gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en ca es es en en en en en en en es en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en gu en en en en en en en gu gu en nb en en en en en gu en en en gu en gu en gu en en en en en en en gu gu gu en en en en en en en gu en en en en en en en en en en en en en en en gu en en en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en en en en gu en en en en en en en gu en en en en en en en gu gu en en en en en gu gu en en en gu en en en en en en en gu en en en en en gu en en en en fr en en en en el gu en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu en en en en en en en
પસંદ કરો પ્રથમ પાનું અનુક્રમણિકા – ટૂંકીવાર્તાઓ – નિબંધો – કાવ્યો અને પદ્ય – ગઝલો – અધ્યાત્મિક લેખો – હસો અને હસાવો – સાહિત્ય લેખો – બાળસાહિત્ય – અન્ય લેખો – પ્રકીર્ણ – ડાઉનલોડ – લેખ શોધો – મહિનાવાર લેખો – ગુજરાતીમાં લખો – ગુજરાતી કેલેન્ડર – આપનો લેખ મોકલાવો – આપનું યોગદાન સંપર્ક
[ ‘વીણેલાં ફૂલ’ પુસ્તકમાંથી સાભાર.]
સવારના પહોરમાં રસોડામાં વાસણ પડવાના અવાજથી એકદમ આખા ઘરની ઊંઘમાં ખલેલ પહોંચી. મીઠી ઊંઘ ઊડી જતાં ચિડાયેલી રમા બબડતી આવી : ‘ઓહ, આ ઘરમાં તો કોઈ સુખે સુવાય નથી દેતું !’ સામે સસરાને જોયા. એ થોડા ગભરાયેલા અને ખિસિયાણા પડી ગયા હતા. બોલ્યા, ‘વહુ, બરાબર દેખાતું નથી. ચશ્માં બદલવાં પડશે. આ બાંકડા સાથે અથડાઈ પડ્યો.’ રમા કંઈ ન બોલી. મોઢું ફુલાવી કામે લાગી ગઈ.
ચીમનકાકાને થોડું ઓછું આવ્યું. વહુએ પોતાની વાત તરફ કાંઈ ધ્યાન ન આપ્યું ! ઊલટાની મોઢું ચઢાવીને ચાલી ગઈ. પોતે આ ઘરમાં વધારાનો થઈ ગયો છે ? આ આઘાતમાં બે-ચાર દિવસ તો ફરી ચશ્માંની વાત ન કાઢી શક્યા. પણ ખૂબ અગવડ પડતી હોવાથી પછી એક દિવસ દીકરાને કહ્યું, ‘બેટા, મારી આંખો ફરી તપાસાવવી પડશે. આજકાલ જાણે સાવ આંધળો થઈ ગયો છું. રોજ કથામાં જતાં ક્યાંક અથડાઈ જઈશ એવી બીક લાગે છે.’
પણ મનુ કાંઈ બોલે તે પહેલાં જ રમા બોલી, ‘આમ તો ઘરમાં જ રહેવાનું હોય છે ને તમારે ! થોડોક વખત કથા સાંભળવા નહીં જવાય, તોયે શું બગડી જવાનું ?’
ચીમનકાકા સડક થઈ ગયા. મનુ વાત વાળી લેતાં બોલ્યો :
‘આ રવિવારે કૉલેજમાંથી અજંતા, ઈલોરા, દોલતાબાદના પ્રવાસે જવાના છે. બધા પ્રાધ્યાપકો પત્ની સાથે આવશે….’
‘હા, હા….. તું અને રમા પણ જરૂર જઈ આવો.’
‘પ….ણ….. થોડો ખર્ચ વધશે તેથી તમારાં ચશ્માં આવતે મહિને બદલીશું તો ચાલશે ને ?’ મનુ થોડોક અપરાધી ભાવે બોલ્યો. ચીમનકાકાએ હા, હા કહીને જાતને સંભાળી લીધી. પણ રમા ડબકું મૂકતી ગઈ, ‘તેના કરતાં ધર્માદા દવાખાને જઈ આવે તો મફતમાં કામ પતી જશે.’
દોલતાબાદનો કિલ્લો જોઈ બધાં ગપ્પાં મારતાં બેઠાં હતાં. કિલ્લાના ભગ્નાવશેષ જોઈ મન ખિન્ન થઈ ગયેલું. એક વિદ્યાર્થી બોલ્યો : ‘આપણે વૃદ્ધ માબાપની પ્રેમથી સાર-સંભાળ રાખીએ છીએ ને ! તેવી જ રીતે પૌરાણિક ને ઐતિહાસિક દષ્ટિએ મહત્વનાં સ્થળોની સંભાળ ન લેવાવી જોઈએ ?’
ચર્ચા ચાલતી હતી. પણ મનુ શૂન્યમનસ્ક થઈ ગયો.
‘માબાપની પ્રેમથી સારસંભાળ’ વિદ્યાર્થીના ભાવનાભર્યા શબ્દો એને ચૂભી ગયા. પિતાએ પોતાને માટે શું શું નથી કર્યું ? હતા તો એક પ્રાથમિક શાળના શિક્ષક. માંડ પૂરું થતું. છતાં કેટકેટલી મહેનત કરી ભણાવ્યો ! એમને કેટલી કરકસર કરવી પડતી ! એક ધોતિયું સાંધી-સુંધીને આખું વરસ ચલાવતા. પછી વરાવ્યો-પરણાવ્યો. રમાનો ઘરેણાંનો શોખ પૂરો કરવા પોતાની જિંદગી આખીની મામૂલી બચત ખુશીથી આપી દીધી હતી…. અને એમની આવી મામૂલી ચશ્માં જેવી આવશ્યકતા પૂરી કરતાં મેં ગલ્લાંતલ્લાં કર્યાં ?…. સામે કિલ્લાની જગ્યાએ તેને પિતા જ દેખાવા લાગ્યા – ચશ્માં વિના લથડતા, અથડાતા, કુટાતા. હરવા-ફરવામાંથી મનુનો રસ ઊડી ગયો. નાના નાના પ્રસંગોનો સંદર્ભ નાહકનો પિતાની હાલત સાથે જ જોડાઈ જતો. એનું મન એને કોસતું રહ્યું.
પ્રવાસમાંથી ઘેર પહોંચતાં એણે અધીરા થઈ બૅલ વગાડ્યો. એને હતું કે ઝટ ઝટ પિતાને ડૉક્ટર પાસે લઈ જઈ આજ ને આજ નવાં ચશ્માં અપાવીશ. પોતાના અપરાધી ભાવમાંથી એ ઝટ મુક્ત થવા માગતો હતો. પણ બારણું ઊઘડતાંવેંત સામે પિતાની આંખો એક નવી સુંદર ફ્રેમમાંથી એના પર વહાલ વરસાવી રહી હતી, ‘કેમ, મજાનો રહ્યોને પ્રવાસ ? કોઈ તકલીફ તો નથી પડીને ? ઠંડીમાં પૂરતાં ગરમ કપડાં લઈ ગયેલાં કે નહીં ?’ પિતાની પ્રેમભરી પૂછતાછ મનુના કાનથી ચિત્ત સુધી પહોંચી જ નહીં. એ નવાં ચશ્માં જ જોયા કરતો હતો. પિતા ધર્માદા દવાખાનામાં જઈ આવ્યા હશે ?….. પણ ના, આટલી કીમતી ફ્રેમ ત્યાં ક્યાંથી મળે ?….. એ પૂછ્યા વિના ન રહી શક્યો,
‘તમે ધર્માદા દવાખાને ગયા હતા ?’
‘અરે, ના, એ તો આપણો પ્રકાશ જોશી ! ઓળખ્યો ને ? તારા કરતાં એક વરસ આગળ.’
મનુને યાદ આવ્યો પ્રકાશ. એક બહુ ગરીબ વિદ્યાર્થી. ખૂબ હોંશિયાર. પિતાનો ઘણો લાડકો. એને ભણવામાં ઘણી મદદ પણ કરતા.
‘હા, હા,…. પણ તેનું શું ?’
‘સવારે ઘેર આવેલો. એ આંખોનો મોટો ડૉક્ટર થયો છે. આટલો મોટો થયો પણ જરીકે બદલાયો નથી. આવતાંવેંત પગે પડ્યો. મેં તુરંત ઓળખ્યો નહીં, તેમાંથી આ ચશ્માંની વાત નીકળી. અને એ ન જ માન્યો. મને સાથે લઈ જઈ આ નવાં ચશ્માં અપાવી આવ્યો ! હું ના કહેતો જ રહ્યો, પણ એ માને તો પ્રકાશ શાનો ?’ કહેતાં ચીમનકાકાનું ગળું ભરાઈ આવ્યું.
પ્રકાશનાં અપાવેલ ચશ્માંથી પિતાને તો સાફ દેખાવા માંડ્યું જ હતું, પણ તેનાથી મનુની આંખો પણ સારી એવી ખૂલી ગઈ !
(શ્રી શૈલજા કાવઠેની મરાઠી વાર્તાને આધારે)
Email This Article ·  Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati
« Previous ધરતીનાં ધરુ, આકાશના ચરુ – ચંદ્રકાન્ત શેઠ
બે દિવસની અમીરી – પંકજ નાડિયા
(‘મમતા’ સામયિકના ડિસેમ્બર, ૨૦૧૬ના અંકમાંથી સાભાર) સવારના આઠ વાગતા હતા. હું ચા પીતાં પીતાં છાપું વાંચી રહ્યો હતો. થોડી વાર થઈ હશે ને મારી ભત્રીજી આકાંક્ષા દોડતી ઘરમાં આવીને મને કહેવા લાગી. “કાકા બહાર કોઈ ભાઈ આવ્યા છે. લાલ પાઘડીવાળા. એ દાદા, ઘરડા દાદાનું નામ બોલીને કંઈક ગાય છે. એના કપડાં તો સાવ અલગ જ છે.” આકાંક્ષા એક જ શ્વાસે ઘણુંબધું બોલી ... [વાંચો...]
ભારત મારી ભીતર… – અવંતિકા ગુણવંત
અનાર પચીસ વર્ષની થઈ ત્યાં સુધી કદીય એની માતૃભૂમિ ભારતમાં આવી જ ન હતી. અનારના પપ્પા સુશીલભાઈનાં બધાં સગાં અમેરિકામાં સ્થાયી થયાં હતાં. તેથી ભારતમાં આવવાનો કોઈ પ્રસંગ ઉપસ્થિત થયો ન હતો. લગ્નપ્રસંગ પણ અમેરિકામાં ઉજવાતો. જ્યારે જ્યારે વેકેશન પડે ત્યારે સુશીલભાઈ દુનિયાના બીજા દેશોમાં જવાનું ગોઠવતા. અનારની મમ્મી બેલા ભારત જવાની વાત ઉચ્ચારે ત્યારે તરત સુશીલભાઈ બોલતા, ‘શું દાટ્યું છે ... [વાંચો...]
ભાડાની ઓરડી – નીતિન ત્રિવેદી
રિયાનાં મોજાંઓને ક્યાંય સુધી તાકતો રહ્યો. પ્રાથમિક શાળાનાં બાળકો રજા પડે ત્યારે જે રીતે ઊછળકૂદ કરતાં બહાર આવે એમ મોજાં કિનારે આવીને મારા પગ સાથે અટકચાળા કરી જતાં હતાં. આ દરિયાની જેમ દૂર દૂર વતનથી છેક આ વેરાવળ તાલુકાના અંતરિયાળ ગામ સુધી નોકરી માટે આવ્યો હતો. આખા તાલુકામાં કોઈ પરિચિત નહીં. ખોપાળા ગામમાં બૅંકની શાખામાં નોકરી હતી. આજુબાજુમાં નજીકમાં કોઈ ... [વાંચો...]
26 પ્રતિભાવો : ચશ્માં – હરિશ્ચંદ્ર
NAVINBHAI RUPANI U.S.A. says:
January 31, 2012 at 8:35 am
NAVINBHAI RUPANI U.S.A. says:
January 31, 2012 at 8:41 am
GOOD &VERY NICE STORY FOR TODAY YOUNGSTAR…….
v a joshi says:
January 31, 2012 at 9:15 am
January 31, 2012 at 10:26 am
January 31, 2012 at 10:28 am
ખુબ સરસ . . ..
Hiral Vyas "Vasantiful" says:
January 31, 2012 at 12:41 pm
અબ્દુલ ગફ્ફાર કોડવાવી says:
January 31, 2012 at 3:58 pm
ગુજરાતી માં એક કેહવત છે કે છોરૂ કછોરું થાય પણ માવતર કમાવતર ન થાય
January 31, 2012 at 7:40 pm
Very Very Very nice story…..
Karasan Bhakta USA says:
January 31, 2012 at 8:18 pm
પ્રકાશના ચશ્માએ પિતાને સાફ દેખતા કર્યા અને પુત્રની આખ ઉઘાડી !
અહી એકલા સુન્દરથી ના ચાલે,… અતિ સુન્દર!!!!!
” કોન અપના કોન પરાયા”
January 31, 2012 at 8:30 pm
Very nice heart touching story.
January 31, 2012 at 8:44 pm
January 31, 2012 at 10:49 pm
i hope each and every child remembers the importance of parents till eternity…
February 1, 2012 at 2:52 am
February 1, 2012 at 9:47 am
Very Very Very Very Very Very nice ખુબ સુંદર ………
February 2, 2012 at 10:43 am
એક્દ્મ સાચિ વાત ચ્હે.સગા ક્ર્ર્તા પાદોશિ કાલમ આવે એવિ વાત ચ્હે.
February 4, 2012 at 1:00 am
Very simple incidence, but with a very big moral…Enjoyed reading this story…
Just feel like reading this again and again:
મા બાપને ભૂલશો નહિ – સંત પુનિત
ભૂલો ભલે બીજું બધું, મા બાપને ભૂલશો નહિ
અગણિત છે ઉપકાર એના, એ કદી વિસરશો નહિ
પથ્થર પૂજ્યા પૃથ્વી તણા, ત્યારે દીઠું તમ મુખડું
એ પુનિત જનનાં કાળજાં, પથ્થર બની છુંદશો નહિ
કાઢી મુખેથી કોળીયા, મ્હોંમાં દઈ મોટા કર્યા
અમૃત તણાં દેનાર સામે, ઝેર ઉગળશો નહિ
લાખો લડાવ્યાં લાડ તમને, કોડ સૌ પુરા કર્યા
એ કોડના પુરનારના, કોડને ભૂલશો નહિ
લાખો કમાતા હો ભલે, મા બાપ જેથી ના ઠર્યા
એ લાખ નહિં પણ રાખ છે, એ માનવું ભૂલશો નહિ
સંતાનથી સેવા ચાહો, સંતાન છો સેવા કરો
જેવું કરો તેવું ભરો, એ ભાવના ભૂલશો નહિ
ભીને સૂઈ પોતે અને, સુકે સુવડાવ્યા આપને
એ અમીમય આંખને, ભૂલીને ભીંજવશો નહિ
પુષ્પો બિછાવ્યાં પ્રેમથી, જેણે તમારા રાહ પર
એ રાહબરના રાહ પર, કંટક કદી બનશો નહિ
ધન ખરચતાં મળશે બધું, માતા પિતા મળશે નહિ
પલ પલ પુનિત એ ચરણની, ચાહના ભૂલશો નહિ.
We all should always remember:
Parents are God on earth for each of us and we should treat them like we would treat our kids (with all love and care).
Thank you Author for sharing this with us and hopefully this story would enlighten thinking of people who do not treat their Parents well.
February 22, 2012 at 5:35 pm
મા બાપ ને ભુલ્સો નહિ.
Ekta Pal Singh says:
March 20, 2012 at 3:20 pm
March 21, 2012 at 12:55 pm
મા બાપને ભૂલશો નહિ
May 27, 2012 at 2:45 pm
really heart touching fadduuu story….
June 15, 2012 at 4:02 am
“માતા પિતા પ્રભુ છે”
કોના એ એક ગહન પ્રશ્ન છે.
September 11, 2012 at 2:05 pm
બાગબાનની યાદ કરાવિ દિધિ
October 13, 2012 at 3:28 pm
Shrikant s. mehta says:
July 11, 2013 at 7:32 am
Youngster must read this story. Very fine story.
August 18, 2015 at 11:55 pm
માં બાપ એ ફક્ત આપણી જવાબદારી જ નથી પણ આપણી ફરજ છે. જે માં બાપે આપણને ઘણું ઘણું વેઠી ને આપણને લાયક બનાવ્યા, અને જો આપણે તેમને દુખી કરીએ તો તે ભગવાનને દુખી કરવા બરાબર છે. માં બાપ જેમ ઘરડા થયા તેમ આપણે પણ એક દિવસ ઘરડા થવા ના જ છીએ. જેવું કરીશું તેવુજ પામીશું. આતો કુદરત નો ક્રમ છે.
October 3, 2016 at 7:27 pm
sir very beautiful thenks
Click here to cancel reply.
Select language:   Gujarati   English   (Press F12 to change language) Show Keyboard
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
* * * * *
Download First Issue Absolutely Free !!
Click Here for download page
વિધવા : પ્રથમ તો એક માણસ – સ્વાતિ બારોટ સિલ્હર
દો પલ કે જીવન સે એક ઉમ્ર ચુરાની હૈ… – રોહિત શાહ
મારી સાઇકલ – રમણ સોની
ભાઈ એન્ડ બા વીથ ગોડ એટ જી-મેલ ડોટ કોમ – રાહુલ શુક્લ
પતિવ્રતા ધર્મની આહુતિ પછી જ ને! – વલીભાઈ મુસા
બાકોરું – ધરમાભાઈ શ્રીમાળી
અજનબી – બિમલ રાવલ
મૃગેશભાઈની ત્રીજી પુણ્યતિથિએ.. જાનદાર સવારી, શાનદાર સવારી – મૃગેશ શાહ
નિવૃત્તિને નમાવનારો – કુમારપાળ દેસાઈ
ફક્ત એક કાગળ – અર્જુનસિંહ કે. રાઉલજી
Jayshree: સમજાતુ નથિ કે એક સ્ત્રેી જ કેમ સ્ત્રેી નેી...
karasan bhakta usa: જીવનની કડવી વાસ્તવિકતા રજુ કરતો ખુબ જ...
સુબોધભાઇ: અઢળક સારા પ્રતિભાવ પ્રાપ્ત રચના ને...
Geeta koriya: ખૂબ સરસ સ્વાતિ નરી વાસ્તવિકતા છે
Malhar: In this Era we have to accept such type of brave...
SURYAKANTSHAH: Really it is a very heart touching.God...
સંગીતા ચાવડા: સમાજની કઠોર વાસ્તવિકતા રજુ કરતી વાર્તાદરેક...
સુરેશ ગણાત્રા: જીવનમાં એક વાત યાદ જરુર રાખજો કે માગવું...
viren silhar: ખુબજ સુંદર લેખ છે આવા જ સારા લેખ લખ્તી રે...
રીડગુજરાતી પરના વિશેષ લેખો કે અન્ય અગત્યની માહિતી આપના ઈ-મેઈલ પર મેળવવા માટે અહીં આપનું ઈ-મેઈલ સરનામું લખીને જોડાઓ.(4500 થી વધુ વાચકો)
વિધવા : પ્રથમ તો એક માણસ – સ્વાતિ બારોટ સિલ્હર
દો પલ કે જીવન સે એક ઉમ્ર ચુરાની હૈ… – રોહિત શાહ
મારી સાઇકલ – રમણ સોની
ભાઈ એન્ડ બા વીથ ગોડ એટ જી-મેલ ડોટ કોમ – રાહુલ શુક્લ
પતિવ્રતા ધર્મની આહુતિ પછી જ ને! – વલીભાઈ મુસા
રીડગુજરાતી વિશે : પ્રેસ વિભાગ
એક ડેટકથા – યામિની પટેલ
પાંચ પ્રસંગકથાઓ – લતા હિરાણી
કરણીનું ફળ – કનુ ભગદેવ
This site is dedicated to Shrimad Bhagvat Mahapuran
Back to top ↑
Send to Email Address Your Name Your Email Address Cancel
Post was not sent - check your email addresses!
Email check failed, please try again
Sorry, your blog cannot share posts by email.