mk en id mk mk hbs_cyr hbs_cyr mk mk ru ru hbs_cyr hbs_cyr mk hbs_cyr mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk ru mk mk mk en en en pl en en en en en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr en fr mk en mk mk mk mk mk mk en
РАДОВАН ПАВЛОВСКИ - ЦК Ацо Караманов Радовиш
Радован Павловски (23.11.1937, Ниш, Србија) е македонски поет, есеист, патеписец и публицист. Во Македонија живее и тука го завршил своето образование, иако живеел и во Загреб (1964-1982) и Белград (1982-1985). Член е на МАНУ, Друштвото на писатели на Македонија, Македонскиот ПЕН центар. Автор е на 32 дела (најголем број поетски книги, но и патеписи и есеи) и повеќе собрани дела. Добитник на значајни книжевни награди меѓу кои: Браќа Миладиновци“,„11-ти Октомври“, „Кочо Рацин“, „Ацо Шопов“ и други. Неговата поезија е преведена на над 50 светски јазици, а добитник е и на значајни меѓународни признанија за неговото дело.
Тоа беше како проклетство што дење гледав ѕвезди.
Ти се приближував и моите прсти се полнеа мрак и говор.
Како скитник се плашев да легнам на патот сам и да заспијам
оти царски мрави можеа да ме сретнат и да ми ја распарат кожата.
Но, ти ме качуваше во воздухот
и како птица стоев на врвот од твојата кула
а пред мене мојата душа го гаснеше громот
Одбравме место. Широко место за градини и ѕвона.
Јас влегов како берач во градината полн со свиркања
а ти полна со овошје.
Околу нас забележав траги на крадливци.
Зората врвеше меѓу прстите.
Штурците под земја закопуваа бело цвеќе
да не остане зимата без убавина.
Тоа беше како проклетство што дење гледав ѕвезди.
Го расчистував патот да не ти се случи зло.
Во воздухот го слушавме плачот на нашиот пород.
Уништував секакво друго богатство
за да се види нашето чисто богатство
со пожар во срцето.
Рацете ги постилав по земја оти доаѓаше ти.
О, горделиви ѕвона што го разнишавте небото
намирисано со мајкина душичка.
Врати им го тој модар камен на водите
во чија кутија е затворен цутот на тревите,
Моето срце зрееше со житата.
Сонцето во попладневните часови оживува болест во собите.
Ставив цвет да го цица воздухот,
во ливадите се бореа јунци, наоколу мирисаше на војна,
невидлива војна, потем свадба оти јас и Маја бевме родени како крал и кралица.
Венчани од плимата, упропастени од дождовите.
Црвено овошје нѝ ја осветлува постелата.
Една сенка од чумата застанала на мојот прозорец,
сенката што нѐ сокриваше кога потајно се состанувавме во шумата.
Тоа беше месец кога жолтиот цут на дреновите капеше над снегот.
Тоа беше месец на нашата љубов.
Месечината како црна калуѓерка се шета во високо цвеќе.
Земјината тежа ја прашувам:
„Каде се скри? О, Мајо – роса и оган!
Да порасте лебот, да прекипе млекото над огништето!“
една драматична сенка од театрите
се шета изгубена по патиштата.
ACO KARAMANOV POETRY AWARD 2022
Конкурс за најдобра необјавена поетска книга „Караманов 2022“
ОДЛУКА ЗА ИЗБОР За вработување на неопределено полно работно време на 1 (едно) лице
ПРОЕКТ: Сонуваме, остваруваме, љубов подаруваме – Театарска претстава Волшебникот и пријателите
48-ми Караманови поетски средби
Поврзете се со нас
Copyright © 2022 ЦК Ацо Караманов Радовиш – OnePress theme by FameThemes