gu en en en en en en en en en en en en en en en tl tr en en en en en en en en en en en en en en en fr tr en en en en es en en en en en en en en en en fi en nl en en pt en gu gu en nl en en gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu fr gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en en en fa en en en en en ru en en en en en en en en es en en en en ar en en en en en en
કથા-સપ્તાહ - વેદના સંવેદના (હોલી કે દિન - ૧)
દૂર ક્યાંકથી લતા-કિશોરનું ડ્યુએટ પડઘાતાં તેની નજર વૉલ-કૅલેન્ડર પર ગઈ : હવે હોળી આવવાની.
ગરિમા પળવાર માટે પૂતળા જેવી થઈ, પછી પરાણે મનને ભટકતું અટકાવીને બીજી રાહ પર વાળ્યું : કેવી સુંદ૨ સવા૨..
‘આજની મૉર્નિંગમાં ગુડ શું છે એ કહો તો.’
આશરે છએક વર્ષ અગાઉ ૨૪ની ઉંમરે પોતે સૌરાષ્ટ્રની ધરા છોડીને મુંબઈની વાટ પકડી ત્યારે સાવ અજાણ્યું હતું આ શહેર... છતાં અહીંની હવામાં મુક્તિનો અહેસાસ હતો. કાંદિવલીની ગુજરાતી ચાલમાં માલિકીની રૂમ પ્રમાણમાં સહેલાઈથી મળી, ગુજારા માટે ઢંગની એક નોકરીની જરૂર હતી, બે-ત્રણ મહિનામાં એનોય બંદોબસ્ત પાર પડ્યો. ગોરેગામની ‘મહેતા કેમિકલ્સ’ કંપનીના સર્વેસર્વા અતુલ્ય મહેતાની પર્સનલ સેક્રેટરી તરીકેની જૉબ પોતાને મળશે એવી ધારણા નહોતી. કેમ કે ન તો મને કામનો અનુભવ હતો કે ન એવી શૈક્ષણિક લાયકાત...
‘જોઈએ છે - મહેનતુ, પ્રામાણિક, કાર્યક્ષમ સેક્રેટરી....’
ટચૂકડી જાહેરખબરના બૉક્સમાં ૨૦૦ કરોડની કંપનીના માલિકને સેક્રેટરીની જરૂર હોવાનું જાણી મેં અપ્લાય કરી. સદ્ભાગ્યે ઇન્ટરવ્યુ-કૉલ પણ નીકYયો.
મહેતા કેમિકલ્સ પરફ્યુમરી પ્રોડક્ટ્સ બનાવે છે. ડોમેસ્ટિક માર્કેટમાં ટોચનું નામ છે. પ્રાઇવેટ લિમિટેડ કંપનીના ર્બોડ ઑફ ડિરેક્ટર્સમાં બે જ મેમ્બર છે - માલિક અતુલ્ય મહેતા અને તેમનાં વાઇફ મૌનવી મહેતા. પહેલાંની સેક્રેટરી ફૉરેન મૂવ થઈ એટલે ખાલી પડેલી જગ્યા પૂરવાની થઈ છે... ઇન્ટરવ્યુમાં આવતાં પહેલાં બૉસ અને કંપનીની પ્રાથમિક માહિતી તો હોવી ઘટેને! મેં જાતને સજ્જ કરવા માંડી. મારો સ્વભાવગત આત્મવિfવાસ જાગ્રત થયો ને સહેજેય નવર્સ.નેસ વિના હું માલિકની કૅબિનમાં દાખલ થઈ હતી...
કેટલી સાદગીભરી છતાં ભવ્ય કૅબિન હતી એ! વિશાળ સ્પેસ, ખપ પૂરતું ફર્નિચર, ડિજિટલ ડેસ્કથી ઝેરોક્સ મશીન સુધીનાં ઇક્વિપમેન્ટ્સ.....
ના, ટેબલની બીજી બાજુ અતુલ્યસર એકલા નહોતા... તેમના પડખેની ખુરશી પર બિરાજતાં સન્નારી મૌનવીમૅડમ જ હોય!
કેવું પર્ફેક્ટ કપલ. ત્રીસીમાં પ્રવેશેલો પુરુષ કામદેવતા અવતાર જેવો કામણગારો છે, તો એનાથી બેએક વર્ષ નાનાં મૅડમ રૂપના અંબર સમાન! મને આવકારતાં તેમના સ્મિતમાં સહજતા છે... હું આપોઆપ હળવી થઈ,
‘ગુડ મૉર્નિંગ, સર- મૅડમ!’
‘પ્લીઝ, બી સીટેડ.’ મૌનવીએ બેસવાનો ઇશારો કરી પૂછ્યું, ‘આજની મૉર્નિંગમાં ગુડ શું છે એ કહો તો...’
હું સમજી ગઈ. સેક્રેટરી હાજરજવાબી હોવી જોઈએ એ ગુણની આ ચકાસણી છે.
‘રાતે સૂતેલો માણસ સવારે જીવતો છે એનાથી વિશેષ ગુડ શું હોય મૉર્નિંગમાં?’
મારા જવાબે અતુલ્ય મલક્યા, ‘ગિ૨મા, મારી કન્સર્ન જરા જુદી છે. પોસ્ટને મેળ ખાતું તારું ભણતર નથી, અનુભવ નથી, આઇમીન તેં અપ્લાય શું જોઈને કરી?’
‘જાહેરાતના ત્રણ શબ્દો - મહેનતુ, પ્રામાણિક અને કાર્યક્ષમ.’
મારા જવાબે પતિ-પત્નીની નજરો મળી, છૂટી પડી. પછી તો મારી કોર વૅલ્યુઝના પૃથક્કરણ માટે બીજા ચાર-છ પ્રfનો પુછાયા. મારા નિખાલસ જવાબોએ બેઉને પ્રભાવિત કયાર઼્.
‘ગરિમા, હવે એક જ વસ્તુ બચે છે...’ મૌનવીએ ઇન્ટરવ્યુની ડોર હાથમાં લીધી, ‘તારું નેટિવ જૂનાગઢ છે અને મૅરિટલ સ્ટેટસ સૂચવે છે કે તું ડિવૉર્સી છે.’
ડિવૉર્સ. બે વર્ષના મારા લગ્નજીવનનો અંત આણી મારે ધણીથી છૂટા કેમ થવું પડ્યું એનો ખુલાસો ત્યારે કરવાનો મારો કોઈ ઇરાદો નહોતો. જોકે તેમણે એ વિશે પૂછ્યુંય નહીં.
‘મુંબઈમાં તું એકલી રહે છે, ગરિમા’
‘જી, સંસારમાં જ એકલી છું. પિતાની થોડીઘણી બચતમૂડીથી રૂમ લીધી છે. ડિવૉર્સ પછી પિયરના ગામ નહોતું જવું. નાહક મારા સદ્ગત માવતરની વગોવણી થાય કે જયંતીભાઈ-મીનાબહેનની દીકરી સાસરામાં સમાઈ ન શકી. સારુંં થયું કે મને પરણાવીને થોડા સમયમાં બેઉએ પિછોડી તાણી લીધી, નહીંતર બેઉના જીવને કેટલું દુ:ખ પહોંચ્યું હોત!’
‘આવી ખુદ્દારી બહુ ઓછામાં હોય, ગરિમા, તું અમારી કંપનીમાં જોડાશે તો ઇટ વિલ બી અવર ફૉચ્યુર્ની.’
આટલું ઐશ્વર્ય હોવા છતાં અતુલ્ય-મૌનવી કેવાં ડાઉન ટુ અર્થ છે. મૂલ્યોથી ઓપતાં, આડંબર વિનાનાં.
નવી નોકરીના કામમાં હું ઘડાતી ગઈ એમ અતુલ્ય-મૌનવી જોડે અંતરંગ બનતી ગઈ. તેમના લગ્નજીવનને ત્યારે ત્રણ વર્ષ થઈ ચૂકેલાં. બેઉ એકમેકના ગળાડૂબ પ્રેમમાં હતાં. મારી બેઠક તેમની કૅબિનને અડીને હતી. આમ તો મારે લંચ માટે ગ્રાઉન્ડ ફ્લોરની કૅન્ટીનમાં જવાનું હોય, પણ ઘણી વાર બપોરે લંચ યા કૉફી-ટી ટાઇમમાં મૌનવીમૅડમ મને સામેથી જૉઇન કરવાનું નિમંત્રણ આપતાં. તેમનો પ્રેમભર્યો આગ્રહ કેમ ટળાય? પછી તો મલબાર હિલના તેમના બંગલે પણ હું આવતી-જતી થઈ. મારી જીવનકથાથી તેઓ વાકેફ પણ છે.
મારું લગ્નજીવન પણ અતુલ્ય-મૌનવી જેવું જ મહેકતું હોત, જો મારા પતિને પત્નીની આબરૂ સાથે રમવાની કુટેવ
સમસમી ગઈ ગરિમા. સ્મૃતિગાથાનાં પાનાં ફરફરી ઊઠ્યાં.
‘મારી ગરિમા માટે તો મને રૂડો રાજકુમાર જોઈએ. રૂપરંગ-ગુણમાં સર્વાગસંપૂર્ણ!’
મીનાબહેન ગર્વથી કહેતાં અને કેમ ન કહે? ગ્રૅજ્યએટ થયેલી તેમની એકની એક દીકરી ગરિમા હતી જ એવી કે તેની સાથે સંપૂર્ણથી ઓછું કંઈ નહીં શોભે! તેની બરોબરી કરે એવો જુવાન શિવરાત્રિના મહામેળામાં મYયો ને ગરિમા હૈયું
બનાવ જ કંઈક એવો બન્યો...
દર શિવરાત્રિએ ગીરની તળેટીમાં ભરાતા મોટા મેળામાં હકડેઠઠ ભીડ હતી. મઠધારી સાધુઓ પધાર્યા હતા. ક્યાંક હવનનો કાર્યક્રમ હતો, બીજી બાજુ ચગડોળની મોજ, રમકડાંથી માંડી વસ્ત્રોની હાટડીઓ... સખીઓ સાથે મેળામાં આવેલી ગરિમા એક ક્ષણે ચમકી. જુવાનવયનો જટાધારી સાધુ ષોડ્શી કન્યાનું મોઢું દાબી હાટડીની પાછળ લઈ જતો દેખાયો. ભીડમાં ભાગ્યે જ કોઈનું ધ્યાન ખેંચે એવી સાધુની ચીલઝડપ ગિ૨મા પકડી શકી એમ અન્ય એક રૂપકડા જુવાનનું પણ ધ્યાન ગયું. એવો જ તે હાટડીની પાછળ સરક્યો.
બીજી મિનિટે તેના વારથી સાધુ આગલા ભાગમાં પટકાયો અને એ પછડાટે આજુબાજુના વિસ્તારમાં સોપો પડી ગયો.
‘બદમાશ છોકરીને છેડતો હતો...’ જુવાને હાંફતા શ્વાસે કહ્યું.
જોકે છોકરી કોઈને દેખાઈ નહીં. બિચારી ડરની મારી વંજો માપી ગયેલી.
‘જૂઠ બોલતા હૈ યે લડકા...’ કન્યાને ન ભાળી સાધુ જોમમાં આવ્યો. તેણે જોરશોરથી બોલવા માંડતાં થોડી વારમાં તો સાધુઓનો સમૂહ ભેગો થઈ ગયો. પબ્લિક પણ રોષમાં આવી ગઈ, સાધુ પર તું શાનો હાથ ઉઠાવે?
ગરિમાને થયું કે હવે પોતે નહીં બોલે તો લોકો બિચારા નિદોર્ષ જુવાન પર તૂટી પડશે. હળવેકથી પોતાના ડ્રેસની બાંય ફાડી તે આગળ આવી, ‘જૂઠ આ જુવાન નહીં, તું બોલે છે લંપટ સાધુડા! મૈં હૂં વો લડકી. દેખો મેરી હાલત...’
સાધુ જેટલો જુવાન પણ ચોંક્યો, આ વળી કોણ વચ્ચે પડનારી.
‘નહીં, યે લડકી ભી ઇસસે મિલી હુઈ હૈ’ જનતાની નજર બદલાતાં સાધુ મરણિયો બન્યો, ‘વો લડકીને તો સ્કર્ટ પહïની થી, યે તો ચૂડીદાર...’
પોતાના બફાટનો ખ્યાલ આવ્યો સાધુને, પણ તીર કમાનમાંથી નીકળી ચૂકેલું. બેચાર જુવાનિયા સાધુને ઠમઠોરવા લાગ્યા, એમાં તેની જટાની વિગ નીકળી ત્યારે જાણ્યું કે ખરેખર તો તે સાધુ પણ નહોતો, સાધુનો વેશ ધરી મફતનું ખાવાપીવા, તક મળે તો વાસના ઠારવા ફરતો-ચરતો હતો. પછી તો સાધુઓએ જ એ ઠગને પોલીસભેગો કર્યો.
‘થૅન્ક્સ-’ જુવાને ગરિમાનો આભાર માન્યો, ‘તમે હામ ન કરી હોત તો આજે મારો ઘડોલાડવો થઈ ચૂક્યો હોત.’
‘અંહ, પુણ્યનું કામ કરનારને ઈશ્વર દંડાવા જ ન દે. ઇન ફૅક્ટ, મેં ધેટ લબાડને છોકરીને પાછળ લઈ જતો જોયો હતો, તરત જ તમને જોયા.’ ગરિમાએ સ્મિત ફરકાવ્યું, ‘તમારા બચાવમાં કૂદવાનો તો મારો ધર્મ હતો.’
‘હંઅઅઅ. તો પછી તમારો આભાર માનવાનો મારો પણ ધર્મ બને છે.
‘ખાઈશ, પણ એકલી નહીં...’ ગરિમાએ પાછળ ઊભી સખીઓ તરફ આંગળી ચીંધી, ‘આ તમામને તમારે કૂલફી ખવડાવવી પડશે.’
‘અફ કોર્સ!’ તે હસી પડ્યો. કેવું મોહક એ સ્મિત હતું... કૂલફીની જ્યાફત દરમ્યાન જાણ્યું કે જુવાનનું નામ અરેન છે અને બાજુના સુખડી ગામેથી મેળો માણવા આવ્યો છે. જોકે તેણે વૉલેટ કાઢી કૂલફીના પૈસા આપવા માંડ્યા ત્યારે ગરિમાએ તેનો હાથ પકડી લીધો, ‘આ શું કરો છો? હું તો મજાક કરતી હતી...’
‘અરે, યાર, ૫૦-૧૦૦ રૂપિયા માટે શું લડો છો? એય કૂલફીવાળા, આ લે પૈસા... એશ કર!’
૫૦૦ની પતાકડી ફેંકનારા રુઆબદાર જુવાનને ગરિમા બે પળ માટે તો અવાક્પણે નિહાળી રહી.
અરેન જેટલો સોહામણો તો નહીં, છતાં જોધપુરી સૂટમાં સજ્જ જુવાનમાં અરેનથી અનેક ગણી અમીરી તો ટપકે જ છે. ગૉગલ્સથી માંડીને ચામડાની મોજડી સુધીનું બધું જ બ્રૅન્ડેડ... અમારી વચ્ચે ટપકવાની ધૃષ્ટતા આચરનારો આદમી છે કોણ?
‘ગરિમા, આ છે અમારા ગામના ઠાકુર ઇન્દ્રજિતસિંહ.’ અરેનનો અહોભાવ છૂપો ન રહ્યો, ‘પ્રાઇવેટ બસ કરીને ઠાકુર અમને ગામવાળાઓને મેળો ઘુમાવવા લાવ્યા છે.’
‘ઠાકુર પછી, પહેલાં તારો મિત્ર!’ ઇન્દ્રના અવાજમાં લાગણી ટપકી.
ત્યારે તો પૈસાનું અભિમાન ધરાવતા આદમીને મૈત્રીની કદર છે ખરી.
‘ક્યાં ખોવાણો હતો? અમે તો બેબાકળા બની ગયા.’
આમાં દંભ નહોતો, પણ ક્યાં ઍટિટ્યુડવાળો ઇન્દ્ર ને ક્યાં સંવેદનાસભર અરેન. મૈત્રીમાં પણ ઑપોઝિટ અટ્રૅક્ટસનો રૂલ લાગુ પડતો હશે?
‘આજે તો હું સંસારમાં એકલો છું, ગરિમા... પણ મારી ઓથ ઇન્દ્ર છે. હાઈ સ્કૂલના શિક્ષક તરીકે હું પગભર ગણાઉં, પરંતુ મારા પિતાની માંદગી વખતે તેણે તેના પિતાને કહીને મારી માને કરેલી મદદનો હિસાબ રૂપિયા-પૈસામાં થાય એમ નથી. એ સમયે અમે હશું પંદર-સોળ વર્ષના... છ મહિના મારા ફાધરને મુંબઈની કૅન્સર હૉસ્પિટલમાં રાખવાનું બન્યું ત્યારે આર્થિક ભીડ જ નહીં, મુંબઈમાં માને રહેવાની સગવડ સાથે ગામમાં મારી સંભાળની જવાબદારી ઇન્દ્રનાં પપ્પા-મમ્મીએ નિભાવી હતી-’ અરેન ભાવુક બન્યો, ‘મૈત્રીમાં ઋણ નથી હોતું, ગરિમા, છતાં હું ઇન્દ્રનો ઓશિંગણ તો બની જ ગયો.’
‘સ્ટૉપ ઇટ, અરેન તું વારતહેવારે મારી આરતી ગાવા બેસી જાય એ મને નથી ગમતું.’
ઇન્દ્રના ઠપકામાં બનાવટ નહોતી. ગરિમાને એ પણ સ્પશ્ર્યું. ‘તમે ભાગ્યશાળી છો, અરેન, સાચા મિત્રની અમીરાત સર્વને સુલભ નથી હોતી.’
‘સાચું કહ્યું ગરિમા, તેં...’ ઇન્દ્રએ અરેનનો ખભો દબાવ્યો, ‘આ બાબતમાં અરેન જેટલો જ ભાગ્યશાળી હું પણ ખરો જ.’
ગરિમાનો રહ્યોસહ્યો ખટકો ઓગળી ગયો - ઇન્દ્રમાં અમીરીની દંડતા હશે, પણ મિત્ર પ્રત્યેની લાગણી શુદ્ધ છે!
‘વેલ...’ અરેને રણકો બદલ્યો, ‘મારા ઇન્દ્ર પરના એકાધિકારમાં ભાગ પડાવનાર આવી રહ્યું છે... ૬ મહિના અગાઉ ઇન્દ્રના એન્ગેજમેન્ટ ભુજની કુંવરી સૂર્યાકુમારી જોડે થયા છે. હી ઇઝ મૅરિંગ નેક્સ્ટ મન્થ.’
‘કૉન્ગ્રેટ્સ-’ અભિનંદન આપતી ગરિમાને આગળના વળાંકની ક્યાં
- એ યાદે અત્યારે ૫ણ હાંફી જવાયું.
Subscribe via email (Registered users only)
Write the displayed characters
Please enable JavaScript to post a new comment
You need an iframes capable browser to view this content.
Copyright © 2012 Mid-day Infomedia Ltd. All Rights Reserved.