canonical-greekLit/data/tlg0007/tlg112/tlg0007.tlg112.perseus-grc2.xml
ποιεῖ δʼ εὔχαρι σκῶμμα καὶ μέμψις ἐμφαίνουσα χάριν, ὡς Διογένης περὶ Ἀντισθένους ἔλεγεν ὅς με ῥάκηῥάκη] κάρη mei τʼ ἤμπισχε κἀξηνάγκασεν Nauck p. 914πτωχὸν γενέσθαι κἀκ δόμων ἀνάστατον. οὐ γὰρ ἂν ὁμοίως πιθανὸς ἦν λέγων ὅς με σοφὸν καὶ αὐτάρκηmalim καὐτάρκη καὶ μακάριον ἐποίησε καὶ ὁ Λάκων ἄκαπνα ξύλα τῷ γυμνασιάρχῳ παρασχόντι προσποιούμενος ἐγκαλεῖν, ἔλεγε διʼ ὃν οὐδʼ ἀποδακρῦσαι γέγονεν ἡμῖνἐν ἡμῖν mei. καὶ ὁκαὶ ὁ Madvigius: καὶ τὸν δειπνίζοντα καθʼ  ἡμέραν ἀνδραποδιστὴν καλῶν καὶ τύραννον, διʼ ὃν ἐτῶν τοσούτων οὐχ ἑώρακε τὴν ἑαυτοῦ τράπεζαν. καὶ ὁ λέγων ὑπὸ τοῦ βασιλέως ἐπιβεβουλευμένος ἀφῃρῆσθαι τὴν σχολὴν καὶ τὸν ὕπνον, πλούσιος γεγονὼς ἐκ πένητος. καὶ εἴ τις ἀντιστρέψας αἰτιῷτο  τοὺς Αἰσχύλου Καβείρους ὄξους σπανίζειν δῶμαNauck. p. 32 ποιήσαντας, ὥσπερ αὐτοὶ παίζοντες ἠπείλησανpost ἠπείλησαν reponendum locum de Epaminonda p. 633 e censet W. ἅπτεται γὰρ ταῦτα μᾶλλον ἔχοντα δριμυτέραν χάριν,  ὥστε μὴ προσίστασθαι μηδὲ λυπεῖν τοὺς ἐπαινουμένους.