Then beholding that hero lying prostrate on the ground like the moon dropped from the skies many creatures and rulers of men, on the skies, uttered woeful cries sayingद्रोणकर्णमुखैः षड्भिर्घार्तराष्ट्रमहारथैः।
अन्तरिक्षे च भूतानि प्राक्रोशन्त विशाम्पते। दृष्ट्वा निपतितं वीरं च्युतं चन्द्रमिवाम्बरात्॥