gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en ca es es en en en en en en en es en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en gu en en en gu en en en el en pt en gu en en en en en en en gu en en en en en en en en en en en gu en en en en en en en gu en en en gu en en en en en en en gu en en en gu en en en gu en gu en gu en en en gu en en en gu en en en en hbs_lat pl hbs_lat pt en en en gu en en en gu gu gu gu en id en en en en en en en en en gu en en en en en en tl en en en hbs_lat en en en gu en en en en en en en gu en en en gu en en en gu en en en gu en en en en en en en en en en en gu en en en gu en en en en en en en en en en en gu en en en gu en en en en en en en en en en en en en en tr en gu gu en en en en en en en gu gu en gu en en en en fr en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu en en en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu en en en en en en en
ReadGujarati.com: કન્યાદાન – ઉષા રજનીશ શર્મા
પસંદ કરો પ્રથમ પાનું અનુક્રમણિકા – ટૂંકીવાર્તાઓ – નિબંધો – કાવ્યો અને પદ્ય – ગઝલો – અધ્યાત્મિક લેખો – હસો અને હસાવો – સાહિત્ય લેખો – બાળસાહિત્ય – અન્ય લેખો – પ્રકીર્ણ – ડાઉનલોડ – લેખ શોધો – મહિનાવાર લેખો – ગુજરાતીમાં લખો – ગુજરાતી કેલેન્ડર – આપનો લેખ મોકલાવો – આપનું યોગદાન સંપર્ક
સવારના નવ વાગ્યા નથી ને નાથી શાકવાળીની લારી આવી જ જાય. તેના લાંબા લહેકાથી અમે બધાં શાક માટે નીચે આવી જ જઈએ. શાક માર્કિટ કરતાં રૂપિયો વધારે જ હોય પણ શાક એકદમ તાજું ને લીલું હોય. કોઈ બહેન ભાવની રકઝક કરે તો નાથી તરત જ માની જાય : ‘લો બહેન, તમે બોલ્યાં તે પ્રમાણે જ તોળ્યું છે. આનંદથી ખાશો તો મને યાદ કરશો.’ કહીને લેનારની ઝોળીમાં નાખે.
અમારી સાથે રહેતાં શાંતામાશી પૂછે, ‘કેમ, અલી નાથી, બજારમાંથી લાવીને અમને આપું છું ને ?’
‘ના હો બેન, મારા ઘર પછવાડે મોટો વાડો છે. વાડામાં મેં અને મારા દીકરા જીવાએ કાળી મજૂરી કરીને પકવેલું શાક છે. કૂવામાંથી પાણી સીંચીને શાકભાજીને પાયું છે હોં.’
‘નાથી જીવાને પરણાવ્યો કે નહીં ?’
‘હોં વે ગઈ સાલ જ પરણાવ્યોને. વહુ નર્મદી એના કાકાને ઘેર છે. હજુ આણું આવતે મહિને કરશે ત્યારે મારો દીકરો જઈને લઈ આવશે.’
‘ને પછી તો તું શેઠાણીની માફક બેસીને વહુ પર હુકમ કરતી રહીશ ને ?’ કોઈ બહેને મશ્કરીમાં પૂછ્યું.
‘ના રે બોન, વહુને શું ગદ્ધાવૈતરું કરવા લાવું છું ? એ એને તો હું પેટની દીકરીની માફક રાખીશ. બિચારીને મા-બાપ તો છે નહીં. કાકા-કાકીએ જ ઉછેરી છે. પૂમડા જેવી વહુની ‘મા’ બનીને રહીશ હોં.’ પ્રશ્ન પૂછનારની સામું જોઈ લટકો કરતાં નાથી બોલી.
આજકાલ કરતાં ત્રણ મહિના થઈ ગયા. નાથી આવતી બંધ થઈ ગઈ. અમે ફલૅટવાળાં એની રાહ જોઈ થાકી ગયાં પણ ના દેખાઈ. અમે વિચાર્યું મરી ગઈ હશે ? ક્યાંક ભાગી ગઈ કે શું ? એમની તો એ જ સમસ્યા હોય ને ? ગરમીના દિવસોમાં અચાનક બપોરના બે વાગ્યાના સુમારે ફલેટ આગળ નાથીનો લહેકાબંધ અવાજ સંભળાયો : ‘એ ઈ તાજાં ચીભડાં ટેટી રસદાર તરબૂજ લેજો મારી બેનો, મીઠા મધ જેવાં તરબૂજ લેજો. ગરમીનો દુશ્મન લેજો.’ અને ફટાફટ અમારા ફલૅટોની બારીઓ ઊઘડી ગઈ. ‘અરે નાથી આવી, નાથી આવી…’ કરીને ઘરના દરવાજાને તાળું મારી અમે બધી જ બહેનો લગભગ તેને ઘેરી વળી. ‘અરે અલી, ક્યાં ભાગી ગઈ હતી ?’ શાંતામાસીએ એને પૂછ્યું. એટલે નાથીએ એનો છેડો માથે ખેંચીને લગભગ પોક મૂકીને રડવા માંડ્યું. શાંતામાસી તો છોભીલાં પડી જ ગયાં. અમે પણ અવાચક જેવાં થઈ ગયાં કે કોઈ ભૂલ ભરેલો પ્રશ્ન અમે કર્યો કે શું ?
‘બેન, મારું તો જીવન રોળાઈ ગયું. તમે કહો છો ભગવાન છે. પણ અમારા ગરીબો માટે નહીં તમારા જેવા તાલેવંત માટે જ પ્રભુ છે. નહીં તો બે મહિનાના પરણેતરવાસમાં મારી પૂમડા જેવી નર્મદી વિધવા ના થાય હોં.’
‘અરે શું થયું તારા જીવનમાં ? એવી તે શી ઘટના ઘટી ?’ અમારામાંથી એક શિક્ષિકા બહેને પ્રશ્ન કર્યો. અમે નીચે વાળા ફલૅટના બહેનને ઘેરથી પાણીનો પ્યાલો લાવી એને પાણી પિવડાવ્યું ને નજીકના ઓટલા પાસે દોરી ગયાં. એની જીવનઘટના સાંભળવા બધાં કાન સરવા કરીને બેસી ગયા.
‘બેન, જીવો નર્મદીને એના કાકાને ઘેરથી લઈ આવ્યો. જીવો ને નર્મદી આનંદથી રહેતાં હતાં. મારી આંખ પણ રૂપાળી વહુને જોઈને ઠરતી હતી. વહુ પણ કેવી ગુલાબના ગોટા જેવી. કામઢી પણ એટલી જ. ત્યાં કાળ સામો આવ્યો. એક દાડો જીવો ખેતરેથી આવતો હતો ને હડકાયા કૂતરાએ બચકું ભર્યું. તે ઘેર આવ્યો તો ખરો પણ કૂતરાનું ઝેર એવું શરીરમાં ફેલાઈ ગયું કે જીવો થોડી જ વારમાં ભૂરો થઈ ગયો. વૈદને બોલાવીને બતાવ્યું તો કહે કૂતરાનું ઝેર ઓછું હોત તો હડકવા લાગત પણ કૂતરાનું ઝેર ઘણા પ્રમાણમાં શરીરમાં ફેલાઈ ગયું છે. તેથી મરણ થયું. નર્મદા સામું તો મારાથી જોવાતું નોતું. કાળા ગવન પહેરવાનાં, ચાંલ્લા વિનાનું કપાળ ને લાલ બંગડી વિનાના ધોકા જેવા હાથ જોઈ મારું હૈયું ફાટી જતું પણ શું કરું ? જ્યાં ભગવાન જ રૂઠ્યો ત્યાં મારો તો બધામાંથી રસ ઊડી ગયો. વાડો ને શાકભાજી તો ભુલાઈ ગયાં.
ત્યાં ડૂબતાને તરણું મળે તેમ એક દા’ડો મારી માશીની દીકરી ગોદાવરી મારે ઘેર આવી. બોલી, નાથી આમ ને આમ નર્મદીને આખી જિંદગી અડવી રાખવી છે કે એના જીવતરનો વિચાર કરવો છે ? મેં કહ્યું, ગોદાવરી, પણ આ મારી નર્મદીનો હાથ કોણ ઝાલે ? ને એમાં વળી નાતવાળા ધમાલ કરશે, જો મેં નર્મદીનું કોઈ ઠેકાણું પાડ્યું તો. મારી બહેન ગોદાવરી છે આમ તો હિંમતવાળી. કહે કે નાતવાળા ગયા ચૂલામાં. આ છોડી છે હજુ બાળક અને ગામનો ઉતાર કોઈ કાળુ કરશે તો એનું જીવન તો નરક બનશે ને ? મેં પૂછ્યું કે તો બહેન શું કરું ? મારો જુવાન દીકરો ફાટી પડ્યો. મારી તો બુદ્ધિ જ બેર મારી ગઈ છે. ગોદાવરી બોલી- જો નાથી, એક છોકરો છે મારી નજરમાં. મારી જેઠાણીનો ભાઈ. શહેરમાં પોસ્ટ ખાતામાં છે. ભણેલો છે. માબાપ વગર ઊછર્યો છે. સરકારી નોકરી છે. નર્મદીનું હું ત્યાં ગોઠવી આપું પણ તારી મરજી હોય તો. પછી નર્મદાને પૂછીશું. બોલ શું જવાબ છે ? મેં કહ્યું : ‘હા બોન ! ચાલો ને હું તૈયાર છું. ક્યાં જવાનું છે ?
બીજે દિવસે હું ને ગોદાવરી શહેરમાં જવાની બસમાં બેસી ગયાં અને અરજણભાઈને ઘેર ગયાં. અરજણ તે વખતે ઘરમાં જ હતો. મારી બેને એની સાથે ઓળખાણ કાઢી ને વાતો કરવા માંડી. વચ્ચે વચ્ચે એના લગ્નના ઈશારા પણ કરતી. અરજણને છેલ્લે સીધો પ્રશ્ન પૂછીને જાણી લીધું કે અરજણને પરણવાનો વિચાર છે. પણ કોઈ કન્યાનું માગું હજુ સુધી આવ્યું નથી. મારી ગોદાવરીને એ જ જોઈતું હતું, એણે તો સીધું જ પૂછ્યું, બોલ ભાઈ અરજાણ, એક કન્યા છે. તારાં ઘડિયાં લગ્ન લઈએ પણ એ મહિનો લગ્નસુખમાં રહી હવે વિધવા થઈ છે. જો તારી મરજી હોય તો હા બોલ નહીં તો ના બોલ. આ મારી નાની બેન નાથીની જ વહુ નર્મદા છે. તારી મરજી હોય તો જ, પરાણે નહીં હોં. અરજણે હસીને કહ્યું, ‘માશી, તમે ગોઠવશો તે વાત ચોક્કસ જ હશે એમાં મને શંકા નથી. ને બેનો, હું તમને કહું, મારી ગોદાવરી દસ દાડામાં તો શહેરમાં મને ને નર્મદાને લઈ ગઈ અને શંકરના મંદિરમાં અરજણ અને નર્મદાને મીંઢળ પણ બંધાવ્યાં. શંકરપાર્વતીની જોડીને એમના ઘરમાં મૂકી ને અમે બન્ને બેનો પાછી ગામમાં આવી. બેન, મારી પાસે બે તોલાનો અછોડો હતો તે નર્મદાને કન્યાદાનમાં દઈ દીધો અને અરજણ ને ઘડિયાળ લાવી દીધું. મારે તો દીકરીને વળાવી એવું જ માનવાનું. મારે દીકરી નો’તી તે ભગવાને મને જીવાની વહુને મારી દીકરી બનાવી દીધી.’
નાથીની વાતથી અમને કોઈ સામાજિક ચિત્ર જોતાં હોઈએ તેવો ભાસ થયો. દરેકની આંખોમાં આંસું આવી ગયાં. એ નર્મદાના લગ્નનાં હતાં કે પછી નાથીના દુઃખના ભાગીદાર તરીકે હતાં તેની તો મને ખબર નથી. અંતે મને લાગ્યું કે નાથીનું તો એ સાચું જ ‘કન્યાદાન’ કહેવાય !
Email This Article ·  Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati
« Previous વિચારબિંદુઓ (ભાગ-4) – મૃગેશ શાહ
સુલય અને સુષિર બે ભાઈ. સુલય ધીર, ગંભીર અત્યંત તેજસ્વી શૈક્ષણિક કારકિર્દી ધરાવતો યુવાન જ્યારે નાનો સુષિર રમતિયાળ અભ્યાસમાં સામાન્ય યુવાન. સુલય એન્જિનિયર થયો કે તરત જ તેને સારા પગારથી નોકરી મળી ગઈ અને સુલયનું લગ્ન અંતરા સાથે ગોઠવાયું. લગ્ન પછી અંતરા સુષિરને મળી ત્યારે તેણે પૂછ્યું : ‘તમે શું કરો છો સુષિરભાઈ ?’ ત્યારે સુષિરે માંડમાંડ અચકાતાં જવાબ આપ્યો : ‘કૉલેજના ... [વાંચો...]
લંગડી જિંદગી – સુમંત રાવલ
(‘અખંડ આનંદ’ સામયિકના ઓક્ટોબર, નવેમ્બર-૨૦૧૬ના દીપોત્સવી વિશેષાંકમાંથી સાભાર) મોટેભાગે લોકો તેની પીઠ પાછળ તેના નામને બદલે બીજો શબ્દ વાપરતા હતા : લંગડી ! તે જન્મજાત લંગડી હતી.. તેનો ડાબો પગ ઘૂંટીએથી વળેલો હતો.. તેનાં માબાપે આ ખોટ દૂર કરવા ખૂબ મહેનત કરી, પાણી જેમ પૈસો વેર્યો.. અમદાવાદના હાડકાના ખાસ ડૉક્ટર પાસે લઈ ગયા, પણ ડૉક્ટરે લાચાર બની બંને હાથ ઊંચા કરી ... [વાંચો...]
‘હલો..... કસ્ટમર કેર ?’ ‘નમસ્કાર, હું વિભા દેસાઈ, આપની શી સહાયતા કરી શકું ?’ ‘આપનો મોબાઈલ નંબર મળી શકે ?’ ‘સૉરી સર, મારો પર્સનલ નંબર શા માટે ?’ ‘શું છે કે કસ્ટમર કૅરના કોઈપણ માણસ સાથે વાત કરવી હોય તો સાત કોઠા પસાર કરવા પડે છે. એના બદલે હું ડાયરેક્ટ તમારી સાથે મોબાઈલ પર વાત કરી શકું તો કેવું સરળ પડે !’ ‘ના, અમે કોઈને ... [વાંચો...]
47 પ્રતિભાવો : કન્યાદાન – ઉષા રજનીશ શર્મા
July 14, 2011 at 9:21 am
February 13, 2012 at 4:14 pm
Awesomeeee Story:)ખુબ સરસ અને સુંદર વાર્તા……
July 14, 2011 at 9:47 am
July 14, 2011 at 9:50 am
July 14, 2011 at 9:50 am
Awesome….that is how society should be….
Hiral Vyas "Vasantiful" says:
July 14, 2011 at 9:51 am
July 14, 2011 at 10:09 am
i wish our so called literate society can also be like this..
July 14, 2011 at 10:32 am
July 14, 2011 at 10:52 am
ખુબ સરસ અને સુંદર વાર્તા.
July 14, 2011 at 11:19 am
July 14, 2011 at 1:14 pm
આજના સમયમાં સાહજીકતાથી પુન:લગ્‍ન જે રીતે જેમને નિમ્‍ન સ્‍તરનો સમાજ ગણવામાં આવે છે તેવા સમાજને વાર્તા સ્‍વરૂપે અંકિત કર્યા છે તે બદલ ખુબ ખુબ અભિનંદન.
July 14, 2011 at 2:30 pm
પ્રેરણાત્મક સરસ વાર્તા, ધન્યવાદ- ઉષાબેન !
July 14, 2011 at 3:07 pm
Karsan Bhakta (usa) says:
July 14, 2011 at 6:52 pm
કહેવાતા શિક્ષીત સમાજને, અભણ વર્ગ ર્પાસે શીખ મળે એવી સુદર વાર્તા.
July 14, 2011 at 9:09 pm
પ્રેમ ની ભાષા એ તો મન જ જાને….નાથી ના મન મા પ્રેમ નુ ઝરણુ વહેતુ હતુ…….
July 14, 2011 at 10:59 pm
ખુબ જ સરસ. લેખિકા ને અભિનન્દન
July 15, 2011 at 7:38 am
મહેનતુ ભોળા માનવીઓની કોઠાસુઝ અને લાગણીઓ સમજવા, જાળવવાની અને નિભાવવાની આ નિરાળી શિખ વાર્તાના શિર્ષકને સાર્થક કરે છે..
July 15, 2011 at 11:04 am
July 15, 2011 at 2:06 pm
ઘણી સરસ વર્તા લખૈ છે તમે તો વાચવાનિ મજા અવિ ગઈ
July 15, 2011 at 3:52 pm
KANAYADAN VARTA KHAREKHAR KHUB SARAS CHHE NATHI NI AA GATANA STYAGATANA HATI GARUR THI EMAIL DWRA JANAVASO AA VARATA MO MAMATA NATHI NI CHHLKAI AAVE CHHE
July 15, 2011 at 8:48 pm
July 16, 2011 at 6:10 pm
ખૂબ સરસ વાર્તા., વાર્તાની મધ્યમાં મેં જે કલ્પ્યું તે જ થયુ એટલે વધારે આનંદ આવ્યો. અભિનંદન ઉષાબેન
અને મૃગેશભાઇ તમને ભુલાય.
ફરી આવી સમાજની આંખો ઉગાડતી વાર્તાઓની વાટ જોશું.
July 16, 2011 at 9:33 pm
It’s such a good stories. I was cry when I read this stories. I think this is real kanyadan
July 16, 2011 at 10:50 pm
July 17, 2011 at 5:31 pm
અતિ સરળ છતા હ્રદયસ્પર્શિ …
July 18, 2011 at 3:15 pm
i have to thnx
July 19, 2011 at 2:04 am
Good story….nathi jeva abhan lokonej samaj no dar nathi hota apda jeva kehvata ujaliyat..lokoj potani pela samaj nu vichare 6e
July 19, 2011 at 1:23 pm
July 19, 2011 at 2:50 pm
very nice story. it’s a heart touching story.
July 21, 2011 at 7:58 am
ખુબજ સરસ અન્ત .
July 21, 2011 at 8:02 am
એકદમ સરસ અને ભાવાત્મક .
July 21, 2011 at 12:55 pm
ગામડા ના માણસો ભણેલા ન હોય પણ તેના માં ગણતર વધારે હોય છે.
July 21, 2011 at 1:54 pm
August 2, 2011 at 11:32 am
this story is very beutiful and interesting. i like this story.
August 2, 2011 at 11:34 am
this story is very beautiful and i like this story.
August 3, 2011 at 2:44 pm
August 9, 2011 at 1:31 am
August 19, 2011 at 2:42 am
Wonderful story. Heart-touching and inpirational. Enjoyed reading it. Thank you for sharing this with us.
September 26, 2011 at 12:18 pm
it inspired me a lot to do something for women in the society..
December 27, 2011 at 11:21 am
અત્યારે તો પોતાનિ સગિ મા પાસે પન દિકરિ માતે આતલુ વિચારવાનો સમય ક્યા ચ્હે ? ત્યા આ નાથિ તો અભન સાસુ થઈને દિકરાનિ વહુ નો ભવિશ્યનો વિચાર કર્યો …! ખરેખર ખુબ…………… ખુબ …….. સરસ .
March 3, 2012 at 4:48 pm
August 15, 2012 at 8:27 pm
August 16, 2012 at 9:38 pm
really heart touching story
October 7, 2012 at 3:04 pm
January 10, 2013 at 2:51 am
સરસ ર્હ્દય્સ્પર્શેી કહાનેી.આધુનિક સમાજ્ને અભન નાથેીનુ પાત્ર કેવો સચોત ધારદાર
April 16, 2013 at 6:24 pm
very nice story in today’s time such type of person are not in our SAMAJ
November 13, 2013 at 1:28 am
મસ્ત વાર્તા સાવ સેીધાસાદા માનસોનેી અસામાન્ય સમજ ને દાદ દેવેી રહેી ઉશાબેનને
અભિનન્દન્.સમાજ્ને આવેી વાતોનેી જરુર ચ્હે,
Click here to cancel reply.
Select language:   Gujarati   English   (Press F12 to change language) Show Keyboard
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
રીડગુજરાતી.કોમ પર પ્રસ્તુત થતા લેખ ટાઈપ કરવા માટે યોગ્ય વ્યક્તિઓની જરૂર છે. પૂરતું વળતર આપવામાં આવશે. વોટ્સએપ : ૯૯૭૪૪૧૦૮૬૮
પુણ્યનું વાવેતર – મનસુખ સલ્લા
હાથનાં કર્યાં – અર્જુનસિંહ કે. રાઉલજી
રાજાને જે ચરણપ્રહાર કરે તેને શી સજા કરવી જોઈએ? – આચાર્ય શ્રી ‘વાત્સલ્યદીપ’ સૂરિજી
ત્રણ ગીત – કાંતિલાલ એમ. કામરિયા
માઈન્ડ યોર ઓન બિઝનેસ? – ગિરીશ ગણાત્રા
હાસ્યનો હોજ.. – સં. તરંગ હાથી
સરિતાની શરત – રમણ મેકવાન
છે(છો)ડ સખી સરગમ – સ્વાતિ મેઢ
શ્રદ્ધા સ્મૃતિમંદિર – ડૉ. ચંદ્રકાન્ત મહેતા
થોડાસા રુમાની હો જાયે.. – નમ્રતા દેસાઈ
viren machwala: Give me more quotes
CD VORA: મને મજા આવી હું પણ આવા તબક્કાઓમાંથી વરસાદ થયો...
સંજય કે સંઘવી: જેમ પુ રવિશંકર મહારાજ કેહતા તેમ ડૉ કલામ...
ગોપાલ ખેતાણી: અદભૂત વર્ણન. આપની સાથે દરિયાઈ સફર કરી તેવો...
જગદીશ કરંગીયા ‘સમય’: ટૂંકી વાર્તા કે લેખ ? અતિ સુંદર...
Yogesh pandya: I m writter yogesh pandya..u hv read my...
Mahendra kumar, Babariya Dubai: Thought provoking article.
Chauhan Yashpa: Wah sir good story…….
Kirtika Macwan: A wonderful story
asha buch: bahuj sundar ane sachi vat
રીડગુજરાતી પરના વિશેષ લેખો કે અન્ય અગત્યની માહિતી આપના ઈ-મેઈલ પર મેળવવા માટે અહીં આપનું ઈ-મેઈલ સરનામું લખીને જોડાઓ.(4500 થી વધુ વાચકો)
પુણ્યનું વાવેતર – મનસુખ સલ્લા
હાથનાં કર્યાં – અર્જુનસિંહ કે. રાઉલજી
રાજાને જે ચરણપ્રહાર કરે તેને શી સજા કરવી જોઈએ? – આચાર્ય શ્રી ‘વાત્સલ્યદીપ’ સૂરિજી
ત્રણ ગીત – કાંતિલાલ એમ. કામરિયા
માઈન્ડ યોર ઓન બિઝનેસ? – ગિરીશ ગણાત્રા
રીડગુજરાતી વિશે : પ્રેસ વિભાગ
નવરસમાં ઝબોળાયેલી માઈક્રોફિક્શન – ડૉ. હાર્દિક નિકુંજ યાજ્ઞિક
એક અપીલ – ધ્રુવ ભટ્ટ
વન ડે માત્રમ – કુલદીપ લહેરુ
This site is dedicated to Shrimad Bhagvat Mahapuran
Back to top ↑
Send to Email Address Your Name Your Email Address Cancel
Post was not sent - check your email addresses!
Email check failed, please try again
Sorry, your blog cannot share posts by email.