canonical-greekLit/data/tlg0007/tlg118/tlg0007.tlg118.perseus-grc2.xml
 τῆς ὀρθῆς καὶ δικαίας προαιρέσεως μαλάσσουσαν ἐν τῇ πολιτείᾳ καὶ παράγουσαν· ἄμεινον δʼ ἂν ἐποίησε  τὴν φιλοπλουτίαν ἐκβαλὼν τῆς ψυχῆς καὶ τὴν φιλονεικίαν καὶ φθόνου καὶ κακοηθείας καθήρας αὑτόν· οὐ γὰρ ἀφίλων αἱ πόλεις ἀνδρῶν καὶ ἀνεταίρων  ἀλλὰ χρηστῶν καὶ σωφρόνων δέονται· νυνὶ δὲ τοὺς μὲν φίλους ἀπήλασεν,   ἑκατὸν δὲ κύκλῳ κεφαλαὶ κολάκων οἰμωξομένωνib. Coraes: οἰμωζομένων (sed ex Palat. nihil enotatum) Arist. Pac. 756 ἐλιχμῶντο  περὶ αὐτόν, ὡς οἱ κωμικοὶ λέγουσι· καὶ τραχὺς ὢν πρὸς τοὺς ἐπιεικεῖς καὶ βαρὺς αὖθις ὑπέβαλλε τοῖς  πολλοῖς πρὸς χάριν ἑαυτὸν  γερονταγωγῶν κἀναμισθαρνεῖν διδούς idem: καὶ ἀναμισθαρνεῖν cf. Kock. 3 p. 400  καὶ τὸ· φαυλότατον καὶ τὸ νοσοῦν μάλιστα τοῦ δήμου προσεταιριζόμενος ἐπὶ τοὺς ἀρίστους. ὁ δὲ Θεμιστοκλῆς πάλιν πρὸς τὸν ἀποφηνάμενον, ὡς 