canonical-greekLit/data/tlg0007/tlg115/tlg0007.tlg115.perseus-grc2.xml
 σπείρω δʼ ἄρουραν δώδεχʼ ἡμερῶν ὁδὸν Nauck. p. 52 Βερέκυντα χῶρον    οὗτος εἰ μὴ μόνον φιλογέωργος*: φιλογεωργός  ἀλλὰ καὶ φιλάνθρωπος ἦν ἦν Iunius, ἣδιον ἂν ἔσπειρε τὴν τοσούτους τρέφειν δυναμένην ἢ τὸ Ἀντισθένους ἐκεῖνο χωρίδιον, ὃ μόλις Αὐτολύκῳ Αυ0τολύκῳ W: αὐτὸ (aut αὐτῷ) αὖ ib. παλαίειν *: πάλιν  παλαίειν ἂν ἢρκεσεib. ἂν ἥρκεσε W: ἀνήρηκας cf. Xen. Symp. 3, 8· εἰ δέ σε εἰ δέ σε (εἴ σε δὲ mei) ἠρόμην - παραιτοῦμαι] locus desperatus. In Symbolis proposui exempli gratia haec: ὁ δὲ Σπείρω μὲν [ὡς ἥδιστα] τὴν οἰκουμένην, Ἁπασι δʼ εἰς τροφὴν παραιτοῦμαι: hanc enim sententiam locus requirit atque τὰ συμφραζόμενα, quamquam versus posterioris verba dfinire nequeo  ἠρόμην τὴν οἰκουμένην ἅπασαν ἐπιστρέφειν παραιτοῦμαι. καίτοι Ἐπίκουρος Ἐπίκουρος] Usener p. 325 τἀγαθὸν ἐν τῷ βαθυτάτῳ τῆς ἡσυχίας ὥσπερ ἐν ἀκλύστῳ λιμένι καὶ κωφῷ τιθέμενος τοῦ εὖ πάσχειν τὸ εὖ ποιεῖν οὐ  μόνον κάλλιον ἀλλὰ καὶ ἥδιον εἶναί φησι. χαρᾶς; γὰρ οὐδὲν οὕτω γόνιμόν ἐστιν ὡς χάριςKockius (3 p. 495) hunc versum effecit: χαρᾶς γὰρ οὕτω γύνιμον οὐδὲν ὡς χάρις · ἀλλὰ σοφὸς ἦν ταῖς Χάρισι τὰ ὀνόματα θέμενος Ἀγλαΐην  καὶ Εὐφροσύνην καὶ Θάλειαν· τὸ γὰρ ἀγαλλόμενον καὶ τὸ χαῖρον ἐν τῷ διδόντι τὴν χάριν πλεῖόν ἐστι  καὶ καθαρώτερον. διὸ τῷ πάσχειν εὖ εὖ πάσχειν Benselerus αἰσχύνονται πολλάκις, ἀεὶ δʼ ἀγάλλονται τῷ εὖ ποιεῖν· εὖ δὲ ποιοῦσι πολλοὺς οἱ ποιοῦντες ἀγαθοὺς ὧν πολλοὶ δέονται καὶ τοὐναντίον, οἱ ἀεὶ διαφθείροντες ἡγεμόνας ἢ βασιλεῖς ἢ τυράννους διάβολοι καὶ συκοφάνται 