gu gu gu en en en gu en en gu en gu el gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu fr fr fr gu gu gu gu gu el gu en en en fr fr fr gu gu gu en gu en gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en en en en en gu en gu gu gu en gu en gu gu gu gu en gu gu en en en gu gu gu hi gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en vi en gu en gu gu gu gu gu gu en gu en en en gu en gu en en vi en gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu en en en
છટકબારી | શબ્દો છે શ્વાસ મારા
એક નવી રચના, મહિનાના દર પહેલા અને ત્રીજા શનિવારે…
(આથમતા ઓળા….                …ગુલમર્ગ, કાશ્મીર, ૦૭-૦૫-૨૦૧૨)
કે કોઈ બીજો વિચાર પણ નથી.
મોટા ભાગે તો છે જ.
પણ છે તો કેમ છે
તું કાચ જેવું સ્વચ્છ વહે છે,
બધાં પાણી સ્વચ્છ તો નથી હોતાં ને ?
મોટા ભાગે તો નથી જ.
પણ નથી તો કેમ નથી
એ પણ ખબર ક્યાં છે જ ?
સરખું જ ગણિત ભણાવે છે
બધાના માર્ક્સ કંઈ સરખા આવે છે ?
સંબંધોના સમીકરણ સાચા માંડવા હોય
તારી એ તૈયારી છે… પૂરેપૂરી છે.
હું દોસ્તીના દરવાજા ખોલી દઉં છું,
તું પ્રેમનો પવન થઈને આવ્યા કરજે…
– વિવેક મનહર ટેલર
(પ્રકાશના પડછાયા….        …સોનમર્ગ, કાશ્મીર, ૦૫-૦૫-૨૦૧૨)
This entry was posted in અછાંદસ by વિવેક. Bookmark the permalink.
26 thoughts on “છટકબારી”
Jayshree on May 19, 2012 at 12:01 pm said:
હું દોસ્તીના દરવાજા ખોલી દઉં છું,
તું પ્રેમનો પવન થઈને આવ્યા કરજે…
Devendra Desai on May 19, 2012 at 12:20 pm said:
સંધાન માટે દરવાજા ખુલ્લા રાખવાની વાત સ્પર્શી ગઇ…
Rina on May 19, 2012 at 2:08 pm said:
pragnaju on May 19, 2012 at 2:41 pm said:
સ્લેટ કોરી કરવી પડે.
તારી એ તૈયારી છે… પૂરેપૂરી છે.
એક બાળક જ્યારે જન્મે છે ત્યારે તેના મગજની સ્લેટ કોરી લઇને આવે છે. એના પાસે આંખ અને કાન છે જેનાથી તે જોઇ અને સાંભળી શકે છે તેની આ ક્રિયા બિલકુલ તટસ્થ હોય છે. જે કાઇ બની રહ્યુ છે તે તેના માટે સારુ કે
ખરાબ છે તે નથી …પછી
વિવેકને ચાકના ટુકડા ને કોરી સ્લેટ મળે,
જીવન સમુદ્ર હો તો આટલો જ બેટ મળે.
નહીં વેચાયું એ કારણથી કાવ્યનું પુસ્તક,
બધા જ રાહ જોઈ બેઠા’તા કે ભેટ મળે !
gaurang jani on May 19, 2012 at 4:03 pm said:
superb sky is limit for u
AMISHA on May 19, 2012 at 9:03 pm said:
બહુજ સરસ્ lost words…………..duniya jivo n jov dr vivek ni najaro thi …………..its wondarfullll………………
mittal on May 20, 2012 at 12:01 pm said:
મુકુન્દ દેસાઇ ''મદદ'' on May 20, 2012 at 4:29 pm said:
હુ દોસ્તીના દરવાજા ખોલી દઉ છુ, તુ પ્રેમનો પવન થઇ આવ્યા કરજે – વાહ ! વિવેકભાઇ, ક્યાકહી આપને!
અમિત પટેલ on May 20, 2012 at 7:05 pm said:
સરસ કલ્પન! માસ્તર, ગણિત, માર્ક્સ, સમીકરણ, સ્લેટ. વાહ!
સ્લેટ કોરી કરવી પડે.
anil bhatt on May 20, 2012 at 9:34 pm said:
Pancham Shukla on May 24, 2012 at 3:50 am said:
પંક્તિએ પંક્તિએ નીતરતી સંદિગ્ધતા અને પુનરુક્તિ વ્યવહારુ ઢબે ‘દૂધ અને દહીં એમ બેયમાં પગ’ રાખી શકાય એવી ભદ્રતાથી ભીનું સંકેલી શીર્ષકને સાર્થક કરે છે.
કવિ અંત લગ ‘હું’ કે ‘તું’ ના લિંગ વિશે વાચકને અવઢવમાં રાખી અપેક્ષિત તારણથી વિરુધ્ધ જઈ ગોથું ગવડાવે છે. કવિ છેલ્લે કહે છે…” તું પ્રેમનો પવન થઈને આવ્યા કરજે…”, એમ નથી કહેતા કે ‘તું હેતની હવા થઈને આવ્યા કરજે…’ અર્થાત આ વાતને (વૈખરીના સ્તરે) માત્ર બે વિજાતીય વ્યક્તિઓનાના સંદર્ભમાં જોઈએ તો ‘હું’ એટલે સ્રી/પ્રેમીકા અને ‘તું’એટલે પુરુષ/પ્રેમી એમ ધટાવી શકાય. શું કવિ ‘હુ’ના પરકાયાપ્રવેશે કોઈ સ્ત્રીની ઉક્તિ બોલે છે?
અંગ્રેજીમાં વપરાતાં ‘A friend with benefits’ની આંચ તળે આ કાવ્યનો એક અનોખો ઉઘાડ પણ અનુભવાય છે.
ઘણા વખતે આવું વિલક્ષણ અછાંદસ વાંચ્યું/માણ્યું.
વિવેક on May 24, 2012 at 10:15 am said:
@ પંચમભાઈ: કવિતાને આટલી ઝીણવટથી વાંચવા/માણવા બદલ આભાર…
હું અને તું સ્ત્રી છે કે પુરુષ એનાથી કોઈ ફરક પડતો નથી એમ મને લાગ્યું એટલે મેં એ આખી વાતને સ્પષ્ટ કરી નથી…
bhavesh doshi on May 24, 2012 at 12:21 pm said:
I don’t have words. વાહ્…
praina Avinash on May 25, 2012 at 6:11 pm said:
જીંદગી શરૂ થાય છે કોરી કિતાબ દ્વારા
દર વર્ષને અંતે આપણે આવક અને
જાવકનું ‘સરવૈયું’ કાઢતા હોઈએ
આ જીંદગીની કિતાબનું સરવૈયું કાઢજો
સરવાળાને બાદબાકી યોગ્ય સ્થળે માંડજો
ગુણાકારને ભાગાકાર દ્વારા સુલઝાવજો
બાળપણાંની પ્રિતડી ને જુવાનીનું ગાંડપણ
પ્રૌઢાવસ્થામાં તેનું લાવજો નિરાકરણ
કર્યા કર્મ પસ્તાવાને ઝરણે વહાવજો
નિતિમય કાર્ય દ્વારા જીવન દીપાવજો
કર્યું કશું છુપતું નથી ચિત્રગુપ્તને ચોપડે
માહ્યલો સદાયે મુંગો રહી સાક્ષી ભરે
આવગમન જીંદગીનો અસ્ખલિત પ્રવાહ છે
જીંદગીની ભવ્યતામાં મૃત્યુ ચિરવિદાય છે
સરવાળાને બાદબાકી યોગ્ય સ્થળે માંડજો
ગુણાકારને ભાગાકાર દ્વારા સુલઝાવજો
આ જીંદગીની કિતાબનું સરવૈયું કાઢજો
તમારું ગણિત સુરતનું આ ગણિત મુંબઈવાળાનું..
જવાબ એક, માત્ર કઈરીતે મેળવ્યોતે પદ્ધતિ અલગ.
વિવેક on May 25, 2012 at 6:35 pm said:
Anil Chavda on May 25, 2012 at 8:06 pm said:
mahesh dalal on May 25, 2012 at 11:28 pm said:
વિવેક્ બહુજ સરસ કલ્પના..
રાજેશ ડુંગરાણી on May 26, 2012 at 9:01 pm said:
હું દોસ્તીના દરવાજા ખોલી દઉં છું,
તું પ્રેમનો પવન થઈને આવ્યા કરજે…
Darshana bhatt on May 26, 2012 at 10:17 pm said:
sneh on May 27, 2012 at 10:54 pm said:
nice one….each poem is different that other…..
Heena Parekh on May 29, 2012 at 1:51 pm said:
બહુ જ સરસ. તમારી કલમે અછાંદાસ પહેલીવાર વાંચી રહી છું.
વિવેક on May 29, 2012 at 4:53 pm said:
@ હીના પારેખ: ઘણા અછાંદસ આ અગાઉ પણ લખ્યા છે… ચાળીસથી વધુ તો આ સાઇટ ઉપર જ છે:
amit pisavadiya on May 29, 2012 at 6:45 pm said:
સુનીલ શાહ on May 30, 2012 at 10:14 am said:
હું દોસ્તીના દરવાજા ખોલી દઉં છું,
તું પ્રેમનો પવન થઈને આવ્યા કરજે…
આખી રચનામાં ખૂબ સરસ ભાવ, સરસ અભિવ્યક્તિ.
અંતિમ બે વાક્યો પરથી મને મારો શેર યાદ આવી ગયો…
એક બારી હું ઉઘાડું, એક તું,
સામસામે રાહ ખુલ્લો થઈ જશે.
Heena Parekh on May 30, 2012 at 10:45 am said:
તમારા અછાંદાસ કાવ્યોની લીંક આપીને સારું કર્યું. બધા પર ઉતાવળે એક નજર ફેરવી દીધી છે. પણ નિરાંતે વાંચવા પડશે એવું લાગે છે. તો સમય લઈને ફરી માણીશ.
મીના છેડા on June 8, 2012 at 8:53 am said:
Proudly powered by WordPress