canonical-greekLit/data/tlg0007/tlg113/tlg0007.tlg113.perseus-grc2.xml
  φυγόντων, ἐνίκησαν κατὰ κράτος οἱ Χαλκιδεῖς. τὸν μέντοι Κλεόμαχον ἀποθανεῖν συνέτυχε· τάφον δʼ αὐτοῦ δεικνύουσιν ἐν ἀγορᾷ Χαλκιδεῖς, ἐφʼ οὗ μέχρι νῦν ὁ μέγας ἐφέστηκε κίων· καὶ τὸ παιδεραστεῖν πρότερον ἐν ψόγῳ τιθέμενοι τότε μᾶλλον ἑτέρων  ἠγάπησαν καὶ ἐτίμησαν. ἈριστοτέληςἈριστοτέλης] Fragm. 98 δὲ τὸν μὲν Κλεόμαχον ἄλλως ἀποθανεῖν φησι, κρατήσαντα τῶν Ἐρετριέων τῇ μάχῃ· τὸν δʼ ὑπὸ τοῦ ἐρωμένου φιληθέντα τῶν ἀπὸ Θρᾴκης Χαλκιδέων γενέσθαι, πεμφθέντα τοῖς ἐν Εὐβοίᾳ Χαλκιδεῦσιν ἐπίκουρον·  ὅθεν ᾄδεσθαι παρὰ τοῖς Χαλκιδεῦσιν   ὦ παῖδες, οἳοἵ] ὅσοι idem χαρίτων τε καὶ πατέρων λάχετʼλάχετʼ Meinekius: ἐλάχετε  ἐσθλῶν,cf. Bergk. 3 p. 673   μὴ φθονεῖθʼidem: φθονεῖτε  ὥρας ἀγαθοῖσιν ὁμιλίανib. ὁμιλεῖν Bergkius·  σὺν γὰρ ἀνδρείᾳἀνδρία BE καὶ ὁ λυσιμελὴς Ἔρως  ἐνὶἐνὶ *: ἐπὶ  Χαλκιδέων θάλλει πόλεσιν.   Ἄντων ἦν ὄνομα τῷ ἐραστῇ τῷ δʼ ἐρωμένῳ Φίλιστος, ὡς ἐν τοῖς ΑἰτίοιςΑἰτίοις X: ἀντίοις  ΔιονύσιοςΔιονύσιος] cf. Suidas ὁ ποιητὴς ἱστόρησεib. malim ἱστόρηκε . παρʼ ὑμῖν δʼ, ὦ Πεμπτίδη, τοῖς Θηβαίοις οὐ πανοπλίᾳ ὁ ἐραστὴς ἐδωρεῖτο τὸν ἐρώμενον ἐς ἄνδραςἐς ἄνδρας Winckelmannus: ἀνδέτας  ἐγγραφόμενον; ἢλλαξε δὲ καὶ μετέθηκε  τάξιν τῶν ὁπλιτῶν ἐρωτικὸς ἀνὴρ Παμμένης, ὍμηρονὉμηρον] B 362 ἐπιμεμψάμενος ὡς ἀνέραστον, ὅτι κατὰ φῦλα καὶ φρήτρας συνελόχιζε τοὺς Ἀχαιούς, οὐκ ἐρώμενον ἔταττε παρʼ ἐραστήν, ἵνʼ οὕτω γένηται τὸ  ἀσπὶς δʼ ἀσπίδʼultima verba versus homerici ἀνέρα δʼ ἀνὴρ (N 131) sine ulla idonea ratione omissa adici monuit Winckelm. ἔρειδε κόρυς δὲ κόρυν,