hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy fr hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy fr en eu en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de en en en
Օգոստոսի 2, 2016Օգոստոսի 3, 2016 Անի Գասպարյան
Հետաքրքիրն այն է, որ հատկապես հայրը մեծ կարևորություն էր տալիս երեխաների հայկական կրթություն ստանալուն, և քանի որ ինքը լավ հայերեն չգիտեր, ուզում էր, որ գոնե երեխաները լիարժեք հայերեն սովորեն: Ուստի, բնակարան են գնում հենց հայկական դպրոցի մոտ, որտեղ էլ Անաիսը սովորում է մինչև 14 տարեկանը (այն ժամանակ այդ դպրոցում կրթությունը մինչև այդ տարիքն էր):
Անաիսն Արցախը շատ է սիրում և հաճախ է գնում այնտեղ: Միայն շատ է զարմանում, երբ Հայաստանում հանդիպում է մարդկանց, որոնք երբևէ չեն եղել Արցախում: «Դա ինձ համար ամենամեծ շոկն է: Ես միանգամից այդ մարդկանց խոսք եմ տալիս, որ անպայման տանելու եմ: Ո՞նց կարելի է ապրել Հայաստանում ու չտեսնել Արցախը, որի համար այդքան պայքար է եղել»:
Փարիզում հայկական դպրոցն ավարտելուց հետո Անաիսն ընդունվում է միջազգային դպրոց, ապա բժշկական համալսարան: Սկզբում հետաքրքրված էր բժշկությամբ, սակայն որոշ ժամանակ անց հասկանում է, որ դա իրենը չէ, և ուսումը կիսատ թողնելով՝ ընդունվում է Լուվրի արվեստի դպրոց, ապա ճարտարապետական համալսարան: Ստանալով լուրջ կրթություն՝ նա աշխատանքի է անցնում նախ Փարիզի ճարտարապետական ընկերություններից մեկում, ապա աշխատանքային հրավեր է ստանում Քաթարից: 2011-2015 թթ. Անաիսն ապրում ու աշխատում է Քաթարում: Հենց այնտեղ էլ ծանոթանում է Ճարտարապետների համահայկական ընկերակցության համահիմնադիրներ Վահե և Գոհար Թութունջյանների հետ: Նրանք Քաթարում հիմնել էին ճարտարապետական ընկերություն, և Անաիսը վերջին մեկ տարում աշխատում է նրանց մոտ:
2015 թ. հոկտեմբերին Թութունջյանները պետք է գային Հայաստան, այստեղ ամեն տարի համահայկական ճարտարապետական գիտաժողով էին կազմակերպում: Անաիսը նրանց հետ գալիս է Հայաստան, որպեսզի ծանոթանա հայկական ճարտարապետական հանրության հետ և հնարավորության դեպքում աշխատանք գտնի ու մնա: Այդ ժամանակ նա Հայաստանում իր համար բացահայտում է «Թումոն» և այնքան է հավանում, որ դիմում է` թեկուզ ժամանակավոր աշխատանք կատարելու համար: Նա կրթական ծրագիր է ներկայացնում կենտրոն հաճախող պատանիների համար, որը հավանության է արժանանում, և նա մեկուկես ամիս մնում է Հայաստանում՝ ծրագիրն ամփոփելով հետաքրքիր ցուցահանդեսով: Ծրագիրն ավարտելուց հետո վերադառնում է Ֆրանսիա, ծնողների մոտ, որոնցից արդեն 5 տարի կտրված էր: Սակայն 2 շաբաթ էլ չէր անցել, ինչ Փարիզում էր, երբ նրան «Թումոյից» մշտական աշխատանք են առաջարկում: Անաիսը մեծ ուրախությամբ վերադառնում է Հայաստան` այս անգամ արդեն այստեղ ապրելու հաստատ մտադրությամբ:
Ապրելով Ֆրանսիայում, Քաթարում, ԱՄՆ-ում և հիմա արդեն Հայաստանում՝ նա կարողանում է համեմատություններ անել իրարից խիստ տարբեր այս երկրների միջև ու մշտապես ապրելու նախընտրությունը տալ Հայաստանին: Հայաստանը նրա համար հետաքրքիր է նաև նրանով, որ այստեղ կողք- կողքի ապրում են հայեր աշխարհի տարբեր երկրներից՝ յուրաքանչյուրն իր յուրահատկությամբ ու արժեքներով: Իսկ Երևանն անգնահատելի քաղաք է համարում նախևառաջ քաղաքաշինական տեսանկյունից, իր հարմարավետությամբ ու հասանելիությամբ: Նրան դուր է գալիս, երբ փողոցում ամեն քայլափոխի կարելի է ծանոթներ տեսնել, ողջունել, քայլելով հասնել ամեն տեղ: Առհասարակ, նա այստեղ բարձր է գնահատում քայլելու մշակույթը, ինչը տեսել է միայն Իսպանիայում: Իսկ ապահովության տեսանկյունից Անաիսի համար Հայաստանն ամենալավ տեղն է: Նա առավելություն է համարում նաև այն, որ աշխատանքից հետո մարդիկ հասցնում են դուրս գալ, հանդիպել ընկերների հետ, սրճարան գնալ, իսկ Եվրոպայում դա քչերին է հասանելի. նախ՝ կյանքն ավելի լարված է, մարդիկ ժամանակ չունեն, բացի այդ, նման բաներն այնտեղ ավելի թանկ հաճույք են: «Եթե ես հիմա Եվրոպայում աշխատեի, իմ աշխատավարձով անգամ չէի կարողանա առանձին բնակարան վարձել, հոգալ ուտելիքի, տրանսպորտի, ինտերնետի և մյուս բոլոր ծախսերը»,-խոստովանում է նա: Իսկ ամենամեծ առավելությունը Հայաստանում, ըստ նրա, ընտանեկան արժեհամակարգն է, որը Եվրոպայում օրըստօրե վերանում է: «Ես այստեղ ընտանիքիս հետ չեմ, մենակ եմ, բայց երբեք ինձ մենակ չեմ զգացել: Ապահով եմ, գիտեմ, որ եթե մի բան լինի` ինձ հաստատ կօգնեն, մենակ չեն թողնի: Այստեղ կարծես բոլորը քո հարազատներն են. Եվրոպայում նման բան չկա»:
Խոսելով Հայաստանի խնդիրների մասին՝ միայն նշում է, որ երբեմն դրսից եկածից փորձում են ամեն կերպ ավելի շատ փող պոկել՝ մտածելով, թե «նրա փողը օդից է գալիս»: «Ինձ համար դա անընդունելի է, որովհետև ես 20 տարի առաջ Հայաստանում նման բան չեմ տեսել: Մարդիկ մեզ պահում էին իրենց տանը, կերակրում, երբ իրենք էլ չունեին, բայց դրա համար փող չէին ուզում: Դե հասկանալի է, 20 տարվա ընթացքում որոշ մարդիկ էստեղ շատ հարստացել են, մյուսները՝ մնացել աղքատ, և ամեն մեկը փորձում է տորթի մի մասն իր կողմը քաշել: Բայց մեկ է, ես գիտեմ, որ հայն էդպիսին չէ, իսկական հային ես տեսել եմ դեռ 20 տարի առաջ»:
Անաիսի ընտանիքն անցյալ տարի Երևանում բնակարան է գնել, որն էլ ավելի կսերտացնի ընտանիքի կապը հայրենիքի հետ: Ծնողներն ուրախ են, որ նա Հայաստանում է: Ասում է, որ քույրը նույնպես շատ է սիրում Հայաստանը և ուզում է տեղափոխվել, իսկ ծնողները բնակարան գնելուց հետո գոնե տարվա մի մասը կապրեն այստեղ:
Ես հասկանում եմ «Սասնա ծռերին», բայց…
Մայիսի 09, 2019 Անի Գասպարյան 0
​«Դու լեռներում չես, լեռներն են քո մեջ»․ վերադարձ Գերմանիայից
«Հայաստանի գյուղերը մի ուրիշ ձևով եմ սիրում։ Երբ մտնում ես գյուղ, քեզ տնից էլ լավ ես...
Ապրիլի 09, 2019 Անի Գասպարյան 0
​«Հենց Հայաստա՛նն է ապրելու տեղ»․ Լիդան կոտրում է կարծրատիպերը
Լիդան մի քանի ամսական էր, երբ ընտանիքը 90-ականներին տեղափոխվեց Ռուսաստան։ Ամեն ինչ կարծես լավ էր, ինքն...
Մարտի 09, 2019 Անի Գասպարյան 0
Հակոբ Նազարյան․ վերադարձ Հայաստան՝ շինարարության նորագույն տեխնոլոգիաներով
Հակոբ Նազարյանն առաջիններից էր, որ արձագանքեց Հայաստանում թավշյա հեղափոխության կոչին ու ընտանիքով վերադարձավ հայրենիք՝ իր հետ...
Ես Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի եմ, ՀԱՅ, որ ուզում է իր հայրենիքում ավելի արժանապատիվ ապրել: Ես սովորական ՄԱՐԴ եմ, որ ուզում է աշխարհն ավելի լուսավոր տեսնել: Ես պարզապես ԿԻՆ եմ, որ ուզում է ավելի լիարժեք ու կայացած լինել: Բայց ես գիտեմ, որ այդ ամենի համար ԵՍ եմ պատասխանատու: Փոխիր ինքդ քեզ, ու աշխարհն անպայման կբարեփոխվի…
Հուլիսի 28, 2016:Գյոյ-ջամին կառուցել է Իրևանի կիսանկախ ԱԴՐԲԵՋԱՆՑԻ սարդար Հուսեյն-Ալի խանը գողմից 1766 թ:
Հունվարի 31, 2014:Շատ ափսոսում եմ որ նման վառ անհատականություն հեռացավ մեզանից: Անդառնալի կորուստ: Չգիտեմ ինչպես արտահայտվեմ, ես իրեն շատ եի սիրում,…
Հունվարի 20, 2014:Ձեր գրառումը տեղ գտավ www.BlogNews.am կայքում: Շնորհակալություն:
Հունվարի 12, 2014:Ինչպես և շաաատ այլ բաներ են կիսատ մնում, Անի ջան:
Հուլիսի 11, 2013:_իրականությունը համապատասխանում է հարյուր տոկոսանոց,Անիի հետբազմաթիվ անգամ փորձել է երկխոսություն կազմակերպել Տեր Շահեի հետ սակայն ինքը դեռ բացասական…
«Նորմալ երկրում երեկվա դեպքերին կհետևեին հրաժարականներ»․ Լարիսա Ալավերդյան
​«Դու լեռներում չես, լեռներն են քո մեջ»․ վերադարձ Գերմանիայից
​«Հենց Հայաստա՛նն է ապրելու տեղ»․ Լիդան կոտրում է կարծրատիպերը
Հակոբ Նազարյան․ վերադարձ Հայաստան՝ շինարարության նորագույն տեխնոլոգիաներով
​Երջանկությունը Դեբետ գյուղում էր. վերադարձ Ֆրանկֆուրտից Լոռի
Repat Armenia Զվարթնոց օդանավակայան Կլոր շենք Հայրենադարձություն