Nadharia ya kamba
Baadhi ya miundo iliyoletwa tena na nadharia ya kamba iliibuka kwa mara ya kwanza mapema zaidi kama sehemu ya mpango wa umoja wa kitamaduni ulioanzishwa na Albert Einstein. Mtu wa kwanza kuongeza mwelekeo wa tano kwa nadharia ya mvuto alikuwa Gunnar Nordström mwaka wa 1914, ambaye alibainisha kuwa mvuto katika vipimo vitano inaelezea mvuto na sumaku-umeme katika nne. Nordström alijaribu kuunganisha sumaku-umeme na nadharia yake ya uvutano, ambayo hata hivyo ilibadilishwa na uhusiano wa jumla wa Einstein mwaka wa 1919. Baadaye, mwanahisabati Mjerumani Theodor Kaluza aliunganisha mwelekeo wa tano na uhusiano wa jumla, na Kaluza pekee ndiye anayepewa sifa ya wazo hilo. Mnamo 1926, mwanafizikia wa Kiswidi Oskar Klein alitoa tafsiri ya kimwili ya mwelekeo wa ziada usioonekana-imefungwa kwenye mduara mdogo. Einstein alianzisha kipimio cha kipimo kisicho na ulinganifu, ilhali baadaye zaidi Brans na Dicke waliongeza kijenzi cha scalar kwenye mvuto. Mawazo haya yangefufuliwa ndani ya nadharia ya kamba, ambapo yanahitajika na hali ya uthabiti.