Citroën C2
Το Citroën C2 ήταν ένα αυτοκίνητο πόλης της κατηγορίας Β, που παρήχθη από τη γαλλική αυτοκινητοβιομηχανία Citroën, από τον Σεπτέμβριο του 2003 έως τον Νοέμβριο του 2009. Συνολικά κατασκευάστηκαν 640.000 αντίτυπα σειράς C2 κατά τη διάρκεια των 6 ετών παραγωγής του, όλα στο Ωλνέ-σου-Μπουά (Aulnay-sous-Bois), προάστειο του Παρισιού.Τελικώς, αντικαταστάθηκε έμμεσα στις αρχές του 2010 από το κάπως πιο πολυτελές και λίγο ακριβότερο Citroën DS3 της νέας τότε και πολυτελέστερης σειράς DS.

Αμάξωμα και αισθητική 

Το C2 μπήκε στη μαζική παραγωγή τον Σεπτέμβριο του 2003 και κυκλοφόρησε για πρώτη φορά στην αγορά μέσα στον ίδιο μήνα. Μαζί με το Citroën C3 πρώτης γενιάς, το C2 αντικατέστησε με επιτυχία το δημοφιλές, αλλά εμφανώς γηρασμένο πλέον Citroën Saxo. Τα δύο αυτοκίνητα μοιράζονταν την ίδια πλατφόρμα, αν και το C2 χρησιμοποίησε μια εκδοχή με κοντύτερο μεταξόνιο (2,31 μέτρα έναντι 2,46 στα C3 και C3 Pluriel), ενώ μοιράζονταν τα περισσότερα μηχανικά εξαρτήματα και στοιχεία εξοπλισμού, με εμφανέστερο το ταμπλό με τον αποκλειστικά ψηφιακό πίνακα οργάνων, και το τιμόνι.

Στην εξωτερική εμφάνιση, αντιθέτως, είχαν πολύ διαφορετικά ντιζάιν, επιτρέποντας έτσι στην Citroën να κερδίσει διαφορετικές επιμέρους υπο-αγορές της supermini κατηγορίας. Για την ακρίβεια, το C3 σχεδιάστηκε αρχικά ως ένα λίγο μεγαλύτερο «όχημα φιλικό και προς οικογένειες» με αποκλειστικά 5 πόρτες, ενώ το C2 σχεδιάστηκε από τον Donato Coco, ως ένα «όχημα με ίματζ νέου οδηγού» με αποκλειστικά 3 πόρτες και κολακευτικό νεανικό στυλ, αν και επίσης με σχετικά λογική ισχύ.

Εμπορική πορεία και διακρίσεις 

Σε αντίθεση με τα συγγενικά μοντέλα ωστόσο (το Citroën C3 πρώτης γενιάς και την εκδοχή C3 Pluriel, με τα οποία συγγενεύει άμεσα το C2, και το πολύ λιγότερο συγγενικό Citroën C1), το Citroën C2, παρά τις καλές πωλήσεις του διεθνώς, δεν γνώρισε αντίστοιχη λαϊκή απήχηση στο ευρύ κοινό, καθώς έπεσε θύμα ανεπαρκούς διαφήμισης. Σύμφωνα με αρκετούς οπαδούς της Citroën και εκπροσώπους από τον Τύπο αυτοκινήτου, παραμελήθηκε στον τομέα της διαφημιστικής προώθησης όσο κανένα άλλο μοντέλο της παλέτας των μοντέλων της Citroën την τότε εποχή. Αντιθέτως, το C1 και το C3 γνώρισαν μεγάλη διαφημιστική προώθηση στα Μέσα Ενημέρωσης.

Παρόλα αυτά, το Citroën C2 τιμήθηκε με βραβείο ως το «Καλύτερο Ευρωπαϊκό Hatchback του 2003» τον Σεπτέμβριο του 2003.

Ένα σπάνιο πλεονέκτημα για αυτοκίνητο πόλης την τότε εποχή, ήταν ότι ήδη από το λανσάρισμα προσέφερε προαιρετικό σύστημα δορυφορικής πλοήγησης και μάλιστα σε βολικό σημείο, στο πάνω μέρος του ταμπλό, πάνω από την κεντρική κονσόλα. Ταυτόχρονα, ο αποκλειστικά ψηφιακός πίνακας οργάνων, κοινός με του C3 πρώτης γενιάς, ήταν επίσης ασυνήθιστος εν έτει 2003 για την κατηγορία Β. Μία άλλη πρακτική λεπτομέρεια, που εκτιμήθηκε ιδιαίτερα από το κοινό, ήταν ότι η πίσω τρίτη πόρτα άνοιγε σε 2 τμήματα, καθιστώντας εύκολο το άνοιγμά της μέσα σε στενούς χώρους.

Κινητήρες 

Το Citroën C2 κυκλοφόρησε με τους εξής κινητήρες, όλοι 4-κύλινδροι σε σειρά (I4):

Βενζίνης:

 1.1 λίτρα (1.124 cm³) TU1 60 PS (59 hp / 44 kW)
 1.4 λίτρα (1.360 cm³) TU3 75 PS (73 hp / 55 kW)
 1.4 λίτρα (1.360 cm³) ET3 SensoDrive Stop & Start 90 PS (88 hp / 66 kW)
 1.6 λίτρα (1.587 cm³) TU5 SensoDrive VTR 110 PS (108 hp / 80 kW)
 1.6 λίτρα (1.587 cm³) TU5 VTS 125 PS (123 hp / 91 kW)

Ντίζελ:

 1.4 λίτρα (1.398 cm³) DV4 HDi turbodiesel, με ισχύ 68 PS (67 hp / 50 kW) και ροπή 111 ft·lbf (150 N·m)
 1.6 λίτρα (1.560 cm³) FAP HDI VTS turbodiesel, ισχύος 110 PS (108 hp / 80 kW)

Σημειωτέον ότι η τελευταία έκδοση, ισχύος 108 hp στις 4.000 στροφές το λεπτό, κυκλοφόρησε στα τέλη του 2007 και ήταν το πρώτο στην ιστορία ντίζελ αυτοκίνητο πόλης της Citroën με το σήμα VTS. Επίσης, η ισχυρότερη έκδοση 1.6 λίτρων βενζίνης αποτέλεσε τη βάση και για μια επίσημη αγωνιστική έκδοση του μοντέλου.

Stop & Start 

Μετά το ντεμπούτο που έγινε στα τέλη του 2004 στο λίγο μεγαλύτερο Citroën C3, από τον Μάρτιο του 2006 το C2 εξοπλίστηκε επίσης με το σύστημα που είναι επισήμως γνωστό ως Stop & Start. Προσφερόταν σε συνδυασμό μόνο με τον κινητήρα βενζίνης 1.4 λίτρων 16V των 90 hp. Το σύστημα αυτό έχει τη δυνατότητα να σβήνει αυτόματα τον κινητήρα όταν αυτός δεν χρειάζεται (όπως σε μποτιλιάρισμα ή σε φανάρι) και να τον θέτει εκ νέου σε λειτουργία μόλις ξαναχρειαστεί. Παρόμοιες τεχνολογίες είχαν εμφανιστεί και στην έκδοση «Formel E» του Volkswagen Polo στη δεκαετία του 1980 και στην έκδοση «Ecomatic» του Volkswagen Golf τρίτης γενιάς στη δεκαετία του 1990, αν και με διαφορετικό σύστημα. Για την ακρίβεια, στα μοντέλα αυτά, ο κινητήρας σταματούσε αυτόματα όταν ο οδηγός έβαζε τον λεβιέ ταχυτήτων στο «νεκρό» και έκανε επανεκκίνηση όταν μετακινούσε τον λεβιέ αριστερά, για πρώτη ή όπισθεν.

SensoDrive 

Τον Μάρτιο του 2006, ταυτόχρονα με το Stop & Start, εισήχθη και το 5-τάχυτο αυτόματο κιβώτιο της Citroën που είναι γνωστό ως SensoDrive και προσφέρει και χειροκίνητο έλεγχο ταχυτήτων. Προσφερόταν ως έξτρα στις εκδόσεις 1.4 λίτρων 75 hp, 1.4 λίτρων 16V 90 hp και 1.6 λίτρων 110 hp, πετυχαίνοντας κατανάλωση μόλις 6 λίτρα στα 100 χιλιόμετρα. Η στάνταρ μετάδοση σε όλες τις εκδόσεις του C2 ήταν ένα 5-τάχυτο μηχανικό κιβώτιο.

Ενεργητική και παθητική ασφάλεια 

Από την εισαγωγή, τα περισσότερα Citroën C2 έφεραν στάνταρ Σύστημα Αντιμπλοκαρίσματος Τροχών (ABS), Σύστημα Ελέγχου Πρόσφυσης (στα αγγλικά traction control system) και Σύστημα Υποβοήθησης Φρεναρίσματος (Brake Assist). Αρχικά ήταν έξτρα στη βασική έκδοση εξοπλισμού, αλλά από το 2005 έγιναν πλέον στάνταρ σε όλες τις εκδόσεις και όλα τα κράτη. Το Σύστημα Ελέγχου Ευστάθειας (ESP) ήταν στάνταρ στα μοντέλα 1.6 λίτρων, βενζίνης και ντίζελ, ενώ στις άλλες εκδόσεις ήταν συνήθως έξτρα.

Η βασική έκδοση έφερε εξ αρχής στάνταρ 2 μπροστινούς αερόσακους οδηγού και συνοδηγού, ενώ όλες οι άλλες εκδόσεις είχαν στάνταρ 4 αερόσακους (οδηγού, συνοδηγού και πλευρικούς μπροστά) και μπορούσαν να παραγγελθούν και με προαιρετικούς αερόσακους οροφής. Σταδιακά, σε αρκετά κράτη, καθιερώθηκαν ως στάνταρ οι 4 αερόσακοι.

Αντίθετα με τον προκάτοχο Citroën Saxo, που είχε αποσπάσει μόνο 2 από τα 5 αστέρια στο crash test του Euro NCAP (Πρόγραμμα αξιολόγησης νέων μοντέλων της Ευρώπης), το C2 απέσπασε 4 από τα 5 αστέρια, με ποσοστό 29 στους 37 πόντους. Συνολικά, το μοντέλο του 2003 που δοκιμάστηκε, απέσπασε 29 πόντους στην προστασία ενηλίκων επιβατών, 29 πόντους στην προστασία ανηλίκων επιβατών και 12 πόντους στην προστασία πεζών:

 Προστασία ενηλίκων επιβατών = 
 Προστασία ανηλίκων επιβατών = 
 Προστασία πεζών = 

Να σημειωθεί ότι με το τότε σύστημα του Euro NCAP, τα 4 αστέρια στην προστασία ενηλίκων αντιστοιχούσαν σε ποσοστό 25 - 32 πόντους και τα 5 αστέρια σε 33 - 37 πόντους.

Αισθητικές ανανεώσεις 

Μέσα στο 2006, το μοντέλο έλαβε χώρα μια ελαφρά ανανέωση στο C2. Εξωτερικά, έγινε τότε ένας μικρός επανασχεδιασμός στις ζάντες αλουμινίου της έκδοσης VTR, ενώ σε όλες τα πλαϊνά φλας έγιναν διάφανα και τα πίσω φλας έγιναν λευκά. Εσωτερικά, τοποθετήθηκε ένα νέο ηλεκτρικό σύστημα, νέο ηχοσύστημα, και έλαβαν χώρα αισθητικές επεμβάσεις στις οθόνες μπροστά από τον οδηγό και στην κεντρική κονσόλα.
 

Τον Απρίλιο του 2008, η Citroën Ευρώπης ανακοίνωσε μια ακόμα αισθητική ανανέωση για το C2. Από τον Μάιο, το C2 απέκτησε έναν μεγαλύτερο μπροστινό προφυλακτήρα και νέα γρίλια με περίβλημα από χρώμιο. Τα επίπεδα εξοπλισμού παρέμειναν αμετάβλητα στις περισσότερες χώρες.

Αντικατάσταση του C2 

Η παραγωγή του Citroën C2 έληξε τον Νοέμβριο του 2009 και το μοντέλο αντικαταστάθηκε τον Μάρτιο του 2010 από το κάπως πιο πολυτελές, αλλά επίσης αποκλειστικά 3-πορτο Citroën DS3.

Παραγωγή στην Κίνα 

Από τον Οκτώβριο του 2006 έως το 2013, ένα εντελώς διαφορετικό μοντέλο, με βάση το Peugeot 206, κατασκευάστηκε και διατέθηκε αποκλειστικά στην Κίνα υπό την ονομασία Citroën C2, ως προϊόν της κοινοπραξίας Dongfeng Peugeot-Citroën Automobile. Εδώ να σημειωθεί ότι από το 1994 οι ξένες αυτοκινητοβιομηχανίες εξαναγκάζονταν, λόγω της κινεζικής νομοθεσίας, να δημιουργήσουν μια κοινή επιχείρηση / κοινοπραξία (50:50) με μια κινεζική εταιρεία προκειμένου να παράγουν αυτοκίνητα επί κινεζικού εδάφους, γλιτώνοντας έτσι τους φόρους εισαγωγής. Το κέρδος της Κίνας από αυτή τη κίνηση ήταν ότι οι τοπικές αυτοκινητοβιομηχανίες απέκτησαν τεχνολογική και επιχειρησιακή τεχνογνωσία στη παραγωγή αυτοκινήτων.

Από την 1η Ιανουαρίου 2022, ωστόσο, τα πράγματα άλλαξαν, με την Κίνα να επιτρέπει σε όλες τις ξένες αυτοκινητοβιομηχανίες να κατασκευάζουν, αν θέλουν, αυτοκίνητα στη Κίνα αποκλειστικά μόνες τους.

Μολονότι ήταν μια παράλληλη έκδοση του Peugeot 206, το C2 κινεζικής παραγωγής είχε υποστεί αρκετές διαφοροποιήσεις από το 206 στο μπροστινό και στο πίσω μέρος, και μάλιστα δεν έχει κανένα κοινό στοιχείο με το C2 που είχε κυκλοφορήσει στις άλλες αγορές, λόγω της διαφορετικής τοποθέτησης του C2 στην παλέτα των μοντέλων της Citroën Κίνας.

Το κινεζικής παραγωγής C2 προσφέρθηκε αποκλειστικά σε 5-πορτη hatchback εκδοχή αμαξώματος και με κινητήρες βενζίνης 1.4 λίτρων (76 hp, 57 kW) και 1.6 λίτρων (106 hp, 79 kW). Οι εξωτερικές διαστάσεις του, είναι οι εξής:

 Μεταξόνιο: 2,44 μέτρα
 Μήκος: 3,88 μέτρα
 Πλάτος: 1,68 μέτρα
 Ύψος: 1,44 μέτρα
 Καθαρό βάρος: 1.040 - 1.100 κιλά

Αναφορές

Εξωτερικοί σύνδεσμοι 

 Πλήρες αφιέρωμα στο Citroën C2 από το Citroënët (στα αγγλικά)
 Πρώτη δοκιμή στην Ελλάδα του Citroën C2 από το περιοδικό 4Τροχοί (Οκτώβριος 2003)

Μοντέλα Citroën
Αυτοκίνητα πόλης
Γαλλικά αυτοκίνητα
Αυτοκίνητα ράλλυ