gu gu gu en en en gu en en gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en en en en gu gu en en en eu en hu nl nl hu en hu en en en gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu en en en en en en en en en gu en gu en gu gu gu gu en gu gu gu en en gu gu en en en gu en gu en gu gu gu gu gu en en en en gu gu en zh en gu hi en en en en en it en en en en en en en en en en en gu en gu gu gu gu ru en it en gu gu en en en en en en gu gu en gu gu en en en en en en en en en en en ms en gu gu en gu gu en gu en gu en gu en en en en en en vi en en en
એકલવાયું | શબ્દો છે શ્વાસ મારા
એક નવી રચના, મહિનાના દર પહેલા અને ત્રીજા શનિવારે…
છ-સાત નાનાં-મોટાં સૉફ્ટ ટૉઈઝથી રમ્યા કરે છે.
-જ્યારે સૉફ્ટ ટૉઈઝ રમવાની ઉંમર હતી-
સૉફ્ટ ટૉઈઝને હાથ લગાડતો નહોતો.
એ મોટો થઈ ગયો છે.
‘આ બધાં મારા નાનાં ભાઈ-બહેન છે !’
ashok on August 18, 2007 at 3:22 pm said:
Kartik Mistry on August 18, 2007 at 3:30 pm said:
અને કદાચ આ સત્ય જ છે. એક સંતાન હોય, અને ફ્લેટનાં બંધ વાતાવરણમાં ઉછરતાં સંતાનો આવું ન અનુભવે તો જ નવાઇ..
I think this is very suitable article where husband-wife both are doing service.
vaanee mari kare chhe dago,
Kharekhar Shabdo nathi jadta tamari prashansha mate……
મને દર વખતે મળે જ છે; છતાં અહીં લખી રાખું..મારી ઈ–મેઈલ આઈડી છેઃ uttamgajjar@hotmail.com મને મોકલતા રહેશો..
ઉપર, ઍડવોકેટ અજીતભાઈ દેસાઈ સાહેબે લખ્યું છે કે, એમની પાસે ફોન્ટ નથી.. તેથી તમારી કૃતીઓ તેઓ મીત્રોમાં વહેંચી શકતા નથી..એવા બધા મીત્રો મને લખશે તો બધા જ ફોન્ટ તથા તેને વાપરવા અંગેની સુચના અને અન્ય સામગ્રીનું ફોલ્ડર મફત મોકલી આપીશ.. કશુંય ડાઉનલોડ કરવાની આવશ્યકતા જ નહીં ! પછી તમેય આ સ્થળે મારી જેમ જ લખી શકશો..ખાતરી..કંઈ પણ તકલીફ પડ્યે મને લખજો..
નાની વાત, નાનું નીરીક્ષણ; પણ ચોટદાર ઢબે ઓછા શબ્દોમાં મુકવા બદલ અભીનંદન..સાચો કવી એ જ, જે એકે શબ્દનો ‘બગાડ’ નથી કરતો..અને ભાવકના દીલને સ્પર્શે..
અને વીવેકભાઈ, સૉફ્ટ ટૉઈઝને બદલે તમારા વહાલસોયા દીકરાની એકલતા, સાચા અર્થમાં તમે મીટાવી શકો તેવી શુભેચ્છાઓ..ઉત્તમ અને મધુ..સુરત..
Jugalkishor on August 18, 2007 at 4:50 pm said:
મને લાગે છે, આ એકલતા મૈત્રી કે મા-બાપની ગેરહાજરી કરતાંય ઘણી મોટી અપેક્ષાને ઝંખે છે ! જુઓ, સર્જકના શબ્દો : એકનો એક દીકરો / સાત વરસનો / નાનો હતો ત્યારે નહોતો રમતો વગેરે…!!
આમાં જ સુચન છે કે ખરેખર હવે પછી કોઈએ આવવું રહ્યું !!
બાળક પણ મોટાંઓને કેવું કહી જાય છે !! ( મોટાંઓ સર્જકજીવ હોય તો બેવડું દુ:ખ !)
જો કે આમાં બે પ્રક્રીયાઓ વચ્ચે સાંધો દેખાય છે. “રમ્યાં કરે છે” અને “હાથ લગાડતો નહોતો” એ શબ્દો બતાવે છે કે આ એની કાયમી પ્રક્રીયા છે. જ્યારે કાવ્યનો અંત તત્કાલની એક પરિસ્થિતિ બતાવે છે. અહીં કાવ્યને એક જ શબ્દ પ્રયોગથી સાંધી શકાય : “એ હવે મોટો થઈ ગયો છે”
પછી તરત જ આ શબ્દો ઉમેરી શકાય :(જુઓને આજે)
આથી કાલભેદ સ્પષ્ટ થઈ જાય છે. આટલી નાજુક સંવેદનાને ઉપસાવવા બદલ અભિનંદન !!
Rajendra Trivedi, M.D. on August 18, 2007 at 4:53 pm said:
THE FEELING BEING ALONE AND LONLY IS PAINFUL,
LIKE A SON IN THIS POEM PLAYING WITH STUFF TOYS AND CALLING THEM BROTHER AND SISTER…..IT IS KNOWN AS REGRESSION.
CREATING PSUDO FAMILY IS SEEN WHEN ONE MISS THEIR OWN.
EITHER NOT HAVE IT OR AWAY FROM HOME.
THE MIND”S MANIFESTATION-THE FELLING OF LONINESS,WE SEE THE BEHAVIOR LIKE YHIS IN THE POEM.
Jugalkishor on August 18, 2007 at 4:54 pm said:
“જુઓને આજે”ને કૌંસમાં મુકાવાને બદલે ભુલથી આ પીળા રંગનું ભુલથી આવી ગયું છે. સુધારી લેવા વિનંતી.
Neela Kadakia on August 18, 2007 at 7:43 pm said:
દિકરાને સાથીની જરૂરત છે. તેજીને ટકોરો
vijaykumar Shah on August 18, 2007 at 7:44 pm said:
ગઝ્લો જેટલુ વેધક અને ચોટદાર નહીં
સમયનાં અભાવે સર્જન ના થાય તે શક્ય ચ છે
પણ અછંદસ એટલુ બોલકુ નથી જેટલી તમારી ગઝલો છે.
પંચમ શુક્લ on August 18, 2007 at 9:01 pm said:
ખુલ્લી આંખો, મુક્ત મન, અને કવિ હૃદયે ઝીલેલું સ્પંદન
સાચે જે એક સજીવ કાવ્ય તરીકે ઉતરી આવ્યું છે.
ગઝલ સિવાયના સ્વરૂપમાં સશક્ત રીતે વિહરવા માટે અભિનંદન.
Ruju Mehta on August 18, 2007 at 10:41 pm said:
Really very very touchy!!Very nice poem…
હેમંત પુણેકર on August 18, 2007 at 10:47 pm said:
વિચારતા કરી મૂકે એવી વાત કરી વિવેકભાઈ! નાનકડા બાળકની એક નાનકડી અપેક્ષાને સુંદરતાથી શબ્દોમાં મૂકી છે.
Lata Hirani on August 18, 2007 at 11:05 pm said:
you missed the train…
ઊર્મિ on August 18, 2007 at 11:28 pm said:
સુંદર અવલોકન… મારો વિશાલ પણ આજકાલ સ્વયમ્ નાં જેવું જ કરીને હિંટ્સ આપ્યે રાખે છે… એટલે No comments, Vivek… 😀
dhaval on August 18, 2007 at 11:57 pm said:
Pinki on August 19, 2007 at 12:22 am said:
એકલાં જ આવ્યાં, એકલા જ જવાનાં,
સાથી વિના, સંગી વિના, એકલા જવાનાં………
હા, લાખ કહો પણ, આપણે તેમનું બાળપણ
છીનવી લીધું, એ નક્કી……
પણ જે જિંદગી મળશે એ પણ ઉત્કૃષ્ટ જ………
nice, appropriate theme for contemporary life style
raeesh maniar on August 19, 2007 at 5:12 am said:
Good poem. A keen observation of child’s mental world and nice poetic presentation. I remember your earliar poem ‘divaal’ where also you have used your child’s expression.
Harish Dave on August 19, 2007 at 10:13 am said:
બાળ-માનસના આયામો કેટલાં માબાપ સમજી શકે છે?
એક સંવેદનશીલ સર્જક હૃદય જ આટલી સહજ રીતે સાદીસીધી કૃતિમાં તે પ્રતિબિંબિત કરી શકે. સરસ! …. હરીશ દવે અમદાવાદ
girish dave on August 19, 2007 at 11:54 am said:
B]AH ;\J[NGTF YL VFHGF VFW]lGS HLJG GL SZ]6TF ZH] SZLK[PVF56[ SIFZ[ ;DHLX]
radhika on August 19, 2007 at 1:14 pm said:
ખુબ જ સુંદર અને ઝીણવટ ભર્યુ અવલોકન કાવ્ય્મા પણ અને છબીમા પણ,
Weepul on August 19, 2007 at 5:17 pm said:
rajuat sari chhe, kadach karunta pan raheli chhe.
sachi umare umar na jivi sakya to rahi rahi ne pan te jivi levani ichchha rahe chhe, jivan ma bachpan mahatvano hoi chhe, tene yaad kari kadach aykhu aakhu vitavi sakay tetlo.
ane aetlej ek novel ma vachhyu chhe tem,
“balpan be vyakti ne najik lav va ma mahatva no pul bani jay chhe. ”
vijesh shukla on August 19, 2007 at 5:30 pm said:
A very beautiful thought.Lonliness of a child is expressed in an artistic manner.It makes no difference whether it is chhandas or achhandas.
saurabh bhavsar on August 19, 2007 at 6:50 pm said:
Very heart touching with minutes obseration
girish dave on August 19, 2007 at 8:42 pm said:
A very sensetive poem showing limitations of our city life and thought of
સુનીલ શાહ on August 19, 2007 at 9:27 pm said:
હ્રદય સ્પર્શી રચના..! સંતાનની વાત આટલી સરસ રીતે સમજીને એટલી જ સુંદરતાથી રજુ કરનારા પીતાને સલામ. દીકરાની તકલીફનો અંત ક્યારે..?!
pragnaju on August 20, 2007 at 2:20 am said:
થોડી અંગત વાત કરું તો -અગિયાર વર્ષથી અહીં અમેરિકામાં અમે ખાસ તો અમારા પૌત્રોને ઉછેરવા આવ્યા.તેમની સાથે ક્યાં સમય નીકળી જાય છે તે ખબર પણ પડતી નથી.શરૂઆતમાં તો હુ તેમને સાથે સુવાડતી પણ મને સમજાવી તેમને તેમના ઓરડામાં સુવાડવાનૂં નક્કી થયું .ત્યારે વિવેકે વર્ણવ્યો છે તેવો ઝુરાપો બન્ને પક્ષે રહ્યો!મને હજુ સમજાતું નથી કે અમે તેઓને “લાડઘેલા” કેવી રીતે બનાવશું?વિવેકનો ઈ-મેલ પ્રતિભાવ આપવા આવ્યો અને
જે તાજી,આછદસ,છતાં હ્રુદય સ્પર્શી મારી જ વાત વાંચી અને આ લખાયું.
સાથે ચિત્રો સારા લાગે છે… એનીમેટેડ ચિત્ર રાખો તો કેમ?
મીના છેડા on August 20, 2007 at 2:08 pm said:
B K RATHOD on August 20, 2007 at 2:16 pm said:
Sundar rachna. Bhavvishv ni vat chhe. mane gamyu.
વિવેક on August 20, 2007 at 5:53 pm said:
ના…ના… હું ચિતારો તો ખરો, પણ શબ્દોનો… કલમ લઈને હું શબ્દનું શિલ્પ કંડારી શકું, પણ પીંછી લઈને ચિત્ર ન દોરી શકું. એ કામ માટે તો મારો કેમેરો જ સારો…
Bhavesh Joshi on August 20, 2007 at 7:37 pm said:
This is good observation but not impresiv. i have received this first mail from you so, i am very happy and hope that i will receive a good peom or gazal very soon from you.
I am realy very happy for your best try to put up the Gujarati peom/Gazal on website. keep it up. you will be get success.
Best wishes to you,
જનક ટરમટા - સુરેન્દ્રનગર on August 20, 2007 at 10:19 pm said:
જીવનની નરી વાસ્તવિકતા તમે આલેખી છે, નાનુ કુટુંબ સુખી કુટુંબની આ એક ઉધાર બાજુ છે. (તમારા મેઈલ મલે છે પણ ફોન્ટ નો પ્રોબ્લેમ થાય છે.)
સુનીલ શાહ on August 20, 2007 at 11:03 pm said:
યુનીકોડમાં લખાયેલું ન વંચાતું હોય તો view મેનુ ખોલી Encoding નો unicode(UTF-8) ઑપ્શન સીલેક્ટ કરો..મોટેભાગે તમારી સમસ્યા દુર શઈ જશે.
If you cant read the text , select
LAXMAN on August 22, 2007 at 5:39 am said:
It’s my request Please don’t forgot me when you celebrate the festival of “SABDO CHE MARA SWAS MA”.
raj on August 22, 2007 at 3:04 pm said:
I would request you if you can extend my above posted (comment no. 4) four lines “Shabdo nathi jadta…..”.
Many thanks in advance.
preeti tailor on August 26, 2007 at 6:21 am said:
khub j marmasparshi kavita chhe..adhunik jivan ni aa den chhe..
sanvedanaone sachvata manse shikhavun j padashe….
pankaj on September 6, 2007 at 9:24 pm said:
હુ ફરીથી રાજ ના શબ્દો વડે કહીશ કે…….. મને …” Shabdo nathi jadta….”
આ કાવ્ય ને… વધાવવા……..
bakul on October 10, 2007 at 7:52 pm said:
મારા ભાઈના દિકરા જેવી હાલત ………………………..
નથી તેને કાંઈ કહેવાતું …………….. તો પછી ………
bhagubhai on October 30, 2007 at 11:25 pm said:
અચાનક આ તમરિ સઈત નિકરિ , બહુ સરસ ચ્હે
Dilipkumar K. Bhatt on December 30, 2007 at 6:21 am said:
આમા કૈ કહેવપનુ નથિ.
meena on April 19, 2009 at 4:04 pm said:
તમારી વેબસાઈટ મઝાની સૅ.
Rina on April 9, 2012 at 12:39 pm said:
Jignesh on April 9, 2012 at 11:14 pm said:
As I follow you since long and I know based on your past pictures you and your wife taken very special care of kid with being parents as well brother sister to him….. personally I belive that raising single child well like you do is better than having more kids….. there is equal number of similar issues in number too
I am wring this based on father of single child and broght up as first kid among two of my parents….
વિવેક on April 10, 2012 at 11:01 am said:
Proudly powered by WordPress