mk hbs_cyr mk ru mk mk ru bg bg en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk hbs_cyr mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk ru mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk hbs_cyr mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk hbs_cyr mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk en ru mk mk ru mk ru mk mk ru
Трета книга Ездра - Свето Писмо Библија
Home Стар Завет Трета книга Ездра
1. Родословот на пророкот Ездра.
1. Втора книга на пророкот Ездра, синот на Сераја, син на Азарија, син на Хилкија, син на Шалум, син на Садока, син на Ахитуб,
2. син на Ахија, син на Финеас, син Елиев, син на Амарија, син на Азарија, син на Мераимот, син на Арна, син на Узи, син на Борит, син на Абишуа, син на Финеас, син на Елеазар,
3. син Аронов од Левиевото племе, кој беше во Мидијската земја во време царувањето на персискиот цар Артаксерксес.
4. Словото Господово дојде до мене:
2. Најавување на подобра иднина за незнабошците.
3. Создавањето на првиот човек и неговото отпаѓање од Бога.
1. Во триесеттата година по разурнувањето на градот, јас бев во Вавилон, и додека лежев смутен во постелата, ми доаѓаа мисли во срцето,
2. затоа што го видов опустошувањето на Сион и богатството на оние што живеат во Вавилон.
3. Духот мој се вознемири и со страв почнав да говорам кон Севишниот,
4. Смртните луѓе не можат да ги знаат Божјите патишта.
1. Вака ми одговори испратениот ангел кај мене, по име Уриел.
5. За луѓето многу вистини ќе останат тајна.
6. Бог го создаде светот и сè што е во него.
7. Бог ни приготви рај, а ние одиме по лоши патишта.
1. Кога ги изговорив овие зборови, кај мене беше испратен ангелот, кој беше праќан кај мене минатите ноќи,
8. Бог ги спасува луѓето само по Својата милост.
1. Тој ми договори и рече: „Севишниот го создаде овој свет за многумина, а идниот за малкумина.
2. Ќе ти кажам, Ездра, една споредба. Како што земјата, ако ја запрашаш, ќе ти каже дека дава голема количина од кои прават глинени садови, а малку прав, од кој се излива златото, така се и делата на овој свет.
4. Јас одговорив и реков: <„Душо, касни ја смислата и проголтај ја мудроста, 5. зашто ти вети дека ќе слушаш и посака да пророкуваш, а времето ти е дадено само да живееш. 6. О, Господи, нема ли да ми дозволиш мене, на Твојот слуга, да се помолам пред Тебе да му дадеш на нашето срце семе, и на разумот наш очистување, за да даде плод, од кој би можел да живее секој распадлив, што ќе го носи името човек? 7. Ти си еден, а ние сме единственото создание на Твоите раце, како Ти што рече. 8. Но, како сега во мајчината утроба се образува телото, а Ти му ги даваш членовите? Како се запазува Твоето створение во огнот и во водата, и како, Твоето создание ја трпи девет месеци Твојата творба во себеси, зашто е создадена во неа? 9. И она што пази, и она што е пазено, се запазуваат и едното и другото, а утробата на мајкат истовремено го враќа запазеното, кое израснало во неа. 10. Ти си заповедал од самите делови, односно од градите да се дава млеко – плод од градите.
9. Има знаци и сили, за времето кога Сесилниот ќе го посети светот.
1. Он ми одговори и рече: „Кога го мериш времето, мери го во себеси, и кога ќе видиш изминал еден дел од веќе посочените знаци,
2. тогаш ќе разбереш дека е тоа точно времето кога Севишниот ќе почне да ги посетува Своите созданија од Неговиот свет.
3. Кога во светот ќе се појават земјотреси, бунтови кај народите,
4. тогаш ќе разбереш, дека за тоа говорел Севишниот уште во деновите пред тебе, во почетокот.
5. Како сè, што е создадено во светот – има свој почеток и крај, така и свршетокот бива јавен,
6. така и времињата на севишниот имаат почеток, кој се открива преку чудеса и сили, и крај, кој се појавува преку дејства и знаци.
7. Секој, што ќе се спаси и успее преку своите дела и верата, во која верувате, да избегне од горе споменатите зла,
8. ќе остане и ќе го види спасението од Мене во Мојата земја и во Моите предели, кои сум ги осветил уште пред вековите.
9. Тогаш ќе зажалат оние, кои отстапиле сега од Моите патишта и оние што ги отфрлиле со презир; тие ќе бидат во маки.
10. Оние, кои во животот добиваат добрини, а не Ме познаа,
11. го пренебрегнуваа Мојот закон, не го разбраа, туку го презреа, кои беа уште слободни и кога им беше уште отворено место за покајание,
12. тие ќе Ме познаат по својата смрт, во маките.
13. Тие не беа повеќе љубопитни за тоа како ќе се спасат непобожните, туку испитуваа како и кога ќе се спасат праведните, на кои им припаѓа и заради кои постои светот.”
14. Јас одговорив и реков:
15. „Понапред говорев, а и сега кажувам, и потоа ќе говорам, дека оние што ќе загинат се повеќе од оние што ќе се спасат – како бранот што е повеќе од капка.”
16. Он ми одговори и рече:
17. „Каква е нивата, такво е и семето; какви се цвеќињата, такви се и шарките; каков е работникот, таква му е и работата; каков е земјоделецот, такво е и обработувањето; зашто тогаш беше времето на векот.
18. Кога го приготвував светот, пред да биде живеалиште на оние што сега живеат во него, тогаш никој не Ми се противстави.
19. А сега, кога овој свет беше создаден, обичаите на создадените се расипаа при богата жетва и неиспитан закон.
20. Јас го разгледав светот: и, ете, се покажа опасност од замисли, кои се појавија во него.
21. Го видов и го поштедив; запазив за Себе си едно зрно од гроздот и еден од многуте садови.
22. Нека загине множеството, што се родило попусто; нека се запазат Моето зрно и Мојот сад, кои ги одгледав со голем труд.
23. А ти, кога изминат другите седум дена, но без да постиш во тоа време,
24. и кога ќе излезеш во расцутеното поле, каде што нема изградено куќа, па почнеш да се храниш само со полски цвеќиња, без да јадеш месо, нити да пиеш вино, туку само со цвеќињата,
25. моли Му се непрестајно на Севишниот, и Јас ќе дојдам и ќе ти говорам.”
26. И, како што ми рече, јас отидов во полето, кое се нарекува Ардат, седнав таму меѓу цвеќињата и јадев од полските треви и храната од нив ме наситуваше.
27. По седумте дена јас лежев во тревата, и срцето мое пак се вознемируваше, како и порано.
28. Устата моја се отвори и јас почнав да говорам и реков:
29. „О, Господи, Ти Кој сега ни се јавуваш нам, им се јавуваше и на нашите татковци во непроодната и бесплодна пустиња, кога излегоа од Египет,
30. тогаш си рекол: Слушај ме, Израиле; семе Јаковово, внимавај на моите зборови.
31. Ете, јас го сеам Мојот закон во вас, тој ќе роди во вас плод; ќе се славите вечно во него.”
32. Но нашите татковци, кога го примија законот, не го исполнија и не ги запазија Твоите заповеди; макар што плодот од Твојот закон не загина, и не можеше да загине, зашто беше Твој,
33. но загинаа оние што го примија законот, не запазувајќи го она што е посеано во него.
34. Обично бива така, ако земјата примила семе, или морето кораб, или некој сад – храна или пијачка, па ако биде повредено она што е посеано или она во што е сместено,
35. во таков случај загинува заедно и она што е посеано, поставено или изникнато, па пред вас нема да остане фатеното. Но со вас не бива така.
36. Ние, кои го примивме Законот, грешејќи, загинавме; загинува и нашето срце што го прими;
37. но Законот не загинува; тој останува во својата сила.
38. Кога го говорев ова во своето срце, погледнав со моите очи и од мојата десна страна видов жена; ете, таа плачеше и офкаше со висок глас и силно страдаше душевно; облеката ѝ беше раскината и на главата имаше пепел.
39. Тогаш ги оставив размислувањата, со кои бев зафатен, се свртев кон неа и ѝ реков:
40. „Зошто плачеш и зошто страдаш душевно толку многу?”
41. Таа ми одговори: „Остави ме, господаре мој, да се оплакувам себеси и да ја удвојам мојата жалост; многу сум огорчена душевно и многу сум понизена.
42. Јас ја прашав: „Што си претрпела? Кажи ми!” А таа ми одгови:
43. „Јас, твојата слугинка, бев неплодна; имав маж, но не раѓав триесет години.
44. Секој час и секој ден, во тие триесет години, непрестајно Му се молев на Севишниот,
45. по триесет години, Бог ме чу мене, твојата слугинка, ја виде мојата смиреност, ја слушна мојата тага и ми даде син; јас му се израдував многу, и мојот маж, и сите мои сограѓани, и многу Го прославивме Севишниот.
46. Јас го одгледав со голем труд,
47. а кога порасна и реши да се жени, приредив свадбена гозба.”
10. Севишниот преку видение на пророкот му открива многу тајни.
1. Но кога синот мој влезе во брачната одаја, тој падна и умре.
2. Ги превртивме сите ние светилниците, сите мои сограѓани почнаа да ме утешуваат, а јас почивав до ноќта идниот ден.
3. А кога сите престанаа да ме утешуваат, за да ме остават на мир, јас станав ноќта, побегнав и дојдов, како што гледаш во ова поле.
4. Мислам веќе да не се враќам во градот, туку да останам овде; да не јадам, да не пијам, туку непрестајно да плачам и да постам, сè додека не умрам.”
5. Откако ги оставив моите размислувања, со кои бев зафатен, со гнев ѝ одговорив и реков:
6. „О, најбезумна од сите жени! Не ја гледаш ли нашата жалост и ова што ни стана,
7. дека Сион, нашата мајка, прекумерно тагува, дека е крајно понижена и дека горко плаче?
8. И сега, кога сме сите натажени и кога жалиме, зар ти ќе жалиш само за твојот син?
9. Прашај ја земјата, и таа ќе ти одговори дека токму таа треба да го оплакува паѓањето на толку многу нејзини рожби,
10. зашто сите што се родени од неа уште од почетокот, и други што ќе дојдат, речиси сите
загинуваат и толкумина од нив биваат предавани на истребување.
11. И така, кој треба повеќе да жали, ако не онаа што загубила толку големо мноштво, а не ти, која жалиш само за еден?”
12. Ако ми кажеш дека мојот плач не прилега на плачот на земјата, зашто јас го изгубив плодот на мојата утроба, што сум го носела со тага и што сум го родила со болки,
13. а земјата загубува според своето својство – а сегашното мноштво на неа, како што си
14. Но јас ќе ти кажам дека, како ти што си родила со мака, исто така, и земјата му го дава својот плод на човекот, кој ја обработува од почетокот.
15. Затоа, воздржи се сега од твојата жалост и храбро поднеси ја загубата што те постигнала.
16. Зашто, ако признаеш, дека Божјата одлука е праведна, кога ќе дојде времето, ќе го добиеш сина си, и ќе бидеш прославена меѓу жените,
17. и така, врати се во градот при својот маж.”
18. Но таа рече: „Нема да направам така, нема да се вратам во градот, туку овде ќе умрам.”
19. Продолжувајќи да говорам со неа, јас ѝ реков:
20. „Не прави го тоа, туку послушај го мојот совет. Зашто колку ли се неволјите на Сион? Утеши се поради жалоста на Ерусалим.
21. Оти гледаш дека нашето светилиште е запустено, дека олтарот наш е урнат и храмот е разрушен;
22. псалтирот наш е понижен, песните молкнаа, радоста исчезна, светлината на светилникот изгасна, ковчегот на нашиот завет е разграбен. Светињата наша е осквернета, а името што ни е дадено – речиси е поругано, нашите деца претрпеа срам, свештениците наши се избиени, левитите наши – во плен се одведени, девојките наши се обесчестени, жените наши претрпеа насилство, праведниците наши се одвлечени, децата ни загинаа, младичите наши се во ропство, а јунаците наши изнемогнаа;
23. а она што е најтешко, знамето на Сион ја загуби својата слава, зашто им е предадено во рацете на оние што нè мразат.
24. Затоа остави ја твојата голема тага, одложи ги твоите многу жалости, за да се смилува
Севишниот над тебе; Севишниот ќе те успокои и маките ќе ти ги олесни.”
25. Кога ѝ ги упатив тие зборови, погледот нејзин одеднаш светна и, ете, стана изгледот нејзин стана болскав, така што јас се исплашив од неа, и помислив што треба да значи тоа.
26. И одеднаш извика толку страшно, така што од тоа нејзино викање земјата се заниша.
27. И јас видов: ете, жената веќе не ми се јавуваше, туку се градеше грда; неговото место се обележуваше на широки основи и јас, исплашен, високо извикав и реков:
28. „Каде е ангелот Уриил, кој во почетокот доаѓаше при мене? Зошто тој ме доведе до ваква избезуменост, во која целта на мојот стремеж се загуби и молитвата моја се претвори во злословие?”
29. Кога го говорев ова, тој дојде при мене,
30. ме виде, и, ете, јас лежев како мртов и во несвест; ме фати за десната рака, ме поткрепи и, откако ме исправи на нозе, ми рече:
31. „Што ти е? Зошто разумот и чувствата на твоето срце се смутени? Од што се возбудуваш?”
32. Јас му одговорив и му реков: „Ти ме остави; постапувајќи по твоите зборови, излегов во полето и, ете, видов и уште го гледам она што не можам да го сфатам.”
33. Тој ми рече: „Стој храбро, јас ќе ти објаснам.”
34. Јас му реков: »Говори ми, Господару мој; само не оставај ме залудно да умрам;
35. бидејќи го видов она што не го знаев и го чув она што не ми беше познато.
36. Дали моето чувство ме мами или душата моја блада во сон?
37. Затоа, ти се молам, да ми ја објасниш мене, на твојот слуга, оваа моја избезуменост.” – Одговарајќи ми, тој рече:
38. „Слушај ме, јас ќе те научам и ќе ти го објаснам тоа што те исплаши: зашто Севишниот ќе ти открие многу тајни.
39. Он го гледа твојот прав пат, гледа дека непрестајно жалиш за народот и дека силно тажиш за Сион.
40. Ова значи видението што ти се јави пред малку:
41. жената што ја виде дека плаче, а ти се мачеше да ја утешиш,
42. таа која отпосле стана невидлива, а тебе ти се јави град кој се ѕидаше –
43. и што ти раскажа за смртта на сина си, еве што значи:
44. жената што ја виде – тоа е Сион. А она што ти рече таа – која ја виде како град – туку што почнал да се ѕида,
45. дека таа триесет години била неплодна, со тоа се покажа оти во текот на триесет години не била принесувана жртва во Сион.
46. По триесет години неплодната родила син; тоа беше тогаш кога Соломон го изѕида градот и принесе жртва.
47. А она што ти рече дека со труд го отхранила, тоа беше животот во Ерусалим.
48. А она што ти рече, дека нејзиниот син, кога влегол во брачната одаја, паднал и умрел, тоа е паѓањето на Ерусалим.
49. И ете, ти ја виде споредбата со неа: како таа жалеше за својот син, а ти настојуваше да ја утешиш за она што станало: ова требаше да ти се објасни,
50. А сега, Севишниот, гледајќи те дека жалиш со душа и со срце за него, Он ти ја покажа светлината на неговата слава и неговата убавина.
51. Токму затоа ти зповедав да живееш во полето, каде што не е положена основа за зграда.
52. Јас знаев дека Севишниот ќе ти го покаже ова;
53. да дојдеш во полето, каде што не е положена основа за зграда.
54. Зашто не можеше да постои основа за човечка градба, таму каде што почнуваше да се покажува градот на Севишниот.
55. Па така, не плаши се, да не се плаши твоето срце, но влези и види ги болскотот и убавината на градбата, колку што можат твоите очи да гледаат.
56. Потоа ќе чуеш колку што можат твоите уши да слушаат.
57. Ти си поблажен од многумина и, како малкумина, си повикан при Севишниот.
58. Утре преку ноќта остани тука,
59. и Севишниот ќе ти покаже видние на најголеми дела, кои Он ќе ги изврши во последните дни за жителите на земјата.”
60. И спиев преку таа ноќ и преку идната како што ми заповеда тој.
11. Пророкот има видение.
1. И, ете, видов сон: од морето се издигаше орел, кој имаше дванаесет перјасти крилја и три глави.
2. И видов: ете, тој ги ширеше крилјата над целата земја, сите небески ветрови дуваа врз
него и облаци се собираа.
3. И видов: дека од неговите перја му излегуваа други мали перја, а од нив излегуваа уште помали и покуси.
4. Неговите глави мируваа, а средната глава беше поголема од другите две глави, исто така таа мируваше заедно со нив.
5. И видов: орелот леташе на своите крилја и царувше над земјата и над сите нејзини жители.
6. И видов дека сè што е под небото – нему му беше послушно и никој не му се противеше -ниту едно од суштествата што постоеја на земјата.
7. И ете, орелот застана на своите нокти и издаде глас кон своите перја, па рече:
8. „Не бдејте сите заедно, секој нека спие на своето место, туку бдејте по ред,
9. а главите нека се запазат за најпосле.”
10. Видов дека гласот му излегуваше не од неговите глави, туку од средината на неговото тело.
11. Ги изброив неговите мали перја; тие беа осум.
12. И, ете, од десната страна се издигна едно перо и се зацари над целата земја;
13. и кога се зацари, настана неговиот крај и местото негово исчезна; потоа се издигна едно друго перо и тоа царуваше; тоа царуваше долго време.
14. Откако царуваше и му се приближи крајот, за да исчезне и тоа, како и првото,
15. ете, се чу глас, кој му велеше:
16. „Слушај ти, кој толку долго владееш на земјата, еве што ти јавувам, пред да почнеш да исчезнуваш:
17. по тебе нема никој да владее толку долго, како ти што владееше, ниту половината од тоа време.”
18. Се издигна и третото перо и владееше како оние пред него, но и тоа исчезна.
19. Така стана и со сите други: и тие владееја и најпосле засекогаш исчезнаа.
20. Видов дека одвреме-навреме од десната страна се издигнуваа и други перја, та и тие да владеат, и некои од нив и владееја, но потоа веднаш исчезнуваа;
21. се издигнуваа и други од нив, но не добиваа власт.
22. Потоа веќе не се јавуваа дванаесетте перја, ниту двете мали перја,
23. а на телото од орелот не остана ништо, освен двете мирни глави и шесте мали перја.
24. Јас видов: од шесте мали перја две се одвоија и останаа под главата, која беше од десната страна, а четирите останаа на своето место.
25. Потоа поткрилните перја се обидуваа да се издигнат да владеат,
26. и, ете, едно се издигна, но веднаш исчезна;
27. и тие по нив исчезнаа уште побргу од првите.
28. И видов, ете, двете останати перја, исто така, се обидуваа да царуваат.
29. Кога тие се обидуваа, една од мирните глави, а тоа беше средната, се разбуди; таа беше поголема од другите две глави.
30. И видов дека двете други глави се соединија со неа.
31. И таа глава, откако се сврте заедно со оние, кои беа соединети со неа, ги проголта двете поткрилни, што се обидуваа да царуваат.
32. Таа глава ја исплаши целата земја и владееше над земните жители со големи измачувања, и власта ја одржа над земјината топка повеќе отколку сите крилја, колку што ги имаше.
33. потоа видов дека и средната глава ненадејно исчезна, како и крилјата;
34. останаа двете глави, кои царуваа над земјата и над нејзините жители.
35. И, ете, главата што беше од десната страна ја проголта главата што беше – од левата страна.
36. И чув глас кој ми говореше: „Гледај пред себеси и размислувај за ова што го гледаш.”
37. И видов нешто слично на лав, кој излегол од гората и рика, издаде човечки глас кон орелот и рече:
38. „Слушај што ќе ти кажувам, и што ќе ти каже Севишниот:
39. Нели си ти оној што остана жив од четирите животни, што ги одредив да царуваат во Мојот свет, па преку нив да дојде крајот на оние времиња,
40. и четвртото од нив дојде, ги победи сите претходни животни, и светот го држеше во голем трепет и целата вселена – во тешко измачување и со потчинетите, и толку долго време најтежок притисок со подлост владееше на замјата?
41. Ти не ѝ судеше на земјата според правдата:
42. ти ги притискаше кротките, мирољубивите ги навредуваше, ги сакаше лажливците, им ги уриваше живеалиштата на оние што не ти придонесуваа корист, им ги уриваше ѕидовите на оние што не ти причинуваа никаква навреда.
43. Твоето беззаконие стигна до Севишниот, твојата гордост – до Силниот.
44. Погледна Севишниот на времињата од гордоста, и, ете, тие се свршени, и мерката на нејзините беззаконија се исполни.
45. Затоа, исчезни ти, орлу, со твоите страшни крилја, со твоите грозни перја, со твоите зли глави, со твоите жестоки нокти и со сето твое грдо тело,
46. за да се одмори целата земја и да се избави од твоето насилство и да се надева на суд и милосрдност од својот Создател.”
1. Кога лавот му ги говореше овие зборови на орелот, јас видов,
2. дека глават веќе не се јавуваше, оти останаа заедно со четирите крилја, кои беа преминале кон неа и се издигаа, за да царуваат, но нивното царување беше слабо и полно со расправии.
3. Видов и, ете, тие исчезнаа, и целото тело на орелот изгоруваше; ужас ја опфати земјата, а јас во беспокој, избезуменост и голем страв се разбудив и му велев на својот дух:
4. „Ете, ти ми го причини ова преку твоето истражување, на патиштата на Севишниот.
5. Ете, срцето мое уште трепери и духот мој многу ослабна, и во мене не остана сила од големиот страв што ме порази таа ноќ.
6. Но ќе Му се помолам на Севишниот, да ме поткрепи до крај.”
7. И реков: „Владико Господи, ако сум придобил благодат пред твоите очи, ако си ме нашол поправичен од мнозина, и ако мојата молитва навистина достигнала до Твоето лице,
8. поткрепи ме и покажи ми го мене, на Твојот слуга, значењето на ова страшно видение, та душата моја наполно да се успокои;
9. зашто ти ме сметаше за достоен да ми ги покажеш последните времиња.” А Он ми рече:
10. „Значењето на тоа видение е вакво:
11. орелот што го виде да се издигнува од морето, е царството, кое му беше покажано во видение на Данаил, твојот брат;
12. но нему не му беше објаснето она, што сега тебе ќе ти го објаснам.
13. Ете, доаѓаат денови, кога на земјата ќе настане царство, пострашно од сите царства, што биле пред него.
14. Во него ќе царуваат – еденподруг – дванаесет цареви.
15. вториот од нив ќе почне да царува и ќе царува повеќе отколку сите други дванаесетмина.
16. Тоа е значењето на дванаесетте крилја, што ги виде.
17. А што слушна глас што говори, кој не излегуваше од главите на орелот, туку од средината на неговото тело,
18. тоа значи, дека во времето на тоа царство ќе произлезат не мали расправии и царството ќе биде изложено на опасност да пропадне, но тоа тогаш нема да пропадне, туку ќе се состават во својата првобитна состојба.
19. А тоа што виде осум мали поткрилни перја, соединети со крилјата, тоа значи,
20. дека во царството ќе се издигнат осум цареви, чии времиња ќе бидат лесни и годините брзи и дека двајца од нив ќе загинат.
21. А кога ќе почне да наближува средното време, четворица ќе се запазат од она време кога ќе биде близу крајот, а двајца ќе се запазат до крајот.
22. А тоа што виде три глави што мируваат, тоа значи,
23. дека во последните дни на царството Севишниот ќе издигне три царства и ќе им потчини многу други, тие ќе владеат над земјата и над нејзините жители, и тоа
24. со поголеми измачувања, отколку сите други, што беа пред нив; затоа тие се наречени глави на орелот,
25. зашто тие ќе ги завршат неговите беззаконија и ќе му стават крај.
26. А тоа што виде дека големата глава веќе не се јавува, тоа значи дека еден од царевите ќе умре на својата постела, и тоа во маки,
27. а другите двајца меч ќе ги проголта:
28. мечот на едниот ќе го проголта оној што е со него, но и тој по извесно време од меч ќе умре.
29. И откако виде дека двете поткрилни перја преминаа кон главата, што беше на десната страна,
30. тоа се оние кои Севишниот ги запазил до крајот на царството, односно царство сиромашно и преполно со жалост.
31. Лавот што го виде да излегува од гората со рикање, да гвори со орелот и да го изобличува за неговите неправди со сите негови зборови што ги слушна,
32. тоа е Помазаникот, запазен до Севишниот до крајот против нив и против нивните беззаконија, Кој ќе ги изобличи и ќе им ги покаже нивните притеснувања.
33. Он ќе ги изведе пред суд на живите и, откако ќе ги изобличи, ќе ги казни.
34. По својата милосрдност, Он ќе го избави остатокот на Мојот народ, оние што се запазиле во Моите предели, и ќе ги зарадува додека настане крајот – судниот ден, за кој ти бев кажал од почетокот.
35. Таков е сонот што го виде и такво е неговото значење.
36. Само ти беше достоен да ја дознаеш оваа тајна на Севишниот.
37. Сето ова што го виде, напиши го во книга, а книгата остави ја на скришно место;
38. за ова научи ги мудрите од народот, чии срца ќе ги најдеш способни да ги прифатат и да ги пазат овие тајни.
39. А ти остани овде уште седум дена, за да ти биде покажано она што ќе Му биде угодно на
Севишниот да ти каже.”
40. Откако изминаа седумте дена и сиот народ беше слушнал дека не сум се вратил во градот, се собраа сите од мало до големо, и, откако дојдоа при мене, ми рекоа:
41. „Со што згрешивме против тебе и со што те навредивме, та нè остави и седиш на ова место?
42. Од сиот народ само ти ни остана како грозд од лоза, како светлина на темно место, како пристаниште за избавување на кораб.
43. Зар се малку неволјите, што нè снајдоа?
44. Подобро ќе беше за нас да бевме изгореле тогаш кога гореше Сион,
45. зашто не сме подобри од оние што таму изумреа,” и плачеа тие со висок глас, а јас им одговорив и реков:
46. „Израиле, надевај се и не тагувај, доме Јаковов,
47. зашто Севишниот си спомнува за вас и Силниот не ве заборавил во вашите неволји.
48. Ни јас не сум ве оставил, не сум отишол од вас, но дојдов на ова место, за да се помолам за разурнатиот Сион и да просам милост за вашата понижена светиња.
49. Сега секој од вас нека си појде дома и јас ќе се вратам при вас по тие дни.”
50. Народот си отиде во градот, како што му реков.
51. Јас останав во полето, како што ми беше заповедано и во сите тие дни се хранев само со полски цвеќиња, и тревата ми беше храна.
13. Сесилниот му го толкува на пророкот сонот.
1. По седум дена видов ноќта сон:
2. ете, од морето се издигна ветар, за да ги раздвижи сите негови бранови.
3. Гледав, и ете, излезе силен маж со неброено воинство; насекаде, каде се свртуваше неговото лице, за да погледне, сè што се гледаше под него – трепереше;
4. и каде и да одеше гласот од неговата уста, се вжештуваа и се топеа сите, кои го слушаа неговиот глас, како што се топи восок кога ќе почувствува оган.
5. Потоа видов: еве, се собра безбројно мноштво луѓе од четирите небески ветрови, за да го победат тој маж, кој се беше издигнал од морето.
6. Видов, ете, тој изваја голема гора и полете на неа.
7. Настојував да ја видам таа страна или тоа место, откаде беше извајана таа гора, но не можев.
8. Потоа видов како сите оние, што се собрале да го победат – дека многу се уплашија, но сепак се осмелија да војуваат.
9. А тој кога виде, дека, мноштвото со стремеж доаѓа, не крена рака, не држеше ни копје, ниту некакво воено оружје;
10. но тој, како што видов, испушташе од својата уста нешто како огнен издив, низ своите усни некакво пламено дишење, а од јазикот свој испушташе искри и бури, и сето тоа се слеа во едно: огнен здив, пламено дишење и силна бура.
11. Тој со устрем го нападна тоа мноштво, што се беше приготвило да војува, па ги изгоре сите, така што од безбројното мноштво ништо не се виде, освен прав и мирис од дим и страв ме опфати.
12. Потоа го видов истиот маж како слегува од гората и како повикува едно друго, мирно мноштво.
13. Многумина пристапија при него, едни со весели лица, други со тажни, едни беа врзани, а други беа доведувани, – А и јас речиси премалев од страв, се разбудив и реков:
14. „Ти од почетокот ми ги покажа овие чуда мене, на Твојот слуга, и ме најде достоен да ја примиш мојата молитва;
15. па покажи ми го и значењето на овој сон.
16. Зашто, како што разбирам со разумот свој, тешко на оние што ќе бидат оставени во тие дни, а уште потешко на оние што не се оставени,
17. бидејќи оние, што не се оставени, беа нажалени.
18. Сега разбирам, дека она, што е оставено за последните дни, ќе ги сретне нив, како и оние, кои се оставени.
19. Затоа тие се најдоа во големи опасности и во големи маки, како што покажуваат соновите.
20. Но за овој, кој е во опасност, полесно е да го види тоа, отколку да мине како облак од овој свет и да не го види она што ќе стане во последните времиња.” Тој ми одговори и рече:
21. „Ќе ти го кажам значењето на видението и ќе ти го откријам и она за што говореше ти.
22. Бидејќи ти говореше за оние што се оставени, еве ти го објаснението:
23. оној што ќе ја издржи опасноста во она време, тој ќе биде запазен, а оние што ќе паднат во опасност, тоа се оние што имаат дела и вера во Сесилниот.
24. И така, знај, дека оние што се оставени, поблажени се од умрените.
25. А еве го објаснението на видението: бидејќи ти го виде мажот што се издигнуваше од среде море,
26. тоа е оној, кого Севишниот го пази долго време, кој преку самиот себеси ќе го избави Своето создание и ќе ги раководи оние што се оставени.
27. А тоа што виде дека од неговата уста како да излегуваше ветар, огин и бура,
28. и дека тој не држеше ни копје, ниту некое друго воено оружје, но дека неговиот стремеж го уништи мноштвото кое беше дојдено за да го победи, еве го објаснението за ова:
29. еве, настануваат дните, кога евишниот ќе почне да ги избавува оние што се на земјата,
30. и ќе направи да се вчудовидат оние што живеат на земјата,
31. и ќе започнат војна едни против други, град против град, област против област, народ против народ, царство против царство.
32. Кога ќе стане сето тоа и се појават знаците што ти ги покажав пред малку, тогаш ќе се покаже Мојот Син, Кого ти го виде како маж, Кој се издигнува.
33. И кога сите народи ќе го чујат Неговиот глас, секој од нив ќе ја остави војната што ја водат во својата земја и што ја водат едни против други,
34. и ќе се соберат во едно собрание безбројно мноштво, кое како да ќе сака да појде и да го победи.
35. Он ќе застане на врвот од гората Сион.
36. А Сион ќе дојде и ќе им се покаже приготвен и уреден на сите, како што ја виде и ти гората извајана без раце.
37. И Мојот Син ќе ги изобличи беззаконијата, измислени од тие народи, кои преку своите лиши помисли ги приближија бурата и маките, со кои ќе почнат да се измачуваат,
38. и кои што се слични на оган; Он без труд ќе ги истреби со закон, Кој е сличен на огнот.
39. А тоа што виде дека Он го собира при Себе другото, мирно множество,
40. тоа се дестте племиња, кои беа одведени пленици од својата земја во деновите на царот
Осија, кого го одведе во ропоство Аирскиот цар Салманасар, ги преведе од другата страна на реката, беа одведени во друга земја.
41. А тие во својот совет решија да го остават мноштвото незнабошци и да отидат во далечна земја, каде што никогаш човечки род не живеел,
42. за да ги пазат таму законите свои, кои не ги пазеа во својата земја.
43. Преку тесни клисури се приближуваа до реката Еуфрат;
44. Сесилниот тогаш напарви чудо: ги сопре речните жили додека тие преминуваа;
45. а затоа што низ таа земја минуваа долго – година и половина, таа земја се нарекува Арсарет.
46. Тие живееја таму до неодамна. И сега, кога ќе почнат да пристигнуваат,
47. Севишниот пак ќе им ги сопре жилите на реката, за да можат тие да преминат; затоа ти го виде мирното множество.
48. но оставените од Мојот народ се оние, кои се најдоа внатре во Моите предели,
49. зашто кога ќе почне да го истребува мноштвото народи собрани заедно, Он ќе го заштити Својот народ, кој ќе остане.
50. И тогаш ќе им покаже многу чуда.”
51. Јас реков: „Господи Владико, објасни ми го тоа зошто го видов мажот да излегува од сред море?”
52. А Он ми одговори и рече: „Како што не можеш да го испиташ и да го познаеш она што е во морската длабочина, така никој на земјата не може да го види Мојот Син, ниту оние што се со Него, освен во времето на Неговиот ден.
53. Еве ти го толкувањето на сонот што го виде, преку кој само ти овде си просветен.
54. Ти си ги оставил своите дела, и си го извршувал Мојот закон и си го испитувал,
55. бидејќи твојот живот си го уредил мудро, а разумноста си ја нарекол своја мајка,
56. Затоа Јас ти ги покажав наградите од Севишниот; по три дни ќе ти покажам нешто друго и ќе ти откријам нешто важно и чудно.”
57. Тогаш јас појдов и излегов во полето, славејќи го Севишниот и благодарејќи Му многу за чудесата што ги извршуваше одвреме – навреме,
58. и затоа што Он управува со сегашноста и со тоа што ќе настане низ времињата, и таму останав три дена.
14. По вдахновение на Светиот Дух. Ездра напишал деведесет и четири книги.
1. По три дена седев под дабот и, ете, од капината, што беше спроти мене, излезе глас и рече: „Ездра, Ездра!”
2. Јас реков: „Еве ме, Господи”, и се исправив на своите нозе.
3. Тогаш Он ми рече: „Во капина Јас му се открив на Мојсеја и му говорев тогаш кога Мојот народ беше роб во Египет;
4. го испратив и го изведов народот Свој од Египет, го доведов на гората Синај и го држев при себе многу дни;
5. тогаш му открив многу чудеса и му ги покажав тајните на времињата и крајот, му заповедав и му реков:
6. Овие зборови, објави ги, а другите – сокриј ги.
7. А сега ти велам тебе:
8. Знаците што ти ги покажав, и соновите што ги виде и толкувањата што ги слушна, стави ги во своето срце,
9. зашто ти ќе бидеш земен меѓу луѓето и ќе општиш со Мојот Син и со оние што се слични на тебе – додека се свршат времињата.
10. Зашто векот ја изгуби својата младост и времињата се приближуваат кон старост,
11. оти векот е разделен на дванаесет делови, а десетте делови и половината од десеттиот дел веќе изминале,
12. и остана само она што доаѓа по половината по десеттиот дел.
13. И така, сега уреди ја твојата куќа и вразуми го својот народ, утеши ги понизените и откажи се од она што гние,
14. смртните помисли отстрани ги од себеси, отфрли ги човечките тешкотии, симни ги од себеси слабостите на природата и остави ги настрана тешките за тебе помисли – и подготвувај се да се преселиш од тие времиња.
15. Зашто подоцна ќе настанат поголеми неволји, отколку што си ги видел досега.
16. Колку светот слабее од старост, толку повеќе ќе се намножува злото за живите;
17. уште повеќе ќе се оддалечи вистината, и ќе се приближи лагата. Веќе брза да се исполни видението што го имаше.”
18. Тогаш јас одговорив и реков: „Еве, јас сум пред Тебе, Господи;
19. ќе отидам, како Ти што ми заповеда, и ќе го вразумам сегашниот народ. Но кој ќе ги научи оние што подоцна ќе се родат?
20. Зашто светот лежи во темнива, и оние што се во него се без светлина;
21. Твојот закон е изгорен, никој не знае што си направил Ти, нити знаат што треба да прават тие.
22. Но ако сум придобил милост пред Тебе, испрати ми го Светиот Дух, за да напишам сè што било направено во светот од почетокот, она што било запишано во Твојот закон, та луѓето да можат да го најдат патот, и оние, што ќе посакаат да живеат во последните времиња, да можат да живеат.”
23. Он ми одговори и ми рече: „Отиди, свикај го народот и кажи му да не те бара во текот на четириесет дена.
24. а ти приготви повеќе штички за пишување и земи ги со себеси Сарија, Даврија, Салемија, Екана и Асиела, тие петмина вешти брзописци,
25. па дојди овде. Јас ќе го запалам во твоето срце светилото на разумот, кое нема да изгасне сè додека не се сврши она што ќе почнеш да го пишуваш.
26. Кога ќе го свршиш тоа, едно објави, а другото – тајно предај им го на мудрите. Утре во овој час ќе почнеш да пишуваш.”
27. Тогаш отидов како што ми заповеда Он, го свикав сиот народ и му реков:
28. „Израиле, слушај ги овие зборови:
29. нашите татковци беа туѓинци во Египет, но беа оттаму ослободени,
30. го примија законот на животот, кој не го запазија, кој и вие по нив не го запазивте.
31. На вас ви беше дадена земја во наследство и земјата Сион, но вашите татковци и вие вршевте беззаконија и не одевте по патот што ви го заповеда Севишниот,
32. а Он, како праведен судија, сега ви го одзеде она што ви беше дарувал.
33. Сега вие сте овде и вашите браќа се меѓу вас.
34. Ако раководите со вашето чувство, и го поучувате вашето срце, ќе го запазите вашиот живот и по смртта ќе добиете милост.
35. Зашто по смртта ќе настане суд, кога ќе оживееме; тогаш ќе бидат објавени имињата на праведниците и делата на грешниците ќе бидат покажани.
36. Сега никој да не доаѓа при мене и да не ме бара додека не изминат четириесет дена.”
37. Јас ги зедов со себеси петмината мажи, како што ми заповеда Он; отидовме во полето и останавме таму.
38. И ете, во вториот ден извика глас кон мене: „Ездра, отвори ја устат и испиј го она, со што ќе те напојам.”
39. Ја отворив устата и, ете, ми беше подадена полна чаша, наполнета како со вода, но бојата на тоа што беше во чашата прилегаше на оган.
40. Тогаш зедов и се напив; а кога пиев, во срцето ми бликна разум, а во моите гради растеше мудроста, зашто духот мој беше поткрепуван од мојот ум;
41. устата моја беше отворен и веќе не се затвори.
42. Севишниот им даде разум на петмината мажи; тие пишуваа ноќе според она што им се кажуваше, а што тие не го знаеја.
43. Тие јадеа леб ноќе, а јас говорев дење, а и ноќе не молчев.
44. Во четириесетте денови беа напишани деведесет и четири книги.
45. А кога изминаа четириесетте дена,
46. Севишниот рече: „првите книги, што ги напиша ти, изложи ги отворено, за да ги читаат и достојни и недостојни,
47. но последните седумдесет книги запази ги, за да им ги предадеш на мудрите меѓу народот,
48. зашто во нив е проводникот на разумот, изворот на мудроста и реката на знаењето.” Така и направив.
15. Секој што не верува ќе умре во своето неверие.
1. Говори така, та Мојот народ да ги чуе зборовите на пророштвото, што ќе го вложам на твојата уста, вели Господ.
2. и порачај тие да бидат напишани на хартија, зашто се верни вистини.
3. Не плаши се, дека против тебе ќе кројат замисли и да не те вознемирува неверието на оние што говорат против тебе,
4. секој што не верува, ќе умре во своето неверие.
5. Ете, јас ќе испратам, говори Господ, неволји на земјата: меч, глад, смрт и погибел.
6. зашто безбожноста на луѓето ја оскверни целата земја, нивните зли дела премногу се намножија.
7. Затоа Господ рече:
8. нема веќе да молчам за беззаконијата, што тие безбожно ги прават, нема веќе да го трпам она што тие зло прават; ете, невината и праведна крв вика кон Мене, а и душите на праведниците непрестајно викаат кон Мене.
9. Ќе им одмаздам, вели Господ, и ќе ја земам од нив секоја невина крв.
10. Ете, Мојот народ го водат како стадо на колење; нема веќе да трпам тој да живее во Египет,
11. но со силна рака ќе го изведам и со крената мишка ќе го казнам Египет со поразија како порано и ќе ја опустошам целата негова земја.
12. Ќе заплаче Египет, ќе заплачат неговите основи, накажани со помор и одмазда, што ќе му ги испрати Бог.
13. Ќе заплачат земјоделците, што ја обработуваат земјата, зашто нивните семиња ќе бидат уништени од гламја и страшна ѕвезда.
14. Тешко му на светот и на оние што живеат во него,
15. зашто се приближи мечот и нивното истребување; ќе се дигне народ против народ за војна и мечот е веќе во нивните раце,
16. Луѓето ќе станат непостојани, едни со други ќе се победуваат, ќе почнат да не се грижат за својот цар, а началниците за текот на работите, што се под нивна власт.
17. Ќе посака човек да појде в град, и не ќе може,
18. зашто, поради нивната гордост, ќе востанат градовите, нивните куќи ќе бидат разурнати, а луѓето ќе бидат опфатени од страв.
19. Нема да се смилува човек над своите ближни, предавајќи ги нивните куќи на разурнување со оружје, разграбувајќи го нивниот имот поради глад и многуте тешкотии.
20. Ете, Јас ги повикувам, говори Господ, сите земни цареви – од исток и југ, од север и
Ливан, да се уплашат од Мене, да дојдат на себеси, за да ги казнам за она што тие им правеа на другите.
21. Како што постапуваат тие со Моите избраници, така и Јас ќе постапам со нив; ќе им го вратам тоа во нивна пазува, вели Господ Бог.
22. Десницата Моја нема да ги поштеди грешниците и мечот Мој нема да престане да ги убива оние што пролеваат невина крв.
23. Ќе излезе оган од неговиот гнев и ќе ги уништи основите на земјата, и грешниците – како запалена слама.
24. Тешко им на грешниците и на оние што не ги исполнуваат Моите заповеди! вели Господ.
25. Нема да ги поштедам. Бегајте од Мене синови отстапници, не осквернувајте ја Мојата светиња.
26. Господ ги знае сите што грешат против Него; затоа ги предаде на смрт и на убивање.
27. На земјината топка веќе започнаа маките; вие во нив ќе останете. Бог нема да ве избави, зашто згрешивте пред Него.
28. Еве, страшно видение, а неговото лице е од Исток.
29. Ќе излезат рожби на арабиските змии врз многу бојни коли, брзи како ветар, што ќе се прошират по земјата; ќе внесат страв и трепет кај сите што ќе чујат за нив.
30. Ќе излезат како диви свињи од Кармонскат гора, разбеснети во својата жестина; тие ќе дојдат со голема сила и ќе стапат во борба со нив.
31. Потоа змиите, спомнувајќи си за своето потекло и имајќи голема сила, ќе победат и ќе се свртат да ги гонат оние.
32. Тие ќе се збркаат, ќе молкнат пред нивната сила и ќе ги свртат нозете свои во бегство.
33. Но сокриениот во заседа од страна на Асиријците ќе ги заобиколи и ќе убие еден од нив; во нивната војска ќе се појави страв и трепет, како и негодување против нивните цареви.
34. Еве облаци од исток и од север до југ; видот им е многу страшен, полн со жестокост и бура.
35. Тие ќе се судрат едни со други и многу ѕвезди ќе паднат на земјата; ќе падне и нивната ѕвезда, а од меч ќе биде пролеана крв дури до утробата,
36. и гној човечки ќе достигне дури до седлото на камилата; страв и голем трепет ќе има по земјата.
37. Ужас ќе ги опфати сите, што ќе го видат тој гнев, и ќе затреперат.
38. Потоа многупати ќе се издигнуваат бури од југ и од север, а понекогаш и од запад.
39. Силни ветрови ќе се кренат од исток и ќе го откријат и облакот, што го подигнав Јас во Својот гнев; а ѕвездата, што е одредена да внесува страв кога дува источен и западен ветар, ќе се повреди.
40. И ќе се подигнат облаци, големи и силни, полни со свирепост, ќе се подигне и ѕвезда, за да ја уплаши земјата и нејзините жители, па ќе ја излијат таа страшна ѕвезда на секое високо и возвишено место;
41. оган и град, мечеви што летаат и многу води, за да ги наполнат сите полиња и сите извори со множество води;
42. ќе ги покријат со вода и градот и ѕидините, горите и ридовите, дрвјата во горите, тревата во ливадите и нивните житни растенија;
43. и ќе поминат, а да не се сопираат, до Вавилон и ќе го уништат;
44. ќе се соберат кај него и ќе го опседнат; против него ќе ја излејат ѕвездата и сета јарост врз него. И ќе се крене прав и дим до самото небо, и сите наоколу ќе го оплакуваат.
45. А оние што ќе останат подвластени под него, ќе им служат на оние што внесоа страв.
46. И ти, Азијо, соучесничко во надежта и славата на Вавилон,
47. тешко ти и горко ти што си станала слична на него, што си ги украсувала своите ќерки со блуд, за да им се допаѓаат на своите љубени и да бидат славни пред нив, на оние кои отсекогаш сакале да вршат блуд со тебе.
48. Ти се угледа на замразениот во сите негови дела и преземања.
49. Затоа, вели Господ, ќе испратам врз тебе зла: вдовство, сиромаштија и глад, меч и рана, за да бидат опустошени твоите куќи со насилство и смрт.
50. Славата на твојата сила ќе се исуши како цвет – кога ќе настане жега, испратена врз тебе.
51. Ќе изнемогнеш како просјачка, биена и покриена со рани од другите жени, за да не можат да те примат големи луѓе и миленици.
52. Сакав ли да те мразам така, вели Господ,
53. ако ти не беше ги убивала Моите избрани во секое време, кревајќи раце да ги убиваш и лажно жалеше над нивната смрт тогаш кога беше пијана.
54. Украсувај го твоето лице;
55. наградата за твојот блуд е во твојата пазува; затоа ти ќе добиеш казна.
56. Како што постапуваше со Моите избраници, вели Господ, така со тебе ќе постапи Бог;
57. твоите деца од глад ќе загинат, ти ќе паднеш од меч, твоите градови ќе бидат уништени и сите твои ќе паднат од меч на бојното поле,
58. а оние што се по горите ќе загинат од глад и ќе јадат од своите меса поради недостиг на леб и ќе пијат крв поради немање вода.
59. Во својата немоќ ќе појдеш по морињата, но и таму ќе сретнеш неволји.
60. Додека ти ќе талкаш по туѓите земји, тие ќе навлезат во твојот опустошен град и ќе уништат еден дел од твојата земја, ќе уништат и еден дел од твојата слава.
61. Разурната, ти ќе бидеш за нив слама, а тие за тебе ќе ти бидат оган;
62. тие ќе те уништат тебе, и твоите градови, и твојата земја, и твоите гори, и сите твои шуми и плодните дрвја со оган ќе ги изгорат;
63. синовите твои во ропство ќе ги одведат, имотот твој ќе ти го ограбат и славата твоја ќе ја уништат.
16. Бог знае си.
1. Тешко ти на тебе, Вавилоне и Асијо, тешко ти Египте и Сиријо!
2. Препашете се со кострет и власеница, оплакувајте ги вашите синови и тажете, зашто се приближи денот на вашата погибел.
3. Врз вас е испратен меч, кој ќе го отклони?
4. Врз вас е испратен оган, кој ќе го угасне?
5. Врз вас се пратени зла, кој ќе ги отстрани?
6. Ќе отера ли некој гледен лав во гората, ќе згасне ли за миг оган во слама, што почнал
7. Ќе отфрли ли некој стрела, што е пуштена од силен стрелец!
8. Силниот Господ ги испраќа бедните и кој ќе ги отстрани?
9. Од неговиот гнев оган излегува, кој ќе го угасне?
10. Он со молскавица ќе болсне, кој нема да се уплаши ќе загрми и кој нема да затрепери?
11. Господ ќе се закани, кој нема да се уплаши од Неговото лице?
12. Се затресе земјата, и незјините основи; морето се возбранува од своето дно; вознемирени се и брановите и рибите – од лицето на Господа и од големината на Неговата сила.
13. Зашто десницата Негова е силна, која го затегнува лакот и остри се стрелите Негови што ги испушта; нема да ослабнат кога се испуштени дури до краиштата на земјата.
14. ете, зла се испраќаат, и нема да се вратат си додека не дојдат на земјата.
15. Пламнува оган, и нема да се изгасне, си додека не ги изгори основите на земјата.
16. Како стрела, исфрлена од силен стрелец, што не се враќа, така не ќе се вратат ни маките, што ќе бидат испратени на земјата.
17. Тешко ми, горко ми! Кој ќе ме избави во оние дни?
18. Ќе почнат болести, и многумина ќе офкаат; ќе настане глад, и многумина ќе умираат; ќе започнат војни, и страв ќе ги опфати властите; ќе почнат неволјите и сите ќе се растреперат.
19. Што ќе правам кога ќе наидат невојлите?
20. ете, гладот и раната, тагата и измачувањата се испратени како бичеви за поправка.
21. Но и покрај сето тоа, луѓето нема да се одвратат ос своите беззаконија и за бичевите нема секогаш да си спомнуваат.
22. Ете, на земјата ќе настане ефтинија на си, и ќе помислат дека настанал мир, но токму тогаш тешкотии ќе ја постигнат земјата: меч, глад и голема бркотија.
23. Од глад ќе загинат големо множество жители на земјата, а оние што ќе преживеат од глад, ќе загинат од меч.
24. Труповите ќе бидат исфрлани како ѓубре; не ќе има кој да ги оплакува, зашто земјата ќе запустее и градовите нејзини ќе бидат разурнати.
25. Нема да остане кој да ја обработува и засејува земјата.
26. Дрвјата ќе раѓаат овошје, но кој ќе го бере?
27. Грозјето ќе узрее, но кој ќе го гмечи? Зашто насекаде ќе биде голема опустошеност.
28. Тешко ќе може човек да чуе друг човек, да го чуе неговиот глас,
29. зашто од жителите на градот нема да останат повеќе од десет души, а во селото двајца, оние што се сокриле во густи шуми или во процепи од карпи.
30. Како што во маслиновата градина некојпат оставаат на дрвјата три – четири маслинки,
31. или како што во обрано лозје, оние што берат невнимателно ќе согледаат неколку несобрани грозда,
32. така во оние дни ќе останат двајца или тројца, кога ќе ги претресуваат нивните куќи со меч.
33. Земјата ќе запусти; нивите нејзини во плевел ќе обраснат, патиштата и сите нејзини патеки ќе обраснат со трња, зашто не ќе има кој да оди по нив.
34. Моми ќе плачат, оти не ќе имаат свршеници; жени ќе плачат зашто нема да имаат мажи; нивните ќерки ќе плачат, бидејќи не ќе има кој да им помага.
35. Свршениците нивни ќе бидат убиени во војна, а мажите нивни ќе загинат од глад.
36. Слуги на Господа, слушајте го ова и вразумувајте се!
37. Ова е словото на Господа, примете го и не верувајте им на боговите, за кои ви рече Господ.
38. Еве, маките се приближија и нема да задоцнат.
39. Како што бремената жена, кога на деветтиот месец ќе ѝ дојде времето да роди син, два или три часа до раѓањето нејзината утроба ја обземаат болки, а откако младенецот излезе од утробата, болките не продолжуваат ни еден миг потоа,
40. така и неволјите нема да задоцнат, за да дојдат на земјата; луѓето од тоа време ќе заофкаат; ќе ги обземат болки.
41. Слушај ги овие зборови, народе мој; приготвувајте се за војна и среде неволји – бидете како туѓинци на земјата.
42. Оној што продава, нека биде како да се приготвува да бега, а оној што купува како оној што се приготвува за смрт;
43. трговецот – како да не очекува никаква придобивка, а оној што гради куќа – како да не се надева да живее во неа.
44. Сејачот нека мисли – дека нема да жнее, а лозарот – дека нема да бере грозје.
45. Оние што се женат и што се мажат – дека нема да раѓаат деца, а оние што не се женат – дека ќе бидат како вдовци.
46. Затоа, сите што се трудат, залудо се трудат.
47. Зашто од плодовите на нивниот труд туѓинци ќе се ползуваат, нивниот имот ќе го разграбаат, куќите нивни ќе ги урнат и синовите нивни ќе ги заробат, бидјќи тие ќе ги раѓаат своите деца во ропство и во глад.
48. Оние што се занимаваат со грабеж, колку подолго време ги украсуваат своите градови и своите куќи, своите имоти и своите лица,
49. толку повеќе ќе ги намразам заради нивните гревови, вели Господ.
50. Како блудница што мрази честита и високо морална жена,
51. така и правдата ќе ја намрази неправдата, која се украсува и ќе ја обвини право в лице, кога ќе дојде Оној, Кој ќе го брани гонителот за секој грев на земјата.
52. Затоа не угледувајте се на неправдата и на нејзините дела,
53. зашто уште малку и неправдата ќе биде исфрлена од земјата, а правдата ќе се зацари над вас.
54. Грешникот да не вели дека тој не згрешил, зашто распалени јаглења ќе пламнат на главата на оној што говори: „Јас не сум згрешил пред Господа Бога и слава Му!
55. Господ ги знае сите дела на луѓето и нивните замисли, помислите на нивното срце.
56. Он рече: „Нека биде земја”, и земја се појави, и „Нека биде небо” и стана.
57. Преку Неговиот збор ѕвездите се создадени; Он го знае нивниот број.
58. Он ги гледа бездните и она што е сокриено во нив; го измерил морето и она што е во него.
59. Преку Својот збор Он го затвори морето и земјата ја постави да лебди над водите.
60. Он го рашири небото како шатор, го основа врз води.
61. Он создаде во пустињата водни извори и езера – на горските височини, за да течат реките од високи карпи, та да ја напојуваат земјата.
62. Он го создаде човекот и срцето му го стави среде неговото тело; во него вложи дух, живот и разум,
63. и дишењето е од Сесилниот Бог, Кој создал сè и гледа сè што е сокриено во земните скривалишта.
64. Он ја знае вашата намера, знае што мислите во вашите срца, кога грешите и сакате да ги сокриете вашите гревови.
65. Затоа Господ сосема јасно ги гледа сите ваши дека и сите ќе ве изобличи.;
66. ќе бидете посрамени кога вашите гревови ќе бидат откриени пред луѓето; вашите беззаконија ќе застанат како обвинители во оној ден.
67. Што ќе направите и како ќе ги сокриете вашите гревови пред Бога и пред Неговите ангели?
68. Ете, Бог е Судија, од Него плашете се; оставете ги вашите гревови и засекогаш престанете да вршите беззаконија, и Бог ќе ве изведе и ќе ве избави од секоја мака.
69. Зашто, ете, против вас ќе се разгори јароста на многубројните војски, и ќе се фатат неколкумина од вас и ќе ве заколат за жртвен принос на идолите.
70. Оние, што ќе бидат нивни едномисленици, ќе ги изложат на подбив, на бесчестие и на понижување.
71. Бидејќи во сите места и во соседните градови многумина ќе станат против оние што имаат страв од Господа;
72. ќе бидат избезумени, ќе разграбуваат не штедејќи никого и ќе опустошуваат сè што има кај оние кои се плашат од Господа;
73. ќе го опустошат и ќе го разграбат нивниот имот и ќе ги изгонат од нивните домови.
74. Тогаш ќе настане искушение за Моите избраници, како злато што се проверува преку оган.
75. Слушајте возљубени Мои, Господ говори: ете, пред вас стојат денови на жалост, а од нив Јас ќе ве избавам.
76. Не плашете се и не сомневајте се, зашто Бог е вашиот водач.
77. Ако ги исполнувате Моите заповеди и повелби, вели Господ Бог, вашите гревови нема да бидат товар, под кој ќе бидете притиснати и беззаконијата ваши нема да ве победат.
78. Тешко им на оние, кои се врзани со своите гревови и покриени со своите беззаконија!
79. Тоа е нива обрасната со грмушки, низ кој патот е покриен со трња, така што не може човек да помине: таа се напушта и ме се предава на огнот да ја исчисти.
Онлајн магазин посветен на читатели кои се интересираат за православната христијанска вера и живот, како и богатото наследство на Црквата.
© 2020 Свето Писмо Библија МК