Vasishtha said: O amiable Nandini, you are crying again and again and I hear your cries. But Vishvamitra is taking you away by force; what can I do? I am a forgiving Brahmana.
वसिष्ठ उवाच शृणोमि ते रवं भद्रे विनदन्त्याः पुनः पुनः॥ ह्रियसे त्वं बलाद् भद्रे विश्वामित्रेण नन्दिनि। किं कर्तव्यं मया तत्र क्षमावान् ब्राह्मणो ह्यहम्॥