hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy en en en en hy en en en en en en en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en en
Ենթադրվում է, որ պատկերված պարը ռիգոդոնն է
Ռիգոդոն պարը ծագել է 16-17-րդ դարերում, Ֆրանսիայում և լայն տարածում է ունեցել հատկապես 17-18-րդ դարերի ընթացքում, սկզբում՝ գյուղացիների, այնուհետև՝ բարձր խավի շրջանում:
Ազգային պարերի մեծամասնության նման ռիգոդոնը ևս ծագել է Ֆրանսիայի հարավում (Պրովանս, Դոֆինե, Լանգեդոկ) մեծ տարածում ունեցած բրանլե պարից, որից էլ ստացել է տեղի բնակիչներին հատուկ մի շարք գծեր՝ ճկունություն, արագություն, վառ խառնվածք: Բրանլեի բնութագրիչ հիմնական հատկանիշների թվում էին դեպի ձախ թեքվելու սովորությունը, զույգերով պարբերաբար փոխանակվելը, թեթև ցատկի միջոցով անցումը մի ոտքից մյուսը, աղջկան ձեռքի տակով պտտացնելը և այլն:
Ռիգոդոնն իր աշխույժ բնույթով նման է ֆրանսիական ծագման այնպիսի պարերի, ինչպիսիք են բուռեն ու մոնտանյարը: Գյուղական ռիգոդոնը սովորաբար պարում էին ամենահասարակ երաժշտական գործիքների ուղեկցությամբ՝ հաճախ ջութակի: Պարին էլ ավելի ուրախ բնույթ էին հաղորդում դիտողների ծափերն ու բացականչությունները:
17-րդ դարի վերջում ռիգոդոնը ներթափանցում է ֆրանսիական բարձր խավ՝ դառնալով նաև պալատական պար: Բնականաբար, այն դառնում է ավելի հանդիսավոր ու զուսպ: Սակայն ռիգոդոնի հմայքը հենց իր «բնածին» ռիթմի մեջ էր, և սկզբնական տեսակը գնահատող մարդիկ չէին ընդունում այս պարի փոփոխված տարբերակը: Այդ մարդկանց թվում էր ժամանակի հայտնի պարուհիներից մեկը՝ Մարի Կամարգոն (1710-1770թթ.), որն առաջինն է համարձակվում խախտել արքունական թատրոնի ընդունված կարգերն ու հանդես գալ մաքուր, գեղջկական ռիգոդոնով՝ աշխույժ ու ազնվական խավի համար անսովոր արագությամբ պարով:
Մարին ռիգոդոնը կատարում էր առանց բարձրակրունկ կոշիկների ու ավելորդ զարդարանքների՝ երկար զգեստը փոխարինելով հասարակ կարճ կիսաշրջազգեստով: Այս կերպարանափոխությունը պարուհուն հնարավորություն տվեց ռիգոդոնն ավելի թեթև ու բնական դարձնել:
Այս նույն ժամանակահատվածում ռիգոդոնը դառնում է մի շարք ֆրանսիացի, գերմանացի ու անգլիացի երգահանների ստեղծագործությունների մաս: Այս պարը նաև իր պատվավոր տեղն է զբաղեցնում բալետային ու օպերային ստեղծագործություններում (վերջիններում որպես դիվերտիսմենտ): Ռիգոդոնին անդրադարձել են այնպիսի երգահաններ, ինչպիսիք են Գ.Ֆ. Հենդելը, Ժ.Բ. Լյուլլին, Ժ.Ֆ. Ռամոն, Ֆ.Ա. Ֆիլիդորը, Ա. Կամպրան և ուրիշներ:
Ռիգոդոն, մոտ 1938թ., Պրովանս
18-րդ դարում ռիգոդոնը շարունակում էր մնալ պալատական պարերից ամենաժողովրդականն ու հանրամատչելին: Այս պարը հատկապես օգտագործվում էր պարահանդեսների ժամանակ ձանձրացած հյուրերին աշխուժացնելու ու մթնոլորտը թարմացնելու նպատակով:
19-20-րդ դարում ռիգոդոնը ամբողջովին դուրս է գալիս կիրառությունից՝ համարվելով հնացած: Այնուամենայնիվ, երգահանները շարունակում են անդրադառնալ ռիգոդոնին: Այս ժամանակաշրջանի այնպիսի երգահաններ, ինչպիսիք են Է. Գրիգը, Մ. Ռավելը. Ս. Պրոկոֆևը, Է. Սատին և ուրիշներ, վերածնում են ռիգոդոնն ու հին ավանդույթները:
Posted by Արվեստի Աշխարհը at 01:07
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Newer Post Older Post Home
Subscribe to: Post Comments (Atom)
Միքելանջելո Բուոնարոտի (1475-1564թթ.)՝ իտալացի մեծն քանդակագործ, գեղանկարիչ, ճարտարապետ, պոետ և մտավորական, Վերածննդի դարաշրջանի մեծագու...
Պիեռ Օգյուստ Ռենուար «Մառլիի անտառը»
Վիկտոր Հյուգո «Փարիզի Աստվածամոր տաճարը»
«Փարիզի Աստվածամոր տաճարը» (1831) Վիկտոր Հյուգոյի հանրագիտարանն է, ֆրանսիական ռոմանտիզիմի հիմքը: Այս վեպը յուրովի պատմական է, իսկ գաղափ...
Էդուարդ Մանե (1832–1883 թթ.)՝ ֆրանսիացի հայտնի գեղանկարիչ, իմպրեսիոնիզմի հիմնադիրներից մեկը:  Ծնվել է 1832թ. հունվարի 23-ին Փարիզի...
«Անտիգոնե»՝ Սոֆոկլեսի ամենահայտնի ողբերգություններից մեկը, որն առաջին անգամ բեմադրվել է մ.թ.ա. 442թ.: Ստեղծագործության հիմքում ընկած է Թ...
Ստենդալ «Կարմիրը և սևը»
Ստենդալը պատկանում է ֆրանսիական ռեալիզմի առաջին շրջանին , ում  ստեղծագործությունը Լուսավորությանը XIX դարի ռեալի...
Լուվր՝ աշխարհի խոշորագույն ու ամենահեղինակավոր թանգարաններից մեկը , որը գտնվում է Փարիզի կենտրոնում՝ Սենա գետի ա...
Միգել դե Սերվանտես «Դոն Կիխոտ»
Միգել դե Սերվանտեսի «Դոն Կիխոտ» վեպը հանդիսանում է Արևմտյան Եվրոպայի առաջին մեծածավալ վեպը, որից, ինչպես նշում է Բելինսկին, «...սկ...
Օնորե դը Բալզակ «Շագրենի կաշին»
«Շագրենի կաշին» (1830-1831թթ.)՝ ֆրանսիական դասական ռեալիզմի հիմնադիր Օնորե դը Բալզակի ամենահայտնի վեպերից մեկը: Բալզակը պատմական վեպերի...
« Թշվառները » (1862 թ .) կյանքի խնդիրների ընդգրկումով և սոցիալական քննադատության թափով Վիկտոր Հյուգոյի ամենանշանակալից ...
Արխիվ March (1) January (3) December (1) May (1) April (5) March (2) February (3) January (17) December (2) November (4) October (12) September (9) August (5) July (7) June (19) May (22) April (14) March (12) February (18) January (22) December (3) November (34) October (28) September (55) August (19) July (43) June (25) May (49) March (13) February (9) January (1) December (9) November (14) October (7) September (1) August (67) July (10)
Simple theme. Theme images by gaffera. Powered by Blogger.