hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en en hy en en hy fa en en en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy es hy hy hy hy bn hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy
— Top Menu —Home Թարգմանություն Ուսանողական անկյուն Օնլայն վաճառք Տեսադարան
— Main Menu —Գլխավոր - Իրադարձություն - Հարցազրույցներ - Մշակութային անցուդարձ - Տեղեկատվություն - Հասարակություն Մշակույթ - Արձակ - Կինո - Թատրոն - Մանրանկարչություն - Պար - Լուսանկարչություն - Պոեզիա - Հայկական գորգագործություն - Խեցեգործություն - էպոս - Կրոն - Տարազներ - Տոն - Քանդակագործություն Գիտական հոդվածներ - Աստվածաբանություն - Բանասիրություն - Գրականագիտություն - Երաժշտագիտություն - Լեզվաբանույթյուն - Ծիսագիտություն - Հոգեբանություն - Մանկավարժություն - Պատմաբանություն - Փիլիսոփայություն Հետադարձ հայացք - Կենսագրականներ - Հուշեր - Նամականի - Մեր մեծերը Հուշակոթողներ - Թանգարաններ - Տաճարներ - Տուն-թանգարաններ - Քարանձավներ Օնլայն վաճառք Տեսադարան
Անկախությունը Հայաստա՛նն է՝ Արցախ աշխարհով
ԱՐՄԵՆՈՒՀԻ ՍԻՍՅԱՆ. Հերոս զինվորի շիրիմի առջև
Հասմիկ Սարգսյան. Կուզեի տեսնել ուսուցանողին՝ որպես զինյալի
Վրեժ Սարուխանյան. Փակի՛ր աչքերս, գիշե՛ր…
2002 թվականից «Բնության և հասարակության մասին գիտությունների» միջազգային ակադեմիայի պատվավոր դոկտոր է:
Այժմ դասախոսում է Երուսաղեմի Ժառանգավորաց վարժարանում և Ընծայականում
«Ա – ՊԵ – ԿԻՄ – ՏԱ»
Ժամանակէ մը ի վեր «Վարի Շուկայ»ն չէի գացած: Այդ շուկան պտըտիլը շունչ կ’ուզէ: Մսավաճառն ու պտղավաճառը, մանրավաճառն ու ելեկտրագործը, սառած ուտեստեղէնը, հագուստը, կոճակը, ձեռագործը, խաղալիքի խանութը նոյն շարքի վրայ են, կամ դէմ-դիմաց: Կատուները կը սլքտան յանձնուած մսավաճառներու խղճին, ամէն մէկ կատու իր բարերար մսագործը ունի:
…Եւ յանկարծ իրարանցում մը կը սկսի, խուճապի կը մատնուիս, երբեմն ստիպուած խանութ մը կը մտնես, հոգ չէ թէ գործ չունիս, իսկ եթէ երկար մնացիր ստիպուած ես բան մըն ալ գնել, այս բոլորը որոհետեւ խոշոր կառք մը բեռնաբարձ՝ հրմշտկելով կ’անցնի նեղ շուկայէն ու կառապանին անհաճոյ ձայնն ու անհասկնալիօրէն արտասանուած բառերը ուղղակի տաղտուկ կը պատճառեն:
Սակայն եթէ ստիպուած ես՝ կ’իջնես, մանաւանդ որ անգտանելի կարծուած գործիքի մը կտորը՝ կրնաս հոն գտնել: Երբ քիչ մը պրպտես, կ’անդրադառնաս որ ճիշդ նոյն ապրանքը «Վերի Շուկայ»ն աւելի սուղ է:
Այդ օրը «Վարի Շուկայ»ն իջնելս արժեց… Նոր Տարին դիմաւորելու պատրաստութեան մէջ էի. պաշտօնակիցներս ըսած էին թէ այս ինչ խանութը Կաղանդ Պապայի, զանգակի, եղնիկի նմանութեամբ եւրոպական «շոքոլա»ներ ստացած է: Տղաս դպրոցէն տուն չեկած մօրս հետ աճապարեցինք եւ այդ խանութը գացինք… Իսկապէս որ խանութը տօնական մթնոլորտի մէջ էր, ոչ միայն շաքար-շոքոլա, այլ կաղանդի խաղալիքներ, լոյսեր, հրեշտակներ, զանազան չափերով երգող, նուագող կաղանդ պապաներ, յափշտակուած ու յափշտակող յաճախորդներ եւ ամէն կողմ մոմեր, մոմեր, մոմեր… Այս բոլորը կը լրացնէին տօնական երգերը:
Կը յիշեմ մանկութիւնս ու պահ մը կը հաւատամ, որ հեքիաթի մէջ եմ , ուրեմն «Վարի Շուկայ»ն կախարդական դուռ մը ունի, կախուած հրեշտակները անտեսանելի թեւերով զիս ներս մտցուցին եւ իրենք անշարժացան… Կրնա՞յ ըլլալ որ հրեշտակները իմ երազներուս իշխանին ալ առաջնորդած են հոս…Կը փնտռեմ «Լուցկի Ծախող Աղջիկը» ան ալ հոս պէտք է ըլլայ, լուցկի մըն ալ թող ես վառեմ… Ձեռքս կ’առնեմ կաղանդի մոմ մը, երեւակայութեանս մէջ կը վառեմ եւ գլուխս կը բարձրացնեմ… Երիտասարդ մը ուրախութեամբ ուղիղ աչքերուս մէջ նայելով կ’արտասանէ.
Զարմացած քիչ մըն ալ վախցած կը նայիմ իրեն, խենթեցա՞ւ, ի՞նչ եղաւ, կ’ըսեմ մօրս, բայց շատ շնորհքով երիտասարդ մը կ’երեւի:
-Թերեւս գող է, կ’ըսէ մայրս, Նոր Տարի է, մարդիկ դրամով շուկայ կ’իջնեն։ Ճիշդ այսպէս գողցան պայուսակս քանի մը տարի առաջ, մէկը ուշադրութիւնդ կը գրաւէ, ընկերը քեզի հրելով պայուսակդ կը փախցնէ ու դուրս կը սպրդի, այս խճողումին մէջ ի՞նչ…
Չեմ ուզեր լսել մնացածը… Ի՞նչու ընդհատուեցաւ հեքիաթս…
Երիտասարդն ալ զարմացած թէ ինչպէս չեմ յիշեր զինք, աւելի մտերմիկ կը շարունակէ կրկնել.
Պայուսակս աւելի ամուր կը սեղմեմ թեւիս տակ… Սակայն այնպիսի անմեղութիւն մը կայ մարդուն դէմքին, եւ կարօտի նայուածք՝ աչքերուն մէջ, որ գող ըլլալու կասկածս կը փարատի: Ձեռքս արդէն առած է ափերուն մէջ եւ աղաչական ու զարմացած որ ինչպէս չեմ ճանչցած զինքը, կ’ըսէ ժպտալով եւ հարցական.
Ոչինչ կը յիշեմ, համոզուած եմ, որ շփոթած է զիս ուրիշի մը նմանցնելով… Արդեօք սխա՞լ լուցկի վառեցի, վստահ որ իմ իշխանս չէ…
-Ապեկիմտա… իսկապէ՞ս չյիշեցիր ինծի, ապեկիմտան դուն սորվեցուցիր ինծի, կ’ըսէ արաբերէնով:
Ես ուսուցչուհի եմ բայց հայկական վարժարանի մէջ…:
-Այո՛… էրմէնի… Ապեկիմտա, ես ձեր մսավաճառին տղան…:
Կը փոխադրուիմ իրական աշխարհ, այո՛, աչքերը ծանօթ են ինծի. Ապեկիմտա՜ն, օ՛հ, որքա՜ն փորձած էի Այբ, Բեն, Գիմ, Դա ըսել տալ, չէի յաջողած… երեսուն տարի վերջ փառաւոր երիտասարդ մըն է դէմս կեցողը, խանութին տէրը, երկրէն դուրս ուսանողութեանս տարիները, ապա յաճախակի ճամբորդութիւններս, բացակայութիւններս, մոռցնել տուած էին իր մանկական դէմքը:
Մեր հանգուցեալ մսավաճառին տղաները՝ Նասէրը եւ Ահմէտը, տարուան մը տարբերութիւն ունէին: Տաս-տասնըմէկ տարեկան տղաներ էին, իրենց տարիքին յատուկ ճարպիկութեամբ ու չարաճճիութեամբ: Երբ մայրս միս ապսպրէր, կը կռուէին թէ ով պիտի բերէ, մայրս անպայման պտուղ կամ անուշեղէն կը հրամցնէր իրենց. կը մերժէին միսը տուն բերելու համար դրամ առնել. եթէ մանրուք չ’ըլլար մօրս քով եւ ըսէր մնացածով պաղպաղակ մը առէք, դարձեալ կը մերժէին եւ մեծ հաճոյքով կը վերադառնային դրամին մնացածը տալու համար. գլուխնին մեր տան դռնէն ներս կը մտցնէին եւ եթէ չտեսնէին ինծի, անպայման պիտի հարցնէին.
Տարեկիցներ էինք: Կը զգայի որ երկու եղբայր իրար կ’անցնէին հետս խօսելու համար, մեծ հաճոյքով միսը մեր տուն բերելու պատճառը կարծեմ քանի մը վայրկեան հետս խօսելու համար էր:
Օր մը որոշեցի ուսուցչական առաջին փորձերս օտար աշակերտներու հետ իրենցմով սկսիլ, պուպրիկներս համր են, մտածեցի, ասոնք գոնէ ըսածս կը կրկնեն:
-Եթէ կ’ուզէք միսը ձեր քովէն առնենք, եւ մանաւանդ դուք բերէք մեր տուն, պէ՛տք է հայերէն սորվիք:
Հլու հնազանդ նստեցան մեր տան բակի աստիճաններուն վրայ…
-Այբ, բեն, գիմ, դա… կրկնեցէ՛ք:
-Այբ, բեն, գիմ, դա, լա՛ւ լսեցէք:
Դժուար էր փոխել իրենց հնչիւնը. բայց շատ շուտով սորվեցան «պարեւ, ինշպէս էք, հաս, շուր, միս կ’ուզի՞ք, մէկ, երկու, երիք» ըսել: Սակայն ամէն անգամ որ գային «Ապեկիմտա»ն կ’արտասանէին իրենց յատուկ հնչիւնով եւ մանաւանդ «Քուրան»ը կարդալու սրբութեամբ:
Երեսուն տարի անցած է… Իրենց հօր միս հոտող խանութը, քաղցրաւենիք բուրող գրաւիչ խանութ մըն է հիմա: Առաջին օտար աշակերտներս չեն մոռցած «Ապեկիմտա»ն, իսկ ես վերջնականապէս համոզուեցայ որ ուսուցչութիւնը սրբութիւն է, ապերախտ գործ չի կրնար ըլլալ…
Տէր Զօրի անապատներուն աւազներուն վրայ՝ հայ մանուկներուն կաթիլ մը ջուրի կարօտ շրթունքներէն, թէ Երուսաղէմի արաբական «Վարի Շուկայ»ին մէջ օտար մսավաճառին՝ այդ անապատներէն վերապրողի մը թոռնուհիէն սորված՝ քաղցրեղէնով կուշտ զաւակներուն բերաններէն արտասանուած, իմ անգի՛ն լեզու, իմ քա՜ղցր այբուբեն, որքա՜ն անուշ կը հնչես…
Այդ քանի՜ մոմ պէտք է վառել…
ՄԱՐԳԱՐԻՏ ԴԵՐԱՆՑ. ԱՊՈՒՐԻ ԳՈԼՈՐՇԻՆ
Leave a Reply Չեղարկել պատասխանը
Save my name, email, and website in this browser for the next time I comment.
Մահացել է քանդակագործ Շավարշ Հովհաննիսյանը
Գրականության դարակներին ադամանդներ ու ուլունքներ շարերով դասավորած. ՎԱՀԱԳՆ ԴԱՎԹՅԱՆ
Անկախությունը Հայաստա՛նն է՝ Արցախ աշխարհով
Հրաչուհի Փալանդուզյան. ԱԶԳԱՅԻՆ ԾՐԱԳԻՐ
ՀԻՇԵ՛Ք, ԲԱԶԿԻ ԶՈՐՈՒԹՅՈՒՆԸ ԲՌՈՒՆՑՔԻ ՄԵՋ Է:
Հնագետները Եգիպտոսում Լեւոն Բ թագավորի ժամանակաշրջանի հայկական մետաղադրամ են հայտնաբերել
Ճախրանքդ մնաց անավարտ, սյունյաց բազե
ԳԱՐԵԳԻՆ ՆԺԴԵՀ. չպղծված ֆիլմ
Մահացել է քանդակագործ Շավարշ Հովհաննիսյանը
Գրականության դարակներին ադամանդներ ու ուլունքներ շարերով դասավորած. ՎԱՀԱԳՆ ԴԱՎԹՅԱՆ
[:Ar] Վերջին նյութերը [:ru]CBeжиe зaпиcи[:en]Last Posts
Մահացել է քանդակագործ Շավարշ Հովհաննիսյանը
Գրականության դարակներին ադամանդներ ու ուլունքներ շարերով դասավորած. ՎԱՀԱԳՆ ԴԱՎԹՅԱՆ
Անկախությունը Հայաստա՛նն է՝ Արցախ աշխարհով
[:Ar] Բանալի բառեր [:ru]MeTkи[:en]TAGS
communication education green power health life life style natural network night life power study technology EpBaHд Koчap Ալեքսանդր Շիրվանզադե «Հուշեր» Ակսել Բակունց Անահիտ Վարդանանց Անրի Վերնոյ «Մայրիկ» Արմեն Մարտիրոսյան «Մազե կամուրջ» Գայանե Փայտյան Գրիգոր Նազարյան Դավիթ Մուրադյան Դավիթ Վանյան Եղիշե Չարենց Զուխրա Երվանդյան Էդուարդ Արծրունյան Լեզվաոճական ուղեցույց Լուսինե Զաքարյան Կարինե Ավագյան Հայկ Խաչատրյան «Սոսյաց անտառ» Հասմիկ Պողոսյան Հասմիկ Սարգսյան Հենրիկ Հովհաննիսյան Հրաչուհի Փալանդուզյան Մարտիրոս Սարյան Պարույր Սևակ Սամվել Խալաթյան Սոս Սարգսյան Սուրեն Աղաբաբյան Վահրամ Փափազյան Վայոց ձոր Վարուժան Խաստուր Վրեժ Սարուխանյան Րաֆֆի «Հրապարակախոսություններ Օհան Դուրյան հոդվածներ»
Մայակովսկի, Ջեկ Լոնդոն, Հեմինգուեյ. ամաչկոտ տղամարդիկ:Հեղինակ՝ Աղասի Այվազյան: | Մարգարիտ Սարգսյան՝ Մայակովսկի, Ջեկ Լոնդոն, Հեմինգուեյ. ամաչկոտ տղամարդիկ գրառման
Հայկ՝ Մենք կարոտ էինք սիրտը թունդ հանող, մշակութային կյանքի ծարավը հագեցնող նորարարության. Օհան Դուրյան գրառման
ՄԱԳԱՂԱԹ.AM » Հեռուստատեսությունը կուլ է գնում ինտերնետին, վերարտադրում այն, ինչ ինտերնետում է՝ The third reality and the destiny of CinemaTpeTbя peaлbHocTb и cyдbбa kиHoԵրրորդ իրականություն և կինոյի ճակատագիրը գրառման
ՄԱԳԱՂԱԹ.AM » Խոհ աշխարհի վերջից առաջ՝ Հանճարի և անճարի գուգահեռականներում գրառման
ՄԱԳԱՂԱԹ.AM » «Նա ոչինչ չասաց սարդերի մասին, որ բույն էին դրել հենց իր` հոգևոր հոր գրպաններում ու երակներում». Արմեն Մարտիրոսյան՝ Արմեն Մարտիրոսյան. «Սարդոստայնը տների պատերի միջով, եկեղեցիների խորաններով բարձրացավ զանգակատների գմբեթները» գրառման
© 2013 Magaghat.am Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են: Մեջբերումներ անելիս հղումը magaghat.am-ին պարտադիր է:Սույն կայքի բոլոր լրատվական հրապարակումները անհատական օգտագործման համար են։ Տեղեկատվություն տարածող այլ միջոցներում սույն կայքի հրապարակումների (մասնակի կամ ամբողջական) վերահրապարկման համար անհրաժեշտ է magaghat.am ադմինիստրատորի թույլտվությունը։ Խախտում թույլ տված անձինք կենթարկվեն պատասխանատվության օրենքով սահմանված կարգով։ Կապ` Արման Հովհաննիսյան 055065023 magaghat.am@gmail.com