title: PERGUNTA ESCRITA n. 749/99 do Deputado Anita POLLACK Cryptosporidium

text: 21. 12. 1999 PT Jornal Oficial das Comunidades Europeias C 370/99 No que toca, mais especialmente, às pequenas e médias empresas (PME) e às empresas artesanais, continuarão a beneficiar das ajudas para a transformação e a comercialização e poderão, além disso, ser- -lhes atribuídas ajudas, no âmbito das medidas que visam a adaptação e o desenvolvimento das zonas rurais. Essas medidas abrangerão um número considerável de sectores de actividades onde as PME e as empresas artesanais operam e deveriam ter um impacto específico nas zonas de montanha, devido à importância das necessidades a satisfazer. Além disso, o projecto de orientações da Comissão para os programas do período 2000-2006 relativo aos fundos estruturais (1) atribui uma prioridade às PME para fins de assegurar o desenvolvimento económico regional e o emprego. (1) SEC(99) 103 final. (1999/C 370/142) PERGUNTA ESCRITA E-0745/99 apresentada por Anita Pollack (PSE) à Comissão (29 de Março de 1999) Objecto: Pescas e sustentabilidade Poderá a Comissão informar se vela por que o financiamento PESCA seja aplicado no apoio aos objectivos de protecção da natureza? Em caso negativo, porque não? Resposta dada por Emma Bonino em nome da Comissão (23 de Abril de 1999) O programa operacional PESCA não financia directamente acções de conservação da natureza, uma vez que não é este o seu objectivo, mas algumas medidas de PESCA têm um efeito positivo em termos de preservação dos recursos naturais. É possível citar, em particular, a protecção das espécies sobreexploradas e dos ecossistemas marinhos através do apoio a acções de diversificação do esforço de pesca para novas espécies ou novas zonas, os projectos-pilotos de acompanhamento do impacto do esforço de pesca e de cartografia dos fundos marinhos, o apoio a acções de reordenamento e a equipamentos aquícolas extensivos, a práticas aquícolas com fraco impacto ambiental (novos métodos de reciclagem de resíduos, culturas extensivas de mexilhões junto ao fundo), e ainda a acções de formação dos pescadores em matéria de gestão sustentável dos produtos da pesca. O programa PESCA tem, pois, um potencial importante para financiar projectos inovadores destinados a conciliar objectivos de viabilidade económica do sector e de protecção dos recursos haliêuticos e dos ecossistemas marinhos, bem como para testar novas estratégias de gestão sustentável das pescas e da aquicultura. (1999/C 370/143) PERGUNTA ESCRITA E-0749/99 apresentada por Anita Pollack (PSE) à Comissão (29 de Março de 1999) Objecto: Criptosporidium Poderá a Comissão informar se foram feitas (ou se encontram em curso) infecciosidade do criptosporidium do tipo 1 por oposição ao do tipo 2? investigações acerca da Resposta dada pela Comissária Cresson em nome da Comissão (30 de Abril de 1999) A Comissão está a financiar, no quadro do Programa Biomed 2, um projecto sobre a criptosporidiose (1), iniciado em 1 de Maio de 1997 e que tem uma duração prevista de 36 meses. Embora a infecção por criptosporidium nas pessoas com funções imunitárias intactas seja assintomática e auto-limitada, nas crianças e nas pessoas imunodeficientes há riscos severos de infecção. A transmissão tem lugar de pessoa a pessoa ou dos animais para as pessoas, muitas vezes através de águas contaminadas


title: Gemeinsamer Standpunkt (EG) Nr. 11/2000 vom 29. März 1999, vom Rat festgelegt gemäß dem Verfahren des Artikels 251 des Vertrags zur Gründung der Europäischen Gemeinschaft im Hinblick auf den Erlaß einer Richtlinie des Europäischen Parlaments und des Rates über die Mindestanforderungen für die Prüfung der Sicherheitsberater für die Beförderung gefährlicher Güter auf Straße, Schiene oder Binnenwasserstraßen

eurovoc_concepts:
inland waterway transport
rail transport
road transport
transport of dangerous goods
transport safety

formats: html pdf print

text: 8. 2. 2000 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften C 36/1 I (Mitteilungen) RAT GEMEINSAMER STANDPUNKT (EG) Nr. 11/2000 vom Rat festgelegt am 29. März 1999 im Hinblick auf den Erlaß der Richtlinie 2000/. /EG des Europäischen Parlaments und des Rates über die Mindestanforderungen für die Prüfung der Sicherheitsberater für die Beförderung gefährlicher Güter auf Straße, Schiene oder Binnenwasserstraßen (2000/C 36/01) DAS EUROPA¨ ISCHE PARLAMENT UND DER RAT DER EURO- PA¨ ISCHEN UNION — gestützt auf den Vertrag zur Gründung der Europäischen Gemeinschaft, insbesondere auf Artikel 71 Absatz 1 Buchsta- be c), auf Vorschlag der Kommission (1), nach Stellungnahme des Wirtschafts- und Sozialausschusses (2), (2) Nach der Richtlinie 96/35/EG des Rates vom 3. Juni 1996 über die Bestellung und die berufliche Befähigung von Sicherheitsberatern für die Beförderung gefährlicher Güter auf Straße, Schiene oder Binnenwasserstraße (4) ist jedes Unternehmen, dessen Tätigkeit die Gefahrgutbeför- derung oder das mit dieser Beförderung zusammenhän- gende Verladen oder Entladen umfaßt, verpflichtet, einen oder mehrere Sicherheitsberater zu bestellen. Die genann- te Richtlinie enthält weder detaillierte Bestimmungen zur Harmonisierung der Prüfungsvorschriften für die Prüfung der Sicherheitsberater noch Bestimmungen über die Prüfungsstellen. nach Anhörung des Ausschusses der Regionen, gemäß dem Verfahren des Artikels 251 des Vertrags (3), in Erwägung nachstehender Gründe: (1) Die Erhöhung der Verkehrssicherheit und der Umwelt- schutz sind wichtige Anliegen, besonders bei der Beförde- rung gefährlicher Güter auf Straße, Schiene oder Binnen- wasserstraßen; der Mensch ist ein wesentlicher Faktor beim sicheren Betrieb dieser Verkehrsträger. (1) ABl. C 148 vom 14. 5. 1998, S. 21, und ABl. C 52 vom 23. 2. 1999, S. 16. (2) ABl. C 407 vom 28. 2. 1998, S. 118. (3) Stellungnahme des Europäischen Parlaments vom 20. Oktober 1998 (ABl. C 341 vom 9. 11. 1998, S. 29). Gemeinsamer Stand- punkt des Rates vom 20. März 1999 und Beschluß des Europäi- schen Parlaments vom. (noch nicht im Amtsblatt veröffentlicht). (3) Die Mitgliedstaaten sollten einen einheitlichen Min- destrahmen für die Prüfung der Sicherheitsberater und die Anforderungen an die Prüfungsstellen festlegen, um ein gewisses Qualitätsniveau zu garantieren und die gegenseitige Anerkennung der EG-Schulungsnachweise für Sicherheitsberater zu erleichtern. (4) Die Prüfung der Sicherheitsberater besteht aus mindestens einer schriftlichen Prüfung mit Fragen, die mindestens die in der Liste in Anhang II der Richtlinie 96/35/EG enthaltenen Sachgebiete betreffen, und mit einer Fallstu- die, bei der die Kandidaten nachweisen können, daß sie in der Lage sind, die Aufgaben eines Gefahrgutbeauftrag- ten zu erfüllen. (4) ABl. L 145 vom 19. 6. 1996, S. 10. C 36/2 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 8. 2. 2000 (5) Die Mitgliedstaaten können vorsehen, daß die Prüfungs- kandidaten, die für Unternehmen tätig sein wollen, welche ausschließlich bestimmte gefährliche Güter befördern, nur auf den ihrer Tätigkeit betreffenden Sachgebieten geprüft werden. sind in dem EG- Schulungsnachweis die Grenzen seiner Gültigkeit deutlich anzugeben. In diesem Fall (6) Die von den Prüfungsstellen durchgeführten Prüfungen müssen von den zuständigen Behörden der Mitgliedstaa- ten anerkannt werden. Die Mitgliedstaaten legen die Anforderungen an die Prüfungsstellen fest, um ein hohes Qualitätsniveau zu gewährleisten. Die Prüfungsstellen müssen fachlich kompetent, zuverlässig und unabhängig sein. (7) Die Mitgliedstaaten müssen sich gegenseitig bei der Anwendung der Richtlinie unterstützen — HABEN FOLGENDE RICHTLINIE ERLASSEN: KAPITEL I Geltungsbereich und Begriffsbestimmungen Artikel 1 (1) Diese Richtlinie enthält die Mindestanforderungen für die Prüfung zum Erhalt des EG-Schulungsnachweises für Sicherheitsberater für die Beförderung gefährlicher Güter ge- mäß der Richtlinie 96/35/EG. (2) Die Mitgliedstaaten ergreifen die erforderlichen Maßnah- men, um sicherzustellen, daß die Sicherheitsberater für die Beförderung gefährlicher Güter unter Einhaltung dieser Min- destanforderungen geprüft werden. Artikel 2 Im Sinne dieser Richtlinie bezeichnet der Begriff a) b) „Sicherheitsberater für die Beförderung gefährlicher Güter“, nachstehend „Gefahrgutbeauftragter“ genannt, jede Person im Sinne des Artikels 2 Buchstabe b) der Richtli- nie 96/35/EG; „gefährliche Güter“ Güter im Sinne des Artikels 2 der Richtlinie 94/55/EG (1) und des Artikels 2 der Richtlinie 96/49/EG (2); (1) Richtlinie 94/55/EG des Rates vom 21. November 1994 zur Angleichung der Rechtsvorschriften der Mitgliedstaaten für die Beförderung gefährlicher Güter auf der Straße (ABl. L 319 vom 12. 12. 1994, S. 7). Richtlinie zuletzt geändert durch die Richtlinie 1999/47/EG (ABl. L 169 vom 5. 7. 1999, S. 1). (2) Richtlinie 96/49/EG des Rates vom 23. Juli 1996 zur Angleichung der Rechtsvorschriften der Mitgliedstaaten für die Beförderung gefährlicher Güter auf der Schiene (ABl. L 235 vom 17. 9. 1996, S. 25). Richtlinie zuletzt geändert durch die Richtlinie 1999/48/EG (ABl. L 169 vom 5. 7. 1999, S. 58). c) d) e) f) „Unternehmen“ Unternehmen im Sinne des Artikels 2 Buchstabe a) der Richtlinie 96/35/EG; „Prüfung“ Prüfungen nach Artikel 5 Absatz 2 der Richtlinie 96/35/EG; „Prüfungsstelle“ jede Einrichtung, die von der zuständigen Behörden der Mitgliedstaaten zur Abnahme der Prüfungen bestimmt wurde; „EG-Schulungsnachweis“ der nach dem Modell hang III der Richtlinie 96/35/EG erstellte Nachweis. in An- KAPITEL II Prüfungen Artikel 3 (1) Die zuständige Behörde oder die Prüfungsstelle führt eine obligatorische schriftliche Prüfung durch, die sie durch eine mündliche Prüfung ergänzen kann, um festzustellen, ob die Kandidaten über den erforderlichen Kenntnisstand zur Erfüllung der Aufgaben eines Gefahrgutbeauftragten und somit zum Erhalt des EG-Schulungsnachweises verfügen. Die obligatorische Prüfung besteht aus einer schriftli- (2) chen Prüfung, die den Beförderungsarten angepaßt ist, für die der EG-Schulungsnachweis ausgestellt wird. (3) a) Dem Kandidaten wird ein Fragebogen vorgelegt. Dieser besteht aus mindestens 20 Fragen mit direkter Ant- wort, die gemäß Artikel 5 Absatz 4 der Richtlinie 96/35/EG mindestens die in der Liste in Anhang II jener Richtlinie genannten Sachgebiete betreffen. Mul- tiple-choice-Fragen sind jedoch auch möglich. In die- sem Falle entsprechen zwei Multiple-choice-Fragen einer Frage mit direkter Antwort. Innerhalb dieser Sachgebiete ist je nach Verkehrsträger folgenden Aspekten besondere Aufmerksamkeit zu widmen: — allgemeine Verhütungs- und Sicherheitsmaßnah- men, — Klassifizierung der gefährlichen Güter, — allgemeine Verpackungsvorschriften, insbesondere Anforderungen an Tanker, Tankcontainer und Tankwagen usw. , — Beschriftung und Gefahrzettel, — Vermerke in den Beförderungspapieren, — Handhabung und Sicherung der Ladung, — Ausbildung des Fahrpersonals bzw. der Besatzung, — mitzuführende Papiere und Beförderungspapiere, 8. 2. 2000 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften C 36/3 — Sicherheitsanweisungen, — Anforderungen an die Beförderungsmittel. d) Unabhängigkeit der Prüfungsstelle gegenüber allen natürli- chen oder juristischen Personen, die Gefahrgutbeauftragte beschäftigen. b) Jeder Kandidat hat eine Fallstudie zu einem den An- hang I der Richtlinie 96/35/EG betreffenden Thema zu bearbeiten, bei der er nachweisen kann, daß er in der Lage ist, die Aufgaben eines Gefahrgutbeauftragten zu erfüllen. c) Die Mitgliedstaaten können vorsehen, daß die Kandida- ten, die für Unternehmen tätig werden wollen, die sich auf die Beförderung bestimmter Arten gefährlicher Güter spezialisiert haben, gemäß Anhang II der Richtli- nie 96/35/EG nur auf den ihre Tätigkeit betreffenden Gebieten geprüft werden. Bei diesen Arten von Gütern handelt es sich um folgende Güter: — Klasse 1 (Explosivstoffe), — Klasse 2 (Gase), — Klasse 7 (radioaktive Stoffe), — Klassen 3, 4. 1, 4. 2, 4. 3, 5. 1, 5. 2, 6. 1, 6. 2, 8 und 9 (feste und flüssige Stoffe), — UN-Kennziffern 1202, 1203, 1223 (Mineralöler- zeugnisse). Im Titel des EG-Schulungsnachweises ist deutlich anzu- geben, daß dieser nur für die unter diesem Buchstaben genannten Arten gefährlicher Güter gültig ist, für die der Gefahrgutbeauftragte gemäß den Buchstaben a) und b) geprüft worden ist. Die Benennung der zugelassenen Prüfungsstelle erfolgt (2) in schriftlicher Form. Diese Zulassung kann befristet sein. Artikel 5 Die Mitgliedstaaten unterstützen sich bei der Anwendung dieser Richtlinie. Jeder Mitgliedstaat übermittelt der Kommission in regelmäßi- gen Abständen den in Artikel 3 Absatz 4 genannten Fragenka- talog. Die Kommission unterrichtet davon die übrigen Mit- gliedstaaten. KAPITEL IV Schlußbestimmungen Artikel 6 (1) Die Mitgliedstaaten erlassen die erforderlichen Rechts- und Verwaltungsvorschriften, um dieser Richtlinie bis zum 31. Dezember 1999 nachzukommen. Sie unterrichten die Kommission unverzüglich davon. Wenn die Mitgliedstaaten diese Vorschriften erlassen, nehmen sie in den Vorschriften selbst oder durch einen Hinweis bei der amtlichen Veröffentlichung auf diese Richtlinie Bezug. Die Mitgliedstaaten regeln die Einzelheiten der Bezugnahme. (4) Die zuständige Behörde oder die Prüfungsstelle erstellt im Laufe der Zeit einen Katalog der Fragen, die Gegenstand der Prüfungen waren. (2) Die Mitgliedstaaten teilen der Kommission den Wortlaut der innerstaatlichen Rechtsvorschriften mit, die sie auf dem unter diese Richtlinie fallenden Gebiet erlassen haben. KAPITEL III Anforderungen an die Prüfungsstellen Artikel 4 Falls die Mitgliedstaaten die Durchführung der Prüfung selbst übernehmen, benennen sie die (1) nicht unmittelbar Prüfungsstellen unter Zugrundelegung folgender Kriterien: a) Kompetenz der Prüfungsstelle; Artikel 7 Diese Richtlinie tritt am Tag ihrer Veröffentlichung im Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften in Kraft. Artikel 8 Diese Richtlinie ist an die Mitgliedstaaten gerichtet. Geschehen zu. b) Spezifikation der von der Prüfungsstelle vorgeschlagenen Im Namen des Europäischen Parlaments Im Namen des Rates Prüfungsmodalitäten; c) Maßnahmen zur Gewährleistung der Objektivität der Prüfungen;. Der Präsident Der Präsident C 36/4 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 8. 2. 2000 BEGRU¨ NDUNG DES RATES I. EINLEITUNG Die Kommission hat dem Rat am 20. März 1998 einen Vorschlag für eine Richtlinie des Rates zur Harmonisierung der Prüfungsvorschriften für Sicherheitsberater für die Beförderung gefährlicher Güter auf Straße, Schiene oder Binnenwasserstraßen übermittelt (1). Dieser Vorschlag beruht auf Artikel 71 Absatz 1 Buchstabe c) des EG-Vertrags. Das Europäische Parlament (2) hat am 20. Oktober 1998, der Wirtschafts- und Sozialausschuß am 9. September 1998 (3) zum Kommissionsvorschlag Stellung genommen. Der Ausschuß der Regionen hat im Anschluß an die Bitte des Rates um Stellungnahme vom 25. Mai 1999 mit Schreiben vom 22. Juli 1999 mitgeteilt, daß er beschlossen hat, keine Stellungnahme auszuarbeiten. Im Lichte der Stellungnahme des Europäischen Parlaments hat die Kommission dem Rat am 23. Dezember 1998 einen geänderten Vorschlag übermittelt(4). Am 29. März 1999 hat der Rat gemäß Artikel 251 des EG-Vertrags einen gemeinsamen Standpunkt festgelegt. II. ZWECK DES VORSCHLAGS 1. Der Rat hatte am 3. Juni 1996 die Richtlinie 96/35/EG (5) angenommen, um die Einhaltung der Vorschriften betreffend die Verhütung der mit der Gefahrgutbeförderung verbundenen Risiken zu erleichtern. Die Richtlinie 96/35/EG betrifft Unternehmen, die Gefahrgutbeförderungen oder das mit dieser Beförderung zusammenhängende Verladen und Entladen vornehmen, und erfaßt nur die Beförderung auf Straße, Schiene oder Binnenwasserstraßen. Gemäß der Richtlinie müssen die betroffenen Unternehmen einen oder mehrere Sicherheitsberater für die Gefahrgutbeförderung bestellen, die damit beauftragt sind, bei der Verhütung der mit diesen Tätigkeiten verbundenen Risiken für Personen, Güter oder die Umwelt zu helfen. Der Sicherheitsberater muß Inhaber eines Schulungsnachweises nach Gemeinschaftsmuster sein, der von der zuständigen Behörde oder der hierzu von jedem Mitgliedstaat benannten Stelle ausgestellt wird. Dieser Nachweis, der von allen übrigen Mitgliedstaaten anerkannt wird, gilt für den oder die betroffenen Verkehrsträger und attestiert die berufliche Befähigung der Sicherheitsberater. Zur Erlangung des Nachweises muß der Bewerber eine Schulung erhalten, die ihm eine ausreichende Kenntnis über die in Anhang I der obengenannten Richtlinie genannten Aufgaben vermittelt, und eine Prüfung bestehen, die mindestens die in Anhang II aufgeführten Sachgebiete umfaßt. Die Richtlinie 96/35/EG enthält weder detaillierte Bestimmungen zur Harmonisierung der Prüfungsbedingungen für die Si- cherheitsberater noch Bestimmungen für die Prüfungsstellen. Damit jedoch alle Mitgliedstaaten die erforderlichen vorherigen Schulungen und Prüfungen durchführen können, hat der Rat eine ausreichend lange Frist für die Umsetzung der Richtlinie gesetzt (31. Dezember 1999). (1) ABl. C 148 vom 14. 5. 1998, S. 21. (2) ABl. C 341 vom 9. 11. 1998, S. 29. (3) ABl. C 407 vom 28. 12. 1998, S. 118. (4) ABl. C 52 vom 23. 2. 1999, S. 16. (5) Richtlinie 96/35/EG des Rates vom 3. Juni 1996 über die Bestellung und berufliche Befähigung von Sicherheitsbe- ratern für die Beförderung gefährlicher Güter auf Straße, Schiene oder Binnenwasserstraßen (ABl. L 145 vom 19. 6. 1996, S. 10). 8. 2. 2000 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften C 36/5 2. Die Kommission hat festgestellt, daß die von bestimmten Mitgliedstaaten bereits vorgesehene Durchführung der Prüfungen zu unterschiedlichen Prüfungsniveaus und einer beträchtlichen Diskrepanz zwischen den Prüfungen führen kann, und es für zweckmäßig erachtet, im Hinblick auf mehr Sicherheit bei den Beförderungen eine Mindestharmonisierung des Schulungsniveaus der Sicherheitsberater vorzuschlagen und die Prüfungsbedingungen hoch anzusetzen. Sie hat deshalb einen Vorschlag für eine Richtlinie vorgelegt, in der Mindestanforderungen für die Durchführung und den Inhalt der Prüfungen sowie die Bedingungen für die Teilnahme der Unternehmen, die ihre Dienste als Prüfer zu Verfügung stellen möchten, festgelegt werden sollen. Da nach der Richtlinie 96/35/EG die Mitgliedstaaten der Richtlinie bis spätestens 31. Dezember 1999 nachkommen müssen, schlägt die Kommission vor, daß die Mitgliedstaaten die neue Richtlinie sechs Monate vorher zur Anwendung bringen. III. ANALYSE DES GEMEINSAMEN STANDPUNKTS DES RATES Der gemeinsame Standpunkt des Rates folgt dem geänderten Vorschlag der Kommission bis auf folgende A¨ nderungen: — In Artikel 3 Absatz 3 Buchstabe a) erlaubt der gemeinsame Standpunkt eine größere Flexibilität in der Aufteilung der Prüfungsfragen, als sie der Kommissionsvorschlag in Artikel 3 Absatz 5 Buchstabe a) vorsieht. Der Rat hält es für besser, wenn den Mitgliedstaaten bei der Festlegung der Mindestanforderungen für die Prüfungen ein größerer Handlungsspielraum gelassen wird. Dem Kandidaten sollen mindestens 20 Fragen zu den Sachgebieten vorgelegt werden, die im Verzeichnis in Anhang II der Richtlinie 96/35/EG aufgeführt sind. Dem Kandidaten können auch Multiple-choice-Fragen gestellt werden, wobei zwei Multiple-choice-Fragen einer Frage mit direkter Antwort entsprechen. Nach Auffassung des Rates ist es nicht notwendig, die Sachgebiete in dem genannten Anhang II zu drei Gruppen zusammenzufassen und zu verlangen, daß drei Fragen aus der ersten, zwei aus der zweiten und eine aus der dritten Gruppe gestellt werden. Der Rat hält es für ausreichend wenn man sich unter den Sachgebieten des Anhangs II auf diejenigen konzentriert, die in dem geänderten Kommissionsvorschlag in der ersten Gruppe erscheinen. — Streichung von Artikel 4 Absatz 2 und Artikel 8 des geänderten Kommissionsvorschlags. In Artikel 4 Absatz 2 ist vorgesehen, daß die Kommission im Ausschußverfahren die Prüfungsbedingungen für Kandidaten festlegt, die für die in Artikel 4 aufgeführten spezialisierten Unternehmen tätig werden wollen (Artikel 3 Absatz 3 Buchstabe c) des gemeinsamen Standpunkts). In Artikel 8 wird das anzuwendende Ausschußverfahren beschrieben. Der Rat ist der Meinung, daß die Zuständigkeit für die Durchführung der Prüfungen für Kandidaten, die für die obengenannten spezialisierten Unternehmen tätig werden wollen, besser bei den Mitgliedstaaten belassen werden sollte. — Artikel 4 des gemeinsamen Standpunkts enthält im wesentlichen die in den Artikeln 5 und 6 des geänderten Kommissionsvorschlags vorgesehenen Anforderungen. — In Artikel 6 Absatz 1 wurde der von der Kommission in Artikel 9 Absatz 1 vorgesehene Termin, der 30. Juni 1999, auf den 31. Dezember 1999 verschoben, so daß er mit dem in der Richtlinie 96/35/EG vorgesehenen Termin zusammenfällt. Der Rat erinnert daran, daß die neue Richtlinie insbesondere auf eine Harmonisierung der Durchführung und des Inhalts der in der Richtlinie 96/35/EG vorgesehenen Prüfung zielt, und hält es daher für angebracht, daß der Zeitpunkt ihrer Umsetzung mit dem der Richtlinie 96/35/EG zusammenfällt. — Streichung von Artikel 9 Absatz 3 des Kommissionsvorschlags (Artikel 6 des gemeinsamen Standpunkts), der die Festsetzung von Strafen vorsieht. C 36/6 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften 8. 2. 2000 Der Rat meint, daß eine Bestimmung über die Festsetzung von Strafen für den Fall von Verstößen gegen die Richtlinie im Rahmen der neuen Richtlinie nicht nötig ist. IV. A¨ NDERUNGEN DES EUROPA¨ ISCHEN PARLAMENTS 1. Vom Rat und von der Kommission übernommene A¨ nderungen des Europäischen Parlaments Der Rat ist dem geänderten Vorschlag der Kommission gefolgt, indem er die nachfolgend aufgeführten A¨ nderungsanträge des Europäischen Parlaments dem Inhalt nach oder auch in ihrer Formulierung übernommen hat: — In Artikel 1 Absatz 2 des gemeinsamen Standpunkts wurde der erste Teil des A¨ nderungsantrags 1 hinsichtlich des redaktionellen Zusatzes zur Berechnung des Tätigkeitsbereichs der Sicherheits- berater, d. h. die Beförderung gefährlicher Güter, übernommen. — In Artikel 1 Absatz 2 des gemeinsamen Standpunkts wurde der zweite Teil des A¨ nderungs- antrags 1 übernommen, indem darauf hingewiesen wird, daß es sich bei den Bestimmungen der Richtlinie um Mindestanforderungen handelt. — In Artikel 3 Absatz 1 des gemeinsamen Standpunkts wurde der A¨ nderungsantrag 2 berücksich- tigt, dem zufolge präzisiert werden soll, welche Kenntnisse die Kandidaten nachweisen müssen, um die Aufgaben eines Beraters erfüllen zu können. — In Artikel 3 Absatz 1 des gemeinsamen Standpunkts wurde der A¨ nderungsantrag 4 berücksich- tigt, dem zufolge darauf hingewiesen werden soll, daß die obligatorische schriftliche Prüfung durch eine mündliche Prüfung ergänzt werden kann. — In Artikel 3 Absatz 3 Buchstabe a) des gemeinsamen Standpunkts wurde der A¨ nderungsantrag 5 berücksichtigt, der darauf abzielt, in Artikel 3 Absatz 5 Buchstabe a) des geänderten Kommissionsvorschlags zu erwähnen, daß es sich bei den vorgesehenen Anforderungen für die Fragen, die den in Anhang II der Richtlinie 96/35/EG angeführten Sachgebieten zu entnehmen sind, um Mindestanforderungen handelt. — In Artikel 3 Absatz 3 Buchstabe c) des gemeinsamen Standpunkts wurde der A¨ nderungsantrag 7 übernommen, dem zufolge die Mitgliedstaaten in erweitertem Umfang die Möglichkeit haben sollen, Ausnahmeregelungen zuzulassen, um die Anzahl der zu prüfenden Gebiete zu beschränken und spezifische Schulungsnachweise auszustellen. — In Artikel 5 des gemeinsamen Standpunkts wurde der A¨ nderungsantrag 9 berücksichtigt, dem zufolge der Austausch von Informationen über den Fragenkatalog nach Artikel 3 Absatz 3 des geänderten Kommissionsvorschlags (Artikel 3 Absatz 4 des gemeinsamen Standpunkts) dadurch effizienter gestaltet werden soll, daß die Mitgliedstaaten diesen Fragenkatalog an die Kommission übermitteln, die davon die übrigen Mitgliedstaaten unterrichtet. 2. Vom Rat nicht übernommene A¨ nderungen des Europäischen Parlaments, a) die auch nicht von der Kommission übernommen wurden Der Rat hat folgende A¨ nderungsanträge nicht angenommen und ist dabei dem geänderten Kommissionsvorschlag gefolgt: — Teil 3 des A¨ nderungsantrags 1, dem zufolge in Artikel 1 Absatz 2 des geänderten Kommis- sionsvorschlags eine Bestimmung über die gegenseitige Anerkennung des gemeinschaftli- chen Schulungsnachweises durch die Mitgliedstaaten und die Staaten des EWR eingefügt werden soll. Der Rat hat erklärt, daß eine solche Hinzufügung überflüssig sei, da es sich um einen EG-Nachweis handele, der entsprechend dem Muster in Anhang III der Richtlinie 96/35/EG ausgestellt werde. 8. 2. 2000 DE Amtsblatt der Europäischen Gemeinschaften C 36/7 — A¨ nderungsantrag 3, dem zufolge in Artikel 3 Absatz 3 des geänderten Kommissionsvor- schlags eine Bestimmung eingefügt werden soll, wonach die Kandidaten zum Nachweis dessen, daß sie in der Lage sind, ihre Aufgabe als Berater zu erfüllen, auch eine Fallstudie bearbeiten sollen. Der Rat hat darauf hingewiesen, daß eine Bestimmung dieser Art bereits in Artikel 3 Absatz 5 Buchstabe b) des geänderten Kommissionsvorschlags vorgesehen und in Arti- kel 3 Absatz 3 Buchstabe b) des gemeinsamen Standpunkts enthalten sei. — A¨ nderungsantrag 6, dem zufolge in Artikel 3 Absatz 5 des geänderten Kommissionsvor- schlags ein neuer Absatz über die Gültigkeitsdauer des Nachweises und seine Verlängerung eingefügt werden soll. Der Rat hat daran erinnert, daß eine Bestimmung dieser Art bereits in Artikel 6 der Richtlinie 96/35/EG vorgesehen sei. — A¨ nderungsantrag 8, dem zufolge die in Artikel 5 Buchstabe b) des geänderten Kommissions- vorschlag vorgesehenen Kriterien (Artikel 4 Absatz 1 Buchstabe b) des gemeinsamen Standpunkts) präzisiert werden sollen, indem hinzugefügt wird, daß es die Prüfungsstellen den Kandidaten ermöglichen müssen, während der Prüfung bestimmte (zugelassene) Dokumente zu benutzen. Der Rat war der Meinung, die erbetene Hinzufügung werde bereits durch das allgemeine Kriterium abgedeckt, das sowohl im geänderten Vorschlag als auch in der neuen Formulierung im angeführten Artikel 4 Absatz 1 Buchstabe b) vorgesehen ist: „Spezifika- tion der von der Prüfungsstelle vorgeschlagenen Prüfungsmodalitäten“. b) die von der Kommission übernommen wurden — A¨ nderungsantrag 10, dem zufolge die Frist für die Mitteilung der Strafvorschriften gemäß Artikel 9 Absatz 3 des geänderten Kommissionsvorschlags anzupassen ist. In Artikel 6 des gemeinsamen Standpunkts wurde der Absatz 3 des Artikels 9 nicht übernommen. Der Rat war der Meinung, daß die Richtlinie besser keine spezifischen Bestimmungen über die Sanktionen enthalten sollte (s. o. Abschnitt III)


title: Gemeenschappelijk Standpunt (EG) nr. 11/2000 van 29 maart 1999, vastgesteld door de Raad, volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, met het oog op de aanneming van een richtlijn van het Europees Parlement en de Raad betreffende de minimumeisen voor het examen voor veiligheidsadviseurs voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg, per spoor of over de binnenwateren

text: 8. 2. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 36/1 I (Mededelingen) RAAD GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT (EG) Nr. 11/2000 door de Raad vastgesteld op 29 maart 1999 met het oog op de aanneming van Richtlijn 2000/. /EG van het Europees Parlement en de Raad betreffende de minimumeisen voor het examen voor veiligheidsadviseurs voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg, per spoor of over de binnenwateren (2000/C 36/01) HET EUROPEES PARLEMENT EN DE RAAD VAN DE EUROPESE UNIE, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeen- schap, en met name op artikel 71, lid 1, onder c), Gezien het voorstel van de Commissie (1), Gezien het advies van het Economisch en Sociaal Comité (2), Na raadpleging van het Comité van de Regio’s, Volgens de procedure van artikel 251 van het Verdrag (3), Overwegende hetgeen volgt: (1) Verbetering van de vervoersveiligheid en milieu- bescherming, met name bij het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg, per spoor of over de binnenwate- ren, zijn belangrijke aangelegenheden; de menselijke factor is medebepalend voor de veilige exploitatie van de verschillende vervoerstakken. (1) PB C 148 van 14. 5. 1998, blz. 21, en PB C 52 van 23. 2. 1999, blz. 16. (2) PB C 407 van 28. 12. 1998, blz. 118. (3) Advies van het Europees Parlement van 20 oktober 1998 (PB C 341 van 9. 11. 1998, blz. 29), gemeenschappelijk standpunt van de Raad van 29 maart 1999 en besluit van het Europees Parlement van. (nog niet verschenen in het Publicatieblad). (2) Volgens Richtlijn 96/35/EG van de Raad van 3 juni 1996 betreffende de aanwijzing en de beroepsbekwaamheid van veiligheidsadviseurs voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg, per spoor of over de binnenwate- ren (4), moeten alle ondernemingen waarvan de bedrijvig- heid het vervoer van gevaarlijke goederen of de met dit vervoer samenhangende laad- en loswerkzaamheden omvat een of meer veiligheidsadviseurs aanwijzen; de reeds genoemde Richtlijn 96/35/EG bevat geen nadere bepalingen die voorzien in de harmonisatie van de minimumeisen voor het examen voor veiligheidsad- viseurs, noch bepalingen die van toepassing zijn op de exameninstanties. (3) Het is wenselijk dat de lidstaten een gemeenschappelijk minimumkader voor het examen voor veiligheidsad- viseurs en de voorwaarden voor de exameninstanties opzetten om een bepaald kwaliteitsniveau te waarborgen en de wederzijdse erkenning van de EG-scholingscerti- ficaten voor veiligheidsadviseurs in de hele Gemeenschap te vergemakkelijken. (4) Het examen voor veiligheidsadviseurs bestaat uit ten minste één schriftelijk gedeelte met vragen die ten minste betrekking hebben op de in de lijst van bijlage II bij Richtlijn 96/35/EG vermelde onderwerpen, alsmede uit de analyse van een specifiek geval waarbij de kandidaten kunnen laten zien dat zij in staat zijn de taken van een veiligheidsadviseur te vervullen. (4) PB L 145 van 19. 6. 1996, blz. 10. C 36/2 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 8. 2. 2000 (5) De lidstaten kunnen bepalen dat kandidaten die willen werken voor ondernemingen waarvan de bedrijvigheid uitsluitend betrekking heeft op specifieke gevaarlijke goederen, alleen worden geëxamineerd over met die bedrijvigheid samenhangende onderwerpen; in dat geval moet in het EG-certificaat duidelijk worden aangegeven dat dit slechts beperkt geldig is. (6) De door de exameninstanties afgenomen examens moe- ten door de bevoegde autoriteit van de lidstaten worden goedgekeurd; de lidstaten stellen de voor de examenin- stanties geldende voorwaarden vast om een hoog kwali- teitsniveau van de door hen verstrekte diensten te waar- borgen; de exameninstanties moeten technisch bevoegd, betrouwbaar en onafhankelijk zijn. (7) De lidstaten moeten elkaar assistentie verlenen bij de uitvoering van deze richtlijn, HEBBEN DE VOLGENDE RICHTLIJN VASTGESTELD: HOOFDSTUK I Reikwijdte en definities Artikel 1 In deze richtlijn worden de minimumeisen vastgesteld 1. voor het EG- examen voor het behalen van het scholingscertificaat voor veiligheidsadviseurs voor het vervoer van gevaarlijke goederen, waarin door Richtlijn 96/35/EG is voorzien. 2. De lidstaten nemen alle noodzakelijke en passende maatregelen om ervoor te zorgen dat veiligheidsadviseurs voor het vervoer van gevaarlijke goederen derwijze worden geëxamineerd dat ten minste aan deze minimumeisen wordt voldaan. Artikel 2 In deze richtlijn wordt verstaan onder: a) b) „veiligheidsadviseur voor het vervoer van gevaarlijke goe- deren”: hierna „adviseur” te noemen, elke in artikel 2, onder b), van Richtlijn 96/35/EG bedoelde persoon; „gevaarlijke goederen”: de goederen die zijn omschreven in artikel 2 van Richtlijn 94/55/EG (1) en artikel 2 van Richt- lijn 96/49/EG (2); (1) Richtlijn 94/55/EG van de Raad van 21 november 1994 betreffen- de de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg (PB L 319 van 12. 12. 1994, blz. 7). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 1999/47/EG van de Commissie (PB L 169 van 5. 7. 1999, blz. 1). (2) Richtlijn 96/49/EG van de Raad van 23 juli 1996 betreffende de onderlinge aanpassing van de wetgevingen der lidstaten inzake het vervoer van gevaarlijke goederen per spoor (PB L 235 van 17. 9. 1996, blz. 25). Richtlijn laatstelijk gewijzigd bij Richtlijn 1999/48/EG van de Commissie (PB L 169 van 5. 7. 1999, blz. 58). c) d) e) f) „onderneming”: elke in artikel 2, onder a), van Richtlijn 96/35/EG bedoelde onderneming; „examen”: het in artikel 5, lid 2, van Richtlijn 96/35/EG bedoelde examen; „exameninstantie”: elke entiteit die door de bevoegde autoriteit van de lidstaten is aangewezen voor het afnemen van examens; „EG-certificaat”: het certificaat opgesteld overeenkomstig het model zoals opgenomen in bijlage III van Richtlijn 96/49/EG. HOOFDSTUK II Examens Artikel 3 1. De bevoegde autoriteit of de exameninstantie organiseert een verplicht schriftelijk examen, dat met een mondeling examen kan worden aangevuld teneinde na te gaan of de kandidaten over het vereiste kennisniveau beschikken om de taken van veiligheidsadviseur te vervullen en dat moet worden afgelegd voor het behalen van het EG-certificaat. 2. Het verplichte examen bestaat uit een schriftelijk gedeelte dat is aangepast aan de tak(ken) van vervoer waarvoor het EG-certificaat wordt afgegeven. 3. a) Aan de kandidaten wordt een vragenlijst voorgelegd. De vragenlijst bestaat uit ten minste 20 open vragen die overeenkomstig artikel 5, lid 4, van Richtlijn 96/35/EG, ten minste betrekking hebben op de in de lijst van bijlage II vermelde onderwerpen. Het is even- wel mogelijk meerkeuzevragen te gebruiken. In dat geval tellen twee meerkeuzevragen als één open vraag. Bij de onderwerpen moet, telkens aangepast aan de betrokken tak van vervoer, bijzondere aandacht wor- den besteed aan de volgende materies: — algemene preventie- en veiligheidsmaatregelen, — classificatie van gevaarlijke goederen, — algemene verpakkingsvoorschriften, met name tanks, tankcontainers en tankwagons, — opschriften en gevaarsetiketten, — aanduidingen op het vervoersdocument, — laden, lossen en stuwen, — beroepsopleiding van de bemanning, — voertuigdocumenten, keuringsdocument van het voertuig, 8. 2. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 36/3 — veiligheidsinstructies, — eisen met betrekking tot het vervoermaterieel. b) Elke kandidaat voert een met bijlage I bij Richtlijn 96/35/EG samenhangende analyse van een specifiek geval uit om aan te tonen dat hij in staat is de taken van een adviseur te vervullen. c) De lidstaten kunnen bepalen dat de kandidaten die willen werken voor ondernemingen waarvan de bedrij- vigheid uitsluitend betrekking heeft op specifieke ge- vaarlijke goederen, alleen worden geëxamineerd, over- eenkomstig bijlage II bij Richtlijn 96/35/EG, over met die bedrijvigheid samenhangende materies. Die specifieke gevaarlijke goederen zijn: — klasse 1 (explosieve stoffen), — klasse 2 (gassen), — klasse 7 (radioactieve stoffen), — klassen 3, 4. 1, 4. 2, 4. 3, 5. 1, 5. 2, 6. 1, 6. 2, 8 en 9 (vaste en vloeibare stoffen), — VN-nummers 1202, 1203, 1223 (minerale oliepro- ducten). In dit geval moet in het opschrift van het EG-certificaat duidelijk vermeld worden dat het alleen geldig is voor specifieke gevaarlijke goederen als bedoeld in dit punt, waarover de adviseur is geëxamineerd overeenkomstig de in punten a) en b) bepaalde voorwaarden. d) de onafhankelijkheid van de instantie tegenover enige natuurlijke of rechtspersoon die adviseurs in dienst heeft. 2. De aanwijzing van de goedgekeurde exameninstantie gebeurt schriftelijk. De goedkeuring kan een beperkte geldig- heidsduur hebben. Artikel 5 De lidstaten verlenen elkaar assistentie bij de uitvoering van deze richtlijn. Elke lidstaat zendt regelmatig de in artikel 3, lid 4, bedoelde verzameling van vragen toe aan de Commissie. De Commissie stelt de andere lidstaten daarvan in kennis. HOOFDSTUK IV Slotbepalingen Artikel 6 De lidstaten doen de nodige wettelijke en bestuursrechte- 1. lijke bepalingen in werking treden om uiterlijk op 31 december 1999 aan deze richtlijn te voldoen. Zij stellen de Commissie daarvan onverwijld in kennis. Wanneer de lidstaten deze bepalingen aannemen, wordt in die bepalingen zelf of bij de officiële bekendmaking daarvan naar deze richtlijn verwezen. De regels voor deze verwijzing worden vastgesteld door de lidstaten. De bevoegde autoriteit of de exameninstantie legt een 4. verzameling aan van de examenvragen. 2. De lidstaten delen de Commissie de tekst van de bepalin- gen van intern recht mede die zij op het onder deze richtlijn vallende gebied vaststellen. HOOFDSTUK III Artikel 7 Voorschriften voor de exameninstanties Deze richtlijn treedt in werking op de dag van haar bekendma- king in het Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen. Artikel 4 1. Wanneer de lidstaten het examen niet zelf rechtstreeks organiseren, wijzen zij de exameninstanties aan op basis van: a) de bevoegdheid van de exameninstantie; Artikel 8 Deze richtlijn is gericht tot de lidstaten. Gedaan te. b) de door de exameninstantie voorgestelde specificaties Voor het Europees Parlement Voor de Raad betreffende de wijze van examineren; c) maatregelen om de onpartijdigheid van de examens te waarborgen; De voorzitter De voorzitter. C 36/4 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 8. 2. 2000 MOTIVERING VAN DE RAAD I. INLEIDING De Commissie heeft op 20 maart 1998 bij de Raad een voorstel ingediend voor een richtlijn van de Raad betreffende de harmonisatie van de exameneisen voor veiligheidsadviseurs voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg, per spoor of over de binnenwateren (1). Dat voorstel heeft als rechtsgrondslag artikel 71, lid 1, onder c), van het EG-Verdrag. Het Europees Parlement heeft op 20 oktober 1998 advies uitgebracht over het Commissievoorstel (2), en het Economisch en Sociaal Comité op 9 september 1998 (3). Het Comité van de Regio’s heeft naar aanleiding van het verzoek van de Raad van 25 mei 1999 om advies uit te brengen, in de brief van 22 juli 1999 meegedeeld daarvan af te zien. In het licht van het advies van het Europees Parlement heeft de Commissie op 23 december 1998 een gewijzigd voorstel bij de Raad ingediend (4). Op 29 maart 1999 heeft de Raad overeenkomstig artikel 251 van het EG-Verdrag een gemeenschappe- lijk standpunt vastgesteld. II. DOELSTELLINGEN VAN HET VOORSTEL 1. De Raad heeft op 3 juni 1996 Richtlijn 96/35/EG (5) aangenomen om de voorschriften voor de preventie van de aan het vervoer van gevaarlijke goederen verbonden gevaren beter te doen naleven. Richtlijn 96/35/EG geldt voor bedrijven die gevaarlijke goederen vervoeren of die laad- en loswerkzaamheden in verband met dit vervoer verrichten; de richtlijn is alleen van toepassing op het vervoer over de weg, per spoor en over de binnenwateren. De richtlijn legt de betrokken bedrijven de verplichting op om een of meer veiligheidsadviseurs voor het vervoer van gevaarlijke goederen aan te wijzen die moeten helpen bij de preventie van de aan die activiteiten verbonden gevaren voor de veiligheid van personen, bezittingen of het milieu. De veiligheidsadviseur moet houder zijn van een scholingscertificaat naar communautair model, afgegeven door de bevoegde autoriteit of de daartoe aangewezen instantie van elke lidstaat. Het certificaat wordt door alle andere lidstaten erkend, geldt voor de betrokken vervoerstak(ken) en is een bewijs van de beroepsbekwaamheid van de adviseurs. Om het certificaat te behalen, moet de kandidaat een opleiding volgen die hem voldoende kennis verschaft over de in bijlage I van voornoemde richtlijn omschreven taken en moet hij slagen voor een examen dat de minimumlijst van de in bijlage II daarbij vermelde onderwerpen bestrijkt. Richtlijn 96/35/EG bevat geen gedetailleerde bepalingen betreffende de harmonisatie van de exameneisen voor veiligheidsadviseurs, noch bepalingen voor de exameninstanties. Om alle lidstaten evenwel in de gelegenheid te stellen om de nodige opleiding en examens te organiseren, heeft de Raad voorzien in een voldoende lange termijn voor de omzetting van de richtlijn, namelijk uiterlijk 31 december 1999. (1) PB C 148 van 14. 5. 1998, blz. 21. (2) PB C 341 van 9. 11. 1998, blz. 29. (3) PB C 407 van 28. 12. 1998, blz. 118. (4) PB C 52 van 23. 2. 1999, blz. 16. (5) Richtlijn 96/35/EG van de Raad van 3 juni 1996 betreffende de aanwijzing en de beroepsbekwaamheid van veiligheidsadviseurs voor het vervoer van gevaarlijke goederen over de weg, per spoor of over de binnenwateren (PB L 145 van 19. 6. 1996, blz. 10). 8. 2. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 36/5 2. Omdat de Commissie heeft geconstateerd dat de reeds door bepaalde lidstaten beoogde examenregeling zou kunnen leiden tot een niveauverschil en tot een aanzienlijke discrepantie tussen de examens, heeft zij het dienstig geacht een minimale harmonisatie van het opleidingsni- veau van de veiligheidsadviseurs voor te stellen teneinde de veiligheid van het vervoer te verhogen en strenge exameneisen vast te stellen. Derhalve heeft de Commissie een richtlijnvoorstel ingediend dat moet voorzien in een aantal minimumeisen voor de organisatie en de inhoud van de examens, alsmede in voorwaarden voor de deelneming van de ondernemingen die hun diensten als exameninstanties willen aanbieden. Aangezien Richtlijn 96/35/EG bepaalt dat de lidstaten die richtlijn uiterlijk op 31 december 1999 moeten toepassen, stelt de Commissie voor dat de lidstaten deze nieuwe richtlijn zes maanden eerder toepassen. III. ANALYSE VAN HET GEMEENSCHAPPELIJK STANDPUNT VAN DE RAAD Op de volgende wijzigingen na komt het gemeenschappelijk standpunt van de Raad overeen met het gewijzigde Commissievoorstel: — artikel 3, lid 3, onder a), van het gemeenschappelijk standpunt is wat betreft de indeling van de examenvragen flexibeler dan artikel 3, lid 5, onder a), van het Commissievoorstel. De Raad heeft het verkieslijk geacht de lidstaten een grotere speelruimte te bieden bij het vaststellen van de minimale inhoud van de vragen. Aan de kandidaat zouden ten minste 20 vragen worden voorgelegd over de in de lijst van bijlage II bij Richtlijn 96/35/EG vermelde onderwerpen. Tevens zou het mogelijk zijn meerkeuzevragen aan de kandidaat voor te leggen, waarbij twee meerkeuzevragen als één open vraag tellen. De Raad vond het niet nodig de onderwerpen van genoemde bijlage II in drie groepen te verdelen, en te verlangen dat uit de eerste groep drie vragen worden beantwoord, uit de tweede twee en uit de derde één. De Raad achtte het voldoende te bepalen dat bij de onderwerpen van bijlage II bijzondere aandacht wordt besteed aan die van de eerste groep van onderwerpen in het gewijzigde Commissievoorstel; — de schrapping van artikel 4, lid 2, en artikel 8 van het gewijzigde Commissievoorstel. Artikel 4, lid 2, bepaalt dat de exameneisen voor kandidaten die voor de in artikel 4 (artikel 3, lid 3, onder c), van het gemeenschappelijk standpunt) bedoelde gespecialiseerde ondernemingen willen werken, volgens de comitéprocedure door de Commissie worden goedgekeurd. In artikel 8 wordt de toepasselijke comitéprocedure gedefinieerd. De Raad achtte het verkieslijk aan de lidstaten de bevoegdheid te laten voor de organisatie van het examen voor de kandidaten die voor deze gespecialiseerde ondernemingen willen werken; — in artikel 4 van het gemeenschappelijk standpunt zijn in essentie de voorschriften van de artikelen 5 en 6 van het gewijzigde Commissievoorstel overgenomen; — in artikel 6, lid 1, is de datum die door de Commissie in artikel 9, lid 1, op 30 juni 1999 was vastgesteld, verschoven zodat deze nu samenvalt met de datum in Richtlijn 96/35/EG, namelijk 31 december 1999. De Raad bracht in herinnering dat de nieuwe richtlijn met name strekt tot harmonisatie van de organisatie en de inhoud van het examen waarin Richtlijn 96/35/EG voorziet, en het leek hem een goede zaak dat de datum van omzetting van de nieuwe richtlijn samenvalt met die van Richtlijn 96/35/EG; — de schrapping van lid 3 van artikel 9 van het Commissievoorstel (artikel 6 van het gemeenschappelijk standpunt), strekkend tot instelling van een sanctieregeling. C 36/6 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 8. 2. 2000 De Raad achtte het in het kader van de nieuwe richtlijn onnodig een bepaling op te nemen inzake het vaststellen van een regeling voor de bestraffing van inbreuken op de richtlijn. IV. AMENDEMENTEN VAN HET EUROPEES PARLEMENT 1. Amendementen van het Europees Parlement die door de Raad en de Commissie zijn overgenomen De Raad heeft het gewijzigd Commissievoorstel gevolgd en de hieronder vermelde amendementen van het Europees Parlement naar de geest of naar de letter overgenomen: — in artikel 1, lid 2, van het gemeenschappelijk standpunt is het eerste element van amendement 1 te weten de toevoeging van het gebied waarop de veiligheidsadviseurs overgenomen, werkzaam zijn, nl. dat van het vervoer van gevaarlijke goederen; — in artikel 1, lid 2, van het gemeenschappelijk standpunt is het tweede element van amendement 1 overgenomen, dat is bedoeld om duidelijk te maken dat de bepalingen van de richtlijn minimumeisen zijn; — in artikel 3, lid 1, van het gemeenschappelijk standpunt wordt rekening gehouden met amendement 2, waarmee wordt beoogd nader te omschrijven over welke kennis de kandidaten aantoonbaar moeten beschikken om de taken van veiligheidsadviseur te kunnen vervullen; — in artikel 3, lid 1, van het gemeenschappelijk standpunt wordt rekening gehouden met amendement 4, waarin wordt gesteld dat het verplichte schriftelijke examen met een mondeling gedeelte kan worden aangevuld; — in artikel 3, lid 3, onder a), van het gemeenschappelijk standpunt wordt rekening gehouden met amendement 5, dat strekt tot wijziging van artikel 3, lid 5, onder a), van het gewijzigde Commissievoorstel, en wel om aan te geven dat de eisen in verband met de vragen die over de in bijlage II bij Richtlijn 96/35/EG genoemde onderwerpen moeten gaan, minimumeisen zijn; — in artikel 3, lid 3, onder c), van het gemeenschappelijk standpunt is amendement 7 overgeno- men, waarmee wordt beoogd de lidstaten meer mogelijkheden te geven om afwijkingen toe te staan en zo het aantal examenonderwerpen te beperken en specifieke certificaten af te geven; — in artikel 5 van het gemeenschappelijk standpunt wordt rekening gehouden met amendement 9, dat strekt tot verbetering van de uitwisseling van informatie over de in artikel 3, lid 3, van het gewijzigde Commissievoorstel (artikel 3, lid 4, van het gemeenschappelijk standpunt) bedoelde verzameling van examenvragen; nu wordt immers bepaald dat de lidstaten die verzameling aan de Commissie toezenden, welke de andere lidstaten daarvan in kennis stelt. 2. Amendementen van het Europees Parlement die niet door de Raad a) en ook niet door de Commissie zijn overgenomen De Raad heeft de volgende amendementen niet overgenomen, en daarin het gewijzigde Commissievoorstel gevolgd: — het derde element van amendement 1, waarmee werd beoogd aan artikel 1, lid 2, van het gewijzigde Commissievoorstel een bepaling toe te voegen over de wederzijdse erkenning door de lidstaten en de EER van het scholingscertificaat naar communautair model. De Raad wees erop dat een dergelijke toevoeging overbodig zou zijn aangezien het een EG-certificaat betreft dat is opgesteld overeenkomstig het model van bijlage III bij Richtlijn 96/35/EG; 8. 2. 2000 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen C 36/7 — amendement 3, waarmee werd beoogd aan artikel 3, lid 3, van het gewijzigde Commissie- voorstel toe te voegen dat de kandidaten bovendien aan de hand van een specifiek geval moeten aantonen dat zij in staat zijn de taak van veiligheidsadviseur te vervullen. De Raad wees erop dat zulks reeds in artikel 3, lid 5, onder b), van het gewijzigde Commissievoorstel (artikel 3, lid 3, onder b), van het gemeenschappelijk standpunt) wordt bepaald; — amendement 6, waarmee werd beoogd na lid 5 van artikel 3 van het gewijzigde Commissie- voorstel een nieuw lid in te voegen over de geldigheidsduur en de verlenging van het diploma. De Raad wees erop dat zulks reeds wordt bepaald in artikel 6 van Richtlijn 96/35/EG; — amendement 8, waarmee werd beoogd de criteria van artikel 5, onder b), van het gewijzigde Commissievoorstel (artikel 4, lid 1, onder b), van het gemeenschappelijk standpunt) nader te omschrijven door daarin te vermelden dat de exameninstanties de kandidaten tevens de mogelijkheid moeten bieden tijdens het examen bepaalde toegelaten documenten te gebruiken. De Raad was van mening dat de gevraagde toevoeging reeds ligt besloten in het algemener begrip dat in zowel het gewijzigde voorstel als in de nieuwe formulering van artikel 4, lid 1, onder b), is vastgelegd met de woorden: „de door de exameninstantie voorgestelde specificaties betreffende de wijze van examineren”; b) maar wel door de Commissie zijn overgenomen — amendement 10, strekkend tot aanpassing van de in artikel 9, lid 3, van het gewijzigde Commissievoorstel bedoelde kennisgevingstermijn voor sancties. In artikel 6 van het gemeenschappelijk standpunt is lid 3 van artikel 9 niet overgenomen. De Raad achtte het namelijk verkieslijk in de richtlijn geen specifieke sanctiebepalingen op te nemen (zie punt III hierboven)


title: Kommissionens forordning (EF) nr. 687/1999 af 29. marts 1999 om fastsættelse af verdensmarkedsprisen for ikke-egreneret bomuld og af forskuddet

eurovoc_concepts:
EU Member State
Greece
Spain
aid system
cotton
world market price

formats: pdf print

text: 30. 3. 1999 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende L 86/13 KOMMISSIONENS FORORDNING (EF) Nr. 687/1999 af 29. marts 1999 om fastsættelse af verdensmarkedsprisen for ikke-egreneret bomuld og af forskuddet KOMMISSIONEN FOR DE EUROPÆISKE FÆLLESSKABER HAR (cid:190) under henvisning til Europæiske Fællesskab, traktaten om oprettelse af Det under henvisning til akten vedrørende Grækenlands tiltrædelse, særlig stk. 3 og 10 i protokol nr. 4 om bomuld, senest ændret ved R(cid:134)dets forordning (EF) nr. 1553/95 (1), under henvisning til R(cid:134)dets forordning (EF) nr. 1554/95 af 29. juni 1995 om fastsættelse af almindelige regler for støtteordningen vedrørende bomuld og om ophævelse af forordning (EØF) nr. 2169/81 (2), senest ændret ved forordning (EF) nr. 1419/98 (3), særlig artikel 3, 4 og 5, og ud fra følgende betragtninger: Ifølge artikel 3 i forordning (EF) nr. 1554/95 fastsættes der en verdensmarkedspris for ikke-egreneret bomuld regelmæssigt p(cid:134) grundlag af de konstaterede verdensmar- kedspriser for egreneret bomuld under hensyntagen til det historiske forhold mellem den fastlagte verdensmar- kedspris for egreneret bomuld og den beregnede pris for ikke-egreneret bomuld; det historiske forhold blev fastlagt i artikel 1, stk. 2, i Kommissionens forordning (EØF) nr. 1201/89 af 3. maj 1989 om gennemførelsesbestemmelser for støtteordningen for bomuld (4), senest ændret ved forordning (EF) nr. 1664/98 (5); hvis verdensmarkedsprisen ikke kan fastsættes, fastlægges prisen p(cid:134) grundlag af den sidste fastsatte frist; i henhold til artikel 4 i forordning (EF) nr. 1554/95 fast- sættes verdensmarkedsprisen for egreneret bomuld for et produkt med visse egenskaber under hensyntagen til de højeste udbud og noteringer p(cid:134) verdensmarkedet blandt dem, der anses for at være repræsentative for markedets faktiske tendens; med henblik p(cid:134) denne fastsættelse udar- bejdes der et gennemsnit for de udbud og noteringer, der konstateres p(cid:134) en eller flere europæiske børser for et produkt leveret cif en nordeuropæisk havn fra de forskel- lige leverandørlande, der anses for at være mest repræsen- (1) EFT L 148 af 30. 6. 1995, s. 45. (2) EFT L 148 af 30. 6. 1995, s. 48. (3) EFT L 190 af 4. 7. 1998, s. 4. (4) EFT L 123 af 4. 5. 1989, s. 23. (5) EFT L 211 af 29. 7. 1998, s. 9. tative for den internationale handel; der er dog fastsat justeringer af disse kriterier ved fastsættelsen af verdens- markedsprisen for egreneret bomuld af hensyn til forskelle, der er begrundet i det leverede produkts kvalitet eller udbuddenes og noteringernes art; disse justeringer er fastsat i artikel 2 i forordning (EØF) nr. 1201/89; anvendelsen af ovennævnte kriterier fører til fastsættelsen af verdensmarkedsprisen for ikke-egreneret bomuld p(cid:134) nedennævnte niveau; ifølge artikel 5, stk. 3a, andet afsnit, i forordning (EF) nr. 1554/95 er forskuddet p(cid:134) støtten lig med m(cid:134)lprisen nedsat med verdensmarkedsprisen samt et fradrag, der beregnes efter den formel, der anvendes ved overskridelse af den maksimale garantimængde, men p(cid:134) grundlag af et nyt overslag over produktionen af ikke-egreneret bomuld forhøjet med mindst 7,5 %; det nye overslag over produk- tionen for produktions(cid:134)ret 1998/99 og den tilsvarende procentsats for forhøjelsen er fastsat i Kommissionens forordning (EF) nr. 2591/98 (6); efter denne metode fast- sættes forskuddet for hver medlemsstat til nedenst(cid:134)ende beløb — UDSTEDT FØLGENDE FORORDNING: Artikel 1 Verdensmarkedsprisen for 1. ikke-egreneret bomuld som omhandlet i artikel 3 i forordning (EF) nr. 1554/95 fastsættes til 26,912 EUR/100 kg. Forskuddet p(cid:134) støtten som omhandlet i artikel 5, stk. 2. 3a, andet afsnit i forordning (EF) nr. 1554/95 er: — 57,278 EUR/100 kg for Spanien — 47,073 EUR/100 kg for Grækenland — 79,388 EUR/100 kg for de øvrige medlemsstater. Artikel 2 Denne forordning træder i kraft den 30. marts 1999. (6) EFT L 324 af 2. 12. 1998, s. 25. L 86/14 DA De Europæiske Fællesskabers Tidende 30. 3. 1999 Denne forordning er bindende i alle enkeltheder og gælder umiddelbart medlemsstat. i hver Udfærdiget i Bruxelles, den 29. marts 1999. P(cid:134) Kommissionens vegne Franz FISCHLER Medlem af Kommissionen


title: QUESTION ECRITE no 756/99 de Nikitas KAKLAMANIS Financements effectués par la Commission

eurovoc_concepts:
EU financing
Eastern Macedonia and Thrace
European Commission
Islam
non-governmental organisation
protection of minorities
religious group
rights of minorities

text: C 348/128 Journal officiel des Communautés européennes FR 3. 12. 1999 Au cours de la période de programmation actuelle, 1994-1999, la dimension globale de la flotte de pêche de la Communauté a diminué de 13 % environ en tonnage et de 11 % environ en puissance, comme l’indiquent les rapports annuels de la Commission au Parlement et au Conseil sur les programmes d’orientation pluriannuels. Dans sa proposition d’actions structurelles dans le secteur de la pêche (1), actuellement en discussion au Conseil et au Parlement, la Commission propose de proroger la validité du régime de cessation permanente, et la fixation de conditions supplémentaires pour l’obtention d’aide, au renouvellement de la flotte. De plus, elle propose que les États membres soient tenus de démontrer qu’une aide publique s’impose eu égard aux objectifs fixés, et en particulier que sans aide publique la flotte de pêche concernée ne pourrait pas être renouvelée ou modernisée et que les mesures envisagées ne sont pas de nature à compromettre l’équilibre à long terme des ressources de pêche. En outre, un régime permanent de contrôle du renouvellement de la flotte doit être mis en place dans tous les États membres. L’aide communautaire est octroyée dans le cadre de programmes structurels nationaux, présentés par les États membres et approuvés par la Commission. Par ailleurs, conformément au principe de subsidiarité, ces programmes peuvent comporter des dispositions supplémentaires en faveur d’un système de gestion localement appropriée des ressources marines. (1) JO C 16 du 21. 1. 1999. (1999/C 348/173) QUESTION ÉCRITE E-0756/99 posée par Nikitas Kaklamanis (UPE) à la Commission Objet: Financements effectués par la Commission (29 mars 1999) La Commission pourrait-elle dire si elle a jamais financé, par quelque canal que ce soit, des «organisations» qui se consacrent à la «protection des droits» de la minorité musulmane de Thrace occidentale et, si tel est le cas, préciser quelles sommes ont été allouées? Réponse donnée par Mme Wulf-Mathies au nom de la Commission (27 avril 1999) Selon les informations fournies par l’État membre concerné à la Commission au cours des réunions du comité de suivi du programme opérationnel «Macédoine orientale et Thrace», aucune organisation se consacrant à la protection des droits de la minorité musulmane de Thrace occidentale n’a bénéficié jusqu’ici d’un financement au titre de ce programme. (1999/C 348/174) QUESTION ÉCRITE E-0757/99 posée par Nikitas Kaklamanis (UPE) à la Commission Objet: Financements effectués par la Commission (29 mars 1999) La Commission pourrait-elle dire si elle a financé (depuis 1995 jusqu’à l’heure actuelle), par quelque canal que ce soit, des «organisations» ou «instituts» ayant leur siège dans la partie occupée de Chypre et, si tel est le cas, préciser leur identité, les dates des financements et les sommes allouées? Réponse donnée par M. van den Broek au nom de la Commission (15 avril 1999) La Commission, agissant à la demande du Conseil a lancé comme convenu dans les conclusions du Conseil du 6 mars 1995, une série d’opérations destinées à informer la communauté chypriote turque des avantages qui découlaient de l’adhésion à la Communauté


title: ΚΑΝΟΝΙΣΜΟΣ (ΕΚ) αριθ. 685/1999 ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ της 29ης Μαρτίου 1999 περί χορηγήσεως φυτικού ελαίου ως επισιτιστική βοήθεια

eurovoc_concepts:
EU aid
Sudan
food aid
sunflower seed oil
vegetable oil

text: 30. 3. 1999 EL Ep(cid:148)sglg Evgleq(cid:148)da tym Euqypa(cid:152)j(cid:150)m Joimot(cid:147)tym L 86/7 JAMOMISLOS (EJ) aqih. 685/1999 TGS EPITQOPGS tgr 29gr Laqt(cid:148)ou 1999 peq(cid:148) woqgc(cid:147)seyr vutijo(cid:151) eka(cid:148)ou yr episitistij(cid:147) bo(cid:147)heia G EPITQOPG TYM EUQYPA(cid:136)JYM JOIMOTGTYM, (cid:130)womtar up(cid:149)xg: tg sumh(cid:147)jg cia tgm (cid:148)dqusg tgr Euqypa(cid:152)j(cid:147)r Joim(cid:149)tgtar, tom jamomisl(cid:149) (EJ) aqih. 1292/96 tou Sulbouk(cid:148)ou, tgr 27gr Ioum(cid:148)ou 1996, swetij(cid:145) le tgm pokitij(cid:147) jai tg diawe(cid:148)qisg tgr episitistij(cid:147)r bo(cid:147)heiar jai tym eidij(cid:150)m dq(cid:145)seym st(cid:147)qingr cia tgm episitistij(cid:147) bo(cid:147)heia (1), jai id(cid:148)yr to (cid:145)qhqo 24 paq(cid:145)cqavor 1 stoiwe(cid:148)o b), Ejtil(cid:150)mtar: (cid:149)ti o pqoamaveqhe(cid:148)r jamomisl(cid:149)r jataqt(cid:148)fei tom jat(cid:145)koco tym wyq(cid:150)m jai tym oqcamisl(cid:150)m pou emd(cid:146)wetai ma k(cid:145)boum joimotij(cid:147) bo(cid:147)heia jai jahoq(cid:148)fei ta cemij(cid:145) jqit(cid:147)qia swe- tij(cid:145) le tg letavoq(cid:145) tgr episitistij(cid:147)r bo(cid:147)heiar let(cid:145) to st(cid:145)dio fob· (cid:149)ti, let(cid:145) ap(cid:149) pokk(cid:146)r apov(cid:145)seir swetij(cid:145) le tg woq(cid:147)cgsg episitistij(cid:147)r bo(cid:147)heiar, g Epitqop(cid:147) woq(cid:147)cgse vutij(cid:149) (cid:146)kaio se oqisl(cid:146)mour dijaio(cid:151)wour· (cid:149)ti oi paqad(cid:149)seir aut(cid:146)r pq(cid:146)pei ma pqaclatopoigho(cid:151)m s(cid:151)lvyma le tour jam(cid:149)mer pou pqobk(cid:146)pomtai stom jamomi- sl(cid:149) (EJ) aqih. 2519/97 tgr Epitqop(cid:147)r, tgr 16gr Dejelbq(cid:148)ou 1997, cia tir cemij(cid:146)r diat(cid:145)neir jimgtopo(cid:148)gsgr pqo(cid:152)(cid:149)mtym pou woqgco(cid:151)mtai dum(cid:145)lei tou jamomislo(cid:151) (EJ) aqih. 1292/ 96 cia tgm joimotij(cid:147) episitistij(cid:147) bo(cid:147)heia (2)· (cid:149)ti e(cid:148)mai amacja(cid:148)o ma oqisto(cid:151)m epajqib(cid:150)r oi pqohesl(cid:148)er jai oi (cid:149)qoi woq(cid:147)cgsgr cia ma jahoqisto(cid:151)m oi dap(cid:145)mer pou pqoj(cid:151)ptoum· tou Sulbouk(cid:148)ou b(cid:146)kaio e(cid:148)te gki(cid:146)kaio· (cid:149)ti g pqol(cid:147)heia j(cid:145)he paqt(cid:148)dar pq(cid:146)pei ma jatajuq(cid:150)metai stgm eumo(cid:152)j(cid:149)teqg pqosvoq(cid:145), ENEDYSE TOM PAQOMTA JAMOMISLO: (cid:129)qhqo 1 Pqaclatopoie(cid:148)tai, le b(cid:145)sg tgm joimotij(cid:147) episitistij(cid:147) bo(cid:147)heia, sucj(cid:146)mtqysg vutijo(cid:151) eka(cid:148)ou stgm Joim(cid:149)tgta, pqojeil(cid:146)mou ma to pqolgheuto(cid:151)m oi dijaio(cid:151)woi pou amav(cid:146)- qomtai sto paq(cid:145)qtgla, s(cid:151)lvyma le tir diat(cid:145)neir tou jamo- mislo(cid:151) (EJ) aqih. 2519/97 jai tour (cid:149)qour pou amav(cid:146)qomtai sto paq(cid:145)qtgla. to opo(cid:148)o G pqol(cid:147)heia peqikalb(cid:145)mei tg sucj(cid:146)mtqysg tou vutijo(cid:151) eka(cid:148)ou stgm Joim(cid:149)tgta. G sucj(cid:146)mtqysg dem lpoqe(cid:148) ma avoq(cid:145) pqo(cid:152)(cid:149)m pou paqasjeu(cid:145)- fetai (cid:147)/jai susjeu(cid:145)fetai up(cid:149) to jahest(cid:150)r tgr tekeiopoi(cid:147)- seyr cia epamenacyc(cid:147). paq(cid:145)cetai Oi pqosvoq(cid:146)r pq(cid:146)pei ma avoqo(cid:151)m e(cid:148)te jqalb(cid:146)kaio e(cid:148)te gki(cid:146)- kaio. Ep(cid:148) poim(cid:147) apoqq(cid:148)xeyr, j(cid:145)he pqosvoq(cid:145) pq(cid:146)pei ma amav(cid:146)qei sav(cid:150)r to e(cid:148)dor tou vutijo(cid:151) eka(cid:148)ou sto opo(cid:148)o amav(cid:146)qetai. Heyqe(cid:148)tai (cid:149)ti o pqosv(cid:146)qym (cid:146)kabe cm(cid:150)sg (cid:149)kym tym evaqlo- fol(cid:146)mym cemij(cid:150)m jai eidij(cid:150)m (cid:149)qym jai tour (cid:146)wei apodewhe(cid:148). J(cid:145)he (cid:145)kkor (cid:149)qor (cid:147) epiv(cid:151)kang pou peqikalb(cid:145)momtai stgm pqosvoq(cid:145) tou heyqo(cid:151)mtai yr lg eccecqall(cid:146)moi. (cid:129)qhqo 2 (cid:149)ti, (cid:149)som avoq(cid:145) l(cid:148)a dedol(cid:146)mg paqt(cid:148)da cia ma enasvakishe(cid:148) g ukopo(cid:148)gsg tym pqolghei(cid:150)m pq(cid:146)pei ma pqobkevhe(cid:148) g duma- t(cid:149)tgta cia tour pqosv(cid:146)qomter ma sucjemtq(cid:150)moum e(cid:148)te jqal- O paq(cid:150)m jamomisl(cid:149)r aqw(cid:148)fei ma isw(cid:151)ei tgm ep(cid:149)lemg gl(cid:146)qa ap(cid:149) tg dglos(cid:148)eus(cid:147) tou stgm Ep(cid:148)sglg Evgleq(cid:148)da tym Euqypa(cid:152)j(cid:150)m Joimot(cid:147)tym. O paq(cid:150)m jamomisl(cid:149)r e(cid:148)mai desleutij(cid:149)r yr pqor (cid:149)ka ta l(cid:146)qg tou jai isw(cid:151)ei (cid:145)lesa se j(cid:145)he jq(cid:145)tor l(cid:146)kor. Bqun(cid:146)kker, 29 Laqt(cid:148)ou 1999. Cia tgm Epitqop(cid:147) Franz FISCHLER L(cid:146)kor tgr Epitqop(cid:147)r (1) EE L 166 tgr 5. 7. 1996, s. 1. (2) EE L 346 tgr 17. 12. 1997, s. 23. L 86/8 EL Ep(cid:148)sglg Evgleq(cid:148)da tym Euqypa(cid:152)j(cid:150)m Joimot(cid:147)tym 30. 3. 1999 PAQAQTGLA PAQTIDA A 1. Dq(cid:145)seir up’ aqih. : 130/98 (A1)· 131/98 (A2) 2. Dijaio(cid:151)wor (2): World Food Programme (WFP), via Cristoforo Colombo 426, I-00145 Roma tgk. : (39-6) 65 13 29 88· v(cid:145)n: 65 13 28 44/3· t(cid:146)ken: 626675 WFP I 3. Amtipq(cid:149)sypor tou dijaio(cid:151)wou: ma jahoqiste(cid:148) ap(cid:149) to dijaio(cid:151)wo 4. W(cid:150)qa pqooqislo(cid:151): Soud(cid:145)m 5. Pqo(cid:152)(cid:149)m pqor jimgtopo(cid:148)gsg: vutij(cid:149) (cid:146)kaio: e(cid:148)te eneucemisl(cid:146)mo jqalb(cid:146)kaio e(cid:148)te eneucemisl(cid:146)mo gki(cid:146)kaio 6. Sumokij(cid:147) jahaq(cid:147) pos(cid:149)tgta (se t(cid:149)mour): 1 031 7. Aqihl(cid:149)r paqt(cid:148)dym: l(cid:148)a se d(cid:151)o l(cid:146)qg (A1: 500 t(cid:149)moi· A2: 531 t(cid:149)moi) 8. Waqajtgqistij(cid:145) jai poi(cid:149)tgta tou pqo(cid:152)(cid:149)mtor (3) (4) (6): bk(cid:146)pe EE C 114 tgr 29. 4. 1991, s. 1 [III. A. 1. a) (cid:147) b)] 9. Susjeuas(cid:148)a (7): bk(cid:146)pe EE C 267 tgr 13. 9. 1996, s. 1 [10. 4 A, B+C. 2] 10. Epis(cid:147)lamsg jai s(cid:147)lamsg (5): bk(cid:146)pe EE C 114 tgr 29. 4. 1991, s. 1 [III. A. 3] — Ck(cid:150)ssa pou pq(cid:146)pei ma wqgsilopoighe(cid:148) cia tg s(cid:147)lamsg: acckij(cid:147) — Sulpkgqylatij(cid:146)r lme(cid:148)er: — 11. Tq(cid:149)por jimgtopo(cid:148)gsgr tou pqo(cid:152)(cid:149)mtor: sucj(cid:146)mtqysg tou eneucemisl(cid:146)mou vutijo(cid:151) eka(cid:148)ou to opo(cid:148)o paq(cid:145)cetai stgm Joim(cid:149)tgta. G sucj(cid:146)mtqysg dem lpoqe(cid:148) ma avoq(cid:145) pqo(cid:152)(cid:149)m pou paqasjeu(cid:145)fetai (cid:147)/jai susjeu(cid:145)fetai up(cid:149) to jahest(cid:150)r tgr tekeiopoi(cid:147)seyr cia epamenacyc(cid:147) 12. Pqobkep(cid:149)lemo st(cid:145)dio paq(cid:145)dosgr: paq(cid:145)dosg sto kil(cid:145)mi v(cid:149)qtysgr 13. Emakkajtij(cid:149) st(cid:145)dio paq(cid:145)dosgr: — 14. a) kil(cid:146)mar v(cid:149)qtysgr: — b) die(cid:151)humsg v(cid:149)qtysgr: — 15. Kil(cid:146)mar ejv(cid:149)qtysgr: — 16. T(cid:149)por pqooqislo(cid:151): — — kil(cid:146)mar (cid:147) apoh(cid:147)jg dialetaj(cid:149)lisgr: — — diadqol(cid:147) weqsa(cid:148)ar letavoq(cid:145)r: — 17. Wqomij(cid:149) di(cid:145)stgla (cid:147) pqohesl(cid:148)a paq(cid:145)dosgr sto pqobkep(cid:149)lemo st(cid:145)dio: — 1g pqohesl(cid:148)a: 3 — 23. 5. 1999 — 2g pqohesl(cid:148)a: 17. 5 — 6. 6. 1999 18. Wqomij(cid:149) di(cid:145)stgla (cid:147) pqohesl(cid:148)a paq(cid:145)dosgr sto emakkajtij(cid:149) st(cid:145)dio: — 1g pqohesl(cid:148)a: — — 2g pqohesl(cid:148)a: — 19. Pqohesl(cid:148)a cia tgm upobok(cid:147) tym pqosvoq(cid:150)m [(cid:146)yr tir 12 to lesgl(cid:146)qi ((cid:150)qa Bqunekk(cid:150)m)]: — 1g pqohesl(cid:148)a: 13. 4. 1999 — 2g pqohesl(cid:148)a: 27. 4. 1999 20. Pos(cid:149) tgr ecc(cid:151)gsgr sulletow(cid:147)r sto diacymisl(cid:149): 15 EUR am(cid:145) t(cid:149)mo 21. Die(cid:151)humsg cia tgm apostok(cid:147) tym pqosvoq(cid:150)m jai tym eccu(cid:147)seym sulletow(cid:147)r (1): Bureau de l’aide alimentaire, Attn. Mr T. Vestergaard, B(cid:131)timent Loi 130, bureau 7/46, Rue de la Loi/Wet- straat 200, B-1049 Bruxelles/Brussel· t(cid:146)ken: 25670 AGREC B· van: (32-2) 296 70 03/296 70 04 (apojkeistij(cid:145)) 22. Epistqov(cid:147) jat(cid:145) tgm enacyc(cid:147): — 30. 3. 1999 EL Ep(cid:148)sglg Evgleq(cid:148)da tym Euqypa(cid:152)j(cid:150)m Joimot(cid:147)tym L 86/9 Sglei(cid:150)seir: (1) Sulpkgqylatij(cid:146)r pkgqovoq(cid:148)er: Andre Debongnie [tgk. : (32-2) 295 14 65], Torben Vestergaard [tgk. : (32-2) 299 30 50]. (2) O am(cid:145)dowor (cid:146)qwetai se epav(cid:147) le to dijaio(cid:151)wo (cid:147) tom amtipq(cid:149)syp(cid:149) tou to taw(cid:151)teqo dumat(cid:149), cia ma jahoqisho(cid:151)m ta (cid:146)ccqava pou e(cid:148)mai amacja(cid:148)a cia tgm apostok(cid:147). (3) O am(cid:145)dowor woqgce(cid:148) sto dijaio(cid:151)wo pistopoigtij(cid:149) pou (cid:146)wei ejdohe(cid:148) ap(cid:149) ep(cid:148)sglg aqw(cid:147) jai bebai(cid:150)mei (cid:149)ti dem (cid:146)wei sgleiyhe(cid:148) up(cid:146)qbasg, sto emdiaveq(cid:149)lemo jq(cid:145)tor l(cid:146)kor, tym iswuous(cid:150)m pqodiacqav(cid:150)m tou pqor paq(cid:145)dosg pqo(cid:152)(cid:149)mtor swetij(cid:145) le tg qadiemeqc(cid:149) ajtimobok(cid:148)a. To pistopoigtij(cid:149) qadiem(cid:146)qceiar pq(cid:146)pei ma amav(cid:146)qei tgm peqiejtij(cid:149)tgta se ja(cid:148)sio 134 jai 137 jai i(cid:150)dio 131. (4) O am(cid:145)dowor diabib(cid:145)fei sto dijaio(cid:151)wo (cid:147) stom amtipq(cid:149)syp(cid:149) tou, jat(cid:145) tgm paq(cid:145)dosg, to aj(cid:149)kouho (cid:146)ccqavo: — uceiomolij(cid:149) pistopoigtij(cid:149). (5) Jat(cid:145) paq(cid:146)jjkisg ap(cid:149) tgm EE C 114 tgr 29. 4. 1991, to je(cid:148)lemo tou sgle(cid:148)ou III. A. 3. c) amtijah(cid:148)statai ap(cid:149) to aj(cid:149)kouho je(cid:148)lemo: «tg lme(cid:148)a “Euqypa(cid:152)j(cid:147) Joim(cid:149)tgta”». (6) Ep(cid:148) poim(cid:147) apoqq(cid:148)xeyr, j(cid:145)he pqosvoq(cid:145) pq(cid:146)pei ma amav(cid:146)qei sav(cid:150)r to e(cid:148)dor tou vutijo(cid:151) eka(cid:148)ou sto opo(cid:148)o amav(cid:146)qetai. (7) To ajah(cid:145)qisto b(cid:145)qor tym elpoqeulatojibyt(cid:148)ym dem pq(cid:146)pei ma upeqba(cid:148)mei tour 22 t(cid:149)mour


title: WRITTEN QUESTION No. 765/99 by Alexandros ALAVANOS Construction of new rail link between Lianokladi and Domokos

eurovoc_concepts:
Greece
engineering structure
operational programme
project evaluation
rail network

text: C 370/102 Official Journal of the European Communities EN 21. 12. 1999 its obligations under that Directive, in particular Article 7. A letter of formal notice on the basis of Article 171 EC Treaty was sent to Greece on 18 December 1998. The Greek authorities notified to the Commission on 11 January 1999 measures taken in order to implement the above mentioned decision of the Court of justice. The analysis of these measures is underway. (1999/C 370/146) WRITTEN QUESTION E-0765/99 by Alexandros Alavanos (GUE/NGL) to the Commission Subject: Construction of new rail link between Lianokladi and Domokos (29 March 1999) There are reportedly two proposals for a new rail link between Lianokladi and Domokos, one comprising a tunnel of 23 kilometres at a total cost of DRS 260 billion and the other which provides for an 11 kilometre tunnel with the rest of the line overground at a total cost of Drs 160 billion. In addition, under the second proposal, the new railway station for Lamia would be situated at a distance of 2 kilometres from the centre of the town, whereas under the first proposal, the existing station at Lianokladi would continue to serve the town of Lamia, which is 9 kilometres away. The Commission: 1. Is aware of the proposed options for the construction of the rail Domokos? link between Lianokladi and 2. What are its views on the cost and social benefit of the proposals? 3. What is its estimate of the probable total duration of the work? Answer given by Mrs Wulf-Mathies on behalf of the Commission (5 May 1999) The Commission is aware of the various proposals for the new railway line between Lamia or Lianokladi, and Domokos. This section of the main Athens-Thessaloniki railway line is mountainous and the projected new railway line will undoubtedly be very expensive and technically very difficult. With this in mind the Monitoring Committee for the Railways Operational Programme for the period 1994-99, which is part-funding the studies of the section in question, decided at the beginning of 1999 to study the proposals before taking any decision. The Greek authorities are currently preparing this study so that the alternative routes can be effectively compared from the technical, economic and social standpoints. This phase should finish towards the end of this year or in early 2000, so allowing the final decisions to be taken in time for the next programming period in 2000-06. (1999/C 370/147) WRITTEN QUESTION E-0766/99 by Alexandros Alavanos (GUE/NGL) to the Commission Subject: Athens-Thessaloniki rail link (29 March 1999) The 2nd CSF provides for the construction of a new railway line between Tithoreas and Lianokladi (50 km) and the electrification of the Athens-Thessaloniki line, reducing the journey to 4 hours 20 minutes. The 2nd CSF is now coming to an end and there has been no real progress on either of these two projects. The journey between Athens and Thessaloniki still takes 6 hours and, at the present rate of progress, the 2nd CSF will not have met its targets even by the year 2006


title: WRITTEN QUESTION No. 710/99 by José GARCÍA-MARGALLO Y MARFIL Structural Funds

eurovoc_concepts:
OSCE
Rioja
Structural Funds
economic statistics
eligible region
gross domestic product
less-favoured region
regional aid
regional economy
underground economy

text: 3. 12. 1999 EN Official Journal of the European Communities C 348/121 (1999/C 348/160) WRITTEN QUESTION E-0709/99 by José García-Margallo y Marfil (PPE) to the Commission (29 March 1999) Subject: Structural Funds The regions whose level of income per inhabitant is less than 75 % of that which corresponds to the average Community inhabitant are classed as ‘Objective 1 regions’ and are entitled to substantial Community aid. In order to work out whether this threshold has been crossed or not, the draft Council Regulation, COM(98) 0131 final (1), laying down general provisions on the Structural Funds, stipulates that the figures corresponding to the last three years on which Eurostat has information will be taken into account. The Director-General of the Statistical Office of the European Communities (Eurostat) disclosed at the meeting of Parliament’s Subcommittee on Monetary Affairs of 17 February 1999 that the statistical data corresponding to the financial years 1994, 1995 and 1996 already included the data corresponding to the hidden economy of the regions analysed, although he did not say exactly what criteria had been followed in order to estimate or assess this type of activity. What proportion of the regional income corresponds to the ‘hidden economy’ and what proportion to the ‘regular economy’ in Galicia in each of the years in question? (1) OJ C 176, 9. 6. 1998, p. 1. (1999/C 348/161) WRITTEN QUESTION E-0710/99 by José García-Margallo y Marfil (PPE) to the Commission (29 March 1999) Subject: Structural Funds The regions whose level of income per inhabitant is less than 75 % of that which corresponds to the average Community inhabitant are classed as ‘Objective 1 regions’ and are entitled to substantial Community aid. In order to work out whether this threshold has been crossed or not, the draft Council Regulation, COM(98) 0131 final (1), laying down general provisions on the Structural Funds, stipulates that the figures corresponding to the last three years on which Eurostat has information will be taken into account. The Director-General of the Statistical Office of the European Communities (Eurostat) disclosed at the meeting of Parliament’s Subcommittee on Monetary Affairs of 17 February 1999 that the statistical data corresponding to the financial years 1994, 1995 and 1996 already included the data corresponding to the hidden economy of the regions analysed, although he did not say exactly what criteria had been followed in order to estimate or assess this type of activity. What proportion of the regional income corresponds to the ‘hidden economy’ and what proportion to the ‘regular economy’ in La Rioja in each of the years in question? (1) OJ C 176, 9. 6. 1998, p. 1. (1999/C 348/162) WRITTEN QUESTION E-0711/99 by José García-Margallo y Marfil (PPE) to the Commission (29 March 1999) Subject: Structural Funds The regions whose level of income per inhabitant is less than 75 % of that which corresponds to the average Community inhabitant are classed as ‘Objective 1 regions’ and are entitled to substantial Community aid. In order to work out whether this threshold has been crossed or not, the draft Council Regulation, COM(98) 0131 final (1), laying down general provisions on the Structural Funds, stipulates that the figures corresponding to the last three years on which Eurostat has information will be taken into account


title: ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ αρ θ. 739/99 του Alessandro DANESIN Αναγνώριση τίτλων σπουδών στην ΕΕ

eurovoc_concepts:
Germany
access to a profession
capacity to exercise rights
freedom to provide services
higher education
lawyer
professional qualifications
recognition of diplomas
right of establishment
vocational training

text: 3. 12. 1999 EL Επι΄σηµη Εφηµερι΄δα των Ευρωπαι¨κω΄ν Κοινοτη΄των C 348/125 (1999/C 348/169) ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0738/99 υποβολη΄: Alessandro Danesin (PPE) προς την Επιτροπη΄ (29 Μαρτι΄ου 1999) Θε΄µα: ∆ιαπραγµατευ΄σεις προσχω΄ρησης της Σλοβενι΄ας στην Ευρωπαïκη΄ Ένωση Χα΄ρις στην ουσιαστικη΄ προ΄οδο των θεσµω΄ν της, την πολιτικη΄ τους σταθερο΄τητα και την οικονοµικη΄ τους αξιοπιστι΄α, η Σλοβενι΄α ει΄ναι µι΄α απο΄ τις ε΄ξι χω΄ρες της πρω΄της οµα΄δας (µε προτεραιο΄τητα) µε τις οποι΄ες η Ευρωπαι¨κη΄ Ένωση α΄ρχισε διαπραγµατευ΄σεις προσχω΄ρησης η΄δη απο΄ τον Μα΄ρτιο του 1998 (ε΄στω και αν η ευρωπαι¨κη΄ συµφωνι΄α ετε΄θη σε ισχυ΄ µο΄λις απο΄ 1ης Φεβρουαρι΄ου). ∆εν ε΄χει ωστο΄σο επιλυθει΄ η αντιδικι΄α για την επιστροφη΄ των ιδιοκτησιω΄ν που ανη΄καν στην ανε΄καθεν παρου΄σα στο ε΄δαφος της χω΄ρας αυτη΄ς ιταλικη΄ µειονο΄τητα (η τακτικη΄ αυτη΄ κατα΄σχεσης εξακολουθει΄ να υφι΄σταται ε΄στω και σε µικρο΄τερο βαθµο΄ και απετε΄λεσε αντικει΄µενο µιας θρασει΄ας πολιτικη΄ς απαλλοτρι΄ωσης εκ µε΄ρους του προηγουµε΄νου γιουγκοσλαβικου΄ καθεστω΄τος). Το αντικει΄µενο της αντιδικι΄ας εξακολουθει΄ να αποτελει΄ καταφανη΄ δια΄κριση σε βα΄ρος των δικαιωµα΄των της ιταλικη΄ς µειονο΄τητας, παρα΄ τις συνεννοη΄σεις µεταξυ΄ ιταλικη΄ς και σλοβενικη΄ς κυβε΄ρνησης, υπο΄ το πρι΄σµα δε των νε΄ων σχε΄σεων µεταξυ΄ Ευρωπαι¨κη΄ς Ένωσης και Σλοβενι΄ας η κατα΄σταση αυτη΄ εµφανι΄ζεται ακο΄µη πιο αδικαιολο΄γητη στο πλαι΄σιο της διαπραγµα΄τευσης προσχω΄ρησης. Ει΄ναι πρα΄γµατι αληθε΄ς ο΄τι µεταξυ΄ των κριτηρι΄ων προσχω΄ρησης που καθορι΄σθηκαν η΄δη απο΄ το Ευρωπαι¨κο΄ Συµβου΄λιο της Κοπεγχα΄γης το 1993, και τα οποι΄α οι υποψη΄φιες χω΄ρες θα ε΄πρεπε να σεβασθου΄ν πριν απο΄ την προσχω΄ρηση, υφι΄σταται ε΄να και µοναδικο΄ πολιτικο΄ κριτη΄ριο της πλη΄ρους ικανοποι΄ησης των δικαιωµα΄των των µειονοτη΄των αλλα΄ και της ανακατανοµη΄ς των κατασχεθε΄ντων στο παρελθο΄ν αγαθω΄ν. Η Ευρωπαι¨κη΄ Επιτροπη΄: 1. 2. Ει΄ναι ενη΄µερη του ανεπι΄λυτου ακο΄µη αυτου΄ θε΄µατος; Το ε΄χει η΄δη λα΄βει υπο΄ψη κατα΄ τη δια΄ρκεια των συνοµιλιω΄ν της µε τις σλοβενικε΄ς αρχε΄ς (ακριβω΄ς αυτε΄ς τις ηµε΄ρες θα πραγµατοποιηθει΄ η πρω΄τη υπουργικη΄ συ΄νοδος συ΄νδεσης); 3. Θεωρει΄ ο΄τι θα ε΄πρεπε να εξαρτη΄σει την πορει΄α των διαπραγµατευ΄σεων απο΄ την επι΄λυση του θε΄µατος; Απα΄ντηση του κ. van den Broek εξ ονο΄µατος της Επιτροπη΄ς (7 Μαι΅ου 1999) Η Επιτροπη΄ ε΄χει πλη΄ρη επι΄γνωση πως η διαδικασι΄α της απεθνικοποι΄ησης στη Σλοβενι΄α προχωρα΄ει πολυ΄ αργα΄ αλλα΄ δεν γνωρι΄ζει διακρι΄σεις της ιταλικη΄ς µειονο΄τητας στη Σλοβενι΄α ο΄σον αφορα΄ τη διαδικασι΄α αυτη΄. Ο ισχυ΄ων νο΄µος περι΄ απεθνικοποι΄ησης δεν προβλε΄πει καµι΄α δια΄κριση τε΄τοιου ει΄δους. Συ΄µφωνα µε το νο΄µο, η ιταλικη΄ µειονο΄τητα δεν υφι΄σταται καµι΄α διακριτικη΄ µεταχει΄ριση ο΄ταν τα µε΄λη της ζητου΄ν την σλοβε΄νικη υπηκοο΄τητα. Το θε΄µα της διαδικασι΄ας απεθνικοποι΄ησης συζητη΄θηκε προ΄σφατα µε τη Σλοβε΄νικη κυβε΄ρνηση στη συνα΄ντηση΄ της µε την επιτροπη΄ συ΄νδεσης Κοινο΄τητας/Σλοβενι΄ας που πραγµατοποιη΄θηκε στη Λιουµπλια΄να στις 25 Μαρτι΄ου 1999. Η κυβε΄ρνηση παρε΄σχε νε΄ες πληροφορι΄ες ο΄σον αφορα΄ την κατα΄σταση της διαδικασι΄ας. Συ΄µφωνα µε τα παραπα΄νω δεν χρεια΄ζεται να αλλα΄ξει η πορει΄α των διαπραγµατευ΄σεων προσχω΄ρησης. (1999/C 348/170) ΓΡΑΠΤΗ ΕΡΩΤΗΣΗ E-0739/99 υποβολη΄: Alessandro Danesin (PPE) προς την Επιτροπη΄ (29 Μαρτι΄ου 1999) Θε΄µα: Αναγνω΄ριση τι΄τλων σπουδω΄ν στην ΕΕ Στη Γερµανι΄α, σε τουλα΄χιστον δυ΄ο περιπτω΄σεις, δηλαδη΄ του γερµανικου΄ οµοσπο΄νδου κρατιδι΄ου της Έσσης και εκει΄νου της Κα΄τω Σαξωνι΄ας, η τοπικη΄ νοµοθεσι΄α (αντιστοι΄χως α΄ρθρο 231 και α΄ρθρο 5 σχετικα΄ µε την α΄σκηση του νοµικου΄ επαγγε΄λµατος) προβλε΄πει ως ουσιαστικη΄ πρου¨ πο΄θεση για την α΄σκηση του επαγγε΄λµατος του δικηγο΄ρου την απο΄κτηση πτυχι΄ου στην Οµοσπονδιακη΄ ∆ηµοκρατι΄α της Γερµανι΄ας


title: Jednotná pozícia z 29. marca 1999 definovaná Radou na základe článku K.3 Zmluvy o Európskej únii o navrhovanom Dohovore OSN proti organizovanému zločinu

eurovoc_concepts:
Mafia
UN convention
fight against crime
international convention
international cooperation
organised crime

text: 19/zv. 1 SK Úradný vestník Európskej únie 125 31999F0235 L 87/1 ÚRADNÝ VESTNÍK EURÓPSKYCH SPOLOČENSTIEV 31. 3. 1999 JEDNOTNÁ POZÍCIA z 29. marca 1999 definovaná Radou na základe článku K. 3 Zmluvy o Európskej únii o navrhovanom Dohovore OSN proti organizovanému zločinu (1999/235/SVV) RADA EURÓPSKEJ ÚNIE, so zreteľom na Zmluvu o Európskej únii, a najmä na jej články K. 3 ods. 2 a K. 5, uznávajúc dôležitosť súdnej spolupráce v trestných veciach a poli- cajnej spolupráce s cieľom prevencie a boja so všetkými závaž- nými formami medzinárodného zločinu, ako je uvedené v článku K. 1 zmluvy, keďže členské štáty vnímajú boj s organizovaným zločinom ako vec spoločného záujmu; keďže Európska Rada na svojom zasadnutí v Amsterdame v júni 1997 schválila akčný plán Skupiny na vysokej úrovni o organi- zovanom zločine, ktorý obsahuje rozsiahle návrhy na posilnenie boja proti organizovanému zločinu; keďže je potrebné brať do úvahy opatrenia, ktoré Európska únia už prijala, alebo ktoré práve pripravuje alebo prijíma s cieľom vykonávania uvedeného akčného plánu a najmä jednotnej akcie 98/733/SVV z 21. decembra 1998, ktorou sa stanovuje, že účasť v zločineckej organizácii je v členských štátoch Európskej únie trestným činom (1); keďže sa dosiahli dojednania pre rozvoj a rokovanie o Dohovore OSN o boji proti organizovanému zločinu; keďže Rada vo svojich záveroch z 5. októbra 1998 požiadala predsedníctvo, aby navrhlo jednu alebo viaceré jednotné pozície v súlade s článkom K. 3 Zmluvy o Európskej únii v súvislosti s návrhom dohovoru Organizácie Spojených národov a jeho pro- tokolov; (1) Ú. v. ES L 351, 29. 12. 1998, s. 1. keďže je žiaduce prispieť v čo najväčšej miere k rokovaniam o navrhovanom dohovore a vyhnúť sa nesúladu medzi týmto navrhovaným dohovorom a právnymi aktmi vypracovanými v únii, PRIJALA TÚTO JEDNOTNÚ POZÍCIU: Článok 1 1. Členské štáty podporia vypracovanie navrhovaného dohovoru Organizácie Spojených národov proti organizovanému zločinu a akýchkoľvek vhodných protokolov. Budú sa zasadzovať o zahrnutie ustanovení do návrhu dohovoru, ktoré čo najviac uľahčia efektívnu prevenciu, trestné stíhanie a vyšetrovanie orga- nizovaného zločinu. 2. Členské štáty zabezpečia, aby boli ustanovenia návrhu doho- voru, ktoré sa týkajú záväzku postihovať ako trestné činy určité konania, v súlade najmä s článkom 1 a 2 jednotnej akcie 98/733/SVV. 3. Pokiaľ ide o ostatné ustanovenia návrhu dohovoru, mali by sa v čo najširšom rozsahu vzťahovať na činnosti zločineckých orga- nizácií a na medzinárodnú spoluprácu na boj proti týmto orga- nizáciám. Príslušné ustanovenia návrhu dohovoru by mali v zásade zahrnúť činnosť osôb, ktoré konajú zhodne s úmyslom spáchať závažný trestný čin, patriacich do ľubovoľnej zločineckej organizácie, ktorá má svoju štruktúru a je alebo bola založená na určitú dobu. Tieto ustanovenia by sa nemali obmedzovať na skupiny s vysokovyvinutou štruktúrou alebo stálym charakte- rom, ako sú organizácie typu mafie; a organizácie nemusia mať nevyhnutne formálne stanovené úlohy pre svojich účastníkov alebo nepretržité členstvo. 126 SK Úradný vestník Európskej únie 19/zv. 1 4. Ustanovenia, ktoré je potrebné zahrnúť do návrhu dohovoru o medzinárodnej spolupráci, by mali zabezpečiť primerané záruky na ochranu ľudských práv a uľahčovať takúto spoluprácu. Tieto ustanovenia by sa mali vzťahovať na situácie, v ktorých v dôsledku skutočnosti, že vyšetrovanie je v štádiu predbežného vyšetrova- nia, požadovaný štát nie je schopný s určitosťou stanoviť, či kon- krétny trestný čin je spojený s organizovaným zločinom. Bolo by takisto užitočné špecifikovať určité kritéria s cieľom uvedenia väzieb s organizovaným zločinom. 5. Pokiaľ ide o opatrenia na boj proti praniu špinavých peňazí, dohovor by mal obsahovať široký rozsah trestných činov a mal by byť najmä zhodný so 40-timi odporúčaniami Finančnej akčnej jednotky (FATF). 6. Všetky ustanovenia v návrhu dohovoru, ktoré sa týkajú získa- ného majetku z trestnej činnosti, by nemali byť v nesúlade a mali by zohľadniť jednotnú akciu 98/699/SVV z 3. decembra 1998 o praní špinavých peňazí, identifikácii, vyhľadávaní, zmrazení, zhabaní a konfiškácii prostriedkov a ziskov z trestnej činnosti (1). 7. Príslušné ustanovenia návrhu dohovoru môžu byť v prípade potreby vypracované podľa vzoru Dohovoru Organizácie Spoje- ných národov proti nedovolenému obchodovaniu s omamnými látkami a psychotropnými látkami z roku 1998. Okrem toho by tieto ustanovenia mali plne brať do úvahy Dohovor Rady Európy o praní špinavých peňazí, vyhľadávaní, zhabaní a konfiškácii ziskov z trestnej činnosti z roku 1990. stanoviská na základe podnetu predsedníctva a pokúsia sa dosiahnuť spoločné stanovisko vo všetkých otázkach, ktoré majú významný dosah na záujmy únie. Komisia bude plne zapojená do tejto práce. V prípade potreby sa na základe spôsobu, akým sa budú rokovania vyvíjať, bude venovať pozornosť ďalším potrebným krokom, ktoré sa majú prijať. Článok 3 štáty zabezpečia, Členské že ustanovenia navrhovaného dohovoru Organizácie Spojených národov a akýchkoľvek prípadných protokolov nie sú v nesúlade s právnymi aktmi, ktoré vypracovali medzi sebou. Článok 4 Rada sa bude v prípade potreby usilovať o dosiahnutie ďalšej jednotnej pozície v súvislosti s návrhom dohovoru a najmä v súvislosti s akýmikoľvek prípadnými protokolmi. Článok 5 Táto jednotná pozícia sa uverejní v úradnom vestníku. Článok 2 V Bruseli 29. marca 1999 Pri rokovaniach o navrhovanom dohovore Organizácie Spojených národov a akýchkoľvek prípadných protokolov členské štáty skoordinujú v čo najväčšej možnej miere svoje Za Radu predseda F. MÜNTEFERING (1) Ú. v. ES L 333, 9. 12. 1998, s. 1


title: Verordening (EG) nr. 681/1999 van de Commissie van 29 maart 1999 tot vaststelling van forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerprijzen van bepaalde soorten groenten en fruit

eurovoc_concepts:
agri-monetary policy
citrus fruit
fruit vegetable
import price
perennial vegetable
pip fruit

text: 30. 3. 1999 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen L 86/1 I (Besluiten waarvan de publicatie voorwaarde is voor de toepassing) VERORDENING (EG) Nr. 681/1999 VAN DE COMMISSIE van 29 maart 1999 tot vaststelling van forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoer- pr¶zen van bepaalde soorten groenten en fruit DE COMMISSIE VAN DE EUROPESE GEMEENSCHAPPEN, Gelet op het Verdrag tot oprichting van de Europese Gemeenschap, Gelet op Verordening (EG) nr. 3223/94 van de Commissie van 21 december 1994 houdende uitvoeringsbepalingen van de invoerregeling voor groenten en fruit (1), laatstel¶k gew¶zigd b¶ Verordening (EG) nr. 1498/98 (2), en met name op artikel 4, lid 1, Overwegende dat in Verordening (EG) nr. 3223/94 op grond van de multilaterale handelsbesprekingen in het kader van de Uruguay-Ronde de criteria z¶n vastgesteld aan de hand waarvan de Commissie voor de producten en de periodes die in de b¶lage b¶ die verordening z¶n vermeld, de forfaitaire waarden b¶ invoer uit derde landen vaststelt; Overwegende dat op grond van de bovenvermelde criteria de forfaitaire invoerwaarden moeten worden vastgesteld op de in de b¶lage b¶ deze verordening vermelde niveaus, HEEFT DE VOLGENDE VERORDENING VASTGESTELD: Artikel 1 De in artikel 4 van Verordening (EG) nr. 3223/94 bedoelde forfaitaire invoerwaarden worden vastgesteld zoals aangegeven in de tabel in de b¶lage b¶ deze veror- dening. Artikel 2 Deze verordening treedt in werking op 30 maart 1999. Deze verordening is verbindend in al haar onderdelen en is rechtstreeks toepassel¶k in elke lidstaat. Gedaan te Brussel, 29 maart 1999. Voor de Commissie Franz FISCHLER Lid van de Commissie (1) PB L 337 van 24. 12. 1994, blz. 66. (2) PB L 198 van 15. 7. 1998, blz. 4. L 86/2 NL Publicatieblad van de Europese Gemeenschappen 30. 3. 1999 B(cid:246)LAGE b¶ de verordening van de Commissie van 29 maart 1999 tot vaststelling van forfaitaire invoerwaarden voor de bepaling van de invoerpr¶zen van bepaalde soorten groenten en fruit GN-code Code derde landen (1) (EUR/100 kg) Forfaitaire invoerwaarde 0702 00 00 0707 00 05 0709 10 00 0709 90 70 0805 10 10, 0805 10 30, 0805 10 50 0805 30 10 0808 10 20, 0808 10 50, 0808 10 90 0808 20 50 052 204 212 999 052 068 999 220 999 052 204 999 052 204 212 220 600 624 999 052 600 999 039 388 400 404 508 512 524 528 720 999 388 400 512 528 624 720 999 66,4 45,8 44,2 52,1 117,6 110,5 114,0 209,7 209,7 96,9 157,1 127,0 38,2 43,7 46,8 38,2 73,1 49,1 48,2 37,8 81,9 59,9 106,2 84,7 80,1 75,4 84,2 81,4 68,3 70,8 82,5 81,5 62,0 79,8 62,2 65,5 74,4 69,3 68,9 (1) Landennomenclatuur vastgesteld b¶ Verordening (EG) nr. 2317/97 van de Commissie (PB L 321 van 22. 11. 1997, blz. 19). De code „999” staat voor „andere oorsprong”


title: Ir-Regolament tal-Kummissjoni (KE) Nru 684/1999 tad-29 ta’ Marzu 1999 li jemenda r-Regolament (KE) Nru 1484/95 li jistabbilixxi regoli dettaljati għall-implementazzjoni tas-sistema ta’ dazji addizzjonali fuq l-importazzjoni u l-iffissar tal-prezzi rappreżentattivi tal-laħam tat-tjur u fis-setturi tal-bajd u ta’ l-albumina tal-bajd, u li jħassar ir-Regolament Nru 163/67/KEE

eurovoc_concepts:
CCT duties
egg
egg product
import
poultrymeat
representative price

text: 03/Vol. 25 MT Il-Ġurnal Uffiċjali ta' l-Unjoni Ewropea 89 31999R0684 L 86/6 IL-ĠURNAL UFFIĊJALI TAL-KOMUNITAJIET EWROPEJ 30. 3. 1999 IR-REGOLAMENT TAL-KUMMISSJONI (KE) Nru 684/1999 tad-29 ta’ Marzu 1999 li jemenda r-Regolament (KE) Nru 1484/95 li jistabbilixxi regoli dettaljati għall-implementazzjoni tas-sistema ta’ dazji addizzjonali fuq l-importazzjoni u l-iffissar tal-prezzi rappreżentattivi tal-laħam tat-tjur u fis-setturi tal-bajd u ta’ l-albumina tal-bajd, u li jħassar ir-Regolament Nru 163/67/KEE IL-KUMMISSJONI TAL-KOMUNITÀ EWROPEA, li kkunsidrat Wara Ewropea; it-Trattat li jistabbilixxi l-Komunità li kkunsidrat ir-Regolament (KEE) Nru Wara 2771/75 tad-29 ta’Ottubru 1975 dwar l-organizzazjoni komuni tas-suq tal-bajd (1), kif l-aħħar emendat bir-Regolament tal-Kummissjoni (KE) Nru 1516/96 (2), u b’mod partikolari l- Artikoli 5(4) u 15 tiegħu, tal-Kunsill li kkunsidrat ir-Regolament (KEE) Nru Wara l-organizzazzjoni 2777/75 tad-29 ta’Ottubru 1975 dwar l-aħħar tas-suq tal-laħam tat-tjur komuni emendat bir-Regolament tal-Kummissjoni (KE) Nru 2916/95 (4), u b’mod partikolari l-Artikoli 5(4) u 15 tiegħu, tad-dar (3), kif tal-Kunsill li kkunsidrat ir-Regolament (KEE) Nru Wara 2783/75 tad-29 ta’Ottubru 1975 dwar is-sistema komuni għall-kummerċ tal-ovalbumina u tal-laktalbumina (5), kif l-aħħar emendat bir-Regolament (KE) Nru 2916/95, u b’mod partikolari l-Artikoli 3(4) u 10 tiegħu, tal-Kunsill Billi r-Regolament tal-Kummissjoni (KE) Nru 1484/95 (6) kien ġie emendat dan l-aħħar bir-Regolament (KE) Nru 493/1999 (7) bi qbil mad-deċiżjoni meħuda fil-qafas ta’ l-Organizzazzjoni Dinija tax-Xogħol sabiex isir obligatorju għal dazju addizzjonali li jkun stabbilit fuq il-bażi tal-prezz cif ta’ l-importazzjoni; billi l-Artikoli 4(2) u 6 ta’dak ir-Regolament għandhom ukoll jiġu emendati bi qbil ma dik id-deċiżjoni; Billi hu neċċesarju li din l-emenda tiġi applikat kemm jista’ jkun malajr possibbli; l-miżuri Billi li hemm disposizzjoni dwarhom f’dan ir- Regolament huma bi qbil mal-opinjoni tal-Kumitat ta’ Ġestjoni tal-Bajd u tal-Laħam tat-Tjur, ADOTTAT DAN IR-REGOLAMENT: Artikolu 1 Ir-Regolament (KE) Nu 1484/95 huwa emendat kif ġej: 1. L-Artikolu 4(2) huwa mħassar; 2. fl-Artikolu 6, “stabbilit fl-Artikolu 1” huwa mibdul bi “li hemm referenza dwaru fl-Artikolu 1”. Artikolu 2 Dan ir-Regolament għandu jidħol fis-seħħ fil-jum tal-pubblikaz- zjoni tiegħu fil-Ġurnal Uffiċjali tal-Komunitajiet Ewropej. Għandu jkun japplika b’effett mill-25 ta’Marzu 1999. Dan ir-Regolament għandu jkun jorbot Membri kollha. fl-intier tiegħu u direttament applikabli fl-Istati Magħmul fi Brussel, 29 ta’Marzu 1999. Għall-Kummissjoni Franz FISCHLER Membru tal-Kummissjoni (1) ĠU L 282, ta’ l-1. 11. 1975, p. 49. (2) ĠU L 189, tat-30. 7. 1996, p. 99. (3) ĠU L 282, ta’ l-1. 11. 1975, p. 77. (4) ĠU L 305, tad-19. 12. 1995, p. 49. (5) ĠU L 282, ta’ l-1. 11. 1975, p. 104. (6) ĠU L 145, tad-29. 6. 1995, p. 47. (7) ĠU L 59, tas-6. 3. 1999, p. 15


title: SKRIFTLIG FORESPØRGSEL nr. 741/99 af Alessandro DANESIN Bjergområder og strukturfondene

eurovoc_concepts:
EAGGF Guarantee Section
Structural Funds
aid to undertakings
craft business
mountain region
rural development
small and medium-sized enterprises
structural policy
working conditions

formats: html print


title: Komission asetus (EY) N:o 681/1999, annettu 29 päivänä maaliskuuta 1999, tuonnin kiinteistä arvoista tiettyjen hedelmien ja vihannesten tulohinnan määrittämiseksi

text: 30. 3. 1999 FI Euroopan yhteis(cid:148)jen virallinen lehti L 86/1 I (S(cid:132)(cid:132)d(cid:148)kset, jotka on julkaistava) KOMISSION ASETUS (EY) N:o 681/1999, annettu 29 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) maaliskuuta 1999, tuonnin kiinteist(cid:132) arvoista tiettyjen hedelmien ja vihannesten tulohinnan m(cid:132)(cid:132)rit- t(cid:132)miseksi EUROOPAN YHTEIS(cid:153)JEN KOMISSIO, joka ottaa huomioon Euroopan yhteis(cid:148)n perustamissopi- muksen, ottaa huomioon hedelmien ja vihannesten tuont¶(cid:132)rjes- telm(cid:132)n soveltamista koskevista yksityiskohtaisista s(cid:132)(cid:132)n- n(cid:148)ist(cid:132) 21 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) joulukuuta 1994 annetun komission asetuksen (EY) N:o 3223/94 (1), sellaisena kuin se on viimeksi muutettuna asetuksella (EY) N:o 1498/98 (2), ja erityisesti sen 4 artiklan 1 kohdan, sek(cid:132) katsoo, ett(cid:132) asetuksessa (EY) N:o 3223/94 s(cid:132)(cid:132)det(cid:132)(cid:132)n Uruguayn kier- roksen monenv(cid:132)listen tulosten mukaisesti komission vahvistamista kolmansien maiden tuonnin kiinteiden arvojen perusteista liitteiss(cid:132) m(cid:132)(cid:132)ritelt(cid:132)- vien tuotteiden ja ajanjaksojen osalta, kauppaneuvottelujen ja edell(cid:132) mainittujen perusteiden mukaisesti tuonnin kiin- te(cid:132)t arvot on vahvistettava t(cid:132)m(cid:132)n asetuksen liitteess(cid:132) esite- tylle tasolle, ON ANTANUT T(cid:142)M(cid:142)N ASETUKSEN: 1 artikla Asetuksen (EY) N:o 3223/94 4 artiklassa tarkoitetut tuonnin kiinte(cid:132)t arvot vahvistetaan liitteess(cid:132) olevassa taulukossa merkityll(cid:132) tavalla. 2 artikla T(cid:132)m(cid:132) asetus tulee voimaan 30 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) maaliskuuta 1999. T(cid:132)m(cid:132) asetus on kaikilta osiltaan velvoittava, j(cid:132)senvaltioissa. ja sit(cid:132) sovelletaan sellaisenaan kaikissa Tehty Brysseliss(cid:132) 29 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) maaliskuuta 1999. Komission puolesta Franz FISCHLER Komission j(cid:132)sen (1) EYVL L 337, 24. 12. 1994, s. 66 (2) EYVL L 198, 15. 7. 1998, s. 4 L 86/2 FI Euroopan yhteis(cid:148)jen virallinen lehti 30. 3. 1999 LIITE tuonnin kiinteist(cid:132) arvoista tiettyjen hedelmien ja vihannesten tulohinnan m(cid:132)(cid:132)ritt(cid:132)miseksi 29 p(cid:132)iv(cid:132)n(cid:132) maaliskuuta 1999 annettuun komission asetukseen CN-koodi Kolmannen maan koodi (1) Tuonnin kiinte(cid:132) arvo (EUR/100 kg) 0702 00 00 0707 00 05 0709 10 00 0709 90 70 0805 10 10, 0805 10 30, 0805 10 50 0805 30 10 0808 10 20, 0808 10 50, 0808 10 90 0808 20 50 052 204 212 999 052 068 999 220 999 052 204 999 052 204 212 220 600 624 999 052 600 999 039 388 400 404 508 512 524 528 720 999 388 400 512 528 624 720 999 66,4 45,8 44,2 52,1 117,6 110,5 114,0 209,7 209,7 96,9 157,1 127,0 38,2 43,7 46,8 38,2 73,1 49,1 48,2 37,8 81,9 59,9 106,2 84,7 80,1 75,4 84,2 81,4 68,3 70,8 82,5 81,5 62,0 79,8 62,2 65,5 74,4 69,3 68,9 (1) Komission asetuksessa (EY) N:o 2317/97 (EYVL L 321, 22. 11. 1997, s. 19) vahvistettu maanimikkeist(cid:148). Koodi ”999” tarkoittaa ”muuta alkuper(cid:132)(cid:132)”


title: Meddelelse fra den franske regering til Rådet af 29. marts 1999 om en erklæring i henhold til artikel 1, litra j), og artikel 97 i Rådets forordning (EØF) nr. 1408/71 af 14. juni 1971 om anvendelse af de sociale sikringsordninger på arbejdstagere og deres familiemedlemmer, der flytter inden for Fællesskabet

eurovoc_concepts:
EU Member State
France
labour mobility
self-employment
social security
wage earner

text: 28. 7. 1999 DA De Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskabers Tidende C 215/1 I (Meddelelser) R¯DET MEDDELELSE FRA DEN FRANSKE REGERING TIL R¯DET af 29. marts 1999 om en erkl(cid:230)ring i henhold til artikel 1, litra j), og artikel 97 i R(cid:229)dets forordning (E(cid:216)F) nr. 1408/71 af 14. juni 1971 om anvendelse af de sociale sikringsordninger p(cid:229) arbejdstagere og deres familie- medlemmer, der flytter inden for F(cid:230)llesskabet (1999/C 215/01) Under henvisning til bestemmelserne i artikel 1, litra j), i R(cid:229)dets forordning (E(cid:216)F) nr. 1408/71 af 14. juni 1971 om anvendelse af de sociale sikringsordninger p(cid:229) arbejdstagere og deres fami- liemedlemmer, der flytter inden for F(cid:230)llesskabet, erkl(cid:230)rer den franske regering, at forordningen g(cid:230)lder: og social forsikring for overordnet personale, som de repr(cid:230)- sentative nationale arbejdsgiver- og lłnmodtagerorganisa- tioner undertegnede den 14. marts 1947, med tilhłrende bilag og senere (cid:230)ndringer, bortset fra artikel 7 (fordele i form af social sikring) i denne overenskomst. (cid:151) for den supplerende pensionsordning for lłnmodtagere i Sammenslutningen Till(cid:230)gspension (ARRCO) som fastsat ved den aftale, som de repr(cid:230)sentative lłnmodtagerorganisationer og nationale undertegnede den 8. december 1961, med tilhłrende bilag og senere (cid:230)ndringer Lłnmodtageres arbejdsgiver- for (cid:151) for den supplerende pensionsordning for overordnede i Den Almindelige Sammenslutning af lłnmodtagere Pensionsinstitutter for Overordnet Personale (AGIRC) som fastsat i den nationale kollektive overenskomst om pension Den faktiske dato for forordningens anvendelse p(cid:229) disse to ordninger er fastsat til den 1. januar 2000. Den franske regering vil anmode Kommissionen om i henhold til artikel 42 i traktaten om oprettelse af Det Europ(cid:230)iske F(cid:230)llesskab at foresl(cid:229) R(cid:229)det (cid:230)ndringer af visse bilag til forord- ningen for at lette og tilpasse dens anvendelse p(cid:229) de supple- rende ordninger, der er omfattet af denne erkl(cid:230)ring