gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu ko gu gu gu en en ca es es en en en en en en en es en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en gu gu gu en en en gu en en en en en en en gu en en en gu gu gu en en en gu en gu en gu gu gu gu gu gu gu en gu en gu gu gu en gu en gu gu gu en gu en gu gu gu en en en gu en en en gu gu gu gu en en en gu en en en gu gu en gu en en en en fr en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu en gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu en en en en en en en
ReadGujarati.com: પત્રયાત્રા (ભાગ-3) – પ્રો. ડૉ. મહેન્દ્ર છત્રારા
પસંદ કરો પ્રથમ પાનું અનુક્રમણિકા – ટૂંકીવાર્તાઓ – નિબંધો – કાવ્યો અને પદ્ય – ગઝલો – અધ્યાત્મિક લેખો – હસો અને હસાવો – સાહિત્ય લેખો – બાળસાહિત્ય – અન્ય લેખો – પ્રકીર્ણ – ડાઉનલોડ – લેખ શોધો – મહિનાવાર લેખો – ગુજરાતીમાં લખો – ગુજરાતી કેલેન્ડર – આપનો લેખ મોકલાવો – આપનું યોગદાન સંપર્ક
[‘પત્રયાત્રા’ પુસ્તકમાંથી આપણે થોડા સમય અગાઉ કેટલાક મનનીય વિચારમોતીઓ ભાગ-1 અને ભાગ-2 રૂપે માણ્યા હતા. આજે માણીએ ભાગ-3માં કેટલાક વધુ વિચારમોતીઓ. રીડગુજરાતીને આ પુસ્તક ભેટ મોકલવા માટે શ્રી મહેન્દ્રભાઈ ખૂબ ખૂબ આભાર. આપ તેમનો આ નંબર પર +91 9427572955 સંપર્ક કરી શકો છો.]
વગડામાં ઊગેલા-ઊભેલા વડલાની છાયામાં બેસી વનવાસી ઉનાળાની બપોરે નિરાંતે જમતો હોય છે, તે જ સમયે શહેરનો શ્રીમંત તડકાની લૂમાં શેકાયા બાદ એ.સી. કમરામાં લંચ લેતો હોય છે ! તેના બ્રેકફાસ્ટ-લંચ-ડીનર વચ્ચેના સમયમાં તાણભરી દોટ હોય છે…. કેટલા ફોન, કેટલી મીટીંગ, કેટલી નોટ્સ, સતત તનાવ અને રાત પડ્યે પણ ઊંઘનો અભાવ અથવા સપનામાં ભાગમભાગ… લોકો આવા જીવન જીવનારને સુખી કહે છે અને પેલા વનવાસીને દુઃખી ગણે છે. આ રિવાજ બદલવા જેવો નથી લાગતો ? (પણ આપણું માને કોણ ?)
પુરાણો મુજબ દેવો-દાનવોએ મળી સાગર-મંથન કર્યું હતું અને પરિણામે વિષ અને અમૃત નીકળ્યા હતા. માનવીનું હૈયું સાગરથી પણ અફાટ-અમાપ-અતળ છે અને તેમાં સદૈવ મંથન થતું રહે છે. વિષ-અમૃત નીકળ્યા કરે છે. વેરઝેરના વિખવાદી-વિષાદી વિષ અને સ્નેહના શીતળ અમૃત…. એના કારણે ઈતિહાસ રચાતો રહે છે અને ભૂગોળ બદલાતી રહે છે… છાશની ગોળીમાં મંથન કરવાથી નવનીત નીપજે… પાણીની ગોળીમાં આવું કરીએ, તો શું થાય ? – પ…ર…પો….ટા !!
માણસ સતત કામ કર્યા જ કરે, મંડ્યો જ રહે, બધું ભૂલીને દિવસ-રાત મથ્યા જ કરે…. તેણે ખરેખર કામમાંથી સમયાંતરે અવકાશ મેળવી, ખૂલ્લા ઘાસિયા મેદાનમાં લંબાવી શાંત ભાવે આકાશ જોવું જોઈએ. વહેતી નદીના સ્વચ્છ જળમાં પગ ઝબોળી આનંદ મેળવવો જોઈએ, પરિવારના સૌથી નાનકડા બાળક સાથે બાળક બનીને રમવું જોઈએ, ખડખડાટ હસવું જોઈએ, ગીત ગૂંજવા જોઈએ, અમાસની રાત્રે તારક-વૈભવ માણવો જોઈએ, જંગલના વૃક્ષોના ડાયરામાં ભળવું જોઈએ…. જો આમ કરે, તો હાર્ટ એટેક, બી.પી., ડાયાબીટીસના ડૉક્ટરો નવરા ધૂપ થઈને દરિયે જઈને બેસે ! (છે કોઈનામાં હિંમત ?)
સાચી પ્રશંસાનો એક શબ્દ થાકેલા પદયાત્રીને કેટલાય કીલોમીટર ચાલવાનું બળ પૂરું પાડે છે. પ્રોત્સાહનનું એક વચન ઉત્સાહીને અનંત ગગનમાં ઊડવાની પાંખો આપે છે, એક માયાળુ સ્મિત દુખિયારાને દિલાસો આપે છે, થોડાક જ મધુરા શબ્દો અડાબીડ બંધ એવા હૃદયના દ્વાર ખોલી આપે છે, માણસ આખેઆખો ઊઘડી આવે છે. વળી આશ્ચર્ય એ છે કે, આ બધું પૈસા ખર્ચ્યા વિના, તદ્દન મફત થાય છે અને આશ્ચર્યનું આશ્ચર્ય એ છે કે, તેમ છતાં ભાગ્યે જ કોઈ આ અજમાવે છે !!
[6] જય હો જીવનનો !
ધરતીને ફાડીને ઊગતું ઘાસનું તણખલું પણ જીવનનો જય દર્શાવે છે. કાળમીંઢ પથ્થરની તિરાડમાં પડેલું નાનકડું બીજ અંકુરિત થઈને વૃક્ષરૂપે મ્હોરે છે, વિકસે છે, વિલસે છે, તે જીવનના વિકાસની પ્રક્રિયાનું નિર્દેશક છે – તે આપણને મૌન ભાષામાં સમજાવે છે કે, વિષમ પરિસ્થિતિમાં વિકસવું – એ જ ખરો જીવન-વિજય છે. જગતના વિવિધ ક્ષેત્રોમાં ટોચની સફળતા મેળવનાર દરેક મહાપુરુષોની જીવન-ગાથા વાંચતા-સમજતા આ વાત સહેલાઈથી સમજાય છે. અનુકુળ સ્થિતિમાં સૌ કોઈ પાંગરે, પ્રતિકુળ સ્થિતિમાં પાંગરવું – એ જ ધન્યતા છે !
પૃથ્વી પરનો મોટા ભાગનો માનવ-સમાજ દુઃખી છે, તેના વિવિધ કારણોમાંનું એક કારણ છે – અન્યને માપવાની ટેવ… માણસને એ કુટેવ છે, બીજાને સતત માપ્યા કરવાના… પોતાની ફૂટપટ્ટી નાની છે, તે જાણવા છતાં આવી પ્રવૃત્તિમાં તેને ન જાણે કેવી ‘મજા’ પડે છે ! માણસને ‘માપવા’ને બદલે જો ‘પામવા’ની વૃત્તિ આવે, તો જગતભરની વિષમતા-વિટંબણા આપોઆપ દૂર થઈ જાય. માપવા જતાં છિદ્રાન્વેષી દષ્ટિ કામ કરે. પામવામાં શુદ્ધ સ્નેહ-અનર્ગળ પ્રેમ સક્રિય બને… સામેનાને પામવા પ્રયાસ કરવો, એટલે આપણી નિર્વ્યાજ લાગણીની અભિવ્યક્તિ કરવી ! (પડઘો પડ્યા વગર રહે ?)
સંસારના સઘળા ઘોંઘાટ વચ્ચે, અનેક લોકોની આવનજાવન વચ્ચે, સારા-માઠા પ્રસંગોમાંથી પસાર થતાં, ગમતી-અણગમતી પ્રવૃત્તિની જંજાળ વચ્ચે, દિવસની જબ્બર વ્યસતતા વચ્ચે કે રાત્રિના ઊંઘના અભાવે ગોથાં ખાતા, ખુશીના માહોલમાં કે ગમગીનીની સ્થિતિમાં – જેને પણ પોતાનું એકાંત મેળવતા આવડી ગયું તે જીતી ગયો ! પોતીકા એકાંતની વિશિષ્ટ મનોમય સ્થિતિમાં જે થોડા શ્વાસ લઈ શકે છે, તે ગમે તેવા ઊંડાણમાં તરી શકે છે, બાકી – ડૂબનારાને આપણે ક્યાં નથી જોયા ?
[9] ચાર અક્ષરનો મહામંત્ર – ‘ટૂંકું કરો.’
પોતાની વાત કે વિચારને સુઘડરૂપે સંક્ષિપ્તમાં રજૂ કરવામાં એક કલા છે, જે બહુ ઓછા સમજે છે. ઘણાને લાંબી રીતે, માંડીને વાત કરવાની ટેવ હોય, તે સાંભળનાર માટે ત્રાસદાયક બની રહે ને એવી વ્યક્તિ વાત કહેનારને ‘લપિયા’માં ખપાવી દે ! સારા શબ્દોમાં શક્ય ટૂંકી રીતે, છતાં સ્પષ્ટ રીતે વિચારને મૂકવો અઘરો છે. વાત લંબાવવાથી વાદ-વિવાદના ગંદા ખાબોચિયા રચાય, વકીલોનો વ્યવસાય વધે, અદાલતો ચાલતી રહે. ક્યારેક તો વાતના મૂળમાં કાંઈ ન હોય ને હાઈકોર્ટમાં હાલતી હોય ! મૂળ મુદ્દાને પકડી જાણે છે અને કોઠાસૂઝથી સમજી શકે છે, સરવાળે તેઓ જ જીતે છે !
વિશાળ મકાન-મિલકત કે બહુ મોટું ખેતર કે જમીન હોય, તેના દસ્તાવેજના કાગળો (તેના પ્રમાણમાં) ઘણા જ નાના હોય છે અને આ દસ્તાવેજી કાગળોમાંના છેલ્લા કાગળના અંતે તેના માલિકની સહી (હસ્તાક્ષર) તો સાવ નાનકડી હોય છે…. આટલી નાની સહીથી તે મિલકતનું દાન થઈ શકે, ગીરો કે વેચાણ થઈ શકે…. તેમ ક્યારેક ઉચ્ચારાયેલો એક જ નાનકડો શબ્દ અનંત શક્યતાઓના દ્વાર ખોલી નાખનાર બની રહેતો હોય છે ! કાનમાં પ્રવેશી હૈયાની ભૂમિમાં કોઈ શબ્દનું બીજ પડે, તો ઘેઘૂર વૃક્ષ તેમાંથી ઊગી જાય ! (વાલિયો લૂંટારો વાલ્મીકિ ઋષિ બન્યો !!)
[12] એક માટીનું કોડિયું, તેની જ્યોત અપરંપાર !
ઈલેક્ટ્રીસીટી ન હતી, ત્યારે વૈભવી ઘરોમાં ફાનસ અજવાળું રેલાવતા અને બાકીના સાધારણ ઘરોમાં કોડિયામાં અજવાસ પ્રગટતો. દીવાળીના દિવસોમાં ઘર ને ડેલીના ટોડલે કે ગોખલામાં આવા કોડિયા પ્રકાશની જમાવટ કરતાં, વળી નોરતામાં ગરબામાં નાનું કોડિયું પેટાવી મૂકાય અને નાનકડી જગદંબાના મસ્તક પરની ઈંઢોણી (આ વસ્તુ પણ ગઈ ને શબ્દ પણ ગયો !) પરના ગરબાના કાણામાંથી તારલિયા જેવું અજવાળું શેરીમાં રમતું જતું ! કોડિયું ભલે વિસરાયું, પણ સમજણનું તેલ પૂર્યું હોય, તેવા મનના કોડિયામાં વિવેકની વાટ દ્વારા આત્મજ્ઞાનનો પ્રકાશ તો ફેલાય જ ! મનનું કોડિયું – આતમદીપના અજવાળા !
Email This Article ·  Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati
« Previous ભદ્રંભદ્ર અમર છે ! – રતિલાલ બોરીસાગર
ગઝલ – ચંદ્રેશ મકવાણા Next »
આ પ્રકારનું અન્ય સાહિત્ય:
અડધું જીવન, અડધું મૃત્યુ – ગુણવંત શાહ
રાબર યાદ છે. સુરતના એક થિયેટરમાં ‘શોલે’ ફિલ્મ જોવા માટે ભારે ધસારો રહેતો હતો. આગળથી બુકિંગ કરાવીને અમારું આખું ઘર ‘શોલે’ જોવા ગયું ત્યારે એક ઘટના બની. ઈન્ટરવલ દરમ્યાન કોઈ માણસે થિયેટરના પડદા નીચે પ્લૅટફોર્મ પર ધૂપસળી સળગાવી. એરકન્ડિશન્ડ થિયેટરમાં ખૂણેખાંચરે ધૂપસુગંધ પ્રસરી ગઈ. ફિલ્મ જોઈને ઘરે આવતી વખતે દીકરીએ પ્રશ્ન પૂછ્યો : ‘પપ્પા ! આટલી હત્યાઓ એકસાથે જોઈને તમને રડવું ... [વાંચો...]
ખારી કૉફી ! – ડૉ. આઈ. કે. વીજળીવાળા
રદેશની એક હોટલમાં કોઈએ એક સરસ મજાની પાર્ટીનું આયોજન કર્યું હતું. હાજરી આપવાવાળા બધા બરાબર બનીઠનીને આવેલા હતા. એ બધામાં સાવ સામાન્ય દેખાવવાળો અને સાદાં કપડાંવાળો એક યુવાન પણ સામેલ થયો હતો. એ બિચારો એક ખૂણામાં આવેલા ટેબલ પાસે બેઠો બેઠો બધાને જોઈ રહ્યો હતો. કદાચ મનથી થોડીક લઘુતાગ્રંથિ અનુભવી રહ્યો હોય એવું પણ લાગતું હતું. એ આખી જ પાર્ટીનું મુખ્ય ... [વાંચો...]
એડમીશનની જાળ ! ! ! – કૃષ્ણ દવે
આંટી ઘુંટી એડમીશનની જાળ માં એવા જકડે છે સરસ્વતીના કાંઠે બેસી માછલીઓ સૌ પકડે છે . સાવ બની મા બાપ બિચારા ક્યાં ના ક્યાં જઈ રખડે છે સરસ્વતીના કાંઠે બેસી માછલીઓ સૌ પકડે છે . પોતે સૌ શિક્ષણના રાજા ને સીસ્ટમ અંધેરી કાં તો સીધું ખિસ્સું કાપે, કાં તો લે ખંખેરી કઈ રીતે ડોનેશન દેશું ? એમાં વાસણ ખખડે છે સરસ્વતીના કાંઠે બેસી માછલીઓ સૌ પકડે છે ... [વાંચો...]
14 પ્રતિભાવો : પત્રયાત્રા (ભાગ-3) – પ્રો. ડૉ. મહેન્દ્ર છત્રારા
June 3, 2011 at 9:48 am
ધરતીને ફાડીને ઊગતું ઘાસનું તણખલું પણ જીવનનો જય દર્શાવે છે.
વિષમ પરિસ્થિતિમાં વિકસવું – એ જ ખરો જીવન-વિજય છે.
Hiral Vyas "Vasantiful" says:
June 3, 2011 at 9:59 am
June 3, 2011 at 1:56 pm
verry nice….Reading is a good habit but it is not enough to read only…untill u will ready to use it practically…..thanks
June 5, 2011 at 12:29 pm
ખરેખર સાચુ ચ્હે ,બધિ વાતો જિવન મા ઉતાર્વિ જોઇએ…
June 3, 2011 at 8:09 pm
ખૂબ જ સરસ સંકલન.
Navin N Modi says:
June 3, 2011 at 8:50 pm
અતિ સુંદર વિચાર મોતીઓનું ઝુમખું – માત્ર સજાવટ (એટલે કે વાંચીને બાજુમાં મૂકવા) માટે નહિ, પરંતુ ધારણ કરવા (આચરણમાં ઉતારવા) માટેનું ઘરેણું.
June 3, 2011 at 10:40 pm
એક પણ વાત ગમી નહી. આવું બધું સુષ્ઠુ સુષ્ઠુ લાગે એવું લખવામાં અને વાંચવાની મજા આવે એનાથી એક પણ વધુ ઉપયોગ છે નહિ. જો આવી જ રીતે કરવાનું હોય તો માણસ નક્કામો થઇ જાય અને પ્રગતિ ક્યાંયે થાય જ નહિ. કદાચ ફરી પાછો એ ગુફા માનવ કે પાષાણ યુગમાં પાછો ફરે. માનવોની મહત્વાકાંક્ષાઓને કારણે તો આ પ્રગતિ થઇ છે જેનાથી તમે આ લેખ વાંચી શકો છો!
દરેક વાતમાં અહી પ્રગતિની ટીકા કરવામાં આવી છે..ઈલેક્ટ્રીસીટી કરતા દીવાઓ સારા એવો છુપો સુર નીકળે છે, વનવાસી જે પોતાનું નાનું કે મોટું ઘર ના બનાવી શકે પણ જંગલમાં એમ નેમ ફર્યા કરે એ પ્લાન સાથે જીવતા વ્યક્તિ કરતા સારું એવું બતાવ્યું છે.
આ બધું વાંચવાને સારું છે. સુષ્ટુ છે. પણ આવા બોધપાઠનો કોઈ અર્થ નથી. હકીકતમાં આવું બધું લખીને મહેનત કરીને પ્રગતિ કરનાર લોકોને એમ કહવામાં આવ્યું છે કે તમે લોકો જે કરો છો એ બધું વ્યર્થ છે અને એના કરતા ગામમાં રહેતા લોકો જે સવારે ઉઠે અને આખો દિવસ બકરી ચરાવે એ લોકો વાસ્તવમાં મહાન છે અને તમે એ બધું છોડીને એવું બકરી ચરવો ને એવું બધું કરો એવું કહે છે.
એનો અર્થ એવો નથી કે મહેનત અને પ્રગતિ ઈચ્છનારા લોકો સ્વાર્થી અને નાલાયક થઇ જાય. બધાને છેતેરે અને સમાજનું નુકશાન કરી નાખે. એ લોકો એ પણ બેલેન્સ લાઈફ જીવવી જોઈએ પણ બીજું બધું છોડીને બકરી ચરાવી, વનવાસી થવું, કોડિયા સળગાવવા, એક સહી કરીને તમારા ઘરોને દાન આપી દેવા એવું થોડું કરાય?
લેખકો જયારે સ્વપ્ન સૃષ્ટિમાં વિહાર કરતા હોય ત્યારે ઈવું બધું લખી પડે. એવુંયે લખે કે અમ્બેરીકામાં પેલા જે વોરેનભાઈ બુફેટ છે એને ક્યાં કશું આવડે છે? આપણા બિલ ગેટ્સ ભાઈ કરતા સારો પોગ્રામ તો મારો લાલો લખે છે (લાલો એપ્ટેક કોમ્પુટરમાં પૈસા આપીને માંડ ત્રણ ટ્રાયલે પાસ થયો હોય કાં પપ્પા માટે કોમ્પુટર પર ગ્રીટિંગ કાર્ડ ચાપી લાવ્યો હોય). શ્રી શ્રી રવિશંકરની વાત નીકળે તો એમ પણ લખી શકે કે આ જે આર્ટ ઓફ લીવીંગ વાળા રવિભાઈ ને મારી જોડે મોકલો, હું એમને આર્ટ ઓફ લીવીંગ શીખવું. એવું બધું. વાસ્તવિકતા અને મહેનત, મહત્વકન્ક્ષા એ બધું મોટે ભાગે એમના વાસ્તવિક જીવન અને લખાણથી તદ્દન વિરુદ્ધ હોય.
એટલે તો એક લેખક વર્ષો થી લખે છે એમને મેં ધીરુભાઈ અંબાણીને એમના લેખમાં કઈ રીતે વેપાર કરવો એમની સલાહ આપતા વાંચ્યા (અને ધંધો તો દુરની વાત, પોતાની પત્નીને પણ એ સાંભળી નથી શક્યા). એટલે આવો બધું સુષ્ટુ લખીને થોડી કલમ ચલાવી લે પણ એ લખાણ ને અને એમના જીવનને કોઈ તાલમેલ ના હોય. પ્રેક્ટીકલી તો બધું સાવ જ ઈમ્પોસીબલ.
એક લેખક કહે છે કે ખરી મજા તો ઉનાળાની ગરમીને માણવાની છે. પ્રખર તડકો સુર્યની સુંદર કૃપા છે અને ધરતીમાતાને આપેલુ વરદાન છે. તડકો નથી તો જીવનનો પણ અર્થ નથી. ઉનાળો એ તો ઈશ્વરનું વરદાન છે. વાહનોથી માણસોની ચાલવાની પ્રાકૃતિક ઈચ્છા મારી ચુકી છે. અને ચાલવાનો આનંદ વિસરાઈ ગયો છે. એમને ગુજરાત વિદ્યાપીઠ, અમદાવાદથી ગાંધીનગર સાહિત્ય મંડળમાં મે મહિનામાં ચાલતા મોકલો તો શું થાય? તડકાનો, પ્રકૃતિના વરદાનનો આનંદ લેતા લેતા, પ્રાકૃતિક પદ્ધતિથી ચાલતા જાઓને ગાંધીનગર? વિદ્યાપીઠથી ઉસ્માંન્પુરા પણ ચાલતા જઈ ના શકાય!! અને ખાલી ખાલી લેખ લખી પાડે કે “આજનો માણસ ચાલવાનું ભૂલ્યો છે”
June 4, 2011 at 12:24 am
સરસ રીતે વાત સમજાવી કે કેમ યુવનો સાહિત્યથી અળગા થઈ જતા હશે? મને પણ ઘણી વાર લાગે છે કે સાહિત્યમાં શૌર્ય, પ્રગતિ, વિકાસ કે, વર્તમાન સમસ્યઓના ઉકેલ કરતાં, ભૂતકાળ અને વર્તમાનની સરખામણીથી ‘જુનું બધું સોનું’ એવું જ બધા ઠસાવ્યા કરે છે. અમુક વખતે કેટલીક વાતમાં નવું યોગ્ય દિશાએ ના જઇ રહ્યું હોય, પણ બધે એવું ના હોય.
‘ગરમી વાળા લેખ વખતે પણ મને તમારા જેવા જ વિચારો આવેલા. વચ્ચે શિક્ષણ પધ્ધ્તિમાં પણ બળાપો વ્યક્ત કરતાં લેખો હતાં. જેમાં બધું જુનું જ સારું..વગેરે…વગેરે…પણ ઉકેલ સ્વરુપે શું શું થઇ શકે એમ કોઇ કેમ લખતું નંઇ હોય?
આજે મેં સવારે પહેલો વિચારબિંદુ વાંચીને આગળ વાંચવું છોડી દીધું હતું. હમણાં થયું લાવ, એક નજર મારું પણ તમારો પ્રતિભાવ મને વધારે ગમ્યો.
June 4, 2011 at 1:16 am
અમુક લેખો ખરેખર ‘ખૂબ જ સુંદર’, વાસ્તવિક, જીવનઉપયોગી હોય છે. મોટેભાગે બધી જ સત્યઘટનાઓ હ્રદયના ઉંડાણ સુધી પહોંચે છે.
અને આવા સુંદર લેખો આપણાં સુધી પહોંચાડવા બદલ, મૃગેશભાઇનો જેટલો આભાર માનીએ તેટલો ઓછો.
કાલિદાસ વ. પટેલ {વાગોસણા} says:
August 22, 2015 at 6:07 pm
માફ કરશો પરંતુ આપનો અભિપ્રાય તટસ્થ નથી.પુર્વગ્રયયુક્ત છે. અહિ સનાતન સત્યોનો મહિમા કરવામાં આવ્યો છે, નાનાની સમર્થતાને ઉજાગર કરીને તેની મોટાઈ સમજાવવામાં આવી છે, સાદા અને સંતોષી જીવનની યથાર્થતા સમજાવવામાં આવી છે … અને આ બધુ લાઘવમાં ઉદાહરણ સાથે સમજાવીને જીવન જીવવાની કલા શીખવવામાં આવી છે. વાઙગમય આવું બધુ શીખવવા – સમજવા માટે જ છે ને ? સાચી અને સારી વાતોનો પ્રચાર અને પ્રસાર પણ જરુરી નથી શું ? શાંત ચિત્તે વિચારશો તો જરુર સમજાશે.
કાલિદાસ વ. પટેલ {વાગોસણા}
June 3, 2011 at 11:50 pm
June 4, 2011 at 12:20 am
આપનો અભિપ્રાય અમુલ્ય ગણાય, પરંતુ સમતોલ
અભિપ્રાય વધારે સારો રહેત એમ હું માનુ છુ.
June 5, 2011 at 12:30 pm
ખરેખર સાચુ ચ્હે ,બધિ વાતો જિવન મા ઉતાર્વિ જોઇએ…
Karasan Bhakta usa says:
August 22, 2015 at 8:44 pm
સઘળા વિચારો મને તો ખુબ જ સક્ષીપ્ત, સુન્દર્, અને સચોટ લાગ્યા!!
લેખક પાસે, આવા વધુ લેખોની અપેક્ષા સહીત ધન્યવાદ !!!
Click here to cancel reply.
Select language:   Gujarati   English   (Press F12 to change language) Show Keyboard
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
રીડગુજરાતી.કોમ પર પ્રસ્તુત થતા લેખ ટાઈપ કરવા માટે યોગ્ય વ્યક્તિઓની જરૂર છે. પૂરતું વળતર આપવામાં આવશે. વોટ્સએપ : ૯૯૭૪૪૧૦૮૬૮
પુણ્યનું વાવેતર – મનસુખ સલ્લા
હાથનાં કર્યાં – અર્જુનસિંહ કે. રાઉલજી
રાજાને જે ચરણપ્રહાર કરે તેને શી સજા કરવી જોઈએ? – આચાર્ય શ્રી ‘વાત્સલ્યદીપ’ સૂરિજી
ત્રણ ગીત – કાંતિલાલ એમ. કામરિયા
માઈન્ડ યોર ઓન બિઝનેસ? – ગિરીશ ગણાત્રા
હાસ્યનો હોજ.. – સં. તરંગ હાથી
સરિતાની શરત – રમણ મેકવાન
છે(છો)ડ સખી સરગમ – સ્વાતિ મેઢ
શ્રદ્ધા સ્મૃતિમંદિર – ડૉ. ચંદ્રકાન્ત મહેતા
થોડાસા રુમાની હો જાયે.. – નમ્રતા દેસાઈ
Milan Kiritbhai Kakkad: Heart touching story…!!!
ઉદય ત્રિવેદી: હું મૂળ સાવરકુંડલાનો જ છું અને લલ્લુભાઈ શેઠ...
tia: સત્ય ઘટના પર આધારીત વાર્તા હમેશા હૃદયસ્પર્શી હોય છે...
tia: બીચરી વાર્તા તો પોતાના ઠેકાણે રહી અને લેખ કહો કે...
viren machwala: Give me more quotes
CD VORA: મને મજા આવી હું પણ આવા તબક્કાઓમાંથી વરસાદ થયો...
સંજય કે સંઘવી: જેમ પુ રવિશંકર મહારાજ કેહતા તેમ ડૉ કલામ...
ગોપાલ ખેતાણી: અદભૂત વર્ણન. આપની સાથે દરિયાઈ સફર કરી તેવો...
જગદીશ કરંગીયા ‘સમય’: ટૂંકી વાર્તા કે લેખ ? અતિ સુંદર...
રીડગુજરાતી પરના વિશેષ લેખો કે અન્ય અગત્યની માહિતી આપના ઈ-મેઈલ પર મેળવવા માટે અહીં આપનું ઈ-મેઈલ સરનામું લખીને જોડાઓ.(4500 થી વધુ વાચકો)
પુણ્યનું વાવેતર – મનસુખ સલ્લા
હાથનાં કર્યાં – અર્જુનસિંહ કે. રાઉલજી
રાજાને જે ચરણપ્રહાર કરે તેને શી સજા કરવી જોઈએ? – આચાર્ય શ્રી ‘વાત્સલ્યદીપ’ સૂરિજી
ત્રણ ગીત – કાંતિલાલ એમ. કામરિયા
માઈન્ડ યોર ઓન બિઝનેસ? – ગિરીશ ગણાત્રા
રીડગુજરાતી વિશે : પ્રેસ વિભાગ
નવરસમાં ઝબોળાયેલી માઈક્રોફિક્શન – ડૉ. હાર્દિક નિકુંજ યાજ્ઞિક
એક અપીલ – ધ્રુવ ભટ્ટ
વન ડે માત્રમ – કુલદીપ લહેરુ
This site is dedicated to Shrimad Bhagvat Mahapuran
Back to top ↑
Send to Email Address Your Name Your Email Address Cancel
Post was not sent - check your email addresses!
Email check failed, please try again
Sorry, your blog cannot share posts by email.