gu en en en en en en en en en en en en en en en tl tr en en en en en en en en en en en en en en en fr tr en en en en es en en en en en en en en en en fi en nl en en pt en gu gu en nl en en gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu fr gu gu gu gu gu gu gu fr gu gu gu gu gu gu gu fr gu gu gu gu gu gu la gu gu gu fr gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en en en fa en en en en en ru en en en en en en en en es en en en en ar en en en en en en
કથા-સપ્તાહ - આસવ (યે કૈસા નશા... - 3)
‘ગુજરાતની દારૂબંધી હંમેશાં બે મોઢાની રહી છે. આ પ્રકારની પાર્ટી ત્યાં અસામાન્ય નથી. અસામાન્ય છે રેઇડ.... બીજા કોઈ અવસરે થયું હોત તો મારા ઘરનાએ પોસ્ટમૉર્ટમ કરીને ક્યારનો રૂટકૉઝ શોધી લીધો હોત... આ વખતે દાદા જ નર્વસ છે એટલે બીજાને પણ કશું સૂઝતું નથી...’ નિરાલીએ વળી નજર ટેકવી, ‘ત્યારે મને અપેક્ષિત હતું આતિથ્ય કે તમે લીડ લઈને ખોળી કાઢો કે આ કોઈ વિઘ્નસંતોષીનું કામ હતું, પૉલિટિકલ દોરીસંચાર હતો કે પછી બિઝનસ રાઇવરી?’
1  |  2  |  3  |  4  |
પળવાર અટકીને નિરાલીએ નારાજગી જતાવી, ‘એને બદલે તમે તો નિ:સ્પૃહની જેમ વત્ર્યા...’
નિરાલી સાચું કહે છે. બીજા સંજોગોમાં દાદાજી વગેરેના ડિફેન્સમાં હું ઝનૂનભેર મંડી પડ્યો હોત... પણ હવે તો હું જ ગિલ્ટથી લદાયો હોઉં ત્યાં શું કરવું ને શું કહેવું? ભલે પછી જામીનની વ્યવસ્થા થઈ, તેમણે બાકીની રાત હવાલાતમાં વિતાવવી ન પડી; પણ પોલીસપહેરામાં થાણા સુધી જવું પડ્યું એ નાલેશી કંઈ જેવીતેવી છે! આઇ ઍમ સૉરી, આઇ નેવર મીન ધૅટ.
આતિથ્યની પાંપણ ભીંજાઈ. એકાંતમાં તો પોતે રડ્યો પણ છે.
‘મને સમજાયું નહીં. વાય! તમે તો આવા નથી આતિથ્ય. મારાં દાદીના ફોટાને તમે કેટલા આદરથી નમન કરો છો. હું જાણું છું કે મારા ઘરનાની તમને કૅર છે... એમાં આ પ્રસંગથી ભંગાણ પડ્યું હોય તો...’
નિરાલીના હોઠે આતિથ્યએ હાથ મૂક્યો, ‘શીશ્, જાતને આટલું પીંજે છે શું કામ નિરાલી? મને થયું કે ઘાને કુરેદવાને બદલે વિસારે પાડીને આપણે સૌ લગ્નની ઉજવણીના મૂડમાં આવીએ તો કેવું! ધૅટ્સ વાય આઇ અવૉઇડ...’
‘સાચી વાત છે આતિથ્ય, આ સમય આપણા સુખને માણવાનો છે... બાકી એટલું નક્કી કે ઘટનાના મૂળમાં હું ગયા વિના રહીશ નહીં.’
નિરાલીના શબ્દોએ હળવો નિ:શ્વાસ જ નાખી શક્યો આતિથ્ય!
‘દાદા, તમારા સૂટની ટ્રાયલ લીધી? ડૅડ, કેટરરને રિમાઇન્ડ કરાવ્યું? મા, દાદીના જે દાગીના હું લગ્નમાં પહેરવાની છું એ પૉલિશ થઈને આવી ગયા? નિશીથભાઈ, ફોટોગ્રાફરનો પ્રબંધ થયો?’
મુંબઈથી પાછી આવેલી નિરાલીના રણકાએ બાકીનામાં ચેતના પૂરી. આતિથ્યનું મન જાણ્યા પછી શમેલી દ્વિધાએ તેને નિખારી હતી.
‘રેઇડકેસમાં તારીખ પડી છે જે મારાં લગ્ન પછીની છે. સો પહેલી તૈયારી મારાં લગ્નની!’
તેના લહેકાએ સૌ હસી પડ્યા. સાસરેથી આવેલી દીકરી અસલ મિજાજમાં જણાય એથી આ સંજોગોમાં હરખ જ અનુભવવાનો હોય.
‘બસ, મારા ગયા પછી પણ મને આ ઘરમાં આવી જ કિલકારી જોઈએ; એ જ મારો કરિયાવર!’
‘વાહ દીકરા...’ દાદાજીએ પૌત્રીના માથે હાથ ફેરવ્યો, ‘આમ તો અમે દહેજના વિરોધી છીએ, પણ દીકરી આવો કરિયાવર માગે તો ના કેમ કહેવાય?’ આછું મલકી લઈને જિતેનભાઈ સહેજ ગંભીર બન્યા. ‘તારી દાદીનો આત્મા પ્રસન્ન થઈ જાય એવું ડહાપણ તેં આજે દાખવ્યું. સાસરામાં પણ તારી મા-દાદીના સંસ્કાર આમ જ દીપાવજે.’ કહીને તેમણે પણ રણકો ઊપસાવ્યો, ‘જેને જે લાગવું હોય એ, આજથી આપણી ધામધૂમ શરૂ!’
- અને ખરેખર, રંગેચંગે તેમણે પૌત્રીને વળાવી.
‘જાણો છો આતિથ્ય મને એનો આનંદ.’
વાલકેશ્વરના સાસરે શણગારેલા શયનખંડમાં પતિના પડખે ચંપાતી નિરાલી નિર્દોષભાવે કહે છે, ‘આપણા જીવનના મહામૂલા પ્રસંગમાં ઘરના કોઈએ દરોડાની તાણ ન રાખી, નાલેશીનું સ્મરણ ન રાખ્યું...’
ઓ...હ. હવામાં ઊઠી રહેલો આતિથ્ય જાણે જમીન પર પટકાયો. બધાને મૂડમાં ભાળીને પોતાને હતું કે મામલો રફેદફે થયો, પણ અહીં તો નિરાલી જ કશું નથી ભૂલી!
અરેરેરે. આતિથ્યએ નવર્‍સનેસ અનુભવી. જે પળોનો ચાતક ઇન્તેજાર હતો એ આવી છે ત્યારે મન કેમ પાછું પડે છે! એક વાર તો મર્યાદા ઓળંગવા જેટલો હું બહાવરો બની ગયેલો ને આજે હકની પળોમાં...
આનો જવાબ તને આપી શકાય એમ નથી નિરાલી!
મનમાં ઊઠતા જવાબ સાથે આતિથ્યએ વિચારમેળો સમેટી લીધો અને બે દેહ એક થવાની ક્રિયામાં પરોવાયા.
‘તને કેમ સમજાવું દિગંત...’
દિલ્હી-આગરાના હનીમૂનથી પાછા આવેલાં આતિથ્ય-નિરાલી કોઈ પણ યંગ કપલ જેવાં ખુશનુમા ચહેકતાં લાગે છે, પણ આવ્યાના બીજા દહાડે પોતાની રૂમમાંથી દિગંત જોડે મોબાઇલ પર વાત કરતાં આતિથ્યને જુઓ-સાંભળો તો ભરમ ભાંગી જાય...
‘મને કોઈ જાતીય સમસ્યા નથી, જેવોતેવો સમાગમ પૂરો તો કરી શકું છું - બટ... જેની રૂપજ્વાળા મને મદહોશ કરી જવી જોઈએ તે મારી પત્નીની હાજરી મને નવર્‍સ બનાવી દે છે દિગંત. મારું ગિલ્ટ એવું હાવી થાય છે કે હું અંગત પળોને ભોગવું છું ખરો, પણ માણી નથી શકતો...’
પરમ મિત્ર સાથે થોડું અંગત શૅર કરીને આતિથ્યએ હળવાશ અનુભવી.
‘મને તો આનો એક જ ઉકેલ જચે છે આતિથ્ય - કન્ફેસ.’
‘કન્ફેશન! કબૂલા...ત!’ આતિથ્ય સહેજ ભડકી ગયો, ‘નો વે દિગંત, નિરાલીને જો જાણ થાય કે તેના દાદાની પાર્ટીમાં રેઇડ મેં પડાવેલી
સામા મિરરમાં નજર પડતાં આતિથ્ય થોથવાયો. એમાં અટૅચ્ડ બાથરૂમમાંથી બહાર નીકળી ભીના વાળને ટુવાલમાં બાંધતી નિરાલીનું પ્રતિબિંબ ઝિલાતું હતું.
તેની હાજરી કેમ વિસરાઈ ગઈ? તેના બહાર આવવાનો ખખડાટ કેમ કાને ન પડ્યો? જાણે ક્યારથી ઊભી હશે? બધું સાંભળી તો નહીં ગઈ હોય?
મિલિયન ડૉલર જેવો પ્રશ્નાર્થ આતિથ્યના કાળજાને કોરી ખાવા લાગ્યો!
‘આતિથ્ય, તમે આકાંક્ષાનું વૉટ્સઍપ સ્ટેટસ જોયું?’ રાત્રે પતિને દૂધનો ગ્લાસ ધરતી નિરાલીએ પૂછ્યું.
‘અહં...’ દૂધનો આસ્વાદ માણતો હોય એવા ધીમા ઘૂંટડા ભરતો આતિથ્ય ચોરનજરે પત્નીને નિહાળી રહ્યો : ખરી છે નિરાલી. સવારની રાત થઈ પણ પોતાનું પેટ આપતી નથી. બાથરૂમમાંથી નાહીને નીકળેલી તે મારો-દિગંતનો વાર્તાલાપ સાંભળી ગઈ કે પછી હું વેળાસર ચેતી ગયેલો એ હજી કન્ફર્મ થતું નથી.
ના, નિરાલીમાં મેં કોઈ દેખીતો બદલાવ ભાળ્યો નથી. ન મારા તરફના વર્તાવમાં, ન ઘરના સાથેના વહેવારમાં...
પણ એમ તો નિરાલી બહુ પોટેન્શ્યલવાળી છોકરી છે. તે ધારે તો ભીતર સાત સમંદર છુપાવી શકે.
જોખમ એનું જ છે. ભેદ જાણ્યા પછી નિરાલી ગુસ્સાથી ફાટી પડે, ઝઘડો માંડીને આખું ઘર માથે લે; અરે, મને ત્યજવાની ધમકી આપે એ બધું ખમી લેવાત, પણ પ્રતિક્રિયામાં તદ્દન સ્વસ્થ રહી અણુબૉમ્બ વીંઝાયાનો આઘાત ખમી લે એ ચોક્કસપણે ચિંતાજનક ગણાય. જાણે તેના ચિત્તમાં શું ચાલતું હશે?
મૂંગી રહીને જાતને સમજાવતી હશે કે પછી વેર ઘૂંટતી હશે? આખરે તેના દાદાની પ્રતિષ્ઠા ખરડાઈ છે, ખોરડાની આબરૂ ગવાઈ છે... તેનો રોષ વેર કેમ ન જન્માવે? નિરાલીના એક ધક્કાએ હું તેને પાઠ ભણાવવા સુધી જઈ શકતો હોઉં તો આ તો ક્યાંય મોટો ઘા છે. નિરાલી બદલો ઝંખે તો તેનો દોષ ન ગણાય... અરે, બદલામાં મારા પરિવારની પ્રતિષ્ઠા પર વાર કરે તો એ પણ વાજબી ગણાય! હૈયું ન્યાય તોળતું હતું, પણ બુદ્ધિને ચચરાટી થઈ : મારી પત્ની જ મારા ઘરનું નામ બોળે તો-તો પુરુષ તરીકે, પતિ તરીકે મારે કોઠીમાં મોં છુપાવવા જેવું થાય. ના રે, એવું તો હું ન જ થવા દઉં!
‘દૂધ પીવામાંય કેટલી વાર!’
નિરાલીના રણકામાં પ્રણયક્રીડા માટેની અધીરાઈ હોત તો-તો એક ઘૂંટમાં પોતે ગ્લાસ ગટગટાવી ગયો હોત... પણ તે તો દૂર બેઠી છે, તેણે તો આકાંક્ષા બાબત કંઈ કહેવું છે...
આકાંક્ષા. આતિથ્ય ટટ્ટા૨ થયો. ક્યાંક તે તો નિરાલીનો ટાર્ગેટ નથીને!
‘હં...’ દૂધ પતાવીને ખાલી ગ્લાસ ધર્યો એટલે નિરાલીએ પહેલાં તો દુપટ્ટાથી આતિથ્યના હોઠ લૂછ્યા.
‘હું વૉટ્સઍપ સ્ટેટ્સનું કહેતી હતી...’ ગ્લાસ ડેસ્ક પર મૂકીને નિરાલી આતિથ્યની નિકટ ગોઠવાઈ, ‘આકાંક્ષાએ સ્ટેટ્સમાં લખ્યું છે - ધડકે જિયા, દિલ તુઝકો દિયા.’
‘કમઑન આતિથ્ય, માન્યું આ ગીતની પંક્તિ છે; પણ આવું કોઈ છોકરી ક્યારે લખે?’ પૂછીને તેણે જ જવાબ વાળ્યો, ‘જ્યારે તે કોઈના પ્રેમમાં હોય!’
રબિશ. આતિથ્યનું દિમાગ દોડ્યું : આવી ક્ષુલ્લક બાબત પૉઇન્ટ આઉટ કરીને નિરાલી મને મારી બહેન વિરુદ્ધ ઉશ્કેરવા માગતી હોય તો સૉરી...
‘આઇ વુડ બી હૅપી ઇફ શી ઇઝ ઇન લવ...’ આતિથ્યએ ખભા ઉલાળ્યા, ‘તે ભણી રહી. આપણાં લગ્ન દરમ્યાન ભેગાં થયેલાં સગાંસંબંધીમાં માએ વાત પણ મૂકી છે કે આકાંક્ષા માટે યોગ્ય મુરતિયો હોય તો કહેજો... એટલે આકાંક્ષાએ સામેથી પાત્ર શોધ્યું હોય તો સોના કરતાં પીળું!’
નિરાલી થોડી ડઘાઈ, ‘હું એમ નથી કહેતી આતિથ્ય કે આકાંક્ષાએ શોધેલું પાત્ર ગલત હશે; પણ બહેનના જીવનમાં આવેલી વ્યક્તિ કોણ છે એ જાણવાની ધગશ, ચિંતા તો ભાઈ તરીકે તમને હોવી જોઈએ.’
(એ તો છે જ - બસ, તને દેખાડવી નથી! સો ધૅટ યુ કાન્ટ યુઝ ઇટ)
‘મને તો પરણીને આવ્યે પંદર દહાડા થયા. એમાં અઠવાડિયું તો બહાર ફરવામાં ગયું... છતાં આ એક વીકમાં મને તો આકાંક્ષામાં બદલાવ લાગ્યો...’
‘તો એનું કારણ તું જ પૂછી લેને.’ આતિથ્યએ ટાઢક રાખી, ‘આખરે તું પણ ભાભી છે તેની, તારી પણ ફરજ છે.’
‘વિશ્વાસ રાખજો આતિથ્ય, હું મારી કોઈ ફરજમાં ઊણી નહીં ઊતરું.’
તેના વાક્યમાં કશો ગૂઢાર્થ હતો? આતિથ્યને સમજાયું નહીં!
Subscribe via email (Registered users only)
Write the displayed characters
Please enable JavaScript to post a new comment
You need an iframes capable browser to view this content.
Copyright © 2012 Mid-day Infomedia Ltd. All Rights Reserved.