gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en ca es es en en en en en en en es en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en gu en en en gu en en en en en en en gu en en en gu en en en en en en en gu en en en gu en en en gu en en en gu en en en en en en en gu en gu en gu en en en gu en en en gu en en en gu gu en en en gu gu en en en gu en en en en en en en en en en en en gu gu gu en en en gu gu en en en gu en en en en en en en gu en en en en en en en en en en en gu en en en en sq en en en en en en en en en en en en id en en en gu uz en en en gu gu gu gu en en en en en en en gu en en en gu en en en en en en en gu en en en en en en pl en en en gu en en en en en gu en en en en fr en en en en el gu en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu es en gu en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu en en en en en en en
ReadGujarati.com: ભગવાને જ્યારે પિતાની રચના કરી…. – ડૉ. આઈ. કે. વીજળીવાળા
પસંદ કરો પ્રથમ પાનું અનુક્રમણિકા – ટૂંકીવાર્તાઓ – નિબંધો – કાવ્યો અને પદ્ય – ગઝલો – અધ્યાત્મિક લેખો – હસો અને હસાવો – સાહિત્ય લેખો – બાળસાહિત્ય – અન્ય લેખો – પ્રકીર્ણ – ડાઉનલોડ – લેખ શોધો – મહિનાવાર લેખો – ગુજરાતીમાં લખો – ગુજરાતી કેલેન્ડર – આપનો લેખ મોકલાવો – આપનું યોગદાન સંપર્ક
ભગવાને જ્યારે પિતાની રચના કરવાનું શરૂ કર્યું ત્યારે સૌથી પ્રથમ એણે ઊંચું અને પડછંદ માળખું બનાવ્યું. બાજુમાં ઊભેલા દેવદૂતને નવાઈ લાગી. એનાથી બોલ્યા વિના ન રહેવાયું. ખૂબ જ નમ્રતાપૂર્વક એણે કહ્યું : ‘ભગવાન ! ક્ષમા કરજો ! પણ તમે આ કેવી વિચિત્ર રચના કરી છે ? જો બાળકો સાવ નાનાં જ હોય અને જમીનથી આટલાં નજદીક રહેવાનાં હોય તો પિતાની આટલી બધી ઊંચાઈ રાખવાનું મહત્વ શું છે ? નહીં તો એ બાળકો સાથે બરાબર લખોટી રમી શકે કે પછી નહીં તો એ કૂકા કે કૂંડાળાં રમી શકે ! એ બાળકોને પથારીમાં બરાબર રીતે સુવડાવી પણ નહીં શકે અને સાવ નમશે ત્યારે જ નાના બાળકને બચી ભરી શકશે. જો આવું જ થવાનું હોય તો આટલી ઊંચાઈનું મહત્વ શું ?’
ભગવાન હસી પડ્યા અને બોલ્યા : ‘હા ! એ બધી વાત બરાબર છે પણ જો હું એને બાળકો જેવડો જ બનાવત તો પોતે પણ મોટાં થઈને ઊંચા થવાનું છે એવો ખ્યાલ બાળકો ક્યાંથી મેળવત ? પોતાના પિતાની ઊંચાઈ એમના માટે પથદર્શક બની રહેશે.’ આ ‘ઊંચાઈ’ શબ્દ પેલા દેવદૂતને બરાબર સમજાયો નહીં.
એ પછી ભગવાને પિતાના હાથની રચના કરી. ખૂબ મોટા, નહીં જરાય સુંવાળા કે નહીં સહેજેય કૂણા ! આંગળીઓ પણ જાડી અને બરછટ ! દેવદૂતથી આ જોઈને બોલાઈ ગયું, ‘ભગવાન ! આ વખતે તો મારે કહેવું જ પડશે કે આ હાથ બનાવવામાં તમે માર ખાઈ ગયા છો. તમને એ ખ્યાલ હોય જ કે મોટા હાથ અતિ ચપળ નથી હોતા. એ કેમ કરીને બાળકના વસ્ત્રનાં બટન ખોલશે ? પિન ખોસતાં તો એને જરા પણ નહીં ફાવે. દીકરીઓના વાળની ચોટીમાં દોરી નાખતાં એને નાકે દમ આવી જશે. લાકડાનાં રમકડાંથી રમતાં જો બાળકને ફાંસ વાગશે તો આ બરછટ અને જાડા હાથ એ નહીં જ કાઢી શકે. એટલે મને તો લાગે છે કે હજુ સંપૂર્ણ રચના નથી થઈ ત્યાર પહેલાં આમાં કંઈ સુધારો કરી નાખો તો કેવું ?’
આ વખતે પણ ભગવાન હસીને બોલ્યા, ‘તું સાવ સાચું કહે છે. તારી વાત સાથે હું જરા પણ અસંમત નથી. પણ તને ખ્યાલ છે કે આ મજબૂત હાથ જ ખેતર ખેડી શકશે ! એ બરછટ હાથ લાકડાં પણ કાપી શકશે, અરે ! કુટુંબનું પેટ ભરવા માટે એ પહાડ પણ ખોદી શકશે. એ જ મોટા હાથ નદીનો પ્રવાહ બદલી શકશે, દરિયો ખૂંદી શકશે અને પોતાના નાના બાળકનું અને અન્યનું રક્ષણ કરવા શસ્ત્રો પણ સર્જી શકશે. નાનું બાળક સાંજે બહારથી રમીને આવશે પછી પોતાનું ખિસ્સું ખાલી કરીને પથ્થરો, શંખલા, ખીલીઓ, બાકસના ખાલી ખોખાં વગેરે એ હાથમાં મૂકશે અને એમાંની એક પણ વસ્તુ પાડ્યા વિના આ મોટા હાથનો વિશાળ ખોબો એ બધું જ ઝીલી શકશે. મોટા, રુક્ષ અને બરછટ હાથ હોવા છતાં પણ બાળકનો સુંદર ચહેરો એની હથેળીમાં આસાનીથી આવી શકશે !’ નવાઈ સાથે દેવદૂત સાંભળી રહ્યો. આવો વિચાર તો એણે કર્યો જ નહોતો. ભગવાન હવે પિતાના લાંબા અને મજબૂત પગની રચના કરી રહ્યા હતા. એણે પગની સાથે ખૂબ વિશાળ ખભાની રચના પણ પૂરી કરી. પછી દેવદૂત સામે જોયું. દેવદૂત જાણે ભગવાનના પોતાની સામે જોવાની જ રાહ જોઈ રહ્યો હોય તેમ બોલી ઊઠ્યો, ‘ભગવાન ! આટલા પહોળા અને લાંબા પગ હશે તો બાળક એના ખોળામાં ઊંઘી કેવી રીતે શકશે ? નાનકું બાળક પોતાના પિતાને વહાલ કરતાં કરતાં બે પગ વચ્ચેથી પડી નહીં જાય ? અને એના આટલા બધા પહોળા ખભા શું કામ બનાવ્યા છે ?’
ખડખડાટ હસતાં હસતાં ભગવાન બોલ્યા : ‘અરે ભાઈ ! માતાનો ખોળો તો મેં બનાવ્યો જ છે. અને એ બાળક માટે પર્યાપ્ત છે. આ મજબૂત પગ તો બાળક જ્યારે સાઈકલ ચલાવતાં શીખશે ત્યારે એની પાછળ દોડવા માટે છે. હળની પાછળ મજબૂત રીતે ચાલવા માટે છે. પેટિયું રળવા માટે થાક્યા વિના રઝળપાટ કરવા માટે છે. બાળક માટે લીમડા પરની લીંબોળીઓ પાડવા તેમજ આંબલી પરથી કાતરા ઉતારવા ઝાડ પર ચડવા માટે છે. અને આ વિશાળ ખભા ઉજાણીએથી પાછા આવતાં કે સરકસમાંથી મોડી રાત્રે છૂટ્યા પછી પાછા ફરતાં બાળક માથું મૂકીને નિરાંતે ઊંઘી જઈ શકે તે માટે બનાવ્યા છે. ઘરે પહોંચતાં સુધી એ પહોળા ખભા બાળકનો આધાર બની રહેશે.’ ભગવાને પિતાના લાંબા પગની નીચે મોટા મોટા ફાફડા જેવા પંજા બનાવ્યા ત્યારે પ્રશ્ન પૂછવાને બદલે દેવદૂતે ખડખડાટ હસવા જ માંડ્યું. માંડ થોડું હસવું દબાવીને એણે કહ્યું, ‘સાચું કહું પ્રભુ ! હવે તો ખરેખર હદ થાય છે. આવા મોટા ફાફડા જેવા પગના પંજા બાળકોને બિવડાવશે. નાનકડા ઘરમાં એનાં રમકડાં કે ઘરઘર રમતાં ગોઠવેલાં એના રાચ-રચીલાને કચરી નાખશે. બધું ઠેબે ચડાવશે. નદીના કાંઠે રેતીમાં બનાવેલું બાળકનું ઘર એ ખ્યાલ વગર જ ઉડાડી દેશે ! એટલે હું કહું છું કે તમે ફરી એક વાર વિચાર કરી જુઓ. નહીં તો મને આવા ફાફડા જેવા પગની રચના પાછળનો ભેદ સમજાવો !’
મુક્ત હાસ્ય સાથે ભગવાન બોલ્યા, ‘અરે નાદાન ફરિશ્તા ! કારણ અને વજૂદ વગર હું કંઈ પણ બનાવું ખરો ? તને જે પગ ફાફડા જેવા લાગે છે, એ પગ પર પગ મૂકીને નાનકડું બાળક ‘પાગલો પા…. મામાને ઘેર રમવા જા !’ તેમજ ‘ઢીચકા ઢમણ…’ જેવી રમતો રમી શકશે. એ પગ પર પગ મૂકી એ ચાલશે. એ પગના મોટા બૂટમાં રેતી, પથ્થર અને કંઈકેટલીયે વસ્તુઓ ભરવાની રમતો એ રમી શકશે. અને એ સિવાય પણ મક્કમ રીતે જમીન પર મુકાતાં એ પગલાં એનામાં આત્મવિશ્વાસ પ્રેરશે.’ દેવદૂત વિચારમાં પડી ગયો. ધીમે ધીમે એને બધું સમજાતું જતું હોય તેવું લાગતું હતું.
રાત થઈ ગઈ હતી. ભગવાન હવે પિતાનો ચહેરો બનાવી રહ્યો હતો. પિતાની રચનાનો એ અંતિમ તબક્કો હતો. જેવો ભગવાને પિતાનો દઢ અને કડક ભાવવાળો ચહેરો કંડારી લીધો કે તરત જ દેવદૂત બોલી ઊઠ્યો, ‘ભગવાન, તમે પિતાની સંપૂર્ણ રચના તો બરાબર કરી પરંતુ માતાના ચહેરાની જોડ તો આ ચહેરો ન જ આવે ! ક્યાં એક માનો ચહેરો અને ક્યાં પિતાનો ?!’ આ વખતે ભગવાન હસ્યા નહીં. ખૂબ જ ગંભીર બની ગયા. પિતાના તૈયાર શિલ્પની આંખોમાં એમણે એક એક આંસુ મૂક્યું. એ સાથે જ એ દઢ અને કડક દેખાતો ચહેરો ભાવવાહી બની ગયો. એ કડક લાગતી આંખોમાં કરુણા છલકાઈ આવી. પછી ભગવાને દેવદૂત સામે જોઈને કહ્યું, ‘હવે જો ! પિતા પણ માતાની જેટલો જ પ્રેમ પોતાનાં બાળકોને કરશે. મા જેવી જ કરુણા હું એના હૃદયમાં પણ મૂકું છું. એ પણ પોતાના બાળક માટે જીવ સુદ્ધાં આપી દેવા તૈયાર રહેશે. બાળકનો ગોઠણ છોલાશે ત્યારે એના હૃદયમાં પણ સબાકો આવશે. બાળક દુઃખથી પીડાતું હશે ત્યારે લાગણીનો ડૂમો એના શબ્દોને પણ રોકી લેશે. પોતાનું બાળક સુખી થતું હશે તો એ ગમે તેવાં દુઃખો દઢતા અને મક્કમતાથી સહન કરવા તૈયાર થઈ જશે. એના ખભે માથું મૂકી કોઈ પણ ઉંમરનું સંતાન શાતા અને સાન્તવન પામશે. એનું મન ભલે એ માતાની માફક ગમે ત્યારે ખોલે નહીં, પણ સ્નેહનું સરોવર એમાં હંમેશાં છલકતું રહેશે. અને આ આંસુ એ માટેની ખાતરીની મહોર છે !!’
દેવદૂત પાસે હવે એક પણ સવાલ બાકી નહોતો રહ્યો. એ ચૂપ થઈ ભગવાનને વંદન કરતો ઊભો રહી ગયો.
Email This Article ·  Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati
« Previous પ્રેરણાની પરબ – સંકલિત
આવી બાબતોમાં પશ્ચિમ તો હજી બચ્ચું છે ! – વિનોબા ભાવે
પશ્ચિમમાં વિજ્ઞાનનો વિકાસ થયો છે, પણ સમાજશાસ્ત્ર, રાજ્યશાસ્ત્ર વગેરેનો એટલો વિકાસ નથી થયો. હું તો જોઉં છું કે આ બાબતમાં એમના કેટલાક વિચાર આપણી સામે સાવ બચ્ચાં જેવા લાગે છે ! આજકાલ આર્થિક ને સામાજિક ક્ષેત્રે ત્યાં સુધારા કરવાની જે બધી વાતો ચાલે છે, તે પણ હજી પ્રાથમિક અવસ્થામાં જ છે. તેમાં જોઈએ તેટલું ઊંડાણ નથી, પરિપક્વતા નથી. તે જાણે ... [વાંચો...]
પ્રેમ અને આસ્થાનું ઘર – અવંતિકા ગુણવંત
જો આપણે સંવાદિતાભર્યા પ્રેમથી હર્યાભર્યા ઘરમાં પગ મૂકીશું તો તરત આપણાં હૃદયમનને કોઈ અજબ શાંતિનો અનુભવ થશે. આપણે તાજગી અનુભવીશું. એ કુટુંબ અલ્પશિક્ષિત હોય કે સાવ અભણ હોય, આર્થિક રીતે બહુ સાધનસંપન્ન ન હોય છતાં ત્યાં બેસવામાં આપણને નિરાંતનો અનુભવ થશે. એ શાંતિ, એ તાજગી એ નિરાંત આપણને મળે છે ત્યાં રહેનાર પાસેથી. એ ઘરમાં ભલે સુશોભન કે મોંઘાદાટ ફર્નિચર ન ... [વાંચો...]
કપૂરના દીવા – ઉમાશંકર જોશી
ગોળમેજી પરિષદમાં હાજરી આપવા બાપુ આગબોટમાં બેસીને ઈંગલેન્ડ જઈ રહ્યા હતા. આગબોટ ઉપર ભાતભાતનાં માણસો હોય. એક પરદેશી જુવાનને થયું કે લાવો, બૂઢાની જરીક ગમ્મત ઉડાવીએ. એણે તો મજાની એક કવિતા લખી કાઢી. ગાંધીજી તૂતક ઉપર બેઠાબેઠા કામ કરતા હતા, ત્યાં જઈ પેલા જુવાને કવિતા એમના હાથમાં મૂકી. ગાંધીજીએ એક ઝડપી નજરે કાગળિયાં જોઈ લઈ પડખેની કચરાની ટોપલીમાં પધરાવ્યાં. ... [વાંચો...]
42 પ્રતિભાવો : ભગવાને જ્યારે પિતાની રચના કરી…. – ડૉ. આઈ. કે. વીજળીવાળા
October 18, 2011 at 7:38 am
બહુ જ મસ્ત No words for it.
October 26, 2011 at 12:12 pm
October 18, 2011 at 10:29 am
October 18, 2011 at 10:43 am
October 18, 2011 at 11:26 am
Really superb!!!!!!!!! No words for it.
dr charuta ganatra thakrar says:
October 18, 2011 at 11:36 am
આ લેખ ખુબ સુન્દર છે. મારા પપ્પા સાથે અને મમ્મી સાથે મારો સમ્બન્ધ પણ્ મિત્ર જેવો જ છે. માતા તો ભગવાન નુ અનમોલ સર્જન છે જ , પણ પિતા બાળક માટે મિત્ર અને માર્ગદર્શક છે.
October 18, 2011 at 12:51 pm
October 18, 2011 at 1:18 pm
vkvora Atheist Rationalist says:
October 18, 2011 at 2:05 pm
હવે એક પણ સવાલ બાકી નહોતો રહ્યો.
October 18, 2011 at 3:51 pm
I have no words for this article. Papa is the Papa
October 18, 2011 at 6:28 pm
માનો મહિમા કરનારા હવેથી પિતાને પણ યાદ કરશે.ખુબ જ સરસ લેખ.
October 18, 2011 at 7:07 pm
ખૂબ જ સુંદર લેખ.
October 18, 2011 at 7:07 pm
રિડગુજરાતી ઉપર જ વાચેલુ કે ” બાળક એ પિતા નો નિબંધ છે અને માતા નુ કાવ્ય.” અતિ સુન્દર.
October 18, 2011 at 8:20 pm
ખરે ખર પ્રથમ વખત પિતા નુ મહાત્મય દર્ર્શાવતો લેખ વાન્ચવા મલ્યો.
Karasan Bhakta USA says:
October 18, 2011 at 9:57 pm
પરન્તુ સર્વશકિતમાન-સર્વવ્યાપી-સદાહિતકારી-પરદુખભન્જન.અસન્ખ્ય નાના નાના નીર્દોશ ભુલકાઓને નોધારા.નીસહાય અને રસ્તે રઝળતા કેમ બનાવી દે છે.
October 18, 2011 at 10:51 pm
હું શું કહુ… આંખો મા આંસુ આવી ગયા…. ખરેખર…. સુંદર લેખ…
“બાળક એ માતા નું કાવ્ય તો પીતા નો નીબંધ છે!” – રીડગુજરાતી
October 19, 2011 at 7:02 am
ખુબ જ સરસ પ્રેરક વાર્તા.સીધીસાદી ભાષામાં પ્રેમ લાગણી સંભાળ વગેરેની વાત મૂકી માણસને માણસ બનાવતા શીખવાડતી વાર્તા.શ્રી.આઈ,કે.વીજળીવાળા તથા શ્રી મૃગેશભાઈ..આપને અભિનંદન તથા દિવાળી નવા વર્ષોની શુભકામનાં.
October 20, 2011 at 12:44 pm
DONT HEART YOUR DAD FEELINGS.
October 23, 2011 at 8:32 pm
very nice 1st time i read for father story.this is little less than actual. Atchual is more than this whole life father spending for children.
October 24, 2011 at 11:46 am
પિતા માટે આટલું સરસ અને આટલા ઊંડા વિચાર સાથે લખ્યું છે જેનો આપડે ક્યારે વિચાર નહોતો કર્યો..
બહુજ સરસ …. 🙂
October 25, 2011 at 6:39 am
પિતા માટે આટલું સરસ અને આટલા ઊંડા વિચાર સાથે લખ્યું છે જેનો આપડે ક્યારે વિચાર નહોતો કર્યો..
November 5, 2011 at 5:20 am
સુન્દર ,પિત્રુ દેવો ભવ !
November 5, 2011 at 5:50 am
January 14, 2012 at 1:18 pm
પિતા નુ ચરિત્ર્ય ખુબ સારી રીતે સમજાવ્યુ છે.
April 2, 2012 at 10:39 am
khubj srs.mom vise to all writers article lkhe 6 pn tme father nu value drsavi 6.nc
April 2, 2012 at 10:41 am
nc.mom ni value drsavta article to all writer lkhe 6 pn tme father ni value drsavto article lkhyo.khub j srs…
April 3, 2012 at 7:47 pm
April 10, 2012 at 6:31 pm
really yar nice……..speechless………. dad is dad yar. dad ne lagatu paheli j var vanchyu…. mummy mate to batha lakhe pan dad mate?????????? koi child ne papa vise essay
lakhavanu k to su te lakhi sakse?
April 17, 2012 at 5:23 pm
June 14, 2012 at 12:12 pm
i really like this article
August 3, 2012 at 11:28 am
I love you papa.
February 4, 2013 at 2:33 am
કહેવા માટે શબ્દો જ મલતા નથિ .. !
September 26, 2013 at 3:17 pm
‘ભગવાને જ્યારે પિતાની રચના કરી….’ ડૉ.આઈ.કે.વીજળીવાળા;…તમારો આ લેખપણમનેખૂબગમ્યો..”આધ્યાત્મ”માંપણથોડાસમયપરતમારાપિતાજીનાસ્મરણોસમર્પના અંગે વાચી ભાવવિભોર થઈ ગયેલો॰ તમેભાવવાહી સારાલેખો લખો છો॰અભિનંદન॰લખતા
રહો અને બધાના દિલમાં વસતા રહો॰ મારી શુભેચ્છા તમારી સાથે છે॰હું તમને રૂબરૂ મળવા
ઇછું છું॰હરિ ઈચ્છા॰**********જયેશ શુક્લ॰”નિમિત્ત॰”સુભનપુરા,વડોદરા-૩૯૦૦૨૩॰
April 11, 2014 at 7:05 pm
I’m Speechless. Thank you author and Read Gujarati for such a good article.
July 11, 2014 at 6:26 pm
ખુબ જ સરસ…હ્રદય સ્પર્શી ,,,પિતા એટલે પરમાત્મા..
December 2, 2014 at 3:29 pm
એક દમ મુસ્ત લખ્યુ , ગમ્યુ મને મા વિશે તો બધ લખે પન બાપ નુ મહત્વ કોઇને ખબર ન્હોતિ , બાપ વગર અને મા વગર બધુ અધુરુ , બન્ને નુ એક સર્ખુ જ મહત્વ .આભર સહેબ
February 20, 2015 at 11:48 pm
love u papa.their no word for this article.its awasome.
March 29, 2015 at 4:16 pm
December 5, 2015 at 2:13 pm
No words for discriptions….khubaj saras lekh che. bhagvan badhanu bahluj icche che…. i like it.. hu hamesha tamara lekh nu search karto rahu chu..bas ek aadatj padi gai che…ke jyare time male bas reading…. Aap khubaj samajdar person cho… ane bahuj saru kam kari rahiya cho..
Thank you very much for giving such kind of thoughts..
kash hu tamne mali shakto hot…..
June 16, 2016 at 6:17 pm
પપા નેી લાડ્કેી દેીકરેી …………………………………………………….love u paapaaaa….
September 20, 2016 at 9:19 pm
I love you papa nothing is more than you
Click here to cancel reply.
Select language:   Gujarati   English   (Press F12 to change language) Show Keyboard
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
* * * * *
Download First Issue Absolutely Free !!
Click Here for download page
રીડગુજરાતી : તેરમા વર્ષમાં મંગલ પ્રવેશ
શોપિંગ – મૃગેશ શાહ
ભગવાનની ખોજ – આશા વીરેન્દ્ર
વાત પરભામહારાજની… – મહેશ યાજ્ઞિક
રાષ્ટ્રશહીદોનાં સ્મારકમાં શરમ કેવી? – ડૉ. કુમારપાળ દેસાઈ
ગરમાળો, ગુલમોર અને ખખડેલું બસસ્ટોપ ! – રામ મોરી
વિધવા : પ્રથમ તો એક માણસ – સ્વાતિ બારોટ સિલ્હર
દો પલ કે જીવન સે એક ઉમ્ર ચુરાની હૈ… – રોહિત શાહ
મારી સાઇકલ – રમણ સોની
ભાઈ એન્ડ બા વીથ ગોડ એટ જી-મેલ ડોટ કોમ – રાહુલ શુક્લ
pritesh patel: wish u many many happy returns of the day...
Amrut Gosai: વાહ સ્વાતિબેન ….ખુબ સુન્દર રિતે સમાજ...
બટુક ઠુંમર: અદભુત, અવર્ણનિય અને અકલ્પનિય. ડો.એટલુ સરળ અને...
Vijay Panchal: Bau Saras… che….
Sheela Patel: Good story
NEELAM GUPTA: આ ને બચ્પન માટૅ લખો.સારી કવિઆ હે.
jigisha dave: Very nice story its really hart...
Darshan: 30/૩/1987 time 21ઃ00 birtha peels ઃ godhara...
Arvind Patel: અંતઃસપુરના. હું જયારે એમ માનુ કે બધું હું જ...
Keyur Patel: પૂરાણૉમા પણ વાર્તા છે જ કે દધિચીએ પોતાના...
રીડગુજરાતી પરના વિશેષ લેખો કે અન્ય અગત્યની માહિતી આપના ઈ-મેઈલ પર મેળવવા માટે અહીં આપનું ઈ-મેઈલ સરનામું લખીને જોડાઓ.(4500 થી વધુ વાચકો)
રીડગુજરાતી : તેરમા વર્ષમાં મંગલ પ્રવેશ
શોપિંગ – મૃગેશ શાહ
ભગવાનની ખોજ – આશા વીરેન્દ્ર
વાત પરભામહારાજની… – મહેશ યાજ્ઞિક
રાષ્ટ્રશહીદોનાં સ્મારકમાં શરમ કેવી? – ડૉ. કુમારપાળ દેસાઈ
રીડગુજરાતી વિશે : પ્રેસ વિભાગ
જીવન અંંતરંગ – લઘુનવલ (ભાગ ૨)
દિલ્હીનું અનોખું રવિવારી પુસ્તકબજાર.. દરિયાગંજ બુકમાર્કેટ – જીજ્ઞેશ અધ્યારૂ
જીવન અંંતરંગ – લઘુનવલ (ભાગ ૧)
This site is dedicated to Shrimad Bhagvat Mahapuran
Back to top ↑
Send to Email Address Your Name Your Email Address Cancel
Post was not sent - check your email addresses!
Email check failed, please try again
Sorry, your blog cannot share posts by email.