Φάρος της Σάντα Μαρία ντι Λέουκα
Ο Φάρος της Σάντα Μαρία ντι Λέουκα (ιταλ. Faro di Capo Santa Maria di Leuca) είναι ενεργός φάρος που βρίσκεται πάνω από το Ακρωτήριο του Μελίσσου, ανατολικά από την ομώνυμη πόλη και δίπλα στον ναό της Σάντα Μαρία (Παναγίας), ο οποίος κτίσθηκε πάνω στα ερείπια αρχαίου ναού της θεάς Αθηνάς. Χαρακτηρίζεται ως ο δεύτερος πιο σημαντικός φάρος στην Ιταλία μετά τον ιστορικό Φάρο της Γένοβας.

Θέση 
Ο φάρος βρίσκεται στο νοτιοανατολικότερο άκρο όλης της ιταλικής χερσονήσου και της «υποχερσονήσου» Σαλέντο, το Ακρωτήριο του Μελίσσου ή Πούντε Μελίσσο στα ιταλικά, το Ιαπύγιον άκρον ή Σαλεντινό άκρο των αρχαίων Ρωμαίων, και σε γεωγραφικές συντεταγμένες 39°47΄45΄΄ Βόρειο πλάτος και 18°22΄06΄΄ Ανατολικό μήκος, στο νότιο άκρο των Στενών του Οτράντο. Απέχει 20 ναυτικά μίλια νότια από τον κυρίως φάρο των Στενών, στο Punta Palascia, και 46,5 ναυτικά μίλια (86 χιλιόμετρα) από τη δυτική ακτή των Οθωνών στην Ελλάδα.

Περιγραφή 
Το κτήριο του φάρου κατασκευάσθηκε το 1864 σε σχέδια του Ακίλλε Ρόσσι και ο φάρος άναψε για πρώτη φορά στις 6 Σεπτεμβρίου 1866. Ο πύργος του είναι κτισμένος με τούβλα και σοβατισμένος άσπρος, ενώ το σχήμα του είναι εξαγωνικό πρίσμα με εξώστη πάνω από δύο ορόφους κατοικίας του φαροφύλακα. Το ύψος του κτίσματος είναι 47,5 μέτρα και το εστιακό ύψος (ύψος του λαμπτήρα πάνω από την επιφάνεια της θάλασσας) είναι 102 μέτρα. Ο φανός έχει διάμετρο τριών μέτρων με λαμπτήρα ισχύος χιλίων βατ και εκπέμπει τρεις λευκές αναλαμπές κάθε 15 δευτερόλεπτα, ενώ από ύφαλο ανατολικά του φάρου εκπέμπεται ασθενέστερο κόκκινο φως διάρκειας τριών δευτερολέπτων κάθε 4 δευτερόλεπτα. Το λευκό φως του φάρου είναι ορατό σε αποστάσεις μέχρι και 24 ναυτικά μίλια (44 χιλιόμετρα), οπότε υπό ιδανικές συνθήκες καλύπτει πάνω από το ήμισυ της αποστάσεως έως τους Οθωνούς. Ο φάρος υπάγεται στην Υπηρεσία Φάρων του ιταλικού πολεμικού ναυτικού, με τον κωδικό αριθμό 3388 E.F. ή 3590.

Παραπομπές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 
 Χάρτης στην Υπηρεσία Φάρων του ιταλικού πολεμικού ναυτικού

Σαντα Μαρια Λεουκα