hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy el hy hy hy hy hy hy hy el hy hy hy hy hy hy hy hy el hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en el hy hy el hy hy hy hy el hy hy hy el hy hy hy hy hy hy el hy hy hy hy hy hy hy el hy hy hy hy hy el hy hy hy hy hy el hy hy hy el hy hy hy hy hy hy el hy hy hy hy el hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy el hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy el hy hy hy hy hy ru hy hy hy hy
լուցկիով մոմն եմ ես վառում,
բազմոցն ու աթոռները տեղում են,
սեղանները, պատերն ու այլ իրեր էլ։
Բայց քեզնից մի դատարկ տեղ է մնացել՝
դատարկ ոտքդ՝ կոշիկի մեջ,
Դու՝ դատարկ՝ իմ մեջ։
Ինձ ճամփորդ եմ զգում,
և չգիտե, թե ուր։
դեպի ոչ մի տեղ
որ ոտքով խփի այս կյանքի ճամփի միջի
Ծովին, լեռանն ու երկնքին՝ չէ՜
Քո դատարկ տեղին եմ նայում։
Հողագործն աղոթքում անձրև կամեցավ,
Դու իմ խոսքերի լռությունն ես․
խոսքերումս ինչ չեմ ասում,
մի «ո՞ւր ես» է թաքնված,
էս ամբողջ կարոտն ու հարցականները ջնջելու համար եմ
քո մասին են մտածում։
Երանի հնարավոր լիներ մեռնել,
Մենությունը սկսեց այս էլեկտրական սյունից
որի մեջտեղում կանգնած ես դու․
տեսնում ես՝ գալիս են,
տեսնում ես՝ գնում են,
իսկ դու դեռ կանգնած ես։
մի թռչուն է մեռնում,
Հենվել եմ տանդ դռանը։
Անցորդներն ասում են՝ չկա․
նայիր լքված տանը՝ չկա,
Ասում են ու գնում,
երեսուն տարի է՝ ասում են՝
Ասել են ու գնացել,
հենվել եմ տանդ դռանը։
որ ծանրացնում է մարմինը։
Թարգմանությունը պարսկերենից՝ Արեգ Բագրատյանի
Կայքը գործում է ՀՀ մշակույթի նախարարության աջակցությամբ։
© 2021 Cultural.am. Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են ՀՀ օրենսդրությամբ: Կայքի հրապարակումների մասնակի կամ ամբողջական օգտագործման ժամանակ հղումը կայքին պարտադիր է: