gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu en en ca es es en en en en en en en es en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en gu gu en en en gu gu gu gu gu gu gu en eo en gu en en en en en en en gu gu en gu en gu en gu en gu gu gu en en en gu en gu en gu en en en gu gu gu en en en en gu en en en gu gu gu gu gu gu en gu en gu en nb en gu en en en en en en en gu en en en gu en en en gu en en en gu en en en gu en en en gu en en en gu en en en gu en en en gu en en en gu en en en gu en en en gu en en en gu en gu en gu en gu en gu en gu en gu gu en en en gu en gu en en en en fr en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu en en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu en en en en en en en
ReadGujarati.com: ચૂંટેલી લઘુકથાઓ – સંકલિત
પસંદ કરો પ્રથમ પાનું અનુક્રમણિકા – ટૂંકીવાર્તાઓ – નિબંધો – કાવ્યો અને પદ્ય – ગઝલો – અધ્યાત્મિક લેખો – હસો અને હસાવો – સાહિત્ય લેખો – બાળસાહિત્ય – અન્ય લેખો – પ્રકીર્ણ – ડાઉનલોડ – લેખ શોધો – મહિનાવાર લેખો – ગુજરાતીમાં લખો – ગુજરાતી કેલેન્ડર – આપનો લેખ મોકલાવો – આપનું યોગદાન સંપર્ક
[સાહિત્યમાં લઘુકથાઓનો પ્રકાર એવો છે કે જે ખૂબ ઓછા શબ્દોમાં વાતને સચોટ રીતે વ્યક્ત કરે છે. ક્યારેક તો તેનો સારગર્ભિત સંદેશ વારંવાર વાંચીને સમજવો પડે છે. એક-એક શબ્દને તેમાં બરાબર ધ્યાન પર લેવો પડે છે. એ પછી લઘુકથાનો મર્મ સમજાય છે. આ પ્રકારની કેટલીક લઘુકથાઓ અત્રે ‘કુમાર’ સામાયિકમાંથી સાભાર લેવામાં આવી છે.]
[1] ઋતુ બદલાય ત્યાં સુધી – કુસુમ ભૂપેન્દ્ર દવે
ભયાનક તોફાને માણસને તેના પંજામાં દબાવ્યો અને રણના અફાટ સમુદ્રમાં છોડી દીધો.
‘તું એકલો આ રેતીના સમુદ્રમાં કેવી રીતે ફસાઈ ગયો, ભાઈ ?’ એક ઝાડના ઠૂંઠાએ હાંફતા માણસને પૂછ્યું. માણસે રેતીમાં ઘૂસેલા પગને હળવા કર્યા. ‘કદાચ આ ઠૂંઠામાં હજુ રસ રહેલો છે’ તે ગણગણ્યો. પછી મોટેથી તે સાંત્વનના સ્વરમાં બોલ્યો : ‘ભાઈ, મારી આ હાલત તો તોફાને કરી નાખી છે. પરંતુ તું પાંદડાં અને ડાળીઓ વિનાનું કેમ થઈ ગયું છે ?’
‘માણસોના ટોળાએ મારા આ હાલ કરી નાખ્યા છે. મારો છાંયો પણ રહેવા ન દીધો. તેમની ભૂખે મને ડાળી-પાંદડાં વિનાનો કરી નાખ્યો.’
‘પરંતુ માણસોની ભૂખને તારી ડાળીઓ અને પાંદડાં સાથે શો સંબંધ ?’
‘તેમની સાથે ઊંટ, ઘોડા અને બકરીઓ હતી.’
‘સમજ્યો…’ માણસે માથું હલાવ્યું, ‘સ્વાર્થી મનુષ્ય…’
‘હિમ્મત રાખો.’ ઠૂંઠું બોલ્યું, ‘ઋતુને બદલાવા દ્યો.’
ઠૂંઠાની વાતથી માણસની તબિયતમાં સુધારો થયો. તેનામાં હિમ્મત આવી અને લાગણીથી તે ઠૂંઠા સાથે વીંટળાઈ ગયો. બન્ને રાત આખી પોતાના સુખદુઃખની વાતો કરતાં રહ્યાં. સવાર પડી. તેમણે પોતપોતાની જાતને જોઈ. માણસે આત્મવિશ્વાસના અંકુરથી ઠૂંઠામાં નાનાંનાનાં પાંદડાંને જોવાનું શરૂ કરી દીધું હતું.
[2] નીતિમત્તા – પીયૂષ ચાવડા
પંકજભાઈ વ્યવસાયે શિક્ષક હતા તેથી તેમનો વાંચનનો શોખ સારી રીતે વિકસી શકેલો. જ્યારે પણ સમય મળે ત્યારે તે શાળાના પુસ્તકાલયમાં જઈ નવાં નવાં પુસ્તકો વાંચ્યા કરે. પુસ્તકાલયની ભાગ્યે જ એવી કોઈ ચોપડી હશે, જે પંકજભાઈની નજર નીચેથી પસાર થઈ ન હોય. આમ તો તેમને બધા જ પ્રકારનું વાચન ગમતું, પણ જીવનમૂલ્યોનો નિર્દેશ કરતાં પુસ્તકો વધારે ગમતાં.
એક દિવસ તે મિત્રના ખાતામાંથી શહેરના પુસ્તકાલયમાંથી એક સરસ પુસ્તક વાંચવા લઈ આવે છે. એ પુસ્તકનો ‘નીતિમત્તા’ના શીર્ષકવાળો લેખ તેમને વધારે ગમી જાય છે. એ લેખ કેટલીય વાર વાંચી લીધો, પણ જેટલી વાર વાંચે એટલી વાર અનોખો જ આનંદ આવે. આમ ને આમ એક મહિનો પસાર થઈ ગયો. પુસ્તકાલયના નિયમ પ્રમાણે હવે પુસ્તક જમા કરાવવાનો સમય થઈ ગયો, પણ પેલો લેખ તેમનો પીછો છોડતો ન હતો. પુસ્તક જમા કરાવ્યા વગર ચાલે તેમ નહોતું. તેઓ પુસ્તક જમા કરાવવા પુસ્તકાલયે જાય છે. ખૂણામાં પડેલ ખુરશી પર બેસી ફરી પેલો લેખ એક વાર વાંચી જાય છે. ઘડીભર થાય છે કે આ પુસ્તક જમા કરાવી ફરીથી વાંચવા લઈ જાઉં. ફરી વિચાર બદલ્યો. આજુબાજુ નજર દોડાવી. હળવેકથી એ ‘નીતિમત્તા’ના શીર્ષકવાળો લેખ ફાડીને ગજવામાં મૂકી દીધો અને પુસ્તક જમા કરાવી નવું પુસ્તક ‘સત્યના પ્રયોગો’ મેળવી ચાલતી પકડી !
[3] સપનું – દુર્ગેશ ઓઝા
મોહન પૈસેટકે સાવ સાધારણ માણસ. જરૂરી ખર્ચાને બિનજરૂરી ખર્ચામાં ફેરવી નાખવાની નોબત પણ આવતી. પણ કલા અને આત્મવિશ્વાસ એ તેની મહામૂલી મૂડી. આખી દુનિયા પોતાને સિનેમાના પડદે જુએ એવું તેનું સપનું હતું. પણ સંજોગોએ તેને કલાકારમાંથી સામાન્ય કારકુન બનાવી દીધો હતો, જાણે પિંજરે પુરાયેલો પોપટ ! પણ આજે પિજરું ખુલવાની તૈયારીમાં હતું. અથાક મહેનત અને તેનું સપનું આ બંનેને તેણે છોડ્યા નહોતાં ને આજે ઘણા સમય પછી પહેલી વાર તેને એક ફિલ્મમાં અભિનય કરવાની આકર્ષક ઑફર મળી હતી. મોહને મુંબઈ જવાની તૈયારી કરી પણ અચાનક પત્ની માનસીને પૅરેલિસિસનો એટેક આવ્યો. મોહન ચિંતા, દોડધામના ચક્કરમાં અટવાયો.
મોહન સૂનમૂન થઈ પોતાના ભાગ્ય પર હસી પડ્યો. માનસી એક ડગલું પણ માંડી નહોતી શકતી. નસીબ બે ડગલાં દૂર હતું, પરંતુ ત્રણ દિવસ પછી પત્નીએ તેને મુંબઈ જવાનો આગ્રહ કર્યો ત્યારે મોહને કહ્યું : ‘હવે ભૂલી જા એ સોનેરી સપનું ને વળી આમ આ હાલતમાં તને છોડીને જવાનું મને કેમ ગમે, ગાંડી !’
માનસી ઘણું મથી પણ મોહન ન માન્યો….
અને બીજા દિવસની સવારે મોહને મુંબઈની વાટ પકડી ! સ્વજનો ઘેર આવી ટીકા ટિપ્પણના સંગે માનસીને વધુ દુઃખી કરવાની હોડમાં જાણે ઊતર્યા, પણ માનસીની પ્રસન્નતા યથાવત રહી. તેને યાદ આવી ગયું. મોહન ટસને મસ નહોતો થતો ત્યારે રાત્રે માનસીએ એટલું જ કહ્યું હતું કે ‘આ પેરેલીસીસ તો જવાનો હશે ત્યારે જશે પણ તમે ત્યાં જઈ આ ઓફર સ્વીકારી લેશો ને તો હું તમારા સપનાની બાધા નહિ પણ રાધા છું, સમજ્યા મારા મોહનજી !’ હા, પત્ની મક્કમ હતી. તેને તો કાયમ માટે હાંકી કાઢવો હતો, આખા ઘરમાં પ્રસરી ગયેલા પૅરૅલિસિસને !
[4] આક્રોશ – હિતા રાજ્યગુરુ
કામવાળી રેવા દીકરા સાગરને મેશનું ટપકું કરી ઈશ્વરને પ્રાર્થના કરાવી, પોતે જેને ત્યાં કામ કરતી હતી તે બહેનની શહેરમાં સારી ગણાતી ખાનગી શાળામાં દાખલ કરવા લઈ આવી હતી. બહેને આજે જ ફૉર્મ ભરી જવા કહ્યું હતું. બહેન કોઈ કાગળ વાંચવામાં મગ્ન હતાં તેથી તે એક બાજુ ચૂપચાપ ઊભી રહી. ખાટલામાં સૂતેલો પતિ રવજી પણ સાથે આવ્યો હોત તો ? – એવી સુખદ કલ્પના સાથે તેને ગઈકાલે કામ કરી ઘેર આવી ત્યારે થયેલો સંવાદ યાદ આવ્યો.
‘ઘરનાં કામ કરવામાં વળી શો મીર મારવાનો હતો તે આટલી વાર ? ઝટ ચા મૂક ને સાગરને ખાનગી નિશાળમાં ભણાવવાનો તને મોહ સે પણ વધુ ફી તારો બાપ ભરસે ? મારી પાંહે રૂપિયા હસે તો આપીસ. જવાબદારી મારી નહીં.’ કહી પીવાઈ ગયેલી ચારભાઈની બીડી ઠૂંઠાનો ગુસ્સામાં ઘા કર્યો.
‘હું બે ઘરનાં કામ વધુ કરીસ પણ તમે પીવાની ટેવ ઓછી કરો તો હારું. સાગરને બે છાંટા દૂધ મળે.’
‘બે-ત્રણ ઘરનાં કામ કરવા માંડી એમાં તો પાવર આવી ગ્યો. આ ઘર મારું સે હમજી ? મારે ખાવું હસે તે ખાઈસ અને પીવું હસે તે પીસ તને પોહાતું ના હોય તો વે’તી પડ્ય.’
‘રેવા, આવી ગઈ ?’ બહેને ઊંચે જોતાં કહ્યું.
‘હા, બહેન. તમે ઘરનાં કામની લગીરે ચિંતાના કરતાં. હું હધુંય ટેમસર કરી નાંખેશ. મારા દીકરાની હંભાળ રાખજો. પેલી વાર એકલો મૂકું સું.’ કહી હજુ સુધી તેડી રાખેલા દીકરાને નીચે મૂક્યો. બહેને ફૉર્મ હાથમાં લેતાં કહ્યું :
‘પૂરું નામ બોલ. એના પિતાનું નામ શું ?’
રેવાની આંખો પૃથ્વી પર જડાઈ ગઈ.
ફરી બહેને કહ્યું : ‘પૂરું નામ…..’
રેવાએ નજર જમીન પરથી ઉઠાવી બહેન સામે સ્થિર કરતાં મક્કમ અવાજે કહ્યું : ‘સાગરકુમાર રેવાબેન….’
[5] કન્ની….! – અતુલકુમાર વ્યાસ
એ સીડી ચઢીને ઉપર આવ્યો. એનો સાત વર્ષનો દીકરો પતંગ ચગાવતો હતો. પતંગ આકાશમાં બહુ ઊંચે ગઈ હતી. એ અગાશીની રૂમમાં આવ્યો. રૂમમાં રાખેલા અરીસામાં એણે પોતાનો ચહેરો જોયો, કાંસકાથી વાળ ગોઠવ્યા. એની ઉંમર છત્રીસ વર્ષની હતી, પણ એ છવ્વીસનો લાગતો હતો. સામેની અગાશી પર શ્વેતા દરરોજ આ જ સમયે કપડાં સૂકવતી હોય ત્યારે બન્નેની આંખો મળતી, પરસ્પર હોઠ મલકતા અને ચાર આંખો વચ્ચે વાત થતી. આજે એમ જ બન્યું. છત્રીસ વર્ષે એનામાં એક મુગ્ધ યુવક સળવળી રહ્યો હતો.
એકાએક એના દીકરાએ સાદ કર્યો : ‘પપ્પા, પ્લીઝ જલદી આવો…’
‘શું થયું ?’ એ બહાર દોડી આવ્યો.
‘પપ્પા, મને લાગે છે કે પતંગ ઊંચે ગઈ પછી એની કન્ની છટકી ગઈ છે…જુઓ….’
એની નજર શ્વેતા તરફ હતી અને એના દીકરાની નજર ઊંચે હવામાં ગોથાં ખાતી પતંગ તરફ….!
[6] ઍન્ટિક્સ – તલકશી પરમાર
રાહુલ અને તેની પત્ની શિલ્પા કારમાં ફરતાં ફરતાં મિત્ર સુરેશને ત્યાં જઈ ચડ્યાં. ચા-નાસ્તો પતાવીને સુરેશ બંનેને બાજુના રૂમ તરફ લઈ ગયો. રૂમમાં દાખલ થયાં. તેમાં રહેલાં સહુનો પરિચય કરાવતા સુરેશ બોલ્યો : ‘નેવું વર્ષ વટાવી ચૂકેલા દાદા-દાદી, પંચાસી વટાવી ચૂકેલા નાના-નાની અમારી સાથે જ રહે છે. પાંસઠ વટાવી ચૂકેલા બા-બાપુજી અને સાઠ વટાવી ચૂકેલા કાકા-કાકી.’ કુટુંબમાં સાથે રહેતાં સહુનો પરિચય આપ્યો. કુટુંબનાં સહુને રાહુલ અને શિલ્પાનો પરિચય કરાવતાં કહ્યું, ‘આ શિલ્પા અને રાહુલ છે. તેઓ એન્ટિક્સના બહુ શોખીન છે.’ સહુ સાથે બેઠાં ને વાતે વળગ્યાં. રૂમ આનંદ-કિલ્લોલથી ગૂંજી ઊઠ્યો. રાહુલ અને શિલ્પા બે દિવસ રોકાયાં. વડીલોના સાંનિધ્યમાં પ્રેમ, લાગણી અને હૂંફભર્યા વાતાવરણમાં પોતાનું ઘર પણ ભૂલી ગયાં. ત્રીજે દિવસે કાર લઈને રાહુલ અને શિલ્પા નીકળ્યાં. સાંજના ઘરે પહોંચ્યા.
રાહુલને નાનપણથી જ ઍન્ટિક્સનો શોખ હોવાથી દરેક રૂમમાં ઍન્ટિક્સની ગોઠવણ કરેલી. વધારાનાં ઍન્ટિક્સથી બે રૂમ ભર્યા હતા. ઘેર આવ્યાં પછી રાહુલ ઍન્ટિક્સ વિશે વિચારતો જ રહ્યો. બીજે દિવસે સવારથી જ ઍન્ટિક્સ વેચવાનું શરૂ કર્યું. બે રૂમ ખાલી કર્યા. પૈસા પણ સારા મળ્યા. રાહુલ શિલ્પા સાથે વતનમાં દાદા-દાદી અને મમ્મી-પપ્પા રહેતાં હતાં ત્યાં જવા કાર લઈને ઊપડ્યો.
Share this on WhatsApp
Email This Article ·  Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati
« Previous પિતા-પહેલા ગુરુ – રમણલાલ સોની
જંગલી હાથી અને તેનું સામાજિક જીવન – રજની ત્રિવેદી Next »
આ પ્રકારનું અન્ય સાહિત્ય:
ઘટસ્ફોટ – હરીષ થાનકી
(‘કૂખ’ પુસ્તકમાંથી સાભાર. રીડગુજરાતીને આ પુસ્તક ભેટ મોકલવા બદલ ગૂર્જર ગ્રંથરત્ન કાર્યાલયનો ખૂબ ખૂબ આભાર. પુસ્તક પ્રાપ્તિની વિગતો વાર્તાના અંતે આપવામાં આવી છે.) હા, એ માધવીનો જ ફોટો હતો. એ જ લંબગોળ ચહેરો, સહેજ ઊપસેલું નાક, કપાળની વચ્ચોવચ મોટો ગોળ ચાંલ્લો અને ઉપલા હોઠ અને નાકની વચ્ચેના ભાગમાં નાનકડો કાળો મસો. આજના અખબારમાં છપાયેલા એ ફોટા સામે પ્રિયા તાકી રહી. એકાદા-બે ... [વાંચો...]
વિકાસ – દુર્ગેશ ઓઝા
(રીડ ગુજરાતીને પ્રસ્તુત વાર્તા મોકલવા બદલ શ્રી દુગેશભાઈ ઓઝા (પોરબંદર)નો ખૂબ ખૂબ આભાર. તેમની આ વાર્તા ‘અભિયાન’ સામયિકના ૨૮ જાન્યુઆરી, ૨૦૧૨ના અંકમાં પ્રકાશિત થઈ હતી. તેમની કલમને અનેક શુભકામના. આપ તેમનો 9898164988 અથવા durgeshoza@yahoo.co.in પર સંપર્ક કરી શકો છો.) ચંપકલાલને ગામના મોટા ભાગના લોકો ‘નવતર પ્રાણી’ કહેતા. ચંપકલાલ દેખાય એટલે ‘હરિ તારાં નામ છે હજાર’ એવું મશ્કરીમાં ગાનાર લોકોએ એનાં બીજાં ... [વાંચો...]
દરેક ઘરમાં દાદાજી હોવા જોઈએ – અવંતિકા ગુણવંત
(‘નવચેતન’ સામયિકના એપ્રિલ-૨૦૧૫ના અંકમાંથી સાભાર) વેદાંત નિશાળેથી ઘેર આવીને ઘરમાં પગ મૂકતાં જ એના દાદાજીને બૂમો મારતાં એણે મમ્મી ક્ષિપ્રાને પૂછ્યું, “મમ્મી, દાદાજી ક્યાં છે ?” “બેટા, હજી હમણાં તો તું નિશાળેથી આવ્યો છે, તું તારા કપડાં બદલ, હાથ-મોં ધો, નાસ્તો કર અને પછી દાદાજી પાસે જા, દાદાજી ઉપર અગાશીમાં છે.” વેદાંત બબ્બે પગથિયાં એકસાથે કૂદતો દાદર ચડીને ઉપર ધાબે પહોંચ્યો. એણે જોયું ... [વાંચો...]
32 પ્રતિભાવો : ચૂંટેલી લઘુકથાઓ – સંકલિત
April 6, 2011 at 9:10 am
ખુબ જ સુંદર..નંબર (૨) અને (૫) વધારે ગમ્યા…
લઘુકથા ઓ નિ વાત જ કંઇ ઓર હોય છે…
Hiral Vyas "Vasantiful" says:
April 6, 2011 at 9:38 am
૧/ ‘હિમ્મત રાખો.’ ઠૂંઠું બોલ્યું, ‘ઋતુને બદલાવા દ્યો.’
૩/ તેને તો કાયમ માટે હાંકી કાઢવો હતો, આખા ઘરમાં પ્રસરી ગયેલા પૅરૅલિસિસને !
૪/ “રેવાએ નજર જમીન પરથી ઉઠાવી બહેન સામે સ્થિર કરતાં મક્કમ અવાજે કહ્યું : ‘સાગરકુમાર રેવાબેન….’” જો બાળકની જવાબદારી માત્ર મા ની હોય તો પાછળ નામ પણ એનું જ હોવું જોઇએ ને!!
૫/ ‘પપ્પા, મને લાગે છે કે પતંગ ઊંચે ગઈ પછી એની કન્ની છટકી ગઈ છે…જુઓ….’
April 6, 2011 at 10:51 am
ખુબજ ચોટ્દાર લઘુ વાર્તાઓ….
April 6, 2011 at 11:17 am
The last one is really touched to heart & should be apply to all young generation
April 6, 2011 at 11:42 am
સારુ કલેક્શન કર્યુ મ્રૂગેશભાઈ
રાજેશ જોશી ‘આરઝુ’ says:
April 6, 2011 at 12:32 pm
કામના કલાકોમાં ‘રીડ ગુજરાતી’ વાંચન. – ‘નિતીમતા’
કાલિદાસ વ. પટેલ {વાગોસણા} says:
October 1, 2015 at 2:04 pm
કામના કલાકોમાં ગપ્પાં મારવાં કે ચાની કીટલી પર ખોટી ચર્ચાઓ કરવા કરતાં — ” રીડ ગુજરાતી ” વાંચન જરાયે ખોટું નથી.
કાલિદાસ વ. પટેલ {વાગોસણા}
April 6, 2011 at 3:13 pm
ખુબ જ સુંદર અને કટાક્ષપૂર્ણ લઘુકથાઓ છે. ‘નીતિમત્તા’ અને ‘એંટિક્સ’ એકદમ સરસ.
April 6, 2011 at 8:43 pm
“નીતિમત્તા” અને કન્ની સુંદર વાર્તાઓ.
April 6, 2011 at 11:52 pm
ઝાડ પાસેથિ ઘનુ સિખવાનુ હોય છે પન આજે પહેલિ વાર આટલો આશાવાદ શિખવા મળ્યો.
ઘર હોય કે જિવન સ્ત્રિ ધારે તો ક્યાય પણ પેરાલિસિસ ના રહે.
પકજ ભાય જેવા લોકો ના કાર્ર્ણે આજે ભણતર નિતિમત્તા વાળઉ નથિ રહ્યુ.
April 7, 2011 at 7:55 am
April 7, 2011 at 10:55 am
બધિ જ ક્રુતિ મા ભાવાર્થ બહુ જ સરસ સુક્ષ્મતા થી રજુ થયો છે.
ચોથી કૃતિ મા જે રીતે નારી સમ્માન ની વાત કહી છે એ બહુ જ ગમ્યુ.
પપ્પા, મને લાગે છે કે પતંગ ઊંચે ગઈ પછી એની કન્ની છટકી ગઈ છે…જુઓ….’
આને કહેવાય વગર કહ્યે પણ ઘણુ બધુ કહી દેવુ.
April 8, 2011 at 11:26 am
સુંદર લઘુકથાઓ સંકલિત કરી છે અને વાંચવામાં મજા આવી .
April 8, 2011 at 9:19 pm
ખુબ જ સરસ લઘુ કથાઓ સન્કલિત કરિને અહિ ઉતારિ ચે. સ્ત્રિ ધારે તો ઘર હોય કે જિવન ક્યાય પેરેલિસિસ રહેવા ન દે. તેમા રહેલો ગર્ભિત માર્મિક સન્દેશ હ્રદય્ને સ્પર્શિ જાય ચે.
April 10, 2011 at 6:27 pm
maja aavi vach vani hu regularly gujarati articles vachu chu pan aaje thod navu vachva malyu
April 11, 2011 at 10:14 pm
આ વાર્તાઓ ખુબ જ સરસ
April 13, 2011 at 12:58 pm
April 16, 2011 at 12:04 am
ખુબ જ સરસ વાર્તાઓ………
July 11, 2011 at 3:04 pm
ખુબ જ સરસ વારતાઓ
September 10, 2011 at 7:52 pm
૩,૪ અને ૫ બહુ ચોટદાર છે. આખું કલેક્શન મસ્ત છે. બધી જ લઘુકથાઓ મસ્ત છે.
December 11, 2011 at 12:42 am
સુન્દર, અતિ સુન્દર સન્ગ્રહ.
January 9, 2012 at 1:35 pm
ખરેખર આ બધિ વાતો મા ટુન્કમા જ કેત્લુ કહ્યુ ચ્હે
PARTHIK M KALARIYA says:
March 28, 2012 at 1:16 pm
March 28, 2012 at 1:18 pm
સુન્દર, અતિ સુન્દર સન્ગ્રહ.
April 8, 2012 at 1:22 am
March 14, 2013 at 8:49 am
April 20, 2013 at 8:10 pm
સરસ લધુકથા ખુબજ મજા આવિ
October 9, 2013 at 1:43 pm
ખરે ખર સુંદર સિબોલિક ….ઃ)
January 13, 2015 at 9:08 pm
બધી જ લઘુકથાઓ અત્યંત સુંદર.
January 19, 2016 at 12:27 pm
સરસ. ૪. હિતા રજ્યગુરૂની આક્રોશ ઘણીજ સરસ.
June 13, 2017 at 5:23 pm
ઘણાં સમયથી રીડ ગુજરાતી.કોમ. મા પ્રસિધ્ધ થતી રચનાઓ વાંચુ છુ. પરંતુ “ચુટેલી લઘુકથાઓ” પર આજે જ નજર પડી.
દરેક વાર્તા ખુબજ ચોટદાર અને છાપ ઉપસાવી જાય તેવી અસરકારક લાગી એટલે ભલે મોડો લાગે પણ અભિપ્રાય આપવાની લાલચ રોકી ના શકાયુ.
January 2, 2018 at 1:15 pm
વિશાળ જીવનનો અમુલ્ય બોધ.
Click here to cancel reply.
Select language:   Gujarati   English   (Press F12 to change language) Show Keyboard
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
રીડગુજરાતી.કોમ પર પ્રસ્તુત થતા લેખ ટાઈપ કરવા માટે યોગ્ય વ્યક્તિઓની જરૂર છે. પૂરતું વળતર આપવામાં આવશે. વોટ્સએપ : ૯૯૭૪૪૧૦૮૬૮
પુણ્યનું વાવેતર – મનસુખ સલ્લા
હાથનાં કર્યાં – અર્જુનસિંહ કે. રાઉલજી
રાજાને જે ચરણપ્રહાર કરે તેને શી સજા કરવી જોઈએ? – આચાર્ય શ્રી ‘વાત્સલ્યદીપ’ સૂરિજી
ત્રણ ગીત – કાંતિલાલ એમ. કામરિયા
માઈન્ડ યોર ઓન બિઝનેસ? – ગિરીશ ગણાત્રા
હાસ્યનો હોજ.. – સં. તરંગ હાથી
સરિતાની શરત – રમણ મેકવાન
છે(છો)ડ સખી સરગમ – સ્વાતિ મેઢ
શ્રદ્ધા સ્મૃતિમંદિર – ડૉ. ચંદ્રકાન્ત મહેતા
થોડાસા રુમાની હો જાયે.. – નમ્રતા દેસાઈ
tia: બીચરી વાર્તા તો પોતાના ઠેકાણે રહી અને લેખ કહો કે...
viren machwala: Give me more quotes
CD VORA: મને મજા આવી હું પણ આવા તબક્કાઓમાંથી વરસાદ થયો...
સંજય કે સંઘવી: જેમ પુ રવિશંકર મહારાજ કેહતા તેમ ડૉ કલામ...
ગોપાલ ખેતાણી: અદભૂત વર્ણન. આપની સાથે દરિયાઈ સફર કરી તેવો...
જગદીશ કરંગીયા ‘સમય’: ટૂંકી વાર્તા કે લેખ ? અતિ સુંદર...
Yogesh pandya: I m writter yogesh pandya..u hv read my...
Mahendra kumar, Babariya Dubai: Thought provoking article.
Chauhan Yashpa: Wah sir good story…….
Kirtika Macwan: A wonderful story
રીડગુજરાતી પરના વિશેષ લેખો કે અન્ય અગત્યની માહિતી આપના ઈ-મેઈલ પર મેળવવા માટે અહીં આપનું ઈ-મેઈલ સરનામું લખીને જોડાઓ.(4500 થી વધુ વાચકો)
પુણ્યનું વાવેતર – મનસુખ સલ્લા
હાથનાં કર્યાં – અર્જુનસિંહ કે. રાઉલજી
રાજાને જે ચરણપ્રહાર કરે તેને શી સજા કરવી જોઈએ? – આચાર્ય શ્રી ‘વાત્સલ્યદીપ’ સૂરિજી
ત્રણ ગીત – કાંતિલાલ એમ. કામરિયા
માઈન્ડ યોર ઓન બિઝનેસ? – ગિરીશ ગણાત્રા
રીડગુજરાતી વિશે : પ્રેસ વિભાગ
નવરસમાં ઝબોળાયેલી માઈક્રોફિક્શન – ડૉ. હાર્દિક નિકુંજ યાજ્ઞિક
એક અપીલ – ધ્રુવ ભટ્ટ
વન ડે માત્રમ – કુલદીપ લહેરુ
This site is dedicated to Shrimad Bhagvat Mahapuran
Back to top ↑
Send to Email Address Your Name Your Email Address Cancel
Post was not sent - check your email addresses!
Email check failed, please try again
Sorry, your blog cannot share posts by email.