gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en ca es es en en en en en en en es en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en en en en gu en en en en en en en en en en en gu en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en gu en en en en en en en en en en en pl en en en gu en en en en en en en hbs_lat en en en gu fr en en en gu en gu en en en en fr en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu en en en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu en en en en en en en
ReadGujarati.com: હું ગાડી શીખી – હરિશ્ચંદ્ર
પસંદ કરો પ્રથમ પાનું અનુક્રમણિકા – ટૂંકીવાર્તાઓ – નિબંધો – કાવ્યો અને પદ્ય – ગઝલો – અધ્યાત્મિક લેખો – હસો અને હસાવો – સાહિત્ય લેખો – બાળસાહિત્ય – અન્ય લેખો – પ્રકીર્ણ – ડાઉનલોડ – લેખ શોધો – મહિનાવાર લેખો – ગુજરાતીમાં લખો – ગુજરાતી કેલેન્ડર – આપનો લેખ મોકલાવો – આપનું યોગદાન સંપર્ક
આમ ગાડી તો મારે ત્યાં ઘણાં વરસથી હતી, પણ મેં ક્યારેય તે ચલાવતાં શીખવાનું મન કર્યું નહોતું. નાહકની શું કામ એ ઊઠવેઠ ! પરંતુ એકાએક મેં નક્કી કર્યું કે હુંયે ગાડી ચલાવતાં શીખી જઈશ. મારી બાળપણની સખી શકુ, એટલે કે શકુન્તલા મને ટા….ટા કરતી મારી બાજુમાંથી ગાડી દોડાવી ગઈ. નિશાળમાં તો મોં પરથી માખ નહોતી ઊડતી અને ગાડી દોડાવી ગઈ ! હું યે કંઈ કમ છું ? હુંયે ગાડી શીખીશ.
અરુણ, છોકરાંવ બધાં તાજ્જુબ ! મજાક-મશ્કરી પણ કરતાં રહ્યાં, પરંતુ મેં તો એકવાર નક્કી કર્યું એટલે કર્યું ! ડ્રાઈવિંગ સ્કૂલમાં દાખલ થઈ ગઈ. ફોર્મ ભર્યું. ફોટો પડાવી આવી. ફોટો જોઈ સ્કૂલવાળો બોલ્યો, ‘બહેન, તમારો પોતાનો ફોટો જોઈએ.’ મેં કહ્યું, ‘આ મારો જ ફોટો છે.’ બીજા ચાર માણસ ઊભા થઈ ફોટો જોવા લાગ્યા. મારો રંગ ગોરો, પણ ફોટો કાળોમેશ ! બીજે દિવસે ફરી પડાવ્યો.
ડ્રાઈવિંગની મારી તાલીમ શરૂ થઈ, પણ હું જેવી બેઠી કે સીટ પાછી ખસી ગઈ. મને થયું, આ વળી શું ? શીખવનાર બોલ્યો : ‘બહેન સોરી ! જરા નીચે ઊતરો, હું સીટ એડજસ્ટ કરી દઉં.’ એણે સીટ એડજસ્ટ કરી. ફરી તો આવી સરકણી નહીં થાય ને, એવી મનમાં ફડક સાથે હું હળવેકથી બેઠી. ગિયર્સ, ન્યુટ્રલ, કલચ, એક્સલેટર, બ્રેક વગેરેની માહિતી સાથે મારો પહેલો પાઠ શરૂ થયો.
‘ચાવી દાબીને ફેરવો…. નહીં, પહેલાં ન્યુટ્રલ કરો…. ગિયર નથી પડતું ?….. આમ ઘરરર અવાજ ન થવો જોઈએ. કલચ પૂરી દાબો….’ આ બધી સૂચના ગોખતાં ગોખતાં મેં ગાડી સ્ટાર્ટ કરી. કલચની માફક મેં પહેલી જ વાર એક્સલેટર પણ પૂરું દાબી નાખ્યું અને ગાડી એવી તો ઊછળી ! મને પરસેવો છૂટી ગયો, પણ એમ ધીરે ધીરે કલચ, એક્સલેટર, બ્રેક વગેરેનો તાલમેળ બેસતો ગયો. ગાડીનો અને રસ્તાનો ય થોડો ઘણો અંદાજ આવતો ગયો. સ્ટિયરિંગ પર હાથ બેસતો ગયો.
શીખવનાર કહે, ‘આજે આપણે ગાડી ગ્રાઉન્ડ પર લઈ જઈએ.’ થોડો હાઈવે પસાર કરીને ત્યાં પહોંચવાનું હતું. શીખવનાર સૂચના આપ્યે જતો હતો : ‘સ્ટિયરિંગ આમ જોરથી નહીં પકડવાનું, હાથમાં સર સર સરકતું રહેવું જોઈએ….. નાખો ત્રીજા ગિયરમાં…. ત્રીજામાં…. ચોથામાં….’ અને ચોથા ગિયરમાં ગાડી એવી તો દોડવા લાગી ! સામેથી ટ્રક આવી. હું એકદમ ગભરાઈ ગઈ ! આંખો મીંચીને સ્ટિયરિંગને વળગી જ પડી. શીખવનારે સમયસૂચકતા વાપરી ગાડીને બાજુએ લઈ જઈ ઊભી કરી દીધી. હું ભાનમાં આવી, મારો શ્વાસ હેઠો બેઠો.
‘બહેન, આમ ગભરાઈ જશો તો ગાડી કેવી રીતે શીખશો ? હું બાજુમાં બેઠો છું ને ! તમારે ગાડી બિનધાસ્ત ચલાવવાની…..’
અને હું બિનધાસ્ત ચલાવવા લાગી. લેફટ…રાઈટ…. રિવર્સ…. બધી પ્રેક્ટિસ એક પછી એક થતી ગઈ. વચ્ચે વચ્ચે ક્યારેક ગાડી કપચીના પડેલા ઢગલા ઉપર ચઢી ગઈ તો કોકવાર બહુ બહુ ધ્યાન રાખવા છતાં પૈડું ખાડામાં પડતાં રોકી શકાયું નહીં. ઘરે રોજ આ બધું સાંભળી બધાંને મોજ થતી હતી, પણ મેં તો હાંક્યે જ રાખ્યું અને છેવટે ડ્રાઈવિંગ લાઈસન્સ મેળવીને જ હું જંપી. સારું મુહૂર્ત જોઈ પાકા ડ્રાઈવિંગ લાઈસન્સ સાથે વટભેર મેં અમારી ગાડી બહાર કાઢી. આજુબાજુ નજર નાખતી રહી કે મને કોઈ જુએ છે કે નહીં. કોઈક બોલ્યું યે ખરું, ‘મનોરમાબહેન, ગાડી શીખ્યાં લાગે છે ! ચાલો, અમનેય ક્યારેક કામ લાગશે.’ મને ઘણું સારું લાગ્યું.
આ ગાડી પર હું પહેલી વાર બેઠી હતી. થોડુંક નવું નવું લાગ્યું. વળી બાજુમાં કોઈ નહીં. આવી રીતે ગાડી લઈને એકલી પહેલી વાર નીકળેલી. થોડોક થડકાર હતો તો સાથે જ રણકાર પણ હતો. ગાડી મેં ચોક ભણી હંકારી. લાલ સિગ્નલ આવ્યું એટલે થોભી. ફરી પીળું ને પછી લીલું સિગ્નલ થયું. મેં ગાડી સ્ટાર્ટ કરી, પણ આગળ ચાલે જ નહીં ને ! પાછળ હોર્ન પર હોર્ન વાગવા માંડ્યા. આજુબાજુ વાહનો દોડવા લાગ્યાં. મારી પાછળ લાઈન લાગી ગઈ. મારું માથું ચકરાવા લાગ્યું. શું કરું, કાંઈ સમજાય નહીં. પોલીસ આવ્યો. લોકો ભેગા થઈ ગયા. હું તો રડવા જેવી થઈ ગઈ. ત્યાં કોઈકે કહ્યું, ‘બ્રેક પરથી પગ ઊંચકો ને ! બ્રેક નહીં, એક્સલેટર દાબો !’ અને ગાડી ચાલી, પણ મેં દૂર જવાનું માંડી વાળ્યું અને ગાડી ઘર તરફ વાળી. કાચબા વેગે ચલાવતી રહી. રિક્ષા, સાઈકલ બધાં મારી આગળ જતાં ગયાં. કોઈક ગાડીવાળો બાજુમાંથી પસાર થતાં બરાડ્યો પણ ખરો…. ‘ગાડી શું કામ ચલાવો છો ? બળદગાડું ચલાવો, બળદગાડું !’
ઘરે તો બધાં હસી-હસીને લોથપોથ, પણ હું ન હારી. શરૂમાં કોઈને અને કોઈને સાથે બેસાડીને જતી અને એવી રીતે જોતજોતામાં ક્યારે હાથ બેસી ગયો, ખબરેય ન પડી. ખરી મજા તો આજે પડી. હું ગાડી લઈને આવતી હતી, સામે શકુ દેખાઈ. હોર્ન વગાડતી અને ટા…ટા કરતી હું એની પાસેથી પસાર થઈ ગઈ. એ મોઢું વકાસી જોતી જ રહી.
(શ્રી જ્યોત્સના દેશપાંડેની મરાઠી વાર્તાને આધારે.)
Email This Article ·  Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati
« Previous ‘દેશી’ એકલતા, ‘વિદેશી’ એકલતા – વીનેશ અંતાણી
આ મા.વા.ધા. એટલે શું ? – કલ્પના જિતેન્દ્ર
વિશાળ બંગલાની વિશાળ લોબીમાં પાછળ હાથ રાખી વિશાલ આ છેડેથી પેલે છેડે આંટા મારતો હતો. આજે તો બરાબરનો અકળાયેલો ! આ બાપુજીને શું કહેવું ? કહેવુંય કઈ રીતે ? જીભ જ ન ઊપડે ને ? શેઠ ગિરજાશંકરનો કડપ જ એવો ! જેવો રુઆબ બહાર એવો જ ઘરમાં ! એની સામે બોલવાની કોઈની હિંમત ન ચાલે. બોલવા જાય તો પહેલાં તો ... [વાંચો...]
(‘અખંડ આનંદ’ સામયિકના ઑગસ્ટ, ૨૦૧૬ના અંકમાંથી સાભાર) મોસમનો પહેલો વરસાદ પડ્યો પણ મન મૂકીને વરસ્યો. ધરતીનો તાપ દૂર થયો. વાતાવરણમાં માટીની મીઠી મહેક પ્રસરી ગઈ. સોસાયટીની છોકરીઓએ પેલા સીંગ-ચણાવાળાને ત્યાં મળે એ માટી છાનામાના થોડી ખાઈ લીધી. વરસાદનાં પડતાં મોટા મોટા ફોરામાં નહાવા કેટલાય લોકો ઘરની બહાર આવી ગયા હતા. સોસાયટીના ખૂણામાં આવેલા છેલ્લા મકાનમાં એક ૧૮-૧૯ વર્ષની છોકરી આ બધાં મનહર ... [વાંચો...]
બી.એમ. ડબ્લ્યુ – રાજેન્દ્ર પટેલ
શિયાળાની રાત એટલે દેવારામ વોચમેનની ખુલ્લી આંખના સપનાની રાત. વોચમેન પાકો એટલે એક ઝોકું સુદ્ધાં ખાતો નહીં. શિયાળાની રાતોમાં નાનકડી વોચમેન-કેબિનમાં સચેત બેસીને દૂર દેશના માહોલને કલ્પતો. નજર સામે તો હોય નિગમશેઠનો આલીશાન બંગલો – આખા નગરનો પહેલા નંબરનો. કેબિનની ત્રાંસમાં પહેલા માળે નિગમશેઠનો માસ્ટર બેડરૂમ. લાઈટો બંધ થાય એટલે તરત દેવારામ કમ્પાઉન્ડમાં આંટાફેરા શરૂ કરે. થાકે એટલે ઘડીક કેબિનમાં ... [વાંચો...]
19 પ્રતિભાવો : હું ગાડી શીખી – હરિશ્ચંદ્ર
December 6, 2011 at 8:24 am
Khub j saras.gadi shikhavi te kala che. Nice story.
Hiral Vyas "Vasantiful" says:
December 6, 2011 at 10:08 am
મક્કમ નિર્ધાર કરીએ તો કંઇ પણ શિખવું કોઇ પણ ઉંમરે શિખવું અઘરું નથી.
mahendrabhai and neelabeben Dubai says:
December 6, 2011 at 12:37 pm
learning is the light of life.
December 6, 2011 at 4:58 pm
Thats nice and i think true story for all girls or women……..
December 6, 2011 at 7:18 pm
ઘણી વખત સ્ત્રી સહજ ઇર્ષ્યા પણ કામયાબીનો રસ્તો બને છે.
December 7, 2011 at 10:51 am
December 7, 2011 at 7:28 pm
I CAN’T FIND SOUL IN THIS STORY. SORRY.
December 9, 2011 at 4:09 am
Simple but nice story. Strong will power makes everything possible. It overcomes fear and age hindrances…
Looking at someone’s progress we also feel inspired to reach at that level and learn things. We can term it as positive jealousy 🙂 and consider it as a very good source of inspiration.
Thank you for sharing this with us Author.
December 19, 2011 at 4:40 pm
I agree with Vaishali Maheshwari.
This is a Nice Story!!!
Dhaval B. Shah says:
January 20, 2012 at 4:38 pm
February 1, 2012 at 12:38 am
February 1, 2012 at 9:35 am
February 16, 2012 at 3:15 pm
very short & sweet story.
February 16, 2012 at 8:03 pm
August 7, 2012 at 11:29 pm
મને પન ગાડિ સિખવિ ચે પન બહુ બિક લાગે ચે.
August 27, 2013 at 5:05 pm
Maro anubhav yaad avi gayo…hu pan amj 2 whlr sikhi hati..cycle pan na avdti.but sikhva man makkam kryu ane chhevte sikhine rahi..mena maarta bdha na mo bandh kri didha..
August 5, 2015 at 2:28 pm
Me gadi chalavata je anubhav karelo te j aa story che avu lagyu.
March 30, 2017 at 5:58 pm
કોઈક ગાડીવાળો બાજુમાંથી પસાર થતાં બરાડ્યો પણ ખરો…. ‘ગાડી શું કામ ચલાવો છો ? બળદગાડું ચલાવો, બળદગાડું !’
May 12, 2017 at 12:20 pm
આમ તો આ હાસ્ય વાર્તા છે. પણ તેમાં રહેલ સંદેશ, ખુબ જ ગંભીર છે. જીવન માં જે કઈ કરો તે તમારા પોતાના આનંદ માટે જ કરો, કોઈ ને બતાડવા માટે , કે પછી કોઈ ને કઈ સાબિત કરવા માટે ના કરો. તેના થી પણ એક પગથિયું આગળ વિચારીયે. તમારી પોતાની જાતની સરખામણી દુનિયાની કોઈ પણ વ્યક્તિ સાથે ના કરો. જો તમારે આનંદ થી જીવવું હોઈ તો.
Click here to cancel reply.
Select language:   Gujarati   English   (Press F12 to change language) Show Keyboard
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
રીડગુજરાતી.કોમ પર પ્રસ્તુત થતા લેખ ટાઈપ કરવા માટે યોગ્ય વ્યક્તિઓની જરૂર છે. પૂરતું વળતર આપવામાં આવશે. વોટ્સએપ : ૯૯૭૪૪૧૦૮૬૮
પુણ્યનું વાવેતર – મનસુખ સલ્લા
હાથનાં કર્યાં – અર્જુનસિંહ કે. રાઉલજી
રાજાને જે ચરણપ્રહાર કરે તેને શી સજા કરવી જોઈએ? – આચાર્ય શ્રી ‘વાત્સલ્યદીપ’ સૂરિજી
ત્રણ ગીત – કાંતિલાલ એમ. કામરિયા
માઈન્ડ યોર ઓન બિઝનેસ? – ગિરીશ ગણાત્રા
હાસ્યનો હોજ.. – સં. તરંગ હાથી
સરિતાની શરત – રમણ મેકવાન
છે(છો)ડ સખી સરગમ – સ્વાતિ મેઢ
શ્રદ્ધા સ્મૃતિમંદિર – ડૉ. ચંદ્રકાન્ત મહેતા
થોડાસા રુમાની હો જાયે.. – નમ્રતા દેસાઈ
viren machwala: Give me more quotes
CD VORA: મને મજા આવી હું પણ આવા તબક્કાઓમાંથી વરસાદ થયો...
સંજય કે સંઘવી: જેમ પુ રવિશંકર મહારાજ કેહતા તેમ ડૉ કલામ...
ગોપાલ ખેતાણી: અદભૂત વર્ણન. આપની સાથે દરિયાઈ સફર કરી તેવો...
જગદીશ કરંગીયા ‘સમય’: ટૂંકી વાર્તા કે લેખ ? અતિ સુંદર...
Yogesh pandya: I m writter yogesh pandya..u hv read my...
Mahendra kumar, Babariya Dubai: Thought provoking article.
Chauhan Yashpa: Wah sir good story…….
Kirtika Macwan: A wonderful story
asha buch: bahuj sundar ane sachi vat
રીડગુજરાતી પરના વિશેષ લેખો કે અન્ય અગત્યની માહિતી આપના ઈ-મેઈલ પર મેળવવા માટે અહીં આપનું ઈ-મેઈલ સરનામું લખીને જોડાઓ.(4500 થી વધુ વાચકો)
પુણ્યનું વાવેતર – મનસુખ સલ્લા
હાથનાં કર્યાં – અર્જુનસિંહ કે. રાઉલજી
રાજાને જે ચરણપ્રહાર કરે તેને શી સજા કરવી જોઈએ? – આચાર્ય શ્રી ‘વાત્સલ્યદીપ’ સૂરિજી
ત્રણ ગીત – કાંતિલાલ એમ. કામરિયા
માઈન્ડ યોર ઓન બિઝનેસ? – ગિરીશ ગણાત્રા
રીડગુજરાતી વિશે : પ્રેસ વિભાગ
નવરસમાં ઝબોળાયેલી માઈક્રોફિક્શન – ડૉ. હાર્દિક નિકુંજ યાજ્ઞિક
એક અપીલ – ધ્રુવ ભટ્ટ
વન ડે માત્રમ – કુલદીપ લહેરુ
This site is dedicated to Shrimad Bhagvat Mahapuran
Back to top ↑
Send to Email Address Your Name Your Email Address Cancel
Post was not sent - check your email addresses!
Email check failed, please try again
Sorry, your blog cannot share posts by email.