gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en ca es es en en en en en en en es en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en gu en tr en gu gu en en en gu en en en gu en gu en gu gu gu en gu en gu gu en gu en gu en gu en en en en fr en en en en fi gu en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en en en gu en lt en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu en en en en en en en
ReadGujarati.com: એક દેશી હાસ્યલેખકની આપવીતી – રતિલાલ બોરીસાગર
પસંદ કરો પ્રથમ પાનું અનુક્રમણિકા – ટૂંકીવાર્તાઓ – નિબંધો – કાવ્યો અને પદ્ય – ગઝલો – અધ્યાત્મિક લેખો – હસો અને હસાવો – સાહિત્ય લેખો – બાળસાહિત્ય – અન્ય લેખો – પ્રકીર્ણ – ડાઉનલોડ – લેખ શોધો – મહિનાવાર લેખો – ગુજરાતીમાં લખો – ગુજરાતી કેલેન્ડર – આપનો લેખ મોકલાવો – આપનું યોગદાન સંપર્ક
વર્ષો પહેલાં, આપણા જાણીતા સર્જકો મણિલાલ હ. પટેલ તથા અદમ ટંકારવી (હાલ પરદેશી) એ ‘વી’ સામયિક માટે મારો ઈન્ટરવ્યુ કર્યો હતો. એમણે પૂછેલા કેટલાક પ્રશ્નોમાં એક પ્રશ્ન એવો હતો કે ‘આપણી ભાષામાં હાસ્યલેખકોનાં માન-સન્માન કેમ ઓછાં છે ?’
આ પ્રશ્નનો ઉત્તર આપતાં મેં કહેલું કે આપણા સાહિત્યમાં વર્ણાશ્રમની પ્રથા પ્રવર્તે છે. કવિઓ બ્રાહ્મણો છે. કવિતામાંથી મળતા પુરસ્કારમાંથી ગુજરાન ચલાવવાનું હોય તો આર્થિક રીતે પણ કવિઓ બ્રાહ્મણના વર્ગમાં આવે. એક કવિ પરણ્યો. પત્નીએ કહ્યું, ‘કવિવર (દરેક કવિ-પત્ની વરકવિને કવિવર કહેતી હોય છે.), મારે એક એકરાર કરવો છે.’
પત્ની એના પૂર્વપ્રેમનો એકરાર કરવાની હશે એમ માનીએ કવિએ મૃદુતાથી કહ્યું, ‘પ્રિયે ! ભૂતકાળ ભૂલી જા !’
‘એવું કશું નથી, કવિવર !’ વરકવિની ગેરસમજ દૂર કરતાં પત્નીએ કહ્યું, ‘મને રાંધતાં નથી આવડતું.’
‘તો ભવિષ્યકાળ ભૂલી જા ! આપણે કવિતામાંથી મળતા પુરસ્કારમાંથી ગુજરાન ચલાવવાનું છે એટલે અહીં રાંધવાના ઝાઝા પ્રસંગો આવવાના જ નથી.’ આ બધું છતાં સમાજમાં ‘ગરીબ’ (બ્રાહ્મણનું પરમેનન્ટ વિશેષણ) બ્રાહ્મણનાં માનપાન ઘણાં હોય છે તેમ કવિઓનાં માનપાન બહુ ઝાઝાં છે આપણા સાહિત્યમાં !
વિવેચકો ક્ષત્રિયો છે. ભલભલા સર્જકોને વાઢી નાખે. ક્ષત્રિયો જેમ ગૌબ્રાહ્મણપ્રતિપાળ કહેવાય છે, તેમ આ વિવેચકો સર્જકપ્રતિપાળ પણ ખરા. કોઈ સર્જક કોઈ મોટા વિવેચક દ્વારા પોંખાય છે ત્યારે એ સર્જકનો ઈન્ડેક્સ ઘણો ઊંચો જાય છે !
નવલકથાકારો વૈશ્યો છે. સૌથી વધુ રોયલ્ટી નવલકથાકારોને મળે – વળી પાછી બેવડી રોયલ્ટી મળે. પહેલાં નવલકથા છાપામાં ‘ચાલુ નવલકથા’ તરીકે છપાય (‘ચાલુ’ના અર્થ અંગે ગેરસમજ ન કરવી !). એની રોયલ્ટી મળે ને પછી ચોપડી બહાર પડે ત્યારે પ્રકાશક તરફથી બીજી રોયલ્ટી મળે !
હાસ્યલેખક બિચારો શૂદ્ર છે ! જેમ શૂદ્ર વગર ક્યારેય કોઈ સમાજને ચાલ્યું નથી તેમ હાસ્યલેખક વગર ચાલતું નથી – પણ એનાં માન-સન્માન ઓછાં – સાવ જ ઓછાં !’
લાયન્સ ક્લબ અને રોટરી ક્લબ જેવી કેટલીક પરદેશી કલબો આપણે ત્યાં ચાલે છે. પચ્ચીસેક વરસ પહેલાં એવી એક ક્લબમાં અશોક દવે, નિરંજન ત્રિવેદી, બાબુભાઈ વ્યાસ અને હું –એ એમ અમે ચાર હાસ્યલેખકો ભાષણ કરવા ગયા હતા. ભાષણ પછીના ભોજનસમારંભમાં જોડાવાનું નિમંત્રણ પણ અમને આપવામાં આવ્યું હતું. આવી ક્લબોના સમારંભમાં વક્તા કરતાં એના વક્તવ્ય પછી મળનારા ભોજનમાં કેટલાક શ્રોતાઓને વિશેષ રસ હોય છે. એક વાર આપણા પ્રસિદ્ધ હાસ્યલેખક વિનોદ ભટ્ટને સ્પીકર તરીકે લઈ જનાર હોદ્દેદારે એમની ઓળખાણ કોઈ સભ્ય જોડે કરાવતાં કહ્યું, ‘આ આપણા હાસ્યલેખક વિનોદ ભટ્ટ – આજના સ્પીકર આપણે એમને બોલાવ્યા છે. તેઓ…’
‘એ બધું તો સમજ્યા મારા ભાઈ ! પણ આજના ભોજનનું મેનુ શું છે તે તો કહો, યાર !’ પેલા સભ્યે કહ્યું.
અમારી પણ આવી જ સ્થિતિ થઈ ! અમારાં ભાષણો પૂરાં થયાં ને આભારવિધિ શરૂ થઈ કે બધા લાયન્સો – પોતપોતાની સિંહણો સાથે મારણ તરફ ધસી ગયા ! આભારવિધિ કરનાર ‘સિંહ’ પણ આભારવિધિ ટૂંકમાં પતાવી બીજા સિંહને અનુસર્યો. થોડી વાર તો અમે ચારેય દિગ્મૂઢ બનીને સ્મારા સ્થાન પર બેસી રહ્યા. પણ પછી અમને લાગ્યું કે અહીં બેસી રહીશું તો જમવામાંથી રહી જઈશું. આ વાસ્તવિકતાનું જ્ઞાન થતાં અમે ચારેય ભોજનસ્થળે પહોંચ્યા. પણ ત્યાં તો સિંહોનું ટોળું જે રીતે મારણ પર તરાપ મારી રહ્યું હતું એમાં અમારો પત્તો ખાય એવું નહોતું.
ભોજનવિધિ પૂરો થયો એ પછી ભોજનથી તૃપ્ત થયેલા એક સિંહની અમારા પર નજર પડી. ભૂખ્યો સિંહ હિંસક હોય છે, પણ ધરાયેલો સિંહ પ્રેમાળ હોય છે એવું સિંહોના તજ્જ્ઞો કહે છે. (જોકે સિંહ ભૂખ્યો છે કે આપણું ભોજન કરીને ધરાવાનો છે એની ખબર કેમ પડે તેની સ્પષ્ટતા કોઈએ કરી નથી.) પેલા ભોજનતૃપ્ત સિંહ ક્લબના હોદ્દેદાર એવા બીજા ભોજનતૃપ્ત સિંહને લઈને અમારી પાસે આવ્યા. હોદ્દેદાર સિંહે પોતાના સ્વરમાં માતૃપ્રેમ પ્રગટ કરીને અમને પૂછ્યું, “તમે જમ્યા ?”
“અમારા મોઢા ઉપરથી એવું લાગે છે કે અમે જમ્યા છીએ ?” અશોક દવેએ પ્રતિપ્રશ્ન કર્યો.
“તમે અમને ચારેયને એકએક ચિઠ્ઠી લખી આપો.” નિરંજન ત્રિવેદીએ કહ્યું.
“ચિઠ્ઠી ? શાની ચિઠ્ઠી ?” હોદ્દેદાર સિંહ આમ પણ મૂંઝાય ગયા હતા. નિરંજનની દરખાસ્તથી વિશેષ મૂંઝાયા.
“જુઓ ! તમે અમને અહીં ભોજન લેવાનું કહ્યું હતું એટલે અમારા માટે ઘેર રસોઈ બની નથી. તમે ચિઠ્ઠી લખી આપો કે શ્રી ફલાણા-ફલાણા અહીં જમ્યા નથી એટલે કશી કચકચ વગર ખાવાનું બનાવી દેજો.”
બિચારા હોદ્દેદારશ્રી ઘણા શરમાયા. રાતના મોડું થયું હતું એટલે હોટલો પણ બંધ થઈ ગઈ હતી. છતાં, હોદ્દેદારશ્રીએ સ્કૂટરો દોડાવ્યાં. આખરે ગમે ત્યાંથી ગમે તે રીતે પણ બે ટિફિનની વ્યવસ્થા થઈ.
‘પરાન્ન (પારકું અન્ન) મળે ત્યારે પ્રાણની પરવા કર્યા વગર ખાવું, કારણ કે પ્રાણ તો જન્મોજન્મ મળે છે, પરાન્ન ક્યારેક જ મળે છે…’ એવો સંસ્કૃતનો એક શ્લોક છે. આમ તો બધા માણસો માટે આ કહેવાયું છે. એમાં પણ અમે ચારેય તો પાછા બ્રાહ્મણો – ‘બ્રાહ્મણ ઘેર ખાવા કરતાં ઝેર ખાવાનું પસંદ કરે’ એવી ઉક્તિ જેને માટે પ્રચલિત છે એવા બ્રાહ્મણવર્ગના પ્રતિનિધિ ! પરંતુ દુર્ભાગ્યે પ્રાણની પરવા કર્યા વગર ખાઈ શકીએ એટલી ક્વોન્ટિટીમાં ભોજન નહોતું.
આવા તો બીજા અનેક પ્રસંગો છે – પણ ‘નવનીત સમર્પણ’ના સંપાદકશ્રીએ પણ ‘દિવાળી અંક’માં હાસ્યલેખકો માટે અન્ય લેખકો કરતાં ઓછી જગ્યા ફાળવી છે એટલે ઇતિશ્રી નવનીત સમર્પણ સામયિક દિવાળી અંકે, ‘હાસ્યમેળો’ વિભાગે ‘દેશી હાસ્યલેખકની આપવીતી’ સંપૂર્ણ !
Share this on WhatsApp
Email This Article ·  Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati
« Previous સૂર્યાય નમઃ – હર્ષદ કાપડિયા
સમજણનું સુખ – મૂકેશ મોદી Next »
આ પ્રકારનું અન્ય સાહિત્ય:
સેલફોન સુવિધા – મૃગેશ શાહ
(૧૭ ફેબ્રુઆરી, ૨૦૦૫ના રોજ મૃગેશભાઈએ લખેલો આ હાસ્યલેખ તેમના હસ્તલિખિત લેખોમાંથી લીધો છે.) મોડા ઑફિસે આવનારે ઑફિસ છૂટવાના સમયે નીકળવા માટે પણ દાવ ખેલવા પડે. એમાં પણ જો કામ બાકી હોય તો પત્યું. બોસથી લઈને સ્ટાફ સુધી બધાં જ આપણને પ્રાઈમ ટાઈમમાં આવતી સીરિયલની જેમ જોયાં જ કરે. પણ આ બાબતમાં હું જરા નસીબદાર. અમારા ઑફિસના સીનિયર કરસનકાકા મારું બધું સાચવી ... [વાંચો...]
બૂફેનો મારગ છે શૂરાનો – ધીરજ બ્રહ્મભટ્ટ
બાળકોને ભણાવવા નહીં પરંતુ ભણતાં કરવાં એ શિક્ષણની રાષ્ટ્રીય નીતિ છે. એ જ પ્રમાણે મહેમાનોને ખવડાવવું નહીં કિંતુ ખાતા કરવા એ જ ઉદ્દેશ્ય બૂફે પદ્ધતિનો છે. મકરસક્રાંતિના શુભ પ્રસંગે ગાયોના ટોળા વચ્ચે પૂળા કે ઘાસ નાખી આપણે એક બાજુ ઊભા રહી જઈએ છીએ, એ જ રીતે સમારંભોમાં ટેબલ પર ખુલ્લો ખોરાક રાખી આગંતુકોને તેની પર આડેધડ છોડી દેવાની ક્રિયા એ ... [વાંચો...]
ટ્રાફિક પોલીસ (હાથમાં રસીદબુક કાઢીને) : ‘ચાલો, નામ બોલો...’ બાઈકસવાર : ‘તિરુકુલાવલ્લી યેદુરાપટ્ટી ઠૈકરરામ્બી પોંડાગિરીસ્વામી રાજશેખરા ઐય્યર.’ પોલીસ (રસીદબુક બંધ કરતાં) : ‘હવેથી ગાડી જરા ધીમે ચલાવજો...’ ************ પત્ની મોડી રાત્રે ઘરનો દરવાજો ખોલીને ચૂપચાપ સીધી બેડરૂમમાં પહોંચી. અંધારામાં પલંગ પર બે વ્યક્તિને સૂતેલાં જોઈને તેનો ગુસ્સામાં પિત્તો ગયો. કબાટ નીચેથી બેઝબોલનું બેટ કાઢીને સૂતેલા બન્ને જણને ઝૂડી નાંખ્યાં. અંતે ગુસ્સા અને તરસથી થાકીને રસોડામાં જઈ, ... [વાંચો...]
7 પ્રતિભાવો : એક દેશી હાસ્યલેખકની આપવીતી – રતિલાલ બોરીસાગર
October 30, 2014 at 11:01 am
બોરિસાગર સાહેબનિ આપવિતિએ હાસ્ય લેખકોનિ દશાનુ સચોત વર્ન કરયુ
October 30, 2014 at 8:29 pm
નવા વર્શે બોરિસાગર સાહેબે આપવિતેી લખેીને વાચ્કોનુ મન પ્રફુલ્લિત ક્ર્યુ.મજા આવેી.
November 1, 2014 at 12:46 am
પોતાનાપર હસીને અન્યને હસાવવા નું કાર્ય અઘરું અને અદભૂત અને તમારા હાસ્યલેખકોની સિધ્ધી ત્યાંજ પ્રતીબિબિત થાય છે કે જે વિષય ને સ્પર્શો તેમાંથી હાસ્ય નીપજાવી શકો —મઝા આવી ગઈ -અભિનંદન
November 2, 2014 at 12:33 am
ગુરુજીને નમસ્કાર .સુદર લેખ માટે ધન્યવાદ
કાલિદાસ વ. પટેલ {વાગોસણા} says:
November 21, 2015 at 10:34 am
હાસ્યલેખકોને સમાજમાં હસી નાખવામાં આવે છે ! હા, તેમના જ હાસ્યલેખ વડે ! … પછી, આમ હાસ્યલેખકોની આપવીતી કાં ગાવી ? ખરૂ ને ? મજા આવી ગઈ. આભાર.
કાલિદાસ વ. પટેલ {વાગોસણા}
December 4, 2016 at 1:43 am
” બધા જ લાયનો પોત-પૉતાની સિહણો……… મારણ પર તુટી પડ્યા ”
September 8, 2017 at 6:03 am
આ લેખ બહુ ગમ્યો. મઝા આવી ગઇ..
Click here to cancel reply.
Select language:   Gujarati   English   (Press F12 to change language) Show Keyboard
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
Download Latest Issue NOW!!
Click Here to download
ભીડનાં એકાંત – મોહનલાલ પટેલ
નૂતન વર્ષના સાલમુબારક – સંપાદક
જરા કહેશો, માબાપની શા કારણે કરો છો અવગણના? – અવંતિકા ગુણવંત
ચરિત્રકીર્તન – અંતિમ વાચનયાત્રા – સં. મહેન્દ્ર મેઘાણી
સલાહ આપનારને એટલી જ સલાહ આપવાની કે… – વિનોદ ભટ્ટ
ચા વિના સૂનો સંસાર! – ગોપાલ ખેતાણી
બ્રિટિશ – અમેરિકન ડાયસ્પોરિક ગુજરાતી કવિતા – રમેશ ચૌધરી
મા ભૂમિની મહેકના સંબંધો – શ્યામ ખરાડે
તરસ – પ્રફુલ્લા વોરા
કવિશ્રી રઘુવીર ચૌધરીની પ્રતિભાવ પ્રેરક કાવ્યરચના – લાભશંંકર ઠાકર
SHARAD: ઇશ્વર જે આપે તે ઘનુ સમજાય તો સુખ નો અર્થ બદ્લાય્
SHARAD: TRUE LOVE , AND SEVERE DISEASE CAN MAKE RELATION...
SHARAD: GOD REWARDS GOOD DEEDS, AND DOCTOR MAY BE MEENA !
SHARAD: PUNRJANM ANE RUNANUBADH PREM NI STORY
Mansukh Savaliya: Thanks for such a needful social...
sandip: રીડગુજરાતી ટીમ ને…….. “સાલ...
SHARAD: FAMILY LIFE AND PROFESSIONAL LIFE ARE DIFFERENT....
SHARAD: PATNI PASE SAFAI PRASTUTKARTA BADCHALAN PATI NE...
SHARAD: BIMAR SHARIR ANE MAN NI DAVA , BE YADGIRIO RAKHI...
રીડગુજરાતી પરના વિશેષ લેખો કે અન્ય અગત્યની માહિતી આપના ઈ-મેઈલ પર મેળવવા માટે અહીં આપનું ઈ-મેઈલ સરનામું લખીને જોડાઓ.(4500 થી વધુ વાચકો)
ભીડનાં એકાંત – મોહનલાલ પટેલ
નૂતન વર્ષના સાલમુબારક – સંપાદક
જરા કહેશો, માબાપની શા કારણે કરો છો અવગણના? – અવંતિકા ગુણવંત
ચરિત્રકીર્તન – અંતિમ વાચનયાત્રા – સં. મહેન્દ્ર મેઘાણી
સલાહ આપનારને એટલી જ સલાહ આપવાની કે… – વિનોદ ભટ્ટ
રીડગુજરાતી વિશે : પ્રેસ વિભાગ
‘સર્જન’ સામયિકના બીજો દિપોત્સવી અંક – જીજ્ઞેશ અધ્યારૂ
લેખકો અને ઓનલાઈન ઈ-બુક પાયરસી.. – જીજ્ઞેશ અધ્યારૂ
જીવન અંંતરંગ – લઘુનવલ (ભાગ ૧૦)
This site is dedicated to Shrimad Bhagvat Mahapuran
Back to top ↑
Send to Email Address Your Name Your Email Address Cancel
Post was not sent - check your email addresses!
Email check failed, please try again
Sorry, your blog cannot share posts by email.