اولين بند "راه نرفتن" را از رابرت فروست بخوانيد.
اولین بند "راهی که برداشته نشده" توسط رابرت فروست این است: دو جاده در یک جنگل زرد جدا شدند، و متاسفم که نمی توانستم هر دو را طی کنم و یک مسافر باشم، مدت طولانی ایستادم و به هر کدام از آنها نگاه کردم تا جایی که می توانستم به جایی که در زیر بوته خم شده بود،