gu en en en en en en en en en en en en en en en tl tr en en en en en en en en en en en en en en en fr tr en en en en es en en en en en en en en en en fi en nl en en pt en gu gu en nl en en gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu la gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu fr gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en en en fa en en en en en ru en en en en en en en en es en en en en ar en en en en en en
કથા-સપ્તાહ : નારી તું નારાયણી (હું રસ્તે રઝળતી વાર્તા - ૧)
નાભિમાંથી ઊઠતા નાદ જેવો ચિત્કાર તેના મુખમાંથી સરી ગયો. એમાં પીડા ઓછી અને આનંદ વધુ હતો. રાધર પીડાનો પણ આનંદ હતો. સ્વીટના સાઉન્ડપ્રૂફ રૂમમાંથી અવાજ બહાર જવાનો નહોતો અને આમ પણ અમને નિર્બંધ કામક્રીડા ગમે છે!
અજાતશત્રુને અધરવાઇઝ પણ પ્રિય શબ્દો. નીતિ-નિયમની બેડીમાં જકડાય એ અજાતશત્રુ નહીં! બિન્દાસ લાઇફ-સ્ટાઇલ, બેહિસાબ ઉડાઉપણાનો સ્રોત પૂછો તો આંખ મીંચકારીને કહી પણ દે : મૈં ચોર હૂં, કામ હૈ ચોરી!
તેનો ચાર્મ એવો કે ભાગ્યે જ કોઈને તેનું કથન સાચું લાગે. આવો સોહામણા જુવાન ચોર ઓછો હોય! ખાસ કરીને સ્ત્રીઓ તેને જુદા જ અર્થમાં લે : હાસ્તો, દિલની ચોરીનું તમારું કામ ખરું!
જવાબમાં અજાતશત્રુનું સ્મિત પણ મરી ફીટવા જેવું ઉન્માદક લાગે!
પોતે જોકે એથી ભોળવાઈ નહોતી...
અત્યારે અજાતશત્રુને આક્રમણનો અવકાશ દેતી તારિકાએ વરસેક અગાઉના તેમના પ્રથમ મેળાપની સ્મૃતિ વાગોળી:
મોટા ભાગે એ દશેરાની રાત્રિ હતી. અજાતે મને જુહુની હોટેલમાં તેડાવેલી. તેણે મને પખવાડિયા પહેલાંની મલ્હોત્રાની પાર્ટીમાં જોઈ હતી. સમહાઉ મારું ત્યારે અજાત પર ધ્યાન નહોતું ગયું. મે બી, સ્ત્રીઓથી ઘેરાયેલા પુરુષને નોંધવાની મારી ફિતરત નહોતી. મને તો પુરુષોના આકર્ષણનું કેન્દ્ર બનવાનું ગમતું. મારી ત્વચાનો ગોરો રંગ, શિલ્પકારે ફુરસદમાં ઘડ્યો હોય એવો કાયાનો ઘાટ અને ફાટ-ફાટ થતું જોબન મને આ હક આપતાં. અનેક માનુનીઓ વચ્ચે પણ અજાતે મારો આ ઍટિટ્યુડ નિહાળ્યો હતો. તહેવારની રાત્રે ખાસ મને નિમંત્રણવાનું એ મુખ્ય કારણ હતું.
‘મેં અનેક રૂપવતીઓને માણી છે, પણ તારી મગરૂરી એ બધામાં નિરાળી છે.’
ના, માત્ર મને રીઝવવા માટે આ નહોતું બોલાયું. અજાતશત્રુએ ઔરતની ચાપલૂસી કરવાની જરૂર ન હોય. આખરે તેના અણુએ અણુમાંથી મર્દાનગી નીતરતી હતી, ઘૂંટાયેલા અવાજમાંથી પણ!
‘એક ઝલકમાં તમે સામી વ્યક્તિને પારખી લેતા હો તો મને કહેવા દો કે આપ બડા પાવરધા છો.’
‘થૅન્ક્સ. એ મારા પેશાનું લક્ષણ છે.’
અચ્છા! એવો તે કયો ધંધો કરતો હશે આ જુવાન?
ના, કસ્ટમરનું અંગત ઉખેળવાનો મારો સ્વભાવ નહોતો. વેશ્યાને એ પરવડે પણ નહીં. ગ્રાહક ગમે એ કરતો હોય, પરણેલો હોય કે કુંવારો, વિધુર હોય કે ડિવૉર્સી - મારે શી પંચાત! તે મને જોઈતી કિંમત ચૂકવે છે, હું તેને જોઈતું સુખ આપું છું, પત્યું!
આ પ્રકારની નિ:સ્પૃહતા કેળવવી ગણિકાઓ માટે આવશ્યક છે. અમારા મનડાને મહોબતનો પરવાનો નથી હોતો. પુરુષના તનરંજન માટે અમે કપડાં ભલે ઉતારીએ, ઇમોશનલી ઇન્વૉલ્વ ન થવા હૃદયને તો અભેદ્ય આવરણમાં રાખીએ જ છીએ. બીજું કંઈ નહીં તો ધંધાની ગંદકીનો બોજ પણ એને વર્તાવો ન જોઈએ, નહીંતર જીવવું દુષ્કર થઈ જાય!
હું પણ ટેવાઈ ગયેલી, ઘડાઈ ગયેલી. ના, વેશ્યાવૃત્તિ કંઈ મેં રાજીખુશીથી અપનાવી નહોતી... મારે તો હિરોઇન બનવું હતું. વિધવા માએ ભલે મારા ઉછેર માટે આખી જિંદગી ઠામવાસણ કયાર઼્, હું તો સિલ્વર સ્ક્રીનની ગોલ્ડન ગર્લ બનીશ! ખુમાર છવાતો. મારી લાયકાતમાં મને સંદેહ નહોતો. હું સાવ ભોળી, અબુધ કે નાદાન નહોતી. બિગ બ્રેક માટે તનનું અઘ્યર્‍ ધરવાનું થાય તો પણ મારી તૈયારી હતી. માના ગુજર્યા પછી કોઈ રોકનારું ન રહ્યું. સૌરાષ્ટ્રનું વતન છોડીને હું મારાં સમણાં પૂરાં કરવા મુંબઈ ઊતરી...
પણ હાય રે. બ્રેકની લાલચે વચેટિયાઓ મારા તનને ચૂંથતા રહ્યા અને એક સવારે અખબારમાં વાંચ્યું:
પુણેની હોટેલમાં ચાલતું સેક્સ-રૅકેટ ઝડપાયું! ફિલ્મ-ટીવીજગતની નામી અભિનેત્રીઓની સંડોવણી!
આ વળી ખરું. ઍક્ટ્રેસ થઈને પણ જો ખર્ચા પૂરવા જાત જ વેચવાની હોય તો શા માટે પહેલેથી જ એ ધંધો ન અપનાવવો!
બસ, ત્યારથી વેશ્યાવૃત્તિ ફાવી ગઈ છે. આ ધંધો મને ફળ્યો પણ છે. હું સમાજના એ વતુર્‍ળમાં કામ કરું છું જ્યાં કૉલગર્લ શબ્દ ગઈ સદીનો ગણાય છે. હું હાઈ સોસાયટી એસ્ર્કોટ છું. આજે મારું સ્ટેટસ છે, પોતાનો ભાવ છે. આવકનું હું વ્યવસ્થિત રોકાણ કરું છું. વરલીના દરિયાકાંઠે લક્ઝુરિયસ ફ્લૅટ છે. કાર તો હોય જ. યોગ-ડાયટથી મારા શરીરને ચુસ્ત-સ્ફૂર્ત રાખું છું. એ જ તો મારી ખરી મૂડી છે! રેગ્યુલર જિમ પણ જવાનું જ, ફિગર શેપમાં રહેવું જોઈએ.
માખણ જેવી કાયાનાં કામણમાં હરકોઈ લપસ્યું છે. એમાં આ અજાતશત્રુ પણ અપવાદ નહીં હોય... મને એની આશંકા નહોતી, છતાં તેના ધંધાનું કુતૂહલ રહ્યું ખરું. ટેવ ન હોવા છતાં હું તેને પૂછી બેઠેલી, ‘કયો ધંધો?’
ભડકાવી દેવાની ઢબે તે બોલ્યો, પછી હસ્યો, ‘હું દિલચોર છું એવું સ્ત્રીઓ કહેતી હોય છે.’
કેવી સિફતથી તેણે વાત બદલી. નૅચરલી, પોતાનો સાચો-ખોટો ધંધો મને કહેવાની કસ્ટમરને જરૂર પણ ન હોય. છતાં એટલું ખરું કે ૨૫-૨૭નો આ જુવાન ક્યાં જેમ્સ બૉન્ડ જેવો છેલબટાઉ જાસૂસ હોય યા મિસ્ટર નટવરલાલ જેવો ફ્રૉડ!
‘મને આટલો નિકટ ભાળ્યા પછી સ્ત્રીઓ પોતાના વશમાં નથી રહેતી.’
આપબડાઈ જેવા તેના શબ્દોએ મેં વિચારમેળો ખંખેરી નાખ્યો, ગરદન ટટ્ટાર કરી, ‘અને પુરુષો મને જોઈને હોશ ગુમાવે છે.’
અને સાચે જ હોટેલની એ રૂમમાં કાંટે કી ટક્કર જેવું વાતાવરણ રચાઈ ગયું. અજાતશત્રુને પલંગની ધારે બેસાડી, તેની સમક્ષ હળવું નર્તન કરતાં-કરતાં હું વસ્ત્રહીન થઈ. યૌવનનો રસથાળ ખુલ્લો થતાં અજાતશત્રુ બેબસ બન્યો. તેણે પોતાનાં વસ્ત્રો ફગાવવા માંડ્યાં. તેનો કસાયેલો માંસલ દેહ ઊઘડતો ગયો એમ મારા ઉરજોમાં હલચલ થવા માંડી. આખરી ઉઘાડે મારી આંખો ફાટી ગઈ...
આખી રાત બેમાંથી કોઈએ મટકું માર્યું નહોતું. અમને બન્નેને ધરવ નહોતો!
સામાન્યપણે પ્રણયગાથા મનમેળથી શરૂ થઈને તનમેળ સુધી પહોંચતી હોય, અમારા કિસ્સામાં તન મળવાથી મન મળ્યાં.
પહેલી રાત સાથે ગાળ્યા પછી અમે છાશવારે મળતાં રહ્યાં. ધીરે-ધીરે એમાંથી ગણિકા-ગ્રાહકનો ભેદ ભૂંસાતો ગયો. મિત્રતાભરી આત્મીયતા એ કક્ષાએ પહોંચી કે દેહને અડ્યા વિના પણ અમે એકાંતના કલાકોના કલાકો ગાળી શકીએ. લતાનાં ગીતોથી મોસમની ચર્ચા માંડીએ, જિંદગીનાં અંગત પાનાં ઉખેળીએ...
‘નાનો હતો ત્યારે મને પોલીસમાં ભરતી થવાના ઓરતા હતા... કસરત પણ ખૂબ કરતો. કાકા પહેલવાન હતા એટલે ઘરના બધા છોકરાઓને અખાડે લઈ જતા...’ અલાહાબાદ નજીકના ગામનો વતની અજાતશત્રુ ઘરની વાતે ભાવુક બનતો, ‘પણ હું નવમામાં હતો ત્યારે ગંગામાં આવેલી બાઢે મારી જિંદગીનો પ્રવાહ પણ પલટી નાખ્યો... અમારું ઘર જ નહીં, આખું ગામ પૂરમાં તણાઈ ગયું. મારા જેવા બે-ચાર નસીબના બળિયા બચ્યા હશે. ન માથે છાંયડો, ન પેટનો ખાડો પૂરવા અન્ન.... બસ, રોટી, કપડા ઔર મકાનની જરૂર જ્યાં લઈ ગઈ ત્યાં દોરાયા કર્યો‍... મેં અપનાવેલો રસ્તો આડા માર્ગનો ગણાય એની સમજ કેળવાઈ ત્યાં સુધીમાં હું દૂર નીકળી આવેલો. પાછા વળવું પણ કોના માટે?’
એટલે જોશ, ઝનૂનભેર આગળ વધતો ગયેલો અજાતશત્રુ આજે તો સ્મગલિંગના ધંધામાં કૅરિયર તરીકે જામી ચૂક્યો છે. હ્યુમન ટ્રાફિકિંગ કે ચરસગાંજાની દલાલીમાં નથી પડ્યો; પણ હીરા-માણેક, સોના-ચાંદીની હેરાફેરીમાં તેની માસ્ટરી ગણાય છે. પોતે ફ્રીલાન્સ તરીકે કામ કરે છે. ન તેનું કોઈ બૉસ, ન કોઈ તેનો સાથી.
અમને એકમેકના વ્યવસાયનો વાંધો નહોતો. બાદમાં ત્રીજી વ્યક્તિ સાથે નથી સૂતા એવું પણ નહીં. છતાં અમારાં હૈયાંના તાર જોડાઈ ચૂકેલા એમાં ત્રીજાનો અવકાશ નહોતો અને આમાં લગ્નની મંઝિલ નહીં હોય એ પણ નક્કી હતું. અજાતનું મન ખરું, પણ મારી જ તૈયારી નહોતી - હું નગરવધૂ પત્ની થવાને લાયક ન ગણાઉં!
મારું મન જાણીને અજાતશત્રુએ એનો આગ્રહ નથી રાખ્યો. અમે નિયમિતપણે મળીએ છીએ. ક્યારેક અજાતશત્રુ વરલીના મારા ઘરે આવે, ક્યારેક હું તેના બાંદરાના પેન્ટહાઉસમાં જાઉં અથવા તો કદી આજની જેમ હોટેલમાં.
‘આ...હ...’ અજાતશત્રુના વારે તારિકા વળી સિસકારી ઊઠી, સ્મરણયાત્રા સમેટીને તેણે પોતાના પર છવાયેલા અજાતની ખુલ્લી પીઠમાં નખ ખૂંપાડી દીધા!
અને મધુર રાત્રિની આ તો હજી શરૂઆત હતી!
શનિની એ જ રાત્રે મલબાર હિલના પોતાના વિશાળ બંગલામાં યારદોસ્તોની મહેફિલ જમાવીને પાંત્રીસેક વરસના વ્યાપારી શેખર મહેતા કહી રહ્યા છે:
‘આઇ કમ્પ્લિટ્લી ઍગ્રી વિથ ડોનલ્ડ ટ્રમ્પ.’
અમેરિકામાં ચૂંટણીનો માહોલ છે. અમેરિકાનાં સર્વપ્રથમ મહિલા રાષ્ટ્રપ્રમુખ બની શકવાની સંભાવના ધરાવતાં હિલેરી ક્લિન્ટન સામે પ્રતિસ્પર્ધી તરીકે બિઝનેસ ટાયકૂન ડોનલ્ડ ટ્રમ્પ ઊભા છે જે રંગીન લાઇફ-સ્ટાઇલ માટે જાણીતા છે.
‘રીસન્ટ્લી તેમનો એક વિડિયો આવ્યો જેમાં તેમણે કંઈક એવું કહ્યું કે પૈસા ફેંકીને તમે ચાહો તે સ્ત્રીને વશ કરી શકો!’
ડોનલ્ડે તો જે કહ્યું એ કહ્યું, પણ તમે એને દોહરવતા સારા નથી લાગતા!
પતિથી સહેજ દૂર ઊભી આરાધનાના ચિત્તમાં પડઘો ઊઠ્યો ને પછી હૉલની ગ્લાસવૉલમાં પોતાની સ્થૂળકાય કાયાનું પ્રતિબિંબ નિહાળીને નિ:શ્વાસ જ નાખી શકી તે!
ના, પોતે કંઈ પહેલેથી આવી અદોદળી નહોતી. બલ્કે દસ વર્ષ અગાઉ, ત્રેવીસની વયે શેખર સાથે પરણી ત્યારે શેખરની સરખામણીએ પોતાને વધુ માક્ર્સ મળે એવી રૂપસુંદરી હતી હું... પિયરની આર્થિક સ્થિતિ બેશક સાધારણ, પરંતુ સાસરામાં જાહોજલાલીની કમી નહોતી. સસરા સુધીરભાઈનો કરોડોનો કારોબાર હતો અને તેમના એકમાત્ર વારસ તરીકે શેખર પણ વ્યાપારમાં ઘડાઈ ચૂકેલો. સાસુજી ત્યારે હયાત નહીં. એટલે પણ સખીઓ મશ્કરીમાં ચૂંટી ખણતી : આબાદ બકરો ફસાવ્યો તેં. અમીર, ખૂબસૂરત ને છોગામાં સાસરે સાસુની ખટપટ નહીં!
આરાધના પોતે તો જાણતી કે મેં આકર્ષવાના કોઈ પ્રયત્નો નહોતા કર્યા... ન્યાતના મેળાવડામાં શેખરે આરાધનાને નિહાળીને દિલ ખોયું હતું. તે પોતે કમ હૅન્ડસમ નહોતો, પણ આરાધના તો આરાધના જ!
આમ તો દિવાકરભાઈ-મમતાબહેનની ત્રણે દીકરીઓ રૂપવાન, ગુણવાન; પણ સૌથી મોટી આરાધનાનું તેજ નિરાળું. ભણવામાં હોશિયાર, સંગીતકળામાં પારંગત. રસોઈનાં સ્વાદસોડમ એવાં કે આંગળાં ચાટતા થઈ જાઓ. ન્યાતના મેળાવડામાં શેખરને આ બધું ન જ પરખાયું હોય; પણ પાકા વેપારી એવા સુધીરભાઈએ દીકરાની મરજી જાણી, પૂરતી તપાસ પછી માગું મૂક્યું હતું.
અને દિવાકરભાઈને પણ એ પ્રસ્તાવમાં કશું વાંધાજનક નહોતું લાગ્યું. શેખરમાં એબ નહોતી. દીકરીને આવું મોભાદાર સાસરું મળતું હોય તો ઇનકાર હોય પણ શું કામ?
વેવિશાળથી લગ્ન સુધીના ગાળામાં શેખરે આરાધનાને જીતી લીધી. રોમૅન્ટિક ફિલ્મના હીરોની જેમ તે વર્તતો. ફ્લાવર્સ, ગિફ્ટ્સ, ચૉકલેટ્સ, ઈવન લવલેટર્સ! તેનાં ચુંબનોમાં, બાહુપાશમાં તેનો તલસાટ છતો થતો. આરાધના ધીરજ ધરવા કહેતી - સંપૂર્ણ છૂટછાટ શાદી પછી!
સુહાગરાતે આરાધનાને પૂર્ણપણે પામીને શેખરે ધન્યતા અનુભવી હતી, ‘હું કેટલો ખુશનસીબ છું કે આ રૂપનો ખજાનો મારો છે!’
સ્વિટ્ઝરલૅન્ડનું હનીમૂન પત્યા પછી પણ શેખરને જાણે ધરવ નહોતો. આરાધના ક્યારેક રિસાતી પણ - તમને તો જ્યારે ને ત્યારે આવું જ સૂઝે છે!
‘ઈટ્સ નૉર્મલ. આવું ન સૂઝે તો ચિંતા કરવાની હોય જાનમ...’
આરાધનાની રીસ ઓગળી જતી.
સુખનો એ સમય પવનના ઝોકાની જેમ સડસડાટ વહી કેમ ગયો?
અત્યારે પણ આરાધના પાસે આનો જવાબ નહોતો!
Subscribe via email (Registered users only)
Write the displayed characters
Please enable JavaScript to post a new comment
You need an iframes capable browser to view this content.
Copyright © 2012 Mid-day Infomedia Ltd. All Rights Reserved.