gu en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en en en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en en gu gu gu gu gu gu en en en en en en km gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu km en en en en en en en en en ca en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en en en en en en en en en gu gu gu gu gu gu gu
Learn about Jesus ઈસુ વિષે જાણો
Jeevan Jal Radio જીવન જલ રેડિયો
દક્ષિણ ભારતનાં કેરલા રાજ્ય માં આ ઘટના બની હતી. પમ્બા નદી માં ભારે આવ્યું હતુ. મૂશળ ઘાર વરસાદ પદયો હતો. ગામડાં જળબંબાકાર હતા. પૂર માં અનેક લોકો, ઢોર, ઘરવખરી તણાંયા હતા. ગ્રામજ્નોએ ઘરનો સામાન જુદા જુદા પોટલાં માં બાંઘ્યો હતો.
પાણી નો જોર એટલુ હતું  કે બધુ જ તણાવા લાગ્યુ. જે પોટલાં પાણીમાં તનાઇ જતા હતા, તેને અમુક લોકો બહાર કાઢીને વસ્તુઓ ભેગી કરતા હતાં. પોટલાં માંથી તેમને, પૈસા, ઝવેરાત, અને અતિમૂલ્યવાન વસ્તુઓ મળતી હતી.
એક કાળુ પોટલુ, પાણી માં તણાતું હતું. જે લેવા માટે, એક માણસ નદી માં કૂદી પડયો, અને પોટલા ને બરાબર બાથ ભીડી. પરંતુ કઇક અવનવુ બન્યું, પોટલાએ માણસ ને બાથ ભીડી દીધી.
કાળંુ કેકાતુ મોટું પોટલુ તે એક કાળું રીછ હતું. જેમ છૂટવાનાં પ્રયત્નો કર્યા તેમ રીંછની પકડ વઘારે મજબૂત બનવા લાગી. કીનારા પરથી મિત્રોએ બૂમ પાડી, "પોટલું છોડી દે!" આ માનસ બોલ્યો, "પણ આ પોટલું મને છોડતુ નથી!" પેલો માણસ અને રીંછ બંને પૂરમાં તણાય ગયા ને મરણ પામ્યા.
પાપનું બળ છે, છતાં ઘણાં લોકો ને પાપમાં આનંદ આવે છે. ડ્રગ્સ, દારૂ, જુગાર, અપવિત્રજીવન માં આનંદ કરે છે. પણ જ્યારે મૂશ્કેલી અને દુ:ખો અવે છે, ત્યારે ભાન થાય છે, અને છૂટવા માંગે છે,  પણ હવે ઘણુ મોડું થઇ ગયું છે. તેઓ પાપની ગુલામી માં સપડાયા છે.
સર્વ માણસો પાપી છે. પાપનાં બંધનમાં છે. ધર્મ, ધાર્મિક ક્રિયા કાંડો, તેમને છૂટકારો આપી શકે નહી. બાઇબલ જણાવે છે, "જો પુત્ર (ઇસુ ખ્રિસ્ત) તમને મૂકત કરે તોજ તમે મૂકત થશો" (યોહાન ૮:૩૬).
આપણો પાપની શિક્ષા પ્રભુ ઇસુએ વધસ્તંભ ઉપર બોગવી છે. પ્રભુ ઇસુ મૃત્યુમાંથી સજીવન થયા છે. જો તમે પસ્તાવો કરો, તો, ઇસુ તમારા પાપ  મફ કરશે.
Many years ago, in the Southern Indian state of Kerala, the river Pamba flooded, sweeping many villages into the sea. The villagers lost everything, as they kept most of their belongings wrapped up in a  bundle of cloth.
As the flood was sweeping everything downstream, a number of men were taking advantage of the disaster. They were swimming into the flood to retrieve the black bundles that were floating on the water. When opened, they contained all kinds of money, jewels, and possessions.
One man saw what he thought was a very large black bundle, so he dived into the water and swam towards it. As he came near to it, he reached out and grabbed the bundle. To his horror, the black bundle grabbed him! It was a black bear which had been washed down with the flood. The more this man struggled, the more tightly the bear hugged him. His friends could see him in trouble, so they cried out to him “Let go of the blanket!”. The man replied, “I have let go of the blanket, but the blanket has not let go of me!”, as both he and the bear were swept down the flood.
How this story reminds us of the power of sin! Many enjoy sinful pleasures, but when sin begins to bring misery into their lives, they try to give it up, whether it’s drink, drugs, gambling, or immoral living. To their dismay they realise that though they have let go of sin, sin has not let go of them!
We are all by nature sinners and under it’s power. This is why religion, ceremonies or rituals cannot change anyone. Stay this way, and you will be swept into hell!  The Bible says, “If the Son shall make you free, ye shall be free indeed” (John 8v36) Only Jesus has the power to forgive and free those in bondage to sin. This is because He died on the cross to pay the price we deserve. He rose again from the dead a living Saviour. Will you continue in your sin, or will you repent of it now, and trust in the only One who can save you?
પ્રખ્યાત વૈજ્ઞાનિક સર અાઇઝેક ન્યુટન ની આ વાત છે. તેમની પાસે બે બિલાડીઅો હતી. એક બિલાડી મોટી હતી, અને બીજી બિલાડી જે તેનું નાનું બચ્ચું હતું. જે અોરડામાં ન્યુટન અભ્યાસ કરતા હતા, તેમાં અા બે બિલાડીઅો વારંવાર આવ જા કરતી હતી. ન્યુટન પોતે અભ્યાસમાં મશગુલ હોય ત્યારેજ, બારણું ખોલવું પડતું હતું. તેમનાં અભ્યાસમાં ઘણી મૂશ્કેલી પડતી હતી. આથી તેમણે સુથાર ને બોલાવ્યો. તેને સૂચના આપી, કે બારણા માં બે બાકોરા (કાણા) પાડી આપો. એક મોટું બાકોરૂ જેમાંથી મોટી બિલાડી આવી શકે. બીજું નાનું બાકોરૂ જેમાંથી નાની બિલાડી આવી શકે.
આ વાત સાંભળી ને સુથાર હસ્યો. ન્યુટને પૂછ્યું "કેમ હસ્યા?" સુથારે જવાબ આપ્યો, "શું તમને નથી લાગતું કે એકજ મોટું બાકોરૂ, તે બંને બિલાડીઅો માટે અવર જવર કરવા માટે પુરતુ નથી? મોટી અને નાની બિલાડી માટે એક જ મોટું બાકોરૂ  પુરતુ છે!"
દુ:ખની વાત છે કે ઘણાં બુદ્ધિમાન લોકો વિચારે છે, કે ઇશ્વરને શોધવા માટે જાણે કે, ઇશ્વરે ગુંચવાડા ભરેલા  માર્ગો માનવીને બતાવ્યા છે. પરંતું ઇશ્વરને માટે, સો,પચાસ, વીસ કે બે દરવાજાની જરૂર નથી, તમારે અને મારે સ્વર્ગમાં પ્રવેશ કરવા માટે માત્ર એક જ દરવાજો પુરતો છે. પ્રભુ ઇસુએ કહ્યું છે કે  " હું બારણું છું, મારા દ્વારા જો કોઇ પેસે,તો તે ઉદ્ધાર પામશે, અને માંહે અાવશે, અને તેને ચરવાનું મળશે." (યોહાન ૧૦:૯). પ્રભુ ઇસુમાં તારણ,સંતોષ,અને સલામતી છે ઇસુને તમારો તારનાર અને પ્રભુ બનાવો. તમે સાચી પસંદગી કરો.
શું તમે દરવાજાની અંદર છો કે બહાર છો?
૧૯૧૨ માં ટાઇટેનીક નામની વિશાળકાય સ્ટીમર, બરફના ડુંગર સાથે અથડાઇ અને તેણે જળસમાધી લીધી. દરિયાને તળીએથી તેનો કાટમાળ બહાર લાવવામાં આવ્યો હતો,ત્યારે તેમાં એક ગ્લેડસ્ટોન ચામડાની બેગ મળી આવી હતી.
અા બેગ ખોકવામાં આવી ત્યારે તેમાંથી, ડોલર અને કેનેડાનું નાણું, ઝવેરાત મળી આવ્યું. જે બધું જુદા જુદા માણસોનું હતું. એક માણસે જ્યારે સ્ટીમર ડુબતી હતી, ત્યારે, રોકડા પૈસા અને ઘરેણાની લૂંટ ચલાવી હતી.
આ બેગ સાચવી રાખી હતી, અને મળી આવેલી વસ્તુઅોના પ્રદર્શનમાં મૂકી હતી.
સ્ટીમર જળસમાધી લઇ રહી હતી, તેવી અંતિમ પળોમાં પેસેન્જરો બીકથી આમ તેમ દોડતા હતા.
ઘણાં પેસેન્જરો, કરોડ પતિ હતા, જ્યારે મોત તેમની નજરો આગળ હતું, ત્યારે પોતાનું ધન, પૈસા બધુ જ લૂંટી ગયા હતા. આ મોતના મુખમાંથી બચવા માટે તેઅો વિચારતા હતા. અને આ તક નો લાભ કઇને, એક પેસેન્જરે લૂંટ ચલાવી, જે મળ્યું તે ભેગું કરવા માંડ્યું. તેની અોળખ મળી નથી. પણ તે વાત એટલીજ સાચી છે કે, જે ૧૫૦૦ માણસો એ જળસમાધી લીધી, તેમની સાથે તે પણ, અૅટલાન્ટીક મહાસાગરનાં ઉંડા ઉંડા પાણીમાં ડુબી મર્યો હતો.
આ વાત વાંચીને, ઇસુએ કહેલા શબ્દો યાદ આવે છે. "કેમ કે જે માણસ આખું જગત મેળવે, ને પોતાના જીવનની હાની પામે, તો તેને શો લાભ થાય?"(માર્ક ૮:૩૬)
ટાઇટેનીક સ્ટીમરમાં પેલા માણસે જેમ બધું જ લૂંટવા માંડ્યું,તેમ જ આજે ઘણાં લોકો જગતમાં માત્ર ધન પ્રાપ્ત કરવામાં જ મશગુલ છે. તમે કહેશો કેવી મુર્ખ માણસ! શું ઇશ્વર મને મુર્ખ કહે છે? પહેલા માણસની જેમ જ આજે લોટરી મેળવવા લાંબી કતારો લાગે છે. પાપ અને મૃત્યુ થી બચવા માટે તેઅો કશું કરતા નથી. તેમને ખબર નથી કે મરણ સમયે, ભૌતિકવાનાં સાથે આવનાર નથી.
તેમ પણ થોભો, વિચાર કરો, મારો અનંતકાળ હું ક્યાં વિતાવિસ?
પ્રભુ ઇસુ તારનાર છે.જીવંત છે.પસ્તાવો કરો અને ઇસુ ઉપર વિશ્વાસ કરો.
"પ્રભુ ઇસુ પર વિશ્વાસ કરો અને તારણ પામો".
​BAG FROM THE OCEAN REVEALS A SECRET
DURING an expedition to explore the wreck of the Titanic, which sank after hitting an iceberg in 1912, a leather Gladstone bag was found two and a half miles down on the ocean floor. When it was brought to the surface and opened, it was found to contain US dollars, Canadian currency, and pieces of jewellery that belonged to different people. It is believed to have been filled by a looter as the ship was sinking and the passengers were rushing around in a state of panic trying to escape. It seems likely that he went down along with the bag and around 1,500 people to the depths of the Atlantic ocean. This bag has been on display at the National Maritime Museum in Greenwich.
You might be thinking "What a fool he was!" but stop for a moment and ask yourself, "Would God call me a fool?" Many today, like the looter in the Titanic, are trying to grab all that they can in this world. The lottery queues are long, the places of pleasure full, but churches empty! Most ignore the fact that they have a soul and will have to give an account to God. To die in your sin will mean an eternity in hell without God and without hope, for heaven is a holy place.
The Lord Jesus said "For what shall it profit a man, if he shall gain the whole world, and lose his own soul?" (Mark 8:36). Your soul is more precious to God than the whole world. It was for this reason that the Son of God left heaven to die for our sins on Calvary's cross. He rose from the dead on the third day and is a living Saviour. He is the One who can save and satisfy those who turn from their sin and receive Him as their Saviour. What matters most is not "When will I win the lottery?" but "Where will I spend eternity?"
આટલુ તો જરૂરથી કરો
સાબુની ફેક્ટરીનો માલિક એક ખ્રિસ્તી વ્યક્તીની સાથે વાતચીત કરતો હતો. સાબુની ફેક્ટરીનાં માલિકે કહ્યું, " તમે ખ્રિસ્તી વ્યક્તી છો, અને તમે જે સુવાર્તા પ્રગટ કરો છો, અને તમે જે સુવાર્તા પ્રગટ કરો છો, પણ તેથી લોકો ઉપર કોઇ પ્રભાવ પડતો નથી. ભૂંડાઇ કરવામાં જ લોકો મશગુલ છે".
થોડું આગળ ચાલ્યા પછી, ગામમાંથી પસાર થતાં કાદવ કીચડમાં રમતા, મેલા છોકરાંને જોયા. આ જોઇને ખ્રિસ્તી વ્યક્તીએ પ્રશ્ર્ન કર્યો, "તમારો સાબુથી કોઇ સ્વચ્છ થયા હોય તેમ લાગતુ નથી, કારણ કે અહીં તો આ બધા છોકરાં ગંદા છે!"
સાબુની ફેક્ટરીના માલિકે કહ્યું "તેમણે સાબુ ખરીદવા જોઇએ અને તેનો ઉપયોગ કરવો જોઇએ.સાબુ શરીર પર ચોળીને સ્નાન કરવું જોઇએ, ત્યારે જ સ્વચ્છ બની શકે."
ખ્રિસ્તી વ્યક્તી બોલ્યો, સુવાર્તાનું પણ એમ જ છે. અમે પ્રગટ કરીએ,પણ લોકો એ તેનાં ઉપર વિશ્વાસ કરવાનો છે.
પ્રભુ ઇસુ ખ્રિસ્ત તારનાર છે. જેઅો પોતાનાં પાપનો પસ્તાવો કરે છે, તેમને પાપોની માફી મળે છે. ઇસુ ઉપર વિશ્વાસ કરો અને જીવન પામો.
IT MUST BE APPLIED
A soap manufacturer was talking with a Christian. Said the soap maker, "The Gospel you preach hasn't done much good, for there’s still a lot of wickedness and wicked people."
The Christian made no immediate reply, but they soon passed a child making mud pies. He was exceedingly dirty. It was then the Christians turn and so he said "Soap has not done much good in the world, I see for there is till much dirt and dirty people."
"Oh, well", answered the manufacturer, "soap is useful only when it is applied."
"Exactly," was the Christians reply. "So it is with the Gospel we proclaim."
The message of the gospel indeed the greatest message this world has ever known. It is God’s own message proclaiming salvation freely to every sinner who comes to Him through Christ. The Apostle Paul could say “For I am not ashamed of the gospel of Christ: for it is the power of God unto salvation to everyone that believeth” (Romans 1v16). However, the salvation from sin that the gospel brings will never be yours until you believe for yourself. Believe the message, for it is the only hope you have in this world of sin and sorrow.
તે મહાકાય, તથા અંગ્રેજ વ્હાઇટ સ્ટાર લાઇનનું ગૌરવ હતું ૮૮૨.૫ ફીટ લાંબુ અને લગભગ ૫૦,૦૦૦ ટન ભારી એવું આ વહાણ, સફર માટે તરતું મુકવામાં આવેલું, સૌથી વિશાળ વહાણ હતું. તેના ૩૮-ટન ના બે પ્રોપેલર સાથેનું વરાળ - સંચાલિત પ્રોપેલર, જહાજ ને ૨૪ - નોટના વેગે પાણીમાં ્્આગળ ધપાવી શકવા શક્તિમાન હતા. તેના ચાર પ્રચંડ સિમ્નીઅોનું દરેકનું વજન ૬૦ ટન હતું. અને તેલનું કદ એટલું વિશાળ હતું કે તેમાંથી રેલની બે ડબ્બાઓ શુધ્ધા એક સાથે, પસાર થઇ શકે. પોતાના ૨૯-કોલસા સંચાલિત બોઇલરો,માટે તેણે ૬,૦૦૦ ટન કોલસાનો જથ્થો સંઘરી રાખ્યો હતો.તેના ૧૦૦ ટનનું માર્ગદર્શક, એક ભીમકાય ઘર જેટલું હતું અને તેના મુખ્ય લંગરનું વજન ૧૫-ટન હતું. સર્વોત્તમ સામગ્રી અને કારીગરી દ્વારા તેના અાંતરિક હીસ્સાઅોને મઢવામાં આવ્યા. કોઇ પણ તરલપદાર્થ સાથે તેના સૌદર્યની  સરખામણી અશક્ય હતી. તેનું નામ - ટાઇટેનિક - તે પુરાતન ગ્રીકોના સુર્યદેવ - ટાઇટન પરથી લેવામાં આવ્યું હતું જેનો અર્થ એમ થાય કે, જે કદ તેમજ તાકાતમાં પ્રચંડ છે.
બુધવાર, એપ્રિલ ૧૦, ૧૯૧૨ - ૧૧:૪૫ બપોર
અત્યંત ઉચ્ચ - ધ્વનીવાળા સાયરનના એક જોરદાર વિસફોટ દ્વારા તે પોતાના રાજકીય રૂઆબ સાથે સાઉથહેમ્પટન, ઇગ્લેંડથી ન્યુયોર્ક, સુધીનો પ્રથમ સફર પુરો કરવા નીકળી પડી સમુદ્રના ખુબજ અનુભવી એવા કેપ્ટન ઇ.જે.સ્મીથ, જેમણે ગયા સમયમાં વ્હાઇટ સ્ટાર લાઇનના ૧૭ જહાજના અધિકાર સંભાળેલા સુકાન પર હતા. જો મુસાફરો ને કોઇ સુકાની પર પુર્ણ ભરોસો હોય તો, સ્મીથ જ હતા.જહાજના બનાવનારાઅો એ એમ જાહેર કયું હતું કે આ વહાણ કદીએ ડુબી ના શકે, એવી વ્યવસ્થાવાળુ છે. તેનું તળીયું બમણું હતું. તથા સેળ અલગ અલગ વિભાગો હતા. સ્મીથે એવું કહયું, "હું એવી પરિસ્થિતિની કલ્પના પણ નથી કરી શકતો જે આ જહાજને ભુલ કરવા પ્રેરે -- આધુનિક જહાજ - નિર્માણ ખુબ આગળ વધી ગયું છે. " કેટલાક નાવિકો, મુસાફરોને એમ બોલીને - વિશ્વાસ આપતા રહયા કે " શકિતશાળી પરમેશ્વર શુધ્ધા આ જહાજ ને ડુબાડવા સમર્થ નથી."એમના મનમાં જહાજનું નામ - ટાઇટેનીક- તે અત્યંત યોગ્ય લાગ્યું! તેના મુસાફરો અને ખલાસીઅો આટલું ન હોતા જાણતા કે આ સફર તેની પ્રથમ સફર જ નહિ પરંતું આખરી પણ છે."ટાઇટેનીક પોતાના ભવ્ય શાનો શૌકત ધારણ કરી ને મૃત્યૃ સાથે મિલન કરવા તરફ જવા લાગી" શું આમા આપણા માટે કોઇ પાઠ નથી? પ્રભુ કહે છે, "આવતી કાલ વિષે ફુલાશ ન માર, કેમ કે એક દિવાસમાં શું થઇ જશે તે તું જાણતો નથી (નિતી.૨૭:૧)? જો મોત સાથેની : તમારી મુલાકત આજ રાતે જ હોય - ત્યારે શું?
સમુદ્ર ઉપર ચાર દિવસ વીતી ગયા - કેવો માલિક અને આનંદ દાયક અનુભવ હતો એનુ સમુદ્ર ઉપર તરતા વહાણોને પોતાના ભોમકાય એંન્જીનો ના કારણે જે ધ્રુજારીનો અનુભવ થાય, - તેનું નામ નિશાન નહોતું. સર્વોત્તમ સુવિધાઅો અને મોજ-શોખ, સાથે તે જમાનામાં અદ્રિતીય એવા વેગ પણ જોડાઇ ને મુસાફરીને આનંદદાયક બનાવતા હતા. જેમ-જેમ દરિયામાં મહાશક્તિશાળી -ટાઇટેનીક એટલાન્ટિક મહાસાગરના મનાઇ ફરમાવતા બર્ફિલા પાણીને ઉથલાવતું આગળ વધતું હતું તેમ-તેમ ખલાસીઅો અને મુસાફરો અભિમાન કરવા લાગ્યા! પોતાના પ્રથમ વર્ગના ડબ્બાઅોમાં આજ લગી કોઇ પણ જહાજ આટલા અતિધનિકો ને લઇને ઉપડયું નથી. જે.બી.સ્મિથ, વ્હાઇટ સ્ટાર લાઇનના અધ્યક્ષ શુધ્ધા વહાણ ઉપર હતા, આ સમુદ્ર-સફર કરતા વધુ કારણો ને લીધે યાદગાર બનવાની હતી
એ રીતે સ્ફટિક - સ્વચ્છ અને શાંતિ, રવિવારની રાત હતી જયારે- ટાઇટેનિક- પુર્ણ ગતિએ માઇલ કાપતું હતું-પરંતું પ્રકૃતિ રીતે તેની વિરુદ્ધ હતું (૧) આછા શિયાળાના કારણે વિશાળ સંખ્યામા -હિમશીલાઅો ગ્રીનલેન્ડના ઉત્તરિ કિનારા પરથી એટલાન્ટિકના બંદરો તરફ આવવા લાગ્યા.(૨) પવન બીલકુલ પડી ગયો, જે હિમશીલાના ચો તરફ દુર સુધી દ્દશ્યમાન થઇ શકે તેવા ફોસ્ફરસના રંગ જેવા મોજા ઉત્પન્ન કરવા શક્તિમાન ન હતો અને (૩) અમાસની રાત,અર્થાત પુર્ણ અંધકાર  તે દિવસે હિમશીલાઅો વિષે બીજા જહાજો દ્રારા પાંચ-પાંચ ચેતવાણીઅો, મુખ્ય વાયરલેસ થી સંચાલક ફીલીપ્સ ને મળી હતી તેની અવગણના કરીને ,ટાઇટેનિક પોતાનો વેગ અોછો કર્યા નહી.ઘણાઅો અાજે એવા જ છે. પ્રભુની ચેતવણીઅોને અવગણીને, તથા પોતાની દરકાર નહિ કરીને, પાપના રસ્તે અાગળ વધે છે."કેમ કે,ઇશ્વર એક વખત બોલે છે, અરે, બે વખત બોલે,[ તોપણ માણસ] લેખવતો નથી."(અયૂબ ૩૩:૧૪) તમારી બાબત કેમ છે?
રવિવાર, એપ્રિલ ૧૪,૧૯૧૨ - ૧૧:૪૦ રાત
કુવાસ્થંભ ઉપર બેસેલો,ખલાસી, "ફલીટ" ની નજર, ઠંડી,કાળી અને તારાઅોથી ભરેલી રાત ને ચીરીને આગળ જોઇ રહી હતી. મોજાને સફેદ ફિણમાં રૂપાંત્તરિત કરતું-ટાઇટેનીક-પુર્ણ ગતિએ આગળ વધતું હતું! અચાનક-ફિલીપ્સે એને જોયું! ચેતવણીનો ઘંટ વગાડતો-વગાડતો એ ચિલ્લાયો,"હિમખડક! મોત સામે જ છે!"મર્ડોક, એક ઉચ્ચ અધિકારી સુકાનીને ચીસ પાડીને, "કહયું" જહાજની જમણી બાજુએ નિયંત્રણમાં રાખ! "અને તે જલ અારક્ષિત દરવાજાઅોને બંધ કરવા યંત્ર તરફ કુદયો પરંતું બહુ મોડું થઇ ચુકયું હતું -- એક અમંગળ ધ્રુજારી આખા જહાજમાં ફરી વળી કેમ કે જળ  રેખા નીચેથી અણીયાળા બરફે ૩૦૦ ફીટનો ઘા જહાજની તરફના અગ્રભાગે કર્યો પોતાના દુર્ભાગ્ય ને મળવા તે દિવસે તેણે ૫૪ માઇકની મુસાફરી કરી હતી. બે કલાક અને ચાલીસ મીનિટ બાદ ૨:૨૦ સવારે, એપ્રિલ પંદરમીએ તેણે પોતાનો અત્યં ભાગ ઉત્તર એટલાન્ટિક જે તેનો શિકાર કરતો હતો ને આસમાન તરફ ઉચું કયું."કદીય ન ડુબી શકે એવું અને મોઘામાં મોઘું જહાજ ટાઇટેનિક પોતાનો મરણ-ભુસકો પાણીનો બનેલી કબર, ૨.૫ માઇલ નીચેમાર્યો તેનું જીવન અલ્પ હતું,આપણા જીવન ને સ્મરણ કરાવતું " તેઅો વેગવાળાં વહાણોની પેઠે જતા રહે છે."(અયુબ ૯:૨૬) "તમારી જીંદગી શાના જેવી છે? તમે તો ધુમ્ર જેવા છો,તે થોડીવાર દેખાય છે અને પછી અદ્રશ્ય થાય છે."(યાકુબ ૪:૧૪).
પુરતા પ્રમાણમાં બચવા-નૌકાઅો હાજર ન હતી બચી ગયેલા એક વ્યક્તિની સાક્ષી સાભળો, " હજારો લોકોની મરણચીસો, વિલાપ,રૂદન અને પીડાના કારણે કણસવુ તથા ઘબરાએલાઅોની રાડ અને શ્વાસ માટે ભયાવહ રીતે વલખા મારતા લોકો જેઅો ડુબવાની અણીએ હતા, અમારામાથી કોઇપણ જણ અા દિવસનો મૃત્યૃ પર્યત ભુલવાનો નથી." છ-કલાક પછી અાખરી બચેલી વ્યક્તિને કાર્પાથિયાના ઉપર લઇ લેવામાં આવ્યા ત્યાર બાદ ગણત્રી કરવામાં અાવી-૯૦૫ ગુર્જરી ગયેલા,૧૫૦૦થી વધુ ગુમ! ઘણાઅો તે રીતે મરણાધીન થયા.પરમેશ્વરના તારણના સંબધમાં, મનુષ્યની આત્મિક પરિસ્થિતિ જોડે કેટલી સમાનતા છે! પ્રભુ કહે છે, "જેઅોને તે જડે છે તે થોડા જ છે." (માથ્થી ૭:૧૪) પરંતું ટાઇટેનિક ની જેમ નહી, પરમેશ્વર ખાસ દરેક માટે એક બચાવ-નૌકા છે,ઇસુ ખ્રિસ્ત!તેણે પોતાનું રક્ત કાલવરી ઉપર વહેવડાવ્યું ને મરણ પામ્યો, ત્યારબાદ ફરી સજીવન થઇ ઉઠ્યો અને પોતાના પુર્ણ કરેલા કાર્ય દ્રારા તમને બચાવવા તૈયાર છે. " કેમ કે ખોવાએલુ શોધવા તથા તારવા શારૂ માણસોનો દિકરો અાવ્યો છે."(લૂક૧૯:૧૦) શું તમે ખોવાએલા છો?તો "પ્રભુ ઇસુ પર વિશ્વાસ કર એટલે તું તારણ પામશે."(પ્રરિતોનાં કૃત્યો ૧૬:૩૧)
The Titanic - by Robert E. Surgenor
SHE WAS GIGANTIC, awesome, the pride of the British White Star Lines. Measuring 882.5 feet in length with a beam of 92.6 feet and weighing almost 50,000 tons, she was the largest ship afloat. Her two 38-ton wing propellers were accompanied by a center steam turbine propeller, capable of propelling her through the waters at 24 knots. Her four massive funnels weighed sixty tons each and were large enough for two railway locomotives to pass through, side by side. She held 6,000 tons of coal to feed her 29 coal-fired boilers. Her 100-ton rudder was as high as a large house and her main anchor weighed 15 tons. Her interior was fitted with the best in materials and craftsmanship; nothing afloat could match her sheer elegance. Her name — TITANIC — comes from Titan, the sun god of ancient Greeks, and also means, “One gigantic in size or power.”
Wednesday, April 10,1912. — 11:45 A.M.
With a blast from the largest and loudest deep- throated sirens ever made, she slipped away, with majestic great-ness, from Southampton, England, to begin her maiden voyage to New York. At the helm was a veteran of the sea, Captain E. J. Smith, who had previously commanded seventeen ships for the White Star Lines. If passengers ever had total confidence in a sea captain, it was in Smith. The ship’s builders had announced this vessel to be unsink-able. She had a double bottom and sixteen water-tight compartments. Smith said, “I can’t imagine any condition that would cause a ship to founder . . . modern shipbuilding has gone beyond that.” Some of the crew assured passengers, saying, “God Almighty couldn’t sink this ship!” In their minds the name TITANIC suited her well! Little did her passengers and crew know that this sailing was not only her maiden voyage — but her last! The TITANIC was heading, in all her splendor, for a rendezvous with death. Is there not a lesson in this for us? God says, “Boast not thyself of to morrow; for thou knowest not what a day may bring forth” (Proverbs 27:1). If your rendezvous with death were tonight — what then?
Four days out to sea — what a unique and pleasurable experience it was! No vibrations, so common to sea-going ships, were felt from the leviathan engines. Unexcelled comfort and entertainment on board were combined with speed unparalleled in those days. Pride filled crew and passengers alike, as the Titan of the Seas plowed through the Atlantic’s forbidding, icy waters. Never had a ship carried so many millionaires in its first class quarters. Even J.B. Ismay, Chairman of the White Star Lines, was aboard. This sailing was a voyage to be remembered — in more ways than one!
It was a crystal-clear, calm Sunday night as the TITANIC sailed on at full speed — but nature was against her in three ways: (l) a mild winter had caused an enormous spawning of icebergs from Greenland’s northern coast into the shipping lanes of the Atlantic; (2) no breeze, which would have created ripples around an iceberg’s base, producing a phosphorescent glow visible for miles; and (3) a moonless night, thus darkness. Philips, the chief wireless opera-tor, had received five warnings that day of icebergs nearby from other ships. Ignoring these, the TITANIC never slackened her pace. Many today are the same. Turning a deaf ear to the warnings of God, they continue on their sin-ful course, regarding not their fate. “For God speaketh once, yea twice, yet man perceiveth it not” (Job 33:14). How about you?
Sunday, April 14th, 1912 — 11:40 P.M.
Up in the crow’s nest, seaman Fleet’s eyes peered ahead into the cold, moonless, starry night. The TITANIC, curling a white wave of foam at her bow, plowed on at full speed! Suddenly, Fleet saw it! Ringing the warning bell, he screamed, “Iceberg, dead ahead!” Murdoch, the First Officer, yelled to the helmsman, “Hard-a-Starboard!” Then he sprang to the lever, closing the watertight doors. But it was too late — an ominous shudder ran through the ship as a huge spur of ice under the waterline tore a 300 foot gash in the starboard forepart of the ship. She had sailed 546 miles that day, to meet her fate. Two hours and forty minutes later, at 2:20 A.M., on April 15th, she raised her stern as a final tribute to the North Atlantic which was claiming her. The costly and “unsinkable” TITANIC made her death plunge to a watery grave 2-1/2 miles below. Her life was short, reminding us of ours. “They are passed away as the swift ships” (Job 9:26). “What is your life? It is even a vapour, that appeareth for a little time, and then van-isheth away” (James 4:14).
There were not enough lifeboats for all! Listen to the testimony of a survivor: “The agonizing cries of death from over a thousand throats, the wails and groans of the suffering, the shrieks of the terror-stricken, and the awful gasp-ing for breath of those in the last throes of drowning, none of us will ever forget to our dying day.” Six hours later, the last survivor was taken on board the CARPATHIA. The count was made — 705 saved, over 1500 lost! Most perished that night. How similar to man’s spiritual condition today, regarding God’s salvation. The Lord says, “Few there be that find it” (Matthew 7:14). However, unlike the TITANIC, God has a Lifeboat for all, and that Lifeboat is Christ! He shed His blood at Calvary. He died, then rose again, and He is willing to save you by virtue of His fin-ished work. “For the Son of man is come to seek and to save that which was lost” (Luke 19:10). Are you lost? Then, “Believe on the Lord Jesus Christ, and thou shalt be saved” (Acts 16:31).
પિલે પર્વતનો જ્વાળામુખી ફાટ્યો
કેરેબીયનમા આવેલો અને "ફેન્ચ ટાપુ" તરીકે પ્રચલીત ટાપુ ઉપરની વસાહતને "વેસ્ટ ઇન્ડીઝનું પેરીસ" એવુ નામ આપવામાં આવ્યું હતું. પિલે નામનો પર્વત જે શુષુપ્ત જ્વાળામુખી છે, તેની તળેટીમાં, તેનુ મુખ્ય શહેર સેન્ટ. પાઇરા વસેલું હતું, પરંતુ ૨૫મી એપ્રીલના દિવસે અવનવુ બન્યું, આ પર્વતમાંથી ઉકળતું પાણી અને વરાળ નીકળવા લાગ્યા. આથી વૈજ્ઞાનિઅોની એક ટુકડીને વધુ સંશોધન માટે મોકલી આપવામાં આવી, ટાપુ ઉપરના સમાચાર પત્રે (લેસ કોલનીઝ) ત્યાંનાં રહેવાસીઅોને જણાવ્યું કે, ગભરાવાનું કોઇ કારણ નથી. કોઇ જોખમ દેખાતું નથી.
કેટલાક લોકો ચિંન્તાતુર હતા અને તેમની હાંસી ઉડાવવામાં આવી.
જેમજેમ દિવસો વિત્યા તેમ તેમ ટાપુ ઉપરનું જીવન કષ્ટમય બની ગયું.ગંધકની વાસથી લોકો ત્રાસી ગયા,અને ઉડતી ગંધકની રજકણો તથા રાખને લીધે પક્ષીઅો મરવા લાગ્યા.
મે મહીનાની ત્રીજી તારીખે કેટલા ધંધાદારી લોકો અને જ્ઞાની માણસો ટાપુની સલામત જગ્યામાં રહેવા જતા રહ્યા!
છતાં પણ સ્થાનિક સમાચાર પત્રએ તેમની મશ્કરી કરી.૭મી મે ના દિવસે, પ્રો. એમ લેન્ડીસ સાથેનો વાર્તાલાપ છાપ્યો, પિલે પર્વતનાં લીધે તળેટીનાં રહેવાસીઅો માટે કોઇ જોખમ નથી.શા માટે લોકો રઘવાયા બની ગયા છે, અમને તેની સમજ પડતી નથી. સેન્ટ પાઇરા તેમને માટે સૌથી સલામત સ્થળ છે."
મે મહીનાની આઠમી તારીખે સવારે ૭ વાગીને બાવન મીનીટે , જ્વાળામુખી ધડાકા સાથે ફાટ્યો. કોઇ પણ પ્રકારની ચેતાવણી વગર આ બન્યું. પર્વતની બાજુ ફાટી અને તેમાંથી એક હજાર ડીગ્રી સેન્ટીગ્રેડ ગરમ એવો લાવારસ વહેવા લાગ્યો. અને વાવાઝોડાની ઝડપે તે વહેતો હતો. થોડી પળોમાં જ સમગ્ર ગામ અને ત્રીસ હજારની વસ્તીનો નાશ પામ્યો. માત્ર એક કેદી અને બીજો ભોંયરામાં છુપાએલો માણસ એવા બેજ માણસો બચી ગયા.
આજે ઘણા લોકો ઇશ્વર ને માટે એમજ માને છે, કે ઇશ્વર તે મૃત્ત પ્રાપ્ત સ્થાનીમાં પડેલા એવો જ્વાળામુખી છે. ઇશ્વરનાં અસ્તિત્વની મશકરી કરે છે. ઇશ્વર પવિત્ર અને ન્યાય છે, તેનો નકાર કરે છે, અને પોતાનાં આત્માના બચાવ સંબંધી બેદરકાર છે.
પરંતુ એ ઘડી પાસે આવી છે, બાઇબલ કહે છે, " અને જ્યારે પ્રભુ ઇસુ સ્વર્ગમાંથી પોતાના પરાક્રમી દૂતો સાથે અગ્નિની જ્વાળામાં પ્રગટ થશે, તે ઘડીએ જેઅો દેવને અોળખતા નથી ને જેઅો આપણા પ્રભુ ઇસુ ખ્રીસ્તની સુવાર્તા માનતા નથી, તેઅોને તે સજા કરશે."(૨ થેસ્સલોનિ.૧:૭-૮).
આવનાર કોપથી તમારો બચાવ કરનાર પ્રભુ ઇસુ છે. વધસ્તંભ ઉપર તેઅો મરણ પામ્યા ત્યારે તમારા પાપની શીક્ષા તેમણે સહન કરી હતી. ઇસુ મૃત્યુમાંથી સજીવન થયા છે, અને આજે જીવંત છે. જેઅો તેનામાં શ્રધ્ધા રાખે છે,તેમને પાપોની માફી મળે છે. "દેવની મશકરી કરી શકતા નથી."(ગલાતી ૬:૭).
આજે જ સમય છે. ઘણું મોડું થાય, તે પહેલા પ્રભુ ઇસુમાં પાપની ક્ષમા પામી લો.
The Eruption of Mount Pelée
At the beginning of the 20th century, the French island of Martinique was a prosperous colony in the Caribbean and was known as the Paris of the West Indies. The capital St. Pierre had a population of some 30,000 and lay at the foot of Mount Pelée, an old dormant volcano. During 1902, boiling water and steam were seen erupting from the crater and on April 25th, a scientific expedition was sent up to investigate.
The island's newspaper, "Les Colonies" published the findings and told the inhabitants that there was no reason to be afraid.
However, some individuals began to get worried but were mocked by various editorials of the newspaper. Day by day, life became unbearable on the island. A hideous odour of sulphur filled the air and birds dropped out of the air asphyxiated by the ash and sulphur.
By May 3rd businessmen and prudent individuals moved to the Southern part of the Island. However, the newspaper continued to mock, and on May 7th it published an interview with Professor M. Landes which read, "Mont Pelee presents no more danger to the inhabitants of St. Pierre than does Vesuvius to those of Naples." The Newspaper added "We confess we cannot understand this panic. Where could one be better off than in St. Pierre?"
On the morning of May 8th, at 7:52 AM exactly, the Volcano erupted and exploded. There was no warning as the side of the mountain ripped out. Super heated steam at a temperature of 1000 degrees Centigrade blasted out at hurricane speed obliterating the whole town and incinerating 30,000 people. Only two men survived the destruction, a prisoner, who was in the town dungeon and a cobbler who hid in his cellar.
How like many in the world today who treat God like an extinct volcano. They consider that science had proven God to be a myth and that any thought of judgement to come is all medieval nonsense. Many now openly mock at the Bible, and continue in their sinful ways, all the while neglecting the salvation of their souls. Yet God in His love continues with much long suffering to send forth preachers of the gospel to tell men of His love for them.
The Bible teaches that there is a “Judgment to come” (Acts 24:25) but it also tells us the good news that Jesus, God’s beloved Son, died for our sins at Calvary’s cross. He died a sacrifice and shed His holy and sinless blood that we might be saved from the wrath to come (Romans 5:9; 1 Thessalonians 1:10).
We need to turn from our sin and ask Him to save us. He is alive today
and a living Saviour but He will be returning to be Judge. Reader, how will you meet Him, as Saviour or Judge?
Proudly powered by Weebly
Learn about Jesus ઈસુ વિષે જાણો
Good News ​શુભ સનદેશ​
Jeevan Jal Radio જીવન જલ રેડિયો