gu en en en en en en en en en en en en en en en tl tr en en en en en en en en en en en en en en en fr tr en en en en es en en en en en en en en en en fi en nl en en pt en gu gu en nl en en gu gu en gu gu gu gu fr gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu fr gu gu gu gu gu gu gu gu fr gu gu gu gu fr gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en en en fa en en en en en ru en en en en en en en en es en en en en ar en en en en en en
કથા-સપ્તાહ : જનની (ન જાણ્યું જાનકીનાથે - ૨)
શ્રાદ્ધમાં લગ્ન લેવા સગુણાબહેન સંમત થયાં, ૫ણ તેમની નારાજગી સ્પષ્ટ હતી.
1  |  2  |  3  |
‘ચિંતા ન કરશો, મામાં વધુ વખત નારાજ રહેવાનું હૂનર જ નથી.’ અવનિના પેરન્ટ્્સને અંદરખાને આશ્વસ્ત કરીને અનુરાગે એકાંતમાં અવનિને સમજાવી, ‘તું મારી માના સપોર્ટમાં રહી એ મને ગમ્યું અવનિ, પણ એથી હું કે તારાં મમ્મી ખોટાં નથી ઠરતાં... બે વરસ મારાથી નહીં અવાય. એ સંજોગોમાં તારું મા પાસે હોવું મને કેટલી નચિંતતા આપશે એ તો વિચાર.’ તેણે પ્રિયતમાને આશ્લેષ આપ્યો, ‘અને આપણી સમાજવ્યવસ્થામાં આવું લગ્ન પછી જ શોભે. તારી માંગ ભરીને જાઉં તો એટલી ખાતરી પણ રહે કે મારી ગેરહાજરીમાં મારો કોઈ રકીબ તો નહીં જાગે!’
અવનિએ તેની છાતીમાં બનાવટી ગુસ્સાથી મુક્કો વીંઝ્યો. પછી તેને વળગી.
‘અવનિ, વિદેશમાં બે વરસ કાઢવા માટે મને પણ કોઈ સંભારણું જોઈશેને... બેશક, હનીમૂનનો ચાન્સ નહીં રહે, પણ આપણી સુહાગરાત પાકી!’
- અને સાચે જ આના અઠવાડિયા પછી વિરારની સાસરીમાં મધુરજની ઊજવાઈ રહી છે.
આજે સવારે બેઉનાં કોર્ટમૅરેજ થયાં, બપોરે સગુણાબહેને ઘરે સત્યનારાયણની કથા રાખી હતી.
‘મારે તો ઘણુંબધું કરવું હતું...’ કથામાં તેડાવેલા પંદર-વીસ નિમંત્રિતોને મા કહેવાનું નહોતાં ચૂક્યાં, ‘એકના એક દીકરાનાં લગ્નમાં આખી નાતને નોતરું દેવું હતું, વાજતેજાગતે વહુની પધરામણી કરવી હતી; પણ કોઈ શ્રાદ્ધમાં પરણવાની ને પરણાવવાની જીદ લઈને બેસી જાય પછી શું થઈ શકે! અનુરાગને હું ગાંઠી ન હોત, પણ વેવાણ પણ લગ્ન માટે અડી બેઠાં એ પછી છૂટકો હતો!’
નીરુમા પ્રત્યે સગુણામાની નારાજગી છૂપી નથી રહેતી, ભલે અનુરાગ માનતા હોય કે મા ઝાઝો સમય નારાજ નથી રહેતાં!
અનુરાગની અમેરિકા માટેની તૈયારીની દોડધામમાં લગ્ન ધૂમધામથી કરવાં શક્ય નહોતાં અને સુગણામા કહે છે એમ સરાધિયામાં લગન લઈએ તો ગાંડા ગણાઈએ!
‘હું એટલી અંધશ્રદ્ધાળુ પણ નથી, પરંતુ દીકરાનાં લગ્નની વાત આવે ત્યારે ભલભલી શ્રદ્ધાનું પાણી મપાઈ જાય... શાસ્ત્રોના નિયમને ઉલ્લંઘવાનો દંડ તો કુદરત નહીં વસૂલેને?’
અવનિ સગુણામાનો ઊભરો ચૂપચાપ સાંભળી લેતી. દલીલ કરવાનું ટાળતી કે એમ તો મારી મા પણ તેની દીકરીનું કન્યાદાન શ્રાદ્ધમાં જ કરી રહી છેને! બલ્કે તેમને સધિયારો પાઠવતી...
‘મનમાં સહેજે ફડકો ન રાખશો મા. અનુરાગનું જોખમ હું મારા શિરે લઈ લઈશ, પણ તેમને આંચ નહીં આવવા દઉં...’
‘આ શું બોલી વહુ? મારા માટે તું-અનુરાગ જુદાં ઓછાં છો! બળ્યોમારો જીવ. તું મારા બોલવાનું ટેન્શન ન રાખતી, તારા જીવનની મધુર પળોને મન ભરીને માણજે... ’
તેમનો અવનિ માટેનો ભાવ નીરુબહેનને ટાઢક પ્રેરતો. અવનિને કહેતાં પણ - વેવાણ મને કે મારા માટે કંઈ બોલી જાય એનું તું માઠું ન લગાડતી. એક વાર બધું થાળે પડે, અનુરાગકુમાર અમેરિકામાં સેટ થાય પછી તારા સહેવાસમાં વેવાણને સમજાશે કે લગ્નનું આ પગલું કેટલું આવશ્યક હતું...
‘અવનિ, તું ખુશ છેને?’ અત્યંત વ્યસ્ત શેડ્યુલમાં પણ બે જીવને ગુટરગંૂ કરવાનો મોકો મળી જતો.
‘ખુશ છું? અનુરાગ, આઇ ઍમ ઇન ધ હેવન...’
- અત્યારે, સુહાગસેજ પર અવનિ આવું જ કંઈક અનુભવી રહી હતી. હૌલે-હૌલે ઘૂંઘટપટ ખોલીને અનુરાગે તેના અધરોને પોતાના હોઠોની ભીંસમાં લીધા હતા. ર્દીઘ ચુંબને શ્વાસોચ્છ્વાસ દહેકાવી મૂક્યો, તનબદનમાં પ્રબળ ભૂખ ઊમટી. બેને બદલે બાર હાથ હોય એવી ત્વરાથી અનુરાગે અવનિનાં વસ્ત્રો સરકાવ્યાં, અધરોને છોડીને અનુરાગના હોઠ જાણે ક્યાં-ક્યાં સરકી કેવી-કેવી મોજ માણવા લાગ્યા! સિસકારા ભરતી અવનિએ શરમને દેશવટો દઈને અનુરાગને વસ્ત્રહીન કરવા માંડ્યો. અનુરાગના કસાયેલા દેહના આખરી ઉઘાડે અવનિના ઉન્નત ઉરજો થરથરી ઊઠ્યા. અણુએ અણુમાં તરસ જાગી.
‘વેઇટ!’ અવનિ તૂટી પડે એ પહેલાં મર્દાનગીભર્યું મલકતા અનુરાગે દૂર ફંગોળાયેલી શેરવાનીના ગજવામાંથી કૉન્ડોમનું પાઉચ કબજે કર્યું.
નૅચરલી, હમણાં પ્રેગ્નન્સીને અવકાશ નહોતો. વરસ-દોઢ વરસમાં અવનિને અમેરિકા મૂવ થવાનું અપ્રૂવલ મળે પછી જ બચ્ચું પ્લાન કરવાનું હોય, જેથી જન્મતાં જ તેને અમેરિકાની સિટિઝનશિપ મળી જાય... અનુરાગના નિર્ણયમાં અવનિની સંમતિ હતી, છતાં અત્યારે એ માટેની જરૂરી ક્રિયા પૂરતો વિલંબ પણ અકળાવી ગયો.
અનુરાગ આવ્યો, છવાયો અને અવનિ બાગબાગ થઈ ઊઠી!
બાકીના ત્રણ દિવસમાં ચાર-છ વખત તેમણે શરીરસુખ માણ્યું, પણ પૂરી સાવધાની સાથે.
જોતજોતામાં અમેરિકાની ફ્લાઇટની ઘડી આવી ગઈ. સગુણાબહેને દીકરાને તિલક કર્યું, અવનિએ આરતી ઉતારી.
‘જાતને જાળવજે દીકરા...’ માનાં અશ્રુ વહ્યાં, ‘અમારી ફિકર ન કરતો. દિલ લગાવીને કામ કરજે...’
મક્કમ રહેવા ઇચ્છતી અવનિથી પણ આખરે ધ્રુસકું નખાઈ ગયું, અનુરાગને વેલની જેમ વીંટળાઈ.
‘અવનિ? તારા ભરોસે તો હું જાઉં છું...’
ત્યારે અવનિએ સ્વસ્થ થવું પડ્યું. સગુણામાને સંભાળ્યાં.
ઍરપોર્ટ સુધીની યાત્રામાં મોટા ભાગે ચુપકીદી રહી. બીજી ગાડીમાં આવેલાં સાસુ-સસરાને પગે લાગી, સાળાને મા-અવનિની ભલામણ કરી, અનુરાગે મા-પત્નીને આલિંગન આપી વિદાય લીધી. હાથ હલાવતો તે લાઉન્જમાં દાખલ થયો, દેખાતો બંધ થયો.
કલાક પછી તેની ફ્લાઇટના ડિપાર્ચરનું અનાઉન્સમેન્ટ સાંભળીને સૌ ઘરે જવા નીકળ્યા. પાર્કિંગ તરફ જતાં અવનિએ વિમાનને ધરતી પરથી ઊંચકાતા જોયું.
હા, એ અનુરાગની જ ફ્લાઇટ હતી; પણ કમભાગ્યે ફરી લૅન્ડ થવાની નહોતી, થોડા કલાકની સફર પછી ક્રૅશ થઈ જવાની હતી!
અડધી રાત્રે સિદ્ધેશના મોબાઇલમાં રણકેલા ન્યુઝે જાણે વીજળી ત્રાટકી. અનુરાગની ફ્લાઇટ ટેક્નિકલ ખામીને કારણે દરિયાઈ ટાપુ પર તૂટી પડતાં તમામ પૅસેન્જરો અને ક્રૂ માર્યા ગયાના સમાચારે રોકકળ ચાલી, પણ એથીયે વરવી ફરજ હજી નિભાવવાની હતી; વિરાર જઈને વેવાણ-દીકરીને ખબર દેવાના હતા!
અને નીરુબહેનને ફડકો હતો એમ સમાચાર સાંભળી ભાન ગુમાવતાં પહેલાં સગુણાબહેને તેમને જ ઝાપટમાં લીધાં : જોઈ લીધું શ્રાદ્ધમાં લગ્ન લેવાનું ફળ? અશુભ ચોઘડિયામાં તમારી દીકરી મારા ઘરમાં આવી ને મારા લાલના પ્રા...ણ હરી ગઈ!
સાંભળીને નીરુબહેન થીજી ગયાં.
અનુરાગની છબિ હૈયે ચાંપીને ગુમસૂમ પડેલી દીકરીને ઢંઢોળતાં નીરુબહેનને ધ્રુસકું આવી ગયું.
રામ જાણે કોની નજર લાગી અમારા સુખને! કેટલા ઉમંગથી અનુરાગકુમારે મુંબઈ-ન્યુ યૉર્કની ફ્લાઇટ પકડી હતી, પણ વિમાન ઉડાન પૂરી કરવા ન પામ્યું. યાંત્રિક ખામી સર્જાતાં પાઇલટે નજીકના ટાપુ પર ઇમર્જન્સી લૅન્ડિંગની કોશિશ કરી જોઈ, પણ પાઇલટ સહિત યાત્રીઓમાંથી કોઈનું નસીબ જોર નહીં કરતું હોય એટલે દરિયાઈ ટાપુની જમીનને બદલે હવામાં જ પ્લેન તૂટી પડ્યું અને કુલ ૨૪૪ જીવોના અસ્તિત્વ પર પૂર્ણવિરામ મુકાઈ ગયું!
આ ખબર સાંભળીને મને દોષી ઠેરવતાં વેવાણે હોશ ગુમાવ્યા હતા, જ્યારે અવનિ વીફરી હતી : હું નથી માનતી. પ્લેન તૂટ્યું એટલે બધા મરી પરવાર્યા એમ ધારવું જરૂરી નથી... શક્ય છે, મારા અનુરાગ પૅરૅશૂટ લઈને કૂદ્યા હોય!
આ આશ્વાસન પંપાળવું અમને ગમ્યું, પરંતુ વિગતવાર દુર્ઘટનાના અહેવાલ આવતા ગયા એમ સમજાતું ગયું કે આવા ભયાનક અકસ્માતમાં કોઈના પણ બચાવની સંભાવના નહીંવત્ હતી. હવામાં પ્લેનના ટુકડા ક્યાં-ક્યાં ફંગોળાયા હતા. બળી ગયેલી લાશોના ક્ષત-વિક્ષત ટુકડામાં અનુરાગની કે કોઈની પણ ભાળ કાઢવી શક્ય નહોતી. તેમનો અંતિમ શ્વાસ નિર્જન ટાપુ પર લખાયો હશે એ વાસ્તવિકતા સ્વીકાર્યા વિના છૂટકો નહોતો...
ઍરલાઇન્સવાળાએ યાત્રીનાં બે સગાંને દુર્ઘટનાસ્થળે લાવવા-લઈ જવાની ગોઠવણ કરી હતી. સુબોધ-સિદ્ધેશ ત્યાં જઈને આવ્યા છે, સાવર્‍જનિકપણે સૌને અપાયેલા અસ્થિકુંભનું વિસર્જન પણ અમે કરી ચૂક્યા છીએ; અરે, વીત્યા પંદર દિવસમાં વિમાનદુર્ઘટના જનતાની યાદદાસ્તમાંથી વિસરાઈ ચૂકી છે, પણ વિરારના આ ઘરમાં વખત જાણે થંભી ગયો છે. બે સ્ત્રીઓની જિંદગીને જાણે ફુલસ્ટૉપ લાગી ગયું છે.
‘આના મૂળમાં તું, તારી જીદ છે!’
સાનભાનમાં તો ખરાં જ, બેધ્યાનીમાં પણ સગુણાબહેન પોતાને કડવાં-તીખાં વેણ બોલી જાય એનો ખટકો મેં રાખ્યો નથી, બલ્કે ક્યારેક તો મને પણ થાય છે કે દીકરીને શ્રાદ્ધમાં પરણાવીને હું જ તો તેના વૈધવ્યમાં નિમિત્ત નથી બનીને!
‘તારે તો દીકરી-વેવાણને સંભાળવાનાં છે નીરુ...’ સુબોધભાઈ સાંત્વન આપતા, ‘તેમનાં વેણને નહીં, વેદનાને જો.’
એટલે તો કાળજે પથ્થર મૂકીને પોતે દીકરીના ઘરે રહ્યા છે. દીકરીની શ્વેત સાડી અને કોરું કપાળ કાળજું ચીરે છે, પણ સહ્યા વિના છૂટકો નથી. સોગંદ દઈને પરાણે તેમને જમાડે છે. ઘરે કેમ ચાલે છે, રસોઈમાં શું બને છે, કોણ બનાવે છે - સાસુવહુને જાણ નથી, પરવા નથી. તેઓ તો અલિપ્ત બનીને પોતાના ગમમાં જ મશરૂફ રહે છે.
પણ હવે બહુ થયું. વેવાણને તો હું સમજાવી ન શકું, અવનિની આંખ ખોલ્યા વિના નહીં ચાલે.
- અને તેમણે અશ્રુ લૂછીને દીકરીને થાપટ વીંઝી, ‘અ...વ...નિ!’
અવનિ ઝબકી. સ્થળકાળનું ભાન થયું. હૈયે ચાંપેલી તસવીર પર નજર પડતાં વાસ્તવિકતા ભોંકાઈ. વળી તેનું રુદન ફૂટે એ પહેલાં નીરુબહેને તેને હચમચાવી.
‘રડવાથી અનુરાગ પાછો નહીં આવે મારી લાડો. એના કરતાં એમ કેમ નથી વિચારતી કે દેહ છોડીને તે પૂર્ણપણે તારામાં સમાઈ ગયો?’
હેં. અવનિએ રોમેરોમમાં અનેરો રોમાંચ અનુભવ્યો. અનુરાગનો અહેસાસ સમેટતી હોય એમ ઊંડો શ્વાસ લીધો. તેના ચહેરા પર પ્રસરતી આભાએ પોતે રાઇટ ટ્રૅક પર હોવાનું નીરુબહેનને દર્શાવી દીધું. તેમણે દેર ન કરી, ‘પેલી કોર બેઠેલાં સગુણામાને જો. અનુરાગ તારામાં એકાકાર થયો, હવે તેમનો અનુરાગ પણ તું જને!’
અવનિની કીકીમાં સમજ ઊપસી.
‘મા, બપોર થઈ. રસોઈ તૈયાર હોય તો થાળી આપ, હું મારાં સગુણામાને જમાડી દઉં.’
અવનિએ તેમને જમાડ્યાં, પૂછ્યુ પણ, ‘મા, રાત્રે શું ખાવું છે?’
Subscribe via email (Registered users only)
Write the displayed characters
Please enable JavaScript to post a new comment
You need an iframes capable browser to view this content.
Copyright © 2012 Mid-day Infomedia Ltd. All Rights Reserved.