Uzima wa milele
Yesu alifundisha kuwa “njia imesonga iendayo uzimani” (Math 7:14) na kuwa tukitaka kuupata ni lazima tuache dhambi na kushika amri za Mungu (taz. Math 19:17). Mara kadhaa alisema kuwa anayemwamini “yuna uzima wa milele” (Yoh 5:24; 6:40,47), maana yake anayemsadiki kuwa Mwana wa Mungu kwa imani hai, inayoambatana na upendo na utekelezaji wa amri, ameshaanza kuwa na uzima wa milele. Ndivyo alivyosema tangu aanze kuhubiri, “Heri walio maskini wa roho, maana ufalme wa mbinguni ni wao... Heri wenye njaa na kiu ya haki, maana hao watashibishwa... Heri wenye moyo safi, maana hao watamwona Mungu” (Math 5:3,6,8). Uzima wa milele ni kushiba huko na kumuona Mungu katika ufalme wake. Kwa namna ya pekee, wanaoteswa kwa kufanya atakavyo Mungu wanaambiwa, “Furahini na kushangilia, kwa kuwa thawabu yenu ni kubwa mbinguni” (Math 5:12). Yesu akajieleza zaidi kabla ya mateso yake aliposema, “Baba... ulimpa Mwanao mamlaka juu ya wote wenye mwili, ili kwamba wote uliompa awape uzima wa milele. Na uzima wa milele ndio huu: wakujue wewe, Mungu wa pekee wa kweli, na Yesu Kristo uliyemtuma” (Yoh 17:1-3).