gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en ca es es en en en en en en en es en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en gu en de en gu gu en en en gu gu en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en gu gu gu en en en en en gu en en en en fr en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu en en en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu en en en en en en en
ReadGujarati.com: હું વાર્તા લખું છું – હરિશ્ચંદ્ર
પસંદ કરો પ્રથમ પાનું અનુક્રમણિકા – ટૂંકીવાર્તાઓ – નિબંધો – કાવ્યો અને પદ્ય – ગઝલો – અધ્યાત્મિક લેખો – હસો અને હસાવો – સાહિત્ય લેખો – બાળસાહિત્ય – અન્ય લેખો – પ્રકીર્ણ – ડાઉનલોડ – લેખ શોધો – મહિનાવાર લેખો – ગુજરાતીમાં લખો – ગુજરાતી કેલેન્ડર – આપનો લેખ મોકલાવો – આપનું યોગદાન સંપર્ક
ઘરકામ આટોપી હું રસોડામાંથી બહાર આવી, તો એ મોઢા પર છાપું રાખી ઘોરતા હતા. મને જરીક ચીડ ચડી. મેં છાપું ખેંચી લઈ કહ્યું, ‘અત્યારમાં શું ઘોરવા માંડ્યા ? મારે એક વાત કરવી છે.’
‘છાપામાં આ ફોટો જોયો ? – કુ. શીલા શાહ એમ.બી.બી.એસ.માં પ્રથમ આવ્યાં. એ મારી બહેનપણી. ઈન્ટર સુધી અમે સાથે. અમારાં બંનેના સરખા માર્ક્સ. પછી એ ડૉક્ટરીમાં ગઈ. અને મારાં લગ્ન થઈ ગયાં એટલે હું તમારાં રોટલા ટીપતી રહી !’
‘તે હું તારું અપહરણ કરીને નથી લાવ્યો. તને પહેલી મુલાકાતમાં ગમી ગયો એટલે તેં લગ્ન કર્યાં.’
‘હા, અને પહેલી મુલાકાતમાં આપણે નક્કી કરેલું કે હું ઘરકૂકડી બનીને નહીં રહું, હું પણ કાંઈક કરીશ.’
‘તદ્દન સાચું. તે હવે તારે શું કરવું છે ?’
‘એ જ તો કહેવા આવી, ત્યાં તમે ઘોરવા માંડ્યા !’
‘પણ માવડી, હવે બોલ ને !’
‘મેં નક્કી કર્યું છે કે હું વાર્તા લખીશ.’
‘સરસ. ઘરમાં બેસીનેય ઘર બહાર નીકળી શકાય.’
‘હા, કાંઈક કરવાની ધૂનમાં હું ઘર બહાર રહેવાની નથી, તેથી તમને હાશ થઈ હશે, નહીં ? પણ તેની મને કાંઈક હથોટી છે. અમારી કૉલેજના મેગેઝીનમાં મને એક વાર્તા માટે ઈનામ મળેલું.’
‘એ તેં મને પહેલી મુલાકાતમાં કહેલું. તેં તારી વાર્તાનો પ્લોટ કાંઈ મનમાં નક્કી કર્યો છે ?’
‘આજકાલ પ્રેમકથા ઝટ છપાઈ જાય. આપણી જ પ્રેમકથા લખી નાખ ને ! શું ખોટી છે ?’
‘તમે મજાક ન કરો. મારા મનમાં કુટુંબ-નિયોજનના સંદર્ભમાં એક પ્લૉટ તૈયાર થયો છે. સાત સાત સંતાનની માતા કેવી હાલ-બેહાલ થઈ ગઈ છે અને છેવટે આત્મહત્યા કરવા પ્રયત્ન કરે છે, તેનું હૃદયદ્રાવક વર્ણન મારે લખવું છે.’
‘લે ત્યારે, લખી નાખ ને ! કુટુંબ કલ્યાણ ખાતાને તારી વાર્તા ગમી ગઈ તો તારો બેડો પાર !’
‘નહીં, એવી પ્રચારાત્મક નહીં, સાહિત્ય કૃતિ મારે લખવી છે. પૂરો અભ્યાસ કરીને લખવી છે.’
અને પછી તો મેં લાઈબ્રેરીમાં જઈને ઘણાં પુસ્તકો જોઈ નાખ્યાં. અને મેગેઝીનો ઊથલાવી નાખ્યાં. છતાં લખવા બેઠી તો હજી મનમાન્યું લખાય નહીં. એટલે થયું, અસલ સાહિત્ય તો જે લખવું હોય તેના વાતાવરણ સાથે એકરૂપ થઈને જ લખાય. એવું વાતાવરણ અનુભવવા હું શ્રમજીવીઓની ચાલીમાં ફરી, ઝૂંપડપટ્ટીઓમાં ગઈ. ત્યાં જાતજાતના અનુભવ થયા.
‘અરે, આ તે દેવનાં દીધેલ છે. તેને માટે ઈશ્વરની કૃપા જોઈએ.’
‘અમને કાંઈ આનો ભાર નથી. એય એનું નસિબ લઈને આવ્યાં છે ને !’
કોઈએ મારી દયાયે ખાધી કે, ‘બેબી પાંચ વરસની થઈ પણ ફરી સારા દિવસો ન આવ્યા !’
છેવટે મેં મારી નાયિકાને મારી કલ્પનાને રંગે જ રંગીને વાર્તા લખી નાખી. મને કાંઈક કર્યાનો અવર્ણનીય આનંદ થયો. મારી દષ્ટિએ એક હૃદયસ્પર્શી કરુણાંતિકા સરજાઈ હતી. વાર્તા એમના હાથમાં મૂકી હું એમના મોઢાના હાવભાવ વાંચતી એમની સામે બેઠી. તેઓ તદ્દન નિર્વિકાર ભાવે વાર્તા વાંચી ગયા અને બોલ્યા, ‘પહેલા પ્રયત્ન તરીકે ખરાબ ન કહેવાય.’
મારો અતિ ઉત્સાહ જરીક ટાઢો પડ્યો. પણ મેં વાર્તા એક મેગેઝીનમાં મોકલી. પંદર દિવસ સુધી કાગને ડોળે પ્રતીક્ષા કર્યા બાદ એક દિવસ પોસ્ટમેને મારા હાથમાં ફૂલેલું કવર મૂક્યું, ત્યારે મારું હૈયું બેસી ગયું, અને અંદરની ચબરખી ઉપર ‘અસ્વીકાર્ય / સાભાર પરત’ વાંચ્યું ત્યારે આંખમાંથી બે આંસુ સરી પડ્યાં. છતાં મનને મક્કમ કરી મેં જુદા જુદા મેગેઝીનને વાર્તા મોકલ્યા કરી. પણ બધેથી પરત આવી. હવે તો ફૂલેલું પરબીડિયું હાથમાં લેતાં જ મને કંપારી છૂટી જતી.
એક દિવસ એ કહે, ‘મને એક સરસ પ્લૉટ સૂઝ્યો છે, તું વાર્તા લખી નાખ !’
‘મારે તો નથી લખવી. હવે બહુ થયું.’
‘અરે, સાંભળ તો ખરી ! વાર્તા લખવાની શરૂ કરી ત્યારથી જે અવનવા અનુભવ થયા એની જ વાર્તા લખી નાખ. નામ રાખજે – હું વાર્તા લખું છું.’
અને મેં ફરી વાર્તા લખી. પણ ફરી એક ફૂલેલું પરબીડિયું મારા હાથમાં આવ્યું, ત્યારે તેને ખોલવાની જ મારી હિંમત ન ચાલી. પણ રાતે એમણે આવીને ખોલ્યું, તો એ ઊછળી જ પડ્યા : ‘જોયું ને, તારી નહીં પણ મારી વાર્તા છપાઈ ! આ જો, છપાયેલ વાર્તાની ઑફ-પ્રિન્ટો આવી છે.’
(શ્રી વૃંદા ચાપેકરની મરાઠી વાર્તાને આધારે.)
Share this on WhatsApp
Email This Article ·  Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati
« Previous માનવીય સંબંધોમાં આત્મીયતાનું સિંચન – કવિતા મોદી
પથારીત્યાગનો પૂર્વાર્ધ ! – નટવર પંડ્યા Next »
આ પ્રકારનું અન્ય સાહિત્ય:
ખેતલિયા પીરની માનતા – કથક : હાજરાબેન વીજળીવાળા (રજૂઆત: શરીફા વીજળીવાળા)
એક ગામ હતું. એમાં એક કણબી રયે. ઘરમાં ગલઢી મા ને કર્યાફાટ્ય પટલાણી સિવાય કોઈ નો મળે. કંઈક બાધા-આખડિયું કરી’તી તોય પટલાણીનો ખોળો નો’તો ભરાતો. લગનને શાર-પાંસ વરહ થઈ ગ્યાં’તાં તોય ઘરમાં કાંય સૈયું સોકરું નો’તું. પટેલને તો એવું કાંય નંઈ પણ પટલાણી આંયાં ને ન્યાં ધોડ્યે રાખે. હવે ભાય ખેતરના શેઢે ખેતલિયા પીરનો પાણો હોય.... બાયે તો ભાય એની માનતા ... [વાંચો...]
પારખાં – ઊર્વી પ્રબોધ હરિયાણી
(‘અખંડ આનંદ’ સામયિકના માર્ચ-૨૦૧૫ના અંકમાંથી સાભાર) ‘ક્યાં ખોવાઈ ગયા છો તમે લોકો ? આજકાલ તો કાંઈ દેખાતા જ નથી ને !’ સાફલ્ય બંગલામાં નવીનની હાંક ફરી વળી તો એનો અવાજ સાંભળી ધીરજ અને સમતા બંનેય જણાં એને આવકારવા દીવાનખંડમાં આવી ગયાં. દીવાનખંડમાં નવીનની સાથે બીજા ત્રણ અજાણ્યાને જોઈ તેઓ નવાઈ પામ્યાં. બધાને સારી રીતે આવકારતાં એમને સોફા પર બેસાડ્યા. નવીન અને ધીરજ વચ્ચેની ... [વાંચો...]
લોકેટ – ધીરુબહેન પટેલ
(‘નવનીત સમર્પણ’ સામયિકના ઓગસ્ટ, ૨૦૧૫ના અંકમાંથી સાભાર) સુધરાઈના તરણહોજમાંથી નીકળીને ત્રણે છોકરાઓ દદડતા શરીરે થોડો વખત તો એમના એમ જ બેસી રહ્યા. પછી કંઈક સ્વસ્થ થયા પછી એકબીજા સાથે આંખો મેળવીને હળવા સ્મિતની આપલે થઈ. “મઝા આવી, નહીં?” લલિતે પૂછ્યું. “એ ભરત, તેં આ ગળામાં શું બાંધ્યું છે?” રિશી બોલ્યો. ભરતે દોરામાં બાંધેલું નાનકડી દાબડી જેવું લોકેટ જરાક પાછળ નાખીને કહ્યું, “કંઈ નહીં.” “અરે ... [વાંચો...]
6 પ્રતિભાવો : હું વાર્તા લખું છું – હરિશ્ચંદ્ર
December 28, 2011 at 12:28 pm
December 28, 2011 at 2:18 pm
‘અરે, સાંભળ તો ખરી ! વાર્તા લખવાની શરૂ કરી ત્યારથી જે અવનવા અનુભવ થયા એની જ વાર્તા લખી નાખ. નામ રાખજે – હું વાર્તા લખું છું.’
January 1, 2012 at 9:32 pm
સરસ વાર્તા થઈ છે, ગમી.
January 4, 2012 at 6:31 pm
ઘરકામ આટોપી હું રસોડામાંથી બહાર આવી, તો એ મોઢા પર છાપું રાખી ઘોરતા હતા. મને જરીક ચીડ ચડી. મેં છાપું ખેંચી લઈ કહ્યું, ‘અત્યારમાં શું ઘોરવા માંડ્યા ? મારે એક વાત કરવી છે.’
‘તે કર ને !’
‘છાપામાં આ ફોટો જોયો ? – કુ. શીલા શાહ એમ.બી.બી.એસ.માં પ્રથમ આવ્યાં. એ મારી બહેનપણી. ઈન્ટર સુધી અમે સાથે. અમારાં બંનેના સરખા માર્ક્સ. પછી એ ડૉક્ટરીમાં ગઈ. અને મારાં લગ્ન થઈ ગયાં એટલે હું તમારાં રોટલા ટીપતી રહી !’
‘તે હું તારું અપહરણ કરીને નથી લાવ્યો. તને પહેલી મુલાકાતમાં ગમી ગયો એટલે તેં લગ્ન કર્યાં.’
‘હા, અને પહેલી મુલાકાતમાં આપણે નક્કી કરેલું કે હું ઘરકૂકડી બનીને નહીં રહું, હું પણ કાંઈક કરીશ.’
‘તદ્દન સાચું. તે હવે તારે શું કરવું છે ?’
‘એ જ તો કહેવા આવી, ત્યાં તમે ઘોરવા માંડ્યા !’
‘પણ માવડી, હવે બોલ ને !’
March 24, 2012 at 8:51 pm
૧.”તે હું તારું અપહરણ કરીને નથી લાવ્યો. તને પહેલી મુલાકાતમાં ગમી ગયો એટલે તેં લગ્ન કર્યાં.”
૨.”પણ માવડી, હવે બોલ ને !”
આ બે વાક્યો ખુબજ ગમ્યા……
April 12, 2012 at 2:51 pm
Click here to cancel reply.
Select language:   Gujarati   English   (Press F12 to change language) Show Keyboard
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
રીડગુજરાતી.કોમ પર પ્રસ્તુત થતા લેખ ટાઈપ કરવા માટે યોગ્ય વ્યક્તિઓની જરૂર છે. પૂરતું વળતર આપવામાં આવશે. વોટ્સએપ : ૯૯૭૪૪૧૦૮૬૮
પુણ્યનું વાવેતર – મનસુખ સલ્લા
હાથનાં કર્યાં – અર્જુનસિંહ કે. રાઉલજી
રાજાને જે ચરણપ્રહાર કરે તેને શી સજા કરવી જોઈએ? – આચાર્ય શ્રી ‘વાત્સલ્યદીપ’ સૂરિજી
ત્રણ ગીત – કાંતિલાલ એમ. કામરિયા
માઈન્ડ યોર ઓન બિઝનેસ? – ગિરીશ ગણાત્રા
હાસ્યનો હોજ.. – સં. તરંગ હાથી
સરિતાની શરત – રમણ મેકવાન
છે(છો)ડ સખી સરગમ – સ્વાતિ મેઢ
શ્રદ્ધા સ્મૃતિમંદિર – ડૉ. ચંદ્રકાન્ત મહેતા
થોડાસા રુમાની હો જાયે.. – નમ્રતા દેસાઈ
viren machwala: Give me more quotes
CD VORA: મને મજા આવી હું પણ આવા તબક્કાઓમાંથી વરસાદ થયો...
સંજય કે સંઘવી: જેમ પુ રવિશંકર મહારાજ કેહતા તેમ ડૉ કલામ...
ગોપાલ ખેતાણી: અદભૂત વર્ણન. આપની સાથે દરિયાઈ સફર કરી તેવો...
જગદીશ કરંગીયા ‘સમય’: ટૂંકી વાર્તા કે લેખ ? અતિ સુંદર...
Yogesh pandya: I m writter yogesh pandya..u hv read my...
Mahendra kumar, Babariya Dubai: Thought provoking article.
Chauhan Yashpa: Wah sir good story…….
Kirtika Macwan: A wonderful story
asha buch: bahuj sundar ane sachi vat
રીડગુજરાતી પરના વિશેષ લેખો કે અન્ય અગત્યની માહિતી આપના ઈ-મેઈલ પર મેળવવા માટે અહીં આપનું ઈ-મેઈલ સરનામું લખીને જોડાઓ.(4500 થી વધુ વાચકો)
પુણ્યનું વાવેતર – મનસુખ સલ્લા
હાથનાં કર્યાં – અર્જુનસિંહ કે. રાઉલજી
રાજાને જે ચરણપ્રહાર કરે તેને શી સજા કરવી જોઈએ? – આચાર્ય શ્રી ‘વાત્સલ્યદીપ’ સૂરિજી
ત્રણ ગીત – કાંતિલાલ એમ. કામરિયા
માઈન્ડ યોર ઓન બિઝનેસ? – ગિરીશ ગણાત્રા
રીડગુજરાતી વિશે : પ્રેસ વિભાગ
નવરસમાં ઝબોળાયેલી માઈક્રોફિક્શન – ડૉ. હાર્દિક નિકુંજ યાજ્ઞિક
એક અપીલ – ધ્રુવ ભટ્ટ
વન ડે માત્રમ – કુલદીપ લહેરુ
This site is dedicated to Shrimad Bhagvat Mahapuran
Back to top ↑
Send to Email Address Your Name Your Email Address Cancel
Post was not sent - check your email addresses!
Email check failed, please try again
Sorry, your blog cannot share posts by email.