Beholding him like the flaming fire of dissolution and enraged lord of serpents, Angada, out of fear, became exceedingly sorry.
तं दीप्तमिव कालाग्रिं नागेन्द्रमिव कोपितम्। समासाद्याङ्गदस्त्रासाद् विषादमगमत् परम्॥