uk uk kk uk kk uk uk kk kk en kk en kk kk uk kk en en kk kk kk kk en en kk kk kk kk en en kk kk kk kk en en kk kk kk kk uk en en kk kk kk kk en en kk kk kk kk en en kk kk kk kk en en kk kk kk kk en en kk kk kk kk en en kk kk kk kk en en ru kk kk kk en en kk kk kk kk uk kk kk en en kk kk kk kk kk kk en en kk kk uk kk kk en kk en kk kk kk kk kk kk kk kk en en kk kk kk kk en en kk kk kk kk kk kk en en kk kk kk kk en en kk kk kk kk en en kk kk kk kk en en kk kk kk kk ru kk en en kk kk kk kk kk en en kk kk kk kk kk kk kk en en kk kk kk av ky kk kk kk kk kk en en kk kk kk kk kk en en kk kk kk kk en en kk kk kk kk kk kk en en kk kk be kk kk en en kk kk kk kk kk en en kk kk kk kk kk kk en en kk kk kk kk en en kk kk kk kk kk en en kk kk kk kk en en kk kk kk kk en en kk kk kk uk kk en en kk kk kk kk kk kk kk kk en en kk kk kk kk kk en en kk kk kk kk kk kk kk kk ru en
Пролог немесе өң мен түстің арасы
Мəн бермейсің тағамға тоқ шағыңда.
Зəрсіз кезі баудың да, бақшаның да.
Бəрі есімде, замандас, бəрі есімде:
Дүние арзан болатын, ақша қымбат!
Əн салудан талмайтын бал таңдай түн,
Кездер еді-ау – қыз емес – жар таңдайтын.
Он сомы бар студент қалтасында
Он мыңы бар кісідей талтаңдайтын!
Мес емесі – белгілі бесенесі.
Жұлдыз əлем – алдағы бағыт еді,
Біздің ел деп түсіндік Бақыт елін.
Арам майға айналды талай қарын.
Қиын кездер көзден жас моншақтаған
Тойынған ел тулайтын ойда жоқта
Тұра қалса кезекте он шақты адам!
Соған да жұрт мұрынын шүйіретін
Алып шыға беруші ек кірген жерден
Қойдың етін, жылқы етін, сиыр етін.
Тоқшылық пен жоқшылық, алмаса ма?!
Баршылыққа таршылық жалғаса ма?!
Шошқа еті деп қазақтар қарамайтын
Шұжықтарға – тоқпақтай колбасаға!
Тыпыршымай бір нəрсе аларында
Тұрушы едің – қажеттің бəрі орнында.
Ішімдіктің болатын неше түрі:
Ликерің де, мускат та, кагорың да!
Əлі есімде сол кезгі мода қандай!
Өңіріне əркім гүл қадағандай…
Арағың да көп еді, арзан еді,
Коньякты тұратын адам алмай!
Кейбір бастық, бұйырып мастарына,
Не келгенін істеді-ау бастарына:
Сосын барып жататын қастарына.
Баяғыдай енді дос жетектер ме?!
Қызылы бар, кəдімгі қарасы бар –
Түнде де ішіп жігіттер,
Қиялында жүретін жұлдыз құшып.
Шаң-шаң болып жататын қоймаларда
Мұным қиял-ғажайып хикая емес,
Май мен етке бөктіріп қалаларды…
Түс көргендей болдық та қала бардық!
Бірақ жерім дəл бұлай азбаған-ды!
Бұл сөзімді жөнсізге санама, аға!
Бұршақ салды мойнына Далам-ана.
Тракторлар лап қойған Сарыарқаға
Басып кірген АҚШ-тай Панамаға!
Аң-таң болып бəріне қарады ауыл,
Ұйықтатпады «Тың» деген дара дабыл.
Тұрды да қара дауыл.
Сайқал заман түсті де ер ізіне,
Салды ауызын шалқар мен теңізіме…
Мың бұлақтан қалмады жүз бұлақ та,
Сексен көлдің қалмады сегізі де!
Қанағаттың бəрі де болды мансұқ.
Құдық түгіл, Көктегі бұлттар кеуіп,
Кішігірім өзендер қалды қаңсып!
Шаруашылық қоймады суыңды да,
Күріштіктің жанынан өткен сиыр
Қосып ішті атыздан уыңды да!
Өз қағынан безініп құланымыз,
Бидауаға тап болды ұланымыз.
Болса егерде глисты –
Өстіп жүріп адамзат арандар ма!
Таба тұрып ақ-адал еңбегіңмен,
Даласы – мұң елімнің,
Тап болдық бір заманға
Мыңқ етпейді кей ауру емдеріңе.
Малыңнан – жан уланып,
Айналды өмір өлімнің шеңберіне.
Басқа жаққа шынымен асыға ма?
Күркілдейді төсекте асыл ана.
Қоршап алған бүгінде жан-жағынан
Ата-бабаң жұтпаған сасық, ауа!
Баяғыдай тұнық па көзі қыздың?
Тірлігіміз – химия соғысы да,
Противогаз – өкпеміз өзіміздің!
Болып жатқан сияқты өрт қалада,
Қара түтін – қасірет қарт данаға.
Курорт болып көрінген кеше ғана
Сотқар заман бір басса шүріппесін,
Кете ме деп қорқамын құрып бесік.
Ерте солды талай гүл талай бақта,
Көрді халық сақ болып,
Жаңбыр күні жалаңбас жүргендердің
Жидіп түсті шаштары кей аймақта!
Ақырзаман төнді ме енді өңірге?
Аман адам қалмады елде бір де!
Сегіз аяқ құлындар келді өмірге!
Осы жерде қағылған ой қанаты.
Құрбан болды бəрі де
Қоса шегіп зардапты хайуанаты!
Түз көктемі тəрізді қыз көктемі,
Мың шақырым жырақтан іздеп келіп!
Ішудейін ішуші ек бұл қымызды,
Жоғалттық біз сол қымыз,
Браконьердің көкесі Хрущев боп,
Шұжық қылды қаптаған жылқымызды!
Басқа салса белгілі көнетінің,
Дəнмен бірге тыңайтқыш – себетінің.
Жауыздығын заманның ұққан халық
Жатпақ емес көршілес жұрттан қалып.
Есеңгіреп шығады ыққан балық.
Өзендерді мақта үшін буып таста!
Су бетінде дөңкиіп жатты талай
Көксеркенің мандайы тиіп тасқа!
Мұзға айналып көктайғақ күздің қары,
Шашылды оған қыс бойы тұздың бəрі.
Бірақ жерім дəл бұлай азбаған-ды!
Конец ознакомительного фрагмента. Full version