hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy fr hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en my en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de en en en
Հայաստանը, Ոստանիկն ու Անաստասյան. հայրենադարձ երիտասարդի պատմությունը — Անի Բլոգ
Մայիսի 20, 2016Մայիսի 20, 2016 Անի Գասպարյան
Ոստանիկ Աճեմյանը երիտասարդ տնտեսագետ է: Ծնվել է Մոսկվայում, սովորել Գուբկինի անվան նավթի և գազի ռուսական պետական համալսարանում, ստացել տնտեսագետի որակավորում, աշխատել Մոսկվայի լավագույն ընկերություններից մեկում: Սակայն անցած տարի նա տեղափոխվել է Երևան ու իրեն համարում է հայրենադարձված հայ:
Մի օր էլ, երբ Ռուսաստանում որոշում է փոխել աշխատանքը և գտնել տնտեսագետի աշխատանք հենց նավթային ոլորտում, որպեսզի զբաղվի նեղ մասնագիտական գործունեւթյամբ, նրան աշխատանք են առաջարկում ռուսական ընկերության հայաստանյան մասնաճյուղում: Ամեն ինչ կարծես ստացվում էր այնպես, որ նա գար Հայաստան: Այդ օրերին նրանց ընտանիքը հրավիրվում է Երևան` մասնակցելու ազգականներից մեկի հարսանիքին: Ոստանիկն անմիջապես այցելում է այդ ընկերություն և մասնակցում հարցազրույցի: Ամեն ինչ բարեհաջող է անցնում: Նրան ընդունում են աշխատանքի: Մեկ ամիս անց նա արդեն Երևանում էր:
Անաստասյան Ոստանիկին է միանում մի քանի ամիս անց: Հայաստանը նրան դուր է գալիս հենց առաջին հայացքից. հիանալի, արևաշող եղանակ, գեղեցիկ բնություն, ջերմ ընդունելություն: Նա Մոսկվայում թողնում է աշխատանքն ու որոշում Հայաստանում աշխատանք գտնել: Հաջողվում է: Մասնագիտությամբ մարկետոլոգ Անաստասյան այսօր աշխատում է մարկետինգային ընկերությունում, սովորում է հայերեն: Ոստանիկն ու Անաստասյան ասում են, որ Հայաստանում իրենց համար ամենամեծ խնդիրը եղել է հայերենը: Եթե Ոստանը հայերենին քիչ թե շատ տիրապետում էր, ապա Անաստասյան մինչ Ոստանիկի հետ հանդիպելն անգամ տեղյակ չէր, թե որտեղ է Հայաստանը կամ ովքեր են հայերը:
Այսօր նրանք լրացնում են բացն ու ինքնուրույն հայոց լեզու սովորում: Համոզված են, որ շուտով լեզվական խնդիրը կվերանա: Ոստանիկը շատ լուրջ է վերաբերվում Անաստասյայի հայերեն իմացությանը` դա համարելով ոչ թե ցանկություն, այլ անհրաժեշտություն. «Չէ՞ որ երեխաների հետ հայերեն պիտի խոսի»,- ասում է ապագա հայրիկը` խոստովանելով, որ 5 որդի է ուզում ունենալ: Հայ տղամարդկանց բնորոշ այդ ցանկությանը մի քիչ վերապահումով է մոտենում Անաստասյան` ասելով, որ աղջիկ էլ պետք է ունենան:
Ոստանիկն ասում է, որ Մոսկվայից Երևան տեղափոխվելու առաջին պատճառն այն է, որ իր երեխաները Հայաստանում մեծանան: Ճիշտ է, այստեղ խնդիրները շատ են, հատկապես` կրթության ոլորտում, սակայն ամեն դեպքում երեխաների համար շատ ավելի լավ է, քան Մոսկվայում: «Կան օրինակներ, որ մարդիկ ծնվել ու մեծացել են Հայաստանում, հետագայում տեղափոխվել են արտերկիր ու դարձել հաջողակ ու հայտնի մարդիկ: Սկսած իմ ծնողներից մինչև, օրինակ, Ռուբեն Վարդանյանը, որը ծնվել ու մեծացել է Երևանում»:
Երիտասարդ զույգն օրվա մեծ մասն անցկացնում է աշխատավայրում, սակայն ընդմիջման ժամերին նրանք հասցնում են հանդիպել, քանի որ երկուսի աշխատավայրերն էլ նույն բիզնես կենտրոնում են: Իսկ ազատ ժամանակ այցելում են տարբեր պատմա-մշակութային վայրեր: Անաստասյան տպավորված է Հայաստանի տեսարժան վայրերով, հատկապես` հնամենի վանական համալիրներով: Նա նաև հայկական խոհանոցի սիրահար է, շատ է սիրում ժենգյալով հաց, չնայած դեռ չի հասցրել տեսնել Արցախը: Ոստանիկը խոստացել է այնտեղ էլ տանել: Անաստասյան սիրում է Հայաստանը ոչ միայն նրա համար, որ ապագա ամուսնու ու երեխաների հայրենիքն է, այլև անկեղծորեն թվարկում է այն բոլոր առավելությունները, որոնք, Մոսկվայի համեմատ, մարդու կյանքն առավել հարմարավետ ու հաճելի են դարձնում. լավ եղանակային պայմաններ, հանգիստ, անվտանգ, հարմարավետ քաղաք, որտեղ ֆիզիկապես ամեն ինչ հասանելի է: Անաստասյային հատկապես դուր է գալիս այն, որ Երևանում կարելի է ոտքով որևէ տեղ գնալ, անգամ աշխատավայր հասնել: Նրան դուր է գալիս նաև հայկական մթերքը` թարմ, համեղ ու օգտակար:
Անաստասյան բավականին հեշտությամբ է շփվում տեղացիների հետ և արդեն բազմաթիվ ընկերներ ունի: Ի տարբերություն նրա` Ոստանիկը կարծում է, որ հայաստանցիները դրսից եկածների հետ դժվարությամբ են շփվում. «Հատկապես, եթե դրսից եկածները խելացի են, հարուստ ու հաջողակ»: Միաժամանակ Ոստանիկը շեշտում է, որ Հայաստանում կանայք շատ ավելի ազատ են շփման մեջ, քան տղամարդիկ: Խոսելով Հայաստանի ներքին խնդիրների, մասնավորապես` արտագաղթի մասին, Ոստանիկը մի հետաքրքիր տեսակետ է հայտնում. երբ Հայաստանից մասնագետները արտերկիր են գնում` իրենց մասնագիտությամբ ավելի լավ աշխատանք գտնելու, դա նաև դրական է, քանի որ շատերը դրսում ավելի են կայանում, դառնում լուրջ մասնագետ և մի օր վերադառնում են` իրենց փորձն ու գիտելիքները ծառայեցնելով հայրենիքին: Իսկ եթե գնում են ու չեն վերադառնում, ապա դրան էլ չպետք է խիստ քննադատաբար մոտենալ. կարևորը` իշխանություններն այնպես անեն, որ այդ մարդիկ չմոռանան իրենց լեզուն, իրենց հայ լինելը, չձուլվեն, այլ միշտ կապի մեջ լինեն Հայաստանի հետ, գան-գնան, ներդրումներ անեն, ծրագրեր իրականացնեն:
Ի դեպ, Ոստանիկը նաև հասարակական կազմակերպության անդամ է, որը զբաղվում է Հայաստանի և Արցախի սահմանամերձ շրջանների զարգացման խնդիրներով: Հայաստանի աշխատանքը` աշխատավարձի առումով, չի կարող համեմատել Մոսկվայի հետ, որտեղ պայմաններն ավելի շահավետ էին, բայց երբ սկսում է մտածել, թե որտեղ է իրականում ուզում ապրել, ապա աշխատավարձի խնդիրը դառնում է չորրորդական: Ոստանիկի ծնողները, հատկապես` հայրը, չափազանց ուրախ է, որ որդին տեղափոխվել է սիրելի Երևան, որտեղ վերադառնալն իր համար արդեն դժվար է: Սակայն Ոստանիկը հույս ունի, որ ծնողները թոռնիկների համար կգան Հայաստան, և ընտանիքը լիարժեք կհայրենադարձվի:
​«Երևանն ամենալավ տեղն է աշխարհում». Կանադայից հայրենադարձվածի խոստովանությունը
​«Տղե՛րք, ձեզ պինդ կպահեք». ֆուտբոլային թիմի ու հայրենիքի 19-ամյա պաշտպանը
Մայիսի 09, 2019 Անի Գասպարյան 0
​«Դու լեռներում չես, լեռներն են քո մեջ»․ վերադարձ Գերմանիայից
«Հայաստանի գյուղերը մի ուրիշ ձևով եմ սիրում։ Երբ մտնում ես գյուղ, քեզ տնից էլ լավ ես...
Ապրիլի 09, 2019 Անի Գասպարյան 0
​«Հենց Հայաստա՛նն է ապրելու տեղ»․ Լիդան կոտրում է կարծրատիպերը
Լիդան մի քանի ամսական էր, երբ ընտանիքը 90-ականներին տեղափոխվեց Ռուսաստան։ Ամեն ինչ կարծես լավ էր, ինքն...
Մարտի 09, 2019 Անի Գասպարյան 0
Հակոբ Նազարյան․ վերադարձ Հայաստան՝ շինարարության նորագույն տեխնոլոգիաներով
Հակոբ Նազարյանն առաջիններից էր, որ արձագանքեց Հայաստանում թավշյա հեղափոխության կոչին ու ընտանիքով վերադարձավ հայրենիք՝ իր հետ...
Ես Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի եմ, ՀԱՅ, որ ուզում է իր հայրենիքում ավելի արժանապատիվ ապրել: Ես սովորական ՄԱՐԴ եմ, որ ուզում է աշխարհն ավելի լուսավոր տեսնել: Ես պարզապես ԿԻՆ եմ, որ ուզում է ավելի լիարժեք ու կայացած լինել: Բայց ես գիտեմ, որ այդ ամենի համար ԵՍ եմ պատասխանատու: Փոխիր ինքդ քեզ, ու աշխարհն անպայման կբարեփոխվի…
Հուլիսի 28, 2016:Գյոյ-ջամին կառուցել է Իրևանի կիսանկախ ԱԴՐԲԵՋԱՆՑԻ սարդար Հուսեյն-Ալի խանը գողմից 1766 թ:
Հունվարի 31, 2014:Շատ ափսոսում եմ որ նման վառ անհատականություն հեռացավ մեզանից: Անդառնալի կորուստ: Չգիտեմ ինչպես արտահայտվեմ, ես իրեն շատ եի սիրում,…
Հունվարի 20, 2014:Ձեր գրառումը տեղ գտավ www.BlogNews.am կայքում: Շնորհակալություն:
Հունվարի 12, 2014:Ինչպես և շաաատ այլ բաներ են կիսատ մնում, Անի ջան:
Հուլիսի 11, 2013:_իրականությունը համապատասխանում է հարյուր տոկոսանոց,Անիի հետբազմաթիվ անգամ փորձել է երկխոսություն կազմակերպել Տեր Շահեի հետ սակայն ինքը դեռ բացասական…
«Նորմալ երկրում երեկվա դեպքերին կհետևեին հրաժարականներ»․ Լարիսա Ալավերդյան
​«Դու լեռներում չես, լեռներն են քո մեջ»․ վերադարձ Գերմանիայից
​«Հենց Հայաստա՛նն է ապրելու տեղ»․ Լիդան կոտրում է կարծրատիպերը
Հակոբ Նազարյան․ վերադարձ Հայաստան՝ շինարարության նորագույն տեխնոլոգիաներով
​Երջանկությունը Դեբետ գյուղում էր. վերադարձ Ֆրանկֆուրտից Լոռի
Repat Armenia Զվարթնոց օդանավակայան Կլոր շենք Հայրենադարձություն