hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy fr hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy fr hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy fr en my en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr en en
Ընդդեմ սփյուռքի հակահայ քարոզչության և հանուն հայրենադարձության. մի հայրենադարձի պատմություն — Անի Բլոգ
Սեպտեմբերի 12, 2012Մայիսի 9, 2016 Անի Գասպարյան
Գևորգ Տաբակյանի խոսքով` սփյուռքում Հայաստանի նկատմամբ բացասական քարոզչություն կա, որը, անկախ իրարից, իրականացնում է երկու խումբ: Առաջինը հին սփյուռքի էլիտան է, երկրորդը` 1990-ականների սկզբին Հայաստանը լքած հայերը: Վերջին 4 տարում նրա պայքարն այդ քարոզչության դեմ է:
Ինչ վերաբերում է նոր գնացած հայերին, ապա նրանց թվում է, թե Հայաստանը դեռ այնպիսին է, ինչպիսին իրենք թողել են. «Մինչև այսօր հարցնում են` հոսանք կա՞, ջուր կա՞, կամ  Հայաստանում կոռուպցիան շա՞տ է, մոնոպոլիա՞ է, մաֆիա՞ է: Ես ել պատասխանում եմ` այո, Հայաստանում, ինչպես Լիբանանում ու Դուբայում, կոռուպցիա էլ կա, մաֆիա էլ, պարզապես անուններն են տարբեր. Դուբայում շեյխ են ասում, Հայաստանում` օլիգարխ: Լիբանանում էլ նույնը չէ՞, բենզինի բիզնեսը, օրինակ, մի հոգու ձեռքին է, որը պատգամավոր է»:
Հիշում է, որ 2004-ին, երբ առաջին անգամ է ոտք դրեց Հայաստան, իր համար Հայաստանն իդեալական էր, քանի որ պատին կախված նկարի փոխարեն տեսնում էր իրական Արարատը, շրջապատված էր միայն հայրենակիցներով, սակայն որոշ ժամանակ անց հասկացավ, որ Հայաստանն ամենևին էլ դրախտ չէ, որ այստեղ էլ կա դառը իրականություն: «Աստիճանաբար հարմարվեցի հայաստանյան իրականությանը,- ասում է նա,- 2007-ին իրական Հայաստանին լրիվ ծանոթ էի, և այդ ժամանակ էլ որոշում կայացրեցի` վերջնականապես տեղափոխվել Երևան»:
Երբ երկքաղաքացիության օրենքը Հայաստանում ընդունվեց, Գևորգն առաջիններից էր, ով ձեռք բերեց Հայաստանի քաղաքացիություն: Իսկ նրա որդին` Սասունը, որը ծնվել էր Դուբայում 2010 թ., առաջին ամենափոքրիկ սփյուռքահայն էր, որը Հանրապետության նախագահից ստացավ Հայաստանի քաղաքացու անձնագիր:
Ամենազավեշտալին այն է, որ որդու համար քաղաքացիության հարցերով զբաղվելու ժամանակ համապատասխան ոլորտի աշխատակիցներից մեկը շատ լուրջ տոնով նրան «զգուշացրել» է, որ քաղաքացիություն ստանալով` մի «մեծ խնդիր» է առաջ գալիս` բանակի խնդիրը: Նա զարմացել, ապա հակադարձել է. «Ինչպե՞ս թե խնդիր… Եթե իմ տղան բանակ չգնա, ոտքերը կջարդեմ…»:
Նրա համար մինչ օրս անհասկանալի է պետական չինովնիկի նման մտածելակերպը, այն դեպքում, երբ, ինչպես ինքն է ասում, Հայաստանը 4 կողմից խրամատ է:
Խոստովանում է, որ սկզբնական շրջանում շատ խնդիրներ է ստիպված եղել հաղթահարել, իսկ այժմ իր խնդիրները նույնն են, ինչ բոլոր քաղաքացիներինը. «Երբ Մաշտոցի այգում կա խնդիր, դա նաև իմ խնդիրն է: Երբ բանակում կա խնդիր, դա նաև իմ խնդիրն է: Եթե կա մի պաշտոնյա, որը չարաշահում է իր դիրքը, դա նաև իմ խնդիրն է: Համենայն դեպս, մենք էստեղ մեր տանն ենք` վատով և լավով»:
Ինչ վերաբերում է արտագաղթողներին, ապա Գևորգը նրանց մի բան է խնդրում` վերջնականապես չկտրել իրենց արմատները Հայաստանից, քանի որ իր փորձից գիտի. օտար երկրում ամեն ինչ այնպես չէ, ինչպես թվում է:
Ապրելով Հայաստանում և իրեն համարելով Հայաստանի լիարժեք քաղաքացի` Գևորգ Տաբակյանը զբաղվում է նաև հասարակական գործունեությամբ. իր ընկերներից երկուսի` իռլանդահայ Աննա Աղաջանյանի և հայաստանցի  Գայանե Գևորգյանի հետ Հայաստանի սահմանամերձ գյուղերից մեկում` Տավուշի մարզի Բարեկամավան գյուղում, իրականացնում է բարեգործական մի ծրագիր, որի նպատակը գյուղը դատարկվելուց փրկելն է: Ինչպես ամեն մի գյուղ, Բարեկամավանն էլ ունի համայնքապատկան հողեր, սակայն դրանք ադրբեջանցիների կրակի տակ են, և գյուղացիները չեն կարողանում մշակել: Գևորգն ու Աննան արտերկրում ապրող իրենց ընկերների միջոցով գումար են հավաքել և գյուղի ներսում արդեն 3 ընտանիքի համար ջերմոցներ են կառուցել: Նրանք նաև պարբերաբար այցելում են գյուղ և ջերմոցները կառավարելու մեթոդներն ուսուցանում գյուղացիներին: Նրանց նախաձեռնությանը միացել է ևս մի կազմակերպություն, որը գյուղացիներին պտղատու ծառեր է նվիրել:
Գյուղում շուտով նաև խաղահրապարակ կկառուցվի, իսկ գյուղի երիտասարդները, որոնք, տարիներ ի վեր անտեսված ու մոռացված լինելով, պարփակված են եղել, արդեն գյուղի մասին պատմող կայքէջ են ստեղծել. «Չենք ասում, որ գյուղի ճակատագիրն ամբողջությամբ փոխել ենք, բայց ստեղծել ենք գյուղը չլքելու որոշ հիմքեր: Այդ մարդիկ պետք է մնան իրենց գյուղերում, քանի որ նրանք մեր սահմանների պաշտպաններն են»:
Երիտասարդ հայրենադարձը զբաղվում է նաև սփյուռքահայերին հայրենիք վերադարձնելու քարոզչությամբ: Նրա համար այդ խնդիրը ռազմավարական նշանակություն ունի. «Հայրենադարձությունն ամենաբարձր մակարդակով պետք է քննարկվի և դառնա պետական քաղաքականություն: Դա երկու հիմնական պատճառ ունի. նախ` հայն այլևս չի կարող հայ մնալ սփյուռքում, երկրորդ` Հայաստանը ժողովրդագրական լուրջ խնդիր ունի»,- ասում է նա:
Նրա խոսքով` վերադարձողների թիվը զգալի է, և բոլորն էլ գոհ են: Արդեն հիմնել են  Հայրենադարձների միություն, որպեսզի առաջնային հարցերում օգնեն նոր վերադարձողներին: «Մեր` հայրենադարձներիս մեջ, անեկդոտի պես մի բան կա. սփյուռքահայերը մեզ ասում են` դուք քաջ եք, որ գնացել եք Հայաստան, իսկ մենք ասում ենք` ոչ, մենք վախկոտ ենք, քանի որ վախեցել ենք, որ սփյուռքում չենք կարող հայ մնալ և փախել-եկել ենք Հայաստան, իսկ քաջը դուք եք, որ սփյուռքում դեռ կարողանում եք հայ մնալ…»:
Ծախված «Պրավդան» և պապիս մահվան դատավճիռը
Կոչ Շուշան Պետրոսյանին` լրագրողական դաշտում ընդհանրացումներ չանել
Մայիսի 09, 2019 Անի Գասպարյան 0
​«Դու լեռներում չես, լեռներն են քո մեջ»․ վերադարձ Գերմանիայից
«Հայաստանի գյուղերը մի ուրիշ ձևով եմ սիրում։ Երբ մտնում ես գյուղ, քեզ տնից էլ լավ ես...
Ապրիլի 09, 2019 Անի Գասպարյան 0
​«Հենց Հայաստա՛նն է ապրելու տեղ»․ Լիդան կոտրում է կարծրատիպերը
Լիդան մի քանի ամսական էր, երբ ընտանիքը 90-ականներին տեղափոխվեց Ռուսաստան։ Ամեն ինչ կարծես լավ էր, ինքն...
Մարտի 09, 2019 Անի Գասպարյան 0
Հակոբ Նազարյան․ վերադարձ Հայաստան՝ շինարարության նորագույն տեխնոլոգիաներով
Հակոբ Նազարյանն առաջիններից էր, որ արձագանքեց Հայաստանում թավշյա հեղափոխության կոչին ու ընտանիքով վերադարձավ հայրենիք՝ իր հետ...
Մեկնաբանություն “Ընդդեմ սփյուռքի հակահայ քարոզչության և հանուն հայրենադարձության. մի հայրենադարձի պատմություն” վերաբերյալ
Սեպտեմբերի 12, 2012 at 9:44 ա.
Ձեր գրառումը տեղ գտավ http://www.BlogNews.am կայքում: Շնորհակալություն:
Ես Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի եմ, ՀԱՅ, որ ուզում է իր հայրենիքում ավելի արժանապատիվ ապրել: Ես սովորական ՄԱՐԴ եմ, որ ուզում է աշխարհն ավելի լուսավոր տեսնել: Ես պարզապես ԿԻՆ եմ, որ ուզում է ավելի լիարժեք ու կայացած լինել: Բայց ես գիտեմ, որ այդ ամենի համար ԵՍ եմ պատասխանատու: Փոխիր ինքդ քեզ, ու աշխարհն անպայման կբարեփոխվի…
Հուլիսի 28, 2016:Գյոյ-ջամին կառուցել է Իրևանի կիսանկախ ԱԴՐԲԵՋԱՆՑԻ սարդար Հուսեյն-Ալի խանը գողմից 1766 թ:
Հունվարի 31, 2014:Շատ ափսոսում եմ որ նման վառ անհատականություն հեռացավ մեզանից: Անդառնալի կորուստ: Չգիտեմ ինչպես արտահայտվեմ, ես իրեն շատ եի սիրում,…
Հունվարի 20, 2014:Ձեր գրառումը տեղ գտավ www.BlogNews.am կայքում: Շնորհակալություն:
Հունվարի 12, 2014:Ինչպես և շաաատ այլ բաներ են կիսատ մնում, Անի ջան:
Հուլիսի 11, 2013:_իրականությունը համապատասխանում է հարյուր տոկոսանոց,Անիի հետբազմաթիվ անգամ փորձել է երկխոսություն կազմակերպել Տեր Շահեի հետ սակայն ինքը դեռ բացասական…
«Նորմալ երկրում երեկվա դեպքերին կհետևեին հրաժարականներ»․ Լարիսա Ալավերդյան
​«Դու լեռներում չես, լեռներն են քո մեջ»․ վերադարձ Գերմանիայից
​«Հենց Հայաստա՛նն է ապրելու տեղ»․ Լիդան կոտրում է կարծրատիպերը
Հակոբ Նազարյան․ վերադարձ Հայաստան՝ շինարարության նորագույն տեխնոլոգիաներով
​Երջանկությունը Դեբետ գյուղում էր. վերադարձ Ֆրանկֆուրտից Լոռի
Repat Armenia Զվարթնոց օդանավակայան Կլոր շենք Հայրենադարձություն