gu gu gu en en en gu en en gu en gu el gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu el gu en gu en gu gu gu gu gu gu gu en en en pt en gu gu gu gu gu gu en gu gu en en en fi en gu en en en gu gu en gu gu en gu en en en en gu en gu gu en gu en el en gu gu en en en en en gu gu en gu en gu en en pl en gu en en en en en en en en en en gu gu gu gu en gu gu gu en gu gu en gu gu en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en en en en en en en en en en gu gu gu gu gu gu gu en en en en en gu en gu gu en en en
ઇશ્વર વિશે એક કવિતા | શબ્દો છે શ્વાસ મારા
એક નવી રચના, મહિનાના દર પહેલા અને ત્રીજા શનિવારે…
(મારી કોઈ ડાળખીમાં પાંદડા નથી…     …. ઈલોરા, ૨૭-૧૦-૨૦૧૧)
હું કવિતા લખવા બેઠો છું.
મારે આજે ઇશ્વરની કવિતા કરવી છે
પણ મને ઇશ્વર ક્યાંય નજરે જ ચડતો નથી.
એણે સગા મામાને માર્યા અને મામાના સગાંઓને પણ.
એણે ધાર્યું હોત તો એ દુર્યોધનને સીધો કરી શક્યા હોત
પણ એણે લાખોના લોહી વહાવડાવ્યા.
જેણે એના માટે બધું ત્યાગ્યું, એણે એને જ ત્યાગી દીધી.
રાવણે એની પત્ની ઉપાડી તો એણે એને જ ઉપાડી લીધો.
એક પત્ની માટે કંઈ કેટલાય રીંછ-વાનર-માનવનો ભોગ.
ચાલુ ચૂલો દેખાયો નહીં ?
પોતે દાઝે એમાં કોઈની કૂખ બાળવાની?
કોઈએ ધર્મના નામે તો કોઈએ કર્મના નામે…
કોઈએ પાપ સામે તો કોઈએ આપ સામે…
પણ મારી પાસે આ બધુ માંડીને કહેવાનો સમય જ નથી.
મારે નથી ધર્મગ્રંથ લખવાનો કે નહીં ઇતિહાસ.
આગળ શું લખું એ વિચારું છું તેવામાં જ
નાગાં-પૂગાં છોકરાંવનું એક ટોળું ધસી આવ્યું
એક નાગૂડિયો સાવ મારી પાસે આવી ઊભો,
કેરીથી ચિતરાયેલા એના મોઢાનું બચ્ બચ્
અને આંખોમાં સ્મિત લઈને !
મેં ડોક ઊંચકીને આંબા સામે જોયું
કાગળ ગડી કરીને ખિસ્સામાં મૂક્યો.
અને કવિતા લખવી બંધ કરી
કેમ કે એ પૂરી થઈ ગઈ હતી.
(મેં તો ઝાંકીને જોયું જરા ભીતર…     ….ઈલોરાથી સુરતના રસ્તે, ૨૭-૧૦-૧૧)
This entry was posted in અછાંદસ by વિવેક. Bookmark the permalink.
38 thoughts on “ઇશ્વર વિશે એક કવિતા”
Rajesh Dungrani on April 21, 2012 at 11:50 am said:
એક નાગૂડિયો સાવ મારી પાસે આવી ઊભો,
કેરીથી ચિતરાયેલા એના મોઢાનું બચ્ બચ્
અને આંખોમાં સ્મિત લઈને !
મેં ડોક ઊંચકીને આંબા સામે જોયું
કાગળ ગડી કરીને ખિસ્સામાં મૂક્યો.
અને કવિતા લખવી બંધ કરી
કેમ કે એ પૂરી થઈ ગઈ હતી.
Rina on April 21, 2012 at 12:44 pm said:
pragnaju on April 21, 2012 at 2:13 pm said:
ખૂબ સ રસ ભાવવાહી રચના
એક નાગૂડિયો સાવ મારી પાસે આવી ઊભો,
કેરીથી ચિતરાયેલા એના મોઢાનું બચ્ બચ્
અને આંખોમાં સ્મિત લઈને !
ઊર્મિ on April 21, 2012 at 10:03 pm said:
જો કે, મને એમ લાગે છે કે છેલ્લા બે વાક્યોની ગેરહાજરીમાં ‘કવિતા’ કદાચ વધુ ખીલે છે…
kartika desai on April 22, 2012 at 6:55 am said:
Priya vivekbhai,Jayshreekrishna.aapno din subh ho.
shu kahu?tamari vaat aam jovaa jaiae to saty pan ae to “Dharma” che…
kirtkant purohit on April 22, 2012 at 10:33 am said:
ઈશ્વરને આલેખવાની સરળ પ્રક્રિયા હમેશાં નેગેટીવ જ શા માટે હોય છે? આપણે તેનું સર્જન હોઈએ તો આ બધી વિભાવના આપણી અંદર ઝાંકીને જ પૂછીએ તો કેવું?
munira on April 22, 2012 at 12:44 pm said:
very very very nice! keep it up…
Rekha shukla(Chicago) on April 22, 2012 at 5:32 pm said:
સાયન્સ અને લૉ હંમેશા પુરાવા માંગે છે પણ દુધમાં સાકર નો પુરાવો ચાખવાથી અથવા નાંખતા જોવાથી થાય છે. ડૉકટર સાહેબ તમે તો હ્ર્દયના ડૉકટર છો ને કવિ પણ છો..દ્વંદયુધ્ધ મનુષ્ય ના મનમાં હોય છે ને ઇશ્વર પુરાવા દેતો રહે છે દેખાયા વગર..!! તમારી કવિતા ખુબ ગમી.
યે ધરતી હૈ ઇન્સાંનો કી કુછ ઔર નહીં ઇન્સાંન હૈ હમ..એક દિલ કે દો અરમાન હૈ હમ…બરાબરને વિવેકભાઇ? દરરોજ નવી વાનગીની જેમ તમારી કવિતા પિરસતા રહો.
urvashi parekh on April 22, 2012 at 7:11 pm said:
anil bhatt on April 22, 2012 at 9:01 pm said:
અતિ સુંદર ,આજના માનવી ની મનોવ્થા છે .ક્યાં જવું ???છેલી બે પંક્તિ ના હોત તો ઉત્મોતમ હોત !!
Darshana bhatt on April 23, 2012 at 2:38 am said:
Ram Krishna were human being.it’s our habit of” hero worship” made them god.
simran on April 23, 2012 at 10:26 pm said:
આખરે બાળક માજ ઇશ્વર દેખાયો!! સુન્દર!!
Hitesh Pandya on April 25, 2012 at 4:51 pm said:
વિવેકભાઈ, તમારી કવિતાઓ વાચી, ગમી, સાયબર સફર દ્વારા તમારો પરિચય થયો. ખુબ સરસ લાખો છો. સુભેચ્છા ઓ સાથે.
Devika Dhruva on April 26, 2012 at 4:52 pm said:
સુંદર વાત. સૌથી પ્રથમ તો એક પુરુષની કલમે બ્રહ્મા,વિષ્ણુ,મહેશ્,રામ,કૃષ્ણ,ઇન્દ્ર વગેરે પુરુષ-ઇશ્વરની સાચી વાત ( સારી નહિ તેવી ) લખવા માટે અભિનંદન ! શીતળા મા અને મહાકાળીની વાતમાં પણ્ એટલી જ સચ્ચાઈ ! અને છેવટે તો ઇશ્વરની ઝાંખી નિર્દોષ બાળકના સ્મિતમાં જ સિધ્ધ કરી..એમ લાગે છે કે,તમે ડોકટર,કવિ, કે એક સારા પતિ હશો પણ સૌથી વધારે તો એક સાચા પિતા છો.સ્વયંને અભિનંદન..
Vijay on April 26, 2012 at 5:16 pm said:
pravina avinash on April 26, 2012 at 5:18 pm said:
ખૂબ સુંદર રીતે ભગવાન વિષે લખ્યું છે.
‘બાળક’ એ પ્રભુની પ્રસાદી છે. જે હંમેશા પ્રિય હોય છે.
shailesh chevli on April 26, 2012 at 5:22 pm said:
Nice and touchy,god can be found in every living molecule of this universe one must have the eyesight to recognise this truth.
Akbar Lokhandwala on April 26, 2012 at 5:27 pm said:
fill feel within…. too good …seeing good is needed…
વિવેક on April 26, 2012 at 5:28 pm said:
કવિતા ભાવકે અનુભવવાની વસ્તુ છે. એ લખાઈ જાય પછી કવિએ એમાં માથું મારવાનું ન હોય. પણ કેટલાક મિત્રોને બાળકના સ્મિતમાં ઇશ્વર દેખાયો છે… એ તો છે પણ ખરો ઇશ્વર જે મને મળ્યો છે એ તો સાક્ષાત્ વૃક્ષ છે… બધા જ ભગવાને કોઈને કોઈ કારણોસર માટીપગા માનવની જેમ સામાના દુષ્કૃત્યોનો બદલો લીધો… વૃક્ષના ગુણધર્મોની યાદી ખૂબ લાંબી છે પણ એ મારી કવિતાનો વિષય નથી… અહીં વૃક્ષનો એક જ ગુણધર્મ ઇશ્વરના એક જ માનવગુણની સામે juxtapositionમાં મૂક્યો છે… વૃક્ષ જ પથ્થરના ઘા મળે તો સામે ફળ આપી શકે છે !
કવિ ઊંચે આંબા તરફ જુએ છે અને કવિતા પૂરી થાય છે…
સુનીલ શાહ on April 26, 2012 at 6:00 pm said:
પરોપકારનો બદલો ઉપકારથી આપનારા વૃક્ષના પ્રતીક દ્વારા માણસ અને ઈશ્વર બંન્નેનો બરાબર ઉધડો લેતી આ રચના સરસ, હૃદયસ્પર્શી છે. અભિનંદન વિવેકભાઈ.
Heena Parekh on April 26, 2012 at 6:19 pm said:
pankaj pathakji on April 26, 2012 at 6:27 pm said:
ખુબ સરસ્…this will be useful in my play.
KAVI on April 26, 2012 at 7:42 pm said:
KAVI on April 26, 2012 at 7:43 pm said:
i mean very good
smiley on April 26, 2012 at 8:42 pm said:
shu kahu?? Jene samjvaani koi akkal nahoti… had no knowledge when to eat and how to ask for food when hungry, had no idea where to go for bathroom/toilet, had no idea how to go to sleep, I mean from each and every angle we look, as a human we were so helpless, and today when we reach at 6′ ht from 20″, it is just ‘cus of other’s mercy! KOI NI DAYA PAR MOTO THANAR MAANAVI, jene jara pan budhhi nahoti e maaanvi aaje ene budhhi aapnar bhagawan ne j puchhe che ke WHERE IS GOD? waah re bhagwan waah! Jene te banavyo, nana thi moto karyo e maanvi aaje tari j bhulo kadhe che!!
All the doctors know very well how precisely our human boy is made, everything is just very well balanced, what an intelligence the Creator must have! we just DISCOVERED the numbers that blood sugar or blood pressure should be from this to this range… Who decided this? Who made this LAWS? Do we ever think? and we just find his mistakes!!
BTW, Sitaji never had any complains for his husband RAM as she knew what he did is what a KING must do. He didn’t take such decisions as a husband. But we are Sitaji’s very (Loyal??) lawyers!
Gaurang Jani on April 27, 2012 at 11:47 am said:
jadavji k vora on April 27, 2012 at 3:13 pm said:
કોઇ જ શબ્દો નથી સુઝતા લખવા માટે……
ખરેખર અતી સુંદર !
તમારી કલ્પનાશક્તિને લાખ લાખ સલામ…!
બસ… લગે રહો… વિવેકભાઇ…આભાર…!
rekha sindhal on April 27, 2012 at 4:44 pm said:
ભાવ છે તો ભક્તિ છે. જેને બધામાં ઈશ્વર દેખાય તેના હ્રદયમાં ઈશ્વર છે તેમ સમજું છું કોઈ રાજા કે લોકસેવક શું અને શા માટે કરે છે તે ના સમજાય તેથી તે ખોટું કરે છે તેમ કેમ કહી શકાય? પ્રેમ અને મોહની જેમ શ્રદ્ધા અને અંધશ્રદ્ધા વચ્ચે બહુ પાતળી ભેદરેખા છે. કોઈને રામમાં ભગવાન દેખાય તો તે તેનો પોતાનો ભાવ છે રાજારામ પોતે પણ એવો દાવો નહી કરતા હોય. રાજા તરીકેના એના કર્તવ્ય અને ત્યારના સમાજથી અપરિચિત આપણે તો એની વાર્તા અને કવિતા
લખનારા લેખકોને કારણે જ એમને પૂજીએ છીએ. આવા સાહિત્યકારોએ જ એમને ભગવાનનું બિરૂદ પણ આપ્યુ એમા કહેવામાં ખોટું જણાતું નથી. પછી તો એમના નામે જે ધતિંગ ચાલે તે એ પોતે હાજર અને હયાત હોય તો ય ના ચલાવે તેવા ચાલે. રામના નામે પથરા તર્યા અને રામે નાખ્યા તે ડૂબ્યા તે વાતને ય સાહિત્યકારોએ કેવી સરસ રીતે પલટી કે રામ છોડી દે તે તો ડૂબે જ ને? ખરેખર પથ્થરના પ્રકારના વિજ્ઞાન સાથે ભાવવિશ્વમાં રાચનારને ક્યાં નિસ્બત હોય છે? બાય ધ વે, કવિતા ક્યારેય પૂરી થાય ખરી? જો એને જીવન ગણીએ તો તે સતત વહેશે આપના દિલમાંથી અને બીજા અનેકના હૈયામાંથી પણ….
harnish jani on April 28, 2012 at 7:32 am said:
મને તો વાચકોના પ્રતિભાવ વાંચવાની મઝા આવી.
કાવ્યનો ભાવ બહુ સુંદર છે.
Anil Chavda on April 28, 2012 at 7:50 pm said:
ઘણા લાંબા સમય પછી સાદ્યંત સુન્દર અછાંદસ કવિતા વાન્ચવા મળી
Pancham Shukla on May 2, 2012 at 12:01 am said:
The core content is very real and sound.
Chandresh Desai on May 2, 2012 at 1:41 am said:
તારી અછાંદસ કવિતા વાંચી ને મને પણ નીચે ની અછાંદસ કવિતા લખવા ની પ્રેરણા મળી.
કૃષ્ણ એ જે બધા ને માર્યા તેમાંના કોઈ તારા સગા થતા લાગે છે.
સીતા માતા એ તને તેમના વકીલ બનવાની કોઈ ફી આપી લાગે છે.
તું કહે છે કે “… મારે નથી ધર્મગ્રંથ લખવાનો કે નહીં ઇતિહાસ ..” !
ધર્મગ્રંથ કે ઇતિહાસ લખવા ની તારી ક્ષમતા જ નથી.
આ તો ભિખારી કહે કે “મને મહેલ માં રેહવા ની ઈચ્છા નથી” તેવી વાત થઇ !
ચાર જણા વાહ વાહ કરે એટલે તું તારી જાત ને કવિ માનવા માંડ્યો !
કવિ એટલે કે “તેવો મનુષ્ય કે જે કોઈ વિષય નો ઊંડાણ પૂર્વક વિચાર કરવા સમર્થ હોય”
આ કવિતા વાંચી મને તારી તે ક્ષમતા પર શંકા થાય છે.
મને તારા છીછરા વિચારો વાંચી તારા પર અને તારી આ કવિતા ના વખાણ કરનારા પર દયા આવે છે.
આ છીછરા પણું દૂર કરવા તારે આપણા ધર્મગ્રંથ અને ઇતિહાસ નો અભ્યાસ ઊંડાણ થી કરવો રહ્યો.
તે ના થાય તો આ વિષયો થી તું દૂર રહે તે તારા “કવિ પદ” માટે સારું રહેશે.
sanjiv on May 2, 2012 at 11:55 am said:
Aaam to tamari badhi j poems mane game chhe and hu vanchto hou chhu.
Aa kavita sari chhe pan ena words Aankh ma mota Kana ni mafak khunche chhe. Kavita lakhva mate bhagwan ne sha mate kharab chitarva pade chhe???? Kyarey duniya ma kyan sambhlyu ke Hindu sivay na bija koi pan dharma na loko e emna bhagwan k ishtadev vishe kharab bolya hoy k lakhyu hoy? Sha mate Hindu dharma ma j aavu????
Bhagwan RAM : Maryada Purushottam, He knew everything but wants to show the wotld what mistakes humun beings do and what are the effects of these mistakes. He did all the experiments on himself. By doing all these he wants to show the world that plz dont do aal these. Ane ha kadach tame Ramayan vanchi hashe, Ram jyare ladai karva mate Vanaro & rinchh ni sena banave chhe tyare j te ena shu parinam aavshe te kahe chhe pan badha ne Bhagwan Ram par vishvas hato ne emna mate pota na pran aapva taiyar hata.
Bhagwan Krishna : Shu emane ena mama ne marta pahela sudharva ni tak nahoti aapi? Shu Kansh ne maryo te yougya nahotu? Jo nahotu to aaj na Tererists same sha mate aatlo virodh?
Kadach Mahabharat pan tame vanchyu hashe???? Duryodhan ne samajava ni vaat kone kari hati? ene samajavava mate kon gayu hatu? Ane jo ene maryo te yogya nahotu to aaj na Saddam ke Gaddfi same sha mate aatlo virodh????
Tame lakhela badhaj Bhagwan k mataji tatha e sivay na pan badha j bhagwan & mataji na sandarbha ma aaj drashtikon thi vichari juo……. Darek karela karma ni andar manava jat ke duniya ni bhalai j raheli chhe.
Pan Hindu o ni ek aaj vaat bahu halki chhe ….. prasiddhi mate pota na dharma k bhagwan mate halku bolo / lakho bas duniyabhar mathi wah wah karva wala mali jashe ….. pan shu aa wah wah yogya chhe??????
upar je koi loko e tamari wah wahi kari chhe te ka to khoti chhe k te darek vyakti ni vichrva ni rit khoti chhe evu maru manvu chhe…. hu kadach khoto hoi shaku chhu pan eno mane vandho nathi….
Jay Shree Ram ….. Har Har Mahadev ….. Jay Shree Krishna
વિવેક on May 2, 2012 at 12:06 pm said:
તારા સ્પષ્ટ અભિપ્રાય બદલ આભાર !
સદીઓ થઈ ગઈ પણ ઇશ્વર વિશે સંસારમાં હજી એકમત સાધી શકાયો નથી અને સાધી શકશે પણ નહીં કેમકે એના હોવા-ન હોવાનો પ્રશ્ન જ સદાકાળ અનુત્તર રહેવા સર્જાયો છે. દરેકનો ઇશ્વર અલગ છે. મારો ઇશ્વર માત્ર ને માત્ર મારા દર્દી છે, બસ!
બધાના તારા વિશેના ખયાલ નોખા છે,
જવાબ નોખા છે સહુના, સવાલ નોખા છે !
રહી વાત ક્ષમતાની… ઇતિહાસ અને ધર્મગ્રંથ લખવાની વાત આ કવિતામાં વ્યંજના તરીકે આવે છે, અભિધા તરીકે નહીં…
તારી અછાંદસ “કવિતા” વાંચવાની મજા આવી… મારો તો આખો દિવસ પ્રફુલ્લિત થઈ ગયો… 🙂
p. p. mankad on May 9, 2012 at 7:28 pm said:
vy gud poem. god may or may not be existing, but if he is existing, he is certainly there in innocent children.
Rina on March 15, 2014 at 2:21 pm said:
That insight solves the prelobm. Thanks!
nirali hingwala on December 11, 2014 at 11:42 pm said:
નોન સેન્સ કવિતા છે. ગીતા વાંચો તો ઈશ્વરક્યા છે ખબર પડસે. Ishwar Tari andar chhe.. Tara hruday ma
વિવેક on December 12, 2014 at 11:01 am said:
આપના પ્રતિભાવ બદલ ખૂબ ખૂબ આભાર. મને લાગે છે કે આપ કવિતામાં હું શું કહેવા માંગું છું એ જ ચૂકી ગયા છો…
Proudly powered by WordPress