canonical-greekLit/data/tlg0007/tlg112/tlg0007.tlg112.perseus-grc2.xml
ἡσυχίας δὲ γενομένης, Βόηθοςβοηθὸς mei ἔφη νέος μὲν ὢν ἔτι καὶ σοφιστεύων ἀπὸἀπὸ] τοῖς ἀπὸ M γεωμετρίας αἰτήμασι χρῆσθαιTurnebus: ζρήσασθαι καὶ λαμβάνειν ἀναποδείκτους ὑποθέσεις, νυνὶ δὲ χρήσεσθαί τισι τῶν προαποδεδειγμένων ὑπʼ ἘπικούρουἘπικούρου] cf. Usener. p. 222. φέρεται τὰ ὄντα ἐν τῷ μὴ ὄντι·; πολὺ γὰρ κενὸν ἐνδιέσπαρται καὶ μέμικται ταῖς τοῦ ἀέρος ἀτόμοις· ὅταν μὲν οὖν διακεχυμένος καὶ πλάτοςμακρα καὶ πλατέα W. Ante τὰ intercidisse πολλὰ suspicatur Usenerus. Mihi vulgata bene habere vid. ἔχων καὶ περιδρομὴν ὑπὸ μανότητος, μικρὰ καὶ  λεπτὰ τὰ μεταξὺ τῶν μορίων κενὰ λείπεται καὶ  πολλὴν αἱ ἄτομοι κατεσπαρμέναιUsenerus: κατεσπαρμένην. In eandem coniecturam ego quoque incideram χώραν ἐπέχουσιν· ὅταν δὲ συσταλῇ καὶ πίλησις εἰς ὀλίγον αὐτῶν γένηται καὶ συμπέσωσιν ἀποβιασθεῖσαι πρὸς ἀλλήλας,  πολλὴν εὐρυχωρίαν ἔξω καὶ διαστάσειςem. W: διασπάσεις μεγάλας ποιοῦσι· τοῦτο δὲ γίγνεται νυκτὸς ὑπὸ ψυχρότητος· ἡ γὰρ θερμότης χαλᾷ καὶ διίστησι καὶ λύει τὰς πυκνώσεις· διὸ πλείονα τόπον τὰ ζέοντα καὶ μαλασσόμενα  καὶ τηκόμενα τῶν σωμάτων ἐπιλαμβάνει· καὶ τοὐναντίον αὖ πάλιν τὰ πηγνύμενα καὶ ψυχόμενα συγχωρεῖ πρὸς ἄλληλα καὶ συνάγεται καὶ ἀπολείπει  κενότηταςκενότητας Basileensis: καὶ κενότητας ἐν τοῖς περιέχουσιν ἀγγείοις καὶ τόπουςτόπους Doehnerus coll. lin. 50: τόποις, ἐξ ὧν ὑποκεχώρηκεν. ἡ δὲ φωνὴ προσφερομένη  καὶ προστυγχάνουσα σώμασι πολλοῖς καὶ ἀθρόοις ἢ τυφλοῦται παντάπασιν, ἢ διασπάσματα λαμβάνει μεγάλαμεγάλα] cf. p. 721a καὶ πολλὰς ἀντικρούσεις καὶ διατριβάς· ἐν δὲ κενῷ καὶ σωμάτων ἐρήμῳ διαστήματι λεῖον δρόμον ἔχουσα καὶ συνεχῆ καὶ ἄπταιστον ἐξικνεῖται  πρὸς τὴν ἀκοήν, ὑπὸ τάχους ἅμα τῷ λόγῳ διασῴζουσα τὴν σαφήνειαν. ὁρᾷς γὰρ ὅτι καὶ τῶν ἀγγείων τὰ κενὰ πληττόμενα, μᾶλλον ὑπακούει ταῖςταῖς Doehnerus coll. p. 995f πληγαῖς καὶ τὸν ἦχον ἀποτείνει μακράν, πολλάκις  δὲ καὶ κύκλῳ περιφερόμενον διαδίδωσι πολύπολύν W· τὸ δʼτὸ δʼ Usenerus: τὸ δʼ ἀγγεῖον cf. p. 1. ἐμπλησθὲν ἢ στερεοῦ σώματος ἤ τινος ὑγροῦ παντάπασι γίγνεται κωφὸν καὶ ἄναυδον, ὁδὸν οὐκ ἐχούσης οὐδὲ χώραν ᾗ δίεισι τῆς φωνῆς. αὐτῶν δὲ τῶν σωμάτων χρυσὸς μὲν καὶ λίθος ὑπὸ πληρότητος ἰσχνόφωνα καὶ δυσηχῆ καὶ ταχὺ κατασβέννυσι τοὺς  φθόγγους ἐν αὑτοῖς εὔφωνος δὲ καὶ λάλος ὁ  χαλκός, ᾗ πολύκενος καὶ ὄγκονκαὶ τὸν ὄγκον Usener ἐλαφρὸς καὶ λεπτός, οὐ πολλοῖς συντεθλιμμένος ἐπαλλήλοις σώμασιν, ἀλλʼ ἄφθονονἀλλὰ φθόνον aut ἀλλὰ φθόγγον mei ἔχων τὸ τῆς ἐπιεικοῦςἐπιεικοῦς] bene habet καὶ ἀναφοῦς μεμιγμένον οὐσίας, ἣ ταῖς τʼ ἄλλαις κινήσεσιν εὐπορίαν  δίδωσι τήν τε φωνὴν εὐμενῶς ὑπολαμβάνουσα  παραπέμπει; μέχρι ἂν ἁψάμενόςἀναψάμενος mei τις ὥσπερ ἐν ὁδῷ καταλάβῃ καὶ τυφλώσῃτυφλώσῃ] cf. p. 315 lin. 11 et p. 995f τὸ κενόντὸ κενόν] glossema putat Usenerus, haud racte· ἐνταῦθα δʼ ἔστη καὶ ἀπεπαύσατο τοῦ πρόσω χωρεῖν διὰ τὴν ἀντίφραξινem. X: ἀντίπραξιν. ταῦτʼ ἔφη δοκεῖ μοι τὴν νύκτα ποιεῖν  ἠχώδη, τὴν δʼ ἡμέραν ἧττον θερμότητι καὶ διαχύσει τοῦ ἀέρος μικρὰδιαχύσει - μικρὰ scripsi cum Usenero (cf. p. 720f): διαλύσει - μικρὰ (cuius prius α oblitteratum est in Vd) τὰ διαστήματα τῶν ἀτόμων ποιοῦσαν μόνον ἔφη μηδεὶς ἐνιστάσθω πρὸς τὰς πρώτας ὑποθέσεις.