canonical-greekLit/data/tlg0007/tlg087/tlg0007.tlg087.perseus-grc4.xml
οὗτος ὁ τῆς Τύχης λόγος ἐστίν, ἴδιον καὶ μόνης αὑτῆς  αὑτῆς Abreschius: αὐτῆς  ἔργον ἀποφαινομένης Ἀλέξανδρον. δεῖ δʼ ἀντειπεῖν ὑπὲρ φιλοσοφίας, μᾶλλον δʼ ὑπὲρ Ἀλεξάνδρου  δυσχεραίνοντος καὶ ἀγανακτοῦντος, εἰ προῖκα  δόξει καὶ παρὰ τῆς Τύχης λαβεῖν τὴν ἡγεμονίαν, ἣν ὢνιον αἵματος πολλοῦ καὶ τραυμάτων ἐπαλλήλων κτώμενος   πολλὰς μὲν ἀύπνους νύκτας ἴαυεν,  Hom. I 325  ἤματα δʼ αἱματόεντα διέπρησσεν πολεμίζων    πρὸς ἀμάχους δυνάμεις καὶ ἄπειρα φῦλα καὶ ποταμοὺς ἀπεράτους καὶ πέτρας ἀτοξεύτους, εὐβουλίᾳ καὶ καρτερίᾳ καὶ ἀνδρείᾳ καὶ σωφροσύνῃ παραταττόμενος.  παραταττόμενος R: παραπεμπόμενος  