gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu fr gu gu gu fr gu gu gu gu en en ca es es en en en en en en en es en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en gu en gu en gu en en en gu en gu en en en en fr en en en en el gu en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu en gu en en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu en en en en en en en
ReadGujarati.com: બુફે ભોજન પ્રથા દ્વારા થતો બગાડ અટકાવી શકાય ? – સંકલિત
પસંદ કરો પ્રથમ પાનું અનુક્રમણિકા – ટૂંકીવાર્તાઓ – નિબંધો – કાવ્યો અને પદ્ય – ગઝલો – અધ્યાત્મિક લેખો – હસો અને હસાવો – સાહિત્ય લેખો – બાળસાહિત્ય – અન્ય લેખો – પ્રકીર્ણ – ડાઉનલોડ – લેખ શોધો – મહિનાવાર લેખો – ગુજરાતીમાં લખો – ગુજરાતી કેલેન્ડર – આપનો લેખ મોકલાવો – આપનું યોગદાન સંપર્ક
[1] પીરસણીયા પ્રથા જ શ્રેષ્ઠ – અમૃત મોરારજી
જમણમાં ખોરાકના વધ-ઘટ બગાડનો આધાર ખાસ તો પીરસનારાંઓ પર રહે છે. પીસરસનારાંઓ જમણમાં જમનારાંઓને જરૂરત પ્રમાણે વધુ-ઓછું આપવામાં જેટલાં કાબેલ તેટલો બગાડ ઓછો થાય અને જમનારાંઓને પણ સંતોષ. બુફે ભોજનમાં એવું છે કે જમનાર જરૂરત પ્રમાણે વધુ-ઓછી વાનગી અને જે જરૂર હોય તે જ વાનગીની માંગ કરે છે. માટે ખોરાક બગડવાની શક્યતા ઓછી રહે છે પરંતુ બુફેમાં સારી-સ્વાદિષ્ટ વાનગીની માંગ વધુ રહે છે. માટે પીરસનારાંઓએ આવી વાનગી પર ખાસ ધ્યાન આપવું પડે છે. મીઠાઈ, ગુલાબજાંબુ જેવી વાનગીઓ પર લોકો તૂટી પડે છે.
પંગતમાં બેસી જમનારાં પીરસનારાં તેમની પાસે જાય એટલે કોઈ પણ વાનગી થોડી ઘણી મુકાવી દેવા માટે લલચાય છે અને પીરસનારાં પણ પોતાના પડોશીઓ, કુટુંબીઓ, મિત્રોને વાનગી વધારે આપી દે છે. વણી ન માંગનારને પણ આગ્રહ કરી વાનગી પીરસે છે. જે પછી જમનારાં બગાડે છે. વળી, બાળકો-યુવાનો-વૃદ્ધોને તેમની વય અને પાચનક્રિયાને ધ્યાનમાં રાખી વાનગી વધુ-ઓછા પ્રમાણમાં પીરસવાની કાળજી રાખવી જોઈએ. દેખાદેખીમાં વધુ પડતી વાનગીઓ બનાવવાથી પણ રસોઈનો બગાડ થાય કે જે બગાડ જરૂરત મુજબની વાનગીઓ બનાવી જરૂર અટકાવી શકાય.
[2] ભોજન કે બગાડ ?
યુરોપ, અમેરિકા કે પશ્ચિમના દેશોમાંથી ઘણી અનાવશ્યક પ્રથાઓ, આપણાં દેશમાં, પાછલે બારણે થઈને, દાખલ થતી જોઈ શકાઈ છે. તેમાં આ એક ‘બુફે-ડિનર-પ્રથા’ પણ છે. પોલીથીનની આછા લીલા રંગની ડીશ, બે વાટકી અને ચમચી સાથે પેપર નેપકીન લેવા લાઈન બંધ ઊભાં રહેવું, ક્રમસર આગળ વધવું, કાઉન્ટર ઉપરથી જોઈતી વાનગી જરૂરિયાત પૂરતી લેવી, અને ઉભાં-ઉભાં, વાતો કરતાં-કરતાં ખાવું અને તેને આધુનિકતામાં ખપાવવું એ આરોગ્યની દષ્ટિએ બિલકુલ હાનિકારક છે. ભજનની જેમ જ ભોજનમાં પણ ધ્યાન એકાગ્રતા મહત્વની બાબત ગણાય, આપણે તેમાં સામાજિક અવસરને શી રીતે રોપી કે વાવી શકીએ ? વિચારવા જેવું છે.
મારા જેવા કેટલાક વયોવૃદ્ધ આવે પ્રસંગે બેસવાની ખુરસી શોધતા રહે છે, જે તેને ભાગ્યે જ મળે છે. વહેલો તે પહેલોના ધોરણે રોકાઈ ગઈ હોય છે. ત્યારે નીચે ભોંય પર બેસીને, શાંતિથી નિરાંતે ચાવીને જમવું પડે છે. જે ઉપસ્થિત કેટલાકને અજુગતું લાગે છે. પણ બીજું થાય શું ? અગાઉ હારબંધ પલાંઠીવાળીને બેસવાની જે પ્રથા હતી તે શું ખોટી હતી ? વિચાર આવે છે. પીરસણિયા આવીને પીરસે, જમનાર જોઈએ તેટલી પોતાની રુચિ અનુસારની વાનગી લે અને સંતોષપૂર્વક શાંતિથી જમે તે જ શોભે. તેમાં રાંધેલા અનાજનો બગાડ ઓછો થાય, જ્યારે ‘બુફે’માં હાથમાં ડીસ લઈને ખૂટતી વાનગી ફરીથી લેવા નીકળવું પડે ! ક્યારેક ગીર્દીનો સામનો કરવો પડે ! તો ક્યારેક અમુક ભાવતી વાનગી જતી પણ કરવી પડે ! લગ્ન જેવા સમારંભોમાં લખલૂંટ નાણાં ખર્ચવામાં આવતાં હોય છે. ત્યારે મંડપની બહાર માંગણો, નાગાં-પૂંગા બાળકો સમારંભની પૂર્ણાહુતિની વાટ જોતાં ભૂખે ટળવળતાં પણ જોવા મળે છે. ખાનારા ખાઈને મૂંગે મોઢે ચાલતી પકડતા હોય છે અને યજમાનવર્ગ ગર્વમાં ફૂલાતો નજરે પડે છે. ત્યારે વિચાર આવે છે કે આ બધું ક્યાં જઈને અટકશે ? ભૂખ્યાંના પેટની આગ ક્યારે ઠરશે ?
[3] થોડીક કાળજી રાખીએ તો બગાડ અટકાવી શકાય – શ્રેણીક એમ. વિહાણી
પરંપરાગત પંગતમાં અથવા ટેબલ ખુરશી પર પરંતુ બેસાડીને જમાડવાની પ્રથા જ ઉત્તમ છે આમ છતાં જ્યાં બુફે ભોજન કરાવવું જ અનિવાર્ય હોય ત્યાં કેટલીક કાળજી લેવામાં આવે તો ખાદ્ય પદાર્થોનો થતો બગાડ અટકાવી શકાય છે.
આમંત્રણ પત્રિકાની સાથે અથવા ભોજન સ્થળે મેનુ પ્રદર્શિત કરવું જોઈએ જેથી જમનાર વ્યક્તિ તે વાંચીને પોતાને મનગમતી અનુકૂળ વાનગીઓ લેવાનું આયોજન કરી શકે. અત્યારે તો મોટાભાગે બધી જ વાનગીઓ લેવાનું વલણ હોય છે અને પછી ન ભાવે કે ન ફાવે તે ડસ્ટબીનમાં જાય છે. યજમાને વધુ વાનગીઓ રાખવાથી યશ મળશે અને બધા વખાણ કરશે તે મોહમાંથી બહાર આવીને મર્યાદિત વાનગીઓ બનાવવી જોઈએ. વધુ વાનગીઓમાં ખર્ચ ન કરતા તે બચાવીને સારી વ્યવસ્થામાં ખર્ચ કરવો જોઈએ એટલે કે ભીડ ન થાય અને જેટલી વાર જોઈએ એટલીવાર સુલભતાથી મળી રહે તે પ્રમાણે ભોજન વ્યવસ્થા ગોઠવવાથી એકી સાથે બધુ થાળીમાં લઈ લેવાની વૃત્તિમાંથી લોકો બહાર આવશે અને બગાડ અટકશે.
મોટા ભોજન સમારંભોમાં જમવામાં ભીડ ન થાય તે રીતે આમંત્રિતો માટે જમવાના સમયનું વિભાગીકરણ કરી શકાય. દા.ત. 12 થી 12:30, 12:30 થી 1, 1 થી 1:30 વગેરે. જ્યાં ભીડ થાય છે ત્યાં એક સાથે બધું જ વધારે માત્રામાં થાળીમાં લેવાની વૃત્તિ જન્મે છે. અલગ અલગ વાનગીઓ માટે અલગ અલગ ડીસ્પોઝેબલ ડીસો રાખવાનું બંધ કરવું જોઈએ. એક વાનગી પરથી બીજી વાનગી પર જતાં અગાઉની પ્લેટ ડસ્ટબીનમાં જાય છે. જો એક જ પ્લેટમાં લેવાનું હોય તો વધુ પડતું લેતા શરમનો અનુભવ થશે.
Share this on WhatsApp
Email This Article ·  Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati
« Previous પાઠશાળા – આશિષ ભગત
એક પત્રકાર, સરકારી ઑફિસમાં – પ્રવીણ શાહ Next »
આ પ્રકારનું અન્ય સાહિત્ય:
ક્રાઇસ્ટ ધી રીડીમર (Christ the Redeemer)નું પૂતળું – પ્રવીણ શાહ
નિયાની સાત અજાયબીઓથી કોણ અજાણ હશે ? છેક જૂના જમાનાથી દુનિયાની સાત અજાયબીઓનું મહત્વ રહ્યું છે. આજે ઘણી અલગ અલગ રીતે સાત અજાયબીઓ રજૂ કરાય છે. જેવી કે જૂના જમાનાની સાત અજાયબીઓ, મધ્ય યુગની સાત અજાયબીઓ, અર્વાચીન યુગની સાત અજાયબીઓ, કુદરતની સાત અજાયબીઓ વગેરે. અહીં આપણે એક નવી જ રીતે નક્કી કરાયેલી સાત અજાયબીઓની વાત કરીશું. ઈ.સ. ૨૦૦૬માં સ્વીત્ઝરલેન્ડના એક ફિલ્મ ... [વાંચો...]
જંગલી હાથી અને તેનું સામાજિક જીવન – રજની ત્રિવેદી
વન્ય જીવોનું દાંપત્યજીવન અને તેમની સામાજિક વ્યવસ્થાથી આપણે આજે પણ અજાણ્યાં છીએ. પરંતુ કુદરતનો ખોળો ખૂંદી તેમની સામાજિક વ્યવસ્થા અને દાંપત્યજીવનમાં ડોકિયું કરનારાઓએ જ્યારે તેમની નજીક જઈ જે કંઈ જોયું અને અનુભવ્યું તેનાથી તેઓ આશ્ચર્યમાં ગરકાવ થઈ મોઢામાં આંગળાં નાંખી ગયાં. તેમને ભારોભાર નવાઈ લાગી. અહીં પ્રેમ છે, વિરહ છે, વેદના પણ છે. અહીં ક્યારેક હૈયાં મળે છે, તો ક્યારેક ... [વાંચો...]
આરોગ્યવર્ધક કહેવતો – જોરાવરસિંહ જાદવ
કસાહિત્ય કલ્પવૃક્ષ જેવું છે. કહેવાય છે કે કલ્પવૃક્ષ નીચે ઊભા રહીને જે માગીએ એ મળે, એમ લોકસાહિત્ય પાસે જે માગો એ મળે. એમાંથી અર્થસભર દુહા મળે. હૈયામાં સ્પંદનો પ્રગટાવતાં ગીતો મળે. બુદ્ધિચાતુર્ય વધારતાં ઊખાણાં મળે. કવિત્વ શક્તિ ખીલવતાં જોડકણાં મળે, માનવીની કોઠાસૂઝમાંથી પ્રગટેલી મોતીના દાણા જેવી કહેવતો અને કથાઓ મળે. જૂનાકાળે આજના જેવી શાળા, કૉલેજો અને યુનિવર્સિટીઓ નહોતી ત્યારે કંઠસ્થ ... [વાંચો...]
3 પ્રતિભાવો : બુફે ભોજન પ્રથા દ્વારા થતો બગાડ અટકાવી શકાય ? – સંકલિત
September 17, 2012 at 11:19 am
સમયની જરૂરિયાત મુજબ બુફે ભોજનપ્રથા એ સમાજનું એક અનિવાર્ય અંગ બની ગયુ છે. પણ દરેક નાગરીક જો એક વાતનું ધ્યાન રાખે કે, “મારી પ્લેટમાં મારે જરૂર હશે એટલુજ લઈશ અને અન્નનો એક દાણો પણ હું નહી વેડફું” તો આપમેળે સધળુ સુંદર રીતે થઈ જશે. અને હા, આ વ્યવસ્થામાં આપણે વડીલજનોને બેસવાની વાત ભુલ્યા વગર અમલમાં મુકવા જેવી છે.
September 17, 2012 at 11:44 pm
બુફે પ્રથામાં સામાન્ય રીતે ઓછું ખવાય છે એટલે થાળી દીઠ ખર્ચ ઓછો આવે છે.
September 20, 2012 at 10:00 am
ખવાનુ અને ભોજન બન્ને અલગ . ખાવુ હોય તો બુફે ચાલે પન ભોજન તો શન્તિ થિ બેસિ નેજ થાય્.
Click here to cancel reply.
Select language:   Gujarati   English   (Press F12 to change language) Show Keyboard
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
* * * * *
Download First Issue Absolutely Free !!
Click Here for download page
ગરમાળો, ગુલમોર અને ખખડેલું બસસ્ટોપ ! – રામ મોરી
વિધવા : પ્રથમ તો એક માણસ – સ્વાતિ બારોટ સિલ્હર
દો પલ કે જીવન સે એક ઉમ્ર ચુરાની હૈ… – રોહિત શાહ
મારી સાઇકલ – રમણ સોની
ભાઈ એન્ડ બા વીથ ગોડ એટ જી-મેલ ડોટ કોમ – રાહુલ શુક્લ
પતિવ્રતા ધર્મની આહુતિ પછી જ ને! – વલીભાઈ મુસા
બાકોરું – ધરમાભાઈ શ્રીમાળી
અજનબી – બિમલ રાવલ
મૃગેશભાઈની ત્રીજી પુણ્યતિથિએ.. જાનદાર સવારી, શાનદાર સવારી – મૃગેશ શાહ
નિવૃત્તિને નમાવનારો – કુમારપાળ દેસાઈ
Karasan Bhakta usa: એન્દરે સારિ વાર્તા !
k: બહુ વખતે આટલુ સરસ રસ્પુર્ણ વાચવા મળ્યુ! લેખક ને ખુબ...
jadeja vikramsinh: ખૂબ જ સરસ લેખ છે
tulsi solanki: Guru vina gnan kyathi prapt thay .guru hi...
gopal khetani: જબરદ્સ્ત ડીટેઈલીંગ. ગુલમોર્ ગરમાળા અને...
pritesh patel: aa vaat total experience per jaay che...
pritesh patel: very nice true but aa samaj jode aapde j...
Shree pustak mandir: Nice story
Rajdipsinh: Jay Shree Ram Pujnya Morari bapu ne sat sat...
રીડગુજરાતી પરના વિશેષ લેખો કે અન્ય અગત્યની માહિતી આપના ઈ-મેઈલ પર મેળવવા માટે અહીં આપનું ઈ-મેઈલ સરનામું લખીને જોડાઓ.(4500 થી વધુ વાચકો)
ગરમાળો, ગુલમોર અને ખખડેલું બસસ્ટોપ ! – રામ મોરી
વિધવા : પ્રથમ તો એક માણસ – સ્વાતિ બારોટ સિલ્હર
દો પલ કે જીવન સે એક ઉમ્ર ચુરાની હૈ… – રોહિત શાહ
મારી સાઇકલ – રમણ સોની
ભાઈ એન્ડ બા વીથ ગોડ એટ જી-મેલ ડોટ કોમ – રાહુલ શુક્લ
રીડગુજરાતી વિશે : પ્રેસ વિભાગ
એક ડેટકથા – યામિની પટેલ
પાંચ પ્રસંગકથાઓ – લતા હિરાણી
કરણીનું ફળ – કનુ ભગદેવ
This site is dedicated to Shrimad Bhagvat Mahapuran
Back to top ↑
Send to Email Address Your Name Your Email Address Cancel
Post was not sent - check your email addresses!
Email check failed, please try again
Sorry, your blog cannot share posts by email.