Πολλαπλούν μυέλωμα
Το πολλαπλούν μυέλωμα ή πλασματοκυτταρικό μυέλωμα είναι κακοήθεια των πλασματοκυττάρων, ένα τύπο λευκών αιμοσφαιρίων τα οποία παράγουν φυσιολογικά αντισώματα.  Αρχικά δεν παρατηρούνται συμπτώματα, αλλά σε ύστερα στάδια της νόσου μπορεί να εμφανιστούν οστικά άλγη, αιμορραγία, συχνές λοιμώξεις και αναιμία. Οι επιπλοκές της νόσου περιλαμβάνουν την αμυλοείδωση.

Τα αίτια του πολλαπλού μυελώματος είναι άγνωστα. Παράγοντες κινδύνου περιλαμβάνουν την παχυσαρκία, την έκθεση σε ακτινοβολία, το οικογενειακό ιστορικό και συγκεκριμένα χημικά. Το πολλαπλό μυέλωμα μπορεί να εξελιχθεί από μονοκλωνική γαμμαπάθεια αδιευκρίνιστης σημασίας η οποία εξελίσσεται σε μυέλωμα. Τα παθολογικά πλασματοκύτταρα παράγουν μη φυσιολογικά αντισώματα, τα οποία μπορεί να προκαλέσουν πάθηση στα νεφρά και να αυξήσουν την πυκνότητα του αίματος. Τα πλασματοκύτταρα σχηματίζουν επίσης μια μάζα στον μυελό των οστών ή στους μαλακούς ιστούς. Όταν υπάρχει ένας τέτοιος όγκος, αποκαλείται πλασματοκύττωμα, ενώ αν υπάρχουν περισσότεροι ονομάζονται πολλαπλό μυέλωμα. Το πολλαπλούν μυέλωμα διαδιγνώσκεται με βάση την παρουσία των μη φυσιολογικών αντισωμάτων στο αίμα και στα ούρα, από βιοψία μυελού των οστών, η οποία θα αναδείξει την παρουσία των κακοηθών κυττάρων και η ιατρική απεικόνιση για βλάβες στα οστά. Ένα άλλο κοινό εύρημα είναι τα υψηλά επίπεδα ασβεστίου στο αίμα.

Αν και υπάρχουν θεραπείες για το πολλαπλούν μυέλωμα, γενικά θεωρείται ανίατο. Οι υποτροπές μπορούν να αντιμετωπιστούν με στεροειδή, χημειοθεραπεία, στοχευμένη αγωγή και μεταμόσχευση βλαστικών κυττάρων. Τα διφωσφονικά και η ακτινοθεραπεία μπορούν μερικές φορές να ανακουφίσουν το πόνο από τις οστικές βλάβες.

Παγκοσμίως, το πολλαπλούν μυέλωμα επηρέασε 488.000 ανθρώπους και προκάλεσε 101.100 θανάτους για το 2015. Στις Ηνωμένες Πολιτείες, αναπτύσσεται σε 6.5 ανά 100.000 ανθρώπους το χρόνο και υπολογίζεται ότι το 0,7% του πληθυσμού θα το εμφανίσει κάποια στιγμή στη ζωή του. Συνήθως εμφανίζεται στην ηλικία κοντά στα 60 και είναι πιο κοινό στους άντρες σε σχέση με τις γυναίκες. Είναι ασύνηθες σε ηλικίες κάτω των 40. Χωρίς θεραπεία, η μέση επιβίωση είναι 7 μήνες. Με τις τρέχουσες θεραπείες, η επιβίωση αυξάνεται σε 4 με 5 χρόνια, με την επιβίωση στην πενταετία να είναι περίπου 49%.

Παραπομπές 

Παθήσεις του αίματος
Καρκίνος