gu gu gu gu gu gu gu hi hi gu gu hi gu gu gu hi gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu hi gu
મારા વ્હાલા બાળકોને - ૧
ये चोंटे भी ना, गज़ब की होती हैं
તું ફરી પાછો આવ્યો, એ મને ગમ્યું
ઘણાં દિવસો પછી આજે ફરી વરસાદ વરસ્યો અને મને તરત નીચેની પંક્તિઓ સ્ફૂરી.   તું ફરી પાછો આવ્યો, એ મને ગમ્યું. મનમુકીને વરસ્યો, એ મને ગમ્યું.  રેઈનકોટ અને છત્રી અભેરાઈ પર મુક્યા પછી, આજે તું મને પલાળી ગયો, એ મને ગમ્યું.  વાદળોય ગરજ્યા અને મોરલાય ટહુક્યા, પણ આજ તું ધરતી ઠારી ગયો, એ મને ગમ્યું.  હે ઈશ્વર! ક્યાંક કોઈની દુઆ સાંભળી, તું આજ પીગળી ગયો, એ મને ગમ્યું.   તું ફરી પાછો આવ્યો! એ મને ગમ્યું. ગાજવીજ સાથે આવ્યો, એ મને ગમ્યું.  - યશપાલસિંહ જાડેજા    http://www.yashpaljadeja.com/2017/09/blog-post_15.html noreply@blogger.com (Yashpalsinh Jadeja)1tag:blogger.com,1999:blog-7753166126034983747.post-4715379701117209761Thu, 14 Sep 2017 16:25:00 +00002017-09-14T21:55:17.255+05:30અમદાવાદ નેશનલ બૂક ફેર - ૨૦૧૭અમદાવાદમાંશોખ
अब मैं राशन की कतारों में नज़र आता हूँ - खलील धनतेजवी
<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: center;"><span style="font-family: inherit;">अब मैं राशन की कतारों में नज़र आता हूँ<br />अपने खेतों से बिछड़ने की सजा पाता हूँ<br /><br />इतनी महंगाई की बाज़ार से कुछ लाता हूँ<br />अपने बच्चों में उसे बाँट के शर्माता हूँ<br /><br />अपनी नींदों का लहूं पोंछने की कोशिश में<br />जागते-जागते थक जाता हूं, सो जाता हूं<br /><br />कोई चादर समझ के खींच न ले फिर से “खलील”<br />मैं कफ़न ओढ़ के फूटपाथ पे सो जाता हूँ<br /><br />खलील धनतेजवी</span></div><div style="text-align: center;"><span style="font-family: inherit;"><br /></span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: inherit;">ખલીલ સાહેબની આ રચના જગજીત સિંહ ના સ્વરમાં સંભાળવા જેવી છે. આ રચના આજના ભોગવાદી અને ખેડૂતોને પાયમાલ કરી નાખનારા સમાજને એક તમાચા સમાન છે.&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: inherit;">&nbsp;</span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><iframe width="320" height="266" class="YOUTUBE-iframe-video" data-thumbnail-src="https://i.ytimg.com/vi/JbwY0RIV7jo/0.jpg" src="https://www.youtube.com/embed/JbwY0RIV7jo?feature=player_embedded" frameborder="0" allowfullscreen></iframe></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: inherit;">&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: inherit;">ધનતેજવી સાહેબની ગઝલો જ્યારથી વાંચી છે ત્યારથી મને ગમી છે. અને નસીબજોગે આ વખત ના અમદવાદ નેશનલ બૂક ફેર (તા. ૧-૭ મેં ૨૦૧૭) માં એમને મળવાનું થયું અને એમની સાથે સેલ્ફી લેવાનો પણ અવસર મળ્યો. સાથે સાથે આ વખતના નેશનલ બૂક ફેર માં જલન માતરી સાહેબ, રાજેન્દ્ર શુક્લ સાહેબ, રઘુવીર ચૌધરી સાહેબ અને પત્રકાર દિપક સોલીયાને પણ મળવાનું થયું.&nbsp;</span></div><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: inherit;"><br /></span></div><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="https://2.bp.blogspot.com/-myO62fLZHBY/WbqscvozXYI/AAAAAAAADZA/m_Gfch6_NXAUnL7nsA2ouyUbZvn2es1JACLcBGAs/s1600/IMG_8738.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" data-original-height="960" data-original-width="1280" height="300" src="https://2.bp.blogspot.com/-myO62fLZHBY/WbqscvozXYI/AAAAAAAADZA/m_Gfch6_NXAUnL7nsA2ouyUbZvn2es1JACLcBGAs/s400/IMG_8738.JPG" width="400" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">ખલીલ ધનતેજવી સાહેબ સાથે </td></tr></tbody></table><br /><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="https://1.bp.blogspot.com/-oy8wO2b7HBo/WbqsgkrOKbI/AAAAAAAADZE/GSsoTmilllYGGVBIIFP98WX7GN7pQBYTwCLcBGAs/s1600/IMG_8740.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" data-original-height="960" data-original-width="1280" height="240" src="https://1.bp.blogspot.com/-oy8wO2b7HBo/WbqsgkrOKbI/AAAAAAAADZE/GSsoTmilllYGGVBIIFP98WX7GN7pQBYTwCLcBGAs/s320/IMG_8740.JPG" width="320" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">રાજેન્દ્ર શુક્લ સાહેબ સાથે </td></tr></tbody></table><br /><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="https://1.bp.blogspot.com/-zcJ9NSn-iic/WbqsidzZJ8I/AAAAAAAADZI/DStE31GuX_UrswtNYTBpHlf_S_6BDeuwgCLcBGAs/s1600/IMG_8745.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" data-original-height="960" data-original-width="1280" height="240" src="https://1.bp.blogspot.com/-zcJ9NSn-iic/WbqsidzZJ8I/AAAAAAAADZI/DStE31GuX_UrswtNYTBpHlf_S_6BDeuwgCLcBGAs/s320/IMG_8745.JPG" width="320" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">જલન માતરી સાહેબ સાથે </td></tr></tbody></table><table align="center" cellpadding="0" cellspacing="0" class="tr-caption-container" style="margin-left: auto; margin-right: auto; text-align: center;"><tbody><tr><td style="text-align: center;"><a href="https://4.bp.blogspot.com/-ABORaJgMM4c/Wbqs5-JBA-I/AAAAAAAADZM/fuM4i5_oK4AJEEBJISBYB-M6zxLMEIZ_QCLcBGAs/s1600/IMG_8767.JPG" imageanchor="1" style="margin-left: auto; margin-right: auto;"><img border="0" data-original-height="1280" data-original-width="960" height="320" src="https://4.bp.blogspot.com/-ABORaJgMM4c/Wbqs5-JBA-I/AAAAAAAADZM/fuM4i5_oK4AJEEBJISBYB-M6zxLMEIZ_QCLcBGAs/s320/IMG_8767.JPG" width="240" /></a></td></tr><tr><td class="tr-caption" style="text-align: center;">દીપક સોલીયા સાહેબ સાથે </td></tr></tbody></table><div style="text-align: justify;"><span style="font-family: inherit;"><br /></span></div></div> http://www.yashpaljadeja.com/2017/09/blog-post_14.html noreply@blogger.com (Yashpalsinh Jadeja)3tag:blogger.com,1999:blog-7753166126034983747.post-1052670414776447539Sun, 10 Sep 2017 08:38:00 +00002017-09-10T14:22:34.039+05:30સ્ત્રીસશક્તીકરણ
પુરુષ સમોવડી બનવું એ સ્ત્રીસશક્તીકરણ નથી
આજકાલના કહેવાતા સ્ત્રીસશક્તીકરણ નો હું સખત વિરોધી છું. આવા સ્ત્રીસશક્તીકરણની જરૂર જ નથી. સ્ત્રી સશક્ત જ છે. નમાલા લોકોએ (એમાં "કહેવાતી સશક્ત સ્ત્રીઓ" પણ આવી ગઈ) જ સ્ત્રીઓ ને નીચી દેખાડી ને એમને સશક્તિકરણ ની જરૂર છે એવો "હાઉ" ઉભો કર્યો છે. સ્ત્રી ખુદ એક શક્તિ છે. અને શક્તિ ને સશક્તિકરણની જરૂર ના હોઈ સાહેબ.   મોડર્ન કપડા પહેરવા કે "પુરુષ સમોવડી" બનવું એ સ્ત્રીસશક્તીકરણ નથી. સ્ત્રી સ્ત્રી છે અને પુરુષ પુરુષ છે. બંનેને ભગવાને અલગ બનાવ્યા છે અને એમને અલગ રેહવા દેવામાં જ આપણે કુદરતને ન્યાય આપી શકીએ. ઘરનું કામ-કાજ છોડીને દેખાડો કરવા નોકરી કરવા જવું અથવા તો હોઉસ-વાઈફ કહેવડાવવામાં શરમ અનુભવવી એ અસંખ્ય સ્ત્રીઓનું સ્ત્રીજાત માટેનું અપમાન છે.   શું એક માં કે પત્નીની જવાબદારીને તમે નાની સમજો છો? હું તો એમ કહું છું કે આ જવાબદારી તો એક પ્રધાનમંત્રી કરતા પણ મોટી જવાબદારી છે.  બાળકોને સંસ્કાર આપવા એ પુરુષના હાથની વાત જ નથી. એ એક માં જ આપી શકે. અને એ કામ એક મલ્ટીનેશનલ કંપની ના મેનેજીંગ ડીરેક્ટર કરતા પણ અઘરું કામ છે.   કામ-કાજ પરથી થાકી-હારી ને જયારે પુરુષ ઘરે આવે ત્યારે એક માં કે પત્ની કે બહેન જ એને સંભાળી શકે, સાચવી શકે અને હિંમત આપી શકે. એ કામ સહેલું પણ નથી અને નાનું પણ જરાય નથી. ફક્ત એ બહાર સમાજમાં દેખાતું નથી એટલે આ બધી ઉપાધિઓ શરું થઇ છે.   કહેવાનું ફક્ત એટલું જ કે સ્ત્રીઓ ખુબ શક્તિશાળી હતી, છે અને રહેવાની. જરૂર છે માત્ર એક અલગ અભિગમની અને આવનારી પેઢીમાં સંસ્કાર રેડવાની, સ્ત્રીઓને એમની અસલ જવાબદારીઓ સમજાવવાની અને એ જવાબદારીઓને માન આપવાની.   મોડર્ન થવું કે નોકરી કરવી એ ખરાબ નથી પણ જો પોતાની જવાબદારીઓ પ્રત્યે અણગમો રાખી કે ફક્ત "ટાઈમપાસ" કરવા સ્ત્રી મટીને "પુરુષ સમોવડી" બનવું એ આવનારી પેઢીની પત્તર ખાંડવા સિવાય બીજું કશું જ નથી. કારણ કે આવનારી પેઢીમાં સંસ્કારોનું સિંચન એ ફક્ત ને ફક્ત સ્ત્રીની જવાબદારી જ નહિ પણ અધિકાર છે.  સ્ત્રીઓને જો સાચે જ સશક્ત બનાવવી હોઈ તો એમને યોગ્ય બાળઉછેર, બાળવિકાસ અને સ્વયં-વિકાસ વિષે શીખવો. એમની સાચી મુસીબતોને સમજી એના ઉકેલ માટે પ્રયાસ કરો. નોકરી મેળવવા કે પુરુષને હરાવવા કે પુરુષ-સમોવડી કરવા એમને ભણાવવાની નથી પણ એ સ્વયં પોતાનો, પોતાના સમાજનો અને પરીવારનો વિકાસ કરી શકે એના માટે એને ભણાવવાની છે.     અને હા છેલ્લે, સ્ત્રીઓ ધારે તો કોઈની તાકાત નથી કે કોઈ એમનું શોષણ કરી શકે. આ તાકાત એક સ્ત્રીમાં જ છે.      - યશપાલસિંહ જાડેજા    http://www.yashpaljadeja.com/2017/09/blog-post.html noreply@blogger.com (Yashpalsinh Jadeja)3tag:blogger.com,1999:blog-7753166126034983747.post-1755481494193891633Sun, 02 Apr 2017 06:26:00 +00002017-04-02T11:56:15.093+05:30મંટો
में उस सोसायटी की चोली क्या उतारूंगा जो पहलेसे ही नंगी हे ?
<div dir="ltr" style="text-align: left;" trbidi="on"><div style="text-align: left;"><span style="font-size: small;">સઆદત હસન મંટો. આ નામ મેં ઘણી વાર મોટા ગજાના લેખકો પાસે સાંભળેલું, પણ નસીબ જોગે આજ સુધી એમની વાર્તાઓ નથી વાંચી - એ મારું કમનસીબ.&nbsp;</span></div><div style="text-align: left;"><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div style="text-align: left;"><span style="font-size: small;">પણ આજે દિવ્યભાસ્કરની રસરંગ પુરતીમાં રાજ ગોસ્વામીએ એમની કોલમ "બ્રેકીંગ ન્યુઝ"માં મંટો વિષે જે માહિતી આપી એ ખુબ જ ગમી. અને એ પછી જાણવા મળ્યું કે મંટો પર એક ફિલ્મ નંદિતા દાસ બનાવી રહ્યા છે અને એમાં મંટોનું પાત્ર નાવાઝુદ્દીન સિદ્દીકી નિભાવી રહ્યા છે. સહેજ પણ વિલમ કાર્ય વગર મેં એ ફિલ્મનું ૬ મીનીટનું ટ્રેલર યુટ્યુબ પર જોયું. એઝ યુઝવલ, નાવાઝુદ્દીન ની એક્ટિંગ વખાણવાલાયક છે.&nbsp;</span></div><div style="text-align: left;"><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div style="text-align: left;"><span style="font-size: small;">ટ્રેલર અને પછી દિવ્યભાસ્કરમાં પ્રકાશિત રાજ ગોસ્વામી દ્વારા લખાયેલ લેખ.</span></div><div style="text-align: left;"><span style="font-size: small;"><br /></span></div><div class="separator" style="clear: both; text-align: center;"><span style="font-size: small;"><iframe width="320" height="266" class="YOUTUBE-iframe-video" data-thumbnail-src="https://i.ytimg.com/vi/TFU281gOArk/0.jpg" src="https://www.youtube.com/embed/TFU281gOArk?feature=player_embedded" frameborder="0" allowfullscreen></iframe></span></div><div style="text-align: left;"><br /></div><blockquote class="tr_bq" style="text-align: left;"><span style="font-size: small;"><b>મંટો: સફેદ ચોકથી બ્લેક બોર્ડ ઉપર લખાયેલું નામ</b><br /><br />સઆદત હસન મંટો (સઆદત એટલે સજ્જન, હસન એટલે સુંદર અને મંટો એટલે વજનદાર)ની ગણતરી એવા કહાનીકારોમાં થાય છે જેણે સમયથી પહેલાં એવી રચનાઓ લખી હતી જેની ગહેરાઇને સમજવાની કોશિશ હજુ પણ જારી છે. ગાલિબ માટે કહેવાય છે કે જેને ગાલિબના શેર આવડતા ન હોય એ ગૂંગો કહેવાય. એવી જ રીતે જેણે મંટો વાંચ્યો ન હોય એ અભણ કહેવાય. 43 વર્ષના ટૂંકા જીવનમાં 22 ટૂંકી વાર્તાઓ, પાંચ રેડિયો નાટક, ત્રણ નિબંધ, પાંચ વ્યક્તિ ચરિત્ર અને બેશુમાર ફિલ્મ પટકથાઓ મૂકી જનાર મંટોને પરંપરા તથા રિવાજથી હટીને રચનાઓ આપનાર લેખક તરીકે દુનિયા જાણે છે.<br /><br />મંટો જ્યારે લખતો હતો ત્યારે ન તો એને સાહિત્યકાર ગણવામાં આવ્યો હતો કે ન તો ભાષાનો જાણકાર. એની ખાસ્સી અવહેલના થઇ હતી, અને અશ્લીલતા બદલ સરકારે છ વખત (બ્રિટિશ રાજમાં ત્રણ વખત, વિભાજન પછી ત્રણ વખત) એના ઉપર કેસ કર્યો હતો. એના જન્મનાં 100 વર્ષ પછી (જન્મ તારીખ: 11 મે, 1912) મંટો ઉર્દૂ જ નહીં, ભારત અને પાકિસ્તાન જ નહીં પરંતુ વિશ્વ સાહિત્યના ટોચના સર્જકોમાં દક્ષિણ એશિયામાંથી સમાઇ શકે એવા એક માત્ર નામ તરીકે સ્થાપિત થઇ ગયો છે. જીવતે જીવ એની શા માટે અવગણના થઇ તેની અને એની પજવણી થઇ તેની પાછળ સમકાલીન ઉર્દૂ લેખકો કેટલી હદે જવાબદાર હતા એ વિષય ઉપર કોઇએ કંઇ લખ્યું-વિચાર્યું નથી.<br /><br />એ એક સુંદર અભ્યાસનો વિષય બની શકે છે. છેલ્લાં વીસેક વર્ષમાં મંટોની કદર બહુ થઇ છે અને એના ઉપર ખૂબ લખાય છે, વંચાય છે તથા વિચારાય છે. એનો વિશ્વાસ અને સાહસ જુઓ. મંટો લખે છે, ‘સમયના જે દૌરમાંથી આપણે અત્યારે પસાર થઇ રહ્યા છીએ, એનાથી તમે જો વાકેફ ના હો તો મારી કહાની વાંચો. તમે જો એ કહાનીઓ બર્દાશ્ત ન કરી શકતા હો તો એનો મતલબ એ થયો કે આ સમય પણ બર્દાશ્ત કરવાને કાબિલ નથી. મારામાં જે ખરાબી છે, તે આ વક્તની ખરાબી છે. મારા લખાણમાં કોઇ કમી નથી. જે કમીને મારા માથે મારવામાં આવે છે તે દરઅસલ પ્રવર્તમાન વ્યવસ્થાની કમી છે.<br /><br />હું બબાલ કરવાવાળો નથી. જે સમાજ નાગો જ છે એનાં કપડાં હું શું ઉતારવાનો હતો. હું એને કપડાં પહેરાવતો નથી, કારણ કે એ મારું કામ નથી.’ લેખકો તો બહુ હોય છે, પણ અમુક જ લેખકો મહાન કેમ થઇ જાય છે? કારણ એ કે જે લખાણ કે વિચાર સમકાલીનતા (પર્સનલ)માંથી નીકળીને સર્વકાલીન (યુનિવર્સલ) બની જાય ત્યારે એ પૂરા સમાજ કે સમયનું સત્ય બની જાય છે. ફ્રેન્ચ નવલકથાકાર માર્સેલ પ્રાઉસ્ટે કહ્યું હતું કે, ‘નવલકથા વાંચવાવાળો દરેક વાચક વાસ્તવમાં પોતાની જ જિંદગી વાંચતો હોય છે.’<br /><br />એક સાહિત્યિક રચનાનું મહત્ત્વ એની અંદરનાં પાત્રો અને લાગણીઓ પૂરતું મર્યાદિત નથી. એનું મહત્ત્વ એ હકીકતમાં છે કે એને વાંચવાવાળાને એવું લાગે કે આ મારી ભાવનાની વાત છે. મંટો આ દૃષ્ટિએ પર્સનલ સ્પેસમાં યુનિવર્સલ પ્રતિબિંબ ઝીલે છે, અને એટલે જ એની ગણના મહાન અને પ્રાસંગિક લેખકોમાં થાય છે. એટલા માટે જ મંટોના મૃત્યુનાં 60 વર્ષ પછી (મૃત્યુ તારીખ 18 જાન્યુઆરી 1955) એક્ટર-નિર્દેશક નંદિતા દાસ મંટો પર બાયોપિક બનાવી રહી છે, જે મે મહિનામાં કાન્સ ફિલ્મ ફેસ્ટિવલમાં રજૂ થઇ રહી છે. નવાજુદ્દીન સિદ્દીકી એમાં સઆદત હસન મંટોની ભૂમિકા કરે છે.<br /><br />નંદિતા દાસે આ ફિલ્મનો છ મિનિટનો વિડિયો રિલીઝ કર્યો છે જેમાં સફેદ કુર્તો-પાયજામો અને આંખ પર ચશ્માં પહેરેલો ‘મંટો’ એક ક્લાસરૂમમાં અભિવ્યક્તિની આઝાદી પર વાત કરી રહ્યો છે. આ ક્લિપમાં નવાજુદ્દીન સિદ્દીકી મંટોના કિરદારમાં સશક્ત તો લાગે જ છે, પરંતુ એથીય મજબૂત તો એનું એ ક્લાસરૂમ ભાષણ છે જે એણે એના તત્કાલીન સમાજમાં એની વ્યક્તિગત ભૂમિકાને લઇને આપ્યું હતું, પરંતુ એની એ વાત આજે 2017માં દેશ અને દુનિયામાં વિચારો અને અભિપ્રાયો સામે જે અસહિષ્ણુતા છે તેમાંય એકદમ પ્રાસંગિક છે.<br /><br />સામાજિક અન્યાય અને એકાધિકારવાદના વિરોધમાં અને જનતાંત્રિક વ્યવસ્થાના સમર્થનમાં લખી-વિચારીને વિશ્વમાં મશહૂર થઇ જનાર અંગ્રેજ લેખક જ્યોર્જ ઓરવેલે (1903-1950) 1946માં ‘હું શા માટે લખું છું’ નામનો નિબંધ લખ્યો હતો. તેમાં એક સ્થાને ઓરવેલ લખે છે, ‘હું જ્યારે લખવા બેસું છું ત્યારે હું એવું નથી વિચારતો કે ‘હું કોઇ કલા-કૃતિ પ્રગટ કરી રહ્યો છું.’ હું એટલા માટે લખું છું કે મારે કોઇ જૂઠનો પર્દાફાસ કરવો છે, મારે કોઇક હકીકત તરફ (લોકોનું) ધ્યાન ખેંચવું છે. હું એટલા માટે લખું છું કે લોકો મને સાંભળે.’<br /><br />આ જ્યોર્જ ઓરવેલે નાઇન્ટીન એઇટી ફોર (1984)માં લખ્યું હતું કે, ‘નિષ્પક્ષ સત્યનો સમય પૂરો થયો છે, અને જૂઠ અને અર્ધ સત્યનો ઇતિહાસ લખાશે.’ અમેરિકામાં ડોનાલ્ડ ટ્રમ્પની જીત પછી ઓરવેલની આ ચોપડીનું વેચાણ વધી ગયું છે તે બતાવે છે કે ઓરવેલ કેટલો પ્રાસંગિક છે. મંટોએ, ઓરવેલની જેમ જ, 1948ની આસપાસ ‘મૈં ક્યોં લિખતા હૂં’ નિબંધ લખ્યો હતો. અભિવ્યક્તિનો આ દસ્તાવેજ ત્યારેય કીમતી હતો, આજેય છે અને આવતીકાલે પણ રહેશે. વાંચો મંટો શું કહે છે.<br /><br />‘હું એટલા માટે લખું છું કે મારે કંઇક કહેવાનું છે. હું લખું છું જેથી હું કમાઇ શકું અને કંઇક કહેવા કાબિલ રહું. સઆદત હસન મંટો ખુદા જેટલો મોટો કહાનીકાર અને શાયર તો નથી, પણ એની લાચારી એને લખાવે છે. ‘હું જાણું છું કે મારી શખ્સિયત બહુ મોટી છે અને ઉર્દૂ સાહિત્યમાં મારું નામ મોટું છે, પણ હકીકત એ પણ છે કે હું મારા મુલકમાં, જેને પાકિસ્તાન કહે છે, હું મારું ઉચિત સ્થાન મેળવી નથી શક્યો. આ કારણથી જ મારો આત્મા બેચેન રહે છે. હું ક્યારેક પાગલખાનામાં અને ક્યારેક ઇસ્પિતાલમાં રહું છું.<br /><br />‘જે સમાજ ખુદ નાગો હોય એનાં કપડાં હું શું ઉતારવાનો હતો? હા, હું એને કપડાં ચઢાવવાનું કામ પણ નથી કરતો કારણ કે એ મારું કામ નથી. એ કામ દરજીનું છે. મારું કામ સફેદ ચોકથી બ્લેકબોર્ડ ઉપર લખવાનું છે, જેથી એની કાલિમા વધુ સ્પષ્ટ રીતે દેખાય.’ પેલા છ મિનિટના ક્લાસરૂમના વિડિયોમાં એ કાલિમા જોવા જેવી છે. જોજો.</span></blockquote><div style="text-align: left;"><br /></div></div> http://www.yashpaljadeja.com/2017/04/blog-post.html noreply@blogger.com (Yashpalsinh Jadeja)1tag:blogger.com,1999:blog-7753166126034983747.post-4563289591697960087Sun, 19 Mar 2017 17:39:00 +00002017-03-23T21:00:44.140+05:30લેખનહાસ્ય
એટલે જ તારક મહેતા અને ચિનુ મોદી શબ્દસ્થ થયા હશે
આંખના ખૂણે હજી પણ ભેજ છે, આ ગઝલ લખવાનું કારણ એ જ છે. - ચિનુ મોદી     ક્યાંક વૈકુંઠમાં હાસ્યરસ અને કાવ્યરસ ની ઉણપ સર્જાય હશે, અને એટલે જ તારક મહેતા અને ચિનુ મોદી શબ્દસ્થ થયા હશે. - યશપાલસિંહ જાડેજા   http://www.yashpaljadeja.com/2017/03/blog-post_19.html noreply@blogger.com (Yashpalsinh Jadeja)1tag:blogger.com,1999:blog-7753166126034983747.post-2757430371126654635Wed, 15 Mar 2017 17:29:00 +00002017-03-23T21:01:25.006+05:30રમૂજ
ચાલું પરીક્ષા દરમિયાનના ગોદા અને ઠોંહા
ચાલું પરીક્ષાએ ગોદા મારી મારી ને આગળ વાળા પાસે પ્રશ્નપત્રના જવાબો માંગવાવાળા ને All the best. પરીક્ષા પછી ભલે આગળવાળો ઠોહાં મારે.  - લી. (અનુભવના આધારે) યશપાલસિંહ જાડેજા   http://www.yashpaljadeja.com/2017/03/blog-post.html noreply@blogger.com (Yashpalsinh Jadeja)1tag:blogger.com,1999:blog-7753166126034983747.post-7154671418802349339Wed, 07 Dec 2016 17:37:00 +00002016-12-07T23:07:20.856+05:30My Poemsકિરણ
અંતે પ્રેમ મારોય છે, તમારોય છે.
ગઈ કાલે રાત્રે ઊંઘ નો'તી આવતી. એમ તો ૨-૩ દિવસથી તબિયત નરમ-ગરમ હતી એટલે વધારે ઊંઘ ખરાબ થઇ. સ્હેજ તાવ પણ હતો.  તાવ આવ એટલે મારું મગજ ખુબ વિચાર્યા કરે. એવાજ કંઈક વિચારોમાં ખોવાયેલો હતો અને બાજુંમાં સુતેલી કિરણને આરામથી આરોળતાં જોઈ અને મને નીચેની પંક્તિઓ લખવાની પ્રેરણા મળી.  એમ શાને એકલા આળોટો છો? આ બિસ્તર મારોય છે, તમારોય છે.  એમ શાને એકલા રડો છો? હવે આ ગમ મારુંય છે,તમારુંય છે.  નથી રહી મંઝિલ મારા એકલાની, એમાં પરિશ્રમ મારોય છે, તમારોય છે.  મુશ્કિલ જરૂર છે આ જીવન, પણ એમાં સાથ મારોય છે, તમારોય છે.  કોઈ વાર રાહ તમે જોજો, કોઈ વાર હું જોઇશ, આ ઇંતેજાર મારોય છે, તમારોય છે.  ખટપટ, ખટરાગ અને રીસામણા-મનામણા, અંતે પ્રેમ મારોય છે, તમારોય છે.  - યશપાલસિંહ જાડેજા  http://www.yashpaljadeja.com/2016/12/blog-post.html noreply@blogger.com (Yashpalsinh Jadeja)3tag:blogger.com,1999:blog-7753166126034983747.post-3968232619680651840Sun, 09 Oct 2016 17:36:00 +00002016-10-09T23:06:28.090+05:30ગાંધીનગરપ્રેમવાતાવરણ
એ જૈફ વયના યુગલને સલામ
મારા ઘરથી ઓફીસ વચ્ચેનું અંતર આશરે ૯-૧૦ કિલોમીટરનું છે. ઓફિસનો ટાઈમ ૯:૩૦ હોવા છતાં હું ૫-૧૦ મિનીટ વહેલા પહોચાય એ રીતે ઘરેથી નીકળું છું.  વહેલાં નીકળવાના ૨ કારણો છે :  (૧) ઓફીસ જવાના રસ્તે સાબરમતી નદી, નદી કિનારે આવેલા ગામડાઓ અને ખેતર આવે છે. મને આવું કુદરતી વાતાવરણ ઘણું ગમે. એટલે એકટીવા ધીમે ધીમે ચલાવતા હું રસ્તે આવતું આ બધું જોવું છું અને માણું છું. મન પ્રફુલ્લિત થઇ જાય અને માંહ્યલા (આત્મા) ને શાંતિ મળે.  (૨) બીજું કારણ એ છે કે આવા પ્રાકૃતિક રસ્તા પર જતાં મારું મન એકાંત અનુભવીને સારા વિચારે ચડે છે. મનને શાંતિ મળે છે.  આવા જ એક દિવસે મેં એક જૈફ વયના યુગલને રસ્તાની કિનારે ચાલતા જોયું. ખેતરે મજૂરી કરવા જતા હોય એવું લાગ્યું. ભાદરવા મહિનાના તાપમાં (કે ઉકળાટમાં ???) ચાલીને જતા હતાં. પરસેવે રેબઝેબ હતાં.  પણ એમના ચેહરા પર ગજબની ખુશી હતી. ખુબ જ સંતોષી જીવ લાગ્યા.   ત્યારે મને વિચાર આવ્યો કે માણસ દિલથી ખુશ હોવો જોઈએ અને ભગવાને જે આપ્યું છે તેના માટે ભગવાનનો આભાર વ્યક્ત કરવો જોઈએ. જે આપ્યું છે તેના માટે સંતોષ હોવો જોઈએ. એ જ ભગવાનને સાચી રીતે  થેંક યુ  કહેવાની રીત છે એવું હું માનું છું.    આપણે એ.સી. વાળી ઓફિસ અને ઘરમાં બેસીને, કહેવાતી બધીજ ભૌતિક  સગવડતાઓ ભોગવતા હોવા છતાં સંતોષી નથી, સુખી નથી.  અને એ યુગલ જાણે નવા જ લગ્ન કરીને આવ્યું હોઈ એ રીતે ખુશ થઈને, ભગવાનને  થેંક યુ    કહેતા કહેતા, ચાલીને મજૂરીએ જતું હતું. ધન્ય છે.     http://www.yashpaljadeja.com/2016/10/blog-post.html noreply@blogger.com (Yashpalsinh Jadeja)1tag:blogger.com,1999:blog-7753166126034983747.post-8342521032966875213Mon, 29 Aug 2016 15:15:00 +00002016-08-29T20:48:30.122+05:3010 વિચારઅંગતઆદતોકારકિર્દીબ્લોગલેખનવાંચનશોખ
10 એવી બ્લોગ પોસ્ટ્સ જે મને લખવી ગમશે
જેમ્સ અલટુચર વિષે  અને એની સલાહ:  રોજની પ્રેક્ટિસ  અને દરેક દિવસના  10 નવા વિચાર  વિષે. (આ પોસ્ટ લખવાનું કારણ પણ એજ છે.)  એ લોકો વિષે જેમની પાસેથી મેં કંઈક શીખ્યું અને જેમને હું આદર આપું છું.  કેમ થોડા દિવસોથી મને સ્માર્ટફોન પર ગુસ્સો આવે છે અને ખાસ કરીને સોશિઅલ-મીડિયા એપ્સ પર.  અમુક ટેવો જે મારે જીવનમાં અપનાવવી છે અને જીવન બદલવું છે.  મારા ભય વિષે.  10 પુસ્તકો જે મને અત્યાર સુધી ગમ્યા છે.  મને લખવાની ઈચ્છા થાય એવા પુસ્તકો.  વિવિધ કારકિર્દી જે મેં બાળપણમાં વિચારેલી.  મારા પેનના શોખ વિષે અને મેં વાપરેલી પેન વિષે.  કેમ મને વેઇટ-લિફ્ટિંગ (જીમની કસરતો) કરતા યોગ અને પ્રાણાયામ વધારે ગમે છે.     http://www.yashpaljadeja.com/2016/08/10.html noreply@blogger.com (Yashpalsinh Jadeja)0tag:blogger.com,1999:blog-7753166126034983747.post-2609276633831441928Sun, 31 Jul 2016 16:40:00 +00002016-07-31T22:10:03.826+05:30My Poemsકૉલેજટેકનોલોજીબ્લોગબ્લોગીંગલેખન
વર્ષો પહેલાં જયારે સ્કુલ-કૉલેજમાં હતો ત્યારે હોમવર્ક કરવાનો ભારે કંટાળો આવતો. ખાસ તો એટલા માટે કે હોમવર્ક લખીને કરવું પડતું.  પણ હવે એ દિવસો યાદ આવે છે.  હવે હાથેથી લખવાનું નહિવત થયું છે. પણ હજું મારા હાથ ઘણીવાર લખવા માટે તલપાપડ થાય છે અને મને એ જુના દિવસો યાદ આવે છે.  કોમ્પ્યુટર્સ આવી જતા બધું લખવાનું કોમ્પ્યુટરના કીબોર્ડ પર જ થતું હોવાથી હાથેથી લખવાની પ્રેક્ટિસ છૂટી ગઈ છે.  હમણાં થોડા દિવસો પહેલાં કમ્પનીમાં ટ્રેનિંગ હતી. ટ્રેનિંગને અંતે અમારે એક લેખિત પરીક્ષા આપવાની હતી. ઘણા વર્ષો પછી આ રીતે પરીક્ષા આપી. લખવું ઘણું હતું, પણ અફસોસ, પ્રેક્ટિસ ન હોવાથી વારે ઘડીયે હાથ દુઃખી જતો હતો. અને ઘણી વાર એવું પણ બન્યું કે મગજના વિચારો અને હાથ ના લખાણ વચ્ચે જે સિન્ક્રોનાઇઝેશન હોવું જોઈએ એમાં હાથ પાછળ રહી જતો હતો.  સ્કૂલ-કોલેજના હોમવર્કને બાદ કરતાં મને પેનથી પેપર પર લખવાનું ગમતું. મને મજા આવતી મારા વિચારોને પેપર પાર ઉતારવાની.  મારી ઘણી બધી કવિતાઓ  અને જૂની બ્લોગ પોસ્ટ્સ મેં હાથ વડે લખીને પછી જ કોમ્પ્યુટર પર ઉતારી છે. પણ હવે બહુ ઓછું લખાય છે.   પેન-પેપર થી લખવાનો બીજો ખાસ ફાયદો  એ થાય છે કે તમે ઓછા ડિસ્ટર્બ થાવ છો અને તમારા મગજમાં ચાલતા વિચારો તમે જલ્દી કાગળ પર ઉતારી શકો છો.  હવે નક્કી કર્યું છે કે દિવસમાં એકાદ પાનું તો હાથેથી લખવું.   http://www.yashpaljadeja.com/2016/07/blog-post_31.html noreply@blogger.com (Yashpalsinh Jadeja)1tag:blogger.com,1999:blog-7753166126034983747.post-6181299521465433671Tue, 19 Jul 2016 16:07:00 +00002016-07-19T21:37:28.643+05:30લેખનસ્વ વિકાસ
પોતાની અંદરના ગુરુને જગાડો
આજે ગુરુ-પૂર્ણિમા છે. આજને દિવસે આપણે આપણા ગુરુઓને વંદન કરી એમના આશીર્વાદ લઈએ  છીએ.     પણ આપણે એ પણ ભૂલી જઈએ છીએ કે આપણી અંદર પણ એક ગુરુ છે. જે હર ઘડી આપણી સાથે જ હોઈ છે અને આપણને માર્ગદર્શિત કરે છે. એ ગુરુ આપણી બધી જ ખામીઓ અને ખૂબીઓ જાણે છે અને એ મુજબ આપણને પથ પણ બતાવે છે.     તકલીફ એક જ છે કે આપણે એ ગુરુ નું સાંભળતા નથી અથવા તો આપણે એમને સાંભળવાનું જ બંધ કરી દીધું છે.      ગુરુ શબ્દ સંસ્કૃતના બે શબ્દ થી બનેલો છે: 'ગુ' નું અર્થ અંધકાર કે અજ્ઞાનતા થાય. અને 'રુ' નો અર્થ (અંધકાર) દૂર કરનાર થાય. અર્થાત ગુરુ આપણને અંધકાર માંથી દૂર કરીને અજવાળા તરફ લઈ જનારા છે.     હું એ ગુરુની વાત કરું છું જે આપણી અંદર છે.     આપણે બાહ્ય વિશ્વમાં એટલા ઓતપ્રોત છીએ કે આપણને આ ગુરુની વાતો કે એમનું માર્ગદર્શન સંભળાતું જ નથી. અને એટલે જ આપણને આપણા જીવનમાં છીછરાપણું લાગે છે.     ભારતીય પરંપરા મુજબ આપણે આપણા ગુરુનું કહેલું માણીયે છીએ અને એમના જ્ઞાનને માણીયે છીએ. એમાં કોઈ શંકા નથી કરતા. એજ મુજબ આપણે આપણી અંદર રહેલા ગુરુને પણ સાંભળવા જોઈએ અને એ મુજબ વર્તવું જોઈએ.      સ્વ-વિકાસ અને મનની શાંતિ માટે આ ખૂબ જ જરૂરી છે.      એટલે આપણે બધાએ આપણી અંદરના ગુરુ ને સાંભળવા પડશે.     કેટલીક ટિપ્સ :     એકાંત:  માણસને એકાંત મળે તો જ એ એના અંતરાત્માના અવાજ ને સાંભળી શકે. અવાજ અને બીજી ધમાલથી આપણે  રહીશું એટલા જ આપણે આપણા ગુરુને સાંભળી શકીશું.   મોબાઈલ બંધ:  આપણને ડિસ્ટર્બ કરવામાં અને આપણને ખલેલ પહોંચાડવામાં મોબાઈલ પહેલા ક્રમે આવે છે. મારા અંગ્રેજી બ્લોગ પર આ વિશેની પોસ્ટ વાંચો -  Disconnect to Connect     લાખો:  તમને પજવતા પ્રોબ્લેમ્સ વિશે લખવાથી આપણા મગજમાં ચાલતા વિચારો વધારે ક્લીઅર થાય છે અને પછી આપણને એ પ્રોબ્લેમ્સ સોલ્વ કરવા માટે ના નવા વિચારો આવે છે.   ધ્યાન:  ધ્યાનમાં બેસવાથી આપણું માં શાંત થાય છે અને સરવાળે આપણે આપણા પ્રોબ્લેમ્સ પર વધારે સારી રીતે કોન્સનટ્રેટ કરી શકીયે છીએ.  હેપ્પી ગુરુ પૂર્ણિમા.               http://www.yashpaljadeja.com/2016/07/blog-post_19.html noreply@blogger.com (Yashpalsinh Jadeja)0tag:blogger.com,1999:blog-7753166126034983747.post-1481508034627175857Fri, 15 Jul 2016 14:58:00 +00002016-07-15T20:28:03.366+05:30સ્વ વિકાસ
હમણાં ઓફિસમાં 5 દિવસની ટ્રેનિંગ હતી. ઘણું શીખવા મળ્યું અને ખાસ તો મને ટ્રેનરની એક વાત ખાસ ગમી. એ રોજ લર્નિંગ - નવું શીખવાની પર વધુ ધ્યાન કેન્દ્રિત કરતા હતા.  અમને શીખવવા એ રોજ નવી નવી વિચારવાલાયક કસરત કરાવતા. અને પછી અમારી ભૂલો અને સારી બાબતો અમને જણાવતા.  રોજ નવું શીખવાની અને શીખવવાની એમની ટેકનીક મને ગમી.  મને અમુક વાર નવું શીખવાની બીક લાગતી હતી કારણ કે એ આપણા કમ્ફર્ટ ઝોન થી બહાર હોઈ. પણ હવે નક્કી કર્યું કે શીખવાથી ગભરાવું નહીં અને રોજ નવું શીખતાં રેહવું.    લીઓનાર્ડો દા વિન્સી નું એક સરસ સૂત્ર છે : Learning never exhausts the mind.      નવું શીખવાથી મગજ ને કોઈ દિવસ થાક નથી લાગતો. ઉલ્ટું એ વધારે તાજગી અનુભવે છે.          http://www.yashpaljadeja.com/2016/07/blog-post.html noreply@blogger.com (Yashpalsinh Jadeja)0tag:blogger.com,1999:blog-7753166126034983747.post-4554888419463383593Tue, 12 Jul 2016 13:15:00 +00002016-07-12T18:45:16.533+05:30રમૂજ
ટામેટા 80 રૂપિયે કિલો
1 કિલો ટામેટા થેલીમાં લઈને તમે શાક માર્કેટમાંથી નીકળો એટલો લોકોની નજર થેલી પર એવી રહે જાણે 1 કિલો સોનું લઈને તમે નીકળા હો !!! સારું છે ટામેટા બેન્ક લોકરમાં મુકવા નથી જવું પડતું.  ‪#‎  મોંઘવારી‬   http://www.yashpaljadeja.com/2016/07/80.html noreply@blogger.com (Yashpalsinh Jadeja)0tag:blogger.com,1999:blog-7753166126034983747.post-4879641344095596838Tue, 28 Jun 2016 13:26:00 +00002016-06-28T18:56:12.171+05:30બ્લોગબ્લોગીંગ
yashpaljadeja.com ના 5 વર્ષ
આજથી 5 વર્ષ પહેલાં મેં www.yashpaljadeja.com ડોમેઈન ખરીદેલું .  મને બરાબર યાદ છે એ દિવસ. હોસ્ટેલમાં એક મિત્રએ મને ડોમેઈન નેમ ખરીદવા કીધેલું જેથી કરીને ગૂગલે એડસેન્સ નું એપ્રુવલ તરત મળે. (એ પહેલાં પણ મેં એડસેન્સ માટે પ્રયત્ન કરેલો પણ કાયમ રિજેક્ટ થતું હતું)  એટલે મેં આ ડોમેઈન ખરીદ્યું અને એડસેન્સ પણ તરત અપ્રુવ થઈ હતી.  નોંધ - બ્લોગ તો ઘણા વખત થી લખતો હતો, પણ ડોમેઈન આજથી 5 વર્ષ પહેલાં ખરીદેલું. એ પહેલાં આ બ્લોગ નું એડ્રેસ હતું - www.yashpaljadeja.blogspot.com      http://www.yashpaljadeja.com/2016/06/yashpaljadejacom-5.html noreply@blogger.com (Yashpalsinh Jadeja)2tag:blogger.com,1999:blog-7753166126034983747.post-5379430802215501121Tue, 28 Jun 2016 13:11:00 +00002016-06-28T18:41:37.502+05:30નવાજુનીપુસ્તકોપ્રિયજનલેખનવાંચનવીનેશ અંતાણી
આજે મને જાણવા મળ્યું કે મારી સાથે નોકરી કરતા આલાપ મેહતા ના ફુવા એટલે 'પ્રિયજન' નવલકથાના લેખક શ્રી વિનેશ અંતાણી.  વાત એમ હતી કે રાકેશએ એવું કીધું કે હું કવિતાઓ લખું છું. એટલે જુહીએ પૂછ્યું કે ક્યાં છે તમારી કવિતાઓ ?  એટલે મેં આ બ્લોગની વાત કરી. અને એ બધાં (આલાપ, જુહી, નીરવ) આ બ્લોગ ખોલીને બેસી ગયા અને મારી કવિતાઓ વાંચવા લાગ્યા.  એ સમયે આલાપે કીધું કે મારા ફુવા વિનેશ અંતાણી પણ લખે છે. એ જાણીને મને સુખદ આશ્ચર્ય થયું અને મેં આલાપને કહ્યું કે જો શક્ય હોઈ તો મને એમની સાથે મુલાકાત કરાવી આપે.  મેં સહુથી પહેલા વિનેશ અંતાણીને દિવ્યભાસ્કરની રવિપૂર્તિમાં વાંચેલા. અને મને એ લેખમાં એક નવો શબ્દ જાણવા મળેલો એ મને હજી યાદ છે. શબ્દ હતો 'માલીપા'. માલીપા શબ્દનો નજીકનો અર્થ થાય - within.  એ પછીમે એમની લેખન યાત્રા વિશે "લખવું એટલે કે..."માં વાંચી.  અને ત્યારબાદ 'પ્રિયજન' નવલકથામાં.  પ્રિયજન મને ખૂબ જ ગમેલી.   મને લેખકો-કવિઓને મળવાનું ગમે છે. કારણ કે મળીને મને પણ લખવાની પ્રેરણા મળે છે.  જોઈએ હવે વિનેશ સાહેબને ક્યારે મળાય છે.      http://www.yashpaljadeja.com/2016/06/7.html noreply@blogger.com (Yashpalsinh Jadeja)2tag:blogger.com,1999:blog-7753166126034983747.post-5629222394852265733Tue, 07 Jun 2016 14:27:00 +00002016-06-07T19:57:37.478+05:30ઇલેક્ટ્રોનીક્સકિરણજીવનટેકનોલોજીમોબાઈલ
નવા મોબાઈલ ફોન્સનો મોહ હવે રહ્યો નથી
મોબાઈલ ક્રાંતિ અને સસ્તાં સ્માર્ટ ફોન્સની ઉપલબ્ધતાને લીધે મોબાઈલ ફોન્સમાં નવા-નવા ફીચર્સને જોવા-જાણવાની ઉત્સુકતા આજથી 10 વર્ષ પહેલાં હતી તે નથી રહી.  વાત એમ છે કે ગઈ કાલે કિરણનો નવો ફોન - રેડ્મી નોટ 3 ઘરે આવી ગયો. અને કિરણે તરત જુના ફોનમાંથી સીમ કાઢીને નવા ફોનમાં નાખી દીધો અને ફોન જાને વર્ષોથી એ વાપરતી હોઈ એમ વાપરવા લાગી.  એટલે મને આ વિચાર આવ્યો કે આજથી 10 વર્ષ પહેલાં જયારે આપણે નવો ફોન લેતા ત્યારે સૌપ્રથમ તો આપણે એનું મેન્યુઅલ ધ્યાનપૂર્વક વાંચતા અને પછી જ મોબાઈલ ને હાથ લગાડતાં.  એમાં કોઈ શંકા નથી કે બધાં ફોન્સમાં એક સરખા જ ફીચર્સ હોઈ, પણ એક આમ-આદમી માટે હવે એવા ખાસ કોઈ ફીચર્સ નથી કે નવા ફોનનો પહેલાં જેટલો મોહ રહે. જેમ કે એન્ડ્રોઇડ વાળા ફોન્સ 5000 થી લઈને 50,000 સુધીના મળે છે. ફરક ફક્ત હાર્ડવેરને લગતો હોઈ છે - સોફ્ટવેરના એકાદ-બે અપડેટ્સ બાદ કરતાં.   http://www.yashpaljadeja.com/2016/06/blog-post_7.html noreply@blogger.com (Yashpalsinh Jadeja)0tag:blogger.com,1999:blog-7753166126034983747.post-2517448087782635725Mon, 06 Jun 2016 15:59:00 +00002016-06-06T21:36:32.994+05:30જીવનટેકનોલોજીપુસ્તકોવાંચનવિજ્ઞાન
મૃત્યુ એ જીવનની કરુણાંતિકા નથી, પણ જીવતે જીવ આપણે જે આપણા માંહ્યલાને (આત્માને) મારીએ છીએ એ છે. - નોર્મન કઝીન્સ  રોબીન શર્માના પુસ્તક "Who Will Cry When You Die" ના પહેલાં પૃષ્ઠ પર આ સુંદર વાક્ય વાંચ્યું.       મેં આ પુસ્તક પહેલાં પણ વાંચેલું છે - કદાચ કોઈ લાઇબ્રરીમાંથી લઈને અથવા તો કોઈ મિત્રના અંગત કલેક્શન માંથી. અને ત્યારે જ નક્કી કરેલું કે આ પુસ્તક હું વસાવીસ. 4-5 દિવસ પહેલાં એમેઝોન પર આ પુસ્તક ખુબ જ સારા ડિસ્કાઉંટ સાથે મળતું હતું એટલે ખરીદી લીધું જે આજે ઘરે આવ્યું.  આ એવું પુસ્તક છે જે કોઈ પણ માણસ ગમે ત્યારે અને ગમે તે સમયે વાંચી શકે છે અને એમાં દરેકને કઈ ને કઈ ઉપયોગી વાંચવા લાયક, વિચારવા લાયક અને એમના જીવનમાં અમલ કરવા લાયક મળશે.  દાખલા તરીકે, લેખક પહેલાં પાઠમાં આપણને આપણી ખૂબીઓ અને શોખ જાણવા કહે છે અને આપણને આપના મકસદ વિચારવા કહે છે.  વિજ્ઞાન અને ટેકનોલોજી ના વિકાસ દ્વારા આપણે માયલો દૂર રહેતાં આપણા મિત્રો ને તરત કૉલ કરીને વાત કરી શકીએ છીએ પણ આપણને આપણી જાત સાથે વાત કરવાનો સમય નથી મળતો. આપને ભૂલી જઈએ છીએ કે આપણા જીવનનો હેતું શું છે અને આપણું દિલ શું કહે છે ? અને એટલે જ પછી આપણને ફૂટબોલની જેમ જીવન ઉછાળે છે અને આપણે ઉછળતા રહીએ છીએ.  ટૂંકમાં એક અદભુત પુસ્તક જે તમને જિંદગી જીવતા શીખવે.  http://www.yashpaljadeja.com/2016/06/blog-post.html noreply@blogger.com (Yashpalsinh Jadeja)0tag:blogger.com,1999:blog-7753166126034983747.post-4447104649318199334Fri, 20 May 2016 14:39:00 +00002016-05-20T20:09:20.350+05:30અમદાવાદમાંગાંધીનગરવરસાદવાતાવરણ
આ વર્ષે ઉનાળો ખુબ જ આગ ઝરતો રહ્યો. તાપમાન 49 ડીગ્રી સે. સુધી પહોચ્યું અને હજુ આવનારા દિવસોમાં 50 વાતે તો નવાઈ નહિ. નસીબજોગે ઓફિસમાં એ.સી. છે એટલે બપોરનો સમય આરામપૂર્વક નીકળી જાય છે પણ રાત્રે સુતી વખતે ખુબ જ ગરમી લાગે છે. ગરમી થી બચવા ગઈ કાલે વોટર કૂલર લઇ આવ્યો.  આશા રાખીએ આ વખતે વરસાદ વહેલો આવે અને પુષ્કળ આવે.  http://www.yashpaljadeja.com/2016/05/blog-post_20.html noreply@blogger.com (Yashpalsinh Jadeja)0tag:blogger.com,1999:blog-7753166126034983747.post-8561194967002488926Mon, 02 May 2016 14:47:00 +00002016-05-02T20:17:50.209+05:30અંગતઅમદાવાદ નેશનલ બૂક ફેરઅમદાવાદમાંપુસ્તકોવરસાદવાતાવરણ
અમદાવાદ ઐર શો અને પુસ્તક મેળો
ગઈ કાલે અમે અમદાવાદની મુલાકાત લીધી. ઐર શો જોયો અને પછી પુસ્તક મેળામાં પણ ગયા. મજા આવી.  અમદાબાદ પહોચ્યાં બપોરના 2 વાગે. પહેલા રાણીપમાં આવેલ નેશનલ હેન્ડલૂમની મુલાકાત લીધી. ત્યાંથી પછી અમે પેપરમાં વાંચ્યા મુજબ ઐર શો નો ટાઈમ 4 વાગ્યાનો હતો એટલે 3:45 એ સાબરમતી રીવરફ્રન્ટ પોહોચ્યા. ત્યાં જઈને ખબર પડી કે ઐર શો નો ટાઈમતો 5:30 નો છે. ગરમી એટલી હતી કે સાબરમતી રીવરફ્રન્ટ પર 5:30 સુધી બેસાય તેમ નો'તું. એટલે આશ્રમ રોડ પર આવેલ મેક-ડોનાલ્ડસ માં ગયા અને આરામ થી બેઠા.  શોના ટાઈમ પેહલા પહોચ્યા ને શો જોયો. મજા આવી.  પછી મને ગમતા પુસ્તક મેળામાં ગયા. ત્યાં બધા હોલ એ.સી. હોવાથી ઘણી રાહત થઇ. રાજા હોવાને કારણે ઘણી ભીડ હતી એટલે અમે બધા સ્ટોલ ફક્ત ઉપરછલ્લા જોયા અને નક્કી કર્યું કે સમય લઈને 7 તારીખ સુધીમાં આવશું.  જય વસાવડાના લેક્ચર્સ ની એક ડી.વી.ડી. લીધી - "વાંચન દ્વારા વિકાસ". પણ લેપટોપમાં ડી.વી.ડી. પ્લેયર ન હોવાથી સંભાળવા માટે થોડી રાહ જોવી પડશે.  એકંદરે ખુબ સારો દિવસ રહ્યો.  આજ સવારથી થોડું વાદળછાયું વાતાવરણ હતું અને સાંજે હું કમ્પની પરથી ઘરે આવવા નીકળ્યો ત્યારે જ વરસાદ પડ્યો અને ઘરે પોહોચ્યો એટલે બંધ થઇ ગયો. :-(   http://www.yashpaljadeja.com/2016/05/blog-post.html noreply@blogger.com (Yashpalsinh Jadeja)0tag:blogger.com,1999:blog-7753166126034983747.post-8316723519139688604Thu, 28 Apr 2016 15:19:00 +00002016-04-28T20:49:20.874+05:30અંગતકિરણગાંધીનગરપુસ્તકોમિત્રો
ગઈ કાલે જીવનના 30 વર્ષ પુરા કર્યા. સાંજ સુધી તો દિવસ સામાન્ય રહ્યો. આખો દિવસ ઓફીસના કામમાં અને બધાં મિત્રોના કૉલ અને મેસેજીસના જવાબો આપવામાં ગયો.  પછી સાંજે ઘરે આવ્યા પછી હું અને કિરણ બહાર ફરવા ગયા - અગોરા મોલ. ઘરની થોડી ચીજ-વસ્તુઓ લીધી.  ઘરે આવીને હું ફરી મોબાઈલ પર વ્યસ્ત થઇ ગયો. એ દરમિયાન કિરણ રસોડામાં ગઈ અને મારી જાણ બહાર એને ડાઈનીંગ ટેબલ પર મીણબત્તીઓ મૂકી ને શણગારી. અને પછી મને ડાઈનીંગ રૂમમાં બોલાવી અને અમે કેન્ડલ-લાઈટ ડીનર કર્યું.  જમ્યા પછી એને મને એક પુસ્તક આપ્યું ગીફ્ટમાં - "યુ આર ધ પાસવર્ડ તો માય લાઈફ". સુદીપ નાગરક્ર દ્વારા લિખિત આ પુસ્તક નું નામ મેં પેહલી વખત સાંભળ્યું. પણ મને એનું ટાઈટલ ગમી ગયું. કિરણએ પણ ટાઈટલ જોઇને જ ખરીદ્યું.  અને પછી થોડી વારમાં ઘરે મહેશ અને ચેતન કેક લઈને આવ્યા. :-)  કિરણ અને બાકી બધા મિત્રોનો ખુબ ખુબ આભાર. બીજી સરપ્રાઈઝ આજે મળી. નૂપુરે પણ આજે કેક મોકલાવી. 12 કલ્લાકમાં 2 કેક. ;-)  http://www.yashpaljadeja.com/2016/04/blog-post.html noreply@blogger.com (Yashpalsinh Jadeja)0tag:blogger.com,1999:blog-7753166126034983747.post-81876579948917236Wed, 16 Mar 2016 15:15:00 +00002016-03-16T20:45:14.326+05:30SVMITઅંગતકારકિર્દીગાંધીનગરભરૂચ
માર્ચ ૨૦૧૫ થી માર્ચ ૨૦૧૬ સુધીમાં મારા જીવનમાં ઘણા ફેરફાર આવ્યા. ગાંધીનગર છોડી ને વડોદરા, વડોદરા થી ભરૂચ અને ભરૂચ થી ફરી પાછા ગાંધીનગર.   અને આ વખતનો ફેરફાર ઘણો મોટો છે. આસીસ્ટંટ પ્રોફેસર માંથી હવે બન્યા અસીસ્ટંટ મેનેજર. શૈક્ષણિક કારકિર્દી છોડી ને આવ્યા છીએ કોર્પોરેટ ક્ષેત્રમાં.   બંને ક્ષેત્રો ના ફાયદા-ગેરફાયદાઓ તો છે જ. અત્યારે મારા માટે એ કેહવું મુશ્કેલ છે કે કયું મને વધારે ગમે છે.  પણ એક વાત હું ખાસ મિસ કરું છું. અને એ છે મારા વાહલા વિદ્યાર્થીઓ.   જોઈએ જીવન આગળ ક્યાં લઇ જાય છે.      http://www.yashpaljadeja.com/2016/03/blog-post.html noreply@blogger.com (Yashpalsinh Jadeja)0tag:blogger.com,1999:blog-7753166126034983747.post-3847455893888516317Wed, 06 Jan 2016 15:44:00 +00002016-01-06T21:14:47.300+05:30My Poems
आप कुछ वक्त और रुक जाते पापा
પઠાણકોટ એયર-બેઇઝ પર થયેલા આતંકવાદી હમલામાં શહીદ થયેલા આપણા જવાનોને સલામ અને ભગવાન એમના પરીવાર જનોને શક્તિ આપે એવી પ્રાર્થના. પઠાણકોટમાં શહીદ થયેલા જવાનોમાં એન.એસ.જી ના કમાન્ડો શ્રી. નિરંજન કુમાર પણ છે. એમની નાની ૧૮ મહિનાની દીકરીનો ફોટો જોઇને મારું હૃદય દ્રવી ઉઠ્યું. અને નીચે લખેલી કવિતામાં મેં એ નાની ઢીંગલીની લાગણીઓ દર્શાવવાની કોશિશ કરી છે.   आप कुछ वक्त और रुक जाते पापा, तो आखरी बार गले लग जाती पापा.  अभी तो मैंने सिर्फ चलना शुरू किया था, आपकी ऊँगली पकड़ कर मुझे दौड़ना था पापा.  शाम होते ही आपकी याद आती हे, कंधो पे बिठाकर घुमाने कौन ले जाएगा पापा ?  माँ की आखे रो-रो के हारी, आप होते तो संभाल लेते न पापा ?  मेरी सारी जिद्द आप पूरी करते थे, अब मेरी ख्वाहिशें कौन पूरी करेगा पापा ?  आपकी गुडिया को यु न छोड़ जाते बेसहारा, आप कुछ वक्त और रुक जाते पापा.  - यशपालसिंह जाडेजा   http://www.yashpaljadeja.com/2016/01/blog-post_6.html noreply@blogger.com (Yashpalsinh Jadeja)6