hy ca hy hy hy hy hy hy hy tt ru tr de hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy en hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy nl hy ru hy en hy es hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy
ընտրել լեզու հայերեն pyc eng
«Հազար տարով, հազար դարով առաջ թէ ետ, ի՜նչ կա որ.
Գուցե միայն Աստծուն էր կարելի ասել՝ «Տեր աստված, ո՞ւր ես թողել մարդկանց անտեր ու թռել վեր»: Գուցե և չէր կարելի, որովհետև անտեր չէր կարող լինել խորհրդային մարդը: Նրա տերը «Գենսեկն» էր՝ «հարազատ» կուսակցությամբ ու եթե պիտի հայցեր որևէ օգնություն, ուրեմն ոչ թե Աստծուց, այլ «հարազատ» կուսակցությունից:
Իսկ մենք այդ ամենը գիտակցելու էինք հետո: Ոմանք նույնիսկ չէին գիտակցելու:
Մենք տասը-տասնմեկ տարեկան էինք: Մենք ունեինք Ռաֆայել Քոթանջյան «Սատանա», որին սիրում էինք մաքուր, անկեղծ, հիացական սիրով, որին կրկնօրինակում էինք, որի երգերը երգում էինք, կերպարանքն էինք փորձում ընդունել:
Մենք ունեինք Ռաֆայել Քոթանջյան «Սատանա», որին սիրում էին մեր ծնողները ու մենք ենթագիտակցորեն հասկանում էինք, որ մի կարևոր բան կա այդ սիրո մեջ, այնուամենայնիվ, որովհետև երբ պատահում էր, որ ցույց էին տալիս «Սատանայի ջրաղացը», մեր ծնողները մեզ անհասկանալիորեն արագ կանչում էին բակերից ու խաղերից:
Մենք գնում էինք «Պապլավոկ», երկա՜ր նստում էինք «Պապլավոկում», որ բռնացնենք Ռաֆայել Քոթանջյանին Դրամատիկական թատրոնի մայթով անցնելիս, որ տեսնենք մեր «Սատանյին» հեռվից ու Քոթանջյանը գալիս էր՝ իր հեգնական թվացող ժպիտը դեմքին, գալիս էր աներևակայելիորեն գեղեցիկ իր տիկնոջ հետ ու նրանք կարծես եթերային, անիրական էակներ լինեին:
Երևանն այդ տարիներին կարծես թե պակասը չուներ գեղեցիկ մարդկանց, որովհետև «Նկարիչների կաֆեն» կար, որտեղ մի քիչ վախվորած, մի քիչ ամաչկոտ նստում էինք այն սեղաններին մոտ, ուր նստում էին Երվանդ Քոչարը, Լևոն Ներսիսյանը, Ֆրունզը Մկրտչյան, նկարիչներ, որոնց անուններն այն ժամանակ դեռ չգիտեինք, բայց Ռաֆայել Քոթանջյանը կարծես մի ուրիշ Երևան էր, մի ուրիշ ազատություն կար Քոթանջյանի մեջ, մի ուրիշ էսթետիզմ, որը մեզ դուր էր գալիս, որը մեզ ձգում էր:
Հետո, ավելի ուշ, Քոթանջյանը հրաշալի կերպար պիտի կերտեր «Վիշապում:
«Կարծում եք հե՞շտ է լինել անգլուխ քաղաքապետ» պիտի ասեր, իսկ մենք դեռ չգիտեինք ինչ է քաղաքապետը, և որ քաղաքապետերը հիմնականում, ցավոք, անգլուխ են լինում ու անգլուխ էլ մնացին, ու որ բացառիկները նրանցից ապացուցեցին անգլուխության սինդրոմի առկայությունը:
Մեր պատկերացումներում Քոթանջյանը կոմիկ էր, կոմիկ արտիստ, կատակերգու, գուցե՝ խեղկատակ, բայց Քոթանջյանը Լուիջի էր խաղալու ու Լուիջիով ազդարարելու էր խորքային, զգացմունքային դրամատիկ արտիստի իր էությունը, ազդարարելու էր դրամատիկ շերտեր բացահայտելու իր անչափելի կարողությունը, որը, ցավոք, չդարձավ քոթանջյանական արվեստի նոր ճանապարհի սկիզբը:
Մենք չհասկացանք «Սատանայի ջրաղացը»: Մենք չհասկացանք «Վիշապը»: Մենք չհասկացանք «Լուիջիի սիրտը», բայց Ռաֆայել Քոթանջյանը հրաշալիորեն գիտեր ինքն իրեն:
Ու իր այդ ինքնաճանաչողությամբ էր, որ Ռաֆայել Քոթանջյանը հետագայում խաղաց իր բոլոր, բոլոր կերպարները, հանդիսատեսի՝ իր արդեն իսկ ընկալված տեսակի, կերպի ընկալումներում դնելով  բացառիկ խորքային շերտեր, բացառիկ զգացմունքային շերտեր՝ գրավելով նոր տարածություններ:
Իր այդ ինքնաճանաչողությամբ էին լեցուն Քոթանջյանի դատավոր Քլեոն՝ Արմեն Խանդիկյանի «Մոռանալ Հերոստրատին», չարագործ Կլավդիոսը՝ Արմեն Խանդիկյանի «Համլետ», Օվուզ Բեյը՝ Արմեն Խանդիկյանի «Մեծ լռություն», Լյուդովիկոս արքան՝ Հրաչյա Ղափլանյանի «Կարմիր և սպիտակ վարդերի պատերազմը» թատերախաղերում, որոնք բախտ ունեցա դիտել:
Ի՜նչ շքեղությամբ կոմիկ արտիստը կերտեց դրամատիկականորեն լեցուն այդ ոչ կոմիկական կերպարները՝ դրանցում թողնելով իր էսթետիզմը, իր ներքին մեծ մշակույթը:
Օվուզ Բեյին Քոթանջյանը խաղաց անվասայլակի վրա, որովհետև ճակատագրական ավիավթարից հետո էր, բայց Քոթանջյանը հենց այդ իրավիճակն օգտագործեց առավել սուր զգացողություններով ներկայացնելու դահիճին:
Քոթանջյանական սարկազմը, քոթանջյանական դիմախաղերը, քոթանջյանական շարժումները բացառիկ էին ու անկրկնելի:
Մենք արդեն տասը-տասնմեկ տարեկան չէինք: Մենք արդեն հասու էինք Քոթանջյանական արվեստին, մենք արդեն հասկանում էինք Քոթանջյան արտիստին: Իրապես արտիստին՝ արտիստ էությամբ, մշակույթով, կերպով:
Մենք արդեն ապրում էինք «Սատանայի ջրաղացի» ծաղրած երկրի օրերը, մենք արդեն մեր ընդվզումն ունեինք, մեր կռիվը, մեր ձգտումները, որոնք գնում, շաղկապվում էին «Սատանայի ջրաղացով» մեզ արթնացնողներին: Շաղկապվում էին՝ գիտակցական ու ենթագիտակցական տարածությունների միահյուսմամբ:
Իսկ «Սատանայի ջրաղացը» չկար, «Վիշապը» չկար, Դրամատիկականի «Համլետը» չկար: Մարդիկ վախ ունեին ու մարդկանց վախը վերացնում էր ժապավենները, փակում էր ներկայացումները, վախը թատերագիտորեն կամ այլ կերպավորմամբ «ջնջում» էր դերասաններին, ռեժիսորներին, որոնք հասկացել էին խորհրդային «ստրոյ»-ում դոմինանտ տողատակային արվեստի նրբությունները:
Անշուշտ, բախտ ունեցա իմ մանկության լեգենդներից շատերի՝ այդ թվում և Ռաֆայել Քոթանջյան լեգենդի հետ բազում շփումներ ունենալ ու մինչև վերջ, մինչև մեր օրերի գաղջում Քոթանջյանը մնաց ճերմակ կոստյումով ու ճերմակ լայնեզր գլխարկով էսթետ ասպետը՝ Երևանի եվրոպացին, Երևանի երևանցին, Երևանի հիշողությունը՝ բացառիկ հարգանքով մարդու, քաղաքի, քաղաքացու, երկրի, հայրենիքի նկատմամբ՝ առանց զգայացունց ֆանֆառների, որովհետև, երբ նա քայլում էր, նրա հետ քայլում էր համամարդկային արժեքային համակարգը, նրա հետ քայլում էր մարդը՝ որը մեծարում է կնոջը, պաշտում է ընտանիքը, աստվածացնում է թոռներին, սիրում է իր կենսատարածքը, և այդ սերը վերածում արվեստի:
Քոթանջյանական արվեստի, որը հորդում էր նրա յուրաքանչյուր շարժումից, ժեստից, բարևից, գլուխ խոնարհելուց, քայլելուց, նստելուց, ծխելուց, խոսքից՝ սիրուն, մաքուր հայերեն խոսքից:
Երբ նա քայլում էր, նրա հետ քայլում էր արվեստը:
Այսօր նրա հետ գնաց իմ մանկությունից մի կտոր ևս:
Նրա հետ գնաց իմ Երևանից մի կտոր ևս՝ ճերմակ կոստյումով, ճերմակ, լայնեզր գլխարկով, արծվաքիթ մի կոթող, երևանյան սիրուն մի խոյակ:
Այսօր նրա հետ գնաց ԱՐՏԻՍՏԸ:
ՃԱՆԱՉԻՐ ԿԱՆԱՉ ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ, ԱՊՐԻՐ ԵՐԿԱՐ
ՄԵՆՔ ԳԻՏԵՆՔ ՁԵՐ ԻՐԱՎՈՒՆՔՆԵՐԸ
© Copyright «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակ 2016
«ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակում գովազդի տեղադրման բացառիկ իրավունքը պատկանում է PBM Media House ընկերությանը
Իրավաբանական աջակցությունը ՝ MM Legal Outsource ընկերության
Ծանոթացեք խմբագրական քաղաքականությանը և հաստատեք, որ համաձայն եք մեր խմբագրական քաղաքականության հետ:
Դառնալով «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակ նախագծի անդամ, Դուք ազատ եք «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակի Ձեր անձնական մեդիատարածքում տեղադրվող Ձեր հրապարակումներում (հոդված, ակնարկ,վերլուծություն, ուսումնասիրություն, նոթ և այլն) արտահայտելու Ձեր կարծիքը, տեսակետը, դիրքորոշումը, սակայն մենք ունենք խմբագրական քաղաքականության ընդունված սկզբունքներ, որոնք Դուք ևս պետք է ընդունեք:
Եթե չեք ընդունում մեր խմբագրական քաղաքականության սկզբունքները, Դուք չեք կարող դառնալ մեր համայնքի անդամ:
Ինչ խոսք, պարտադիր չէ, որ Դուք կիսեք մեր խմբագրական քաղաքականության սկզբունքները: Այսօր արտահայտվելու հարյուրավոր հարթակներ կան՝ սոցիալական ցանցերից մինչև սեփական բլոգային տիրույթներ:
Ուղղակի մենք ունենք ընդունված սկզբունքներ և ուզում ենք, որ «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակում ընդգրկվեն մարդիկ, որոնք ընդունում են դրանք:
Մեզ համար կարևորը ՊՐՈՖԵՍԻՈՆԱԼ խոսակցությունն է կոնկրետ ոլորտների շուրջ, որում էլ տեսնում ենք ՓՈԽԵԼՈՒ ԵՎ ՓՈԽՎԵԼՈՒ փիլիսոփայությունը:
Մենք հրապարակելու ենք բացառապես ՍՏՈՒԳՎԱԾ, ՀԱՎԱՍՏԻ ՏԵՂԵԿՈՒԹՅՈՒՆ, ՓԱՍՏԱՐԿՎԱԾ ԿԱՐԾԻՔ և ՏԵՍԱԿԵՏ, ԽՈՐՔԱՅԻՆ ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆ, ՊՐՈՖԵՍԻՈՆԱԼ ՄԻՏՔ՝ շարադրված չաղարտված լեզվով, հարգալից, բարեկիրթ տոնով:
Դուք իրավունք չունեք Ձեր հրապարակումներում օգտագործել ԱՆՎԱՆԱՐԿՈՒՄՆԵՐ, ցանկացած տեսակի ԱՆՎԱՅԵԼ, ԱՆՊԱՐԿԵՇՏ բառեր և արտահայտություններ, դրանց փոխարինող ԽՈՐՀՐԴԱՆՇԱՆՆԵՐ, ՆՇԱՆՆԵՐ, ԱՐՏԱՀԱՅՏՉԱՁԵՎԵՐ և այլն, այդ թվում՝ տառերի մտածված, ակնարկող բացակայություններ, կետադրական նշաններով՝ բազմակետեր, փակագծեր և այլն, արվող ակնարկներ, լեզվական աղավաղումներ:
«ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակը բացառիկ նշանակություն է տալիս լեզվական խնդիրներին, լեզվի անաղարտությանը օգտատերերի նյութերի շարադրանքներում՝ ընդունելով միաժամանակ այն, որ լեզուն զարգացող երևույթ է:
Դուք չեք կարող տեղադրել անպարկեշտ բնույթի տեղեկատվություն, ՊՈՌՆՈԳՐԱՖԻԱ,  ԲՌՆՈՒԹՅՈՒՆ, ԴԱԺԱՆՈՒԹՅՈՒՆ պարունակող, քարոզող տեքստեր, պատկերներ, նկարագրություններ, կենդանիների հետ անմարդկային վարվելու օրինակներ, սուիցիդի դրդող սադրիչ նյութեր, հրապարակումներ, անչափահասների իրավունքները, մարդու անձնական իրավունքները, անձնական կյանքի անձեռնմխելիությունը խախտող բնույթի տեղեկատվություն՝ տեքստեր,լուսանկարներ, արտահայտություններ և այլն:
Մենք ԱՆԹՈՒՅԼԱՏՐԵԼԻ ենք համարում որևէ կերպ վիրավորել որևէ մեկին, քննարկել որևէ մեկի ԱՆՁԸ՝ ԴԻՐՔՈՐՈՇՄԱՆ կամ ՏԵՍԱԿԵՏԻ, ԿԱՐԾԻՔԻ փոխարեն, սեփական կարծիքի, տեսակետի կամ դիրքորոշման արտահայտումը պայմանավորել այլոց կամ նրանց տեսակետը, դիրքորոշումը անվանարկելով, տարածել սպառնալիքներ, վարկաբեկիչ բնույթի տեղեկատվություն, մարդու պատիվն ու արժանապատվությունը, գործարար համբավը վիրավորող՝ այդ թվում և այլ օգտատերերին կամ երրորդ անձանց վերաբերվող:
Մեր սկզբունքներին դեմ է ազգային, կրոնական կամ այլ կարգի անհանդուրժողականություն հրահրելը, ծայրահեղական մոտեցումներ պարունակող նյութեր տարածելը, հանցավոր գործունեությունը խրախուսելը, պետական, ռազմական, առևտրային գաղտնիք պարունակող տեղեկատվություն տեղադրելը:
Արգելվում է օգտատերերի կողմից գովազդային նյութեր, այդ թվում և քաղաքական, այդպիսի երանգավորում ունեցող տեղեկատվություն տարածելը, սպամեր ուղարկելը, այլ իրավունքներ և շահեր խախտելը:
Մենք մեզ իրավունք ենք վերապահելու «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակում չտեղադրել մեր համայնքի անդամ դարձած օգտատերերի բոլոր այն հրապարակումները, որոնք կխախտեն վերընշյալ պահանջները, այն հրապարակումները, որոնք մենք հիմնավորված կգտնենք, որ չեն համապատասխանում «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակի խմբագրական քաղաքականության սկզբունքներին:
Դա չի նշանակում, որ մենք դեմ ենք լինելու որևէ երևույթի քննադատությանը: Մենք լինելու ենք բաց և գնահատելու ենք բացախոսությունը, բայց և հարգելու ենք այն սկզբունքները, որոնք միջազգայնորեն ընդունված են որակյալ բովանդակություն արտադրող Մեդիայի կողմից:
Մեր խմբագրական քաղաքականության սկզբունքներին օգտատերերի հրապարակումների ՀԱՄԱՊԱՏԱՍԽԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ կամ ՈՉ՝ որոշելու են ՄՈԴԵՐԱՏՈՐՆԵՐԸ, որոնք ՊԱՏԱՍԽԱՆԱՏՈՒ անձ են:
Մոդերատորները չեն կարող միջամտել Ձեր նյութերի բովանդակային կողմին, և իրավունք ունեն միայն.
Ա. Կատարել խմբագրական աշխատանք:
Բ. Կատարել վարնագրային քաղաքականության միջամտություն՝ առանց վնասելու նյութերի բովանդակային կողմին:
Գ. Առարկություններ ներկայացնել լեզվական խնդիրների հետ կապված՝ բացառությամբ գրական ստեղծագործությունների լեզվի:
Դ. Որոշել նյութերի համապատասխանությունը կամ անհամապատասխանությունը մեր խմբագրական քաղաքականության սկզբունքներին:
Ե. Չթողարկել այն նյութերը, որոնք չեն համապատասխանում խմբագրական քաղաքականության սկզբունքներին:
Զ.Նյութերի հեղինակների հետ կատարել որոշ ճշգրտումներ՝ կապված նյութերում առկա տեղեկատվության, լեզվական խնդիրների, շարադրանքի և այլ հարցերի հետ:
Վեճերը մոդերատորների հետ անթույլատրելի են:
«ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակի խմբագրական քաղաքականության սկզբունքների անհամապատասխանության հետևանքով չտեղադրված հրապարակումների համար՝ անկախ դրանց քանակից և պարբերականությունից, «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակը պարտավորություն չի կրում:
Օգտատերը ներկայացնելով իր հրապարակումը «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակում, հրապարակայնորեն հայտարարում է, որ ինքը տեղյակ է «ՀԱՅԵՐ»համահայկական մեդիահարթակի խմբագրական քաղաքականության սկզբունքներին, համաձայն է դրանց և պարտավորվում է մնալ այդ սկզբունքների սահմաններում:
Օգտատերը ներկայացնելով իր հրապարակումը «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակում, դրանով հավաստում է, որ իր կողմից տեղադրված նյութերն իր ինտելեկտուալ սեփականությունն են:
Պահպանելով օգտատերերի հրապարակումները իրենց անձնական մեդիահարթակներում՝ տեղադրված մեր կողմից օգտագործվող սերվերային տարածքներում, մենք չենք հավակնում լինել իրավունքի կրող՝ կապված օգտատիրոջ հրապարակումների իրավունքների հետ:
«ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակը պարտավորվածություն չունի վերադարձնել օգտատերերի նյութերը, գրախոսել դրանք, տալ կարծիք, մեկնաբանություն և այլն:
«ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակի միջոցով չի թույլատրվում որևէ կերպ տարածել ուրիշների ինտելեկտուալ սեփականությունը, երրորդ անձանց սեփականությունը: Դա հանդիսանում է անօրինական գործունեություն:
Օգտատերը պարտավորվում է չտարածել ուրիշի կամ երրորդ անձանց ստեղծած բովանդակությունը: Օգտատերն ինքն է պատասխանատվություն կրելու նմանօրինակ գործունեության համար:
Համաձայն եմ Ձեր խմբագրական քաղաքականության հետ:
Բնակության վայր (քաղաք, գյուղ, ավան և այլն)
Բնակության հասցե (փողոց, տուն, շենք, բնակարան և այլն)
Խորագիր Ազգագրություն Անվտանգություն Առողջապահություն Աստվածաբանություն Առևտուր Ապագայագիտություն Ապահովագրություն Արժեքներ Արձակ Արվեստ Բիզնես կառավարում Բանկային Բնապահպանություն Բնական պաշարներ Բնական գիտություններ Բորսաներ Բոնդեր Բրենդի կառավարում Բիզնես Գրականություն Գիտություն Գրականագիտություն Գյուղ Դատական Դրամատուրգիա Դիվանագիտություն Երաժշտություն Եկեղեցի Երեխաներ Ընտանիք Թատրոն Թարգմանչական Թվային աշխարհ Ժամանակակից արվեստ Ժուռնալիստիկա Ինովացիա Իրավունք Ինտերնետ Լուսանկարչություն Ծրագրավորում Կառավարում Կովկաս Կրթություն Կրոն Կրեատիվ Կինո Հատուկ նախագիծ / special stories Հանրային կապեր Հանրային քաղաքականություն Հեռահաղորդակցություն Հասարակություն Հոգեբանություն Հանրային կառավարում Հեռուստատեսություն Ճարտարագիտություն Ճարտարապետություն Մանկավարժություն Միտք Մուլտիմեդիա Մերձավոր Արևելք Մարքետինգ Միգրացիա Միջազգային հարաբերություններ Մշակույթ Նորաձևություն Շուկաներ Պատմություններ Պաշտպանություն Պրոդյուսինգ Ռադիո Ռեսուրսների կառավարում Սոցիալական Սոցիոլոգիա Սփյուռք Վերլուծություն Տարածաշրջան Տեղեկատվական տեխնոլոգիաներ Տեխնոլոգիաներ Տեղեկատվական անվտանգություն Տուրիզմ Տնտեսություն Ցեղասպանություն Փորձագիտություն Քաղաքագիտություն Քաղաքականություն Քաղաքաշինություն Ֆինանսներ
Կենսագրություն (Ներկայացրեք Ձեր կենսագրությունը ազատ շարադրմամբ)
Բեռնեք Ձեր լուսանկարը (4X4 չափի)
Համաձայն եմ Ձեր խմբագրական քաղաքականության հետ: