<http://schema.org/articleBody>
" Als Jessica op een feestje iets lekkers nam, moest ze dat er van zichzelf de volgende dag &amp;#039;af-sporten&amp;#039;. &amp;quot;&amp;#039;Morgen ga ik naar de vroegste spinningles&amp;#039;, beloofde\u00A0ik mezelf na een tweede brownie. &amp;#039;Natuurlijk kan ik een cheeseburger nemen, ik heb vandaag vijf kilometer hardgelopen&amp;#039;, zei ik tegen mezelf tijdens een familiebarbecue. &amp;#039;Als ik nu naar de sportschool ga, kan ik straks een toetje nemen&amp;#039;, onderhandelde ik met mezelf voor een feestelijk dinertje. Met dit soort gedachten probeerde ik mijn eetgewoontes te rechtvaardigen. Totdat ik onlangs geen kans zag om te gaan hardlopen, nadat mijn vriend en ik de avond ervoor Thais hadden gegeten. We moesten een vroege vlucht halen en om nu in het donker te gaan rennen, leek me niet zo&amp;#039;n fijn idee. Ik trok dat zeer slecht, ik snauwde: &amp;#039;Ik mis nog liever het vliegtuig dan dat ik dik word!&amp;#039; Mijn vriend keek me aan alsof ik gek was geworden en ik realiseerde me ook dat er iets niet goed zat.\u00A0Waarom zou een het eten van een koekje zulke verregaande consequenties moeten hebben? Jezelf belonen met voedsel Mijn gedachtenkronkel was natuurlijk niet helemaal uit de lucht gegrepen. Je hoeft niet gestudeerd te hebben om te weten dat voeding calorie\u00EBn bevat. Als je minder verbrandt dan je eet, kom je aan.\u00A0Ik had er anderhalf jaar over gedaan om vijf kilo af te vallen en wilde mijn nieuwe gewicht vasthouden. Het leek me normaal om een keer teveel eten te compenseren met extra hardlopen of mezelf de vrijheid te geven om alles te eten waar ik zin in had na een stevige work-out. Jezelf belonen met voedsel werkt\u00A0niet, net zo min als jezelf straffen met extra lichaamsbeweging na uit de band te zijn gesprongen. Nog niet zo lang geleden at ik \u00E1lle kaas en dronk ik \u00E1lle wijn op een feestje en maakte mezelf wijs dat ik dat de volgende dag wel weer weg zou werken in de sportschool.\u00A0 Cupcakes na een pastamaaltijd Zelfs \u00E1ls de sporten-eten-ruil zou werken, was het nog een rare, ongezonde deal. Ik wilde genieten van eten en het niet constant associ\u00EBren met schuldgevoel, spijt en afzien. Ik ben gek op cupcakes na een pastamaaltijd met vriendinnen en hou ontzettend van nieuwe trendy restaurantjes ontdekken met mijn vriend. Het gaat niet alleen om het eten, maar ook om alle gezelligheid daaromheen.\u00A0 Daarom heb ik gezworen voeding en fitness te scheiden. Ik sport om sterker en fitter te worden en omdat het een goede manier is om stress te verminderen. Ik eet gezond om mezelf goed te voelen en op gewicht te blijven. Ik eet \u00F3\u00F3k slechte dingen en ik weiger me daar schuldig over te voelen. Daarnaast probeer ik mijn zelfhaat in bedwang te houden, zeker in de buurt van anderen.\u00A0 En als dat stemmetje binnensluipt en zegt: &amp;#039;Je moet gaan hardlopen&amp;#039;, dan vraag ik mezelf,\u00A0of ik \u00E9cht teveel heb gegeten. Vaak is het antwoord nee (ik voel me goed en niet oncomfortabel vol). En als het antwoord ja is: het zij zo, morgen is er weer een dag om gezond te doen. Misschien dat ik naar de sportschool ga, maar daar werk ik dan mijn normale rondje af en ga ik niet als een gek tekeer om mezelf te straffen. Vervolgens laat ik het los.&amp;quot; "^^<http://www.w3.org/2001/XMLSchema#string>
<http://www.cosmopolitan.nl/health-en-body/a154407/jessica-had-jarenlang-een-haat-liefdeverhouding-met-eten-en-dat-maakte-haar-leven-kapot/>