gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en gu gu gu en en en gu gu gu en gu ja gu en en gu en en gu en en gu en en en en en gu gu en gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en
સાહસનો રોમાંચ – કુંજન મહેતા | Readgujarati.com
સ્વ. મૃગેશ શાહ વાર્તા સ્પર્ધા ૨૦૧૪
પસંદ કરો પ્રથમ પાનું અનુક્રમણિકા – ટૂંકીવાર્તાઓ – નિબંધો – કાવ્યો અને પદ્ય – ગઝલો – અધ્યાત્મિક લેખો – હસો અને હસાવો – સાહિત્ય લેખો – બાળસાહિત્ય – અન્ય લેખો – પ્રકીર્ણ – ડાઉનલોડ – લેખ શોધો – મહિનાવાર લેખો – ગુજરાતીમાં લખો – ગુજરાતી કેલેન્ડર – આપનો લેખ મોકલાવો – આપનું યોગદાન સંપર્ક
[રીડગુજરાતીને આ કૃતિ મોકલવા માટે શ્રી કુંજનભાઈનો (ભૂજ-કચ્છ) ખૂબ ખૂબ આભાર.]
શિયાળાના ઠંડીના દિવસોમાં એક રવિવારે મેં અને સહાધ્યાયી મિત્ર જયેશે અનુભવી પર્વતારોહક મિત્ર કિરણ સાથે પાવાગઢ પર્વતના પાછળના ભાગેથી આરોહણ સાહસ ખેડવાનું નક્કી કર્યું. કિરણ ઘણી વખત પાવાગઢના આ પાછળના જંગલ જેવા વિસ્તારમાંથી ટ્રેકિંગ કરી આવ્યો હતો. જયેશ પણ થોડો અનુભવી ટ્રેકર હતો. હું તો સાવ નવોસવો. મેં ક્યારેય આવું સાહસ કરેલું નહિ. પરંતુ જયેશના પ્રેમપૂર્વકના આગ્રહ અને કંઈક નવું કરવાના ઉત્સાહ સાથે જોડાયો હતો.
અમે વહેલી સવારે પાણી, નાસ્તો જેવી જરૂરી વસ્તુઓ લઈ તૈયાર થઈ ગયા. વડોદરાથી બસ પકડીને પાવાગઢના પાછળના ભાગે ઉતરી પડ્યા. ત્યાંથી ચાલીને તળેટી સુધી પહોંચ્યા. ત્યારબાદ કિરણ આગળ, હું વચ્ચે અને જયેશ પાછળ એમ લાઈનમાં થોડા થોડા અંતરે રહીને ચડવાનું શરૂ કર્યું. શરૂઆતમાં પથરાળ અને ખડકાળ ચડાણ હોવા છતાં બે પગ સાથે બે હાથના ટેકે-ટેકે ચડવામાં ખાસ કંઈ તકલીફ પડી નહિ. અમે પર્વતની ટોચ પહેલા આવતા મોટા મેદાનના ભાગમાં પહોંચી ગયા. કિરણના કહેવા મુજબ આ મેદાનમાંથી જતી એક કેડી છેક ટોચ સુધી દોરી જતી હતી. તે આ માર્ગે ઘણીવાર આવી ચૂક્યો હતો. પરંતુ આ મેદાનમાં આસપાસ વૃક્ષો અને ટેકરાઓ ઘણા હોવાથી કેડીનો એ રસ્તો સરળતાથી દેખાય નહિ.
અમારી મુશ્કેલીની શરૂઆત અહીંથી થઈ. ઘણી બધી વખત આ રૂટ પર આરોહણ કરી ચુકેલો કિરણ પણ કંઈક ભૂલ-થાપ ખાઈ ગયો. તેને કેડી ક્યાં છે તેનો અંદાજ આવતો નહોતો. તે પોતાના અનુભવો અને કેટલાક નિશાનોને આધારે કેડી શોધી રહ્યો હતો, પણ કેમે કરીને મેળ પડતો નહોતો. અમે મેદાનમાં વગડા જેવા વિસ્તારમાં ચારે બાજુ પરિઘમાં ફરતે ફરતે ખીણની ધાર પર આવેલી જોખમી કેડીઓ પર ચાલીને પુરાતન ખંડેરો સુધી પહોંચી ગયા. ત્યાં મૃત પશુઓના હાડપિંજર જોઈને થોડા ડરી ગયા. અમે બરાબરના ગોટે ચડ્યા હતા. વળી આ કેડીની શોધમાં અમે વીસેક ફૂટ ઊંચી કરાડવાળી જગ્યાએ ચડી ગયા, જ્યાંથી પાછા નીચે ઉતરવામાં તો મારા હાલહવાલ થઈ ગયા.
મારા માટે આવો પહેલો જ અનુભવ હતો. આથી હું બંને મિત્રોને પાછા ફરી જવા માટે સમજાવવા લાગ્યો. વળી, આ જંગલ જેવા વિસ્તારમાં જંગલી પ્રાણીઓ પણ વસતા હતા. આથી મને એમ લાગતું કે કંઈ ના થવાનું થાય તો કોણ અમારી મદદે આવશે ? આથી હું થોડો ઢીલો પણ થઈ ગયો હતો. થાક પણ સારો એવો લાગ્યો હતો.
પરંતુ કિરણને પોતાના અનુભવ અને શક્તિમાં વિશ્વાસ હતો. જયેશ પણ પાછી પાની કરવા માગતો નહોતો. તેઓ બંને મને કેડી મળી જ જશે એવો વિશ્વાસ અપાવતા હતા. મારી પાસે તેમને સાથ આપવા સિવાય વિકલ્પ નહોતો. મને-કમને મારે સાથ આપવો જ પડ્યો. જો કે પાછા ફરી જવા માટે મારું રટણ લગભગ ચાલુ જ હતું. પરંતુ મારા બે મિત્રો તો જાણે કેડી હસ્તગત કરવા માટે હિંમતપૂર્વકનો વિશ્વાસ અને રોમાંચ અનુભવી રહ્યા હતા !
કેડી શોધ અભિયાને અમને થાકીને લોથપોથ કર્યા. થોડીવાર શાંતિથી છાંયો શોધી બેઠા. સાથે લાવેલો નાસ્તો અને ફળોને ન્યાય આપી પાણી પીધું. મન શાંત કરીને કિરણ પોતાની સ્મૃતિઓને ઢંઢોળવા લાગ્યો, કે જેથી કેડી મળે. કિરણ ઊભો થઈને નિશાનો યાદ કરતો ફરીથી કેડી શોધવા લાગ્યો. જયેશ અને હું જરા શાંતિથી બેઠા હતા. કેડી શોધ અભિયાનમાં કિરણ જરા આગળ નીકળી ગયો. હવે તેની અને અમારી વચ્ચે વૃક્ષોની આડાશ આવી ગઈ હતી.
થોડીવાર થઈ હશે ત્યાં કિરણની બૂમ સંભળાઈ. અમને ધ્રાસ્કો પડ્યો, શું થયું ? ત્યાં તો તરત જ ‘કેડી મળી ગઈ’ એવી બૂમ સંભળાઈ. હર્ષનાદ કરતા અમે બંને ઉઠ્યા અને બૂમની દિશામાં દોડવા માંડ્યા. કાલિકા માતાજી અમારી ધીરજ અને હિંમતની કસોટી કરીને વહારે આવ્યા હોય, એવું મને લાગ્યું. ત્રણે જણા સડસડાટ કેડી પર આગળ વધવા માંડ્યા. દસેક મિનિટ કેડી પર પર્વતની ટોચ તરફ ચડ્યા હોઈશું કે ટોચ પર કાલિકા માતાજીના મંદિરના શિખરના દર્શન થયા. મારા જીવમાં જાણે જીવ આવ્યો ! પગમાં નવું જોર આવ્યું. શિખરે પહોંચી – ત્રણે જણે ભાવપૂર્વક માતાજીના દર્શન કર્યાં. અમે ખૂબ જ આનંદિત હતા. અમારા સાહસનો વિજય થયો એવી લાગણી અનુભવતા અમે ધબાધબ માચી તરફના પાવાગઢના ભાગે ઉતરવા લાગ્યા. આ રોમાંચક સાહસિક અનુભવ બાદ મને પણ આવા અવનવા સાહસો કરવાનો કિરણ અને જયેશની જેમ શોખ લાગી ગયો.
Print This Article ·  Save this article As PDF
« Previous ભિન્ન ષડ્જ – હરિશ્ચદ્ર જોશી
આદર્શવાદી યજમાન ! – ફિલસૂફ Next »
આ પ્રકારનું અન્ય સાહિત્ય:
હૃદયના સ્પંદનો – અનિલ આચાર્ય
આગમનથી આગમન સુધી... પ્રિય ફ્રાતું, હા, તારી મમ્મીની નીકી. આ ઘરથી તારી વિદાયને એક વર્ષ થયું. તું હતી, આ ઘરમાં ચતુષ્કોણ રચાયેલો હતો. અમે બે તમે ભાઈ-બહેન. હવે ચતુષ્કોણ નથી, ત્રિકોણ છે. અમે બે અને તારો ભાઈ. અમે જ વિદાયની ઘડી નિર્ધારી હતી અને છતાંય ‘ન જા, ન જા’ના અમારા ઉચ્ચારો વચ્ચે તું સાસરે વિદાય થઈ. ખુશકિસ્મતી છે કે તું આ ... [વાંચો...]
ઈશ્વરને તેનું કામ કરવા દો – ગોવિંદ શાહ
એક મોટા શહેરની ઝૂંપડપટ્ટીમાં એક નાનો અપંગ છોકરો તેની વૃદ્ધ માતા સાથે રહેતો હતો. ઘરમાં મા દીકરો બે જ રહેતા હતા. ગરીબીને લીધે છોકરો બુટપોલીશ કરવા વહેલો ઘરેથી નીકળી જતો અને સાંજે પાછો ફરતો. સાંજે પાછા ફરતાં ઘણીવાર તેને મોડું થઈ જતું અને વૃદ્ધ માતા કાગના ડોળે તેની આવવાની રાહ જોઈને ખાધાપીધા વગર બેસી રહેતી. અપંગ છોકરો રોજ બસ સ્ટેન્ડ, ... [વાંચો...]
એક કરોડની લોટરી લાગે તો ? – નટવર શાહ
પ્રશ્ન વાંચી હું ગંભીર વિચારમાં પડી ગયો ! મારાં પત્નીએ મને ઢંઢોળતાં કહ્યું, ‘તમે આમ શેખચલ્લીના વિચારે ચઢશો નહીં. તમારા હાથમાંથી ચાનો કપ નીચે ટેબલ પર ઢોળાશે તો મારા કામનાં કાગળિયાં પલળી જશે અને મને લાખોનું નુકશાન થશે !’ હું કરોડના વિચારમાં હતો ત્યાં આ લાખની વાતમાં મને પણ રસ પડ્યો. મેં કહ્યું, ‘તને વળી લાખોનું નુકશાન કેવી રીતે ?’ ‘કેમ વળી ? ... [વાંચો...]
15 પ્રતિભાવો : સાહસનો રોમાંચ – કુંજન મહેતા
March 30, 2008 at 7:12 pm
જીવનમાઁ જોખમ લેતો જા..
જો તુ સફળ થઈશ તો તને લાભ મળશે….
અને જો નિષ્ફળ થઈશતો અનુભવ..
March 31, 2008 at 10:34 am
મને તમે મારી પાવાગઢ ની યાત્રા યાદ કરાવી દીધી….
યા હોમ કરી ને પડો, ફતેહ છે આગે….
March 31, 2008 at 9:28 pm
યાત્રાની તો મજેદાર રહી અને ભાષા એથી પણ વધુ મજેદાર… આ રહ્યો નમુનો..
અમે બરાબરના ગોટે ચડ્યા હતા.
April 2, 2008 at 1:37 am
યા હોમ કરી ને પડો, ફતેહ છે આગે…. પછી ભલે વાગે…
May 1, 2008 at 12:01 pm
શાબાસ સાહસ મા સફળ થયા અહી તમારો અનુભવ વાચી ખૂબ આનંદ્
May 1, 2008 at 12:05 pm
સાહસ મા સફળ થયા વાંચી ખુબ આનંદ
June 3, 2008 at 11:45 pm
I have done that my self when I was a student in 10th grade. I went to Pavaghade with school friends but we didn’t get lost or anything – For what ever reason, we started climbing from back and some how, we endup on the top of the mountain – facing the tample. Took us about good six to seven hours but it was all worth it. Good times!!!
February 24, 2009 at 2:08 pm
સાહસ મા તમારા ભાઈબધે હિમત રાખી એવી હિમત થી સાહસ કરો તે લેખ લખી મોકલશો
Click here to cancel reply.
એક વર્ષ અગાઉ પ્રકાશિત થયેલા લેખો પર પ્રતિભાવ મૂકી શકાશે નહીં, જેની નોંધ લેવા વિનંતી.
રીડગુજરાતી પરના વિશેષ લેખો કે અન્ય અગત્યની માહિતી આપના ઈ-મેઈલ પર મેળવવા માટે અહીં આપનું ઈ-મેઈલ સરનામું લખીને જોડાઓ.(3500 થી વધુ વાચકો)
ભગવાનની ખોજ – આશા વીરેન્દ્ર
વાત પરભામહારાજની… – મહેશ યાજ્ઞિક
રાષ્ટ્રશહીદોનાં સ્મારકમાં શરમ કેવી? – ડૉ. કુમારપાળ દેસાઈ
ગરમાળો, ગુલમોર અને ખખડેલું બસસ્ટોપ ! – રામ મોરી
વિધવા : પ્રથમ તો એક માણસ – સ્વાતિ બારોટ સિલ્હર
રીડગુજરાતી વિશે : પ્રેસ વિભાગ
This site is dedicated to Shrimad Bhagvat Mahapuran