canonical-greekLit/data/tlg0007/tlg089/tlg0007.tlg089.perseus-grc2.xml
  στολαὶ δʼ αἱ μὲν Ἴσιδος ποικίλαι ταῖς βαφαῖς περὶ γὰρ ὕλην ἡ δύναμις αὐτῆς πάντα γιγνομένην καὶ δεχομένην, φῶς σκότος, ἡμέραν νύκτα, πῦρ ὕδωρ, ζωὴν θάνατον, ἀρχὴν τελευτήν· ἡ δʼ Ὀσίριδος οὐκ ἔχει σκιὰν οὐδὲ ποικιλμόν, ἀλλʼ ἓν  ἁπλοῦν τὸ φωτοειδές· ἄκρατον γὰρ ἡ ἀρχὴ καὶ ἀμιγὲς τὸ πρῶτον καὶ νοητόν. ὅθεν ἅπαξ ταύτην ταύτην Marklandus: ταῦτα  ἀναλαβόντες ἀποτίθενται καὶ φυλάττουσιν ἀόρατον καὶ ἄψαυστον. ταῖς δʼ Ἰσιακαῖς ταῖς δʼ Ἰσιακαῖς idem: τοῖς δʼ ἰσιακοῖς  χρῶνται πολλάκις· ἐν  χρήσει γὰρ τὰ αἰσθητὰ καὶ πρόχειρα ὄντα πολλὰς ἀναπτύξεις καὶ θέας αὑτῶν αὑτῶν Holwerda: αὐτῶν  ἄλλοτʼ ἄλλως ἀμειβομένων δίδωσιν. ἡ δὲ τοῦ νοητοῦ καὶ εἰλικρινοῦς καὶ ἁπλοῦ ἁπλοῦ Emperius: ἁγίου  νόησις ὥσπερ ἀστραπὴ διαλάμψασα τῆς ψυχῆς τῇ ψυχῇ Marklandus  ἅπαξ ποτὲ θιγεῖν καὶ προσιδεῖν παρέσχε. παρέσχε Bentleius: προσέσχε  διὸ καὶ Πλάτων Πλάτων] Symp. p. 210a καὶ Ἀριστοτέλης ἐποπτικὸν τοῦτο τὸ μέρος τῆς φιλοσοφίας καλοῦσιν, ὡς οἱ ὡς οἱ] καὶ ὅσοι Halmius τὰ δοξαστὰ καὶ μικτὰ  καὶ παντοδαπὰ ταῦτα παραμειψάμενοι τῷ λόγῳ, πρὸς τὸ πρῶτον ἐκεῖνο καὶ ἁπλοῦν καὶ ἄυλον ἐξάλλονται,  καὶ θιγόντες ἁπλῶς ἁπλῶς R: ἄλλως  τῆς περὶ αὐτὸ καθαρᾶς ἀληθείας οἷον ἐντελῆ ἐντελῆ] ἐν τελετῇ R τέλος ἔχειν φιλοσοφίαν φιλοσοφίας R νομίζουσι.  