hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy ja hy hy hy hy hy hy en hy en en en en hy en en en en en en en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en en
Դիտրիխն ամուսնու ու դստեր հետ
Ըստ նրա դաընկերուհիների հետագա տեղեկությունների` Մարին աչքի չէր ընկնում ակտիվ բնավորությամբ, խուսափում էր ուշադրության կենտրոնում հայտնվելուց: Երեխաների կարիքները հոգալու համար մայրը աշխատանքի է ընդունվում հարուստ մի ընտանիքում: Այդ ընթացքում Մարին տարվում է երաժշտությամ, սկսում է ջութակ նվագել: Մարլենը խոստովանել է, որ մանկության տարիներին երկու կուռք է ունեցել` ֆրանսուհի ուսուցչուհին ու գերմանուհի դերասանուհի Հեննի Փորթենը:
Առաջին համաշխարհային պատերազմի տարիներին Դիտրիխների ընտանիքի կյանքը փոխվում է. նրանք ստիպված են լինում տեղափոխվել Դեսսաու քաղաք: Նոր դպրոցի առօրյան ամբողջովին կապված էր պատերազմի հետ. աշակերտները շարունակ տարատեսակ երաժշտական միջոցառումներ էին կազմակերպում զինվորների համար: 1917թ. ընտանիքը վերադառնում է Բեռլին: Այս տարիներին Մարլենն արդեն գիտակցում էր տղամարդկանց վրա ունեցած իր ազդեցությունը: 1917թ. ամռանը նա առաջին անգամ ջութակով ելույթ է ունենում հանրության առջև:
Այս տարիներին Գերմանիան ճգնաժամային վիճակում էր: Պատերազմում կրած պարտությունը, համաճարակներն ու համընդհանուր գնաճը գերմանացիներին հուսահատության գիրկն էին հասցրել: Որոշելով ապահովել աղջկա անվտանգությունը` մայրը Մառլենին ուղարկում է Վեյմար քաղաք, որտեղ վերջինս շարունակում է զբաղվել երաժշտությամբ: Բեռլին վերադառնալուց հետո Դիտրիխը ստիպված է լինում ժամանակավորապես հրաժարվել ջութակից: Այս որոշումը երկու պատճառ ուներ. առաջինը ձեռքի ցավն էր, երկրորդը` գումար վաստակելու անհրաժեշտությունը: Արդյունքում նա աշխատանքի է ընդունվում համր ֆիլմերին ուղեկցող երգչախմբում` հնարավորություն ստանալով մի քանի անգամ դիտել ամենաթարմ ֆիլմերը: Սակայն նրա գեղեցկությունը չափից շատ էր շեղում դերասաններին (նա իգական սեռի միակ ներկայացուցինչ էր երգչախմբում), այդ պատճառով ընդամենը մեկ ամիս անց նրան հեռացնում են աշխատանքից:
Շուտով Մառլենը սկսում է հաճախել վոկալի պրոֆեսիոնալ դասերի, այնուհետև աշխատանքի է անցնում Ռուդոլֆ Նելսոնի կաբարեում: Հենց այս ժամանակ է նա հասկանում, որ ցանկանում է աստղ դառնալ ու սկսում է հստակ քայլերով գնալ դեպի իր երազանքը: 1922թ. Դիտրիխը փորձում է ընդունվել Գերմանական թատրոնի Մաքս Ռեյնհարդտի դերասանական խմբակ, սակայն մերժվում է: Չհանձնվելով՝ նա դիմում է կաբարեի հայտնի աստղ Ռոզա Վալետիին, որն էլ, տպավորված երիտասարդ աղջկա ձայնով, նրան ուղարկում է Ֆելիքս Հոլանդերի՝ Ռեյնհարդտի ղեկավարներից մեկի մոտ: Վերջապես Մառլենն ընդունվում է թատրոնի դպրոցը և փոքրիկ դերեր ստանալ:
Էրիխ Մարիա Ռեմարկի հետ
1923թ. մայիսի 17-ին Դիտրիխն ամուսնանում է կինոարդյունաբերության ոլորտում աշխատող Ռուդոլֆ Զիբերի հետ, որի հետ ծանոթանում է «Սիրո ողբերգությունը» ֆիլմի նկարահանումների ժամանակ (այստեղ Մառլենը էպիզոդիկ դեր էր ստացել): 1924թ. ծնվում է նրանց առաջնեկը՝ Մարիան: 1925թ. Դիտրիխը նորից սկսում է հանդես գալ թատրոնում ու կինոյում՝ զուգահեռ նաև երգել ձայնագրելով: 1929թ. Ջոզեֆ ֆոն Շտերնբերգը Դիտրիխին հրավիրում է նկարահանվել «Կապույտ հրեշտակ» ֆիլմում, որը մեծ հաջողություն է բերում դերասանուհուն ու Շտերնբերգ-Դիտրիխ արդյունավետ համագործակցության սկիզբն է դնում: Կինոքննադատների կարծիքով, «կապույտ հրեշտակը» ոչ միայն դարձավ Դիտրիխի «հոմանիշը», այլև ձևավորեց նրա անհատականությունը: Այս ֆիլմի գրանցած փայլուն հաջողությունից հետո Դիտրիխը պայմանագիր կնքում հայտնի “Paramount Pictures”-ի հետ և 1930թ. հեռանում է Բեռլինից: Շտերնբերգի ու Դիտրիխի՝ Հոլիվուդում թողարկած հետագա 6 համագործակությունները էլ ավելի են մեծացնում դերասանուհու փառքը՝ նրան դարձնելով համաշխարհային աստղ: 1939թ. Դիտրիխը ԱՄՆ-ի քաղաքացիություն է ստանում:
Դիտրիխը հայտնի էր նաև իր սիրային կապերով: Ամենից հայտնին, իհարկե, գերմանացի ճանաչված գրող Էրիխ Մարիա Ռեմարկի հետ ունեցած նրա սիրավեպն է: Ոչ պակաս հայտնի են նաև Դիտրիխի՝ ֆրանսիացի դերասան Ժան Գաբենի, ամերիկացի գրող Էռնեստ Հեմինգուեյի հետ ունեցած հարաբերությունները:
Մառլենը կրոնական դաստիարակություն էր ստացել, սակայն Երկրորդ համաշխարհային պատերազմը ստիպել էր նրան կորցնել Աստծո հանդեպ հավատը: Մի առիթով դերասանուհին ասել էր. «Եթե Աստված գոյություն ունի, լավ կլինի, որ վերանայի իր պլանները»:
1975թ. թատրոններից մեկում տեղի ունեցած դժբախտ պատահարի պատճառով Դիտրիխը ստիպված է լինում շաբաթներ շարունակ հիվանդանոցում անցկացնել ու հրաժեշտ տալ մեծ էկրանին: Մեկ տարի անց քաղցկեղից մահանում է նրա ամուսինը՝ Ռուդոլֆ Զիբերը: 1979թ. Դիտրիխը վզի վնասվածք է ստանում, բայց հրաժարվում է հիվանդանոց տեղափոխվել ու կյանքի վերջին 13 տարիներն անցկացնում է անկողնուն գամված՝ մերժելով տեսակցության գրեթե բոլոր խնդրանքները: 1992թ. մայիսի 6-ին Փարիզի իր բնակարանում Մառլեն Դիտրիխը հեռանում է կյանքից:
Կինոարվեստի ամերիկյան համալսարանի կողմից կազմված «Կինոյի վերջին 100 տարվա 100 մեծագույն աստղեր»-ի կանանց ցանկում Դիտրիխն արժանացել է 9-րդ հորիզոնականին: 2002թ. հետմահու արժանացել է «Բեռլինի պատվավոր քաղաքացի» կոչմանը: Լեգենդար դերասանուհին ընդհանուր առմամբ նկարահանվել է ավելի քան 50 ֆիլմում, այդ թվում՝ «Կապույտ հրեշտակ», «Արյունարբու կայսրուհին», «Չարի դրոշմը», «Յոթ մեղսագործները» և այլն:
Մառլեն Դիտրիխը վառ ազդեցություն է թողել ոչ միայն կինոյի, այլև նորաձևության ու առհասարակ, կանանց աշխարհայացքի վրա: Նա հմայիչ ու խելացի կնոջ իդեալ էր` անմեղ ու արատավոր միաժամանակ, սեքսուալ, բայց անձեռնմխելի: Չի կարելի պնդել, որ Դիտրիխը բացառիկ տաղանդի տեր արտիստուհի էր, սակայն նրա համբավը սահմաններ չէր ճանաչում` թե՛ դրական, թե՛ բացասական առումով:
Posted by Արվեստի Աշխարհը at 11:12
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Newer Post Older Post Home
Subscribe to: Post Comments (Atom)
Միքելանջելո Բուոնարոտի (1475-1564թթ.)՝ իտալացի մեծն քանդակագործ, գեղանկարիչ, ճարտարապետ, պոետ և մտավորական, Վերածննդի դարաշրջանի մեծագու...
Պիեռ Օգյուստ Ռենուար «Մառլիի անտառը»
Վիկտոր Հյուգո «Փարիզի Աստվածամոր տաճարը»
«Փարիզի Աստվածամոր տաճարը» (1831) Վիկտոր Հյուգոյի հանրագիտարանն է, ֆրանսիական ռոմանտիզիմի հիմքը: Այս վեպը յուրովի պատմական է, իսկ գաղափ...
Էդուարդ Մանե (1832–1883 թթ.)՝ ֆրանսիացի հայտնի գեղանկարիչ, իմպրեսիոնիզմի հիմնադիրներից մեկը:  Ծնվել է 1832թ. հունվարի 23-ին Փարիզի...
«Անտիգոնե»՝ Սոֆոկլեսի ամենահայտնի ողբերգություններից մեկը, որն առաջին անգամ բեմադրվել է մ.թ.ա. 442թ.: Ստեղծագործության հիմքում ընկած է Թ...
Ստենդալ «Կարմիրը և սևը»
Ստենդալը պատկանում է ֆրանսիական ռեալիզմի առաջին շրջանին , ում  ստեղծագործությունը Լուսավորությանը XIX դարի ռեալի...
Լուվր՝ աշխարհի խոշորագույն ու ամենահեղինակավոր թանգարաններից մեկը , որը գտնվում է Փարիզի կենտրոնում՝ Սենա գետի ա...
Միգել դե Սերվանտես «Դոն Կիխոտ»
Միգել դե Սերվանտեսի «Դոն Կիխոտ» վեպը հանդիսանում է Արևմտյան Եվրոպայի առաջին մեծածավալ վեպը, որից, ինչպես նշում է Բելինսկին, «...սկ...
Օնորե դը Բալզակ «Շագրենի կաշին»
«Շագրենի կաշին» (1830-1831թթ.)՝ ֆրանսիական դասական ռեալիզմի հիմնադիր Օնորե դը Բալզակի ամենահայտնի վեպերից մեկը: Բալզակը պատմական վեպերի...
« Թշվառները » (1862 թ .) կյանքի խնդիրների ընդգրկումով և սոցիալական քննադատության թափով Վիկտոր Հյուգոյի ամենանշանակալից ...
Արխիվ March (1) January (3) December (1) May (1) April (5) March (2) February (3) January (17) December (2) November (4) October (12) September (9) August (5) July (7) June (19) May (22) April (14) March (12) February (18) January (22) December (3) November (34) October (28) September (55) August (19) July (43) June (25) May (49) March (13) February (9) January (1) December (9) November (14) October (7) September (1) August (67) July (10)
Simple theme. Theme images by gaffera. Powered by Blogger.