gu en en en en en en en en en en en en en en en tl tr en en en en en en en en en en en en en en en fr tr en en en en es en en en en en en en en en en fi en nl en en pt en gu gu en nl en en gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu fr gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu fr gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en en en fa en en en en en ru en en en en en en en en es en en en en ar en en en en en en
કથા-સપ્તાહ - જિંદગી (મેરી કિસ્મત મેં... - 3)
‘શર્વરી, તારી મધર લગ્ન માટે દબાણ નથી કરતાં?’
1  |  2  |  3  |  4  |
અર્ણવસિંહે અચાનક એવું પૂછ્યું કે શર્વરી મૂંઝાઈ ગઈ.
‘આઇ મીન, મારી મૉમ તો પાછળ પડી ગઈ છે. જાણે મારાં લગ્ન વિના દેશનો વિકાસરથ અટકી જવાનો હોય.’
‘પણ તમારે કેમ નથી કરવાં લગ્ન?’
આવા જ પ્રશ્નની રાહ જોતો હોય એમ અર્ણવસિંહ અદાથી બોલ્યો, ‘લગ્ન કરવાં તો છે, પણ ડરું છું, જેની સાથે પરણવા માગું છું એ રિજેક્ટ ન કરી દે.’
‘જાઓ હવે. તમને કોણ રિજેક્ટ કરે.’
એવી જ અર્ણવસિંહે બ્રેક મારી, ‘મતલબ તું મને હા પાડે છે?’
હૈયાની કોમળ લાગણીઓ કોઈ બીજાના હૃદયરસ્તે વળશે એવું શર્વરીએ કદી ધાર્યું નહોતું. અર્ણવસિંહે જગાવેલી ભાવના અનેરી હતી. તેનાથી છૂટી પડીને પણ પોતે મનથી તો તેની સાથે જ રહેતી. આને જ પ્યાર કહેતા હશે એવો પ્રશ્ન સ્ફુરે એ પહેલાં અર્ણવસિંહે લાગણીની સ્પષ્ટતા કરી લીધી ત્યારે ઇનકાર હોય પણ કેમ!
‘તારી હા હોય શર્વરી તો તારા અધરોને મારા અધરોનો સ્પર્શ લેવા દે.’
અર્ણવસિંહની આતુરતામાં પ્રેમીજનની વ્યાકુળતા હતી. શર્વરી માટે સંયમ રાખવો અઘરો હતો છતાં તે અડગ રહી શકી.
‘મારી હા ખરી અર્ણવસિંહ, પણ બીજું બધું તો માના આશિષ મળે
‘વાહ, ત્યારે તો આજે જ સાસુમાને મળવા આવવું પડશે.’
શર્વરીના તનબદનમાં રોમાંચ ફરી વળ્યો.
યામિની અર્ણવસિંહને નિહાળી રહી.
બપોરે ઘરે આવેલી શર્વરીએ મા સમક્ષ હૈયું ખોલી દીધું હતું. યામિની કંપી ઊઠેલી. આખરે જેનો ડર હતો એ જ બન્યું! પણ શર્વરી તો નાદાન. અર્ણવસિંહનું પરીક્ષણ તો મારે જ કરવાનું હોય. ક્યાંક શ્રીમંત અમીરજાદાએ મારી ફૂલ જેવી દીકરીને ભોળવી તો નથીને! સાંજે આવનારા અર્ણવસિંહની સચ્ચાઈ એક નજરમાં ઝડપી લઈશ...
-પણ ના, અત્યારે જોતાં તો છોકરો ઠરેલ, વિવેકી લાગે છે. શર્વરી માટેનો પ્રેમ તેની આંખોમાં ડોકાય છે. ચાલો, એ પણ ઠીક છે. શર્વરી પરણીને દિલ્હી સેટલ થઈ જાય તો મને ચિંતા ઓછી.
ચા-નાસ્તા દરમ્યાન ઔપચારિક પ્રશ્નોત્તરી ચાલી. પછી અર્ણવસિંહનું ધ્યાન ગયું, ‘આન્ટી, તમને આ આપવાનું તો રહી જ ગયું.’
તેણે આપેલી ગિફ્ટનું રૅપર
શર્વરીએ ત્યાં જ ખોલી નાખ્યું, ‘વાઉ, લાફિંગ બુદ્ધા’
‘જાણે છે, શર્વરી,’ અર્ણવસિંહ ચોરનજરે યામિનીને નિહાળતો હતો, ‘પોખરણમાં આપણે બીજો અણુધડાકો કર્યો ત્યારે એ ગુપ્ત ઑપરેશનનો કોડ ‘લાફિંગ બુદ્ધા’ જ હતો!’
ગોળ-ગોળ ફરતી લાગી. વરસો અગાઉ એક અણુવિજ્ઞાનીએ જ મને કહ્યું હતું કે સંસારમાં મારે વિધવા મા અને મારાથી ઘણો નાનો ભાઈ અર્ણવસિંહ છે.
તો શું મારા ભૂતકાળનું અનુસંધાન આવી પહોંચ્યું - મારી દીકરીનું ભવિષ્ય રૂંધવા? યામિનીને તમ્મર આવ્યાં.
‘મા, તમે ઠીક છો?’
પૂછીને અર્ણવસિંહ મજાક ઉડાડતો હોય એવું અનુભવ્યું યામિનીએ. લાફિંગ બુદ્ધાને અણુપ્રયોગ સાથે સાંકળીને મને આપવાજોગ મેસેજ આપ્યાનું એ ખુદ સમજે છે અને હું સમજી ગઈ હોવાનું તેને પરખાય પણ છે, છતાં કેવો ભોળો બને છે!
‘શું થયું મા?’ શર્વરી ચિંતિત થઈ. મા અસ્વસ્થ બન્યાનું તો તેને પણ લાગ્યું.
‘લાગે છે માને અણુપ્રયોગની વાત પરથી વિરાજસિંહ જાડેજાની યાદ
ખલાસ. યામિની ધ્રૂજી ઊઠ્યાં. શર્વરી ગૂંચવાઈ, તમે શું બોલો છો, અર્ણવસિંહ?
અટમિક રિસર્ચ સેન્ટરના હોનહાર અણુવિજ્ઞાની હતા.’
‘અચ્છા! પણ તેનું મા સાથે શું કનેક્શન?’
‘દેશના સપૂતનું કનેક્શન દેશની દરેક વ્યક્તિ સાથે ગણાય.’
અર્ણવસિંહના સ્વરમાં ટપકતા ગર્વથી શર્વરીએ માની લીધું કે સમવન વિરાજસિંહ દેશના બહુ મોટા સાયન્ટિસ્ટ હોવા જોઈએ.
‘આજે તેમનું વિક્રમ સારાભાઈ જેવું નામ હોત, જો તેમણે આપાઘત ન
નવી જ કહાણી ખૂલતી હતી. શર્વરીને રસ પડ્યો, ‘પણ અણુવિજ્ઞાનીએ આપઘાત શું કામ કર્યો?’
અર્ણવસિંહે યામિની સાથે નજર મેળવી, એમાં પડકાર હતો - કહી દઉં તમારી દીકરીને કે વિરાજસિંહે આત્મહત્યા શું કામ કરી?
યામિની શું બોલે? અર્ણવસિંહ આજે દીકરી સમક્ષ મારો મુખવટો ચીરી દેવાનો એની કંપારી હજી શમી નહોતી.
‘આનો જવાબ એક શબ્દમાં આપું તો એ છે - હનીટ્રૅપ.’
શર્વરી ચમકી, ‘હનીટ્રૅપ! પુરુષો પાસેથી ગુપ્ત ભેદ કઢાવવા સ્ત્રીનો ઉપયોગ થયાનું તો હું જાણું છું.’
બસ, હવે અર્ણવસિંહે એટલું જ કહેવાનું રહેતું હતું કે વિરાજસિંહને ફસાવવામાં તારી માનો ઉપયોગ થયેલો... પછી રહેશે ફક્ત સર્વનાશ. યામિની આંખો મીંચી ગયાં.
પણ ના, એ જુદું જ બોલ્યો,
‘વિરાજસિંહને ટ્રૅપ ગંધાયો નહોતો... ગુજરાતની ફૅમિલીથી દૂર મુંબઈ રહેતા વિરાજસિંહને કોઈ બૂરી આદત નહોતી. તેમણે તો જીવનમાં આવેલી સ્ત્રીને દિલોજાનથી ચાહી હતી. માત્ર સુંદર ભાવિનાં શમણાં જ નહીં, કાર્યસ્થળની વિગતો પણ તેઓ યુવતી સાથે શૅર કરતા. એમ ઘરે માને તેની તસવીર મોકલી આર્શીવાદ માગ્યા હતા.’
ભીના થતા સાદને ખંખેરી અર્ણવસિંહે ઉમેરો કર્યો, ‘ખેર, પણ એક તબક્કે તેમને યુવતીની ગદ્દારીની જાણ થઈ. ગુપ્ત બાતમી વહેંચવાનો અજાણતાં પોતાના હાથે થયેલો રાષ્ટ્રદ્રોહ તેમને અક્ષમ્ય લાગ્યો, એ ત્યાં સુધી કે પોતાની રૂમના પંખે લટકીને તેમણે આત્મહત્યા કરી લીધી!’
‘અરેરે’ શર્વરી બોલી પડી, ‘નાપાક ઔરતના પાપે હોનહાર વિજ્ઞાનીએ જીવ ગુમાવ્યો.’
નાપાક ઔરત એ શબ્દો યામિનીનું કાળજું તરડી ગયા.
‘આજથી ૨૦-૨૨ વરસ પહેલાંનો કિસ્સો ખૂબ ગાજેલો એટલે થયું કદાચ માને યાદ પણ હોય...’ અર્ણવસિંહે ઠાવકાઈ દાખવી, ‘ખેર, આજના શુભ દિને દટાયેલાં મડદાં શું કામ ઉખેળવાં? ખરુંને મા?’
શબનમમાં બોલવાના હોશ નહોતા.
અર્ણવસિંહને થયું, તીર બરાબર નિશાને લાગ્યું છે. અબ દેખો મઝા!
આભમાં અંધકાર જામ્યો છે, પણ યામિની ઉર્ફે શબનમની આંખોમાં નીંદર નથી. સાંજે મળવા આવેલા અર્ણવસિંહે શર્વરી સમક્ષ બધું ભલે મોઘમ રાખ્યું, મને તો દર્શાવી જ ગયો કે આ હનીટ્રૅપ છે!
‘આશાસ્પદ અણુવિજ્ઞાની વિરાજસિંહ જાડેજા સાથે દિલ્હીસ્થિત વેપારીના પુત્ર અર્ણવસિંહ શર્માની કોઈ સગાઈ હોય નહીં.’ ડિનર સજાવવા શર્વરી ડાઇનિંગ હૉલમાં જતાં પોતે એકાંતનો લાભ લઈ અર્ણવસિંહને સીધું જ પૂછેલું, ‘અને વિરાજનો નાનો ભાઈ અર્ણવ બનાવટી ઓળખ ઊભી કરીને મારી દીકરીને ભોળવે એનો અર્થ શું?’
જવાબમાં તે મીંઢું મલકેલો, ‘હનીટ્રૅપ.’
ધાર્યા મુજબનો ઉત્તર કાળજુ કંપાવી ગયેલો. મારી લાડોને તે પ્યારની જાળમાં ફસાવી ચૂક્યો, જાણે હવે શું વિતાવશે! પ્રણયમાં છેહ દઈને હૈયું ભાંગશે કે પછી મારી સચ્ચાઈ જાહેર કરીને સર્વનાશ વેરશે કે પછી શર્વરીનો ભોગવટો
કરી - હાયો રબ્બા!
ત્યારનું વળગેલું અજંપાનું ઘમ્મરવલોણું તેમને જંપવા નહોતું દેતું. અત્યારે પણ રૂમની બારી આગળ ઊભાં રહી તેમણે અદૃશ્યમાં તાકતાં ભૂતકાળ ઊપસી આવ્યો.
ડિફેન્સ મિનિસ્ટ્રીના સચિવથી શરૂ થયેલી હનીટ્રૅપરની કારર્કિદીમાં પોતે બહુ જલદી ઘડાઈ ગયેલી. આમાં એક તબક્કે વારો આવ્યો અણુવિજ્ઞાની જાડેજાનો.
‘વિરાજસિંહ અણુકાર્યક્રમમાં ભારતનું ભાવિ મનાય છે. ૨૭ની વયે તેણે મેળવેલી સિદ્ધિઓ અચંબિત કરી દેનારી છે. તેને ખતમ કરવાને બદલે તે જુવાન તારા પ્રણયપાશમાં બંધાઈ પાકિસ્તાન માટે કામ કરતો થાય એ છે આપણું મિશન.’ અશરફે સમજાવેલું.
શબનમને હંમેશાં તેના નેટવર્કની નવાઈ લાગતી. પાકની મિલિટરી ઇન્ટેલિજન્સ વિન્ગમાં ઊંચા હોદ્દે પહોંચેલો અશરફ ક્યાંથી ભીતરના ભેદ જાણતો હશે. ભલે ખોટા નામ-વેશે, પણ ભારતમાં છૂટથી હરીફરી શકે એ પણ કેવું! મે બી, આવી રીતે ભારતના જાસૂસ પણ પાકની ખબર રાખતા હશે.
‘ભલેને રાખે, તેમની પાસે તારા જેવી હની નથી.’ અશરફ તેના પર તૂટી પડતો. શબનમથી ઇનકાર થતો નહીં.
યૌવનમાં ભાન ભૂલવાની ટેવ જ આખા મિશનને ભારે પડી હતી.... યામિનીએ વાગોળ્યું.
આજથી આશરે ૨૦-૨૨ વરસ અગાઉની વાત. આદર્શવાદી વિરાજસિંહને પલોટવા ગુણવંતી નારીનો પાઠ ભજવવાનો હતો. શબનમના હોમવર્કમાં કચાશ રહેતી નહીં. અશરફે કરેલી ગોઠવણ અનુસાર તે મેઘના નામની અનાથ યુવતી તરીકે કોલાબામાં ગોઠવાઈ.
એ સમયે સિક્યૉરિટીની એટલી પળોજણ નહોતી. અણુમથકની
કૉલોનીમાં રહેતો વિરાજસિંહ રોજ સવારે જૉગિંગ માટે દરિયાકિનારે જતો. આવી જ એક સવારે-
‘ચોર-ચોર!’ શબનમે કાગારોળ મચાવી. ત્યાંથી પસાર થતા વિરાજે જોયું કે ગલીના ગુંડા જેવો આદમી હાથમાં પર્સ સાથે સામી દિશામાં ભાગતો દેખાયો. તેની પાછળ જવાનો અર્થ નહોતો. વિરાજે યુવતી પર ફોકસ કર્યું જે દરિયાની રેતીમાં બેસી પડી હતી. કદાચ ચોરની પાછળ ભાગવામાં તેનો પગ બૂરી રીતે મોચવાઈ ગયો હતો. તેને રડતી જોઈને વિરાજસિંહથી ન રહેવાયું, ‘ચોરટો તો તમારું પર્સ લઈને ગયો. કહો, હું તમારી કોઈ મદદ કરું?’
શબનમ અંદરખાને હરખાયેલી. ચોરીના સેટઅપમાં અણુવિજ્ઞાની બરાબરનો ફસાયો!
એ સવારે વિરાજસિંહે તેને ઘરે પહોંચાડવાથી શરૂ થયેલો ક્રમ બહુ જલદી પ્રણયના એકરાર સુધી પહોંચ્યો હતો.
અનાથપણાની તેની દર્દીલી દાસ્તાને વિરાજસિંહની હમદર્દી જીતી લીધી. સ્વમાનભેર જીવવાના ગુણે તે આકર્ષાયો. ઈfવરમાં અપાર આસ્થા ધરાવતી યુવતી સંસ્કારી લાગી, રુદિયું પ્રેમના રંગે રંગાયું. એકરારમાંં તેણે દેર નહોતી કરી :
મેઘના, હું તને ચાહું છું. મારી જીવનસંગિની બનીશ?
આનો ઇનકાર હોય જ નહીં, છતાં વિરાજસિંહની સ્વપ્નિલ, સ્ફટિકસી કીકીમાં છલકતી નિર્મળતાએ શબનમને વિચિત્ર લાગણી થઈ હતી - હું આવા નખશિખ આદર્શ પુરુષને છેતરી કેમ શકું! તેની મોહબ્બતમાં વિકાર નથી. મારા પર તેને અખૂટ વિfવાસ છે. તેનો દ્રોહ કેમ કરું!
પણ કર્યા વગર ક્યાં છૂટકો હતો! ભીતરની ટકોરે સાવધ થઈ તેણે હકાર ભણતાં વિરાજસિંહ ખીલી ઊઠેલો : મારી માને આવી જ વહુ જોઈતી હતી. તું તો જાણે છે કે જામનગરમાં મારો નાનો ભાઈ અર્ણવસિંહ પણ છે. હજી તો માંડ દસેક વરસનો હશે, પણ ભાભીને ભાળીને ઘેલો થઈ જવાનો...
સાંભળીને ઉદાસી છવાઈ જતી. આજ અગાઉ કોઈ મિશનમાં આત્મા ડંખ્યો નહોતો, પણ વિરાજની વાત જ જુદી છે. અત્યંત મેધાવી જુવાનને બુદ્ધિમંત યુવતીને બદલે એવી કન્યા ખપે છે જે તેનાં મા-ભાઈને જાળવી જાણે. મારામાં તેમને આદર્શ સ્ત્રીનાં દર્શન થાય છે. કેમ કહેવું કે આ બધું આભાસી છે. પ્રખર વિજ્ઞાની અંતરથી નિષ્કપટ છે. પ્રીતના કૉલ પછી મારી સાથે જેટલી સહજતાથી તેનું અંગત શૅર કર્યું છે અટલી જ સરળતાથી અણુપ્રોજેક્ટની વાતો કરતો હોય છે. તેને જો જાણ થાય કે તેણે કહેલી વિગતો હું પાકિસ્તાનના જાસૂસને પહોંચાડતી હોઉં છું તો તેને કેવો આઘાત લાગે. એ સમયે તેની નજરમાં છલકતો ધિક્કાર હું ખમી શકીશ ખરી? તેના દદર્નીવ કલ્પના મને કેમ બેચેન બનાવે છે!
શબનમ સમસમી જતી. ના, એ મોહબ્બત નહોતી. ‘હની’ તરીકે કામ કર્યાનાં આ વરસોમાં હૃદયની જમીન પર ઇશ્કની ફસલ ઊગવાની સંભાવના રહી નહોતી. જેકંઈ હતું એ આદર્શ પુરુષને નતમસ્તક થવાનો સદ્ભાવ હતો. તેની જોડે પરિણયમાં બંધાયા પછી હું જામનગરને બદલે પાકિસ્તાન જવાની વાત મૂકી શકીશ પણ ખરી?
એવી જોકે નોબત જ ન આવી... એ યાદે અત્યારે પણ સહેમી જવાયું.
Subscribe via email (Registered users only)
Write the displayed characters
Please enable JavaScript to post a new comment
You need an iframes capable browser to view this content.
Copyright © 2012 Mid-day Infomedia Ltd. All Rights Reserved.