canonical-greekLit/data/tlg0007/tlg112/tlg0007.tlg112.perseus-grc2.xml
ὑπολαβὼν δὲ Τυνδάρης ὁ Λακεδαιμόνιος ἄξιον μέν ἐστινοὐκ ἔστιν R ἔφη περὶ Πλάτωνος ᾄδειν καὶ  λέγειν τὸ οὐδὲ ἐῴκειHom. Ω 259ἀνδρός γε θνητοῦ πάιςπάις idem: παῖς ἔμμεναι ἀλλὰ θεοῖο· τοῦ γὰργὰρ] δὲ W cum Amyoto θείου δέδια μὴ δόξῃ τῷ ἀφθάρτῳἀφθάρτῳ] φθαρτῷ mei μάχεσθαι τὸ γεννῶν οὐχ ἧττον ἢ τὸ γεννώμενον· μεταβολὴ γάρ τις καὶ αὐτὴ καὶ πάθος· ὥς που καὶ Ἀλέξανδρος ὑπενόησεν, εἰπὼν μάλιστα θνητὸν καὶ  φθαρτὸν ἐπιγιγνώσκειν ἑαυτὸν ἐν τῷ συγγίγνεσθαι γυναικὶ καὶ καθεύδειν ὡς τὸν μὲν ὕπνον ἐνδόσει γιγνόμενον ὑπʼ ἀσθενείας, γένεσιν δὲ πᾶσαν οἰκείου τινὸς εἰς ἕτερον ἔκστασιν καὶ φθορὰνκαὶ φθορὰν R: καταφθορὰν οὖσαν. ἀναθαρρῶ  δὲ πάλιν αὐτοῦ ΠλάτωνοςΠλάτωνος] cf. Tim. p. 41a ἀκούων πατέρα  καὶ ποιητὴν τοῦ τε κόσμου καὶ τῶν ἄλλων γεννητῶν τὸν ἀγέννητονmalim γενητῶν τὸν ἀγένητον καὶ ἀίδιον θεὸν ὀνομάζοντος, οὐ διὰ σπέρματος δήπου γενομένωνTurnebus: γενόμενον, ἄλλῃ δὲ δυνάμει τοῦ θεοῦ τῇ ὕλῃ γόνιμον ἀρχήν, ὑφʼ ἧς ἔπαθε καὶ μετέβαλεν, ἐντεκόντος λήθουσιλήθουσι Laërt. Diog. 4, 35: πλήθουσι γάρ τοι κἀνέμωνib. em. S:καὶ ἄνέμων διέξοδοι Nauck. p. 236θήλειαν ὄρνιν, πλὴν ὅταν παρῇ τόκος. καὶ οὐδὲν οἴομαι δεινόν, εἰ μὴ πλησιάζων ὁ θεὸς ὥσπερ ἄνθρωποςἀνθρώποις mei, ἀλλʼ ἑτέραις τισὶν ἁφαῖς διʼ  ἑτέρων καὶ ψαύσεσι τρέπει καὶ ὑποπίμπλησι θειοτέρας γονῆς τὸ θνητόν. κοὐκκοὐκ *: καὶ οὐκ cf. Nauck. p. 511 ἐμὸς ὁ μῦθος εἶπεν ἀλλʼ Αἰγύπτιοι τὸν τʼ Ἆπιν οὕτω λοχεύεσθαί φασιν ἐπαφῇ τῆς σελήνης· καὶ ὅλως ἄρρενι θεῷ πρὸς γυναῖκα  θνητὴν ἀπολείπουσινἀπολιποῦσιν mei. Ceterum ἀπολείπειν h. 1. admittere est ὁμιλίαν ἀνάπαλινib. malim τἀνάπαλιν δʼ οὐκ ἂν οἴονται θνητὸν ἄνδρα θηλείᾳ θεῷ τόκου καὶ κυήσεως ἀρχὴν παρασχεῖν διὰ τὸ τὰς οὐσίαςοὐσίας Iunius: θυσίας τῶν θεῶν ἐν ἀέρι καὶ πνεύμασι καί τισι θερμότησι  καὶ ὑγρότησι τίθεσθαι.