Beholding Sītā thus wailing, the sons of the Rşis there speedily approached the great Vālmīki, well-established in asceticism. And saluting him they all communicated to him Sītā's bewailing and said.
सीतां तु रुदतीं दृष्ट्वा ते तत्र मुनिदारकाः। प्राद्रवन्यत्र भगवानास्ते वाल्मीकिरुनधीः॥ अभिवाद्यः मुनेः पादौ मुनिपुत्रा महर्षये। सर्वे निवेदयामासुस्तस्यास्तु रुदितस्वनम्॥