gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en ca es es en en en en en en en es en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en gu en en en gu en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en gu en gu en gu en gu en en en en en gu en en en en fr en en en en el gu en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu es en gu en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu en en en en en en en
ReadGujarati.com: લગ્ન માટે હા-ના કરવામાં વિલંબ કરશો તો પસ્તાશો હોં ! – રોહિત શાહ
પસંદ કરો પ્રથમ પાનું અનુક્રમણિકા – ટૂંકીવાર્તાઓ – નિબંધો – કાવ્યો અને પદ્ય – ગઝલો – અધ્યાત્મિક લેખો – હસો અને હસાવો – સાહિત્ય લેખો – બાળસાહિત્ય – અન્ય લેખો – પ્રકીર્ણ – ડાઉનલોડ – લેખ શોધો – મહિનાવાર લેખો – ગુજરાતીમાં લખો – ગુજરાતી કેલેન્ડર – આપનો લેખ મોકલાવો – આપનું યોગદાન સંપર્ક
[ તાજેતરમાં પ્રકાશિત થયેલ ‘લાઇક OR કૉમેંટ’ પુસ્તકમાંથી સાભાર. ]
યુવાનીનો સૂરજ ઉંમરથી ઊગતો નથી, એમ ઉંમરથી આથમતો પણ નથી. યૌવન એ કોઈ એજ-ગ્રૂપ નથી. વ્યવસ્થા ખાતર ભલે આપણે શિશુઅવસ્થા, બાળવય, કિશોરાવસ્થા, યુવાની, પ્રૌઢાવસ્થા, ઘડપણ જેવાં ખાનાં બનાવ્યાં હોય અને એનું અનુસંધાન ઉંમર સાથે જોડી દીધું હોય; હકીકતમાં એ દરેક તબક્કાની આગવી ઓળખ હોય છે અને આ ઓળખ કદીયે ઉંમરને ગાંઠતી નથી. કોઈ તોફાની ગીત સાંભળતી વખતે પગ તાલ આપતો હોય ત્યાં સુધી યુવાની છે અને પગ સ્થિર થવા માંડે, પગને બદલે માથું હાલતું થાય ત્યારે સમજવું કે હવે યુવાનીએ ગૂડ બાય કહી દીધું છે.
જાદુની જપ્પી ’ચીની કમ’ પડે તોય ‘નિ:શબ્દ’ થવાનું મન ન થાય, પૌત્રને બે હાથે ઉપર ઉછાળીને કેચ કરવાનું સાહસ ખૂટી ન જાય, ચાર-પાંચ કિલોમીટર ચાલવાનું હોય તોય પોતાના પગની ત્રેવડ ઉપર શંકા ન જાગે, ક્યાંય પણ અન્યાય થતો જોઈને ઊકળી ઊઠતું લોહી ઠંડુ પડી ન જાય ત્યાં સુધી યુવાની અકબંધ છે એમ માનવું. જીંસ પેંટ, ટી-શર્ટ અને સ્પોર્ટ્ઝ શૂઝ પહેરવાથી શિથિલ બની રહેલી ચાલ થોડી ટટ્ટાર થાય છે. ઘડપણને છેટું રાખવું હોય તો જીવનસાથીને દરરોજ એકાદ વખત જાદુની જપ્પી જરૂર આપવી.
લગ્ન કરવા માટેની આદર્શ ઉંમર સ્ત્રી માટે વીસથી બાવીસ વર્ષ અને પુરુષ માટે બાવીસથી પચીસ વર્ષની ગણી શકાય. જો કોઈ ખાસ અનિવાર્ય કારણ ન હોય તો આ ઉંમરે વ્યક્તિએ અચૂક પરણી જવું જોઈએ. ઘણા લોકો હા-ના કરવામાં વિલંબ કરે છે. લગ્ન માટે જેટલો વિલંબ થાય છે એનું પાછલી ઉંમરે ચક્રવૃદ્ધિ વ્યાજ ચૂકવવું પડે છે. દરેક વ્યક્તિને પોતાની અપેક્ષાઓ હોય છે. કઈ અપેક્ષા સાથે કૉમ્પ્રોમાઇઝ કરવું એ વ્યક્તિએ જાતે નક્કી કરવું પડે. છોકરો થોડોક પગભર થયો હોય અને છોકરી પોતાની જવાબદારીઓ સમજતી થઈ હોય તો લગ્ન માટે વિલંબનું કોઈ કારણ રહેતું નથી.
કેટલાક લોકોને પ્રેમમાં નિષ્ફળતા મળે એટલે જીવન પ્રત્યે ધિક્કારભાવ પેદા થઈ જાય છે. આમ થવું અસ્વાભાવિક નથી. લાગણી ઘવાય ત્યારે કેવી પીડા થાય એ તો જેણે અનુભવ્યું હોય તે જ સમજી શકે. સર્વસ્વ સમર્પણ કર્યા પછીયે જ્યારે વિશ્વાસઘાત થાય, આપણા તરફથી પ્રેમમાં કશી ઓટ કે ખોટ ન હોય છતાં આપણી ઉપેક્ષા થાય ત્યારે આઘાત લાગે જ લાગે; પરંતુ એ આઘાતને ગળે વળગાડીને આખી જિંદગી રિબાયા કરવું અનિવાર્ય નથી. ડહોળાયેલા જળમાં જેમ પ્રતિબિંબ સ્થિર અને સ્વચ્છ નથી હોતું, એમ ડહોળાયેલી લાગણીઓમાં જીવનના સાચા નિર્ણયો નથી થતા. કોઈ પણ પરિસ્થિતિમાં જીવનને ધિક્કારવું એ સૌથી મોટું પાપ છે એમ હું સમજું છું. એટલે પ્રેમમાં નિષ્ફળતા મળી હોય તોપણ લગ્નથી દૂર ભાગવું ન જોઈએ.
કેટલાક લોકો બીજાઓનાં દુ:ખી લગ્નજીવન જોઈને ગભરાઈ જાય છે : ‘અરેરે ! લગ્ન કર્યા પછી આટઆટલી તકલીફો વેઠવી પડે છે ?’ અનમેરિડ વ્યક્તિને તકલીફ નથી હોતી એવું માનીને આગળ ચાલવું એ તો ખોટી દિશામાં પ્રવાસ કરવા જેવી વાત છે. તકલીફોથી દૂર ભાગવું એ પલાયનવૃત્તિ છે અને પલાયનવૃત્તિ દ્વારા કદીયે કોઈને સુખ મળતું નથી. બીજાઓની ડિસ્ટર્બ્ડ મેરિડ લાઇફ જોઈને ડરી જવાની જરૂર નથી. એ લોકોનાં જીવનમાં જે કંઈ અનિષ્ટ બન્યું એ આપણાં જીવનમાં પણ બને જ એવો કોઈ નિયમ નથી.
કેટલાંક યુવક-યુવતીઓ રૂપાળાં ન હોવાને કારણે અસ્વીકૃત બની જાય છે. વારંવાર નવી-નવી વ્યક્તિઓ સાથે મુલાકાતો ગોઠવાય છતાં પરિણામ ન મળે એવું બને છે. એમાંથી હતાશા પેદા થાય છે. ‘મને કોઈ વ્યક્તિ પસંદ કરતી નથી’ એ વાતનો ડંખ તેના જીવનના ઉત્સાહને ખતમ કરી નાખે છે. આવાં યુવક-યુવતીઓ માટે મારે એટલું જ કહેવું છે કે રૂપ મળવું – ન મળવું તમારા હાથની વાત નથી. તમે ભલે રૂપાળાં ન હો તોપણ થોડાંક અપ-ટુ-ડેટ રહેવાથી ફરક પડશે. વળી તમે તમારી પર્સનાલિટી એવી બનાવો કે જે તમારા કદરૂપાપણાને ઓવરટેક કરી નાખે. તમારા રૂપથી નહીં તો તમારી પર્સનાલિટીથી તમે સ્વીકૃત બની જ શકો છો અને એમ કરવાનું તમારા હાથમાં જ છે.
લગ્ન પહેલાં છોકરીઓના મનમાં એવા ખોટા ભય હોય છે કે લગ્ન કરવાથી ફ્રીડમ નહીં જળવાય, જવાબદારીઓ વધી જશે, મારાં રસ-રુચિ છોડવાં પડશે. લગ્ન પહેલાં છોકરાઓના મનમાં પણ એવા ખોટા ભય હોય છે કે લગ્ન પછી મારા માથે આર્થિક બોજો વધી જશે, પરિવારમાં કલહ-કંકાસ શરૂ થશે, સ્વતંત્રતા જોખમાશે. આવા ભયને કારણે પણ કેટલાંક યુવક-યુવતીઓ લગ્ન કરવાનું પાછળ ઠેલતાં રહે છે. હકીકતમાં લગ્ન પછી મળનારાં સુખોનો વિચાર કરવાની જરૂર છે. પ્રેમ મળશે, હૂંફ મળશે, સામાજિક પ્રતિષ્ઠા મળશે, સુખ-દુ:ખમાં સાથીદાર બનશે – એવું પૉઝિટિવ થિંકિંગ કરવું જોઈએ.
હા-ના કરવામાં ક્યારેક એટલું બધું મોડું થઈ જાય છે કે છેવટે મોટાં સમાધાન કરવાં પડે છે. એટલું જ નહીં, એંજોય કરવાની ઉંમરમાં દસ-બાર વર્ષ તો માત્ર પ્રતીક્ષા કરવામાં જ વેડફાઈ ચૂક્યાં હોય છે. પોતાની જરૂરતથી કે સમાજની પરંપરાથી આખરે લગ્ન તો કરવાં જ પડે છે, પરંતુ એનો ચાર્મ ઝાંખો પડી ગયો હોય છે. શરૂ-શરૂમાં જે અપેક્ષાઓ હોય છે એમાં થોડીક જ બાંધછોડ કરવાની હોય છે, પરંતુ પાછળથી ઘણી બાંધછોડ કરવી પડતી હોય છે. એક રમૂજ સાંભળેલી કે એક ભાઈ શરૂ-શરૂમાં તો ડબલ ગ્રેજ્યુએટથી ઓછા ભણતરવાળી છોકરીને જોવા-મળવાની પણ ના પાડતા હતા, પરંતુ પાત્રીસ વર્ષની ઉંમર સુધી ઠેકાણું ન પડ્યું અને છેલ્લે તો એસએસસી કન્યા પણ ન મળતાં એ ભાઈએ જાહેર કર્યું કે કન્યા અભણ હશે તોપણ ચાલશે, હું જાતે તેને ભણાવીશ. આવું સમાધાન જીવનને બરબાદ કરી નાખે છે. લગ્ન માટે વિલંબ ન થઈ જાય એટલી સમજણ જરૂર કેળવવી જોઈએ.
કેટલાક લોકો ઊંચી અને અયોગ્ય અપેક્ષાઓને કારણે મોટી ઉંમર સુધી પરણી શકતા નથી. ખાસ કરીને છોકરીઓની મેંટાલિટી એવી હોય છે કે મનગમતું પાત્ર મળે તો જ લગ્ન કરવાં જોઈએ. પરંતુ ‘મનગમતું’ની વ્યાખ્યા પણ સ્થિર નથી હોતી. અપેક્ષાઓ વધતી જાય છે. મા-બાપ પણ સમજાવી-સમજાવીને થાકી જાય છે. તેમના ઉજાગરા ભારે વ્યથાભર્યા હોય છે. એક જમાનામાં એમ કહેવાતું કે ‘કન્યા વરયતે રૂપમ’, અર્થાત કન્યા રૂપ જુએ છે. આજની કન્યાઓ છોકરાના રૂપ કરતાં તેની પર્સનાલિટીને વધુ મહત્વ આપે છે. સામે પક્ષે છોકરાઓ હંમેશાં કન્યાના રૂપને પ્રાયોરિટી આપે છે. રૂપાળી, સમજુ અને કમાતી છોકરી મળે તો સારું એવાં પલાખાં આજના છોકરાઓ માંડે છે. જ્યારે આખી લાઇફનો વિચાર કરવાનો હોય ત્યારે થોડીક પ્રતીક્ષા કરવી જરૂરી છે; પરંતુ વિલંબ ન થાય એની તકેદારી અનિવાર્ય છે. ક્યારેક કૉમ્પ્રોમાઇઝ કરવાથી જ જીવનને નવું અજવાળું જડી જતું હોય છે.
Email This Article ·  Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati
« Previous ક્ષમા કરજો : સ્ત્રી અબળા છે અને અબળા જ રહેશે – દિનેશ પાંચાલ
આ પ્રકારનું અન્ય સાહિત્ય:
ખારી કૉફી ! – ડૉ. આઈ. કે. વીજળીવાળા
રદેશની એક હોટલમાં કોઈએ એક સરસ મજાની પાર્ટીનું આયોજન કર્યું હતું. હાજરી આપવાવાળા બધા બરાબર બનીઠનીને આવેલા હતા. એ બધામાં સાવ સામાન્ય દેખાવવાળો અને સાદાં કપડાંવાળો એક યુવાન પણ સામેલ થયો હતો. એ બિચારો એક ખૂણામાં આવેલા ટેબલ પાસે બેઠો બેઠો બધાને જોઈ રહ્યો હતો. કદાચ મનથી થોડીક લઘુતાગ્રંથિ અનુભવી રહ્યો હોય એવું પણ લાગતું હતું. એ આખી જ પાર્ટીનું મુખ્ય ... [વાંચો...]
ગુજરાતી ભાષા…બકરી બેં – ડો. ગુણવંત શાહ
કેટલાક શબ્દો જે તે ધરતીની ધૂળમાંથી ઊગી નીકળે છે. ‘ધાડ મારવી’ જેવા શબ્દપ્રયોગને અંગ્રેજીમાં, હિન્દીમાં કે અન્ય ભાષામાં ઢાળવાનો પ્રયત્ન કરી જોવા જેવો છે. તમે લાખ પ્રયત્ન કરો અને અનુવાદને સહજ બનાવવા મથો તોય કોઠે ટાઢક નહીં વળે એ નક્કી. આ વાત ન સમજાય તો ‘કોઠે ટાઢક થવી’ જેવા કાઠિયાવાડી શબ્દપ્રયોગને અંગ્રેજીમાં કે હિન્દીમાં ઉતારવા પ્રયત્ન કરી જોજો. સુરત બાજુ ... [વાંચો...]
ગૃહિણીઓનો પર્મનન્ટ પ્રોબ્લેમ : આજે સાંજે રસોઈમાં શું બનાવું ? – રોહિત શાહ
બપોરે ત્રણ વાગ્યા પછી ઑફિસમાં બેઠેલા પતિને ફોન પર પત્ની એક શાશ્વત પ્રશ્ન પૂછતી જ હોય છે, ‘આજે સાંજે રસોઈમાં શું બનાવું ?’ ઑફિસે ગયેલા પતિ સાથે આવી અંગત વાતો કરવાની અનુકૂળતા જેમને નથી હોતી એવા સંજોગોમાં ઑફિસે જવા નીકળતા પતિને બારણા સુધી ગૂડબાય કરવા આવેલી ગૃહિણી ઍડવાન્સમાં જ પેલી સનાતન સમસ્યા પૂછી લેતી હોય છે. ‘આજે સાંજે રસોઈમાં શું ... [વાંચો...]
9 પ્રતિભાવો : લગ્ન માટે હા-ના કરવામાં વિલંબ કરશો તો પસ્તાશો હોં ! – રોહિત શાહ
October 9, 2013 at 12:00 pm
October 9, 2013 at 2:28 pm
મારા એક પ્રશ્ન નો ઉત્તર આપશો કે લગ્ન કરવા માટે ની ઉંમરમર્યાદા જે બતાવી છે એની પાછળ નું કારણ શું ?
October 9, 2013 at 6:38 pm
same question from me, don’t u think age limit as mentioned by you is not practical in the present perspective where both girl and boys are busy with their higher education till 25 (minimum).
How can they get married. I understand getting married at right time is very important, but having a productive and satisfying career is similarly crucial.
October 9, 2013 at 10:48 pm
I agree with u Sneha, I think lately new generation including my self have become more responsible and aware of married life’s challenges and responsibilities. I believe one should not get married until he/she can support his/her family, specially financial stability is must in this time frame. It was time back then when people used to get married in early 20’s regardless of their capability of supporting their spouse and family. But it has changed these days and for good, I believe Late 20’s even early 30 has become new norm for getting married as at that age, they have found stability and maturity to start and maintain new chapter of life
October 10, 2013 at 7:07 pm
You can go through this link:
October 10, 2013 at 10:25 am
are you right sir ,
beacuze now a days in the modern genration people have enough education but they have not enough manners and right education to take right deceision. and many do not people think about fature but think about just fun and present position after that they are …… so i think our perents thinking about us better then us . in my opinion they are best think for us and i am agree with them …………
October 11, 2013 at 5:31 pm
૧૦૦% સાચી વાત્ કહી રોહિતભાઇ. યુવક યુવતિઓને સારુ ગાઇડન્સ મળશે.
October 11, 2013 at 9:19 pm
આદર્શ ઉંમર સ્ત્રી માટે વીસથી બાવીસ વર્ષ – Seriously? લેખકે ચા પીધી લાગતી નથી!!
June 28, 2014 at 9:33 am
Click here to cancel reply.
Select language:   Gujarati   English   (Press F12 to change language) Show Keyboard
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
* * * * *
Download First Issue Absolutely Free !!
Click Here for download page
રીડગુજરાતી : તેરમા વર્ષમાં મંગલ પ્રવેશ
શોપિંગ – મૃગેશ શાહ
ભગવાનની ખોજ – આશા વીરેન્દ્ર
વાત પરભામહારાજની… – મહેશ યાજ્ઞિક
રાષ્ટ્રશહીદોનાં સ્મારકમાં શરમ કેવી? – ડૉ. કુમારપાળ દેસાઈ
ગરમાળો, ગુલમોર અને ખખડેલું બસસ્ટોપ ! – રામ મોરી
વિધવા : પ્રથમ તો એક માણસ – સ્વાતિ બારોટ સિલ્હર
દો પલ કે જીવન સે એક ઉમ્ર ચુરાની હૈ… – રોહિત શાહ
મારી સાઇકલ – રમણ સોની
ભાઈ એન્ડ બા વીથ ગોડ એટ જી-મેલ ડોટ કોમ – રાહુલ શુક્લ
pritesh patel: wish u many many happy returns of the day...
Amrut Gosai: વાહ સ્વાતિબેન ….ખુબ સુન્દર રિતે સમાજ...
બટુક ઠુંમર: અદભુત, અવર્ણનિય અને અકલ્પનિય. ડો.એટલુ સરળ અને...
Vijay Panchal: Bau Saras… che….
Sheela Patel: Good story
NEELAM GUPTA: આ ને બચ્પન માટૅ લખો.સારી કવિઆ હે.
jigisha dave: Very nice story its really hart...
Darshan: 30/૩/1987 time 21ઃ00 birtha peels ઃ godhara...
Arvind Patel: અંતઃસપુરના. હું જયારે એમ માનુ કે બધું હું જ...
Keyur Patel: પૂરાણૉમા પણ વાર્તા છે જ કે દધિચીએ પોતાના...
રીડગુજરાતી પરના વિશેષ લેખો કે અન્ય અગત્યની માહિતી આપના ઈ-મેઈલ પર મેળવવા માટે અહીં આપનું ઈ-મેઈલ સરનામું લખીને જોડાઓ.(4500 થી વધુ વાચકો)
રીડગુજરાતી : તેરમા વર્ષમાં મંગલ પ્રવેશ
શોપિંગ – મૃગેશ શાહ
ભગવાનની ખોજ – આશા વીરેન્દ્ર
વાત પરભામહારાજની… – મહેશ યાજ્ઞિક
રાષ્ટ્રશહીદોનાં સ્મારકમાં શરમ કેવી? – ડૉ. કુમારપાળ દેસાઈ
રીડગુજરાતી વિશે : પ્રેસ વિભાગ
જીવન અંંતરંગ – લઘુનવલ (ભાગ ૨)
દિલ્હીનું અનોખું રવિવારી પુસ્તકબજાર.. દરિયાગંજ બુકમાર્કેટ – જીજ્ઞેશ અધ્યારૂ
જીવન અંંતરંગ – લઘુનવલ (ભાગ ૧)
This site is dedicated to Shrimad Bhagvat Mahapuran
Back to top ↑
Send to Email Address Your Name Your Email Address Cancel
Post was not sent - check your email addresses!
Email check failed, please try again
Sorry, your blog cannot share posts by email.