gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu sa hi en en ca es es en en en en en en en es en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en id en en en en en en en en en en en en en en en en en gu en en en en en en en gu en en en en en en en en en en en en en en en en en en en gu en gu en en en en fr en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu en en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu en en en en en en en
ReadGujarati.com: એક રાખડી બાકી – હીરેન હરસુખલાલ વૈશ્નાની
પસંદ કરો પ્રથમ પાનું અનુક્રમણિકા – ટૂંકીવાર્તાઓ – નિબંધો – કાવ્યો અને પદ્ય – ગઝલો – અધ્યાત્મિક લેખો – હસો અને હસાવો – સાહિત્ય લેખો – બાળસાહિત્ય – અન્ય લેખો – પ્રકીર્ણ – ડાઉનલોડ – લેખ શોધો – મહિનાવાર લેખો – ગુજરાતીમાં લખો – ગુજરાતી કેલેન્ડર – આપનો લેખ મોકલાવો – આપનું યોગદાન સંપર્ક
[ રીડગુજરાતીને આ વાર્તા મોકલવા બદલ શ્રી હીરેનભાઈનો ખૂબ ખૂબ આભાર. આપ તેમનો આ સરનામે vaishnanihiren88@gmail.com સંપર્ક કરી શકો છો.]
શિવેન બાગમાં બેસીને પોતાની મંગેતર રીનાના એક ફોનની કાગડોળે રાહ જોઈ રહ્યો હતો.
‘ખબર નહિ રીના ને શું થયું છે ?’, આ વિચાર તેના મન મા વલોવાયા કરતો હતો. થોડા સમય રાહ જોઇ હશે ત્યાં જ શિવેનના પિતાજી હરસુખભાઈનો તેના મોબાઈલ પર ફોન આવ્યો અને જે વાત જાણવા મળી તેનાથી શિવેન એકદમ સ્તબ્દ્ધ રહી ગયો.
‘રીનાએ તારી સાથે લગ્ન કરવાની ના પાડી દીધી છે.’, તેવું પોતાના પિતાજીના મોઢે થી ફોનમાં સાંભળીને શિવેન એકદમ ચિંતીત થઈ ને પોતાના ઘર ભણી દોડી ગયો.
‘મને કશી ખબર નથી. કેમ થયું ખબર નહીં…!!! તમારામાંથી કોઇ ને કંઈ ખબર હોય તો કહો.’, ઘરના ડ્રોઈંગરૂમનો સન્નાટો દૂર કરતા શિવેને પોતાના ઘર ના સભ્યોને પુછ્યું. માતા, પિતા કે દાદી તરફથી કોઈનો જવાબ ના મળતા તેણે રીનાને મળવા જવાનુ નક્કી કર્યું…. ‘હું તેની પાસે થી જવાબ મેળવી ને જ રહીશ.’ એમ કહીને તે રીનાને મળવા નીકળી ગયો. ઘરના બધા જ સભ્યો બહાર ની તરફ જઈ રહેલા શિવેનને એકીટસે જોઈ રહ્યાં. આશરે ૩ થી ૪ કલાક પછી શિવેન ઘરે પાછો ફર્યો અને આવતાંની સાથે જ તેણે દાદીને પુછ્યું,
‘દાદી ! તમે ભુત કે આત્મા પર વિશ્વાસ રાખો છો ખરી ?’.
‘હા, ભગવાન અને આત્મા સત્ય જ છે.’ દાદીએ કહ્યું. આટલું સાંભળીને શિવેન પોતાના રૂમમાં ચાલ્યો ગયો. બસ, આ સાથે જ ઘરના સભ્યો નવા ચક્ડોળે ચડ્યા, ‘શિવેને એવુ કેમ પુછ્યું ?’ તેમ વિચારવા લાગ્યાં.
રાત્રે દાદી ગાઢનિદ્રામાં સૂતા હતાં. અચાનક તેમના માથા પર પ્લાસ્ટિકનો બોલ આવીને પડ્યો. ગભરાઈને દાદી ઊઠી ગયા. ઉઠતાંની સાથે જ તેમની નજર ટેબલ પર સફેદ ફ્રોકમાં બેઠેલી નાની બાળકી પર પડી. દાદીનોતો પરસેવો જ છૂટી ગયો, અને ‘કોણ છો તું?’ એવું જોરથી દાદી બોલી ઉઠ્યાં. મીઠું સ્મિત આપતાં નિઃસ્વાર્થ અવાજે બાળકી બોલી,
‘હું છું…. કેમ દાદી ? એટલે કે….હતી ! હું તો મૃત્યુ પામી છું ને !’. હવે તો દાદી ઊભા થઈને ચીસો પાડતાં ડ્રોઈંગરૂમ તરફ ભાગ્યા અને બધા સભ્યો અવાજ સાંભળી એકઠા થઈ ગયાં. ડરેલા અવાજમાં તેમણે નાની છોકરીની આત્મા વીશે બધાને કહ્યું.
‘જોયું….., દાદીની આવી ગેરમાન્યતાઓથી ડરીને જ રીનાએ મને લગ્ન માટે ના પાડી છે. બસ થયું હવે દાદી!’ એમ કહીને શિવેન પોતાના રૂમમાં ચાલ્યો ગયો.
‘તમે ડરી ગયા લાગો છો. અમારી સાથે અમારા રૂમમાં સુઈ જાઓ.’ તેમ કહી હરસુખભાઈ દાદીને તેમના રૂમમાં લઈ ગયાં.
દાદી ઘરથી થોડે દૂર મંદીરમાં દર્શન કરતાં હતાં. ૧૨મા ધોરણ ની એક છોકરીએ દાદીને પ્રસાદી આપતા કહ્યું, ‘દાદી આજે અમારુ રિઝલ્ટ આવ્યું, મેં મારી સ્કૂલ માં પ્રથમ નંબર મેળવ્યો છે.’ દાદીએ ખુશીથી પ્રસાદી સ્વીકારી.
‘પણ, કાશ… હું મૃત્યુ ના પામી હોત તો આ દિવસ સારી રીતે જીવી શકી હોત !’, છોકરીએ પોતાની વાત આગળ વધારતા કહ્યું. દાદી ખૂબ જ ડરી ગયા અને જોરથી બૂમ પાડીને મંદીરના પંડિતને કહ્યું, ‘જુઓ તો… આ છોકરી શું બોલી રહી છે!!!’.
‘હેં !!!! અહીં આપણા બન્ને સિવાય કોણ છે ?’, પંડિતે આશ્ચર્ય સાથે પૂછ્યું. છોકરી તેમની સામે હજુ સ્મિત પાથરી રહી હતી. દાદી ખૂબ જ ડરી ગયા અને ઝડપથી મંદીરમાંથી નીકળી રસ્તા પર દોડવા લાગ્યાં. વિચારોમાં મગ્ન દાદીને ક્યાં જવું તેનું પણ ભાન ના રહ્યું. તે આમ તેમ ફાંફા મારવા લાગ્યાં. તેમની આ હાલત જોઇને ત્યાં ઉભેલી એક યુવાન લેડી ઈન્સ્પેક્ટરે તેમને આવી હાલત વિશે પુછ્યું.
‘મને મારા ઘરે ઝડપથી પહોંચાડી દો !!’, દાદીએ રડતાં રડતાં કહ્યું.
‘પણ તમે રહો છો કઈ બાજુ ? કે પછી મારી જેમ સ્વર્ગ માં રહો છો ?’ લેડી ઈન્સ્પેક્ટરે કહ્યું. આ સાંભળતાની સાથે જ દાદી ત્યાં જ બેભાન થઈને ઢળી પડ્યાં.
દાદીની આંખોં ખૂલી. પોતાને પોતાના જ ઘરના ડ્રોઈંગ રૂમમાં જોઈને તેમને હાશકારો થયો. અચાનક તેમની નજર એક પ્રકાશ પર પડી, જે હરસુખભાઈના રૂમમાંથી આવી રહ્યો હતો. દાદી એ ઘરમાં નજર ફેરવી તો ઘરમાં તેમના સિવાય કોઈ પણ ન હતું. ખૂબ આશાઓ સાથે તે પેલા પ્રકાશ તરફ પોતાના દીકરારૂમ તરફ ગયા અને આંખો ફાટી જાય એવું દ્રશ્ય જોયું. રૂમ માં કંઇ ન હતું, ટેબલ- ખુરશી કંઈ જ નહીં. રૂમમાં વચ્ચોવચ્ચ આગ ભડભડતી હતી અને એક અજાણી સ્ત્રી લાલ ઘરચોડા માં તેની આસપાસ ફરતી હતી અને પોતે જ લગ્નનાં મંત્રો ગાતી હતી. દાદી સામે જોઈને તેણે પણ સ્મિત આપ્યું અને પછી અચાનક જ રડવા લાગી. ફાટેલી આંખો સાથે દાદી ઘરની બહાર ભાગ્યા. ઘર બહાર નીકળતાની સાથે જ ઓશરીમાં તેમણે વધુ ભયાવહ દ્રશ્ય જોયું….. ઓશરીમાં એક ચીતા બળી રહી હતી……દાદી ના પગ થાંભલાની જેમ જમીન સાથે ચોંટી ગયાં. તે શૂન્યમનસ્ક થઈ ગયા હતાં. ત્યાં જ તેમની પાસે પેલી નાની બાળકીની આત્મા આવી, એ પછી ૧૨મા ધોરણવાળી છોકરીની આત્મા, લેડી ઈન્સ્પેકટરની આત્મા અને અંતે પરણતી સ્ત્રીની આત્માએ આવીને દાદી ને ઘેરી લીધા…. પાગલ થઈ જવાની હદ સુધી આવી પહોંચેલા દાદી આંખો બંધ કરી જોર જોર થી રડવા લાગ્યા….
‘મારી મા પણ આમ જ રડી હશે, જ્યારે તમે મારી દીદીના ભૃણને આ દુનિયામાં જન્મ પણ નહોતો લેવા દીધો. ફક્ત એટલા માટે કેમ કે તે એક સ્ત્રી થવાની હતી ??’ શિવેન બોલ્યો. તેના માતા-પિતા પણ ત્યાં જ ઉભા હતાં….. ‘આ બધી આત્માઓ નથી, દાદી. આ બધા મારા મિત્રો છે. આત્મા જેવી વસ્તુ પર વિશ્વાસ રાખવાને બદલે જો સ્ત્રી જાતિ પર ભરોસો રાખ્યો હોત તો આજે મારી એક દીદી હોત…. રીના, જ્યારે તારા પરીવારને અમારા આવા ભૂતકાળ વિશે ખબર પડી ત્યારે તેં મારી સાથે લગ્ન તોડવા ને બદલે મારા દાદીને તેમની ભૂલનો એહસાસ કરાવવાનું નક્કી કર્યું અને તારા મિત્રો અને મંદીરના પંડિતને પણ તેં આ માટે તૈયાર કર્યાં, જેનો મને ક્યારેય પણ વિચાર નહોતો આવ્યો. આજની નારીની તાકાત અને સમજણ શક્તિનું તેં સચોટ ઉદાહરણ આપ્યું છે.’ દાદી એકીટસે બધા સામે જોઈ રહ્યા.
‘દાદી, વર્ષોથી મારા કાંડામાં એક રાખડી બાકી રહી ગઈ છે …. નાની બાળકીની માસૂમીયત, ૧૨મા ધોરણમાં ઊતિર્ણ થવાની ખુશી, લેડી ઈન્સ્પેકટર જેવી કામયાબી, પરણવાનો અમુલ્ય દિવસ, પતિ આગળ ઢાલ બનીને તેની પહેલા પોતે ચીતા બની જવાની ઈચ્છા રાખવાની હિંમ્મત… આ બધું તમે દીદીને જોવા કે માણવા ના દીધું. અરે તમે તો દીદીને આ દુનિયાની તસવીર પણ જોવા ના દીધી. દાદી, મારી એક રાખડી તમે હંમેશા માટે છીનવી લીધી. (આકાશ તરફ નજર કરી ને…) રક્ષાબંધનના આ દિવસે, આ જ મારી ના જીવી શકેલી બહેનને શ્રદ્ધાંજલી છે. મારા જેવા દીકરાની લાલસા પાછળ તમને તમારી દુનિયા મળતા પહેલા જ છીનવાઈ ગઈ….આ માટે મને માફ કરશો દીદી ! લવ યુ દીદી !!’ આ કહેતા સાથે જ શિવેન ધ્રુસકે ધ્રુસકે રડી પડ્યો. તેના માતા-પિતા, રીના, આત્માઓ બનેલી તેની મિત્રો….બધાની આંખ માંથી આંસુ સરી પડ્યાં.
આત્માઓ બનેલી શિવેનની ચારેય મિત્રોએ તેને રાખડીઓ બાંધી અને શિવેનને ચાર બહેનો મળી ગઈ. દાદી ને તેમની ભૂલ સમજાવવા માટે આ નાટક કરવા બદલ શિવેને રીના અને બીજા બધાને ધન્યવાદ પાઠવ્યો.
થોડા મહીના બાદ, શિવેન અને રીના પરણી ગયા. તેમને ત્યાં એક બાળકી એ જન્મ લીધો, જેનું નામ તેમણે ‘યશસ્વી’પાડ્યું.
यत्र नार्यस्तु पूज्यंते रमंते तत्र देवताः।
यत्र तास्तु न पूज्यंते तत्र सर्वाफलक्रियाः॥
Share this on WhatsApp
Email This Article ·  Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati
« Previous પરિતૃપ્તિ – ડૉ. વિશ્વનાથ પટેલ
બાળક એક ગીત (ભાગ-૭) – હીરલ વ્યાસ “વાસંતીફૂલ” Next »
આ પ્રકારનું અન્ય સાહિત્ય:
ભગવાન પ્રાર્થનાનો જવાબ કઈ રીતે આપે છે ? – ડૉ. આઈ. કે. વીજળીવાળા
એક ડૉક્ટર એક વખત એમના ઘરથી ખૂબ દૂર આવેલા એક શહેરમાં જઈ રહ્યા હતા. એમનું નામ હતું ડૉક્ટર એહમદ. એ એક મેડિકલ કૉંફરંસમાં હાજરી આપવા માટે જઈ રહ્યા હતા. આ એક એવી કૉંફરંસ હતી જેના માટે ડૉ. એહમદ ખૂબ જ ઉત્સુક હતા. એમણે રોગોની સારવાર અંગે કરેલી એક ખૂબ જ અગત્યની શોધ માટે એમને એમાં એવોર્ડ મળવાનો હતો. છેલ્લા ઘણાં ... [વાંચો...]
ઢબુબા – ભૂપેન્દ્ર વ્યાસ ‘રંજ’
હિમાંશુ પંચાવનનો વિધુર. તેના હાથમાં મોટી થેલીમાં મોટો ફોટો – હિમાંશુના મામાના લગ્નમાં પડાયેલો સ્ત્રીઓનો ગ્રૂપ ફોટો. તેમાં તેની માનો ફોટો હશે, એમ હિમાંશુ માનતો હતો. હિમાંશુ ચાર વર્ષનો હતો ત્યારે જ તેણે માની છાયા ગુમાવી હતી. તેને તેની માનો ચહેરો યાદ નહોતો, માના ખોળાનું ઝાંખું સ્મરણ હતું. તે આ ગ્રૂપ ફોટામાંથી માનો ફોટો કઢાવી એના ખોળામાં ખૂંદવા માંગતો હતો. ... [વાંચો...]
હેલ્પલાઈન – અજય ઓઝા
‘હલો..... કસ્ટમર કેર ?’ ‘નમસ્કાર, હું વિભા દેસાઈ, આપની શી સહાયતા કરી શકું ?’ ‘આપનો મોબાઈલ નંબર મળી શકે ?’ ‘સૉરી સર, મારો પર્સનલ નંબર શા માટે ?’ ‘શું છે કે કસ્ટમર કૅરના કોઈપણ માણસ સાથે વાત કરવી હોય તો સાત કોઠા પસાર કરવા પડે છે. એના બદલે હું ડાયરેક્ટ તમારી સાથે મોબાઈલ પર વાત કરી શકું તો કેવું સરળ પડે !’ ‘ના, અમે કોઈને ... [વાંચો...]
18 પ્રતિભાવો : એક રાખડી બાકી – હીરેન હરસુખલાલ વૈશ્નાની
January 2, 2014 at 8:49 am
Nice short story Hirenbhai.
This story is written in a very different and creative way. It has a great moral. Women are such a beautiful creation of God and it has become very important that our society understands it. Good story to spread a shade of awareness.
Thank you for sharing it and keep writing…
January 2, 2014 at 6:32 pm
Thank You mam, and I will try my best in writing.
January 2, 2014 at 6:17 pm
I am speechless!!! Awesome Story!!! the realistic and modern writing that Young gona surely love this…. best luck Hirenbhai… we would love to read more from YOU…
January 2, 2014 at 6:34 pm
Thank You Sir, I will definitely try my best every time.
January 3, 2014 at 11:01 am
Hiru first of all many congrates… our dream
January 3, 2014 at 11:06 am
Hi hiru gud morning… many congares as your dream comes true today… very mature and inspirable story dear… i will share this to all my freinds… this is start… keep it up…
Pranali Desai (USA) says:
January 3, 2014 at 5:18 pm
Very good story! And relatable to some extent in today’s world. Now a days, most people would welcome a girl child with wide open arms, educate her, let her choose the career of her choice, and get her married according to her wishes. That said, I am not denying the fact that in country like India, we still have a huge problem of female feticide. So I hope that this story inspires those and help our society grow as a whole. Thank you for a wonderful article. Great effort!
January 16, 2014 at 7:52 am
You are really good. And I got the wordplay in the names too 🙂 Please share more creations, Hiren.
January 16, 2014 at 7:07 pm
Thanks To All for reading this story and for encouraging me to do my better in future.
February 4, 2014 at 9:19 am
Nice story. Thanks for the nice message to the society. I think every person should think about it.
May 31, 2014 at 2:56 pm
July 31, 2014 at 5:45 pm
very nice story heart touch ing
p j paandya says:
August 9, 2014 at 6:38 pm
ભ્રુન હત્યા આન્ગે ખુબજ સરસ વાત્
August 26, 2014 at 11:44 pm
Very Good Story. Written in different way with modern style of scene creations. Keep Going and spread more work of this kind.
February 19, 2015 at 7:00 pm
Very nice. Way of the presentation and moral of the story both are good (જોરદાર).
gira vyas Thaker says:
March 16, 2015 at 9:36 am
Very nicely written story !!
March 8, 2016 at 3:08 pm
Very different, and heart touching. Keep up the good work.
June 21, 2016 at 5:25 pm
Click here to cancel reply.
Select language:   Gujarati   English   (Press F12 to change language) Show Keyboard
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
રીડગુજરાતી.કોમ પર પ્રસ્તુત થતા લેખ ટાઈપ કરવા માટે યોગ્ય વ્યક્તિઓની જરૂર છે. પૂરતું વળતર આપવામાં આવશે. વોટ્સએપ : ૯૯૭૪૪૧૦૮૬૮
પુણ્યનું વાવેતર – મનસુખ સલ્લા
હાથનાં કર્યાં – અર્જુનસિંહ કે. રાઉલજી
રાજાને જે ચરણપ્રહાર કરે તેને શી સજા કરવી જોઈએ? – આચાર્ય શ્રી ‘વાત્સલ્યદીપ’ સૂરિજી
ત્રણ ગીત – કાંતિલાલ એમ. કામરિયા
માઈન્ડ યોર ઓન બિઝનેસ? – ગિરીશ ગણાત્રા
હાસ્યનો હોજ.. – સં. તરંગ હાથી
સરિતાની શરત – રમણ મેકવાન
છે(છો)ડ સખી સરગમ – સ્વાતિ મેઢ
શ્રદ્ધા સ્મૃતિમંદિર – ડૉ. ચંદ્રકાન્ત મહેતા
થોડાસા રુમાની હો જાયે.. – નમ્રતા દેસાઈ
tia: બીચરી વાર્તા તો પોતાના ઠેકાણે રહી અને લેખ કહો કે...
viren machwala: Give me more quotes
CD VORA: મને મજા આવી હું પણ આવા તબક્કાઓમાંથી વરસાદ થયો...
સંજય કે સંઘવી: જેમ પુ રવિશંકર મહારાજ કેહતા તેમ ડૉ કલામ...
ગોપાલ ખેતાણી: અદભૂત વર્ણન. આપની સાથે દરિયાઈ સફર કરી તેવો...
જગદીશ કરંગીયા ‘સમય’: ટૂંકી વાર્તા કે લેખ ? અતિ સુંદર...
Yogesh pandya: I m writter yogesh pandya..u hv read my...
Mahendra kumar, Babariya Dubai: Thought provoking article.
Chauhan Yashpa: Wah sir good story…….
Kirtika Macwan: A wonderful story
રીડગુજરાતી પરના વિશેષ લેખો કે અન્ય અગત્યની માહિતી આપના ઈ-મેઈલ પર મેળવવા માટે અહીં આપનું ઈ-મેઈલ સરનામું લખીને જોડાઓ.(4500 થી વધુ વાચકો)
પુણ્યનું વાવેતર – મનસુખ સલ્લા
હાથનાં કર્યાં – અર્જુનસિંહ કે. રાઉલજી
રાજાને જે ચરણપ્રહાર કરે તેને શી સજા કરવી જોઈએ? – આચાર્ય શ્રી ‘વાત્સલ્યદીપ’ સૂરિજી
ત્રણ ગીત – કાંતિલાલ એમ. કામરિયા
માઈન્ડ યોર ઓન બિઝનેસ? – ગિરીશ ગણાત્રા
રીડગુજરાતી વિશે : પ્રેસ વિભાગ
નવરસમાં ઝબોળાયેલી માઈક્રોફિક્શન – ડૉ. હાર્દિક નિકુંજ યાજ્ઞિક
એક અપીલ – ધ્રુવ ભટ્ટ
વન ડે માત્રમ – કુલદીપ લહેરુ
This site is dedicated to Shrimad Bhagvat Mahapuran
Back to top ↑
Send to Email Address Your Name Your Email Address Cancel
Post was not sent - check your email addresses!
Email check failed, please try again
Sorry, your blog cannot share posts by email.