gu gu gu en en en gu en en gu en gu el gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu en gu gu en gu gu gu en gu gu gu en gu gu en en gu gu gu en gu en en en en en gu gu en en en gu gu en en en en gu gu en gu gu en en en en
નડતું રહ્યું | શબ્દો છે શ્વાસ મારા
એક નવી રચના, મહિનાના દર પહેલા અને ત્રીજા શનિવારે…
(પારદર્શક સમુદ્રમાં સરી રહેલું આશ્ચર્ય…    … માલદીવ્સ, ફેબ્રુઆરી-2002)
એક જ સ્ખલન આખું જીવન અમને સતત નડતું રહ્યું,
હર રૂપમાં, હર શ્વાસને, હર સ્વપ્નને અડતું રહ્યું.
ક્ષય પામવાનો શાપ છે, છો ચાંદની મુજ શુદ્ધ હો,
માથે કલંક એક જ છે કિંતુ આજીવન નડતું રહ્યું.
એવા સ્મરણનું વિસ્મરણ થાતું નથી કેમે કરી
જેના પડળની વચ્ચે આ મન ધાન થઈ ચડતું રહ્યું.
સૌએ કહ્યું, ભૂંસે પવન થઈ, કાળ રેતીમાંથી છાપ,
પત્થર મહીં પગલાં બનીને કોણ તો પડતું રહ્યું.
સાચે અગર જો આ ક્ષણોને જીવવામાં નહોતો થાક,
થઈને કરચલી કોણ આ માથે કહો, પડતું રહ્યું?!
મારી નજર ભટક્યાં કરી, એકાગ્રચિત્ત જ તું સદા,
કિલ્લો અડીખમ લાગે છો ને, કૈંક ઉખડતું રહ્યું.
રાતે પ્રિયાના ગર્ભમાં પગરવ થયો નક્કી કશોક,
ગળપણ વધારે ચામાં બાકી શાને ઉમડતું રહ્યું ?
આ ઘર તરફ આવી રહ્યો શબ્દોને પહેરીને પવન,
સુંદર મજાનું કાવ્ય બારી જેમ ઊઘડતું રહ્યું.
– વિવેક મનહર ટેલર
This entry was posted in ગઝલ by વિવેક. Bookmark the permalink.
12 thoughts on “નડતું રહ્યું”
manvant on October 8, 2006 at 4:06 am said:
એવા સ્મરણનુ વિસ્મરણ થાતું નથી કેમે કરી….
ધવલ શાહ on October 8, 2006 at 7:05 pm said:
આ ઘર તરફ આવી રહ્યો શબ્દોને પહેરીને પવન,
સુંદર મજાનું કાવ્ય બારી જેમ ઊઘડતું રહ્યું.
– મઝાની વાત !
Suresh on October 8, 2006 at 8:53 pm said:
રાતે પ્રિયાના ગર્ભમાં પગરવ થયો નક્કી કશોક,
ગળપણ વધારે ચામાં બાકી શાને ઉમડતું રહ્યું ?
બધી અદ્ ભૂત કડીઓમાં આ ના સમજાઇ.
UrmiSaagar on October 9, 2006 at 1:45 am said:
સૌએ કહ્યું, ભૂંસે પવન થઈ, કાળ રેતીમાંથી છાપ,
પત્થર મહીં પગલાં બનીને કોણ તો પડતું રહ્યું.
very good words…. nice gazal!
UrmiSaagar on October 9, 2006 at 1:48 am said:
રાતે પ્રિયાના ગર્ભમાં પગરવ થયો નક્કી કશોક,
ગળપણ વધારે ચામાં બાકી શાને ઉમડતું રહ્યું ?
બાળક આવવાના સમાચારની ખુશી, એ જ આ ‘ગળપણ’ ને??!!!
Foram on October 9, 2006 at 12:36 pm said:
વિવેકભાઈ, વાંચ્યા પછી કશું બોલી શકાય એવી હાલત જ નથી રહી… સીધા જ ભૂતકાળ માં પહોંચી જવાયું…. અતિ સુંદર ગઝલ… અભિનંદન….
Anonymous on October 9, 2006 at 2:47 pm said:
really wonderful, keep it up.
nilamhdoshi on October 9, 2006 at 4:40 pm said:
એક જ સ્ખલન આખું જીવન અમને સતત નડતું રહ્યું..
ખૂબ સરસ.જોકે આપની કઇ ગઝલના વખાણ કરવા એ ખબર નથી પડતી.હું પણ કાવ્યો લખુ છુ અને છપાય પણ છે.પરંતુ બધા અછાંદસ,છન્દમાં મારી ચાંચ ડૂબતી નથી.શીખવુ પડશે હવે ..તમારા જેવા ગુરૂ મળે તો…
NARESH on October 9, 2006 at 6:01 pm said:
vijayshah on October 9, 2006 at 6:08 pm said:
આ ઘર તરફ આવી રહ્યો શબ્દોને પહેરીને પવન,
સુંદર મજાનું કાવ્ય બારી જેમ ઊઘડતું રહ્યું.
sundar vichar ane sundar abhivyakti!
Parag Majmudar on October 10, 2006 at 5:34 pm said:
Very very touching ghazal.I do not have gujrati font thus can not write commnet in gujrati
Rina on January 24, 2012 at 1:14 pm said:
આ ઘર તરફ આવી રહ્યો શબ્દોને પહેરીને પવન,
સુંદર મજાનું કાવ્ય બારી જેમ ઊઘડતું રહ્યું.
સૌએ કહ્યું, ભૂંસે પવન થઈ, કાળ રેતીમાંથી છાપ,
પત્થર મહીં પગલાં બનીને કોણ તો પડતું રહ્યું.
Proudly powered by WordPress