kk ru kk war zh ru kk kk kk kk ru ba kk kk kk kk kk bg ru ru kk kk kk kk kk kk kk kk kk ky kk kk kk kk ru kk kk kk kk ru kk kk kk kk ru ba kk kk kk kk kk bg ru ru kk kk kk kk kk kk kk kk kk ky kk kk kk kk kk kk kk kk kk fr kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk tt kk kk kk kk kk kk kk kk kk ky kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk ky kk kk kk kk kk kk kk kk bg kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk uk kk kk kk kk kk kk kk ba kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk be kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk ru ru ru ru ru ru ru ru ru kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk ba kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk hu uk kk kk kk be en kk kk en kk kk kk kk fr kk fr kk de ky kk fr kk fr kk fr kk kk fr kk fr kk en kk fr kk ja kk kk kk kk kk kk kk ru tt kk kk es kk kk
Ұлт мақтаны - Алаштың арыстары
АЛАШ ОРДА – 100 ЖЫЛ!
Ұлт болмысы – әдеби бәйге!
Ұлт мақтаны - Алаштың арыстары
Бүркеншік есім: Алты Алаштың перзенті
Топ бастаған шешенім, марқасқасы Алаштың,
Алаш үшін алыстың, қазақ үшін таластың.
Туып-өскен еліңнің бекісін деп іргесі,
Сөз ғана емес, ісіңмен келешекке жол аштың.
Затың төре болса да, қара қазақ қамы үшін
Қызмет қылдың, бойыңда тулап жатты намысың.
Келер ұрпақ біздерге айтпасын деп тағы сын,
Жинап алдың жанына ел-жұртыңның арысын.
Сәті түсіп, төрінде отырғанда Думаның,
Уды бойға дарытпай, мансап, байлық қумадың.
Сол арқылы жеткіздің еліміздің мұң-зарын.
«Барлық байлық қазақтың меншігі деп танылсын,
Әрбір тасы қазаққа түйме болып тағылсын.
Қазақ елі тәуелсіз ел болудың негізі –
Осы сөзің әлі де жүрегінде қазақтың,
Алған беттен қайтпадың көргенде де азап-мұң.
Тәнмен бірге жаның да қасіреттен қиналды,
Білім және міңезбен қызмет қылдың ұлтыңа,
Тура сөйлеп танылдың жалпақ қазақ жұртыңа.
Дос түгілі бұл күнде тіпті қаскөй дұшпаның
Сенің қара басыңа қоя алмай жүр бір кінә.
Толған мақсат, міндеттер кезек күтіп алда тұр,
Бүгінгі ұрпақ алдында өзің салған жол жатыр.
Туған жерден үш аршын жер бұйырмай қойса да,
Ер есімі елінің жүрегінде қалды ақыр.
Қоқанға тұрған бағынып қазақтың елі шерменде
Пайғамбар атын беріпті дүниеге перзент келгенде.
Айырылып құтты қоңыстан, іргеде тұрған орыстан
Болған ғой запы тосынннан зұлматтың бұлты төнгенде.
Шаштының асыл тұяғы, Торғай датқаның текті ұлы,
Жаратын мұзды кемедей, жығардай тауды екпіні,
Тексіздер төрге шыққанда қара бақырдай жоқ құны,
Араша түскен сол еді көргенде халқы тепкіні.
Ажыратып алған дұрыс қой тауды да биік төбеден,
Түріктің жұртын, ерлерін киелі сөзбен жебеген,
Тәуелсіз елдің қамын жеп, Алладан тілек тілеген,
Алаштың арын қорғаған азамат еді көреген.
Құлдық пен қорлық ешқашан болмасын десе жұрты үшін,
Қыпшағым деген ру емес, қазағым деген ұлт үшін,
Достарын жинап қасына, таба да болмай дұшпанға,
Тый деді байтақ жерімде алауыздықтың қырқысын.
Имеді басын ақ болсын, қызылы болсын, патшаға,
Советтік ауыр балғамен қиратып соғып жатса да,
Таймады тура жолынан, қайтпады айтқан сөзінен,
Орақпен орып, пышақпен терісін жонып жатса да.
Оранған от пен жалынға жылдар да өткен жұлқысқан,
Айыра алмай қалған көп жақыны кімдер, кім дұшпан?!
Байлаулы аттай кермеде өтсе де өмірі құсада,
Арманы болды ең басты – түрленген, берік Түркістан!
Сұлутөбе, Наршоқы – асылдар талай өткен жер,
Қазағымның қайыспас нары келіп шөккен жер,
Ақ түйенің қарыны бір-ақ күнде жарылып,
Тәуелсіздік таңы атып, нұр-шуағын төккен жер.
Отқа да түсті, болса да қаулаған жалын, Мұстафа,
Зиялы болды сақтаған намысын, арын, Мұстафа.
Суға да түсті қаймықпай анықтау үшін өткелді,
Түсіне білді қоғамның мұңы мен зарын Мұстафа!
Қадірлі жұрт! Ардақты ел! Болмаңыздар еш қапа
Тұрған бізге жол сілтеп арамызда Мұстафа!
Көздің ақ пен қарасы, ұлтымыздың данасы,
Сансыраған, сабылған санамызда Мұстафа!
Қабырғалы қалың ел келді бұрып ат басын,
Елі-жұртын арыстың тіл мен көзден сақтасын!
Есін жиған қазақтың атағы ассын Алаштан,
Құдіреті күшті Алла- Жаратушы жақтасын!
Өкінішім, аға, сенің көре алмадым жүзіңді,
Білем, білем, келер ұрпақ алады аршып ізіңді,
Қапелімде тамағыма өксік келіп тіреліп,
Сағыныштың ыстық жасы жанарымнан үзілді.
Сені қапқан төбеттердің күшіктері бар тағы,
Бірі абалап, кейбіреуі балағымнан тартады.
Елу жылда ел де жаңа, бірақ, бірақ, сол елің
Елу жылда толтырды ма өзің кеткен ортаны?!
Толтырды ма, толқыды ма көзін көріп жарықтың,
Саған деген сағынышы басылған жоқ халықтың.
Қалғып жатқан қалың жұртты маса болып оятып,
Елдін мұнын жоқтай алар ер барлығын таныттың.
Өкініш пен запыраны көп болса да өткен күн,
Туған дала төсіндегі мәңгі өшпейтін көп белгің.
Әнің қандай – еркін жүзген аққуындай Ақкөлдің,
Сәнің қандай – кемпірқосақ бояуындай көктемнің.
Жалғыз ауыз жақсы жырды саф алтынға балаған,
Сөзің балдай, өзің таудай жан екенсің, ағажан!
Қасіреттен түсті басым тауқыметті тағдырың,
Қасиетті өз орнынды алдың бүгін арадан.
Көкжиекке шыққан Күннің өрмелеп,
Жұлдыздардан көрген күні, төккен нұры бір бөлек.
Нұрын төккен жұлдыздардан дөңгелек
Жаңа туған, жарық берген Айдың орны бір бөлек.
Ұлтымыздың ар-намысы, асыл ойлы кемелім,
Тастан мықты, таудан биік, теңіздерден тереңім.
Қаталаған ел-жұртыңа мың бұлақтың көзін тапсам деп едің,
Өңмеңдеген озбырлардың мысын бассам деп едің,
Кене хан мен батыр Баян ерліктерін дәріптеп,
Түркістанды бесік қылып, алты Алашқа есік ашсам деп едің,
Еңіреген елдің жоғын тегіс қылсам деп едің,
Аш қасқырлар қорқып жүрген,
Сарыарқаны өріс қылсам деп едің,
Қансыраған қазағыма қоңыс қылсам деп едің.
Жұлдыздардан жарқыраған түнде көп,
Таң атқанда жол көрсетіп туған жұлдыз бір бөлек.
Жыр арнаған бірін бірі кимелеп,
Сөзі сара ақындардан сенің орның бір бөлек.
Шарболаттай майыспаған, өрең биік, өр едің,
Қайда жүрсең, елдің қамын жеп едің,
Саф алтындай жарқыраған асыл сөзін ұмытпаған көненің,
Өлең-сөздің маржандарын теріп алған сен едің,
Нұр-сәулесін мейірімді жүректерге төгеді,
Ұрпағымен бірге жасап келеді
Көз жасы мен қан аралас сиямен
5.Еңіреп туған есіл ер
Жаншылған халқым жинаған кезде енді есін,
Тілегім жалғыз – жаманат енді көрмесін.
Кеудемнен шыққан өлеңнің сөзін дұға қып,
Оқимын жырды бағыштап саған, Елдесім!
Еңіреп туған есіл ер едің ел үшін,
Ездермен мүлде жасаған жоқсың келісім.
Балаңның атын Кенехан қойған кезде де,
Тойлар деп сендің қазағың ұлы жеңісін.
Жандайшаптармен шыққан сәтте де жекпе-жек,
Ажалмен арсыз келген сәтте де бетпе-бет.
Бетіңнен қайтып, өтірік айтып көрмедің,
Өйткені, сенде, болса да жүрек, өкпе жоқ.
Есіміңді ерек қайталап айтып ұлы елің,
Өшкенім жанып, болғандай қабыл тілегім,
Атажұртыңда халқым деп жүрсең елжіреп,
Еліңмен бірге соғып тұр, аға, жүрегің.
6.Жеті өлшеп, бір кескен
Осы күні бойға қонбас ішік көп,
Біреу тіксе, тұрар біреу пішіп тек,
«Қартқожа» мен «Ақбілекті» оқысаң,
Жеті өлшеп, бір-ақ кескен Жүсіпбек.
«Мұның өзі қайдан шыққан пысық?» – деп,
Балағыңа жармасатын күшік көп.
Шарасынан бір аспаған Жүсіпбек.
Біреу қаңғып, жатса біреу ішіп кеп,
Бұл жалғанда қатерлі дерт, ісік көп.
Жазып кеткен сөздеріңе зер салсаң,
Дертті сылып тастайтындай Жүсіпбек.
Қайрат көрсет, болса бойда күш ептеп,
Ниет қылсаң, сара жолға түсіп кет.
«Алаш» маршын естігенде, қан қызып,
7.Арқасына азап артқан Би-аға
Мен де тудым өзің өскен ұяда.
Бірақ, неге көз бұлдырлап кетеді,
Өзіңе ұқсап көз жіберсем қияға.
Тағдыр айдап түскеңінде түрмеге,
Сезбедің бе жылан барын іргеде.
Қарабеттер өмір сүрген қоғамда
Ақ нәрсеге тез жұғады кір неге?
Ептілер мен белсенділер тіс қаққан,
Қолдарыңда болғандықтан күш батпан,
Қойдай тізіп еңіреген ерлерін,
Елім деген Елдесті те ұстатқан.
Жендеттерің жатқан шақта желкелеп,
Білмедің ғой өскен елде еркелеп,
Сайфи Құдаш, Хасан Туфан сөз сөйлеп,
Жоқтайтынын Елубай мен Серке кеп.
Бүгін ауыл өзің туған өзгерген,
Өзгергенін құлақ естіп, көз көрген.
Сепкенінен төккені көп заманда
Шашынан көп алатыны өзге елден.
«Кім көтерер ауыр ғасыр жүгін?»-деп,
Егілемін кейде ішімнен күбірлеп.
Мырқымбайың коммерсант боп бүгінде.
Отырар ем мен де шашты ширатып,
Қорқамын тек ессіз біреу байқамай
Босағамды кете ме деп қиратып.
Жау жағадан, бөрі етектен алғанда,
Талай арыс кетті ғой деп арманда,
Нелер сұмдық өтті ғой деп басымнан,
Кейде мен де қарғыс айтам жалғанға.
Арқасына азап артқан Би-аға,
Жазғандарың жазмыш тартқан сый, аға,
Терген сырың көріп-біліп, аңғарып,
Арнасына бұл ғасырдың сия ма?!
Ахмет Байтұрсынов ескерткіші қасында
Елдің көбі үйге асығып барады.
Қызыл гүлдер қызыл шоқтай жанады.
Қарағайлар қардан алқа тағынған,
Жылдың соңғы күні қандай арайлы?!
Бойжеткен қыз көктем лебін сағынған
Бозбалаға көз астынан қарайды.
Оның бәрін қажеті не баяндап,
Кенет, кенет... Қалды қарап қалың жұрт,
Ақ жүздері айдай болып, аяңдап
Келе жатты күйеу менен қалыңдық.
Екі жастың басы айналып бақыттан,
Ұмытыпты тіпті сыртқы киімін.
Олар үшін осы арада атып таң,
Олар үшін бақыт қымбат бәрінен,
Өйткені, Алаш ерлеріне борышты.
Егіз гүлдей ықпай қыстың кәрінен,
Екі ғашық жаңа күнге асыққан
Ұлы ұстазға тәжім етіп, гүл қойды.
Осы сәтте сезім тулап, тасып қан,
Ағыл-тегіл кетті кернеп жыр бойды.
Арыстар-ай! Жүрсек бүгін қуанып,
Борышты ғой немерем мен балам да.
Жарым менен ұлымды ертіп, гүл алып,
Ертеңіне тағы келдім алаңға.
Той шуына толып кетті айналам,
Күн сәулесі сүйді тұғыр тасыңды.
Қызыл гүлдер қызыл шоқтай жайнаған,
Тағы менің көзіме оттай басылды.
Адамзатқа мәңгі өшпейтін нұр себер,
Шұғыласы бар екенін білсе егер,
Қатал қыста, сақылдаған аязда
Гүл өспейді деген сөзге кім сенер?!
Алашорда үкіметінің мүшелері Елдес Омарұлы мен Әлжан Байғуринге Қостанайда ескерткіш тақта орнатылғанда
Ел намысын көтерген туғандарым,
Ит пен құсқа жем болып жиғандарың,
Құрығы ұзын үкімет атып-асып,
Дәнін жиып үлгірмей солғандарым.
Қарсы біткен бұтақтай қарағайға,
Жел өтінде соғылған қорғандарым.
Жарып шықты қап-қара тасты гүлім.
Тәжім етіп бабалар рухына,
Ұрпақтарың ұйқысын ашты бүгін.
Артта қалып қиын күн жан таласқан,
Алаш аты жайылды алты алашқа.
Оған куә қан сінген қызыл кірпіш.
Оған куә бұлт жүзген байтақ аспан.
Елдес пенен Әлжандай данышпаным,
Бақида да жүздерің жарық болып,
Тұрыңдаршы нұр төгіп, арыстарым!
С.Сейфулиннің коммунистік сәлеммен Сталинге жазған хатына қарағанда, пойызбен Орынборға қайтып келе жатқанда алашордашы Елдес Омаров Сәкенге: «Бұрын Алашорда едік, енді Қызылорда болдық. Қазақ үшін қызыл, жасыл, ақ түстің айырмасы жоқ. Ең бастысы Орданың бауыры бүтін болғаны» деген екен. Бұл Алаш ардақтыларының ең соңғы ұлттық қуаныштарының бірі еді.
Из докладной записки С.Сейфуллина И.В.Сталину о взаимоотношениях в среде казахских партийно-советских работников
После 19 апреля 1925 г.
...Я не поверил, но вспомнил, что действительно на средине красных знамен стояло какое-то зеленое знамя. Некоторые товарищи возмущались, Алашордынские знамя сняли.
Потом обьяснили, что это по незнанию повесил туда какой-то русский из служащих. А технической же стороной сьездовского помещения руководили высокограмотные киргизы.
Когда обратно, после конца сьезда, ехали в г. Оренбург в поезде один бывший работник Алашорды, старый учитель, мне хорошо знакомый, теперь сотрудник Наркомпроса, с довольным видом в присутствий двух товарищей сказал мне: «Наконец все вышло по-нашему (т.е. по Алаш-Орде) Сьезд открыли под нашим зеленым знаменем Алаш-Орды. Мы говорили, что ставка должна быть на интеллигенцию, а на этом сьезде полностью эту идею проводили. Слова «рабочих» остались пустыми фразами.
Мы свое правительство называли Алаш – Орда. А на этом съезде будущую столицу Киргизии г.Ак мечеть (Перовск) переименовали в Кызыл – Орду (Красная Орда). Для киргиз цвета красное, зеленое, белое, ниакого значения не имеют, лишь бы осталась Орда. Теперь в партию войдем и мы». (Ордой называли юрту богатых и знатных людей, а юрту бедных и неимущих людей называли баспана и лашык) Вот, что мне сказал в поезде алашордынский мелкий просвещенский работник, теперь сотрудник Наркомпроса.
...И действительно, сейчас среди интеллигентных киргизов и киргизок, прежних работников Алаш-Орды и их учеников, все еще, или не вступивших в партию, или одно время входивших и обратно, замечается большое стремление в партию.
Некоторые в разных городах уже подали заявления в партию. Это положение еще крайне опасно для Компартии и Киргизии.
(Ф.811. Оп.24. Д. 243. Л. 7-17. Фотокопия).
Әлде Орда, әлде Кеңес,
Қандай оның түрі, түсі.
Күтеді алдан қандай белес,
Ашып тұрған кімнің іші?!
Алаш жұрты құп алғанда –
Көкорда мен Ақорда да
Ордалы жұрт – Қазақ елі
Қуанса да орда болып,
Қызыл болып – азалы еді.
Осы күнге болған ғажап
Әйелге ұқсас біздің қазақ,
Ақ пен қызыл шайқасқанда,
Бала қас боп әкесіне,
Қара киген, сары киген,
Қазақ қана жаны күйген.
Еркін елде көк ту ұстап,
Бір жығылып, бір сүрініп,
Жүрміз кімге жолды нұсқап?!
Сол жылдары көрді көзің,
Сөйледі ғой қазақ сөзін
11.Тағзым қыл, дұға жаса өткендерге!
Заманы беттен қақпай сұмырайды,
Қинады Шоқан менен Ыбырайды.
Үкімет тұрғаннан соң қырын қарап,
Талайдың сағы сынып, бағы тайды.
Залымдар езіп-жаншып елді мұңды,
Абай мен Шәкәрімді шерлі қылды.
Ішкен мәз, жегенге тоқ шекпенділер
Аясын бұл жалғанда енді кімді?!
Жеткен соң құлағына елдің зары,
Ақырып жауға шапты Кенесары.
Талай ер белін буып, арпалысып,
Жанталас қан майданда шықты жаны.
Көп қорлық көргенімен Ахметті
Заманы ақылды етті, батыл етті.
Масадай ызыңдады қалың елге,
Есінен шығарған жоқ ақіретті.
Ақиқат үшін қандай жан күймеді?!
Сұм өлім Мағжанды да әлдиледі.
Түрмеде болды арыстың қан көйлегі.
Момынның мойынына ноқта түсті,
Сорлының еңбегі еш боп, отқа түсті.
Көрмеген беті қайтып өжеттер де
Сындырды саламын деп тасқа тісті.
Дәстүрім ұмыт қалып, тіл өзгерді,
Өгіздей көнбістік бір мінез келді.
Ерлерді елім деген қойша айдатты
Шенділер жинап алып кіл ездерді.
Күн туды арды малға айырбастайтын,
Кешегі ерлер қайда ой тастайтын?!
Су болып күн ашықта, жауын жоқта,
Шықпады көсем серке қой бастайтын.
Маңырап, емшек іздеп, қозы қалды,
Жақсының көбі кетіп, азы қалды.
Ақынның ауызына құлып салды,
Естір деп есі бар жұрт сөзі барды.
Көбейді келешектен күдер үзген,
Болмады асау жылқы шідерді үзген,
Тағасыз ат тайғанап жүре алмады
Жол беті жабылған соң кілең мұзбен.
Осындай қилы-қилы заман болды,
Зардабын тірі қалған адам көрді.
Арамдық адалдықтан үстем болып,
Азғындар қанымызды теспей сорды.
Көрмеді адасқан жұрт бұрған жолды,
Қастықтан, аштықтан да құрбан болды.
Ұмытып соның бәрін ұрпақтары,
Салғаны күнде сайран, думан болды.
Мұсылман діннен безіп, кәпір болды,
Өлеңші жарбаңдаған ақын болды.
Тура айтқан туысына жақпай қалып,
Әкімге пара берген жақын болды.
Көп жайды бірде білсе, бірде білмей,
Жілігін семіз малдың бір кемірмей,
Зар болып қара судың өзіне де,
Көрді ғой көресіні көрге кірмей.
Әлділер әлсіздерге жәбір қылды,
Халықты илеген бір қамыр қылды.
Ертеңнен үміт күткен пенде байғұс
Тәубасын ұмытпады, сабыр қылды.
Тартса да қанша бейнет, қаншама азап,
Бүгінгі күнге жетті біздің қазақ.
Тағзым қыл, дұға жаса өткендерге,
Біздерге соның өзі сансыз сауап.
жазылған уақыты: 01.02.2014 – 10.03.2016 ж.
Ұнайды 9 Ұнамайды 0
Алаш Алаш арыстары Әлихан Бөкейхан Мұстафа Шоқай Ахмет Байтұрсынұлы Алты Алаштың перзенті Ұлт болмысы Әдеби бәйге Ахмет Байтұрсынұлы Елдес Омарұлы Жүсіпбек Аймауытов
Пікір қалдыру үшін жауабын жазыңыз:
Бәрекелді! Аруақтар қолдап-қорғап жүрсін!
Ахмет ұрпағы 2017-03-27 12:15:50
Алаш арыстарын қалай мақтаса да жарасады.
жаңалықтар Қазақстан Ресей Қытай АҚШ Алматы Астана Назарбаев елбасы қылмыс президент сот Нұрсұлтан Назарбаев ауыл
ОРТА АЗИЯ ҒАЛЫМДАРЫ АЛАШ ОРДА ҮКІМЕТІНЕ ҚАТЫСТЫ ҚАРАР ҚАБЫЛДАДЫ
ӨЛІМ ЖАЗАСЫ ҚЫЛМЫСҚА ТҰСАУ МА ӘЛДЕ АДАМ ҚҰҚЫҒЫН ТАПТАУ МА?
СЕКСУАЛДЫ ҚҰЛДЫҚТЫҢ СҰМДЫҚТАРЫ: «ОЛ БОСАНЫП ЖАТҚАНДА ОНЫ БІРНЕШЕ ЕРКЕК ЗОРЛАҒАН»
Сынақтан сүрінген жастар партия назарында
Сирияда Башар Асадтың портреті бейнеленген банкнот таныстырылды
Қ.Тоқаев сайланған сенаторлармен кездесті
Ливанда сириялық босқындар тұратын лагерь өртеніп кетті (ВИДЕО)
Қырғызстанда тұрғындар 19 жастағы қызды құлдыққа сатылып жатқан жерінен құтқарып қалды
Басын 180 градусқа дейін бұра алатын 15 жастағы жігітке жұрт таңғалуда (ВИДЕО)
Желіде Шығыс Қазақстан - Алтайдың ерекше табиғаты жайында видео жарияланды (ВИДЕО)
Павлодарда сауда үйінің алдында тұрған көлік өртеніп кетті (ВИДЕО)
Жетекші, жоба авторы: Біләл ҚУАНЫШ
Техникалық директор: Тәліп НҮСІП
Бас редактор: Әсем ӘЛМУХАНБЕТҚЫЗЫ
Ескерту! Кез келген материалды көшіру және жариялау үшін редакцияның арнайы рұқсатын алу қажет!
Авторлық құқықтар және жанама құқықтар толық сақталады. Авторлар пікірі мен редакция көзқарасының сәйкес келе бермеуі мүмкін. Жарнама мен хабарландырулардың мазмұнына жарнама беруші жауап береді.
Facebook Twitter Instagram VK
Меншік иесі: "Қамшы" ақпараттық агенттігі, ҚР Ақпарат және Коммуникация министрлігінің №16300-ИА куәлігі берілген.
«Qamshy Media» ЖШС © 2012-2017 design & dev.: kazakhsoft.com