gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en ca es es en en en en en en en es en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en gu en gu en gu gu en en en gu en en en gu en en en en en en en gu gu en en en gu gu gu en en en gu en en en en en en en gu en en en gu en en en gu en gu en en en en fr en en en en el gu en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu es en gu en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu en en en en en en en
ReadGujarati.com: ફલાવરવાઝ બોલ્યું…. – જયશ્રી
પસંદ કરો પ્રથમ પાનું અનુક્રમણિકા – ટૂંકીવાર્તાઓ – નિબંધો – કાવ્યો અને પદ્ય – ગઝલો – અધ્યાત્મિક લેખો – હસો અને હસાવો – સાહિત્ય લેખો – બાળસાહિત્ય – અન્ય લેખો – પ્રકીર્ણ – ડાઉનલોડ – લેખ શોધો – મહિનાવાર લેખો – ગુજરાતીમાં લખો – ગુજરાતી કેલેન્ડર – આપનો લેખ મોકલાવો – આપનું યોગદાન સંપર્ક
એક દંપતિને દેશવિદેશ ફરવાનો બેહદ શોખ. પૈસે ટકે સદ્ધર એટલે જ્યાં જાય ત્યાંની કોઈ ને કોઈ સુંદર કલાકૃતિ ખરીદી લાવે અને પોતાનું ઘર શોભાવે. એમ કરતાં કરતાં એમની પાસે 500થી વધુ કલાકૃતિઓ ભેગી થઈ ગઈ હતી એટલે એમણે પોતાના જ ફલૅટના બે રૂમમાં નાનકડું સંગ્રહાલય બનાવ્યું અને અવારનવાર પોતાનાં સગાંવહાલાં અથવા મિત્રમંડળમાંથી કોઈને ને કોઈને આમંત્રે અને હોંશે હોંશે પોતાનું મીની મ્યુઝિયમ બતાવે. મને પણ એક રવિવારે નિમંત્રણ મળ્યું અને હું મુંબઈના પરામાં આવેલા એમના ફલૅટમાં પહોંચી ગઈ. તે દિવસે ખાસ્સાં છ જણાં આવ્યાં હતાં અને બધાં જ મશગૂલ થઈને જોતાં હતાં.
હું પણ બધું જોવામાં તન્મય હતી. લગભગ અડધું જોયું હશે ત્યાં મારી નજર એક ફલાવરવાઝ પર પડી. મેં લખાણ વાંચ્યું. જાપાનથી ખરીદેલ એ વાઝ એટલું સુંદર અને કલાત્મક હતું કે મારી નજર ત્યાં જ જાણે ચોંટી રહી. ત્યાં તો મેં મારા કાનમાં કોઈ ગણગણાટ સાંભળ્યો. મેં આમતેમ જોયું. આસપાસમાં તો કોઈ જ ન હતું. તો આ અવાજ ક્યાંથી આવ્યો ? અરે, આ તો વાઝ મારા કાનમાં ફૂસફૂસ કરતું હતું. મને બહુ જ નવાઈ લાગી. અત્યાર સુધી કોઈ નિર્જીવ વસ્તુએ મારી સાથે સંપર્ક કર્યો હોય એવું બન્યું જ નહોતું. મને ખબર તો હતી જ કે નિર્જીવ વસ્તુઓમાં પણ ચેતના હોય છે અને જો આપણી આંતરિક ચેતના વિકસિત હોય તો એની સાથે સંપર્ક થઈ શકે છે. ખેર, મારું ધ્યાન એ ગણગણાટ સાંભળવામાં કેન્દ્રિત થઈ ગયું. અને મેં સાંભળ્યું…..
હું તમને સુંદર અને આકર્ષક લાગું છું પણ આ સુંદરતા પાછળ મારા માલિકની કેટલી મહેનત છે અને મને કેટકેટલી યાતનાઓમાંથી, અગ્નિપરીક્ષામાંથી પસાર થવું પડ્યું છે એનો તો તમને અંદાજ જ ક્યાંથી હોય ? લો ત્યારે, હું તમને સમજાવું. હું તો હતું માત્ર માટીનું એક ઢેફું. મારા માલિકે મને ઘરે જઈને પાણીમાં પલાળ્યું. પછી ખૂબ ખૂબ રગદોળ્યું, ખુંદ્યું અને થાબડ્યું. થાબડી થાબડીને મને સપાટ બનાવ્યું. હું બુમો પાડતું રહ્યું, ‘આવું ન કરો, મને બહુ દરદ થાય છે, મને છોડી દો….’ પણ એ તો હસીને મૃદુતાથી કહે, ‘હમણાં નહીં.’
અરે બાપરે, પછી તો એણે મને ચાકડે ચડાવ્યું. ચાકડો તો ગોળ ગોળ ફરે અને મારું માથું ભમે, એવું ભમે કે ન પૂછો વાત. મેં ચીસો પાડી, ‘બંધ કરો, થોભાવી દો તમારો આ ચાકડો. મને ચક્કર આવે છે, મને બહુ જ અસુખ લાગે છે….’
‘હજુ નહીં, હમણાં નહીં….’ એમ કહીને એણે મને આમથી તેમથી ફેરવ્યું, ઘાટઘુટ આપ્યો અને ત્યાર બાદ…. ત્યાર બાદ એણે મને ભઠ્ઠીમાં મૂક્યું. કેવી અસહ્ય ગરમી ! મેં બૂમાબૂમ કરી મૂકી, ભઠ્ઠીનો દરવાજો ખખડાવ્યો પણ બધું જ વ્યર્થ ! મને જ્યારે લાગ્યું કે હવે મારો અંત આવી જ જશે, મારાથી વધુ સહન નહીં થાય ત્યારે અચાનક બારણું ખૂલ્યું અને એણે મને બહાર કાઢ્યું. બહુ જ સાવચેતીથી એણે મને એક પાટિયા પર મૂક્યું. હા…શ ! કેટલું સારું લાગતું હતું. ઠંડી ઠંડી હવાથી મારું શરીર ઠરવા માંડ્યું અને મેં રાહતનો શ્વાસ લીધો.
પણ જેવો મેં નિરાંતનો શ્વાસ લીધો કે એણે મને પાછું ઉપાડ્યું અને બ્રશથી સાફ કરીને મારા આખા શરીરે ગ્લેઝ ચોપડી દીધો. એની જે વાસ ! તોબા, તોબા ! મને તો લાગ્યું કે હું ગૂંગળાઈ જઈશ. મેં વિનંતી કરી, ‘મહેરબાની કરીને હવે બસ કરો, મારાથી સહન નથી થતું.’ પણ એણે તો પોતાનું માથું ધુણાવ્યું અને ‘હજુ નહીં, હમણાં નહીં’ કહીને પોતાનું કામ ચાલુ રાખ્યું પછી એક ચિત્રકાર આવ્યો. એણે મારા આખા શરીર પર સુંદર ચિત્રકામ કર્યું. આ ગુલાબી ફૂલ જુઓ છો ને ? એ જાપાનનું રાષ્ટ્રીય ફૂલ છે. ‘ચેરી બ્લોસમ’. વસંત ઋતુમાં આખા જાપાનમાં આ ફૂલો એક સામટાં ખીલે છે ત્યારે સ્વર્ગીય દશ્ય જોવા મળે છે. મારા આખા શરીરે ચિત્રામણ થઈ ગયા પછી મારા માલિકે મને પાછું બીજી ભઠ્ઠીમાં મૂક્યું. આ ભઠ્ઠી તો પહેલી ભઠ્ઠીથીયે વધુ ગરમ હતી. મને તો લાગ્યું કે હું બળીને ખાખ થઈ જઈશ. મેં પાછી વિનંતી કરી, કાલાવાલા કર્યાં પણ બધું જ વ્યર્થ. મને ખાતરી હતી કે આ તો હવે મારો અંત જ છે ત્યાં તો એણે ભઠ્ઠીનું બારણું ખોલ્યું અને મને ખૂબ જ સાવચેતીથી હલકે હાથે કાઢ્યું અને પેલા પાટિયા પર મૂક્યું. ત્યાં મને અત્યંત આરામ લાગ્યો, ઠંડક વળી અને મેં નિરાંતનો શ્વાસ લીધો. હું વિચાર કરતું હતું કે હવે શું કરશે મારો માલિક ?
એકાદ કલાક પછીએ એક અરીસો લઈ આવ્યો અને મને કહ્યું, ‘આમાં જો અને તારી જાતને ઓળખ.’ મેં અરીસામાં જોયું, મારા આશ્ચર્યનો પાર ન રહ્યો. મેં કહ્યું, આ હું નથી, આ હું હોઈ જ ન શકું. આ તો કેટલું સુંદર છે ! અદ્દભુત છે ! શું આ હું જ છું ? આટલું સુંદર !!’
પછી એણે મને સમજાવ્યું, ‘તું એક વાત હંમેશાં યાદ રાખજે. મને ખબર છે કે ખૂંદાવામાં રગદોળાવામાં અને પછી થાબડાવવામાં કેટલી યાતના થાય છે પણ જો તને હું એમ જ છોડી દેતે તો તું સુકાઈને ઠીકરું થઈ જતે. મને એ પણ ખબર છે કે ચાકડા પર તને કેવાં ચક્કર આવતાં હશે પણ જો હું અધવચ્ચે ચાકડો બંધ કરી દેત તો તું ભાંગીને ભૂક્કો થઈ જતે. હું એ પણ જાણું છું કે ભઠ્ઠીમાં કેવી અસહ્ય ગરમી હોય છે પણ જો તને ભઠ્ઠીમાં ન મૂકતે તો તારામાં તિરાડો પડી જતે. વળી જ્યારે મેં તને બ્રશથી સાફ કર્યું અને ગ્લેઝથી ઓપ આપ્યો ત્યારે એની વાસથી તને ગૂંગળામણ થતી હતી. ત્યાર બાદ ચિત્રામણ થઈ ગયા પછી પાછું ભઠ્ઠીમાં મૂક્યું કારણ કે એ વગર તારી મજબૂતાઈમાં કસર રહી જાત. મેં મનમાં જે નક્કી કર્યું હતું તેવું જ તું ઘડાયું અને સુંદરતા પામ્યું એની મને અત્યંત ખુશી છે.’
ઈશ્વર જ જાણે છે કે આપણા માટે એ શું કરી રહ્યો છે. એ કુંભાર છે, ઘડવૈયો છે અને આપણે બધાં માટીનાં ઢેફાં. એ આપણને ઘડશે, રૂપરંગ આપશે અને એટલું જ દબાણ આપશે કે જેથી આપણે ઉચ્ચ કોટિના માનવ બની શકીએ, એની ઈચ્છા પ્રમાણે વર્તી શકીએ અને એના યોગ્ય કરણ થઈને રહી શકીએ. માટે જીવનમાં જ્યારે મુસીબતો આવે છે, આપણે રગદોળાતાં હોઈએ એવું લાગે, આપણી આસપાસ બધું ચકડોળની જેમ ફરતું લાગે, જ્યારે આપણે ભઠ્ઠીના તાપમાં શેકાતાં હોઈએ એવું લાગે ત્યારે સારાં સારાં ફૂલો આણીને આવા ફલાવર વાઝમાં ગોઠવીને એ માલિકને યાદ કરીએ જેણે આ સુંદર દુનિયા બનાવી છે !
Email This Article ·  Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati
« Previous ગૌરી – ચન્દ્રકાન્ત શેઠ
ક્ષણોના ઝબકારમાં – માવજી કે. સાવલા
સવારના માંડ આઠ વાગ્યા છે. મારે હજી તૈયાર થવાનું બાકી જ છે. ત્યાં તો બહાર થોડેક છેટેથી કોઈક બાળકના ધીમા રૂદનનો અવાજ મારે કાને આવે છે. બારણું ઉઘાડી ગેલેરીમાંથી રસ્તા પર નજર કરું છું તો મારા ઘરના ખૂણે ચાર રસ્તાની બરાબર વચ્ચોવચ્ચ એક બાળકી અઢી-ત્રણ વરસની એક બાળકી ઊભી છે અને ધીમે સ્વરે રડે છે. ઝટપટ હું દાદરો ઉતરી રસ્તા ... [વાંચો...]
સલાહકારો બદલાઈ ગયા – શાહબુદ્દીન રાઠોડ
યરો આજે મોજમાં હતો. ગણેશચોથ હતી. જમવાનું બાપુ તરફથી દરબારગઢમાં હતું. સવારમાં કારભારી, જીવલો, મા’રાજ, કાસમ જમાદાર, રૂપચંદ શેઠ, દલપતરાય વૈદ્ય, મેરામણ દરજી – બધાં એક પછી એક આવી ગયા. ચા-પાણી પીવાઈ ગયાં. નાસ્તા હારે ફરી પિવાણાં. કસૂંબો કાઢવામાં આવ્યો. સામસામી તાણું થઈ. આગ્રહ થયા, ‘મારા સમ, તારા સમ’ થયું અને કસૂંબો લેવાઈ ગયો. બંધાણીઓએ માથે બીડિયું ટેકવી, ભૂંગળિયુંવાળાએ ભૂંગળિયું ... [વાંચો...]
જીવન નીતરી વાણી – રવિશંકર મહારાજ
ઊંઘ તમારે રોજનીશી લખવી જોઈએ. કેટલો વખત કામમાં ગાળ્યો અને કેટલો વખત આળસમાં ગયો એનો તમારે હિસાબ રાખવો જોઈએ. ચોવીસ કલાકમાં એક મિનિટ પણ નકામી ન જવી જોઈએ. ઊંઘવું એ નકામું નથી. જરૂર પૂરતી ઊંઘ લેવી એ પણ કામ છે. પણ ઊંઘને મર્યાદા હોવી જોઈએ. અમથા પથારીમાં પડ્યા રહેવું એ પ્રમાદ કહેવાય. ઊંઘવાની જગ્યાએ જાગવું અને જાગવાની જગ્યાએ ઊંઘવું એ ... [વાંચો...]
12 પ્રતિભાવો : ફલાવરવાઝ બોલ્યું…. – જયશ્રી
April 26, 2011 at 8:49 am
આવી જ વાર્તા ડો. આઈ. કે. વીજળીવાળા ના પુસ્તક માં વાંચેલી છે.
April 26, 2011 at 9:35 am
ખુબ જ સુંદર લેખ.
માલીક જે રીતે ફ્લાવરબાઝ સમજાવે છે સુંદરજ્ઞાન છે.
April 26, 2011 at 10:20 am
કેટ્લી સાહ્જિક્તાથી જિવન જિવવાનો કિમીયો જણાવિ દિધો………ખરેખર અદ્ ભુત્….
April 26, 2011 at 1:31 pm
૨ મિનિટ તો એવુ જ લાગ્યુ કે ફ્લાવર્ વાઝ સજિવન થઈ ગયુ. its really awesome…..
April 26, 2011 at 4:04 pm
aapne pan aa flowervase ni jem j ghadavu padyu chhe. Aapna balakone vadhu sagvado aapi ne kyak kacha to nathi rakhtane??
Hiral Vyas "Vasantiful" says:
April 27, 2011 at 4:11 pm
April 28, 2011 at 7:22 pm
ફૂલદાનીનુઁ સમર્પણ સરાહનીય છે.
જયશ્રેીબહેનનો તર્ક પણ….સુઁદર !
આભાર મૃગેશભાઇ અને લેખિકાનો !
October 10, 2011 at 9:35 pm
ખુબ સુન્દેર્ …સુન્દેર વાત સુન્દર મધ્યમ થિ….ગૌતમ્
January 29, 2013 at 3:15 am
March 17, 2014 at 4:40 pm
December 26, 2014 at 11:37 am
ખુબજ્ સુંદર લેખ છે.
July 21, 2016 at 11:48 pm
Click here to cancel reply.
Select language:   Gujarati   English   (Press F12 to change language) Show Keyboard
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
* * * * *
Download First Issue Absolutely Free !!
Click Here for download page
રીડગુજરાતી : તેરમા વર્ષમાં મંગલ પ્રવેશ
શોપિંગ – મૃગેશ શાહ
ભગવાનની ખોજ – આશા વીરેન્દ્ર
વાત પરભામહારાજની… – મહેશ યાજ્ઞિક
રાષ્ટ્રશહીદોનાં સ્મારકમાં શરમ કેવી? – ડૉ. કુમારપાળ દેસાઈ
ગરમાળો, ગુલમોર અને ખખડેલું બસસ્ટોપ ! – રામ મોરી
વિધવા : પ્રથમ તો એક માણસ – સ્વાતિ બારોટ સિલ્હર
દો પલ કે જીવન સે એક ઉમ્ર ચુરાની હૈ… – રોહિત શાહ
મારી સાઇકલ – રમણ સોની
ભાઈ એન્ડ બા વીથ ગોડ એટ જી-મેલ ડોટ કોમ – રાહુલ શુક્લ
pritesh patel: wish u many many happy returns of the day...
Amrut Gosai: વાહ સ્વાતિબેન ….ખુબ સુન્દર રિતે સમાજ...
બટુક ઠુંમર: અદભુત, અવર્ણનિય અને અકલ્પનિય. ડો.એટલુ સરળ અને...
Vijay Panchal: Bau Saras… che….
Sheela Patel: Good story
NEELAM GUPTA: આ ને બચ્પન માટૅ લખો.સારી કવિઆ હે.
jigisha dave: Very nice story its really hart...
Darshan: 30/૩/1987 time 21ઃ00 birtha peels ઃ godhara...
Arvind Patel: અંતઃસપુરના. હું જયારે એમ માનુ કે બધું હું જ...
Keyur Patel: પૂરાણૉમા પણ વાર્તા છે જ કે દધિચીએ પોતાના...
રીડગુજરાતી પરના વિશેષ લેખો કે અન્ય અગત્યની માહિતી આપના ઈ-મેઈલ પર મેળવવા માટે અહીં આપનું ઈ-મેઈલ સરનામું લખીને જોડાઓ.(4500 થી વધુ વાચકો)
રીડગુજરાતી : તેરમા વર્ષમાં મંગલ પ્રવેશ
શોપિંગ – મૃગેશ શાહ
ભગવાનની ખોજ – આશા વીરેન્દ્ર
વાત પરભામહારાજની… – મહેશ યાજ્ઞિક
રાષ્ટ્રશહીદોનાં સ્મારકમાં શરમ કેવી? – ડૉ. કુમારપાળ દેસાઈ
રીડગુજરાતી વિશે : પ્રેસ વિભાગ
જીવન અંંતરંગ – લઘુનવલ (ભાગ ૨)
દિલ્હીનું અનોખું રવિવારી પુસ્તકબજાર.. દરિયાગંજ બુકમાર્કેટ – જીજ્ઞેશ અધ્યારૂ
જીવન અંંતરંગ – લઘુનવલ (ભાગ ૧)
This site is dedicated to Shrimad Bhagvat Mahapuran
Back to top ↑
Send to Email Address Your Name Your Email Address Cancel
Post was not sent - check your email addresses!
Email check failed, please try again
Sorry, your blog cannot share posts by email.