gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en ca es es en en en en en en en es en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en en en en gu gu gu en tr en gu gu gu en en en gu en en en gu en en en es en gu en gu gu en en en en en en en en en en en en en gu en en en en fr en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu en en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu en en en en en en en
ReadGujarati.com: મિનલનું ભોળપણ – આરતી જે. ભાડેશીયા
પસંદ કરો પ્રથમ પાનું અનુક્રમણિકા – ટૂંકીવાર્તાઓ – નિબંધો – કાવ્યો અને પદ્ય – ગઝલો – અધ્યાત્મિક લેખો – હસો અને હસાવો – સાહિત્ય લેખો – બાળસાહિત્ય – અન્ય લેખો – પ્રકીર્ણ – ડાઉનલોડ – લેખ શોધો – મહિનાવાર લેખો – ગુજરાતીમાં લખો – ગુજરાતી કેલેન્ડર – આપનો લેખ મોકલાવો – આપનું યોગદાન સંપર્ક
[ રીડગુજરાતીને આ ટૂંકીવાર્તા મોકલવા બદલ આરતીબેનનો (અમદાવાદ) ખૂબ ખૂબ આભાર. આપ તેમનો આ સરનામે aarti2704@yahoo.com સંપર્ક કરી શકો છો.]
આ ભોળી મિનલ એટલે મારી એક સમયની વિદ્યાર્થીની. ભણવામાં ખૂબ જ હોંશિયાર અને ચતુર હતી. જીવવિજ્ઞાન તેનો પ્રિય વિષય. હંમેશા પહેલી પાટલી પર જ બેસવાનો આગ્રહ રાખતી. બધા જ પ્રોફેસરની તે પ્રિય વિદ્યાર્થીની હતી તેથી આજે પણ તેની સાથેનો સંબંધ યાદગાર રહ્યો છે. બસ, તેનામાં એક જ અવગુણ હતો અને તે એ કે ઘણા બધા સવાલ પૂછવાનો ! હંમેશા તે ટૉપિક પૂરો થવાની રાહ જોતી અને ભોળપણથી ગમે ત્યારે ગમે તે સવાલ પૂછતી. આમ તો આને સદગુણ પણ કહી શકાય. પરંતુ તેની આ ટેવે તેને એકવાર જ્ઞાનની મજા સાથે થોડી સજા એટલે કે એક શીખ પણ આપી દીધી.
એ દિવસે હું જીવવિજ્ઞાનનો વિષય ભણાવી રહી હતી. મિનલ હંમેશની જેમ પહેલી પાટલી પર બેઠી હતી. પ્રાણીસંવર્ધનનો પાઠ ચાલતો હતો. તે રસપૂર્વક સાંભળી રહી હતી. વર્ગમાં એકદમ શાંતિ હતી. બધાની એકાગ્રતા જોઈને પ્રાણીઓ વિશે વાત કરતાં કરતાં હું મનુષ્યો વિશે બોલવા લાગી. વૈજ્ઞાનિક ઢબે આખું તંત્ર અને પ્રક્રિયાઓ સમજાવવા લાગી. તેમાં મેં ઉલ્લેખ કર્યો કે લગ્ન પછી માનવસંતાન માટે ગર્ભધારણથી જન્મ સુધી નવ મહિનાનો ગાળો હોય છે. આ વાક્ય પૂરું થતાંની સાથે જ મિનલ વિવેકથી ઊભી થઈ અને તેણે નિર્દોષભાવે પૂછ્યું : ‘પ્રૉફેસર, આપ નવ મહિનાનો ગાળો કહો છો એમાં કંઈક ભૂલ હોવી જોઈએ. મારી પિતરાઈબહેન છે. તેના લગ્ન આ વર્ષે થયાં અને બરાબર પાંચ મહિના પછી એને બાબો આવ્યો છે, તેથી આપની ગણતરીમાં કંઈક ભૂલ હોવી જોઈએ….’ વર્ગમાં સન્નાટો વ્યાપી ગયો. બધા ગુસપુસ કરી રહ્યા હતા, થોડા હસવાની તૈયારીમાં હતાં. મિનલના ભોળપણે મને આ યુવાવર્ગને કંઈક માનવતાનો પાઠ સમજાવવાની તક આપી.
મેં સૌને સંબોધીને કહ્યું : ‘આ પ્રશ્નમાં મારી વાત પણ સાચી છે અને મિનલની વાત પણ સાચી છે. ગર્ભધારણથી જન્મ સુધી આશરે નવ મહિના થાય. પરંતુ સમાજમાં યુવક-યુવતીઓ ઉતાવળથી ઘણી વાર ખોટું પગલું ભરી બેસે છે અને જ્યારે એ વાતની ખબર પડે છે ત્યારે સમાજે એ યુવક-યુવતીના ભાવી બાળકના હિતને ધ્યાનમાં લઈને કોઈક નિર્ણય કરવો પડે છે. કાયદાની દષ્ટિએ લગ્ન પછી જ બાળકનો જન્મ થાય તો એ એના માતાપિતાનું સંતાન કહેવાય. આથી આવા સમયે જલદી તૈયારી કરીને વહેલું લગ્ન ગોઠવવામાં આવે છે. આમ થવાને લીધે લગ્ન બાદ થોડા મહિનામાં જ બાળક જન્મે છે. આખી વાતનું આ જ રહસ્ય છે અને આમાં મિનલના પ્રશ્નનો જવાબ પણ છે.’ વર્ગમાં તો એકદમ શાંતિ ફેલાઈ ગઈ. એક વિદ્યાર્થીએ ઊભા થઈને પૂછ્યું કે : ‘પ્રૉફેસર, આવા સમયે શું કરવું જોઈએ ?…’
હું ફરીથી માનવતાના પાઠ તરફ વળી. મેં તેઓને કહ્યું : ‘તમે બધાંએ ક્યારેક ને ક્યારેક આવા પ્રસંગો જોયા હશે. આવા સમયે લોકો નિંદા કૂથલી કરતાં હોય છે. બીજા લોકોમાં કોઈ આવું કરે તો વળી તિરસ્કાર પણ જાગે છે પરંતુ પોતાના ઘરમાં જો આમ થયું હોય તો શરમ આવે છે. ઘણીવાર અન્ય લોકોના જીવનમાં આમ બન્યું હોય તો જાણવાનો છૂપો રસ પણ જાગે છે જ્યારે ઘરની બાબતમાં આપણે છૂપાવતા હોઈએ છીએ. ખાસ કરીને બધા કેમ કરીને ભૂલી જાય તેવી ઈચ્છા જાગે છે. સમાજમાં ન ઈચ્છવા છતાં ઘણાં અમંગળ પ્રસંગો બનતાં રહે છે. આવા સમયે કઠોરતા કે નિર્દયતા રાખ્યા વગર સહાનુભૂતિથી સામેની વ્યક્તિને સંભાળી લેવું જોઈએ. આ સમયે તિરસ્કાર, મશ્કરી કે કઠોરતા નહિ પરંતુ સહાનુભૂતિ અને દયા રાખવી એ જીવનનો સૌથી ઉત્તમ ગુણ છે. એ જ સાચી પ્રૌઢતા છે.’ સૌને આટલું સમજાવીને મેં મિનલનો આભાર માન્યો કે આ બહાને સૌને માનવતાનો એક અગત્યનો પાઠ શિખવવાની મને તક મળી. ભલે આ પ્રશ્ન યુનિવર્સિટીની પરીક્ષામાં ન પૂછાય પરંતુ જીવનની પરીક્ષા માટે તો એ અત્યંત જરૂરી હતો. બધા જ વિદ્યાર્થીઓ ગંભીરતાથી આ વાતની નોંધ લીધી અને લેક્ચર પૂરું થયું.
મિનલ કૉલેજમાંથી છૂટીને ઘરે ગઈ. તેના મનમાં મનોમંથન ચાલ્યું. પિતરાઈ બહેનની ભૂલ વિશે જાણીને આઘાત લાગ્યો. મન ગુસ્સાથી ભરાઈ ગયું, ચહેરો લાલ-લાલ થઈ ગયો. બે પળ તો પોતાની પર પણ ક્રોધ જાગ્યો કે પોતે કેટલી ભોળી કે કોઈપણ વહેમ વગર એનો લગ્નોત્સવ આનંદપૂર્વક માણ્યો ! પોતાની સહેલીઓને હવે શું મોં લઈને મળી શકાશે ? ગઈ આબરૂ થોડી પાછી આવવાની હતી ? – મનમાં અનેક પ્રશ્નો જાગ્યા. પરંતુ થોડી વારે પ્રશ્નોનો આ વરસાદ થમી ગયો. મિનલ સ્થિર થવા લાગી. તેને પ્રોફેસરે માનવતાના ભણાવેલા પાઠ યાદ આવ્યા. એ શબ્દોની જાણે મિનલના મન પર અસર થવા લાગી અને તેનો ગુસ્સો શમવા લાગ્યો. મિનલ વિચારવા લાગી કે જે થયું છે તે ખૂબ જ ખોટું થયું છે અને તેથી હું પણ હવે ચેતી જઈશ. ભવિષ્યમાં ક્યારેય હું આવી ભૂલ નહિ કરું. જીવનમાં જવાબદારી શું ચીજ છે તેનું મિનલને ભાન થયું. થોડીવારમાં તો જાણે તે પૂરેપૂરી બદલાઈ ગઈ.
એ સાંજે જ તે તેની પિતરાઈ બહેનને મળવા ગઈ. તેને જોતાંની સાથે જ તેની આંખો અને અવાજમાં એવો પ્રેમ નિતરવા લાગ્યો કે એની બહેનને મિનલને આમ ઢીલી જોઈને નવાઈ લાગી. તેણે પૂછ્યું પણ ખરું કે, ‘મિનલ, આ શું ? તારી આંખોમાં અને અવાજમાં આજે આટલો ભાર કેમ વર્તાય છે ?’ મિનલ તેના સવાલનો જવાબ આપી શકી નહીં. તે ચૂપચાપ બહેનના બાબાને ઊંચકીને રમાડવા લાગી. બેનને નવાઈ લાગી કે મિનલ આમ કેમ વર્તે છે ? થોડીક્ષણો બાદ બહેનને ખ્યાલ આવ્યો કે આખરે મિનલને બધી વાત ખબર પડી ગઈ લાગે છે. મિનલે કૉલેજમાં બનેલા પ્રસંગની પૂરી વાત કહી. થોડી વાર તો તેની બહેન પણ આભી બની ગઈ ! મિનલે તરત જ પોતાના ભોળપણ બદલ બહેનની માફી માંગી. સાથે સાથે માનવતાનો જે અમૂલ્ય પાઠ શીખી તે પણ બહેનને જણાવ્યું. મિનલની બહેનને એ જાણીને ખુશી થઈ કે મિનલ આજે સાચી સંસારની દિક્ષા પામીને એક છોકરીમાંથી સ્ત્રી બની છે. પિતરાઈ બહેને તેને ધન્યવાદ કહ્યા.
આજે વર્ષો બાદ આ ફોન આવતાં જ મિનલ સાથેનો ભૂતકાળનો આ આખો પ્રસંગ આંખ સામે તાજો થઈ ગયો. મિનલના માતા બનવાના સમાચાર સાંભળીને હું કૉલેજમાંથી રજા લઈને હોસ્પિટલ પહોંચી. તેને મેં ખૂબ ખૂબ અભિનંદન આપ્યા. મને જોતાંની સાથે જ તેનું હૈયું ભરાઈ આવ્યું. મને જોઈને તેને કૉલેજનો એ પ્રસંગ તાજો થયો. તે આજે પણ માનવતાનો એ પાઠ ભૂલી નથી એમ તેનાં આંસુઓ જોઈને મને લાગ્યું. ગદગદ સ્વરમાં તેણે મને કહ્યું : ‘જી હા પ્રૉફેસર, હું હજી એ ભૂલી નથી…. અને એ માનવતાના પાઠને યાદ કરીને જ મેં અને મારા પરિવારે આ બાબાનું નામ ‘માનવ’ પાડવાનો નિર્ણય લીધો છે….’
મિનલની વાતથી હું ખરેખર વિચારમાં પડી કે કૉલેજના એ નાનકડા પ્રસંગે મિનલને છોકરીમાંથી સ્ત્રી બનાવી દીધી હતી. તેના પરિવારને મળીને અહેસાસ થયો કે તે તેના પરિવાર જેટલી જ ભોળી અને નિખાલસ છે. એ પ્રસંગ જાણે અમારા બંને માટે યાદગાર પ્રસંગ બની રહ્યો. એટલે જ કહેવાય છે ને કે જીવન ક્યારેક ક્યારેક આપણને આવા માનવતાના પાઠ શીખવી જાય છે અને આપણને ખરેખર ‘માનવી’ બનાવી જાય છે.
Email This Article ·  Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati
« Previous જીવક – કિશોર પારેખ
આ પ્રકારનું અન્ય સાહિત્ય:
શોભા – વીનેશ અંતાણી
(‘નવનીત સમર્પણ’ સામયિકના જુલાઈ, ૨૦૧૫ના અંકમાંથી સાભાર) હોટેલ પર પહોંચી, ચેક ઈન કરી, શોભાને ફોન કર્યો. એના સેલ ફોનની રિંગ વાગતી રહી. એ તો કદાચ હજી જાગી પણ નહીં હોય. મેં હોટેલની બારીના કાચમાંથી બહાર જોયું. ઝરમર વરસાદ વરસતો હતો. અમદાવાદમાં પણ કાલે મોડી સાંજથી ધોધમાર વરસવા લાગ્યો હતો. મારી ફ્લાઈટ સવારની હતી, છતાં મને થયું હતું, પાણી ભરાઈ જશે તો ... [વાંચો...]
જીવતરનો નિચોડ – આશા વીરેન્દ્ર
ડૉ. પ્રકાશસિંહ સૌને વ્હાલા દાદાજી. કુટુંબીજનો હોય કે મિત્રો, સગાં-સ્નેહી હોય કે એમના દર્દીઓ – દરેકને એમને માટે ભારોભાર સ્નેહ અને આદર. ડૉકટર સાહેબ આયુષ્યનાં 75 વર્ષ પૂરાં કરીને 76માં પ્રવેશવાના હતા. આખા પરિવારે મળીને આ પ્રસંગ યાદગાર બની રહે એ રીતે ઊજવવાનું નક્કી કર્યું હતું. પૌત્ર આકાશ અને એની પત્ની રુચિ, બેઉ ડૉક્ટર-સાહેબ માટે જાણે ડાબી-જમણી આંખ. તેથી જ ... [વાંચો...]
રાજનાં વેર – હાર્દિક યાજ્ઞિક
ટણની પ્રજા અત્યારે મીઠી નિંદરડીને વ્હાલી કરી ઊંઘી રહી છે. ત્યાં પાટણના દરવાજાથી થોડે દૂર ચાચરના ઓવારે, જેની કસોકસ બંધાયેલ ચોરણીમાં ફાટું ફાટું કરતી છાતી હિલોળા લે છે તેવા વીરભદ્ર જેવા એક માણસની લાલઘુમ આંખો એકીટશે પાટણના ક્કુધ્વજને જોઈ રહી છે. લાગે છે કે હમણાં પાટણની સત્તા એક પળમાં વિખેરી નાખશે. પાછળ ઊભેલા ઘરડા પણ જમાનાને ઘોળીને પી ગયા હોય ... [વાંચો...]
10 પ્રતિભાવો : મિનલનું ભોળપણ – આરતી જે. ભાડેશીયા
January 25, 2013 at 10:07 am
Kalidas V. Patel { Vagosana } says:
January 25, 2013 at 10:41 am
મિલનના ભોળપણ ઉપરથી નથી લાગતું કે કિશોર-કિશોરીઓને સેક્સનું મુળભુત {Basic} જ્ઞાન, તેનાં ભયસ્થાનો ,સમાજમાં તેના વિષેનો માહોલ વગેરેનું જ્ઞાન દરેક મા બાપ તથા શિક્ષકોએ આપવું જ જોઈએ ? સમાજમાં રહેલી સેક્સ પ્રત્યેની ખોટી સૂગને લીધે મોટા ભાગના કિશોરોને સાચું જ્ઞાન કે સમજ ન મળતાં ઘણા અનિષ્ટો સર્જાય છે જે આવી સાચી સમજણ આપવાથી રોકી શકાય.
કાલિદાસ વ. પટેલ { વાગોસણા }
February 2, 2013 at 5:41 am
હાલ વર્તમાનમા તો યુવાવર્ગને સેકસનેી જાનકારેી યેનકેન પ્રકારે મેલવેી લેતો હોય ચ્હે.
તો પન ાનસમજ્મા ભુલ થતા પરિનામ માતે તૈયારેી રાખે ચ્હે.સાચેી માહિતેીનુ ગ્યાન
February 7, 2013 at 7:56 am
સમજવા જીવનમાં ઉતારવા જેવો પાઠ.બોધપાઠ. આરતીબેન,એ વિદ્યાર્થી તેમ જ રીડગુજરાતી.કોમને અભિનંદન.
February 9, 2013 at 7:32 pm
ખુબ્જ સરસ વીચાર ખુબ ખુબ અભેનન્દન્
February 15, 2013 at 8:32 pm
Ganu sikhva madyu te mate Arti ben no abhar.
July 24, 2013 at 8:28 am
રીડગુજરાતી પર આપનો લેખ વાંચ્યો. ખુબ ખુબ વિચાર પ્રેરક લેખ હતો. આવો લેખ લખવા બદલ ખુબ ખુબ અભિનંદન.
October 4, 2013 at 8:04 pm
Very very nice story
March 18, 2015 at 2:31 pm
Very good story especially for young generation.
July 4, 2016 at 12:25 pm
FILL LIKE REALITY .BETWEEN TWO FRIEND IT’S ENTIMATE RELATATIONSHIP STORY.
Click here to cancel reply.
Select language:   Gujarati   English   (Press F12 to change language) Show Keyboard
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
રીડગુજરાતી.કોમ પર પ્રસ્તુત થતા લેખ ટાઈપ કરવા માટે યોગ્ય વ્યક્તિઓની જરૂર છે. પૂરતું વળતર આપવામાં આવશે. વોટ્સએપ : ૯૯૭૪૪૧૦૮૬૮
પુણ્યનું વાવેતર – મનસુખ સલ્લા
હાથનાં કર્યાં – અર્જુનસિંહ કે. રાઉલજી
રાજાને જે ચરણપ્રહાર કરે તેને શી સજા કરવી જોઈએ? – આચાર્ય શ્રી ‘વાત્સલ્યદીપ’ સૂરિજી
ત્રણ ગીત – કાંતિલાલ એમ. કામરિયા
માઈન્ડ યોર ઓન બિઝનેસ? – ગિરીશ ગણાત્રા
હાસ્યનો હોજ.. – સં. તરંગ હાથી
સરિતાની શરત – રમણ મેકવાન
છે(છો)ડ સખી સરગમ – સ્વાતિ મેઢ
શ્રદ્ધા સ્મૃતિમંદિર – ડૉ. ચંદ્રકાન્ત મહેતા
થોડાસા રુમાની હો જાયે.. – નમ્રતા દેસાઈ
tia: બીચરી વાર્તા તો પોતાના ઠેકાણે રહી અને લેખ કહો કે...
viren machwala: Give me more quotes
CD VORA: મને મજા આવી હું પણ આવા તબક્કાઓમાંથી વરસાદ થયો...
સંજય કે સંઘવી: જેમ પુ રવિશંકર મહારાજ કેહતા તેમ ડૉ કલામ...
ગોપાલ ખેતાણી: અદભૂત વર્ણન. આપની સાથે દરિયાઈ સફર કરી તેવો...
જગદીશ કરંગીયા ‘સમય’: ટૂંકી વાર્તા કે લેખ ? અતિ સુંદર...
Yogesh pandya: I m writter yogesh pandya..u hv read my...
Mahendra kumar, Babariya Dubai: Thought provoking article.
Chauhan Yashpa: Wah sir good story…….
Kirtika Macwan: A wonderful story
રીડગુજરાતી પરના વિશેષ લેખો કે અન્ય અગત્યની માહિતી આપના ઈ-મેઈલ પર મેળવવા માટે અહીં આપનું ઈ-મેઈલ સરનામું લખીને જોડાઓ.(4500 થી વધુ વાચકો)
પુણ્યનું વાવેતર – મનસુખ સલ્લા
હાથનાં કર્યાં – અર્જુનસિંહ કે. રાઉલજી
રાજાને જે ચરણપ્રહાર કરે તેને શી સજા કરવી જોઈએ? – આચાર્ય શ્રી ‘વાત્સલ્યદીપ’ સૂરિજી
ત્રણ ગીત – કાંતિલાલ એમ. કામરિયા
માઈન્ડ યોર ઓન બિઝનેસ? – ગિરીશ ગણાત્રા
રીડગુજરાતી વિશે : પ્રેસ વિભાગ
નવરસમાં ઝબોળાયેલી માઈક્રોફિક્શન – ડૉ. હાર્દિક નિકુંજ યાજ્ઞિક
એક અપીલ – ધ્રુવ ભટ્ટ
વન ડે માત્રમ – કુલદીપ લહેરુ
This site is dedicated to Shrimad Bhagvat Mahapuran
Back to top ↑
Send to Email Address Your Name Your Email Address Cancel
Post was not sent - check your email addresses!
Email check failed, please try again
Sorry, your blog cannot share posts by email.