gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en en ca es es en en en en en en en es en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu tr en gu gu en en en gu gu gu en en en gu en gu en gu en gu en en en en fr en en en en el gu en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu es en gu en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu en en en en en en en
ReadGujarati.com: આપો જવાબ….! – પ્રજ્ઞા મહેતા
પસંદ કરો પ્રથમ પાનું અનુક્રમણિકા – ટૂંકીવાર્તાઓ – નિબંધો – કાવ્યો અને પદ્ય – ગઝલો – અધ્યાત્મિક લેખો – હસો અને હસાવો – સાહિત્ય લેખો – બાળસાહિત્ય – અન્ય લેખો – પ્રકીર્ણ – ડાઉનલોડ – લેખ શોધો – મહિનાવાર લેખો – ગુજરાતીમાં લખો – ગુજરાતી કેલેન્ડર – આપનો લેખ મોકલાવો – આપનું યોગદાન સંપર્ક
બારણેથી હાથ લાંબો કરી મને પૂછ્યું : ‘મે આઈ કમ ઈન, ટીચર ?’ મને લાગ્યું કે કંઈ કામ હશે. મેં એને અંદર આવવા દીધી. તે તો આવીને સીધી ચડી ગઈ પ્લેટફોર્મ પર ! બધી છોકરીઓની સામે જોતી, હસતી હસતી ટેબલે હાથ મૂકીને મારી સામે જોઈ રહી ! મેં પૂછ્યું : ‘કોનું કામ છે ?’ તો મારા પ્રશ્નને ઘોળીને પી ગઈ હોય એમ મને પૂછ્યું : ‘હું એક પોએમ બોલું ?’ મારી નવાઈનો પાર નહિ. મેં એને સરખી ઊભી રાખી પછી પોએમ બોલાવા કહ્યું.
‘છન છન કરતી આઈ પકોડી
એવી એવી કંઈક કવિતા એ કડકડાટ અને એક્ટિંગ સાથે બોલવા લાગી. એની હિન્દીની ચોપડીમાં પકોડીનું કાવ્ય હતું. એને એ પૂરા આનંદથી બોલતી હતી.
ઉત્સાહ એટલો હતો કે મોટી છોકરીઓને પણ ખૂબ મજા પડી ગઈ. કલાસમાં એની મોટી બહેન બેઠેલી હતી, એની તો મને પછીથી ખબર પડી. એને આનાં નખરાં જોઈને એવી શરમ આવતી હતી કે મોઢું ઢાંકીને બેઠી હતી. મેં આ ટેણીને પૂછ્યું કે ‘તારી બેનને લેવા આવી છે ?’ તો કહે, ‘ના, એની ફ્રેન્ડ શિલ્પાદીદી છે ને, એને લેવા આવી છું. એ મારી પાકી ફ્રેન્ડ છે !’
આખાય પ્રસંગમાં એકદમ નજરે ચડે એવી વાત હતી એનો ગજબનો આત્મવિશ્વાસ ! આટલી નાની છોકરી, મોટી છોકરીઓથી ભરેલા કલાસમાં ને ટીચરની હાજરીમાં સ્વેચ્છાએ આવે, રજા માગે, જાતે જ કવિતા બોલીને બતાવે અને ઘરના સભ્યો વચ્ચે બોલતી હોય એટલી સહજ રીતે, સંપૂર્ણ આત્મવિશ્વાસથી આવી હાવભાવ સાથે હસતી હસતી કવિતા રજૂ કરે એને તો બે બે હાથે સલામ જ હોય ને ! માત્ર એ જ નહિ, આજની આખી બાળપેઢી આ આત્મવિશ્વાસથી છલોછલ છે એવું અનેકવાર મેં જોયું છે. ક્યાંય અટક્યા વિના, સંકોચ વિના, શેહશરમમાં દબાયા વિના, પોતાને જે કહેવું ને કરવું હોય તે કહે જ છે ને કરે જ છે. એની રજૂઆત પણ સીધી, નિર્દંભ ને સ્પષ્ટ હોય છે.
આવો જ એક બીજો પ્રસંગ યાદ આવે છે. શાળાથી છૂટ્યા બાદ બહાર આવતાં જ એક દશ્ય જોયું. બપોરની પ્રાથમિક શાળાની એક બાળા એકલી જ રીક્ષામાં બેસીને આવી. ઉતરીને રીક્ષાવાળાને પૈસા પૂછવા લાગી. મને નવાઈ લાગી. આટલી નાની છોકરી રીક્ષામાં એકલી જ શી રીતે આવી હશે ? ખૂબ જ આત્મવિશ્વાસ સાથે તેણે ખિસ્સામાંથી નાનું પાકીટ કાઢ્યું. દસની નોટ ધરી અને થોડાક પૈસા પાછા લઈ, પાકીટમાં મૂકી મારી સામે પગથિયા પર આવી. મેં એને પૂછ્યું : ‘તું રીક્ષામાં એકલી જ આવી ?’
તો કહે, ‘હા ટીચર, કેમ ? એમાં શું ?’
મેં પૂછ્યું : ‘તું રીક્ષામાં ક્યાંથી બેઠી ?’
‘રોજ આ રીતે આવે છે ?’
તો કહે : ‘ના ટીચર, આજે મારા રીક્ષાવાળા અંકલ આવ્યા જ નહિ. એટલે હું મારી ફ્રેન્ડને ઘરે ગઈ. પણ એને તો એના પપ્પા મૂકવા જતા રહેલા. એટલે પછી મેં રીક્ષા ઊભી રાખી અને હું આવી ગઈ.’
મારાથી પૂછાઈ ગયું, ‘તને રીક્ષા કરતાં આવડે છે ?’
તો કહે : ‘એમાં શું ? હાથ ઊંચો કરીને રીક્ષા ઊભી રખાવવાની. પછી મીટરમાં બધા ઝીરો જોઈ લેવાના ને બેસી જવાનું. ઉતરીને અન્કલ કહે તેટલા પૈસા આપી દેવાના. આ તો સહેલું છે !’ મને રમૂજ થઈ કે બેસતાં પહેલાં મીટર પણ જોવાનું ને પછી અન્કલ કહે તેટલા પૈસા આપવાના ! પણ એના મુખ પર જે આત્મશ્રદ્ધા ચમકતી હતી, એની ટટ્ટાર ડોકમાંથી જે અડગ વિશ્વાસ પ્રગટતો હતો ને એની વાત કરવાની રીતમાં જે રણકાર હતો, સમગ્ર બોડી લેન્ગવેજમાં આત્મવિશ્વાસનો જે ઝગારો હતો…. ધન્ય થઈ જવાયું !
ઊગતી પેઢીને આપણે નઠારી કહીએ, વિવેકહીન કહીએ, નકામી કહીને તિરસ્કારથી ઉતારી પાડીએ એ આપણી ભારોભાર કુટેવ છે. પણ એના દઢ આત્મવિશ્વાસની સરખામણી તો કરો ! એ ઉંમરે આપણે કેવા ‘ઢ’ હતા તે ચિત્ર યાદ કરી જવું એકવાર ! ગળું ખોંખારીને આ નવી પેઢી કહેશે…. અન્કલ, આન્ટી જવાબ તો દો હવે !
નવી પેઢીમાં આવેલી બોલવાની ચતુરાઈ કોને આભારી છે ?
ઉચ્ચ શિક્ષિત માતાપિતાને કારણે
ટીવી-બાળકોના રિયાલિટી શૉ જોઈને
ચિત્રકામ-ડાન્સ વગેરે ઈતર પ્રવૃત્તિઓમાં ભાગ લેવાને કારણે
Share this on WhatsApp
Email This Article ·  Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati
« Previous મુકામ પોસ્ટ-સુખનું સ્ટેશન – શાન્તિલાલ એમ. શાહ
વ્યસ્તતા – ભરત દવે Next »
આ પ્રકારનું અન્ય સાહિત્ય:
સૌંદર્ય-મીમાંસા – દાદા ધર્માધિકારી
મૂળભૂત સવાલ એ છે કે સ્ત્રી-પુરુષ વચ્ચે કામ-વાસના વિનાનો ય તો કુટુંબ-સંબંધ સિવાયનો સ્નેહસંબંધ હોઈ શકે ? સહજીવનનો મતલબ છે – કુટુંબ બહારનું સહજીવન. અત્યાર સુધી ધર્મશાસ્ત્રોએ તેમજ સામાજિક મર્યાદાઓના પ્રણેતાઓએ સ્ત્રી-પુરુષનું કુટુંબ બહારનું સહજીવન અસંભવ માન્યું છે અને એથી એ નિષિદ્ધ પણ માન્યું છે. એટલા વાસ્તે આ બાબતમાં એમને બહુ કઠોર નિયમ બનાવવા પડ્યા છે. સ્ત્રી-પુરુષમાં પરસ્પર વિષય-વાસનાનું આકર્ષણ ... [વાંચો...]
સરાઈ હરાની એક સવાર – મીનાક્ષી ચંદારાણા
રાતે આરતી કરનાર પૂજારીને પૂછતાં એણે કહ્યું, ‘બેનિયા બાગમાં મસ્જિદ છે, ત્યાં કોઈને પૂછો...’ વિચાર્યું કે સવારે આઠેક વાગે નીકળી જવું. પણ રાત્રે ઊંઘ ન આવી અને સવારે ધીરજ ન રહી. હૉટેલની સામેની ફૂટપાથ ઉપર સવારે સાડાચારે ચાના ઠેલાવાળો આવી જાય. કપ-રકાબીનો ખખડાટ, સ્ટવનો ધમધમાટ, ઘરાક સાથેના સંવાદો.... બધા જ અવાજો રોજ વહેલી સવારે શરૂ થઈ જતા હશે. પણ રોજ ... [વાંચો...]
એકવીસમી સદીમાં પ્રગતિ – મૃગેશ શાહ
(‘સમ્યક જીવન’ શીર્ષક હેઠળ મૃગેશભાઈએ “આપણી આસપાસમાં રહેલા પદાર્થો, વસ્તુઓ, ભૌતિકતાને સમ્યકરૂપી ઉપભોગ કરીને ભોગથી યોગ તરફની યાત્રા કરાવતા ચિંતનાત્મક લેખો સંગ્રહ” માં પાંચ લેખ છે. ‘એકવીસમી સદીમાં પ્રગતિ’ એ પહેલો લેખ છે.) આપણી પ્રવૃત્તિઓ ઘણી વાર ખૂબ વિચિત્ર પ્રકારની અને ન સમજાય એવી હોય છે. પ્રત્યેક મનુષ્યની રસ અને રૂચિ તો ભિન્‍ન હોવાં જ જોઈએ, પણ સમાજમાં આજ કાલ પરસ્પર ... [વાંચો...]
4 પ્રતિભાવો : આપો જવાબ….! – પ્રજ્ઞા મહેતા
December 20, 2012 at 8:50 am
બન્નેમા આજ્નેી નવેી ઉગતેી બાલ્યાવસ્થાના મૌલિક વિકાસનેી ઝાખેીના દર્શન થયા.
બાલ્કોનો બૌધિક ને માનસિકનુ સ્તર વધુ હોય.લેખિકાબેને સત્ય વાત રજુ કરેી.ધન્યવાદ્.
Kalidas V. Patel { Vagosana } says:
December 20, 2012 at 9:29 am
છેલ્લી વૈજ્ઞાનિક શોધ જણાવે છે કે – હાલમાં જન્મતાં બાળકોના મગજમાં તેની આગળની પેઢી કરતાં લગભગ ૧૦૦૦૦ મગજના જ્ઞાનતંતુ { nerve cells } વધારે હોય છે. આથી તેનો I.Q. પણ વધારે હોય છે. વળી આજકાલનો માહોલ તથા પર્યાવરણ પણ પ્રોત્સાહિત કરનારાં છે. પરિણામે નવી પેઢી આપણાથી બધી રીતે આગળ છે જ એ સત્ય સ્વીકારવું જ પડશે. આ તો રાજી થવા જેવું છે ને ?
કાલિદાસ વ. પટેલ { વાગોસણા }
December 20, 2012 at 9:33 am
આજની પેઢીનો I.Q. આપણી ધારણા કરતા ઘણો ઉંચો છે અને આત્મવિશ્વાસ પણ. ખરેખર તો આપણે એમને તક આપવામાં પાછા પડીએ છે.
June 20, 2014 at 11:28 pm
બહુ વહેલા જન્મી જવા માટે અફસોસ થાય છે.
Click here to cancel reply.
Select language:   Gujarati   English   (Press F12 to change language) Show Keyboard
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
* * * * *
Download First Issue Absolutely Free !!
Click Here for download page
રીડગુજરાતી : તેરમા વર્ષમાં મંગલ પ્રવેશ
શોપિંગ – મૃગેશ શાહ
ભગવાનની ખોજ – આશા વીરેન્દ્ર
વાત પરભામહારાજની… – મહેશ યાજ્ઞિક
રાષ્ટ્રશહીદોનાં સ્મારકમાં શરમ કેવી? – ડૉ. કુમારપાળ દેસાઈ
ગરમાળો, ગુલમોર અને ખખડેલું બસસ્ટોપ ! – રામ મોરી
વિધવા : પ્રથમ તો એક માણસ – સ્વાતિ બારોટ સિલ્હર
દો પલ કે જીવન સે એક ઉમ્ર ચુરાની હૈ… – રોહિત શાહ
મારી સાઇકલ – રમણ સોની
ભાઈ એન્ડ બા વીથ ગોડ એટ જી-મેલ ડોટ કોમ – રાહુલ શુક્લ
pritesh patel: wish u many many happy returns of the day...
Amrut Gosai: વાહ સ્વાતિબેન ….ખુબ સુન્દર રિતે સમાજ...
બટુક ઠુંમર: અદભુત, અવર્ણનિય અને અકલ્પનિય. ડો.એટલુ સરળ અને...
Vijay Panchal: Bau Saras… che….
Sheela Patel: Good story
NEELAM GUPTA: આ ને બચ્પન માટૅ લખો.સારી કવિઆ હે.
jigisha dave: Very nice story its really hart...
Darshan: 30/૩/1987 time 21ઃ00 birtha peels ઃ godhara...
Arvind Patel: અંતઃસપુરના. હું જયારે એમ માનુ કે બધું હું જ...
Keyur Patel: પૂરાણૉમા પણ વાર્તા છે જ કે દધિચીએ પોતાના...
રીડગુજરાતી પરના વિશેષ લેખો કે અન્ય અગત્યની માહિતી આપના ઈ-મેઈલ પર મેળવવા માટે અહીં આપનું ઈ-મેઈલ સરનામું લખીને જોડાઓ.(4500 થી વધુ વાચકો)
રીડગુજરાતી : તેરમા વર્ષમાં મંગલ પ્રવેશ
શોપિંગ – મૃગેશ શાહ
ભગવાનની ખોજ – આશા વીરેન્દ્ર
વાત પરભામહારાજની… – મહેશ યાજ્ઞિક
રાષ્ટ્રશહીદોનાં સ્મારકમાં શરમ કેવી? – ડૉ. કુમારપાળ દેસાઈ
રીડગુજરાતી વિશે : પ્રેસ વિભાગ
જીવન અંંતરંગ – લઘુનવલ (ભાગ ૨)
દિલ્હીનું અનોખું રવિવારી પુસ્તકબજાર.. દરિયાગંજ બુકમાર્કેટ – જીજ્ઞેશ અધ્યારૂ
જીવન અંંતરંગ – લઘુનવલ (ભાગ ૧)
This site is dedicated to Shrimad Bhagvat Mahapuran
Back to top ↑
Send to Email Address Your Name Your Email Address Cancel
Post was not sent - check your email addresses!
Email check failed, please try again
Sorry, your blog cannot share posts by email.