gu gu gu id en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu en gu nl gu gu gu gu gu en gu gu gu gu en gu gu en gu gu gu en gu gu en gu gu gu en gu gu en gu gu gu en gu gu en gu gu gu en gu gu en gu gu gu en gu gu en gu gu gu gu en gu gu gu en gu gu en gu en gu en gu ko en gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu fr gu gu en gu gu en gu gu en gu gu en gu gu en gu gu en gu en gu fr gu gu en gu gu en gu gu en gu gu en gu gu en gu gu en gu gu en gu en gu fr gu gu en gu gu en gu gu en gu gu en gu gu en gu en gu fr gu gu en gu gu en gu gu en gu gu en gu gu en gu gu en gu gu en gu en gu fr gu gu en gu gu en gu gu en gu gu en gu gu en gu gu en gu gu en gu en en en gu it gu en en en gu en en en gu en gu en gu en gu en gu en gu en gu gu gu gu en gu en gu en gu en gu ca gu gu en gu en gu en gu gu en gu en gu en gu en gu en gu en gu en gu gu en gu en gu en gu gu gu gu en gu en gu en gu en gu en gu en gu en gu en en en gu eu gu gu en gu gu en gu gu en gu gu en gu gu en gu gu en gu gu en gu en en en en en gu hi gu gu hi hi gu gu gu en gu gu en gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en
મોરપીંછ | મારી પસંદગીનું સાહિત્ય | Page 3
કુંતા અભિમન્યુને બાંધે અમર રાખડી રે,
દીકરા દુશ્મન ડરશે દેખી તારી રાખડી રે,
મારા બાલુડા હો બાળ, તારા પિતા ગયા પાતાળ,
નથી મારા શ્રીગોપાળ, કરવા કૌરવ કુળ સંહાર,
દેજે સિંહ સરીખી ફાળ, તારી કોણ લેશે સંભાળ ?- કુંતા
અભિ : માતા પહેલે કોઠે કોણ આવી ઊભા હશે રે ?
કુંતા : દીકરા પહેલે કોઠે દ્રોણ ગુરુ આવી ઊભા હશે રે.
પહેલે કોઠે ગુરુ દ્રોણ, તેને જગમાં જીતે કોણ ?
કાઢી કાળ વ્રજનું બાણ, તેના પળમાં લેશે પ્રાણ-કુંતા
સાખી : એક બે ત્રણ ચાર ને પાંચ છ ને વળી સાત;
એટલા દેવ રક્ષા કરે, દિનમાં દશ દશ વાર-કુંતા
અભિ : માતા બીજે કોઠે કોણ આવી ઊભા હશે રે ?
કુંતા : દીકરા બીજે કોઠે કૃપાચાર્ય ઊભા હશે રે,
મારા કોમળ અંગકુમાર, તેને ત્યાં જઈ દેજે માર-કુંતા
સાખી : સાત આઠ નવ દશ અગિયાર ને વળી બાર;
એટલા દેવ રક્ષા કરે, દિનમાં દશ દશ વાર-કુંતા
અભિ : માતા ત્રીજે કોઠે કોણ આવી ઊભા હશે રે ?
કુંતા : દીકરા ત્રીજે કોઠે અશ્વત્થામા ઊભા હશે રે.
તેને થાજો કુંવર સામા, તેના ઉતરાવજો જામા-કુંતા.
સાખી : તેત્રીસ છત્રીસ અડતાળીસ ઓગણપચાસ બાવન સાઠ;
એટલા દેવ રક્ષા કરે, દિનમાં દશ દશ વાર-કુંતા.
અભિ : માતા ચોથે કોઠે કોણ આવી ઊભા હશે રે ?
કુંતા : ચોથે કોઠે કાકો કરણ; તેને દેખી ધ્રુજે ધરણ;
તેને માથે આવ્યાં મરણ, તેના ભાંગજે ચરણ-કુંતા.
સાખી : બેઠા ને વળી ઊભેલા, ભીતર ને વળી બહાર,
એટલા દેવ રક્ષા કરો, દિનમાં દશ દશ વાર-કુંતા.
અભિ : માતા પાંચમે કોઠે કોણ આવી ઊભા હશે રે ?
કુંતા : પાંચમે ઊભો દુર્યોધન પાપી, તેને રીસ ઘણેરી વ્યાપી.
તેને શિક્ષા સારી આપી, તેના મસ્તક લેજો કાપી-કુંતા.
સાખી : બે જળચર બે નભચર બે બે રાજકુમાર;
એટલા તુજ રક્ષા કરો, દિનમાં દશ દશ વાર-કુંતા.
અભિ : માતા છઠ્ઠે કોઠે કોણ આવી ઊભા હશે રે ?
કુંતા : છઠ્ઠે કોઠે મામા શલ્ય, તે તો જનમનો છે ખલ;
તેને ટકવા ના દઈશ પલ, તેનું અતિ ઘણું બળ-કુંતા.
સાખી : જોશી ને ફાતડા ભાંડ અને ભરવાડ
એટલા તુજ રક્ષા કરો, દિનમાં દશ દશ વાર-કુંતા.
અભિ : માતા સાતમે કોઠે કોણ આવી ઊભા હશે રે ?
કુંતા : દીકરા સાતમે કોઠે જયદ્રથ તો ઊભા હશે રે.
સાતમે કોઠે જયદ્રથ, તે તો લડવૈયો સમરથ,
તેનો ભાંગી નાખજે રથ, તેને આવજે બાથોબાથ-કુંતા.
સાખી : કુંતાએ કાર ઝાલી કરી, વાળી વ્રજની ગાંઠ,
દાસ મગન એમ બોલિયા, ડોસીએ વાળ્યો દાટ.
શ્રીકૃષ્ણના ઉરમાં ફાળ પડી છે તે ઘડી રે-કુંતા.
ચેત્યા ચૌદ ભુવનના ભૂપ, વ્હાલે ધર્યું બ્રાહ્મણ રૂપ,
રાખડી તોડાવી અનુપમ, રણમાં પડ્યા અભિમન્યુ ભૂપ-કુંતા.
[ સૌજન્ય : ભાનુબેન ચૌહાણ ]
This entry was posted on August 26, 2018, in કવિતા-સમગ્ર, પ્રાસંગિક and tagged લોકગીત. Leave a comment
એક શ્રાવણીની હ્રદયાંજલિ : એટલે : પ્રિય મમ્મી-પ્રિય પપ્પા
એક શ્રાવણીની હ્રદયાંજલિ : એટલે : પ્રિય મમ્મી – પ્રિય પપ્પા
મા નામના પ્રદેશનું રાષ્ટ્રગીત “
હિના પારેખે મમ્મી- પપ્પા માટે પોતાની ભાવનાઓ વ્યક્ત કરવા માટે એક સરસ પ્રયાસ કર્યો અને સ્વજનો, મિત્રો, વિદ્યાર્થીઓ-વિદ્યાર્થિનીઓ દ્વારા વ્યક્ત થયેલી શબ્દાંજલિ દ્વારા એક ઉમદા, મહેનતુ, પ્રમાણિક, હોશિયાર, પ્રેમાળ, સમર્પિત શિક્ષક દંપતીનો પરિચય પ્રાપ્ત થયો. એમાં ફરજ પરસ્તિ, શિસ્તનો આગ્રહ, તટસ્થ વર્તનવ્યવહારની વાતો સાથે પ્રેમાળ માતા, બહેન, સખી, પત્ની, પુત્રી, પુત્રવહુ,  કાકી, મામી, ભાભી, નાની, પડોશી તરીકે હંસાબહેનનું વ્યક્તિત્વ ઉજાગર થાય છે. સાથે સતત મદનભાઈના દાંપત્યપ્રેમ અને સખ્યની વાતો વણાયેલી છે. સરેરાશ ભારતીય, ગુજરાતી પરિવારમાં એક શિક્ષિત દીકરી અને પત્ની આજથી પચાસ-સાઠવર્ષના સમયખંડમાં કેવી રીતે ઢાલ બની ઊભી રહે અને પોતાની ભૂમિકાને ન્યાય આપે તેની કથા એટલે હંસાબહેન મદનભાઈ પારેખનું જીવન અને કવન. કોકિલાબહેન, હિના, મદનભાઈ, રાજ, પ્રીતિ, દીપ્તિ, બંસરી, ચાંદની અને મારા સહિત પિસ્તાળીસ ભાવકોએ પોતાની ભાવના અહીં હંસાબહેન અને મદનભાઈ માટે વ્યક્ત કરી છે. દરેકને કદાચ એક વાત સતત કહેવી છે કે તેઓ અમારી નજીક હતાં અને છે તેની એમને ખાતરી છે. ગામમાં પિયર અને ગામમાં સાસરું સાથે સગાંસંબંધીઓમાં અંદરોઅંદર લગ્નસંબંધથી બનતો બૃહદ પરિવાર તેને સાચવવો અને છતાં સ્વચ્છ પ્રતિભાને અકબંધ રાખવી એ લોઢાના ચણા ચાવવા જેવી જ વાત છે પરંતુ પારેખ દંપતીએ એ ચણા ચાવીને પચાવી જાણ્યા છે તે પુસ્તકમાંથી પસાર થતાં અનુભવી શકાય છે.
આ પુસ્તકમાં ઘણા લેખો એવા છે કે જેની વાત કરવી જોઈએ પરંતુ મને સૌથી વધારે સ્પર્શ્યો તે લેખ છે, “રોટલી બા”. બંસરી શુકલ તો પાડોશીની દીકરી પરંતુ સમગ્ર મહોલ્લાનું એક જ પરિવારના હોવાનું દ્રશ્ય અહીં તાદ્રશ થાય છે. ત્યારે કોઈ બેબી સીટર કે ઘોડિયાઘરની જરૂર પડતી નો’તી. માતપિતા ઘરમાં ન હોય તો બાળક ભૂખ્યું ન રહે. પડોશમાં તમને દાદી અને ફુઈ મળી જ જાય. પડોશી દાદા વાર્તા કરે, દાદી ખવડાવે અને ફુઈ હાલરડાં- ખાયણાં- ગીતો ગાય અને માતપિતા નચિંત મને કામ પર જાય ! એઓ વળી એ દાદાદાદી ને ફુઈના દીકરા વહુ ને ભાઈભાભી બની રહે ! તે રીતે જ્યાં પડોશીની દીકરીના આવાં લાલનપાલન હોય ત્યાં દોહિત્રો ને દોહિત્રી તો માથે જ હોય ! અહીં એવું જ પરંતુ કોઈને પણ સંસ્કાર આપવામાં બાંધછોડ નહીં. મને એટલે જ બંસરીની સાથે “મારા પ્રેમાળ માસી- પાર્થ રાવલ”, “માસીની ચોથી દીકરી- અમી રાવલ” તથા દોહિતરાં રાજ અને ચાંદનીના લેખો પણ ખૂબ જ ગમ્યા. કોકીલાબહેન અને હિનાનું તર્પણ તો લાજવાબ છે.
હંસાબહેન જમનાબાઈનાં વિદ્યાર્થિની અને પછી શિક્ષિકા આ વાત મારાં માટે અગત્યની છે. હું પણ જમનાબાઈની વિદ્યાર્થિની. વળી જમનાબાઈ મારાં તો વડદાદી. જોકે અમે ક્યારેય જમનાબાઈને જોયાં નહીં પરંતુ જમનાબાઈની એક એક વિદ્યાર્થિની, આચાર્યા અને ટીચર એટલે ખુદ જમનાબાઈ એવો અહેસાસ મને કાયમ રહ્યો અને હિનાએ જે વિશ્વાસથી મને હંસાબહેન વિશે લખવા ઈજન આપ્યું તેથી તે બેવડાયો.
મારે તો હિના વિશે પણ ખૂબ લખવું છે કારણ કે પરાણે વહાલી અને મીઠડી લાગે તેવી આ શ્રાવણીએ જે સંકલન કર્યું છે તેમાં નિર્ભેળ પ્રેમ જ વણાયેલો છે. હિનાને ધન્યવાદ.
( બકુલા ઘાસવાલા )
This entry was posted on August 25, 2018, in પુસ્તક પરિચય and tagged પુસ્તક પરિચય. 2 Comments
સૂર્યના સંગાથનો વિશ્વાસ લઈ,
પાંગર્યો છું ડાળનો વિશ્વાસ લઈ.
ઊભવાનું હોય તો ઊભા રહો,
આયનાના સાચનો વિશ્વાસ લઈ.
કેટલા દરિયા વટાવી જાય છે,
એક પીછું પાંખનો વિશ્વાસ લઈ.
દોડજે તું શસ્ત્ર લઈ ફરિયાદનું,
હું ફરું સંવાદનો વિશ્વાસ લઈ.
જીવવું તો એ જ સાચું જીવવું,
આપણા અજવાસનો વિશ્વાસ લઈ.
અસ્તનો મતલબ નવેસર ઊગવું,
આવનારી કાલનો વિશ્વાસ લઈ.
( શૈલેન રાવલ )
This entry was posted on June 15, 2018, in કવિતા-સમગ્ર and tagged ગુજરાતી કવિતા. Leave a comment
જીવવા જેવું નથી જે ગામમાં,
ત્યાં વીતાવ્યું આયખું આરામમાં.
લાગણીઓ વેચવા આવ્યો હતો,
હું જ વેચાઈ ગયો લિલામમાં.
એ જ ક્ષણથી નીંદથી કિટ્ટા થયો,
જે ક્ષણે સપનાં મળ્યાં ઈનામમાં.
એ ય એળે આયખાંં જેમ જ જશે,
આ સુરા રેડો ગળેલા જામમાં.
ઘરેથી ચિક્કાર પીને નીકળ્યો,
ભાનમાં આવ્યો નશાના ધામમાં.
હોઉં છું જ્યારે તમારા આંગણે,
હોઉં છું જાણે હું તીરથધામમાં.
હું મને ‘સાહિલ’ મળું તો શી રીતે,
હું જીવું છું સાવ ખોટા ઠામમાં.
This entry was posted on June 14, 2018, in કવિતા-સમગ્ર and tagged ગુજરાતી કવિતા. Leave a comment
સાંજનું ઢળવું અલગ છે,
જાતનું બળવું અલગ છે.
ખુદનું ઓગળવું અલગ છે.
ઘર તરફ વળવું અલગ છે.
આપણું મળવું અલગ છે.
સહેજ ઝળહળવું અલગ છે.
( મયંક ઓઝા )
This entry was posted on June 13, 2018, in ગુફ્તગૂ and tagged ગુજરાતી કવિતા. Leave a comment
પહેલા જેવો હવે લગાવ નથી
પ્રેમમાં કેમ રખરખાવ નથી
સૂની ગલીઓ છે ઝરૂખા સૂના
આશિકોની ય આવજાવ નથી
પ્રેમનો પૂર ઓસરી ચાલ્યો
લાગણીનો હવે બહાવ નથી
એક જેવા છે રાત ને દિવસ
આ પ્રતોક્ષામાં ભેદભાવ નથી
હું ય મહેફિલ સજાવી બેઠો છું
કોઈનો ભાવ કે અભાવ નથી
હું કોઈ અન્યનો થઈ જાઉં
જાણી લે મારો એ સ્વભાવ નથી
જિંદગીના પડાવ છે સાહિલ
એષણાનો કોઈ પડાવ નથી
( હનીફ સાહિલ )
This entry was posted on June 12, 2018, in કવિતા-સમગ્ર. Leave a comment
તું જો છે તો-હનીફ સાહિલ
તું જો છે તો ખાસ છે દિવસ,
કેફ, મસ્તી, વિલાસ છે દિવસ.
તારી આંખોમાં ઊઘડતાં પુષ્પો,
મારા શ્વાસો સુવાસ છે દિવસ.
વેલ જાણે ચડે દીવાલો પર,
આ પ્રસરતો ઉજાસ છે દિવસ.
તારા ચહેરાથી ચાંદની વરસે,
કેશ કાળા અમાસ છે દિવસ.
તું જો છે તો રંગરાસ બધે,
તું ન હો તો ઉદાસ છે દિવસ.
હોઠ પર તારા સ્પર્શની લિજ્જત,
તોય અણબૂઝ આ પ્યાસ છે દિવસ.
એક તારાથી આ ગઝલ છે હનીફ,
તું જો છે તો આ પ્રાસ છે દિવસ.
( હનીફ સાહિલ )
This entry was posted on June 11, 2018, in કવિતા-સમગ્ર and tagged ગુજરાતી કવિતા. Leave a comment
પર્સન્ટેજ  અને પર્સનટાઈલ-મહેશ પુરોહિત
પહેલા પરિણામ પર Percentage એટલે કે ટકાવારી છપાતી. ટકાવારી નો સીધો મતલબ છે કે તમને મળેલા કુલ ગુણ સરેરાશ દર ૧૦૦ એ કેટલા મળ્યા. જેમ કે તમને ૬૦૦ મા થી ૫૪૭ ગુણ મળ્યા હોય તો તે ને ૧૦૦માં રુપાંતર કરવા માટે ૫૪૭/૦૬ કરવું પડે એટલે કે ૯૧.૧૭% થાય.
હવે પરિણામમાં Percentile આવે છે એટલે કે પ્રતિશત ક્રમાંક. પ્રતિશત  ક્રમાંકનો સીધો મતલબ નીકળે છે કે તમે કેટલા વિદ્યાર્થીથી કરતા આગળ છો. જેમ કે કોઈ વિદ્યાર્થીના Percentile ૯૮.૧૫ છે અને રાજ્યમાં ૧૫,૦૦,૦૦૦ વિદ્યાર્થીઓ એ પરીક્ષા આપી છે જેમાંથી ૧૦,૦૦,૦૦૦ પાસ થયા તો તેનો અર્થ એ થાય છે કે ૧૦,૦૦,૦૦૦*૯૮.૧૫/૧૦૦ = ૯,૮૧,૫૦૦ મતલબ કે જે તે વિદ્યાર્થી ૯,૮૧,૫૦૦ વિદ્યાર્થીએ કરતાં વધુ ગુણ પ્રાપ્ત કર્યા છે. હવે આ ગણતરીથી તમે રાજ્યમાં આશરે કયા ક્રમે હશો તે જાણી શકાય. હવે ઉપરનો વિદ્યાર્થી ૧૦,૦૦,૦૦૦ – ૯,૮૧,૫૦૦ = ૧૮,૫૦૦ મા નંબર પર( રાજ્યમાં)  છે. મતલબ કે જેના Percentile ૯૯.૯૯ હોય તે રાજ્ય મા પ્રથમ સ્થાને હશે અને જેનો Percentile ૦.૦૧ હશે તે રાજ્યમાં અંતિમ નંબર પર હશે…!! એમ તો Percentile નું સુત્ર છે પણ સરળતા ખાતર ઉપરની આશરે ગણતરી કરી છે.
દર વખતે રાજ્યમાં પરિણામ અગલ અલગ હોય છે અને દર વખતે પરિણામ પર અસર કરતા પરિબળો અલગ અલગ હોય છે. જેમ કે પેપરો સહેલા નીકળવા કે ભારી? કોઈ કુદરતી આપત્તિ જેમ કે ૨૦૦૧નો ભૂકંપ આવ્યો હતો. તો ઘણી વાર નબળો વિદ્યાર્થી પણ સારા ટકા લાવે ને ભારી પેપર હોય તો હોશિયારના પણ ઓછા આવે. માટે ટકાવારીની મદદથી ચાલુ વર્ષના જ વિદ્યાર્થીની સરખામણી શક્ય બનતી. પણ અલગ અલગ વર્ષ ના વિદ્યાર્થીની સરખામણી યોગ્ય ના હતી. ( ઉપર કહ્યું તેમ હોશિયાર ના ઓછા આવે ને હોશિયાર ના હોય તેના વધુ.)
હવે પ્રતિશત ક્રમાંકની મદદથી કોઈ પણ વર્ષ ના બાળકને સરખાવી શકાય કારણ કે પ્રતિશત ક્રમાંકથી જે તે વર્ષમાં બાળક રાજ્યમાં કયા ક્રમે રહ્યું તે જાણી શકાય.
“એટલે કે percentile એ એક પ્રકારનું  રાજ્ય કક્ષાનું Merit list જ કહેવાય.”
❎ ઘણી વાર વિદ્યાર્થી વાલી ને Percentile ને જ ટકાવારી બતાવી ને ફાયદો ઉઠાવે.
❎ વાલી પોતાના વિદ્યાર્થીની શાખ બચાવવા લોકો ને Percentile ને ટકા ગણાવી ને જુઠું બોલે.
❎ સૌથી ભયંકર તો આ ટ્યુશનિયા Percentile ના આંકડાની પાછળ ટકા (%) નું નિશાન લખી ને ખોટી જાહેરાતો કરે જ્યારે Percentile ની પાછળ કોઈ ચિહ્ન લાગે જ નહીં તેની આગળ PR લાગે.
❎ ૫૦% થી ઓછા ટકાવારી ધરાવતા વિદ્યાર્થીના Percentile ઓછા જ હોય અને ઘટતા જાય માટે કોઈ ને એમા થાય કે ટકા ઓછા આવ્યા.
✅ “તમારે કોઈ પણ જગ્યા એ Percentile સાથે ટકાવારી પણ લખવી જોઈએ.”
નોટ:- વિદ્યાર્થી, વાલી અને શિક્ષકે ખાલી ખોટી ઇજ્જત બચાવવા આવા ખોટા શોર્ટકટ ના મારવા. સચ્ચાઈ સ્વીકારી ને જાગ્યા ત્યાર થી સવાર.
This entry was posted on May 29, 2018, in પ્રાસંગિક, લેખ. Leave a comment
ભૂંગળા લસણિયા બટાકા-મુકેશ રાવલ
ભૂંગળા લસણિયા બટાકા : ટુ ઇન વન
હા એ જ… ભૂંગળા બટાકા પણ લસણિયા બટાકા સાથે ભૂંગળા…
સહુથી પહેલા ભૂંગળા તળીને તૈયાર રાખો…
પંદર નાના ગોલ્ડન બટાકાને બાફી લો..બાફવાના પાણીમાં એક ટેબલ સ્પુન મીઠું ઉમેરી દેવું.
ટિપ-૧: બટાકાને બાફતા સમયે જ તેમાં પહેલેથી મીઠું ઉમેરી લેવાથી બટાકા ફાટતા નથી… તેની છાલ સરળતાથી ફોલાય છે…અને મીઠા નો સ્વાદ બટાકામાં અંદર સુધી પ્રસરી જાય છે.
કુકરની બે સિટી થાય ત્યાં સુધી કે પછી બટાકા બરાબર બોઇલ થાય ત્યાં સુધી બાફીને તેને અલગ વાસણમાં કાઢીને ઠંડા પડવા દો… ઠંડા પડ્યા બાદ ફોલો.
ટિપ-૨: કુકરમાં કોઇપણ વસ્તુ બાફ્યા બાદ જેટલી સિટી વગાડવાની હોય તે વગાડીને,  કુકરને તરત ના ખોલતા દસેક મિનીટ તો એમ જ બંધ રાખવુ જોઇએ, જેથી બોઇલ્ડ વોટરની પુરી એનર્જી મળતી રહે..ગેસ-બળતણની એટલી બચત થાય. અને જો બફાયેલી વાનગી-શાકભાજી ને છોલવાની-ફોલવાની હોય તો તેને કુકર/તપેલીમાંથી બહાર કાઢ્યા બાદ ખુલ્લા વાસણમાં ઠંડા પડવા દેવાથી તેમાનું સત્વ એટલુ ઓછુ ગરમી સાથે બહાર જતુ અટકે છે.
હવે ત્રણ બટાકાને એક બાઉલમાં ઠંડુ પાણી લઇ તેમાં સહેજ (એક ચપટી) મીઠું ઓગાળીને તેમાં મેશ કરી લો..
છ બટાકાને સહેજ મોટા ટુકડામાં કાપીને (ભૂંગળામાં ભરાય તેટલી સાઇઝના) રાખો…
પાંચ બટાકાને એમજ આખા રાખો…
શું કહ્યુ? એક બટાકો રહી ગયો? અરે તેને માટે પછી કહું છું….
મેશ્ડ પટેટો વાળું પાણી અને કાપેલા બટાકાને એક પહોળા વાસણમાં લઇ તેની ઉપર લાલ મરચું પાવડર, એક ટેબલ સ્પુન મીઠું, લીલું કાપેલું લસણ, સુકું કાપેલું લસણ, લીલા કાપેલા મરચાં અને ત્રણ ટેબલ સ્પુન લીંબુનો રસ ઉમેરીને બરાબર મિક્ષ કરી લગભગ એકાદ કલાક ઢાંકી રાખો… જેથી કાચો મસાલો બરાબર રીતે બટાકામાં શોષાય.
હવે ત્રણ મિડીયમ સાઇઝના ટામેટા, અને ત્રણ લાલ સિમલા મરચું લઇ તેને મિક્ષચરમાં સહેજ લિકવીડ પેસ્ટ બનાવી લો…
વાસણો સાફ કરી લો… અને પેલો એક બટાકો રહી ગયો હતો તેને ગોળ સ્લાઇસમાં કાપી લઇ, મીઠું -કાળા મરી પાવડર કે લાલ મરચું પાવડર છાંટી, શાંતિથી જુના ગીતો સાંભળતા સાંભળતા જો પત્નિ કે પતિ હોય તો તેની સાથે બેસીને ખાવ…👍👍❤ કલાક ક્યાં જતો રહેશે તેની ખબર પણ નહીં પડે….
એક કડાઈમાં ત્રણ ટેબલ સ્પુન સીંગતેલ/વેજીટેબલ ઓઇલ ગરમ કરી તેમાં તમાલપત્ર (ઓપ્શનલ) અને હિંગ પાવડર નાખી કાપેલું સુકું લસણ, આખુ જીરુ નાંખી તે તડતડે એટલે પેલા પાંચ અને જો તમે ના ખાધું હોય તો બાકીનો છઠ્ઠો બટાકો પણ કડાઇમાં નાંખી તેને સહેજ બ્રાઉન કલર થાય ત્યાં સુધી સાંતળી લો…
ત્યારબાદ તેમાં પેલી ટામેટાં-મરચાંની લિકવિડ પેસ્ટ ઉમેરી તેમાં ધાણાજીરુ, સહેજ જ હળદર, ઉમેરી મિક્ષ કરો… તેલ છુટુ પડે એટલે પેલા કલાકથી મુકી રાખેલા કાચા મસાલાવાળા બટાકાને પણ તે કડાઇમાં મિક્ષ કરી દો…
જરુર લાગે તો થોડુ પાણી પણ ઉમેરી શકો…
પાણી ઉમેર્યા બાદ બનતી ગ્રેવીને ચાખીને મીઠાનું પ્રમાણ જાણી તે પ્રમાણે મીઠું ઉમેરો.. (બટાકા બાફતી સમયે, બટાકાને આથવતી સમયે, એમ જુદા જુદા સમયે મીઠું ઉમેરેલું જ હોઇ લાસ્ટ સ્ટેપ પહેલા તેને ચાખીને જરુરી મીઠું ઉમેરવાનું આવશે.)
જો ગ્રેવી જાડી કરવી હોય તો ઝીણું કાપેલુ ટામેટુંં ઉમેરી શકાય..
સ્વાદ મુજબ ગળપણ માટે ખાંડ પણ ઉમેરી શકાય…
હવે બધો મસાલો, ગ્રેવી બરાબર ચડી રહે એટલે જરુર મુજબનો ગરમ મસાલો ઉમેરીને મિક્ષ કરી, બંધ ઢાંકણ સાથે ધીમા તાપે ગરમ કરો અને સ્ટવ-ગેસ બંધ કરી એટલિસ્ટ પાંચ મિનીટ એમ જ બંધ રાખો…
ટિપ-૩: કોઇપણ ગ્રેવી-રસા વાળી કે પ્રવાહી રસોઇની વાનગી (ઇવન ચ્હા પણ) ચુલા પરથી ઉતરતી ગરમ ગરમ ખાવા-પીવા નો આગ્રહ આરોગ્ય માટે હાનિકારક છે…તેને સ્ટવ-ગેસ-ચુલા પરથી ઉતારીને ચાર પાંચ મિનીટ માટે બંધ ઢાંકણ રાખવી જોઇએ, જેથી મસાલાની ફ્લેવર પણ તેમાં ભળે અને વાનગી બરાબર સિઝી રહે.
બસ હવે થઇ ગયો ભૂંગળા સાથે લસણિયા બટાકા ખાવાનો ટાઇમ…
પણ હું કન્ફ્યુઝ છું…શું ખાવું? રસ પુરી કે ભૂંગળા બટાકા??? ચલો બેય ને ન્યાય આપી દઇએ….😀👍👍
ભૂંગળાને જ ચમચીની જગ્યાએ વાપરીને તેમાં બટાકાને ગ્રેવિ સાથે લથપથ કરીને ભરાવો… અને ભૂંગળા સાથે જ બટાકા ખાતા રહો… (જેઓ માટે આ વાનગી નવી છે તેમને માટે).
Recipe & Photographs by Mukesh Raval (USA)
This entry was posted on April 5, 2018, in ખાનાખજાના. 1 Comment
મૂર્તિ ઘડતાં ઘડતાં છેવટ મિટ્ટી જેવો થૈ ગયો,
આદિ માનવની ગુફાની લિપિ જેવો થૈ ગયો !
માળી પરફ્યુમથી છલકતી શીશી જેવો થૈ ગયો,
ને બગીચો રોડ પરની બીડી જેવો થૈ ગયો !
અવતરી કાગળ ઉપર આષાઢની રમણીયતા,
જીવ કાલિદાસની લેખિની જેવો થૈ ગયો !
દરિયાથી ઝરણા તરફ…પર્વત લગી…આરોહણે…
શાહીનો ખડિયો શિશુની લીટી જેવો થૈ ગયો !
એક દિ’ સાચી ગઝલ લખવાની પ્રક્રિયામાં હું,
ઈવ ને આદમની રસબસ કીકી જેવો થૈ ગયો !
કોઈ ટહુકો માળાનું અજવાળું લૈ આવ્યો નહીં,
સૂર્ય પણ તારીખિયાની તિથિ જેવો થૈ ગયો !
આશ્રમે ગ્યો’તો…ને અડક્યો દોરો ખાદીનો જરા,
એક ક્ષણ હું રેંટિયાની ગતિ જેવો થૈ ગયો !
( લલિત ત્રિવેદી )
This entry was posted on April 3, 2018, in કવિતા-સમગ્ર and tagged ગુજરાતી કવિતા. Leave a comment
प्यार था, मोहब्ब्त थी, ईश्क था, अदा थी... सब कुछ था उस शख्स में... अगर वफा होती तो कयामत होती... -?-
હું મારી માશૂકા સાથે બગીચામાં ચાલતો હતો ત્યારે એક ગુલાબ તરફ મારું ધ્યાન ખેંચાયું. મારી માશૂકાએ મને ઝાટકી કાઢ્યો અને કહ્યું : 'મારો ચહેરો તારી આટલી નજીક હોય તો પછી ગુલાબ તરફ તારી નજર જ કેમ વળી ?' -સુરેશ દલાલ
ध्यान रहे, असत्य के मार्ग पर सफलता भी मिल जाए तो व्यर्थ है और सत्य के मार्ग पर असफलता भी मिले तो सार्थक है. सवाल मंजिल का नही, सवाल कहीं पहुंचने का नहीं, कुछ पाने का नही- दिशा का है, आयाम का है. कंकड-पत्थर इकठ्ठे भी कर लिए किसी ने, तो क्या पाएगा ? और हीरों की तलाश में खो भी गए, तो भी बहुत कुछ पा लिया जाता है- उस खोने में भी. अनंत की यात्रा पर जो निकलते है, वे डुबने को भी उबरना समझते है. -ओशो
એવોર્ડ જેને ઈમ્પ્રેસ કરવાની જરૂર નથી હોતી અને જેની સામે ઈમેજ ડાઉન થવાનો ભય નથી હોતો , જ્યા એક બીજા માટે કરાયેલી મદદ કે કામના સરવાળા ન થતા હોય , જેને કહી શકાય કે માથુ ખા મા આજે મૂડ નથી , જેની પાસે મોટેથી હસી રડી શકાય , જેના ખીસ્સામાં રહેલી પેન ગમી જાય અને આંચકી શકાય , આપણને ધરાઈને ખીજાઈ શકે , જે મનાવા માટે રીસાતા હોય , જેને અંગત બધુ કહી શકાય , જેની સામે ચહેરા પર પ્લાસ્ટિક ન પહેરવું પડે , આપણે બેડરેસ્ટમા હોઈએ અને નાના દીકરાનો બર્થ ડે આપણા વતી તે ઉજવી લે ,જે સાચા અર્થમાં સ્મશાનમાં હાજર રહે , તેવા થોડા માણસો જીવનમાં આપણને મળેલો બહુ મોટો "એવોર્ડ" કે "રીવોર્ડ" છે . ( કૃષ્ણકુમાર ગોહિલ )
In every game I play, I Always WIN, But In LOVE & Friendship I Always LOSE You KNOW WHY..?? B’coz I never play with it…..!
Everybody Has A Story-Savi Sharma One Indian Girl-Chetan Bhagat Can Love Happen Twice?-Ravindra Singh શ્યામની બા - સાને ગુરુજી, પેલે પારનો પ્રવાસ - રાધાનાથ સ્વામી, બાપુ મારી મા - મનુબેન ગાંધી, દ્રૌપદી - કાજલ ઓઝા વૈદ્ય, ઇડલી, ઓર્કિડ અને મનોબળ - વિઠ્ઠલ વ્યંકટેશ કામત, આફટરશોક - હરેશ ધોળકિયા, Steve Jobs - Walter Isaccson, I too had a love story - Ravinder Sinh, Revolution 2020-Chetan Bhagat, ક્યાં ગઈ એ છોકરી - એષા દાદાવાલા, ધ કાઈટ રનર - ખાલિદ હુસેન, નગરવાસી - વિનેશ અંતાણી, જેક્પોટ - વિકાસ સ્વરૂપ, તારા ચહેરાની લગોલગ... - કાજલ ઓઝા વૈદ્ય, "Anything for you ma'am" by Tushar Raheja, પોતપોતાની પાનખર - કાજલ ઓઝા - વૈદ્ય, મારું સ્વપ્ન - વર્ગીસ કુરિયન, The Last Scraps Of Love-Nipun Ranjan
Sima shah on સૂક્ષ્મદ્રષ્ટા-સાગર ચૌચેટા
Sagar chaucheta on સૂક્ષ્મદ્રષ્ટા-સાગર ચૌચેટા
Kavyendu Bhachech on ગણીને એકેએક-દિવ્યા સોની “દિવ્યતા”
મનોજ જનાર્દનભાઈ શુક્લ on મારા વિશે
મનોજ જનાર્દનભાઈ શુક્લ on મારા વિશે
Proudly powered by WordPress | Theme: Bouquet by WordPress.com.