gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en ca es es en en en en en en en es en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en gu gu en gu en gu en en en gu gu en en en gu en en en gu en en en en en en en gu gu gu en en en gu gu gu en en en gu en gu en gu gu gu gu en en en gu en en en en en en en gu en en en en en en en gu gu en gu en en en en fr en en en en el gu en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu en en en en en en en
ReadGujarati.com: લંગડી – કિરીટ ગોસ્વામી
પસંદ કરો પ્રથમ પાનું અનુક્રમણિકા – ટૂંકીવાર્તાઓ – નિબંધો – કાવ્યો અને પદ્ય – ગઝલો – અધ્યાત્મિક લેખો – હસો અને હસાવો – સાહિત્ય લેખો – બાળસાહિત્ય – અન્ય લેખો – પ્રકીર્ણ – ડાઉનલોડ – લેખ શોધો – મહિનાવાર લેખો – ગુજરાતીમાં લખો – ગુજરાતી કેલેન્ડર – આપનો લેખ મોકલાવો – આપનું યોગદાન સંપર્ક
સવાર પડી ગઈ છે પણ તડકો હજી સુધી ફળિયામાં આવ્યો નથી. ફળિયું માએ વહેલું જ વાળી ચોળીને સાફ કરી નાખ્યું છે. આંગણમાં મેં રોટલીના ઝીણા-ઝીણા ટુકડા વેરી દીધા છે. તુલસી-ક્યારા પાસે ચોખ્ખા પાણીનું એક કૂડું પણ ભરીને મૂકી દીધું છે.
હું ઓસરીમાં બારી પાસે બેઠો છું. મારી નજર ફળિયામાં છે. મન પ્રતીક્ષામાં છે. હજી આંગણ સૂનું છે. એક પળ માટે નજરને બારીએથી હટાવીને ટેબલ પર પડેલાં પુસ્તકો ભણી વાળું છું ત્યાં તો હવાની પાટી પર કલબલનો કક્કો ઘૂંટતી-ઘૂંટતી લંગડી આવી ચડે છે આંગણામાં ! આ રીતે રોજ સાવ અચાનક જ એનું આગમન થાય. રોજ મને ચોંકાવે. પ્લેનની જેમ એ જમીન પર ઊતરે ને પછી એની ઊજાણી શરૂ થાય ! લંગડી….. મારી પ્રિય સખી ! આંગણમાં ઊતરે પછી એ એક વાર બારી તરફ અચૂક નજર કરે : જાણે મારી નજર સાથે નજર ના મેળવતી હોય ! ને પછી રોટલીના ટુકડા આરોગવા માંડે. પણ એમ ચૂપચાપ જમાય ?! આ તો લંગડીરાણી ! ખાતાં-ખાતાં ડોક ફુલાવે, ચોટલી ઊંચી-નીચી કરે, ફેરફુદરડી ફરે, કવ્વુડ કવ્વુડ કરીને કૈં કેટલાંય ગીતો ગાઈ નાખે લંગડી, એની મીઠી-મીઠી ભાષમાં !
હા, લંગડી ખૂબ મીઠાં ગીતો ગાય છે. બધાંને એ ભલે ‘કજિયાળી’ લાગતી હોય પણ મને તો એનાં ગીત મધુરાં લાગે છે. એ સાહસી અને નટખટ પણ ખરી જ ! એક પગ પર ઊભા રહેવું એ કાંઈ જેવી-તેવી વાત છે ?! યોગીઓ તો એક પગે ઊભા રહીને માત્ર તપ કરે છે પણ મારી લંગડી તો એક પગે નાચે પણ છે ! માથું હલાવી-ડોલાવીને એ એક પગે નાચતી જાય અને ધીમે-ધીમે તડકાનો મખમલી પડદો ખોલતી જાય….
રોટલીના ટુકડા ખતમ થાય એટલે એ પાણીના કુંડિયા પાસે પહોંચે. કુંડિયા પર બેસીને પહેલાં તો બે-ત્રણ વાર એમાં ચાંચ બોળીને પાણીને ‘ચેક’ કરે ! પછી મોજથી પાણીનો એક ઘૂંટળો ગળે ઉતારે ! ડોક ઊંચી કરી, આંખો બંધ કરીને કોઈક મંત્ર બોલતી હોય એમ એકાદ પળ એ થંભે ને પછી બીજો ઘૂંટડો ભરે ! ધરાઈને પાણી પીધા પછી થોડી વાર કુંડિયા પર બેસી રહે. આંગણામાં એક આંટો મારે ને પાછી કુંડિયા પાસે જાય. શાંત જળના દર્પણમાં એ ધ્યાનપૂર્વક પોતાનું રૂપ નીરખે ! ડોકને આમથી તેમ વાળી-વાળીને બાબરી વ્યવસ્થિત કરે. છાતી કે પાંખો પર કાંઈ કચરો-બચરો ચોંટેલ હોય તો શરીર ફુલાવીને ખંખેરી નાખે. બધું બરાબર લાગે એટલે ફરીથી એક વાર એ બારી તરફ જુએ ને પછી ફર્રર્રર્ર… કરતી ઊડી જાય….
લંગડી મારી સવારને સભર બનાવી જાય ! એ બપોરે અને સાંજે પણ આવે. આવે ત્યારે કલબલનો કક્કો તરત સંભળાય ! ક્યારેક રોટલીના ટુકડા વેરવામાં મોડું થયું હોય કે પાણી ચોખ્ખું ના હોય તો એ ‘કૂચીક કૂચીક ચીકૂ ચીકૂ…’ એમ બેસૂરા ગીતો ગાઈ-ગાઈને માથું પકવી નાખે ! મોટે ભાગે તો હું એને નારાજ ના થવા દઉં. મારી ગેરહાજરીમાં મા એને લાડ લડાવે. મારી જેમ જ માનેય લંગડીનો સથવારો ગમે. મોટે ભાગે બપોરે તો મા જ એની મહેમાનગતિ કરે. ખાલી માળા જેવું ઘર, લંગડીના કલબલાટથી હર્યુંભર્યું લાગે ! મૂળ તો એ લંગડી નહોતી. એક સાંજે શેરીના ખૂણા પરના ઈલેક્ટ્રિકના થાંભલા પર એ બે-ચાર સહિયરો સાથે બેઠી હતી. હું ફળિયામાં ખાટલે બેઠો, ચોપડી વાંચતો-વાંચતો થોડી વારે એને જોઈ લેતો હતો. એ કલબલ-કલબલ ગાવામાં મશગૂલ હતી. એવામાં અચાનક થાંભલા પર ભડકો થયો ! બે કાબરો તો ત્યાં જ ભડથું થઈ ગઈ ! એ ઊડતી-ઊડતી આવીને પડી છેક મારા પગ પાસે ! ‘ટ્રીચીક ટ્રીચીક…’ કરતી એ ચીત્કારતી હતી. એનું દુઃખ મારાથી જોવાયું નહીં. મેં એને હળવેકથી હાથમાં લઈ લીધી. પણ આ શું ?! એનો એક પગ શરીરથી નોખો પડી ગયો ! લોહી નીકળતું હતું. મારા ખોબામાં એ તરફડતી હતી. માએ તાબડતોબ એના પગની ખાલી પડેલી જગ્યામાં રૂનાં પૂમડાં ભરાવી દીધાં. થોડી વારે એ શાંત થઈ. મેં એને એક નાનકડા ટોપલામાં બેસાડીને ટોપલો ઓસરીમાં મૂક્યો. માએ એને રોટલીના ટુકડા અને બાફેલા ચોખા આપ્યા પણ એણે કશું ખાધું નહીં. ટોપલામાં એ નિમાણી થઈને બેઠી રહી. રાત આખી અમે અજંપામાં વિતાવી. વહેલી સવારે મેં જોયું તો ટોપલામાં એ શાંત બેઠી હતી. મારા જીવને ટાઢક થઈ.
દિવસ ઊગ્યો. નહાઈને હું ઓસરીમાં આવ્યો ત્યાં તો એ ટોપલામાંથી બહાર નીકળીને ભોંય પર બેઠી હતી. હું એની નજીક ગયો તો ઊડીને એ છેક ફળિયામાં ઝાડ પર પહોંચી ગઈ. મેં જોયું કે એક પગે બેસવામાં એને તકલીફ પડતી હતી. તેમ છતાં પ્રયત્નપૂર્વક પાંખો ફફડાવી-ફફડાવીને એ ‘બેલેન્સ’ કરતી હતી ! માએ ફળિયામાં રોટલીના ટુકડા વેર્યા. થોડી વાર પછી નીચે ઊતરીને એણે થોડું ખાધું ને પછી ઊડી ગઈ. મા અને હું, એની ચિંતામાં હતાં કે, હવે એનું શું થશે ? એક પગ વિના એને કેટલી મુશ્કેલી પડશે ! પણ અમારી ચિંતા અને ધારણા ખોટી પડી ! બપોરે એ પાછી આવી ત્યારે આનંદમાં હતી ! જાણે કશું બન્યું જ ન હોય એમ મોજથી રોટલીના ટુકડા અને ભાત ખાઈને એ પાછી ઊડી ગઈ ! બીજા દિવસની સવારે એ પાછી આવી ત્યારે તો ગીતો પણ ગાતી હતી ! ફરી પાછી સાંજે, કલબલનો રસ ઢોળવા એ હાજર થઈ ગઈ ! સાંજ, સવાર અને બપોર – એમ એનો આવવાનો ક્રમ નિયત થઈ ગયો. માએ એને લાડકું નામ આપ્યું – ‘લંગડી’.
આમ તો લંગડી નિયમિત આવે જ; પણ ક્યારેક એને આવવામાં મોડું-વહેલું થાય તો મારો જીવ થથરવા લાગે. એની તપાસ કરતાં, છેક પાછલા વરંડાના લીમડાની ડાળેડાળને હું જોઈ વળું. ત્યાંય લંગડી જોવા ન મળે તો ઈલેક્ટ્રિકના થાંભલે ને તાર પર નજર દોડાવું ! એની રાહ જોવામાં હું થાકું નહીં ! હું થોડો ઉદાસ થાઉં તો મા, મને આશ્વાસન આપે – ‘આ તો બધી અંજળની વાતું છે, દીકરા ! જેવું પંખીનું, એવું જ આપણા જીવતરનું ! ઘડીભરના મેળામાં મળવાનું ને પાછું ઘડીમાં વિખરાઈ જવાનું ! માયા રાખીએ તો આપણને જ દુઃખ થાય !’
….પણ લંગડીની માયા જ એવી છે કે મારું મન એમાંથી મુક્ત થઈ શકતું નથી ! ને આવી માયા, મારી સખી લંગડી પણ ધરાવતી જ હશે ને ?! મારી લાગણીનો પડઘો પાડતી હોય તેમ કાયમ, લંગડી જવાબ આપે છે : ક્વ્વુક ક્વ્વુક કૂચીક ચીક કૂચીક ચીક…
Email This Article ·  Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati
« Previous પારેવા – ગિજુભાઈ બધેકા
વાંચે ગુજરાત, વિચારે ગુજરાત – ગુણવંત શાહ
ગવાનને કયો માણસ વધારે વહાલો હોય છે ? જવાબ સાવ વિચિત્ર છે. ભગવાનને વહાલા માણસને લોકો ‘ઈડિયટ’ કહે છે. એ એક એવો માણસ છે, જે વિચિત્ર જણાય છે. એ વિચિત્ર જણાય છે, કારણ કે બધા લોકો વિચારે તેના કરતાં સાવ જુદું વિચારવાની કુટેવનો માલિક હોવાને કારણે લોકો એની નિંદા કરે છે. જૂનાગઢમાં જન્મેલો ભક્ત નરસૈંયો આપણી ગુજરાતી ભાષાનો આદિકવિ જ ... [વાંચો...]
ઝડપથી બદલાઈ રહેલા સમયમાં સુખી જીવન જીવવાની કલા – મોહમ્મદ માંકડ
વર્ષોથી ચાલી આવતી આપણી આર્થિક નીતિઓમાં મોટા પાયે પરિવર્તન લાવવામાં આવી રહ્યું છે. આ બદલાતી જતી આર્થિક વ્યવસ્થાને સરકારે ‘આર્થિક સુધારાઓ’ એવું નામ આપ્યું છે. આપણે એવી સામાજિક પરિસ્થિતિમાં જીવીએ છીએ કે ‘આર્થિક સુધારાઓ’ હોય કે ‘આર્થિક બગાડાઓ’ હોય, આપણે એમને સ્વીકાર્યા વિના છૂટકો નથી. આ આર્થિક સુધારાઓના ફાયદા કેટલાક લોકોને મળવાના છે. સામાન્ય લોકોને પણ એ વધુ-ઓછા પ્રમાણમાં મળશે. આર્થિક ... [વાંચો...]
નાનકડી રેખાઓ – મોહમ્મદ માંકડ
સુખી સંસારનું ચિત્ર, અગાઉથી દોરાઈ ગયેલું કોઈ તૈયાર ચિત્ર નથી. કોઈ તૈયાર ફૉર્મ્યુલા નથી. એ તો હર પળે દોરાઈ રહેલું ચિત્ર છે. થોડી નાની રેખાઓ એને સુંદર બનાવી શકે છે અને થોડી નાની રેખાઓ એને બગાડી પણ શકે છે. તો પછી, આજે એમાં થોડી નાનકડી સુંદર રેખાઓ શા માટે ન ઉમેરવી ? જો તમે પુરુષ હો તો – એમ કરવામાં ... [વાંચો...]
15 પ્રતિભાવો : લંગડી – કિરીટ ગોસ્વામી
Hiral Vyas "Vasantiful" says:
March 28, 2011 at 10:23 am
ખુબ સુંદર વર્ણન….. શરુવાતમાં લાગ્યું કે કોઇ નવા જ પ્રકારના પક્ષીની વાત છે.
ક્યારેક મને થાય કે ભગવાને બધા પ્રાણીઓને પક્ષીઓને અને વૃક્ષોને નામ સાથે ના ‘ટેગ’ સાથે આપવા જોઇએ. આપણને સામે મળે તો આપણે ઓળખીતો શકીએ!
March 28, 2011 at 10:34 am
કિરીટ ભાઈએ લંગડી નું સરસ વર્ણન કર્યું . પહેલા ટાયટલ પરથી એમ લાગ્યું કે આ નાના બાળકોની રમત વિશે હશે પણ વધુ વાંચતા નવું જાણવા મળ્યું .
March 28, 2011 at 11:13 am
ખુબ જ સરસ લેખ છે. મને મારા લગ્ન પહેલા ના દિવસ યાદ આવી ગયા. અમારા ઘર માં પણ ચકલી હમેશા માળો બાંધતી હતી. અમે જયારે જમવા બેસીએ ત્યારે અમારી થાળી પાસે આવી ને પોતે પણ અમારી સાથે જમતી હતી.
ખરેખર આ સંબંધ ખુબ જ સરસ હોય છે.
March 28, 2011 at 1:37 pm
March 28, 2011 at 7:55 pm
ખુબ જ રસપ્રદ …..
mahesh pethani borsad says:
March 28, 2011 at 8:43 pm
very long time i conect with this site dear bhu maza avi
March 28, 2011 at 9:31 pm
સરસ વાર્તા, પણ લન્ગડી ને બદ્લે બીજુ કોઇ નામ આપ્યુ હોત શીર્ષક્ નુ તો વધારે સુન્દર લાગત.
March 28, 2011 at 9:38 pm
એક લંગડી પણ કેટલો મોટો સંદેશ આપી જાય છે. જીવનમાં તકલીફો હોવા છતા પણ ખુશીથી રહેવાનુ. કાશ, ખોટા રોદણાં રડ્યા કરતા માણસો આવા મૂક જીવો પાસે કંઇક શીખી શકે.
March 28, 2011 at 10:10 pm
‘આ તો બધી અંજળની વાતું છે, દીકરા ! જેવું પંખીનું, એવું જ આપણા જીવતરનું ! ઘડીભરના મેળામાં મળવાનું ને પાછું ઘડીમાં વિખરાઈ જવાનું ! માયા રાખીએ તો આપણને જ દુઃખ થાય !
March 28, 2011 at 11:43 pm
આવી પડેલી મુશ્કેલીને સહજ સ્વીકારીને લંગડી કુદરતમાં ફરી પાછી ખોવાઈ ગઈ.
મુશ્કેલીઓ વગર જીવન શક્ય નથી. આપત્તિઓને આશિર્વાદમાં પરિવર્તીત કરવા દ્રષ્ટિ હોય તો પછી
જીવન આનંદ મંગલમ જ લાગે. લેખકનું નિરીક્ષણ અદભુત છે.
March 31, 2011 at 7:10 am
લંગડીનુ સ રસ નીરુપણ
September 23, 2011 at 4:04 pm
headmaster saheb….tamari book mato me e vanchij 6 6ata ahin vanchi ne or khushi thai…
April 28, 2012 at 4:44 pm
યોગેસ બરબર સમ્જ્યો નથિ,લન્ગડિ એક્દમ્ સાચુ સિર્શક ચે
April 2, 2013 at 5:39 pm
December 27, 2014 at 3:42 pm
લન્ગદિ વાર્તા બહુ સરસ … મૌલિક અન્દ ફુલ્લ ઓફ પ્રેમ ફોર નાના પ્રાનિઓ તરફ્. વોન્દેર્ફુલ્
Click here to cancel reply.
Select language:   Gujarati   English   (Press F12 to change language) Show Keyboard
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
* * * * *
Download First Issue Absolutely Free !!
Click Here for download page
ભગવાનની ખોજ – આશા વીરેન્દ્ર
વાત પરભામહારાજની… – મહેશ યાજ્ઞિક
રાષ્ટ્રશહીદોનાં સ્મારકમાં શરમ કેવી? – ડૉ. કુમારપાળ દેસાઈ
ગરમાળો, ગુલમોર અને ખખડેલું બસસ્ટોપ ! – રામ મોરી
વિધવા : પ્રથમ તો એક માણસ – સ્વાતિ બારોટ સિલ્હર
દો પલ કે જીવન સે એક ઉમ્ર ચુરાની હૈ… – રોહિત શાહ
મારી સાઇકલ – રમણ સોની
ભાઈ એન્ડ બા વીથ ગોડ એટ જી-મેલ ડોટ કોમ – રાહુલ શુક્લ
પતિવ્રતા ધર્મની આહુતિ પછી જ ને! – વલીભાઈ મુસા
બાકોરું – ધરમાભાઈ શ્રીમાળી
રાધાબેન શાહ: ખૂબ જ સુંદર લેખ છે
રાધાબેન શાહ: હું પણ શિક્ષક છું આજે મને પણ અહેસાસ થયો કે...
gopal khetani: લાગણી સભર વાર્તા
Hiral Vyas "VAsantiful": ખુબ સુંદર.
Ruchita Rathod: ખૂબજ સુંદર આજે પણ આવા જ રામુદાદાની જરૂર...
Karasan Bhakta usa: દાદા અને પૌત્ર વચ્ચેના લગણિસભર સબન્ધો...
જગદીશ કરંગીયા ‘સમય’: @આશા વીરેન્દ્ર – અતિ સુંદર...
Dr. Prashant Sandipan: Hello sir, Really it is heartfelt...
સુબોધભાઇ: માનવી ની અદમ્ય ઇચ્છા અંતિમ ક્ષણો સમયે સુક્ષ્મ...
Nayi Sudhir: Nice stories Air koi stories hoo to muje...
રીડગુજરાતી પરના વિશેષ લેખો કે અન્ય અગત્યની માહિતી આપના ઈ-મેઈલ પર મેળવવા માટે અહીં આપનું ઈ-મેઈલ સરનામું લખીને જોડાઓ.(4500 થી વધુ વાચકો)
ભગવાનની ખોજ – આશા વીરેન્દ્ર
વાત પરભામહારાજની… – મહેશ યાજ્ઞિક
રાષ્ટ્રશહીદોનાં સ્મારકમાં શરમ કેવી? – ડૉ. કુમારપાળ દેસાઈ
ગરમાળો, ગુલમોર અને ખખડેલું બસસ્ટોપ ! – રામ મોરી
વિધવા : પ્રથમ તો એક માણસ – સ્વાતિ બારોટ સિલ્હર
રીડગુજરાતી વિશે : પ્રેસ વિભાગ
દિલ્હીનું અનોખું રવિવારી પુસ્તકબજાર.. દરિયાગંજ બુકમાર્કેટ – જીજ્ઞેશ અધ્યારૂ
જીવન અંંતરંગ – લઘુનવલ (ભાગ ૧)
એક ડેટકથા – યામિની પટેલ
This site is dedicated to Shrimad Bhagvat Mahapuran
Back to top ↑
Send to Email Address Your Name Your Email Address Cancel
Post was not sent - check your email addresses!
Email check failed, please try again
Sorry, your blog cannot share posts by email.