hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy de hy hy ceb hy en ko hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy vi hy es es tr en en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy es es tr en en hy hy nb hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en en hy hy hy hy hy en en en
Արմեն Մարտիրոսյանի եղբայրն է պատմում պատերազմից հետո Հին Թաղերում զոհված 9 տղաների մասին։
Արմենը ծառայել էր 2004-2006 թվականներին Խոջալուում, Արցախ։ Մինչ այդ սովորել էր Արմավիրի մարզի վարժարանում։ Եղբայրս ամուսնացել էր 2009 թվականին, ունի երկու երեխա՝ մի աղջիկ, մի տղա։ Երեք եղբայր ենք, բոլորս բնակվում ենք միասին։
Արմենը պատերազմի առաջին իսկ օրից հարենիքի կանչով եղել է մարտի դաշտում։Սեպտեմբերի 27-ից նա գնացել է Ջրական, հենց առաջնագիծ՝ թշնամուց մի քանի մետր հեռավորության վրա։ 14 օր մնացին էնտեղ, շատ ուշ-ուշ էր զանգում, ամենաերկար խոսակցությունը եղել ա՝ «լավ եմ, ոչինչ, լավ կինի, չմտածեք, չեմ կարա երկար խոսեմ»,  էնքան որ զանգում էր, ասում՝ լավ կլինի, բայց մենք լսում էինք, որ էդ հատվածում թեժ մարտեր են լինում, ժողովրդի ասելով՝ դժոխք հասկացությունը էդտեղ էր: Պատերազմից, որ հետ էր եկել, ասում էր՝ շատ դաժան էր, պատմում էր՝ ինչպես են 18 տարեկանները կռվում թշնամու դեմ։ Հայրենիքն են պահել՝ մյուսների նման չփախչելով։
Երկրորդ անգամ տարան նոյեմբերի 9-ի համաձայնագրի ստորագրումից հետո՝ նոյեմբերի 26-ին։ Իրանք պիտի գնային Լիսագոր՝ մի քանի օրով ինժեներական աշխատանքներ անելու, համենայն դեպս մեզ էդպես էին ասել։ Հետո, որ զանգեց, նոր իմացանք, որ ոչ թե Լիսագորում են, այլ Հադրութում՝ Հին Թաղեր- Խծաբերդ, նրանք ասում էին՝ «մենք էլ չգիտեինք՝ ուր ենք գնում, գիշերով, մեր իմացածով պիտի արդեն հասած լինեինք, բայց արդեն 3, 4 ժամ ա՝ ճանապարհ ենք գնում անհասկանալի տեղերով», մեքենայով որ իջնում են, հարցնում են՝ «որտեղ ենք», ասել են՝ Հադրութ, տղաները հարցրել են՝ «բա սա մերն ա՞», պատասխանել են՝ հա։ Տղերքին բաժանում են դիրքերով։ Իրենց ասում էին, որ դա մեր տարածքն ա, պիտի պահվի։
Տղաների հետ պարբերաբար խոսում էինք, չնայած, որ կապն էնքան էլ լավը չէր, ասում էին՝ «ուրբաթ պիտի «պերեսմենկա» լինի», չի լինում։ Մեր համար էլ էր անհասկանալի, թե ինչի՞ են էնտեղ, եթե մեր իմանալով՝ նոյեմբերի 9-ի համաձայնագրից հետո էդ տարածքը պիտի հանձնվեր։
Էսօր ամեն մի զինվորն էլ հայրեիքի համար թանկ ա, եթե նրանց ինչ-որ տեղ են տանում, տեղակայում, պիտի ամեն վայրկյան զինվորից տեղյակ լինեն։ ի՞նչ հիմքերով էին ուղարկում էդտեղ, ենթադրենք, որ ինչ-որ մեկը վիրավորվում էր, ո՞նց էին իմանալու, որ օգնեին։
Վերջին անգամ քույրիկիս հետ ա խոսել դեկտեմբերի 11-ին՝ երեկոյան 6-7-ի սահմաններում։ Ասել ա՝ «լավ ենք, հեռախոսիս զարյադկեն նստումա , կզագեմ»։
Ոչ պետության կողմից, ոչ էլ ՊՆ-ից ոչ մի լուր չէին հաղորդում։ Մենք, իմանալով, որ այդ հատվածում իրավիճակը վատ ա, գնում ենք ՊՆ, որ մի բան իմանանք։ Բայց շատ բաներ իրանք էին մեզանից իմանում․ որ մեր տղաները այդ դիրքերում են, ու որ նման գործողություններ են իրականացվում այդտեղ․ թշնամու կողմից հարձակում, որոշ տեղերում նահանջ։ Իրենք բանից անտեղյակ, ուղղակի մեզ հանգստացնելու համար, ուրախ-ուրախ ասում են՝ «ամեն ինչ նորմալ ա, ձեր տղաները գերի են ընկել, խաղաղապահների հրամանատար Մուրադովը զրուցել ա նրանց հետ։ Ինչ-որ փոխգնդապետ էր, չեմ էլ հիշում։
Հարցնում եմ՝ «լավ ա՞ գերի ընկնելը»։ Չնայած ես ոչ իմ ախպորից, ոչ էլ մյուս տղաներից չեմ հավատացել, որ կարան գերի ընկնեն,  որովհետև իրանք գերի ընկնելու համար չեն գնացել, եթե զենքը վերցնում ես ձեռքդ, դու պարտավորություն ու առաքելություն ունես քո վրա։ Այսինքն՝ քո կյանքի գնով պետք ա պահես։ Մենք էլի մեր ուժերով իմացանք, որ տղաները զոհվել են։ Էստեղ արդեն սպասում էինք ճանաչման, թշնամու կողմից էնպիսի արարք չէր եղել, որ տղաներին հեշտ տարբերակով ճանաչեինք։
9 տղերքով մի միտք, մի խոսք էին դառել, մի բռունցք էին դառել, որ զորամասից գալիս էին, հագի հագուստն էլ չէին հանում, ոնց որ դրա մեջ ապրեին իրանք ։
Ամենաթանկը կյանքն ա, եթե էդ էլ չգնահատեն, էլ ի՞նչ։ Էս տղերքը, որ մինչև վերջ մարտնչել են, իրենց թանկն են ներդրել հայրենիքի համար, արածի գնահատականը բա ո՞ւր ա։ Տղաներն էլ ի՞նչ պետք ա անեին, կյանքից թանկ բան կա՞։
Նախորդ նյութը«Իմ կյանքը չեմ խնայի հանուն այն բանի, որ մարդկային կյանքեր փրկեմ». հերոսի հեղինակած գիրքը մինչ պատերազմը
Հաջորդ նյութըՎարանդայից հայտնաբերվել է ևս մեկ աճյուն
Քննչական կոմիտեն լրացուցիչ հայտնում է՝ «կարմիր բերետավորների» գործողությունների առթիվ քրեական վարույթ նախաձեռնվել է
Բոլորը միասնական են, ամենքը՝ մի չհաջողված դերասան․ անհայտ կորածի մայրը՝ պատերազմի մեղավորների մասին
Ասում էր՝ լյոխ լավ ա ինական, մունք հաղթելու ենք․ չեղավ, ծախվեցին. զոհված զինծառայողի հայր
Այս կայքն ստեղծվել է «Լրատվության այլընտրանքային ռեսուրսներ» ծրագրի շրջանակներում: Ծրագիրը հնարավոր է դարձել Ամերիկայի ժողովրդի աջակցությամբ` ԱՄՆ Միջազգային զարգացման գործակալության (ԱՄՆ ՄԶԳ) միջոցով: Կայքի բովանդակությունը միմիայն հեղինակներինն է և պարտադիր չէ, որ արտահայտի ԱՄՆ ՄԶԳ կամ ԱՄՆ կառավարության տեսակետները:
2022 © Journalists for Human Rights
Ադրբեջանական հանցագործությունները հետաքննել պահանջող բանաձևի նախագիծ ԱՄՆ Կոնգրեսում
Քննչական կոմիտեն լրացուցիչ հայտնում է՝ «կարմիր բերետավորների» գործողությունների առթիվ քրեական վարույթ...
Edit with Live CSS
Write CSS OR LESS and hit save. CTRL + SPACE for auto-complete.