canonical-greekLit/data/tlg0007/tlg101/tlg0007.tlg101.perseus-grc2.xml
δύσκολον μὲν ἀναλαμβάνει θεράπευμα καὶ χαλεπὸν ἡ φιλοσοφία τὴν ἀδολεσχίαν. τὸ γὰρ φάρμακον αὐτῆς, ὁ λόγος, ἀκουόντων ἐστίν· οἱ δʼ ἀδόλεσχοι  οὐδενὸς ἁκούουσιν, ἀεὶ γὰρ λαλοῦσι. καὶ τοῦτʼ  ἔχει πρῶτον κακὸν ἡ ἀσιγησία, τὴν ἀνηκοΐαν. κωφότης γὰρ αὐθαίρετός ἐστιν, ἀνθρώπων οἶμαι μεμφομένων τὴν φύσιν, ὅτι μίαν μὲν γλῶτταν δύο δʼ ὦτʼ ἔχουσιν. εἴπερ οὖν ὁ Εὐριπίδης Εὐριπίδης] Nauck. p. 649 καλῶς εἶπε πρὸς τὸν ἀσύνετον ἀκροατὴν    οὐκ ἂν δυναίμην μὴ στέγοντα πιμπλάναι,   σοφοὺς ἐπαντλῶν ἀνδρὶ μὴ σοφῷ λόγους   δικαιότερον ἄν τις εἴποι πρὸς τὸν ἀδόλεσχον ἀδόλεσχον Stegmannus: ἀδόλεσχον μᾶλλον δὲ περὶ τοῦ ἀδολέσχου    οὐκ ἂν δυναίμην μὴ δεχόμενον πιμπλάναι,   σοφοὺς ἐπαντλῶν ἀνδρὶ μὴ σοφῷ λόγους·    μᾶλλον δὲ περιαντλῶν λόγους ἀνθρώπῳ λαλοῦντι  μὲν πρὸς τοὺς οὐκ ἀκούοντας, μὴ ἀκούοντι δὲ τῶν λαλούντων. καὶ γὰρ ἂν ἀκούσῃ τι βραχύ, τῆς ἀδολεσχίας ὥσπερ ἄμπωτιν λαβούσης, τοῦτο παραχρῆμα πολλαπλάσιον ἀνταποδίδωσι. τὴν μὲν γὰρ ἐν Ὀλυμπίᾳ  στοὰν ἀπὸ μιᾶς φωνῆς πολλὰς ἀντανακλάσεις  ποιοῦσαν ἑπτάφωνον καλοῦσι· τῆς δʼ ἀδολεσχίας ἂν ἐλάχιστος ἅψηται λόγος, εὐθὺς ἀντιπεριηχεῖ  κινοῦσα χορδὰς τὰς ἀκινήτους φρενῶν. Nauck. p 907 μήποτε γὰρ αὐτοῖς οὐκ εἰς τὴν ψυχὴν ἀλλʼ εἰς τὴν  γλῶτταν ἡ ἀκοὴ συντέτρηται. διὸ τοῖς μὲν ἄλλοις  ἐμμένουσιν οἱ λόγοι, τῶν δʼ ἀδολέσχων διαρρέουσιν εἶθʼ ὥσπερ ἀγγεῖα κενοὶ φρενῶν ἤχου δὲ μεστοὶ περιίασιν.  