gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en ca es es en en en en en en en es en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en gu en en en gu en en en en en en en en el en en en gu en en en gu en en en gu en en en gu en en en gu en en en en en en en en gu gu gu gu en en en en en en en gu en en en gu en en en gu gu gu gu gu en en en en en en en en en en en en en gu en gu gu en en en en en en gu en en en en fr en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu en gu gu gu gu en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu en en en en en en en
ReadGujarati.com: લોકવારતાઓ – સં. જયંતીલાલ દવે
પસંદ કરો પ્રથમ પાનું અનુક્રમણિકા – ટૂંકીવાર્તાઓ – નિબંધો – કાવ્યો અને પદ્ય – ગઝલો – અધ્યાત્મિક લેખો – હસો અને હસાવો – સાહિત્ય લેખો – બાળસાહિત્ય – અન્ય લેખો – પ્રકીર્ણ – ડાઉનલોડ – લેખ શોધો – મહિનાવાર લેખો – ગુજરાતીમાં લખો – ગુજરાતી કેલેન્ડર – આપનો લેખ મોકલાવો – આપનું યોગદાન સંપર્ક
[ ઉત્તર ગુજરાતની આ લોકવારતાઓ નું સંકલન ગુજરાતી સાહિત્ય અકાદમીએ કરીને તેનું એક પુસ્તક ‘લોકવારતાની લહેર, ઉત્તર ગુજરાતે’ નામથી પ્રકાશિત કર્યું છે. આ વારતાઓ મેળવવા માટે ખૂબ અંતરિયાળ નાના-નાના ગામડાઓની સફર કરીને ત્યાંના શ્રમજીવીઓ, વૃદ્ધો, સ્ત્રીઓ, કડિયા, કારીગરો, ખેડૂતોનો સંપર્ક કરવામાં આવ્યો છે અને તેમણે કહેલી વાર્તાઓ ટેપ કરવામાં આવી છે. એમ કરતાં તેમની પાસેથી આ લોકવારતાનું ધન પ્રાપ્ત થયું છે. જેમનું ભણતર કરતાં ગણતર વધારે છે એવા ગ્રામ્યજનો પાસેથી મળેલો આ ખજાનો ખરેખર ગુજરાતી સાહિત્યનો અમૂલ્ય વારસો છે. (અત્રે નોંધ લેવી કે વારતાઓની ભાષા ગ્રામ્ય ઢબે છે.) (આ વાર્તાઓ પુનઃપ્રકાશિત કરવામાં આવી છે.)]
[1] કરમ ને લસ્મી – કરસનભાઈ પ્રજાપતિ
[લેખક પરિચય : ભાઈશ્રી કરસન માધાભાઈ પ્રજાપતિ મુખેથી આ વારતા સાંભળીને ટેપ કરી. ટેપ કર્યા તારીખ 20-ડિસેમ્બર-1980 શ્રી કરસનભાઈ લાડોલ ગામ ખાતે ખેતમજૂરી માટે આવેલ છે. કેમ કે ગામ લાડોલમાં પિયતની સગવડ છે. જમીન ફળદ્રૂપ છે, ખેતીવાડી વિકસેલ છે, તેથી કરસનભાઈ કુટુંબને બારેય માસ સારી રીતે કામ મળે છે. વળી ક્યાંક ભાગે ખેતી કરવાની તક પણ મળે છે. કરસનભાઈ એક પીઢ અને શાંત વ્યક્તિ છે. ઓછાંબોલા અને હસમુખા છે. વારતા કહેવાની કળામાં નિષ્ણાત છે. તેઓ એક જ વાક્યમાં શ્રોતાઓમાં હાસ્યની લહર લાવી શકે છે. ઉંમર આશરે : 45 વર્ષ તેમનું મૂળ ગામ : કલાણા તા. સમી. જિલ્લો : પાટણ]
કરમને લસ્મી એક આંબા હેઠળ બેઠાં સે, વાદ વદે સે. કરમ કે ‘હું મોટો’ ને લસ્મી કે ‘હું મોટી !’ તાણે એક કઠિયારો આયો. કરમ કે ‘હે લસ્મી, આ બાપડાને હેંડવાની હાલત નથી, તાણે એનું ભલું કરો.’ આ લસ્મીએ તો જેડુ રતન કાઢીને આલ્યું. આ તો સવા લાખનું રતન. જેડુ રતન ખીસ્સામાં ઘાલીને હેંડતા થ્યા. વચમાં તેલાવ તલાવ આયું. કઠિયારો પાણી પીવા જ્યો, તે રતન પડી જ્યું. માછલી ગળી ગઈ.
કઠિયારે તો ઘેર જઈને વાત કરે કે, ‘મને તો જેડુ રતન આલ્યું તું પણ પાણી પીવા જ્યો તે પડી જ્યું.’
કઠિયારણ કે, ‘હોવે તને રતન આલતાં હશે ! જા છાનો માનો, એંધાણાની ભારી કરી લાય !’
આ તો હેંડ્યા. કરમ કે ‘લસ્મી, તારું આલેલું રતન તો આણે પાડી દીધું. એની દશા તો એ જ રહી !’ લસ્મી કે’સે, ‘હશે, બાપડો અભાગિયો’ લસ્મીએ તો બીજું રતન આલ્યું. આણે આ ફેરે તો બરાબર કેડે બાંધ્યું. પાણી પીધું ને ઘેર હેંડ્યો. આણે તો કઠિયારણને વાતે ય કરી. રતન કુલડીમાં મેલી, કોડિયું ઢાંક્યું. કઠિયારો તો લાકડાની ભારી નાખવા જ્યો, ને ઉંદરડાએ કુલડી ઊંધી પાડી, રતન તાણી જ્યો. એ વખતે લાભુ શા વાણિયો કઠિયારાને ત્યાં ઉઘરાણી કરવા આયો. પણ ઘેર કોઈ હોય, તો ઉઘરાણી થાય ને ! કઠિયારણ પાણી ભરવા જઈ’તી. કઠિયારો ભારી નાખવા.
લાભુ શા કે, ‘પૈસા મારા બાકી સે. ઘેર તો કોઈ નથી.’ પણ ઉદેડે મેલી દીધેલું જેડૂ રતન ફળિયામાં પડેલું જોયું. ઝટ લઈને ખીસ્સામાં ઘાલીને રવાના થૈ જ્યો.
કઠિયારે કઠિયારણને કીધું : ‘જો, રતન જેડૂ લાયો સુ !’
કઠિયારણ કે’સે, ‘ચ્યોં સે જેડૂ રતન ? જા. બીજી ભારી કરી લાય !’
કઠિયારો તો બાપડો હેંડ્યો જાય સે. તાણે કરમે લસ્મીને કીધું : ‘હજી આ બાપડો ગરીબ સે. ઈની ભૂખ કાંઈ ગઈ નથી.’
લસ્મીએ કીધું : ‘હવે તમારો વારો સે !’
કરમે કીધું : ‘મારી જોડે તો કાંઈ નથી, પણ એક આ દાહકું (દશ પૈસા) સે ઈ આલો !’
લસ્મીએ તો આ વખતે કઠિયારાને દાહકું આલ્યું. દાહકું લઈને જ્યો, તાણે રસ્તામાં એક માછીમાર મલ્યો.
કઠિયારો કે’સે, ‘ભઈ, દહકાની માછલી આલો ને !’
માછીમાર કે, ‘દહકાની માછલી ના આવે !’
કઠિયારો કે, ‘ભઈ, જેવી આવે એવી, ગમે એવી આલશો, તો ય ચાલશે !’
તાણે આ માછીમારે, ફેંકી દેવા જેવી માછલી આલી. એ લઈને કઠિયારો ઘેર જ્યો.
કઠિયારણને કે, ‘જો, હું માછલી લાયો છું. અચ્છી તરેંથી ભાજી બનાવો.’ આ માછલી તે જેડૂ રતનવાળી હતી. ચીરવા બેઠાં, રતન જેડૂ નેકળ્યું. કરમે કર્યું – દહકાના કરમે કર્યું. ઈ લસ્મી ના કરી હકી. કઠિયારો તો રાજી થૈ જ્યો. અને બોલવા માંડ્યો : ‘લાભ્યા, ભઈ લાભ્યા !’ હવે લાભુ શા શેઠ મેડી માથે બેઠો’તો એણે સાંભળ્યું. એણે વિચાર કર્યો, ‘મારું બેટું, આ કઠિયારો જાણી ગ્યો. ગામમાં મારી આબરું રે’શે નૈ, જઈને આપી આવું.’
આ લાભુ શાએ તો રતન જેડૂ આલ્યું સે, કે કોઈને વાત કરીશ મત.
કરમે કીધું. ‘કેમ લસ્મી, મોટું તું કે મું ?’
કરમ વગર કોડી પણ નથી.
[2] દલા શેઠની ઊઘરાણી – બેચરકાકા
[વારતા કહેનાર બેચરકાકા – મુ. અડાલજ. બેચરકાકા ઠાકોર જ્ઞાતિના છે. સ્વભાવે હસમુખા અને મળતાવડા છે. ધંધો : ખેતી. ઉંમર 60 વર્ષ. વારતા સાંભળી તા. 20- ડિસેમ્બર-1980 ]
એક ગામમાં એક દલીચંદ શેઠ રહે. આ શેઠ ગામમાં નાની એવી હાટડી ચલાવે. ગામમાં ધીરધાર કરે, ઘેર જમીન, ગાયો, ભેંસો, બળદ બધો ઠાઠ. એક વખત આ દલીચંદ શેઠ ઊઘરાણીએ નીકળ્યા. એક ઠાકોરભાઈ પાસે પૈસા માગતા હશે, તે સવારમાં એ તો ઠાકોરવાસમાં પહોંચી જ્યા. આ ઠાકોરભાઈને ત્યાં ગયા તો ખરા પણ ઘેર કોઈ નહિ. એકલી છોડી ગંગા ઘેર હતી. શેઠે પૂછ્યું, ‘છોડી, મંગાજી ચ્યોં જ્યા સે ?’ છોડીએ જવાબ આલ્યો : ‘શેઠ, એ તો એકના બે કરવા જ્યા !’
‘અને તારો કાકો ડાયાજી ચ્યમ આજ નહિ દેખાતા ?’
ગંગા બોલી : ‘મારો કાકો તો બાર મહિનાનું પોણી બંધ કરવા જ્યા સે !’
‘અને તારો ભઈ મફલો ?’
ગંગા કહે : ‘મફો તો દહ રૂપિયા લઈને ગોમની ગાળ્યો ખાવા જ્યો સે !’
આ ગંગાના જવાબથી શેઠને કંટાળો આયો.
દલીચંદ શેઠ કે’ છે, ‘છોડી, કાં’ક સમજાય એવું તો બોલ !’
ત્યારે ગંગા બોલી, ‘ચ્યમ શેઠ, સમજાય એવું તો બોલી છું. આથી વળી ચેવું બોલાતું હશે ?’
દલીચંદ શેઠ કહે : ‘ગંગા, મને બરાબર સમજણ પાડ.’
તાણે ગંગા કહે, ‘તમે ઊઘરાણી માંડીવાળો તો સમજણ પાડું.’
દલીચંદ કહે, ‘જો ગંગા, તારા જવાબ મને બરાબર લાગશે, તો મું ઊઘરાણી માંડી વાળીશ. પણ આજ તો મારે સમજીને જ જવું છે !’
તાણે ગંગા બોલી, ‘શેઠ, મારા બાપા જાર વાવવા જ્યા સે. એ ઊગે અને પાકે એટલે એક ના બે થાય કે ના થાય ?’
દલીચંદ શેઠ કે’ છે, ‘બરાબર છે છોડી, તારી આ વાત તો સાચી. પણ તારો કાકો ક્યાં ગ્યા છે, એ તો ના કીધું.’
ગંગા કહે : ‘જુઓ શેઠ, મારો કાકો જ્યા સે બાર મહિનાનું પોણી બંધ કરવા. એટલે નળિયા ચાળવા !
(નળિયા ગોઠવવા જેથી ઘરમાં પાણી ના ટપકે)’
દલીચંદ શેઠ કે’ છે, ‘એ વાતે ય ખરી ! પણ તારો ભઈ મફલો ?’
ગંગા કે’ છે, ‘મફલો દહ રૂપિયા લઈને ગામની ગાળો ખાવા જ્યો સે. એ દહ રૂપિયા લઈને દારૂ પીવા જ્યો સે, એટલે એ જ થયું ને ?’
શેઠ બોલ્યા, ‘કબૂલ છોડી, કબૂલ. નાની ઉંમરે તારામાં ઘણું ડા’પણ છે. જા, આજ સુધીની બધી ઊઘરાણી મીં માંડી વાળી.’
શેઠે ઊઘરાણી જતી કરી. ગંગાએ આ વાત ઈના બાપને કરી. ખાધું પીધું ને મજા કરી.
[3] બધાંય બહેરિયાં – કરસનભાઈ પ્રજાપતિ
[લેખક પરિચય માટે જુઓ વારતા-1]
ચુમાહાનો દા’ડો હશે. એક ખેડૂત હતો, તે સેતરમાં (ખેતરમાં) રાંપડી કાઢતો હશે. આ ખેડૂતે સેતરમાં કપાહ વાવેલો. સેતરમાં થઈને શેઈડી (કેડી પગવાટ) જાય. સહુ આ ખેડૂતના સેતર વચ્ચોવચ થઈને હેંડે.
બે વટેમારગુ હશે, એ ય આ શેઈડીએ થઈને નેહર્યા.
ખેડૂતને બોલાઈને એક આદમીએ પૂછ્યું : ‘ભઈ, અમારે ગોઝારિયા ગામે જવું છે. ગોઝારિયાનો રસ્તો આ જ છે ને ?’
ખેડૂત બોલ્યો : ‘તમારે કાળિયો બળદ લેવો હોય તો આઠસો અને ધોળિયો બળદ લેવો હોય તો બારસો !’
વટેમારગુ સમજી જ્યા કે ‘ખેડૂતને કાનમાં ધબ (બહેરાશ) છે.’ એટલે એ તો વગર બોલ્યે હેંડવા માંડ્યા. બપોર થયાને ધણિયાણી ભાત લઈને આઈ. ખેડૂત તો બળદ છોડીને ઝાડતળે બેઠો ભાત ખાવા. રોટલાનું બટકું કઢીમાં બોળીને મોંમા મૂક્યું અને ખેડૂતને યાદ આયું.
ઘરવાળીને કે’ છે, ‘આજ તો બળદના ઘરાગ આયા’તા. મેં કીધું કાળિયાના આઠસો અને ધોળિયાના બારસો. પણ એ તો હેંડવા જ માંડ્યા. ઊભા જ ન રહ્યા. કોંઈ વોંધો નહિ. ઈમ કોંઈ મફત આલી દેવાના છે ?’
આ સાંભળ્યું ને ઘરવાળી તો હિચકારો કરવા માંડી. ‘કઢી કોંઈ મીં નહિ બનાઈ ! ડોશીએ બનાઈ છે. મને જ એકલીને ભાળી ગ્યા છો ? મા આગળ તો કોંઈ હેંડતું નહિ મું ભાત લઈને આઈ, એટલે કોંઈ ગૂનો કર્યો ?
ધણિયાળી પણ બહેરી જ હતી. આ ખેડૂત ભાત ખઈ રહ્યો એટલે ભતાયણું લઈને ઘરવાળી પાછી આઈ. તાણે ડોશી ઓટલે બેઠાં બેઠાં છોડીના માથામાં તેલ નાખતા’તા.
વહુ તો આવીને માંડ્યા બોલવા : ‘તમારા છોકરાને કઢી ખાટી લાગી. કઢી તમારે કરવાની ને ઠપકા ખાવાના અમારે ! એક તો અમારે ભાત લઈને જવાનું ને ઉપરથી ગાળ્યો સાંભળવાની. આટલા દા’ડા નહિ બોલી, પણ હવે કઈ દઉં છું, હું ભાત લઈને નહિ જવાની !’
વહુને બોલતી જોઈને ડોશી બોલ્ય, ‘તે તેલ કોંઈ તમારા પૈસાનું લાઈને આથા માથામાં નથી નાખતા. તેલ નાખીએ છીએ, તે તમારા પૈસાનું નાખીએ છીએ. ચ્યમ એટલો બધો હિચકારો કરો છો ? શું જોર આઈ જ્યું તમને ?’ – ડોશીને ય ક્યાં સંભળાતું’તું ?
હવે છોડીને એમ થ્યું કે, આ બધા ય મને કે’છે. એનું તો મોઢું લાલચોળ થૈ ગ્યું. ગાલે શરમના શેરડા પડવા માંડ્યા. હસું હસું થતા બોલી, ‘તે એમાં મને શું પૂછવાનું ? આપણે તો તમે જ્યાં વળાવશો, ત્યાં જઈશું !’
Share this on WhatsApp
Email This Article ·  Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati
« Previous લહેરખીનો હાથ હું ઝાલું…. – રીના મહેતા
સારાપણાનો જીવનાનંદ – રમણ પાઠક ‘વાચસ્પતિ’ Next »
આ પ્રકારનું અન્ય સાહિત્ય:
અનોખી વસિયત – કેશુભાઈ દેસાઈ
(‘કુમાર’ સામયિકના નવેમ્બર-૨૦૧૫ના અંકમાંથી) સત્તર કલાકની હવાઈ સફર કરી અમેરિકાથી દોડી આવેલી ડૉ. નંદિની પટેલ ઍરપોર્ટથી ટેક્સી લઈને શહેરની એ જાણીતી હાર્ટ હૉસ્પિટલના આઈસીસીયુ વૉર્ડમાં પહોંચી ગઈ, વાડીકાકા એનો પગરવ પારખી ગયા હોય એમ અર્ધબેહોશીમાં બબડ્યા : ‘આવી ગઈ, બેટા ! હું તારી જ વાટ જોતો’તો… લે ત્યારે, જઉં હવે ?’ એટલું કહેતાં કહેતાં એમની આંખ ફરકી, હંસલો ઊડી ગયો. ફરજ પરના ... [વાંચો...]
રૂપ-અરૂપ – ડૉ. દિનકર જોષી
(‘ગુજરાત’ વિક્રમ સંવત ૨૦૭૧ના દીપોત્સવી અંકમાંથી સાભાર) ગામ નાનું ન કહેવાય, ખાસ મોટુંય ન કહેવાય. રાત્રિના પાંચ છ કલાક બાદ કરતા રેલવે સ્ટેશન પણ ધમધમતું. ગાડીઓ દર કલાક-દોઢ કલાક પછી આવતી જતી એટલે વચ્ચેનો ગાળો થોડોક શાંત રહેતો. આજેય મેલ ગાડી જતી રહી અને પ્લેટફોર્મ લગભગ ખાલીખમ થઈ ગયું એ પછી એક અજાણ્યો લાગતો મુસાફર ધીમે ધીમે દરવાજામાંથી બહાર નીકળ્યો. એણે બહાર ... [વાંચો...]
સત્યમેવ જયતે – ડૉ. ચંદ્રકાન્ત મહેતા
‘નંદુ, જલદી કર, સાહેબને આવવાનો સમય થઈ ગયો છે.’ ‘અને સોફાને બરાબાર ઝાપટીને ચોખ્ખા રાખ.’ ‘ચા માટે દૂધ તૈયાર છે ને ? છેલ્લી ઘડીએ કોઈ તાયફો ન થાય.’ મહાદેવીજી હાંફળાં ફાંફળાં ઘરનું સુપરવિઝન કરી રહ્યાં હતાં. નોકર નંદુને સૂચનાઓ આપ્યા બાદ એમને એકાએક યાદ આવ્યું. પુત્ર અવ્યયને ભણવા તો બેસાડ્યો નથી ! અને પપ્પા અર્યમન આવતાંની સાથે પૂછશે ‘અવ્યયે લેશન કર્યું ? સ્કૂલથી ... [વાંચો...]
20 પ્રતિભાવો : લોકવારતાઓ – સં. જયંતીલાલ દવે
June 15, 2011 at 8:05 am
June 15, 2011 at 8:54 am
કરમ ને લસ્મી – કરસનભાઈ પ્રજાપતિ
October 13, 2012 at 10:54 pm
your story is very nice.
June 15, 2011 at 9:05 am
June 15, 2011 at 9:48 am
મ્ને આ વાર્તઆઓ ગ્મે
June 15, 2011 at 11:37 am
June 15, 2011 at 1:30 pm
કરમ વગર બધુ નકામુ છે ભાઈ………..
June 15, 2011 at 8:13 pm
ત્રિજિ વાર્તા ખુબ જ સરસ ચે
Dr Dilip patel (Bharodiya) says:
June 16, 2011 at 2:36 am
આમાંની એક વાર્તા મે મારા દાદા અને પપ્પા પાસે નાનપણમા સાંભળેલી છે, અહીં વાંચીને મજા પડી,
June 17, 2011 at 7:24 am
June 18, 2011 at 10:48 am
રીડગુજરાતી દ્વારા ગુજરાતી સાહિત્યનું શીલ અને સભ્યતા જળવાય તેવી હું પૂરેપૂરી કોશિશ કરું છું. પરંતુ હું જ્યારે બહારગામ હોઉં ત્યારે પ્રતિભાવો પર ધ્યાન રાખી શકું નહિ. વળી, ચોવીસ કલાક સતત ધ્યાન રાખી શકાય નહીં. આમ છતાં, મારા ધ્યાનમાં આવે એટલે હું તરત જ અપશબ્દો લખેલ પ્રતિભાવો કાઢી નાખું છું. એ રીતે, આ લેખ પર પણ કેટલાક બિનજરૂરી પ્રતિભાવો રદ કરવામાં આવ્યા છે. આ માટે બહારગામ હોવાથી થોડો વધુ સમય થયો છે, એથી ક્ષમા કરશો.
July 6, 2011 at 8:51 am
Khare khar gujarat naa darek bhaag maa thi aavi vartao bhegi karvi joiye karan ke navi pedhi english naa prabhav maa gujarati bhasa bholti jayee chhe. gujarati sahitya ne bachav vani bahu tati jaroor chhe. sarkar re pan kai karvu joiye ane samaj aakhaye kai karvu joiye
July 6, 2011 at 8:53 am
અતિ ઉત્તમ પ્રથમ વર્તા બહુ સરસ લાગિ
October 22, 2011 at 2:33 pm
ખુબ સરસ વાર્તાઓ. ખુબ ગમી. ખુબ આભિનન્દન. કનુ યોગી, ગાન્ધીનગર.
January 6, 2012 at 1:11 pm
આમેય ઉત્તર ગુજરાતનિ ભાશ્હા મને ગમે ચ્હે કેમકે હુ પોતે પણ્
મહેસાણાના એક નજિકના જ ગામમા રહુ ચ્હુ
“આવિ વાતો હોય તો વાચવાનિ મજા આવ”
March 8, 2012 at 1:18 pm
nice one…specially the first and third one….
February 5, 2014 at 11:42 pm
It was fun reading these stories..
February 21, 2015 at 9:18 am
કાલિદાસ વ. પટેલ {વાગોસણા} says:
November 29, 2015 at 1:28 pm
સરસ વાર્તાઓ. આ ત્રણેય વાર્તાઓ બાળપણમાં સાંભળેલી, તથા ભેરુબંધોને કહેલી પણ ખરી. લોકસાહિત્ય આમ જ મોંઢામોઢ જ સચવાઈ રહે છે.
કાલિદાસ વ. પટેલ {વાગોસણા}
March 29, 2017 at 2:07 pm
I had heard last one from my grandma..
pleasure to read it again..
Click here to cancel reply.
Select language:   Gujarati   English   (Press F12 to change language) Show Keyboard
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
રીડગુજરાતી.કોમ પર પ્રસ્તુત થતા લેખ ટાઈપ કરવા માટે યોગ્ય વ્યક્તિઓની જરૂર છે. પૂરતું વળતર આપવામાં આવશે. વોટ્સએપ : ૯૯૭૪૪૧૦૮૬૮
પુણ્યનું વાવેતર – મનસુખ સલ્લા
હાથનાં કર્યાં – અર્જુનસિંહ કે. રાઉલજી
રાજાને જે ચરણપ્રહાર કરે તેને શી સજા કરવી જોઈએ? – આચાર્ય શ્રી ‘વાત્સલ્યદીપ’ સૂરિજી
ત્રણ ગીત – કાંતિલાલ એમ. કામરિયા
માઈન્ડ યોર ઓન બિઝનેસ? – ગિરીશ ગણાત્રા
હાસ્યનો હોજ.. – સં. તરંગ હાથી
સરિતાની શરત – રમણ મેકવાન
છે(છો)ડ સખી સરગમ – સ્વાતિ મેઢ
શ્રદ્ધા સ્મૃતિમંદિર – ડૉ. ચંદ્રકાન્ત મહેતા
થોડાસા રુમાની હો જાયે.. – નમ્રતા દેસાઈ
tia: બીચરી વાર્તા તો પોતાના ઠેકાણે રહી અને લેખ કહો કે...
viren machwala: Give me more quotes
CD VORA: મને મજા આવી હું પણ આવા તબક્કાઓમાંથી વરસાદ થયો...
સંજય કે સંઘવી: જેમ પુ રવિશંકર મહારાજ કેહતા તેમ ડૉ કલામ...
ગોપાલ ખેતાણી: અદભૂત વર્ણન. આપની સાથે દરિયાઈ સફર કરી તેવો...
જગદીશ કરંગીયા ‘સમય’: ટૂંકી વાર્તા કે લેખ ? અતિ સુંદર...
Yogesh pandya: I m writter yogesh pandya..u hv read my...
Mahendra kumar, Babariya Dubai: Thought provoking article.
Chauhan Yashpa: Wah sir good story…….
રીડગુજરાતી પરના વિશેષ લેખો કે અન્ય અગત્યની માહિતી આપના ઈ-મેઈલ પર મેળવવા માટે અહીં આપનું ઈ-મેઈલ સરનામું લખીને જોડાઓ.(4500 થી વધુ વાચકો)
પુણ્યનું વાવેતર – મનસુખ સલ્લા
હાથનાં કર્યાં – અર્જુનસિંહ કે. રાઉલજી
રાજાને જે ચરણપ્રહાર કરે તેને શી સજા કરવી જોઈએ? – આચાર્ય શ્રી ‘વાત્સલ્યદીપ’ સૂરિજી
ત્રણ ગીત – કાંતિલાલ એમ. કામરિયા
માઈન્ડ યોર ઓન બિઝનેસ? – ગિરીશ ગણાત્રા
રીડગુજરાતી વિશે : પ્રેસ વિભાગ
નવરસમાં ઝબોળાયેલી માઈક્રોફિક્શન – ડૉ. હાર્દિક નિકુંજ યાજ્ઞિક
એક અપીલ – ધ્રુવ ભટ્ટ
વન ડે માત્રમ – કુલદીપ લહેરુ
This site is dedicated to Shrimad Bhagvat Mahapuran
Back to top ↑
Send to Email Address Your Name Your Email Address Cancel
Post was not sent - check your email addresses!
Email check failed, please try again
Sorry, your blog cannot share posts by email.