hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy fr hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy fr en en en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de en en en
Անի Գասպարյան — Էջ 2 — Անի Բլոգ
​Ծաղկին հող է պետք. վերադարձ Շվեյցարիայից 25 տարի անց
Մարտի 10, 2018Մարտի 28, 2018 Անի Գասպարյան
Գերմաներեն՝ կյանքի ճակատագրական որոշումներից մեկը 1980-ականներին Վիկտորյա Հովհաննիսյանը դիմում է Խորհրդային Հայաստանի իշխանություններին, որպեսզի թույլ տան իրեն մեկնել Գերմանիա՝ հանդիպելու հորը՝ հայտնի դաշնակցական Էդուարդ Հովհաննիսյանին (Վահան Հովհաննիսյանի հայրը), որը քաղաքական հայացքների պատճառով 70-ականներին Հայաստանից արտաքսվել էր և հանգրվանել Գերմանիայում: Ընտանիքն այդ ժամանակվանից ի վեր հնարավորություն չուներ նրան տեսնելու: Չնայած մի քանի անգամ դիմել ու մերժվել էին, այնուամենայնիվ այս անգամ էլ աղջիկն է դիմում հույսով, որ չեն մերժի: Եվ մինչ պատասխանը կստացվեր, Վիկտորյան որոշում է գերմաներեն սովորել, որպեսզի մեկնելու դեպքում գոնե մի քիչ գերմաներեն իմանա: Վիկտորյային մերժում են, բայց գերմաներենն այնքան…
Փետրվարի 25, 2018Մարտի 13, 2018 Անի Գասպարյան
Կարինա Բաղդասարյանը ճակատագրի բերումով ապրել է տարբեր երկրներում: Ծնվել է Գերմանիայում 1979 թ., մի քանի տարի անց տեղափոխվել է Հայաստան, ապա Սիրիա, որից հետո ուսման նպատակով մեկնել է Եգիպտոս, Իտալիա, վերջին տարիներին ապրել է Ռուսաստանում, իսկ բոլորովին վերջերս՝ այս տարվա հունվարի 25-ին, մեկընդմիշտ վերադարձել է հայրենիք: «Երբեք լուրջ չեմ հիվանդացել, բայց Հայաստան տեղափոխվելուց առաջ վատ էի, 5 օր պառկած էի տանը, մենակ, դուռը փակ: Ճնշումս 200 էր: Զանգում էի շտապօգնություն, գալիս էին, ասում՝ առողջ եմ, ոչ մի լուրջ խնդիր չկա: Մի անգամ էլ մի բժիշկ եկավ, շատ լավ բժիշկ էր:…
Հունվարի 15, 2018Հունվարի 25, 2018 Անի Գասպարյան
«Ինձ ասում են՝ էս աղջիկը շաշ ա,- ծիծաղում է Բեյրութից Տավուշի մարզի սահմանամերձ Ներքին Կարմիրաղբյուր տեղափոխված և գյուղի դպրոցում անգլերեն դասավանդող 24-ամյա Արշալույս Ամսիհը կամ, ինչպես երեխաներն են ասում, միսս Արշալույսը:- Չէ, ես շաշ չեմ, ուղղակի դուք ձեր տեղի արժեքը չգիտեք»,-պատասխանում է Արշոն, որի համար Հայաստանը բացահայտվեց 2015 թվականի ապրիլի 21-ին, երբ առաջին անգամ ոտք դրեց հայրենիք: Բեյրութի Բուրջ Համութ հայկական թաղամասում ծնված ու մեծացած աղջիկը շրջապատված է եղել հայկական միջավայրով և ստացել այն ամենը, ինչ անհրաժեշտ է Սփյուռքում ապրող հայ երեխային ազգային արմատներից չկտրվելու համար: Ազգային դպրոց, որտեղ կրթությանը…
​Վերադարձ Հայաստան. 2017-ի ամենալուսավոր պատմությունները
Հունվարի 1, 2018Հունվարի 8, 2018 Անի Գասպարյան
2017 թվականի ընթացքում ներկայացրել եմ հայրենադարձության շուրջ երկու տասնյակ պատմություն, որոնցից յուրաքանչյուրը կարևոր վկայություն է այն մասին, որ Հայաստանը, անկախ բոլոր դժվարություններից ու խնդիրներից, հայի համար ապրելու լավագույն վայրն է: Տարվա շարքը սկսեցի Գարո Սերպեկյանի պատմությամբ, որը Հայաստան է տեղափոխվել 2015 թ. Հորդանանից: Նա Ստեփանակերտում փոքրիկ բիզնես էր հիմնել և որոշել կյանքը կապել Հայաստանի ու Արցախի հետ: «Արցախն իմ սիրտը գողացավ մեկընդմիշտ»,- խոստովանում էր Գարոն։ Ծովակ Սողոմոնյանը սիրիահայ է: Անցնելով պատերազմի սարսափելի փորձությունների միջով և իր մաշկի վրա զգալով դրա դառը հետևանքները՝ 2014 թ. հուլիսին Ծովակը գալիս է Հայաստան, տեսնում…
​Գիշերօթիկ, հետո ծերանոց, հետո…Հայաստան. դառը ճակատագրի քաղցր հանգրվանը
Դեկտեմբերի 12, 2017 Անի Գասպարյան
«Վերջապես գտա իմ երկիրը, իմ տունը, իսկ առաջ ես չգիտեի՝ ինչ եմ, ով եմ… Դա շատ վատ զգացում է, երբ չգիտես՝ ինչ պիտի ասես, երբ հարցնում են՝ լիբանանցի ես, սիրիացի ես, թե ինչ ես: Հիմա ես կարող եմ ասել՝ հայ եմ ու հայաստանցի եմ»,- ասում է 29-ամյա Ջոնի Կոնդակջյանը, որի կյանքի պատմությունը իսկական դրամատիկ սյուժե է: Ջոնին ծնվել է Հալեպում: Մայրը 5 դուստր ուներ, երբ ծնվում է ինքը: Նշում եմ՝ մայրը, որովհետև Ջոնիի հայրը քույրերի հետ կապ չուներ: Ասենք՝ իր հետ էլ կապ չուներ, քանի որ ընդամենը կենսաբանական հայր էր,…
​ԱՄՆ-ում ծնված ու Հայաստան վերադարձած «ծայրահեղ» հայը
Նոյեմբերի 2, 2017Նոյեմբերի 16, 2017 Անի Գասպարյան
«Գրեթե մեկ տարի է, ինչ ապրում եմ Հայաստանում, բայց կարծես երկար տարիներ ապրել եմ այստեղ։ Անկեղծ ասած, իմ գալուց մեկ շաբաթ առաջ փոքր-ինչ նյարդային էի, որովհետև պատրաստվում էի դուրս գալ իմ հարմարավետության շրջանակներից և չգիտեի, թե ինչպես է ստացվելու ամեն ինչ, սակայն ինքնավստահ էի․ գիտեի, որ ճիշտ ճանապարհի վրա եմ… Այս մեկ տարվա ընթացքում ես կարողացա տուն գնել, վերանորոգել այն, կահույք գնել, դառնալ Հայաստանի քաղաքացի, զինգրքույկ ձեռք բերել, բացել բանկային հաշիվ, ստեղծել շրջապատ ու շարունակել աշխատացնել իմ օնլայն բիզնեսը։ Մի խոսքով, կարելի է ասել, ես ամբողջովին հաստատվել եմ Հայաստանում այս…
​«Պետք է ապրածդ երկրի արժեքն իմանաս». լիբանանահայ հայրենադարձը՝ հայ հոռետեսներին
Հոկտեմբերի 25, 2017Հոկտեմբերի 26, 2017 Անի Գասպարյան
Ադրինե Զենյանը Լիբանանից է: Ծնվել է Բեյրութում, սովորել Մեսրոպյան վարժարանում, ապա բարձրագույն կրթություն ստացել Հայկազյան համալսարանում: 2012 թվականին ավարտելով համալսարանի բիզնես կառավարում բաժինը՝ Ադրինեն իբրև հաշվապահ աշխատանքի է անցնում Բեյրութում գտնվող միջազգային հայտնի ընկերություններից մեկում: Զուգահեռ նաև անգլերեն է դասավանդում Մեսրոպյան վարժարանում: Ամեն ինչ արտաքուստ իդեալական էր, բայց 27-ամյա աղջիկն իր կյանքում արմատական փոփոխության կարիք էր զգում: Գուցե պատճառներից մեկն էլ լիբանանյան ռիթմն էր՝ ամենօրյա լարված աշխատանքային ռեժիմ առավոտյան ժամը 8-ից մինչև երեկոյան 8-ը, խցանումներ, վազք և այլն: Աշխատանքի ընթացքում Ադրինեն որոշ գումար էր խնայել: Մտածում է գնալ ճամփորդության, միգուցե…
​Դեղատների գլխավոր վարչության շենք. ավելի քան 130 տարի ծառայելով առողջապահությանը
Հոկտեմբերի 16, 2017 Անի Գասպարյան
Երևանի ամենահին շենքերից մեկը, որ կառուցվել է XIX դարավերջին այն ժամանակվա Թարխանովսկայա փողոցում (այժմ Պուշկինի 56), վերջերս վերաբացեց իր դռները՝ հիմնանորոգված և, որ ամենակարևորն է, ամբողջությամբ պահպանված: Սակայն ուշագրավն այն է, որ տեղական նշանակության պատմամշակութային այս բացառիկ շենքը 130 տարուց ավելի գործում է իբրև առողջապահական կառույց և այժմ էլ վերաբացվեց նույն առաքելությամբ: Շենքը կառուցվել է 1880-ական թվականներին, ճարտարապետ Գուրեցկու նախագծով: Այն երկհարկանի, սև տուֆից գեղեցիկ կառույց է՝ դասական խոյակներով ու բազմաշերտ քիվերով, և իր գրեթե մեկուկեսդարյա ներկայությամբ զարդարում է Պուշկին-Փարպեցի խաչմերուկը: Շենքը կառուցվել է առողջապահական նկատառումներով: Ըստ որոշ տեղեկությունների՝ XIX…
​Մոնրեալից՝ Հայաստան, հոլիվուդյան ֆիլմարտադրությունից՝ «Թումո»
Հոկտեմբերի 1, 2017Հոկտեմբերի 16, 2017 Անի Գասպարյան
Ալինա Կոչերյանը ծնվել է 1988 թ., Մոնրեալում: Ծնողները Եգիպտոսից Կանադա են տեղափոխվել 50-60-ականներին: Ալինան 6 ամիս առաջ առաջին անգամ ոտք է դրել Հայաստան 1-2 ամսով և որոշել է այստեղ մնալ: Ծնողներն այնքան էլ ոգևորված չեն դստեր որոշմամբ, քանի որ կարծում են, որ Կանադայից հետո «հետամնաց» Հայաստանում իրենց աղջկան լավ ապագա չի սպասում, բայց Ալինան վստահ է՝ ծնողները կարծիքը կփոխեն, եթե գոնե մեկ անգամ գան ու սեփական մաշկի վրա զգան Հայաստանը: «Պարադոսք է՝ այնտեղ մեր ծնողները մեզ սովորեցնում են հայերեն, ուզում են, որ հայ մնանք, բայց երբ որոշում ենք Հայաստանում ապրել,…
​«Ամերիկայում հոգի չկա». հայուհին ու նրա ամերիկացի ամուսինը Հայաստանում են
Սեպտեմբերի 16, 2017Հոկտեմբերի 16, 2017 Անի Գասպարյան
Մեկ ամիս առաջ Միացյալ Նահանգներից Հայաստան են տեղափոխվել Նելլի Կարապետյանն ու Բրենթ Անդերսը: Նրանք ամուսիններ են, ունեն երկու դուստր, երկար տարիներ ապրել են Կանզաս նահանգի Մանհեթեն քաղաքում: Իսկ թե ինչպես է հայուհուն հաջողվել ամերիկացի ամուսնուն մեկընդմիշտ կապել Հայաստանի հետ՝ թողնելով ամերիկյան բարեկեցիկ կյանքը, տարիների երազանքի ու դրան հավատալու արդյունք է: 1999 թ. Նելլին ավարտում է ԵՊՀ սոցիոլոգիայի ֆակուլտետը և ուսանողական փոխանակման ծրագրով մեկնում Միացյալ Նահանգներ՝ մագիստրատուրան շարունակելու Կանզասի համալսարանի հանրային կառավարման ոլորտում: ԱՄՆ-ում ուսանելու վերջին տարին էլ հանդիպում է ապագա ամուսնուն՝ Բրենթին, որը նույնպես սովորում, հետո արդեն աշխատում էր նույն…
Ես Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի եմ, ՀԱՅ, որ ուզում է իր հայրենիքում ավելի արժանապատիվ ապրել: Ես սովորական ՄԱՐԴ եմ, որ ուզում է աշխարհն ավելի լուսավոր տեսնել: Ես պարզապես ԿԻՆ եմ, որ ուզում է ավելի լիարժեք ու կայացած լինել: Բայց ես գիտեմ, որ այդ ամենի համար ԵՍ եմ պատասխանատու: Փոխիր ինքդ քեզ, ու աշխարհն անպայման կբարեփոխվի…
Հուլիսի 28, 2016:Գյոյ-ջամին կառուցել է Իրևանի կիսանկախ ԱԴՐԲԵՋԱՆՑԻ սարդար Հուսեյն-Ալի խանը գողմից 1766 թ:
Հունվարի 31, 2014:Շատ ափսոսում եմ որ նման վառ անհատականություն հեռացավ մեզանից: Անդառնալի կորուստ: Չգիտեմ ինչպես արտահայտվեմ, ես իրեն շատ եի սիրում,…
Հունվարի 20, 2014:Ձեր գրառումը տեղ գտավ www.BlogNews.am կայքում: Շնորհակալություն:
Հունվարի 12, 2014:Ինչպես և շաաատ այլ բաներ են կիսատ մնում, Անի ջան:
Հուլիսի 11, 2013:_իրականությունը համապատասխանում է հարյուր տոկոսանոց,Անիի հետբազմաթիվ անգամ փորձել է երկխոսություն կազմակերպել Տեր Շահեի հետ սակայն ինքը դեռ բացասական…
«Նորմալ երկրում երեկվա դեպքերին կհետևեին հրաժարականներ»․ Լարիսա Ալավերդյան
​«Դու լեռներում չես, լեռներն են քո մեջ»․ վերադարձ Գերմանիայից
​«Հենց Հայաստա՛նն է ապրելու տեղ»․ Լիդան կոտրում է կարծրատիպերը
Հակոբ Նազարյան․ վերադարձ Հայաստան՝ շինարարության նորագույն տեխնոլոգիաներով
​Երջանկությունը Դեբետ գյուղում էր. վերադարձ Ֆրանկֆուրտից Լոռի
Repat Armenia Զվարթնոց օդանավակայան Կլոր շենք Հայրենադարձություն