hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy en hy en hy en hy en hy en hy hy ru en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy
Հանդիպման վայրը՝ Գյումրի, սրճարան… անվրդով է քաղաքը՝ մեր զրույցի պես։ Կարևոր մտքերն ընդգծելիս՝ նայում է ակնոցի տակից։ Խոսքի մեջ ընդմիջումներն ավելի պերճախոս են, ըմբոստացումները՝ աչքերի մեջ. ձայնն այստեղ հաղորդիչ չէ։ Զրույցի ավարտին դատարկ է ծխախոտի մեկ տուփ ու կոնյակի երկու բաժակ…
Չունեմ ինքնակռիվ։ Երբևէ նույն իրադրության մեջ հայտնվելով՝ երկրորդ հնարավորության մասին չեմ երազել։ Կարող էի, օրինակ, մնալ Մոսկվայում, հետո գալ Հայաստան ու ինձ շատ ավելի լավ կընդունեին, բայց ես չկարողացա։ Երիտասարդ ժամանակ երբեք չեմ մտածել, որ մի օր կարթնանամ, երգեր կգրեմ ու կդառնամ հանրահայտ կամ ժողովրդական արտիստ։
Երգերիս համար ինձ ԿԳԲ էլ են տարել. ես ազատ եմ, շատ ազատ եմ, կախվածություններ չեմ ունեցել։ Կոմունիստնրի ժամանակ եղել է՝ ինձ բեմ չեն թողել, որովհետև ես հեղափոխական էի, հեղափոխական երաժշտության մեջ. Բաբաջանյանից ու Օրբելյանից հետո, մի ջահել տղա, ով բռնեց սաղ խառնեց իրար։ Հեղափոխությունը դա էր և բոլորովին էլ թավշյա չէր։  Հետո սկսեցի ընդունվել։ Իմ ազատությունն իմն է։ Տղամարդկությունն ընկերներին չդավաճանելու մեջ է՝ ինչ ու ինչ տեսակ հեղափոխություն էլ որ լինի։ Այսօր էլ իմ սկզբունքներն իմ ազատության մեջ են ու կարծեմ, արդեն պարզ է, որ ես թատրոնի շենքից դուրս չեմ գա. միակ տարբերակն ինձ այդ շենքից վերցնելն է՝ ուղիղ և փոխաբերական իմաստով, որովհետև ես չեմ մատծում, որ ես թույլ եմ այնքան, որ թույլ տամ թույլ մարդկանց հասնել դրան…
Այն երգերը, որոնք իմ մասին են կամ իմ հոգու երգերն են, դժվարությամբ եմ տալիս հանդիսատեսին։ Կան, որ այդպես էլ չեմ հանել բեմ ու երևի ոչ էլ կհանեմ. չեմ ուզում մարդիկ ծափահարեն դրանց։ Երբ խեղդվում եմ Երևանում, նստում եմ մեքենաս ու գնում Ղարաբաղ… գնում եմ՝ տնտղեմ, զգամ օդում ինչ է կատարվում, վերցնեմ այդ  խաղաղությունը, որի մեջ միշտ տագնապ կա ու նոր միայն որոշեմ՝ գրել, թե՝ չէ։ Դաշնամուրը չարչարել չեմ սիրում, եթե կանչում է՝ գնում եմ միանգամից և հինգ րոպեում ծնվում է նոր երգը ու այլևս երբեք, ոչ մի փոփոխության չի ենթարկվում։
Ըմբոստանում եմ, որ 21-րդ դարում, մենք՝ հայերս, չենք կարողանում գնահատականները ճիշտ դնել. սկսում եմ չհավատալ, որ մենք 12-րդ դարում Նորավանք ստեղծած ազգն ենք։ Ըմբոստանում եմ «արխայինությունից». այսօր պատերազմ չկա, գռադ չեն կրակում, ուրեմն՝ ամեն ինչ լավ է։ Թանկ արժե այս «խաղաղությունը»։ Օդում շատ տարօրինակ տագնապ կա, ճիշտ այնպիսին, ինչպիսին լինում է փոթորիկից առաջ։ Ես դա զգում եմ, որպես արվեստի մարդ ու որովհետև մարդկանց աչքերում արտացոլված է դա։ Չի կարելի «արխային» լինել։ Ըմբոստանում եմ, որ շատ են ուտում՝  ուղիղ և փոխաբերական իմաստով։ Ըմբոստանում եմ, որովհետև մեր ազգի մեջ խախտված բաներ եմ տեսնում. 24 ննջասենյակ ունեցող տուն, ամեն ծնունդին նոր հագուստ, ճոխ թաղումներ. դրանք ինձ համար չեն։
Լիքը բաներ չեմ ներում։ Վերջերս սկսել եմ լուռ մնալ, բայց դա շատ ավելի ցավոտ է դիմացինի համար, ով հասկանում է, որ ես չներեցի, բայց լուռ մնացի։ Չեմ ներում մարդկային փնթիությունը, փնթի վերաբերմունքն ամեն ինչի նկատմամբ. օրը անցավ, մարդը քնեց-զարթնեց… չի կարելի այդպես։ Մեր վերևի ընկերը՝ Աստծո մասին է խոսքը, այդպես չի ստեղծել մարդուն. ցավեր է տվել ու ասել՝ գնա՛,  տե՛ս ինչ ես անում։ Այդ տվածի հետ փնթի վարվել չի կարելի։
Կուզենայի, որ այս տարիքում մի քիչ հանդարտվեի, հանգիստ ապրեի։ Կոչումով վարժապետ եմ  ու հիմա իմ մոտ 200 երեխա է սովորում. պետք չէ, որ այդ 200-ն էլ լավ երգեն, թող 4-ը լավ երգեն, մնացած 196-ը իմանա, որ երեկոյան էլ է պետք ատամները լվանալ. այստեղից է սկսվում ամեն ինչ… մեզ ու մեր հոգիները լվանալուց…
Արթուր Ալեքսանյանը աշխարհի քառակի չեմպիոն
«Մեր թիմում ամեն մեկը պետք է փոփոխություն բերի եւ արդյունք ապահովի»
Երեք առաջնախաղ 157-րդ թատերաշրջանում
«Բոլորիս ցանկությունն է՝ քաղաքը դարձնել ավելի գեղեցիկ, ավելի մաքուր, ավելի բարեկարգ»
Ինչու են բնակարաններն անտերության մատնված, կամ՝ 10 տարվա հանցավոր անտարբերություն, թե՞…
ՀՀ, Գյումրի, Իսահակյան փ., 76
(+374 312) 6 72 56
Արթուր Ալեքսանյանը աշխարհի քառակի չեմպիոն
«Մեր թիմում ամեն մեկը պետք է փոփոխություն բերի եւ արդյունք ապահովի»
Երեք առաջնախաղ 157-րդ թատերաշրջանում
«Բոլորիս ցանկությունն է՝ քաղաքը դարձնել ավելի գեղեցիկ, ավելի մաքուր, ավելի բարեկարգ»
Ինչու են բնակարաններն անտերության մատնված, կամ՝ 10 տարվա հանցավոր անտարբերություն, թե՞…
Մեջբերումներ անելիս ակտիվ հղումը shrjapat.am- ին պարտադիր է: Կայքում արտահայտված կարծիքները պարտադիր չէ, որ համընկնեն կայքի խմբագրության տեսակետի հետ:
Գովզդների բովանդակության համար կայքը պատասխանատվություն չի կրում: