gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en ca es es en en en en en en en es en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en en en en en en en en gu en en en gu en en en gu en en en de en en en gu en en en en en en en gu en en en gu en en en gu en en en en en en en en en en gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en en en en en en en gu en hu en en en en en en gu gu en en en gu en en en gu en en en en en en en en gu gu gu gu gu gu en gu en gu gu gu en en en en en en en gu en gu en en en en fr en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu en gu gu gu gu en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu en en en en en en en
ReadGujarati.com: આવકારો – યશવંત ઠક્કર
પસંદ કરો પ્રથમ પાનું અનુક્રમણિકા – ટૂંકીવાર્તાઓ – નિબંધો – કાવ્યો અને પદ્ય – ગઝલો – અધ્યાત્મિક લેખો – હસો અને હસાવો – સાહિત્ય લેખો – બાળસાહિત્ય – અન્ય લેખો – પ્રકીર્ણ – ડાઉનલોડ – લેખ શોધો – મહિનાવાર લેખો – ગુજરાતીમાં લખો – ગુજરાતી કેલેન્ડર – આપનો લેખ મોકલાવો – આપનું યોગદાન સંપર્ક
[‘નવનીત સમર્પણ’ સામાયિક, જુલાઈ 2012માંથી સાભાર.]
ચોથા કવિએ પોતાનું કાવ્યપઠન પૂરું કર્યું. પાયલ સિવાય તમામ શ્રોતાઓએ તાળીઓ પાડી.
‘તાળીઓ તો પાડ. કૅમેરો આપણા પર છે.’ હેમંતે ધીમેથી પાયલને કહ્યું.
‘ભલે રહ્યો. ખોટી તાળીઓ પાડવાનું મન નથી થતું.’ પાયલે જવાબ આપ્યો.
‘તો શા માટે આવી છે ?’
‘હું મારી મરજીથી નથી આવી. તું પરાણે લાવ્યો છે.’
‘સૉરી, મને એમ કે તને આ કાર્યક્રમમાં મજા આવશે.’
‘મજા આવે એવું આમાં શું છે ?’
‘ધીરે બોલ. કોઈ સાંભળશે તો.’
‘ચાલ બહાર. મને કંટાળો આવે છે.’
‘ચાલુ કાર્યક્રમમાં બહાર નીકળશું તો ખરાબ લાગશે. બેસી રહે.’
….પાંચમા કવિએ પોતાનું કાવ્યપઠન શરૂ કર્યું : ‘યુગોના યુગો સુધી ઊભો રહ્યો તારી પ્રતિક્ષામાં….’
‘બસની રાહ જોતા હશે.’ પાયલને મજાક સૂઝી.
પાયલ મોઢા પર હાથ મૂકીને હસતી રહી. પાંચમા કવિએ પોતાનું કાવ્યપઠન પૂરું કર્યું. ફરીથી શ્રોતાઓએ તાળીઓ પાડી.
‘પાયલ, જરા તો વિવેક જાળવ. વિચાર તાળીઓ પાડવામાં તારું શું જાય છે ?’
‘શા માટે ? દંભ કરવા ?’
‘દંભ કરવા માટે નહિ. કવિનું મન રાખવા.’
‘મારે નથી રાખવું. તારે રાખવું હોય તો રાખ. હું તો ચાલી.’ પાયલ ઊભી થઈને, ખુરશીઓ વચ્ચેથી જગ્યા કરતી સભાખંડની બહાર નીકળવા લાગી.
હેમંત એને જતી જોઈ રહ્યો. એ મૂંઝાયો કે હવે શું કરવું ? આટલા બધા લોકોની વચ્ચેથી બહાર કેમ નીકળવું ? જોનારા તો એમ જ વિચારે ને કે કવિતાના કાર્યક્રમમાં રસ નહોતો તો આવ્યાં શા માટે ? વળી, આ કાર્યક્રમનું પ્રસારણ ટેલિવિઝન દ્વારા થવાનું હોવાથી કેમેરો પણ સતત સક્રિય હતો. પાયલે દરવાજે પહોંચીને હેમંત તરફ જોયું. એની નજરમાં આદેશ હતો. હેમંત એ આદેશ ઉથાપી ન શક્યો. એ પણ ઊભો થયો અને સંકોચ સાથે સભાખંડની બહાર નીકળી ગયો. આ રીતે બહાર નીકળવું એને યોગ્ય લાગ્યું નહિ, પરંતુ પાયલના સહવાસ વગર બેસી રહેવાનું કામ તો એના કરતાં પણ કપરું હતું.
‘હાશ !’ પાયલે ખુલ્લી હવામાં ઊંડો શ્વાસ લેતાં કહ્યું.
‘પાયલ, આ રીત છે ? અવિનાશકાકાને કેવું લાગશે ?’
‘થોડી વાર માટે બેસી રહી હોત તો સારું હતું. એમનો વારો આવવાનો જ હતો.’
‘ક્યારે આવવાનો હતો ? યુગોના યુગો પછી ?’ પાયલની ચંચળતા કાબૂ બહાર જવા લાગી.
‘એમણે કેટલા પ્રેમથી આમંત્રણ આપ્યું હતું ! આપણે આવું કરવા જેવું નહોતું !’ હેમંતનો અફસોસ હજી ઓછો થયો નહોતો.’
‘હેમંત, શું કરું ? મને જરાય મજા આવતી નહોતી. કાર્યક્રમનું નામ તો ‘વસંતને આવકારો’ હતું પણ, ક્યાંય વસંતનો અનુભવ થતો નહોતો. બધું જ જાણે કે બનાવટી લાગતું હતું. આયોજકોનો પરિચય, પ્રમુખશ્રીનો પરિચય, એમનો પરિચય આપનારનો પણ પરિચય, કવિઓનો પરિચય, એ તમામનું સ્વાગત ! માઈક સામે આવનાર જાણે માઈક છોડવા માગતો જ નહોતો. કેટલાં ભાષણો ? ખરો કાર્યક્રમ તો એક કલાક પછી શરૂ થયો. એમાંય સંચાલક પાછા ચાંપલું ચાંપલું બોલ્યા કરે. ને કવિઓની કવિતામાં ક્યાંય વસંતનો ખરો રંગ હોય એવું લાગતું નહોતું. બધું જ ત્રાસદાયક.’
‘ચલાવવું પડે. કવિતાના કાર્યક્રમો તો આવા જ હોયને ?’
‘એવું કોણે કહ્યું ? કવિતાના કાર્યક્રમો પણ મજાના કેમ ન બની શકે ? પાંચદસ વસૂકી ગયેલા કવિઓની સામે; ઊભા રહીને ચાલતી ન પકડી શકે એવા લાચાર, ઉંમરલાયક અને કહ્યાગરા શ્રોતાઓને બેસાડી દેવાથી શું વસંતને સાચો આવકારો આપ્યો કહેવાય ? તેં જોયું ને ? તારીમારી ઉંમરના શ્રોતાઓ કેટલા હતા ? માંડ ચારપાંચ ! એ પણ ઊંચાનીચા થતા હતા.’
‘આપણે તો અવિનાશકાકાનું માન રાખવા આવ્યાં હતાં. એમને સાંભળી લીધા હોત તો સારું હતું,’
‘એમને એમના ઘરે જઈને, મન ભરીને સાંભળી લઈશું. બસ ? હવે જવા દે એ વાત.’
‘ચાલ, ક્યાં જવું છે ? બોલ.’ હેમંતે પોતાની બાઈક પાસે ઊભા રહીને પૂછ્યું.
‘લાવ. ચાવી મને આપ.’ પાયલે ચાવી માટે હાથ લંબાવ્યો.
‘કેમ ?’ હેમંતે પૂછ્યું, ‘આજે બાઈક ચલાવવાનું મન થયું છે ?’
‘હા, આજે હું તને કશેક લઈ જઈશ. તું પાછળ બેસી જા.’
પાયલે બાઈક ભગાવી. નગર વીંધાતું ગયું…. નગર પૂરું પણ થઈ ગયું અને પાછળ રહી ગયું. એક તો પાયલનો સહવાસ અને ઉપરથી વાસંતી હવાનો સ્પર્શ ! હેમંતનો કાવ્યપઠનનો કાર્યક્રમ અધૂરો છોડ્યાનો અફસોસ પણ પાછળ રહી ગયો.
‘પાયલ, તું ક્યાં લઈ જાય છે ?’
‘બેસી રહેને. મજા નથી આવતી કે શું ?’
‘મજા તો આવે છે પણ, દૂર જવું હોય તો બાઈક હું ચલાવી લઉં.’
‘કેમ ? મારા પર ભરોસો નથી કે પછી પાછળ બેસવા બદલ શરમ આવે છે ? બાઈકની ચાવી આપવા બદલ પસ્તાવો તો નથી થતો ને ?’
‘ના યાર ! એમાં પસ્તાવો કેવો ? દિલ જેવું દિલ આપી દીધા પછી ચાવી તો કઈ મોટી ચીજ છે ?’
‘વાહ ! યે બાત હૈ. આને કહેવાય કાવ્યપઠન.’
‘જોજે. તાળીઓ ન પાડતી.’
‘મરવાની બીક લાગે છે ?’
‘બીક તો લાગે જને. માંડ જીવવાની મજા આવી છે.’
હાઈવે પર બાઈક ભાગતી રહી…. વાહનોના અવાજ વચ્ચેથી બંને વચ્ચેના સંવાદો રસ્તો કાઢતા રહ્યા… વગડાઉ હવાને બંનેના ચહેરા ઝીલતા રહ્યા. …ને પાયલે બાઈક ધીમી પાડીને રસ્તાના કાંઠે ઊભી રાખી દીધી.
‘શું થયું ?’ હેમંતે પૂછ્યું.
‘જો હેમંત, પેલી રહી વસંત. ચાલ, આવકારો આપી દઈએ.’ પાયલે એક ટેકરી પર આંગળી ચીંધી. હેમંતે જોયું તો, લાલ લાલ ફૂલોથી ભરચક એક કેસૂડો કોઈ નવયુવાન કવિની અદાથી ઊભો હતો !
Share this on WhatsApp
Email This Article ·  Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati
« Previous વિચારકણિકા – કાકા કાલેલકર
શા માટે ? કોના માટે ? – મોહમ્મદ માંકડ Next »
આ પ્રકારનું અન્ય સાહિત્ય:
પ્રેમીના પપ્પાનો પત્ર – મણિલાલ હ. પટેલ
(‘શબ્દસૃષ્ટિ’ સામયિકના ડિસેમ્બર-૨૦૧૪ના અંકમાંથી) ચિ. સમતા, હું, નીતિન પટેલ, તને ક્યા નાતે આ પત્ર લખી રહ્યો છુ ? – એવો પ્રશ્ન તને અને મને : બંનેને થાય એ સહજ છે. એનો હાથવગો, કહો કે હોઠવગો ઉત્તર અત્યારે તો એમ આપી શકાય કે નામ વગરની લાગણીને નાતે આ પત્ર લખાય છે. જેમ સ્નેહભાવ વિનાના સમ્બન્ધો હોય છે એમ કેટલાક સમ્બન્ધ વગરના પણ ખાસ ... [વાંચો...]
હોંશના હલેસા (પ્રેરણાસભર વાર્તાઓ) – શૈલેષ સગપરિયા
(‘હોંશના હલેસા’ પુસ્તકમાંથી. આ પુસ્તકમાં પ્રેરણાસભર ૧૦૧ વાર્તાઓ આપવામાં આવી છે, તેમાંથી કેટલીક પસંદગીની વાર્તાઓ અહીં રજૂ કરવામાં આવી છે. પુસ્તક પ્રાપ્તિની વિગતો અંતે આપવામાં આવી છે.) (૧) મારી ઈચ્છા કરતા હરિ ઈચ્છા વધુ સારી એક સ્ત્રી પોતાના નાના બાળકને સાથે લઈને કરિયાણાની દુકાને ખરીદી કરવા માટે ગઈ. જ્યારે સ્ત્રી ખરીદી કરી રહી હતી ત્યારે નાનો બાળક વેપારીની સામે જોઈને હસતો હતો. ... [વાંચો...]
સબસે ઊંચી પ્રેમ સગાઈ – નયનાબેન શાહ
મારી બદલી સુરત થઈ છે એવા સમાચાર જ્યારે મેં સાંભળ્યા ત્યારે મારી ખુશીનો પાર ન રહ્યો. મારી સામે સુમેધાનો સંસાર ખડો થઈ ગયો. મેં અનેક વાર સુમેધાના સુખી સંસારમાં આતિથ્યનો લહાવો માણેલો પણ હવે કાયમ સુમેધાની નજીક રહેવાનું થશે એ વિચારથી જ મારું મન હર્ષિત થઈ ઊઠ્યું હતું. મને સુમેધાની તેના સાસરે થયેલી પહેલી મુલાકાત બરાબર યાદ હતી. સુમેધાના જ્યારે ... [વાંચો...]
25 પ્રતિભાવો : આવકારો – યશવંત ઠક્કર
July 12, 2012 at 9:21 am
Payal is lucky because Hemant atleast listen her……
July 12, 2012 at 6:42 pm
yes but what about Hemant ??!!! he has to compromise with his feelings …wish him best luck for rest of his life …
July 12, 2012 at 11:00 pm
તે દમ્ભ મા પદયો રહે
Hiral Vyas "Vasantiful" says:
July 12, 2012 at 1:23 pm
July 12, 2012 at 2:03 pm
July 12, 2012 at 2:22 pm
July 12, 2012 at 2:39 pm
July 12, 2012 at 2:56 pm
like the story ..specially superb end ..congrats to yashvnatbhai
July 12, 2012 at 3:23 pm
અતિ સુંદર .. દક્ષિણ ગુજરાતવાળા ધરમપુરમાં આવેલ “શ્રીમદ રાજચંદ્ર આશ્રમ” ની મુલાકાત લઈ આવો લહાવો લઈ શકે.. આ સિઝનમાં અતિ અદભુત નજારો જોવા મળે..
July 12, 2012 at 6:40 pm
સુન્દર …. પન પયલે રાહ જોઇ હોત તો સારુ લાગત … અભિનન્દન યશવન્તજિ ..
July 13, 2012 at 1:55 am
July 13, 2012 at 8:23 am
This is problem of young generation.There was nothing wrong in waiting till they listen Avinashkaka & after that they could go.
July 13, 2012 at 12:48 pm
YA THIS IS PROBLEM OF YOUNG GENERATION
HEMANT TENI FEELINGS NO BHOG APE CHE PAN PAYAN NE MAN TENU KAI VLUE NATHI,N JINDGI MA EVU PAN KYAREK BANE CHE JE APANNE PASAND NATHI HOTU TEM CCHHATA SABAMDHO SACHAVAVA MATE KARVU PADE CHE,TO ATLEAST PAYAL E SAMAJVU JOIE ANE HEMANT NI LAGNI TODAVI NAJOIE
July 13, 2012 at 10:22 pm
જે લોકોએ પ્રતિભાવ આપ્યાં છે એ તમામનો ખૂબ ખૂબ આભાર. વાર્તામાં દમ લાગ્યો એટલે તો આપ સહુએ પોતપોતાની લાગણી રજૂ કરી.
હવે વાત વાર્તાના પાત્રોના વર્તનની. આ તમારા મંતવ્યોનો વિરોધ નથી. માત્ર મારો સાચો કે ખોટો દૃષ્ટિકોણ છે.
-યંગ જનરેશન તો ચંચળ હોય જ. વસંતના પ્રભાવમાં તો ખાસ! પરંતુ એ લોકોને શું કહેવું? કે જેઓ વસંતને આવકારવાને બહાને ભાષણબાજીએ ચડી જાય છે.કાર્યક્રમને નરી ઔપચારિકતાથી ભરી દે છે. કાર્યક્રમને મજાનો નથી બનાવી શકતા. પાયલનો બળવો એ વાત પર છે.
-હેમંત ચલાવી લેનારો છે. મજા આવે કે ન આવે પણ બીજાનું માન રાખવા સહન કરી લેનારો છે. પરંતુ, એ લાચાર થઈ જાય છે પાયલ સામે. એમ કરવામાં પણ એને આનંદ તો આવે જ છે. એ લાચારીમાં પણ એનો સ્વાર્થ છે. વાસંતી વાતાવરણમાં પાયલનો સહવાસ માણવાનો.
-એક કંટાળાજનક કાર્યક્રમને છોડીને બંને કુદરતી વાતાવરણમાં ભાગી છૂટે છે. પાયલ એમાં મહત્વનો ભાગ ભજવે છે. પાયલ એને એવી જગ્યાએ લઈ જાય છે જ્યાં સાક્ષાત વસંતના દર્શન જ નહિ, એનો અહેસાસ પણ કરી શકાય છે.
-વળી, બંને ખાસ તો અવિનાશકાકાનું માન રાખવાં આવ્યાં હતાં. ને અવિનાશાકાકાની ઘેર જઈને એમને મન મૂકીને સાંભળી લેવાનું પણ એમણે વિચાર્યું છે. અર્થાત, બંને સાવ ગયેલાં નથી.
-વસંતને આવકારવાના અનેક રસ્તા છે. પાયલે કદાચ વધારે કુદરતી રસ્તો અપનાવ્યો છે. કવિતાના કાર્યક્રમ સામે એને વાંધો નથી. વાંધો એ કાર્યક્રમ રસદાયક ન હોવાનો છે.
-છતાંય કોઈને એમના વર્તન બાબત ફરિયાદ હોય તો મારું કહેવું એમ છે કે: યંગ છે. ઉંમંગ અને ઉત્સાહથી ભર્યાં ભર્યાં છે. એમના પર વસંતનો પૂર્ણ પ્રભાવ છે. કોઈને નુકસાન ન થાય એવી નિર્દોષ ચંચળતા ધરાવવાનો એમને અધિકાર છે.
-બાકી બધું જાય વસંત પર! આપણે તો છૂટ્ટા!
July 14, 2012 at 2:27 am
Beautiful simple story and wonderful note by the Author.
Thank you Shri Yashvantji Thakkar for your comment which incorporates the focus points of the story. This would help all the readers to read and understand the story from different perspectives.
Would love to read more from you!
July 15, 2012 at 8:55 am
કાવ્ય ભલે વસંતનુ હોય ખરીમજા તો જીવનમા વસંત આવે ઍમા જ આવે.
July 17, 2012 at 9:55 am
It is difficult to decide who is right in such a situation. Both Payal and Hemant were right on their own way. Therefore, my suggestion to all couples reading this story is flip a coin. If there is head, husband is right and if there is coin, wife is right. Ha…ha…ha…
July 19, 2012 at 1:20 am
સરસ. નયિકાને વસ્ંત કાવ્યોની બંધ મહેફિલમાં ન મળઈ પણ ખુલી હવામા મળઈ
અનુભવને મન સાથે સંબંધ છૅ- આ વાત કવિ વિના કોણ સમજી શકે.
July 24, 2012 at 11:43 am
આજની યુવા પેઢીની વિચારસરણીનો આછો ખ્યાલ શ્રી.યશવંતભાઇએ પાયલના પાત્રમાં ચિતર્યો છે. દંભ, દેખાડો, કૃત્રિમ શિષ્ટાચાર વિ.થી દૂર. સરસ વાર્તા.
July 28, 2012 at 1:42 pm
August 3, 2012 at 7:22 am
short but meaningful story.it happens that we see tree river on pc but never go to real tree river..! our steps r different and in this story it shows frankness of youth..nathi gamtu means nathi gamtu.. dambhthi par ne kudaratma lin eva sachi khushi shodhavani aa vaat chhe. ema kyay achhklai nathi k koi compromiseni vaat nathi.. good effort. congrats last para was superb..meaningful and full of creativity and joy.durgesh oza porbandar
Jay Kant (Leicester, U K) says:
December 28, 2012 at 2:09 am
તમારો મત સાચો લાગે મનેઃ
“-વસંતને આવકારવાના અનેક રસ્તા છે. પાયલે કદાચ વધારે કુદરતી રસ્તો અપનાવ્યો છે. કવિતાના કાર્યક્રમ સામે એને વાંધો નથી. વાંધો એ કાર્યક્રમ રસદાયક ન હોવાનો છે.”
હુ પાયલને એની રીતે રાઈટ માનુ કેમકે એ એના મનને અનુસરી.
કાલિદાસ વ. પટેલ {વાગોસણા} says:
October 2, 2015 at 12:34 pm
વસંતને આવકારવાની આપની રીત ગમી. વધુ તો આપની વિદ્વતાપૂર્વકની નોંધ ઉત્તમ રહી. બધાના પ્રશ્નોનું નિરસન થઈ ગયું. આભાર.
કાલિદાસ વ. પટેલ {વાગોસણા}
August 23, 2016 at 12:12 am
sometimes someone is not wrong but a bit different..one should respect that individuality..
September 3, 2016 at 12:29 am
કાવ્ય કે સાહિત્ય સમજવું અને તેને બિરદાવું બધાના હાથની વાત નથી. કેટલાક ને કાવ્ય માં સમજણ પડે, કેટલાકને ઉપરથી જાય. દરેક ની પ્રકૃતિ અલગ અલગ હોય છે. પરંતુ, કેટલાક ને સાહિત્યમાં રસ હોય છે, જે તેઓ વ્યક્ત નથી કરી શકતા.
Click here to cancel reply.
Select language:   Gujarati   English   (Press F12 to change language) Show Keyboard
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
રીડગુજરાતી.કોમ પર પ્રસ્તુત થતા લેખ ટાઈપ કરવા માટે યોગ્ય વ્યક્તિઓની જરૂર છે. પૂરતું વળતર આપવામાં આવશે. વોટ્સએપ : ૯૯૭૪૪૧૦૮૬૮
પુણ્યનું વાવેતર – મનસુખ સલ્લા
હાથનાં કર્યાં – અર્જુનસિંહ કે. રાઉલજી
રાજાને જે ચરણપ્રહાર કરે તેને શી સજા કરવી જોઈએ? – આચાર્ય શ્રી ‘વાત્સલ્યદીપ’ સૂરિજી
ત્રણ ગીત – કાંતિલાલ એમ. કામરિયા
માઈન્ડ યોર ઓન બિઝનેસ? – ગિરીશ ગણાત્રા
હાસ્યનો હોજ.. – સં. તરંગ હાથી
સરિતાની શરત – રમણ મેકવાન
છે(છો)ડ સખી સરગમ – સ્વાતિ મેઢ
શ્રદ્ધા સ્મૃતિમંદિર – ડૉ. ચંદ્રકાન્ત મહેતા
થોડાસા રુમાની હો જાયે.. – નમ્રતા દેસાઈ
tia: બીચરી વાર્તા તો પોતાના ઠેકાણે રહી અને લેખ કહો કે...
viren machwala: Give me more quotes
CD VORA: મને મજા આવી હું પણ આવા તબક્કાઓમાંથી વરસાદ થયો...
સંજય કે સંઘવી: જેમ પુ રવિશંકર મહારાજ કેહતા તેમ ડૉ કલામ...
ગોપાલ ખેતાણી: અદભૂત વર્ણન. આપની સાથે દરિયાઈ સફર કરી તેવો...
જગદીશ કરંગીયા ‘સમય’: ટૂંકી વાર્તા કે લેખ ? અતિ સુંદર...
Yogesh pandya: I m writter yogesh pandya..u hv read my...
Mahendra kumar, Babariya Dubai: Thought provoking article.
Chauhan Yashpa: Wah sir good story…….
રીડગુજરાતી પરના વિશેષ લેખો કે અન્ય અગત્યની માહિતી આપના ઈ-મેઈલ પર મેળવવા માટે અહીં આપનું ઈ-મેઈલ સરનામું લખીને જોડાઓ.(4500 થી વધુ વાચકો)
પુણ્યનું વાવેતર – મનસુખ સલ્લા
હાથનાં કર્યાં – અર્જુનસિંહ કે. રાઉલજી
રાજાને જે ચરણપ્રહાર કરે તેને શી સજા કરવી જોઈએ? – આચાર્ય શ્રી ‘વાત્સલ્યદીપ’ સૂરિજી
ત્રણ ગીત – કાંતિલાલ એમ. કામરિયા
માઈન્ડ યોર ઓન બિઝનેસ? – ગિરીશ ગણાત્રા
રીડગુજરાતી વિશે : પ્રેસ વિભાગ
નવરસમાં ઝબોળાયેલી માઈક્રોફિક્શન – ડૉ. હાર્દિક નિકુંજ યાજ્ઞિક
એક અપીલ – ધ્રુવ ભટ્ટ
વન ડે માત્રમ – કુલદીપ લહેરુ
This site is dedicated to Shrimad Bhagvat Mahapuran
Back to top ↑
Send to Email Address Your Name Your Email Address Cancel
Post was not sent - check your email addresses!
Email check failed, please try again
Sorry, your blog cannot share posts by email.