hy hy en hy en hy en en hy en hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en en hy de hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en en en en en en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy en hy hy de hy en hy hy de hy en hy hy de hy hy hy hy hy hy hy hy de hy en hy hy de hy en hy hy de hy hy hy de hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy ru hy hy hy hy hy hy ru hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy my hy hy hy hy hy fr
ԳՈՐԻՍ ՏԵՂԱՆՎԱՆ ՍՏՈՒԳԱԲԱՆՈՒԹՅԱՆ ՀԱՐՑԻ ՇՈՒՐՋ – ՍՀՀԿ
O tempora, o mores…. Օ՛ Զանգեզուր, օ՛ Կյորես…..  (Ակ. Բակունց)
Սերգեյ Հախվերդյան 05.06.2016 2 min read
Հնագիտական տեղեկությունները վկայում են, որ քաղաքի հիմնադրման տեղում՝ գետահովտի տափարակում եղել է հնադարյան բնակատեղի: Որոշ շենքերի հիմքերի փորման ժամանակ բացվել են դամբարաններ, գտնվել կավե և բրոնզե իրեր[2]: Քաղաքի շրջակայքում հայտնաբերվել է նաև հնագույն դիակիզարան[3]:
Գորիս տեղանունը պարունակող թերևս հնագույն գրավոր հուշարձանը ուրարտական Ռուսա 1-ին թագավորի (735-714 թթ. Ք. ա.) Սևանի լճափին Ծովինարի սեպագիր արձանագրությունն է: Սեպագրագետ Հ. Կարագյոզյանը գտնում է, որ Ռուսա 1-ի կողմից նվաճված և արձանագրության մեջ հիշատակված Գուրիա կամ Գորիայա երկիրը Գորիսն է[4]:
Այդ կարծիքը կիսում է և Վ. Գայսերյանը[5]: Ուրարտական սեպագրի Գուրիա երկրանվան բառամիջի ու-ն հետագա հայերենում կարող է դառնալ ո ՝ ինչպես Տուշպա –Տոսպ օրինակում: Գորիսի բարբառով գրական հայերեն միավանկ բառի մեջ եղած ու-ն հաճախ է դառնում ո՝ ինչպես   մուր–մոր, ծուխ –ծոխ, կուտ–կոտ և այլն: Հետաքրքիր է, որ գորիսեցի տեղաբնակի կուր–ուս–եցի ինքնանվան մեջ ու–ն պահպանվել է:
Որ եմ բնական ի յերկըրի,
Նոր ժամանակներում Գորիս-Կյորես բնակավայրը ուսումնասիրողների կողմից տարբեր կերպ է անվանվել: Հայր Ղ. Ալիշանը բնակավայրը կոչել է Կորէս[11], Րաֆֆին նշում է Կորիս[12], համանման ձևով է նշում նաև Սարգիս արք. Ջալալյանցը[13], իսկ Մաղաքիա արք. Օրմանյանը` Կէօրէս[14]: Ռուսական պաշտոնական փաստաթղթերում քաղաքն անվանվում էր Գերյուսի (թպՐ՚րօ):
Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարանի հեղինակները թվարկում են Գորիս-Կյորես բնակավայրի՝ պատմական աղբյուրներում օգտագործված շուրջ երեք տասնյակ անվանումներ, իրավացիորեն նկատում, որ Գորիս–ի փոխարեն երբեմն օգտագործվել է Զանգեզուր տեղանունը: Այնուամենայնիվ հարկ է կատարել մի շտկում այն մասին, որ Գորիսի փոխարեն օգտագործվել է ոչ միայն Զանգեզուր-ը, այլև ավելի ճշգրիտ մի մոտեցում է ցուցաբերվել՝ օգտագործելով բուն Զանգեզուր անվանումը: Գորիսը կամ նրա շրջակայքը բուն Զանգեզուր է կոչվել այն պատճառով, որ Ձագեձոր գյուղը, որի անունից էլ հնչունափոխվել ու ծագել է Զանգեզուրը, եղել է Վարարակն գետահովտի հյուսիսային մասում, Գորիս բնակավայրի հարևանությամբ: Այդպես է վարվել, օրինակ, Գարեգին Նժդեհը՝ Սյունիքը բաժանելով 6 վարչական շրջանների, նշելով Կապանը և Սիսիանը, Գորիսի փոխարեն օգտագործելով բուն Զանգեզուր տեղանունը[15]:
Գորիս-Կյորես տեղանվան բացատրության կամ ստուգաբանության փորձեր անշուշտ եղել են: Ստ. Մելիք-Բախշյանը միանշանակ գտնում է, որ այն չի ստուգաբանված[16]: Հայկական խորհրդային հանրագիտարանը ներկայացնում է որոշ ուսումնասիրողների այն կարծիքը, ըստ որի Գորիս տեղանունը կարող էր ծագել Ստ. Օրբելյանի կողմից Սյունիքի Հաբանդ գավառում հիշատակված Գորու կամ Գորայք գյուղանուննեից կամ էլ Գորիս քաղաքից 2 կմ արևմուտք գտնվող Կյուփեր կոչված տեղավայրի անունից[17]: Արտահայտվել են նաև կարծիքներ, ըստ որոնց, Գորիս տեղանունն առաջացել է գոր-երի կամ գորա–ների ցեղանունից[18]: Գոր հիմքով տասնյակ տեղանուններ կան Հայկական լեռնաշխարհրում, ահա դրանցից մի քանիսը՝ Գորեք գավառ (չորրորդ Հայք), Գորենե քաղաք, գյուղական բնակավայրեր՝ Գորեթ, Գորիսի, Գորիսան, Գորան, Գորեն, Գորաթ (Արևմտյան Հայաստան): Գոր հիմքով բնակավայրեր կան նաև Վրաստանում՝ Գորի, Գորիսթավի: Եթե գոր-ը տոհմանուն է կամ ցեղանուն, ապա այդ ցեղը բավարար հետք է թողել ողջ լեռնաշխարհում և պետք է ինչ- որ կերպ հիշատակված լիներ պատմական հին աղբյուրներում: Արդեն նշեցինք, որ Ալ. Մարգարյանը, ելնելով հայոց լեզվի հնչյունափոխության օրինաչափություններից, ապացուցում է, որ Գորիս տեղանունն առաջացել է Գորայք -ի հայցական Գորայս ձևից: Լեզվական այդ հնարավոր անցումը ավելի վաղ նկատել է նաև Ս. Բարխուդարյանը[19]: Գորիսը Գորու կամ Կյուփեր տեղանունների հետ կապ չունի: Հաբանդ գավառի Գորու – Կյորու այսօր լքյալ գյուղի տեղադրությունը հայտնի է, գտնվում է Գորիս քաղաքից շուրջ երկու տասնյակ կիլոմետր հեռավորության վրա՝ հարավ-արևելքում:
Գորայք տեղանունը ստուգաբանելու համար պետք է բաժանել Գոր–այք մասերի: Այք վերջավորությամբ տեղանուններ մենք հանդիպում ենք Ստ. Օրբելյանի վերը հիշատակված գյուղացուցակում՝ երկու Անձկ–այք (Հաբանդ գավառ), Մարդակ–այք (Ծղուկ գավառ)[20]: Այք–ը տեղանվան նշանակություն ունեցող կամ էլ հոգնակիակերտ վերջածանց է: Այդ են վկայում նաև Հայք, Վայք, Տայք համահայկական հնչողության և նշանակություն ունեցող տեղանունները: Ամեն դեպքում Գորայքի հիմքում մնում է գոր– ը կամ բարբառային կյոր-ը (Կյոր–ես):
Հայկազյան բառարանը տալիս է կոր արմատի բացատրությունը, որը, ասես Գորիսի ժայռերը պատկերելով, նշանակում է. «Կամարաձև, թեքեալ, ի վայր կոյս խոնարհեալ, թիւր, ծուռ, սապատողն, ճանկաւոր»[23]: Իսկ ահա Գորիս տեղանվան տեղանբնիկների Կյոր–ես անվանման երկրոդ մասը՝ ես-ը կամ էս-ը «լինել», «կա» նույնպես հայտնի (ֆրանս.՝ est, ռուս.՝ պրՑՖ, պարսկ.՝ ast, գերմ.՝ ist, անգլ.՝ is) հնդեվրոպական արմատը կարող է լինել:
Այսպիսով, ենթադրելի է, որ հնդեվրոպացի հայերը, ապրելով իսկապես ժայռոտ մի տեղանքում, բնակատեղիի վաղնջական «լեռ լինել»՝ լեռնոտ, կյորես անվանումը հայերենի հեռավոր ժամանակներից եկած բարբառների մեկի միջոցով հասցրել են մինչև մեր օրերը[24]: Հակառակ տեղանվան գրականացված և ժամանակի ու բարքերի հետ փոփոխությունների ենթարկված անվանումների՝ Գուրիա, Գորայք, Գորէս, Կորիս, Գեորիս, Գերյուսի և այլն, տեղանունը բարբառում անփոփոխ ու հստակ է հնչել՝ Կյորես:
Some issues about the etimology and the mentions of the name of Goris
Goris is one of the most ancient towns of Republic of Armenia. Having been founded in the second half of the 19th century it got the status of a provincial town in 1904 by the Russian authorities.
As a settlement Goris has a history of thousands of years. The researchers beleive that the counry of Goria, mentioned in the cuneiform records of the Ararat (Urartu) king Ruza I (735-714 BC) is Goris.
Stepanos Orbelyan mentions the name of Goris in the province of Syunik region as Gorayk and later it is presented with various transcriptions.
A group of Armenian scientists have paid a special attention to the etymology of name of Goris. Some of them have ascribed an ethnic origine to it, others howe connected it with the geographical factor or just considered that it was not etymologized. In spite of the fact that the name of Goris has been mentioned through various transcriptions like Goria, Gorayk, Gores, Koris, Geryasy and so on, but it was pronounced Kyores in the local   dialect without any changes.
An attempt of etymologizing the name Goris on the basis of the local dialect has been made, supposing that one of the most ancient dialect has saved its original roots (Indo-European) of the name of the country.
[1] Մուրճ, Թիֆլիս, 1904, թիվ 4, էջ 182:
[2] Դամբարաններ են բացվել կամ հնադարյան իրեր են գտնվել «Տիգրան Մեծ» ռեստորանի տեղում, Մաշտոցի փողոցի թիվ 26 տան այգում, Ուղտաքերծի շրջակայքում, Բակունցի փողոցի հյուսիսային մասում և այլն:
[3] Տե՛ս Խնկիկյան Օ., Նորահայտ հուշարձան Գորիսում, ՊԲՀ, 1981, թիվ 4, էջ 305-307:
[4] Տե՛ս Կարագյոզյան Հ., Արևելյան Հայաստանի ուրարտական տեղանունները, ԼՀԳ, Երևան, 1978, թիվ 10, էջ 64-66:
[5] Տե՛ս Գայսերյան Վ., Արգիշթե II-ի Սիսիանի արձանագրությունը, ԼՀԳ, Երևան, 1985, թիվ 6, էջ 78: Հ. Սանտալճյանի կարծիքով ասորական Ադադնիրարի 3-րդ թագավորի (802-795թթ. Ք.ա.) Արաքսի ստորին հովտում գրաված Բաբանիսը Սյունիքի Հաբանդ գավառն է (տես Հովսեփ վ. Սանտալճեան, Ասորեստանեայ և պարսից սեպագիր արձանագրութունք, Վիեննա, 1901, էջ 45): Ասորական արքա Սարգոն 2-րդի (722-705թթ, Ք.ա.) Ք.ա. 714 թ. հայտնի արշավանքի ֆրանսիացի մեկնիչ Ֆ. Թյուրո- Դանժենի հաշվարկներից ելնելով ասորի զինվորներին կարելի է հասցնել մինչև Արաքսի ափը՝ Սյունիքի սահմանները: Դա կտրականապես չի ընդունում Ն. Ադոնցը (տես Ն. Ադոնց, Հայաստանի պատմություն, Երևան, 1972թ. էջ 357): Եթե ընդունենք, որ Սարգոնը Արաքսի կողմից իսկապես հասել է Սյունիք, ապա ասորական աղբյուրի հաղորդման համաձայն, հեռավոր լեռները քաշված թշնամուն հետապնդող Սարգոնի գրաված Գուրուսուպա քաղաքը կարելի է նույնացնել Գորիս տեղանվան հետ: Հետաքրքիր է, որ Գուրուսուպայի հետ Սարգոնի գրավել էր նաև Կաբանի (Կապան?) քաղաքը (տե՛ս Հայ ժողովրդի պատմության քրեստոմատիա, Երևան, 1981, էջ 28):
[6] Տե՛ս Օրբելյան Ստ., Սյունիքի պատմություն, Երևան, 1986, էջ 400:
[7] Մարգարյան Ալ., Մի քանի տեղանունների ծագման մասին, ՊԲՀ , 1988, թիվ 4, էջ 124:
[8] Հայերեն ձեռագրերի հիշատակարաններ, ԺԷ դար, հ Բ, Երևան, 1978, էջ 187-188: Բարսեղ երեցը եղել է Հալիձորի հայտնի Հարանց Մեծ անապատի հիմնադիրներից մեկը և նրա անունը հիշատակվում է Առ. Դավիրժեցու գրքում (տե՛ս Դավիրժեցի Առ., Պատմություն, Երևան, 1988, էջ 209-210):
[9] Հայերեն ձեռագրերի հիշատակարարաններ, ԺԷ դար, հ Գ, Երևան, 1984, էջ 260-261:
[10] Նույն տեղում, էջ 775:
[11] Տե՛ս Ալիշան Ղ., Սիսական. Տեղագրութիւն Սիւնեաց աշխարհի, Վենետիկ, 1893, էջ 100:
[12] Տե՛ս Րաֆֆի, ԵԺ, հ. 10, Երևան, 1964, էջ 337:
[13] Տե՛ս Ջալալեանց Ս., Ճանապարհորդութիւն ի Մեծն Հայաստան, Բ մաս, Տփղիս, 1858, էջ 309:
[14] Տե՛ս Օրմանյան Մ. Ազգապատում, հ. Գ, Երևան, 2001, էջ 4018:
[15] Տե՛ս Սիմոնյան Ա., Զանգեզուրի գոյամարտը 1920-1921թթ., Երևան, 2000, էջ 378: Գորիսը բուն Զանգեզուր է անվանվել նաև Սյունիքից հեռացող Անդրանիկին ուղղված երկրամասի գյուղացիության համագումարի շնորհակալագիր-դիմումի մեջ (տե՛ս ԲՀԱ, Երևան, 1989, թիվ 2, էջ 64): 1783 թվականին իշխան Պոտյոմկինին ուղղված նամակի տակ իր ստորագրությունն է թողել նաև Գորիսում ապրող Հովսեփ Օհանյանը`ներկայանալով որպես Զանկազորի (Ձագեձորի) մելիք (տե՛ս ԸpMяHo-pycckoe oTHoшeHия B XVIII Beky (cбopHиk дokyMeHToB), ժՐպՉՈվ, 1990, րՑՐ. 222):
[16] Տե՛ս Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան, Հակոբյան Թ. Մելիք- Բախշյան Ստ., Բարսեղյան Հ., հ 1, Երևան, 1986, էջ 953:
[17] Տե՛ս Հայկական սովետական հանրագիտարան, հ 3, Երևան, 1977, էջ 166:
[18] Մարգարյան Ալ., նշվ. աշխ., էջ 125: Այդ կարծիքը կիսում էր գրող Սերո Խանզադյանը: Նա միաժամանակ տալիս է Գորիս անվան բացատրության ևս մեկ տարբերակ, որ այն կարող էր ծագել Գրիգոր Լուսավորիչի թոռ Գրիգորիսի անունից…(տե՛ս Խանզադյան Ս., Հայրենապատում, գիրք Բ, Երևան 1981, էջ 170):
[19] Տե՛ս Բարխուդարյան Ս., Դիվան հայ վիմագրության, պր.2, Երևան, 1960, էջ 79:
[20] Տե՛ս Օրբելյան, էջ 339, 394:
[21] Ջալալեանց Ս., Ճանապարհորդութիւն ի Մեծն Հայաստան, մաս Բ, էջ 309:
[22] Տե՛ս Առաքելյան Բ., Ջահուկյան Գ., Սարգսյան Գ., Ուրարտու – Հայաստան, Երևան, 1988, էջ 154:
[23] Նոր բառգիրք Հայկազեան լեզուի, հ Ա., Երևան, 1979, էջ 1118:
[24] Հայերենի հեռավոր ժամանակներից եկող Գորիսի բարբառի մասին հավաստում է Ալ. Մարգարյանը (տե՛ս Մարգարյան Ալ., Գորիսի բարբառը, Երևան, 1975, էջ 4):
Տեսնել հեղինակի բոլոր գրառումները
Previous: Հաբանդ գավառի ստուգաբանության նոր փորձ
Next: Գորիսը ուշ միջնադարյան հայ գրչության կենտրոններից մեկը
Գիտաժողովի հրավեր․ “Ղարաբաղ-Շամախիի կամ ծայրհյուսիսարևելյան միջբարբառախումբ. արդի վիճակ, միտումներ և մարտահրավերներ”
Գիտաժողովի հրավեր․ “Ղարաբաղ-Շամախիի կամ ծայրհյուսիսարևելյան միջբարբառախումբ. արդի վիճակ, միտումներ և մարտահրավերներ”
Աղահեճք գավառի Հայելեակ բնակավայրը Վաղատուր գյուղի Հալաք թաղամասն է
Աղահեճք գավառի Հայելեակ բնակավայրը Վաղատուր գյուղի Հալաք թաղամասն է
Կրոնին և նախապաշարմունքին վերաբերող մի քանի բառերի քննություն ըստ Սյունիք-Արցախի բարբառային բառապաշարի տվյալների
Կրոնին և նախապաշարմունքին վերաբերող մի քանի բառերի քննություն ըստ Սյունիք-Արցախի բարբառային բառապաշարի տվյալների
Բաժիններ Ընտրել կարգը «Տավերս»  (16) Ազգագրություն  (50) Աղահեճք  (7) Այլախ  (1) Աշխարհագրություն  (23) Աշոտ Սիմոնյան  (3) Ավանդազրույցներ  (59) Արկադի Ծատուրյան  (6) Արվեստ  (5) Արցախ  (26) Արցախյան ազատամարտ  (10) Բաղք  (10) Բանահյուսություն  (54) Գևորգ Ստեփանյան  (6) Գիտաժողովներ  (18) Գիտական գործունեություն  (56) Գլխավոր  (39) Գլխավոր  (10) Գուսան Աշոտ  (3) Գրականություն  (42) Գրիշա Սմբատյան  (13) Դասընթացներ  (52)    Ֆրանսերեն դասեր  (52) Զանազան  (56) Զոհրաբ Ըռքոյան  (81) Ընտանիք  (5) Ժիրայր Միրումյան  (4) Ինգա Մարգարյան  (5) Լեզվաբանություն  (75) Լուսինե Ներսիսյան  (6) Խոհանոց  (4) Ծղուկ  (1) Կենցաղ  (8) Կովսական  (4) Հաբանդ  (4) Համագործակցություն  (1) Համլետ Գևորգյան  (6) Հասարակություն  (2) Հիմնական  (12) Հնագիտություն  (34) Հրաչ Մարտիրոսյան  (4) Հրապարակումներ  (65) Ձորք  (1) Ճարտարապետություն  (15) Մալիկ Թելունց  (9) Մհեր Քումունց  (64) Պատմություն  (164) Ռազմաքաղաքական  (7) Սերգեյ Հախվերդյան  (19) Սերգեյ Ջհանգիրյան  (8) ՍՀՀԿ  (26)    Մեր մասին  (1) Սյունիք բնաշխարհ  (33) Սյունիքը արվեստում  (9) Սյունիքի հայագիտական նորություններ  (45) Տարածաշրջան  (15) Տեսանյութեր  (33) Քաշաթաղ  (68)
Պահոցներ Նշեք ամիսը Սեպտեմբերի 2022  (7) Օգոստոսի 2022  (6) Հուլիսի 2022  (12) Հունիսի 2022  (3) Մայիսի 2022  (3) Ապրիլի 2022  (8) Մարտի 2022  (2) Փետրվարի 2022  (6) Հունվարի 2022  (12) Դեկտեմբերի 2021  (20) Նոյեմբերի 2021  (19) Հոկտեմբերի 2021  (3) Սեպտեմբերի 2021  (21) Օգոստոսի 2021  (54) Հուլիսի 2021  (10) Հունվարի 2020  (1) Դեկտեմբերի 2019  (1) Նոյեմբերի 2019  (4) Հոկտեմբերի 2019  (2) Սեպտեմբերի 2019  (2) Օգոստոսի 2019  (8) Հունիսի 2019  (2) Մայիսի 2019  (9) Ապրիլի 2019  (6) Մարտի 2019  (8) Դեկտեմբերի 2018  (4) Նոյեմբերի 2018  (3) Հոկտեմբերի 2018  (9) Սեպտեմբերի 2018  (9) Օգոստոսի 2018  (8) Հունիսի 2018  (1) Մայիսի 2018  (4) Ապրիլի 2018  (8) Մարտի 2018  (11) Փետրվարի 2018  (2) Հունվարի 2018  (3) Դեկտեմբերի 2017  (6) Նոյեմբերի 2017  (1) Հոկտեմբերի 2017  (10) Սեպտեմբերի 2017  (12) Օգոստոսի 2017  (5) Հուլիսի 2017  (13) Հունիսի 2017  (5) Մայիսի 2017  (15) Ապրիլի 2017  (11) Մարտի 2017  (12) Փետրվարի 2017  (6) Հունվարի 2017  (2) Դեկտեմբերի 2016  (4) Նոյեմբերի 2016  (5) Հոկտեմբերի 2016  (6) Սեպտեմբերի 2016  (8) Օգոստոսի 2016  (11) Հուլիսի 2016  (12) Հունիսի 2016  (31) Մայիսի 2016  (5) Մարտի 2016  (1) Փետրվարի 2016  (4)
Համառոտ ակնարկ անգրագիտության և իշխանամոլությամբ հայրենիքի ուրացության մասին
Համառոտ ակնարկ անգրագիտության և իշխանամոլությամբ հայրենիքի ուրացության մասին
Մեհտիշեն բնակավայրի անվան ծագումը
Մեհտիշեն բնակավայրի անվան ծագումը
«Տավերս» մշակութային հասարակական կազմակերպություն, Կապան Ծանոթանալ կենտրոնի աշխատանքներին
Վայոց ձոր Ծանոթացեք հեղինակի հաղորդումներին
Պ.գ.դ., պրոֆեսոր, ՀՀ ԳԱԱ պատմության ինստիտուտ, Սիսիան-Երևան Ծանոթացեք հեղինակի աշխատանքներին
Լրագրող, հասարակական գործիչ, ՄԵՐԱՆ ԼՂՀ Քաշաթաղի շրջանի պաշտոնաթերթի գլխավոր խմբագիր Ծանոթացեք հեղինակի նյութերին
Լեզվաբան, բ.գ.դ., պրոֆեսոր Ընթերցեք հեղինակի հաղորդումները
Պատմության ուսուցիչ, Վերին Շեն Ծանոթացեք հեղինակի աշխատանքների
Լեզվաբան, բ.գ.թ., Գորիս-Երևան Ծանոթացեք հեղինակի աշխատանքներին
Բ.գ.թ., դոցենտ, Գորիսի պետական համալսարան Ծանոթացեք հեղինակի աշխատանքներին
Պ.գ.դ., պրոֆեսոր, Երևան Ընթերցեք հեղինակի հաղորդումները
Պատմաբան, իրավաբան, պ.գ.թ., դոցենտ Ընթերցեք հեղինակի աշխատանքները
ՍՀՀԿ նախագահ, արևելագետ, թուրքագետ, լեզվաբան, բ.գ.թ., դոցենտ Ծանոթացեք հեղինակի հաղորդումներին
Պատմաբան, դոցենտ Ծանոթացեք հեղինակի հաղորդումներին
ՍՀՀԿ անդամ, տ.գ.թ., Կապան-Երևան Ծանոթացեք հեղինակի հաղորդումներին
Սյունիքի հայագիտական հետազոտությունների կենտրոն Ծանոթացեք կենտրոնի աշխատանքներին
Université Lumière Lyon 2-ի ուսանող (մագիստրատուրա), Ֆրանսերենի դասավանդող Սովորեք ֆրանսերեն հեղինակի հետ
Գիտական ծրագրեր և հաստատություններ
ՀՀ ԿԳՆ գիտության պետական կոմիտե
Հասցե` ք. Երեւան, Մարշալ Բաղրամյան պող. 24,
ՀՀ ԳԱԱ նախագահության կենտրոնական շենք,
Հեռ.` +37410 521362, +37410 527343
Հայագիտական ուսումնասիրությունները ֆինանսավորող համահայկական հիմնադրամ
Հասցե` ք. Երեւան, Մարշալ Բաղրամյան պող. 24,
ՀՀ ԳԱԱ գլխավոր շենք,
Հեռ.` +37410 521362, +37410 527343
Մ. Մաշտոցի անվան հին ձեռագրերի գիտահետազոտական ինստիտուտ
Հասցե` ք. Երևան, Մաշտոցի պողոտա 53
ԵՊՀ Հայագիտական Հետազոտությունների Ինստիտուտ
ՀՀ, ք. Երևան, Ալեք Մանուկյան 1,
ԵՊՀ 2-րդ մասնաշենք, 5-րդ հարկ,
Հեռ.` + 37460 71-00-92
ՀՀ գիտությունների ազգային ակադեմիա
Հասցե` ք. Երևան, Մարշալ Բաղրամյան պող. 24
Սյունիքի հայագիտական հետազոտությունների կենտրոնի գրանցման համարն է՝ 211.171.1181249: Կենտրոնի անգլերեն անվանումն է՝ Syunik Armenological Research Center, ռուսերեն՝ ЦeHTp apMeHoлorичeckиx иccлeдoBaHий CюHиka:  Գործունեության ժամկետը՝ անժամկետ: Գրանցված է ՀՀ իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրի գործակալության կողմից: Կայքում հրապարակված նյութերի պատասխանատուն հեղինակներն են: Էլ. հասցե՝ syunhayhetkent@gmail.com
Սյունիքի հայագիտական հետազոտությունների կենտրոն © Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են: | MoreNews by AF themes.