hy ca hy hy hy hy hy hy sk ru tr de hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy en hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy nl hy ru hy en hy es hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy
Քոչարի խորհրդավոր բնորդուհին ու ԳՏՆՎԱԾ կտավը - thearmenians.am
ընտրել լեզու հայերեն pyc eng
ԺԱՌԱՆԳՈՒԹՅՈՒՆ 17.02.2017 | 03:09  |  7012
Լուսանկարները՝ Բելա Դարբինյանի ընտանեկան արխիվից
Ես չգիտեի, որ տասը տարվա որոնումներից հետո ալյումինի վրա վրձնած Քոչարի անհայտ գործը օրերս շատ պատահականորեն գտնելու եմ երևանյան գողտրիկ մի բնակարանում ու շատ մոտից նայելու եմ ավելի քան քառասուն տարվա հնության խորհրդավոր գեղեցկուհու քոչարյան դիմանկարին:
Այդ ճակատագրական կինը վաթսունականներից սկսած հեռուստաէկրաններին էր, շլացուցիչ բեմերում: Նրա թավ ձայնը հնչում էր եթերից, համերգասրահներից, ռադիոընդունիչներից, ավտոմեքենաների ձայնագրիչներից, ամենուր:
Ո՞վ էր նա, որ ոչ միայն սիրելին էր միլիոնավոր մարդկանց, այլև խենթացրել էր իր ժամանակի շատ պահանջված տղամարդկանց: Ովքե՞ր էին այդ երևելիները, ինչո՞ւ էին նրա սերերի մասին խոսում շշուկով, ակնարկներով, արդյոք նաև Քոչա՞րը...:
Ճանապարհը, որ տանելու էր դեպի այդ իշխող գեղեցկությամբ կնոջ մեծ աշխարհը, անցնում է մի դիպվածով. 2006-ին Վիգեն Իսահակյանի հիշողություններում կարդում եմ ահա այս փոքրիկ պատմությունը.
«Մի օր ես ու տղաս՝ Ավիկը, անցնում էինք Երվանդի արվեստանոցի կողքով, տեսա մարդ կա: Մտանք: Երվանդը լավ սափրված, սանրված, թարմ շապիկ հագած, կտավի առջև նստած նկարում էր...Դիմացը բազկաթոռում նստած էր մի շատ գեղեցիկ կին: Ծանոթացրեց. օրիորդ Բելա Դարբինյան. երգչուհի: Նայեցի կտավին, կտավը կտավ չէր, այլ ալյումինումի մի բարակ թերթ: Տեսա՝ հաճույքով էր նկարում Երվանդը, աչքերը փայլուն, ձեռքի շարժումները՝ արագ: Գույները՝ թարմ, քոչարյան գույներ էին, կապույտ, սպիտակ, վարդագույն, լավ էին բռնում ալյումինումի հենարանին: Դրանք համապատասխանում էին Քոչարի թեորիային, որն ասում էր՝ գեղեցիկ նկարելու համար պետք է մոդելին, բնորդին հավանես, ցանկանաս...:
Սրանք նշաններ են, որ մատնում են տղամարդու սիրո, զգացմունքի, հմայվածության մասին: Յոթանասունվեցամյա Վարպետը գուցե զմայլվել էր իր ամենականացի տարիքն ապրող երգչուհով, գուցե թաքուն մի զգացմունք էր տածել, գուցե սիրել էր ցածրաձայն: Անքննելի են մեծերի հոգիները: Քոչարն այդ կտավը ստեղծելուց վեց տարի անց մահացավ՝ գուցե նաև գաղտնիքը տանելով իր հետ: Այն չէր «գաղտնազերծել» նաև երգչուհին ու «գուցե»-ն մնացել էր...:
Ես անընդհատ մտածում էի՝ «Ի՞նչ եղավ այս գործը, ո՞ւր  է. պետք է գտնել, ցուցադրել» իսահակյանական հարցադրումների շուրջ ու մոտիկը թողած, ինչպես լինում է սովորաբար, դրանք փնտրում էի հեռուներում: Իսկ մոտիկը երգչուհու դուստրն էր՝ իմ վաղեմի գործընկեր, հեռուստալրագրող Թերեզ Կասյանը, որին պատահաբար պատմեցի Իսահակյանի նկարագրած դիպվածի մասին, իսկ Թերեզն առանց սեթևեթելու ասաց. «Կտավն ինձ մոտ է, սերերի մասին էլ կպատմեմ, կեղծ բարեպաշտությամբ չեմ տառապում»:
Եվ այսպես, իսահակյանական հուշը հայտնաբերելուց տասը տարի անց Թերեզի մոտ դիտում ենք Վարպետի ստեղծած դիմանկարը, շոշափում, փորփրում ընտանեկան ալբոմները՝ Բելա Դարբինյանի վայրի գեղեցկությունը փաստող հին լուսանկարներով, թեյ ենք խմում ու զրուցում Քոչարի գործից, այդ օրերից, Բելայի սերերից, նրա երևելի տղամարդկանցից՝ Օրբելյան, Սևակ, Ենգիբարով, գուցե նաև՝... Քոչա՞ր:
-Քոչարի հետ կապված ոչինչ ասել չեմ կարող: Գուցե, իրոք, Վարպետը սիրահարված է եղել: Մայրս այդ մասին ոչինչ չի պատմել: Գուցե ուղղակի նա իր գեղեցկությամբ ներշնչել է Վարպետին: Նկարն արվել է 1973-ին: Ես շատ լավ եմ հիշում այդ օրերը: Մայրս մուգ կապույտ թավշե մի զգեստ ուներ: Նա գրեթե ամեն օր հագնում էր այդ զգեստն ու գնում էր վարպետի մոտ: Նրանց ծանոթացրել էր Սանասար Կուրղինյան անունով մի մարդ: Նա իրավապահ համակարգից էր: Նրան ութսունականների վերջերին սպանեցին: Այդ պատմությունը, կարծես թե, մնաց չբացահայտված: Չգիտեմ, թե ինչու էին նրանք եղել Քոչարի մոտ, ինչ հանգամանքներում էին ծանոթացել: Հիշում եմ, որ մայրս գալիս էր Քոչարի արվեստանոցից ու անընդհատ պատմում էր բնորդուհու իր անսովոր չարչարանքների մասին: Հիշում եմ, որ մի 3-4 ամիս գնում-գալիս էր,-ասում է Թերեզը:
-Գուցե Վարպետը դիտմա՞մբ է երկար նկարել,-հարցնում եմ:
-Չգիտեմ,-ասում է Թերեզը,- հարցդ հասկանում եմ, բայց՝ չգիտեմ: Գուցե: Երբեմն նեղվում էր: Ասում էր ժամերով նստում եմ, հոգիս հանում է, հետո ասում է այսօր ավարտեցինք, հետո կշարունակենք: Բելան շատ արտասովոր մարդ էր, նյարդային խառնվածք ուներ: Պատմում էր, որ նկարելու ընթացքում Վարպետն իրեն ցույց չի տվել նկարը, իսկ երբ այն պատրաստ է եղել, ինքը նայել է նկարին ու ապշել է: Ինքն իրեն չի տեսել այդ նկարում, իրեն չի ճանաչել: Իր ներքին պատկերացումն իր մասին ուրիշ է եղել: Սանասար Կուրղինյանը խնդրել է Քոչարին, որ նկարը նվիրի Բելային: Բելան չէր հավատում, որ Վարպետն այն նվիրել է իրեն: Բոլորն են ասում, որ Քոչարը չի սիրել նվիրել իր կտավները: Բելան զարմացել էր:
Հետաքրքիր է, որ այսօր, երբ նայում եմ Վարպետի գործին, ես Բելային, նրա բնավորությունը, նրա խառնվածքը, նրա տեսակը տեսնում եմ: Ես իրեն զգում եմ: Ես հիմա հասկանում եմ, թե ինչպես կարող է մեծ նկարիչը մարդուն զգալ և դա չլինի լուսանկարչական ճշգրտություն:
-Մայրդ գիտակցում է՞ր, որ ինքը գեղեցիկ կին է:
-Ինքն, իսկապես շատ գեղեցիկ կին էր, բայց ինքը բոլորովին չուներ այդ գիտակցության զգացողությունը: Այդպիսի կանայք կան, գիտեմ: Ինքն իրեն դուր չէր գալիս: Իր տեսագրությունները որ նայում էր, իրեն ահավոր չէր հավանում: Միշտ ասում էր «վայ, աստված ջան»: Միշտ ասում էի, ինչո՞ւ ես էդպես ասում, սիրուն, հրաշալի կին ես: Շատ զգայուն էր, շատ անկախ էր, շատ տղամարդկային էր: Տղամարդ կին արտահայտություն կա, չէ՞: Ես չեմ սիրում այդ բնորոշումը, բայց ինքը շատ ուժեղ մարդ էր: Չեմ ասում ուժեղ կին էր, ասում եմ ուժեղ մարդ էր: Իր պարագայում ես այդպես եմ ընկալում այդ տղամարդ կին արտահայտությունը: Ես իր հետ շատ եմ քննարկել իրավիճակներ, որ մարդու կյանքում լինում են, կնոջ կյանքում ու ինքն իմաստուն էր այդ հարցերում:
Շատ էին իր մասին խոսում: տարբեր բաներ էին խոսում: Օրինակ ասում էին, որ Կարեն Դեմիրճյանի սիրուհին է եղել և այլն, բայց դա բացարձակապես իրականության հետ կապ չուներ: Բացարձակապես: Չէր կարող այդպիսի բան լինել:
Հայրս ու մայրս ծանոթացել էին պոլիտեխնիկական ինստիտուտում: Մայրս երաժշտական խմբի ղեկավար է եղել, հայրս՝ հանդիսավար: Հիսունականների վերջերին ամուսնացել են: Հայրս՝ Ռուբեն Կասյանը, ակադեմիկոս Մարտին Կասյանի միջնեկ որդին է: Ակադեմիկոսը երկար տարիներ եղել է «Գիտություն և տեխնիկա» հանրահայտ ամսագրի գլխավոր խմբագիրը, դասավանդել է պոլիտեխնիկական ինստիտուտում: Հայրս էլ տեխնիկական գիտությունների դոկտոր է, պրոֆեսոր, այսօր թոշակառու է, ապրում է Կիևում: Նրանք հինգ տարի միասին են ապրել: Հայրս Կիևում ընդունվել է ասպիրանտուրա, մայրս ընդունվել է Մեծ թատրոնի ստուդիա և հանգամանքների բերումով միմյանցից հեռացել են, բայց մեր կապը նրա հետ երբեք չի ընդհատվել:
-Ծանոթ ես չէ՞ Պարույր Սևակի սիրո՝ Սուլամիթայի հրապարակված նամակին. «…Ինչո՞ւ  նստեցիր ղեկին: Ես քո ձեռքերի մեջ պատկերացնում եմ սպիտակ հաց, օղու ըմպանակ, մածնի բաժակ, կանաչ սոխ, գրիչ, գիրք, վարդ, երեխա, ինձ, նույնիսկ Բելլա Դարբինյանին, բայց քո ինչին էր պետք ղեկը… Ինչո՞ւ  դու որոշեցիր դառնալ սովորական տղամարդ»: Ակնարկն այստեղ շատ թափանցիկ է:
-Պարույր Սևակի հետ զգացմունքային կապ եղել է: Գուցե նաև՝ սիրային: Դա, հավանաբար, վաթսունականների վերջերին է եղել: Երիտասարդ, շատ գեղեցիկ կին: Սիրառատ Պարույր Սևակ: Առաջին հանդիպումը եղել է «Սկվազնյաչոկ» հայտնի սրճարանում: Բելան ընկերուհու հետ է եղել: Սևակը նստած է եղել դիմացի սեղանին, Բելային դեմ-դիմաց ու անընդհատ, երկար նայել է նրան: Հետո Բելան պատմում էր, որ ինքը սևամորթի նման մի մարդու է տեսել, որ երկար նայում էր իրեն ու սուրճ էր խմում: Սկզբից միանգամից չի ճանաչել Պարույր Սևակին: Ընկերուհին մեջքով է եղել նստած ու երբ շրջվել է, տեսել է, որ Պարույր Սևակն է այդ սևամորթի նման տղամարդը: Ինքը շատ լավ է զգացել իրեն, որ իրենով զմայլվածը Պարույր Սևակն է: Հետո հանդիպել են Էմմա անունով մի կնոջ տանը: Էմման Սևակի մտերմուհին էր, շատ մոտ, շատ հավատարիմ ու հարազատ ընկեր: Նա առևտրի ոլորտում էր աշխատում: Ես շատ լավ եմ հիշում տիկին Էմմային, քանի որ մենք նրանց տանը շատ ենք եղել: Շատ արտահայտիչ դեմքով, խոշոր կին էր: Շատ հետաքրքիր կին էր: Սևակի հետ այդ սրճարանային «հանդիպումից» հետո Էմման ու մայրս ինչ-որ մի առիթով ծանոթացել են, ընկերացել, սկսել են այցելել միմյանց: Գուցե Սևակն էր Էմմային «գործուղել» Բելայի մոտ: Չեմ կարող ասել: Սևակի հետ Էմմայի մոտ են հանդիպել: Մենք շատ մտերիմ էինք Էմմայի հետ: Ես առայսօր նրան շատ լավ ու շատ ջերմ եմ հիշում:
Սևակի հետ մեծ, երկար սիրավեպ չի եղել: Գուցե, իսկապես, զգացմունքային ինչ-որ պոռթկում է եղել: Երկուսն էլ էքսցենտրիկ մարդիկ էին: Իրենք հետագայում էլ մտերիմներ են եղել, լավ ընկերներ: Մայրս տուն չի ունեցել: Ջրվեժում վարձով է ապրել  մի սարսափելի բնակարանում, հիվանդացել է, թոքաբորբ է տարել ու Սևակը նրան տարել է իրենց տուն ու կնոջ՝ Նելիի հետ հարազատի պես խնամել, պահել են նրան:
Մի անգամ միասին գնացել են ինչ-որ արտերի միջով: Շոգ ամառվա չորացած արտեր են եղել: Սևակն իր ծառայողական մեքենայով է եղել: Երեկոյան մոտ, երբ շատ գեղեցիկ մայրամուտ է եղել, Սևակը մեքենան կանգնեցրել է, իջել են արտերի մեջ, ու Սևակը կրակայրիչով այրել է չոր խոտերի մի կտոր, ու չորացած խոտերը միանգամից բռնկվել են, մեծ կրակ է եղել: Վարորդն է մի կերպ հանգցրել: «Պատկերացնում ե՞ս մեր մասին ինչե՜ր կխոսեին, եթե միասին այրվեինք այս կրակների մեջ»,-ասել է Սևակը: Իրենք խենթ մարդիկ էին ու այդպիսի խենթ մտերմություն են արել:
-Նրա կյանքում եղել է նաև Լեոնիդ Ենգիբարովը:
-Այո, բայց մինչ այդ մայրս մեծ սեր է ունեցել Կոնստանտին Օրբելյանի հետ: Նա իրականում էստրադային երգչուհի չէր: Սովորել էր կոնսերվատորիայում, Տաթևիկ Սազանդարյանի դասարանում: Նա մի այլ կարգի մեցցո սոպրանո էր: Կոնսերվատորիայից հետո Մոսկվայում սովորել է Մեծ թատրոնի ստուդիայում: Բացառիկ մարդկանց էր հաջողվում էդտեղ սովորել: Եթե շարունակեր, կարող էր օպերային մեծ երգչուհի լինել: Նրան Հայաստան է բերել Օրբելյանի հետ սիրավեպը: Դա ինը տարի ձգված, իր գաղտնիքներով, իր տառապանքներով պատմություն էր, որն ավարտվել է նրանց ամուսնությամբ, որն ընդամնեը մեկ տարի է տևել: Մեկ տարվա համատեղ կյանքով Օրբելյանի հետ ավարտվել է նրա ինը տարվա սիրո պատմությունը: Մեկ օրում ավարտվել է: Այդ սերն է նրան բերել Օրբելյանի անսամբլ: Այդ սիրո պատմությունն է նրան ստիպել հրաժարվել օպերային երգչուհու կարիերայից, Մոսկվայից ու մտնել էստրադա: Տաթևիկ Սազանդարյանը ամիսներով խռոված էր նրանից: Չէր խոսում Բելայի հետ: Չէր ուզում նրան տեսել: Նա այլ կարիերա էր տեսնում Բելայի համար:
Դա հեռավոր հիսունականների կեսերին էր: Բելան շատ երիտասարդ էր: Շատ գայթակղիչ ու հմայիչ: Այդ ամուսնալուծության շրջանը շատ բարդ շրջան էր նրա կյանքում: Օրբելյանն էլ դրանից հետո շատ փորձել է նրան խանգարել: Շատ: Բայց դա անցյալ է, կյանք է: Հետագայում, իհարկե, Օրբելյանի հետ էլ շատ լավ, շատ մարդկային հարաբերություններ ունեին, բայց այդ տարիներին նա մնացել էր առանց աշխատանքի, միայն անհատական համերգներ էր տալիս ֆիլհարմոնիայում, բնակարանի խնդիր ուներ: Վաթսունականների կեսերին, երբ Ջոն Կիրակոսյանը նշանակվում է հեռուստատեսության և ռադիոյի ղեկավար, ասում է այդ աղջկան գտեք, բերեք, ընդունեք աշխատանքի, ու այդ ժամանակից մինչև թոշակի անցնելն աշխատում էր հեռուստատեսության և ռադիոյի էստրադային անսամբլում: Իսկ Ենգիբարովը նրան ամուսնության առաջարկ է արել:
-Չէ, չեն ամուսնացել, բայց գիտեմ, որ իսկապես սիրել են միմյանց: Օրբելյանի հետ բաժանումից հետո Բելան մեկնել է Պրահա: Ենգիբարովի հետ Պրահայում են հանդիպել: Սկզբից գուցե սիրահարվածության նման մի բան է եղել: Մի օր նրանք մնացել են շատ ուժեղ անձրևի տակ, հետո սարսափելի թրջված մտել են մի բար, որտեղ բոլորը ճանաչել են Ենգիբարովին: Նա մեծ ճանաչում ուներ այն ժամանակ Չեխոսլավակիայում: Երաժիշտները չեխերենով հայտնել են, որ բարում է Լեոնիդ Ենգիբարովը ու բոլորը ոտքի են կանգնել, ծափահարել են արտիստին: Հետո ինչ-որ երաժշտություն են նվագել ու Լյոնյան մայրիկիս հրավիրել է պարելու: Բելան պատմում էր, որ իրենք թրջված հագուստներով, թրջված մազերով սկսել են պարել, ինքը շատ վատ է զգացել այդ տեսքով Լյոնյայի կողքին լինելու համար: Այդ ժամանակ նա Լյոնյային կոշիկներ է նվիրած եղել, որովհետև Լյոնյան շատ համեստ արտիստի կյանքով է ապրել, նրա կոշիկները մաշված են եղել ու Բելան նրան նոր կոշիկներ է նվիրել: Լյոնյան նույնիսկ ասել է, որ իրեն երբեք նվերներ չեն տվել, շատ հուզվել է: Այդ անձրևոտ օրվա հաջորդ առավոտյան Բելան մեկնել է Պրահայից:
Նրանց ընդհանուր ընկերներից մեկը հետագայում Բելային պատմել էր, որ մի քանի օր անց Լյոնյան նորից գնացել է այդ բարը, պատվիրել է նույն երաժշտությունը, հետո հանել է Բելայի նվիրած կոշիկներն ու կրծքին սեղմած երկար պարել է: Չեմ կարող ասել, թե ինչու չամուսնացան, բայց հրաշալի հիշում եմ, որ հետագայում շատ լավ ընկերներ էին, կին-տղամարդ հարաբերություններն այլևս չկային նրանց մեջ ու շատ հարազատական զգացումներ կային: Լյոնյան միշտ մեր տուն էր գալիս: Մահվանից առաջ էլ մեր տանը եղել է:
-Երջանի՞կ կին էր համարում իրեն Բելա Դարբինյանը: Կյանքը, կարծես թե, այդպես էլ չդասավորվեց:
-Շատ երջանիկ կին էր համարում իրեն: Շատ: Իհարկե, 90-ականներին, երբ ծանր իրավիճակ էր Հայաստանում, ինքն էլ՝ կարծես թե բոլորից մոռացված, մենակ, անընդհատ ասում էր.«գիտե՞ս, ես ամբողջ կյանքս լույսերի տակ եմ անցկացրել, լույսերի մեջ եմ ապրել ու այս խավարն հիմա ինձ անտանելի է թվում», բայց չէր համաձայնվում որևէ տեղ գնալ Հայաստանից: Միայն 1997-ին մենք կարողացանք նրան համոզել ու ուղարկել Ամերիկա և դա իր համար, կարծես թե, փրկություն եղավ: Համերգներ կազմակերպեցին, լեփ-լեցուն դահլիճներ, երգում էր, ձայնը չէր փոխվել: Հետո Նահանգներ գնացինք 2003-ին, երբ ինքն արդեն քաղցկեղով հիվանդ էր ու ինքը գիտեր, որ հիվանդ է: Մենք միասին գնացինք այդ ժամանակ: Մինչ այդ ես երբևէ իր հետ շրջագայությունների չեմ գնացել: Ես չէի պատկերացնում, որ այդ տարիքում կարող էր երկու մասով համերգ տալ, երգել, դահլիճի հետ խոսել ժամերով, իր համերգը վարել, տրամադրություն ստեղծել: Իրեն երկար, շատ երկար ծափահարում էին: Իր հանդիսատեսի մի մասը տեղափոխվել էր, արտագաղթել էր Հայաստանից ու իրեն կանգնած ծափահարում էր, բայց նաև շատ երիտասարդներ կային, որ իրեն լսում էին մեծ հաճույքուվ: Համերգները տիկին Հասմիկ Զալյանն էր կազմակերպում ու դրանք անմոռանալի օրեր էին: Ինքը կարծես վերածնվել էր:
Ինքն ասում էր ես երջանիկ եմ, որ քեզ ունեմ, որ թոռնիկ ունեմ: Աղջիկս իրեն անսահման շատ էր սիրում: Երջանիկ էր, որ ես ընտանիք ունեի, կյանքս դասավորվել էր: Ինքն այնպիսի տեսակ էր, որ իր կողքին պետք է շատ ուժեղ տղամարդ լիներ՝ առանց բարդույթների, ինքնավստահ, ազատ, որ կարողանար ընտանիք կազմել, իսկ սովորաբար էդպիսի կանանց միշտ թույլ տղամարդիկ են հանդիպում:
Ինքը շատ հանգիստ հեռացավ կյանքից:
ՃԱՆԱՉԻՐ ԿԱՆԱՉ ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ, ԱՊՐԻՐ ԵՐԿԱՐ
ՄԵՆՔ ԳԻՏԵՆՔ ՁԵՐ ԻՐԱՎՈՒՆՔՆԵՐԸ
© Copyright «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակ 2016
«ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակում գովազդի տեղադրման բացառիկ իրավունքը պատկանում է PBM Media House ընկերությանը
Իրավաբանական աջակցությունը ՝ MM Legal Outsource ընկերության
Ծանոթացեք խմբագրական քաղաքականությանը և հաստատեք, որ համաձայն եք մեր խմբագրական քաղաքականության հետ:
Դառնալով «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակ նախագծի անդամ, Դուք ազատ եք «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակի Ձեր անձնական մեդիատարածքում տեղադրվող Ձեր հրապարակումներում (հոդված, ակնարկ,վերլուծություն, ուսումնասիրություն, նոթ և այլն) արտահայտելու Ձեր կարծիքը, տեսակետը, դիրքորոշումը, սակայն մենք ունենք խմբագրական քաղաքականության ընդունված սկզբունքներ, որոնք Դուք ևս պետք է ընդունեք:
Եթե չեք ընդունում մեր խմբագրական քաղաքականության սկզբունքները, Դուք չեք կարող դառնալ մեր համայնքի անդամ:
Ինչ խոսք, պարտադիր չէ, որ Դուք կիսեք մեր խմբագրական քաղաքականության սկզբունքները: Այսօր արտահայտվելու հարյուրավոր հարթակներ կան՝ սոցիալական ցանցերից մինչև սեփական բլոգային տիրույթներ:
Ուղղակի մենք ունենք ընդունված սկզբունքներ և ուզում ենք, որ «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակում ընդգրկվեն մարդիկ, որոնք ընդունում են դրանք:
Մեզ համար կարևորը ՊՐՈՖԵՍԻՈՆԱԼ խոսակցությունն է կոնկրետ ոլորտների շուրջ, որում էլ տեսնում ենք ՓՈԽԵԼՈՒ ԵՎ ՓՈԽՎԵԼՈՒ փիլիսոփայությունը:
Մենք հրապարակելու ենք բացառապես ՍՏՈՒԳՎԱԾ, ՀԱՎԱՍՏԻ ՏԵՂԵԿՈՒԹՅՈՒՆ, ՓԱՍՏԱՐԿՎԱԾ ԿԱՐԾԻՔ և ՏԵՍԱԿԵՏ, ԽՈՐՔԱՅԻՆ ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆ, ՊՐՈՖԵՍԻՈՆԱԼ ՄԻՏՔ՝ շարադրված չաղարտված լեզվով, հարգալից, բարեկիրթ տոնով:
Դուք իրավունք չունեք Ձեր հրապարակումներում օգտագործել ԱՆՎԱՆԱՐԿՈՒՄՆԵՐ, ցանկացած տեսակի ԱՆՎԱՅԵԼ, ԱՆՊԱՐԿԵՇՏ բառեր և արտահայտություններ, դրանց փոխարինող ԽՈՐՀՐԴԱՆՇԱՆՆԵՐ, ՆՇԱՆՆԵՐ, ԱՐՏԱՀԱՅՏՉԱՁԵՎԵՐ և այլն, այդ թվում՝ տառերի մտածված, ակնարկող բացակայություններ, կետադրական նշաններով՝ բազմակետեր, փակագծեր և այլն, արվող ակնարկներ, լեզվական աղավաղումներ:
«ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակը բացառիկ նշանակություն է տալիս լեզվական խնդիրներին, լեզվի անաղարտությանը օգտատերերի նյութերի շարադրանքներում՝ ընդունելով միաժամանակ այն, որ լեզուն զարգացող երևույթ է:
Դուք չեք կարող տեղադրել անպարկեշտ բնույթի տեղեկատվություն, ՊՈՌՆՈԳՐԱՖԻԱ,  ԲՌՆՈՒԹՅՈՒՆ, ԴԱԺԱՆՈՒԹՅՈՒՆ պարունակող, քարոզող տեքստեր, պատկերներ, նկարագրություններ, կենդանիների հետ անմարդկային վարվելու օրինակներ, սուիցիդի դրդող սադրիչ նյութեր, հրապարակումներ, անչափահասների իրավունքները, մարդու անձնական իրավունքները, անձնական կյանքի անձեռնմխելիությունը խախտող բնույթի տեղեկատվություն՝ տեքստեր,լուսանկարներ, արտահայտություններ և այլն:
Մենք ԱՆԹՈՒՅԼԱՏՐԵԼԻ ենք համարում որևէ կերպ վիրավորել որևէ մեկին, քննարկել որևէ մեկի ԱՆՁԸ՝ ԴԻՐՔՈՐՈՇՄԱՆ կամ ՏԵՍԱԿԵՏԻ, ԿԱՐԾԻՔԻ փոխարեն, սեփական կարծիքի, տեսակետի կամ դիրքորոշման արտահայտումը պայմանավորել այլոց կամ նրանց տեսակետը, դիրքորոշումը անվանարկելով, տարածել սպառնալիքներ, վարկաբեկիչ բնույթի տեղեկատվություն, մարդու պատիվն ու արժանապատվությունը, գործարար համբավը վիրավորող՝ այդ թվում և այլ օգտատերերին կամ երրորդ անձանց վերաբերվող:
Մեր սկզբունքներին դեմ է ազգային, կրոնական կամ այլ կարգի անհանդուրժողականություն հրահրելը, ծայրահեղական մոտեցումներ պարունակող նյութեր տարածելը, հանցավոր գործունեությունը խրախուսելը, պետական, ռազմական, առևտրային գաղտնիք պարունակող տեղեկատվություն տեղադրելը:
Արգելվում է օգտատերերի կողմից գովազդային նյութեր, այդ թվում և քաղաքական, այդպիսի երանգավորում ունեցող տեղեկատվություն տարածելը, սպամեր ուղարկելը, այլ իրավունքներ և շահեր խախտելը:
Մենք մեզ իրավունք ենք վերապահելու «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակում չտեղադրել մեր համայնքի անդամ դարձած օգտատերերի բոլոր այն հրապարակումները, որոնք կխախտեն վերընշյալ պահանջները, այն հրապարակումները, որոնք մենք հիմնավորված կգտնենք, որ չեն համապատասխանում «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակի խմբագրական քաղաքականության սկզբունքներին:
Դա չի նշանակում, որ մենք դեմ ենք լինելու որևէ երևույթի քննադատությանը: Մենք լինելու ենք բաց և գնահատելու ենք բացախոսությունը, բայց և հարգելու ենք այն սկզբունքները, որոնք միջազգայնորեն ընդունված են որակյալ բովանդակություն արտադրող Մեդիայի կողմից:
Մեր խմբագրական քաղաքականության սկզբունքներին օգտատերերի հրապարակումների ՀԱՄԱՊԱՏԱՍԽԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ կամ ՈՉ՝ որոշելու են ՄՈԴԵՐԱՏՈՐՆԵՐԸ, որոնք ՊԱՏԱՍԽԱՆԱՏՈՒ անձ են:
Մոդերատորները չեն կարող միջամտել Ձեր նյութերի բովանդակային կողմին, և իրավունք ունեն միայն.
Ա. Կատարել խմբագրական աշխատանք:
Բ. Կատարել վարնագրային քաղաքականության միջամտություն՝ առանց վնասելու նյութերի բովանդակային կողմին:
Գ. Առարկություններ ներկայացնել լեզվական խնդիրների հետ կապված՝ բացառությամբ գրական ստեղծագործությունների լեզվի:
Դ. Որոշել նյութերի համապատասխանությունը կամ անհամապատասխանությունը մեր խմբագրական քաղաքականության սկզբունքներին:
Ե. Չթողարկել այն նյութերը, որոնք չեն համապատասխանում խմբագրական քաղաքականության սկզբունքներին:
Զ.Նյութերի հեղինակների հետ կատարել որոշ ճշգրտումներ՝ կապված նյութերում առկա տեղեկատվության, լեզվական խնդիրների, շարադրանքի և այլ հարցերի հետ:
Վեճերը մոդերատորների հետ անթույլատրելի են:
«ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակի խմբագրական քաղաքականության սկզբունքների անհամապատասխանության հետևանքով չտեղադրված հրապարակումների համար՝ անկախ դրանց քանակից և պարբերականությունից, «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակը պարտավորություն չի կրում:
Օգտատերը ներկայացնելով իր հրապարակումը «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակում, հրապարակայնորեն հայտարարում է, որ ինքը տեղյակ է «ՀԱՅԵՐ»համահայկական մեդիահարթակի խմբագրական քաղաքականության սկզբունքներին, համաձայն է դրանց և պարտավորվում է մնալ այդ սկզբունքների սահմաններում:
Օգտատերը ներկայացնելով իր հրապարակումը «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակում, դրանով հավաստում է, որ իր կողմից տեղադրված նյութերն իր ինտելեկտուալ սեփականությունն են:
Պահպանելով օգտատերերի հրապարակումները իրենց անձնական մեդիահարթակներում՝ տեղադրված մեր կողմից օգտագործվող սերվերային տարածքներում, մենք չենք հավակնում լինել իրավունքի կրող՝ կապված օգտատիրոջ հրապարակումների իրավունքների հետ:
«ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակը պարտավորվածություն չունի վերադարձնել օգտատերերի նյութերը, գրախոսել դրանք, տալ կարծիք, մեկնաբանություն և այլն:
«ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակի միջոցով չի թույլատրվում որևէ կերպ տարածել ուրիշների ինտելեկտուալ սեփականությունը, երրորդ անձանց սեփականությունը: Դա հանդիսանում է անօրինական գործունեություն:
Օգտատերը պարտավորվում է չտարածել ուրիշի կամ երրորդ անձանց ստեղծած բովանդակությունը: Օգտատերն ինքն է պատասխանատվություն կրելու նմանօրինակ գործունեության համար:
Համաձայն եմ Ձեր խմբագրական քաղաքականության հետ:
Բնակության վայր (քաղաք, գյուղ, ավան և այլն)
Բնակության հասցե (փողոց, տուն, շենք, բնակարան և այլն)
Խորագիր Ազգագրություն Անվտանգություն Առողջապահություն Աստվածաբանություն Առևտուր Ապագայագիտություն Ապահովագրություն Արժեքներ Արձակ Արվեստ Բիզնես կառավարում Բանկային Բնապահպանություն Բնական պաշարներ Բնական գիտություններ Բորսաներ Բոնդեր Բրենդի կառավարում Բիզնես Գրականություն Գիտություն Գրականագիտություն Գյուղ Դատական Դրամատուրգիա Դիվանագիտություն Երաժշտություն Եկեղեցի Երեխաներ Ընտանիք Թատրոն Թարգմանչական Թվային աշխարհ Ժամանակակից արվեստ Ժուռնալիստիկա Ինովացիա Իրավունք Ինտերնետ Լուսանկարչություն Ծրագրավորում Կառավարում Կովկաս Կրթություն Կրոն Կրեատիվ Կինո Հատուկ նախագիծ / special stories Հանրային կապեր Հանրային քաղաքականություն Հեռահաղորդակցություն Հասարակություն Հոգեբանություն Հանրային կառավարում Հեռուստատեսություն Ճարտարագիտություն Ճարտարապետություն Մանկավարժություն Միտք Մուլտիմեդիա Մերձավոր Արևելք Մարքետինգ Միգրացիա Միջազգային հարաբերություններ Մշակույթ Նորաձևություն Շուկաներ Պատմություններ Պաշտպանություն Պրոդյուսինգ Ռադիո Ռեսուրսների կառավարում Սոցիալական Սոցիոլոգիա Սփյուռք Վերլուծություն Տարածաշրջան Տեղեկատվական տեխնոլոգիաներ Տեխնոլոգիաներ Տեղեկատվական անվտանգություն Տուրիզմ Տնտեսություն Ցեղասպանություն Փորձագիտություն Քաղաքագիտություն Քաղաքականություն Քաղաքաշինություն Ֆինանսներ
Կենսագրություն (Ներկայացրեք Ձեր կենսագրությունը ազատ շարադրմամբ)
Բեռնեք Ձեր լուսանկարը (4X4 չափի)
Համաձայն եմ Ձեր խմբագրական քաղաքականության հետ: