gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en ca es es en en en en en en en es en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en gu en en en gu en en en gu en en en en gu en en en gu en en fr en fr en en en en en en en en en en en gu en en en en fr en en en en el gu en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu es en gu en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu en en en en en en en
ReadGujarati.com: સ્ત્રીઓનું અશોભનીય વસ્ત્રપરિધાન – દિનેશ પાંચાલ
પસંદ કરો પ્રથમ પાનું અનુક્રમણિકા – ટૂંકીવાર્તાઓ – નિબંધો – કાવ્યો અને પદ્ય – ગઝલો – અધ્યાત્મિક લેખો – હસો અને હસાવો – સાહિત્ય લેખો – બાળસાહિત્ય – અન્ય લેખો – પ્રકીર્ણ – ડાઉનલોડ – લેખ શોધો – મહિનાવાર લેખો – ગુજરાતીમાં લખો – ગુજરાતી કેલેન્ડર – આપનો લેખ મોકલાવો – આપનું યોગદાન સંપર્ક
[ ‘હૈયાનો હસ્તમેળાપ’ પુસ્તકમાંથી સાભાર. રીડગુજરાતીને આ પુસ્તક ભેટ મોકલવા બદલ ‘ગૂર્જર પ્રકાશન’નો ખૂબ ખૂબ આભાર. પુસ્તક પ્રાપ્તિની વિગત લેખના અંતે આપવામાં આવી છે. પુસ્તકના લેખક શ્રી દિનેશભાઈનો (નવસારી) આપ આ નંબર પર +91 9428160508 સંપર્ક કરી શકો છો.]
ગિરીશ-ગૌરી તથા માયા અને મનોજ એ ચાર મિત્રો ભેગાં મળે ત્યારે બે વાત ખાસ બનતી. સૌને આઇસક્રીમ બહુ ભાવે એથી ગૌરી સૌને ઘરનો આઇસક્રીમ પીરસે, પણ તે પહેલાં ગરમાગરમ બટાકાવડાં તો ખરાં જ. ગિરીશ અને મનોજ રાજકારણના રસિયા એટલે બહુધા રાજકારણની ચર્ચા થતી. પરંતુ આ વખતે વાત થોડી વિવાદાસ્પદ બની ગઈ. પરિણામે ઘાટ એવો થયો કે હાથમાં ઠંડો આઇસક્રીમ અને ચર્ચા ગરમાગરમ…! પ્રથમ વાર મિત્રોની હાજરીમાં માયા અને મનોજ વચ્ચે વિચારભેદના તણખા ઝર્યા. વાત એમ બની કે નાસ્તા બાદ બધા આઇસક્રીમને ન્યાય આપી રહ્યાં હતાં, તે સમયે ટીવી પર સ્ત્રીઓના શોષણ પર એક કાર્યક્રમ રજૂ થઈ રહ્યો હતા. એક વકતાએ કહ્યું: ‘બળાત્કારનાં કારણોમાંનું એક કારણ સ્ત્રીઓનું અશ્લીલ વસ્ત્રપરિધાન છે અને એ માટે ૧૦૦ ટકા સ્ત્રીઓ જવાબદાર છે.’ મનોજ બોલી ઊઠયો : ‘વાત એકસોએક ટકા સાચી છે…. સ્ત્રીઓનું અશોભનીય વસ્ત્રપરિધાન પણ એ માટે જવાબદાર ખરું જ….!’ પણ કાર્યક્રમમાં સામેલ તમામ મહિલાઓએ એનો ઉગ્ર વિરોધ કર્યો.
માયા પણ એ મહિલાઓ જેવો જ મત ધરાવતી હતી. એણે કહ્યું : ‘બળાત્કાર વસ્ત્રપરિધાનને કારણે થાય છે એ પુરુષ-દિમાગમાં ઘર કરી ગયેલો સાવ જૂઠો અને હાથવગો બચાવ છે. મનોજ, તમને ખબર ન હોય તો જાણી લો કે પાકિસ્તાન સહિતના ઘણા મુસ્લિમ કન્ટ્રિઝમાં બળાત્કાર કરનારને જાહેરમાં પથ્થરમારો કરી મારી નાખવામાં આવે છે. ત્યાંની સ્ત્રીઓ બુરખામાં રહે છે તોપણ બળાત્કાર થાય છે. બળાત્કારનું સાચું કારણ સ્ત્રીઓની વેશભૂષામાં નહીં, પુરુષોની વાસનામાં રહેલું છે. સીતાજી એવાં વસ્ત્રો નહોતાં પહેરતાં છતાં રાવણે તેમનું અપહરણ કર્યું હતું. સ્વર્ગનો રાજા ઇન્દ્ર ગૌતમઋષિની પત્ની અહલ્યા પર કામાંધ બન્યો હતો. ગૌતમઋષિ સ્નાન કરવા નદીએ ગયા તે તકનો લાભ લઈ ઇન્દ્ર ગૌતમઋષિનું રૂપ ધારણ કરી અહલ્યા પાસે ગયો હતો. ગૌતમઋષિને એની જાણ થતાં તેમણે ઇન્દ્રને શાપ આપી બિલાડો બનાવી દીધો હતો. શંકર ભગવાન પણ ભીલડી પર મોહી પડયા હતા. બ્રહ્મા, વિષ્ણુ અને મહેશ એ ત્રણે મહાસતી અનસૂયાના સતીત્વની કસોટી કરવા ગયા હતા. તેઓ સાધુનો વેશ ધારણ કરી અનસૂયા પાસે ગયેલા અને તેમણે અનસૂયા પાસે વિચિત્ર માગણી કરતાં કહ્યું હતું : ‘અમારે તમારી સાથે સૂવું છે…!’ સતી અનસૂયાને ખબર પડી ગઈ કે આ સાધુવેશે આવેલા દેવો છે. એથી એમણે ત્રણેને પોતાની શક્તિથી નાના બાળક બનાવી દીધા, પછી માતા બની તેમની સાથે સૂતાં. મનોજ, પુરુષોની સ્ત્રી-આસક્તિ એ સદીઓ જૂનો રોગ છે. આજે એકવીશમી સદીમાં સાધુ-સંતો પણ વ્યભિચાર કરે છે. એ ભૂલશો નહીં કે મહાસતી અનસૂયાએ ટૂંકાં વસ્ત્રો પહેર્યાં નહોતાં. આજે સાધ્વીઓ કે ભકતાણીઓ પણ ટૂંકાં વસ્ત્રો પહેરતી નથી છતાં પુરુષોના હવસનો શિકાર બને છે.’
મનોજે માયાને વચ્ચે જ અટકાવતાં કહ્યું : ‘મેમસાહેબ, તમે મહાસતી અનસૂયાના જમાનામાં શીદ પહોંચી ગયાં ? પુરાણોની એ બધા કથા સાચી હોવાની આપણી પાસે કોઈ સાબિતી નથી. આપણી ચર્ચા આધુનિક સ્ત્રીઓના વસ્ત્રપરિધાન અંગેની છે. તમે કલબોમાં સ્ત્રીશોષણ વિશે ભાષણો કરો છો એથી તમને એક કૉલેજમાં બનેલી સત્યઘટનાની ખબર હશે જ. ન હોય તો હું કહું તે સાંભળો. એક વાલીએ કૉલેજના આચાર્યને ફરિયાદ કરી : મારી દીકરી કૉલેજમાં આવે છે ત્યારે છોકરાઓ કપડાં વિશે ગંદી કૉમેન્ટ પાસ કરે છે. તમે તેમને સજા કેમ નથી કરતા ?
આચાર્યસાહેબે કહ્યું : વડીલ, ખોટું ના લગાડશો, પણ તમારી દીકરી એવાં ટૂંકાં વસ્ત્રો પહેરીને આવે છે કે આ ઉંમરે મારુંય ચિત વિચલિત થઈ જાય છે, તો બાપડા યુવાનોનો શો વાંક ? તમારી દીકરીને જ કહો કે કૉલેજમાં એવાં ટૂંકાં વસ્ત્રો ના પહેરે !’ મનોજે હસીને કહ્યું : ‘અહીં આચાર્ય તરીકે હું હોત તો મેં ઉમેર્યું હોત : વડીલ, બિલાડી સામે ફરિયાદ નોંધવવા કરતાં દૂધની તપેલી પર ઢાંકણ ઢાંકવાનું જ મુનાસીબ લેખાય.’
ચર્ચામાં દલીલ-પ્રતિદલીલનો કોઈ અંત નહોતો. માયાને લાગ્યું કે અમુક અંશે મનોજની વાત પણ સાચી હતી. કોણે કેવાં વસ્ત્રો પહેરવાં એ આમ તો તત્વત : વ્યક્તિસ્વાતંત્ર્યનો પ્રશ્ન છે. પણ કુદરતે સ્ત્રીને ભરપૂર દેહસૌંદર્ય આપ્યું છે, અને પુરુષોની આંખોમાં આસક્તિનો સુરમો આંજયો છે. એ બે ભેગાં મળે છે ત્યારે આગ અને પેટ્રોલ જેવું જોખમ ઊભું કરે છે. સ્ત્રીઓ ચુંબકીય સૌંદર્ય ધરાવતી હોઈ તેમના પ્રત્યે સમગ્ર સમાજની નજરોના કૅમેરા હંમેશાં કાર્યરત રહે છે. એ કારણે સ્ત્રીઓનું વસ્ત્રપરિધાન તેમની અંગત બાબત ન બની રહેતાં સમગ્ર સમાજને સ્પર્શતો મુદ્દો બની રહે છે. જયાં દર ૫૪ મિનિટે એક બળાત્કાર થાય છે એવા આપણા દૂષિત સમાજમાં સ્ત્રીઓનુ એવું બીભત્સ વસ્ત્રપરિધાન પુરુષ માનસમાં ઉતેજક ભૂમિકા ભજવે છે. દુર્ભાગ્યે આધુનિક નારી તેમના એવા વસ્ત્રપરિધાનને નારીસ્વાતંત્ર્યનો મુદ્દો ગણે છે.
પેલા ટી.વી કાર્યક્રમમાં આધુનિક નારીના વસ્ત્રપરિધાન વિશે વિસ્તૃત ચર્ચા થઈ. તેમાં તમામ કૉલેજ કન્યાઓએ આક્રોશપૂર્વક એવો મત વ્યકત કર્યો કે અમારે કેવાં વસ્ત્રો પહેરવાં એ અમારો અંગત પ્રશ્ન છે. જે વડીલો અમારાં ટૂંકાં વસ્ત્રો માટે પુરુષોની કામુક નજરનો ભય દર્શાવે છે તે વડીલો પુરુષોને જ તેમની નજર નિર્વિકારી રાખવાનું કેમ નથી કહેતા ? પુરુષો ફૅશન-રૂપે ટૂંકી પૅન્ટ, બરમૂડો, વગેરે પહેરે છે ત્યારે મહિલાઓ વિરોધ કરતી નથી. પુરુષોએ પણ સ્ત્રીઓના વસ્ત્રસ્વાતંત્ર્યને માન્ય રાખવું જોઈએ. શું ફૅશન કરવાનો હક એકલા પુરુષોને જ છે ? પુરુષોની સ્ત્રીઆસકિત તો ચિતમાં જ ખતમ થાય છે. તે કારણે અમારે શું જિંદગીભર અમારા દેહને ગળાથી પગની પાની સુધી કપડાંથી જકડી રાખવો ? આપણા સમાજમાં ૮૦ વર્ષના બુઢ્ઢાની આંખોમાંય સુંદર સ્ત્રીનો ચહેરો જોઈ સાપોલિયાં સળવળી ઊઠે છે, તેથી શું અમારે ચહેરા પર બુરખો પહેરી બહાર નીકળવું ? માયાએ એ દલીલો સાંભળી મનોજને કહ્યું : ‘લો સાહેબ, આપો જવાબ….!
મનોજનું માનવું હતું કે આ સઘળી દલીલો ચીનાઈ માટીના સફરજન જેવી છે. માટીનું સફરજન દેખાવે અત્યંત આકર્ષક લાગે પણ ખાઈ શકાતું નથી. બહેનોની દલીલ તાર્કિક રીતે સાચી હતી પણ વ્યવહારુ નહોતી. પુરુષોના મસલ-પાવરની તુલનામાં સ્ત્રીની પ્રતિકારશકિત ઓછી હોય છે. વળી પુરુષોની ગાઢ આસકિત પણ તેણે ખુદ નિર્મેલી સ્થિતિ નથી. કુદરતનું એ કારસ્તાન છે. તેવા સંજોગોમાં સ્ત્રીઓનું બીભત્સ વસ્ત્રપરિધાન મર્કટને મદિરા પાવા સમું જોખમી બની રહે છે. ગિરીશે કહ્યું : ‘સ્ત્રીનાં ટૂંકાં વસ્ત્રો એ ઉંદરના પાંજરામાં લટકાવવામાં આવતી રોટલીની ભૂમિકા અદા કરે છે.’ ગિરીશની વાત સાંભળી સૌ ખડખડાટ હસ્યાં. માયા પણ સહેજ મરકી.
ટીવી કાર્યક્રમમાં એક વડીલે કહ્યું : ‘દરજી સ્ત્રીના અંગપ્રદર્શનનો આર્કિટેકટ કહેવાય છે. સ્ત્રીઓનાં એવાં વસ્ત્રો માટે દરજીઓનો વાંક વિશેષ હોય છે. તેઓ ફૅશનના નામે સ્ત્રીઓને એવાં ટૂંકાં વસ્ત્રો સીવી આપે છે.’ ગિરીશે પ્રતિભાવે આપતાં કહ્યું : ‘આ વાત પણ સાચી નથી. સઘળું દરજીની મરજી પર અવલંબતું નથી. અતિશય ટૂંકુ મિડી એ દરજીની ભૂલ હોતી નથી. સ્ત્રીના બન્ને ખભા ખાસ્સી નીચાઈ સુધી ખુલ્લા રહે એ દરજીની દાંડાઈ નથી. બ્લાઉઝના આગળ-પાછળના કપડામાં કરવામાં આવેલી ખાસ્સી કંજૂસાઈ એ દરજીની શરારત નથી. સ્ત્રી ખુદ ન ઈચ્છે તો દરજીની શી તાકાત કે તે ચાર વેંતની પીઠ માટે કેવળ એક વેંત જેટલું કાપડ ફાળવવાની ગુસ્તાખી કરે ? કોઈ નબળા વિધાર્થીના ઝીરો માકર્સ આવ્યા હોય તો તે માટે તેનું રિઝલ્ટ-કાર્ડ તૈયાર કરતા શાળાના કલાર્કનો વાંક ન કાઢી શકાય . બ્લાઉઝની પાછળ વાટકા જેવું મોટું બાકોરું હોય છે એ દરજીની કાતરનું કારસ્તાન નથી હોતું. અત્યંત તંગ બ્લાઉઝ એ પણ દરજીની અણઆવડતનો પુરાવો નથી.’ મનોજે કહ્યું, ‘સ્ત્રીઓ સ્વયં અંગપ્રદર્શન માટે આવા વિવિધ તુક્કાઓ અજમાવતી હોય તેવા સંજોગોમાં પુરુષોની નજર પર કેટલા ચોકીપહેરા ગોઠવીશું ? દેહના દરવાજા ખુલ્લા રાખ્યા બાદ પુરુષોની નજરના ખાડામાં કેટલા ડૂચા મારવા ? મેડિકલ સ્ટોરવાળા એક પતાકડામાં દવા કેવી રીતે લેવી તે લખી આપે છે, પણ તે રીતે સાડીના સ્ટોરવાળો સાડીના બિલમાં એવી સૂચના લખી આપતો નથી કે આ સાડી નાભિ નીચેથી પહેરવી. છતાં સ્ત્રીઓ નાભિ નીચેથી સાડી પહેરે છે… કોને માટે…? મૅડમ, કોઈ ટૂંકાં ફ્રોક પહેરતી કૉલેજકન્યાને પૂછજો કે તમારાં વસ્ત્રોમાં તમે પ્રયોજનપૂર્વક ગોઠવેલાં છીડાં-બાકોરાંમાથે દેખાતો દેહ લોકો જુએ એવા તમારા સભાન પ્રયાસો નથી શું ? તમારા ખુદના દર્શાનાર્થે તો તમે મિડી કે બ્લાઉઝ ટૂંકી બનાવડાવતાં નથી. સાવ સભાનપણે તમે પુરુષવર્ગ માટે અંગપ્રદર્શન કરો છો ત્યારે તમારા પ્રયાસોમાં સંડોવાતા પુરુષો એ તો તમારા જ ઇરાદાઓનો સફળ અંજામ છે. એની સામે ગુસ્સો કરવો એટલે આગમાં કૂદ્યા પછી અગ્નિને ગાળ દેવા જેવી ભૂલ ગણાય.’
ગિરીશે કહ્યું : ‘મનોજ, તને ખબર હશે, સરકારે બળાત્કારનો ભોગ બનતી મહિલાને બે લાખ રૂપિયા આપવાનો કાયદો કર્યો છે. આ કાયદાનું વાજબીપણું શંકાસ્પદ જણાય છે. રેલવે ફાટક હંમેશાં ઉઘાડું રાખવાની લાપરવાહી દૂર કરવાને બદલે રેલવેખાતું અકસ્માતનો ભોગ બનતા લોકોને આર્થિક સહાય કરે તેના જેવી આ વાત છે. બળાત્કારો સંબંધે સરકારે થોડા વધુ ગંભીર બની કારણોનાં મૂળિયાં સુધી પહોંચવું જરૂરી છે. કરુણતા એ છે કે આપણે બળાત્કારોના કેસોના ઝડપી નિકાલ માટે જરૂર પડશે તો નોખી અદાલતો સ્થાપીશું અથવા બે લાખ રૂપિયા આપીશું, પણ માનવીની તંદુરસ્ત જાતીય જરૂરીયાત હંમેશાં તરેહતરેહના ચોકીપહેરા ગોઠવતાં રહીશું. વસ્ત્રો ખુદ વેતરાઈ જઈને સ્ત્રીઓની ઇજ્જ્ત ઢાંકવા પોતાનાથી બનતું બધું કરી છૂટે છે, પણ સ્ત્રીઓની આંતરિક એષણાઓ સામે એ લાચાર બની જાય છે.
તાત્પર્ય એટલું જ કે સ્ત્રીઓ માટે તેમના વ્યક્તિત્વની ગરિમા જળવાય એવાં વસ્ત્રો જ ઉચિત લેખાય. જાહેર સુરુચિનો ભંગ થાય એવાં ટૂંકાં વસ્ત્રો ખુદ પોતાની જાતને પુરુષોનો શિકાર બનવાની શકયતા પૂરી પાડે છે. યાદ રહે, સંસ્કારી પહેરવેશમાં જ સ્ત્રીની સાચી શોભા અને સલામતી રહેલી છે. માયાના ચિતમાં વિચારોનાં ચકરડાં ઘૂમી રહ્યાં હતાં. સ્ત્રીની તરફેણ કરીએ કે તેમના પ્રત્યે લાખ સહાનુભૂતિ દાખવીએ, પણ જયાં સુધી સ્ત્રી પોતે સમયની નજાકતને વરતી જઈને થોડી સાવધ નહીં રહે ત્યાં સુધી બળાત્કારો માટે એકલા પુરુષોને દોષ દેવાનો કોઈ અર્થ નથી.
[કુલ પાન : ૨૦૦. (મોટી સાઈઝ.) કિંમત રૂ. ૨૫૦. પ્રાપ્તિસ્થાન : ગૂર્જર પ્રકાશન. 202, તિલકરાજ, પંચવટી પહેલી લેન, આંબાવાડી, અમદાવાદ-380006. ફોન : +91 79 22144663. ઈ-મેઈલ : goorjar@yahoo.com ]
Email This Article ·  Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati
« Previous સુખી લગ્નજીવનની ગુરુચાવીઓ કઈ ? – શશીકલા જોષીપુરા
યશોદા કે પૂતના – ગુણવંત શાહ Next »
આ પ્રકારનું અન્ય સાહિત્ય:
થોડાં આંસુ : થોડો આનંદ… – જયવદન પટેલ
(શ્રી આરાસુરી અંબાજી માતા દેવસ્થાન ટ્રસ્ટ, અંબાજીના ‘શક્તિદર્શનમ્’ સામયિકના માર્ચ-૨૦૧૬ના અંકમાંથી) ચંદુલાલ આમ તો ભારે નમ્ર માણસ છે. પણ એમનાથી ખોટું સહન થાય નહીં. ઓફિસમાં પણ એમના “બોસ”ને તડ અને ફડ જેવું હોય તેવું કહી દે : “જુઓ સાહેબ, દિવસ હશે તો હું દિવસ જ કહીશ, તમે રાત કહેવાનું કહેશો તો પણ નહીં. હા-જી-હા કહેવાનો આપણો સ્વભાવ નથી.” પણ આ ચંદુલાલને ... [વાંચો...]
તેષાં દિક્ષુ – ભોળાભાઈ પટેલ
ષાં દિક્ષુ પ્રથિત વિદિશા..... આ શબ્દો પવનપાવડી બની જાય છે મારે માટે જાણે. એ પહેરી મન ઊડવા માંડે છે. તે દિશામાં માત્ર વિદિશા નથી. દસે દિશા છે.... સાત સમુંદર, તેરો નદી, પહાડ પર્વત, નગર જનપદ, ઝાડ જંગલ..... પછી આવે મારું નાનું ગામ, જે ગામમાંથી હું નિર્વાસન પામ્યો છું – મારું એ ગામ. મને હંમેશાં એવું થતું રહ્યું છે કે મારા એ ... [વાંચો...]
લગ્ન વિધિની સમજણ – વિનોદભાઈ માછી
(લગ્નસરાની મોસમ પૂરબહારમાં ખીલી છે. આવા સમયે લગ્નમાં થતી વિધિ બધા જ જોતા હોય છે. પણ આજના ઝડપી યુગમાં કઈ વિધિનું શું મહત્વ છે તે સમજવું જોઈએ. આ લેખ દ્વારા લગ્નની વિવિધ વિધિઓ પર લેખકે પ્રકાશ પાડ્યો છે.) લગ્ન પ્રસંગે થતી વિવિધ વિધિઓ આપણે નિહાળીયે છીએ પણ તે બધાનો શું અર્થ હોય છે તે જાણવું ૫ણ જરૂરી છે. વરરાજા જ્યારે પરણવા ... [વાંચો...]
7 પ્રતિભાવો : સ્ત્રીઓનું અશોભનીય વસ્ત્રપરિધાન – દિનેશ પાંચાલ
February 25, 2014 at 9:52 am
શિક્કાનેી બન્ને બાજુનેી સારેી ચર્ચા,,,,,,,,,,
February 25, 2014 at 11:58 pm
ચર્ચા હમેશા સ્ત્રેીઓના વસ્ત્રો પર થાય કદેી પુરુષનેી વધતેી વાસ્નાવૃત્તિ પર કેમ નહિ?!
February 26, 2014 at 8:29 pm
આ લેખ ની સાથે ભાઈ જય વસાવડા નો લેખ પણ વાન્ચ્વા જેવો છે.
February 26, 2014 at 8:29 pm
એમના જ શબ્દો મા… “ન્યુ દિલ્હીના ક્રાઈમ અગેઈન્સ્ટ વુમન્સ સેલના તત્કાલીન જોઈન્ટ પોલિસ કમિશ્નર વિમલા મહેરાએ કહેલું કે ૧૯૫૦થી ૧૯૯૦ સુધીના દેશભરની હાઈકોર્ટ અને સુપ્રિમ કોર્ટમાં ચાલેલા બળાત્કારના કેસનો અભ્યાસ કરો તો તમામ બળાત્કાર ટ્રેડીશનલ ડ્રેસ પહેરેલી સ્ત્રીઓ પર થયા છે! ઈન્ડિયા ટુડેએ એક સર્વેક્ષણમાં એમ જણાવેલું કે ૮૫ ટકા બળાત્કાર નજીકના મિત્ર ની વ્યાખ્યામાં આવતા પરણિત પુરૂષોએ કર્યા છે! કોલેજીયન ટપોરીઓને તો હજુ ય ઠાવકી ભારતીય નારીનું રૂપ જ ભાગ્યશ્રી (મૈંને પ્યાર કિયા) કે ભૂમિકા (તેરેનામ) માં દેખાય છે! કોલકાટ્ટાની સામાજીક સંસ્થા ‘સ્વયમ્‌’ના અભ્યાસનું તારણ એવુ નીકળ્યું કે ઈવ ટિઝિંગના ૭૭% કિસ્સાઓમાં સ્ત્રીના કપડા મોડર્ન નહિ પણ પરંપરાગત ભારતીય હતા! મોડર્ન માનુનીથી તો ઉલટાના છેલબટાઉ છોરાં ડરે છે! કેલિફોર્નિયા યુનિવર્સિટીનો એક અભ્યાસ પણ કહે છે કે ઉઘાડા કપડા આકર્ષણ પેદા કરે છે. પણ બળાત્કાર માટે તો પુરૂષ જ જવાબદાર છે”
February 27, 2014 at 5:23 pm
સ્ત્રીઓ કે પુરુષોનો વાંક કાઢતાં પહેલાં human sexuality ને સમજવા જેવી છે. બળા્ત્કારની desire થતાં પહેલાં એ કાર્ય થઈ જાય છે એવું કહી શકાય અને arousal એ ‘દર્શન’ ને આધારીત છે. આમ કપડાનો દોષ નથી એવું સંપુર્ણપણે કહી શકાય તેમ નથી. સંપુર્ણ ઢાંકેલુ અને અધુરુ ઢાંકેલા વચ્ચે તફાવત છે. ન્યુ્ડીસ્ટ કેમ્પમાં બળાત્કાર થતા નથી. સવાલ ઉત્તેજક અંગોને ‘સંપુર્ણ’ ઢાંકવા અંગેનો છે, બુરખો પહેરવાનો નથી.
Question: Which comes first—desire or arousal?
Research: In a study from 2004, described in this New York Times article, Ellen Laan, Stephanie Both and Mark Spiering of the University of Amsterdam examined participants’ physical responses to sexual images.
Results: The research indicates that we respond physically to highly sexual visuals before our mind even engages with them. In other words, desire doesn’t precede arousal—it’s the other way around. And we aren’t even aware it’s happening.
May 18, 2014 at 8:21 am
What would be your argument when a 2 month old baby, 4 year old girl and 60 year old women is raped? Why do society always hold women responsible for all the wrong doings of men?
April 14, 2015 at 12:15 am
In Democracy both responsibilities & Rights are equally important. Women libration, Respect to women, all these things are important to maintained.
Well direction & right kind of motivation to youth is equallt important. one thing is sure BAN of any thing is not the solution in Democracy. Culture development is necessary. Enotire Society is responsible by & large. Many kinds of Myths in our culture is necessary to understand in a right manners. Liberty & Right guidences also both equally important.
Click here to cancel reply.
Select language:   Gujarati   English   (Press F12 to change language) Show Keyboard
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
* * * * *
Download First Issue Absolutely Free !!
Click Here for download page
રીડગુજરાતી : તેરમા વર્ષમાં મંગલ પ્રવેશ
શોપિંગ – મૃગેશ શાહ
ભગવાનની ખોજ – આશા વીરેન્દ્ર
વાત પરભામહારાજની… – મહેશ યાજ્ઞિક
રાષ્ટ્રશહીદોનાં સ્મારકમાં શરમ કેવી? – ડૉ. કુમારપાળ દેસાઈ
ગરમાળો, ગુલમોર અને ખખડેલું બસસ્ટોપ ! – રામ મોરી
વિધવા : પ્રથમ તો એક માણસ – સ્વાતિ બારોટ સિલ્હર
દો પલ કે જીવન સે એક ઉમ્ર ચુરાની હૈ… – રોહિત શાહ
મારી સાઇકલ – રમણ સોની
ભાઈ એન્ડ બા વીથ ગોડ એટ જી-મેલ ડોટ કોમ – રાહુલ શુક્લ
pritesh patel: wish u many many happy returns of the day...
Amrut Gosai: વાહ સ્વાતિબેન ….ખુબ સુન્દર રિતે સમાજ...
બટુક ઠુંમર: અદભુત, અવર્ણનિય અને અકલ્પનિય. ડો.એટલુ સરળ અને...
Vijay Panchal: Bau Saras… che….
Sheela Patel: Good story
NEELAM GUPTA: આ ને બચ્પન માટૅ લખો.સારી કવિઆ હે.
jigisha dave: Very nice story its really hart...
Darshan: 30/૩/1987 time 21ઃ00 birtha peels ઃ godhara...
Arvind Patel: અંતઃસપુરના. હું જયારે એમ માનુ કે બધું હું જ...
Keyur Patel: પૂરાણૉમા પણ વાર્તા છે જ કે દધિચીએ પોતાના...
રીડગુજરાતી પરના વિશેષ લેખો કે અન્ય અગત્યની માહિતી આપના ઈ-મેઈલ પર મેળવવા માટે અહીં આપનું ઈ-મેઈલ સરનામું લખીને જોડાઓ.(4500 થી વધુ વાચકો)
રીડગુજરાતી : તેરમા વર્ષમાં મંગલ પ્રવેશ
શોપિંગ – મૃગેશ શાહ
ભગવાનની ખોજ – આશા વીરેન્દ્ર
વાત પરભામહારાજની… – મહેશ યાજ્ઞિક
રાષ્ટ્રશહીદોનાં સ્મારકમાં શરમ કેવી? – ડૉ. કુમારપાળ દેસાઈ
રીડગુજરાતી વિશે : પ્રેસ વિભાગ
જીવન અંંતરંગ – લઘુનવલ (ભાગ ૨)
દિલ્હીનું અનોખું રવિવારી પુસ્તકબજાર.. દરિયાગંજ બુકમાર્કેટ – જીજ્ઞેશ અધ્યારૂ
જીવન અંંતરંગ – લઘુનવલ (ભાગ ૧)
This site is dedicated to Shrimad Bhagvat Mahapuran
Back to top ↑
Send to Email Address Your Name Your Email Address Cancel
Post was not sent - check your email addresses!
Email check failed, please try again
Sorry, your blog cannot share posts by email.