pl pl hy pl pt pl pl pl de en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy de pl pl pl pl pl pl pl pl pl hy hy hy hy nl pl pl pl pl pl pl pl da pl pl pl da pl pl cs pl pl pl en pl da pl pl pl cs pl pl pl pl pl pl pl pl da pl pl pl pl fr pl pl pl en en pl pl en pl pl en en en de fr en en en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr en pl hy hy pl pl pl pl pt pl de pl pl hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy pl hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy pl hy hy hy hy hy hy hy hy hy pl hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy pl hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy pl hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy pl hy hy hy hy pl pl pl pl en en pl en es hy en en pl
Hovhannes Tumanyan - Śmierć Kikosa | - Szkola Ormiańska -
Մի աղքատ մարդ ու կնիկ են լինում, ունենում են երեք աղջիկ։
Մի օր հերը աշխատելիս է լինում, ծարավում է, մեծ աղջկանը ջուրն է ղրկում։ Էս աղջիկը կուժն առնում է գնում աղբյուրը։ Աղբրի գլխին մի բարձր ծառ է լինում։ Էս ծառը որ տեսնում է՝ իրեն-իրեն միտք է անում․
— Հիմի որ ես մարդի գնամ ու մի որդի ունենամ, անունն էլ դնենք Կիկոս։ Կիկոսը գա էս ծառին բարձրանա ու վեր ընկնի, քարովը դիպչի մեռնի․․․
— Վա՜յ, Կիկոս ջան, վա՜յ․․․
Տեղնուտեղը ծառի տակին նստում է, սկսում է սուգ անել։
Մերն սպասում է, սպասում, տեսնում է չեկավ, միջնեկ աղջկանն է ղրկում։ Ասում է․
— Գնա՛ մի տես, քույրդ ընչի ուշացավ։
Մեծ քույրը սրան որ հեռվից տեսնում է՝ ձենն ավելի է բարձրացնում։ — Արի՛, արի՛, անբախտ մորքուր, տես քո Կիկոսն ինչ եղավ։
— Բա չես ասիլ․
— Վա՜յ, Կիկոս ջան, վա՜յ,— գոռում է միջնեկ քույրը, նստում է մեծ քրոջ կողքին ու սկսում են միասին սուգ անել։
Մերն սպասում է, սպասում, տեսնում է չեկան, պստիկ աղջկանն է ղրկում։ Ասում է․
— Աղջի, մի գնա տես քույրերդ ինչ եղան։ Գնացին ետ չեկան։
Հիմի պստիկ աղջիկն է գնում։ Գնում է տեսնում երկու քույրն էլ աղբրի գլխին նստած լաց են լինում։
— Քա՛, ընչի՞ եք լաց ըլում։
Մեծ քույրը թե՝ բա չես ասիլ․
— Վա՜յ քու մորքուրին, Կիկոս ջան, վա՜յ,— սա էլ է գլխին տալիս ու մյուսների կողքին նստում, ձեն ձենի տալիս։ Մերն սպասում է, սպասում, տեսնում է՝ աղջիկները չեկան, ինքն է գնում։
Հեռվից իրենց մորը տեսնում են թե չէ՝ երեք աղջիկն էլ կանչում են․
— Արի՛, արի՛, անբախտ տատի, տե՛ս թոռանդ գլուխն ինչ է եղել։
— Ի՞նչ թոռ, ա՛յ աղջկերք, ի՞նչ է պատահել։
Մեծ աղջիկը թե՝ բա չես ասիլ, ա՛յ մեր․
— Վա՜յ, քոռանան քու տատի աչքերը, Կիկոս ջան,— մերն էլ ծնկանը զարկում է, նստում է աղջիկների կողքին, սկսում է նրանց հետ սուգ անել։
Մարդը տեսնում է կնիկն էլ գնաց աղջիկների ետևից, ու սա էլ չեկավ։ Ասում է՝ մի գնամ տեսնեմ՝ էս ինչ պատահեց, որ սրանք իրար ետևից գնացին մնացին աղբրումը։
Վեր է կենում գնում։
Կնիկն ու աղջկերքը հենց սրա գլուխը հեռվից տեսնում են թե չէ, ձեն են տալի․
— Արի՛, արի՛, անբախտ պապի, արի տես՝ քու Կիկոսի գլուխն ի՞նչ է եկել․․․ վա՛յ քու Կիկոսին․․․
— Ի՞նչ Կիկոս, ի՞նչ եք ասում։
Մեծ աղջիկը թե՝ բա չես ասիլ, ա՛յ հեր․
— Վա՜յ, Կիկոս ջա՜ն,— ծնկներին տալիս են ու սուգ են անում մեր ու աղջկերք։
Սրանց միջի խելոքը հերն է լինում։ Ասում է․
— Ա՛յ հիմարներ, ի՞նչ եք նստել էստեղ ու սուգ եք անում։ Ինչքան էլ սուգ անեք, ինչքան էլ լաց ըլեք, հո Կիկոսն էլ կենդանանալու չի։ Վեր կացեք, եկեք գնանք մեր տունը, մարդ կանչենք, ժամ ու պատարագ անենք, Կիկոսի քելեխը տանք, լացով ի՞նչ պետք է անենք։ Աշխարհքի կարգ է, ինչպես եկել է, էնպես էլ պետք է գնա։
Դու մի՛ ասիլ՝ սրանց ունեցած-չունեցած չորսոտնանին մի եզն է լինում, ունեցած փոշին էլ՝ մի քթոց ալյուր։
Գալիս են էս եզը մորթում, էս մի քթոց ալյուրն էլ հաց թխում, ժողովուրդ են կանչում, ժամ ու պատարագ են անում, Կիկոսի քելեխն ուտեցնում, որ նոր հանգստանում են։
մեռնել, մահանալ աշխարհից հեռացավ հայ մեծերից ևս մեկը․․․
Kanał RSS z wpisami
Kanał RSS z komentarzami
Rozpoczęcie roku szkolnego 2018-2019
DZIEŃ ORMIAŃSKI 2018 – Warszawa – International festival of Warsaw
„Wszystkie kultury Krakowa” – odcinek poświęcony Ormianom
Ես իմ անուշ Հայաստանի
Քիչ ենք‚ բայց Հայ ենք
Պարույր Սևակ «ՄԱՐԴ ԷԼ ԿԱ, ՄԱՐԴ ԷԼ»
Niewielu nas, ale jesteśmy Ormianami
Հին աշխարհը չեմ տեսել
Պույ – Պույ մկնիկը
Ormiańskie śpiewy i pieśni ludowe
Ծիրանի ծառ, բար մի տա
Հով արեք, սարեր ջան
Չինար ես, կեռանալ մի
Հոյ, իմ Նազանի յարը
Ես սովորում եմ գրել։ Ա՛
Ես սովորում եմ գրել։ Ա՛՛
Tłumacz przysięgły języka ormiańskiego
100 rocznica ludobójstwa abecadło Armenia audycja Babadjanian chór Don't deny IOM Język ormiański Kaukaz klasztory Komitas ludobójstwo muzyka nowy rok szkolny Ormianie w Krakowie Ormianie w Polsce Ormiańskie Towarzystwo Kulturalne OTK podręcznik rok szkolny Rozpoczęcie Szkoła języka Ormiańskiego Szkoła Ormiańska szkoła Ormiańskia w Krakowie zakończenie roku szkolnego Այբուբեն Աշխատանքային տետր Երաժշտական Այբուբեն Զորավար Անդրանիկ Կրակովի Հայ Համայնք Կրակովի Հայկական Դպրոց Հայերեն Հայկական դպրոց Հայոց լեզու ՊԱՐՈՒՅՐ ՍԵՎԱԿ Ռուբեն Մաթևոսյան Տառուսուցում այբբենարան գիրք-տետր դպրոց հայաստան հայկական հայրենիք ցեղասպանություն
– Szkola Ormiańska – Copyright © 2013 - 2022 All Rights Reserved.
Ta strona korzysta z plików cookie ("ciasteczka"). Więcej informacjiZgoda