mk mk mk en mk mk cv mk mk en mk mk mk mk mk ko mk ko mk mk mk mk mk ko mk mk mk mk mk hbs_cyr bg mk pa mk es es en en ne en en en mk mk mk en mk mk mk mk mk mk mk mk ru mk mk ru mk mk mk hbs_cyr hbs_cyr hbs_cyr hbs_cyr ky mk hbs_cyr hbs_cyr ru ru hbs_cyr mk mk uk hbs_cyr mk hbs_cyr mk hbs_cyr mk ru mk uk hbs_cyr hbs_cyr hbs_cyr hbs_cyr mk hbs_cyr uk ru mk mk hbs_cyr hbs_cyr hbs_cyr mk ru ru hbs_cyr hbs_cyr mk mk mk mk hbs_cyr mk mk mk hbs_cyr bg mk mk ru mk hbs_cyr mk hbs_cyr mk hbs_cyr mk mk mk hbs_cyr hbs_cyr mk mk hbs_cyr hbs_cyr mk mk ru mk ru hbs_cyr mk mk ru mk mk mk mk ru mk uk mk mk hbs_cyr hbs_cyr ru hbs_cyr mk mk mk hbs_cyr uk hbs_cyr mk mk mk hbs_cyr hbs_cyr bg mk mk hbs_cyr mk mk mk hbs_cyr mk mk ru hbs_cyr hbs_cyr ru bg mk hbs_cyr mk mk hbs_cyr ru en ru bg mk mk mk ru mk hbs_cyr mk mk hbs_cyr mk hbs_cyr mk hbs_cyr mk ru mk mk mk mk ru hbs_cyr hbs_cyr mk ru mk mk ru ru mk mk mk hbs_cyr hbs_cyr hbs_cyr mk hbs_cyr mk hbs_cyr ru hbs_cyr mk hbs_cyr mk mk hbs_cyr hbs_cyr hbs_cyr bg ru hbs_cyr hbs_cyr mk mk hbs_cyr hbs_cyr mk hbs_cyr mk hbs_cyr mk hbs_cyr mk mk hbs_cyr mk mk hbs_cyr hbs_cyr mk hbs_cyr mk mk mk hbs_cyr mk hbs_cyr hbs_cyr hbs_cyr mk mk hbs_cyr mk mk mk mk bg mk mk en ru mk ru mk bg mk mk hbs_cyr en fr mk mk bg bg bg bg hbs_cyr fr en it de en en en ru de fr mk mk mk mk cv ru mk mk mk en mk en ru en en en en pl en en en en en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de en fr mk en mk en en en en mk en en en mk pt en en en en en en en en en en en en en en en en
За оние кои „протестираат“ – Протоереј Алексеј Ткачев | Вистината ќе ве ослободи
← За почитувањето на иконите – протоѓакон Андреј Кураев
Современиот протестант „од нашите“, понекогаш и не е толку далечен од Православието. Во првите две-три години, тој е многу отдалечен. Сè во Православието за него е – или фолкор, или незнабоштво. Но, животот си го прави своето…
Родната општина, која го научила да верува, веќе не изгледа така совршено, како во почетокот. Стануваат забележливи недостатоците на браќата и сестрите; личните гревови, и покрај увереноста во спасението, излегуваат од вратата, а влегуваат низ прозорецот. Наместо „чистата евангелска вера“ и едноставноста, сè почесто себеси се изјаснуваат во доктриналните разлики. Човекот се смирува, односно се збогува од претходната ревност. Станува јасно она, што постојано повторува Црквата. А имено – дека спасението бара труд, дека животот поминува помеѓу стравот и надежта, дека „Царството Небесно на сила се добива“ (Мт. 11, 12). Во потсвеста постојано расте гласот на генетската меморија (спомен).
Повеќето протестанти кај нас се луѓе крстени. Можеме да ја одрекуваме ползата на крштението во детството, можеме да се сметаме себеси за граѓани на вселената и стопроцентени синови на идното Царство. Но крштението дејствува, благодатта живее и бара воцрковување. Некои од нашиве протестанти изгледаат како полумонаси или старообредци за своите надворешни браќа (од западните земји). И нивните жени на служба одат со покривени глави, и со гитара не сакаат да се молат, и се молат долго во истата положба. Мислете што сакате, но честопати тоа – вистинско крштение на луѓето во детството, ги прави да се однесуваат и стремат себеси во согласност со просветлената совест.
Нивното срце испумпува по вените, заедно со крвта и генетска меморија. Тоа е споменот за Православието.
„Како се молите? – прашав јас еден протестантски проповедник. – Вие имате дефиниран чин, или вие секој пат се раководи според емоциите?“ – „Секако, постои чин, – умно и тажно одговори собеседникот. Според емоциите и  духовното издигнување квалитетна работа не можеш да изградиш“. Потоа он раскажа, дека тие започнуваат со пеење на псалми, дека потоа кажуваат молитвени прозби за различни потреби, и дека  проповедаат. Молитвата ја завршуваат со општо читање на молитвата „Оче наш“. Јас забележав, дека ако не се земе во предвид анафората и епиклезата, односно срцевината на Евхаристијата, тогаш според структурата нивната молитва е многу слична на Златоустовата Литургија. Он се согласи. „Генетски спомен?“ – го прашав јас. – „Можно е“, – прозвучи одговор.
По некое време, можеби за неколку години, нашите парохии ќе се зголемат со враќањето во Православието на нашите браќа и сестри, кои поминале катихизација во протестантските школи. Тоа ќе биде вистинско торжество на Православието, но нам ни е потребно за тоа да се подготвиме. Како прво, тие се – луѓе на Книгите. Ним им е потребно да им се чита и објаснува Светото Писмо не пет минути во неделата, а многу повеќе. Повеќето од нив токму затоа ги полнат изнајмените концертни сали, бидејќи во родните цркви, под куполата, над која се издига крст, тие немаат слушано проповед. Да кажеме искрено, немаат многу ни побарано. Но ако би посакале, тогаш, повторно да кажеме искрено, тие ќе се вратат во изнајмените сали. Нам ни е потребно да проповедаме, постојано и квалитетно. Верата на отците, верата, „еднаш предадена од светителите“, во нашиот случај е слична на ковчег со богатство. Богатствата се реални, но и ние самите ретко се загледуваме во ковчегот.
Од вообичаената одбивност кон протестантите треба да се оди кон радостно и смело проповедање. Вие ја почитувате саботата? А знаете ли вие, дека и ние ја почитуваме саботата? Не по еврејски, со неработење, туку со непрестајна молитва во храмот. Ние помниме, дека тоа е – седмиот и благословен ден. Само го почитуваме него помалку од неделата, бидејќи саботата е – ден на благодарниот спомен за создавањето на светот и благословот, а неделата е –  благодарност кон Бога за искупувањето. Искупувањето бара повеќе љубов, отколку создавањето.
Вие го почитувате името на Господа, откриено на Мојсеј при капината? А вие знаете, дека ние на секоја служба него со страв го изговараме? Ние го благословуваме Господ, односно Јахве, говорејќи на црковно-словенски „Сый благословен Христос Бог наш“ (Оној кој е благословен е Христос нашиот Бог). Бидејќи Синот во сè е рамен на Отецот. Он исто така е – Јахве, како Отецот и Светиот Дух. На грчки тоа име ние го пишуваме на иконите на Спасителот. Тоа име го изговараме и на светата тајна Крштение.
Ако вам ви е угодно, тогаш ние сме – пентекосталци во правилна смисла на овој збор. На Педесетница е роденденот на нашата Црква, и сè, што се случува во неа, се случува преку дејството на Светиот Дух. Ако сакате да знаете, тогаш ние не сме ништо помалку од квакерите, бидејќи се учиме да трепериме пред Бога во молчание. Многумина од нас не се ништо помалку од самите активни методисти кои целиот живот го изучуват Светото Писмо. Сè она, што отделни групи и секти се обидуваат да го создадат како свое заедничко или индивидуално битие, кај нас постои. Притоа, тоа не се појавило вчера. Сето тоа кај нас е од почетокот и постои во вистинска смисла, само треба да се побара. А што се однесува до гревовите и слабостите – кој нив ги нема? Разликата е во тоа, што нашите гревови се на повидок, и ние заедно со апостолот Павле, не се плашиме да се фалиме со немоќите, „да се всели во нас силата Христова“.
Тоа е смела цел, но таа е реална. Потребно е да се вратиме кон сериозно нурнување во догматиката. На сите им е познато, дека протестантите, како црвени знамиња ги нервираат иконите. Ние се обидуваме да им го објасниме догматот на Седмиот Вселенски Собор, но, испаѓа, како да разговараме на различни јазици. Работата е во тоа, што треба да се започне со Првиот вселенски Собор. На почетокот е потребно да се говори за Божеството на Исус, за Неговата природна еднаквост со Отецот. Потоа, ако заедничкото разбирање е постигнато, треба да се говори за Вториот Вселенски Собор, потоа за Третиот. Божеството на Светиот Дух, еднаквоста во Ипостасите, различноста помеѓу Личноста и природата ќе бидат наши теми. Сложностите, може е, да се научат со Четвртиот Вселенски Собор, понекогаш и порано. Односот на природата и волјата, прашањето за Дева Марија – Кого Таа го родила и како Нејзе правилно да ја нарекуваме? Тука разликите ќе бидат видливи. Тоа значи, дека прашањето за иконопочитувањето, прашање, поставено и решено на Седмиот Вселенски Собор, невозможно е да се реши, прескокнувајќи преку неколку столетија интезивна догматска мисла.
Христос е – воплотениот Бог, Бог, кој стана видлив. Врз основа на Воплотувањето, кон Него не се однесуваат зборовите од Стариот Завет, кои нагласуваат забрана за изобразување на тоа, што „само со гласот сте го слушнале, а никаков лик не сте виделе“. Христос – не е „туѓ Бог“, на чии образи се соблазнувал Израилот. Он е – Вистински Бог, Чија Личност при земниот живот била достапна за вид и допир, а сега е достапна преку насликаните икони. Но, за да се дојде кон тоа, потребно е она што е поминато да се остави зад себеси. Потребен е упорен труд, во почетокот на сопственото образование, потоа –со едноставни разговори со браќата, кои се лишени од општење со Црквата. Тоа е огромен труд, кој луѓето не можат да го носат, труд, кој бара благодат. Бог ќе даде благодат, ќе даде многу, „во изобилство“.  Потребен е само нашиот труд. Во тоа е цела работа.
Треба да ги видите очите на луѓето, кои не се одделуваат од Библијата, кога за првпат ќе слушнат за Египетските отци. Кој го сакал Писмото повеќе од отците? Многумина од нив го знаеле на памет целиот Псалтир, помнеле буквално огромни делови од Евангелијата, цели посланија на свети апостол Павле. „Вие мислите, дека ги сакате и знаете светите книги? Јас ќе ви раскажам за Арсениј Велики и за Антониј“. Треба да ги видите очите на луѓето, кои привикнале да добиваат духовна храна во вид на тенки брошурки со сјајни корици, кога ава Амон и ава Макариј за првпат застануваат пред нивниот мисловен поглед.
„Но каде се тие луѓе денес? – ќе нè прашаат нас подоцна или порано. – Не се ли повеќето православни парохијани луѓе прости и далечни на длабоките учења?“ – „Не се збунувајте“, – ќе има одговор. Во тие времиња, кога во пустините се населиле луѓе, знаејќи ја секоја буква од Мојсеевите книги, заедно со нив живееле и луѓе, кои ништо не знаеле, освен името на Спасителот. „Јас ништо не запомнувам и ништо не помнам“, – се жалел младиот монах на наставникот. – „А како го нарекуваат Спасителот?“ – го прашал старецот. – „Исус Христос“, – одговорил младиот монах. – „Зарадувај се, чедо. Ти го знаеш тоа што е најглавно“. Така е и во нашиот живот. Постојат многумина, кои не знаат многу, но заедно со нив во таа благодат, а често и во повеќето, пребиваат многумина, кои знаат малку, но го знаат најглавното.
Јас прилично сериозно тврдам и не се шегувам со тоа, дека многу скоро нашите храмови ќе се наполнат со тие, кои денес се идентификуваат себеси како протестанти. Нив нема да ги исплашат ниту строгите баби, ниту дисциплинската строгот, ниту необичниот јазик.
Тие луѓе , нахранети со текстови, ќе станат жедни за благодата, која ги родила тие текстови. Љубителите на Библијата ќе ја спознаат во Црквата смирената мајка на Писмата и ќе дојдат да се покајат за тоа, што долго време не го забележувале тоа. Од луѓе на Зборот тие ќе станат луѓе на Чашата. Поточно, тие ќе станат луѓе на Зборот, кој се пее, чита и се благовести над Чашата.
Само ние за тоа да бевме спремни.
Превод: м-р Игор Ризановски
Преземено: Преспанско-Пелагониска Православна Епархија
This entry was posted in Протестантизам, СОВРЕМЕНИ ТЕОЛОЗИ. Bookmark the permalink.
← За почитувањето на иконите – протоѓакон Андреј Кураев
Возљубени, не верувајте му на секој дух, туку испитувајте ги духовите - дали се од Бога, зашто многу лажни пророци излегоа во светот... И ќе ја познаете вистината, и вистината ќе ве ослободи.
За оние кои „протестираат“ – Протоереј Алексеј Ткачев
За почитувањето на иконите – протоѓакон Андреј Кураев
Кои се светителите? – Атанас Ваташки
Протестантски пастор премина во Православие
Што е Преданието во Црквата? – Протоѓакон Андреј Кураев
Првите лутерани и Православната Црква – о. Џон В. Фентон
Христијанството vs Исламот – Извадок од книгата Флавијан
Адвентисти на Седмиот Ден
КНИГИ (преводи на македонски)
20 писма до Јеховин Сведок
ЛАЖНИ ПРОРЦИ И УЧИТЕЛИ
ЛАЖНИ УЧЕЊА И ДВИЖЕЊА
Баење / Гатање / Амајлии
Погубени христијани – светители
Очистување на небесното светилиште – 1844 год.
Никој не нарекувајте „отец“
Толкување на Светото Писмо
Безгрешното зачнување на Богородица
Баење / Гатање / Амајлии
МОЈОТ ПАТ ДО ПРАВОСЛАВИЕТО
Баење / Гатање / Амајлии
Баење / Гатање / Амајлии
Баење / Гатање / Амајлии
Верски секти како фактор на глобалната безбедност – Тања Милошевска
История Арабов и Ислама (RUS)
Историја на Христијанската Црква – Асс. м-р Дејан Борисов
Ловът на души (Книга за сектите) – Николай Ангелов
Луѓе и демони – Свештеник Родион Петроградски
Светото Предание во контекст на Светото Писмо – Маран Ата (МК)
Болна и здрава мистика – Православие и секти (БГ)
Вистината за Скиентологија и Дијанетика (МК)
Изследователски проект Елън Уайт (БГ)
Православието и ислямът (БГ)
Црква и секте (РС)
islam: the Religion of Peace… and a big stack of dead bodies (EN)
Orthodoxy and Islam (EN)
PETITION AGAINST THE IMPOSITION OF HALAL (EN)
True Faith – Адвентизмот разобличен
Стар Завет – дел 1
Стар Завет – дел 2
Православен поглед на исламот – Свештеномаченик Даниил Сисоев
Светото Предание во контекст на Светото Писмо – Маран Ата
Внеси ја твојата е-маил адреса доколку сакаш да се регистрираш на Вистината ќе ве ослободи и да добиваш известувања по е-маил за секој нов текст.
Join 42 other followers
Архива Select Month October 2020  (6) January 2018  (1) December 2017  (1) June 2016  (1) March 2016  (1) November 2015  (1) June 2015  (6) March 2015  (2) October 2014  (4) September 2014  (2) August 2014  (7) June 2014  (5) May 2014  (12) April 2014  (2) March 2014  (11) February 2014  (12) January 2014  (13) November 2013  (10) October 2013  (8) September 2013  (5) August 2013  (3) July 2013  (4) June 2013  (4) May 2013  (7) April 2013  (1) March 2013  (12) February 2013  (14) December 2012  (4) November 2012  (9) October 2012  (15) September 2012  (7) August 2012  (21) July 2012  (33) June 2012  (34) May 2012  (36) April 2012  (24) March 2012  (25) February 2012  (17) January 2012  (29) December 2011  (26) November 2011  (33) October 2011  (24) September 2011  (11) August 2011  (17) July 2011  (28) June 2011  (31) May 2011  (44) April 2011  (28) March 2011  (47) February 2011  (67) January 2011  (58)
Вистината ќе ве ослободи
Create a free website or blog at WordPress.com.
Privacy & Cookies: This site uses cookies. By continuing to use this website, you agree to their use.
To find out more, including how to control cookies, see here: Cookie Policy
Вистината ќе ве ослободи
Join 42 other followers
Already have a WordPress.com account? Log in now.