hy en hy hy hy ja hy hy hy hy hy fi hy ru hy hy hy hy hy hy hy hy en hy de hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hbs_lat pl hy hy ja hy hy ja hy hy hy hy hy fi hy ru hy hy hy hy hy hy hy hy en hy de hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hbs_lat pl hy hy ja hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy
Anunner.com - ԴՐՎԱԳՆԵՐ ՆՇԱՆԱՎՈՐ ՀԱՅԵՐԻ ԿՅԱՆՔԻՑ - Էջ 4
To work correctly for this site need to enable JavaScript in your browser
Գլխավոր էջ| Նախագիծ| Աջակցություն | Կարծիքներ| Շնորհակալություն | Հետադարձ կապ
Թալինի գյուղերից մեկում գյուղի կենտրոնում տարիքն առած մարդիկ վիճում են... Պատմությունը պատմողը մոտենում է ու սկսում հետևել վիճաբանությանը: Ծերերից մեկը պնդում է, որ Սասունը ավելի մեծ է , քան Ռուսաստանը. շատերը սկսում են ծիծաղել, ժխտել.. Էդ մարդը արդեն ինֆարկտի է հասցնում դիմացիներին իր համառությամբ: Մեկը ասում է` լավ, որպեսզի ապացուցենք քեզ, դպրոցը մոտ է. Մի դպրոցականի են կանչում, խնդրում են, որ քարտեզ բերի դպրոցից.. Բերում են քարտեզը, ծերունուն ցույց են տալիս Ռուսաստանը, հետո Սասունը.. ասում են` տեսար..? պատասխանում է` Ռուսը չունի թուղթ-թանասու~ք..~~~?****Ասում է` մի անգամ Լեռ Կամսարը ընկերական միջավայրում ասել է.
-Ես ազգերի մեծագույն հայր-թշնամի Ստալինի համար մտածեցի ամենաճիշտ պատիժը:
բոլորն իրար անցած անհանգիստ նայում են, թե այդ ինչ է???
-Ես որոշեցի, որ ոմենից մեծ պատիժը նրան կլիներ ամուսնանալ իմ կնոջ հետ :****Սոս Սարգսըանը խաղալուց է լինում Յագո "Օթելլո" ներկայացումում
ու մի հանդիսատես այնքան է տարված լինում նրա խաղով, որ տեղից գոռում է
-Խուրբան եղնիմ, իդիկ կարտոլի մասի՞ն է:****1900-ական թթ սկզբներին սրվել էին հայ-"ադրբեջանական" հարաբերությունները: Թումանյանը, իր հետ վերցնելով ամենամտերիմ ընկերոջը՝ Ղազարոս Աղայանին, գնում է Ադրբեջանի Ղազախի շրջան՝ բանակցությունների: Ոչ մի կողմը չի ուզում զիջել: Թուրքերից մեկն առաջարկում է.«Թող ձեզնից մեկը կոխ բռնի մեր փահլևանի հետ: Թե դուք հաղթեք` ձեր ուզածով լինի, թե մենք՝ մեր ուզածով»: Խեղճ Թումանյանը, որ մի նրբիրան մարդ էր, անհանգստանում է: Բայց անմջապես էլ տեղից կանգնում է հաղթահասակ Աղայանը և թավ մորուքն սպառնագին առաջ ցցելով` ասում. «Բերեք ձեր փահլևանին»:
Մեյդան են բերում մի ջլապինդ հսկայի: Սկսվում է մենամարտը: Հուզմունքից քրտնաթոր Թումանյանը մի գլուխ բացականչում է՝ Ղազար ջան կեռ տուր, Ղազար ջան կեռ տուր... Աղայանի համբերությունը հատնում է: «Դե հերիք է, էլի, Հովհաննես, դու ինձանից վեր գցած թուրք ուզի»: Ասում է Ղազարն ու գետնով տալիս թուրքին:****Հայ նշանավոր դերասան Հրաչյա Ներսիսյանը իր բեմական կյանքն սկսել է Պոլսում գործող օպերային թատրոնում: Այդ թատրոնը բեմադրում էր Շիրվանզադեի «Նամուսը»: Հրաչյան խաղում էր հարսանիքի տեսարանին մասնակից հարբած հյուրերից մեկի դերը: Ներկայացման օրն էր: Նա պետք է դուրս գար տեսարանի վերջում և մեկ-երկու բառ ասեր: Հարսանիքի տեսարանում կովկասյան պարեր էին լինելու, իսկ պարողները չկային: Ռեժիսորը բարկությունից մոլեգնել էր: Վերջապես նա կանգնում է Հրաչյայի դիմաց և կարգադրում.
Հետո առանց սպասելու Հրաչյայի համաձայնությանը` նրան հրում է բեմ: Ապագա դերասանը միայն մի անգամ էր տեսել այդ պարը, բայց երբեք ինքը չէր պարել: Հայտնվելով բեմի կենտրոնում` ստիպված պարում է: Պարում է այնքան լավ, որ հանդիսատեսը նրան պարգևատրում է որոտընդոստ ծափահարություններով և խնդրում կրկնել:
...Այդ կովկասյան պարը անվանի դերասանի առաջին հաջողությունն էր:****Ուշագրավ է եղել մեծանուն վիպասան ՐԱՖՖՈՒ հնագիտական հավաքածուն: Իր ճանապարհորդությունների ընթացքում ՐԱՖՖԻՆ հավաքել է հայկական, պարսկական, հունական, հռոմեական , բյուզանդական երեք հազարի հասնող հազվագույտ հին դրամներ, նուրբ քանդակներ ու նկարներ, արժեքավոր ձեռագրեր: Վիպասանի մահից հետո նրա այրին՝ Աննա Րաֆֆին, ամուսնու հնագիտական հավաքածուի դրամները 1896 թվականին տանում է / ծայրահեղ աղքատութայն պատճառով..../ Պետերբուրգ ՝ ծախելու : Այստեղ նրան հայտնում են , որ դրամների այդ հավաքածուին ավելի մեծ գին կտան Լոնդոնում : Եվ ահա Աննա Րաֆֆին գնում է Անգլիա: Բայց այստեղ կատարվում է ցավալի իրողությունը: Լոնդոնի ճարպիկ գրպանահատները գողանում են տիկին Աննայի հանդերձի մեջ կարված դրամները : Աննա Րաֆֆու բողոքը անգլիական ոստիկանությանը՝ արդյունք չի տալիս, գողերը չեն գտնվում: Այդպես էլ անհայտանում է նշանավոր գրողի մեծարժեք ընտրանին :****Ավետիք Իսահակյանը մի փոքրիկ դրվագ ունի Կոմիտասին նվիրված:
Իր հուշերում նա վերադառնում է մի հրաշալի օր, երբ հյուր էր Կոմիտասի մոտ: Նրանք նստած էին Կոմիտասի փոքրիկ այգում` տանձի ծառի ստվերի տակ: Կոմիտասը ոգևորված պատմում էր, որ հայտնաբերել և մշակել նոր էպիկական երգ` «Մոկաց Միրզա»: Նա երգեց այն Իսահակյանի համար: Իսահակյանը խոսքերով, այնպիսի հսկայական տպավորություն էր վերապրել, որ խոսքերով անհնար է փոխանցել:
Անցան տարիներ: Իսահակյանի աչքերի դեմ կանգնած էր Կոմիտասի ոգեղեն դեմքը, և հոգում լսվում էր նրա ջերմ և անկեղծ ձայնը. «Այս երգը շատ հին է, - ասում էր Կոմիտասը, - երևի նա ծնվել է հեթանոսական ժամանակներում: Երգում հնչում են հզոր ձայն էր, հպարտ քաջություն. Դա գալիս է մեր բարձր լեռներից, որոտ ջրերից, ժայռերից: Համոզված եմ, որ այդ երգը մեր խիզախ նախնիներն էին երգում: Հավանաբար, Ձենով Օհանը երգում էր, իսկ Սասունցի Թավիթը լսում...»
Կոմիտասը պատմում էր, և իր աչքերը ուրախությունից փայլում էին:
Վերցնելով ժողովուրդից երգը, նա վերադարձրեց այն վերածնված և մաքուր: Եւ ինչպես ադամանդ այդ երգը մտավ մեր կյանք, հաղթական հնչած համերգներին:****Տասնամյակներ առաջ մի հայ երգիչ ցանկանում է թուրքիայում համերգ տալ: Դրա մասին տեղեկանում է Շառլ Անձնավուրը: Երբ տոմսերը դուրս են գալիս վաճառքի Անձնավուրը բոլորը գնում է ծայրից ծայր: Համերգի օրը երգիչը դուրս է գալիս բեմ տեսնում է որ դահլիճը դատարկ է ու հանկարծ ծափահարելով ներս է մտնում Շառլը ու նստում նստարաններից մեկին.
-Երգիր ես պիտի լսեմ...****1991թ. ապրիլի 30-ին սկսվում է ծրագրավորած գործողության իրականցումը: Խորհրդային բանակի ու ադրբեջանական Օմոնականների զորաջոկատները մեծաքանակ զորք ու տեխնիկայով շրջափակում են Գետեն ու Մարտունաշեն գյուղերը:
ՊԵՏՈՆ վճռականորեն առաջարկում է.
-Ոչ մի դեպքում չպետք է առանց կռվի թողնել գյուղը: Եթե մեռնելու ենք , ավելի լավ է` ՄԵՌՆԵՆՔ ԿՌՎԵԼՈՎ ՈՒ ՊԱՏՎՈՎ:
Պետո****ՀՐԱՉՅԱ ԱՃԱՌՅԱՆՆ ԻՆՔՆ ԻՐ ՄԱՍԻՆ...
Փորձով կարող եմ ասել, որ մի ոտքով կամ մի ձեռքով լինելը շատ վատ բան է, բայց մի աչքով լինելը ոչ մի նշանակություն չունի: Ահագին Արմատական բառարանս, հինգ հատոր Անձնանունների բառարանս, տասը հատորանի Լիակատար քերականությունս և այլն մի աչքի արդյունք է:****Տաղանդավոր երգահան Ավետ Տերտերյանը յուրաքանչյուր ստեղծագործությունից հետո ծանր հիվանդանում էր:****Մի անգամ, երբ Առնո Բաբաջանյանը դեռ հաճախելիս է լինում մանկապարտեզ, նրանց մոտ հյուր է գալիս մի երաժիշտ: Նա լսում է մի քանի երեխաների, այդ թվում՝ Առնոյին, և նրան խորհուրդ է տալիս անպայման զբաղվել երաժշտությամբ: Անցնում են տարիներ, և մի գեղեցիկ օր Առնո Բաբաջանյանը պարզում է, որ այդ մարդու անունն էր... Արամ Խաչատրյան:****Արամայիս Սահակյանին Գյումրիում մի ծեր կին ասում է.
-Ղուրբանդ էղնիմ, քեզ հազար տարվա կյանք եմ ցանկանում:
-Որոշել եմ 300 տարի ապրել,- ժպտում է Սահակյանը:
-300 տարի՞,- զարմանում է կինը,- ագռա՞վ ես, ի՞նչ ես...****Սարգիս Պիծակը հայ հանճարեղ մանրանկարիչ է: Նա ապրել է տասնչորսերորդ դարում Կիլիկյան Հայաստանում: Դեռ մանկուց նա մարդկանց զաչմացնում էր նկարելու իր ձիրքով:
Մի անգամ սարգիսենց տանը շատ հյուրեր կային: Նրանք ուտում-խմում էին, զվարճանում, իսկ Սարգիսը մի անկյունում իր ներկերի ու նկարների հետ էր: Հենց այդ ժամանակ պատուհանին մի պիծակ է նստում: Սարգիսը արագորեն նկարում է այդ պիծակը: Հետո նկարը մեկնում է հյուրերին: Գինով հյուրերը կարծում են, թե մագաղաթին պիծակ է նստել և փորձում են ձեռքով քշել-հեռացնել միջատը: Հետո սթափվում են ու քահ-քահ ծիծաղում: Նրա մականունը դառնում է «Պիծակ»:
Բայց իզուր չէ, որ նրան կնքել էին այդ անունով: Նա պիծակի պես խայթել գիտեր այս աշխարհի զորեղներին և անարդարներին:
Մի անգամ հարուստ մի իշխան գալիս է Սարգսի մոտ և ասում.
–Ես ուզում եմ գնել քո բոլոր նկարները և պատրաստ եմ ամեն նկարի դիմաց մի ընտիր նժույգ տալ: Իմ նժույգներով մի հզոր հեծելախումբ կկազմես:
Սարգիս Պիծակը քմծիծաղ է տալիս և պատասխանում.
–Ցավում եմ, բայց իմ նկարները նժույգներով փոխանակել չեմ կարող:
–Ինչու՞,– խոժոռվում է իշխանը:
–Որովհետև մի քանի տասնամյակ հետո քո նժույգներն այլևս չեն խրխնջա, իսկ իմ նկարների գույները կթռթռան և մարդկանց հոգիները կջերմացնեն նույնիսկ հազար տարի հետո:****Սկզբից նշենք, որ Ավետիք Իսահակյանը եւ Դերենիկ Դեմիրճյանը փոքր-ինչ կակազում էին: Մի անգամ Ավետիք Իսահակյանը եւ Դերենիկ Դեմիրճյանը այցելել էին մի գյուղ եւ իջեւանել առաջին պատահած մարդու մոտ, որը նույնպես կակազում էր: Իսահակյանը զրուցում էր գյուղացւ հետ դեսից-դենից, իսկ Դեմիրճյանը հանգիստ, լուռ նստել էր եւ լսում էր նրանց՝ ուշադրություն չդարձնելով Իսահակյանի ակնարկներին: Երբ հեռացան Վարպետը բարկացած ասեց Դեմիրճյանին:
-Ինչու՞ չխոսեցիր, ո՞վ գիտի կարող է մտածեց «Մեծ մարդ էր, հայտնի գրող, արհամարհեց նվաստիս»:
-Դու կակազ, նա կակազ, ես է՛լ որ խոսեի կկարծեր ձեռ ենք առնում:****
«Ցեղի կանչը». Գագիկ Գինոսյան
Ձեր ուշադրությանն ենք ներկայացնում «Անուններ» հայագիտական նախագծի և «Խարույկ» արշավական ակումբի հետ համատեղ նկարահանված «Ցեղի կանչը» վերլուծական հաղոր
Anunner.com-ի հյուրն է ԺԻՐԱՅՐ ՇԱՀՐԻՄԱՆՅԱՆ
Իմ երազանքն է ունենալ հայկական խումբ, նվագել հայ բարձրակարգ երաժիշտների հետ:
+Առաջարկեք Ձեր հյուրին Բոլոր տեսանյութերը...
ԴԱՎԻԹ ԲԱԲԱՅԱՆ ՆԻԿՈԼԻ - Դավիթ Երեվանցի Դավիթ Բաբայանի Կոմիտասի բրոնզաձույլ արձանը, «Կոմպոզիտոր, երգահան Կոմիտասի և 1915-ին Օսմանյան կայսրությունում իրականացված 20-րդ դարի առաջին ցեղասպանության զոհ 1500000 հայե Ավելին...
Մեջբերումներ անելիս հղումը www.anunner.com-ին պարտադիր է:
Կայքի հոդվածների, լուսանկարների, տեղեկատվական և հանրամատչելի նյութերի մասնակի
կամ ամբողջական վերարտադրությունն այլ կայքերում կամ զանգվածային լրատվամիջոցներում
առանց www.anunner.com-ին հղղման՝ արգելվում է:
Գովազդների բովանդակության, ինչպես նաև օգտատերերի կողմից թողած մեկնաբանությունների
և կարծիքների համար կայքը պատասխանատվություն չի կրում:
Կայքում ներկայացված տեղեկատվության անհամապատասխանություն դեպքում, խնդրում ենք
Հարցերի և առաջարկությունների համար գրել` info@anunner.com էլ. փոստին:
Տառատեսակը Arian AMU Arial Unicode Sylfaen Sans-serif
Բեռնել տառատեսակը Arian AMU