<https://www.forumdas.net/konu/ogrenmenin-uc-dusmani.14379/>
<http://schema.org/articleBody>
"Öğrenmenin sırrını araştıran öğrenci Ali, yaptığı araştırmaların sonucunda bu işin sırının bilge bir adamda olduğunu öğrenir ve bu bilgeyi büyük zorluklardan sonra bulur. \r\n\r\nAli, bilge adama; “Efendim ben öğrenmenin sırrını arıyorum. Bu konuda bana yardımcı olur musunuz?” der. \r\n\r\nBilge adam, güler yüzle, “Memnuniyetle olurum ama, önce ben sana şöyle güzel bir çay yapayım da birlikte içelim” der ve mutfağın yolunu tutar. \r\n\r\nBiraz sonra elinde bir tepsi, üzerinde iki fincan ve demlik ile gelir. \r\n\r\nBir yandan çayı doldurmaya koyulur, bir yandan da Ali ile sohbet etmeye başlar. Hem Ali\"ye sorular soruyor hem de çayı fincana doldurmaya devam etmektedir. Nice zaman sonra fincan dolar ve çay tepsiye taşmaya başlar. Ama o, hiç oralı değildir ve hala Aliyle sohbet etmeye ve  taşan fincana çay dökmeye devam etmektedir. Belli bir zaman sonra Ali dayanamaz ve “Efendim çay taşıyor” der.\r\n\r\nBilge adam, gülerek “Evet ben de farkındayım” diye cevap verir ve ekler: “Eğer sen de bu fincan gibi kendini dolu hissedersen hiçbir şey öğrenemezsin. Öğrenmenin sırrı, diğer fincan gibi kendini boş hissetmendir ve bilmiyorum demendir”\r\n\r\n \r\n\r\n \r\n\r\nBiliyorum\r\n\r\n \r\n\r\nÖğrenmenin en büyük düşmanı nedir?\r\n\r\nBu sorunun genellikle hiç düşünmediğimiz bir cevabı vardır.\r\n\r\nÖğrenmenin en büyük düşmanı \"bilmektir\". “Biliyorum” diye başladığınız hiçbir bilgiyi etkin bir şekilde öğrenemezsiniz. Çünkü beyniniz algı kanallarını kapatır. \r\n\r\n “Biliyorum” dediğiniz bir konuyu dinlemek ya da çalışmak insanda bıkkınlık meydana getirir. \r\n\r\nKişi kendini ne kadar boş hissederse o kadar çok dolar. Kendinizi ne kadar aç hissederseniz o kadar yersiniz. Tok karına yemek yemek ne ise, biliyorum diyerek bir konuyu çalışmak da aynı tadı verir.\r\n\r\nBu nedenle, gerek ders dinlerken gerekse ders çalışırken kendinizi sıfırlayın, sanki ilk kez öğreniyormuş bilinciyle öğrenmeye çalışın. O zaman beyniniz bütün algı kanallarını açar.\r\n\r\nMevlana\"nın da dediği gibi en tehlikeli insan, bilmediğini bilmeyen insandır.\r\n\r\nBu düşünce, özellikle ÖSS\"ye daha önce girmiş ve tekrar hazırlanmak durumunda olanlara çok faydalı ve etkilidir.\r\n\r\nÇünkü bu tür arkadaşlarımızda, “Yine mi aynı şeyler” düşüncesiyle bir iç direnç oluşabilir. Oysa her bir dönemi ayrı bir dönem olarak değerlendirmek gerekir.\r\n\r\nSınavda istediğimiz sonuca ulaşamadıysak mutlaka eksiklerimiz olduğundandır. \r\n\r\nİşte bu dönem, bu eksikleri tamamlamak için çalışıyoruz. \r\n\r\nBu nedenle, geçmişi arkanıza atın ve önünüze bakın. \r\n\r\nUnutmayın; herkesin bir sınavı vardır. \r\n\r\n \r\n\r\nÖğrenememem inancı\r\n\r\n \r\n\r\nÖğrenmenin bir diğer düşmanı da “Ben bu konuyu öğrenemem, anlayamam” düşüncesidir. \r\n\r\nBu düşünce, konu karşısında özgüven eksikliğinden kaynaklanır. Bu özgüven eksikliğinin temel sebeplerini şöyle sıralayabiliriz.\r\n\r\n- Öğretmenin konuyu öğrencinin öğrenme stratejine uygun anlatmayışı. \r\n\r\n- Konuyu anlatırken karmaşık bir sıralama ile anlatması.\r\n\r\n- Konuyu, uygun uzunlukta bölümlere ayırmaması.\r\n\r\n- Öğrencinin daha önceki öğrencilerden konunun zor olduğu yönünde bir inanç edinmesi.\r\n\r\n- Öğretmenlerin öğrencilere konunun zor ve anlaşılmaz olduğu yönünde bir sınırlayıcı inanç vermesidir. \r\n\r\nOysa beyin “öğrenebilirim” diye başladığınız bir konuyu daha kolay ve etkili öğrenir. “Öğrenemem” diye beyninizi sınırladığınızda, öğrenme kapasitenizin çok azını kullanmaya başlarsınız. \r\n\r\nSorunu aşmanın yolu, bunun bir kapasite sorunu olmadığını sadece kapasite kullanma sorunu olduğunu bilmektir. Çünkü insanlar arasındaki fark, kapasite farkı değil, kapasiteyi kullanma farkıdır. Kapasitemizi kullanmamızı da inançlarımız belirler. \r\n\r\nNe kadar kapasiteniz olduğuna inanırsanız o kadar kapasitenizi kullanırsınız. Yani “ne kadar köfte o kadar ekmek” gibisinden “ne kadar inanç, o kadar kapasite”.\r\n\r\nBu nedenle hangi konu olursa olsun önce öğrenebileceğinize inanın. Çünkü o konuyu bir çok insan anlayabilmiş, öğrenebilmiş. \r\n\r\nSiz neden anlamayasınız? \r\n\r\nSizin onlardan bir farkınız yok.\r\n\r\n \r\n\r\nÖğrenmeyi ertelemek\r\n\r\n \r\n\r\nÖğrenmenin en sinsi düşmanlarından biri de öğrenmeyi ertelemektir. Bu sorun çalışmayı ertelemekten çok farklıdır. \r\n\r\nBu sorunda, ders çalışırız, ama öğrenmeyiz. Çalışma eyleminde bulunuruz, masanın başındayızdır, kitabımız, defterimiz açık, okuyoruzdur, ama öğrenmeyi erteleriz. Öğrenmeyi ertelemek, pek farkına varmadan düştüğümüz bir tuzaktır. \r\n\r\n \r\n\r\nÖğrenmeyi Nasıl Erteleriz?\r\n\r\n \r\n\r\nDers çalışırken çizerek çalışanlar, önemli yerlerin altını çizer ve “Şimdi şöyle güzelce önemli yerlerin altını çizeyim sonra çalışırım” der.  Böylece bilgiyi kaydetmeye değil sadece çizmeye odaklanır. \r\n\r\nÖzet çıkararak çalışan öğrenciler de,  “Şimdi şöyle güzelce önemli yerleri yazayım sonra bakarım” der. Çoğu kimse de zaten dönüp bakmaz. Kişi adeta kitabın elle ikinci baskısını yapacak kadar en ence detayına kadar yazar.\r\n\r\nBu durumda da beyin bilgiyi kaydetmeye değil, sadece bir kağıttan başka bir kağıda kopya yapmaya odaklanır. \r\n\r\nÖğrenme, tetikte olmak demektir. \r\n\r\nBu nedenle, öğrenmeyi ertelememek için  “Şimdi çalışıyorum, şimdi öğreniyorum veya şimdi yazıyorum şimdi öğreniyorum” düşüncesiyle ve daha sonra hiç geri dönmeyecekmiş gibi çalışın. O zaman beyniniz yazmaya veya çizmeye değil, kaydetmeye odaklanır.\r\n\r\nAyrıca, çalışırken önemli bilgilerin altını çizmek ve en önemli bilgileri karalama şeklinde hızlıca not etmek, bilgiyi beyninize daha güçlü kaydetmenizi sağlar."
<https://www.forumdas.net/konu/ogrenmenin-uc-dusmani.14379/>