gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu en en ca es es en en en en en en en es en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en gu en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en gu en en en gu en gu en en en en fr en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu en en en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu en en en en en en en
ReadGujarati.com: વિનીનું ઘર – ધીરુબહેન પટેલ
પસંદ કરો પ્રથમ પાનું અનુક્રમણિકા – ટૂંકીવાર્તાઓ – નિબંધો – કાવ્યો અને પદ્ય – ગઝલો – અધ્યાત્મિક લેખો – હસો અને હસાવો – સાહિત્ય લેખો – બાળસાહિત્ય – અન્ય લેખો – પ્રકીર્ણ – ડાઉનલોડ – લેખ શોધો – મહિનાવાર લેખો – ગુજરાતીમાં લખો – ગુજરાતી કેલેન્ડર – આપનો લેખ મોકલાવો – આપનું યોગદાન સંપર્ક
રઘવાયો થઈને એ જતો હતો. એ ઈચ્છતો હતો કે કોઈ એને ટપારે નહીં, જુએ નહીં, નિરર્થક વાતોનો કાદવ એના પર ફેંકે નહીં. એ જાણતો હતો કે આ બધું સહન કરવું જ પડે છે, સામે મોં મલકાવવું પડે છે, હાથ ફરકાવવા પડે છે. બે-ચાર શબ્દો પણ ગણગણવા પડે છે. આ બધું જરૂરી છે, બેહદ જરૂરી. તે વગર સમાજ એની સામે વિચિત્ર નજરે જોશે, ધીમે ધીમે હડસેલા મારીને વર્તુળની બહાર પણ ફેંકી દે, કંઈ કહેવાય નહીં. અને એ પણ કહેવાય નહીં કે એવું બને તે એને ગમે કે નહીં…. અત્યારે તો આમ જ ચાલ્યા કરવાનું અને ઝટપટ વિનીને ઘેર પહોંચી જવાનું. પછી નિરાંત !
શું હતું વિનીના ઘરમાં ? હજી એ શોધી શક્યો નહોતો કે ત્યાં એવું તે શું હતું….. પણ એટલું તો નક્કી હતું કે ત્યાં ગયા પછી બહુ હાશ લાગતી. ફાવે ત્યાં બેસો, ફાવે તેમ બેસો, મન થાય તો આડા પડો. કોઈ કશું પૂછે નહીં. થોડી વાર પછી સહેજે તીખી મીઠી સુગંધ આવે, વિનીની સુનેત્રા આવીને બે પાણીના પ્યાલા અને એક ચાનો કપ એની પાસે મૂકીને ચૂપચાપ અંદર ચાલી જાય. મન થાય તો પી શકાય નહીંતર કલાક પછી આખો ખેલ પાછો સમેટાઈ જાય.
અંધારું થયા પછી થોડી વારમાં વિની આવે. એની સામે અછડતી નજર નાખીને ખૂબ આનંદભર્યા સ્વરે કહે, ‘ઓહો, આવી ગયો, અર્જુન ? ચાલ, સારું થયું !’ પછી એ પણ અંદરના ખંડમાં ચાલી જાય અને ઘણી બધી વારે આવીને બારીની બહાર જોતાં જોતાં કહે, ‘ખબર છે, આજે શું થયું ?’ લગભગ તો કશું થયું જ ન હોય. છતાં એની વાત સાંભળવાની મજા આવે. જાણે કોઈ અજાણી નદીનાં શાંત વહેણ પરથી હળવેથી ઊંચકાઈને આવતાં આછાં સૂર્યકિરણ પોતાની આસપાસ રમે છે. બહુ સારું લાગે છે. ધ્યાન આપવાની, પ્રશ્નો પૂછવાની, હં કે હો કરવાની કશી જરૂર નહીં. વૃક્ષોનાં પાકટ પાનમાંથી વહેતા આવતા પવનના અવાજને કોઈ ક્યાં જવાબ આપે છે ? તોયે સાંભળવાનું ગમે. વિનીની વાતોનું એવું જ હતું.
કોઈ વાર વળી વિની નયે આવે. સાંજ રાતમાં ખોવાઈ જાય. નાનપણની યાદ આપતી આછી ધૂપસુગંધ ઘરમાં કશુંક શોધતી બધે ફરી વળે. સુનેત્રા અંદરના બારણામાંથી જ ડોકિયું કરીને પૂછે, ‘જમવાના કે અર્જુનભાઈ ?’ અર્જુન ઘણુંખરું ના પાડે. કોઈ વાર વળી હા પણ પાડી બેસે. જે સામે મુકાય તે ખાઈ લેવાનું. પછી થોડી વાર રાહ જોવાની. વિની આવે તોયે ઠીક, ન આવે તોયે ઠીક. પછી ઘેર જતાં જતાં વિચાર કરવાનો, શાથી મન હળવુંફૂલ લાગે છે ? વિનીના ઘરમાં એવું તે શું છે કે ધોધમાં નાહ્યા પછી જૂની જિંદગી થોડીક વાર માટે પણ ભુલાઈ જાય અને એક નવોનકોર સમય શરૂ થયો હોય એવી લાગણી થાય છે ?
આ જ પ્રશ્ન પોતાને ઘેર પહોંચ્યા પછી લમણામાં ફંગોળાવાનો.
‘એવું તે શું દાટ્યું છે એના ઘરમાં તે છાશવારે ને છાશવારે વગર બોલાવ્યે ત્યાં પહોંચી જાઓ છો ? સાચું કહેજો, વિનીને ઘેર ગયા હતાને ?’
‘કોને ખબર !’ કહીને પોતાના ઓરડામાં જતા રહેવાનું.
‘છોને તમને ખબર ન હોય ! હું જાણું છુંને એ કેવી પહોંચેલી માયા છે. જો જો ખાંડ ખાતા કે તમે એકલા જ ત્યાં આંટાફેરા ને આશીર્વાદ કરો છો. બધા ઘણાયે ત્યાં જાય છે. તમે કહેતા હો તો નામઠામ સાથે ગણી બતાવું.’ વિપુલાનો ગુસ્સો એના વધતા જતા અવાજમાં ઠલવાતો જાય ત્યારે મૌન સિવાય કોઈ ઈલાજ રહે નહીં. માનો કે એ સાચી હોય. સાચી હશે જ. પણ તેથી શું ? વિનીના ઘરમાં તો ઘણા બધાએ જવું જ જોઈએ. જિંદગીના ભારથી થાકેલા માણસોને માટે બે ઘડી શ્વાસ લેવા આનાથી સારી કોઈ જગ્યા ન હોઈ શકે. ત્યાં અર્જુન એકલો શા માટે જાય ? ખૂબ બધા લોકો ત્યાં જાય, આસાયેશ પામે અને લગભગ નવા જેવા થઈને ત્યાંથી નીકળે એ જ યોગ્ય હતું.
શું હતું વિનીના ઘરમાં ? એવું તે વળી શું કે જે બીજે કશે ન મળે ? એમ તો અર્જુનનું પોતાનું ઘર પણ સરસ જ હતું. ચોખ્ખુંચણક અને ચકચકિત. વિપુલાના અગણિત નિયમોને આધીન એ ઘરમાં મગદૂર હતી કોઈની કે કશું પણ આમથી તેમ થઈ શકે ? કદાચ એ જ મુખ્ય કારણ હશે મનમાં અભાવ જાગવાનું. માણસે ઘરના ગુલામ થઈને રહેવું પડે. કરોળિયાના જાળાં જેવાં સૂક્ષ્મ બંધનો સામે લડાય તો નહીં. એ લાંબો વખત સહેવાય પણ નહીં, એક આછી ગૂંગળામણમાં જીવ તરફડે. સાંજે ઘર ભણી વળતાં પગલાંમાં એકલી લાચારી હોય- ઉત્સાહ તો કદી નહીં. વિપુલાને આ બધું શી રીતે સમજાવાય ? કોઈને પણ શી રીતે સમજાવાય ? જોકે સમજાવવાની કશી જરૂર પણ નહોતી.
એટલું જ બસ હતું કે અર્જુન ફાવે ત્યારે જઈ શકે, મહિનાઓ લગી ન જાય તોયે જ્યારે બારણે આવીને ઊભો રહે ત્યારે એ જ આવકાર મળે, નહીં કોઈ પ્રશ્નો, નહીં કશી અપેક્ષા, ન ઉપેક્ષા. નરી મોકળાશ, નરી આત્મીયતા ! એવું પણ એક ઘર હતું- વિનીનું ઘર.
[તંત્રીનોંધ : પ્રસ્તુત વાર્તામાં લેખિકા કોઈ સ્થૂળ ઘરની વાત કરી રહ્યા હોય તેમ જણાતું નથી. ‘વિનીનું ઘર’ પ્રતિક રૂપે વાપરીને લેખિકા પ્રેમ અને હૂંફથી ભરેલા ઘર તરફ નિર્દેશ કરે છે. દરેક વ્યક્તિના મનમાં એવા ઘરની કલ્પના હોય છે કે જ્યાં તે પોતાનું હૃદય હળવું કરી શકે. બિનજરૂરી પ્રશ્નો, વ્યર્થ ચર્ચાઓ અને કડક નિયમોનું પાલન થતું હોય એને ઘર કહી શકાય નહીં. એવા ઘરમાં પગ મૂકવાનું મન થતું નથી. નાયકને વિનીનું ઘર ગમે છે કારણે ત્યાં મોકળાશ છે અને હળવાશ છે. કોઈપણ ઘરને વિનીનું ઘર બનાવી શકાય છે એમ કદાચ લેખિકાનું માનવું છે.]
Email This Article ·  Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati
« Previous નાનકડી રેખાઓ – મોહમ્મદ માંકડ
વિનોદકથા- વિનોદ ભટ્ટ Next »
આ પ્રકારનું અન્ય સાહિત્ય:
સંચાર – વીનેશ અંતાણી
ચાવી ફરકવાનો ખટાક જેવો અવાજ આવ્યો અને માયા ચમકી ગઈ, જાણે અચાનક ભાન થયું કે એ ઘર સુધી પહોંચી આવી છે. વચ્ચેનું કશું જ યાદ આવતું નથી. થોડી વાર પહેલાં એ સુપરસ્ટોરમાં હતી. ટ્રોલીને ધકેલતી રેક્સની વચ્ચે ફરતી રહી હતી. શું ખરીદવાનું છે તે યાદ આવતું ન હોય તેમ દરેક રેકની સામે ઊભી રહેતી હતી. કોઈ વસ્તુ લેવાની ઇચ્છા થાય, ... [વાંચો...]
આપણું સુખ આપણા હાથમાં છે – અવંતિકા ગુણવંત
(‘નવચેતન’ સામયિકના જાન્યુઆરી, ૨૦૧૬ના અંકમાંથી સાભાર) સવાર-સાંજ ઊઠતાં-બેસતાં વિદ્યુત એક જ વાત રટ્યા કરે છે : જો મેં આગલી લાઈનમાં પ્લોટ લીધો હોત તો આજે હું માલામાલ હોત. કેટલા સસ્તામાં મને એ પ્લોટ મળતો હતો ત્યારે મને થયું કે મુખ્ય રસ્તા પર બંગલો હોય તો વાહનોનો ઘોંઘાટ અને વાહનવ્યવહારના કારણે પોલ્યુશન નડે. કેટલાય અજાણ્યા માણસો ત્યાંથી પસાર થાય અને આપણી સલામતી ... [વાંચો...]
સૂરજ – નયના મહેતા
(‘અખંડ આનંદ’ સામયિકના જૂન, ૨૦૧૭ના અંકમાંથી સાભાર) ઢીંચણ પેટમાં પેંઠેલા હોય તેમ જમીન પર પગની એડીઓ ઉપર ઊભડક બેઠેલા કરસનને જરાય ચેન નહોતું. એ પોલીસથાણાની બહાર ભલે બેઠો હોય પણ એની આંખો અને મન ઘડીએ-ઘડીએ થાણાની અંદર આંટો મારી આવતાં હતાં. અંદર એનો વરસ પહેલાં ખોવાઈ ગયેલો દીકરો સૂરજ હતો! એકનો એક દીકરો ખોવાયો ત્યારે કરસન અને ગોમતી બંને કેવાં બહાવરાં બનીને ... [વાંચો...]
7 પ્રતિભાવો : વિનીનું ઘર – ધીરુબહેન પટેલ
Hiral Vyas "Vasantiful" says:
February 29, 2012 at 1:39 pm
March 2, 2012 at 8:03 am
Arjun should has to stay at vennie’s home for more than 1 month than he will realise how complete his home is. and value of own home. sometime wife like “vipula” has to be strick. What about vipula? i think she even has to find some male vinnie? ahhahahahahha………
Love is more easy beause we meet each other for 2 hours in day but marriage(love or arrange) is more difficult because we stay with each other 24hrs. there is no new things to discuss. if you will not find charm with your life partner than you have to find “vinnie”. When you find any vinnie that time think that “you are a looser to make your home environment in your favour”.
October 15, 2013 at 5:37 pm
I strongly believe that peaple are reluctant to find VINNIE elsewhere rather than to discover in their own home.
What desired is already present,only WILL is required to live like VINNIE’s home.
September 12, 2014 at 8:34 pm
Completely Agree with you..Amee
June 22, 2013 at 12:15 pm
He???? Aa su hatu??? Patro kon hata??? Kya story chalu thai ane kya puri thai gai…thekana vagar ni varta lagi maf karsho..bilkul na gami
August 20, 2014 at 11:06 am
બન્ધિયાર વાતાવરન્માથિ ચ્હુતવા દરેક પ્રયત્ન કરે ચ્હે
AMRUT RAVJI PATEL says:
July 12, 2015 at 12:08 am
વારતા વાચ્વા મગજ જરુરી ચ્ચે ઉપર ના પૃતિભાવ થેી વેીચલિત ના થસા ખુબ સરસ વારતા સે
Click here to cancel reply.
Select language:   Gujarati   English   (Press F12 to change language) Show Keyboard
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
રીડગુજરાતી.કોમ પર પ્રસ્તુત થતા લેખ ટાઈપ કરવા માટે યોગ્ય વ્યક્તિઓની જરૂર છે. પૂરતું વળતર આપવામાં આવશે. વોટ્સએપ : ૯૯૭૪૪૧૦૮૬૮
પુણ્યનું વાવેતર – મનસુખ સલ્લા
હાથનાં કર્યાં – અર્જુનસિંહ કે. રાઉલજી
રાજાને જે ચરણપ્રહાર કરે તેને શી સજા કરવી જોઈએ? – આચાર્ય શ્રી ‘વાત્સલ્યદીપ’ સૂરિજી
ત્રણ ગીત – કાંતિલાલ એમ. કામરિયા
માઈન્ડ યોર ઓન બિઝનેસ? – ગિરીશ ગણાત્રા
હાસ્યનો હોજ.. – સં. તરંગ હાથી
સરિતાની શરત – રમણ મેકવાન
છે(છો)ડ સખી સરગમ – સ્વાતિ મેઢ
શ્રદ્ધા સ્મૃતિમંદિર – ડૉ. ચંદ્રકાન્ત મહેતા
થોડાસા રુમાની હો જાયે.. – નમ્રતા દેસાઈ
viren machwala: Give me more quotes
CD VORA: મને મજા આવી હું પણ આવા તબક્કાઓમાંથી વરસાદ થયો...
સંજય કે સંઘવી: જેમ પુ રવિશંકર મહારાજ કેહતા તેમ ડૉ કલામ...
ગોપાલ ખેતાણી: અદભૂત વર્ણન. આપની સાથે દરિયાઈ સફર કરી તેવો...
જગદીશ કરંગીયા ‘સમય’: ટૂંકી વાર્તા કે લેખ ? અતિ સુંદર...
Yogesh pandya: I m writter yogesh pandya..u hv read my...
Mahendra kumar, Babariya Dubai: Thought provoking article.
Chauhan Yashpa: Wah sir good story…….
Kirtika Macwan: A wonderful story
asha buch: bahuj sundar ane sachi vat
રીડગુજરાતી પરના વિશેષ લેખો કે અન્ય અગત્યની માહિતી આપના ઈ-મેઈલ પર મેળવવા માટે અહીં આપનું ઈ-મેઈલ સરનામું લખીને જોડાઓ.(4500 થી વધુ વાચકો)
પુણ્યનું વાવેતર – મનસુખ સલ્લા
હાથનાં કર્યાં – અર્જુનસિંહ કે. રાઉલજી
રાજાને જે ચરણપ્રહાર કરે તેને શી સજા કરવી જોઈએ? – આચાર્ય શ્રી ‘વાત્સલ્યદીપ’ સૂરિજી
ત્રણ ગીત – કાંતિલાલ એમ. કામરિયા
માઈન્ડ યોર ઓન બિઝનેસ? – ગિરીશ ગણાત્રા
રીડગુજરાતી વિશે : પ્રેસ વિભાગ
નવરસમાં ઝબોળાયેલી માઈક્રોફિક્શન – ડૉ. હાર્દિક નિકુંજ યાજ્ઞિક
એક અપીલ – ધ્રુવ ભટ્ટ
વન ડે માત્રમ – કુલદીપ લહેરુ
This site is dedicated to Shrimad Bhagvat Mahapuran
Back to top ↑
Send to Email Address Your Name Your Email Address Cancel
Post was not sent - check your email addresses!
Email check failed, please try again
Sorry, your blog cannot share posts by email.