kk ru ru ru kk ru kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk kk ru ru
Антимикробтық әсер ету механизмі бойынша жіктелуі 5 страница
АвтомобилиАстрономияБиологияГеографияДом и садДругие языкиДругоеИнформатикаИсторияКультураЛитератураЛогикаМатематикаМедицинаМеталлургияМеханикаОбразованиеОхрана трудаПедагогикаПолитикаПравоПсихологияРелигияРиторикаСоциологияСпортСтроительствоТехнологияТуризмФизикаФилософияФинансыХимияЧерчениеЭкологияЭкономикаЭлектроника
Оба бактериялары жоғары вируленттілігімен ерекшеленеді, зақымдалмаған тері арқылы да ене алады, тышқандар үшін улылығы жоғары ерекше токсин бактериоциндер түзеді. Вируленттілігінің көптеген факторлары плазмидалардың гендерімен бақыланады (pPst, pCad, pFra). Олар жүрек, бауыр жасуша митохондрияларының қызметін бұзады.
28. Обаның патогенезі, клиникасы және инфекциядан кейінгі иммунитеті. Обаның лабораториялық диагностикасы. Айдана 312 жм
Патогенезі. Оба кезінде инфекциялық процестің дамуы бұл ауру қоздырғышының ену қақпасына байланысты. Қоздырғыш тері және шырышты қабаттары арқылы өтіп, лимфалық тамырлар бойынша таралады, тез көбейеді, лимфа түйіндерінің, өкпелердің және басқа ағзалардың зақымдалуын, организмнің жалпы улануын тудырады. Ауалы-тамшылы жолмен таралғанда обаның біріншілік өкпелік түрі дамиды. Жаппай зақымдану кезінде біріншілік-септикалық түрі дамиды.
Клиникасы жұғу жолына байланысты. Әдетте жасырын кезеңі 2-3 күнге созылады. Ауру жалпы симптомдарымен(бас ауыруы, дене қызуының көтерілуі 39-40˚С, қалтырау, құсу), сондай-ақ бубонды немесе өкпелік түрлеріне тән симптомдармен көрінеді. Ауру ауыр жағдайда өткенде қанда көп мөлшерде оба қоздырғыштарын табуға болады.
Терілік обада қоздырғыш енген жер алғашқыда қызарады, сосын ауыратын папула, содан кейін везикула және пустула пайда болады. Терілік оба сирек кездеседі.
Бубонды обада ену қақпадағы тері зақымданбайды. Негізгі белгілері обаның бұл түрінде регионарлы шеткейлік лимфа түйіндері зақымданып біріншілік және екіншілік бубондар түзіледі.
Ішектік оба өте аз кездеседі, клиникасы ауыр түрде жоғары қызбамен, интоксикациямен, жүрек-тамыр және нерв жүйелерінің өзгерістерімен өтеді.
Иммунитеті. Иммунитеттің ұзақтығы мен деңгейлігі әртүрлі. Қайталап ауру жағдайлары сирек кездеседі.
Лабораториялық диагностикасы. Зерттеу материалы бубон пунктаты, қақырық, қан, нәжіс, мәйіттер болып табылады. Зерттеудің бірінші күнінде материалдан жағынды дайындайды, фагпен сынама қоюға болады- жедел әдіс. Серологиялық әдістер:ИФТ, ПГАР, АгБР-антигенді бейтараптау реакциясы және АдБР-антиденені бейтараптау реакциясы қолданылады.
29. Бруцелдердің жіктелуі, морфологиясы және дақылдық қасиеттері. Айдана 312 жм
Морфологиясы. Бруцеллалар-ұсақ, грам теріс, сопақша пішінді таяқшалар. Спора түзбейді, талшықтары және капсуласы жоқ. Дегенмен, спецификалық бактериофаг немесе құрамында 10% иммундық сарысуы бар ортада өскенде нәзік капсула түзеді.
Дақылдық қасиеттері. Бруцеллалар-облигатты аэробтар. Brucella abortus және Brucella ovis өсіру үшін 5-10% көмір қышқыл газын қажет етеді. Оптималды өсу температурасы-37˚С, қолайлы орта рН-6,8-7,2. Бруцеллалар қоректік ортаға талғамды, арнайы қоректік орталарда өседі. Сұйық қоректік ортада лайланып тұнба түзеді. Тығыз қоректік орталарда көгілдір сұр түсті, ұсақ, дөңес, мөлдір колониялар түзеді. Тауық эмбрионының сарыуыздық қапшығында жақсы дақылданады.
30. Бруцелдердің биохимиялық және антигендік қасиеттері. Малика 312 жм
Антигендік қасиеті. Бруцеллалардың О-антигендері бойынша бірнеше түрі бар, негізгі беткейлік антигендері - А және М. Бүл антигендердің түрге байланысты арнайылығы бар; , Вruсеllа теlіtепsis- М антигені басым, ал , Вruсеllа аbоrtus, Вruсеllа suis -те - А-антигені артығырақ болады. Бруцеллала термостабильді Vі- антиген анықталған.
Бруцеллалардың биохимиялық, антигендік қасиеттері бойынша, тионин және фуксин бояула қосылған қоректік орталарда өсу қабілеті бойынша түр ішінде биоварлары ажыратылады.
31. Бруцеллездің инфекциядан кейінгі иммунитеті және патогенезі, патогенді факторлары. Малика 312 жм
Иммунитеті. Аурудан соң түрақсыз, стерилді емес, үзаққа созылмайтын (6-9 айға дейін сақталатын) гуморалды-жасушалық (фагоцитоз, агглютининдер, комплемент байланыстырушы антиденелер жәнет.б.) иммунитет қалыптасады. Бруцеллезбен ауырған адамдар осы инфекцияға қайтадан шалдығуы мүмкін.
Патогенезі. Бруцеллалар адам ағзасына тері және шырышты қабат арқылы өтеді, аймақты лимфа түйіндеріне түседі, қанға таралады. Қан айналымымен барлық ішкі ағзаларға тарайды және ретикулярлық эндотелиялды жүйеге енеді (бауыр, көк бауыр, сүйек кемігі). Осы ағзаларда үзақ сақталып, қайтадан қан- түсуі мүмкін. Бруцеллалар бүзылған уақытта эндотоксин бөлінеді, ол ағзаның жалпы ингоксикациясын тудырады. Аурудың патогенезінде организмнің бруцеллалармен сенсибилизациялануы маңызды рөл атқарады.
Патогенділік факторлары. Бруцеллалар жоғарғы инвазиялық қасиетке ие, эндотоксин және агресс; ферментеріне жататын гиалуронидазаны түзеді. Олардың адгезиялық қасиеттері - сыртқы мембр ақуыздарымен байланысты. Осымен қатар бруцеллалар аллергендік қасиетке ие.
32. Бруцеллездің лабораториялық диагностикасы. Малика 312 жм
Зерттеуге алынатын материалдар - қан, зәр, сүйек кемігі. Диагноз қою үшін барлық микробиологиялық әдістер қолданылады. Негізгі бактериологиялық әдіс қоздырғыштың туыстастығын ғана емес, инфекция көзін табу үшін түрін де анықтайды. Сонымен қатар, серологиялық әдіс (Райт, Хеддельсон агглютинациялық реакциялары, жанама геммаглютинациялық реакция, комплементті байланыстыру реакциясы және тағы басқалар), тері аллергиялық сынамалар (бруцеллинмен Бюрне сынамасы) қолданылады. Биологиялық әдіс үшін ақ тышқандар және теңіз шошқаларына жүқтырыды.
Бактериологиялық әдіс негізгі және барлық уақытта жүргізіледі, теріс нәтиже инфекцияның толық жоқ екеніне негіз емес. Бруцеллаларды бөліп алу үшін ет-пептонды бауырлы агар, сарысулы - декстрозды және эритрит-агарлар, Мартен және Альбими агарлар, «Д» агарды қолданады. Басқа микрофлоралар өспеу
Үшін ингибиторлар қосады: генцианвиолет 1:200 000 концентрациясында немесе антибиотиктер (полимиксин- В - 6 мкг\л, бацитрацин - 25 мг\л, амфотерицин В -1 мг\л, циклогексамид -100 мг\л, D-циклосерин 100мг\л, налидиксин қышықылы - 5 мг\л, ванкомицин - 20 мг\л). Қызба кезінде аурудан алынған қанның екі би фазалы орталарға себеді. Ортаны флаконға қиғаш етіп құяды (30-50 мл) және оның бетіне 25- 30мл сорпа қосады. Бір флаконды С02-ның жоғары концентрациясында (5-10%), ал екіншісін қалыпты ерада 37°С температурада инкубациялайды. 4-ші күні орталарды қарайды. Өсу анықталмағанда бетіне сорпа қосады. Оң нәтижелі болса орта бетінде бруцелла колониялары пайда болады - майда, түссіз, қ. Колонияларды жинап алып идентификациялау жүргізеді. Егер бір ай ішінде бруцелла колониясы анықталмаса тығыз қоректік орталарға бақылау үшін себеді.
Биологиялық әдіс бактериологиялық әдіспен бірге жүргізіледі. Салмағы 250-300 грамм болатын теңіз ларына немесе 17-20 грамм салмақты ақ тышқандардың шап аймағына, іш қуысына зерттеу риалын 0,5-1 мл молшерде енгізеді. Жануарлардың (шошқаларды - 30-35 тәулік, тышқандарды - 20- і тәулік өткенде) өлігін ашып зерттейді. Бактериологиялық әдіспен лимфа түйіндерін, бауырды, көк цы зерттейді. Себілген орталарды 37°С температурада 25-30 тәулік инкубациялайды, 3-4 күн сайын яарды бақылап қарайды.
Серологиялық әдісте бруцеллез қоздырғыштарының антигендерін анықтау реакциялары қолданады: яофлюоресценция реакциясы (ИФР), иммуноферментті талдау (ИФТ), антиденелерді бейтараптау ясы (АдБР).
Зерттеу материалынан жағынды дайындап ауада кептіріп 30 минут этил спиртында фиксациялайды. кейін препаратқа бруцеллездік люминисцентті сары су тамызады. Препаратты 15-20 минутқа цы камераға қояды, содан кейін ағын сумен 10 минут шаяды және ауада кептіреді. Кепкен препарат не гпицерин ерітіндісін (9 бөлік глицерин мен 1 бөлік натрий хлоридімен буферленген изотоникалық ці) тамызып, бетіне жабын шыны жауып люминесцентті микроскопта қарайды. Оң нәтижеде қараңғы іесе қызғылт-сары бетте ашық жасыл боялған жасушалар байқалады.
АдБР - материалды зерттеу алдында 100°С температурада 10 минут қыздырады. Реацияны истиролыды пластинкаларда жүргізеді. Реакция - антиденелердің антигендерді бейтараптап, арнайы енмен байланысқан эритроциттердің агглютинациялауын тоқтатуға негізделген. Бруцеллаларға қарсы арнайы антиденелерді анықтау үшін пластиналық агглютинация реакциясын, вемді агглютинация реакциясын (Райт), ЖГАР, Роз-Бенгал антигенімен пластиналық агглютинация иясын, антиглобулярлы сынама (Кумбс реакциясы), иммундыферментті талдау (ИФТ), жанама цмундыфлюресценция реакциясын (ЖИФР) қолданады.
Пластиналық агглютинация реакциясы (Хеддльсон реакциясы). Бүл реакция өте қарапайым, сезімтал вие иәтижесі жедел алынады. Антиген ретінде Хеддльсон және Райт реакцияларына ортақ бруцеллездік ностикум қолданады. Реакция тазалап жуылған, майсыздандырылған, әрқайсысы 4x4 см көлемінде зылған, терезелік шыны бетіндегі 5 квадратта жүргізіледі. Бірінші квадратында сол жағында зерттелінетін сарысу номерін жазады, келесі квадратта солдан оңға қарай зерттейтін сарысудың келесі дозаларын 0,04, 0,02, 0,01 және 0,03 мл (сары суды бақылау) тамызады. Сары судың бірінші үш дозасына 0,03 мл-ден яген қосады. Соңғы дозасына 0,03 мл изотоникалық натрий хлориді ерітіндісін қосады. Таяқшамен сары - суды (минимальды дозасынан бастап) антигенмен абайлап араластырады. Антиген бақылау - 0,03 мл изотоникалық натрий хлориді ерітіндісіне 0,03 мл антиген қосып дайындайды. Сосын шыныны от 1 жалынында қыздырады. Реакция оң нәтижелі болса бірнеше минуттан сарысумен антиген тамшысында агглютинат түйіршіктері пайда болады. Максимальды бақылау уақыты - 8 минут. Реакция нәтижесін қдруланбаған көзбен бақылайды. Оң нәтижеде сарысудың барлық дозасында агглютинация 2+тен төмен |,емес (ерітіндінің лайлануы басылып түйіршіктер пайда болады - 50% агглютинация).
Пробиркадағы (көлемді) агглютинация реакциясы (Райт) бруцеллезге диагноз қоюдың ең негізгі гедісі. Аурудың жедел және жедел асты түрінде бүл реакцияның маңызы өте зор.
Пробиркаларға изотоникалық натрий хлориді ерітіндісін қүяды: біріншісіне - 2,4 мл, қалғанына 0,5 мл-ден. Бірінші пробиркаға 0,1 мл сары су қүяды, араластырады, 0,5 мл екінші пробиркаға алып құяды
және 0,5 мл-ден әрі қарай титрлейді. Соңғы пробиркадан 0,5 мл-ін дезерітіндісі бар ыдысқа төгеді, осын нәтижесінде 1:25, 1:50, 1:100; 1:200 және т.б. сұйылтулар 0,5 мл көлемде болады. Бірінші пробиркада 0,5 мл ерітіндіні таза пробиркаға құяды, оған 0,5 мл изотоникалық натрий хлор ерітіндісін қосады (сарыс 1:50 сұйылтуында бақылау). Диагностикумды 0,03 мл изотоникалық ерітіндімен сұйылтады жә 0,5 мл- ден бақылаудан басқасынан барлық пробиркаларға құяды. Диагностикум қосқаннан кейін сұйь екі еселінеді - 1:50, 1:100; 1:200; 1:400 және т.б. Пробирка ішіндегісін сілкілеп араластырады және термостатқа 3 7°С температурада 18-20 сағат инкубациялайды 1 -2 сағат бөлме температурасында ұстайды
Осымен қатар лайлану стандартын жасайды, ол үшін антигенді екі есе сүйылтады. Ары қарай сүйық кесте бойыншы жасалды (14.13-кесте).
Лайлану стандартын негізгі реакциямен термостатқа қояды. Реакция нәтижесін лайлану стандар тымен салыстыра отырып агглютинаттың түнбалануы мен ерітінді лайлануының басылуы бойынша тіркейді. Диагностикалық титры РА 1:100 сүйылтуында және одан жоғары болып саналады (2+ төмен емес).
Антиглобулярлы сынаманы (Кумбс реакциясы) толық емес антиденелерді анықтау созылмалы бруцеллез диагнозын қою үшін немесе РА теріс немесе төменгі сүйылтуларда оң болғанда қолданады.
33. Туляремия қоздырғышының морфологиялық және дақылдық қасиеттері. Малика 312 жм
Ұсақ, грам теріс бактериялар, талшықтары жоқ, спора 5ейді, бактерия айналасында капсула тәрізді шырыш жабынын ажыратады. F.tularensis - аэроб, пайым қоректік орталарда өспейді, дефибринденген қан, сарысу (10%), сарыуыз немесе цистин, тиамин, "коза қосылған орталарда өседі (Мак-Кой, Чепин және Френсис қоректік орталары). Тауық эмбрионның ыуыз қапшығында жақсы өседі. Өсуі кезінде бактерияның аттенуациясы және олардың вирулентті інің авирулентті К-пішінге айналуы іске асады. Туляремияның көптеген штамдары глицериннегативті еринді ыдыратпайды) және голарктикалық түрлік айырмашылығына жатады. Қазақстандық ғалым .Айқымбаев 1960 ж. Frаnсіsеllа tularensis -тің жаңа түрастын (Frаnсіsеllа tularensis medіааsіаtіса Aikimbaevі) ашты, бүл глицеринді ыдыратады, глюкоза, мальтоза қанттарын ыдыратпайды, қүрамында рулинуреидазасы бар.
Оптимальды өсу температурасы - 37-38°С; рН 6,8 - 7,4. Тығыз қоректік орталарда домалақ, майда, елік, ақшыл, шеті тегіс колониялар түзеді. Колония түзілу жылдамдығы зерттеу матералындағы обтар санына байланысты, аз инфицірленген материалдан бөлек колония түзілу мерзімі үзақ болып еді -10 тәулікке дейін.
34.Туляремия таяқшасының антигендік құрылымы және биохимиялық белсенділігі.Жансая 312 жм
Ферменттік белсенділігі өте төмен, глюкозаны және мальтозаны, тұрақсыз түрде, манноза және левулезаны қышқылға дейін ыдыратады, күкіртті сутек (Н28) бөледі. Кейбір штамдарының глицеринді ыдыратуын дифференциялауға қолданады.
Антигендік қасиеттері Frаnсіsеllа tularensis-тің қабықшалық Vі-соматикалық 0-антигендері бар, бруцеллаларға антигендік туыстығы анықталған.
35Туляремияның патогенді факторлары, патогенезі, клиникасы және инфекциядан кейінгі иммунитеті. Жансая 312 жм
Патогенді факторлары ауру туғызатын және иммуногенді қасиеттері Vі-антигенмен, эндотоксин типті токсикалық заттармен байланысты жасушаішілік паразитизм-фагоциттердің жүйенің макрофагтарында ұзақ уақыт болады. Капсуласы - фагоцитоздан лизосомалды қызметін басу, осының нәтижесінде бактериялар тоэндотелиалды қорғайды. эксин - басқа грам теріс таяқшалардың эндотоксинімен салыстырғанда белсенділігі төмен. S- пішінді колониятүзетін миробтар патогенді болып келеді. R-колонияга өткенде Уі- антигенін жоғалтады, сонымен - вируленттілігін және иммуногендігін жоғалтады. Адам үшін арктикалық емес түрасты аса патогенді, арктикалық және орта азиялық түршелерінің патогенділігі төмен.
Патогенезі. Қоздырғыш енген орында алғашқы ошақ пайда болады. Қоздырғыштың лимфа тамырлары бойынша таралуы патогенезде маңызды орын алады. Қоздырғыш, оның токсиндері қанға еніп лимфа түйіндерінің зақымдануларын тудырады (бубондар түзілу). Түзілген ошақтардан ауру қоздырғыш оқтын-оқтын лимфа және қанға еніп, ол эндотоксин бөлінумен сипатталады, ал бактериемия – бауыр, көк бауырға, өкпеге және басқа ағзаларға метастазданумен суреттеледі, ол екіншілік зақымданулармен сипатталады (екіншілік пневмония, менингит және т.б.). Туляремия микробы аэрозольды жолмен жүққан біріншілік пневмония (өкпелік пневмония), ал буынаяқтылар шаққанда туляремияның жайылмалы дамиды(септикалық). Осы екі түрде біріншілік ошақ болмайды және жоғары өлімге әкеледі. Алиментарлы жолмен жүққанда абдоминальды түрі (асқазан-ішектік) сирек кездеседі.
Клиникалық көріністері. Туляремия - токсико-аллергиялық, аз септикалық сипатты жедел қызба ауру. Халықаралық статистикалық жіктелінуі (оныншы қаралым, ВОЗ, 1995) бойынша келесі клиникалық түрлері: ультцерогландулярлы (ескі жіктелінуі - жаралы-бубонды, синонимы - тері-бубонды окулогландулярлы (козбубонды, офтальмиялық), торакальды (өкпелік туляремия), абдоминальды (асқазан-ішекті туляремия), жайылмалы және басқа түрлері (соның ішінде ангинозды-гландулярлы) анықталмаған. Инкубациялық кезеңі 3-7 күнге созылады. Ауру кенеттен басталады, дене қызуы 38-40°С дейін көтеріледі. Клиникалық белгілері аурудың түрі мен инфекцияның берілу жолына байланысты. Басында қызба тұрақты, ал кейіннен әртүрлі сипатта болады. Ауру әлсіздікпен, бас ауыруымен, бас айналуымен, тәбеті төмендеуімен, тілдің ақ-сұр түсті өңделуімен, бұлшық еттердің ауыруымен, ұйқының бұзылуымен терлегіштікпен, қан қысымының төмендеуімен сипатталады. Бубонды, көз-бубонды, ангинозды-бубонды және септикалық түрлерін бөледі. Өлім жағдайы 5%-ға дейін болуы мүмкін.
Иммунитеті. Ауырғаннан кейін иммунитет ұзақ сақталады, кейде өмірлік болады; аурудың бірінші күнінен бастап қоздырғыш антигендеріне аллергизациялану дамиды.
36 Туляремияның лабораториялық диагностикасы. Жансая 312 жм
Микробиологиялық диагноз қою серологиялық, биологиялық және бактериологиялық жолмен материалдарды зерттеуге негізделген. Зерттеулер арнайы мамандырылған зертханаларда жүргізіледі Зерттеу материалы - науқастардан алынған шайындылар, қан, бубондардың пунктаты. Туляремиялық диагностикум көмегімен АР қолданады, сонымен қатар КБР, ИФР, ИФТ, эритроцитарлы диагностик көмегімен ГАТР жүргізіледі. Науқастан алынған материалдың бактериологиялық зерттеуі әдетте нәтижесіз болады. Сондықтан теңіз шошқаларына немесе ақ тышқандарға зерттейтін материалды жүқтырғанға кейін, қоздырғышты бөліп алып идентификациялайды. Туляринмен тері сынамасы қойылады. Сынама нәтижелі болса еңгізген орнында 12-24 сағаттан кейін қызару және ісіну пайда болады. Терішілік тулярин -туляремиялық бактерияның вакциналық штампының қоспасы, 70°С температурада 1 сағат қыздырылған 1 мл препаратта 500 млн өлі бактерия бар. Препарат бірінші кезекте туляремия диагнозын қоюға арналған Туляринді 0,1 мл мөлшерде стерильді шприцпен тері ішіне сол білекке егеді. Нәтижесін 24-48 сағаттан кейін теріні көру және пальпациялау арқылы анықтайды. Тері гиперемиясы мен инфильтрациясы 0,5 см- ден кем болмаса - оң нәтижелі, тері қызарып инфильтрат болмаса - теріс нәтижелі деп есептеледі.
Серологиялық диагноз қою. ЖГАР өте сезімтал. Сарысуды 1:100 - ден 1:10000 дейін сұйылтады. Антиген ретінде туляремиялық эритроцитарлы диагностикум қолданылады. Диагностикалық титрі 1:10® және жоғары.
Агглютинациялық реакция (аурудың 10-15 күнінен). Аурудан алған сары суды 1:50 ден 1:1600 дейін ады. Диагностикалық титрі - оң нәтижелі (1:100 және одан жоғары сүйылтуындағы). Реакция аурудың қозу кезінде жүргізіледі. Титрі 1:400- 1:800-ге дейін жетеді, сосын 6-12 айдан және бірнеше пан кейін 1:10-1:50-ге дейін төмендейді. Антигені - туляремиялық диагностикум (формалинмен ілген туляремия бактериялары - 1 мл 25 млрд микроб денелері).
Биологиялық сынама туляремия бактерияларын анықтаудың ең сезімтал тәсілі. Зерттеу риалдарын изотоникалық натрий хлориді ерітіндісімен (0,3-0,5 мл) араластырып ақ тышқанның тері на (0,5 мл) немесе теңіз шошқасының (5-7 мл) іш қуысына енгізеді. Өлген жануарларды жарып ағзалардағы (лимфа түйіндері, бауыр, көк бауыр, өкпе, қан) патоморфологиялық өзгерістерді анықтайды. Олардан жағынды дайындап, Романовский-Гимзе әдісімен және люминесцентті туляремиялық сары сумен жояды. Туляемиялық бактерияларды боліп алу үшін ағзалардан арнайы қоректік орталарға себеді (Мак- ' ортасы, ҒТ-агар). Серологиялық зерттеулер үшін ағзалардан алған бөлшектерді Петрий табақшасында қайшымен майдалайды, изотоникалық натрий хлориді ерітіндісімен 4% формалинде суспензиялайды және ат экспозициядан кейін реакция (АдБР) қоюға қолданады.
Иммундыфлюресцентті әдіс туляремияға тиімді жедел-диагноз қою тәсілі болып табылады. Бүл әдіс бойынша тірі жіне өлі бактерияларды олардың арнайы антигендерінің жарқьлдауымен анықтайды. Зерттеу материалы ретінде бубон ішінің, көз кілегейінің бөліндісін, тері жарасынан, жұтқыншақтан жұғындыны және т.б. қолданады. Зерттеу материалын майсыздандырылған шыныға тамызып жұқа шайындыны дайындайды. Препаратты бөлме температурасында кептіреді және 96° этил спиртінде 10-15 минут фиксациялайды. Фиксацияланған препаратты ауада кептіреді. Қүрғақ люминесцентті туляремиялық сарысу қүрғақ бұқа альбуминін ампула этикеткасында жазылған көлемде дистилденген сумен сұйылтады. паратқа тамызар алдында люминесцентті туляремиялық сарысу мен родаминмен белгіленген бүқа альбуминін изотоникалық натрий хлор ерітіндісімен (рН 7,0-7,2) екі еселік жүмыстық титрге дейін сұйылтады. Бір тамшы люминесцентті туляремиялық сарысу және родаминмен таңбаланған бұқа альбуминінің қоспасын фиксацияланған және кептірілген препаратқа бірдей мөлшерде тамызып ылғал камераға салады. Препаратты бөлмелік ауа температурасында 30-40 минут бояйды немесе термостатта 37°С температурада 20 минут ұстайды. Препаратты ағын сумен 3-5 минут шаяды немесе изотоникалық натрий хлор ерітіндісімен (рН 7,0-7,2) бірнеше мәрте шайып, ауада кептіреді. Препаратты көру үшін флюоресцентті емес иммерсиялық майды қолданады. Оң нәтижелі болса люминесцентті микроскопта туляремиялық бактерияның ашық жасыл жарқырауы байқалады.
Бактериологиялық әдістің туляремияға диагноз қоюда нәтижелігі аз және қосымшалық қана маңызы бар. Ол инфекцияның адамдарға даму ерекшелігімен байланысты - қоздырғыштың тіндер мен ағзаларда аз тарауы. Материалды арнайы қоректік орталарға себеді. Аса сезімтал және қол жетерлік орта - сарыуызды ұйытылған агар, сарыуызды-агарлы орта. Агарлы ортаның бірнеше түрі (цистеин, глюкоза, қан, басқа да өсу факторлары қосылған) бар, сондай-ақ туляремия бактериялары дақылданатын арнайы өнеркәсіптік орталар (ҒТ-агар) пайдалынылады. Селективті қоспа ретінде пенициллин (100 ЕД/мл), ампициллин (100 ЕД/мл), полимиксин (50-100ЕД/мл), кефзол (цефалексин), амфотерицин В (амфоглюкамин), ристомицин сульфаты қолданылады.
Дақылдың пайда болу жылдамдығы зерттеу материалындағы микроб санына байланысты: термостатта 37°С температурада 10 күнге дейін ұстайды.
Бөліп алынған туляремия дақылын келесі белгілер негізінде идентификациялайды: жасушалардың морфологиясы, жағындыда грамтеріс боялуы; сарыуызды және арнайы орталардағы өсу сипаты; ет - пептонды агарда өспеуі; туляремиялық сары сумен агглютинациялануы; иммундыфлюоресценттік реакциямен зерттегенде арнайы жаркырауы; ақ тышқан мен теңіз шошқаларына зерттелінетін дақылды жүқтырғанда өлуі, туляремияға үқсас патологоанатомиялық өзгеруі және қоздырғыш дақылының бөлінуі.
Туляремия бактериясы сарыуызды агарда шектелген, сәл жылтырлау, түссіз және кілегейлі консистенциялы ілмекпен жақсы алынатын колония түзіп өседі. Грам әдісімен боялған жағындыда - майда грамтеріс коккобактериялар болып келеді.
37 Күл қоздырғышының морфологиясы және дақылдық қасиеттері. Жансая 312 жм
Морфологиясы. Дифтерия қоздырғышы полиморфизммен сипатталады - жіңішке, сәл иілген таяқша, коктар тәрізді және бүтақталатын түрі бар. Бактериялар бір-біріне бұрышталып орналасады, латын X, V, Ү әріптеріне ұқсас. Спора түзбейді, талшығы жоқ, көптеген штамдарында микрокапсуласы C. diptheriae -ның негізгі қасиеті: таяқшаның екі ұшында волютин дәндерінің болуы, ол жасушалардың анилин бояуларымен біркелкі емес боялуын қамтамасыз етеді, Грамша оң боялады. Дифтерия қоздырғышы фильтрден өтетін және L-пішінді түрге айналуы мүмкін. Идентификациялау кезінде дифференциялық диагностикалық маңызы бар қасиеттері (полиморфизм, таяқшалардың өзара орналасуы, волютин дә т.б.) ескеріледі.
Дақылдандыру. C.diptheriae - факультативті анаэроб, өсу үшін ең қолайлы температура 37°С, рН-7,6, арнайы қоректік орталарда өседі, көбінесе элективті орталарда: Ру, Леффлер қоректік ортасы, ұйытылған сарысу, Бумин (хинозолді) ортасы, Тинсдаль (цистин-теллурит-сарысулы) ортасы. теллуриті мен қаннан тұратын Клауберг ортасында үш типті колониялар өседі: ірі, сұр, шеттері түзу емес радиалды сызылған, дәстүргүл (маргаритка) тәрізді; ұсақ, қара, томпайған, шеттері біркелкі; екі типке де ұқсайтын колониялар. Дақылдық және ферменттік қасиеттеріне байланысты C.diphtheriae-ның 3 биологиялық варианты бар: grаvіs, mіtіs, іntеrmеdіus.
mylektsii.ru - Мои Лекции - 2015-2017 год. (0.153 сек.)Пожаловаться на материал