ceb ceb en en id de en gu gu nl gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu la gu la gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu en en en en en en en en en en en en en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu en en en
પણ મધુર ખખડાટ માં જીવન સફર ચાલી રહી.
શામળિયાં સંગે રે સગપણ રાખજે.
પાછા ફરીને આવવું કાં ....?
કૃષ્ણ ! છળ સાર્થક કર્યુ.
લે હવે અવતાર કલ્કી નો
નયન - માયાના લગ્ન સંસ્કારે
નીલમ રાજેન્દ્ર ના લગ્ન નિમિત્તે
ભરત - રીટાના લગ્ન મંગલે
નયના - વ્યોમેશ ના લગ્ન નિમિત્તે
અતુલ - કેતકીના લગ્ન સંસ્કારે
કાર્તિકેય - શ્રદ્ધાના લગ્ન પ્રસંગે
અલકા- ભરતના લગ્ન પ્રસંગે
દીપ્તિ - જયકૃષ્ણના લગ્ન નિમિત્તે
યોગેશ- જ્યોતિનાં લગ્ન પ્રસંગે
રાજેશ -યામિનીના લગ્ન પ્રસંગે
શેખર - સ્મિતાના લગ્ન પ્રસંગે
જગદીશ ની કાવ્ય સૃષ્ટી
કાચા દોરાની પાકી ગાંઠ
પયોધરમાં તણખો જીવનનો મણકો
મીડીયા ઐન્દ્રજાલીક છે કુદરતની લીલા અભેદ્યની તાસીર જિન્દગીના શ્વાસને... હૃદયમાં રહે છે દીવાળી
હસાવે છે, રડાવે છે, ચઢાવે છે ને પાડે છે,
અરે માસુમ માયુસી થી મીડીયા ફાગ ખેલે છે,
ફૂલાવે છે, ફસાવે છે, મરાવે છે કે મારે છે,
આ મીડીયા મસ્ત થઇ, માસુમ મન થી ફાગ ખેલે છે.
શીરો, પુરી, ને પકવાનો, મનને મોળપ કાં આપે છે?
ભાણાં છે ભરપૂર સ્વાદિલાં, ઉબકા તોયે મન ભાંગે છે.
ઘરડા ઘોડાને ચાબુકથી ફટકારી, રાહ બતાવે છે,
હારેલા - થાકેલા અશ્વો છે, તોય તબેલે બાંધે છે.
આજ શમણામાં મને મારું જ શબ દેખઈ ગયું,
આપ્તજનના અંતરે મીઠું ઝરણ વરતઈ ગયું.
ડાઘુના દિલ પર પડી પસ્તાળ તે દેખઈ ગયું,
જૂઠી પ્રશસ્તિ લોકના લબ પર હતી વરતઈ ગયું,
મહાલય બંધ રાખો, આપનું, અમને નથી પરવા,
ઉઘાડી રાખજો અંતરની બારી, એ જ છે ઇચ્છા,
ભલે, આરોગતા ર્‌હો, પાંચ પકવાનો તમે વ્હાલા!
છતાં પાતળ, તમારી, ચાટવાને, રાખજો વ્હાલા.
તને હું ગમું છું, મને તું ગમે છે,
છતાં શાને ચીચવીને, ચુંટીઓ ખણે છે?
મને તું ચહે છે, તને હું ચહું છું
છતાં કેમ આવી કનડગત કરે છે?
દીવાળી માત્ર દે વાળી બની ને આજ રાજે છે,
દીવાળી ગાલ રાતા માત્ર લપડાકે રખાવે છે.
દીવાળી આજની દેવાળિયા જગને નચાવે છે,
પટાકા ફોડતી ફોડાવતી પસ્તાળ પાડે છે
Jagdish Shelat: Poet, Philosopher, Visionary
Jagdish is the eldest son of Narottam Shelat, who build  famous a landmark "SHELAT BUVAN"  near kankaria lake at Ahmedabad.
He has published 14 books of poetries since 1996.
Poetry is his hobby since early childhood and wrote many unpublished poetries when he was involved in teaching profession as lecturer at Mansa (a town in North Gujarat during 1960 to 1963), Kadi (a town in North Gujarat, 1963-1965), Shri Shri Swami Narayan Arts Collage-Ahmedabad (1965-1966) and in his final phase of employment from October 1966 to 1990 at Valsad. However, his writings, at those days were restricted to leisure activities.
He completed his professional career as professor of Sanskrit from J.P. Shroff Art’s Collage at Valsad (a town in south Gujarat, India) in 1990. After he superannuated at the age of 60, he focussed on transforming his spiritual, philosophical, and life oriented thoughts into poetry.
He is a profuse writer, often several poetry emanates from his conscience in span of the few hours.
Here is a list of his books; you may click on the book and go to page where we uploaded a few of his contribution.
SHELAT BHUVAN, a residential building was built by Narottam Shelat, in 1947. This was one the first and conspicuous building in the neighbourhood, located very close to famous Kankaria Lake. It was on “main road” that connects walled Ahmedabad city and Maninagar railway station. As years passed by, many residential localities were developed surrounding “Shelat Bhuvan”.
In the 1950s, Municipal bus service commenced connecting outskirts/suburb with main city.  A bus stop was established in front of “Shelat Bhuvan” and named as “Shelat Bhuvan”.  Since then local people started adding “Near Shelat Bhuvan” to identify their addresses making our home a landmark.
Narottamdas Shelat, who built this house, withdrew his presence amongst us in 1963, but we enjoyed Baa’s (Shanta Baa, Spouse of Narottamdas Shelat) love, pampering and support.
Family members of Narrotamdada spent years of their enjoyable life together under the same roof in presence of our “Baa”, and established a unique family bondage.
Time went by, our Baa forced us for taking a path without her support. She became a history in 1993.
The home, devoid of Baa could not live without her. Destiny demands new vision, new thoughts and different life.  The mortal Building, Shelat Bhuvan disappeared from vision, but keeping memories and bondage alive. We all scattered from this precious place in 1993.
કઈક કહ્યું  જગદીશે  પ્રેમીલા  તને
(પ્રથમ કવિતા  ગ્રંથ  વ્હાલું વાસીદું)
ત્હે  મને નાં ઓળખ્યો, કે મ્હે  તને નાં ઓળખી,
પણ  મધુર ખખડાટ  માં  જીવન  સફર ચાલી રહી.
કો'ક દિ  રણકારમાં, તો કો'ક દી  ખખડાટ માં,
અંત તક  શમણા સમી જીવન-સફર ચાલી રહી.
ના ચાહે સંગાથ  ઉર , સંગાથ વિણ  ચાલે  નહીં ,
એ  જીરવવાની  પળો  પૂરી થવા આવી રહી.
એ  બંધ-જીવનની  કિતાબે  કૈં લીરા  પડી રહી,
આડી ને અવળી  રંગ-રેખા  દઈ મને ભાવી  રહી.
એટલે  અંતર  ની ઉત્પલ-પાંખડી  અર્પણ કરી,
થઇ જાઉં  હું  કૃતાર્થ, હાંવાં  સહજીવન ના  ઋણ  થકી.
જ્યાં દેહ નાં ઓઢા લીધાં,
જ્યાં અમે મોટા થયા,
જ્યાં થી અમે પગલાં ભર્યાં,
જ્યાં અમેં દુનિયા શીખ્યા,
ખ્વાહિશો નાં ખ્વાબ ને અહીજ  તો અમૃત સીંચ્યા,
કૈક મીઠી યાદ નાં લઇજવા ભાતા ભર્યા,
ને પછી, ત્યાંથી અમે વિખરાઇ ગયાં,
તોય ભેગા રહી અમે  જીવતર રસ્યા,
Home Page | કાવ્ય સંગ્રહ | Glimpse of Poems | મંગલાષ્ટક | Photo Gallery | Contact Us | General Site Map
Copyright 2016. All rights reserved.
Back to content | Back to main menu
To use this website you must enable JavaScript.