gu en en en en en en en en en en en en en en en tl tr en en en en en en en en en en en en en en en fr tr en en en en es en en en en en en en en en en fi en nl en en pt en gu gu en nl en en gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu fr gu gu gu fr gu gu gu en en en en en fa en en en en en ru en en en en en en en en es en en en en ar en en en en en en
કથા-સપ્તાહ - વેદના સંવેદના (હોલી કે દિન - ૨)
1  |  2  |  3  |
ગરિમાએ શિવરાત્રિના મહામેળાની મુલાકાતની કડી સાંધી...
‘મારા ઇન્દ્ર પરના એકાધિકારમાં ભાગ પડાવનાર આવી રહ્યું છે... છ મહિના અગાઉ ઇન્દ્રના એન્ગેજમેન્ટ ભુજની કુંવરી સૂર્યાકુમારી જોડે થયા છે. હી ઈઝ મૅરિંગ નેક્સ્ટ મન્થ.’
‘અંહ, આવાં લુખ્ખાં અભિનંદન નહીં ચાલે... તમારે સૌએ લગ્નમાં આવીને શોભા વધારવી પડશે.’
‘જરૂર...’ તરત તો ગરિમાએ કહી દીધું. કદાચ એવુંય હોય કે એ મુલાકાત અરેન-ઇન્દ્રને યાદ પણ નહીં રહે.
ગરિમા પોતે જોકે અરેનને ભૂલી ન શકી. તદ્દન અજાણી કન્યાની આબરૂ બચાવવા ખાબકી પડનારો શૂરવીર ગણાય. તેની કસાયેલી કાયામાં કુંવારાં અરમાન ભડકાવવાનો આતશ હતો, તોય કેવો નમ્ર. મૈત્રીમાં નિષ્ઠાવાન.
પખવાડિયા પછી અરેન સાચે જ પત્રિકા લઈ દ્વારે આવી ઊભો રહ્યો ત્યારે તેણે તો સાચું માન્યું જ નહીં, આ તો મારો ભ્રમ છે.
તેની હાલતથી અરેન મુસ્કુરાયો. ગરિમાને લાગ્યું કે આખું વિશ્વ ઝળહળી ઊઠ્યું.
‘તારા વિના મારી પણ એ જ હાલત હતી.’
છેવટે, ઇન્દ્ર-સૂર્યાના લગ્નપ્રસંગમાં ખાસ પધારેલી ગરિમાને આંતરી અરેને પોતાના રુદિયાનો ભેદ કબૂલ્યો. ગરિમા મહોરી ઊઠી.
ઇન્દ્ર-સૂર્યાનાં ઝાકઝમાળવાળાં લગ્ન યાદગાર રહ્યાં. સૂર્યાને પણ અલપઝલપ મળવાનું બન્યું. ઠાકુરની દીકરીમાં ઇન્દ્ર જેવી જ તુમાખી-તોર વર્તાયાં. ભુજના ઠાકુરની કુંવરી અતિ લાડકોડમાં ઊછરી છે, વિદેશમાં ભણી છે એટલે ઍટિટ્યુડ સ્વાભાવિક ગણાય...
‘નવાં પરણેલાં જરા નવરાં પડે કે મારું કહેણ લઈને તારે ત્યાં આવશે...’
એવું જ થયું. દીકરીની મરજી હોવાથી ને પાત્ર સુયોગ્ય હોવાથી મા-બાપને ઇનકારનું કારણ નહોતું. રંગેચંગે લગ્ન લેવાયાં.
‘મારા મિત્રને સાચવજે, ગરિમા.’
અરેનનાં લગ્ન ઇન્દ્રએ લીધાં હતાં, વરઘોડિયાની આરતી સૂર્યાએ ઉતારી હતી. મિત્રનો હાથ ગરિમાના હાથમાં મૂકતાં ઇન્દ્ર ભાવુક બનેલો એમાં અભિનય નહોતો...
‘ઇન્દ્ર-સૂર્યા આપણું સર્વસ્વ...’ સુહાગરાતનો કેફ ઊતર્યા પછી અરેને કહેલું.
આમાં ઇન્દ્રને અમીરીની શેખી હશે, બાકી મનનો મેલો નથી, પણ સૂર્યા...
ઇન્દ્રની પત્ની મને થોડી અકળ લાગતી હતી... ગરિમાએ વાગોળ્યું...
સૂર્યાના વાણીવર્તનમાં ક્યારેક કટુતા છલકાઈ જતી. અરેનનો રિશ્તો લઈને ઇન્દ્ર-સૂર્યા મારા ઘરે આવેલાં ત્યારે પણ કેવું બોલી હતી, ‘ઇન્દ્ર અરેન પર એટલા મહેરબાન છે કે મને તો હતું ભાઈબંધ માટે અમારા લેવલની કુંવરી પસંદ કરશે એમ માનીને મેં તો મારી માસીની દીકરી માટે કહેણ મૂકવાનું વિચારેલું, બટ.. ઍની વે, પેલું કહે છેને, રાજાને ગમી તે રાણી.
કહેવતનો વણકહ્યો ઉત્તરાર્ધ તે મને સંભળાવવા માગતી હશે કે અરેનભાઈએ છાણાં વીણતી આણી.
એ તો ઠીક, અરેનની લાયકાતમાં બેમત નહોતો એટલે મારાં માબાપે પણ જતું કર્યું... ઇન્દ્રને પત્નીનું બિટ્વીન ધ લાઇન્સ સમજાયું પણ નહીં હોય. એ જ રીતે મારે બે મિત્રોમાં દૂરી પેદા નહોતી કરવી એટલે અરેનને ૫૨ણ્યા ૫છી પણ કેમ કહેવું?
ખેર, ૫છી આવી હોળી. સાસરામાં મારી પહેલી હોળી.
હું સ્વાભાવિકપણે ઉમંગમાં હતી. ત્રણ મહિનાના લગ્નજીવનમાં અરેને મને પ્રેમ૨સથી તરબોળ રાખી છે. ગામની વાણિયાશેરીમાં મારું સાસરું. મેડીવાળું પાકું મકાન મને તો મહેલ સમાન વર્તાય છે. ભલેને તે ઇન્દ્રની વિશાળ હવેલી જેવું ભવ્ય ન હોય!
ગામના સૌથી ખમતીધર પુરુષ તરીકે ઇન્દ્રજિતનો વટ વર્તાતો. ખરેખર તો જે માન, રુત્બો ઇન્દ્રના સદ્ગત પેરન્ટ્સનો હતો એ હવે ઇન્દ્ર-સૂર્યાને મળે છે. ઇન્દ્ર જોકે સખાવત ૫ણ એટલી જ કરે. એમાંય અરેન પર તો એના ચાર હાથ.
લગભગ દર શનિ-રવિ અમારે હવેલીએ જમવાનું હોય. ચાર જણા ભેગાં થઈએ એમાં સૂર્યા તો શેઠાણીની જેમ બેસી રહે, મને કામમાં દોડાવતી રહે ને પછી કાલી થઈ બે પુરુષો સમક્ષ મલાવો કરે, ‘જેઠાણી બનવાનું આ સુખ. અરે, પણ અરેન, તને એવું તો નથી લાગતું ને કે હું ગરિમાને આયાની જેમ ટ્રીટ કરું છું?’
‘હોતું હોય...’ અરેન તરત બોલે, ‘તમારો તો હક છે.’
હું મારો રોષ ધરબી રાખતી. સૂર્યા વિરુદ્ધ પણ અરેન શબ્દ સાંખી નહીં લે ઊલટું અમારી વચ્ચે ઝઘડો થશે તો મને છૂટી કરવાનું કહી સૂર્યા પોતાની કઝિનને મારી જગ્યાએ ગોઠવી દેવાના પ્લાન અનુસાર પણ આમ વર્તતી હોય.
બાકી ઇન્દ્ર-અરેનની દોસ્તી વિશે તો મેં આડોશીપાડોશી પાસેથી ઘણું સાંભળ્યું : બેઉ સરખેસરખા. એકમેકના હેવાયા. ચડ્ડી પહેરવાનું ભાન ન હોય એ અવસ્થાની મૈત્રીમાં અમીરી-ગરીબીનો પ્રભાવ હોતો નથી.
ઇન્દ્રએ અરેન માટે આજેય એ ભેદ નથી રાખ્યો, પણ સૂર્યા...
તેણે તો શરૂઆતથી અરેનને ઇન્દ્રના મિત્ર નહીં, મિલકત તરીકે જ જોયો હશે, જેને ઇચ્છે એમ વાપરી શકાય. સૂર્યા મીઠું બોલી અરેન પાસે જોઈતાં કામ કરાવી લેતી. અરેન તેને ‘ભાભી’ કહે તો એ સંબોધન સૂર્યાને અઢારમી સદીનું લાગે - કૉલ મી જસ્ટ સૂર્યા. ચાલો, તેના આધુનિકપણાનો વાંધો ન લઈએ, પણ તેના વાણીવર્તનમાં ક્યારેક કટુતા છલકાઈ જાય એનું શું? ઇન્દ્રને તેણે મુઠ્ઠીમાં કરી રાખ્યો છે. અરેન મૈત્રીના પ્રભાવમાં છે. તેમને આ બધું સમજાવવું શક્ય પણ નથી...
ખરેખર તો મારે પણ આનો ખટકો રાખ્યા વિના સૂર્યાને ગુણોથી જીતવાની દૃઢતા કેળવવી જોઈએ. દુશ્મનને દોસ્ત બનાવવા હોળી જેવો તહેવાર કોઈ નહીં.
‘હોલિકાપૂજન પછી બીજે દહાડે આખું ગામ ધુળેટી રમશે. આપણે ઇન્દ્રને ત્યાં પહોંચી જઈશું. રંગોથી રમી ખેલૈયાઓ જોડે ગામમાં નીકળીશું, રાત્રે મંદિરના ચોતરે આખું ગામ એક રસોડે જમશે...’
ત્યારે તો આ વખતની હોળી-ધુળેટી યાદગાર રહેવાની!
અને રહી પણ ખરી...
ખેલૈયા આવી પહોંચે એ પહેલાં અમે ચાર ઇન્દ્રની હવેલીના ખુલ્લા ચોગાનમાં રંગોથી ભરપૂર રમ્યાં. સૂર્યાને મેં બાલટીભર પાણીથી નવડાવી કાઢી, તે પણ મૂડમાં હતી, ‘તું ઇન્દ્ર સાથે કેમ નથી રમતી? કમ ઑન યાર, હોલી હૈ!’
બૂમ પાડતાં તેણે અરેનના બદન પર રંગ ચોપડ્યો, મેં ય પછી ઇન્દ્રને રંગ્યો. દોડાદોડી, ભાગંભાગી મચી ગઈ. એક પળે ઇન્દ્રએ મને અને અરેને સૂર્યાને ઊંચકી એકસાથે હવાડાના પાણીમાં ઝબોળ્યાં. બહાર નીકળી અમે થરથર ધþૂજતાં હતાં, ને બેઉ દોસ્ત બેશરમ બની એકબીજાને તાળી ઠોકી રહ્યા હતા!
‘યુ’ - સૂર્યા અરેન પાછળ દોડી, હું ઊભી રહી. મને હવે વધુ રમવાના હોશ નહોતા. મારો આખો દેહ લથબથ હતો. વસ્ત્રો એવાં ચોંટ્યાં હતાં કે મને શરમ આવતી હતી. એ પળે મારુંં ધ્યાન ગયું કે ઇન્દ્ર પણ પોતાની જગ્યાએ ખોડાઈ મારા યૌવનને તાકી રહ્યો હતો.
છાતીની આગળ બે હાથ મૂકી હું ત્યાંથી ભાગી...
- ત્યાર પછીની હોળીએ મેં એ નજર લક્ષ્યમાં રાખી નહોતી... વીત્યા વર્ષમાં મારા પેરન્ટ્સ ન રહ્યા, નહોતો સૂર્યામાં મેં કશો બદલાવ ભાળ્યો.
‘આ વખતે હોળીની ઉજવણીનો ઇંતજામ કુછ હટ કે કયોર્ છે...’ તહેવારના આગલા અઠવાડિયે સૂર્યાએ ઉમંગથી કહેલું, ‘આપણે ખેલૈયાઓ જોડે રમવા નહીં નીકળીએ... બલકે ભાંગનો પ્રોગ્રામ રાખ્યો છે.’
‘ભાંગ!’ હું ભડકી, ‘ના, ના, નશો કરવાની આપણે શું જરૂર છે!’
‘ઓહો. ગુણવંતી, તું મૂંગી મર.’ સૂર્યા લહેજાથી બોલી હતી, ‘તારા વરે સંમતિ આપી દીધી છે. જે થવાનું છે એ તેની મરજીથી થવાનું. શું સમજી?’
મેં અરેન તરફ જોયું. તેમણે નજર ઝુકાવી દીધી.
હવેલીએથી ઘરના રસ્તે મેં ખૂલીને વિરોધ જતાવ્યો તો એ થોડા અકળાયા, ‘ચિલ, ગરિમા. ભાંગ જ પીવાની છે, ઝેર નથી ગળવાનું! કમ ઑન, જુવાનીમાં જલસા ન કરીએ તો એ જવાની શું કામની?’
ત્યારે મને સહેજેય અંદાજો નહોતો કે પતિદેવ કયા જલસાની વાત કરી રહ્યા છે!
વળી હોળી આવી પહોંચી. ગયા વર્ષની જેમ અમે હવેલી પહોંચ્યાં, ખૂબ મસ્તીથી હોળી રમ્યાં. ખેલૈયાઓના આગમને ઇન્દ્ર ગેટ ખોલવા ગયો ત્યારે ધ્યાન આવ્યું કે જમણ વગેરેની વ્યવસ્થા કરી નોકરવર્ગ પણ નીકળી ગયો છે.
‘મેં જ રજા આપી મૂકી...’ ઘેરૈયાઓને વિદાય કર્યા બાદ સૂર્યાને પૂછતાં તેણે સફાઈ ડહોળી, ‘કબાબમાં હડ્ડી જેવાનું કામ પણ શું?’
કબાબમાં હડ્ડી.. મને હસવું આવી ગયું, ‘સૂર્યા, તમે વર-બૈરી માટે હું અને અરેન પણ કબાબમાં હડડ્ડી જેવાં જ ગણાઈએ!’
‘વેલ, યુ નેવર નો!’ આંખ મીંચકારી સૂર્યાએ ઇન્દ્રને સાદ પાડ્યો, ‘હની, લેટ્સ સ્ટાર્ટ ભાંગ પ્રોગ્રામ!’
તાંબાના પ્યાલામાં ઘૂંટેલી ભાંગ પીવાનો મારા માટે પ્રથમ અનુભવ હતો. થોડી વારમાં મગજ ઘૂમવા લાગ્યું. હું જાણે હવામાં ઊડવા લાગી. કે પછી કોઈએ મને ઊંચકી?
મને કંઈ જ યાદ નહોતું, કશી ખબર નહોતી.
- એ જ વખતે હવેલીમાં શૉર્ટસર્કિટ થતાં આગ લાગી હતી. થોડી ક્ષણોમાં લાકડાનું ફર્નિચર ભડભડ બળવા માંડ્યું અને એ આગે મને ઇન્દ્રના બળાત્કારમાંથી ઉગારી એની તો મને હોશ આવ્યા ત્યારે જાણ થઈ હતી!
ખરેખર તો ઇન્દ્ર મારી સાથે સૂએ અને અરેન સૂર્યાને ભોગવે એવું પ્લાનિંગ ઇન્દ્રએ કર્યું હતું અને વાઇફ-સ્વેપિંગમાં સૂર્યા તો ઠીક, અરેનની સાહેદી હોવાનું સત્ય ભરીપંચાયતમાં ખૂલ્યું ત્યારે મારા પગ તળેથી જમીન સરકી ગઈ હતી...
પણ એ બધું સાંભરીને શું ફાયદો!
ગરિમાએ ગત ખંડનો પટારો બંધ કરી દીધો.
સત્ય જાણ્યા પછી અરેનનો પડછાયો પણ મને ન ખપે. તેને માફી તો અપાય જ કેમ? બસ, તેની સાથે તલાક લઈને અજાણ્યા પ્રદેશમાં આવી વસી છું. ભૂતકાળ મારો સંપર્ક સાધી શકે એવી કોઈ કડી રાખી નથી. વીત્યાં વર્ષોમાં એ પાત્રો સાથે શું બન્યું હશે એ જાણવાની તો જરૂર પણ શું હોય! ખુશ છું હું. મને હોળી-ધુળેટીનો ગમ સ્પર્શવો પણ શું કામ જોઈએ!
ગરિમાએ નિ:સ્પૃહતા કેળવી, તાત્પૂરતું તો એથી સારું જ લાગ્યું.
‘ધિસ ઈઝ ટાઇમ, અતુલ્ય’ મૌનવીએ ઊંડો શ્વાસ લીધો, ‘હોળાષ્ટક ઊતરે એટલે પાકું કરી લઈએ.’
‘હંઅઅઅ’ અતુલ્યએ ડોક ધુણાવી, ‘તો પછી ધુળેટીના દહાડે ગરિમાને ઘરે તેડાવી જ લઈએ.’
- અને ધુળેટીને દહાડે અતુલ્યના મલબાર હિલના બંગલે પહોંચેલી ગરિમા બીજા મહિને અચાનક ક્યાં જતી રહી એ ચાલમાં કોઈ જાણતું નથી! એટલું જ નહીં, એ દિવસથી ‘મહેતા કેમિકલ્સ’માં મૌનવી પણ ગેરહાજર છે.
હોળી વીત્યાને ૭-૮ મહિના થઈ ગયા...
અરેને ગંગાના પ્રવાહમાં કંકર ફેંકી ભીની આંખ લૂછી : તું તો તલાક દઈને ગઈ તે ગઈ, ગરિમા... તારી પાછળ તારા પતિ પર શું વીત્યું છે એ જાણવાની દરકાર રાખી હોત તો!
Subscribe via email (Registered users only)
Write the displayed characters
Please enable JavaScript to post a new comment
You need an iframes capable browser to view this content.
Copyright © 2012 Mid-day Infomedia Ltd. All Rights Reserved.