gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en ca en en es es en en en en es en gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu en gu gu gu gu en en en fi en en en en gu en en en en en en en gu en de en en en en en en en en en gu en en en gu en en en gu gu gu en en en gu en en en gu gu gu gu en gu en en en gu en gu en en en gu en en en gu en en en gu gu gu gu en gu en gu gu gu gu en en en en gu gu gu en en en en en en en en en en en gu en en en en fr en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu en en en en en en en en
ReadGujarati.com: જીવવા માટે ગુરુ કરવાની શી જરૂર ? – દિનેશ પાંચાલ
પસંદ કરો પ્રથમ પાનું અનુક્રમણિકા – ટૂંકીવાર્તાઓ – નિબંધો – કાવ્યો અને પદ્ય – ગઝલો – અધ્યાત્મિક લેખો – હસો અને હસાવો – સાહિત્ય લેખો – બાળસાહિત્ય – અન્ય લેખો – પ્રકીર્ણ – ડાઉનલોડ – લેખ શોધો – મહિનાવાર લેખો – ગુજરાતીમાં લખો – ગુજરાતી કેલેન્ડર – આપનો લેખ મોકલાવો – આપનું યોગદાન સંપર્ક
(રીડગુજરાતીને આ લેખ મોકલવા બદલ શ્રી દિનેશભાઈ પાંચાલ (નવસારી)નો ખૂબ ખૂબ આભાર. આપ તેમનો ૯૪૨૮૧૬૦૫૦૮ પર સંપર્ક કરી શકો છો.)
એક મિત્ર તેમની વાતો દરમિયાન હંમેશા કહેતા રહેતા હોય છે : ‘અમારા ગુરુના આદેશને કારણે અમે આ નથી ખાતા અને તે નથી ખાતા !’ દોસ્તો, શું ખાવું ને શું ન ખાવું એ તત્વતઃ વ્યક્તિસ્વાતંત્ર્યનો મુદ્દો છે. આપ શ્રદ્ધાળુ હશો તો બેશક આપને ઝાટકો લાગશે પણ એક વાત પૂરી ગંભીરતાથી કહેવી છે. મનુષ્યજીવનમાં ગુરુ કરવાની જ કોઈ જરૂર હોતી નથી. જીવનો અભ્યાસક્રમ એટલો અઘરો નથી કે તે માટે તમારે ગુરુનું ગાઇડન્સ મેળવવું પડે ! તમારે ‘એ… બી… સી… ડી…’ શીખવા માટે શિક્ષકની જરૂર પડે… પણ ભણીગણીને એક જવાબદાર નાગરિક બની જાઓ પછી વાંચવા લખવા માટે તમને દર વખતે શિક્ષકની જરૂર પડતી નથી. ચાલતા આવડી જાય પછી ચાલણગાડીની જરૂર પડતી નથી. છતાં તમારે ગુરુ કરવા હોય તો ગુરુનું સરનામું નોંધી લો. ઈશ્વરે ખાવા, પીવા અને બોલવા માટે મોઢું આપ્યું છે. વિચારવા માટે મગજ આપ્યું છે. સમજવા માટે બુદ્ધિ આપી છે. તો વિચાર… બુદ્ધિ અને સમજ એ જ તમારા અસલી ગુરુ છે ! જેમકે મોઢું આપ્યું છે તો તે વડે અન્ન ખાવું અને પાણી પીવું પરંતુ ગુટકા ન ખાવા કે લઠ્ઠો ન પીવો, એ સામાન્ય બુદ્ધિની વાત છે. બોલવા માટે જીભ આપી છે અને વિચારવા માટે બુદ્ધિ આપી છે એથી મા સાથે કેમ બોલવું અને પત્ની સાથે કેમ બોલવું તે વિવેકબુદ્ધિથી માણસ નક્કી કરી શકે છે. એ માટે ગુરુ પર આધાર રાખવાની જરૂર હોતી નથી. અમેરિકા, ઓસ્ટ્રેલિયા કે જાપાનમાં ક્યાં કોઈને ગુરુ હોય છે ? આપણે મોક્ષ માટે આકાશ તરફ નજર માંડીને ઊભા છીએ. વિદેશીઓએ એવા કાલ્પનિક સ્વર્ગના ચક્કરમાં પડવાને બદલે સખત પરિશ્રમ દ્વારા તેમના દેશમાં જ સાચુકલું સ્વર્ગ ઊભું કર્યું છે.
જીવનમાં કેટલીક વસ્તુઓની નક્કર જરૂરિયાત હોય છે અને કેટલીક વસ્તુઓ સેકન્ડરી હોય છે. આપણો દેશ ધર્મપ્રધાન છે છતાં અહીં કોઈ પાસે ગીતા, બાઈબલ કે કુરાન ન હોય તો તેને મંદિર મસ્જિદમાં જતાં રોકવામાં આવતા નથી, પણ સ્કૂલ લિવીંગ સર્ટિફિકેટ ના હોય તો સ્કૂલમાં એડમિશન મળતું નથી. કારણ એટલું જ કે પોથીધર્મ કરતાં જીવનધર્મનું મહત્વ વિશેષ છે. ધર્મગ્રંથો એ પોથી ધર્મ છે અને સ્કૂલનું લિવીંગ સર્ટિફિકેટ એ નક્કર જીવનધર્મ ગણાય. આપણે ત્યાં કથાકારો, ગુરુઓ, બાબાઓ કે સ્વામીઓનાં રાફડા ફાટ્યા છે તેના મૂળમાં અંધશ્રદ્ધાળુ લોકો તો ખરા જ પણ દેશના તમામ ભગવાધારી ગુરુસંઘો પણ કારણભૂત છે. કરોડો અજ્ઞાની લોકોના સહકાર વિના ગુરુઓ આવડી મોટી વિરાસત ઊભી ન કરી શકે. ટીવી પર રજુ થયેલા સમાચાર મુજબ દુનિયાભરમાં આસારામબાપુના ૪૦૦ આશ્રમો ચાલે છે. દુનિયાના અબજો અંધશ્રદ્ધાળુ અનુયાયીઓની ગાંગડુગીરી વિના કોઈ બાપુ આટલો વિકાસ કરી શકે ખરો ? જીવી જવા માટે ઘરવખરીની જેમ ‘જીવનવખરી’ની પણ જરૂર પડે છે. જીવનવખરી એટલે જીવી જવા માટે અનિવાર્ય હોય તેવી ચીજવસ્તુઓ. (જેમકે ચૂલો અને ઝૂલો ઘરવખરી કહેવાય પણ અનાજ જીવનવખરી કહેવાય. હિંચકા વિના જીવી જવાય, પણ અનાજ વિના જીવન અટકી પડે) હવે મુદ્દાની વાત સાંભળો. આપણે ઘરમાં આખા વર્ષ માટે ઘઉં, જુવાર, ચોખા, તેલ વગેરે ભરીએ છીએ પણ પૂજાપાઠ માટે અબીલ, ગુલાલ, કંકુ, સિંદૂર, દીવેટ, નારિયેળ, અગરબત્તી વગેરે ભરતાં નથી. કેમકે એ બધી વસ્તુઓનો સમાવેશ જીવનવખરીમાં થતો નથી. એ બધો ‘પૂજાપો’ ધર્મઘરવખરી ગણાય – જીવનવખરી નહીં. કાકા-મામા, ભાઈ-ભાંડુ કે ફોઈ-ફૂવા એ સૌ સ્વજનો ઉપયોગી સગા ગણાય. પણ મોરારિબાપુ, પ્રફુલ્લભાઈ શુક્લ કે રમેશભાઈ ઓઝા વિના આપણો સંસાર અટકી પડતો નથી. ભગવદ્‍ગીતાની બુક કરતાં બેંકની પાસબુક સાચી જીવનવખરી છે. મૂળ વાત એટલી જ કે માણસ માણસાઈથી જીવવાનું શીખી લે પછી તેણે કોઈ ધર્મ કે ગુરુ પાળવાની જરૂર પડતી નથી. ફિલ્મી ગીતકાર ગુલશન બાવરાએ મનોજકુમારની ફિલ્મ ‘ઉપકાર’માં અભિનય કર્યો હતો અને ગીતો પણ લખ્યાં હતાં. તેમણે ક્યાંક લખ્યું છે : ‘ઇન્સાનિયત હી સબસે પહેલા ધર્મ હૈ ઇંસાન કા… ઉસકે બાદ હી પન્ના ખોલો ગીતા ઔર કુરાન કા…!’ એક બીજા શાયર ‘મેહર’ લખનવીએ ફરિયાદ કરી છે : ‘અગર સુન ન શકો તુમ દુઃખીઓં કી આવાઝ… ઔર પોંછ ન પાઓ કિસી કે આંસુ… તો ક્યા ફાયદા તુમ કુરાન પઢો યા નમાઝ…!’
અસલી વાત એ છે કે ધર્મો ભલે જુદાં હોય પણ માણસો જુદાં હોતાં નથી. દરેક ઇન્સાનની માટી એક છે. દરેકની જરૂરિયાત એક છે. દરેકના આંસુ, આઘાતો અને આનંદ સરખાં છે. સૌ મનુષ્યો ધરતીરૂપી વિશાળ વટવૃક્ષના પાંદડા સમા છે. કોઈ હિંદુ દીકરો મરે કે મુસ્લિમ દીકરો… પણ એક માની આંખમાંથી વહી નીકળતા આંસુઓનું ગોત્ર જૂદું હોતું નથી. એ ગોત્રનું નામ છે ‘દર્દ’. કોઈ દીકરો બાર સાયન્સમાં બોર્ડમાં ફર્સ્ટ આવે ત્યારે આંખમાં આનંદના આંસુ આવે છે. બીજી તરફ એ દીકરો પહેલો પગાર લઈ ઘરે આવતો હોય અને માર્ગમાં અકસ્માતમાં માર્યો જાય ત્યારે પણ આંખમાં આંસુ આવે છે. બંને વખતે આંસુનું કારણ જૂદું હોય છે પણ બંધારણ એક હોય છે.
આપણે મૂળ મુદ્દો ગુરુની બિનઉપયોગીતાનો છે. તાત્પર્ય એટલું જ, માણસે સમાજમાં માનવતા કે સહૃદયતાપૂર્વક જીવવામાં ગુરુઓના ગાઇડન્સની શા માટે જરૂર પડવી જોઈએ ? કેટલીક માનવતા માણસમાં ઇનબિલ્ટ હોય છે. રોડ પર તમારી હાજરીમાં કોઈને અકસ્માત થાય ત્યારે તમારે શી ફરજ બજાવવાની છે તે જાણવા માટે તમે ધર્મગ્રંથોના પાના ઉથલાવતા નથી અથવા માર્ગદર્શન મેળવવા માટે ગુરુને ફોન કરીને પૂછતા નથી. તમારામાં સ્વયંસ્ફૂરિત માનવતા પ્રગટી ઊઠે છે અને તમે ઘવાયેલાને હૉસ્પિટલ પહોંચાડો છો. તેને તમે એ નથી પૂછતાં કે- તારી જાતિ કઈ છે અથવા તું ક્યો ધર્મ પાળે છે? પણ ન કરે નારાયણ અને તે મૃત્યુ પામ્યો ત્યારે ક્યાં તો તેનો અગ્નિસંસ્કાર કરવામાં આવે છે અથવા તેને દફનાવવામાં આવે છે. માણસના જન્મવાનો એક જ માર્ગ છે પણ મર્યા પછી વિદાય લેવાના રસ્તા જુદાં જુદાં હોય છે. મરનારના ધર્મ યા કોમ પ્રમાણે એની અંતિમ વિધિ થાય છે. એક વાત ગાંઠે બાંધી રાખવા જેવી છે. માનવધર્મનો શ્રેષ્ઠ કર્મકાંડ માનવતા છે એટલું સમજાઈ ગયા પછી કોઈ સ્વામી બાબાઓ કે ગુરુઓના ચરણો પૂજવાની જરૂર રહેતી નથી.
દોસ્તો, સમજો તો સીધી વાત છે. ઘરના દેવસ્થાનકમાં દીવો ન પ્રગટે તો ચાલે પણ ઘરમાં બલ્બ ન સળગે તો અંધારું થઈ જાય. મૂર્તિને નવૈદ્ય ન ચઢાવો તો ભગવાન ભૂખે મરી જવાના નથી પણ સમયસર વૈદ્ય ના મળે તો રોગમાં માણસ ઉકલી જાય. રોજ સવારે બે કલાક માળા કરો પછી આખો દિવસ ધંધામાં કાળાધોળા કરો તો રામ રાજી નહીં થાય. આમ છતાં ગેરસમજ ન થાય તે માટે એક સ્પષ્ટતા જરૂરી છે ઘણાં માને છે કે સુંદર જીવન કેમ જીવી જવું તે માટે ગાઇડન્સ જરૂરી છે. આ વાત સાચી નથી. કેટલીક સમજ કુદરતે માણસને આપીને જ મોકલ્યો છે. કોમનસેન્સ એ મનુષ્યજાતિનો કોમનધર્મ છે. માણસ તેની જાતી કરતાં તેના આચારવિચારો કે વર્તનથી વધુ પ્રસિદ્ધિ પામે છે. તમે જીવનભર રામની પૂજા કર્યે રાખો અને જીવનવ્યવહારમાં ફૂલ ટાઈમ રાવણ બનીને વર્તો તો એવી ભક્તિનો કોઈ ફાયદો નથી. આપણા કહેવાતા ધર્મપંડિતોએ લોકોને હંમેશા અવળે માર્ગે દોર્યા છે. ધર્મને તેમણે લોકો સમક્ષ કંઈક એવા ફોર્મમાં રજૂ કર્યો છે કે જેમાં કથાપારાયણમાં ભાગ લેવો… ફાળો ઉઘરાવી મંદિરોમાં હોમહવન કરવા… ગુરુઓની આરતી ઉતારી તેમને દેવની જેમ પૂજવા… ભગવા રંગની જર્સી પહેરી શિરડી કે અમરનાથના પગપાળા પ્રવાસે નીકળી પડવું… જાહેર માર્ગો પર આવેલા મંદિરો આગળ વાંસનાં બાંબુઓ વડે રસ્તો રોકી સત્યનારાયણની કથા કરાવવી… શહેરના રસ્તાઓ પર ટ્રાફિક જામ થઈ જાય એ રીતે ધાર્મિક રેલીઓ કાઢવી… આ તમામ બાબતો ધર્મને નામે થતો મિથ્યા કર્મકાંડ છે. દુઃખની વાત છે કે કહેવાતા સંતો એને ધર્મ માને છે. એકવાર માણસ જાત ભણીની જાત્રામાં જોતરાઈ જાય પછી તેણે કેસરી જર્સી પહેરીને નાસિક, ત્રંબક કે અમરનાથની જાત્રાએ જવાની જરૂર પડતી નથી. મન ચંગા તો કથરોટ મેં ગંગા !
અમારા બચુભાઈ ગુરુ વિશે કહે છે : ‘શિક્ષણ અને સુસંસ્કારથી મોટો કોઈ ગુરુ હોતો નથી. ઘરમાં બ્લેડ વસાવ્યા પછી આપણે દાઢી માટે વાળંદને ત્યાં જતાં નથી. પેટ ખોરાક પચાવી શકતું હોય તો આપણે પાચનવટી લેતાં નથી. દાંત મજબૂત હોય તો આપણે ચોકઠું પહેરતાં નથી. અર્થાત્‍ ધર્મ જે શીખવે છે તે બધી વાતો આપણે ગુરુની મદદ વિના પણ જાણી ચૂક્યા હોઈએ તો ગુરુની જરૂર રહેતી નથી. તમે રિલાયન્સના માલિક હો તો નોકરી માટે એમ્પ્લોયમેન્‍ટ એક્ષ્ચેંજની કતારમાં ઊભા રહેવાની જરૂર ખરી ?’
· ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati
« Previous એક સમણાની વાત – મહેશ યાજ્ઞિક
પ્રાર્થના : અમૃતવલ્લી – રમેશ સંઘવી
જીવન શું છે ? શાના માટે છે ? કેવી રીતે જીવવું જોઈએ ? આ બધા સાચા દિલના અને સનાતન પ્રશ્નો છે. આપણા એક મંત્રમાં સરસ વાત કરી છે કે જીવનની યાત્રા અસતથી સત તરફ, અંધકારથી પ્રકાશ તરફ, મૃત્યુથી અમૃત તરફની છે. પણ આ યાત્રા કરવી કેવી રીતે ? સૌને જીવનમાં શાંતિ, સ્વસ્થતા, સહજતા જોઈએ છે. સહુને સુખ જોઈએ છે. ... [વાંચો...]
મોરારી બાપુ : અંધકારમય વિશ્વ માટે તેજોમય માર્ગ – મેરીસા બ્રોન્ફ્મેન
[ લેખિકા પરિચય : MARISSA BRONFMAN is a writer, journalist, editor and digital media consultant living in Bombay. She is a regular contributor to THE HUFFINGTON POST and writes for VOGUE INDIA, CONDE NAST TRAVELLER INDIA, HARPER’S BAZAAR INDIA, MARIE CLAIRE INDIA and STYLELIST, among others. MARISSA began her career in media in New York City with NBC UNIVERSAL and ... [વાંચો...]
હે વત્સ ! – ડૉ. રાજકુમાર ટોપણદાસાણી અને પ્રો. એમ. એમ. ગૌદાણા
અગસ્ત્ય અગસ્ત્યં, કુંભકર્ણં ચ, શનિં ચ વડવાનલં; આહાર પચનાર્થાય, સ્મરેત્ ભીમં ચ પંચમં. વિશ્વમાં ખોરાક પચાવનારા અગસ્ત્ય સૌથી શ્રેષ્ઠ મનાયા છે. મહર્ષિ વરુણ (કેટલીક જગ્યાએ મિત્ર અને વરુણ) એક વખત આદિત્યના યજ્ઞમાં ગયા, ત્યાં ઉર્વશી નામની અપ્સરાને દેખીને તેમને સ્ખલન થયું. તેમનું રેતસ્ કુંભમાં પડયું. તેમાંથી અગસ્ત્ય અને વસિષ્ઠ જન્મયા. બંને ઋષિઓની કુંભમાંથી ઉત્પતિ થઈ હોવાથી બંનેને કુંભયોનિ, કુંભજ કે કુંભોદ્ભવ ... [વાંચો...]
20 પ્રતિભાવો : જીવવા માટે ગુરુ કરવાની શી જરૂર ? – દિનેશ પાંચાલ
કાલિદાસ વ. પટેલ {વાગોસણા} says:
June 14, 2016 at 9:50 am
નિર્ભીકપણે બહુ જ સચોટ વાત કહેવા બદલ આભાર.
છેલ્લા ત્રણ વર્ષથી ઓસ્ટ્રેલિયાના મેલ્બર્ન શહેરમાં રહું છું. આ શહેર, વિસ્તારમાં અમદાવાદ કરતાં આશરે ૧૦૦ ગણું મોટું છે,છતાં પણ અહીં સીટી વિસ્તારમાં ૫-૭ ચર્ચને બાદ કરતાં ક્યાંય ચર્ચ કે મંદિરો નથી ! કોઈપણ વ્યક્તિ નિયમિત પણે ચર્ચમાં જતી હોય તેવું જોવામાં આવતું નથી, કે કોઈએ ગુરુ કરાવ્યા હોય તેવું પણ સાંભળ્યું નથી. કોઈ ધાર્મિક વરઘોડા પણ જોવા મળતા નથી ! … પરંતુ, સવારે ૫ વાગે નોકરી {જોબ} જવા માટે જતા કર્મશીલોના ટ્રાફિકને કારણે આઠ લાઈનનો M 1 Road { જે મુખ્ય માર્ગ છે } એકદમ ભરચક થઈ જાય છે ! ૧૦૦ કિ.મી. ની ઓછામાં ઓછી ઝડપ હોવા છતાં, ઘણી વાર તેમાં ટ્રાફિક જામ થઈ જાય છે ! { આપણે ત્યાં ધાર્મિક વરઘોડા અને નકામાં સરઘસ ટ્રાફિક જામ કરે છે ! } ગુરુ કરાવેલા ન હોવા છતાં આ લોકોમાં બધા જ નૈતિક ગુણો અભરે ભર્યા છે ! બધાં જ મકાનો કાચની બારીઓ ધરાવે છે, જે એક પાટુ મારતાં જ તોડી શકાય… છતાં પણ ઘરફોડ ચોરીઓ થતી જ નથી ! અરે! જાહેર મિલકતોને પણ ભાગ્યે જ કોઈ નુકશાન કરે છે. સાચે જ, ધર્મ એ દેખાડાની વસ્તુ નથી, આચરણની ચીજ છે, અને આ પ્રજાએ ધર્મને પચાવ્યો છે. અને તેથી જ અહીં કોઈ આસારામ પાકતો નથી ?
કાલિદાસ વ. પટેલ {વાગોસણા}
August 24, 2018 at 9:22 am
Appni naitikta ni vaat sathe sahamat chhu kemke e emna dharm mathi nathi aavti pan ethical work practices and strickt laws na karane chhe. Dharm and civil matters alag babat chhe, hu pan Australia ma j rau chhu and Melbourne ma ketli chori o thay chhe e mane khabar chhe pan e vvat ne genralise kari ne akha melbourne ni praje ne chor na kahi shakay. No all Gurus are bad and not all are fake and not all aethists are ethical. Just be mindful of that. Everyone has their different Goal in their life. Dinesh Panchal has different experience it doesnt mean he has a right to abuse all the Guru and Shishya Parampara. E emno inferiority complex batave chhe. Loko ni bhavna o ne ahat karvano koi hak nathi emne.
June 14, 2016 at 11:03 am
“ધર્મ એ દેખાડાની વસ્તુ નથી, આચરણની ચીજ છે.”
June 14, 2016 at 10:48 pm
Totally agree with this article
June 14, 2016 at 11:33 pm
ખુબ સુંદર. આ લેખ એ વાસ્તવિકતા છે. આપણને દંભ થી જીવવાની આદત પડી ગઈ છે. સરળ અને પારદર્શક જીવન જીવતા આવડતું નથી. કહેવાતા ધાર્મિક લોકોએ આપના સમાજનું કલ્યાણ કરી નાખ્યું છે.
June 15, 2016 at 1:22 pm
I have bit different thoughts on this. Current practice and present gurus may be not fitting the purpose of when this tradition was started with great thinking.
Why do we have mentors ? Coach ? to give guidance and to guide us for excellence. Why do the players have specific diet? Why do they have to practice 8-10 hours a day even if world cup is still after 4 years ?
We don’t disagree to all of the above but we immediately jump on to conclusion when there is something from religion. “Man changa to kathrot me ganga” is a state of mind which can be achieved by very few and for most others – common man like me – following a practice is required.
I agree that it should not make the life difficult for others but then we don’t know if someone is making nuisance really follows any religion or not.
Long story short – Lets stop blaming the religion for anything and everything.
June 16, 2016 at 11:33 am
સ ર સ વાત …Only follow Law of Nature…Never Hurt any or someone believe…
karasan bhakta usa says:
June 25, 2016 at 9:12 pm
રમત ગમતમા એક ટિમે કે ખેલાડિએ પ્ર્તિસ્પ્રરધિને નિયમનુસાર વ્યુહરચનાથિ પછાડવાનુ કે હરાવવાનુ હોય છે. જેથિ તેમા કાબેલ અનુભવિ કોચનિ કે મેન્ટોરનિ અનિવાર્યતા હોય જ છે. જ્યારે કોઇને હેરાન પરેસાન કર્યા વિના સિધિ રીતે સદાચરિ જિવન જિવવામા કોઇ ગુરુનિ કે મેન્ટોરની શુ જ્રરુર્ ??
karasan bhakta usa says:
June 16, 2016 at 6:58 pm
અન્ધ્શ્ર્ધ્ધાળુઓનિ આખ ખોલે તેવો સુન્દર લેખ્. બિજા આવા લેખોનિ અપેક્ષાઓ સાથે લેખકેને ધન્યવાદ્!!
ગુરુઓ-ભગવાધારિઓ ધર્મના આધરેજ (મોક્ષ? સ્વર્ગ? નર્કની?) ગભરુ અન્ધ્શર્ધ્ધાળુઓને લોકોને ગભરાવતા હોય છે !!
“” ગુરુ ગોવિન્દ દોને ખડે……” રચના,કયા ભગવાને કરેલિ??? ફ્ળદ્રુપ ભેજાના કોઇ ગુરુએજ એનિ મહત્તા સ્થાપિત કરવા બનાવેલિ રચના છે. જેથિ ગુરુઓ ભાગ્યેજ એનુ પ્ર્વચન આ સ્લોક વિના કરતા હોય છે.
June 20, 2016 at 3:06 pm
ખુબ સુંદર. આ લેખ એ વાસ્તવિકતા છે. અમારા બચુભાઈ ગુરુ વિશે કહે છે : ‘શિક્ષણ અને સુસંસ્કારથી મોટો કોઈ ગુરુ હોતો નથી. ઘરમાં બ્લેડ વસાવ્યા પછી આપણે દાઢી માટે વાળંદને ત્યાં જતાં નથી. પેટ ખોરાક પચાવી શકતું હોય તો આપણે પાચનવટી લેતાં નથી. દાંત મજબૂત હોય તો આપણે ચોકઠું પહેરતાં નથી. અર્થાત્‍ ધર્મ જે શીખવે છે તે બધી વાતો આપણે ગુરુની મદદ વિના પણ જાણી ચૂક્યા હોઈએ તો ગુરુની જરૂર રહેતી નથી. તમે રિલાયન્સના માલિક હો તો નોકરી માટે એમ્પ્લોયમેન્‍ટ એક્ષ્ચેંજની કતારમાં ઊભા રહેવાની જરૂર ખરી ?’
June 20, 2016 at 11:01 pm
આ દેશ નિ બરબાદિ મુખ્યત્વે પાખન્ડી ંમહારાજો
છે તેઓ ધર્મ્મા આસ્થા રાખનાર ને અવળૅ મારગે
દોરે છે અને તેમનિ તિજોરિ ભરે છે વ્યભિચાર પણ
કરે છે પણ જ્યા સુધિ સાચિ સમજ નહિ આવે ત્યા સુધિ આ પાખન્ડી ફોલિ ખાશે
June 21, 2016 at 1:38 am
THERE IS NOTHING NEW (.) WE HAVE SEEN SUCH THINGS IN LATEST MOVIES- ” OMG” & “PK” . IT IS MORE OR LESS REPEATED STORY.
July 11, 2016 at 6:59 am
ઉચ્ચશિક્ષણનાં પ્રધાન અને પ્રથમ ત્રણ ઉદ્દેશોમાં એક છે વૈજ્ઞાનિક અભિગમનો વિકાસ. આપણે ત્યાં આવેલાં દોઢસો વર્ષમાં ઉચ્ચશિક્ષણમાંથી બહુધા એ શીખાયું નથી. એનું જ આ પરિણામ છે. શ્રી આનંદશંકર ધ્રુવે કહ્યું : ધર્મ એટલે વિવેક’ આપણે એ ચૂકી જઇએ છીએ. કોઇપણ ક્ષેત્રમાં, ત્યારે એ પ્રશ્ન સમસ્યાઓ જ જન્માવે છે. સહજીવનમાં કે સહઅસ્તિત્વની સૃષ્ટિમાં ‘જીવો અને જીવવા દો’ સૂત્રનો હમેંશા દુષ્કાળ રહ્યો છે. આપણી પ્રજામાનસની એક લાક્ષણિકતા એકાંગી વિચારણા છે. તેથી, ગુરુનું મહ્ત્વ આપણે સાવ જ જુદ્દી રીતે સમજ્યા-સમજાવવામાં આવ્યું-શીખ્યા-શીખવવામાં આવ્યુ. દોષ આપણો હોય તો સુધારો પણ આપણે જ કરવો પડશે.-સુંદર લેખ બદલ હાર્દિક અભિનંદન…..
March 22, 2017 at 12:11 pm
જો અબ્દુલ કલામ જેવા એક બુદ્ધિશાળેી સાઈન્ટેીસને ૫ણ ગુરુની જરુર લાગતી હોય અને ભગવાન રામ અને ક્રુસ્નએ ૫ણ ગુરુની જીવન મા જરુરીયાત જણાતી હોય તો આપણે કઈ વાળીના મૂળા ?
August 14, 2017 at 1:57 pm
મનિશભાઇ આપનેી વાત સાથે સહમત છુ. આમા જે વિવેક બુદ્ધિનિ વાત કરિ, એ મેલવવા અને જેીવન મા ઘણેી બધેી જગ્યાએ ગુરુનિ જરુર પડે જ….
August 16, 2017 at 4:40 pm
રીડગુજરાતી પર આવા લેખનો સમાવેશ સ્વ. મૃગેશભાઈની આત્માને ધક્કો પહોંચાડે તેવો છે.
મૃગેશભાઈના એક પણ લેખ કે વાક્યમાં ક્યારેય હિન્દૂ ધર્મના કોઈ સિદ્ધાંતોનું ખંડન જોયું નથી.
આવા લેખથી સાચા ગુરુમાં શ્રધ્ધા ધરાવનાર વર્ગમાંથી એક પણ સભ્ય ઓછો થવાનો નથી, પણ આવું નિર્મમ કૃત્ય કરીને લેખકે પોતાની વિકૃત માનસિકતા છતી કરી છે, અને પોતાની જાતને જ સૌથી વધારે હાનિ પહોંચાડી છે .
લખવા માટે ઘણું છે, પણ આટલાથી લેખક સમજી લે અને તેના પ્રતિભાવ આપનાર પણ સમજી લે તે ઇચ્છનીય છે.
August 16, 2017 at 4:41 pm
રીડગુજરાતી પર આવા લેખનો સમાવેશ સ્વ. મૃગેશભાઈની આત્માને ધક્કો પહોંચાડે તેવો છે.
મૃગેશભાઈના એક પણ લેખ કે વાક્યમાં ક્યારેય હિન્દૂ ધર્મના કોઈ સિદ્ધાંતોનું ખંડન જોયું નથી.
આવા લેખથી સાચા ગુરુમાં શ્રધ્ધા ધરાવનાર વર્ગમાંથી એક પણ સભ્ય ઓછો થવાનો નથી, પણ આવું નિર્મમ કૃત્ય કરીને લેખકે પોતાની વિકૃત માનસિકતા છતી કરી છે, અને પોતાની જાતને જ સૌથી વધારે હાનિ પહોંચાડી છે .
લખવા માટે ઘણું છે, પણ આટલાથી લેખક સમજી લે અને તેના પ્રતિભાવ આપનાર પણ સમજી લે તે ઇચ્છનીય છે.
August 26, 2017 at 10:31 am
I agree with you..
મારા ઘરમાં મારા મમ્મી-પપ્પા અને સાસરે સાસુમા, સસરા, નણંદ બધાએ ગુરુજી બનાવેલા યાની કંઠી એમની ધારણ કરેલ.. મારી પોતાની વહું પણ પિયરથી ગુરુજીની કંઠી ધારણ કરી નેજ આવેલી, મને સલાહ આપે મમ્મી એક ગુરુ તો જીવનમાં જોઈએ જ.. એવી અમારા ગુરુ સંસ્કાર આપે.
મેં કહ્યું બેટા ઈશ્વર સાથે તો સામસામે જ વાત થાય, કોઈ વચેટિયા આપણને ન ફાવે… આપણે ઈશ્વરને કંઈ કહીયે ને એ આગળ ઈશ્વરને કંઈ કહેવડાવે ને કેટલીયે વાર લગાડે… એના કરતા ફેસ ટુ ફેસ મજા આવે વાત કરવાની…
November 21, 2017 at 9:45 am
aapno article vachyo, khub saras chhe nastik vyaktio mate ke jemnama spirituality mari parvadi chhe, aape aakha lekh ma guru nu khndan karyu chhe, kadach tme tamara anubhav par thi pn keta haso, pn ek doctor kharab hoy to apne jindagibhar doctor pase javanu bandh na kari devanu hoy bhul apni hati k doctor gotvama mistake kari,ek doctor kharab hovathi badha doctor khrab nathi thy jata, atlu samjvani bhagvane apne pn budhdhi aapi chhe(AMARA KARTA TAMNE VADHARE), m j koek guru dambhi hoy pn aena karne guru badha dambhi thy jata nthi, aape ahiya guru na hova joea aeni vat kari aena badle guru keva hova joea ae vicharyu hot to tmara jivan ma pn kaek labh that, mara guru pramukhswami maharaj chhe have aavi jav medan ma k guru ni jarur nathi m abdul kalam ne pn pramukhswami maharaj ne guru banavani jarur padi ti to bhai tame to kya chho haji, atli bdhi tamara ma budhdi & sence hot to tame km ae level a na pochi sakya and atyare aava blog mukvano samay chale chhe tamare, chhelle atluj kevanu k guru ni su jarur chhe? aena karta “keva guru ni jarur chhe ae lakhyu hoy to saru lagat apna vyaktitva ne.
January 28, 2018 at 10:04 pm
bahuj sundar ane sachi vat
Click here to cancel reply.
Select language:   Gujarati   English   (Press F12 to change language) Show Keyboard
Like us on FB
Like us on FB
અમે પાકા ઉંદર (બાળવાર્તા) – શૈલેષ કાલરિયા
‘અન્નમ્ ધર્મમ્’ : આપણો આહાર – કેતકી મુન્શી
ખેલ – દેવ કેશવાલા
પ્રકૃતિના ખોળે વર્ષાના વધામણાં.. – હિતેશ રાઠોડ
રીડગુજરાતી : પંદરમા વર્ષમાં મંગલ પ્રવેશ
‘આલ્લે લે’ કાવ્યસંગ્રહમાંથી.. – રક્ષા શુક્લ
ઓડકાર.. – દિપિકા પરમાર
નવી શરૂઆત.. – કિરંગી દેસાઈ
(મૃગેશભાઈની પાંચમી પુણ્યતિથિએ..) ચર્ચા જ ચર્ચા (હાસ્યલેખ) – મૃગેશ શાહ
દર્દપુર (કથા કાશ્મીરની) – ક્ષમા કૌલ, અનુ. વંદના શાંંતુઈન્દુ
રીડગુજરાતી પરના વિશેષ લેખો કે અન્ય અગત્યની માહિતી આપના ઈ-મેઈલ પર મેળવવા માટે અહીં આપનું ઈ-મેઈલ સરનામું લખીને જોડાઓ.(4500 થી વધુ વાચકો)
અમે પાકા ઉંદર (બાળવાર્તા) – શૈલેષ કાલરિયા
‘અન્નમ્ ધર્મમ્’ : આપણો આહાર – કેતકી મુન્શી
ખેલ – દેવ કેશવાલા
પ્રકૃતિના ખોળે વર્ષાના વધામણાં.. – હિતેશ રાઠોડ
રીડગુજરાતી : પંદરમા વર્ષમાં મંગલ પ્રવેશ
રીડગુજરાતી વિશે : પ્રેસ વિભાગ
ત્રિકમલાલ – ડૉ. હાર્દિક નિકુંજ યાજ્ઞિક
આમ્રપાલી – પ્રકાશ પંડ્યા, હર્ષદ દવે (પ્રકરણ ૧૫)
માઉન્ટ આબુનું અનોખું પર્વતારોહણ મ્યુઝિયમ – જિજ્ઞેશ ઠાકર
This site is dedicated to Shrimad Bhagvat Mahapuran
Back to top ↑
Copy Protected by Chetan's WP-Copyprotect.
Send to Email Address Your Name Your Email Address Cancel
Post was not sent - check your email addresses!
Email check failed, please try again
Sorry, your blog cannot share posts by email.