Tumaini
“Hata kama ningekuwa mkosefu mkuu kuliko wote duniani, tumaini langu kwa Mungu lisingepungua, kwa kuwa halitegemei usafi wangu, bali huruma na uweza wa Mwenyezi Mungu” (Teresa wa Mtoto Yesu). Ndiyo sababu ya kutumaini ambayo Mtume Paulo alielewa ukuu wake alipoandika, “Napendezwa na udhaifu, na ufidhuli, na misiba, na adha, na shida, kwa ajili ya Kristo. Maana niwapo dhaifu ndipo nilipo na nguvu” (2Kor 12:10); yaani naacha kujitumainia ili nimtumainie Mungu: “Nayaweza mambo yote katika yeye anitiaye nguvu” (Fil 4:13). Siku moja Filipo Neri alikuwa anatembea katika ua wa nyumba yake ya kitawa akilia kwa sauti kuu, “Nimekata tamaa, nimekata tamaa”. Wanae wa Kiroho wakamuambia kwa mshangao, “Baba, inawezekanaje, wakati wewe ulichochea mara nyingi tumaini letu?” Naye akaruka kama kawaida yake akajibu kwa furaha, “Ndiyo, upande wangu nimekata tamaa, lakini kwa neema ya Bwana wetu nina tumaini bado”. Kwa njia hiyo alifaulu kushinda kishawishi kikubwa cha kukata tamaa.