gu gu gu pt en gu gu gu gu en gu es ca en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu es ca gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu es ca gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu es ca gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu es ca en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu es ca gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu es ca gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu es ca gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en ca gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en ca gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en
હોઠ પર જાણે બધે પીંછું ફરે,
એમ તારું નામ ધીરેથી સરે
કોઈ હરતું ફરતું લાગે છે અહીં
યાદના દીવા બની એ તરવરે
પ્રેમમાં ડૂબી જતો પાગલ હવે
પગ તળે ભીનાશ લાગે તો ડરે
તે પછી અંધાર લાગે આભમાં
એક તારો આંગણે આવી ખરે
તું ઈશારે વાત સમજાવે જતી
ભીતરે રણઝણ પછી રણકયા કરે
સુખ મળે જયારે  મળે અનહદ  મળે ,
દુઃખ ભલે મળતાં  એની  સરહદ મળે
સ્વપ્ન  કડિયાએ  બધાં  જોયા હતાં,
ખોદતા એ  ઘર   નીચે અનહદ મળે
એ  સફરની   માત્ર  કલ્પના  હું  કરું ,
ને   પછી  ગીતો   મને   બેહદ   મળે
રોજ ત્યાં આવી  ન  જાણે  શું  થતું ?
જોઉં તો  ભીની  બધી સરહદ  મળે
એ   વળી   કેવું  બને  કે  તું   લખે –
એ કહાનીના જ  અંત સુખદ  મળે
ગોળાકારે ફરતાં બે જણ, કોણ    આગળ કોણ  પાછળ ?
નાની મોટી ત્રિજ્યા હો ફર્ક પડેશું ? દુઃખની પાછળ સુખ
દુઃખ તો રૂ નો ઢગલો  મોટો, સુખની  પૂણી એમાં શોધું ,
હું  ચરખો  લઈને  જીવતર  કાંતુ, તું જો હો મારી સન્મુખ
ભવસાગરમાં  સુખ  ને  દુઃખના   મોજા  ઉછળતાં  ખુબ ,
હૈયે   રાખી  પંખી   હું   તો  ઉંચે   ઊડી   પામું   મનસુખ
જીવનપથ  આગળ  જતા  સુખ  દુઃખના બે ફાંટે ફંટાતો,
કોઈપણ ફાંટે ચાલ્યો  જા  અંતે  તો  ઈશ્વર  મળશે  ખુદ
ભણકારા  એવાં  વાગે  કે  સામે  દુઃખ  આવી  ઉભું  છે,
ઈશ્વર  પાસે  ઓચિંતો  દોડી જાઉં   તો ઈશ્વર પણ ચુપ
લ્યો   સ્મરણ  પાછા મનની ભીંતે આવી લટકયા,
પ્રસંગો   વારાફરતી   આવી   ઘરમાં    સચવાયા
જીવનપથ   પર   દુ:ખો   છોને   ચોકીદારી કરતાં,
સુખ   ધીરે   પગલે   આવી  મન મૂકીને ચહેરાયા
તારા   ને    મારા   સંબંધો     લોકોમાં    ચર્ચાયા
શબ્દો   ઓળખની   સરહદ ઓળંગીને પડઘાયા
દરવાજા  બંધ    કરીને    પોતે   અંદરથી   ઘૂંટાય
ભીંતે  લીલાં  તોરણ  ત્યાં  મૂંઝારો થઈને લટકયા
માણસોની વચ્ચે માણસ જીવતો એકલતા લઈને,
ખાલીપા   ટેવવશ    પંપાળી   ખોટા  એ   રૂંધાયા
શ્વાસ ને ઉચ્છવાસનો લય
શ્વાસ  ને  ઉચ્છવાસનો લય એ મજાથી  માણતો,
લાકડી  એ  હાથમાં  લઇ  તાલ  પગમાં આપતો
રોજ  આખેઆખો  ખાલીપો   બગીચે  ઠાલવી ,
તાજગી  ફૂલોની  લાવી  એ    બધાને   આપતો
બોલતો  એ   ફાવશે   ને   ચાલશે   એવું   બધું
બંધ  મુઠ્ઠી   ખૂબ  હળવે  ખોલી  એ  દેખાડતો.
બાંકડે  બેસી  બગીચે બુદ્ધ  એ  પણ  થાય  છે
એ  ખુમારીથી    હસ્યો     પાંપણે   ટપકાવતો.
રોજ   કાશીએ   જવાની   વાતએ   કરતો  હવે
બાંકડે  બેસી  બગીચે  સ્વપ્ન  નવલા   લાવતો
સીધાસાદા રસ્તા  પર ચાલ્યો  પણ   ખોવાયો   છું,
આખો  જન્મારો  હું  ખોટી   રીતે   અટવાયો   છું
સૂરજ સામે પડછાયો  ને હું જળમાં  છું  પ્રતિબિંબ ,
બસ    એક  તું  છે   કે જેની અંદર હું ખોવાયો છું
તારું   મલકાવું   ભીતર   શ્રધ્ધાનું   સુખ   સર્જાતું,
ઘૂંટી   હું   તો   તારું  નામ  ગઝલમાં  ઘૂંટાયો  છું
તારો   હાથ   જાલી   ઈશ્વર સામે   હું    ઉભો  છું ,
મોટું   સપનું   લઈને    મંદિરમાં  હું  રોકાયો   છું
તળિયામાં  હું   શોધું છું , સ્મરણ  જે  ખોવાયું  છે ,
ભવસાગરમાં  ઊંડે   મરજીવો   થઇ   દેખાયો  છું .
દુનિયા  છોને  જાહેરાત   કરે    હું  નાપાસ,
દોરાધાગા    તૂટીને     થાશે     નાસીપાસ
આ કેવો ખેલ્યો છે ખેલ શિકસ્ત કરવાનો ?
થાકીને સૂતો તો લાગે  ઝળહળ  અજવાશ
આ કેવો રચ્યો   છે  મેળ  પરસ્ત કરવાનો
સપનાં  આંખોને  અડકે  તો  યે  આભાસ
મનમાં  હોવી   જો ઈએ   મીરાં   દિવાની
જામે  છે  તેથી એનો ત્યાં મનગમતો રાસ
થોડી  લીટી   દોરી  લખ્યું   જીવન  મારું
બંધ  હથેળીમાં લાગે  છે  તારો  અહસાસ
… ફોરમ છવાઈ છે બધે
આ  બાગમાં ફોરમ  છવાઈ   છે  બધે
ચૂંટી   લઈ  ફૂલો,   ઘવાઈ   છે   બધે
એ  રંગ  તો પાકો  હતો  ભગવો  છતાં
રંગીન  ત્યાં  ભૂરકી  છવાઈ   છે   બધે
મનમાં હતી,  તારી બધી  વાતો  હતી
ને  એ  ગઝલ  મારી ગવાઈ  છે  બધે
તેં  તો  હવામાં   તીરને    છોડ્યું  હતું
તો  લાગણી   શાને  ડઘાઈ  છે  બધે?
ને  સાંજ   વેળા  મોર  ગ્હેકે છે  અહીં
બાંધ્યા નથી  તોરણ  નવાઈ  છે  બધે
હોઠ   પર  જાણે  બધે    પીંછું   ફરે
એમ   તારું    નામ   ધીરેથી   સરે
કોઈ  હરતું  ફરતું  લાગે   છે   અહીં
યાદના   દીવા  બની  એ   તરવરે
પ્રેમમાં   ડૂબી  જતો   પાગલ  હવે
પગ  તળે  ભીનાશ  લાગે  તો  ડરે
તે   પછી   અંધાર  લાગે  આભમાં
એક   તારો  આંગણે   આવી   ખરે
તું   ઈશારે  વાત  સમજાવે  જતી
ભીતરે રણઝણ પછી  રણકયા  કરે
સગપણ  બધાં તોડી   કરી  છે માપણી
કોની હતી?, કોની   હશે  આ   છાવણી?
માણસ   હતો,   ઠંડી  હતી, મૃત્યું   હતું
શું  કામની છે  ત્યાં  હવે  આ   તાપણી?
બંધન   તને   લાગે   હવે  તારી   વફા
ઘરની બધી  ખોટી  પડી   છે  માપણી
શંકા   તબીબોને       સતાવે   મોતની
આ  ખૂનને બદલે મળી   છે    લાગણી
મારા   હિસાબે   લાગણી   ખોટી  પડી
પાડી હતી તે ‘ના’ અને  મેં   ‘હા’ ગણી
મિયાં લટક્યા – પ્રિયાંશી રાઠોડ (વિજેતા હાસ્ય વાર્તા) August 21, 2018
મિયાંં લબ્બે. પથારીમાં પડેલા પણ ઊંઘ આવે નહીં. વાણિયો અને શેઠાણી મોડી રાત સુધી જાગેલાં. લબ્બેજી સૂતેલા બહાર, પણ કાન અંદર. સોનાની વાત સાંભળી એટલે બેઠા થઈ ગયા. બારણાની તિરાડમાંથી અંદર નજર કરી. લબ્બેજીની આંખ ફાટી ગઈ. ઝવેરાતનો આખો ઢગલો પડેલો. વાણયાએ બધું એક થેલામાં ભર્યું. મિયાંં ખુશ થઈ ગયો. વાણિયાની ચાલાકી જોઈને તેનાથી બોલી […]
અણમોલ ભેટ – ડૉ. સનત ત્રિવેદી August 20, 2018
વીસમી સદીના છઠ્ઠા દાયકાની આ વાત છે. પાંચ વર્ષનો તબીબી અભ્યાસક્રમ પુરો કરીને હું સરકારી નોકરીમાં જોડાયો હતો. મારી નિમણુંક પ્રાથમિક આરોગ્ય કેન્દ્રમાં થઇ હતી. પ્રાથમિક આરોગ્ય કેન્દ્રો ગ્રામીણ પ્રજાની આરોગ્ય જરુરિયાતો ધ્યાનમાં લઇને યુનિસેફ અને વિશ્વ આરોગ્ય સંસ્થાના સહયોગથી સ્થાપવામાં આવ્યા હતા. આવા આરોગ્ય કેન્દ્રો દ્વારા ગ્રામવાસીઓને સર્વાંગી આરોગ્ય સેવાઓ પુરી પાડવામાં આવતી હતી. […]
એમ. કરુણાનિધિ, તમિલ સિનેમા અને રાજનીતિ – નિલય ભાવસાર August 18, 2018
તમિલનાડુના પૂર્વ મુખ્યમંત્રી અને ડીએમકે પાર્ટીના અધ્યક્ષ એમ. કરુણાનિધિનું તારીખ ૭ ઓગસ્ટ ૨૦૧૮ના રોજ નિધન થયું, તેઓ ૯૪ વર્ષના હતા. તેઓ કુલ પાંચ વખત તમિલનાડુના મુખ્યમંત્રી રહી ચૂક્યા છે અને ૧૩ વખત વિધાનસભાની ચૂંટણી લડીને તે તમામ ચૂંટણીમાં તેઓ વિજેતા બન્યાં છે. કરુણાનિધિને લોકો પ્રેમથી કલાઇગ્નર એટલે કે કલાકાર તરીકે સંબોધતા હતા. તમિલનાડુને સામાજિક અને […]
અનુવાદના પડકારો – સુમંત વિદ્વાંસ, અનુ. હર્ષદ દવે August 17, 2018
ભાષા આપણાં જીવનનું સહુથી વધારે મહત્વનું પાસું છે. તે માણસો વચ્ચે પરસ્પર સંવાદનું મૂળભૂત માધ્યમ છે. ભાષાનો વૈજ્ઞાનિક અભ્યાસ ભાષા-વિજ્ઞાન કહેવામાં આવે છે. ભાષાનો હેતુ આંતરિક વિચારો અને લાગણીઓને વ્યક્ત કરવાનો, જટિલ અને ગૂઢ વિષયોને સમજાવવાનો, બીજા લોકો સાથે સંવાદ સ્થાપિત કરવાનો, પોતાની ઈચ્છાઓ અને જરૂરિયાતોને પૂરી કરવાનો વગેરે છે. ભાષાનાં મૌખિક, શારીરિક, સાંકેતિક જેવાં […]
અંતિમ વ્યાખ્યાન – રેન્ડી પાઉશ, કુમારપાળ દેસાઈ August 16, 2018
(આજનો પ્રસ્તુત લેખ શ્રી કુમારપાળ દેસાઈના સુંદર પુસ્તક 'જીવી જાણનારા'માંથી સાભાર. પુસ્તકપ્રાપ્તિની વિગતો લેખને અંતે આપવામાં આવી છે. રીડગુજરાતીને પુસ્તક મોકલવા બદલ ગુર્જર ગ્રંથરત્ન કાર્યાલયનો ખૂબ આભાર) એકાએક ભયાવહ, પ્રાણઘાતક રોગથી ઘેરાઈ ગયેલા માનવી પાસે અતિશય અલ્પ આયુષ્ય બચ્યું હોય, ત્યારે એ શું કરે? સુખ અને સમૃધ્ધિની પારાકાષ્ડાએ પહોંચેલી જિંદગી પર એકાએક મોતનો કાસદ બારણે […]
હૈયે તો છું August 22, 2018
હૈયે   તો   છું  પણ હોઠેથી ભુલાઈ  ગયેલો માણસ છું, હું   મારા ડાબા  હાથે ક્યાંક મુકાઈ  ગયેલો માણસ છું. સૌ જાણે   છે  કે  ચાવું છું પાન  હું હંમેશા  મઘમઘતાં, હર પિચકારીમાં રોજ અહીં થૂંકાઈ ગયેલો  માણસ છું. પાણીમાં પડેલા  કાગળના અક્ષર જેવા છે શ્વાસ બધા, જીવું  છું  ઝાંખું    પાંખું હું   ભુંસાઈ ગયેલો માણસ છું. […]
દાદાના આંગણામાં August 22, 2018
દાદાના આંગણામાં કોળેલા આંબાનું કૂણેરું તોડ્યું રે પાન પરદેશી પંખીના ઊડ્યા મુકામ પછી માળામાં ફરક્યું વેરાન ખોળો વાળીને હજી રમતા’તા કાલ અહીં સૈયરના દાવ નતા ઉતર્યા સૈયરના પકડીને હાથ ફર્યા ફેર-ફેર, ફેર હજીય નતા ઉતર્યા આમ પાનેતર પહેર્યું ને ઘૂંઘટમાં ડોકાયું જોબનનું થનગનતું ગાન આંગળીએ વળગેલાં સંભાર્યા બાળપણાં, પોઢેલાં હાલરડાં જાગ્યાં કુંવારા દિવસોએ […]
એવું કૈં કરીએ કે આપણ એકબીજાને ગમીએ ! August 21, 2018
એવું કૈં કરીએ કે આપણ એકબીજાને ગમીએ ! હાથ હાથમાં આપી, સાથે હૈયું પણ સેરવીએ, ભૂલચૂકને ભાતીગળ રંગોળીમાં ફેરવીએ ! શા માટે રઢિયાળી રાતે એકલ એકલ ભમીએ ? દાઝ ચડે એવી કે આપણ એ બ્હાને પણ મળીએ ગોફણમાં ચાંદો ઘાલી હું ફેકું તારે ફળીયે સામેસામી તાલી દઈદઈ રસબસ રાસે રમીએ ! સ્વર : […]
જ્યારે કલા કલા નહીં, જીવન બની જશે August 21, 2018
જ્યારે કલા, કલા નહીં, જીવન બની  જશે, મારું  કવન   જગતનું   નિવેદન બની જશે. શબ્દોથી પર જો દિલનું નિવેદન બની જશે તું   પોતે તારા   દર્દનું   વર્ણન  બની   જશે જે  કંઈ  હું   મેળવીશ   હંમેશા  નહીં  રહે, જે. કંઈ  તું  આપશે  સનાતન   બની  જશે. મીઠા   તમારા   પ્રેમના   પત્રો   સમય જતાં નહોતી   ખબર   કે  દર્દનું વાચન બની જશે […]
કાજળ ભર્યાં નયનનાં કામણ મને ગમે છે August 21, 2018
& nbsp;   કાજળ  ભર્યાં  નયનનાં  કામણ  મને  ગમે  છે કારણ નહી જ  આપું,   કારણ   મને   ગમે  છે લજ્જા   થકેલી   નમેલી પાંપણ  મને   ગમે  છે, ભાવે છે  ભાર  મનને,   કારણ   મને   ગમે   છે હસવું   સદાય  હસવું,   દુઃખમાં સદાય હસવું, દિવાનગી તણું  આ  ડહાપણ  મને   ગમે   છે. આવી ગયાં છે આંસુ, લુછો નહીં   ભલા  થઈ, આ  […]
ઘાયલને શું થાય છે August 20, 2018
પૂછો તો ખરા ઘાયલને શું થાય છે ? પૂછો તો ખરા આંખ મિલાવી આંખ કાં શરમાઇ છે? પૂછો તો ખરા… પ્રેમનો અંજામ પણ આવો હશે, ના હતી ખબર દિલ દઇ દિલદાર પણ છોડી જશે, ના હતી ખબર આંખે આવી શમણાં ક્યાં વિખરાય છે? પૂછો તો ખરા… દિલ છે તારી પાસને હું દૂર છું, […]
વૈષ્ણવ જન તો તેને કહિયે August 14, 2018
વૈષ્ણવ જન તો તેને  કહિયે, જે પીડ પરાઈ જાણે   રે પર દુઃખે ઉપકાર કરે તોયે, મન અભિમાન ના આણે રે સકળ. લોકમાં સહુને  વંદે,    નિંદા   ન    કરે   કેની   રે વાચ કાછ મન નિશ્ચલ  રાખે   ધન ધન જનની તેની   રે સમદૃષ્ટિ  ને   તૃષ્ણા  ત્યાગી   પરસ્ત્રી   જેને   માત  રે જિહ્વા થકી અસત્ય ન […]
તું નહીં તો શું? August 11, 2018
તું નહીં તો શું? એવા સવાલ સાંજ પડતાં સુધીમાં તો, થઈ જાતા વૈશાખી લૂ તું નહીં તો શું ? તારા અભાવ ભરી રાત મને પીડે છે, જાણે કે પીંજાતું રૂ માથા પર સડસડતા તોર ભર્યા રઘવાટે નીકળું હું છાંયડાની શોધમાં પાનીમાં ખૂપેલી રસ્તાની કાંકરીઓ કહેતી કે જીવતર અવરોધમાં સુક્કુ કોઈ ઝાડ ખર્યા પાંદડામાં […]
મારા રળજી રે August 11, 2018
મારા રળજી રે અમોને કૂવે પાણી મોકલ્યાં, અમારે ન’તું જવું ને તો ય તમે ધક્કેલ્યાં! કાળજકૂણા કાંટા વાગ્યા… મારા રળજી રે અમારી પરવાળાની પાની, દેડકો જોઈ ગયો ઉઘાડી – તીતીઘોડે પાડી તાલી કાળજકૂણા કાંટા વાગ્યા… મારા રળજી રે કાંટા છાનામાના વાગ્યા નબળા મેળ વગરના પાક્યા- કાળજકૂણા કાંટા વાગ્યા… મારા રળજી રે તમે જૈ […]
તમે શ્યામ થઈને August 8, 2018
તમે શ્યામ થઈને ફૂંકો, મને   વાંસળી    બનાવો પછી આભ થઈને વ્યાપો, મને વાદળી  બનાવો ભલે   અંગથી   છૂટીશું   પણ  સંગ   યાદ   રહેશે તમે  સાપ-રૂપ  લો   તો   મને  કાંચળી  બનાવો તમે  પર્વતો  ઊઠાવો  કે  પછી કોઈ રથ બચાવો મને ભાર  કંઈ  ન  લાગે  મને  આંગળી  બનાવો તમે આંખમાં   વસો છો અને શ્વાસમાં શ્વસો છો […]
© અમિત ત્રિવેદી 2018
Icons & Wordpress Theme by N.Design