مقایسه مهندسی ژنتیک با روش های سنتی پرورش.
مهندسی ژنتیک و پرورش سنتی دو روش برای بهبود گیاهان، حیوانات یا میکروارگانیسم ها برای دستیابی به ویژگی های مورد نظر مانند عملکرد بهتر، مقاومت در برابر بیماری ها و بهبود تغذیه است. در حالی که هدف نهایی ممکن است یکسان باشد، تکنیک های مورد استفاده در هر رویکرد اساسا متفاوت است. پرورش سنتی، که به عنوان پرورش انتخابی نیز شناخته می شود، شامل عبور از گونه های مختلف گیاهان یا حیوانات برای ایجاد فرزندان با ویژگی های مورد نظر است، بر اساس الگوهای ارثی شناخته شده است. این یک فرآیند آهسته و تدریجی است که چندین نسل طول می کشد تا نتیجه مطلوب را تولید کند. در مقابل، مهندسی ژنتیک شامل تغییر مستقیم DNA یک ارگانیسم با اضافه کردن، حذف یا ویرایش ژن های خاص، برای به دست آوردن ویژگی های مورد نظر است. این کار با استفاده از ابزارهای کلیدی مانند CRISPR-Cas9 یا سایر روش های اصلاح ژنتیکی، از طریق وارد کردن ژن های خاص به