hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy en en en en hy en en en en en en en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en en
Ռումինիայի Պելեշ ամրոցը գտնվում է Կարպատ գեղատեսիլ վայրում՝ Սինայա քաղաքից ոչ հեռու: Նեոռենեսանս ոճին պատկանող այս ամրոցը կառուցվել է 1873-1914թ. ընթացքում: Անվանվել է մոտակայքում հոսող լեռնային գետի անունով: Ներկայիս դրությամբ Պելեշը պատմական հուշարձան է:
Երբ Ռումինիայի առաջին թագավորը` Կառոլ Առաջինը, 1866թ. այցելում է այս վայրերը, դրանք իրեն հարազատ Գերմանիան են հիշեցնում` ստիպելով սիրահարվել այս չքնաղ տեղանքին: 1872թ. նա գնում է այս
հողերը` նպատակ դնելով դրանք արքունիքի ամառային հանգստավայրի վերածել: Միապատը պլանավորում էր որսորդությամբ զբաղվել ու հանգիստն անցկացնել հիասքանչ բնության գրկում: Ապագա կառույցի առաջին երեք նախնական նմուշները արևմտաեվրոպական շատ ամրոցների կրկնօրինակ էին, և թագավորը մերժում է դրանք` պատճառաբանելով, որ դրանց կառուցումը շատ թանկ կարժենա, իսկ արդյունքն արդարացված չի լինի. կառույցը ոչնչով չի տարբերվի հազարավոր ամրոցներից: Միակ
նախագիծը, որ արժանանում է միապետի հավանությանը, պատկանում էր ճարտարապետ Յոհան Շուլցին: Այն իրենից ներկայացնում էր ոչ մեծ ամրոց, ավելի կոնկրետ`անգլիական ոճով ընդարձակ առանձնատուն, որը համատեղում էր իտալական նրբագեղությունն ու գերմանական նեոռենեսանսի գեղագիտությունը: Կառուցողական աշխատանքների ծախսերը (1875-1914թթ. ընթացքում) կանխատեսվում էին հասնել մոտ 16 մլն ռումինական լեյի (120 մլն ԱՄՆ դոլլարի չափով):
Ամրոցի շինարարական աշխատանքները պաշտոնապես սկսվում են 1873թ. օգոստոսի 22-ին:
Գլխավոր շինությանը զուգահեռ կառուցվում էին հանգստավայրի մյուս շինությունները, այդ թվում` որսորդական տնակը, անվտանգության շենքը, թագավորական ձիարանները և այլն: Ուշագրավ է, որ կառուցվում էր նաև էլեկտրակայան. արդյունքում Պելեշը դարձավ էլեկտաէներգիայով օժտված աշխարհում առաջին ամրոցը:
Տեղանքի շինարարական աշխատանքներին մասնակցում էին 3000-4000 բանվորներ` տարբեր ազգությունների ու տարիքային խմբերի: Կառուցողական աշխատանքները ժամանակավոր դադար են առնում ռումինացիների` անկախության համար մղվող պատերազմի տարիներին (1877-78թթ.), սակայն պայքարի ավարտից հետո նոր շունչ են ստանում: Արդյունքում 1883թ. հոկտեմբերի 7-ին տեղի է ունենում Պելեշի հանդիսավոր բացումը, ինչի առիթով մեծ ու շքեղ պարահանդես է կազմակերպվում: 1893թ. այս ամրոցում է ծնվում Կառոլ Երկրորդը. այս առիթով Պելեշը սկսում են անվանել «արքայատոհմի օրրան, ազգի օրրան»` հիշելով Կառոլ Առաջինի խոսքերը:
1953թ. Պելեշը պաշտոնապես վերածվում է թանգարանի`
միաժամանակ հանգստավայր ծառայելով ռումինացի արվեստագետների համար: 1975-90թթ. ընթացքում կոմունիստական կուսակցության ղեկավար Նիկոլաե Չաուշեսկուի հրամանով Պելեշն անհասանելի է դառնում լայն հանրության համար, և ամրոց մուտք գործելու իրավունք են ստանում միայն տեղանքի աշխատակազմն ու անվտանգության աշխատակիցները: Ուշագրավ է, որ ինքը` Չուշեսկուն, առանձնապես չէր սիրում Պեշելն ու հազվադեպ էր գալիս ամրոց: Ըստ որոշ լուրերի, որոնք արդեն լեգենդի են նմանվում, թանգարանի աշխատակիցները, իմանալով Չաուշեսկիի որոշ ֆոբիաների մասին, լուրեր են տարածում, որ Պելեշում շատ վտանգավոր սնկային հիվանդություն է հայտնաբերվել: 1989թ. ռումինական հեղափոխությունից հետո Պելեշն ու մյուս ամրոցը` Պելիշորը («փոքր Պելեշը») կրկին իրենց դռները բացում են զբոսաշրջիկների առջև:
Իր ճարտարապետական լուծումներով ու գործառույթներով այս կառույցն ավելի շուտ դղյակ է, բայց բոլորն այն ամրոց են անվանում: Ինչպես արդեն նշվել է, Պելեշի ճարտարապետական հիմնական ոճը նեոռենեսանսն է, սակայն նկատելի է նաև բարոկկոյի վառ ազդեցությունը: Ամրոցն ունի ավելի քան 160 սենյակ և 30 լոգարան ՝ բոլորն էլ ճոխ ու նրբաճաշակ: Պելեշում է պահվում համաշխարհային արվեստի լավագույն հավաքածուներից մեկը, որը ներառում է կտավներ, քանդակներ, զենք ու զրահ (ավելի քան 4000 օրինակ), գորգեր և այլն: Ամրոցի գլխավոր մուտքի մոտ կարելի է տեսնել Կառոլ Առաջինի արձանը, որը ստեղծել է իտալացի քանդակագործ Ռաֆաելլո Ռոմանելլին: Տեղանքի այգիների ու դարավանդների գեղեցկությունը համալրում են բազմապիսի շատրվաններն ու քանդակները:
Զենք ու զրահի հավաքածուի
Posted by Արվեստի Աշխարհը at 11:39
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Newer Post Older Post Home
Subscribe to: Post Comments (Atom)
Միքելանջելո Բուոնարոտի (1475-1564թթ.)՝ իտալացի մեծն քանդակագործ, գեղանկարիչ, ճարտարապետ, պոետ և մտավորական, Վերածննդի դարաշրջանի մեծագու...
Պիեռ Օգյուստ Ռենուար «Մառլիի անտառը»
Վիկտոր Հյուգո «Փարիզի Աստվածամոր տաճարը»
«Փարիզի Աստվածամոր տաճարը» (1831) Վիկտոր Հյուգոյի հանրագիտարանն է, ֆրանսիական ռոմանտիզիմի հիմքը: Այս վեպը յուրովի պատմական է, իսկ գաղափ...
Էդուարդ Մանե (1832–1883 թթ.)՝ ֆրանսիացի հայտնի գեղանկարիչ, իմպրեսիոնիզմի հիմնադիրներից մեկը:  Ծնվել է 1832թ. հունվարի 23-ին Փարիզի...
«Անտիգոնե»՝ Սոֆոկլեսի ամենահայտնի ողբերգություններից մեկը, որն առաջին անգամ բեմադրվել է մ.թ.ա. 442թ.: Ստեղծագործության հիմքում ընկած է Թ...
Ստենդալ «Կարմիրը և սևը»
Ստենդալը պատկանում է ֆրանսիական ռեալիզմի առաջին շրջանին , ում  ստեղծագործությունը Լուսավորությանը XIX դարի ռեալի...
Միգել դե Սերվանտես «Դոն Կիխոտ»
Միգել դե Սերվանտեսի «Դոն Կիխոտ» վեպը հանդիսանում է Արևմտյան Եվրոպայի առաջին մեծածավալ վեպը, որից, ինչպես նշում է Բելինսկին, «...սկ...
Լուվր՝ աշխարհի խոշորագույն ու ամենահեղինակավոր թանգարաններից մեկը , որը գտնվում է Փարիզի կենտրոնում՝ Սենա գետի ա...
Օնորե դը Բալզակ «Շագրենի կաշին»
«Շագրենի կաշին» (1830-1831թթ.)՝ ֆրանսիական դասական ռեալիզմի հիմնադիր Օնորե դը Բալզակի ամենահայտնի վեպերից մեկը: Բալզակը պատմական վեպերի...
« Թշվառները » (1862 թ .) կյանքի խնդիրների ընդգրկումով և սոցիալական քննադատության թափով Վիկտոր Հյուգոյի ամենանշանակալից ...
Արխիվ March (1) January (3) December (1) May (1) April (5) March (2) February (3) January (17) December (2) November (4) October (12) September (9) August (5) July (7) June (19) May (22) April (14) March (12) February (18) January (22) December (3) November (34) October (28) September (55) August (19) July (43) June (25) May (49) March (13) February (9) January (1) December (9) November (14) October (7) September (1) August (67) July (10)
Simple theme. Theme images by gaffera. Powered by Blogger.