_:n061bf2ff130946bbb8b11efbbb35b7a0xb0
<http://schema.org/articleBody>
"Sporo pisałem już o Ukrainie, dużo pisali o niej inni na łamach &bdquo;Do Rzeczy&rdquo;. Mogliśmy przeczytać, że realizm polityczny zakazuje potępiania rosyjskiej agresji, że sąsiad też brzydki, że rachuby polityczne... Polemizowałem z tymi argumentami, ale dziś zająć chciałbym się sprawą podstawową, kt&oacute;ra w debacie o Ukrainie zdaje się schodzić na plan dalszy. Chodzi o kwestię moralną.&nbsp; Żyjemy w czasach, w kt&oacute;rych odnoszenie polityki do moralności budzi nie tylko niechęć, ale wręcz pogardę. Nazywane jest moralizatorstwem, a także oskarżane o niebezpieczny potencjał totalitarny, kt&oacute;ry ma jakoby kryć się w akcentowaniu etycznego wymiaru polityki. W rzeczywistości oskarżenia te wyrastają z błędnej interpretacji totalitaryzmu, kt&oacute;ra pomija nihilistyczny fundament tworzących go ideologii. Tak komunizm, jak i nazizm odrzucają tradycyjną &bdquo;mieszczańską&rdquo; etykę i uznają, że dobre jest to, co służy rewolucji.&nbsp; Wyobrażenie, że polityka bezpośrednio realizowała będzie porządek moralny, jest skrajnie naiwne. Co najmniej r&oacute;wnie naiwne jest jednak obowiązujące dziś przeświadczenie, że jej jedynym celem jest administrowanie rzeczami, ciepła woda w kranie, aquaparki i autostrady. W takim ujęciu dość prędko sami stajemy się rzeczami zarządzanymi przez cwanych specjalist&oacute;w. Wprawdzie usiłują nas oni przekonać, że polityka to nie nasza sprawa, ale nawet jeśli przestaniemy się nią zajmować, to możemy mieć pewność, że ona będzie nadal zajmować się nami. Sprawa dotyczy także stosunk&oacute;w międzynarodowych. Nie żyjemy na izolowanej wyspie i wprawdzie w polityce zagranicznej jeszcze trudniej odwoływać się do norm moralnych, ale nie znaczy to, że mamy o nich zupełnie zapomnieć. I to nie tylko dlatego, że w dłuższym okresie obr&oacute;ci się to przeciw nam.&nbsp; Czy powinniśmy zamykać oczy na to, że tuż za naszą granicą potężny agresor napadł na naszego sąsiada i terrorem usiłuje go sobie podporządkować? Czy możemy nie interesować się tym, że wojska rosyjskie i ich najemnicy zabili już, na pewno, ponad 10 tys. Ukraińc&oacute;w i przygotowują się do eskalacji?&nbsp; Działanie w tej sprawie musi być dostosowane do naszych możliwości, kt&oacute;re nie są małe. Bez przerwy słyszymy o perspektywach, jakie otwierają instytucje, do kt&oacute;rych przynależymy: UE i NATO. Spr&oacute;bujmy je wykorzystać. Niezależnie jednak od tego najważniejszego wymiaru polityki powinniśmy organizować najszerszą pomoc społeczną dla walczącego o swoją niepodległość państwa i cierpiącej ludności.&nbsp; Gdyż, zanim zaczniemy rachować i wyliczać, co jest bardziej skuteczne i opłacalne, zastan&oacute;wmy, co dzieje się obok, u naszych sąsiad&oacute;w. W przypadku nieszczęścia, kt&oacute;re ich spotyka, elementarny odruch każe zawiesić swoje dawne, choćby najbardziej uzasadnione urazy. Kim będziemy, jeśli zamkniemy oczy na tragedię, kt&oacute;ra dzieje się obok nas?"
<https://dorzeczy.pl/kraj/5794/porozmawiajmy-o-przyzwoitosci.html>