hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy en hy en en en en hy en en en en en en en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en en
1847թ. գրքի լույս տեսնելուց հետո գրական  շրջանակներում բուռն քննարկումներ ծավալվեցին առ այն, թե գրական որ հոսանքին է  պատկանում ստեղծագործությունը՝ ռոմանտիզմին, թե ռեալիզմին:
Վեպի կոնֆլիկտի վերլուծությունը բացահայտում  է ստեղծագործության ռոմանտիկական  բնույթը, մասնավորապես` համարելով այն  ուշ ռոմանտիզմի շրջանի ստեղծագործություն: Ռոմանտիզմի գեղարվեստական հայեցակարգի առանցքում անձն է, իսկ գլխավոր կոնֆլիկտը՝ հասարակություն-անձ փոխհարաբերությունը: Ըմբոստանալով նյութականի դեմ՝ ռոմանտիկ հերոսը փորձում  է  գտնել   երկրորդ աշխարհ՝ իդեալների ու ներդաշնակության աշխարհ, այդ  իսկ պատճառով ճամփորդելու, փախչելու դրդապատճառը բնութագրական է հենց ռոմանտիկ գրականության համար: Վեպի կոնֆլիկտի բազմաշերտությունն արտահայտում  է   Էմիլի  Բրոնտեի  ռոմանտիկ աշխարհայացքի  էվոլուցիան: Վեպի ստեղծման ժամանակաշրջանը թույլ է տալիս գրողին քննադատորեն մոտենալ իրականության գեղարվեստական ըմբռնման ռոմանտիկ  սկզբուքններին:
Վեպի  կոնֆիլկտի  բաղադրիչներն  ամբողջանում  են  գլխավոր հերոս Հեդկլիֆի՝  իր սիրելիին՝ Քեթրինին միանալու ձգտման մեջ, եւ հենց դրա իրականացման անհնարինությունը վերածվում է հերոս-իրականություն կոնֆլիկտի:
Գլխավոր կոնֆլիկտին զուգահեռ, վեպում  գոյություն ունի նաեւ կրոնական կոնֆլիկտ: Էմիլի  Բրոնտեի կողմից կրոնական խնդրի արծարծումը պայմանավորված  է  ինչպես կենսագրական ու սոցիո-մշակութային գործոններով, այնպես   էլ   ռոմանտիզմի  ավանդույթներով, որը ձգտում է  մարդու հոգևոր աշխարհի նկարագրությանը:
Իր վեպում Էմիլի Բրոնտեն սինթեզում է  ազատություն եւ բնություն հասկացությունները:  Դրանք իրենց ուրույն տեղն ունեն ռոմանտիզմի գեղագիտական հայեցակարգում, որտեղ բնությունը հակադրվում է քաղաքակարթությանը եւ իրենից ներակայացնում է «ապաստարան» իրականությունից  փախչելու  համար, ներդաշնակության  եւ իդեալների աշխարհ, որտեղ  հերոսն   իրեն   մարդ  է  զգում  եւ  կարող  է  ճանաչել  ինքն  իրեն:
Գլխավոր հերոսուհի Քեթրինի կերպարում արտահայտված են բուրժուական հասարակության ու վերջինիս արժեքների նկատմամբ Բրոնտեի հայացքները: Քեթրինը զոհաբերում  է  իր  սերը   հանուն  հասարակական դիրքի ու ժառանգության: Նա խորհրդանշում  է  հոգևորի ու նյութականի անհամատեղելիությունը, բուրժուազիայի զազրելի արժեքները:
Վեպի էկրանավորումների մեկը, 1939թ.
Վեպի  հիմնական  կոնֆլիկտն  ըստ  գրականագետների՝   համարվում  է սոցիալական,  քանի որ դրա հիմքում ընկած է դասային անհավասարության խնդիրը, ինչը, ըստ նրանց,  վկայում է վեպի ռեալիստական բնույթի մասին:Կոնֆլիկտի հիմքում ընկած է  անձի ազատության, բուրժուական իրականության ու ռոմանտիկական   իդեալի   միջև  ընտրության   խնդիրը:
«Այս վեպը ոչ մի ընդհանուր բան չունի ժամանակաշրջանի գրականության հետ: Այն շատ վատ վեպ, այն լավ վեպ է: Այն տգեղ է, նրա մեջ գեղեցկություն կա: Այն ահավոր, տանջալից, ուժեղ  ու  կրքով  լի  գիրք  է»,- Սոմերսեթ Մոեմ:
Posted by Արվեստի Աշխարհը at 06:42
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Newer Post Older Post Home
Subscribe to: Post Comments (Atom)
Միքելանջելո Բուոնարոտի (1475-1564թթ.)՝ իտալացի մեծն քանդակագործ, գեղանկարիչ, ճարտարապետ, պոետ և մտավորական, Վերածննդի դարաշրջանի մեծագու...
Պիեռ Օգյուստ Ռենուար «Մառլիի անտառը»
Վիկտոր Հյուգո «Փարիզի Աստվածամոր տաճարը»
«Փարիզի Աստվածամոր տաճարը» (1831) Վիկտոր Հյուգոյի հանրագիտարանն է, ֆրանսիական ռոմանտիզիմի հիմքը: Այս վեպը յուրովի պատմական է, իսկ գաղափ...
Էդուարդ Մանե (1832–1883 թթ.)՝ ֆրանսիացի հայտնի գեղանկարիչ, իմպրեսիոնիզմի հիմնադիրներից մեկը:  Ծնվել է 1832թ. հունվարի 23-ին Փարիզի...
«Անտիգոնե»՝ Սոֆոկլեսի ամենահայտնի ողբերգություններից մեկը, որն առաջին անգամ բեմադրվել է մ.թ.ա. 442թ.: Ստեղծագործության հիմքում ընկած է Թ...
Ստենդալ «Կարմիրը և սևը»
Ստենդալը պատկանում է ֆրանսիական ռեալիզմի առաջին շրջանին , ում  ստեղծագործությունը Լուսավորությանը XIX դարի ռեալի...
Լուվր՝ աշխարհի խոշորագույն ու ամենահեղինակավոր թանգարաններից մեկը , որը գտնվում է Փարիզի կենտրոնում՝ Սենա գետի ա...
Միգել դե Սերվանտես «Դոն Կիխոտ»
Միգել դե Սերվանտեսի «Դոն Կիխոտ» վեպը հանդիսանում է Արևմտյան Եվրոպայի առաջին մեծածավալ վեպը, որից, ինչպես նշում է Բելինսկին, «...սկ...
Օնորե դը Բալզակ «Շագրենի կաշին»
«Շագրենի կաշին» (1830-1831թթ.)՝ ֆրանսիական դասական ռեալիզմի հիմնադիր Օնորե դը Բալզակի ամենահայտնի վեպերից մեկը: Բալզակը պատմական վեպերի...
« Թշվառները » (1862 թ .) կյանքի խնդիրների ընդգրկումով և սոցիալական քննադատության թափով Վիկտոր Հյուգոյի ամենանշանակալից ...
Արխիվ March (1) January (3) December (1) May (1) April (5) March (2) February (3) January (17) December (2) November (4) October (12) September (9) August (5) July (7) June (19) May (22) April (14) March (12) February (18) January (22) December (3) November (34) October (28) September (55) August (19) July (43) June (25) May (49) March (13) February (9) January (1) December (9) November (14) October (7) September (1) August (67) July (10)
Simple theme. Theme images by gaffera. Powered by Blogger.