hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en en en en en en en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy en hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy nl
Կարտոֆիլի գագաթների հիվանդություններ. Լուսանկար, նկարագրություն և բուժում - Խորհուրդներ - 2022
Կարտոֆիլ ՝ տերևային հիվանդություններ + լուսանկար
We are searching data for your request:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.
Կարտոֆիլի գագաթի հիվանդությունները վնասում են բերքը և կարող են հանգեցնել բույսերի մահվան: Նման վնասվածքները տարբեր ծագում ունեն: Հիվանդությունների պատճառը սնկերը, վիրուսներն ու մանրէներն են: Կախված ախտանիշներից, ընտրվում է բուժման մեթոդ:
Կարտոֆիլի հիվանդությունը կարելի է ախտորոշել գագաթների վիճակի փոփոխությամբ: Սովորաբար դրանց հարուցիչները խառնվում են ցողուններից դեպի արմատային համակարգ:
Կան տարբեր պատճառներ, թե ինչու են կարտոֆիլի հիվանդությունները հայտնվում.
սորտերի ցածր դիմադրություն հարուցիչների նկատմամբ;
կարտոֆիլ, լոլիկ և գիշերային այլ մշակաբույսեր վարակող բորբոսի հողում առկայություն;
բարձր խոնավություն և շոգ եղանակ ՝ սնկերի տարածումը հրահրող;
ոչ պատշաճ պարարտացում և ջրարբիացում:
Սնկային տիպի հիվանդությունները տարածում են վնասակար սպորները: Դրանք կարող են պահվել գույքագրման, տնկանյութի, հին գագաթների մեջ: Սնկային հիվանդությունների զարգացումը տեղի է ունենում բարձր խոնավության և շրջակա միջավայրի բարձր ջերմաստիճանի պայմաններում: Ստորև բերված են կարտոֆիլի գագաթների հիմնական հիվանդությունները, լուսանկարները, նկարագրությունները և բուժումը:
Կարտոֆիլի ամենատարածված և վտանգավոր հիվանդություններից մեկը ուշ հիվանդությունն է: Հիվանդությունը տարածվում է ցողունների, գագաթների և արմատների վրա: Ուշ հիվանդության ախտանիշները հայտնվում են աճող շրջանի երկրորդ կեսին, երբ սկսվում է բույսերի ծաղկումը:
Ուշ հիվանդությունը ունի հետեւյալ ախտանիշները.
ստորին տերևների վրա հայտնվում են լացող բծեր, որոնք ի վերջո դառնում են դարչնագույն;
սավանի հետեւի մասում ձեւավորվում է սպիտակ ծաղկում;
կարտոֆիլի պալարների վրա կոշտ գորշ բծերի տեսք:
Մի շարք միջոցառումներ կօգնեն կանխել ուշ հիվանդությունը: Բոլորն ուղղված են բույսերի անձեռնմխելիության ամրապնդմանը և հիվանդության աղբյուրի ոչնչացմանը.
կարտոֆիլ կերակրել բորի, մանգանի և պղնձի վրա հիմնված լուծույթներով.
սածիլները պղնձի սուլֆատի 0.2% լուծույթով ցողել:
Երբ հիվանդության առաջին նշանները հայտնվում են, օգտագործվում են քիմիական պաշտպանիչ միջոցներ.
Սփրեյ Բորդոյի հեղուկի 1% կոնցենտրացիայով: Դրա պատրաստման համար պատրաստվում են երկու լուծումներ. Պղնձի սուլֆատի և արագ կրաքարի հիմքի վրա: Կարտոֆիլը վերամշակվում է ամեն շաբաթ:
Քիմիական նյութերի օգտագործումը: Oxyhom- ը արդյունավետ միջոց է ուշ հիվանդության դեմ: Bրի դույլը պահանջում է 20 գ նյութ: Ստացված լուծույթը ցողում են կարտոֆիլով:
Խորհուրդ Քիմիական նյութերի հետ փոխազդելիս պաշտպանիչ սարքավորումներն օգտագործվում են մաշկի, աչքերի և շնչառության համար:
Հիվանդությունն արտահայտվում է պալարների վրա սեւ տախտակի տեսքով, որոնք հեշտությամբ կարելի է հեռացնել: Սև կեղևը վտանգավոր է, քանի որ վնասում է կարտոֆիլը, որը պետք է տնկվի հաջորդ տարի:
Հիվանդությունը ակտիվորեն զարգանում է կարտոֆիլի վաղ տնկման ժամանակ, երբ առկա է բարձր խոնավություն և ցածր ջերմաստիճան: Արդյունքում, պալարների բողբոջումը դանդաղեցնում է: Սև կեղևի ազդեցության տակ սածիլները շագանակագույն են դառնում, դրանց վրա խոցեր են հայտնվում:
Կարևոր է Սև կեղևը առաջացնում է արմատային համակարգի փչացում և թուլացած տնկիների տեսք:
Այս հիվանդությունից կարտոֆիլը պաշտպանելու համար տնկման վայրերը անընդհատ փոխվում են: Կարտոֆիլը պետք է տնկել միայն հողը լավ տաքացնելուց հետո: Բերքը հավաքվում է միայն չոր եղանակին `բորբոսի տարածումից խուսափելու համար:
Հիվանդություն հայտնաբերելու դեպքում պալարները պետք է վերացվեն: Մնացած արմատները բուժվում են հետևյալ պատրաստուկներով.
«Ditan M-45»: 0.2 կգ նյութը ավելացվում է ջրի դույլի մեջ, որից հետո պալարները տեղադրվում են լուծույթի մեջ:
Բորաթթու: Վերամշակման համար պատրաստվում է 1% լուծույթ:
Կարտոֆիլի ամենավտանգավոր հիվանդություններից մեկը քաղցկեղն է: Պարտությունն ընդգրկում է պալարները, որոնց վրա հայտնվում են աճերը: Այսօր հայտնի են սնկերի մոտ 18 սորտեր, որոնք կարող են սադրել կարտոֆիլի քաղցկեղ:
Հիվանդության հարուցիչները ազդում են տարբեր բուսատեսակների վրա, որոնք պատկանում են գիշերազգեստների ընտանիքին: Հիվանդության տարածման համար բարենպաստ միջավայր է `մոտ 20 աստիճան ջերմաստիճան և բարձր խոնավություն: Հարուցիչը կենսունակ է մնում 30 տարի:
Կարևոր է Վնասվածքը ծածկում է կարտոֆիլի պալարները և թփի ստորին մասը:
Քաղցկեղը կարծես աճեր է, որոնք աստիճանաբար աճում են և դառնում դարչնագույն: Արդյունքը պալարի ոչնչացումն է: Հիվանդության հարուցիչը տարածվում է կարտոֆիլի աճող շրջանում ՝ զոոսպորների առաջացման պատճառով: Բորբոսը հող է տեղափոխվում արմատային մշակաբույսերով, տնկիներով և պահվում պարտեզի գործիքների և սարքավորումների վրա:
Կարանտինային միջոցառումները օգնում են կանխել հիվանդության զարգացումը: Տնկման համար նյութը տեսակավորված է, որից հետո տուժած նմուշները վերացվում են:
Խորհուրդ Քիմիական նյութերը օգնում են վերացնել կարտոֆիլի վրա հիվանդության օջախները:
Հողը ախտահանվում է 2% Nitrafen լուծույթով: Յուրաքանչյուր քառակուսի մետրի համար անհրաժեշտ է 20 լիտր լուծույթ: Վերամշակումն իրականացվում է ըստ հրահանգների վաղ գարնանը ՝ օգտագործելով պաշտպանիչ սարքավորումներ:
Հիվանդությունը տարածված է հարավային եւ արեւելյան շրջաններում: Չոր հոտը կարող է սպանել բերքի 40% -ը:
Դրա հարուցիչը բորբոս է, որը վարակում է կարտոֆիլի պալարները: Բորբոսի տարածումը տեղի է ունենում վարակված արմատների, հողի և բույսերի բեկորների միջոցով:
Կարևոր է Չոր հոտը կարելի է գտնել կարտոֆիլի զարգացման ցանկացած փուլում, այնուամենայնիվ, այն առավել հաճախ հայտնաբերվում է ծաղկման շրջանում:
թփի վերին մասը պայծառանում է և աստիճանաբար մարում է;
ցողունի ստորին մասը դառնում է շագանակագույն;
բարձր խոնավությամբ ցողունի վրա նարնջագույն կամ վարդագույն ծաղկում է հայտնաբերվել;
ցողունը կտրելիս գործարանի անոթները նկատելի են.
timeամանակի ընթացքում կարտոֆիլի բուշը չորանում է:
Տուժած պալարների վրա տարածվում են մոխրագույն ճնշված բծերը, որոնց տակ պալպը չորանում է: Արմատային բերքում հայտնվում են դատարկություններ, որոնցում գտնվում է միկելիումը: Նման պալարները հազիվ են ծլում և թույլ թփեր կազմում:
Չոր հոտի դեմ համընդհանուր միջոց չկա: Հիվանդության կանխարգելման համար տնկանյութը բուժվում է «Fitosporin» - ով: Կարտոֆիլի պահպանման ընթացքում հիվանդության տարածումը կանխելու համար պալարները որոշ ժամանակ տեղադրվում են «Մաքսիմ ԿՍ» դեղամիջոցի լուծույթում:
Alternaria- ի բաշխումը նկատվում է կարտոֆիլի ցողունների, գագաթների և պալարների վրա: Հիվանդությունը բերում է բերքի 30% -ով նվազման: Սովորաբար հիվանդությունը ախտորոշվում է միջին և ուշ հասունացման սորտերում:
Alternaria- ն ունի մի շարք ախտանիշներ.
eringաղկելուց երկու շաբաթ առաջ տերևների վրա շագանակագույն կամ շագանակագույն մեծ բծեր են հայտնվում;
հիվանդության զարգացման հետ բծերը միաձուլվում են, կարտոֆիլի գագաթները դեղնում են և մարում:
բխում են երկարավուն բծերը:
Հիվանդությունը տարածվում է միջատների ու անձրեւի կաթիլների միջոցով: Երբ ջերմաստիճանը բարձրանում է մինչև 26 աստիճան և բարձր խոնավություն, բորբոսի ակտիվ զարգացումը սկսվում է կարտոֆիլից: Lowածր անձեռնմխելիությամբ թուլացած բույսերը հատկապես ենթակա են Alternaria- ի:
Վնասի դեմ պայքարելու համար օգտագործվում են քիմիական պատրաստուկների լուծույթներ. «Կուպրոկսատ», «Պրոֆիտ», «Նովոզրի», «Մետաքսիլ», «Ռիդոմիլ»: Կանխարգելման նպատակով տնկանյութը մշակվում է:
Մակրոփսորիազը սնկային հիվանդություն է, որը ազդում է գիշերային ցանքերի վրա: Այն որոշվում է ծաղկումից առաջ հայտնվող հետևյալ հատկանիշներով.
կարտոֆիլի գագաթներին գորշ, շագանակագույն կամ շագանակագույն գույնի փոքր բծեր;
խոնավության պակասով, գագաթները աստիճանաբար չորանում են:
Հիվանդությունը կարող է հայտնվել կարտոֆիլի զարգացման ավելի ուշ փուլերում: Այս դեպքում վնասվածքները տեղակայված են տերեւի եզրերին և բնութագրվում են կլորացված ձևով: Հիվանդության զարգացման բարձր աստիճանի դեպքում տերևները գլորում են խողովակի մեջ:
Հիվանդությունից ազատվելու համար օգնում են հետևյալ մեթոդները.
Բորդոյի հեղուկ (աճող սեզոնի ընթացքում պատրաստվում է 1% լուծույթ, բերքահավաքից հետո վերամշակվում է 3% խառնուրդ);
պոլիկարբոկին (աշխատանքային լուծույթը պատրաստվում է 0,4 կգ դեղամիջոցից մեկ լիտր ջրի համար և օգտագործվում է բողբոջման ժամանակ, ապա ընթացակարգը կրկնվում է երկու շաբաթ անց);
կալիումի պերմանգանատ (10 գ նյութը վերցվում է մեկ լիտր ջրի համար, որից հետո ցանում են կարտոֆիլի գագաթները):
Վիրուսային բնույթի հիվանդությունները բուսական օրգանիզմներում անդառնալի փոփոխություններ են առաջացնում: Նրանց ազդեցությունը հանգեցնում է գագաթների գունաթափմանն ու դեֆորմացմանը: Արդյունքում կարտոֆիլը ճնշված տեսք ունի և դանդաղ է զարգանում:
Վարակը պահպանվում է պալարների մեջ և չունի արտաքին դրսևորումներ: Աղտոտված նյութը տնկելուց հետո կարտոֆիլի մշակման գործընթացը խաթարվում է: Վիրուսի տարածումը bedbugs, aphids, leafhoppers եւ այլ միջատներ են:
Ուշադրություն Վիրուսային հիվանդությունները բուժելի չեն: Երբ նախազգուշական նշաններ են հայտնվում, թփերը հեռացվում են տեղանքից `առողջ բույսերի աղտոտումից խուսափելու համար:
Կանխարգելիչ միջոցառումներ ձեռնարկելու դեպքում հնարավոր է խուսափել հիվանդություններից: Սա ներառում է որակյալ տնկանյութի ընտրություն, պալարների և հողի կանխարգելիչ բուժում:
Ստորև բերված են կարտոֆիլի գագաթների վիրուսային հիվանդությունները ՝ լուսանկարներով և նկարագրություններով:
Հիվանդությունը ազդում է կարտոֆիլի գրունտային մասի վրա և ախտորոշվում է խճանկարային բծերի կամ շերտերի առկայությամբ: Մուգ շագանակագույն շերտերը հայտնվում են տերեւի հետևի երակների վրա: Արդյունքում, ցողունները դառնում են ավելի փխրուն:
Կարևոր է Գծավոր խճանկարը նախ հայտնվում է ստորին տերևների վրա, այնուհետև տարածվում է կարտոֆիլի գագաթին:
Աճող սեզոնի վերջին փուլերում կարտոֆիլի ստորին տերևները չորանում և թափվում են: Երբ պալարները վնասվում են, ուռուցիկներն ու օղակները հայտնվում են դրանց վրա:
Գծավոր խճանկարը տարածվում է aphids- ի միջոցով: Մեխանիկական վնասվածքի միջոցով հիվանդությունը տարածվում է առողջ պալարների վրա:
Կնճռոտված խճանկարը հայտնվում է որպես երակի տերևի այտուց: Արդյունքում տերևները դառնում են ծալքավոր:
Հիվանդությունը դժվար է ախտորոշել առաջին տարում, քանի որ դրա դրսևորումները արտաքինից հազիվ թե տեսանելի լինեն: Երեք տարի անց կնճռոտված խճանկարը բերում է բույսի դանդաղ զարգացման: Դա որոշվում է բույսերի բարձրությունից, որը նորմային չի հասնում:
Խճանկարներից վնասվելիս կարտոֆիլն ունի մանր կնճռոտված տերևներ, որոնք հեշտությամբ կոտրվում են: Նման կարտոֆիլը չի ​​ծաղկում, և դրանց աճող շրջանը առողջ բույսերի համեմատությամբ կրճատվում է 4 շաբաթով:
Կարտոֆիլում տերևները պտտվում են վիրուսի ազդեցության տակ, որը տարածվում է սերմերի մեջ: Աճող սեզոնի ընթացքում վարակը տեղի է ունենում միջատների միջոցով ՝ aphids և bedbugs:
Վիրուսային վարակը բերում է բերքի նվազմանը: Կորուստները կարող են կազմել մինչև 70%: Հողի և օդի բարձր ջերմաստիճաններով հիվանդության տարածումն արագանում է: Ոռոգման պակասը նաև կարտոֆիլի տերևների ոլորված տերև է առաջացնում:
Հիվանդությունը որոշվում է հետեւյալ հատկանիշներով.
գործարանը գունատ կանաչ գույն է ստանում;
գագաթները դեղին են դառնում, իսկ տերեւի հետեւի մասում `վարդագույն;
նախ, կարտոֆիլի ստորին տերևները փաթաթվում են, որից հետո հիվանդությունը տարածվում է բուշի գագաթին.
ոլորումը տեղի է ունենում կենտրոնական երակի երկայնքով ՝ նավակի տեսքով;
թերթիկի ափսեը դառնում է կոշտ և կոտրվում է ցանկացած արտաքին շփման վրա:
Կարտոֆիլը վարակելու գործընթացը կարող է տևել երկու տարի: Եթե ​​ոլորված տերևներ հայտնաբերվեն, բույսը հանվում է: Պտտումը բուժելի չէ, հետեւաբար, մեծ ուշադրություն է դարձվում տնկանյութի ընտրությանը, տնկարկների պարբերական ստուգմանը և վնասատուների դեմ պայքարին:
Տնկելուց առաջ պալարներն ախտահանվում են ՝ օգտագործելով հատուկ պատրաստուկներ: Սա ոչնչացնելու է վիրուսը նախքան կարտոֆիլ տարածելը:
Այս հիվանդության առկայության դեպքում երիտասարդ տերեւների վրա խճանկարի տեսքով բծեր են հայտնվում: Նրանք ունեն բաց կանաչ գույն և անկանոն ձև: Հիվանդության զարգացման հետ գագաթների վրա ախտորոշվում են մուգ շագանակագույն բծեր:
Mottling- ի հարուցիչը վիրուս է, որը փոխանցվում է առողջ կարտոֆիլի թփերի փոխազդեցությամբ `ազդակիր տերևների հետ: Դա տեղի է ունենում ուղղակի շփման, պարտեզի գործիքներից կամ միջատներից վնասվելու արդյունքում:
Կարևոր է Mottling վիրուսը բացասաբար է ազդում տերևների ֆոտոսինթեզի վրա: Արդյունքում բերքի կորուստը կազմում է մինչև 40%:
Մոտիլիզացիայի կանխարգելման համար հողը բուժվում է ֆիտոպրեպարատներով: Առաջին ընթացակարգը իրականացվում է կարտոֆիլի առաջին կադրերի հայտնվելուց հետո: Այնուհետեւ սեզոնի ընթացքում բուժումը կրկնվում է երկու անգամ:
Կայքում անհրաժեշտ է վերացնել մոլախոտերը, որոնք նույնպես գրավում են վիրուսը: Բարձր ուշադրություն է դարձվում բծերի դեմ պայքարին, որոնք ծառայում են որպես վարակի կրող:
Այս հիվանդությունը վիրուսային ծագում ունի և հանգեցնում է կարտոֆիլի պալարների երկարացմանը: Արդյունքում, նրանք ձեռք են բերում գլանաձեւ ձև ՝ հիշեցնելով spindle:
Վիրուսը վարակում է կարտոֆիլը զարգացման ցանկացած փուլում: Տուժած սաղարթի հետ շփվելուց հետո հիվանդությունը տարածվում է բույսի տերևների և ցողունների վրա: Պաթոգենը կարող է ապրել գետնի մեջ, այն տեղափոխվում է թրթուրներով, Կոլորադոյի բզեզներով և մորեխներով:
Գոտիկան կարող է նույնականացվել մի շարք նշաններով.
փոքր տերևներ, որոնք գտնվում են սուր անկյան տակ, ցողունի նկատմամբ;
կարտոֆիլի կադրերը չեն ճյուղավորվում;
ծաղկումից հետո գագաթները դեղնում են;
երկրորդ տարում տուժած բույսերը չեն տալիս ծաղկաբույլեր.
կարտոֆիլը պարունակում է աչքերի քանակի ավելացում;
երաշտի ժամանակ պալարները ճաք են տալիս և բծվում:
Գոտիկան հայտնվում է կարտոֆիլի բոլոր տեսակների վրա: Բերքահավաքից հետո հիվանդությունների կանխարգելման համար վարսակն ու աշորան տնկվում են տեղում: Այս բույսերի արմատային համակարգը հողը ախտահանելու հատկություն ունի:
Այգեգործության գործիքներում վիրուսը կարող է տևել մինչև երկու տարի: Հողի մեջ հարուցիչի կենսունակությունը տեւում է երկու ամիս:
Բակտերիալ հիվանդությունները կարող են երկար ժամանակ չհայտնվել: Վնասակար բակտերիաները սովորաբար հայտնաբերվում են տնկանյութում, որը դրսից կատարյալ առողջ է թվում: Հիվանդությունը հայտնաբերվում է կարտոֆիլ տնկելուց հետո, երբ դրա զարգացման գործընթացում խախտումներ են տեղի ունենում:
Հիվանդությունը զարգանում է կարտոֆիլի սածիլների վրա, որոնց գագաթները սկսում են մարել: Արդյունքում տերևները դեղնում են և աստիճանաբար թառամում: Կարտոֆիլի ցողունը դառնում է սեւ և հեշտությամբ դուրս է բերվում գետնից:
Կարևոր է Եթե ​​սև լեգենդը տարածվել է երիտասարդ բույսերի վրա, այդ կարտոֆիլը նոր պալար չի առաջացնի:
Բարձր խոնավության պայմաններում սեւ ոտքը տարածվում է հասուն բույսերի վրա: Երբ ցողունը քայքայվում է, նրա հյուսվածքը ստանում է մուգ կանաչ գույն, դրա վրա հայտնվում են խոռոչներ, արյան անոթները դառնում են սեւ: Հիվանդության տարածումը տեղափոխվում է ձեւավորված կարտոֆիլի պալարներ:
Սև ոտքից վնասվելու դեպքում բերքի մինչև 80% -ը կորչում է: Վարակված արմատները հնարավոր չէ պահել, քանի որ դրանք արագ փչանում են: Եթե ​​հիվանդությունը տարածվել է առողջ պալարների վրա, արդյունքում առաջանում են թուլացած բույսեր:
Կարևոր է Սև ոտքը նույնացվում է սեւ ցողուններով և ընկած գագաթներով:
Վարակումը տարածվում է ցածր ջերմաստիճանի և բարձր խոնավության պայմաններում: Անբարենպաստ ախտանիշների հայտնաբերման դեպքում բույսերը հանվում են տեղանքից: Առողջ բույսերը բուժվում են կալիումի պերմանգանատի լուծույթով ՝ 3% կոնցենտրացիայով: Կարտոֆիլի ցողունները կարելի է ցանել մոխիրով:
Օղակների փտած հիվանդությունը բավականին դանդաղ է ընթանում: Այս դեպքում նկատվում են հետեւյալ ախտանիշները.
ցողուններն աստիճանաբար չորանում են և ընկնում գետնին:
Օղակների փչացումը շարունակվում է մինչև կարտոֆիլի բերքը: Հիվանդության զարգացումը հրահրում է երաշտը և շոգ եղանակը:Երբ պալարը վնասվում է, անոթային օղակը դեղնում է, փափկացնում և փչանում:
Կարևոր է Օղակների փտումը տարածվում է պալարների վնասման կամ ոչ պատշաճ պահեստավորման միջոցով:
Հիվանդություն հայտնաբերելիս տուժած թփերը քանդում և այրում են: Սերմը տաքացնելը կօգնի կանխել օղակների փչացումը: Հիվանդությունն արտահայտվում է այն ժամանակ, երբ ջերմաստիճանը բարձրանում է մինչեւ 18 աստիճան: Կարտոֆիլի փափուկ պալարները, որոնց վրա առաջացել են սեւ խորքեր, չեն օգտագործվում տնկման համար:
Օղակների փտումից խուսափելը թույլ կտա ճիշտ ընտրել տնկանյութը և օգտագործել բարձրորակ տնկանյութ: Կարտոֆիլի անձեռնմխելիությունն ամրապնդելու համար անհրաժեշտ է կիրառել ազոտի և կալիումի վրա հիմնված պարարտանյութեր:
Timelyամանակին կանխարգելիչ միջոցառումներով հիվանդությունների տարածման հավանականությունը կարող է զգալիորեն կրճատվել:
Կարտոֆիլի հիվանդությունների կանխարգելման միջոցառումները հետևյալն են.
Պաթոգեններին դիմացկուն սորտերի ընտրություն: Լավագույնն այն է, որ ընտրեք սորտեր, որոնք հատուկ աղբյուրներ ունեն ձեր տարածաշրջանի համար: Դրանք հաշվի են առնում հողի կազմը և տարածքի կլիմայական պայմանները:
Եթե ​​հիվանդության նշաններ են հայտնաբերվել, գանգուր տերևները և տուժած այլ մասերը պետք է ոչնչացվեն այրման միջոցով:
Համապատասխանություն բերքի ռոտացիայի կանոններին: Խորհուրդ է տրվում կարտոֆիլ տնկել այն վայրերում, որտեղ նախկինում աճել են կաղամբը, դդումը, վարունգը, լոբազգիները: Արգելվում է տնկել մահճակալներում, որտեղ նախկինում աճում էին արեւածաղկի և գիշերային ցանքեր:
Պալարների բուժումը տնկելուց առաջ: Հատուկ պատրաստուկների օգտագործումը թույլ է տալիս ոչնչացնել հիվանդության աղբյուրները, որոնք ապրում են տնկանյութի վրա: Fitosporin- ը, Prestige- ը կամ Maxim- ը հարմար են այդ նպատակների համար: Նախ `պատրաստվում է աշխատանքային լուծում` փաթեթում նշված համամասնություններին համապատասխան: Կարտոֆիլի պալարները 15 րոպե ընկղմվում են դրա մեջ:
Plantingամանակին տնկման խնամք: Սա ներառում է հիլինգ բույսեր, ջրել և կերակրել:
Հնարավոր է որոշել կարտոֆիլի արտաքին վիճակի կողմից հիվանդությունների զարգացումը. Տերևները սկսում են փաթաթվել և դեղնել, դրանց վրա բծեր են հայտնվում: Արդյունքում, բույսերի զարգացումը դանդաղեցնում է, և բերքը կորչում է: Գյուղատնտեսական պրակտիկայի պահպանումը և տնկման համար որակյալ պալարների ընտրությունը կօգնեն պաշտպանել կարտոֆիլի տնկարկները հիվանդություններից: Պարբերաբար հիվանդությունների կանխարգելման համար անհրաժեշտ է կարտոֆիլ մշակել:
Դիտեք տեսանյութը: Պատրաստենք միասին. Լցոնած կարտոֆիլ (Հոկտեմբեր 2022).
Ինչպես գարնանը տնկել պտղատու ծառեր
Հնդկական սոխի օգտակար հատկությունները և բուժիչ հատկությունները
Ձմռան համար տանձի մուրաբա ՝ 21 բաղադրատոմս
Սահմանի փոքր չափի տարեկան ծաղիկներ. Լուսանկար և անուն
Galerina sphagnova. Ինչ տեսք ունի, որտեղ է աճում, լուսանկար
Owingուկկինի աճող. Բերքի գաղտնիքները
Ինչպես ցեղատեսակի ցեղատեսակ ցանել
Գիգրոֆոր պոետիկ. Որտեղ է այն աճում և ինչպես է այն դիտվում, լուսանկար
Տոմատի տավարի մեծը ՝ բազմազանության բնութագրերը և նկարագրությունը
Florաղկավաճառի լուսնային օրացույցը 2021 թվականի հունիսի համար
Copyright 2022 \ Կարտոֆիլ ՝ տերևային հիվանդություններ + լուսանկար...