canonical-greekLit/data/tlg0007/tlg115/tlg0007.tlg115.perseus-grc2.xml
 ἐνδιάθετος ἡγεμόνος Ἑρμοῦ δῶρον ὁ δʼ ἐν προφορᾷ διάκτορος καὶ ὀργανικός, ἕωλόν ἐστι καὶ ὑποπιπτέτω ὑποπίπτει τῷ Cobetus τῷ   τουτὶ μὲν ᾔδεινib. ᾔδη idem πρὶν Θέογνιν γεγονέναι.cf. Kock. 3 p. 495  ἐκεῖνο δʼ οὐκ ἂν ἂν Coraes ἐνοχλήσειεν, ὅτι καὶ τοῦ ἐνδιαθέτου  λόγου καὶ τοῦ προφορικοῦ φιλία τέλος ἐστί, τοῦ μὲν πρὸς ἑαυτὸν τοῦ δὲ πρὸς ἕτερον. ὁ μὲν  γὰρ εἰς ἀρετὴν διὰ φιλοσοφίας τελευτῶν σύμφωνον ἑαυτῷ καὶ ἄμεμπτον ὑφʼ ἑαυτοῦ καὶ μεστὸν εἰρήνης καὶ φιλοφροσύνης τῆς πρὸς ἑαυτὸν ἀεὶ παρέχεται τὸν ἄνθρωπον   οὐ στάσις οὐδέ τεib. οὐδέ τε X: οὐ  δῆρις ἀναίσιμοςib. M: ἐναίσιμος  ἐν μελέεσσινincerti poetae versus  οὐ πάθος; λόγῳ δυσπειθὲς οὐχ ὁρμῆς μάχη πρὸς ὁρμὴν οὐ λογισμοῦ πρὸς λογισμὸν ἀντίβασις οὐχ ὥσπερ ἐν μεθορίῳ τοῦ ἐπιθυμοῦντος καὶ τοῦ μετανοοῦντος τὸ τραχὺ τὸ τραχὺ] τραχὺ R καὶ ταραχῶδες καὶ τὸ καὶ τὸ] τὸ λυπούμενον καὶ τὸ idem ἡδόμενον,   ἀλλʼ εὐμενῆ πάντα καὶ φίλα καὶ ποιοῦντα πλείστων τυγχάνειν τυγχάνοντα Amyotus ἀγαθῶν καὶ καὶ R ἑαυτῷ χαίρειν ἕκαστον. τοῦ δὲ προφορικοῦ τὴν Μοῦσαν ὁ Πίνδαρος Πίνδαρος] Isthm. 2, 10 οὐ φιλοκερδῆ φησὶν οὐδʼ ἐργάτιν εἶναι πρότερον, οἶμαι δὲ μηδὲ νῦν, ἀλλʼ ἀμουσίᾳ καὶ ἀπειροκαλίᾳ τὸν 