en en gu en en gu en gu fr gu it gu en gu gu gu gu gu gu fr fr fr fr fr fr gu gu gu zh gu gu gu en pa ceb en zh pt en gu gu en ca en jbo fr cs it en en sl en en pl ro pl fr fr fr fr fr fr eo en en zh en it sk en pa ceb en zh pt en en en en en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en fi nl nl fr en it en eo eo pl en en en en en en es eo en eo fr tr hu en hbs_lat en en en fr en en en sl es en en en tr ms en en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en io en en en uk en en nl en pt et en en en en en tr en it en en ur en en en fr af hbs_lat en fr af es nl fr et fr nl es ur tyv pt en it es ca en en en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en pl en eo en en en tr en en en tl et en et en tr en fr hbs_lat en en sl en en en en en en en es en sw pt en de eo nl en en en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en en pl en en en en en it en en en pt en eo en tr en en en en en en en en en en en en en en en en nl es en en en en en en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en hbs_lat en en hbs_lat en nl fr en en en hbs_lat en en en en en eo sv en es et nl en pl en nl en it en hbs_lat en la tr en eo en en en en en en en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en hu en en en tr de en en pl en en en en en pl en pl it en hbs_lat en en en pl pl en en eo en en en en en en en en en es az pl so en en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en en en en en es es en la en hbs_lat es en nl es en en en en ms en en en en fr fr en en en hu en es eo en eo en en en en en gu en en gu gu gu gu gu gu fr fr gu fr fr fr gu gu fr fr fr fr gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en ms en es it en fr fr es fr fr fr eo hu fr fr fr fr en en en en eo nl en en en en en gu en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en gu en gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu en gu gu gu gu gu gu gu en gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu en gu gu gu gu gu gu gu gu en gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu en en en en eu ru en en en en gu en en en gu gu gu gu gu gu gu en gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu en gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu en gu gu gu gu gu gu gu gu en gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu en en gu gu gu en fr en en en en en en pt en de en en en gu gu gu gu gu gu gu en en en en en en en en en en gu cs en cs cs en da cs en cs en cs en da cs en da en cs en cs cs da en da cs en
ગુજજુસ્ટફ એ આપણા દરેકના જીવનમાં આવતા સારા-નરસા, સુખ-દુઃખ, શુભ-અશુભ, વેદના-સંવેદના ભર્યા, વગેરે જેવા પ્રસંગોને ટૂંકી વાર્તાઓ કે કવિતાઓ, ગઝલો કે અન્ય સ્વરૂપમાં રજુ કરતું બ્લોગ છે. આ બ્લોગમાં રજૂ થયેલ દરેક કૃતિઓ તેના લેખકોનું કાલ્પનીક અને મૈલિક લખાણ છે, તેના માટે આ સાઈટના ધારક કોઈ પણ રીતે જવાબદાર નથી. અહીં રજૂ થયેલ કૃતિ સંપૂર્ણ કાલ્પનીક અને મૌલિકતા પૂર્વક રચાવામાં આવેલ છે, તેમ છતાં જો તે બીજી કોઈ કૃતિ કે ઘટના સાથે સમાનતા ધરાવતી હોય તો તે માત્ર એક સંયોગ છે તેમ માનવામાં આવશે.
તમને આજે જ ઉતરાયણ નિમિત્તે મોકલું છું, એ ખાઈને બીજાને પણ મોકલજો..
કામમાંથી ફુરસદ મળે તો ફરતા રેજો,
થોડો આનંદ પણ કરતા રેજો,
આમ તેમ નજર કરતા રેજો,
અને ક્યારેક ઉપર પણ જોતા રેજો,
કોઈ પતંગ-બતંગ દેખાય ત્યારે; અમને યાદ કરતા રેજો...
માટે દર વર્ષની જેમ દોરી
પતંગ કે પીછે મત ભાગો, ભાગના હૈ તો દોરી કે પીછે ભાગો.... પતંગ ઝખ મારકે આપકે પાસ આયેગી...
Tamne aaje j Utrayan nimitte moklu chhu, e khai ne bijane pan mokaljo..
Kam mathi fursat made to farta rejo,
Thodo anand pan karta rejo,
Aam tem najar karta rejo,
Ane kyarek upar pan jota rejo,
Koi patang-batang dekhay tyare.. Amne yad karta rejo...
Mate Dar Varsh Ni Jem Dori
Patang ke pi6e mat bhago, Bhagna hai to dori ke pi6e bhago.... Patang zakh mar ke aapke pas aayegi...
Labels: Makarsankranti Sms, Utrayan Sms
Gujarati Sher-Shayri - Post 11
એની દરેક યાદ દિલમાં હજી તાજી છે,
એ નથી જીવનમાં પણ એની આસ હજી બાકી છે,
એની યાદ આવતા જ આંસુ આવી જાય છે,
આ આંસુ તો પી લીધા પણ પ્યાસ હજી બાકી છે.
ચંદ્રની કળા પર નાચે છે ધરતી,
કોઈ કહે છે ભરતી તો કોઈ કહે છે ઓટ,
પ્રણયની ચાહતમાં ઝૂલે છે માનવી,
કોઈ કહે છે જિંદગી તો કોઈ કહે છે મોત..!!
સપનું નહિ પણ તમારો વિચાર આપજો,
મારામાં એક થઇ શકે એવું દિલ આપજો,
હું એક નહિ પણ અનેક જનમ જીવી લઈશ,
જીંદગીમાં એક વાર તમારો વિશ્વાસ આપ જો.
સમય તો પાણીની જેમ વહી જશે,
માત્ર પ્રેમ ભરી યાદ રહી જશે,
આજે નથી સમય તો કઈ નહિ,
ત્યારે યાદ કરવા માત્ર મારું નામ રહી જશે.
કોઈ કરતુ હોય પ્રેમ તમને તો સ્વીકારી લેજો,
તૂટે નહી કોઈનું દિલ તેની કાળજી લેજો,
સ્વાર્થી માણસો તો બહુ મળશે જીવનમાં,
પણ સાચા પ્રેમને પારખી લેજો.
એક છે આકાશને દિશાઓ ચાર છે,
દિલ આ મારું તને મળવા બેકરાર છે,
તારી જ યાદોને તારી જ વાતો,
હવે તો આ નયનને બુસ તારો જ ઇંતેઝાર છે..{-_-)
જીવનમાં દુઃખ પડે તો મુખને સદા હસવાજો,
કોઈ લાખો રૂપિયા ચરણે ધરે તો ઠૂકરાવજો,
પણ સંબંધ રાખે જે દિલથી તેને જીવનભર નિભાવજો.
આવે છે વસંત પતઝડ જોઈ જોઈને,
હશે છે માનવી કેટલું રોઈ રોઈને,
નથી ભૂલાતો ભૂતકાળ કોઈને જોઈ જોઇને,
મળે છે સાચો પ્રેમ ક્યારેક જ કોઈ કોઈને..!!!
મિત્રતાના હસ્તાક્ષર કોઈ ઉકેલી નથી શકતું,
એમાં જોડણીની ભૂલ કોઈ શોધી નથી શકતું,
ખુબ સરળ હોય છે વાક્ય રચના પણ,
પૂર્ણવિરામ કોઈ મૂકી નથી શકતું.
ધીરજ ધરી પણ ફળ સારા ન મળ્યા,
કેહવું હતું પણ શબ્દોના સથવારા ન મળ્યા,
કદર કરતા રહ્યા આખી જિંદગી બીજાની,
પણ અફસોસ અમારી કદર કરનાર કોઈ ન મળ્યા.
TEXT OF THE ABOVE POST IN ENGLISH
Eni darek yaad dilma haji taji che,
E nthi jivan ma pan eni aas haji baki che,
Eni yaad aavta j aansu aavi jay che,
Aa aansu to pi lidha pan pyaas haji baki che.
Chandra ni kala par nache 6 dharti,
Koi kahe 6 bharti to koi kahe 6 ott,
Pranay ni chahat ma zule 6 manvi,
Koi kahe 6 zindgi to koi kahe 6 maut..!!
Sapnu nahi pan tamaro vichar apjo,
Mara ma ek thai shake evu dil apjo,
Hu ek nahi pan anek janam jivi laish,
Jindagi ma ek war tamaro vishwas aap jo.
Samay to Paani ni jem vahi jase
Matr PREM bhari yad rahi jase
Aaje nathi samay to kai nahi
Tyare yad karva matra maru naam rhi jase
Koi Kartu Hoy Prem Tmne To Swikari Lejo
Tute Nhi Koi Nu Dil Teni Kalaji Lejo
Swarthi Manaso To Bahu Mlse Jivan Ma
Pan Sacha Prem Ne Parkhi Lejo
Aek 6e aakash ne disha o char 6e,
Dil aa maru tane malva bekarar 6e,
Tari j yaado ne tari j vaato,
Have to aa nayan ne bus taro j intezar 6e{-_-)
Jivan Ma Dukh Pade To Mukh Ne Sada Hasavajo,
Koi Lakho Rupya Charne Dhare To Thukravjo,
Pan Sambandh Rakhe Je Dil Thi Tene jivan Bhar nibhavjo..
Ave 6 vasant patjad joi joi ne,
Hase 6 manvi ketlu roi roi ne,
Nathi bhulato bhutkal koine joi joi ne,
Male 6 sacho prem kyarek j koi koi ne...!!!
Mitrata na Hastakshar koi ukeli nathi saktu
Ema jodni ni bhul koi sodhi nathi saktu
Khub saral hoy 6 vakya rachna pan
Purn viram koi muki nathi saktu
Dhiraj dhari pn fal sara n malya,
Kehvu htu pn shabdo n sathvara n malya,
Kadar karta rahya akhi jindgi bijani,
Pn afsos amari kadar karnar koi n malya...
Labels: Gujarati Shayri, Gujarati Sher
Gujarati Sher-Shayri - Post 10
એક સચ્ચાઈ છે જેને હું સહી શકતો નથી,
ખુબ સીધી વાત છે પણ હું સહી શકતો નથી,
ને એમ પણ હું ભોગવું છું મૌન રહેવાની સજા,
તો લે કહું જા, તારા વગર હું રહી શકતો નથી.
કોઈ જિંદગીની તસ્વીર બની જાય છે,
અને કોઈથી જિંદગીની તસ્વીર બદલાઈ જાય છે,
કેમ કે એક જુદાઈથી ઝીંદગી વિખેરાઈ જાય છે.
પ્રેમની કોઈ દિવસ કિંમત થાય નહીં,
નજીક કે દૂરથી સમજાય નહીં,
સ્નેહના દરિયામાં ડૂબો તો ખબર પડે,
એમ કિનારે રહી હૈયું ભીંજાય નહીં.
હર શ્વાસમાં તારી યાદ મુકું છું,
મારાથી વધુ વિશ્વાસ તારામાં મુકું છું,
સાચવજે મારા આ વિશ્વાસને જતનથી,
મારા શ્વાસને તારા વિશ્વાસમાં મુકું છું.
ના જીવેલા પલ પણ ક્યારેક જીવન બની જાય છે,
આંખના ઉજાશ પણ ક્યાંક અંધારા બની જાય છે,
પ્રેમ કરો તો એટલું સાચવજો,
વધારે પડતો પ્રેમ પણ ક્યારેક દર્દનું કારણ બની જાય છે.
નયનમાં વસ્યા છે જરા યાદ કરજો,
કદી કામ પડે તો યાદ કરજો,
મને તો પડી છે આદત તમને યાદ કરવાની,
જો હિચકી આવે તો માફ કરજો.
તમારો પ્રેમ જ મારું બેંક બેલન્સ છે,
તમારી યાદો જ મારું એટીએમ છે,
વિશ્વાસનો ડી.ડી. જમા કરાવીને મેળવી છે દોસ્તી તમારી,
મને દોસ્તીના ક્રેડીટ કાર્ડ પર પૂરો ભરોસો છે.
પ્યારની કિંમત કદી પૈસાથી ના આપતા,
વિશ્વાસ આપીને દગો ના આપતા,
જીવ જોયતો હોય તો મોઢે માંગી લેજો,
પણ અમૃત કહી ઝહેર ના આપતા.
વખત વેદનાનો બહુ વસમો હોય છે,
એને સમજવો બહુ મુશ્કેલ હોય છે,
છોડી દે જયારે જગત આખું તમને,
ત્યારે પોતાનું એક અંગત તમારા માટે બહુ કિંમતી હોય છે.
TEXT OF THE ABOVE POST IN ENGLISH
Ek sachhai chhe jene hu sahi shakto nathi,
Khub sidhi vaat chhe pan hu sahi shakto nathi,
Ne em pan hu bhogvu chhu maun rahevani saja,
To le kahu ja, tara vagar hu rahi shakto nathi.
Koi zindgini tasvir bani jay 6,
Koi ne medvi ne khoso nahi,
Kem k 1 judai thi zindgi vikherai jay 6.
Prem Ni Koi Divas Kimat Thaay Nahi,
Nazik Ke Door Thi Samjaay Nahi,
Sneh Na Dariya Ma Dubo To Khabar Pade,
Em Kinaare Rahi Haiyu Bhinjaay nahi.
Har shwas ma tari yaad muku chhu,
Marathi vadhu vishwas tara ma muku chhu,
Sachavje mara aa vishwas ne jatan thi,
Mara shwas ne tara vishwas ma muku chhu.
Na jivela pal pan kyarek jivan bani jay 6e,
Ankh na ujash pn kyak andhara bni jay 6e,
Prem kro to etlu sachvjo,
Vadhare padto prem pan kyarek dard nu karan bani jay 6e.
Nayan ma vasya che jara yaad karjo,
Kadi kaam pade to yaad karjo,
Mane to padi che aadat tamne yaad karwani,
Jo hichki ave to maf karjo.
Tamaro prem j maru Bank Balance chhe,
Tamari yado j maru ATM chhe,
Vishwas no D.D. jama karavine melvi chhe dosti tamari,
Mane dosti na Credit Card par puro bharoso chhe.
Pyar Ni kimmat kadi Paisa Thi Na Aapta..
Vishvas Aapi Ne Dago Na Aapta..
Jiv Joito Hoy To Modhe Mangi Lejo..
Pan Amrut kahi zaher Na Aapta..
Vakhat vedna no bahu vasmo hoy 6,
Ene samajvo bahu muskel hoy 6,
6odi de jyare jagat akhu tamne,
Tyare potanu ek Angat tamara mate bau kimti hoy 6.
Labels: Gujarati Poem, Gujarati Shayri
Gujarati Sher-Shayri - Post 9
સ્વપ્નને અશ્રુઓથી ભીંજાતા જોયા છે,
ગમમાં પણ હોઠોને હસતા જોયા છે,
અરમાનો તો રોજ ઉભરાઈને ઢોળાઈ જાય છે,
છતાં પણ ઉમ્મીદોને સહારે લોકોને જીવતા જોયા છે.
હસવું નથી છતાં હસવું પડે છે,
કોઈ પૂછે કેમ છો તો મઝામાં કહેવું પડે છે,
જિંદગીનો આ એવો રંગમંચ છે,
જ્યાં બધાને ફરજીયાત નાટક કરવું પડે છે.
સંઘરેલી યાદો આજે રેત બની વેરાય છે,
જેટલી શોધું છું એટલી જ ખોવાય છે,
મનને બહુ સમજાવ્યું કે ના જવાય એ દિશા તરફ,
જ્યાં સ્વપ્નો કોડીની કિંમતે વેચાય છે.
યાદ કરું છું તને વાત-વાતમાં,
રહેવું છે સદા તારા સાથમાં,
તું મને ના શોધ તારી આસ-પાસમાં,
હું તને મળી જઈશ તારા જ શ્વાસમાં.
હાથ બે છે ને એક પ્યાલી છે,
ખુદા એક છે ને હજાર સાવલી છે,
હજાર ફૂલ છે ને એક માળી છે,
તકદીર છે હાથમાં ને હાથ ખાલી છે.
મિત્રતાના હસ્તાક્ષર કોઈ ઉકેલી નથી શકતું,
એમાં જોડણીની ભૂલ કોઈ શોધી નથી શકતું,
ખુબ સરળ હોય છે વાક્ય રચના,
પણ પૂર્ણવિરામ કોઈ મૂકી નથી શકતું.
આપી શકે તો તારો પ્યાર માંગું છું,
સાચા હૃદયથી તારો સહકાર માંગું છું,
કરીશ નહીં ચિંતા પ્યાર માટે પ્રાણ પણ આપીશ,
રોકડો છે હિસાબ, હું ક્યાં ઉધાર માંગું છું.
તેના પ્રેમમાં દિલ મજબુર થઇ ગયું,
દુઃખ દેવું તેનું દસ્તુર થઇ ગયું,
તેનો કોઈ વાંક નથી મેં પ્રેમ જ એટલો કર્યો હતો,
કે તેને આ વાતનું અભિમાન થઇ ગયું.
એ લોકો ખુશ-નસીબ છે જેના સંજોગો એના સ્વભાવને મળતા આવે છે,
પરંતુ એ લોકો ઉત્તમ છે જે પોતાના સ્વભાવ ને સંજોગો પ્રમાણે ગોઠવી શકે છે.
ગઝલની જરૂરત મેહ્ફીલમાં હોય છે,
પ્રેમની જરૂરત દિલમાં હોય છે,
મિત્રો વગર અધુરી છે જીંદગી,
કેમ કે દોસ્તોની જરૂરત તો જિંદગીના અંત સુધી હોય છે.
TEXT OF THE ABOVE POST IN ENGLISH
Swapna ne ashuo thi bhinjata joya chhe,
Gam ma pan hotho ne hasta joya chhe,
Armano to roj ubharai ne dholai jay chhe,
Chhata pan ummido ne sahare loko ne jivta joya chhe.
Hasvu nathi chhata hasvu pade chhe,
Koi puchhe KEM CHHO to MAZAMA kahevu pade chhe,
Jindagi no aa evo RANGMANCH chhe,
Jya badha ne farajiyat NATAK karvu pade chhe.
Sanghreli yado aaje ret bani veray 6,
Jetli sodhu chhu etli j khovay 6,
Man ne bahu samjavyu k na javay e disha taraf,
Jya swapno kodi ni kimmate vechay 6.
Yaad karu chhu tane vaat vaat ma,
Rahevu chhe sada tara saath ma,
Tu mane na sodh tari aas paas ma,
Hu tane mali jaish tara j swas ma.
Hath 2 chhe ne 1 piyali chhe,
Khuda 1 chhe ne hajaar savali chhe,
Hajaar ful chhe ne 1 mali chhe,
Aavi kismat ne su kahu,
Takdir haath ma chhe ne haath kahli chhe.
Mitrata na hastakshar koi ukeli nathi shaktu,
Ema jodni ni bhul koi sodhi nathi shaktu,
Khub saral hoy chhe vakya rachna,
Pan purnaviram koi muki nathi shaktu.
Aapi shake to taro pyar mangu chhu,
Sacha hraday thi taro sahkar mangu chhu,
Karish nahi chinta pyar mare pran pan aapish,
ROKADO chhe hisab, hu kya UDHAR mangu chhu...
Tena prem ma dil majbur thay gayu
Dukh devu tenu dastur thay gayu
Teno koi vak nathi me prem j etlo karyo to
Ke tene a vaat nu abhiman thay gayu
A Loko KHUSH NASEEB 6 Jena SANJOGO ena SWABHAV ne Malta Ave 6
Parantu A Loko UTTAM 6 J Potana SWABHAV ne SANJOGO Pramane GOTHVI Sake6
Gazal ni zarurat mehfil ma hoy 6e,
Prem ni zarurat dil ma hoy 6e,
Mitro vagar adhuri 6e zindagi,
Kem k dosto ni zarurat to jindgi na Ant sudhi hoy 6e.
Posted by mapatel at 6:00 AM 0 comments
Labels: Gujarati Shayri, Gujarati Sher
Saturday, October 1, 2011
Gujarati Sher-Shayri - Post 8
ક્યારેક કોઈ એવી રીતે પોતાનું બની જાય છે,
દિલ હોય દુર છતાં વિચારો આવી જાય છે,
આમ તો છે દુનિયા સ્વાર્થી,
બાકી કોઈક જ હોય છે જે દિલમાં ઘર કરી જાય છે.
કોઈ પ્રીત નિભાવી જાય, કોઈ રીત નિભાવી જાય,
કોઈ સાથ, તો કોઈ સંગાથ નિભાવી જાય,
કરી દો જીંદગી કુરબાન તેના પર,
જે દુઃખમાં પણ તમારો સાથ નિભાવી જાય.
કંઈક અલગ તમારી એ રીત મને ગમે છે,
તમે કરો છો એ તરકીબ મને ગમે છે,
પ્રેમ તો કેટલાય કરતા હશે એક-બીજાને,
પણ તમે નિભાવો છે એ પ્રીત મને ગમે છે.
આજે મનમાં એક વિચાર આવ્યો,
વીતી ગયો દિવસ છતાં તમારો SMS ના આવ્યો,
થઇ ગયા તમે નારાજ કે પછી સ્નેહીજનોની યાદમાં,
અમારો વારો જ ના આવ્યો.
જેના માટે હજારો દુઃખ સહેવાય તે પ્રેમ છે,
જેના વગર એક પળ ના રહેવાય તે પ્રેમ છે,
હોય ચાહત ઘણી તેને પામવાની,
પણ સામે આવે ત્યારે કહી ના શકાય તે જ પ્રેમ છે.
મિત્રતા કરવાની કોઈ રીત નથી,
લાગણીઓ રોકી શકે એવી કોઈ ભીંત નથી,
સબંધો જો સચવાય સાચા મનથી,
તો જીવનની કોઈ પણ બાજીમાં હાર-જીત નથી.
વિધિ સાથે વેર ના થાય,
જીવન આખું ઝેર ના થાય,
કિસ્મત એક છાપેલો કાગળ છે,
અને એમાં લખેલું છે એમાં ફેર ના થાય.
ફૂલ બનીને હસવું એ જીંદગી છે,
હસીને દુઃખ ભૂલવું એ જીંદગી છે,
જીતીને કોઈ ખુશ થાય તો શું થયું?
દિલ હારીને ખુશ થવું એ જીંદગી છે.
વિશ્વાસના ભીતરમાં પ્રેમ હોય છે,
માનો તો આ બધા નસીબના ખેલ હોય છે,
બાકી લાખો આંખો જોયા પછી પણ,
કેમ, કોઈ એક નઝર માટે જ મન બેચેન હોય છે.
યાદ અમર છે જિંદગીની સફરમાં,
અમે તો છુપાવી લીધી છે તસ્વીર જીવનમાં,
કેમ ઓછી કરી શકીએ તમારી યાદ જીવનમાં,
યાદગાર છો તમે તો સદા અમારી નઝરમાં.
TEXT OF THE ABOVE POST IN ENGLISH
Kyarek koi evi rite potanu bani jay chhe,
Dil hoy dur chhata vicharo aavi jay chhe,
Aamto chhe duniya swarthi,
Baki koik j hoy chhe je dil ma ghar kari jay chhe.
Koi prit nibhavi jay, koi reet nibhavi jay,
Koi saath, to koi sangath nibhavi jay,
Kari do jindagi kurban tena par,
Je dukhma pan tamaro sath nibhavi jay.
Kaik alag tamari e rit mane game chhe,
Tame karo chho e tarkib mane game chhe,
Prem to ketlay karta hase ek bija ne,
Pan tame nibhavo chhe e prit mane game chhe.
Aaje man ma 1 vichar aavyo,
Viti gayo divas chhata tamaro msg na aavyo,
Thai gaya tame naraj k pachhi snehijano ni yaad ma,
Amaro varo j na aavyo.
Jena mate hajaro dukh sehvay te prem chhe,
Jena vagar ek pal na rehvay te prem chhe,
Hoy chahat ghani tene pamvani,
Pan saame aave tyare kahi na shakay te j prem chhe.
Mitrata karvani koi rit nathi,
Lagnio roki shake evi koi bhit nathi,
Sabandho jo sachvay sacha man thi,
To jivan ni koi pan baazi ma haar-jit nathi.
Vidhi sathe ver na thay,
Jivan aakhu zer na thay,
Kismat 1 chhapelo kagad chhe,
Ane ema lakhelu chhe ema fer na thay.
Phool bani ne hasvu e zindagi chhe,
Hasi ne dukh bhulvu e zindagi chhe,
Jiti ne koi khush thay to shu thayu?
Dil hari ne khus thavu e zindagi chhe.
Vishwas na bhitar ma prem hoy chhe,
Mano to aa badha nasib na khel hoy chhe,
Baki lakho aankho joya pachhi pan,
Kem, koi 1 nazar mate j mann bechen hoy chhe.
Yaad amar chhe jindagi ni safar ma,
Ame to chhupavi lidhi chhe tasvir jivan ma,
Kem ochhi kari sakiye tamari yaad jivan ma,
Yaadgar chho tame to sada amari najar ma.
Posted by mapatel at 6:00 AM 0 comments
Labels: Gujarati Shayri, Gujarati Sher
Saturday, September 24, 2011
Gujarati Sher-Shayri - Post 7
પ્રેમની વેદના કોઈ લખી શું જાણે,
પ્રેમની ભાષા કોઈ બોલી શું જાણે,
પ્રેમ તો એવી અઘરી કળા છે દોસ્ત,
સ્વીકારતા જે અચકાય તે કરી શું જાણે.
સ્નેહનો સાગર આંખોમાંથી છલકાય છે,
હૈયું હેતના હરખથી હરખાય છે,
જાણે શું વાત છે પ્રેમમાં એવી કે,
દિલમાં હોય દર્દ તો પણ હોઠ ખુશીથી મલકાય છે.
દુઆ મારી આસમાનમાં ખુદા સુધી જશે,
વફા મારી મારા દિલની સદા સુધી જશે,
હું એજ તું એજ મોસમ પણ એજ છે છતાં,
વિચાર્યું ન હતું કે ફાસલો વધી જશે.
પ્રેમનો નશો ઓછો નથી હોતો,
બધાના નસીબમાં પ્રેમ નથી હોતો,
પ્રેમનું ઔષધ તો ઠીક છે,
બાકી પ્રિયતમના સ્પર્શ જેવો કોઈ મલમ નથી હોતો.
સંબંધોના દરિયામાં મોતી બનાવીને રાખજો,
હીરા જડેલ હારની દોરીમાં અમને રાખજો,
મેં ક્યાં કહ્યું મારા થઈને રહો,
પણ નાનકડા હૈયાના એક ખૂણામાં અમને રાખજો.
તમારા પ્યારનો અમને આશરો મળ્યો,
મજધાર ઉપર જાણે કિનારો મળ્યો,
હવે તો સ્વર્ગની પણ તમન્ના નથી,
જયારે તમારા હૃદયમાં ઉતારો મળ્યો.
અચાનક કોણ જાણે કોની યાદ આવી ગઈ,
દિવસ હોવા છતાં આંખોમાં રાત આવી ગઈ,
કેવો મળી ગયો એમનો સાથ કે,
ફરીથી જીવવાની જીવમાં તાકાત આવી ગઈ.
જીંદગી આમ તો તમારી છે,
એમાં થોડી સ્મૃતિઓ અમારી પણ છે,
રેખાઓ ભલે રહી તમારા હાથમાં,
પણ તેમાં ધ્યાનથી જુઓ મિત્રતાની એક રેખા તો અમારી છે.
મારા દિલને આવ્યો એક વિચાર,
કે કદી નઈ કરું હવે તેનો વિચાર,
પણ ફરી ફરીને આવ્યો એ જ વિચાર,
કે તેના સિવાય કરું તો કરું કોનો વિચાર.
સરળતાથી કંઈ ના મળે તો દુખી ના થશો,
મળે જો બધું સરળતાથી તો પ્રયત્ન શું કરશો,
સપના બધા હકીકત ના થવા જોઈએ,
થશે બધું હકીકત તો સપના શું જોશો.
TEXT OF THE ABOVE POST IN ENGLISH
Prem ni vedna koi lakhi shu jane,
Prem ni bhasha koi boli shu jane,
Prem to evi aghari kala chhe dost,
Swikarta je achkay te kari shu jane.
Sneh no sagar aankho mathi chhalkay chhe,
Haiyu het na harakh thi harkhay chhe,
Jane su vaat chhe prem ma evi k,
dil ma hoy dard to pan hoth khushi thi malkay chhe.
Dua mari aasman ma khuda sudhi jase,
Wafa mari mara dil ni sada sudhi jase,
Hu ej tu ej mosam ej chhe,
Vicharyu n hatu k faaslo vadhi jase.
Prem no nasho ochho nathi hoto,
Badha na nasib ma prem nathi hoto,
Prem nu aushadh to thik chhe,
Baki priyatam na sparsh jevo koi malam nathi hoto.
Sambandho na dariya ma moti banavi ne rakhjo,
Hira jadel har ni dori ma amne rakhjo,
Me kya kahyu mara thaine raho,
Pan nanakda haiya na 1 khuna ma amne rakhjo.
Tamara pyaar no amne aashro malyo,
Majdhaar upar jane kinaro malyo,
Have to swarg ni pan tamanna nathi,
Jyare tamara hraday ma utaro malyo.
Achanak kon jane koni yaad avi gai,
Divas hova chhata aankhoma rat aavi gai,
Kevo mali gayo emno sath k,
Fari thi jivvani jivma takat aavi gai.
Jindagi aam to tamari chhe,
Ema thodi smrutio amari pan chhe,
Rekhao bhale rahi tamara hath ma,
Pan tema dhyan thi juo mitrata ni 1 rekha to amari chhe.
Mara dil ne aavyo ek vichar,
K kadi nai karu have teno vichar,
Pan fari fari ne aavyo e j vichar,
k tena shivay karu to karu kono vichar.
Saralta thi kai na male to dukhi na thaso,
Male jo badhu saralta thi to prayatna shu karso,
Sapna badha hakikat na thava joiye,
Thase badhu hakikat to sapna shu josho.
Posted by mapatel at 6:00 AM 0 comments
Labels: Gujarati Shayri, Gujarati Sher
Saturday, September 17, 2011
Gujarati Sher-Shayri - Post 6
લાખો નિરાશાની અમર આશા એટલે "માં"
લાખો ઈચ્છાની એક અભિલાષા એટલે "માં"
ઝીન્દગીની રાહ પર કેળવણીની દિશા એટલે "માં"
ઉપવાસ છે તેવું બહાનું કરી પોતે ભૂખી રહી આપણને જમાડતી એટલે "માં"
દુનિયાના વ્યવહારોની પરિભાષા એટલે "માં"
આ SMS વાંચવા તમારું અસ્તિત્વ આ દુનિયામાં છે તેનું એક જ કારણ છે "માં"
મનને મનાવવું સેહલું નથી,
ગમતી વ્યક્તિને ભૂલવું સેહલું નથી,
પ્રેમમાં મારનાર તો લાખો છે દુનિયામાં,
પણ પ્રેમમાં થયેલી હાર સ્વીકારીને જીવવું સેહલું નથી.
કલ્પના ના હતી કે મિત્રતા થશે,
દિલ ભીંજાય એનું નામ દોસ્તી હશે,
હવે સ્વર્ગની ગલીઓના સપના શા માટે જોવું?
જ્યાં તમારા જેવા મિત્રો હશે ત્યાં જ મારી જન્નત હશે.
ગુમાવવાનું જીવનમાં ઘણું હોય છે,
પણ પામવાનું માપસરનું હોય છે,
ખોવાયું છે તેનો અફસોસ કદી ના કરતા,
જે ના ખોવાય એ જ આપણું પોતાનું હોય છે.
જીંદગીમાં હસી લો ને હસાવી લ્યો,
યાદ કરી અમને બે ઘડી સ્નેહમાં વિતાવી લ્યો,
શું ખબર કાલ મળ્યા કે ના મળ્યા,
આજના પલને તો પ્રેમથી વધાવી લ્યો.
સગા-વહાલા શબ્દ આમ તો સાથે બોલાય છે,
પણ દુનિયામાં અવાર-નવાર એવું નજરે પડે છે કે,
જે સગા હોય એ વહાલા નથી હોતા ને,
જે વહાલા હોય એ સગા નથી હોતા.
દુર જઈશું તો દિલમાં વાત મુકતા જઈશું,
જીવનભર ના ભૂલાય એવી યાદ મુકતા જઈશું,
ભલે પ્રત્યક્ષ ના મળીયે રોજેરોજ,
પણ હંમેશા કરશો યાદ એવી મુલાકાત મુકતા જઈશું.
કોઈના ખાસ બની શકાય એવી કિસ્મત જોઈએ,
જીવનભર એમનો પ્રેમ મળે એવી તકદીર જોઈએ,
બાકી પ્રેમ તો દુનિયા આખી કરે છે,
એ પ્રેમ છૂટે નહિ એવી હાથમાં લકીર જોઈએ.
નઝરથી નઝર મળવામાં એક સેકન્ડ લાગે છે,
એક મીનીટમાં કોઈ ગમવા લાગે છે,
એક કલાકમાં કોઈના થી પ્રેમ થઇ જાય છે,
તો પછી એને ભૂલવામાં આખી જીંદગી કેમ વીતી જાય છે.
સપનું નહિ પણ તમારો વિચાર આપજો,
મારામાં એક થઇ શકે એવું દિલ આપજો,
હું એક નહિ પણ અનેક જનમ જીવી લઈશ,
જીંદગીમાં એક વાર તમારો વિશ્વાસ આપજો.
TEXT OF THE ABOVE POST IN ENGLISH
Lakho nirasha ni amar asha etle "MAA"
Lakho ichha ni ek abhilasha etle "MAA"
Zindagi ni raah par kelvani ni disha etle "MAA"
Upwas chhe tevu bahanu kari pote bhukhi rahi aapan'ne jamadti etle "MAA"
Duniya na vyavharo ni paribhasha etle "MAA"
Aa SMS vanchva tamaru astitva aa duniya ma chhe tenu ek j karan chhe "MAA"
Man ne manavu sehlu nathi,
Gamti vyakti ne bhulavu sehlu nathi,
Prem ma marnar to lakho chhe duniya ma,
Pan prem ma thayeli har swikari ne jivavu sehlu nathi.
Kalpana na hati k mitrata thase,
Dil bhinjay enu naam dosti hase,
Have swargni galiona sapna sha mate jovu?
Jya tamara jeva mitro hase tya j mari jannat hase.
Gumavavanu jivan ma ghanu hoy chhe,
Pan pamva nu maapsar nu hoy chhe,
Khovayu chhe teno afsos kadi na karta,
Je na khovay ej aapdu potanu hoy chhe.
Jindagi ma hasi lo ne hasavi lyo,
Yaad kari amne be ghadi sneh ma vitavi lyo,
Shu khabar kal malya ke na malya,
Aaj na pal ne to prem thi vadhavi lyo.
Saga-vahala shabd aam to sathe bolay chhe,
Pan duniya ma avar navar evu najar pade chhe k,
Je saga hoy e vahala nathi hota ne,
Je vahala hoy e saga nathi hota.
Dur jaishu to dil ma vaat mukta jaishu,
Jivan bhar na bhulay evi yaad mukta jaishu,
Bhale pratyax na maliye roj,
Pan hamesha karso yaad evi mulakat mukta jaishu.
Koina khas bani shakay evi kismat joiye,
Jivanbhar emno prem male evi takdir joiye,
Baki prem to duniya aakhi kare chhe,
E prem chhute nahi evi hathma lakir joiye.
Nazar thi nazar malva ma 1 sec lage chhe,
1 minute ma koi gamva lage chhe,
1 kalak ma koina thi prem thai jay chhe,
to pachhi ene bhulvama aakhi jindagi kem viti jay chhe.
Sapnu nahi pan tamaro vichar aapjo,
Mara ma ek thai shake evu dil aapjo,
Hu ek nahi pan anek janam jivi laish,
Jindagi ma ek var tamaro vishwas aapjo.
Posted by mapatel at 6:00 AM 0 comments
Labels: Gujarati Shayri, Gujarati Sher
Thursday, October 21, 2010
Gujarati Sher-Shayri - Post 5
ગુજરાતી શેર-શાયરી (પોસ્ટ - ૫)
મિલાવી જામમાં અમે તો જીંદગી પી ગયા,
મદિરા તો શું કોઈની કમી પી ગયા,
રડાવી જાય છે અમને બીજાના દર્દ,
બાકી અમારા દર્દ તો અમે હસીને પી ગયા.
કોઈનો પ્રેમ ઓછો નથી હોતો,
ફક્ત આપણી અપેક્ષાઓ વધારે હોય છે,
દરિયા ને ભલે લાગતું હોય કે તેની પાસે પાણી અપાર છે,
પણ એને ક્યાં ખબર છે કે નદીનું દેવું ઉધાર છે.
કોણ કહે છે પ્રભુના દરબારમાં અંધેર છે,
હસતા ચહેરા જુઓ ઘેર-ઘેર છે,
સુખ-દુખ તો ઈશ્વરની છે પ્રસાદી મિત્રો,
બસ બાકી તો માનવીની સમજ-સમજમાં ફેર છે.
નિખાલસ મનનો નિખાર અલગ હોય છે,
દોસ્તી અને દુનિયાનો વહેવાર અલગ હોય છે,
આંખો તો હોય સહુની સરખી,
બસ જોવાનો અંદાજ અલગ હોય છે.
જાણે છે છતાં અનજાન બને છે,
આવી રીતે શું કામ મને હેરાન કરે છે,
મને પૂછે છે કે તને શું ગમે છે,
કેવી રીતે કહું એને કે જવાબ ખુદ સવાલ પૂછે છે.
થોડી ગેરસમજથી સારું જીવાય છે,
ખુલાસા કરવાથી દુખી થવાય છે,
જીવનમાં ક્યારેક બંધ બાજી રમવી સારી,
બાકી તો ત્રણ એક્કા માં પણ હારી જવાય છે.
ના કરો અનુમાન મને કોણ ગમે છે,
હોઠો પર મારા કોનું નામ રમે છે,
એ તું જ છે દોસ્ત જેની દોસ્તી અમને ગમી,
બાકી આથમતી સંધ્યાએ સુરજ પણ મારી સામે નમે છે.
અનેક તરંગ હોવા છતાં દરિયો એક છે,
અનેક રંગ હોવા છતાં મેઘધનુષ એક છે,
પરંતુ માણસો કેમ નથી સમજતા,
કે અનેક ધર્મ હોવા છતાં ઈશ્વર તો એક જ છે.
કોઈ કરતુ હોય પ્રેમ તમને તો સ્વીકારી લેજો,
તૂટે નહિ કોઈનું દિલ તેની કાળજી લેજો,
પ્રેમ કરવાવાળા તો બહુ મળશે,
પણ સાચા પ્રેમને પારખી લેજો.
એમની આંખમાં ઈશારા ઘણા હતા,
પ્રેમમાં આમ તો સારા ઘણા હતા,
મારે તો એમની આંખના દરિયામાં ડૂબવું હતું,
બાકી ઉભા જ રહેવું હોત તો કિનારા ઘણા હતા.
Milavi jam ma ame to zindagi pee gaya,
Madira to shu koi ni kami pan pee gaya,
Radavi jay chhe amne bija na dard,
Baki amara dard to ame hasine pee gaya.
Koino prem ochho nathi hoto,
Faqt aapdi apexa vadhare hoy chhe,
Dariya ne bhale lagtu hoy k teni pase pani apar chhe,
Pan ene kya khabar chhe k nadi nu devu udhaar chhe.
Kon kahe chhe prabhu na darbar ma andher chhe,
Hasta chahera juo gher gher chhe,
Sukh-dukh to ishwar ni chhe prasadi mitro,
Bas baki to manvi ni samaj samaj ma fer chhe.
Nikhalas man no nikhar alag hoy chhe,
dosti ane duniya no vahevar alag hoy chhe,
Aankho to hoy sahu ni sarkhi,
Bas jova no andaj alag hoy chhe.
Jane chhe chhata anjan bane chhe,
Aavi rite shu kam mane heran kare chhe,
Mane puchhe chhe ke tane shu game chhe,
Kevi rite kahu aene k javab khud saval puchhe chhe.
Thodi gersamaj thi saru jivay 6e
khulasa karvathi dukhi thavay 6e
jivan ma kyarek bandh baji ramvi sari
baki to 3 EKKA ma pan HAARI javay.
Na karo anuman mane kon game chhe,
Hotho par mara konu naam rame chhe,
E tu j chhe dost jeni dosti amne gami,
Baki aathamti sandhyaye suraj pan mari same name chhe.
Anek tarang hova chhata dariyo ek chhe,
Anek rang hova chhata meghdhanush ek chhe,
Parantu manas aa kem nathi samajta,
K anek dharm hova chhata ISHWAR to ek j chhe.
Koi kartu hoy prem tamne to swikari lejo,
Tute nahi koinu dil teni kadaji lejo,
Prem karvavala to bahu malse,
Pan sacha prem ne parkhi lejo.
Emni aankh ma ishara ghana hata,
Prem ma aam to shara ghana hata,
Mare to emni aankh na dariya ma dubvu hatu,
Baki ubha j rahevu hot to kinara ghana hata.
Posted by mapatel at 3:44 PM 0 comments
Labels: Gujarati Shayri, Gujarati Sher, શાયરી, શેર
Saturday, October 16, 2010
Gujarati Jokes - Post 3
તમારી સાપનોની દુનિયામાં જરા અમને યાદ કરજો,
કોઈ કામ પડે તો તરત સાદ કરજો,
મને આદત છે SMS કરવાની,
જો પસંદ ના હોય તો તમારા MOBILE  નો છૂટો ઘા કરજો.
NEW RECIPE OF MAGGI: ક્રિકેટર મેદાનમાં જાય ત્યારે પાણી મુકો, એ પહેલો બોલ રમે ત્યારે મસાલો નાખો અને એ આઉટ થઈને પાછો ફરે ત્યારે ઉતારી લો.. MAGGI તૈયાર...
જીવનમાં પ્રગતિ કરવા માટે હંમેશા મહાન (GREAT) વ્યક્તિના પગલે-પગલે ચાલવું જોઈએ.
તમારે પ્રગતિ કરવી હોય તો..
હું રોજ સવારે ચાલવા નીકળું છું, આવતા રહેજો.
સંતા રોજ સવારે ઉઠીને ઝાડની ડાળી પર બેસી જતો હતો, કેમ કે ....
એ MBA કરવામાં ગાંડો (Mentally disturbed) થઇ ગયો હતો અને પોતાને BRANCH MANAGER માનતો હતો.
બાપુ સંતાને-મારા દાદા ૯૦ વર્ષ સુધી જીવ્યા પણ એમણે કદી glasses(ચશ્માં) નો ઉપયોગ નતો કર્યો.
સંતા-બરાબર છે, ઘણા લોકો glass (પ્યાલો) નો ઉપયોગ નથી કરતા.. ડાયરેક્ટ બોટલમાં થીજ પી લે છે.
ટીચર એક છોકરીને-તારું નામ શું છે?
છોકરી-AMITABH BACHHAN ને ધક્કો મારો.
ટીચર-આ તે કેવું નામ?
સંતાએ સાયકલની દુકાન ખોલી. બંતા એની દુકાને આવ્યો અને કહ્યું મારે સાયકલ લેવી છે, પણ સરળ હપ્તે (easy installments) થી..
સંતા-ઠીક છે, બોલો પહેલા પેન્ડલ લઇ જાસો કે સીટ.
મારા મિત્રના સપનામાં એના દાદા આવ્યા અને કહ્યું તમારે જેટલા પાપ કરવા હોય એટલા કરજો, કેમકે અહી નર્કમાં અમને દીવાલ ઉપર માંડ-માંડ જગ્યા મળી છે.
Tamari sapno ni duniya ma jara amne yaad karjo,
Koi kaam pade to tarat sad karjo,
Mane adat chhe SMS karva ni,
Jo pasand na hoy to tamara mobile no chhuto GHA karjo.
NEW RECIPE OF MAGGI: Cricketer medan ma jay tyare pani muko, e pahelo ball rame tyare masalo nakho ane e out thaine pachho fare tyare utari lo.. Maggi taiyar.
Jivan ma pragati karva mate hamesha MAHAN (GREAT) vyakti na pagle pagle chalvu joie.
Tamare pragati karvi hoy to..
Hu roj savare chalva niklu chhu, aavta rejo.
Santa roj savare uthine zaad ni dali par besi jato hato, kem k....
E MBA karva ma GANDO (Mentally disturbed) thai gayo hato ane potane BRANCH MANAGER manto hato.
Bapu 2 Santa-Mara grand father 90 varas sudhi jivya pan emne kadi glasses(chasma) no upyog nato karyo.
Santa-Barabar chhe, ghana loko glass (pyalo) no upyog nathi karta.. direct bottle ma thij p le chhe.
Teacher ek chookari ne-Taru naam shu chhe?
Chhokari-AMITABH BACHHAN NE DHAKKO MARO.
Teacher-Aa te kevu naam?
Santa e cycle ni dukan kholi. Banta eni dukane aavyo ane kahyu mare cycle levi chhe, pan saral hapte (easy installments) thi..
Santa-Thik chhe, bolo pahela pendal lai jaso k seat.
Mara mitrana sapna ma ena dada aavya ane kahyu tamare jetla PAAP karva hoy etla karjo, kem k ahi NARK ma amne dival upar mand mand jagya mali chhe.
Posted by mapatel at 12:58 PM 1 comments
Labels: Gujarati Jokes, ગુજરાતી જોક્સ
Thursday, September 30, 2010
Gujarati Sher-Shayri - Post 4
આ પોસ્ટનું અંગ્રેજી વર્ઝન
છે સુખ છતાં મન કેમ ઉદાસ છે,
જેમ વહે છે નદી એમ જીંદગી જાય છે,
ખબર છે કે નથી અટકતી કોઈના વગર આ દુનિયા,
છતાં કોઈની યાદોથી આંખો કેમ છલકાય છે...?
પહેલા વરસાદની કોમલ બુંદ મોકલું છું,
ભીની માટીની સુગંધ મોકલું છું,
લીલાછમ્મ છે વૃક્ષોના પર્ણો,
અંતરથી ખોબો ભરી યાદ મોકલું છું.
અમે જિંદગીને સવારીને બેઠા,
તમે આવશો એવું ધારીને બેઠા,
ફક્ત તમારા એક દિલને જીતવા,
અમે આખો સંસાર હારીને બેઠા.
નદીની રેતમાં રમતું નગર મળે ના મળે,
ફરી આ જીવન ધરતી પર મળે ના મળે,
કરું છું યાદ દિલથી તમને આજે,
કદાચ મારું દિલ કાલે ધબકતું મળે ના મળે.
પોતાની હસ્તી બેફીકર હોવી જોઈએ,
દુનિયાની નજર તમારી ઉપર હોવી જોઈએ,
કામ એવા કરો જીવનમાં કે ભગવાન પણ કહે,
એમની જગ્યા તો મારી બાજુમાં જ હોવી જોઈએ.
પ્રેમ શું છે એ ના પૂછો તો સારું,
સાચવો તો અમૃત છે,
પીવો તો ઝેર છે,
હર રાતે એક મીઠો ઉજાગરો છે,
આંખ અને નિંદરને સામ-સામે વેર છે,
આનું નામ જ પ્રેમ છે.
જોડે ચાલવું એ શરૂઆત છે,
જોડે રહેવું એ પ્રગતિ છે,
જોડે જીવવું એ જીંદગી છે,
જોડે મરવું એ નસીબ છે,
પણ અલગ રહીને પણ જોડે રહેવું એ દોસ્તી છે.
દરિયો જેમ સુનો છે મોજા વગર,
પ્રેમમાં મજા ના આવે સજા વગર,
દવાની કોઈ કિંમત નથી ઈજા વગર,
એટલે તો આજ સુધી કોઈ જીવ્યું નથી એક-બીજા વગર.
ના જીવેલા પળ પણ ક્યારેક જીવન બની જાય છે,
આંખના ઉજાસ પણ ક્યારેક અંધારા બની જાય છે,
પ્રેમ કરો તો દોસ્તો સાચવજો,
ક્યારેક વધારે પડતો પ્રેમ પણ દર્દનું કારણ બની જાય છે.
જીવન મળ્યું છે, જીવી લેજો,
આંખ મળી છે, દુનિયા જોઈ લેજો,
મુસીબતમાં હોવ ત્યારે, અમને કહી દેજો,
જાન પણ હાજર છે, ક્યારેક માંગી લેજો.
Posted by mapatel at 2:25 PM 0 comments
Labels: Gujarati Shayri, Gujarati Sher, શાયરી, શેર
Friday, June 4, 2010
નામ કંઈક જાણીતું હતું,
પણ થોડું જુનું પુરાણું હતું,
સહુના જીવન સાથે જોડાયેલું હતું,
ફક્ત એક જ વાર આવતું હતું,
સાંભળનારના કાનમાં ગુંજી ઉઠતું હતું,
મનની સ્થિતીને ઘમરોળતું હતું,
દંભી જીવનનું એ નક્કર સત્ય હતું,
આશિષ એ નામ "મૃત્યુ" હતું.
કવિઃ આશિષ એ. મહેતા
એડીટરઃ અજય એમ. પટેલ
નામ by Ashish A. Mehta is licensed under a Creative Commons Attribution-Noncommercial-No Derivative Works 2.5 India License.
Based on a work at www.gujjustuff.com.
Posted by mapatel at 1:47 PM 3 comments
Labels: Gujarati Poem, Poem, કવિતા
Monday, May 17, 2010
Text of this post in English
પ્રિતને મારી દિલમાં જ રાખું છું,
આંસુને નયનથી દુર રાખું છું,
બેવફા આ જગમાં વફાદારી રાખું છું,
મને ભુલી જનારાને પણ હું હંમેશા યાદ રાખું છું.
ઓરડામાં એક ચિત્ર હોય તો પુરતું છે,
જીવનમાં એક મસ્ત મિત્ર હોય તો પુરતું છે,
મિલાવેલો હાથ ભલે હોય સાવ મેલો,
દિલથી પ્રેમ પવિત્ર હોય તો પુરતું છે.
ઈર્ષા થઈ હતી મને મારા જન્મ સમયે,
રડતો હતો હું ને હસતી હતી દુનિયા,
બદલો લઈશ ચોક્કસ મારા મૃત્યુ સમયે,
હસતો જઈશ હું ને રડતી હશે દુનિયા.
સમજાતું નથી એજ કે શું ગમે છે,
ખુશી ગમે છે કે ગમ ગમે છે,
પણ એક વાત તો ચોક્કસ છે દોસ્ત,
કે તારા સાથની હર એક પળ મને ગમે છે.
સાગરને કિનારે બેસી કોઈ રડતું હશે,
તમને યાદ કરીને કોઈ હસતું હશે,
જરા તમારા દિલ પર હાથ રાખી વિચારી તો જુઓ,
તમારા માટે પણ કોઈ જીંદગી જીવતું હશે.
હંમેશા મજાકમાં થોડી સચ્ચાઈ હોય છે,
ખાલી ખાલી પુછવામાં પણ જાણવાની ઈચ્છા હોય છે,
બેખબરને પણ થોડી ખબર હોય છે,
ને 'I don't care' માં પણ થોડી CARE હોય છેૈ.
વહેલી સવારની ગુલાબી ઠંડીમાં ફુલોની રંગોળી સુશોભીત થઈ,
ઉઘાડી આંખો ને યાદ કર્યા તમને તો દિવસની શરૂઆત અલૌકિક થઈ.
સંબંધની ધરતી પર જ્યારે વિશ્વાસ વરસે છે,
ત્યારે જ એમાંથી સ્નેહની સોડમ પ્રસરે છે,
અપેક્ષાની આગ જ્યાં વધારે હોય છે,
એ વ્યક્તિ પ્રેમના વરસાદ માટે તરસે છે.
જીંદગી મળવી એ નસીબની વાૉત છે,
મૃત્યુ મળવું એ સમયની વાત છે,
પણ મૃત્યુ પછી પણ કોઈના હદયમાં જીવતા રહેવું,
એ જીંદગીમાં કરેલા કર્મોની વાત છે.
સમજ્યા વગર કોઈને પસંદ ના કરતા,
નાસમજમાં કોઈને ગુમાવી પણ ના દેતા,
ગુસ્સો શબ્દમાં હોય છે દિલમાં નહીં,
એમાં સંબંધ ઉપર જ પુર્ણવિરામ ના મુકી દેતા.
Posted by mapatel at 5:42 PM 10 comments
Labels: Gujarati Shayri, Gujarati Sher, શાયરી, શેર
Wednesday, January 6, 2010
એક નજર તમને જોયા અને કંઈક અહેસાસ થઈ ગયો,
જાણે વર્ષો જૂનો સંબંધ ફરી તાજો થઈ ગયો,
હૃદયમાં ઉર્મિનો એક વંટોળ ઉઠ્યો,
ભવોભવનો પ્રણય જાણે ફરીથી ઉઠ્યો,
એક વખત તમને શું જોયા અને ફરી જોવા બેચેન થઈ ગયો,
ફરી ફરીને તમારા દિદાર માટે વ્યાકુળ થઈ ગયો,
દરેક પળ મારી વીતે છે તમારી જ યાદમાં,
ફરી ક્યારે મળશો? એ જ પ્રશ્ન આવે છે મનમાં,
ચિત્ત મારૂં ચોંટતું નથી કોઈ કામમાં,
ખબર નથી કે હું છું કઈ આલમમાં,
સઘળું હોવા છતાં અનુભવું છું ખૂદને હું વેરાનમાં,
જાણે ચોતરફની શાંતિ વચ્ચે હોય લાશ સ્મશાનમાં,
ફરી જલ્દી મળશો એ જ આશા છે દિલમાં,
આવશો તમે ને સ્થપાશે ઉપવન મારા જીવનમાં,
ખીલી ઉઠ્યું છે મન મારૂં તમારા આગમનની જાણમાં,
અનિમેષ નયને બેઠો છે આશિષ તમારા ઈંતજારમાં.
કવિઃ આશિષ એ. મહેતા
એડીટરઃ અજય એમ. પટેલ
Posted by gujjustuff at 6:00 AM 0 comments
Labels: Gujarati Poem, Poem, કવિતા
Wednesday, December 30, 2009
ક્ષિતીજે પ્રભાતનું કિરણ રેલાયું,
અંઘારી અવની પર ઉજાસ રેલાયું,
હળવેથી ઉષા સંગ સૂરજ દેખાયો,
પનિહારીના પગલે પનઘટ મલકાયો,
સીધી ગરદન પર નજર નીચી છે રાખી,
ચહેરાની સુંદરતાને ઘુંઘટથી છે દીપાવી,
રણકે ઝાંઝર દરેક પગલાને સંગ,
ખણકે કડલી હાથના હિલોળાને સંગ,
લીલી પીળી ઓઢણીમાં પાડી છે લાલ ભાત,
શરમાતા સહેજ અનેરા કંઈ શોભો છો આજ,
ત્રાંસી નજરે જુવે છે તમને યુવા હૈયા ખાસ,
અાશિષ જોવા તમને રવિ પણ આવે છે પાસ.
કવિઃ આશિષ એ. મહેતા
એડીટરઃ અજય એમ. પટેલ
Posted by gujjustuff at 6:00 AM 0 comments
Labels: Gujarati Poem, Poem, કવિતા
Wednesday, December 23, 2009
ચહેરો તમારો જોયો અને સવાર પડી,
તમારી જુલ્ફોની મહેકથી તાજગી મળી,
તમારા જ સ્પર્શે ચેતનાની અનુભૂતિ થઈ,
તમારા જ ટહુકાથી મનની જાગૃતિ થઈ,
નજરમાં તમારી નજર પરોવતા,
પ્રેમના અસીમ સમુદ્રો દેખાયા છલકતા,
કઠિન જીંદગીનો સામનો કરવાની,
તમારા સાથથી હિંમત આવી ગઈ,
તમારા દરેક શ્વાસે અમારૂં જીવન છે,
તમારા સાથ વિના જીવન અશક્ય છે,
પાગલ છું કે શાણો એની જાણ નથી,
આશિષ છું કે આશિક એની ખબર નથી,
લોકો શું કહેશે? એની પરવા નથી,
તમારા વિના જીંદગીની કલ્પના નથી.
કવિઃ આશિષ એ. મહેતા
એડીટરઃ અજય એમ. પટેલ
Posted by gujjustuff at 6:00 AM 0 comments
Labels: Gujarati Poem, Poem, કવિતા
Saturday, December 19, 2009
જીંદગી સમાધાન માટે નથી, સંઘર્ષ માટે છે અને આજે ભલે હું પાંગળો લાગું પણ એ સમય માત્રનો ભ્રમ છે. મારે જીંદગીને મારી રીતે જ જીવવી છે અને હું જીવું છું અને આગળ પણ જીવતો રહીશ. ગાંધી આશ્રમના ઓવારે બેસીને આકાશ આવું વિચારતા બબડે જતો હતો. એ અહીં આવ્યો તો હતો આત્મહત્યા કરવા, પણ કોણ જાણે કેમ હવે એનું મન લડી લેવાના મુડમાં હતું.
સાંજના છ થવા આવ્યા છે ને વોચમેન જમીન પર લાકડીને ઠપકારતા ઠપકારતા બધાને બહાર નિકળવા બુમ પાડે છે અને આકાશ પણ ઉઠે છે મન ના હોવા છતાં. પહેલાં તો સમજ ના પડી કે આ શું છે? પછી થયું કે આશ્રમ બંધ થવાનો સમય હશે. પણ, એણે જોયું કે લોકો તો અંદર આવી રહ્યા છે મસ્ત ફુલગુલાબી થઈ ને... એટલામાં એનાથી થોડે દુર બેઠેલ એક અપંગ વ્યક્તિ પોતાની કાખઘોડી સંભાળતા બોલ્યો, "મેનેજમેન્ટ માટે પૈસા તો કાઢવા પડે ને... સાંજે ટિકિટ હોય છે." અને આકાશ સમજી ગયો કે હવે ઉઠવું જ પડશે, ને એને એકદમ વિચાર આવ્યો પેલો અપંગ માણસ મને અત્યાર સુધી કેમ ના દેખાયો... શું એ મને બબડતો સાંભળી ગયો હશે અને જાણી ગયો હશે કે હું અહીં મરવા આવ્યો તો ને હવે વિચાર બદલી કાઢ્યો છે... ત્યાં તો વોચમેનની લાકડીનો અવાજ ઘેરો થયો ને એ ઉઠ્યો. બહાર આવી થયું કે ટિકિટ લઈ ફરી અંદર જઉ પણ પેલા વિકલાંગને ટિકિટ માટે લાઈનમાં ઉભેલ જોઈ એનું મન પાછું પડ્યું ને બાઈકની ચાવી ઘુમાવી દીધી, પણ, જવું ક્યાં એ પ્રશ્ન ઉઠ્યો ના ઉઠ્યો ત્યાં તો બાઈક ગાંધી બ્રીજ તરફ વળી ચુકી હતી.
ગાંધી બ્રીજ આકાશ અને તેના મિત્રોનો અડ્ડો હતો. આજથી બે વર્ષ પહેલાં અહીં મિત્રોની મહેફીલ રાતના બાર સુધી જામેલી રહેતી અને પેટ્રોલીંગ માટે નિકળતી પોલીસ-વાન આવે એ પહેલાં ઈન્કમ-ટેક્ષ પર પહોંચી ચા પીને છુટા પડતા. આજે તો એ મહેફીલના બધા દોસ્તો એટલા વ્યસ્ત છે એમની જીંદગીમાં કે બધા પાસે મોબાઈલ છે પણ કોલ બહુ ઓછા કરે છે, ફ્રીો એસએમએસ કરતી વખતે તો લાગતુ તુ કે જાણે દુરી છે જ નહીં પણ જેવી આ સ્કીમ બંધ થઈ કે દુરી જ દુરી... એને બધાની બહુ યાદ આવતા I miss u lot કહેવામાં આવતું તો બધાનો એક સરખો જવાબ મળતો ટાઈટ રહે છે... ફ્રી જ નથી થવાતું... પણ he knows to all of them એ અળખામણો થયો છે એમના માટે, ફીલ્ડમાં હજુ તો બચ્ચા છે ને ટકી રહેવા આકાશ સાથે નાતો તોડવો જરૂરી છે. બાઈકની સ્પીડ સાથે એનું મન ભૂતકાળમાં ગરક થવા માંડ્યું.
આકાશનું મન યાદ કરવા લાગ્યું કે આજથી બે વર્ષ પહેલાં બધાનું ભણવાનું પત્યું ને મહિનામાં જ બધાને જોબ મળી ગઈ હતી. એક નવું ન્યુઝ પેપર ચાલું થતાં જર્નાલીઝમની ડિગ્રીના જોરે રાજ બુધવારની પુર્તીનો કો-એડીટર થયો, શ્યામ અને રઘુ રિપોર્ટર અને હું ચર્ચા-પત્રનો એડીટર અને કોમકોલમીસ્ટ બન્યો બુધવાર-રવિવારની પુર્તીનો. અમારી ચંડાળ ચોકડીને એક જ જગ્યાએ જોબ મળી એટલે બધા ખુશ હતા. પણ જેમ જેમ સમય વહેવા લાગ્યો તેમ તેમ ખબર પડવા લાગી કે we all r nothing but servants of management... તેઓ કહે એટલું જ લખવાનું... મારા સિવાય બધા જ માટે તે સહજ હતું, કેમકે બધા માં વફાદારીના ગુણ હતા, જ્યારે મારામાં પહેલેથી જ બળવાખોરીની ભાવના... તેથી મને બે થી ત્રણ વખત ટોકવામાં આવ્યો... અમારી નોકરી નો તો વિચાર કરો, કહીએ એટલું જ લખો તો આપણા હિતમાં છે... તમે રાજકારણ વિષે લખો પણ પક્ષ વિષે નહીં, ધર્મ વિષે લખો પણ એના નામે ચાલતા ઘતિંગ ને મારો ગોળી, મુલ્યો-સંસ્કૃતિ બાબતે લખો પણ તુલનાત્મક રીતે નહી.....
આવી જ રીતે નાત-જાત, ઉંચ-નીચ, અમીર-ગરીબ, સવર્ણ-અવર્ણો, લોકશાહી-સામંતશાહી-રાજાશાહી જે કાંઈ લખવું હોય તે લખી શકાય પણ એમની શરતે... નહીં તો એડીીટીંગ ટેબલ તો હતું જ, એ જાણે મારા વિચારોના હાર્દને કાઢવા જ બનાવ્યું હોય એમ સતત મારા વિચારોનો છેદ ઉડાડતું રહ્યું અને વ્યક્તિ સ્વતંત્રતા અને નાત-જાત, લીંગભેદ, અમીર-ગરીબ વગરની સમાનતામાં માનવા વાળો હું ગુંગળાવા લાગ્યો. મને એ સમજાતુ નતું કે શા માટે પેપર ચલાવવામાં આવે છે.. શા માટે ખુલ્લો મંચ છે અમારૂં પેપર કહી લોકોને છેતરવામાં આવે છે... અને મેં જોબ છોડી દીધી.
ત્રણ મહિના બેકાર રહ્યો એટલે કંટાળીને ગામ જતો રહ્યો. માંડ અઠવાડીયું થયું હતું ને મિસ રેણુ નો કોલ આવ્યો.
'હલ્લો, મિ. આકાશ.. I m miss renu from ‘SAMAJ-DARPAN’ NGO. અમે તમારી કોલમના રસિયા હતા પણ કોલમ બંધ થઈ તો અમે બેચેન થઈ ઉઠ્યા. પ્રેસ પર કારણ જાણવા ફોન કર્યો તો જાણવા મળ્યું કે તમે જોબ છોડી દીધી તેથી દુઃખ થયું. પણ, થોડા સમય પછી જોબ છોડવાનું કારણ સુત્ર થકી જાણવા મળ્યું and so if u r interested to join us, અમને ગમશે.'
અને મેં કહ્યું, 'બોલો ક્યારથી આવું?'
ને જવાબ મળ્યો, 'કાલથી'
અને મેં પુછ્યું, 'ઓફીસનો ટાઈમ શું?'
'કાલે દસ વાગે હું હાજર હોઈશ, બોલો સરનામું...'
અને હું આકાશ 'સમાજ-દર્પણ'નો એડીટર થઈ ગયો. પરંતુ સમય જતાં લાગણી થઈ કે મારા બોસ મિસ રેણુને મારા કામ કરતાં મારામાં વધારે interest છે...
અને યૌવન હેલે ચઢી, કહેવાતા બુદ્ધીજીવીઓની જેમ સંવાદથી સવાવન સુધી ક્યારે પહોંચી ગયા હોત એ ખબર પણ ના પડી હોત પણ મારા મુલ્યો વચ્ચે આવ્યા અને એમાં પણ કોઈ અગમ્ય કારણસર NGO બંધ કરવાની આવી અને મિસ રેણુ વિદેશ જતી રહેવાની હોઈ મને પરણીને વિદેશ આવવાનો વિવેક કરતી ગઈ પણ મેં એટલું જ કહ્યું કે,
'પરણીને અહીં પણ રહી શકાય'
તો જવાબ મળ્યો, 'જે દેશમાં સેવાની કદર નથી થતી ત્યાં નથી રહેવું.'
'આ મેનેજમેન્ટનો પ્રોબ્લેમ છે નથી કે કદરનો'
'એ જે હોય તે પણ પાપાનો નિર્ણય આખરી નિર્ણય હોય છે અને એમને આપણા સંબંધનો પ્રોબ્લેમ નથી, જો તું સાથે આવતો હોય તો...'
અને હું એટલું જ બોલી શક્યો હતો, 'તો છુટા પડવું વધુ યોગ્ય રહેશે.'
અને ફરીથી બેકારી આવી. દોઢ વર્ષમાં ત્રીજી જોબ શોધવાનો વખત આવ્યો. મળી તો ગઈ પણ ખાલી પૈસા માટે કામ કરતો હોઉં એવું ફીલ થવા લાગ્યું, પણ, હવે જીવવા માટે પૈસાની જરૂરત ને અવગણવા જેટલો નાદાન નહતો રહ્યો. પૈસો મુલ્યો ઘડી પણ શકે છે અને બગાડી પણ શકે છે એ સારી રીતે જાણતો થયો હતો. ધીરે ધીરે મન હતાશ થવા લાગ્યું. મિત્રો મળતા તો મન વગરના લાગતા. બધાને હું મુર્ખ લાગતો. પહેલી જોબ છોડવા કરતા વિદેશ જવાનો ચાન્સ જવા દીધો એટલે...
લેખો છાપવા કોઈ પ્રેસ તૈયાર ના થયું. પ્રકાશક પાસે છાપવા જેટલા પૈસા ન હતા અને જે છાપવા તૈયાર હતા તે એમની શરતે... અને ધીરે ધીરે ડીપ્રેસન વધવા લાગ્યું, લાગતું કે વેડફાઈ રહ્યો છું. મુલ્યોનો છેદ ઉડાડી કોમ્પ્રો કરે તો દુનિયા આખી સાથે થવા તૈયાર હતી પણ... અને આત્મહત્યાનો નિર્ણય લઈ લીધો. છેલ્લી વાર એના મુલ્યોના પ્રણેતાના આશિષ માટે સાબરમતિ આશ્રમ આવ્યો અને આખા આશ્રમમાં કોરી આંખે ફરી વળ્યો, જાણે કશુંક ખોયેલું શોધી ના રહ્યો હોય... ને છેલ્લે ઘાટના બાંકડે આસોપાલવની છાયામાં બેસી નદીના પાણીને એકી નજરે જોઈ રહ્યો, એના હોઠેથી અસ્પષ્ટ શબ્દો ફુટતા રહ્યા બબડાટ બની, ને થોડી વાર પછી પગથીયા ઉતરતા એક ચુકાયું ત્યાં કોક રણક્યા જેવું લાગ્યું તું કે,
'જોજો ભાઈ સંભાળજો નદી ગાંડી થઈ છે, ઉધારના પાણીએ...'
ને સુભાષ બ્રિજ પર નિયોન લાઈટના પ્રકાશમાં નર્મદાના પાણીથી છલકાઈ રહેલી સાબરમતિને આકાશ જોઈ રહ્યો.. એને થયું કે નદીએ પણ ઉધારના પાણીથી ચલાવવું પડે છે તો હું તો માણસ છું, સંસ્કૃતિને ઘડનારી નદી અને મુલ્યોને માટે લડનાર હું, અમારા બન્નેની નિયતિ સરખી જ છે...
લેખકઃ યતિન ચૌધરી, મુંબઈ
એડીટરઃ અજય એમ. પટેલ
Posted by gujjustuff at 6:00 AM 1 comments
Labels: Gujarati Short Stories, story, ટૂંકી વાર્તા, મનન-ચિંતન
Friday, December 4, 2009
મુશ્કેલ જીંદગી પાસેથી સરળતાની આશા રાખું છું,
દગાખોર મિત્રો પાસેથી વફાદારીની આશા રાખું છું,
લુંટાવી દીધા પછી સઘળું કંઈક લુંટાવવાની આશા રાખું છું,
છું બોલવા અસમર્થ છતાં કંઈક બોલવાની આશા રાખું છું,
ભભૂકતા અગ્નિ પાસેથી શીતળતાની આશા રાખું છું,
ખારા સમુદ્રો પાસેથી મીઠા જળની આશા રાખું છું,
નથી મારે પાંખો છતાં ઉંચે ઉડવાની આશા રાખું છું,
છું સમુદ્રના તળિયે છતાં ડૂબવાની આશા રાખું છું,
વેરાન રણ પાસેથી વહેતી નદીની આશા રાખું છું,
ગુલાબના કાંટા પાસેથી પણ સુગંધની આશા રાખું છું,
સમીપ તમારી હોવા છતાં નિકટતાની આશા રાખું છું,
કે તમારા કાજે મોત પાસેથી પણ જીવનની આશા રાખું છું.
કવિઃ આશિષ એ. મહેતા
એડીટરઃ અજય એમ. પટેલ
Posted by gujjustuff at 6:00 AM 0 comments
Labels: Gujarati Poem, Poem, કવિતા
Wednesday, December 2, 2009
"આ જીવન કેરી નદીના બે કિનારા હોય છે, કોઈ મીઠા જળ તણા તો કોઈ ખારા હોય છે."
ઈંતજાર કરતી તમારી આંખોમાં એક ચહેરો દેખાયો અને ઈલિયાસ તમારા ચહેરા પર એક ચમક આવી ગઈ. વિના કોઈ પ્રયત્ને તમારા હોઠો પર એક પ્રેમાળ મુસ્કાન આવી ગઈ. આમ તો આ રોજનો ક્રમ થઈ ગયો હતો. અમદાવાદ શહેરના રૂપાલી સિનેમાની સામેના સરદાર બાગમાં રોજ સાંજે છ વાગે તમે ઈલિયાસ મીનાવાલા આવીને બેસતા અને તમારી મિત્ર, તમારી પ્રેમિકા અને જેને તમે તમારા જીવનની હમસફર બનાવવા ઈચ્છો છો તે રેહાના પઠાન તેની હંમેશની આદત મુજબ તમને ચિડવવા તમને પંદરથી વીસ મીનીટ રાહ જોવડાવતી અને પછી આવતી અને તમને પોતાની એક આગવી અદાથી મોડા પડવા બદલ સોરી કહેતી.
પણ આજે રેહાનાની ચાલ કંઈક જુદી જ હતી. હા, રેહાના લાલદરવાજા વિસ્તારની શ્રીમતી સદગુણા આર્ટસ કોલેજમાં બેચલર ઓફ આર્ટસના ત્રીજા વર્ષમાં અભ્યાસ કરતી તમારી પ્રેમિકા, પોતાની કોલેજની બ્યુટી ક્વીન ગણાતી હતી અને કંઈક કેટલાય યુવાનો તેના સૌંદર્ય અને ચાલ પર ફીદા થઈ ગયા હતા. લાંબા કાળા વાળ, અણિયાળી આંખો, અણિદાર નાક, સદાય હસતો ચહેરો, પૂરતી ઊંચાઈ અને મધ્યમ બાંધો ધરાવતી ગૌરવર્ણી રેહાનાની ચાલ પણ મસ્ત અને બેફિકરી હતી. પરંતુ, આજે ઈલિયાસ તેની ચાલમાં કંઈક ચિંતા સ્પષ્ટપણે તમે જોઈ શકતા હતા. આજે રેહાનાએ તમને સોરી ન કહ્યું પણ એક ટુંકી મુલાકાતમાં જણવ્યું કે તેના અબ્બા કે જે શહેરના અગ્રગણ્ય રાજકારણી વ્યક્તિઓમાંના એક છે તેવા આફતાબ પઠાને તમને આવતી કાલે સાંજે તેમના ઘરે મળવા બોલાવ્યા છે.
ઈલિયાસ મીનાવાલા આ મુલાકાતનું પરિણામ કદાચ તમે પહેલેથી જ જાણતા હતા. અમદાવાદ શહેરના જમાલપુર વિસ્તારમાં એક નાનકડું મકાન, પ્રાઈવેટ કંપનીમાં મહિને રૂપિયા આંઠ હજાર જેવો ટૂંકો પગાર ધરાવનાર મધ્યમવર્ગીય ઈલિયાસ તમે ઊંમરમાં તો રેહાનાથી બે જ વર્ષ મોટા હતા અને સાથોસાથ આકર્ષક અને દેખાવડા પણ ખરા જ. પરંતુ, તમને ખબર હતી કે આફતાબ પઠાનની દોમદોમ સાહ્યબીની સામે તમારી મધ્યમવર્ગીયતા એક ગરીબીથી વિશેષ કાંઈ જ ન હતી. એટલે જ તમારા આ સાચા પ્રેમ પર બહુ જ ટૂંકા સમયમાં પૂર્ણવિરામ મૂકાશે એવી ભીતિ સાથે તમે ભારે હૈયે રેહાનાથી છુટા પડ્યા અને તમારા બાઈક પર તમારા બે રૂમ-કિચનના મકાનમાં ગયા.
પણ, ઈલિયાસ આવતી કાલ સાંજે તમે રેહાનાના અબ્બા આફતાબ પઠાનને મળવા જરૂરથી જજો. માણસ પોતાનું ભવિષ્ય જોઈ નથી શકતો, ઈલિયાસ. એટલે જ તમે નિરાશ થાવ છો. પરંતુ, તમને ખબર નથી કે આફતાબ પઠાને તેના સુત્રો દ્વારા તમારા વિશેની રજેરજ માહિતી મેળવી લીધી છે અને આફતાબ પઠાન તમારી ઈમાનદારી, ખમીરી અને હોંશિયારી પર આફરીન થઈને અત્યારે એ સાચા મુસલમાન પોતાની લાડલી દિકરી રેહાનાનો હાથ તમારા હાથમાં આપવાનું વિચારી રહ્યા છે અને તેમને તમારામાં પચીસ વર્ષ પહેલાનું પોતાનું પ્રતિબિંબ દેખાઈ રહ્યું છે. માટે જ ઈલિયાસ કોઈ પણ પ્રકારની ચિંતા રાખ્યા વગર તમારા પ્રેમ અને તમારી પ્રેમિકા પર વિશ્વાસ રાખીને આવતી કાલે આફતાબ પઠાનને મળવા જરૂરથી જજો.
લેખકઃ આશિષ એ. મહેતા
એડીટરઃ અજય એમ. પટેલ
Posted by gujjustuff at 6:00 AM 0 comments
Labels: Gujarati Short Stories, story, ટૂંકી વાર્તા
Saturday, November 28, 2009
"દેખાય છે જે પહેલી નજરે તે બધું જ સત્ય નથી હોતું, કેટલાક બીડાયેલા કમળોમાં ભમરા પણ હોય છે."
હાઈહીલના સેન્ડલ પહેરીને તમે કુ. ચિંતન, અમદાવાદ શહેરના ગુલાબ ટાવર રોડ પર આવેલ વૈભવ સોસાયટીના વિભાગ ૩ ના બંગલા નંબર ૪૬ નો ઝાંપો ખોલીને બહાર આવી, તમારૂં ટી.વી.એસ. સ્કુટી ચાલુ કરી સોસાયટીના મુખ્ય દરવાજેથી જાહેર રસ્તા તરફ વળ્યા અને તમારી અપેક્ષા મુજબ જ ડાર્ક બ્લેક ગ્લાસ મઢેલી બ્લેક હેલમેટ પહેરીને આવતો એક મજબૂત બાંધાનો સારી એવી ઉંચાઈ ધરાવતો અને થોડોક શરીરે ભારે કહી શકાય તેવો યુવાન તેના પલ્સર બાઈક પર સોસાયટી તરફ વળ્યો. તમને ખબર હતી કુ. ચિંતન કે એ બાઈક ચાલક પણ એ જ બંગલામાં જવાનો છે જ્યાંથી હજુ હમણાં જ તમે વિદાય લીધી છે. તમે તેને નામથી ઓળખતા હતા. એ યુવાન હતો અભિજીત મહેતા.
એક જ બંગલામાં આવન-જાવન કરતા કું. ચિંતન તમારા અને અભિજીત વચ્ચે સીધો કોઈ જ સંબંધ ન હતો. છતાં પણ એક તાર્કિક સંબંધ હતો, જે નકારી શકાય તેવો તો નહતો જ. તમે બંને, એ બંગલાના માલિક અને અમદાવાદ શહેરના નાસ્તા બજારમાં જેમનું આગવું નામ છે તેવા શેઠ શ્રી ધીરજલાલ પુરોહિતના બંને બાળકોને ભણાવવા આવતા પ્રોફેશનલ ટીચર્સ હતા, એટલે તમે બંને એ નાતે પ્રોફેશનલ કલીગ હતા. ફરક એટલો જ હતો, કુ. ચિંતન કે તમે શેઠ ધીરજલાલની નાની દિકરી મનસ્વીને ભણાવતા આવતા હતા, જ્યારે અભિજીત મહેતા ધીરજલાલ શેઠના મોટા દિકરા હર્ષલને ભણાવવા આવતો હતો. સોસાયટીના દરવાજે પરસ્પર ક્રોસ થતા એક બીજાને જોયા ન જોયા કરીને પોત-પોતાની દિશાઓમાં જતા રહેવું એ તમારો એક દૈનિક ક્રમ બની ગયો હતો, કુ. ચિંતન.
તમે કુ. ચિંતન, ઘરમાં મદદરૂપ થવાના હેતુથી કોલેજના બીજા વર્ષથી જ પ્રાયમરી ધોરણોના ટ્યુશન કરતા હતા અને શેઠ ધીરજલાલના ઘરે પણ મહિને રૂપિયા પાંચસોની ફી લઈ તમે લગભગ દરરોજ તેમની લાડલીને ભણાવવા જતા હતા અને હજુ પણ કામની શોધમાં હતા.
એજ બંગલાના કંપાઉન્ડમાં અનાયાસે થયેલી કેટલીક તમારી અને અભિજીત મહેતાની મુલાકાતો દરમ્યાન કુ. ચિંતન અભિજીતે તમને હંમેશા, અાત્મીયતાથી જોજનો દૂર એવા "પ્રોફેશનલ સ્માઈલ"થી વિશેષ કાંઈ જ નહતું આપ્યું અને કોઈ જ વાત નહતી કરી. તેમ છતાં તમે કુ. ચિંતન એટલું તો જાણતા જ હતા કે અભિજીત મહેતા અમદાવાદના સેટેલાઈટ વિસ્તારના ખ્યાતનામ ક્લાસીસમાં મેનેજર છે અને આજ બંગલમાં અઠવાડિયામાં ચાર જ દિવસ ટ્યુશન માટે આવવાની એની ફી લગભગ તમારી ફી કરતાં બમણી છે અને અભિજીત પ્રોફેશનલ ફીલ્ડનો એક પ્રોફેશનલ એવો વ્યક્તિ છે, જે કામ અને દામ વચ્ચેનો જ સંબંધ જુએ છે.
કામની જરૂરીયાતવાળા તમને કુ. ચિંતન ઘણી વખત ઈચ્છા થઈ આવી હતી કે તમને ક્લાસીસમાં કામ આપવાની તમે અભિજીતને રીક્વેસ્ટ કરો. પરંતુ અભિજીતના પ્રોફેશનલ સ્વભાવે તમને રોકી રાખ્યા હતા. એક વખત જરૂરિયાતથી મજબૂર થઈને તમે શેઠ ધીરજલાલના દિકરા હર્ષલ પાસેથી તેના સર અભિજીત મહેતાનો મોબાઈલ નંબર લીધો અને તમારા ઘરે થી તે જ સાંજે તમે અભિજીતને ફોન કરવા માટે ટેલીફોનનું રીસીવર ઉપાડ્યું અને અચાનક અટકી ગયા.
પણ, કુ. ચિંતન તમે નથી જાણતા કે પ્રોફેશનલ વ્યક્તિઓ કામની સામે દામ ચૂકવી જ આપે છે અને જેમ તમને કામની જરૂર છે તેમ સારા શિક્ષકોની જરૂર અભિજીતને પણ છે. તમારી જરૂરિયાતો પરસ્પર પૂરક છે. તેથી સહેજ પણ ગભરાયા વિના તમે અભિજીત સાથે વાત કરો. આખરે એ પણ માણસ જ છે અને દરેક માણસને થાડા ઘણાં અંશે લાગણીોઓ હોય જ છે.
લેખકઃ આશિષ એ. મહેતા
એડીટરઃ અજય એમ. પટેલ
Posted by gujjustuff at 6:00 AM 0 comments
Labels: Gujarati Short Stories, story, ટૂંકી વાર્તા
Wednesday, November 25, 2009
શાયદ આફતાબ રૂઠા હૈ, ઈન્સાનીયત ખો ગઈ હૈ,
જજબાતોં કે બીખરનેસે, હૈ હર ઓર વિરાન અંધેરા,
એસે આલમમેં ઉજાલે કી મુઝે તલાશ હૈ,
માના કી છુપ ગયા હૈ કાલે બાદલોમેં મેરા ચાંદ,
પર અબ ભી ઈન કાલી અંધેરી રાતોંમે,
ચાંદનીકી મુઝે તલાશ હૈ,
ભાવનાએ કીસી એક કોને મેં રો રહી હૈ,
મહોબત કીસી મોડ પર તન્હા પડી હૈ,
ફીર ભી કીસી ચાહનેવાલે કી મુઝે તલાશ હૈ,
દોસ્તી કી કશ્તી ડૂબી, ભ્રમ થી મેરી આસ્થા,
બીચ ભંવરમેં બીન સહારે હસ્તી તબાહ હુઈ મેરી,
એસે જહાન મેં કીસી દોસ્ત કી મુઝે તલાશ હૈ,
કોઈ તો હો જો સિર્ફ ચાહે મુઝે,
મેરા દર્દ બાંટ સકે, મેરા સાથ નિભા સકે,
ગૈરોંકી ઈસ દુનિયા મેં અપને કી મુઝે તાલશ હૈ,
એક સાથી હો જો મેહસુસ કરે મુઝે,
એક હમરાહી હો જો પેહચાન સકે મુઝે,
સંગદિલોંકી ભીડ મેં દિલવાલે કી મુઝે તલાશ હૈ,
બુરાઈયાં હી દેખી સબને, અચ્છાઈ શાયદ ના હો મુઝમેં,
ફીર ભી ઈસ દિલ કી ગહરાઈ કો પહેચાને કોઈ,
માના કી યે મુમકીન નહીં ફીર ભી મુઝે તલાશ હૈ,
જજબાતોં સે મેરે ખેલા યહાં હર કોઈ,
મેરી મહોબ્બત કા બલાત્કાર કીયા મેરે હી મહેબુબને,
જહાં સાથી ભી ના દે સાથ વહાં સાથી કી મુઝે તલાશ હૈ,
સદિયાં બીત ગઈ હૈ મેરી તલાશ અબ ભી જારી હૈ,
હર રાત અભ ભી દેખતા એક ખ્વાબ મેં,
શાયદ કલ સુબહ 'રાહે'કી તલાશ પુરી હો જાયે.
કવિઃ "રાહે" (રાજેશ મહેતા)
એડીટરઃ અજય એમ. પટેલ
Posted by gujjustuff at 6:00 AM 0 comments
Saturday, November 21, 2009
એક રાતે એકાંતમાં મહેફિલ જમાવી બેઠો હતો,
પડછાયાને મિત્ર બનાવી વાતો કરતો બેઠો હતો,
ખાટી-મીઠી ઘણી યાદો ફરી તાજી કરતો હતો,
આવતા-જતા લોકો કહેતા હતા હું બકતો હતો,
કોઈના માટે ગાંડો કોઈના માટે નશામાં હતો,
પડછાયો મારો જાણતો હતો કે હું વ્યથામાં હતો,
વિતેલા ભૂતકાળથી આવનાર ભવિષ્યની ચિંતામાં હતો,
પ્રબળ ઈચ્છા છતાં કશું જ બદલવા અસમર્થ હતો,
હોવા છતાં ચમનમાં હું જાણે વેરાનમાં હતો,
લોકોની ભીડમાં પણ મનથી એકાંતમાં હતો,
અજાણતા થઈ ગયેલા ગુનાનું પરિણામ ભોગવતો હતો,
ગંભીર ન હોવા છતાં એ ગંભીર ગુનો ગણતો હતો,
અવાસ્તવિકતાને પ્રેમ કરવાનો ગુનો કર્યો હતો,
એટલે જ આશિષ તૂટેલા દિલને લઈને બેઠો હતો.
કવિઃ આશિષ એ. મહેતા
એડીટરઃ અજય એમ. પટેલ
Posted by gujjustuff at 6:00 AM 1 comments
Labels: Gujarati Poem, Poem, કવિતા
Wednesday, November 11, 2009
સુંદર દેખાતા બાગમાં નજાકત આપે છે મહેંદી;
લીલા પાનથી અવનવા આકારમાં શોભે છે મહેંદી,
ઠંડી છાંય અને સુગંધ વાતાવરણને આપે છે મહેંદી;
બની વાડ પ્રેમી પંખીડાને આપે છે ઓથ મહેંદી,
પિસાઈ જાય તો રંગ લાલ આપે છે મહેંદી;
સુંદર હાથોમાં ફેલાઈને વધુ સુંદરતા આપે છે મહેંદી,
પિયુની યાદ બની હાથોમાં રચાય છે મહેંદી;
દિલની અગાધ લાગણીને આપે છે આકાર મહેંદી,
કંઈજ ન બોલવા છતાં ઘણું કહી જાય છે મહેંદી;
આશિષ જગતને કંઈક આપવાની શીખ આપે છે મહેંદી.
કવિઃ આશિષ એ. મહેતા
એડીટરઃ અજય એમ. પટેલ
Posted by gujjustuff at 6:00 AM 0 comments
Labels: Gujarati Poem, Poem, કવિતા
Saturday, November 7, 2009
"વાત કરવાને હું અને એ છીએ તત્પર પણ, વાત કરવાની કોણ ભલા શરૂઆત કરે?"
ઘડીયાળમાં એક ટકોરો પડ્યો અને તમે એક નજર ઘડીયાળ તરફ નાખી. બપોરના સાડા ત્રણનો સમય દર્શાવતી ઘડીયાળ તરફથી નજર પરત ફેરવી તમારી સામેની દિવાલ પર લટકતા કેલેન્ડર પર તમારી નજર આપોઆપ જ પડી. કેલેન્ડર આજે સોમવારનો દિવસ બતાવતું હતું અને પંક્તિ એક સ્મિત તમારા ચહેરા પર આવી ગયું. દરેક સોમવારનો તમને બહદ ઈંતજાર રહેતો હતો, કુમારી પંક્તિ ઉપાધ્યાય.
અમદાવાદ શહેરની એસ.વી. કોલેજ કેમ્પસની ઈવનીંગ લાૅ કોલેજના મોસ્ટ રેગ્યુલર વિદ્યાર્થીની તરીકે તમારી એક આગવી પ્રતિષ્ઠા કોલેજના તમારા સાથી-મિત્રો, સહઅભ્યાસુઓ અને પ્રાદ્યાપકોમાં હતી. જેવી તમારી રેગ્યુલારીટી હતી તેવી જ તમારી ઈન્ટેલીજન્સી પણ હતી. આથી જ એલએલ.બી.ના પ્રથમ અને દ્વિતીય વર્ષમાં તમે કોલેજ ફર્સ્ટ રહ્યા હતા. પણ તમારા સિવાય તમારા મિત્ર વર્તૃળમાં કોઈને જરાય ખબર ન હતી કે શા માટે તમને સોમવારનો આટલો ઈંતજાર રહેતો હતો? જે લાૅ કોલેજના પ્રથમ વર્ષના પ્રથમ સત્રથી આજ સુધી એવો જ જળવાયો હતો.
આજે પણ તમે કોલેજ જવા કંઈક વિશિષ્ટ તૈયાર થયા. બહુ જ સુંદર નહિં, પરંતુ સામાન્ય કદ અને દેખાવ ધરાવતા પંક્તિ ઉપાદ્યાય તમે હળવો મેક-અપ કરીને તમારા પ્રતિબિંબને તમારા રૂમના આદમ કદ અરિસામાં નીરખી રહ્યા હતા. થોડી વાર આમ જ પોતાના પ્રતિબિંબને નીરખી રહ્યા બાદ, તમે પંક્તિ તમારૂં સ્કુટી સ્ટાર્ટ કરી શાહપુરના ગીચ વિસ્તાર, રસ્તા અને ભીડ વચ્ચેથી નીકળી, તમારી કોલેજ તરફ આગળ વધી રહ્યા હતા અને તમારા મનમાં ઉઠતા અનેક વિચારો પણ એજ દિશામાં ઝડપથી આગળ વધતા હતા. વિચારો-વિચારોમાં રસ્તો ક્યાં કપાઈ ગયો એનો તમને અણસાર પણ ન આવ્યો અને તમે તમારી કોલેજના કેમ્પસમાં પહોંચી ગયા. તમારી આંખો કોઈને શોધી રહી હતી. પણ કોને?
લાૅ કોલેજના પ્રથમ વર્ષથી જ કોલેજમાં માત્ર હાજરી પૂરાવવા જ અઠવાડિયામાં બે-ત્રણ દિવસ આવતા, પરંતુ દર સોમવારે નિયમીત રીતે આવતા, મજબુત બાંધો, મધ્યમ દેખાવ અને અન-ક્લીન શેવ્ડ ચહેરો ધરાવતા યુવાન પ્રમેશ પંડ્યાનું વ્યક્તિત્વ જ કંઈક અનેરૂં હતું. અત્યંત વાચાળ અને બોલકો સ્વભાવ ધરાવનાર પ્રમેશ કોલેજ કેમ્પસમાં આવે તેટલો સમય સદાય સિનીયર-જુનીયર મિત્રોથી ઘેરાયેલો રહેતો, પરંતુ પ્રમેશનું એક ખાસ વિશિષ્ટ લક્ષણ એ હતું કે તેના મિત્ર વર્તૃળમાં માત્ર અને માત્ર પુરૂષ મિત્રો જ રહેતા.
પંક્તિ ઉપાદ્યાય એ તો માત્ર તમે અને તમે જ જાણતા હતા કે તમને ઈંતજાર સોમવારનો નહિં પરંતુ ખરા અર્થમાં પ્રમેશનો રહેતો. કારણ કે તમારી નજરોમાં તે તમારો કટ્ટર પ્રતિસ્પર્ધી તથા અન્ય સાથે સૌજન્યપૂર્ણ વ્યવહાર રાખતો એક સારો સહાદ્યાયી મિત્ર પણ હતો. પંક્તિ તમે જો લાૅ કોલેજના બંને વર્ષમાં કોલેજ ફર્સ્ટ રહ્યા હતા તો પ્રમેશ તમારાથી થોડા જ અંતરે કોલેજ સેકન્ડ રહેલ હતો. તમારી એક ઈચ્છા હતી પંક્તિ કે પ્રમેશ સાથે સાચા અર્થમાં એક સહાદ્યાયી મિત્ર તરીકે મિત્રતાનો સંબંધ પ્રસ્થાપિત થાય, પરંતુ તમને થોડીક નિરાશા અને થોડીક ચીડ એ વાતની હતી કે પ્રમેશ ક્યારેય છોકરીઓ સાથે વાત કરતો ન હતો.
પંક્તિ ઉપાદ્યાય, નિરાશ ન થશો. કોણ જાણે એવું પણ હોય કે જેવી સારી મિત્રતા તમે ઈચ્છો છો એવીજ પ્રમેશ પણ ઈચ્છતો હોય. આજે સોમવાર છે. પંક્તિ, મિત્રતાની પહેલ કરો.....
લેખકઃ આશિષ એ. મહેતા
એડીટરઃ અજય એમ. પટેલ
Posted by gujjustuff at 6:00 AM 1 comments
Labels: Gujarati Short Stories, story, ટૂંકી વાર્તા
Wednesday, November 4, 2009
"એક ચિનગારી હજુ છે રાખના ઢગમાં, બેઠી છે એ પવનની લહેરના ઈંતજારમાં"
રોજની જેમ જ તમે આજે તમારા વર્ષો જુના સ્કુટર પર તમારા એજ્યુકેશન ક્લાસીસ તરફ જઈ રહ્યા હતા અને રસ્તામાં એક હોર્ડિંગ પર અનાયાસે તમારી નજર પડી અને તમે સમસમી ઉઠ્યા એકાંત પાઠક. આમ તો એ હોર્ડિંગમાં એવું કાંઈ વિશેષ ન હતું કે સામાન્ય માણસ સમસમી ઉઠે. પરંતુ, તમે કાંઈ સામાન્ય માણસ થોડા જ છો?
એકાંત પાઠક, અમદાવાદના પરા વિસ્તાર સમા ચાંદખેડા ગામમાં રૂઢિચુસ્ત એવા અંબાપ્રસાદ પાઠકના ઘરે તમારો જન્મ થયો હતો. ત્રિકાળ સંધ્યા અને કર્મકાંડમાં પોતાનું અને પરિવારનું ગુજરાન ચલાવતા તમારા પિતા અંબાપ્રસાદે સમાજના નીતિ-નિયમ અને રીત-રીવાજ મુજબ સાત વર્ષની વયે તમને યજ્ઞોપવિત સંસ્કાર આપી તમને પણ તેમના માર્ગે કર્મકાંડ શીખવવાની શરૂઆત કરી હતી. બાળપણથી જ તમને વાંચનનો વિશેષ શોખ હતો અને પંદર વર્ષની વયે તમારા પર ખરેખર વિદ્યાની દેવી મહેરબાન થઈ ગઈ જ્યારે તમે દસમા ધોરણમાં પ્રથમ વર્ગમાં પાસ થયા. પરંતુ આ દરમ્યાન તમારા અને તમારા પિતા અંબાપ્રસાદના ધર્મ અંગેના વિચારો-મંતવ્યોમાં એક અંતર, એક ખીણ સર્જાવાની શરૂ થઈ ગઈ હતી અને બાવીસ વર્ષની યુવાન વયે જ્યારે તમે બી.કોમ.ની ડીગ્રી મેળવી તે સમયગાળામાં તો વિચારોની આ ખીણ ક્યારેય ન પૂરી શકાય તેવી થઈ ગઈ હતી.
તમારા પિતાના મતે ધર્મ એટલે પૂજા-પાઠ, ઉપાસના, આરાધના, જપ, તપ, વ્રત, ધૂપ, દિવા કરવા, માળા કરવી, મંદિર-મહાદેવ, સંસારના કર્મ પ્રત્યેની ઉદાસીનતા, પ્રારબ્ધવાદ, વગેરે. જ્યારે એકાંત તમારા મત મુજબ ધર્મનો અર્થ આ બધાથી કાંઈક જુદો જ કાંઈક અલગ જ હતો. તમારા મત મુજબ એકાંત, ધર્મ એટલે તમને સોંપવામાં આવેલું તમારી ફરજના ભાગ રૂપ એવું તમારૂં કાર્ય યોગ્ય સમયમાં, સારામાં સારી રીતે, નિષ્ઠાપૂર્વક અને પ્રામાણીકતાથી કરવું તે. તમારી માન્યતા મુજબ વિદ્યાર્થીનો ધર્મ સારામાં સારી રીતે અભ્યાસ કરવાનો, સૈનિકનો ધર્મ પ્રાણના ભોગે પણ દેશ સેવા કરવાનો, સ્ત્રીનો ધર્મ ઘર-પરિવારના સભ્યોની કાળજી રાખવાનો, પુત્રનો ધર્મ પિતાને સારા કાર્યોમાં મદદરૂપ થવાનો હતો.
તમારા પિતા અંબાપ્રસાદ જ્યાં ચુસ્ત પ્રારબ્ધવાદી હતા, ત્યાં એકાંત તમે ચુસ્ત કર્મવાદી હતા. વધુમાં, તમે એમ પણ કહેતા કે, "આવા બની બેઠેલા ધર્મગુરૂઓ, સંતો, મહાત્માઓએ ભારત દેશનું વિભાજન કરવાનું કાર્ય કર્યું છે. કોઈકે વિભાજન માટે મંદિર-મસ્જિદનો આધાર લીધો છે તો કોઈકે શીવ અને રામ-કૃષ્ણનો. મંદિરોમાં દિવા કરવામાં જેટલું ઘી-તેલ વપરાય છે, તેટલું ભૂખ્યા પેટમાં જાય એનાથી ઉત્તમ બીજો કોઈ ધર્મ હોઈ શકે? મંદિર-મસ્જિદ-ગુરૂદ્વારાના બાંધકામમાં વપરાતો રૂપિયો જો ઔદ્યોગીક વિકાસમાં વાપરવામાં આવે તો ભારતમાં કોઈ બેકાર હોત? ચુસ્ત બુધ્ધ ધર્મ પાળતા જાપાનમાં જેટલી કંપનીઓ સ્થપાઈ છે તેના સોમા ભાગના પણ બૌધ્ધ મંદિરો નથી. ચુસ્ત ઈસ્લામીક દેશોમાં પણ દેશના વિકાસ માટે મસ્જિદ-મકબરાનું સ્થળાંતર કરવામાં આવે છે. ત્યારે આપણા દેશમાં આવા ધર્મથી વિમુખ થયેલા બાહ્યાડંબરમાં રાચતા બની બેઠેલા ધર્મગુરૂઓ વિરાટને વામનમાં સમાવવાની ચેષ્ટા કરી રહ્યા છે. રામ, કૃષ્ણ, ઈસા મસીહ કે મહંમદ પયંગબર સાહેબે ક્યાં કહ્યું છે કે તેમની પૂજા કરો? મંદિર, મસ્જિદ, ચર્ચ, ગુરૂદ્વારા બંધાવો? તે બધાનો તો એક જ ઉપદેશ છે કે નીતિના માર્ગે ચાલો, પ્રામાણિક જીવન જીવો, નિષ્કામ ભાવે તમારૂં કર્મ કરો."
આજે એકાંત પાઠક, તમે અાવા જ એક ધર્મગુરૂના પ્રવચનનો સમય-સ્થળ દર્શાવતું વિરાટ હોર્ડિંગ જોયું અને તમે સમસમી ગયા. પણ તમે માત્ર સમસમીને બેસી રહો છો તે ખોટું છે. તમારા આ વિચારોને યોગ્ય માધ્યમ દ્વારા પ્રજા સમક્ષ રજુ કરો. આજે ભારતને તમારા જેવા વૈચારિક ક્રાંતિ ધરાવતા નવયુવાનની જરૂર છે. પ્રયત્ન કરો અને તમારા આ ક્રાંતિકારી વિચારોથી આગળ વધો અલ્લાહના આશીર્વાદ અને ભગવાનની રહેમત તમારી સાથે છે, એકાંત પાઠક.
લેખકઃ આશિષ એ. મહેતા
એડીટરઃ અજય એમ. પટેલ
Posted by gujjustuff at 6:00 AM 0 comments
Labels: Gujarati Short Stories, story, ટૂંકી વાર્તા
Saturday, October 24, 2009
આંખ આપો તો ટૂચકા વંચાવું - GUJARATI JOKES 2
એક ભાઈની પત્ની ખોવાઈ ગઈ તેથી તે ભગવાન રામને પ્રાર્થના કરતો હતો. ભગવાન રામે દર્શન આપી કહ્યું, "બાજુમાં હનુમાનજીનું મંદિર છે ત્યાં જા, મારી પત્ની ખોવાઈ ત્યારે હનુમાનજીએ જ તેને શોધી હતી."
ટીચર બાપુનેઃ ધારો કે તમારા પેન્ટના ડાબા ખીસામાં હજાર રૂપિયા છે અને જમણા ખીસામાં પાંચસો રૂપિયા છે, તો તમે શું વિચારો?
બાપુઃ હું એજ વિચારૂં કે માળું આ પેન્ટ કોનું છે???
પોલીસ બાપુને-બગીચામાં આ રીતે બેઠા છો, એટલું તો વિચારો બાળકો પર શું અસર પડશે?
બાપુ-ઘરે બેસીએ તો આના પતિ પર શું અસર પડશે?
ભક્ત-મારા ઘરેથી USA સુધીનો રોડ બનાવો.
પ્રભુ-મુશ્કેલી વાળું કામ છે, કંઈક બીજું કહે.
ભક્ત-તો મારી પત્નીને આજ્ઞાંકિત અને સમજદાર બનાવી દો.
પ્રભુ-ભાઈ, રોડ સીંગલ બનાવવો છે કે ડબલ??
પતિ-પત્નીમાં ઝગડો થયો. પતિ ઘરેથી બહાર જતો રહ્યો અને રાત્રે ફોન કર્યો અને પત્નીને પુછ્યું-આજ જમવામાં શું બનાવ્યું છે?
પતિ-મારે આવતાં મોડું થશે, તું જમીને સુઈ જજે.
Posted by mapatel at 1:29 PM 3 comments
Labels: Gujarati Jokes, ગુજરાતી જોક્સ
Wednesday, October 21, 2009
ભટક્યા બહુ શોધવા અમે ખુશીને ગામે ગામે
ભટક્યા બહુ શોધવા અમે ખુશીને ગામે ગામે;
પડ્યા ભૂલા ને પહોંચી ગયા, ગમોને સરનામે,
ડર નથી હવે અમને સમયના વહી જવાનો;
પી લીધો છે અમે એને, ભરીને જિંદગીના નામે,
જો આવે તો હળવે પગલે આવજે જિંદગી આંગણે;
નાજુક છોડ ઉર્મિના, અમે વાવ્યા છે ક્યારે ક્યારે,
અસ્તિત્વનું પુસ્તક 'રાહે'નું ઊંધું છે એ રીતે;
જવાબ મોત જિંદગીનો, આપ્યો છે પહેલા પાને.
કવિઃ "રાહે" (રાજેશ મહેતા)
એડીટરઃ અજય એમ. પટેલ
Posted by mapatel at 11:13 AM 0 comments
Labels: Gujarati Poem, Poem, કવિતા
Monday, October 19, 2009
HAPPY DIWALI & HAPPY PROSPOROUS NEW YEAR
HAPPY PROSPOROUS NEW YEAR
to our precious readers
ગુજ્જુસ્ટફ.કોમ તેમના વાંચકો અને તેમના કુટુંબીજનોને દિવાળી તથા નવ વર્ષની શુભકામનાઓ પાઠવે છે.
Posted by mapatel at 11:02 AM 0 comments
Labels: Happy Diwali, Happy New Year
Wednesday, October 14, 2009
'રાહે' કો હર મોડ પર દુનિયા મિલી હૈ
'રાહે' કો હર મોડ પર દુનિયા મિલી હૈ,
મગર હર મોડ પે હમ ઉદાસ રહેતે હૈ,
સબકી ઉલજને સલજાતે હૈ હમ,
મગર હરપલ ખુદ ઉલજતે રહેતે હૈ હમ.
કવિઃ "રાહે" (રાજેશ મહેતા)
એડીટરઃ અજય એમ. પટેલ
Posted by mapatel at 6:00 AM 0 comments
Labels: Gujarati Shayri, Gujarati Sher, શાયરી, શેર
Saturday, October 10, 2009
મારા પ્રશ્નોનો ક્યાં અંત થયો છે?
મારા પ્રશ્નોનો ક્યાં અંત થયો છે?
અને જવાબની હજી તો તારી શરૂઆત છે!
માન્યું કે પ્રેમ અદૅશ્ય હોય છે;
ને કવિતા એની રજૂઆત હોય છે,
તારી 'હા' નથી ને તું 'ના' પણ ક્યાં પાડે છે?
આખરે આ કયા વેરની વસૂલાત વાળે છે?
તું મૌન થઈને બેઠી છે;
લાગે છે, આ જ પ્રેમની કબૂલાત છે,
તારે માટે તો હું 'ભૂતકાળ' છું;
ક્યાંથી સમજાઉં? મારે મન હજી પણ તું 'વર્તમાન' છે!
ઘણે દૂર નીકળી ગઈ છે, ખબર નથી ક્યાં?
ક્યારેક મળશે તો ચોક્કસ કહેશે, અરે 'રાહે' હજી તું ત્યાંનો ત્યાં જ છે???
કવિઃ "રાહે" (રાજેશ મહેતા)
એડીટરઃ અજય એમ. પટેલ
Posted by gujjustuff at 6:58 PM 0 comments
Labels: Gujarati Poem, Poem, કવિતા
Wednesday, October 7, 2009
જીંદગીમાં ભૂલો ઘણી કરી છે
જીંદગીમાં ભૂલો ઘણી કરી છે
અમે અમારી મૂર્ખાઈ જાહેર કરી છે,
માન્યું કે વાત ન માની જમાનાની
અમે અમારી જીંદગી મિત્રોને ધરી છે,
ને મશહુર છીએ વર્તુળ આખામાં
સુરખીઓમાં વાતો અમારી ઉડી છે,
ખબર છે વાત અમારી કોઈ નથી માનવાનું
અમે જમાનાઓની ભૂલો ફરી કરી છે,
અને લો જાહેરાત કરીએ છીએ ખુદની
'રાહે' એ મુર્ખશિરોમણીની પદવી લીધી છે.
કવિઃ "રાહે" (રાજેશ મહેતા)
એડીટરઃ અજય એમ. પટેલ
Posted by gujjustuff at 6:00 AM 0 comments
Labels: Gujarati Poem, Poem, કવિતા
Saturday, October 3, 2009
જમીનથી થોડો અધ્ધર છું
જમીનથી થોડો અધ્ધર છું;
તારા સાથમાં હું સધ્ધર છું,
લે ચાલ બેસી રહીએ રાતે;
હું વાતોનો સમંદર છું,
અચાનક ચુપ થઈ આમ શું જુએ;
કે તારૂં જ તો હું પ્રતિબિંબ છું,
પહેલા હતો હું, હવે હું નથી;
'હું' અને 'તું' બે અક્ષરનો અર્થ છું,
આવે છે ફેરફાર તારા થકી જીવનમાં;
હું 'રાહે' નો બદલાતો શેર છું.
કવિઃ "રાહે" (રાજેશ મહેતા)
એડીટરઃ અજય એમ. પટેલ
Posted by gujjustuff at 6:00 AM 0 comments
Labels: Gujarati Poem, Poem, કવિતા
Wednesday, September 30, 2009
The below content is Gujarati Version of the collection of Gujarati Sher SMS and Gujarati Shayri SMS, which I have received in English language. As I liked it very much, I have published here to share with you all.
તારી આંખોની પ્યાસ બનવા તૈયાર છું,
તારા હૃદયનો શ્વાસ બનવા તૈયાર છું,
તુ જો આવીને મને સજીવન કરે,
તો હું રોજેરોજ લાશ બનવા તૈયાર છું.
દિવસો બદલાયા અને રાતો પણ બદલાઈ ગઈ,
એક એક કરતા બધાની નજરો પણ બદલાઈ ગઈ,
મળ્યા કેટલાય મોકા બદલાવાના પણ,
તમને યાદ કરવાની આદત કદી ના બદલાઈ.
જરા આંખ ખોલો થોડી ઉજાસ મોકલું છું,
ફુલોના રંગ તમારી આસપાસ મોકલું છું,
ના વિચારો કે ભુલી જઈશું તમને,
નિભાવશુ સાથ સદા શબ્દોથી વિશ્વાસ મોકલું છું.
વિશ્વાસની એક દોરી છે આ પ્રેમ,
યુવાન હૈયાની આ મજબુરી છે આ પ્રેમ,
ના માનો તો કાંઈ નથી પણ માનો તો,
દ્વારકાધીશની પણ મજબુરી છે આ પ્રેમ.
સંબંધો આપણા સચવાય એવું કરજો,
વફાના ફુલો ના કરમાય એવું કરજો,
બહુ ઓછી મુલાકાતોમાં બંધાય છે સંબંધો,
પણ જીંદગીભર ના ભુલાય એવું કરજો.
કોઈ કોરા સમય સાથે સાંકળી લેજો અમને,
જો હોય મહત્વ અમારૂં તો યાદ કરી લેજો અમને,
માન્યું કે જીંદગીના રસ્તા હશે ઘણા લાંબા,
ક્યાંક મળીયે તો ઓળખી લેજો અમને.
જાણે કેમ અમારી યાદ જુની થઈ ગઈ,
તમારી યાદ માં અમારી આંખ ભીની થઈ ગઈ,
એવી તે કઈ વાત થઈ ગઈ,
કે તમને અમારી યાદ આવતી જ બંધ થઈ ગઈ.
સાગર પુછે રેતીને, ભીંજવું તને કે કેમ?
સાગર પુછે રેતીને, ભીંજવું તને કે કેમ?
રેતી મનમાં રોઈ પડી, આમ કંઈ પુછી પુછીને થતો હશે પ્રેમ.
કોઈને પ્રેમની ખબર નથી હોતી,
તો કોઈને પ્રેમની અસર નથી હોતી,
બહુ થોડાને મળે છે સાચો પ્રેમ,
પણ મળે તેને પ્રેમની કદર નથી હોતી.
સમય સાથે બધુજ વહી જશે,
માત્ર પ્રેમભરી યાદો રહી જશે,
હોઠો પર ના લાવો તો કંઈ નહીં,
અમને ખબર છે કે દિલમાં નામ જરૂર રહી જશે.
પંખીની જેમ એક દિવસ ઉડી જાસુ,
સાથે વિતાવેલી પળો સમેટીને લઈ જાસુ,
ભીંજવીને તમારી આ સુંદર આંખો,
ફક્ત સોનેરી યાદો છોડીને જાસુ.
દરેક શબ્દમાં બહુ ફરક હોય છે,
ટૂંકા વાક્યોને પણ ઘણા અર્થ હોય છે,
એક પણ સવાલ સહેલો હોતો નથી,
અને આપેલા જવાબમાં પણ પ્રશ્નાર્થ હોય છે.
ક્યારેક આ જીંદગી હસતા મુકી દે છે,
ક્યારેક આ જીંદગી રડતા મુકી દે છે,
ના પૂર્ણવિરામ સુખોના, ના પૂર્ણવિરામ દુઃખોના,
બસ જ્યાં જુઓ ત્યાં અલ્પવિરામ મુકી દે છે.
Posted by mapatel at 6:00 AM 13 comments
Labels: Gujarati Poem, Gujarati Shayri, Gujarati Sher, કવિતા, શાયરી, શેર
Saturday, September 26, 2009
"સ્વાર્થી દુનિયાનું આ જ તો ચલણ છે, ગળે મળેલા દોસ્તોના જ હાથમાં ખંજર છે."
રોજની જેમ ફરીથી, આજે વહેલી પરોઢે જ્યારે તમારી આંખ ખૂલી રોહિત, ત્યારે ઘડિયાળમાં સવારના ચાર વાગ્યાનો સમય થયો હતો અને એ પછી તમે તમારી દૈનિક ક્રિયાઓ પતાવીને તમારા રાઈટીંગ ટેબલ પરની રીડીંગ લેમ્પની સ્વીચ ઓન કરી વાંચવાનું શરૂ કર્યું, ત્યારે ઘડિયાળ દરરોજની જેમ જ આજે પણ ચાર વાગ્યાને પિસ્તાલીસ મિનિટનો સમય દર્શાવી રહી હતી. વહેલી પરોઢનો તમારો આ નિત્યક્રમ છેલ્લા એક બે નહીં પણ એકવીસ વર્ષથી સતત અવિરત અને અતૂટ ચાલ્યો આવતો હતો.
શ્રીમાન રોહિત શાહ, આજે તો તમે અડતાલીસ વર્ષની વય વટાવી ચૂકેલા એક પીઢ અને અનુભવી વ્યક્તિ છો. પરંતુ આજથી લગભગ એકવીસ વર્ષ પહેલા ગુજરાતી વિષયની માસ્ટર ડિગ્રી પ્રાપ્ત કરીને અમદાવાદ શહેરની મધ્યમાં આવેલી ગવર્મેન્ટ તરફથી ગ્રાન્ટ મેળવતી એક સામાન્ય શાળામાં શિક્ષક તરીકે નિમણૂંક પામ્યા, તેના થોડાક જ વર્ષોમાં તમારી ભણાવવાની આગવી અદા, ક્રાંતિકારી વિચારો, વ્યવહાર કુશળતાના કારણે વિદ્યાર્થીઓ જેને એક સામાન્ય વિષય ગણતા હતા તેવા ગુજરાતી વિષયને એક રસપ્રદ સાહિત્યનો વિષય બનાવી દીધો હતો. વિદ્યાર્થીઓને સતત કંઈક નવું શીખવવાની લાગણીના કારણે તમે રોહિત શાહ, એક વિદ્યાર્થીપ્રિય શિક્ષક બની ગયા અને તમારી શાળાના પ્રિન્સિપલના મનમાં તમારી એક ઉમદા અને હોંશિયાર શિક્ષક તરીકે ની છાપ પણ ઊભી થઈ ગઈ. મળતાવડા સ્વભાવના કારણે એ પછીના વર્ષોમાં તમારા મિત્રવર્ગમાં પણ ઘણો મોટો વધારો થયો રોહિત અને તમારા પરોપકારી સ્વભાવને આધીન તમે તમારી સમક્ષ જે મિત્રોએ મદદ માંગી તેને તમે તમારાથી શક્ય બનતી બધી જ રીતે મદદ કરી.
હા, સાથે સાથે તમારા સુવાંગ વ્યક્તિત્વ અને તમારી શાળામાં તમારા ઉંચા માન-મોભા અને વિદ્યાર્થીપ્રિયતાના કારણે તમારી ઈર્ષા કરનાર વ્યક્તિઓનો વર્ગ પણ મોટો થતો ગયો હતો. એરે એટલું જ નહિં પણ એવા ઘણા વ્યક્તિઓ હતા કે જે તમારા મિત્ર હોવાનો દાવો કરતા હતા અને તમારી જ પીઠ પાછળ તમારી બદનામી કરવામાં વ્યસ્ત રહેતા હતા.
રોજની જેમ જ આજે સવારે રોહિત તમે તમારૂં વાંચનકાર્ય પૂર્ણ કરી સવારનો નાસ્તો કરવા ડાઈનીંગ ટેબલ પર ગોઠવાયા ત્યારે ઘડિયાળ છ વાગ્યાને પંદર મિનિટનો સમય બતાવી રહી હતી અને ડાઈનીંગ ટેબલ પર  નાસ્તો કરતાં કરતાં તમને અચાનક જ યાદ આવ્યું કે તમારા જ સાથી મિત્ર અને તમારી જ સાથે તમારી જ શાળામાં હિન્દી અને સંસ્કૃતના શિક્ષક તરીકે ફરજ બજાવતા સંજય પટેલે ગઈ કાલે તમારી પાસેથી દસ હજાર રૂપિયા હાથ ઉછીના માંગ્યા હતા, જે તેને તમે આજે આપવાનું કહ્યું હતું. નાસ્તો પતાવીને તમે રોહિત શાહ તમારી તિજોરીમાંથી સંજય પટેલને આપવા માટે સોની નોટોનું એક બંડલ કાઢી તમારા ખિસ્સામાં મૂકી તમે ફરજ પર જવા ઘરેથી નીકળી ગયા.
સારું છે કે માણસ ભવિષ્યની ઘટનાઓ વર્તમાનમાં જોઈ શકતો નથી. બાકી જો રોહિત શાહ તમને કદાચ ખબર હોત કે સ્વભાવે શાંત અને સૌમ્ય તથા તમારો મિત્ર હોવાનો દાવો કરનાર આ જ સંજય પટેલ, નજીકના ભવિષ્યમાં તમારા જ આપેલા આ દસ હજાર રૂપિયાની મદદથી જ તમારી ખૂબ જ હલકી કક્ષાની બદનામી કરવાનો છે, તો તમે કદાચ એને મદદ ન કરી હોત.
લેખકઃ આશિષ એ. મહેતા
એડીટરઃ અજય એમ. પટેલ
Posted by mapatel at 11:30 AM 0 comments
Labels: Gujarati Short Stories, story, ટૂંકી વાર્તા
Wednesday, September 23, 2009
"સમીર છું ને સમીરની જેમ ચાલ્યો જઈશ, યાદોમાં સાથે કેદ તને કરીને જઈશ."
ઘડિયાળના કાંટા તેમની નિયમીત ટક ટક કરી રહ્યા હતા અને આ ફરતા કાંટાઓની સાથે તમે સ્મિતા શુક્લ આજે કંઈક વધુ ચીવટ અને ઝડપથી તમારૂં કામ કરી રહ્યા હતા. તમારા પ્રેમાળ, સ્માર્ટ અને હેન્ડસમ પતિ તેજસ શુક્લએ આજે સવારે જ ઓફિસ જતાં પહેલા જણાવ્યું હતું કે સાંજે તેમની સાથે તેમના નવા બોસ સમીર બક્ષી ડિનર પર ઘરે આવવાના છે.
પવનની હળવી લહેરખીની જેમ સરકી જતા સમયે સાત વાગ્યાનો સમય ઘડિયાળમાં દર્શાવ્યો અને લગભગ એ સાથે જ તમારા બંગલાની પોર્ચમાં ગાડી આવીને ઊભી રહી. એના પરિચિત અવાજ પરથી તમે જાણ્યું કે તમારા પતિ તેજસ આવી ચુક્યા છે અને તમે તેમને આવકારવા મેઈન-ડોર સુધી ગયા. તેજસે તમને તેની સાથે આવેલ તેના બોસ સમીર બક્ષીનો પરિચય કરાવ્યો અને જ્યાં તમારી અને સમીર બક્ષીની નજર એક થઈ ત્યાં તમે એક આંચકો અનુભવી ગયા. પણ પછી તરત જ સ્વસ્થતા કેળવી સસ્મિત ભારતીય પરંપરા મુજબ તમે સમીર બક્ષીને આવકાર્યા અને પછી ડિનરની તૈયારી હેતુ રસોડામાં ગયા અને સાથે સાથે તમારા કોલેજના ભૂતકાળમાં પણ...
શહેરના શ્રીમંત પરિવારોમાંના એક કૃષ્ણકાંત દિવાનના વ્હાલસોયા દીકરી સ્મિતા દિવાન તમે કોલેજમાં આવવા-જવા માટે ગાડીની સગવડ ભોગવતા હતા. ત્યારે તમે ભણવામાં બેહદ હોંશિયાર અને  આખી કોલેજમાં ફર્સ્ટ આવતા નિમ્ન મધ્યમ વર્ગીય પરિવારના સામાન્ય દેખાવ ધરાવતા અને બસમાં આવતા જતા તમારા સહાધ્યાયી સમીર તરફ આકર્ષાયા હતા.
તમારૂં એ આકર્ષણ પરિચય અને પ્રણયમાં પરિણમ્યું. પરંતુ તમારા અને સમીર વચ્ચેની આભ-જમીન જેવી આર્થિક અસમાનતાના કારણે તમારો પ્રણય પરિણય સુધી નહિં પહોંચે તેવી ખાત્રી થતાં જ તમે તે સંબંધને પૂર્ણવિરામ આપ્યો અને તમને બરાબર યાદ છે સમીરે તમારા સાથેની છેલ્લી મુલાકાતમાં તમારો નિર્ણય જાણ્યા પછી કહ્યું હતું
"સમીર છું ને સમીરની જેમ ચાલ્યો જઈશ,
યાદોમાં સાથે કેદ તને કરીને જઈશ."
એ પછી તમે એક મલ્ટી-નેશનલ કંપનીની ગુજરાત ઓફિસના એકાઉન્ટ મેનેજર તેજસ શુક્લ સાથે લગ્ન કરી સ્મિતા દિવાનમાંથી સ્મિતા તેજસ શુક્લ બન્યા. તેજસનો અવાજ સાંભળતાજ તમે ભૂતકાળમાંથી વર્તમાનમાં આવ્યા અને ડ્રોઈંગરૂમમાં વાતોમાંથી પરવારી ડિનર ટેબલ પર ગોઠવાયેલા તમારા પતિ અને તેના બોસ સમીરને ડિનર સર્વ કરવા લાગ્યા; ત્યારે તેજસે સમીરનો વધુ પરિચય કરાવતાં જણાવ્યું કે સમીર બક્ષીએ સી.એ. અને એમ.બી.એ.ની ડિગ્રી હાંસલ કરેલી છે અને તેઓ આખા વેસ્ટ ઝોનના એકાઉન્ટ ડિપાર્ટમેન્ટના જનરલ મેનેજર છે. ડિનર દરમ્યાન જ્યારે તેજસે સમીરને તેમના અનમેરીડ હોવાનું કારણ પુછયું તો નિખાલસતાથી સમીરે એક નજર તમારી સામે કરી જણવ્યું કે, "કોલેજમાં એક શ્રીમંત છોકરી સાથે પ્રણય હતો, પણ આર્થિક પરિસ્થિતીએ પ્રણયને પરિણયનું પરિણામ ન આપ્યું અને મેં એ પ્રણયની યાદમાં પરિણય વગર જીવવાનું નક્કી કર્યું." ત્યારે સ્મિતા તમને જાણે એક ક્ષણ ઠંડી કંપારી આવી ગઈ.
વિદાય સમયે તેજસે તેના બોસને તેઓ જ્યારે પણ અમદાવાદ આવે ત્યારે હોટલના બદલે પોતાના જ ઘરે ઉતરવાનું આમંત્રણ આપ્યું, ત્યારે ઓફિસી સ્માઈલ સાથે તેના બોસે આમંત્રણનો અસ્વીકાર કરી ફરી ક્યારેય તેના ઘરે નહિં આવે તેવું જણવ્યું અને આજના ડિનર માટે થેંક્સની સાથે કહ્યું
"સમીર છું ને સમીરની જેમ ચાલ્યો જઈશ,
યાદોમાં સાથે કેદ તને કરીને જઈશ."
હા, સ્મિતા દિવાન, તેજસ શુક્લના સમીર સર એ જ કોલેજકાળનો તમારો પ્રેમ, સમીર હતો.
લેખકઃ આશિષ એ. મહેતા
એડીટરઃ અજય એમ. પટેલ
Posted by mapatel at 6:00 AM 1 comments
Labels: Gujarati Short Stories, story, ટૂંકી વાર્તા
Newer Posts Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
ગુજજુસ્ટફ.કોમ દ્વારા જો તમે તમારી કૃતિઓ રજુ કરવા માંગતા હોવ તો તમે અમને તમારી રચનાઓ gujjustuff@gmail.com પર ઈમેઈલ કરીને મોકલી શકો છો.
અહીં રજૂ થયેલી કૃતિઓ કોપી રાઈટ્સનો ભંગ કરે છે તેવું લાગતું હોય તો તુરંત જ gujjustuff@gmail.com પર ઈમેઈલ કરશો, જેથી તે કૃતિ અટકાવી શકાય.
અમને તમારા પ્રતિભાવો ગમશે અને તે અમને ખૂબ જ મદદરૂપ થશે. અમને તમારા નામ અને ઈમેઈલ આઈડી સાથેના પ્રતિભાવો મળશે તો અમે તમારી સાથે સંપર્ક કેળવી શકીશું.
Gujarati Short Stories (18)
Happy New Year (1)
Subscribe To Gujarati Stuff
શું કાશ્મીરમાં શાંતિ સ્થપાશે?