_:n91b1e6a27b614be083a0c28a48c16534xb0
<http://schema.org/articleBody>
"Ouderen blijven massaal in hun eengezinswoning zitten, omdat het alternatief van een appartement te duur en vaak te klein is naar hun smaak. Daardoor komt de doorstroming op de woningmarkt niet op gang.\n\nDinsdag stelde verantwoordelijk minister Kajsa Ollongren van Binnenlandse Zaken in antwoord op Kamervragen dat ouderen met eengezinswoningen naar appartementen zouden kunnen verhuizen, zodat hun huis vrijkomt voor een nieuwe generatie. Dat lijkt een simpele en doeltreffende oplossing, maar in de praktijk zal dit nauwelijks iets opleveren, zo blijkt uit een rondgang van De Telegraaf. Slechts 2% van de ouderen is verhuisbereid, blijkt namelijk uit cijfers van het Economisch Instituut voor de Bouw (EIB).\n\nHet instituut heeft vastgesteld dat huishoudens boven de tachtig jaar wat vaker naar appartementen overstappen, maar niet daarvoor. „Het effect op de woningmarkt is klein. Huishoudens worden namelijk ook steeds vitaler ouder en de laatste overstap naar bijvoorbeeld een zorgappartement is vaak ook maar voor een paar jaar. Er is dus wel degelijk vraag naar eengezinswoningen in groene omgevingen”, zegt directeur Taco van Hoek van het EIB.\n\nHet pleidooi van Ollongren past in het kabinetsbeleid om zo veel mogelijk binnen bestaande stadsgrenzen te bouwen. Dat heeft zijn weerslag op de prijs, want dat is duurder dan bouwen in het weiland.\n\nMeer ’knarrenhofjes’\n\nTwee derde van de 65-plussers woont in een huis met een tuin. „Er is een groep die wel zou willen verhuizen, maar bang is voor hogere lasten. Velen wonen in een afbetaalde woning. Door het nieuwe huis gaan de lasten vaak omhoog”, zegt hoogleraar woningmarkt Peter Boelhouwer van de TU Delft.\n\nOuderenbond Anbo herkent dit beeld. Volgens hen is er een behoefte aan 80.000 extra seniorenwoningen. „Door een gebrek aan visie, te hoge grondprijzen, geen samenwerking tussen partijen en gebrek aan daadkracht blijft de bouw achter”, meldt de belangenorganisatie voor ouderen. Zij pleit voor de bouw van meer ’knarrenhofjes’, laagbouw in het groen. „In sociale wijken, waar zij zelfstandig kunnen blijven wonen, maar wel dicht bij voorzieningen zijn en sociale contacten kunnen onderhouden”, zegt een woordvoerder.\n\nDe minister laat het aan de gemeenten om senioren te stimuleren om te verhuizen, zo meldde zij dinsdag. Sommige gemeenten en ook woningcorporaties geven verhuisvergoedingen en er zijn sterke regionale verschillen. In Noord-Holland en Groningen wordt fors ingezet op het bouwen van appartementen, terwijl dit aandeel in Limburg bijvoorbeeld relatief laag is.\n\n„Bij sommige gemeenten en woningcorporaties is er actief beleid voor huurders, maar voor kopers kun je weinig doen. Veel ouderen willen niet kleiner wonen, zeker de mensen met een koophuis niet. Die willen naar grotere, luxere appartementen en niet de kleine appartementen die nu gebouwd worden. Ook belangrijk is buitenruimte, dus een terras of een tuin”, zegt hoogleraar Boelhouwer.\n\nUit het Woononderzoek uit 2018 blijkt dat een meerderheid van de bevolking een vrijstaand huis met tuin prefereert. Bovendien wil een meerderheid blijven wonen waar zij is opgegroeid.\n\nOndanks de roep om meer betaalbare eengezinswoningen, zullen deze de komende jaren juist minder gebouwd worden. Van de toekomstige bouwlocaties is 80% binnenstedelijk, dus dat zijn veelal appartementen. Daarmee is de situatie omgekeerd, want decennia was dat slechts 30%.\n\n„Dat binnenstedelijk bouwen is een ideologische, politieke keuze van overheden zoals het kabinet en provincies”, zegt Boelhouwer, die erop wijst dat er nauwelijks gekeken wordt naar woonwensen. „Nieuwbouw is duur, een appartement kost zeker meer dan drie ton. En de koper heeft geen auto voor de deur, of mag er niet eens eentje meer hebben. Dat is niet zo handig als je ouder wordt. Daarom willen veel ouderen niet verhuizen.”\n\nHet kabinet peinst er niet over om in te grijpen. Vooralsnog houden bewindslieden vast aan binnenstedelijk bouwen in plaats van nieuwe grote locaties aan te wijzen waar betaalbare rijtjeshuizen in het groen gebouwd kunnen worden. De ontwikkelaars en aannemers houden hun hart vast of het gaat lukken om tot 2030 een miljoen woningen te bouwen.\n\nRijtjeswoningen\n\nBouweconoom Maurice van Sante van ING denkt dat een grotere stijging van het aantal appartementen op lange termijn wel een logische ontwikkeling is. „Dat zijn over het algemeen toch wat kleinere woningen en dat sluit aan bij het structureel toenemende aantal eenpersoonshuishoudens en de afnemende huishoudgrootte in Nederland. Van gemiddeld 2,35 personen in 1995 per huishouden naar 2,15 nu gaan we naar 2,10 in 2030”, zo is zijn verwachting.\n\nEen andere factor in de beperkte aanwas van nieuwbouwwijken is dat overheden elkaar soms tegenwerken bij woningbouw op basis van achterhaalde ideeën, zoals de gedachte dat Nederland ’af’ zou zijn, zegt wethouder Jelle Beemsterboer van de gemeente Schagen in Noord-Holland, midden in de weilanden.\n\n„Door het dogma van binnenstedelijk bouwen zijn we hier nu gedwongen om voetbalvelden en parkjes vol te bouwen, terwijl er om de stad heen volop ruimte is. In grote steden heb je nog fabrieksterreinen of kantoren die je vol kunt zetten met woningen, maar dat hebben wij hier niet. De ouderen kunnen nergens naartoe en een nieuwe generatie ook niet.”"
<https://www.telegraaf.nl/financieel/101383597/huis-met-tuin-is-voor-ouderen-onverslaanbaar>