Utoto wa kiroho
Mtoto wa Mungu anatakiwa kujitambua daima dhaifu na mhitaji, akikumbuka mfululizo kwamba Baba yetu ametuumba kwa hiari toka utovu wa vyote, na kwamba pasipo neema hatuwezi kufanya lolote kuelekea utakatifu na wokovu. Akikua katika unyenyekevu huo atazidi kusadiki Neno la Mungu kwa dhati, kuliko watoto wanavyosadiki maneno ya wazazi wao. Atakuwa na imani isiyoogopa watu na atakayojivunia kuwa nayo; mara nyingine imani hiyo itapenya mafumbo pasipo mifuatano ya mawazo; ataishi kulingana nayo na kuyaonja, akiyatazama kwa mshangao kama mtoto anavyomtazama machoni baba yake mpendwa. Akifuata njia hiyo, mtoto wa Mungu ataona tumaini lake likiimarika siku kwa siku na kugeuka kujiachilia katika mikono ya Baba ambayo ni kama lifti inayotuinua hadi kwake. Hatimaye, mtoto wa Mungu atampenda kila siku zaidi, kwa ajili yake mwenyewe, si kwa ajili ya fadhili zake, kama vile mtoto mwema anavyompenda mama yake kuliko mabembelezo anayompatia. Mtoto wa Mungu anampenda Baba katika majaribu kama katika furaha, naye wakati mgumu anakumbuka wajibu wa kumpenda kwa nguvu zote hata kwa roho yote na kuunganika naye mfululizo ili kumuabudu katika Roho na ukweli.