hy hy en hy ko hy hy hy hy en hy hy hy en hy hy en hy en hy en en en en hy en en en en en en en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en en
Արվեստի Աշխարհը: Սուրբ Մարկոսի տաճար (Վենետիկ)
Ֆրանց Գրիլպարցեր, 19-րդ դարի ճանապարհորդ
Վենետիկի գլխավոր խորհրդանիշներից մեկը թևավոր առյուծն է, որը համարվում է քաղաքի երկնային հովանավորի՝ Մարկոս ավետարանիչի խորհրդանիշը: Վերջինիս նվիրված առաջին մատուռն սկսել են կառուցել դեռ 829թ.: Այնտեղ պահվում էին Սուրբ Մարկոսի մասունքները, որոնք վենետիկցի նավագնացները բերել էին եգիպտական Ալեքսանդրիայից: Տեղեկանալով, որ մահմեդականները քանդում են քրիստոնեական տաճարները այնտեղ մզկիթներ կառուցելու համար՝  վենետիկցիները որոշում են փրկել ավետարանիչի մասունքները սրբապղծումից: Հետագայում՝ արդեն 976թ. կառուցվում է ժամանակակից Սուրբ Մարկոսի տաճարը, այն ժամանակաշրջանում, երբ ժողովրդական ապստամբությունը տապալում է Վենետիկի  դոժ (կառավարիչ)  Պիետրո  IV  Կանդիանոյի  իշխանությունը:
Մինչև 1807թ. տաճարը եղել է պալատական մատուռ, որտեղ թագադրվում էին դոժերը, իսկ բանակը խաչակրաց արշվանքներից առաջ օրհնություն էր ստանում: Այստեղից են հեռավոր ծովային ճանապարհորդությունների մեկնել հանրահայտ կապիտաններ, այստեղից է իր ճանապարհորդությունն սկսել հռչակավոր Մարկո Պոլլոն: Այս տաճարի ներսում է Հռոմեական կայսրության կայսր Ֆրիդրիխ I Բարբարոսը հաշտություն կնքել Ալեքսանդր III պապի հետ: Վենետիկյան ոչ մի արարողություն չի անցել առանց Ս. Մարկի տաճարում պատարագի: Տաճարի առջև՝ հրապարակում, մինչ այսօր էլ շարունակվում են վենետիկյան հանարահայտ դիմակահանդեսները:
Տաճարը հանդիսանում է բյուզանդական ճարտարապետության կոթողներից, որն իր նշանակությամբ հավասարազոր է  Սուրբ Սոֆյայի տաճարին Ստամբուլում: Ս.  Մարկոսի տաճարն իրենից ներկայացնում է գմբեթավոր բազիլիկ, որը կառուցվել է  Կոստանդնուպոլսի Սուրբ Առաքելոց տաճարի նմանությամբ: Կառուցման տարիներին այստեղ միաձուլվել են ճարտարապետական տարբեր ոճերի տարրեր՝ բյուզանդական, հռոմեական, գոթական եւ արևելյան:
Տաճարը զարդարված է սրբաքանդակներով ու մանրանկարներով: Ռելիեֆներն ու մարմարե սյուներն ստեղծվել են Կ.Պոլսում: Գլխավոր մուտքի վերնամասը զարդարող մանրանկարը նվիրված է Հիսուսի երկրորդ գալուստի մասին աստվածաշնչյան մարգարեությանը, իսկ մյուս չորս պատկերները՝ առաքյալի մասունքները Վենետիկ հասցնելու պատմությանը: Գլխավոր մուտքը պսակում  է ոսկեզօծ  կվադրիգան՝ անտիկ  աշխարհի քառաձի մարտակառքը: Վենետիկցիներն այն  ձեռք են բերել 1204թ խաչակրաց չորրորդ արշավանքի ժամանակ Կ.Պոլսի թալանից հետո: Բազաիլիկայի ճարտարապետական համալիրը եզրափակում են հինգ հսկայական խաչակիր  գմբեթներ:
Տաճարի ներքին հարդարանքն ապշեցնում է գունավոր մարմարների, եկեղեցական պարագաների, աստվածաշնչյան թեմատիկայով մանրանկարների առատությամբ: Գլխավոր խորանի ներքևի հատվածում պահվում են ս. Մարկոսի մասունքները: Խորանի տակ կառուցված է «ոսկե խորան»՝ սրբապատկերների որմ, որը վենետիկցիները պատվիրել էին կաոռւցել բյուզանդացի վարպետներին  1343թ.: Ոսկեզօծ արծաթից պատրաստված գոթական շրջանակը կազմված է  250 էմալե մանրանկարներից՝ դրվագված  2000 թանկարժեք ու կիսաթանկարժեք քարերից: Խորանին պատկերված են դրվագներ Նոր Կտակարանից ու Մարկոս առաքայլի կյանքից իրադարձություններ:
Սուրբ Մարկոսի տաճարը հատկապես դիտարժան է գիշերը, երբ փայլում է հեքիաթային գեղեցկությամբ: Անգլիացի արվեսագետ Ջոն Ռոյսկին նշել է «Վենետիկը միակ քաղաքան է, որն ունի այդքան հռչակավոր Աստվածաշունչ: Գիրք-տաճարը վառվում է հեռվից ինչպես Բեթղեհեմի աստղը»:
Posted by Արվեստի Աշխարհը at 04:43
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Newer Post Older Post Home
Subscribe to: Post Comments (Atom)
Միքելանջելո Բուոնարոտի (1475-1564թթ.)՝ իտալացի մեծն քանդակագործ, գեղանկարիչ, ճարտարապետ, պոետ և մտավորական, Վերածննդի դարաշրջանի մեծագու...
Պիեռ Օգյուստ Ռենուար «Մառլիի անտառը»
Վիկտոր Հյուգո «Փարիզի Աստվածամոր տաճարը»
«Փարիզի Աստվածամոր տաճարը» (1831) Վիկտոր Հյուգոյի հանրագիտարանն է, ֆրանսիական ռոմանտիզիմի հիմքը: Այս վեպը յուրովի պատմական է, իսկ գաղափ...
Էդուարդ Մանե (1832–1883 թթ.)՝ ֆրանսիացի հայտնի գեղանկարիչ, իմպրեսիոնիզմի հիմնադիրներից մեկը:  Ծնվել է 1832թ. հունվարի 23-ին Փարիզի...
«Անտիգոնե»՝ Սոֆոկլեսի ամենահայտնի ողբերգություններից մեկը, որն առաջին անգամ բեմադրվել է մ.թ.ա. 442թ.: Ստեղծագործության հիմքում ընկած է Թ...
Ստենդալ «Կարմիրը և սևը»
Ստենդալը պատկանում է ֆրանսիական ռեալիզմի առաջին շրջանին , ում  ստեղծագործությունը Լուսավորությանը XIX դարի ռեալի...
Միգել դե Սերվանտես «Դոն Կիխոտ»
Միգել դե Սերվանտեսի «Դոն Կիխոտ» վեպը հանդիսանում է Արևմտյան Եվրոպայի առաջին մեծածավալ վեպը, որից, ինչպես նշում է Բելինսկին, «...սկ...
Լուվր՝ աշխարհի խոշորագույն ու ամենահեղինակավոր թանգարաններից մեկը , որը գտնվում է Փարիզի կենտրոնում՝ Սենա գետի ա...
Օնորե դը Բալզակ «Շագրենի կաշին»
«Շագրենի կաշին» (1830-1831թթ.)՝ ֆրանսիական դասական ռեալիզմի հիմնադիր Օնորե դը Բալզակի ամենահայտնի վեպերից մեկը: Բալզակը պատմական վեպերի...
« Թշվառները » (1862 թ .) կյանքի խնդիրների ընդգրկումով և սոցիալական քննադատության թափով Վիկտոր Հյուգոյի ամենանշանակալից ...
Արխիվ March (1) January (3) December (1) May (1) April (5) March (2) February (3) January (17) December (2) November (4) October (12) September (9) August (5) July (7) June (19) May (22) April (14) March (12) February (18) January (22) December (3) November (34) October (28) September (55) August (19) July (43) June (25) May (49) March (13) February (9) January (1) December (9) November (14) October (7) September (1) August (67) July (10)
Simple theme. Theme images by gaffera. Powered by Blogger.