hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy en en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy fr hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy fr en oc en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de en en en
Կանայք, որոնք զոհ են գնացել բռնությանն ու հասարակական բարքերին. 4 պատմություն — Անի Բլոգ
Հոկտեմբերի 11, 2012Ապրիլի 22, 2016 Անի Գասպարյան
«3 տարեկանից եղել եմ խորթ մոր խնամքի տակ: Դպրոցն ավարտելուց հետո անմիջապես հայրս ինձ ամուսնացրեց: 5 տարի ապրեցինք, բայց այդպես էլ մայրանալու երջանկությունն ինձ չվիճակվեց: Մենք բաժանվեցինք:
Ես աշխատանքի անցա Արմավիրի զինվորական զորամասում, որտեղ ծանոթացա մի տղամարդու հետ: Գաղտնի հանդիպում էինք: Հետո պարզվեց` կատարվել է իմ երազանքը` ես հղիացել եմ: Ծնողներս, այդ իմանալով, ինձ դուրս վռնդեցին տնից: Նա բնակարան վարձեց: Ծնվեց առաջնեկս: Հետո ծնվեց երկրորդ դուստրս: Նրա մայրն ու քույրը, իմանալով մեր կապի մասին, ինձ ընդունեցին իրենց տուն: Հետո ծնվեց երրորդ դուստրս:
Հետո փախցրեց մի աղջկա, որը նույնպես նրան երկու դուստր նվիրեց, ապաւ երեխաներին թողնելով` հեռացավ:
«Ինձ թվաց, որ ընկերն այդպես վարվեց, որպեսզի ամուսնուս անամոթ պահվածքի համար պատժի, բայց…»
«Նոր էի ավարտել դպրոցը, երբ ծանոթացա նրա հետ, սիրահարվեցի, և քանի որ ծնողներս համաձայն չէին մեր ամուսնությանը, փախա տնից: Նա աշխատանքի անցավ Արմավիրի էլցանցում: Ամեն անգամ ընկերների հետ գալիս էր, ուտում-խմում և գնում: Հետո նկատեցի, որ ամուսինս սկսել է խույս տալ ինձանից:
Մի օր էլ տուն եկավ ընկերոջ հետ, խմեցին, և ամուսինս ընկերոջ մոտ սկսեց ինձ քաշքշել:
Ամոթից շրթունքներս պինդ սեղմել էի, ձայն չէի հանում, որ երեխաներս չարթնանային:
Հանկարծ ընկերը տեղից վեր թռավ ու նրան մի կողմ հրելով` ուժեղ հարվածեց: Ինձ թվաց, որ ընկերն այդպես վարվեց, որպեսզի ամուսնուս անամոթ պահվածքի համար պատժի: Բայց երբ ամուսինս փռվեց գետնին, նա թեքվեց իմ կողմը, շորերս պատառոտելով` բերանս փակեց ու տարավ ննջարան:
Ես մի կերպ պրծա նրա ճիրաններից ու դուրս փախա: Մի պահ մտածեցի, որ կարող է երեխաներիս վնասել, ուզում էի հետ դառնալ, երբ տեսա, որ նա դուրս վազեց տնից և փախավ:
Առավոտյան մինչ ամուսինս խելքի կգար, հավաքեցի երեխաներիս և հեռացա: Հիմա երեխաներիս մենակ եմ մեծացնում: Երբեմն ծեր ծնողներս են օգնում, իսկ ամուսինս չի ուզում անգամ ներողություն խնդրել: Նրա ընկերն էլ հեռացել է Հայաստանից»:
«Արյան մեջ կորած, ահավոր ցավը խեղդելով` փորձում էի նրան հանգստացնել…»
«Ծնվել եմ գյուղացու ընտանիքում: Ամուսնացա, երբ 28 տարեկան էի: Հետո իմացա, որ նա մինչ այդ ամուսնացած է եղել: Նախկին կնոջից 2 երեխա ուներ: Ճիշտն ասած, սկզբում ես ինձ խաբված ու մերժված զգացի: Ուզում էի վերադառնալ մեր տուն, բայց մեր տան դռներն ընդմիշտ փակ էին ինձ համար:Հետո սկսվեց մի ահավոր կյանք` վիրավորանքներ, ծեծ, հայհոյանք: Հաճախ հարբած էր գալիս, աշխատավարձը տուն չէր բերում, ամբողջ տան հոգսը միայն ինձ վրա էր: Այդ ամենը քիչ էր, դեռ ինձնից էլ օղու փող էր պահանջում: Որքան հնարավոր է` ենթարկվում էի, որ անախորժություններ չլինեն, բայց միևնույնն է` միշտ գլխիս հայհոյանքներ ու սպառնալիքներ թափելու առիթ գտնում էր: Նա ոչինչ հաշվի չէր առնում, նույնիսկ անչափահաս փոքրիկ աղջկաս լացը նրան չէր սթափեցնում: Ի դեպ, աղջիկս նրա մեղքով արատով էր ծնվել: Երեխայի ներկայությամբ ծեծում էր ինձ ու հայհոյում ամենատգեղ բառերով:
Մի անգամ էլ հարբած տուն եկավ և կիսատը լրացնելու համար էլի փող պահանջեց: Հրաժարվեցի` պատճառաբանելով, որ նույիսկ հացի փող չունենք: Հայհոյելով ուտելիք պահանջեց: Այդ օրը ես չէի հասցրել ճաշ պատրաստել և առաջարկեցի նրբերշիկ ուտել: Նա ափսեն գազազած շպրտեց ինձ վրա: Այն խփվեց դեմքիս, քիթս կոտրվեց: Արյան մեջ կորած, ահավոր ցավը խեղդելով` փորձում էի նրան հանգստացնել, որովհետև աղջիկս սարսափած ճչում էր:
Օգնության հասած հարևանները շտապ օգնություն կանչեցին և մի կերպ հանգստացրին երեխայիս:
Այս վիճակը շարունակվում է մինչ օրս»:
«Ես ընդամենը լվացք անող էի, տուն մաքրող, երեխա մեծացնող…»
«Երեխաներս արդեն չափահաս են, նրանք հասկանում են, որ ինչ արել եմ, իրենց համար եմ արել:
25 տարեկան էի, բայց դեռ չէի ամուսնացել, իսկ գյուղում դա աղջկա համար պատկառելի տարիք է համարվում: Իմ մասին արդեն տհաճ խոսակցություններ էին պտտվում: Մի օր երեկոյան հորաքույրս եկավ մեր տուն և հայտնեց, որ ինձ համար փեսացու է ճարել: Ճիշտն ասած, ես միշտ դեմ եմ եղել հապճեպ ամուսնություններին, բայց տարիքս հաշվի առնելով` մտածեցի, որ ուրիշ ելք չունեմ: Մի շաբաթ հետո ամուսնացա:
Ամուսինս ինձանից 12 տարով մեծ էր: 2 երեխա ունեցանք: Նա շատ կոպիտ էր իմ հանդեպ. ես ընդամենը լվացք անող էի, տուն մաքրող, երեխա մեծացնող:
Մի օր, երբ հարևանուհուս պատմեցի իմ դաժան առօրյայի մասին, նա ասաց, որ ամուսինս մեկ անգամ արդեն ամուսնացած է եղել: Ես երբեք ինձ այդքան խաբված, ստորացած չէի զգացել:
Սկսեցի հետաքրքրվել նախկին կնոջով: Պարզվեց, որ նա կամրջից ցած է նետվել. ամուսինս իր արարքներով նրան դրդել է ինքնասպանության: Ամեն օր հարբած տուն է եկել, ստիպել կնոջն անել այն, ինչ ինքն է ուզում: Նույնիսկ ամաչում եմ պատմել: Հղի վիճակում ստիպել է սպիրտ, նավթ խմել: Իսկ ամենադաժանն այն է, որ նրանց տղան, չդիմանալով այդ ամենին, սկսել է թմրադեղեր օգտագործել, և մինչ օրս նրա գտնվելու տեղը հայտնի չէ:
Ես հասկացա, որ նման մի տխուր վերջաբան էլ ինձ է սպասվում: Որոշեցի վերցնել երեխաներիս ու հեռանալ: Ճիշտ է` շատ դժվարությամբ, բայց հասա ապահարզանի: Քույրերիս, եղբորս օգնությամբ մեծացրեցի երեխաներիս, ուսման տվեցի: Փառք Աստծո, բաժանվելուց հետո նրան այլևս չեմ տեսել…»:
«Անվերնագիր…1915». թուրքի գենետիկ թրքության ևս մի վկայություն
Տեսողության կորստից հետո 20-ամյա Լուիզան փորձեց ինքնասպան լինել, բայց հետո…
Հոկտեմբերի 05, 2016 Անի Գասպարյան 0
«Տեսա Վլադիկին` սև հագուստով, կացինը ձեռքին». ի՞նչ է պատմում դժոխքի միջով անցած Թագուհին
Օրեր առաջ պատահաբար մի երիտասարդ կնոջ հանդիպեցի ու զրույցի ընթացքում հետաքրքրվեցի, թե ինչու է գլխաշոր կապում:...
Մայիսի 11, 2016 Անի Գասպարյան 0
27 տարեկան, 5 երեխա, ինքնասպանության 2 փորձ
27-ամյա Աննան հասցրել է 5 երեխա ունենալ: Նրա աչքերում, սակայն, ոչ թե մայրական բերկրանք ու երջանկություն...
Մայիսի 24, 2014 Անի Գասպարյան 0
Ամազոնուհիներ. աշխարհի ամենախորհրդավոր կանայք
«Ամազոնուհի» բառը հին հունարենից թարգմանած նշանակում է անստինք կին: Ըստ հին հունական առասպելի՝ ամազոնուհիները միակուրծք կանանցից...
Ես Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի եմ, ՀԱՅ, որ ուզում է իր հայրենիքում ավելի արժանապատիվ ապրել: Ես սովորական ՄԱՐԴ եմ, որ ուզում է աշխարհն ավելի լուսավոր տեսնել: Ես պարզապես ԿԻՆ եմ, որ ուզում է ավելի լիարժեք ու կայացած լինել: Բայց ես գիտեմ, որ այդ ամենի համար ԵՍ եմ պատասխանատու: Փոխիր ինքդ քեզ, ու աշխարհն անպայման կբարեփոխվի…
Հուլիսի 28, 2016:Գյոյ-ջամին կառուցել է Իրևանի կիսանկախ ԱԴՐԲԵՋԱՆՑԻ սարդար Հուսեյն-Ալի խանը գողմից 1766 թ:
Հունվարի 31, 2014:Շատ ափսոսում եմ որ նման վառ անհատականություն հեռացավ մեզանից: Անդառնալի կորուստ: Չգիտեմ ինչպես արտահայտվեմ, ես իրեն շատ եի սիրում,…
Հունվարի 20, 2014:Ձեր գրառումը տեղ գտավ www.BlogNews.am կայքում: Շնորհակալություն:
Հունվարի 12, 2014:Ինչպես և շաաատ այլ բաներ են կիսատ մնում, Անի ջան:
Հուլիսի 11, 2013:_իրականությունը համապատասխանում է հարյուր տոկոսանոց,Անիի հետբազմաթիվ անգամ փորձել է երկխոսություն կազմակերպել Տեր Շահեի հետ սակայն ինքը դեռ բացասական…
«Նորմալ երկրում երեկվա դեպքերին կհետևեին հրաժարականներ»․ Լարիսա Ալավերդյան
​«Դու լեռներում չես, լեռներն են քո մեջ»․ վերադարձ Գերմանիայից
​«Հենց Հայաստա՛նն է ապրելու տեղ»․ Լիդան կոտրում է կարծրատիպերը
Հակոբ Նազարյան․ վերադարձ Հայաստան՝ շինարարության նորագույն տեխնոլոգիաներով
​Երջանկությունը Դեբետ գյուղում էր. վերադարձ Ֆրանկֆուրտից Լոռի
Repat Armenia Զվարթնոց օդանավակայան Կլոր շենք Հայրենադարձություն