mk hbs_cyr mk mk mk mk hbs_cyr mk mk ru hbs_cyr mk mk ru hbs_cyr mk ru mk hbs_cyr mk mk mk mk hbs_cyr mk mk mk mk mk mk mk mk hbs_cyr mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk hbs_cyr mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk ru mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk hbs_cyr hbs_cyr uk de mk de mk de mk mk de mk de mk de mk de mk de mk de mk mk de bg de mk de hbs_cyr de ru de mk de hbs_cyr de mk de mk de mk de mk hbs_cyr mk mk mk mk hbs_cyr mk mk ru hbs_cyr mk mk ru hbs_cyr mk ru mk mk mk mk mk mk en mk mk mk en mk mk
Андреј е од „крајот на земјата“. Како киргистански механичар се бореше со асовите на Геринг - Историја 2022
Херојот на нашата приказна денес спаѓа во категоријата „гастарбајтери“, „равшани и џамшути“, на кои руската младина се однесува со гадење и иритација.
Повеќе од две децении што поминаа од распадот на СССР, неговите поранешни граѓани го заборавија концептот на "интернационализам".
Во услови на криза, економски и идеолошки проблеми, многумина почнаа да бараат спас, залутани во јата по етничка линија. Колку е попримитивна заедница, толку поволно се повикува на „гласот на крвта“.
И малку е веројатно дека тој самиот би се противел на нешто како одговор, бидејќи тој беше човек со малку зборови. За него ќе кажат медали и наредби на градите. Меѓутоа, денес многу луѓе не ја знаат цената на медалите од првата линија, мерени не во долари и евра, туку во човечка храброст …
Според древните киргистански легенди, крајот на земјата се наоѓа на источниот брег на езерото Исик-Кул.
Токму на „крајот на земјата“, во селото Курменти, во мај 1909 година, се роди момче во селско семејство, кое го доби името Абдикасим.
Тој имаше обично детство, исто како и неговите пријатели-пријатели. Како и тие, Абдикас сакаше соколарство - егзотична активност за жителите на централна Русија, но вообичаена за оние што живеат на брегот на Исик -Кул.
Покрај тоа, момчето го привлече технологијата. Тој сакаше да негува со разни механизми, помина многу време во гаражата на колективната фарма, им помагаше на механичарите, совладувајќи ја науката не во теорија, туку во пракса. По седум години училиште, Абдикасим отиде во Самарканд, на училиште за механика. Тој се врати во родното село со специјалност возач-механичар и многу брзо стана почитувана личност меѓу неговите соселани. Тие рекоа за него дека Абдикасим може да поправи с anything, и ако е потребно, тој ќе собере автомобил од примус и машина за шиење.
Пред војната, Абдикасим се пресели во градот Пржевалск, каде што започна да работи како инструктор во автомобилскиот клуб Осоавиахим.
Кога започна Големата патриотска војна, лаконскиот Абдикасим отиде во воената канцеларија за регистрација и запишување. Таму му објаснија - како специјалистот Абдикасим има право на резервација, и тој не подлежи на повик.
Но, механичарот „златни раце“, кој до тоа време веќе имаше над 30 години, само одмавна со главата и објасни дека е волонтер и не му треба резервација.
Дали ќе леташ на Ила наназад …
Во август 1941 година, Абдикасим Каримшаков беше испратен во воздухопловниот полк како пиштолџија. На армијата навистина и беа потребни техничарите, но Абдикасим инсистираше на тоа дека сака не само да подготвува авиони за другите, туку и да се бори себеси. И наскоро тој беше испратен во Техничкото училиште во Ленинград за да тренира како ловец.
За време на воените години, оваа едноставна песна беше многу популарна. Напаѓачкиот авион Ил-2 е произведен во единечна и двојна верзија.
Борбеното искуство покажа дека Ил-2 е одлично возило, но незаштитено одзади, премногу ранливо за германските борци.
Автомобилот беше итно произведен во верзија со две седишта, со кокпит за стрелецот. Започна обуката на воздушни стрелци, кои требаше да заземат места во екипажите на Илов.
Стапката на преживување на ИЛ-2 во голема мера зависи од вештината на стрелецот. Во исто време, поради дизајнерските карактеристики, неговиот кокпит беше помалку заштитен од кабината на пилотот. И загубите меѓу пушкарите беа многу поголеми отколку кај пилотите.
Сето ова Абдикасим го знаеше совршено, но тој продолжи да се стреми кон битка, во многу топлина.
Од јануари 1943 година, помладиот наредник Каримшаков, дипломиран на училиштето за воздушна пушка, помина стажирање во резервен авијациски полк, а во мај 1943 година беше испратен во активната армија.
Во 75 -от гардиски авијациски авијациски полк, Абдикасим беше назначен за екипажот на насмеаниот помлад поручник.
- Распарчува, - се претстави.
- Абдикасим, - одговори Киргизите.
За секунда, конфузија се појави на лицето на поручникот, но тој веднаш беше пронајден:
- Може ли да те викам Андреј?
- Можеш, - мирно одговори Абдикасим.
Роден во Днепропетровск, Украинецот Анатолиј Брендис беше десет години помлад од неговиот стрелец, но во кочијата тие се разбираа совршено. Во битка, ова меѓусебно разбирање им го спаси животот повеќе од еднаш.
Екипажот со повик „Алтај“се крсти со оган на небото во Донбас. Веќе во првите битки, Толија и „Андреј“покажаа дека знаат да се борат совршено. Стрелецот успеа не само да ги одрази непријателските напади, туку и да пука на копнени цели.
Заминување по заминување, битка по битка … На крајот на септември 1943 година, кај Ил-2 Брендис и Каримшаков, кога се враќаа од борбена мисија, моторот почна да трепери. Авионот за напад заостанува зад групата и веднаш е нападнат од Месер, кој одлучи дека лесно може да се справи со тињата. Не беше така - стрелецот трипати ги одби нападите на германскиот ас и му дозволи на командантот да се извлече од потерата.
Воздушен стрелец на фронтот е ретка професија. Кога неговите другари беа ранети, Абдикасим полета како дел од другите екипи, правејќи три лета дневно.
Во полкот тој беше наречен „снајперист“, и немаше претерување во ова. На негова сметка беа уништени непријателски возила, противвоздушни пиштоли. Во ноември 1943 година, Абдикасим Каримшаков официјално го крена првиот соборен непријателски авион, уништувајќи го германскиот Ме-109.
Анатолиј и Абдикасим постојано беа соборени - за нападна авион, ова е повеќе норма отколку вонреден настан. Но, излегувањето од топлина е исклучително тешка задача.
Во близина на Никопол, тие мораа да слетаат на неутралната зона, а потоа, под непријателски оган, трчајќи од кратер до кратер, да стигнат до нивниот преден раб.
Во пролетта 1944 година, за време на битките за Крим, тие наидоа на проблеми повеќе од еднаш. На 7 април, за време на нападот на непријателскиот аеродром Курман-Кемелчи, беше соборен авионот на командантот на ескадрилата, кој слета при итно слетување на непријателска територија. Алтај, чиј авион исто така беше оштетен, се бореше за местото на слетување, дозволувајќи му на друг Илу да седне и да го земе екипажот во неволја.
На 16 април, нова сорти и нова жестока битка-групата Ил-2 налета на противвоздушен оган, по што германските борци излегоа во воздух. Од шесте советски напаѓачки авиони, само еден остана во служба. Четири „Фок-Волф“на Хитлер се обидоа да го земат Ил-2 во „штипки“за да ги стават на нивниот аеродром и да ги фатат пилотите. Но, Абдикасим се бореше еден по друг. Theесот на Германците пресуши кога еден од борците пропадна, соборен од ловец Ил-2.
Еден од ударите го возеше Ил на нуркање, од каде Анатолиј го извади автомобилот само преку многу мазната површина на Црното Море. Кога се вративме на аеродромот, авионот изброи 72 дупки.
На 6 мај 1944 година, за време на нападот на германскиот аеродром, групата Ил-2 се судри со непријателските борци. Стрелците беа убиени во две советски возила. Потоа, авионите се обновија, а Абдикасим почна да го „штити грбот“со три „тиња“одеднаш. Тој одбил седум напади и дозволил сите авиони за напад да се вратат на аеродромот.
Пилотот Анатолиј Брендис за својот партнер рече: „Не треба да гледам назад. Зад мене е Абдикасим. Потешко е од било кој оклоп “.
Една шанса во илјада
Во почетокот на февруари 1945 година, нивниот Ил-2 повторно беше соборен. Седнаа на непријателска територија, Анатолиј беше ранет во ногата. Тој самиот не можеше да оди, па рече:
- Нема да успеам, Андреј, излези сам!
- Ух, - стрела стрелецот, го фати командантот и го одвлече до линијата на фронтот.
- Наредник мајор Каримшаков, ова е наредба! - викна пилотот.
„Андреј“тивко кимна со главата и продолжи по својот пат, носејќи го ранетиот командант на себе.
Успеаја да ја преминат линијата на фронтот до својата. Мистик, но тие пристигнаа на нивниот домашен аеродром токму во моментот кога командантот на полкот во формацијата извести за херојската смрт на екипажот на Алтај.
По овој инцидент, Абдикасим стави заробена германска пратеничка пушка 40 во пилотската кабина, со надеж дека ќе испука од него во случај на итно слетување на непријателска територија.
И неколку недели подоцна, се случи најневеројатниот случај во борбената биографија на стрелецот Каримшаков.
Ново сортирање, нов напад и повторно напад на германски борци, чии пилоти стануваа с and поочајни по крајот на војната. Абдикасим одбива напад по напад, но Германците продолжуваат да притискаат. И потоа по следниот истрел настанува тишина. На патничкиот митралез „Ила“останаа без касети.
Германецот, кој го забележа ова, почна да ја следи опашката, со намера сигурно да го заврши „рускиот“.
Адбикасим го погледна непријателот што се приближува, стискајќи ги тупаниците со импотентна омраза. И тогаш погледот падна на трофејната машина. Туркајќи ја цевката во отворот за митралезот, тој испука долго удар во правец на Месер.
На што сметаше? Без разлика на се. Така, војниците пукаат со пиштол во тенкот што се приближува, не сакајќи да се предадат пред неизбежна смрт.
Германскиот митралез МП 40, се разбира, не е наменет за воздушна борба, и во 999 случаи од 1000 не беше способен да му наштети на Месершмит.
Но, со Абдикасим Каримшаков се случи единствениот инцидент од 1000. Куршум од митралез го погоди единственото слабо заштитено место на борецот во носот - во процепот на ладилникот за масло, по што „Месерот“почна да чад и нагло слезе.
ИЛ-2 безбедно се врати на аеродромот.
Командант на Редот на славата
За време на Големата патриотска војна, наредникот -стражар мајор Абдикасим Каримшаков леташе 227 летови, за време на кои учествуваше во 52 воздушни битки и собори седум непријателски авиони (3 индивидуално и 4 во група).
Орден на Црвениот знаме, Орден на Црвена Звезда, Орден на патриотската војна од 1 степен, бројни медали … И што е најважно, Абдикасим Каримшаков стана целосен витез на Редот на славата, еден од 2672 година хероите добија таква чест за херојски дела за време на Големата патриотска војна.
Неговиот командант, Анатолиј Брендис, стана двапати Херој на Советскиот Сојуз. Веројатно, Абдиказам исто така беше достоен за оваа награда. Но, можеби тие мислеа дека двајца херои за еден екипаж се премногу, или можеби идејата за највисоката награда некаде беше изгубена.
За Анатолиј и Абдикасим тоа не беше толку важно. Не се бореа за награди. Тие само се бореа за својата татковина.
По војната, Абдикасим се вратил во родното село, работел како возач на трактор. Не беше лесно за човек со неколку зборови кога беше поканет во училиштата да разговара за војната. Но, тој одеше, сфаќајќи дека е многу важно за новата генерација да ги всади чувствата што го возеа него, неговиот командант и пријател Анатолиј, милиони други советски луѓе во таа страшна војна против фашизмот.
Цел живот живеел на „крајот на земјата“во близина на езерото Исик-Кул. Livedивеев чесно и достоинствено.
А учениците, кои можеби ги слушале приказните за Абдикасим Каримшаков во детството, сега работат во Москва за оскудни плати под смирувачките погледи на оние што ги нарекуваат „печалбари“.
Се чини дека во потрага по „европските вредности“изгубивме нешто многу поважно.
Но, ова не е вина на Абдикасим Каримшаков, вистински херој на Советскиот Сојуз.
Популарна по тема тема
„Не удирај го со чело! да, сите ќе умреме или ќе си го служиме времето “. Како падна Казан
Кампањата во Казан започна на 3 јули 1552 година по поразот на кримската орда Девлет (херојската одбрана на Тула и поразот на кримската турска војска на реката Шиворон). Руската армија се движеше во две колони. Поминаа гардискиот полк, левиот полк и царскиот полк на чело со Иван Василиевич
Ново и лесно: дали Русија ќе создаде „невидливост“како додаток на Су-57?
Големи и мали Оваа зима, руските воздушни сили го добија првиот ловец Су-57 произведен во производството, отворајќи ново поглавје во нивната модерна историја. Ова можеше да се случи порано, но првиот од изградените производствени борци се урна во декември 2019 година додека минуваше
Како Државниот комитет за итни случаи се обиде да го спаси СССР
Прес -конференција на GKChP во Министерството за надворешни работи на СССР, 19 август 1991 година, пред 30 години, започна краток период на власт на Државниот комитет за вонредна состојба (GKChP). Еден од ретките обиди да се зачува она што беше создадено и акумулирано од Русија за време на СССР, за да се задржи нацијата на работ на катастрофа. Не успеа поради
Како гледаат на изгледите за изградба на тенкови во Русија
Написот „Перспективи за развој на тенковска флота земајќи ги предвид глобалните трендови“ги прикажува резултатите од дискусијата на претставниците на војската и индустријата на научно-практична конференција за иднината на руската тенковска флота. Врз основа на резултатите, беа извлечени прилично интересни заклучоци. На некои од нив во
Оклопен автомобил Аркус Скараби. Изгледа и се движи како рак
Во Франција, продолжува процесот на создавање и враќање на ум на нов лесен оклопен автомобил, дизајниран да превезува четири лица. Arquus работи на создавање автомобил со хибридна електрана. Карактеристиката на оклопното возило, покрај електраната, е способноста за движење
Популарни во текот на денот
Рускиот воен потенцијал на сателитски снимки на Google Earth
Google Earth - откривач на воени тајни
„Царски топови“на советската авијација
Противвоздушна артилерија на Германија од среден и голем калибар во Втората светска војна
Германска противтенковска артилерија во Втората светска војна. Дел 1
Митралез од голем калибар Владимиров. Историја и модерност
Германска противтенковска артилерија во Втората светска војна. Дел 2
Оружје за противвоздушна воздушна одбрана на Црвената армија
Беспилотни разузнавачки авиони со голем дострел RQ-4 Global Hawk
Двосед тренерски авион Т-33А Shooting Star
Додаток HOWA: автомат пиштол Minebea PM-9
Полицијата! Бајонети придружете се! Гответе гасни гранати
Не е профитабилно државата повторно да опремува војници на нови модели
Како Сталин стана Генералисимо
Првите чекори кон заживување на Високата воена авијациска школа за пилоти Борисоглебск
Концептот за модернизација на главните резервоари од типовите Т64, Т72 со користење на непромислен ненаселен модул и коморно полнење на пиштолот
Војната на југоистокот на Украина се менува квалитативно
За цената на Т-34 и ефективноста на советскиот индустриски и економски систем за време на војната
Вооружувачи на Западна Европа во 16 век
Пристап за модернизација: ново оружје за авиони
Суптилна ракета воздух-воздух Have Dash (САД)
Мотори NK-32-02 и иднината на авијацијата со долг дострел
Огледален авион и ласери. Тајни прототипи на небото Мохаве
Борбени авиони. Луфтвафе губитнички орли
Азербејџан и Ерменија: беспилотна конфронтација
Враќање на Куциот Гоблин: зошто Ф-117 продолжуваат да летаат
Авионите за напад А-10С ќе претрпат нови надградби
Борците Нортроп Ф-5 во служба на бразилските воздухопловни сили
Инженерски трупи и транспорт
Артилерија на нестандардни калибри од Првата светска војна (дел од 1)
Прво, да си го поставиме прашањето што е „нестандарден калибар“? На крајот на краиштата, бидејќи има пиштол, тоа значи дека неговиот калибар е препознаен како стандарден! Да, ова е така, но историски се случи дека стандардот во армиите на светот на почетокот на дваесеттиот век се сметаше за множител од еден инч. Тоа е 3 инчи (76,2 мм)
Уште еднаш на прашањето за „резервоарот на Пороховшчиков“
Во секоја земја има луѓе кои сакаат да ја „стареат“својата историја или да „додаваат поени“на својата земја, припишувајќи it на сето тоа замисливи и незамисливи достигнувања и совршенство. За што и зошто тоа беше направено во СССР, јасно е: работниците на регионалниот комитет на КПСС добија колбаси, но во областа на балетот … Но
Revolver Colt Navy 1851 (Colt 1851 Navy)
Револверите Колт Вокер и Колт Драгунс за кои веб -страницата HistoryPistols.ru веќе кажа дека се доста масивни. Со оглед на нивната големина и тежина, тие обично беа оружје на возачите и се носеа во футроли за јавање. Револверот Colt Baby Dragoon е покомпактен, но неговиот калибар 0,31 одговара само на
Пушка Ремингтон: по земја и континент
Како што често се случува, штом пушките на Ремингтон ја видоа светлината на денот, се појавија имитатори: 17 октомври 1865 година Т.Т.С. Лејдли и С.А. Емери го доби патентот # 54.743 за болт сличен на оној на Josephозеф Рајдер, но дизајниран да избегне кршење на патентите на Рајдер. Во 1870 година
Pepperbox Remington Zig-Zag Derringer
Како и многу други големи производители на оружје, Ремингтон се обиде да ја задоволи зголемената побарувачка за компактно оружје што може лесно да се скрие во џебовите за облека или багажот. За да добие конкурентна предност на пазарот на оружје, компанијата објави неколку
© Copyright mk.military-review.com, 2022 Октомври | За страницата | Контакти | Политика за приватност.