gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en ca es es en en en en en en en es en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en gu gu en en en de en en en en en en en en gu gu gu gu gu en en en en en en en en en en en en gu gu en en en ru en en en gu en en en gu gu en en en gu en de en en en en en ru en en en en en en en en gu en br en gu en en en gu en en en gu en en en gu en en en en en en en en gu gu gu en en en en en en en gu en en en gu en en en en en en en gu en en en gu en en en gu en en en en en en en en en en en ja en en en gu en en en en en tr en gu en en en gu en en en gu en en en gu en gu en gu en gu en en en en fr en en en en el gu en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu es en gu en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu en en en en en en en
ReadGujarati.com: એક પતિની વ્યથા-કથા – ડૉ. કૃષ્ણા હસમુખ ગાંધી
પસંદ કરો પ્રથમ પાનું અનુક્રમણિકા – ટૂંકીવાર્તાઓ – નિબંધો – કાવ્યો અને પદ્ય – ગઝલો – અધ્યાત્મિક લેખો – હસો અને હસાવો – સાહિત્ય લેખો – બાળસાહિત્ય – અન્ય લેખો – પ્રકીર્ણ – ડાઉનલોડ – લેખ શોધો – મહિનાવાર લેખો – ગુજરાતીમાં લખો – ગુજરાતી કેલેન્ડર – આપનો લેખ મોકલાવો – આપનું યોગદાન સંપર્ક
દુનિયામાં લોકોને જાતજાતનાં દુઃખ હોય, આર્થિક તકલીફ હોય, સાંસારિક-કૌટુંબિક પ્રશ્નો હોય, શારીરિક સમસ્યા હોય વિ. વિ., તો કોઈક પતિને ગમાર, અણઘડ, અરસિક કે કર્કશા પત્ની મળી હોય. મારે આવી કોઈ જ તકલીફ નથી, છતાંય એક તકલીફ તો છે, જે કહેવાય તો સાવ મામૂલી, પણ તેના લીધે મને જીવનમાં ક્યાંય શાંતિ નથી.
આમ તો મારી પત્ની હોશિયાર, ઘરરખ્ખુ અને સુશીલ છે, પિયર-સાસરામાં બધાં સાથે તેને સારાસારી છે તેમ જ કુશળતાથી ઘર, બાળકો અને વ્યવહાર સાચવે છે, પણ તેને એક જ વળગણ છે – ચોખ્ખાઈ અને સુઘડતાનું. ઘરમાં ક્યાંય ડાઘ ન પડવો જોઈએ, છાપાંની ઘડી બરાબર થવી જોઈએ. બાથરૂમમાંથી બહાર આવતાં પગલૂછણિયા પર પગ લૂછીને જ બહાર આવવું જોઈએ વિ. વિ. એમાં જો જરાક પણ ભૂલ થઈ તો આવી જ બન્યું સમજો.
આજે તો સવાર સવારમાં જ હું વાંકમાં આવી ગયો. નાહીને નીકળ્યો ત્યાં ફોનની ઘંટડી વાગી ને હું દોડ્યો ભીના પગે ફોન લેવા કે તરત લપસી પડ્યો અને ટિપૉયનો ખૂણો પગમાં વાગી ગયો અને હું પગ પકડીને બેસી પડ્યો. ત્યાં તો શ્રીમતીજીએ લેકચર આપવા માંડ્યું, ‘એમ દોડવાની શી જરૂર હતી ? ફોન જેનો પણ હોય તે ફરીથી કરત ને ? હવે આ દોડવાની ઉંમર છે ? કેટલી વાર કહ્યું કે પગ બરાબર લૂછીને જ બહાર આવવું, પણ આ બધું યાદ કોણ રાખે ? લાવો આયોડેક્સ લગાડી દઉં અને પછી થોડી વાર ત્યાં જ બેસી રહેજો.’ હજી તો કલાક થયો હશે ત્યાં મને યાદ આવ્યું કે લાવ જરા બે-ત્રણ ફોન કરી લઉં. મારા મોબાઈલમાં વાત ચાલુ હતી ત્યાં લેન્ડલાઈનનો ફોન રણક્યો. મારી સાળીનો ફોન હતો. મેં એને કહ્યું કે શ્રીમતીજીને બોલાવું છું. મેં શ્રીમતીને બૂમ પાડીને કહ્યું પણ ખરું કે ‘તારો ફોન છે…..’ અને હું પાછો મારા મોબાઈલ પર વાતોમાં વ્યસ્ત થઈ ગયો. અડધા કલાકે શ્રીમતીજી રૂમમાં આવ્યાં ને જોયું કે રિસિવર નીચે મૂક્યું છે એટલે પૂછ્યું કે રિસિવર કેમ નીચે મૂક્યું છે ? મેં કહ્યું કે, ‘લે ! તારી બેનનો ફોન હતો તે તેં લીધો નહીં ?’ અને ખલાસ…. મારા પર વરસી પડ્યા. કહે કે ‘મેં આવું કર્યું હોત તો ? મેં એકવાર બૂમ ન સાંભળી તો બીજી વાર ન કહેવાય ? નહીં તો ઊભા થઈને રસોડામાં આવીને ન કહેવાય ? એવો તે ક્યા ગવર્નરનો ફોન હતો – તે વચ્ચે ‘ડિસ્ટર્બ’ ન થાય ?
હવે શું કહેવું મારે એને ? કોઈક વાર આવું થાય પણ ખરું, એમાં કાંઈ મોટો ગુનો થઈ ગયો ? એનાથી તો જાણે કંઈ ભૂલ થતી જ નહીં હોય ! ગુસ્સામાં મનોમન બબડતાં લાઈટનું બિલ ભરવા નીકળ્યો. ત્યાં જોયું કે બિલ સાથેનો ચેક તો નથી ! એ ક્યાં ગયો ? મેં ઘરે ફોન કર્યો કે ચેક ઘરે તો નથી રહી ગયો ને ? ત્યાં તો અપેક્ષા મુજબ જ સાંભળવા મળ્યું, ‘મને હતું જ કે કંઈક તો ગરબડ થશે જ. આવી રીતે ક્યાં ચેક પાડી આવ્યા ? હવે કરો બૅન્ક સાથે સ્ટૉપ પેમેન્ટની માથાકૂટ અને ઘરે આવીને બીજો ચેક લઈ જાવ. અડધા અડધા કામ કરે ને મગજમારી થાય તે જુદી.’ સવારથી માથું પાકી ગયું હતું. ભરતડકે ઘરે આવી, બીજો ચેક લખી બિલ ભર્યું અને બૅન્કમાં જઈ જરૂરી કાર્યવાહી કરી અને પાછો ફર્યો તો ઘર પાસે કૂંડામાં ચેક ઊડીને પડેલો તે મળ્યો. મને તો હસવું કે રડવું તે જ સમજ ન પડી.
ઘરે આવીને હજી હિંચકે બેઠો ન બેઠો ત્યાં ફરમાન છૂટ્યું, હમણાં કામવાળી બાઈ આવી જશે એટલે હાથ ધોઈને પહેલાં જમવા બેસો. પછી જે કરવું હોય તે કરજો. દલીલ કરવી વ્યર્થ હતી. આજે તો ન બોલવામાં જ સાર હતો એટલે ચૂપચાપ જમવા બેસી ગયો. સવારથી છાપામાંય નજર કરી નહોતી તેથી હાથમાં છાપું લઈને જમવા બેઠો. ત્યાં તો એ મને ટપારતાં કહે છે, ‘તમારું નવું શર્ટ છે તો બદલી કાઢો. ક્યાંક ડાઘા પડશે.’ મારુંય મગજ ગયું. મેં કહ્યું, ‘નહીં પડે ડાઘા…હવે પીરસને જલદી…’ હજી તો એકાદ પાનુંય નહીં વાંચ્યું હોય ત્યાં તો શ્રીમતીજી ઉગ્રસ્વરે ઠપકો આપતાં બોલ્યાં, ‘જોયું ને ! હું કહેતી’તી કે શર્ટ બદલીને જમવા બેસો. પાડ્યા ને દાળ શાકના ડાઘા ! મને ખબર જ હતી કે તમારાથી ડાઘ પડ્યા વગર ભાગ્યે જ રહે અને એમાંય છાપું વાંચતાં જમો ત્યારે તો ખાસ પડે. હવે કાઢો જલદી શર્ટ, પહેલાં ડાઘ સાફ કરી નાખું, નહિતર લૉન્ડ્રીમાં આપીશને તોય નહીં જાય. તમારું તો સાવ નાના છોકરા જેવું છે !’
જમીને માંડ આડો પડ્યો અને ગરમી બહુ લાગી એટલે ઍરકન્ડિશનર ચાલુ કર્યું અને થાક્યોપાક્યો હોવાથી મીઠીમજાની ઊંઘ આવી ગઈ. ત્યાં તો સંભળાયું, ‘અરરર ! કેવા માણસ છે ? એ.સી. ચાલુ કર્યું, પણ બારીય બંધ કરતા નથી. આવા તે કેવા સાવ છો ? આટલી બેદરકારી ?’ મારી મીઠીમજાની ઊંઘ ઉડાડી નાખી. હવે બારી ખુલ્લી રહી ગઈ હોય તો ચૂપચાપ બારી બંધ કરી ન દેવાય ? હું તો ચૂપચાપ પડી રહ્યો.
બપોરે ઊઠીને જોયું તો ‘એ’ હજી ઊંઘતી હતી. મને થયું ભલે આરામ કરે. આજે તો હું મારી જાતે જ ચા બનાવી લઉં. ચા ગૅસ પર મૂકી ત્યાં બેલ વાગી. જોયું તો કુરિયરવાળો. સહી કરીને કવર લીધું અને ખોલી વાંચ્યું ત્યાં તો અચાનક ચા યાદ આવી. જઈને જોયું તો ચા ઊભરાઈ ગઈ હતી. તપેલીય બળી ગઈ હતી. હું ચૂપચાપ સાફ કરવામાં પડ્યો ત્યાં તો બળવાની વાસથી શ્રીમતીજી જાગીને રસોડામાં આવ્યાં અને મોઢું ચડાવીને બોલ્યાં કે ‘આમ હોય ? આમ ને આમ કોઈક દિવસ ઘરમાં આગ લાગવાની છે !’ (કેમ જાણે શ્રીમતીજીથી તો કોઈ દિવસ ચા-દૂધ ઊભરાયાં જ ન હોય !) સાંજે મને થયું કે ચાલ, આજે દરિયાકિનારે ચાલવા જાઉં. ‘ફ્રેશ’ થઈ જઈશ. મારા મિત્રોને પણ ફોન કર્યા અને મિત્રો સાથે ફરવાની મજા પણ ખૂબ આવી. ઘરે આવીને આરામથી સોફા પર બેસી ટીવી ચાલુ કર્યું. ત્યાં તો શ્રીમતીજીનો ગુસ્સો સાતમા આસમાને ! ‘આવા રેતીવાળા બૂટ પહેરી આખા ઘરમાં ચાલ્યા ? કોઈ બાબતનું ધ્યાન જ નહીં રાખવાનું ? આ તે કઈ રીત છે ? હું તો કહી કહીને થાકી, પણ ઘરને ઘર જેવું રાખવા જ દેતા નથી ! હવે ઘરમાં ઝાડું કોણ કાઢશે ?’
આજે તો આખા દિવસની કઠણાઈ મારે લમણે લખાયેલી હતી તેથી મારે માટે તો ‘મૌનીબાબા’ બન્યા સિવાય ક્યાં કોઈ બીજો રસ્તો હતો ? મારું આ દુઃખ મારે કોને કહેવું ?
Email This Article ·  Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati
« Previous શરદી : જેને કોઈ ગંભીરતાથી લેતું નથી – વિનોદ ભટ્ટ
પ્રગતિની આ દોડ કેટલી લાભદાયી ? – અજ્ઞાત
જના સમયમાં દુનિયામાં ઝડપથી બદલાવ આવી રહ્યો છે. દુનિયા તેજ ગતિથી દોડતી જઈ રહી છે. તેની ચાહત આ ગતિમાં કોઈ પણ પ્રકારની કમી કરવા માગતી નથી, એટલે બધા લોકો આ દોરમાં સામેલ થતા જઈ રહ્યા છે. આગળ વધવાની હોડ, વધારે પૈસા કમાવવાની હોડ, બહુ જલદી બધું મેળવી લેવાની તીવ્ર ઈચ્છા અને ખૂબ ઝડપથી બધાં કામ કરવાની ચાહતે આજે વ્યક્તિની જીવન ... [વાંચો...]
આ તારી માણકી મને આંબી જાય ? – મનહર રવૈયા
(‘માટીની મહેક’ પુસ્તકમાંથી સાભાર, પુસ્તક પ્રાપ્તિની વિગતો લેખના અંતે આપવામાં આવી છે.) ‘હેં ભાઈ… ! હવે ક્યારે તારે કંઠી બંધાવવી છે… ? આમ ક્યાં સુધી નુગરા ફરવું છે ?’ ભાવનગર તાબાના કાળેલાના પાતાભાઈએ એના જીવથી વહાલા મિત્ર હરિરામને પૂછ્યું. થોરાળા ગામના હરિરામ અને પાતાભાઈને અતૂટ મિત્રતા હતી. આમ તો બેયનાં ખોળિયાં જ નોખાં હતાં, પણ જીવ એક અને બેય જ્યારે મળતા ત્યારે ... [વાંચો...]
અભિપ્રાયની ઉતાવળ – તુષાર શુક્લ
(‘કાગળ પર ચોમાસું’ પુસ્તકમાંથી. પુસ્તક પ્રાપ્તિની વિગતો લેખના અંતે આપવામાં આવી છે.) પિતા ઓચિંતા જ બીમાર થઈ ગયા. સગાસંબંધીએ સમયસર હૉસ્પિટલમાં ખસેડ્યા. સારવાર શરૂ થઈ અને પુત્રને, વિદેશમાં જાણ કરી. વત્સલ પિતાનો સ્નેહ પુત્રને ખેંચી લાવ્યો. દોડાદોડ કરીને દેશમાં આવતાં તો ય એને બે દિવસ તો લાગ્યા. આવીને પિતાની પાસે હૉસ્પિટલમાં પહોંચ્યો. પિતાની તબિયત હવે પ્રમાણમાં ઠીક હતી. જે સ્થિતિમાં એમને ... [વાંચો...]
37 પ્રતિભાવો : એક પતિની વ્યથા-કથા – ડૉ. કૃષ્ણા હસમુખ ગાંધી
June 28, 2011 at 7:47 am
પત્નીનો તો બબડવાનો સ્વભાવ હોય ,તમતમારે મોબાઈલ પર વાત ચાલુ રાખો!
ટીવી જુઓ ને તમારામાં મસ્ત રહો………જીવન chhe ચાઈલા કરે!
June 29, 2011 at 9:06 pm
If you are on mobil, you will not able talk to the other person, because will not able to concentrate. TV is okey.
One of my friend had trouble with his wife. When he gives her lift in the car. As soon as, she gets in car, she start talking and will not stop. I asked my friend, how would you stop her. He said that he would plug his ears and tune her out. So he will not worry about what she says. This is a true story.
All woman are not this kind, but 50% are this type.
You must be from Surat or near by. I am from Gandevi,close to Billimora
June 30, 2011 at 7:47 am
તમે ગણડેવીના ને ઉં હુરટની,
વાચકોના પ્રતિભાવોમાં પત્નીઓની ખેલદિલી …..કે’વું પડે!
પતિઓએ પણ ભૂલ કબૂલીને કાન પકડ્યા…..સરસ .
June 28, 2011 at 8:27 am
June 28, 2011 at 9:17 am
but thodi chilly hoy to j majja ave……..
Karsan Bhakta (usa) says:
June 28, 2011 at 9:57 am
અતિ સુદર ! ! !
જાણે, કેટલાયે પતી દેવોની આબેહુબ હાલત રજુ કરતી જીવન કહાણી
June 28, 2011 at 9:59 am
June 28, 2011 at 11:14 am
બધાની દશા એક જેવી જ છે
June 28, 2011 at 11:39 am
સરસ…મારી સામે મારા ઘર નુ વાતાવરણ ખડુ થઈ ગયુ. મારા ઘર મા આજ હાલત છે. હું ચોખ્ખાઈ ની અને વ્યવસ્થાપણા કડાક આગ્રહી ને ક્શુ આડુ તેડુ પડેલુ હોય તો ચેન ન પડે. જ્યારે મારી દિકરી અને મારા વર ને બધુ ચાલે. ચોકલેટ ખાઈ ને કાગળ જ્યાં બેઠા હોય ત્યાં રાખિ મુકવુ, મેલા કપડા ધોવા ન નાખવા, અખબાર વાંચી ને જ્યાં ત્યા રખડતા મુકી દેવા, વિ……અને આ બધી બાબત મા દિકરી પપ્પા જેવી જ, અને કાંઈ પણ કહેવા જાઊ તો તેનુ તકિયા કલમ ચલાવે ‘દિકરી બાપ પર જાય’ આમ દેખાય મારા જેવી (લોકો તો એટલે સુધી કહે, કે આતો જાણે એની માની કાર્બન કોપી અને ખાસ કરિ ને જેમને મને તેના ઉંમરની જોઈ હોય તે તો ખાસ કહ્યા વગર ના રહે) પણ બીજી બધી રિતે તેના પપ્પા જેવી. ઘણિવાર તો બાપ-દિકરી એક થઈ ને મને પજવવા માટે પણ ઘર અવ્યવસ્થિત રાખે અને હું ચિડાવ એટલે મને વધુ ચિડવે….
લેખ વાંચવા ની મઝા પડી ગઈ. વાંચતા વાંચતા નાયક ના સ્વરુપ મા મને મારા વરજી ના દર્શન થયા ને હું હસવુ ખાળી ના શકી.
June 30, 2011 at 12:37 pm
હું તમારી સાથે સહમત થાઉં છું. હું અને મારા પપ્પા પણ આવું જ કરતાં. પણ આજે મા બનવાને ઉંબરે ઉભી છું રાહ જોઉ છું કે મારી સાથે શું થાય છે.
June 28, 2011 at 2:33 pm
wow nice description very nice.
June 28, 2011 at 3:15 pm
I exactly behave like this …. we women r totally lost into our home world and want to keep it neat and tidy but i feel sometimes to let it loose…. just relax and chill
June 28, 2011 at 3:20 pm
hi really nice one,jo mara husband aa lekh read karse to e pan ej kahese ke badhi ladies ek sarkhi j hoy che,KAHANI GAR GAR KI
June 28, 2011 at 5:32 pm
મોટેભાગે હાસ્યલેખો પુરુષો દ્વારા લખાતા હોય છે અને તેમાં પત્નીને જ નિશાન બનાવાય છે. આજનો હાસ્યલેખ એક સ્ત્રી દ્વારા લખાયો છે, અને દેખિતી રીતે જે પત્નીની કચકચની જે કુટેવ હોય છે એ બધીજ પતિના અલેકરાપણાને આભારી હોય છે તેનુ સરસ નિરુપણ થયું છે!
Atul Jani (Agantuk) says:
June 28, 2011 at 6:41 pm
આમ તો મૌનીબાબા બનીને આ લેખ વાંચીને જતા રહેવું હતુ – પણ હસવું ખાળી ન શક્યો એટલે બોલાઈ ગયું 🙂
June 28, 2011 at 7:58 pm
awesome ..Super liked it. For singles ” મુજ બિતિ તુજ બિતસે ધિરે બાપુદિયા “
Navin N Modi says:
June 28, 2011 at 9:06 pm
આ કૃતિકાર તો બહુ હોશિયાર નિકળ્યા. પુરુષની વ્યથાને વાચા આપવાને બહાને પુરુષોની અણઆવડતોનો ભાંડો ફોડી નાંખ્યો. ખેર! હું પુરુષ હોવા છતાં મારે કૃતિકારને અભિનંદન તો આપવાજ પડશે કેમકે કૃતિ ખૂબ મજાની છે. જીવનમાં ખેલદિલી તો હોવી જ જોવે ને!
June 28, 2011 at 9:38 pm
જો લેખકના નામ ને બદલે મારુ નામ લખુ તો વાર્તાનુ નામ હોય “મારી વાત”. સ્વાનુભવમા હસવુ નથી આવતુ.
June 29, 2011 at 12:16 am
very realistic. true picture.I am also very systematic and like to keep things in order but sometimes we must relax.
like closing the windows when ac was on was a sensible thing to do rather than shouting.In life things do go wrong, things break, things get lost and we do miss trains, buses flights serials and movies It should also happen sometimes that is what makes life khatta mithha but some wives make these things bitter by such behavior. well written indeed
June 29, 2011 at 5:52 am
તો પણ તમે નશીબદાર છો, કે પત્નિ સટકવે છે …..કે પત્નિ નુ સહન કરવુ પડે છે
બિચારા મનમોહન ને જ જુઓ ને વગર પત્નિ એ સોનિયા બેન ખખડાવિ જાય છે.
સોનિયા નુ સહન કરવુ પડે છે…..દેશ ની જ હાલત આવી છે તો ….ઘર ની વાત ક્યાં કરવી.
June 29, 2011 at 8:39 am
We have other way round, I like clean and tidy home and my wife keeps all junk and messy. Finally I got high BP by mid-age some what due to this nature.
June 29, 2011 at 5:49 pm
June 30, 2011 at 11:39 am
બધાની દશા એક જેવી જ છે, કૃતિકારને અભિનંદન.
surendra s amin says:
July 1, 2011 at 4:46 am
i am very happy to view good inspairing comments.
JAGDISH S. SOLANKI says:
July 2, 2011 at 5:46 pm
July 22, 2011 at 6:37 am
બાપ રે…મારા વિશે લખાયું હોય તેમ લાગ્યું…મરી દિકરીઓ અને પતિદેવનો એક જ સૂર…કોઇ વાર હુ બિમાર થાવ તો કહે કે ‘તારે તો ‘આરામ કેમનો કરવો’ એવા કોઇ ક્લાસીસ હોય તો કરવા જોઇએ’
February 24, 2012 at 12:08 pm
વાહ તમે આરામ જ ક્રરો મજા આવ શે
December 5, 2011 at 10:54 am
Khub saras. Nice story.good
December 26, 2011 at 2:55 pm
February 24, 2012 at 10:53 am
March 29, 2012 at 3:17 pm
આ એક હાસ્યલેખ હતો,તેમા મનમોહન કે સોનિયા ને વચ્ચે લાવવાનિ જરુર નથિ રાનાબાબુ લેખ ને સમજો
April 10, 2012 at 6:43 pm
etle j to ene pati kevay 6…….
January 24, 2013 at 3:23 am
હાસ્ય લેખ્.મજા આવેી.ઘર ઘરકેી કહાનેી.
rakesh s patel says:
March 24, 2014 at 1:33 pm
ભાઈ જીવન થોડા દિવસ ઘર છોડી ને બહાર ફરવા જાવ અને થોડા સમય પછી તમારા ધર્મ પત્ની ની કેવી યાદ આવે તે જોજો અને અને પુરુષ નાથ વગર ના બળદ જોવો હોય છે જો પત્ની નામે નાથ હોય તો જીવન મા સંયમ રહે અને જીવન જીવ ની મજા આવે છે
Bhailal Parmar Dharmaj says:
March 27, 2014 at 6:24 pm
હું તમારી સાથે સહમત થવ છુ
Triku C . Makwana says:
June 28, 2014 at 4:50 pm
February 6, 2016 at 7:18 pm
બતમીજી ઔર બીબી તભી અશી લગતી હૈ જબ દુસરોકી હો…..સાહેબ……….સરસ…..લેખ…..
Click here to cancel reply.
Select language:   Gujarati   English   (Press F12 to change language) Show Keyboard
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
* * * * *
Download First Issue Absolutely Free !!
Click Here for download page
રીડગુજરાતી : તેરમા વર્ષમાં મંગલ પ્રવેશ
શોપિંગ – મૃગેશ શાહ
ભગવાનની ખોજ – આશા વીરેન્દ્ર
વાત પરભામહારાજની… – મહેશ યાજ્ઞિક
રાષ્ટ્રશહીદોનાં સ્મારકમાં શરમ કેવી? – ડૉ. કુમારપાળ દેસાઈ
ગરમાળો, ગુલમોર અને ખખડેલું બસસ્ટોપ ! – રામ મોરી
વિધવા : પ્રથમ તો એક માણસ – સ્વાતિ બારોટ સિલ્હર
દો પલ કે જીવન સે એક ઉમ્ર ચુરાની હૈ… – રોહિત શાહ
મારી સાઇકલ – રમણ સોની
ભાઈ એન્ડ બા વીથ ગોડ એટ જી-મેલ ડોટ કોમ – રાહુલ શુક્લ
pritesh patel: wish u many many happy returns of the day...
Amrut Gosai: વાહ સ્વાતિબેન ….ખુબ સુન્દર રિતે સમાજ...
બટુક ઠુંમર: અદભુત, અવર્ણનિય અને અકલ્પનિય. ડો.એટલુ સરળ અને...
Vijay Panchal: Bau Saras… che….
Sheela Patel: Good story
NEELAM GUPTA: આ ને બચ્પન માટૅ લખો.સારી કવિઆ હે.
jigisha dave: Very nice story its really hart...
Darshan: 30/૩/1987 time 21ઃ00 birtha peels ઃ godhara...
Arvind Patel: અંતઃસપુરના. હું જયારે એમ માનુ કે બધું હું જ...
Keyur Patel: પૂરાણૉમા પણ વાર્તા છે જ કે દધિચીએ પોતાના...
રીડગુજરાતી પરના વિશેષ લેખો કે અન્ય અગત્યની માહિતી આપના ઈ-મેઈલ પર મેળવવા માટે અહીં આપનું ઈ-મેઈલ સરનામું લખીને જોડાઓ.(4500 થી વધુ વાચકો)
રીડગુજરાતી : તેરમા વર્ષમાં મંગલ પ્રવેશ
શોપિંગ – મૃગેશ શાહ
ભગવાનની ખોજ – આશા વીરેન્દ્ર
વાત પરભામહારાજની… – મહેશ યાજ્ઞિક
રાષ્ટ્રશહીદોનાં સ્મારકમાં શરમ કેવી? – ડૉ. કુમારપાળ દેસાઈ
રીડગુજરાતી વિશે : પ્રેસ વિભાગ
જીવન અંંતરંગ – લઘુનવલ (ભાગ ૨)
દિલ્હીનું અનોખું રવિવારી પુસ્તકબજાર.. દરિયાગંજ બુકમાર્કેટ – જીજ્ઞેશ અધ્યારૂ
જીવન અંંતરંગ – લઘુનવલ (ભાગ ૧)
This site is dedicated to Shrimad Bhagvat Mahapuran
Back to top ↑
Send to Email Address Your Name Your Email Address Cancel
Post was not sent - check your email addresses!
Email check failed, please try again
Sorry, your blog cannot share posts by email.