ru ru ru ru ru ru kk kk kk kk kk kk uk kk kk kk kk ru ru kk ru en kk kk kk kk kk kk kk kk ru ru ru ru ru ru ru ru en en en en en en en en kk en kk kk kk kk kk kk en kk ky kk kk kk kk kk kk kk en kk kk kk kk ru kk en kk kk kk kk kk kk kk kk ru ru ru kk ru ru uk kk kk kk kk kk kk kk kk tt kk kk kk ru kk kk kk kk kk kk kk kk kk ru ru ru kk kk kk ru kk kk kk kk kk ru kk kk kk kk uk uk ru ru kk kk kk kk kk kk kk uk kk kk zh kk ru kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk ky kk ru ru kk ky kk kk kk kk kk uk kk ru ru ru ru kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk ru kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk ru ru
АвтомобилиАстрономияБиологияГеографияДом и садДругие языкиДругоеИнформатикаИсторияКультураЛитератураЛогикаМатематикаМедицинаМеталлургияМеханикаОбразованиеОхрана трудаПедагогикаПолитикаПравоПсихологияРелигияРиторикаСоциологияСпортСтроительствоТехнологияТуризмФизикаФилософияФинансыХимияЧерчениеЭкологияЭкономикаЭлектроника
белсенді тасмалдану (бактериядағы заттектер концентрациясы қоршаған ортаға қарағанда жоғары)
белсенді емес диффузия ( қоршаған ортадағы заттектер концентрациясы микробты жасушаға қарағанда жоғары)
1. Борисов Л.Б. Медицинская микробиология, вирусология, иммунология.-М.: МИА, 2001.- 734 с.
2. Табаева А.А. Микробиология поражений полости рта при стоматологических и инфекционных заболеваниях. Учебное пособие. – Алматы, 2006. -127с.
3. Медициналық микробиология, Алматы, 2011.-683б Рамазанова Б.А, Кудайбергенұлы К.К редакциялаумен.
4. Ричард Дж.Ламонт., Роберт А.Берне., Мерилин С.Лантц., Дональд Дж.Лебланк., перевод с английского В.К. Леонтьева. Микробиология и иммунология для стоматологов. Практическая медицина. Москва 2010.- 502с.
acquelyn G Black “Microbiology”,7 th ,WILEY,2010,p.846
1. Стоматолог дәрігері қызметіндегі микробиологияның маңызы.
2. Микробтарды жіктеу принципі. Негізгі таксондар.
3. Жасушаға қоректік заттардың түсу механизмі.
4. Бактериялардың тыныс алу типтері
5. Бактериялардың негізгі ферменттер класы.
6. Қандай қоректік орталар болады?
1. Каково значение микробиологии в деятельности врача-стоматолога.
2. Принципы классификации микробов. Основные таксоны.
3. Механизм поступления питательных веществ в клетку
5. Основные классы ферментов у бактерий
6. Какие бывают питательные среды?
1. What is the importance of microbiology in the activities of a dentist.
2. Principles of classification of microbes. Key taxa.
3. Mechanism nutrient in the cell
5. Main classes of enzymes in bacteria
6. What are the culture media?
7. How to grow anaerobes?
№2 тақырып: «Инфекция. Инфекция пішіндері. Стоматологияда инфекцияларды зертханалық диагностикалау әдістері». «Иммунитет. Ауыз қуысының қорғауды спецификалық емес және спецификалық факторлары. Антигендер. Антиденелер. Иммундық жауап пішіндері. Ауыз қуысындағы иммунопатологиялық процесстер. Аллергиялық реакциялар түрлері. Стоматологиялық материалға аллергия»
Мақсаты: Осы тақырыпты оқудың негізгі мақсаты студенттердің инфекция инфекциялық процесс, олардың берілу жолдары, инфекциялардың көзі мен пішіндері, олардың жіктелуі, микробтардың вируленттілік факторлары, инфекцияларды диагностикалаудың негізгі әдістері, сондай-ақ иммундық жүйенің құрылымы туралы негізгі білімді, иммундық жауап, антигендер, антиденелер, аллергиялар, аутоиммундық жағдайлар, иммундық тапшылық, олардың маңызы туралы білімін қалыптастыру болып табылады.
Инфекция (infectio- жұқтыру) – динамикалық дамушы патологиялық қорғанышты бейімделуші және компенсаторлы реакцияларды қоса алғанда сыртқы және әлеуметтік ортаның белгілі бір жағдайларындағы қоздырғыштар мен макроорганизмдердің өзара әрекетінің күрделі кешені.
Инфекция (инфекциялық процесс)– бұл патогенді микробтарды енгізу кезінде организмде пайда болатын ішкі ортаның тұрақтылығының және физиологиялық реакциялардың (Тимаков) ағуының бұзылуын тудыратын физиологиялық және патологиялық процесстердің жиынтығы.
Инфекциялық аурулар – бұл инфекциялық процесстердің байқалуының соңғы дәрежесі.
Осыған ұқсас процесстер, қарапайым инвазиялармен міндетті түрде 3 қатысуымен туындайды: макроорганизм, патогенді микроорганизм және қоршаған орта, макро және микроорганизмдердің өзара әрекетінен туындайды.
Инфекциялық емес аурулардан айырмашылығы:
§ микрооорганизмдер себепкер болып табылады
Микробтардың патогенділігі – осы микроорганизмдерді туындатқан патоморфологиялық, патофизиологиялық және клиникалық көрінулердің спецификалық кешенін сипаттайтын микроорганизмнің инфекциялық процесстерді индуциялаудың потенциальді қабілеті.
Бұл түрлік белгі патогендіктің (капуслалар, ферменттер, уыттар) түрлі белгілеріне жауап беретін микробтарда гендердің болуына байланысты. Патогенді микробтар мынадай ерекшеліктері бар – жекеленген түрлерінің жекеленген патологиялық (өкпе-пневмококктары) процесстерді тудыру қабілеті немесе арнайы бірлікте (dlm, dlc, ld50)өлшей отырып вируленттілік –патогенділіктің мөлшерлі шамасы.
Микробтың белсенділігі вируленттілікпен, уыттардың әрекеті және санымен анықталады.
Микробтардың вируленттілігі – бұл патогенділік дәрежесі. (штаммдық белгісі).
1.АДГЕЗИЯ- жабысуы. Қожайынның түрлі жасуша (тыныс алу жолдарының эпителиі, ішек жолдары, зшж жүйесі және т.б.) рецепторларына мамандырылған микробтарды адгезиндердің болуымен байланысты.
§ тейхое қышқылдары грам(+) бактерия
§ ЛПС у липопротеидтер грам(-) бактерия
§ капсула, жасуша қабырғаларының сыртқы мембранасы нәруызы.
2.КОЛОНИЗАЦИЯ- сілемейлі үстіңгі қабатта бактериялардың көбеюі, патологияны тудыруға қабілетті өте көп мөлшерде «микробты қабаттың », микробтың белсенділігі вирулеттілікпен, уыттардың әрекетімен санымен анықталады.
3.ПЕНЕТРАЦИЯ – микроорганизмдердің эпителді жасушалар, лейкоциттер немесе лимфоциттер ішіне енуі. Лизосомалды ферменттердің тұрақтылығына қорғанышты нәруыздарға оттектін жеткіліксіз мөлшерімен байланысты. Микробтың белсенділігі вирулеттілікпен, уыттардың әрекетімен санымен анықталады.Мұндай микробтар жасушаны және эпителді жабындының тұтастығын бұза отырып, қоршаған ортаға шықпастан көрші жасушаларға өтеді, бұл патологиялық процестердің тууына алып келеді.
4.ИНВАЗИЯ- сілемейлі және жалғамалы тін барерлері арқылы тиісті тіндерге өту. Байланыстырушы тіндерді ыдырататын ферменттердің микробтарының түзілуімен байланысты және организмде қоздырғышты таратуға қабілетті.
Гиалуронидаза (жасуша аралық заттектердің гиалуронды қышқылын ыдыратады, сілімейлі қабықты біріктіретін тіндердің өткізгіштігін арттырады)
Нейраминидаза ( сілемейлі қабықты өтіп, жасуша ішіне енеді, жасуша аралық кеңістікте таралады)
Коагулаза (қан плазмасын ұйытады)
Фибринолизин ( қан плазминогенін ферментке айналдырады және фибринді ұйыған қанын ерітеді)
- жасуша мен тін талшықтарының (гиалуронидаза, нейраминидаза, протеаза) бастапқы бұзылуын тудырады
- уытты заттектердің түзілуін туғызады организмде несепнәрдің (микробты уреаза), нәруыз (амин қышқылдарының декарбоксилаздары ішекте биогенді аминдердің және т.б. ) уытты заттектерінің жиналуына әсер етеді. гидролизі кезінде организмде түзілетін метаболизм өнімдері.
-капсула, полисахаридтерден, полипептидтерден тұрады, бактериялардың ұстап қалуына кедергі жасайды, қорытуға кедергі жасайды (пневмококктар, оба таяқшалары, клебсиелдер)
-бактериалды жасуша қабырғаларының құрамды бөліктері.
(алтын түстес стафилококктың А нәруызы, пиогенді стрептококктың М-протеині, туберкулезді таяқшаларының корд-факторы ).
6.Агрессиндер – организмнің қорғаныш күшін басымдататын және қоздырғыш патогенділігін күшейтетін заттектер
Химиялық табиғаты бойынша термолабильді нәруыздар. Қасиеті- улы, органотроптылық, антигенділік, иммуногенділік.
Грам (+) бактериялармен жасалады,анатоксинге өтуі мүмкін.
Уыттың екі орталығы болады:
-Олардың біреуі уыт молекуласын жасуша рецепторына бекітеді.
-2-шісі жасуша ішіне еніп, өмірлік маңызды метаболикалық реакцияларға бөгет жасайды.
Әсер ету механизмі юойынша бөлінуі:
-Цитотоксиндер –нәруыз түзілісін субжасушалық деңгейде бөгет жасайды (дифтер.таяқша)
-Мембранотоксиндер- мембрананың үстіңгі қабатының өткізгіштігін арттырады, гидрофилен ішіндегі және гидрофобен сырқы жағында болатын каналды құрайды, бұл осмотикалық шоктан жойылатын жасушаның өз бетінше реттелуінің бұзылуына алып келеді.
а) лейкоцидиндер (лейкоциттер) – стафилококк
б) гемолизиндер (эритроциттер) -Clostridium perfringens
-Токсиндер – «ФУНКЦИОНАЛЬды БЛОКАТОРлар»
а)энтеротоксиндер (ТЛ, ТС) – жасушалық аденилатциклазды белсендіреді, бұл жіңішке ішек қабырғаларының өткізгіштігенің артуына және оның саңылауына (диарея)- ішек таяқшасы сұйықтықтың шығуының көбеюіне алып келеді.
б)нейротоксиндер – жұлын және ми жасушаларындағы жүйке импульстарының берілуіне кедергі жасайды. –сіреспе таяқшасы, ботулизм т.б..
-Эксфолиатиндер эритрогендер – жасушалардың өзара және жасуша аралақ заттектердің өзара әрекеті процесіне әсер етеді –алтын түсті стафилококк, жәншауықты стрептококк
Химиялық табиғаты бойынша - ЛПС
Жоғары температура әрекетіне едәуір тұрақты,улылығы аз, спецификалық әрекеті аз. Антигенділігі және иммуногенділігі аз.
Жоғары доза енгізген кезде – фагоцитозды тежелуі кезінде айқын таксикоздың байқалуы,жүрек қызметінің және дене температурасының төмендеуі.
Аздаған дозаны енгізген кезде кері әсері байқалады: фагоцитозды стимуляциялау, токсикоздың аз байқалуы, дене температурасының жоғарлауы.
Бактериялардың бұзылуы кезінде бөлініп шығып, жасуша қабырғаларына грам(-)шоғырланады.
Ø трансплацентарлы (вертикалды) – қызамық
Ø жыныстық – соз
Ø контактілы - құтыру
Ø трансмиссивті – малярия
Ø фекальді-оральды – ішсүзек
Ø ауа-тамшылы - дифтерия
Ø парентеральды (ятрогенді) –вирусты гепатит В
Ø сілемейлі ас қорыту жолдары
Ø сілемейлі несептік- жыныстық ағзалар
Ø сілемейлі тыныс жолдары
Ø шаң және ауа
Ø ауадағы су тамшылары
1)Экзогенді инфекциялар (патогенді қоздырғыштар)- тағаммен, сумен, ауамен микробтардың сырттай жұғуы.
2)Эндогенді инфекция (УПМ) – иммунология жеткіліксіздігі жағдайда әлсіреген организмде УП флоралардың белсенділігі (стресстер, жарақаттар, ашығу, иондаушы радиациялар әсері, созылмалы жиі инфекциялық және басқа аурулар)
3)Аутоинфекция (эндогенді инфекциялардың әртүрлілігі)- өздігінен жұғу, қоздырғыштың бір биотоптан екіншісіне ауысуы (әдетте қолмен).
Организмде қоздырғыштардың орналасуы бойынша:
1) жергілікті (ошақты)- фурункуллез ( шаш фолликулалары), ангина ( бадамша без)
2) жалпы (генерализацияланған) – реактивтіліктің төмендеуі, қандағы микроб:
-Бактериемия (көбеймейтін) – ішсүзек, бруцеллез, бөртпесүзек, қсоқпа сүзек, оба, туляремия
-Токсемия (эндотоксин) - сальмонеллез , эшерихиоз, менингит
-Токсинемия (экзотоксин) - дифтерия, ботулизм, сіреспе
-Септицемия (сепсис)- (Иммунитеттің негізгі механизмдерінің бірден тежелуі кезіндегі көбеюі ) – сіб.ойық жарасы, оба, коккокктар ауруы.
Протозойды инфекция кезіндегі қандағы сепсиске жақын кейбір қарапайым көбеюлер. (маляриалды плазмодиялар, трипаносомдар)
-Септикопиемия (ішкі ағзалардағы іріңді ошақтар)- стафилококкты, стрептококкты инфекциялар
Қанға бактериялар мен токсиндердің аса көп түсінуі кезінде бактериалды немесе токсико-септикалық шок дамуы мүмкін.
3)-жарақатты (сіреспе, газды гангрена)
венерологиялық (мерез, ЖИТС, гонорея)
респираторлық (тұмау, пневмония, бронхит)
ішектік (ішсүзек, дизентерия, тырысқақ)
1) кейдейсоқ – сирек ауру
2) топты – өзара жағдайлармен байланысқан аздаған саны
3) эпидемия – ауру жағдайларының бір көзімен байланысқан үлкен саны
4) пандемия- континенті қамтиды.(тұмау, оба, тырысқақ)
Моноинфекция- микробтың бір түрін жұқтыру (дифтерия, туберкулез)
Араласқан инфекция-қоздырғыштардың бірнеше түрін жұқтыру (дизентерия + ішсүзегі)
1)екіншілік инфекция – инфекция басқа да жаңа инфекциямен қосылған (дизентериямен ауырған, пневмониямен қосылған, басқада микробтармен щақырылған)
2)реинфекция- бір аурудың қайталануы және сол инфекциямен, жазылғаннан кейін аяқталмаған күштену иммунитеті (дизентерия, гонорея)
3)суперинфекция- науқас ауырған уақытында сондай-ақ қоздырғыштарды жұқтырып алуы (жазылғанға дейін)
4)рецидив – клиникалық аурудың қайталанып келуі және ауру аяқталғаннан кейін қайталама жұқпа, қалған микробтардың әсерінен ( тілмелік қабыну, қайталама сүзек)
Микробтың жалғасу әсерінен организмде:
өткір – қысқа мерзімде, анықталған потогенез, организмде микробтың жоқ болуы
созылмалы - инфекциялық ауру организмде микробтың ұзақ сақталуы, қоршаған ортаға әсерін тигізеді (туберкулез, мерез)
персистенция- қоздырғыштардың ұзақ жасушаішілік көбеюі (сальмонелланың ішкі макрофагтарының көбею )
бактерия тасымалдаушы -(микробтасымалдаушы, вирустасымалдаушы) – әлсіз инфекцияның пайда болуы немесе жоқ болуы, әлсіз күш қуатты инфекциядан кейін организм иммунитетінде микроб сақталады (ішсүзек, дизентерия)
Дені сау адамдар аурулармен немесе ауру тасымалдаушылармен қарым-қатынас арқылы дамуы мүмкін.
абортивті инфекция – тез мезгілде аяқталады, жетілмеген форма, әлсіз вирулентті қоздырғыштармен байланысқан, біраз уақыттан кейін организмнен жоқ болады
жасырын - жасырын, атипиялы ағымды клиникалық аурусыз пайда болады (tbc, безгек, ұшық)
симптомсыз – клиникалық симптомдары айқын емес
манифестті – ағымдаға жалпы белгілердің кешені
антропоноздық инфекция -түп нұсқасы адам
( реконвалесцент, ауру, бактерия тасмалдаушы) - соз
зооноздар (зооантропоноз)- түп нұсқасы жануар (бруцеллез)
сопроноздар – сыртқы орта, қызмет ететін жалпы ортада кейбір патогенді бактериялар немесе ластанудың бөлінуі науқас адамдар мен жануарлардан(легионеллез)
Инфекциялық әрекеттің даму кезеңі:
1. Инкубациялық кезең - жұтыру кезінен бастап біріншілік белгілерге дейін пайда болатын аурулар
а) қоздырғыштардың көбеюінің тез болуы
б) қоздырғыштардың токсикалық нәтижесінің маңызы
в)макроорганизмнің реактивтігі (сальмонеллез- минут, оба- сағат, скралатин, мерез- апта, құтыру-ай, алапес- жыл)
Сезімтал жасушалардың жабысып қалуы (бадамша бездері, тыныс жолдары, жкт, мчп), ереже бойынша микробтар қоршаған ортаға бөлінбейді.
Алғашқы кезең (4-5 күн)- спецификалық емес жалпы көрінуі.
2.Қорытынды: қызылша, табиғи шешек
3. Клиникалық симптомдардың даму кезеңі (бірнеше күннен (тұмау) бірнеше жылға дейін (алапес)- аурудың күшеюі. Спецификалық белгілердің пайда болуы: қызба, қабыну, зақымдану ЦНС, ССС, тыныс алу ағзалары, асқорыту, жыныс ағзалары (спецификалық біліну, қоздырғыштарға сипат, сол аурудың шақырылуы. Сарысуда АТ пайда бола бастайды, титрдің үдей түсуі. Микробтардың қарқынды дамуы , қоршаған ортаға бөлінеді – қоршағандарға зиян.
4. Сауығу кезеңдері (реконвалесценция)
-симптом күшінің және жиілігінің азаюы
-кейбірде қан- тамыр коллапсы
Қоздырғыштардың жойылуы және өсіп-онуінің тоқтауы, немесе микробтасмалдаушыға ауысуы. Ұзақтығы организмнің жағдайына, оңалту іс- шараларына және т.б. байланысты. Антидене титрі максимумға жетеді. Егер өлім аузында, инфекциялық ауру науқастарды дезинфекциялау керек. Инфекциялық процестің даму динамикасы.
Облигатты паразитінің вирусын сипаттайды және НК қабілеттілігі инфекциялық процесті шақырады. Патогенді емес дарақтар болмысы «патогенділік» терминін қолданбайды. Вирустар вируленттік қасиеттермен қамтылмаған және де ол тек қана тірі жасушаларға арналған заттектің өзіндік алмасуы. Сол себептен ұғымы бірге «патогендік, және вируленттік» вирустар үшін «инфекциялық» немесе «инфекциоздық» термині қолданылады. Бұл қасиет НК вирусымен байланысты, сезімтал жасушаішілік инфекцияны шақыруға қабілетті.
Вирустар спецификалық және органотроптылық (құтыру вирусы – жүйке жасушалары, қызылша – тыныс алу жолдары, шешек – тері жасушасы, гепатит- бауыр жасушалары және т.б.) ие болады.
- ДНҚ мен РНҚ жалпы мүмкіншіліктері вирусты қоздырмайды және инфекциямен бірлеспейді ( вирогендік), НК храмасоманың әсерінде болады (вирустан кейін ) - (гепатит В, аденовирусты, герпетикалық, ЖҚТБ)
Вирогендік кезең жоқ болған кезде репродукцияның жиналуы, шығуы.
Мутацияның анықтаушы шарты – бақылаусыз бөліну.
- вирустың бсталу кезеңі (қан айналымда), вирустан басқа, нейрогендік жолмен таралуы (құтыру, ұшық).
- иммундық жүйенің вирустық жасушасының зақымдануы (лимфоциттер)- тұмау вирусы, қызылша, ұшық, полиомиелит, ЖҚТБ және т.б.
Лимфотропия патогенезде көрінеді және вирусты инфекцияның шығуында (иммун тапшылық)
-Ішкі ядролық және ішкі цитоплазмалық қосылу мезетінде - оба, құтыру, ұшық, қызылша және т.б. Диагностикалық әсері бар.
-продуктивті (өткір, жасушаға репродуктивті вирустарды тасмалдайды және тез бөлінеді).
Бұл форма форма түрінде пайда болады:
Ошақты және генерализанған. Үнемі формада пайда болуы мүмкін: латентті (симптомсыз) – бөлінетін вирустың болмауы; созылмалы – вирустың ағзада бөлінуі; және баяу инфекция - бөлінетін вирустың болмауы; абортивті – продукцияның тоқтаған мезеті; даму неопластикасы жасушаның пайда болуы (онкогенді вирусты инфекция).
Одонтогендік (стоматогендік ) инфекция тек дамитын кезеңі, егер тісте қабыну кезеңі болса жақын арадағы тінге таралады немесе қатты дефекті тіс тінінен түбіртекті жолмен барады. Одонтогендік инфекцияның этиологиялық агентті болатындар ауыз қуысының қалыпты микрофлорасы: стафилококктар, стрептококктар, грамоң және и грамотеріс факультативті-анаэробтар және анаэробты бактериялар (пептококктар, пептострептококктар, бактероидтар, лептотрихалар және т.б.).Стафилококктар және споратүзбейтін грамтеріс анаэробтар іске асыру үшін маңызды орын алады.
Периодонтит–периодонттың қабынған ауруы(тіс түбірінің қабығы тіс түбірің және жақ сүйегінің арасында). Қабынудың себебі көбінесе инфекция болады. Қоздырғыш инфекциясы периодонталды тіс түбінің арнасына кеңістік арқылы енеді (пульпитасының қабынуы),патологиялық тіс айналасының қалташасында болған жағдайда (пародонтит), гематогенді жолмен және өткір инфекция (ангина, жәншау, тұмау). Қабыну процесінің таралуы келесі одонтогендік инфекциялармен тығыз байланысты: периодонтит, жақ периоститі, жақ остеомиелиті, тістің жұмсақ тіндерінің іріңді қабынуы (абсцесс, флегмона).
Жақ-сүйегінің периоститі– сүйек қабының қабынуы. Периодонт тінінде 74-78 % жағдайда асқынған қабыну процесі айқындалады, келесі жағдайда экссудат периодонттан жақ сүйегіне енеді.
Жақ-сүйегінің остеомиелі – дегеніміз инфекциялық іріңді –некротикалық процесс, сүйек миында дамиды, барлық структуралық бөліктер сүйек құрылысында және оның айналасында жұмсақ тінде. во всех структурных частях кости и окружающих её мягких тканях. Кейде ( 2-3 тістер) шектеледі және созылмалы (диффуздық). Жиі алтын түсті іріңді стафилококктармен шақырылады.
Абсцесс –жақ-сүйек маңының жұмсақ тіндерінің шектелу іріңді-қабыну процесін.Олар стрептококктармен, стафилококктармен, пневмококктармен, диплококктармен, ішек таяқшасымен, фузобактериялармен және сол сияқты анаэробты микроорганизмдермен шақырылады.
Флегмона –жақ-сүйекгінің айналасындағы жұмсақ тіндердің созылмалыіріңді-қабыну процесі.(тері астында, ет арасында,межфасциальной рыхлой клетчатке).Олардыңда жұқтырушысы абсцесстің микроорганизмдерімен шақырылады. Аурудың қауіптілігі бас миының жақындығы, көз анализаторына, тыныс алу жолдарының жоғарғы бөлігінің және асқорыту жолдарының жақын орналасуына байланысты. Инфекция тағда басқа жолдармен, мойындағы нервтік жүйенің, тамақтың және жұтқыншақ арқылы таралуы мүмкін.
Лабораториялық диагностикалық инфекцияның әдістері: микроскопиялық, бактериологиялық, вирусологиялық, микологиялық, иммунологиялық, биологиялық, аллергологиялық, биохимиялық, генетикалық.
Иммунитет- организмнің комплексті реакциясы, оның құрылымының-функционалды бағытын сақтап қалу әсер етуі генетикалық бөтен ақпараттарды - шығу тегі экзогенді және эндогенді антигендер.
Аг экзогенді шығуы – микробтар, трансплантанттар және басқа да сыртқы орта факторлары
Аг эндогендін шығуы – организм жасушалары, микробтардың әсерінен өзгеруі, а/б; қартайған және ісік жасушалары.
Антиинфекциялық иммунитет- тұқым қуалау және жүре пайда болған қасиеттер, организмді патогенді микробтардан қорғау .
mylektsii.ru - Мои Лекции - 2015-2017 год. (0.171 сек.)Пожаловаться на материал