hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy fr hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy
Առակներ Նամակներ Սոնետներ Պատմություններ Բանաստեղծություններ Ստեղծագործություններ Վերլուծություններ Հետաքրքիր փաստեր Արտասահմանյան Գրականություն
Գրականությունն, իհարկե, այդ ամենը չի կարող միանգամից կանխել, սակայն ունակ է մղել այդ ամենի մասին մտածելու՝ հասկանալով հետևանքները: Եվ այդ դեպքում գուցե Դոն Քիշոտը հողմաղացների դեմ չկռվեր, Փոքր Մհերը քարայր չմտներ, Դոստոևվսկու հերոսը խնայեր տատիկին, Գիքորն էլ ողջ մնար... թերևս կշահեր կյանքը, բայց կկորցներ գրականությունը:
Չկա գրականության ընտրության ու գնահատման հստակ բանաձև: Իհարկե, գրականագիտության միջոցներով ու գործիքներով հնարավոր է որակյալ ու անորակ բնագրերը տարբերել, սակայն ընթերցողները գրականագետներ չեն, ավելին, ունեն իրենց կարծրացած պատկերացումները գրականության մասին, հոգեմտավոր իրենց յուրահատկությունները, ճաշակը, գրքերի ընտրության սկզբունքներն ու մղումները: Ընթերցանությունը առանձնահատուկ մշակույթ է, որով պետք է դաստիարակել: Լավ գրականության ընտրությունը սկսվում է մանկական գրականության ընթերցանությունից, ապա շարունակվում պատանեկան արկածային ու ֆենթզի վեպերով, հայկական հրաշալի պատմավեպերով, ապա հոգեբանական ու փիլիսոփայական ավելի բարդ գործերով, պոեզիայով և այլն: Գրականության լավն ու վատը տարբերակելու համար, պետք է անցնել այս աստիճաններով, բայց սա էլ բավարար չէ: Եթե դու չես սիրում գեղանկարչություն, չես դիտում լավ ֆիլմեր, չես լսում որակյալ երաժշտություն, երբևէ չես կարող ընտրել ու հասկանալ գրականությունը: Այդ դեպքում քեզ կմնա միայն կորսված ժամանակն ու ինստագրամի կամ ֆեյսբուքի նկարդ՝ մոդայիկ գրքի հետ՝ դեմքի խորիմաստ արտահայտությամբ:
Գրականության ասելիքը, այսինքն՝ հիմնական գաղափարները բոլոր ժամանակներում էլ նույնն են: Փոխվում են պատկերվող իրականությունը, արտաքին հարդարանքներն ու որոշ չափով պատկերման եղանակները, սակայն գլխավորը նույնն է: Ջորջ Օրուելն ու Մովսես Խորենացին գրեթե նույն բանն են ասում, Հովհաննես Թումանյանն ու Հովհաննես Գրիգորյանը՝ նույնպես: Գրականությունը բոլոր ժամանակներում մարդուն է փնտրում: Ուզում է նրան արդար, ազնիվ, ճշմարիտ, մտածող ու զգացող տեսնել, այսինքն՝ արարած, որ ստեղծվել է Արարչի նմանությամբ: Բայց մարդը խախտում է տիեզերական հավասարակշռությունը, իրեն Արարչի տեղը դնում, կորցնում իրեն ու ավերում աշխարհը: Հատկապես ժամանակակից աշխարհը պատկերող հեղինակները տարբեր կերպ խոսում են այս ամենի մասին: Իհարկե, այլ ենթաթեմաներ ևս կան. անհատի կայացում ու զարգացում, սերունդների բախում, առճակատում իրականության հետ, սիրո պակաս և այլն: Սակայն հիմնական ասելիքը, իմ ընկալմամբ, միշտ նույնն է: Ժամանակակից գրականությունը, փոքր-ինչ հարմարվելով ընթերցողական ավելի պարզ պահանջների, երբեմն տուրք տալով մոդային, այդուհանդերձ շոշափում է գրականության հավերժական թեմաները և ամենագլխավորը՝ մարդու՝ մարդ մնալու գաղափարը:
Եթե դու տանը ծնողներիդ ձեռքին գիրք չես տեսել, գիրքը ընդհանրապես արժեք չէ քո միջավայրում, դժվար կլինի սիրել ընթերցանությունը: Իրականում կարդալ սիրելու համար այսօր գլխավոր պայմանը սոցցանցերից ու լրատվությունից կտրվելն է: Պետք է քնելիս ու արթնանալիս ֆեյսբուք մտնելու փոխարեն գիրք կարդալ: Իսկ որպես ընթերցանության նյութ՝ սկզբի համար ընտրել ֆանտաստիկ ու արկածային վեպերը, սիրային ռոմանները, հոգեբանական ու մոտիվացիոն գրքերը, նաև դասական ու ժամանակակից պոեզիա:
Անպայման պետք է կարդալ...
Սիրելի գրքեր շատ կան, որոնց ընթերցանությունը գուցե այնքան էլ պարտադիր չէ: Ես մեծ սիրով յուրաքանչյուր ամառ արդեն 15-րդ անգամ վերընթերցում եմ Ժյուլ Վեռնի «Խորհրդավոր կղզին», քանի որ այն խելացի մարդկանց, նրանց սխրանքների, բնական տարերքի հետ անհավասար պայքարի, տևական տառապանքների ու փոքրիկ ուրախությունների մասին է: Նաև՝ սիրում եմ այս գիրքը որովհետև այն ընթերցելիս մանկություն եմ վերադառնում:
Պարտադիր ընթերցելիք գրքերից են Աստվածաշունչը, հայ պատմիչների, հատկապես Ագաթանգեղոսի, Բուզանդի, Խորենացու երկերը, Նարեկը, «Սասնա ծռեր» ազգային դյուցազներգությունը, Խ. Աբովյանի «Վերք Հայաստանին», Րաֆֆու վեպերը, Հրանտ Մաթևոսյանի ստեղծագործությունները, և ընդհանրապես, հայ դասական գրականությունը: Արտասահմանյան գրականությունից Դոստոևսկու ու Տոլստոյի վեպերը, Հեմինգուեյ ու Սարոյան, Մարկես ու Բորխես: Ցանկը էլի կարելի է շարունակել: Գրքերն ինձ սովորեցրել են սիրել աշխարհն ու մարդկանց, ճանաչել, սիրել մեր չքնաղ հայրենիքը, հպարտանալ մեր պատմությամբ ու մշակույթով, գնահատել հայ մարդուն՝ իր հերոսության, խենթության, անկումների ու վերելքների մեջ:
Բոլոր գրքերն էլ գտնում են իրենց ընթերցողին և ինչ-որ բան փոխում նրա մեջ: Ըստ այդմ էլ՝ երբեք չեմ կարող ասել երբեք:
5 գիրք, որոնք կօգնեն մուտք գործել գրականության աշխարհ
1. Հովհաննես Թումանյան - հեքիաթներ ու պատմվածքներ
2. Հրանտ Մաթևոսյան «Մեր վազքը» ժողովածուն
3. Ժյուլ Վեռն «Նավապետ Գրանտի որդիները»
4. Վիլյամ Սարոյան «Մարդկային կատակերգություն»
5. Ջերոմ Դեյվիդ Սելինջեր «Փրկիչը տարեկանի արտում»
ԲԱՆ Հայկ Համբարձումյան Հովհաննես Թումանյան հեքիաթներ ու պատմվածքներ Մեր վազքը Նավապետ Գրանդի որդիները Մարդկային կատակերգություն Փրկիչը տարեկանի արտում
Դիտեք ավելին Հարցազրույցներ բաժնում
Վահան Տերյան «Աշնան երգ»
Առակ տղայի և ծառի մասին
Էքզյուպերիի 5 գիրք, որոնք թարգմանվել են հայերեն
Եղիշե Չարենց «Անքուն Գիշերին»
Պարույր Սևակ «Նորօրյա աղոթք»
Ֆրանսուազ Սագան «Բարև թախիծ»
Հենրիկ Սենկևիչ «Յո՞ երթաս»
Լևոն Շանթ «Հին Աստվածներ»
բեռնեք մեր կայքի android հավելվածը. Google Play Store - ից
Ձեր հարցերը, մտահոգությունները կամ առաջարկությունները կարող եք ուղարկել grqamol@gmail.com էլեկտրոնային հասցեին, ինչպես նաև մեր ֆեյսբուքյան էջի հետադարձ կապին:
© 2013-2022 GRQAMOL.am , Բոլոր հեղինակային իրավունքները պաշտպանված են: Այլ կայքերում կամ հեռուստառադիոընթերցումներում մեջբերումներ անելիս հղումը Grqamol.am-ին պարտադիր է:
կայքի ստեղծումը և սպասարկումը՝ MAXARTS