_:ndc0840659a0146c5bf49e2357dbcb709xb0
<http://schema.org/articleBody>
"Nowi uchodźcy przyczynili się do ożywienia uczuć i tradycji narodowych, a tym  samym do poczucia wspólnoty i łączności pomiędzy poszczególnymi ośrodkami, a także wpłynęli na pozytywne ułożenie  stosunków z tamtejszą ludnością i pozyskanie jej sympatii.  Ważną rolę w konsolidacji środowisk emigracyjnych odegrały polskie czasopisma: \"Echo Polski\" - pierwsze polskie czasopismo (ukazywało się w latach 1863 - 1868) i \"Orzeł Polski\". Efektem ożywienia społecznego i politycznego wśród emigrantów było powstanie w 1866 roku w Chicago Gminy Polskiej. Była to organizacja o  charakterze narodowym i społecznym, utrzymywała kontakty ze Zjednoczeniem Emigracji Polskiej w Paryżu, roztaczała opiekę nad emigrantami, prowadziła ubezpieczenia i działalność kulturalno-oświatową.  Na wzór Chicago także i w innych miastach, gdzie znajdowali się polscy emigranci, zaczęły powstawać podobne organizacje. Od 1870 roku pojawiła się ogólna tendencja do zjednoczenia emigracji polskiej w Stanach Zjednoczonych. Pierwszym krokiem w tym kierunku było utworzenie w 1873 roku  zjednoczenia Polskiego Rzymsko-Katolickiego. Organizacja ta opierała się na sieci parafii polskich i ogólny kierunek jej działalności  nadawali duchowni. W 1880 roku powstał z inicjatywy Agatona Gillera Związek Narodowy Polski, który skupiał rozproszone  dotychczas gminy polskie. Generalnie jednak rzecz biorąc do wybuchu I wojny światowej organizacje polonijne, pochłonięte własnymi problemami - głównie ekonomicznymi, jak również asymilacją ze społeczeństwem amerykańskim, nie angażowały się w sprawy polskie.  Źródło: \"Wielka Historia Polski\" Wydawnictwo Pinnex, Kraków 1999"
<https://historia.interia.pl/drogi-do-wolnosci/news-emigracja-polska-w-stanach-zjednoczonych-po-powstaniu-styczn,nId,2280162>