Vijana na ulemavu
Kuwa kijana mwenye ulemavu kunaweza kuleta mzigo wa kifedha kwa mtu binafsi, na pia kwa wale wanaotoa huduma na msaada. Familia zao pia huingia gharama za ziada za moja kwa moja na zisizo za moja kwa moja. Familia zilizo na vijana walemavu hutumia pesa kwenye huduma za afya, matibabu, kitabia, au huduma za elimu; usafiri; walezi; na huduma zingine za mahitaji maalum. Gharama zisizo za moja kwa moja zinajumuisha kupunguzwa kwa uwezo wa wazazi kufanya kazi kwa sababu ya muda wa ziada unaohitajika kumtunza mtoto mwenye ulemavu pamoja na gharama kubwa au kutopatikana kwa malezi ya kutosha ya mtoto. Hili ni tatizo sawa na ambalo familia nyingi hukabili, lakini vijana walemavu wanaweza kuishi nyumbani kwa muda mrefu au kuhitaji uangalifu zaidi. Gharama hizi pekee zinaweza kupunguza utulivu wa kifedha wa familia. Kuwa na mtoto mwenye ulemavu huongeza uwezekano kwamba mama (au mara chache zaidi baba) atapunguza saa za kazi au kuacha kufanya kazi kabisa. Utafiti mmoja ulionyesha kuwa kupungua kwa ajira kwa 9% kwa akina mama walio na mtoto mlemavu ikilinganishwa na akina mama wote, na matokeo ya makadirio ya takriban $3,150 katika malipo yaliyopotea. Isitoshe, akina mama wanaoendelea kufanya kazi wanakadiriwa kupunguza muda wa kufanya kazi kwa karibu saa mbili kwa juma, kwa muda wa kati ya nusu saa na saa tano kwa juma.[3] Familia zilizo na rasilimali zaidi zinaweza kudumisha utulivu wa kifedha, hata kwa shida ya kifedha ya kuwa na kijana mwenye ulemavu. Rasilimali hizi zinaweza kutoa matibabu, makazi ya gharama nafuu, tiba, n.k. kwa kijana aliye na mahitaji maalum. Kama hitimisho kutoka kwa utafiti ulioorodheshwa hapo juu, watoto hawa wana uwezekano mkubwa wa kuwa na uwezo wa kufanya kazi kwa kujitegemea kutoka kwa familia zao, na kuishi peke yao katika umri wa mapema, kuliko wale wanaotoka katika familia ambazo haziwezi kumudu rasilimali hizi za ziada.