gu gu gu en en en gu en en gu en gu fr gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en en en gu en en en gu en gu gu gu en gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu en gu en gu gu en mr hi mr hi mr gu gu en gu en gu gu gu en en en gu en gu en gu en gu gu gu gu gu en en en en en en en en gu en gu gu gu gu en gu gu gu si en en en en gu en gu en en en gu gu gu gu gu gu gu en en en gu en gu gu gu en en en en en gu en en en
એકલતા | શબ્દો છે શ્વાસ મારા
એક નવી રચના, મહિનાના દર પહેલા અને ત્રીજા શનિવારે…
(સુખનો ચહેરો….            …સાંગલા ગામ, કિન્નૂર વેલી, નવે.૦૭)
તો ક્યારેક એની મમ્મી એને પૂછે-
હું એની પથારીમાં જઈને સૂઈ જાઉં
કે મમ્મી એને અમારી પાસે બોલાવી લે.
કે મને ડર લાગે એવાં સપનાં આવે છે.
અમે કાર્ટૂન ચેનલ્સના માથે દોષનો ટોપલો ઢોળી દઈએ-
સાલાઓ… ટી.વી. પર શું શું બતાવ્યા કરે છે આખો દહાડો…
અમે એને સાથે સુવાડવાનું શરૂ કર્યું.
કદી અધવચ્ચે જાગ્યો જ નહીં.
એણે હજી છોડ્યું જ નહોતું.
jayshree on May 24, 2008 at 8:56 am said:
Manish on May 24, 2008 at 9:51 am said:
Nirlep Bhatt on May 24, 2008 at 9:53 am said:
nice theme, but does not look like aachhandas, shall we call it “gadhyakavya”?? I am novice, so I may be wrong. Thanks.
સુનીલ શાહ on May 24, 2008 at 10:14 am said:
સરસ અછાંદસ રચના. શીર્ષક જ આખી વાતનો સાર કહી જાય છે…! મને લાગે છે કે, શીર્ષક વાંચી લઈ એ તો તેના પ્રભાવમાં આખું કાવ્ય વાંચતા અન્ય કશું વીચારવાનું બાકી રહેતું નથી. મતલબ કે શીર્ષક જ વાતનો સાર કહી દે તો રચનાની મઝા મારી જાય છે..! આખી રચના એટલી સરસ છે–સ્પષ્ટ છે કે, તેમાં શીર્ષક દ્વારા અગાઉથી અંગુલીનીર્દેશ ન કર્યો હોત તો પણ કવીની વાત ભાવકો સુધી પહોંચી જાય છે..અને એમ થાય એ કવીની સફળતા છે.
વિવેક on May 24, 2008 at 10:23 am said:
આપની વાત વિચારવા જેવી લાગી… પોસ્ટ મૂકવાની ઉતાવળમાં ક્યારેક આવી ભૂલ થઈ જાય છે…
jayesh upadhyaya on May 24, 2008 at 3:38 pm said:
ઘડીયાળના કાંટા પંદર વર્ષ પાછા ફર્યાનું અનુભવ્યું
સુરેશ જાની on May 24, 2008 at 3:40 pm said:
બહુ જ ભાવવાહી, અનુભવ આધારીત બાળમાનસનું શબ્દચીત્ર. ગમ્યું.
pragnaju on May 24, 2008 at 6:25 pm said:
અમે એને સાથે સૂવાડવાનું શરૂ કર્યું.”
મારી દુઃખતી નસ ડબાવી—હું ગ્રાંડ- મા તરીકે અમેરીકા આવી ત્યારથી આ અંગે મતભેદ!મારા સિવાય બધાં માને કે ધાવણા બાળકોને પણ એમના રુમમાં કે જુદા સુવડાવવાના…રાત્રે રડીને એની જાતે શાંત થાય.કદાચ ચાઈલ્ડ સ્પેસીઆલીસ્ટ કવિ રઈશ પણ એમ માનતો હશે પણ અમે એક ખાનગી ટ્રીક કરી છે તે આજે જાહેરમાં કહી દઉં છું કે જ્યારે પણ તેઓને કોઈ પણ પ્રોબલેમ હોય તો -અર્ધી રાત્રે પણ મારી પાસે આવવાનું…
અને ગઈ રાત્રે જ -હવે કોલેજમાં જનારો ગ્રાંડ સન ભૂખ્યો હતો અને મેં તેને ગમતું બનાવી આપ્યું!
હા…બધા માને છે હું લાડઘેલા બનાવું છું!!
ભગવાન બધાને સદબુધ્ધી આપે!
Niraj on May 24, 2008 at 8:07 pm said:
સંવેદનશીલ નિરૂપણ.. ખૂબ સરસ..
manvant on May 24, 2008 at 9:27 pm said:
અઁતરનાઁ આશ્વાસન વિવેક ભાઇ,સમજી ગયા હશો જ !
સુગ્નેષુ કિઁ બહુના ?
Dr Nishith Dhruv on May 24, 2008 at 10:08 pm said:
आम तो मने अछान्दस रचना खास गमती नथी, पण तमारी रचना समयानुरूप छे अने माणसने माणसनी हूँफनी केटली जरूर छे ते सुन्दर रीते समजावी जाय छे. आपणे आपणी क्षतिओ छुपाववानां बहानां शोधीए छीए पण तथ्य आँखो सामे तरवरतुं होय छे. सत्य अने तथ्यने पामवानी मथामणमाँ आखुँ आयुष्य वीती जाय छे अने बधुँ झाँझवाना जळ समान लागे छे. पण छतां क्यारेक क्यारेक सत्य अने तथ्यनी झाँखी तो थई ज जाय छे. एने स्थिराववा माटे आना जेवी रचना उपयोगी थाय छे. धन्यवाद! पण जुओ ने, आदते मजबूर होवाने लीधे जोडणीनी बे भूलो बताड्या विना नथी रही शकतो!
(1) हिबक्यां करे माँ अनुस्वार न आवे, हिबक्या एम ज लखाय.
(2) सूवाडवा नहि पण सुवाडवा लखाय.
क्याँ तो…के एवो प्रयोग मारी जाणमाँ नथी(करातो हशे पण खरो), हुँ तो काँ तो….के एवा प्रयोगथी परिचित छुँ.
ભાષાની કટાયેલી બાટલી :-) on May 25, 2008 at 8:45 am said:
એ દાક્તરસાએબ, તમારા પોયરાની આ બિચ્ચારી ‘એકલતા’ તો જોરહોરથી ડૂહકા લેતી અઈં હુધી હંભળાઈ રઈ છે… એ બિચારીને કોઈ હો ઉપાય કરીને અવે ભગાડો બાપલા… હમજ્યા કે નઇં?!!
Mukund Desai ''MADAD'' on May 25, 2008 at 10:01 pm said:
chetan framewala on May 26, 2008 at 11:30 am said:
બાળક હૂંફ ઝંખે છે, મમ્મી પપ્પા સાથે હોય ત્યારે એક સીક્યોરીટી મહેસૂસ થાય છે. આવું ઘણી વખત મારા ‘અમન’ સાથે પણ થયું છે, અને હવે તો એના વગર અમને પણ ઊંઘ આવતી નથી.
Mehul Shrimali on May 28, 2008 at 2:30 pm said:
Dear Vivekbhai nice expressions…wish combination of father & poet will continue to give “Eklata” ,”Vayask” & many more mature poems…keep posting such thoughts…TC..
nilamdoshi on May 30, 2008 at 7:00 pm said:
બાળકની હૂંફ અને સલામતી માટેની ઝંખના સુન્દર રીતે વ્યકત થ ઇ છે….
Dhwani on May 30, 2008 at 7:44 pm said:
ખરેખર સરસ રચના.. બાળમાનસ નું ભાવવાહી અવલોકન અને આલેખન.
kiran pandya on May 30, 2008 at 8:33 pm said:
આ અનુભવ અમને પણ થયો છે. તમે તેને સુંદર રીતે વઋણ્વ્યો છે. અભિનંદન
indravadan g vyas on May 30, 2008 at 8:41 pm said:
બાળ માનસ નુ પ્રતિબીંબ આપતી સુંદર સુપર અછાન્દસ રચના ! !
તબીબ પિતા હો તો ઐસા હો.બાળકો ના અજાગ્રત મન માં ચાલતી ઘટનાઓ નુ વિશ્લેશણ કરી
પ્રત્યેક પિતા એ બોધ લેવા જેવો છે. અભિનન્દન ! !
Maheshchandra Naik on May 30, 2008 at 8:57 pm said:
EKALATA ! children & old people NI I EXPERIENCED HERE VERY WELL
It really surprised how come you come to know my grand daughter’s problem by sitting in Surat, it touched me lot being a grand father of grand daughter and grand son.
Dr Vivekbhai, FATHER’S DAY is fast approaching and all NRI father & mother should read EKALATA!!!!!GREAT!!!!!!!
Amar Somvanshi on May 30, 2008 at 9:58 pm said:
Your experience might be experience of many but learning from such valuable experience is need of time. Many modern parents should take lesson from your experience and observe their life closely for their own best.
mahesh dalal on May 30, 2008 at 11:44 pm said:
વિવેક્ભૈ.. દરેક પિતા નો આ અનુભવ .. તમે શબ્દઓ મા સાકાર કિધો.. ખુબ ગમઇ . વાહ્.
Hetal Vin on May 31, 2008 at 1:18 pm said:
આજે બધા ને એક્લ્તા સતાવે ચે
કાંતિલાલ પરમાર on May 31, 2008 at 8:54 pm said:
સ્નેહિશ્રી વિવેકભાઈ, આપે જે લખ્યું એ કરતાં લોકોના અભિપ્રાય વધારે ભાવ દર્શાવે છે. અત્યારે એક વાત યાદ આવે છે એક ભાઈનો કોર્ટમાં કેસ ચાલ્યો ત્યારે વકીલ સાહેબે ઘણી ચતુરાઈ ભરી વકિલાત કરી ત્યારે પેલા ભાઈ જોરથી રડવા માંડ્યા કહે કે મને આટલો બધો માર પડ્યો હતો!
manish bhandari on June 1, 2008 at 12:52 am said:
chuuk chuuk કરતી ગાઙી આવી,
એમા મારી મમ્મી આવી,
મમ્મી મમ્મી શું શું લાવી,
bakulesh desai on June 2, 2008 at 2:43 pm said:
hi ! nice 2 kno of yr FATHERLY emotionals… be it a male / fem. child, parenting is allwaz been a gr8 felling… xperience…! u kno ? a saying goes like this—BE A GARDENER OF A GOOD GARDEN ! to grow up a kid with its own originality is indeed a gr8 task…& so worth trying it out ! u kno ? PUTRAT SHISHYAT PARAAJAYET… it’s alwaz gr8 to be defeated by son / disciple…! i hv a daughtr of abt 29… a picture of unique personality…. 7 what’s more ? SHE HAS PROVED THAT SAYING child is fatjher of man !
make a list of 10 gr8 fathers ! 1 kavi dalapat ram 2. manaarlal choksi 3. nanubhai naik. 4. jyotibhai vaidya. 5. harivansh rai bachcan 6 prithvi raj kapoor. add/ mend the list of u lik !! any chance u can make list of failed fathers ? i start… 1. JEETENDRA father of ekta. 2 RANDHEER KAPOOR… now the ball is in your court !!!!!
વિવેક on June 2, 2008 at 5:56 pm said:
વાહ બકુલેશભાઈ, મજાની વાત લાવ્યા…. સફળ અને નિષ્ફળ પિતાઓનું લિસ્ટ બનાવવાનું મારા માટે તો અશક્ય છે કારણ કે મને મારી સફળતા ઉપર શંકા અને નિષ્ફળતા ઉપર વિશ્વાસ છે…
Gaurang Thaker on June 2, 2008 at 7:26 pm said:
વિવેકભાઈ બકુલેશભાઈ ને કહીઍ કે જેનો દિકરો ઘરડાઘરો બંધ કરાવશે એ સફલ પિતા ગણાશે.
SUMIT K DAVE on June 2, 2008 at 9:44 pm said:
VERY VERY NICE. I LOVE GUJARATI
વિવેક on June 3, 2008 at 10:30 am said:
ગૌરાંગભાઈનો પ્રતિભાવ વાંચીને આ બે મજાના શેર યાદ આવી ગયા:
તમે ઘરડાઘરોને દાનમાં મા-બાપ દઈ દીધાં,
હવે પાયો ત્યજીને ક્યાં જશો આ માળની સાથે !
બસ, બને તો એક દીકરાને મનાવી જોઈએ,
એ રીતે ઘરડાઘરો ખાલી કરાવી જોઈએ.
ZANKHANA on June 4, 2008 at 4:06 pm said:
Chirag Patel on June 6, 2008 at 2:47 am said:
કોઈ પણ પ્રાણીનાં બચ્ચાઓની ઉન્ઘવાની આદતનું અવલોકન કરતાં કાયમ પ્રશ્ન થાય છે કે “ક્યાંથી આ જુદા સુવાડવાનું તુત ઉભું થયું છે?” મમ્મી-પપ્પાના ‘કામ’ પર થોડો લગામ મુકીને પણ બાળકોને સાથે સુવાડવા જોઈએ. બાળકને હુંફની અત્યન્ત જરુર હોય છે.
Dr Niraj Mehta on June 8, 2008 at 11:22 am said:
આ કવિતા દરેક માતા પિતા એ વાચવા સમજવા જેવી છે
આપણુ કામ વ્હાલ કરવાનુ
ને ઘરડાઘરો બન્ધ કરાવવાનુ એમના પર છોડી દેવાનુ
Dr.Pranat Majmundar on July 1, 2008 at 7:05 pm said:
Keeping him nearby you is also not enough Vivekbhai, take him in your lap , have your hand on his head tell him some funny story & see the differance.
Rina on May 17, 2012 at 6:15 pm said:
Hemantgiri S. GOswami on May 17, 2012 at 9:22 pm said:
વિવેકભાઈ, તમે “એકલતા” અને એક જ સંતાન ના મન માં રહેલી સંવેદનાઓં બહુજ ઓંછા શબ્દો માં આબાદ વર્ણવી છે.
Proudly powered by WordPress