gu en en en en en en en en en en en en en en en tl tr en en en en en en en en en en en en en en en fr tr en en en en es en en en en en en en en en en fi en nl en en pt en gu gu en nl en en gu gu ceb gu gu gu gu gu gu gu ja gu gu fr gu gu gu gu fr gu gu gu gu fr gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu fr gu gu gu gu fr gu gu gu gu gu fr gu gu gu fr gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en en en fa en en en en en ru en en en en en en en en es en en en en ar en en en en en en
કથા-સપ્તાહ : વારસ (ઉતાર-ચડાવ - ૫)
1  |  2  |  3  |  4  |  5  |
કાનાફૂસી જેવા અવાજે હૉસ્પિટલના પૉર્ચના પગથિયે બેઠેલી મધુમતી ચમકી. સૂમસામ એકાંતમાં મોબાઇલ પર કોઈ જોડે વાત કરતી તર્જનીનો ધીમો અવાજ પણ સહેલાઈથી સંભળાતો હતો. અહીંથી જ પસાર થઈ હોવા છતાં કદાચ અપૂરતી લાઇટને કારણે તેનું મારા પર ધ્યાન નહીં ગયું હોય... પણ તે કોને શું કહી રહી છે? મધુમતીએ આદતવશ કાન સરવા કર્યા.
‘બીજું બધું તો આપણા પ્લાન પ્રમાણે થયું. મેં હાર ચોર્યો‍, રાણીનું ગળું કાપ્યું; પણ બાઈ જોકે મરી નહીં.’
ઓત્તારી! મધુ અચરજથી ફાટી પડી : આ તો રાજમાતાની મહેમાન જ ચોર નીકળી!
‘એથીયે વસમા ખબર એ છે કે પેન્ડન્ટમાં નકશો નહોતો!’
‘સાંજે કરેલા બફાટનો અહેસાસ થયો હશે કે શું, રાણીએ સૂતાં પહેલાં નેકલેસમાંથી નકશાનો કાગળ બ્લાઉઝના પોલાણમાં છુપાવી દીધેલો, જે હવે તેમના હૉસ્પિટલના ગાઉનના ગજવામાં છે!’
‘ના-ના, કોઈને ખબર નથી... સ્ટીચીઝ લઈને રાણીમાનાં વસ્ત્રો બદલાવનાર નર્સે મને જ જાણ કરી છે કે પેશન્ટ પાસેથી મળેલો ગડીવાળો કાગળ તેમના ગાઉનમાં મૂક્યો છે... બિચારી તેને ઓછી જાણ કે આ ખજાનાનો નકશો છે! યા-યા, આજે રાત્રે કોઈ પણ હિસાબે હું એ તફડાવીને રહેવાની!’
ફોન કટ કરી, આસપાસ જોતી તર્જની આગળ વધી. પોતે જે સંભળાવવું હતું એ મધુ સાંભળી ચૂકી હોવાની તેને ખાતરી હતી!
‘મારા ખ્યાલથી આપણે બધાએ હવે અહીં રોકાવાની જરૂર નથી...’ અંદર રાજમાતાએ લીડ લીધી, ‘સૂર્યા ઘેનમાં છે. ઑક્સિજન ચાલુ છે, ત્ઘ્શ્માં કોઈને જવાની પરમિશન નથી. આપણે થોડો આરામ કરીશું તો કાલે ફ્રેશ રહેવાશે... કેતુ કૉરિડોરના બાંકડે સૂઈ રહેશે...’ કહીને કેતુને પૂછ્યું, ‘તને ફાવશેને? ઇન કેસ, જરૂર પડી તો અમને તેડાવી લેજે...’
કેતુએ કહ્યું. થોડી પળોમાં સૌ વિખરાયા. કૉરિડોર સૂનો પડ્યો. કેતુએ બાંકડે લંબાવ્યું. ના, તેની આંખો બંધ હતી પણ તે સૂતો નહોતો.
જાળ બિછાવાઈ ચૂકી હતી. હવે શિકારના ફસાવાનો ઇન્તેજાર હતો!
વીર અમારો વારસ નહીં બને, મારા જીવતેજીવ તો નહીં જ!
રાણીનો જીદભર્યો‍ રણકો રતનને જંપવા નથી દેતો. રસ્સી બળી, પણ વળ ન ગયો. એમાં વળી જેઠજીએ રાજમાતાના સંતાનને દત્તક લેવાનો તુક્કો મૂક્યો. તુક્કો જ વળી. એમ કંઈ રાજમાતાના પુત્રો રેઢા પડ્યા છે!
ખજાનાનો નકશો ભલે ગુમ થયો, જેઠજીને એનો પત્તો માલૂમ હોય જ. એ હિસાબે મારી જીત અને એના આડલાભ જેવા દીકરાના ભાવિ આડે જેઠાણી જ પથ્થર બનીને બેઠાં હોય તો તેને મારે જ ખસેડવાં રહ્યાં! મારી જીત માટે તેમને મારવાનું મેં કદી વિચાર્યું નહોતું, પણ જ્યારે તેઓ મરણના આરે પહોંચી જ ગયાં છે ત્યારે જીવનની આખરી ડોર કાપવામાં કશું ખોટું નથી!
રાત થોડી જામવા દો, પછી વાત!
અનિકેતને નસકોરાં બોલાવતો સાંભળીને મધુમતીને ધરપત થઈ. દબાતે પગલે ત્ઘ્શ્ના દરવાજે ઊભા રહીને તેણે ગ્લાસ-વૉલમાંથી નજર ફેરવી. ઝીરો બલ્બના અજવાશમાં પલંગ પર ચત્તાપાટ સૂતેલાં રાણીમાની છબિ સાફ દેખાઈ.
બસ, હવે ચુપકેથી દાખલ થઈ, રાણીમાના ડ્રેસના ગજવામાં હાથ નાખી ખજાનાનો કાગળ લઈ સરકી જવામાં બે મિનિટથી વધુનો સમય નહીં લાગે....
પણ આ શું? મધુમતીએ હજી તો પેશન્ટનું ઓઢવાનું ઉતારી ગાઉનના પૉકેટમાં હાથ નાખ્યો કે...
લાઇટ ઝળહળી ઊઠી. બેડની પાછળના કર્ટનની આડશથી પ્રગટ થતી તર્જનીને જોઈને મધુમતી થોથવાઈ. તેના હાથમાં મદારીનો કરંડિયો જોઈને છાતી આશંકાથી હાંફવા માંડી. તર્જનીએ ઢાંકણ ખોલતાં સર્પ ફૂંફાડા મારીને બેઠો થયો.
‘તારી નમકહરામી પુરવાર કરવા મારે નાટક કરવું પડ્યું મધુમાસી.’
ના... ટક! મધુમતીની આંખો ફાટી ગઈ. દિમાગ સાથ નહોતું આપતું.
‘તને સાપનો ડર નથી મધુમતી...’ શબ્દે-શબ્દે આગળ વધતી તર્જનીને જોઈને મધુમતીએ ભાગી છૂટવું હતું, પણ પૂતળા જેવા બનેલા પગ ઊપડ્યા નહીં.
‘સર્પથી રાણીમાનો જીવ બચાવી વિશ્વાસપાત્ર બની, નકશો ચોરી વિશ્વાસઘાતી ઠરવાની સજા સર્પ જ કરે તો ન્યાયી ગણાય...’ કહેતાં તર્જનીએ સાચે જ સર્પ ફેંકવાનો અભિનય કરતાં રાડ નાખતી મધુમતી તેનાં ચરણોમાં ઢળી પડી, ‘મારે સર્પદંશથી મરવું નથી તર્જની. મને મારીને તને શું ફાયદો? હું તો પ્યાદું.’
મોતના ભયે તેણે વટાણા વેરી નાખ્યા, ‘રાણીમાની ખરી દ્રોહી તો તેમના ઘરની જ છે - તેમના ભાઈની બૈરી - મિતાલી!’
તર્જનીએ ઊંડો શ્વાસ લીધો.
‘સૂતેલા સાવજ જેવા અનિકેતને જોઈને મારી તો હિંમત નથી થતી. બળ્યો નકશો. હા, તમને ખજાનો જોઈતો હોય તો જાતે ચોરી જાઓ.’
તર્જનીના તાબામાં રહેલી મધુમતી તેના મોબાઇલ પરથી મિતાલીને તર્જનીએ શીખવ્યા મુજબનો પાઠ બોલી ગઈ.
ચાર મિનિટ પછી બહારથી કેતુએ મિસ્ડ-કૉલનું સિગ્નલ દેતાં તર્જની વળી કર્ટન પાછળ છુપાઈ ગઈ. ખુરસી પર બંધક બનાવેલી મધુમતીના હોઠો પર ટેપ ચોંટાડી દીધી.
દરવાજો ખૂલ્યો, કોઈનાં પગલાં સંભળાયાં.
‘આઇ ફીલ સૉરી ફૉર યુ...’ નણંદના ડ્રેસમાંથી ખજાનાનો કાગળ સેરવતી મિતાલીએ રાણીમાનો પહોંચો પસવારી અફસોસ જતાવ્યો : તમે જીવનમાં ઘણું સહ્યું, એમાં વાંઝણાપણાનું દુ:ખ મારા પ્રતાપે હતું : શું કરું, તમે મા બનો તો મારા અજયને દત્તક લેવાનો ચાન્સ મરી પરવારે. એટલે મધુમતીને સાધી. તમારી લાડકી થવા માગતી મધુ પર તમને ભાવ તો હતો, પણ બિચારી રતનની ચુગલી કરતી તો તમે ખખડાવી મૂકતાં. મારી ભંભેરણી ન કર! મોટી વહુ તરીકે તમારી એ ચોકસાઈ પ્રશંસાપાત્ર હતી, જ્યારે મારા પતિની પહેલી પસંદની બદબોઈ કરતી દાસી મને વહાલી ન લાગે તો જ નવાઈ!’
નકશો લઈને સરકી જવાનું હતું, પણ સ્મરણયાત્રાનો ઊભરો ઠાલવીને ખરેખર તો મરણપથારીએ પડેલાં દીદીની માફી માગવાની દબાયેલી વૃત્તિ પણ કન્ફેશન કરવા પ્રેરતી હતી, ‘સા૫વાળા પ્રસંગથી તમારો વિશ્વાસ જીતવાનો આઇડિયા મારો જ હતો. મધુ જાણતી હતી કે સર્પ બિનઝેરી છે એટલે શાનો ડર હોય! બલ્કે સર્પને તમારા કક્ષમાં સરકાવનારી પણ તે જ હતી! ખેર, મધુને તેના ગામમાં એક ખોરડું અને થોડીઘણી જમીન અપાવીને મેં તેને હંમેશ માટે જીતી લીધી. વૈદ પાસેથી સંતાન ન થવાનાં ઓસડિયાં લઈને એના દ્વારા તમારા ખોરાકમાં ભેળવતી રહી. અજય તમને દત્તક દઈને ખરેખર તો મારે રતનને માત આપવી હતી... એમાં જોકે નણદોઈજીએ રાજમાતાના પુત્રોનો વિકલ્પ મૂકીને અજયનો ચાન્સ વધુ ધૂંધળો કર્યો છે એટલે હવે ખજાનાનો નકશો ચો...રી...’
મિતાલી હેબતાઈ. ચિતા પરથી મડદું બેઠું થાય એમ ઑક્સિજનનનો માસ્ક ફગાવીને નણંદબાને બેઠાં થતાં ભાળીને ડોળા ચકળવકળ થયા ને બીજી પળે વાતાવરણમાં થપ્પડ ગૂંજી : મેં તને આવી નહોતી ધારી મિતાલી!
સૂર્યાના રણકારે મિતાલીને તમ્મર આવ્યાં. તેના હોશ ગુમાવાની ઘડીએ કેતુ ડોકાયો : ક્વિક, નવો શિકાર આવી રહ્યો છે!
સાંભળીને તર્જનીએ મિતાલીને પડદા પાછળ લઈ લીધી અને રાણીમાએ ફરી પલંગ પર લંબાવી દીધું!
‘ગુડ બાય જેઠાણીજી! પહેલાં તમારા સંતાનને મેં છીનવ્યું, હવે તમારો જીવ લઉં છું...’ રતને હળવેથી રાણીમાના મોં પર લાગેલો ઑક્સિજન માસ્ક દૂર કરતાં સૂર્યાકુમારી હાંફવા માંડ્યાં. તેમને વલખાં મારતાં જોઈને રતન થથરી ગઈ, પણ હવે પીછેહઠ શક્ય નહોતી. મારે નવર્‍સ નથી થવાનું, મારી અલ્ટિમેટ જીત ક્ષણ-બે ક્ષણ જેટલી જ દૂર છે... પણ આ શું?
રાણીમા એકદમ સ્વસ્થપણે બેઠાં કેમ થઈ ગયાં! વિસ્ફારિત નેત્રે તેમને તાકતી રતનનો જીવ ડૂબવા લાગ્યો. ત્યાં તો કોચ પરથી ઊતરીને તેમણે સ્મિત ફરકાવ્યું, ‘છેલ્લા દાવમાં તું ખુલ્લી પડી રતન, આને કહેવાય ચેકમેટ!’
રતનને ખંડ ગોળ-ગોળ ઘૂમતો લાગ્યો : ટ્રૅપ!
‘રાણીમા પર હુમલો થયો જ નહોતો!’
વહેલી પ્રભાતે મુખ્ય પૅલેસના દીવાનખડમાં લાગતાવળગતાને ભેગા કરીને રાજમાતા કહી રહ્યાં છે, ‘સંગ્રામગઢમાં મને મધુમતીની વર્તણૂક શંકાસ્પદ લાગી. સર્પવાળા બનાવમાં રહસ્ય એ હતું કે સૂર્યાના કક્ષમાં સાપ આવ્યો ક્યાંથી? સાપ આપમેળે આવી ચડે એવાં કોઈ પરિબળ નહોતાં, પરંતુ સૂર્યા બચ્યાની ખુશીમાં આ સવાલ પર સજ્જનસિંહ સુધ્ધાંએ વિચાર્યું નહોતું... આ બે કડી સાંકળીને કેતુ-તર્જનીનું પ્રથમ પગલું મધુમતીની વફાદારી ચકાસવાનું હતું. ફરી એવો જ સીન અમે સૂર્યાની રૂમમાં ઊભો કર્યો. એમાં મધુમતી રાણીમા સમક્ષ ખુલ્લી પડી ગઈ. દરમ્યાન અમે તેના સેલફોનમાં કૉલ્સની વિગતો મેળવી લીધેલી એટલે મિતાલી સાથેનું તેનું કનેક્શન અજાણ્યું નહોતું... મિતાલીનો અંદેશો હતો, રતન અણધારી સપડાઈ!’
શ્વાસ લઈને રાજમાતાએ ઉમેર્યું, ‘વારસની સાથે ખજાનાની લાલચ કોને કેટલા ભરમાવે છે એ જાણવા સર્પની રીપ્લે પછી સૂર્યા પર હુમલો પ્લાન કર્યો‍...’
‘છતાં આ અમૃતમંથનમાં અમને તો વિષ જ વિષ હાથ લાગ્યું! મારા અજન્મ સંતાનની હત્યા થઈ, મને વાંઝણાપણાનો શ્રાપ મળ્યો, મારા કહેવાતા પોતાનાઓથી!’ સૂર્યાના શ્વરમાં ભીનાશ જેટલી જ આગ હતી, ‘આ ઘા નહીં રુઝાય. સિદ્ધ-નરેન્દ્ર, રતન-મિતાલી વિરુદ્ધ કાયદાકીય કાર્યવાહી કરી મારે આબરૂનો ધજાગરો નથી કરવો; પણ અમારા જીવનમાં, અમારા ઘરમાં તેમનું કોઈ સ્થાન નહીં હોય...’
સૂર્યા આટલું કહીને પણ બબ્બે વજ્રાઘાત પચાવી ગયાં એટલું સારું.
‘તેઓ અમારા જીવનમાંથી પણ સ્થાન ગુમાવી ચૂકી.’
બે પતિ - બે પુત્રો સાથે બોલ્યા. રતન-મિતાલી કોઈ જોડે નજર મેળવવાની સ્થિતિમાં નહોતાં. છેલ્લા ચરણમાં ખુલ્લા પડ્યાનો ધોકો ઘણો છે અને હવે આ સજા પછી પસ્તાવો જ રહેવાનો! સુખની મંગળ ઘડીમાં બે સ્ત્રીઓ એકલીઅટૂલી હતી. મધુમતીને તિલાંજલિ આપી દેવાયેલી. કેતુ-તર્જની જાસૂસજોડી હોવાનું સત્ય જાણીને સૌ હેબતાયેલા.
‘તમારો આભાર કયા શબ્દોમાં માનું?’ રાજાજી કેતુ-તર્જની સમક્ષ ગદ્ગદ બન્યા.
‘સત્યથી આમ ભાંગી ન પડો, રાણીમાને જાળવી જાણો એ ઘણું.’
‘ન રતન સૂર્યાને જીતી શકી, ન મિતાલી પોતાનું પલડું રતનથી ભારે કરી શકી.’ સજ્જનસિંહે નિ:શ્વાસ નાખ્યો, ‘અને આ બધામાં વારસનો પ્રશ્ન તો વણઊકલ્યો જ રહે છે.’
‘ઉકેલ અમારી પાસે છે.’ અજય-વીર આગળ આવ્યા, ‘પુત્ર દત્તક લેવાને બદલે જે કંઈ છે એને પ્રજાજનોના કલ્યાણમાં વાપરો. આખરે એ પ્રજાની જ સંપત્તિ!’
‘શાબાશ...’ રાજમાતાએ તેમને પડખામાં લીધા.’ તમે મારા મનની વાત છીનવી લીધી. રાજનો પૈસો જનકલ્યાણમાં વપરાય એથી રૂડું શું? નવી પેઢી પાસે મને આવી જ આશા હતી... ખરો વારસો સંસ્કારનો, જે તમારા બેઉ ભત્રીજામાં સુપેરે ઊતર્યો છે. રાજધન પ્રજા માટે વાપરી તમે નવો ચીલો ચીતરો તો રાજપૂતાનાના કોઈ રાજવીને વારસનો પ્રશ્ન કે મોહ સતાવે નહીં. ’
Subscribe via email (Registered users only)
Write the displayed characters
Please enable JavaScript to post a new comment
You need an iframes capable browser to view this content.
Copyright © 2012 Mid-day Infomedia Ltd. All Rights Reserved.