en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en pl en en en en en en en en en pl en en en en en en en en en en en en en en en en en fr en en en en en en en en fr en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en pl en en en en en en en en en pl en en en en en en en en en en en en en en en en en fr en en en en en en en en fr en en en en en en en en en en en en fr fr en en fr bg mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk hbs_cyr mk eo mk mk mk mk mk nl mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk pl mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk pl mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk pl mk mk mk mk mk mk pl mk mk mk mk mk mk mk mk pl mk mk mk mk mk mk mk mk pl mk mk mk mk mk mk mk mk mk en mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk en mk mk mk mk mk mk mk hbs_cyr mk mk kk en mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk en mk mk mk ru mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk en mk hbs_cyr mk mk mk mk mk mk mk mk en mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk en en en en en en en en en en en en en nds mk es en en en
Poetry by Tome Velkov – Examples – Digital Minds
Autogenerated Poetry by Tome Velkov
да ги исчистам сите сеќавања
да имам време и за сеќавање
за него да потрошев неколку часа.
да се изморам за минатото
во кое се криела неговата лага
да бидам тоа што сум
да одам на одмор,или дали ќе бидам тоа некогаш
да спијам во моите сеќавања.
Зарем мислите да ми бидат посебни
Ќе бидам секојдневна заробеничка на
не знам зошто те љубам!
како никогаш да не знам
а што да кажам!на грешниците кои нема да поверуваат?
ја гледам твојата болка,
најболедуваната и најмалата болка што ќе ја кажам.
како ќе разберам кога сите ќе полудуваат
а јас така ќе поверувам?
за некого да не живеам
сега да бидам со тебе во рајот
Ќе ти направам нешто
а ти ќе ти направам ново срце
а љубовта ќе ти даде крилја
и ќе ти прави чудеса
а за твојата среќа,
на тој чудесен сојуз на љубовта,
да ја видиме и да си ја погледнеме душата
да си ја видиме јас
да се одмораме нашите грешки
на камен за планина.
да го погледнеме небото на нашиот компјутер.
Кога видов ѕвезди во моето царство
изгледав како се менуваа ветровите
во очите на твојата порта.
Кога го видов небото над моите очи
до ден денес немам каде да појдам
И дојде ден кога се отворија сите прозорци
и како ветрот и ветрот ми го оковал очирот.
Слабоста на овој мрак
ја омеѓети меморијата на моите очи и совеста.
како ветрот и ветровите пресушија.
сега во пазувите на моето сеќавање.
Очекавај го последниот знак.
Што ќе каже тој или твојот
Не чекајте го последниот збор
Ветрот ќе ви го каже.
Во овој момент барам некој да ми каже
Не ми е јасно зошто некој ме праша зошто не можам да ми кажат
Нели сум му била толку мила
Не ме праша што сум јас?
Дали сум му станала толку мила на некој?
Не знаеш што си,
Дали си ја одбрал љубовта
затоа што љубов не е желба
затоашто љубовта ја прегрнуваш и ја ставаш во некој длабок кревет
затоа љубов не си одбрал
затоа љубовта ја става во некој празен простор
каде се кријат сите наши скриени ДНК хромозоми
Зракот ги крши пожарите
Згазени урнатини на куќи
Ние цутиме во пепелта на војната
Зар не е тоа тоа што го оставивме за нас
За нас е безвредно
За љубовта и омразата
За зелениот тепих со златести бои
На разијдувањата им го одземавме здивот
Без да го прашаме народот која е нашата цел
Кога не ме праша што пишувам,
Што барам од тоа што не го барам
Кога ќе го кажам тој збор?
Во минатото секогаш ме обзема тага
Не можам да видам што сум видел и со каква мисла,
никогаш не сум се запрашал,
како што не барам одговор.
Да, зашто јас не барам ниту одговор.
се само просечен настан –
пресушен извор на страдание
изрезбаа желба за живот
како тажна музика или скрб за спомен
без да се праша
како го среќавам твојот лик?
И како се претворам во просечен човек
за да се откажам
Кои беа твоите грешки
И сега се смееш
Кој беше твојот срам
И ти секогаш собираш слабости
што имавме време да ги простиме
кој е твојот срам од тебе
што го носеше на себе
како судија од твојот живот
а од тебе во твојот живот.
Обележете го Ти си пратеник
Да ја напуштиш сегашноста и да ги зачуваш спомените –
Насекаде што минатото е запишано
Алергија на спомените -затоа
Огнени во себе-собедувајќи се на гнездото
Ти ја одземаш меморијата
Откажете се од себе
Напишај го бројот на времето
Ако грешам нека каже дека
Одамна си го чул зборот
Да не се замарате со мојата ДНК
И никогаш да не се запрашал со скрб
Што ќе се случи
да не се заразиш со него
Да се сочува меморијата
Го наоѓам како се одморам во себе,
со мислата која постојано се враќа
во времето и годините
Ми недостига душата моја
Кога умот се одлепи од сонот
кога сѐ уште имав сила за правење грешки
Се изморив од сонот,
сe уште го памтиш сонот
Откако се прибравме на прагот на твојот компјутер
Продаваме писма и купуваме книги
Во времето на минатиот век
Не се знае од каде да се врати
С’скавици со кои те прегрнуваме
Каде се криеја изгубените желби
Во мочуриштето под зелените трева
Прочитавме книга во која те допираме
Како дете кое го носеше оружјето
Одново и не го носеше сонцето
За љубовта и омразатаДа се живее ли како некогаш
Да се биде странец
Да му се оддаде почит на животот и на љубовта?
Non-proffit. Just for your pleasure. Yet.
Partly in the clouds
Partly on the ground
Tel: 223 - 305
Те чекам драга јави се ...
Facebook Twitter Instagram Google-plus
By continuing to use this website, you consent to the use of cookies in accordance with our Cookie Policy.