en en en en cs de en it de en en de pl fi de en en en en en en en en en en en en en en en en id en en en de en fr en en en en en en en en en en en en en en en en en lv en en en en en gu de gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en nb en en pa en en en en en en en en en es ckb en en en en en en en en en en en it en de en en de en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en
navlika short story on madhurima magazine by heena modi
Heena modi | Jun 05, 2017, 20:00 PM IST
જાણીતાં અને તેમની શાખામાં મજબૂત ગણી શકાય એવા વકીલ ચંદ્રેશસરના નિધન પછી એમની ઓફિસને શોર્ટઆઉટ કરવાનું જવાબદારીભર્યું કામ એમની જ પર્સનલ આસિસ્ટન્ટ એવી અભિક્ષાને સોંપવામાં આવ્યું. અભિક્ષા દરેક ફાઇલને માવજતપૂર્વક તપાસી રહી હતી અને એનો સંપૂર્ણ રિપોર્ટ ચંદ્રેશસરના પુત્ર અવસરને આપવાનો હતો. મોટો ખડક થઈ શકે એટલી ફાઇલ્સનું નિરીક્ષણ કરી રહેલ અભિક્ષાનાં હાથે ચંદ્રેશસરની એક પર્સનલ ડાયરી ચડી.
અભિક્ષા ડાયરીનાં પાનાં ઊથલપાથલ કરી રહી હતી. ત્યાં એની નજર લીલી શાહીથી લખેલ એક પ્રકરણ પર પડી. ‘પર્સનલ ડાયરી નહીં વાંચવી’ એવી પોતાની જાત સાથે ગાંઠ વાળી ચૂકેલી અભિક્ષા પોતાની જિજ્ઞાસાવૃત્તિને રોકી શકી નહીં. ઉપરછલ્લી નજર ફેરવી રહેલી અભિક્ષાને એ લીલી શાહીવાળા પ્રકરણમાં ઊંડો રસ પડ્યો. એ સાંજે એની ડ્યૂટી પૂરી થવા છતાં એ ઘેર જવાનું ભૂલી ગઈ અને ઓફિસના એક ખૂણામાં બેસી એ ચંદ્રેશસરના જીવનની લીલી વનરાઈ જેવા સમૃદ્ધ પ્રકરણને વાંચવામાં મશગૂલ થઈ ગઈ.
એના સહકાર્યકર્તાઓ એક પછી એક ઘેર જવા નીકળી રહ્યા હતા. અભિક્ષા બધાને એકસરખો જવાબ આપતી રહી, ‘હા, તમે નીકળો. હું થોડું કામ પતાવીને નીકળીશ.’ અભિક્ષા ચંદ્રેશસરના એ લીલી શાહીવાળા પ્રકરણને વાંચવામાં ગળાડૂબ થઈ ગઈ.  આઝાદી પહેલાંના સમયની એ વાત હતી. એક અંગ્રેજ ઓફિસર એમના ફેમિલી સાથે ભારતમાં ડ્યૂટી કરી રહ્યા હતા.ઑફિસરને એક સુંદર સાત-આઠ વર્ષની બાબેરા નામે દીકરી હતી. બાબેરાનો જન્મ અહીં ભારતમાં જ એક સુંદર સ્ટેટમાં થયો હતો.
પહાડોની વચ્ચેથી ખળખળતી નદીના કિનારે એ જાહોજલાલીભર્યું સુંદર રાજ્ય કુદરતના ખોળે વિકસ્યું હતું. એની રમણીયતાની વાત છેક બ્રિટન સુધી પ્રસરેલી હતી. ભારત આઝાદ થતાં ઓફિસર પણ એમના ફેમિલી સાથે ઇંગ્લેન્ડ ગયા. બાબેરાનું શિક્ષણ, ઉછેર બધું જ ઇંગ્લેન્ડમાં થયું, પરંતુ એનાં માનસપટ પર કોતરાયેલ જન્મભૂમિનું એને તીવ્ર સ્મરણ અવારનવાર થઈ આવતું. એનાં રોમેરોમમાં ભારતના એ સ્ટેટની મહેક પ્રસરતી હતી.
યોગ્ય ઉંમરે જીવનના યોગ્ય તબક્કાઓ બાબેરા પસાર કરતી રહી. એનું જીવન હંમેશાં સમૃદ્ધિમય અને આનંદમય રહ્યું. જીવનમાં એને કોઈ બાબતની કમી-અછત ન હતી. આમ છતાં ક્યાંક અધૂરપ રહી ગયાનો અફસોસ પણ હતો. બાબેરા હવે જીવનમાં સાઠીએ પહોંચી. જીવનને સંપૂર્ણ માણ્યાના આનંદ સાથે ક્યારેક ક્યારેક જન્મભૂમિની ખોટ એને વર્તાતી. જન્મભૂમિ એને પોકારી રહી હોય એવું એ વારંવાર અનુભવતી. બાબેરાએ હવે નક્કી જ કરી દીધું કે જીવનનો ઉત્તરાર્ધ જન્મભૂમિમાં વિતાવવો છે.
બાબેરા ભારત આવી વસ્યાં. દરરોજ નદીકિનારે ટહેલવું, પર્વતોને ખૂંદવા, જર્જરિત થયેલ પેલેસમાં જવું એ એમનો નિત્યક્રમ બની ગયો. ભારતમાં વસેલાં બાબેરામેડમ પોતાના જીવનના ઉત્તરાર્ધને ખૂબ માણી રહ્યાં હતાં.  મૂળ આ જ ગામના વતની પણ નોકરી અર્થે અમદાવાદ વસેલ કરસનભાઈ પણ એમની બેન્કની સરકારી નોકરીમાંથી રિટાયર્ડ થઈ ગયા હતા. એમની ધર્મપત્નીનું નિધન થતાં કરસનભાઈને એકલવાયું જીવન શહેરમાં સતાવી રહ્યું હતું. એમણે પણ બાકીનું જીવન માદરે વતનમાં બાપદાદાના મકાનમાં વિતાવવા નિર્ણય લીધો. આમ કરસનભાઈ પણ વતનમાં સ્થાયી થયા.
મોર્નિંગ વોક કરતાં–કરતાં બાબેરા અને કરસનભાઈ રસ્તાના બંને કિનારે દરરોજ પોતપોતાની મસ્તીથી ચાલતાં. પોતાના હિસ્સાના સૂરજને દિલમાં ભરી લેતાં. પોતપોતાનાં જીવનને માણતાં. બંનેનો રસ્તો એક જ હોઈ દરરોજ નિયત સમયે અને સ્થળે તેઓને એકબીજાને સામસામે મળવાનું થતું. લાંબા સમયે બંને માટે એકબીજાનો ચહેરો જાણીતો થતો ગયો. એક જ રસ્તાના નિયમિત રાહદારી હોવાનાં નાતે બાબેરામેડમ અને કરસનભાઈ બંને એકબીજાને પ્રભાતનું સુંદર સ્મિત આપતાં. સમય વીતતાં એકબીજાને મંગલમય દિવસ માટે શુભેચ્છા પાઠવતાં.
બંનેની બાળક જેવી નિર્દોષ એવી દોસ્તી વધતી ગઈ. ક્યારેક ક્યારેક એકબીજાના સંગાથે તેઓ પર્વતો પર ટ્રેકિંગ માટે જતાં. સમય વીતતો ગયો તેમ તેમ તેમની નિર્દોષ મૈત્રી પ્રગાઢ બનતી ગઈ. સાથે વોક કરવું, ગાર્ડનમાં બેસવું, કરન્ટ ટોપિક પર ભાંગીતૂટી ભાષામાં ચર્ચા કરવી વગેરે એમનો નિત્યક્રમ બનતો ગયો. નિયત સમયે ટહેલવા નીકળતાં બંને મિત્રોને જોઈ ગામમાં લોકોને કુતૂહલ થતું. વળી, કેટલાક પોતપોતાની વિચારશક્તિ પ્રમાણે એલફેલ વાતો કરતા, પરંતુ અલગારાં એવાં આ બંને મિત્રોને ક્યાં કોઈની પડી જ હતી. અરે! બંને વચ્ચે કોમ્યુનિકેશન પણ ભાંગ્યુંતૂટ્યું હતું તે છતાં સરસ ટ્યુનિંગ હતું.
ભાષાભેદ નડતર ક્યાંય ન થતો.  ગામમાં નવાસવા વકીલ થયેલા એવા એકમાત્ર થનગનતા યુવાન ચંદ્રેશને આ જોડી જોવાથી અંતરનો ખૂબ આનંદ અનુભવાતો. નિયત સમયે વોક કરતાં આ બે મુક્ત પંખીઓને નિહાળવા, એમની ભાંગીતૂટી ભાષામાં વાત કરતાં જોવા કે ઇશારાથી સમજાવતા હોય એ દૃશ્યો માટે ચંદ્રેશ પોતાના ઝરૂખામાં અવશ્ય આતુરતાથી વાટ જોતા. ચંદ્રેશ ભણેલગણેલ હોવાથી એને અંગ્રેજી બોલવું, સમજવું, ફાવતું. એને પણ ધીમે-ધીમે બાબેરામેડમ અને કરસનભાઈ સાથે મિત્રતા થઈ ગઈ.
નિર્મોહી, ભોળાં એવાં બાબેરામેડમ અને કરસનભાઈએ ચંદ્રેશને ખૂબ પ્રેમથી આવકાર આપ્યો. એ ત્રણેયની મંડળી ખૂબ જામી. જાણે એક હૂંફાળો પરિવાર બની ગયો. ત્રણે એકમેકનાં વર્ષોનાં સાથી બની ગયાં. વર્ષો વીતતાં ગયાં. બાબેરામેડમ અને કરસનભાઈની મિત્રતા પણ જીવનના સંધ્યાટાણે વધુ ને વધુ મુગ્ધ બનતી ગઈ. બંને એકબીજાના સહારા માટે નિર્માયાં હોય એવું અનુભવાતું. ચંદ્રેશ એના સાક્ષી રહ્યા.
વર્ષોના નિત્યક્રમ પ્રમાણે આજે બાબેરામેડમ એમનાં નિયત સમયે વોક માટે આવ્યાં નહીં. કરસનભાઈ મૂંઝાયા. એમના ધબકારા વધી ગયા. કરસનભાઈને બાબેરામેડમનાં ઘરનું એડ્રેસ સુધ્ધાં ખબર ન હતી,
પરંતુ એરિયાનો અંદાજ હતો. હાંફળાફાંફળા કરસનભાઈએ બાબેરામેડમનું નિવાસ શોધી કાઢ્યું. એમણે દરવાજો ખખડાવ્યો, પરંતુ કોઈ અણસાર ન આવતાં તેઓ ઘરમાં દાખલ થયા. બાબેરામેડમની તબિયત લથડી હતી. તેઓ એમના બેડ પર નીરવ શાંતિથી સૂતાં હતાં. કરશનભાઈ બાબેરામેડમને ડૉક્ટર પાસે લઈ ગયા. ચંદ્રેશ પણ તાબડતોબ ત્યાં પહોંચી ગયા. ડૉક્ટરે તપાસ કરી જણાવ્યું, ‘ઉંમર એનું કામ કરી રહી છે.
હવે જેટલા દિવસ, મહિના જીવે એ ઈશ્વરનું બોનસ હશે.’ ખૂબ સામાન્ય અને બે દિવસની ટૂંકી માંદગીમાં બાબેરામેડમનું તેડું આવી ગયું. આ દરમિઆન બાબેરાને અંત:સ્ફુરણા થઈ ગઈ કે હવે એમનું જીવન પૂરું થઈ રહ્યું છે. જોકે કરસનભાઈ ‘બાબેરા નહીં રહે તો...’ એવી પરિસ્થિતિ સ્વીકારવા બિલકુલ અસમર્થ હતા. તેઓ તદ્દન ગુમસૂમ થઈ ગયા હતા. ચંદ્રેશ આખી પરિસ્થિતિ પામી ચૂક્યા હતા. સતત ઊભા પગે ચંદ્રેશ ત્યાં જ હાજર રહ્યા.
બાબેરામેડમે એક હાથ ચંદ્રેશના હાથમાં મૂક્યો. અનાયાસે જ કરસનભાઈએ પણ તેમનો એક હાથ ચંદ્રેશના હાથમાં મૂક્યો. ચંદ્રેશ કાંઈ સમજે એ પહેલાં એના શરીરમાંથી એક લખલખું પસાર થઈ ગયું. કંઈક અનોથું છતાં અલૌકિક વાઇબ્રેશન અનુભવાયું. પોતે સ્વસ્થ થાય એ પહેલાં તો બાબેરામેડમ અને કરસનભાઈનાં શરીરમાંથી એકસાથે આત્મા અંતરીક્ષમાં વિલીન થઈ ગયાં. ચંદ્રેશે બંનેને એકસાથે સરકતાં અનુભવ્યાં.
જીવનના સંધ્યાટાણે બે નિર્દોષ પંખીઓ ચહેકી ગયાં, મલકી ગયાં, ગહેકી ગયાં. જીવનમાં અનેક વળાંકો અને વમળ સર્જતાં વિવિધ પ્રકરણો પૈકી આ એક પ્રકરણ ચંદ્રેશને જીવનનો અર્થ સમજાવી ગયું, જે એણે માવજતપૂર્વક લીલી શાહીથી પોતાની અંગત મૂલ્યવાન ડાયરીમાં અંકિત કરી દીધું. બાબેરામેડમ અને કરસનભાઇને કાયમ માટે પોતાના સ્મરણોમાં સ્થાન આપી દીધું. એ વાંચ્યાં પછી અભિક્ષાએ ડાયરી બંધ કરી. સંધ્યાટાણે જીવનને ઉત્સવ બનાવી ઊજવી જનાર એ બંને પંખીઓને નમન કરી રહી અને મનોમન બોલી ઊઠી, ‘સૂર્યાસ્તે સૂરજ ઝળહળ્યો.’
(Navalika Gujarati News) સાથે જોડાયેલા અન્ય (Literature Gujarati News) મેળવવા માટે અમને Facebook અને Twitter પર ફોલો કરો. વાંચતા રહો 76 લાખ+ વાચકોની મનપસંદ અને વિશ્વની નં.1 Gujarati News વેબસાઇટ divyabhaskar.co.in, જાણો સમાચારોથી વધુ. દરેક ક્ષણ અપડેટ રહેવા માટે ડાઉનલોડ કરો Gujarati News App & Divya Bhaskar epaper App.
Web Title: navlika short story on madhurima magazine by heena modi
(Read News in Gujarati from Divya Bhaskar)
Terms & Conditions – D&W contest
Local News Website in English
divyamarathi.com A Leading Marathi News Website
moneybhaskar.comMost comprehensive Business News Website
myfmindia.comRadio Division, wholly owned company of Bhaskar group
dainikbhaskargroup.comGroup Website of India’s Largest Newspaper Group
About UsInvestor|Contact Us|Advertise with Us|Terms of Use|Feedback|Sitemap|Cookie Policy
Copyright © 2017-18 DB Corp ltd., All Rights Reserved.