gu en en en en en en en en en en en en en en en tl tr en en en en en en en en en en en en en en en fr tr en en en en es en en en en en en en en en en fi en nl en en pt en gu gu en nl en en gu gu ceb gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en en en fa en en en en en ru en en en en en en en en es en en en en ar en en en en en en
કથા-સપ્તાહ : ભાઈબંધ (યે દોસ્તી... - 5)
1  |  2  |  3  |  4  |  5
‘શું બકો છો?’ સુલક્ષણાબહેન રાતાંપીળાં થયાં. ‘આ કોઈ દિવ્યા-દિવાકર નથી, અરે આ તો મારી વહુ નિરાલી છે.’
‘ઓ...હ!’ વસુધા વિચારવાનો અભિનય કરી બોલી, ‘બની શકે અબૉર્શન માટે તમારાં દીકરા-વહુએ બનાવટી ઓળખ આપી હોય. ત્યારે તો ઍડ્રેસ પણ ભળતું જ આપેલું, યસ.’
‘હદ થાય છે!’ સુલક્ષણાબહેન વધુ ભડક્યાં. ‘આરવ મારા દીકરા જેવો ખરો, પણ એ કંઈ નિરાલીનો પતિ નથી.’
‘હેં!’ વસુધાએ ચોંકવાના ભાવ દર્શાવ્યા.
ઘણી કશ્મકશના અંતે નિરાલીએ વસુધાને તેડવાનું નક્કી કર્યું હતું. ફોન પર તેમને વિશ્વાસમાં લીધા વિના છૂટકો નહોતો. એક સાચા હિતેચ્છુની જેમ તે મારી વહારે ધાયાં અને એવો સચોટ પાઠ ભજવી રહ્યાં છે કે નીવડેલો કલાકર પણ ફીકો લાગે.
‘એ કેમ બને? મને ચોક્કસ યાદ છે - અરે, અમારા ક્લિનિકના CCTV ફુટેજમાં છે કે આ જ બે પતિ-પત્ની તરીકે દિવ્યા ઉર્ફે નિરાલીના અબૉર્શન માટે આવેલાં!’
ખરેખર તો આવાં કોઈ ફુટેજ હતાં જ નહીં, પણ વસુધાના રણકાએ આરવની ગરદન ઝૂકી ગઈ ને આદર્શને ઝબકારો થયો. અર્થાત નિરાલીનો પ્રેમી બીજું કોઈ નહીં આ....ર...વ... છે! ઘમસાણ મચ્યું : પણ તેને મારા પ્રત્યે શાની રંજિશ હોય?
આદર્શના આઘાત અને પ્રશ્નાર્થે નિરાલીને પદાïર્ફાશનો અંદાજ આવી ગયો. તેના ઇશારે વસુધાએ ઉતાવળે રુખસત લીધી, ‘હું નીકળું. માર્કેટમાં ઘણું કામ છે...’
તેમને રોકવાના કોને હોશ હતા? જતાં-જતાં નિરાલીને જ કળાય
એમ થમ્સ અપ કરતાં ગયાં - ચિંતા ન કર, લાગણીની કસોટીમાં તું વિજયી જ નીવડવાની!
વસુધા નીકળતાં દરવાજો બંધ કરી નિરાલી ઊલટી ફરી કે સુલક્ષણાબહેનનો આક્રોશ ફાટ્યો - શું છે આ બધું?
આદર્શ બેસી પડ્યો : આરવ, તેં તારી પ્રેમિકાને મારી સાથે પરણાવી! શું કામ?
‘શું કામ?’ આરવના હોઠ તુચ્છકારમાં વંકાયા. પ્રણયની બાજી ખૂલ્યા પછી સંકોચ કેવો? ‘તમારા દંભનો પરદો ચીરવા, શ્રીમાન મહેતા. તમારી આ મિલકતનો અડધો હિસ્સો મેળવવા.’
એકશ્વાસે તે વર્ષોની વેદના ઠાલવી રહ્યો. ચંદ્રિકાફોઈએ આપેલી સમજ અને એ અનુસારનાં પોતાનાં નિરીક્ષણો, હૉસ્ટેલમાં માસિક ખર્ચનો હિસાબ માગવાની આદર્શની ધૃષ્ટતા... તમામ કચરો ઉલેચી તેણે નિરાલીવાળો
‘હા, નિરાલી મારી પ્રિયતમા છે અને પ્રેમી તરીકે મને અપાર ગર્વ થાય એવી પ્રિયતમા છે. મારા મિશન ખાતર તે પરપુરુષનું પડખું સેવવા તૈયાર થઈ, આદર્શનું બીજ તેના ગર્ભમાં પોષી રહી છે - જે આજે ડિવૉર્સની ધરી રચવામાં નિમિત્ત થનાર હતું...’
સાધુની આગાહી, ચાઇનીઝ ચાર્ટની બનાવટ અને છેવટે સાચા અબૉર્શનનો ગાળિયો મા-દીકરા પર કસવાની યોજનાનો ચિતાર સાંભળી સુલક્ષણાબહેન ફાટી આંખે આરવને તાકી રહ્યા - આવું ઝેર તારા મનમાં! આદર્શ આંખો મીંચી ગયો.
‘અમારો પ્રણય ભલે ખૂલ્યો, નિરાલી હજી તમારી વહુ છે. ગર્ભવતી છે. હવે કોઈ બીજા બહાને તમને એક્સપોઝ કરીશું.’
આદર્શની આંખો ખૂલી. નિરાલી છળી ઊઠી. જ્યાં આરવ માટે બેસુમાર પ્યાર ઝળકતો ત્યાં નરી ભાવશૂન્યતા દેખાઈ.
આદર્શ ઊભો થયો. આરવની નિકટ જઈ ગાલ પર કસકસાવીને તમાચો વીંઝ્યો. ક્યાંય સુધી એની ગુંજ રહી.
‘ફર્સ્ટ ઑફ ઑલ, નિરાલી ક્યારેય આવી ફરિયાદ કરવાની નથી. તે પ્રેગ્નન્ટ પણ નથી.’
નિરાલી પ્રથમ રાત્રિથી આદર્શ સાથે મળી ગઈ છે એ જાણી આરવે આઘાત અનુભવ્યો : તો તો વસુધાને તેડાવી
અમને ખુલ્લાં પાડવાની યોજના નિરાલીની જ હોય!
‘મેં તને આવી નહોતી ધારી, નિરાલી.’ આરવના શબ્દોમાં નિરાશા હતી, હૈયું તૂટવાનો રંજ હતો. ‘મને પણ તું રમાડતી રહી?’
‘આદર્શ તું જાણતો હતો કે નિરાલી આરવ સાથે...’ સુલક્ષણાબહેન બોલી ન શક્યાં. લગ્નને તમાશો સમજી બેઠાં છે બાળકો?
‘નિરાલી અબૉર્શન કરાવી ચૂકી છે એની મને જાણ નહોતી મા. આરવનું નામ તેણે આપ્યું નહોતું. મારા ખ્યાલથી તેમના સંબંધનો પુરાવો દર્શાવવા નર્સ વસુધાને નિરાલીએ જ તેડાવી હોય. આજે ભેદ ખૂલ્યો જ છે તો-’ તેનાં જડબાં તંગ થયાં, ‘યુ જસ્ટ સ્ટે ધેર -’
ધમધમાટભેર ડેસ્ક તરફ જઈ આદર્શે ફોન ખેંચ્યો. તેણે નંબર ઘુમાવ્યાની
ક્ષણોમાં રિસીવર ઊંચકાયું. સ્ત્રીસ્વરમાં ‘એલાવ’નો પડઘો પડતાં ઓળખ મળી. આ તો સ્વયં ચંદ્રિકાફોઈ!
‘ફોઈ જરા કહો તો-’ સ્વસ્થપણે ખબરઅંતરની આપલે કરી આદર્શ મુદ્દે આવ્યો, ‘ધંધો શરૂ કરવા ફુવાએ નોકરીમાં રાજીનામું આપ્યું’તું ત્યારે પપ્પાએ કેટલીક મદદ કરેલી?’
ફોઈ એવું સમજ્યાં કે ભત્રીજો કશોક આર્થિક હિસાબ સેટલ કરવા માગે છે. પણ એથી જૂઠનો આશરો? તેમણે ભડકવાની ઢબે ખુલાસો કર્યોï, ‘હોતું હોય! તારા ફુવાએ વળી કે દી નોકરીમાંથી રાજીનામું મૂક્યું! બકવાસ. બલકે તારા પપ્પા તો કેટલું કહેતા કે ધીરજલાલ, નોકરીમાં
બે પાંદડે ન થવાય, ધંધો હું તમને જમાવી આપું...’
‘જૂઠ!’ આરવ બરાડ્યો. ફોઈબા સામે હોત તો ગળચી દબાવી હોત. જેની સમજે હું સમજતો થયો એ સ્ત્રીનું મૂળ જ ખોખલું હતું? તેના શબ્દો મને આજેય યાદ છે - આદર્શના પિતાના ભરોસે મારા વરે નોકરી છોડી, પણ પછી મદદમાંથી સાવ ફરી બેઠા! કારણ શું? પોતાનાથી બીજા આગળ વધે એ તેમનાથી ખમાતું નથી.... આવું કહી પોતાની બુદ્ધિ ભ્રષ્ટ કરનારી ફરી બેઠી એ કેમ ખમાય?
‘ફોઈ, તમે તો મને કહેતાં’તાં કે...’ આરવના બેચાર વાક્યે પોતે બરાબરનાં ઝડપાયાંનો ખ્યાલ આવ્યો. ચંદ્રિકાફોઈએ ‘એલાવ... અવાજ નથી આવતો’ કહી ફોન કાપી નાખ્યો!
આ એક ફોન વર્ષો અગાઉ કેમ ન થયો? ત્યારે જ આદર્શને કહ્યું હોત તો? નિરાલી સમજાવતી રહી, પણ હંં ન માન્યો. બાઈની ધૂર્તતાને બીજા પુરાવાની જરૂર નહોતી. શા માટે તે કહેતાં રહ્યાં ને હું આંખો મીંચી સ્વીકારતો રહ્યો? શા માટે તેમની માપપટ્ટીએ મારા ભાઈબંધને માપતો થયો! તેની કાળજીને પણ બદમાશી માનતો રહ્યો.. અરેરે.
આરવનાં અંતરચક્ષુ ખૂલી ગયાં. અફસોસનો પાર નહોતો. આદર્શ વગેરેને દંભી કહેનારી બાઈ પોતે છળકપટની
મૂરત હતી. તેણે મને કેવો હાથો બનાવ્યો એની ફળશ્રુતિ નિહાળી અવશ્ય આનંદ પામી હોત...
આરબ ઝબક્યો. આદર્શ એનો સોલિસિટરને કહેતો સંભળાયો, ‘બે કલાકમાં મને કાગળિયા તૈયાર જોઈએ... હા, હા, મારી તમામ સ્થાવર જંગી મિલકત હું આરવના નામ કરું છું,
નહીં... આરવે દોડીને આદર્શના પગ પકડી લીધા, ‘ક્ષમા મિત્ર. મારી આંખો ઊઘડી ચૂકી છે. હવે આ બધાની-’
‘જરૂર છે, મારા માટે જરૂરી છે.’ અણગમાથી પગ સેરવી લઈ આદર્શે દૃઢતા દાખવી, ‘તેં મારો જીવ બચાવ્યો એને હું મિત્રનું ન્યારું ઋણ ગણતો હતો. જાણતો હોત કે તારે મન એ એક એહસાન છે તો ક્યારનું એનું મોલ ચૂકવી દીધું હોત... વાંધો નહીં, દેર આએ દુરસ્ત આએ. મારા જાનની વ્યાજ સાથે આટલી કિંમત તો મારે ચૂકવવાની જ હોયને.’
તેનાં વેણ કાળજું ઉતરડતાં હતાં. આરવે નિરાલી તરફ જોયું તો તે આંખોથી કહેતી જણાઈ - આઘાત આપનારે પ્રત્યાઘાત જીરવવાની તૈયારી પણ દાખવવી રહી!
‘આદર્શ,’ આરવને ડૂમો ભરાયો, ‘તારા ભાઈબંધને આટલી કા૨મી સજા ન આપ.’
‘ભા...ઈ..બંધ!’ આદર્શ ચીખી ઊઠ્યો, ‘તું મારો દોસ્ત હતો જ ક્યારે? તારા અંતરમાં તો હળાહળ ઝેર ભર્યું હતું અમારા માટે. પોતાનું વેર વાળવા પોતાની પ્રિયતમાને બીજાની પત્ની થવા મજબૂર કરનારો મારો ભાઈબંધ ન હોય!’
‘નિરાલી હૃદયની ચોખ્ખી ન હોત, વેળાસર તેણે સત્યનો સ્વીકાર કર્યો ન હોત તો ચાઇનીઝ ચાર્ટના પ્લાનથી અમારી બદનામી થઈ હોત એ તો ઠીક; પણ તેની સાથે રિશ્તો બાંધવા બદલ હું મરીને પણ મારી જાતને માફ ન કરી શકત.’
‘આ ઘર, બિઝનેસ, મિલકત બધું તારું આરવ; પણ હું તારો નહીં.’
આદર્શના ફેંસલામાં સુલક્ષણાબહેનનો ટેકો હતો. માધવબાગના મંદિરમાં
‘વૃદ્ધા’ને મદદ કરવાનું નાટક રચનારી નિરાલી પછીથી અમને છળી ન શકી ને વર્ષોથી ઘરના સભ્ય જેવા રહેલા
આરવને અમારી બરબાદીની ઝંખના હતી એ કેવી વિડંબના!
‘આદર્શ,’ આરવને ધ્રુસકાભેર રડતો જોઈ નિરાલીનું હૈયું કાંપતું હતું. પિયુની ઘરવાપસી પછી હવે આદર્શનો રોષ ઓગળે એ પણ એટલું જ જરૂરી હતું, ‘તમારો દંડ આરવ જીરવી નહીં શકે. તમે જીવી શકશો આરવ વિના?’
‘આરવ?’ આદર્શે ખભા ઉલાળ્યા, ‘કોણ આરવ?’
આરવને તો વસમું લાગ્યું જ, ખુદ આદર્શ માટે એ સરળ ન હોત; પણ આરવની હરકતે પાષાણ બની ગયેલા હૃદયને લાગણી સ્પર્શતી નહોતી. બે કલાક તો નહીં, પણ બે દહાડામાં બધું આરવને નામ કરી તે મા સાથે બંગલામાંથી નીકળી ગયો ત્યારે ફસડાઈ પડેલા આરવને નિરાલીએ સંભાળ્યો,
‘આ તો તમારી મૈત્રીની પરીક્ષા છે, આરવ. વનવાસે ગયેલા રામની અયોધ્યા ભરત બની સંભાળો તો રામ પાછા આવે પણ ખરા...’
આટલો ઇશારો પૂરતો હતો. મહાદેવઅંકલનું, આદર્શનું, પરિવારનું નામ વધુ ને વધુ ઝળહળે એ માટે આરવે કમર કસી. સમાજમાં આ બદલાવ પાછળની કહાણી કોઈ જાણતું નહોતું. નિરાલીના પિતા જાણતા હતા, તેમનું આરવ પ્રત્યે મન ખાટું થયું તોય નિરાલી ધરાર આરવને પરણી : તમારા યજ્ઞમાં હું તમારી સહભાગી થવા માગું છું!
‘હું ધન્ય થયો, નિરાલી, તને પામીને. મારી દરેક ખતા તેં તરાશી, સુધારી મને લાયક બનાવ્યો. બસ, હવે મારો મિત્ર માની જાય...’
આરવનાં કર્મોની સુવાસ આદર્શ સુધી પહોંચતી. હવેલીમાં સુલક્ષણામાસીને નિયમિત મળતી નિરાલીએ મનાવ્યાં. આખરે તે મા. આરવ નિજ સંતાન જેવો વહાલો હતો. તેનાથી વધુ વખત નારાજ ન રહેવાયું.
તોય આદર્શ નામનો હિમાલય જોકે ઝૂક્યો નહીં. પણ પછી-
લગ્નના વર્ષ બાદ હૉસ્પિટલથી સીધી આદર્શની ખોલીમાં પહોંચી નિરાલીએ પોતાનું તાજું જન્મેલું બાળ આદર્શના હાથમાં થમાવ્યું, ‘અમારા સંતાનને પ્રથમ આર્શીવાદ તમારા જ હોય આદર્શ અને તમે ક્ષમા નહીં આપો ત્યાં સુધી આરવ તેના અંશનું મોં નહીં જુએ.’
નિરાલી માત્ર બોલવા ખાતર નહોતી બોલી. તોય આદર્શ અલિપ્ત રહેવા મથ્યો ત્યાં બાળકે લાત મારી તેનું ધ્યાન ખેંચ્યું. આદર્શની નજર પડતાં ખિલ-ખિલ હસ્યું. આરવની જ પ્રતિકૃતિ જાણે. બાળપણ તાજું થઈ ગયું. ત્યારના કિટ્ટાબુચ્ચાની સહજતાથી આરવને ક્ષમા કરતો હોય એમ આદર્શે જુનિયર આરવને ગળે વળગાડ્યો, ચૂમીઓથી ભીંજવ્યો.
‘થોડું વહાલ મને પણ..’ પ્રગટ થતાં આરવની આંખો ભીની હતી.
આદર્શના હાથમાંથી બાળક લઈ નિરાલી સુલક્ષણામા પાસે ઊભી રહી. ‘આવી જા..’ આદર્શે હાથ લંબાવ્યા. આરવ તેના આગોશમાં ભીંસાયો. ભાઈબંધીનું એ અનુસંધાન હતું અને હવે એને કોઈ વિચ્છેદ ક્યારેય સ્પર્શવાનો નહોતો!
Subscribe via email (Registered users only)
Write the displayed characters
Please enable JavaScript to post a new comment
You need an iframes capable browser to view this content.
Copyright © 2012 Mid-day Infomedia Ltd. All Rights Reserved.