Φελίσια Χέμανς
Η Φελίσια Δωροθέα Χέμανς (αγγλικά: Felicia Dorothea Hemans) (25 Σεπτεμβρίου 1793 - 16 Μαΐου 1835) ήταν Αγγλίδα ποιήτρια της ρομαντικής εποχής. Δημοσίευσε την πρώτη της ποιητική συλλογή το 1808 και ήταν μια από τις πιο δημοφιλείς ποιήτριες της εποχής της στον αγγλόφωνο κόσμο. 

Σήμερα, τα πιο γνωστά ποιήματά του είναι Τα σπίτια της Αγγλίας και Καζαμπιάνκα, που αναφέρεται στον θάνατο του κυβερνήτη του πλοίου Orient και του 12χρονου γιου του κατά τη ναυμαχία του Αμπουκίρ.

Βιογραφικά στοιχεία 
Η Φελίσια Χέμανς γεννήθηκε στο Λίβερπουλ το 1793, ένα από τα έξι παιδιά του Τζορτζ Μπράουν, ο οποίος εργαζόταν στην επιχείρηση εισαγωγής κρασιών του πεθερού του και τον διαδέχθηκε ως πρόξενος της Τοσκάνης στο Λίβερπουλ, και της συζύγου του Φελίσιτι. Οι επιχειρήσεις του πατέρα της έφεραν σύντομα την οικογένεια στη Βόρεια Ουαλία, όπου πέρασε τη νεανική της ηλικία.

Το 1812 παντρεύτηκε τον Ιρλανδό λοχαγό Άλφρεντ Χέμανς. Ο γάμος διαλύθηκε μετά από επτά χρόνια. Το 1818, ο σύζυγός της δεν επέστρεψε από το ταξίδι του στην Ιταλία και οι σύζυγοι δεν συναντήθηκαν ποτέ ξανά, αν και αλληλογραφούσαν για τα πέντε παιδιά τους. Η συγγραφέας αναγκάστηκε να συντηρήσει τον εαυτό της και τους γιους της γράφοντας ποίηση, κάτι που κατάφερε με την μεγάλη επιτυχία των ποιημάτων της.

Το 1827 έφυγε από την Ουαλία, ζώντας πρώτα στα προάστια του Λίβερπουλ και αργότερα στην περιοχή των λιμνών στη Βόρεια Αγγλία, μένοντας στο σπίτι του Γουίλιαμ Γουόρντσγουορθ. Το 1831, μετακόμισε στο Δουβλίνο  για να είναι κοντά στα αδέρφια της. Πέθανε πιθανόν από καρδιακή προσβολή σε ηλικία μόλις 42 ετών.

Συγγραφικό έργο 

Η Φελίσια Χέμανς άρχισε να γράφει πολύ νωρίς. Εξέδωσε την πρώτη της συλλογή Ποιήματα το 1808 σε ηλικία 15 ετών. Τα ποιήματα ήταν αφιερωμένα στον τότε πρίγκιπα της Ουαλίας και προκάλεσαν το ενδιαφέρον του ποιητή Πέρσι Σέλλεϋ, ο οποίος αλληλογραφούσε μαζί της για κάποιο διάστημα. Ο επόμενος ποιητικός της τόμος είχε τον τίτλο Οικογενειακές Στοργές και εκδόθηκε το 1812. Ήταν μια πολύ παραγωγική συγγραφέας, δημοσίευσε συνολικά 19 ποιητικές συλλογές, από το 1816 έως το 1834, σχεδόν μία κάθε χρόνο. Υπήρξε πολύ γνωστή και αναγνωρισμένη λογοτεχνική προσωπικότητα, με μεγάλη εκτίμηση από σύγχρονους λογοτέχνες όπως ο Γουίλιαμ Γουόρντσγουορθ, ο Γουόλτερ Σκοτ και η μυθιστοριογράφος Τζορτζ Έλιοτ που αναφέρονταν θετικά στο έργο της.

Η ποίηση της Χέμανς ταίριαζε στα γούστα και τις ανάγκες των αναγνωστών, ιδιαίτερα των γυναικών αναγνωστριών, στο πρώτο μισό του 19ου αιώνα. Η ποιήτρια παρουσίασε ιδεαλιστικά τον ρόλο της γυναίκας στη στήριξη του σπιτιού.

Η ποίηση της Χέμανς χαρακτηρίζεται από μια εκλεπτυσμένη στιχουργική μορφή, χρησιμοποίησε, μεταξύ άλλων, το σονέτο. Μεταξύ των δημοφιλέστερων ποιημάτων της είναι τα Καζαμπιάνκα, γνωστό και ως Το αγόρι στάθηκε στο φλεγόμενο κατάστρωμα, Τα σπίτια της Αγγλίας, Το μοιρολόι, Η αποβίβαση των Προσκυνητών Πατέρων και Το μνήμα της ποιήτριας, αφιερωμένο στην Ιρλανδή ποιήτρια Mary Tighe. Ένα μεγαλύτερο έργο της είναι το ποίημα Το καταφύγιο του δάσους, που αφηγείται την ιστορία ενός Ισπανού του 16ου αιώνα, ο οποίος, ξεφεύγοντας από τις θρησκευτικές διώξεις, καταφεύγει στη Βόρεια Αμερική και βρίσκει καταφύγιο σε ένα απρόσιτο δάσος. 

Οι Ουαλικές μελωδίες είναι ένα βιβλίο ποίησης που περιέχει επίσης μια σειρά από μεταφράσεις ουαλικής ποίησης και δείχνει ότι η Χέμανς γνώριζε ουαλικά. Τα ποιήματα προορίζονταν για στίχοι τραγουδιών και έχουν ως περιεχόμενο ιστορικά γεγονότα και θρύλους. 

Τα έργα της χαρακτηρίζονται από συναισθηματισμό και βικτωριανό σοβινισμό. Παρουσιάζουν όμως και μια αδιαμφισβήτητη πρωτοτυπία, αντικατοπτρίζοντας την ασυνήθιστη για την εποχή ανεξαρτησία της. Το έργο της περιλαμβάνει επίσης τη συλλογή Αρχεία γυναικών, που δημοσιεύτηκε το 1828, στο οποίο περιέγραψε τη μοίρα διάσημων αλλά και άγνωστων γυναικών. Τα ποιήματά της παρέμειναν πολύ δημοφιλή για πάνω από έναν αιώνα. 

Αν και κατά τη διάρκεια της ζωής της εκτιμήθηκε από πολλούς γνωστούς ποιητές και συγγραφείς, η αναγνώρισή της έχει σταδιακά ατονήσει. Ο συναισθηματισμός των ποιημάτων της προκάλεσε παρωδίες και έτσι μερικά ποιήματά της είναι γνωστά σε ένα ευρύτερο κοινό σήμερα μόνο στη σατιρική εκδοχή του Νόελ Κάουαρντ και άλλων.

Παραπομπές 
 

Άγγλοι ποιητές