gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en ca es es en en en en en en en es en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en gu en en en gu en en en gu en en en gu gu gu en en en gu en en en eo en en en gu en en en en en en en en en en en en en en en mg en en en en en en en gu en en en en en en en en en en en en en gu en en en en fr en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu en en en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu en en en en en en en
ReadGujarati.com: તું મારી સાથે નહીં રમે ? – હરિશ્ચંદ્ર
પસંદ કરો પ્રથમ પાનું અનુક્રમણિકા – ટૂંકીવાર્તાઓ – નિબંધો – કાવ્યો અને પદ્ય – ગઝલો – અધ્યાત્મિક લેખો – હસો અને હસાવો – સાહિત્ય લેખો – બાળસાહિત્ય – અન્ય લેખો – પ્રકીર્ણ – ડાઉનલોડ – લેખ શોધો – મહિનાવાર લેખો – ગુજરાતીમાં લખો – ગુજરાતી કેલેન્ડર – આપનો લેખ મોકલાવો – આપનું યોગદાન સંપર્ક
બાળપણમાં મારો સૌથી વહાલો ગોઠિયો હતો – મનુ. અમારા બાગના માળીનો, છ-સાત વર્ષનો મનુ ને હું સમોવડિયા હતા. એટલે અમે સાથે રમતા, સાથે ફરતા ને તોફાન-મસ્તીમાંયે સાથે જ રહેતા. અમારા બાગમાં ઘણાં બધાં ફળઝાડ હતાં. પણ ખોટ હતી માત્ર મીઠી દાડમડીની ! એમ તો દાડમડીઓ યે હતી – પણ ખાટી હતી, મીઠી ન હતી.
એક દા’ડો અમે નદીમાં નાહી રહ્યા હતા, તરી રહ્યા હતા ને એકમેક પર પાણી ઉડાડી રહ્યા હતા. ત્યારે મેં કહ્યું : ‘અલ્યા ચાલ ને, ઠાકોરના બાગમાં પેસીને મીઠાં દાડમ લઈ આવીએ.’
‘જા, જા. ઠાકોર તો મારી નાખે એવા છે.’ મનુએ ના પાડી.
‘પણ એ તો બંગલામાં હશે. એ ક્યાં જોવા આવવાના છે ?’ મેં સાતેક વર્ષની મારી બાળબુદ્ધિનું પ્રદર્શન કયું.
‘પણ તારો કાકો માળી તો ત્યાં હશે ને. ઠાકોરનો માળી તો એવો છે ! મારા બાપા કહેતા હતા…..’
‘મનુડા, તું તો બહુ બીકણ. એના કરતાં એમ કહે ને કે હું ડરું છું.’ મેં પાનો ચડાવ્યો. મારું મહેણું મનુના હાડોહાડ વ્યાપી ગયું. તેણે પડકાર ફેંક્યો, ‘કોણ ડરે છે તું કે હું ? ચાલ ત્યારે, તારે ય જોવું હોય તો.’
અને અમે ઊપડ્યા. તારની વાડ કૂદીને અમે બાગમાં ઘૂસી ગયા. હરણની જેમ ઝટપટ ઠેકડા મારતા અમે એક દાડમડી પર ચડી ગયા. ને મીઠાં મીઠાં દાડમ તોડવા માંડ્યા. કેટલાયે દા’ડાથી એ દાડમ પર અમારી નજર હતી. દાંતથી છોલીને મેં ખાવા માંડ્યું, ‘વાહ ! કેવું મીઠું છે ! આપણા બાગમાં છે, પણ કેવા ખાટાં !’ સારી પેઠે અમે દાડમથી ગજવાં ભર્યાં, ‘ચાલ, મનુ ! હવે જતા રહીએ. નહીં તો માળી આવી જશે,’ એમ કહું છું ત્યાં તો એક ભારે પંજો મારી પીઠ પર પડ્યો. મનુને પણ ગળેથી ઝાલ્યો હતો. અમે બંને રડવા લાગ્યા. અમારાં ખીસામાં દાડમ હતાં. બાગની સામે નદી ખળખળ કરતી વહી રહી હતી. નદીનું ચમકતું પાણી લહેરો લેતું નિર્ભયપણે મોકળા મને વહી રહ્યું હતું. ત્યારે અમે માળીના હાથમાં સપડાઈ ગયા હતા. અમને ચાવડીમાં પૂરી દેવામાં આવ્યા. આખા ગામમાં વાત પ્રસરી ગઈ. વર્ષો લગી નહીં બનેલો બનાવ બન્યો હતો ને !
એક કલાક થયો, બે કલાક વીતી ગયા, સાંજ પડવા આવી. ચાવડીની અંદર અમે રડી રહ્યા હતા. ત્યારે ચાવડીનું બારણું ઊઘડ્યું અને મારી બા રોતી-રોતી અંદર આવી. પાછળ મારા બાપુ હતા. લપક લઈને બાએ મને છાતીએ વળગાડી દીધો. ડૂસકાં ભરી-ભરી બા રડી રહી હતી – મારું મોં ચૂમી રહી હતી. હું યે રડી રહ્યો હતો ને મનુ યે. બાપુએ મારી આંગળી પકડી લીધી ને કહ્યું, ‘ચાલ , ઘેર ચાલ.’ હું બાપુજીની સાથે ધીરે ધીરે ચાલવા લાગ્યો. મનુ પાછળ પાછળ આવતો હતો. એકાએક બાપુના પગે ચીપકીને એ બોલી ઊઠ્યો, ‘કાકા, મને ય અહીંથી લઈ જાઓ ને !’
પાછા ફરીને બાપુએ એને લાત મારી. ધમ દઈને મનુ ભોંય પર પછડાયો. એ ફરી ઊભો થયો ત્યારે બાએ જોરથી તમાચો મારી તેને કહ્યું : ‘બદમાશ ! મારા છોકરાને ખોટે રવાડે ચડાવે છે. એને બૂરી લત શીખવે છે.’
‘તને ક્યારનું યે કહ્યું છે,’ બાપુ બાને વઢી રહ્યા હતા, ‘આવા જોડે છોકરાને રમવા ન દે પણ મારું સાંભળે તો ને !’
‘ડૉક્ટર સાહેબ,’ થાણેદાર બોલ્યો, ‘ઠાકોર સાહેબના ડૉક્ટર છો એટલે ! નહીં તો આપ જાણો છો કે બાગમાં ચકલુંયે નથી ફરકી શકતું !’
મને તો બાપુ લઈ આવ્યા. પણ મનુને માટે ચાવડીનો દરવાજો બંધ થઈ ગયો હતો ! રાત પડી ત્યારે મેં જોયું તો મનુ ઘેર આવી ગયો હતો. મને આશ્ચર્ય થયું. એના બાપની તો હિંમત નો’તી ચાલી. પણ એની બા ચાંદીનાં કડાં ગીરવે મૂકી, દસ રૂપિયા લઈ થાણેદાર કને ગઈ હતી અને મનુને છોડાવી લાવી હતી. મનુને મેં જોયો ત્યારે એ એની ખોલી પાછળ ગુલાબની ઘટા આગળ, ઊભો ઊભો કંઈક વિચારી રહ્યો હતો.
એને જોઈ હું રાજી થયો. હું દોડતો દોડતો એની પાસે ગયો ને એને બાઝી પડ્યો. મેં કહ્યું :
‘ચાલ, મનુ ! રમવા જઈએ.’
પણ મનુ ચૂપ રહ્યો. કશું યે બોલ્યો નહીં-ચાલ્યો નહીં. મેં લાલચ આપતાં કહ્યું, ‘ચાલ શરત બકીએ. પેલા ઝાડે દોડીને જે વહેલો પહોંચે તેને પાંચ પૈસા મળે.’ પાંચ પૈસા ! પાંચ પૈસા ! હરણ-ફાળે દોડતા મનુને માટે આ શરત રમતવાત હતી. એટલેસ્તો એકાદપળ એની આંખ ચમકી ગઈ. પણ પછી તરત એણે નન્નો ભણ્યો.
‘મનુ, પણે આંબા પર કેરીને બે સાખ લટકે છે. ચાલ ને લઈ આવીએ. એક તારી ને એક મારી.’
પણ તો યે મનુએ માથું ધુણાવ્યું.
‘ચાલ ત્યારે, મારે ઘેર. તને બિસ્કીટ આપું.’ એની તરફ મારો હાથ લંબાવતાં મેં સસંકોચ પૂછી નાખ્યું, ‘મનુ, તું મારી સાથે નહીં રમે ? તું મારો દોસ્તાર નથી ?’
મનુનો હાથ જરા આગળ લંબાયો પણ પછી પાછો ખેંચાઈ ગયો. બે-ત્રણ વાર એણે કંઈક કહેવાનો પ્રયાસ કર્યો. જીભ ઉપરતળે થતી હતી – પણ લોચો વળતો નો’તો. મહામહેનતે રૂંધાયેલા અવાજે આખરે તેણે કહ્યું : ‘ના ભાઈ ! તું રહ્યો દાક્તર સાહેબનો દીકરો ! ને હું માળીનો ! તારી ને મારી તે વળી દોસ્તી કેવી ?’ આટલું કહેતાં કહેતાં યે આંખમાં આવેલાં ઝળઝળિયાં લૂછતો એ હળવે રહીને પાછો વળ્યો ને ઘરમાં ભરાઈ ગયો.
(શ્રી કૃષ્ણચંદ્રની હિંદી વાર્તાને આધારે, ‘વીણેલાં ફૂલ’ પુસ્તક (યજ્ઞપ્રકાશન, વડોદરા)માંથી સાભાર.)
Share this on WhatsApp
Email This Article ·  Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati
« Previous આપો તો આટલું આપો રે ! – રવીન્દ્રનાથ ઠાકુર (અનુ. જુગતરામ દવે)
પથદર્શક – મંજરી જાની Next »
આ પ્રકારનું અન્ય સાહિત્ય:
બાપ-બેટો – રવીન્દ્રનાથ ટાગોર
દિવસે શનિવાર હતો. બે વાગ્યે જ નિશાળ છૂટવાની હતી. છતાં પણ સુશીલને નિશાળે જવાનું મન નહોતું થઈ રહ્યું. તેનાં અનેક કારણ હતાં. એક તો તે દિવસ ભૂગોળની પરીક્ષા હતી અને બીજું તે ટોળાના બોઝ કુટુંબમાં આજે આતશબાજી હતી. ત્યાં સવારથી જ દોડધામ હતી. સુશીલનું મન હતું કે ત્યાં જ તમાશો જોવામાં આવે. ખૂબ સમજી-વિચારીને તે નિશાળે જવાના સમયે પથારી ... [વાંચો...]
ફાગણ ફોરમતો – નિર્ઝરી મહેતા
(‘નવચેતન’ સામયિકના એપ્રિલ-૨૦૧૫ના અંકમાંથી સાભાર) “શ્રદ્ધા, આ દૂધ તો પી લે ! આમે તું નાસ્તો કરવામાં ધ્યાન નથી આપતી કોઈ’ દિ. આજ તો બગીચામાં ક્યારની ફૂલો વીણતી ફરે છે, ને દૂધ પણ રહી જવાનું છે. તારે સ્કૂલે જવાનો વખતેય થવા આવ્યો છે !” માએ વરંડામાં આવી કહ્યું. “મમ્મી, શ્રદ્ધા કેમ આજ ‘ફૂલ વીણ સખે…’ના રોલમાં આવી ગઈ છે ! કુછ બાત તો ... [વાંચો...]
ભણકાર – પારુલ કંદર્પ દેસાઈ
‘મૌલી, ઊઠવું નથી ? જો, ટાઈમ થઈ ગયો છે.’ આલોકનો અવાજ સાંભળીને ઊંઘરેટી આંખો સાથે મારો હાથ બાજુમાં ગયો તો જાણે કે ખાલી કૂવામાં ડોલ પડી ! અરે, આલોક ક્યાં ! આટલો વહેલો તો એ કોઈ દિવસ ઊઠતો નથી. હંમેશા પહેલાં મને ઉઠાડે અને હું બ્રશ કરી ચા મૂકું પછી જ મહાશય ઊઠે ને બૂમ પાડે : ‘ચા તૈયાર છે ... [વાંચો...]
16 પ્રતિભાવો : તું મારી સાથે નહીં રમે ? – હરિશ્ચંદ્ર
Karsan Bhakta (usa) says:
July 25, 2011 at 8:21 am
મૉટા ક્રરે તે લીલા, નાના કરે તે ભવાઈ.
July 25, 2011 at 8:45 am
July 25, 2011 at 9:11 am
કૃષ્ણ અને સુદામા ની મિત્રતા તો હમેશા રહેવાની..
July 25, 2011 at 8:34 pm
ઓછા શબ્દોમાં ઘણુબધુ કહી દીધુ. આ જ આપણા સમાજની વાસ્તવિકતા છે.
July 26, 2011 at 7:33 am
ખુબ જ સારી વાર્તા…. તાલિ મિત્ર સાથે આવુ જ આજે પણ બને…ખુબ જ વાસ્તવીક વાર્તા……….
July 28, 2011 at 6:22 pm
samaj nu evuj che ke je ni pase paisa prtistha ke pad hoy pramaniktaa temni paase che samany vyakti pase nahi
August 6, 2011 at 6:52 pm
August 23, 2011 at 7:48 pm
August 31, 2011 at 11:45 am
good story, very nice…,
September 18, 2011 at 12:25 am
February 22, 2012 at 2:33 pm
Karshanbhai ahi amiri garibi ni vaat che,nana mota ni nahi
August 23, 2012 at 5:10 pm
Incomplete story. Writer should complete by good spot…
September 7, 2012 at 5:29 pm
ખુબ જ સરસ,સમાજ ખરી વાસ્તવિકતા.
December 26, 2012 at 1:35 am
July 11, 2013 at 4:57 am
March 16, 2016 at 10:01 pm
Click here to cancel reply.
Select language:   Gujarati   English   (Press F12 to change language) Show Keyboard
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
રીડગુજરાતી.કોમ પર પ્રસ્તુત થતા લેખ ટાઈપ કરવા માટે યોગ્ય વ્યક્તિઓની જરૂર છે. પૂરતું વળતર આપવામાં આવશે. વોટ્સએપ : ૯૯૭૪૪૧૦૮૬૮
પુણ્યનું વાવેતર – મનસુખ સલ્લા
હાથનાં કર્યાં – અર્જુનસિંહ કે. રાઉલજી
રાજાને જે ચરણપ્રહાર કરે તેને શી સજા કરવી જોઈએ? – આચાર્ય શ્રી ‘વાત્સલ્યદીપ’ સૂરિજી
ત્રણ ગીત – કાંતિલાલ એમ. કામરિયા
માઈન્ડ યોર ઓન બિઝનેસ? – ગિરીશ ગણાત્રા
હાસ્યનો હોજ.. – સં. તરંગ હાથી
સરિતાની શરત – રમણ મેકવાન
છે(છો)ડ સખી સરગમ – સ્વાતિ મેઢ
શ્રદ્ધા સ્મૃતિમંદિર – ડૉ. ચંદ્રકાન્ત મહેતા
થોડાસા રુમાની હો જાયે.. – નમ્રતા દેસાઈ
viren machwala: Give me more quotes
CD VORA: મને મજા આવી હું પણ આવા તબક્કાઓમાંથી વરસાદ થયો...
સંજય કે સંઘવી: જેમ પુ રવિશંકર મહારાજ કેહતા તેમ ડૉ કલામ...
ગોપાલ ખેતાણી: અદભૂત વર્ણન. આપની સાથે દરિયાઈ સફર કરી તેવો...
જગદીશ કરંગીયા ‘સમય’: ટૂંકી વાર્તા કે લેખ ? અતિ સુંદર...
Yogesh pandya: I m writter yogesh pandya..u hv read my...
Mahendra kumar, Babariya Dubai: Thought provoking article.
Chauhan Yashpa: Wah sir good story…….
Kirtika Macwan: A wonderful story
asha buch: bahuj sundar ane sachi vat
રીડગુજરાતી પરના વિશેષ લેખો કે અન્ય અગત્યની માહિતી આપના ઈ-મેઈલ પર મેળવવા માટે અહીં આપનું ઈ-મેઈલ સરનામું લખીને જોડાઓ.(4500 થી વધુ વાચકો)
પુણ્યનું વાવેતર – મનસુખ સલ્લા
હાથનાં કર્યાં – અર્જુનસિંહ કે. રાઉલજી
રાજાને જે ચરણપ્રહાર કરે તેને શી સજા કરવી જોઈએ? – આચાર્ય શ્રી ‘વાત્સલ્યદીપ’ સૂરિજી
ત્રણ ગીત – કાંતિલાલ એમ. કામરિયા
માઈન્ડ યોર ઓન બિઝનેસ? – ગિરીશ ગણાત્રા
રીડગુજરાતી વિશે : પ્રેસ વિભાગ
નવરસમાં ઝબોળાયેલી માઈક્રોફિક્શન – ડૉ. હાર્દિક નિકુંજ યાજ્ઞિક
એક અપીલ – ધ્રુવ ભટ્ટ
વન ડે માત્રમ – કુલદીપ લહેરુ
This site is dedicated to Shrimad Bhagvat Mahapuran
Back to top ↑
Send to Email Address Your Name Your Email Address Cancel
Post was not sent - check your email addresses!
Email check failed, please try again
Sorry, your blog cannot share posts by email.