hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy de hy hy ceb hy en ko hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy oc hy es es tr en en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy es es tr en en hy hy nb hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en en hy hy hy hy hy en en en
Մարդ ու կին հավատում են, որ Անրանիկը Ադրբեջանում է, գերության մեջ, ու որ ադրբեջանցիները թաքցնում են նրա գերության մեջ լինելու փաստը:
Անդրանիկ Հովհաննիսյանը նկարիչ էր, էմոցիոնալ: 6-7 ամսվա ծառայող էր, երբ ընկավ Կանազի հոգեբուժարան: Աչքի առաջ զորամասում նեղացրել էին ընկերոջը, բարկացել էր, իրեր էր ջարդել:
Նրան տարան հոգեբուժարան, ապա հոգեկան խնդիրների պատճառով զորացրեցին, երրրորդ կարգի հաշմանդամություն տալով: Ահա ինչու, երբ սկսվեց պատերազմը, Անդրանիկին թույլ չտվեցին մեկնել ռազմաճակատ: «Բայց ինքը չհամակերպվեց, գնաց մեզանից թաքուն Ստեփանակերտ, գրանցվեց, գնաց Ջաբրայիլ, որտեղ թեժ մարտեր էին: Մի ամիս տեղեկություն ունեինք, հետո էլ լուր չեղավ», — հիշում է մայրը:
Անդրանիկի հայրը՝ Կամո Մանուկյանը, գտնում է, որ ինքն է մեղավոր որդու մահվան համար: «Մեղավորը ես եմ, քիրա ջան: Էնքան ասի՝ «Իբրև արծիվ սավառնում ես լեռ ու ժայռ, Թնդացնում ես երկինք, գետինք տենչավառ», Անդրանիկի երգից, փոքրուց մեր տանը դա է լսել, էնքան ա լսել, որ ինքն էլ էդպիսին դարձավ», — ասում է Կամոն, չի զսպում արցունքը:
Հիմա փոշմանե՞լ եք, որ էդ երգն եք երգել: «Չէ, ուղղակի ես վստահ եմ, իմ երեխեն գերի չէր հանձնվի: Նա վիրավորվել ա, ու վիրավոր վիճակում գերի ա ընկել», — ասում է հայրը:
Նա և ամուսինը ամիսներով թուղթ փող չեն տեսնում: Թոշակի տարիքի չեն հասել, բայց ունեն հողամաս: «Կարտոշկա ենք փորում, աղջիկները ալյուր, այլ մթերք են ուղարկում, ապրում ենք», — պատմում է  Մարինեն:
Բա շոր ո՞նց եք առնում: «Ինձ շոր պետք չի, մեծ եմ, շորն ի՞նչ եմ անում»:
Որդին անհետ կորածի կարգավիճակում է, եթե ճանաչվի զոհված, զինծառայողների աջակցության հիմնադրամից ահռելի գումարներ կստանա: Բայց չի ուզում: «Օգոստոսին անցյալ տարվա ինձ ասեցին՝ վերցրեք մի դիակ, գնացեք, պետությունից փող կստանաք: Բայց ինձ փող պետք չի, — ասում է, — ինձ երեխես է պետք, ես կսպասեմ, ոչինչ: Ինձ մահվան փող պետք չի»:
Մարտի 25-ին ընտանքիը երկրորդ անգամ առանց Անդրանիկի նշեց նրա ծնունդը: «Տնական թխվածք եմ թխել: էդ թխվածքը դրեցինք, ամուսնուս հետ մոլորված նստեցինք, նշեցինք»:
Մարինե Պողոսյանը պահում է որդու նկարները: Հպարտանում է, որ նկարչական ուսումնարանում է սովորել որդին: Ուրախ է, որ որդու մահը չի զգացել, հավատում է, որ նա ողջ է ու խորհրդանշական պատկերներ է գտնում որդու նկարներում: «Իմ տղան գերի ընկած, բանտում փակված տղամարդ էր միշտ նկարում: Կողքը եկեղեցի, աղջիկ, իրա սիրած աղջիկն էր, բայց նկարներում էդ աղջիկը գլուխ չուներ: Երևի, ինքը զգացել ա, ինչ ա լինելու իր հետ»:
Ի՞նձ հետաքրքիր է, ի՞նչ եք կարծում, զոհված տղաների մայրերը իզո՞ւր են գնացել վարչապետի կնոջ մոտ ուրախանալու: Մարինեն չի քննադատում մայրերին: «Ամեն մարդ իր զգացողությունն ունի, իր էությունը: Ես ո՞վ եմ, որ մեղադրեմ: Բայց մենք մի փոքր երգ ու նվագ որ լսում ենք հեռուստացույցով, հուզվում ենք, անջատում ենք: Պար գալ ո՞նց կարանք: Մենք ոչ երգ, ոչ երաժշտություն, ոչ պար, ոչ ոսկի ենք ուզում: Մենք մեր երեխուն ենք ուզում, մենք նրան բացակա չենք դնում: Ես էնքան պինդ եմ մնալու, մինչև իմ երեխային գտնեմ»:
Նախորդ նյութըՎճռաբեկ դատարանը վարույթ է ընդունել Ռոբերտ Քոչարյանի և մյուսների գործով գլխավոր դատախազի բողոքը
Հաջորդ նյութըԳերությունից վերադարձած վերջին կալանավորն ազատ է արձակվել
21 օր հացադուլի մեջ․դատապարտյալը պահանջում է բուժում
«Թեկուզ կյանքի գնով պետք է իմ ազգին մի բանով օգնեմ»
ՈՄԱ-ում սովորում են կրակել, վիրակապել եւ ողջ մնալ
Այս կայքն ստեղծվել է «Լրատվության այլընտրանքային ռեսուրսներ» ծրագրի շրջանակներում: Ծրագիրը հնարավոր է դարձել Ամերիկայի ժողովրդի աջակցությամբ` ԱՄՆ Միջազգային զարգացման գործակալության (ԱՄՆ ՄԶԳ) միջոցով: Կայքի բովանդակությունը միմիայն հեղինակներինն է և պարտադիր չէ, որ արտահայտի ԱՄՆ ՄԶԳ կամ ԱՄՆ կառավարության տեսակետները:
2022 © Journalists for Human Rights
Ադրբեջանական հանցագործությունները հետաքննել պահանջող բանաձևի նախագիծ ԱՄՆ Կոնգրեսում
Քննչական կոմիտեն լրացուցիչ հայտնում է՝ «կարմիր բերետավորների» գործողությունների առթիվ քրեական վարույթ...
Edit with Live CSS
Write CSS OR LESS and hit save. CTRL + SPACE for auto-complete.