gu en en en gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu ko gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu ko gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu ko gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en gu gu gu gu gu en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en ja en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu fr en en en en en
હાર્દિક ગજ્જર – Gujarati Kruti
“છેલ્લી ઈચ્છા” – વાંચો આ લાગણીસભર વાર્તા, અંત સુધી વાંચજો..
ઘડિયાળના 8 તકોળા સંભળાયા. રૂમનો માહોલ એકદમ શાંત હતો જાણે આજે ઘડિયાળ ઘાંટા પડી રહી હોય એવું લાગતું હતું.
“ડોકટર સાહેબ કેટલો સમય છે બા પાસે હવે” ડોક્ટરને રૂમની બહાર લઇ જઈ રમણીક મહેતાએ ગંભીરતાથી પ્રશ્ન મુક્યો.
“રમણીકભાઈ ૯-૧૦ મહિનાથી વધારે નહિ…કારણકે પેટમાં ગાંઠ જે રીતે વધી રહી છે..એ જોતા એવું લાગે છે કે 9-૧૦ મહિના નીકળી જશે..”
“મને ખબર છે રમણીકભાઈ..તમે એમ જ કેહવા માંગો છો ને કે ઓપરેશન કરી ગાંઠ નીકાળી લઈએ તો..? તો તેમનો જીવ જોખમાઈ શકે તેમ છે..જો હાલ ઓપરેશન કરીશું તો કદાચ આ ૯-૧૦ મહિના પણ ગુમાવવા પડશે..સમજો મારી વાત…” ડોકટર પટેલે રમણીકભાઈના ખભા પર હાથ મૂકી સાંત્વના આપતા કહ્યું
“સારું ડોકટર..પણ આ વાત અંદર કોઈને ના કહેતા…”
“રમણીકભાઈ મને ખબર છે તમને તમારા બા પ્રત્યે અમાપ લગાવ છે..પણ મારી તમને એક મિત્ર તરીકે એટલી જ સલાહ છે કે ઘરવાળાને જણાવી દો અને બાને પણ કઈ અંતિમ ઈચ્છા હોય તો પૂછી લો..”
“અંતિમ ઈચ્છા…?? પણ હજી તો તમે કહ્યું ને કે 9-૧૦ મહિના છે બા પાસે..”
“રમણીકભાઈ આપણે અનુમાન લગાવી શકીએ..પણ દરેક વસ્તુ તો આપણા હાથમાં નથી હોતી ને…!!!”
રમણીકભાઈ ડોક્ટરની વાતમાં હા ભરી હળવેકથી રૂમની અંદર ગયા અને બા પાસે બેસી તેમનો હાથ પકડી વ્હાલથી બોલ્યા ,
“બા..તને સારું થઇ જશે જલ્દી ..તારો કાનુડો તને મંદિરમાં યાદ કરે છે..પછી તારે મંદિર પણ જવાનું છે રોજ અને મોગરાના હાર બનવવાના છે..તું ચિંતા ના કર..જો બધા જ અહી છે..જો તારી વહુ ધારા, તારો લાડકવાયો પૌત્ર આકાશ…”
“આકાશની ઘરવાળી ક્યાં ગઈ…??” બા ખરડાતા ખરડાતા અવાજે બોલ્યા
ત્યાજ રમણીકભાઈની પુત્રવધુ પ્રિયાંશી ચીકુનું જ્યુસ લઇ રૂમમાં આવી.
“આ આવી ગઈ બા..આકાશની ઘરવાળી..જુઓ..બેટા પ્રિયાંશી બા જોડે બેસ..થોડીવાર..”
પ્રિયાંશી ચીકુનું જ્યુસ લઇ બા પાસે બેઠી અને બાને થોડા બેઠા કરી ચમચીથી બા ને પીવડાવી રહી હતી..ત્યાજ બા એ પ્રિયાંશી ને કહ્યું,
“બસ બેટા હવે નહિ..ભગવાન ૧૦૦ વરસ ની કરે તને….આકાશ તું પણ આવ અહી બેસ..”
આકાશ તરત બા પાસે આવ્યો અને પ્રીયાશીની બાજુમાં બેઠો. ત્યાં જ બા એ બન્ને ને જોતા કહ્યું
“બેટા આકાશ..હવે મારે તારા ટેણીયાને રમાડવો છે બસ…પછી કાનાને મંદિરમાં મળવા નહી..પણ સીધી ઉપર રૂબરૂ મળવા જતી રહું તો પણ વાંધો નહિ..પણ એ પહેલા મારા આકાશને બાપ બનતા જોવો છે..”
“હા..બા..તમારો આકાશ અને વહુ આ ઈચ્છા પૂરી કરશે..” આકાશ અને પ્રિયાંશી કઈ બોલે તે પહેલા રમણીકભાઈએ જાણે ગંભીરતામાંથી થોડા બહાર આવી ઉત્સાહની છાલક ચેહેરા પર મારી હોય તેમ બોલ્યા.
આ સાંભળી આકાશ અને પ્રિયાંશી બન્ને એક બીજાની સામે કંઇક અણધાર્યું સંભળાઈ ગયું હોય તે ભાવે જોવા લાગ્યા અને પ્રિયાંશી ઉભી થઈને ચાલી ગઈ.
બા, રમણીકભાઈ અને ધારાબેનને તો એવું લાગ્યું કે પ્રિયાંશી શરમાઈને ઉભી થઇ ચાલી ગઈ પણ આકાશ પ્રિયાંશીના ઉભા થઇ ચાલ્યા જવાનું કારણ સમજી ગયો હતો, પણ રમણીકભાઈ તો ખુશ થઇ ગયા. તેમને તો બા ને અંતિમ ઈચ્છા પૂછવાની જરૂર પણ ના પડી અને બાએ સામેથી જ કહી દીધી.
“આકાશ હું નાહવા બેઠી છું..મારે વાર લાગશે..”
આકાશ સમજી ગયો કે પ્રિયાંશીનું મગજ ગરમ થઇ ગયું છે. કારણ કે જયારે જયારે પ્રિયાંશી અકળાય છે ત્યારે ત્યારે તે તેની આદત પ્રમાણે સમય જોયા વિના નાહવા જતી રહે…
આકાશ દરવાજો બંધ કરી રૂમમાં આમતેમ આંટા મારી રહ્યો હતો. તેના ચહેરા પરના ભાવ જાણે પ્રિયાંશીના ગુસ્સાનો સામનો કરવા માટે રીહર્સલ કરી રહ્યા હોય તેમ લાગી રહ્યું હતું. થોડી વાર થઇ ને પ્રિયાંશી ટુવાલથી વાળ લુછતી લુછતી બાથરૂમથી બહાર આવી. પ્રિયાંશીનું મદહોશ યૌવન જોઈ આકાશના મનમાં જાણે બા ની છેલ્લી ઈચ્છા પૂરી કરવાનું કૌતક જાગ્યું હોય તેવો વિચાર લબકારો મારી જતો રહ્યો.
“આકાશ બેસ મારી સામે..મારે વાત કરવી છે..”
આકાશ બેડની સામે પડેલી ખુરશી પર ગંભીર ચેહરા સાથે બેઠો. પ્રિયાંશી આકાશ ની સામે બેસી તેનો હાથ પકડ્યો અને કહ્યું,
“આકાશ..પપ્પાએ તો આપણી મરજી જાણ્યા વિના જ બા ને કહી દીધું કે તમારી આ ઈચ્છા આપણે બન્ને પૂરી કરીશું..હજી તો આપણા લગ્નને 6 મહિના જ થયા છે ને..અને લગ્ન પહેલા તો આપણે નક્કી કર્યું હતું ને કે બાળકનું પ્લાનિંગ લગ્નના 4 વર્ષ પછી કરીશું…તો શું એ બધી વાતો મજાક હતી..?”
“પ્રિયાંશી..બધું તારી નજરની સામે જ થયું છે ને..તું કેમ આવી રીતે મારો વાંક કાઢે છે..”
“હા તો તારે એ સમયે કંઇક બોલવા જેવું હતું આકાશ..કારણ કે આપણું મૌન એ લોકો હા સમજી બેઠા હશે..”
“તારી વાત સાચી છે પ્રિયાંશી..હું જયારે રૂમની બહાર નીકળતો હતો ત્યારે પપ્પા એ મને કહ્યું કે બા પાસે હવે ૯-૧૦ મહિના જેટલો જ સમય છે એટલે એમની આ છેલ્લી ઈચ્છા હવે તારે પૂરી કરવી જ પડશે અને એ કરવામાં વિલંબ ના કરતો..”
આ સાંભળી સુલજેલી સંસ્કારી પ્રિયાંશી મનોમન ગૂંચવાઈ ગઈ. એયર હોસ્ટેસ નું ભણેલું જાણે વ્યર્થ જઈ રહ્યું હોય તેવો ભાસ તેનો થઇ રહ્યો હતો. લગ્ન પહેલા થયેલી સમજુતી પ્રમાણે તો પ્રિયાંશીને આજથી ૩ મહિના પછી ઈન્ડીગોમાં જોબની શરૂઆત કરવાની હતી.
“તો શું એ બધી ખાલી વાતો જ હતી…બા ની એ અંતિમ ઈચ્છા સામે મારા કેરિયર..મારા સપનાની કોઈ કિંમત જ નહિ..!!” મનોમન વિચારી રહેલી 2૩ વર્ષની પ્રિયાંશી જાણે શૂન્ય થઇ ગઈ હતી.
રમણીકભાઈના સુખી સમૃદ્ધ પરિવાર અને ભણેલા ગણેલા સંસ્કારી આકાશને જોઈ પ્રિયાંશીના પિતાએ સારું માંગું હાથમાંથી જતું ના રહે તે બીકે પ્રિયાંશીની કેરિયરના શરૂઆતના વર્ષોમાં જ તેના લગ્ન કરાવી દીધા.
જોકે સગાઈ પહેલા જ પ્રિયાંશીએ આકાશ સાથે તેના કેરિયરને લગતી મહેચ્છાઓ, તેના સપના વિષે જણાવી દીધું હતું અને ચોખવટ કરી હતી કે મારું ભણવાનું પૂરું થાય પછી લગ્ન કરી લઈશું અને લગ્ન પછી હું 4 વર્ષ જોબ કરી મારું એક અલગ અસ્તિત્વ ઉભું કરીશ. આકાશે આ બધી વાતો ખુશી ખુશી સ્વીકારી અને પ્રિયાંશીને તેના સપના પુરા કરવા હંમેશા મદદ કરશે તેવું મુલ્યવાન વચન પણ આપ્યું હતું. પણ કોને ખબર હતી કે આવી “આખરી ઈચ્છા” પ્રિયાંશીની મહેચ્છાઓ ને આડે આવશે અને હજી તો ઉડવા તૈયાર થયેલી એ પાંખોને ઘર પુરતી જ સીમિત કરી દેશે.
આ બધું વિચારતા વિચારતા પાણી ભરેલી આંખો એ પ્રિયાંશી સુઈ ગઈ.
પણ આ પાણી ભરેલી આંખો આકાશથી ના જોવાઈ અને આખી રાત ખુરશી પર બેસી વિચારતો રહ્યો કે પપ્પાને કેવી રીતે સમજાવું કે
“મારી પ્રિયાંશી ના સપનાનું શું..?….શું એક આથમતા સુરજ માટે ઉગી રહેલી નવી આશાઓ, સપનાઓને દબાવી દેવું એ સાચું છે..?…આ “આખરી ઈચ્છા” નું આટલું બધું કેમ માન તે લોકોની મહેચ્છાઓ સામે પણ જીતી જાય…મને ખબર છે કે પપ્પાને બા જીવથી પણ વધારે વાહલા છે..પણ શું એ પ્રેમ માટે હું મારા પ્રેમ ના સપનાઓનું ગળું ડાબી દઉં..આ તે કેટલું યોગ્ય..પણ ભૂલ તો મારી જ છે..લગ્ન પહેલા મેં જ પપ્પાને પ્રિયાંશીની મહેચ્છાઓ, એની જોબ કરવાની ઈચ્છા, સપનાઓ વિષે વાત ના કરી..જો એમને વાત કરી હોત તો એ કદાચ સમજી શકત”
મધરાતે મનોમંથન કરી રહેલા આકાશને આ “કદાચ” માં આશાનું કિરણ દેખાયું અને તરત જ ઘડિયાળમાં જોયા વિના રમણીકભાઈના રૂમમાં ગયો.
(મનમાં ડર તો હતો કે પપ્પા પ્રિયાંશીના કેરિયરના સપનાની કિંમત સમજશે કે નહિ..પણ જાગેલી આશા એ તેનો ઉભો કરી દીધો)
“પપ્પા…દરવાજો ખોલો કામ છે..”
“અલ્યા..રાતના ૩ વાગ્યા છે..શું થયું..બા બરોબર છે ને..” રમણીકભાઈ આંખો મસળતા મસળતા દરવાજો ખોલી બોલ્યા
“બા બરોબર છે..પણ હું નથી..બહાર આવો મારે વાત કરવી છે..”
“પણ થયું શું..એતો કે…”
રમણીકભાઈ આકાશને પૂછતા પૂછતા તેની પાછળ ઘરના નાનકડા ગાર્ડનમાં ગયા અને આકાશ સાથે હીંચકા પર બેઠા
“બોલ શું થયું..કઈ તકલીફ છે..પૈસાની..કે…બીજી કઈ..?”
આટલું બોલે ત્યાં જ આકાશના મનમાં કંઇક વિચાર આવ્યો એટલે તરત જ એ વાત બોલતા અટકી ગયો.
“ હા બોલ તું અને..આગળ તો બોલ” રમણીકભાઈ બોલ્યા
થોડું વિચારી આકાશ બોલ્યો
“પપ્પા..હું અને પંકીલ સાથે ગારમેન્ટનો નવો બીઝનેસ સ્ટાર્ટ કરવા માંગીએ છીએ..”
(આકાશે વાતને ફેરવી લીધી અને બીજી વાત બનાવી પૂછી લીધી)
“હા તો કરોને..કોણ રોકે છે તમને..પૈસા જોઈએ તો લઇ લેજે..કેટલા જોઈએ બોલ..”
“પૈસા નું પપ્પા હું તમને પછી કહીશ..આ તો તમને જણાવવું હતું એટલે..બોલાવ્યા..”
“હા તો અલ્યા..આવી વાત કરવા અડધી રાતે જગાડવાના..ખરો છે તું તો..!!..કઈ નહિ ચલો..જા સુઈ જા હવે..”
“હા પપ્પા..સોરી તમારી ઊંઘ બગાડી..” આ કહી આકાશ જઈ રહ્યો હતો
ત્યાં જ રમણીકભાઈએ મલકાતા કહ્યું
“બેટા..બા ની અંતિમ ઈચ્છા યાદ છે ને..??…હું જાવ સુવા..જા તું જલ્દી તારા રૂમમાં”
“યાદ છે પપ્પા” એટલું કહી આકાશ રૂમમાં જતો રહ્યો.
સવારના 9 વાગ્યા હતા અને ઘરમાં રમણીકભાઈ, બા અને આકાશ જ હતા. ડાઈનીંગ ટેબલ પર બેઠેલા રમણીકભાઈ છાપુ વાંચી રહ્યા હતા ત્યાજ આકાશે આવી કંઇક કહ્યું અને રમણીકભાઈ ભડક્યા
“આવું કેવી રીતે શક્ય છે..? આ વાત મારા માનવામાં નથી આવતી..” રમણીકભાઈ ગુસ્સામાં બોલી રહ્યા હતા
“આ રહ્યો રીપોર્ટ જોઈ લો તમે..” આકાશે ગંભીરતા પૂર્વક ધ્રુજતા હાથે રમણીકભાઈને રીપોર્ટ બતાવ્યો.
રીપોર્ટ જોઈ રમણીકભાઈ નો ચેહરો ઉતરી ગયો. તેમના માનવામાં નહોતી આવી રહી આ વાત. તે અકળાઈ ઉઠ્યા અને બોલ્યા
“તો હવે બા ની અંતિમ ઈચ્છાનું શુ..? એ કેવી રીતે પૂરી થશે..?”
“પપ્પા..કદાચ કાનો જ નહિ ઈચ્છતો હોય કે બા ની એ અંતિમ ઈચ્છા પૂરી થાય..અને આ વસ્તુ તો મારા હાથમાં નથી ને પપ્પા..”
રમણીકભાઈ ગુસ્સામાં ઉભા થઇ ઘરની બહાર જતા રહ્યા. રમણીકભાઈને ડર તો એ વાત નો જ હતો કે જયારે સમાજમાં લોકોને આ વાતની ખબર પડશે તો તેમની ઈજ્જત શું રેહશે..?
“શું મારા કુળ નો અહિયાં જ અંત આવી જશે..?” આ વાત વિચારતા વિચારતા તેઓ તેમના મિત્ર દિનાકર પાસે પહોચ્યા અને તેને બધી વાત જણાવી. દિનાકરનું પેટ સ્ત્રી જેવું હતું. તેના પેટમાં આ વાત રહી નહિ અને મિત્ર વર્તુળમાં બધાને જણાવી દીધી એટલે રમણીકભાઈની ઈજ્જત પર વાતો થવા લાગી.
આકાશના મિત્રોને, સગવાહલાઓ ને આ વાતની ખબર પડતા તે પણ ભણેલા ગણેલા અભણ લોકો જેવું તોછડું વર્તન કરી મજાક ઉડાવવા લાગ્યા.
ઘણું બધું બદલાઈ ગયું હતું પણ કંઇક સ્થિર હતું અને એ હતો પ્રિયાંશી અને આકાશનો પ્રેમ. બન્નેની સમજણ શક્તિએ એકબીજાને વધુ નજીક લાવી દીધા હતા.ભલે બહારના લોકોને આકાશ પર હંસી આવતી હતી, પણ પ્રિયાંશી નો પ્રેમ એ હાંસીને તોડીને ચકના ચુર કરી દેતો હતો.
આજે પ્રિયાંશીની જોબના ૩ વર્ષ પુરા થઇ ગયા. તેની ઉજળી કારકિર્દી જાણે મોટા મોટા હરણફાળ પગલા ભરી આગળ વધી રહી છે. તેનો જુસ્સો તેના કામમાં દેખાઈ રહ્યો છે અને કેરિયરના પુરા થઇ રહેલા સપના તેની આંખોની ચમક બની ગયા છે. આ સપના પુરા કરવામાં જો સૌથી વધારે કોઈએ સાથ આપ્યો હોય તો એ છે આકાશ.
બા તો “છેલ્લી ઈચ્છા” જણાવી ૩ મહિના પછી જ સ્વર્ગવાસ પામ્યા હતા. જો એમની છેલ્લી ઈચ્છા પૂરી કરવા આકાશ અને પ્રિયાંશી મથ્યા હોત તો કદાચ પ્રિયાંશીને સપનાઓ પુરા કરવા નવી પાંખો ના મળી હોત.
પણ પ્રિયાંશીના હોંશિલા પતિ આકાશે આ પાંખો કપાવવા ના દીધી અને પોતે “શારીરિક ખામીને કારણે બાપ બની શકે તેમ નથી” તેવો ખોટો રીપોર્ટ ડોકટર પાસે બનાવડાવી પિતા રમણીકભાઈને વિશ્વાસ અપાવ્યો કે “તેમનો દીકરો આકાશ તેમની બા ની છેલ્લી ઈચ્છા પૂરી કરી શકે તેમ નથી”. આ નિર્ણય લઇ આકાશે લગ્ન પહેલા પ્રીયાશીને હંમેશા મદદ કરવાનું મુલ્યવાન વચન નિભાવ્યું.
ઘણા લોકો એ આકાશ ને તે સમયે ટોણા માર્યા.લોકો એની હંસી ઉડાવતા હતા કે “બાપ બનવાની હેસિયત નથી આ નબળામાં”. “નપુંસક” આટલી હદ સુધીના શબ્દો તેને સાંભળી સહન કર્યા હતા. પણ આકાશને ખબર હતી કે તેનો આ ખોટું બોલવાનો નિર્ણય પ્રિયાંશીના સપના પુરા કરવા માટેના રસ્તા ખોલી દેશે અને એને પછી કોઈ અડચણ નહિ આવે.
બન્યું પણ એવું જ..આમ પણ જયારે ઈરાદા સાચા હોય છે ત્યારે કુદરત પણ એ કામ પૂરું કરવા સાથ આપે છે..
પ્રિયાંશીએ ૩ વર્ષમાં પોતાની કાબેલિયતથી કેરિયરમાં એક નવી જ ઉંચાઈ પર પહોચી ગઈ અને ઈન્ડીગો એયર લાઇન્સમાં એક પ્રતિષ્ઠિત હોદ્દા પર પહોચી ગઈ.
આકાશના આ નિર્ણય પર શરૂઆતમાં પ્રિયાંશીને ખચકાટ હતો કે “લોકો શું વિચારશે આકાશ વિશે..?”
પણ આકાશ ને લોકોની પરવાહ ન હતી,,એને તો માત્ર પ્રિયાંશી અને તેના કેરિયરની પરવાહ હતી. આકાશના આ નિર્ણયે આકાશ અને પ્રિયાંશીને વધુ નજીક લાવી દીધા.
હવે બન્ને એ આગળના એક વર્ષમાં બાળક લાવવાનો પ્લાન કરી લીધો છે અને બધી સાચી હકીકત રમણીકભાઈ ને જણાવી દીધી. રમણીકભાઈ શરૂઆતમાં તો થોડા ગુસ્સે થયા પણ છેલ્લે મલકાતા મલકાતા બોલી ઉઠ્યા
“ચલો છેલ્લી ઈચ્છા તો કઈ નહિ..પણ મારી દાદા બનવાની તો ઈચ્છા પૂરી થઇ”
લેખક : હાર્દિક ગજ્જર
દરરોજ અલગ અલગ વિષય પર વાંચો અનેક વાર્તાઓ અમારા પેજ પર.
Posted on November 30, 2017May 11, 2018
“પહેલી નજરનો પ્રેમ, શું કામ આજે વારંવાર એનો ચેહરો મારી આંખો સામે આવ્યો, પહેલી નજર નો પ્રેમ હોય ખરા?”
અરીસા ની સામે વાળ ઓળીને હજી નીચે જવાની તૈયારી કરી જ રહ્યો હતો ત્યાં ઘરની અંદર ની સીડીઓ પાસે થી આકાશ ની મમ્મી નો અવાજઆવ્યો “બેટા કેટલી વાર હવે ? પછી ટ્રાફિક ના લીધે ક્યાંક મોડું ના થઇ જાય” આકાશ ઝડપથી સીડીઓ ના પગથિયાં ઉતરતો આવ્યો અને હાથમાં ટિફિન બેગ અને કાર ની ચાવી લઇ ને ઘર ના પાર્કિંગ માં પડેલી પોતાની કાર તરફ જતો હતો ત્યાં અચાનક જ કંઈક યાદ આવ્યું હોય તેમ દોડતો ઘર માં પાછો ગયો અને મમ્મીને પગે લાગ્યો. બસ દર વખત ની જેમ “૧૦૦ વર્ષ નો થા મારા દિકા” આ શબ્દો માં તેનો પ્રેમ દેખાયો. આકાશ નું પાછું આવી ને મમ્મી ને પગે લાગવાનું એજ કારણ હતું કે આજે તેનો ૧૦૦મોં લેકચર થઇ રહ્યો હતો. આકાશ એક પ્રતિભાશાળી મોટીવેશનલ સ્પીકર હતો. લોકોને આકાશને સાંભળવો બવ ગમતો હતો એટલે તેના ફેન ફોલવર્સ પણ વધારે હતા. આકાશ ની વાતો કોઈક નેજીવન માં પ્રેરણા આપતી હતી.
સવાર ના ૧૦:૩૦ વાગ્યા હતા ને ટ્રાફિક પણ વધી રહ્યો હતો. કાર માં આકાશ ઘ્વનિત નો અવાઝ ની મજા લઇ રહ્યો હતો ત્યાં અચાનક જ એકચાર રસ્તા પાસે તેની કારમાં કંઈક ટેક્નિકલ ખામી સર્જાતા બે ત્રણ ઝટકા ની સાથે કાર બન્ધ થઇ ગયી. આકાશે પ્રયત્નો કર્યા ૨ ૩ વાર સેલ મારવાના પણ કદાચ આ ટેક્નિકલ ખામી ને હવે ટેક્નિકલ માણસ ની જ જરૂર હતી. અહીંયા આકાશ નો કાર માં પડેલો ફોને વાગી રહ્યો હતો અને આકાશ કોઈક મીકેનીક મળી જાય તેવી આશા એ કાર ની બહાર નીકળી બાજુ માં દેખાતા એક કોમ્પ્લેક્સ માં ગયો. આ સાઈડ તેના લેકચર નો ટાઈમ થઇ ગયો હતો અને ઓર્ગનાઈઝર ના કોલ આવતા હતો પણ ફોન કાર માં હતો અને આકાશ કાર ની બહાર.
ભાઈ આતો પેલી કેહવત છે ને કે ” પ્રખ્યાત લોકો ને ક્યાંય અજાણ્યું ના લાગે કારણ કે તેમને તેમના ફેન મળી જ જાય છે”. અચાનક જ આકાશ નો કોઈ ફેન આકાશ ને આમ આંટા મારતા જોઈ ગયો એટલે સેલ્ફી લેવા માટે તેની પાસે આવ્યો ત્યારે આકાશે શરમ ને બાજુ માં રાખી ને પૂછવાની જગ્યાએ સીધું તેને કહ્યું કે “મારે તમારું બાઈક જોઈએ છે. જેથી હું મારા લેકચર માં જલ્દી પહોંચી શકું.” મારી કાર બગડી ગયી છે અને કાર તરફ આંગળી ચીંધી ને તેના ફેન ને કોઈ મિકેનિક પાસે રીપેર કરાવી તેના ઘરે પહોંચાડી દેવા કહ્યું. હવે પેલો ભાઈ કરે શું…” આપણે જેના ફેન હોઈએ તેને જયારે જરૂર હોય ત્યારે જ આપણે કામ માં ના આવીએ તો એ ફેન શુ કામનો?” આવો વિચાર એ ફેન ને આવ્યો એટલે તેને વગર વિચાર્યે હા પડી દીધી.. બસ આ તેને જે “હા” પાડી ને એમાં જ આકાશ ની જિંદગી નવા વણાંક પર આવી ને ઉભી રહી.
આકાશ એ પોતાનો ફોન કાર માંથી લઇ ને જલ્દી માં બાઈક લઈને લેકચર હતો ત્યાં જવા નીકળ્યો. પણ તમને અને મને બધાને ખબર છે કે આટ્રાફિક આપણને કોઈ દિવસ સમયસર પહોંચવા ના દે. મોઢા પર રૂમાલ બાંધેલો આકાશ ટ્રેન જલ્દી જાય અને ફાટક ખુલે તેની રાહ જોઈ રહ્યોહતો ને ત્યાં જ ફાટક ખુલ્યું. બધા જેમ જેલ માંથી છૂટ્યા હોય ને તેમ હોર્ન ની ચિચિયારીઓ નો અવાજ સાથે ધીરે ધીરે આગળ વધતા ગયા અનેત્યાંજ આકાશ ને પાછળ થી જોરથી ધક્કો આવ્યો. સૌથી પેહલો વિચાર એના મગજ માં એ આવ્યો કે “એક તો બાઈક બીજાનું એમા પણભટકાડયું”. દરેક પરિસ્થિતિ ને શાંતિ થી સમજવા વાળો આકાશ આજે ગુસ્સે થઇ ગયો હતો અને મોઢા પર તાપ થી બચવા બાંધેલા રૂમાલ સાથેજેવું ગુસ્સા ની નજરે પાછળ વળી ને જોયું તો એક ક્યુટ છોકરી હતી જે કાર માંથી સોરી સોરી કહી રહી હતી…તેના ચહેરા પર ક્યાંક પછતાવોદેખાઈ રહ્યો હતો..તેનું નાદાનપણું તેની આંખો માં દેખાઈ રહ્યું હતું..આ મુલાકાત ફક્ત ૫ મિનિટ ની હતી પણ આ ૫ મિનિટ માં આકાશ નો રૂમાલબાંધેલો ચેહરો હવે ગુસ્સા થી નહીં પણ કદાચ એક સ્મિત માં ફેરવાઈ ગયો હતો અને ૧૩૨ ફૂટ નો રોડ ટ્રાફિક જામ માં ફેરવાઈ ગયો હતો. હોર્નના અવાજે ક્યાંક એ ૫ મિનિટ નું મૌન તોડી નાખ્યું અને ‘મને મોડું થઇ રહ્યું છે એવું યાદ આવતા જ તે બાઈક ને કિક મારી પેલી છોકરી ને કઈપણ બોલ્યા વગર ત્યાંથી નીકળી ગયો.
આખરે હતો તો આકાશ માણસ જ ને. પસંદ આવી ગયી હતી એ ૫ મિનિટ તેને. કારણ કે તેમાં આકાશ ને છોકરીની સુંદરતા અને નાદાનિયત દેખાઈ આવી હતી. “બીજી વાર ક્યાંક મળી જાય તો એનો મોબાઈલ નંબર લઇ જ લવ” એવો આપણને વિચાર આવે પણ આકાશ ને એવોવિચાર ના આવ્યો અને તેને એક સુંદર અનુભવ સમજી ને તેને સંગ્રહી લેવાનું વિચાર્યું. આ બધું વિચારતા તે તેના લેકચર સ્થળે આવી ગયો. લોકો ની ઇન્સ્પિરેશન ને આજે લક્સરી કાર ની જગ્યાએ એક સામાન્ય બાઈક પર આવતા જોઈ તેના ફેન પણ અચમ્બા માં મુકાઈ ગયા હતા. ઉતરતાની સાથે જ તેના ફેન્સએ આકાશ ને ઘેરી લીધો. બધા સાથે સેલ્ફી લીધા પછી આકાશ હોલ ની અંદર ગયો અને જેવો સ્ટેજ પર ગયો કેલોકોએ “આકાશ…આકાશ..” અને તાળીઓ ના ગડગડાટ સાથે વધાવી લીધો.
“આ દુનિયા માં દરેક માણસ યુનિક છે અને તેનો દરેક ને ગર્વ હોવો જોઈએ ” દરેક વખત ની જેમ આકાશે પોતાની આ ટેગ લાઈન થી પોતાના વ્યક્તવ્ય ની શરૂઆત કરી. હજી આગળ કઈ બોલે તે પેહલા જ તેની નજર હોલ માં આવવાની સીડીઓ કે જે સ્ટેજ ની સામે જ હતી ત્યાં પડી અનેપછી શુ. ભગવાને ક્યાંક તેના જીવન ની મનગમતી ૫ મિનિટ નો ટાઈમ વધારવાનો મોકો આપ્યો હતો. કદાચ તમે મારી વાત સમજી ગયા હશોકે એ નાદાન ચેહરો આકાશ ની સામે ફરીથી આવી ગયો હતો. લોકો આકાશે બોલેલી ટેગલાઈન પર હજી તાળીઓ વાગી રહી હતી પણ આકાશની આંખો પેલી યુવતી ને જોવામાં એટલી મશગુલ થઇ ગયી હતી કે તેના કાનો ને તાળીઓ ની અવાઝ પણ સંભળાઈ નહોતી રહી. બિપપપપપપપપ હાથ માં રહેલા માઈક ના આ અવાજે આકાશ ની નાદાન ચેહરા પર સ્થિર થયેલી આંખો માં ભંગાણ પાડ્યું. લેક્ચર નીશરૂવાત થઇ..આકાશ ના ઈન્સ્પિરેશનલ શબ્દો અને ઓડીએન્સ ની તાળીઓ નો સારો એવો તાલમેલ 3 કલાક સુધી ચાલ્યો. લેક્ચરનો સમય તો૨ કલાક નો જ હતો પણ આ એક કલાક નો વધારાનો ફાયદો ઑડીએન્સ ને એ નાદાન ચેહરા ના લીધે થયો હતો. આકાશ ના શબ્દો તો આખાઓડિટોરિયમના દરેક ખૂણા માં પહોંચી રહ્યા હતા પણ એની નજર એ નાદાન ચેહરા ની આસપાસ જ રહેતી હતી. કદાચ મોઢા પર બાંધેલા એરૂમાલે આકાશ ની ઓળખ છુપાવી અને એના લીધે જ આકાશ ને એ યુવતી ની નાદાનિયત નિહળવાની તક મળી નહિતર તો એ પણ આકાશ નીફેન જ હતી ને. ત્યાં રેલવે ક્રોસિંગ પાસે જો એ બાંધેલો રૂમાલ વચ્ચે ના આવ્યો હોત તો આ બધું થાત જ નહીં. આપણે જેના ફેન હોઈએ તેજઆપણા ફેન હોય તો ?? કદાચ આ કુદરતની સૌથી અમૂલ્ય ભેટ કહેવાય અને આવું જ કંઈક આ નાદાન ચેહરા સાથે થયું. સામાન્ય લગતા એઅકસ્માત અને તેની સ્માઈલ ખબર નહીં કેમ આકાશ માટે અસામાન્ય બની ગઈ હતી.
લેક્ચર પૂરો થયો. ઓડીએન્સના પ્રશ્નો આવવા લાગ્યા અને અમુક લોકો ધીરે ધીરે ઓડિટોરિયમ માંથી નીકળવા લાગ્યા. આ અમુક લોકોમાં એનાદાન ચેહરો પણ હતો.પણ લોકો ના પ્રશ્નો ના જવાબ આપવામાં ને આપવામાં કદાચ આકાશ ની આંખોને એ નાદાન ચેહરો ક્યારે જતો રહ્યોતેનો ખ્યાલ જ ન રહ્યો.
“પહેલી નજરનો પ્રેમ, શું કામ આજે વારંવાર એનો ચેહરો મારી આંખો સામે આવ્યો, પહેલી નજર નો પ્રેમ હોય ખરા?, શું ખાલી એના નાદાનચેહરા એ મને આકર્ષિત કર્યો?, ખેર જવા દે, કુદરત ઇચ્છશે તો મલાવશે” આવા વિચારોથી પોતાના અસ્વસ્થ થયેલા મન ને થોડું સ્વસ્થ કર્યું અનેપાર્કિંગમાં રિપેર થઇ ને આવી ચુકેલી કાર લઈને ઘરે જવા નીકળ્યો અને પેલા બાઈક ની ચાવી ડ્રાઈવર ને આપી બાઈક પહોંચાડી દેવા કહ્યું.
વિચારોમાં ખોવાયેલા આકાશને આજે રસ્તો કાપવામાં વાર ના લાગી અને ઘરથી થોડે દૂર આવેલી લોન્ડરી ની દુકાન પર ગાડી ઉભી રાખી અનેસુરતમાં ૧૫ દિવસ માટે થઇ રહેલા કોન્ફેરેન્સમાં જે બ્લેઝર પહેરવાનું છે એ કાર માં લઈને ઘરે ગયો. રોજ સમયસર સુઈ જતો આકાશ આજેઘડિયાળના સેકન્ડ કાંટા નો પીછો કરતો હોય તેમ તેને તાકી ને વિચારી રહ્યો હતો.આજે વિચારો નો વિષય “પ્રેમ” હતો..પણ એ અસમનજસ માંહતો કે એને પ્રેમ થયો છે કે..? આ વિચારોએ એને ઊંઘવામાં મદદ ના કરી અને સવારના ૩ વાગે ઊંઘવાની શરૂવાત થઇ અને હજી તો આંખોમીંચાણી જ હતી ને ૭ ના ટકોરે એલાર્મ ની ઘન્ટડી વાગી ને આંખ ખુલી ગયી. સુરત જવાની જલ્દીમાં કદાચ એનું મન ગઈકાલ ને યાદ નહોતુંકરી રહ્યું.જલ્દી થી તૈયાર થયો અને એની મમ્મી ને પગે લાગ્યા વગર એરપોર્ટ જવા માટે નીકળી ગયો. કારણ કે કોઈ કારણસર મમ્મી હજીગાર્ડન માંથી યોગા કરીને આવ્યા ન હતા.
આકાશ ના મમ્મી ને શ્વાસ ની બીમારી હતી એટલે વધારે કામ ના કરી શકે અને વધારે વજન ના કારણે તકલીફ પડે. એટલે ઘરે કામવાળા કામકરે રાખે અને બાધાનું ધ્યાન મમ્મી રાખે. પણ આખરે હતા તો એ આકાશ ના મમ્મી. આ આકાશ જે આખાય ગામ ને મોટીવેટ કરતો રહેતો એનોમોટા ભાગનો શ્રેય એની મમ્મી ને જાય છે કારણ કે આકાશ ના પાપા ના ગુજરી ગયા પછી જે રીતે એની મમ્મી એ પોતાના જીવનનો રસ્તોબનાવ્યો તે પ્રશંશા ને પાત્ર છે. પણ આ શ્વાસ ની તકલીફ ના લીધે તેમને નિયમિત ડૉક્ટર પાસે ચેક-અપ કરાવવા જવું પડતું હતું. આજે તોઆકાશ ઘરે હતો નહીં એટલે જલ્દી થી કામવાળા જોડે કામ કરાવી ડોક્ટરના ત્યાં ચેક-અપ માટે ગયા. હોસ્પિટલ માં થોડી ભીડ હતી તો બેન્ચ પરજઈને બેઠા.એ જ્યાં બેઠા હતા ત્યાં બાજુ માં એક યુવતી બેઠી હતી જે નિરાશ દેખાઈ રહી હતી. આકાશના મમ્મી મિલનસાર સ્વભાવના હતાએટલે પેલી નિરાશ યુવતી ને જોઈને એમનાથી રહેવાયું નહીં અને પૂછ્યું,
“શું થયું બેટા? કમ આટલી નિરાશ બેઠી છે?”
“કઈ નહીં આંટી એ તો આ થોડી તબિયત.. ” યુવતી બોલી
“હવે તબિયત તો સારી થઇ જાય..ડોકટર છે ને..એમાં શું નિરાશ થવાનું..(ચેહરા પર સ્મિત સાથે) નામ શું છે તારું?” આકાશ ના મમ્મી એ પૂછ્યું
“વાહ સરસ નામ છે..(અવંતિકા ના હાથમાં રહેલી ફાઈલ જોતા) એટલે રિપોર્ટ બતાવવાના છે કે શું?
“હા આંટી (થોડી નિરાશ થઇ ને )
“કેમ શું થયું હતું?..શેના રિપોર્ટ છે ?” આટલું બોલ્યા ત્યાં જ અંદર થી અવાજ આવ્યો “૩૫ નંબર”
આકાશ ના મમ્મી ઉભા થયા અને “ચલો બધું ઠીક થઇ જશે મારો નંબર આવી ગયો હું જાવ અંદર..”
ત્યાંજ અવંતિકા બોલી “તમને કઈ વાંધો ના હોય તો આંટી હું પણ તમારી સાથે આવી જાવ મારે ખાલી રિપોર્ટ જ બતાવવાના છે..અને મને થોડીહિંમત પણ રહેશે”
અવંતિકા આકાશની મમ્મી સાથે અંદર ગઈ.કદાચ આ દિવસ અવંતિકા માટે બહુ મોટો દિવસ હતો કારણકે તેના હૃદય માં થઇ રહેલી સમસ્યાની જાણ આજે ડૉક્ટર દ્વારા થવાની હતી.
ડોક્ટરે પેહલા અવંતિકા ના રિપોર્ટ જોયા અને ધીરજ સાથે અવંતિકા ને કહ્યું કે તમને હાર્ટ કોંગેનીટલ ની બીમારી છે.(આ બીમારી ને ગુજરાતીભાષા માં કહીએ તો અવંતિકા ને હૃદય માં કાણું હતું). આ જાણી અવંતિકા અને આકાશ ની મમ્મી બન્ને માંથી કોઈને ખ્યાલ ના આવ્યો.પછી ડોક્ટરે વિસ્તૃતપણે માહિતી આપી તો જાણે અવંતિકા ના પગ નીચે થી જમીન ખસી ગઈ હોય. તેના પગ ધ્રુજવા લાગ્યા હતા. એસી વાળા એ રૂમ માં તેનેપરસેવો વળી રહ્યો હતો.એને દર હતો કે ક્યાંક ડૉક્ટર એવું ના કહી દે કે “તમારી પાસે હવે થોડો સમય જ બાકી છે ” આ બધું આકાશ ના મમ્મી જોઈ રહ્યા હતા. તેમને અવંતિકા ને સંભાળી લીધી. પોતાનું ચેક-અપ પડતું મૂકી તે તેની સાથે બહાર નીકળી ગયા અને તેને બઉ પ્રેમ થીસમજાવી હિંમત આપી. અને પછી અવંતિકા પાસે થી માહિતી મેળવતા આકાશની મમ્મી ને જાણવા મળ્યું કે તેના ફક્ત પિતા છે જે અમેરિકા માંછેલ્લા ૪ વર્ષ થી છે અને પોતે અહીં શહેર માં પોતાનું બુટિક ચલાવી રહી છે.
આ કુદરત દરેક નો ખ્યાલ રાખવામાં કોઈ દિવસ પાછું નથી પડતું. એટલે જ તો અવન્તિકા ના આવા સમયે તેમને આકાશ ની મમ્મી જેવા સમજદાર વ્યક્તિ જોડે મુલાકાત કરાવી દીધી. અવંતિકા ને થયેલા આ હાર્ટ પ્રોબ્લેમ ને લીધે તેને હવે નિયમિતદરે હોસ્પિટલ માં આવાનું હતું.બસ રોજ સાથે હોસ્પિટલ જવામાં, બહાર જઈને જ્યુસ પીવામાં, હસવામાં, અવંતિકા ને એક પાર્ટનર મળી ગયું હતું અને એ હતા “આકાશના મમ્મી સરલાબેન”
દિવસે ને દિવસે આ સરલાબેન ની સરળતા અને અવંતિકાની સમજણ એકબીજાને નિકટ લાવતી ગઈ અને કદાચ આ ૧૦ ૧૨ દિવસ માંસરલાબેન ને આકાશ એટલો યાદ નહોતો આવ્યો. ડોકટરે કહ્યું તે પ્રમાણે અવંતિકા નો હાર્ટ પ્રોબ્લેમ ફર્સ્ટ સ્ટેજ પર હતો એટલે રિકવરી થવાનાચાન્સીસ વધારે હતા. એક વાર બન્યું એવું કે હોસ્પિટલમાં અવંતિકા સરલાબેન ની રાહ જોઈ રહી હતી અને મોબાઈલ માં વિડિઓ જોઈને સમયપસાર કરી રહી હતી. પાછળ થી સરલાબેન આવ્યા અને જોયું તો અવંતિકા આકાશ ના મોટિવેશન વિડિઓ જોઈ રહી હતી . સરલાબેન ને ખ્યાલનહોતો કે અવંતિકા આકાશ ની બહુ જ મોટી ફેન છે. પણ સરલાબેન પણ હોશિયાર. તે જાણી જોઈને અજાણ્યા બન્યા અને અવંતિકા ને આકાશવિષે પૂછ્યું કે એ કોણ છે ? શું કરે છે ? સરલાબેન જાણી ને આશ્ર્ચર્યચકિત થઇ ગયા કે અવંતિકા આકાશ વિષે ઘણું બધું જાણતી હતી અને સૌથીમોટી વાત કે તે આકાશ ની વિચારધારા સાથે સહેમત હતી. આ બધું જાણ્યા બાદ પણ સરલાબેન એ એ વાત છુપાવી રાખી કે તે આકાશની “માં” છે. કોણ જાણે કેમ કુદરત સરલાબેન ને અવંતિકાને પોતાના આકાશ ની પત્ની બનાવવા માટેના નિર્ણય કરવામાં મદદ કરી રહી હતી. અવંતિકાની દરેક પરિસ્થિને પારખી તે અનુરૂપ વર્તન કરવાની વર્તણુક પર સરલાબેન વારી ગયા હતા. તેમને આકાશ માટે અવંતિકા પરફેક્ટ લાગવાલાગી હતી. અને આમ પણ અવંતિકા સરલાબેનની પુત્રવધુ બને એ પેહલા તે તેમની સારી મિત્ર બની ચુકી હતી . તો હવે સમય આવી ગયો હતોકે સરલાબેન થોડું આગળ વિચારે એટલે એમને અવંતિકા ને ઘરે આવવા આમન્ત્રણ આપ્યું.
બરફી, સમોસા ,પુરી શાક, બાસુંદી, મસાલા છાસ આ બધું જ અવંતિકાના આવવાની ખુશીમાં સરલાબેન દ્વારા તૈયાર કરાવવામાં આવ્યું હતું. ૧૦નો ટકોરો પડતા જ સમય ની પાક્કી અવંતિકાએ દરવાજા નો ડોરબેલ વગાડ્યો. અવંતિકા અંદર આવી અને જેવી ડ્રોઈંગ રૂમ તરફ જય રહી હતીત્યાં જ સામેની દીવાલ પર લગાવેલી તસ્વીર જોઈ ને તે અચ્મ્બિત થઇ ગઈ. તમને કદાચ અંદાજો આવી ગયો હશે કે એ તસ્વીર કોનીહશે..તસ્વીર આકાશ ની તેના મમ્મી પાપા સાથે ની હતી. સરલાબેન અવંતિકા નો એ અચ્મ્બિત ચેહરો જોઈ ને હસી પડ્યા અને જમતા જમતાબધી વિગતે વાત કરી. “અવંતિકા હું ઇચ્છુ છું કે તું મારા ઘરની લક્ષ્મી બને”
“તારી પાસે પૂરતો સમય છે વિચારવાનો, આપણી મિત્રતાને સાસુ વહુ નું નામ મળે તો મને તો ગમશે (સરલાબેન હસવા લાગ્યા ) ”
“આંટી આ બરફી મસ્ત બનાવી છે”જાણે વાત ને ફેરવી રહી હોય તેમ અવંતિકા બોલી
સરલાબહેનને આ વાતો દરમ્યાન અવંતિકાના મલકાતાં ચેહરા એ જવાબ આપી દીધો હતો..કારણકે અવંતિકા એ આકાશ ની ફેન હતી..હવેજોવાનું એ હતું કે આકાશને અવંતિકા પસન્દ આવશે કે નહીં? શું હાર્ટ માં થયેલો પ્રોબ્લેમ અવન્તિકાને આકાશ થી દૂર કરશે? આ બધા સવાલ ૨દિવસ સુધી ઉભા રહેવાના હતા કારણકે બે દિવસ પછી આકાશ સુરત થી આવી રહ્યો હતો.
બે દિવસ પછી :
(આકાશ અને તેની મમ્મી ડિનર કરવા સાથે બેટા હતા)
“બેટા કેવું રહ્યું સુરત માં ?”
“બસ, દર વખતની જેમ સુપર ડુપર હિટ”
હજી તો આટલું બોવ જાય છે ત્યાં જ આકાશ એની અટકાવી દે છે.
“મમ્મી પ્લીઝ, અત્યારે શાંતિ થી જમવા દે, તારી વહુ ની વાતો પછી થી કરીશું ”
(આટલું બોલીને આકાશ એક દમ ચૂપ થઇ ગયો જાણે એ નાદાન ચેહરો ફરીથી એની નજર સામે આવી ગયો હોય એમ)
પહેલા પ્રેમ ના એ વાદળો માંથી માંડ આ સુરતની મુસાફરી એ એને બચાવ્યો હતો ત્યાં જ મમ્મી ની લગ્ન ની વાત થી જાણે ફરીથી આ વાદળો માંઘેરાઈ ગયો હોય એમ એ નાદાન ચેહરા વિષે વિચારવા લાગ્યો.
“કુદરત ની ઈચ્છા હશે તો એ મારા પહેલા પ્રેમ ને મારો છેલ્લો પ્રેમ બનાવશે” આવું વિચારી મનને મનાવી ઘર ની બહાર કામ માટે નીકળ્યો.
રાતે જયારે ઘરે આવ્યો ત્યારે પોતાના બેડ પર રાખેલો પત્ર વાંચી આકાશ તરત જ એની મમ્મી ના રૂમ માં ગયો અને અને કહ્યું
“મમ્મી મેં તને ના પડી ને શું છે આ બધું ?..
આ પાત્ર માં શું આવું લખ્યું છે ? ”
“શું લખ્યું છે ?” સરલાબેન હસતા બોલ્યા
“એ જ કે તારા માટે મિસિસ.આકાશ શોધવાનો એક નાનકડો પ્રયત્ન મેં કર્યો છે” આકાશ થોડા ગુસ્સા સાથે
“અરે એમાં આટલો ગુસ્સે શુ થાય છે, તું એક વાર જોઈ તો લે તને પસન્દ આવી જ જશે એની ખાતરી મારી”
“પણ મમ્મી ” આકષ પગ પછાડતો એના રૂમ માં જતો રહ્યો.
“મને જયારે આકાશે એના ડ્રોઈંગ રૂમ માં જોઈ ત્યારે , જયારે હું એનો ફોટો જોઈ ને અચ્મ્બિત થઇ હતી તેના કરતા વધારે એનો ચેહરો મને જોઈનેઅચ્મ્બિત થઇ ગયો હતો કારણકે મને નહોતી ખબર કે આકાશ ના જીવનનો પેહલો પ્રેમ એ હું હતી..અને કદાચ આકાશ ને પણ નહોતી ખબર કેએની મમ્મી એ એના માટે જેને પસન્દ કરી હતી એજ એનો નાદાન ચેહરો હતો..મારો હાર્ટ નો પ્રોબ્લેમ હવે પ્રોબ્લેમ રહ્યો જ નહોતો કારણકે મને જીવવાનું શીખવાડનારા બે રત્નો મળી ગયા હતા..
– મિસિસ અવંતિકા આકાશ”
લેખક : હાર્દિક ગજ્જર
શેર કરો આ વાર્તા તમારા ફેસબુક પર અને દરરોજ અવનવી વાર્તા વાંચવા માટે લાઇક કરો અમારું પેજ.
જિંદગી સંબંધો સુધારવાનો મોકો આપે જ છે – ચિંતનની પળે : કૃષ્ણકાંત ઉનડકટ
તમારું આજનું રાશી ભવિષ્ય તમારા આજના લકી નંબર સાથે…
કુંડળીમાં સૂર્ય દોષ હોય તો રવિવારે કરો આ ખાસ પૂજા, સાવ સરળ છે…
જંગલના પ્રાણીઓને નજીકથી જોવાનો લાહવો લેવા માંગો છો તો એકવાર આ જગ્યાઓની મુલાકાત લો
પાકટ વયની સમજણની સાચી મિત્રતા દર્શાવતી અદ્ભૂત વાર્તા ..
અનિરુદ્ધ ત્રિવેદી (RJ Aniruddh)
ચાંદની ચિંતન જોશી (જામનગર)
તોબા આ પુરુષો થી
તોબા આ સ્ત્રીઓ થી
પંકિતા ગિરીશ ભાઈ શાહ
પેટ્ટી ઓફિસર – મનન ભટ્ટ
લેખકની કટારેડો. વિષ્ણુ પ્રજાપતિ
લેખકની કટારેનયના નરેશ પટેલ
લેખકની કટારેમેધા પંડ્યા ભટ્ટ
હિરલ રાકેશ ગામી (જામનગર)
Proudly powered by WordPress