The lord of Lankā beheld Jațāyu, fallen on the ground, resembling sable clouds, having a yellow breast and of exceeding prowess, like to an extinguished forest-fire.
तं नीलजीमूतनिकाशकल्पं सपाण्डुरोरस्कमुदारवीर्यम्। ददर्श लङ्काधिपतिः पृथिव्यां जटायुषं शान्तमिवाग्निदावम् ॥