یک شعر درباره ی دوستان بساز که حداقل سه استعاره داشته باشد.
دوستان، گنج ارزشمندی، منبع دائمی لذت خالص، باغ خاطراتی که با مراقبت می کاشتیم، یک پارچه که می توانیم آزادانه در آن شریک شویم. شعله ای که سردترین شب ها را گرم می کند، و به تاریک ترین مناظر رنگ می دهد. پل ای که سخت ترین رودخانه ها را می پوشاند، که ما را از سخت ترین جریان های زندگی حمایت می کند. این پیوندها، قوی تر از فولاد، هر زمان که زانو می زنیم، یک آغوش دلگرم کننده، دوستان، یک بندر که هر طوفان را تحمل می کند، یک آغوش عشق، همیشه گرم. یک سمفونی خنده و شادی، همیشه حاضر، همیشه نزدیک، دوستان، یک درخت که هرگز خم نمی شود، یک پیوند که همیشه دوام می آورد، هرگز پایان نمی یابد.