gu gu gu en en en gu en en gu en gu el gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en en ja en en en en en en en gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu en fi gu gu gu gu gu gu gu en gu en gu gu gu gu pt en en gu gu gu en en en gu en gu en en en
શબ્દ | શબ્દો છે શ્વાસ મારા
એક નવી રચના, મહિનાના દર પહેલા અને ત્રીજા શનિવારે…
શબ્દ પણ સરનામું બદલે છે હવે,
જ્યાં નથી હું ત્યાંથી આવે છે હવે.
શબ્દ પર મારો પ્રથમ અંકુશ હતો,
ધાર્યું જ એનું એ લખાવે છે હવે.
જે ઘરોબો શબ્દ બાંધી બેઠો છે,
એટલો ક્યાં તારે-મારે છે હવે ?
રાતભર શાને સતાવે છે હવે ?
શબ્દ ચીરે છે મને ને બુંદ-બુંદ
લોહી કાગળ પર નીતારે છે હવે.
એષણાઓની જ માફક શબ્દનો
ક્યાં કદી કો’ અંત આવે છે હવે ?
શબ્દ મારા શ્વાસના સરનામેથી
અર્થ થઈને બ્હાર નીકળે છે હવે.
– વિવેક મનહર ટેલર
This entry was posted in ગઝલ by વિવેક. Bookmark the permalink.
12 thoughts on “શબ્દ”
Anonymous on September 3, 2006 at 1:14 pm said:
tara shabd ne vaanchva mathe chhe maru maun..
shabd aagad..aagad ne paachhad padchhayo maun..
Manish on September 3, 2006 at 7:17 pm said:
“Haad-Chaam” na deh thi alaga thai;
Shabd pan badle chhe sarnamu have…
manvant on September 4, 2006 at 2:46 am said:
પૂછી શકું કે હવે શબ્દ બહાર આવી ક્યાં જશે ?
“શબ્દ ચીરે છે મને ને બુંદ=બુંદ :
લોહી કાગળ પર નીતારે છે હવે :”
સલામ ,ઓ ભ્રમર !તારી કલ્પનાઓને !
Chetan Framewala on September 4, 2006 at 6:05 pm said:
હોતું નથી એ ઝીલવાનું ભાગ્યમાં હરએકનાં,
બાકી વહે છે શબ્દ સૌમાં, ક્યાં અતિ ક્યાં લેશમાં.
શબ્દોનું લોહી જેવું છે, ઘા થાય તો વહે,
વ્યર્થ જ હું એના ઘેર તકાજો કરું છું રોજ.
શબ્દને ક્યારેક ઠપકો આપજો,
રાતભર શાને સતાવે છે હવે ?
જે સતાવે છે તે, ના, શબ્દો નથી
આગ છે દિલની,જે આવે બ્હાર છે.
ઊર્મિસાગર on September 6, 2006 at 12:13 am said:
સોંસરવા ગયા છે જે તમારા શબ્દો મારી અંદર,
ઉચ્છવાસો સંગ નીકળી જવાનો ડર સતાવે છે હવે.
અમિત પિસાવાડિયા on September 6, 2006 at 2:23 pm said:
શબ્દ ચીરે છે મને ને બુંદ-બુંદ
લોહી કાગળ પર નીતારે છે હવે.
લો કરું કોશિશ ને ફાવે તો કહું,
શબ્દ જો એને સમાવે તો કહું ! …રાજેન્દ્ર શુક્લ.
sana on September 7, 2006 at 12:18 am said:
શબ્દ કહ્યામા રહ્ય વગર આવા ઉમ્દા હોઇ તો જ્યરે કહ્યામા આવસે ત્યરે કેવી કયામત ઘઝલો રચસે….
Himanshu on July 6, 2007 at 8:51 am said:
શબ્દ મારા શ્વાસના સરનામે થી
અર્થ થઈને બ્હાર નીકળે છે હવે.
શબ્દ પણ સરનામું બદલે છે હવે,
જ્યાં નથી હું ત્યાંથી આવે છે હવે.
Surati Vishal on December 10, 2008 at 7:00 pm said:
શબ્દ ચીરે છે મને ને બુંદ-બુંદ
લોહી કાગળ પર નીતારે છે હવે.
ખુબ સરસ મને ખુબ ગમ્યુ આગળ ઘણુ લખો.
Rina on January 17, 2012 at 12:53 pm said:
sneha on January 17, 2012 at 1:00 pm said:
સાચે, શબ્દો છે શ્વાસ તમારા..આખી ગઝલમાં એ સ્પષ્ટપણે દેખાઇ આવે છે.
વિવેક on January 17, 2012 at 5:26 pm said:
Proudly powered by WordPress