Καρπάτσιο
Το καρπάτσιο (ιταλικά: Carpaccio) είναι πιάτο με κρέας ή ψάρι (όπως βοδινό, μοσχάρι, ελάφι, σολομό ή τόνο), κομμένο σε λεπτές φέτες το οποίο σερβίρεται ωμό, συνήθως ως ορεκτικό.  Εφευρέθηκε το 1950 από τον Τζουζέππε Τσιπριάνι από το Harry’s Bar στη Βενετία και έγινε δημοφιλές κατά το δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα. Αρχικά ήταν βόειο κρέας που σερβίρονταν με λεμόνι, ελαιόλαδο και λευκή τρούφα ή παρμεζάνα. Αργότερα, ο όρος επεκτάθηκε σε πιάτα που περιέχουν άλλα ωμά κρέατα ή ψάρια, σε λεπτές φέτες και σερβίρονται με λεμόνι ή ξύδι, ελαιόλαδο, αλάτι και αλεσμένο πιπέρι.

Ιστορία
Το πιάτο, βασισμένο στην σπεσιαλιτέ του Πεδεμόντιο carne cruda all'albese, εφευρέθηκε το 1950 από τον Τζουζέππε Τσιπριάνι, ιδρυτή του Harry's Bar στη Βενετία. Αρχικά ετοίμασε το πιάτο για την κόμισσα Αμαλία Νάνι Μοτσένιγκο όταν έμαθε ότι οι γιατροί είχαν συστήσει να τρώει ωμό κρέας. Το πιάτο ονομάστηκε καρπάτσιο από τον Βιττόρε Καρπάτσο, Ενετό ζωγράφο, γνωστό για τους χαρακτηριστικούς κόκκινους και λευκούς τόνους των έργων του.

Δείτε επίσης

 Σεβίτσε
 Νομπιάνι
 Φιλέτο Ταρτάρ
 Στρογκανίνα

Παραπομπές

Ιταλική κουζίνα
Ορεκτικά
Τρόφιμα με βάση θαλασσινά
Τρόφιμα με βάση το ωμό κρέας