gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en ca es es en en en en en en en es en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu en gu en en en en fr en en en en el gu en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu es en gu en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu en en en en en en en
ReadGujarati.com: પન્નાએ કહેલી વાત – હિમાંશી શેલત
પસંદ કરો પ્રથમ પાનું અનુક્રમણિકા – ટૂંકીવાર્તાઓ – નિબંધો – કાવ્યો અને પદ્ય – ગઝલો – અધ્યાત્મિક લેખો – હસો અને હસાવો – સાહિત્ય લેખો – બાળસાહિત્ય – અન્ય લેખો – પ્રકીર્ણ – ડાઉનલોડ – લેખ શોધો – મહિનાવાર લેખો – ગુજરાતીમાં લખો – ગુજરાતી કેલેન્ડર – આપનો લેખ મોકલાવો – આપનું યોગદાન સંપર્ક
(‘સહજ બાલઆનંદ’ સામયિકના સપ્ટેમ્બર, ૨૦૧૫ના અંકમાંથી)
રોજ સાંજે બગીચામાં એકાદ કલાક રમવાનો સમય છોકરાંઓ ગમે ત્યાંથી કાઢી લેતાં. સાંજે રમવાથી તાજાં થઈ જવાય, એવું એમના માબાપ પણ સ્વીકારે. આમ રમવાનો નિયમ બરાબર સચવાય, કોઈ દિવસ વળી રમવાને બદલે બધાં અંતકડી રમવા બેસી જતાં.
આજે તો છોકરાંઓ એકઠાં થયાં કે તરત પન્નાએ જાહેર કરી દીધું કે એની પાસે એક નવીનક્કોર અને માન્યામાં ન આવે એવી વાત છે, જેને સાંભળવી હોય એ ઝટપટ બેસી જાય. પન્ના બાંકડે બેઠી. ભારે આતુરતાથી સહુ પન્ના સામે જોવા લાગ્યાં. શેની વાત કહેવાની હશે પન્નાને ? જવાબ કોઈ પાસે નહોતો. પન્નાએ ખોંખારો ખાઈ વાત માંડી.
“આજે અમારી પરીક્ષાનો છેલ્લો દિવસ હતો…”
“તે અમારેય છેલ્લો દિવસ જ હતો !” સંજયથી બોલ્યા વિના ન રહેવાયું.
“એ… એ… વચ્ચે વચ્ચે બોલ નહીં !” બે-ત્રણ જણે સંજયને ચૂપ કરી દીધો. પન્નાએ આગળ ચલાવ્યું.
“અમે તો ભઈ છેલ્લી ઘડી સુધી વાંચ્યા કરતાં હતાં. સમાજવિદ્યાની પરીક્ષા એટલે વાંચવાનું બહુ. બેલ પડ્યો એટલે સમતાબહેન પેપર લઈને આવી ગયાં. આવીને શાંતિથી બધું ટેબલ પર ગોઠવ્યું.”
હવે તો સહુની ઇંતેજારી ખૂબ જ વધી ગઈ. શું બન્યું હશે એની કલ્પના કરવી મુશ્કેલ હતી. પરીક્ષા હતી એટલે થઈ થઈને નવું તે શું હોય ? કોઈકે ચોરી કરવાની કશી નવી રીત શોધી કાઢી હશે અથવા તો ચોરી કરતો વિદ્યાર્થી પકડાઈ ગયો હશે. છોકરીયે હોય કોઈ, શી ખબર !
“પછી ? પછી શું થયું ? ઝટ ઝટ કહે ને !” માયા ઉતાવળી ઉતાવળી કહેવા લાગી.
“અરે ! સાંભળો તો ખરાં ! સમતાબહેન પછી બોલ્યાં કે આજે કોઈએ પુસ્તકો કે નોટબુક બહાર મૂકવાનાં નથી. બધું અંદર જ રહેવા દો અને આજે તમે પેપર લખશો ત્યારે વર્ગમાં કોઈ શિક્ષક હાજર નહીં રહે, કોઈ કરતાં કોઈ જ નહીં !”
“ઓ, મા ! તો તો કેટલી બધી ચોરી થાય ! આવું કંઈ કરાય ?” જીભ કાઢી રીના બોલી.
“અમને પણ એમ જ થયું, સમતાબહેન કદાચ મજાક કરતાં હશે. બાકી બહેન પીઠ ફેરવે તોયે અંદર અંદર સહુ મસલત કરવા માંડે તો એ હાજર જ ના હોય તો તો ભારે થાય ! અમે તો બેઠાં રહ્યાં નવાઈમાં. ત્યાં સમતાબહેન બોલ્યાં કે આ કંઈ મજાક નથી. સાચેસાચ આમ જ કરવાનું છે.”
“તે પછી સમતાબહેન ખરેખર વર્ગની બહાર જતાં રહ્યાં ?” સંજયે પૂછ્યું.
“હા, જતાં પહેલાં એમ બોલ્યાં કે ચોરી કરીને પાસ થવું કે વધારે માર્ક મેળવવા એના જેવી શરમની વાત એકેય નથી. એ તો જાતને છેતરવા જેવું છે, કારણ કે જે ચોરી કરે છે એને તો ખબર જ છે કે પોતે કશું ખોટું કરી રહ્યો છે. એ રીતે કોઈની મદદથી પાસ થયાં એમાં શી આવડત ? અમારે તો આ નિશાળમાં ભણનારાઓને સાચા સિક્કા બનાવવાના છે, નકલી અને બનાવટી નહીં !”
“લે, આવું તો કોઈ દહાડો નથી જોયું કે નથી સાંભળ્યું !” ગીતાએ કહ્યું.
“તે જ તો ! એટલે તો મેં કહ્યું કે આ એક નવીનક્કોર વાત છે. !”
“પછી તમે એકલાંએ પરીક્ષા આપી ?” સંજય પન્ના સામે જોઈને બોલ્યો.
“હા, સમતાબહેને આટલો ભરોસો મૂક્યો તે એમને એમ કંઈ ઓછું કહેવાય કે ના, તમે ના જતાં, નહીં તો અમે ચોરી કરીશું ?”
“કોઈએ ચોરી કરી નહીં ?” એકે પૂછ્યું.
“ના, હો ! એક છોકરો ઊભો થઈને નોટબુકમાં જોવા ગયો, પણ સહુએ હો-હો કરીને એને બેસાડી જ દીધો. એયે પછી તો ગભરાઈ ગયો. એ એકલો ને સામે આટલાં બધાં, પછી ચોરી કરવાની હિંમત જ ક્યાંથી લાવે ?” પન્નાએ વાત  પૂરી કરી. સહુ એકદમ જ સ્તબ્ધ થઈ ગયાં.
“પેપર લખી રહ્યાં એટલે સમતાબહેન વર્ગમાં આવ્યાં. પછી કહે જો ચોરી કરી હોય તો તમારી જાતને પૂછીને સાચો જવાબ મેળવજો. ખરો સુપરવાઈઝર તો દરેકની અંદર જ બેઠો છે. એણે જ તમને રોકવાનાં છે ચોરી કરતાં, બરાબર ?”
“આપણે ચોરી કરીએ ત્યારે આપણને તો ખબર જ હોય છે કે, જે માર્ક મળ્યા તે ઉછીના મળ્યા છે.” મુન્નો વિચાર કરતાં કરતાં બોલ્યો.
“એટલે જ તો સમતાબહેને કહ્યું કે, ચોરી કરીને પાસ થવામાં શી બહાદુરી… જે તમારી પાસે નથી તે બીજા પાસેથી લઈને દેખાડવામાં હોશિયારી શું દેખાડવાની ?”
“તારી વાત તો, પન્ના, ગળે ઊતરે એવી નથી. અમને ઉલ્લુ તો નથી બનાવતી ને ?” સંજય હજીયે શંકામાં હતો.
“ના, સાવ બનેલી જ વાત છે. આ તો સાચ્ચી…” પન્નાની આખીયે વાત ધ્યાનથી સાંભળતાં વિજયા બા સામે બાંકડે જ બેઠેલાં. હવે એમનાથી બોલ્યા વિના ન રહી શકાયું.
“અરે, છોકરાંઓ ! તમે તો નાનપણથી, વાંચતાં થયાં ત્યારથી ગાંધીજી, વિવેકાનંદ, સરદાર પટેલ જેવા નેતાઓ અને મીરાં, કબીર, સુરદાસ જેવા સંતોની કથાઓ ભણો છો તે ચોરી કર્યા વિના પરીક્ષા આપવા જેટલો નાનક્ડો ગુણ પણ ના અપનાવી શકો ? ને એટલુંયે ન થાય તો ભણવું, નિશાળે જવા-આવવાની આ મહેનત શા ખપનાં ?”
વિજયા બાના સવાલનો જવાબ કોઈથી આપી ન શકાયો.
Share this on WhatsApp
Email This Article ·  Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati
« Previous પ્રેમીના પપ્પાનો પત્ર – મણિલાલ હ. પટેલ
ક્ષણે ક્ષણે રત્ન – નીલેશ મહેતા Next »
આ પ્રકારનું અન્ય સાહિત્ય:
લિખિતંગ.. ભગવાન – અંજના રાવલ
હે…! વ્હાલા માનવ. તું મને કેટલો પ્યારો હોઈશ, ત્યારે મેં તને આ મનુષ્યનો અવતાર આપ્યો છે. વિચાર કર મેં તને ગધેડો કે શ્વાન નથી બનાવ્યો ! કશાક વિશે, ઉદ્દેશથી મેં તમને આ પૃથ્વી ઉપર મોકલ્યો છે. મને ગમે એવા કામો કરવા તેમજ તારા જેવા દરેક માનવમાં તું મને જોઈ શકે એટલા સારું તારું નિર્માણ મેં કર્યુ છે. કેવળ મને ટાયલાવેડા ... [વાંચો...]
બાળક એક ગીત (ભાગ-૧૦) – હીરલ વ્યાસ “વાસંતીફૂલ”
આજે તારા પપ્પા વહેલી સવારે જ આવ્યા. એમના ઇન્ટર્વ્યુ વિશે અને જે કંપનીમાં ઇન્ટર્વ્યુ આપ્યા હતા તે કંપની વિશે વાતો કરી. અમારી ઓફિસમાં પાણી ઠંડુ કરવા માટેના મશીન છે. એમાંથી પાણી ભરીએ તો બૂડ....બૂડ....એવો અવાજ આવે અદ્દલ જ્યારે શ્રવણે પાણી ભરવા લોટો નદીમાં બોળ્યો અને આવતો હતો તેવો જ. તને થશે કે આ શ્રવણ કોણ હતો...હેં ને? શ્રવણ માતૃ-પિતૃ ભક્ત દિકરો ... [વાંચો...]
એક પુત્રનો પત્ર-માને – આશા વીરેન્દ્ર
(‘જનકલ્યાણ’ સામયિકના જુલાઈ, ૨૦૧૬ના અંકમાંથી સાભાર) મારી વહાલી મા, મારા અક્ષરો જોઈને તને આશ્ચર્ય થયું હશે કે, એક જ ઘરમાં રહેવા છતાં આ રીતે પત્ર લખવાની મને શું જરૂર પડી? પણ હું જાણું છું કે, મારે જે વાત તને કરવી છે એ તારી આંખમાં આંખ પરોવીને કરવાની મારામાં હિંમત નથી. મને ખબર નથી કે, આ પહેલાં કોઈ દીકરાએ પોતાની માને આ રીતે ... [વાંચો...]
1 પ્રતિભાવ : પન્નાએ કહેલી વાત – હિમાંશી શેલત
કાલિદાસ વ. પટેલ {વાગોસણા} says:
October 3, 2015 at 8:35 am
નાવિન્યસભર રજુઆત માટે આભાર. કોઈક વાર આવો વિશ્વાસ બાળકોને સત્યનિષ્ઠ બનાવે છે.
કાલિદાસ વ. પટેલ {વાગોસણા}
Click here to cancel reply.
Select language:   Gujarati   English   (Press F12 to change language) Show Keyboard
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
* * * * *
Download First Issue Absolutely Free !!
Click Here for download page
રીડગુજરાતી : તેરમા વર્ષમાં મંગલ પ્રવેશ
શોપિંગ – મૃગેશ શાહ
ભગવાનની ખોજ – આશા વીરેન્દ્ર
વાત પરભામહારાજની… – મહેશ યાજ્ઞિક
રાષ્ટ્રશહીદોનાં સ્મારકમાં શરમ કેવી? – ડૉ. કુમારપાળ દેસાઈ
ગરમાળો, ગુલમોર અને ખખડેલું બસસ્ટોપ ! – રામ મોરી
વિધવા : પ્રથમ તો એક માણસ – સ્વાતિ બારોટ સિલ્હર
દો પલ કે જીવન સે એક ઉમ્ર ચુરાની હૈ… – રોહિત શાહ
મારી સાઇકલ – રમણ સોની
ભાઈ એન્ડ બા વીથ ગોડ એટ જી-મેલ ડોટ કોમ – રાહુલ શુક્લ
pritesh patel: wish u many many happy returns of the day...
Amrut Gosai: વાહ સ્વાતિબેન ….ખુબ સુન્દર રિતે સમાજ...
બટુક ઠુંમર: અદભુત, અવર્ણનિય અને અકલ્પનિય. ડો.એટલુ સરળ અને...
Vijay Panchal: Bau Saras… che….
Sheela Patel: Good story
NEELAM GUPTA: આ ને બચ્પન માટૅ લખો.સારી કવિઆ હે.
jigisha dave: Very nice story its really hart...
Darshan: 30/૩/1987 time 21ઃ00 birtha peels ઃ godhara...
Arvind Patel: અંતઃસપુરના. હું જયારે એમ માનુ કે બધું હું જ...
Keyur Patel: પૂરાણૉમા પણ વાર્તા છે જ કે દધિચીએ પોતાના...
રીડગુજરાતી પરના વિશેષ લેખો કે અન્ય અગત્યની માહિતી આપના ઈ-મેઈલ પર મેળવવા માટે અહીં આપનું ઈ-મેઈલ સરનામું લખીને જોડાઓ.(4500 થી વધુ વાચકો)
રીડગુજરાતી : તેરમા વર્ષમાં મંગલ પ્રવેશ
શોપિંગ – મૃગેશ શાહ
ભગવાનની ખોજ – આશા વીરેન્દ્ર
વાત પરભામહારાજની… – મહેશ યાજ્ઞિક
રાષ્ટ્રશહીદોનાં સ્મારકમાં શરમ કેવી? – ડૉ. કુમારપાળ દેસાઈ
રીડગુજરાતી વિશે : પ્રેસ વિભાગ
જીવન અંંતરંગ – લઘુનવલ (ભાગ ૨)
દિલ્હીનું અનોખું રવિવારી પુસ્તકબજાર.. દરિયાગંજ બુકમાર્કેટ – જીજ્ઞેશ અધ્યારૂ
જીવન અંંતરંગ – લઘુનવલ (ભાગ ૧)
This site is dedicated to Shrimad Bhagvat Mahapuran
Back to top ↑
Send to Email Address Your Name Your Email Address Cancel
Post was not sent - check your email addresses!
Email check failed, please try again
Sorry, your blog cannot share posts by email.