hy hy en hy en hy hy hy hy en hy hy en hy hy hy hy hy en hy hy en hy hy hy en hy en en en en hy en en en en en en en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en en
Լուվր՝ աշխարհի խոշորագույն ու ամենահեղինակավոր թանգարաններից մեկը, որը գտնվում է Փարիզի կենտրոնում՝ Սենա գետի աջ ափին: Լուվրը նաև աշխարհի հնագույն թանգարաններից մեկն է՝ հարուստ Ֆրանսիայի գեղարվեստական ու պատմական մասունքների հավաքածուների պատմությամբ՝ սկսած Կապետինգների ժամանակաշրջանից մինչև մեր օրեր: Լուվրի հավաքածուներն ընդգրկում են  աշխարհագրական ու ժամանակային հսկայական տարածություններ՝ Արևմտյան
Եվրոպայից մինչև Իրան, Հունաստան, Եգիպտոս ու Մերձավոր Արևելք, անտիկ դարաշրջաններից մինչև 1848, քանի որ եվրոպական ժամանակակից արվեստը ներկայացված է մասնավորապես Օրսե թանգարանում եւ Ժորժ Պոմպիդուի կենտրոնում, ասիական արվեստը ներկայացված է Գիմե թանգարանում, իսկ Աֆրիկայի, Ամերիկայի ու Օվկիաննիայի արվեստը՝ Բրանլի առափնյա թանգարանում:
Լուվր թանգարանը տեղակայվել է թագավորական հին պալատում, որն սկսկել է կառուցել Ֆիլիպ-Ավգուստ թագավորը դեռևս 1190թ.: Սկզբնական շրջանում այն ծառայել է որպես ամրոց, որը ժամանակավորապես կանխել է  թշնամու հարձակումները: Ամրոցը մասնավորապես նախատեսված է եղել որպես Սենայի ներքին ափի դիտակետ, որը թույլ էր տալիս կանխելու վիկինգների հարձակումները: 1317թ. ամրոցը վերածվում է թագավորական նստվայրի:
Ի սկզբանե պալատի կառուցումը նախաձեռնել է Կառլոս  V  թագավորը, որին հաջորդել են Ֆրանցիսկոս l, Հենրի ll,  Կառլոս lX,  Հենրի lV, Լյուդովիկոս  Xlll, Լյուդովիկոս XlV արքաները: 1518թ. Ֆրանցիսկոս  l հրամանով քանդվում է  ամրոցի հին աշտարակը, որից հետո այն սկսում են վերածել պալատական շքեղ համալիրի:
Այդ ժամանակահատվածում կառուցվել են պալատի երկու թևերը: Հետագայում Լուվրին  միացվում է նաև Տյուլրի պալատը, իսկ ճարտարապետներ Լամերսյերի ու Լուի Լևոյի գլխավորությամբ ստեղծվում է  պալատի խորանարդաձև բակը, որոնց շնորհիվ Լուվրը մեծանում է  գրեթե չորս անգամ: Պալատի զարդարանքն ու հարդարանքն ապահովում են նկարիչներ Պուսսենը, Ռոմանելլին, Լեբրենը եւ Կլոդ Պերրոն:
1682թ. Լյուդովիկոս XlV իր համար որպես նստավայր է ընտրում Վերսալյան պալատը, ինչի արդյուքնում Լուվրում դադարում են կառուցողական աշխատանքները: Լուվրը վերադարձնում է թագավորական նստավայրի կոչումը միայն Նապոլեոն l կայսեր կառավարման օրոք, որը, Պերսյե եւ Ֆոնտեն ճարարապետների հետ միասին, կառուցում է պալատի հյուսիսային թևը՝ Ռիվոլի փողոցում: Հյուսիսային թևի շինարարարական աշխատանքները շարունակվում են նաև Նապոլեոն  lll (1852) օրոք: Դրանով ավարտվում են Լուվրի կառուցողական աշխատանքները, սակայն 1871թ. պալատն զգալիորեն վնասվում է բռնկված հրդեհից, իսկ Տյուիլրի պալատն առհասարակ ամբողջապես փլուզվում է: Դրան հաջորդած վերականգնողական աշխատանքներն էլ տալիս են Լուվրին իր ժամանակակից տեսքը:
Պալատական համալիրի կենտրոնում տեղակայված ապակե բուրգը կառուցվել է 1989թ. Ճարտարապետ Յո Մինգ Փեյի նախագծով:
Լուվրում թանգարան ստեղծելու մտահղացումն առաջացել է  XVlll դարում, երբ այդ գաղափարով հետաքրքրվում է  Լյուդովիկոս  Xlll ու որոշում կյանքի կոչել այն: 1793թ. նոյեմբերի  8-ին Լուվրն իր դռներն է բացում առաջին այցելուների առաջ: Կայսրության ժամանակաշրջանում այն անվանում էին Նապոլեոնի թանգարան:
Թանգարանի հավաքածուն ստեղծվում էր ի հաշիվ իտալական նկարիչների աշխատնքներով տարված Ֆրանցիսկոս l եւ Լյուդովիկոս XlV թագավորների հիմնադրամի: Բացման պահին Լուվրն ուներ 2500 կտավ:
Հետագայոմ թանգարանի հավաքածուն զգալիորեն ընդլայնվում է: Լուվրին էին նվիրաբերվում թագավորական հավաքածուների եզակի նմուշներ: Ֆրանսիական քանդակագործության թանգարանը Լուվրին է փոխանցում մեծ քանակությամբ քանդակներ:
Նապոլեոնի կառավարման տարիներին թանգարանը աննխադեպ կերպով համալրվում է արվեստի մի շարք գործերով, որոնք կայսրը բերում էր հերթական երկրի նկատմամբ տարած հաղթանակից հետո:Հենց այդ շրջանում է, որ թանգարանը համալրվում է Եգիպտոսից ու Մերձավոր Արևելքից բերված գտածոներով:
XlX – XX դարերում Լուվրի հավաքածուները հարստանում են բարեգործական մի շարք նվիրաբերությունների, անհատական ձեռքբերումների ու անձնական հավաքածուների շնորհիվ: Անձանական նման հավաքածուներից մեկն էր Էդմոնդ Ռոտշլիդի հավաքածուն, որն իր բոլոր կտավներն ու քանդակները փոխանցում է թանգարանին:
Լուվրում են գտնվում այնպիսի հռչակավոր կտավներ, ինչպիսիք են Լեոնարդո դա Վինչիի «Մոնա Լիզան» ու Ռաֆայելի «Չքնաղ պարտզիպանուհին», որոնք ձեռք են բերվել ի շնրհիվ Ֆրանցիսկոս l ժռանգության, որն էլ, իր հերթին, գնել է դրանք նկարիչների մահվանից հետո: «Միլոսյան Վեներա» հռչակավոր քանդակը Լուվրին նվիրել է  ֆրանսիացի մի  դեսպան, որը գնել էր այն թուրքական կառավարությունից: Լուվրում է  գտնվում նաև «Նիկա Սամոթրակիացի» քանդակը, որը հնէաբանները գտել են        Սամոթրակիա կղզում եւ նվիրել Լուվրին:
Լուվրում են գտնվում հնագույն քաղաքակրթությունների ու արվեստների եզակի նմուշներ, որոնց թիվը ներկայումս հասնում է երեք հարյուր հազար օրինակի: Ցուցանմուշները պահվում  են հատուկ պահոցներում, և ընդամենը երեսունհինգ հազարն են ցուցադրության ներկայացված: Յուրաքանչյուր ցուցանմուշ ցուցադրության է ներկայացվում երեք ամիսը մեկ, որից հետո նորից հետ է վերադարձվում հատուկ պահոց:
Լուվրն ունի մի քանի սրահներ, որոնցից յուրաքանչյուրը պատմում է որոշակի երկրի կամ դարաշրջանի մասին, ինչպես օրինակ՝ Հին Հունասատնի, Հին Եգիպտոսի սրահներ և այլն:
Posted by Արվեստի Աշխարհը at 06:27
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Newer Post Older Post Home
Subscribe to: Post Comments (Atom)
Միքելանջելո Բուոնարոտի (1475-1564թթ.)՝ իտալացի մեծն քանդակագործ, գեղանկարիչ, ճարտարապետ, պոետ և մտավորական, Վերածննդի դարաշրջանի մեծագու...
Պիեռ Օգյուստ Ռենուար «Մառլիի անտառը»
Վիկտոր Հյուգո «Փարիզի Աստվածամոր տաճարը»
«Փարիզի Աստվածամոր տաճարը» (1831) Վիկտոր Հյուգոյի հանրագիտարանն է, ֆրանսիական ռոմանտիզիմի հիմքը: Այս վեպը յուրովի պատմական է, իսկ գաղափ...
Էդուարդ Մանե (1832–1883 թթ.)՝ ֆրանսիացի հայտնի գեղանկարիչ, իմպրեսիոնիզմի հիմնադիրներից մեկը:  Ծնվել է 1832թ. հունվարի 23-ին Փարիզի...
«Անտիգոնե»՝ Սոֆոկլեսի ամենահայտնի ողբերգություններից մեկը, որն առաջին անգամ բեմադրվել է մ.թ.ա. 442թ.: Ստեղծագործության հիմքում ընկած է Թ...
Ստենդալ «Կարմիրը և սևը»
Ստենդալը պատկանում է ֆրանսիական ռեալիզմի առաջին շրջանին , ում  ստեղծագործությունը Լուսավորությանը XIX դարի ռեալի...
Միգել դե Սերվանտես «Դոն Կիխոտ»
Միգել դե Սերվանտեսի «Դոն Կիխոտ» վեպը հանդիսանում է Արևմտյան Եվրոպայի առաջին մեծածավալ վեպը, որից, ինչպես նշում է Բելինսկին, «...սկ...
Լուվր՝ աշխարհի խոշորագույն ու ամենահեղինակավոր թանգարաններից մեկը , որը գտնվում է Փարիզի կենտրոնում՝ Սենա գետի ա...
Օնորե դը Բալզակ «Շագրենի կաշին»
«Շագրենի կաշին» (1830-1831թթ.)՝ ֆրանսիական դասական ռեալիզմի հիմնադիր Օնորե դը Բալզակի ամենահայտնի վեպերից մեկը: Բալզակը պատմական վեպերի...
« Թշվառները » (1862 թ .) կյանքի խնդիրների ընդգրկումով և սոցիալական քննադատության թափով Վիկտոր Հյուգոյի ամենանշանակալից ...
Արխիվ March (1) January (3) December (1) May (1) April (5) March (2) February (3) January (17) December (2) November (4) October (12) September (9) August (5) July (7) June (19) May (22) April (14) March (12) February (18) January (22) December (3) November (34) October (28) September (55) August (19) July (43) June (25) May (49) March (13) February (9) January (1) December (9) November (14) October (7) September (1) August (67) July (10)
Simple theme. Theme images by gaffera. Powered by Blogger.