gu en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en de de es es en pt en en es gu en gu gu gu gu en zh gu en en en en en en en en en gu en gu en gu gu en gu en en en gu en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu en gu gu en en en gu en en pl gu en gu gu gu pl gu en en en en gu ko gu gu gu gu en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en gu gu gu gu gu en en en
અમો કાકા બાપાના પોરીયા રે.. : ઢોંસા અને પુડલાં - ગોપાલ ખેતાણી – Aksharnaad.com
29 Dec, 2016  in હાસ્ય વ્યંગ્ય  tagged ગોપાલ ખેતાણી
“અમો કાકા બાપાના પોરીયા રે, કુંડલીયું ખેલાડુ
અમો જુલા જુલણ જાવા રે, કુંડલીયું ખેલાડુ”.
એયને ગરબા ઘુમીને આપણે “મદ્રાસ કાફે” ની રેસ્ટોરન્ટ, દુકાન કે લારીએ ભાઈબંધુની સાથે જમાવીએ. કાફેવાળા જાણીતાં હોય તો બુમ મારીએ “અન્નાઆઆઆ!!! એક મૈસુરી મસાલા. એય રિતીયા, તું શું ગરચીસ?”. રિતીયો ફરમાવે “આપણે એક મસાલા ઢોંસા અને એ પહેલા ઇડલી સંભારની પ્લેટ”.
લાલ કલરની ગંજી નીચે લુંગી, મોહનલાલની જેમ અડધી ઉપર ચડાવેલી હોય, અનીલ કપુર કરતાંયે ઘાટી મુછ કે જેના દોરાં બે હોઠની વચ્ચે ઘુસણખોરી કરવા માગતા હોય એવા અન્ના, ઢોંસા ઉથલાવતાં લહેકામાં હોંકારો આપે “આઆઅક્કે”.
આ ઢોંસા આપણને હવે દક્ષીણ ભારતીય ઓછા અને ગુજરાતી વધારે લાગે છે.
જો કે આપણા વ્હાલા “શુદ્ધ ગુજરાતી રોમાન્સ” આપનારાં પુડલાં , ઢોંસાના પિતરાઈ ભાઈ, પહેલેથી ગુજરાતમાં “વર્લ્ડ ફેમસ” છે જ. છતાં ઢોંસાએ ગુજરાતીઓના પેટમાં પોતાનો પ્લોટ બુક કરાવી લિધો છે. પુડલાં ઉત્તર ભારતમાં “ચિલરા” કે “ચિલ્લા” તરીકે ઓળખાય છે. દિલ્લી (કે દિલ્હી) અક્ષરધામ જવાનું થાય તો અક્ષરધામ મેટ્રો સ્ટેશન પાસે તમને આ “ચિલરા” લઈને ફેરીયાં ઉભેલા જોવા મળશે. આનંદ ઉઠાવજો!
રવિવારની સાંજે એય ને તમે શરીર વિસ્તારીને બેઠાં હોવ અને શ્રીમતીજીને હાક મારો કે “સાંભળને, કંઈક નાસ્તો બનાવને જરા. ભુખ લાગી છે.” અને પછી શ્રીમતીજીના ચહેરા પરના બદલાયેલા ભાવ જોઈને તમને જો બ્રહ્મજ્ઞાન પ્રાપ્ત થાય, તો તમારે તરત બોલવું “પુડલાં કરી નાખને ચાર-પાંચ”. હવે જુઓ ! તમે ખુશ ને તમારા શ્રીમતી પણ. આ ચણાનો લોટ દોયો અને મસાલાં નાખી જોત જોતામાં પુડલાં તૈયાર. અને એટલી વારમાં તમે ફુદીના-કોથમીરની ચટણી કરી નાખો તો સાસરામાં તમારા ગુણગાન ગવાશે એ નક્કી. પણ ત્યાં સુધી જરા પુડલાં અને ચટણીનો આનંદ માણો.
આ આવ્યો બીજો રવીવાર. તમારે આગોતરું આયોજન કરવું. સાંજની ચાના સબડકા લઈ બજારમાં ઉપડી જવું. હવે ઢોંસાના તૈયાર ખીરાં ઠેર ઠેર મળે છે તે લઈ લેવા અને સાથે સાથે એક શ્રીફળ પણ. ઘરે આવીને તમારે કોપરાની ચટણી બનાવવી અને શ્રીમતીજી ઢોંસા બનાવે પછી જે રંગત જામે ! લગે હાથ રજનીકાંતનુ એકાદ ફીલ્લ્મ જોઈ કાઢવું.
ઢોંસાએ જેટલો રોજગાર લોકોને આપ્યો હશે એટલો કદાચ બીજી કોઈ ભારતીય વાનગીએ નહી આપ્યો હોય. (આ પાણીપુરી અને પાંઉભાજીની બુમાબુમ કોણ કરે છે?)
ઢોંસાની જેટલી વેરાયટી તમને ગુજરાતમાં જોવા મળે છે એટલી તમને કશે જોવા નહીં મળે. આ જાત અનુભવ છે. હું અને મારી “ઈ”, અમે ચેન્નાઈ એક વર્ષ ઉપર રહેલા. પનીર ઢોંસા માટે કેટલું “રખડ્યાં” હતાં પણ હાય રે કિસ્મત ! જો કે ચેન્નાઈમાં તમને ઢોંસા હાથવગે છે અને ગુજરાત જેટલા મોંઘા નથી મળતાં. અહીં નોઈડા આવ્યા પછી શ્રીમતીજીએ ઢોંસામાં હાથ અજમાવ્યો છે કંઈ ! ફરાળી ઢોંસાએ મારા “ફળાહાર” (??) ની સમસ્યા હલ કરી નાખી છે.
આ દુનીયાંમા પ્રવાહીને ગરમ કરતાં તે ઘન સ્વરુપમાં ફેરવાય એવી વસ્તુ માત્ર ઢોંસા અને પુડલાં ! (આ ઈડલી-ખમણની બુમાબુમ કેમ થાય છે ? એ બન્ને એમના સંતાનો છે. વારસામાં ગુણ તો આવે ને ભાઈ?!)
ભાવનગર જોડે મારો અદભુત સંબંધ રહ્યો છે. હું ૧૯૯૯થી ૨૦૦૨ સુધી ભાવનગર ભણ્યો. રવીવારે સાંજે ટીફીન ન આવતું માટે બી.પી,ટી.આઈ. હોસ્ટેલથી નીલમબાગ સર્કલ અમે આવતાં ભોજનાર્થે. ત્યારે પાઉંભાજી અને ઢોંસા બે જ વાનગીઓ અમને પ્રાપ્ત થતી. આ સમયે અમે “અંકલના ઢોંસા” આરોગતાં. હોસ્ટેલના વિદ્યાર્થીઓને ખાસ ડીસ્કાઉન્ટ મળતું. તેર રુપીયાના સાદાં ઢોંસાના દસ અને પંદર રુપીયાનાં મસાલા ઢોંસાના બાર રુપીયા. એક ઢોંસા સંગાથે અમે પાંચ – છ વાટકાં સંભારના અને બે -ત્રણ વાટકી ચટણી “સાફ” કરતાં ત્યારે અમારા પૈસા વસુલ થતાં. આટલું આરોગવા છતાં ‘અંકલ’એ સદાય પ્રેમથી જ ઢોંસા પિરસ્યા છે.
અખંડ ભારતવર્ષના સાર્વભૌમત્વ માટે ઢોંસાને રાષ્ટ્રીય વાનગી, રસગુલ્લાને રાષ્ટ્રીય મિઠાઈ અને લસ્સીને રાષ્ટ્રીય પીણું ઘોષીત કરવાં જોઈએ. (ફરી પાછી બુમાબુમ? આપણે “બિજ્જનેસ્સ” કરવાનો ભાઈ!)
24 thoughts on “અમો કાકા બાપાના પોરીયા રે.. : ઢોંસા અને પુડલાં – ગોપાલ ખેતાણી”
gopal khetani January 11, 2017 at 8:46 AM
દર્શન.. આવી સરસ કોમેન્ટ લખવા માટે દિલથી આભાર. (એક વિષેશ લેખ હોસ્ટેલના અનુભવ પર લખવો છે.)
મોહીતજી.. મેં લેખ લખ્યો ઉત્તર ભારતથી (નોઈડા).. તમે વાંચ્યો દક્ષીણ ભારતમાં.. અને લખાયો ગુજરાતીમાં.. આનાથી વધુ ભારત વર્ષની વ્યાખ્યા શું હોઈ શકે?
પ્રશાંતજી.. ખુબ ખુબ આભાર ઉત્સાહ વધારવા બદલ.. આપના પ્રતિભાવો જ લેખ લખવાની પ્રેરણા આપે છે
Prashant Dave January 10, 2017 at 11:20 PM
ોગોપાલભાઇ તમારો લેખ પણ ઢોંંસા અને પુડલાં જેમ જ ખુબ સરસ અને સ્વાદિષ્ટ છે.
Mohit January 6, 2017 at 3:22 PM
Yes Mr. Gopal Bhai! Me also in South India for last 2 years, besides this could not found more varieties in Dhosa! 🙂 Really you make me missed the taste of PUDLA during reading it. Thank you very for making us enjoying the different tastes of many varieties(Dhosa, Pudla, Panipuri n all) at a same time. Very Nice Article Sir!
Darshan Gandhi January 5, 2017 at 12:51 PM
True test of author happens when reader can feel & imagine what author is trying to explain through his article.
In your article, I bet “BADHA NA MO MA PAANI AAVI GAYA HASE”.
Very well written and expressed.
Also one point which you forgot to mention in that “Uncle Dhosa” is that “Waiting for that moment when Uncle would get in conflict with any one of his helper… “. Bhai 10 Rs. to tyarej vasul thata……..
gopal khetani January 5, 2017 at 8:29 AM
ખુબ ખુબ આભાર સૌરભજી, ટોરેશજી, અંકિતજી, વૈભવજી, પંકજજી અને સંજયજી. આપના પ્રતિભાવોઅ જ નવું લેખન કરવા પ્રેરે છે.
Sanjay Thorat January 4, 2017 at 3:58 PM
બહુ જ સુન્દર લેખ.. મજ્જા પડી ગઇ… અભિનન્દન
Pankaj Mishra January 2, 2017 at 11:01 AM
જામનગરેી સ્તાઇલ મા બોલિએ તો, ભાઇ ભાઇ.
ખુબ સરસ્ મો મા પાનિ આવેી ગયુ.
vaibhav joshi December 30, 2016 at 7:47 PM
બસ ૨ જ શબ્દ …..ભાઈ..ભાઈ..!
Ankit Jain December 30, 2016 at 3:28 PM
Very well crafted article Gopal!!! Well done..
Toresh December 30, 2016 at 1:43 PM
બહુ સરસ મજા આવિ. આ હાસ્ય વ્યન્ગ વાચિ ને જુના દિવસો યાદ આવિ ગયા. વાહ રે વાહ ગુજરાતિ dosha અને ગુજરતિ માનુઉસ્. Keep it up dear. Cheers!
Saurabh December 30, 2016 at 1:07 PM
Aa south Indian vangi nu gujaratikaran gamyu.
gopal khetani December 30, 2016 at 8:30 AM
સુરેશભાઈ, શ્રીમતીજીને વડી નાખીને પુડલાં બનાવવાનું સજેશન આપવાનુ દુઃસાહસ આપની પ્રેરણાથી કર્યું છે.
મિરાજી, આ વિકએન્ડમાં પ્લાન બનાવી જ લો.
લતાજી, ઢોંસાના ઠોંસા તો પાણીપુરીને વાગવા જ જોઈએ ને!
હિંમતભાઈ, એટલે તો પુડલા યાદ આવે ને !
ભુષણજી, તમે પણ રવીવારે પ્લાન કરો.
કલ્પનાજી, સરસ ઢોંસા કે પુડલાં પણ ચાખજો હોં!
કાર્તીકજી, ઢોંસા તો આંતરરાષ્ટ્રીય સ્તરે છવાયાં છે હવે એમના પિતરાઈ પુડલાંનો વારો છે!
દિવ્યેશજી, પોરીયાઓનું કામ જ ધુમ મચાવવાનું!
હાર્દીકજી, લેખ લખતાં રહો… જે લેખ તમને ગમશે એ બીજાને વંચાવજો. (બીજામાં હું પણ શામીલ હો!)
..દરેક મિત્રો જેમણૅ સમય આપી પ્રતિભાવ આપ્યા એમનો ખુબ ખુબ આભાર… જેમણે આ લેખ વાંચ્યો એમનો પણ આભાર… જીગ્નેશભાઈ અને અક્ષરનાદનો અંતઃકરણ પુર્વકનો આભાર કે આ લેખનો સમાવેશ કર્યો. અક્ષરનાદ વાંચતા રહો. જય જય ગરવી ગુજરાત.!!!
Hardik Pandya December 29, 2016 at 4:58 PM
ખુબ જ સરસ લેખ. મજા પડી ગઇ. આવુ કઇક લખવુ મને પણ ગમે… પણ લખવા જઉ તો મને પોતાને જ મજા ન આવે.. પણ તમારા લેખથી શીખતો રહીશ અને લખતો રહીશ.
Divyesh v. Sodvadiya (DVS) December 29, 2016 at 2:15 PM
તમારા “ઈ” અને “બુમાબુમ” વચ્ચે કાકા બાપાના પોરીયાએ ધૂમ મચાવી હોં ભાઈ…
હાસ્યસભર ઢોંસા અને પુડલાંએ મોજ કરાવી દીધી.
Kartik Pandya December 29, 2016 at 1:48 PM
Super Sharing…Absolutely True. “Dosa” is Universal now. One can’t beat them. And yes, No one likes Dosas as much as Gujaratis do. Thank n Cheers…
kalpana desai December 29, 2016 at 1:08 PM
Bhushan Karia December 29, 2016 at 11:01 AM
lata kanuga December 29, 2016 at 10:07 AM
મજા પડી ગઈ ઢોંસાના ઠોસા પાણીપુરી ને પડ્યા ને મસ્ત લેખ
himmatlal aataa December 29, 2016 at 10:24 AM
મને એક બેને શિકાગોથી એની બેનપણી સાથે મારા માટે પુડલા મોકલેલા એ ખાધા એની યાદી વિસરાતી નથી .
પ્રેમ નીતરતા પુડલા મને એક બેને શિકાગોથી એની બેનપણી સાથે મારા માટે પુડલા મોકલેલા એ ખાધા એની યાદી વિસરાતી નથી .
lata kanuga December 29, 2016 at 10:00 AM
મજા પડી ગઈ હોં..ઢોસા ના ઠોસા પાણીપુરી ને વડાપાંવને જબ્બર માર્યા
meera joshi December 29, 2016 at 9:41 AM
Saras Gopalbhai.. lekh vanchi ne Poodla khavani ichcha thai j gai..after longtime!
meera joshi December 29, 2016 at 9:39 AM
Gopal bhai saras… hve poodla ne dhosa khava j padse..!
સુરેશ જાની December 29, 2016 at 8:25 AM
ભાભીને કહેજો કે ફરીવાર પુડલા બનાવે ત્યારે એમાં દસેક ટકા ‘વડી’ ભુકો કરીને નાંખે.
પછી હમ્મેશ આ ‘સુજા’ની ઘરવાળીનો આભાર માનતા થઈ જશો !!
સુરેશ જાની December 29, 2016 at 8:21 AM
અને ગાંઠિયાને રાષ્ટ્રીય ફરસાણ !!
← મિત્રતાનાં સંભારણાં! – પરમ દેસાઈ
દોસ્ત, મને માફ કરીશ ને? (નવલકથા ભાગ ૧૬) – નીલમ દોશી →
સર્જન ગ્રૂપનું પ્રથમ ગુજરાતી માઈક્રોફિક્શન પુસ્તક "માઈક્રોસર્જન" મેળવવા અહીં ક્લિક કરો..
અક્ષરનાદ પર પ્રસ્તુત થતી નવી કૃતિઓની ઝલક મેળવો આપના ઈનબોક્સમાં,
આપનું ઈ-મેલ એડ્રેસ લખો...
ગુજરાતનું કાશ્મીર : ડાંગ – મેહુલ સુતરીયા
પર્યાવરણનો વિકાસ – ધ્રુવ ગોસાઈ
બિચ્ચારા દુખિયારા! – વલીભાઈ મુસા
શરીર ફર્નીચરનો શો રૂમ છે! – રમેશ ચાંપાનેરી
તૃતિય અક્ષરનાદ માઈક્રોફિક્શન સ્પર્ધા (૨૦૧૭)
પેંડા – એક ‘મિષ્ટી’ કથા
શોર્ટફિલ્મ્સનું વિશ્વ : ભાગ ૩ – જીજ્ઞેશ અધ્યારૂ
‘સર્જન’ માઈક્રોફિક્શનનું એક વર્ષ.. – જીજ્ઞેશ અધ્યારૂ
સબસે બડા રૂપૈયા – વિનોબા
Know More ઇન્ટરનેટ (51)
ગુજરાતી વાર્તાઓ પૉડકાસ્ટ (3)
કવિતા, ગઝલ તથા સર્વ પદ્ય (651)
ચાલો ગઝલ શીખીએ (14)
ચાલો સંસ્કૃત શીખીએ (5)
જત જણાવવાનું કે (77)
આવો વાર્તા લખીએ (1)
દોસ્ત મને માફ કરીશ ને (24)
પ્રાર્થના, ગરબા અને ભજન (87)
ગુજરાતી માઈક્રોફિક્શન લીગ (29)
Micro Fiction Competition (13)
Theme based microfiction (1)
લોકમત – ભેટ યોજના (2)
હિન્દી / અંગ્રેજી ગીતો (13)
૨૫૧ ઉપયોગી વેબસાઈટ્સ (2)
Privacy & Cookies: This site uses cookies.
To find out more, as well as how to remove or block these, see here: Our Cookie Policy
© અક્ષરનાદ.કોમ વેબસાઈટ ગુજરાતી સાહિત્યને ઈન્ટરનેટના માધ્યમથી વિશ્વના વિવિધ વિભાગોમાં વસતા ગુજરાતીઓ સુધી પહોંચાડવાનો તદ્દન અવ્યાવસાયિક પ્રયાસ છે.
આ વેબસાઈટ પર સંકલિત બધી જ રચનાઓના સર્વાધિકાર રચનાકાર અથવા અન્ય અધિકારધારી વ્યક્તિ પાસે સુરક્ષિત છે. માટે અક્ષરનાદ પર પ્રસિધ્ધ કોઈ પણ રચના કે અન્ય લેખો કોઈ પણ સાર્વજનિક લાઈસંસ (જેમ કે GFDL અથવા ક્રિએટીવ કોમન્સ) હેઠળ ઉપલબ્ધ નથી. વધુ વાંચો ...
હું, જીજ્ઞેશ અધ્યારૂ, આ વેબસાઈટ અક્ષરનાદ.કોમ ના સંપાદક તરીકે કામ કરૂં છું. વ્યવસાયે મરીન જીયોટેકનીકલ ઈજનેર છું અને પીપાવાવ શિપયાર્ડમાં ઈન્ફ્રાસ્ટ્રક્ચર વિભાગમાં મેનેજર છું. અક્ષરનાદ ગુજરાતી ભાષા સાહિત્ય પ્રત્યેના મારા વળગણને એક માધ્યમ આપવાનો પ્રયત્ન છે... અમારા વિશે વધુ વાંચવા અહીં ક્લિક કરો...
· © 2017 Aksharnaad.com By Jignesh Adhyaru ·