pl pl hy pl pt pl pl pl de en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy de pl pl pl pl pl pl pl pl pl hy hy hy hy nl pl pl pl pl pl pl pl da pl pl pl da pl pl cs pl pl pl en pl da pl pl pl cs pl pl pl pl pl pl pl pl da pl pl pl pl fr pl pl pl en en pl pl en pl pl en en en de fr en en en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr en pl hy hy pl pl pl pl pt pl de pl pl hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy pl hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy pl hy hy hy hy hy hy hy hy hy pl hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy pl hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy pl hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy pl hy hy hy hy pl pl pl pl en en pl en es hy en en pl
Hovhannes Thumanyan - Anban Hurin | - Szkola Ormiańska -
Լինում է, չի լինում մի կնիկ: Էս կնիկը մի աղջիկ է ունենում` անունը Հուռի: Մի ծույլ, անշնորհք աղջիկ: Օրը մինչև իրիկուն պարապ-սարապ նստած: Բանն ինչ կանեմ` կեղտոտ է.
Հարևանները անունը դնում են անբան Հուռի: Ինչ մերն է` աղջկանը հովելով ման է գալի. – լիդրը գզող, լիդրը մանող, համ խճճող, համ խճուճը հանող, ձևող-կարող, հունցող-թխող, եփող-թափող, մի խոսքով` հուրի-հրեղեն, մատները ոսկի:Էս գովասանքը գնում է մի երիտասարդ վաճառականի ականջն է ընկնում: Էս երիտասարդ վաճառականն ասում է` իմ ուզածն էլ հենց սա է, որ կա:
Գլխապատառ գալիս է անբան Հուռիին ուզում է, հետը պսակվում, տանում իրենց տունը: Մի քանի ժամանակից ետը մի տասը-քսան բեռը բամբակ է առնում տալիս կնկանը, թե` ես գնում եմ հեռու տեղեր առուտուրի, դու էլ էս բամբակը գզի, մանի, գամ տանեմ ծախեմ, հարստանանք:
Անբան Հուռին է, իրեն համար մաստակ ծամելով ման է գալի: Մի օր էլ գետի ափովն անց կենալիս է լսում, որ գորտերը կռկռկում են:
-Վո՛ւյ, աղչի Փեփել, Կեկել,- ձեն է տալիս անբան Հուռին,- որ բամբակը բերեմ ձեզ տամ` կգզե՞ք…
Անբան Հուռին ուրախանում է: Գնում է բամբակը կրում բերում, ածում գետը:
-Դե գզեցեք, մանեցեք: Մի քանի օրից ետ կգամ, մանածը կտանեմ, որ ծախենք:
Գնում է, մի քանի օրից ետ է գալի:
Գորտերը էլի կռկռում են.
-Աղչի Փե՛փել, Կեկել դե մանածը բերեք:
Գորտերը շարունակում են կռկռալ, իսկ մանածը չեն բերում:
Հուռին մին էլ որ նայում է, աչքովն ընկնում է գետի ափերին ու քարերին փաթաթված կանաչ մուռը:
-Վո¯ւյ,- ասում է,- քոռանամ ես, տե՛ս, համ գզել ու մանել են, համ խալիչա են գործել իրենց համար:
Ձեռը ճակատին է դնում ձեն տալի.
-Դե որ խալիչա եք գործել, մեր բամբակի փողը բերեք: -Ձեն է տալի ու ոտը փոխում է, մտնում ջուրը: Հանկարծ ոտը առնում է մի կոշտ բանի: Հանում է տեսնում` մի կտոր ոսկի: Փեփելին ու Կեկելին շնորհակալություն է ասում, ոսկու կտորը փեշը դնում, գալիս տուն: Մարդն էլ առուտուրի տեղիցն է գալիս: Գալիս է տեսնում` իրենց թարեքին մի մեծ ոսկու կտոր:
-Այ կնիկ, էս ի՞նչ ոսկի է:
Թե` բա չես ասիլ բամբակը Փեփելի ու Կեկելի վրա ծախեցի. բամբակի փողն է: Մարդը ո¯նց է ուրախանում, էնպես էլ դուք ուրախանաք: Զոքանչին հրավիրում է, ընծաներ տալի, գովում է, շնորհակալություն է անում, որ էնպես խելոք, շնորհքով, աշխատասեր աղջիկ է մեծացրել: Քեֆ է սարքում, նստում են քեֆի:
Զոքանչը խորամանակ կին է լինում: Իմանում է, թե բանը ինչպես է պատահել. վախենում է փեսեն էլի աղջկանը գործ հանձնի, ու գաղտնիքը բացվի: Քեֆի լավ ժամանակը մի բզեզ է ներս մտնում ու բռռացնելով պտտվում սենյակում: Էս զոքանչը վեր է կենում գլուխ տալի բզեզին: Ասում է.
-Բարով եկար, մորքուր ջան, ո¯նց ես, ո¯րտեղ ես, էսքան ժամանակ չես երևում… Ախր քեզ ո՞վ էր ասում էդքան բան անես, որ էդ օրն ընկնես…
Փեսեն մնում է զարմացած: Ասում է.
-Այ մեր, խելագարվեցի՞ր, քեզ ի՞նչ պատահեց. էդ բզեզին էդ ի՞նչ ես ասում – մորքո՞ւրս որն է…
Զոքանչը թե. -Այ որդի, քեզանից ինչ թաքցնեմ, դու էլ իմ որդին ես: Չես ասիլ, էս բզեզն իմ մորքուրն է: Խեղճը շատ աշխատասեր կնիկ էր: Ամբողջ օրն աշխատում էր, շատ աշխատելուց կուչ եկավ, պստիկացավ. էնքան պստիկացավ, որ դառավ բզեզ: Մեր ցեղն էսպես է: Շատ աշխատասեր ենք: Բայց աշխատելուց պստիկանում, բզեզ ենք դառնում: Էս որ փեսեն լսում է, վախից քիչ է մնում պռոշը ճաքի. էն է լինում որ էն, արգելում է Հուռիին ձեռն էլ բանի չտա, որ մորքուրի նման բզեզ չդառնա:
դժվար աշխատանք կատարել,  դժվարությամբ ձեռք բերել, չարչարանքով՝ տանջալից աշխատանքով վաստակել Խեղճ աղքատը դառը դատի,- Դատարկ նըստի… է՜յ աշխարհ, Էլ ինչո՞ւ ես քարը թողնում Քարի վըրա, քար-աշխա՛րհ: Ավետիք Իսահակյան
Kanał RSS z wpisami
Kanał RSS z komentarzami
Rozpoczęcie roku szkolnego 2018-2019
DZIEŃ ORMIAŃSKI 2018 – Warszawa – International festival of Warsaw
„Wszystkie kultury Krakowa” – odcinek poświęcony Ormianom
Ես իմ անուշ Հայաստանի
Քիչ ենք‚ բայց Հայ ենք
Պարույր Սևակ «ՄԱՐԴ ԷԼ ԿԱ, ՄԱՐԴ ԷԼ»
Niewielu nas, ale jesteśmy Ormianami
Հին աշխարհը չեմ տեսել
Պույ – Պույ մկնիկը
Ormiańskie śpiewy i pieśni ludowe
Ծիրանի ծառ, բար մի տա
Հով արեք, սարեր ջան
Չինար ես, կեռանալ մի
Հոյ, իմ Նազանի յարը
Ես սովորում եմ գրել։ Ա՛
Ես սովորում եմ գրել։ Ա՛՛
Tłumacz przysięgły języka ormiańskiego
100 rocznica ludobójstwa abecadło Armenia audycja Babadjanian chór Don't deny IOM Język ormiański Kaukaz klasztory Komitas ludobójstwo muzyka nowy rok szkolny Ormianie w Krakowie Ormianie w Polsce Ormiańskie Towarzystwo Kulturalne OTK podręcznik rok szkolny Rozpoczęcie Szkoła języka Ormiańskiego Szkoła Ormiańska szkoła Ormiańskia w Krakowie zakończenie roku szkolnego Այբուբեն Աշխատանքային տետր Երաժշտական Այբուբեն Զորավար Անդրանիկ Կրակովի Հայ Համայնք Կրակովի Հայկական Դպրոց Հայերեն Հայկական դպրոց Հայոց լեզու ՊԱՐՈՒՅՐ ՍԵՎԱԿ Ռուբեն Մաթևոսյան Տառուսուցում այբբենարան գիրք-տետր դպրոց հայաստան հայկական հայրենիք ցեղասպանություն
– Szkola Ormiańska – Copyright © 2013 - 2022 All Rights Reserved.
Ta strona korzysta z plików cookie ("ciasteczka"). Więcej informacjiZgoda