Thereupon, saying, 'Be it so' the lord of the celestials vanished. And obtaining the arms from the lord of the celestials, the mighty Viśvāmitra, naturally haughty, became swelled with insolence.
तव प्रसादाद् भवतु देवदेव ममेप्सुतम्। एवमस्त्विति देवेशो वाक्यमुक्त्वा गतस्तदा॥ प्राप्य चास्त्राणि देवेशाद् विश्वामित्रो महाबलः। दर्पण महता युक्तो दर्पपूर्णोऽभवत् तदा ॥