Vijana na ulemavu
Kabla ya miaka ya 1970, hakukuwa na sheria kuu za shirikisho ambazo zililinda haki za kiraia au za kikatiba za Wamarekani wenye ulemavu. Harakati za haki za kiraia zilianzisha "harakati za haki za walemavu", ambalo lililenga huduma za kijamii na matibabu kwa wale wenye ulemavu, na mnamo 1975 Sheria ya Elimu ya Watu Wenye Ulemavu (IDEA) iliundwa. Sheria hii inaweka haki za watoto wenye ulemavu kuhudhuria shule za umma, kupokea huduma iliyoundwa kukidhi mahitaji yao bila malipo, na kupokea mafundisho katika madarasa ya elimu ya kawaida pamoja na watoto wasio na ulemavu. IDEA pia iliidhinisha ruzuku za serikali kwa majimbo kulipia baadhi ya gharama za huduma za elimu maalum kwa vijana wenye umri wa miaka mitatu hadi ishirini na moja. Nyongeza kwenye sheria ililenga katika kuboresha upatikanaji wa elimu ya jumla na mtaala (programu-jumuishi), kuandaa tathmini zinazofaa, kutekeleza taratibu zinazofaa za kinidhamu na upangaji mbadala, na kuunda huduma za mpito kwa vijana wanaoacha mfumo wa elimu. Mpito huu unaweza kuwa mgumu kwa vijana wenye ulemavu ikiwa ni ghafla sana- wengi wa vijana hawa wanang'ang'ana na uhuru ambao kuhitimu kunaruhusu. Mnamo 2004, nyongeza zilifanywa ili kukuza uwajibikaji bora kwa matokeo, kuimarisha ushirikishwaji wa wazazi, kuhimiza matumizi ya mbinu na nyenzo zilizothibitishwa (kuongeza utafiti juu ya mbinu za sasa), na kupunguza mizigo ya usimamizi kwa walimu, majimbo na wilaya za shule za mitaa. Kabla ya 1975, ni mtoto mmoja tu kati ya watano wenye ulemavu waliotambuliwa alihudhuria shule ya umma, na majimbo mengi yaliwatenga kwa uwazi watoto wenye aina fulani za ulemavu shuleni; hawa ni pamoja na watoto ambao walikuwa vipofu au viziwi, na watoto walioitwa "waliochanganyikiwa kihisia" au "waliopungua kiakili".