gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en ca es es en en en en en en en es en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en en en en gu en en en gu en en en gu en en en gu en en en gu gu gu gu en en en gu en en en gu en en en gu gu en en en gu en en en gu en en en gu en en en gu en en en gu en en en gu gu gu gu en gu en en en en fr en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu en en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu en en en en en en en
ReadGujarati.com: આવ ભાઈ હરખા ! – આશા વીરેન્દ્ર
પસંદ કરો પ્રથમ પાનું અનુક્રમણિકા – ટૂંકીવાર્તાઓ – નિબંધો – કાવ્યો અને પદ્ય – ગઝલો – અધ્યાત્મિક લેખો – હસો અને હસાવો – સાહિત્ય લેખો – બાળસાહિત્ય – અન્ય લેખો – પ્રકીર્ણ – ડાઉનલોડ – લેખ શોધો – મહિનાવાર લેખો – ગુજરાતીમાં લખો – ગુજરાતી કેલેન્ડર – આપનો લેખ મોકલાવો – આપનું યોગદાન સંપર્ક
[‘ભૂમિપુત્ર’ સામાયિકમાંથી સાભાર. આપ આશાબેનનો (વલસાડ) આ નંબર પર +91 9428841137 સંપર્ક કરી શકો છો. ]
ભીડભાડથી ભરેલું રેલવે સ્ટેશન. આખા દિવસમાં કેટલીય ટ્રેનો આવે ને જાય. કીડિયારાની જેમ ઊભરાતાં લોકો પરસેવાથી રેબઝેબ અને સામાન ઊંચકીને થાકીને ઠુસ થઈ ગયેલાં. પ્લેટફોર્મ પર ચા-કૉફીના, ખાણી-પીણીના, છાપાં-મેગેઝીનના કેટલાય સ્ટોલ હતા પણ બધામાં ફાસ્ટફૂડના સ્ટૉલનો તો રુઆબ જ જુદો. બહાર પિત્ઝા, બર્ગર, પૉટેટો ચીપ્સ અને પેસ્ટ્રી તથા કેકનાં એવાં મોટાં રંગીન ચિત્રો મૂકેલાં કે જોઈને જ મોઢામાં પાણી આવી જાય. ન ખાવું હોય એને ય ખાવાનું મન થઈ જાય.
સ્ટૉલવાળાને વળી રમણ નામનો એવો ચાલાક છોકરો મળી ગયો હતો કે જે આવતાં-જતાં લોકોને ‘આવો સાહેબ, આવો મેડમ’ એમ લળી લળીને કહેતો અને એમને ફાસ્ટફૂડ સેન્ટરમાં બોલાવ્યે જ છૂટકો કરતો. સ્ટૉલના માલિક પણ ક્યારેક કદરદાનીરૂપે રમણને વધ્યાં ઘટ્યાં બર્ગર કે ચીપ્સ પકડાવી દેતા. પણ એનો આધાર એમની મહેરબાની પર રહેતો. ક્યારેક કશું ન મળે તો રમણે પોતે જ ખાવાનો વેંત કરવો પડતો.
આજે શી ખબર ક્યાંથી બે ટાબરિયાં સ્ટૉલ આગળ આવીને ઊભાં રહી ગયાં. મેલાં-ઘેલાં કપડાં અને પગમાં તૂટેલી સ્લીપર. બંને સ્ટૉલ પાસે ઊભાં રહીને રાડો પાડવા લાગ્યાં,
‘પૂરી-ભાજી લેવી છે, પૂરી-ભાજી ? દસ રૂપિયામાં પૂરી-ભાજી.’
નાનો છોકરો વળી વધુ ચબરાક હતો, ‘ટેસ્ટફૂલ ને વળી તાજી, એવી છે અમારી પૂરી-ભાજી. સાહેબ, ખાઈને પૈસા આપજો.’ રમણે જોયું ન જોયું કર્યું. છોને વેચતા પોતાનો માલ, એમ કરીને છોકરાઓની દયા પણ ખાધી. જેને ફાસ્ટ ફૂડનું મોંઘુંદાટ ફૂડ પરવડે એમ નહોતું એવાં લોકો આવી આવીને પૂરી-ભાજી ખરીદવા લાગ્યાં. સ્ટૉલના માલિકે પોતાના કાઉન્ટર પરથી જોયું કે આ છોકરાઓને લીધે એની ઘરાકી તૂટતી હતી. વળી, ભૂખડીબારસ જેવા છોકરાઓને જોઈને થોડા શ્રીમંત ગ્રાહકો દરવાજામાંથી પાછા વળી જતા હતા. તરત એણે રમણને બોલાવીને ખખડાવવા માંડ્યો,
‘કેમ સાલા, તને અહીં નોકરીએ શેને માટે રાખ્યો છે ? ભજન કરવા ?’
‘શું થયું સાહેબ, મારી કંઈ ભૂલ થઈ ?’
‘ના, ના, તારી તે કંઈ ભૂલ થતી હશે ? આ સ્ટૉલ મારો ને આ આલતુ-ફાલતુ છોકરાઓ અહીં આવીને પોતાનો ધંધો કરે એમાં ભૂલ તારી કે મારી ?’
‘પણ સાહેબ, એ તો…. એ તો…..’
‘એ તો ને બે તો હું કાંઈ ન જાણું. ખદેડી કાઢ એ બેયને અહીંથી. સારા સારા ઘરાકો પાછા જતા રહે છે. ભાન પડે છે કંઈ ?’
‘હમણાં બેઉને કાઢું છું સાહેબ, ચિંતા ન કરો.’
સાહેબ પાસે નરમઘેંસ બની ગયેલો રમણ શુરવીર બનીને બહાર નીકળ્યો.
‘ચાલો, ભાગો જોઉં બેઉ અહીંથી ! કોને પૂછીને અહીં ઊભા છો ? મારા માલિકની ઘરાકી બગાડો છો તે !’
બેઉ છોકરાઓ સિંયાવિયા થઈ ગયા : ‘આટલી પૂરી-ભાજી વેચાઈ જાય એટલે હાલ્યા જઈશું ભઈ ! ઘડીક ઊભા રે’વા ધ્યો તો મે’રબાની !’
‘ભઈ, અમારી મા માંદી છે. જેમતેમ આટલી પૂરી-ભાજી બનાઈ આલી છે.’ નાનકાએ કહ્યું.
‘હવે જાવ છો કે મારા શેઠને બોલાવું ? શેઠ આવીને એવી ધોલાઈ કરશે કે…..’ બેઉ છોકરાઓ ગભરાઈને ભાગ્યા. રમણ છાતી ફુલાવતો શેઠ પાસે ગયો અને પોતાની પરાક્રમગાથા વર્ણવતાં બોલ્યો : ‘શેઠ ખદેડી મૂક્યા બંનેને. તમારું નામ દીધુંને એટલે ઊભી પૂછડીએ ભાગ્યા.’ શેઠે ખભો થાબડીને શાબાશી આપી એટલે રમણને થયું કે, આજે શેઠ વધુ મહેરબાન થશે. પછી તો આખો દિવસ એવો દોડધામમાં નીકળી ગયો કે કંઈ વિચારવાની ય ફુરસદ ન મળી. ગ્રાહકોને આવકારવાનાં, ટેબલ સુધી દોરી જવાનાં, ટેબલ સાફ કરવાનાં, પાણીના ગ્લાસ આપવાનાં- આ બધામાંથી કોઈ પણ કામ માટે રમણના નામની બૂમ પડે ને રમણ દોડીને હાજર થઈ જાય.
જેમ જેમ રાત પડતી ગઈ તેમ અવર-જવર ઘટવા લાગી, ઘરાકી ઓછી થતી ગઈ. અગિયાર-સાડા અગિયાર થયા ને સ્ટૉલનો સંકેલો કરવાનો સમય થઈ ગયો. બધું પતાવીને નીકળ્યો ત્યારે રમણ થાકીને લોથપોથ થઈ ગયો હતો. ભૂખથી બેવડ વળી જવાતું હતું. છેક સુધી કંઈક તો મળશે, એવી આશા હતી પણ ત્યારે શેઠ સ્ટૉલ બંધ કરીને ચાવીનો ઝુમખો લઈને ચાલવા લાગ્યા ત્યારે એ સમજી ગયો કે, હવે પેટનો ખાડો પૂરવા પોતે જ કંઈક કરવું પડશે. પાઉં-વડાના સ્ટૉલ પર જઈ એણે ચાચાને પૂછ્યું :
‘ચાચા, કંઈ ખાવાનું છે ?’
‘કંઈ નથી દીકરા. આ છેલ્લી ટ્રેન ગઈ એમાં બધો માલ વેચાઈ ગયો.’
‘ચાચા, બપોરે બે છોકરાઓ અમારા સ્ટૉલ આગળ ઊભા હતા એને જોયા ?’ ચાચાએ નામાં ડોકું ધુણાવ્યું. રમણ નિરાશ થઈ ગયો. પેટમાં જાણે અગન બળતી હતી. બાજુમાં જ પેપર વેચતા અસલમને, પાણીની બૉટલ અને પાઉચ વાળા મનિયાને બધાને પૂછી વળ્યો પણ કોઈએ છોકરાઓને જોયા નહોતા.
થાક્યાપાક્યા રમણે પ્લેટફોર્મ પર દૂર સુધી નજર દોડાવી. એકદમ છેવાડે પાણીના નળ પાસે બંને છોકરાઓ દેખાયા ને એના જીવમાં જીવ આવ્યો. દોડીને એ એમની પાસે પહોંચ્યો ત્યારે બંને ભાઈઓ છાપાંના કટકામાં પૂરી-ભાજી મૂકીને ખાતા હતા.
‘થોડી પૂરી-ભાજી છે ?’ બપોરે એમને ધમકાવ્યા હતા એ યાદ આવતાં રમણે કંઈક સંકોચથી પૂછ્યું. પછી હાથમાંનો પાંચ રૂપિયાનો સિક્કો બતાવતાં કહ્યું, ‘મારી પાસે દસ રૂપિયા નથી. અડધી પ્લેટ હોય તો આપોને ! બહુ ભૂખ લાગી છે.’ મોટા છોકરાએ એનો હાથ પકડીને બાજુમાં બેસાડતાં કહ્યું, ‘મને ખબર છે, આખો દિવસ કામ કરીને આપણને બધાને કેવી ભૂખ લાગે છે ! જે છે તે ત્રણે ભેળા મળીને ખાઈ લઈશું. પૈસા રહેવા દે તારી પાસે.’
(જ્ઞાનદેવ મુકેશની હિંદી લઘુકથાને આધારે)
Share this on WhatsApp
Email This Article ·  Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati
« Previous પારિવારિક ભાવનાનો વિસ્તાર – મીરા ભટ્ટ
ત્રણ સત્યઘટનાઓ – સંકલિત Next »
આ પ્રકારનું અન્ય સાહિત્ય:
યુદ્ધ અને શાંતિ – કલ્પના જિતેન્દ્ર
‘હજુ થાળી તો પીરસી નથી ને ક્યારની બૂમાબૂમ કરે છે !’ મનસુખલાલ ડાઈનિંગ ટેબલ પર જમવા બેઠા, પણ અધૂરી પીરસેલી થાળી જોઈને ગુસ્સો ભભૂકી ઊઠ્યો. ‘ક્યારની બૂમાબૂમ કરું છું ? માત્ર બે વાર તમને બોલાવ્યા.... અને થાળી તો પીરસી જ છે ને ?’ મંજુલાબેને રોટલી વણતાં વણતાં કહ્યું. ‘રોટલી તો મૂકી નથી !’ ‘દાળ, શાક, સંભારો, કચૂંબર, દહીં બધું મૂક્યું છે, માત્ર રોટલી ... [વાંચો...]
લોંગ ડ્રાઈવ – ઈશાન ભાવસાર
વસ : ૨૭ જુલાઈ, ૨૦૨૦. સમય : રાત્રિના ૧૨. રૂમમાં ગાઢ અંધકાર પથરાયેલો હતો. તેણે ઊભાં થઈને ટેબલ-લેમ્પની ચાંપ દબાવી. ટેબલ પર પડેલી ડાયરી ઉઠાવી એણે પાનાં ફેરવવા માંડ્યા. કૈક વિચારમાં પડતાં એણે પલંગમાં સૂતેલી તેની પત્ની પર નજર નાખી. કેવી નિરાંતથી બિચારી સૂતી હતી. બારી પાસે જઈને તેણે બહાર જોવા માંડ્યું. આકાશ ગાભણું થયું હતું અને થોડી ક્ષણોમાં વરસાદ તૂટી ... [વાંચો...]
અબ પછતાયે ક્યા હોત હૈ…. – આશા વીરેન્દ્ર
ડસડાટ દોડી જતી ટ્રેનની ઝડપ કરતાં વધુ વેગથી અનિલાના મનમાં વિચારો ચાલતા હતા. આજે જે બન્યું એમાં આમ તો કંઈ નવું નહોતું. બાર વર્ષના લગ્નજીવન દરમ્યાન કેટલીય વાર નાની-મોટી વાત માટે અનિલાને ઠપકો આપવા મયંક આજુબાજુના ચાર ઘરના લોકો સાંભળી શકે એટલા જોરથી ઘાંટા પાડતો. એ પછી જ્યારે અનિલા બહાર નીકળે ત્યારે જાણે એણે કોઈ ગુનો કર્યો હોય એમ પાડોશીઓ ... [વાંચો...]
15 પ્રતિભાવો : આવ ભાઈ હરખા ! – આશા વીરેન્દ્ર
March 5, 2012 at 8:38 am
Speechless……nice story with perfect heading..
Hiral Vyas "Vasantiful" says:
March 5, 2012 at 10:07 am
ખુબ સુંદર…ક્યારેક પૈસાથી ન ખરીદી શકાય એવી ઘણી બાબતો હોય છે.
March 5, 2012 at 12:11 pm
સમય અને માણસ ની કિંમત ક્યારે અને કેવી રીતે અને કેવા સન્જોગોમા સાચી રીતે પરખાય છે તેનો દાખલો ખુબજ સરસ રીતે પુરો પડ્યો છે અને સાથે અમીર લોકો પૈસાની કિંમત કરે છે જ્યારે ગરીબ લોકો માણસની કિંમત સમજે છે
March 5, 2012 at 1:37 pm
વાર્તાઓની પસંદગીથી માંડીને રજુઆત સુધીનું નકશીકામ અદભૂત! અભિનંદન.
March 5, 2012 at 2:20 pm
March 5, 2012 at 3:53 pm
દરેક વ્યક્તિ ને ભગવાન તેનાં ભાગ નું આપી દે છે ક્ંઈક ને ક્ંઈક રીતે.
આભાર મ્રુગેશભાઈ અને આશાબે ને
March 6, 2012 at 2:30 pm
બુરાઈ નો બદલો ભલાઈ થેી..માનવતા નેી મહેક.
March 6, 2012 at 2:33 pm
બુરાઈ નો બદલો ભલાઈ થેી..માનવતા નેી મહેક..
March 16, 2012 at 1:46 pm
ગમે તેવી કપરી સ્થિતિ માં પણ વ્યક્તિએ પોતાનો સ્વભાવ ના છોડવો જોઈએ..
March 22, 2012 at 3:53 pm
ખુબ જ સુંદર વાર્તા છે.
September 30, 2013 at 2:55 pm
સમય અને માણસ ની કિંમત ક્યારે અને કેવી રીતે અને કેવા સન્જોગોમા સાચી રીતે પરખાય છે તેનો દાખલો ખુબજ સરસ રીતે પુરો પડ્યો છે અને સાથે અમીર લોકો પૈસાની કિંમત કરે છે જ્યારે ગરીબ લોકો માણસની કિંમત સમજે છે
p j paandya says:
September 16, 2014 at 11:00 am
મોતાનિ મોતઐ પાસે નાનાનિ માનવતા જિતિ ગૈ
August 5, 2015 at 11:50 pm
જે દિવસે માનસ બીજા માણસને ઓળખતો થશે, તે દિવસે આ ધરતી સ્વર્ગ બની જશે. માણસાઈ મોટો ધર્મ છે. ભગવાન માણસાઈ માં જ છુપાયેલો છે. તમે માણસાઈ ને જાળવશો તો મંદિરે જવાની અરુર રહેશે નહિ. પૈસા પાત્ર લોકો પણ માણસાઈ ચુકી જાય છે. તે બરાબર નથી.
karasan bhakta usa says:
August 10, 2016 at 12:58 am
સુન્દર વાર્તા, કહેવાતા મોટા સામે નાનાની જીત, જેમ ખારા જળના દરીયા સામે મિઠા જળનો લોટો !!!!
May 15, 2017 at 8:38 pm
માનવતા નું ખુબ જ સુંદર ઉદાહરણ જે અત્યાર ની પેઢી માટે ખૂબ જ જરૂરી છે.
શ્રીમંત કરતા ગરીબ માં માનવતા વધુ હોય છે તેનું સચોટ ઉદાહરણ.
લેખિકા શ્રી આશા વીરેન્દ્ર ને આવા સચોટ લઘુ નવલ માટે અભિનંદન
Click here to cancel reply.
Select language:   Gujarati   English   (Press F12 to change language) Show Keyboard
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
રીડગુજરાતી.કોમ પર પ્રસ્તુત થતા લેખ ટાઈપ કરવા માટે યોગ્ય વ્યક્તિઓની જરૂર છે. પૂરતું વળતર આપવામાં આવશે. વોટ્સએપ : ૯૯૭૪૪૧૦૮૬૮
પુણ્યનું વાવેતર – મનસુખ સલ્લા
હાથનાં કર્યાં – અર્જુનસિંહ કે. રાઉલજી
રાજાને જે ચરણપ્રહાર કરે તેને શી સજા કરવી જોઈએ? – આચાર્ય શ્રી ‘વાત્સલ્યદીપ’ સૂરિજી
ત્રણ ગીત – કાંતિલાલ એમ. કામરિયા
માઈન્ડ યોર ઓન બિઝનેસ? – ગિરીશ ગણાત્રા
હાસ્યનો હોજ.. – સં. તરંગ હાથી
સરિતાની શરત – રમણ મેકવાન
છે(છો)ડ સખી સરગમ – સ્વાતિ મેઢ
શ્રદ્ધા સ્મૃતિમંદિર – ડૉ. ચંદ્રકાન્ત મહેતા
થોડાસા રુમાની હો જાયે.. – નમ્રતા દેસાઈ
tia: બીચરી વાર્તા તો પોતાના ઠેકાણે રહી અને લેખ કહો કે...
viren machwala: Give me more quotes
CD VORA: મને મજા આવી હું પણ આવા તબક્કાઓમાંથી વરસાદ થયો...
સંજય કે સંઘવી: જેમ પુ રવિશંકર મહારાજ કેહતા તેમ ડૉ કલામ...
ગોપાલ ખેતાણી: અદભૂત વર્ણન. આપની સાથે દરિયાઈ સફર કરી તેવો...
જગદીશ કરંગીયા ‘સમય’: ટૂંકી વાર્તા કે લેખ ? અતિ સુંદર...
Yogesh pandya: I m writter yogesh pandya..u hv read my...
Mahendra kumar, Babariya Dubai: Thought provoking article.
Chauhan Yashpa: Wah sir good story…….
Kirtika Macwan: A wonderful story
રીડગુજરાતી પરના વિશેષ લેખો કે અન્ય અગત્યની માહિતી આપના ઈ-મેઈલ પર મેળવવા માટે અહીં આપનું ઈ-મેઈલ સરનામું લખીને જોડાઓ.(4500 થી વધુ વાચકો)
પુણ્યનું વાવેતર – મનસુખ સલ્લા
હાથનાં કર્યાં – અર્જુનસિંહ કે. રાઉલજી
રાજાને જે ચરણપ્રહાર કરે તેને શી સજા કરવી જોઈએ? – આચાર્ય શ્રી ‘વાત્સલ્યદીપ’ સૂરિજી
ત્રણ ગીત – કાંતિલાલ એમ. કામરિયા
માઈન્ડ યોર ઓન બિઝનેસ? – ગિરીશ ગણાત્રા
રીડગુજરાતી વિશે : પ્રેસ વિભાગ
નવરસમાં ઝબોળાયેલી માઈક્રોફિક્શન – ડૉ. હાર્દિક નિકુંજ યાજ્ઞિક
એક અપીલ – ધ્રુવ ભટ્ટ
વન ડે માત્રમ – કુલદીપ લહેરુ
This site is dedicated to Shrimad Bhagvat Mahapuran
Back to top ↑
Send to Email Address Your Name Your Email Address Cancel
Post was not sent - check your email addresses!
Email check failed, please try again
Sorry, your blog cannot share posts by email.