gu en en pt en en gu gu en en gu gu gu gu gu gu en fr gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu fr gu gu en gu gu gu gu en en gu gu en gu gu gu en gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu fr gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en gu en gu gu gu gu en gu fr en en gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu fr gu gu gu gu gu gu en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en de en en en en en pl en en en en fr en fr en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en gu en en en en en en en en
મનનો મોરલો ટહૂક્યો મનમાં મહેરામણ મહેક્યો'
જીવતરની જીજીવિષા  કાજે તારો  ખૂબ આભાર
પ્રેમાળ માતાપિતાને કાજે તારો ખૂબ આભાર
શ્વાસની આવન જાવન કાજે તારો ખૂબ આભાર
સઘળી ભૂલોને સહવા કાજે તારો ખૂબ આભાર
સુંદર પ્રભાતના પુષ્પો કાજે તારો ખૂબ આભાર
પ્રગતિમાં પ્રેરકતા કાજે તારો ખૂબ આભાર
પરિવારમા સ્નેહને કાજે તારો ખૂબ આભાર
ધિરજની ગંભિરતા કાજે તારો ખૂબ આભાર
સ્નેહની સરવાણી કાજે તારો ખૂબ આભાર
આપત્તિમા સાંત્વના કાજે તારો ખૂબ આભાર
સમૃધ્ધિમા સમતા કાજે તારો ખૂબ આભાર
વાણીમા વહાલ કાજે તારો ખૂબ આભાર
હ્રદયની વિશાળતા કાજે તારો ખૂબ અભાર
વેદનામા કોમળતા કાજે તારો ખૂબ આભાર
નિવૃત્તિમા પ્રવૃત્તિ કાજે તારો ખૂબ આભાર
મારગડો ચીંધવાને કાજે તારો ખૂબ આભાર
નાક નકશો સુંદર દીધાં મને તારા જેવું થાવું ગમે
ખિલૌના ઝાઝા દીધા મને તારી સંગે રમવું ગમે
આંખ કાજે અંજન દીધા મને તારું કાજળ નયણે ગમે
ગાડી વજીફા બંગલા દીધા તારે મંદિરીયે વસવું ગમે
ઢોલિયા છત્ર પલંગ દીધા તારી શૈયા પર સુવુ ગમે
ફરસાણને પકવાન દીધા તારા ભાણામા જમવું ગમે
ક્રોસને પારકર પેન દીધી મને તારી કલમે લખવું ગમે
સુહાના સ્વપ્ન દીધા મને ખુલ્લી આંખે તારું દર્શન ગમે
વિચારોની વણઝાર દીધી  તારા ધ્યાનમા બેસવું ગમે
વણમાગ્યે તેં ઘણું દીધું મને તારા સાન્નિધ્ય શાંતિ ગમે
મન ભરીને પ્યાર દીધો મને તારા સ્નેહની છાંવ ગમે
જગમા આવી ભૂલી પડી તારા ચિંધ્યા માર્ગે ચાલવું ગમે
હાથમા હાથ ગ્રહી તારો મને અનંતની યાત્રાએ જાવું ગમે
તારે શરણે આવી છું મને તારા ચરણોમાં સ્થાન ગમે
Posted in સ્વરચિત રચના
નાની બેબીઃ  દાદી હું પડી ગઈ મને વાગ્યું.
દાદીમાઃ  બેટા ઠંડા પાણી નીચે હાથ રાખ.
બેબીઃ હા, દાદી હવે સારું છે. ઉપર
રબર બેંડ લગાવી દે.
Posted in હાસ્ય રસ
વિણેલા મોતી– આજનો સુવિ્ચાર
ઓથ એની લેવી જે વખત આવે દગો ન દે
પછી ભલેને તે પથ્થર પણ કેમ ન હોય.
Posted in વિણેલા મોતી
ગધેડાની પૂંછડી દોરવાની રમતમાં ‘પમી’ પહેલી આવી. તાળીઓની
ઝડી વરસી . સરસ મઝાનું ઈનામ મળ્યું. આનંદ માતો નહતો.બચપનની
સુનહરી યાદોમાં ખોવાઈ જવાની મઝા છે. એકલા બેઠા હોઈએ અને હસી
છૂટી પડે. જો સામે કોઈ બેઠું હોય તો પાગલમાં જ ખપાવે.
આજે વરંડામા બેઠી પમી બાળપણની ગલીઓમાં આંટા મારતી
હતી. ઘણી વખત થતું પ્રભુ બાળપણ લાંબુ કેમ નથી આપતો. પણ સત્યતો
એ છે કે બાળપણ હોય ત્યારે જલ્દી મોટા થવું હોય છે.  જે છે તેનો આનંદ
લુંટવાને બદલે જે નથી તેની પાછળ આંધળી દોટ એ મનુષ્યનો સહજ સ્વભાવ
વાત આડા પાટા પર ઉતરી ગઈ. હા પહેલી આવી, મુખ પર હાસ્ય પણ
અંતર કાં ડંખે. જે કહીશ તે સત્ય કહીશ હવે આ ઉંમરે તે છુપાવવાનો કાંઇ મતલબ?
૧૫ જણા એ રમતમાં ભાગ લીધો હતો. દરેકને આંખે બે પટ્ટા બાંધવાનું કામ મોટી
ઉમરના  ભાઈઓ કરી રહ્યા હતા. મારો ક્રમ ૧૦મો હતો. હજી સુધી કોઈ બરાબર
પૂંછડી જગ્યા પર દોરી શક્યું  ન હતું. મારો વારો આવ્યો, માથું દુખે એટલો સખત
કસીને પાટો બાંધ્યો હતો. આંખ બધ હતી. જેવો મારો વારો આવ્યો. બે હાથ લંબાવીને
ચાલતી હતી. આંખ ખોલવાનો પ્રયત્ન કર્યો. જરાક ખુલી અને બોલો ક્યાંકથી સુર્યનું
કિરણ ઘુસી ગયું. આનંદ થયો જરાક દેખાતું હતું જે પૂંછડી દોરવા માટે ઘણું હતું.
ગધેડાના ચિત્ર પાસે આવી. ખોટા ખોટા હાથનું માપ લીધું તેમા ડોક ઊંચી
થઈ અને દેખાઈ ગયું. તો પણ થોડીવાર નાટક જારી રાખી અંતે પૂંછડી દોરી.
જગ્યા ઉપર ઉભી રહી અચાનક તાળીઓનો ગડગડાટ મેં પાટો ખોલી નાખ્યો.
બધાએ અભિનંદન આપ્યા અને પ્રથમ વિજેતા જાહેર થઈ. મુખ પર આનંદ
પણ અંતરને ખબર હતી. વિજયના આનંદમા સત્ય કહેવાની હિંમત ન બતાવી
શકી ઘરે ઈનામ લઈને ગઈ પણ માનશો ‘મા’થી છુપુ ન રાખી શકી. મમ્મી તથા
મોટાઈ બંનેને કહી દીધું. તેઓ મારી સત્યપ્રિયતા પર ખુશ થયા.
એ ઈનામ જોઇને મને કદીય આનંદ થયો ન હતો———-
Posted in ટુંકી વાર્તા
તમે છો ખૂબ વહાલા મારા પપ્પાજી
તમે હતા તો આજે હું છું પપ્પાજી
શિખામાણ સઘળી યાદ છે પપ્પાજી
તમારી ખુમારી આજે વિચારું પપ્પાજી
પરિસ્થિતિને કુશળ સંભાલે પપ્પાજી
પ્યારથી સહુની સાથે વર્તન પપ્પાજી
તમારી અદા કેવી અનેરી પપ્પાજી
તમારું શાણપણ રાહ બતાવે પપ્પાજી
તમારો ગુસ્સાનો વારસો પામ્યો પપ્પાજી
ગર્વથી આજે શિર છે મારું ઉંચુ પપ્પાજી
પરિવારને  તાંતણે બાંધી રાખ્યું પપ્પાજી
મા તુમ વિણ આજે સુની પપ્પાજી
તમારા ચરણે શિર ઝુકાવું પપ્પાજી
પ્રેરણાનો સ્તોત્ર બની રહ્યા પપાજી
જેણે પાપા ગુમાવ્યા છે એ બાળકને આજે પાપાની યાદ સતાવે છે.
Posted in સ્વરચિત રચના
છાણ ગારો લીંપીને બનાવ્યું ખોરડું
ધીરે ધીરે કામ ચાલ્યું થઈ ગયું મોડુ
માયા વળગી એવી કે લાગે રૂપાળું
નહી ટીવી કે ફ્રીજ તોયે મોહ્યું દિલડુ
કિલકિલાટ હાસ્યથી આનંદે ઉભરાતું
પસીનાની કમાઈના તેજે જળહળતું
અડીને થયું એ ઈંટ સિમેન્ટનું મકાન
કાળા ધોળા કરીને વળી નીચે દુકાન
માલમલીદા વેચે તોયે સઢ ના સુકાન
દાકતરના આંટા વધ્યા થયા પાયમાલ
મહેનત સચ્ચાઈ પસીનાના તેજે ખોરડું
બેઈમાનીના પૈસે   ડગુમગુ એ મકાન
ઘર તો ઘર છે લાંબો વિચાર કરીજો
પાયામા સજ્જનતાનો સિમેન્ટ ભરીજો
Posted in સ્વરચિત રચના
હસવુ કે રડવુ, ઘણી વખત એ નક્કી કરવું બહુ જ
મુશ્કેલ છે. હસવાના સમય આંખ દગો દઈને નિતરે
અને રડવાને ટાંકણે ખડખડાટ હસી પડાય.
જ્યારે કેળાની છાલ પગ નિચે આવે, કેડ ભાંગે
ત્યારે કોઈ જોઈ નથી ગયું. એવા ભાવ સાથે આજુબાજુ
નજર ફેરવી  કઢંગી હાલત જોઈ ,દર્દ વિસરી હસી પડાય.
બાજી જીતતા હોઈએ, કસીનોમા સ્લોટમશીનમાં
પૈસા રણકતા હોય, ત્યારે આનંદ થવાને બદલે આંખમાંથી
બે આંસુ સરી પડે. એ આંસુ હોય ખુશીના પણ ત્યારે હોવું
જોઇએ મુખ પર હાસ્ય.
આવું તો જીંદગીમા અનેક વાર અનુભવ્યું છે.
સારું છે હસવા કે રડવા પર પ્રતિબંધ નથી.  મારી
મિત્ર પંદર વર્ષથી બાળક માટે પ્રયત્ન કરી રહી હતી.
સાવ જ આશા મૂકી દીધી હતી. ત્યારે અચાનક ખબર
પડી કે તેને સારા દિવસ રહ્યા છે. જ્યારે હું ખુશ થઈ
મળવા ગઈ ત્યારે મારા ખોળામા માથૂ મૂકી રડી રહી
હતી. માનવાને તૈયાર જ ન હતી. ખૂબ પ્રયત્ને તેને
શાંત પાડી અહેસાસ કરાવ્યો કે હકિકત છે ‘તું મા
દસ વર્ષથી કોર્ટમા કેસ ચાલતો હતો. બંને
પક્ષ કોર્ટના ધક્કાથી ત્રાસી ગયા હતા. અંતે ચૂકાદો
આવ્યો છૂટાછેડા થઈ ગયા. દુખની વાત હતી. ત્યારે
‘લીના’ જોરથી હસી પડી. પ્રેમમા પાગલ, દસ વર્ષનો
પરણિત ગાળૉ. નજીવા કરણસર હઠ ને લીધે અંત
છૂટાછેડા. ભલે જોઈતા હતા . મળ્યા છતાંય અંતર
રોતું હતું. હસવામા રૂદન છુપાયું હતું.
મરવાના ત્રણ સહેલા રસ્તા.
૧. રોજ ૧ પેકેટ સિગરેટ પીવી.—૧૦ વર્ષ
૨. રોજ બે થી ત્રણ પેગ દારૂ ઢીંચો.—–૩૦ વર્ષ
૩, કોઇને દિલોજાનથી મહોબ્બત કરો——-દરરોજ મરવું પડશે
Posted in હાસ્ય રસ
Shaila Munshaw on લોટરી લાગી
Mehta on જીવનની સચ્ચાઈ
હિતેશ મહેતા on વાંચો અને વિચારો
હિતેશ મહેતા on વિણેલા મોતી
Bijal Mayank Shroff on સરલ-મુશ્કેલ
મીઠા જળનું મીન ઉદધીમાં
Change this text in the admin section of WordPress
You are currently browsing the archives for June, 2010.
© 2019 મન માનસ અને માનવી · Proudly powered by મન માનસ અને માનવી.
Type in EnglishAssameseBengaliBodoDogriGujaratiHindiKannadaKashmiriKonkaniMaithiliMalayalamManipuriMarathiMarathi (Modi)Meitei (Manipuri)NepaliOdiaPunjabiSanskritSantali (Ol Chiki)SindhiSoraTamilTelugu
Powered By PramukhIME Pro
Details available only for Indian languages
Digit In English (for all languages)
Advanced Typing Rule Panchamakshar Anusvar