ru ru ru uk az bg mk mk en hbs_cyr mk mk hbs_cyr hbs_cyr mk mk hbs_cyr mk mk mk mk en mk ru hbs_cyr hbs_cyr mk mk bg mk hbs_cyr mk mk mk mk hbs_cyr mk mk ru mk hbs_cyr mk mk mk ru ru ru ru hbs_cyr mk hbs_cyr hbs_cyr mk hbs_cyr ru mk mk hbs_cyr mk mk hbs_cyr ru hbs_cyr ru mk ru ru hbs_cyr ru ru ru ru hbs_cyr hbs_cyr hbs_cyr mk ru ru ru ru hbs_cyr mk mk mk mk hbs_cyr mk hbs_cyr mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk ru mk mk mk hbs_cyr mk hbs_cyr mk ru mk mk ru ru mk ru mk mk ru ru mk mk mk mk hbs_cyr mk mk be mk ru mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk mk hbs_cyr hbs_cyr mk hbs_cyr ru mk mk ru mk hbs_cyr mk ru ru ru uk uk mk mk hbs_cyr hbs_cyr mk mk mk
6. ИТФ ШЕКСПИР ФЕСТИВАЛ Битола
5. МТФ НА БАЛКАНСКИТЕ ЗЕМЈИ БУРСА, Р. ТУРЦИЈА
25. ИТФ „Варненско лето“ Варна, Р.Бугарија
52. МАКЕДОНСКИОТ ТЕАТАРСКИ ФЕСТИВАЛ "ВОЈДАН ЧЕРНОДРИНСКИ"
56. OХРИДСКО ЛЕТО – ОХРИД
3. МТФ НА БАЛКАНСКИТЕ ЗЕМЈИ БУРСА, Р. ТУРЦИЈА
2. МТФ НА БАЛКАНСКИТЕ ЗЕМЈИ БУРСА, Р. ТУРЦИЈА
19.МТФ ДЕНОВИ НА КОМЕДИЈА - Куманово
30. ФИАТ - Подгорица, Црна Гора 2015
ОХРИДСКО ЛЕТО - СЛУГА НА ДВАЈЦА ГОСПОДАРИ
ОХРИДСКО ЛЕТО 2013 - МИЗАНТРОП
Сценограф: Татјана ХРИСТОСКА БЛАЖЕВСКА
Главен соработник на режија: Сибел АБДИУ
Асистент на режија: Теодора СИЛЈАНОСКА
Асистент на сценографија: Милан НЕСТОРОВ
Кунг фу мајстор: Влатко ЗДРАВКОВСКИ
Испициент : Рамадан ИБРАХИМ, Ердинч РУШИД
Организатор : Мухамед БАКИОВСКИ
Испициент : Рамадан ИБРАХИМ, Ердинч РУШИД
Организатор : Мухамед БАКИОВСКИ
Директор : Атила КЛИНЧЕ
Шеф на сцена : Зекирја АБДИ
Декоратери: Мемет ИСМАИЛ, Суад РАХМАН, Џенгиз ХАЛИЛ, Џелал ЉУЖА,
Африм РУСТЕМИ, Сулејман ИБРАХИМИ, Џанер МУСИЌ,
Алмир ЛИМА, Ремзи АЛИЛИ, Изудин БЕГОВИЌ, Булент ХАСАН
Тон: Фахредин БУШИ, Левент ИБРАХИМ
Cветло: Орхан МЕХМЕД, Бекир КУБУР
Гардероба: Муаља САЛИХИ, Аднан РЕЏЕП
Шминка:  Авди БИЛАЛ, Нора ПИТАРКА
Изработка на декор:  Нури ИСМАИЛ
Изработка на костими: Керим ЕТЕМИ, Хулија РУСТЕМИ,
Проектот е финансиран од Министерството за култура на
Продукција  – НУ Турски Театар,24  јануари, 2017
Оваа режисерска експликација сакам да ја посветам на  актерите и сите колеги позади сцената со кои ги создаваме нашите заеднички соништа. За актерите со кои се разбираме со поглед, со дишење , со отчукувањата на срцата....за актерите кои живеат за мигот , за она неразбирливото , за она што не се кажува со зборови , за оној свет во која што ако не веруваш неможе да постои. За Селпин, Џенап, Сузан, Осман, Зубејде, Неат...за актерите со кои ги градиме и создаваме соништата. Секое креирање на  нова претстава со нив, само ми потврдува дека сеуште има актери кои посветено работат и живеат во име на театарот...во име на МИГОТ кој го создаваме...МИГОТ наречен театар. Токму затоа оваа режисерска експликација е за моите актери преку кои јас и вие драга публико ја слушаме ТИШИНАТА НА СЦЕНАТА.
ПРЕТСТАВА ЗА ЉУБОВТА И ЉУБОМОРАТА
( „Отело“ – Шекспир; режија, Дејан Пројковски; продукција, Турски театар – Скопје; премиера, јануари 2017 г.)
Турскиот театар од Скопје и со својата последна премиера „Отело“ продолжува да се легитимира како еден од најуспешените театарски колективи кај нас, особено кога е во прашање актерскиот ансамбл. Режисерот Дејан Пројковски претставата ја поставува на мала сцена и во таа насока, односно во насоката на градење на камерен театарски чин, со театарски жаргон кажано, го штриха и текстот и некои од ролјите фокусирајќи се на псхологијата на главните ликови и на расплетот на крвавата драма. Имено, ова е претстава за повредената суета на Јаго (заради напредувањето во војничката хиерархија, поточно затоа што место него Отело го унапредува Касио), Јаго се впушта во сплеткарење и интриги, потоа, тоа е претстава за љубовта и за нејзината опачина – љубомората. Она што важи за самата драма на Шекспир, имено дека таа се одигрува во кратки и брзи сцени, уште повеќе важи и за оваа постановка на Пројковски која е со згуснат ритам и темпо, збиени на мал простор кој сценографски го обликува Татјана Христовска – Блажевска, а при што централно место на дејството е базенот со вода. Тања Кларис ликовите ги облекува во црни костими од кожа со извесни апликации, особено кај машките ликови кои укажуваат на нивната војничка професија. Особено значаен елемент на оваа постановка е и музиката на Горан Трајковски, како и кореографијата на Олга Панго.
Значи, режисерот Пројковски на мал и ограничен простор создава брза и динамична претстава. Со необичниот воден амбиент тој ги исправа актерите без малку пред провокативна ситуација на снаоѓање и агирање во необични услови. Таа провокација ќе се покаже особено продуктивна и зачудна, како за изведувачите така и за публиката. Како и во некои други од своите последни постановки (како на пример, „На дното“ од Горки на сцената на штипскиот театар), Пројковски се определува за елементот на водата која има многу симболични значења, а овде доминантно е се чини дека таа е во суштина митски елемент на жената. Понатаму, може да се надоврзе, дека таа може да ги претставува солзите на Дездемона и да ја покрие нејзината бeскрајна тага, да биде фактор со кои Отело ќе ги испере своите гревови или да ги однесе во неповрат злите мисли на Сотоната – Јаго. Клучно е дека водата има асоцијативна улога и кореспондира со богатиот и многузначен драмски материјал.
Во насловната ролја настапува актерот Џенап Самет. Овде тој не е претставен како црномурест Мавр, но од карактерот на ликот и од тоа како тој му пристапува и го обликува тој иманентно трагичен лик. Трагика која извира од неговата наивност и непромисленост. Тој е наивен затоа што лесно наседнува на лагите и сплеткарењето на Јаго, а непромислен и нагол во дејствувањето. Значи, не е спорно дека е тој чесен, но воедно и суров. Во креацијата на Џенап Самет посебно впечаток остава моментот на давењето на Дездемона, кога на неговото лице и во гласот ќе се почуствува сомнежот во она што го сторил, а воедно и каењето. Тоа е таа катарзичност која е актерски убедливо насликана и изведена. Набрзо потоа тој самиот ќе се казни, односно ќе се самоубие. Впрочем, како и во античките трагедии. После секоја трагична грешка и сторен грев ликовите ќе бидат казнети или со прогонство или со смрт! Во улогата на Јаго пак настапува уште една значајна актерска индивидуалност, Селпин Керим. Во оваа креација Јаго е, како што вели и преведувачот на Шекспир, Драги Михајловски, „...веројатно, најголемиот и најбистар подлец во светската книжевност!“ Мотивите за неговото дејствување се алчноста, завидливоста, суетата. Селпин Керим притоа својот Јаго го обликува како човек кој не се воздржува безочно да лаже и да кова интриги и завери со злокобен крај. Во остварувањето на своите нечесни намери тој е решителен и ниту во еден миг нема да му затрепери ниту гласот ниту раката. Злото што самиот го смислува и го извршува е со еден фаталистички манир. Нема каење, нема ниту жал... Дездемона во толкување на Сузан Акбелге е исто така лик кој е мајсторски и прецизно извајан. Таа игра со гест, мимика, движење, глас и поглед. Ретка сублимност на актерските средства во креацијата на овој антологиски лик на Шекспировата драматургија. Во играта на Акбелге, како впрочем, и кај останатите актери нема ништо одвишно, непотребно, туку се е кристално јасно. Нејзината Дездемона е жена со бескрајна љубов и преданост на својот сакан, па дури и тогаш кога кога тој посегнува по нејзиниот живот. Беспримерната неправда што и е нанесена таа ја поднесува стоички само што од нејзините очи ќе избликне длабоката тага. Таа гине, но простува уште во истиот миг и не престанува да го љуби својот убиец. Значи, константа во текот на целата претстава за Дездемона на Сузан Акбелге е безмерната љубов што неа ја овенчува со ореолот на небесна чедност. Во подеднаква мера успешни и забележителни се и актерските остварувања на Зубејде Али како Емилија, прислужничка на Дездемона и сопруга на подлецот Јаго, потоа Осман Али во ролјата на Касио, како невина жртва и Неат Али во улогата на Родриго.
Значи, „Отело“ на Турскиот театар и режисерот Пројковски е камерен и збиен, експресивен театарски чин со минимализам во сценографијата
и со максимализам во актерската игра, преданост, посветеност и верба во она што се прави
односно што се живее на водената платформа
што се покажува, уште еднаш подвлекувам, продуктивно и ефектно!
ЈУНАЦИ ОД БАЈКИТЕ И ЦРВЕНКАПА
Пеги Пикит го гледа лицето на бог
Слуга на двајца господари
Генерална проба на самоубиство
Сон на летната ноќ
Ќелавото момче и волшебниот печат
Приказната за Шехерезада и Шахријарх
Долго патување во ноќта
Сон на летната ноќ
Крилја во огнена душа
Напоредно со негувањето на народните театарски форми, како што се Караѓоз, Меддах и орта ојуну, во средината на XIX век во турската империја длабоко навлегле влијанијата на европската културна традиција и театар. Напорите на турската интелигенција да фати чекор со современиот европски, пред сè француски театар, довеле кон подоцнежно создавање на театар и во Македонија.
Адреса: Никола Мартиновски 41, Скопје, Македонија
Телефон: +389 (0)2 32 96 581
Мобилен: +389 (0)71 25 83 71
Факс: +389 (0)2 32 96 583
Авторски права © 2016 Турски Театар
Политика за приватност   I   Политика за колачиња
Вебсајт изработен со вебстриан
Оваа веб-страна користи колачиња
Веб-страницата користи колачиња со цел непречено функционирање, статистики и подобрување на Вашето корисничко искуство.
Кликнете на следниот линк со цел да се информирате за тоа како ги користиме колачињата: политика за колачиња.
Прифаќам само основни колачиња Ги прифаќам сите колачиња