تفاوت بین فقر مطلق و فقر نسبی را توضیح دهید.
فقر به وضعیتی اشاره دارد که در آن فرد یا خانواده ای فاقد منابع لازم برای برآورده کردن نیازهای اساسی خود است. دو روش اصلی برای اندازه گیری فقر وجود دارد - فقر مطلق و فقر نسبی. فقر مطلق به شرایطی اشاره دارد که فرد یا خانواده ای نمی توانند حداقل منابع لازم برای زنده ماندن مانند غذا، لباس، سرپناه و مراقبت های بهداشتی را تامین کنند. این اندازه گیری فقر به طور کلی بر اساس یک استاندارد ثابت است، که اغلب به عنوان "خط فقر" شناخته می شود، که به طور معمول بر اساس محاسبه حداقل درآمد یا منابع مورد نیاز برای برآورده کردن نیازهای اساسی است. فقر مطلق اغلب برای اندازه گیری فقر در کشورهای در حال توسعه استفاده می شود، جایی که بخش بزرگی از جمعیت ممکن است از دسترسی به نیازهای اساسی برخوردار نباشند. فقر نسبی، از سوی دیگر، اقدامات در کشورهای توسعه یافته در رابطه با استانداردهای معیاری جامعه اقتصادی است. این به شرایطی اشاره دارد که در آن یک خانواده یا یک فرد درآمد