hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy fr hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy fr en my en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de en en en
Հայրենադարձություն աշխարհի բոլոր ծայրերից. նրանք չեն ափսոսում, որ վերադարձել են — Անի Բլոգ
Հունվարի 12, 2017Հունվարի 12, 2017 Անի Գասպարյան
2012 թվականից ի վեր անդրադառնում եմ հայրենադարձության թեմային` ընթերցողներին ներկայացնելով աշխարհի տարբեր ծայրերից հայրենիք տեղափոխված մոտ 4 տասնյակ հայրենադարձների հետաքրքիր ու հուզիչ պատմություններ:
Այս տարի որոշեցի հետադարձ հայացք ձգել հերոսներիս ճակատագրերին և հետաքրքրվել` նրանք նույն ոգևորությամբ ու սիրով կառչա՞ծ են Հայաստանին, չե՞ն հիասթափվել ու հեռացել և ինչո՞վ են զբաղված այս պահին: Ուրախությամբ պարզեցի, որ բոլորն այստեղ են, շարունակում են ակտիվ գործունեություն ծավալել և չեն ափսոսում Հայաստան տեղափոխվելու որոշման համար:
Ջորջ Տաբակյանն առաջինն էր, որի հայրենադարձության պատմությունը ներկայացրեցի 2012 թվականին: Պետք է խոստովանեմ, որ հենց նրա հայրենասիրությունը, լավատեսությունը, եռանդն ու անսահման դրական էներգիան ազդակ դարձան այս թեման շարունակական դարձնելու համար: Ծնված լինելով Լիբանանում և տեսնելով, թե ինչպես են համայնքի ներսում իսկ խոչընդոտում երիտասարդների վերադարձը Հայաստան` Ջորջը որոշում է պայքար տանել այդ երևույթի դեմ ու իր օրինակով ցույց տալ, որ վերադարձն ամենաճիշտ ուղին է:
Անահիտ Գալստյանը Հայաստան է վերադարձել 2012 թվականին Լոնդոնից: UCL համալսարանիմագիստրատուրան ավարտած քաղաքագետը 2013-ին անկեղծանում էր, որ Հայաստանն իրեն գործունեություն ծավալելու շատ ավելի լայն հնարավորություններ է տալիս, քան Անգլիան, որտեղ մրցակցությունը շատ մեծ է: «Լոնդոնն ինձ համար քաոս է»,- ասում էր Անահիտը: Իսկ Հայաստանում նա երազում էր հասարակական կազմակերպություն ստեղծել, որը ոչ թե ձևական բնույթ կունենար, այլ իսկապես օգուտ կբերեր Հայաստանին: Դրա համար նա գտնում էր, որ պետք է դեռ որոշ ժամանակ ապրի Հայաստանում, խնդիրներին ավելի լավ ծանոթանա, զգա սեփական մաշկի վրա:
Անահիտը մինչ օրս այստեղ է: Նա աշխատում է ONEArmenia հասարակական կազմակերպությունում` իբրև գրասենյակի տնօրեն: Կազմակերպությունը զբաղվում է Հայաստանի մարզերում աշխատատեղերի խնդրի լուծման կայուն ծրագրերի ֆինանսավորմամբ: «Իհարկե, Հայաստանում ապրելու համար ամենօրյա պայքար իսկապես կա, երբեմն միտքդ մռայլվում է, բայց միևնույն է, Հայաստանը այն միակ երկիրն է աշխարհում, որտեղ դու գիտես, որ տարբեր ոլորտներում կարիերադ փորձելու տարբերակներ ունես: Ես երջանիկ եմ և բոլորովին չեմ զղջում Հայաստան տեղափոխվելու իմ որոշման համար: Այստեղ ես կառուցել եմ իմ ամենամտերիմ ընկերական կապերը և ինքս ինձ խորությամբ սկսել եմ ճանաչել: Այստեղ կան վերելքներ ու վայրէջքներ, բայց ես ինձ զգում եմ, ինչպես տանը»,- ասում է Անահիտը:
Անահիտը հայերին` հատկապես Հայաստանում բնակվող, մաղթում է, որ մտածեն իրենց ապագայի համար ներդրումներ անելու մասին և սովորեն գնահատել թեկուզ այն մանրուքները, որոնք իրենց երջանկացնում են: «Եվ հիշե՛ք` դժվարություններ կան ամենուր»,- ասում է աշխարհակենտրոն Լոնդոնի փոխարեն արևաշող Հայաստանն ընտրած երիտասարդ հայրենադարձը:
Երկու երիտասարդ հայրենադարձների` սիրիահայ Սարգիս Ռշտունու և ամերիկահայ Անի Քալաֆյանի պատմություններին առանձին-առանձին անդրադարձել էինք 2015 թվականին: Սարգիսը Հայաստան էր տեղափոխվել Սիրիայից 2012-ին, իսկ Անին` Միացյալ Նահանգներից 2014-ին: Միացյալ Նահանգներում ծնված ու մեծացած Անին Հայաստանում որոշել էր PR արշավներ իրականացնել ընդդեմ հակահայ քարոզչության և հանուն հայրենադարձության: Այն ժամանակ Անին Ու Սարգիսը ընկերներ էին, երազում էին ամուսնության և Արցախում միասին ապրելու մասին, քանի որ Արցախը նրանց երազանքների երկիրն է: Այս տարի նրանք ամուսնացել են: Նորապսակ զույգն այս պահին Միացյալ Նահանգներում է, բայց ամռանը կրկին վերադառնալու է Հայաստան: «Իհարկե, չենք փոշմանել, որ վերադարձել ենք Հայաստան, ընդհակառակը՝ Հայաստան տեղափոխվելը շատ կարևոր քայլ էր մեզ համար կյանքի բոլոր կողմերով»,- ասում է Սարգիսը:
Իռլանդացի հորից ու սիրիահայ մորից ծնված Րաֆֆի Էլիոտն արտաքինով տիպիկ իռլանդացի է, բայց էությամբ` զտարյուն հայ: Հայաստան է տեղափոխվել Կանադայից 2010-ին: Հիշում եմ` Րաֆֆին պատմում էր, որ իռլանդացի հայրը երեք երեխաներին էլ հայկական դպրոց է ուղարկել, անձամբ դասերը պարապել, ուղղել հայերենի սխալները: «Մենք տիպիկ սփյուռքահայի կյանքով էինք ապրում»,- 2013-ին ասում էր նա: Եվ արդյունքը չի ուշացել: 24-ամյա Րաֆֆին, գալով Հայաստան, որոշում է մեկընդմիշտ մնալ այստեղ: «Իռլանդական արյունն ու կանադական արժեքներն ինձ ավելի լավ հայ են դարձնում»,- համոզված է նա:
Րաֆֆի Էլիոտը Հայաստանում ՏՏ ոլորտի սթարթափ է հիմնել, ստեղծել 3 աշխատատեղ: Ասում է, որ շատ գոհ է, չի ափսոսում Հայաստան տեղափոխվելու համար: Ավելին, այստեղ նա գտել է նաև իր երջանկությունը. ամուսնացել է սիրած աղջկա հետ, սպասում են իրենց առաջնեկին:
Դավիթ Խաչատրյանը Հայաստան է տեղափոխվել Իսրայելից 2012 թվականին: ՏՏ և բարձր տեխնոլոգիաների ոլորտի մասնագետը միգուցե Իսրայելում շատ ավելի մեծ հաջողությունների հասներ, սակայն նախընտրել էր Հայաստանը` հորդորելով տեղացիներին դժգոհելու փոխարեն գործ անել: Դավիթը ՏՏ ոլորտի սթարփափներ էր ստեղծում: Այժմ նոր սթարթափ է հիմնել, բացի այդ, պլանավորել է ռեստորան բացել. «Շատ նոր բան եմ սովորել այս տարիներին Հայաստանում, այդ թվում և մասնագիտական առումով, քանի որ մեր երիտասարդ շուկայում շատ ավելի հեշտ է նոր բաներ փորձելը»,- ասում է Դավիթը` նշելով, որ բոլոր դժվարություններով հանդերձ՝ չի ափսոսում, որ վերադարձել է Հայաստան:
Ստեփան Սարգսյանն ու Նելլի Մարտիրոսյանն իրենց փոքրիկ դստեր` Շուշիի հետ Հայաստան են տեղափոխվել Միացյալ Նահանգներից: Երիտասարդ ամուսիններին միացրել է նախևառաջ Հայաստանի ու Արցախի նկատմամբ ունեցած անվերապահ նվիրումն ու սերը, ինչի շնորհիվ նրանք տեղափոխվել են Հայաստան ու իրենց ողջ եռանդը նվիրել Արցախի ազատագրված տարածքների զարգացման գործին` մեծ ծրագրեր իրականացնելով հատկապես Քաշաթաղում, շարունակելով դպրոցաշինությունը, զոհված զինվորների ընտանիքներին դրամական միանվագ և ամենամսյա աջակցությունը և այլն։ Նրանց անկեղծ հայրենասիրությունն ու ակտիվ գործունեությունն իսկապես վարակիչ են:
Նելլին խոստովանում է, որ Հայաստան վերադառնալուց հետո իրենց ակնկալիքները իրականության հետ համընկել են և՛ բացասական, և՛ դրական առումով, ու դա հիմնականում պայմանավորված է նրանով, որ Հայաստանի իրականությանը քաջ ծանոթ են եղել ամենամյա այցերի և «Հայրենասերի» շրջանակում ծավալած գործունության շնորհիվ։ «Քանի որ Հայաստանում ենք, հնարավորություն ունենք ծանոթանալու նորանոր գործընկերների, ուղղակի հրաշալի հայրենասեր մարդկանց հետ և նրանց նույնպես ներառել ազատագրված տարածքները զարգացնելու կարևոր գործի մեջ»,- ասում է նա:- Ցանկանում եմ, որ մեր ժողովրդի կյանքը տնտեսապես բարելավվի Հայաստանում, որ մարդկանց աչքը կարիքից դրդված դրսի վրա չլինի։ Հետևաբար մաղթում եմ մեր ժողովրդին խաղաղություն, որ այդ խաղաղ պայմաններում կարողանանք կառուցել բարեկեցիկ և ուժեղ պետություն բոլորիս համար»։
​Եզդի Ուսուբ բեկի մասին գիրքը և Կոմիտասի խեղաթյուրված կենսագրությունը
Հորդանանցի երիտասարդ հայրենադարձն Արցախում պայքարում է, բայց ոչ զենքով, այլ «Մուկլիմանդիլով»
Մայիսի 09, 2019 Անի Գասպարյան 0
​«Դու լեռներում չես, լեռներն են քո մեջ»․ վերադարձ Գերմանիայից
«Հայաստանի գյուղերը մի ուրիշ ձևով եմ սիրում։ Երբ մտնում ես գյուղ, քեզ տնից էլ լավ ես...
Ապրիլի 09, 2019 Անի Գասպարյան 0
​«Հենց Հայաստա՛նն է ապրելու տեղ»․ Լիդան կոտրում է կարծրատիպերը
Լիդան մի քանի ամսական էր, երբ ընտանիքը 90-ականներին տեղափոխվեց Ռուսաստան։ Ամեն ինչ կարծես լավ էր, ինքն...
Մարտի 09, 2019 Անի Գասպարյան 0
Հակոբ Նազարյան․ վերադարձ Հայաստան՝ շինարարության նորագույն տեխնոլոգիաներով
Հակոբ Նազարյանն առաջիններից էր, որ արձագանքեց Հայաստանում թավշյա հեղափոխության կոչին ու ընտանիքով վերադարձավ հայրենիք՝ իր հետ...
Ես Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի եմ, ՀԱՅ, որ ուզում է իր հայրենիքում ավելի արժանապատիվ ապրել: Ես սովորական ՄԱՐԴ եմ, որ ուզում է աշխարհն ավելի լուսավոր տեսնել: Ես պարզապես ԿԻՆ եմ, որ ուզում է ավելի լիարժեք ու կայացած լինել: Բայց ես գիտեմ, որ այդ ամենի համար ԵՍ եմ պատասխանատու: Փոխիր ինքդ քեզ, ու աշխարհն անպայման կբարեփոխվի…
Հուլիսի 28, 2016:Գյոյ-ջամին կառուցել է Իրևանի կիսանկախ ԱԴՐԲԵՋԱՆՑԻ սարդար Հուսեյն-Ալի խանը գողմից 1766 թ:
Հունվարի 31, 2014:Շատ ափսոսում եմ որ նման վառ անհատականություն հեռացավ մեզանից: Անդառնալի կորուստ: Չգիտեմ ինչպես արտահայտվեմ, ես իրեն շատ եի սիրում,…
Հունվարի 20, 2014:Ձեր գրառումը տեղ գտավ www.BlogNews.am կայքում: Շնորհակալություն:
Հունվարի 12, 2014:Ինչպես և շաաատ այլ բաներ են կիսատ մնում, Անի ջան:
Հուլիսի 11, 2013:_իրականությունը համապատասխանում է հարյուր տոկոսանոց,Անիի հետբազմաթիվ անգամ փորձել է երկխոսություն կազմակերպել Տեր Շահեի հետ սակայն ինքը դեռ բացասական…
«Նորմալ երկրում երեկվա դեպքերին կհետևեին հրաժարականներ»․ Լարիսա Ալավերդյան
​«Դու լեռներում չես, լեռներն են քո մեջ»․ վերադարձ Գերմանիայից
​«Հենց Հայաստա՛նն է ապրելու տեղ»․ Լիդան կոտրում է կարծրատիպերը
Հակոբ Նազարյան․ վերադարձ Հայաստան՝ շինարարության նորագույն տեխնոլոգիաներով
​Երջանկությունը Դեբետ գյուղում էր. վերադարձ Ֆրանկֆուրտից Լոռի
Repat Armenia Զվարթնոց օդանավակայան Կլոր շենք Հայրենադարձություն