hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy fr hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy fr hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy fr en oc en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de en en en
Տեսողության կորստից հետո 20-ամյա Լուիզան փորձեց ինքնասպան լինել, բայց հետո… — Անի Բլոգ
Հոկտեմբերի 16, 2012Մայիսի 9, 2016 Անի Գասպարյան
Տեսնելով մոր արցունքներն ու տառապանքը` Լուիզան հասկանում է, թե ինչ մեծ ցավ է պատճառում իր ընտանիքին: Իսկ ընտանիքն ամեն ինչ անում էր նրան հոգեպես ու բարոյապես աջակցելու համար:
2011 թ. երգչախումբը հյուրախաղերի է մեկնում Վիեննա, այնտեղից` Սլովակիա` մասնակցելու միջազգային մրցույթ- փառատոնի, որտեղից բերում է միանգամից 3 մրցանակ, այդ թվում նաև` երրորդ մրցանակը. «Մենք մրցում էինք որպես սիրողական խումբ, սակայն մյուսները պրոֆեսիոնալներ էին,- պատմում է Լուիզան,- մրցույթը հաշմանդամների մրցույթ չէր, և մենք մրցանակներ ստացանք ոչ թե խղճահարությունից, այլ իսկապես ակտիվ ու հավասար մրցակցության շներհիվ: Եվրոպայում նման խտրականություն չկա, կարող ես մասնակցել ցանկացած մրցույթի, ինչպես խտրականություն չկա մյուս բոլոր ոլորտներում»:
Որոշ ժամանակ անց կյանքի այդ ռիթմը նույնպես նրան չի բավարարում և նա ձգտում է ավելիին: «Ես պետք է առաջ գնամ, ինձ համար պետք է ոչ մի խոչընդոտ չլինի»,—մտածում է Լուիզան և աշխատանքի ընդունվում «Ունիսոն» հասարակական կազմակերպությունում որպես տեսողության խնդիրներ ունեցող շահառուների գծով պատասխանատու:
«Ընդունվելուց երեք ամիս անց կազմակերպությունն ինձ ուղարկեց Լեհաստան լրիվ միայնակ,- պատմում է նա,- ծրագրի նպատակը տեսողության խնդիրներ ունեցող անձանց կյանքն առավել ակտիվ դարձնելն էր: Լեհաստանն ինձ համար շատ մեծ փորձ եղավ: Տեսա, թե այնտեղ տեսողության խնդիրներ ունեցողները որքան ինտեգրված են հասարակական կյանքին, որքան հարմարեցված է ամեն բան` տրանսպորտը, փողոցները և այլն»:
Լուիզան համոզված է, որ այդ ամենը կարելի է անել նաև մեզ մոտ` Հայաստանում, և դրա համար ամենևին էլ միլիոններ պետք է չեն: «Հիմա մեր փողոցներում անցումները դեղին գույնով են ներկված: Չգիտեմ՝ դա հաշվի առնվելո՞վ է արվել, թե՞ ոչ, բայց Լեհաստանում դա արված էր հատուկ տեսողության խնդիրներ ունեցողների համար, քանի որ դեղին գույնը, ի տարբերություն սպիտակի, ավելի հեշտ է ընկալվում»:
Տեսողության խնդիրներ ունեցող իր ընկերուհու հետ Լուիզան անկաշկանդ  շրջում էր Վարշավայում, ինչը չի համարձակվի անել Երևանում. «Աշխատանքի եմ գալիս միայնակ` տաքսիով, սակայն զբոսանքի կամ գնումներ կատարելու դուրս եմ գալիս միայն ընտանիքիս անդամների կամ ընկերներիս ուղեկցությամբ»:
Լուիզան այդ խնդիրը նույնպես կարող է հաղթահարել ձեռնափայտի միջոցով,  սակայն պարզվում է, որ նա բարդույթ ունի. «Չեմ պատկերացնում ինձ ձեռնափայտով, կոմպլեքսավորվում եմ… Այո, ես ընդունում եմ, որ դա իմ մեղքն է, և պետք է աշխատեմ դա հաղթահարել: Այնպես որ ես էլ անթերի չեմ»,- ծիծաղում է նա:
Լուիզան գերազանց տիրապետում է համակարգչին: Ավելին, ոչ միայն տիրապետում է, այլև «Ունիսոնի» անվճար համակարգչային դասընթացների շրջանակներում  տեսողության խնդիրներ ունեցող 4 աշակերտի համակարգչային գիտելիքներ է սովորեցնում:
Տեսողության խնդիրներ ունեցող անձանց համար դեռևս չգերազանցված համակարգչային ծրագիրը Ջոուզն է: «Ծրագրին տիրապետում եմ գրեթե գերազանց,-ասում նա,- ջոուզն անընդհատ կատարելագործվում է: Մենք ընկերներով ակտիվ համագործակցում ենք, նորությունները փոխանցում միմյանց, քննարկում, իրար օգնում»:
Լուիզան ասում է, որ տեսողության խնդիրներ ունեցողը կարող է համակարգչից օգտվել այնպես, ինչպես տեսնողները: «Պարզապես շատ քայլեր մենք անում ենք ոչ թե ստեղնաշարով, այլ մկնիկի օգնությամբ: Որոշ ծրագրեր էլ` մի գուցե 10 րոպե ուշացումով»:
Պետք է խոստովանեմ, որ սկզբում, երբ հանդիպեցի Լուիզային պարապմունքի ժամանակ, նայում էի նրան և չէի կարողանում հասկանալ, թե որն է նրա խնդիրը: Հետո միայն աշխատակցուհիներից մեկից իմացա, որ նա տեսողության խնդիր ունի:
«Ցավոք, մեր հասարակության մեծամասնությունը դեռևս պատրաստ չէ ընդունելու հաշմանդամին,- ասում է նա,- երբ իմանում են խնդիր ունես, շատ տհաճ արձագանք են տալիս: Մտածում են՝ եթե չես տեսնում, ապա չգիտես քո բերանի տեղը, չգիտես ոչինչ ինքնուրույն անել, չես կարողանում սանրվել, ինքնուրույն լողանալ, և սկսում են տարրական ու տգետ հարցեր տալ»:
Տեսողության խնդիրներ ունեցողների ամենամեծ խնդիրներից մեկը զբաղվածությունն է: Լուիզան ասում է, որ իրենք գործատուների հետ անընդհատ աշխատանք են տանում, հորդորում, որ գոնե ժամանակավոր վերցնեն աշխատանքի, թեկուզ առանց վճարելու, սակայն գործատուներն առայժմ խուսափում են: «Այս պահին մենք անգլերենի փայլուն թարգմանիչներ ունենք, որոնք կարող են սինխրոն թարգմանիչներ աշխատել, երաժիշտներ ունենք, տնտեսագետներ, մերսողներ, իրավաբաններ և այլ մասնագետներ, սակայն աշխատանք չունեն»:
Լուիզայի համար տեսողության խնդիրներ ունեցողների ամենամեծ խնդիրներից մեկն էլ անձնական կյանքը դասավորելն է, հատկապես երբ խոսքը վերաբերում է ամուսնությանը: «Տղաներն այդ առումով ավելի հաջողակ են»,- ասում է նա և բերում օրինակներ, երբ չտեսնող տղաներն ամուսնացել են տեսնող աղջիկների հետ: Աղջիկների առումով նման օրինակներ չի հիշում:
Այդ խնդիրը կա նաև իր կյանքում: «Ամեն ինչ լավ է, երբ պարզապես ընկերուհին ես, իսկ երբ հերթը հասնում է ամուսնության, արդեն չեն համարձակվում: Իսկ դա արդեն ինձ պետք չէ: Ես էլ եմ ուզում ամուսնանալ, ընտանիք կազմել, սիրող ամուսին ունենալ: Ես ինձ վրա վստահ եմ, կարող եմ լիարժեք կին լինել»:
Լուիզան անկեղծանում է ու պատմում իր կյանքում ունեցած սիրահարության ու հիասթափության առաջին պատմությունը. «Տեսողության խնդիր դեռ չունեի, հանդիպում էի մի տղայի հետ, եղբայրս էլ այդ ժամանակ աշխատում էր կահույքի ֆաբրիկայում և դժբախտ պատահարի հետևանքով կորցրել էր ձեռքի մի մատը: Մի օր ընկերս մեր տուն հյուր եկավ ու հեգնանքով ու ծաղրով ասաց. «Հաշմանդամ ախպերդ էլ ա՞ տանը»: Ես մինչև հոգուս խորքը վիրավորվեցի ու ընդմիշտ հիասթափվեցի նրանից: Պատկերացնում եմ` ի՜նչ կլիներ, եթե մենք շարունակեինք շփվել, ու նա տեսներ, թե ինչ եղավ իմ տեսողությունը…»:
Այդ դեպքից 15 տարի անց Լուիզան աչքերը վիրահատելու համար գտնվում էր հիվանդանոցում: Նրա մայրը դուրս էր եկել խանութ` սնունդ գնելու և հանկարծ այլայլված վերադառնում է  ու պատմում, որ հանդիպել է նրա նախկին ընկերոջը` լրիվ կույր, ձեռքն էլ ամբողջությամբ կտրված…
Կանայք, որոնք զոհ են գնացել բռնությանն ու հասարակական բարքերին. 4 պատմություն
Քարահունջը 14 000 տարեկան է և անմիջական կապ ունի Սթոունհենջի հե՞տ
Հոկտեմբերի 05, 2016 Անի Գասպարյան 0
«Տեսա Վլադիկին` սև հագուստով, կացինը ձեռքին». ի՞նչ է պատմում դժոխքի միջով անցած Թագուհին
Օրեր առաջ պատահաբար մի երիտասարդ կնոջ հանդիպեցի ու զրույցի ընթացքում հետաքրքրվեցի, թե ինչու է գլխաշոր կապում:...
Մայիսի 11, 2016 Անի Գասպարյան 0
27 տարեկան, 5 երեխա, ինքնասպանության 2 փորձ
27-ամյա Աննան հասցրել է 5 երեխա ունենալ: Նրա աչքերում, սակայն, ոչ թե մայրական բերկրանք ու երջանկություն...
Մայիսի 24, 2014 Անի Գասպարյան 0
Ամազոնուհիներ. աշխարհի ամենախորհրդավոր կանայք
«Ամազոնուհի» բառը հին հունարենից թարգմանած նշանակում է անստինք կին: Ըստ հին հունական առասպելի՝ ամազոնուհիները միակուրծք կանանցից...
Մեկնաբանություն “Տեսողության կորստից հետո 20-ամյա Լուիզան փորձեց ինքնասպան լինել, բայց հետո…” վերաբերյալ
Հոկտեմբերի 16, 2012 at 8:32 ա.
Ձեր գրառումը տեղ գտավ http://www.BlogNews.am կայքում: Շնորհակալություն:
Ես Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի եմ, ՀԱՅ, որ ուզում է իր հայրենիքում ավելի արժանապատիվ ապրել: Ես սովորական ՄԱՐԴ եմ, որ ուզում է աշխարհն ավելի լուսավոր տեսնել: Ես պարզապես ԿԻՆ եմ, որ ուզում է ավելի լիարժեք ու կայացած լինել: Բայց ես գիտեմ, որ այդ ամենի համար ԵՍ եմ պատասխանատու: Փոխիր ինքդ քեզ, ու աշխարհն անպայման կբարեփոխվի…
Հուլիսի 28, 2016:Գյոյ-ջամին կառուցել է Իրևանի կիսանկախ ԱԴՐԲԵՋԱՆՑԻ սարդար Հուսեյն-Ալի խանը գողմից 1766 թ:
Հունվարի 31, 2014:Շատ ափսոսում եմ որ նման վառ անհատականություն հեռացավ մեզանից: Անդառնալի կորուստ: Չգիտեմ ինչպես արտահայտվեմ, ես իրեն շատ եի սիրում,…
Հունվարի 20, 2014:Ձեր գրառումը տեղ գտավ www.BlogNews.am կայքում: Շնորհակալություն:
Հունվարի 12, 2014:Ինչպես և շաաատ այլ բաներ են կիսատ մնում, Անի ջան:
Հուլիսի 11, 2013:_իրականությունը համապատասխանում է հարյուր տոկոսանոց,Անիի հետբազմաթիվ անգամ փորձել է երկխոսություն կազմակերպել Տեր Շահեի հետ սակայն ինքը դեռ բացասական…
«Նորմալ երկրում երեկվա դեպքերին կհետևեին հրաժարականներ»․ Լարիսա Ալավերդյան
​«Դու լեռներում չես, լեռներն են քո մեջ»․ վերադարձ Գերմանիայից
​«Հենց Հայաստա՛նն է ապրելու տեղ»․ Լիդան կոտրում է կարծրատիպերը
Հակոբ Նազարյան․ վերադարձ Հայաստան՝ շինարարության նորագույն տեխնոլոգիաներով
​Երջանկությունը Դեբետ գյուղում էր. վերադարձ Ֆրանկֆուրտից Լոռի
Repat Armenia Զվարթնոց օդանավակայան Կլոր շենք Հայրենադարձություն