gu en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en gu en gu en gu en gu gu en gu gu en gu gu gu en gu en
નવા શહેર નો પ્રેમ – Knowledge Bulb
“અરે કેયાન !!! તું અહી? આટલા વર્ષો પછી? અત્યાર સુધી ક્યાં હતો? ક્યારે આવ્યો? શું કરું છું? મજામાં છું ને?”
અમદાવાદ ના એક ક્લબ ની બહાર ની એ સડક.. રસ્તા પર વાહનો ની સાથે સાથે માણસો પણ ખુબ અવરજવર હતી.. વાહનો ની તીવ્ર ગતિ નો અવાજ આવી રહ્યો હતો અને ખુબ ઘોંઘાટ વાળું વાતાવરણ હતું.. સ્ટ્રીટ લાઈટ નો આછો પ્રકાશ પડી રહ્યો હતો.. અંદર પાર્ટી માં કંટાળો આવતો હોવાથી કેયાન બહાર આવીને બેઠો હતો અને એ એની ધૂન માં જ મસ્ત હતો..
અચાનક જ એક ખુબ જ લગભગ પરિચિત એવો મધુર અવાજ કેયાન ના કાન માં આવીને સંભળાયો.. અને એક સાથે જ આટલા બધા પ્રશ્નો નો વરસાદ.. કેયાન તો નવાઈ જ પામી ગયો.. અને પાછળ ફરીને જોયુ, એ ચેહરો જોઇને એને ધૂંધળું ધૂંધળું યાદ આવી રહ્યું હતું પણ કેયાન ઓળખી ના શક્યો.. અને ફરી સામે થી એક પ્રશ્ન આવ્યો,
“ભૂલી પણ ગયો મને? ચાલ ઓળખ જો મને.. મને ખબર છે ત્યાં સુધી તારી યાદશક્તિ તો બહુ સારી છે.. એમ આઈ રાઈટ કેયાન ?”
આ સાંભળી ને કેયાન ફરીથી વિચાર માં પડી ગયો.. એ ચેહરો જોઇને અને અવાજ સાંભળીને કેયાન ને થોડું થોડું તો યાદ આવી રહ્યું હતું.. મગજ પર થોડું વધારે જોર આપતા, હવે એ દ્રશ્ય ધીમે ધીમે સ્પષ્ટ થઇ રહ્યું.. અને કેયાન ના મોં માંથી શબ્દો નીકળી પડ્યા,
“કેયા.. જ્યાં સુધી હું ભૂલ નથી કરી રહ્યો ત્યાં સુધી મારું અનુમાન સાચું જ છે.. તું કેયા જ ને?”
આ સાંભળીને પેહલા તો એના ચેહરા પર બનાવટી ગુસ્સા નો ભાવ આવ્યો અને પછી ધીમે થી એક મસ્ત હળવી મુસ્કુરાહટ સાથે એ બોલી, “હા.. હું એ જ કેયા.. યાદ છે ને આપને બંને એક જ સ્કુલ માં એક જ ક્લાસ માં જોડે ભણતા હતા.. અને પછી અચાનક જ તે સ્કુલ છોડી દીધી.. અને હવે આટલા વર્ષો પછી તમારા દુર્લભ દર્શન થઇ રહ્યા છે!!!”
ચેહરા પર થોડા ઉદાસી ના ભાવ સાથે કેયાન એ કીધું, “હા થોડા ફેમીલી પ્રોબ્લેમ ના લીધે સ્કુલ છોડવી પડી અને કોઈને કઈ પણ કેહવાનો કે સમજાવાનો સમય જ ના મળ્યો.. સોરી યાર.. પણ મે તમને બધા ને બહુ જ યાદ કર્યા.. બીજી સ્કુલ માં મિત્રો હતા, પણ એમાં તમારા જેવી વાત નહોતી.. એ મજાક મસ્તી એ આનંદ નહોતો, જે મને અહી મળતો હતો; જે ખુશી હું અહી……….”
કેયાન ના ચેહરા પર ઉદાસી જોઈને વાત ને વચ્ચે થી કાપતા કેયા બોલી, “ચાલ છોડ, જવા દે એ વાત ને.. જે થવાનું હતું એ થઇ ગયું.. બોલ અત્યારે શું કરું છું? ક્યાં રહું છું? કેવી ચાલે છે જીંદગી? હવે તો અહી જ રેહવાનો છું ને કે પાછા જવાનું છે?”
આમ તો એ બંને આવ્યા હતા એક મિત્ર ના જન્મદિવસ ની પાર્ટી માં, પણ પાર્ટી તો બાજુ માં જ રહી ગઈ.. બંને એકબીજા જોડ વાતો માં મશગુલ થઇ ગયા.. બેઠા બેઠા બંને થાક્યા એટલે ચાલવા નીકળ્યા, અને ચાલતા ચાલતા એક બીજા જોડ ઘણી બધી વાતો થઇ.. અને સમય કેવી રીતે વહી ગયો એનો ખ્યાલ જ ના રહ્યો, અને ઘણું મોડું થઇ ગયું હતું, રાત નો એક વાગી રહ્યો હતો.. અને બંને ચાલતા ચાલતા ક્લબ આગળ પાછા આવ્યા.. બંને ને ઘેર જવાનું હતું હવે.. જતા જતા કેયા બોલી, “તારો મોબાઈલ નંબર તો આપતો જા. ફરી થી તું ક્યાંક ખોવાઈ જઈશ તો તને શોધતા ફાવે ને!! તને તો ક્યાં કઈ પડેલી જ છે”.. આટલું બોલી ને એ હસવા લાગી.. પછી કેયાન એ એને નંબર આપ્યો.. એકબીજા ને “ગુડ નાઈટ” કહીને છુટા પડ્યા..
ઘણા વર્ષો પછી જુના મિત્રો ને મળી ને આજે કેયાન બહુ ખુશ હતો.. અને પેહલા ના એ દિવસો ની ઝાંખી કેયાન ના સ્મૃતીપટલ પર આવી રહી હતી.. છેલ્લી બેંચ પર બેસી ને એકબીજા ને હેરાન કરવા, ચાલુ ક્લાસ માં નાસ્તો કરવો, વાતો કરવી, મસ્તી કરવી, સાહેબ ને એકબીજા ની ફરિયાદ કરવી, લેક્ચર્સ બંક કરવા અને બીજું ઘણું બધું.. એ દિવસો ને યાદ કરીને જ એના ચેહરા પર એક અલગ જ ખુશી આવી ગઈ..
હજી કેયાન ઘેર જ પહોંચ્યો હતો ને ફોન માં મેસેજ ની રીંગ વાગી.. એણે જોયું તો કોઈ નવા જ નંબર પરથી મેસેજ આવ્યો હતો, “પહોંચી ગયો ઘેર? ગુડ નાઈટ”.. કેયાન ને ખબર પડી ગઈ કે આ કેયા નો જ મેસેજ છે.. “હા હમણાં જ પહોંચ્યો ઘેર.. ગુડ નાઈટ” લખીને કેયાન એ મેસેજ નો જવાબ મોકલી દીધો.. થાક ના લીધે આજે એને વેહલા ઊંઘ આવી ગઈ, અને સવારે વેહલા ઉઠી ના શક્યો..
આમ પણ આજે રવિવાર હતો એટલે એને કોલેજ જવાની કોઈ ચિંતા નહોતી.. વર્ષો બાદ ફરી કેયાન અમદાવાદ આવ્યો હતો, સારું ભણી ગણી ને સારી નોકરી મેળવીને પોતાના પરિવાર ને મદદરૂપ થવાના સપના સાથે, કોલેજ કરવા માટે.. સવારે નાહી-પરવારીને તૈયાર થયા પછી એણે ચા પીતી વખતે ફોન માં મેસેજ જોયો, એ મેસેજ કેયા નો જ હતો, “ગુડ મોર્નિંગ”.. આમ ધીમે ધીમે બંને વચ્ચે ની વાતો ની શરૂવાત થઇ રહી હતી..
હવે તો કેયાન અમદાવાદ માં જ હતો, એટલે ઘણી વખત એને કેયા ને મળવાનું હતું.. ઘણી વખત બંને જોડે ફરવા, જમવા જતા રજા ના દિવસે.. અને મેસેજ થી એમની વાતો નો સિલસિલો ચાલુ જ હતો.. આમ તો કેયાન સ્વભાવે બહુ શાંત હતો અને એને આ રીતે ફરવાનું એ બધું નહોતું ગમતું, એનું ધ્યાન ફક્ત એના લક્ષ્ય તરફ જ હતું.. પણ કેયા ની જીદ આગળ એનું કઈ ચાલતું જ નહિ અને ના છુટકે પણ એણે જવું પડતું.. ધીમે ધીમે બંને ની મિત્રતા નો આ સંબંધ વધુ ને વધુ ગાઢ બનતો જતો હતો..
જેટલો કેયાન શાંત હતો, કેયા એટલી જ નાદાન અને નટખટ.. એના હોંઠો પર હમેશા નિર્દોષ હાસ્ય રેહતું.. આમ તો એ બહુ બોલકણી હતી.. ઘણી વખત તો એવું બનતું કે, કેયાન ને એ બોલવાનો મોકો જ નહોતી આપતી, એ જ બોલ્યા કરતી અને કેયાન સાંભળ્યા કરતો.. ધીમે ધીમે આ સંબંધ મિત્રતા માંથીપ્રેમ તરફ વળી રહ્યો હતો.. કેયા આ વાત ને જાણતી હતી પણ કેયાન આ વાત થી અજાણ હતો.. હા એને કેયા જોડે વાતો કરવાનું અને ફરવા જવાનું ગમતું હતું, જો એક પણ દિવસ કેયા જોડ વાત ના કરવા મળે તો એ બેચેન થઇ જતો.. પણ કેયાન ને એ ખબર જ નહોતી કે આ “પ્રેમ” છે.. ખબર નહિ કેમ પણ “પ્રેમ” થી કેયાન ખુબ દુર ભાગતો.. ધીમે ધીમે સમય એની ગતિ માં વહી રહ્યો હતો.. લગભગ કેયાન ની કોલેજ પતવા આવી હતી, બે મહિના જેટલો સમય બાકી હતો.. એણે પૂરી રીતે પોતાના લક્ષ્ય તરફ ધ્યાન કેન્દ્રિત રાખ્યું હતું અને આગળ ની પરીક્ષાઓ માં સારા પરિણામ સાથે ઉતીર્ણ થયો હતો..
માર્ચ મહિનો ચાલી રહ્યો હતો અને કેયાન ની છેલ્લા સેમેસ્ટર ની પરીક્ષા નું આ છેલ્લું પેપર હતું.. હવે વેકેશન માં કેયાન એના ઘેર જવાનો હતો.. એ દિવસે એ બંને એ મળવાનું નક્કી કર્યું હતું.. અને જગ્યા હતી, અમદાવાદ જેના કિનારે વસેલું છે એ સાબરમતી નો કિનારો, “ સાબરમતી રીવરફ્રન્ટ”..
સાબરમતી નું પાણી ધીમે ધીમે વહી રહ્યું હતું, અને મસ્ત પવન વહી રહ્યો હતો.. રીવરફ્રન્ટ એટલે અનેક પ્રેમી યુગલો ના મળવાનું સ્થળ.. રોજ અહી કેટલાય પ્રેમીઓ આવતા હશે.. અહી રોજ કેટલીય નવી પ્રેમ કહાનીઓ શરુ થાય છે અને કેટલીય કહાનીઓ નો અંત થાય છે.. અને સાબરમતી નો આ રળિયામણો કિનારે આજે આવી જ એક નિર્દોષ નિસ્વાર્થ પ્રેમ કહાની નો શાક્ષી બનવા જઈ રહ્યો હતો..
કેયાન અને કેયા બંને જોડે જ આવ્યા હતા અહી આજે.. બંને વાતો કરતા કરતા ફરી રહ્યા હતા.. અને કેયા કેયાન ને હેરાન કરી રહી હતી, એની જોડે મસ્તી કરી રહી હતી.. અને વાત વાત માં જ કેયા ધીમે થી બોલી,
“કેયાન, હું તને કઈ કેહવા માંગું છું..ઘણા સમય થી મારે તને કેહવું છે પણ તને કહી નથી શકી..”
“હા બોલને.. એમાં પૂછવાનું શું? જે કેહવું હોય એ બેધડક કહી દે.. આટલું બધું વિચારું છું શું એમાં.. મને કેહવા માટે પણ તારે ક્યારથી પૂછવાની જરૂર પાડવા લાગી!!!”
થોડા સમય શાંત રહ્યા પછી કેયા બોલી,
“કેયાન.. આ વાત તો હું તને બહુ સમય પેહલા જ કેહવા માંગતી હતી, પણ એટલી હિંમત નહોતી કે હું તને કહી શકું.. આવતીકાલે તું ઘેર જવાનો છું અને ખબર નહિ ફરી ક્યારે મળવાનું થશે.. મારા દિલ માં જે વાત છે એને હું મારા સુધી જ નથી રાખવા માંગતી.. કેયાન હું તને પેહલા થી જ બહુ પ્રેમ કરું છું પણ આપણી મિત્રતા ના તૂટી જાય એ બીક થી આ વાત ને મે મારા સુધી જ રાખી હતી, પણ હવે આ વાત ને હું વધારે છુપાવી શકું તેમ નથી.. આઈ લવ યુ કેયાન..”
કેયા આટલું બધું બોલી પણ કેયાન કઈ બોલ્યો જ નહિ.. એના ચેહરા પર કઈ અલગ જ ભાવ હતા.. એ કઈ વિચારી જ નહોતો શકતો કે આ શું થઇ રહ્યું છે.. કેયાન ને કેયા જોડે ફરવાનું વાતો કરવાનું મસ્તી કરવાનું ગમતું હતું, પણ એ કેયા ને ફક્ત એક સારી ફ્રેન્ડ માનતો હતો.. એને પણ કેયા માટે પ્રેમ હતો, પણ એ અજાણ હતો પ્રેમ થી.. હવે કેયાન ના ચેહરા ના ભાવ બદલાઈ રહ્યા હતા, અને અચાનક જ કઈ બોલ્યા વગર જ કેયાન ત્યાંથી નીકળી ગયો.. કેયા એ એને સમજાવવા બહુ પ્રયત્ન કર્યા, પણ માને તો એ કેયાન શાનો!!!.. કેયા એ કેયાન ને બહુ ફોન કર્યા અને સોરી કીધું પણ ના તો કેયાન એ એના કોઈ કોલ નો જવાબ આપ્યો કે ના જ કોઈ મેસેજ નો.. અને બીજા જ દિવસે કેયાન પોતાના ઘેર જવા નીકળી ગયો..
ઘેર પહોંચ્યા પછી ધીમે ધીમે દિવસો વીતવા લાગ્યા.. હવે કેયાન ને પણ કેયા વગર કઈ અધૂરું લાગવા માંડ્યું હતું.. એ બહુ બેચેન રેહતો, ઘર ની બહાર નીકળતો નહિ, કોઈ જોડે કઈ બોલતો નહિ, વાત વાત માં ગુસ્સે થઇ જતો.. હવે એને પોતાની જીંદગી માં કેયા ની ખોટ વર્તાઈ રહી હતી, એને કેયા નું મુલ્ય સમજાઈ રહ્યું હતું.. હવે એને કેયા માટે નો પોતાનો પ્રેમ સમજાઈ રહ્યો હતો..
હરેક જગ્યા એ એનો હુંફ ભર્યો એહસાસ છે,
હરેક વાત માં એની ખાટી-મીઠી યાદ છે,
આમ તો ઘણા બધા સવાલ છે મન માં,
પણ શું આ જ “પ્રેમ” છે ???
આ પ્રશ્ન સાંભળતા જ દિલ બોલી ઉઠ્યું,
હા “કુંદન”, આ જ પ્રેમ છે..
બે મહિના નો સમય નીકળી ગયો હતો અને આજે છેલ્લા સેમેસ્ટર ની પરીક્ષા ની પરિણામ આવવાનું હતું.. સાંજે રીઝલ્ટ આવી ગયું.. કેયાન Distinction ગ્રેડ થી પાસ થયો હતો.. એ બહુ ખુશ હતો.. આ વાત ની જાણ કરવા એને કેયા ને કોલ કર્યો પણ કેયા એ ફોન જ ના ઉપાડ્યો અને એ પછી કેયાન એ ઘણા મેસેજ કર્યા પણ કઈ જવાબ જ ના મળ્યો.. હવે કેયાન વધારે બેચેન અને વ્યાકુળ થઇ રહ્યો હતો.. અને એણે સવારે જ અમદાવાદ જવાનું નક્કી કર્યું.. હવે ઊંઘ કોને આવવાની હતી.. એક એક મિનીટ નો સમય એને બહુ લાંબો લાગી રહ્યો હતો.. જેમ તેમ કરીને એણે રાત વિતાવી અને સવાર પડતા જ એ અમદાવાદ જવા નીકળી ગયો..
અમદાવાદ પહોંચતા ની સાથે જ એ પેહલા કેયા ના ઘેર ગયો, પણ કેયા ઘેર નહોતી.. કેયાન ને ખબર હતી કે કેયા ક્યાં મળશે એમ.. જે કેયાન પેહલા કેયા ને મળવા માટે આનાકાની કરતો હતો, એજ કેયાન આજે કેયા ને મળવા માટે એક મિનીટ ની પણ રાહ નહોતો જોઈ શકતો.. અને એ પહોંચી ગયો રીવરફ્રન્ટ.. એ જ જગ્યા એ જ્યાં બંને છેલ્લા પેપર પછી મળ્યા હતા.. કેયા સાબરમતી ના વહેણ તરફ મોં રાખીને બેઠી હતી અને એની આંખો માં આંસુ હતા.. એને જોઇને લાકોઈ પણ કહી શકાતું હતું કે, કેયાન તે દિવસે જતો રહ્યો ત્યાર થી એ રડી જ હતી અને એણે પોતાની તબિયત નું સહેજ પણ ધ્યાન નહોતું રાખ્યું..
દોડતો દોડતો કેયાન કેયા પાસે પહોંચી ગયો અને એના ખભે હાથ મુકીને બસ ફક્ત એટલું જ બોલી શક્યો કે, “કેયા.. મને માફ કરી દે.. હું તારા પ્રેમ ને સમજી ના શક્યો.. હું તને ત્યારે પણ પ્રેમ કરતો હતો અને આજે પણ કરું જ છુ, બસ આ વાત ને સમજવામાં મને થોડો વધારે સમય લાગી ગયો.. જયારે મારે તારા વગર રેહવાનું થયું ત્યારે મને મારી જીંદગી માં તારી કમી અને તારી કીમત નો એહસાસ થયો.. તારા વગર હું જીવી તો રહ્યો હતો પણ એમાં તારા સાથ જેવી મજા નહોતી, એમાં કોઈ ખુશી કોઈં આનંદ નહોતો.. હું પણ તને બહુ પ્રેમ કરું છું અને તારા વગર હું નહી જીવી શકું.. પ્લીઝ મને માફ કરી દે..”
નિસ્વાર્થ “દોસ્તી” ના સંબંધ ને, “પ્રેમ” નો પંથ મળી ગયો;
જાણે કે અગન વરસાવતા ઉનાળા ની બપોરે “કુંદન”, વ્યાકુળ “મોરલા” ને “વરસાદ” મળી ગયો..
અને આટલું સાંભળતા ની જ સાથે, કેયા કેયાન ને ગળે લાગી ને એક નાના બાળક ની જેમ રડવા લાગી.. એની આંખો માંથી આંશુ વહી રહ્યા હતા અને એ જોઇને કેયાન ની આંખો માં પણ આંશુ આવી ગયા.. પછી હળવે થી કેયાન એ કેયા ને શાંત કરી, એની આંખ ના આંશુ ને લૂછ્યા.. બીજી વાતો માં એનું ધ્યાન દોરી ને અચાનક જ કેયાન એ ઢીંચણ એ બેસી ને એક હાથ માં ગુલાબ અને એક હાથ માં વીંટી સાથે બોલ્યો, “કેયા, આઈ લવ યુ સો મચ.. શું તું આપણા ભવિષ્ય માં આવનારા છોકરાઓ ની મમ્મી બનીશ?”
આ સાંભળતા જ કેયા ખડખડાટ હસવા લાગી, ખબર નહિ એનો ગુસ્સો ક્યાં ગાયબ થઇ ગયો.. આંખ માં ખુશી ના આંશુ સાથે હસતા હસતા જ એને “હા” માં માથું હલાવ્યું અને બોલી “કેયાન, આ સાંભળવા માટે તો છેલ્લા બે મહિના થી તારી રાહ જોઇને રોજ અહી આવું છું કે કોઈ દિવસ તું મારા પ્રેમ ને સમજીશ અને મારા પ્રેમ નો સ્વીકાર કરીશ.. આટલી નાની વાત ને સમજવામાં આટલો બધો સમય!!” ત્યાર પછી કેયાન એ કેયા ના હાથે વીંટી પેહરાવી અને ઉભા થઈને કેયા ને આલિંગન માં લઇ લીધી અને એના કપાળે એક વહાલ ભર્યું ચુંબન કર્યું.. અને જાણે આકાશ માં રહેલા વાદળ પણ આ જ સમય ની રાહ જોઈ રહ્યા હતા એમ, ખુશી ના આંશુ ની જેમ ધોધમાર વરસાદ તૂટી પડ્યો.. એક તરફ જ્યાં બાકી ના લોકો વરસાદ થી બચવા માટે જગ્યા શોધતા હતા ત્યાં આ બને પ્રેમીઓ એકબીજા ના આલિંગન માં ગળાડૂબ થઈને વરસાદ નો આનંદ લઇ રહ્યા હતા.. આમ આજે ફરી સાબરમતી નું એ પાણી અને વરસાદ બંને, કેયાન અને કેયા ની જેમ એકાકાર થઈને એક પ્રેમ કહાની ના શાક્ષી બની રહ્યા હતા..
અને છેલ્લે લખવાનું મન થાય છે કે,
આમ તો બહુ “સ્વાર્થ” ભરેલી છે આ દુનિયા,
પણ જો કોઈ હોય વગર બોલે સમજવા વાળું,
તો ચુપ રેહવામાં પણ એક અલગ મજા છે;
આમ તો બહુ લાંબો છે આ “પ્રેમ” ની મંજીલ નો પંથ,
પણ જો કોઈ હોય હાથ પકડવા વાળું,
તો ચાલતા રેહવામાં પણ એક અલગ મજા છે;
આમ તો બહુ “ઝંઝટ” ભરેલી છે આ દુનિયા, “કુંદન”
પણ જો કોઈ હોય સાથ આપવા વાળું,
તો આ જીંદગી ને જીવવામાં પણ એક અલગ મજા છે..
તમારા કીમતી સૂચનો આવકાર્ય છે :
ભગવાનની ખોજ – આશા વીરેન્દ્ર
You may also like
એ કોણ હતી ?
ByAuthor KnowledgeBulbPosted on July 15, 2017July 15, 2017
“ ના , ના સાહેબ , મેં કાંઈ નથી કર્યુઁ ? મને કાંઈ ખબર નથી , હું તો એમને ઓળખતો પણ નથી . પ્લીઝ...
ByAuthor KnowledgeBulbPosted on July 15, 2017July 15, 2017
ભગવાનની ખોજ – આશા વીરેન્દ્ર
મધુર સ્વપ્ન – કીર્તિકાન્ત પુરોહિત
ByAuthor KnowledgeBulbPosted on July 15, 2017July 15, 2017
(‘અખંડ આનંદ’ સામયિકના એપ્રિલ, ૨૦૧૭ના અંકમાંથી સાભાર) ‘દાદા, વાર્તા કહો.’ ‘બેટા, કઈ વાર્તા કહું, બોલ.’ ‘દાદા, પરીની વાર્તા. પરીની વાર્તામાં બહુ મઝા પડે…’ દાદા...
Copyrights © 2019 Bitther Theme. All Rights Reserved.