Μετεωρολογικά φαινόμενα
Τα κυριότερα των φαινομένων που αποτελούν αντικείμενο έρευνας και σπουδής της Μετεωρολογίας είναι:

 Η Ατμοσφαιρική πίεση
 Η Θερμοκρασία ατμοσφαίρας
 Η Υγρασία ατμόσφαιρας
 Η Δρόσος
 Η Πάχνη 
 Η Νέφωση
 Η Ξηρά αχλύς
 Η Υγρά αχλύς
 Η Ομίχλη
 Η Ορατότητα
 Η Ηλιοφάνεια
 Ο Άνεμος 
 Η Αστραπή  
 Η Βροντή
 Ο Κεραυνός
 Η Βροχή και όλα τα είδη αυτής
 Το Χιόνι
 Το Χιονόνερο
 Η Χάλαζα ή Χαλάζι
 Ο Υαλόπαγος, καθώς επίσης
 Το Στέμμα
 Η Άλως 
 Το Ουράνιο τόξο (Ίριδα)
 Η Καταιγίδα
 Η Χιονοθύελλα
 Η Χιονοκαταιγίδα
 Ο Τροπικός κυκλώνας
 Ο Σίφωνας

Εκ των παραπάνω, τα τρία πρώτα θεωρούνται «βασικά» αφού από αυτά προέρχονται όλα τα άλλα. 
 Τα με αριθμό 16, 17, 18 και 19 αποτελούν τον Υετό (όλα τα είδη του). 
 Τα με αριθμό 4 και 5 εξαιρούνται από τα ατμοσφαιρικά κατακρημνίσματα.
 Τα με αριθμό 21, 22 και 23 ονομάζονται και «φωτεινά μετέωρα».
 Τα με αριθμό 12 και 17 συνδυαζόμενα αποτελούν την Χιονοθύελλα.
 Τα με αριθμό 13, 14, 15 και 17 συνδυαζόμενα αποτελούν την Χιονοκαταιγίδα.
 Τα με αριθμό 12, 13, 14, 15 και 16 συνδυαζόμενα αποτελούν την Καταιγίδα.
 Τα με αριθμό 12, 13, 14, 15 και 16, όταν το 12 είναι εξαιρετικά σφοδρής έντασης, σε ένα σύστημα θύελλας με μια κλειστή περιστροφική (κυκλωνική) κυκλοφορία γύρω από ένα ήρεμο κέντρο χαμηλής βαρομετρικής πίεσης, αποτελούν τον Τροπικό κυκλώνα και τέλος
 Το υπ' αριθμόν 12, όταν σχηματίζει μια βίαια στροβιλιζόμενη στήλη με μεγάλη ταχύτητα περιστροφής, η οποία οφείλεται σε πολύ χαμηλή ατμοσφαιρική πίεση στο κέντρο της στήλης, δημιουργεί τον Σίφωνα.

 Όλα τα μετεωρολογικά φαινόμενα συμβαίνουν στη τροπόσφαιρα, το χαμηλότερο στρώμα στην ατμόσφαιρα της Γης.