<http://schema.org/articleBody>
" Shafilea Ahmed werd in september 2003 vermoord door haar ouders. Haar lichaam werd vijf maanden later gevonden in het Lake District National Park. Haar twee zussen Alesha en Mevish en hun broer waren getuige\u00A0van de moord, maar als de dood dat zij de volgende zouden zijn. Dus droegen ze dit hartverscheurende geheim met zich mee. De enige persoon die Mevish in vertrouwen nam, was haar beste vriendin Shahin. Zij deelde\u00A0het verhaal achter dit familiedrama met Cosmopolitan. &amp;quot;Mev vertelde me\u00A0vaker over het geweld bij haar thuis,&amp;quot; vertelt Shahin. &amp;quot;Maar er was altijd iets wat ze niet over haar lippen kreeg. Ik vertelde haar dat ze het ook op mocht schrijven\u00A0als ze dat fijner vond.&amp;quot; &amp;quot;Ze mocht nooit echt alleen op pad, maar op een dag sms&amp;#039;te ze me dat ze in de stad was met haar moeder. Ze zei dat ze naar H&amp;amp;amp;M ging, dus besloot ik haar daar te ontmoetten. Ik deed net alsof ik door de kledingrekken keek, met mijn gezicht op de grond gericht. Toen Mev en haar moeder langsliepen, schoof ze me een briefje toe. Ik pakte het op en maakte dat ik wegkwam.&amp;quot; Shahin geloofde haar ogen niet, toen ze in Mev&amp;#039;s brief las over de moord van Shafilea. &amp;quot;Ik zou er alles aan doen om die nacht te veranderen,&amp;quot; had Mev geschreven. &amp;quot;Ik zou willen dat ik het niet had gezien, maar Alesha en ik zaten erbij en keken ernaar. Ik zag zelfs de koffer waarin ze haar meenamen. Ze sloegen me bewusteloos toen ze erachter kwamen dat ik alles gezien had.&amp;quot;     Later, tijdens de rechtszaak over de moord, beweerde Mev dat alles wat ze geschreven had fictie was. &amp;quot;Free writing&amp;quot; noemde ze het. Maar Shahin wist dat elk woord waar was en zij vanaf nu ook deel uitmaakte van een streng bewaard familiegeheim. &amp;quot;Ik ontmoette Mev de volgende dag in het park,&amp;quot; vertelt Shahin.\u00A0&amp;quot;Ze was compleet van slag en bekeek elke auto die langsreed om zeker te weten of haar vader er niet in zat. Ik gaf haar de brief en vroeg haar &amp;#039;m hardop aan mij voor te lezen. Dat kon ze niet. Ze brak in duizend stukjes. Ik kon het ook niemand anders vertellen, omdat haar ouders zeiden dat zij de volgende was als ook iets zou zeggen. Net als haar zus, was ook zij een\u00A0slachtoffer van haar ouders.&amp;quot; &amp;quot;Mev vertelde me over Shafilea. Over de fijne herinneringen, maar ook over alle nare dingen die ze meegemaakt hadden. Ze vertelde dat Shafilea het slechtst behandeld werd van alle broers en zussen. Hun ouders vonden haar het lastigst. Shafilea mocht soms niet mee eten met het gezin en andere keren lieten ze haar buiten\u00A0in de regen staan. Dit om haar te straffen omdat ze een mobiele telefoon had, met een jongen gepraat had of make-up en hakken droeg. Voor haar gezin was dat allemaal problematisch. Op de avond waarop ze vermoord werd, was de aanleiding voor de ruzie dat ze zonder jas naar buiten was gegaan...&amp;quot;    Toen Shafilea&amp;#039;s ouders Farzana en Ifthikar Ahmed\u00A0gearresteerd werden onder verdenking van moord en in mei 2012 voor de rechtbank moesten verschijnen, wist Shahin dat ze iets moest doen. Alesha had de politie verteld dat haar ouders Shafilea vermoord hadden, maar Mev weigerde de waarheid op te biechten. &amp;quot;Mev had me uitdrukkelijk gevraagd niets te zeggen, maar ik kon het niet laten. Zodra de rechtszaak startte, belde ik de politie en bracht ik ze op de hoogte van het bewijsmateriaal. Mev had de brieven terug gevraagd, maar ik had er kopietjes van gemaakt en ze bewaard als een dagboek. Ik was teleurgesteld dat ze zweeg. Toen haar ouders gearresteerd werden,\u00A0zei ik tegen haar: &amp;quot;Vergeet je ouders nu even. Deze rechtszaak gaat over je zusje. Jij moet voor haar vechten. Er is niemand anders die het kan doen.&amp;quot; De rechtszaak vond plaats in de Chester Crown Court. Van achter een scherm vertelde Shafilia&amp;#039;s zus Alesha de jury alles wat er gebeurd was. &amp;quot;Mijn moeder zei tegen mijn vader: &amp;quot;Maak er nu maar een einde aan.&amp;quot; Ze vertelde hoe ze Shafilea op de bank duwden, haar moeder een plastic zak pakte en die in haar mond stopte. Alesha zei dat ze de zak in haar mond lieten, zelfs toen haar zus huilde en in haar broek plaste in de strijd om haar leven.&amp;quot; Shafilea overleed enkele minuten later.    Maar Mev weigerde Alesha&amp;#039;s verhaal te bevestigen. En het bewijs dat Shahin in handen had, werd allesbepalend. Terugkijkend op het proces, zegt Shahin: &amp;quot;Het was zenuwslopend. Ik had het geheim bewaard om Mev&amp;#039;s leven te beschermen. Als jij eenmaal getuige bent, mag niemand met je praten en voel je heel eenzaam. Maar ik wist dat ik het niet voor mezelf deed, ik deed het voor Shafilea.&amp;quot; Shafilea&amp;#039;s ouders werden schuldig bevonden van moord en veroordeeld tot levenslang, met een minimum gevangenisstraf van 25 jaar. Shahin zegt wil spreken namens alle vrouwen wier stem\u00A0ontnomen is. &amp;quot;Het probleem is dat deze criminele daden zo verborgen plaatsvinden, in huiselijke kringen. Je kunt langs iemand lopen en geen idee hebben wat hij of zij meemaakt. Mensen hebben de juiste hulp nodig. Ik vind het heel belangrijk om aandacht voor honour killings\u00A0te vragen. Familiemoorden zoals deze moeten begrepen worden, zodat meisjes zoals Shafilea geholpen kunnen worden voordat het te laat is.&amp;quot;       "^^<http://www.w3.org/2001/XMLSchema#string>
<http://www.cosmopolitan.nl/archive/news/a153831/mijn-beste-vriendin-keek-toe-terwijl-haar-ouders-haar-zusje-vermoordden/>