kk en en en en en en en en en en bg kk en en kk en gl en ru ru ru ru kk en ru en kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk ru ru ru en en en ru en de kk ru ru ru ru ru de ru ru ru ru de fr ru ru ru de fr en ru en de fr ru ru ru de fr ru ru ru de fr ru ru en en en en en en en en fr en en en en en fr en en en en en en en en fi en en en en fi en en en en en ru
Дін – қоғам, мемлекет және саясаттың өзара байланыстылығы. | G-Global
Адам мәдениетінің бір бөлігі дін. Сондықтан оған қарсы әрекеттер әр кезде нәтижесіз болып отырды. Кеңестік заманда біздің елдегі қоғамдық жүйеде дінге орын жоқ деген идеологиялық пікір қалыптасты. Себебі марксизм оған қарсы болды. Сондықтан саясаттың дінмен байланыс мәселелері ғылыми талдау пәні болып саналмады. Ал бүгінгі жағдай өзгеше. Конституцияға сәйкес діни сенім бостандық кепілдігі азаматтарға берілген.Қазіргі уақытта діннің саясатқа, саяси процестер мен саяси әрекеттерге, сондай ақ саясаттың дінге әсерін зерттеу және оны талдау маңызды ғылыми-практикалық мәселе.
Жалпы өмір салтына қатысты айтқанда, діни өмір салты дара өмір салты болып саналады. Мұндағы ең бастысы – діннің жеке адамның өмірінде алатын орны мен ролі. Бұл байланыстар тығыз болған сайын, жеке адамның діни өмірі діни түсініктер арқылы реттелетін болады. Тұрмыс, өмір сүрудің стилі мен тәртібі, мәдениет, қоғамдық байланыстар – осының бәрі діни ұстанымдар мен түсініктер ақылы реттеліп отырады. Діни өмір салты және оған парапар микроорта – сапалы әртүрлі, бірақ, кейде бірін-бірі толықтырып отыратын бірқатар факторлардың: тұлғалық және тұлғадан жоғары, субъективтік және объективтік, рухани және материалдық, көпшілікке қатысты, идеологиялық, психологиялық, ұйымдық алғышарттардың өзара қарым-қатынастарының нәтижесі.
Дін – бұл адам жанының өте нәзік және сезімтал саласы. Сондықтан ол адам баласы жас кезінен-ақ өзін басқалардың көзқарасын силауға, діни төзімділікке, айналасындағыларды тыңдай және ести білуге тәрбиелеудің, ар-ождан бостандығының, діни төзімділіктің, дүниетанымдық плюрализмнің маңызды жетістіктері. Көптеген саяси қайраткерлер мен зерттеушілер діннің осы бір қасиеттері арқылы мәдениет пен демократия деңгейіне  баға беріп жүр.
Дін мен қоғам өзара өте тығыз түйінделіп байланысқан. Солай болсада, олардың мұндай өзара байланысы өзгермейтіндей нәрсе емес. Қоғам (латынша societas) – әлеумет, әлеуметтілік – сөзінің кең мағынасында адамдардың бір-біріне барлық жағынан бірдей тәуелді болуы көрінетін барлық өзара іс-әрекеттер мен бірігу формаларының жиынтығы. Қоғамды оқып-білумен, әдетте, «әлеуметтану» ғылымы айналысады. Бұл ұғымды немесе терминді әлеуметтік өмірде зерттеуге қолдануға ұсыныс жасай отырып, ғылыми айналымға енгізген Огюст Конт болды. Оның ойынша, қоғамның әлеуметтік қайта құрылуы тек ағарту ісінің көмегімен іске аса алмайды. Бұл үшін, оның пікірінше, әлеуметтік байланыстарды рухани тірегі болуы керек. Мұндай тіректі ол  «оң діннен», яғни бұрын өмір сүрген, қазір өмір сүріп жатқан адамдардың және болашақ ұрпақтың орасан зор әлеуметтік ағзасының біртұтас ұлы тіршілік иесі сияқты адамзатқа табынуынан көре білді.
Жалпы, егер тіпті дара сана деңгейінде дін күрделі құбылыстардың бірі болып қалса, - себебі адамның өзі біз үшін әлі де құпия нәрсе, - онда әлеуметтік, яғни діннің адам қауымдастығындағы рөлін айқындайтын деңгейде бәрі де анағұрлым күрделі. Бұл рөлдің әлеуметтік құбылыс, яғни зерттелуі қиын, әдеттен тыс құбылыс болып айқындалуы бекер емес.
Қоғам көпқырлы бірлік ретінде өне бойы даму үстінде болады: қоғамдық формациялар өзгеріп, тұтас өркениеттер дүниеге келеді және жоғалып жатады, империялар мен державалар құрылады және тарап кетеді, жаңа мемлекеттер пайда болады. Қоғамдық өмірдің бір бөлшегі ғана болып қалмайтын және оның әлеуметтік ағзасының бір түбіріне өрлеген дін бұл үрдістерден оқшауланып қала алмайды, керісінше, ол олардың ең белсенді мүшесі болып саналады. Ондай кезде діннің өзі де айтарлықтай, ал кейбір жағдайларда түбегейлі өзгерістерге ұшырайды.
Әртүрлі саяси тармақтарға бөлшектелмеген, ыдырамаған және «түрі өзгермеген» бірде-бір дін жоқ және болмайды да. Сонымен бірге мифология мен культтен, шартты белгілер мен салттардан азат, өзін-өзі ақтаудың ғаламат әдісінен және «дінге үйретіп уағыздаудан» қашпайтын, нағыз ақиқатқа талап қоюдан және соған ұқсас діни стериотиптерден бас тартпайтын саясат жоқ.
Кез келген дін – «саясатшыл», ал саясат – «діншіл». Алдымен өздерін саясаттан аулақпыз дейтін діндер де іс жүзінде бейтарап емес, себебі саясаттан тыс болудың өзі – саясат болады. Себебі саясат деген грек сөзі сөзбе-сөз «көпшіліктің ісі», «мемлекеттік іс», деп аударылады және гректің басқа полис (polis) – қала-мемлекет деген сөзінен келіп шығады.Дін жеке-дара жүйе ретінде, этно-мәдени және саяси дәстүрмен тығыз байланысты. Ол осы дәстүрге, яғни жүздеген ұрпақтардың өмір тәжірибесінен қалыптасқан мінез-құлық нормаларына сүйенеді де, сол арқылы оларды мінез-құлықтың қатаң стандартына, міндетті стереотипке айналдырады. Сол себептен әрбір діни жүйе өзінің өмір салтына қарай сай келетін ережелермен өмір сүреді. Жалпы діни өмір салтын сипаттайтын ортақ өмір салтында христиандық өмір салтының мұсылманның немесе будданының және т.б. өмір салтынан елеулі айырмашылықтары бар. Солай болғанымен олардың саясатпен де байланысы болады. Дін өзгеріп тұратын әлеуметтік ортада ішінара бейімделуге қабілетті айрықша рухани-практикалық кешен ретінде эмоциялық-психикалық, мифологиялық және әдет-ғұрып пен табыну-сиыну, және саяси-идеологиялық сияқты құрамдас бөліктерден немесе ұғымдардан тұрады. «Әрбір діни жүйе, - дейді И.Н.Яблоков, - жеке-дара, ерекше және ортақ нәрселердің бірлігін көрсетеді. Дін ұғымы оның жалпы және анғұрлым маңызды белгілерін  айқындайды, мәнін ашады, оны басқадай қоғамдық құбылыстардан ажырата білуге мүмкіндік береді».
Саясат пен дін ойына келген бір мағынаны тели салуға болатын жай ғана сөздер деп санайтын идеологтарға қарсы жауап ретінде саяси ғылым «дін» және  «саясат» деген түсініктерді қоғамдық сана мен практиканың дамуындағы маңызды баспалдақтар деп санайтынын білдіреді
Ерекше ғылымдар ретінде саясаттану мен дінтану пайда болғанның алдында көп уақыт бұрын-ақ діннің саясатпен байланысты екені, саяси қатынастар мен мүдделердің, саяси күрестің идеялары мен әдістерінің болу түрлеріне ықпал ететіні белгілі болған. Діни жүйелердің саясатпен тығыз байланысты екенін ерте замандағы ойшылдарда айтқан. Афиналық билеуші Критй, Қытай лық Лао-цзы. Ал ежелгі грекияның өтірікті қарапайым адамдарды алдайтын дәрі деп жариялаған ұлы философы  Платоннның «Мемлекет» деген еңбегінде: «...Оған қоса, өтірік айту, басқаларға қарағанда, қоғам билеушілеріне көбірек жарасады», - деген. Кейінірек, тіпті дін арқылы биліктегілердің өз халқын саналы түрде алдау және кез келген мемлекеттің азаматтарының санамен ойланбай өздерін-өздері алдауы жүзеге асырылған, «алдау теориясы» деген атауға ие болған тұтас теория пайда болды. Діндердің қоғамдарға ықпалы ешкезде жойылған емес. Тарихта діни көзқарастардың екі түрі әрекет етіп келді: табиғат күші мен ата-бабалар аруақтарына сиыну,оларды  құдірет тұту. Ежелгі заманнан көсемдерді немесе патшаларды Құдай ұрпақтары, демек оларда құдіретті деген сенім қалыптасты. Сонымен ежелгі заманнан да бері патшаға құлдық ету, яғни билеушіні құдаймен теңестіру дәстүрі де тарихи қалыптасқан. Мысалы, Юлий Цезарь жоғары билікке жетсе де, бір нәрсенің кем болып тұрғанын сезінді. Сондықтан ол өз тұлғасына құдіреттілік сипат беруге ұмтылса да, оның сондай қасиетіне халықтың сенуінің негізі жоқ екенін түсінді. Ал ұлы Константин (б.д.IV ғ.) мемлекеттік жаңа идеяны ұсынып оны іске асырды. Оның идеясы Рим империясын жаңа тарихи фактормен түйістіру еді. Константин мемлекет қайраткері ретінде, империяның христиандықпен қосылғанда ғана ыдыраудан сақталып қалатынын ұқты. Ол осылайша адамзатқа жаңаша даму жолын ашып берді. Дін мен биліктің, дін мен саясаттың толық бірігуі б.з. IV ғасырының басында Константин императоры кезінде, христиандық мемлекеттік дін болып жарияланған тұста жүзеге асты. Орта ғасырларда Еуропада енді шіркеудің өзі мемлекетке ұқсас папалар билігіне айналды. Византия «симфония идеясын», яғни христиандық мемлекеттік өкімет пен шіркеу және оның иерархиясы арасындағы өзара үйлесімді байланысты қорғады. Бұл тұжырымдама орыс православиялық шіркеудің саяси ұстанымдарында Ресей мемлекетінің бірігуі мен қалыптасуында маңызды рөл атқарды. Бірақ, православияға қоқан-лоқылық көрсету Иван Грозный тұсында басталып, I Пётр патшалығы кезінде шіркеуді толық мемлекетке бағындырып тынды. Православия самодержавияға қызмет етуші орыс патшаларының қолындағы саяси қаруға айналды. Әрине шіркеудің мемлекеттің қолдауына сүйеніп қана қоймай, сонымен бірге қолайсыз болған билеушілерге халық тарапынан қарсылық жасау, қоғамдық өмірді демократиялау әрекеттерінің қандайын болса да басып-жаншудың идеологиялық қаруына айналған жағдайлары болып отырды. Егер мемлекеттің саясаты христианға тән діни-өнегелік бастаманы қолдайтын болса, онда шіркеу мемлекетпен мәмілеге келіп отырады. Мемлекет үшін діннің практикалық маңызы емес оның қоғам үшін өнегелік элементтері маңызды. Бұл элементтерсіз мемлекет жұмыс істей алмайды және өз қызметтерін орындай алмайды, дін оған осы жағынан қажет. Мемлекеттің өнегелік әдеп мәселесіне мұқтаждығы дінді қадірлеуді талап етеді. Ал дін діни мекемелерсіз қызмет істей алмайтындықтан мемлекет шіркеуді де мойындауға мәжбүр.Олар мемлекет үшін діни-өнегелік императивтерді сақтаушы ретінде және қоғамдық өмірдің сыншысы болып танылады.Осы тұрғыдан алғанда діни мекемелер билігі мемлекеттік биліктен жоғары тұрады. Бірақ мемлекет пен дін тек өзара әрекеттесуші мекемелер ретінде ғана өмір сүреді. Олар биліктің мәндік сипаты мен ұғымы жағынан бір-бірімен іштесіп бірікпейді. Себебі діни билікке көндіру, бағындыру элементтері тән емес, ал мемлекеттік билік үшін ондай элементтер міндетті түрде болуы шарт.Сонымен, діни мемемелер әлеуметтік құрылыспен бірігіп кетпейді, ол одан жоғары жеке тұрған қоғамдық бітім. Оның мәніне келетін болсақ, әлеуметтік-саяси орта мен діни ортаның айырмашылығы, қоғамдағы ұйымдастырушылықтың бастамасы адам тұлғасы, ол психологиялық элемент. Ал діни ұйымдастырушылық бастамасы Құдай, ол рухани элемент. Бірінші жағдайда мақсаттарды адам анықтаса, екінші жағдайда оны Құдай анықтайды.Діни мекемелер мемлекетке міндетті өнегелік нормаларды қойып отырады. Мемлекеттің мүддесі тұрғысынан алғанда, діни орындардың  әрекеттері негізінен жеке тұлғаны тәрбиелеу.Олар халықты тәрбиелеуде белсенділік көрсетіп, оған жоғары өнегелік өсиеттерді беріп отыруы тиіс.Сондықтан мемлекет діннің игілікті істерін пайдалану үшін онымен қатынастары мазмұнды болуын ойластырады. Бірақ, мемлеет бұл процеске жайбарақат қарамайды. Себебі мемлекет барлық жағдайда өз үстемдігі мен билігінен, әсіресе экономикалық және саяси өрістерде, бас тартпайды. Егер діни орындар өзінің рухани өрісінен әлеуметтік өріске ауысқан жерде мемлекет оның әрекеттерін басқару, бақылау құқығын өз қолына алып отырады.
Мысалы, мемлекеттік дін идеясын жақтаушы және іске асырушы болған католиктік иерархия ғана емес. Орыс православиялық шіркеуі де, ірі жер иеленушілердің мүддесін қастерлеп қорғаған мұсылман ұйымдары да, Англияда, Бельгияда, Германияда, Солтүстік Америкада протестанттық шіркеу басшылары да осындай идеяны қолдаған. Батыс Европада III ғасырда христиан діні мемлекеттік дін болса, Азияда VII ғасырда Ислам осындай дәрежеге жетті.
Дін мен саясаттың өзара әрекеттестігі діннің дүниетанымдық қызметтерімен алдын ала айқындалған. Дін бүтін дүние туралы, ондағы жеке құбылыстар мен үрдістер туралы өзінше ұғындырып ерекше дүниетанымды қалыптастырады. Бірақ адам «саяси жануар» ретінде бұл дүниедегі өмірінде саяси процестерге қатынасады. Ал дінге сенуші ретінде ол бұл дүниелік құбылыстарды діни ұғымдармен байланыстырады. Осылайша  адам бір мезгілде екі дүниенің азаматы ретінде қабылданады. М.Элиде былай деп айтқан: «..діни адам бұл дүниеде тіршілік етудің ерекше амалын тапты, тарихи-діни формалардың алуан түрлілігіне қарамастан мұндай ерекше амал әр кезде қажет болды. Ол тарихи контекстен тәуелсіз, бұл дүниеден жоғары тұрған, бірақ-та осы дүниеде байқалатын және оны шындыққа айналдыратын қасиетті абсолюттік шындыққа әр кезде сенеді. Құдайлар әлем мен адамды жаратты, өркениеттің негізін салушы ұлылар жасампаздықты жалғастырды. Олардың тарихы көптеген мифтерде сақталды. Қазіргі замандық өмірде қасиетті тарих оқиғаларын қайта жасап, құдіретті әрекеттерді қайталауға тырысып адам баласы құдайларға жақын орналасуға ұмтылады». Діннің саясатқа қатысын бүгінгі күнде кейбір мемлекеттерден айқын көреміз. Мысалы, бұрыңғыдай осы күнге дейін кейбір мемлекеттердің теократиялық формасы Ватикан мен Иранда сақталып келеді. Бұл елдерде мемлекеттің басқарылуы Құдайдың құзырында, ал саяси билік діни лидерлердің қолында.Иран ислам республикасы теократилық мемлекет болғандықтан оның басшысы ұлы исламдық Умманың жетекшісі Аятолла Али Хосейн-Хоменей болды, және бүкіл халық болып сайланатын президент пен парламент-те бар.
Мемлекеттік құрылыстың белгілі бір дінді мемлекеттік немесе ресми дін деп жарияланған формасы да бүгіндер кездеседі: - Греция, Норвегия, Швеция, Дания, Англия, Исландия, Боливия, Аргентина, Египет, Иордания, Пакистан т.б. Кейбір мемлекеттерде (Сауд Арабиясы т.б) ислам мемлекеттік дін ретінде оның дәрежесі заң негізінде емес, ол дәстүрге негізделген.
Дін құрылымының үшінші элементін діни ұйымдар құрайды. Дін мен саясаттың өзара әрекеттесулерінде олар өте маңызды роль атқарады. Діннің нағыз ықпалы болама деген мәселе адамдардың діни бағдарлану мәселесімен байланысты. Бұл мәселе 1995 жылы «Құндылықтар жүйесінің Еуропалық зерттелуі» деген халықаралық зерттеулер аясында жүргізілді. Мұндай зерттеу Еуропаның түрлі елдеріндегі дінге деген көзқарастарды салыстыруға мүмкіндік беріп екінші мыңжылдықтың соңында еуропалық өркениетте діннің ролі туралы пікір таластарды жалғастырды. Зерттеу барысында жалпы генерациялық баптарды айқындауға мүмкіндік беретін діннің ауыспалы жақтарына баса көңіл қойылды. Зерттеу жұмысының негізгі гипотезасы, маңызды нормалар жүйесі ретінде адамдардың қабылдаған діндер түрлі формаларда олардың жүріс-тұрыстарынан көрінеді. Социологиялық талдау нәтижелері адамдардың мотивацияларын, әсіресе жастардың діни дүниетанымының негізгі ерекшеліктерін анықтауға мүмкіндік берді. Мысалы қазіргі кезде Италиядағы жастардың 80% діни сенімдеміз деп санайды, ал 9,6% сенбейді. Әйелдер арасында ер адамдарға қарағанда сенетіндер басым. Ал діннің ел арасына таралуы, тұрғындардың алған біліміне байланысты болып шықты. Жастардың арасында тек бастауыш мектептік білімі барлар дінге көп сенеді, ал толық мектеп бітіргендер арасында сенушілер аз. Жастардың берген жауаптарының маңыздысы Құдайдың өмірдегі ролі қандай деген сұрақ болды. Олардың 67,3%, Құдай өз өмірінде маңызды роль атқарады дегенге сенеді, ал 30% оның бар екенін сезінбейді. Өмірдегі Құдайдың ролін әйелдер жоғары бағаласа, ал ер адамдар, сондай-ақ жұмыссыздар мен мамандығы төмен жұмысшылар олардан төмен бағалайды. Жалпы, сауалнамаға жауап бергендердің басым көпшілігі жан мен өлімнен кейін өмір болатынына сенеді.
Енді бұл мәселе бойынша Қазақстан мен Ресейді қарастырсақ, тұрғын адамдар қазіргі кезде дінге көп қызығушылық танытады. Бірақ, діндарлық көбейіп жатқанымен, ол тезарада формальды түрге айналуда. Бұл қазіргі маңызды тенденция. Осы елдердегі зерттеулер көрсеткендей, халықтың басым көпшілігі дінді өзінің нағыз мағынасында қабылдамай оны мәдениет пен әдепті сақтау құралы ретінде әлеуметтік-утилитарлық тұрғыдан бағалайды. Сондықтан, бүгінгі біз сенеміз деген адамдардың көзқарастарында конформизімдік белгілер байқалады, немесе олар үшін бұл «модаға» айналған. Ал екінші тенденция, екі елдің тұрғын халықтары діни-плюралистік қоғамға айналуда. Үшінші тенденция, азаматтар ортасында діндарлық өскенімен, олардың көпшілігі діни дүниетанымдық дәстүрге толық ауыспаған. Өздерінің сенетін не сенбейтінін білмейтіндердің басым көпшілігі жастар мен жоғары білімділер.
Қорыта келгенде, біріншіден, барлық өркениеттер тарихында дін мен саясаттың қатар жүріп отырғаны өз алдына, олардың бір-бірімен тығыз байланыста болғаны анық; екіншіден, бұл жолда қым-қуыт сәттердің, олардың өзара қарым-қатынасындағы өзгерістерге заңды түрде жеткізетін сыртқы және ішкі қарама-қайшылықтардың аз болмаған; үшіншіден, өзінің дүниеге келгеннен бастап, құрып біткенге дейінгі тарихының ілгері жылжу қозғалысында бірқатар сатылардан өтіп отырып, діннің де, саясаттың да өзгеретіні анық. Саясат пен діннің ұзақ тарихында олардың ішкі және сыртқы қарама-қайшылықтары мен өзара байланыстары да пайда болып отырды. Олардың өзара әрекеттесу барысында діни-саяси, діни-тұрмыстық, діни-этикалық, діни-заңдық, діни-педагогикалық, діни-дүниетанымдық көзқарастар мен идеялар, дәстүрлер, салт-жоралғылар, олардың әсер ету әдістері әлсіреді немесе керісінше жанданып отырды.
Цепкова И.Б. Политика и религия, Алматы, 2003.
Трофимов Я.Ф. Религия и политика. Караганда, 2002.
Яблоков И.Н. Социология религии. М., 1979
Әдебиеттер: 1. Цепкова И.Б. Политика и религия, Алматы, 2003. 2. Трофимов Я.Ф. Религия и политика. Караганда, 2002. 3. Яблоков И.Н. Социология религии. М., 1979
Download this publication 33.04Kb
КарГТУ КарГТУСГД Дін мемлекет қоғам
Комментарии 46 Добавить комментарий
Тема очень актуальная и дискутабельная. Но я бы хотел сказать, что здесь надо обсуждать не только будущую инфраструктуру вокруг проекта "Западная Европа- Западный Китай", а скорее те проблемы с которыми сталкивается вся туристическая отрасль Казахстана. Ведь есть огромный потенциал ставить те же этноаулы в местах где это позволяет погодные условия, электричество вырабатывать с помощью энергии солнца и ветра и так далее. Поддержка со стороны государства в виде налоговых освобождений на 2 или 3 года с начала проекта, так же способно привлечь инвестиций в эту отрасль, что несомненно снимает и социальное напряжение в регионах, так как идет создание новых рабочих мест для населения. Конечно, другой вопрос, это вопрос сервиса и услуг которые мы сможем оказывать.
да больше бы такого!
It is impossible to say when silk, the product that lends its name to the trade route, came to be traded. And while the main object of travelling the early caravan routes was to buy or sell goods to or from faraway places, silk ended up the most eagerly traded and mysterious item. It was so rare that the Romans could only afford to sew a thin strip onto their togas.
Стратегически важным проектом также является Западная Европа Западный Китай, который можно также назвать возрождение торговой пути "Великий шелковый путь". Этот путь будет проходить по пяти областям и тем самым даст большой толчок в экономическом подъеме этих регионов. Будут созданы новые рабочие места, откроются множество торговых точек, что в свою очередь значительно изменит экономический потенциал всего южного региона. Если заглянуть в историю, то мы увидим за счет чего в основном существовали древние города Средней Азии и Восточного Туркестана...(Великий шелковый путь), есть возможность восстановить исторически сложившийся экономический потенциал региона...
Стратегически важным проектом также является Западная Европа Западный Китай, который можно также назвать возрождение торговой пути "Великий шелковый путь". Этот путь будет проходить по пяти областям и тем самым даст большой толчок в экономическом подъеме этих регионов. Будут созданы новые рабочие места, откроются множество торговых точек, что в свою очередь значительно изменит экономический потенциал всего южного региона. Если заглянуть в историю, то мы увидим за счет чего в основном существовали древние города Средней Азии и Восточного Туркестана...(Великий шелковый путь), есть возможность восстановить исторически сложившийся экономический потенциал региона...
Тема очень актуальная и дискутабельная. Но я бы хотел сказать, что здесь надо обсуждать не только будущую инфраструктуру вокруг проекта "Западная Европа- Западный Китай", а скорее те проблемы с которыми сталкивается вся туристическая отрасль Казахстана. Ведь есть огромный потенциал ставить те же этноаулы в местах где это позволяет погодные условия, электричество вырабатывать с помощью энергии солнца и ветра и так далее. Поддержка со стороны государства в виде налоговых освобождений на 2 или 3 года с начала проекта, так же способно привлечь инвестиций в эту отрасль, что несомненно снимает и социальное напряжение в регионах, так как идет создание новых рабочих мест для населения. Конечно, другой вопрос, это вопрос сервиса и услуг которые мы сможем оказывать.
The virtual project of the IX Astana Economic Forum
Outcome of the VII AEF and II WAC
Outcome of the VIII AEF
© 2010-2017 Eurasian Economic Club of Scientists Association
Attach account from old site
If you have an account at the old Group-Global site you can attach it to the new site. This action will link all the content you published at the old site to your new account so we highly recommend to do this.
Otherwise just click the "Don't show this dialog" button and this message will never appear again. You can attach your account anytime by selecting the item "Attach account from old site" from the user menu.
Error ataching account. Please recheck the entered data.
Don't show this dialog
Enter your G-Global username.
Enter the password that accompanies your username.
In order to use the functionality of the site in its entirety, you need to login with your account to Facebook. Press the "Continue" button and fill in the "E-mail" (or phone) as well as the "password" for your account to Facebook. If you do not have an account in Facebook, we recommend that you create it. Otherwise, you will only function with viewing web content.