Φλάβιοι
Οι Φλάβιοι (λατινικά: Flavii) αποτελούσαν γένος πληβείων της δημοκρατικής Ρώμης, αρχαιοτάτης προέλευσης, ίσως προρωμαϊκής. Οι κλάδοι της οικογένειας αυτής είναι πολυάριθμοι, σκορπισμένοι σε ολόκληρο το ρωμαϊκό έδαφος, ασφαλώς ύστερα από τις στρατιωτικές κατακτήσεις και την απελευθέρωση δούλων, οι οποίοι έπαιρναν το όνομα του απελευθερωτή. Καταγράφονται, εκτός από πολλές ιταλικές περιοχές, στην Ελλάδα, στην Ανατολή, στην Αίγυπτο και στη Νουμιδία.

Κατά τις αρχές της χριστιανικής χρονολογίας, το όνομα των Φλαβίων ανήκε ήδη σε πολλά σπουδαία πρόσωπα της τάξεως των ιππέων και των συγκλητικών και κατά τον 1ο και 4ο αιώνα μ.Χ. το έφεραν δύο δυναστείες Ρωμαίων αυτοκρατόρων. Οι Φλάβιοι που ανέβηκαν στον αυτοκρατορικό θρόνο τον 1ο αιώνα μ.Χ., προερχόταν από έναν ετρουσκικό κορμό του Ριέτι και καταγόταν από τον Τίτο Φλάβιο Πετρώνιο, που πολέμησε στα Φάρσαλα με το στρατό του Πομπηίου. Ο γιος του, Τίτος Φλάβιος Σαβίνος Ι, ο οποίος είχε αναλάβει την είσπραξη των λιμενικών φόρων της Ασίας, συσσώρευσε μεγάλα πλούτη, που χρησίμευσαν αργότερα στον Βεσπασιανό για να γίνει αυτοκράτορας. Τον διαδέχθηκαν οι γιοί του Τίτος και Δομιτιανός.

Αντίθετα οι Φλάβιοι που ανήλθαν στην ηγεσία της αυτοκρατορίας στις αρχές του 4ου αιώνα, καταγόταν ίσως από απελεύθερους, όπως αφήνει να εννοηθεί το διπλό αριστοκρατικό όνομα Φλάβιος Βαλέριος, που είχαν. Πρώτος από τους Φλαβίους αυτούς υπήρξε ο (Μάρκος Φλάβιος Βαλέριος) Κωνστάντιος ο Χλωρός και τελευταίος ο Ιουλιανός ο Παραβάτης, αλλά σημαντικότερος υπήρξε ο Μέγας Κωνσταντίνος.

Γενεαλογία του Γένους των Φλαβίων

Πηγές 
 Έγχρωμη Εγκυκλοπαίδεια Δομή, Τόμος 15ος, λήμμα «Φλάβιοι».

 
Ρωμαίοι
Ρωμαίοι Αυτοκράτορες