hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy it hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy en hy en hy en hy en hy en hy hy ru en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy
Մհերի առաջին բեմելը հենց Տեքստիլի ակումբում էլ կայացավ: Այս ակումբում նա հնարավորություն ունեցավ իր փայլուն դերասանական ձիրքով ու ցայտուն խաղով նկատելի դառնալ: Հրավիրեցին Ա.Մռավյանի անվան պետթատրոն, ուր սովորեց դրամատիկական ստուդիայում: Դերասանական մեծ ներուժով երիտասարդն իր հայրենի քաղաքում փորձ ձեռք բերելով, մտադրվում է մեկնել Երևան՝ այնտեղ, որպես ճշմարիտ դերասան, ինքնահաստատվելու, ինչն հայրենի քաղաքում գրեթե անհնար էր: Մայրաքաղաքում Մհեր Մկրտչյանի ուղին սկսվեց Սունդուկյանի անվան Մայր թատրոնից:
Մհերին մեծ էկրան տանող առաջին ֆիլմը «01-99» կարճամետրաժն էր: Անեկտոդային սյուժեով այս ֆիլմում դերասանի կերպավորած Գարսևանն ամրագրեց նրա ամպլուան: Ռեժիսորներն անվրեպ նկատեցին փայլուն կատակերկագին ու սկսեցին մեկը մյուսին հերթ չտալով, նկարահանել նրան իրենց ֆիլմերում: Սակայն Մհերն իրեն առավել հոգեհարազատ էր համարում դրամատիկ դերասանի ամպլուան: Եղբայրը մինչ օրս էլ Մհերին մեծ տրագիկոմիկ է համարում: Իսկ երբ ռեժիսորին հարցրի, թե, այնուամենայնիվ, նա եղբայրների միջև համեմատության ինչպիսի՞ եզրեր է տեսնում, ասաց. «Մհերը խելոք էր, ինչն իմ մասին չէի ասի: Ես ավելի շատ մշեցու բնավորություն ունեմ՝ ավելի կոպիտ եմ ու ծայրահեղ: Ու մի շատ կարևոր բան էլ կար. նա ավելի տաղանդավոր էր, քան ես»:
Անդրադառնալով Մհեր Մկրտչյանի դերասանական տաղանդին, տարիներ առաջ օպերատոր Ռուդոլֆ Վաթինյանին դիմեցի, թե ի՞նչ արժանահիշատակ դեպք կարող է հիշել դերասանի հետ աշխատանքից: Հիշեց «Լուսանկար» կարճամետրաժ ֆիլմի նկարահանումները. «Դա իմ ու Աբոյի (Ալբերտ Մկրտչյան)՝ Կինոմատոգրաֆիայի համամիութենական ինստիտուտի ավարտական դիպլոմային աշխատանքն էր: Ֆրունզի հետ փորձում էինք մի դրվագ, երբ նա փոստատարի դերում պիտի ռազմաճակատից ստացված նամակը հանձներ հարազատին: Նրա ուրախությունը, ցնծությունը, հրճվանքը փոխվում էր մորմոքի, երբ դրանից հետո տալիս էր նաև «սև թուղթը»: Այս կոնտրաստային իրավիճակները Ֆրունզը փայլուն խաղաց: Ես անզոր էի՝ չէի կարող չլացել: Կինոխցիկը միացված չէր: Որոշեցինք նկարահանել: Այս անգամ դրվագը պակաս տպավորիչ ստացվեց: Ֆրունզին հարցրեցի, թե ինչո՞ւ այնպես չստացվեց, ինչպես քիչ առաջ: Նա էլ, թե. «Էն ժամանակ դու լացում էիր, ես էլ՝ քեզ հետ: Հիմա չես լացում, ո՞նց խաղամ: Իրոք, Ֆրունզը մեծ տրագիկոմիկ դերասան էր»:
Մհեր Մկրտչյանը կարծում էր, որ դերասանն ունիվերսալ պետք է լինի, կարողանա վերամարմնավորել այն, ինչը կա յուրաքանչյուր մարդու մեջ՝ թե՛ կոմիկականը, թե՛ ողբերգականը: Ըստ նրա, ժանրային առանձնահատկություններից որևէ մեկում թերացումը, ինքնին, խոսում է դերասանական շնորհի պակասի մասին: Իր նկատմամբ խստապահանջ էր, և դա բնական արտիստական կենսապայման էր: Դերակատարումը նրա համար սկսվում էր նախ հեղինակի և ռեժիսորի, ապա նաև կերպարի հետ «կռվից»: Իսկ դրանից հետո, ամենամեծ «կռիվն» ինքն իր հետ էր. կարո՞ղ է արդյոք հաղթահարել այդ դերը… Այստեղ օգնության էր հասնում ինքնաճանաչողությունը, որն անկեղծորեն հիշեցնում էր իր իսկ հնարավորություններն ու առավելությունները: Ահա այսպիսի մշտառկա բացահայտումներից էլ սկսվում էր Մհեր Մկրտչյանի դերասանական հերթական երկունքը:
Երբ նրան ԽՍՀՄ Ժողովրդական արտիստի կոչում էր շնորհվել, նա իր բարեկամների հետ տանը նշում էր այդ առիթը: Զգուշացված էր նաև, որ իրեն զանգելու և շնորհավորելու է Կենտկոմի առաջին քարտուղար Կարեն Դեմիրճյանը: Զանգն հնչեց՝ շնորհավորանքն հաղորդվեց: Ֆրունզը ընկալուչը դրեց ու մտախոհ ասաց. «Հավատացեք, ինձանից դերասան կստացվի»:
Լենինականը, թերևս, աշխարհում միակ կետն էր, որին ամենից ամուր էր կապված դերասանը: Նրա, ինչպես և ռեժիսոր եղբոր կինոկենսագրությունում, մեր քաղաքն առաջին տեղում էր: Հավանաբար, պատճառն այն է, որ երկուսն էլ ինքնօրինակ երանգի՝ կատակերգականի և ողբերգականի մշտահոլով կոլորիտի ծնունդ են: Իսկ «Հին օրերի երգն» ու «Մեր մանկության տանգոն» եղբայրների տուրքն էր հայրենի քաղաքին: Չափազանց հուզիչ ու մարդկային ֆիլմեր:
Կոնտրաստային վիպաշարում Մհեր Մկրտչյանը միևնույն հաջողությամբ վերամարմնավորման հրաշքներ էր ցուցադրում: Արտիստին մշտապես նյարդայնացնում էր իր մեջ միայն կատակերգակին տեսնողների «կարճատեսությունը»: Նա մտերիմներին ասում էր. «… Իրանք հեչ բան չեն հասկընա»: Ինքը նաև համոզված էր, որ ողբերգակ դերասան է, ասում էր. «Չըխնդաս, լավ նայե աչքերիս մեջ՝ դու էլ կհամոզվիս»:
Արթուր Ալեքսանյանը աշխարհի քառակի չեմպիոն
«Մեր թիմում ամեն մեկը պետք է փոփոխություն բերի եւ արդյունք ապահովի»
Երեք առաջնախաղ 157-րդ թատերաշրջանում
«Բոլորիս ցանկությունն է՝ քաղաքը դարձնել ավելի գեղեցիկ, ավելի մաքուր, ավելի բարեկարգ»
Ինչու են բնակարաններն անտերության մատնված, կամ՝ 10 տարվա հանցավոր անտարբերություն, թե՞…
ՀՀ, Գյումրի, Իսահակյան փ., 76
(+374 312) 6 72 56
Արթուր Ալեքսանյանը աշխարհի քառակի չեմպիոն
«Մեր թիմում ամեն մեկը պետք է փոփոխություն բերի եւ արդյունք ապահովի»
Երեք առաջնախաղ 157-րդ թատերաշրջանում
«Բոլորիս ցանկությունն է՝ քաղաքը դարձնել ավելի գեղեցիկ, ավելի մաքուր, ավելի բարեկարգ»
Ինչու են բնակարաններն անտերության մատնված, կամ՝ 10 տարվա հանցավոր անտարբերություն, թե՞…
Մեջբերումներ անելիս ակտիվ հղումը shrjapat.am- ին պարտադիր է: Կայքում արտահայտված կարծիքները պարտադիր չէ, որ համընկնեն կայքի խմբագրության տեսակետի հետ:
Գովզդների բովանդակության համար կայքը պատասխանատվություն չի կրում: