canonical-greekLit/data/tlg0007/tlg094/tlg0007.tlg094.perseus-grc2.xml
   ʼτίς δὲ χάρις, τί δὲ τερπνὸν ἄτερ ἄτερ Stobaeus 63, 16: ἄνευ  χρυσῆς Ἀφροδίτης;   τεθναίην, ὅτε μοι μηκέτι ταῦτα μέλοι. μέλοι idem: μέλει    καὶ ἕτερος    ʼτὸ φαγεῖν τὸ πιεῖν τὸ τῆς Ἀφροδίτης τυγχάνειν,  τὰ δʼ ἄλλα προσθήκας ἅπαντʼ ἐγὼ καλῶ    φησίν, ὥσπερ ἐξ ὅλης τῆς ψυχῆς συνεπινεύων ταῖς ἡδοναῖς καὶ ὑπερειπόμενος. οὐχ ἧττον δὲ τούτων ὁ εἰπών   ἔα μʼ ἀπολέσθαι· τοῦτο γάρ μοι συμφέρει Kock 3 p. 450 τὴν κρίσιν ἔχει τῷ πάθει συννοσοῦσαν. αἱ δὲ τῆς ἀκρασίας ἕτεραι καὶ διαφέρουσαι  γνώμην ἔχοντὰ μʼ ἡ φύσις βιάζεται· Nauck. p. 840 καί    αἰαῖ, τόδʼ ἤδη τόδʼ ἤδη p. 33 e: τὸ δὴ  θεῖον ἀνθρώποις κακόν, Nauck. p. 635  ὅταν τις εἰδῇ τἀγαθὸν χρῆται δὲ μή·   καὶ   εἴκει εἴκει F.G. Schmidtius: ἕλκει cf. p. 782 d γὰρ ἤδη θυμὸς οὐδʼ ἔτʼ ἀντέχει, Nauck. p. 911  θινῶδες ὡς ἄγκιστρον ἀγκύρας σάλῳ    θινῶδες ἄγκιστρον οὐ φαύλως λέγων τὸ μὴ κάτοχον τοῦ λογισμοῦ μηδʼ ἀραρός, ἀλλὰ μανότητι τῆς ψυχῆς καὶ μαλακίᾳ προϊέμενον τὴν κρίσιν. οὐ πόρρω  δὲ τῆς εἰκόνος ταύτης κἀκεῖνα εἴρηται 