canonical-greekLit/data/tlg0007/tlg107/tlg0007.tlg107.perseus-grc2.xml
 τὰ δʼ ἄγεται πεισόμενος ἱκετεύειν μὲν ἢ παραιτεῖσθαι περὶ τοῦ πατρὸς οὐκ ἐτόλμα διʼ ἔκπληξιν καὶ δέος ὑποστρέψαι δὲ καὶ φυγεῖν βουλόμενος οὐκέτι τὸν πρᾶον ἐκεῖνον ἑώρα καὶ οἰκεῖον ξεναγόν, ἀλλʼ ὑφʼ  ἑτέρων τινῶν φοβερῶν τὴν ὄψιν εἰς τὸ πρόσθεν ὠθούμενος ὡς ἀνάγκην οὖσαν οὕτω διεξελθεῖν, ἐθεᾶτο  τῶν μὲν γνωρίμως γνωρίμως R: γνωρίμων  πονηρῶν γενομένων καὶ καὶ R: ἢ  κολασθέντων αὐτόθι τὴν σκιὰν οὐκέτʼ εἶναι χαλεπῶς οὐδʼ ὁμοίως οὐκέτʼ - ὁμοίως] οὐκέτι λίαν χαλεπῶς οὐδʼ ὠμῶς Madvigius τριβομένην, ἅτε δὴ ἅτε δὴ] C. F. Hermannus: ἀτελῆ  περὶ τὸ ἄλογον καὶ παθητικὸν ἐπίπονον οὖσαν· ὅσοι δὲ πρόσχημα καὶ δόξαν 