gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en ca es es en en en en en en en es en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en en en en gu en en en gu en en en gu gu gu en de en gu en en en gu gu en en en gu en en en en en en en gu en en en en en en en gu en en en gu en en en en en gu en en en en en en gu en en en gu en en en en en en en gu en en en gu en en en en en en en en gu en tr en gu en en en en en en en gu en en en en en gu en en en en fr en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu en en en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu en en en en en en en
ReadGujarati.com: ના !….હવે નહિ ! – કલ્પના જિતેન્દ્ર
પસંદ કરો પ્રથમ પાનું અનુક્રમણિકા – ટૂંકીવાર્તાઓ – નિબંધો – કાવ્યો અને પદ્ય – ગઝલો – અધ્યાત્મિક લેખો – હસો અને હસાવો – સાહિત્ય લેખો – બાળસાહિત્ય – અન્ય લેખો – પ્રકીર્ણ – ડાઉનલોડ – લેખ શોધો – મહિનાવાર લેખો – ગુજરાતીમાં લખો – ગુજરાતી કેલેન્ડર – આપનો લેખ મોકલાવો – આપનું યોગદાન સંપર્ક
[ ‘જન્મભૂમિ પ્રવાસી’માંથી સાભાર. આપ લેખિકા કલ્પનાબહેનનો આ નંબર પર +91 9427714120 સંપર્ક કરી શકો છો.]
ઠાલું અટકાવેલું બારણું હડસેલી સાસુ-નણંદ અચાનક આવી ગયાં. નીલિમા ચમકી, એમના આગમનનો અણસાર સુદ્ધાં નહિ, આ તો બૅન્કની પાસબુક, એફ.ડી., લોકરની ચાવી ને બીજા અગત્યના કાગળો જોતી હતી. ‘આવો…. બેસો…. એક મિનિટ હોં !’ કહી એણે બધું જ ફાઈલમાં વ્યવસ્થિત ગોઠવી કબાટમાં મૂકી દીધું.
એક મિનિટના બદલે એને પાંચ-સાત મિનિટ થઈ, ત્યાં સુધી સાસુમાએ ધીરજ ધરી, જેવી નીલિમા નજીક આવી કે એમણે એને બાથમાં લઈ રોક્કળ શરૂ કરી દીધી. ઘણાં બધાં આંસુ પણ ખેરવ્યાં :
‘બેટા ! લઈ જવા આવ્યાં છીએ. હવે આ ઘરમાં તું એકલી નહીં રહી શકે.’
આશ્ચર્ય થયું એને. હરખાઈ તો નહિ જ ! સહેજ વિચારીને કહે, ‘બા, અહીંથી કુશની સ્કૂલ નજીક પડે. વળી આઠ વર્ષથી અહીં છીએ. આડોશપાડોશમાં સૌ સાથે ઘરોબો કેળવાયો છે. કુશનું ગ્રુપ પણ અહીં જ છે. એ ત્યાં સેટ ન થાય.
‘બેટા, પણ તારે આમ એકલા રહેવાનું ? માથેથી છત્ર તો ગયું !’ કહેતાં એમણે ડુસકું ખાધું ને સાડલાને છેડેથી આંસુ લૂછ્યાં, ‘ના ભાભી ! હવે તમને એકલા નહિ રહેવા દઈએ. તમારે મોટા ઘરે આવવું પડશે.’ ચોખ્ખી ને ચટ ના પાડવાની ઈચ્છા થઈ ગઈ, પણ તાજા જ દુઃખદ બનાવના કારણે આળાં થઈ ગયેલાં વડીલની મર્યાદા ઓળંગતાં એ અચકાઈ ‘જોઉં છું.’ હમણાં તો નહિ…. પછી વિચારું છું.’ કહી એણે વાત આઘી ઠેલી.
‘એમ કર બેટા ! આપણાં કપડાં લઈ આવ. મારે તો હવે અહીં જ રહેવું પડશે. અત્યારે વહુને એકલી ન મુકાય. જોને ! રોઈ રોઈને કેવી અડધી થઈ ગઈ છે ! ને કુશનું ય ધ્યાન રાખવાનું ને ? બિચારો કેવો નિમાણો નિમાણો ફરે છે ? એનું મોઢું જોઈને મારી તો છાતી ફાટી પડે છે !….. ને તું પણ અહીં રહે તો નીલિમાને થોડી કંપની મળે !’ સારું લાગ્યું નીલિમાને ! પતિના અવસાનને હજુ તો વીસ દિવસ થયા છે. ઘર આખું ખાવા દોડે છે !
કામકાજ આટોપી આડી પડી. થાક લાગ્યો છે, પણ ઊંઘ નહિ આવે. વિચારે ચડી ગઈ. પતિ સાથે કોર્ટ મેરેજ કરી આશીર્વાદ લેવા ગયાં ત્યારે તો સાસુ-સસરાએ ઘરમાં પગ પણ મૂકવા ન દીધો. અરે ! કુશના જન્મ પછી, એમનું મન કૂણું પડ્યું હશે, એમ માની પગે લગાડવા લઈ ગયાં તોય ધુત્કારી કાઢ્યાં હતાં ! પરજ્ઞાતિની વહુનો અસ્વીકાર-તિરસ્કાર તો ઠીક, દીકરાનેય કહી દીધું, આજથી તું અમારે માટે મરી ચૂક્યો છે ! જોકે અકસ્માતના સમાચાર સાંભળી દોડી આવ્યાં ખરાં ! કદાચ લોકલાજે ! પણ શ્રાદ્ધવિધિમાં ખાસ રસ લીધો નહિ. નીલિમાએ માત્ર એમની હાજરીથી સંતોષ માન્યો ને નર્મદાકિનારે ચાણોદ જઈ બધું આટોપી લીધું. બ્રાહ્મણોને દાનદક્ષિણા અને ગરીબોને ભોજન બધું એણે જ કર્યું.
અને આજે હવે તેડી જવા આવ્યાં છે ?
પુત્રના કરુણ અવસાનથી એમનું હૃદય આળું થઈ ગયું હશે ? પૌત્ર કુશમાં પુત્રનો ચહેરો શોધતાં હશે ? થયેલી ભૂલનું પ્રાયશ્ચિત કરવા માગે છે…? જે હોય તે. નીલિમાએ મન મનાવી લીધું. ભલે રહે થોડા દિવસ, સારું લાગે છે. એમણે પણ દીકરો ખોયો છે. એકબીજાની હૂંફ ને ઓથ રહેશે. સાસુ-નણંદ અહીં આવી ગયાં, પણ ત્યાં સસરા ને દિયરનું જમવાનું શું ? એનો ઉકેલ પણ મળી ગયો. અહીંથી ટિફિન જવા માંડ્યું, પછી તો સસરા સવારથી આવી જાય, રાત્રે જમીને જાય. દિયર પણ અહીંથી જમીને કૉલેજ જાય. રાત્રે જમ્યા પછી ઘરે. પપ્પાની ગેરહાજરીમાં કુશને દાદા-કાકાના લાડ-પ્યાર તો મળવા જોઈએ ને ?
ઘરમાં બેની જગ્યાએ છ જણની રસોઈ થવા માંડી. નીલિમા વસ્તુઓ લાવવા-મૂકવામાં વ્યસ્ત રહેવા માંડી. ઘરનું આખું વ્યવસ્થાતંત્ર બદલાઈ ગયું. પહેલાં ઓછું કામ હતું, એ જાતે જ કરી લેતી. હવે તો કામવાળી રાખવી પડી. શરૂઆતમાં ‘જે હશે તે ચાલશે’ કહેનારાં સાસુમા ‘નીલિમા આ તો જોઈશે જ.’ કહી આદેશ આપતાં થઈ ગયાં છે ! અને લાવવામાં એકાદ દિવસ મોડું થાય તો માથે ફટકારે.
‘આ તો તારા માટે અહીં આવ્યાં છીએ એટલે તને કહેવું પડે ! મોટા ઘરે તો તારા સસરાએ કહેતાંની સાથે જ લાવી મૂક્યું હોય !’
‘તો અહીં પણ એ લાવી શકે છે. દીકરાનું જ ઘર છે.’ એવા શબ્દો હોઠ સુધી આવી જાય…. ને એ પાછા ગળે ઉતારી જાય ! એ લોકોની હાજરીથી ઘર ભર્યું ભર્યું લાગતું હતું. શરૂઆતમાં ગમ્યું. ઉત્સાહથી દોડાદોડી પણ કરતી…. પણ થોડા જ દિવસમાં થાકી ગઈ. મહિનાની આખરે ખર્ચનો આંકડો મંડાયો ને એની આંખ ફાટી ગઈ. પહેલાં કરતાં ત્રણ ગણો ! પહેલાં તો રૂ. 2500 ઘરભાડું, રૂ. 500 વીજળી બિલ ને ચાર-સાડાચાર હજાર અન્ય ખર્ચ, કુલ સાત-આઠ હજારમાં આરામથી રહી શકાતું. હા, અનાજ-મસાલાની સિઝનમાં કે કપડાંની ખરીદી સમયે થોડો વધારે ખર્ચ થતો. આ મહિને વધારે વપરાશને કારણે વીજળીબિલ વધારે આવ્યું, કામવાળીનો ખર્ચ પણ વધ્યો, અનાજ-કરિયાણું-દૂધ-શાકભાજી મળી ખર્ચ થયો અઢારથી ઓગણીસ હજારનો ! આશરે અઢીથી ત્રણ ગણો !!
આ તો ઠીક છે, પતિ મિલકત મૂકી ગયા છે. જોકે એને તો કશી ખબર જ નહોતી ! બૅન્કમાં ક્યારેય ગઈ નહોતી. પતિ જ બધું સંભાળતા. કહ્યું હતું, ‘તને નિરાંતે બૅન્કમાં લઈ જઈશ. શીખવીશ ને સમજાવીશ.’ પણ એ બધું સમજાવે એ પહેલાં તો ચાલી નીકળ્યા ! ઘણીવાર કહેતા, ‘આ ભાડાનું મકાન ખાલી કરી આપણે પોતાનો ફલેટ લેવો છે.’ વળી વિચાર બદલે ‘ના ! ના ! કુશને ખૂબ ભણાવવો છે. પહેલાં એના અભ્યાસની વ્યવસ્થા પછી જ બીજું કાંઈ.’ અને એટલે જ કરકસરથી રહ્યા, આડોઅવળો કોઈ ખર્ચ નહિ, સવારે આઠથી રાત્રે આઠ સુધી દુકાનમાં મહેનત કરીને આટલું બચાવ્યું ! જોકે કેટલી રકમ છે, શું છે એને કાંઈ ખબર જ નહોતી. આ તો પતિના અવસાન પછી સોસાયટીમાં જ રહેતાં ને બૅન્કમાં નોકરી કરતાં અમરભાઈએ વાત કરી ત્યારે જાણ થઈ. એમણેય મદદ પણ ઘણી કરી. નીલિમા સાથે બૅન્કમાં જઈ ડેથ સર્ટિફિકેટ વ. આપી લોકર, એકાઉન્ટ વ. હસ્તગત કર્યાં ને ત્યારે જ ખબર પડી કે અઢી લાખની એફડી ને ચાર લાખ સેવિંગ એકાઉન્ટમાં છે. દુકાનની ઉઘરાણી કદાચ તાજેતરમાં પતી હશે. એક જાતનો સધિયારો મળ્યો. પાસે સંપત્તિ તો છે ! માથેથી છત્ર ગયું, પણ સાવ ઉઘાડી ને નોધારી નથી થઈ ગઈ. ગુજરાન ચલાવી શકે એટલી મૂડી તો પતિ મૂકી જ ગયા છે !
બીજા મહિને પણ વીસ હજાર ખર્ચ થયો. શ્રાદ્ધવિધિ પર દસેક હજાર વપરાયા હતા. બે મહિનામાં પચાસ હજારનો ખર્ચ !!!!…… આંખ ફાટી ગઈ નીલિમાની ! સેવિંગ એકાઉન્ટમાં ચારમાંથી સાડા ત્રણ લાખ જ રહ્યા ! ના ! ના ! દીકરાના અભ્યાસ માટે પતિએ કમાયેલી ને કરકસરથી બચાવેલી રકમ આમ વેડફી ન નખાય ! આવક તો કાંઈ છે નહિ, જે કાંઈ છે તે મૂડી પર જ !… ખર્ચ પર કાપ મૂકવો જ પડશે !
એક બપોરે સાસુના શબ્દો કાનમાં પડ્યાં :
‘સાંભળો છો ? હવે તો વહુ ને કુશનું ધ્યાન રાખવા આપણે અહીં જ રહેવું પડશે. એવું કરીશું, ત્યાંનું મકાન ભાડે આપી દઈએ. ભાડાંની આવક તો થાય ! બૅન્કમાં મૂકી દઈએ તો કાલ સવારે દીકરીનાં લગ્નમાં કામ આવે ને અહીં કાંઈ આપવાની જરૂર નથી. વહુ પાસે મિલકત ઘણી છે. આપણો જ દીકરો મૂકી ગયો છે ને ?’
અચ્છા !…. આમ વાત છે. ક્યાંકથી જાણ થઈ એટલે જ અહીં ધામા નાખ્યા છે ! મારી એકલતા કે ઓથ માટે નહિ ! આ તો સંપત્તિના કારણે !
સમસમી ગઈ એ ! મનમાં કેટલાંય વંટોળ ઊઠ્યાં.
ભલે, કૌશિકનાં માતાપિતા છે. પુત્રની પાસેથી અપેક્ષા રાખે એ ઉચિત છે….. પણ દીકરાના જીવતા કોઈ સંબંધ નહિ અને હવે ?….. મારી સાથેનાં લગ્નના કારણે તો દીકરા સાથેનો સંબંધ કાપ્યો !!…. અને હવે દીકરાના અવસાન પછી વહુ સાથે નાતો જોડવાનો ? સમજાય છે, હવે તો ચોખ્ખું ને ચટ દેખાય છે. મારા પ્રત્યેની અનુકંપા કે સહાનુભૂતિ નથી !….. આ તો સંપત્તિનો પ્રતાપ ! બે-ત્રણ દિવસનાં મનોમંથન પછી એણે દઢ નિર્ણય લીધો. અમરભાઈની મદદ અને માર્ગદર્શન મળતા રહ્યા. એમને લઈ બૅન્કમાં જઈ આવી.
અઢી લાખની એફ.ડી ને સાડા ત્રણ લાખ સેવિંગ એકાઉન્ટના, કુલ છ લાખ એવી રીતે મૂકી દીધાં કે દર મહિને રૂ. 4500 વ્યાજની આવક મળે. એક રૂમ રસોડાનો નાનકડો બ્લોક આજ સોસાયટીમાં શોધી લીધો. રૂ. હજાર ઘરભાડું ને પાંચસો વીજળી બિલ. બાકી વધતા ત્રણેક હજારમાં ઘર તો ન ચાલે, પણ ખાસ ચિંતાનું કારણ નથી. ટ્યૂશન કરીને કે નાની નોકરી શોધીને આવક ઊભી કરશે…. ને જરૂર પડે મૂળ મૂડી તો છે જ !
બીજી બપોરે ઘરમાં સૌ આરામ ફરમાવતાં હતાં ને એણે મક્કમપણે કહી દીધું :
‘બા-બાપુજી, આજે ત્રીસ તારીખ. આવતી કાલે આ ઘર ખાલી કરી દેવાનું છે. મેં બાજુમાં નાનકડો બ્લોક ભાડે રાખી લીધો છે. અમારે મા-દીકરા માટે અત્યારે તો પૂરતો છે. તમારી લાગણી માટે આભાર કે તમે દોડી આવ્યાં ને બે મહિના મને સધિયારો આપ્યો….. પણ હવે હું મારા પગ પર ઊભી રહીશ ને કુશને સાચવીશ. ઈશ્વરની કૃપા કે તમારા દીકરાએ અમને સાવ નોધારા નથી છોડ્યાં !! ચાલો, સૌ પોતપોતાનો સામાન બાંધવા માંડીએ….’
Share this on WhatsApp
Email This Article ·  Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati
« Previous મારા વ્યક્તિત્વ વિકાસમાં ફાળો મારા પરિવારનો… – નીતા અજિત પંડિત
બે કૃતિઓ – સંકલિત Next »
આ પ્રકારનું અન્ય સાહિત્ય:
પ્રેરક પ્રસંગો.. – નીલેશ મહેતા
(નીલેશ મહેતા દ્વારા સંક્ષેપ અને સંકલન થયેલ ‘ક્ષણે ક્ષણે આનંદ’ પુસ્તકમાંથી. પુસ્તક પ્રાપ્તિની વિગતો લેખના અંતે આપવામાં આવી છે.) (૧) યોગ્ય ધંધો એક ધંધાદારી યુવાન હતો. પોતાનો ધંધો ખૂબ જ શાંતિથી અને સારી રીતે ચલાવતો હતો. એક દિવસ એક મોટા વેપારીનો મોટા ધંધામાં ફોન આવ્યો. યુવાન વિચારમાં પડી ગયો શું કરવું, શું ન કરવું ? શું યોગ્ય, શું અયોગ્ય ? એણે મોટા ... [વાંચો...]
પુરસ્કાર – આશા વીરેન્દ્ર
(‘ભૂમિપુત્ર’ સામયિકમાંથી) ‘મરાઠી સાહિત્ય અકાદમી’ના પુરસ્કારોની જાહેરાત થઈ ચૂકી હતી. શાલિનીતાઈ પોતે અને બીજા સાહિત્યરસિકો માનતા હતા કે, આ વખતે તો શ્રેષ્ઠ નવલકથાનો પુરસ્કાર એમની ‘કાદમ્બરી’ને જ મળવાનો. હજી ગઈ કાલે જ એમની બાળસખી અવંતિકાનો ફોન હતો. એણે કહ્યું હતું, ‘પુરસ્કાર ભલે કાલે જાહેર થવાનો હોય પણ મને ખાતરી છે કે, શ્રેષ્ઠ નવલકથાનો પુરસ્કાર તો તારા પુસ્તકને જ મળવાનો. પાર્ટી લીધા ... [વાંચો...]
ખુશી મેળવવાનો સચોટ ઉપાય – નીલમ દોશી
લાગે છે જયારે જીવનમાં કંઇ જ બચ્યું નથી જીવનની એ નવી જ શરૂઆત હોય છે. ડો. રઇશ મનીયારની આ નાનકડી પંક્તિ બહુ મોટી વાત કહી જાય છે. જીવનમાં નિરાશાના, દુ:ખના, વેદનાના પ્રસંગોની આવનજાવન ચાલતી રહે છે. જીવન કદી એકધારી રીતે વહેતું નથી અને વહેવું પણ ન જોઇએ. જયારે કોઇ નિકટનું સ્વજન અચાનક આપણને છોડીને ચાલ્યું જાય છે, ત્યારે કોઇ આશ્વાસન કામ ... [વાંચો...]
24 પ્રતિભાવો : ના !….હવે નહિ ! – કલ્પના જિતેન્દ્ર
January 6, 2012 at 9:50 am
Very Nice. Very very nice.
Hiral Vyas "Vasantiful" says:
January 6, 2012 at 10:12 am
January 6, 2012 at 10:17 am
January 6, 2012 at 11:03 am
એક્દમ વ્યવહારુ લેખ ચ્હે
January 6, 2012 at 2:37 pm
ખુબજ સરસ લેખ છે
January 6, 2012 at 9:01 pm
અજબની ડિપ્લોમસીથી સમસ્યા ટાળી, અન્તે, પુરિ વાર્તા પર કબજો કરતા વાર્તા અતિ સુન્દર બની.
સુખ-દુખમા સગા વહાલા શુ કામના??? એ તો આ રીતે જ કામ આવે, અલબત્ત પોતપોતાના મતલબથી!!!!!
January 6, 2012 at 9:37 pm
વારતાની રીતે સારી હશે પરન્તુ મા-બાપ ની ભુમીકા બહુ નિમ્ન કક્ષાની આલેખી છે.
January 6, 2012 at 10:15 pm
This in story but in real life I saw In-Laws worse then this ….not a surprise!!!!!!!!!
January 7, 2012 at 10:46 am
તામાિર વાતા મા દમ છે
January 7, 2012 at 12:36 pm
January 7, 2012 at 3:19 pm
January 7, 2012 at 10:35 pm
અતિ સુન્દર્.. ખરેખર્. મક્ક્મતા ને હિમ્મત આપે ..
January 10, 2012 at 10:06 pm
Neelima handled the situation very well. Initially she welcomed her in-laws with an open heart and happily let them stay for 2 months, but later she understood their intentions:
“પુત્રની પાસેથી અપેક્ષા રાખે એ ઉચિત છે….. પણ દીકરાના જીવતા કોઈ સંબંધ નહિ અને હવે ?….. મારી સાથેનાં લગ્નના કારણે તો દીકરા સાથેનો સંબંધ કાપ્યો !!…. અને હવે દીકરાના અવસાન પછી વહુ સાથે નાતો જોડવાનો ? સમજાય છે, હવે તો ચોખ્ખું ને ચટ દેખાય છે. મારા પ્રત્યેની અનુકંપા કે સહાનુભૂતિ નથી !….. આ તો સંપત્તિનો પ્રતાપ !”
She could not afford spending so much money for her in-laws who were deceiving, at the cost of not giving good future to her son Kush with the hard-earned money that her husband had saved for his son’s bright future. She took a smart decision of moving to a smaller place and live her life independently.
It is an inspiring story from a perspective that at some point in life, we have to become strong and think about all the pros and cons of continuing to live life in a certain way. Based on all that, one can take major decision which will affect life positively (as Neelima did in this story).
Thank you for writing this and sharing it with us Ms. Kalpana Jitendra. I enjoyed reading it!
January 16, 2012 at 11:23 am
ખુબ સરસ ઉદાહરન.સમાજ ના પ્રતિભાવ નિ અને કોય શુ કહેશે એનિ પરવા કર્યા વગ્રર પોતાન સનતાન ન ભાવ્રિ માતે સમજ થિ નિર્નય લિધો.
February 1, 2012 at 7:36 am
એક્દ્મ જ સાચિ વાત્…
February 22, 2012 at 12:33 pm
March 13, 2012 at 5:58 pm
ખુબ સરસ વાર્તા . ક્લ્પ્ના તમે ખરેખર ખુબ સરસ લખો છો
March 28, 2012 at 1:00 am
April 14, 2012 at 11:59 am
good and mature decision taken by nilima which shows us she is very strong and powerful to handle any situation and she will be successful to build very good future of her son kush.
May 13, 2012 at 8:02 pm
ખુબ જ સરસ વાર્તા છે.
January 22, 2013 at 3:39 am
સત્ય ને કદવેી વાસ્ત્વિકતા સમજાવતો લેખ્.વાર્તાનો અન્ત ઘનુ બધુ સમજાવેી જય ચ્હે.
January 22, 2013 at 3:38 pm
really, excellent and heart touching story I like very much
October 17, 2015 at 12:51 am
સ્વાર્થ માણસને શું નથી કરાવતો !! સ્વાર્થી અને લાલચુ સગાઓ હોય તેના કરતા ના હોય તે સારું. પારકી દીકરી આપણી દીકરી બરાબર છે. તેના દુખને પરિવાર નું દુખ સમજી તેની સાથે ઉભા રહેવું અને તેને સ્નેહ અને હૂફ આપવી તે જરૂરી છે. પણ સ્વાર્થથી ભરેલા લોકો તેને શું સમજે !! હે ભગવાન બધાને સદ બુદ્ધી આપજે !!
September 12, 2016 at 2:51 am
TIT FOR TAT(.) HAD THE ATTITUDE OF A PARENT BEEN POSITIVE TOWARDS DAUGHTER IN LAW EARLIER, SHE WOULD NOT HV TAKEN SUCH STEP.
Click here to cancel reply.
Select language:   Gujarati   English   (Press F12 to change language) Show Keyboard
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
રીડગુજરાતી.કોમ પર પ્રસ્તુત થતા લેખ ટાઈપ કરવા માટે યોગ્ય વ્યક્તિઓની જરૂર છે. પૂરતું વળતર આપવામાં આવશે. વોટ્સએપ : ૯૯૭૪૪૧૦૮૬૮
પુણ્યનું વાવેતર – મનસુખ સલ્લા
હાથનાં કર્યાં – અર્જુનસિંહ કે. રાઉલજી
રાજાને જે ચરણપ્રહાર કરે તેને શી સજા કરવી જોઈએ? – આચાર્ય શ્રી ‘વાત્સલ્યદીપ’ સૂરિજી
ત્રણ ગીત – કાંતિલાલ એમ. કામરિયા
માઈન્ડ યોર ઓન બિઝનેસ? – ગિરીશ ગણાત્રા
હાસ્યનો હોજ.. – સં. તરંગ હાથી
સરિતાની શરત – રમણ મેકવાન
છે(છો)ડ સખી સરગમ – સ્વાતિ મેઢ
શ્રદ્ધા સ્મૃતિમંદિર – ડૉ. ચંદ્રકાન્ત મહેતા
થોડાસા રુમાની હો જાયે.. – નમ્રતા દેસાઈ
viren machwala: Give me more quotes
CD VORA: મને મજા આવી હું પણ આવા તબક્કાઓમાંથી વરસાદ થયો...
સંજય કે સંઘવી: જેમ પુ રવિશંકર મહારાજ કેહતા તેમ ડૉ કલામ...
ગોપાલ ખેતાણી: અદભૂત વર્ણન. આપની સાથે દરિયાઈ સફર કરી તેવો...
જગદીશ કરંગીયા ‘સમય’: ટૂંકી વાર્તા કે લેખ ? અતિ સુંદર...
Yogesh pandya: I m writter yogesh pandya..u hv read my...
Mahendra kumar, Babariya Dubai: Thought provoking article.
Chauhan Yashpa: Wah sir good story…….
Kirtika Macwan: A wonderful story
asha buch: bahuj sundar ane sachi vat
રીડગુજરાતી પરના વિશેષ લેખો કે અન્ય અગત્યની માહિતી આપના ઈ-મેઈલ પર મેળવવા માટે અહીં આપનું ઈ-મેઈલ સરનામું લખીને જોડાઓ.(4500 થી વધુ વાચકો)
પુણ્યનું વાવેતર – મનસુખ સલ્લા
હાથનાં કર્યાં – અર્જુનસિંહ કે. રાઉલજી
રાજાને જે ચરણપ્રહાર કરે તેને શી સજા કરવી જોઈએ? – આચાર્ય શ્રી ‘વાત્સલ્યદીપ’ સૂરિજી
ત્રણ ગીત – કાંતિલાલ એમ. કામરિયા
માઈન્ડ યોર ઓન બિઝનેસ? – ગિરીશ ગણાત્રા
રીડગુજરાતી વિશે : પ્રેસ વિભાગ
નવરસમાં ઝબોળાયેલી માઈક્રોફિક્શન – ડૉ. હાર્દિક નિકુંજ યાજ્ઞિક
એક અપીલ – ધ્રુવ ભટ્ટ
વન ડે માત્રમ – કુલદીપ લહેરુ
This site is dedicated to Shrimad Bhagvat Mahapuran
Back to top ↑
Send to Email Address Your Name Your Email Address Cancel
Post was not sent - check your email addresses!
Email check failed, please try again
Sorry, your blog cannot share posts by email.