gu gu gu en en en gu en en gu en gu el gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu en gu gu en gu en gu gu en gu gu en gu gu gu gu en gu gu en gu gu gu gu en gu en gu gu en gu gu gu en gu en ko gu gu gu gu gu gu en en en en gu en gu en gu gu gu en gu en gu en gu en gu gu gu gu gu gu gu en en en gu en gu gu gu gu gu en gu en gu en gu en gu gu gu gu en en gu gu en gu en gu en gu gu en gu gu en gu en gu en en de en en en en en en fr en gu en gu en en en
પળેપળ | શબ્દો છે શ્વાસ મારા
એક નવી રચના, મહિનાના દર પહેલા અને ત્રીજા શનિવારે…
( સોના ઇંઢોણી, રૂપા બેડલું રે નાગર…     …ખાવડા, કચ્છ, ઓક્ટો ‘૦૯)
pragnaju on May 1, 2010 at 2:11 am said:
યાદમાં મળીએ પળેપળ, ક્યાંક તું ને ક્યાંક હું,
કાપીએ ચૂપચાપ અંજળ, ક્યાંક તું ને ક્યાંક હું
પ્રેમ કંઈ નથી. એટલે કે તેનું કોઈ અસ્તિત્વ જ નથી હોતું. તેનું અસ્તિત્વ પેદા કરવું પડે છે. જેવી રીતે આપણે ઈશ્વરના અસ્તિત્વને આપણી વચ્ચે પેદા કરીએ છીએ. આપણા ઘરના કોઈ ખુણાના ગોખલામાં જેમ ઈશ્વરના અદ્ર્શ્યમાન અંશને પેદા કરી છીએ તેમ પ્રેમનું પણ એવું જ છે. માત્ર નિશ્વાર્થભાવે ભક્તિ કરતા જાવ તમારો ઈશ્વર એટલે કે તમારો પ્રેમ જરૂર મળે છે.
તારણ એ કે પ્રેમ બરાબર ઈશ્વર.
chetu on May 1, 2010 at 4:01 am said:
એકદમ સરસ … ! અને પ્રજ્ઞા બહેન સાથે પણ સહમત છું ..!!
Arvind Upadhyay on May 1, 2010 at 8:57 am said:
પ્રેમ અટુટ – યાદ- વિરહ તોડે પણ ના ટુટે.
Kirtikant Purohit on May 1, 2010 at 12:09 pm said:
પ્રેમની સરસ અભિવ્યક્તિ એને છાજે તેવી.
urvashiparekh on May 1, 2010 at 12:18 pm said:
યાદ માં ને યાદ માં તો જીવન જીવાય જવાય છે.
hemant vaidya on May 1, 2010 at 12:31 pm said:
તારી યાદમાં હું લીલાછમ ઘાસમાં આળોટી રહ્યો છું … અને તું આવતી હશે ….
Chetan framewala on May 1, 2010 at 1:46 pm said:
તૂટતો તુજ યાદમાં, પ્રેમ સાંધે છે મને,
સ્નેહનો કો’ તાંતણો,આમ બાંધે છે મને.
વિવેક on May 1, 2010 at 4:33 pm said:
અદભુત શેર લખી નાંખ્યો, ચેતનભાઈ…
હવે આખી ગઝલ પૂરી કરો, દોસ્ત!
rajeshree trivedi on May 1, 2010 at 6:02 pm said:
પળેપળ સાધતો રહુ છુ શ્વાસની આ દોર
પળૅ પળ તૂટ્તો રહીને બસ યાદમાઁ તારી.
વિવેકભાઈ, બ્લોગ બનાવવા અને પોતાની રચના મુકવા વિશે માહિતી આપશો.
Jayshree on May 1, 2010 at 6:39 pm said:
કંઇ ખાસ મજા ના આવી, દોસ્ત…
વિવેક on May 2, 2010 at 10:41 am said:
બ્લૉગ બનાવવા માટે wordpress.com પર જઈ સૂચનાઓ અનુસરો… કામ થઈ જશે. ગુજરાતીમાં કઈ રીતે લખવું એની જાણકારી http://layastaro.com/?page_id=5 પરથી મળી જશે… શુભેચ્છાઓ!!
વિવેક on May 2, 2010 at 10:43 am said:
કવિતા અને પ્રણય એ મનુષ્યની અંગતતમ અનુભૂતિ છે.. કવિતાના સ્તરે આ રચના કદાચ ન પણ પહોંચતી હોય પણ મને આ લખતી વખતે કંઈક અજબ શાતા મળી હતી…
પ્રામાણિક અભિપ્રાય મને હંમેશા વધુ ગમે છે… આભાર!
kanchankumari. p.parmar on May 3, 2010 at 3:52 pm said:
ડુબતા ઘં ટારાવ જેવો રહ્યો હું વિરમિ; મળસો તમે ક્યારે એનિ ખબર નથી
Pancham Shukla on May 3, 2010 at 4:51 pm said:
કવિતા એટલે શું ? ની શોધની દિશામાં ડગ ભરતાં – જયશ્રી અને વિવેકના પ્રતિભાવ/ખુલાસા આ પોસ્ટની મૂળ અભિવ્યક્તિ / કવિતા સંદર્ભે ઉપકારક લાગ્યા.
રાજની ટાંક on May 4, 2010 at 6:27 pm said:
હલ્લી,કાળી,લાલ,ચોકટ ના મને નડે,
કેમ કે હું ગંજીફાનું ત્રેપનમું પત્તુ,
મીના છેડા on May 4, 2010 at 10:58 pm said:
કોઈ ક્ષણ વર્તમાન બનીને જ શ્વાસ લે એવી આ રચના.
Akbar Lokhandwala on May 6, 2010 at 11:26 am said:
Too small but very touchy. Breaking and uniting.
P Shah on May 6, 2010 at 12:59 pm said:
raksha on May 6, 2010 at 3:32 pm said:
સાચુ, યાદમા ટૂટી તો જવાય પણ એ યાદ નુ કારણ- મુળ પ્રેમ આપણને સાન્ધિ દે! ન ટૂટવા માટૅ ય કારણ આપે. સુન્દર!
Pravina Avinash Kadakia on May 6, 2010 at 4:22 pm said:
ખૂબ સરસ્. ટૂટ્વું અને પછી સંધાવું એ બન્ને ક્રિયાની શક્તિ છે
પ્રેમ. પ્રેમ એ એવી અભિવ્યક્તિ છે કે જે વર્ણવવી અકલ્પ્ય છે.
તેની શક્તિ અમાપ છે. તેનો સ્પર્શ સુંદર છે. જેમાં ડૂબીને તરાય છે.
સુનીલ શાહ on May 6, 2010 at 4:39 pm said:
પ્રેમિકાની યાદ અને પ્રેમ વચ્ચે તૂટવા –સંધાઈ જવાની પરસ્પર અનુભૂતિની વાત સરસ રીતે સરળતાથી કરી શક્યા છો.
preetam lakhlani on May 6, 2010 at 5:37 pm said:
સુંદર રચના… ખાસ્સી હળવી પણ મજાની!
kishore modi on May 6, 2010 at 5:40 pm said:
નવી અભિવ્યક્તિવાળું પ્ર્ણય કાવ્ય
'ઈશ્ક'પાલનપુરી on May 6, 2010 at 6:07 pm said:
સરસ રચના! મજા આવી ગઈ વિવેક ભાઈ
‘ઈશ્ક એજ ઈશ્વર’ એમ પ્રેમ સાંધે એમા શી નવાઈ!!
ભાવના શુક્લ on May 6, 2010 at 6:25 pm said:
ખબર નહિ કેમ પણ હુ તો ઉલટુ પણ કહુ કે…
તારા પ્રેમ મા પળેપળ તુટી રહી છુ
તારી યાદ પળેપળ મને સાંધી રહી છે..
આ હા!! નાજુક શબ્દો મા નક્કર નિરુપણ.
mita on May 6, 2010 at 7:19 pm said:
as sweet as allways.
vishwadeep on May 6, 2010 at 7:52 pm said:
Pradip Brahmbhatt on May 6, 2010 at 8:48 pm said:
જય જ્લારામ.જય શ્રી કૃષ્ણ,
પળપળને પકડવાની ખુબ જ સુંદર રજુઆત છે.
mahesh dalal on May 6, 2010 at 9:09 pm said:
સરસ રચના .. સ્પર્શિ ગૈ.
paresh balar-Accu-chek roche on May 6, 2010 at 9:26 pm said:
રાષ્ટ્રસંઘ કે ‘ઇન્ટરનેશનલ એલર્ટ’ તો પાણી માટેના યુદ્ધની આગાહી કરે છે પણ ગુજરાત, કચ્છ અને કાઠિયાવાડમાં તો વર્ષોથી સ્ત્રીઓ હાંડે હાંડે પાણી માટે લડાઈ કરે છે. પાણી માટે લડાઈ જ નહીં આજે ચારેકોર પાણી માટે ડાકુગીરી થાય છે, વોટર માફિયા ઊભા થયા છે તેમાં પાણીના લુટારા-ડાકુ હોય તો કોલાનાં પીણાંવાળા છે. જો હું તમને કહું કે તમે કોલાની એક બાટલી પીઓ છો તે પાપ કરો છો અને ભારતના ૧૦ તરસ્યા લોકોનું પાણી ઝૂંટવીને કોલાનું રંગીન ગયું પાણી દસ ગણા ભાવ આપીને તમારા પાપી પેટમાં પધરાવો છો તો જરૂર શરમાજો. આજે કોલાના કે બોટલ્ડ-પીણાં પીવાં તે પાપ છે તેવું કથાકારોએ તેમના ભકતોને ગાંગરીને કહેવું જોઈએ.
paresh balar-Accu-chek roche on May 6, 2010 at 9:28 pm said:
એક બોટલ્ડ વોટર (લિટર) તૈયાર કરવા માટે સાત લિટર સાદું પાણી વેડફાય છે. અને તે કૂવાના સાદા પાણીને પ્લાસ્ટિકની બોટલમાં ભરવા ૧૬૨ ગ્રામ ક્રૂડતેલનું બળતણ બળે છે. રાજસ્થાનમાં જયાં અવારનવાર દુષ્કાળ પડે છે ત્યાં કોલાની કંપની જયપુરની સરકારને ભ્રષ્ટ કરી દુર્લભ પાણીના સ્રોત જમીનમાંથી દરરોજ ૫૦ લાખ લિટરના દરે ખેંચે છે. તે માટે ૧૦૦૦ લિટર પાણીના ફક્ત ૧૪ પૈસા આપે છે એ પાણી પછી રૂ. ૧૦માં બ્રાન્ડવાળું પાણી વેચાય છે. એ પાણી પીવું કે વેચવું એ ખરેખર પાપ છે કારણ કે તમે બોટલનું પાણી પીધું એટલે જ કોટા-રાજસ્થાનની મહિલાઓએ ૨૮-૪-૨૦૧૦ના રોજ પાણીનો પોકાર કર્યો ત્યારે પોલીસની લાઠી ખાઈ ઘરે છોકરાને રડતા મૂકી હોસ્પિટલમાં દાખલ થવું પડેલું.
paresh balar-Accu-chek roche on May 6, 2010 at 9:30 pm said:
it is so nice sir just like me (tamara call mate)
Lata Hirani on May 6, 2010 at 10:03 pm said:
સરસ મજાની… ટૂઁકી પણ ચોટદાર
bankim on May 7, 2010 at 10:16 am said:
Short & Sweet! સરસ મજાની કવિતા !
દિલીપ on May 7, 2010 at 9:54 pm said:
ભલે આ એક લઘુકાવ્ય છે પરંતુ ભીતરનું સત્ય અત્યંત દીર્ઘ છે. પ્રેમ એટલે પ્રેમ એટલે પ્રેમ ! પ્રેમનું રહસ્ય હજી અકબંધ છે અને સદા રહેશે જ…કાવ્યની સરળતામાં ઘણું બધું ઊંડાણ છે ખરેખર તો…! જાણે તે માણે…
દિલીપ મોદી on May 7, 2010 at 9:59 pm said:
તા.ક. ઉપરોક્ત કમેંટ્સ મારી છે. મારી અટક નહિ છપાતાં ઓળખ માટે મને ખુલાસો કરવાનું યોગ્ય લાગ્યું છે. આભાર + આનંદ…!
sudhir patel on May 8, 2010 at 7:48 am said:
ચાંદ સૂરજ on May 8, 2010 at 3:29 pm said:
વીતેલી યાદોના તાણાવાણાને વણી લઈ તૈયાર કરેલી એ વાટને સમયના કોડિયામાં પધરાવી જ્યોતિર્મય રાખવામાં પ્રેમનું દિવેલ સહાયભૂત બને છે.
himanshu patel on May 9, 2010 at 8:03 pm said:
વિવેક on May 11, 2010 at 5:16 pm said:
આભાર, હિમાંશુભાઈ! સુંદર અનુવાદ…
Niraj on August 9, 2010 at 2:51 pm said:
Proudly powered by WordPress