title: Verslag van de Commissie aan de Raad en het Europees Parlement over de toepassing van de Richtlijnen 90/364, 90/365 en 93/96 - (Verblijfsrecht)

eurovoc_concepts: discrimination on the basis of nationality

text: COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN Brussel, 17. 03. 1999 COM(1999)127 def. VERSLAG VAN DE COMMISSIE AAN DE RAAD EN HET EUROPEES PARLEMENT OVER DE TOEPASSING VAN DE RICHTLIJNEN 90/364, 90/365 en 93/96 (VERBLIJFSRECHT) SAMENVATTING Het recht van vrij verkeer was oorspronkelijk beperkt tot degenen die een economische activiteit uitoefenden. Na een lang proces is dit recht uitgebreid tot alle onderdanen van de lidstaten, ook als ze geen economische activiteit uitoefenen. Dit is het resultaat van de drie richtlijnen van 28 juni 1990 betreffende het verblijfsrecht van studenten, gepensioneerden en andere niet-werkenden. Deze uitbreiding, onder bepaalde voorwaarden, van het verblijfsrecht is formeel bekrachtigd in het Verdrag van Maastricht: door de invoeging van artikel 8 A in het EG-Verdrag heeft iedere burger een fundamenteel en persoonlijk recht om op het grondgebied van de lidstaten te reizen en te verblijven. De in het afgeleide recht vastgelegde beperkingen en voorwaarden blijven echter van toepassing. Dit verslag is bedoeld als een evaluatie van de toepassing van de drie richtlijnen betreffende het verblijfsrecht van studenten, gepensioneerden en andere niet-werkenden. De omzetting van de richtlijnen is het eerste punt van evaluatie. De omzetting blijkt een omvangrijke taak te zijn geweest. Slechts drie lidstaten hebben de richtlijnen op tijd, namelijk voor 30 juni 1992, omgezet. De door de Commissie tegen de inbreukprocedures wegens niet-omzetting werden andere geseponeerd wanneer er omzettingmaatregelen werden genomen. Tegen één lidstaat is de procedure zelfs tot voor het Hof van Justitie voortgezet, hetgeen in 1997 tot een veroordeling heeft geleid. aangespannen lidstaten Wat de inhoud van de omzettingsmaatregel en betreft, heeft de Commissie tegen 14 lidstaten inbreukprocedures wegens onjuiste omzetting moeten aanspannen. Dit aantal is, gezien de bepalingen waarom het ging, abnormaal hoog. De meeste procedures konden dankzij wijzigingen in de wetgeving van de lidstaten vroeger of later worden geseponeerd. Niettemin heeft de Commissie in 1998 bij twee lidstaten het Hof van Justitie moeten inschakelen. De ervaringen van degenen tot wie de Richtlijn is gericht, te weten de burgers en de overheden in de lidstaten, vormen het tweede punt van evaluatie. Uit klachten bij de Commissie en verzoekschriften bij het Europees Parlement blijkt op welke problemen de burgers bij de toepassing van de richtlijnen zijn gestuit: onzekerheid over de te volgen procedures, tijdrovende en ingewikkelde formaliteiten bij de aanvraag van een verblijfskaart en moeilijk te vervullen voorwaarden ten aanzien van ziektekostenverzekering en bestaansmiddelen. De overheden zelf verkeren vaak in onzekerheid over de toe te passen bepalingen en hebben en de met name problemen bij de beoordeling van de bestaansmiddelen ziektekostenverzekering. De eerste conclusies die de Commissie uit de evaluatie van de toepassing van de drie richtlijnen trekt, zijn in vier punten samen te vatten: - verbeteren van de voorlichting aan de burgers; - streng blijven toezien op naleving van het bestaande communautaire recht; - het communautaire recht op het gebied van het vrij verkeer van personen duidelijker formuleren en ordenen rond het begrip 'burgerschap van de Unie'; - nadenken over fundamentele aanpassingen van het bestaande recht. Inleiding Het vrije verkeer van personen geeft onderdanen van een lidstaat van de Gemeenschap het recht om een andere lidstaat waarvan zij geen onderdaan zijn te betreden, zich er te verplaatsen, er te verblijven en zich er eventueel te vestigen. Bij de uitoefening van dit recht is iedere discriminatie op grond van nationaliteit verboden. Aanvankelijk was het recht van een onderdaan van een lidstaat om op het grondgebied van een andere lidstaat van de Europese Gemeenschap te verblijven (in essentie) afhankelijk van de uitoefening van een economische activiteit in die staat. Het verblijfsrecht was dus een logisch uitvloeisel van het recht om een beroepsactiviteit te verrichten1. Maar deze situatie kon niet blijven voortbestaan omdat zij niet geheel voldeed aan een van de doelstellingen in artikel 3 c van het Verdrag van Rome ("de afschaffing tussen de lidstaten van hinderpalen voor het vrije verkeer van personen. ") noch aan de politieke wens, uitgesproken bij de topconferentie van Parijs in 1974, om tot een "Europa van de burgers"2 te komen. In antwoord op die nieuwe opvatting van het vrije verkeer van personen stelde de Commissie in 19793 voor om het verblijfrecht uit te breiden tot categorieën personen die geen economische activiteit uitoefenden, want zij beschouwde deze ontwikkeling als een belangrijke stap bij de voltooiing van de interne markt. Maar pas een tiental jaren later leidde de opstelling en de goedkeuring van de Europese Akte tot de nodige dynamiek om dit proces tot een goed einde te brengen. Na intrekking van haar voorstel in 1979 heeft de Commissie het dossier opgesplitst en in 1989 drie nieuwe voorstellen ingediend betreffende studenten, gepensioneerden en andere niet-werkenden5, waarna de Raad op 28 juni 1990 van de Richtlijnen 90/364 betreffende het verblijfsrecht6, 90/365 betreffende het verblijfsrecht van werknemers en zelfstandigen die hun beroepswerkzaamheden hebben beëindigd7 en 90/366 betreffende het verblijfsrecht van studenten heeft goedgekeurd8. Deze uitbreiding, in het afgeleide recht, van de categorieën personen voor wie het verblijfsrecht geldt, is vervolgens bij het Verdrag van Maastricht officieel in het EG-Verdrag vastgelegd door invoeging van artikel 8 A: "Iedere burger van de Unie heeft het recht vrij op het grondgebied van de lidstaten te (. ) verblijven, onder voorbehoud van de beperkingen en voorwaarden die bij dit Verdrag en de bepalingen ter uitvoering ervan zijn vastgesteld". 1 Zie bijvoorbeeld artikel 48, lid 3, van het EG-Verdrag. 2 Zie Verslag van de Commissie over het burgerschap van de Unie, 21. 12. 1993, COM(93)702 def. , punt II. " COM(79)215 def. , PB C 207 van 17. 8. 1979, blz. 14. 4PBC 191 van 28. 7. 1989. 5 Met het oog op de leesbaarheid wordt in dit rapport de term "andere niet-werkenden" gebruikt voor de doelgroep van Richtlijn 90/364. 6 PB L 180 van 13. 7. 1990, blz. 26. 7 PB L 180 van 13. 7. 1990, blz. 28. 8 PB L 180 van 13. 7. 1990, blz. 30. Zo wordt het verblijfsrecht in artikel 8 A vastgelegd als een fundamenteel en persoonlijk recht9, overigens zonder dat de eerdere juridische instrumenten daardoor verouderd zijn geworden; dit betreft met name de Richtlijnen 90/364 en 90/365 en Richtlijn 93/9610 die Richtlijn 90/366 heeft vervangen nadat deze door het Hof van Justitie nietig was verklaard. 11 Afgezien van het verblijfsrecht in enge zin moet meer in het algemeen worden gewezen op het belang van het burgerschap van de Unie zoals vastgelegd in artikel 8, lid 2, dat door het Verdrag van Maastricht ook in het EG-Verdrag is opgenomen: "De burgers van de Unie genieten de rechten en zijn onderworpen aan de plichten die bij dit Verdrag zijn vastgesteld". Zoals het Hof van Justitie onlangs in herinnering bracht12, is in dit verband een van de belangrijke rechten "het in artikel 6 van het Verdrag neergelegde recht om binnen de materiële werkingssfeer van het Verdrag niet te worden gediscrimineerd op grond van nationaliteit". Met dit verslag voldoet de Commissie aan haar verplichting zich voor het Europees Parlement en de Raad te verantwoorden over de toepassing van de drie richtlijnen waarbij het verblijfsrecht tot alle communautaire ingezetenen wordt uitgebreid, ook als zij geen enkele economische activiteit ontplooien. Voorwaarde is dat zij een ziektekostenverzekering hebben en over toereikende bestaansmiddelen beschikken, zodat zij niet ten laste van de bijstandsregeling van het gastland komen. Er zij op gewezen dat de drie richtlijnen ook binnen de Europese Economische Ruimte van toepassing zijn en dat de Toezichthoudende Autoriteit van de EVA op het ogenblik een rapport opstelt over toepassing van de richtlijnen in Noorwegen, IJsland en Liechtenstein. Dit rapport van de Commissie over de toepassing van bovengenoemde richtlijnen bestaat uit vier delen: 1. een kort overzicht van de inhoud van de richtlijnen; 2. een onderzoek van de omzetting van de richtlijnen in nationaal recht, zowel wat de lengte van deze procedure als wat de inhoud van de nationale maatregelen betreft; 3. een analyse van de informatie afkomstig van degenen tot wie de richtlijnen zijn gericht, de burgers van de Unie en de betrokken overheidsinstanties, over de werking van de richtlijnen; 4. een conclusie over de toepassing van de richtlijnen met een schets van de onderwerpen waaraan met het oog op een betere werking van het verblijfsrecht in de toekomst aandacht moet worden besteed. 9 Zie Tweede verslag van de Commissie over het burgerschap van de Unie COM(97) 230 def. , blz. 15. 10 PB L 317 van 18. 12. 1993, blz. 59. 11 Arrest van 7. 7. 1992, zaak C-295/90, Jurispr. 1992, blz 1-4193. 12 Arrest van 12. 5. 1998, zaak C-85/96, Jurispr. 1998, blz 1-2691. 1. Inhoud van de richtlijnen 1. 1. Gepensioneerden en andere niet-werkenden: Op grond van de Richtlijnen 90/365 en 90/364 krijgen gepensioneerden en andere niet- werkenden verblijfsrecht onder twee voorwaarden: zij moeten over toereikende bestaansmiddelen beschikken om te voorkomen dat zij tijdens hun verblijf ten laste van de bijstandsregeling van het gastland komen en zij moeten een ziektekostenverzekering hebben die alle risico's in het gastland dekt (artikel 1, lid 1, eerste alinea). Of de bestaansmiddelen toereikend zijn, wordt beoordeeld aan de hand van het niveau dat in de sociale wetgeving van het gastland wordt gehanteerd (artikel 1, lid 1, tweede alinea). De houder van het verblijfsrecht mag zich laten vergezellen door zijn echtgenoot en hun bloedverwanten in neergaande en opgaande lijn voorzover deze te hunner laste komen (artikel 1, lid 2). De geldigheidsduur van de verblijfskaart kan worden beperkt tot vijf jaar en de lidstaten kunnen, wanneer zij dit noodzakelijk achten, voorschrijven dat de geldigheidsduur van de verblijfskaart aan het eind van het tweede verblijfsjaar wordt bekrachtigd (artikel 2). Op grond van verwijzingen in artikel 2 naar verschillende bepalingen in Richtlijn 68/36013 is de verblijfskaart voor het hele grondgebied geldig, hebben onderbrekingen van het verblijf van niet meer dan zes opeenvolgende maanden geen invloed op de geldigheid van de verblijfskaart, wordt de kaart kosteloos verstrekt of voor een bedrag dat dat voor de afgifte van een identiteitskaart aan eigen onderdanen niet te boven gaat, en worden de visa die in voorkomende gevallen verplicht zijn voor familieleden die niet de nationaliteit van een lidstaat hebben, kosteloos en met alle faciliteiten verstrekt. De echtgenoot en de ten laste komende kinderen hebben, ongeacht hun nationaliteit, het recht om op het gehele grondgebied van de ontvangende lidstaat iedere arbeid, al dan niet in loondienst, te verrichten (artikel 2). Het verblijfsrecht blijft voortbestaan zolang degenen die dit recht genieten aan de voorwaarden met betrekking tot bestaansmiddelen en ziektekostenverzekering voldoen (artikel 3). 1. 2. Studenten: Voorafgaand aan een overzicht van de bepalingen van Richtlijn 93/96 is het nuttig een korte samenvatting te geven van de jurisprudentie van het Hof waarin de grondslag van het verblijfsrecht van studenten is gelegd. 13 Richtlijn van de Raad van 15 oktober 1968 inzake de opheffing van de beperkingen van de verplaatsing en het verblijf van de werknemers der Lid- Staten en van hun familie binnen de Gemeenschap, PB L 257 van 19. 10. 1968. De grondslag van het verblijfsrecht van studenten: De formulering die de Raad in Richtlijn 90/366 hanteert (de lidstaten kennen het verblijfsrecht toe aan iedere student: in het Frans "accordent", in het Engels "grant") verschilt (niet in het Nederlands) van de formulering in het voorstel van de Commissie van 1989 ("reconnaissent" resp. "recognise"). De Commissie was namelijk sinds het arrest Gravier14 van mening dat het verblijfsrecht van studenten voortvloeide uit het verbod op iedere discriminatie tussen de onderdanen van de lidstaten bij de toegang tot beroepsopleidingen en had overigens, als gevolg van dat arrest, haar voorstel zodanig gewijzigd dat de richtlijn niet op studenten van toepassing was15. Na nietigverklaring van Richtlijn 90/366 door het Hof van Justitie16 heeft de Commissie in haar voorstel van 199317 de formulering van het voorstel uit 1989 opnieuw opgenomen (de lidstaten "erkennen" het verblijfsrecht). Bij de keuze van die formulering voelde de Commissie zich gesteund door het arrest Raulin van 26. 2. 199218, waarin het Hof verklaarde dat "een onderdaan van een lidstaat die is toegelaten tot een beroepsopleiding in een andere lidstaat, uit dien hoofde beschikt over een verblijfsrecht voor de duur van de opleiding". In de door de Raad aangenomen tekst van Richtlijn 93/96 is de formulering dat de lidstaten het verblijfsrecht "erkennen", overgenomen. De voorwaarden voor het verblijfsrecht op grond van Richtlijn 93/96: Het verblijfsrecht is afhankelijk van de voorwaarde dat de student bij een erkende instelling is ingeschreven om er als hoofdbezigheid een beroepsopleiding te volgen en dat hij een ziektekostenverzekering heeft (artikel 1). Wat de bestaansmiddelen betreft kan de student desgewenst volstaan met een eenvoudige verklaring. Het verblijfsrecht geldt ook voor de echtgenoot en, wat verdere familieleden betreft, alleen voor de ten laste komende kinderen (artikel 1). De geldigheidsduur van de verblijfskaart kan worden beperkt tot de duur van de opleiding dan wel tot één jaar indien de opleidingsduur langer is dan eenjaar (artikel 2, lid 1). Wat de kosten van de verblijfskaart en de voorwaarden voor afgifte van visa aan familieleden betreft, wordt verwezen naar Richtlijn 68/360 (artikel 2, lid 2). De echtgenoot en de ten laste komende kinderen hebben het recht om op het gehele grondgebied van die lidstaat iedere arbeid, al dan niet in loondienst, te verrichten (artikel 2, lid 2). 14 Arrest van 13. 2. 1985, zaak 293/83, Jurispr. 1985, blz. 593. 15 COM(85) 292 def, PB C 171 van 10. 7. 1985, blz. 8. 16 Het Hof van Justitie oordeelde, daarbij ondersteund door het Europees Parlement in zijn beroep en de Commissie in haar memorie in interventie, dat de richtlijn gebaseerd had moeten zijn op artikel 7, lid 2, van het Verdrag en niet op artikel 235, op welke juridische basis de Raad de richtlijn had aangenomen. Zie voetnoot 11. 17 COM(93) 209 def. 18 Zaak C-357/89, Jurispr. 1992 1-1207. Met een impliciete verwijzing naar de jurisprudentie van het Hof van Justitie wordt bepaald dat studenten op grond van deze richtlijn geen aanspraak kunnen maken op uitbetaling van beurzen door het gastland om in het levensonderhoud te voorzien. (artikel 3). Het verblijfsrecht blijft bestaan zolang degenen die dit recht genieten, aan de in artikel 1 gestelde voorwaarden voldoen (artikel 4). 2. De omzetting van de richtlijnen in nationaal recht De Commissie heeft in aansluiting op een onderzoek van de door lidstaten ondernomen omzettingsmaatregelen tegen vrijwel alle lidstaten inbreukprocedures aangespannen op grond van een onjuiste omzetting van een of meer bepalingen uit de Richtlijnen 90/364, 90/365 en 93/96. 2. 1. Inachtneming van de in de richtlijnen vastgelegde omzettingstermijn Op grond van artikel 5 van de Richtlijnen 90/364, 90/365 en 90/366 moesten de lidstaten de noodzakelijke wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen uiterlijk op 30 juni 1992 in werking laten treden. Slechts drie lidstaten (Nederland, Denemarken en Spanje) hebben zich aan deze termijn gehouden en in juni 1992 omzettingsmaatregelen genomen. De Commissie heeft tegen de andere lidstaten inbreukprocedures aangespannen; de aanmaningsbrieven zijn in oktober 1992 verzonden. Deze inbreukprocedures betroffen alleen de Richtlijnen 90/364 en 90/365. gezien het tot door het Europees Parlement op 28 september 1990 nietigverklaring van Richtlijn 90/366. ingestelde beroep Na notificatie van de aanmaningsbrieven zijn de inbreukprocedures wegens het niet omzetten van de Richtlijnen 90/364 en 90/365 per lidstaat verschillend verlopen. De Commissie heeft besloten de procedures stop te zetten wanneer de lidstaten tot omzetting overgingen. 19 De inbreukprocedure tegen Duitsland is echter voortgezet. Omdat een bevredigend antwoord op het met redenen omkleed advies van september 1993 uitbleef, heeft de Commissie de zaak op 24 maart 1995 bij het Hof aanhangig gemaakt. De Duitse regering achtte het beroep ongegrond en wees daarbij op artikel 2, lid 2, van het Auslandergesetz - de wet op de buitenlanders -, waarin wordt bepaald dat het Gemeenschapsrecht voor het nationale recht gaat. Ook wees Duitsland erop dat de deelstaatregeringen waren geïnstrueerd de richtlijnen volledig toe te passen. In zijn arrest van 20 maart 199720 veroordeelt het Hof van Justitie Duitsland wegens het niet binnen de voorgeschreven termijn invoeren van de noodzakelijke wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen om de Richtlijnen 90/364 en 90/365 in nationale wetgeving om te zetten. De tijdens de procedure door de Commissie aangedragen argumenten werden in volle omvang door het Hof gevolgd. Zo zei het Hof dat "de enkele algemene verwijzing naar het gemeenschapsrecht in § 2, lid 2, van het Auslandergesetz, geen omzetting kan vormen waardoor de volledige toepassing van de richtlijnen 90/364 en 90/365, die rechten voor onderdanen van andere lidstaten in het leven beogen te roepen, daadwerkelijk op voldoende bepaalde en duidelijke wijze 19 Zie voor de data waarop de omzettingsmaatregelen werden goedgekeurd, de tabel in Bijlage 1 van dit verslag. 20 Zaak C-96/95, Commissie tegen Duitsland, Jurispr. 1997,1-1653. wordt verzekerd" (rechtoverweging 36) en dat "het feit dat de bevoegde nationale administratieve instanties van de twee betrokken richtlijnen in kennis waren gesteld, (. ) op zich dus niet (voldoet) aan de eisen van openbaarheid, duidelijkheid en zekerheid rechtsposities" (rechtsoverweging 39). ten aanzien van de door die richtlijnen geregelde Oostenrijk, Finland en Zweden waren al voor hun toetreding tot de Europese Unie (1 januari 1995) verplicht de richtlijnen om te zetten op grond van de Overeenkomst betreffende de Europese Economische Ruimte, die op 1 januari 1994 in werking is getreden. Wat het verblijfsrecht van studenten betreft, heeft het arrest van 7 juli 199221, waarmee het Hof Richtlijn 90/366 nietig verklaarde, ertoe geleid dat de Commissie het aanspannen van inbreukprocedures wegens niet-omzetting opnieuw heeft bekeken. Aangezien het Hof in het arrest had aangegeven dat de gevolgen van Richtlijn 90/366 voorlopig gehandhaafd bleven totdat deze zou worden vervangen door een richtlijn met de juiste juridische grondslag, was de Commissie van mening dat de richtlijn, ondanks de formele nietigverklaring, toch moest worden omgezet. Begin april 1993 heeft de Commissie dit standpunt per brief bekendgemaakt aan de lidstaten die Richtlijn 90/366 nog niet hadden omgezet, en hen in kennis gesteld van haar voornemen een inbreukprocedure tegen hen aan te spannen. Nadat de Raad op 29 oktober 1993 Richtlijn 93/96 betreffende het verblijfsrecht van studenten22 had aangenomen, die inhoudelijk vrijwel gelijk was aan Richtlijn 90/366 waarvoor deze in de plaats kwam, ontstond er met betrekking tot de inbreukprocedures een nieuwe situatie: de Commissie moest zich voortaan baseren op Richtlijn 93/96, die op grond van artikel 6 uiterlijk op 31 december 1993 moest zijn omgezet. In februari 1994 heeft de Commissie een aanmaningsbrief verstuurd aan België, Duitsland en Frankrijk, de enige lidstaten die de Richtlijn betreffende het verblijfsrecht van studenten nog niet hadden omgezet. De procedures tegen België en Frankrijk zijn in 1994 en 1995 geseponeerd. In juli 1995 is een met redenen omkleed advies aan Duitsland verstuurd en in oktober 1996 een aanvullend met redenen omkleed advies. De procedure is pas na de inwerkingtreding van de Verordnung van 17 juli 1997 geseponeerd. Afgezien van Denemarken, Spanje en Nederland, die binnen de voorgeschreven termijn aan hun verplichtingen hebben voldaan, waren alle lidstaten23 in meer of mindere mate te laat met het omzetten van de Richtlijnen 90/364, 90/365 en 90/366-93/96, hoewel het aantal om te zetten bepalingen beperkt was en er geen bijzondere juridische problemen waren. Dit gebrek aan animo bij de lidstaten om het verblijfsrecht uit te breiden tot nieuwe categorieën personen is waarschijnlijk een erfenis uit het verleden. Het vrij verkeer van personen is dertig jaar lang vanuit een economisch oogpunt bekeken en deze functionele 21 Zie voetnoot 11. 22 Zie voetnoot 10. 23 Het betreft hier de twaalf "oude" lidstaten. 10 mobiliteit is ten koste gegaan van de invoering van een persoonlijk recht op vrij verkeer dat los staat van enig economisch doel. 2. 2. De mate waarin de omzettingsmaatregelen aan de richtlijnen voldoen 2. 2. 2. Bepalingen die onjuist zijn omgezet: - De aard van de bestaansmiddelen van gepensioneerden en niet-werkenden en de desbetreffende bescheiden: Op grond van artikel 1, lid 1, eerste alinea, van de Richtlijnen 90/365 en 90/364 is het verblijfsrecht van respectievelijk gepensioneerden en niet-werkenden afhankelijk van de voorwaarde dat zij "over toereikende bestaansmiddelen beschikken om te voorkomen dat zij tijdens hun verblijf ten laste van de bijstandsregeling van het gastland komen". In de tweede en derde alinea wordt aangegeven hoe het niveau wordt bepaald waarop de bestaansmiddelen als voldoende moeten worden beschouwd. De richtlijnen geven niet aan welke soorten inkomsten moeten worden meegeteld en welke bewijsmiddelen door de bevoegde instanties mogen worden vereist. Gezien de formulering van artikel 1, lid 1, van de Richtlijnen 90/365 en 90/364 en de bepalingen in de richtlijnen op grond waarvan het gastland effectief mag controleren of er voldoende bestaansmiddelen beschikbaar zijn en mag indien de betrokkenen niet meer over voldoende bestaansmiddelen beschikken, is de Commissie van mening dat artikel 1, lid 1, van de richtlijnen onjuist is omgezet indien er nationale bepalingen zijn die op willekeurige wijze de soorten bestaansmiddelen die in aanmerking worden genomen, beperken of die overdreven eisen stellen aan de toegestane bewijsmiddelen. De Commissie heeft een inbreukprocedure aangespannen tegen de lidstaten die naar haar mening artikel 1, lid 1, van de Richtlijnen 90/365 en 90/364 in meer of mindere mate onjuist hebben omgezet (Frankrijk en Italië). ingrijpen - Bekrachtiging van de verblijfskaart van gepensioneerden en niet-werkenden: Artikel 2, lid 1, van de Richtlijnen 90/364 en 90/365 bepaalt dat het recht van verblijf wordt vastgesteld door afgifte van een verblijfskaart waarvan de geldigheidsduur tot vijfjaar kan worden beperkt en dat de lidstaten, wanneer zij dit noodzakelijk achten, kunnen verlangen dat de geldigheidsduur van de verblijfskaart aan het eind van het tweede verblijfsjaar wordt bekrachtigd. Op basis van de ontstaansgeschiedenis van de richtlijnen interpreteert de Commissie de bekrachtiging van de verblijfskaart als een mogelijkheid voor de bevoegde overheidsinstanties van de gastlanden om zo nodig de administratieve situatie te controleren van personen van wie bij de eerste aanvraag van de verblijfskaart betwijfeld werd of zij blijvend zouden kunnen voldoen aan de in artikel 1 van de richtlijnen genoemde eisen ten aanzien van ziektekostenverzekering en bestaansmiddelen. Daarom is de Commissie van mening dat een systematische bekrachtiging na twee jaar, m. a. w. het a-priori beperken van de geldigheidsduur van de verblijfskaart van gepensioneerden en niet-werkenden tot twee jaar, een onjuiste omzetting van de richtlijn is. Deze beperking van de geldigheidsduur tot twee jaar, die op zichzelf al in strijd met de 11 richtlijnen is, had in bepaalde wetten bovendien het karakter van een vrijbrief voor de betrokken overheidsinstanties, zonder dat zeker is dat deze mogelijkheid alleen wordt gebruikt in geval van onduidelijkheid over de ziektekostenverzekering bij de eerste aanvraag van een verblijfskaart. De Commissie heeft tegen verschillende lidstaten (Griekenland, Italië, Portugal, Spanje, Verenigd Koninkrijk) een inbreukprocedure aangespannen wegens een in meer of mindere mate onjuiste omzetting van artikel 2, lid 1, van de Richtlijnen 90/364 en 90/365. - Ziektekostenverzekering van gepensioneerden, niet-werkenden en studenten: Artikel 1 van de drie richtlijnen verbindt het verblijfsrecht aan de voorwaarde dat betrokkenen "een ziektekostenverzekering hebben die alle risico's in het gastland dekt". Gezien de zeer algemene formulering van deze bepaling is de Commissie van mening dat de betrokkenen diverse mogelijkheden hebben om hieraan te voldoen, uiteraard voor zover aan het dekkingscriterium wordt voldaan. Zo kan de betrokkene zijn verzekerd via een sociale verzekering of een particuliere ziektekostenverzekering in het land van herkomst, het gastland of een andere lidstaat. De omzetting van de bepaling in de richtlijnen over ziektekostenverzekering was aanleiding voor inbreukprocedures: - tegen Frankrijk omdat onderdanen van andere lidstaten die niet bij de sociale verzekering zijn aangesloten en geen verklaring als bedoeld in de Verordeningen (EEG) 1408/71 en 574/72 kunnen overleggen, op grond van de wettelijke en bestuursrechtelijke bepalingen verplicht zijn tot aansluiting bij de studentenregeling van het Franse socialezekerheidsstelsel. - tegen Luxemburg omdat de wet teveel beperkingen leek te bevatten ten aanzien van de soorten ziektekostenverzekering waarbij niet-werkenden aangesloten mochten zijn. - De verklaring omtrent bestaansmiddelen van studenten: Op grond van artikel 1 van Richtlijn 93/96 kennen de lidstaten het verblijfsrecht toe aan "iedere student die onderdaan is van een lidstaat. voor zover de student de betrokken nationale autoriteiten, naar zijn keuze door middel van een verklaring of op enige andere ten minste gelijkwaardige wijze, verzekert dat hij over de nodige bestaansmiddelen beschikt om te voorkomen dat zij tijdens hun verblijf ten laste van de bijstandsregeling van de ontvangende lidstaat komen. ". 24 Gezien de volkomen duidelijke formulering van deze bepaling en de ontstaansgeschiedenis ervan, is de Commissie van mening dat nationale omzettingsmaatregelen ermee in strijd zijn indien zij bijvoorbeeld de student niet de keuze bieden om een verklaring omtrent zijn bestaansmiddelen af te leggen, hem verplichten bewijzen dienaangaande te leveren of een minimumbedrag aan bestaansmiddelen vaststellen waarvoor bescheiden moeten worden ingediend of waarop de verklaring betrekking moet hebben. De Commissie heeft een inbreukprocedure aangespannen tegen de lidstaten die naar haar mening artikel 1 van Richtlijn 93/96 in meer of mindere mate onjuist hebben omgezet: Denemarken, Finland, Frankrijk, Ierland, Italië, Luxemburg, Nederland, Spanje en het Verenigd Koninkrijk. 24 De gebruikte formulering komt overeen met artikel 1 van Richtlijn 90/366. 12 - De formaliteiten met betrekking tot het verblijf: De Richtlijnen 90/364, 90/365 en 93/96 verwijzen naar artikel 3 van Richtlijn 68/360, waarin wordt bepaald dat het tonen van een geldige identiteitskaart of een geldig paspoort voldoende is voor toegang tot het grondgebied en dat de autoriteiten in principe geen vragen mogen stellen over bijvoorbeeld het reisdoel of de beschikbare bestaansmiddelen. 25 In Finland mochten de autoriteiten op grond van een voorschrift van de Minister van Binnenlandse zaken in het algemeen nagaan of onderdanen van lidstaten die Finland wilden binnenreizen wel aan de verblijfsvoorwaarden voldeden. Gezien de drie richtlijnen was de Commissie van mening dat een dergelijk voorschrift in strijd was met het Gemeenschapsrecht. - De verblijfskaart: Artikel 2 van de drie richtlijnen bepaalt dat het recht van verblijf wordt vastgesteld door de afgifte van een document, de verblijfskaart. Dit is dus een apart document en geen stempel in het paspoort. Tegen Zweden is een inbreukprocedure aangespannen omdat de wet daar vaststelling van het verblijfsrecht door middel van een dergelijk stempel toestond. 2. 2. 3. Het verloop en de resultaten van de inbreukprocedures wegen onjuiste omzetting: Wanneer de Commissie een inbreukprocedure tegen een lidstaat instelde, gebeurde dit in principe door middel van een enkele procedure betreffende een of meer grieven in verband met een of meer van de Richtlijnen 90/364, 90/365 en 93/96. Het chronologisch verloop van de procedures wordt per in de overzichtstabel in bijlage II van dit verslag. De resultaten waren als volgt: lidstaat vermeld - Nederland: de inbreukprocedure kon worden geseponeerd. Op grond van het nieuwe Vreemdelingenbesluit van 30 december 1993 en de wijziging in 1996 van de Vreemdelingencirculaire bleken studenten namelijk de keuze te hebben een verklaring omtrent hun bestaansmiddelen af te leggen. - Griekenland: op basis van het antwoord op de aanmaningsbrief is de procedure geseponeerd. De Griekse autoriteiten hebben bevestigd dat de aan gepensioneerden en niet-werkenden verstrekte verblijfskaart, die vijf in uitzonderingsgevallen bekrachtigd hoeft te worden en dat de betrokken instanties overeenkomstig zijn geïnstrueerd. jaar geldig is, slechts - Denemarken: de inbreukprocedure is geseponeerd gezien de wijzigingen die door middel van besluit nr. 684 van de Minister van Binnenlandse zaken van 12 juli 1996 zijn aangebracht in het eerdere besluit nr. 761 van 22 augustus 1994. Op grond van die 25 Arrest van 30. 5. 1991, zaak C-68/89, Commissie tegen Nederland, Jurispr. 19911-2637. 13 wijzigingen is de aan gepensioneerden en niet-werkenden verstrekte verblijfskaart nu vijfjaar geldig en wordt deze alleen bekrachtigd indien dit noodzakelijk is. - Spanje: de procedure kon worden geseponeerd gezien Decreto Real (koninklijk besluit) nr. 1710/1997 van 14 november 1997, waarbij twee wijzigingen worden aangebracht in Decreto Real nr. 766/1992. Hierdoor is de aan gepensioneerden en niet-werkenden verstrekte verblijfskaart voortaan vijfjaar geldig en hebben studenten de keuze een verklaring omtrent hun bestaansmiddelen af te leggen. - Italië: wegens het uitblijven van een bevredigend antwoord op de aanmaningsbrief en het met redenen omkleed advies heeft de Commissie de zaak bij het Hof van Justitie aanhangig gemaakt. - Frankrijk: wegens het uitblijven van een bevredigend antwoord op de aanmaningsbrief en het met redenen omkleed advies heeft de Commissie de zaak bij het Hof van Justitie aanhangig gemaakt. 26 In de aparte procedure over de ziektekostenverzekering van studenten27 is nu een met redenen omkleed advies uitgebracht. - Ierland: de inbreukprocedure kon worden geseponeerd dankzij de inwerkingtreding van de European Communities (Right of Residence for Non-Economically Active Persons) Regulations 1997. Op grond van de nieuwe regelgeving zijn studenten niet meer verplicht bewijzen omtrent hun bestaansmiddelen te leveren. - Verenigd Koninkrijk: de procedure is geseponeerd gezien de wijzigingen die zijn aangebracht door middel van de Immigration (European Economie Area) (Amendment) Order 1997. Op grond van die wijzigingen hebben studenten de keuze een verklaring omtrent hun bestaansmiddelen af te leggen en is bekrachtiging van de aan gepensioneerden en niet-werkenden verstrekte verblijfskaart, die beperkt wordt tot de gevallen waarin dit nodig is, niet van invloed op de eerste geldigheidsperiode van vijfjaar. - Portugal: de procedure kon worden geseponeerd gezien uitvoeringswet nr. 8/98 van 13. 2. 1998 en het Decreto-Lei (algemene maatregel van bestuur) nr. 250/98 waarmee Decreto-Lei nr. 60/93 van 3. 3. 1993 is gewijzigd. Hierdoor is de aan gepensioneerden en niet-werkenden verstrekte verblijfskaart nu vijfjaar geldig. - Luxemburg: de inbreukprocedure kon worden geseponeerd gezien de wijzigingen die in het Reglement grand-ducal (groothertogelijke verordening) van 28 maart 1972 werden aangebracht door middel van het Reglement grand-ducal van 3 juni 1996. Studenten hebben voortaan de keuze een verklaring omtrent hun bestaansmiddelen af te leggen en hoeven dit niet meer, zoals voorheen, te bewijzen. Ook hebben niet- werkenden nu meer mogelijkheden om zich tegen ziektekosten te verzekeren. 26 Tijdens de procedure bij het Hof van Justitie is de Commissie een arrest van de Conseil d'Etat (Raad van State) van 3 oktober 1997 ('GISTI') ter kennis gekomen, waarin een aantal bepalingen uit het besluit van 6 april 1995 nietig zijn verklaard die ook door de Commissie werden aangevochten. 27 Zie boven, punt 2. 2. 2. 14 - Finland: de inbreukprocedure kon worden geseponeerd dankzij wetswijzigingen met betrekking tot de controles bij de toegang tot het grondgebied en de vaststelling van de bestaansmiddelen van studenten. - Zweden: de inbreukprocedure kon worden geseponeerd dankzij wijzigingen in de vreemdelingenverordening: is de behandeling van de familieleden niet meer afhankelijk van de vraag of zij onderdaan van een EER-land zijn en wordt voorgeschreven dat de verblijfstitel op een apart document wordt verstrekt. in de aangepaste tekst - Duitsland en Oostenrijk: tegen deze twee lidstaten zijn twee inbreukprocedures aangespannen wegens onjuiste omzetting van de Richtlijnen 90/364, 90/365 en 93/96. De procedure bevindt zich in het stadium van de aanmaningsbrief. Wat België betreft, zijn uit het onderzoek naar de omzettingsmaatregelen geen afwijkingen van de bepalingen in de Richtlijnen 90/364, 90/365 en 93/96 naar voren gekomen. Wel had een andere inbreukprocedure, over de omzetting van Richtlijn 68/360 betreffende het verblijfsrecht van werknemers28, ook gevolgen voor studenten, gepensioneerden en andere niet-werkenden omdat deze procedure onder meer ging over artikel 4 van Richtlijn 68/360 (voorwaarden en termijnen voor de afgifte van de verblijfskaart aan werknemers), dat sterk lijkt op artikel 2, lid 1, van de Richtlijnen 90/364, 90/365 en 93/96, en over artikel 9 van Richtlijn 68/360 (prijs van de verblijfskaart), waarnaar in de Richtlijnen 90/364, 90/365 en 93/96 uitdrukkelijk wordt verwezen. Deze inbreukprocedure heeft geleid tot een veroordeling van België in het arrest van het Hof van Justitie van 20 februari 1997. 29 Gesteld kan worden dat de constateringen van het Hof van Justitie met betrekking tot de overtreding van Richtlijn 68/360 wat de voorwaarden voor afgifte van de verblijfskaart betreft (systeem van opeenvolgende verklaringen omtrent inschrijving) en de prijs van de kaart naar analogie van toepassing zijn op studenten, gepensioneerden en anderen. België heeft zijn wetgeving in overeenstemming met dit arrest aangepast. 30 Momenteel wordt onderzocht of deze nieuwe wetgeving voldoet aan Richtlijn 68/360, maar ook aan de Richtlijnen 90/364, 90/365 en 90/366. De omzetting van de Richtlijnen 90/364, 90/365 en 90/366-93/96 heeft tot inbreukprocedures tegen vrijwel alle lidstaten geleid. Niettemin constateert de Commissie met instemming dat veruit de meeste inbreukprocedures tot een positief resultaat hebben geleid. De lidstaten hebben de juistheid van de argumenten van de Commissie erkend en, in een uiteenlopend tempo, hun omzettingsmaatregelen bijgesteld. Zo konden tien inbreukprocedures wegens onjuiste omzetting worden geseponeerd, twee procedures bevinden zich in de aanmaningsfase en slechts twee zaken zijn door de Commissie bij het Hof van Justitie aanhangig gemaakt. 28 Zie voetnoot 13. 29 Zaak C-344/95, Commissie tegen België. 30 Koninklijk besluit van 8 mei 1998 tot wijziging van het Koninklijk Besluit van 8 oktober 1981 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen. 15 Toch moet de Commissie erkennen dat de inbreukprocedures relatief langzaam zijn verlopen en is zij zich bewust van de nadelen hiervan: door onjuiste omzetting van de richtlijnen zijn de burgers van de Unie te lang van bepaalde rechten verstoken gebleven of hebben ze ongerechtvaardigde administratieve problemen ondervonden. De beslissing van de Commissie om haar interne procedures te versnellen zou er in de toekomst toe moeten leiden dat in de toekomst inbreuken op het Gemeenschapsrecht. einde wordt gemaakt aan sneller een 3. Onderzoek van de concrete toepassing van de richtlijnen 3. 1. De ervaringen van de burgers: De diensten van de Commissie beschikken door middel van brieven, klachten en petities aan het Europese Parlement die aan haar zijn doorgegeven over fragmentarische maar veelzeggende informatie over de toepassing van de richtlijnen in de praktijk. De diensten van de Commissie hebben bovendien instellingen benaderd die op grond van hun taak bijzonder geschikt zijn om informatie over de ervaringen van studenten31 en gepensioneerden32 te verzamelen. Ook is er een onderzoek gehouden onder voormalige ambtenaren van de Commissie die zich na hun pensionering hebben gevestigd in een andere lidstaat dan die waar zij vandaan komen of waar zij het laatst gewerkt hebben. Uit deze verschillende informatiebronnen, alsmede de opmerkingen vanuit het Eurojus-adviseursnetwerk en de Wegwijzerdienst voor de burgers33 blijkt dat onderstaande gebieden problemen opleveren. - De bestaansmiddelen van gepensioneerden en niet-werkenden: De eerste moeilijkheid voor gepensioneerden en niet-werkenden is te achterhalen over welk bedrag aan bestaansmiddelen zij moeten beschikken. De richtlijnen 90/364 en 90/365 stellen hiervoor geen minimumbedrag vast, maar geven wel aan hoe kan worden vastgesteld of de bestaansmiddelen voldoende zijn. De lidstaten moeten deze methode uitwerken. Gebleken is dat in de omzettingswetgeving meestal slechts de formulering uit de richtlijnen wordt overgenomen, zonder nadere informatie, of verwezen naar een voorschrift in de sociale wetgeving waarin een minimumbedrag voor bestaansmiddelen of een uitkering is vastgelegd, om zo te bepalen of gepensioneerden en niet-werkenden aan de eis inzake bestaansmiddelen voldoen. Een tweede probleem houdt verband met de bescheiden waarmee gepensioneerden en niet-werkenden hun bestaansmiddelen moeten aantonen. 31 Nationale Agentschappen van Erasmus. 32 Eurolink Age. 33 Zie punt 4. 1. lüeronder 16 Afgezien van de gevallen waarin onevenredige eisen worden gesteld als gevolg van een onjuiste omzetting van de richtlijnen34, blijkt uit informatie van burgers aan de diensten van de Commissie dat de bevoegde instanties regelmatig bewijzen van hun bestaansmiddelen eisen (bankafschriften van de laatste maanden, verklaring van de bank omtrent het saldo, fiscaal attest, enz. ), die in de meeste gevallen als onevenredig in de zin van de richtlijnen moeten worden beschouwd. Aangezien de richtlijnen het verblijfsrecht afhankelijk stellen van de beschikbaarheid van voldoende bestaansmiddelen zodat de betrokkenen niet ten laste van de bijstandsregeling van het gastland komen, en aan de hand van een objectief niveau wordt beoordeeld of het niveau voldoende is, mogen de nationale autoriteiten naar de mening van de Commissie alleen bescheiden omtrent de bestaansmiddelen verlangen die met dat niveau overeenstemmen. Het lijkt daarom onevenredig dat de met het verblijf belaste instanties een onderzoek uitvoeren naar de totale financiële situatie en/of het vermogen (bijv. bankafschriften van de laatste maanden) van gepensioneerden of niet-werkenden die een verblijfskaart aanvragen. De Commissie merkt overigens op dat bepaalde bescheiden (zoals een verklaring van de bank over het rekeningsaldo) slechts een momentopname zijn en nauwelijks iets over de toekomstige situatie zeggen. Wat de doelgroep van Richtlijn 90/365 betreft, merkt de Commissie op dat pensioenen en dergelijke per definitie stabiele inkomstenbronnen zijn. Daarom is het volgens de Commissie onredelijk om van gepensioneerden veel bewijzen omtrent hun bestaansmiddelen te eisen. - De kwestie van de verblijfsduur van gepensioneerden en niet-werkenden: Sommige gepensioneerden en niet-werkenden verblijven ieder jaar gedurende een aantal maanden (bijvoorbeeld in de winter) in een andere lidstaat. Veel van hen vragen geen verblijfskaart aan, zelfs als ze er meer dan drie maanden blijven, meestal omdat ze de ongemakken van de ambtelijke "papiermolen" willen vermijden. Overigens schijnen de overheidsinstanties die dergelijke aanvragen behandelen verblijfskaarten af te geven die slechts voor de voorziene verblijfsduur geldig zijn, terwijl in artikel 2 van Richtlijnen 90/364 en 90/365 wordt bepaald dat de geldigheidsduur van de verblijfskaart niet minder dan vijfjaar mag bedragen. - Problemen rond de vereiste ziektekostenverzekering: Gepensioneerden en andere niet-werkenden schijnen bij de erkenning van hun ziektekostenverzekering door de instanties van het gastland regelmatig op problemen te stuiten. Daarbij gaat het meestal om ambtenaren35 of om aangeslotenen bij een particuliere ziektekostenverzekering. gepensioneerden Volgens recentelijk door de Commissie ontvangen informatie hebben twee lidstaten zelfs een ziektekostenverzekering in het gastland te nemen terwijl zij elders al verzekerd waren. In Frankrijk hebben studenten hetzelfde probleem. 36 niet-werkenden verplicht andere om en 34 Zie de hierover ingestelde inbreukprocedures, punt 2. 2. hierboven. 35 Het probleem met betrekking tot ambtenaren moet nu als opgelost worden beschouwd aangezien Verordening (EG) nr. 1606/98 van de Raad van 29 juni 1998 de Verordeningen (EEG) nrs. 1408/71 en (EEG) 574/72 heeft gewijzigd met het oog op uitbreiding van het toepassingsgebied tot de speciale ambtenarenregelingen. 36 Zie hierboven, punt 2. 2. 2. 17 - De dekking van de ziektekostenverzekering: De diensten van de Commissie zijn erop geattendeerd dat voor sommige gepensioneerden, nadat ze zich in een lidstaat gevestigd hebben, de verstrekkingen lager zijn dan in de lidstaat van herkomst. Dit stemt overeen met de algemene regel dat verstrekkingen van ziektekostenverzekeringen geschieden volgens de wetgeving van de lidstaat van vestiging. Daarbij komt dat de verzekerde vaak niet de aanvullende verzekering kan aanhouden die hij in de lidstaat van herkomst had (de verzekeraars zijn huiverig voor het risico door onbekendheid met het verstrekkingenniveau in de andere lidstaat) of in verband met zijn hoge leeftijd geen aanvullende verzekering af kan sluiten in de lidstaat van vestiging. - de fiscaliteit: Een aantal gepensioneerden en andere niet actieve personen hebben moeilijkheden om de fiskale gevolgen van hun vestiging in een andere Lid-Staat in te schatten en om vertrouwd te maken met de kenmerken van de fiskaliteit in de Lid-Staat van verblijf. De Commissie heeft met betrekking tot dit onderwerp een aantal klachten ontvangen. - Ongewenste neveneffecten van de Richtlijnen 90/364 en 90/365: De Commissie is op de hoogte gesteld van een aantal gevallen waarin de instanties die de aanvragen van verblijfskaarten behandelen, bescheiden omtrent bestaansmiddelen verlangden van personen die niet tot de gepensioneerden of niet-werkenden behoorden, maar als werknemer of zelfstandige actief waren, dan wel hun verblijf voortzetten in de lidstaat waar zij voorheen een activiteit uitoefenden. Uit de voorschriften die op deze personen van toepassing zijn37, blijkt dat zij geen bewijs van hun bestaansmiddelen hoeven te leveren. In de gevallen die aan de diensten van de Commissie zijn voorgelegd, is de lidstaten gewezen op de "besmettelijkheid" van de Richtlijnen 90/364 en 90/365. Een ander ongewenst neveneffect geldt alleen voor Richtlijn 90/364. Voor de inwerkingtreding van deze richtlijn was het Gemeenschapsrecht niet van toepassing op onderdanen van een andere lidstaat die waren getrouwd met een onderdaan van de lidstaat van vestiging voor zover zij geen economische activiteit uitoefenden en hun verblijfsrecht op de nationale vreemdelingenwetgeving was gebaseerd. In bepaalde gevallen bevatte die wetgeving bijzondere bepalingen voor echtgenoten van onderdanen. Sinds Richtlijn 90/364 in de nationale wetgeving is omgezet, hebben onderdanen van een andere lidstaat die met een onderdaan van de lidstaat van vestiging zijn getrouwd en die in die lidstaat geen economische activiteit uitoefenen, op grond van die richtlijn een zelfstandig verblijfsrecht. In de praktijk passen de bevoegde instanties de regels uit de richtlijn toe en gaan ze bij de controle van de bestaansmiddelen op dezelfde manier te werk als bij een "gewone" aanvraag van een verblijfskaart door een individuele persoon die geen economische activiteit uitoefent. Bij de Commissie zijn gevallen bekend waarin de betrokken instantie van de betrokkene bewijzen omtrent diens eigen bestaansmiddelen eiste en weigerde de 37 Richtlijnen 68/360 en 73/148 voor werknemers en zelfstandigen, Verordening 1251/70 en Richtlijn 75/34 voor degenen die wonen in de staat waarin zij voorheen hun economische activiteiten uitoefenden. 18 bestaansmiddelen van de echtgenoot in aanmerking te nemen. In andere gevallen werd van de betrokkene een garantie verlangd of een verklaring van de echtgenoot dat deze borg stond voor de bestaansmiddelen. De hier beschreven methoden om de bestaansmiddelen te controleren zijn moeilijk te rechtvaardigen met het voorschrift in Richtlijn 90/364 en lijken nauwelijks in overeenstemming met de algemene verplichting voor lidstaten op grond van artikel 9 van Richtlijn 68/3 6038 om de formaliteiten rond de afgifte van verblijfskaarten zoveel mogelijk te vereenvoudigen. - Het verblijfsrecht van bepaalde studenten: Studenten die aan programma's zoals Erasmus, Socrates of Leonardo deelnemen, verblijven meestal voor een periode tussen drie maanden en een jaar in het gastland. Indien het verblijf meer dan drie maanden zal duren, zijn de burgers van de Unie op grond van het Gemeenschapsrecht verplicht een verblijfskaart aan te vragen. De ervaring leert dat de formaliteiten vaak veel tijd in beslag nemen. Niet zelden ontvangen de studenten hun verblijfskaart nooit of pas aan het eind van hun verblijf, vlak voordat ze naar hun eigen lidstaat terugkeren. Deze situatie is hoogst onwenselijk, ook al is het verblijfsrecht niet afhankelijk van de afgifte van dit document, dat slechts de waarde van een verklaring heeft. De studenten, die afgaan op informatie van hun collega's en eerdere deelnemers aan deze programma's, worden nauwelijks gemotiveerd een handeling te verrichten waarvan het nut hun ontgaat. Voor de bevoegde instanties lijkt de afgifte van verblijfskaarten aan studenten geen prioriteit te hebben. - De verblijfskaart van studenten: In sommige lidstaten moeten studenten, tot hun ongenoegen, bij iedere verlenging van de verblijfskaart leges betalen. 3. 2. De werkwijze van de overheid in de lidstaten Voor een volledig overzicht van de toepassing van de richtlijnen is informatie van de uitvoerenden van de Richtlijnen 90/364, 90/365 en 93/96, namelijk de betrokken instanties in de lidstaten, noodzakelijk. Daarom heeft de Commissie de lidstaten een vragenlijst toegestuurd waarin om allerlei gegevens over de toepassing van de richtlijnen werd verzocht. Hieronder worden de belangrijkste rubrieken uit de vragenlijst vermeld, met een korte samenvatting van de antwoorden van de lidstaten. Griekenland, Ierland en Luxemburg hebben niet op de vragenlijst gereageerd. 3. 2. 1. De bestaansmiddelen van gepensioneerden en niet-werkenden: - Welke categorieën eigen bestaansmiddelen worden door de bevoegde instanties in aanmerking genomen: verhuur? auteursrechten? overige? Heeft de herkomst van de bestaansmiddelen (lidstaat van verblijf, lidstaat van herkomst, andere lidstaat, niet-lidstaat) invloed op het al dan niet in aanmerking nemen? inkomsten uit inkomsten kapitaal? uit Uit een analyse van de antwoorden blijkt dat vrijwel alle lidstaten alle soorten bestaansmiddelen in aanmerking nemen en dat de herkomst niet van belang is wanneer 38 Waarnaar in artikel 2, lid 2, van Richtlijn 90/364 wordt verwezen. 19 wordt vastgesteld of de bestaansmiddelen toereikend zijn. Voor diverse lidstaten is doorslaggevend of de betrokkene werkelijk vrij over de bestaansmiddelen kan beschikken. - Welke andere bestaansmiddelen dan die waarin de betrokkene zelf voorziet, worden in aanmerking genomen: financiële ondersteuning van de ouders? financiële bijdrage van de ongehuwd samenwonende partner? financiële ondersteuning van derden? overige? De lidstaten geven hierop uiteenlopende antwoorden. België neemt deze bestaansmiddelen in het kader van Richtlijn 90/364 niet in aanmerking. Zweden hanteert hetzelfde uitgangspunt en neemt de ouderlijke bijdrage alleen in aanmerking wanneer die wordt gestort op een rekening waarover de betrokkene vrij kan beschikken. Spanje houdt alleen rekening met de ouderlijke bijdrage. Nederland beschouwt de bijdragen van een ongehuwd samenwonende partner niet als voldoende bestaansmiddelen. De lidstaten verlangen uiteenlopende bescheiden voor de in aanmerking te nemen bestaansmiddelen van ouders of derden. - Houden de bevoegde instanties bij de beoordeling van de bestaansmiddelen rekening met elementen die geen bestaansmiddelen in de ware zin van het woord zijn (bijv. woning in eigendom of gratis ter beschikking), maar die voor de betrokkene wel materieel bijdragen aan de voorziening in zijn levensonderhoud? Zo ja, hoe? Finland, Frankrijk, Oostenrijk, Portugal, het Verenigd Koninkrijk, Zweden en tot op zekere hoogte Denemarken houden bij de beoordeling van de bestaansmiddelen rekening met een woning die eigendom van de betrokkene is of die hem vrij ter beschikking staat. Spanje neemt de elementen uit de vragenlijst niet in aanmerking. 3. 2. 2. De bestaansmiddelen van studenten: Hoe vaak is sinds de inwerkingtreding van de omzettingsmaatregelen van de Richtlijnen 90/366-93/96 een student ten laste van de gemeenschap gekomen en welke maatregelen zijn er toen genomen? Geen enkele lidstaat heeft hierover gegevens verstrekt. 3. 2. 3. De kosten van de verlenging van de verblijfskaart van studenten: Welk bedrag wordt voor de afgifte van de verblijfskaart in rekening gebracht? Wordt dit bedrag bij elke verlenging opnieuw gevraagd? Denemarken, Duitsland, Frankrijk, Italië en het Verenigd Koninkrijk geven de verblijfskaart gratis af. Van de overige lidstaten berekenen sommige voor de verlenging hetzelfde bedrag als voor de eerste afgifte (België, Finland, Portugal, Spanje). Oostenrijk hanteert bij de verlenging een iets lager tarief en Nederland brengt alleen de eerste afgifte in rekening. 20 4. Conclusies: Bij de tot dusverre gemaakte opmerkingen over de toepassing van de richtlijnen mag niet uit het oog worden verloren hoe enorm groot de groep studenten, gepensioneerden en niet-werkenden is die van het vrij verkeer kunnen profiteren. Ook al konden de meeste lidstaten hier geen statistische gegevens over verstrekken, het gaat om een reëel fenomeen dat, zij het niet volledig, aan de hand van een aantal indicatoren benaderd kan worden. Op basis van de ervaringen van zowel de burgers als de betrokken instanties met de concrete toepassing van de Richtlijnen 90/364, 90/365 en 90/366-93/96 trekt de Commissie met het oog op de bevordering van het vrije verkeer van studenten, gepensioneerden en niet-werkenden de volgende conclusies. 4. 1. Betere voorlichting voor de burgers: Uit klachten die de Commissie heeft ontvangen, blijkt dat de burgers onvoldoende over de precieze omvang van hun rechten op het gebied van het vrije verkeer zijn voorgelicht. Dit gebrek aan kennis kan twee gevolgen hebben: de burgers zijn niet op de hoogte van hun rechten, of ze zijn er juist van overtuigd bepaalde rechten te hebben die echter in werkelijkheid minder verstrekkend zijn of zelfs helemaal niet bestaan. De kwaliteit van de informatie is, onder meer, bepalend voor het goed functioneren van de interne markt op het gebied van het vrij verkeer van personen. De Commissie is zich bewust van haar taak in dit opzicht en heeft in het verleden al initiatieven genomen. In het kader van het initiatief "Europa binnen bereik" ("Burgers van Europa"), dat in november 1996 in samenwerking met het Europees Parlement is opgestart om de burgers te wijzen op hun rechten in Europa en met name binnen de interne markt, heeft de Commissie de gids "Wonen in een andere lidstaat van de Europese Unie" samengesteld, dat die burgers een overzicht biedt van hun rechten op het gebied van het verblijf. Informatie over het verblijfsrecht van studenten is ook te vinden in de gids "Studie en onderzoek in een ander land van de EU". Naast deze gidsen heeft de Commissie in samenwerking met de lidstaten over ieder land een informatieblad opgesteld. Deze op ruime schaal verspreide gidsen en informatiebladen39 moeten remedie bieden aan de onwetendheid van de burgers. Zo wordt op elk informatieblad het minimumbedrag aan bestaansmiddelen aangegeven dat in de betrokken lidstaat wordt verlangd40. In het kader van de informatiecampagne heeft de Commissie een Wegwij zerdienst ingesteld waar burgers zich tot deskundigen kunnen richten met vragen over hun rechten, met name op het gebied van het verblijfsrecht. 41 Een op de vijf personen die deze dienst hebben benaderd, had een vraag over het verblijfsrecht en praktische problemen met nationale instanties. Tijdens de Europese Raad in Cardiff is als vervolg op het initiatief "Europa binnen bereik" een nieuw programma van start gegaan om te komen tot een permanent 39 De informatiebladen, in de 11 officiële talen van de Unie, zijn gratis verkrijgbaar via een gratis telefoonnummer in iedere lidstaat. Zij zijn ook op Internet beschikbaar (http://europa. eu. int/citizens). 40 Zie hierboven, punt 3. 1. 41 Via Internet en gratis telefoonnummers, zie voetnoot 39 hierboven. 21 instrument voor een dialoog met de burgers en de ondernemingen, waarin alle kennis en ervaring uit het initiatief "Europa binnen bereik" is geïntegreerd. Het is de bedoeling informatie over uit de interne markt voortvloeiende rechten rechtstreeks en eenvoudig toegankelijk te maken en tegelijkertijd iedereen de gelegenheid te bieden om vragen te stellen en ervaringen en suggesties door te geven. Afgezien van de specifieke informatiecampagnes moeten er andere werkwijzen worden overwogen. Zo bereiken de antwoorden van de Commissie op vragen van het Parlement nauwelijks het grote publiek, ook al verschijnen ze in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Overwogen kan worden de antwoorden op deze vragen snel onder de betrokkenen (lidstaten, verenigingen, enz. ) te verspreiden. 4. 2. Streng blijven toezien op de naleving van het bestaande communautaire recht: Na afloop van de inbreukprocedures wegens onjuiste omzetting van de richtlijnen houdt de Commissie de praktische uitvoering door de instanties nauwlettend in de gaten en start zo nodig een nieuwe inbreukprocedure. Op het ogenblik onderzoeken de diensten van de Commissie bijvoorbeeld nauwgezet allerlei praktijken in verband met de vereiste bescheiden omtrent de bestaansmiddelen42 alsmede een reeks klachten van studenten waaruit blijkt dat zij in de praktijk geen verklaring omtrent hun bestaansmiddelen mogen afleggen hoewel deze mogelijkheid in de nationale wetgeving uitdrukkelijk wordt geboden43. De Commissie zet dit toezicht in de toekomst voort, zodat het communautaire recht niet alleen op het niveau van de wet- en regelgeving wordt nageleefd maar ook in de dagelijkse administratieve praktijk waar de burgers mee te maken hebben. Afgezien van de procedures en formaliteiten rond het verblijf in enge zin, zal de Commissie erop toezien dat het burgerschap van de Unie44 ten aanzien van studenten, gepensioneerden en andere niet-actieven volledig wordt gerespecteerd. In dat verband zij erop gewezen dat artikel 6 van het Verdrag, dat discriminatie op grond van nationaliteit verbiedt, op deze categorieën personen van toepassing is, uiteraard met inachtneming van de in desbetreffende richtlijnen bepaalde voorwaarden betreffende ziektekostenverzekering en bestaansmiddelen. 4. 3. Het communautaire recht op het gebied van het vrij verkeer van personen duidelijker formuleren en ordenen rond het begrip 'burgerschap': Door de uitbreiding van het bestaande afgeleide recht met drie richtlijnen die op nieuwe categorieën personen van toepassing zijn, is het aantal instrumenten op het gebied van het vrije verkeer flink toegenomen. Dit heeft zowel voor de burger als voor de overheid tot meer onduidelijkheden over het communautaire recht geleid. 42 Zie hierboven punt 3. 1. 43 In bepaalde gevallen is die mogelijkheid overigens in de nationale wetgeving ingevoerd na aanleiding van een door de Commissie aangespannen inbreukprocedure. 44 Zie voetnoot 12. 22 De Commissie heeft reeds opgemerkt45 dat de sterke toename van het aantal instrumenten, nog afgezien van de praktische problemen, opnieuw moet worden bekeken in het licht van de invoering van artikel 8A van het EG-Verdrag over het burgerschap van de Unie. Dit zou moeten leiden tot een "herziening van de rechten van vrij verkeer en verblijf in het kader van de regels met betrekking tot het burgerschap"46. Bij deze herziening, waarvoor ook het Europees Parlement zich heeft uitgesproken47, moeten ook inhoudelijke wijzigingen worden aangebracht. Hieronder worden enkele van deze wijzigingen betreffende de drie bedoelde richtlijnen aangegeven. 4. 4. Overwegingen ten aanzien van inhoudelijke wijzigingen van het bestaande recht: - De bestaansmiddelen van gepensioneerden en andere niet-werkenden: De voorwaarde betreffende de bestaansmiddelen in de Richtlijnen 90/364 en 90/365 leidt in de praktijk tot een controle vooraf (eisen met betrekking tot allerlei bescheiden) die in veel gevallen onevenredig lijkt, met name gezien het in artikel 2, lid 1, bedoelde herbekrachtigingsmechanisme en het in artikel 3 duidelijk gelegde verband tussen de voortzetting van het verblijfsrecht en de blijvende voorwaarden betreffende bestaansmiddelen en ziektekostenverzekering. Deze controle vooraf kan in bepaalde gevallen zelfs in strijd zijn met de bescherming van de persoonlijke levenssfeer. Overigens blijkt uit het onderzoek van de Commissie dat diverse lidstaten problemen hebben bij de beoordeling van de toereikendheid van de bestaansmiddelen. Rekening houdend met al deze feiten wil de Commissie onderzoeken of het voor studenten bestaande systeem met een verklaring omtrent de bestaansmiddelen niet tot gepensioneerden en niet-werkenden48 kan worden uitgebreid. - De verblijfskaart voor gepensioneerden en niet-werkenden: In de praktijk blijken veel gepensioneerden (en in mindere mate ook andere niet- werkenden) afwisselend in hun land van oorsprong en in een andere lidstaat te wonen. Op grond van het communautaire recht49 hebben periodes van afwezigheid in het gastland van meer dat zes maanden gevolgen voor de geldigheid van de verblijfskaart. In het licht van de problemen van met name gepensioneerden en niet-werkenden zal de Commissie de gevolgen van afwezigheid voor de geldigheid van de verblijfskaart opnieuw onderzoeken. 45 Mededeling van de Commissie aan het Europees Parlement en de Raad over de follow-up van de aanbevelingen van de Groep op hoog niveau inzake het vrije verkeer van personen, 1. 7. 1998, COM(1998) 403 def. 46 Zie bovengenoemde mededeling, blz. 2. 47 Zie punten 3 en 4 van de Resolutie van 2. 7. 98 over het Tweede verslag van de Commissie over het burgerschap van de Unie. 48 In het verslag van de Groep op hoog niveau inzake het vrije verkeer van personen (Verslag-Veil), op 18. 3. 1997 aangeboden aan de Commissie, wordt deze oplossing voorgesteld (blz. 26, punt d). 49 Zie punt 1. 1. 23 - De kosten van de verblijfskaart voor studenten: Op grond van Richtlijn 93/96 in de huidige formulering is het mogelijk dat een student uit een lidstaat die zijn hele universitaire studie in een andere lidstaat volgt bij iedere jaarlijkse verlenging van zijn verblijfskaart evenveel moet betalen als bij de eerste afgifte. Anderzijds kan het gebeuren dat een student die slechts korte tijd, maar langer dan drie maanden, in een andere lidstaat verblijft en daarom een verblijfskaart moet aanvragen evenveel moet betalen als iemand die een kaart voor vijfjaar nodig heeft. De Commissie is zich ervan bewust dat de mobiliteit van studenten afhankelijk is van de kosten die zij moeten maken en zal onderzoeken of kan worden voorgesteld dat de eerste afgifte en de verlengingen van de verblijfskaart voor studenten gratis worden. - Het toepassingsbereik van Richtlijn 93/96: Door de huidige formulering van artikel 1, waarin sprake is van erkende instellingen, is de richtlijn niet van toepassing op degenen die buiten een erkende instelling in opleiding zijn. De Commissie wil voorkomen dat de mobiliteit van personen in opleiding wordt belemmerd door hindernissen in verband met het verblijfsrecht en zal onderzoeken of er duidelijkheid kan worden geschapen over het toepassingsgebied van het verblijfsrecht voor studenten, waarbij bijzondere aandacht zal worden geschonken aan de administratieve problemen die stagiaires en deelnemers aan vrijwilligersprojecten ondervinden. 24 NATIONALE OMZETTINGSMAATREGELEN VAN DE RICHTLIJNEN 90/364, 90/365 EN Bijlage 1 Lidstaat België 90/366-93/96 Omzettingsmaatregelen Omzetting van de Richtlijnen 90/364 en 90/365: - Arrêté royal du 7 décembre 1992 modifiant la loi du 15 décembre 1980 sur Paccès au territoire, Ie séjour, 1'établissement et 1'éloignement des étrangers, Moniteur beige du 22. 1. 1993, p. 1052; - Koninklijk besluit van 7 december 1992 tot wijziging van de wet van 15 december 1980 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen, Belgisch Staatsblad 22. 1. 1993, blz. 1052. - Arrêté royal du 22 décembre 1992 modifiant 1'Arrêté royal du 8 octobre 1981 sur 1'accès au territoire, Ie séjour, 1'établissement et 1'éloignement des étrangers, Moniteur beige du 22. 1. 1993, s. 1053; - Koninklijk besluit van 22 december 1992 tot wijziging van het Koninklijk besluit van 8 oktober 1981 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen, Belgisch Staatsblad 22. 1. 1993, blz. 1053. Omzetting van Richtlijn 93/96: - Arrêté royal du 22 février 1995 modifiant la loi du 15 décembre 1980 sur 1'accès au territoire, Ie séjour, 1'établissement et 1'éloignement des étrangers, Moniteur beige du 15. 3. 1995, p. 5784; - Koninklijk besluit van 22 februari 1995 tot wijziging van de wet van 15 december 1980 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen, Belgisch Staatsblad 15. 3. 1995, blz. 5784; - Arrêté royal du 22 février 1995 modifiant 1'Arrêté royal du 8 octobre 1981 sur 1'accès au territoire, Ie séjour, 1'établissement et 1'éloignement des étrangers, Moniteur beige du 15. 3. 1995, p. 5784; - Koninklijk besluit van 22 februari 1995 tot wijziging van het Koninklijk besluit van 8 oktober 1981 betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen, Belgisch Staatsblad 15. 3. 1995, blz. 5785. Denemarken - Justitsministeriets bekendtgorelse nr. 575 af 26. Juni 1992; - Indenrigsministeriets bekendtgorelse nr. 761 af 22. August 1994; - Indenrigsministeriets bekendtgorelse nr. 684 af 12. Juli 1996 (*). Duitsland - Verordnung vom 17/07/1997 über die allgemeine Freizügigkeit von Staatsangehörigen der Mitgliedstaaten der Europaischen Union (Freizügigkeitsverordnung/EG - FreizügV/EG), Bundesgesetzblatt Teil I vom 22/07/1997 Seite 1810. 25 Griekenland Spanje Ierland Italië ÏIposöpiKÓ 8tdxayua 278/92, Eico8o<; Kat Siauovf| ornv EAAd8a U7tr|KÓ(J0v Kpaxév ueXxóv XÏ\<; EOK, JIOU 8ev é%ovv xo Sucaicöua auxó Pdaei dXXaw Siaxd^scov xou KOIVOXIKOIJ 8IKCUOU f| c7iou8d£ot)v f) éxouv 7iauaEi xr|v EKayyek[iaxiKï\ zovq SpacxripiÓTrixa coc; utaGcoxoi f| jar| uicGoxot spyatpuevoi, as cruuuópqxDcm 7tpoq xtc; 08nYiec; xou SD^POUXIOU EupcojcdiKobv Koivoxrixcov v^'apiGn. 90/364/EOK, 90/366/EOK Kat 90/365/EOK (OEK A' 144 rr\q 28r\q Avyovoxov 1992, ceX. 5). - Real Decreto 766/92. de 26 de junio. sobre entrada v permanencia en Espana de nacionales de Estados miembros de las Comunidades Europeas, BOENum. 156, 30. 6. 1992, Pagina 22275; - Real Decreto numero 737/95 de 05/05/1995, por el que se modifica el Real Decreto 766/92, de 26 de junio, sobre entrada y permanencia en Espana de nacionales de Estados miembros de las Comunidades Europeas, Boletin Oficial del Estado numero 133 de 05/06/1995 Pagina 16547 (Marginal 13536) (*). - European Communities (Right of Residence for Non-Economically Active Persons) Reeulations 1993. S. I. 109 of 1993; - European Communities (Right of Residence for Non-Economically Active Persons) Reeulations 1997. S. I. 57 of 1997 (*). - Legge 19 febbraio 1992. n. 142. Disposizioni per 1'adempimento di obblighi derivanti dall'appartenenza dell'Italia alle Comunita europee (legge comunitaria per il 1991); - Decreto legislativo 26 novembre 1992. n. 470. Attuazione delle direttive 90/364/CEE, 90/365/CEE e 90/366/CEE in materia di diritto di soggiorno dei cittadini comunitari, dei lavorati salariati e non salariati che hanno cessato la propria attivita professionale e degli studenti, Gazzetta Ufficiale n. 286, 4 Dicembre 1992, Pag. 12; - Legge 24 aprile 1998, n. 128, Disposizioni per 1'adempimento di obblighi derivanti dall'appartenenza dell'Italia alle Comunita europee (Legge comunitaria per 1995-1997), Gazzetta Ufficiale n. 104, 7 maggio 1998. Luxemburg - Reglement grand-ducal du 12 février 1993 portant modification du reglement grand-ducal modifié du 28 mars 1972 relatif aux conditions d'entrée et de séjour de certaines catégories d'étrangers faisant 1'objet de conventions internationales, Mémorial Grand-Ducal A Numero 21 du 24 mars 1993, blz. 382; - Reglement grand-ducal du 03 juin 1996 portant modification du reglement grand-ducal du 28 mars 1972 relatif aux conditions d'entrée et de séjour de certaines catégories d'étrangers faisant 1'objet de conventions internationales, Mémorial Grand-Ducal A Numero 39 du 14 juin 1996 Page 1268 (*). 26 Nederland Oostenrijk Frankrijk Portugal - Besluit van 23/06/1992 tot wijziging van het vreemdelingenbesluit, Staatsblad nummer 329 van 29/06/1992; - Besluit van 30/12/1993 houdende wijziging van de vreemdelingenwet, Staatsblad nummer 8 van 06/01/1994; - Besluit van 07/07/1994. houdende wijziging van het Vreemdelingenbesluit (gewijzigde indiening aanvragen om toelating als vluchteling), Staatsblad nummer 526 van 19/07/1994. - Bundesgesetz über die Einreise und den Aufenthalt von Fremden (Fremdengesetz - FrG), Bundesgesetzblatt fiïr die Republik Österreich, Nr. 286/1992; - Fremdengesetz 1992, Bundesgesetzblatt ftir die Republik Österreich, Nr. 838/1992; - Fremdengesetz 1997, Bundesgesetzblatt fur die Republik Österreich, Nr. 75/1997; - Décret n° 94-211 du 11 mars 1994 réglementant les conditions d'entrée et de séjour en France des ressortissants des Etats membres de la Communauté européenne bénéficiaires de la libre circulation des personnes, J. O. van 13 maart 1994, p. 3989; - Arrêté du 6 avril 1995 fixant les modalités d'application du décret n° 94- 211 du 11 mars 1994 transposant les directives du Conseil des Communautés européennes des 28 juin 1990 et 29 octobre 1993 relatives au droit de séjour en France, J. O. du 15 avril 1995, p. 5993; - Décret n° 98-864 du 23 septembre 1998 modifiant Ie décret n° 94-211 du 11 mars 1994 réglementant les conditions d'entrée et de séjour en France des ressortissants des Etats membres de la Communauté européenne bénéficiaires de la libre circulation des personnes, J. O. du 27 septembre 1998, p. 14743 (*). - Decreto-Lei n. ° 60/93 de 3 de Marco. Diario da Repüblica I Série A N° 52 de 03/03/1993 Pagina 943; - Lei n° 8/98 de 13 de Fevereiro, que concede ao Governo autorizacao para alterar o regime legal de entrada, permanência, saida e expulsao de estrangeiros do território nacional, Diario da Repüblica I Série AN° 37 de 13. 2. 1998 Pagina 570 (**); - Decreto-Lei n° 250/98 de 11 de Agosto. Diario da Repüblica I Série A N° 184 de 11. 8. 1998 Pagina 3891 (*). 27 Finland - Ulkomaalaislaki/Utlanningslagen (378/91) 22/02/1991; - Laki ulkomaalaislain muuttamisesta/Lag om andring av utlanningslagen (640/93) 28/06/1993; - Asetus ulkomaalaislain muuttamisesta annetun lain voimaanpanosta/Förordning om ikrafttradande av lagen om andring av utlanningslagen (1393/93) 22/12/1993; - Ulkomaalaisasetus/Utlanningsfórordningen (142/94) 18/2/1994 - Sisaasiainministeriön maarays/Inrikesministeriets foreskrift 30. 12. 1993 Dno. 8/010/93 (*); - Sisaasiainministeriön ohje/Inrikesministeriets foreskrift 18. 5. 1994 Dno. 10/010/94 (*). Zweden Verenigd Koninkrijk - Utlanningslagen (1989:529); - Lagen (1992:1165) om andring i utlanningslagen (1989:547); - Utlanningsförordningen (1989:547). De viktigaste andringarna: SFS 1992:1166, 1993:1369 och 1994:1698; - Förordning (1998:153) om andring i utlanningsförordningen (1989:547) (*)• - The Immigration (European Economie Area) Order 1994. S. I. 1994/1895; - The Immigration (European Economie Areal Amendment Order 1997, S. I. 1997/2981 (*). (*) Wijziging van de omzettingsmaatregel naar aanleiding van de door de Commissie aangespannen inbreukprocedure. (**) Wet waarbij de regering de bevoegdheid krijgt de vreemdelingenwetgeving te wijzigen. 28 <s 4) W> « W NO ON CO ON e v IT3 NO JO i» O £=* 5 •* TJ ^ g Q o o *• ON p n k e u n e j r i -o s B J3 — o •SS B *> « "O • B 'S « X! ^ 85 W> *•* B +•> <** •ö 'S. 2 N £ s w o o tg • •4 3 • " •> B O t« B V on <U g i g n a h n a A j i b t k a a m e g f o H t e h +-> O O, <a 00 n e n e d e r t e M +-> O O. <u C/3 d e e l k m o ï s e i v d a e d n e l l u v n a A 1 g n i n a m n a a c 1 i cd ts -o 00 ON NO oo ON NO VO ON ö t g e o v ( 7 9. 1 e c o r p e d i e b ) n e m a s s e r u d oo ON ON NO' ) 6 9 / 3 9 ( 6 9 3. ) 5 6 3 , 4 6 3 / 0 9 ) 6 9 / 3 9 9 9. 1 8 9. 5 , 6 9 / 3 9. l R (. l R (. l R ( 00 ON ON' ON Ö in ON C-' m ON r-' 5 9. 9 6 9. 2 7 9. 8 c <ü a c J2 "3 Q O O Ö 4) P O- on 'S 00 ON oo ON CS NO ON ON CS t- ON NO' VO ON oo ON CS CS oo ON CS 00 ON NO NO ON i n' NO ON m' ON CS n e t s o k e t k e i z g n i r e k e z r e v in ON in ON ON ON Ö NO ON ö »n ON in ON Ö r—1 »n ON NO in ON Ë? 3 1 3 T3 •a s -o N J t—1 k j i r k n i n o K d g i n e r e V e cd -o "S. :2 'S -o •a 5 "3 00 o ca T3 ^JH U Tt 'g 6 o u •o ei > J3 <l> M > crt Ö O z m d9 ISSN 0254-1513 COM(99) 127 def. DOCUMENTEN NL 06 16 11 17 Catalogusnummer : CB-CO-99-127-NL-C Bureau voor officiële publikaties der Europese Gemeenschappen L-2985 Luxemburg 3o


title: 1999/236/CE: Decisão da Comissão de 17 de Março de 1999 que altera a Decisão 79/542/CEE do Conselho e as Decisões 92/160/CEE e 93/197/CEE no que diz respeito às condições sanitárias relativas à importação para a Comunidade de cavalos registados de certas zonas do Quirguizistão [notificada com o número C(1999) 609] (Texto relevante para efeitos do EEE)

eurovoc_concepts:
Kyrgyzstan
equidae
health certificate
health control
import

formats: html pdf print

text: 31. 3. 1999 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias L 87/13 II (Actos cuja publica(cid:135)(cid:209)o n(cid:209)o (cid:130) uma condi(cid:135)(cid:209)o da sua aplicabilidade) COMISS(cid:212)O DECIS(cid:212)O DA COMISS(cid:212)O de 17 de Mar(cid:135)o de 1999 que altera a Decis(cid:209)o 79/542/CEE do Conselho e as Decis(cid:210)es 92/160/CEE e 93/ /197/CEE no que diz respeito (cid:133)s condi(cid:135)(cid:210)es sanit(cid:145)rias relativas (cid:133) importa(cid:135)(cid:209)o para a Comunidade de cavalos registados de certas zonas do Quirguizist(cid:209)o [notificada com o n(cid:156)mero C(1999) 609] (Texto relevante para efeitos do EEE) (1999/236/CE) A COMISS(cid:212)O DAS COMUNIDADES EUROPEIAS, Tendo em conta o Tratado que institui a Comunidade Europeia, Tendo em conta a Directiva 90/426/CEE do Conselho, de 26 de Junho de 1990, relativa (cid:133)s condi(cid:135)(cid:210)es de pol(cid:146)cia sanit(cid:145)ria que regem a circula(cid:135)(cid:209)o de equ(cid:146)deos e as importa- (cid:135)(cid:210)es de equ(cid:146)deos provenientes de pa(cid:146)ses terceiros (1), com a (cid:156)ltima redac(cid:135)(cid:209)o que lhe foi dada pelo Acto de Ades(cid:209)o da (cid:214)ustria, da Finl(cid:131)ndia e da Su(cid:130)cia, e, nomeadamente, os seus artigos 12º, 13º, 15º e 16º e a al(cid:146)nea ii) do seu artigo 19º, (1) (2) (3) Considerando que, pela Decis(cid:209)o 79/542/CEE do Conselho (2), com a (cid:156)ltima redac(cid:135)(cid:209)o que lhe foi dada pela Decis(cid:209)o 1999/227/CE (3), foi estabelecida uma lista de pa(cid:146)ses terceiros dos quais os Estados- -membros autorizam a importa(cid:135)(cid:209)o de bovinos, su(cid:146)nos, equ(cid:146)deos, ovinos e caprinos e carne fresca e produtos (cid:133) base de carne; Considerando que, pela Decis(cid:209)o 92/160/CEE (4), com a (cid:156)ltima redac(cid:135)(cid:209)o que lhe foi dada pela Decis(cid:209)o 1999/228/CE, a Comiss(cid:209)o estabeleceu a regionaliza(cid:135)(cid:209)o de certos pa(cid:146)ses terceiros para a importa(cid:135)(cid:209)o de equ(cid:146)deos; Considerando que as condi(cid:135)(cid:210)es sanit(cid:145)rias e a certi- fica(cid:135)(cid:209)o veterin(cid:145)ria a que est(cid:209)o sujeitas as importa- (cid:135)(cid:210)es de equ(cid:146)deos registados foram estabelecidos pela Decis(cid:209)o 93/197/CEE da Comiss(cid:209)o (5), com a (1) JO L 224 de 18. 8. 1990, p. 42. (2) JO L 146 de 14. 6. 1979, p. 15. (3) JO L 83 de 27. 3. 1999, p. 77. (4) JO L 71 de 18. 3. 1992, p. 27. (5) JO L 86 de 6. 4. 1993, p. 16. (4) (5) (6) (7) (cid:156)ltima redac(cid:135)(cid:209)o que lhe foi dada pela Decis(cid:209)o 1999/227/CE; Considerando que, na sequ(cid:136)ncia de uma miss(cid:209)o de inspec(cid:135)(cid:209)o veterin(cid:145)ria da Comiss(cid:209)o ao Quirguizist(cid:209)o, se concluiu que a situa(cid:135)(cid:209)o sanit(cid:145)ria relativa aos equ(cid:146)deos parece estar sob o controlo satisfat(cid:155)rio dos servi(cid:135)os veterin(cid:145)rios; Considerando que as autoridades veterin(cid:145)rias do Quirguizist(cid:209)o se comprometeram, por escrito, a notificar num prazo de 24 horas, por telec(cid:155)pia, telegrama ou telex, a Comiss(cid:209)o e os Estados- -membros da confirma(cid:135)(cid:209)o de qualquer das doen(cid:135)as infecciosas ou contagiosas dos equ(cid:146)deos mencio- nadas no anexo A da Directiva 90/426/CEE, da notifica(cid:135)(cid:209)o obrigat(cid:155)ria no pa(cid:146)s, e, em devido tempo, de qualquer altera(cid:135)(cid:209)o da pol(cid:146)tica de vacina(cid:135)(cid:209)o ou de importa(cid:135)(cid:209)o relativamente aos equ(cid:146)deos; Considerando que, no Quirguizist(cid:209)o, s(cid:209)o efectuados anualmente testes de pesquisa do mormo nos equ(cid:146)- deos e que n(cid:209)o s(cid:209)o comunicados resultados posi- tivos h(cid:145) pelo menos seis meses; que a peste equina africana, a encefalomielite venezuelana dos equ(cid:146)- deos e a estomatite vesiculosa nunca ocorreram no Quirguizist(cid:209)o; Considerando que o controlo da arterite viral dos equ(cid:146)deos est(cid:145) apenas no seu in(cid:146)cio e que o estatuto do pa(cid:146)s relativamente a essa doen(cid:135)a n(cid:209)o pode ser definitivamente estabelecido; que, portanto, os equ(cid:146)deos machos n(cid:209)o castrados com mais de 180 L 87/14 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias 31. 3. 1999 (8) (9) dias de idade destinados (cid:133) improta(cid:135)(cid:209)o para a Comunidade devem ser submetidos a testes labora- toriais para a pesquisa dessa doen(cid:135)a; Considerando que a tripanossom(cid:146)ase foi comuni- cada em certas zonas do Quirguizist(cid:209)o, embora a regi(cid:209)o de Issyk-Kul esteja, no entanto, indemne de tripanossom(cid:146)ase h(cid:145) pelo menos seis meses e tenham sido recebidas garantias oficiais de que a entrada, nessa regi(cid:209)o, de equ(cid:146)deos provenientes do resto do pa(cid:146)s se encontra sob controlo veterin(cid:145)rio oficial; Considerando que, atendendo (cid:133) situa(cid:135)(cid:209)o sanit(cid:145)ria dos equ(cid:146)deos em certas partes de Quirguizist(cid:209)o, se conclui ser adequado proceder (cid:133) regionaliza(cid:135)(cid:209)o do pa(cid:146)s, de modo a permitir a importa(cid:135)(cid:209)o para a Comunidade de cavalos registados apenas a partir de zonas do territ(cid:155)rio do Quirguizist(cid:209)o indemnes das doen(cid:135)as em quest(cid:209)o; (10) Considerando que as condi(cid:135)(cid:210)es sanit(cid:145)rias e a certi- fica(cid:135)(cid:209)o veterin(cid:145)ria devem ser adoptadas consoante a situa(cid:135)(cid:209)o sanit(cid:145)ria do pa(cid:146)s terceiro em causa; que o presente caso apenas diz respeito aos cavalos regis- tados; (11) Considerando que a Decis(cid:209)o 79/542/CEE e as Decis(cid:210)es 92/160/CEE e 93/197/CEE devem ser alteradas consequentemente; (12) Considerando que as medidas previstas na presente decis(cid:209)o est(cid:209)o em conformidade com o parecer do Comit(cid:130) Veterin(cid:145)rio Permanente, ADOPTOU A PRESENTE DECIS(cid:212)O: Artigo 1º Na coluna especial para os cavalos registados da parte 2 do anexo da Decis(cid:209)o 79/542/CEE, (cid:130) inserida a seguinte linha, por ordem alfab(cid:130)tica do c(cid:155)digo ISO relativo ao pa(cid:146)s: «KG Quirguizist(cid:209)o (cid:253) (1)» Artigo 2º O anexo da Decis(cid:209)o 92/160/CEE (cid:130) alterado do seguinte modo: 1. (cid:144) aditado o seguinte: «Quirguizist(cid:209)o (4) Regi(cid:209)o de Issyk-Kul. ». 2. (cid:144) aditada a seguinte nota de p(cid:130)-de-p(cid:145)gina: «(4) S(cid:155) s(cid:209)o autorizadas importa(cid:135)(cid:210)es permanentes para a Comunidade de cavalos registados. ». Artigo 3º A Decis(cid:209)o 93/197/CEE (cid:130) alterada do seguinte modo: 1. (cid:211) lista de pa(cid:146)ses terceiros do grupo B do anexo I (cid:130) aditado, por ordem alfab(cid:130)tica do c(cid:155)digo ISO dos pa(cid:146)ses, «Quirguizist(cid:209)o (1) (2) (KG)». 2. A t(cid:146)tulo do certificado sanit(cid:145)rio do grupo B do anexo II passa a ter a seguinte redac(cid:135)(cid:209)o: «B — CERTIFICADO SANIT(cid:214)RIO para a importa(cid:135)(cid:209)o no territ(cid:155)rio da Comunidade de equ(cid:146)deos registados do Quirguizist(cid:209)o (1) (2) e de equ(cid:146)- deos registados e equ(cid:146)deos de cria(cid:135)(cid:209)o e de rendimento B(cid:155)snia-Herzegovina, Austr(cid:145)lia, provenientes Bulg(cid:145)ria, Bielorr(cid:156)ssia, Chipre, Rep(cid:156)blica Checa, Est(cid:155)nia, Cro(cid:145)cia, Hungria, Litu(cid:131)nia, Let(cid:155)nia, antiga Rep(cid:156)blica Jusgoslava da Maced(cid:155)nia, Nova Zel(cid:131)ndia, Pol(cid:155)nia, Rom(cid:130)nia, R(cid:156)ssia (1), Rep(cid:156)blica Eslovaca, Eslo- v(cid:130)nia, Ucr(cid:131)nia, Rep(cid:156)blica Federativa da Jugosl(cid:145)via». da Artigo 4º Os Estados-membros s(cid:209)o os destinat(cid:145)rios da presente decis(cid:209)o. Feito em Bruxelas, em 17 de Mar(cid:135)o de 1999. Pela Comiss(cid:209)o Franz FISCHLER Membro da Comiss(cid:209)o


title: Kommissionens förordning (EG) nr 581/1999 av den 17 mars 1999 om transport av griskött till Ryssland

eurovoc_concepts:
Russia
award of contract
carriage of goods
pigmeat
supply

formats: pdf print

text: L 72/20 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 18. 3. 1999 KOMMISSIONENS F(cid:153)RORDNING (EG) nr 581/1999 av den 17 mars 1999 om transport av grisk(cid:148)tt till Ryssland EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR ANTAGIT DENNA F(cid:153)RORDNING (EG) nr 111/1999 och i enlighet med best(cid:132)mmelserna i den f(cid:148)rordningen och den h(cid:132)r f(cid:148)rordningen. med beaktande av F(cid:148)rdraget om uppr(cid:132)ttandet av Euro- peiska gemenskapen, med beaktande av r(cid:134)dets f(cid:148)rordning (EG) nr 2802/98 av den 17 december 1998 om ett program f(cid:148)r leverans av s(cid:132)rskilt jordbruksprodukter artikel 4. 2 i denna, och till Ryska federationen (1), av f(cid:148)ljande sk(cid:132)l: I kommissionens f(cid:148)rordning (EG) nr 111/1999 (2) fastst(cid:132)lls till(cid:132)mpningsf(cid:148)reskrifter f(cid:148)r f(cid:148)rordning (EG) nr 2802/98. Genom kommissionens f(cid:148)rordning (EG) nr 190/1999 (3), senast (cid:132)ndrad genom f(cid:148)rordning (EG) nr 439/1999 (4), f(cid:148)rsta anbudsf(cid:148)rfarande f(cid:148)r tilldelning av inleddes ett kontrakt till gemenskapens anbudsf(cid:148)rfarande b(cid:148)r inledas f(cid:148)r tilldelning av kontrakt f(cid:148)r leverans av gris- k(cid:148)ttet fr(cid:134)n gemenskapens lager till Ryska federationen. flertal partier grisk(cid:148)tt f(cid:148)r leverans av ett lager. Ett nytt Leveransen, som omfattar 8 000 ton, b(cid:148)r f(cid:148)rdelas p(cid:134) tv(cid:134) olika etapper. S(cid:132)rskilda villkor b(cid:148)r uppr(cid:132)ttas f(cid:148)r genomf(cid:148)randet av denna leverans, som ett komplement till best(cid:132)mmelserna i f(cid:148)rordning (EG) nr 111/1999, och villkoren b(cid:148)r omedel- bart tr(cid:132)da i kraft. De (cid:134)tg(cid:132)rder som f(cid:148)reskrivs i denna f(cid:148)rordning (cid:132)r f(cid:148)renliga med yttrandet fr(cid:134)n F(cid:148)rvaltningskommitt(cid:130)n f(cid:148)t grisk(cid:148)tt. H(cid:142)RIGENOM F(cid:153)RESKRIVS F(cid:153)LJANDE. Artikel 1 inledas f(cid:148)r fastst(cid:132)llande av Ett anbudsf(cid:148)rfarande skall kostnaderna f(cid:148)r transport av totalt 8 000 ton (nettovikt) grisk(cid:148)tt i tv(cid:134) olika partier, vilka anges i bilaga I, och som skall levereras i enlighet med artikel 2. 1 b i f(cid:148)rordning (1) EGT L 349, 24. 12. 1998, s. 12. (2) EGT L 14, 19. 1. 1999, s. 3. (3) EGT L 21, 28. 1. 1999, s. 14. (4) EGT L 52, 27. 2. 1999, s. 33. Artikel 2 1. F(cid:148)r vart och ett av partierna omfattar leveransen: — (cid:153)vertagande vid leveransstadium enligt punkt 2. — Transport med l(cid:132)mpliga transportmedel fram till best(cid:132)mmelseorten inom de tidsfrister som fastst(cid:132)lls i bilaga I. Partierna f(cid:148)r skall 2. kontraktsinnehavarna i de kyllager som anges i bilaga II. tillg(cid:132)ngliga grisk(cid:148)tt finnas Lastningen skall ske fr(cid:134)n och med den 12 april 1999. Efter det att en period p(cid:134) tio dagar har l(cid:148)pt ut r(cid:132)knat fr(cid:134)n den dag som anges ovan skall kontraktsinnehavaren ers(cid:132)tta kommissionen f(cid:148)r de kostnader som kommis- sionen har haft f(cid:148)r f(cid:148)rsenat (cid:148)vertag (parkering, f(cid:148)rs(cid:132)kring, bevakning, s(cid:132)kerheter osv. ) enligt punkt 4 i artikel 5. 1 f i f(cid:148)rordning (EG) nr 111/1999. Artikel 3 1. Anbuden skall adresser anges i bilaga II: l(cid:132)mnas in till f(cid:148)ljande organ vars — F(cid:148)r parti nr 1: det tyska interventionsorganet — F(cid:148)r parti nr 2: det nederl(cid:132)ndska interventionsorganet. Tidsfristen f(cid:148)r inl(cid:132)mnande av anbud g(cid:134)r ut den 24 mars 1999 kl. 12. 00 (Brysseltid). Om leveransen av ett parti inte har tilldelats efter det att den f(cid:148)rsta tidsfristen har l(cid:148)pt ut, skall (cid:132)nnu en tidsfrist fastst(cid:132)llas som l(cid:148)per ut den 7 april 1999 kl. 12. 00 (Brys- seltid). I s(cid:134)dant fall skall alla datumangivelser i artikel 2 och i bilaga I f(cid:148)rl(cid:132)ngas med 14 dagar. Anbudet skall omfatta transportkostnaderna f(cid:148)r ett 2. helt parti som skall (cid:148)vertas vid de kyllager som anges i artikel 2. 2 och som skall levereras till den best(cid:132)mmelseort som anges i bilaga I. 18. 3. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 72/21 Artikel 4 S(cid:132)kerheten f(cid:148)r anbudet fastst(cid:132)lls till 25 euro per ton 1. grisk(cid:148)tt som skall levereras. Leveranss(cid:132)kerheten fastst(cid:132)lls till 1 718 euro per ton 2. grisk(cid:148)tt som skall levereras. Den skall i enlighet med artikel 7. 1 i f(cid:148)rordning (EG) nr 111/1999 utst(cid:132)llas p(cid:134) det interventionsorgan som anges i artikel 3 f(cid:148)r det ber(cid:148)rda partiet. Artikel 5 Intyget om (cid:148)vertagande, uppr(cid:132)ttat i enlighet med bilaga I till f(cid:148)rordning (EG) nr 111/1999, skall utf(cid:132)rdas p(cid:134) best(cid:132)m- melseorten av en f(cid:148)retr(cid:132)dare f(cid:148)r mottagarlandet och av de myndigheter som anges i bilaga III. uttagsintyg avseende hela den kvantitet som skall leve- reras till en given best(cid:132)mmelseort p(cid:134) en given dag. Utbetalningen skall g(cid:148)ras inom 30 dagar fr(cid:134)n den dag d(cid:134) uttagsintyget (cid:134)tf(cid:148)ljt av n(cid:148)dv(cid:132)ndiga verifikationshandlingar uppvisades. Artikel 7 Kontraktsinnehavaren skall f(cid:148)rse transporthandlingarna med den s(cid:132)rskilda st(cid:132)mpel som anges i bilagan till kommissionens f(cid:148)rordning (EG) nr 385/1999 (1). Artikel 8 Artikel 6 F(cid:148)r till(cid:132)mpningen av artikel 13 i f(cid:148)rordning (EG) nr 111/1999 skall f(cid:148)rskottet utbetalas mot uppvisande av Denna f(cid:148)rordning tr(cid:132)der i kraft dagen efter det att den har offentliggjorts i Europeiska gemenskapernas officiella tidning. Denna f(cid:148)rordning (cid:132)r till alla delar bindande och direkt till(cid:132)mplig i alla medlemsstater. Utf(cid:132)rdad i Bryssel den 17 mars 1999. P(cid:134) kommissionens v(cid:132)gnar Franz FISCHLER Ledamot av kommissionen (1) EGT L 46, 20. 2. 1999, s. 48. L 72/22 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 18. 3. 1999 BILAGA I GRISK(cid:153)TT Slutgiltiga best(cid:132)mmelseorter. Nedanst(cid:134)ende best(cid:132)mmelseorter anges f(cid:148)r att transporthandlingar skall kunna uppr(cid:132)ttas och f(cid:148)r att det skall vara m(cid:148)jligt att v(cid:132)lja transportmedel (j(cid:132)rnv(cid:132)gsvagnar/lastbilar). Anbudet skall emellertid inte avse transport till dessa best(cid:132)mmelseorter utan enbart transport till gr(cid:132)ns(cid:148)verg(cid:134)ngen. Parti nr 1 Parti nr 2 Republiken Karelen Republiken Komi Arkhangelskaya oblast Murmanskaya oblast Bryanskaya oblast Vladimirskaya oblast Ivanovskaya oblast Smolenskaya oblast Tverskaya oblast Tulskaya oblast Yaroslavskaya oblast Kirovskaya oblast Nizhegorodskaya oblast Astrakhanskaya oblast Samarskaya oblast Republiken Dagestan Republiken Udmurtia Permskaya oblast Sverdlovskaya oblast Chelyabinskaya oblast Kemerovskaya oblast 200 200 200 200 200 400 400 400 400 400 400 400 400 200 100 300 200 400 400 800 500 900 Totalt 4 500 3 500 — Leveransstadium: Ej lossade varor–gr(cid:132)ns(cid:148)verg(cid:134)ngen Krasnoije eller Susemka. — Transportmedel: Landtransport. Om produkterna transporteras per j(cid:132)rnv(cid:132)g till vissa av de slutgiltiga best(cid:132)mmelseregionerna och till andra per lastbil, skall anbudet (cid:134)tf(cid:148)ljas av tv(cid:134) blanketter som har utformats i enlighet med bilaga II till f(cid:148)rordning (EG) nr 111/1999 och anbudsbeloppet skall motsvara det viktade genomsnittet av omkostnaderna per ton. — Senaste ankomstdag till gr(cid:132)ns(cid:148)verg(cid:134)ngen: Parti nr 1: 26 maj 1999, Parti nr 2: 15 maj 1999. 18. 3. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 72/23 Parti nr 1 3 000 ton 1 500 ton Parti nr 2 1 000 ton 500 ton 500 ton 500 ton 500 ton 500 ton BILAGA II Nordfrost K(cid:129)hl- und Lagerhaus GmbH & Co. KG Roßlauerstr. 51 D-39261 Zerbst Nordfrost K(cid:129)hl- und Lagerhaus GmbH & Co. KG Postfach 1340 D-26412 Schortens Nordfrost K(cid:129)hl- und Lagerhaus GmbH & Co. KG Im Gewerbegebiet Heidm(cid:129)rle D-26419 Schortens Nordfrost K(cid:129)hl- und Lagerhaus GmbH & Co. KG Thielebachstr. 6 D-34346 Hann M(cid:129)nden Nordfrost K(cid:129)hl- und Lagerhaus GmbH & Co. KG Max-Plank-Str. 14 D-27283 Verden Horafrost NV Voermanstraat 5 B-8840 Staden Grolleman Exploitatie Maatschappij BV Industrieweg 23 8121 B2 Olst Nederl(cid:132)nderna Daalimpex Coldstores BV Noorderkade 36 B 1948 NR Beverwijk Nederl(cid:132)nderna Adress till interventionsorganen: Parti nr 1 BLE Bundesanstalt f(cid:129)r Landwirtschaft und Ern(cid:132)hrung Adickesall(cid:130)e 40 D-60322 Frankfurt am Main Postfach 18 02 03 (49 228) 68 20 Tfn: (49 228) 682 72 72 Fax: Parti nr 2 Laser Regio Zuidoost Slachthuisstraat 72 Postbus 965 6040 AZ Roermond Nederl(cid:132)nderna Tfn: Fax: (+31 475) 35 54 44 (+31 475) 31 89 39 L 72/24 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning 18. 3. 1999 BILAGA III (cid:153)vertagandeort: Susemka, Krasnoie Brijansk och Smolensk n(cid:132)r det g(cid:132)ller tullformaliteter. Myndighet med befogenhet att utf(cid:132)rda (cid:148)vertagandeintyg: V. O. Prodintorg 103084 Moskva Mjasnitskaya nl 47 Herr Belokopytov Herr Perekatev