hy hy en hy en hy hy hy hy en hy hy hy hy en hy hy hy en hy hy hy en hy en en en en hy en en en en en en en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en en
Փոփ երաժշտություն՝ ժամանակակից երաժշտության ուղղություն, արդի զանգվածային մշակույթի տեսակ:
Փոփ երաժշտություն տերմինն ունի երկակի նշանակություն: Լայն իմաստով որպես փոփ երաժշտություն կարող է դիտվել ցանկացած զանգվածային երաժշտություն, այդ թվում՝ ռոքը կամ էլեկտրոնային երաժշտությունը, նեղ իմաստով՝ հանրային երաժշտության առանձին տեսակ, որն ունի իրեն բնորոշ առանձնահատկություններ:
Փոփ երաժշտություն ժանրի հիմնական առանձնահատկություններն են  պարզությունը, մեղեդայնությունը, վոկալային հենքը եւ ռիթմը, որտեղ քիչ ուշադրություն է դարձվում երաժշտության գործիքային հատվածին: Փոփ երաժշտության հիմնական ու, կարելի է ասել, միակ կոմպոզիցիան, երգն է, իսկ երգի տեքստը, որպես կանոն, նվիրված  է անձնական զգացմունքներին:
Փոփ երաժշտությունը ներառում է այնպիսի ենթաժանրեր, ինչպիսիք են եվրոփոփը, լատինոն, դիսկոն, էլեկտրոփոփը, պարային երաժշտությունը և այլն:
Երաժշտական քննադատներն առանձնացնում են փոփ երաժշտության՝ որպես երաժշտական ժանրի մի քանի չափանիշներ: Մասնավորապես՝ երգը  կառուցվում  է  տուն-կրկներգ սխեմայով: Փոփ երգերից պահանջվում է պարզ, հեշտությամբ հիշվող մեղեդի: Այստեղ հիմնական գործիքը մարդկային ձայնն է, իսկ ձայնակցմանը երկորրդական տեղ է հատկացվում: Փոփ երաժշտության մեջ կարևոր դեր է խաղում ռիթմիկ կառուցվածքը:
Փոփ երաժշտության տեքստերը, որպես կանոն, նվիրված են անձնական ապրումներին, զգացմունքներին, սիրուն և այլն: Մեծ նշանակություն ունի նաև երգի վիզուալ պատկերացումը:
Չնայած իր երկարատև ու բուռն պատմությանը՝ փոփը համարվում է պահպանողական ժանր: Այն միտված է ներկայացնելու երաժշտական ընթացիկ իրավիճակը, այլ ոչ՝ պրոգրեսիվ ուղղությունները: Դրա հետ կապված, փոփն ուղղված  է աբստրակտ միջին լսարանին, այլ ոչ՝ ենթամշակույթների:
Առաջին անգամ ՛՛pop music՛՛ տերմինն անգլերենում կիրառվել  է  1926թ., սակայն փոփ երաժշտության արմատները շատ ավելի խորն են գնում: Փոփ երաժշտության անմիջական նախորդը եղել է ժողովրդական երաժշտությունը, իսկ ավելի ուշ՝ փողոցային ռոմանսներն ու բալլադները:
Ժամանակակից փոփ երաժշտությունը ձևավորվել  է այնպիսի ժանրերի հետ զուգահեռ, ինչպիսին են փոփ-ռոքը, ընդ որում՝ միշտ չէ որ փոը եղել է վերջինիցս անջատ:
1950-60-ականներին փոփի ամենատիպիկ տեսակներից էր «ավանդական փոփը» (traditional pop), որը ԽՍՀՄ-ում ընդունված էր անվանել «էստրադային երաժշտություն»: ԱՄՆ-ում էստրադային երաժշտությունը կապված էր ջազի հետ, Ֆրանսիայում՝ շանսոնի:
1970-ականներին փոփի ասպարեզում բեկումնային է դառնում դիսկո երաժշտությունը և այնպիսի երաժշտական խմբեր, ինչպիսիք են ABBA-ն, Boney M-ը, Dschinghis Khan-ը, Bee Gees-ը լայն հեղինակություն էին վայելում ողջ աշխարհում:
Այս շրջանում փոփ երաժշտությունն աստիճանաբար դուրս է մղում ռոքնռոլին՝ որպես պարային հիմնական երաժշտություն, ինչի արդյունքում էլ dance music-ը դառնում է փոփի հիմնական ուղղություններից մեկը:
Ներկայումս փոփ երաժշտության ամենատարածված տեսակը նրա արևմտյան տարատեսակն է՝ եվրոփոփը, որը լայն տարածում ունի ինչպես ԱՄՆ-ում, այնպես էլ՝ Եվրոպայում:  Սակայն աշխարհի տարբեր տարածաշրջաններում գոյություն ունեն փոփ երաժշտության առանձնահատոկ տարրեր, որը կապված փոփի ու տվյալ տարածաշրջանին բնորոշ ժողովրդական երաժշտությունների միախառնումների հետ: Որպես օրինակ կարող է ծառայել փոփի լատինամերիկյան տարատեսակը՝ լաիտինոն, որի ամենահայտնի երաժշտական ենթաժանրերն են սամբան, ռումբան, չա-չա-չան, լամբադան, մակարենան և այլն:
Posted by Արվեստի Աշխարհը at 02:49
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Newer Post Older Post Home
Subscribe to: Post Comments (Atom)
Միքելանջելո Բուոնարոտի (1475-1564թթ.)՝ իտալացի մեծն քանդակագործ, գեղանկարիչ, ճարտարապետ, պոետ և մտավորական, Վերածննդի դարաշրջանի մեծագու...
Պիեռ Օգյուստ Ռենուար «Մառլիի անտառը»
Վիկտոր Հյուգո «Փարիզի Աստվածամոր տաճարը»
«Փարիզի Աստվածամոր տաճարը» (1831) Վիկտոր Հյուգոյի հանրագիտարանն է, ֆրանսիական ռոմանտիզիմի հիմքը: Այս վեպը յուրովի պատմական է, իսկ գաղափ...
Էդուարդ Մանե (1832–1883 թթ.)՝ ֆրանսիացի հայտնի գեղանկարիչ, իմպրեսիոնիզմի հիմնադիրներից մեկը:  Ծնվել է 1832թ. հունվարի 23-ին Փարիզի...
«Անտիգոնե»՝ Սոֆոկլեսի ամենահայտնի ողբերգություններից մեկը, որն առաջին անգամ բեմադրվել է մ.թ.ա. 442թ.: Ստեղծագործության հիմքում ընկած է Թ...
Ստենդալ «Կարմիրը և սևը»
Ստենդալը պատկանում է ֆրանսիական ռեալիզմի առաջին շրջանին , ում  ստեղծագործությունը Լուսավորությանը XIX դարի ռեալի...
Լուվր՝ աշխարհի խոշորագույն ու ամենահեղինակավոր թանգարաններից մեկը , որը գտնվում է Փարիզի կենտրոնում՝ Սենա գետի ա...
Միգել դե Սերվանտես «Դոն Կիխոտ»
Միգել դե Սերվանտեսի «Դոն Կիխոտ» վեպը հանդիսանում է Արևմտյան Եվրոպայի առաջին մեծածավալ վեպը, որից, ինչպես նշում է Բելինսկին, «...սկ...
Օնորե դը Բալզակ «Շագրենի կաշին»
«Շագրենի կաշին» (1830-1831թթ.)՝ ֆրանսիական դասական ռեալիզմի հիմնադիր Օնորե դը Բալզակի ամենահայտնի վեպերից մեկը: Բալզակը պատմական վեպերի...
« Թշվառները » (1862 թ .) կյանքի խնդիրների ընդգրկումով և սոցիալական քննադատության թափով Վիկտոր Հյուգոյի ամենանշանակալից ...
Արխիվ March (1) January (3) December (1) May (1) April (5) March (2) February (3) January (17) December (2) November (4) October (12) September (9) August (5) July (7) June (19) May (22) April (14) March (12) February (18) January (22) December (3) November (34) October (28) September (55) August (19) July (43) June (25) May (49) March (13) February (9) January (1) December (9) November (14) October (7) September (1) August (67) July (10)
Simple theme. Theme images by gaffera. Powered by Blogger.