title: Advies van het Comité van de Regio's over het thema "Verdere uitbouw van het milieubeleid van de Gemeenschap en totstandbrenging van een Ecologische Unie"

text: C 198/30 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 14. 7. 1999 Advies van het Comité van de Regio’s over het thema „Verdere uitbouw van het milieubeleid van de Gemeenschap en totstandbrenging van een Ecologische Unie” HET COMITE´ VAN DE REGIO’S, (1999/C 198/07) gezien het op 16 september 1998 door zijn Bureau genomen besluit krachtens artikel 198 C, vierde alinea, van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap een advies over het thema „Verdere uitbouw van het milieubeleid van de Gemeenschap en totstandbrenging van een Ecologische Unie” uit te brengen en commissie 4 „Ruimtelijke ordening, stadsbeleid, energie, milieu” met de voorbereiding hiervan te belasten, gezien het door commissie 4 op 11 december 1998 goedgekeurde ontwerpadvies (CDR 310/98 rev. 2) (rapporteur: de heer Teufel), A. OVERWEGENDE DAT: op de EU-organen de bijzonder belangrijke taak rust, een strategie uit te werken om in het EU-beleid 1. rekening te houden met het milieu; het Verdrag van Amsterdam een geschikte rechtsgrondslag vormt voor de verdere uitbouw van het 2. EU-milieubeleid; een doelmatige verdeling van de bevoegdheden op voor het milieu belangrijke gebieden tussen de in dit verband van 3. EU-lidstaten, regio’s en gemeenten, overeenkomstig het subsidiariteitsbeginsel, essentieel belang is; vooruitstrevende en vèrstrekkende initiatieven om milieubescherming in alle onderdelen van het 4. EU-beleid te integreren en elementen die een schadelijk effect op het milieu hebben, uit de Europese wetgeving te verwijderen, alleen op wetenschappelijke basis en op basis van het voorzorgbeginsel kunnen worden uitgewerkt, waarbij ook naar de haalbaarheid dient te worden gekeken; de milieueisen nog steeds van lidstaat tot lidstaat verschillen en vooral de EU-voorschriften niet 5. altijd even streng worden toegepast; 6. de frequentie van de controles die door de overheden worden uitgevoerd, alsmede de wijze waarop overtredingen worden bestraft, per lidstaat c. q. regio/gemeente sterk verschillen, hetgeen ernstige gevolgen voor het milieu kan hebben en de concurrentiesituatie in de interne markt kan verstoren; de regionale en lokale autoriteiten, overheden en de rechtbanken een bijzondere verantwoordelijk- 7. heid hebben wat de implementatie van de EU-milieuwetgeving en de controle daarop betreft; 8. de derde vervolgconferentie in december 1997 te Kyoto van de landen die het Klimaatverdrag van Rio de Janeiro hebben ondertekend, concrete — zij het weinig ambitieuze — toezeggingen heeft opgeleverd om de uitstoot van broeikasgassen te verminderen; dat de overeengekomen beperkingen (ten minste 5 % voor de geïndustrialiseerde landen) achterblijven bij door de EU naar voren gebrachte voorstellen; de inspanningen tot behoud van de biologische diversiteit met name over de regionale en 9. landsgrenzen heen dienen te worden voortgezet; 10. de cultuurlandschappen de afspiegeling van de economische, ecologische en culturele ontwikkeling van de Europese regio’s en de bestaansgrond voor land- en bosbouw vormen, de basis voor een zo duurzaam mogelijke landbouwtechniek zijn en zowel voor de biologische diversiteit als voor de bevolking van de regio’s en het toerisme van groot belang zijn; de bodem — naast lucht, water en zonlicht — één van de natuurlijke bestaansvoorwaarden voor 11. mens, dier en plant is; de bruikbaarheid van de bodem voor de mens en de rol van de bodem in het natuur- en 12. landschapsbeheer steeds meer in gevaar worden gebracht door bodemgebruik, erosie en toenemende bevolkingsconcentratie, alsmede door de immissie van schadelijke stoffen; 14. 7. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 198/31 13. met name de maatregelen ter stimulering van landbouwmethodes die niet belastend zijn voor het water en ter beperking van de immissie van stoffen uit diffuse bronnen nog verder uitgebouwd kunnen worden; 14. de huidige EU-richtlijnen ter bescherming van water, die elkaar deels overlappen en inhoudelijk niet meer coherent zijn, geen oplossing bieden voor deze tekortkomingen en ongeschikt zijn om de doelstellingen van een duurzaam waterbeleid te realiseren; 15. de behoefte van de burgers in Europa aan onderwijs, werkgelegenheid en gezondheidszorg steeds verder toeneemt; dat op duurzame wijze in deze behoefte voorzien moet worden, zonder dat hiervoor noodzakelijkerwijs meer vervoer nodig is; het goederenvervoer in de interne markt, en dan met name het internationale goederenvervoer 16. over de weg, als gevolg van de Europese economische integratie op middellange termijn sterk zal toenemen; de door voertuigen en brandstoffen in het wegvervoer veroorzaakte emissies nu al een belangrijke 17. oorzaak zijn van het milieubederf door lawaai en uitstoot van schadelijke stoffen, waardoor het klimaat en de gezondheid van de mens negatief worden beïnvloed; in het railvervoer tekortkomingen zijn ontstaan en belangrijke innovatiemogelijkheden, met name 18. bij het internationale goederenvervoer, tot dusver onbenut zijn gebleven; de mededinging tussen de verschillende vervoerswijzen is verstoord; dat mede door het 19. verdisconteren van externe kosten een eerlijke concurrentie tot stand gebracht zou moeten worden; het beginsel „de vervuiler betaalt” aan alle programma’s en milieuwetgeving van de Gemeenschap 20. ten grondslag moet liggen; heeft tijdens zijn op 10 en 11 maart 1999 gehouden 28e zitting (vergadering van 10 maart) het volgende advies uitgebracht, dat met meerderheid van stemmen is goedgekeurd. B. INLEIDING — voorstellen tot vermindering van concurrentiedistorsies Op grond van het Verdrag van Amsterdam is de Europese Unie ook als een ecologische unie te beschouwen. Dit geldt voor de Gemeenschap zelf, de lidstaten èn de regionale en lokale overheden. De Europese integratie, waarbij politieke problemen op gebieden als werkgelegenheid, sociale zaken en financiën op de voorgrond staan, verlangt een nieuwe solidariteit. Deze solidariteit impliceert ook dat de bescherming van milieu en natuur niet wordt veronachtzaamd. In de praktijk werd het milieubeleid, dat een planning op zeer lange termijn vereist, vaak los van andere beleidsmaatregelen uitgevoerd. De nieuwe „magische driehoek van de duurzaamheid”, d. w. z. een even- wichtige ontwikkeling op ecologisch, sociaal en economisch gebied, dient bij de uitwerking en implementatie van alle (beleids)maatregelen in acht te worden genomen. Dit geldt niet alleen voor de Gemeenschap zelf, maar evenzeer voor de lidstaten en de lokale en regionale overheden. Het Comité van de Regio’s waardeert de initiatieven die de Commissie binnen haar institutionele structuur heeft genomen om de integratie van natuur- en milieubescherming in het EU-beleid te bevorderen. Met zijn advies wil het Comité van de Regio’s: — de thans in het EU-Verdrag vastgelegde verplichting om een duurzame ontwikkeling te waarborgen, helpen nakomen; voorleggen; — een duurzaam pan-Europees milieubeleid, d. w. z. instand- houding van de schepping, waarborgen. C. BEHOEFTEN 1. Verbetering van bestaande procedures en regelingen 1. 1. Het Comité is ermee ingenomen dat het duurzaam- heidsbeginsel met de krachtige steun van het Europees Parle- ment in artikel 6 van het EG-Verdrag kon worden verankerd. Het is nu zaak dit beginsel concreet toe te passen. Een protocol betreffende de toepassing van het duurzaam- heidsbeginsel, dat te zijner tijd aan het EG-Verdrag wordt toegevoegd, zou in dit verband een belangrijke bijdrage kunnen leveren. Zo’n protocol zou — evenals het protocol betreffende de toepassing van het subsidiariteitsbeginsel — verschillende procedures en maatregelen kunnen bevatten die naleving van het duurzaamheidsbeginsel bij EU-maatregelen, -programma’s en wetsteksten moeten waarborgen. Hierbij dient voor opti- male efficiëntie in bestuurlijk opzicht te worden gezorgd. Het Comité zal binnen het kader van zijn mogelijkheden een voorstel uitwerken voor een protocol betreffende de toepassing van het duurzaamheidsbeginsel. Daarbij zal worden uitgegaan van de inzichten die bij de Europese instellingen en in de lidstaten dienaangaande bestaan. Het protocol zou tevens als leidraad voor maatregelen in de lidstaten kunnen dienen. C 198/32 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 14. 7. 1999 1. 2. Volgens het Comité valt er niet aan te ontkomen dat ter concretisering van alle maatregelen die in de richting gaan van verdere uitbouw van het milieubeleid van de Gemeenschap en verwezenlijking van een ecologische unie, een uitvoerings- programma wordt opgesteld. Dit moet een tijdschema voor de belangrijkste werkterreinen en maatregelen omvatten en uitgangspunt voor groen- en witboeken dienaangaande zijn. Het Comité dringt er bij de Commissie op aan het vijfde milieu-actieprogramma niet te herzien, maar een begin te maken met de werkzaamheden inzake een zesde programma, waarbij wordt uitgegaan van een algemeen geldend doel voor duurzame ontwikkeling, dat o. m. aansluit bij het document van Rio. 1. 3. Het Comité meent dat juist m. b. t. het milieu een discussie moet worden gevoerd over een doelmatige taakverde- ling tussen gemeenten, regio’s, lidstaten en EU; hierbij dienen mogelijke synergie-effecten en het subsidiariteitsbeginsel uit- gangspunten te zijn. Voorts meent het Comité dat het in dit verband tevens gewenst is de EU-regelgeving op gezette tijden te herzien. Daarnaast dient te worden bezien in hoeverre mogelijkheden van „soft law”, waaronder wordt verstaan vrijwillige zelfbinding van doelgroepen d. m. v. afspraken, tot betere milieuresultaten kun- nen bijdragen. De door de eco-audit ingevoerde beginselen van vrijwillig milieubeheer van ondernemingen dienen nog krachtiger in de praktijk te worden verankerd. Belangrijk zijn daarbij het betrekken van de werknemers bij dit milieubeheer, de ontwik- keling van hun kennis en inzicht en een managementsstrategie die met de personeelsvertegenwoordigingen moet worden overeengekomen. Het Comité meent tevens dat een voorafgaande milieu- effectrapportage m. b. t. de verschillende beleidsplannen en -programma’s ertoe kan bijdragen dat milieubescherming in de verschillende beleidsterreinen binnendringt. 1. 4. Het Comité dringt aan op een milieustabiliteitspact tussen EU, lidstaten, regio’s en gemeenten, waarin naar het Handvest van Aalborg zou moeten worden verwezen. Met een dergelijk pact zou het Milieuhandvest van Valencia met het oog op de aanstaande uitbreiding van de EU verder ontwikkeld moeten worden. Het Comité zal zo snel mogelijk een eerste concreet ontwerp van dit pact voorleggen. Aspirant-leden van de EU dienen naar toetreding tot dit milieustabiliteitspact te streven. Het Comité dringt erop aan dat er in de EU een Raad 1. 5. van milieudeskundigen wordt ingesteld. Deze raad zou de Commissie iedere twee jaar een rapport moeten voorleggen met concrete concept-maatregelen die de Gemeenschap onder toepassing van uiteenlopende financieringsinstrumenten van de EU zou moeten nemen om elementen die een schadelijk effect op het milieu hebben, uit de EG-wetgeving te verwijderen en op alle EU-beleidsterreinen de bescherming van het milieu sterker te laten meewegen. Bovendien zou deze raad advies kunnen geven bij specifieke vraagstukken en daarbij de naleving van het duurzaamheidsbeginsel regelmatig kunnen controleren. 1. 6. Door een wijziging van het Verdrag zou ervoor moeten worden gezorgd dat ook niet-gouvernementele milieu- organisaties in het Economisch en Sociaal Comité vertegen- woordigd worden. 1. 7. Er dient een intensievere milieudialoog tot stand te worden gebracht tussen het Europees Parlement, het Comité van de Regio’s en de Commissie; het Raadgevend Forum voor milieu en duurzame ontwikkeling dient bij deze dialoog te worden betrokken. De regio’s en gemeenten zouden de burgers d. m. v. 1. 8. actieve publiciteitscampagnes tot participatie moeten stimule- ren. Als eerste stap in deze richting zouden alle regio’s en gemeenten een contactpunt moeten creëren waar burgers informatie over initiatieven (b. v. Agenda 21 of Habitat) in hun gebied kunnen inwinnen. 1. 9. Iedere regio zou in overleg met de gemeenten een referentiekader voor de langere termijn moeten vaststellen, b. v. in de vorm van een op duurzaamheid gericht milieuplan dat concrete doelstellingen met tussenstadia, maatregelen en termijnen bevat. Daarbij zou de EU het uitwisselen van ervaringen en het afstemmen van de verschillende initiatieven, met name in grensgebieden, op passende wijze moeten ondersteunen. 2. Milieuwetgeving en implementatie 2. 1. Mede omdat de communautaire milieuwetgeving een belangrijke bijdrage aan het totstandbrengen van een eerlijk concurrentieklimaat kan leveren, moedigt het Comité de Commissie aan, de communautaire milieuwetgeving met in- te achtneming van het bouwen; dit zou met name moeten gebeuren door emissie- grenswaarden en milieunormen vast te stellen. Het Comité dringt er bij de Commissie op aan de rapportageplicht in dit verband tot een verantwoord niveau te beperken zodat het resultaat van de rapportage in de vorm van feed-back opweegt tegen de tijd en energie die terugrapportage vergt. subsidiariteitsbeginsel verder uit 2. 2. Het Comité is ingenomen met het voorstel van de Commissie over minimumnormen m. b. t. aard en omvang van de milieu-inspecties van de overheid. Het dringt er bij de Raad op aan, zich over het desbetreffende voorstel te buigen en zo snel mogelijk met doelstellingen te komen die in de praktijk uitvoerbaar zijn en die tegen aanvaardbare kosten op korte termijn tot een vergelijkbare en op middellange termijn tot een uniforme implementatie in Europa leiden. 2. 3. Het Comité is ingenomen met Richtlijn (96/61/EG) inzake geïntegreerde preventie en bestrijding van verontreini- ging, waarmee voor het eerst voor heel Europa een uniform kader is vastgesteld voor het verlenen van vergunningen aan en het uitoefenen van toezicht op industriële installaties die het milieu sterk belasten. 2. 4. Het Comité dringt er bij de Commissie op aan, voor de verschillende soorten industriële installaties die onder Richtlijn 96/61/EG vallen, onverwijld technische documenten (BREF) ter beschikking te stellen, waarin de in heel Europa geldende milieustandaard als emissiegrenswaarde concreet wordt be- schreven. 14. 7. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 198/33 Alleen op deze manier is harmonisatie van de materiële eisen mogelijk. Wordt deze benadering niet gevolgd, dan zal Richtlijn 96/61/EG slechts leiden tot harmonisatie van de vergunning- en controleprocedures en zal de concurrentie nog meer worden verstoord. 2. 5. Het Comité dringt er bij de Commissie op aan zo snel mogelijk met voorstellen te komen voor maatregelen die gebaseerd zijn op het concept integrated product policy, waarbij wordt uitgegaan van de gehele kringloop van een product. 3. Scholing en educatie in duurzaamheid Om milieubewust gedrag, gericht op leefbaarheid en 3. 1. duurzaamheid te bevorderen, zal naast het gebruik van juri- dische en financiële middelen, krachtiger ingezet moeten worden op het gebruik van het sociaal instrumentarium (voorlichting, educatie, dialoog, interactieve beleidsvorming, samenwerking e. d. ). 3. 2. Het Comité roept de Commissie en de Raad op bestaande stimuleringsprogramma’s zo te herijken dat een impuls kan worden gegeven aan innovatieve initiatieven om milieukennis en milieuvriendelijk gedrag met behulp van bovengenoemd sociaal instrumentarium te bevorderen. Informatie over lokale initiatieven op het gebied van 3. 3. leefbaarheid en duurzaamheid door middel van gebruikmaking van het sociaal instrumentarium, zoals de ontwikkeling van een Lokale Agenda 21 of een Habitat-agenda over stadsontwik- keling, zou via een internationale databank uitgewisseld kun- nen worden. 5. 2. Het Comité roept de Raad op, zo snel mogelijk een gemeenschappelijk kader voor belastingheffing op niet- duurzame energie en voor internalisering van alle externe kosten vast te stellen. Daarbij dienen de gevolgen voor lage inkomens, berg- en plattelandsgebieden en bedrijfstakken die met hoge energiekosten te maken hebben, te worden meegewogen. Het Comité verzoekt de Commissie na te gaan, 5. 3. in hoeverre de regelgeving en instrumenten als steunprogramma’s de beperking van de uitstoot in de weg staan. Ook bij de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid en de structuurfondsen zou de Commissie naar terugdringing van de uitstoot moeten streven. Het Comité wijst in dit verband op de belangrijke rol van bosecosystemen, die als luchtfilter dienen en CO2 absorberen. 5. 4. Het Comité vindt dat de vastgestelde doelstellingen voor de beperking van schadelijke stoffen binnen een redelijke termijn moeten worden herzien in het licht van de nieuwste ontwikkelingen, zodat nieuwe kennis over schadelijke stoffen en de stand van de techniek in de Europese wetgeving verwerkt worden. 5. 5. Het Comité vindt dat op het gebied van klimaatbescher- ming meer gebruik moet worden gemaakt van marktconforme economische stimuleringsinstrumenten (regulerende milieu- heffingen, compen- satiestrategieën). Doel is de kostenefficiëntie van het milieu- beleid te vergroten en zo het spanningsveld met het groei- en werkgelegenheidsbeleid te verminderen. gebruiksrechten verhandelbare en 5. 6. Het Comité onderstreept de noodzaak dat de EU en haar lidstaten bij de terugdringing van broeikasgassen het voortouw blijven nemen. 4. Grensoverschrijdende samenwerking 6. Natuurbescherming 4. 1. Het Comité acht het van belang dat regio’s binnen en buiten de Europese Unie intensiever met elkaar gaan samenwerken. Het verzoekt de Commissie, het uitwisselen van ervaringen met en het zoeken naar oplossingen voor grensoverschrijdende milieuproblemen verder te stimuleren, met name in het licht van de uitbreiding van de Europese Unie. 4. 2. Bij het uitwerken van nieuw procesrecht op milieu- gebied door de Gemeenschap dient vooral bij grensoverschrij- dende kwesties tussen lidstaten te worden stilgestaan. 5. Klimaatbescherming Het Comité vindt dat de mogelijkheden om gebruik te 5. 1. maken van duurzame energiebronnen en efficiëntere energie- technieken, optimaal moeten worden benut, en dat bij de toetsing van steunmaatregelen van overheidswege aan het mededingingsrecht vooral het begrip „duurzaamheid” in het oog moet worden gehouden. Voorts dienen hiervoor stimulansen te worden gecreëerd en moeten programma’s op dit gebied toegankelijker worden gemaakt. 6. 1. Het Comité waardeert de inspanningen die de Commis- sie tot op heden heeft ondernomen om de biologische diversiteit in stand te houden. Het verwacht dat de Gemeen- schap zich ook in de internationale handelspolitiek sterk maakt voor bescherming van de natuur en behoud van de biologische diversiteit. Het Comité verzoekt de Commissie, de Raad en 6. 2. het Europees Parlement om bij de hervorming van het gemeenschappelijk landbouwbeleid meer aandacht aan natuur- bescherming te schenken. In dit verband zouden uitsluitend duurzame landbouwtechnieken als milieuvriendelijk mogen worden beschouwd, wat van industriële vormen van landbouw niet kan worden gezegd. In het belang van een duurzame landbouw dient steun te worden gegeven aan landbouwmetho- den die het milieu ontzien, agrarische kringloopprocessen en de afzet van producten die in de regio zelf zijn voortgebracht en verwerkt. 6. 3. Het Comité is ingenomen met de inspanningen van de Commissie om een duurzaam gebruik van land te stimuleren, alsook de invoering van een specifieke aanduiding voor biologische producten en de werkzaamheden m. b. t. het milieu- keurmerk. Concrete actieplannen en programma’s zouden C 198/34 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 14. 7. 1999 dusdanig op landschap en natuur moeten worden afgestemd dat gericht rekening kan worden gehouden met de behoeften van de lokale bevolking, de landbouwers en de natuur. Het Comité kan zich voorts vinden in de pogingen van de Europese Commissie om een duurzaam gebruik van land te stimuleren door gemeenschappelijke marktordeningen en Verordening (EEG) nr. 2078/92, waardoor het ordeningsinstrumentarium en de economische ontwikkeling sterk worden bevorderd. dringt Het Comité 6. 4. grote structuurfondsprojecten milieu-effectrapportages worden uit- waaronder gevoerd. kosten/baten-analyses, zouden openbaar moeten worden ge- maakt. documenten, overgelegde erop aan dat De bij 6. 5. Het Comité steunt het Natura 2000-project, een net- werk van beschermde gebieden. Het dringt er bij de Commissie op aan, de betrokken rapportageplicht tot een redelijke omvang te beperken. Het behoud van het landschap op lange termijn, de 6. 6. bescherming van de bodem en de inspanningen voor de instandhouding van gezonde bossen en het eventuele herstel daarvan dient een adequate financiële onderbouwing te worden gegeven. 7. Bodem 7. 1. Het Comité van de Regio’s dringt erop aan dat ook bij het bodemgebruik van duurzaamheid wordt uitgegaan. Daarom is het niet alleen zaak met de beschikbare grond zuinig om te gaan, maar ook bij de bestemming van de bodem als een onderdeel van de natuur dat verschillende milieufuncties vervult, met grote voorzichtigheid te werk te gaan. In dit verband is het Comité van mening dat duurzame land- en bosbouw absoluut noodzakelijk en van doorslag- gevend belang is voor een verantwoord gebruik van de bodem en garanties biedt voor de instandhouding van het cultuurlandschap. Het Comité vindt daarom dat de maatregelen van de 7. 2. Gemeenschap, de lidstaten en de regionale en lokale overheden op de volgende beginselen moeten berusten: — zuinig en behoedzaam met de bodem om te gaan; — specifiek waardevolle bodems tegen bodemverplaatsing en afdekking te beschermen en verstandig te werk te gaan bij onvermijdelijke bodemafgravingen; — aan hergebruik van gebruikte bodems voorrang te geven; — niet-vervuilde grond te hergebruiken en vervuilde grond adequaat te behandelen; — erosie, aardverschuivingen en soortgelijke geologische ver- schijnselen tegen te gaan; — de hoeveelheid schadelijke stoffen die in de bodem terecht- komt, te verminderen. 8. Water en afvalstoffen Het Comité staat achter het streven van de Commissie 8. 1. om een efficiënt beleid ter bescherming van water uit te stippelen, waarvan een hoog beschermingsniveau deel uit- maakt. Alleen op die manier kan overal in Europa voor de beoogde duurzame ontwikkeling worden gezorgd. 8. 2. Het Comité stemt in met de door de Commissie geformuleerde doelstellingen van het toekomstige waterbeleid. Het verzoekt de Commissie om bij de inhoudelijke vormgeving van haar waterbeleid het voorzorgsbeginsel, het beginsel „de vervuiler betaalt” en het samenwerkingsbeginsel, het principe dat milieubelangen in acht moet worden genomen, alsmede het subsidiariteitsbeginsel nader uit te werken teneinde wezenlijke aantastingen van de leefomgeving van de mens te voorkomen dan wel te beperken. Het Comité wijst er in dit verband op dat maatregelen ter bevordering van de vitaliteit en het aanplanten van bossen ook voor de bescherming van water van bijzondere betekenis zijn. Volgens het Comité is het voorko´ men van afval de 8. 3. belangrijkste schakel in een Europees afvalbeleid. Daarom dienen Gemeenschap en lidstaten hieraan de nodige aandacht te besteden. Het ontstaan van afval in enigerlei vorm dient volgens de meest recente stand van techniek en wetenschap te worden voorkomen. Dit dient als een belangrijk beoordelingscriterium in stimuleringsprogramma’s van de EU in de industriesector te worden meegenomen dan wel hierin een plaats van meer gewicht te krijgen. Er dient haast te worden gezet achter invoering van in sommige regio’s al deugdelijk gebleken marktconforme instrumenten in de gehele EU om het ontstaan van afval te helpen voorkomen dat voor milieu en gezondheid schadelijk is. Het Comité wijst erop dat het beginsel vrij verkeer 8. 4. van goederen bij de verwijdering van afvalstoffen slechts in beperkte mate van toepassing is. Harmonisatie in Europees verband mag geen afbreuk doen aan de bestaande bevoegdhe- den van regio’s en gemeenten. Wat de doelstellingen van het afvalstoffenbeleid betreft, vraagt het de Commissie niet alleen maatregelen uit te werken om in afval aanwezige stoffen en energie terug te winnen, maar er ook voor te zorgen dat in afval voorkomende schadelijke stoffen zoveel mogelijk in de buurt van de plaats van herkomst worden verwijderd. 8. 5. Daarom verzoekt het Comité de Commissie, de lid- staten bij pogingen om een milieuvriendelijk afvalverwerkings- systeem op te zetten, niet tegen te werken. Het gaat er in dit verband om dat strenge milieunormen worden gewaarborgd; op de mededinging gerichte initiatieven van de Commissie mogen hieraan geen afbreuk doen. Het zou graag zien dat de Commissie zo spoedig mogelijk met voorstellen komt voor de concretisering van de in het Gemeenschapsrecht noodzakelijke afbakening van afvalverwijdering ten opzichte van afvalverwer- king. Het Comité verwacht dat de Commissie de bevoegdheid van de lidstaten erkent om zèlf criteria voor de afbakening tussen afvalverwijdering en -verwerking op te stellen, totdat deze kwestie in EU-verband is geregeld. 14. 7. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 198/35 9. Verkeer Het is het Comité bekend dat de Commissie al met heel 9. 1. wat voorstellen en discussiedocumenten is gekomen om het milieu- en het vervoersbeleid beter op elkaar af te stemmen. Van de Europese Commissie wordt verwacht dat zij voorrang geeft aan de oplossing van al bestaande en nog in omvang toenemende knelpunten in de verkeers- en vervoerssector door de nodige aandacht aan milieuvriendelijke takken van vervoer (b. v. rail, openbaar personenvervoer naar en van buitenwijken van steden, binnen- en kustvaart) te besteden. In dit verband wordt met name ingestemd met de pogingen om de bevorde- ring van gecombineerd vervoer voort te zetten en daarmee ook de verkeerscongestie te helpen bestrijden. Het Comité hoopt dat het Europees Parlement en de Raad zo spoedig mogelijk hun goedkeuring zullen hechten aan de wetsteksten die noodzakelijk zijn om het railvervoer verder uit te bouwen, waarbij het milieuvriendelijke railvervoer bijzondere voorrang verdient. Voorts wordt het zaak geacht het op Europees niveau eens te worden over de hoofdlijnen van een voor alle vervoerswijzen geldend concept voor de toerekening van kosten aan de veroorzaker, waarbij ook de externe kosten worden mee- genomen. Het Comité dringt er bij de Commissie op aan, in dit verband ook de gevolgen van uiteenlopende internaliseringsstrategieën voor bedrijfsleven, samenleving en milieu na te gaan. Hierbij dienen ook de gevolgen van uit kostenoogpunt adequate vervoerprijzen voor vervoerders en van vervoer afhankelijke bedrijven en de aantrekkelijkheid van de EU als vestigingsplaats terdege te worden onderzocht. 9. 2. Het Comité verzoekt de Europese Commissie, de Raad en het Europees Parlement er alles aan te doen om bij de uitbreiding van de Gemeenschap op het gebied van verkeer en vervoer op belangrijke punten verdere vooruitgang te boeken. Daarbij moet worden gedacht aan optrekking van de maxi- mumtarieven van de wegenbelasting voor vrachtwagens (waar van toepassing) en differentiatie hiervan volgens milieudoelen. Tevens dient voortgang te worden gemaakt met een beter gebruik van de railnetten. Het Comité pleit 9. 3. voor maatregelen om het brandstofverbruik en daarmee de CO2-uitstoot door personen- auto’s terug te dringen. Een van deze maatregelen kan erin bestaan, regio’s en lidstaten te machtigen om het in een vroeg stadium op de markt brengen van bijzonder zuinige motorvoertuigen fiscaal te ondersteunen. 9. 4. Het Comité dringt erop aan dat de richtlijn over de uitstoot door vrachtwagens snel wordt goedgekeurd en dat daarin ambitieuzere doelstellingen worden opgenomen dan die welke tot dusverre voor de fase EURO IV (vanaf 2005) zijn gepland. Tegelijkertijd moeten de lidstaten de mogelijkheid krijgen om vanaf het jaar 2000 fiscale stimulansen in te voeren ten aanzien van voertuigen die al eerder strengere emissiewaarden in acht nemen. Dit zou ook moeten gelden voor met gasmotoren uitgeruste bussen en bestelwagens welke b. v. in stedelijke agglomeraties gebruikt worden. 9. 5. Om de door het wegverkeer veroorzaakte aantasting van het milieu tegen te gaan, acht het Comité het van cruciaal belang dat minder verontreinigende motorbrandstoffen snel op de markt worden gebracht. Bovendien zijn schone brand- stoffen absoluut noodzakelijk voor de invoering van nieuwe concepten voor motoren die minder brandstof verbruiken en minder schadelijke stoffen uitstoten. Het Comité beschouwt de eind december 1998 uitgevaardigde brandstofrichtlijn als een wezenlijke stap voorwaarts, maar acht het niettemin noodzakelijk dat er strengere grenswaarden worden vastgesteld, met name voor het zwavelgehalte. Het Comité roept alle lidstaten op, door middel van doeltreffen- de fiscale prikkels te bevorderen dat minder verontreinigende brandstoffen snel geïntroduceerd worden en dat aan het gebruik hiervan de voorkeur wordt gegeven boven aan dat van andere brandstoffen. Daarbij dienen de gevolgen voor lage inkomens en plattelands- gebieden te worden meegewogen. 9. 6. Het Comité heeft met tevredenheid kennisgenomen van de eind december 1998 uitgevaardigde richtlijn over de toekomstige emissieniveaus voor personenauto’s en lichte bedrijfsvoertuigen. Ook vindt het een goede zaak dat de lidstaten de mogelijkheid krijgen het voortijdig op de markt brengen van personenauto’s overeenkomstig EURO IV vanaf 2005 fiscaal te stimuleren. Het Comité dringt erop aan dat alle lidstaten met efficiënte financiële stimuli bewerkstelligen dat voertuigen die weinig uitstoot veroorzaken, snel op de markt worden gebracht en dat aan het gebruik hiervan de voorkeur wordt gegeven. 9. 7. Het Comité dringt er, vanwege de grote betekenis die de burgers aan een rustige woon- en leefomgeving zowel in de steden als daarbuiten toekennen, bij de Commissie op aan om in aansluiting op de nieuwe emissierichtlijn voor motorvoertui- gen eveneens met een richtlijn te komen gericht op een verdere beperking van de geluidshinder van personenauto’s en vrachtauto’s (motorgeluid bij snelheden tot 60 km/u en daarboven bandengeluid). 10. Economie, handel en werkgelegenheid 10. 1. Het Comité wijst erop dat verbeteringen op milieu- gebied de aantrekkingskracht van gebieden op ondernemingen verhogen en bijdragen tot behoud van de werkgelegenheid. 10. 2. Er dienen minimumnormen op milieugebied te wor- den vastgesteld in de handelspolitiek, met name via de WTO. In dit kader dienen met name door middel van gemeenschappelijke marktordeningen fundamentele voor- schriften voor geïntegreerde en ecologische landbouw te worden vastgesteld. 10. 3. Juist met het oog op de aantrekkelijkheid van gebie- den als vestigingsplaats van bedrijven zou in het milieubeleid echter steeds meer moeten worden gekozen voor doeltreffende instrumenten met een interessante kosten/baten-verhouding, waarvan een impuls op ontwikkelingen op milieutechnolo- gisch gebied uitgaat. Een in ecologisch èn economisch opzicht doeltreffend milieubeleid is de beste manier om het milieu- beleid te koppelen aan het economisch en het werkgelegen- heidsbeleid. C 198/36 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 14. 7. 1999 11. Stralingsbescherming 11. 1. Het CvdR dringt erop aan dat de niet onder het EGA-Verdrag vallende onderdelen van stralingsbescherming, zoals definitieve opberging van radioactief afval en behandeling van gesloten uraniummijnen, in de EU grotere aandacht krijgen. In dit verband dienen de regionale instanties voor stralingsbescherming beter te worden geïnformeerd en dient hiermee beter te worden samengewerkt. Ook dienen gemeen- schappelijke O&O-projecten op het gebied van natuurlijke radioactiviteit in sterkere mate te worden gestimuleerd. Tegen de achtergrond van de toetreding van nieuwe lidstaten neemt de omvang van deze problematiek toe. 11. 2. Het CvdR verwacht dat gemeenschappelijke doelstel- lingen voor de omgang met door natuurlijke radionucliden besmette materialen (b. v. metaalafval, slib dat bij de oliewin- ning ontstaat, slakken) worden uitgewerkt. D. MOTIVERING De standpunten van het Comité van de Regio’s inzake principiële vraagstukken op het vlak van het milieubeleid dienen in het licht van het Verdrag van Amsterdam geconso- lideerd en verder uitgebouwd te worden. Met de invoering van de Economische en Monetaire Unie zal de concurrentie in de interne markt verder toenemen. Dit betekent dat de concrete implementatie en de inhoudelijke ontwikkeling van de EG-milieuwetgeving in de toekomst nog belangrijker zullen worden. Het Comité draagt in dit verband een bijzondere verantwoorde- lijkheid, aangezien de bevoegdheid voor een effectieve toepas- sing van wet- en regelgeving toch vooral bij de lokale en regionale overheden berust. gehele in de Een goede economische ontwikkeling in de Europese Unie is alleen mogelijk indien een ambitieus milieubeleid wordt ge- voerd. Bescherming van het milieu stimuleert tot innovatie en groei Een modern milieu- economie. beschermingbeleid levert ook arbeidsplaatsen met goede toe- komstperspectieven op. In verband met de versterking van de strategie ter voorbereiding van de toetreding van de kandidaat-lidstaten uit Midden- en Oost-Europa zal de export van milieubeschermingstechnologie door de EU de komende tien jaar bijzonder belangrijk worden. Brussel, 10 maart 1999. Het Comité is zich er terdege van bewust dat uitbreiding van de materiële milieuwetgeving steeds ingewikkelder wordt, omdat tal van zaken van elkaar afhankelijk zijn. Het is dan ook noodzakelijk, aanvullend wetenschappelijk advies in te winnen. Nieuwe uitdagingen hebben de plaats ingenomen van de klassieke milieuproblemen. De wereldwijde bedreigingen door klimaatveranderingen als gevolg van de toegenomen uitstoot van broeikasgassen, de aantasting van de ozonlaag en het gebruik van grondstoffen zijn minder zichtbaar dan de meeste klassieke milieuproblemen, zoals verontreiniging van water of ongecontroleerde opslag van afval. Bij alle onderdelen van milieu-educatie is dan ook een interdisciplinaire benadering geboden. Er zou niet alleen gezorgd moeten worden voor een wetenschappelijke onderbouwing, maar ook voor samenhang tussen milieubescherming en sociaal-economische aspecten. Op mondiaal niveau draagt de Europese Unie een zekere verantwoordelijkheid voor klimaatbescherming en besparing van energie en grondstoffen. Zij dient het goede voorbeeld te geven, wil de overal ter wereld gehoor worden gegeven aan de roep om duurzame ontwikkeling. Duurzame ontwikkeling in de Europese Unie is alleen haalbaar indien de prioriteiten op de verschillende beleidsterreinen worden bijgesteld. Dit geldt vooral voor verkeer en vervoer. Een enorm milieuprobleem is de aantasting van de bodem. Hoofdoorzaken hiervan zijn erosie en de achteruitgang van de fysisch-chemische bodemgesteldheid. Van een gemeenschap- pelijk beleid ter bescherming van de bodem is vooralsnog geen sprake. Gezien het interdisciplinaire karakter ervan is het bijzonder moeilijk een dergelijk beleid uit te werken, temeer omdat daarbij ook nog het subsidiariteitsbeginsel in acht moet worden genomen. Bij de toepassing van het beginsel „duurzame ontwikkeling” wordt vanwege de horizontale aard ervan door institutionele en procedurele aspecten een belangrijke rol gespeeld. De voorzitter van het Comité van de Regio’s Manfred DAMMEYER


title: Resolutie van het Comité van de Regio's over "De hervorming van de Structuurfondsen en het Cohesiefonds in het kader van de politieke discussie over het maatregelenpakket van Agenda 2000"

eurovoc_concepts:
Cohesion Fund
Structural Funds

formats: html pdf print

text: 14. 7. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 198/1 II (Voorbereidende besluiten) COMITE´ VAN DE REGIO’S Resolutie van het Comité van de Regio’s over „De hervorming van de Structuurfondsen en het Cohesiefonds in het kader van de politieke discussie over het maatregelenpakket van Agenda 2000” HET COMITE´ VAN DE REGIO’S, (1999/C 198/01) gezien het besluit van zijn Bureau van 18 november 1998 om zijn commissie 1 te belasten met het opstellen van een resolutie over de hervorming van de Structuurfondsen; gezien de door zijn commissie 1 op 3 februari 1999 goedgekeurde ontwerpresolutie (CDR 1/99 rev. 1; rapporteur: de heer Zaplana); overwegende dat het tijdens zijn zitting van september 1998 een advies over het Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad houdende algemene bepalingen inzake de Structuurfondsen (CDR 167/98 fin) (1), tijdens zijn zitting van november 1998 adviezen over resp. het Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad houdende wijziging van Verordening (EG) nr. 1164/94 tot oprichting van een cohesiefonds (CDR 235/98 fin) (2), het Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad met betrekking tot het Europees Fonds voor Regionale Ontwikkeling (CDR 240/98 fin) (3), het Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad betreffende het Europees Sociaal Fonds (CDR 155/98 fin) (4) en het Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad tot oprichting van een Pretoetredingsinstrument voor structuurbeleid (CDR 241/98 fin) (5) en tijdens zijn zitting van januari 1999 adviezen over resp. het Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad inzake steun voor plattelandsontwikkeling uit het Europees Oriëntatie- en Garantiefonds voor de Landbouw (EOGFL) (CDR 308/98 fin) (6) en het Voorstel voor een verordening (EG) van de Raad betreffende de structurele acties in de visserijsector (CDR 309/98 fin) (7) heeft aangenomen; overwegende dat, zoals het in paragraaf 1. 1 van zijn advies over de algemene Structuurfondsenverordening heeft opgemerkt, bovengenoemde voorstellen voor verordeningen deel uitmaken van het pakket voorstellen waarmee de Commissie haar mededeling Agenda 2000 in concrete wetgeving wil omzetten en dat er een nauwe samenhang bestaat tussen de diverse onderdelen van Agenda 2000, de voorstellen voor verordeningen en de politieke besluiten die in de toekomst zullen moeten worden genomen; overwegende dat, zoals het in de paragrafen 1. 2 en 1. 3 van bovengenoemd advies heeft opgemerkt, de voorgestelde hervorming van het Europese structuurbeleid een van de essentiële onderdelen van het maatregelenpakket van Agenda 2000 is, aangezien het wegwerken van de regionale onevenwichtigheden via het solidariteitsbeginsel een absoluut noodzakelijke voorwaarde is om tot een evenwichtige sociaal-economische ontwikkeling binnen de Unie — één van de hoofddoelstellingen van de Unie — te komen; overwegende dat het, gezien de besluiten die de Europese Raad in december 1998 in Wenen omtrent Agenda 2000 heeft genomen, zich genoodzaakt ziet zich nogmaals over deze problematiek uit te spreken, (1) PB C 373 van 2. 12. 1998, blz. 1. (2) PB C 51 van 22. 2. 1999, blz. 10. (3) PB C 51 van 22. 2. 1999, blz. 1. (4) PB C 51 van 22. 2. 1999, blz. 48. (5) PB C 51 van 22. 2. 1999, blz. 7. (6) PB C 93 van 6. 4. 1999, blz. 1. (7) PB C 93 van 6. 4. 1999, blz. 16. C 198/2 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 14. 7. 1999 heeft tijdens zijn 28e zitting van 10 en 11 maart 1999 (vergadering van 10 maart) de volgende resolutie aangenomen. Het Comité van de Regio’s verklaart nogmaals van oordeel te zijn dat het op 1. gang brengen van een op het solidariteitsbeginsel stoelend evenwichtig en duurzaam sociaal-economisch ontwikkelings- proces een van de voornaamste doelstellingen van de Europese Unie dient te zijn en dat dit doel alleen kan worden bereikt als de economische en sociale samenhang wordt versterkt, het subsidiariteitsbeginsel consequent wordt toegepast en in het kader van het partnerschapsbeginsel ook de lokale sociaal- economische actoren bij een en ander worden betrokken; 2. verklaart dat de Europese burgers hebben gekozen voor een Unie waarin via solidariteit en samenwerking tussen lidstaten, deelstaten en regio’s naar een billijke herverdeling van de welvaart wordt gestreefd, en dat een efficiënt Europees structuurbeleid het beste middel is om het solidariteitsbeginsel in praktijk te brengen aangezien het structuurbeleid erop is gericht de ontwikkelingsverschillen tussen de Europese regio’s en de ontwikkelingsachterstand van de meest achteropgeraakte gebieden te verkleinen en op die manier de levensomstandighe- den van de Europese burgers te verbeteren; 3. stelt met voldoening vast dat de Europese Raad in Wenen heeft besloten dat er uiterlijk in maart 1999 een politiek akkoord over Agenda 2000 dient te zijn zodat de hervormin- gen nog vo´ o´ r de Europese parlementsverkiezingen van juni 1999 definitief kunnen worden goedgekeurd, en vestigt er in dit verband de aandacht op dat er voldoende Structuurfond- sen- en Cohesiefondsmiddelen moeten worden uitgetrokken om de doelstellingen op het gebied van groei en werkgelegen- heid te kunnen verwezenlijken (hetgeen onmogelijk is als er niet voldoende wordt geïnvesteerd) en dat de respectieve budgetten dus in geen geval mogen worden teruggeschroefd; 4. verzoekt de politieke gezagdragers van de lidstaten om in publieke debatten over Agenda 2000, en met name over de herziening van het communautaire financieringssysteem, o. m. het solidariteitsbeginsel voor ogen te houden; 5. neemt kennis van het voorstel van de Commissie om het Cohesiefonds te handhaven en wijst erop dat het Cohesiefonds ook in de toekomst een positieve bijdrage kan leveren aan het wegwerken van infrastructuurtekorten in de cohesielanden; Brussel, 10 maart 1999. 6. wijst erop dat na de invoering van een gemeenschappe- lijke munt ook de andere in het EU-Verdrag vermelde doelstel- lingen, zoals de totstandbrenging van een sociaal Europa, het bevorderen van een evenwichtige en duurzame ontwikkeling en het versterken van de interne samenhang, de nodige aandacht dienen te krijgen, zodat de positieve samenhang tussen de EMU en deze andere doelstellingen duidelijk wordt; 7. verklaart ervan overtuigd te zijn dat de voorstellen in Agenda 2000, en met name die met betrekking tot de Structuurfondsen en het Cohesiefonds, naadloos aansluiten bij de maatregelen die op andere beleidsterreinen worden genomen, zoals b. v. de maatregelen ten behoeve van de werkgelegenheid en het concurrentievermogen, ter bevorde- ring van O&O-activiteiten of ter voorbereiding van de invoe- ring van een gemeenschappelijke munt, die stuk voor stuk bedoeld zijn om het Europese integratieproces vooruit te helpen en de Europese Unie te versterken; 8. beklemtoont de noodzaak de partnerschapsregeling zo- danig uit te bouwen dat de lokale en regionale overheden actief bij alle fasen van de steunverlening in het kader van de Structuurfondsenregeling en het plattelandsbeleid worden be- trokken, en pleit daarbij met name voor de invoering van „globale” en geïntegreerde regionale meerjarenprogramma’s die op regionaal niveau worden opgezet èn beheerd; 9. dringt erop aan dat de staatshoofden en regeringsleiders in maart a. s. op de buitengewone top in Berlijn terdege rekening houden met de voorstellen die het in deze resolutie en in zijn adviezen over Agenda 2000 naar voren heeft gebracht, want juist op een voor de toekomst van de regio’s zo cruciaal terrein als het structuur- en cohesiebeleid is het absoluut noodzakelijk dat de lidstaten en de communautaire instellingen hun oor te luister leggen bij de legitieme vertegen- woordigers van de bevolking van de diverse Europese regio’s; 10. onderstreept ten slotte het belang van Agenda 2000 in zijn geheel en wijst er in dit verband op dat de uitbreiding absoluut noodzakelijk is voor de veiligheid en de democratie en op termijn ook de economische ontwikkeling van heel Europa ten goede zal komen, maar is wel van oordeel dat de Unie ook een actief structuurbeleid ten behoeve van de huidige lidstaten moet blijven voeren, waarbij zij alvast de nodige voorzieningen dient te treffen om later ook de nieuwe lidstaten te kunnen steunen. De voorzitter van het Comité van de Regio’s Manfred DAMMEYER


title: Comités agrícolas.

eurovoc_concepts:
EU agriculture committee
reform of the CAP


title: Verordening (EG) nr. 527/1999 van de Commissie van 10 maart 1999 tot vaststelling van het maximumbedrag van de restitutie bij uitvoer van witte suiker voor de 30e deelinschrijving in het kader van de inschrijving bedoeld in Verordening (EG) nr. 1574/98

eurovoc_concepts:
award of contract
export refund
white sugar

formats: pdf print

text: 11. 3. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 62/7 VERORDENING (EG) Nr. 527/1999 VAN DE COMMISSIE van 10 maart 1999 tot vaststelling van het maximumbedrag van de restitutie b¶ uitvoer van witte suiker voor de 30e deelinschr¶ving in het kader van de inschr¶ving bedoeld in Verordening (EG) nr. 1574/98 DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Verordening (EEG) nr. 1785/81 van de Raad van 30 juni 1981 houdende een gemeenschappel¶ke ordening der markten in de sector suiker (1), laatstel¶k gew¶zigd b¶ Verordening (EG) nr. 1148/98 van de Commissie (2), met name op artikel 17, lid 5, tweede alinea, onder b), ling van de suikermarkt in de Gemeenschap en daar- buiten; Overwegende dat na onderzoek van de offertes de in artikel 1 bedoelde bepalingen moeten worden vastgesteld voor de 30e deelinschr¶ving; Overwegende dat de in deze verordening vervatte maatre- gelen in overeenstemming zijn met het advies van het Comit(cid:130) van beheer voor suiker, Overwegende dat krachtens Verordening (EG) nr. 1574/98 van de Commissie van 22 juli 1998 betreffende een permanente van heffingen en/of restituties b¶ uitvoer van witte suiker (3) deelinschr¶vingen worden gehouden voor de uitvoer van deze suiker; inschr¶ving vaststelling voor de Overwegende dat, overeenkomstig de bepalingen van artikel 9, lid 1, van Verordening (EG) nr. 1574/98 naar gelang van het geval, een maximumbedrag van de resti- tutie b¶ uitvoer wordt vastgesteld voor de betrokken deelinschr¶ving, waarb¶ met name rekening wordt gehouden met de situatie en de te verwachten ontwikke- HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 Voor de 30e deelinschr¶ving voor witte suiker, gehouden krachtens Verordening (EG) nr. 1574/98, wordt het maxi- mumbedrag van de restitutie b¶ uitvoer vastgesteld op 51,140 EUR per 100 kg. Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op 11 maart 1999. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepassel¶k in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, 10 maart 1999. Voor de Commissie Franz FISCHLER Lid van de Commissie (1) PB L 177 van 1. 7. 1981, blz. 4. (2) PB L 159 van 3. 6. 1998, blz. 38. (3) PB L 206 van 23. 7. 1998, blz. 7


title: 1999/222/EY: Komission päätös, tehty 10 päivänä maaliskuuta 1999, luvan antamisesta jäsenvaltioille säätää väliaikaisesti poikkeuksia neuvoston direktiivin 77/93/ETY tietyistä säännöksistä Kuubasta peräisin olevien muiden kuin istutettavaksi tarkoitettujen perunoiden osalta (tiedoksiannettu numerolla K(1999) 558)

eurovoc_concepts:
Cuba
derogation from EU law
originating product
plant health legislation
plantation
potato

text: 26. 3. 1999 FI Euroopan yhteis(cid:148)jen virallinen lehti L 82/47 KOMISSION P(cid:142)(cid:142)T(cid:153)S, tehty 10 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) maaliskuuta 1999, luvan antamisesta j(cid:132)senvaltioille s(cid:132)(cid:132)t(cid:132)(cid:132) v(cid:132)liaikaisesti poikkeuksia neuvoston direktiivin 77/93/ETY tietyist(cid:132) s(cid:132)(cid:132)nn(cid:148)ksist(cid:132) Kuubasta per(cid:132)isin olevien muiden kuin istutettavaksi tarkoitettujen perunoiden osalta (tiedoksiannettu numerolla K(1999) 558) (1999/222/EY) EUROOPAN YHTEIS(cid:153)JEN KOMISSIO, joka ottaa huomioon Euroopan yhteis(cid:148)n perustamissopi- muksen, ottaa huomioon kasvien tai kasvituotteiden haitallisten organismien yhteis(cid:148)(cid:148)n kulkeutumisen ja siell(cid:132) levi(cid:132)misen est(cid:132)miseen liittyvist(cid:132) toimenpiteist(cid:132) 21 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) joulukuuta 1976 annetun neuvoston direktiivin 77/93/ETY (1), sellai- sena kuin se on viimeksi muutettuna direktiivill(cid:132) 98/2/ EY (2), ja erityisesti sen 14 artiklan 1 kohdan, ottaa huomioon Alankomaiden ja Saksan esitt(cid:132)m(cid:132)t pyynn(cid:148)t, sek(cid:132) katsoo, ett(cid:132) 1) direktiivin 77/93/ETY s(cid:132)(cid:132)nn(cid:148)sten mukaisesti Kuubasta per(cid:132)isin olevia muita perunanmukuloita kuin muiden yhteis(cid:148)n s(cid:132)(cid:132)nn(cid:148)sten mukaisesti virallisesti siemenperu- noiksi varmennettuja perunanmukuloita ei periaat- teessa saa tuoda yhteis(cid:148)(cid:148)n sellaisten vierasper(cid:132)isten perunan haitallisten organismien kulkeutumisen uhan vuoksi, jotka muodostaisivat riskin kasvien terveydelle yhteis(cid:148)ss(cid:132), 2) j(cid:132)senvaltioista hankituista siemenperunoista kasvatetta- vien muiden kuin istutettavaksi tarkoitettujen peru- noiden varhaiskasvatuksesta Kuubassa on tullut vakiin- tunut k(cid:132)yt(cid:132)nt(cid:148); osa yhteis(cid:148)n varhaisesta perunatarjon- nasta on varmistettu t(cid:132)llaisen aineksen tuonnilla Kuubasta, 3) komissio my(cid:148)nsi kausiksi 1987–1996 Kuubasta per(cid:132)isin olevien ruokaperunoiden osalta luvan poik- keuksiin erityisin teknisin edellytyksin p(cid:132)(cid:132)t(cid:148)ksill(cid:132) 89/152/ETY (5), 88/223/ETY (4), 87/306/ETY (3), 91/593/ETY (6), 93/36/ETY (7), 95/96/EY (8) ja 96/ 157/EY (9) ja kaudeksi 1997 Kuubasta per(cid:132)isin olevien muiden kuin istutettavaksi tarkoitettujen perunoiden osalta p(cid:132)(cid:132)t(cid:148)ksell(cid:132) 97/186/EY (10), 4) koskaan ei ole vahvistettu, ett(cid:132) mainittujen p(cid:132)(cid:132)t(cid:148)sten nojalla tuoduista perunoista otetuista n(cid:132)ytteist(cid:132) olisi l(cid:148)ydetty haitallisia organismeja, erityisesti yksityiskohtaiset 5) Kuuban odotetaan tuovan saataville kaikki sellaiset tekniset tiedot, joita tarvitaan tulevaisuudessa kasvien terveystilanteen arvioimiseksi Kuuban perunantuotan- nossa, tiedot Kuubaan tuotujen ja siell(cid:132) kaupan pidettyjen siemen- ja varasto- perunoiden s(cid:132)(cid:132)nn(cid:148)llisest(cid:132) valvonnasta tutkimalla ja testaamalla edustavia n(cid:132)ytteit(cid:132) tieteellisesti hyv(cid:132)ksy- tyill(cid:132) menetelmill(cid:132) Clavibacter michiganensis (Smith) Davis et al. ssp. sepedonicus (Spieckermann et Kott- hoff) Davis et al. solanacearum (Smith) Smith -organismien sek(cid:132) perunan sukkulamu- kulataudin havaitsemiseksi, sek(cid:132) mainitun tutki- muksen ja testien tuloksista, ja Pseudomonas 6) luvan perusteena olevat olosuhteet vallitsevat edelleen, ja 7) t(cid:132)ss(cid:132) p(cid:132)(cid:132)t(cid:148)ksess(cid:132) s(cid:132)(cid:132)detyt toimenpiteet ovat pysyv(cid:132)n kasvinsuojelukomitean lausunnon mukaiset, ON TEHNYT T(cid:142)M(cid:142)N P(cid:142)(cid:142)T(cid:153)KSEN: 1 artikla 1. J(cid:132)senvaltioille annetaan lupa s(cid:132)(cid:132)t(cid:132)(cid:132) 2 kohdassa vahvistetuin edellytyksin direktiivin 77/93/ETY 4 artiklan 1 kohdasta poikkeuksia, jotka koskevat kyseisen direk- tiivin liitteess(cid:132) III olevan A osan 12 kohdassa tarkoitettuja Kuubasta per(cid:132)isin olevia muita kuin istutettavaksi tarkoi- tettuja perunoita koskevia kieltoja. (1) EYVL L 26, 31. 1. 1977, s. 20 (2) EYVL L 15, 21. 1. 1998, s. 34 (3) EYVL L 153, 13. 6. 1987, s. 41 (4) EYVL L 100, 19. 4. 1988, s. 44 (5) EYVL L 59, 2. 3. 1989, s. 29 (6) EYVL L 316, 16. 11. 1991, s. 47 (7) EYVL L 16, 25. 1. 1993, s. 40 (8) EYVL L 75, 4. 4. 1995, s. 22 (9) EYVL L 36, 14. 2. 1996, s. 38 (10) EYVL L 77, 19. 3. 1997, s. 32 L 82/48 FI Euroopan yhteis(cid:148)jen virallinen lehti 26. 3. 1999 2. Direktiivin 77/93/ETY liitteiss(cid:132), I ja II ja IV vahvis- tettujen perunoita koskevien vaatimusten lis(cid:132)ksi seuraa- vien erityisten edellytysten on t(cid:132)ytytt(cid:132)v(cid:132): a) perunoiden on oltava muita kuin istutettavaksi tarkoi- tettuja perunoita; b) niiden on oltava joko uusia perunoita eli perunoita, joiden kuori on helposti irtautuva eik(cid:132) viel(cid:132) ”korkki- mainen”, tai niiden on oltava k(cid:132)sitelty it(cid:132)misen est(cid:132)- miseksi; c) niiden on oltava kasvatettu ”Pinar del Rion” maakun- nassa sellaisilla alueilla, joiden osalta tiedet(cid:132)(cid:132)n, ettei niill(cid:132) esiinny Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith -organismia; d) niiden on kuuluttava lajikkeisiin, joiden siemenpe- runat on tuotu Kuubaan ainoastaan j(cid:132)senvaltioista tai mist(cid:132) tahansa muusta maasta, jonka osalta istutetta- vaksi tarkoitettujen perunoiden tuontia yhteis(cid:148)(cid:148)n ei ole kielletty direktiivin 77/93/ETY liitteen III mukai- sesti; e) perunoiden on oltava kasvatettu Kuubassa suoraan jossakin j(cid:132)senvaltiossa varmennetuista siemenperu- noista tai miss(cid:132) tahansa maassa, jonka osalta istutetta- vaksi tarkoitettujen perunoiden tuonti yhteis(cid:148)(cid:148)n ei ole kielletty direktiivin 77/93/ETY liitteen III mukaisesti, varmennetuista t(cid:132)llaisten siemenperunoista siemenperunoiden suorista j(cid:132)lkel(cid:132)isist(cid:132), jotka on viral- edelt(cid:132)v(cid:132)n(cid:132) varmennettu edellist(cid:132) lisesti vuotena, jos n(cid:132)m(cid:132) j(cid:132)lkel(cid:132)iset on tuotettu ”Pinar del Rion” maakunnassa ja luokiteltu siemenperunoiksi nykyisin Kuubassa sovellettavien s(cid:132)(cid:132)nt(cid:148)jen mukai- sesti; vuotta tai f) niiden on oltava viljelty joko maatiloilla, joissa ei ole viljelty muita kuin d alakohdassa m(cid:132)(cid:132)riteltyihin lajik- keisiin kuuluvia perunoita viimeisten viiden vuoden aikana, tai valtion maatiloilla maalohkoilla, jotka ovat erill(cid:132)(cid:132)n niist(cid:132) alueista, joilla on viljelty muita kuin d alakohdassa m(cid:132)(cid:132)riteltyihin kuuluvia perunoita viimeisten viiden vuoden aikana; lajikkeisiin g) niiden on oltava k(cid:132)sitelty ainoastaan niit(cid:132) varten vara- tuilla koneilla tai koneilla, jotka on asianmukaisesti desinfioitu jokaisen k(cid:132)ytt(cid:148)kerran j(cid:132)lkeen, kun niit(cid:132) on k(cid:132)ytetty muihin tarkoituksiin; h) ne eiv(cid:132)t ole olleet varastoissa, joissa on s(cid:132)ilytetty muita lajikkeisiin alakohdassa m(cid:132)(cid:132)riteltyihin d kuin kuuluvia perunoita; i) niiden on oltava pakattuja joko uusiin pusseihin tai tarkoituksenmukaisella desinfioituihin s(cid:132)ili(cid:148)ihin; jokaiseen pussiin tai s(cid:132)ilytysastiaan on kiin- nitett(cid:132)v(cid:132) virallinen nimilappu, jossa on liitteess(cid:132) m(cid:132)(cid:132)ritellyt tiedot; tavalla j) ennen vienti(cid:132) perunat on puhdistettava maa-ai- neksesta, lehdist(cid:132) tai muista kasvinj(cid:132)tteist(cid:132); k) yhteis(cid:148)(cid:148)n tarkoitettujen perunoiden mukana on oltava direktiivin 77/93/ETY 7 ja 12 artiklan mukaisesti Kuubassa direktiiviss(cid:132) s(cid:132)(cid:132)detyn tarkastuksen perus- teella my(cid:148)nnetty kasvin terveystodistus, jossa todiste- taan erityisesti, ettei perunoissa ole c alakohdassa mainittuja haitallisia organismeja. Todistuksessa on oltava: — kohdassa ”Lis(cid:132)tietoja”: — merkint(cid:132) ”T(cid:132)m(cid:132) tavaral(cid:132)hetys t(cid:132)ytt(cid:132)(cid:132) p(cid:132)(cid:132)t(cid:148)k- sess(cid:132) 1999/222/EY vahvistetut edellytykset”, — lajikkeen nimi, — sen maatilan tunnistenumero tai nimi, perunat on kasvatettu, sek(cid:132) sen sijainti, jolla — viittaus, jonka avulla e alakohdan mukaisesti k(cid:132)ytetty siemener(cid:132) voidaan tunnistaa, — kohdassa ”Tuholaisten torjunta ja/tai tuholaisten torjuntak(cid:132)sittely” kaikki mahdollisia b alakohdan toisessa vaihtoehdossa ja/tai i alakohdassa tarkoi- tettuja k(cid:132)sittelyj(cid:132) koskevat tiedot; l) perunat on tuotava j(cid:132)senvaltion alueella sijaitsevien ja sen t(cid:132)t(cid:132) poikkeusta varten nime(cid:132)mien saapumispaik- kojen kautta; j(cid:132)senvaltioiden on ilmoitettava komis- siolle riitt(cid:132)v(cid:132)n ajoissa kyseiset saapumispaikat ja direk- tiiviss(cid:132) 77/93/ETY tarkoitettujen, kustakin paikasta vastuussa olevien virallisten elinten nimet ja osoitteet, ja muiden j(cid:132)senvaltioiden on pyynn(cid:148)st(cid:132) saatava tiedot k(cid:132)ytt(cid:148)(cid:148)ns(cid:132). Silloin kuin yhteis(cid:148)(cid:148)n kyseiset tuonti tapahtuu jossakin muussa j(cid:132)senvaltiossa kuin t(cid:132)t(cid:132) poikkeusta hyv(cid:132)kseen k(cid:132)ytt(cid:132)v(cid:132)ss(cid:132) j(cid:132)senvaltiossa, tuontipaikkana toimivan j(cid:132)senvaltion mainittujen vastuussa olevien virallisten elinten on annettava tiedot kyseist(cid:132) poikkeusta hyv(cid:132)kseen k(cid:132)ytt(cid:132)vien j(cid:132)sen- valtioiden vastuussa oleville virallisille elimille ja toimittava heid(cid:132)n kanssaan yhteisty(cid:148)ss(cid:132) t(cid:132)m(cid:132)n p(cid:132)(cid:132)t(cid:148)ksen s(cid:132)(cid:132)nn(cid:148)sten noudattamisen varmistamiseksi; m) tuojalle on ilmoitettava ennen tavaran yhteis(cid:148)(cid:148)n tuloa virallisesti a–p alakohdassa s(cid:132)(cid:132)detyist(cid:132) edellytyksist(cid:132); mainitun tuojan on ilmoitettava jokaisesta tavaran tulosta yhteis(cid:148)(cid:148)n riitt(cid:132)v(cid:132)n ajoissa kyseisen j(cid:132)senvaltion vastuussa oleville virallisille elimille, ja kyseisen j(cid:132)sen- valtion on viipym(cid:132)tt(cid:132) toimitettava ilmoituksen yksi- tyiskohdat komissiolle ja mainittava: — tavaran laji, — m(cid:132)(cid:132)r(cid:132), — ilmoitettu yhteis(cid:148)(cid:148)n tulon p(cid:132)iv(cid:132) ja vahvistettu saapumispaikka, — j(cid:132)ljemp(cid:132)n(cid:132) o alakohdassa tarkoitetut tilat. Tuojan on toimitettava oman j(cid:132)senvaltionsa vastuussa oleville virallisille elimille yksityiskohtaiset tiedot edell(cid:132) mainitun ennakkoilmoituksen muutoksista mieluiten heti, kun ne tulevat tietoon ja joka tapauk- sessa ennen tuontihetke(cid:132), ja kyseisen j(cid:132)senvaltion on viipym(cid:132)tt(cid:132) tiedot toimitettava muutoksista komissiolle; yksityiskohtaiset 26. 3. 1999 FI Euroopan yhteis(cid:148)jen virallinen lehti L 82/49 n) direktiiviss(cid:132) 77/93/ETY tarkoitettujen vastuussa ole- vien virallisten elinten on suoritettava mainitun direk- tarkastukset, tiivin 12 artiklan mukaisesti vaaditut tarvittaessa testit mukaan lukien, t(cid:132)m(cid:132)n p(cid:132)(cid:132)t(cid:148)ksen t(cid:132)t(cid:132) poikkeusta hyv(cid:132)kseen s(cid:132)(cid:132)nn(cid:148)sten mukaisesti; k(cid:132)ytt(cid:132)vien j(cid:132)senvaltioiden on suoritettava n(cid:132)ist(cid:132) tarkastuksista kasvien terveytt(cid:132) koskevat tarkastukset. Lis(cid:132)ksi kyseisen j(cid:132)senvaltion (kyseisten j(cid:132)senval- tioiden) on mainittujen kasvien terveytt(cid:132) koskevien tarkastusten yhteydess(cid:132) teht(cid:132)v(cid:132) tarkastus kaikkien muiden haitallisten organismien varalta. Komissio m(cid:132)(cid:132)ritt(cid:132)(cid:132), miss(cid:132) m(cid:132)(cid:132)rin mainitun direktiivin 19 a artiklan 3 kohdan toisen luetelmakohdan toisessa vaihtoehdossa tarkoitetut tarkastukset on sis(cid:132)llytett(cid:132)v(cid:132) artiklan 5 kohdan c kyseisen direktiivin 19 a alakohdan mukaiseen tarkastusohjelmaan, sanotun kuitenkaan rajoittamatta edell(cid:132) mainitun direktiivin 19 a artiklan 3 kohdan toisen luetelmakohdan ensim- m(cid:132)isess(cid:132) vaihtoehdossa tarkoitettua valvontaa; o) perunat voidaan pakata ja j(cid:132)lleenpakata ainoastaan tiloissa, jotka edell(cid:132) mainitut vastuulliset viranomaiset ovat hyv(cid:132)ksyneet ja rekister(cid:148)ineet; p) perunat on pakattava tai j(cid:132)lleenpakattava suljettuihin pakkauksiin, jotka voidaan toimittaa suoraan v(cid:132)hitt(cid:132)is- myyjille tai lopullisille kuluttajille ja joiden paino ei ole suurempi kuin siin(cid:132) j(cid:132)senvaltiossa, johon perunat tuodaan, yleisesti kyseiseen tarkoitukseen k(cid:132)ytetty paino, mutta kuitenkin enint(cid:132)(cid:132)n 25 kilogrammaa; pakkauksessa on oltava o alakohdassa tarkoitetun rekister(cid:148)idyn tilan numero ja maininta, ett(cid:132) perunat ovat per(cid:132)isin Kuubasta; q) t(cid:132)t(cid:132) poikkeusta hyv(cid:132)kseen k(cid:132)ytt(cid:132)vien j(cid:132)senvaltioiden on tarvittaessa yhteisty(cid:148)ss(cid:132) yhteis(cid:148)(cid:148)n tulon m(cid:132)(cid:132)r(cid:132)- paikkana toimivan j(cid:132)senvaltion kanssa varmistettava, ett(cid:132) t(cid:132)m(cid:132)n p(cid:132)(cid:132)t(cid:148)ksen mukaisesti tuoduista perunoista otetaan v(cid:132)hint(cid:132)(cid:132)n kaksi 200 mukulan suuruista n(cid:132)ytett(cid:132) jokaisesta 50 tonnin tavaral(cid:132)hetyksest(cid:132) tai sen osasta Pseudomonas solanacearum -organismin viral- lista tutkimusta varten Pseudomonas solanacearum (Smith) Smith -organismin m(cid:132)(cid:132)ritt(cid:132)miseksi, havaitse- miseksi ja tunnistamiseksi yhteis(cid:148)ss(cid:132) v(cid:132)liaikaisesti hyv(cid:132)ksytyn testimenetelm(cid:132)n (1) mukaisesti, Clavi- bacter michiganensis ssp. -organismin virallista varten yhteis(cid:148)n Clavibacter michiganensis ssp. sepedonicus -organismin havaitse- miseksi ja m(cid:132)(cid:132)ritt(cid:132)miseksi vahvistaman menetelm(cid:132)n sepedonicus tutkimista mukaisesti sek(cid:132) perunan sukkulamukulataudin viral- lista tutkimista varten ”reverse-page”-menetelm(cid:132)ll(cid:132) eli c-DNA-hybridisaatiomenetelm(cid:132)ll(cid:132); ep(cid:132)ilytapauksissa er(cid:132)t on pidett(cid:132)v(cid:132) erill(cid:132)(cid:132)n virallisessa valvonnassa eik(cid:132) saa pit(cid:132)(cid:132) kaupan tai k(cid:132)ytt(cid:132)(cid:132) ennen kuin niit(cid:132) vahvistetaan, ett(cid:132) Clavibacter michiganensis ssp. sepe- donicus- tai Pseudomonas solanacearum -organismia tai perunan sukkulamukulatautia ei ole ep(cid:132)ilty eik(cid:132) havaittu kyseisiss(cid:132) tutkimuksissa. 2 artikla J(cid:132)senvaltioiden on toimitettava muille j(cid:132)senvaltioille ja komissiolle tieto luvan k(cid:132)yt(cid:148)st(cid:132) 1 artiklan 2 kohdan m alakohdan ensimm(cid:132)isess(cid:132) virkkeess(cid:132) tarkoitetulla ilmoi- tuksella. Niiden on annettava ennen 1 p(cid:132)iv(cid:132)(cid:132) syyskuuta 1999 komissiolle ja muille j(cid:132)senvaltioille tiedot t(cid:132)m(cid:132)n p(cid:132)(cid:132)t(cid:148)ksen mukaisesti tarkka tekninen selvitys 1 artiklan 2 kohdan q alakohdassa tarkoitetusta virallisesta tutkimuksesta; komissiolle on toimitettava j(cid:132)ljenn(cid:148)s jokaisesta kasvien terveystodistuk- sesta. tuoduista m(cid:132)(cid:132)rist(cid:132) ja 3 artikla Asetuksen 1 artiklaa sovelletaan 15 p(cid:132)iv(cid:132)st(cid:132) maalis- 1. kuuta 1999 30 p(cid:132)iv(cid:132)(cid:132)n huhtikuuta 1999. T(cid:132)m(cid:132) p(cid:132)(cid:132)t(cid:148)s peruutetaan, 2. todetaan, ett(cid:132) 1 artiklan 2 kohdassa s(cid:132)(cid:132)detyt edellytykset eiv(cid:132)t ole riitt(cid:132)- neet est(cid:132)m(cid:132)(cid:132)n haitallisten organismien kulkeutumista tai ett(cid:132) niit(cid:132) ei ole noudatettu. jos 4 artikla T(cid:132)m(cid:132) p(cid:132)(cid:132)t(cid:148)s on osoitettu kaikille j(cid:132)senvaltioille. Tehty Brysseliss(cid:132) 10 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) maaliskuuta 1999. Komission puolesta Franz FISCHLER Komission j(cid:132)sen (1) EYVL L 273, 6. 10. 1997, s. 1 L 82/50 FI Euroopan yhteis(cid:148)jen virallinen lehti 26. 3. 1999 LIITE Nimilapussa vaadittavat tiedot (1 artiklan 2 kohdan i alakohdassa tarkoitetut tiedot) 1. Nimilapun antavan viranomaisen nimi 2. Viej(cid:132)organisaation nimi, jos tiedossa 3. Merkint(cid:132) ”Muita kuin istutettavaksi tarkoitettuja Kuubasta per(cid:132)isin olevia perunoita” 4. Lajike 5. Tuotantomaakunta 6. Koko 7. Ilmoitettu nettopaino 8. Merkint(cid:132) ”P(cid:132)(cid:132)t(cid:148)ksess(cid:132) 1999/222/EY* s(cid:132)(cid:132)dettyjen EY:n vaatimusten mukainen” 9. Kuuban kasvinsuojeluviranomaisten puolesta painettu tai leimattu merkki


title: Regolamento (CE) n. 528/1999 della Commissione del 10 marzo 1999 recante misure intese a migliorare la qualità della produzione oleicola

eurovoc_concepts:
olive oil
olive-growing
product quality
production improvement

text: L 62/8 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee 11. 3. 1999 REGOLAMENTO (CE) N. 528/1999 DELLA COMMISSIONE del 10 marzo 1999 recante misure intese a migliorare la qualit(cid:133) della produzione oleicola LA COMMISSIONE DELLE COMUNIT(cid:211) EUROPEE, visto il trattato che istituisce la Comunit(cid:133) europea, visto il regolamento n. 136/66/CEE del Consiglio, del 22 settembre 1966, relativo all’attuazione di un’organizza- zione comune dei mercati nel settore dei grassi (1), modifi- cato da ultimo dal regolamento (CE) n. 1638/98 (2), in particolare l’articolo 5, paragrafo 11, considerando che, a norma dell’articolo 5 del regolamento n. 136/66/CEE del Consiglio, l’1,4 % dell’aiuto alla produzione corrisposto ai produttori oleicoli (cid:138) destinato al finanziamento di azioni di carattere regionale da realizzare negli Stati membri al fine di migliorare la qualit(cid:133) della produzione oleicola e il relativo impatto ambientale; che occorre precisare le azioni da realizzare e definire le mansioni che possono essere affidate alle organizzazioni di produttori; considerando che, per l’origine del relativo finanziamento, le azioni da realizzare devono riguardare direttamente gli agricoltori o i frantoi; che le azioni in questione sono finalizzate alla produzione di olio vergine di qualit(cid:133) in condizioni che tutelino o migliorino l’ambiente; che pertanto tali azioni devono contribuire, da un lato, a rifor- nire i frantoi di olive aventi le caratteristiche ricercate e, dall’altro, a migliorare le condizioni di estrazione e conservazione degli oli vergini; considerando che, per una maggiore rispondenza alla realt(cid:133) del settore nel suo complesso, le azioni di migliora- mento della qualit(cid:133) devono essere attuate su un ciclo di dodici mesi, decorrente dal 1o maggio di ogni anno; che le azioni da realizzare per ciascun ciclo devono essere incluse in un programma nazionale; che gli Stati membri devono provvedere all’elaboazione e all’esecuzione dei rispettivi programmi nazionali; campagna di considerando che l’importo delle spese relative a ciascun ciclo deve avere come base la trattenuta sull’aiuto alla produzione della commercializzazione precedente quella in cui ha inizio il programma in questione; che tale produzione (cid:138) stimata dalla Commis- sione conformemente all’articolo 17 bis, paragrafo 1, del regolamento (CEE) n. 2261/84 del Consiglio, del 17 luglio 1984, che stabilisce le norme generali relative all’aiuto alla produzione e alle organizzazioni di produttori di olio d’oliva (3), modificato da ultimo dal regolamento (CE) n. (1) GU 172 del 30. 9. 1966, pag. 3025/66. (2) GU L 210 del 28. 7. 1998, pag. 32. (3) GU L 208 del 3. 8. 1984, pag. 3. 1639/98 (4); che le spese derivanti dall’esecuzione di un programma devono essere oggetto di gestione e controllo nazionale conformemente alla normativa comunitaria; considerando che le misure previste dal presente regola- mento sono conformi al parere del comitato di gestione per i grassi, HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO: Articolo 1 Il presente regolamento precisa le azioni da svolgere 1. e le modalit(cid:133) da rispettare per migliorare a livello regio- nale la qualit(cid:133) della produzione oleicola e il relativo impatto ambientale. 2. Le azioni si riferiscono a cicli di produzione di 12 mesi decorrenti dal 1o maggio di ogni anno e riguardano: a) la lotta contro la mosca dell’olivo ed eventualmente i dispositivi di altri organismi nocivi, compresi controllo, allarme e valutazione; b) il miglioramento delle condizioni di coltivazione e trattamento degli olivi, di raccolta, magazzinaggio e trasformazione delle olive, nonch(cid:130) di magazzinaggio degli oli prodotti; c) l’assistenza tecnica agli olivicoltori e ai frontoi al fine di contribuire a migliorare l’ambiente nonch(cid:130) la qualit(cid:133) della produzione di olive e della trasformazione delle stesse in olio; d) il miglioramento dell’evacuazione dei residui della triturazione in condizioni non nocive all’ambiente; e) la formazione, la divulgazione e le dimostrazioni intese a diffondere presso gli agricoltori e i frantoi le infor- mazioni relative alla qualit(cid:133) dell’olio d’oliva e all’im- patto ambientale dell’olivicoltura; f) l’allestimento o la gestione, a livello regionale o provinciale ovvero presso le organizzazioni di produt- tori, di l’analisi delle caratteristiche laboratori per dell’olio d’oliva vergine; g) la collaborazione con organismi specializzati nella realizzazione di programmi di ricerca in materia di miglioramento qualitativo della produzione di olio d’oliva vergine che contribuiscano al tempo stesso al miglioramento dell’ambiente. (4) GU L 210 del 28. 7. 1998, pag. 38. 11. 3. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee L 62/9 3. Nel quadro delle azioni di cui al paragrafo 2, lettere a) e b), sono privilegiati i metodi di lotta biologica inte- grata. Gli insetticidi contro la mosca dell’olivo devono essere impiegati con l’ausilio di esche proteiche. Tuttavia, in condizioni particolari e sotto la direzione degli organismi incaricati di prescrivere i trattamenti, pu(cid:149) essere autoriz- zato l’impiego di insetticidi secondo modalit(cid:133) diverse. Gli insetticidi e le relative modalit(cid:133) di applicazione devono essere tali che nessun residuo nelle olive provenienti dalle zone oleicole trattate n(cid:130) nell’olio ottenuto da tali olive superi le dosi massime autorizzate dalla normativa comu- nitaria. Articolo 2 1. Ciascuno Stato membro interessato elabora, entro il 31 marzo di ogni anno, un programma delle azioni previste per il ciclo di produzione successivo. Nel programma figurano in particolare: a) la descrizione dettagliata delle azioni previste, con indicazioni della durata e del costo; b) l’elenco di tutti i prodotti e del materiale necessari, con indicazione del costo unitario; c) l’elenco dei centri, degli organismi o delle organizza- zioni di produttori incaricati della realizzazione delle azioni. I contratti con i centri, gli organismi o le organizzazioni di produttori incaricati della realizzazione delle azioni, ovvero i provvedimenti amministrativi adottati dallo Stato membro nei confronti dei summenzionati centri, orga- nismi o organizzazioni, sono conclusi o approvati in modo da avere effetto a decorrere dall’inizio del ciclo di produzione in questione. Tali contratti possono avere durata pluriennale, fatti salvi gli adeguamenti conseguenti a programmi successivi. Essi sono redatti secondo il modello di contratto tipo che la Commissione mette loro a disposizione. dalla trattenuta sull’aiuto alla produzione applicata a norma dell’articolo 5 del regolamento 136/66/CEE. Secondo la procedura di cui all’articolo 38 del rego- 2. la Commissione stabilisce, per lamento 136/66/CEE, ciascuno dei cicli di produzione di cui all’articolo 1, para- grafo 2, e per ciascuno Stato membro produttore, i massi- mali di finanziamento per le azioni ammesse ad essere rimborsate dal FEAOG, sezione garanzia. I massimali sono fissati in base all’importo della trattenuta sull’aiuto alla produzione, stimata conformemente all’arti- colo 17 bis, paragrafo 1, del regolamento (CEE) n. 2261/ la campagna di commercializzazione che si 84, per conclude nell’anno precedente a quello in cui ha inizio il ciclo di produzione in questione. 3. Qualora le risorse di cui al paragrafo 1 non consen- tano di coprire le spese relative a talune delle azioni previste nel programma di un ciclo di produzione, lo Stato membro pu(cid:149) fornire un contributo finanziario complementare, pari al massimo al 50 % del contributo comunitario per ciascuna delle azioni in questione. Tale contributo non deve provenire da una trattenuta sull’aiuto alla produzione. Articolo 4 1. Le spese connesse al programma stabilito dallo Stato membro sono ammissibili a titolo del presente regola- mento soltanto se le azioni in questione non beneficiano di un altro contributo comunitario. Tuttavia, vengono assunte in carico soltanto a concorrenza del 75 % le spese per: — la realizzazione dei trattamenti necessari nel quadro delle azioni di cui all’articolo 1, paragrafo 2, lettera a), — la remunerazione del personale dei laboratori di cui all’articolo 1, paragrafo 2, lettera f). Le spese generali del contraente, comprese quelle sono limitate ad un 2. degli eventuali subappaltatori, massimo del 2 % delle spese totali ammissibili. Il programma (cid:138) approvato e realizzato sotto la responsabi- lit(cid:133) dello Stato membro interessato. Articolo 5 Anteriormente al 1o maggio di ogni anno, ciascuno 2. Stato membro produttore trasmette alla Commissione l’elenco delle azioni previste per il ciclo di produzione seguente, ripartite secondo le categorie di azioni di cui all’articolo 1, paragrafo 2, nonch(cid:130) le relative previsioni di spesa. Articolo 3 1. Le spese relative alle azioni di cui al presente regola- mento sono finanziate mediante le risorse provenienti 1. I pagamenti relativi — ai contratti conclusi o approvati dallo Stato membro interessato con i centri, gli organismi o le organizza- zioni di produttori incaricati della realizzazione delle azioni, ovvero — ai provvedimenti amministrativi adottati dallo Stato membro interessato nei confronti dei summenzionati centri, organismi od organizzazioni, su presentazione dei documenti vengono effettuati comprovanti le spese sostenute e previa verifica, da parte delle autorit(cid:133) competenti, di tali documenti e del rispetto degli obblighi previsti. L 62/10 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee 11. 3. 1999 L’organismo competente esegue i versamenti previsti ai paragrafi precedenti entro 60 giorni dal ricevimento della domanda. Tale termine pu(cid:149) tuttavia essere sospeso in qualunque momento del periodo di 60 giorni successivo alla prima registrazione della domanda di pagamento, mediante notifica al contraente creditore che la domanda non (cid:138) accettabile, in quanto il credito non (cid:138) esigibile oppure la domanda non (cid:138) corredata dei documenti giusti- ficativi necessari per le domande ulteriori o ancora l’orga- nismo competente ritiene necessario richiedere informa- zioni supplementari o procedere a verifiche. Il termine continua a decorrere dalla data di ricevimento delle infor- mazioni richieste, che devono essere trasmesse entro un termine di 30 giorni. Salvo casi di forza maggiore, il ritardo nei versamenti suddetti comporta una riduzione del rimborso allo Stato membro conformemente alle modalit(cid:133) di cui all’articolo 4 del regolamento (CEE) n. 296/96 della Commissione (1). 2. Il contratto pu(cid:149) essere concluso solo dopo la costitu- zione di una cauzione pari al 15 % dell’importo massimo del finanziamento comunitario a garanzia della corretta esecuzione del contratto. Essa (cid:138) costituita secondo le condizioni di cui al titolo III del regolamento (CEE) n. 2220/85 della Commisione (2). Tuttavia, se il contraente (cid:138) un organismo di diritto pubblico o se agisce sotto la tutela di quest’ultimo, l’orga- nismo competente pu(cid:149) accettare una garanzia scritta dell’autorit(cid:133) di tutela, equivalente alla percentuale indicata al primo comma, a condizione che detta autorit(cid:133) si impegni: — a vigilare sulla corretta esecuzione degli obblighi sottoscritti e — ad accertare che le somme ricevute siano effettiva- mente utilizzate per l’esecuzione degli obblighi sotto- scritti. La prova dell’avvenuta costituzione della cauzione deve pervenire all’organismo competente prima della scadenza del termine di cui al paragrafo 1, secondo comma. Per esigenza principale ai sensi dell’articolo 20 del intende l’esecuzione 3. regolamento (CEE) n. 2220/85 si delle misure indicate nel contratto. 4. Per i contratti di durata pluriennale la cauzione (cid:138) calcolata in base al valore di ciascuna quota annua del contratto. 5. Lo svincolo della cauzione (cid:138) subordinato alla veri- fica, da parte dello Stato membro, che le azioni previste dal contratto sono state realizzate entro i termini previsti ovvero durante il periodo annuale applicabile. (1) GU L 39 del 17. 2. 1996, pag. 5. (2) GU L 205 del 3. 8. 1985, pag. 5. centro, organismo od organizzazione di 6. Ogni produttori realizzazione delle azioni incaricati della presenta allo Stato membro, entro due mesi a decorrere dal termine ultimo fissato per la realizzazione delle azioni, una relazione circostanziata sull’impiego del contributo comunitario assegnato e sui risultati delle azioni. Qualora la relazione venga presentata oltre il termine previsto di due mesi, verr(cid:133) trattenuto il 3 % del contributo comuni- tario per azione per ogni mese iniziato dopo la scadenza di tale termine. Articolo 6 Entro 30 giorni dalla 1. contratto il contraente pu(cid:149) presentare all’organismo competente una domanda di anticipo accompagnata dalla cauzione di cui al paragrafo 3. Scaduto tale termine, l’anticipo non pu(cid:149) pi(cid:151) essere richiesto. firma del L’anticipo non pu(cid:149) eccedere il 30 % dell’importo del finanziamento comunitario. 2. L’organismo competente deve provvedere al paga- mento dell’anticipo entro 30 giorni dalla presentazione della domanda. In caso di ritardo si applicano le regole di cui all’articolo 4 del regolamento (CEE) n. 296/96. 3. Il pagamento dell’anticipo (cid:138) subordinato alla costitu- zione, da parte del contraente, di una cauzione a favore dell’organismo competente pari al 110 % dell’anticipo, secondo le modalit(cid:133) di cui al titolo III del regolamento (CEE) n. 2220/85. Tuttavia, se il contraente (cid:138) un organismo di diritto pubblico o se agisce sotto la tutela di quest’ultimo, l’orga- nismo competente pu(cid:149) accettare una garanzia scritta dell’autorit(cid:133) di tutela, equivalente alla percentuale indicata al precedente comma, purch(cid:130) tale autorit(cid:133) s’impegni a versare l’importo coperto dalla garanzia nel caso in cui il diritto all’importo anticipato non sia stato stabilito. 4. Lo svincolo delle cauzioni (cid:138) subordinato: — alla trasmissione allo Stato membro interessato dei documenti comprovanti le spese effettuate; — alla verifica della documentazione e alla constatazione che sono stati rispettati gli obblighi previsti. Articolo 7 In caso di incameramento delle cauzioni di cui agli arti- coli 5 e 6 o di applicazione delle trattenute di cui all’arti- colo 5, paragrafo 6, importi vengono detratti dalle spese del Fondo europeo agricolo di orienta- mento e di garanzia, sezione garanzia. i corrispondenti 11. 3. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee L 62/11 Articolo 8 che Gli Stati membri produttori 1. attuano un programma applicano un sistema di controllo atto a garantire che le azioni previste dal programma, e per le quali (cid:138) stato concesso un contributo, siano realizzate correttamente. A tal interessati effettuano: fine, gli Stati membri — controlli amministrativi e contabili al fine di verificare le spese sostenute, — controlli, in particolare controlli in loco, intesi a veri- ficare che le azioni siano state realizzate conforme- mente alle disposizioni del contratto o dei provvedi- menti amministrativi. 2. Gli Stati membri interessati informano la Commis- sione delle misure di controllo previste, contemporanea- mente alla comunicazione delle informazioni di cui all’ar- ticolo 2, paragrafo 2. La Commissione pu(cid:149) richiedere agli Stati membri qual- siasi modifica del sistema di controllo da essa ritenuta necessaria. 3. Gli Stati membri interessati elaborano e trasmettono alla Commissione, entro il 1o ottobre successivo a ciascun ciclo di produzione, una relazione sintetica sull’attuazione del programma e sui controlli effettuati. In tale relazione figurano una sintesi delle azioni previste e realizzate, ripartite secondo le categorie di cui all’arti- colo 2, paragrafo 2, nonch(cid:130), per ciascuna di esse, le spese sostenute e i controlli effettuati, oltre ad una valutazione dei risultati, dell’impatto ambientale e delle difficolt(cid:133) riscontrate. Articolo 9 Il presente regolamento entra in vigore il settimo giorno successivo alla pubblicazione nella Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee. Il presente regolamento (cid:138) obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri. Fatto a Bruxelles, il 10 marzo 1999. Per la Commissione Franz FISCHLER Membro della Commissione


title: Decisión relativa a la posición común aprobada por el Consejo con vistas a la adopción de la directiva del Consejo sobre un régimen de reconocimientos obligatorio para garantizar la seguridad en la explotación de servicios regulares de transbordadores de carga rodada y naves de pasaje de gran velocidad (12893/3/98 - C4-0004/99 98/ 0064(SYN))(Procedimiento de cooperación: segunda lectura)

eurovoc_concepts:
approximation of laws
carriage of passengers
carrier
common ports policy
ferryboat
high-speed transport
maritime safety
public international law
safety standard
transport regulations

formats: html print


title: Kommissionens förordning (EG) nr 527/1999 av den 10 mars 1999 om fastställande av det maximala exportbidraget för vitsocker med avseende på den trettionde delanbudsinfordran som utfärdas inom ramen för den stående anbudsinfordran som föreskrivs i förordning (EG) nr 1574/98

text: 11. 3. 1999 SV Europeiska gemenskapernas officiella tidning L 62/7 KOMMISSIONENS F(cid:153)RORDNING (EG) nr 527/1999 av den 10 mars 1999 om fastst(cid:132)llande av det maximala exportbidraget f(cid:148)r vitsocker med avseende p(cid:134) den trettionde delanbudsinfordran som utf(cid:132)rdas inom ramen f(cid:148)r den st(cid:134)ende anbudsinfordran som f(cid:148)reskrivs i f(cid:148)rordning (EG) nr 1574/98 EUROPEISKA GEMENSKAPERNAS KOMMISSION HAR ANTAGIT DENNA F(cid:153)RORDNING s(cid:132)rskilt till situationen och den f(cid:148)rutsebara utvecklingen i gemenskapen och p(cid:134) v(cid:132)rldsmarknaden i fr(cid:134)ga om socker. med beaktande av F(cid:148)rdraget om uppr(cid:132)ttandet av Euro- peiska gemenskapen, med beaktande av r(cid:134)dets f(cid:148)rordning (EEG) nr 1785/81 av den 30 juni 1981 om den gemensamma organisationen av marknaden f(cid:148)r socker (1), senast (cid:132)ndrad genom kommis- sionens f(cid:148)rordning (EG) nr 1148/98 (2), s(cid:132)rskilt artikel 17. 5 b andra stycket i denna, och med beaktande av f(cid:148)ljande: I kommissionens f(cid:148)rordning (EG) nr 1574/98 av den 22 juli 1998 om en st(cid:134)ende anbudsinfordran f(cid:148)r att fast- st(cid:132)lla f(cid:148)r vitsocker (3), kr(cid:132)vs att delanbudsinfordringar skall utf(cid:132)rdas f(cid:148)r export av detta socker. importavgifter exportbidrag och/eller Efter en granskning av de anbud som har l(cid:132)mnats in till f(cid:148)ljd av den trettionde delanbudsinfordran b(cid:148)r de best(cid:132)m- melser som anges i artikel 1 fastst(cid:132)llas. De (cid:134)tg(cid:132)rder som f(cid:148)reskrivs i denna f(cid:148)rordning (cid:132)r f(cid:148)renliga fr(cid:134)n F(cid:148)rvaltningskommitt(cid:130)n f(cid:148)r socker. med yttrandet H(cid:142)RIGENOM F(cid:153)RESKRIVS F(cid:153)LJANDE. Artikel 1 Med avseende p(cid:134) den trettionde delanbudsinfordran f(cid:148)r vitsocker som utf(cid:132)rdas i enlighet med f(cid:148)rordning (EG) nr 1574/98 skall det maximala beloppet f(cid:148)r exportbidrag fastst(cid:132)llas till 51,140 EUR per 100 kg. I enlighet med artikel 9. 1 i f(cid:148)rordning (EG) nr 1574/98 skall ett maximalt exportbidrag fastst(cid:132)llas f(cid:148)r den aktuella f(cid:148)rekommande fall, med h(cid:132)nsyn delanbudsinfordran i Artikel 2 Denna f(cid:148)rordning tr(cid:132)der i kraft den 11 mars 1999. Denna f(cid:148)rordning (cid:132)r till alla delar bindande och direkt till(cid:132)mplig i alla medlemsstater. Utf(cid:132)rdad i Bryssel den 10 mars 1999. P(cid:134) kommissionens v(cid:132)gnar Franz FISCHLER Ledamot av kommissionen (1) EGT L 177, 1. 7. 1981, s. 4. (2) EGT L 159, 3. 6. 1998, s. 38. (3) EGT L 206, 23. 7. 1998, s. 7


title: Regolamento (CE) n. 527/1999 della Commissione del 10 marzo 1999 che fissa l'importo massimo della restituzione all'esportazione di zucchero bianco per la trentesima gara parziale effettuata nell'ambito della gara permanente di cui al regolamento (CE) n. 1574/98

text: 11. 3. 1999 IT Gazzetta ufficiale delle Comunit(cid:133) europee L 62/7 REGOLAMENTO (CE) N. 527/1999 DELLA COMMISSIONE del 10 marzo 1999 che fissa l’importo massimo della restituzione all’esportazione di zucchero bianco per la trentesima gara parziale effettuata nell’ambito della gara perma- nente di cui al regolamento (CE) n. 1574/98 LA COMMISSIONE DELLE COMUNIT(cid:211) EUROPEE, visto il trattato che istituisce la Comunit(cid:133) europea, visto il regolamento (CEE) n. 1785/81 del Consiglio, del 30 giugno 1981, relativo all’organizzazione comune dei settore dello zucchero (1), modificato da mercati nel ultimo dal regolamento (CE) n. 1148/98 della Commis- sione (2), in particolare l’articolo 17, paragrafo 5, secondo capoverso, lettera b), considerando che in conformit(cid:133) al regolamento (CE) n. 1574/98 della Commissione, del 22 luglio 1998, rela- tivo ad una gara permanente per la determinazione di prelievi e/o di restituzioni all’esportazione di zucchero bianco (3), si procede a gare parziali per l’esportazione di tale zucchero; considerando che, in base alle disposizioni dell’articolo 9, paragrafo 1 del regolamento (CE) n. 1574/98 un importo massimo della restituzione all’esportazione (cid:138) fissato, se del caso, per la gara parziale in causa, tenuto conto in partico- lare della situazione e della prevedibile evoluzione del mercato dello zucchero nella Comunit(cid:133) e sul mercato mondiale; considerando che dopo l’esame delle offerte (cid:138) opportuno adottare, per la trentesima gara parziale, le disposizioni di cui all’articolo 1; considerando che le misure previste dal presente regola- mento sono conformi al parere del comitato di gestione per lo zucchero, HA ADOTTATO IL PRESENTE REGOLAMENTO: Articolo 1 Per la trentesima gara parziale di zucchero bianco, effet- tuata a norma del regolamento (CE) n. 1574/98, l’importo massimo della restituzione all’esportazione (cid:138) pari a 51,140 EUR/100 kg. Articolo 2 Il presente regolamento entra in vigore l’11 marzo 1999. Il presente regolamento (cid:138) obbligatorio in tutti i suoi elementi e direttamente applicabile in ciascuno degli Stati membri. Fatto a Bruxelles, il 10 marzo 1999. Per la Commissione Franz FISCHLER Membro della Commissione (1) GU L 177 dell’1. 7. 1981, pag. 4. (2) GU L 159 del 3. 6. 1998, pag. 38. (3) GU L 206 del 23. 7. 1998, pag. 7


title: Résolution législative portant avis du Parlement européen sur la proposition de directive du Conseil modifiant la directive 91/440/CEE relative au développement de chemins de fer communautaires (COM(98)0480 C4-0561/98 98/0265(SYN)) (Procédure de coopération: première lecture)

eurovoc_concepts:
common transport policy
freedom to provide services
rail transport
trade licence
transport company


title: Φυλλάδιο σχετικά με την προξενική προστασία των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

eurovoc_concepts:
European citizenship
diplomatic protection


title: Wetgevingsresolutie houdende advies van het Europees Parlement inzake het voorstel voor een beschikking van het Europees Parlement en de Raad tot wijziging van beschikking nr. 1692/96/EG ten aanzien van zeehavens, binnenhavens en intermodale terminals alsmede ten aanzien van project nr. 8 in bijlage III(COM(97)0681 C4-0151/98 97/0358(COD)) (Medebeslissingsprocedure: eerste lezing)

eurovoc_concepts:
Portugal
Spain
combined transport
harbour installation
project evaluation
rail network
trans-European network
transport infrastructure
transport network


title: Règlement (CE) n° 526/1999 de la Commission du 10 mars 1999 modifiant les restitutions à l'exportation du sucre blanc et du sucre brut en l'état

eurovoc_concepts:
export refund
raw sugar
white sugar

text: 11. 3. 1999 FR Journal officiel des Communaut(cid:130)s europ(cid:130)ennes L 62/5 R(cid:221)GLEMENT (CE) No 526/1999 DE LA COMMISSION du 10 mars 1999 modifiant les restitutions (cid:133) l’exportation du sucre blanc et du sucre brut en l’(cid:130)tat LA COMMISSION DES COMMUNAUT(cid:144)S EUROP(cid:144)ENNES, vu le trait(cid:130) instituant la Communaut(cid:130) europ(cid:130)enne, vu le r(cid:138)glement (CEE) no 1785/81 du Conseil, du 30 juin 1981, portant organisation commune des march(cid:130)s dans le secteur du sucre (1), modifi(cid:130) en dernier lieu par le r(cid:138)gle- ment (CE) no 1148/98 de la Commission (2), et notam- ment son article 19 paragraphe 4 deuxi(cid:138)me alin(cid:130)a, consid(cid:130)rant que les restitutions applicables (cid:133) l’exportation pour le sucre blanc et le sucre brut ont (cid:130)t(cid:130) fix(cid:130)es par le r(cid:138)glement (CE) no 462/1999 de la Commission (3); consid(cid:130)rant que l’application des modalit(cid:130)s rappel(cid:130)es dans le r(cid:138)glement (CE) no 462/1999 aux donn(cid:130)es dont la Commission a connaissance conduit (cid:133) modifier les resti- tutions (cid:133) l’exportation actuellement en vigueur, conform(cid:130)- ment (cid:133) l’annexe du pr(cid:130)sent r(cid:138)glement, A ARR(cid:219)T(cid:144) LE PR(cid:144)SENT R(cid:221)GLEMENT: Article premier Les restitutions (cid:133) l’exportation des produits vis(cid:130)s (cid:133) l’article 1er paragraphe 1 point a) du r(cid:138)glement (CEE) no 1785/81, en l’(cid:130)tat et non d(cid:130)natur(cid:130)s, fix(cid:130)es (cid:133) l’annexe du r(cid:138)glement (CE) no 462/1999, sont modifi(cid:130)es conform(cid:130)ment aux montants repris en annexe. Article 2 Le pr(cid:130)sent r(cid:138)glement entre en vigueur le 11 mars 1999. Le pr(cid:130)sent r(cid:138)glement est obligatoire dans tous ses (cid:130)l(cid:130)ments et directement applicable dans tout (cid:144)tat membre. Fait (cid:133) Bruxelles, le 10 mars 1999. Par la Commission Franz FISCHLER Membre de la Commission (1) JO L 177 du 1. 7. 1981, p. 4. (2) JO L 159 du 3. 6. 1998, p. 38. (3) JO L 56 du 4. 3. 1999, p. 5. L 62/6 FR Journal officiel des Communaut(cid:130)s europ(cid:130)ennes 11. 3. 1999 du r(cid:138)glement de la Commission, du 10 mars 1999, modifiant les restitutions (cid:133) l’exportation du sucre blanc et du sucre brut en l’(cid:130)tat ANNEXE Code produit Montant de la restitution 1701 11 90 9100 1701 11 90 9910 1701 11 90 9950 1701 12 90 9100 1701 12 90 9910 1701 12 90 9950 — EUR/100 kg — 43,39 44,11 43,39 44,11 (1) (1) (2) (1) (1) (2) — EUR/1 % de saccharose (cid:253) 100 kg — 1701 91 00 9000 0,4717 1701 99 10 9100 1701 99 10 9910 1701 99 10 9950 — EUR/100 kg — 47,17 47,95 47,95 — EUR/1 % de saccharose (cid:253) 100 kg — 1701 99 90 9100 0,4717 (1) Le pr(cid:130)sent montant est applicable au sucre brut d’un rendement de 92 %. Si le rendement du sucre brut export(cid:130) s’(cid:130)carte de 92 %, le montant de la restitution applicable est calcul(cid:130) conform(cid:130)ment aux dispositions de l’article 17 bis paragraphe 4 du r(cid:138)glement (CEE) no 1785/81. (2) Fixation suspendue par le r(cid:138)glement (CEE) no 2689/85 de la Commission (JO L 255 du 26. 9. 1985, p. 12), modifi(cid:130) par le r(cid:138)glement (CEE) no 3251/85 (JO L 309 du 21. 11. 1985, p. 14)


title: Νομοθετικό ψήφισμα που αποτελεί τη γνώμη του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου σχετικά με την πρόταση απόφασης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου για την τροποποίηση της απόφασης αριθ. 1692/96/ΕΚ όσον αφορά τους θαλάσσιους λιμένες, τους λιμένες εσωτερικής ναυσιπλοΐας και τους τερματικούς σταθμούς συνδυασμένων μεταφορών, καθώς και το σχέδιο αριθ. 8 στο παράρτημα ΙΙΙ (COM(97)0681 C4-0151/98 97/ 0358(COD))(Διαδικασία συναπόφασης: πρώτη ανάγνωση)


title: Lovgivningsmæssig beslutning med Europa-Parlamentets udtalelse om forslag til Rådets direktiv om ændring af direktiv 95/18/EF om udstedelse af licenser til jernbanevirksomheder (KOM(98)0480 C4-0562/98 98/0266(SYN)) (Samarbejdsprocedure - førstebehandling)

text: 21. 6. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende C 175/119 Onsdag, den 10. marts 1999 1. godkender Kommissionens forslag med forbehold af sine ændringer; opfordrer Rådet til at optage Parlamentets ændringer i den fælles holdning, som det fastlægger i 2. henhold til EF-traktatens artikel 189 C, litra a); opfordrer Rådet til at underrette Parlamentet, hvis det ikke agter at følge den tekst, Parlamentet har 3. godkendt, og kræver, at der indledes samrådsprocedure; 4. pålægger sin formand at sende denne udtalelse til Rådet og Kommissionen. b) A4-0059/99 I. Forslag til Rådets direktiv om ændring af direktiv 95/18/EF om udstedelse af licenser til jernbanevirksomheder (KOM(98)0480 − C4-0562/98 − 98/0266(SYN)) Forslaget godkendt med følgende ændringer: KOMMISSIONENS FORSLAG (*) ÆNDRINGER (Ændring 1) ARTIKEL 1, NR. 3a) (nyt) Artikel 8, stk. 3, afsnit 1a (nyt) (direktiv 95/18/EF) 3a) I artikel 8, stk. 3, tilføjes følgende afsnit: »Dette kan kun ske på grundlag af princippet om ligebehandling. « (Ændring 2) ARTIKEL 1, NR. 3b) (nyt) Artikel 9 (direktiv 95/18/EF) 3b) Artikel 9 får følgende ordlyd: »Artikel 9 En jernbanevirksomhed skal være tilstrækkeligt for- sikret eller have truffet tilsvarende foranstaltninger til i henhold til national og international lovgivning at kunne dække sit erstatningsansvar i tilfælde af uheld, særlig med hensyn til passagerer, bagage, fragt og post samt over for tredjemand. For fragttjenester kan dette kun tillades, når afgifterne afspejler vilje til at betale mere end de afholdte omkostninger, og når tilsynsor- ganer har truffet de fornødne foranstaltninger til at sikre, at der ikke opkræves for høje afgifter. « (*) EFT C 321 af 20. 10. 1998, s. 8