mk en mk mk es uk en sq nl pl pt fr nl ar ro ja el hbs_lat en it eo bn zh it ne da zh id pa es da hbs_lat de fi fa en hi ca kk tr ko bg sv be ur zh or am hu ar my ps hu he en km mk mk mk mk mk mk mk mk mk hbs_cyr ru ce mk mk mk hbs_cyr mk mk mk mk hbs_cyr mk mk ru mk ru mk hbs_cyr mk ru mk mk mk hbs_cyr mk mk mk uk ru ru uk ru hbs_cyr hbs_cyr ru mk mk hbs_cyr mk mk hbs_cyr hbs_cyr bg ru mk mn ru mk mk hu en mk mk mk mk hbs_lat mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk ru hbs_cyr mk mk mk mk mk mk mk ru mk ru uk hbs_cyr hu en mk uk en mk mk mk hbs_cyr mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk hbs_cyr mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk hbs_cyr ru ce mk mk en en en mk
Унгарија: На пат кон нова еколошка катастрофа · Global Voices на македонски
Ги гледате сите јазици горе? Ние ги преведуваме сториите на Глобал војсис за светските граѓански медиуми да бидат достапни за сите.
Нов Лингва водич за уредници
Формулар за аплицирање за преведувач
Сите теми АфрикаАмерикаАзијаЕвропаСреден ИстокCOVID-19ПолитикаКултураЧовекови праваДигитален активизам
Унгарија: На пат кон нова еколошка катастрофа
Објавено на 15 јуни 2012 8:22 GMT
Прочитај го овој напис на русский, Malagasy, Español, Français, 日本語, English
Извадоци од овој текст беа објавени во Atlatszo.hu.
Во октомври 2010, едно токсично излевањe на црвена кал од еден резервоар во Колонтар предизвика најголема еколошка катастрофа во современата унгарска историја. Токсична вода и кал се излеаа во соседните села, предизвикувајќи десет смртни случаи и многу повредени помеѓу жителите кои не биле информирани за опасноста од доближување на изливот.
Живеалиштата во Девексер, 150 км западно од Будимпешта, поплавени од токсичен талог од една фабрика за алуминиум се обидуваат да ја спасат нивната сопственост од излевот. Фотографија Y ATTILA "BOGART" P., авторски права © Демотикс (6/10/10).
Уште од прекинот со производство на алуминиум, резервоари со калливи остатоци од производството на алуминиум во Унгарија, слични на оние од катастрофата од октомври 2010, се користеа или се уште се користат како депонија за други видови ризични материјали. Унгарските фабрики за алуминиум беа приватизирани по 1990 по ниска цена. За возврат, купувачите се обврзаа да се погрижат за намалување на претходните еколошки штети.
Една од овие фабрики, лоцирана во Алмасфузито, град на брегот на Дунав, на северо-запад од Унгарија, веќе одамна престана со производство на алуминиум. Нејзините резервоари за каллив отпад сепак се користат за опасен отпад произведен на друго место.
Според документ објавен од страна на Atlatszo.hu [.pdf фајл, на унгарски],  член од персоналот на Tatai Környezetvédelmi Zrt. (Tata Environmental Protection cPlc., или TKV Zrt.) тврдеше пред 15 години, на една универзитетска конференција во врска со технологија користена за „поправка“ на еден од складовите на резидуален талог од производството на алуминиум во Унгарија (во Алмасфузито): „Заменуваме веќе постоечки ризик со друг ризик.“
Присутниот на конференцијата посочи во тоа време: „Единствен начин да се исчисти областа е да се отстранат сите 11 ооо тони отпад.“
Документот, транскрипција од таа конференција, покажува дека под изговор на „намалување на штетите,“  овие резервоари се загадени со опасен отпад па дури и тешки метали кои се исфрлаат од страна на специјализирани компании. Со непредвидливи последици, но огромен потенцијален профит.
Олајос, еден унгарски блогер, напиша во една кратка белешка во 2010 [на унгарски] дека, според документацијата во врска со опасниот отпад, во 2000 се уште, производството на алуминиум генерира 14,45% од индустриските диоксини и фурани :
[…] Што е диоксин? Оние кои ја следеле украинската политика последниве години слушнале за тоа, зашто [Виктор Јушченко, еден од кандидатите за претседателски избори за 2004] беше отруен со диоксин во тоа време.
Целосниот назив за диоксин е tétrachlorodibenzo-p-dioxin (TCDD). Ова соединение не постои во природата, тоа е нус-производ на индустриската активност на човекот, кое го нарушува имунолошкиот систем и предизвикува рак и може да ја оштети ДНК. Сумирано, тоа е еден агресивен отров кој организмот не може да го елиминира. Фабриките испуштаат во животната средина нус-производи кои содржат диоксин. Во Унгарија, се испушти диоксин од складиште за отпад во Гаре, место кое исто така стана симбол на еколошка штета.
Помалку се зборуваше за фуран, соединението кое не ја стекна славата на неговиот придружник, но животната средина може исто така да биде загадена од овој нус-производ од производството на алуминиум. […]
Кон крајот на 2011, Гринпис започна во Унгарија кампања за подигнување на свеста во врска со складилиштето во Алмасфузито. Пакскер од блогот Greenr сподели едно видео од Гринпис насловено „Улица на заболени од рак во Алмасфузито“ [на унгарски] што тој го коментира [на унгарски] :
Работата треба да е навистина сериозна во очите на Научно-истражувачки Центар во областа на животна средина од Универзитетот ЕЛТЕ за да зборува во едно видео од Гринпис. Ова е случај со Алмасфузито.
Јудит Молнар [младата жена која зборува во видеото] има 24 години и имала два напади на неоплазија, нејзината сестра има 19 малигни тумори во телото.
Веќе има  1,5 длабочина нафта која тече во земјата.
Црвената кал е незначајна во споредба со другите материи кои се испуштаат во складилиштето.
Жабите се црвени [поради течностите кои истекуваат од резервоарот].
Резервоарите протекуваат на многу места. Нискиот водостој [на Дунав во близина на резервоарот] го покажа тоа совршено. Цела Будимпешта ги пие сите овие отрови и индустриски канцерогени материи!
За да ја комплетираме сликата, Tata Environmental Protection (SIC!) cPlc. си зема за право да го нарече ова само „компостирање“… По ѓаволите, како може да компостираме неоргански отпад?!
Тоа значи да се расфрла опасен отпад во резервоар кој протекува како сунѓер. Во Германија и Австрија забрането е да се мешаат различни видови опасен отпад и да се стават во иста депонија. [Додека] намерно создаваме еколошко буре барут…
Од објавувањето на транскрипцијата од конференцијата од 1996, TKV Zrt. го контактираше atlatszo.hu тврдејќи дека, помеѓу другото, погореспоменатите документи се изманипулирани и дека резервоарите црвена кал во Алмасфузито не претставуваат никаква опасност за околината. Сепак, една студија [на унгарски, со резиме на англиски] објавена во 2004 од страна на Географскиот Институт на Унгарската Академија на Науките ги поддржува фактите констатирани во документот објавен од страна на Atlatszo.hu.
Источна и Централна Европа
Translated (fr) bySuzanne Lehn
Најнови написи од Источна и Централна Европа
Хрватските граѓани и бизниси искажуваат поддршка за Украина на различни начини
Белорусија  24 март 2022
Росана Алексоска: Руското влијание особено се провлекува во клучни периоди и настани за Северна Македонија
Македонија  18 февруари 2022
„Не го барав тоа“: Четири жени се борат против родовото насилство во Босна и Херцеговина
Босна и Херцеговина  21 јануари 2022
Топ написи од свет
Еквадор: Жени и девојки бегалки се занимаваат со сексуална работа
Латинска Америка  17 август 2012
Водич за 2.0 застапување: Алатки за дигитално застапување
Среден Исток и Западна Африка  24 септември 2008
Бугарија, Македонија: Војна за историјата преку блогови
Источна и Централна Европа  11 април 2008
Автори, ве молиме Најава »
Имејл (Нема да биде јавно видлив) (задолжително)
Претплати се на коментарите на овој пост преку имејл
Сите коментари се модерирани. Не го поставувајте вашиот коментар повеќе од еднаш, бидејќи може да биде идентификуван како спам.
Ве молиме однесувајте се кон другите со почит. Коментарите кои содржат омраза, непристојност и лични напади нема да бидат одобрени.
Лингва водич за преведувачи
Нов Лингва водич за уредници
Што е Глобал војсис?
Формулар за аплицирање за преведувач
Global Voices is supported by the efforts of our volunteer contributors, foundations, donors and mission-related services. For more information please read our Fundraising Ethics Policy.
Special thanks to our many sponsors and funders.
Please support our important work:
Овој сајт е лиценциран под Криејтив комонс - Наведи извор 3.0  Некои права задржани