یه استعاره برای ناامیدی درست کن.
ناامیدی مانند باد یخی است که گرما آتشی را که در حال شعله ور شدن است خاموش می کند. وعده ی گرما و روشنایی که آتش به ارمغان می آورد به سرعت از بین می رود و شما را در سرما می گذارد و احساس می کنید که به شما خیانت کرده اند. همان طور که امید و انتظارات ما وقتی با چالش های پیش بینی نشده مواجه می شویم، خاموش می شود.