hy hy en hy hy hy en en hy hy fr hy hy hy hy hy en en hy en hy hy hy en hy en en en en hy en en en en en en en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en en
Երաժշտության ասպարեզում բլյուզը հաճախ ընկալվում է որպես ջազի պարզունակ ձև, որը զարգացել է ջազի հետ գրեթե զուգահեռ: Մինչդեռ բլյուզ հասկացության արմատները գնում են մինչև տասնիններորդ դար, եւ այն անբաժան կերպով կապված է ԱՄՆ հարավի սևամորթների մշակությի հետ: Մինչպատերազմական ակուստիկ բլյուզը եղել է նեգրիտանական ֆոլկլորի բաղկացուցիչ մասերից մեկը, այդ իսկ պատճառով դրա նկամամբ սպիտակամորթների վերաբերմունքը բացասական էր:
Անցյալ դարի քառասունականների վերջին բլյուզ ժանրում վերջնականապես իր դիրքերն է ամրպանդում էլէկտրական կիթառը, ինչը լուրջ փոփոխությունների է ենթարկում ժանրը: Առավել հաճախ էլեկտրոբլյուզի հետ ասոցացնում են այնպիսի երաժիշտների անուններ, ինչպիսիք են Մադդի Ուոթերսը, Բի Բի Քինգը, Թի-Բոնա Ուոլքերը եւ այլք, որոնցից յուրաքանչյուրը հանդիսացել է իր  ժամանակաշրջանի մարմնավորումը: Նրանք էկետրոբլյուզի ասպարեզում հասնում են այնպիսի հաջողոթյունների, որ ռոք երաժիշտներից շատերի համար դառնում են ներաշնչանքի աղբյուր: Չնայած այդ ամենին, սպիտակամորթ հասարակության վերաբերմունքը բլյուզ երաժշտության նկատմամբ փոխվում է միայն 1960-ականներին, երբ երաժշտության ասպարեզ է դուրս գալիս նոր ժանր՝ բլյուզ-ռոքը:
Բլյուզ–ռոքի պատմությունը սկիզբ է առնում 1950-ականներին եւ շարունակվում մինչ այսօր: Ընդ որում, հատկանշական է այն հանագմանքը, որ առաջին անգամ բլյուզը ռոքի հետ միաձուլում են ոչ թե ամերիկացիները, այլ՝ անգլիացիները: Բրիտանական երաժշտաբեմում 1950-ականներին իշխում էին երկու հիմնական ժանրեր՝ ջազ եւ ռոքնռոլ: Նույն կերպ երկու մասի էին տարաբաժանված նաև բրիտանական լսարանը. մի կողմից հասուն ունկնդիրներն էին, մյուս ՝ երիտասարդությունը, որը անհագ ու համակ ուշադրությամբ լսում էր ամերիկյան ռադիո՝ կլանելով լիովին նոր ու հիասքանչ երաժշտությունը:
1958թ. Ալեքսիս Քորների գլխավորությամբ ձևավորվում է "Blues Incorporated" լեգենդար խումբը, որն էլ դառնում է բլյուզ ռոքը տարածող առաջնային խմբերից մեկը: Հետագայում ասպարեզ են դուրս գալիս ու նույն գործը շարունակում այնպիսի երաժշտական խմբեր, ինչպիսիք են “Rolling Stones”, “Yardbirds”, “Animals” խմբերը՝ հասցնելով բյուզ-ռոք ժանրը առավել լայն զանգվածներին:
1955-56թթ. ռիթմէնբլյուզ ոճում բավականին ազդեցիկ ալբոմներ է թողարկում "Graham Bond Organization" խումբը:
Նոր ձևավորված ժանրում ավանդական բլյուզային ռիթմերին միախառնվում է ռոքնռոլային հնչողությունը: Փոփոխվում է նաև  բլյուզ-ռոք բենդերի գործիքակազմը: Առավել հատկանշական են դառնում հարվածային, ստեղնաշարային գործիքները, բասը եւ մեկ կամ երկու էլեկտրոկիթառները:
Վոկալ կատարումը բլոյւզ-ռոքի մեջ կարող է լինել կամ բացակայել: Ինստրումենտալ՝ գործիքային բլյուզ-ռոքը շարունակում է մնալ որպես «նորմատիվ» ինչպես ժանրի ձևավորման սկզբում, այնպես էլ՝ ներկայումս:
1970-ականներին բլյուզ-ռոքը զգալիորեն հագենում է կիթառային նոր հնչյուններով, այնպես, որ արդեն դժվար էր տարբերակել բլյուզ-ռոքը այդ ժամանակաշրջանում մեկ այլ հանրահայտ ժանրից՝ հարդ-ռոքից: Այնուամենայնիվ, տարբերակիչ նուրբ գիծ առկա էր, եւ երկու ժանրերը շարունակում են զարգանալ զուգահեռաբար՝ փոխազդելով միմյանց վրա: 1970-ականներին բլյուզ-ռոքի ասպարեզում ի հայտ են գալիս նոր անուններ ինչպիսիք են  Դր. Ֆիլգուդը, Ռորի Գալագերն ու Ռոբին Թրաուրը: Հարդ-ռոքի ու բլյուզ-ռոքի սահմանագծին էին ստեղծագործում Aerosmith, ZZ Top, Lynyrd Skynyrd եւ Status Quo խմբերը, որոնցից գրեթե բոլորն էլ ժամանակի ընթացքում շեղվում են դեպի ծանր մետալ:
1980-ականներին բլյուզ-ռոքը գրեթե մոռացության է մատնվում: Արդեն անցյալում էին բլյուզ-ռոքի լեգենդար վարպետները: Միայան 1990-ականների վերջին եւ 2000-ականների սկզբին է  բլյուզ-ռոքը նորից վերածնունդ ապրում:Ասպարեզ են դուրս գալիս Eric Gales, Arc Angels, Storiville, Band of Skulls, Bernard Allison եւ  Alabama 3 խմբերն ու կատարողները, որոնք գրավում են ամերիկյան ու բրիտանական բեմերը:
Ժամանակակից բլյուզ-ռոքը տվել է այնպիսի կատարողների, ինչպիսիք են Gary Moore-ը, Mad Season-ը, The White Stripes-, The Dead Weather-ը, Them Crooked Vultures-ը, John Mayer-ը,cBlues Traveler-ը, The Black Crowes-ը, The Black Keys-ը և այլք:
Posted by Արվեստի Աշխարհը at 03:21
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Newer Post Older Post Home
Subscribe to: Post Comments (Atom)
Միքելանջելո Բուոնարոտի (1475-1564թթ.)՝ իտալացի մեծն քանդակագործ, գեղանկարիչ, ճարտարապետ, պոետ և մտավորական, Վերածննդի դարաշրջանի մեծագու...
Պիեռ Օգյուստ Ռենուար «Մառլիի անտառը»
Վիկտոր Հյուգո «Փարիզի Աստվածամոր տաճարը»
«Փարիզի Աստվածամոր տաճարը» (1831) Վիկտոր Հյուգոյի հանրագիտարանն է, ֆրանսիական ռոմանտիզիմի հիմքը: Այս վեպը յուրովի պատմական է, իսկ գաղափ...
Էդուարդ Մանե (1832–1883 թթ.)՝ ֆրանսիացի հայտնի գեղանկարիչ, իմպրեսիոնիզմի հիմնադիրներից մեկը:  Ծնվել է 1832թ. հունվարի 23-ին Փարիզի...
«Անտիգոնե»՝ Սոֆոկլեսի ամենահայտնի ողբերգություններից մեկը, որն առաջին անգամ բեմադրվել է մ.թ.ա. 442թ.: Ստեղծագործության հիմքում ընկած է Թ...
Ստենդալ «Կարմիրը և սևը»
Ստենդալը պատկանում է ֆրանսիական ռեալիզմի առաջին շրջանին , ում  ստեղծագործությունը Լուսավորությանը XIX դարի ռեալի...
Լուվր՝ աշխարհի խոշորագույն ու ամենահեղինակավոր թանգարաններից մեկը , որը գտնվում է Փարիզի կենտրոնում՝ Սենա գետի ա...
Միգել դե Սերվանտես «Դոն Կիխոտ»
Միգել դե Սերվանտեսի «Դոն Կիխոտ» վեպը հանդիսանում է Արևմտյան Եվրոպայի առաջին մեծածավալ վեպը, որից, ինչպես նշում է Բելինսկին, «...սկ...
Օնորե դը Բալզակ «Շագրենի կաշին»
«Շագրենի կաշին» (1830-1831թթ.)՝ ֆրանսիական դասական ռեալիզմի հիմնադիր Օնորե դը Բալզակի ամենահայտնի վեպերից մեկը: Բալզակը պատմական վեպերի...
« Թշվառները » (1862 թ .) կյանքի խնդիրների ընդգրկումով և սոցիալական քննադատության թափով Վիկտոր Հյուգոյի ամենանշանակալից ...
Արխիվ March (1) January (3) December (1) May (1) April (5) March (2) February (3) January (17) December (2) November (4) October (12) September (9) August (5) July (7) June (19) May (22) April (14) March (12) February (18) January (22) December (3) November (34) October (28) September (55) August (19) July (43) June (25) May (49) March (13) February (9) January (1) December (9) November (14) October (7) September (1) August (67) July (10)
Simple theme. Theme images by gaffera. Powered by Blogger.