hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy de hy hy ceb hy en ko hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy ca hy es es tr en en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy es es tr en en hy hy nb hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en en hy hy hy hy hy en en en
–Մա՛մ, էս էն պատերազմը չի, որ պապան էր գնացել․ օդային ա սաղ, կարկուտներ են, ահավոր վիճակ ա։
Հարություն Անդրիասյանի հայրն էլ է մասնակցել պատերազմին 1991-92 թվականներին։
Հարութս շատ ակտիվ, աշխատասեր, հարգանքով էրեխա էր, ես շատ էի հպարտանում իրենով։ Մինչև պատերազմը հող էր մշակում։  30 տարեկան էր, որոշել էինք էս տարի ամուսնացնել։
Սեպտեմբերի 27-ին՝ ժամը 10-ի կողմերն էր, որ հայտնեցին՝ պատերազմ ա սկսվել։ Ես խաղողաքաղի էի, մինչև եկա, Հարությունն արդեն գնացել էր։ Էջմիածնում էին հավաքվել, երկու օր էդտեղ մնացին, հետո տեղափոխեցին Ջաբրայիլ։ 15 օր էնտեղ անցկացրին, որ հետ էր եկել, ասում էր՝ «ահավոր վիճակ ա»։ Զգում էի՝ գույնը էն չէր, բայց ինձ չէր պատմում, թե ինչ ա եղել, ու տենց էլ ոչ մեկի չպատմեց։
Նոյեմբերի 9-ին, որ արդեն խաղաղվել էր, համաձայնագիր էր կնքվել, ասեց․
–Մամ, գնամ, մի 15 օր փոխարինեմ էդ էրեխեքին․ իրանք էլ մայր ունեն։
Ճիշտն ասած՝ արդեն էդ ժամանակ ես էլ էի համաձայն, որ գնար։ Իրանց տարան նոյեմբերի 26-ին այս անգամ Հադրութ, Հին Թաղեր–Խծաբերդ, բայց ասել էին, որ տանում են Քաշաթաղ, Լաչին ռուս խաղաղապահների մոտ։ Հին Թաղերից էլ ինչքան որ զանգել ա, ասել ա՝ «շատ լավ կլինի, մամա ջան, մի մտածի, խաղաղություն ա»։  Մի անգամ էլ ասեց՝ «որ եկանք, խաշ ես դնելու, տղերքով ուտենք»։
Վերջին անգամ Հարութիս հետ խոսել ենք դեկտեմբերի 11-ին, հենց էդ օրը իրանք պիտի իջնեին, բայց փոխարինող չկար։ Էդ ժամանակ իրանք արդեն գիտեին, որ շրջափակման մեջ են։
–Մամ, երկու կմ իջել ենք, «դվիժոկով» միացրել ենք բոլոր հեռախոսները, բոլորին զանգում ենք։
Տրամադրությունը շատ լավ էր։ Ասեց, որ 12-ին անպայման գալու են, ու ես իր գալուն էի սպասում։ Բայց հենց նույն օրը երեկոյան հարձակվում են իրենց վրա, բոլորը փախնում են, մնում են 9-ով։ Իրանք էլ բաժանվում են երկու մասի, ու էդպես մարտը վարում են։
Ամբողջ գիշեր կռիվ են տալիս մինչև 12-ի կեսօրը, հետո արդեն զենքերը վերջանում են, իրանք էլ 9-ով զոհվում են, բայց ահագին զոհ են տալիս, մենամարտի մեջ են մտնում։
Մտածում եմ՝ ինչի՞ համար տարան, ովքե՞ր տարան, եթե էդ դիրքերը մերը չէր, եթե Հադրութը տված էր, ո՞նց տարան․ սա հարցական ա մնում իմ համար։
Նախորդ նյութը«Մենք չգիտենք կոնկրետ ով ենք, որ երկրի քաղաքացի ենք». Արցախից տեղահանվածների բողոքի ակցիան
Հաջորդ նյութը«Արմանը թիկունքով պահել է ընկերոջը, ընկել է նրա վրա. ընկերը ողջ է մնացել, ինքը զոհվել է»
Մարտական դիրքում հայտնաբերվել է զինծառայող,դի` հրազենային վիրավորումով
Նրանք զոհվեցին «Վիլիսի» մեջ, ՀՀ տարածքի հրետակոծման ժամանակ
«Իշխանությունները պատրաստ էին պայմանագիր կնքել մեզ համար աննպաստ պայմաններում՝ 2021-ի առաջին ամիսներին»․ քաղաքագետ
Այս կայքն ստեղծվել է «Լրատվության այլընտրանքային ռեսուրսներ» ծրագրի շրջանակներում: Ծրագիրը հնարավոր է դարձել Ամերիկայի ժողովրդի աջակցությամբ` ԱՄՆ Միջազգային զարգացման գործակալության (ԱՄՆ ՄԶԳ) միջոցով: Կայքի բովանդակությունը միմիայն հեղինակներինն է և պարտադիր չէ, որ արտահայտի ԱՄՆ ՄԶԳ կամ ԱՄՆ կառավարության տեսակետները:
2022 © Journalists for Human Rights
Մարտական դիրքում հայտնաբերվել է զինծառայող,դի` հրազենային վիրավորումով
Նրանք զոհվեցին «Վիլիսի» մեջ, ՀՀ տարածքի հրետակոծման ժամանակ
Edit with Live CSS
Write CSS OR LESS and hit save. CTRL + SPACE for auto-complete.