kk ru en ru ru ru ru ru ru ru en bg kk ru ru kk mk fr en ru ru ru kk en en kk kk kk kk kk kk kk kk ky kk kk kk kk kk kk kk kk kk tt kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk uk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk ru kk kk kk kk kk ru en ru kk ru bg ru fr ru de en en de de ru en fr de kk en fr ru da de ru ru ru ru ru ru de ru ru ru ru de fr ru ru ru de fr en ru en de fr ru ru ru de fr ru ru ru de fr ru ru ru ru ru ru ru ru ru ru ru ru ru ru ru ru hbs_cyr ru ru ru fr ru ru ru ru en en ru ru ru fi ru ru en en fi ru ru ru ru ru ru
Жазушы ақын Әуезхан Көшімовтың өмір жолы | G-Global
Енді осы, мақсат етіп отырған автор Әуезхан Көшімовтың өмір жолын қарастыратын болсақ жас кезіннен күй өнеріне, білімге құштар болған. Оны өз өлендерінің үзінділерінен байқауға болады:
Қонырқай қысқа әуенде жалын қанша,
Жоғалып кетті-ау, шіркін, небір ғажап
Ән мен күй жыйып – теріп алынғанша.
Жасымнан ынты зарым өнер еді,
Көзіме көрінген зат өлең еді.
Бұл жүрек әлде қашан өлер еді.
Орталық Қазақстан газеті ұжымының осы мерейтойға байланысты құттықтауынан мына жолдарды көреміз:
«Даңқ пен дақпырт қызықтырмай аз күнгі,
Білдің бірақ жұртың айтқан наз-мұңды.
Кескін-кейпің – бір үлгісі сабырдың.
О, «Жаралы жылдар» мынау зілмауыр,
Ойың түгіл, жүрегіңді қозғайды.
Жарты ғасыр жыр тұлпарын баптадың,
Сергек басып сеңгіріне сексеннің,
Сенімменен Романист боп аттандың !» [3, 6 б].
Бұл құттықтауда Әуезхан Көшімұлының шығармаларының аттары жақшада көрсетілген.
Әуезхан Көшімұлы бір өлеңінде:
Әкеден алған еншім – арда күрең,
Байлық жоқ, қайғы да жоқ – ойнап күлем.
Айнымас домбырадай серігім бар,
Қос шекті сегіз перне – тілін білем.
Қай жерде ойын-сауық, болса жиын,
Көптікі – көңілдегі ән мен күйім.
Барыммен базар етіп жүрдім солай,
Халықтың ықыласы – алған сыйым. – деп жазады [4, 41 б].
Радиодан тілші Базар Мамыр «Тауықсыз да таң атты» - деген сатиралық сын, көлемді шығарма берді. Жазушы Өмір Кәріп, журналист Төрехан Майбас, ақын Сәбит Бексейіт мақалалары «Егемен Қазақстан», «Орталық Қазақстан» газеттеріне шықты.
Елге аз танымалды, бірақ әдебиетке, тарихқа, шежіреге, сөз өнеріне көп көңіл аударған ақын шежіре бойынша - Қозыбақ-Наймантай-Тарпан-Құрманбай, Көшімнен -Әуезхан. Өткен Кеңес үкіметі дәуірінде ақ пен қараны ажырату, адалдық пен арамдықты айыру қайсы дұрыс, қайсы бұрыс екенін түсіну басқа сыймайтын нәрсе болды. «Бабаларымыз қажы болған, білімді, тұрмысы жақсы, бай» - десең болды елге «жау, ұлтшыл, таптық жау» ретінде жазалануы керек болатын. Бір әулеттен болған туыстар қауіп қай уақытта, кімнен келерін білмей, бар нәрседен сақ болды. Есімізді енді жинап, тегімізді қадірлеп, ата бабаларымыздың өсиеттеріне оралатын уақыт міне енді келді. Өкінішке орай, нағыз білгіштер, тоқығандар, дара тұлғаларымыз о дүниелік болып, келешек ұрпақтарына сын көзімен қарап, «енді сендер қайтесіңдер?» деп жатқандай.
«Қуат қайда бәрін баппен жаза алар,
Тәнім дымкес, мені сол ғой мазалар.
Біткен істің өзі кейін не болар?
Жеке адамға өлім бар да, қаза бар» -деген екен ағамыз [5, 19 б].
Әсіресе, тірлігінде қадыр қасиет көрмей, қарапайымдылықпен, тіпті жоқтықпен өмір сүріп, бәрібір еліне адал еңбек етіп, келешегіне үмітпен, сеніммен қарап, заманымыз түзелер, - деп сенген. Ақын Мұқағали әріптесі айтқандай –«Біздерді де іздейтін жан болса егер, шаң басқан архивтерден табылармыз, табылармыз»-деп жыласа Әукең ағамыз:
«Жасымда қаңғып өстім жарым жан боп,
Көкейден қоңыр өлең арылған жоқ.
Дария домалатқан жаңғақ едім,
Сең соғып, тас жанышты – жарылғам жоқ.
Басар жан бауырына табылған жоқ,
Оп-оңай өзіме-өзім танылғам жоқ.
Шіріген жұмыртқамын деп ойлаушы ем,
Ұлы өмір өгейсініп тарылған жоқ.
Кеселін өткен күннің сағынғам жоқ,
Кесірлі батагөйге табынғам жоқ.
Тіл қаттым өзіме ұқсас шерліге,
Дүние опасыз деп сарылғам жоқ.
Шарқ ұрдым, құлқын қуып сабылғам жоқ,
Атағым, сәнім кем деп шағынғам жоқ.
Сиындым туған жердің тұлғасына,
Талабым, тілім тасқа шағылған жоқ.
Бәйгіге қосылған ем қиырдан кеп,
Қияда қыршынымнан қиылғам жоқ.
Адымдап жұртпен қатар өрге бастым,
Аспаннан қыран құс боп құйылғам жоқ.
Мен сөзді сөзге бола қырнамадым,
Болмысты бояу үшін – сырламадым.
Қалмасын қалтарыста бір ғазиз жан,
Үлгі ме кей сарбаздың көкейгені,
Жағымпаз көкейгенді – дөкей деді.
Ақындық неге керек, көре алмасам,
Әркімнің бір арманын көкейдегі.
Мен емес жалын атқан жанар тауың,
Ынтықпын ширатуға жан арқауын.
Бір емес, бар көңілдің байтағына,
Болсамшы дер кезінде құяр жауын»-деп жазған [6, 41 б].
Әуезхан Көшімов Қарағанды облысы, Шет ауданы, «Сарышоқы» қыстағында 1911 жылы 15 желтоқсанда дүниеге келген. Сарышоқы тауы қазіргі «Доңғал» стансасынан 5-6 шақырым шығысқа қарай жерде орналасқан. Әкесі Көшім-қажы (1884-1921жж өмір сүрген). 1913 жылы Тышқанбай Аманбекпен Меккеге сапар шегіп, аман - есен жетеді. Қажылық сапарынан кейін Сарышоқы қыстағында мешіт, медресе салады. «Ғұлама молдаларға жағдай жасап, жастарға ислам дінін оқытып, халқымызға имандылықты кеңінен уағыздауға ден қойған екен»- деп жазады С.Бексеит «Егемен Қазақстан» газетінде 2001 жылы жарық көрген мақаласында. Көшім-қажы салған мешіттің әлі күнге дейін қабырғалары сақталған.
Көп ұзамай Қазан төңкерісі мешіттерді жойып, діни білімді адамдарды қуғындап қыра бастайды. Сол қуғын сүргіннің зардабынан Көшім қажы Құрманбайұлы 37 жасында өмірден қайтқан, көп ұзамай анасы да о дүниелік болған. Біз бұны Әуезханның «Қоңыр күз күндерінде»-деп аталатын жинақ әңгімелеріннен байқаймыз. «Менің әкем - «кейіпкер Тұрмағамбет» 37 жасында тым ерте қаза болған, жиырма бес жасында пірге қол тапсырыпты. Шоқша қара сақалды, шешен» - деп замандастары сипаттайды деп жазған. Әкесіне нақты мінездеме бермеуінің себебі де Кеңес үкіметінің қыспағына байланысты да болар деп ойлаймын, себебі қажылар, байдың балалары, «халық жауы» деп айыпталған заман болды ғой. «Менің туған анам - тірі пенденің көңілін жыққысы келмейтін жұмсақ мінезді, шексіз мейрімді әйел. Он төрт жасында келін болып келген. Анам діңдар күйеуінің отымен кіріп, суымен бірге шыққан. Отыз екі жасында шиттей бес баламен және орташа дәулетпен жесір қалған»- дейді. Бұл шығармасы тура өзінің өмірбаянын суреттейді. Шежірелерден оқып және өзім көрген қариялардың әңгімесінен білетінім Әукеңнің жанұясында ағасы Сейілхан, інісі Қибодылда, екі әпкесі Мәриям мен Мәкила апай болған. Мәриям апай 1970-ші жылдары Қарағанды қаласы Михайловка ауданында тұрған. Мәкилә апай Шет ауданы Босаға станциясында тұрмыс құрған. Мәкилә апайдан қалған Әукеңнің жиеншарлары Босаға, Ақадыр кентіңде қазірде тұрып жатыр (Н.З.).
Кәрсөн-Қозыбақ еліне имандылық, білім берген - ағайындары Құрманбайұлы Көшімқажыға жайлауында үлкен күмбез орнатқан. Күмбездің бір жағы құлағанымен әлі күнге дейін сақталған. Көшім қажы күмбезінің жанында бауырлары Жақып Құрманбайұлы, Смағұл Құрманбайұлы жерленген. Көшім қажының әкесі Тарпанұлы Құрманбай (1841-1914 жж) қорымы қазіргі Ақадыр кентінен 5-6 шақырым жерде, бейіттерінің арасы 7-8 шақырым.
Кіші бауырын НКВД қызметкерлері 20-шы жылдардың аяғында атпен қашпақ болғанында атып өлтірген. Бұл жөнінде немере қарындасы Айкен Сәкенқызы Жақыптегі мәлімдейді (Қарағанды қаласы Ленин көшесінде тұрған) (Н.З.).
Әзірге Қибодылда кіші інісі туралы нақты дерек жоқ. Әуезханның қамқоршысы болған ағасы Сейілхан Көшімұлы «Шұбартау» ұлт азаттық көтерілісіне қатыстың» - деп айыпталып, 1929-1931 жылдары итжеккенге айдалған.
Әукең алғашқы білімді әкесінің салған мешітінде араб тілінде оқып үйренген секілді.Жеті жасында құранды толық оқып шыққаның баяндайды.«Қоңыр күз күндерінде» әңгімелерінен былай жазған екен.
Әлде кім алса өзінді асырауға,
Жол қайда жетімекке жасымауға,
Төл әке, ғазиз ана көз жұмған соң,
Түсті ғой солар үшін басым дауға.
«Әкемнін ағасында бала болмағандықтан, мені 5 жасымнан ағайым асырап 8-ге толғанша сол үйде болдым»-дейді. Осы уақыт туралы жасырыңқы жазады, шығармаларын зерттеп дәлелдеу қажет. Жас Әукен Қарқаралы қаласында интернатта оқыған,одан кейін Ташкент қаласында арнайы қазақ мектебінде білімін жалғастырған.Сол кезен туралы күнделігінде былай деп жазған: «1927-29 жылдарда Зұлқарнай Дулатов деген жас ақынмен Ташкент қаласындағы орта мектептің 8-9 класында бірге оқыған едік. Екеуміз жан дескен дос болдық. Оның беделі менен гөрі биіктеу еді, неге десеңіз, Зұлқарнай әйгілі Міржақып Дулатовтың немере інісі болатын». «Көкейге басылған бедерлер» әңгімесінде «Мұхтар Әуэзов Ташкентте қазақ мектебінде оқығанда, сол тұста дәріс берді»-деп көрсетеді. «1929 жылы Зұлқарнай екеуіміз Алматыда жаңадан ашылған қазақ университетінің 1-курсына келіп түстік. М.Әуэзов, А.Ермеков тағы басқа зиялылардан білім алдық. Алғашқы шығармаларын М.Әуезов оқып мақтап батасын берген. Кейін Әкен қажы бауырына «Халық жауы» болған деген айып тағылғанын айтқан. Менің есімде, оқудан 2 - курста шығарып жіберді деп айтқаны (Н.З.).
«Досыма аманат» әңгімесінде - «Екеуміздің үстімізден әлде қандай белсенді біреулер арыз жазды. Мені айдалған кулактың баласы, Зұлқарнайды үлкен ұлтшылдың перзенті деп тергеушілер сұраққа алғанда, мен ағамның айдалып кеткенін жасырмадым. Ал Зұлқарнай Міржақып Дулатовтың баласы емеспін, соның момақан шаруа ағасының перзентімін - деген еді. Тексерушілер сенбеді. Енді амалы қанша, Зұлқарнай қақаған қыс ортасында қырдағы еліне куәлік қағаз әкелмекші болып кете барған еді. Ол сол сапарынан ауырып оралды. Қос өкпесінен суық өткен екен. Зұлқарнай осы дертінен меңдеп, ауруханада жатып қаза болды. Досым дүниеден аттанар алдында маған соңғы жазған қоштасу өлеңін қалдырған еді. Міне,оқып көріңіздер»- деп әрі қарай оның өлеңін тілге тиек етеді.
«Жүрегімде айықпастай жара бар,
Көкейімде мұңға толы сана бар.
Көнтерлі боп жаралмаппын, қайтейін,
Ақ-қараны құдірет қайда саралар?
Алаңсыз бір жайғасқандай күнім жоқ,
Емін-еркін шырқап шыққан түнім жоқ.
Көкірегімде қайнап жатқан көп ойдың,
Аталысы астан-кестен селдей соқ.
Бұл ақын деп ізгі жандар сыйлады,
Арамзалар жала жауып қинады.
«Жат»делінген сұм өсектің отынан
Ғазиз басым тең ортаға сыймады.
Апай-топай мынау қиян жалғанда,
Қай озбырға дей аласың-сандалма.
Бұл өмірден мен-ақ қор боп кетейін,
Ғазиз жандар өтпесе екен арманда» [7, 31 б].
Досының қазасына қатты күйінгендіктен, Зұлқаштың аруағына арнап мынадай жыр толғаған:
Бар еді шарқың шың асар.
Лаулаған сен бір жалын ең.
Қиян бір тұста қалып ем,
Есімнен де танып ем.
Мен сені қанша жоқтайын,
Қиырды болжап көре алмай,
Бойыңда барды бере алмай.
Екі есе менің борышым,
Ұлы өнердің жолы шың» [5, 21 б].
Басынан кешкен қиындықты төмендегі үзінділерден байқауға болады. Оқудан шығарылып, бір неше мәрте тергеуде болып, байдің тұқымы, бөлтірік деп айыпталып, қалай аман қалғанына өзіде таң.
«Әу баста-ақ қудай қарғап қорлағандай,
Тағдырым өгей еді оңбағандай-
Өзге емес өз ұянда қақпай көрсең,
Тірі жан табыларма қорғағандай....
...Кейіннен, жүргенімде таппай жатақ,
тап болған бәріненде үлкен шатақ,
Тегі жат, «бөлтірік» деп тағылса атақ.
Сол күйе көпке дейін арылмаған,
Мұндайда қандай кеуде тарылмаған,
Әйтеуір жер танабы жарылмаған» [6, 45 б].
1930 жылдың басында  Алматы облыстық әскери комиссарының көмекшісі болып жұмыс істейді, кейін өлкелік «Қызыл әскер» газетіне қызметке ауысады. Сол жылдары Ахмет Байтұрсынов, Санжар Аспандияров тағы басқа қазақтың зиялыларының алдынан өтіп, оларды өзіне үлгі-өнеге тұтады. Бір ерекше жағдай, ол жас бастап келе жатқан ақын басқа қазақ ақындарынан бұрын жүрексінбей, өзі қызмет еткен газетте «Құлагер» атты поэмасын шығаруы. Осы «Құлагер» поэмасы 1935жылы №262 «Қызыл Әскер» газетінде латын әріпімен жарық көрді. Ескере кететін жай, Әуезхан Көшімов ол кезде 24 жаста ғана. Бұл газет қазір ақынның жеке қорында сақтаулы. «Құлагер» поэмасы жайлы дау туып, әңгіме болған еді, себебі көп халыққа танымал болып Ілияс Жансүгіров жазған «Құлагер» атанып кетті. Сәл кейінірек, дауылпаз ақын досы Қасым Аманжолов Әуезхан Көшімұлына ресми түрде жазған хатында «Әуке, сіз поэмаңыздың атын өзгертіп шығарсаңыз»- деген. Ақын өзінің күнделіктерінде былай жазған: «Қызыл әскер» газеті шығатын көлемі аздау, сондықтан елдің көпшілігіне жетпей қалды, бірақ ол бірінші менікі болуға тиіс. 1981 жылдары басқа ақындардың сынынан өтіп «Орталық Қазақстан» газетінің беттерінен жарық көрді. Біздін ойымызша, 1959 жылы «Социалистік Караганда» газетінде шыққан мынау мақала соған дәлел. «Двадцать три года назад, в дни подготовки к первой декаде казахской литературы и искусства, в Алма-Ате была опубликована поэма Ауэзхана Кошумова «Кулагер». Долго обдумывал будущий поэт первое произведение, написано оно было с необыкновенной быстротой-за трое суток. Это была поэма о коне известного на всю Сары-Арку народного певца Акана Сере. В большой байге по случаю поминания умершего бая белый конь Кулагер шел первым. Победа, казалось, была уже близкой, но под покровом ночи
завистливые недруги смертельно ранили Кулагера» [8, 3 б].
1940 жылы КСРО Жазушылар Одағының мүшелігіне өтті. Ұлы Отан соғысы басталғанда алғашқы қатардың ішінде аттанады. Соғыс жылдарының алғаш кезендерін «Қоныр құлжа мен көк төбет» әңгімесінде баяндайды.
1942-1945 жылдары аралығында Қарағанды облыстық радиокомитетінде бас редактор қызметін атқарды. Қарағанды қаласында алғаш рет ақындар айтысын ұйымдастыруға ұйытқы болады. Бұл ұйымдастырушылықтың соңы 1944 жылы Алматыда өлкелік айтыстың дүбірлеп өткізілуіне ұласады. 1945-1946 жылдары республикалық радиокомитетте бас редактор, 1946-1955 жылдары Қазақстан Жазушылар Одағының Қарағанды облысындағы өкілі болып тағайындалады. 1956-1958 жылдары Алматы облыстық радиокомитетінде бас редактор болып жұмыс істеген. Алматыда театрында қосымша жұмыс атқарып, «Қанбақ шал», пъессасын, Б.Момышұлы туралы пъесса, М.Мартбаев туралы, «Жер астындағы шайқас», «Ұр-тоқпақ» т.б. пъессалар жазған. 1961 жылы ақынның «Бозайғыр», «Ақ лақ», «Кең толғау», «Тепең көк» атты туындылары топтастырылып, «Күй сөйлейді» атты поэмалар жинағы жарық көреді.
«Қазақтың әйгілі күйшілерінің қара домбырасымен зарлата тартқан күйлерін Әуезхан ақын сөзбен сайрата білген кемеңгер тұлға еді. Әуезхан Көшімұлы қазақ халқының сонау «Ақтабан шұбырынды» оқиғасын «Бес төре» күйінде шынайы баяндай білген. Мұны ұлт азаттық қозғалысын басқарған Кене-ханның үш ағасы Есенгелді, Саржан, Әлжан, інісі Наурызбай қазаға ұшырағаннан кейін шыққан күй деп анықтайды».
Әуезхан Көшімұлы өте қарапайым, ақ жүректі адам болған, өзі және еңбектері үлкен жұмбақ. Ақын ағамыз ешқашан үйленбеген, артынан қалдырған мұрасы көп. Қазақ тіліне, мәдениетіне, әдебиетке көп көніл аударған. «Құлагер» поэмасын алғашқы жазған ақын, «Қаңбақ-шал» пъессасын алғашқы жаңғыртып сахнадан көрсеткен, арабша, қазақша, орысша жазылған қолжазбалары жеке қорында қазірде сақтаулы тұр.
1993 жылы Қарағанды қаласында өмірден озды. Кәрсөн-Қозыбақ қорымына жерленді. Қазіргі кезде Шет ауданы, Босаға ауылында Кәрсөн қорымында әкем Ошанұлы Зетхан, осы қорымға ақын - жазушыны жеткізген Ошанұлы Алтай, үлкен шешем Елубекқызы Жамал Жақып келіні бейіттерімен қатарлас Көшім-қажы-ұлы Әуезхан жатыр. Зират көтеруге «Кәрсөн: үш ата шежіресі» еңбегінің авторы Серік Ыбышұлы үлесін қосты. Осы қорымда Көшімов ақынның көптеген әнгімелерінің кейіпкерлері Жақыпұлы Сәкен-жұбайы Құсайынқызы Жақсыбала, Құрманбайұлы Жақыптың кенжесі, соғыс ардагері Қадырхан-жұбайы Жәмилә, Тышқанбайұлы Сәттібай тағы да аттары айтылмаған басқа Кәрсөн-Қозыбақ руының адамдары жерленген. Әуезхан Көшімовтің еңбектері жарық көретін болса жас ұрпақтың Отанға деген сүйіспеншілігін қалыптастыруға, табиғатты бағалауға, өмірге құштарлық және тағы басқа тамаша қасиеттерді қалыптастыруға сөзсіз себебін тигізер еді.
1 Серік Ыбышұлы. Кәрсөн (Үш ата шежіресі) Алматы., Өркениет. 2002 ж. -238 б. 2 Әуезхан Көшімовтың жеке қорынан. Байлам №7. 1ші дәптер. 18-59 беттер. 3 Сәбит Бексейіт. Әуезхан Көшімов туралы. // Егеменді Қазақстан. 20 қараша. 2001 ж. 4 Әуезхан Көшімовтың жеке қорынан. Байлам №2. 6 ші дәптер. 41 б. 5 Әуезхан Көшімовтың жеке қорынан. Байлам №3. 4 ші дәптер. 19 б. 6 Әуезхан Көшімовтың жеке қорынан. Байлам №2. 1ші дәптер. 41 бет. 7 Әуезхан Көшімовтың жеке қорынан. Байлам №3. 1ші дәптер. 31 бет. 8 Морев Б. Кулагер. // Социалистическая Караганда. 1959 г. 26 апреля.
THE IMPACT OF GLOBALIZATION ON CULTURE
«Межэтническое и межконфессиональное согласие как основа общеказахстанских ценностей»
Ассамблея-бірлік пен келісімнің киелі бесігі
Комментарии 1 Добавить комментарий
Комментарии 46 Добавить комментарий
Тема очень актуальная и дискутабельная. Но я бы хотел сказать, что здесь надо обсуждать не только будущую инфраструктуру вокруг проекта "Западная Европа- Западный Китай", а скорее те проблемы с которыми сталкивается вся туристическая отрасль Казахстана. Ведь есть огромный потенциал ставить те же этноаулы в местах где это позволяет погодные условия, электричество вырабатывать с помощью энергии солнца и ветра и так далее. Поддержка со стороны государства в виде налоговых освобождений на 2 или 3 года с начала проекта, так же способно привлечь инвестиций в эту отрасль, что несомненно снимает и социальное напряжение в регионах, так как идет создание новых рабочих мест для населения. Конечно, другой вопрос, это вопрос сервиса и услуг которые мы сможем оказывать.
да больше бы такого!
It is impossible to say when silk, the product that lends its name to the trade route, came to be traded. And while the main object of travelling the early caravan routes was to buy or sell goods to or from faraway places, silk ended up the most eagerly traded and mysterious item. It was so rare that the Romans could only afford to sew a thin strip onto their togas.
Стратегически важным проектом также является Западная Европа Западный Китай, который можно также назвать возрождение торговой пути "Великий шелковый путь". Этот путь будет проходить по пяти областям и тем самым даст большой толчок в экономическом подъеме этих регионов. Будут созданы новые рабочие места, откроются множество торговых точек, что в свою очередь значительно изменит экономический потенциал всего южного региона. Если заглянуть в историю, то мы увидим за счет чего в основном существовали древние города Средней Азии и Восточного Туркестана...(Великий шелковый путь), есть возможность восстановить исторически сложившийся экономический потенциал региона...
Стратегически важным проектом также является Западная Европа Западный Китай, который можно также назвать возрождение торговой пути "Великий шелковый путь". Этот путь будет проходить по пяти областям и тем самым даст большой толчок в экономическом подъеме этих регионов. Будут созданы новые рабочие места, откроются множество торговых точек, что в свою очередь значительно изменит экономический потенциал всего южного региона. Если заглянуть в историю, то мы увидим за счет чего в основном существовали древние города Средней Азии и Восточного Туркестана...(Великий шелковый путь), есть возможность восстановить исторически сложившийся экономический потенциал региона...
Тема очень актуальная и дискутабельная. Но я бы хотел сказать, что здесь надо обсуждать не только будущую инфраструктуру вокруг проекта "Западная Европа- Западный Китай", а скорее те проблемы с которыми сталкивается вся туристическая отрасль Казахстана. Ведь есть огромный потенциал ставить те же этноаулы в местах где это позволяет погодные условия, электричество вырабатывать с помощью энергии солнца и ветра и так далее. Поддержка со стороны государства в виде налоговых освобождений на 2 или 3 года с начала проекта, так же способно привлечь инвестиций в эту отрасль, что несомненно снимает и социальное напряжение в регионах, так как идет создание новых рабочих мест для населения. Конечно, другой вопрос, это вопрос сервиса и услуг которые мы сможем оказывать.
Виртуальный проект IX Астанинского экономического форума
Итоги VII АЭФ и II ВАК
© 2010-2017 Ассоциация "Евразийский экономический клуб ученых"
Attach account from old site
В случае наличия у Вас аккаунта старого сайта, Вы можете использовать его здесь. Таким образом, все публикации данной учетной записи будут перемещены сюда.
Для подтверждения своего согласия, необходимо в меню пользователя выбрать команду «Прикрепить уже существующий аккаунт». Также Вы можете проигнорировать это сообщение, нажав на кнопку «Не показывать это сообщение».
Ошибка. Пожалуйста проверьте введенные данные.
Don't show this dialog
Укажите ваше имя на сайте G-Global.
Укажите пароль, соответствующий вашему имени пользователя.
Для того, чтобы использовать функционал сайта в полном объеме, Вам необходимо зайти с Вашего аккаунта в Facebook. Для этого вам следует нажать кнопку "Продолжить" и заполнить поля "E-mail" (или телефон) а также, "пароль" от Вашего аккаунта в Facebook. Если у Вас нет аккаунта в Facebook, то мы рекомендуем зарегистрироваться. В ином случае Вам будут доступны только функции просмотра контента сайта.