_:nc456e0ce629c42eead589c1c607c5c7axb0
<http://schema.org/articleBody>
"Tym bardziej ucieszyło mnie, kiedy na&nbsp;stronie internetowej Amerykańskiego Departamentu Stanu przeczytałem oficjalne oświadczenie Hillary Clinton. Niestety docenić należy bardziej sam fakt, że&nbsp;Biały Dom odnotował rocznicę tak istotnego dla światowej historii dnia, niż sposób w&nbsp;jaki to zrobił. Była pierwsza dama napisała naiwny tekst, który za&nbsp;wszelką cenę miał sprawić by i&nbsp;wilk był syty i&nbsp;owca cała. Wspomniała o&nbsp;masowym mordzie, ale umiejętnie ominęła kto i&nbsp;kogo. Widać było, że&nbsp;nie chciała urazić Polski, ale tym bardziej nie chciała zdenerwować Rosji. Ostatecznie Waszyngton wyraził nadzieję, że&nbsp;złożony wspólnie przez Putina i&nbsp;Tuska hołd ofiarom zbrodni katyńskiej jest oznaką lepszej teraźniejszości i&nbsp;nadzieją na&nbsp;jeszcze jaśniejszą przyszłość w&nbsp;Europie. O tak bardzo politycznie poprawne teksty nie fatygowali się nowojorscy dziennikarze. Większość właściwie nie fatygowała się wcale, bo artykuł o&nbsp;obchodach siedemdziesiątej rocznicy zbrodni katyńskiej pojawił się tylko w&nbsp;&#8222;The New York Times&#8221;. Na szczęście autor tekstu, Michael Schwartz, nie silił się na&nbsp;ton tak dyplomatyczny jak Hillary Clinton i&nbsp;nie wahał się napisać prawdę. Tekst w&nbsp;najbardziej szanowanej nowojorskiej gazecie skonstruowany jest w&nbsp;bardzo bystry sposób. Oprócz faktów takich jak to, że&nbsp;Związek Radziecki przez całe lata zrzucał odpowiedzialność za&nbsp;Katyń na&nbsp;barki Niemiec, są też zawarte między wierszami aluzje pokazujące Rosję jako spadkobierczynię byłego ZSRR. Autor artykułu nie zapomina dodać, że&nbsp;Tusk oczekiwał przeprosin, których się od&nbsp;Putina nie doczekał. Schwartz wspomniał także, że&nbsp;prezydent Rosji to były agent KGB i&nbsp;już samym tym stwierdzeniem odpowiednio nastawił nowojorskich czytelników do&nbsp;obchodów rocznicy zbrodni katyńskiej. Przecież w&nbsp;Stanach Zjednoczonych KGB od&nbsp;dawna jest synonimem wszystkiego co złe. Tekst w&nbsp;&#8222;The New York Times&#8221; kończy się stwierdzeniem o&nbsp;ironii środowej uroczystości odbywającej się wśród sosen i&nbsp;świerków katyńskiego lasu. Ironia czerpie swoje źródło z&nbsp;tego, że&nbsp;niewiele się zmieniło przez siedemdziesiąt lat. Ostatnie zdanie tekstu mówi o&nbsp;krótkiej transmisji uroczystości w&nbsp;rosyjskiej telewizji zakończonej hymnem Rosji, który, jak pisze Schwartz, poza zmienionymi słowami niewiele się różni od&nbsp;tego śpiewanego w&nbsp;Związku Radzieckim. W przeciwieństwie do&nbsp;&#8222;Daily News&#8221; i&nbsp;&#8222;New York Post&#8221; Times ma opinię gazety obiektywnej i&nbsp;ambitnej. Jednak pomimo, a może właśnie dlatego, ogromna ilość osób i&nbsp;tak preferuje dwa pierwsze dzienniki. Szkoda, bo wielu mieszkańców Nowego Jorku nie dowie się zatem dlaczego Katyń jest istotny i&nbsp;dlaczego warto go dostrzec nawet zza oceanu. Dobrze jednak, że&nbsp;w&nbsp;ogóle zauważono wagę tej smutnej rocznicy."
<https://www.wprost.pl/blogi/krzysztof-kot/8001165/zza-oceanu-tez-widac-katyn.html>