Λουδοβίκος Γ΄ της Γαλλίας
Ο Λουδοβίκος Γ΄ της Γαλλίας (Γαλλική γλώσσα : Louis III, 863/865 – 5 Αυγούστου 882) , Βασιλεύς των Δυτικών Φράγκων (879 - 882) ήταν δεύτερος γιος του βασιλιά Λουδοβίκου του τραυλού και της Ανσγκάρδης της Βουργουνδίας, τέταρτης γενιάς απόγονος του Καρλομάγνου. Όταν πέθανε ο πατέρας του (879) έγινε συμβασιλεύς με τον μικρότερο αδελφό του Καρλομάν Β΄ της Γαλλίας που παρέμεινε μοναδικός βασιλιάς μετά τον θάνατο του Λουδοβίκου Γ΄. Την εποχή που κυβέρνησε ο Λουδοβίκος Γ΄ παρατηρήθηκαν μεγάλες στρατιωτικές επιτυχίες.
Ο Λουδοβίκος Γ΄ γεννήθηκε την εποχή που ο πατέρας του ήταν Δούκας της Ακουιτανίας και ο παππούς του Κάρολος ο Φαλακρός βασιλεύς των Δυτικών Φράγκων. Πολλές αμφιβολίες σχετικά με τη νομιμότητά του δημιουργήθηκαν επειδή οι γονείς του είχαν παντρευτεί μυστικά και αναγκάστηκαν τελικά να χωρίσουν με εντολή του παππού του.

Βασιλεύς των Δυτικών Φράγκων

Ο Κάρολος ο Φαλακρός πέθανε (877), δυο χρόνια αργότερα πέθανε και ο Λουδοβίκος ο Τραυλός (879), μερικοί ευγενείς ήθελαν μόνο βασιλιά τον Λουδοβίκο, άλλοι προτιμούσαν να συγκυβερνήσει με τον μικρότερο γιο του Καρλομάν Β΄. Τα δύο αδέλφια αποφάσισαν τον Μάρτιο του 880 στην Αμιένη να μοιράσουν το βασίλειο του πατέρα τους, ο Λουδοβίκος δέχθηκε το βόρειο τμήμα την Νευστρία που πολλές φορές ονομαζόταν "Φραγκία".
Ο δούκας Μπόζο της Προβηγκίας ένας από τους πιο έμπιστους στρατηγούς του Καρόλου του Φαλακρού αρνήθηκε την συνεργασία με τα δύο αδέλφια και αυτοανακηρύχθηκε βασιλιάς στην Προβηγκία. Τα δύο αδέλφια ξεκίνησαν εκστρατεία εναντίον του Μπόζο, κατέλαβαν τη Μακόν και τα νότια τμήματα του βασιλείου του. Ο ξάδελφος τους Κάρολος ο Παχύς που κυβερνούσε την Ανατολική Φραγκία και το Βασίλειο της Ιταλίας, από τον Αύγουστο ως τον Νοέμβριο πολιόρκησαν ανεπιτυχώς την Βιέν. Ο Λουδοβίκος Γ΄ κατάφερε συντριπτική νίκη επί των Βίκινγκ στην "μάχη του Σοκούρ" (881), ενοχλούσαν τη Δυτική Φραγκία από την εποχή του Καρόλου του Φαλακρού, ο θρίαμβος απομνημονεύτηκε στο επικό ποίημα "Ludwigslied" στην Αρχαία Γερμανική γλώσσα. 

Ο Λουδοβίκος Γ΄ πέθανε από ατύχημα σε ηλικία περίπου 18 ετών στο Σαιν-Ντενί που βρισκόταν στο κέντρο του βασιλείου του. Την ώρα που προσπαθούσε να ανέβει στο άλογο του για να κυνηγήσει ένα κορίτσι που έτρεχε στο σπίτι του πατέρα της χτύπησε με δύναμη το κεφάλι του στο πάνω μέρος μιας χαμηλής πόρτας και το κρανίο του κομματιάστηκε. Δεν άφησε παιδιά και τον διαδέχτηκε ο μικρότερος αδελφός του Καρλομάν Β΄ σαν μοναδικός βασιλιάς, η ταφή του έγινε στη Βασιλική Σαιν-Ντενί.

Παραπομπές

Πηγές

Green, Dennis H. "The Ludwigslied and the Battle of Saucourt", in Judith Jesch (ed.), The Scandinavians from the Vendel Period to the Tenth Century (Oxford: Boydell Press, 2002), 281–302.
Fouracre, Paul. "The Context of the Old High German Ludwigslied", Medium Aevum, 46 (1985)
MacLean, Simon. Kingship and Politics in the Late Ninth Century: Charles the Fat and the end of the Carolingian Empire. Cambridge: Cambridge University Press, 2003.
McKitterick, Rosamond. The Frankish Kingdoms under the Carolingians, 751–987. London: Longman, 1983.
Oman, Charles. The Dark Ages 476–918. London: Rivingtons, 1914.

Βασιλείς της Γαλλίας
Βασιλείς της Δυτικής Φραγκίας
Δυναστεία των Καρολιδών