Thereupon he, reflecting (upon the matter) for a pretty long time and sighing heavily and incessantly, condemned his own sons but spoke highly of the Pandavas.
ततो ध्यात्वा चिरं कालं निःश्वस्य च पुनः पुनः। स्वान् पुत्रान् गर्हयामास बहु मेने त्व पाण्डवान्॥