gu gu gu en en en gu en en gu en gu el gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu fr en en en gu gu gu en gu en gu en en en gu en gu gu gu en en gu gu gu gu en en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu en gu gu en en en en en gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu en gu en mr en gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu en gu gu en gu en gu gu gu gu gu gu en gu gu en en en en en en gu en en en gu gu gu en en en en en en en en gu en gu en en en gu gu gu gu en gu en gu en gu en gu en gu en en gu gu gu en gu en en en
સૉરી | શબ્દો છે શ્વાસ મારા
એક નવી રચના, મહિનાના દર પહેલા અને ત્રીજા શનિવારે…
(ભાવિને કરી શકાય છે શું સ્કૅન?…                   …જુન-૨૦૦૮)
સૉરી કહેવામાં શું તકલીફ પડતી હશે !
એ તરત શીખી જાય છે.
પણ તોય વાંધો નથી આવતો.
આમ કર કહીએ એટલે થોડું મોઢું બગાડે
તોય કરી તો દે જ છેવટે.
પણ સાલું, આ સૉરી કહેવામાં ક્યાં બ્રેક લાગી જાય છે !
પણ શિષ્ટાચાર તો શીખવવો જ પડે ને !
આટલું સૉરી નથી બોલાતું ?!
એક તીખી નજર સામે ઊઠી
અને મને ક્યાંક કશુંક ભોંકાઈ ગયું.
એની એ આંખોમાં અટકી ગયેલા સૉરીની પાછળ
Jayshree on July 19, 2008 at 11:17 am said:
જે કામ મોટાભાગના મોટાઓથી પણ નથી થતું, અને આસાનીથી તો નથી જ થતું, એ કામ છોકરાઓ કરશે, તરત જ અને એકદમ આસાનીથી કરશે, એવી આશા રાખી શકાય?
કંઇક વિચારતા કરી દે એવી…
jayesh upadhyaya on July 19, 2008 at 1:09 pm said:
સરસ કાવ્ય ખરેખર અહમને ઓગાળવો દુષ્કર કામ છે
Vipul Tank on July 19, 2008 at 1:22 pm said:
દરેક ને લાગુ પડે…સરસ
Nirlep Bhatt on July 19, 2008 at 1:33 pm said:
amit pisavadiya on July 19, 2008 at 1:35 pm said:
Ajay Nayak on July 19, 2008 at 2:01 pm said:
પણ શિષ્ટાચાર તો શીખવવો જ પડે ન !
“Sorry” Word is Small But It is heart touch word for every body.
હિમાંશુ પરભુભાઇ મિસ્ત્રી on July 19, 2008 at 2:59 pm said:
ભૂલ થઇ તો તેનો સ્વીકાર કરવામાં કંઈ નાનમ નડવી જોઈએ નહિ…
પણ એકવાર “સૉરી” બોલો તેનો અર્થ એ થવો જોઈએ કે આવી ભૂલ બીજીવાર નહિ થાય તેની પૂરેપૂરી કાળજી લેવામાં આવશે.
When you say “Sorry” that doesn’t mean that you are wrong and the other is right.
it only means that you value the relationship more than your personal ego.
સુનીલ શાહ on July 19, 2008 at 3:19 pm said:
એની એ આંખોમાં અટકી ગયેલા સૉરીની પાછળ
મારો જ ઊંચો અવાજ,
મારી જ એક થપ્પડ
આખ્ખો ઊભો હતો !
વડીલો આટલી વાત સમજી શકે તો..?
સુરેશ જાની on July 19, 2008 at 4:51 pm said:
બહુ જ સરસ વીચાર.
સાત વરસથી બાળ ઉછેરના અનુભવે કહું કે, આપણે સૌએ આ સમજવા જેવી વાત છે. હઠ છોડવી અને ‘સોરી’ કહેવું, અને તે પણ જાહેરમાં – એ બહુ જ કઠણ કામ સૌને માટે છે – બાળકથી માંડીને વડીલો સૌને માટે.
પણ એમાં જ તો માનવતાની ગરીમા છે ને?
Bharat on July 19, 2008 at 5:00 pm said:
સુંદર શરુવાત – હવે આગળ શું થશે એવેી ઉતસુક્તા જગાડતો મધ્ય
અંત્મા પહોચતા ્ થોડેીક િનરાશા આપેી જાય છે. ક્યાંક કશુક ખુટે છેે.સામન્ય રેીતે બહુજ સ્પશ્તટ એવા કિવ ગુંચવાય ગયા છે. ક્ંઇક કેહ્વુ છે પણ અર્થ સ્ફુટ નથેી થતો.
nilamdoshi on July 19, 2008 at 6:10 pm said:
like last lines most…but still something is missing..i felt so…
but thought is excellent….as usaual nice poem…
vishwadeep on July 19, 2008 at 6:22 pm said:
pragnaju on July 19, 2008 at 10:53 pm said:
ક્યારેક જબરદસ્તી કરવી પડે
પણ તોય વાંધો નથી આવતો.ને
મારો જ ઊંચો અવાજ,
મારી જ એક થપ્પડ
અહીં તો ચાઈલ્ડ એબ્યુઝમાં જેલ ભેગાં કરી દે!
હજુ પણ જેલમાં છે.
બાળકને શિષ્ટાચાર શીખવવો અને શારીરિક કે માનસીક ત્રાસ આપવો -બે વચ્ચે પાતળી રેખા છે.
જાણીતા નેતાએ અગત્યની સભામાં ખલેલ કરવા બદલ તેના પુત્રને તમાચો માર્યો તો તેની માએ તેને તમાચો માર્યો…કહેવાની જરુર ન પડી કે તું તારા પુત્રને…
બાકી સોરી ફક્ત શબ્દોથી થોડું કહેવાય છે?
Chirag Patel on July 20, 2008 at 12:12 am said:
શિષ્ટાચાર? એ વળી કઈ બલા? છોકરાઓને તો બસ એમની જ દુનીયા સાચી…
હ્મ્મ્મ્ આયુષ્ય ઘણું લાંબું અને તકલીફ વગરનું છે. સમ્પત્તી સરસ છે. અણધાર્યો લાભ મોટો મળશે. અભ્યાસ ઠીકઠાક. ગૃહસ્થજીવન ઠીકઠાક્. સ્વતન્ત્ર વ્યવસાય કરશે.
થોડો આડે પાટે ચડી ગયો, નહીં? આપણો હાથ આપણું ભવીષ્ય બતાવે અને બનાવે છે. આપણાં જ હાથ પાસે એને બદલવાની શક્તી પણ છે.
chetu on July 20, 2008 at 4:30 am said:
વડેીલો એ સમજ્વા જેવેી વાત .. ગુસ્સાથેી બાળકનેી પાસે સોરેી કહેવડાવવુ અને આપણેી જ ધાક થેી બાળક નુઁ સોરેી બોલતા અચકાવુ…!!…
Dr N N Dhruv on July 20, 2008 at 10:22 pm said:
बगीचामां हसता फुलो जोईने जेटलो आनन्द थाय तेटलोज आनन्द हसता-रमता भुलकाओने जोईने थाय. पण बगीचामा फुलो उगे अने हसे ए माटे माळीए सार-सम्भाळ तेवी पडे छे. एवीज रीते मानव-शीशुनु पण सङ्गोपन करवु पडे छे. ए सङ्गोपन करनारनो अभीगम केवो होवो घटे एनु बोलकु चीत्रण करवा माटे धन्यवाद!
chetan framewala on July 21, 2008 at 8:50 pm said:
હું માફી નથી માંગી શક્તો,
પણ આજે મેં સહી એ સૌ પીડાઓની માફી માંગવી છે!
પણ હું માફી નથી માંગી શક્તો !
Jaydeep on July 24, 2008 at 10:55 am said:
“થોડાક પાણીની પછીતે…” હૃદયને પીગળાવવા માટે એકલી એ જ પંક્તિ સક્ષમ છે.
rajgururk on July 24, 2008 at 11:05 am said:
કૈક વિચારતા કરી મુકે ચ્હે તમારી આ કવિતા
Virendra Bhatt on July 24, 2008 at 12:16 pm said:
બાળકનો સારો ઉછેર કરવાનિ વેતરણમા મા-બાપનો ઉછેર ભુલાઈ જાય છે.
Pinki on July 24, 2008 at 4:20 pm said:
કહે છે બાળકમાં માતા પિતાની જ છાયા હોય છે.
સારું કે ખોટું … ….
એની એ આંખોમાં “અટકી” ગયેલા સૉરીની પાછળ
આ વાક્ય પાસે જ turning point છે.
Shah Pravinchandra Kasturchand on July 24, 2008 at 5:13 pm said:
‘સૉરી’ બોલ્યા કે હૃદયમાંથી એની સાથે બધો ‘સૉરો’ પણ નીકળી જાય.
સાવ સસ્તામાં આવડો મોટો લાભ બીજે ક્યાંયથી ક્યારે ય પણ ના થાય.
Sudhir Patel on July 24, 2008 at 5:45 pm said:
Very nice presentation. Enjoyed by heart.
Pratik Ghelani on July 24, 2008 at 7:00 pm said:
કેટલી સરસ અને સરળ રજૂઆત. ચોટદાર અભિવ્યક્તી.
Maheshchandra Naik on July 24, 2008 at 7:07 pm said:
Dr. Vivekbhai, it is touching to heart and every parents needs to learn how to put in action to teach their sons. agreat message through by you congrates!!!!!!
ભાવના શુક્લ on July 24, 2008 at 11:43 pm said:
થપ્પડ મારીને સોરી કહેવડાવી મિથ્યા અહમ્ પોષનારા પુજ્ય! એવા માતા-પિતાઓ…
થોભો અને તમારા પોતાના બાળકની આંખમા ‘અહીથી આગળ નથી વધવાનુ’ એવુ રેડ સિગ્નલ ઓળખો..
જીવનભર અર્થહીન સોરી કહેતા ફરવુ પડે પછી …
Kishor Shah on July 25, 2008 at 3:16 am said:
Thank you for message conveying poem.
You might have read books in Gujarati by Dr. Vijaliwala.
You may inspire to write many such poems on themes glorifying messages to elders , children and society.
Continue writing poems for the upliftment of mankind.
Rajiv on July 25, 2008 at 8:17 am said:
સુંદર અવલોકન.. સુંદર શબ્દોમાં તેનુ નિરુપરણ
Gaurang Thaker on July 25, 2008 at 10:42 am said:
વાહ, સરસ નાજુક સવેદનનુ આલેખન…વિચાર માગતી વાત…..
Dr.Pranat Majmundar on July 25, 2008 at 3:44 pm said:
Perfect observation……..Children will say you “thanks” for understanding them.
alpesh pathak 'pagal' on July 26, 2008 at 7:21 pm said:
એક સુંદર મનોવૈગ્યાનિક કવિતા.વૈચારીક આલેખન…..
છંદ બધું જ નથી ક્યારેક અછાંદસ પણ આવું સરસ હોઈ શકે…
Lata Hirani on July 29, 2008 at 8:12 pm said:
સોંસરવી ઉતરિ જાય એવિ રચના… અભિનંદન
dr. j.r. parikh on July 30, 2008 at 8:27 pm said:
ખુબ સરસ. અતિ સન્વેદન્શિલ રચના. નાના બાળકનુ મન વાન્ચ્વુ એટલુ આસાન નથી.
CHAUDHARI PRATIK on September 8, 2008 at 11:51 pm said:
kirankumar chauhan on April 9, 2009 at 8:25 am said:
જાતને ઢંઢોળે એવી રચના.આપણે જેને હઠ માનીએ છીએ એ ખરેખર તો બાળકનું સ્વમાન હોય છે. આપણે સમાધાન શીખવી શીખવીને એનુ સ્વમાન ખતમ કરી નાખીએ છીએ.
ચેતના ભટ્ટ on May 24, 2012 at 11:45 am said:
Rina on May 24, 2012 at 1:16 pm said:
wonderfully expressed….something to think about…
ભજમન નાણાવટી on May 24, 2012 at 10:11 pm said:
બાળમાનસ નિર્દોષ અને નિખાલસ હોય છે. આપણે સૉરી કહેતાં અચકાઇએ પણ છેવટે કહી દઇએં But we do not mean it. બાળક આ વાત પચાવી શકતું નથી. ખરેખર સૉરી થયા વિના સૉરી કેમ કહેવાય? એ પ્રશ્ન તેને સતાવતો હોય છે.
ગીરીશ પલાણ on May 24, 2012 at 11:19 pm said:
વાહ ….સ-ચોટદાર ….રચના …..ધન્યવાદ …)
Proudly powered by WordPress