gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu ko gu gu gu fr gu gu gu gu en en ca es es en en en en en en en es en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en gu gu en en en gu en en en gu gu gu gu en en en gu en en en gu gu en gu en en en en fr en en en en el gu en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu es en gu en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu en en en en en en en
પસંદ કરો પ્રથમ પાનું અનુક્રમણિકા – ટૂંકીવાર્તાઓ – નિબંધો – કાવ્યો અને પદ્ય – ગઝલો – અધ્યાત્મિક લેખો – હસો અને હસાવો – સાહિત્ય લેખો – બાળસાહિત્ય – અન્ય લેખો – પ્રકીર્ણ – ડાઉનલોડ – લેખ શોધો – મહિનાવાર લેખો – ગુજરાતીમાં લખો – ગુજરાતી કેલેન્ડર – આપનો લેખ મોકલાવો – આપનું યોગદાન સંપર્ક
[‘જન્મભૂમિ પ્રવાસી’ મધુવન પૂર્તિમાંથી સાભાર.]
[1] આજકાલ – ઈલાક્ષી પરમાનંદ મર્ચંટ
હાલો છોકરાઓ, ઊઠી જાવ તો, આજે નવા વરસ જેવું પરબ છે. જલદી ઊઠીને, નહાઈ-ધોઈને, પાઠપૂજા કરી ભગવાનના આશીર્વાદ લો. પછીથી ગામમાં દરેક ઘરે જઈને વડીલોના આશીર્વાદ લો. આશીર્વાદનું ધન એવું છે કે ઘરના અને બહારના આશીર્વાદ ભેગા થાય અને ફળે તો જીવતર સુધરી જાય અને વહુ, તમે પણ મજાના તૈયાર થઈ પોળમાં દરેક ઘરે જઈ, આશીર્વાદ લઈ, મીઠું મોઢું કરી આવો, સાથે આપણા ઘરમાં જે પણ બનાવ્યું છે તે ઢાંકીને લઈ જવાનું ભૂલતા નહીં. ભલે, એ લોકોનાં ઘરે પણ મિષ્ટાન-ફરસાણનો તોટો ન હોય, પણ આપણે પણ શકન કરાવવા જોઈએ. આનંદ તો જેટલો વહેંચીએ બમણો જ થાય. ના, હું સાથે નહીં આવું. ગામના બધા નાના-મોટા મને પણ પગે લાગવા આવે ત્યારે ઘર ખુલ્લું હોય તો જ મીઠું મોઢું કરાવી શકાયને ? એટલે હું તો ઘરે જ રહીશ. આજે ઘર બંધ ન કરાય.
આજે તેં શું માંડ્યું છે મમ્મી ? આટઆટલી ચીજો બનાવ્યા પછી પણ તને ધરવ નથી થતો ? હજી કેટલી ચીજો બનાવવી છે ? ના હો, મારે આમાંનું કશું પણ શીખવું નથી. આ બધું બનાવવા હું નવરી પણ નથી. કાલે સાલ મુબારક કરવા આવનારા લોકોને આ બધું ખવડાવવું જરૂરી નથી. બજારમાંથી બે-ચાર ચીજો મગાવીને ડીશમાં મૂકી દેવાની. બધાને બધી જ ચીજોની ડીશ જુદીજુદી આપવાની જરૂર નથી. એ લોકો જેટલા ઘરે ફરશે બધું ખાવાના જ ને ? કાલે હું ક્યાંય નહીં આવું. મારા ગ્રુપે દરિયાકિનારે જઈને નવું વરસ ઉજવવાનું નક્કી કર્યું છે. ના, તેં જે કંઈ બનાવ્યું છે એ અમને નહીં ચાલે. આ તારી ઘી-તેલથી લથપથ વાનગીઓ, ઉપરથી લટકામાં સાકર નાખેલી. આવી વાનગીઓ શરીરને નુકશાન જ કરે છે. આમાંનું કંઈ પણ ખાઈને મારે મારું ‘ફિગર’ બગાડવું નથી. તારે જે રીતે દિવાળી અને બેસતું વર્ષ ઊજવવું હોય, તું તારી રીતે ઊજવી લે. મને મારી રીતે નવું વરસ ઊજવવા દે.
અરે વાહ, ડિયર, આ વખતે દિવાળી અને બેસતા વરસની બે રજાઓ બુધ અને ગુરુવારે છે. સેટરડે-સન્ડે તો ઑફ હોય જ છે. વચમાં માત્ર શુક્રવાર રહ્યો. એક કામ કરીએ, આપણે બંને શુક્રવારના એક દિવસની રજા મૂકી દઈએ અને કોઈ હિલ સ્ટેશન પર ચાલ્યા જઈએ. છોકરાઓ પણ હિલ સ્ટેશન જવાનું મળશે એટલે રાજી થશે. અહીં રહીએ તો ‘સાલ મુબારક’ કહેવાના બહાને આવનારા લોકો બોર કરશે. વળી એમના માટે ઘરમાં કંઈ બનાવવાનો મને ટાઈમ નથી અને ડિયર, તું તો જાણે છે બજારની વસ્તુઓ કેટલી ભેળસેળવાળી હોય છે. છોડને આ બધી પળોજણ, આપણે બહારગામ જઈએ તો આ બધી લપમાંથી પોતાની મેળે છૂટી જઈશું.
[2] દીકરી-સંવેદનાની સરિતા – રોહિતકુમાર ખીમચંદ કાપડિયા
છેલ્લા કેટલાયે મહિનાથી જીવી એની પાંચ વર્ષની દીકરી કમુને આંગળીએ વળગાડીને ચાર માળના મકાનમાં કચરો કાઢવા જતી. કમુને નીચે રમકડાંની દુકાનની બહાર બેસાડી એ મકાનમાંથી કચરો કાઢી આવતી. કમુ એ રમકડાંની દુકાનની બહાર બેસી કાચમાંથી રમકડાંને જોઈ રહેતી. એક રંગીન ઢીંગલી એને બહુ જ ગમતી. કમુનો અડધો કલાકનો એ સમય ઢીંગલી જોવામાં જ પસાર થઈ જતો. કમુ જન્મથી જ મૂગી હતી. સાંભળતી બધું જ, પણ કંઈ સમજતી ન હોય તેમ બાઘાની જેમ જ રહેતી. કોને ખબર કેમ પણ જીવીને એમ લાગતું કે કમુ આ ઢીંગલી સાથે મનોમન વાત કરે છે. આ વખતે એણે નક્કી કર્યું કે એ અભાગણી દીકરીને એના જન્મદિને ઢીંગલી અપાવી જ દેશે.
દિવાળીના દિવસે કમુનો જન્મ થયો હતો. ભગવાને રૂપરંગ સારાં આપ્યાં, પણ વાચા જ ન આપી. એની જિંદગીમાં જાણે એ સદાયનો અંધકાર લઈને આવી હતી. મૂઈ આ….ઉ……અઈ….એ….. એવું પણ કંઈ બોલતી નથી. કદાચ આ ઢીંગલી એને અપાવી દઈશ તો ખુશ થઈ જશે. એણે આઠ આના-રૂપિયો ભેગા કરીને પૈસા પણ બચાવવા માંડ્યા હતા. આખરે દિવાળીનો દિવસ આવ્યો. જીવીએ એક શેઠાણીએ આપેલું સારું ફ્રોક કમુને પહેરાવ્યું. માથામાં આછું તેલ નાખ્યું ને કહ્યું, ‘તને પેલી ઢીંગલી બહુ ગમે છે ને, આજે તને અપાવી દઈશ, પછી આખો દિવસ એની સાથે રમ્યા કરજે.’ કમુ કંઈ સમજી તો ખરી, પણ કોઈ પ્રતિભાવ આપ્યા વગર માની આંગળી જોરથી પકડી લીધી.
દુકાનમાં જઈ જીવીએ કમુને કાખમાં તેડી લીધી અને શેઠને કહ્યું, ‘પેલી ઢીંગલી બતાવો ને ?’ શેઠે ઢીંગલી કાઢી જીવીના હાથમાં મૂકતાં કહ્યું, ‘બેટરીથી ચાલતી ઢીંગલી છે. બટન દબાવીએ એટલે મીઠા અવાજે જુદી જુદી કવિતા બોલે છે.’ આજે ઢીંગલી અને કમુની વચ્ચે કાચનો પડદો ન હતો. ઢીંગલી પર હાથ ફેરવતાં ખુશ થયેલી કમુ પહેલીવાર આ…..આ…. એમ બોલી. જીવી તો કમુને આટલું પણ બોલતાં સાંભળી ગાંડી-ગાંડી થઈ ગઈ. એણે શેઠને પૂછ્યું, ‘ઢીંગલી કેટલાની છે ?’ શેઠના મુખેથી સાતસો રૂપિયા એટલું સાંભળતાં જ જીવીના હોશકોશ ઊડી ગયાં, એણે હાથમાં કાઢેલો લગભગ સો-સવાસો રૂપિયા જેટલો પરચૂરણનો બટવો પાછો ગાંઠે બાંધી દીધો. એની આંખમાંથી દડદડ આંસુ સરી પડ્યાં. બાની આંખમાં આંસુ જોતાં જ કમુએ ઢીંગલી પાછી મૂકી દીધી. એના નાનકડા હાથથી એની બાની આંખનાં આંસુ લૂછ્યાં ને પછી જોરથી એને વળગી પડી. વગર બોલે કમુ ઘણું બધું બોલતી થઈ ગઈ.
Email This Article ·  Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati
« Previous વાળવૃદ્ધિનો એક અદ્દભુત પ્રયોગ – રતિલાલ બોરીસાગર
સંવેદન, સમજણ અને સાવધાની – જયદેવ માંકડ
જીવન જેમણે કેળવણી અને રચનાત્મક કાર્યોમાં વિતાવ્યું છે એવા શ્રી રમેશભાઈ સંઘવીને લાંબા અંતરાલ બાદ મળવાનું બન્યું. ચર્ચા દરમ્યાન એમણે એક વેદના રજૂ કરી : ‘શિક્ષણ વ્યવસ્થા સંવેદનાનું શિક્ષણ આપવામાં નિષ્ફળ રહી છે....’ વાત પણ સાચી છે. આમ જોઈએ તો અનેક મોરચે શિક્ષણ વ્યવસ્થા પાંગળી સાબિત થઈ છે. પરંતુ હૃદયની કેળવણી અને સંવેદના જગાવવાના કામમાં પણ ઉતરતી સાબિત થઈ છે. આ ... [વાંચો...]
વિલાતાં જીવન ! – હરિશ્ચંદ્ર
(‘વીણેલા ફૂલ’ પુસ્તકમાંથી સાભાર) અમારા નાના કસબામાં પણ એક ફૅશનેબલ સલૂન ખૂલી હતી. શહેરના જેવી જ આકર્ષક સજાવટ, ફર્નિચર, સાધનો, ટાપટીપ બધું જ આંજી નાખે એવું. સ્વાભાવિક રીતે જ ગ્રાહકો તેની સામેની મગન વાળંદની દુકાન છોડી આ નવી સલૂન તરફ વળતા. મનેય મન તો થઈ જતું. પણ મગન વાળંદને એના બાપદાદાના વખતથી મારી દાઢી કરવાનો અને માથાના વાળ કાપવાનો અધિકાર મળેલો હતો. ... [વાંચો...]
આજના તરુણોની દુનિયા – ડો. કિરણ ન. શીંગ્લોત
સોક્રેટિસે આજથી લગભગ ૨૫૦૦ વર્ષ પહેલાં લખેલું, ‘આજના જુવાનિયાઓ કેવળ મજા જ કરી જાણે છે. એમની વર્તણૂકનાં ઠેકાણાં નથી હોતાં. એ મોટેરાઓને માન આપતા શીખ્યાં નથી. એમને કેવળ વાતોનાં વડાં જ કરતાં આવડે છે. એમને એમની જવાબદારીઓનું કંઈ જ ભાન હોતું નથી. એમનો વડીલો સાથેનો વ્યવહાર ઉદ્ધતાઈથી ભરેલો હોય છે. એમને કેવળ ખાણીપીણી અને ઉજવણીઓમાં જ રસ હોય છે. દરેક ... [વાંચો...]
5 પ્રતિભાવો : પ્રસંગરંગ – સંકલિત
vkvora Atheist Rationalist says:
November 1, 2011 at 2:24 pm
આ…..આ…. એમ બોલી. જીવી તો કમુને આટલું પણ બોલતાં સાંભળી ગાંડી-ગાંડી થઈ ગઈ. એણે શેઠને પૂછ્યું, ‘ઢીંગલી કેટલાની છે ?’
એના પછી થોડુક અજુગતુ લાગે છે…….
vkvora Atheist Rationalist says:
November 1, 2011 at 2:26 pm
વગર બોલે કમુ ઘણું બધું બોલતી થઈ ગઈ.
November 1, 2011 at 2:47 pm
આજકાલ – લેખ નો અનુભવ મે મરિ જાતે કર્યો છે. મારી ઊમર
૧૦ વરસ -> હુ ગઈકાલ ને અનુભવ્યો.
૧૮ વરસ -> હુ આજ ને અનુભવ્યો.
૩૦ વરસ -> હુ આવતી કાલ ને અનુભવી રહ્યો છુ. ઃ-)
November 1, 2011 at 9:37 pm
હે ભગવાન, તને પણ બેઠા-બેઠા આ શું ગંમ્ત સુજે છે? મને ખરેખરે ઘણુ દુઃખ થાય જ્યારે એક બાળક ને તેના જરૂરીયાત ની એક સામાન્ય ઢીંગલી પણ ના મળે… આંખો માં આસુ આવી ગયા… મને મારી ૫ વર્ષની ભત્રીજી દેખાઈ આવી કમુ ના રૂપ માં…
November 3, 2011 at 3:42 am
વાચા ઉપયોગી છે પણ પૂરતી નથી. વાત તો હૃદયથી થાય ને!
ખૂબ જ સરસ સંકલન બદલ આભાર.
Click here to cancel reply.
Select language:   Gujarati   English   (Press F12 to change language) Show Keyboard
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
* * * * *
Download First Issue Absolutely Free !!
Click Here for download page
રીડગુજરાતી : તેરમા વર્ષમાં મંગલ પ્રવેશ
શોપિંગ – મૃગેશ શાહ
ભગવાનની ખોજ – આશા વીરેન્દ્ર
વાત પરભામહારાજની… – મહેશ યાજ્ઞિક
રાષ્ટ્રશહીદોનાં સ્મારકમાં શરમ કેવી? – ડૉ. કુમારપાળ દેસાઈ
ગરમાળો, ગુલમોર અને ખખડેલું બસસ્ટોપ ! – રામ મોરી
વિધવા : પ્રથમ તો એક માણસ – સ્વાતિ બારોટ સિલ્હર
દો પલ કે જીવન સે એક ઉમ્ર ચુરાની હૈ… – રોહિત શાહ
મારી સાઇકલ – રમણ સોની
ભાઈ એન્ડ બા વીથ ગોડ એટ જી-મેલ ડોટ કોમ – રાહુલ શુક્લ
pritesh patel: wish u many many happy returns of the day...
Amrut Gosai: વાહ સ્વાતિબેન ….ખુબ સુન્દર રિતે સમાજ...
બટુક ઠુંમર: અદભુત, અવર્ણનિય અને અકલ્પનિય. ડો.એટલુ સરળ અને...
Vijay Panchal: Bau Saras… che….
Sheela Patel: Good story
NEELAM GUPTA: આ ને બચ્પન માટૅ લખો.સારી કવિઆ હે.
jigisha dave: Very nice story its really hart...
Darshan: 30/૩/1987 time 21ઃ00 birtha peels ઃ godhara...
Arvind Patel: અંતઃસપુરના. હું જયારે એમ માનુ કે બધું હું જ...
Keyur Patel: પૂરાણૉમા પણ વાર્તા છે જ કે દધિચીએ પોતાના...
રીડગુજરાતી પરના વિશેષ લેખો કે અન્ય અગત્યની માહિતી આપના ઈ-મેઈલ પર મેળવવા માટે અહીં આપનું ઈ-મેઈલ સરનામું લખીને જોડાઓ.(4500 થી વધુ વાચકો)
રીડગુજરાતી : તેરમા વર્ષમાં મંગલ પ્રવેશ
શોપિંગ – મૃગેશ શાહ
ભગવાનની ખોજ – આશા વીરેન્દ્ર
વાત પરભામહારાજની… – મહેશ યાજ્ઞિક
રાષ્ટ્રશહીદોનાં સ્મારકમાં શરમ કેવી? – ડૉ. કુમારપાળ દેસાઈ
રીડગુજરાતી વિશે : પ્રેસ વિભાગ
જીવન અંંતરંગ – લઘુનવલ (ભાગ ૨)
દિલ્હીનું અનોખું રવિવારી પુસ્તકબજાર.. દરિયાગંજ બુકમાર્કેટ – જીજ્ઞેશ અધ્યારૂ
જીવન અંંતરંગ – લઘુનવલ (ભાગ ૧)
This site is dedicated to Shrimad Bhagvat Mahapuran
Back to top ↑
Send to Email Address Your Name Your Email Address Cancel
Post was not sent - check your email addresses!
Email check failed, please try again
Sorry, your blog cannot share posts by email.