hy en hy en en hy hy hy hy hy hy hy hy fr hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en en hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy es pt hy hy hy hy hy
Մայրավանքը՝ միջնադարյան յուրօրինակ եկեղեցին, գտնվում է Ծաղկունյաց լեռների գրկում: Ինչպես եկեղեցին է յուրօրինակ, այնպես էլ այնտեղ հասնելու ճանապարհը՝  յուրօրինակ և տարբերվող: Սկզբում պետք է հաղթահարես ,,քարե սանդուղքը,, հետո լեռնալանջը, քայլես այնքան, մինչև հասնես անտառի սահմանին: Արդեն անտառում նեղ արահետը ձգվում է դեպի զարմանահրաշ եկեղեցին:
Մենք ճամփա ընկանք առավոտյան: Եղանակը մռայլ էր, իսկ անձրևը չէր դադարում: Ինչ-որ ձայն ներսից ասում էր՝ պետք է գնալ, անպայման: Եվ մենք գնացինք... Քայլեցինք զվարթ, առույգ և անհամբեր: Քայլեցինք զմայլվելով բնությամբ, փնտրելով և բացահայտելով:
Անձրևում էր: Թաց էինք մինչև վերջին շապիկը, բայց էլի ոչ մեկ չէր ուզում հետ դառնալ: Ճանապարհին մոտեցա սովորողներից մեկին, ով ցրտից սրթսրթում էր, իմ շարֆով փաթաթեցի, հարցրի՝ կուզե՞ս հետ իջնես: Երևի կուզեր... Նայեց առաջ ընկած ընկերներին, ասաց.
Ու բարձրացանք: Վերջապես հեռվում նշմարվեց եկեղեցին: Մշուշը թույլ չէր տալիս լավ տեսնել: Գնալով մոտենում էինք:
Անձրևով ողողված անտառը մի տեսակ հեքիաթային էր դարձել: Մշուշը կախվել էր եկեղեցու բաց գմբեթից ու տարածվում էր լեռներով, անցնում մեր կողքով ու լցվում անտառ:
Իսկ մեզ սպասում էր Մայրավանքը: Յուրաքանչյուր սովորող նկատեց մի բան, մի յուրօրինակ նախշ կամ քար, որ մինչ այդ ես չէի տեսել: Ամեն մեկը իր տեսանկյունից նայեց և մեկնաբանեց:
Բարձունքում քամին ու անձրևն ավելի էին անհանգստացնում: Պատսպարվելու տեղ էլ գրեթե չկար, փոքրիկ տաղավարը նույնպես թաց էր: Ու մեկ էլ լսվում է երեխաներից մեկի ձայնը՝ տա՜ք  թեյ: Արշավի ամենապատրաստված մասնակիցը՝ ընկեր Անին, իսկապես տաք թեյ էր բերել հետը: Այն , ինչ պետք էր այդ պահին: Մեր խանդավառությունը չեմ նկարագրի:
Մանկության վառ հիշողություններ ունեմ այս վանքի հետ կապված: Շատ անգամ եմ բարձրացել, ամեն անգամ բարձրանալիս ճանապարհն ավելի հեշտ է դառնում, եկեղեցին՝ ավելի հարազատ: Ընդհանրապես յուրաքանչյուր վերելք յուրօրինակ է: Պատմելու շատ բան կա:
Գյուղում Մայրավանքին ասում էին Սոլակա աջ, որովհետև գտնվում էր Սոլակ գյուղի աջ կողմում: Շրջակա գյուղերում մի ավանդույթ կա. գրեթե բոլոր գյուղերը ունեն ուխտի օր: Ավանդաբար այդ օրը բարձրանում են իրենց սրբատեղին, մատաղ անում, աղոթում և տոնում: Սոլակ գյուղում ուխտի օր է համարվում օգոստոսի երկրորդ կիրակին: Այդ օրը բոլոր մեծ շուքով նշում են, ոչ ոք չի աշխատում, մնում են տանը և հյուրեր են ընդունում:
Մոտ տասը տարի առաջ Մայրավանք բարձրացա ուխտի օրը: Բարձրանում էր ամբողջ գյուղը՝ մեծ ու փոքր, ծեր ու երիտասարդ: Զգացվում էր տոնակատարության շունչը: Սա այն անգամ էր, երբ բարձունքը հաղթահարեցի դժվարությամբ, քիչ էր մնում կեսից ետ գնայի: Անընդհատ զարմանում էի, թե ինչպես են մյուսներն այսպիսի թեթևությամբ բարձրանում: Վերևում ամեն ինչ ընթացավ սովորականի պես՝ այց եկեղեցի, աղոթ, խոսք ու զրույց: Ոչ ոք չէր շտապում իջնել, առօրյա հոգսերից կտրված՝ նրանք փորձում էին հանգստանալ և զրուցել: Ես էի շտապում, թե շուտով մութը կընկնի:
Սկսեցինք իջնել: Ճանապարհին մութը լիովին անցավ իր գործին և ամեն ինչ ծածկեց անթափանց խավարով: Բարձրանալիս բոլորը իրենց հետ վերցրել էին երկար փայտեր և վառվող լուծույթ, ես էլ զարմանում էի, թե ինչու: Փայտերի վրա լաթեր փաթաթեցին , վառեցին. իսկական լապտեր դարձավ: Այդ լապտերների լույսի տակ ամբողջ գյուղն իջավ սարից՝ իրար ետևից, մի շղթա կազմած: Ստվերն ու մարդը չէին տարբերվում, բայց գեցեցիկ էր...
Մայրավանքում շատ բան չէր փոխվել, երևի ավելի էր քանդվել: Արդեն երեք տարի է անընդհատ ասում են, որ պետք է վերականգնեն, բայց էդպես էլ ոչինչ չի արվում: Հրազդան գետն էլ առաջվա պես էր՝ անմաքուր..
Բացվել է 2878 անգամ
«Սեբաստացիներ» ուսուցչական վոկալ համույթ
«Սեբաստացի խազեր» պատանեկան երգչախումբ
«Սեբաստիո» ազգային նվագարանների համույթ
Երևանի «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիր
Սովորողների փոխադրուների կազմակերպման կարգ
ՀՀ նախագահի ամենամյա կրթական պարգևներ
Զարգացման ծրագիր. 2019, 2020-2022
Իրավական հիմքեր, ներքին իրավական ակտեր
Ուսումնական պլաններով որոշված կարգեր
«Աջակցություն Երևանի «Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիրին հեղինակային կրթական ծրագրերի իրականացման համար» 2022
Ուսումնական պլաններով որոշված կարգեր
Ուսումնառության պայմանագրի կնքման կարգ
Պայմանագրով սահմանված վճարի զեղչման կարգ
Ուսումնառության պայմանագրի լուծման կարգ
Կրթական պարտեզ բնակելի արվարձանում
«Նախադպրոցական կրթություն» մասնագիտական ուսուցում
Վիգեն Ավետիսի քանդակի դպրոց
Խաղողի և գինու դպրոց
Փորձարարական մանկավարժության ծրագրերի իրականացում հանրակրթությունում 2018
Ապրանքներ, աշխատանքներ և ծառայություններ
Հանրապետական, միջազգային, դրամաշնորհային ծրագրեր, մասնակցության առաջարկություններ
Հեղինակային մանկավարժություն. ամենամյա ստեղծագործական 17-րդ հավաք
«Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիրը հրավիրում է աշխատանքի գնումների համակարգողի
«Մխիթար Սեբաստացի» կրթահամալիր ՊՈԱԿ
Հասցե` Հայաստան, Երևան, Հարավարևմտյան զանգված, Րաֆֆու 57 (տեսնել քարտեզի վրա)
Հեռ` +374 (10) 74 72 46 բջջ՝ +374 (91) 43 10 99
Էլ. փոստ` [email protected]