Tumaini
Uimara huo unatakiwa kuwa haushindikani kutokana na sababu yake, yaani Mungu aliye tayari daima kusaidia alivyoahidi. Bila kujali tunaposhindwa, tunapopingwa, tunapoona umaskini wetu na makosa yetu, tunapaswa daima kumtumainia Mungu aliyewaahidia msaada wanaomuomba kwa unyenyekevu, tumaini na udumifu. Tuyaombe malimwengu kwa sharti, yaani kadiri yanavyoufaa wokovu wetu; kumbe neema za lazima kwa kudumisha urafiki na Mungu tuziombe pasipo sharti, kwa tumaini la moja kwa moja, ingawa kwa unyenyekevu. Tuombe hivyo si tu neema za lazima kwa utakatifu wetu, bali Roho Mtakatifu mwenyewe aliye paji kuu (taz. Lk 11:9-13). Yeye anatumwa tena kwetu tunapovuka toka kiwango fulani cha upendo hadi kingine cha juu zaidi, inavyotupasa ili tushinde majaribu yanayokusudiwa kuleta maendeleo hayo. Tumaini lililotakaswa hivyo halishindikani, kadiri ya maneno yaliyotegemeza wafiadini: “Mungu akiwapo upande wetu, ni nani aliye juu yetu?” (Rom 8:31). Mara kadhaa Bwana aliwaambia watakatifu wake, “Utakosa msaada hapo tu mimi nitakapokosa uweza”.