gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu la gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en ca es es en en en en en en en es en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en gu en en en gu en en en en en gu en gu en en en en en eo en gu en en en en en en en gu en en en gu en en en en en en en it en gu en gu en en en gu en gu en gu en en en en en en en gu gu en en en gu en en en en en en en en en en en en en en en en en en en gu gu gu en gu en gu en en en gu en en en en en en en gu en en en gu en en en gu en en en en en en en en en en en gu en en en gu en gu en gu ru en gu en gu en gu en gu en en en gu en en en en en en en gu en en en en en en en gu en en en fr en en en en en en en en en en en en en en en gu en en en en en en en gu en en en gu gu gu la gu en tr en gu en en en gu en en en gu en en en gu en en en en en gu en en en en fr en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu en en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu en en en en en en en
ReadGujarati.com: દસ રૂપિયા ! – હરિશ્ચંદ્ર
પસંદ કરો પ્રથમ પાનું અનુક્રમણિકા – ટૂંકીવાર્તાઓ – નિબંધો – કાવ્યો અને પદ્ય – ગઝલો – અધ્યાત્મિક લેખો – હસો અને હસાવો – સાહિત્ય લેખો – બાળસાહિત્ય – અન્ય લેખો – પ્રકીર્ણ – ડાઉનલોડ – લેખ શોધો – મહિનાવાર લેખો – ગુજરાતીમાં લખો – ગુજરાતી કેલેન્ડર – આપનો લેખ મોકલાવો – આપનું યોગદાન સંપર્ક
ગામના સીમાડે એક નાનકડું સ્મશાન. સામે હનુમાનની મૂર્તિ. થોડે દૂર એક ઝૂંપડી. દૂબળો કૂતરો. ઝૂકેલી કમ્મરવાળા સ્મશાનના પહેરેગીર રામૈયાદાદા. એમની એક જૂની લાકડી. કરચલીવાળું શરીર. ઝાંખી આંખો. બોખલું મોં. લાશોને બાળવી, બદલામાં કાંઈક દક્ષિણા લેવી, લાશની સંપત્તિ-કપડાં, ઘડો વગેરે રાખી લેવું, એ એમનો ધંધો.
પેટ ભરી દિવસ પસાર કરવો હોય, તો રોજની એક લાશ આવવી જોઈએ. કોઈ પત્નીને વૈધવ્ય માટે, કોઈ પતિને પત્નીના વિયોગ માટે, કોઈ માને લાડલા માટે ધ્રૂસકે ધ્રૂસકે રડવું પડે છે. એ આંસુઓને રામૈયાદાદાના ચૂલા પર શેકાવું પડે છે. ઊઠતાંવેંત દાદાની એક જ પ્રાર્થના : ‘પ્રભુ, આજે એક લાશ આવવા દેજે !’
‘મારું નામ શૈલા ! ત્રીજી ભણું છું. કૉન્વેન્ટમાં હોં કે ! બાપુ મારા અમેરિકા છે. મમ્મીનું નામ ડૉ. સુશીલા.’
‘બેટા, ભૂલી પડી ગઈ છે ? અહીં ક્યાંથી ?’
‘ના….રે….! હું તો સ્મશાન જોવા આવી છું.’
‘સિનેમા-સરકસને બદલે સ્મશાન ? તું જરૂર ભૂલી પડી છે. લાવ, તને ઘેર પહોંચાડી જાઉં.’
‘ના….ના… હું કાંઈ નાની કીકલી નથી. પણ મારે તમને એક વાત પૂછવી છે. મારી મમ્મીની ઈસ્પિતાલમાં એક દરદી મરી ગયો. મેં મમ્મીને પૂછ્યું, આને ક્યાં લઈ જશે ? એણે ગુસ્સામાં કહ્યું : સ્મશાનમાં ! હેં દાદા, અહીંથી પાછા એ લોકો ક્યાં જાય ?’
‘બેટી મારી ! ભગવાન પાસે. પાપ કર્યાં હોય તો ભગવાન પાછા અહીં મોકલે. પુણ્ય કર્યાં હોય તો પોતાની પાસે રાખી લે.’
‘પણ દાદા, લોકો મરી શું કામ જાય છે ?’
‘બેટા, ઉંમર વધતાં બધાંને બુઢાપો આવે અને પછી મરણ.’
છોકરી શ્રદ્ધાથી સાંભળી રહી હતી ; ‘તો શું હુંયે બુઢ્ઢી થઈને તમારી જેમ કમરેથી વળી જઈશ ?’
દાદાએ વહાલથી છોકરીને ઊંચકી લીધી : ‘એવા બધા વિચારો ન કરીએ, મારી લાડલી !’
‘દાદા, તમારી બા ક્યાં છે ?’
‘તો તમને ખવડાવે છે કોણ ?’
‘હું જ રાંધી લઉં છું.’
પછી તો બેઉની મહોબ્બત વધવા લાગી. છોકરીની આવનજાવન પણ વધવા લાગી. એક દિ’ દાદા ગુમસૂમ બેઠા હતા. એમને ગળે વળગી પડતાં નાનકી બોલી :
‘દાદા, આજે ચૂપચૂપ કેમ ?’
‘શું એકેય લાશ નથી આવી ?’
‘છી….છી…. ભગવાનમાં જરાય દયાનો છાંટો નથી,’ કહેતીકને હનુમાનની પાસે જઈ પ્રાર્થના કરવા લાગી, ‘હે ભગવાન ! એવું કરો કે બહુ લોકો મરે અને મારા દાદાને ખૂબ ખૂબ પૈસા મળે. પછી પાછી દાદા પાસે આવી પૂછવા લાગી, ‘તમારે કેટલા પૈસા જોઈએ ?’
‘દસ રૂપિયા બસ થાય.’ અજાણતાં જ દાદાના મોઢેથી વાત નીકળી ગઈ.
બીજે દિ’ સાંજે એ ન આવી. ત્રીજી, ચોથી સાંજ વીતી. દાદાને થયું, ગામમાં જઈને પૂછવાથી તો કાંઈ નહીં વળે, કોઈ માનશે જ નહીં કે અમારી વચ્ચે આવી દોસ્તી હોય ! લોકો ગાંડો કહીને કાઢી મૂકે ! બીજી બાજુ સાત દિવસ સુધી એકેય લાશ ન આવી. ત્યાં આમલીના ઝાડ નીચે બેહોશ થઈ પડેલા દાદાને કોઈકે ઢંઢોળ્યા, ‘તમને કેટલા શોધ્યા ! અમારે બધું પતાવવું પડ્યું. નાની બાળકી જ હતી. દાટી દીધી. આ લો તમારો લાગો.’ કહી દસની નોટ દાદાના હાથમાં મૂકી.
‘કઈ નાની બાળકી ?’ દાદાએ અધીરાઈથી પૂછ્યું.
‘અમારા બાબુજીની સ્તો. એ તો અમેરિકા છે. છેવટની ઘડીએ દીકરીનું મોં જોવાનું નસીબમાં નહીં. ભૂલ બધી શેઠાણીની જ ! સોનાની મૂર્તિ જેવી અમારી નાનકી…..’
‘ઓહ, બ્લ્યૂ સ્કર્ટ અને બૂટવાળી નાનકી ? કેવી રીતે મરી ગઈ ? સાચું કહો !’ દાદા આવેગમાં ચીસ પાડી ઊઠ્યા.
‘એ તો રોજ સ્કૂલેથી મોડી આવતી. શેઠાણી ગુસ્સે થઈ પૂછતાં, પણ જવાબ ન આપતી. સાત દિ’ પહેલાં એણે દસ રૂપિયા માગ્યા. ન આપ્યા એટલે એણે જીદ પકડી. શેઠાણીબાએ ખૂબ મારી. ત્યારથી તેને તાવ વધવા માંડ્યો. તાવમાં એ લવતી, દસ રૂપિયા લાવો, શેઠાણીબા ખુદ ડૉક્ટર. તેથી ઘણી દવાઓ કરી, પણ કાંઈ ન વળ્યું……’
રામૈયાદાદા સ્મશાન તરફ દોડી ગયા. નાનકીની તાજી સમાધિ ઉપર ‘ઓ મારી મીઠડી…..’ કહી એક ભયાનક ચીસ સાથે તૂટી પડ્યા.
(શ્રી પૈડીપલ્લીની તેલુગુ વાર્તાને આધારે)
Email This Article ·  Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati
« Previous ઓ ઈશ્વર ભજીએ તને…. – ડૉ. નલિની ગણાત્રા
આ પ્રકારનું અન્ય સાહિત્ય:
પ્રથમ પ્રણયની અનુભૂતિ – પારૂલ બારોટ
આજે જાહ્નવીનો પગ જમીન પર ન હતો ! જાહ્નવી આભને આંબી રહી હતી. આંખોમાં નવા ઓરતા હતા અને શરીરમાં નવીન કંપનનો અનુભવ હતો. જાહ્નવી… બાએ બૂમ પાડી. હડફ કરતી જાહ્નવી દોડી અને પડતાં પડતાં રહી ગઈ. બાએ ફરી જોરથી બૂમ પાડી. જાહ્નવી…. જાહ્નવીના મુખ પર વર્ષાભરી વાદળી છવાઈ ગઈ અને હેલીની માફક દોડી. ઘરની બહારની બાજુમાં એક ગાડી આવી ઊભી ... [વાંચો...]
ચહેરો.. – જીજ્ઞેશ અધ્યારૂ
સંંધ્યા ઢળી, અંધકારના ઓળા ઉતરી આવ્યા અને આશકાની ગભરામણ ફરી શરૂ થઈ. પાછા આવ્યાનો આજે દસમો દિવસ હતો અને આ દસ દિવસમાંં છેલ્લા છ દિવસની એની એકલતાએ એને વધુ નબળી કરી મૂકી હતી. આશકામાસી છ દિવસથી ઘરે નહોતા, અવની યુનિટ સાથે ફોરેન શૂટમાં ગઈ હતી. અશ્વને ત્યાં જવાનો તો... સવાલ જ નહોતો. માં પણ ગામડે પહોંચી ગઈ હતી.. અહીંં પોતે ... [વાંચો...]
સાર્થકતા – કલ્યાણી વ્યાસ
ખા ક્યારનીયે બારી પાસે ઉભી રહીને સામે દેખાતા આકાશના ટુકડાને નિરખી રહી હતી. થોડીવારમાં તો તેણે કેટ કેટલા રંગ બદલ્યા હતાં. ઘડી પહેલાંનું સ્વચ્છ-નભ અત્યારે વાદળોના કાળા-સોનેરી રંગોથી ઘેરાઇ ગયું હતું. સંધ્યા ખીલી ઉઠી હતી અને અચાનક વાદળોના ગડગડાટથી આખું આકાશ હલબલી ઉઠ્યું, શિખા પણ. તેને થયું કે હવે તો આ વાદળો વરસી જાય તો સારું. અને તેના મનની વાતને સાચી પાડતાં ... [વાંચો...]
53 પ્રતિભાવો : દસ રૂપિયા ! – હરિશ્ચંદ્ર
April 19, 2011 at 8:56 am
Hiral Vyas "Vasantiful" says:
April 19, 2011 at 10:06 am
રુંવટા ખડા થઇ જાય તેવી વાર્તા.
April 19, 2011 at 10:07 am
Very sensitive story. Thanks for publishing such stories.
નટખટ સોહમ રાવલ says:
April 19, 2011 at 10:11 am
અરેરે…એકદમ અરેરાટી થઇ જાય એવી વાર્તા…
April 20, 2011 at 4:56 am
April 19, 2011 at 11:21 am
April 19, 2011 at 11:40 am
Really a heart toching story,,,,
April 19, 2011 at 12:24 pm
દુનિયા નિ ઉત્ક્રુસ્ત વાર્તા ઓ મા સ્થાન પામે તેવિ વાર્તા
April 19, 2011 at 1:32 pm
April 19, 2011 at 2:20 pm
April 19, 2011 at 2:21 pm
good story gujarati sahitya mo ni sretth varta che
ધવલ સુધન્વા વ્યાસ says:
April 19, 2011 at 3:35 pm
ખુબ કારૂણ્યસભર વાર્તા…. બિચારા ડોસાની મનોસ્થિતિ કેવી થઈ હશે?
April 19, 2011 at 6:21 pm
દિલમા કસક કરે તેવી સમેદનશીલ વાર્તા
April 19, 2011 at 6:56 pm
April 19, 2011 at 7:25 pm
Hriday aek thadkaro chuki gayu! Std 9 ni ramzu mir ni varta tatha 6ni kabuli ni varta yadd aavi gai.
mahesh pethani borsad says:
April 19, 2011 at 8:34 pm
April 20, 2011 at 4:29 am
April 20, 2011 at 5:59 am
Oh my God! Truly heart throbbing story 🙁 Thank you for sharing.
April 20, 2011 at 9:14 am
Tears rolled down my eyes, without taking the breath, read the whole story. No otehr words to express…………
April 20, 2011 at 9:47 am
nanu balak mati jevu hoy che.,…jem valo tem vali jay……darek parents ni javabdari hoy che tena balako ne sachavvani……aa varta thi really aem lage che ke ” bhanya pan ganya nai”……..good story indeed.
April 20, 2011 at 10:53 am
April 20, 2011 at 11:18 am
કોઈ નુ મ્રુત્યુ જ આજીવીકા નુ સાધન બને!
April 20, 2011 at 12:56 pm
નાજુક સંવેદનો ની ખુબ સુન્દર રજુઆત
April 20, 2011 at 7:04 pm
April 20, 2011 at 11:34 pm
JIVAN MA PREM PAMVAMA NATHI ,PREM AAP MAJ CHHE SAMENI VYAKTI NE KADAR BHALE NA HOY PAN JAYRE PREM KARNARI VYEKTI DUNIYA CHODI NE JATI RAHE TYRE AAVI VARTA SARJAY BUT FRIEND APNI LIFE DEKHLENA APNE KI YE STORY NA BAN JAY
April 25, 2011 at 8:58 pm
રુવતા ઉભથઇ જાય તેવિ વાત્
April 26, 2011 at 10:38 am
આવુ કોઇનિ સાથે ન થાય. તેવિ ભગવાનને વિનમ્ર વિન્નતિ……………………………………………………………………………………………………………
April 26, 2011 at 12:09 pm
ઓહો આવુ કોઇનિ સાથે ન થાય. તેવિ ભગવાનને પ્રાર્થના
April 26, 2011 at 5:59 pm
Extra ordinary story which captured my heart with pain and perception-harubhai.
April 29, 2011 at 4:48 pm
Very emotional and heart touching story. nice one
May 1, 2011 at 12:30 am
જીવન ની કરુણ વાસ્તવિકતા……..
May 18, 2011 at 4:34 pm
ખરેખર એક નાની બાળકી એ પાતાના લાડકા દાદાજી માટે ૧૦ રૂ. મેળવવા માટે પોતે લાશ બનવાનું પસંદ કર્યું..!! સંબંધ ની તાકાત સમજાવતો એક ભાવપૂર્ણ પ્રસંગ..!!!
May 21, 2011 at 10:08 pm
May 23, 2011 at 2:59 pm
જીવની કડવી વાસ્તવિકતા , અત્યંત કરુણ નવલિકા .
July 19, 2011 at 7:22 pm
આટલી સેન્સેટિવ વાર્તા ના લખવી જોઇએ. તેની અસ્રર લાંબો સમય સુધી મગજમાં રહે છે. આખો દિવસ અપસેટ રહેવાય છે.
August 19, 2011 at 10:38 pm
સાવ સાચિ વાત 6
August 7, 2011 at 6:35 pm
December 27, 2011 at 4:05 pm
બાપ રે……….ફરી થી ના વાચ શકાય ….
January 27, 2012 at 6:28 am
very touching, my heart almost cried
February 10, 2012 at 5:54 pm
February 20, 2012 at 2:23 am
bhai, aava lekh na lakho. Hraday par asar thay chhe.
February 21, 2012 at 1:43 am
February 22, 2012 at 12:20 pm
i can’t say any word.
April 9, 2012 at 3:29 pm
Nikul H. Thaker says:
April 9, 2012 at 9:51 pm
હદયમાં વજ્રઘાત સમી વાર્તા!!!!
May 7, 2012 at 2:51 pm
Oh my god!!!!simply awasome story…keep sharing…
June 1, 2012 at 2:22 am
મને આ વાર્તા બોજ ગમિ.
November 22, 2012 at 11:06 pm
દાદા, આજે ચૂપચૂપ કેમ ?’
‘બે દિ’થી ખાધું નથી.’
‘શું એકેય લાશ નથી આવી ?’
‘છી….છી…. ભગવાનમાં જરાય દયાનો છાંટો નથી,’ કહેતીકને હનુમાનની પાસે જઈ પ્રાર્થના કરવા લાગી, ‘હે ભગવાન ! એવું કરો કે બહુ લોકો મરે અને મારા દાદાને ખૂબ ખૂબ પૈસા મળે. mesmerized by little girl’s innocent emotion!!
January 22, 2013 at 3:22 am
કરુન સન્વેદન્શેીલ વાર્તા.લાગનેીસભર કહાનેી.
January 29, 2013 at 6:58 pm
આવુ કોઇનિ સાથે ન થાય. તેવિ ભગવાનને વિનમ્ર વિન્નતિ……………………………………………………………………………………………………………
August 5, 2015 at 7:04 pm
ખરેખર ગજબ કલાકાર હો
September 14, 2015 at 7:36 am
બસ આવુ ના થાય તેવિ પ્રાથ્ના…..
July 31, 2016 at 11:27 pm
Nice story, emotional and heart touching story. Only ten rupees ….oh God
Click here to cancel reply.
Select language:   Gujarati   English   (Press F12 to change language) Show Keyboard
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
રીડગુજરાતી.કોમ પર પ્રસ્તુત થતા લેખ ટાઈપ કરવા માટે યોગ્ય વ્યક્તિઓની જરૂર છે. પૂરતું વળતર આપવામાં આવશે. વોટ્સએપ : ૯૯૭૪૪૧૦૮૬૮
પુણ્યનું વાવેતર – મનસુખ સલ્લા
હાથનાં કર્યાં – અર્જુનસિંહ કે. રાઉલજી
રાજાને જે ચરણપ્રહાર કરે તેને શી સજા કરવી જોઈએ? – આચાર્ય શ્રી ‘વાત્સલ્યદીપ’ સૂરિજી
ત્રણ ગીત – કાંતિલાલ એમ. કામરિયા
માઈન્ડ યોર ઓન બિઝનેસ? – ગિરીશ ગણાત્રા
હાસ્યનો હોજ.. – સં. તરંગ હાથી
સરિતાની શરત – રમણ મેકવાન
છે(છો)ડ સખી સરગમ – સ્વાતિ મેઢ
શ્રદ્ધા સ્મૃતિમંદિર – ડૉ. ચંદ્રકાન્ત મહેતા
થોડાસા રુમાની હો જાયે.. – નમ્રતા દેસાઈ
tia: બીચરી વાર્તા તો પોતાના ઠેકાણે રહી અને લેખ કહો કે...
viren machwala: Give me more quotes
CD VORA: મને મજા આવી હું પણ આવા તબક્કાઓમાંથી વરસાદ થયો...
સંજય કે સંઘવી: જેમ પુ રવિશંકર મહારાજ કેહતા તેમ ડૉ કલામ...
ગોપાલ ખેતાણી: અદભૂત વર્ણન. આપની સાથે દરિયાઈ સફર કરી તેવો...
જગદીશ કરંગીયા ‘સમય’: ટૂંકી વાર્તા કે લેખ ? અતિ સુંદર...
Yogesh pandya: I m writter yogesh pandya..u hv read my...
Mahendra kumar, Babariya Dubai: Thought provoking article.
Chauhan Yashpa: Wah sir good story…….
Kirtika Macwan: A wonderful story
રીડગુજરાતી પરના વિશેષ લેખો કે અન્ય અગત્યની માહિતી આપના ઈ-મેઈલ પર મેળવવા માટે અહીં આપનું ઈ-મેઈલ સરનામું લખીને જોડાઓ.(4500 થી વધુ વાચકો)
પુણ્યનું વાવેતર – મનસુખ સલ્લા
હાથનાં કર્યાં – અર્જુનસિંહ કે. રાઉલજી
રાજાને જે ચરણપ્રહાર કરે તેને શી સજા કરવી જોઈએ? – આચાર્ય શ્રી ‘વાત્સલ્યદીપ’ સૂરિજી
ત્રણ ગીત – કાંતિલાલ એમ. કામરિયા
માઈન્ડ યોર ઓન બિઝનેસ? – ગિરીશ ગણાત્રા
રીડગુજરાતી વિશે : પ્રેસ વિભાગ
નવરસમાં ઝબોળાયેલી માઈક્રોફિક્શન – ડૉ. હાર્દિક નિકુંજ યાજ્ઞિક
એક અપીલ – ધ્રુવ ભટ્ટ
વન ડે માત્રમ – કુલદીપ લહેરુ
This site is dedicated to Shrimad Bhagvat Mahapuran
Back to top ↑
Send to Email Address Your Name Your Email Address Cancel
Post was not sent - check your email addresses!
Email check failed, please try again
Sorry, your blog cannot share posts by email.