Διοικητική διαφορά
Διοικητική διαφορά είναι η διαφορά (διατάραξη έννομης σχέσης) μεταξύ πολίτη και κράτους, η οποία προκαλείται από πράξη ή παράλειψη του κράτους ως φορέα εξουσίας. Η δικαστική επίλυση των διοικητικών διαφορών υπάγεται στα Διοικητικά Δικαστήρια.

Οι διοικητικές διαφορές διακρίνονται σε διοικητικές διαφορές ουσίας και σε ακυρωτικές διαφορές. Η διάκριση έχει συνέπειες για το δικαστήριο που είναι αρμόδιο να εκδικάσει μια διοικητική διαφορά σε πρώτο και δεύτερο βαθμό, για το ένδικο βοήθημα με το οποίο ο πολίτης μπορεί να επιδιώξει δικαστική προστασία και επίλυση της διαφοράς καθώς και για την έκταση του δικαστικού ελέγχου.

Η διάκριση δε γίνεται με βάση κάποιο αφηρημένο κριτήριο: ο νόμος ορίζει ποιες διαφορές είναι ουσίας, οι υπόλοιπες είναι ακυρωτικές.

Για την εκδίκαση μιας ακυρωτικής διαφοράς το κατάλληλο ένδικο βοήθημα είναι η αίτηση ακύρωσης ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας ή του πλέον αρμόδιου Διοικητικού Εφετείου, ως πρωτοβάθμιου ακυρωτικού δικαστηρίου. Στις ακυρωτικές διαφορές το δικαστήριο προβαίνει μόνο σε έλεγχο νομιμότητας της διοικητικής πράξης, η οποία είναι η αιτία της διοικητικής διαφοράς και, εάν το κρίνει, μπορεί μόνο να την ακυρώσει. Αποφάσεις Διοικητικού Εφετείου (πρώτος βαθμός δικαιοδοσίας) προσβάλλονται με το ένδικο μέσο της έφεσης ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας, το οποίο λειτουργεί ως δεύτερος βαθμός δικαιοδοσίας.

Για την εκδίκαση μιας διοικητικής διαφοράς ουσίας το κατάλληλο ένδικο βοήθημα είναι η προσφυγή (και η ανακοπή) ενώπιον του Διοικητικού Πρωτοδικείου. Στις διοικητικές διαφορές ουσίας το δικαστήριο προβαίνει και σε έλεγχο σκοπιμότητας και μπορεί επιπλέον να την τροποποιήσει. Αποφάσεις Διοικητικού Πρωτοδικείου (πρώτος βαθμός δικαιοδοσίας) προσβάλλονται με το ένδικο μέσο της έφεσης ενώπιον του Διοικητικού Εφετείου (δεύτερος βαθμός δικαιοδοσίας), ενώ οι αποφάσεις επί έφεσης κατά απόφασης Διοικητικού Πρωτοδικείου προσβάλλονται με αίτηση αναίρεσης ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας.

Δικονομικό Δίκαιο
Διοικητικό Δίκαιο