gu gu gu en en en gu en en gu en gu el gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu en gu gu en gu en en gu gu en en en en gu gu en gu en gu en gu gu gu en gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu en en en gu en gu gu gu gu en en en gu gu en gu en gu en en en en gu gu gu gu en gu en gu gu gu en gu gu gu gu en gu gu en gu en en en en en
સુરેશ દલાલની કલમે રાધાની આંખ… | શબ્દો છે શ્વાસ મારા
એક નવી રચના, મહિનાના દર પહેલા અને ત્રીજા શનિવારે…
(‘હયાતીના હસ્તાક્ષર’, શ્રી સુરેશ દલાલ…                        …દિવ્ય ભાસ્કર, રવિ પૂર્તિ, ૧૦-૦૪-૨૦૧૧)
યમુનાના જળ કદીયે ઓછાં નથી થતાં કારણ કે રાધાની આંખ સતત આંસુથી છલકાતી રહે છે.
જમુનાના જળ કદી ઓછાં ન થાય એનું કારણ પૂછો તો કહું રાધાની આંખ!
તીરથને મંદિરો પડતાં મેલીને કદી જાત આ ઝુરાપાની નદિયુંમાં નાખ
રાધાનાં શમણાંના સાત રંગ રોળાયા
તંઇ જઈ એક મોરપિચ્છ રંગાયું
હૈડું ફાડીને પ્રાણ ફૂંક્યા કંઈ ઘેલીએ
એ દી’ આ વાંસળીએ ગાયું
મોરલીની છાતીથી નીકળતા વેદનાના સૂર સખી! સાંખી શકે તો જરી સાંખ!
જમુનાના જળ કદી ઓછાં ન થાય એનું કારણ પૂછો તો કહું રાધાની આંખ!
આયખું ખૂંદે છે ખાલીખમ પાદર
રાહનાં રૂંવાડાને ઢાંકવા પડે છે કમ
છો ને ભવાટવિ ઊગી અડાબીડ પણ ધખધખતી ઝંખનાને વળશે ન ઝાંખ
જમુનાના જળ કદી ઓછાં ન થાય એનું કારણ પૂછો તો કહું રાધાની આંખ!
– વિવેક મનહર ટેલર
કવિના તાજેતરમાં પ્રગટ થયેલા સંગ્રહ ‘ગરમાળો’માંથી આ ગીત લઉં છું. એમનો એક બીજો કાવ્યસંગ્રહ પણ હમણાં પ્રગટ થયો એનું નામ છે ‘શબ્દો છે શ્વાસ મારા.’ ગીત ગઝલ, અછાંદસ મુક્તક-આ બધું કવિની કલમને વશ છે. કવિએ પ્રથમ પંક્તિથી જ એક કાલ્પનિક ચમત્કારિક કૃતિ સર્જી છે. આ ચમત્કાર પાછળ કોઈ કથા, દંતકથા કે પૌરાણિક કથા હોય તો મને ખ્યાલ નથી. પણ યાદ છે ત્યાં સુધી અમેરિકામાં આત્મીય મોરારિબાપુએ જમુનાના જળની વાત કરતા આવો એક પ્રસંગ ટાંકયો હતો. મૂળ આનંદ તો કવિએ લયમાં ઝીલેલી જે વાત છે એનો છે.
આ યમુનાના જળ કદીયે ઓછાં નથી થતાં કારણ કે રાધાની આંખ સતત આંસુથી છલકાતી રહે છે. રાધાની આંખ જ તીર્થધામ છે. મંદિરોને પડતા મૂકવાની વાત છે. આ બધાં તીર્થધામો કે મંદિરો એ તો રાધાના ઝુરાપામાં પડતા મૂકવા જેવાં છે. એક એક પળ ગોપી હોય છે પણ પળે પળેનું સાતત્ય એ રાધા છે. રાધાને પણ એના સપનાં તો હોય, પણ એ સપનાંના સાતે રંગ રેલાઈ ગયા પછી એક મોરપિચ્છ થયું. જ્યારે હૃદય ફાટફાટ થયું ત્યારે તો એની ઘેલછામાંથી વાંસળીનું ગીત સૂર રૂપે પ્રગટયું. મોરલીમાં પણ ચિક્કાર વ્યથા છે. જન્મોજન્મની કથા છે. એની વેદનાના સૂર વીંધી નાખે એવા છે. એને જીરવવા સહેલા નથી. જીરવવું અને જીવવું એ બન્ને લગભગ અશક્ય છે.
સાંજનો સમય છે. ગોધૂલીની વેળા છે. એની ડમરીમાં આખું આયખું ડૂબકી મારે છે અને ખાલીખમ પાદર થઈને ખૂંદે છે. અહીં ફાટફાટ લાગણી છે પણ લાગણીવેડા નથી. ખુલ્લેઆમ કથન છે પણ વેવલાવેડા નથી. ચોર્યાસી લાખના ફેરાની ચાદર ઓછી પડે એવાં રૂંવાડાઓ છે. માત્ર આ એકાદ આયુષ્યની વાત નથી પણ સમગ્ર ભવાટવિની વાત છે. ઝંખના છે પણ દઝાડે એવી છે અને એ ઝંખના પણ એવી છે કે એને કદી ઝાંખપ ન લાગે. રાધા અને કૃષ્ણનો પ્રેમ સનાતન અને અમર છે. યમુનાના જળ કે રાધાની આંખ કદી સુકાવાનાં નથી. આ સાથે આ કવિનું બીજું ગીત જોઈએ જેથી કવિની ગીતની ગુંજાશનો ખ્યાલ આવે.
ધગધગતી રેતીને રંજાડે, સંઈ! જયમ આંખ્યું ને કનડે ઉજાગરા
હળું હળું વાયરાનું બળું બળું ડિલ ચીરે
થોરિયાના તીખા તીણા નહોર
સન્નાટો ચીસ દઈ ફાટી પડે ને તંઈ
ગુંજી રે આખ્ખી બપ્પોર
સુક્કાભઠ્ઠ બાવળના એક-એક કાંટા પર તડકા માંડીને બેઠા ડાયરા
સીમ અને વગડો ને રસ્તા બળે છે
એથી અદકું બળે છ મારું મંન
રોમ-રોમ અગ્નિ તેં ચાંપ્યો કેવો
લાગે ટાઢા આ ઊના પવંન
બળઝળતી રાત્યું ને ઝાકળ જયમ ઠારે ઈંમ આવ અને ઠાર મુંને, ઠાકરા!
હયાતીના હસ્તાક્ષર, સુરેશ દલાલ
This entry was posted in પ્રકાશિત રચના, પ્રકીર્ણ by વિવેક. Bookmark the permalink.
29 thoughts on “સુરેશ દલાલની કલમે રાધાની આંખ…”
Jayshree on April 16, 2011 at 6:20 am said:
મીના છેડા on April 16, 2011 at 8:55 am said:
આ તો થવાનું જ હતું….
ન લખાત તો કદાચ આશ્ચર્ય થાત. અને લખાયું જ…..
sudhir patel on April 16, 2011 at 9:38 am said:
સુંદર ગીત એના આસ્વાદ સાથે ફરી માણવું ગમ્યું! અભિનંદન!!
ડૉ.મહેશ રાવલ on April 16, 2011 at 11:31 am said:
Nitin Mehta on April 16, 2011 at 11:51 am said:
હેમંત પુણેકર on April 16, 2011 at 12:11 pm said:
Akbar Lokhandwala on April 16, 2011 at 12:59 pm said:
all the best all the ways always
rajesh gajjar on April 16, 2011 at 1:06 pm said:
યમુનાના જળ કદીયે ઓછાં નથી થતાં કારણ કે રાધાની આંખ સતત આંસુથી છલકાતી રહે છે.
sonal on April 16, 2011 at 1:32 pm said:
Hemang on April 16, 2011 at 3:33 pm said:
pragnaju on April 16, 2011 at 6:07 pm said:
Dr P A Mevada on April 16, 2011 at 8:28 pm said:
ખૂબજ સરસ કલ્પના કરીને કાવ્ય અવિસ્મરણિય રચ્યું છે, મારી પ્ંક્તિઓ મૂકવાની લાલચ રોકી નથી શકતો.
“રાધાની આંખ લાલ ચટક જોઈને, કૃષ્ણ પછે સખી આમ કેમ્?
છણકો કરીને રાધા એ કીધું કે, વેણુમાં મેલ્યું મારું નામ કેમ?
હસે રાધાને હસેછે કાનજી, હસે ગોકુળીયું ગામ એમ,
હૈયામાં હોય તે હોઠ પર આવે, હોઠનું વેણુમાં વાય એમ.”
Girish Parikh on April 17, 2011 at 3:41 am said:
રાધાના પ્રેમથી છલોછલ ભરેલા ગીતે રૂંવાડાં ખડાં કરી દીધાં.
આપણે હજુ રૂબરુ મળ્યા નથી પણ તમારાં કાવ્યો તથા ‘લયસ્તરો’ દ્વારા આપણી આત્મિયતા સધાઈ છે.
–ગિરીશ પરીખ મોડેસ્ટો કેલિફોર્નિયા
mistri hitesh on April 17, 2011 at 1:57 pm said:
mane a vebsit bahu gamechhe
rita thakker on April 17, 2011 at 11:39 pm said:
દિલ કો તાર તાર કર દિયા રાધા ના દર્દ ને ક્યા કોઇ પુચ્હે ચે
સંજીવ પટેલ on April 18, 2011 at 11:22 am said:
વિવેકભાઈ, ખૂબ સુંદર રચના છે.
જમુનાના જળ કદી ઓછાં ન થાય એનું કારણ પૂછો તો કહું રાધાની આંખ!
તીરથને મંદિરો પડતાં મેલીને કદી જાત આ ઝુરાપાની નદિયુંમાં નાખ………….
Harshad Joshi on April 18, 2011 at 2:30 pm said:
manvant patel on April 21, 2011 at 4:37 am said:
મોડા વાઁચીને કાવ્ય માણ્યુઁ પણ મજા તો આવી જ !
સાભાર અભિનઁદન !હવે તો દર્શન દો ઘનશ્યામ !!
miradha on April 21, 2011 at 8:39 pm said:
અત્યંત સંવેદનશીલ….વાંચીને આંખ ભીની થઇ …
preetam lakhlani on April 25, 2011 at 5:55 am said:
કવિ સુરેશ દલાલનુ આ સદભાગ્ય છે આટલી સરસ કવિતાનો આસ્વાદ કરાવવાનો તેમ ને મોકો મલ્યો !!!!!!! ખરે ખર હદયની વાત કરુ તો સાચ કાવ્યને કોઇ આસ્વાદની જરુરત જ ન પડૅ, કવી વિવેકનુ આ ગીત મને બહુ જ ગમ્યુ, ખરે ખર આ ગીત છે ગાયન નથી એટલે તો સુરેસભાઈએ પ્રેમથી વધાવ્યુ છે….
Jalpa on April 25, 2011 at 12:45 pm said:
bhau j saras lakhyu chhe tame to Dr. Vivek ji,
gujrati bhasha ne to tamara jevaj kavio jivant dhabakti rakhe chhe..!!
Chetna Bhatt on April 28, 2011 at 10:21 am said:
યમુનાના જળ કદીયે ઓછાં નથી થતાં કારણ કે રાધાની આંખ સતત આંસુથી છલકાતી રહે છે.
રાધાનાં શમણાંના સાત રંગ રોળાયા
તંઇ જઈ એક મોરપિચ્છ રંગાયું
વાહ વાહ ખૂબ સુંદર લાખો છો તમે…!!!
harshad brahmbhatt on May 18, 2011 at 7:54 am said:
સુંદર ગીત એના આસ્વાદ સાથે ફરી માણવું ગમ્યું
kamal palan on May 19, 2011 at 1:01 pm said:
ગોકુલ કેરિ ગોપિઓના વહ્યા આન્ખ થિ કાજલ !
શ્યામ થયા તે દિવસ થિ જમના જિ ના જલ !!
-કવિ શ્રિ જયન્ત પલાણ .
Manoj Shukla on May 22, 2011 at 11:23 am said:
ખુબ સરસ – બન્ને ગીતો.
તીરથને મંદિરો પડતાં મેલીને કદી જાત આ ઝુરાપાની નદિયુંમાં નાખ
બળઝળતી રાત્યું ને ઝાકળ જયમ ઠારે ઈંમ આવ અને ઠાર મુંને, ઠાકરા!
Shantu on May 26, 2011 at 3:25 pm said:
મન બાગબાન થૈ ગયુ. આભાર
Pingback: અડધી રમતથી… (એક ઝલક) | ટહુકો.કોમ
jahnvi antani on May 11, 2012 at 8:10 am said:
સુરેશ દલાલ ના શબ્દોમાં તમારી કવિતા એટલે….. !!!!!! અભિનંદન
maulik on May 22, 2016 at 7:14 pm said:
Proudly powered by WordPress