hy hy en hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy en hy en en en en hy en en en en en en en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en en
Հռչակավոր Ֆոնտեբլո պալատը համարվում է Ֆրանսիսյի պատմության խորհրդանիշներից մկեը: Այն յոթ դար շարունակ հանդիսացել է Ֆրանսիայի թագավորների կառավարական պալատը եւ միայն 1870թ կայսրության տապալումից հետո առհավետ դադարացրել է իրականացնել իր պատմական գործառույթն ու վերածվել է թանգարանի: Սկզբնական շրջանում պալատի տեղանքում թագավոր Լյուդովիկոս VII կառուցում է որսորդական տնակ, այնուհետեւ վերածում այն իր քաղաքամերձ նստավայրի:
XVI դարում Ֆրանսիսկոս I  թագավորն այդ նստավայրի տեղանքում կառուցում է նոր պալատ, որը երեք տարի շարունակ կառուցում են իտալացի վարպետները, այդ թվում՝ Ֆրանչեսկո Պրիմատիչոն եւ Բենվենուտո Չելինին: Ֆրանսիսկոս I անունը կրող պատկերասրահը, որն աչքի է ընկնում իր առանձնահատուկ փայտե զարդարանքներով ու հիասքանչ որմնանկարներով, միացնում է թագավորի ննջարանը Սուրբ Երրորդություն մատուռի հետ:
Ֆրանսիսկոս I մահից հետո գահ է բարձրանում նրա որդին՝ Հենրի II: Վերջինս ամուսնացած էր Եկատերինա Մեդիչիի հետ, սակայն ամբողջ սրտով սիրահարված էր  Դիանա դե Պուատյեին: Ի նշան իր սիրո՝ Հենրին նվիրում է Դիանային Շենոնսո պալատը, իսկ Ֆոնտեբլոյում կառուցում է հիասքանչ պարասրահ, որի պատերին տեղ-տեղ կարելի է տեսնել  Հենրիի ու նրա սիրուհու անվանագրերը:
Սրահում կարելի է տեսնել գեղեցիկ որմնանկարներ, որոնցից մեկը պատկերում է որսորդության աստվածուհի Դիանային՝ կրկին ի պատիվ Դիանա դե Պուատյեի: Դիանայի կերպարը նեևրկա է անգամ պալատի բակում, որտեղ ցայտում է Դիանայի անունը կրող շատրվանը:
Հենրի II ու նրա որդու՝  Հենրի III մահվանից հետո, որը Վալուաների դինաստիայից վերջինն էր, պալատը գրեթե տասը տարի լքված վիճակում է մնում: Միայն 1595թ գահ  բարձրացած Հենրի IV՝ Բուրբոնների արքայատոհմի ժառանգորդը, վերադարձնում է  թագավորական արքունիքը Ֆոնտեբլո եւ իրականացնում պալատի ամբողջական ռեստվրացիա: Հենց այդ ժամանակ է ֆրանսիացի նկարիչ Մարտեն Ֆրեմինը նկարազարդում Սուրբ Երրորդություն մատուռը, որն իր այդ տեսքով պահպանվել է մինչ օրս: Երբ ֆրանսիական գահն անցնում է Լյուդովիկոս XIV, Ֆրանսիայի ֆինանսների նախարար Նիկոլա Ֆիկեն, օգտագործելով թագավորության ֆինանսական միջոցները, Վո դե Վիկոնտում կառուցում է  հրաշագեղ մի պալատ: Շուտով Ֆուկեն ձերբակալվում է: Ինչպես պնդում էին տվյալ ժամանակաշրջանում, Լյուդովիկոս XIV բարկացել էր այն հանգամանքից, որ նոր պալատն ավելի գեղեցիկ էր, քան թագավորական Ֆոնտեբլո նստավայրը, ինչից հետո նա ուղարկում է Ֆիկեի պալատի ճարտարապետներին կառուցելու Վերսալ պալատական համալիրը: Մի քանի տարի անց  Լյուդովիկոս XIV  արքունիքով տեղափոխվում է Վերսալ, որից հետո Ֆոնտբելոն երկար ժամանակ մոռացվում է: Հաջորդող թագավորներ Լյուդովիկոս  XV եւ Լյուդովիկոս XVI Ֆոնտեբլո էին ժամանում միայն աշնանը:
Ֆոնտեբլոն նոր շունչ է ստանում  միայն ֆրանսիական հեղափոխությունից հետո, երբ Նապոլեոն Բնոապարտն սկսում է օգտագործել Ֆոնտեբլոն որպես իր պաշտոնական քաղաքամերձ նստավայր: Նապոլեոնական  շրջանի սրահներից են Գահասրահը, որը սկզբնական շրջանում ծառայել է որպես Նապոլեոնի ննջարան, ինչպես նաեւ հանրահայտ Կարմիր սրահը, որտեղ փոքրիկ կլոր սեղանի վրա Նապոլենը 1814թ, ստորագրում է գահից հրաժարվելու մասին փաստաթուղթը: Պահպանվել է նաեւ հանրահայտ աստիճանը, որի վրա կանգնած փաստաթղթի ստորագրումից մի քանի օր անց կայսրը հրաժեշտ է տալիս իր գվարդիային: Բակը, դեպի ուր դուրս է գալիս աստիճանը, հետագայւոմ անվանվել է «Հրաժեշտի բակ» (ֆր. La cour des adieux).
Ֆոնտեբլո պալատը շրջապատված է երկու պարտեզներով՝ Անգլիական եւ Դիանայի, որտեղ էլ գտնվում է որսորդության աստվածաուհի Դիանայի շատրվանը՝ կոչված հիշեցնելու Հենրի II թագավորի սիրելիին՝ Դիանա դե Պուատյեին:
Վերածննդի ոճով կառուցված այս պալատի շրջակայքում 25.000 հեկտար տարածությամբ ձգվում են գեղատեսիլ անտառներ, այդ իսկ պատճառով էլ Ֆոնտեբլոն Ֆիլիպ-Ավգուստ և Լյուդովիկոս IX թագավորների սիրելի որսատեղին էր: Ֆոնտեբլոյի շրջակայքում է գտնվում նաև «Մեծ ջրանցքով» զբոսայգին, 18-րդ դարի անգլիական այգիներ, վերսալյան արահետների ծաղկաթմբեր: Ֆոնտեբլոյի պալատը և զբոսայգին մտնում են ՅՈՒՆԵՍԿՕ-ի՝ համշխարհային մշակութային ժառանգության ցանկի մեջ:
Posted by Արվեստի Աշխարհը at 00:00
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Newer Post Older Post Home
Subscribe to: Post Comments (Atom)
Միքելանջելո Բուոնարոտի (1475-1564թթ.)՝ իտալացի մեծն քանդակագործ, գեղանկարիչ, ճարտարապետ, պոետ և մտավորական, Վերածննդի դարաշրջանի մեծագու...
Պիեռ Օգյուստ Ռենուար «Մառլիի անտառը»
Վիկտոր Հյուգո «Փարիզի Աստվածամոր տաճարը»
«Փարիզի Աստվածամոր տաճարը» (1831) Վիկտոր Հյուգոյի հանրագիտարանն է, ֆրանսիական ռոմանտիզիմի հիմքը: Այս վեպը յուրովի պատմական է, իսկ գաղափ...
Էդուարդ Մանե (1832–1883 թթ.)՝ ֆրանսիացի հայտնի գեղանկարիչ, իմպրեսիոնիզմի հիմնադիրներից մեկը:  Ծնվել է 1832թ. հունվարի 23-ին Փարիզի...
«Անտիգոնե»՝ Սոֆոկլեսի ամենահայտնի ողբերգություններից մեկը, որն առաջին անգամ բեմադրվել է մ.թ.ա. 442թ.: Ստեղծագործության հիմքում ընկած է Թ...
Ստենդալ «Կարմիրը և սևը»
Ստենդալը պատկանում է ֆրանսիական ռեալիզմի առաջին շրջանին , ում  ստեղծագործությունը Լուսավորությանը XIX դարի ռեալի...
Միգել դե Սերվանտես «Դոն Կիխոտ»
Միգել դե Սերվանտեսի «Դոն Կիխոտ» վեպը հանդիսանում է Արևմտյան Եվրոպայի առաջին մեծածավալ վեպը, որից, ինչպես նշում է Բելինսկին, «...սկ...
Լուվր՝ աշխարհի խոշորագույն ու ամենահեղինակավոր թանգարաններից մեկը , որը գտնվում է Փարիզի կենտրոնում՝ Սենա գետի ա...
Օնորե դը Բալզակ «Շագրենի կաշին»
«Շագրենի կաշին» (1830-1831թթ.)՝ ֆրանսիական դասական ռեալիզմի հիմնադիր Օնորե դը Բալզակի ամենահայտնի վեպերից մեկը: Բալզակը պատմական վեպերի...
« Թշվառները » (1862 թ .) կյանքի խնդիրների ընդգրկումով և սոցիալական քննադատության թափով Վիկտոր Հյուգոյի ամենանշանակալից ...
Արխիվ March (1) January (3) December (1) May (1) April (5) March (2) February (3) January (17) December (2) November (4) October (12) September (9) August (5) July (7) June (19) May (22) April (14) March (12) February (18) January (22) December (3) November (34) October (28) September (55) August (19) July (43) June (25) May (49) March (13) February (9) January (1) December (9) November (14) October (7) September (1) August (67) July (10)
Simple theme. Theme images by gaffera. Powered by Blogger.