mk en mk mk es it pt sq fr nl en uk pl nl ar ro ja el hbs_lat en eo bn zh it ne da zh id pa es da hbs_lat de fi fa en hi ca kk tr ko bg sv be ur zh or am hu ar my ps hu he en km mk mk mk mk mk mk mk mk mk hbs_cyr ru ce mk mk mk hbs_cyr mk mk mk mk hbs_cyr mk mk ru mk ru mk hbs_cyr mk ru mk mk mk hbs_cyr mk mk mk uk ru ru uk ru hbs_cyr hbs_cyr ru mk mk hbs_cyr mk mk hbs_cyr hbs_cyr bg ru mk mn ru mk mk mk ru mk mk mk hbs_lat mk zh zh mk mk zh mk zh mk zh mk zh mk zh mk zh mk zh mk zh mk zh mk zh mk zh mk zh mk zh mk zh mk zh mk zh mk zh mk zh mk zh mk zh mk zh mk zh mk zh mk zh mk zh mk zh mk zh mk zh mk zh mk zh mk zh mk zh mk zh mk zh mk zh mk zh mk zh mk mk ru zh mk ru hbs_cyr mk mk hbs_cyr ru uk mk ru ru hbs_cyr hbs_cyr mk mk mk mk mk ru ru ru hbs_cyr hbs_cyr hbs_cyr hbs_cyr ru mk hbs_cyr mk mk mk hbs_cyr hbs_cyr hbs_cyr mk mk mk mk mk mk mk hbs_cyr mk hbs_cyr ru mk mk ru uk en mk mk mk ru mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk hbs_cyr mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk hbs_cyr ru ce mk mk en en en mk
Кина: Приказни за визите · Global Voices на македонски
Ги гледате сите јазици горе? Ние ги преведуваме сториите на Глобал војсис за светските граѓански медиуми да бидат достапни за сите.
Нов Лингва водич за уредници
Формулар за аплицирање за преведувач
Сите теми АфрикаАмерикаАзијаЕвропаСреден ИстокCOVID-19ПолитикаКултураЧовекови праваДигитален активизам
Објавено на 19 август 2010 7:43 GMT
Прочитај го овој напис на Malagasy, Español, Français, English
Колку ли е тешко, прашува Чен Зикун, блогер и независен новинар, во неговиот пост на 6ти август, за кинеските патници да добијат виза? Неговиот одговор е очигледен: не многу тешко, по што ги споделува приказните за визите кои ги добил за некои од многуте земји во кои патувал.
Пред да аплицирам за виза за моето прво патување надвор од Кина, бев среќен и под импресии од фактот дека потекнувам од земја со брз економски развој, а дополнително со надуените написи од медиумите како CCTV (централна кинеска телевизија) кои во своите извештаи често ги класифицираат кинеските туристи како најголеми потрошувачи на луксузни добра. Не можев да се чувствувам подобро. Кина веќе научи како да каже не, а веројатно не постои земја која не би ме дочекала со насмевка, а не па да ми здодева со визни збрки.
Тогаш, токму спротивното се оствари…..
Доцната есен 2003та, аплицирав за мојата прва виза која беше за Австрија, земја во шенгенската зона. Ми побараа потврди за посед на имот, кола, потврда од банка за посед на повеќе од 50,000 (јуани), писмо од моето работно место со потврда дека мојата годишна плата е поголема од 100,000 јуани, како и гаранција дека ќе се вратам во Кина и дека нема илегално да останам по истекот на визата. Исто така, беше потребен детален и прецизен документ на мојата фамилијарна лоза од минатите 8 генерации….
Моето второ патување беше во Египет и Турција, долго презираната земја од страна на Европската унија. Влезот во Египет беше релативно едноставен, но тоа не значи дека не поминав низ низа од предусловни процедури. Мислев дека Турција ќе биде поразумна во однос на визите, со оглед степенот на дискриминација извршена врз неа. Испадна дека, поранешната Отоманска империја е исто толку арогантна со државјаните на Кина, како што е со земјите кои припаѓаат на Европската унија.
Сепак, не брзајте да ги судите странците. Дури и нашите Хонгконг и Макао бараат да поминете строга процедура пред да добиете виза. Административните документи и процедури се исто толку комплицирани и детални, како што се и во другите земји, а уште позначајно е дека откако конечно ќе влезете во државата, ќе бидете пречекани со студени погледи или злоупотребени од страна на туристичките водичи.
Втората земја од шенгенската зона за која побарав виза беше Франција. Како и обично, бараа голем број копии од документи и финансиски потврди и повторно требаше да се заколнам дека нема да останам по истекот на визата.
Бидејќи сме браќа во иста несреќа, Виетнам е попријателска земја. Не проверуваат колкав капитал поседувате и дали ви е доволно стабилна работната позиција, само ја плаќате сумата потребна за виза и сте слободни!
Иако Американците се свесни дека Кинезите се многу паметни, знаат дека никој од нас не би се обидел да го користи Сајпан (најголемиот остров на Тихиот океан раководен од САД) како премин кон американското тло. Затоа апликациите за визи на островот се релативно отворени, но сепак работната потврда е задолжителна.
И покрај тоа што едно време делевме ист политички систем, Русија направи неколку обиди за да ја олесни процедурата за влез на кинески граѓани, се додека не стана јасно дека со секој обид, огромен број кинези заминуваа без да се вратат. Резултатот од овие стегања и опуштања на визниот режим се процедури кои само маргинално построги од оние на ЕУ и во нив се вклучени нотарски документи и потврди за идентитет!
Интимната Северна Кореја не обрнува многу внимание кон докази за посед на кинеските патници но, затоа врши строга проверка на професијата. Новинари, воопшто не помислувајте на патување! Меѓутоа, туристичките агенции во потрага по поголем профит, најдоа начин да ја заобиколат оваа пречка со менување на работниот статус во „инструктор“ или „управител“. Единствено разочарување е што на визата не добивате слика од Големиот Водач (Ким Ил Сунг) или со годината џуче од Грегоријанскиот календар, симболи препознатливи за оваа земја.
Вратите на Малезија се широко отворени, освен строгата контрола на вашата кинеска жена (голем број сексуални работнички се активни во Малезија, што ги замешува дури и најчесните кинески жени). Сличен е и случајот со Сингапур, макар што е потребен и доказ за задоволителен баланс на вашата банкарска сметка. Визите ги добивате во форма на посебен документ, а не на страница во вашиот пасош.
Тоа што поставивме наши сограѓани за нивни министри за надворешни работи, одбрана и ја користат нашата валута, служи за наша утеха. Со “One-China policy” (Политика на една, единствена Кина), да се оди во Тајван е многу покомплицирано од одење во која било друга земја. Барем до 2004та година, кога влезот за Тајван беше формално отворен.
Тајванските визи се различни од останатите бидејќи се испишани со цитати од Taiwan's visas are different from most, covered in sayings from Ли Тенг Хуи. Сепак, ова се „посебни билатерални“ односи. За среќа, јас не сум војник или официјален член на политичка партија, па одобрувањето за виза го добив лесно. Но, ако одите во Тајван ќе треба да влезете од Хонгконг или од друга земја.
Како трета држава, ги одбирам Филипините. Тие се единствената католичка земја во североисточна Азија и ни мојот посед, ниту професија беа проверувани пред да влезам.
Разликата меѓу визите од Северна и Јужна Кореја е очигледна. Кога аеродромските работници во Сеул ја видоа мојата виза за Северна Кореја, ме прашаа дали може да ја фотографираат со своите мобилни телефони.
Камбоџа не се грижи за „негативните извештаи“ од кинеските новинари, а дефинитивно не е загрижена за кинеските граѓани кои илегално остануваат или работат. Визата може да ја добиете дури и по стигнувањето.
Со воениот режим кој е толку често критикуван од Меѓународниот совет за човекови права, Мјанмар има заеднички интереси со Северна Кореја: ниедна од овие две земји не сака новинарите да тргнат во потрага по вистината.
Тајланд припаѓа на една мала група држави за кои лесно може да добиете виза, дури и кога армијата на црвените кошули предизвикува безредие. Иако немам некој посебен интерес за патување во Тајланд, Бангкок е главно превозно средиште од кое може да летате до Јангон во Мјанмар, Коломбо во Шри Ланка, Џакарта во Индонезија и многу други места.
Во 2005та, Индонезија се уште не даваше визи за кинески граѓани, освен ако не сакате да платите 100 пати повеќе од регуларната цена за виза, на туристичка агенција која ќе се погрижи за вашите документи.
Африканската нација на Сејшелите, слично како и онаа на индискиот океан, Маврициус, ги ослободува кинеските граѓани од виза. Единствено што добивате е печат на пасошката контрола. Сепак, кога кинези ја преминуваат границата, инспекцијата е поголема од обично.
Покрај фактот дека Африка е исполнета со земји чии народи ги доживуваме како браќа, би помислиле дека секој со кинески пасош нема да биде подложен под никаква дискриминација. Не, изгледа дека сонот за супер-моќ е уништен дури и во црната Африка! Танзанија и Кенија беа еднакво строги во барањето, мојата апликација да биде процесирана во нивните амбасади во Пекинг пред да ја напуштам државата. За среќа, успеав да се „бутнам“ во Уганда. Моментално, можам да патувам низ Африканската источна заедница со виза за една од 5те нејзини членки.
Во Мадагаскар, најмалку развиената земја во светот, прецизираа на кинески во француската форма „на кои луѓе им е забрането да работат за време на нивниот престој во Мадагаскар“. Во Замбија, уште една слабо развиена земја работите се многу појасни: „Кина е една од 6те земји за кои визата не е задолжителна на влез“……
Ако барате виза за Зимбабве не заборавајте, слично како и со Северна Кореја и Мјанмар никако не смеете да откриете дека сте новинар! Сите авторитарни режими се плашат од отворена дискусија.
Американските визи предизвикуваат најмногу проблеми. Исто како и на разговор за работа, прво треба да одите до амбасадата на „интервју“ и да ве покажуваат со прст, а во случај да ве одбијат, не ги добивате 100те долари назад! И покрај ова, кога бев на моето интервју во амбасадата, не се помачија ни да ја проверат мојата потврда за имот.
Во далечната 1989, ме одбија за канадска виза. Кој би претпоставил дека ќе одам таму 3 пати? За време на второто влегување имав многу проблеми со визниот контролор кој постојано го листаше мојот пасош и ме прашуваше: Зошто си бил во Иран? Или во земји како Сирија, Зимбабве, Мјанмар или Северна Кореја? Дали контактираше со некои војници таму? Дали ги запозна нивните водачи?
Индија бара повратен билет и банкарска сметка со минимум 10,000 јуани. Дозволено е само едно влегување со максимален рок од 30 дена. Најголемиот проблем е тоа што амбасадата е многу недоверлива – ова најмногу ме нервираше – како на пример, кога одите во амбасадата во одредено време за да си го подигнете пасошот, постојано го добивате истиот одговор, без никакво извинување: „не е готов, дојдете утре“.
Непал е најпријателската земја во однос на кинески граѓани. Визите се бесплатни и се готови за само 2 дена. Нема долг ред за чекање пред амбасадата, одите само да ги пополните формите, а потврда за посед на имот не е потребна..
Иако граѓаните на нашите блиски соседи, Тајван и Хонгконг уживаат во слободен визен третман од страна на земјите во шенгенската зона и останатите европски земји, случајот е различен за кинеските жители и покрај тоа што сме една од 5те земји, постојани членки на Советот за безбедност на ОН. Кога патував низ 4 земји од Северна Европа, морав да носам потврда за банкарски баланс од над 10,000 јуани, потврда за работно место и годишна плата, мојот работен код од компанијата и покрај другото, гарантно писмо потпишано од мојот легален застапник и повеќе потврди за посед на имот, само за да добијам виза од финската амбасада.
Виза за Лаос чини 130 јуани и нема некои посебно строги услови за влез.
Во Катар, најголемото патничко средиште во Средниот Исток, визата ја добив рачно во Дубаи, а не залепена на лист во мојот пасош.
Иран е единствената земја која бара од жените да носат превез на пасошката контрола, освен ако некоја друга земја од Персискиот Залив нема слични, наметнати услови.
Сирија е уште еден непријател на Израел, па затоа додека мојот пасош не истече, не се осудувам да се обратам во израелската амбасада за виза.
Вработените во јорданската амбасада во Кина беа навистина дрски, далеку понепријатни од вработените во било која друга амбасада во Кина.
Монголскиот визен контролор ми го згреши датумот на раѓање во мојата прва виза, па морав да се враќам за да го замолам да го поправи.
Иако Австралија бара имињата на родителите да бидат „прецизно напишани“ во изминативе 20-40 години, а потоа го истражува нивното минато до најмал детаљ, на крајот ми дадоа годишна виза со можност за повеќе посети. Вториот пат кога бев во амбасадата, ме поштедија од овој понижувачки ритуал.
И покрај тоа што Јапонија постојано ги олеснува визните барања, се уште останува само надеж дека еден ден кинеските граѓани ќе можат да одат и да си заминуваат од Јапонија толку лесно, како што можат граѓаните на Тајван и Хонгконг. Не е ни чудно што дури и туристичките агенции се под голем ризик од патници кои бегаат на пола пат по влегувањето, дури и депозит од 10,000 јуани не ја спречува бегалската поплава.
Бутан кој се уште нема воспоставено дипломатски односи со Кина, логично, нема воведено виза за кинески патници, па наместо тоа, добивате само печат во пасошот.
Со мојата трета виза за Непал, ерата на бесплатни визи беше долго завршена.
Бангладеш бара гарантно писмо со покана, а доколку не можете да го обезбедите, може да го добиете од туристичка агенција, но ќе ве чини многу. Некои туристички водичи се толку злобни, што бараат од вас 4 пати повеќе од оригиналната цена!
Како сите овие случаи се одразуваат на твоето целокупно патувачко искуство?
Место заклучок, Чен пишува:
До сега, веројатно сите знаат дека луѓето лесно може да ги проверат интернационалното место и националната моќ, сликата и репутацијата на една земја, низ процесот на барање на виза. Се надевам дека ќе побрзаат во лансирањето на =пропагандниот филм кој ќе ја „подобри националната слика за Кина“, по што кинеските жолти деца нема и понатаму да бидат третирани како трето-класно ѓубре (се разбира, тие кои имаат пари и моќ, веќе си имаат привилегирано „државјанство“).
Етничка припадност и раса
Најнови написи од Источна Азија
Научно истражување укажува дека Кина можела да спречи 95% од случаите на коронавирус
Кина  17 март 2020
Црквите во Грција и Северна Македонија одбиваат да ги модифицираат ритуалите погодни за ширење на КОВИД-19
Западна Европа  11 март 2020
Будисти во Мјанмар им подарија бели рози на муслимани за Рамазан
Мјанмар (Бурма)  13 јануари 2020
Топ написи од свет
Дали куче-јазовичар кое страдало за научни цели навистина заминало дома со заменик премиерот на Русија?
Источна и Централна Европа  8 јануари 2018
Списоци на затвореници будат сеќавања на Информбирото во бившите југословенски републики
Источна и Централна Европа  21 февруари 2014
Еквадор: Жени и девојки бегалки се занимаваат со сексуална работа
Латинска Америка  17 август 2012
Елена Игнатова Профил на преведувач »
Сигурно и за нашите процедури за добивање виза има интересни приказни :). Добро е да се знае дека немаме само ние потешкотии при добивање виза.
19 август 2010, 8:50
Приклучи и се на дискусијата
Автори, ве молиме Најава »
Имејл (Нема да биде јавно видлив) (задолжително)
Претплати се на коментарите на овој пост преку имејл
Сите коментари се модерирани. Не го поставувајте вашиот коментар повеќе од еднаш, бидејќи може да биде идентификуван како спам.
Ве молиме однесувајте се кон другите со почит. Коментарите кои содржат омраза, непристојност и лични напади нема да бидат одобрени.
Лингва водич за преведувачи
Нов Лингва водич за уредници
Што е Глобал војсис?
Формулар за аплицирање за преведувач
Global Voices is supported by the efforts of our volunteer contributors, foundations, donors and mission-related services. For more information please read our Fundraising Ethics Policy.
Special thanks to our many sponsors and funders.
Please support our important work:
Овој сајт е лиценциран под Криејтив комонс - Наведи извор 3.0  Некои права задржани