hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy fr hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en my en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de en en en
Հուլիսի 6, 2012Ապրիլի 22, 2016 Անի Գասպարյան
Սվետլանա Հակոբյանը երբևէ ձեռքը վրձին չէր վերցրել ու չէր նկարել, բայց զգում էր, որ հոգու ծարավ կա, ինչը նախ արտահայտվեց պոեզիայի լեզվով. ստեղծվեցին բանաստեղծական  շարքեր, որոնցում արտահայտվեցին նրա մտորումները կյանքի ու ճշմարտության մասին: Սակայն կրկին ինչ-որ բան չէր հերիքում: Ստեղծագործական զարթոնքը նկարչության մեջ տեղի ունեցավ հանկարծակի ու միանգամից, և առաջին վրձնահարվածի հետ դուրս հորդեցին կյանքի ընթացքում կուտակված զգացումները, կենսափորձն ու աշխարհայացքը:
«Մոնակո Արտ էքսպո – 2011» ցուցահանդեսի ժամանակ նկարչուհին նկատում է, որ այցելուներն իր կտավների կողքով անտարբեր չեն անցնում, երկար կանգնում են, դիտում, բանավիճում: Հանկարծ իտալացի ամուսիններ են անցնում տաղավարի մոտով և տեսնելով նկարչուհու գործերը՝ ցանկություն հայտնում գնել դրանցից երկուսը: Սվետլանա Հակոբյանը բացատրում է, որ իր կտավները երբևէ չի վաճառել: Իտալացիներն է´լ ավելի համառորեն են պնդում՝ նկարներից մեկի համար առաջարկելով 35 հազար, մյուսի համար՝ 15 հազար եվրո: Սակայն նկարչուհին չի համաձայնում: «Իմ նկարները չեմ վաճառում, անգամ նվիրում եմ հազվադեպ, երևի դեռ պատրաստ չեմ դրանցից բաժանվել»,- խոստովանում է նա:
Ցուցահանդեսից հետո ամերիկյան հեղինակավոր «Ֆայն Արտ» ամսագրի էջերում հայտնվում են նկարչուհու կտավները՝ նրա մասին պատմող հոդվածով, ավելին, ամսագրի այդ համարի շապիկը ներկայացվում է նրա գեղանկարներից մեկով:
Սվետլանա Հակոբյանի կտավները յուրօրինակ են թե՛ գույնի, թե՛ պատկերի և թե՛ տեխնիկայի առումով: Դրանք լի են կենսական հզոր էներգիայով, որի դրական լիցքերը հնարավոր չէ չզգալ՝ կտավների կողքին գտնվելով: Աբստրակտ ոճի նկարներում տիեզերական ներդաշնակություն է կամ, ինչպես նկարչուհին է ասում, քաոսային ներդաշնակություն, որը հասկանալու համար պետք է դուրս գալ նյութական աշխարհից և մտնել հոգևորի սահմանները:
Նրա նկարչության մեջ տիեզերական կապի գաղտնիքն է: «Մենք տիեզերքի մի մասնիկն ենք և չենք կարող մեզ առանձնացնել»,- ասում է նա:
Իսկ ի՞նչ է պետք, որպեսզի մարդը հաշտ լինի տիեզերքի հետ: Ըստ նկարչի` պետք է ընդամենը հասկանալ Մայր բնության օրենքը, որը ներքին ձայնը լսելու կարողությունն է: Դա այն ճանապարհն է, որը մարդուն հոգևոր մի հարթությունից տանում է մեկ այլ հարթություն՝ հասու դարձնելով կյանքի կարևորագույն բանաձևերին: «Կապը տիեզերքի հետ միայն հոգու միջոցով է: Հենց մտնում ես այդ օրենքի մեջ, ամեն ինչ այնքան պարզ է դառնում, և մարդն այնքան հաշտ ու խաղաղ է ապրում ինքն իր հետ: Իսկ երջանկությունը հոգու խաղաղությունն է, ով ուզում ես եղիր, ինչի ուզում ես հասիր, եթե հոգիդ խաղաղ չէ, երջանիկ չես»:
Նկարչուհին գտել է երջանկության բանաձևը՝ չհակառակվել բնության օրենքին և հաշտ լինել բնության հետ: «Այն, ինչ մեր դեմ է, մեր մեջ է,- հասկացել է նա,- եթե մի բան չի ստացվում, մեղավորներ չպետք է փնտրել»:
Այդպես է ապրում. թե՛ տանը, թե՛ աշխատավայրում նկարչուհու միջավայրը միահյուսված է բնության և մարդու ստեղծած գեղեցիկով: Նրա միջավայրում ամեն ինչ խաղաղ է, տրամադրող, ներդաշնակ ու համահունչ:
Նրա մտածելակերպը տարբեր է. նա համոզված է, որ ինչքան էլ կինը լինի ինքնուրույն ու ազատատենչ, պետք է հիշի իր գլխավոր առաքելությունը՝ որդեծնությունը. «Իսկ այն շնորհները, որ կան կնոջ մեջ, միևնույն է, մի օր դրսևորվելու են»,- համոզված է նա:
Պետության ու պետականության կայացման և հզորացման գործում անչափ կարևորելով ամուր ընտանիքի և հատկապես մոր դերը` նա իր հասարակական գործունեության հիմքում դրել է մայր կրթելու գաղափարը: «Ես գտել եմ ելքը, պետք է մայր կրթելու դպրոց ձևավորել` սկսած մոր արգանդից մինչև դպրոց ու բուհ. հայ կինը պետք է հասկանա իր առաքելությունը»:
Իր 3 որդիներով և 7 թոռներով հպարտացող Սվետլանա Հակոբյանը գիտի իր զավակների հաջողության և լավ մարդ լինելու գաղտնիքը. դա ինքնուրույն, ազատ, սակայն ազգային արժեհամակարգով դաստիարակվելու արդյունքն է:
Փառք քեզ, Վահե, դու «բեզպրեդելի» զոհը դարձար, բայց ջախջախեցիր այն
Վախճանվել է 102-ամյա նկարչուհի, Եղեռնի ականատես Հեղինե Աբրահամյանը. հոգեհանգիստ տեղի չի ունենա…
Հոկտեմբերի 05, 2016 Անի Գասպարյան 0
«Տեսա Վլադիկին` սև հագուստով, կացինը ձեռքին». ի՞նչ է պատմում դժոխքի միջով անցած Թագուհին
Օրեր առաջ պատահաբար մի երիտասարդ կնոջ հանդիպեցի ու զրույցի ընթացքում հետաքրքրվեցի, թե ինչու է գլխաշոր կապում:...
Մայիսի 11, 2016 Անի Գասպարյան 0
27 տարեկան, 5 երեխա, ինքնասպանության 2 փորձ
27-ամյա Աննան հասցրել է 5 երեխա ունենալ: Նրա աչքերում, սակայն, ոչ թե մայրական բերկրանք ու երջանկություն...
Մայիսի 24, 2014 Անի Գասպարյան 0
Ամազոնուհիներ. աշխարհի ամենախորհրդավոր կանայք
«Ամազոնուհի» բառը հին հունարենից թարգմանած նշանակում է անստինք կին: Ըստ հին հունական առասպելի՝ ամազոնուհիները միակուրծք կանանցից...
Ես Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի եմ, ՀԱՅ, որ ուզում է իր հայրենիքում ավելի արժանապատիվ ապրել: Ես սովորական ՄԱՐԴ եմ, որ ուզում է աշխարհն ավելի լուսավոր տեսնել: Ես պարզապես ԿԻՆ եմ, որ ուզում է ավելի լիարժեք ու կայացած լինել: Բայց ես գիտեմ, որ այդ ամենի համար ԵՍ եմ պատասխանատու: Փոխիր ինքդ քեզ, ու աշխարհն անպայման կբարեփոխվի…
Հուլիսի 28, 2016:Գյոյ-ջամին կառուցել է Իրևանի կիսանկախ ԱԴՐԲԵՋԱՆՑԻ սարդար Հուսեյն-Ալի խանը գողմից 1766 թ:
Հունվարի 31, 2014:Շատ ափսոսում եմ որ նման վառ անհատականություն հեռացավ մեզանից: Անդառնալի կորուստ: Չգիտեմ ինչպես արտահայտվեմ, ես իրեն շատ եի սիրում,…
Հունվարի 20, 2014:Ձեր գրառումը տեղ գտավ www.BlogNews.am կայքում: Շնորհակալություն:
Հունվարի 12, 2014:Ինչպես և շաաատ այլ բաներ են կիսատ մնում, Անի ջան:
Հուլիսի 11, 2013:_իրականությունը համապատասխանում է հարյուր տոկոսանոց,Անիի հետբազմաթիվ անգամ փորձել է երկխոսություն կազմակերպել Տեր Շահեի հետ սակայն ինքը դեռ բացասական…
«Նորմալ երկրում երեկվա դեպքերին կհետևեին հրաժարականներ»․ Լարիսա Ալավերդյան
​«Դու լեռներում չես, լեռներն են քո մեջ»․ վերադարձ Գերմանիայից
​«Հենց Հայաստա՛նն է ապրելու տեղ»․ Լիդան կոտրում է կարծրատիպերը
Հակոբ Նազարյան․ վերադարձ Հայաստան՝ շինարարության նորագույն տեխնոլոգիաներով
​Երջանկությունը Դեբետ գյուղում էր. վերադարձ Ֆրանկֆուրտից Լոռի
Repat Armenia Զվարթնոց օդանավակայան Կլոր շենք Հայրենադարձություն