hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy es hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy en hy hy en hy en hy en hy en hy en hy hy ru en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy
Անհրաժեշտ է միշիկազերծել լրատվական դաշտը
1.Ինչպե՞ս հասարակությանը սովորեցնել՝ զերծ մնալ կամ չխճճվել, կամ տարբերակել քաոսային լրատվությունը, կամ՝ ինչպես սովորեցնել հավաստի տեղեկություն ստանալու մշակույթին:
3.Գտնո՞ւմ եք, որ մեդիա դաշտում անհավասար պայմաններ են ստեղծվել. պետական ռեգիստրում գրանցված, հարկային պարտավորություններ կատարող լրատվական կազմակերպությունների եւ խոսքի ազատության համատեքստում բազմաթիվ, կարճատև կամ երկարատև կյանք ունեցող կայքերի, բլոգերների համար:
ՀՀ գլխավոր դատախազի ԶԼՄ—ների հետ կապերի գծով խորհրդական
1. Ձեր բարձրացրած խնդիրը ցանցային հաղորդակցության արգասիքն է, որտեղ բոլորը՝ և՛ տեղեկատվություն արտադրող են և՛ սպառող, կամ՝ և՛ լրագրող են, և՛ ընթերցող, և որտեղ այդ պրոդուկտի համար պատասխանատվության մեխանիզմները կամ չափազանց հեղհեղուկ են ու անարդյունավետ, կամ չկան: Ես առաջին հերթին կարևոր եմ համարում լուր ստեղծող հանրույթի պրոֆեսիոնալիզմը, այդ մանիպուլյացիաներին չտրվելու, փաստերով, այլ ոչ թե ստերեոտիպներով կամ կանխատրամադրվածությամբ առաջնորդվելու, ճշմարտությունը, այլ ոչ թե ցանկալի արդյունքը բացահայտելու ետևից գնալու ունակությունները: Ես ընթերցողներին խորհուրդ կտայի՝ աստիճանաբար ընտրություն կատարել փորձված, վստահելի տեղեկատվական աղբյուրների միջև և տեղեկատվական պահանջարկը բավարարել «ընտրյալների», թեկուզ հակառակ ամբիոններ ներկայացնող լրահոսի համադրված օգտվելու միջոցով:
2. Հարցը կիսով չափ էթիկական, կիսով չափ իրավական բաղադրիչ ունի: Զրպարտությունը, անձնական վիրավորանքը Հայաստանում ապաքրեականացված են, և կարգավորվում են քաղաքացիական իրավունքի շրջանակներում: Անձնական կյանք ներխուժելը՝ կախված դրա դրսևորումից, հետևանքներից, կարող է նաև քրեական պատասխանատվություն ենթադրել: Իսկ ոչ հարիր բառապաշար օգտագործելը, եթե դրանք վիրավորանքի տարրեր չեն պարունակում, էթիկայի դաշտում են: Սոցիալական ցանցում նման երևույթների հետ կապված խնդիրը անվերահսկելիության բարձր մակարդակի է: Երբ բոլոր նշված երևույթները կարող են դրսևորվել կեղծ օգտատերերի (ֆեյքերի) միջոցով: Եթե «հարձակումը» հանցագործության հատկանիշներ է պարունակում, ապա իրավապահ մարմինները կարող են քննել, ի հայտ բերել կատարողին: Եթե ոչ, ապա բարդ է, և շատ հաճախ հասկանալով, որ նման վարքագիծ դրսևորած անձանց ի հայտ բերելը և՛ ժամանակատար է, և՛ սթրեսային, և՛ շատ դեպքերում անիմաստ, մարդիկ պարզապես նախընտրում են ուղղակի համարժեք պատասխանելու տարբերակը: Ահա թե ինչու է «ֆեյքամանիան» այսպիսի ծաղկում ապրում: Բայց, քանի որ սա հանրային տիրույթ է, անկասկած պետք է ժամ առաջ մտածել հասցեականացման և նույնականացման առումով ցանցային կարգավորումները բարելավելու մասին: Դա ինքնաբերաբար կբերի զսպվածության:
2. Այո, մեծ հաշվով այդպես է, բայց խնդիրը բլոգերների մեջ չէ, այլ անհասցե, առանց գրանցման, այսպես կոչված՝ ԶԼՄ-ների մակաբույծ, «ժուլիկ» գործունեության, որը բերում է հեղինակային իրավունքների ոտնահարման: Այս իմաստով ոլորտն ունի իրավակարգավորումների փոփոխման խնդիր:
Շիրակի մարզպետարանի տեղեկատվության և հասարակայնության հետ կապերի բաժնի պետ
1. Շատ տեղին և ցավոտ հարց եք բարձրացրել… Սա ժամանակի խնդիր է, հիմա մի քիչ բացիթող վիճակ է, հետհեղափոխական շրջան, ռևանշի ցասում և ամենակարևորը՝ հասարակության թերի կայացած մեծ հատված. նրանից սպասիր ամեն ինչ: Կրկնում եմ, ժամանակի խնդիր է, կկարգավորվի իրավիճակը, կկանոնակարգվի բոլոր հասկացություններն ու գաղափարային ընկալումները, դրանք այսօր չկան մի պարզ պատճառով, դրանով զբաղվող չկա:
2. Ոչ միայն սոցցանցերում, այլ մարդուն զրպարտելը և նրա անձնական կյանք ներխուժելը բոլոր ժամանակներում եղել է դատապարտելի արարք: Այսօր էլ կարելի է մի քանի նման տականքի դատի տալ, որ մնացածներին դաս կամ խրատ լինի: Հարցը կայանում է նրանում, որ ո՛չ իրավապահ մարմիններն են հարցին լուրջ մոտենում, ո՛չ հասցեատերերը: Իմ օրինակով ասեմ՝ կապված ինչ-որ մեկի տարածած ստահոդ գրառման հետ… Շատ ցանկացա գտնել, թե ով է: Բայց ոչ թե նրա զրպարտությունն էր, որ մտահոգել էր, այլ պարզապես ցանկանում էի պատժել, որ ուրիշներին չվիրավորի, բայց շատ լուրջ մարդիկ խորհուրդ չտվեցին: Սա նշանակում է՝ այդ տականքը մնաց անպատիժ, հաջորդ զոհը կարող է մեկ ուրիշը լինել: Հարթությունը միայն իրավական դաշտն է, բողոքելու դեպքում պարտավոր են միջոցներ ձեռք առնել և համապատասխան պատիժ տալ, այդ մասը միանշանակ կարգավորվում է օրենքով:
3.Միանշանակ: Առայժմ մեր իրականության մեջ մի գործընթաց է, որն էապես տարբերվում է ավանդական համարվող ԶԼՄ-ների հետ տարվող գործընթացից: Սա ժամանակի խնդիր է, քանզի ԶԼՄ-ների հետ համագործակցությունը կարգավորվում է մի քանի կարևոր գործոններով՝ ՀՀ Սահմանադրության 27 հոդված, Տեղեկատվության ազատության մասին ՀՀ օրենք, ԶԼՄ օրենք, այսինքն օրենքները շրջանցել մշտապես հնարավոր չէ, կգա մի պահ, անկախ նրանից՝ ով է խախտում, կլինի անհաճելի իրավիճակ, խախտվում է օրենք, իսկ օրենքի առջև հավասար են բոլորը, այլ բան է, որ նոր ոճ է որդեգրվել, և դա ունի իր անցումային ժամկետը:
1.Հավաստի տեղեկություն հաղորդում են այն լրատվամիջոցները, որոնք վարկաբեկված չեն նախկին իշխանությունների հետ համագործակցությամբ: Կասկածելի են նոր ստեղծված կայքերը, որոնք հիմնականում տարածում են չստուգված սկանդալային նյութեր: Այդ կայքերն հիմնականում կարճ կյանք ունեն. աղբը լցնում ու որոշ ժամանակ անց փակվում են, ստեղծվում են նորերը՝ նույն աշխատելաոճով:
2. Սոցցանցերն ազատ են, չեմ կարծում, թե պետք է օրենքներով ղեկավարվեն:
3. Ոչ, չեմ կարծում. անհավասար պայմաններ ստեղծել էին նախկին իշխանությունները, որոնք բոլոր միջոցներով ճնշում էին ընդդիմադիր կայքերին և անհատներին, այժմ իրավիճակը փոխվել է: Հատուկ ուշադրություն դարձրեք բլոգերներին. նրանցից շատերը ղեկավարվել են Բաղրամյան 26-ից, հիմա ոմանք փորձում են Հռոմի պապից ավելի կաթոլիկ երևալ, բայց մենք հո՛ լավ գիտենք՝ «ով ում բարեկամն է» և ինչ արժե այդ «բարեկամությունը»:
Գրող,  լրագրող, սցենարիստ,  հրապարակախոս
1. Գիտեք, հասարակությունը տարիներ շարունակ սուտ լուրերով է սնվել: Ոչ նրա համար, որ դա իր քիմքին հաճելի է եղել, այլ նրա համար, թե ինչ են տվել հանրությանը: Եվ հանրությունն այսօր ինչ միջոցով պետք է տարանջատի ճիշտ կամ սուտ լուրը, կդժվարանամ ասել, որովհետև հանրություն կազմում են տարբեր շերտերի, ընդունակությունների տեր մարդիկ: Տարիներ շարունակ լրատվության դաշտ լցվել են ոչ պրոֆեսիոնալ մարդկանցով ու այդ ոչ պրոֆեսիոնալ մարդիկ էլ կարողացել են դաշտը ամայացնել: Եվ դա ձեռնտու է եղել նախկին իշխանություններին: Սերժ Սարգսյանը կարողացել է լրատվությունն իր ձեռքն առնել ու վճարել լրատվամիջոցներին, որ հանրության մեջ տարածեն սուտն ու ոչ հավաստի տղեկատվությունը: Եվ դա արվեց նրա փեսայի թեթև ձեռքով: Այսինքն, լրատվամիջոցները աշխատավարձ ստացան լռելու համար, անգործության համար, ոմանք էլ դաշտում մայմունություններ իրագործելու համար աշխատավարձ ստացան: Իզուր չէ, որ քաղաքականության մեջ հայտնվեցին մականունավորներ, և լրագրողները սկսեցին աշխատել հենց մականունավոր օլիգարխներին հարցեր տալով ու շոուներ սարքելով, հանրությունն էլ սկսեց դրա վրա զվարճանալ ու հեռու մնաց տեղեկատվական դաշտից: Ոչ պրոֆեսիոնալ մարդիկ հայտնվեցին լրատվամիջոցների ղեկավարների պաշտոնում եւ նրանց հովանավորների միջոցով սկսեցին պատվերներ կատարել: Ով փող տվողը դարձավ, նա էլ պահանջեց լրատվության ուղղությունը: Այս առիթով շատ բան կա անելու: Հատկապես միշիկազերծ անել լրատվությունը և դաշտը վերահսկել: Հանրությունը շատ բան կարող է չիմանալ, թե որ լուրն է համապատասխանում իրականությանը, բայց այդ առիթով պետք է վերահսկողություն իրականացնել, և այն լրատվամիջոցը, որը կփորձի ապատեղեկատվություն տարածել, այդ լրատվամիջոցին պետք է զրկել դաշտում որպես լրատվամիջոց աշխատելու հնարավորությունից: Այսինքն, դրա համար նաև օրենք է պետք մշակել:
2. Սոցիալական ցանցերում մարդուն զրպարտելը դարձել է շատերի համար հեշտ ու մի վայրկյանում խաչին հանելու պես մի բան: Այսինքն՝ ոչ բոլորն են ծանոթ բոլորին և վայ նրան, ով մեկին մի վատ բառ կասի, եթե դա ձեռնտու է մյուսներին, բոլորը մի-մի քար կառնեն ու կսկսեն այդ մարդու ետևից ընկնել, ընդհուպ մինչև ազգի դավաճան անվանելը: Դա հիմնականում քաղաքականության մեջ գտնվող ցանկացած մարդու վրա կարող է ազդել: Էլ չեմ ասում, որ համացանցում կան խմբավորումներ, որոնք հստակ առաքելություն ունեն՝ հարձակվելու նրանց վրա, որոնք նրանց սրտով գրառումներ չեն անի: Եթե ես դեմ եմ ինչ-որ արատավոր երևութների, իսկ դա կարող է խանգարել ինչ-որ մարդկանց, նրանք միանգամից մոլեգնում են: Դա էլ պետք է վերահսկել: Մենք այսօր պետք է ունենանք այնպիսի դատական համակարգ, որ մարդիկ դատարան դիմելուց առաջ նախ ունենան վստահություն հենց դատարանի և դատավորի նկատմամբ: Ես ունեցել եմ մի դեպք, որտեղ հենց Վահրամ Սահակյան անունով մեկը ինձ անձնական վիրավորանք հասցրեց հենց սոցիալական ցանցի միջոցով ու ես դիմեցի դատարան: Ցավոք, դատարանն այնքան ձգձգեց, որ ես ինչքան համբերությամբ սպասում եմ, բայց դա ազդում է մարդու անգամ առողջության վրա: Ինչ եմ ուզում ասել. քանի դեռ մենք չունենք անկախ դատական համակարգ, մենք կուլ ենք տալու վիրավորանք, զոհ ենք դառնալու խմբավորված հարձակումների:
3. Մեդիա դաշտում անհավասար պայմաններ ստեղծվեցին այն ժամանակ, երբ ոչ պրոֆեսիոնալ մարդիկ այդ դաշտում ինքնահաստատվեցին ու իրենց անձնական դաշտը բերեցին մեդիա դաշտ: Ով ում դեմ անձնական հարցեր ուներ, լրագրության տակ սղացնելով դարձրեց լրատվություն: Այո, պետք է նաև լրատվամիջոցի խնդիրը լինի՝ դուրս թողնել անձնական նկատառումներն ու գործի զուտ մաքուր լրատվության տեսանկյունից: Եթե մենք անկախ ու ազատ խոսքը խառնում ենք լպիրշության հետ, ինչը առկա է այսօր, մենք չենք ունենալու ժողովրդավարություն: Դրանք զուտ բառեր չեն: Ցավոք, այսօր իմ կարծիքով լրատվության մեջ չկա ազատ խոսք, որովհետև որոշ լրատվամիջոցներ պատվեր կատարելով վիժեցնում ու նեղացնում են ազատ խոսքի տարածքը:
Արթուր Ալեքսանյանը աշխարհի քառակի չեմպիոն
«Մեր թիմում ամեն մեկը պետք է փոփոխություն բերի եւ արդյունք ապահովի»
Երեք առաջնախաղ 157-րդ թատերաշրջանում
«Բոլորիս ցանկությունն է՝ քաղաքը դարձնել ավելի գեղեցիկ, ավելի մաքուր, ավելի բարեկարգ»
Ինչու են բնակարաններն անտերության մատնված, կամ՝ 10 տարվա հանցավոր անտարբերություն, թե՞…
ՀՀ, Գյումրի, Իսահակյան փ., 76
(+374 312) 6 72 56
Արթուր Ալեքսանյանը աշխարհի քառակի չեմպիոն
«Մեր թիմում ամեն մեկը պետք է փոփոխություն բերի եւ արդյունք ապահովի»
Երեք առաջնախաղ 157-րդ թատերաշրջանում
«Բոլորիս ցանկությունն է՝ քաղաքը դարձնել ավելի գեղեցիկ, ավելի մաքուր, ավելի բարեկարգ»
Ինչու են բնակարաններն անտերության մատնված, կամ՝ 10 տարվա հանցավոր անտարբերություն, թե՞…
Մեջբերումներ անելիս ակտիվ հղումը shrjapat.am- ին պարտադիր է: Կայքում արտահայտված կարծիքները պարտադիր չէ, որ համընկնեն կայքի խմբագրության տեսակետի հետ:
Գովզդների բովանդակության համար կայքը պատասխանատվություն չի կրում: