Teatr grecki doby klasycznej - główne cechy, wygląd, dekoracje i ...
Stale istniał podobnie jak w Rzymie, mim, grany bez masek, aktorzy posługiwali się głosem, czym innym była pantomima. Owe scenki z życia codziennego i ...
Horacego
W wiekach VI i V aktorzy tragiczni grali boso lub w butach skórzanych bez "koturnu". Trudno znaleźć archeologiczne potwierdzenie dla wypowiedzi np. <anchor>Horacego</anchor> ( Ars poetica 280) a zwłaszcza Vita Aeschyli o wynalazku specjalnego tragicznego obuwia w czasach wielkich tragików. Herodot (Hist. 1.155.4 ) pisze o koturnach jako butach kobiecych, szerokich i komfortowych, z zadartymi do góry szpicami. M. Kocur zwraca uwagę, że np. w Agamemnonie, gdy Klitajmestra zachęca króla by wszedł do pałacu po purpurowym dywanie, niczym bóstwo, władca zgadza się lecz poleca sługom zdjąć sobie buty, gdyż nie ośmieli się kroczyć w nich po świętym kobiercu. Zdjęcie koturnów spowodowałoby "obniżenie" postaci i pomniejszenie sylwetki, wywołując efekt komicznego "skarlenia". Malarstwo wazowe wskazuje ponadto, że aktorzy wcielający się w role kobiece, czasami też członkowie chóru, nosili miękkie i luźne pantofle. Przywdziewano również buty sznurowane oraz z wywiniętymi cholewami. Dopiero w czasach późniejszych postaci stały się sztucznie wysokie, wręcz posągowe, dzięki specjalnym butom - koturnom w nowszym sensie (κόθορνοι).
Horacy - biografia, wiersze, utwory
Horacy - biografia, wiersze, utwory

[![poezja logo](https://poezja.org/img/logo.png)](https://poezja.org/)

- [Poezja](https://poezja.org/)
- [Wiersze](https://poezja.org/wz/najpopularniejsze)
- [Opracowania lektur](https://poezja.org/wz/opracowania)
- [Forum literackie](https://poezja.org/forum/)

![Horacy](https://poezja.org/assets/poeci/horacy.jpg)

[Wiersze](#author-works)

[Interpretacje](#author-works-interpretation)

# Horacy – biografia, wiersze, twórczość

**Horacy** (65 – 8 p.n.e.), powszechnie znany jako najlepszy rzymski poeta liryczny, urodził się w Wenuzji, położonej w leżącej na południu Półwyspu Apenińskiego Apulii.

Twórca żył w okresie przełomowym, między upadkiem republiki a powstaniem cesarstwa w formie pryncypatu Augusta. Był synem wyzwolonego niewolnika ( _libertinus),_ zapewne człowieka dość zamożnego, gdyżodebrał bardzo dobre wykształcenie w Rzymie i Atenach. W Grecji Horacy zaciągnął się do armii obrońców republiki, którzy jednak ponieśli klęskę w bitwie pod Filippi (42 r.). Skorzystał jednak z amnestii i przeszedł na stronę zwycięzcy – Oktawiana Augusta. Swe zdolności poetyckie wykorzystywał m.in. do opiewania rozpoczynającej się ery pokoju po niemalże stuleciu wojen domowych, proskrypcji i ruiny gospodarczej.

Horacy był przyjacielem Wergiliusza, należał do kręgu arystokraty, znawcy kultury i drugiej osoby w państwie - Mecenasa. Swych szerokich kontaktów i popularności nie wykorzystał do budowania kariery politycznej i gromadzenia majątku, lecz pozostał stosunkowo niezależny. Znakiem uznania ze strony Augusta było zwrócenie się właśnie do Horacego by napisał _Carmen saeculare – Pieśń stulecia._ Miało to miejsce w roku 17, wtedy też utwór uroczyście odśpiewano podczas uroczystości państwowych rozpoczynających nowy wiek – _saeculum._

Twórczość Horacego, dziś uznawana za klasykę poezji europejskiej i łacińskiej, w swych czasach była nowatorska, zwłaszcza na polu liryki stroficznej. Poeta jest autorem wierszowanego traktatu o poezji pt. _List do Pizonów_, znanego również jako _Sztuka poetycka_ (Ars poetica). W nowożytnej Europie traktowano go jako podręcznik – wykład normatywnej poetyki. W jego poezji widać stale wpływ różnych nurtów myśli greckiej, szczególnie [stoickiej](https://poezja.org/wz/a/Stoicyzm/) i epikurejskiej filozofii praktycznej.

Poeta wprowadził do literatury rzymskiej formę fikcyjnego listu poetyckiego, przyswoił również nowy gatunek – satyrę. W swych dwóch księgach _Satyr_ wzorował się na Lucyliuszu, Menipposie i diatrybie stoicko-cynickiej. Wiersze zwane jambami lub epodami ( _Epody)_ były wzorowane na satyrycznych, a wręcz szyderczych utworach Archilocha, żyjącego w połowie VII wieku poety greckiego z Paros. Horacy wprowadził do jambów wątki przyjaźni, rzymskiego patriotyzmu, miłości oraz refleksje nad kunsztem pisarza.

Liryka tworzona przez Horacego czerpała z meliki eolskiej, czyli poezji Alkajosa i [Safony](https://poezja.org/wz/Safona/) oraz z reguł poetyki aleksandryjskiej, zwłaszcza postulatu formalnej doskonałości utworów ( _legitimum poema_). _Pieśni,_ obejmujące trzy pierwsze księgi z roku 23 oraz księgę czwartą z r. 13 (tzw. ody rzymskie – pochwała polityki Augusta), stosują zwykle strukturę apelu z elementami narracji i opisu. Horacy zwracał się w nich m.in. do przyjaciół (np. Mecenasa) i kochanek. Poeta w _Pieśniach_ zapewnia nieśmiertelność nie tylko sobie ( _exegi monumentum…),_ lecz i kręgowi najbliższych mu ludzi. Jest zarówno patriotą i przyjacielem, jak i kochankiem - posłańcem Erosa. Przyjętą przezeń zasadą postępowania jest unikanie skrajności – idea złotego środka ( _aurea mediocritas)._ Takie przekonanie Horacy wyznawał również w _Listach,_ zajmujących się kwestiami etycznymi. Rozwiązania wątpliwości moralnych dostarcza filozofia szczęścia – _eudaimonia, a_ opiewana w _Listach "_ mądrość niebios" – _caelestis sapientia -_ wiedzie do doskonałości moralnej.

Poezja Horacego była stałym wzorem i źródłem inspiracji m.in. dla Jana Kochanowskiego i Macieja Kazimierza Sarbiewskiego - jednego z najbardziej poważanych poetów i teoretyków poezji XVII wieku. Z _Listów_ i _Satyr_ czerpał chętnie także [Ignacy Krasicki](https://poezja.org/wz/Krasicki_Ignacy/). _Sztuka poetycka_ była źródłem poznania teorii poezji, wpływając też na _Sztukę Rymotwórczą_ Franciszka Ksawerego Dmochowskiego.

### Młodość

**Horacy** _(Quintus Horatius Flaccus)_ urodził się 8 grudnia 65 roku p.n.e., czyli _23 stycznia roku 688 a.u.c._, zmarł zaś 27 listopada 8 roku p.n.e., nie wiele później niż Mecenas ( _Carm_., 2.17.9).

Ważnym, chociaż wymagającym ostrożności, źródłem do biografii Horacego jest _Vita_ w dziele Swetoniusza _de viris illustribus_. Tekst ten jest o tyle cenny, że Swetoniusz miał przed sobą pisma Mecenasa oraz jako _epistularum magister_ cesarza Hadriana korzystał swobodnie z zachowanej korespondencji Augusta. Żywot Horacego napisał też Porfiriusz ( _ad sat_. 1.6.41: _in narratione, quam de illius vita habui, ostendi..._). Najlepszym i chyba najbogatszym źródłem biograficznym są jednak utwory samego Twórcy, zwłaszcza satyry i listy. Wzorem hellenistycznym, będącym literackim nawiązaniem do σφραγίς (sphragis) – potwierdzenia swej tożsamości według wymogów dawnego prawa, w _Ep_. 1.20 przedstawia krótko swe życie - βίος. Ostrożnie trzeba podchodzić do pieśni, gdyż jest w nich wiele konwencji i ujęć tradycjonalnych. (np. _Carm_. 4.1 można uznać za nasyconą motywami z Anakreonta).

_Quintus Horatius Flaccus_ przyszedł na świat w Wenuzji - niewielkiej kolonii wojskowej (od czasów Sulli) nad Aufidusem ( _Sat_. 2.1.35). Ojciec, wyzwoleniec, którego przodkowie mogli pochodzić z Lukanii lub Apulii, z zaoszczędzonych pieniędzy nabył skromną _villa_ pod miasteczkiem. Matka najpewniej była stanu wolnego (wolno urodzona, _ingenua_), chociaż Poeta niewiele o niej wspomina. Ojciec był _coactor exactionum_, podobnie jak rodzic Wespazjana, wykonywał zatem zawód inkasenta bądź poborcy prywatnego, z prowizją 1 % od pobranej sumy (o tej profesji por. Cycerona _pro Rab. Postumo_ 11.30), trudno zatem mówić o ubóstwie rodziny. Swetoniusz w _Vita_ Horacego podaje, że wbrew twierdzeniom Twórcy, ojciec miał zajmować się handlem rybami solonymi ( „ _... patre ... ut vero creditum est, salsamentario_”). Były to jednak pogłoski, oparte na biografiach greckich (por. podobny motyw u Diogenesa Laertiosa 4. 7. 46)

Ojcowska troska o syna, zwłaszcza o edukację na poziomie o wiele wyższym niż prowincjonalna szkoła w ojczystym miasteczku, znalazła wyraz w poezji Horacego ( _Sat_. 1, 4,105 ; 1.6.70, _Ep_. 2, 1, 70.2,41). Jednakże wśród elit senatorskich i _ordo equester_ był parweniuszem, bez przodków i bez majątku, zwłaszcza że gdy miał 21 lat nastąpiła konfiskata gruntów na rzecz weteranów Antoniusza i Oktawiana Augusta ( _Ep_. 2.2. 51). Podobny los spotkał Wergiliusza, zaś w dawnej Grecji na swój tułaczy los żalił się Archiloch, (fragment 2 B).

### **Szukanie swej drogi**

Od ok. roku 45, dzięki zapobiegliwości ojca, studiował w Atenach, filozofię ( _Ep_. 2,2), retorykę oraz literaturę grecką. Być może jego pierwsze utwory (szkolne parafrazy?) powstały również w tym języku ( _Sat_. 1.10.31). Służył jako trybun wojskowy (stosunkowo wysoki stopień dla osoby „niebitnej” i „słabej” jak pisał w epodzie 1.15) w armii Brutusa w bitwie pod Philippi w roku 42 ( _Sat_. 1, 6.47). O swej ucieczce z pola bitwy wypowiadał się korzystając z gotowych form poetyckich ( _Carm_. 2.7, 3.4, _Ep_. 2.2.49 por. Archiloch fragm. 6, Alkaios u Strabona 13.600, Anakreont, fragm. 51, [Homer](https://poezja.org/wz/Homer/ "Homer"), _Iliada_ 20.443). Wrócił do Rzymu, po drodze z Grecji przeżywając burzę morską w pobliżu przylądka Spartimento ( _Carm_. 3.4). Przyjął za regułę życia zasadę złotego środka ( _Ep_. 2.2.50, \[9\].80). Za pieniądze pozostałe po konfiskacie dóbr przeciwników Oktawiana, uzyskał zatrudnienie w zajmującej się księgowością publiczną i archiwum państwowym jako _decuria scribae quaestorii_, stając się jednym z pierwszych pisarzy utrzymujących się z pracy urzędnika, należącego jednak do _ordo honestus_, z dobrym wynagrodzeniem. Z polecenia starszych poetów, Wariusza i Wergiliusza, udało mu się dostać do kręgu Gajusza Cilniusza Mecenasa w roku 38. Przyjaźń z potężnym, a przy tym roztropnym, protektorem trwała aż do jego śmierci (por. _Carm_. 1.1.: _Maecenas atavis edite regibus/ o et praesiudium et dulce decus meum_, oraz _Sat_. 1.6 z elementami biografii dobrodzieja). W roku 32 otrzymał dzięki Mecenasowi majątek w Sabinum ( _fundus Sabinus, Sabini; Ep_. 1.16.104, _Carm_. 1.17), który ze źródła utrzymania przekształcił się w poezji Horacego w symbol spokojnego życia wiejskiego ( _Carm_. 2.16; 18. 3,1.29, 4.3, ep. 1.14; 16). Później w utworach pojawiają się też odniesienia to Tiburu, gdzie Autor mógł nabyć dom.

### **Poeta – _vir bonus_**

Horacy stworzył legendę o swych narodzinach ( _Carm_. 4\. 3), pisząc że Muza popatrzyła nań w kolebce łaskawym okiem, pasując go na poetę („ _Quem tu, Melpomene, semel/ nascentem placido lumine videris_”). Twierdził też, że doświadczał specjalnej opieki bogów ( _Carm_. 3.4, 2.13). Nieśmiertelność swej poezji łączył z trwaniem wiecznego Rzymu ( _Roma aeterna_), sięgającego swym zbawczym panowaniem pokoju i sprawiedliwości doby _saeculum Augustum_ aż po kresy _oikumene_ – zamieszkałego okręgu ziemi.

Odmiennie niż pokolenie neoteryków (np. Katullus), Horacy nie uciekał od problematyki społecznej, tak ważnej w przełomowym okresie dziejów imperium. W roku 40, przerażony wojną peruzyńską, pisze epody, w których kieruje ku Rzymianom przyciągającą uwagę dramatyzmem ukrytym za fasadą fantazji, radę opuszczenia, wobec grozy wojny, Miasta i wywędrowania na „wyspy szczęśliwe” poza Słupy Heraklesa (por. Epod 7 i 16). Wzorem byli tu poeci klasycznej Grecji, nie zaś twórcy hellenistyczni. Z poparciem dla Oktawiana Augusta idzie wzywanie w odach rzymskich do odbudowy dawnego, chwalebnego czasu _res publica_, gdy krzepcy chłopi – legioniści pokonali Hannibala, Pyrrusa i wielu innych wodzów. Chociaż sam żartobliwie określił się „wieprzem ze szkoły Epikura”, to jednak dostrzegał, że bogowie wkraczają w życie ludzkie, nie tkwiąc jedynie w swych „międzyświatach” (epikurejska _metakosmia_), stąd i postulat odnowy dawnej religii, wyrażony m.in. w _Carmen saeculare._

Był doskonałym obserwatorem, uwielbiał piękno świata i ludzi oraz uroki życia. Jako poeta nadworny, został też heroldem programu Augusta, łączącego elementy polityczne z odnową moralną rzymskich elit. Horacy wspomagał idee władcy, głosząc chwalę cnoty rzymskiej ( _virtus_), zgody ( _concordia_) i pokoju ( _pax_). _Pax_ była zresztą tożsama jako bogini z _Concordia_, darem jej jest pokój wewnętrzny w państwie, wolność od wojen domowych i bezprawia. Z programem odnowy moralnej i religijnej korespondował np. przedmiot nagany w poszczególnych satyrach: chciwość i zawiść (1.1), głupota skutkująca niewiernością małżeńską (1.2), zbytkowne uczty i marnotrawstwo (2.2), wiara w pieniądz w miejsce kultury (2.8).

## **Kilka słów o twórczości Horacego**

**Satyry** – _sermones –_ Horacego, określane też jako gawędy, można uznać za owoc lat 40-30, gdy August budował zręby nowego porządku. W dwóch księgach mamy 18 utworów, pierwsza z nich jest, podobnie jak Epody, dedykowana Mecenasowi. Najwcześniejsze satyry zawierają sporo uszczypliwości i napastliwości, jednak późniejsze są już nacechowane horacjańskim umiarem.

_**Sermones**_ mają charakter refleksji nad kondycją ludzką, nie zaś utworów politycznych, oddawały jednak wady elit rzymskich. Taka aluzyjność była dla odbiorców jasna. Czytając satyry, można powiedzieć, że Horacy stworzył swój „prywatny” system filozofii praktycznej, „życiowej”, oparty na mierze we wszystkim i poprzestawaniu na tym, co rzeczywiście niezbędne i użyteczne. Innych oceniać trzeba zgodnie z ich naturą, która zawiera w sobie i dobro i zło, wobec tego potrzebne jest zrozumienie (dziś powiedzielibyśmy: empatia) oraz współczucie (sympatia). Horacjański model relacji międzyludzkich i jego aksjologia wiąże się ściśle z rzymskimi cnotami, przypisywanymi zwłaszcza princepsowi: _clementia, humanitas, gravitas, pietas_. Wraz z tym dostrzec można u Poety i dobroduszny uśmiech, rozjaśniający wersy Satyr (Ludwika Rychlewska). Od strony _ars poetica_, satyry swe Horacy ujął w heksametry, stałe od jego czasów w tym gatunku. Krytykował „wierszoklectwo” Lucyliusza, twórcy satyry rzymskiej, wskazując na potrzebę unikania błędów językowych i pomyłek stylu. Starał się pisać poprawnie, stosować odpowiednie wyrazy, cyzelować myśli (Ludwika Rychlewska).

**Epody Horacego** ( _epodi_) czyli dosłownie „dośpiewy”, których powstało 17, były wzorowane na Archilochu. Składały się z dystychów zbudowanych z trymetru i dymetru jambicznego lub z jambów i daktyli. Horacy nazywał swe epody właśnie jambami, niejako akcentując _implicite_ ich charakter ofensywny, chociaż na napastliwość w stylu Archilocha nie zdecydował się, przynajmniej nie otwarcie. W epodach Poeta atakował formalnie anonimowe _personae_ z ich wadami moralnymi: np. nuworyszów ( _Epod_. 4: _… licet superbus ambules pecunia,/ fortuna non mutat genus._), okrutne przesądy i czarownictwo w „stolicy świata” ( _Epod_. 5) czy nieprzychylnego krytyka literackiego. Jedynie Mewiusza wskazał imiennie. Obok tego zawarł w „dośpiewach” również osobiste refleksje, impresje i przeżycia (np. _Epod_. 2, „ _Beatus ille qui procul negotiis/ ut prisca gens mortalium_”) oraz treści całkowicie żartobliwe, jak w epodzie 3 dotyczącym mocno przyprawionego czosnkiem dania, podanego do stołu u Mecenasa.

_**Carmina**_, czyli pieśni, w _Carm_. 3.4.2 pojawia się nazwa grecka _melos_, określone przez późniejszych gramatyków odami Horacego, rozpoczął Horacy tworzyć równolegle z satyrami lub niewiele później. Trzy pierwsze księgi _Pieśni_ ukazały się w roku 23 (88 utworów), księga czwarta z 15 pieśniami ukazała się zaś w roku 13. Podobnie jak u innych twórców rzymskich, normą było autorskie recypowanie ( _imitatio – μ ίμησις_) dorobku liryki starogreckiej (Alkajos, Safona, Anakreont, Bakchylides, Pindar (w kompozycji _Carm_. 1.12 oraz _carmen saeculare_; w motywach: _Carm_. 3.4, 4.2)). Poza schematami wierszowymi (strofa alkajska i saficka) z twórców greckich Horacy zapożyczył pewne motywy, które wykorzystywał m.in. jako motta wierszy (np. znana, chwaląca Augusta _Carm_. I. 37 „ _Nunc est bibendum_”). Nie można tu jednak mówić o naśladownictwie w sensie nieoryginalności czy kopiowania.

Z inspiracjami klasyków greckich łączył Horacy hellenistyczne odrzucenie wielkich form. Obok tradycyjnych bóstw Kwirytów, cnót, przyjaźni oraz _ars vivendi_, wina i miłości pojawia się również przeżycie śmierci ( _Carm_. 2.13, 17, 3.4; 8, 2.20). Poeta wykorzystywał osobiste wspomnienia, zwłaszcza że owe utwory adresował do kręgu przyjaciół i bliskich znajomych, co daje również interesujący wgląd w funkcjonowanie rzymskiej przyjaźni ( _amicitia_) w kręgach twórców i mecenasów (por. _Carm_. 3.8 o służbie w armii, refleksja o powrocie do religii _patres_, zatem porzucenia nauk Epikura w _Carm_. 1.34; rozważania o przyszłej sławie w _Carm_. 2.20, o pomniku – _monumentum_ mówi znana _Carm_. 3.30). Horacy uważał się za wynalazcę _carmen_ jako gatunku poetyckiego w Rzymie, zwłaszcza że Lewiusz i neoterycy uprawiali co prawda lirykę, ale nawiązując do twórczości hellenistycznej.

Widać upodobanie Poety do przedstawiania poszczególnych prawd filozofii życia w formie utworów niewielkich. Tam też znalazła wyraz jego umiejętność kondensacji treści, starannego doboru słów przy jednoczesnej ich oszczędności. Można tu dopatrzeć się pewnych analogii do stylu prawników rzymskich doby klasycznej, całkowicie odmiennego od mów sądowych, a charakteryzującego się właśnie precyzją, zwięzłością i elegancją. Stąd też, podobnie jak niektóre fragmenty prawnicze, zachowane w _Digestach_ Justyniana („ _ius est ars boni et aequi, iustitia est constants et perpetua voluntas ius suum cuique tribuendi_” (sprawiedliwość jest określoną stałą wolą rozdzielania każdemu tego, co mu się należy) itp.) wersy, będące powiedzeniami Horacego, łatwo zapadają w pamięć. Poza najsłynniejszym _carpe diem_ o epikurejskiej wymowie, warto wskazać też żołnierskie i obywatelskie _dulce et decorum est pro patria mori_ (słodko i zaszczytnie jest umrzeć za ojczyznę z _Carm_. 3.2), popularne w polszczyźnie _non omnis moriar_(nie wszystek umrę z _Carm_. 3.30) oraz _nil desperandum_( nie należy rozpaczać z _Carm_. 1.7).

Mimo preferencji dla małych form, również utwory dłuższe są doskonałym świadectwem warsztatu i weny. Trzeba tu zwłaszcza zwrócić uwagę na hymny sławiące Jowisza ( _Carm_. 1.2; .12), Apollina udzielającego talentu Poecie ( _Carm_. 4.6: … _spiritum Phoebus, mihi Phoebus artem/ carminis nomenque dedit poetae._), wielką odę na Mecenasa oraz cykl tzw. ód rzymskich ( _Carm_. 3.1-6). W tych pieśniach Horacy zawarł pouczenia o _mores maiorum_, skierowane do Rzymian jako takich, a zwłaszcza do ludzi młodych. Siebie prezentuje jako nauczyciela z boskim mandatem. Elementem programu Augusta w dosłownym i pełnym sensie była oda _carmen saeculare_ przygotowana na _ludi saeculares_ obchodzone w roku 17 p.n.e., mające otwierać erę obfitości, płodności i pokoju (np. ww. 45-48: _Di, probos mores docili iuventae,/ Di, senectuti placidae quietem, /Romulae genti date remque prolemque/ Et decus omne_.). Można rzec, że Horacy w _carmen saeculare_ personifikuje siły moralne Rzymu: _Fides_, _Pax_, _Honor_, _Pudor_, _Virtus_, _Copia_, (ww. 57 i kolejne). Podobne ujęcia występują i później np. u Juwenalisa ( _Sat_. 1.116 i n.) oraz Klaudiana ( _Panegyricus de Consulatu Flavii Manlii Theodori_, 166 i n.)

_Epistulae_ – listy w dwóch księgach - zwracają się do rozmaitych adresatów. Pierwsza księga obejmuje korespondencję skierowaną od przyjaciół, zawiera rady oparte na praktycznej filozofii-mądrości życiowej poety. Widać w nich zachęty do życia na sposób stoicki i po części epikurejski, poruszają również tematykę poezji. Księga druga, być może opublikowana już po śmierci jej autora, zawiera trzy długie listy dotyczące problematyki literackiej. Najbardziej znanym z nich jest ten do Pizonów, od czasów Kwintyliana określany najczęściej jako _De arte poetica_. Poza własnymi wiadomościami i doświadczeniem, Horacy skorzystał z dydaktycznej pracy _O poetyce_ Neoptolemosa z Parion, hellenistycznego filologa i poety oraz z dzieł Arystotelesa. Podobne treściowo utwory były znane i wcześniej: u filozofów greckich, zwłaszcza [Epikura](https://poezja.org/wz/Epikur/ "Epikur") jak też u Lucyliusza ( _Gell_. 18.8), Septymiusza Mummiusa (Cit. _Att_. 13.6) oraz Catullusa (65, 68). Wstawki gnomiczne, stanowiące w poezji greckiej pewien ornament erudycyjny czy _locus communis_, znane Horacemu z diatryby filozoficznej, Poeta wykorzystał do dodatkowego ubogacenia liryki łacińskiej o treści filozoficzno-refleksyjne.

Horacy pozostał, jak sam zresztą prognozował, autorem „szkolnym”, jednak nie był bardzo popularny wśród czytelników starożytnych. Stał się jednym z najbardziej znanych i chętnie czytanych twórców rzymskich w czasach nowszych, już po upadku imperium. Najstarsze zachowane kodeksy z dziełami Poety pochodzą z doby karolińskiej ( _renovatio imperii_). O zainteresowaniu Horacym świadczy też np. pseudonim Alkuina, błogosławionego katolickiego z VIII wieku – _Flaccus_. Poeta z Wenuzjum gościł często w średniowiecznych i późniejszych florilegiach (tak jest, w przekładach, do dziś).

W Polsce, _carmina_ Horacego wpłynęły jako wzorzec ody solowej na pieśni [Jana Kochanowskiego](https://poezja.org/wz/Kochanowski_Jan/ "Jan Kochanowski"). Również Maciej Kazimierz Sarbiewski, uwieńczony laurem poetyckim przez swego przyjaciela-erudytę Urbana VIII, parafrazował lirykę Autora w tzw. parodiach horacjańskich. Starał się wykorzystywać starożytne formy jako środki wyrazu treści bliskich jezuickiemu klasycyzmowi i neostoicyzmowi Lipsiusa. Był znany jako „chrześcijański Horacy”. W czasach klasycyzmu stanisławowskiego pojawiły się liczne przekłady łacińskiego Poety na język polski, co wskazuje na zainteresowanie szerszych kręgów czytelników. Horacy jest zasadnie uważany za największego obok [Wergiliusza](https://poezja.org/wz/Wergiliusz/ "Wergiliusz") poetę pryncypatu Augusta oraz za głównego przedstawiciela liryki rzymskiej jak również inspiratora poezji i teorii literatury doby [renesansu](https://poezja.org/wz/epoka-literacka/Renesans/ "Renesans polski"), [baroku](https://poezja.org/wz/epoka-literacka/Barok/ "Barok") i klasycyzmu. Szczególnie liczne są poświęcone jego osobie i dziełu prace filologiczne.

_Rafał Marek_

**Literatura**

C.Koch s.v. Pax, _Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft_, vol. XVIII/ 4, Stuttgart 1949, kol. 2430-2435;

K. Kumaniecki, _Historia kultury starożytnej Grecji i Rzymu_, PWN, Warszawa 1987;

L. Rychlewska, _Dzieje literatury rzymskiej_, Wyd. Uniwersytetu Wrocławskiego, Wrocław 2005;

E. Stemplinger s.v. Horatius 10, _Realencyclopädie der classischen Altertumswissenschaft_, vol. VIII/2, Stuttgart 1913, kol. 2336-2399;

S. Zabłocki s.v. Maciej Kazimierz Sarbiewski \[w:\] _Literatura polska. Przewodnik encyklopedyczny_, PWN, Warszawa 1984-1985, vol. II, s. 335-336.

## Najpopularniejsze wiersze Horacego

- [Pieśń III, 30 (Wybudowałem pomnik trwalszy niż ze spiżu)](https://poezja.org/wz/Horacy/27881/Piesn_III_30_Wybudowalem_pomnik_trwalszy_niz_ze_spizu "Exegi monumentum aere perennius    Wybudowałem pomnik trwalszy niż ze spiżu  strzelający nad ogrom królewskich piramid  nie naruszą go deszcze gryzące")
- [Pieśń I, 11 (Do Leukonoe)](https://poezja.org/wz/Horacy/27569/Piesn_I_11_Do_Leukonoe "?Tu ne quaesieris, scire nefas.    Nie pytaj próżno, bo nikt się nie dowie,  Jaki nam koniec gotują bogowie,  I babilońskich")
- [Pieśń II, 3 (Do Deliusza)](https://poezja.org/wz/Horacy/27598/Piesn_II_3_Do_Deliusza "Opanowany w godzinie klęski  i obcy szałom radości  takim pamiętaj być zawsze  na zgon skazany Deliuszu    Pamiętaj o tym czy")
- [Pieśń II, 20 (Do Mecenasa)](https://poezja.org/wz/Horacy/27610/Piesn_II_20_Do_Mecenasa "Niezwykłe i potężne uniosą mnie skrzydła,  Mnie, poetę-łabędzia w powietrzne przestworze.  Już mnie na tym padole nic wstrzymać nie")
- [Pieśń I, 14 (Pieśń do okrętu, Ojczyzna – okrętem)](https://poezja.org/wz/Horacy/29878/Piesn_I_14_Piesn_do_okretu_Ojczyzna_okretem "O navis, referent in mare te novi...    Okręcie, znowu na morze wybiegasz?  Biada! Co czynisz!? Bez zwłoki  Dąż do przystani")
- [Pieśń III, 29 (Do Mecenasa)](https://poezja.org/wz/Horacy/27891/Piesn_III_29_Do_Mecenasa "?Tyrrhena regum progenies.    Królów Tyrreńskich szczepie znamienity!  Od dawna wino w bani nietykanej,  Róż wieńce, balsam z balanu wybity  Czeka")
- [Pieśń I, 31 (Do Apollina)](https://poezja.org/wz/Horacy/27579/Piesn_I_31_Do_Apollina "Quid dedicatum poscit Apollinem.    Czegóż ma żądać wieszcz od Apollina  W dniu poświęcenia mu chramu;    O co się modlić, kiedy")
- [Pieśń II, 14 (Do Postuma)](https://poezja.org/wz/Horacy/27606/Piesn_II_14_Do_Postuma "?Eheu! fugaces Posthume.    Hej! hej! pierzchliwe Postumie, Postumie,  Zbiegają lata; ni modlitw a nasza    Zmarszczków z oblicza odstraszyć nie umie")
- [Pieśń I, 9 (Do Taliarcha, Pieśń zimowa)](https://poezja.org/wz/Horacy/27567/Piesn_I_9_Do_Taliarcha_Piesn_zimowa "?Vides ut alta stet nive.    Patrz! na Sorakcie co tam spadło śniegu,  Aż lasy dyszą pod okiścią zgięte;  Mróz schwycił")
- [Pieśń II, 16 (Do Pompejusza Grosfusa)](https://poezja.org/wz/Horacy/27608/Piesn_II_16_Do_Pompejusza_Grosfusa "?Otium divos rogat in patenti.    O ciszę żeglarz modli się na morzu  Falami bity, gdy światło księżyca    Chmury zakryją i")
- [Pieśń III, 1 (O próżnościach świata)](https://poezja.org/wz/Horacy/27878/Piesn_III_1_O_proznosciach_swiata "?Odi profanum vulgus et arceo.    Nie cierpię gminu; precz niepoświęcony!  Ucisz się - wnet tu nieznana popłynie  Oda. Jam kapłan")
- [List do Pizonów (Ars poetica)](https://poezja.org/wz/Horacy/29028/List_do_Pizonow_Ars_poetica "Gdzieżeś Muzo, co niegdyś twych czasów płomieniem  Grzałaś pierś, której śpiewy dzisiaj jeszcze słyną -  Gdzie śpiewak, co w swe")

## Horacy – wiersze, utwory, twórczość

Szukaj

- [Epoda 1 (Do Mecenasa)](https://poezja.org/wz/Horacy/27899/Epoda_1_Do_Mecenasa "?Ibis Liburnis inter alta navium.    Na Liburynkach lekkich chęć cię bierze  Przeciw okrętom, wyniosłym jak wieże,  Robić z Cezarem wojenną")
- [Epoda 15 (Do Neery)](https://poezja.org/wz/Horacy/27917/Epoda_15_Do_Neery "?Nox erat.    Noc była. Księżyc szedł błękitnym szlakiem  Otoczony gwiazd orszakiem,  Kiedym w twych ramion opleciony koło  Silniej, niźli dąb")
- [Epoda 2 (Pochwała życia wiejskiego)](https://poezja.org/wz/Horacy/27900/Epoda_2_Pochwala_zycia_wiejskiego "?Szczęśliwa dola spokojnego człeka,  Który od wszelkich kłopotów z daleka,  Wieśniaczą sochą ojcowski łan orze  I krając skiby pod ozime")
- [Epoda 3 (O czosnku)](https://poezja.org/wz/Horacy/27901/Epoda_3_O_czosnku "?Parentis olim si quis impia manu.    Jeśli kto kiedy z Boga wyzuty  Na ojca gardło wzniósł rękę,  Niechaj żre czosnek")
- [Epoda 4 (Przeciw wyzwoleńcowi)](https://poezja.org/wz/Horacy/27902/Epoda_4_Przeciw_wyzwolencowi "?Lupis et agnis.    Jak wilka z rodu nienawidzi owca  Tak i ja ciebie, co nosisz na ciele  Od iberskiego pamiątki")
- [Epoda 5 (Do Kanidji trucicielki)](https://poezja.org/wz/Horacy/27903/Epoda_5_Do_Kanidji_trucicielki "?At, o deorum quidquid in caelo regit.    ?Przewielkie Bogi w górnym majestacie,  ?Co niebem, ludźmi i ziemią władacie!    ?Cóż ten")
- [Epoda 6 (Na złośliwego)](https://poezja.org/wz/Horacy/27904/Epoda_6_Na_zlosliwego "?Quid immerentis hospites vexas, canis?    Czego psie ciche zaczepiasz przechodnie,  Przed wilczym zębem tchórząc tak niegodnie?  Zwróć raczej na mnie")
- [List do Pizonów (Ars poetica)](https://poezja.org/wz/Horacy/29028/List_do_Pizonow_Ars_poetica "Gdzieżeś Muzo, co niegdyś twych czasów płomieniem  Grzałaś pierś, której śpiewy dzisiaj jeszcze słyną -  Gdzie śpiewak, co w swe")
- [Pieśni I, 38 (Do Pachołka)](https://poezja.org/wz/Horacy/27591/Piesni_I_38_Do_Pacholka "?Persicos odi puer apparatus.    Chłopcze! ja perskim gardzę przepychem,  Nie lubię chodzić w misternym wianku;  Toż za spóźnionym róży kielichem")
- [Pieśni II, 1 (Do Asiniusza Polliona)](https://poezja.org/wz/Horacy/27594/Piesni_II_1_Do_Asiniusza_Polliona "?Motum ex Metello...    Od konsulatu Metella, domowy  Bój, jego powód, błędy, kolej krętą  Igrzysk fortuny, i przywódców zmowy,  I krew")
- [Pieśni II, 2 (Do Pryska)](https://poezja.org/wz/Horacy/27596/Piesni_II_2_Do_Pryska "Nie świecą kruszce w ziemi skwarnem łonie,  O nielubiący pleśni złotej Prysku,  Jeśli jej mądre nie udzielą dłonie  Użytkiem błysku")
- [Pieśń I, 1 (Do Mecenasa)](https://poezja.org/wz/Horacy/27559/Piesn_I_1_Do_Mecenasa "Meceno, wnuczę królewskiego rodu;  Zaszczycie, gwiazdo mojego zawodu!  Wiesz, jak niejeden ma za wielką sławę  Rydwanem wzbijać olimpską kurzawę,  A")
- [Pieśń I, 11 (Do Leukonoe)](https://poezja.org/wz/Horacy/27569/Piesn_I_11_Do_Leukonoe "?Tu ne quaesieris, scire nefas.    Nie pytaj próżno, bo nikt się nie dowie,  Jaki nam koniec gotują bogowie,  I babilońskich")
- [Pieśń I, 13 (Do Lidii)](https://poezja.org/wz/Horacy/27568/Piesn_I_13_Do_Lidii "?Cum tu, Lydia, Telephi.    Kiedy ty, Lidio, różową szyję  I jak wosk białe Telefa ręce    Chwalisz - wątroba we mnie")
- [Pieśń I, 14 (Pieśń do okrętu, Ojczyzna – okrętem)](https://poezja.org/wz/Horacy/29878/Piesn_I_14_Piesn_do_okretu_Ojczyzna_okretem "O navis, referent in mare te novi...    Okręcie, znowu na morze wybiegasz?  Biada! Co czynisz!? Bez zwłoki  Dąż do przystani")
- [Pieśń I, 16 (Odwołanie)](https://poezja.org/wz/Horacy/27570/Piesn_I_16_Odwolanie "?O matre pulchra filia pulchrior.    Prześlicznej matki o córo śliczniejsza!  Zniszcz, proszę, w sposób jaki ci wypadnie,  Jamby zbrodnicze; czy")
- [Pieśń I, 17 (Do Tyndary)](https://poezja.org/wz/Horacy/27571/Piesn_I_17_Do_Tyndary "?Velox amoenum saepe Lucretilem.    W luby Lukretyl z licejskiego wzgórza  Lekki Faun rad się przenosi -    Dla moich kózek najlepsza")
- [Pieśń I, 18 (Do Warusa)](https://poezja.org/wz/Horacy/27572/Piesn_I_18_Do_Warusa "?Nullam, Vare, sacra.    Nim inne drzewa, pierwej święty szczep winnicy  Zasadź tu, w tyburyńskiej wdzięcznej okolicy,  Pod murami Katyla. Trzeźwych")
- [Pieśń I, 2 (Do Cezara Augusta)](https://poezja.org/wz/Horacy/27560/Piesn_I_2_Do_Cezara_Augusta "?Iam satis terris nivis.    Dość już tych śniegów, dość gradami zbity  Kraj nasz; Bóg jeszcze ognistą prawicą  Raz p oraz")
- [Pieśń I, 22 (Do Aristiusa Fuskusa)](https://poezja.org/wz/Horacy/27573/Piesn_I_22_Do_Aristiusa_Fuskusa "Dulce ridentem Lalagen amabo,                                      Dulce loquentem.    Fusku, człek z czystem sumieniem, jak dziecię,  Może bez broni wędrować po św")
- [Pieśń I, 23 (Do Chloe)](https://poezja.org/wz/Horacy/27574/Piesn_I_23_Do_Chloe "Vitas hinuleo me similis, Chloe etc.    Jako sarenka, pomykasz przede mną,  Co w dzikich górach szuka nadaremno  Zgubionej matki")
- [Pieśń I, 25 (Do Lidii)](https://poezja.org/wz/Horacy/27575/Piesn_I_25_Do_Lidii "?Parcius iunctas quatiunt fenestras.    Do twoich okien rozpustne trzpioty  Już i szturmować nie radzi;  Możesz używać sennej pieszczoty -  Bo")
- [Pieśń I, 27 (Do biesiadników)](https://poezja.org/wz/Horacy/27576/Piesn_I_27_Do_biesiadnikow "?Natis in usum laeiitiae scyphis.    Tłuc o łby szklanki dla uciech stworzone,  Tracki to zwyczaj. Precz ten narów dziki!  Bóstwo")
- [Pieśń I, 29 (Do Iccia)](https://poezja.org/wz/Horacy/27577/Piesn_I_29_Do_Iccia "?Icci beatis nunc Arabum invides.    Snadź ci się skarbów arabskich zachciało,  Że chcesz najechać Sabejskie książęta    Nie bite dotąd; i")
- [Pieśń I, 3 (Na odjazd Wirgilego do Aten)](https://poezja.org/wz/Horacy/27561/Piesn_I_3_Na_odjazd_Wirgilego_do_Aten "?Sic te diva potens Cypri.    Niech cię prowadzi Cypru bogini,  Świecą Heleny bracia, dwie gwiazdy;  Eol, niech wiatry więżąc w")
- [Pieśń I, 30 (O Wenus)](https://poezja.org/wz/Horacy/27578/Piesn_I_30_O_Wenus "O Venus regina Cnidi Paphique...    O Wenus! Knidu i Pafii królowo,  Porzuć Cypr ulubiony i zstąp do świątyni,  Gdzie Glycera")
- [Pieśń I, 31 (Do Apollina)](https://poezja.org/wz/Horacy/27579/Piesn_I_31_Do_Apollina "Quid dedicatum poscit Apollinem.    Czegóż ma żądać wieszcz od Apollina  W dniu poświęcenia mu chramu;    O co się modlić, kiedy")
- [Pieśń I, 34 (Do siebie)](https://poezja.org/wz/Horacy/27583/Piesn_I_34_Do_siebie "?Parcus Deorum cultor et infrequens.    Rozumkowania uwiedziony szałem  Jam wypowiedział służbę moim Bogom;  Dziś błąd poznawszy, żagle pozwijałem,  I znowu")
- [Pieśń I, 4 (Do L. Sestiusza)](https://poezja.org/wz/Horacy/27562/Piesn_I_4_Do_L_Sestiusza "?Solvitur acris hiems.    Wiosna znów wraca, z nią ciepły Fawoni,  Zimowe roztopił lody;  Łódź z suchych brzegów na wody  Zjeżdża")
- [Pieśń I, 5 (Do Pyrry)](https://poezja.org/wz/Horacy/27563/Piesn_I_5_Do_Pyrry "Quis multa gracilis te puer in rosaCóż to za chłopiec, różą woniejący,  Pieści się z tobą w chłodnym cieniu groty")
- [Pieśń I, 6 (Do Agryppy)](https://poezja.org/wz/Horacy/27564/Piesn_I_6_Do_Agryppy "?Scriberis Vario fortis et hostium.    Niechby meońską pieśnią Warius śpiewał  Czyny twe, krajów zdobywco i sławy -    Co morski, konny")
- [Pieśń I, 7 (Do Munatia Planka)](https://poezja.org/wz/Horacy/27565/Piesn_I_7_Do_Munatia_Planka "?Laudabunt alli claram Rhodon.    Chwal Mitylenę, Efez, Rodus sławny,  Chwal sobie Korynt w dwa morza oprawny;  Teby, gdzie Bachus; Delfy")
- [Pieśń I, 9 (Do Taliarcha, Pieśń zimowa)](https://poezja.org/wz/Horacy/27567/Piesn_I_9_Do_Taliarcha_Piesn_zimowa "?Vides ut alta stet nive.    Patrz! na Sorakcie co tam spadło śniegu,  Aż lasy dyszą pod okiścią zgięte;  Mróz schwycił")
- [Pieśń II, 10 (Do Licyniusza)](https://poezja.org/wz/Horacy/27603/Piesn_II_10_Do_Licyniusza "Rectius vives, Licini, neque altum    Chcesz żyć najlepiej, nie leć na przygody  O mój Licyni, w ocean szeroki;  Ni brzegiem")
- [Pieśń II, 11 (Do Kwinta Hirpina)](https://poezja.org/wz/Horacy/27604/Piesn_II_11_Do_Kwinta_Hirpina "Quid bellicosus Cantaber et Scythes.    Co myśli Kantabr lub Scyt boju chciwy?  Nie pytaj - od nich morzem my odcięci")
- [Pieśń II, 12 (Do Mecenasa)](https://poezja.org/wz/Horacy/27605/Piesn_II_12_Do_Mecenasa "?Nolis longa ferae bella Numantiae.    Nie chciej bym wojnę numantyńską, długą,  Ni Annibala dzikiego sztandary,  Ni morze puńskiej krwi zbroczone")
- [Pieśń II, 14 (Do Postuma)](https://poezja.org/wz/Horacy/27606/Piesn_II_14_Do_Postuma "?Eheu! fugaces Posthume.    Hej! hej! pierzchliwe Postumie, Postumie,  Zbiegają lata; ni modlitw a nasza    Zmarszczków z oblicza odstraszyć nie umie")
- [Pieśń II, 15 (Na zbytek w budowlach)](https://poezja.org/wz/Horacy/27607/Piesn_II_15_Na_zbytek_w_budowlach "?Iam pauca aratro iugera.    Szczupłe już tylko pod pług idą łany,  Tak gmachy rosną; staw każdy z Lukrynem  Równa się")
- [Pieśń II, 16 (Do Pompejusza Grosfusa)](https://poezja.org/wz/Horacy/27608/Piesn_II_16_Do_Pompejusza_Grosfusa "?Otium divos rogat in patenti.    O ciszę żeglarz modli się na morzu  Falami bity, gdy światło księżyca    Chmury zakryją i")
- [Pieśń II, 18 (Do Łakomców)](https://poezja.org/wz/Horacy/27609/Piesn_II_18_Do_Lakomcow "?Non ebur, neque aureum.    Od złota, kości słoniowej  Nie lśnią w mym domu pułapy, alkowy;  Ni himeckich głazów tramy  Gniotą")
- [Pieśń II, 20 (Do Mecenasa)](https://poezja.org/wz/Horacy/27610/Piesn_II_20_Do_Mecenasa "Niezwykłe i potężne uniosą mnie skrzydła,  Mnie, poetę-łabędzia w powietrzne przestworze.  Już mnie na tym padole nic wstrzymać nie")
- [Pieśń II, 3 (Do Deliusza)](https://poezja.org/wz/Horacy/27598/Piesn_II_3_Do_Deliusza "Opanowany w godzinie klęski  i obcy szałom radości  takim pamiętaj być zawsze  na zgon skazany Deliuszu    Pamiętaj o tym czy")
- [Pieśń II, 4 (Do Xantia)](https://poezja.org/wz/Horacy/27599/Piesn_II_4_Do_Xantia "Ne sit ancillae tibi amor pudori.    Nie wstydź się, Xancie, żeś twe zapały  Ku służebnicy kornej skierował;  Wszak i Achilles")
- [Pieśń II, 6 (Do Septyma)](https://poezja.org/wz/Horacy/27600/Piesn_II_6_Do_Septyma "?Septimi Gades aditure mecum.    Septymie! ze mną poszedłbyś ty wszędy,  Czy do Kantabrów niechcących obróży,  Czy między Syrty barbarzyńskie, kędy")
- [Pieśń II, 7 (Do Pompejusza Warusa)](https://poezja.org/wz/Horacy/27601/Piesn_II_7_Do_Pompejusza_Warusa "O saepe mecum tempus in ultimum.    Pomnisz, jak śmierci w oczy my patrzali  Z bliska, gdy Brutus hetmanił szeregom -")
- [Pieśń II, 8 (Do Baryny)](https://poezja.org/wz/Horacy/27602/Piesn_II_8_Do_Baryny "Ulla si iuris tibi peierati...    O gdyby zdrady twoje Baryno  Raz zasłużoną odniosły karę,  I w buzi ząbek poczerniał ino")
- [Pieśń III, 1 (O próżnościach świata)](https://poezja.org/wz/Horacy/27878/Piesn_III_1_O_proznosciach_swiata "?Odi profanum vulgus et arceo.    Nie cierpię gminu; precz niepoświęcony!  Ucisz się - wnet tu nieznana popłynie  Oda. Jam kapłan")
- [Pieśń III, 10 (Do Licy)](https://poezja.org/wz/Horacy/27885/Piesn_III_10_Do_Licy "?Extremum Tanain si biberes, Lyce.    Choćbyś, o Lice, żyła gdzie nad Donem  W jarzmie dzikiego chłopa, a ja w ciemną")
- [Pieśń III, 13 (Do źródła Banduzji)](https://poezja.org/wz/Horacy/27886/Piesn_III_13_Do_zrodla_Banduzji "?O fons Bandusiae.    Źródło Banduzji, jasny krysztale!  Stoisz za wino, za wonne kwiaty:  Jutro cię kozłem ofiarnym chwalę;  A choć")
- [Pieśń III, 18 (Do Fauna)](https://poezja.org/wz/Horacy/27887/Piesn_III_18_Do_Fauna "?Faune, Nympharum fugientum amator.    Faunie, lubiący ścigać Nimfy płoche  Błogosławieństwem obleć moje kopce,  Drobnym przychowkiem opiekuj się trochę -  A")
- [Pieśń III, 23 (Do Fidyli)](https://poezja.org/wz/Horacy/27888/Piesn_III_23_Do_Fidyli "?Caelo supinas si tuleris manus.    W niebo wznoś ręce Fidylo gospodarna,  Gdy na młodziku miesiąc, ślij zaklęcia,    Kadź Larom, syp")
- [Pieśń III, 24 (Na zepsucie obyczajów)](https://poezja.org/wz/Horacy/27889/Piesn_III_24_Na_zepsucie_obyczajow "?Intactis opulentior.    Choćbyś miał skarby, większe niż je w ziemi  Arabii, Indii mieć może,  Choćbyś oprawił murami warownymi   Apulskie, Tyreńskie")
- [Pieśń III, 29 (Do Mecenasa)](https://poezja.org/wz/Horacy/27891/Piesn_III_29_Do_Mecenasa "?Tyrrhena regum progenies.    Królów Tyrreńskich szczepie znamienity!  Od dawna wino w bani nietykanej,  Róż wieńce, balsam z balanu wybity  Czeka")
- [Pieśń III, 3 (Prawdziwa wielkość)](https://poezja.org/wz/Horacy/27879/Piesn_III_3_Prawdziwa_wielkosc "?Iustum et tenacem propositi virum.    Mąż sprawiedliwy, przekonaniem tęgi,  Nie da się złamać zachciankom zbrodniczym  Wściekłego gminu; ni wobec potęgi")
- [Pieśń III, 30 (Wybudowałem pomnik trwalszy niż ze spiżu)](https://poezja.org/wz/Horacy/27881/Piesn_III_30_Wybudowalem_pomnik_trwalszy_niz_ze_spizu "Exegi monumentum aere perennius    Wybudowałem pomnik trwalszy niż ze spiżu  strzelający nad ogrom królewskich piramid  nie naruszą go deszcze gryzące")
- [Pieśń III, 4 (Do Kaliopy)](https://poezja.org/wz/Horacy/27880/Piesn_III_4_Do_Kaliopy "?Descende caelo et dic age tibia.    O Kaliopo, z nieba zstąp królowo!  Wygraj na fletni pieśń dłuższą, pieśń długą;  Lub")
- [Pieśń III, 6 (Do Rzymian)](https://poezja.org/wz/Horacy/27882/Piesn_III_6_Do_Rzymian "?Delicta maiorum.    Za grzechy przodków będziesz pokutował  O Rzymianinie! póki świątyń szczyty  Nie wstaną, już się walące na pował,  I")
- [Pieśń III, 8 (Do Mecenasa)](https://poezja.org/wz/Horacy/27883/Piesn_III_8_Do_Mecenasa "?Martiis caelebs quid agam calendis.    Co ja bezżenny w marcowe kalendy  Robię z pękami kwiatów, z kadzielnicą,  Z ogniem na")
- [Pieśń III, 9 (Rozmowa)](https://poezja.org/wz/Horacy/27884/Piesn_III_9_Rozmowa "?Donec gratus eram tibi.    HORACY.    Póki byłaś mi wzajemną,  Póki na łonie twym białym    Nie pieścił się nikt przede mną")
- [Pieśń IV, 1 (Do Wenus)](https://poezja.org/wz/Horacy/27892/Piesn_IV_1_Do_Wenus "Intermissa, Venus.    Wenus po długim rozejmie, na nowo  Bój wszczyna. Przebacz, o przebacz królowo!  Już ja nie taki i krzepki")
- [Pieśń IV, 11 (Do Filis)](https://poezja.org/wz/Horacy/27896/Piesn_IV_11_Do_Filis "?Est mihi nonum superantis annum.    Mam ja beczułkę wina z Albano  Co od dziewięciu lat stoi;  Mam ja o Filis")
- [Pieśń IV, 13 (Do Licy)](https://poezja.org/wz/Horacy/27897/Piesn_IV_13_Do_Licy "?Audivere Lyce, Di mea vota.    Bóg mię wysłuchał - wysłuchał o Lice!  Zestarzałaś się - a udajesz młódkę;  Bezwstydnie pełne")
- [Pieśń IV, 15 (Pochwały Augusta)](https://poezja.org/wz/Horacy/27898/Piesn_IV_15_Pochwaly_Augusta "?Phoebus volentem.    Feb trącił mię swą lutnią, gdym się zrywał  Śpiewać już bitwy i zdobyte grody,  Abym żagielkiem mym nie")
- [Pieśń IV, 3 (Do Melpomeny)](https://poezja.org/wz/Horacy/27893/Piesn_IV_3_Do_Melpomeny "Quem tu Melpomene, semel.    O Melpomeno! kogo wzrokiem swoim  Powitasz w chwili, gdy na świat przychodzi -  Ten się istmickim")
- [Pieśń IV, 8 (Do Censoryna)](https://poezja.org/wz/Horacy/27894/Piesn_IV_8_Do_Censoryna "?Donarem pateras, grataque commodus.    Mym przyjaciołom rad bym Censorynie  Rozdawać brązy, ofiarne naczynie;  Lub mężnych Greków nagrodę: trójnogi. -  I")
- [Pieśń IV, 9 (Do Loliusza Palikana)](https://poezja.org/wz/Horacy/27895/Piesn_IV_9_Do_Loliusza_Palikana "?Ne forte credas interitura.    O nie myśl, żeby pieśń ta przebrzmieć miała  Com ją - nad szumnym Aufidem zrodzony -")

## Horacy – interpretacje

- [Exegi monumentum - interpretacja wiersza](https://poezja.org/wz/interpretacja/2894/Exegi_monumentum "Exegi monumentum interpretacja")
- [Do Apollina - interpretacja wiersza](https://poezja.org/wz/interpretacja/3011/Do_Apollina "Do Apollina interpretacja")
- [Do Deliusza - interpretacja wiersza](https://poezja.org/wz/interpretacja/3133/Do_Deliusza "Do Deliusza interpretacja")
- [Do Leukonoe - interpretacja wiersza](https://poezja.org/wz/interpretacja/3141/Do_Leukonoe "Do Leukonoe interpretacja")
- [Pieśń zimowa - interpretacja wiersza](https://poezja.org/wz/interpretacja/3418/Piesn_zimowa "Pieśń zimowa interpretacja")
- [Do Mecenasa - interpretacja wiersza](https://poezja.org/wz/interpretacja/3419/Do_Mecenasa "Do Mecenasa interpretacja")
- [Do Pompejusza Grosfusa - interpretacja wiersza](https://poezja.org/wz/interpretacja/3420/Do_Pompejusza_Grosfusa "Do Pompejusza Grosfusa interpretacja")
- [Ojczyzna okrętem - interpretacja wiersza](https://poezja.org/wz/interpretacja/3422/Ojczyzna_okretem "Ojczyzna okrętem interpretacja")
- [Oda II, 20 (Niezwykłe i potężne uniosą mnie skrzydła) - interpretacja wiersza](https://poezja.org/wz/interpretacja/3786/Oda_II_20_Niezwykle_i_potezne_uniosa_mnie_skrzydla "Oda II, 20 (Niezwykłe i potężne uniosą mnie skrzydła) interpretacja")
- [Kon­cep­cja ludz­kie­go losu. Jaką po­sta­wę przyj­mu­je czło­wiek wo­bec śmier­ci i prze­zna­cze­nia? Od­po­wiedz na py­ta­nie, do­ko­nu­jąc ana­li­zy ody Horacego Nie pytaj próżno, bo nikt się nie dowie... i Trenu XI Jana Kochanowskiego. Zwróć rów­nież uwa­gę na dok­try­ny fi­lo­zo­ficz­ne wpi­sa­](https://poezja.org/wz/interpretacja/4512/Koncepcja_ludzkiego_losu_Jaka_postawe_przyjmuje_czlowiek_wobec_smierci_i_przezna "Kon­cep­cja ludz­kie­go losu. Jaką po­sta­wę przyj­mu­je czło­wiek wo­bec śmier­ci i prze­zna­cze­nia? Od­po­wiedz na py­ta­nie, do­ko­nu­jąc ana­li­zy ody Horacego Nie pytaj próżno, bo nikt się nie dowie... i Trenu XI Jana Kochanowskiego. Zwróć rów­nież uwa­gę na dok­try­ny fi­lo­zo­ficz­ne wpi­sa­")
- [Na podstawie wybranych utworów literackich uzasadnij, że są one zwierciadłem czasu, w którym powstały](https://poezja.org/wz/interpretacja/5304/Na_podstawie_wybranych_utworow_literackich_uzasadnij_ze_sa_one_zwierciadlem_czas "Na podstawie wybranych utworów literackich uzasadnij, że są one zwierciadłem czasu, w którym powstały")

## Horacy – zbiory twórczości

- [Wiersze o poezji i poetach Horacego](https://poezja.org/wz/zbior/Wiersze_o_poezji/Horacy)

Epoka literacka: [Starożytność](https://poezja.org/wz/epoka-literacka/Starozytnosc/ "Starożytność")

- [Wierszyki dla dzieci](https://poezja.org/wz/zbior/Wiersze_dla_dzieci/)
- [Wiersze miłosne](https://poezja.org/wz/zbior/Wiersze_o_milosci/)
- [Motywy literackie](https://poezja.org/wz/k/Motywy_literackie/)
- [Pytania jawne matura 2025](https://poezja.org/wz/a/Matura_ustna_2025/)
- [Pytania jawne matura 2026](https://poezja.org/wz/a/Matura_ustna_2026/)

- [Lalka - streszczenie](https://poezja.org/wz/interpretacja/3668/Lalka_streszczenie)
- [Kordian - streszczenie](https://poezja.org/wz/interpretacja/3698/Kordian_streszczenie)
- [Pan Tadeusz - streszczenie](https://poezja.org/wz/interpretacja/4164/Pan_Tadeusz_streszczenie)
- [Wesele - streszczenie](https://poezja.org/wz/interpretacja/4597/Wesele_streszczenie)
- [Potop - streszczenie](https://poezja.org/wz/interpretacja/6380/Potop_streszczenie)
- [Antygona - streszczenie](https://poezja.org/wz/interpretacja/3603/Antygona_streszczenie)

- [Kajko i Kokosz. Szkoła latania - streszczenie](https://poezja.org/wz/interpretacja/6544/Kajko_i_Kokosz_Szkola_latania_streszczenie)
- [Skąpiec - streszczenie](https://poezja.org/wz/interpretacja/3905/Skapiec_streszczenie)
- [Romeo i Julia - streszczenie](https://poezja.org/wz/interpretacja/3853/Romeo_i_Julia_streszczenie)
- [Zemsta - streszczenie](https://poezja.org/wz/interpretacja/3657/Zemsta_streszczenie)
- [Odprawa posłów greckich - streszczenie](https://poezja.org/wz/interpretacja/3664/Odprawa_poslow_greckich_streszczenie)

- [W pustyni i w puszczy - streszczenie](https://poezja.org/wz/interpretacja/5958/W_pustyni_i_w_puszczy_streszczenie)
- [Ostatnio dodane](https://poezja.org/wz/nowe)
- [Kontakt](https://poezja.org/forum/contact/)
- [Polityka prywatności](https://poezja.org/forum/privacy/)

poezja.org - polski portal literacki - 2000 - 2024