title: 1999/657/ΕΚ: Απόφαση της Επιτροπής, της 3ης Μαρτίου 1999, όσον αφορά ενίσχυση που χορήγησε η Γερμανία ως αναπτυξιακή βοήθεια στην Ινδονησία για τη ναυπήγηση δύο βυθοκόρων από το ναυπηγείον Volkswerft Stralsund και την πώληση αυτών στην Pengerukan (Rukindo) [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθμό Ε(1999) 585] (Κείμενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (Το κείμενο στη γερμανική γλώσσα είναι το μόνο αυθεντικό)

eurovoc_concepts:
Germany
Indonesia
State aid
aid to industry
development aid
shipbuilding

text: 6. 10. 1999 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 259/19 II (Πράξεις για την ισχύ των οποίων δεν απαιτείται δηµοσίευση) ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 3ης Μαρτίου 1999 όσον αφορά ενίσχυση που χορήγησε η Γερµανία ως αναπτυξιακή βοήθεια στην Ινδονησία για τη ναυπήγηση δύο βυθοκόρων από το ναυπηγείον Volkswerft Stralsund και την πώληση αυτών στην Pengerukan (Rukindo) [κοινοποιηθείσα υπό τον αριθµό Ε(1999) 585] (Το κείµενο στη γερµανική γλώσσα είναι το µόνο αυθεντικό) (Κείµενο που παρουσιάζει ενδιαφέρον για τον ΕΟΧ) (1999/657/ΕΚ) Η ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΤΩΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΩΝ ΚΟΙΝΟΤΗΤΩΝ, Έχοντας υπόψη: τη συνθήκη για την ίδρυση της Ευρωπαϊκής Κοινότητας, και ιδίως το άρθρο 93 παράγραφος 2 πρώτο εδάφιο, την οδηγία 90/684/ΕΟΚ του Συµβουλίου, της 21ης ∆εκεµβρίου 1990, σχετικά µε τις ενισχύσεις στις ναυπηγικές εργασίες (1), η ισχύς της οποίας παρατάθηκε τελευταία από τον κανονισµό (ΕΚ) αριθ. 2600/97 (2), και ιδίως το άρθρο 4 παράγραφος 7, Αφού κάλεσε τους ενδιαφερόµενους να υποβάλουν τις παρατηρή- σεις τους σύµφωνα µε το άρθρο 93 της συνθήκης ΕΚ, και έλαβε υπόψη τις εν λόγω παρατηρήσεις (3), Εκτιµώντας τα ακόλουθα: I. ∆ιαδικασία Η ευρωπαϊκή ένωση βυθοκόρων (European Dredging Association, EuDA) ανακοίνωσε στην Επιτροπή ότι η Γερµανία χορήγησε ενί- σχυση όσον αφορά την πώληση τριών βυθοκόρων που ναυπηγήθη- καν στην εν λόγω χώρα, η οποία παραβιάζει προφανώς την οδηγία 90/684/ΕΟΚ, (στο εξής «οδηγία σχετικά µε τις ενισχύσεις στις ναυπηγικές εργασίες»). Με επιστολή της 6ης Νοεµβρίου 1996, η Γερµανία προσκόµισε στην Επιτροπή συµπληρωµατικά στοιχεία. Με επιστολή της 15ης Απριλίου 1997, η Επιτροπή ενηµέρωσε τη Γερµανία για την απόφασή της να κινήσει τη διαδικασία του άρ- (1) ΕΕ L 380 της 31. 12. 1990, σ. 27. (2) ΕΕ L 351 της 23. 12. 1997, σ. 18. (3) ΕΕ C 192 της 24. 6. 1997, σ. 9. θρου 93 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ όσον αφορά την εν λόγω ενίσχυση. Η σχετική απόφαση της Επιτροπής δηµοσιεύθηκε στην Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων (4). Η Επιτροπή κάλεσε τους ενδιαφερόµενους να υποβάλουν παρατηρήσεις όσον αφορά τα υπό εξέταση µέτρα. Οι ενδιαφερόµενοι υπέβαλαν τις παρατηρήσεις τους στην Επιτροπή, η οποία τις διαβίβασε στη Γερµανία. Η τελευταία υπέβαλε, µε επιστολές της 18ης Ιουνίου 1997 και της 9ης Οκτωβρίου 1997, επίσης σχετικές παρατηρήσεις. Με επιστολή της 24ης Μαρτίου 1998, η Επιτροπή ενηµέρωσε τη Γερµανία για την απόφασή της να διακόψει εν µέρει τη διαδικασία, ιδίως όσον αφορά τη βυθοκόρο ΚΚ Aru ΙΙ. Με επιστολή της 24ης Ιουνίου 1998, η Γερµανία υπέβαλε στην Επιτροπή συµπληρωµατικά στοιχεία σχετικά µε τις δύο άλλες βυθοκόρους (CD Batang Anai και FF Bali ΙΙ). II. Περιγραφή της ενίσχυσης Το 1994, η Επιτροπή ενέκρινε τη χορήγηση αναπτυξιακής βοήθειας όσον αφορά την πώληση τριών βυθοκόρων από το ναυπηγείο Volkswerft Stralsund στην ινδονησιακή επιχείρηση Pengerukan («Rukindo»,), µια δηµόσια επιχείρηση (στο εξής «Rukindo»). Με επιστολή SG(94) D/6533 της 17ης Μαΐου 1994, η Επιτροπή ενηµέρωσε τη Γερµανία σχετικά µε την εν λόγω έγκριση. Η αναπτυ- ξιακή βοήθεια χορηγήθηκε υπό µορφή δανείου από το Kreditan- stalt für Wiederaufbau. Το δάνειο κάλυψε 90 % της συµβατικής (4) Βλέπε υποσηµείωση 3. L 259/20 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 6. 10. 1999 αξίας για περίοδο έντεκα ετών µε επιτόκιο 3,5 %. Το ισοδύναµο ενίσχυσης ΟΟΣΑ ήταν 25,35 %. Η Rukindo είναι µια δηµόσια επιχείρηση περιορισµένης ευθύνης, η οποία ανήκει εξ ολοκλήρου στο Υπουργείο Οικονοµικών. ∆ανειολήπτης είναι η ∆ηµοκρατία της Ινδονησίας, εκπροσωπούµενη από το Υπουργείο Οικονοµικών. Στην κοινοποίηση της Γερµανίας της 24ης Μαρτίου 1994 όσον αφορά την προβλεπόµενη ενίσχυση αναφέρεται σε ποιες τοποθεσίες στην Ινδονησία πρέπει να χρησιµοποιηθούν οι βυθοκόροι. Στην επιστολή της προς τη γερµανική κυβέρνηση για την έγκριση της ενίσχυσης, η Επιτροπή είχε δηλώσει ότι οι βυθοκόροι µπορούσαν να χρησιµοποιηθούν µόνο στην Ινδονησία. Η EuDA πληροφόρησε την Επιτροπή ότι οι βυθοκόροι χρησιµοποι- ήθηκαν στην Ταϊβάν και την Ταϊλάνδη. Προφανώς ο φορέας εκµε- τάλλευσης των βυθοκόρων έλαβε µέρος σε διεθνείς προσκλήσεις υποβολής προσφορών ανταγωνιζόµενος άλλες επιχειρήσεις που προσέφεραν υπηρεσίες βυθοκόρησης. Σύµφωνα µε την EuDA, ο προσφέρων είχε τη δυνατότητα µέσω της ενίσχυσης να προσφέρει τιµή χαµηλότερη της τιµής της αγοράς. Η Γερµανία διαβεβαίωσε ότι µια βυθοκόρος είχε χρησιµοποιηθεί εκτός των ινδονησιακών χωρικών υδάτων, δηλαδή στη Μαλαισία. Αντίθετα, δεν αναφέρθηκε χρησιµοποίηση της βυθοκόρου στην Ταϊβάν ή την Ταϊλάνδη, όπως ανακοίνωσε η EuDA. Η Γερµανία ισχυρίστηκε ότι η βυθοκόρος δεν ήταν δυνατόν να χρησιµοποιηθεί κατά το βέλτιστο τρόπο στα ινδονησιακά ύδατα εξαιτίας καθυστερήσεων που σηµειώθηκαν σε ορισµένα µεγάλα, σχέδια εκτέλεσης λιµενικών έργων για τα οποία η βυθοκόρος είχε αρχικά αγοραστεί. Εξάλλου, η χρήση της βυθοκόρου στη Μαλαισία αποτελούσε µέρος µιας παραγγελίας υπεργολαβίας για λογαριασµό ινδονησιακής εταιρείας, ενώ η Rukindo δεν µετέσχε ποτέ άµεσα σε διεθνείς προσκλήσεις υποβολής προσφορών. Επιπλέον, οι γερµανι- κές αρχές δεσµεύτηκαν να επιστήσουν την προσοχή της ινδονη- σιακής κυβέρνησης στο γεγονός ότι η χρήση των βυθοκόρων πρέπει να είναι σύµφωνη µε τη χρήση για την οποία αγοράστηκαν αρχικά. Η Γερµανία δεν ήταν σε θέση να προσκοµίσει πληροφορίες για τη χρηµατοοικονοµική κατάσταση της Rukindo, δεδοµένου ότι η εται- ρεία αυτή ελέγχεται από το κράτος, δεν παρουσιάζει πιστοποιηµέ- νες και δηµοσιευµένες ετήσιες λογιστικές καταστάσεις και δεν υφί- σταται άµεση σχέση δανείου µε την εν λόγω εταιρεία. Λαµβανοµένης υπόψη της απάντησης της γερµανικής κυβέρνησης, η Επιτροπή κατέληξε στο συµπέρασµα ότι ο τρόπος χρήσης των βυθοκόρων δεν ήταν σύµφωνος µε την έγκριση της Επιτροπής της 17ης Μαΐου 1994. Επιπλέον, η Επιτροπή εξέφρασε αµφιβολίες σχετικά µε το αν εξακολουθούσε να υφίσταται ο αναπτυξιακός χαρακτήρας του σχεδίου, και έθεσε εποµένως το ερώτηµα εάν η ενίσχυση συµβιβαζόταν µε τους όρους που περιέχονται στο άρθρο 4 παράγραφος 7 της οδηγίας σχετικά µε τις ενισχύσεις στις ναυπη- γικές εργασίες. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή αποφάσισε να κινήσει τη διαδικασία του άρθρου 93 παράγραφος 2 της συνθήκης ΕΚ. III. Παρατηρήσεις τρίτων Μετά την κοινοποίηση της κίνησης της διαδικασίας, η ∆ανία και η EuDA υπέβαλαν τις παρατηρήσεις τους στις οποίες υποστήριζαν ότι η χρήση των βυθοκόρων δεν ήταν σύµφωνη µε τους όρους που καθορίζονται στο πλαίσιο της έγκρισης της Επιτροπής και αντέ- κειτο προς τις διατάξεις της οδηγίας σχετικά µε τις ενισχύσεις στις ναυπηγικές εργασίες. IV. Παρατηρήσεις της Γερµανίας Η Γερµανία προέβη στις ακόλουθες παρατηρήσεις: Οι βυθοκόροι αποκτήθηκαν για την επέκταση των ινδονησιακών κύριων λιµένων (Tanjung Priok, Batam, Bojonegra, Surabaya, Belawan, Semarang, Panjang και Ujung Padang), των οποίων το βάθος των υδάτων ανέρχεται σε εννέα µέτρα. ∆εδοµένου ότι λόγω των µη προβλέψιµων χρηµατοοικονοµικών προβληµάτων δεν κατέστη δυνατό να διατεθούν όλες οι απαιτούµε- νες πιστώσεις για την επέκταση των λιµένων, οι εργασίες βυθο- κόρησης πραγµατοποιήθηκαν σε περιορισµένη έκταση µόνο στους λιµένες της Belawan, Tanjung Priok και Surabaya. Επιπλέον, λόγω του ότι τα σχέδια επέκτασης των λιµένων πραγµατοποιούνται τόσο από ιδιωτικές επιχειρήσεις όσο και από την ινδονησιακή κυβέρνηση, οι ενδεχόµενες καθυστερήσεις δεν µπορούν εύκολα να προβλεφθούν. Οι καθυστερήσεις αφορούν σχέδια επέκτασης λιµένων και επιχωµάτωσης στις ακόλουθες τοποθεσίες: Bojonegra, Benoa/Bali, Maruda/Jakarta, Situbondo, Kuala Namu, Ancol Barat, Ancol Timur, Surabaya, Kapuk Naga, Pantai Mutiara, Pelabuhan Ratu, Kerawang, Ring Road/Surabaya, Betio Benoa Bali και Bali Benoa Marina. Ανάλογα µε τη διαθεσιµότητα των πιστώσεων, όλες οι βυθοκόροι της Rukindo περιλαµβανοµένων των ΚΚ ARU ΙΙ, FF Bali ΙΙ και CD Batang Anai, θα χρησιµοποιηθούν για τη συνέχιση και την αποπεράτωση των σχεδίων. Ωστόσο, η Rukindo δεν γνωρίζει ποια θα είναι τα αποτελέσµατα από τη σηµερινή κρίση της Ινδονησίας όσον αφορά πρόσθετες παρατάσεις για την υλοποίηση των έργων. Κατά την περίοδο της σύναψης των συµβάσεων για τις βυθοκόρους και της χορήγησης της ενίσχυσης δεν ήταν γνωστό ποιες άλλες δυνατότητες θα µπορούσαν να προκύψουν για τη χρήση των βυθο- κόρων εκτός της Ινδονησίας. Η παράταση των προβλεπόµενων ινδονησιακών σχεδίων αποφασίστηκε µόλις µετά την παράδοση των βυθοκόρων· µόλις κατά την περίοδο αυτή, δηλαδή πολύ µετά τη χορήγηση της ενίσχυσης, η Rukindo προσπάθησε να βρει άλλους τρόπους χρήσης των βυθοκόρων. Οι βυθοκόροι είχαν σχεδιασθεί αποκλειστικά για την εκτέλεση των έργων στην Ινδονησία, για τα οποία απαιτείτο ένα µεγαλύτερο βύθισµα από εκείνο που διέθεταν τότε οι υφιστάµενες βυθοκόροι. Οι βυθοκόροι χρειάζονταν βάθος τουλάχιστον οκτώ µέτρων για να εργασθούν αποτελεσµατικά. Λόγω του βυθίσµατός τους, οι δυνα- τότητες χρησιµοποίησης των βυθοκόρων σε άλλους ινδονησιακούς λιµένες και πλωτές οδούς είναι περιορισµένες. Προκειµένου οι περίοδοι παύσης των δραστηριοτήτων να παραµείνουν όσο το δυνατόν µικρότερες και να ανακτηθεί τουλάχιστον ένα µέρος των πάγιων εξόδων (προσωπικό, κεφάλαιο κ. λπ. ), η Rukindo υποχρε- ώθηκε να παρέχει τις υπηρεσίες των βυθοκόρων σε άλλες εταιρείες βυθοκόρησης που τις χρησιµοποίησαν στη συνέχεια εκτός της Ινδονησίας. Η χρησιµοποίηση των βυθοκόρων στην αλλοδαπή πραγµατοποιήθηκε µόνο κατά τη διάρκεια των περιόδων παύσης των δραστηριοτήτων, όταν σηµειώθηκαν καθυστερήσεις κατά την εκτέλεση των σχεδίων επέκτασης των λιµένων. Η εκµίσθωση των βυθοκόρων για τη χρησιµοποίησή τους στην αλλοδαπή πρέπει να γίνει αντιληπτή ως προσπάθεια για την αποτελεσµατική χρήση των πιστώσεων της αναπτυξιακής βοήθειας, προκειµένου να συγκεντρ- ωθούν πρόσθετα κεφάλαια για το σχέδιο υποδοµής υπό µορφή ξένου συναλλάγµατος. Επιπλέον, η χρήση των βυθοκόρων στην αλλοδαπή καθιστούσε δυνατή την εκµετάλλευση απρόσµενων περιόδων παύσης των δραστηριοτήτων στην Ινδονησία για την απόκτηση και την ανάπτυξη της τεχνογνωσίας. 6. 10. 1999 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων L 259/21 Η χρήση των βυθοκόρων στην αλλοδαπή δεν ήταν αντίθετη µε τον κύριο στόχο της ανάπτυξης της ινδονησιακής υποδοµής στον τοµέα των µεταφορών. Η ολοκλήρωση των έργων σε εγχώρια σχέδια εξακολουθούσε να έχει απόλυτη προτεραιότητα. Η Rukindo χρησιµοποίησε τις βυθοκόρους στο πλαίσιο των έργων που έπρεπε να πραγµατοποιηθούν στην Ινδονησία· οι χρήσεις στην αλλοδαπή αποτέλεσαν εξαιρέσεις (CD Batang Anai: Ταϊβάν 1995: 35 εργάσι- µες ηµέρες στο πλαίσιο µιας παραµονής στην Ταϊβάν περίπου 130 ηµερών· FF Bali ΙΙ: Μαλαισία 1995: 35 ηµέρες, 1997: 120 ηµέρες) χωρίς οικονοµική επιτυχία. Η κατ’ εξαίρεση χρησιµοποίηση των βυθοκόρων στην Ταϊβάν και τη Μαλαισία είναι ασήµαντη συγκρι- τικά µε την χρησιµοποίηση αυτών στην Ινδονησία καθώς και σε σχέση µε την εντεκαετή διάρκεια των πιστώσεων και τη διάρκεια ζωής των βυθοκόρων από τεχνική άποψη. Η Rukindo ζήτησε µόνο δυο φορές τη συγγραφή υποχρεώσεων για την πρόσκληση υποβολής προσφορών, και στις δυο περιπτώσεις όµως δεν έλαβε µέρος στο διαγωνισµό. Η Rukindo δεν µετέσχε ποτέ η ίδια άµεσα σε διεθνείς προσκλήσεις υποβολής προσφορών και εποµένως δεν βρισκόταν σε άµεσο ανταγωνισµό µε αλλοδαπές επιχειρήσεις. Κατά συνέπεια, η Rukindo δεν άσκησε άµεση επιρροή στη διαµόρφωση των τιµών που πρότεινε για τις υπηρεσίες ο υποβάλλων την κύρια προσφορά, ιδιαίτερα όταν σύµφωνα µε τη συνήθη διαδικασία ο κύριος ανάδοχος προέβαινε σε διαπραγµατεύ- σεις µε τις διάφορες επιχειρήσεις βυθοκόρησης αφότου του είχε ανατεθεί η σύµβαση. Ως υπεργολάβος ή δεύτερος κατά σειρά υπεργολάβος, η Rukindo έπρεπε να αποδεχθεί τις καθορισθείσες τιµές. Η χρησιµοποίηση των βυθοκόρων στην αλλοδαπή οδήγησε σε πραγµατικές ζηµίες και όχι σε χρηµατικοοικονοµικά κέρδη. ∆εν πραγµατοποιήθηκαν κέρδη που θα καθιστούσαν περιττή τη χορήγηση ενισχύσεων. Η χρήση της βυθοκόρου CD Batang Anai στην Ταϊβάν σηµείωσε αναφορικά µε τη συνολική περίοδο της υπεκµίσθωσης πραγµατική ζηµία, που υπερέβη τα έξοδα των εναλ- λακτικών περιόδων παύσης των δραστηριοτήτων στην Ινδονησία. Η Γερµανία κάλεσε µέσω του Kreditanstalt für Wiederaufbau το Υπουργείο Οικονοµικών της Ινδονησίας να διασφαλίσει ότι οι βυθοκόροι που αποκτήθηκαν µε τις ενισχύσεις θα χρησιµοποιηθούν αποκλειστικά στην Ινδονησία. Εντούτοις, η Γερµανία αναφέρει ότι η δανειακή σύµβαση δεν περιέχει συγκεκριµένη διάταξη όσον αφορά τις τοποθεσίες χρήσης των βυθοκόρων. Ωστόσο, από τις συζητή- σεις που διεξήχθησαν, τα αρµόδια ινδονησιακά υπουργεία γνωρί- ζουν ότι οι βυθοκόροι πρέπει να χρησιµοποιηθούν αποκλειστικά εντός της Ινδονησίας και όχι στην αλλοδαπή. Η χρήση αυτών εντός της εν λόγω χώρας συνιστά εποµένως µια άγραφη δικαιοπρακτική βάση για το δάνειο. Η Γερµανία ζητεί να ληφθούν υπόψη οι επιπτώσεις της οικονοµικής και χρηµατοπιστωτικής κρίσης στην Ανατολική Ασία, και ιδίως στην Ινδονησία. V. Νοµική εκτίµηση της ενίσχυσης Το 1994, το σχέδιο εγκρίθηκε σύµφωνα µε το άρθρο 4 παράγρα- φος 7 της οδηγίας σχετικά µε τις ενισχύσεις στις ναυπηγικές εργασίες. Σύµφωνα µε το εν λόγω άρθρο, οι ενισχύσεις που χορη- γούνται ως αναπτυξιακή βοήθεια σε αναπτυσσόµενη χώρα δεν υπό- κεινται στο ανώτατο όριο που ορίζει η Επιτροπή δυνάµει του άρθρου 4 παράγραφος 2. Θεωρείται ότι συµβιβάζονται µε την κοινή αγορά εφόσον πληρούν τους όρους που έχουν θεσπισθεί για το σκοπό αυτό από την οµάδα εργασίας 6 του ΟΟΣΑ στη συµφω- νία του για την ερµηνεία των άρθρων 6 έως 8 όσον αφορά τις εξαγωγικές πιστώσεις για τα πλοία ή στο διορθωτικό αυτής. Κάθε µεµονωµένο σχέδιο ενίσχυσης πρέπει προηγουµένως να κοινο- ποιείται στην Επιτροπή, η οποία εξακριβώνει τον συγκεκριµένο αναπτυξιακό χαρακτήρα της ενίσχυσης και βεβαιούται ότι η ενί- σχυση εµπίπτει στο πεδίο εφαρµογής της προαναφερόµενης συµφω- νίας. Στην απόφασή του της 5ης Οκτωβρίου 1994 στην υπόθεση C- 400/92 (Γερµανία κατά Επιτροπής) (1), το ∆ικαστήριο των Ευρω- παϊκών Κοινοτήτων υποστηρίζει τα ακόλουθα: «Η εξέταση του εν λόγω ειδικού χαρακτήρα δίδει τη δυνατότητα στην Επιτροπή να µεριµνά ώστε µια ενίσχυση θεµελιούµενη στο άρθρο 4 παράγραφος 7 και έχουσα ως σκοπό τη µείωση της τιµής των πλοίων που προορίζονται για ορισµένες αναπτυσσόµενες χώρες, να επιδιώκει, ενόψει των συγκεκριµένων συνθηκών χρησιµοποιήσεών της, ένα γνήσιο αναπτυξιακό σκοπό και να µην συνιστά, µολονότι σύµφωνη προς τα κριτήρια ΟΟΣΑ, ενίσχυση υπέρ ναυπηγείου κράτους µέλους η οποία πρέπει να υπάγεται στο ανώτατο όριο που αναφέ- ρεται ανωτέρω (. )». Όπως διαπιστώνεται στην επιστολή της Επιτροπής, της 17ης Μαΐου 1994, οι βυθοκόροι επιτρεπόταν να χρησιµοποιηθούν, σύµφωνα µε την κοινοποίηση της Γερµανίας, µόνο στην Ινδονησία. Η Γερµανία επιβεβαίωσε ότι οι FF Bali ΙΙ και CD Batang Anai δεν χρησιµοποιήθηκαν αποκλειστικά στην Ινδονησία, γεγονός που δεν ανταποκρίνεται στους όρους που συνδέονται µε την έγκριση της ενίσχυσης. Κατά συνέπεια, υπήρξε κατάχρηση της ενίσχυσης. Η Γερµανία ισχυρίζεται ότι η εν λόγω χρήση των βυθοκόρων δεν είχε προβλεφθεί την περίοδο της ανάθεσης της παραγγελίας και της έγκρισης της ενίσχυσης. Η Επιτροπή δεν µπορεί να αποκλείσει το γεγονός ότι εν προκειµένω συνέβη πράγµατι έτσι, ωστόσο λόγω των καθυστερήσεων που σηµειώθηκαν δεν επετεύχθη πλήρως ο κύριος στόχος της ενίσχυσης. Είναι αβέβαιο σε ποιο βαθµό η αναπτυξιακή βοήθεια παρέσχε πράγµατι στην Ινδονησία τη δυνατότητα να υλο- ποιήσει πλήρως τον αναπτυξιακό στόχο. Η Επιτροπή λαµβάνει υπόψη το επιχείρηµα της Γερµανίας, σύµφωνα µε το οποίο η Rukindo δεν είχε ενδεχοµένως καµία επιρροή στις προσφορές τιµών στις διεθνείς προσκλήσεις υποβολής προσφορών και η χρήση των βυθοκόρων στην αλλοδαπή δεν ήταν ιδιαίτερα προσοδοφόρα. Ωστόσο, δεν αποκλείει ότι οι βυθοκόροι χρησιµοποιήθηκαν ανταγωνιστικά µε άλλες επιχειρήσεις εκτός της Ινδονησίας και ότι οι προσφερόµενες τιµές ήταν χαµηλότερες από την τιµή αγοράς λόγω της αναπτυξιακής βοήθειας. Στην πράξη, βάσει των πληροφοριών που έχει στη διάθεσή της η Επιτροπή, δεν είναι δυνατόν να πραγµατοποιηθεί διάκριση µεταξύ της χρήσης των βυθοκόρων εντός και εκτός της Ινδονησίας κατά τρόπο που να διασφαλίζει ότι η ενίσχυση αποβαίνει προς όφελος µόνο της Ινδονησίας και όχι άµεσα χωρών οι οποίες δεν θα έπρεπε καταρχήν να τύχουν αναπτυξιακής βοήθειας. Κατά συνέπεια, η χρήση των βυθοκόρων εκτός της Ινδονησίας δηµιουργεί σε κάθε περίπτωση προβλήµατα. Η Επιτροπή δεν µπορεί να αποδεχτεί το επιχείρηµα της Γερµανίας ότι η χρήση των βυθοκόρων εκτός της Ινδονησίας δεν αντιτίθεται ρητά στον αρχικό στόχο της ενίσχυσης. Ο αρχικός στόχος ήταν η χορήγηση αναπτυξιακής βοήθειας εντός της Ινδονη- σίας. Με τη χρησιµοποίηση των βυθοκόρων εκτός της Ινδονησίας υπήρξε όχι µόνο µείωση της αναπτυξιακής βοήθειας για την Ινδονησία, δεδοµένου ότι οι τελευταίες δεν χρησιµοποιήθηκαν στην Ινδονησία, αλλά επιπλέον ενδέχεται να δηµιουργηθούν στρεβλώσεις στην αγορά των εκσκαφέων σε µια χώρα η οποία δεν περιέχεται στον κατάλογο των επιλέξιµων για αναπτυξιακή βοήθεια χωρών. Κατά συνέπεια, επειδή η βυθοκόρος που τυγχάνει αναπτυξιακής βοήθειας χρησιµοποιήθηκε εκτός της Ινδονησίας και επιπλέον σε καθαρά εµπορική βάση στη Μαλαισία και την Ταϊβάν, οι οποίες δεν περιλαµβάνονται στον κατάλογο των επιλέξιµων για αναπτυξιακή βοήθεια χωρών (2), ο αναπτυξιακός χαρακτήρας του σχεδίου τίθεται υπό αµφισβήτηση. (1) Συλλογή 1994, σ. Ι-4701, σκέψη 21. (2) Επιστολές της Επιτροπής προς τα κράτη µέλη SG (89)D/311 και SG (97) D/4341. L 259/22 EL Επίσηµη Εφηµερίδα των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων 6. 10. 1999 Η Γερµανία υποστηρίζει ότι η χρήση των βυθοκόρων εκτός της Ινδονησίας ήταν αµελητέα σε σύγκριση µε τη χρήση αυτών στην Ινδονησία. Από τους πίνακες που παρέθεσε η Γερµανία προκύπτει ότι η FF Bali ΙΙ χρησιµοποιήθηκε, από το 1994 έως το 1997 743 ηµέρες στην Ινδονησία και 155 ηµέρες στη Μαλαισία. Από το 1995 έως το 1997, η CD Batang Anai χρησιµοποιήθηκε 357 ηµέρες στην Ινδονησία και 35 ηµέρες στην Ταϊβάν, όπου το 1995 ήταν σταθµευµένη τουλάχιστον περίπου 130 ηµέρες. Η Επιτροπή δεν συµµερίζεται την άποψη ότι η χρήση των βυθοκόρων εκτός της Ινδονησίας, για περίοδο από τρία έως τέσσερα έτη που αντιπροσω- πεύει περίπου 9 % και 17 % της συνολικής χρήσης, µπορεί να θεωρηθεί ως εξαιρετική ή ασήµαντη. Λόγω του µεγάλου αριθµού των νήσων από τις οποίες απαρτίζεται η Ινδονησία, η Επιτροπή δεν είναι πεπεισµένη ότι θα ήταν αδύνατο να χρησιµοποιηθούν οι βυθοκόροι αλλού στην Ινδονησία και επο- µένως να διασφαλισθεί η επίτευξη ενός πραγµατικού αναπτυξιακού στόχου και η τήρηση των όρων έγκρισης από την Επιτροπή. Επι- πλέον, το γεγονός ότι στη δανειακή σύµβαση δεν προσδιοριζόταν ο τόπος χρήσης των βυθοκόρων προφανώς δεν ενθάρρυνε την επι- χείρηση να αναζητήσει τέτοιες εναλλακτικές λύσεις. Μολονότι η Γερµανία πληροφόρησε την ινδονησιακή πλευρά ότι οι βυθοκόροι πρέπει να χρησιµοποιηθούν µόνο στην Ινδονησία, αυτή δεν ήταν νοµικά υποχρεωµένη να ικανοποιήσει το εν λόγω αίτηµα, δεδοµέ- νου ότι µια τέτοια προϋπόθεση δεν αναφερόταν στη δανειακή σύµβαση. Η Γερµανία ήταν υποχρεωµένη να διασφαλίσει ότι η χορήγηση του δανείου συµµορφούται µε τους όρους που αναφέρονται στην έγκριση της Επιτροπής της 17ης Μαΐου 1994. Για τον λόγο αυτό, το γεγονός ότι η Γερµανία δεν είχε αναφέρει τον σηµαντικό αυτό όρο στη δανειακή σύµβαση και εποµένως δεν τήρησε πλήρως τους όρους της απόφασης της Επιτροπής, δεν µπορεί να χρησιµοποιηθεί ως αιτιολογία για το ότι η ενίσχυση απετέλεσε αντικείµενο κατάχρησης ή για το ότι η Γερµανία αδυνατούσε να ασκήσει σχετική επιρροή στην Ινδονησία. Επιπλέον, η παράληψη του αντί- στοιχου όρου στη δανειακή σύµβαση εγείρει αµφιβολίες σχετικά µε το κατά πόσον ο αναπτυξιακός στόχος ήταν το κύριο σηµείο του σχεδίου. Εάν η Επιτροπή γνώριζε κατά την έγκριση (επιστολή της 17ης Μαΐου 1994) ότι οι βυθοκόροι δεν προορίζονταν για αποκλειστική χρήση στην Ινδονησία και ότι θα χρησιµοποιούνταν στην πραγµατι- κότητα για εµπορικούς σκοπούς στη Μαλαισία και την Ταϊβάν, δεν θα είχε εγκρίνει το σχέδιο ενίσχυσης. Κατά συνέπεια, η Επιτροπή θεωρεί ότι η ενίσχυση αποτέλεσε αντικείµενο κατάχρησης και δεν επιδιώχθηκε ένας γνήσιος αναπτυξιακός χαρακτήρας. VI. Συµπέρασµα Η Επιτροπή θεωρεί ότι η ενίσχυση που χορηγήθηκε από τη Γερµα- νία για την ναυπήγηση των βυθοκόρων FF Bali ΙΙ και CD Batang Anai αποτέλεσε αντικείµενο κατάχρησης. Η ενίσχυση δεν µπορεί να θεωρηθεί ως γνήσια αναπτυξιακή βοήθεια κατά την έννοια του άρθρου 4 παράγραφος 7 της οδηγίας σχετικά µε τις ενισχύσεις στις ναυπηγικές εργασίες. Η ενίσχυση νοθεύει ή απειλεί να νοθεύσει τον ανταγωνισµό στην κοινή αγορά και επηρεάζει τις µεταξύ κρατών µελών συναλλαγές στον τοµέα της ναυπηγικής βιοµηχανίας στο µέτρο που αντίκειται προς το κοινό συµφέρον, ΕΞΕ∆ΩΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΑ ΑΠΟΦΑΣΗ: Άρθρο 1 Η κρατική ενίσχυση που χορήγησε η Γερµανία υπό µορφή πιστω- τικής διευκόλυνσης όσον αφορά την πώληση των βυθοκόρων FF Bali ΙΙ και CD Batang Anai στην Pengerukan (Rukindo), Ινδονη- σία, αποτέλεσε αντικείµενο κατάχρησης και δεν συµβιβάζεται µε την κοινή αγορά. Άρθρο 2 Η Γερµανία ζητεί από τον αποδέκτη την επιστροφή της ενίσχυσης που αναφέρεται στο άρθρο 1. Η επιστροφή της ενίσχυσης πραγµατοποιείται σύµφωνα µε τις δια- δικασίες και τις διατάξεις του γερµανικού δικαίου, συµπεριλαµβα- νοµένων των τόκων που αρχίζουν να υπολογίζονται από την ηµε- ροµηνία χορήγησης της ενίσχυσης προς τον αποδέκτη/τους αποδέ- κτες µέχρι την πραγµατική της επιστροφή βάσει του επιτοκίου αναφοράς που εφαρµόζεται για τον υπολογισµό του ισοδυνάµου επιχορήγησης στις περιφερειακές ενισχύσεις. Άρθρο 3 Η Γερµανία θα ενηµερώσει την Επιτροπή εντός δύο µηνών από την ηµεροµηνία κοινοποίησης της παρούσας απόφασης, σχετικά µε τα µέτρα που έχει λάβει για να συµµορφωθεί προς αυτή. Βρυξέλλες, 3 Μαρτίου 1999. Για την Επιτροπή Karel VAN MIERT Μέλος της Επιτροπής


title: WRITTEN QUESTION No. 582/99 by Mark KILLILEA State aid to commercial property

formats: html pdf print

text: 3. 12. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning C 348/103 (1999/C 348/129) SKRIFTLIG FRÅGA E-0576/99 från Antonio Tajani (PPE) till kommissionen (12 mars 1999) Angående: Europeiskt erkännande av familjekonsulenter I några av EU:s medlemsstater erkänns modellen med familjekonsulenter eller en person som använder sig av psykoterapeutiska metoder för att hjälpa enskilda personer, par och familjer. Anser kommissionen att det vore lämpligt att inleda det förfarande som krävs för att ett yrke som får en alltmer framträdande roll i samhället skall erkännas på europeisk nivå? Svar från Mario Monti på kommissionens vägnar (7 april 1999) Enligt direktiven 89/48/EEG (1) och 92/51/EEG (2) om en generell ordning för erkännande av behörighets- givande högre utbildning står det varje medlemsstat fritt att fastställa (eller inte fastställa) regler för ett visst yrke och likaså bestämma vilken nivå och vilket innehåll som krävs för att utöva yrket. Det enda syftet med direktiven är att lägga fast en rättslig ram som medger fri rörlighet för de yrken som reglerats inom det europeiska ekonomiska samarbetsområdet och den inre marknaden. Direktiven skulle naturligtvis också ha gällt familjerådgivar- eller familjeterapeutyrket, om det hade varit reglerat i den mottagande medlemsstaten. Efter det att de tidigare nämnda direktiven antogs, har kommissionen intagit en mycket restriktiv hållning till möjligheten att införa nya särbestämmelser för ett yrke. Därför hänvisar kommissionen frågeställaren till de svar som lämnats på de skriftliga frågorna E-4094/93 från Mauro Chiabrando och Feruccio Pisoni (3) samt E-2133/98 från Reino Paasilinna (4). Kommissionen låter därför meddela frågeställaren att det inte finns några avsikter att föreslå särbestämmelser för familjerådgivar- eller familjeterapeutyrket. (1) (2) (3) (4) EGT L 19, 24. 1. 1989. EGT L 209, 24. 7. 1992. EGT C 332, 28. 11. 1994. EGT C 118, 9. 4. 1999. (1999/C 348/130) SKRIFTLIG FRÅGA P-0582/99 från Mark Killilea (UPE) till kommissionen (3 mars 1999) Angående: Statsstöd till kommersiell egendom Kan kommissionen lämna alla upplysningar om befintliga stöd till kommersiell egendom som är berättigad till statsstöd i samtliga medlemsstater? Kan kommissionen särskilt kategorisera och kvantifiera stödens omfatt- ning med hänsyn till skattemässiga eller påskyndade avskrivningar, hyresstöd eller andra liknande ordningar, och befrielse från lokala eller regionala myndigheters avgifter? Svar från Karel Van Miert på kommissionens vägnar (8 april 1999) En detaljerad redogörelse över statligt stöd i den form som efterfrågas av parlamentsledamoten kan inte lämnas utan svårigheter. I kommissionens översikter över statligt stöd görs endast åtskillnad mellan följande typer av stöd: Bidrag, skattebefrielse, skattelättnader i form av uppskjuten beskattning, kapitaltillskott, garantier och mjuka lån. Skattebefrielse och skattelättnader i form av uppskuten beskattning utgjorde sammanlagt 24 % av det statliga stödet till tillverkningssektorn under den period som den senaste översikten gäller (1994-1996)