Εκλογές στη Δομινικανή Δημοκρατία
Στη Δομινικανή Δημοκρατία, το πολίτευμα της οποίας είναι αντιπροσωπευτική δημοκρατία, διεξάγονται εκλογές για πρόεδρο, κοινοβούλιο (Βουλή και Γερουσία) και δημοτικές-τοπικές εκλογές.

Ο πρόεδρος και ο αντιπρόεδρος εκλέγονται ταυτόχρονα από το λαό για θητεία 4 ετών. Με την αναθεώρηση του συντάγματος του 2010 επιτρέπεται να διεκδικήσει και δεύτερη θητεία ο πρόεδρος ή ο αντιπρόεδρος. Οι εκλογές διεξάγονται σε έτη που διαιρούνται ακριβώς με το 4.

Το Κογκρέσο (Congreso de la República) αποτελείται από δύο σώματα. Η άνω βουλή ή Γερουσία  (Senado) αριθμεί 32 μέλη, που εκλέγονται για 4ετή θητεία σε μονοεδρικές περιφέρειες. Η κάτω βουλή ή Βουλή των Αντιπροσώπων (Cámara de Diputados) απαρτίζεται από 178 μέλη, που εκλέγονται επίσης για θητεία 4 ετών με το σύστημα της απλής αναλογικής ανάλογα με την κάθε περιφέρεια: ανά 50.000 κατοίκους εκλέγεται ένας βουλευτής και όχι λιγότεροι από 2 σε κάποιες περιπτώσεις. 

Στη χώρα επικρατεί ο πολυκομματισμός.

Προεδρικές εκλογές
Προεδρικές εκλογές έγιναν στη χώρα τα έτη 1866, 1874, 1876, 1878, 1880, 1882, 1884, 1886, 1888, 1892, 1896, 1899, 1903, 1904, 1908, 1912, 1914, 1924, 1930, 1934, 1938, 1942, 1947, 1952, 1957, 1962, 1966, 1970, 1974, 1978, 1982, 1986, 1990, 1994, 1996, 2000, 2004, 2008, 2012 , 2016 και 2020.

Πρόσφατες εκλογές (2020)

Προηγούμενες προεδρικές εκλογές

2004 
Προεδρικές εκλογές διεξήχθησαν στις 16 Μαΐου 2004. Ο πρώην πρόεδρος Λεονέλ Φερνάντες κέρδισε τον μέχρι τότε πρόεδρο, Ιπόλιτο Μεχία. Η συμμετοχή έφτασε το 72,8%.

 Πρόεδρος,  16 Μαΐου 2004 
|-
!style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top|Υποψήφιοι - Κόμματα
!style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι
!style="background-color:#E9E9E9" align=right|%
|-
|align=left valign=top|Λεονέλ Φερνάντες – Δομινικανό Κόμμα Απελευθέρωσης (Partido de la Liberación Dominicana)
|valign="top"|2.063.871
|valign="top"|57,11
|-
|align=left valign=top|Ιπόλιτο Μεχία  - Δομινικανό Επαναστατικό Κόμμα  (Partido Revolucionario Dominicana)
|valign="top"|1.215.928
|valign="top"|33,65
|-
|align=left valign=top|Εδουάρδο Εστρέγια – Χριστιανοσοσιαλιστικό Μεταρρυθμιστικό Κόμμα (Partido Reformista Social Cristiano)
|valign="top"|312.493
|valign="top"|8,65
|-
|align=left valign=top|Άλλοι
|valign="top"|21.408
|valign="top"|0,59
|-
|align=left style="background-color:#E9E9E9"|Σύνολο (συμμετοχή 72,8 %)
|width="75" align="right" style="background-color:#E9E9E9"|3.613.700
|width="30" align="right" style="background-color:#E9E9E9"|100,00
|-
|align=left colspan=4|Πηγή: Junta Central Electoral 
|}

2008 
Στις προεδρικές εκλογές που διεξήχθησαν στις 16 Μαΐου 2008 επανεξελέγη ο κεντροδεξιός Λεονέλ Φερνάντες από το Κόμμα  Απελευθέρωσης με ποσοστό περίπου 53% έναντι περίπου 41% για τον κεντροαριστερό επιχειρηματία  Μιγκέλ Βάργκας Μαλδονάδο, ηγέτη του Επαναστατικού Δομινικανού Κόμματος. Ο Αρίστι Κάστρο έλαβε  5% και λιγότερο οι λοιποί υποψήφιοι για το προεδρικό αξίωμα. Κατά τη διεξαγωγή των εκλογών τραυματίστηκαν οκτώ άτομα σε σποραδικά περιστατικά βίας.
 Πρόεδρος,  16 Μαΐου 2008 
|-
!style="background-color:#E9E9E9" align=left valign=top|Υποψήφιοι – Κόμματα
!style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι
!style="background-color:#E9E9E9" align=right|%
|-
|align=left valign=top|Λεονέλ Φερνάντες – Δομινικανό Κόμμα Απελευθέρωσης και σύμμαχοι  (Partido de la Liberación Dominicana y aliados)
|valign="top"|2.199.734
|valign="top"|53,83
|-
|align=left valign=top|Μιγκέλ Βάργκας Μαλδονάδο – Δομινικανό Επαναστατικό Κόμμα και σύμμαχοι  (Partido Revolucionario Dominicana y aliados)
|valign="top"|1.654.066
|valign="top"|40,48
|-
|align=left valign=top|Αμάμπλε Αρίστι Κάστρο – Σοσιαλιστικό Χριστιανικό Κόμμα Μεταρρυθμιστών  (Partido Reformista Social Cristiano)
|valign="top"|187.645
|valign="top"|4,59
|-
|align=left valign=top|Εδουάρδο Εστρέγια – Επαναστατικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα και σύμμαχοι  (Partido Revolucionario Social Demócrata y aliados)
|valign="top"|19.309
|valign="top"|0,47
|-
|align=left valign=top|Γκιγέρμο Μορένο – Κίνημα για Ανάπτυξη, Ενότητα και Αλλαγή  (Movimiento Independencia, Unidad y Cambio)
|valign="top"|18.136
|valign="top"|0,44
|-
|align=left valign=top|Πέδρο ντε Χεσούς Καντελιέρ – Κόμμα της Λαϊκής Συμμαχίας  (Partido Alianza Popular)
|valign="top"|6.118
|valign="top"|0,15
|-
|align=left valign=top|Τραχάνο Σαντάνα – Ανεξάρτητο Επαναστατικό Κόμμα  (Partido Revolucionario Independiente)
|valign="top"|1.533
|valign="top"|0,04
|-
|align=left style="background-color:#E9E9E9"|Σύνολο (συμμετοχή  70,67 %)
|width="75" align="right" style="background-color:#E9E9E9"|4.086.541
|width="30" align="right" style="background-color:#E9E9E9"|100,00%
|-
|align=left colspan=4|Πηγή: Junta Central Electoral
|}

2012 
Οι προεδρικές εκλογές του 2012 διεξήχθησαν στις 20 Μαΐου. Ο αριθμός των εγγαγραμμένων ψηφοφόρων ήταν 6,5 εκατομμύρια. Πρόεδρος εξελέγη ο Ντανίλο Μεδίνα με ποσοστό 51,2% από τον πρώτο γύρο.

Πρόεδρος,  20 Μαΐου 2012
|-
! style="background-color:#E9E9E9;text-align:left;vertical-align:top;" |Υποψήφιοι – Κόμματα
! style="background-color:#E9E9E9;text-align:right;" |Ψήφοι
! style="background-color:#E9E9E9;text-align:right;" |%
|-
| style="text-align:left;vertical-align:top;" |Ντανίλο Μεδίνα – Δομινικανό Κόμμα Απελευθέρωσης και σύμμαχοι
| style="vertical-align:top;" |2.323.150
| style="vertical-align:top;" |51,21%
|-
| style="text-align:left;vertical-align:top;" |Ιπόλιτο Μεχία – Δομινικανό Επαναστατικό Κόμμα και σύμμαχοι
| style="vertical-align:top;" |2.129.997
| style="vertical-align:top;" |46,95%
|-
| style="text-align:left;vertical-align:top;" |Γκιγέρμο Μορένο – Συνασπισμός Χώρα
| style="vertical-align:top;" |62.290
| style="vertical-align:top;" |1,37%
|-
| style="text-align:left;vertical-align:top;" |Εδουάρδο Εστρέγια – Δομινικανοί για την Αλλαγή
| style="vertical-align:top;" |9.340
| style="vertical-align:top;" |0,21%
|-
| style="text-align:left;vertical-align:top;" |Χουλιάν Σερούγιε – Ευρύ Μέτωπο
| style="vertical-align:top;" |6.550
| style="vertical-align:top;" |0,14%
|-
| style="text-align:left;vertical-align:top;" |Μαξ Πουίγ – Συνασπισμός για τη Δημοκρατία
| style="vertical-align:top;" |5.064
| style="vertical-align:top;" |0,11%
|-
|style="text-align:left;background-color:#E9E9E9"|Σύνολο έγκυρων
|width="75" style="text-align:right;background-color:#E9E9E9"|4.536.391
|width="30" style="text-align:right;background-color:#E9E9E9"|100,00%
|-
| style="text-align:left;" colspan=4 |Πηγή: Junta Central Electoral
|}

2016 

Οι προεδρικές εκλογές του 2016 διεξήχθησαν ταυτόχρονα με τις βουλευτικές.

Βουλευτικές εκλογές 
Βουλευτικές εκλογές έγιναν τα έτη  1924, 1927, 1929, 1930, 1934, 1938, 1941, 1942, 1946, 1947, 1952, 1955, 1957, 1962, 1966, 1970, 1974, 1978, 1982, 1986, 1990, 1994, 1998, 2002, 2006, 2010 , 2016 και 2020.

2020

2006 
Το Προοδευτικό Μπλοκ αναδείχθηκε νικητής των βουλευτικών εκλογών του 2006. Ο εν λόγω συνασπισμός κομμάτων με επικεφαλής το Δομινικανό Κόμμα Απελευθέρωσης κατέλαβε 96 από τις συνολικά 178 έδρες της Βουλής και 22 από τις συνολικά 32 της Γερουσίας.
 Κογκρέσο της Δομινικανής Δημοκρατίας, 16 Μαΐου 2006 
|-
!style="background-color:#E9E9E9" align=left colspan=2 valign=top width=450|Κόμματα
!style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι
!style="background-color:#E9E9E9" align=right|%
!style="background-color:#E9E9E9" align=right|Βουλευτές
!style="background-color:#E9E9E9" align=right|Γερουσιαστές
|-
|align=left rowspan=6 valign=top|Προοδευτικός Συνασπισμός  (Bloque Progresista)
|align=left valign=top|Δομινικανό Κόμμα Απελευθέρωσης (Partido de la Liberación Dominicana)
|valign="top"|1.387.878
|valign="top"|46,4
|valign="top" rowspan=6|96
|valign="top" rowspan=6|22
|-
|align=left valign=top|Θεσμικός Σοσιαλδημοκρατικός Συνασπισμός (Bloque Institucional Socialdemócrata)
|75.872
|2,54
|-
|align=left valign=top|Συμμαχία για τη Δημοκρατία (Alianza por la Democracia)
|46.573
|1,56
|-
|align=left valign=top|Χριστιανική Δημοκρατική Ένωση (Unión Demócrata Cristiana)
|24.868
|0,83
|-
|align=left valign=top|Δομινικανό Κόμμα Εργατών  (Partido de los Trabajadores Dominicanos)
|16.684
|0,56
|-
|align=left 2 valign=top|Φιλελεύθερο Κόμμα της Δομινικανής Δημοκρατίας (Partido Liberal de República Dominicana)
|valign="top"|14.456
|valign="top"|0,48

|-
|rowspan=9 align=left valign=top|Μέγας Εθνικός Συνασπισμός (Gran Alianza Nacional)
|align=left valign=top|Δομινικανό Επαναστατικό Κόμμα (Partido Revolucionario Dominicana)
|valign="top"|931.151
|valign="top"|31,13
|valign="top"|60
|valign="top"|7
|-
|align=left valign=top|Χριστιανοσιαλιστικό Κόμμα Μεταρρυθμίσεων  (Partido Reformista Social Cristiano)
|valign="top"|326.893
|valign="top"|10,93
|valign="top"|22
|valign="top"|3
|-
|align=left valign=top| Κόμμα Εθνικής Ενότητας (Partido de Unidad Nacional)
|valign="top"|34.755
|valign="top"|1,16
|rowspan=7|
|rowspan=7|
|-
|align=left valign=top|Χριστιανοδημοκρατικό Κόμμα Κισκεγιάνο (Partido 'Quisqueyano Demócrata Cristiano')
|valign="top"|23.929
|valign="top"|0,80
|-
|align=left valign=top|Κόμμα Πρασίνων της Δημοκρατικής Ενότητας (Partido Verde de la Unidad Democrática)
|valign="top"|14.623
|valign="top"|0,49
|-
|align=left valign=top|Εθνικό Κόμμα Βετεράνων Πολιτών (Partido Nacional de Veteranos y Civiles)
|valign="top"|11.984
|valign="top"|0,40
|-
|align=left valign=top|Δομινικανή Σοσιαλιστική Συμμαχία (Alianza Social Dominicana)
|valign="top"|6.033
|valign="top"|0,20
|-
|align=left valign=top|Λαϊκό Δημοκρατικό Κόμμα (Partido Demócrata Popular )
|valign="top"|5.400
|valign="top"|0,18
|-
|align=left valign=top|Χριστιανικό Κόμμα του Λαού  (Partido Popular Cristiano)
|valign="top"|4.793
|valign="top"|0,16
|-
|align=left rowspan=5 valign=top|'Αλλοι
|align=left valign=top|Επαναστατικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (Partido Revolucionario Social Demócrata)
|valign="top"|45.744
|valign="top"|1,53
| -
| -
|-
|align=left valign=top|Κίνημα για Ανεξαρτησία, Ενότητα και Αλλαγή  (Movimiento Independencia, Unidad y Cambio)
|valign="top"|8.538
|valign="top"|0,29
| -
| -
|-
|align=left valign=top|Ανεξάρτητο Επαναστατικό Κόμμα (Partido Revolucionario Independiente)
|valign="top"|5.458
|valign="top"|0,19
| -
| -
|-
|align=left valign=top|Εθνικό Κόμμα Αναγέννησης (Partido Renacentista Nacional )
|valign="top"|2.914
|valign="top"|0,10
| -
| -
|-
|align=left valign=top|Δομινικανό Ανθρωπιστικό Κόμμα  (Partido Humanista Dominica)
|valign="top"|2.485
|valign="top"|0,08
| -
| -
|-
|colspan=2 align=left style="background-color:#E9E9E9"|Σύνολο (συμμετοχή 56,5 %)
|width="75" align="right" style="background-color:#E9E9E9"|2.991.031
|width="30" align="right" style="background-color:#E9E9E9"| 
|width="30" align="right" style="background-color:#E9E9E9"|178
|width="30" align="right" style="background-color:#E9E9E9"|32
|-
|align=left colspan=6|Πηγή: Junta Central Electoral και E-Polityka.pl
|}

 2010 
Στις βουλευτικές εκλογές που διενεργήθηκαν στις 16 Μαΐου 2010, το Δομινικανό Κόμμα Απελευθέρωσης κέρδισε την πλειοψηφία τόσο στη Βουλή (105 επί συνόλου 183 εδρών) όσο και στη Γερουσία (31 επί συνόλου 32 εδρών). 
Κογκρέσο της Δομινικανής Δημοκρατίας, 16 Μαΐου 2010 
|-
!style="background-color:#E9E9E9" align=left|Κόμματα και συνασπισμοί
!style="background-color:#E9E9E9" align=right|Ψήφοι
!style="background-color:#E9E9E9" align=right|%
!style="background-color:#E9E9E9" align=right|Βουλευτές
!style="background-color:#E9E9E9" align=right|Γερουσιαστές
|-
|align=left valign=top|Δομινικανό Κόμμα Απελευθέρωσης  (Partido de la Liberación Dominicana) και σύμμαχοι
|valign="top"|1.804.727
|valign="top"|54,62
|valign="top"|105
|valign="top"|31
|-
|align=left valign=top|Δομινικανό Επαναστατικό Κόμμα (Partido Revolucionario Dominicana) και σύμμαχοι
|valign="top"|1.384.206
|valign="top"|41,89
|valign="top"|75
|valign="top"|0
|-
|align=left valign=top|Σοσιαλιστικό Χριστιανικό Κόμμα Μεταρρυθμιστών (Partido Reformista Social Cristiano)
|valign="top"|48.308
|valign="top"|1,46
|valign="top"|3
|valign="top"|1
|-
|align=left valign=top|Επαναστατικό Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα (Partido Revolucionario Social Demócrata)
|valign="top"|20.482
|valign="top"|0,62
|—
|—
|-
|align=left valign=top|Κίνημα για Ανεξαρτησία, Ενότητα και Αλλαγή (Movimiento Independencia, Unidad y Cambio)
|valign="top"|15.821
|valign="top"|0,48
|—
|—
|-
|align=left valign=top|Δομινικανοί για την Αλλαγή (Dominicanos por el Cambio)
|valign="top"|15.392
|valign="top"|0,48
|—
|—
|-
|align=left valign=top|Ανεξάρτητο Επαναστατικό Κόμμα (Partido Revolucionario Independiente)
|valign="top"|7.976
|valign="top"|0,24
|—
|—
|-
|align=left valign=top|Χριστιανική Δημοκρατική Ένωση (Unión Demócrata Cristiana)
|valign="top"|3.915
|valign="top"|0,12
|—
|—
|-
|align=left valign=top|Δημοκρατικό Θεσμικό Κόμμα (Partido Demócrata Institucional)
|valign="top"|1.734
|valign="top"|0,05
|—
|—
|-
|align=left valign=top|Δομινικανός Σοσιαλιστικός Συνασπισμός (Alianza Social Dominicana)
|valign="top"|553
|valign="top"|0,02
|—
|—
|-
|align=left valign=top|Πράσινο Κόμμα Δημοκρατικής Ενότητας (Partido Verde de la Unidad Democrática)
|valign="top"|520
|valign="top"|0,02
|—
|—
|-
|align=left style="background-color:#E9E9E9"|Σύνολο (συμμετοχή ~58%)
|width="75" align="right" style="background-color:#E9E9E9"|3.304.174|width="30" align="right" style="background-color:#E9E9E9"|100,00|width="30" align="right" style="background-color:#E9E9E9"|183|width="30" align="right" style="background-color:#E9E9E9"|32'
|-
|align=left colspan=6|Πηγές: Junta Central Electoral, european pressphoto agency
|}

2016

Δημοψηφίσματα 
Στη Δομινικανή Δημοκρατία διεξήχθησαν και τρία δημοψηφίσματα, όλα τον 19ο αιώνα.

1870 
Στο πρώτο δημοψήφισμα που διεξήχθη στην ιστορία της χώρας, στις 19 Φεβρουαρίου 1870, οι κάτοικοι ερωτήθηκαν για την προσάρτηση της χώρας τους στις ΗΠΑ. Η πρόταση υπερψηφίστηκε από το 99,93% των ψηφοφόρων, παρότι η συμμετοχή ήταν μόλις 30%. Ωστόσο, η προσάρτηση απορρίφθηκε από τη Γερουσία των ΗΠΑ με ψήφους 28-28, στις 30 Ιουνίου 1870.

1874 
Στο επόμενο δημοψήφισμα, που έγινε στις 19 Φεβρουαρίου 1873, οι πολίτες ψήφισαν σε ποσοστό 99,91% την πρόταση να επινοικιαστεί η χερσόνησος Σαμανά προς τις ΗΠΑ, για 99 χρόνια. Η πρόταση δεν εφαρμόστηκε ποτέ, καθώς ο πρόεδρος Μπουεναβεντούρα Μπάες ανατράπηκε στις 2 Ιανουαρίου 1874.

1875 
Το τελευταίο μέχρι στιγμής δημοψήφισμα στην ιστορία της χώρας διεξήχθη στις 2 Ιουνίου 1895. Οι ψηφοφόροι ρωτήθηκαν για το αν έπρεπε να ιδρυθεί ένα δικαστήριο διαιτησίας, αν ο Πάπας θα ήταν ένας κατάλληλος διαιτητής, τι αποζημίωση θα δινόταν στην Αϊτή σε περίπτωση που η έκβαση του δημοψηφίσματος ήταν θετική και εάν η κυβέρνηση όφειλε να συμμορφωθεί με τις αποφάσεις του δικαστηρίου εάν δεν ήταν ευνοϊκές για τη Δομινικανή Δημοκρατία. Και οι 4 προτάσεις εγκρίθηκαν από τους ψηφοφόρους.

Ως αποτέλεσμα, οι 2 χώρες υπέγραψαν συμφωνία διαιτησίας στις 3 Ιουλίου 1895. Ωστόσο το Βατικανό αρνήθηκε να εφαρμόσει τη συμφωνία, σημειώνοντας ότι "περιοριζόταν στην απλή ερμηνεία του Άρθρου 4 της Συνθήκης του 1874." Συνακόλουθα οι χώρες συμφώνησαν στη σύσταση μιας μικτής επιτροπής για τη χάραξη των συνόρων στις 28 Μαΐου 1899.

Παραπομπές