)ischen Union; DIESE SIND nach Austausch ihrer als gut und geh(cid:148)rig befundenen Vollmachten WIE FOLGT (cid:154)BEREINGEKOMMEN: Artikel 1 Das Datum „31. Oktober 1998“, bis zu dem die im Protokoll (cid:129)ber die finanzielle und technische Zusammenarbeit zwischen der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaft und der Republik Malta bereitge- stellten Mittel (insgesamt 45 Mio. ECU) nach Artikel 2 des genannten Protokolls gebunden sein m(cid:129)ssen, wird durch das Datum „31. Dezember 1999“ ersetzt. 15. 4. 1999 DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften L 100/33 Dieses Protokoll wird dem Abkommen zur Gr(cid:129)ndung einer Assoziation zwischen der Europ(cid:132)- ischen Wirtschaftsgemeinschaft und der Republik Malta als Anhang beigef(cid:129)gt. Artikel 2 Artikel 3 (1) Dieses Protokoll bedarf der Genehmigung nach den Verfahren der Vertragsparteien; die Vertragsparteien notifizieren einander den Abschluß der hierf(cid:129)r erforderlichen Verfahren. (2) Das Protokoll tritt an dem Tag in Kraft, an dem die in Absatz 1 vorgesehenen Notifika- tionen vorgenommen worden sind. Dieses Protokoll ist in zwei Urschriften in d(cid:132)nischer, deutscher, englischer, finnischer, franz(cid:148)si- scher, griechischer, italienischer, niederl(cid:132)ndischer, portugiesischer, spanischer und schwedischer Sprache abgefaßt, wobei jeder Wortlaut gleichermaßen verbindlich ist. Artikel 4 Hecho en Bruselas, el diez de marzo de mil novecientos noventa y nueve. Udfærdiget i Bruxelles den tiende marts nitten hundrede og nioghalvfems. Geschehen zu Br(cid:129)ssel am zehnten M(cid:132)rz neunzehnhundertneunundneunzig. Ecime stir Bqun(cid:146)kker, stir d(cid:146)ja Laqt(cid:148)ou w(cid:148)kia emmiaj(cid:149)sia emem(cid:147)mta emm(cid:146)a. Done at Brussels on the tenth day of March in the year one thousand nine hundred and ninety-nine. Fait (cid:133) Bruxelles, le dix mars mil neuf cent quatre-vingt-dix-neuf. Fatto a Bruxelles, add(cid:141) dieci marzo millenovecentonovantanove. Gedaan te Brussel, de tiende maart negentienhonderd negenennegentig. Feito em Bruxelas, em dez de Mar(cid:135)o de mil novecentos e noventa e nove. Tehty Brysseliss(cid:132) kymmenenten(cid:132) p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) maaliskuuta vuonna tuhatyhdeks(cid:132)nsataayhdeks(cid:132)nkym- ment(cid:132)yhdeks(cid:132)n. Som skedde i Bryssel den tionde mars nittonhundranittionio. L 100/34 DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften 15. 4. 1999 Por la Comunidad Europea For Det Europæiske Fællesskab F(cid:129)r die Europ(cid:132)ische Gemeinschaft Cia tgm Euqypa(cid:152)j(cid:147) Joim(cid:149)tgta For the European Community Pour la Communaut(cid:130) europ(cid:130)enne Per la Comunit(cid:133) europea Voor de Europese Gemeenschap Pela Comunidade Europeia Euroopan yhteis(cid:148)n puolesta P(cid:134) Europeiska gemenskapens v(cid:132)gnar 15. 4. 1999 DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften L 100/35 Por el Gobierno de la Rep(cid:156)blica de Malta For Republikken Maltas regering F(cid:129)r die Regierung der Republik Malta Cia tgm jub(cid:146)qmgsg tgr Dglojqat(cid:148)ar tgr L(cid:145)ktar For the Government of the Republic of Malta Pour le gouvernement de la R(cid:130)publique de Malte Per il governo della Repubblica di Malta Voor de Regering van de Republiek Malta Pelo Governo da Rep(cid:156)blica de Malta Maltan tasavallan hallituksen puolesta P(cid:134) Republiken Maltas regerings v(cid:132)gnar


title: ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 526/1999 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 10ης Μαρτίου 1999 για τροποποίηση των επιστροφών κατά την εξαγωγή της λευκής ζάχαρης και της ακατέργαστης ζάχαρης σε φυσική κατάσταση

eurovoc_concepts:
export refund
raw sugar
white sugar

text: 11. 3. 1999 EL Ep(cid:148)sglg Evgleq(cid:148)da tym Euqypa(cid:152)j(cid:150)m Joimot(cid:147)tym L 62/5 JAMOMISLOS (EJ) aqih. 526/1999 TGS EPITQOPGS tgr 10gr Laqt(cid:148)ou 1999 cia tqopopo(cid:148)gsg tym epistqov(cid:150)m jat(cid:145) tgm enacyc(cid:147) tgr keuj(cid:147)r f(cid:145)waqgr jai tgr ajat(cid:146)qcastgr f(cid:145)waqgr se vusij(cid:147) jat(cid:145)stasg G EPITQOPG TYM EUQYPA(cid:136)JYM JOIMOTGTYM, (cid:130)womtar up(cid:149)xg: tg sumh(cid:147)jg cia tgm (cid:148)dqusg tgr Euqypa(cid:152)j(cid:147)r Joim(cid:149)tgtar, tom jamomisl(cid:149) (EOJ) aqih. 1785/81 tou Sulbouk(cid:148)ou, tgr 30(cid:147)r Ioum(cid:148)ou 1981, peq(cid:148) joim(cid:147)r oqcam(cid:150)seyr acoq(cid:145)r stom tol(cid:146)a tgr f(cid:145)waqgr (1), (cid:149)pyr tqopopoi(cid:147)hgje tekeuta(cid:148)a ap(cid:149) tom jamomisl(cid:149) (EJ) aqih. 1148/98 tgr Epitqopgr (2), jai id(cid:148)yr to (cid:145)qhqo 19 paq(cid:145)cqavor 4 de(cid:151)teqo ed(cid:145)vio, Ejtil(cid:150)mtar: (cid:149)ti oi epistqov(cid:146)r pou evaql(cid:149)fomtai jat(cid:145) tgm enacyc(cid:147) cia tg keuj(cid:147) f(cid:145)waqg jai tgm ajat(cid:146)qcastg f(cid:145)waqg (cid:146)woum jaho- qishe(cid:148) ap(cid:149) tom jamomisl(cid:149) (EJ) aqih. 462/1999 tgr Epi- tqop(cid:147)r (3)· (cid:149)ti g evaqloc(cid:147) tym keptoleqei(cid:150)m pou amav(cid:146)qomtai stom jamomisl(cid:149) (EJ) aqih. 462/1999 sta stoiwe(cid:148)a cia ta opo(cid:148)a (cid:146)kabe cm(cid:150)sg g Epitqop(cid:147) odgce(cid:148) stgm tqopopo(cid:148)gsg tym epistqov(cid:150)m jat(cid:145) tgm enacyc(cid:147), oi opo(cid:148)er isw(cid:151)oum s(cid:147)leqa, s(cid:151)lvyma le to paq(cid:145)qtgla tou paq(cid:149)mtor jamomislo(cid:151), ENEDYSE TOM PAQOMTA JAMOMISLO: (cid:129)qhqo 1 Oi epistqov(cid:146)r jat(cid:145) tgm enacyc(cid:147), se vusij(cid:147) jat(cid:145)stasg jai (cid:149)wi letousiyl(cid:146)mym, tym pqo(cid:152)(cid:149)mtym pou amav(cid:146)qomtai sto (cid:145)qhqo 1 paq(cid:145)cqavor 1 stoiwe(cid:148)o a) tou jamomislo(cid:151) (EOJ) aqih. 1785/81 jai jahoq(cid:148)fomtai sto paq(cid:145)qtgla tou jamomi- slo(cid:151) (EJ) aqih. 462/1999 e(cid:148)mai tqopopoigl(cid:146)mer s(cid:151)lvyma le ta pos(cid:145) pou oq(cid:148)fomtai sto paq(cid:145)qtgla. (cid:129)qhqo 2 O paq(cid:150)m jamomisl(cid:149)r aqw(cid:148)fei ma isw(cid:151)ei stir 11 Laqt(cid:148)ou 1999. O paq(cid:150)m jamomisl(cid:149)r e(cid:148)mai desleutij(cid:149)r yr pqor (cid:149)ka ta l(cid:146)qg tou jai isw(cid:151)ei (cid:145)lesa se j(cid:145)he jq(cid:145)tor l(cid:146)kor. Bqun(cid:146)kker, 10 Laqt(cid:148)ou 1999. Cia tgm Epitqop(cid:147) Franz FISCHLER L(cid:146)kor tgr Epitqop(cid:147)r (1) EE L 177 tgr 1. 7. 1981, s. 4. (2) EE L 159 tgr 3. 6. 1998, s. 38. (3) EE L 56 tgr 4. 3. 1999, s. 5. L 62/6 EL Ep(cid:148)sglg Evgleq(cid:148)da tym Euqypa(cid:152)j(cid:150)m Joimot(cid:147)tym 11. 3. 1999 tou jamomislo(cid:151) tgr Epitqop(cid:147)r, tgr 10gr Laqt(cid:148)ou 1999, cia tqopopo(cid:148)gsg tym epistqov(cid:150)m jat(cid:145) tgm enacyc(cid:147) tgr keuj(cid:147)r f(cid:145)waqgr jai tgr ajat(cid:146)qcastgr f(cid:145)waqgr se vusij(cid:147) jat(cid:145)stasg PAQAQTGLA Jydij(cid:149)r pqo(cid:152)(cid:149)mtor 1701 11 90 9100 1701 11 90 9910 1701 11 90 9950 1701 12 90 9100 1701 12 90 9910 1701 12 90 9950 Epistqov(cid:147) — EUR/100 kg — 43,39 44,11 43,39 44,11 (1) (1) (2) (1) (1) (2) — EUR/1 % fawaq(cid:149)fgr (cid:253) 100 kg — 1701 91 00 9000 0,4717 1701 99 10 9100 1701 99 10 9910 1701 99 10 9950 — EUR/100 kg — 47,17 47,95 47,95 — EUR/1 % fawaq(cid:149)fgr (cid:253) 100 kg — 1701 99 90 9100 0,4717 (1) To paq(cid:149)m pos(cid:149) evaql(cid:149)fetai stgm ajat(cid:146)qcastg f(cid:145)waqg apod(cid:149)seyr 92 %. Am g ap(cid:149)dosg tgr enac(cid:149)lemgr ajat(cid:146)qcastgr f(cid:145)waqgr ap(cid:146)wei jat(cid:145) 92 %, to pos(cid:149) tgr eisvoq(cid:145)r pou evaql(cid:149)fetai upokoc(cid:148)fetai s(cid:151)lvyma le tir diat(cid:145)neir tou (cid:145)qhqou 17a paq(cid:145)cqavor 4 tou jamomislo(cid:151) (EOJ) aqih. 1785/81. (2) Jahoqisl(cid:149)r pou amast(cid:146)kketai ap(cid:149) tom jamomisl(cid:149) (EOJ) aqih. 2689/85 tgr Epitqop(cid:147)r (EE L 255 tgr 26. 9. 1985, s. 12), (cid:149)pyr tqopopoi(cid:147)hgje ap(cid:149) tom jamomisl(cid:149) (EOJ) aqih. 3251/85 (EE L 309 tgr 21. 11. 1985, s. 14)


title: Comunicación de la Comisión relativa a la prórroga de las Directrices sobre ayudas de salvamento y de reestructuración de empresas en crisis

text: 10. 3. 1999 ES Diario Oficial de las Comunidades Europeas C 67/11 reciba una solicitud razonada dentro del plazo se(cid:253)alado, se considerar‘ que est‘ usted de acuerdo con la publica(cid:220) ci(cid:246)n del texto (cid:242)ntegro de la misma. La solicitud, junto con la informaci(cid:246)n pertinente, se enviar‘ mediante carta certificada o fax a la direcci(cid:246)n siguiente: Comisi(cid:246)n Europea Direcci(cid:246)n General de Agricultura Direcci(cid:246)n de legislaciones econ(cid:246)micas agrarias Rue de la Loi/Wetstraat 200 B(cid:220)1049 Bruxelles/Brussel Fax (32(cid:216)2) 296(cid:216)21(cid:216)51. (cid:176). La Comisi(cid:246)n invita a los dem‘s Estados miembros y ter(cid:220) ceros interesados a presentar sus observaciones sobre la ayuda en cuesti(cid:246)n en el plazo de un mes desde la fecha del presente Anuncio, a la direcci(cid:246)n siguiente: Comisi(cid:246)n Europea Direcci(cid:246)n General de Agricultura Direcci(cid:246)n de legislaciones econ(cid:246)micas agrarias Rue de la Loi/Wetstraat 200 B(cid:220)1049 Bruxelles/Brussel Fax (32(cid:216)2) 296(cid:216)21(cid:216)51. Estas observaciones se comunicar‘n al Reino Unido. Comunicaci(cid:246)n de la Comisi(cid:246)n relativa a la pr(cid:246)rroga de las Directrices sobre ayudas de salva(cid:220) mento y de reestructuraci(cid:246)n de empresas en crisis (1999/C 67/08) (Texto pertinente a los fines del EEE) La Comisi(cid:246)n ha decidido prorrogar las Directrices comunitarias sobre ayudas de Estado de salvamento y de reestructuraci(cid:246)n de empresas en crisis actualmente vigentes (publicadas en el DO C 368 de 23. 12. 1994, p. 12), completadas por las normas aplicables a la agricultura y la pesca, (DO C 283 de 19. 9. 1997, p. 2) y prorrogadas mediante publicaci(cid:246)n en el DO C 74 de 10. 3. 1998, p. 31, hasta que se publiquen unas nuevas o, en cualquier caso, como muy tarde hasta el 31 de diciembre de 1999


title: Legislative resolution embodying Parliament's opinion on the proposal for a Council Directive amending Directive 91/ 440/EEC on the development of the Community's railways(COM(98)0480 C4-0561/98 98/0265(SYN))(Cooperation procedure: first reading)


title: Verordnung (EG) Nr. 524/1999 der Kommission vom 10. März 1999 zur Festlegung pauschaler Einfuhrwerte für die Bestimmung der im Sektor Obst und Gemüse geltenden Einfuhrpreise

eurovoc_concepts:
agri-monetary policy
citrus fruit
fruit vegetable
import price
perennial vegetable
pip fruit

text: 11. 3. 1999 DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften L 62/1 I (Ver(cid:148)ffentlichungsbed(cid:129)rftige Rechtsakte) VERORDNUNG (EG) Nr. 524/1999 DER KOMMISSION vom 10. M(cid:132)rz 1999 zur Festlegung pauschaler Einfuhrwerte f(cid:129)r die Bestimmung der im Sektor Obst und Gem(cid:129)se geltenden Einfuhrpreise DIE KOMMISSION DER EUROP(cid:142)ISCHEN GEMEINSCHAFTEN — gest(cid:129)tzt auf den Vertrag zur Gr(cid:129)ndung der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaft, gest(cid:129)tzt auf die Verordnung (EG) Nr. 3223/94 der Kommission vom 21. Dezember 1994 mit Durch- f(cid:129)hrungsbestimmungen zu der Regelung der Einfuhr von Obst und Gem(cid:129)se (1), zuletzt ge(cid:132)ndert durch die Verord- nung (EG) Nr. 1498/98 (2), insbesondere auf Artikel 4 Absatz 1, in Erw(cid:132)gung nachstehender Gr(cid:129)nde: Die in Anwendung der Ergebnisse der multilateralen Handelsverhandlungen der Uruguay-Runde von der der Kommission festzulegenden, pauschalen Einfuhrwerte zu ber(cid:129)cksichtigenden Kriterien sind in der Verordnung (EG) Nr. 3223/94 f(cid:129)r die in ihrem zur Bestimmung Anhang angef(cid:129)hrten Erzeugnisse und Zeitr(cid:132)ume festge- legt. In Anwendung der genannten Kriterien sind die im Anhang zur vorliegenden Verordnung ausgewiesenen pauschalen Einfuhrwerte zu ber(cid:129)cksichtigen — HAT FOLGENDE VERORDNUNG ERLASSEN: Artikel 1 Die in Artikel 4 der Verordnung (EG) Nr. 3223/94 genannten pauschalen Einfuhrwerte sind in der Tabelle im Anhang zur vorliegenden Verordnung festgesetzt. Artikel 2 Diese Verordnung tritt am 11. M(cid:132)rz 1999 in Kraft. Diese Verordnung ist in allen ihren Teilen verbindlich und gilt unmittelbar in jedem Mitgliedstaat. Br(cid:129)ssel, den 10. M(cid:132)rz 1999 F(cid:129)r die Kommission Franz FISCHLER Mitglied der Kommission (1) ABl. L 337 vom 24. 12. 1994, S. 66. (2) ABl. L 198 vom 15. 7. 1998, S. 4. L 62/2 DE Amtsblatt der Europ(cid:132)ischen Gemeinschaften 11. 3. 1999 ANHANG zu der Verordnung der Kommission vom 10. M(cid:132)rz 1999 zur Festlegung pauschaler Einfuhr- werte f(cid:129)r die Bestimmung der im Sektor Obst und Gem(cid:129)se geltenden Einfuhrpreise KN-Code Drittland-Code (1) (EUR/100 kg) Pauschaler Einfuhrpreis 0702 00 00 0707 00 05 0709 10 00 0709 90 70 0805 10 10, 0805 10 30, 0805 10 50 0805 30 10 0808 10 20, 0808 10 50, 0808 10 90 0808 20 50 052 204 212 624 999 068 999 220 999 052 204 999 052 204 212 600 624 999 052 600 999 388 400 404 508 512 528 720 728 999 052 388 400 512 528 624 999 63,0 39,2 96,1 174,5 93,2 160,7 160,7 276,6 276,6 117,2 122,8 120,0 55,8 48,9 46,2 50,0 47,4 49,7 44,4 58,0 51,2 108,3 77,0 56,2 81,4 84,8 94,2 97,6 95,7 86,9 122,9 70,1 79,8 63,8 66,2 72,7 79,2 (1) Nomenklatur der L(cid:132)nder gem(cid:132)ß der Verordnung (EG) Nr. 2317/97 der Kommission (ABl. L 321 vom 22. 11. 1997, S. 19). Der Code „999“ steht f(cid:129)r „Verschiedenes“


title: Resolución legislativa que contiene el dictamen del Parlamento Europeo sobre la propuesta de directiva del Consejo por la que se modifica la Directiva 91/440/CEE sobre el desarrollo de los ferrocarriles comunitarios (COM(98)0480- C4-0561/98 98/0265 (SYN)(Procedimiento de cooperación: primera lectura)


title: Απόφαση σχετικά με την κοινή θέση που καθόρισε το Συμβούλιο για την θέσπιση οδηγίας του Συμβουλίου σχετικά με ένα σύστημα υποχρεωτικών επιθεωρήσεων για την ασφαλή εκτέλεση τακτικών δρομολογίων από οχηματαγωγά ro-ro και ταχύπλοα επιβατικά σκάφη στην Κοινότητα (12893/3/98 - C4-0004/99 98/ 0064(SYN))(Διαδικασία συνεργασίας: δεύτερη ανάγνωση)

eurovoc_concepts:
approximation of laws
carriage of passengers
carrier
common ports policy
ferryboat
high-speed transport
maritime safety
public international law
safety standard
transport regulations


title: Opinion of the Committee of the Regions on 'Further development of Community environmental policy and the creation of an ecological union'

eurovoc_concepts:
EU environmental policy
ecologism

text: C 198/30 EN Official Journal of the European Communities 14. 7. 1999 Opinion of the Committee of the Regions on ‘Further development of Community environmental policy and the creation of an ecological union’ THE COMMITTEE OF THE REGIONS, (1999/C 198/07) having regard to the decision of its bureau of 16 September 1998 to draw up, in accordance with the fourth paragraph of Article 198c of the Treaty establishing the European Community, an Opinion on the Further Development of Community Environmental Policy and the Creation of an Ecological Union, and to instruct Commission 4 for Spatial Planning, Urban Issues, Energy, the Environment to prepare the Committee’s work on the subject; having regard to the draft opinion (CdR 310/98 rev. 2) adopted by Commission 4 on 11 December 1998 (rapporteur: Mr Erwin Teufel); A. WHEREAS: the drawing up of a strategy for incorporating environmental considerations into European Union 1. policies is at present a particularly important task for the EU bodies, the Amsterdam Treaty provides a suitable legal basis for further development and progress in the 2. field of EU environmental policy, a suitable division of responsibilities in areas relating to the environment is needed between the 3. national, regional and local levels in accordance with the principle of subsidiarity, forward-looking and far-reaching approaches to integrating environment protection requirements 4. into all Community policies and to gradually eliminating the ecologically counter-productive aspects of European law can only be drawn up on a scientific basis, taking account of feasibility aspects and on the basis of the precautionary principle, the environmental rules of the EU Member States currently differ, as does the stringency with which 5. European rules are applied, 6. significant disparities exist in the individual Member States, and their regions and local authorities, with regard to the frequency of official checks and to the action taken in the event of abuse, which could lead to serious environmental damage and distort competition in the internal market, the regional and local authorities and the courts have a special responsibility for the implementation 7. and monitoring of Community environmental law, the third follow-up conference to the Rio de Janeiro climate framework convention, held in Kyoto 8. in December 1997, adopted specific, if somewhat unambitious, requirements for the reduction of greenhouse gas emissions. The reductions agreed (at least 5 % for the industrialized countries) are less than those called for by the EU, the endeavours to preserve biological diversity, particularly those across regional and national 9. borders, must be continued, 10. the man-made environment reflects the economic, ecological and cultural development of Europe’s regions, and is the basis for agriculture and forestry, forms of cultivation which are as sustainable as possible and biological diversity, as well as being of great importance for the people of the region and for tourism, soil, alongside air, water and sunlight, are among the natural and essential foundations of life for 11. mankind, animals and plants, the consumption of soil, erosion and compaction, as well as introduction of toxic substances, are 12. endangering to an ever greater extent the usability of soil for mankind and the fulfilment of its functions in nature and in the agricultural cycle, 14. 7. 1999 EN Official Journal of the European Communities C 198/31 there is still scope for developing the promotion of agricultural production procedures which do 13. not pollute water and for reducing diffuse pollution, these deficits cannot be made good, nor can the objectives of sustainable water policy be achieved, 14. by means of EU water protection directives, which to some extent overlap and which are no longer mutually consistent, Europe’s citizens have a growing need for access to education, employment, health services, etc. 15. which has to be met in a sustainable way, not necessarily by providing more transport facilities, 16. road haulage will increase sharply in the internal market in the medium term as a result of the growing together of the European economy, and trans-national long-distance road haulage will account for a significant part of this growth, vehicle and fuel emissions from road traffic are already a significant source of noise and air 17. pollution which is damaging to human health and the climate, shortcomings have arisen in rail transport, and major potential for innovation, particularly in 18. long-distance freight transport, has so far not been exploited, competition between the individual modes of transport is distorted, and fair competition should 19. be established, e. g. by the consideration of external costs, the polluter pays principle must be the underlying principle of all Community programmes and 20. environmental legislation, adopted the following opinion at its 28th plenary session held on 10 and 11 March 1999 (meeting of 10 March) by a majority vote. B. INTRODUCTION — put forward proposals for reducing distortions of compe- tition; On the basis of the Amsterdam Treaty the European Union also has to regard itself as an ecological union. And this requirement affects the Community itself, the Member States and the regional and local authorities. A Europe which is growing together, in which political problems particularly in the fields of employment, social affairs and finance are to the fore, requires a new solidarity. Among other things, this solidarity means not neglecting the environment and nature protection. In practice, however, environmental policy, which requires a particularly long view, has often been isolated from measures in other policy areas. In formulating and implementing all policies and measures, the new magic sustainability triangle of balanced development in the ecological, social and economic areas must be considered. This applies not only at Community level, but also to the Member States and regional and local authorities. The Committee of the Regions welcomes the initiatives taken by the European Commission to promote within its institutional structures the integration of protection of nature and the environment into Community policies. — ensure a sustainable pan-European environmental policy designed to preserve the natural world. C. REQUIREMENTS 1. Improvement of existing procedures and institutions 1. 1. The Committee of the Regions is glad that, with the strong support of the European Parliament, the principle of sustainability has been written into Article 6 of the EC Treaty. This requirement now has to be fleshed out. to be incorporated into the EC Treaty at The Committee feels that the drawing up of a sustainability protocol, the appropriate time, could make an important contribution here. A protocol of this kind could, like the subsidiarity protocol, lay down procedures and steps which would ensure that the principle of sustainability was observed at European level in measures, programmes and legal acts. Maximum administrat- ive efficiency should be aimed for here. With this opinion the Committee of the Regions intends to: — make a contribution to the implementation of the require- ment for sustainable development now enshrined in the EU Treaty; The Committee of the Regions will, within the limitations of its powers, draw up a proposal for a sustainability protocol based on the discussions which have taken place in the European institutions and in some Member States. The proto- col could also act as a guideline for action in the Member States. C 198/32 EN Official Journal of the European Communities 14. 7. 1999 The Committee of 1. 2. the Regions believes that an implementing programme is needed covering all measures aimed at the further development of Community environmen- tal policy and the establishment of an ecological union. The implementing programme should contain a timetable and deadlines for the main areas of action as well as measures, and should also form a basis for the relevant green and white papers. The Committee of the Regions calls on the Com- mission, instead of revising the fifth action programme for the environment, to embark on a sixth programme which takes as starting point the goal of sustainable development, which embraces all areas of the Commission’s activity and is based primarily on the Rio document. 1. 3. The Committee of the Regions believes that, particu- larly in the environmental field, the discussion of a proper allocation of tasks, starting at local level and proceeding via the regions and Member States to European level, must be conducted with a view to the use of synergy effects and with due regard to the principle of subsidiarity. The Committee of the Regions also believes that there should be a periodic appraisal of EU environmental law. The extent to which ‘soft law’, i. e. voluntary undertakings by target groups based on agreements, can deliver better environmental protec- tion results should be assessed at the same time. The principles of voluntary environmental protection manage- ment by firms, introduced by the eco-audit, should be anchored yet more firmly in practice. This will entail participation by employees, development of their skills and a management strategy to be coordinated with the staff side in each firm. The Committee also considers that a prior strategic assessment of the environmental impact of sectoral plans and programmes can help to mainstream the environment in the various policies. The Committee of the Regions calls for an environmen- 1. 4. tal stability pact between the EU, the Member States, regions and local authorities. This pact would develop further the Valencia Environment Charter in the run-up to EU enlargement and should make reference to the Aalborg Charter. The Committee of the Regions will as soon as possible be submitting a first draft of such a pact. Future EU members should endeavour to accede to this stability pact. 1. 5. The Committee of the Regions calls for the establish- ment of an EU council of ecological experts. The council should submit a report to the European Commission every two years in which it would propose specific Community measures for the gradual elimination of the ecologically counter-productive aspects of European law and Community financing instruments and for developing the consideration given to environmental protection requirements in all Com- munity policies. It could also give an expert opinion on individual questions and regularly monitor compliance with the principle of sustainability. 1. 6. The EC Treaty should be amended to allow NGO representatives from the environmental field to be appointed to the Economic and Social Committee. An environmental dialogue should be reinforced 1. 7. between the European Parliament, the Committee of the Regions and the European Commission, with the participation of the Consultative Forum on the Environment and Sustainable Development. 1. 8. The regions and local authorities should develop programmes to promote citizen participation. As a first step in this direction, each region and local authority should establish a contact point, and where possible also an Internet website, to provide citizens with information on initiatives in their area, e. g. Agenda 21 or Habitat. 1. 9. Every region should, in coordination with the local authorities, establish a longer-term framework of guidelines, for example in the form of an environmental plan for the achievement of sustainability, laying down specific objectives, with intermediate for stages, measures implementation. The EU should also give suitable support to the exchange of experience and the coordination processes, in particular in border regions. and deadlines 2. Environmental law and its application 2. 1. The Committee of the Regions would like to lend its support to the Commission’s efforts to develop Community environmental law further, with due regard to the principle of subsidiarity, partly in view of its important contribution to the achievement of fair competition, particularly by the setting of emission limit values and environmental quality standards. The Committee of the Regions urges the Commission to keep the required reporting in this connection within reasonable limits so that the results achieved, in the form of feedback, outweigh the effort involved in compiling such reports. 2. 2. The Committee of the Regions welcomes the European Commission’s proposal on minimum requirements for the nature and extent of official environmental protection inspec- tions. It calls on the Council to take up this proposal and to adopt requirements as soon as possible which take account of practical needs, and, whilst keeping the work involved and cost within reasonable bounds, to put implementation throughout Europe on a comparable basis in the short term, in the medium term to bring about uniformity. The Committee of the Regions welcomes the adoption 2. 3. of the Directive (96/61/EC) on integrated pollution prevention and control, which for the first time establishes a uniform European framework for the authorization and monitoring of industrial installations of particular relevance to the environ- ment. 2. 4. The Committee calls on the Commission to draw up without delay technical documents (BREF) for the individual types of industrial installation listed in directive 96/61/EC, which set out in detail the European environmental standard in the form of an emission limit value. 14. 7. 1999 EN Official Journal of the European Communities C 198/33 Only in this way can harmonization of the material require- ments be achieved. Otherwise, directive 96/61/EC would go no further than harmonization of authorization and monitoring procedures, thus perpetuating distortions of competition. 2. 5. The Committee of the Regions calls on the Commission to come forward as soon as possible with proposals for measures based on the concept of Integrated Product Policy, which covers the entire lifecycle of a product. 3. Raising awareness of sustainability through education and training 3. 1. More emphasis should be placed on the use of social instruments (information, education, dialogue, interactive pol- itical decision-making, cooperation etc. ) in parallel with legal and financial means in order to foster environmentally con- scious behaviour aimed at quality of life and sustainability. 3. 2. The Committee calls on the European Commission and the Council to reshape existing support programmes to encourage innovative ways of improving environmental knowledge and promoting environment-friendly behaviour, with the help of the social instruments referred to above. Use of the international database should be made 3. 3. possible for the exchange of information on local initiatives relating to the quality of life and sustainability, making use of social instruments (e. g. development of a local Agenda 21 or Habitat Agenda on housing development). 4. Cross-border cooperation 4. 1. The Committee of the Regions highlights the import- ance of more intensive cooperation between regions both within and outside the European Union. It calls on the European Commission to continue to promote the exchange of experience and the search for solutions to cross-border environmental problems, particularly with a view to enlarge- ment of the European Union. New Community environmental 4. 2. legal procedures should concentrate on the settlement of cross-border disputes between Member States. 5. Climate protection The Committee of the Regions believes that 5. 1. the potential of renewable energy sources and technologies for the more efficient use of energy should be exploited to the full and that, in assessing their promotion in terms of competition policy, government should consider sustainability. Incentives should also be created and access to the relevant programmes facilitated. 5. 2. The Committee of the Regions calls on the Council to establish as soon as possible a Community framework for the taxation of non-renewable energy and the internalization of all external costs. Account should be taken here of the impact on low-income groups, upland and rural areas and economic sectors with heavy energy costs. The Committee of the Regions calls on the European 5. 3. Commission to consider the extent to which laws governing the organization of the economy, and other instruments, especially support programmes, actually impede the reduction of emissions. The Commission should also work for emission reductions in the context of reform of the Common Agricul- tural Policy and the Structural Funds. The Committee of the Regions stresses in this context the importance of forest eco-systems as air filters and carbon dioxide sinks. The Committee of the Regions considers it right that 5. 4. legal objectives for the reduction of emissions of toxic substances laid down in Community law should, within an appropriate timescale, be adjusted to take account of new knowledge of the toxins in question and technological advances. The Committee of the Regions would also like to see 5. 5. greater use made, in relation to climate protection policy, of market incentives (environmental levies, tradable environmen- tal rights and balancing strategies). These should be used to increase the cost effectiveness of environmental policy and thus to defuse the conflict between growth and employment policy. 5. 6. The Committee of the Regions considers that the European Union and its Member States should continue to be leading advocates of the reduction of greenhouse gas emissions. 6. Protection of nature 6. 1. The Committee of the Regions welcomes the European Commission’s efforts to maintain biodiversity. It expects the Community to fight for the protection of species and nature in international trade policy. The Committee of the Regions calls on the European 6. 2. Commission, the Council and the European Parliament to take greater account of the interests of nature protection in the context of reform of the Common Agricultural Policy. Only sustainable forms of agriculture should be regarded as compat- ible with environmental protection; this is not generally the case for typically industrial farming methods. In the interests of sustainable agriculture support should be given to environ- mentally benign farming methods and cycles, and the market- ing of products in the region in which they were grown and processed. 6. 3. The Committee of the Regions welcomes the European Commission’s efforts to promote sustainable land use, such as the labelling of organic products and the work being done on eco-labelling. Specific action plans and programmes should be C 198/34 EN Official Journal of the European Communities 14. 7. 1999 adapted to the land-use situation so that the needs of the local population, land users and the environment can be taken into account. The Committee also welcomes the European Commission’s efforts to promote sustainable land use via the arrangements for common market organizations and Regulation (EEC) No 2078/92, thereby encouraging greater economic and statutory development. 6. 4. The Committee of the Regions calls for environmental impact assessments to be carried out in relation to major projects carried out in the framework of the Structural Funds. Documents submitted, including cost-benefit analyses, should be made public. The Committee of the Regions supports the establish- 6. 5. ment and safeguarding of the Natura 2000 network of special areas of conservation. The Committee calls on the Commission to keep the resulting reporting requirements within reasonable bounds. 6. 6. Proper long-term financing of landscape conservation, soil protection and forest conservation and rehabilitation is needed. 7. Soil 7. 1. The Committee of the Regions calls for soil use to comply with the principle of sustainability. Thus, in addition to using land economically, care should also be taken of the soil as a natural resource and the carrier of ecological functions. The Committee of the Regions regards sustainable agriculture and forestry as an essential, determining feature of soil use and a guarantee for the maintenance of the man-made landscape. 8. Water and waste The Committee of the Regions supports the European 8. 1. Commission in its efforts to achieve an efficient water protection policy with a high level of protection. Only in this way can the objective of sustainable development be achieved throughout Europe. 8. 2. The Committee of the Regions welcomes the Com- mission’s objectives for future water policy and calls on the Commission to flesh out the precautionary, polluter pays, cooperation and subsidiarity principles, as well as the principle of taking ecological factors into account, in water policy, in order to reduce or prevent significant damage to man’s environment. In this context, the Committee of the Regions points out that measures for the creation of forests or for maintaining the health of existing forests are particularly relevant to water protection. 8. 3. The Committee of the Regions considers waste preven- tion to be the main plank of European policy on waste. It therefore calls on the Community and its Member States to pay close attention to this objective. The prevention of waste of any kind using state-of-the-art science and technology must become an important criterion for eligibility for Community industrial support programmes, or be given greater weight than at present. The introduction throughout Europe of market incentives for the prevention of waste damaging to health and the environment, already tried in some regions, is to be encour- aged. 7. 2. The Committee of the Regions therefore calls for measures by the Community, the Member States and the regional and local authorities to be guided by the following objectives: 8. 4. The Committee of the Regions points out that the principle of free movement of goods applies only to a limited extent to waste disposal. Existing regional and local authority powers are to be maintained within the framework of Europe- wide harmonization. — more economical and careful use of soil; — protection of particularly valuable soil from degradation and sealing, and suitable handling of unavoidable exca- vation residues; — priority for redevelopment of brownfield sites; — recycling of unpolluted soil and suitable handling of polluted soil; — reduction of erosion and prevention of landslides and similar geological phenomena; — reduction of toxic inputs. The Committee calls on the Commission to bear in mind the objectives of re-using material and energy contained in waste, and of disposing of toxic substances contained in waste as close as possible to their place of origin. The Committee of the Regions therefore calls on the 8. 5. Commission not to impede the efforts of the Member States to establish an environmentally benign structure for waste disposal. The point here is that high environmental standards must be guaranteed and must not be watered down by EU Commission competition policy initiatives. It also asks the Commission to submit as soon as possible proposals spelling out the necessary Community law demarcation between waste disposal and recycling. The Committee of the Regions expects the Commission to recognize the right of the Member States to draw up their own demarcation criteria, until such time as a Europe-wide demarcation is established. 14. 7. 1999 EN Official Journal of the European Communities C 198/35 9. Transport The Committee of the Regions welcomes the sub- 9. 1. mission by the Commission of a number of basic proposals and discussion papers on the improved integration of environ- mental and transport policy. The Committee of the Regions expects the European Commission to give priority to solving existing and worsening transport problems with due regard to environmentally sound forms of transport (e. g. rail, local public transport, inland waterways and coastal transport). In this context, the Committee particularly welcomes the efforts to promote combined transport further, thus helping to relieve the pressure on roads. The Committee of the Regions expects the European Parlia- ment and the Council to adopt as soon as possible the necessary legislation for the further development of rail transport, with priority being assigned to this as an environ- mentally benign mode of transport. The Committee of the Regions also considers that agreement is needed at European level on the outline of an approach, covering all modes of transport, to the allocation of transport costs, including external costs, to their source. In this context, the Committee of the Regions also asks the Commission to examine the impact of various internalization strategies on business, society and the environment. Here adequate consideration should be given to the effects of transport prices on the shipping and transport real-cost industries and on the European Union’s place as a centre for business and enterprise. The Committee of the Regions calls on the Com- 9. 2. mission, the Council and the European Parliament to do everything possible to ensure that further significant progress is made in the field of in the framework of enlargement of the Community. This would include increasing the maximum rates for road user charges for lorries where applicable, and varying them according to environmental criteria. Progress should also be made on the use of the railway networks. transport 9. 3. The Committee of the Regions calls for measures to limit the fuel consumption, and thus the CO2 emissions, of passenger vehicles, including measures empowering the regions and Member States to provide tax incentives for the early introduction onto the market of ultra low-emission vehicles, having regard to the effects on different income groups and people living in rural and urban areas. The Committee of the Regions calls for rapid adoption 9. 4. of the goods vehicle emissions directive; more ambitious target values should be set than those so far laid down under the EURO IV standard (from 2005). At the same time the Member States should be empowered to provide tax incentives from 2000 onwards for vehicles which meet stricter exhaust stan- dards at an early date. This should also apply to buses and delivery vehicles with gaseous fuel engines of the kind used in conurbations. 9. 5. The Committee of the Regions sees the rapid introduc- tion of less environmentally damaging petrols and diesel fuels as a decisive measure for the reduction of the environmental damage caused by road traffic. Moreover, clean fuels are a vital precondition for the introduction of new types of engine with lower fuel consumption and toxic emissions. The Committee of the Regions sees the fuel directive published in late December 1998 as a significant step forward, but considers a further reduction necessary, particularly for sulphur content. The Committee of the Regions calls on all the Member States to promote the rapid introduction and preferential use of less environmentally damaging fuels by means of effective tax incentives. Account should be taken here of the impact on low-income groups and rural areas. 9. 6. The Committee of the Regions welcomes the directive on future emission standards for passenger vehicles and light commercial vehicles published at the end of December 1998 and the decision to allow the Member States to provide tax incentives for the early introduction onto the market from 2000 of passenger vehicles meeting the EURO IV standard. The Committee of the Regions would like to see all the Member States offering effective tax incentives for the rapid introduction and preferential use of ultra low-emission vehicles. 9. 7. In view of the high importance which citizens attach to a quiet living environment both in and outside cities, the Committee of the Regions urges the Commission to submit, as a follow-up to the new vehicle emissions directive, a directive for the further reduction of the noise caused by passenger and commercial vehicles (engine noise at speeds up to 60 km/h and tyre noise at higher speeds). 10. Economy, trade and employment The Committee of 10. 1. that environmental improvements contribute to the quality of the business location and thus to the safeguarding of employment. the Regions points out 10. 2. Minimum ecological standards must be introduced in trade policy, particularly in the WTO. Within the same framework, the basic legal provisions should be established for integrated and organic farming, particularly in the common market organizations. 10. 3. The Committee of the Regions points out however, that with a view to the economics of business location, environmental policy instruments should increasingly be chosen on the basis of their cost effectiveness and efficiency, and their capacity to promote progress on environmental technologies. The Committee believes that an ecologically effective and economically efficient environmental policy is best suited for the integration of environmental policy with economic and employment policy. C 198/36 EN Official Journal of the European Communities 14. 7. 1999 11. Radiological protection 11. 1. The Committee of the Regions calls for radiological protection issues which are outside the scope of the work of EURATOM, such as uranium extraction waste and its final storage, to be made the subject of more detailed debate in the framework of the EU. In particular, the information available to regional authorities responsible for radiation protection needs to be improved, as does cooperation with these auth- orities; more support is also needed for joint research and development projects on problems related to natural radioac- tivity. In the light of previous accessions, these are important questions. 11. 2. The Committee of the Regions would like to see common European provisions on the handling of materials contaminated by natural radionuclides (e. g. waste, mud from oil extraction, slag etc. ). D. REASONS The Committee of the Regions’ views on basic environmental policy issues should be consolidated and further developed in the light of the Amsterdam Treaty. Economic and monetary union will further intensify compe- tition in the internal market. Concrete implementation and further development of Community environmental law will therefore gain in importance in the future. The Committee of the Regions has a major responsibility here, as it is the regional and local authorities which are in charge of effective application. Proper economic development of the European Union is possible only in conjunction with an ambitious environmental innovation and policy. Environmental protection drives growth in the whole economy. Modern environmental protec- tion will also safeguard jobs with a future. The export from the EU of environmental protection technology will, in view of the intensive preparation strategy for the candidate Central and Eastern European Countries, take on particular importance in the coming decade. Brussels, 10 March 1999. The Committee of the Regions recognizes that the existence of numerous interdependent factors is making the further development of environmental law increasingly complicated. Additional expert advice is therefore considered necessary. Classic environmental problems have been replaced by new challenges. The global threats posed by climate change as a result of rising emissions of greenhouse gases, the depletion of the ozone layer and the consumption of resources cannot be visualized to the same extent as the majority of classic environmental problems, such as water pollution or the uncontrolled dumping of waste. A comprehensive approach is therefore needed in all areas of environmental education. The accent should be not exclusively on scientific data, but also on the link between environment protection and economic and social issues. The European Union has a global responsibility for climate protection and energy and raw material conservation. It must set a good example if the call for sustainable development is to be answered throughout the world. It will not be possible to achieve sustainable development in the European Union without a change of priorities in the various sectoral policies. This is particularly clear in the transport field. Soil damage is a major environmental problem. The main causes of this are erosion and a deterioration in the chemical makeup and physical properties of the soil. There is as yet no Community policy on soil protection. The Committee of the Regions is aware that the inter-sectoral nature of any modern soil protection policy makes the development of such a policy at Community level particularly difficult, especially in view of the need for compliance with the subsidiarity principle. Because of the horizontal nature of the problem, institutional and procedural issues play a special role in the implementation of the principle of sustainable development. The President of the Committee of the Regions Manfred DAMMEYER