gu en en en en en en en en en en en en en en en en tl tr en en en en en en en en en en en en en en en fr tr en en en en es en en en en en en en en en en fi en nl en en pt en gu gu en nl en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en en en fa en en en en en ru en en en en en en en en es en en en en ar en en en en en en
એક પગ નથી તો શું થઈ ગયું? નૃત્ય કરવા માટે માત્ર પગ થોડો જરૂરી છે?
You need an iframes capable browser to view this content.
બચપણમાં પોલિયોની રસીએ જેના એક પગને નાકામ બનાવી દીધો હતો તે યુવતીને જિંદગીમાં પોતાના પગ પર ઊભા થવું હતું, દોડવું હતું અને નાચવું પણ હતું; જે બધું તેણે કર્યું પણ ખરું. વાંચીએ તેની જીવનસફરની હૃદયસ્પર્શી દાસ્તાન
શરીરની અક્ષમતા કરતાં વ્યક્તિને ખરેખર એને લઈને સપનાંના ભંગારનો જે ઢેર નજર સમક્ષ ખડકાય છે એ વધુ હચમચાવી મૂકે છે. આ ડિપ્રેસિંગ પોઝિશન ભલભલી હિંમતવાન વ્યક્તિને પણ એ સમયે તહસનહસ કરી મૂકે છે. બચપણમાં આવેલી પગની અક્ષમતાએ ભરયુવાનીમાં બેલા ભટ્ટને માનસિક યાતનાના જે કગાર પર મૂક્યાં હતાં એમાંથી બહાર આવવું તેમના માટે પણ ખૂબ અઘરું હતું, પરંતુ જીવનના એ બધા જ ફેઝમાંથી બહાર આવી તેઓ પોતાના પરિવાર સાથે ખુશહાલ જિંદગી જીવી રહ્યાં છે.
બે વર્ષનાં હતાં ત્યારે બેલાને પોલિયોનું જે ઇન્જેક્શન આપવામાં આવ્યું એણે જ તેમના જમણા પગને લકવાગ્રસ્ત કરી દીધો.
પા-પા પગલી ભરવાના સમયે જ બેલાનો એક પગ નિષ્પ્રાણ થઈ ગયો. ટ્રીટમેન્ટો ચાલતી રહી, પણ તેઓ ચાલી શકતાં નહોતાં. તેમના પર ત્રણેક ઑપરેશનો થયા પછી તેઓ થોડું ચાલવા લાગ્યાં અને ત્યારે તેઓ ફોર્થમાં ભણતાં હતાં. હાલ વિલે પાર્લેમાં રહેતાં ૩૫ વર્ષનાં બેલા ભટ્ટ કહે છે, ‘નૉર્મલ નહીં પણ જેમ-તેમ થોડું ચાલવાની ક્ષમતા મારામાં આ ઑપરેશનો પછી આવી ને એ પણ કૅલિપર્સ પહેરું ત્યારે. એ સમયે મને કૅલિપર્સ પહેરવા જરાય નહોતાં ગમતાં.’
એક પગ કામ કરતો ન હોવાથી જે ઍક્ટિવિટીઝ રિસ્ટ્રિક્ટ થતી હતી એ બાબત બેલાને બહુ મૂંઝવતી હતી. જીવનના એ હતાશ કરી મૂકનારા ફેઝને યાદ કરતાં બેલા કહે છે, ‘સ્કૂલમાં રિસેસ પડે ત્યારે અને નૉર્મલી પણ મારા ફ્રેન્ડ્સને દોડાદોડી કરતા જોઈને મને પણ દોડવાનું મન થતું. હું સારી રીતે ચાલી ન શકતી તેથી મને કોઈ પોતાના ગ્રુપમાં ન લેતું, રમાડતા પણ નહીં. ઓહ ગૉડ, આ બધું મારા દિલને ચીરી નાખતું.’
એ સમયે બેલા ચર્ની રોડમાં રહેતાં હતાં અને હિન્દુજા કૉલેજમાં ભણતાં હતાં. કૉલેજમાં જતાં કૉલેજનો આખો પૅસેજ ચાલીને જવું તેમના માટે જેટલું ડિફિકલ્ટ હતું એથીયે વધુ ડિફિકલ્ટ તેમને એ લાગતું હતું કે તેમની સામે કૉલેજના બૉય્ઝ કેવી રીતે જોશે, કેવી કમેન્ટ કરશે? તેમને બહુ ડર લાગતો હતો. જીવનનાં સોનેરી સપનાંનો ભંગાર તો ખડકાઈ જ ગયો હતો. એ સમયની માનસિક યાતનાને બયાં કરતી વખતે બેલા અત્યારે પણ ધ્રૂજી જાય છે. તે કહે છે, ‘મારા કૉલેજકાળમાં મારી આ તકલીફને હું ઍક્સેપ્ટ નહોતી કરી શકતી. મને રોજ એવું ફીલ થતું કે બધા કેવા હરેફરે છે, ફૅન્સી કપડાં પહેરે છે ને હું કેમ નથી કરી શકતી? મને જ આવું કેમ? હું મારી જાતને ઍક્સેપ્ટ નહોતી કરી શકતી અને દુનિયાના લોકો મને ઍક્સેપ્ટ નહોતા કરી શકતા અને આ કશ્મકશમાં હું ખેંચાતી હતી.’
પેરન્ટ્સની હિંમત કામે લાગી
બેલાના પેરન્ટ્સે તેને બહુ સમજાવી કે આ બધું વિચારવાનું છોડી દે, હિંમત રાખ; તારે ભણવાનું છે, આગળ જવાનું છે; લોકો શું વિચારે છે એ વિચારવાનું તું છોડી દે. એ પછી ધીમે-ધીમે તેમનામાં હિંમત આવી. ફ્રેન્ડનું એક ગ્રુપ પણ બન્યું અને પછી તો તેઓ થોડાં ફૅન્સી કપડાં પણ પહેરવા લાગ્યાં. કૉલેજ પૂરી કર્યા પછી બેલાને પોતાના પગભર થવું હતું. પોતાનો નિર્વાહ પોતે કરવો હતો. પગની તકલીફને લઈને શરૂઆતમાં જૉબ મેળવવામાં તકલીફ પડી રહી હતી. તેથી ઘરેથી ટ્યુશન આપવાનું શરૂ કર્યું અને જૉબ માટે પ્રયત્નો ચાલુ રાખ્યા.
નસીબજોગે બેલાને માર્કેટિંગમાં જૉબ મળી, પણ એ કામ તેમના માટે ટફ એ રીતે હતું કે એક તો ક્લાયન્ટને મળવા જવા માટે બહુ દોડાદોડી કરવી પડતી. એ સમયે પોતાનું વાહન નહોતું તેથી બધે ચાલીને જવું પડતું, જે બહુ ડિફિકલ્ટ હતું. ઉપરાંત સૌથી મોટી તકલીફ એ હતી કે તેમની અક્ષમતાને લઈને ઍક્સેપ્ટન્સ નહીં મળવાના કારણે બિઝનેસ ખેંચી લાવવામાં બહુ તકલીફ પડતી હતી એમ જણાવતાં બેલા કહે છે, ‘કેટલાક લોકો મને જોઈને સિમ્પથી બતાવવા બિઝનેસ આપતા તો એ મારે નહોતું જોઈતું. મારે કોઈની સહાનુભૂતિ આજે પણ નથી જોઈતી. આજે પણ લોકો મને સહાનુભૂતિ બતાવે એ નથી ગમતું. ઇવેન્ટ-ઑર્ગેનાઇઝર તરીકેના મારા કામને લઈને હું દેખરેખ માટે ઊભી હોઉં તો લોકો કહે કે ‘તમે બેસી જાઓ, અમે જોઈ લઈશું’ જેવી સહાનુભૂતિ મને નથી જોઈતી.’
બેલાની તકલીફને લઈને તેને જીવનસાથીની બાબતમાં થોડું કૉમ્પ્રોમાઇઝ કરવું પડશે એની તેને ખબર હતી અને એ માટે તે તૈયાર હતી જ, પણ અહીં વધુ પજવનારી બાબત તેને એ લાગતી હતી કે નાતજાતવાળા તેના પેરન્ટ્સ પાસે તેનાથી ટ્રિપલ એજની વ્યક્તિનાં કે એવાં-એવાં માગાં લઈ આવતાં અને ઉપરથી તેને પ્રેશરાઇઝ કરતાં કે કૉમ્પ્રોમાઇઝ કરી લેવાનું! પોતાની અક્ષમતાના કારણે બેલાએ નક્કી કર્યું હતું કે એજ્યુકેટેડ છોકરા સાથે જ લગ્ન કરવાં. એ યાતના વર્ણવતાં બેલા કહે છે, ‘લોકો જેવાંતેવાં માગાં લઈને આવે ત્યારે મને બહુ રડવું આવતું, બહુ ગુસ્સો પણ આવતો કે અફર્કોસ મને પ્રૉબ્લેમ છે, પણ એને આ લેવલમાં ન મૂકો.’
સમસ્યાને લઈને પોતાનાં લગ્ન વહેલાં નહીં જ થઈ શકે એની બેલાને ખબર હતી. ૨૯ વર્ષની ઉંમરે સૉફ્ટવેર એન્જિનિયર સૂરજ ભટ્ટ સાથે તેણે લગ્ન કયાર઼્. તેમને પાંચ વર્ષનો દીકરો યશ છે.
ખાધું, પીધું ને રાજ કર્યું
લગ્ન પછી બેલા વિલે પાર્લેમાં રહે છે. જૉબ માટે રોજ તેઓ ચર્ચગેટ આવતાં હતાં. ટ્રેનનું ટ્રાવેલિંગ તેમના માટે મુશ્કેલ સાબિત થતું હતું. ચોમાસામાં ઘણી વાર પડી જતાં હતાં અને ટ્રેનની ભીડ અને સ્ટેશન પરના બ્રિજ ચડવા-ઊતરવાનું તેમના માટે ઘણું ચૅલેન્જિંગ હતું છતાં લગ્ન પછી પણ બે વર્ષ સુધી કામ ચાલુ રાખ્યું. પરંતુ સુપરમાર્કેટના એક ક્લાયન્ટે તેમને ૧૧ વાર ધક્કા ખવડાવ્યા પછી પણ બિઝનેસ ન આપ્યો ત્યારે તેઓ બહુ ડિપ્રેસ થઈ ગયાં અને થોડો બ્રેક લીધો. જોકે એ પછી પાછું એ જ કામ ચાલુ રાખ્યું, પણ પ્રેગ્નન્સીમાં ચાર વાર પડી ગયા પછી જૉબ છોડી દીધી. બેલા કહે છે, ‘મારો એક પગ કામ નથી કરતો તેથી પ્રેગ્નન્સીમાં હું વેઇટ ખમી નહોતી શકતી, ચાલી પણ નહોતી શકતી. બે જણ પકડે તો પણ હું ચાલી નહોતી શકતી. વધારામાં પ્રેગ્નન્સી પછી મને ક્રૉનિક ઑસ્ટિઓમાયલાઇટિસ થઈ ગયો, જેમાં પગનાં હાડકાંમાં રસી થઈ જાય અને એ મટે જ નહીં.’
સિઝેરિયન પછી પાછું તેમનું પગનું ઑપરેશન કરી રસી કાઢી. ૬ મહિના સુધી ત્યારે ચાલવાનું સાવ બંધ થઈ ગયું. બાળક સાથે ગેલ-ગમ્મત કરવી અને તેને ઊંચકીને ફરવાના સમયે જ પાછો બેડ આવી ગયો. બેલા કહે છે, ‘એ સમય પાછો મારા માટે બહુ હતાશાજનક રહ્યો. જોકે એ સમય પણ જતો રહ્યો.’
હાલ તેમને પગમાં રસીને લઈને તકલીફ નથી પણ ગમે ત્યારે થઈ શકે.
બેલાને દોડવું જેમ ગમતું હતું એમ ડાન્સ કરવો અને ગરબા કરવા પણ બહુ ગમતા. કૉલેજમાં હતાં ત્યારે પરિવાર સાથે ગરબા રમતાં હતાં. જેવા રમી શકાય એવા, પણ રમતાં અને હમણાં તેમણે કરવા ચોથના એક કાર્યક્રમમાં સ્ટેજ પર ડાન્સ પણ કર્યો.
તકલીફોને પચાવી લેવાની હિંમત હવે મારામાં આવી ગઈ છે, પણ પહેલાંનો સમય ખૂબ દુ:ખદાયક હતો એમ જણાવતાં બેલા કહે છે, ‘અત્યારે હવે ભગવાનને એક જ પ્રાર્થના કરું છું કે દીકરો ભણી-ગણીને પગભર થાય ત્યાં સુધી મને ગમેતેમ કરીને ચાલતી રાખજે.’
Subscribe via email (Registered users only)
Write the displayed characters
Please enable JavaScript to post a new comment
You need an iframes capable browser to view this content.
Copyright © 2012 Mid-day Infomedia Ltd. All Rights Reserved.