gu en en en en en en en en en en en en en en en tl tr en en en en en en en en en en en en en en en fr tr en en en en es en en en en en en en en en en fi en nl en en pt en gu gu en nl en en gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu fr gu gu gu gu gu gu gu fr gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en en en fa en en en en en ru en en en en en en en en es en en en en ar en en en en en en
કથા-સપ્તાહ : કિતાબનામા (કલમની કરામત - ૨)
‘બસ, નવરાશ મળી નથી ને તમારો લાડલો લખવા બેઠો નથી!’ લલિતાબહેને ટલ્લા ફોડ્યા, ‘રામ જાણે અંગ્રેજીમાં શું ભરડ-ભરડ કરતો હશે! જોજો, કંઈ ગંદું-ગોબરું લખીને આપણું નાક ન કપાવે...’
1  |  2  |  3  |
કીબોર્ડ પર ફરતી આદર્શની આંગળી સાવકીમાના કર્કશ સાદે થંભી ગઈ. પિતા સાવ નિકટ હોવા છતાં જોરશોરથી બોલીને લલિતામાએ ખરેખર તો સોસાયટીમાં ગામ-ગજવણું કરવા ધાર્યું હોય છે. માને મારા પર સહેજે મમતા નથી, તેમના અનેક વાંધાઓનો મૂળ વાંધો તો હું હજી શ્વાસ લઉં છું એનો છે! મારાથી જીવવાનું છોડાતું નથી ને માના વાંધા શમતા નથી... કાશ, મા સાથે મને પણ મોત આવ્યું હોત!
પ્રસૂતિમાં મને જન્મ આપીને તે તો સ્વર્ગે સિધાવી. દાદીએ મને સંભાળ્યો ને તેમના જવાનો વખત થતાં દીકરાનું બીજું ઘર મંડાવતાં ગયાં. ચાર વરસનો હું માના આગમને કેટલો ઉત્સાહી હતો, પણ તેણે તો ઘરમાં પ્રવેશતાં જ મને હડસેલો મારીને મારું સ્થાન સાનમાં સમજાવી દીધેલું... નવી વહુના નવ દિવસ પૂરા થતાં પછી તો ખુલ્લેઆમ તેનો સાક્ષાત્કાર થતો રહ્યો.
‘મા, આજે દૂધ નથી આવ્યું?’ સવારે સ્કૂલ માટે તૈયાર થઈ જવા સુધીમાં દૂધ ન મળે એટલે પોતે સ્વાભાવિક પૃચ્છા કરે એમાં તો માના ડોળા ફરી જતા, ‘હાય... હાય. પૂછે તો એમ જાણે વેંત જેવડો છોકરો ઘરનો માલિક હોય!’
‘શું થયું?’ પત્નીનો ઘાંટો સાંભળીને નારણભાઈ રસોડામાં દોડી આવે કે માનું રૂપ ફરી જાય, ઘડી અગાઉ વઢતી આંખમાં જાણે ક્યાંથી આંસુ છલકાઈ ઊઠે.
‘તમારા લાડલાએ આજે મને મારી ઔકાત સમજાવી દીધી નારણ. કહે છે કે હું બિલાડીની જેમ બધું દૂધ ઝાપટી જાઉં છું ને તેને ટીપું નથી આપતી!’
‘મા!’ હું ડઘાતો, ‘તમે ખોટું ન બોલો.’
‘જોયું?’ માનો સાદ ફાટે. ‘તમારી આગળ મને તેણે જૂઠી કહી! અરેરે... જેના પર મેં મમતા ન્યોછાવર કરી તે તો મને સાવકી જ ગણે છે ને તમે હજીયે બૂત બનીને જોયા જ કરશો? બીજો બાપ હોત તો બે લાફા ઠોકી દીકરાને સચ્ચાઈનું ભાન કરાવત...’
પત્યું. પિતાએ બેના બદલે ચાર તમાચા વીંઝ્યા. સમજાઈ ગયું કે મા મારી નથી, પિતા પણ તેના થયા!
ના, પોતે રડ્યો નહોતો. બસ હૈયે ઘા ઝેલતો રહ્યો. લગાતાર, પારાવાર. સ્વભાવે અંતરમુખી બનતો ગયો. પોતાના કોશેટામાં પુરાઈ રહેવાનું મને ગમતું. હું અને મારું દદર્‍. અમારી નાનકડી દુનિયામાં ત્રીજા કોઈને સ્થાન નહોતું. માનાં વેણ ઘસરકો કરી જતાં, પિતાની ડાંટ સહેમાવી જતી. તોય પોતે તો જાણે ૫ૂવર્‍વત્ જ દેખાતો.
‘નફ્ફટ ચામડીનો છે છોકરો... મનહૂસ. જન્મતાં પોતાની માને ખાઈ ગયો, ન મને મા થવા દીધી!
દરેક વાતનો દોષ પોતાના પર નાખવાનું માને ફાવી ગયું હતું, પિતા સ્વીકારી પણ લેતા. મોટા થયા પછી માને પિતાથી છાનું રાખીને બર્થ કન્ટ્રોલ પિલ લેતાં જોઈ ત્યારે સમજાયું કે તેણે ખુદ મા બનવું જ નથી, સંતાન તેને મન બંધનરૂપ છે!
‘તમારે દવા લેવાની જરૂર નથી મા, તમને આમ પણ ગર્ભ રહ્યો ન હોત... જેના હૃદયમાં મમતા નથી તેના ગર્ભમાં ઈશ્વર માતૃત્વ ફલિત થવા દેતો નથી.’
આવું તો કંઈક માને સંભળાવવા જીભ સળવળતો, પણ તે આમન્યા ચૂકતો નહીં.
‘નહીં સુકેતુબાબુ...’ કદી પિતાની પોસ્ટના એજન્ટ જોડેની વાત કાને પડતી, ‘ફિક્સ મારા નામ પર જ મૂકવાની છે, વ્યાજ મારા ખાતામાં જ જમા થવું જોઈએ. લલિતા પર મને ભરોસો નથી.’
લો! ત્રણ જણના અમારા પરિવારમાં મારા પ્રત્યે કોઈને પ્યાર નથી અને પતિ-પત્ની એકબીજાને અંધારામાં રાખે છે! આવો જ હોય સંસાર? આવા જ હોય સંબંધો? આવું જ હોય દામ્પત્ય?
‘આદર્શ, મા વિશેના તારા નિબંધે મને લિટરલી રડાવી દીધી.’
પરીક્ષા પછી ટેન્થના ટીચરે પોતાને અલગથી બોલાવીને કહેલું, ‘માતૃત્વના મહિમાને આ ઢબે ઉજાગર કરવાનું કોઈ સિદ્ધહસ્ત લેખકનું જ કામ હોય. બોલ, તેં કયા ઑથરની મૅટર કૉપી-પેસ્ટ કરી?’
હું તફડંચીમાં નથી માનતો. એ શબ્દો, એ ભાવના, એ આંખમાં અશ્રુ આણતી લાગણી મારું ખુદનું સર્જન હતી!
ગળું ફાડીને કહેવા જેવા શબ્દો પોતે ગળી ગયેલો. ટીચરે માની જ લીધું છે કે મૅટર બીજાની છે, પછી મારો દાવો તેમને હાસ્યાસ્પદ જ લાગવાનો. યાદ આવ્યા એ લેખકનું નામ જણાવીને સરકી આવેલા આદર્શે ટીચરને મનોમન થૅન્ક્સ પણ કહ્યા હતા : આખરે તમે મને ભાન કરાવ્યું કે હું એક સર્જક છું! મારી કળાને આયનો દેખાડવા બદલ આભાર...
પછી તો મન થાય ત્યારે આદર્શ કાગળ-કલમ લઈને બેસી જતો. લતાનાં ગીતો ઉપરાંત વાંચનનો શોખ હતો એટલે લખવામાં પણ મજા આવતી થઈ. ક્યારેક હૈયે નવો ઘા પડ્યો હોય ત્યારે તો ઑર બહેતર લખાતું, પીડાનો શબ્દદેહ વધુ રૂપાળો લાગતો હશે?
અંગ્રેજી સાહિત્યમાં પ્ખ્ થઈને તે ખારના ઘર નજીકની સ્કૂલમાં શિક્ષક તરીકે જોડાયો ત્યાં સુધીમાં સર્જક તરીકેનો તેનો આત્મવિશ્વાસ બુલંદ થઈ ચૂકેલો, છતાં એનું અભિમાન પોષવાથી કે ઢોલ પીટવાથી દૂર રહેતો.
‘સર, તમે આટલું સરસ લિટરેચર ભણાવો છો, તમે પોતે કેમ કશું નથી લખતા? બ્લૉગ તો લખો.’
સ્ટુડન્ટ્સ કહેતા. આદર્શની દુનિયામાં આ એક નવું પરિમાણ હતું. સ્કૂલના સ્ટાફને અતડો લાગતો આદર્શ વિદ્યાર્થીઓનો ફેવરિટ સર હતો. ભણાવતી વેળા આદર્શ પોતાનું દરેક દદર્‍ વીસરી જતો અને ઘરમાં પ્રવેશતાં પોતાની એ ખુશી, એ સુખને કોચલામાં છુપાવી લેતો, નાહક સાવકીમાની નજર પડી તો!
કૉલેજમાં ભણતો થયો ત્યારનો આદર્શ ટ્યુશન્સ દઈને પોતાનો ખર્ચ કાઢતો. એમાંથી જ મોબાઇલ, લૅપટૉપ, બાઇક વસાવ્યાં. માને એનીયે બળતરા : એમ તો ક્યાંથી કે અમારા માટે પણ કશુંક લાવે!
ના, આદર્શ તો પહેલી કમાઈમાંથી મા માટે સાડી અને પિતા માટે કફની લાવેલો, પણ મોંઘાં એવાં ક૫ડાં માએ ‘આવાં લૂગડાં તો કામવાળીયે ન પહેરે’ કહીને એ જ દહાડે કબાડીને પધરાવી દીધેલાં. આદર્શે પણ મન વાળી લીધેલું. પિતાની બૅન્કમાં નોકરી હતી એટલે ખાધેપીધે તેમને દુ:ખ નહોતું. બે રૂમના ફ્લૅટમાં વારસ તરીકે આદર્શનો હક ગણાય એની ચચરાટી લલિતામાને ખરી.
‘કહી દઉં છું, આદર્શ પરણે કે તેને ઘરની બહાર કાઢજો! કાલ ઊઠીને તમે ન હો તો મારા માથે છાણાં થાપશે વર-બૈરી ને ઘરડાઘરમાં ધકેલી તો... તો...’ સાચાંખોટાં આંસુડાં વહાવીને લલિતામા પોતાને ઘરબહાર કરવા પર છે એનો અંદેશો હતો આદર્શને.
ખરેખર તો પોતે ક્યારનો નીકળી ગયો હોત... સંવેદનશીલ આદર્શને કજિયો-કંકાસ પસંદ નહોતા; પણ મારી મા ક્યારેક અહીં રહી હતી, દાદીએ છેલ્લો શ્વાસ અહીં લીધો’તો એ જગ્યા છોડતાં પગ કેમ ઊપડે!
અંગત વિશ્વની આ ઊથલપાથલ તો નહીં, પણ સંબંધોના મૂલ્યાંકન બાબત જે કંઈ લખ્યું છે એમાંનું ચૂંટેલું મારા સ્ટુડન્ટ્સ કહે છે એમ બ્લૉગ પર મૂક્યું હોય તો?
- એ રીતે માંડેલી બ્લૉગની સફરને આજે તો આઠ-નવ મહિના થઈ ગયા છે! પોતે અગાઉ લખેલું મૂકવાનું બદલે લૅપટૉપ પર બેસતો કે નવું જ કંઈક લખવાનું સ્ફુરતું.
ધીરે-ધીરે તેના બ્લૉગ્સની મહેક પ્રસરવા માંડી. પાડોશીમાંથી કોઈકે લલિતામાને વધાઈ દીધી ત્યારના તે મારા લખવાની પાછળ પડ્યાં છે! તે પોતે જોકે અંગ્રેજી વાંચી નથી શકતાં, પપ્પાને લખાણનું હાદર્‍ સમજાવાની શક્યતા નથી...
ખેર, તે તો મને ડિસ્ટર્બ કરવાના ઇરાદે શોર મચાવતાં રહેવાનાં, મારે મારું ફોકસ હટવા દેવું નથી!
વેલ, તો આજે ફોકસ પર જ કશુંક લખીએ...
અને આદર્શનાં આંગળાં લૅપટૉપની કી પર સડસડાટ ચાલવા લાગ્યા.
આદર્શે બ્લૉગ મૂક્યાની ત્રણ મિનિટમાં બે લાઇક પણ મળી. વાચકોનું ફીડબૅક હંમેશાં પ્રોત્સાહિત કરતું. ઘણા પૂછતા : તમે બુક લખી છે? પબ્લિશ થઈ છે? લાગણીભીની વાતો છોકરીઓને વિશેષ સ્પર્શતી તો બૉય્ઝ સેક્સના વિષય પર લખવાનું આહ્વાન પણ કરતા... આદર્શ હસી નાખતો : હજી હું એમાં માસ્ટર નથી થયો!
ચીપ કે છીછરું ન લખવાની સ્વયંશિસ્ત આદર્શ ચુસ્તપણે નિભાવતો. મૅરેજ બિફોર સેક્સના તેના સંસ્કાર નહોતા, પ્રણય હજી હૃદિયાને સ્પશ્ર્યો નહોતો. દેખાવમાં અતિકામણગારા આદર્શને લગ્નની ઉતાવળ નહોતી, બલ્કે એવું માનતો કે યોગ્ય પાત્ર મળે તો જ પરણવું. અન્યથા પરણીને પપ્પા-માની જેમ એકબીજાથી છૂપાછૂપી જ રમવી હોય તો એનો અર્થ શું? પરસ્પર માન હોય, વિશ્વાસ હોય તો પ્રણય ઘૂંટાય અને તો જ પરિણય સાર્થક નીવડ્યો ગણાય...
છતાં એવું માનવું ગમતું કે કોઈક તો હશે જેને ઈશ્વરે મારા માટે બનાવી હશે! જે મારા દિલનો દરેક જખમ ભરી દેશે...
મુસ્કુરાતા આદર્શનું ધ્યાન ગયું : સમવન અથર્વ મહેતા પૂછે છે કે તમે મારી ઈ-મેઇલ જોઈ? પ્લીઝ રિપ્લાય...
- એ મેઇલ નિહાળીને આદર્શે ઊછળી પડવા જેવો ઉત્સાહ અનુભવ્યો. અથર્વ લખે છે કે મારા માટે તેની પાસે એક બુકનું અસાઇનમેન્ટ છે. વાઉ! પબ્લિશર સામેથી લેખકનો સંપર્ક કરે
તો-તો સાચે જ અચ્છે દિન આવ્યા કહેવાય! અથર્વએ તેના સેલફોન પર કૉન્ટૅક્ટ કરવાની રિક્વેસ્ટ કરી છે, અત્યારે રાતના પોણા દસનો સમય ફોન જોડવા ખાસ મોડો ન કહેવાય...
આદર્શે કૉલ જોડ્યો: ઇઝ ઇટ મિસ્ટર અથર્વ?
‘તો તમે છો આદર્શ!’ અથર્વએ દિલ જીતી લેતી મુસ્કાન ફેંકી.
જેની લેખિનીમાં પોતાને દમ લાગ્યો એ લેખક સીધોસાદો છતાં મૂલ્યોમાં મક્કમ જુવાન જણાયો. વયમાં સરખા છીએ એટલે પણ અમારો મેળ જામવાનો!
‘મુદ્દો એ છે આદર્શબાબુ કે મારે હિન્દુસ્તાનના પ્રકાશન-વ્યવસાયની મથરાવટી બદલી નાખવી છે... લેખક તરીકે એની અનિવાર્યતા આપ સમજી શકશો.’ અથર્વએ વાત માંડી.
‘વેલ, મને આ વિષયનું ઝાઝું જ્ઞાન નથી, હું કોઈ પબ્લિશરને હજી સુધી
(તો જનાબ સત્યનિષ્ઠ પણ છે. ગુડ)
‘માની લો કે એટલે જ આપણે ઍઝ ફ્રેન્ડ્સ જુહુની આ ક્લબમાં ભેગા થયા છીએ... મારે એક બુક તૈયાર કરવી છે.’ અથર્વ નિખાલસપણે પોતાનો પ્રોજેક્ટ વર્ણવીને ઉમેરે છે, ‘રાઇટિંગ મારો સબ્જેક્ટ નથી, એ કામ તમે કરો એવી મારી હાર્દિક અભિલાષા છે. અફર્કોસ, તમને એની ક્રેડિટ પણ મળશે અને લાખ રૂપિયાનો પુરસ્કાર પણ.’
‘શૉર્ટલિસ્ટ થયેલી સેલિબ્રિટીઝને મેળવવાની જવાબદારી, ખર્ચો મારો. તમારે તેમની સ્ટોરીને એવી હૃદયસ્પર્શી ઢબે આલેખવાની કે દરેક નામ ફરીથી લાઇમલાઇટમાં આવી જાય...’
એની સંકલ્પના સ્પર્શી ગઈ આદર્શને. ગુમનામ સેલિબ્રિટીઝ માટે આવું વિચારનારા પણ કેટલા?
‘મેં કહ્યું એમ આનું લૉન્ચિંગ બહુ મોટા પાયા પર થશે. પબ્લિક ઇવેન્ટ્સ પણ પ્લાન કરવાનો છું જેમાં તમારી હાજરી ફરજિયાત રહેશે. આખરે સર્જનનાં વધામણાંમાં સર્જકને તો પોંખવાનો જ હોયને. અને ડોન્ટ વરી, પ્રોગ્રામ્સ સાંજ પછી હશે એટલે તમારી સ્કૂલની ડ્યુટીમાં વિઘ્નરૂપ નહીં હોય...’ તેણે હાથ લંબાવ્યો, ‘બોલો, મંજૂર?’
અને આદર્શે‍ તેની હથેળીમાં હથેળી પરોવી દીધી.
Subscribe via email (Registered users only)
Write the displayed characters
Please enable JavaScript to post a new comment
You need an iframes capable browser to view this content.
Copyright © 2012 Mid-day Infomedia Ltd. All Rights Reserved.