hy ca hy hy hy hy hy hy sk ru tr de hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy en hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy nl hy ru hy en hy es hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy
ընտրել լեզու հայերեն pyc eng
Այս երկու արվեստային իրականությունները, որ բավական մեծ տարածության վրա էին միմյանցից, իրենց ներքին փիլիսոփայությամբ խորքայնորեն միմյանց հետ էին: Շատ ներհատուկ էր զգայուն կապը այս երկու հարթությունների միջև:
Մի կողմից Մետան էր՝ Մետավերսը՝ տիեզերքը, անիրական իրականությունը, աննյութ նյութականությունը, ոստայնը, որոգայթը, կուզեք՝ թակարդը, ցանցը, որում՝ հատկապես արագ փոփոխվող ժամանակակից աշխարհում, ընկղմված ենք անտեսանելի մի ձգողականությամբ, մյուս կողմից ամենանյութեղենն էր՝ Հողը:
Հողը, որն ամենահաստատ գոյությունն է, ամենահաստատ հենքը, որի հետ անբառ հաղորդակցության մեջ է տիեզերքը՝ իր ողջ անսահմանությամբ, որին հուսալիորեն հենված են ամենաերևակայականն ու ամենաիրականը:
Եվ ոչինչ այնքան նյութեղենորեն չի պատկերում կյանքը, որքան Հողը, քանզի Հողը ծնունդ է ու մահ, Հողը հայրենիք է ու երկիր, Հողը մշակույթ է, Հողը մարդն է, հացը, որ նույն ինքը մարդն է, մարդեղենությունը, Հողը մարմին է, սահման, անսահմանություն:
Եվ Հողի ու տիեզերքի միջակայքում ոչ թե դատարկությունն է, այլ կյանքը՝ իր բոլոր մետամորֆոզներով, հոգիներով, որոնք անընդհատ ու անվերջ վերադառնում են:
Մենք հեռացել ենք այդ սրբազան ծեսից, այդ երկյուղածությունից, իսկ աշխարհի այլասերումը հողի ու հացի ծնունդի արանքում է: Եթե այլասերվի Հողը, եթե այլասերվի հացը, կայալսերվի և աշխարհը:
«… Մի օր լուսահոգի Սահյանի տուն մտա, տեսնեմ քրտինքը ճակատին, շուրջը՝ թղթեր թափված, տեղն էլ երևի հարմար չէր, տնքալով, փնչալով նստած է: Հացի հետ կապված 500 բառ էր գրել՝ ակոս, լուծ, սամի, եզ, մղեղ, հասկ, ցանքս, կալ, էրան, հերանց գնալ, դեզ, ջաղաց, ալյուր, էդպես եկավ, եկավ... ու վերջում ասում է՝ էսօրվա երեխան էդքան բառի փոխարեն ընդամենը երկու բառ գիտի՝ կոպեկ և բուխանկա: Ահա թե աստվածաշնչային տեքստերից ինչքան է հեռանում հայ ընթերցողը…». Հրանտ Մաթևոսյանն է:
Ու Սահակ Պողոսյանը, կարծես իր սրբազան ծեսի արարողությամբ վերադարձնում է դեպի աստվածաշնչային տեքստը: Վերադարձնում է՝ հատիկ-հատիկ վերականգնելով մարդկության պատմության ամենաէական սկիզբը՝ ալյուրը, ջուրը, հասկը, մարդու ձեռքը, մարդու ուժը, ուժի արարչական նյարդը, հատիկի արարչական գոյությունը, և հետո՝ հողի շաղախը, հողը, որ շաղախում է մարդուն, հացը, և ծնվում է ոգին ու զգացվում է «Հողի դողը»:
«Անվերնագիր» վիդեոարտում Համլետ Հովսեփյանը կարմիրով է ներկում որձաքարերը, և սա կարծես աշխարհի մաքրագործությունն է, քանզի մարդու ծնունդը ևս արյան հեղմամբ է: Թե՞ սա մեղսագործ աշխարհն է, որովհետև մարդու մահը նույնպես հեղումն է արյան: Գուցեև բոլորովին այլ են նկարչի մտասևեռումները, բայց պատկերային ընկալման զուգահեռները կարծես հատվում են այս երկու աստվածային իրողություններում՝ մարդու ծննդյան ու մահվան հատույթներում:
Հողը, որ տիեզերքի տարերքն է, իսկ այդ տարերքի կիզակետում մարդն է, որը հողից է, որը մեկնում է հողից ու վերադառնում է հողին՝ ոգին թողնելով այդ աշխարհից դուրս՝ տիեզերքի անսահմանության մեջ: Բայց այստեղ անսահման է նաև հողը, որովհետև հողի հետ պայքարում է կանգուն մարդը, հողի հետ պայքարում է աշխարհի ձգողականության ուժը:
Արդյո՞ք մարդն է հաղթում հողի հետ պայքարում, թե՝ հողն է հաղթում մարդուն: «...Մարդն ի ծնե կենդանական բնազդային կապվածություն ունի տարածքների հետ, հողը կորցնելու տագնապները նրան ծագման պահից ի վեր ամենից շատ են արյուն հեղել տվել…». Կրկին Լևոն Խեչոյանն է:
Եվ արդյո՞ք Համլետ Հովսեփյանի կարմիրը հենց հողի համար հեղված արյունն է:
Ընդհանրապես՝ այս ցուցադրությունում ոչինչ ավելի շատ չէր, քան հողի ու մարդու, հողի ու ցորենի, հողի ու հասկի, հողի ու ջրի, հողի ու լույսի կապվածությունը: Բայց, այս ամենով հանդերձ, կարծես թե հողի, հասկի, ցորենի ու հացի քառամիասնության մեջ է աշխարհի գոյության ու աշխարհի ծննդի իրական պատկերը: Հացը ծնվում է ճիշտ այնպես, ինչպես ծնվում է մարդը՝ երկունքով, երկունքի ցավով: Հողի ցավից է ծնվում հացը, ու հողի ցավից է ծնվում մարդը:
Ինչպե՞ս են կապվում այս զգացողությունները, ընկալումները, պատկերները տիեզերքի հետ, մետավերսի հետ, որը պատկերել է Սարգիս Հովհաննիսյանն իր «Մետավերս»-ում:
Նրա պատկերներում կարծես Հողարվեստի եռման կետերի հանդարտությունն է, որովհետև տիեզերքը, որքան էլ փոթորկոտ, գուցեև ամենահանդարտ վայրն է, ուր կան միայն հոգիներ, ուր չկա մարդու մարմինը, ձեռքը, ավերիչ՝ թե ստեղծող, քանզի խոհափիլիսոփայական ընկալման մեջ ցանկացած ստեղծման հիմքում մի բանի ավերն է և ցանկացած ավերի հիմքում՝ մի բանի ստեղծումը:
Սարգիսը «վիզուալիզացնում է արվեստային աշխարհընկալումը», որովհետև համոզված է, որ «Մետավերեսը լիովին գոյություն չունի, եթե մշակույթ-արվեստ-իրականություն կոնտենտը չեն առերեսվում միմյանց վիրտուալ տարածքներից դուրս…»։
Եվ ահա՝ «Մետավերսից» «Սուբստրատում՝ Հողարվեստ» տարածության մեջ կայանում է մշակույթ-արվեստ-իրականություն առերեսումը:
«Արվեստի և իրականության միջև կապը պատմության մեջ մշտապես ամենատարածված քննարկվող թեմաներից է եղել։Բանն այն է, որ արվեստի գործը կարծես թե ունի ինչ-որ չափով պատրանքային կերպար, սակայն այն կարող է սերտաճել մարդու կենսաձևի մեջ և դառնալ ընդհուպ օնթոլոգիայի հիմք:
Արվեստը իրականության ուղղակի պատճենահանումը չէ, բայց ներգրավելով արվեստագետի երևակայությունը՝ նպաստում է ժամանակակից մտածողության տեսլական ձևավորելուն։ Երևակայության շնորհիվ՝ ներկայիս առևտրայնացված իրականության մեջ արվեստագետ-հետազոտող-հասարակություն կապի նոր ընկալումները հնարավորություն են ընձեռում արվեստային տարբեր լեզվամտածողությունների միջոցով առերեսվելու արվեստի և սոց-քաղաքականացված ժամանակակից աշխարհի հետ»: Այսպես է ներկայանում նկարիչը:
«Մետավերսը» թույլ է տալիս ոչ միայն դիտել այն ինչ տեսնում ես, այլև՝ լսել: Այլև՝ տեսնել պատկերի շարժումը, և «կտրվելով իրական աշխարհի համատեքստից, այդ կերպ փորձում է մոտենալ շատերի համար ընդունված իրական աշխարհը անտեսելու, նրանից մի պահ կտրվելու վիճակին, որպեսզի կարողանա իր արվեստային ինքնուրույն արարքի միջոցով ստեղծել նոր իրականություն՝տրիվիալ դարձած իրականության մեջ»:
Սարգիս Հովհաննիսյանի արվեստը շոշափում է մարդու ներաշխարհի բոլոր զգայարանները, մարդու մարմնի բոլոր զգայուն կետերը:
Այս նույնն անում է նաև «Սուբստրատում՝ Հողարվեստ»-ը այլ իրողության մեջ:
Լույսի ու քամու փոխհարաբերությանն, օրինակ, Ստեփան Վերանյան և Լիլիթ Ալեքսանյան արվեստագետները վերաբերվում են որպես տարածության և վերաներկայացման՝ «րեպրեզենտացիայի», երբ  մի բանը ներկայացվում է մեկ այլ բանի միջոցով՝ հանդեպ հետաքրքրությունը, և արվեստի ու «իրականության» միջև եղած «կոնֆլիկտը» հանդես է գալիս որպես «մանրակրկիտ մշակված տեսողական գաղափար»։
«…Տարածական և գեղանկարչական փորձարկումները միավորվում են պրագմատիկ իրողությունների հետ, …առաջանում են տեսողական պատկերներ, որոնք շոշափում են լեզվի (գրավոր լեզվի), այդ լեզվի նույնականացման և արտահայտչականության հարցեր…», և հողից բեկված լույսը հասնում է անգամ ամենաթաքուն զգայարաններին:
«Սուբստրատում»-ում Նարեկ Ավետիսյանի ստեղծագործությունները կարծես Հողի հաղորդակցությունն են մարդու հետ, հողի հաղորդակցությունը մարդու միջոցով, հողի հաղորդակցությունը մարդու միջով: Եթե «Զոհաբերություն»-ում Հողի անհանգստությունն է, եռման կետը, բազմաստված ժամանակի դրոշմը՝ երկրպագված կրակի հետքերով ու խեցու արյունատար անոթների եռքով, ապա «Ուրարտական միագույն հետքեր»-ում այն նշանային համակարգերն են, որոնք ագուցում են ժամանակները, որոնցով անցնում է ժամանակի ու տարածության չափումը, որոնք մերթ հանդարտ են, ինչպես ծովային մեղմությունը, մերթ ալիքված՝ ինչպես ծովային խառնակ ժամանակի անբռնազբոսությունը:
Այս նույն տրամաբանության մեջ են նաև Կարեն Քյուփելյանի «Գոյության դաջվածքները»: Ի՞նչը, եթե ոչ Հողն է գոյության դաջվածքների ամենատարողունակ կրողը: Ի՞նչը, եթե ոչ Հողն է հիշողության արտացոլանքները պահում իր մարմնին՝ խորքում թաքցնելով այդ հիշողության տխրություններն ու ուրախությունները:
Արթուր Օշականցին էլ Հողի կերպավորմամբ նախանշում է «Սկիզբ»-ը: Հողը որպես ելակետ, Հողը որպես նախափուլ, որպես ծագում, գոյացում: Հողն է արարում աշխարհը, ու արարման մեջ է աշխարհի խռովքը, ու աշխարհի խռովքի մեջ է հավերժությունը: Հողը հավերժ է, քանզի հավերժ է մարդը, հավերժ է հոգին, հավերժ է տիեզերքը:
Արթուր Օշականցու կտավների վրա կարծես տարալուծվում է արարման խռովքի բաղադրությունը, կայանում է մեծ պայթյունը, լսելի են դառնում մեծ պայթյունի ձայները, և երկնքի ու երկրի, իրականի ու անիրականի, նյութեղենի ու աննյութի, ձայնի ու լռության ելևէջները անընդհատ ու անկանգ լցվում են բացված խոռոչներից ներս:
Այս ընկալումների տրամադրությունը շարունակում է Մարկոս Գրիգորյանի «Արարման գիշերը»:
Այն կապերը, որ գալիս, ագուցվում են, արարման այն պատկերները, որ տեսանելի են դառնում, արարչագործության երկյուղներն ու արարող ուժերը, որ ի դերև են ելնում՝ մխրճվում են գիշերվա սևի մեջ, գիշերվա անթափանց խավարի մեջ: Արարումը լույս է, լույսի խաղ, լույսի խայտանք, լույսի ցնծություն: Արարման լույսի մեջ ամբողջանում է երկրպագությունը, ծեսը, մոգականությունը, ու լույսի ճառագայթները դեպի երկինք են բարձրանում, դեպի խավարը, դեպի սևը, քանզի արարումը հենց ինքը լույսն է, ու արարման լույսը գալիս է ճեղքելու խավարը, գալիս է խայտալու խավարի մեջ, բացելու ճանապարհը, որ տանում է դեպի կյանք, դեպի սեր, դեպի ծես:
Եվ Մարկոս Գրիգորյանն այս պատկերները կարծես թե հաղորդում է ցորենի ուժի միջոցով: Ցորենի, որը Հողն է: Ու ցորենի այս հասկերը գնում, միահյուսվում են Սահակ Պողոսյանի «Հոգու հացի» ծիսական պատկերներին:
Զգացողություններն ամբողջանում են Դավիթ Կարեյանի՝ «Վերադարձրեք ինձ իմ անմեղությունը», Ալեքսեյ Մանուկյանի՝ «Անվերջ հողը» և Նարինե Իսաջանյանի՝ «Ես կարող եմ զգալ հոգիները անցյալից» ձեռակերտ արարումներով, ու որպես վերջակետ գալիս է Չարենցը.
«Հոգին չի մեռնում: Մարմինը թողած երկրային փոսում- Թափառում է նա տիեզերական Լաբիրինթոսում: Անցնում է բոլոր ճամփաները սուտ ու անբեր երկրի,- Որ պայծառ, մաքուր դարձերից հետո,- Քո գրկում բերկրի: Բայց ե՞րբ կհասնի հոգիս, որպես սեգ, սրբացած մի զոհ,- Մայրամուտային Եզերքը Կապույտ, լույս եզերքը Քո....:
«Սուբստրատում»-ում Հողն հանդես է գալիս որպես «արվեստ, նյութ, մարմին, էություն, արարչություն, զորություն, տարերք, ժամանակ, տարածություն, հիշողություն, սկիզբ, վերջ, շարունակություն, մշակույթ, հայրենիք, աշխարհ, բանաձև, գիտություն, գործ, հիմք, ոգեշնչում, փաստ, հետփաստ և ոչփաստ»:
Հողն արաչություն է, զորություն, տարերք, հիշողություն, սկիզբ, շարունակություն, հայրենիք Սահակ Պողոսյանի հացաստեղծման շարժումի մեջ: Հողը տարածություն է նյութ, մարմին, բանաձև Ստեփան Վերանյանի ու Լիլիթ Ալեքսանյանի գործերում: Հողը տարերք է, ժամանակ, սկիզբ, վերջ, շարունակություն, և հողը հայրենիք է, մշակույթ, աշխարհ Համլետ Հովսեփյանի աշխարհում: Հողը  փաստ, հետփաստ և ոչփաստ է Նարեկ Ավետիսյանի տարածքում՝ էություն: Հողը հիշողություն է, տարածություն, ժամանակ, աշխարհ Մարկոս Գրիգորյանի անսահմանությունում: Հողը մարմին է, հիմք, խռովք Արթուր Օշականցու սահմանագծում և Հողը բանաձև է Ալեքսեյ Մանուկյանի միջավայրում:
Ու այս համադրություններում կայանում է Սուբստրատումը՝ Սուբստրատը:
Սուբստրատը, որը « միատեսակ երևույթների ընդհանուր հիմքն է»: Սուբստրատը, որը՝ «ենթաշերտն է, հիմքը, էականը.. և փիլիսոփայության մեջ մետաֆիզիկորեն ըմբռնված սուբստանց Է, որպես երևույթների բազմազանություն կրող հիմք, մի առանձին էություն… Սուբստրատը, որը տարերքների կարևոր մասն է, անբաժան է ջրի, օդի , կրակի և եթերի տարերքներից …»:
Հողի միջոցով միավորում է երկրայինն ու երկնայինը, առասպելն ու իրականությունը, երևութականն ու նյութեղենը, ոգին ու անէականը, և այս ամենը տեղափոխում է Մետավերսի աշխարհ, որտեղ Սարգիս Հովհաննիսյանի «Մետավերսն» է, որտեղ փոքրանում, կետայնանում է ամբողջը, որտեղ մասնիկն ավելի ամբողջ է, քան ամբողջը, որտեղ մասնիկի փիլիսոփայությունը շատ ավելի ընդգրկուն տարածություններ է անցնում, և Սարգիս Հովհաննիսյանը մասնիկ առ մասնիկ, մասնիկի խորհրդով ու մասնիկի փիլիսոփայությամբ ձև է տալիս մարդու զգացողություններին, ապրումներին, ընկալումներին:
Թեկուզ միմյանցից մեծ տարածության վրա, այնուհանդերձ այս երկու արվեստային տարածություններում միահյուսվում են արաչականության բոլոր ծեսերը՝ որպես իրականություն: Միահյուսվում են՝ վերստեղծելու արարչականության նոր, մաքրամաքուր կերպը, որովհետև «Սուբստրատումը վերսկսման որակ է։ Վերարարման,  վերաստեղծման կոնցեպտ, կրկին վեր հառնող նորն է, գալիս է ցիկլիկ ավերումներից և ամենաայլազան մոռացություններից հետո։
Սուբստրատումը նյութեղեն, կենսական էներգիայի ոգեղենացվող կրիչ և հաղորդիչ հանդիսացող գաղափար է»:
Եվ այսպիսի գաղափար է նաև տիեզերքը, մետավերսը:
Նարեկ Ավետիսյանը որպես համադրող կարծում է, որ Սուբստրատը «Աշխարհի վերակայացման ձգտում է»։
Նաև անդրադառնալով ցուցահանդեսի գաղափարին, նշում է, որ «Յուրաքանչյուր արվեստագետ հողը մի բանի հետ է կապում՝ հայրենիք, մարմին, մշակույթ, տարերք և այլն։ Կարևորը ոչ թե պատասխան տալն է, այլ նոր տեսողություն, նոր ընկալման դաշտ ստեղծելը։ Հողի՝ երկրի թեման արծարծող ցուցահանդեսը բոլոր մարդկանց միավորելու ցանկությունն էր արտահայտում։ Որպես կանոն, Հողը խորհրդանշում է վախճանը և ավարտը, սակայն «Սուբստրատումը» կործանմանը չի վերաբերում, այն ասում է, որ հողը ներող ու ամեն ինչ կլանող երևույթ է, որից սկզբնավորվելու է նոր կյանքը»։
Սակայն «Սուբստրատում»-ի պատկերների ու ակտերի համադրումը չի խոսում որպես կանոն Հողի՝ որպես վախճանի խորհրդանիշի մասին, այլ խոսում է Հողի՝ որպես արարման ու ծնունդի, որպես սկզբի ու նախասկզբի մասին:
Եվ այս մտասևեռումը միանգամից տանում է դեպի գալշոյանական ձևակերպումը, որն ավելի ցայտուն է երևում այսօրվա իրողությունների վերացարկման ուրվապատկերին. «…Հողի կորուստ ծանր կորուստ է...բայց հող անմահ է, հող ուրիշ տեր չի ընդունե, հող իր տիրոջ հետ արնակից է ու իր արնակցին կսպասե, կսպասե ու օրերից մի օր կհանդիպին: Հողի կորուստ անդարձ կորուստ չէ»:
ՃԱՆԱՉԻՐ ԿԱՆԱՉ ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ, ԱՊՐԻՐ ԵՐԿԱՐ
ՄԵՆՔ ԳԻՏԵՆՔ ՁԵՐ ԻՐԱՎՈՒՆՔՆԵՐԸ
© Copyright «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակ 2016
«ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակում գովազդի տեղադրման բացառիկ իրավունքը պատկանում է PBM Media House ընկերությանը
Իրավաբանական աջակցությունը ՝ MM Legal Outsource ընկերության
Ծանոթացեք խմբագրական քաղաքականությանը և հաստատեք, որ համաձայն եք մեր խմբագրական քաղաքականության հետ:
Դառնալով «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակ նախագծի անդամ, Դուք ազատ եք «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակի Ձեր անձնական մեդիատարածքում տեղադրվող Ձեր հրապարակումներում (հոդված, ակնարկ,վերլուծություն, ուսումնասիրություն, նոթ և այլն) արտահայտելու Ձեր կարծիքը, տեսակետը, դիրքորոշումը, սակայն մենք ունենք խմբագրական քաղաքականության ընդունված սկզբունքներ, որոնք Դուք ևս պետք է ընդունեք:
Եթե չեք ընդունում մեր խմբագրական քաղաքականության սկզբունքները, Դուք չեք կարող դառնալ մեր համայնքի անդամ:
Ինչ խոսք, պարտադիր չէ, որ Դուք կիսեք մեր խմբագրական քաղաքականության սկզբունքները: Այսօր արտահայտվելու հարյուրավոր հարթակներ կան՝ սոցիալական ցանցերից մինչև սեփական բլոգային տիրույթներ:
Ուղղակի մենք ունենք ընդունված սկզբունքներ և ուզում ենք, որ «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակում ընդգրկվեն մարդիկ, որոնք ընդունում են դրանք:
Մեզ համար կարևորը ՊՐՈՖԵՍԻՈՆԱԼ խոսակցությունն է կոնկրետ ոլորտների շուրջ, որում էլ տեսնում ենք ՓՈԽԵԼՈՒ ԵՎ ՓՈԽՎԵԼՈՒ փիլիսոփայությունը:
Մենք հրապարակելու ենք բացառապես ՍՏՈՒԳՎԱԾ, ՀԱՎԱՍՏԻ ՏԵՂԵԿՈՒԹՅՈՒՆ, ՓԱՍՏԱՐԿՎԱԾ ԿԱՐԾԻՔ և ՏԵՍԱԿԵՏ, ԽՈՐՔԱՅԻՆ ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆ, ՊՐՈՖԵՍԻՈՆԱԼ ՄԻՏՔ՝ շարադրված չաղարտված լեզվով, հարգալից, բարեկիրթ տոնով:
Դուք իրավունք չունեք Ձեր հրապարակումներում օգտագործել ԱՆՎԱՆԱՐԿՈՒՄՆԵՐ, ցանկացած տեսակի ԱՆՎԱՅԵԼ, ԱՆՊԱՐԿԵՇՏ բառեր և արտահայտություններ, դրանց փոխարինող ԽՈՐՀՐԴԱՆՇԱՆՆԵՐ, ՆՇԱՆՆԵՐ, ԱՐՏԱՀԱՅՏՉԱՁԵՎԵՐ և այլն, այդ թվում՝ տառերի մտածված, ակնարկող բացակայություններ, կետադրական նշաններով՝ բազմակետեր, փակագծեր և այլն, արվող ակնարկներ, լեզվական աղավաղումներ:
«ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակը բացառիկ նշանակություն է տալիս լեզվական խնդիրներին, լեզվի անաղարտությանը օգտատերերի նյութերի շարադրանքներում՝ ընդունելով միաժամանակ այն, որ լեզուն զարգացող երևույթ է:
Դուք չեք կարող տեղադրել անպարկեշտ բնույթի տեղեկատվություն, ՊՈՌՆՈԳՐԱՖԻԱ,  ԲՌՆՈՒԹՅՈՒՆ, ԴԱԺԱՆՈՒԹՅՈՒՆ պարունակող, քարոզող տեքստեր, պատկերներ, նկարագրություններ, կենդանիների հետ անմարդկային վարվելու օրինակներ, սուիցիդի դրդող սադրիչ նյութեր, հրապարակումներ, անչափահասների իրավունքները, մարդու անձնական իրավունքները, անձնական կյանքի անձեռնմխելիությունը խախտող բնույթի տեղեկատվություն՝ տեքստեր,լուսանկարներ, արտահայտություններ և այլն:
Մենք ԱՆԹՈՒՅԼԱՏՐԵԼԻ ենք համարում որևէ կերպ վիրավորել որևէ մեկին, քննարկել որևէ մեկի ԱՆՁԸ՝ ԴԻՐՔՈՐՈՇՄԱՆ կամ ՏԵՍԱԿԵՏԻ, ԿԱՐԾԻՔԻ փոխարեն, սեփական կարծիքի, տեսակետի կամ դիրքորոշման արտահայտումը պայմանավորել այլոց կամ նրանց տեսակետը, դիրքորոշումը անվանարկելով, տարածել սպառնալիքներ, վարկաբեկիչ բնույթի տեղեկատվություն, մարդու պատիվն ու արժանապատվությունը, գործարար համբավը վիրավորող՝ այդ թվում և այլ օգտատերերին կամ երրորդ անձանց վերաբերվող:
Մեր սկզբունքներին դեմ է ազգային, կրոնական կամ այլ կարգի անհանդուրժողականություն հրահրելը, ծայրահեղական մոտեցումներ պարունակող նյութեր տարածելը, հանցավոր գործունեությունը խրախուսելը, պետական, ռազմական, առևտրային գաղտնիք պարունակող տեղեկատվություն տեղադրելը:
Արգելվում է օգտատերերի կողմից գովազդային նյութեր, այդ թվում և քաղաքական, այդպիսի երանգավորում ունեցող տեղեկատվություն տարածելը, սպամեր ուղարկելը, այլ իրավունքներ և շահեր խախտելը:
Մենք մեզ իրավունք ենք վերապահելու «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակում չտեղադրել մեր համայնքի անդամ դարձած օգտատերերի բոլոր այն հրապարակումները, որոնք կխախտեն վերընշյալ պահանջները, այն հրապարակումները, որոնք մենք հիմնավորված կգտնենք, որ չեն համապատասխանում «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակի խմբագրական քաղաքականության սկզբունքներին:
Դա չի նշանակում, որ մենք դեմ ենք լինելու որևէ երևույթի քննադատությանը: Մենք լինելու ենք բաց և գնահատելու ենք բացախոսությունը, բայց և հարգելու ենք այն սկզբունքները, որոնք միջազգայնորեն ընդունված են որակյալ բովանդակություն արտադրող Մեդիայի կողմից:
Մեր խմբագրական քաղաքականության սկզբունքներին օգտատերերի հրապարակումների ՀԱՄԱՊԱՏԱՍԽԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ կամ ՈՉ՝ որոշելու են ՄՈԴԵՐԱՏՈՐՆԵՐԸ, որոնք ՊԱՏԱՍԽԱՆԱՏՈՒ անձ են:
Մոդերատորները չեն կարող միջամտել Ձեր նյութերի բովանդակային կողմին, և իրավունք ունեն միայն.
Ա. Կատարել խմբագրական աշխատանք:
Բ. Կատարել վարնագրային քաղաքականության միջամտություն՝ առանց վնասելու նյութերի բովանդակային կողմին:
Գ. Առարկություններ ներկայացնել լեզվական խնդիրների հետ կապված՝ բացառությամբ գրական ստեղծագործությունների լեզվի:
Դ. Որոշել նյութերի համապատասխանությունը կամ անհամապատասխանությունը մեր խմբագրական քաղաքականության սկզբունքներին:
Ե. Չթողարկել այն նյութերը, որոնք չեն համապատասխանում խմբագրական քաղաքականության սկզբունքներին:
Զ.Նյութերի հեղինակների հետ կատարել որոշ ճշգրտումներ՝ կապված նյութերում առկա տեղեկատվության, լեզվական խնդիրների, շարադրանքի և այլ հարցերի հետ:
Վեճերը մոդերատորների հետ անթույլատրելի են:
«ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակի խմբագրական քաղաքականության սկզբունքների անհամապատասխանության հետևանքով չտեղադրված հրապարակումների համար՝ անկախ դրանց քանակից և պարբերականությունից, «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակը պարտավորություն չի կրում:
Օգտատերը ներկայացնելով իր հրապարակումը «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակում, հրապարակայնորեն հայտարարում է, որ ինքը տեղյակ է «ՀԱՅԵՐ»համահայկական մեդիահարթակի խմբագրական քաղաքականության սկզբունքներին, համաձայն է դրանց և պարտավորվում է մնալ այդ սկզբունքների սահմաններում:
Օգտատերը ներկայացնելով իր հրապարակումը «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակում, դրանով հավաստում է, որ իր կողմից տեղադրված նյութերն իր ինտելեկտուալ սեփականությունն են:
Պահպանելով օգտատերերի հրապարակումները իրենց անձնական մեդիահարթակներում՝ տեղադրված մեր կողմից օգտագործվող սերվերային տարածքներում, մենք չենք հավակնում լինել իրավունքի կրող՝ կապված օգտատիրոջ հրապարակումների իրավունքների հետ:
«ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակը պարտավորվածություն չունի վերադարձնել օգտատերերի նյութերը, գրախոսել դրանք, տալ կարծիք, մեկնաբանություն և այլն:
«ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակի միջոցով չի թույլատրվում որևէ կերպ տարածել ուրիշների ինտելեկտուալ սեփականությունը, երրորդ անձանց սեփականությունը: Դա հանդիսանում է անօրինական գործունեություն:
Օգտատերը պարտավորվում է չտարածել ուրիշի կամ երրորդ անձանց ստեղծած բովանդակությունը: Օգտատերն ինքն է պատասխանատվություն կրելու նմանօրինակ գործունեության համար:
Համաձայն եմ Ձեր խմբագրական քաղաքականության հետ:
Բնակության վայր (քաղաք, գյուղ, ավան և այլն)
Բնակության հասցե (փողոց, տուն, շենք, բնակարան և այլն)
Խորագիր Ազգագրություն Անվտանգություն Առողջապահություն Աստվածաբանություն Առևտուր Ապագայագիտություն Ապահովագրություն Արժեքներ Արձակ Արվեստ Բիզնես կառավարում Բանկային Բնապահպանություն Բնական պաշարներ Բնական գիտություններ Բորսաներ Բոնդեր Բրենդի կառավարում Բիզնես Գրականություն Գիտություն Գրականագիտություն Գյուղ Դատական Դրամատուրգիա Դիվանագիտություն Երաժշտություն Եկեղեցի Երեխաներ Ընտանիք Թատրոն Թարգմանչական Թվային աշխարհ Ժամանակակից արվեստ Ժուռնալիստիկա Ինովացիա Իրավունք Ինտերնետ Լուսանկարչություն Ծրագրավորում Կառավարում Կովկաս Կրթություն Կրոն Կրեատիվ Կինո Հատուկ նախագիծ / special stories Հանրային կապեր Հանրային քաղաքականություն Հեռահաղորդակցություն Հասարակություն Հոգեբանություն Հանրային կառավարում Հեռուստատեսություն Ճարտարագիտություն Ճարտարապետություն Մանկավարժություն Միտք Մուլտիմեդիա Մերձավոր Արևելք Մարքետինգ Միգրացիա Միջազգային հարաբերություններ Մշակույթ Նորաձևություն Շուկաներ Պատմություններ Պաշտպանություն Պրոդյուսինգ Ռադիո Ռեսուրսների կառավարում Սոցիալական Սոցիոլոգիա Սփյուռք Վերլուծություն Տարածաշրջան Տեղեկատվական տեխնոլոգիաներ Տեխնոլոգիաներ Տեղեկատվական անվտանգություն Տուրիզմ Տնտեսություն Ցեղասպանություն Փորձագիտություն Քաղաքագիտություն Քաղաքականություն Քաղաքաշինություն Ֆինանսներ
Կենսագրություն (Ներկայացրեք Ձեր կենսագրությունը ազատ շարադրմամբ)
Բեռնեք Ձեր լուսանկարը (4X4 չափի)
Համաձայն եմ Ձեր խմբագրական քաղաքականության հետ: