canonical-greekLit/data/tlg0007/tlg118/tlg0007.tlg118.perseus-grc2.xml
  εἰ μὲν δὴ ἕταρόν γε κελεύετὲ μʼ αὐτὸνidem: κελεύτʼ ἐμαυτὸν  ἑλέσθαι, Hom. K 242 πῶς ἂν ἔπειτʼ Ὀδυσῆος ἐγὼ θείοιο λαθοίμην  κἀκεῖνος; αὖ πάλιν ἀνταποδίδωσιν οἰκείως τὸν ἔπαινον  ἵπποι δʼ οἵδε, γεραιέ, νεήλυδες, οὓς ἐρεείνεις,id. K 558 ib. δʼ οἵδε idem: δὲ    Θρηίκιοι, τὸν δέ σφιν ἄνακτʼ ἀγαθὸς Διομήδης   ἔκτανε, πὰρ δʼ ἑτάρους δυοκαίδεκα πάντας ἀρίστους.  αὕτη γὰρ ἡ πρὸς τοὺς φίλους ὕφεσις· οὐχ ἧττον  ἐπικοσμεῖ τῶν ἐπαινουμένων τοὺς ἐπαινοῦντας· ἡ δʼ αὐθάδεια, φησὶν ὁ Πλάτων Πλάτων] Epist. IV p. 321 b, ἐρημίᾳ σύνοικος. ἔτι 