gu gu gu en en en gu en en gu en gu gu el hi gu gu hi hi gu gu mr hi gu gu hi gu ko en gu en gu en gu gu en gu en gu gu en en de en en en en en en en en gu gu gu en gu en gu hi gu gu gu en ko en gu en gu en gu en en en gu hi gu gu en hi gu gu gu en gu gu gu gu gu en gu gu en gu gu gu en gu gu gu gu en hi gu gu hi gu en gu en en en gu gu en gu gu gu hi gu en gu gu en gu en gu gu en gu en hi gu gu en gu gu en gu gu gu en gu gu gu gu hi gu gu en gu gu gu en gu en gu en gu gu gu en gu gu gu gu en gu gu en gu gu gu gu gu en gu en gu en gu gu gu gu gu en gu gu en en en fr en en en en gu en gu en gu en gu gu gu gu en gu gu gu en gu gu gu en gu en en en en it en gu gu gu en gu en gu en en en en gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu en en nl et it en en en en en hi gu gu en en en en en
એક બિનસરહદી ગઝલ… | શબ્દો છે શ્વાસ મારા
એક નવી રચના, મહિનાના દર પહેલા અને ત્રીજા શનિવારે…
(ભગત અને બગભગત….                                            ….નળ સરોવર, ૧૦-૦૧-૨૦૧૦)
(ભગતડો અને બગલો ~ Little cormorant & Little Egret)
सरहद की दोनों ओर चहकता चमन रहे,
એક જ રહે હૃદય, ભલે નોખાં વતન રહે.
બંને તરફના લોક વિચારે બસ આટલું-
मुझ से कहीं अधिक तेरे घर में अमन रहे ।
सूरों की तरह लफ़्ज़ भी सरहद से हैं परे,
ઇચ્છું છું, મારા કંઠમાં તારું કવન રહે.
ફોરમને કોઈ રેખા કદી રોકી ક્યાં શકી ?
आवाम दोनों ओर सदा गुलबदन रहे ।
सरहद ने क्या दिया है ख़ूं-औ-अश्क़ छोडकर ?
સપનું છે કોની આંખનું, આવું રુદન રહે ?
તારામાં મારું હિંદ ને મારામાં તારું પાક,
हर दिल में इसी आस का आवागमन रहे ।
69 thoughts on “એક બિનસરહદી ગઝલ…”
મીના છેડા on January 23, 2010 at 9:42 am said:
Jayshree on January 23, 2010 at 9:50 am said:
હિંદી – ગુજરાતી બંને ભાષાઓ જાણે ગઝલને હ્રદયની વધુ નજીક લઇ જાય છે..!
રાજેશ જોશી "આરઝુ" on January 23, 2010 at 10:31 am said:
મને મારો કચ્છની સરહદ પાસે વિતાવેલો સમયકાળ યાદ આવી ગયો.
Kirtikant Purohit on January 23, 2010 at 10:42 am said:
વાહ ડૉ. વિવેક્ભાઇ ક્યા ખૂબ કહી.
એક બહુજ માતબર દ્વિભાષી ગઝલ.સંવેદનશીલ અને પ્રેરણાદાયી.
Salim Shahbaaz on January 23, 2010 at 11:00 am said:
This is a very amazing experiment.
nishidh on January 23, 2010 at 12:11 pm said:
excellent sir, this is the best gift to be given to the nation on the occation of republic day…
harit on January 23, 2010 at 1:27 pm said:
khoob j saras; but the picture selected may create some misunderstanding.
Dr. J. K. Nanavati on January 23, 2010 at 2:21 pm said:
Pancham Shukla on January 23, 2010 at 5:14 pm said:
Rajendra M. Trivedi,M.D. on January 23, 2010 at 6:11 pm said:
” તારામાં મારું હિંદ ને મારામાં તારું પાક,
हर दिल में इसी आस का आवागमन रहे। ”
લાઈક હિન્દી ચીની ભાઇ ભાઈ”આ ભાવના
સૌના જીવન ને આચરણમા રહે!
Rajesh Dungrani on January 23, 2010 at 7:33 pm said:
rekha sindhal on January 23, 2010 at 8:41 pm said:
સરસ સઁવેદનશેીલ ગઝલ !
Amit on January 23, 2010 at 8:50 pm said:
વાહ વિવેકભાઈ. ખૂબ જ સુંદર પ્રયોગ. ગઝલના વિષયને એકદમ અનુરુપ. ઉર્દુ અને ગુજરાતીનો સરસ મનમેળ.
Chandresh Thakore on January 23, 2010 at 10:11 pm said:
વિવેકભાઈઃ બીજા શેરના બીજા મિસરામાં ભાઈચારાનું તારતમ્ય ખીચોખીચ ભરેલું છેઃ मुझ से कहीं अधिक तेरे घर में अमन रहे । “મને નહીં તો મારા પડોશીને હજો” એ ભાવના બધાને મંજુર રહે તો આપસઆપસના અને સરહદોના ઝઘડા આસાનીથી દૂર થઈ જાય. … દ્વિભાષી અખતરો ગમ્યો. ધન્યવાદ્ … ચંદ્રેશ
Bhula Bhai on January 23, 2010 at 10:32 pm said:
Hi Vivek Bhai, Very Good Message.
Girish Parikh on January 24, 2010 at 9:05 am said:
તારામાં મારું હિંદ ને મારામાં તારું પાક,
हर दिल में इसी आस का आवागमन रहे ।
અદ્વૈતની આવી ભાવના સમગ્ર વિશ્વમાં વિકસે તો શાશ્વત શાંતિ સ્થપાય અને વિશ્વ-સમૃધ્ધિ પણ વધતી જાય.
આખી રચના લાજવાબ છે.
Lata Hirani on January 24, 2010 at 4:43 pm said:
सूरों की तरह लफ़्ज़ भी सरहद से हैं परे,
ઇચ્છું છું, મારા કંઠમાં તારું કવન રહે….
Chirag on January 25, 2010 at 12:07 am said:
ગઝલ સરસ છે. એ વીશે કોઈ શન્કા નથી.
પણ, ભારત અને પાકીસ્તાનને જોડવાની વાત માત્ર કલ્પના જ છે. જે થોડા-ઘણા લોકો ત્યાં આ આવું વીચારે છે એ લોકો વીચારો વ્યક્ત કરતા પણ ડરે છે… ભારત અને પાકીસ્તાન વચ્ચે આ જ તફાવત છે અને રહેશે.
ભારતમાં જેટલા લોકો ભાઈચારાની વાતો કરે છે (લોકો, સાહીત્યકારો, કલાકારો, રાજકારણીઓ વગેરે) એ લોકોને બધું બહુ મીડિયા કવરેજ મળે છે… જ્યારે પાકીસ્તાનમાં ભારત સામે ઝેર ઓકનારને…
અમેરીકામાં વસતા પાકીસ્તાનીઓ પણ પાકીસ્તાનની મુલાકાત લેતા ડરે છે, જ્યારે ભારતીયો અને ભારતીય મીડીયા પાકીસ્તાન જવાનો “ખ્યાલી પુલાવ” બનાવતા રહે છે…
મારી કૉમેન્ટ કાઢી નહી નાંખો તો ગમશે.
ધવલ on January 25, 2010 at 8:46 am said:
સરસ ગઝલ ! અડધી સદીથી વધારે સમયથી આપણા દેશને જે નજર લાગી ગઈ છે એ ઊતારવા માટે આવી કેટલીય કોશીશો કરવી પડશે. અને મારી વાત લખી રાખજો, ભારત અને પાકિસ્તાન એક દિવસ એક દેશની જેમ વર્તશે.
મારા મતે તો બન્ને દેશોને ‘સભ્ય’ રીતે વર્તવા માટે ખાલી બે વસ્તુઓ થવી જરૂરી છે…. (૧) બન્ને દેશોનો per capita GDP(PPP) 10,000 $ની ઉપર જવો (અત્યારે ભારત 2700 અને પાકિસ્તાન 2600 $) (2) બન્ને દેશોનો literacy rate 90 ટકાની ઉપર જવો. (અત્યારે ભારત 60 ટકા અને પાકિસ્તાન 50 ટકા છે). આપણા ‘વેર’નું ખરું કારણ ગરીબી અને નિરક્ષરતા છે, જેનો લાભ રાજકારણીઓ અને ધર્મના ચોબાઓ લઈ રહ્યા છે. બાકી તો આપણે એક જ પ્રજા છીએ અને રહીશું.
વિવેક on January 25, 2010 at 11:25 am said:
આપનો પ્રતિભાવ સદૈવ આવકાર્ય હતો અને રહેશે… છાતી વગરના પ્રતિભાવો પણ હું સ્વીકારી જ લઉં છું તો આપે તો આપના નામથી આપનો અંગત અભિપ્રાય આપ્યો છે… એક ભારતીય તરીકે પાકિસ્તાનની ત્રાસવાદી પ્રવૃત્તિઓને હું તીવ્રતાની ચરમસીમાથી ધિક્કારું છું પણ એક માનવી તરીકે, એક કવિ તરીકે હું કોઈ પણ સીમા કે સરહદમાં વિશ્વાસ રાખતો નથી…
સાચાં ન પડવાના હોય એ ડરથી સપનાં જોવાનું કંઈ ઓછું જ બંધ કરી દેવાય છે, દોસ્ત?
Pinki on January 25, 2010 at 2:27 pm said:
હમસેં તો અચ્છી પરિન્દોંકી જાત, કભી મંદિર પે બૈઠે, કભી મસ્જિદપે.
ભાષાને કોઇ સરહદ નડતી નથી. બન્ને ભાષા સહજપૂર્વક એકબીજામાં ભળી જાય છે તેવી જ રીતે સરહદ પણ !
બધાં અશઆર ખૂબ સરસ.. !
pragnaju on January 25, 2010 at 2:32 pm said:
सरहद ने क्या दिया है ख़ूं-औ-अश्क़ छोडकर ?
સપનું છે કોની આંખનું, આવું રુદન રહે ?
તારામાં મારું હિંદ ને મારામાં તારું પાક,
हर दिल में इसी आस का आवागमन रहे ।
Rajesh I Pandya on January 25, 2010 at 4:08 pm said:
ખુબજ સુન્દર કવિતા ચ્હે પકિસ્તાનિઆઓ ના મનમા આવિ લાગનિઓ નથિ ને આપ્ને કેત્લુ બધુ કરિયે ચ્હિઅએ સાલઆઓ આપ્નિ લાગ્નિઅઓ થિ ખેલે ચ્હે. રુદિયન ઉન્દાન થિ લખૈ ચ્હે વખાનવા મતે શબ્દો મલ્ત નથિ
khyati on January 25, 2010 at 8:44 pm said:
Aman ki chaah me likhi hui behtarin rachana… 🙂
preetam lakhlani on January 26, 2010 at 1:32 am said:
ગઝલની રીતે આ બધુ સરસ લાગે, અને કવિને તો ફકત કલ્પ્નાજ કરવાની છે,વાત ફકત ગઝલની હોય તો ગઝલ સરસ છે!!! પણ હુ મારી વાત કરુ તો હુ રાજકારણનો માણસ છુ અને આવુ તમે જે કલ્પી શકો છો તે વાસ્તવિકતામા કોઈ શકય જ નથી અને તમે જે પ્રમાણે કલ્પ્ના કરી છે એ પ્રમાણૅ તમારુ સ્વપ્ન સાકાર થાય તો આ લખનારને પણ્ તન મનથી ખુશી થશે! ગઝલતો ખરેખર સરસ્ છે એ બાબત મા કોઈ સવાલ નથી!
Jagat on January 26, 2010 at 5:25 pm said:
વાહ ! કવિ વિવેક ભાઈ…
કવિ હ્રદય દ્વારા વ્યક્ત થયેલી ભાવના ઉમદા છે.
તારામાં મારું હિંદ ને મારામાં તારું પાક,
हर दिल में इसी आस का आवागमन रहे ।
સાહિત્યનુ આ માધ્યમ અમનના સ્વપ્નને સાકાર કરે એ જ અભ્યર્થના !!
વિનય ખત્રી on January 26, 2010 at 8:00 pm said:
સરસ. આ નવો પ્રયોગ ગમ્યો.
બાકી ‘પાકિસ્તાન જીન્દાબાદ’ કહેવાવાળા આજકાલ ‘પાકિસ્તાનસે જીન્દાભાગ’ વિચારતા થઈ ગયા છે…!
Kavita Maurya on January 27, 2010 at 12:25 am said:
તેજસ શાહ on January 28, 2010 at 1:38 pm said:
Daxesh Contractor on January 29, 2010 at 10:44 am said:
સુંદર … સામાન્ય રીતે દ્વિભાષી પ્રયોગો માત્ર પ્રયોગ જેવા જ હોય છે પણ આ રચનાના લગભગ બધા જ શેર સરસ અને અર્થસભર છે. વિષય પણ સુંદર છે અને ભાવ પણ ઉર્મિશીલ છે એટલે રચના આસ્વાદ્ય બની છે.
રઝિયા મિર્ઝા on January 29, 2010 at 10:52 am said:
सरहद की दोनों ओर चहकता चमन रहे,
એક જ રહે હૃદય, ભલે નોખાં વતન રહે.
વાહ| કેટલી સુંદર ગઝલ, તેના મત્લા થી જ સુંદર શરુઆત.
હેમંત પુણેકર on January 29, 2010 at 11:43 am said:
સુંદર ગઝલ! ચોટદાર મત્લા!
દ્વિભાષી હોવા છતાં ભાવની પ્રવાહિતા ક્યાંય ખંડિત થતી હોય એમ લાગતું નથી એ બદલ વિશેષ અભિનંદન!
Dr Niraj on January 29, 2010 at 12:30 pm said:
ખૂબ જ સુન્દર રચના
આવા પ્રયોગો કરવા જ જોઇએ
P Shah on January 29, 2010 at 1:46 pm said:
ખૂબ જ સુંદર રચના !
દ્વિભાષી અખંડિત પ્રવાહિતા ગઝલ અને અમન
બંનેને ઉજાગર કરે છે.
सूरों की तरह लफ़्ज़ भी सरहद से हैं परे,
ઇચ્છું છું, મારા કંઠમાં તારું કવન રહે….
લતા હિરાની નો આ શેર પણ ગમ્યો.
Chittaranjan Desai on January 29, 2010 at 3:19 pm said:
બહુજ સરસ! સરહદ પારથેી આવેી કવિતાઓ લખાવા માઁડશે,…… ત્યારે અચરજ થશે!
gopal parekh on January 29, 2010 at 5:01 pm said:
બહુ જ ભાવપૂર્ણ ગઝલ
Dr Suresh Kubavat on January 29, 2010 at 5:05 pm said:
sapana on January 29, 2010 at 5:48 pm said:
નવો પ્રયોગ !સરસ ગઝલ!..દિલોમા સરહદો નથી હોતિ..કુદરતને તો બક્ષી થી હમે એક હી ધરતિ હમ્ને કહી ભારત કહી ઇરાન બનાયા..
urvashi parekh on January 29, 2010 at 5:49 pm said:
મુજસે કહીં અધીક તેરે ઘર મેં … પન્ક્તી ખુબ સરસ લાગી..
બન્ને ભાષા માં છે પણ ક્યાંય અલગ છે તેવુ લાગતુ જ નથી.
નટવર મહેતા on January 29, 2010 at 9:34 pm said:
આવો પ્રયોગ કરી આપે એક નવી સીમા પાર કરી.
Vijay Bhatt( Los Angeles) on January 29, 2010 at 11:25 pm said:
ત્મરિ ગ્ઝ્લ ગમી… પ્ણ્ ત મારી ગ્ઝલ ક્ર્રતા પણ્ ….
ચિરાગ ને આપનો પ્રતિભાવ કે….
“સાચાં ન પડવાના હોય એ ડરથી સપનાં જોવાનું કંઈ ઓછું જ બંધ કરી દેવાય છે, દોસ્ત?”
એક ઉત્તમ ક્વિતા થૈ છે……..વાહ્….
Umesh on January 30, 2010 at 2:27 am said:
જાને ઘના વખત પચ્હિ ગુજ્રરાતિ ભોજન મલ્યુ.
kishoremodi on January 30, 2010 at 5:19 am said:
સરસ પ્રયોગશીલ રચના.બહુ ગમી.કદાચ વાસ્તવિકતાથી દૂર લાગે પણ એ વાત જવા દઈએ.
Prabhulal Tataria"dhufari" on January 30, 2010 at 9:13 am said:
નવો પ્રયોગ ખુબ ગમ્યો,વાંચીને આનંદ થયો આવી નવી ગઝલ આપવા બદલ
પાકિસ્તાનમાં જેટલા લોકો હિન્દુ અને મુસ્લિમ ને અલગ માને છે એટલા ભારતમાં નથી માનતા લોકો શાંતિ અને અમનથી રહેવા માગે છે પણ ગંદુ રાજકારણ રમતાં પોતાની ખુરસીની ચિંતા કરનારા જ એમને તેમ જીવવા નથી દેતા એ મોટું દુર્ભાગ્ય છે.
બીજે ક્યાં ગમે તેમ થતું હોય પણ મને એક કચ્છી હોવાનો ગર્વ છે કે જ્યાં ક્યારે હિન્દુ મુસ્લિમના ઝગડા નથી થતાં જે તમે કચ્છ પ્રવાસ દરમ્યાન જરૂર નોંધ્યું હશે.
sudhir patel on January 30, 2010 at 10:08 am said:
ખૂબ જ સુંદર અને સફળ દ્વિભાષી ગઝલ! બધાં જ શે’ર કાબિલે-દાદ છે!
nilam doshi on January 30, 2010 at 11:38 am said:
each sher is superb..touchy..
Dharmpalsinh on January 30, 2010 at 2:01 pm said:
Beautiful GHAZAL.. & One of the Best TRY i hv ever seen..
SUPERB… Hats off to You…
kirankumar chauhan on January 30, 2010 at 3:42 pm said:
સુંદર પ્રયોગ સાથે સરસ ગઝલ. ઊંચી ભાવનાની સરળ અભિવ્યક્તિ.
સુનીલ શાહ on January 30, 2010 at 7:42 pm said:
સરહદની આ પાર અને તે પાર બંન્ને હૈયાની વાતની સરસ રજૂઆત. સુંદર પ્રયોગ–ગઝલ.
Ankur on January 30, 2010 at 9:19 pm said:
હે વિવેક્ મસ્ત ચે ગસ્ઝલ્. વિચરો ને સલામ્.
Rajesh Bhavsar on February 1, 2010 at 5:55 am said:
ખરેખર લાજવાબ રચના છે.
તો વળી, ભાઈ ચિરાગની વાતને સમર્થન આપવાનું મન એટલા માટે થાય છે કે, આ બધી જ કોમેન્ટસ જોતા એમ જ લાગે છે કે, માત્ર ભારતના સંતાનોની જ આ જવાદારી છે?!!
કવિ તરીકેની તમારી લાગણીઓ જરુર એક આશાને જન્મ આપે, અને તેને બિરદાવવા માટે કદાચ કોઈ શબ્દો પણ નથી. પરંતુ, ધર્મ ઝનુનીઓના આ વિશ્વમાં ભારત તો શું, વિશ્વની મોટી મોટી સત્તાઓ પણ બેબાકળી બની ગઈ છે! અને જે લોકોએ પોતાનું ઘર છેલ્લા ૬૪ વર્ષથી સતત સળગતું રાખ્યું છે, તેમની પાસેથી “અમન”ની આશા મને તો વધારે લાગે છે.
પરંતુ પરમપિતા પરમેશ્વર અને પયગમ્બર સાહેબને મારી પ્રાર્થના કે આ આશા સાકાર કરે. અસ્તુ.
વિવેક on February 1, 2010 at 9:54 am said:
સહુ મિત્રોનો એમના પ્રતિભાવ અને મિશ્ર લાગણીઓ વ્યક્ત કરવા બદલ આભાર…
હું એક જ લીટીમાં મારો જવાબ આટોપી લઈશ:
“દુર્યોધન યુધિષ્ઠિર ન બને એથી કંઈ યુધિષ્ઠિરે દુર્યોધન બનવાનું હોય…??”
BHARGAVI on February 1, 2010 at 1:31 pm said:
વિવેકભાઇ, કવિતા ખૂબ જ ગમી. હકિકતમા તો આમ જનતાની આ જ લાગણીઓ છે ને? પછી એ આ પાર હોય કે પેલે પાર. તકલીફ જે છે એ તો એક હિન્દી ચલચિત્રના ગીત વડે સમજી શકાય તેમ છે. ” યે તખ્ત કિ લડાઇ હૈ, યે કુર્સિયો કિ જન્ગ હૈ, યે બેગુનાહ ખૂન ભી, સિયાસતો કા રન્ગ હૈ, લકિરે ખીચ દિ ગઇ, દિલો કે દરમિયા.”
રાજની ટાંક on February 1, 2010 at 1:39 pm said:
જબરદ્સ્ત છે બોસ…ફોટોગ્રાફી અને આ કવિતાનો જબરદસ્ત મેળ..પક્ષીઓને કોઈ સરહદ ન રોકી શકે,સ્વપ્નને પણ કોઈ સરહદ નથી, તો માત્ર આ કાળા માથાળો માનવી કેમ સરહદ બનાવી દે છે..?આટલુ તારુ આટલુ મારુ
mahesh dalal on February 2, 2010 at 6:20 am said:
અરે વાહ .. ડો.. ખુબ કહિ જનાબે આલી સુનાતે રહિએ..
mita on February 2, 2010 at 12:40 pm said:
prashant on February 4, 2010 at 12:21 pm said:
khubaj saras mane gujarati typing nti avdtu
pan kharekhar sarras gazal che
Taha mansuri on February 5, 2010 at 8:40 am said:
બહુ જ સરસ રચના, એક નવતર પ્રયોગ.
ફાસલેં તો ઉસી દિન મિટ ગયે હોતે
જો હાથ મિલાનેવાલો ને દિલ મિલા લિયે હોતે
nehal on February 11, 2010 at 9:38 pm said:
બહુ જ સરસ રચના,નવતર પ્રયોગ
Malti on February 12, 2010 at 8:49 pm said:
shashikant vanikar on February 17, 2010 at 4:27 pm said:
Excellent gazal. Thre is no word no express gratitude and inner feelings. Gazal and Photo – both are really… really…very very…SUPERB, Fantastic.
i enjoyed both. Hearty CONGRATS to you…….
shashikant vanikar on February 17, 2010 at 4:45 pm said:
હિન્દુ ભિ મઝે મે હૈ ઓર મુસ્લમન ભિ મઝે મે હૈ
પરેશાન હૈ સિર્ફ ઇન્શાન યહા ભિ વહા ભિ.
બહોત ખુબ સુન્દર + ફોટો, જે આપનિ ગઝલ ના હદય છે…..ખુબ જ અભિનન્દન્
shashikant vanikar on February 17, 2010 at 4:46 pm said:
હિન્દુ ભિ મઝે મે હૈ ઓર મુસ્લમન ભિ મઝે મે હૈ
પરેશાન હૈ સિર્ફ ઇન્શાન યહા ભિ વહા ભિ.
બહોત ખુબ સુન્દર + ફોટો, જે આપનિ ગઝલ ના હદય છે…..ખુબ જ અભિનન્દન્
શાહ પ્રવીણચંદ્ર કસ્તુરચંદ on February 17, 2010 at 8:15 pm said:
સરહદની પેલે પાર પણ કવિતા.
સરહદની આ પાર પણ કવિતા.
Harsh Parikh on March 9, 2010 at 3:39 pm said:
tamari aa ghazal mane khub bhavi,
man na saat taar zankari, ek prbhat lavi,
mel thai gayo jyare aa vaato no,
to che pachi kem a doori svasoni
Deval on August 15, 2011 at 5:24 pm said:
waaahhhhh….ekdum majani gazal…..aameen….ane haa foto pan khub sundar……….
KAVI on August 15, 2011 at 10:33 pm said:
Manoj Shukla on August 19, 2011 at 9:52 am said:
सूरों की तरह लफ़्ज़ भी सरहद से हैं परे,
ઇચ્છું છું, મારા કંઠમાં તારું કવન રહે.
anil chavda on January 8, 2013 at 6:36 pm said:
Farithi Gazal Vanchavi Gami
Proudly powered by WordPress