gu gu gu en en en gu en en gu en gu fr gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en gu en gu en en en sv gu en en en en en gu gu gu en gu gu gu gu gu en gu en gu gu gu gu gu en gu en gu en gu en en en gu gu gu en gu en gu en gu en gu gu en en en en en en en en en en en en en en en en gu gu en en en gu en hbs_lat en en en
હરીફાઈ | શબ્દો છે શ્વાસ મારા
એક નવી રચના, મહિનાના દર પહેલા અને ત્રીજા શનિવારે…
ત્યારે મમ્મી એને ખોળામાં લઈને
મારી બાજુની સીટ પર બેસતી.
એટલે અમે એને પાછળની સીટ પર
પણ થોડો વધુ મોટો થયો
મમ્મીને પાછળ બેસાડવાનું શરૂ કર્યું
આખ્ખી સીટની લાલચ પણ કામ ન કરી શકી.
કે એને એ.સી.ની આદત પડી ગઈ છે
બાળકને તો આગળ બેસવાનું જ ગમે ને !
એ અમારા બેની વચ્ચે ઘૂસ્યો,
અને મારા ગાલ ખેંચ્યા-
-હું તમને સૌથી વધારે વહાલો છું, સમજ્યા?
This entry was posted in અછાંદસ by વિવેક. Bookmark the permalink.
28 thoughts on “હરીફાઈ”
ઊર્મિ on May 31, 2008 at 8:56 am said:
હા હા હા… મજા આવી ગઈ… અમને તો હજીયે રોજ અનુભવ થાય છે…. :-))
Bharat on May 31, 2008 at 9:22 am said:
થોડ્ો વખત જવા દો ,ઍે ચલાવત્ો હશેને તમે બન્ને પાચ્હ્ળ નેી સેીત પર હશો.
paresh,johnson & johnson on May 31, 2008 at 9:48 am said:
hi wah wah wah nice sir
Radhika on May 31, 2008 at 10:57 am said:
દોસ્ત હવે નક્કિ કરો…. કોણ સૌથી વધારે વ્હાલુ …..
Nirlep Bhatt on May 31, 2008 at 11:04 am said:
as always, nice description……I think, this area is largely, remain largely untouched in gujarati poetries.
Nirlep Bhatt on May 31, 2008 at 11:06 am said:
Appropriate picures acts as a icing on the cake for your poetries……in most of the cases, picures speak itself about theme.
ડો.મહેશ રાવલ on May 31, 2008 at 3:37 pm said:
સમયથી મોટો કોઈ શિક્ષક નથી,સમય જ નક્કી કરશે કોને ક્યાં બેસવું એ !!!!!!
તકલીફ એ છે કે,અત્યારના જનરેશનને સમય કરતાં પણ ફાસ્ટ થવું છે!!!!
pragnaju on May 31, 2008 at 7:15 pm said:
-હું તમને સૌથી વધારે વહાલો છું, સમજ્યા?
ઘણાં ખરાં અમે, કહેવાતા વડિલો પ્રેમાળ તો હોય છે જ, પણ બાળકોની વાત સાંભળવાનો સમય જ નથી!
નહીં, તો આવી મઝાની વાતો જાણવાની મળે!
અહીંની પરિસ્થિતીમાં આ ગુન્હાહીત છે!અમારે ઓછા વજનના ટ્વીન્સને હોસ્પી.માંથી લાવવાનાં હતાં તો તેઓનું વજન બરાબર થયું પછી તેની સ્પેસીફીકેશન પ્રમાણેની કાર સીટની ચકાસણી થઈ-તે બરોબર થયું ત્યા સુધી હોસ્પી.માંથી રજા જ ન આપી!ત્યારબાદ પણ ૪૦ પાઉંડનાં થાય ત્યાં સુધી કારસીટ ન રાખીએ તો ટીકીટ મળે! અને આમેય જોઈએ તો- આનો અમલ ન કરવો અને બાળકને ઈજા થાય તો તમે પણ તમને માફ ન કરી શકો.
સુનીલ શાહ on May 31, 2008 at 8:49 pm said:
નાનકડા–નાજુક પ્રસંગને સરસ રીતે ઉજાગર કર્યો છે…સમજનેવાલે કો ઈશારા કાફી..!!
chetan framewala on May 31, 2008 at 10:39 pm said:
આવાજ ભાવ મારા મનમાં પણ જાગે છે પણ જે અદાથી તમે એનું શબ્દાંકન કરો છો , એ મારાથી નથી થઈ શકતું.
MANVANT on June 1, 2008 at 10:20 pm said:
Neela on June 2, 2008 at 9:52 am said:
બીજા ભાગમાં એવું લાગ્યું કે પરદેશની ગાડીમાં ફરી રહ્યા છીએ કારણ ત્યાં તો તાજા જન્મેલા બાળકને આખી સીટની લાલચ આપીને પાછળ બેસાડવામાં આવે છે.
jayesh upadhyaya on June 3, 2008 at 3:19 pm said:
શબ્દો તમારા હોય ને અનુભવ મારો હોય એમ લાગે છે
nilamdoshi on June 4, 2008 at 9:03 am said:
Manish on June 5, 2008 at 12:21 am said:
પિતા-પુત્રના પ્રેમ વિશે કોઈ કાવ્ય સંગ્રહની રાહ જોઇ રહ્યો છું, હું.
જાગૃતિ વાલાણી on June 6, 2008 at 1:16 pm said:
વાસ્તવિકતા સભર સરસ કાવ્ય…
VISHWADEEP on June 6, 2008 at 6:57 pm said:
ચાલો વાસ્તવિકતાનું ભાન કરીયે!! ચકો ચકી ચણે, થોડો પ્રેમ થાય..માળા માં સાથ રહે,ખાય-પિયે બસ મજા કરે…બાળ-બચ્ચા થાય!! ચાચમાં ચાચ નાંખી ખવરાવે!! ઉડતા શિખવાડે! પછી શું ? બચ્ચા ઊડી જાય!! મોજ મજા કરે! ચકો ચકી ઘરડા થાય!!માદા થાય…બચ્ચા કદી માળે પાછા ન આવે. કે ચકા-ચકી નું ધ્યાન રાખે!! કે એ ન કોઈ આશ રાખે!!
Gaurang Thaker on June 6, 2008 at 11:03 pm said:
સરસ રજુઆત…..ગમી જાય એવી….
Maheshchandra Naik on June 7, 2008 at 1:42 am said:
સરસ મઝા આવિ ગઇ, અભિનન્દન્,વિવેકભાઇ
Rajeshwari Shukla on June 7, 2008 at 6:33 am said:
હજી તેને થોડો વધુ મોટો થવા દો અને પછી તે પિતાને ખસેડીને તેમની સીટ લઈ લેશે….કારણ (૧)હવે તે આત્મનિર્ભર બનશે (૨)ધ્યેય સુધી પહોંચવા હવે તમારે ચિંતા કરવાની નથી, હું જ તમને ત્યાં પહોંચડીશ……અલબત્ત,આ સમયે અભિવ્યક્તિમાં ફેર હશે-પિતા તેના રોલમોડેલ હશે અને માતા અંતરનો નિર્મળ પ્રેમ–માનસશાસ્ત્રની રીતે સમગ્ર જગતે સ્વીકારેલી ઈલેક્ટ્રા અને એડીપોઝ ગ્રંથી કામ કરી જશે…
Dr Niraj Mehta on June 8, 2008 at 11:13 am said:
Pinki on June 11, 2008 at 11:25 am said:
i like that one
swayam is driving car
and u & vaishali on back seat
nicely expressed his feelings…… !!
i know, father-son relationship
pity of mammas , right vaishali ?!!
mahesh dalal on June 11, 2008 at 6:55 pm said:
viviekbhai everytime I read the mail i am thrilled .yes this also evryparents experienmce .
Haresh Rohit on June 19, 2008 at 7:02 pm said:
Dekhav ma ekdam saral chhata darek vakhate koi navi j rachna aapna vishal manobhaav ane tatkalin samay no khyaal vyakt kare chhe.
bas aa rite gujarati bhasa ne vadhu samruddh karta raho.
Rajesh Dungrani on May 16, 2012 at 12:38 pm said:
હું તમને સૌથી વધારે વહાલો છું, સમજ્યા?
Rina on May 16, 2012 at 12:57 pm said:
rekha on May 16, 2012 at 3:28 pm said:
પ્રેમ ……ને બાળક પણ સમજે હો ….બહુ સહજ અભિવ્યકિત…..
devendra desai on May 17, 2012 at 1:40 am said:
kavita jivai gai thodi ksno mate to…
Proudly powered by WordPress