gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en ca es es en en en en en en en es en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en en en en en gu en en en gu en en en gu gu en en en en en en en gu en en en gu en en en gu en en en en en en en en en en en en gu en en en en en en en en en en en gu en en en gu en en en gu en en en en en en en gu en en en gu en en en en sq en en en gu en en en en en en en gu en en en gu en en en en en de en en en gu en en en en fr en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu en en en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu en en en en en en en
ReadGujarati.com: એક અનોખો પરિવાર – આશા વીરેન્દ્ર
પસંદ કરો પ્રથમ પાનું અનુક્રમણિકા – ટૂંકીવાર્તાઓ – નિબંધો – કાવ્યો અને પદ્ય – ગઝલો – અધ્યાત્મિક લેખો – હસો અને હસાવો – સાહિત્ય લેખો – બાળસાહિત્ય – અન્ય લેખો – પ્રકીર્ણ – ડાઉનલોડ – લેખ શોધો – મહિનાવાર લેખો – ગુજરાતીમાં લખો – ગુજરાતી કેલેન્ડર – આપનો લેખ મોકલાવો – આપનું યોગદાન સંપર્ક
કોઈ રાકેશનો બાયોડેટા માગે તો આ રહ્યો:
નામ : રાકેશ પ્રકાશભાઈ દવે
અભ્યાસ : એમ.ઈ (મીકે. એન્જિ.)
માતા-પિતા નથી એના કરતાં ય મોટું દુઃખ રાકેશ માટે ભાઈ-બહેન નથી એ હતું. એને હંમેશા લાગતું કે, જો મારે ભાઈ-ભાંડુ હોત તો હું આજે છું એનાથી ઘણો જુદો હોત. મારાં સુખ-દુઃખ, મારો આનંદ, મારી હતાશા બધું, બધું જ હું એની સાથે વહેંચી શકત. જો વધુ નહીં તો એક જ ભાઈ કે બહેન હોત તો ! આ એના અંતરની તીવ્ર ઝંખના હતી પણ એ આ જન્મમાં સંતોષાય એવી કોઈ શક્યતા નહોતી. અકસ્માતમાં મા-બાપ બંને ચાલી નીકળ્યાં એ પછી મામાએ હાથ ઝાલ્યો તો ખરો પણ માત્ર લોકલાજને ખાતર, અંતરના ઉમળકાથી નહીં. છતાં ય મામા-મામીને ટેકે ટેકે અને માતા-પિતા જે સંપત્તિ મૂકી ગયાં હતાં એને આધારે એ મીકેનીકલ એન્જિનિયર બની ગયો એ કંઈ નાની સૂની વાત નહોતી. જિંદગીની ગાડી બરાબર પાટે ચઢી ગઈ હતી. એક નામાંકિત કંપનીમાં સુપરવાઈઝરની મોભાદાર નોકરી પણ મળી ગઈ. હવે મામા-મામી પર ભારરૂપ ક્યાં સુધી રહેવાનું !
‘મામા, એક વાત કહું ? ખરાબ ન લગાડશો !’
‘કહેને દીકરા ! તારી કોઈ વાતનું આજ સુધી ખરાબ લગાડ્યું છે ?’
‘મામા, મેં…. એટલે કે, મેં છે ને, એક નાનકડો ફલેટ જોયો છે. હવે હું ત્યાં રહેવા જાઉં ? વચ્ચે વચ્ચે અહીં આવતો-જતો રહીશ, પણ….’
મામા-મામીએ થોડી આનાકાની પછી સંમતિ આપી. રાકેશ ‘પેરેડાઈઝ સોસાયટી’માં રહેવા આવી ગયો. હવે લોકો એને પરણીને થાળે પડવાની સલાહ આપતા અને સારાં ઠેકાણાં ય બતાવતા. પણ કોણ જાણે કેમ, રાકેશને એવી ઈચ્છા જાગતી જ નહીં કે એણે પરણી જવું જોઈએ. પત્ની અને સંતાન કરતાં ભાઈ-બહેન માટેની એની ઝંખના બળવત્તર હતી.
‘રાકેશ, નાઉ યુ ડીઝર્વ અ કાર. કંપની લોન આપવા તૈયાર છે. તને મનગમતી કાર લઈ લે.’ એક દિવસ કંપનીના મેનેજરે એને બોલાવીને કહ્યું. કંપની અને બેંક પાસેથી લોન લઈને કાર લેવાનું અંતે એણે નક્કી જ કરી નાખ્યું. સરસ મજાની, ચેરી રેડ કલરની, લેટેસ્ટ મોડેલની કારમાં બેસીને ઘર તરફ જતાં એના દિલમાં કંઈક અનોખી લાગણી ઊભરાવા લાગી. અત્યારે, આ ક્ષણે એને પોતાનાં મા-બાપ તીવ્રપણે યાદ આવવા લાગ્યાં. નથી મમ્મી-પપ્પા, નથી ભાઈ-ભાંડુ કે જે આજે મારી કાર જોઈને હરખાય. અંતે તો બધાં ભૌતિક સુખ કોને માટે ?
‘આજ કી તાજા ખબર, આજ કી તાજા ખબર, કલ સુબહ દસ બજે અન્ના હજારેજી અપને ઉપવાસ સમાપ્ત કરેંગે…..’ સિગ્નલ પાસે પેપર વેચી રહેલા કિશોરના અવાજથી એના વિચારને બ્રેક લાગી. પેલા છોકરાએ સાવ નજીક આવી, ગાડીના દરવાજા પર હાથ મૂકીને પૂછ્યું :
‘હાથ નહીં લગાડ, નવી નક્કોર ગાડી છે. ચાલ, દૂર ખસ.’ રાકેશે ગુસ્સાથી પેલા છોકરાને ઝાટકી નાખ્યો. ગ્રીન સિગ્નલ મળતાં એણે ગાડી સ્ટાર્ટ કરી. સોસાયટી નજીક પહોંચતાં પહોંચતાં એણે દિલથી ઈચ્છયું કે, એની ગાડી જોવા કોઈક તો બારીમાંથી ડોકિયું કરે ! પણ અફસોસ ! એની ગાડી જોવા કોઈ નવરું નહોતું. એને ઘરે જવાનું મન જ ન થયું. ‘ચાલ, ગાડીમાં થોડું રખડી આવું.’ એવું વિચારીને એ આવ્યો હતો એ જ રસ્તે ફરીથી નીકળી પડ્યો. સિગ્નલ પાસે પહોંચીને જોયું તો પેલો છોકરો હજી છાપાં વેચી રહ્યો હતો. યુ ટર્ન લઈ એણે ગાડી એની પાસે લીધી. એણે તરત જ ગાડી ઓળખી લીધી. એક નારાજગી ભરી નજર રાકેશ તરફ નાખી એ બીજી દિશામાં જોવા લાગ્યો. રાકેશ ગાડીમાંથી ઊતર્યો. પેલા છોકરાને ખભે હાથ મૂકીને એણે પૂછ્યું :
‘દોસ્ત, તારું નામ શું ?’
‘ચંદુ.’ ખભા પર મુકાયેલો રાકેશનો હાથ એણે હળવેથી ખસેડ્યો.
‘મારાથી નારાજ છે ? હું તને સૉરી કહું તો તારો ગુસ્સો ઓછો થાય ?’
‘ના.’ એણે ચોખ્ખો જવાબ આપ્યો.
‘ને જો આ નવી ગાડીમાં ફરવા લઈ જાઉં તો તું મને માફ કરે ?’
છોકરો આનંદ અને આશ્ચર્યથી ઊછળી પડ્યો, ‘સાચ્ચે જ ! તમે ગાડીમાં લઈ જશો ? મારો દોસ્ત બીટ્ટુ અને માધુરીને પણ બોલવું ? અમારામાંથી કોઈ આજ સુધી ગાડીમાં નથી બેઠું.’
‘ભલે, બોલાવ તારા દોસ્તોને – પણ તમારાં મા-બાપને કહીને આવજો.’
ચંદુ દોડવા જતો હતો તે અટકી ગયો, ‘અમારાં કોઈનાં મા-બાપ નથી. અમારું કોઈ નથી.’ એનો જવાબ સાંભળીને રાકેશના હૈયામાં ઊથલ-પાથલ થઈ ગઈ. ત્રણે છોકરાંઓએ આખે રસ્તે ખૂબ ગપ્પાં માર્યાં, મોજમાં આવીને ગીત પણ ગાયું – ‘ચક્કેપે ચક્કા, ચક્કેપે ગાડી, ગાડીમેં નીકલી અપની સવારી.’
રાકેશે પૂછ્યું : ‘માધુરી નામ બહુ સરસ છે, કોણે પાડ્યું ?’
‘અરે સાહેબ, એ તો માધુરીની ફિલ્મના પોસ્ટરની નીચેની ફૂટપાથ પર એને કોઈ મૂકી ગયેલું એટલે બધા એને માધુરી કહેવા લાગ્યા.’ બિટ્ટુએ જવાબ આપ્યો.
એક ફાસ્ટ ફૂડ સેન્ટર પાસે ગાડી ઊભી રાખી રાકેશે બધા માટે સેન્ડવીચ પેક કરાવી અને આઈસ્ક્રીમના કોન લઈ આવ્યો. ખાતાં ખાતાં બીટ્ટુથી ગાડીના કાચ પર આઈસ્ક્રીમ લાગી ગયો અને નાનકડી માધુરીથી પાછલી સીટ પર સૉસ ઢોળાઈ ગયો. ચંદુ બંનેને ખીજાવા લાગ્યો પણ રાકેશે કહ્યું : ‘વાંધો નહીં, એ તો સાફ થઈ જશે.’ છોકરાંઓને સિગ્નલ પાસે મૂક્યાં ત્યારે એણે એમને ફરી પાછા આ રીતે લઈ જવાનો વાયદો કર્યો. એને લાગ્યું કે, આજે એણે પરિવાર સાથે નવી ગાડી લીધાના આનંદની વહેંચણી કરી. તેને અનોખો રોમાંચ અનુભવાયો.
(અર્જુન કે. બોઝની અંગ્રેજી વાર્તાને આધારે.)
Share this on WhatsApp
Email This Article ·  Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati
« Previous અમૃતની શોધ – ડબલ્યુ જે. મેકિન
માતૃત્વનો મર્મ – જયવતી કાજી Next »
આ પ્રકારનું અન્ય સાહિત્ય:
ઘરથી ઘર તરફ…. – આશા વીરેન્દ્ર
રીના સાથે લગ્ન કરવાના મારા નિર્ણયથી ભાઈ બે કારણસર નારાજ હતા. (પિતાજીને અમે ભાઈ કહી સંબોધતા). એક તો રીનાની અને અમારી ન્યાત જુદી હતી અને બીજું, રીનાના પિતાજી અમારા કરતાં ઘણા વધુ શ્રીમંત હતા. ભાઈની એવી દઢ માન્યતા હતી કે લગ્નસંબંધ બરોબરીવાળા વચ્ચે જ થવો જોઈએ. મેં ભાઈને સમજાવવાના ઘણા પ્રયત્નો કરી જોયા. ‘ભાઈ, રીનાને મેં સમજી-વિચારીને પસંદ કરી છે. એને ... [વાંચો...]
વિકાસ – દુર્ગેશ ઓઝા
(રીડ ગુજરાતીને પ્રસ્તુત વાર્તા મોકલવા બદલ શ્રી દુગેશભાઈ ઓઝા (પોરબંદર)નો ખૂબ ખૂબ આભાર. તેમની આ વાર્તા ‘અભિયાન’ સામયિકના ૨૮ જાન્યુઆરી, ૨૦૧૨ના અંકમાં પ્રકાશિત થઈ હતી. તેમની કલમને અનેક શુભકામના. આપ તેમનો 9898164988 અથવા durgeshoza@yahoo.co.in પર સંપર્ક કરી શકો છો.) ચંપકલાલને ગામના મોટા ભાગના લોકો ‘નવતર પ્રાણી’ કહેતા. ચંપકલાલ દેખાય એટલે ‘હરિ તારાં નામ છે હજાર’ એવું મશ્કરીમાં ગાનાર લોકોએ એનાં બીજાં ... [વાંચો...]
પુનરાવર્તન – ગોવિંદ પટેલ
(‘અખંડ આનંદ’ સામયિકના માર્ચ, ૨૦૧૭ના અંકમાંથી સાભાર) ‘…હારી ગયા સવિતા ! તમે હારી ગયાં ! અને એટલે જ ચોધાર આંસુઓથી રડી રહ્યાં છો. આમ તો હારવું અને તમે ! રડવું અને તમે ! આસમાન જમીનનું અંતર હતું. પરંતુ સમયે ક્ષિતિજ બની આ અંતર ભૂંસી નાખ્યું. બાકી તો તોબા તોબા…!’ આ શબ્દો હતા તમારી મમ્મીના. જ્યારે તમે ભાગતાં હતાં. અરે ! ભાગતાં જ ... [વાંચો...]
25 પ્રતિભાવો : એક અનોખો પરિવાર – આશા વીરેન્દ્ર
November 22, 2011 at 7:56 am
you can share and enjoy your life,don’t wait .
November 22, 2011 at 9:43 am
ખુબ જ સરસ પ્રેરણાદાયક લેખ..
November 22, 2011 at 10:07 am
ખુબ જ સુંદર લેખ
Karasan Bhakta USA says:
November 22, 2011 at 10:08 am
બીજા સમદુખીયાઓ માટે ઘસાઇને ઉજળા થવાનો આન્નદ ખુબ અનેરો હોય છે.
November 22, 2011 at 12:48 pm
November 22, 2011 at 2:04 pm
અતિ લાગનિસભર વાર્તા છે.
November 22, 2011 at 4:41 pm
વસુધૈવ કુટુંબકમની ઉચ્ચ ભાવના………..
November 23, 2011 at 4:55 pm
November 23, 2011 at 9:30 pm
Relations can be made by heart. We just have to look around and we will find lot of human beings with whom we can share our joys. Enjoyed reading this short story.
Thank you Ms. Asha Virendra.
March 17, 2012 at 3:25 pm
November 24, 2011 at 12:41 pm
November 26, 2011 at 2:19 pm
Thanks for publish such type lekh.Through reading i enjoyed so much.By heart i felt something & creat a bhavna vasudhevam kautumbham.
Really it’s a nice & innocentley story.
November 27, 2011 at 10:32 pm
ખુબ સુન્દર હુદય સ્પર્શિ.વસુધેવ કુતુમ્બ નિ ભાવના જગાવિ .
December 2, 2011 at 7:11 pm
ખુબ સુન્દર હુદય સ્પર્શિ.વસુધેવ કુતુમ્બ નિ ભાવના જગાવિ .
December 5, 2011 at 10:09 am
સરસ વાર્તા. કૈક નવું વાંચવા મળ્યું.
December 16, 2011 at 6:15 pm
you’re not alone in the world,,, gud.. short sweet & inspiring.
December 25, 2011 at 6:10 am
December 29, 2011 at 4:13 pm
સરસ આને કહેવાય માનવતા……..ખુબ સરસ
February 16, 2012 at 3:28 pm
khushi vechava thi vadhe 6.
April 9, 2012 at 5:15 pm
April 23, 2012 at 1:53 pm
September 4, 2012 at 5:20 pm
March 16, 2013 at 2:34 pm
ભલે ગમે તેટલી સુખસાહેબી હોય તેનો પણ વિરોધ નથી. પણ માણસને અન્તે કોઇ માણસ જ જોઇએ છે પોતની લાગણી વ્યક્ત કરવા કે વાત કરવા/સાંભળવા માટે. જેથી કરી જીવન નિરસ ન થાય અને રસમય રહે. સબંધ કરતાય પણ આ એક મનુષ્યસ્વભાવની જરુરિયાત છે. કોઇ વ્યક્તિ ને જીવનમા અન્ય વ્યક્તિઓ તરફથી ખરાબ અનુભવો થયા હોઇ તે યક્તિ પણ અન્ય પ્રાણી ને પોતને ઘેર પાળે છે અને પોતાના એકલવાયાપણા ને દુર કરે છે. અન્ય જડ વસ્તુઓ આ મુળભુત જરુરિયાત પુરી નથીજ કરી શકતી. સરસ વારતા.
February 20, 2015 at 8:03 am
August 9, 2017 at 12:53 pm
Happiness is found within.
Click here to cancel reply.
Select language:   Gujarati   English   (Press F12 to change language) Show Keyboard
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
રીડગુજરાતી.કોમ પર પ્રસ્તુત થતા લેખ ટાઈપ કરવા માટે યોગ્ય વ્યક્તિઓની જરૂર છે. પૂરતું વળતર આપવામાં આવશે. વોટ્સએપ : ૯૯૭૪૪૧૦૮૬૮
પુણ્યનું વાવેતર – મનસુખ સલ્લા
હાથનાં કર્યાં – અર્જુનસિંહ કે. રાઉલજી
રાજાને જે ચરણપ્રહાર કરે તેને શી સજા કરવી જોઈએ? – આચાર્ય શ્રી ‘વાત્સલ્યદીપ’ સૂરિજી
ત્રણ ગીત – કાંતિલાલ એમ. કામરિયા
માઈન્ડ યોર ઓન બિઝનેસ? – ગિરીશ ગણાત્રા
હાસ્યનો હોજ.. – સં. તરંગ હાથી
સરિતાની શરત – રમણ મેકવાન
છે(છો)ડ સખી સરગમ – સ્વાતિ મેઢ
શ્રદ્ધા સ્મૃતિમંદિર – ડૉ. ચંદ્રકાન્ત મહેતા
થોડાસા રુમાની હો જાયે.. – નમ્રતા દેસાઈ
viren machwala: Give me more quotes
CD VORA: મને મજા આવી હું પણ આવા તબક્કાઓમાંથી વરસાદ થયો...
સંજય કે સંઘવી: જેમ પુ રવિશંકર મહારાજ કેહતા તેમ ડૉ કલામ...
ગોપાલ ખેતાણી: અદભૂત વર્ણન. આપની સાથે દરિયાઈ સફર કરી તેવો...
જગદીશ કરંગીયા ‘સમય’: ટૂંકી વાર્તા કે લેખ ? અતિ સુંદર...
Yogesh pandya: I m writter yogesh pandya..u hv read my...
Mahendra kumar, Babariya Dubai: Thought provoking article.
Chauhan Yashpa: Wah sir good story…….
Kirtika Macwan: A wonderful story
asha buch: bahuj sundar ane sachi vat
રીડગુજરાતી પરના વિશેષ લેખો કે અન્ય અગત્યની માહિતી આપના ઈ-મેઈલ પર મેળવવા માટે અહીં આપનું ઈ-મેઈલ સરનામું લખીને જોડાઓ.(4500 થી વધુ વાચકો)
પુણ્યનું વાવેતર – મનસુખ સલ્લા
હાથનાં કર્યાં – અર્જુનસિંહ કે. રાઉલજી
રાજાને જે ચરણપ્રહાર કરે તેને શી સજા કરવી જોઈએ? – આચાર્ય શ્રી ‘વાત્સલ્યદીપ’ સૂરિજી
ત્રણ ગીત – કાંતિલાલ એમ. કામરિયા
માઈન્ડ યોર ઓન બિઝનેસ? – ગિરીશ ગણાત્રા
રીડગુજરાતી વિશે : પ્રેસ વિભાગ
નવરસમાં ઝબોળાયેલી માઈક્રોફિક્શન – ડૉ. હાર્દિક નિકુંજ યાજ્ઞિક
એક અપીલ – ધ્રુવ ભટ્ટ
વન ડે માત્રમ – કુલદીપ લહેરુ
This site is dedicated to Shrimad Bhagvat Mahapuran
Back to top ↑
Send to Email Address Your Name Your Email Address Cancel
Post was not sent - check your email addresses!
Email check failed, please try again
Sorry, your blog cannot share posts by email.