mk hbs_cyr mk mk mk mk hbs_cyr mk mk ru hbs_cyr mk mk ru hbs_cyr mk ru mk hbs_cyr mk mk mk mk hbs_cyr mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk ru mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk hbs_cyr hbs_cyr uk de mk de mk de mk mk de mk de mk de mk de mk de mk de mk mk de bg de mk de hbs_cyr de ru de mk de hbs_cyr de mk de mk de mk de mk hbs_cyr mk mk mk mk hbs_cyr mk mk ru hbs_cyr mk mk ru hbs_cyr mk ru mk mk mk mk mk mk en mk mk mk en mk mk
Ден на специјалните сили - Руска војска 2022
Насловна  ›  Руска војска 2022
На 24 октомври, Русија го слави Денот на специјалните сили на вооружените сили на Русија, или едноставно Денот на специјалните сили. Ова е професионален празник за сите активни и поранешни воени лица од единици за специјална намена што постојат (или постоеле) како дел од руските вооружени сили.
За разлика од Денот на воздухопловните сили, за кој се слави целата земја, Денот на специјалните сили е речиси непознат за пошироката јавност - го слават „нивните“и оние чии животи, поради некоја причина, се претворија да бидат поврзани со специјалните сили. Покрај тоа, Денот на специјалните сили е млад празник. Официјално беше воспоставено со Уредба на претседателот на Руската Федерација само на 31 мај 2006 година. И самото постоење на единиците на специјалните сили се чуваше во тајност долго време. За време на советскиот период на руската историја, имаше одредено табу на зборот „специјални сили“. Само во 1980 -тите, за време на војната во Авганистан, почнаа да излегуваат информации за постоењето на такви единици во Советската армија.
24 октомври како датум за паметење не беше избран случајно. На 24 октомври 1950 година, Маршалот на Советскиот Сојуз Александар Михајлович Василевски, кој тогаш беше министер за војна на СССР, нареди формирање на 46 компании за специјални намени до 1 мај 1951 година. Персоналот на секоја компанија беше поставен на 120 војници. Одделни компании за спетназ беа создадени во сите комбинирани оружја и механизирани армии, воздушни корпуси, како и во воени области, ако во нив немаше армиски формации. Создадени се вкупно 46 компании, вклучувајќи 17 компании - подредени на седиштето на воените области, 22 компании - подредени на седиштето на армиите, 2 компании - под седиштето на групите сили, 5 компании - под седиштето на воздушниот корпус. Секоја компанија се состоеше од 2 извиднички вод, вод за радио комуникации и вод за обука. Вкупниот број на специјални сили до мај 1951 година изнесуваше 5.520 војници.
Оваа директива го означи почетокот на официјалната историја на советските, а потоа и на руските специјални сили. Меѓутоа, всушност, специјалните сили постоеја во Советскиот Сојуз пред - почнувајќи од 1918 година, кога CHON - единиците за специјални намени - беа создадени под Чека. За време на Големата патриотска војна, специјалните сили, кои беа дел од Црвената армија и НКВД на СССР, дејствуваа на предната и задната страна на непријателот. Како и да е, спетназ како специјална гранка на армијата беше создадена по војната. И ова не беше случајно.
Историјата на создавањето на советските специјални сили беше тесно поврзана со почетокот на Студената војна и нуклеарната конфронтација меѓу големите сили. Создавајќи специјални сили како дел од армиите и корпусите, советската команда се надеваше дека тие ќе можат да дејствуваат зад непријателските линии, навремено примајќи информации и оневозможувајќи ги нуклеарните постројки, седиштето и командните места на непријателските војски. Така, пред с all, советските специјални сили беа наменети за операции во задниот дел на армиите на НАТО, вклучително и во Западна Европа и Северна Америка.
Советското воено раководство им довери на специјалните сили задачи да вршат извидување длабоко зад непријателските линии, да уништуваат тактички и оперативно-тактички средства за нуклеарен напад, да организираат и спроведуваат саботажа зад непријателските линии, да распоредат партизанско движење во задниот дел на непријателот, да заробуваат лица со важни информации - воени водачи, командантни формации и подединици, офицери на непријателските војски итн.
Спетназ веднаш по неговото создавање беше подредена на 2 -та главна дирекција на Генералштабот на вооружените сили на СССР, како во периодот од 1949 до 1953 година. беше наречена Главна разузнавачка дирекција на Генералштабот. Од самиот почеток на своето постоење, GRU spetsnaz, земајќи ги предвид спецификите на извршените задачи, имаше структура различна од другите видови војници, сопствен систем на борбена обука и избор на персонал.
Природно, при регрутирање индивидуални фирми за специјални намени, вниманието им беше посветено на војниците и наредниците кои веќе служеле во СА најмалку две години од тригодишната воена обврска. Меѓутоа, во 1953 година, поради намалувањето на вооружените сили, бројот на одделни компании за специјални намени беше намален од 46 на 11 специјални сили. Во 1957 година, командата ја донесе следната важна одлука за консолидација на единици за специјална намена. Така се појавија одделни баталјони за специјална намена, создадени врз основа на 8 одделни специјални сили, а останатите 3 одделни специјални сили продолжија да постојат во нивниот статус со зголемување на бројот на персонал на 123 војници во компанијата.
Во 1957 година, одделни баталјони за специјални сили беа распоредени како дел од Групата советски сили во Германија, Северната група на сили, Карпатите, Туркестан и Закавкаските воени области. Во исто време, бројот на персонал во баталјони беше значително различен. Најбројниот беше 26 -от одделен баталјон за специјални намени, распореден како дел од ГСВГ - опслужуваше 485 луѓе. Во 27 -та специјална единица во северната група на сили, во 36 -та специјална единица во воениот округ Карпатите и во 43 -та специјална единица во Воениот округ во Кавказ, по 376 лица служеа, а 61 -та специјална единица во Воениот округ Туркестан беше најмалиот.бројот е утврден на 253 воени лица. Секој баталјон се состоеше од 3 извиднички друштва, специјална компанија за радио комуникации, вод за обука, автомобилски вод и економски вод.
Во 1961 година, Централниот комитет на CPSU издаде декрет „За обука на персонал и развој на специјална опрема за организирање и опремување партизански одреди“, што стана нормативна и правна основа за понатамошна реформа на специјалните сили. Во 1962 година, беше одлучено да се формираат кадарски бригади за специјална намена. Оваа задача беше завршена во најкус можен рок - од 19 јули 1962 до 1 јануари 1963 година, се појавија 10 отсечени одделни бригади за специјални намени (obrspn).
Во мирно време, врамените бригади броеја 300-350 луѓе, но во случај на појава на војна, поради мерките за мобилизација, нивниот број веднаш се зголеми на 1.700 луѓе. Во мирно време, секоја одделна бригада за специјални намени ГРУ вклучуваше команда на бригада, специјален одред за радио комуникации (баталјон од 2 компании), рударска компанија, логистичка компанија, командантски вод, 1-2 распоредени одделни одреди за специјални намени (баталјон од 3 усти) и 2-3 исечени одделни специјални сили. Вкупно, беа распоредени 10 бригади за специјална намена.
Во 1976 година, во врска со создавањето на Централноазискиот воен округ, беше создадена 22-та посебна бригада за специјални намени на ГРУ, а во 1977 година, поради влошување на односите со Кина, беше 24-та посебна специјална бригада на ГРУ распоредени во Транс-Бајкалскиот воен округ.дестинација. Исто така, специјалните сили го вклучија 1071 -от посебен полк за обука за специјални цели, кој обучуваше наредници за разузнавачки единици. По воведувањето на воениот ранг „налог на офицер“во СА, во полкот беше создадено училиште за офицери со налог, кое обучуваше заменици -команданти на разузнавачки групи (вод). Вкупниот број на специјални сили подредени на ГРУ на Генералштабот на вооружените сили на СССР, во периодот од 1957 до 1977 година. се зголеми од 2 илјади 235 лица на 44 илјади 845 лица.
Покрај тоа, единиците за специјална намена подредени на ГРУ беа создадени и како дел од морнарицата на СССР.Првата единица за специјални сили се појави во 1956 година како дел од Црноморската флота, потоа слични единици - поморски извиднички точки - беа создадени во други флоти. Поморската извидничка точка во однос на бројот на персонал беше еднаква на специјална намена компанија во копнените сили - 122 луѓе служеа во неа. Во случај на воведување воена состојба, посебна бригада за специјални намени беше распоредена врз основа на секоја поморска извидничка точка. Во исто време, поморската извидничка точка на Црноморската флота од 1968 година беше наречена посебна бригада за специјални намени, иако с still уште имаше сила од 148 луѓе.
Борбените мисии на поморските специјални сили вклучуваат извидување на непријателските крајбрежни објекти, уништување или онеспособување на инфраструктурата, борбени и помошни бродови, водство на авиони и проектили кон непријателски цели и извидување на непријателот при слетување на маринци на брегот На Уште во 1967 година, 316 -от одделен одред за обука за специјални намени беше распореден во Киев за да обучи персонал на поморски специјални единици.
Создавањето и постоењето на специјални сили во тоа време се чуваше во строга тајност. Дури и информациите за присуството на нуклеарно оружје во СССР беа подостапни за населението. Многу офицери кои служеа во советската армија во тоа време, а да не зборуваме за приватници и наредници, дури и не знаеја за постоењето на специјалните сили на ГРУ. Недостатокот на сопствени униформи исто така беше поврзан со зголемена тајност. Доколку е потребно, специјалните сили користеа униформа и симболи на секаков вид на трупи на СА - од сигналци до тенковци, но најчесто тие сепак ја користеа униформата на Воздухопловните сили. Бидејќи специјалците поминаа обука за падобран, никој никогаш не го оспори правото на воените разузнавачи да носат сини беретки и елеци. Покрај тоа, најголемиот дел од офицерскиот кор пристигна во единиците од Високото командно училиште во Рјазан.
Во 1979 година започна војната во Авганистан, која стана најсериозниот тест за целата советска воена машина. Специјалните сили на ГРУ исто така зедоа најактивно учество во него, иако првично тие беа создадени и подготвени воопшто за овие цели. Во Авганистан беа распоредени 15-та, а потоа и 22-та одделна бригада за специјални намени, а 467-от посебен полк за обука за специјални намени беше создаден во Чирчик за да ги обучи регрутите за воени операции „преку реката“.
Учеството на специјалните сили во авганистанската војна започна со фактот дека на 24 јуни 1979 година, врз основа на 15-та посебна бригада за специјални намени на воениот округ Туркестан, беше создадена 154-та одделна одред за специјални намени (154-ти оофн), која беше наменета специјално за заштита на авганистанскиот претседател Нур Мохамад Тараки и мораше да биде префрлена во соседна држава. Но, Тараки беше убиен и власта во земјата му припадна на Хафизулах Амин. На 7 декември 1979 година, 154 -тиот ооспн беше префрлен во Баграм, а на 27 декември, заедно со специјалните сили на КГБ на СССР, учествуваа во нападот врз палатата на Амин.
Во војната во Авганистан, специјалните сили беа предодредени да одиграат посебна и многу значајна улога. Земајќи ги предвид спецификите на непријателствата, специјалните сили, кои всушност беа обучени како партизани, беа во можност брзо да се ориентираат и се претворија во најефикасните контра-герилски формации кои нанесоа ударни удари врз муџахедините.
Војната во Авганистан, исто така, откри нов авион за употреба на специјални сили - локални вооружени конфликти во кои специјалните сили мораа да извршуваат задачи за пронаоѓање и уништување терористички групи и вооружени формации на непријателот.За офицерите и офицерите на специјалните сили, Авганистан стана непроценливо училиште за борбено искуство, вештините стекнати во кои тие наскоро мораа да се применат веќе во постсоветскиот простор - во бројни војни и конфликти што ги потресоа поранешните републики на СССР по распадот на една држава.
По распадот на СССР, не беше поделена само цивилната индустриска и транспортна инфраструктура, туку и вооружените сили, вклучително и специјалните сили. Но, повеќето советски специјални сили беа повлечени на територијата на Руската Федерација и ја формираа основата за формирање на веќе руските специјални сили - директен наследник на традициите на неговиот славен претходник. С still уште не знаеме за сите операции во кои учествуваа специјалните сили на ГРУ (сега - Главната дирекција на Генералштабот на вооружените сили на Руската Федерација). Таџикистан, двете чеченски кампањи, војната со Грузија во 2008 година, обезбедување обединување на Крим, борба против тероризмот во Сирија - ова не е комплетна листа на фази во воениот пат на руските специјални сили.
Во 1994 година, врз основа на 901 и 218 одделни баталјони за специјални намени, беше формиран 45-от посебен полк за специјални намени на Воздухопловните сили, врз основа на кој беше формирана 45-та одделна бригада за специјална намена во 2015 година. Ова се специјалните сили на Воздухопловните сили, кои во нивните задачи и борбена обука не се разликуваат многу од специјалните сили на ГРУ.
Денес, на Денот на специјалните сили, им честитаме на сите војници и ветерани на службата кои имаа тежок, но многу чесен удел во служењето во специјалните сили - вистинската елита, гордост на руските вооружени сили.
Популарна по тема тема
Нападни авиони за американски специјални сили со советско минато. MC-145B Coyote
MC-145B Coyote, рендери На крајот на јуни 2021 година, Соединетите држави воведоа нов лесен напаѓачки авион за Командата за специјални операции. Презентираниот авион е еден од петте тековно што се тестираат како дел од програмата „Вооружен надзор“. Новата машина е со мала тежина
Размислувања за испраќање на третата пацифичка ескадрила. Која беше грешката на Министерството за поморски сили
Како што знаете, вториот пацифички ескадрил дел од трасата од Ливава до Мадагаскар следеше во одделни одреди. Таа се раздели во Тангер: пет најнови борбени бродови, Адмирал Нахимов и голем број други бродови го обиколија африканскиот континент, додека одделен одред под команда на
Лесни сили на морнарицата. Нивното значење, задачи и поморски состав
Повеќето од руските бродови се мали бродови. Но, ова не може да се нарече избалансирани светлосни сили. Ова се остатоци од Советската морнарица и голем број на случајно наместени бродови. Проценувајќи каков треба да биде составот на бродот на флотата, тој неизбежно ќе мора да разреши бројни противречности: оптимално
Воведување на ЕСУ ТК во артилеријата на копнените сили
Во моментов, руската армија го спроведува Унифицираниот систем за тактичка контрола (ЕСУ ТЗ). Се создаваат општи контролни јамки, кои ги обединуваат сите гранки на вооружените сили, вклучително и артилеријата. Таквата модернизација треба значително да ги прошири борбените способности на армијата, и позитивно
Американски сили за противвоздушна одбрана, воздушни извидувачки и контролни системи распоредени во Јапонија
Фото: Андреј Шматко / wikipedia.org Во коментарите на написот за модерните јапонски борци, некои читатели изразија мислење дека повеќекратната супериорност на воздухопловните и поморските сили за самоодбрана на Јапонија над нашите 11-ти далечни источни воздухопловни сили и армија за воздушна одбрана и Црвениот знаме Пацифик
Популарни во текот на денот
Рускиот воен потенцијал на сателитски снимки на Google Earth
Google Earth - откривач на воени тајни
„Царски топови“на советската авијација
Противвоздушна артилерија на Германија од среден и голем калибар во Втората светска војна
Германска противтенковска артилерија во Втората светска војна. Дел 1
Митралез од голем калибар Владимиров. Историја и модерност
Германска противтенковска артилерија во Втората светска војна. Дел 2
Оружје за противвоздушна воздушна одбрана на Црвената армија
Беспилотни разузнавачки авиони со голем дострел RQ-4 Global Hawk
Двосед тренерски авион Т-33А Shooting Star
Додаток HOWA: автомат пиштол Minebea PM-9
Полицијата! Бајонети придружете се! Гответе гасни гранати
Не е профитабилно државата повторно да опремува војници на нови модели
Како Сталин стана Генералисимо
Првите чекори кон заживување на Високата воена авијациска школа за пилоти Борисоглебск
Концептот за модернизација на главните резервоари од типовите Т64, Т72 со користење на непромислен ненаселен модул и коморно полнење на пиштолот
Војната на југоистокот на Украина се менува квалитативно
За цената на Т-34 и ефективноста на советскиот индустриски и економски систем за време на војната
Вооружувачи на Западна Европа во 16 век
Пристап за модернизација: ново оружје за авиони
Суптилна ракета воздух-воздух Have Dash (САД)
Мотори NK-32-02 и иднината на авијацијата со долг дострел
Огледален авион и ласери. Тајни прототипи на небото Мохаве
Борбени авиони. Луфтвафе губитнички орли
Азербејџан и Ерменија: беспилотна конфронтација
Враќање на Куциот Гоблин: зошто Ф-117 продолжуваат да летаат
Авионите за напад А-10С ќе претрпат нови надградби
Борците Нортроп Ф-5 во служба на бразилските воздухопловни сили
Инженерски трупи и транспорт
Артилерија на нестандардни калибри од Првата светска војна (дел од 1)
Прво, да си го поставиме прашањето што е „нестандарден калибар“? На крајот на краиштата, бидејќи има пиштол, тоа значи дека неговиот калибар е препознаен како стандарден! Да, ова е така, но историски се случи дека стандардот во армиите на светот на почетокот на дваесеттиот век се сметаше за множител од еден инч. Тоа е 3 инчи (76,2 мм)
Уште еднаш на прашањето за „резервоарот на Пороховшчиков“
Во секоја земја има луѓе кои сакаат да ја „стареат“својата историја или да „додаваат поени“на својата земја, припишувајќи it на сето тоа замисливи и незамисливи достигнувања и совршенство. За што и зошто тоа беше направено во СССР, јасно е: работниците на регионалниот комитет на КПСС добија колбаси, но во областа на балетот … Но
Revolver Colt Navy 1851 (Colt 1851 Navy)
Револверите Колт Вокер и Колт Драгунс за кои веб -страницата HistoryPistols.ru веќе кажа дека се доста масивни. Со оглед на нивната големина и тежина, тие обично беа оружје на возачите и се носеа во футроли за јавање. Револверот Colt Baby Dragoon е покомпактен, но неговиот калибар 0,31 одговара само на
Пушка Ремингтон: по земја и континент
Како што често се случува, штом пушките на Ремингтон ја видоа светлината на денот, се појавија имитатори: 17 октомври 1865 година Т.Т.С. Лејдли и С.А. Емери го доби патентот # 54.743 за болт сличен на оној на Josephозеф Рајдер, но дизајниран да избегне кршење на патентите на Рајдер. Во 1870 година
Pepperbox Remington Zig-Zag Derringer
Како и многу други големи производители на оружје, Ремингтон се обиде да ја задоволи зголемената побарувачка за компактно оружје што може лесно да се скрие во џебовите за облека или багажот. За да добие конкурентна предност на пазарот на оружје, компанијата објави неколку
© Copyright mk.military-review.com, 2022 Октомври | За страницата | Контакти | Политика за приватност.