canonical-greekLit/data/tlg0007/tlg117/tlg0007.tlg117.perseus-grc2.xml
 εἶτʼ ἐκείνους μὲν τηλικαῦτα πράττειν ὁ χρόνος οὐκ ἐκώλυεν, ἡμεῖς δʼ οἱ νῦν τρυφῶντες ἐν πολιτείαις,  μὴ τυραννίδα μὴ πόλεμόν τινα μὴ πολιορκίαν ἐχούσαις, ἀπολέμους δʼ ἁμίλλας καὶ φιλοτιμίας νόμῳ τὰ πολλὰ καὶ λόγῳ μετὰ δίκης περαινομένας, ἀπο-·   δειλιῶμεν; οὐ μόνον στρατηγῶν τῶν τότε καὶ δημαγωγῶν, ἀλλὰ καὶ ποιητῶν καὶ σοφιστῶν καὶ ὑποκριτῶν ὁμολογοῦντες εἶναι κακίους· εἴγε Σιμωνίδης μὲν ἐν γήρᾳ χοροῖς ἐνίκα, ὡς ὡς *: καὶ  τοὐπίγραμμα δηλοῖ  τοῖς τελευταίοις ἔπεσιν  ἀμφὶ διδασκαλίῃ δὲ δὲ] om. mei Σιμωνίδῃ ἕσπετο κῦδος Bergk. 3 p. 496 ὀγδωκονταέτει παιδὶ Λεωπρέπεος.  Σοφοκλῆς δὲ λέγεται μὲν ὑπὸ παίδων παίδων X: πολλῶν  παρανοίας δίκην φεύγων ἀναγνῶναι τὴν ἐν Οἰδίποδι τῷ ἐπὶ Κολωνῷ Κολωνῷ Coraes: Κολωνοῦ  πάροδον, ᾗ ᾗ] malim ἡς  ἐστιν ἀρχὴ  εὐίππου, ξένε, τᾶσδε χώρας  ἔνθʼ ἁ: ἔνθα etiam Sophoclis cod. ἵκου τὰ κράτιστα γᾶς ἔπαυλα,   τὸν ἀργῆτα Κολωνόν, ἔνθʼ  ἁ λίγεια λιγεῖα Nauckius μινύρεται  