canonical-greekLit/data/tlg0007/tlg106/tlg0007.tlg106.perseus-grc2.xml
ἔτι τοίνυν οὐχ ἧττον ἀλλὰ καὶ μᾶλλον ἀδικουμένῳ τῷ πολιτικῷ δέδοται τὸ λέγειν τι περὶ  αὑτοῦ πρὸς τοὺς ἀγνωμονοῦντας· ὥσπερ ὁ Ἀχιλλεὺς ἄλλως μὲν ὑφίετο τῷ θείῳ τῆς δόξης καὶ μέτριος ἦν λέγων   αἴ κέ ποθι ΖεὺςHom. A 128   δῷσι πόλιν Τροίην εὐτείχεον ἐξαλαπάξαι    ὑβρισθεὶς; δὲ παρʼ ἀξίαν καὶ προπηλακισθεὶς ἐφίησι τὴν μεγαλαυχίαν τῇ ὀργῇ·   δώδεκα γὰρ γὰρ] δὴ idem I 328 σὺν νηυσὶ πόλεις ἀλάπαξʼ ἀνθρώπων;  καί   οὐ γὰρ ἐμῆς κόρυθος λεύσσουσι μέτωπονid. Π 70    ἐγγύθι λαμπομένης.   δέχεται γὰρ ἡ παρρησία, μέρος οὖσα τῆς δικαιολογίας, τὴν μεγαληγορίαν. ἀμέλει δὲ καὶ Θεμιστοκλῆς οὐδὲν ἐπὶ τῶν πράξεων εἰπὼν οὐδὲ ποιήσας ἐπαχθές, ὁπηνίκα τοὺς Ἀθηναίους ἑώρα μεστοὺς ὄντας αὐτοῦ  καὶ περιορῶντας, οὐκ ἐφείδετο λέγειν τί, ὦ μακάριοι,  κοπιᾶτε, πολλάκις ὑπὸ τῶν αὐτῶν εὖ πάσχοντες; καὶ ἔτι ἔτι R: ὅτι  χειμαζόμενοι μὲν ὥσπερ ὑπὸ δένδρον ὑποφεύγετε, γενομένης δʼ εὐδίας τίλλετε παρεξιόντες.  