Vita ya wenyewe kwa wenyewe Burundi
Kujibu hali mbaya ya usalama, serikali iliamua kuandaa mpango mpya. Jeshi lililazimisha raia kupanga doria zisizo na silaha kulinda jamii zao dhidi ya waasi. Ingawa viongozi wa serikali walidai kwamba vikundi hivi vya kujilinda vilijumuisha wajitoleaji, raia kwa ujumla walilazimishwa kwa vitisho vya jeuri au faini. Wanamgambo wengi wa raia walikuwa maskini (Wahutu), wakati Wahutu na matajiri au Wahutu waliojifungia vizuri, kwa ujumla hawakusimamishwa katika jukumu la doria. Kama matokeo ya madai ya wanasiasa wenye msimamo mkali wa Kitutsi, jeshi pia lilianzisha mpango maalum wa kutoa mafunzo kwa wanamgambo wa Kitutsi; Wahutu hawakuruhusiwa kujiunga na mafunzo hayo. Wakati mipango hiyo iliposhindwa kukomesha ukuaji wa harakati za waasi, hatimaye jeshi la Burundi liliamua kuanzisha mgambo mpya katika Mkoa wa Cibitoke, ambao hapo awali ulijulikana kama "vijana" (les jeunes au abajeunes). Kinyume na vikundi vya zamani vya kujilinda ambavyo havikuwa na silaha au kutawaliwa na Watutsi, wahusika walikuwa wote wenye silaha na vile vile Wahutu wengi. Walijumuisha waasi wa zamani na doria wa zamani wa raia ambao walikuwa wamejithibitisha kuwa waaminifu. Mafunzo na silaha hutolewa na wanajeshi. Programu hiyo ilipanuliwa kwa nchi nzima; abajeunes kusini mwa Burundi hivi karibuni walijulikana kama "Walinzi wa Amani". Mpaka kufikia mwishoni mwa mwaka 1997, idadi ya wapiganaji ilifikia 3,000, hivyo waliamua kuchukua hatua kuwazuia waasi. Walakini, idadi ya vifo vya vita iliongezeka zaidi mnamo 1998.