gu en en en en en en en en en en en en en en en tl tr en en en en en en en en en en en en en en en fr tr en en en en es en en en en en en en en en en fi en nl en en pt en gu gu en nl en en gu gu en gu gu gu gu gu gu gu fr gu gu gu fr gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu fr gu fr gu gu gu gu gu gu en en en en en fa en en en en en ru en en en en en en en en es en en en en ar en en en en en en
કથા-સપ્તાહ : ગુમરાાહ (ન્યાય-અન્યાય -૪)
1  |  2  |  3  |  4
બેગ સુધી હનુમંતની પહોંચ હશે એની જાણ નહોતી. આ બધું પ્લાન્ડ છે? બેગને પ્રમોશન ન મળતાં તે ગિન્નાયો હોય એ સ્વાભાવિક છે... હવે સમજાય છે કે હનુમંતને મોબાઇલની પરમિશન ક્યાંથી મળી... હાંફી ગયો અર્ણવસિંહ.
બે દહાડા પછી નવનીતનો પત્ર મળ્યો. એમાં તેણે પણ ચિંતા જતાવેલી : પહેલાં તો તમારો વિડિયો જોઈને સત્ય ઉજાગર કરવા બદલ જોશ મળ્યું, પણ પછી જે ધૂમધડાકા થતા રહ્યા એથી કહું છું કે ક્યાંક તમારું પગલું દેશની સુરક્ષાને ભારે ન પડે. એવું થયું તો મારી જાતને કદી માફ કરી શકીશ નહીં. તમારી ફરજનું મોલ હવે મને સમજાયું છે અર્ણવ. હવે તમે ત્યાં ચૂકશો નહીં!
- મારે ચૂકવું નથી. આખા કાવતરાનો પર્દાફાશ કરવો હોય તો શું કરવું?
સોશ્યલ મીડિયામાં સંવેદનશીલ મુદ્દા ન ઉછાળાય એની સમજ આવી ચૂકી. આ સંજોગોમાં હું કોઈનો વિશ્વાસ ન કરી શકું, રાધર એક પર જ વિશ્વાસ મૂકી શકું : ત્રણે સેનાના વડા સ્વયં રાષ્ટ્રપતિજી!
તેમને વિના પરવાનગી ઓછું મળાય! વિધિ કરવા જાઉં તો છાનું ન રહે, બેગ જાણે તો જરૂર વહેમાય! રાષ્ટ્રપતિ બીજે તો ક્યાં મળે!
અર્ણવસિંહ ઝગમગી ઊઠ્યો. બે-ચાર દહાડા પહેલાં જ કોઈ બોલ્યું હતું કે દિલ્હીમાં સુપ્રીમ કોર્ટના જસ્ટિસની દીકરી પરણી રહી છે એમાં પ્રેસિડન્ટ સહિતના VIP જવાના... આ લગ્નમાં વણનોતર્યા મહેમાન તરીકે પહોંચી જાઉં તો કદાચ રાષ્ટ્રપતિને મળવાની તક મળે પણ ખરી!
‘કહેવું પડે, લગ્નમાં આવી ધામધૂમ રાજામહારાજાઓની શાદીમાં જ કદાચ થતી હશે. ત્રણ-ત્રણ દિવસથી ચાલતા જલસામાં ફીલિંગ આવે છે કે બસ, હવે તો ધરાઈ ગયા!’
આમંત્રિતોની ગુફ્તેગો રક્ષાબહેનને પોરસાવી જતી. રાષ્ટ્રપતિ, વડા પ્રધાન સહિતના મહાનુભાવો પધારી ચૂક્યા. આ બાજુ મંડપમાં વરરાજા બિરાજ્યા છે. કન્યા પધરાવો સાવધાનની બોલી ગુંજવાની વાટ જોવાય છે... સાતેક હજાર જેટલા મહેમાનો નિરાંતે પ્રસંગ માણી શકે એ માટે બેઠકવ્યવસ્થામાં વિશાળ LED સ્ક્રીન્સ પણ મુકાવી છે. મંડપની વિધિના લાઇવ ટેલિકાસ્ટનો નીમાનો આઇડિયા વખાણવા જેવો તો ખરો.
અને કન્યા પધરાવોની બૂમે તેમણે ઉતારા તરફ નજર ઘુમાવી. દુલ્હનના શણગારમાં શોભતી નીમાને નિહાળીને હરખનાં અશ્રુ બાઝ્યાં. પછી ધોખો થયો: અરે, મંદારને બદલે આ કયા જુવાનનો હાથ પકડીને નીમા મંડપ તરફ આવી રહી છે?
‘ઇટ્સ ટાઇમ નીમા...’ મંડપના આસને તેનો હાથ છોડતાં આતશે થમ્બ-અપ કર્યો‍ : યુ કૅન ડુ ઇટ!
હં. નીમાએ છાતીમાં શ્વાસ ભર્યો‍. પછી વરરાજા બનીને પોરસાતા મંદારને નોંધવાનીયે તસ્દી લીધા વિના તે ગોરમહારાજ પાસે ગઈ, વાંકા વળીને તેમને મંત્રોચ્ચાર માટે આપેલું માઇક લઈને કૅમેરા તરફ વળી, ‘નમસ્કાર. આપનો થોડો સમય લઉં છું, ક્ષમા કરજો. પપ્પા...’
એક તો નીમાની હરકત અણધારી હતી. એમાં તે મને સંબોધી શું કહેવા માગે છે? વશિષ્ઠભાઈ મૂંઝાયા.
‘લગ્નમંડપમાં જતાં પહેલાં મારે તમારી પાસે કંઈક માગવું છે.’
‘શું જોઈએ બેટા તારે?’ વશિષ્ઠભાઈ મંડપ તરફ વધ્યા.
‘મારા પિતા...’ નીમાના શબ્દે તેમને બ્રેક લાગી. હૈયે થડકારો બોલ્યો.
‘જેવા તમે છો એ નહીં, જેવા હું તમને માનતી આવી છું એવા.’
વશિષ્ઠભાઈ સમસમી ગયા, રક્ષાબહેન ખળભળી ઊઠ્યાં : દીકરી આ શું ગજબ કરે છે!
‘મા, યાદ છે તારા શબ્દો? કે નીમા તું ન્યાય તોળીશ. આજે એ જ કરી રહી છું.’
‘ખેર, આજની સાંજ હું સૈનિક અર્ણવસિંહને સમર્પિત કરું છું.
હે! મહેમાનોમાં ગોઠવાઈ ચૂકેલો અર્ણવ ભડક્યો. વિના પરમિશન પોતે ડ્યુટી બન્ક કરીને દિલ્હી આવ્યો, આર્મીના આઇ-કાર્ડને કારણે પ્રવેશ પણ આસાન રહ્યો. પ્રથમ હરોળમાં ગોઠવાયેલા પ્રેસિડન્ટ સુધી પહોંચવાના નિષ્ફળ પ્રયાસોમાં ધ્યાન ગયું કે બ્રિગેડિયર બેગ પણ અહીં પધાર્યા છે! તેમની આંખે ન ચડવા અડધા મુખ પર મફલર વીંટાળી રાખ્યું છે ત્યાં આ દુલ્હને વળી મારા નામની દુહાઈ ક્યાં દીધી!
‘તેમણે કદાચ આર્મીના નિયમ તોડ્યા, પણ તેમની બોલીમાં સત્ય હોવાની પ્રતીતિ મને તો થઈ.’
થોડે દૂર ઊભેલા આતશે ડોક ધુણાવી. અર્ણવનો મેસેજ બેઉને સ્પર્શી ગયેલો. પછી જે બન્યું એ થોડું વધારે પડતું, અશોભનીય હતું; પણ એથી સત્ય કહેનારો દોષી નથી ઠરતો.
‘એવું જ એક સત્ય હું મંદાર વિશે કહું છું. ’ નીમા ટ્રૅક પર આવી. ‘તે એક રેપિસ્ટ છે. કામવાળી કંચન પર બળાત્કાર કરીને તેણે પોતાનું પાપ છુપાવવા જાણે ક્યાં અદૃશ્ય કરી કે આજે પણ તેનો પત્તો નથી. જુઓ તેનો ધણી, તેનું નાનું બાળક તમારો જવાબ માગવા આવ્યાં છે મંદાર...’
બધાની નજર આગળ આવેલા મજૂર આદમી પર ગઈ, જેના ખભે નાનું બાળક રડતું હતું.
‘હાઉ ડેર યુ...’ ધસી આવીને મંદાર લાફો મારવા ગયો તો આતશે વચ્ચે કૂદી તેનો હાથ પકડીને એવો મરોડ્યો કે બિચારાની રાડ ફાટી ગઈ.
‘આજે માત્ર જવાબનો વારો છે મંદાર...’
નીમાના તેવરે એ તત૫૫ થયો, ‘જવાબ તારા બાપ પાસે માગ. તેમણે જ સલાહ દીધી છે કે બાઈને ઇલેક્ટ્રિક શૉક આપી પાગલ કરી દો જેથી ન તેને કંઈ યાદ રહે, ન જુબાનીની જરૂર પડે.’
હવે દરેકની નજરનું નિશાન વશિષ્ઠભાઈ બન્યા.
‘હજીયે જીભ ન ઊઘડતી હોય જજસાહેબ તો બીજો કિસ્સો સાંભળો. આજથી સોળ વરસ અગાઉ આપણે મુંબઈ રહેતા ત્યારની વાત. વરસાદની એક સાંજે...’
નીમા કહેતી ગઈ એમ બેગના પેટમાં ચૂંથારો બોલ્યો : આ તો નૂરનું કારસ્તાન! અલ્લાહ, આર્મીવાળું કાવતરું પુરજોશમાં છે ત્યાં જૂનો ફણગો ક્યાં ફૂટવાનો થયો!
‘એક નિર્દોષ જુવાનને ફાંસીની સજા સંભળાવતાં તમારા આત્માએ તમને રોક્યા નહીં? મારે તો તે ગુનેગાર, તે ઇન્સ્પેક્ટર, રિપોર્ટ બદલનાર તે ડૉક્ટર - સૌકોઈને શેમ-શેમ કહેવું છે; પણ ન્યાય તોળનાર જ જ્યારે અન્યાય તરફ ઝૂકેલા હોય ત્યારે સત્યમેવ જયતેનું સૂત્ર સાચું પણ કેમ પડે?’ નીમાનો સ્વર ફાટ્યો, ‘આજે આ ઘડીએ મારા માથે હાથ મૂકીને કહી દો પપ્પા કે તમારા પરના આક્ષેપ જૂઠા છે તો હું બીજું કંઈ નહીં માગું અને નહીં કરી શકો તો એ બધું કહી દો જે તમારે કહેવું જોઈએ.’
‘સ્ટૉપ ઇટ નીમા...’ વશિષ્ઠભાઈ કાળઝાળ થયા, ‘આ શું તમાશો માંડ્યો છે? કોણે તને ગુમરાહ કરી છે?’
‘ગુમરાહ તો તમે કરતા રહ્યા જજસાહેબ...’ હવે આતશ નીમાની નજીક આવ્યો, ‘નીમાએ જે વિશાલની વાત કરી હું તેનો નાનો ભાઈ અક્ષર ઉર્ફે‍ આતશ.’
અક્ષર. રક્ષાબહેન ચમક્યાં. નીમાના આરોહ-અવહરોહ હવે સ્પષ્ટ હતા.
‘શાબાશ...’ વશિષ્ઠભાઈ રુઆબમાં આવ્યા. ‘કાયદાનું ભણેલી તું નીમા, અમસ્તી જ કોઈની વાતોમાં આવી ગઈ? શું સબૂત છે કે વિશાલને મેં...’
‘બસ પપ્પા...’ નીમાએ અડધેથી તેમને અટકાવ્યા, ‘મારા પડકારને પાંચ મિનિટ થઈ, પણ તમે મારા માથે હાથ નથી મૂકી શક્યા. એનાથી વિશેષ શું સબૂત જોઈએ?’
દીકરીના તેજે પિતાની ગરદન ઝૂકી ગઈ.
‘હું આ બધું તમારી ગરદન ઝુકાવવા નથી કરી રહી પપ્પા... બલ્કે તમને ટટ્ટાર ગરદને જોઈ શકું એ માટે કરી રહી છું.’ નીમાએ પાંપણ લૂછી, ‘યાદ છે પપ્પા, બચપણમાં હું નવું-નવું ચાલતાં શીખી, ચાર-છ ડગલાં ચાલીને પડવાની થાઉં કે તમે હાથ લંબાવીને મને થામી લેતા... આજે તમે કળણમાં ડૂબ્યા છો ત્યારે હું હાથ જ લંબાવી રહી છું પપ્પા, આવી જાઓ બહાર!’
‘વશિષ્ઠ...’ રક્ષાબહેનનું ધ્રુસકું, ‘દીકરીનો હાથ ઠુકરાવીએ નહીં.’
તોય કેટલીયે પળો સુધી કોઈ હલચલ નહીં. છેવટે થાકીને નીમા હાથ વાળવા જાય છે કે વશિષ્ઠભાઈએ તેની હથેળી થામી ને પિતાને વળગીને નીમા હર્ષાશ્રુ વહાવી રહી!
‘હા, હું ગુનેગાર છું. સુપ્રીમના જજ સુધી પહોંચવાની સફરમાં મેં કરેલાં સમાધાનો, પાપોના હિસાબો મેં રાખ્યા નથી; કેમ કે એ બેહિસાબ હોવાના... મીડિયાને મેં ફંક્શનમાં સામેલ નથી કર્યું, પણ મોબાઇલમાં રેકૉર્ડ કરતાં મેં ઘણાને જોયા. તેઓ ધારે તો મારી સ્પીચ ફૉવર્‍ર્ડ કરી શકે છે...’
આ ક્ષણે વિશાલનું તર્પણ થતું અનુભવ્યું. આતશની ભીત૨ કઈક શમ્યું - વે૨.
‘સર, એટલું કહી દો કે મારા ભાઈનો અસલી ગુનેગાર...’
‘બ્રિગેડિયર બેગનો સાળો હતો,
લો, કબૂલાતનામું એ આનું નામ! બેગ હા-ના કરી શકવાની સ્થિતિમાં નહોતા. વડા પ્રધાને ગરદન ઘુમાવીને પાછળ જોતાં બેગને ભોંય ભારે પડી. જજનો એકરાર મારા જેવા કેટલાનાં વહાણ ડુબાડશે જાણે!
‘નીમા, હું તમને કંઈ કહેવા માગું છું.’ શ્રોતાગણમાંથી એકાદે ઊભા થઈને કહ્યું. કેટલીયે નજર ત્યાં ખેંચાઈ. ઓળખનો ઝબકારો થતાં ગણગણાટ પ્રસરી ગયો. વિડિયોવાળો અર્ણવસિંહ અહીં?
‘સૌપ્રથમ તો હું જનતાની માફી માગું છું કે જેની ફરિયાદ મારા ઉ૫૨ીને થઈ શકતી હતી એનો મેં ગામઢંઢેરો પીટ્યો... ખરેખર તો એ પણ કાવતરાના ભાગરૂપે હતું.’
‘આ જુઓ...’ અર્ણવસિંહે ચબરખી નીમાને ધરી. હનુમંતનો આખરી ખત વાંચતાં ચમકી જવાયું : આર્મીની ‘બગાવત’ પાછળ પણ બેગ છે?
હવે ત્રણેએ રાષ્ટ્રપતિને જોયા.
મામલો જાણીને રાષ્ટ્રપતિએ ઇશારો કરતાં બે કમાન્ડો આવી પહેંચ્યા. બેગની ચકોર નજર બધે ફરતી હતી. રિવૉલ્વરનું હથિયાર ચકાસીને તે ઊભા થયા. હોલ્ડરમાંથી ગન કાઢવા જાય છે ત્યાં રાષ્ટ્રપતિના આદેશે કમાન્ડોએ આવીને એવો આંચકો આપ્યો કે ગન વચકી પડી!
‘સૌ સારું જેનું છેવટ સારું.’ રાષ્ટ્રપતિ બોલ્યા, ‘નીમા-આતશ, તમારા જેટલી નિષ્ઠા સૌ પાસે હોય તો દેશને સ્વચ્છતા-અભિયાનની જરૂર નહીં પડે... જોકે કન્ફેશન તારા પિતાને મોંઘું પડ્યું. ’
‘વેલ, અન્કલ-આન્ટીને વાંધો ન હોય તો હું તૈયાર છું નીમાનું હરણ કરવા.’ આતશે કહેતાં નીમા લજાઈને મહોરી ઊઠી.
‘તો હું માનીશ કે કમસે કમ એક ગુનાની મને માફી મળી.’ વશિષ્ઠભાઈએ આતશને ગળે વળગાડ્યો.
નીમા-આતશે આકાશમાં નજર દોડાવી. વિશાલભાઈના આશીર્વાદ હોય જ.
કથાના ઉપસંહારમાં એટલું જ કે બેગની ધરપકડે સૈન્યમાં જામેલી બળવાખોરી, કડવાહટ વિખરાઈ ગઈ. કરેક્શનનાં પગલાં પણ લેવાયાં. પાકિસ્તાન માટે એ મોટો ફટકો હતો. અર્ણવ આર્મીમાં ખુશ છે. નવનીતને ફરિયાદ નથી. નૂર વગેરેને ફાંસી થઈ. ખન્નાની કબૂલાતે ઘણાના મુખવટા ર્ચીયા, પણ રક્ષાબહેનનો ચાંલ્લો ઝગમગી ઊઠ્યો. નીમાને ત્યાં પારણું ઝૂલે છે અને નવી પેઢી મૂલ્યોમાં ગુમરાહ ન થાય એટલી જ એક અપેક્ષા છે.
Subscribe via email (Registered users only)
Write the displayed characters
Please enable JavaScript to post a new comment
You need an iframes capable browser to view this content.
Copyright © 2012 Mid-day Infomedia Ltd. All Rights Reserved.