gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en ca es es en en en en en en en es en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en gu en de en gu gu en en en gu gu en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en gu gu gu en en en en en gu en en en en fr en en en en el gu en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu en en en en en en en
ReadGujarati.com: હું વાર્તા લખું છું – હરિશ્ચંદ્ર
પસંદ કરો પ્રથમ પાનું અનુક્રમણિકા – ટૂંકીવાર્તાઓ – નિબંધો – કાવ્યો અને પદ્ય – ગઝલો – અધ્યાત્મિક લેખો – હસો અને હસાવો – સાહિત્ય લેખો – બાળસાહિત્ય – અન્ય લેખો – પ્રકીર્ણ – ડાઉનલોડ – લેખ શોધો – મહિનાવાર લેખો – ગુજરાતીમાં લખો – ગુજરાતી કેલેન્ડર – આપનો લેખ મોકલાવો – આપનું યોગદાન સંપર્ક
ઘરકામ આટોપી હું રસોડામાંથી બહાર આવી, તો એ મોઢા પર છાપું રાખી ઘોરતા હતા. મને જરીક ચીડ ચડી. મેં છાપું ખેંચી લઈ કહ્યું, ‘અત્યારમાં શું ઘોરવા માંડ્યા ? મારે એક વાત કરવી છે.’
‘છાપામાં આ ફોટો જોયો ? – કુ. શીલા શાહ એમ.બી.બી.એસ.માં પ્રથમ આવ્યાં. એ મારી બહેનપણી. ઈન્ટર સુધી અમે સાથે. અમારાં બંનેના સરખા માર્ક્સ. પછી એ ડૉક્ટરીમાં ગઈ. અને મારાં લગ્ન થઈ ગયાં એટલે હું તમારાં રોટલા ટીપતી રહી !’
‘તે હું તારું અપહરણ કરીને નથી લાવ્યો. તને પહેલી મુલાકાતમાં ગમી ગયો એટલે તેં લગ્ન કર્યાં.’
‘હા, અને પહેલી મુલાકાતમાં આપણે નક્કી કરેલું કે હું ઘરકૂકડી બનીને નહીં રહું, હું પણ કાંઈક કરીશ.’
‘તદ્દન સાચું. તે હવે તારે શું કરવું છે ?’
‘એ જ તો કહેવા આવી, ત્યાં તમે ઘોરવા માંડ્યા !’
‘પણ માવડી, હવે બોલ ને !’
‘મેં નક્કી કર્યું છે કે હું વાર્તા લખીશ.’
‘સરસ. ઘરમાં બેસીનેય ઘર બહાર નીકળી શકાય.’
‘હા, કાંઈક કરવાની ધૂનમાં હું ઘર બહાર રહેવાની નથી, તેથી તમને હાશ થઈ હશે, નહીં ? પણ તેની મને કાંઈક હથોટી છે. અમારી કૉલેજના મેગેઝીનમાં મને એક વાર્તા માટે ઈનામ મળેલું.’
‘એ તેં મને પહેલી મુલાકાતમાં કહેલું. તેં તારી વાર્તાનો પ્લોટ કાંઈ મનમાં નક્કી કર્યો છે ?’
‘આજકાલ પ્રેમકથા ઝટ છપાઈ જાય. આપણી જ પ્રેમકથા લખી નાખ ને ! શું ખોટી છે ?’
‘તમે મજાક ન કરો. મારા મનમાં કુટુંબ-નિયોજનના સંદર્ભમાં એક પ્લૉટ તૈયાર થયો છે. સાત સાત સંતાનની માતા કેવી હાલ-બેહાલ થઈ ગઈ છે અને છેવટે આત્મહત્યા કરવા પ્રયત્ન કરે છે, તેનું હૃદયદ્રાવક વર્ણન મારે લખવું છે.’
‘લે ત્યારે, લખી નાખ ને ! કુટુંબ કલ્યાણ ખાતાને તારી વાર્તા ગમી ગઈ તો તારો બેડો પાર !’
‘નહીં, એવી પ્રચારાત્મક નહીં, સાહિત્ય કૃતિ મારે લખવી છે. પૂરો અભ્યાસ કરીને લખવી છે.’
અને પછી તો મેં લાઈબ્રેરીમાં જઈને ઘણાં પુસ્તકો જોઈ નાખ્યાં. અને મેગેઝીનો ઊથલાવી નાખ્યાં. છતાં લખવા બેઠી તો હજી મનમાન્યું લખાય નહીં. એટલે થયું, અસલ સાહિત્ય તો જે લખવું હોય તેના વાતાવરણ સાથે એકરૂપ થઈને જ લખાય. એવું વાતાવરણ અનુભવવા હું શ્રમજીવીઓની ચાલીમાં ફરી, ઝૂંપડપટ્ટીઓમાં ગઈ. ત્યાં જાતજાતના અનુભવ થયા.
‘અરે, આ તે દેવનાં દીધેલ છે. તેને માટે ઈશ્વરની કૃપા જોઈએ.’
‘અમને કાંઈ આનો ભાર નથી. એય એનું નસિબ લઈને આવ્યાં છે ને !’
કોઈએ મારી દયાયે ખાધી કે, ‘બેબી પાંચ વરસની થઈ પણ ફરી સારા દિવસો ન આવ્યા !’
છેવટે મેં મારી નાયિકાને મારી કલ્પનાને રંગે જ રંગીને વાર્તા લખી નાખી. મને કાંઈક કર્યાનો અવર્ણનીય આનંદ થયો. મારી દષ્ટિએ એક હૃદયસ્પર્શી કરુણાંતિકા સરજાઈ હતી. વાર્તા એમના હાથમાં મૂકી હું એમના મોઢાના હાવભાવ વાંચતી એમની સામે બેઠી. તેઓ તદ્દન નિર્વિકાર ભાવે વાર્તા વાંચી ગયા અને બોલ્યા, ‘પહેલા પ્રયત્ન તરીકે ખરાબ ન કહેવાય.’
મારો અતિ ઉત્સાહ જરીક ટાઢો પડ્યો. પણ મેં વાર્તા એક મેગેઝીનમાં મોકલી. પંદર દિવસ સુધી કાગને ડોળે પ્રતીક્ષા કર્યા બાદ એક દિવસ પોસ્ટમેને મારા હાથમાં ફૂલેલું કવર મૂક્યું, ત્યારે મારું હૈયું બેસી ગયું, અને અંદરની ચબરખી ઉપર ‘અસ્વીકાર્ય / સાભાર પરત’ વાંચ્યું ત્યારે આંખમાંથી બે આંસુ સરી પડ્યાં. છતાં મનને મક્કમ કરી મેં જુદા જુદા મેગેઝીનને વાર્તા મોકલ્યા કરી. પણ બધેથી પરત આવી. હવે તો ફૂલેલું પરબીડિયું હાથમાં લેતાં જ મને કંપારી છૂટી જતી.
એક દિવસ એ કહે, ‘મને એક સરસ પ્લૉટ સૂઝ્યો છે, તું વાર્તા લખી નાખ !’
‘મારે તો નથી લખવી. હવે બહુ થયું.’
‘અરે, સાંભળ તો ખરી ! વાર્તા લખવાની શરૂ કરી ત્યારથી જે અવનવા અનુભવ થયા એની જ વાર્તા લખી નાખ. નામ રાખજે – હું વાર્તા લખું છું.’
અને મેં ફરી વાર્તા લખી. પણ ફરી એક ફૂલેલું પરબીડિયું મારા હાથમાં આવ્યું, ત્યારે તેને ખોલવાની જ મારી હિંમત ન ચાલી. પણ રાતે એમણે આવીને ખોલ્યું, તો એ ઊછળી જ પડ્યા : ‘જોયું ને, તારી નહીં પણ મારી વાર્તા છપાઈ ! આ જો, છપાયેલ વાર્તાની ઑફ-પ્રિન્ટો આવી છે.’
(શ્રી વૃંદા ચાપેકરની મરાઠી વાર્તાને આધારે.)
Share this on WhatsApp
Email This Article ·  Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati
« Previous માનવીય સંબંધોમાં આત્મીયતાનું સિંચન – કવિતા મોદી
પથારીત્યાગનો પૂર્વાર્ધ ! – નટવર પંડ્યા Next »
આ પ્રકારનું અન્ય સાહિત્ય:
એકાંત – હિમાંશી શેલત
ક તીવ્ર ઈચ્છા હતી એને એકાંતની, જેમાં એ પોતાના ઘરની પ્રસન્ન સવારોને યાદ કરી શકે, રાત્રે બારી બહાર વિસ્તરેલા અંધકારના મુલાયમ પોતને સ્પર્શી શકે, મન થાય તો એકાદ પુસ્તક લઈને વાંચી શકે, કશુંક ગણગણી શકે અને એમ કરીને પોતાની વેરવિખેર જાતને જતનથી એકઠી કરી શકે. એકાંતે એને માટે ખૂબ જરૂરી હતું પણ અહીં, આ અજાણ્યા ઘરમાં, એને કોઈ એકલી પડવા ... [વાંચો...]
માળો – જતીન મારૂ
હિંડોળા ના લયબદ્ધ કિચૂડાટ ના ધ્વનિ વચ્ચે અચાનક જ ભીંત પર ટીંગાડેલી ઘડિયાળ ના ડંકા થી જાણે લયભંગ થયો હોય એમ વિનોદરાયે જરા ઝબકીને ભીંત તરફ જોયું. ઘડિયાળ ના બે કાંટા ભેગા થઇ ને રાત્રી ના બાર વાગ્યા નો સમય બતાવતા હતા. પગ ની હળવી ઠેંસ થી હિંડોળો થોભાવીને વિનોદ રાય ઉભા થયા, સાથે જ લેમ્પ ના આછા અજવાળાં માં ... [વાંચો...]
‘ ના, ના, ના, હું એની પાસે કદી નહિ જાઉં, કદી નહિ જાઉં.’ નાનકડા સુગીતે પગ પછાડ્યા અને તેનું મોં ગુસ્સાથી લાલ લાલ થઈ ગયું. ‘મારે નવો બાપ નથી જોઈતો – નથી જોઈતો.’ તેણે ફરી પગ પછાડ્યો અને કોઈ અદષ્ટ શત્રુને હાંકી કાઢતો હોય તેમ હવામાં હાથ વીંઝ્યા. નિરંકા ઉદાસ થઈને જોઈ રહી. તેની આંખોમાં વ્યથાનો એક અંધકાર ઘેરાયો. ‘નવો બાપ’ ... [વાંચો...]
6 પ્રતિભાવો : હું વાર્તા લખું છું – હરિશ્ચંદ્ર
December 28, 2011 at 12:28 pm
December 28, 2011 at 2:18 pm
‘અરે, સાંભળ તો ખરી ! વાર્તા લખવાની શરૂ કરી ત્યારથી જે અવનવા અનુભવ થયા એની જ વાર્તા લખી નાખ. નામ રાખજે – હું વાર્તા લખું છું.’
January 1, 2012 at 9:32 pm
સરસ વાર્તા થઈ છે, ગમી.
January 4, 2012 at 6:31 pm
ઘરકામ આટોપી હું રસોડામાંથી બહાર આવી, તો એ મોઢા પર છાપું રાખી ઘોરતા હતા. મને જરીક ચીડ ચડી. મેં છાપું ખેંચી લઈ કહ્યું, ‘અત્યારમાં શું ઘોરવા માંડ્યા ? મારે એક વાત કરવી છે.’
‘તે કર ને !’
‘છાપામાં આ ફોટો જોયો ? – કુ. શીલા શાહ એમ.બી.બી.એસ.માં પ્રથમ આવ્યાં. એ મારી બહેનપણી. ઈન્ટર સુધી અમે સાથે. અમારાં બંનેના સરખા માર્ક્સ. પછી એ ડૉક્ટરીમાં ગઈ. અને મારાં લગ્ન થઈ ગયાં એટલે હું તમારાં રોટલા ટીપતી રહી !’
‘તે હું તારું અપહરણ કરીને નથી લાવ્યો. તને પહેલી મુલાકાતમાં ગમી ગયો એટલે તેં લગ્ન કર્યાં.’
‘હા, અને પહેલી મુલાકાતમાં આપણે નક્કી કરેલું કે હું ઘરકૂકડી બનીને નહીં રહું, હું પણ કાંઈક કરીશ.’
‘તદ્દન સાચું. તે હવે તારે શું કરવું છે ?’
‘એ જ તો કહેવા આવી, ત્યાં તમે ઘોરવા માંડ્યા !’
‘પણ માવડી, હવે બોલ ને !’
March 24, 2012 at 8:51 pm
૧.”તે હું તારું અપહરણ કરીને નથી લાવ્યો. તને પહેલી મુલાકાતમાં ગમી ગયો એટલે તેં લગ્ન કર્યાં.”
૨.”પણ માવડી, હવે બોલ ને !”
આ બે વાક્યો ખુબજ ગમ્યા……
April 12, 2012 at 2:51 pm
Click here to cancel reply.
Select language:   Gujarati   English   (Press F12 to change language) Show Keyboard
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
* * * * *
Download First Issue Absolutely Free !!
Click Here for download page
ભગવાનની ખોજ – આશા વીરેન્દ્ર
વાત પરભામહારાજની… – મહેશ યાજ્ઞિક
રાષ્ટ્રશહીદોનાં સ્મારકમાં શરમ કેવી? – ડૉ. કુમારપાળ દેસાઈ
ગરમાળો, ગુલમોર અને ખખડેલું બસસ્ટોપ ! – રામ મોરી
વિધવા : પ્રથમ તો એક માણસ – સ્વાતિ બારોટ સિલ્હર
દો પલ કે જીવન સે એક ઉમ્ર ચુરાની હૈ… – રોહિત શાહ
મારી સાઇકલ – રમણ સોની
ભાઈ એન્ડ બા વીથ ગોડ એટ જી-મેલ ડોટ કોમ – રાહુલ શુક્લ
પતિવ્રતા ધર્મની આહુતિ પછી જ ને! – વલીભાઈ મુસા
બાકોરું – ધરમાભાઈ શ્રીમાળી
રાધાબેન શાહ: ખૂબ જ સુંદર લેખ છે
રાધાબેન શાહ: હું પણ શિક્ષક છું આજે મને પણ અહેસાસ થયો કે...
gopal khetani: લાગણી સભર વાર્તા
Hiral Vyas "VAsantiful": ખુબ સુંદર.
Ruchita Rathod: ખૂબજ સુંદર આજે પણ આવા જ રામુદાદાની જરૂર...
Karasan Bhakta usa: દાદા અને પૌત્ર વચ્ચેના લગણિસભર સબન્ધો...
જગદીશ કરંગીયા ‘સમય’: @આશા વીરેન્દ્ર – અતિ સુંદર...
Dr. Prashant Sandipan: Hello sir, Really it is heartfelt...
સુબોધભાઇ: માનવી ની અદમ્ય ઇચ્છા અંતિમ ક્ષણો સમયે સુક્ષ્મ...
Nayi Sudhir: Nice stories Air koi stories hoo to muje...
રીડગુજરાતી પરના વિશેષ લેખો કે અન્ય અગત્યની માહિતી આપના ઈ-મેઈલ પર મેળવવા માટે અહીં આપનું ઈ-મેઈલ સરનામું લખીને જોડાઓ.(4500 થી વધુ વાચકો)
ભગવાનની ખોજ – આશા વીરેન્દ્ર
વાત પરભામહારાજની… – મહેશ યાજ્ઞિક
રાષ્ટ્રશહીદોનાં સ્મારકમાં શરમ કેવી? – ડૉ. કુમારપાળ દેસાઈ
ગરમાળો, ગુલમોર અને ખખડેલું બસસ્ટોપ ! – રામ મોરી
વિધવા : પ્રથમ તો એક માણસ – સ્વાતિ બારોટ સિલ્હર
રીડગુજરાતી વિશે : પ્રેસ વિભાગ
દિલ્હીનું અનોખું રવિવારી પુસ્તકબજાર.. દરિયાગંજ બુકમાર્કેટ – જીજ્ઞેશ અધ્યારૂ
જીવન અંંતરંગ – લઘુનવલ (ભાગ ૧)
એક ડેટકથા – યામિની પટેલ
This site is dedicated to Shrimad Bhagvat Mahapuran
Back to top ↑
Send to Email Address Your Name Your Email Address Cancel
Post was not sent - check your email addresses!
Email check failed, please try again
Sorry, your blog cannot share posts by email.