en en en en en en en en en gl en en gu gu gu gu gu en gu hi en en hi en hi en mr en hi gu en gu en gu gu en gu gu gu en gu gu gu gu en gu gu en en gu en gu gu en gu gu gu en gu gu gu gu gu hi en hi hi hi hi gu en gu gu en en gu mr hi et gu en gu gu gu hi en hi hi en hi hi gu en gu gu gu gu en gu ru en
LIFE RELATED ARTICLES [GUJARATI] LIFE RELATED ARTICLES [ENGLISH]
THOUGHTS FOR LIFE [GUJARATI] THOUGHTS FOR LIFE [ENGLISH]
SPRITUAL ANTIDOTES [GUJARATI] SPRITUAL ANTIDOTES [ENGLISH]
જીવનની ગલીઓમાં  LIFE RELATED ARTICLES
દેશ, રાજ્ય, શહેર,અથવાગામના રસ્તાઓ પર જ્યાં જઈએત્યાં કોઈ નેકોઈ વળાંક ઉપર દિશાઓ બદલાતી રહે છે.એવી જ રીતે જીવનની મુસાફરીએ નીકળ્યા હોઈએ ત્યારે કેટલાય મોડ ઉપર રસ્તાઓફંટાતા જાય છે. જ્યાં જવા નીકળ્યા હતા ત્યાં નહીં, પણ બીજા જ કોઈ મુકામ પર કદીક લઈ જતી લાગે છે આ જિંદગી.
આપણે અહીં શા માટે આવ્યા છીએ એની ખબર નથી.‘આ ધરતી ઉપરના માનવ સંબંધોનું આપણી સાથે શું લેણું છે?’આ બધા વચ્ચે 'હું કોણ છું?' વગેરે પ્રશ્નોના જવાબની શોધમાં આપણે કેટલાં જન્મોથી ભટકતા રહ્યા છીએ. જ્યાં જઈએ ત્યાં ધાંધલ, ધમાલ, ઘોંઘાટ, અશાંતિ, અરાજકતા અને દુ:ખ મળે છે. સુખઅને શાંતિક્યારે અને ક્યાં મળશેએના કોઈ એંધાણ દેખાતાં નથી.
જીવનની મુસાફરીનીઅગણિત ગલીઓમાં ચાલતાં, ચાલતાં માનવ હૈયાંમાં ઊઠતી રહેતી મૂંઝવણોનું અને આવા જ પ્રશ્નોનું માર્ગદર્શન સરળ ભાષામાં કરાવી શકે એવા સંદેશાઓ અને લેખોવાંચકોને મૌલિક જીવનના મૂલ્યોથી સુવિદિત રાખી શકશે.
યશોદા આજે પણ જીવે છે
साजन के घर जाना है
कर ले श्रृंगार चतुर अलबेली,
नहा ले, धो ले, शीश गूंथा ले,
वहां से फिर ना आना होगा.
અસલના સમયના સંતોના સંદેશ ટૂંકા હતા, પણ અંત:કરણમાં સુસુપ્ત રહેલ  આત્માની પહેચાન કરાવી દે એવા  અમૂલ્ય હતા.  આ ચાર પંક્તિઓમાં ઉપનિષદોનો, વેદાંતનો અને ભગવદ ગીતાનો નિચોડ સમાવી લીધો હોય એવી પ્રતીતિ થયા વગર રહેતી નથી.આવો, આપણે પણ રત્નકણિકાની આ પંક્તિઓને જીવનમાં વાગોળતાં જઈએ.
દિવસો જુદાઈના જાય છે
જન્મ્યાં હતાં આપણે ત્યારે હતાં કેટલાં ઉમંગો દિલમાં,
પણ જીવતાં ગયા જેમ, જેમ તેમ ગાયબ ઉમંગો થતાં ગયાં.
શું થાય છે, શું ખૂટે છે, શાનું દુ:ખ છે કોઈને  સમજાવી ન શક્યા,
માત્ર એક કવિ, ગઝલકાર જ કરી શકે બયાન દુ:ખો જીવનના.
સુખની પાછળ અમે કેટલું ભમ્યા?
સુખોની શોધમાં અમે એટલું ભમ્યા
કે દુ:ખોની શેરીઓમાં ભૂલા પડ્યા.
જન્મો - જન્મથી આપણને મળતા રહેલા દરેક જન્મમાં આપણે સુખને શોધતા રહ્યા, સુખોની પાછળ દોડતા રહ્યા. અત્યાર સુધી કેટલાય જન્મોથી  આપણે આ ધરતી ઉપર આવતા રહ્યા છીએ, જન્મતા રહ્યા છીએ, જીવતા રહ્યા  છીએ, જીવીને મરતા રહ્યા છીએ અને ફરી પાછા અહીં આવતા રહ્યા છીએ. દરેક જન્મમાં જીવનનો આ જ ક્રમ રહ્યો  છે.
જે નામ આપણને  આપવામાં આવ્યું હતું તે આપણા શરીરનુંહતું. એ શરીરની સફર હતી.શરીરનું અસ્તિત્વ નાબૂદ થઈ જશે  ત્યારે દેહના વિલીન થતાની સાથે એનામપણ નાબૂદ થઈગયું હશે.
તો ‘આપણે કોણ?’  ‘આપણી ઓળખ શું?’
ચાલો, ભારત માતા બોલાવે છે...
ચૂંટણી આવશે અને કોઈના મોઢેથી ટપકશે લાળો,
કોણ પૂછે છે દેશને, સહુને ચઢ્યો છે ‘ખુરશી’નો નશો
થોભો જરીક, ખુરશી જોઈએ જેમને, ભૂતકાળ એમનો તપાસો,
વેચવા નીકળ્યા છે દેશને જેઓ, ઉખેડીને દૂર એમને ફેંકો.
અમે ચાલતા રહ્યા, આ જીવનના એકાંત રસ્તાઓ ઉપર
અમે ચાલતા રહ્યા, આ જીવનના એકાંત રસ્તાઓ ઉપર
જીવનના આ રસ્તાઓ ઉપર આપણે સહુ એકલા જ છીએ.
જન્મેલા ત્યારે એકલા જ આ દુનિયામાં આવેલા.
માતા-પિતા, ભાઈ- બહેનોએ મોટા કરીને, ભણાવી- ગણાવીને પરણાવેલા.
પછી ઘર બદલાયું, જીવનના સાથીઓ બદલાયા, પતિ જીવનસાથી બનીને આવ્યા.
आइए, हम सब सुनहरी अक्षरों से हमारे देशका भविष्य लिखें
जीवनके कभी नहीं ख़त्म होनेवाले रास्तोंपर चलते, चलते बहुत सारे मुकाम आये और गये.
हम सब चलते रहे, चलते रहे. इन रास्तोंपर चलते हुए अनगिनत लोग हमारे राहबर बनते गये
हम सब एक-दूजेका हाथ थामे चलते रहे, रास्तोंमे बिखरे सुख-दुख और उतार-चढ़ावको पार करके चलते रहे
कई बार ऐसे चौराहोंपर आकर रुके जहाँ किसके साथ जाना है, किस दिशामे जाना है वोह निर्णय नहीं ले पाये.
આપણે ક્યાં જઈ રહ્યાં છીએ?
જીવનના મૂળભૂત નૈતિક અને મૌલિક મૂલ્યો બદલાયાં નથી, પણ એમનું સન્માન કરીને જીવનમાં ઉતારવાની વિવેકબુધ્ધી ગુમાઈ ગઈ છે. વિચાર, વાણી, વર્તન અને વ્યક્તિત્વના માપદંડ જેવાં 'યોગ્ય' અને 'અયોગ્ય' વિશેષણો પોતાની જ વ્યાખ્યાની સીમા-રેખાઓમાં અટવાયાં હોવાથી  ગેર-વર્તન 'યોગ્ય' ગણાવા લાગ્યું છે.
જાગો! સાંભળો! કોઈ આપણને પોકારી રહ્યું છે,
મનમાં ઘવાયેલી લાગણીઓ, સહન કરેલા અત્યાચારો જાણે બળવો પોકારી રહ્યા છે. મૌન ચિત્કારો જોર શોરથી પોકારી રહ્યા હોવાનો અહેસાસ થાય છે: “और नहीं, बस और नहीं, गमके प्याले और नहीं..” અને ત્યારે અંદરથી એક અવાજ ઉભરતો સંભળાય છે:
“तू चल, तू खुदकी खोजमे निकल,
तेरे वजूद्की समयको भी तलाश है.
જીવનના આ રસ્તાઓ ....
જીવનના કદી ય નહીં અટકતા આ રસ્તાઓ પર આપણે ચાલતા રહીએ છીએ.
પણ ક્યાં લઇ જાય છે આ રસ્તાઓ?
ક્યારેક આ લાંબા રસ્તાઓ ઉપર, ક્યાંક થોભીને રડી લેવાનું મન થાય છે,
हमने चाहा तो था प्यारसे गले मिलते चलें ...
वो चल रहे थे एक रास्ते पर
हम भी चल रहे थे और रास्ते पर.
दोनों चल रहे थे लेकिन हम एक-दूजे से मिल ना पाये
उनका हाथ अपने हाथोंमे ले कर, दिलों से दिलों को मिलाकर चलना चाहते थे हम
મળ્યો નિચોડ આપણા જન્મોનો
"સોમવારે જન્મ્યા.          મંગળવારે મોટા થયા.
બુધવારે ભણી પરવાર્યા.                ગુરુવારે કમાયા, પરણ્યા.
શુક્રવારે, ભોગવ્યું, માણ્યું..    શનિવારે બાળકો પરણાવ્યા.
Developer and Designer : Deepak Sharma