Thus accosted by the Räkşasi, Sumitrā's son, Lakşmana versed in speech, with a smile appropriately observed to Śūrpanakhā,
एवमुक्तस्तु सौमित्री राक्षस्या वाक्यकोविदः। ततः शूपनखीं स्मित्वा लक्ष्मणो युक्तमब्रवीत्॥