gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en ca es es en en en en en en en es en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en en en en gu gu gu en en en gu gu en de en fr en en en en en en en gu en en en en en en en en gu en en en gu en en en en it nl en en en en en gu en en en en fr en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu en en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu en en en en en en en
ReadGujarati.com: નિર્ણય – કિરીટ ગોસ્વામી
પસંદ કરો પ્રથમ પાનું અનુક્રમણિકા – ટૂંકીવાર્તાઓ – નિબંધો – કાવ્યો અને પદ્ય – ગઝલો – અધ્યાત્મિક લેખો – હસો અને હસાવો – સાહિત્ય લેખો – બાળસાહિત્ય – અન્ય લેખો – પ્રકીર્ણ – ડાઉનલોડ – લેખ શોધો – મહિનાવાર લેખો – ગુજરાતીમાં લખો – ગુજરાતી કેલેન્ડર – આપનો લેખ મોકલાવો – આપનું યોગદાન સંપર્ક
[લઘુકથા, ‘અખંડ આનંદ’ સામાયિકમાંથી સાભાર.]
રાત્રિના લગભગ સાડા-અગિયાર વાગવા આવ્યા હતા. ફળિયામાં ખાટલો ઢાળીને સૂતેલો કુંદન હજીયે જાગતો હતો. કપાળ પર હથેળી મૂકીને આકાશમાં ખીલેલા ચંદ્રને તે જોઈ રહ્યો હતો. ચંદ્રનાં રેશમી કિરણો પણ તેને આજે દઝાડી રહ્યાં હતાં ! તેના માથામાં કોઈએ એક સામટાં, સંખ્યા-બંધ તીર ખોસી દીધાં હોય એવી પીડા તે અત્યારે અનુભવી રહ્યો હતો. મનમાં ખૂબ જ અકળામણ હતી. રહી-રહીને તેના મિત્ર, સુદર્શનની વાતો તેને યાદ આવી જતી હતી.
ગઈકાલે સુદર્શન તેને કહેતો હતો- ‘યાર કુંદન, મારાં મમ્મી-પપ્પાનો હું એકનો એક દીકરો છું છતાં તેઓને મારી જરાય પરવા જ નથી ! પપ્પા તો સવારે હું જાગું એ પહેલાં જ ઑફિસે ચાલ્યા જાય અને રાત્રે હું ઊંઘી જાઉં ત્યારે છેક પાછા આવે ! માત્ર રવિવારે મને મળે ત્યારે પણ સાથે એમનું ઑફિસવર્ક તો હોય જ ! ને મમ્મી પણ ઘર અને એની જૉબમાંથી નવરી જ નથી થાતી !
યાર ! જોઈએ ત્યારે મને પૈસા અને ચીજવસ્તુઓ તો મળી જાય છે પણ મમ્મી-પપ્પા ક્યારેય મળતાં નથી ! ક્યારેય સાથે બેસીને જમવાનું કે વાતો કરવાનું મારા નસીબમાં જ નથી ! જો એ વિશે હું ફરિયાદ કરું તો મમ્મી-પપ્પા તરત જ ચિડાઈ જાય છે અને કહે છે કે, અમે આ બધી દોડધામ તારા માટે જ તો કરીએ છીએ ! યાર, મારે એમને કઈ રીતે સમજાવવું કે, મારે બીજું કાંઈ નથી જોઈતું, ફક્ત મમ્મી અને પપ્પા જ જોઈએ છે !’ સુદર્શન પોતાની વ્યથા વર્ણવતાં સાવ નિરાશ થઈ ગયો હતો. કુંદને તેને આશ્વાસન આપતાં કહ્યું હતું :
‘યાર, તું તો નસીબદાર છે, તારી પાસે રહેવા માટે સરસ ઘર છે ! રોજ તને નવાં-નવાં કપડાં મળે છે અને વાપરવા માટે જોઈએ એટલા પૈસા મળે છે ! પછી બીજું શું જોઈએ ?’
‘પણ પૈસા સાવ ગૌણ વસ્તુ છે, કુંદન !’ સુદર્શને તૂટક અવાજે કહ્યું હતું.
તેનું આ વાક્ય સાંભળીને કુંદન મનોમન વિચારવા લાગ્યો હતો – પૈસો ગૌણ નથી, સુદર્શન ! પૈસો તો બધે જ મુખ્ય ચીજ છે ! પૈસા વિના જીવનમાં કશું જ નથી ! પૈસા ન હોય તો સંબંધોનો રંગ પણ ફિક્કો પડી જાય છે ! અત્યારના જમાનામાં પૈસાની જ કિંમત છે ! પૈસો જ પરમેશ્વર છે ! પૈસા વિના જીવન જીવવું કેટલું દુષ્કર છે, એ તો મારું મન જ જાણે છે ! તને ક્યાંથી સમજાય કે ગરીબાઈ શું ચીજ છે ?
કુંદનના મનની આ વ્યથાથી અને વિચારોથી સુદર્શન સાવ અજાણ્યો હતો. તેણે કુંદનને કહ્યું હતું :
‘યાર ! હું તો વિચારું છું કે, મમ્મી-પપ્પા તો મને ટાઈમ જ નહીં આપી શકે એટલે ઘરમાં એક નોકર રાખી લેવો છે ! જે મારું બધું કામ તો કરે જ, સાથે-સાથે સતત મને કંપની આપે ! યાર, કુંદન ! તું જ મને એવો કોઈ માણસ શોધી આપને !’ સુદર્શનની એ વાતનો કુંદનને તરત જ જવાબ આપી દેવાની ઈચ્છા થઈ આવી હતી કે, હું જ તારા ઘરમાં નોકરી કરવા તૈયાર છું ! પરંતુ તે ત્યારે તો તેને એમ કહેતાં શરમાયો હતો. અત્યારે પણ તેના મનમાં એ જ વિમાસણ હતી કે, સુદર્શનને ત્યાં નોકર તરીકે રહેવું કે નહીં ? જો એમ કરું તો મા અને બાપુને એકલાં છોડવાં પડે ! મોટા ઘરની રીત-રસમ શીખવી પડે અને આમ પોતાનું ઘર છોડીને જવાય ખરું ?! બીજી જ પળે તેને થયું – પણ પૈસા તો મળશે ને ! ઘરમાંય એ બહાને થોડી મદદ થશે ! ને મારા ભણવાનો ખર્ચ પણ નીકળી જશે ! વળી, સુદર્શન ક્યાં પરાયો છે ? એ તો મારો મિત્ર જ છે !
લગભગ સવાર થવા આવી ત્યાં સુધી કુંદન વિચારતો રહ્યો. લાંબી ગડમથલને અંતે તેણે નિર્ણય કરી લીધો કે, પોતે સુદર્શનને ત્યાં નોકરી કરશે !
Email This Article ·  Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati
« Previous પ્રાર્થના – પ્ર. ચી. પરીખ
પરિવર્તન – રમણ મેકવાન
‘ડોહલી મરતીય નથી, ન માંચો મેલતીય નથી.’ વાસંતી અકળામણ કાઢતાં મનોમન બબડી. પછી પરસાળમાં ઓશિયાળી હાલતમાં બેઠેલાં નર્મદાબહેનની નજીક જઈ એમની સામે લાંબા, ટૂંકા હાથ કરતાં આવેશભેર બોલી ‘મર, મરતી કેમ નથી ? આખી દુનિયાનું આવે છે અને તારું જ નથી આવતું ? ઓ ભગવાન ! એનાથી ક્યારે મને છુટકારો મળશે ?’ બોલતાં વાસંતીએ માથું કૂટ્યું. માથુ કૂટતાં કૂટતાં ઘરમાં ... [વાંચો...]
સૂરજ ઊગવાની વેળા – કેશુભાઈ દેસાઈ
ડોશમાં રહેતાં સિનિયર સનદી મહિલા અધિકારી વનિતાબહેન સાથે નિરાંતે વાત કરવાની તો સુધાંશુ પંડિતને હજી તક જ નહોતી મળી. કચ્છમાં પાંચ વરસની સજા જેવી નોકરી પૂરી કર્યા પછી પાટનગરના સિંચાઈ વર્તુળમાં નિમણૂક મળી એ સુધાંશુ પંડિતને મન મોડું-મોડું પણ નિયતિ તરફથી સાંપડેલું વરદાન હતું. બીજું વરદાન પણ જાણે બોનસમાં મળી ગયું. વનિતા સોલંકી જેવી જાજરમાન હસ્તીને ફાળવાયેલ ‘ગ’ પ્રકારના બંગલાની ... [વાંચો...]
જીવન પોતપોતાનાં – મહેશ દવે
ઊછર્યો છું મુંબઈની ચાલીમાં. પચાસ-સાઠ વર્ષ પહેલાંના મુંબઈમાં મધ્યમ વર્ગના ગુજરાતીઓ ચાલીઓમાં જ રહેતા. જોકે ‘ચાલી’ કરતાં સહેજ ઊંચા દેખાતા ‘ચાલી’ને ‘માળો’ કહેતા. માળામાં હોય ભાડાની નાની-મોટી ઓરડીઓ, આસપાસ વાડકી-વહેવાર રાખતો પાડોશ, ‘કૉમન લૅટ્રીન્સ’, ઘરની નાનકડી ચોકડીમાં બે લોટા પાણી નાખી નહાઈ લેવાનું અને એવું બધું. આગળની પેઢીના ખભા પર બેસી પછીની પેઢી આગળ વધે છે, તેમ હું પણ ... [વાંચો...]
11 પ્રતિભાવો : નિર્ણય – કિરીટ ગોસ્વામી
April 8, 2013 at 9:20 am
thats the irony of life. one needs love & other needs money
Kalidas V. Patel { Vagosana } says:
April 8, 2013 at 10:20 am
સાંપ્રત સમસ્યાને ઉજાગર કરતી આપની લઘુકથા ગમી. સંસારમાં સૌને બધું ક્યાં મળે છે ? અને મળતું હોત તો પછી આ સંસાર સૌને કંટાળાજનક જ લાગત ને ?
કાલિદાસ વ. પટેલ { વાગોસણા }
April 8, 2013 at 11:15 am
કભી કીસી કો મુકમ્મલ જહાં નહી મીલતા,
કહી જમીં તો કહીં આસમાં નહીં મીલતા….
April 8, 2013 at 10:10 pm
paiso ane prem bnne ek sathe nsibdaro ne mde 6e.
April 12, 2013 at 1:28 pm
very nice short story and it describes different different needes by different different persons
April 20, 2013 at 11:33 pm
ખુબ સરસ લેખ કિરેીટભાઇ…
August 22, 2013 at 2:06 am
Writer should put more emotions!!
p j pandya says:
May 31, 2014 at 7:11 pm
કિરિત્ભૈ તમર પદોશિ તરિકે ખુબ અભનન્દન્
August 28, 2015 at 2:16 am
આ જ જીવનની વાસ્તવિકતા છે. ગરીબ માણસને ખાવાનું નથી તેની ચિંતા અને અમીર ને વજન ઘટાડવા ની ચિંતા. પરંતુ બાળક ને આ બધી ખબર નથી હોતી. તેના કુમળા મન ઉપર આ બધી વાતો ની ઊંડી અસર થતી હોય છે, જે તેને જીવન ભાર પરેશાન કરે છે.
August 7, 2016 at 10:16 pm
badhu j badha ne na madi sake
santoshi jiv sada sukhi aa sachu j kahi u che koi a
Kumud R Shah says:
January 10, 2017 at 11:30 pm
Very touching short story
Click here to cancel reply.
Select language:   Gujarati   English   (Press F12 to change language) Show Keyboard
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
રીડગુજરાતી.કોમ પર પ્રસ્તુત થતા લેખ ટાઈપ કરવા માટે યોગ્ય વ્યક્તિઓની જરૂર છે. પૂરતું વળતર આપવામાં આવશે. વોટ્સએપ : ૯૯૭૪૪૧૦૮૬૮
પુણ્યનું વાવેતર – મનસુખ સલ્લા
હાથનાં કર્યાં – અર્જુનસિંહ કે. રાઉલજી
રાજાને જે ચરણપ્રહાર કરે તેને શી સજા કરવી જોઈએ? – આચાર્ય શ્રી ‘વાત્સલ્યદીપ’ સૂરિજી
ત્રણ ગીત – કાંતિલાલ એમ. કામરિયા
માઈન્ડ યોર ઓન બિઝનેસ? – ગિરીશ ગણાત્રા
હાસ્યનો હોજ.. – સં. તરંગ હાથી
સરિતાની શરત – રમણ મેકવાન
છે(છો)ડ સખી સરગમ – સ્વાતિ મેઢ
શ્રદ્ધા સ્મૃતિમંદિર – ડૉ. ચંદ્રકાન્ત મહેતા
થોડાસા રુમાની હો જાયે.. – નમ્રતા દેસાઈ
tia: બીચરી વાર્તા તો પોતાના ઠેકાણે રહી અને લેખ કહો કે...
viren machwala: Give me more quotes
CD VORA: મને મજા આવી હું પણ આવા તબક્કાઓમાંથી વરસાદ થયો...
સંજય કે સંઘવી: જેમ પુ રવિશંકર મહારાજ કેહતા તેમ ડૉ કલામ...
ગોપાલ ખેતાણી: અદભૂત વર્ણન. આપની સાથે દરિયાઈ સફર કરી તેવો...
જગદીશ કરંગીયા ‘સમય’: ટૂંકી વાર્તા કે લેખ ? અતિ સુંદર...
Yogesh pandya: I m writter yogesh pandya..u hv read my...
Mahendra kumar, Babariya Dubai: Thought provoking article.
Chauhan Yashpa: Wah sir good story…….
Kirtika Macwan: A wonderful story
રીડગુજરાતી પરના વિશેષ લેખો કે અન્ય અગત્યની માહિતી આપના ઈ-મેઈલ પર મેળવવા માટે અહીં આપનું ઈ-મેઈલ સરનામું લખીને જોડાઓ.(4500 થી વધુ વાચકો)
પુણ્યનું વાવેતર – મનસુખ સલ્લા
હાથનાં કર્યાં – અર્જુનસિંહ કે. રાઉલજી
રાજાને જે ચરણપ્રહાર કરે તેને શી સજા કરવી જોઈએ? – આચાર્ય શ્રી ‘વાત્સલ્યદીપ’ સૂરિજી
ત્રણ ગીત – કાંતિલાલ એમ. કામરિયા
માઈન્ડ યોર ઓન બિઝનેસ? – ગિરીશ ગણાત્રા
રીડગુજરાતી વિશે : પ્રેસ વિભાગ
નવરસમાં ઝબોળાયેલી માઈક્રોફિક્શન – ડૉ. હાર્દિક નિકુંજ યાજ્ઞિક
એક અપીલ – ધ્રુવ ભટ્ટ
વન ડે માત્રમ – કુલદીપ લહેરુ
This site is dedicated to Shrimad Bhagvat Mahapuran
Back to top ↑
Send to Email Address Your Name Your Email Address Cancel
Post was not sent - check your email addresses!
Email check failed, please try again
Sorry, your blog cannot share posts by email.