hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy fr hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr en en en
Ծնվելիս աղբանոց նետված, հետագայում Նուբարաշենի գիշերօթիկում հայտնված Սարգիսը փող է հավաքում, որ տուն գնի — Անի Բլոգ
Ապրիլի 2, 2011Մայիսի 9, 2016 Անի Գասպարյան
Այն էլ նշենք, որ և՛ Աշոտի, և՛ Սարգսի մասին գրելիս նպատակ չենք ունեցել քարկոծել այդ դպրոցը: Մերցանկությունը հասարակությանը նման ճակատագիր ունեցող երիտասարդների կյանքը ներկայացնելն է,կյանք, որ կամա, թե ակամա առնչվում է նաև Նուբարաշենի հատուկ դպրոցին:
28-ամյա Սարգիսը պատմում է, որ ծնվելուց հետո մայրն իրեն թողել է աղբանոցում՝ ապակիների մեջ, քանի որ ապօրինի կապի ծնունդ է եղել: Երեխային աղբանոցից գտել է մի տարեց կին և  տարել հիվանդանոց, որտեղից էլ  նրան տեղափոխել են Գյումրու մանկատուն: Հետագայում Սարգիսը հայտնվել է Նուբարաշենի հատուկ գիշերօթիկ դպրոցում:
Պատմում է, որ քնելիս իրենց ստիպում էին, որ գլուխները ծածկեն. «Նպատակն էն  էր, որ էրեխեքը չտեսնեն, թե միջանցքներում ինչ է կատարվում»: Եթե, օրինակ, այդ օրը ուսուցիչներից մեկը բողոքել էր աշակերտներից որևէ մեկից,  գիշերային ուսուցիչը զբաղվում էր նրա «դաստիարակությամբ»: «Ավագյան Լյովան, ուրիշ ուսուցիչներ փետով ծեծում էին էրեխեքին, երևի կայֆ էին ստանում, մինչև արյուն չէին տեսնում, չէին հանգստանում»,-ասում է Սարգիսը:
Նա հիշում է գիշերօթիկում ընդունված պատժամիջոցներից մեկը, որն իրենք  «սամալյոտ կանգնացնել» էին անվանում: Պատժամիջոցը հետևյալն էր. ձեռքերը հորիզոնական տարածում էին կիսանստած վիճակում, երբեմն էլ մի ոտքի վրա, մեջքին մի ծանր փայտի կտոր էին դնում, և պատժվողը պետք է դիմանար, որպեսզի հանկարծ մեջքի վրայի փայտը գետնին չընկներ: Հակառակ դեպքում նույն փայտով հարվածում էին ողնաշարին: Լինում էր նաև, որ փայտի փոխարեն մեջքին ծաղկաման էին դնում…
Սարգիսն էլի շատ ու շատ բաներ է թվարկում, որ չէր ուզենա հիշել, օրինակ` ինչպես էին «չարություն» անելու համար պատժվում՝ 24 ժամ զրկվելով սննդից, կամ զուգարան գնալու համար ժամ գոյություն ուներ, իսկ եթե հանկարծ տակդ անեիր, ծեծ կուտեիր…
Բայց ծեծից առավել Սարգսի համար անտանելի էր սովը. «Երբ գարունը գալիս էր, մեզ տանում էին Նուբարաշենի գերեզմանոց՝ իբր թե զբոսանքի, բայց նպատակն էն էր, որ ով ինչ կարա, արածի,- պատմում է նա,- ինչ խոտ որ հնարավոր էր ուտել, ուտում էինք: Անգամ գերեզմանոցի խունկն ու հոգեհացն էինք ուտում, եթե գտնում էինք: Պատահում էր, որ աղբի միջից ուտելիք էինք գտնում, ուտում, անգամ E տառով դեղեր, մի խոսքով, քարից փափուկ ինչ լինում էր, ուտում էինք: Էրեխեք կային, որ սովածությունից մագնիտաֆոնի պլաստինկաները դնում էին բերանները, կրծում, որ կշտանան»:
Ինը տարեկանում Սարգսին որդեգրում են: Սակայն նրա բախտն այստեղ էլ չի բերում: «Ծնողներն» ինչ-որ աղանդի հետևորդներ էին և ստիպում էին Սարգսին հրաժարվել միս ուտելուց. «Ասում էին միս մի կեր, մեջը սատանա կա,- պատմում է Սարգիսը,- իսկ երբ իմանում էին, որ կերել եմ, ծեծում էին: Բացի էդ, ստիպում էին, որ իրնց մամա ու պապա ասեմ, ես էլ չէի կարողանում»:
Մի տարի անց Սարգիսը հեռանում է իր նոր «ընտանիքից»: 1998 թ. նրան տեղափոխում են հանրապետական թիվ 2 հատուկ կրթահամալիր, որտեղ սովորում և ապրում են ծայրահեղ աղքատ, ծնողազուրկ և մտավոր խնդիրներ ունեցող երեխաներ: Կրթահամալիրում, որը նախատեսված է 3 տարի սովորելու համար,  Սարգիսն անցկացնում է տասներկու տարի, քանի որ շատերի պես գնալու տեղ չուներ: Նա գոհ է ուսումնարանից, ասում է, որ էնտեղ իրենց պահել են ավելի, քան պարտավոր էին:
2005 թ. նա պատահաբար գտնում է իր եղբորն ու քրոջը (մոր կողմից): Մի անգամ, երբ հողագործական աշխատանքներ էր կատարում մի տարեց կնոջ համար,  նկատում է, որ այդ կինն ուշադիր նայում է իրեն և հանկարծ սկսում է լաց լինել: Պարզվում է, որ տարեց կինը ճանաչել է Սարգսի մորը՝ Համասփյուռին (վերջինս արդեն մահացել էր), և Սարգսի չափազանց շատ նմանությունն իր մորը ծեր կնոջը ենթադրել է տալիս, որ նա Համասփյուռի տղան է: «Երբ ասեցի, որ հա, մորս անունը Համասփյուռ է եղել, տատին վատացավ,- պատմում է Սարգիսը,- բայց մի բան ասեց՝ մինչև ես չգտնեմ քո քվորը կամ եղբորը, չեմ մեռնի»:
Եվ ծեր կինը գտնում է Սարգսի եղբորն ու քրոջը, ծանոթացնում, հետո մահանում: Սարգիսը գտնում է իր հարազատներին, բայց դա էլ նրան ուրախություն չի բերում. «Մի պահ նրանց հետ էի ապրում, բայց քուրս մի ավազակ ամուսին ուներ, որ հիմա բանտում ա: Մի օր ինձ թալանեցին, ու ես որոշեցի գնամ էդ տնից»: Հիմա եղբոր ու քրոջ հետ կապ ունի, բայց մտերիմ չէ:
2008 թ. Սարգսին ու ևս չորս հոգու ուղղորդում են «Ջերմիկ անկյուն» խմբային տուն, որտեղ, սակայն, նա չի հարմարվում, և մի տարի անց նրան հեռացնում են:
«Ջերմիկ անկյուն» խմբային տան տնօրեն Ելենա Կիրակոսյանի խոսքով` Սարգիսն  առավոտյան արթնանում էր, շտապում աշխատանքի (հողագործություն, կանաչապատում), շատ ուշ էր վերադառնում, երբեմն էլ չէր վերադառնում. «Սա ընդամենը գիշերելու տեղ էր նրա համար,- ասում է Կիրակոսյանը,- և նրա ապրելակերպը չէր համապատասխանում մեզ մոտ բնակվելու կանոններին»:
«Ջերմիկ անկյունից» հեռանալուց հետո Սարգիսը պետք է հայտնվեր փողոցում, բայց նրան հանրակացարանային մի սենյակ է տրամադրում թիվ 2 հատուկ կրթահամալիրի իր նախկին դայակներից մեկը: Նա մինչ օրս ապրում է այնտեղ, անվճար:
Սարգիսն աշխատում է. պատվերով հողագործական աշխատանքներ է կատարում: Համապատասխան գործիքներ է գնել և մշտական հաճախորդներ ունի: Գոհ է իր աշխատանքից: Ասում է՝ վաստակած գումարով կարողանում է որոշ խնդիրներ լուծել, բայց ամենագլխավոր խնդիրը՝ սեփական կացարանը, շարունակում է մնալ իբրև երազանք. «Ցանկությունս մեկն է` էնքան գումար հավաքեմ, որ կարողանամ տուն առնեմ ու ամուսնանամ, թե չէ` էս պետության վրա հույս դնել չի լինի»,-ասում է Սարգիսը:
Հայ ոսկեդարը «ոչինչ է». Եղիշեի, Փարպեցու և Բուզանդի երկերի կեղծ-հայագիտական ռևիզիան
Բռնության հետևանքները…կանխե՛ք այն, քանի դեռ ուշ չէ
Հունվարի 29, 2020 Անի Գասպարյան 0
«Նորմալ երկրում երեկվա դեպքերին կհետևեին հրաժարականներ»․ Լարիսա Ալավերդյան
Մարդու իրավունքների առաջին պաշտպան, «Ընդդեմ իրավական կամայականության» ՀԿ գործադիր տնօրեն Լարիսա Ալավերդյանը հունվարի 28-ին Երևանում մի խումբ...
Հոկտեմբերի 05, 2016 Անի Գասպարյան 0
«Եթե չլիներ 1996-ը, չէին լինի թե՛ հոկտեմբերի 27-ը, թե՛ մարտի 1-ը, թե՛ «Սասնա ծռերը». Վ. Մանուկյան
Հայաստանի նորանկախ պատմության ամենախայտառակ էջերից մեկը 1996 թվականի նախագահական ընտրություններն են, որոնք ճակատագրական ջրբաժան գծեցին Հայաստանի...
Հոկտեմբերի 05, 2016 Անի Գասպարյան 0
​«Փակուղի չկա». Վազգեն Մանուկյանի կոչը 1990-ին և այսօր
1988 թ. սկսվեց Ղարաբաղյան շարժումը: Նպատակը Ղարաբաղի վերամիավորումն էր Հայաստանին: Ձևավորվեց «Ղարաբաղ» կոմիտեն, շարժումը մեծ թափ...
Մեկնաբանություն “Ծնվելիս աղբանոց նետված, հետագայում Նուբարաշենի գիշերօթիկում հայտնված Սարգիսը փող է հավաքում, որ տուն գնի” վերաբերյալ
Հուլիսի 13, 2011 at 5:40 ա.
Իմ կարծիքով հիմա Սառգսի պես մանկատնում շատ երախաներ կան: Եվ այդ նման դաստիարակներին պետք է համապատասխան վերաբերմունք ցույց տալ համապատասխան մարմինների կողմից:Այդ նույն ձևով ստորացնել նրանց, ցույց տալ թե որը որից հետո է: Ամոթ նրանց, Ամոթ մեր ազգին:
Ես Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի եմ, ՀԱՅ, որ ուզում է իր հայրենիքում ավելի արժանապատիվ ապրել: Ես սովորական ՄԱՐԴ եմ, որ ուզում է աշխարհն ավելի լուսավոր տեսնել: Ես պարզապես ԿԻՆ եմ, որ ուզում է ավելի լիարժեք ու կայացած լինել: Բայց ես գիտեմ, որ այդ ամենի համար ԵՍ եմ պատասխանատու: Փոխիր ինքդ քեզ, ու աշխարհն անպայման կբարեփոխվի…
Հուլիսի 28, 2016:Գյոյ-ջամին կառուցել է Իրևանի կիսանկախ ԱԴՐԲԵՋԱՆՑԻ սարդար Հուսեյն-Ալի խանը գողմից 1766 թ:
Հունվարի 31, 2014:Շատ ափսոսում եմ որ նման վառ անհատականություն հեռացավ մեզանից: Անդառնալի կորուստ: Չգիտեմ ինչպես արտահայտվեմ, ես իրեն շատ եի սիրում,…
Հունվարի 20, 2014:Ձեր գրառումը տեղ գտավ www.BlogNews.am կայքում: Շնորհակալություն:
Հունվարի 12, 2014:Ինչպես և շաաատ այլ բաներ են կիսատ մնում, Անի ջան:
Հուլիսի 11, 2013:_իրականությունը համապատասխանում է հարյուր տոկոսանոց,Անիի հետբազմաթիվ անգամ փորձել է երկխոսություն կազմակերպել Տեր Շահեի հետ սակայն ինքը դեռ բացասական…
«Նորմալ երկրում երեկվա դեպքերին կհետևեին հրաժարականներ»․ Լարիսա Ալավերդյան
​«Դու լեռներում չես, լեռներն են քո մեջ»․ վերադարձ Գերմանիայից
​«Հենց Հայաստա՛նն է ապրելու տեղ»․ Լիդան կոտրում է կարծրատիպերը
Հակոբ Նազարյան․ վերադարձ Հայաստան՝ շինարարության նորագույն տեխնոլոգիաներով
​Երջանկությունը Դեբետ գյուղում էր. վերադարձ Ֆրանկֆուրտից Լոռի
Repat Armenia Զվարթնոց օդանավակայան Կլոր շենք Հայրենադարձություն