uk ru mk uk en mk mk mk mk mk hbs_cyr mk mk mk mk en en ru mk en en en en en en mk mk mk hbs_cyr ru ru cs da de en cs cs en cs cs cs cs cs en da en cs da da en cs en en en mk cs cs da cs en cs en en cs da da cs cs en en en cs cs da en da cs en cs en en en de cs en da cs en en cs da en en en cs cs da en da cs en en cs cs en en en cs cs da en da cs en en cs cs en en en cs da da en da cs en en cs cs en en en cs cs da en da cs en en cs da en en en de cs da en da de en en cs da en en en cs da cs cs en cs cs da en da en en en ru it pt it en mk mk ru hbs_cyr mk hbs_cyr hbs_cyr ru ru mk mk mk mk mk uk hbs_cyr hbs_cyr mk hbs_cyr uk mk ru mk mk mk mk ko mk mk mk mk hbs_cyr mk ru ru mk mk mk mk kk uk mk mk hbs_cyr hbs_cyr mk ru mk mk mk mk hbs_cyr mk mk mk mk mk mk mk ru ru hbs_cyr hbs_cyr mk ba mk mk mk mk hbs_cyr mk hbs_cyr mk mk ru mk mk hbs_cyr mk bg mk mk ru kk mk ru hbs_cyr mk hbs_cyr mk mk ru mk tt ru xal ru mk bg uk ru tg ru en mk ru hbs_cyr hbs_cyr hbs_cyr mk nb uk hbs_cyr mk uk mk en hbs_cyr ru uk hbs_cyr mrj uk ru en mk ru mk mk hbs_cyr hbs_cyr hbs_cyr uk mk ru pt en ml mk mk ca en ru en es mk hbs_cyr en mk hbs_cyr mk hbs_cyr mk en da en en uk en ba ru ru mk mk ru mk ru mk mk mk mk hbs_cyr mk mk mk mk mk ru ru ru mk be it en en uk mk sah hbs_cyr ky ru ru mk en en
Блог на најразновидни теми, меѓу кои стрип, анимација, тековни настани, историја, палеонтологија и интернет, со препораки или кудења на нешта што може да се прочитаат, изгледаат или ислушаат. Другото сè е сеир.
Човекот што го измамил Нерон...
Од „Аналите“ на Такит (лат. Tacitus) книга XVI, напишана 109 г.н.е. (анг. The Annals), за случувањата во 65-66 година:
Судбината наскоро направи будала од Нерон, благодарение на неговата суета и ветувањата што му ги даде некојси Цезелиј Бас, по потекло Картагинец. Тој човек со луда фантазија поверувал во еден свој сон како да е жива вистина, и го самоуверено го претставил како остварлива визија. Потоа отпловил за Рим и со помош на пари обезбедил царот да го прими и раскажал како на својот имот открил една пештера со огромна длабочина во која имало купишта злато, и тоа нековано, туку безоблични маси излиени во старо време. Всушност, тој рекол дека таму лежат тешки златни шипки, а на другата страна на пештерата се подигнати столбови од злато; големо азно, скриено со векови, кое ќе го зголеми денешното богатство. Зборувал дека благото мора да го имала скриено Феничанката Дидона, откако избегала од Тир и ја основала Картагина, од страв новиот град да не потоне во неморал од преголемото изобилство пари, или дека кралевите на Нумидија, кои веќе беа непријателски расположени од други причини, би можеле да ги поттикне на војна алчноста за злато.
Слушајќи го ова, Нерон, без да провери дали авторот или приказната воопшто заслужуваат доверба, ниту пак да прати некого да испита дали е точно тоа што го дознал, и самиот уште повеќе ја надувал приказната, па пратил луѓе да му го донесат богатството, како тоа само да стои и да го чека. Им даде триреми и екипаж посебно одбран да обезбеди брзина.  Во тие денови, само за тоа се зборувало меѓу народот, кој поверувал, додека паметните луѓе зборувале поинаку. Во исто време по втор пат беа прославувани и петгодишните игри, па ораторите од оваа приказна направија главна рема на своите говори во слава на царот. „Не само што...“ - велеа тие - „под неговата власт растат обичните насади со плодни жетви, се добива злато од рудниците, туку земјата сега ни отвора нов бериќет и боговите нему му отвораат нови ризници со готово богатство.“ На измислување такви и слични ласкања тие ги трошеа својата речитост и своето подлизурство, сигурни дека Нерон ќе им поверува.“
Паричка што го прикажува Нерон како дели донации.
„Расипништвото во меѓувреме се зголемуваше, засилено од  нереалната надеж, па императорот ги трошеше старите богатства кои инаку ќе потраеја повеќе години. Тој дури и даваше и премногу од овој извор, додека очекувањето на тие нови богатства беше една од причините за осиромашување на државата. А Бас навистина си го имаше прекопано имотот и сакаше да копа и во соседоството, упорно тврдејќи дека на ова или на она место е ветената пештера. По него не одеа само војниците, туку и маса селани кои служеа како работна сила. Најпосле тој и самиот стана свесен за својата залуденост, па почна да се чуди бидејќи наводно до тогаш сите соништа му се остварувале, па ова било прв пат да биде излажан. За да избегне срамота и мачење, тој се самоубил. Некои писатели велат дека бил фрлен во зандана, а потоа пуштен откако му бил одземен сиот имот наместо привидното царско благо.“
На цитатов наидов благодарение на стрипот со Марти Мистерија „Дидонино благо“ (Моралес, Кардинале, Орланди).
Објавено од Развигор на 1/02/2015 0 коментари
Лејбели (тагови): Историја, Стар Рим
Newer Posts Older Posts Home
Subscribe to: Posts (Atom)
Филип Стојановски (Filip Stojanovski)
View my complete profile
Razvigor (This blog in English)
Global Voices Author Profile: Filip S.
Филип С. на Глобал војсис на македонски
Линкови преку Стамбл апон
Човекот што го измамил Нерон...
Блогот како медиум (4)
Босна и Херцеговина (1)
Промоција на Македонија (7)
Расипувач на забави (2)
Реклами и пропаганда (15)
Сексови и сексуалности (3)
Слобода на изразување (10)
Ова дело е лиценцирано под Лиценцата Криејтив комонс Наведи извор-Некомерцијално 2.5 Македонија.
Моблог - смешни и др. фотки
Не лути се човече
Вака сум гласал на Кајмакот
Watermark theme. Powered by Blogger.