One of those wicked Balhikas who lived amongst them and and for time in Kurujangala burst out with cheerless heart saying-
आक्रोशन्त्यः प्रनृत्यन्ति व्रात्याः पर्वस्वसंयता। तासां किलावलिप्तानां निवसन् कुरुजाङ्गले॥