gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en ca es es en en en en en en en es en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en ca en en en en gu gu gu en en en gu en en en gu gu gu en en en en gu en gu en en en en fr en en en en el gu en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu es en gu en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu en en en en en en en
ReadGujarati.com: મોટાભાઈની શક્તિ – કાકા કાલેલકર
પસંદ કરો પ્રથમ પાનું અનુક્રમણિકા – ટૂંકીવાર્તાઓ – નિબંધો – કાવ્યો અને પદ્ય – ગઝલો – અધ્યાત્મિક લેખો – હસો અને હસાવો – સાહિત્ય લેખો – બાળસાહિત્ય – અન્ય લેખો – પ્રકીર્ણ – ડાઉનલોડ – લેખ શોધો – મહિનાવાર લેખો – ગુજરાતીમાં લખો – ગુજરાતી કેલેન્ડર – આપનો લેખ મોકલાવો – આપનું યોગદાન સંપર્ક
રામદુર્ગથી અમે પાછા આવતા હતા. તોરગલનો સાત દીવાલવાળો કિલ્લો વટાવીને અમે આગળ ચાલ્યા. રસ્તામાં એક નદી આવતી હતી. કઈ નદી તે આજે બિલકુલ ધ્યાનમાં આવતું નથી. એ નદીને કિનારે બપોરના અમે મુકામ કર્યો. મેં મજાના ત્રણ પથરા આણી, ધોઈ ચૂલો બનાવ્યો. આસપાસનાં સુકાઈ ગયેલાં લાકડાં ભેગા કરી એ ચૂલો સળગાવ્યો. સૌથી મોટા ભાઈએ નાહીને નદી પરથી પાણી આણ્યું.
રસોઈ તૈયાર થતાં એક વાગી ગયો. પિતાશ્રી ખૂબ થાકેલા હતા પણ પૂજા કર્યા વગર તો જમાય નહીં. ગોંદુએ ક્યાંકથી તુલસી અને બેચાર ફૂલ આણ્યાં. પિતાશ્રીને પૂજા કરતાં જરાક વાર લાગી. અમે નાના છોકરાઓ ભૂખથી પીડાતા એક ખૂણામાં ભૂખ અને ઊંઘ વચ્ચે ઝોલાં ખાતા હતા. પિતાશ્રીની પૂજા ઝટ પતે નહીં અને છોકરાઓને વખતસર ખાવાનું મળે નહીં, એટલે મારાં બા જરા ચિડાયાં હતાં. મુકામે આવતાવેંત ભાતું છોડીને છોકરાંઓને કંઈક ખાવા આપવું એવો પિતાશ્રીનો વિચાર હતો, પણ છોકરાઓ અત્યારે ભાતું ખાશે તો જમશે શું ? અને આખો દિવસ પાણી પાણી કરશે, એમ કહી બાએ અમને ખાવા આપવાની ચોખ્ખી ના પાડી. તે વખતથી જ કંઈક બગડ્યું હતું. પિતાશ્રીને ચિડાવાની ટેવ જરાયે ન હતી. પણ જ્યારે ચિડાય ત્યારે ભાન ભૂલી જાય. પણ તે અમ છોકરાઓ ઉપર જ. કચેરીમાં કારકુન ઉપર તેઓ ભાગ્યે જ ચિડાતા. પટાવાળાઓને પણ આકરા શબ્દો કહેવાની ટેવ એમને ન હતી.
પણ કોણ જાણે આજે પિતાશ્રી ખૂબ ચિડાયા હતા. ‘પૂજા ઝટ પતે નહીં’ એમ બાએ કહ્યું કે તરત જ ગરમ થઈ પિતાશ્રીએ કાંઈક આકરાં વેણ સંભળાવ્યાં. અને તે પણ અમારા બધાના દેખતાં ! બાને ભારે અપમાન જેવું લાગ્યું. મને બરાબર યાદ છે. બાનું મોઢું રાતુંપીળું તો શું સાવ નીલું થઈ ગયું. અમારા દેખતાં રોવાય પણ કેમ ? ભારે પ્રયત્ન કર્યો તોપણ બે મોતી તો ટપક્યાં જ. હું કશું સમજું નહીં, એટલે ત્યાં ને ત્યાં જ હેબતાઈને ઊભો રહ્યો. મોટાભાઈ અમારા બધાના અજાણતાં ત્યાંથી છટકી ગયા. મોટાભાઈ ભાગ્યે જ પિતાશ્રી સાથે બોલતા. નાનપણથી જ, બીકથી કહો કે અંતર રાખવાની આદતથી કહો, તેઓ પિતાશ્રી આગળ ઊભા રહેતા જ નહીં. કંઈક જોઈતું કરાવતું હોય તો મારી મારફતે પિતાશ્રીને કહે. હું સૌથી નાનો. મને બીક શરમ શાની ? પિતાશ્રી ઝટ માને નહીં તો એમની સાથે દલીલ પણ કરું !
જમવાનો વખત થયો. થાળીઓ-ના, પતરાળાં પીરસાઈ રહ્યાં. ગોંદુ તો શરૂ કરવા આતુર થયો હતો. પણ મોટાભાઈ ક્યાં ? એ તો ત્યાંથી છટકી ગયા હતા, મેં એમને ‘બાબા, બાબા’ કહી ખૂબ બૂમો પાડી, પણ બાબા હતા જ ક્યાં ? પિતાશ્રીએ કહ્યું, ‘જા, આસપાસ ક્યાંક બેઠો હશે; જઈને એને બોલાવી લાવ.’ આસપાસ હું ખૂબ રખડ્યો. આખરે બાબાને એક ઝાડ તળે બેઠેલા જોયા. બેઠેલા નહીં, માથું નીચું રાખીને તે આંટા મારતા હતા. હું બરાબર જોઈ શક્યો કે બાબા ધૂંધવાતા હતા. મેં કહ્યું, ‘ચાલો જમવા; બધા રાહ જુએ છે.’ એમણે કહ્યું, ‘મારે આવવુંયે નથી અને જમવુંયે નથી.’ મેં દલીલ કરી, ‘પણ ભાણાં તૈયાર છે તે ? ગોંદુએ શરૂ પણ કર્યું હશે. બધા તમારી રાહ જુએ છે.’ આકરા સ્વરે બાબાએ કહ્યું, ‘ગોંદુને કહેજે કે ધરાઈને ખાય. તું જા, મારે નથી આવવું.’ મેં પાછા આવી બનેલી બીના રજૂ કરી. પિતાશ્રીએ કહ્યું. ‘શી હઠીલાઈ આ છોકરાની ! એને કહેજે કે હું રાહ જોઉં છું. ઝટ આવી જાય.’ હું ફરી દોડતો ગયો. આ વખતે બાબા જેટલા શાંત દેખાતા હતા એટલા જ આકરા થયા હતા. ખૂબ વિચારપૂર્વક એમણે પોતાનો સંદેશો વાક્યમાં ગોઠવ્યો હતો. મને કહે, – અને કહેતાં એક એક અક્ષર ઉપર બરાબર ભાર મૂકતા ગયા – ‘કહેજે કે આવું જ સાંભળવાનું હોય તો જમવુંયે નથી અને ઘેર આવવુંયે નથી.’
ઘરમાં જ્યારે જ્યારે મતભેદ હોય ત્યારે ત્યારે અમે બાળકો હમેશાં પિતાશ્રીનો પક્ષ જ તાણતાં; કેમ કે એ મોટો પક્ષ. બાનું તો હમેશાં સહન કરવાનું જ વ્રત, એટલે પિતાશ્રીનો પક્ષ તાણવો એ જ સહેલો માર્ગ હતો. પણ બાબાને આજે આમ એકદમ પક્ષાંતર કરતા જોઈ મારા આશ્ચર્યનો પાર ન રહ્યો. બાબાની છાપ જ એવી હતી કે ઝાઝું બોલાય જ નહીં. હું સીધો પાછો આવ્યો અને રિપોર્ટરની પેઠે મોટાભાઈનો સંદેશો બરાબર બોલી ગયો. એ વખતે પિતાશ્રીને શું થયું હશે એની કલ્પના આજે આવે છે. પોતે કોઈ કાળે ચિડાય નહીં તે ચિડાયા ને આકરું બોલાઈ ગયું; બાને ભારે દુઃખ થયું; હું ભૂખ્યો અહીંથી ત્યાં ને ત્યાંથી અહીં દોડાદોડી કરું છું; ગોંદુ જમવાનું છોડી પિતાશ્રીના મોઢા તરફ તાકીને જુએ છે, અને બાબા જે કોઈ કાળે સામે ઊભો પણ ન રહે તે આવો સંદેશો મોકલે છે ! કેટલાય વખત સુધી તેઓ બોલ્યા નહીં. આખરે કાંઈક મુશ્કેલીથી બોલ્યા, ‘એને કહેજે કે જમવા આવી જાય.’ હું શું જાણું કે આ વાક્યમાં બધું જ આવી જતું હતું ? મેં કહ્યું કે, ‘આમ તે નહીં આવે.’ એટલે પિતાશ્રી મારા પર પણ ખિજાયા. પણ ખિજાઈને કંઈ બોલે તે પહેલાં જ હું ત્યાંથી ખસી ગયો. મને થયું કે આવા સંદેશા આજે કેટલા લઈ જવાના હશે તે કોણ જાણે. પણ ગયો તો ખરો, અને બાબાને બરાબર કહ્યું. અને શું આશ્ચર્ય ! જરાયે આનાકાની કર્યા વગર અને કાંઈક સંતોષથી મોટાભાઈ જમવા આવ્યા.
આ પ્રસંગનું રહસ્ય મારા ધ્યાનમાં તે વખતે બિલકુલ ન આવ્યું તેથી જ એ પ્રસંગ ધ્યાનમાં રહ્યો. અને સાચે જ, તે દિવસથી તે બાના અંત લગી કોઈ કાળે પિતાશ્રીએ બાની બાબતમાં પોતાનો મિજાજ ખોયો નહીં. મોટાભાઈમાં આટલી શક્તિ હશે એનો મને ખ્યાલ સરખોયે ન હતો. જેમ જેમ એ પ્રસંગને યાદ કરું છું તેમ તેમ પ્રેમનો કાયદો વધારે ને વધારે સમજતો જાઉં છું અને આખરે મન સાથે નિશ્ચય થાય છે કે પ્રેમનું સામર્થ્ય અમોઘ છે. એ પ્રેમ સાર્વભૌમ અને સર્વશક્તિમાન છે.
Email This Article ·  Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati
« Previous બાળકો અને ઈન્ટરનેટ – કિરણ ન. શીંગ્લોત
મારાં મોટીબા – મુકુન્દરાય પારાશર્ય
1973ના મે માસમાં મારે ફરી કોટડા-સાંગાણી જવાનું થયું. સાથે સુહૃદ મકરન્દભાઈ દવે અને મનસુખલાલભાઈ પારેખ હતા. ત્યાં મારા દાદા વૈદ્ય કાનજી હરિરામે ચણાવેલું અમારું મકાન છે. તેનાં અને ખાસ કરીને તેમાંની પૂજાની ઓરડીનાં દર્શન કરવાં હતાં. પ્રજ્ઞાચક્ષુ પુરુષોત્તમદાસ કાકાને ઈ.સ. 1965માં છેલ્લો મળ્યો ત્યારે તેમણે મને કહેલું : ‘ભાઈ, તમારું ઘર બંધ જ રહે છે. મને તેમાં રે’વા દે તો ... [વાંચો...]
પણ, હું તો તને પ્રેમ કરું છું ! – ડૉ. હંસલ ભચેચ
જીવનમાં શું અઘરું છે ? સ્ત્રીને સમજે તેવો પુરુષ મેળવવો કે પુરુષને સમજે તેવી સ્ત્રી મેળવવી ?! આ જીવનમાં શું અઘરું છે – સ્ત્રીને સમજે તેવો પુરુષ મેળવવો કે પુરુષને સમજે તેવી સ્ત્રી મેળવવી ?! – તમે સો વ્યક્તિને આ પ્રશ્ન પૂછો તો, તે પૈકી નેવું વ્યક્તિઓ એમ કહેશે કે સ્ત્રીને સમજી શકે તેવો પુરુષ મેળવવો વધારે અઘરો છે. ઘણા ... [વાંચો...]
ભિખારી – જેકબ ડેવિસ
હું અને મારી પત્‍ની અમદાવાદથી સુરત આવતાં હતાં. ટ્રેનમાં સીટીંગનું રીઝર્વેશન કરાવેલું હતું. પણ આમ તો અમદાવાદથી વલસાડ સુધી જતી ટ્રેન કવીનમાં રીઝર્વેશન ડબ્‍બામાં પણ ગીરદી પાર વગરની હોય. એમાંય સ્‍ટેશન ૫ર ગાડી આવે ત્‍યારે કીડીયારું ઉભરાયું હોય ! અજગરને કીડીઓએ ભરડો લીઘો હોય એમ ડબ્‍બે ડબ્‍બે માણસો તૂટી ૫ડે ! હા, તમે રીઝર્વેશન કરાવેલું હોય તો તમને તમારી સીટ ... [વાંચો...]
5 પ્રતિભાવો : મોટાભાઈની શક્તિ – કાકા કાલેલકર
September 9, 2011 at 9:11 am
Chhota munh badi baat …
par sahi baat, many times kids teach us meaningful lessions.
September 9, 2011 at 5:12 pm
સ્મરણયાત્રા અને ઓતરાતી દીવાલો :
શ્રી કાકાસાહેબ નાં બને પુસ્તકો વારે વારે વાંચ્યા છે.
September 12, 2011 at 3:33 pm
VKVora, Atheist, Rationalist says:
October 18, 2011 at 8:45 pm
એ તો જેને ભુખ લાગેી હોય એને ખબર પડે…
‘પૂજા ઝટ પતે નહીં’ એમ બાએ કહ્યું કે તરત જ ગરમ થઈ પિતાશ્રીએ કાંઈક આકરાં વેણ સંભળાવ્યાં. અને તે પણ અમારા બધાના દેખતાં !
લ્યો વેણ સાંભળી પેટ ભરો………….
July 31, 2012 at 5:16 am
so cute story nice one…..
પણ ખિજાઈને કંઈ બોલે તે પહેલાં જ હું ત્યાંથી ખસી ગયો. મને થયું કે આવા સંદેશા આજે કેટલા લઈ જવાના હશે તે કોણ જાણે. પણ ગયો તો ખરો, અને બાબાને બરાબર કહ્યું. અને શું આશ્ચર્ય ! ……..
Click here to cancel reply.
Select language:   Gujarati   English   (Press F12 to change language) Show Keyboard
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
* * * * *
Download First Issue Absolutely Free !!
Click Here for download page
રીડગુજરાતી : તેરમા વર્ષમાં મંગલ પ્રવેશ
શોપિંગ – મૃગેશ શાહ
ભગવાનની ખોજ – આશા વીરેન્દ્ર
વાત પરભામહારાજની… – મહેશ યાજ્ઞિક
રાષ્ટ્રશહીદોનાં સ્મારકમાં શરમ કેવી? – ડૉ. કુમારપાળ દેસાઈ
ગરમાળો, ગુલમોર અને ખખડેલું બસસ્ટોપ ! – રામ મોરી
વિધવા : પ્રથમ તો એક માણસ – સ્વાતિ બારોટ સિલ્હર
દો પલ કે જીવન સે એક ઉમ્ર ચુરાની હૈ… – રોહિત શાહ
મારી સાઇકલ – રમણ સોની
ભાઈ એન્ડ બા વીથ ગોડ એટ જી-મેલ ડોટ કોમ – રાહુલ શુક્લ
pritesh patel: wish u many many happy returns of the day...
Amrut Gosai: વાહ સ્વાતિબેન ….ખુબ સુન્દર રિતે સમાજ...
બટુક ઠુંમર: અદભુત, અવર્ણનિય અને અકલ્પનિય. ડો.એટલુ સરળ અને...
Vijay Panchal: Bau Saras… che….
Sheela Patel: Good story
NEELAM GUPTA: આ ને બચ્પન માટૅ લખો.સારી કવિઆ હે.
jigisha dave: Very nice story its really hart...
Darshan: 30/૩/1987 time 21ઃ00 birtha peels ઃ godhara...
Arvind Patel: અંતઃસપુરના. હું જયારે એમ માનુ કે બધું હું જ...
Keyur Patel: પૂરાણૉમા પણ વાર્તા છે જ કે દધિચીએ પોતાના...
રીડગુજરાતી પરના વિશેષ લેખો કે અન્ય અગત્યની માહિતી આપના ઈ-મેઈલ પર મેળવવા માટે અહીં આપનું ઈ-મેઈલ સરનામું લખીને જોડાઓ.(4500 થી વધુ વાચકો)
રીડગુજરાતી : તેરમા વર્ષમાં મંગલ પ્રવેશ
શોપિંગ – મૃગેશ શાહ
ભગવાનની ખોજ – આશા વીરેન્દ્ર
વાત પરભામહારાજની… – મહેશ યાજ્ઞિક
રાષ્ટ્રશહીદોનાં સ્મારકમાં શરમ કેવી? – ડૉ. કુમારપાળ દેસાઈ
રીડગુજરાતી વિશે : પ્રેસ વિભાગ
દિલ્હીનું અનોખું રવિવારી પુસ્તકબજાર.. દરિયાગંજ બુકમાર્કેટ – જીજ્ઞેશ અધ્યારૂ
જીવન અંંતરંગ – લઘુનવલ (ભાગ ૧)
એક ડેટકથા – યામિની પટેલ
This site is dedicated to Shrimad Bhagvat Mahapuran
Back to top ↑
Send to Email Address Your Name Your Email Address Cancel
Post was not sent - check your email addresses!
Email check failed, please try again
Sorry, your blog cannot share posts by email.