gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en ca es es en en en en en en en es en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en en en en en en en en en en en en en en gu gu gu en en en gu en tr en gu en en en gu en en en en en en en en gu gu gu en en en gu en en en gu en en en en en en en en en en en en en en en gu gu gu gu en en en en en en en en en en en en en en en gu en en en gu en en en gu gu gu en en en gu en en en en ru en pt en en en en gu en en en en fr en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu gu en en en en gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu gu en gu gu gu en en en en en en en
ReadGujarati.com: ખેલ – દુર્ગેશ ઓઝા
પસંદ કરો પ્રથમ પાનું અનુક્રમણિકા – ટૂંકીવાર્તાઓ – નિબંધો – કાવ્યો અને પદ્ય – ગઝલો – અધ્યાત્મિક લેખો – હસો અને હસાવો – સાહિત્ય લેખો – બાળસાહિત્ય – અન્ય લેખો – પ્રકીર્ણ – ડાઉનલોડ – લેખ શોધો – મહિનાવાર લેખો – ગુજરાતીમાં લખો – ગુજરાતી કેલેન્ડર – આપનો લેખ મોકલાવો – આપનું યોગદાન સંપર્ક
[ રીડગુજરાતીને આ ટૂંકીવાર્તા મોકલવા બદલ શ્રી દુર્ગેશભાઈનો (પોરબંદર) ખૂબ ખૂબ આભાર. તેમની આ કૃતિ અગાઉ કુમાર સામાયિક (ઓગસ્ટ-1996)માં પ્રકાશિત થઈ ચૂકી છે. આપ તેમનો આ નંબર પર +91 9898164988 અથવા આ સરનામે durgeshoza@yahoo.co.in સંપર્ક કરી શકો છો.]
વાંસડાના ઉપલા ભાગમાં એ યુવાન સમતુલા જાળવી બેસી ગયો ને પછી કમરે ભેરવેલી બંસરીને હોઠ પર મૂકીને એણે છેડી. ચોતરફ સૂરનું પુર ફરી વળ્યું, જેને લીધે છટકી જવા માંગતાં કેટલાંક દર્શકો જડવત્ ખોડાઈને આ ચેતનરૂપ સ્વરોને બસ સાંભળી જ રહ્યાં ! ને કેટલાંક નવા માણસો પણ ભીડમાં દાખલ થયા, જેમાં મધ્યમ તેમજ ઉચ્ચ ધનિક વર્ગનો પણ સમાવેશ થતો હતો. ખેલમાં બંસરીનો પ્રયોગ સૌપ્રથમ વાર થઈ રહ્યો હતો. તેણે સારું આકર્ષણ જમાવ્યું. યુવાનની પ્રયોગશીલતા સૌ આનંદભેર માણી રહ્યાં, જેમાં કુતૂહલ પણ ભળ્યું હતું.
થોડીવાર પછી બંસરીના સૂર થંભ્યા અને યુવાનના પગ નર્તન કરી રહ્યાં. હા, હવે તેણે દોરડા પર ચાલવાનું શરૂ કર્યું હતું. જો એ જરા પણ સમતુલા ગુમાવે તો ખેલ ખલાસ… ભૂલેચૂકેય જો એ ‘નીચે’ પડી જાય તો ‘ઉપર’ પહોંચી જાય એવો ખેલ ભજવાઈ રહ્યો હતો. લોકો વિવિધ અભિપ્રાય વ્યક્ત કરવા લાગ્યા, ‘આ યુવાનને તો ખેલમાં પહેલી જ વાર જોયો હોં ! અપ-ટુ-ડેટ છે. લાગે છે તો ભણેલગણેલ. ઓફિસની ખુરશીને લાયક નથી લાગતો ? વખાનો માર્યો લાગે છે. પેટ કરાવે વેઠ. આજકાલ નોકરી ક્યાં મળે છે ? જે હોય તે. બાકી જુવાન છે તો ભારી રૂપકડો. ખાનદાન કુટુંબનો લાગે છે. બોલો લાગી શરત….?’ ત્યાં વળી નવું કૌતુક સર્જાયું. દોરડા પર ચાલતા ચાલતા રામજી કે મોહન ક્યારેય કશું બોલતા નહીં. બોલવા લાગે તો પગ ડોલવા માંડે. હા, નીચે ઢોલ કે એવું વાજિંત્ર વાગતું. જયારે અહીં તો આ યુવાન સ્વસ્થપણે બોલીને લોકોના હૃદયને ડોલાવી રહ્યો હતો : ‘લેડીઝ એન્ડ જેન્ટલમેન, સે ઇન્ડિયા ઇઝ ગ્રેટ. રાધર વ્હોલ વર્લ્ડ ઇઝ ગ્રેટ. વી ઓલ આર ફ્રેન્ડ્સ. આપણા સૌમાં પ્રેમની જ્યોતિ અખંડપણે પ્રકાશતી રહે. તમને સૌને મારી શુભેચ્છા. બેસ્ટ લક તો યુ ઓલ…સૌને રામરામ, સલામ….!’
અને યુવાનની આવી લહેકાદાર, લાગણીભરી વાકધારાથી ઉચ્ચ વર્ગના કાન સૌ પહેલાં ચમક્યા : ‘માળો ! આ તો અંગ્રેજીમાં બોલે છે ! ગોખ્યું લાગે છે…ને ગુજરાતી પણ કેવું સુંદર ! માણસ મુશ્કેલીમાં લાગે છે. આપણે યથાશક્તિ મદદ કરવી જોઈએ…..’ સૌ હ્રદયની ભાષામાં એકબીજા સાથે, પોતાની સાથે વાતચીત કરી રહ્યાં. બધા ધર્મને સાંકળી લેતા વાક્યોની પ્રેમસભર રજૂઆત વડે યુવાને લોકોનું મન જીતી લીધું. બોલે તેના બોર વેચાય તે આનું નામ. ફરી એણે સૂરો વહેતા કર્યા ને લોકો ભાવવિભોર થઇ ઊઠ્યાં. થોડી ક્ષણો પછી એ સડસડાટ નીચે ઊતરી ગયો ને તાળીઓનો ગડગડાટ વરસી રહ્યો. એની સમતોલનકળા ચોમેર પ્રસંશાને પાત્ર બની. પોર્ટફોલીઓ લઈને એ યુવાન લોકો વચ્ચે ફરી રહ્યો…. ‘હેલ્લો.વીલ યુ પ્લીઝ હેલ્પ ?’ એવી અંગ્રેજી ભાષા અને ‘આપશો’ એવું ગુજરાતી એ બોલી રહ્યો અને એ પણ એવી વિવેકપૂર્ણ રીતે, સસ્મિત વદને, સંસ્કારી ભાષામાં…કે એના પ્રભાવ હેઠળ આવી ગયેલા કોઈએ એનો બોલ ઉથાપવાની ચેષ્ટા સુધ્ધાં ન કરી. પૈસા માંગતી વેળા અણગમો દાખવવો, મોં ફેરવી નાસી છૂટવું, એવા રોજિંદા દ્શ્યોથી ટેવાઈ ગયેલા રામજીને આજે સાનંદાશ્ચર્ય થયું. ઊલટું, લોકોએ યુવાનની પીઠ થાબડી તેને નોકરીની ઓફર પણ કરી રહ્યા હતાં ! એ યુવાન આભાર વ્યક્ત કરતો કરતો આગળ વધતો ગયો.
અંતે ભીડ વિખરાવા લાગી. નટ રામજી તરફ પેલા યુવાને ડગ માંડ્યાં, ત્યાં જ એક અંગ્રેજ મેડમે સાદ પાડી તેને પોતાની પાસે બોલાવ્યો. યુવાને રામજીને પણ સાથે લીધો.
યુવતી પ્રશંસાના સૂરમાં બોલી ઊઠી : ‘વન્ડરફુલ મ્યુઝિક એન્ડ યોર પ્લે…મને થોડું થોડું ગુજરાતી ફાવડે છે.’
‘બેન, ફાવડે નહીં, ફાવે છે કે આવડે છે એમ કહેવાય….’ રામજી બોલી ઊઠ્યો. યુવાને રામજીને વાતને અંગ્રેજીમાં સ્પષ્ટ કરીને તરત જ મુક્ત ત્રિકોણી હાસ્ય સર્જાયું. ‘ઓ.કે..ઓ.કે.’કહી મેડમે સો રૂપિયાની નોટ યુવાનને આપતાં પૂછ્યું :
‘ડુ યુ વોન્ટ એનિ જોબ ? કમ વિથ મી. આઈ વિલ ગિવ યુ સમ વર્ક. યુ વિલ ગેટ મોર મનિ.’
‘થેંક યુ મેડમ…બટ…’ નટ તરફ એક ઈશારો કરી યુવાને કશુંક સમજાવ્યું. મેડમ ખડખડાટ હસી પડી અને પછી મદદનું વચન તેમ જ સરનામું આપી મોટરકારમાં ચાલી ગઈ…
…ને નટ રામજીએ ગાલ પર ચૂંટી ખણી….. આ સપનું તો નથી ને ? આટલા બધા પૈસા જિંદગીમાં આ પહેલાં ક્યારેય નહોતાં ભાળ્યાં. ખેલ પત્યા પછી મળેલા ઓછા પૈસા નિરાશ વદને ગણ્યા વગર ગજવામાં મૂકી દેવાના અગણિત કિસ્સા બન્યાં હતાં. અને આજે તો ખેલ થવાની શક્યતા જ ક્યાં હતી ? એણે બદલે આ તો સાવ ઊલટું !! રામજી પૈસા ગણવા લાગ્યો,પણ એને ‘ફાવ્યું’ નહીં, એટલે યુવાન મદદે આવ્યો. યુવાને કહેલો આંકડો ફાંકડો હતો, સાંકડો નહીં. અધધધ….ત્રણસો ને ત્રીસ રૂપિયા…! રામજીનું આશ્ચર્ય શમે એ પહેલાં યુવાને સો-સો-ની બીજી બે નોટ પોતાના તરફથી ઉમેરતા કહ્યું, ‘હવે ઝટ વતન જવાની તૈયારી કરો. આટલા પૈસા થઇ રહેશે ને ? કે પછી વધારે આપું ?’ બિમાર મોહનનો ખ્યાલ આવતાં તેણે ઉમેર્યું, ‘તારા દીકરાની સારવાર જલ્દી અને સારી કરાવજે એટલે એ ફરી દોરડા પર ચાલવાનો ખેલ કરી શકે. નવું દોરડું લઇ લેજે…..ને હા, પેલી મેડમ પાસે જજે. તને સારું કામ મળી જશે, સમજ્યો ?’
‘સાહેબ, તમારો જેટલો ઉપકાર માનું એટલો ઓછો છે. તમે આવડા મોટા સાહેબ થઈને દોરડા ઉપર આવો ખેલ…..સાહેબ મને માફ….’
‘અરે એમાં શું ? ને હવે વાતોનાં વડાં ન કર. ચાલ આવજે.. તું રાજી એમાં હુંય રાજી, બરાબરને ?’
અને લશ્કરના આ જવાન અફસરે નટની પીઠ થાબડી અને રજામાં વતનમાં આવતાવેંત જ એક સારું કામ કર્યાનો સંતોષ અનુભવી તેણે જોશભેર પોતાના પગ ઘર ભણી ઉપડ્યા. રાષ્ટ્રની સુરક્ષા માટે જીવસટોસટનાં અનેક સાહસો ખેડનારા આ અફસર માટે નટનો ખેલ ડાબા હાથનો ખેલ હતો. ઉપરી-અધિકારીની રજા લઈ ઘણાં વર્ષો બાદ પોતે વતનમાં આવ્યો હોઈ લગભગ કોઈ તેને ઓળખી નહોતું શક્યું અને જે એક-બે મિત્રોએ તેને ઓળખી કાઢ્યો હતો તેમને ખેલ દરમિયાન જ તેણે ચૂપ રહેવાનો સંકેત આપી દીધો હતો.
પણ નટ રામજીને તો આ યુવાનની ખરી ઓળખ મળી ચુકી હતી. રામજી નજર પહોંચે ત્યાં સુધી આ ભલા યુવાનને કૃતજ્ઞતાપૂર્વક જોઈ જ રહ્યો…બસ જોઈ જ રહ્યો…..
Email This Article ·  Print This Article ·  Save article As PDF ·   Subscribe ReadGujarati
« Previous વિદ્યાર્થી અને વાલીઓને જોડતી કડી : શિક્ષક – ડૉ. મિનાક્ષી માકડીયા
(‘કૂખ’ પુસ્તકમાંથી સાભાર. રીડગુજરાતીને આ પુસ્તક ભેટ મોકલવા બદલ ગૂર્જર ગ્રંથરત્ન કાર્યાલયનો ખૂબ ખૂબ આભાર. પુસ્તક પ્રાપ્તિની વિગતો વાર્તાના અંતે આપવામાં આવી છે.) હા, એ માધવીનો જ ફોટો હતો. એ જ લંબગોળ ચહેરો, સહેજ ઊપસેલું નાક, કપાળની વચ્ચોવચ મોટો ગોળ ચાંલ્લો અને ઉપલા હોઠ અને નાકની વચ્ચેના ભાગમાં નાનકડો કાળો મસો. આજના અખબારમાં છપાયેલા એ ફોટા સામે પ્રિયા તાકી રહી. એકાદા-બે ... [વાંચો...]
ભલે મેં વેઠ્યું, પણ મને જે મળ્યું છે તે અમૂલ્ય છે – અવંતિકા ગુણવંત
(‘આંગણની તુલસી’ પુસ્તકમાંથી સાભાર. રીડ ગુજરાતીને પ્રસ્તુત પુસ્તક મોકલવા બદલ જનક્લ્યાણ કાર્યાલયનો ખૂબ ખૂબ આભાર. પુસ્તક પ્રાપ્તિની વિગતો લેખના અંતે આપવામાં આવી છે.) ઉદ્યોગપતિ વિપુલભાઈનો દીકરો સમકિત પરદેશથી ઉચ્ચ અભ્યાસ કરીને આવ્યો અને તરત એના પિતાના વ્યવસાયમાં જોડાઈ ગયો. સમકિત સ્વભાવે ગંભીર અને મહેનતુ હતો. ત્રણ ભાઈબહેનમાં એ સૌથી મોટો હતો, એનાથી નાનો મલય હજી કૉલેજમાં ભણતો હતો અને સૌથી નાની ... [વાંચો...]
નિહારિકાનું વ્રત – કિરણ વી. મહેતા
પ્રાથમિક શાળાની નોકરીએથી છૂટીને સાંજે છના ટકોરે ઘરમાં પ્રવેશતાં જ અસંખ્ય કામ નિહારિકાને તરત જ ભૂતાવળની જેમ વળગી પડ્યાં ! બંધ ઘરમાં બપોરથી કામો ભૂખ્યાં-તરસ્યાં જાણે એની રાહ જોઈને જ બેઠાં હતાં- એવું નિહારિકાને પ્રતીત થયું, પણ આ કંઈ આજની પ્રતીતિ હતી એવું નથી. આ તો રોજનું થઈ ગયું છે. બીજા ધોરણમાં ભણતા સૌરવનો ઘરે આવવાનો સમય પણ થઈ ગયો ... [વાંચો...]
23 પ્રતિભાવો : ખેલ – દુર્ગેશ ઓઝા
January 31, 2013 at 10:41 am
very nice &touchy story.Only good writer can write.He can catch & develope such a nice story .The author shows how the simple job done by a young man helps a lot to a poor man. Thanks for a very nice & inspiring story.
January 31, 2013 at 11:03 am
Really wonderful great story…….
Dipak T. Solanki says:
January 31, 2013 at 11:16 am
Kalidas V. Patel { Vagosana } says:
January 31, 2013 at 12:22 pm
સલામ એ જવાન અફસરને ! કાશ! આવા પરોપકારી જવાનો આપણા દેશને વધુને વધુ મળે, અને મહેનતકશ ગરીબોને તકલીફ ટાણે કંઈક સહારો મળતો રહે.
કાલિદાસ. વ. પટેલ { વાગોસણા }
January 31, 2013 at 10:51 pm
ગુજરાતી ભાષાના સક્ષમ સાહિત્ય લેખકની કલમે ઉતરેલી એક અદભૂત ટૂંકી વાર્તા માણવાની મજા આવી..સુંદર કથાનકની શ્રેષ્ઠ ગૂંથણી..
February 1, 2013 at 2:53 am
દુર્ગેશભાઈ,સુન્દર ક્રુતિનેી પ્રસાદેી વાચક સમક્ષ મુક્વા બદલ અભિનન્દન્.
February 1, 2013 at 9:30 am
વાંચકરાજાનો આભાર. રીડગુજરાતી.કોમ જેવો સમૃદ્ધ બ્લોગ રસાળ સાહિત્ય પીરસે છે ને એકબીજાને સંપર્ક વગેરથી જોડે છે.એમનેય અભિનંદન. મારી આ ટૂંકી વાર્તા ‘ખેલ’ ઓગસ્ટ.૯૬માં ‘કુમાર’ સામયિકમાં આવી ને ૨૦૦૬માં બનેલી ફિલ્મ ‘ક્રિશ’ના લાઠીદાવનો પ્રસંગ/સીન આ વાર્તાને મળતો આવે છે. તંદુરસ્ત સામ્ય ! આ હ્દયસ્પર્શી વાર્તા મુકવા બદલ શ્રી મૃગેશભાઈનો,રીડગુજરાતી.કોમ બ્લોગનો ખુબ ખુબ આભાર.-દુર્ગેશ ઓઝા પોરબંદર
February 1, 2013 at 8:37 pm
Kindness always pays off. It benefits the giver as well as receiver.
Durgeshbhai, thanks for nice story.
February 2, 2013 at 12:04 pm
સલામ,તમને અને તમારિ વારતાને
February 4, 2013 at 1:02 pm
આપ ના લેખ થેી જિવન ને પ્રેરણા મળૅ.
February 4, 2013 at 11:04 pm
સરસ વાર્તા.નવો જ વિશય
February 8, 2013 at 4:46 pm
February 12, 2013 at 12:35 pm
February 12, 2013 at 9:59 pm
shri himanshubhai,this is story.not satyakatha..but i cannot say that it is not true..this or such good things are happened in this world. and therefore life feels worth living.thx.and thx.to readgujarati.com
February 13, 2013 at 9:52 am
લશ્કરિ ખેલદિલિ આવિ જ હોય્.બાકિ આજના સમય મા આવા લોકોક્યા? બહુ સરસ.હા, કારણ નિવારણ્..પ્રતિભાવ બદલ આભાર્..
February 17, 2013 at 2:25 am
Thank you Shri Durgeshbhai for writing and sharing this wonderful story with us. It is really very inspiring.
Two morals of the story:
(1) There are people in this world, no matter what heights of success they reach, they are still down-to-earth just like the Officer in the story. They want to serve the society in every possible way they can.
(2) Even doing small deeds can help the real needy a lot.
Wonderful story. Keep writing and sharing your writings with us.
March 12, 2013 at 8:25 am
excellent work my dear durgesh. keep it up. congrats.
May 6, 2013 at 2:06 pm
ખુબજ સુંદર સ્ટોરી.ખુબ ખુબ અભિનંદન.
June 21, 2013 at 7:24 pm
સરસ વાર્તા સરસ માવજત સરસ વિશય વસતુ.
August 16, 2013 at 6:43 pm
લશ્કર ના જવાનો હમેશા જનતા ની સાથે જ હોય છે.
એ ચાહે કચ્છ નો ભુકમ્પ હોય કે અમરનાથ નુ પુર કે અન્ય કશુ પન.
તેઓ ની નીસ્વાર્થ સેવા ને સલામ.
November 27, 2014 at 9:53 pm
March 2, 2015 at 12:29 pm
March 8, 2015 at 10:49 pm
Click here to cancel reply.
Select language:   Gujarati   English   (Press F12 to change language) Show Keyboard
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
રીડગુજરાતી.કોમ પર પ્રસ્તુત થતા લેખ ટાઈપ કરવા માટે યોગ્ય વ્યક્તિઓની જરૂર છે. પૂરતું વળતર આપવામાં આવશે. વોટ્સએપ : ૯૯૭૪૪૧૦૮૬૮
પુણ્યનું વાવેતર – મનસુખ સલ્લા
હાથનાં કર્યાં – અર્જુનસિંહ કે. રાઉલજી
રાજાને જે ચરણપ્રહાર કરે તેને શી સજા કરવી જોઈએ? – આચાર્ય શ્રી ‘વાત્સલ્યદીપ’ સૂરિજી
ત્રણ ગીત – કાંતિલાલ એમ. કામરિયા
માઈન્ડ યોર ઓન બિઝનેસ? – ગિરીશ ગણાત્રા
હાસ્યનો હોજ.. – સં. તરંગ હાથી
સરિતાની શરત – રમણ મેકવાન
છે(છો)ડ સખી સરગમ – સ્વાતિ મેઢ
શ્રદ્ધા સ્મૃતિમંદિર – ડૉ. ચંદ્રકાન્ત મહેતા
થોડાસા રુમાની હો જાયે.. – નમ્રતા દેસાઈ
tia: બીચરી વાર્તા તો પોતાના ઠેકાણે રહી અને લેખ કહો કે...
viren machwala: Give me more quotes
CD VORA: મને મજા આવી હું પણ આવા તબક્કાઓમાંથી વરસાદ થયો...
સંજય કે સંઘવી: જેમ પુ રવિશંકર મહારાજ કેહતા તેમ ડૉ કલામ...
ગોપાલ ખેતાણી: અદભૂત વર્ણન. આપની સાથે દરિયાઈ સફર કરી તેવો...
જગદીશ કરંગીયા ‘સમય’: ટૂંકી વાર્તા કે લેખ ? અતિ સુંદર...
Yogesh pandya: I m writter yogesh pandya..u hv read my...
Mahendra kumar, Babariya Dubai: Thought provoking article.
Chauhan Yashpa: Wah sir good story…….
Kirtika Macwan: A wonderful story
રીડગુજરાતી પરના વિશેષ લેખો કે અન્ય અગત્યની માહિતી આપના ઈ-મેઈલ પર મેળવવા માટે અહીં આપનું ઈ-મેઈલ સરનામું લખીને જોડાઓ.(4500 થી વધુ વાચકો)
પુણ્યનું વાવેતર – મનસુખ સલ્લા
હાથનાં કર્યાં – અર્જુનસિંહ કે. રાઉલજી
રાજાને જે ચરણપ્રહાર કરે તેને શી સજા કરવી જોઈએ? – આચાર્ય શ્રી ‘વાત્સલ્યદીપ’ સૂરિજી
ત્રણ ગીત – કાંતિલાલ એમ. કામરિયા
માઈન્ડ યોર ઓન બિઝનેસ? – ગિરીશ ગણાત્રા
રીડગુજરાતી વિશે : પ્રેસ વિભાગ
નવરસમાં ઝબોળાયેલી માઈક્રોફિક્શન – ડૉ. હાર્દિક નિકુંજ યાજ્ઞિક
એક અપીલ – ધ્રુવ ભટ્ટ
વન ડે માત્રમ – કુલદીપ લહેરુ
This site is dedicated to Shrimad Bhagvat Mahapuran
Back to top ↑
Send to Email Address Your Name Your Email Address Cancel
Post was not sent - check your email addresses!
Email check failed, please try again
Sorry, your blog cannot share posts by email.