hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en zh hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy zh en hy hy hy en hy en hy en hy en hy en hy hy ru en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy
Էրզրումից հայերի ամենամեծ ներգաղթը Գյումրի նկատվել է 1830 թվականին: Մեծ է հավանականությունը, որ կարնեցի Կարանյանները հենց այդ ժամանակ են եկել Գյումրի և հիմնվել այստեղ՝ դառնալով արդեն տոհմիկ գյումրեցիներ:
Որոշ տեղեկությունների համաձայն, Կարանյանները համարվել են քաղաքի հինգ մեծահարուստներից մեկը: Ունեցվածքի չափի այս ոչ պաշտոնական ցանկում անվիճելի առաջատարը եղել է Ձիթողցյանների գերդաստանը: Այն ժամանակվա մեծահարուստներին բնորոշ նախասիրությունը չէր շրջանցել նաև Կարանյաններին: Դա կրթասիրությունն էր և դրանից բխող մեկ այլ հատկանիշ՝ հարգանքը երևելի գիտնականների հանդեպ:
— Մեր պապական տան դահլիճում երեք ռոյալ և մեկ դաշնամուր կար: Երբ երեխաները ցանկություն էին ունենում նվագել, ապա ուզած պահի կարող էին՝ առանց մեկը մյուսին խանգարելու,- հիշում է Հարություն Կարանյանի թոռնուհին՝ մանկավարժ Լաուրա Գուրգենյանը,- և, ընդհանրապես, իմ բոլոր քեռիներն ու մորաքույրները ժամանակին լավագույն կրթություն են ստացել՝ «Գիմնազում» և «Կամերչեսկում»:
Իր մորից՝ Վարդիթերից տիկին Լաուրան իմացել է, որ Հարություն պապն ու նրա եղբայրը՝ Հակոբը, իրենց տան բակում թանգարան են հիմնել, որը նաև գիտական շրջաններից իր այցելուներն է ունեցել: Երևի Կարանյան եղբայրների հենց այս նախասիրությունն էլ շատ գիտնականներին՝ նրանց հետ բարեկամանալու, կապեր հաստատելու հիմք է հանդիսացել: Օրինակ՝ հայտնի ճարտարապետ Թորոս Թորամանյանը, ով ուսումնասիրել և չափագրել է Անիի եկեղեցիները, յոթ տարի շարուանակ, որոշ ընդմիջումներով, հյուրընկալվել է Կարանյանների հարկի ներքո: Հարություն Կարանյանը պրպտող ճարտարապետին տարբեր հարցերում իր օժանդակությունն է ցուցաբերել:
Պատմական նշանակություն ունի 1913 թվականին Կարանյանների օջախում արված լուսանկարը, որում խնջույքի սեղանի շուրջ, բացի ընտանիքի անդամներից, պատկերված են Ն.Մառը, Վիեննայի համալսարանի պրոֆեսոր Յա. Ստրժիգովսկին, արվեստաբան Լ.Լիսիցյանը, գրող Ատրպետը և Թ.Թորամանյանը:
— Թորամանյանն է այս հիշարժան խնջույքը լուսանկարել,- պարզաբանում է Լաուրա Գուրգենյանը,- պարզապես հետագայում իր պատկերը նա ֆոտոմոնտաժի միջոցով «տեղադրել» է այստեղ: Ընդհանրապես, Թորամանյանը շատ է կապված եղել մեր գերդաստանին, բայց ափսոս, որ իր երախտիքն հայտնելու տխուր առիթ է ունեցել: Վարսենիկ տատիս մահվանից հետո, 1911 թվականին Մարսելում տպագրված իր «Տեկորի տաճարը» գիրքը նվիրել է նրա հիշատակին:
1914 թվականի թուրքական ներխուժումներից ահաբեկված, Կարանյանների մի մասը որոշում է ապահովության համար միառժամանակ Թիֆլիս տեղափոխվել: Այնտեղից արդեն վերադարձել են ընտանիքի ոչ բոլոր անդամները: Ոմանք զոհվել էին, ոմանք էլ՝ թալանի պատճառով, զրկվել ունեցվածքից: Բայց գերդաստանն ամենամեծ հարվածը ստացել է «կուլակաթափության» տարիներին: Դրանք հուսալքության տարիներ էին և ամեն մեկը շտապել է հեռանալ քաղաքից՝ որևէ գյուղում պատսպարվել, որպեսզի կարողանա մի կերպ գլուխը պահել:
— Արաքսյա մորաքրոջս էլ, օրինակ, բաժին էր հասել երկու քույրերին ու եղբորը պահելու հոգսը,- ասում է տիկին Լաուրան:- Մորաքույրս ամուսնացել է հեղափոխական Սուրեն Սուրենյանցի հետ՝ «օժիտ տանելով» հենց իր քույրերին ու եղբորը: Մայրս, որ մեծացել է այդ տանը, երախտագիտությամբ էր հիշում այդ մարդուն:
Չնայած այս ամենին, գերդաստանի հաջորդ սերունդն հիշեցրեց իր մասին. Հայկազ Կարանյանը եղել է Մոսկվայի մետրոպոլիտենի շինարարության գլխավոր ինժեները, Գերասիմ Կարանյանը մոսկվայում ուսում առնելով, անցել է երկրաբանի աշխատանքի՝ Հեռավոր Արևելքում, Արամայիս Կարանյանը եղել է Լենինականի Տեքստիլ կոմբինատի առաջին գլխավոր ինժեները, Համազասպ Կարանյանը երգել է Թաթուլ Ալթունյանի ժողգործիքների անսամբլում…
— Ի դեպ, նա իմ հարսանիքին մասնակցել է,- իր անվանի ազգականների թվարկումն ավարտելով, հիշում է տիկին Լաուրան,- նա իր երգով ինձ նվեր մատուցեց, և դա ես երբեք չեմ մոռանա… Այնպես, ինչպես չեմ մոռանա մեր պապական տունն ու պարտեզը: Հիմա շատ բան է փոխվել: Չկա վարդերի պարտեզն ու բակի գեղեցիկ դարպասը, որ մի օր բեռնատարը մխրճվեց մեջը: Երեխաները հավաքեցին դարպասի կտորներն ու հանձնեցին որպես մետաղի ջարդոն: Իսկ հիմա ԱՄՆ-ում բնակվող Վարդանուշ մորաքրոջս որդին զանգում է ու խնդրում, որ դարպասի լուսանկարն ուղարկեմ: Կարոտել է: Հիմա արի ու նրան բացատրի, որ այդ դարպասը չկա այլևս: Ու, ընդհանրապես, ո՞նց հասկացնես, որ այստեղ էլ պատմության անիվը կանգ չի առնում, այն մշտապես ընթացքի մեջ է…
[/vc_column_text][/vc_column][/vc_row][vc_row][vc_column][vc_single_image image=”1154″ img_size=”full” style=”vc_box_outline” border_color=”black” onclick=”link_image”][/vc_column][/vc_row]
«Տիկնիկայինը կարողանում է ներթափանցել երեխայի ներաշխարհ»
Արթուր Ալեքսանյանը աշխարհի քառակի չեմպիոն
«Մեր թիմում ամեն մեկը պետք է փոփոխություն բերի եւ արդյունք ապահովի»
Երեք առաջնախաղ 157-րդ թատերաշրջանում
ՀՀ, Գյումրի, Իսահակյան փ., 76
(+374 312) 6 72 56
«Տիկնիկայինը կարողանում է ներթափանցել երեխայի ներաշխարհ»
Արթուր Ալեքսանյանը աշխարհի քառակի չեմպիոն
«Մեր թիմում ամեն մեկը պետք է փոփոխություն բերի եւ արդյունք ապահովի»
Երեք առաջնախաղ 157-րդ թատերաշրջանում
Մեջբերումներ անելիս ակտիվ հղումը shrjapat.am- ին պարտադիր է: Կայքում արտահայտված կարծիքները պարտադիր չէ, որ համընկնեն կայքի խմբագրության տեսակետի հետ:
Գովզդների բովանդակության համար կայքը պատասխանատվություն չի կրում: