gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en ca es es en en en en en en en es en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu en en en gu en en en gu en en en gu en gu en gu gu en en en en en en en gu en gu en en en en fr en en en en el gu en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu es en gu en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu en en en en en en en
ReadGujarati.com: દોસ્તીથી શું લાભ ? – ભૂપત વડોદરિયા
પસંદ કરો પ્રથમ પાનું અનુક્રમણિકા – ટૂંકીવાર્તાઓ – નિબંધો – કાવ્યો અને પદ્ય – ગઝલો – અધ્યાત્મિક લેખો – હસો અને હસાવો – સાહિત્ય લેખો – બાળસાહિત્ય – અન્ય લેખો – પ્રકીર્ણ – ડાઉનલોડ – લેખ શોધો – મહિનાવાર લેખો – ગુજરાતીમાં લખો – ગુજરાતી કેલેન્ડર – આપનો લેખ મોકલાવો – આપનું યોગદાન સંપર્ક
(દોસ્તી નામના સંબંધથી માણસને લાભ થાય કે નુકસાન ? મિત્રતામાં લાભ કે નુકસાનને સ્થાન છે ખરું ? આવા જ પ્રશ્નોનો જવાબ તમને આ લેખમાંથી કદાચ જડશે. જિંદગીના એક સુંદર મૈત્રીસંબંધને સ્પર્શતો આ લેખ ‘જિંદગી ઝિંદાદિલીનું નામ’ પુસ્તકમાંથી આજે અહીં પ્રસ્તુત કર્યો છે. પુસ્તક પ્રાપ્તિની વિગતો લેખના અંતે આપવામાં આવી છે.)
સંપત્તિ મિત્રો મેળવી આપે છે અને વિપત્તિ મિત્રોની પરીક્ષા કરે છે. સંસ્કૃતમાં આવાં અનેક સુભાષિતો છે અને દરેક ભાષામાં મૈત્રી વિષે કંઈ કંઈ ઉક્તિઓ મળી આવે છે. આજે ધંધાદારી મૈત્રીઓની બોલબાલા છે, પણ માત્ર બે વ્યક્તિઓ વચ્ચેની જ દોસ્તી એટલી વ્યાપક જોવા મળતી નથી. કોઈ કોઈ તો વળી કહે છે – દોસ્તી હતી જૂના જમાનામાં – આજના જમાનામાં વળી દોસ્તીને કોણ પિછાને છે ? પણ આજના જમાનામાં પણ ક્યાંક ને ક્યાંક બે સારા જૂના મિત્રોની જોડી જરૂર જોવા મળે છે. દોસ્તીની જોડી આંખ ઠારે છે.
દુનિયાભરના સાહિત્યમાં મૈત્રી વિષે ઘણુંબધું લખાયું છે. કોઈકે તેને ‘ઉચ્ચ આત્મીય સંબંધ’ તરીકે ઓળખાવી છે, તો કોઈએ તેને ‘બે આત્માનાં લગ્ન’ તરીકે ઓળખાવી છે, ફ્રેન્ચ સાહિત્યકાર વોલ્ટરે મૈત્રીને ‘બે આત્માનાં લગ્ન’ કહે છે, પણ તેમાં ‘છૂટાછેડા’ની શક્યતા પણ સ્વીકારે છે. ઈસવી સંવત પૂર્વેના પ્રથમ સૈકાના પુબ્લીલિયસ સાઈરસે તેથી ઊલટું વિધાન કર્યું છે. એ કહે છે કે, ‘જે મૈત્રીનો અંત આવી શકે તે મૈત્રી શરૂ જ થઈ ના કહેવાય!’
અમેરિકાના મહાત્મા એમર્સન કહે છે કે, ‘જેમ સદ્‍ગુણનો બદલો-લાભ સદ્‍ગુણ પોતે જ છે, તેમ મિત્ર મેળવવાનો એકમાત્ર માર્ગ પોતે જ કોઈકના મિત્ર બનવું તે છે ! એમર્સન કહે છે હું જે વહેવાર મારાં પુસ્તકો સાથે રાખું છું તે જ વલણ મિત્રો અંગે રાખું છું. તેમને હાથવગા રાખું છું, પણ તેમનો ઉપયોગ ભાગ્યે જ કરું છું!’
સામાન્ય માણસને પૂછીએ તો એ કહેશે કે મુશ્કેલીમાં મદદ કરે, આપણી પડખે ઊભો રહે તે સાચો મિત્ર ! પણ આ વ્યાખ્યા સાચી અને સારી હોવા છતાં જીવનમાં એવું બને છે કે એક માણસ પોતાના મિત્રને તેની મુશ્કેલીની ઘડીએ મદદ કરી શકતો નથી – તેની સચ્ચાઈમાં કાંઈ કમી નથી હોતી પણ સંજોગો જ તેને લાચાર બનાવી દે છે. કોઈ કહી શકે કે મુશ્કેલીમાં મિત્ર મદદરૂપ બની શકે તેમ ના હોય તેથી તેની સાથેની મૈત્રી મોળી પડવી નહિ જોઈએ.
મિત્રતાથી કોઈ લાભ થાય કે ના થાય, કોઈ વાર હાનિ થાય પણ સાચી મૈત્રીને લાભ-નુકસાનના ત્રાજવે તોળવી નહિ જોઈએ. ફિલસૂફ એરિસ્ટોટલની વાત સાચી છે કે એક ખરો મિત્ર હોવો તે એક વધારાની પૂરક જિંદગી પ્રાપ્ત કરવા બરોબર છે. મિત્રની હસ્તી માત્ર, આપણી પોતાની હસ્તીનો આનંદ ખૂબ વધારે છે!
ચીનની એક જૂની કહેવત છે – માણસો વચ્ચે દોસ્તી હોય ત્યારે સારું પાણી પણ મીઠું લાગે ! ચીનની બીજી કહેવત એવી છે કે મિત્રોની મિલન-મુલાકાતમાં મઝા, પણ સાથે રહેવું પડે તો તકલીફ! આવી દરેક જૂની કહેવતમાં એક તથ્ય હોય છે. મોરોક્કોની એક કહેવત એવી છે કે તમારા સાચા મિત્રો એ જ જે તમને જેલખાનામાં કે દવાખાનામાં વિના સંકોચે મળવા આવે!
ઘણાબધા માણસોને દોસ્તીમાં કડવા અનુભવો પણ થાય છે – ઘણાને મીઠા અનુભવો પણ થયા છે. માણસ સારા કે માઠા અનુભવને આધારે પોતાનો મત બાંધે છે. અંગ્રેજ લેખક હેઝલીટ કહે છે કે મિત્રો-આપણા મિત્રો-આપણા માટે બધું જ કરવા તૈયાર હોય છે – સિવાય કે આપણે તેમને સોંપેલું કામ ! અમેરિકન હાસ્યલેખક માર્ક ટ્‍વઈને મજાકમાં કહ્યું છે : “સાચો મિત્રએ કે જે આપણે ખોટા હોઈએ ત્યારે પણ આપણો પક્ષ લે ! બાકી આપણે સાચા હોઈએ ત્યારે તો કોઈ પણ માણસ આપણો પક્ષ લેવાનો!”
જૂના મિત્રો સારા કે નવા મિત્રો સારા? ગોલ્ડસ્મીથે એવું કહ્યું છે કે, ‘મને તો બધું જૂનું જ ગમે છે! જૂના મિત્રો, જૂનો સમય, જૂની રીતભાતો, જૂનાં પુસ્તકો અને જૂનો શરાબ!’ જોન સેલ્ડને કહ્યું છે કે જૂના મિત્રો જ શ્રેષ્ઠ. રાજા જેમ્સ હમેશાં જૂના જોડા જ પસંદ કરતો – પગને તે બહુ માફક આવે છે.
માણસ દોસ્તીનો વિચાર આદિકાળથી કરતો આવ્યો છે. કિશોરકાળમાં તેને સાચી મૈત્રીનો પ્રથમ આસ્વાદ મળ્યો હોય છે. સુદામા ભગવાન કૃષ્ણ સાથેની બાળપણની મૈત્રી સંભારે છે. આપણા લેખક ધૂમકેતુએ એવું કહ્યું છે કે, ‘હું કિશોર હતો ત્યારે મને પૈસાદાર થવાનું બહુ મન થતું – એક જ કારણસર – મારા મિત્રોની ગરીબીને દૂર કરી શકું તે માટે!’
પન્નાલાલ પટેલે પોતાના એક પુસ્તકના અર્પણમાં વાપરેલા શબ્દોનો ઉપયોગ કરીને કહીએ તો એમ કહી શકાય કે, હારેલા-થાકેલા આપણે જેને ઘેર જઈને રાહતનો દમ લઈ શકીએ તે સાચો મિત્ર! સાચો મિત્ર એ જે દુઃખમાં આશ્વાસન આપે અને આપણા સુખમાં આપણી ઈર્ષા ના કરે ! સાચા મિત્ર થવાનું કામ બહુ મુશ્કેલ છે અને છતાં માણસનો ઈતિહાસ નોંધે છે કે બ્રુટસની જેમ કોઈક મિત્ર સિઝરની પીઠમાં ખંજર ભોકે એવું પણ બન્યું છે કે એન્જલ્સ જેવા કોઈક મિત્રે કાર્લમાર્ક્સની હયાતીમાં તો તેને બધી જ મદદ કરી પણ મિત્ર માર્ક્સના મૃત્યુ પછી તેની પુત્રીઓને એન્જલ્સે પોતાની મિલકત વહેંચી આપી!
સારા મિત્ર બનવા માટે માણસે સારો માણસ બનવું પડે છે. માણસમાં સ્વાર્થવૃત્તિ અને ઈર્ષાવૃત્તિ સહજ છે પણ તેણે તેના તાર છોડી નાખવા પડે છે. મિત્ર પ્રત્યેની મિત્રની ફરજો વિષે અલબત્ત ઘણા મતભેદો છે. કોઈ કહે છે કે સારો મિત્ર એ જે તમને તમારા દુર્ગુણો તરફ તમારું ધ્યાન ખેંચે ! કોઈ બીજો કહે છે કે એ કામ તો વિરોધીઓ કરતા જ હોય છે – મિત્ર જ જો દુર્ગુણો જુએ તો પછી બાકી શું રહ્યું ?
કોઈ કહે છે સરખેસરખી સ્થિતિના મિત્રો વચ્ચે મિત્રાચારી સંભવિત બને અને લાંબું ચાલે ! બાકી અમીર અને ગરીબ વચ્ચે દોસ્તી બંધાય તોય લાંબું ના ચાલે ! પણ આ વાત સાચી માની શકાય તેવું નથી કેમ કે અમીર-ગરીબ વચ્ચેની સાચી દોસ્તીની ઘણી દાસ્તાનો છે. આમાં સવાલ અમીર-ગરીબ સ્થિતિનો નહિ પણ મનોવૃત્તિનો હોય છે. ઓસ્કર વાઈલ્ડની એક વાર્તા છે : એમાં એક વાડીવાળા અને ઘંટીવાળાની વાત છે. વાડીવાળો ગરીબ છે – ઘંટીવાળો – લોટ દળવાની ઘંટીવાળો શ્રીમંત છે. ઘંટીવાળો દોસ્તીના નાતે વાડીવાળાની વાડીમાંથી જોઈએ તે બધાં ફૂલ અને ફળ લઈ જાય છે ! જ્યારે ફળ-ફૂલની મોસમ ના હોય ત્યારે તે વાડીવાળાને યાદ પણ ન કરે!
રાત્રે ઘંટીવાળાની પત્નીએ ઘંટીવાળાને કાતિલ શિયાળાની એક રાત્રે કહ્યું : “તમારા દોસ્ત વાડીવાળાની ખબર તો કાઢો!”
ઘંટીવાળાએ કહ્યું : ‘તું કેવી વાત કરે છે ! બરફ પડવાનું ચાલુ રહે ત્યાં સુધી વાડીવાળાને મળવાનો કોઈ અર્થ નથી. અત્યારે એ બિચારો તકલીફમાં હશે અને ડાહ્યા માણસોએ કહ્યું છે કે કોઈ તકલીફમાં હોય ત્યારે તેને એકલો છોડી દેવો જોઈએ! મિત્ર તકલીફમાં હોય ત્યારે તેને મળીને શું કામ તેને ક્ષોભ-શરમમાં નાખવો! મિત્રાચારી વિષેના મારા ખ્યાલો આવા છે અને હું માનું છું કે તે સાચા છે! એટલે હું હમણાં વાડીવાળાને નહિ મળું – હા, જેવી વસંતઋતુ આવશે કે તરત હું તેને મળવા જઈશ! ત્યારે એ બિચારો મને જરૂર જાતજાતનાં ફૂલો આપી શકશે ! મને એ બધાં રંગબેરંગી ફૂલો આપીને એટલો બધો ખુશ થશે!”
પત્નીએ કહ્યું : “તમે બહુ જ સમજદાર છે – મિત્રની કાળજી લેતાં તમને આવડે છે!”
પત્ની તો સ્વાર્થી પતિની ચતુર વાણીમાં ભરમાઈ ગઈ પણ ઘંટીવાળાનો નાનકડો પુત્ર ભલો હતો. તેણે સીધો જ પ્રશ્ન કર્યો : “પણ એ ગરીબ વાડીવાળાને આપણે આપણા ઘેર તેડી લાવીએ તો? હું તો તેને મારું અડધું ભોજન આપી દઈશ!”
ઘંટીવાળાએ પુત્રને કહ્યું : “તું ખરેખર એક મૂરખ છોકરો છે. તને નિશાળે મોકલવાનો અર્થ પણ શું ? તું કંઈ શીખતો હોય તેવું લાગતું નથી. તને એટલી અક્કલ નથી કે વાડીવાળાને અહીં લઈ આવીએ તો તે આપણું ઘર જુએ, ગરમાગરમ સગડી જુએ, ભોજનનો થાળ જુએ, શરાબના શીશા જુએ અને આ બધું જોઈને તેને આપણી ઈર્ષા થયા વગર રહે ખરી ? ઈર્ષા બહુ જ ખરાબ વસ્તુ છે અને તેનાથી તેનો સ્વભાવ પણ બગડી જવાનો એ નક્કી ! હું એનો શ્રેષ્ઠ મિત્ર છું અને હું તેની બરાબર કાળજી રાખવા માગું છું કે એ કદી ખોટાં પ્રલોભનોમાં ના પડી જાય ! વળી વાડીવાળો અત્યારે તકલીફમાં છે અને તેને અહીં બોલાવું તો એ ચોક્કસ મારી પાસે ઉધાર લોટ માગે ! પણ હું એવું કરી શકું નહિ ! લોટ એક વસ્તુ છે, દોસ્તી જુદી ચીજ છે ! હું એ બંનેની ભેળસેળ કરવા માગતો નથી!”
ઘંટીવાળાની પત્નીએ કહ્યું : “તમે કેવી સરસ રીતે બધું બોલો છો ! મને તો ઊંઘ આવે છે ! એવું લાગે છે કે હું દેવળમાં છું!”
‘ધી ડિવોટે ફ્રેન્ડ’ – જિગરી દોસ્ત – નામની આ વાર્તામાં ઈંગ્લૅન્ડના એક મહાન કટાક્ષ-લેખક ઓસ્કર વાઈલ્ડે વાર્તાના અંતમાં ઘંટીવાળાના મોંમાં જ એવા શબ્દો મૂક્યા છે કે આપણે દાદ દેવી પડે!
ઘંટીવાળો કહે છે કે, “ઘણા લોકો સારી રીતે વર્તે છે પણ બહુ થોડા લોકો સારી બોલી કરી શકે છે ! એનો અર્થ એ જ કે સારી રીતે બોલવું એ સારી રીતે વર્તવા કરતાં કંઈક વધુ અઘરું છે અને તેથી જ વધુ સુંદર ગણાય!”
લેખકે કેટલો ગજબનો કટાક્ષ કર્યો છે! ઘણાબધા સામાન્ય લોકો મિત્રાચારી વિષે ચતુરાઈભર્યા શબ્દો બોલતા નથી. મોટી મોટી વાત કરતા નથી – સાચા સારા મિત્ર તરીકે સ્વાભાવિકતાથી વર્તે છે. પણ એક એવો વર્ગ છે કે દોસ્તો વિષે મોટી મોટી વાતો કરશે પણ તે ‘દોસ્ત’ હોવાનો દેખાવ કરીને બીજા માણસનો લાભ ઊઠાવશે પણ પેલા માણસની મુશ્કેલીમાં કશી જ મદદ કરવા આગળ નહિ આવે!
માણસને જિંદગીમાં એક જ સાચો મિત્ર મળે તો તે તેનું મોટું સદ્‍ભાગ્ય કહેવાય. દરેકને આવું સદ્‍ભાગ્ય ના મળે તેમ બને પણ મહાત્મા એમર્સન કહે છે તેમ ‘તમે સાચો મિત્ર ના મેળવી શક્તો તો તેને દુર્ભાગ્ય ગણવાને બદલે તમે જાતે જ કોઈકના સાચા મિત્ર બનો ! તમે જ્યારે એક સાચા મિત્ર બનો છો ત્યારે તમને વહેલી કે મોડી સાચી મિત્રતા પ્રાપ્ત થયા વગર રહેતી નથી.’
કોઈ કહે છે કે મૈત્રીને ટકાવવી હોય તો રૂપિયાની આપલેમાં પડવું જ નહિ ! જો મિત્રને તમે પૈસા આપ્યા તો સમજી લેવું કે પૈસા પણ ગયા અને મિત્ર પણ તમે ગુમાવ્યો! પણ આ વાતને સાચી માનવાની જરૂર નથી. એ ખરું છે કે મિત્રો વચ્ચેની નાણાંની લેવડદેવડનાં ઘણાને કડવા અનુભવ થયા હોય છે, પણ આમાં સાચો મુદ્દો એ જ છે કે જો તમે એક સાચા મિત્ર તરીકે મિત્રને જ નાણાં આપ્યાં હોય તો પૈસાને કારણે મૈત્રીને મુદ્દલ આંચ આવવી નહિ જોઈએ. તમે જે મિત્રને મદદ કરી હોય તે મિત્ર સાચો મિત્ર હોય, તેની દાનત સાચી હોય તો તેની સાથેની મૈત્રીને આંચ શું કામ આવે? માણસ સાચો હોય, સાચી દાનતનો હોય અને છતાં સંજોગોની લાચારીને લીધે તે પૈસા વખતસર પાછા આપી ના શકે તો તેથી તે ખરાબ મિત્ર કે ખરાબ માણસ થઈ જતો નથી. જેઓ આવી ફરિયાદ કરે છે તેમાંના ઘણા તો મદદ કરવા આગળ આવ્યા હોય ત્યારે મિત્રનો પોશાક પહેરે છે અને પછી શાહુકારનો પોશાક પહેરીને ઉઘરાણી કરવા લાગે છે. મિત્રને જ મદદ કરતા હોય ત્યારે તમારે એમ જ સમજવું રહ્યું કે તમે તમારી જાતને જ મદદ કરી રહ્યા છો. એક શ્રીમંત માણસે એક વાર એવું કહેલું : “હું જ્યારે કંઈ પણ મારા ભાઈ કે ભાઈબંધને આપું છું ત્યારે તેને પાછા લેવાની ગણતરીથી આપતો નથી પણ મને ગળા સુધીનો વિશ્વાસ હોય છે કે તેમની પાસે પૈસા આવે તો તે જ ક્ષણે તેઓ મને રૂપિયા પાછા આપવા દોડીને આવે – મારું ૠણ ચૂકવવા માટે નહિ – પોતાની નબળી સ્થિતિ સારી થવાથી જ મને કેટલો બધો આનંદ થશે તેવો ખ્યાલ કરીને જ તેઓ દોડતા આવે!” આ વધુ તંદુરસ્ત વલણ છે.
એક સારા મિત્રે મિત્ર વિષે સારું સારું બોલવું જોઈએ કે તે કડવું પણ બોલી શકે – આવો પણ એક સવાલ ઊઠે છે. આમાં સાચી વાત એ છે કે જો મિત્રની મૈત્રીની સચ્ચાઈમાં તમને પાકી શ્રદ્ધા હશે તો તેના કડવા શબ્દોથી તમને ખરાબ નહિ લાગે. તમારી ગેરહાજરીમાં તેણે કોઈ ત્રીજી વ્યક્તિ સમક્ષ તમારી ટીકા કરી હશે તોપણ તમે તેનું માઠું નહિ લગાડો! પણ જો મિત્રની મૈત્રીની સચ્ચાઈમાં તમને લગીરેક પણ શંકા હશે તો તેનાં વખાણ કે નિંદા બેમાંથી એકેયના શબ્દોમાં તમને સાચો રણકો નહિ લાગે!
મહાત્મા થોરોએ કહ્યું છે કે, “દોસ્તી તો હિંદુસ્તાન અને ચીનના સામ્રાજ્ય જેટલી જૂની છે.’ કદાચ એથી પણ વધુ જૂની હશે. એક કહેવત છે – જૂનો મિત્ર એટલે તમારા માટે એક અરીસો.
ઘણાબધા માણસોએ આ અરીસામાં પોતાનું રૂપ જોયું પણ છે અને સમાવ્યું પણ છે.
[કુલ પાન ૨૨૮. કિંમત રૂ.૧૬૦/- પ્રાપ્તિસ્થાન : નવભારત સાહિત્ય મંદિર દેરાસર પાસે, ગાંધી રોડ, અમદાવાદ–૩૮૦ ૦૦૧]
Share this on WhatsApp
Email This Article ·  Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati
« Previous મિત્રતાના કાવ્યો.. – સંકલિત
લીમડાના રસમાંથી બાસુંદી ન બનાવી શકાય – દિનેશ પાંચાલ Next »
આ પ્રકારનું અન્ય સાહિત્ય:
સત્યનો મારગ છે શૂરાનો – ગુણવંત શાહ
એક હતો શિકારી. પોતાનું પેટ ભરવા માટે એ પક્ષીઓનો શિકાર કરતો. હિંસા કર્યા વિનાનો એક પણ દિવસ ન જાય એવું એનું જીવન હતું. પોતે રોજ હિંસા કરે છે એવી સભાનતા પણ એના મનમાં કદી જાગી ન હતી. એક દિવસ પક્ષીઓના શિકાર માટે સરોવરને કાંઠે બેઠો હતો ત્યારે એણે એક મોટા પક્ષીનો પડછાયો જોયો. એણે ઉપર નજર કરી તો કશું જ ... [વાંચો...]
વીણેલી વાતો (ભાગ-2) – બેપ્સી એન્જિનિયર
ગુલાબની કળી શ્રી રવીન્દ્રનાથ ટાગોરે એક વાર મહાત્મા ગાંધીને તેમના વિદ્યાધામ શાંતિનિકેતન આમંત્ર્યા. વહેલી સવારે સૂર્યનારાયણ હજી પૂર્વમાં ડોકિયું કરતા હતા તે ટાણે બન્ને મહાનુભાવો શાંતિનિકેતનના બગીચામાં ટહેલવા નીકળ્યા. જુએ છે તો સૂર્યનાં કિરણો ગુલાબની નાજુક કળીઓ પર બાઝેલાં ઝાકળ બિન્દુઓ પર ઝળકી રહ્યાં હતાં. બન્ને જણ તે અદ્દભુત દશ્ય જોતા ઊભા. ત્યાં ટાગોર કહે, ‘ગુલાબની આ ખીલતી કળીઓ મને ... [વાંચો...]
જીવવું – માત્ર પેટ ભરવા માટે નહિ – મોહમ્મદ માંકડ
(‘ઈ.સ. 1985ના વર્ષ દરમિયાન ‘સંદેશ’ અખબારના ‘કેલીડોસ્કોપ’ વિભાગમાં પ્રગટ થયેલા લેખોના સંયુક્ત સંગ્રહ (ભાગ-૧ અને ભાગ-૨) ‘આપણે માણસ’ નામના પુસ્તકમાંથી પ્રસ્તુત લેખ સાભાર લેવામાં આવ્યો છે. ) Man Shall not live by bread alone. – New Testament માણસ ખાય છે, પીએ છે, પૈસા કમાય છે, ધંધારોજગાર માટે દોડાદોડી કરે છે, આનંદ કરે છે અને દુઃખ પણ પામે છે. આ બધા વચ્ચે, ક્યારેક, ... [વાંચો...]
7 પ્રતિભાવો : દોસ્તીથી શું લાભ ? – ભૂપત વડોદરિયા
કાલિદાસ વ. પટેલ {વાગોસણા} says:
August 9, 2015 at 12:14 pm
મિત્ર અને સાચી મિત્રતા વિષે ઘણા બધા પ્રશ્નોનું સમાધાન થઈ ગયું આપના આ લેખથી. આભાર.
કાલિદાસ વ. પટેલ {વાગોસણા}
August 10, 2015 at 11:08 pm
સારી અને સાચી મિત્રતા નસીબદાર ને જ સાંપડે. મિત્રતા કોઈ પણ પ્રકાર ના મતલબ વગર હોઈ તોજ તેની મઝા છે. સાચી રીતે કોઈ પણ અપેક્ષા વગર ના પ્રેમ સંબંધ માં જે મઝા હોઈ છે. ગણતરી થી કરેલા સંબંધો ને પાયા કાચા હોય છે. એક બીજે ને સમજવાની અને એક બીજા માટે કૈક કરી છુટવાની તૈયારી તે જ સાચી મિત્રતા.
Karasan Bhakta usa says:
August 13, 2015 at 12:03 am
સુન્દર વિચારો સહિતનો અતિ સુન્દર લેખ. આજકાલ સાચા મીત્રો ક્યાક મળી જાય પણ ઘન્ટિવાળા મિત્રોનો તો સુમાર નથી. મે ક્યાક વાચેલુ યાદ આવે છે કે ” મીત્રો ખરા-ખોટા રુપિયા જેવા હોય, એને બરાબર ખખડાવી ચકાસી પરીક્ષા કરીને જ સબ્ન્ધોમા ઉડા ઉતરવુ.”
August 14, 2015 at 4:01 pm
દર્શ દ્ર્સાચો મિત્ર મલે એન જેવુ સદ્ભગિને જ મલે .ઈશ્વર્નિ અનુપમ ક્રુપા મૈત્રિનિ પરિભાસા ખુબ સુન્દેર શબ્દોમા દરશાવિ
August 16, 2015 at 5:17 pm
મિત્રતા અંગે અદ્દભૂત છણાવટ કરી છે. ધન્યવાદ !!
હસવાના પ્રસંગે ધરાઈને હસી ન શકીએ અને રડવાના પ્રસંગે ધરાઈને રડી નશકીએ ત્યારે માનવું કે આપણને અંગત મિત્રની ખોટ સાલે છે. મિત્રો સાથે રહીએ ત્યારે આપણાં તમામ દુઃખો આપોઆપ અડધાં થઈ જાય છે, જ્યારે સુખો બેવડાઈ જાય છે. મિત્રો સાથે હોય ત્યારે નાની-નાની વાતોની પણ બહુ જ મોટી મજા આવે છે. મિત્રો ન હોય ત્યારે ઘણી બધી મોટી વાતો પણ આપણને આનંદ નથી આપી શકતી. અભરાઈ પરઊંચે મૂકેલી આનંદ અને ખુશીઓથી ભરેલી બરણી ઉતારવામાં જ્યારે પ્રેમની હાઇટ ઓછી પડે ત્યારે જે આ બરણી ઉતારી આપે એનું નામ દોસ્તી.
November 1, 2015 at 1:16 pm
Very nice Thankibhi, nice opinion,
March 15, 2016 at 12:41 pm
ઘણા લેખકોએ મિત્રોના પ્રકાર સમજાવ્યા છે. તાળીમિત્ર, શેરી મિત્ર, વગેરે વગેરે. આજ ના ઝડપી યુગ માં સાથીદાર હોય જ . બધા સાથીઓ હમેંશા સારા મિત્રો હોય તે જરૂરી નથી. જેમની સાથે તમે તમારા મનની અંગત વાતો માણી શકો તે સાચા મિત્રો. જે તમારા સંકટ માં તમારી સાથે દીવાલ ની જેમ ઉભા રહે, તે સાચા. પરંતુ આની સાથે તમારે પણ ડબલ મિત્રતા નિભાવવી પડે. તો જ તેની મજા છે.
Click here to cancel reply.
Select language:   Gujarati   English   (Press F12 to change language) Show Keyboard
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
* * * * *
Download First Issue Absolutely Free !!
Click Here for download page
રીડગુજરાતી : તેરમા વર્ષમાં મંગલ પ્રવેશ
શોપિંગ – મૃગેશ શાહ
ભગવાનની ખોજ – આશા વીરેન્દ્ર
વાત પરભામહારાજની… – મહેશ યાજ્ઞિક
રાષ્ટ્રશહીદોનાં સ્મારકમાં શરમ કેવી? – ડૉ. કુમારપાળ દેસાઈ
ગરમાળો, ગુલમોર અને ખખડેલું બસસ્ટોપ ! – રામ મોરી
વિધવા : પ્રથમ તો એક માણસ – સ્વાતિ બારોટ સિલ્હર
દો પલ કે જીવન સે એક ઉમ્ર ચુરાની હૈ… – રોહિત શાહ
મારી સાઇકલ – રમણ સોની
ભાઈ એન્ડ બા વીથ ગોડ એટ જી-મેલ ડોટ કોમ – રાહુલ શુક્લ
pritesh patel: wish u many many happy returns of the day...
Amrut Gosai: વાહ સ્વાતિબેન ….ખુબ સુન્દર રિતે સમાજ...
બટુક ઠુંમર: અદભુત, અવર્ણનિય અને અકલ્પનિય. ડો.એટલુ સરળ અને...
Vijay Panchal: Bau Saras… che….
Sheela Patel: Good story
NEELAM GUPTA: આ ને બચ્પન માટૅ લખો.સારી કવિઆ હે.
jigisha dave: Very nice story its really hart...
Darshan: 30/૩/1987 time 21ઃ00 birtha peels ઃ godhara...
Arvind Patel: અંતઃસપુરના. હું જયારે એમ માનુ કે બધું હું જ...
Keyur Patel: પૂરાણૉમા પણ વાર્તા છે જ કે દધિચીએ પોતાના...
રીડગુજરાતી પરના વિશેષ લેખો કે અન્ય અગત્યની માહિતી આપના ઈ-મેઈલ પર મેળવવા માટે અહીં આપનું ઈ-મેઈલ સરનામું લખીને જોડાઓ.(4500 થી વધુ વાચકો)
રીડગુજરાતી : તેરમા વર્ષમાં મંગલ પ્રવેશ
શોપિંગ – મૃગેશ શાહ
ભગવાનની ખોજ – આશા વીરેન્દ્ર
વાત પરભામહારાજની… – મહેશ યાજ્ઞિક
રાષ્ટ્રશહીદોનાં સ્મારકમાં શરમ કેવી? – ડૉ. કુમારપાળ દેસાઈ
રીડગુજરાતી વિશે : પ્રેસ વિભાગ
દિલ્હીનું અનોખું રવિવારી પુસ્તકબજાર.. દરિયાગંજ બુકમાર્કેટ – જીજ્ઞેશ અધ્યારૂ
જીવન અંંતરંગ – લઘુનવલ (ભાગ ૧)
એક ડેટકથા – યામિની પટેલ
This site is dedicated to Shrimad Bhagvat Mahapuran
Back to top ↑
Send to Email Address Your Name Your Email Address Cancel
Post was not sent - check your email addresses!
Email check failed, please try again
Sorry, your blog cannot share posts by email.