gu gu gu en en en gu en en gu en gu el gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu en en pl io en gu gu gu gu gu gu gu gu en en en gu gu gu en gu en en gu gu en gu gu en en it en en gu gu en gu gu en gu gu en en en en en en de en gu gu en gu gu gu gu gu en en hi en en en gu en en en en gu en en fr en gu gu gu gu en gu gu gu gu gu en gu gu en en en gu en en ko en en en gu gu gu en gu gu en en en
જે દિલમાં છે હું એને હોઠ પર લાવી નથી શક્તો | શબ્દો છે શ્વાસ મારા
એક નવી રચના, મહિનાના દર પહેલા અને ત્રીજા શનિવારે…
(પ્રેમના શહેરનો એક સૂર્યાસ્ત….      ….ખજૂરાહો, ઑક્ટોબર-2004)
બધી વાતો હું તારી કાંઈ ભૂલાવી નથી શક્તો,
કવિતા ઠીક, બાકી ક્યાંય બોલાવી નથી શક્તો.
તું એવા સૂર્ય આંખે આંજી ગઈ છે કે આ પાંપણમાં
શશી, નિદ્રા કે શમણાં-કાંઈ બિછાવી નથી શક્તો.
જમાના જેવું પણ છે કંઈ અને એ માનવાનું પણ,
હું જાણું છું છતાં આ મનને સમજાવી નથી શક્તો.
જણાય એવું કે બાજી મારી છે, પ્યાદાં ય મારાં છે,
કશું તો છે કે એકે દાવમાં ફાવી નથી શક્તો.
લગીરે દર્દ ના હો મુજ ગઝલમાં, ઈચ્છું છું એવું,
જીવનની વાત છે, હું ખોટું દર્શાવી નથી શક્તો.
કવનમાં છે જીવન મારું, છડેચોક આ કહું હું કેમ ?
જે દિલમાં છે હું એને હોઠ પર લાવી નથી શક્તો.
લખાવ્યે રાખે છે કાયમ મને બસ, આ જ એક અહેસાસ-
‘જે કહેવું છે એ આજે પણ હું ફરમાવી નથી શક્તો.’
– વિવેક મનહર ટેલર
This entry was posted in ગઝલ by વિવેક. Bookmark the permalink.
25 thoughts on “જે દિલમાં છે હું એને હોઠ પર લાવી નથી શક્તો”
sana on June 25, 2006 at 12:01 am said:
kya kharu,kya to khotu ek kaho,adh vachenu na darsavo..
che aksar deh tuj aavo…
te vethe che puro ahesas taro….
Jayshree on June 25, 2006 at 8:10 am said:
ખરેખર વિવેકભાઇ… તમારી ગઝલની દરેક પંક્તિ દિલ સુધી પહોંચે છે.
બધી વાતો હું તારી કાંઈ ભૂલાવી નથી શક્તો,
કવિતા ઠીક, બાકી ક્યાંય બોલાવી નથી શક્તો.
લખાવ્યે રાખે છે કાયમ મને બસ, આ જ એક અહેસાસ-
‘જે કહેવું છે એ આજે પણ હું ફરમાવી નથી શક્તો.’
એક વાત કહું ?
જે દિવસે તમારી ગઝલોનું પુસ્તક પ્રકાશિત થશે ને, I will be there in the line to take your autograph.
SV on June 25, 2006 at 4:05 pm said:
Suresh on June 25, 2006 at 6:14 pm said:
એસ.વી.પછી લાઇનમાં મારો નંબર પણ હોય તેવી ઠગારી આશા શી રીતે રાખું? વચ્ચે માઇલોનું અંતર છે.
મારા અંતરથી આશિષ છે – તારી કવિતા ગુજરાતના ઘેર ઘેર પહોંચશે અને અનેક ગાયકો તેને ગાશે.
સાચું કહું? હવે તમારી કવિતાના પ્રેમમાં પડતો જાઉં છું.
Suresh on June 25, 2006 at 6:15 pm said:
Sorry, જયશ્રી લખવું જોઇતું હતું.
ઉર્મિ સાગર on June 26, 2006 at 12:23 am said:
wow… another beautiful poem!!
ખુબ જ સરસ અને હ્રદયસ્પર્શિ કવિતા છે… લાગે છે કે દરેક પંક્તિ હ્રદયની કોઇ ‘ઉર્મિ’ને ટટોલી જાય છે…
માઇલોનું અંતર વચ્ચે હોય તો શું થયું સુરેશઅંકલ, આપણી લાઇન તો અત્યારથી લાગી જ ગઇ છેને?!! યાદ રાખજો ડૉ.સાહેબ!!
manvant on June 26, 2006 at 12:30 am said:
પ્રિય વિવેકભાઈ !તમારી બધી જ રચનાઓ ખૂબ જ
અસરકારક હોય જ છે !હું પણ આપની બાબતે દિલમાંનું હોઠ પર નથી જ લાવી શકતો !
sana on June 26, 2006 at 1:08 am said:
Aa vakhate kem koi tasveer nathi muki? ..
Su tasveer pan dil ma kaid thai gai che???…
વિવેક on June 26, 2006 at 1:24 pm said:
મારી પાસે મારા શબ્દો અને મારી તસ્વીરો હકપૂર્વક માંગી શકે એવા મિત્રો મારી આસપાસ છે એ જોતાં હવે લાગે છે કે મારી અંદરનો એક ખાલી ખૂણો ભરાઈ રહ્યો છે. શુક્ર,શનિ,રવિ- ત્રણ દિવસ ટેકનિકલ કારણોસર નેટ કનેક્શન ન હોવાને કારણે જાણે જીવન જ અટકી ગયું. સીડી પર પોસ્ટ લઈને મિત્રોના ઘરેથી શનિ-રવિના મારા બ્લોગ અને લયસ્તરોના વાયદા તો પૂરા કર્યાં પણ ફોટોગ્રાફ રહી ગયો…
…મારી આંખોમાં અંજાયેલો આ સૂર્ય પણ ગમશે એવી આશા..!
ક્રુતિ on June 26, 2006 at 11:32 pm said:
કવિત નો તેજ સુર્ય ના તેજ કરતા વધુ લગે છે…
radhika on June 27, 2006 at 10:58 am said:
લગીરે દર્દ ના હો મુજ ગઝલમાં, ઈચ્છું છું એવું,
જીવનની વાત છે, હું ખોટું દર્શાવી નથી શક્તો.
khub j sundar docter saheb
and jayshree, i wil give you company in that q ,
hu ichhu chhu k aap jaldi thi aapna sarve kavyo nu ek sankulan sundar mazana pustak rupe bahar pado…….
tyare kadach tame sacha arthma jani shaksho k aapno chahak varg ketlo bahodo chhe
radhika on June 27, 2006 at 11:04 am said:
તમારા વતી હુ એ લાઈન ઉભી રહીશ,
એ બહાને ડોક્ટર સાહેબે મને બે વાર હસ્તાક્શર કરી આપવા પડશે
વૈશાલી્ on June 27, 2006 at 1:04 pm said:
આપના આટલા હૃદયસ્પર્શી પ્રતિભાવો વાંચીને હું મારી જાતને આ લખતાં રોકી શકી નહિ..
વિવેકની અંદર વસતા કવિહ્રદયને હંમેશા કંઇક નવીન લખવાનું પ્રેરકબળ પૂરુ પાડવા બદલ આપનો જેટલો આભાર માનું એ ઓછો જ પડે…!!!!
Dee on June 27, 2006 at 1:04 pm said:
Hey guys, it’s goin’ to be real tough for the Doc..this incessant queue will leave him no space for writting up new gazals..we r goin to keep him busy signig for us..LOL
I m worried मेरा नंबर कब आयेगा?
Neha on June 27, 2006 at 4:33 pm said:
From Few days stuck with some work so cant find time to see..this beautiful creation with peace of mind..
“કવિતા ઠીક, બાકી ક્યાંય બોલાવી નથી શક્તો.”
Yestarday I Read Poems From “Kalapi no Kekarav” just remembered u !!!
All r senti Creations!!
manvant on June 29, 2006 at 10:09 pm said:
વૈશાલીબહેન !તમને જોઇને આનંદ થયો !
It’s rightly said :
There’s a Woman’s hand behind a
વિવેક on June 30, 2006 at 11:32 am said:
ઓટૉગ્રાફ લેવા માટેની લાંબી લાઈન જોઈ હું મુંઝાઈ ગયો છું. મારી વધતી જવાબદારી પરત્વેની સભાનતા ક્યારેક વિચલિત પણ કરી નાંખે છે. મારા અંતરંગ થઈ ગયેલા તમામ મિત્રોને ફક્ત એટલું જ કહીશ કે મિત્રોના હસ્તાક્ષર તો હૃદયમાં જ અંકિત હોય છે. મૈત્રીમાં કતારો નહીં, આવકારો હોય છે. અને આપ સૌના સ્નેહનું ઋણ એક હસ્તાક્ષર માત્રથી કદી ફેડી શકાશે નહીં.
ગુજરાતી બ્લોગજગત પર કદાચ મને બધા ઓળખતા થઈ ગયાં છે, પણ ગુજરાતી સાહિત્યજગત, જે હજી પણ પાનાંઓ વચ્ચેની દુનિયામાં સ્થિત છે, ત્યાં કદાચ મારું પ્રથમ પગલું પણ મૂકવાનું બાકી છે… ઈ.સ. 2010 કદાચ મારા સ્વપ્નને વાસ્તવની ભૂમિ પર અવતરવાનું વર્ષ હોઈ શકે…. પણ ત્યાં સુધી અહીં જરૂરથી મળતાં રહીશું…
અને હજારો માઈલોનું અંતર કોઈ અંતર નથી, સુરેશભાઈ! “અંતર ભલેને જોજનોનું, દૂર શું અંતર છે અમ?” અંતર મળી ગયા પછી વચ્ચે કોઈ અંતર રહેતું નથી….
Jayshree on June 30, 2006 at 2:00 pm said:
ઈ.સ. 2010 કદાચ મારા સ્વપ્નને વાસ્તવની ભૂમિ પર અવતરવાનું વર્ષ હોઈ શકે….
કદાચ નહીં. 100% પાક્કું.
ઇ.સ. 2010. અથવા એ પહેલા. મને ખાત્રી છે…
અને તમારી આ વાત પણ એક્દમ સાચ્ચી : “અંતર ભલેને જોજનોનું, દૂર શું અંતર છે અમ?” અંતર મળી ગયા પછી વચ્ચે કોઈ અંતર રહેતું નથી….
pragna on July 3, 2006 at 3:36 pm said:
વીવેક ભાઈ “જે દિલમાં છે ” ખુબ ખુબ સરસ છે. આવી ગઝલ ને જો મનહર ઉધાસ નો સ્વર મળે તો તો સોનામા સુગંધ ભળી જાય.
Raj on October 16, 2006 at 8:14 am said:
Rajesh Trivedi on September 13, 2007 at 3:41 pm said:
ઓટૉગ્રાફ લેવા માટેની લાંબી લાઈન જોઈ હું મુંઝાઈ ગયો છું. મારી વધતી જવાબદારી પરત્વેની સભાનતા ક્યારેક વિચલિત પણ કરી નાંખે છે. મારા અંતરંગ થઈ ગયેલા તમામ મિત્રોને ફક્ત એટલું જ કહીશ કે મિત્રોના હસ્તાક્ષર તો હૃદયમાં જ અંકિત હોય છે. મૈત્રીમાં કતારો નહીં, આવકારો હોય છે. અને આપ સૌના સ્નેહનું ઋણ એક હસ્તાક્ષર માત્રથી કદી ફેડી શકાશે નહીં.
Waah Doctor Vivek, now with your words above, one has to really accept that u r a poet in real sense. Like others this poem is a super poem too.
nehal on December 13, 2011 at 1:07 pm said:
Rina on December 13, 2011 at 4:57 pm said:
yamini patel on December 13, 2011 at 7:26 pm said:
નથી એ વાત કે મેં શક્યતાઓ નાણી નથી
વ્યથાઓ એવી ઘણી છે કે જેને વાણી નથી
મીના છેડા on January 23, 2012 at 8:31 am said:
જણાય એવું કે બાજી મારી છે, પ્યાદાં ય મારાં છે,
કશું તો છે કે એકે દાવમાં ફાવી નથી શક્તો.
Proudly powered by WordPress