gu gu gu en en en gu en en gu en gu el gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu en en gu gu gu gu gu gu en pt en en it en en gu gu gu gu ja gu gu gu zh gu gu gu gu en gu gu gu el gu gu gu gu gu gu gu en en en en gu gu gu en gu gu gu gu en gu gu en en en pt en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en en en gu gu gu gu gu en fr en gu gu en en en
હોવાપણું – ૧ | શબ્દો છે શ્વાસ મારા
એક નવી રચના, મહિનાના દર પહેલા અને ત્રીજા શનિવારે…
(12,000 વર્ષ જૂના ગુફાચિત્રો…        …ભીમબેટકા, મધ્ય પ્રદેશ : નવેમ્બર-05)
હોવાપણાથી દૂર શું ભાગી શકાય?
અજવાળે પડછાયાને શું ત્યાગી શકાય?
સૌ વાતમાં ચાલે નહીં શાને ગણિત ?
કંઈ તો હશે જેનાથી આ ભાગી શકાય…
જો, ધ્યાનથી જો ! ત્યાં સદા મળશે સવાર,
આ ઊંઘમાંથી જે ઘડી જાગી શકાય.
ઇચ્છા અગર સૌ હાથવેંત જ હોય તો ?!
મન ફાવે ત્યારે ભીંત પર ટાંગી શકાય.
કંઈ તો જીવનમાં આપ તું એવું, ખુદા !
મરજી મુજબ ત્યાગી અને માંગી શકાય.
આ શ્વાસને શબ્દોની એરણ પર ટીપો,
ટક્શે કે તૂટે – પાર તો તાગી શકાય !
એનાથી શો ડર જેનું છે નામ જ ‘વિવેક’ ?
એને બજારે શબ્દથી દાગી શકાય…
– વિવેક મનહર ટેલર
This entry was posted in ગઝલ by વિવેક. Bookmark the permalink.
14 thoughts on “હોવાપણું – ૧”
Urmi Saagar on July 16, 2006 at 8:58 am said:
Another very good tamara shabdo no ek swas…
સૌ વાતમાં ચાલે નહીં શાને ગણિત ?
કંઈ તો હશે જેનાથી આ ભાગી શકાય…
ઈચ્છા અગર સૌ હાથવેંત જ હોય તો ?!
મન ફાવે ત્યારે ભીંત પર ટાંગી શકાય.
કંઈ તો જીવનમાં આપ તું એવું, ખુદા !
મરજી મુજબ ત્યાગી અને માંગી શકાય.
I liked these sher’s very much…
(I have some problem with Gujarati fonts, so i m writing this in English. Sorry 🙁 )
Jayshree on July 16, 2006 at 9:12 am said:
જો, ધ્યાનથી જો! ત્યાં સદા મળશે સવાર,
આ ઊંઘમાંથી જે ઘડી જાગી શકાય.
ઇતના ના માયુસ હો તુ, કર ઝરા ઝિંદાદિલી,
ક્યું નહીં દિખતી તુમ્હેં, વો કબ્ર પર ખીલતી કલી..
જિસકો કહેતે હો અંધેરા, દિન કી વો શુરૂઆત હૈ..!
કંઈ તો જીવનમાં આપ તું એવું, ખુદા !
મરજી મુજબ ત્યાગી અને માંગી શકાય.
શ્વાસ હોય કે સંબંધો.. મરજી મુજબ માંગી નથી શકાતા, મરજી મુજબ ત્યાગી નથી શકાતા.
radhika on July 16, 2006 at 12:03 pm said:
ઈચ્છા અગર સૌ હાથવેંત જ હોય તો ?!
મન ફાવે ત્યારે ભીંત પર ટાંગી શકાય.
ખુબ જ સુદર વાત
કંઈ તો જીવનમાં આપ તું એવું, ખુદા !
મરજી મુજબ ત્યાગી અને માંગી શકાય.
મરીઝના આ શબ્દો યાદ આવી ગયા
બહાર થી એ દમામ કે પાસે આવવા ન દે
અંદરથી એ સંભાળ કે દુર જવા ન દે
કેવો ખુદા મળ્યો છે શુ કહુ “મરીઝ ”
પોતે ન દે બીજા કને માંગવા ન દે
sana on July 16, 2006 at 10:28 pm said:
Nicely described desires of life with words.
The picture here is well matched with your words…
Suresh on July 17, 2006 at 4:03 pm said:
બહુ જ ભાવવાહી શબ્દો.
મને સાહિત્ય ઉપરાંત પ્રાચીન ઇતિહાસમાં પણ રસ છે.અત્યાર સુધી મને એમ જ ખબર હતી કે, સ્પેનમાં આવેલી ગુફામાંના ચિત્રો જ સૌથી પ્રાચીન છે. પણ આ નવી વાત જાણવા મળી – ભીમ બેટકા વિશે.
ભીમબેટકા વિષે વધારે માહિતી ક્યાંથી મળે?
manvant on July 18, 2006 at 2:27 am said:
કવિ તો ગુફામાંથી પણ કાવ્ય શોધી લાવ્યા !
પુરાતન લોકોએ જેમ ઇચ્છાને ભીંતે લટકાવી,તેમ આ
આપણા વિવેકભાઈએ કાવ્ય ને કોમ્પ્યુટરમાં તો જરૂર
શણગાર્યું જ !આનું નામ તે રસિયો જીવ !
વિવેક on July 19, 2006 at 1:43 pm said:
મધ્યપ્રદેશમાં ભોપાલથી દક્ષિણે 46 કિ.મી. દૂર આવેલું ભીમબેટકા ભારતીય સંસ્કૃતિનો અભૂતપૂર્વ વારસો વિંધ્યની ઉત્તરીય પર્વતમાળામાં સાચવીને બેઠું છે એની બહુ થોડા જ લોકોને જાણ છે. ગાઢ જંગલની મધ્યમાં પથરાળ ભૂપૃષ્ઠ પર બિરાજમાન ભીમબેટકામાં પાષાણયુગના લગભગ 750 જેટલા શૈલાશ્રયો સચવાયા છે. કેટલાક શૈલાશ્રયો તો એક લાખ વર્ષ પુરાણા છે અને આદિમાનવના અસ્તિત્ત્વના પુરાવાના પાનાઓ કુદરતની પાઠશાળામાં જાળવીને રાહ જુએ છે વાંચનારની. લગભગ 500 ગુફાઓમાં પ્રાગૈતિહાસિક કાળના પૂર્વજોએ ગુફાચિત્રો દોર્યા છે. આ ચિત્રોમાં મનુષ્યજીવનની રોજ-બરોજની પ્રવૃત્તિ જેવી કે કેશગુંફન, સ્નાન, જન્મ, મરણ, તહેવાર, નૃત્ય, શિકાર અને પ્રાણીઓ સામેલ છે. કુદરતી રંગોથી બનાવેલા આ ચિત્રોમાં કેટલાંક તો બાર હજાર વર્ષ જૂનાં છે. સાવ ખુલ્લી ગુફાઓમાં બનેલા આ આદિચિત્રોના રંગ હજારો વર્ષો પછી પણ ટાઢ-તાપ, વરસાદ, ભેજ કે પવન જેવી કુદરતી શક્તિઓ લગીરે લોપી શકી નથી. હજારો વર્ષ પહેલાં જે જગ્યાએ કોઈકે શ્વાસ કીધો હશે, એ જગ્યાએ ઊભા રહેવાની લાગણી શબ્દાતીત છે!
ભીમબેટકાની અમારી યાદગાર મુલાકાતમાં જોડાવું હોય તો આ લિન્ક પર ક્લિક કરો:
Jayshree on July 21, 2006 at 11:07 am said:
Its really a nice tour…
pragna on August 4, 2006 at 12:05 pm said:
આ ભાગવાનું કોનાથી ? કોના સુધી ?
બે-ચાર પળ શું શ્વાસને ખાળી શકાય ?
અસ્તિત્ત્વનો ખાલીપો ભરવો શક્ય છે,
કોઈ એક ચહેરે સ્મિત જો આણી શકાય.
હોવાપણાંના ભ્રમથી શું જાગી શકાય ?
મારા વગર મુજથી અગર ભાગી શકાય…
કંઈ તો જીવનમાં આપ તું એવું, ખુદા !
મરજી મુજબ ત્યાગી અને માંગી શકાય
આપના કાવ્યની સુન્દરતાને પ્રગટ કરવા માટે તો સુંદર શબ્દની સુંદરતા પણ ઓછી પડે.
જો કાવ્ય ને થોડો ન્યાય આપવો હોય તો એટલું કહી શકાય,
કંઈ તો જીવનમાં આપ તું એવું, ખુદા !
મરજી પડે ત્યારે આવા કાવ્ય રચી શકાય…
chetna on October 7, 2006 at 4:15 am said:
kai to jivan ma ap…marji mujab tyagi ne mangi shakay..!!jayshree ni vaat sachi chhe…sambanndho marji mujab mangi k tyagi shakata nathi..!
Brinda on December 11, 2006 at 7:46 pm said:
Your poetry is quite good. and am impressed with your photography too. will keep visiting your blog.
sneha on December 26, 2011 at 7:07 pm said:
જો, ધ્યાનથી જો ! ત્યાં સદા મળશે સવાર,
આ ઊંઘમાંથી જે ઘડી જાગી શકાય.
ઇચ્છા અગર સૌ હાથવેંત જ હોય તો ?!
મન ફાવે ત્યારે ભીંત પર ટાંગી શકાય.
વાહ્…શું વાત છે…આ બે શેર બહુ જ ગમ્યા
Rakesh on December 27, 2011 at 11:13 am said:
Superb!!!!Iccha agar sau haath vait j hoi to man fave tyre bhit par tangi sakay.
મીના છેડા on December 28, 2011 at 11:19 pm said:
હોવાપણાથી દૂર શું ભાગી શકાય?
અજવાળે પડછાયાને શું ત્યાગી શકાય?
Proudly powered by WordPress