hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en en hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en en en hy en hy en en hy hy en en hy hy en en hy en en hy fa en en en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy es hy hy hy hy bn hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy
ՄԱԳԱՂԱԹ.AM Կարմիր զնդանի հալածյալ զոհը - ՄԱԳԱՂԱԹ.AM
— Top Menu —Home Թարգմանություն Ուսանողական անկյուն Օնլայն վաճառք Տեսադարան
— Main Menu —Գլխավոր - Իրադարձություն - Հարցազրույցներ - Մշակութային անցուդարձ - Տեղեկատվություն - Հասարակություն Մշակույթ - Արձակ - Կինո - Թատրոն - Մանրանկարչություն - Պար - Լուսանկարչություն - Պոեզիա - Հայկական գորգագործություն - Խեցեգործություն - էպոս - Կրոն - Տարազներ - Տոն - Քանդակագործություն Գիտական հոդվածներ - Աստվածաբանություն - Բանասիրություն - Գրականագիտություն - Երաժշտագիտություն - Լեզվաբանույթյուն - Ծիսագիտություն - Հոգեբանություն - Մանկավարժություն - Պատմաբանություն - Փիլիսոփայություն Հետադարձ հայացք - Կենսագրականներ - Հուշեր - Նամականի - Մեր մեծերը Հուշակոթողներ - Թանգարաններ - Տաճարներ - Տուն-թանգարաններ - Քարանձավներ Օնլայն վաճառք Տեսադարան
Անկախությունը Հայաստա՛նն է՝ Արցախ աշխարհով
ԱՐՄԵՆՈՒՀԻ ՍԻՍՅԱՆ. Հերոս զինվորի շիրիմի առջև
Հասմիկ Սարգսյան. Կուզեի տեսնել ուսուցանողին՝ որպես զինյալի
Վրեժ Սարուխանյան. Փակի՛ր աչքերս, գիշե՛ր…
Հայ մարդու խոնարհ կյանքի գեղագետն ու օրհներգուն
«Լիրիկ էր ոչ միայն իր գրքերում, այլեւ կյանքում: Մոլորություններ չուներ, եթե չհաշվենք ծխախոտը… Ամենամեծ «անկարգությունը», որ նա կարող էր թույլ տալ, դա այն էր, որ փողոցում կկռանար, կվերցներ մի հողակոշտ եւ ագահաբար կհամբուրեր.
-Ոչ մի հող այսպես չի բուրում, չէ…
Ես հաճախ ուշ գիշերներին անցնում էի այն տան մոտով, ուր ապրում եւ սեղծագործում էր մեծ, անկրկնելի, եղերական Ակսել Բակունցը: Նա հիմա լեգենդ է, երգ ու էլեգիա, ու փողոցից այլեւս չես տեսնի նրան իր համեստ, փոքրիկ սենյակում՝ նստած իր գրասեղանի մոտ գրելիս կամ կարդալիս… Ես վերջին անգամ նրան տեսա, երբ նա երեսունյոթ տարեկան էր: Եվ այդպես էլ մնաց իմ հուշերում…»:
Հիրավի, դժբախտ էր մեր գրականության այն սերունդը, որը լույս աշխարհ էր եկել՝ թողնելու շռայլ իր հունձքը հայ բառուբանի անդաստանում, բայց կյանքի կես ճանապարհին ծաղկի նման գլխատվեց ստալինյան դավադիր ժամանակաշրջանի մարդահունձ գերանդիով: Գրական այդ առաքյալների շարքում էր նաեւ Ակսել Բակունցը՝ մեր արձակի ամենատաղանդավոր ներկայացուցիչը, ինչպես Իսահակյանն էր բնութագրում նրան. «Այնպես նուրբ են հյուսված այս պատմվածքները, այնպես նուրբ, կարծես հեքիաթ են, կարծես երազ են տեսնում, այնպես կախարդորեն սուզվում են իրար մեջ անցյալն ու ներկան, որ հուշը դառնում է ներկա եւ իրական, ներկան դառնում է երազ…»:
Իր ժողովրդի վշտի ու թախծի, հրճվանքի ու հիասթափության, հայ մարդու խոնարհ կյանքի գեղագետն ու օրհներգուն ծնվել է Գորիսում, ավարտել տեղի ծխական դպրոցը: Եվ քանի որ «խելացի էր եւ ընդունակ», 152 համագյուղացիների խնդրագրով՝ հասցեագրված ժամանակի հայոց կաթողիկոսին՝ «հույժ գովելի աշակերտն» ընդունվել է Էջմիածնի Գեւորգյան ճեմարան, ավարտել կրթօջախի դասարանային բաժինը: Երեւելի մտավորականներ էին ուսուցանել ապագա գրողին՝ Մանուկ Աբեղյան, Հրաչյա Աճառյան, Հովհաննես Հովհաննիսյան: Հետո՝ ուսուցչություն Զանգեզուրի Լոր գյուղում, ապա՝ 1917-1918 թվականներին՝ շարքային զինվոր, մասնակցություն Աշկալայի, Իլլիջայի, Արդահանի կռիվներին, Սարդարապատի հերոսամարտին:
Հետաքրքիր է, որ դեռեւս ճեմարանական տարիներից ստեղծագործել սկսած Բակունցն ուսումնառությունը շարունակել է բոլորովին ոչ «կանխատեսելի» հաստատություններում՝ Թիֆլիսի պոլիտեխնիկական, Խարկովի գյուղատնտեսական ինստիտուտներ, որոնք բնավ կապ չունեն գրողի կոչման ու ձիրքի հետ: Ոչ էլ աշխատանքն էր առնչվելու գրողական միջավայրին՝ գավառական գյուղատնտես Գորիսում, գավգործկոմի հողաբաժնի վարիչ, իսկ մայրաքաղաքում՝ հողժողկոմատի հողվարչության պետի տեղակալ: Այս զբաղվածություններին զուգահեռ՝ համագործակցություն «Մաճկալ» թերթի, «Նոր ուղի» հանդեսի հետ: Այդուհանդերձ, նա արդեն հասցրել էր լույս աշխարհ բերել հայ արձակի շողուն մարգարիտներից շատերը՝ «Մթնաձոր», «Սպիտակ ձին», «Սեւ ցելերի սերմնացանը», «Անձրեւը» պատմվածքների ժողովածուները՝ գրված 1924-1934 թվականներին: Մինչ այդ՝ 1918-ին գյուղատնտես-գրողը հրատարակել էր քնարական պատկերներ՝ «Աշոտը», «Անտառում», «Աղոթք», 1920-30-ականներին, պատմվածքներից զատ, տպագրել գեղարվեստական արժեք ունեցող ակնարկներ, որոնք պատկերացում են տալիս արձակի փոքրածավալ ձեւերի մեջ գրողի գեղագիտության առանձնահատկությունների մասին:
Երեսունականների սկզբներից, երբ նա արդեն զբաղված էր զուտ գրական գործունեությամբ, մանավանդ գրչակից կարմիրապաշտ վարակակիրներն սկսում են այլախոհի պիտակներ կպցնել գրողին, քաղաքական ծանրագույն մեղադրանքներ են հասցեագրում՝ հակահեղափոխական, հակախորհրդային, ազգայնամոլական: Նախանձից, չարակամությունից ծնունդ առած այս նողկալի հերյուրանքները տեղ էին հասնելու, եւ 1936-ի օգոստոսի 9-ին ձերբակալում են Բակունց ազնվագույն մտավորականին: Տասնմեկ ամիս անընդմեջ շարունակվում են դժոխային կտտանքները՝ պահանջելով ինքնախոստովանանք: Բայց ո՞ր չգործած մեղքը խոստովաներ, այն, որ ինքն իբր տեռորիստական խմբի լիդերներից մե՞կն է, ով նպատակ ունի վերացնելու գլխավոր հրեշին՝ Ստալինին, նրա ձեռքի արյունոտ գործիք Բերիային… Գրողի ոչ մի դիմում-խնդրագիր չի փոխում սպասվելիքի ընթացքը: «Ծանր է, շա՜տ ծանր…- գրում է զրպարտանքների զոհ հալածյալը…-Մտածում ես մեկ ժամ, երկու, երեք, մեկ օր, երկու օր, մտածում ես հիմարանալու աստիճանի, մինչեւ հիշողությունդ փուլ է գալիս, եւ չգիտես՝ գիշե՞ր է, թե՞ ցերեկ, միայն պարզ գիտակցում ես, որ կյանքը մնաց փակ դռների ետեւում… Երբ ես հարցնում եմ, թե ինչ է լինելու հետո, հուսահատվում եմ, գիտակցությունս մթագնում է, ջղաձգությունները խեղդում են կոկորդս… Ի՞նչ է լինելու ինձ հետ… Գոյության միակ նպատակը մնում է գրականությունը… Ինձ գրելու եւ կարդալու հնարավորություն տվեք, ինձ գիրք ու մատի՛տ տվեք…»:
Ապարդյուն. վճիռը վաղուց էր կայացված. ընդամենը 25 րոպե տեւած դատավարությունից հետո իջնում է մահվան վարագույրը՝ գնդակահարություն՝ իր իսկ ձեռամբ փորված գերեզմանափոսի եզրին… Այնուհետեւ աքսորվում է նաեւ կինը, իսկ մայրը, որ կարծում էր, թե որդին հեռավոր սիբիրներում է, շուրջ երեք տասնամյակ սպասելու էր որդու վերադարձին ու հանգչելու՝ ցավը սրտում, դավին անտեղյակ…
Ամփոփենք Վախթանգ Անանյանի վերհուշի մի պատառիկով. «Երբեմն նստում էր դիմացս եւ խոսեցնում մեր սարերից, տավարածների կյանքից: Ու լսում էր թաքուն համակրանքով, եւ ես զգում էի դա:
-Քեզնից հողի հոտ եմ առնում,- մի օր ասաց ինձ կամաց, եւ ես թախիծ զգացի նրա աչքերում:- Ախ, ուրիշ բան չեմ ուզում, քեզ հետ ձիերից իջնեինք Իշխանասարի անմահական աղբյուրներից մեկի մոտ, ծաղիկների վրա փռեինք մեր յափնջիները եւ չոքեինք, խմեինք քչքչացող զուլալ ջուրը…
Արցունքներ երեւացին կապույտ աչքերում: Ես ցնցված էի, վահ, այսքան էլ կարո՛տ…»:
ԳԵՆԵՐԻ ԽԱՌՆՈՒՐԴԸ ԵՎ ՄԱՅՐ ԲՆՈՒԹՅՈՒՆԸ
Արտահայտություն, որ դաշույնի պես խոցեց մարմինը…
Posted On 16 Ապր 2022
, By Christina Abrahamyan
Ստալինյան բռնությունների ևս մեկ զոհի՝ մեր ամենաքնարական արձակագիրներից մեկի՝ Ակսել Բակունցի մասին
Posted On 26 Փտր 2017
, By Christina Abrahamyan
«Նրա գրական կյանքը սկսվեց գեղեցիկ հեքիաթի նման». Ակսել Բակունց
Posted On 20 Հկտ 2013
, By Christina Abrahamyan
Leave a Reply Չեղարկել պատասխանը
Save my name, email, and website in this browser for the next time I comment.
Օվկիանոսագետը Արցախ աշխարհի Ճարտար գյուղից
Ի՞ՆՉՆ Է ՄԻԱՎՈՐՈՒՄ ՌՈՒՍԱ Ա-ԻՆ ԵՎ ԱՐՑԱԽՑՒ ՎԻՐԱԲՈՒՅԺԻՆ
Մահացել է քանդակագործ Շավարշ Հովհաննիսյանը
Գրականության դարակներին ադամանդներ ու ուլունքներ շարերով դասավորած. ՎԱՀԱԳՆ ԴԱՎԹՅԱՆ
Անկախությունը Հայաստա՛նն է՝ Արցախ աշխարհով
Հրաչուհի Փալանդուզյան. ԱԶԳԱՅԻՆ ԾՐԱԳԻՐ
ՀԻՇԵ՛Ք, ԲԱԶԿԻ ԶՈՐՈՒԹՅՈՒՆԸ ԲՌՈՒՆՑՔԻ ՄԵՋ Է:
ԳԱՐԵԳԻՆ ՆԺԴԵՀ. չպղծված ֆիլմ
Օվկիանոսագետը Արցախ աշխարհի Ճարտար գյուղից
Ի՞ՆՉՆ Է ՄԻԱՎՈՐՈՒՄ ՌՈՒՍԱ Ա-ԻՆ ԵՎ ԱՐՑԱԽՑՒ ՎԻՐԱԲՈՒՅԺԻՆ
Մահացել է քանդակագործ Շավարշ Հովհաննիսյանը
[:Ar] Վերջին նյութերը [:ru]CBeжиe зaпиcи[:en]Last Posts
Օվկիանոսագետը Արցախ աշխարհի Ճարտար գյուղից
Ի՞ՆՉՆ Է ՄԻԱՎՈՐՈՒՄ ՌՈՒՍԱ Ա-ԻՆ ԵՎ ԱՐՑԱԽՑՒ ՎԻՐԱԲՈՒՅԺԻՆ
Մահացել է քանդակագործ Շավարշ Հովհաննիսյանը
Գրականության դարակներին ադամանդներ ու ուլունքներ շարերով դասավորած. ՎԱՀԱԳՆ ԴԱՎԹՅԱՆ
[:Ar] Բանալի բառեր [:ru]MeTkи[:en]TAGS
communication education green power health life life style natural network night life power study technology EpBaHд Koчap Ալեքսանդր Շիրվանզադե «Հուշեր» Ակսել Բակունց Անահիտ Վարդանանց Անրի Վերնոյ «Մայրիկ» Արմեն Մարտիրոսյան «Մազե կամուրջ» Գայանե Փայտյան Գրիգոր Նազարյան Դավիթ Մուրադյան Դավիթ Վանյան Եղիշե Չարենց Զուխրա Երվանդյան Էդուարդ Արծրունյան Լեզվաոճական ուղեցույց Լուսինե Զաքարյան Կարինե Ավագյան Հայկ Խաչատրյան «Սոսյաց անտառ» Հասմիկ Պողոսյան Հասմիկ Սարգսյան Հենրիկ Հովհաննիսյան Հրաչուհի Փալանդուզյան Մարտիրոս Սարյան Պարույր Սևակ Սամվել Խալաթյան Սոս Սարգսյան Սուրեն Աղաբաբյան Վահրամ Փափազյան Վայոց ձոր Վարուժան Խաստուր Վրեժ Սարուխանյան Րաֆֆի «Հրապարակախոսություններ Օհան Դուրյան հոդվածներ»
Մայակովսկի, Ջեկ Լոնդոն, Հեմինգուեյ. ամաչկոտ տղամարդիկ:Հեղինակ՝ Աղասի Այվազյան: | Մարգարիտ Սարգսյան՝ Մայակովսկի, Ջեկ Լոնդոն, Հեմինգուեյ. ամաչկոտ տղամարդիկ գրառման
Հայկ՝ Մենք կարոտ էինք սիրտը թունդ հանող, մշակութային կյանքի ծարավը հագեցնող նորարարության. Օհան Դուրյան գրառման
ՄԱԳԱՂԱԹ.AM » Հեռուստատեսությունը կուլ է գնում ինտերնետին, վերարտադրում այն, ինչ ինտերնետում է՝ The third reality and the destiny of CinemaTpeTbя peaлbHocTb и cyдbбa kиHoԵրրորդ իրականություն և կինոյի ճակատագիրը գրառման
ՄԱԳԱՂԱԹ.AM » Խոհ աշխարհի վերջից առաջ՝ Հանճարի և անճարի գուգահեռականներում գրառման
ՄԱԳԱՂԱԹ.AM » «Նա ոչինչ չասաց սարդերի մասին, որ բույն էին դրել հենց իր` հոգևոր հոր գրպաններում ու երակներում». Արմեն Մարտիրոսյան՝ Արմեն Մարտիրոսյան. «Սարդոստայնը տների պատերի միջով, եկեղեցիների խորաններով բարձրացավ զանգակատների գմբեթները» գրառման
© 2013 Magaghat.am Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են: Մեջբերումներ անելիս հղումը magaghat.am-ին պարտադիր է:Սույն կայքի բոլոր լրատվական հրապարակումները անհատական օգտագործման համար են։ Տեղեկատվություն տարածող այլ միջոցներում սույն կայքի հրապարակումների (մասնակի կամ ամբողջական) վերահրապարկման համար անհրաժեշտ է magaghat.am ադմինիստրատորի թույլտվությունը։ Խախտում թույլ տված անձինք կենթարկվեն պատասխանատվության օրենքով սահմանված կարգով։ Կապ` Արման Հովհաննիսյան 055065023 magaghat.am@gmail.com