gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en ca es es en en en en en en en es en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en gu en en en en en en en gu gu en en en en en eo en en en gu gu gu gu en en en en en en en en en en en en en gu en en en gu gu gu gu gu en en en gu gu gu en en en en en en tr en gu gu gu en en en gu en gu en en en en fr en en en en el gu en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu es en gu en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu en en en en en en en
ReadGujarati.com: કૈસે કૈસે લોગ ! – મૃગેશ શાહ
પસંદ કરો પ્રથમ પાનું અનુક્રમણિકા – ટૂંકીવાર્તાઓ – નિબંધો – કાવ્યો અને પદ્ય – ગઝલો – અધ્યાત્મિક લેખો – હસો અને હસાવો – સાહિત્ય લેખો – બાળસાહિત્ય – અન્ય લેખો – પ્રકીર્ણ – ડાઉનલોડ – લેખ શોધો – મહિનાવાર લેખો – ગુજરાતીમાં લખો – ગુજરાતી કેલેન્ડર – આપનો લેખ મોકલાવો – આપનું યોગદાન સંપર્ક
હું તમને મારી આસપાસના લોકોની થોડી વાત કરું છું, જે વાંચીને તમે ચોક્કસ કહેશો કે.. હા, અમારી આસપાસ પણ આવા જ લોકો છે. અમારી સોસાયટીમાં એક નિઃસંતાન વડીલ દંપતિ છે, જેમની પાસે પુષ્ક્ળ નવરાશ છે. વર્ષો અગાઉ પરદેશ કડિયાકામ-મજૂરી કરવા ગયેલા અને હવે ત્રણ માળનું મોટું મકાન બનાવીને પાછલી ઉંમર નિરાંતે વિતાવે છે. પરંતુ તમને લાગે છે કે માણસ સુખેથી બેસી રહે ? ન જ બેસે. અટકચાળું મન કંઈ સીધું રહે ખરું ? એ તો પાણીમાંથી પોરાં ઊભા કરે ! આ કાકા સ્વભાવે દુર્વાસાનો અવતાર છે એથી શાકવાળાથી માંડીને સોસાયટીના દરેક સભ્યોને એમણે પોતાના ક્રોધાગ્નિનો પરિચય કરાવ્યો છે. માત્ર અમારી જ નહીં, આસપાસની કોઈ પણ સોસાયટીમાં ગમે ત્યાં ખાડો ખોદાય એટલે તેઓ બે હાથ કમ્મર પર મૂકીને આખો દિવસ ત્યાં મફત સેવા આપે ! સુથારનું મન બાવળિયે ! મૂળ સ્વભાવ કંઈ થોડો બદલાય ?…. કોન્ટ્રાક્ટરોને વણમાગી સલાહ એવી રીતે આપે જાણે કે આપણને એમ લાગે કે ટ્વિન ટાવર, બુર્જ ખલિફા… વગેરે આ કાકાએ એકલા હાથે બાંધ્યા હશે ! એમની સામાન્ય મુખમુદ્રા ફાસ્ટ બોલર જેવી ઝનૂની છે. આજે એમના હાથમાં કોણ આવે છે એ જોવાનું રહે ! પોતાના ઘરમાં તેઓ ટાંકણીથી લઈને કલરકામ સુધીના બધા સાધનો રાખે છે. જેમ લોકોને સ્ટેમ્પ સંગ્રહ કરવાનો શોખ હોય છે તેમ એમને કદાચ નવાં નવાં પાના-પક્કડ સંગ્રહવાનો શોખ હશે. એમનું ચાલે તો JCB મશીન પણ ઘરમાં રાખે ! તેઓ હંમેશાં સેકન્ડહેન્ડ કાર ખરીદવાનો જ આગ્રહ રાખે છે. વૈષ્ણવો જેમ નિત્યનિયમના પાઠ કરે એમ તેઓ રોજ સવારે કારનું બૉનેટ ખોલીને કંઈક ને કંઈક કરતા હોય છે. ટૂંક સમયમાં તેઓ ભારતને કારની નવી બ્રાન્ડ આપે તો નવાઈ નહીં !
હંમેશા સપ્તમ સૂરમાં વાત કરતાં આ કાકા પોતાના ક્ષેત્ર સુધી મર્યાદિત રહે તો તો વાંધો નહિ પરંતુ હવે એમણે અધ્યાત્મક્ષેત્રમાં ઝંપલાવ્યું છે. ખરેખરી રમૂજ તો હવે શરૂ થઈ છે ! શાંતિ, શ્રદ્ધા, સૌમ્યતા, દયા આદિ ગુણો વિશે તેઓ આક્રમકતાથી સૌને સમજાવે છે ! તમે જ કહો, આમાં હસવું ના આવે તો શું આવે ? પોતે જેને અનુસરે છે એ વિચારધારામાં યોજાતા સત્સંગના કાર્યક્રમોને લગતાં કેટલાક લેખોની જોડણી તપાસવા તેઓ મારી ઘરે આવે છે. એકવાર વાતમાંથી વાત નીકળતાં મેં એમને આત્મતત્વને લગતા ઉપનિષદના કોઈક શ્લોક વિશે વાત કરી ત્યાં તો એ રાતાપીળા થઈ ગયાં ! ઉગ્ર સ્વરમાં મને કહે, ‘એ બધી ખોટી વાતો છે. અમારે ત્યાં અમે જે આત્માની વાત કરીએ છીએ એ સાવ જુદી છે. આ બધું જગતને સમજાતું નથી. આત્મા એ આત્મા છે. એ બધું અગમ ને ગહન છે. એમાં બધી આવી ખોટી વાતો નહીં કરવાની….’ મને થયું કે એમની સાથે વધારે દલીલ કરીશ તો કદાચ એ અહીં જ મને આત્મસાક્ષાત્કાર કરાવી દેશે !
ખેર, બીજા એક કુટુંબની વાત કરું. અમારી નજીકમાં રહેતું એ સંયુક્ત કુટુંબ છે. ત્રણ પેઢી સાથે રહે છે. દીકરો કશું ઉકાળી શકે એમ ન હોવાથી વડીલને પાછલી ઉંમરમાંય શાંતિ નથી. આ કુટુંબનું રમૂજીપાત્ર છે એમનો આ દીકરો. વાતોના વડાં કરવામાં એને કોઈ ન પહોંચે. પોતાને કેટલી મોટી ઓળખાણો છે એવું જગતને બતાવવાનો એને શોખ છે. એ શોખ પ્રદર્શિત કરવા તે સદા તત્પર રહે છે. આખા ગુજરાતનું રાજકીય ક્ષેત્ર એમના ઈશારે ચાલે છે એમ તેમનું માનવું છે. ‘હું એક જ ફોન કરું તો રાતોરાત આખી સોસાયટીનો રોડ બની જાય’ એમ માનીને જુસ્સાથી જ્યારે તેઓ ફોન જોડે છે ત્યારે ઘાસના તણખલાં ઉપાડવાય કોઈ ફરકતું નથી ! છતાં તેઓ પોતાના સ્ટેટ્સમાંથી નીચે ઊતરતાં નથી. આખા જગતનું શુભ કરવાના ઉદ્દેશથી જ તેઓ એંઠવાડ સામેના ઘર પાસે જઈને ‘કોઈ જોતું નથી ને ?’ એમ વિચારી ધીમે રહીને નાંખી આવે છે. પોતે કેટલા બધા સેવાકાર્યો કર્યાં છે એમ જ્યારે એ આપણને કહે ત્યારે આપણે એમ સમજવાનું કે આટલી આટલી જગ્યાએ પૈસા ખવાયા છે ! કલાકો સુધી મોં-માથાં વિનાની વાતો કરવામાં તો એમની માસ્ટરી છે.
આ ભાઈનું જીવનધ્યેય છે પુણ્ય ભેગું કરવાનું. એ માટે તેઓ સતત ચિંતિત રહે છે. શક્ય એટલા તમામ બાવાઓના પગ પકડીને પુણ્ય કમાવવાના એ ભરચક પ્રયત્નો કર્યા જ કરે છે. ભાત-ભાતની વિધિઓમાં એમને ખૂબ રસ છે. એક સાથે એકવીસ અગરબત્તી સળગાવીને અડધી રાતે કોઈ એમને સોસાયટીની પ્રદક્ષિણા કરવાનું કહે તોય તેઓ અચકાય એવાં નથી. તમને જાણીને નવાઈ લાગશે કે પોતાના ઘરને કોઈની નજર ન લાગી જાય એ માટે અગાશીની દિવાલે જહાજની જેમ એમણે ટેમ્પાનાં મોટાં મોટાં કાળાં ટાયરો બાંધી રાખ્યા છે. અમારી ઘરે આવનાર લોકો આ જોઈને આશ્ચર્યથી મારી સામું જોઈ રહે છે ત્યારે મારે એમને કહેવું પડે છે કે, ‘આ તો પૂરમાં મકાન ડૂબી ન જાય એની માટે બાંધ્યા છે !’ રોજેરોજ એમના ઘરમાં કોઈને કોઈ વિધિ ચાલતી જ રહે છે. બહારગામ જવાનું થાય તો આ મહાશય ગમે ત્યાંથી શુકન માટે ગાય પકડી લાવે છે. સારું છે કે તેઓ ભારતમાં રહે છે ! પરદેશમાં રહે તો તો કદાચ ઘરની બહાર જ ન નીકળી શકે ! આટલું તો ઠીક, પરંતુ બહાર નીકળ્યા પછી પણ જો શુકન સારા ન થાય તો ઘરે પરત આવે છે. ટ્રેનનો સમય સવારે પાંચ વાગ્યાનો હોય પરંતુ ચલ-લાભ-શુભ ચોઘડિયું રાત્રે બાર વાગે હોય તો બાર વાગ્યે ઘરેથી નીકળીને સ્ટેશન જઈ બેસી રહે ! તાંત્રિકો સાથે તો એમની નિત્ય બેઠક છે. પોતાની કારનો નંબર લેવાથી માંડીને ઘરનું બારણું ઉત્તરમાં કે દક્ષિણમાં રાખવું ? – એવા તમામ નિર્ણયો એ તાંત્રિકોને પૂછીને કરે છે. આવા સુજ્ઞ મહાનુભાવો (!) આપણી સાથે જ્યારે નીતિમત્તાની, દાનની, સદાચારની અને સદભાવનાની વાતો કરે ત્યારે આપણે હસવું કેમ કરીને રોકવું ?
વિચારો અને આચરણમાં ભિન્નતા દેખાય એવા લોકોમાં શિક્ષિત અને ઉચ્ચશિક્ષિત સજ્જનો પણ બાકાત નથી. નજીક રહેતા એક પરિવારમાં બધા જ શિક્ષિત વ્યક્તિઓ છે. પતિ-પત્ની બંને ભણેલાં-ગણેલાં છે. સમાજમાં મોર્ડન કહી શકાય એવી તેમની છાપ છે. અત્યાધુનિક સાધનોથી સજ્જ એમનો બંગલો છે. પરંતુ જ્યારે બંને વચ્ચે ચડભડ થાય ત્યારે પતિ પત્નીને સટાક દઈને બે થપ્પડ મારી દેતાં અચકાતો નથી. પત્ની પણ એવા સમયે પતિની દુઃખતી નસ બરાબર દબાવવાની કોશિશ કરે છે અને શક્ય એટલા ફાયદા ઉઠાવી લે છે. સરવાળે ઝૂંપડપટ્ટીના તમામ દશ્યો એક શિક્ષિત ઘરમાં ભજવાય છે. ઉપરાંત, દારૂનું વ્યસન અને પાર્ટી કલ્ચર તો ખરું જ. હવે રમૂજની વાત એ છે કે આ દંપતિ ઘરના મોટા સભ્ય તરીકે સૌ સગાંવહાલાંના સંતાનો માટે પાત્રો શોધે છે, મેળવે છે અને કૌટુંબિક જીવન કેવી રીતે જીવવું એની સૌને સલાહો આપે છે ! ભાઈ વાહ, છે ને જોરદાર ! પરિણામ એ આવે છે કે તેમની વાત માનીને ખોટી રીતે દોરવાઈ જતાં કુટુંબમાં અનેકનાં ઘર તૂટ્યાં છે. આવી વિચિત્ર પ્રકૃતિના માણસોને જોઈને આપણને ટીકુ તલસાણિયાનો પેલો પ્રસિદ્ધ ડાયલોગ યાદ આવ્યા વગર રહે ખરો કે : ‘યૈ સબ ક્યા હો રહા હૈ…. !’
મેં એ પણ ધ્યાનથી જોયું છે કે આત્મા-પરમાત્મા કે ધર્મ-અધ્યાત્મની વાત કરનારને ફોન પર સામેના વ્યક્તિ જોડે વાત કેવી રીતે કરવી એ પણ આવડતું હોતું નથી. અનેક મહાનુભાવોના જીવનચરિત્રો વાંચનારા લોકો પણ લાઈટબીલ ભરવાની લાઈનમાં સરખી રીતે ઊભા રહી શકતાં નથી. ઘણા લોકો પોતાની પાસે મીઠાશરૂપી ખંજર રાખતા હોય છે. ક્યારે-કોને-કેવી રીતે પોતાની મીઠી વાતોથી અને અહોભાવથી પાણી-પાણી કરી દેવાના છે એ તેમના હિટ-લિસ્ટમાં હોય છે. અમુક લોકો એટલી બધી ગણતરીપૂર્વકના સંબંધો રાખતા હોય છે કે એમની ગણતરીના રહસ્યો ઉકેલવા માટે આપણે ગણિતમાં પી.એચ.ડી કરવું પડે ! કેટલાક લોકો વ્યવહારકુશળ હોય છે. બિલિયર્ડની રમતની જેમ તેઓ પોતાનું કામ કઢાવવા માટે ક્યાંથી ક્યાં સ્ટ્રૉક મારતાં હોય છે ! વ્યવહારકુશળ માણસો પાસે બીજા પણ બે શસ્ત્રો હોય છે અને એ છે ‘સ્માઈલ’ અને ‘એક કપ ચા.’ તેઓ એમ માને છે કે એક કપ ચા પીવડાવીને તેઓ મજૂરથી માંડીને રાષ્ટ્રપ્રમુખ સુધીના પાસે પોતાનું કામ કઢાવી શકે છે ! દાન-ધરમ-ચારધામની જાત્રા-મૌન-સુક્ષ્મ અહિંસામાં માનનારા લોકોને જ્યારે એક-બે રૂપિયા માટે રીક્ષાવાળા સાથે ઝઘડતા જોઈએ કે મફતમાં ધાણા-મરચાં-આદુ જબરજસ્તી પડાવતાં જોઈએ ત્યારે હસ્યા વિના રહી શકાય ખરું ? વળી, ખરી રમૂજની વાત એ છે કે આ બધા જ લોકો એમ માને છે આ જગત મૂઢ અને મંદબુદ્ધિનું છે. આખા જગતમાં એમની પાસે જે ચાલાકી અને ચતુરાઈ છે એ કોઈ પાસે નથી ! માત્ર એટલું જ નહિ, તેઓ એમ પણ માને છે કે આપણે આ જે ચતુરાઈ કરીએ છીએ એની સામેવાળાને ખબર સુદ્ધાં પડતી નથી.
ખેર, આપણે કંઈ કોઈના મનનું સીટી-સ્કેન નથી કરવું. ભેંસના શિંગડા ભેંસને ભારી ! પરંતુ નવરાશની પળોમાં હિંચકે બેઠાં બેઠાં સહજ દૂધનું દૂધ અને પાણીનું પાણી થતું રહે છે. આમ થાય ત્યારે થોડી રમૂજ પણ થાય છે અને પરસ્પર વિરોધી જીવન જીવતાં લોકોને જોઈને મનમાં એમ પણ થાય છે કે કૈસે કૈસે લોગ !
Email This Article ·  Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati
« Previous બીજી સ્ત્રી – પૂજા તત્સત્
વેચવામાં નહિ વહેંચવામાં લિજ્જત છે… – જયવતી કાજી
(‘અખંડ આનંદ’ સામયિકમાંથી સાભાર) ‘ભાભી, શું થયું ? તમે ગુસ્સામાં લાગો છો !’ ‘થાય શું ? તમારા મિત્ર શૈલેશને તમે ક્યાં નથી ઓળખતા ?’ એ આગળ કંઈ બોલે તે પહેલાં શૈલેશે કહ્યું, ‘રવિ શું થયું તે હું જ તને કહું – હમણાં થોડી વાર પહેલાં મારા મિત્ર અનિલનો ફોન હતો. એનાં પત્ની આશાબહેનને કૅન્સરનું નિદાન થયું છે. તેઓ રાજકોટ રહે છે. એણે મને ... [વાંચો...]
ખોબામાં તારા – કાન્તિ ભટ્ટ
પડકાર વગરની જિંદગી નકામી સ્વામી વિવેકાનંદે કહ્યું હતું કે પડકારમાં પ્રાણ ઉજ્જ્વળ બને છે. પી. કૉર્નેલી નામના ફ્રેન્ચ નાટ્યકારે બુજદિલ લોકોને પાનો ચડાવે એવાં નાટકો લખેલાં. તેણે ટોણો મારેલો કે માનવીને સંઘર્ષ કરવો નથી, ખોળામાં આવી પડેલી સિદ્ધિ માણવી છે. ગુરુ બનવું છે, પણ શિષ્ય તો ગુણિયલ જ જોઈએ. કૉર્નેલીએ કહ્યું હતું કે, ‘આપણે હજી તલવાર સજીએ ત્યાં કોઈ તાબે ... [વાંચો...]
ચિનગારી – મૂકેશ મોદી
સુપર-વુમન બનવાની ઘેલછાની વેદના..... એકવીસમી સદીમાં કહેવાય છે કે સ્ત્રી પુરુષની સમોવડી બની ગઈ છે. જો કે સ્ત્રીએ શા માટે પુરુષની સમોવડી બનવું જોઈએ એ સમજાતું નથી, પરંતુ એ મુદ્દો અત્યારે રહેવા દઈએ. પણ, પુરુષ સમોવડી બનવામાં સ્ત્રીએ ‘સુપર-વુમન’ બનવું પડે. સ્ત્રીએ ઘણું સહન કરવાનું આવે. કલેરીસા એસ્ટેસ કહે છે એમ, આધુનિક સ્ત્રી વિવિધ પ્રવૃત્તિઓમાં ગૂંચવાઈ ગઈ છે. એની ઉપર ... [વાંચો...]
13 પ્રતિભાવો : કૈસે કૈસે લોગ ! – મૃગેશ શાહ
September 13, 2012 at 8:30 am
જ્યાં જ્યાં નજર પહોંચે ત્યાં ત્યાં……..ઐસે વૈસે જૈસે તૈસે લોગ! સરસ.
September 13, 2012 at 10:53 am
September 13, 2012 at 12:30 pm
” શાંતિ, શ્રદ્ધા, સૌમ્યતા, દયા આદિ ગુણો વિશે તેઓ આક્રમકતાથી સૌને સમજાવે છે” ..આ વાત વાંચીને હસવાનુ ના રોકી શક્યો મૃગેશભાઈ 🙂
મસ્ત લેખ છે..આપણી આજુબાજુ ખરેખર આવા ઘણા લોકો જોવા મળે છે.
September 13, 2012 at 1:11 pm
Yes, real experienced article.
Thoda varsho pahela ame Tathagat ma ‘Manekh no Melo’ nam no vobhag sharu karelo, jema aava aaspas na loko no ‘observational’ parichay karavta hta.
Karasan Bhakta usa says:
September 13, 2012 at 9:36 pm
આસપાસના લોકોના જીવનવ્યવહારમાથી થતિ રમુજમા મઝા આવી.
પણ! સાથે જ સદ્દ્ગુરુ કબીર સાહેબનો દોહો યાદ આવે છે.
“બુરા ઢૂંઢન મૈં ચલા, બુરા ન મીલીયા કોઇ !
જા કર ઢૂંઢા ખુદકો, મુઝસે બુરા ન કોઇ” !!
September 13, 2012 at 10:12 pm
Absolutely Right!!! Sometimes we should often take time to evaluate or analyze ourselves in those moment of peace rather than others. We might be able to see simillar behaviour in ourselves which we think funny in others that requires improvement. Time would be well spent if we analyze ourselves rather than others as we can atleast imply correction on our behaviour as we can not do same on others.
September 14, 2012 at 1:04 pm
Nice very nice articles, I always found that in gujarati there are so nice “vyang ane hasya lekh” in our languages,
Also I found other writter also in this site
September 14, 2012 at 2:40 pm
એક્દમ સાચ્,લોકો વિશે ઓબ્ઝેરવેસન કરવુ બહુજ મુસ્કેલ હોઇ , પરન્તુ થોિ આગ્વિ સુજ અપને સારુ ગ્નાન આપિ જાય, બહુ સરસ
September 24, 2012 at 9:50 am
આ જ તો માનવમનની વિચિત્રતા છે, મૃગેશભાઈ.
સાધુબાવાઓ જ્યારે આશ્રમ કે ગાદી માટે કાવાદાવા કરે, ડાહી ડાહી વાતો કરનારા આવુ ગાંડુ આચરણ કરે તેમા હવે કઈ નવાઈની વાત નથી રહી.
કદાચ હવે એવો સમય આવી ગયો છે કે જે બોલે અને એ પ્રમાણે જ વર્તન કરે તેવા માણસ હોવુ અસામાન્ય ગણાઈ શકે.
October 19, 2012 at 3:39 pm
‘આ તો પૂરમાં મકાન ડૂબી ન જાય એની માટે બાંધ્યા છે !’ હા…હા…હા…
November 28, 2012 at 1:15 pm
I do think you shoud try to give more such humorous articles
Really makes us laugh
gita c kansara says:
December 4, 2012 at 8:38 am
મ્રુગેશભાઈ,ખરેખર સાચેી વાત રજુ કરેી.
સમાજ્મા ભાતભાત્ ના લોકો ચેત્ તા નર સદા સુખેી, કેમ ખરુને?
આવા લેખ આપતા રહેજો.
December 25, 2015 at 12:08 pm
વિષય મઝાનો છે. માણસ પાસે ખુબ જ સમય હોઈ અને કરવાનું કૈએજ ના હોય ત્યારે આવા રમુજી પ્રસંગો જોવા મળે છે. માણસની પ્રકૃતિ કે તેનો મૂળ સ્વભાવ છતો થાય છે. આ બાબત માં વેસ્ટર્ન કલ્ચર પાસે થી સીખવા જેવું છે. કોઈ ની જિંદગી માં કારણ વગર ખોટી માથાકૂટ કરવી નહિ. પૂછ્યા વગર કોઈ ને પણ સલાહ સુચન આપવા નહિ. સૌ એ સૌ ની દુનિયા માં મસ્ત રહેવું. કોઈ મદદ માંગે તો મદદ આપવી. સામે થી કારણ વગર કોઈને હેરાન કરવા નહિ.
Click here to cancel reply.
Select language:   Gujarati   English   (Press F12 to change language) Show Keyboard
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
* * * * *
Download First Issue Absolutely Free !!
Click Here for download page
રીડગુજરાતી : તેરમા વર્ષમાં મંગલ પ્રવેશ
શોપિંગ – મૃગેશ શાહ
ભગવાનની ખોજ – આશા વીરેન્દ્ર
વાત પરભામહારાજની… – મહેશ યાજ્ઞિક
રાષ્ટ્રશહીદોનાં સ્મારકમાં શરમ કેવી? – ડૉ. કુમારપાળ દેસાઈ
ગરમાળો, ગુલમોર અને ખખડેલું બસસ્ટોપ ! – રામ મોરી
વિધવા : પ્રથમ તો એક માણસ – સ્વાતિ બારોટ સિલ્હર
દો પલ કે જીવન સે એક ઉમ્ર ચુરાની હૈ… – રોહિત શાહ
મારી સાઇકલ – રમણ સોની
ભાઈ એન્ડ બા વીથ ગોડ એટ જી-મેલ ડોટ કોમ – રાહુલ શુક્લ
pritesh patel: wish u many many happy returns of the day...
Amrut Gosai: વાહ સ્વાતિબેન ….ખુબ સુન્દર રિતે સમાજ...
બટુક ઠુંમર: અદભુત, અવર્ણનિય અને અકલ્પનિય. ડો.એટલુ સરળ અને...
Vijay Panchal: Bau Saras… che….
Sheela Patel: Good story
NEELAM GUPTA: આ ને બચ્પન માટૅ લખો.સારી કવિઆ હે.
jigisha dave: Very nice story its really hart...
Darshan: 30/૩/1987 time 21ઃ00 birtha peels ઃ godhara...
Arvind Patel: અંતઃસપુરના. હું જયારે એમ માનુ કે બધું હું જ...
Keyur Patel: પૂરાણૉમા પણ વાર્તા છે જ કે દધિચીએ પોતાના...
રીડગુજરાતી પરના વિશેષ લેખો કે અન્ય અગત્યની માહિતી આપના ઈ-મેઈલ પર મેળવવા માટે અહીં આપનું ઈ-મેઈલ સરનામું લખીને જોડાઓ.(4500 થી વધુ વાચકો)
રીડગુજરાતી : તેરમા વર્ષમાં મંગલ પ્રવેશ
શોપિંગ – મૃગેશ શાહ
ભગવાનની ખોજ – આશા વીરેન્દ્ર
વાત પરભામહારાજની… – મહેશ યાજ્ઞિક
રાષ્ટ્રશહીદોનાં સ્મારકમાં શરમ કેવી? – ડૉ. કુમારપાળ દેસાઈ
રીડગુજરાતી વિશે : પ્રેસ વિભાગ
જીવન અંંતરંગ – લઘુનવલ (ભાગ ૨)
દિલ્હીનું અનોખું રવિવારી પુસ્તકબજાર.. દરિયાગંજ બુકમાર્કેટ – જીજ્ઞેશ અધ્યારૂ
જીવન અંંતરંગ – લઘુનવલ (ભાગ ૧)
This site is dedicated to Shrimad Bhagvat Mahapuran
Back to top ↑
Send to Email Address Your Name Your Email Address Cancel
Post was not sent - check your email addresses!
Email check failed, please try again
Sorry, your blog cannot share posts by email.