gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en ca es es en en en en en en en es en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en gu en en en gu gu en en en gu en gu en en en en fr en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu en gu gu gu gu en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu en en en en en en en
ReadGujarati.com: લેખ કયાંથી આવે છે ? – કલ્પના દેસાઈ
પસંદ કરો પ્રથમ પાનું અનુક્રમણિકા – ટૂંકીવાર્તાઓ – નિબંધો – કાવ્યો અને પદ્ય – ગઝલો – અધ્યાત્મિક લેખો – હસો અને હસાવો – સાહિત્ય લેખો – બાળસાહિત્ય – અન્ય લેખો – પ્રકીર્ણ – ડાઉનલોડ – લેખ શોધો – મહિનાવાર લેખો – ગુજરાતીમાં લખો – ગુજરાતી કેલેન્ડર – આપનો લેખ મોકલાવો – આપનું યોગદાન સંપર્ક
‘હવે ખબર પડી તમારા લેખ કયાંથી આવે છે તે.’ એક બહેન ફોન પર, એમના મનમાં ઊઠેલા સવાલનો જવાબ મારી વાત પરથી મેળવી લીધો. મેં તો ફકત એમને મારા ઘેર આવવાનું આમંત્રણ જ આપેલું ને થોડું ઘણુ ઘરની આજુબાજુના વાતાવરણનું વર્ણન કરેલું એટલું જ. પણ એમણે તો એમના મનમાં શું નું શું ધારી લીધું ? એમણે જે ધાર્યું હોય તે પણ એમના પ્રશ્ને મને તો વગર શિયાળાએ ધ્રુજાવી કાઢી. વીજળીનો કરંટ લાગ્યો હોય એમ મારા માથાથી પગ સુધી ઝણઝણાટી ફરી વળી. એટલું સારું કે, પ્રશ્ન હસતાં હસતાં પુછાયેલો એટલે મારાં રૂંવાડાંએ ઊભા થવાની તસ્દી ના લીધી. શું મારા લેખ કશેકથી ઉડાવેલા, ઉઠાવેલા, તફડાવેલા, ચોરેલા, મારી લીધેલા કે અવતરિત કરેલા લાગ્યા હશે ? કયા ખૂણેથી કે કઈ લીટીથી કે કયા ફકરાથી કે કયું, કઈ, કયો… ફલાણાની ઢીંકણાથી એમને મારા લેખનું જન્મસ્થળ ખબર પડી ગઈ ? જાણે કે, મેં બહુ મોટી ચોરી કરી હોયને પકડાઈ ગઈ હોઉં, મારાથી એમના પ્રશ્નનો જવાબ ન અપાયો ને તદ્દન ક્ષીણ થયેલા અવાજે મેં વાત અટકાવી.
ખરેખર તો વાત અટકી નહોતી, વાત ત્યાંથી જ શરૂ થઈ હતી. પેલાં બહેનના મનમાં મારા માટે કેવી કેવી ગલત ધારણાઓ બંધાઈ હશે ! એમને કેવા કેવા વિચારો આવ્યા હશે ? મારા લેખ કયાંથી આવે છે ? એમને તો એમ જ ને કે… જાણે કે… હું આંબાવાડીમાં એકાદ આંબાના ઝાડ નીચે-આમ્રવૃક્ષની છાંવ તળે-કાથીનો ખાટલો ઢાળીને એના પર પલાંઠી મારીને બેઠી હોઈશ, કે પછી, આરામખુરશીમાં નિરાંતે લંબાઈને બેઠી હોઈશ. મારી નજીક લાકડાંના આડાં અવળાં પાટિયાં ઠોકીને બનાવેલા એકાદ ઢચુપચુ ટેબલ પર બે-ચાર ચોપડીઓ, પાનાંની થપ્પી, બે-ચાર આધી-અધૂરી, ચાલતી-ન ચાલતી પેન ને ચાનું થર્મસ પડયું હશે. મારા એક હાથમાં ઠરી ગયેલી ચાનો કપ હશે ને બીજા હાથમાંની પેન, લેખના વિચારોમાં ગળાડૂબ કપાળ પર ફરતી કે ઠોકાતી હશે ? લેખ અડધે પહોંચી ગયો હોવાથી ને આગળ શું લખવું તે સૂઝતું ન હોવાથી હું આમતેમ ફાંફાં મારતી હોઈશ. લેખને આગળ વધારવા હું કયાં કયાં નજર નાંખતી હોઈશ ?
આંબાનાં લીલાં પાન પર ? કે પીળાં પાન પર ? ઝાડ પર ફરતા મંકોડાની હાર પર ? કે પાંદડાંઓની વચ્ચે બાઝેલાં જાળાં પર ? આંબા પર સુકાઈ ગયેલા મોર પર કે ઝૂલતી કેરીઓના ઝૂમખા પર ? ના, ના. મૉરે એમનો ભ્રમ ભાંગવો જ રહ્યો. ડુંગરની જેમ જંગલ પણ દૂરથી જ રળિયામણાં લાગે ! ઉનાળામાં તો ગરમ ગરમ લૂ વાતી હોય ને સૂરજ આગ ઓકતો હોય ત્યારે આમ્રફળોથી લચેલી ડાળીઓની વચ્ચે બેસીને લેખ લખવાનું ઘરમાં બેઠાં બેઠાં ઘણુંયે મન થાય તોય ત્યાં કેમનું ઠરાય ? માખીઓનું મારી ફરતે સતત ઘુમરાવું લેખના વિચારોનેય ઘુમાવી કાઢે. રખે ને વાડની પેલી તરફ છુપાઈને કેરીને નિશાન બનાવવાની તાકમાં ફરતાં બાળકોના એકાદ પથ્થરનો ભોગ હું બની ગઈ તો ? ના, ના. આંબા નીચે બેસવામાં તો જોખમ !
તો પછી આંબાડાળે કેવું રહે ? આંબાડાળે તો કોયલ સાથે બેસીને ટહૂકવાનું કોને ન ગમે ? પણ પછી લેખનું શું ? ઘરની ખુરશી પર પાંચ મિનિટ માટે પણ સખણી ન બેસનારી ઝાડની ડાળી પર કઈ રીતે ટકી શકે ? ને એવી કઈ મજબૂત ડાળી છે જે મારું વજન ખમી શકે ? એ તો માંચડો બાંધીને બધી સગવડ કરી હોય તો કંઈ મેળ પડે. પણ એવો એકાદ અધૂરો લેખ લખવા આટલી બધી માથાકૂટ ? તે પણ હું કરું ? બિચારાં પેલાં બહેન ! મારા માટે શુંય ધારે છે ?
એમને તો એમ જ હશે ને કે, હું તો ઓટલા પર એ…ય ત્યારે આરામખુરશી (બધે આરામખુરશી હોવી જરૂરી છે.) પર લંબાઈને બેઠી હોઈશ. એ જ કાગળ-પેન-ચોપડા ને ચાનું થર્મસ ને કપમાં ચા તો ખરી જ ને લમણે પેન ? એ પણ, મંદ મંદ શીતળ પવનની લહેરોથી પાનાં ફરફરતાં હશે ને તેના પર એકાદ-બે કાંકરા મૂકીને હું લેખ વિશે વિચારતી હોઈશ. દૂ…ર દૂ…ર દેખાતી નાની નાની ટેકરીઓની હાર પર નજર ટેકવવા, પહેલાં નજરને ઓટલા પરથી કુદાવીને સીધી કમ્પાઉન્ડની વાડ કુદાવતી ને વચ્ચે આવતાં સોયાબીન ને શેરડીના ખેતરને કુદાવતી સિધ્ધી….. ટેકરી પર જ ટેકવી દેતી હોઈશ !
જાણે કે, ટેકરી પરથી આવતો પવન એની સાથે મારા માટે લેખની સામ્રગી લાવતો હોય એમ હરખાતો હરખાતો હરિયાળાં સોયાબીન ને શેરડીનાં ખેતરોને કુદાવીને સીધો વાડ ઠેકીને ઓટલા પર આવીને મારા માથે બધું ઠાલવીને દીવાલ સાથે થોડી ગૂફતગુ કરીને દિશા બદલી પાછો જતો હશે ! આહાહાહા !! આવું જો થતું હોય તો ? રોજ એક લેખ ટેકરી પરથી આવતો પવન લેતો આવે ને મારા માથે ઠાલવી જાય ! વાહ વાહ ! પણ એવું કયાં બને છે ?
એમણે તો નક્કી એવું જ ધાર્યું હશે કે… ઘરની સામે આવેલી ઝૂલતી નાળિયેરી પર કૂદમકૂદ કરતી પકડાપકડી રમતી ખિસકોલીને જોતાં જોતાં મને લેખના અદ્દભુત વિચારો આવતા હશે ! એમને બિચારાંને શું ખબર નાળિયેરીના સાન્નિધ્યની વાત ? નાળિયરી તો દૂરથી રળિયામણી ! દિવસોથી સુકાઈ ગયેલા ને મારા નાળિયેરી નીચે જવાની જ રાહ જોઈ રહેલા એકાદ તરોપાનું મારા માથા પર પડવું, બધાં આગલા-પાછલા લેખનો હિસાબ ચૂકતે કરી નાખે કે નહીં ? ને ધારો કે તરોપો નિમિત બનવા ના માગે તો એનું ભારેખમ પર્ણ ધમ્મ કરતુંકને પડે ને મને પણ ગબડાવી દે તો ? ને ગબડતાંની સાથે જમીન પર પડેલા પથ્થર સાથે અફળાઈને મારું માથું ફાટ્યું તો ? લેખ-બેખ બધું બાજુ પર રહી જાય કે નહીં ? ને પછી…..? ‘લેખ લખવાની લ્હાયમાં નાળિયેરી નીચે ઊભેલી લેખિકાનું માથા પર તરોપો પડવાથી….!’ અથવા તો ‘….. વજનદાર પર્ણ પડવાથી…! જોયું ? મોત શબ્દ લખતાં પણ ડર લાગે તો ઝાડ નીચે ? ના, ના.
લોકો લેખકો માટે કેવું કેવું વિચારી લે છે ? તેમાં પણ મારા માટે આવું બધું વિચારવાવાળા પણ છે ખરાં એમ ને ? એમને તો એવુંય થતું હશે કે, કદાચ બગીચામાં હીંચકે ઝૂલતાં ઝૂલતાં, પગની ઠેસ મારતાં મારતાં મારા મગજમાં લેખો ઝૂલવા માંડતા હશે ! ને કેમ ન થાય ? આંબા ને આંબલીની ડાળે હીંચકા બંધાય તો બગીચામાં નહીં ? વહેલી સવારમાં મજાની ઠંડકમાં હીંચકે ઝૂલતાં લેખના વિચારો કરવાનીને ચા પીવાની અનેરી મજા છે એની ના નહીં પણ… આસપાસની ઝાડીઓમાં લપાયેલા મચ્છરનાં ઝૂંડના ઝૂંડ મને જોતાં જ ખુશ થઈને મારા કાનમાં વાત કરવા કે મને હાથ પકડીને કે ન માનું તો બોચી પકડીને કે છેલ્લે પગ પકડીને પણ ઊઠવા મજબૂર કરી નાખે ને એમનું ગણગણમન મને કયાં કંઈ વિચારવા દે ? સાંજે પણ તેવું જ ! દિવસના ભર તાપમાં, લોકોની અવરજવરમાં, મોટરસાઈકલ ને રિક્ષાની ઘરઘરાટીમાં ને કંઈ નહીં તો આખરે કૂતરાઓના સમૂહ આલાપોમાં ભાંગી પડેલું મન ને મજબૂર બનેલું મગજ જો લેખ વિશે કંઈ વિચારી પણ શકે તો હરામ બરાબર !
મને પોતાને પણ હવે લાગે છે કે, મારે મારું જ ધ્યાન રાખવું પડશે. આખરે મારા દિમાગમાં લેખ આવે છે કયાંથી ?
Email This Article ·  Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati
« Previous થોડામાં ઘણું – છોટુભાઈ જો. ભટ્ટ
ઈનફ ઈઝ નેવર ઈનફ – માવજી કે. સાવલા Next »
આ પ્રકારનું અન્ય સાહિત્ય:
ચંદ્ર પરની ચપટી ધૂળ પણ મોંઘી પડે ! – વિનોદ ભટ્ટ
1969ની વીસમી જુલાઈએ નીલ આર્મસ્ટ્રૉંગે ચન્દ્ર પર પગ મૂક્યો ત્યારે અમે અમારાં ધાબામાં સૂતાં સૂતાં ચન્દ્ર સામે તાકી રહ્યા હતા – એ તપાસવા કે ચન્દ્ર પર કોઈ માણસ ચાલતો દેખાય છે ? એક સજ્જન એ વખતે કહેતા હતા કે સારું છે કે આજે સુદ બીજ છે, બાકી એ લોકો અમાસના દિવસે જશે તો તેમને મુસીબત થશે, ચન્દ્ર જડશે જ નહીં.... ... [વાંચો...]
હું પાગલ જ છું. પણ…. – વિનોદ ભટ્ટ
ક માણસ કાર લઈને જતો હતો. અચાનક કારના આગળના પૈડામાં પંક્ચર પડ્યું. તેણે વ્હીલ બદલ્યું. તેની ગફલતને કારણે વ્હીલના છ બૉલ્ટ બાજુની ગટરમાં પડી ગયા. તે મૂંઝાઈ ગયો. હવે ? આજુબાજુ ક્યાંય ગેરેજ દેખાતું નહોતું. થોડે છેટે બાંકડા પર એક માણસ બેઠો હતો. એની પાસે તે ગયો. ત્યાં જ તેની નજર બાંકડાની પાછળ લટકતા મેન્ટલ હોસ્પિટલના પાટિયા પર પડી. એટલે ... [વાંચો...]
હાસ્યથી રુદન સુધી (ભાગ-4) – નિર્મિશ ઠાકર
ઉપરવાળો-નીચેવાળો પોતાના સ્થાનને કારણે ઉપરવાળો હમેશાં સદ્ધર હોય છે, જેના પ્રતાપે નીચેવાળાના શ્વાસ અધ્ધર હોય છે ! તમે ફલેટમાં રહેતા હશો, તો જરૂર મારી સાથે સંમત થશો. મેં તો ફલેટમાં થતી ઉપરવાળાઓની કૃપા પરથી એક હાઈકુ પણ લખેલું, આ મુજબ.... ઉપરવાળાં ખાંડે મરચાં, નીચે, ખરતો ચૂનો ! તમારા ફલેટમાં જો ઉપલે માળે ભરતનાટ્ટયમ કે કથ્થક નૃત્ય થતું હશે, તો પણ તમારે ત્યાં ચૂનો ખરતો ... [વાંચો...]
3 પ્રતિભાવો : લેખ કયાંથી આવે છે ? – કલ્પના દેસાઈ
p j paandya says:
May 10, 2014 at 12:17 pm
મનનુ વિચાર વલોનુ સરસ રજુ કર્યુ
July 12, 2014 at 2:10 am
your school friend, harsha-Navapur…….. ફોન # મોકલ મારિ ઇ-મેઇલ પર. આભાર. Will talk more on the phone.
March 31, 2015 at 10:52 am
ખુબ સરસ્… વાચવા ની મઝા આવી આભાર કલ્પના બેન
Click here to cancel reply.
Select language:   Gujarati   English   (Press F12 to change language) Show Keyboard
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
રીડગુજરાતી.કોમ પર પ્રસ્તુત થતા લેખ ટાઈપ કરવા માટે યોગ્ય વ્યક્તિઓની જરૂર છે. પૂરતું વળતર આપવામાં આવશે. વોટ્સએપ : ૯૯૭૪૪૧૦૮૬૮
પુણ્યનું વાવેતર – મનસુખ સલ્લા
હાથનાં કર્યાં – અર્જુનસિંહ કે. રાઉલજી
રાજાને જે ચરણપ્રહાર કરે તેને શી સજા કરવી જોઈએ? – આચાર્ય શ્રી ‘વાત્સલ્યદીપ’ સૂરિજી
ત્રણ ગીત – કાંતિલાલ એમ. કામરિયા
માઈન્ડ યોર ઓન બિઝનેસ? – ગિરીશ ગણાત્રા
હાસ્યનો હોજ.. – સં. તરંગ હાથી
સરિતાની શરત – રમણ મેકવાન
છે(છો)ડ સખી સરગમ – સ્વાતિ મેઢ
શ્રદ્ધા સ્મૃતિમંદિર – ડૉ. ચંદ્રકાન્ત મહેતા
થોડાસા રુમાની હો જાયે.. – નમ્રતા દેસાઈ
tia: સત્ય ઘટના પર આધારીત વાર્તા હમેશા હૃદયસ્પર્શી હોય છે...
tia: બીચરી વાર્તા તો પોતાના ઠેકાણે રહી અને લેખ કહો કે...
viren machwala: Give me more quotes
CD VORA: મને મજા આવી હું પણ આવા તબક્કાઓમાંથી વરસાદ થયો...
સંજય કે સંઘવી: જેમ પુ રવિશંકર મહારાજ કેહતા તેમ ડૉ કલામ...
ગોપાલ ખેતાણી: અદભૂત વર્ણન. આપની સાથે દરિયાઈ સફર કરી તેવો...
જગદીશ કરંગીયા ‘સમય’: ટૂંકી વાર્તા કે લેખ ? અતિ સુંદર...
Yogesh pandya: I m writter yogesh pandya..u hv read my...
Mahendra kumar, Babariya Dubai: Thought provoking article.
રીડગુજરાતી પરના વિશેષ લેખો કે અન્ય અગત્યની માહિતી આપના ઈ-મેઈલ પર મેળવવા માટે અહીં આપનું ઈ-મેઈલ સરનામું લખીને જોડાઓ.(4500 થી વધુ વાચકો)
પુણ્યનું વાવેતર – મનસુખ સલ્લા
હાથનાં કર્યાં – અર્જુનસિંહ કે. રાઉલજી
રાજાને જે ચરણપ્રહાર કરે તેને શી સજા કરવી જોઈએ? – આચાર્ય શ્રી ‘વાત્સલ્યદીપ’ સૂરિજી
ત્રણ ગીત – કાંતિલાલ એમ. કામરિયા
માઈન્ડ યોર ઓન બિઝનેસ? – ગિરીશ ગણાત્રા
રીડગુજરાતી વિશે : પ્રેસ વિભાગ
નવરસમાં ઝબોળાયેલી માઈક્રોફિક્શન – ડૉ. હાર્દિક નિકુંજ યાજ્ઞિક
એક અપીલ – ધ્રુવ ભટ્ટ
વન ડે માત્રમ – કુલદીપ લહેરુ
This site is dedicated to Shrimad Bhagvat Mahapuran
Back to top ↑
Send to Email Address Your Name Your Email Address Cancel
Post was not sent - check your email addresses!
Email check failed, please try again
Sorry, your blog cannot share posts by email.