kk ru ru ru kk ru tt ba kk ru en uk kk kk kk en kk kk kk kk en uk tt kk kk en kk kk kk kk en myv kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk en ru ru ru ru ru en ru ru ru ru en ru ru ru ru en ru ru ru ru ru ru ru ru tt kk en kk kk kk kk en kk kk kk kk en kk kk kk kk en kk kk kk kk en kk kk kk kk en ru ru
АвтомобилиАстрономияБиологияГеографияДом и садДругие языкиДругоеИнформатикаИсторияКультураЛитератураЛогикаМатематикаМедицинаМеталлургияМеханикаОбразованиеОхрана трудаПедагогикаПолитикаПравоПсихологияРелигияРиторикаСоциологияСпортСтроительствоТехнологияТуризмФизикаФилософияФинансыХимияЧерчениеЭкологияЭкономикаЭлектроника
Шыр етеді бір уақытта тағы да,
Қайтып қойып трубканы мен деген...
Жаман ойлар жүріп алды айналып,
Енді біраз күтіп қалсам жылаймын.
Ойлаймын да күңіренем мен кейде,
Сонда да бір жалғыз ғана үмітпен,
Уақыт өтіп жатыр ешкімге де қарамай,
Ал мен одан шаршап кеттім саналай,
Болмаған соң өзім шалдым телефон,
Алып ұшқын сезімдерім шыдамай! 10.10.07
Мен сезімге берілдім бе тым қатты,
Бар санамды сығып апты, ұрлапты.
Санасыздың күнін кештім бұл күнде,
Ақыл қайда, мінез қайда салмақты?
Оның менде біреуі де қалмапты.
Сенің ғана есіміңді білемін
Сол есімді қайталаумен күн батты!
Күздің кеші, жел де тұрды тебініп,
Сығырайып күн де қырдан көрініп.
Табиғатқа сырымды айтып отырмын,
Іштен ғана, сөйлеуге де ерініп!
Күнге айтам, қиялыма беріліп,
Өтінемін, есім кетіп, егіліп,
Мұңға батып, сағым болған Күнменен,
Тоқта, тоқта, менде барам, мені күт!
Мне кажется порою, что солдаты
С кровавых не пришедшие полей,
Не в землю нашу полегли когда –то,
А превратились в белых журавлей.
Они до сей поры с времен тех дальных
Летят и подают нам голоса.
Не потому ль так часто и печално
Мы замолкаем глядя в небеса?
Летит, летит по небу клин усталый,
Летит в тумане на исходе дня.
И в том строю есть промежуток малый –
Быть может это место для меня.
Настанет день и журавлиной стаей
Я поплыву в такой же сизой мгле.
Из – под небес по – птичьи окликая
Всех вас, кого оставил на земле.
Мне кажется порою, что солдаты
С кровавых не пришедшие полей,
Не в землю нашу полегли когда –то,
А превратились в белых журавлей.
Сол кездегі жауынгерлер оқ құшқан
Қанды майдан даласында атысқан.
Құшағында жердің біздің қала алмай,
Ақ тырна боп ұшып кетті қарамай.
Ақ тырналар қиқу салар аспанда,
Көк төрінде ұшып бара жатқанда,
Сол шақтарды есімізге аламыз
Қарап тұрып іштен үнсіз қаламыз.
Кешкі уақыт, күн ұяға батарда,
Шаршап ұшып келе жатқан қатарда
Бір орынды бос қалдырып, айтады:
«Сенің орның, қосыл біздің қатарға!»
Мен де кетем ақ тырна боп көгіме,
Жүзіп жүріп ақ аспанның төрінде.
Қиқу салам жер бетіне қарайлап,
Тірі қалған жауынгерлер еліне.
Сол кездегі жауынгерлер оқ құшқан
Қанды майдан даласында атысқан.
Құшағында жердің біздің қала алмай,
Ақ тырна боп ұшып кетті қарамай.
mylektsii.ru - Мои Лекции - 2015-2017 год. (0.008 сек.)Пожаловаться на материал