gu gu gu en en en gu en en gu en gu el gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu ko el gu en gu en gu gu gu ja en gu en gu en gu gu gu gu ko en gu en gu en gu en gu gu gu gu gu en en en gu en gu gu gu en gu gu en gu gu en gu en en en en en gu en gu en gu zh en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu en en en en en en en en en en en en en gu en gu gu en gu gu gu gu gu gu en gu en gu gu en en en en en en gu gu gu en gu en gu gu gu gu gu en gu gu gu gu en gu en gu en en en gu en gu gu gu en en en
દફ્તરને ગુસ્સો આવ્યો… | શબ્દો છે શ્વાસ મારા
એક નવી રચના, મહિનાના દર પહેલા અને ત્રીજા શનિવારે…
દફ્તરને ગુસ્સો આવ્યો, એ કોઠીમાં સંતાયું,
વીસ વરસ પહેલાંનું દફ્તર સપનામાં કેમ આવ્યું ?
સંતાકૂકડી, ખોખો, લંગડી પાડે છે પોકાર,
શેરી-ગલીઓ-મેદાનો પર કેવો અત્યાચાર ?
પગલાંઓને બદલે શાને રુંધે છે સુનકાર ?
ભાર વિનાનું ભણતર કે ભણતર વિનાનો ભાર ?
ટીવી ને કમ્પ્યૂટર નીચે પગપણું કચડાયું…
દફ્તરને ગુસ્સો આવ્યો, એ કોઠીમાં સંતાયું.
દફ્તરની અંદરથી સઘળાં સપનાંઓ છે ગુમ,
ટાઇમ-ટેબલ તો રહી ગયું પણ ટાઇમ થયો છે ગુમ;
દફ્તરમાં ઠાંસી છે ચોપડીઓની લૂમેલૂમ,
થોડી જગ્યા માંડ બચી ત્યાં ટ્યુશન પાડે બૂમ.
સ્કૂલ અને ટ્યુશનની વચ્ચે દફ્તર કેમ પિસાયું?
દફ્તરને ગુસ્સો આવ્યો, એ કોઠીમાં સંતાયું
(મારાથી મોટી તો મારી પેન્સિલ…     …સ્વયમ)
41 thoughts on “દફ્તરને ગુસ્સો આવ્યો…”
મીના છેડા on January 21, 2012 at 11:50 am said:
દફ્તરની અંદરથી સઘળાં સપનાંઓ છે ગુમ,
ટાઇમ-ટેબલ તો રહી ગયું પણ ટાઇમ થયો છે ગુમ;
virah on January 21, 2012 at 12:26 pm said:
સ્પર્શિ ગયુ આ ગેીત ….
Mehul Makwana on January 21, 2012 at 12:34 pm said:
ઉમદા ગીત..જોકે મને તો અંગતપણે આ “દફતર” શબ્દ જ એવો વાહિયાત અને સરકારી ભાસે છે કે …બાળકો નિશાળે નહિ પણ ” દફતરે જાય છે ” એવું લાગે. સરસ ગીત બદલ અભિનંદન. આભાર પણ. મેહુલ
Rina on January 21, 2012 at 1:58 pm said:
દફ્તરની અંદરથી સઘળાં સપનાંઓ છે ગુમ,
ટાઇમ-ટેબલ તો રહી ગયું પણ ટાઇમ થયો છે ગુમ;
દફ્તરમાં ઠાંસી છે ચોપડીઓની લૂમેલૂમ,
થોડી જગ્યા માંડ બચી ત્યાં ટ્યુશન પાડે બૂમ.
સુનીલ શાહ on January 21, 2012 at 3:29 pm said:
વર્તમાન શિક્ષણ પ્રણાલી પર ચોટદાર પ્રહાર કરતું સુંદર ગીત ગમ્યું.
raksha on January 21, 2012 at 4:13 pm said:
what a nice poem! n so truthful………ટીવી ને કમ્પ્યૂટર નીચે પગપણું કચડાયું..
Jayshree on January 22, 2012 at 3:16 am said:
નાનકડો સ્વયમ્ જોવાની મઝા આવી..
urvashi parekh on January 22, 2012 at 4:28 am said:
ખુબ જ સરસ ગીત.
એક એક પંક્તી સરસ અને વાસ્તવીક્તા થી ભરેલી છે.
દફ્તરની અંદર ના સપનાઓ,
ઠાંસી ને ભરેલી બુક્સ. ટાઈમટેબલ ટ્યુશન ની બુમ.
Mamta Pandya on January 22, 2012 at 8:54 am said:
awwwww.SWayam looks sooo cute.Bhantar vinano bhaar…Time thayo chhe ghoom..Beautiful!!!!
amirali khimani on January 22, 2012 at 11:09 am said:
સરસ ગિત શાળા ના દિવસો યાદ આવિ જાય તેવુ. મને યાદ છે મારા એ દિવસો અમારા જ્માનામા તો નિશાળે ફ્ક્ત માટિનિ પાટિ અને માટિનો પેનજ હતિ અને બધુ લેશન મોઢેજ યાદ રાખવાનુ હ્તુ. આજનિ જેમ દફતરને ઠાસિ ઠાસિને ભરવાનુ ન્હોતુ.પ્લાખા,વાન્ચ્ન,ભુગોળ,ઇતિહાસ,વિગ્નાન એવા બ્ધય વિશ્યો હ્તા અને એ જ્માના નિ કેળવણિ આજ કરતા વધુ સારિ હતિ.શિકશ્કો વિધ્યાર્થિ તરફ પિતાજિ જેવો પ્રેમ આપતા હ્તા. એ દિવ્સો તો અણ્મોલ હ્તા અને ક્યરેય ભુલિસકાય નહિ. ટ્યુશન નિ પણ જરુરત રહેતિ નહિ.એ જ્માનામા સારા નાગરિકો નુ ઘડતર થતુ હ્તુ.એવા ઉતમ એ દિવ્સો હ્તા.વિવેક ભાય ના આ ગિતે એ યાદ તાજિ કરાવિ દિથિ. સદ્ભાવ્ના અને શુભેછા સાથે કરાચિ થિ અમિર અલિ ના બ્ધા વાન્ચ્ક મિત્રોને પ્ર્ણામ્.
kirtkant purohit on January 22, 2012 at 12:05 pm said:
ટીવી ને કમ્પ્યૂટર નીચે પગપણું કચડાયું…
દફ્તરને ગુસ્સો આવ્યો, એ કોઠીમાં સંતાયું.
સરસ મજાનુ રમતીલુ ગમતીલુ ગીત .
Lata Hirani on January 23, 2012 at 4:05 pm said:
મજા પડી.. આ ગીત શૈક્ષણિક મેગેઝીનમા મોકલુ ?
વિવેક on January 23, 2012 at 6:34 pm said:
કયા શૈક્ષણિક મેગેઝિનમાં? ચોક્કસ… !
nilesh on January 24, 2012 at 10:55 am said:
piyush S . Shah on January 24, 2012 at 7:30 pm said:
Excellent transformation of “Samvedna” in to words!
મનિષ્ શાહ on January 24, 2012 at 9:02 pm said:
શું કવિતા છે, બાપુ. વાહ, ખુબ સુંદર.
Hiral Vyas "Vasantiful" on January 25, 2012 at 11:58 am said:
સુંદર…..ચાલતા શિખીયે પછી ક્યાંય અટકવાનું આવતું જ નથી!
Rajesh Dungrani on January 25, 2012 at 12:45 pm said:
Akbar Lokhandwala on January 25, 2012 at 1:42 pm said:
too good touchy poetery……
અશોકકુમાર - (દાસ) -દાદીમા ની પોટલી on January 25, 2012 at 6:23 pm said:
ખૂબજ સુંદર અને માર્મિક વાત સાથે મનનીય રચના છે. આવી જ વાત બે દિવસ અગાઉ અમે અમારા બ્લોગ પર મૂકવા કોશિશ કરેલ ..
શિક્ષણ એટલે તમરા મગજમાં ભરવામાં આવેલી, આખી જિંદગી સુધી પામ્યા વિના ત્યાં પડી રહીને તોફાન મચાવનારી માહિતીનો ઢગલો નહિ.
આપણે તો જીવના ઘડનારા, મનુષ્ય ઘડનારા, ચારિત્ર્ય ઘડનારા વિચારોનું ગ્રહણ – મનન જોઈએ છે. જો તમે પાંચ વિચારોને પચાવ્યા હોય અને તેમને તમારા જીવન અને ચારિત્ર્યમાં ઉતાર્યા હોય તો, જે માણસે આખી લાઈબ્રેરી ગોખી લીધી છે તેના કરતાં તમે વધુ કેળવાયેલા છો.
યથા ખરશ્ચન્દ્દ્નભારવાહી ભારસ્ય વેત્તા ન તુ ચંદનસ્ય – ‘ જો ચંદનનો બોજો ઉપાડીને ચાલનારો ગધેડો કેવળ ભારને જ ઓળખે છે, પણ ચંદનનું મૂલ્ય સમજતો નથી.’ જો શિક્ષણ અને માહિતી એક જ વસ્તુ હોય તો લાઈબ્રેરીએનો દુનિયામાં મોટામાં મોટા જ્ઞાનીઓ હોત, અને વિશ્વકોષો મહાન થઇ ગયા હોત.
એટલા માટે આદર્શ એ છે કે આપણા દેશનું આધ્યાત્મિક અને વ્યવહારિક બધું શિક્ષણ આપણા પોતાના હાથમાં હોવું જોઈએ. તેમજ એ રાષ્ટ્રીય પ્રણાલિકવાળું અને બને ત્યાં સુધી રાષ્ટ્રીય પદ્ધતિનું હોવું જોઈએ.
pragnaju on January 26, 2012 at 3:38 pm said:
દફ્તરમાં ઠાંસી છે ચોપડીઓની લૂમેલૂમ,
થોડી જગ્યા માંડ બચી ત્યાં ટ્યુશન પાડે બૂમ.
સ્કૂલ અને ટ્યુશનની વચ્ચે દફ્તર કેમ પિસાયું?
દફ્તરને ગુસ્સો આવ્યો, એ કોઠીમાં સંતાયું
આ સઘળાં ફૂલોને કહી દો યુનિફોર્મમાં આવે
પતંગિયાઓને પણ કહી દો સાથે દફ્તર લાવે
મન ફાવે ત્યાં માછલીઓને આમ નહીં …..
ના ભૂંસાય કે પ્રીતડી બાંધતા રે બંધાય ના
સપનાં રોળાઈ ગયા કાળજ કોરાઈ ગયા
સપનાં રોળાઈ ગયા કાળજ કોરાઈ ગયા ……………
Deejay Thakore on January 26, 2012 at 5:52 pm said:
MUKESH PARDESHI on January 26, 2012 at 11:10 pm said:
MR. TAILOR YOUR POIETRY IS SO BEAUTIFUL. I READ AND FILL VERY JOYFUL FILLING.
THANK’S TO FORWARD ME.
CA Vinod Gundarwala on January 27, 2012 at 10:17 am said:
Dear Dr Vivekbhai Tailor,
Its always nice to read poems
once again with the time back of your thoughts
we read finest poems here
so its a long way still to go with your poems
jadavji k vora on January 27, 2012 at 10:31 am said:
વાહ, વાહ ! મજા આવી ગઇ. સરસ કાવ્ય. બચપણ યાદ આવી ગયું. આજકાલના બાળકોને તો બચપણ જેવું જ ક્યાં મળે છે !
Anil Chavda on January 27, 2012 at 3:59 pm said:
ભાર વિનાનું ભણતર કે ભણતર વિનાનો ભાર ?
Lax V. Vora on January 27, 2012 at 4:43 pm said:
કવિતાની ખૂબી જ એ છે કે થોડી લીટીઓમાં એટલું બધું કહી દે કે કલમ ગદ્યના પાના ભરી ભરીને થાકી જાય. બહુ જ સ્રરસ કવિતા.
દફ્તરમાં ઠાંસી છે ચોપડીઓની લૂમેલૂમ,
થોડી જગ્યા માંડ બચી ત્યાં ટ્યુશન પાડે બૂમ.
સ્કૂલ અને ટ્યુશનની વચ્ચે દફ્તર કેમ પિસાયું?
દફ્તરને ગુસ્સો આવ્યો, એ કોઠીમાં સંતાયું
આજના ટ્યુશનીયા યુગને કેવી લપડાક મારી છે. વાહ ભૈ વાહ.
Gajendra. Choksi on January 28, 2012 at 12:45 am said:
દફતરને ગુસ્સો આવ્યો કે બાળકને ?પહેલાનું ભણતર સારુ કે અત્યારનું એક વાત ચોક્કસ્ છે અત્યારના ભણતરમાં બાળક સાથે મા-બાપને પણ ટેન્સન થતું હોય છે.
jyoti on January 28, 2012 at 1:09 pm said:
દફ્તરની અંદરથી સઘળાં સપનાંઓ છે ગુમ,
ટાઇમ-ટેબલ તો રહી ગયું પણ ટાઇમ થયો છે ગુમ;
Wah Shu Saras vat kahi
vineshchandra chhotai on January 29, 2012 at 8:42 pm said:
well here I have to say that u r childhood is alive till , u , have ur memory is live for the same , day u farget it it is lost …….case ……………with prem n om
bhavesh bhatt on January 29, 2012 at 10:26 pm said:
સન્જીવ on January 30, 2012 at 4:06 pm said:
અત્યારના બાળકોને અનઉઉર્ુુપ્ અઆવ્ેે ચ્ચહ્્ેે.
sandeep tripathi on January 31, 2012 at 2:04 pm said:
rajesh mahant on February 1, 2012 at 9:43 pm said:
ટીવી ને કમ્પ્યૂટર નીચે પગપણું કચડાયું…
દફ્તરમાં ઠાંસી છે ચોપડીઓની લૂમેલૂમ,
થોડી જગ્યા માંડ બચી ત્યાં ટ્યુશન પાડે બૂમ.
એકે એક પન્ક્તિ ખુબ જ્ મર્મિક ચ્હે.
વિવેક્ભાઇ તમારિ રચનાઓ વાચક મિત્રોને ભુત્કાલનિ યાદો મા ડુબાડેી દે એવો જાદુ ધરાવે ચે.
rajesh mahant on February 1, 2012 at 9:51 pm said:
તમારિ રચનાઓ વાચક મિત્રો ને ભુતકાળનિ યાદો મા ડુબાડૅ એવો જાદુ ધરાવે ચે
દરેક પન્ક્તિ ખુબ જ મર્મિક ચે
ખુબ જ વહાલસોયી અને રમતિયાળ રચના.
Jayesh on February 3, 2012 at 2:26 pm said:
બૌજ સરસ છે ભાઈ. મારુ દિલ સ્પર્શિ ગયુ.
Vivek Tank on February 4, 2012 at 5:48 pm said:
ખુબ જ ખુબ જ ગમ્યુ આ ગીત્
Daivik on February 20, 2012 at 2:36 pm said:
awesome and heart touching………
Rekha shukla(Chicago) on March 5, 2012 at 8:08 pm said:
મમ્મી રહ્યા શિક્ષક એટલે સ્કુલ સિવાય ઘર માં પણ વિદ્યાર્થીઓ દફ્તર લઈને ટ્યુશન માટે આવતા… રિક્ષામાં ઠાંસેલા છોકરાઓ ને લટકતા દફતર તો કેમ ભુલાય…પગ આવે ને ચાલતા રેહવાનુ પણ દોડતા જ રેહવાનું કંપલસરી શ્વાસ લેવાની પણ નવરાશ નહીં..આમાં દફતર વળી રિસાય… પણ સ્વયમ તો બસ આનંદમાં…લઈને બેઠા મોટી પેન્સિલ…લખવાનું રહે હંમેશ ચાલુ માટે..!! સુંદર રચના વિવેકભાઈ.
zankruti on March 14, 2012 at 12:02 pm said:
મને મારુ દફતર ખુબ વ્હ્લાલુ છે
રમેશભાઈ ચાંપાનેરી (Rashmanjan) on April 24, 2012 at 2:32 pm said:
Proudly powered by WordPress