fr en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en pl en en en en en en en en en pl en en en en en en en en en en en en en en en en en fr en en en en en en en en fr en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en pl en en en en en en en en en pl en en en en en en en en en en en en en en en en en fr en en en en en en en en fr en en en en en en en en en en fr en fr fr en en en en en en en pl en en mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk bg mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk en en en en en en en en en en en en en en en en nds mk es en en en
Tome Velkov – Digital Minds
Tome Velkov was born in 1947, in Strumica. He lives and works in Skopje.He has been writing poetry since 1964, when he became a member of the Literary Club “Koco Racin” from Veles.
He has been mentioned in several almanacs of this literary club, and in subsequent years, his poetry was published in several magazines: Mlad Borec, Studentski zbor, Sovremenost, Telegram from Zagreb, Mladost from Belgrade, Stremez, etc.
So far he published the following books of poetry:
Juzen veter (South Wind) (2001)
Kopnezi i sonista (Hopes and dreams) (2010)
Zolti sekavanja (Yellow memories) ((2014)
Cudno vreme (Strange times) (2016)
Kazete im deka zaminav (Tell them I left) (2021)
Ljubov, skrb i pelin (Love, mourning and poison) (2022)
Example of Autogenerated Poetry in Tome Velkov's Style
Можеш да ми го почниш денот со твоите писма
и да ми ги задоволиш сите потреби
како бесконечна лента во безброј ситни нешта
како сказни,кои ја изгубиле бојата на косата
во ограничен круг во бескрајот
А може и секој
да знае како се чувствува
кога е на умирање
и како да ја уништи љубовта!
Тие се лагите кои ги крие ѓаволот
без да го спознаеш него,
зашто се недоречено е.
Колку земјотреси во светот поминуваат
Во Букурешт, во Цирих, Париз
Не знаејќи ја границата помеѓу овој врел град и остатокот од светот
Ги поздравуваш сите тие врели луѓе
Се поздравуваш со сите тие луѓе
Ги прелистуваш сите скриени страници
Ги пречекуваш сите што ќе се радуваат на убавината на задоволствата кои се оѕграничија на улиците.
Да се вратам дома
Да го искачам погледот еден кон друг
Да ги искачам молекулите на моето тело
Да седнам и гледам како се удираат в гради
Ги боледуваме и тажат нашите внуци
Ние боледуваме за нас
Како тие страдаа -Сите страдаме сами
И кажи им дека ти си светлина
Чекајќи те во таа чудесна земја –
не застанувајќи тука меѓу нас
Во редот на мислите
Го слушав гласот на некој кој рече дека сѐ уште ги сонува истите мазни лаги
кои водеа до безумието на немоќта.Се почувствував беспомошен
и како на дворски разбојник кој стигна до видокругот на надежта и белина во очите.Пак брзо стана од дождот
Не рече ништо,почна да врне,да ја чувствува тагата и надморската висина
А сепак огнот кој беше надвиснат над нашите глави
Се уште сме на работ на осамата
кое одамна го измоливме
кога почина последниот војник
Во малиот ресторан една Швајцарка ги чекала сите
и со чашка ракија испила отров.
Кога ќе се вратиш дома
да видиш дека годината завршила
ќе бидеш сам и ќе бидеш во радоста што ја имаш
Создаден од љубовта што ја носиш
А таа боли од копнеж по тебе
И за Неа ти ја оставам уште да умира
И да чекориш по патот кон Рајот
Што е тоа што си го одбрал
Дали си можел да бараш спас?
More Autogenerated Examples ...
How did We Teach a Machine to Write Like Tome Velkov Would?
Well, It's not a Rocket Science, You Know ...
Non-proffit. Just for your pleasure. Yet.
Partly in the clouds
Partly on the ground
Tel: 223 - 305
Те чекам драга јави се ...
Facebook Twitter Instagram Google-plus
By continuing to use this website, you consent to the use of cookies in accordance with our Cookie Policy.