gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en ca es es en en en en en en en es en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en en en en gu en en en en en en en en gu en en en en en en en en gu gu en gu en en en en fr en en en en el gu en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu es en gu en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu en en en en en en en
ReadGujarati.com: વિલાતાં જીવન ! – હરિશ્ચંદ્ર
પસંદ કરો પ્રથમ પાનું અનુક્રમણિકા – ટૂંકીવાર્તાઓ – નિબંધો – કાવ્યો અને પદ્ય – ગઝલો – અધ્યાત્મિક લેખો – હસો અને હસાવો – સાહિત્ય લેખો – બાળસાહિત્ય – અન્ય લેખો – પ્રકીર્ણ – ડાઉનલોડ – લેખ શોધો – મહિનાવાર લેખો – ગુજરાતીમાં લખો – ગુજરાતી કેલેન્ડર – આપનો લેખ મોકલાવો – આપનું યોગદાન સંપર્ક
અમારા નાના કસબામાં પણ એક ફૅશનેબલ સલૂન ખૂલી હતી. શહેરના જેવી જ આકર્ષક સજાવટ, ફર્નિચર, સાધનો, ટાપટીપ બધું જ આંજી નાખે એવું.
સ્વાભાવિક રીતે જ ગ્રાહકો તેની સામેની મગન વાળંદની દુકાન છોડી આ નવી સલૂન તરફ વળતા. મનેય મન તો થઈ જતું. પણ મગન વાળંદને એના બાપદાદાના વખતથી મારી દાઢી કરવાનો અને માથાના વાળ કાપવાનો અધિકાર મળેલો હતો. ઘણી વાર મને થતું કે નીચું માથું રાખી એની નજર ચૂકવી હું પણ આ નવી સલૂનનો સ્વાદ એક વાર ચાખી આવું. પરંતુ મગનના નંખાયેલા ચહેરા પર મારી નજર પડતી અને તેનો આ અધિકાર છીનવી લેતાં મારો જીવ નહોતો ચાલતો.
મગનના બાપ અને એમના બાપ અને એમનાયે બાપ વરસોથી વાળંદનો જ ધંધો કરતા આવ્યા હતા. પહેલાં એક ડે’લામાં બેસતા. પછી આ દુકાન જમાવી હતી. મગન નાનો હતો ત્યારથી હાથ અજમાવતો. એક વાર ભૂલથી અસ્તરો મારા કાન સુધી લઈ ગયેલો. એનો બાપ એના પર એવો ખીજાયેલો ! પણ પછી એણે આત્મવિશ્વાસપૂર્વક સરસ કામ કરવા માંડેલું. બાપ પચાસ-પંચાવનનો થયો તેટલામાં હુક્કો ગગડાવતો અને પોતરા રમાડતો આરામ કરી શકતો હતો. મગને બધું સંભાળી લીધેલું.
મગનના હાથમાં જાદુ હતો. હળવે હાથે એવી હજામત કરે કે ખબરેય ન પડે. વાળ કાપી લીધા પછી માથું છાતી સરસું લઈ ઘડીક એવી ચંપી કરે કે માથું હળવુંફૂલ થઈ જાય. સાથે બગલેય કાઢી આપે અને કાનના વાળ પણ. હાથપગના નખ તો કાપી આપવાના ખરા જ. બધું કામ ભારે સ્ફૂર્તિથી કરે.
પરંતુ હું જોતો હતો કે નવી સલૂન ખૂલી પછી છ-બાર મહિનામાં મગન નંખાતો જતો હતો. એનો આત્મવિશ્વાસ ડગી ગયો હતો અને એનામાં સુસ્તી આવવા લાગી હતી. એની ઘરાકી તૂટી ગઈ હતી. ગરીબી એની ગૃહસ્થીમાં ડોકિયું કરી રહી હતી. થોડા મહિનામાં જાણે એની ઉંમર દસ વરસ વધી ગઈ !
હું તો ન ભણ્યો. પણ મારા દીકરાને જરૂર ભણાવવો છે, એવી એની હોંશ હતી. એટલે કિશનને ભણાવવા એણે ઘણી મહેનત કરેલી. છતાં સાથે સાથે કહેતો કે ભણી-ગણીને પછી અમારો આ બાપીકો ધંધો કરવો હોય તો ભલે કરે. પરંતુ આજકાલ હવે મગન મને કહેવા લાગેલો, ‘કિશનને કોઈ સરકારી નોકરીમાં લગાડી દો. તમારા જેવાના આશીર્વાદ હશે તો ઠેકાણે પડી જશે.’
એના ભાંગેલા મનોબળની આ નિશાની હતી. વાળ કાપતાં કાપતાં એ પોતાના મનનો ધૂંધવાટ બહાર કાઢતોઃ ‘આ નવી સલૂન ખૂલી છે. ફૅશન પાછળ બધા ગાંડા છે. અરે, છોકરો કે છોકરી તેનીય ખબર નથી પડતી ! મોટા વાળ વધાર્યે જાય છે. કાપવાનું તો ખાસ કશું હોતું નથી. છતાં ભાવ અમારાથી બમણો ! બસ, પાંચ-દસ મિનિટની કાતરની કરામત. એવા મફતના પૈસા લેવા મારો ધરમ ના પાડે છે….’
‘કિશન દુકાનમાં તમને મદદ કરતો થાય એટલે તમેય તમારી દુકાન સારી જ જમાવી શકશો. આજના જમાનામાં થોડું બાહ્ય આકર્ષણ ઊભું કરવું પડે.’
‘ના, ના. કિશન હવે આ ધંધામાં નહીં પડે. દુકાનદારીનો શો ભરોસો ? તેના કરતાં સરકારી નોકરીમાં લાગી જાય તો ગંગા નાહ્યા.’
બાપીકો ધંધો છોડી કિશન આમ નોકરી કરવા લાગે એ મને રુચતું નહોતું. પણ મગનને હું સમજાવી ન શક્યો. બાપ-દીકરો રોજ મારી પાસે આવીને નવી નવી અરજીઓ લખાવી જતા. પણ હું કિશનને નોકરી ન અપાવી શક્યો. ધીરે ધીરે એ લોકોની મારા પરની આસ્થા ઊઠતી ગઈ. એટલે એમણે બીજાને શોધી લીધા. નોકરી માટે મગને પૈસા આપવાની પણ તૈયારી બતાવી અને એક દિવસ કિશન અઢીસો રૂપિયાની નોકરીનો નિમણૂક-પત્ર લઈ મારી સામે આવી ઊભો.
‘હવે તો તું બાબુસાહેબ બની ગયો !’ – મેં વધાઈ આપી. એક સંતોષ એના ચહેરા પર ચમકતો હતો. હવે એ વાળંદનો દીકરો નહોતો, પણ સરકારી ઓફિસનો બાબુ હતો. હવે એની પાસે હેસિયત હતી. કદાચસ મગન એ જ ઈચ્છતો હતો.
પાછળથી મને ખબર પડી કે મગન એની દુકાન અને ઘર છોડીને બીજે જઈ રહ્યો હતો. કિશનને અઢીસો રૂપિયાની નોકરી અપાવવા માટે એ લોકોને અઢી હજાર રૂપિયા આપવા પડ્યા હતા તેથી મગને પોતાની દુકાન અને ઘર કાઢી નાખ્યાં. મગનને મેં એ જ દુકાન ને ઘરમાં નાનેથી મોટો થતો જોયો હતો. એ ઘર છોડીને એ લોકો બહાર નીકળતાં હતાં ત્યારે મને તેઓ આત્મસમર્પણ કરનાર હારેલા સૈનિકો જેવા લાગ્યાં.
મગને ફરી પોતાની દુકાન જૂના ડે’લામાં શરૂ કરી દીધી. એક બાજુ કિશનને સરકારી નોકરી મળી અને બીજી બાજુ મગન પોતાના જૂના ડે’લામાં પાછો પહોંચી ગયો.
(શ્રી સતીશ જાયસવાલની હિંદી વાર્તાને આધારે)
Share this on WhatsApp
Email This Article ·  Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati
« Previous વૃદ્ધ થતાં શીખીએ – અવંતિકા ગુણવંત
દાંપત્યજીવનનો ઉત્તરાર્ધ – જયવતી કાજી Next »
આ પ્રકારનું અન્ય સાહિત્ય:
ઘડપણમાં સુખી કેવી રીતે થવાય ? – દિનેશ પંચાલ
(રીડગુજરાતીને આ લેખ મોકલવા બદલ શ્રી દિનેશ પંચાલનો ખૂબ ખૂબ આભાર) રહી રહીને એક વાત સમજાય છે. સુખી થવા માટે ફક્ત ઈશ્વરની કૃપા પૂરતી નથી. સુખી થવાની આવડત પણ હોવી જોઈએ. ધનદોલત પૂરતાં હોય પણ તેમાંથી આનંદ પ્રાપ્ત કરતાં આવડવું જોઈએ. આનંદ એટલે સુખની શેરડીમાંથી બનતો ગોળ ! ઘડપણ જિંદગીનો ડેન્જર ઝોન ગણાય. ૮૮ વર્ષના કોઈ વૃદ્ધનું શરીર ચોરસફૂટના હિસાબે રોગોએ ... [વાંચો...]
ફલાવરવાઝ બોલ્યું…. – જયશ્રી
એક દંપતિને દેશવિદેશ ફરવાનો બેહદ શોખ. પૈસે ટકે સદ્ધર એટલે જ્યાં જાય ત્યાંની કોઈ ને કોઈ સુંદર કલાકૃતિ ખરીદી લાવે અને પોતાનું ઘર શોભાવે. એમ કરતાં કરતાં એમની પાસે 500થી વધુ કલાકૃતિઓ ભેગી થઈ ગઈ હતી એટલે એમણે પોતાના જ ફલૅટના બે રૂમમાં નાનકડું સંગ્રહાલય બનાવ્યું અને અવારનવાર પોતાનાં સગાંવહાલાં અથવા મિત્રમંડળમાંથી કોઈને ને કોઈને આમંત્રે અને હોંશે હોંશે પોતાનું ... [વાંચો...]
લાઈફ ઑફ પાઈ – પ્રણવ ત્રિવેદી હમણાં રજૂઆત પામેલ આ ચલચિત્ર લગભગ સૌએ જોયું હશે. પ્રાથમિક દ્રષ્ટિ એ એક કથાનક અને ત્રિ-પરિમાણીય રજૂઆતથી એક મનોરંજક ફિલ્મ લાગે પરંતુ ઈશ્વર અંગે થતાં પ્રશ્નો અને અલગ અલગ ધર્મમાં અલગ અલગ માન્યતાઓ વચ્ચે ઉભરતું એક સનાતન સત્ય એ આ સમગ્ર વાર્તાનું હાર્દ લાગે છે. વિચાર કરતાં એવું લાગે કે કેટલી બધી વાતો આ ... [વાંચો...]
6 પ્રતિભાવો : વિલાતાં જીવન ! – હરિશ્ચંદ્ર
August 5, 2014 at 9:54 am
Good to see u back uncle
August 5, 2014 at 11:20 am
August 5, 2014 at 8:13 pm
It’s not uncle. There are two sisters who are writing under this name. Just so you know!
August 5, 2014 at 10:28 pm
” એક બાજુ કિશનને સરકારી નોકરી મળી અને બીજી બાજુ મગન પોતાના જૂના ડે’લામાં પાછો પહોંચી ગયો.” આ લીટીમાં વાર્તાનો સાર આવી જાય છે.મહદ અંશે ભારતમાં મજુર,કારીગર,ખાનગી નોકરી કરવા વાળા કે નાના દુકાનદાર એકાદ લાંબી બીમારી કે લગ્ન પ્રસંગ બાદ પોતાની મૂળ સ્થાને આવી જતા હોય છે.
April 29, 2015 at 11:04 pm
Changes are inavitable process in life. To be change with the chances is the life. We should accpet this fact to be happy.
There was one hindi film years back : Naya Daur. Means story of New Wave. This is the phenomena in life. It is continious process.
April 29, 2015 at 11:14 pm
મગન પણ પોતાની દુકાનને સુશોભિત કરી શક્યો હોત. માર્કેટીંગ માટે કંઈ તેનું ભણવા જવાની જરુર હોતી નથી. જો કામ આવડતું હોય તો ગ્રાહકને સમજવો પણ જરુરી હોય છે.
જોકે વાર્તા મનનીય છે.
Click here to cancel reply.
Select language:   Gujarati   English   (Press F12 to change language) Show Keyboard
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
* * * * *
Download First Issue Absolutely Free !!
Click Here for download page
રીડગુજરાતી : તેરમા વર્ષમાં મંગલ પ્રવેશ
શોપિંગ – મૃગેશ શાહ
ભગવાનની ખોજ – આશા વીરેન્દ્ર
વાત પરભામહારાજની… – મહેશ યાજ્ઞિક
રાષ્ટ્રશહીદોનાં સ્મારકમાં શરમ કેવી? – ડૉ. કુમારપાળ દેસાઈ
ગરમાળો, ગુલમોર અને ખખડેલું બસસ્ટોપ ! – રામ મોરી
વિધવા : પ્રથમ તો એક માણસ – સ્વાતિ બારોટ સિલ્હર
દો પલ કે જીવન સે એક ઉમ્ર ચુરાની હૈ… – રોહિત શાહ
મારી સાઇકલ – રમણ સોની
ભાઈ એન્ડ બા વીથ ગોડ એટ જી-મેલ ડોટ કોમ – રાહુલ શુક્લ
pritesh patel: wish u many many happy returns of the day...
Amrut Gosai: વાહ સ્વાતિબેન ….ખુબ સુન્દર રિતે સમાજ...
બટુક ઠુંમર: અદભુત, અવર્ણનિય અને અકલ્પનિય. ડો.એટલુ સરળ અને...
Vijay Panchal: Bau Saras… che….
Sheela Patel: Good story
NEELAM GUPTA: આ ને બચ્પન માટૅ લખો.સારી કવિઆ હે.
jigisha dave: Very nice story its really hart...
Darshan: 30/૩/1987 time 21ઃ00 birtha peels ઃ godhara...
Arvind Patel: અંતઃસપુરના. હું જયારે એમ માનુ કે બધું હું જ...
Keyur Patel: પૂરાણૉમા પણ વાર્તા છે જ કે દધિચીએ પોતાના...
રીડગુજરાતી પરના વિશેષ લેખો કે અન્ય અગત્યની માહિતી આપના ઈ-મેઈલ પર મેળવવા માટે અહીં આપનું ઈ-મેઈલ સરનામું લખીને જોડાઓ.(4500 થી વધુ વાચકો)
રીડગુજરાતી : તેરમા વર્ષમાં મંગલ પ્રવેશ
શોપિંગ – મૃગેશ શાહ
ભગવાનની ખોજ – આશા વીરેન્દ્ર
વાત પરભામહારાજની… – મહેશ યાજ્ઞિક
રાષ્ટ્રશહીદોનાં સ્મારકમાં શરમ કેવી? – ડૉ. કુમારપાળ દેસાઈ
રીડગુજરાતી વિશે : પ્રેસ વિભાગ
જીવન અંંતરંગ – લઘુનવલ (ભાગ ૨)
દિલ્હીનું અનોખું રવિવારી પુસ્તકબજાર.. દરિયાગંજ બુકમાર્કેટ – જીજ્ઞેશ અધ્યારૂ
જીવન અંંતરંગ – લઘુનવલ (ભાગ ૧)
This site is dedicated to Shrimad Bhagvat Mahapuran
Back to top ↑
Send to Email Address Your Name Your Email Address Cancel
Post was not sent - check your email addresses!
Email check failed, please try again
Sorry, your blog cannot share posts by email.