hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy de hy hy ceb hy en ko hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy fr hy es es tr en en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy es es tr en en hy hy nb hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en en hy hy hy hy hy en en en
Հադրութցի  Գրիշա եւ Կամելա Մելքումյանները  2016թ. ապրիլյան քառօրյա պատերազմում կորցրել են իրենց ավագ որդուն` Սուրենին, իսկ 2020թ. 44-օրյա պատերազմում`  միջնեկ որդուն` Միքայելին:
Պատերազմից հետո ամուսիններն իրենց  զոհված որդիների եւ ողջ մնացած միակ որդու ու  նրանց ընտանիքների հետ հանգրվանել են Երեւանում:
Գրիշա Մելքումյանը 88-ի Շարժման առաջին օրերից է մասնակցել արցախյան առաջին ազատամարտին, 1993թ. օգոստոսին ծանր վիրավորվել է, ընկերները զոհվել են, ինքը փրկվել է, տարիներ շարունակ ենթարկվել վիրահատությունների:
Սուրենն ավարտել է Վ. Սարգսյանի անվան Ռազմական ինստիտուտը, 2001 թվականից  սկսած`ծառայության  է անցել ԼՂՀ-ում, ստացել լեյտենանտի զինվորական կոչում, զբաղեցնելով  կապի  դասակի  հրամանատարի պաշտոնը, եղել է սպա, մայոր, վառելիքաքսուքային բաժնի պետ: 2015 թվականից Սուրենը ծառայում էր Մեխակավանում:
Կամելան հիշում է, որ  2016թ. ապրիլյան  քառօրյա  պատերազմի լուրն առնելուն պես զանգում է որդուն, սակայն նա հեռախոսը չի վերցնում: Արցախի  Հանրապետության  Հադրութի շրջանի  Տումի գյուղում, որտեղ ապրելիս են եղել իրենք, տիկին Կամելան հարցուփորձ է անում եւ տեղեկանում, որ  Ադրբեջանը  հարձակվել է Հայաստանի վրա, մեծ թվով զոհեր ունենք, դիրքը վերցրել են:
Սուրենն այն հինգ սպաներից էր, որոնք  ապրիլի 1-ի` լույս 2-ի գիշերը օգնության են հասել խրամատում առաջին հարվածն ընդունած  զինվորներին:
«Սկզբում զանգեցինք, ոչ մի պատասխան չստացանք, երեք օր հետո զանգեցինք, երեխուս հեռախոսը ադրբեջանցիները վերցրեցին, թե բա` ձեր տղայի հեռախոսը մեզ մոտ է,  ձեր տղային էլ ինչ որ պետք է` արել ենք: Երբ զինամթերքը վերջացել է, մեր երեխեքը չեն իմացել, թե ինչով կռվեն: Երեխուս դիակն էլ տվեցին ապրիլի 10-ին «Կարմիր խաչ »-ի միջոցով»,- հիշում է Կամելան:
Որդու զոհվելու ստույգ օրը ծնողները չգիտեն, գիտեն միայն, որ նա Լելե-Թեփե բարձունքում է զոհվել:
Գրիշայի եւ Կամելայի երկրորդ որդին` Մխիթարը,  ավարտել էր Ստեփանակերտի պետհամալսարանի  «Մարմնամարզական եւ ռազմական գործ »   բաժինը, ծառայել Արցախի բանակում: Այնուհետեւ նա վեց տարի դասավանդել է Ստեփանակերտի  Քրիստափոր Իվանյանի անվան ռազմամարզական վարժարանում:
«Երբ պատերազմը սկսվեց, Մխիթարը դուրս եկավ, գնաց հատուկ նշանակության ջոկատներում շարունակելու պայքարը:  Հենց պատերազմի առաջին օրվանից մարտնչել է, զոհվել պատերազմի վերջին օրը` նոյեմբերի 8-ին, Շուշիի մարտերին մասնակցելիս: Նոյեմբերի 15-ին կրտսեր որդիս` Սուսերը, բերեց Մխիթարի  դիակը, տարանք Եռաբլուր` հուղարկավորելու »,- ասում է արցախյան պատերազմի հերոսների  հայրը` Գրիշան:
Կամելան պատմում է, որ կրտսեր որդին`Սուսերն էլ կռվել է Վարանդայում, հայտնվել  շրջափակման  մեջ, հետո էլ հրաշքով փրկվել:
Գրիշան պատմում է, որ Տումի գյուղում ուներ ինը սենյականոց երեք հարկանի սեփական տուն, երկու ֆերմա, երեք ավտոմեքենա: Հիշում է, թե ինչպես  պատերազմի թեժ  շրջանում`2020թ. հոկտեմբերի 12-ին, գյուղապետն  եկել է, ասել, որ մի երկու օրով պետք է դուրս գան գյուղից:
«Ոչ մի բան տնից չվերցրեցինք, նույնիսկ ոսկիները թողեցինք, բուշլատս հագա, կնոջս հետ դուրս եկանք, անասուններին բաց թողեցինք` մտածելով, որ երկու-երեք օր իրենց գլուխը կպահեն, ցորեն տվեցինք հավերին, նստեցինք  մեքենա, եկանք Հայաստան:  Հոկտեմբերի 14-ին վեր կացա, որ հետ գնամ, զանգեցին, ասացին, որ չգնամ, ճանապարհը փակ է: Մնացինք այստեղ:  Մենք Հադրութի շրջանի մեր գյուղում լավ ապրում էինք,  60  հեկտար  հող էի մշակում, անասուններ էի պահում, ամեն ինչ ունեինք, գերազանց էր մեր վիճակը: Գյուղում երկու տուն ունեի, մեկը պապական տուն էր, մեկն էլ ես էի կառուցել: Տում գյուղում էլ երկու հարյուրից ավելի ընտանիք կար, հինգ հարյուր վաթսուն ընտրող ունեինք»,- պատմում է Գրիշան:
Գրիշայի եւ Կամելայի ավագ որդու գերեզմանը  այժմ  գտնվում է  Ադրբեջանի վերահսկողության տակ մնացած իրենց գյուղում: Իրենք այնտեղից  մի բուռ հող են բերել, Երեւանում  նրա գերեզմանը կառուցել:
Գրիշան ասում է, որ 2020թ. հոկտեմբերի 17-ին   Երեւանում պատահաբար հանդիպել  է  ՀՀ ՊՆ նախկին խոսնակ Արծրուն Հովհաննիսյանին, մոտեցել, հետաքրքրվել է, թե Հադրութից ինչ նորություն ունի, նա էլ իրեն խաբել է, թե մոտ օրերս հետ ենք վերցնելու: Ասել է`  հակառակորդը մտել է Հադրութ, բայց մենք հետ ենք շպրտելու, հաղթելու ենք: Հետո էլ, Գրիշայի ասելով, Արծրունը նստել է իր  «Ջիպ » -ը եւ հեռացել:
Մելքումյանների ընտանիքը գոհ է հայաստանցիների վերաբերմունքից, որոնք անշահախնդիր իրենց օգնության ձեռք են մեկնել: Իրենց էլ հաջողվել է Երեւան տեղափոխվելուց հետո տարբեր աշխատանքներ կատարել, օրվա հացը վաստակել: Կամելան ասում է, որ ամեն օր լաց լինելով ժենգյալով հաց է թխել, հարսերը մատնահարդար են աշխատում վարսավիրանոցում: Իսկ փոքրիկ թոռները կարոտում են իրենց  հորեղբայրներին, շուտ-շուտ նրանց  նկարներին են նայում, կարոտը փորձում փարատել:
Նախորդ նյութըԵրևան տեղափոխված երկու վիրավորներից մեկի վիճակը ծայրահեղ ծանր է․ ԱՀ ՄԻՊ
Հաջորդ նյութըՇիրակցի գերիների հարազատները Կառավարության շենքի դիմաց են. նրանց դեռ ոչ ոք չի ընդունել
Դատավոր Ալեքսանդր Ազարյանը հրաժարականի դիմում է ներկայացրել․ նրա լիազորությունները դադարեցվել են
Ադրբեջանը կրկին խախտել է հրադադարի ռեժիմը
Նյու Յորքում կայացել է Փաշինյանի և Բլինքենի հանդիպումը
Այս կայքն ստեղծվել է «Լրատվության այլընտրանքային ռեսուրսներ» ծրագրի շրջանակներում: Ծրագիրը հնարավոր է դարձել Ամերիկայի ժողովրդի աջակցությամբ` ԱՄՆ Միջազգային զարգացման գործակալության (ԱՄՆ ՄԶԳ) միջոցով: Կայքի բովանդակությունը միմիայն հեղինակներինն է և պարտադիր չէ, որ արտահայտի ԱՄՆ ՄԶԳ կամ ԱՄՆ կառավարության տեսակետները:
2022 © Journalists for Human Rights
Հայկական Կարմիր խաչի ընկերությունն արձագանքում է ներքին տեղահանված անձանց մարդասիրական կարիքներին
Դատավոր Ալեքսանդր Ազարյանը հրաժարականի դիմում է ներկայացրել․ նրա լիազորությունները դադարեցվել են
Edit with Live CSS
Write CSS OR LESS and hit save. CTRL + SPACE for auto-complete.