canonical-greekLit/data/tlg0007/tlg112/tlg0007.tlg112.perseus-grc2.xml
Ἀρισταίνετος δʼ ὁ Νικαεὺς ἔν τισιν ἐνίοιςἐνίοις] ἔναγχος Turnebus γράμμασιν ἀνεγνωκὼς ἔφη μνημονεύειν, ὅτι γλεῦκος μιχθὲνγλεῦκος μιχθὴν scripsi cum Amyoto: γλυκὺς (prius ν in ras. Vd) μιχθεῖς cf. Aristot. p. 872 33b οἴνῳ παύει μέθην· τῶν δʼ ἰατρῶν τινας λέγειἔλεγεν Turnebus τοὺς πλέον πιόντας κελεύειν ἐμεῖνἐμεῖν W ex Macrob. 7, 7, 17, εἶθʼ, ὅταν μέλλωσι καθεύδειν, ἄρτον εἰς μέλι καταβάψαντας  ἐμφαγεῖν ἔδοσανἔδοσαν sc. οἱ ἰατροί mutata constructione. εἴ τι οὖν αἱ γλυκύτητες ἀμβλύνουσι τὸντὸν * ἄκρατον, εἰκότως ὁ νέος οἶνος οὐ μεθύσκει, πρὶν ἂν ἡ γλυκύτης μεταβάλῃ. 