hy hy en hy ko hy hy en hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy en en en en hy en en en en en en en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en en
Արվեստի Աշխարհը: Սիդնեյի օպերային թատրոն
Սիդնեյի  օպերային   թատրոնը  քսաներորդ  դարի  միակ շինությունն  է, որը դասվում է նույն շարքում տասնիններորդ դարի ճարտարապետական այնպիսի խորհրդանիշների  հետ,  ինչպիսիք  են  Բիգ-Բենը, Ազատության արձանն ու Էյֆելյան աշտարակը: Սուրբ Սոֆյայի տաճարի ու Թաջ-Մահալի հետ միասին այն հանդիսանում  է վերջին հազարամյակի մշակութային լավագույն նվաճումներից մեկը:
Ծնունդով Վիեննայից  ճարտարապետ Կուրտ Լանգերի հետ միասին նա ձեռնամուխ է լինում թատրոնի համար համապատասխան տարածքի փնտրտուքների: Ի վերջո, ընտրությունը կանգ է առնում Բենելոնգ Փոյնթ ժայռոտ հրվանդանի մոտ գտնվող  շրջանային նավահանգստի վրա:
1955թ. կառավարությունը տալիս է  կառուցողական աշխատանքներն սկսելու համաձայնություն պայմանով, որ կառավարությունը միջոցներ չի տրամադրի թատրոնի կառուցման համար:Շենքի նախագծի համար հայտարարվում է միջազգային մրցույթ: Մրցույթին ուղարկվում են 223 աշխատանքներ, եւ հաղթողին որոշելու  Հուսեսն  ընտրում  է  չորս պրոֆեսիոնալ ճարտարապետներից բաղկացած ժյուրիի կազմ:
Մրցույթի բոլոր մասնակիցները, բացի նրանցից մեկից,  սկսում են երեք կողմերից ծովով շրջապատված  փոքր հողատարածքում 250 / 350  ֆուտ չափերով օպերային երկու թատրոն կառուցելու խնդիրը լուծելու փորձերից:
Մրցութային միայն մեկ աշխատանք էր լուծում այդ խնդիրը. օպերայի երկու թատրոնները պետք է կառուցվեին միմյանց կիպ, իսկ պատերն առհասարակ բացակայելու էին:  Հովհարաձև սպիտակ տանիքները ամրանալու էին կիկլոպային հենահարթակների վրա: Նախագծի հեղինակն առաջարկում էր տեղադրել դեկորացիաները հսկա հենահարթակների հատուկ խորշերում, որով լուծվում էր ետնաբեմերի խնդիրը:
Ժյուրի անդամներն անընդհատ վերադառնում էին այդ զարմանալիորեն յուրօրինակ նախագծին,  որի  հեղինակը՝  դանիացի  երեսնյոթամյա  Յորն Ուդզոնը,  հաղթում է հայտարարված մրցույթում: Նրա մանկությունն անցել էր ջրի վրա՝  կիսակառույց նավանման շինությունների միջավայրում, ուստի տարիներ անց թատրոնի կառուցման ընթացքում վերամբարձ կռունկ վարողը տեսնելով այն թռչունի թռիչքի բարձրությունից պետք է ասեր նկարիչ Էմերսոն Քերտիսին. «Այնտեղ ոչ մի ուղիղ անկյուն չկա, ընկե՛րս, միայն նավեր  են  ու վերջ»:
Ողջ Սիդնեյը հմայվում է օպերային թատրոնի նախագծով ու դրա հեղինակով, որն առաջին անգամ այցելում է Սիդնեյ 1957թ. (կառուցման վայրի մասին անհրաժեշտ ողջ տեղեկատվությունը Ուդզոնն ստանում էր ծովային քարտեզներից):
Ժյուրին ընտրում է Ուդզոնի ծրագիրը ենթադրելով, որ նրա նախագծած էսքիզներով հնարավոր կլինի կառուցել աշխարհի ամենահռչակավոր շինություններից մեկը, բայց դրա հետ միասին փորձագետները համարում էին էսքիզները չափազանց պարզունակ, որոնք ավելի շուտ նման էին գծագրի:
Ավստրլիայի Նոր Հարավային Ուելսի իշխանությունները Ուդզոնի հետ համագործակցության մեջ են ներգրավում Օվե Արուպ շինարարական  ընկերությանը: 1959թ., երբ ընկերության տնօրեն Ջո Կեյհիլը դնում  է կառույցի առաջին քարը, ինժեներական  հիմնական  խնդիրները  մնում  էին  դեռ  չլուծված: Վերջինս մահանում է մեկ տարի անց, ինչից հետո  Օվե Արուպ ընկերությունը  հայտարարում  է, որ աշխատանքային  1500 ժամն ու 3000 աշխատողները չեն օգնում գտնել տեխնիկական լուծումներ նախագծի տանիքի հատվածը կառուցելու համար: Ուդզոնն ինքն է փրկում Սիդնեյի ապագա հպարտության  ապագան: Նա խեցենման տանիքի համար նոր լուծումներ է առաջարկում, որը սակայն իր հետ բերում է նոր դժվարություններ: Լինելով ավելի բարձր՝ դրանք այլևս չէին համապատասխանի օպերային թատրոնի ակուստիկ պահանջներին: Ուդզոնն առաջարկում  է կառուցել ձայնը անդրադարձնող առաստաղներ: Նա ցանկանում էր ակուստիկ այդ առաստաղները ներկել  աչքի զարնող գույներով. մեծ թատրոնինը լինելու էր կարմիր եւ ոսկեգույն, իսկ փոքրինը՝ կապույտ եւ արծաթագույն: Նա նաև որոշում է փակել «խեցու»  անցքերը հսկայական ապակիներով: Կառուցողական աշխատնքները նախատեսվածից ավելի երկար են տևում պայմանավորված թե՛ նախագծի բարդությամբ, տեխնիկական խնդիրներով ու կառուցողական դժվարություններով, թե՛ նրանով, որ կառավարության շահագրգիռ անձանցից յուրաքանչյուրն իր ռանձնահատուկ վերաբեմունքն ուեր կառույցի նկատմամբ: Կառուցման ամբողջ ընթացքում նախագիծը մի շարք փոփոխությունների է ենթարկվում ու աստիճանաբար հեռանում Ուդզոնի նախագծից:
Օպերային թատրոնի բացման արրաողությունը տեղի է ունենում 1973թ. հոկտեմբերի 20-ին Անգլիայի թագուհի Ելիզավետա 2-րդի կողմից: Այն չի կառուցվում այն տեսքով, ինչիպիսին դա արարել էր Ուդզոնը, այդ իսկ պատճառով  հասկանալի էր իր «այլանդակված զավակին» չտեսնելու նրա ցանկությունը:
Թատրոնն ունի 4 հիմնական դալիճ՝ ամենամեծը համերգային սրահն է, որտեղ տեղավորվում  են  ավելի քան 2600 մարդ, երկրորդը՝ օպերային սրահն է՝ 1500 մարդ, իսկ մյուս երկու սրահները տրամադրված է պարային եւ դրամատիկական նեկայացումների համար։ Կառույցի երկարությունը 180 մ է, իսկ լայնությունը՝ 120 մետր։
Օպերային թատրոնի բացման առաջին երկու տարում  թատրոն այցելել է ավելի քան 36 մլն մարդ, երկու անգամ ավելի, քան Ավստրալիայի բնակչությունն է։
Posted by Արվեստի Աշխարհը at 05:00
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Newer Post Older Post Home
Subscribe to: Post Comments (Atom)
Միքելանջելո Բուոնարոտի (1475-1564թթ.)՝ իտալացի մեծն քանդակագործ, գեղանկարիչ, ճարտարապետ, պոետ և մտավորական, Վերածննդի դարաշրջանի մեծագու...
Պիեռ Օգյուստ Ռենուար «Մառլիի անտառը»
Վիկտոր Հյուգո «Փարիզի Աստվածամոր տաճարը»
«Փարիզի Աստվածամոր տաճարը» (1831) Վիկտոր Հյուգոյի հանրագիտարանն է, ֆրանսիական ռոմանտիզիմի հիմքը: Այս վեպը յուրովի պատմական է, իսկ գաղափ...
Էդուարդ Մանե (1832–1883 թթ.)՝ ֆրանսիացի հայտնի գեղանկարիչ, իմպրեսիոնիզմի հիմնադիրներից մեկը:  Ծնվել է 1832թ. հունվարի 23-ին Փարիզի...
«Անտիգոնե»՝ Սոֆոկլեսի ամենահայտնի ողբերգություններից մեկը, որն առաջին անգամ բեմադրվել է մ.թ.ա. 442թ.: Ստեղծագործության հիմքում ընկած է Թ...
Ստենդալ «Կարմիրը և սևը»
Ստենդալը պատկանում է ֆրանսիական ռեալիզմի առաջին շրջանին , ում  ստեղծագործությունը Լուսավորությանը XIX դարի ռեալի...
Միգել դե Սերվանտես «Դոն Կիխոտ»
Միգել դե Սերվանտեսի «Դոն Կիխոտ» վեպը հանդիսանում է Արևմտյան Եվրոպայի առաջին մեծածավալ վեպը, որից, ինչպես նշում է Բելինսկին, «...սկ...
Լուվր՝ աշխարհի խոշորագույն ու ամենահեղինակավոր թանգարաններից մեկը , որը գտնվում է Փարիզի կենտրոնում՝ Սենա գետի ա...
Օնորե դը Բալզակ «Շագրենի կաշին»
«Շագրենի կաշին» (1830-1831թթ.)՝ ֆրանսիական դասական ռեալիզմի հիմնադիր Օնորե դը Բալզակի ամենահայտնի վեպերից մեկը: Բալզակը պատմական վեպերի...
« Թշվառները » (1862 թ .) կյանքի խնդիրների ընդգրկումով և սոցիալական քննադատության թափով Վիկտոր Հյուգոյի ամենանշանակալից ...
Արխիվ March (1) January (3) December (1) May (1) April (5) March (2) February (3) January (17) December (2) November (4) October (12) September (9) August (5) July (7) June (19) May (22) April (14) March (12) February (18) January (22) December (3) November (34) October (28) September (55) August (19) July (43) June (25) May (49) March (13) February (9) January (1) December (9) November (14) October (7) September (1) August (67) July (10)
Simple theme. Theme images by gaffera. Powered by Blogger.