Such an one should never be mourned by any wise person like you or myself, accomplished in learning and more than ordinarily intelligent. Such manifold grief and mourning and lamentation should be renounced by intelligent and firm persons in all conditions in life. Do you cast off this grief: let not sorrow overpower you. Going thither, stay in that city. And, O best of speakers, this was also enjoined by our sire of controlled sense. I also must do my noble father's will as to whatever that one of pious acts has laid upon me.
कर्मभिस्तु शुभैरिष्टैः क्रतुभिश्चाप्तदक्षिणैः। स्वर्ग दशरथः प्राप्तः पिता नः पृथिवीपतिः॥ इष्ट्वा बहुविधैर्यज्ञैर्भोगांश्चावाप्य पुष्कलान्। उत्तमं चायुरासाद्य स्वर्गतः पृथिवीपतिः॥ आयुरुत्तममासाद्य भोगानपि च राघवः। न स शोच्यः पिता तात स्वर्गतः सत्कृतः सताम्।।३६। स जीर्णमानुषं देहं परित्यज्य पिता हि नः। दैवीमृद्धिमनुप्राप्तो ब्रह्मलोकविहारिणीम्॥ तं तु नैवंविधः कश्चित् प्राज्ञः शोचितुमर्हसि। त्वद्विधो मद्विधश्चापि श्रुतवान् बुद्धिमत्तर॥ एते बहुविधाः शोका विलापरुदिते तदा। वर्जनीया हि धारेण सर्वावस्थासु धीमता॥ स स्वस्थो भव मा शोको यात्वा चावस तां पुरीम्। तथा पित्रा नियुक्तोऽसि वशिना वदतां वर॥ यत्राहमपि तेनैव नियुक्तः पुण्यकर्मणा। तत्रैवाहं करिष्यामि पितुरार्यस्य शासनम्॥