hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy en en en en hy en en en en en en en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en en
Ջիովանի Մարիոն` Դոն Ժուանի դերում
Դոն Խուան Տենորիոյի արձանը Սևիլյայում
Դոն Ժուանն ու կոմանդորի արձանը
Մյուս հայտնի մշակումը պատկանում է Մոլիերին, որն իր կատակերգությունում թուլացնում է կերպարի իսպանական հատկանիշներն ու արդեն ամուսնացած Ժուանին օժտում ժամանակի ֆրանսիական իրականությանը հատուկ գծերով: «Իմ սիրտը կարող է սիրել ամբողջ աշխարհը, ինչպես Ալեքսանդրը»: «Կեղծավորությունը մոդայիկ արատ է, իսկ բոլոր մոդայիկ արատները առաքելության տեղ են անցնում: Այն սեփական ձեռքերով փակում է բոլորի բերանն ու ազատ զվարճանում»: Իսկ Բայրոնի մոտ Ժուանին առաջին անգամ տեսնում ենք մանուկ հասակից: Այստեղ լեգեդար կերպարն ակնհայտորեն պասիվ է, ինքն է զոհ գնում կանանց գայթակղություններին և երբեք նախաձեռնողի դերում հանդես չի գալիս: Ըստ Բայրոնի` եթե կինը չի ուզում խաբվել, չի խաբվում: Բայրոնի Ժուանը դեմ է բարոյական անկմանը, մարդկային է, կարեկից: Անգլիայում նա տհաճությամբ է հետևում խաբեություններին ու ձևականություններին: Բայրոնի պոեմում Ժուանի կերպարը անընդհատ փոփոխոթյունների մեջ է` ի վերջո վերածվելով սառը ու ողջամիտ դիվանագետի: Դոն Գուանը` Պուշկինի «Քարե հյուրը» պիեսի գլխավոր հերոսը, օժտված գրեթե նույն հատկանիշներով, ինչ դոնժուանների մեծամասնությունը: Ընդհանրապես, Դոն Ժուանի համար սերը իր հերթական զոհին տիրելու հերթական միջոց է միայն: «Սիրո մեջ պետք է լինել մեծահոգի, առատաձեռն, այսօրվա զգացմունքները չպետք է թողել վաղվան: Իմ նպատակն է ողջ աշխարհի իգական սեռի ներկայացուցիչներին համբուրել մեկի պես, տարածել իմ համբույրը բոլորի վրա»,-ասում է նա: Ժուանը միշտ կրկնվում, բայց յուրաքանչյուր նոր զոհին տիրում այնպես, կարծես առաջինը լինի: Նա դեմ է ամուսնությանը: «Ինչու՞ ամուսնանալ, եթե կարելի է անդադար վայելել սիրո քաղցր ակնթարթները»: Սակայն թվացյալ երջանկության հետ մեկտեղ Դոն Ժուանը միայնակ է, քանի որ չունի հավատ ու սեր: Եթե նա միայնակ չլիներ, կերպարն այսքան ամբողջական ու լիարժեք չէր լինի: Դոն Ժուանի կերպարը բազմիցս վերածնվել է ոչ միայն գրական ստեղծագործություններում, այլև բազմաթիվ օպերաներում, գեղարվեստական ֆիլմերում և այլն:
Posted by Արվեստի Աշխարհը at 05:34
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Newer Post Older Post Home
Subscribe to: Post Comments (Atom)
Միքելանջելո Բուոնարոտի (1475-1564թթ.)՝ իտալացի մեծն քանդակագործ, գեղանկարիչ, ճարտարապետ, պոետ և մտավորական, Վերածննդի դարաշրջանի մեծագու...
Պիեռ Օգյուստ Ռենուար «Մառլիի անտառը»
Վիկտոր Հյուգո «Փարիզի Աստվածամոր տաճարը»
«Փարիզի Աստվածամոր տաճարը» (1831) Վիկտոր Հյուգոյի հանրագիտարանն է, ֆրանսիական ռոմանտիզիմի հիմքը: Այս վեպը յուրովի պատմական է, իսկ գաղափ...
Էդուարդ Մանե (1832–1883 թթ.)՝ ֆրանսիացի հայտնի գեղանկարիչ, իմպրեսիոնիզմի հիմնադիրներից մեկը:  Ծնվել է 1832թ. հունվարի 23-ին Փարիզի...
«Անտիգոնե»՝ Սոֆոկլեսի ամենահայտնի ողբերգություններից մեկը, որն առաջին անգամ բեմադրվել է մ.թ.ա. 442թ.: Ստեղծագործության հիմքում ընկած է Թ...
Ստենդալ «Կարմիրը և սևը»
Ստենդալը պատկանում է ֆրանսիական ռեալիզմի առաջին շրջանին , ում  ստեղծագործությունը Լուսավորությանը XIX դարի ռեալի...
Լուվր՝ աշխարհի խոշորագույն ու ամենահեղինակավոր թանգարաններից մեկը , որը գտնվում է Փարիզի կենտրոնում՝ Սենա գետի ա...
Միգել դե Սերվանտես «Դոն Կիխոտ»
Միգել դե Սերվանտեսի «Դոն Կիխոտ» վեպը հանդիսանում է Արևմտյան Եվրոպայի առաջին մեծածավալ վեպը, որից, ինչպես նշում է Բելինսկին, «...սկ...
Օնորե դը Բալզակ «Շագրենի կաշին»
«Շագրենի կաշին» (1830-1831թթ.)՝ ֆրանսիական դասական ռեալիզմի հիմնադիր Օնորե դը Բալզակի ամենահայտնի վեպերից մեկը: Բալզակը պատմական վեպերի...
« Թշվառները » (1862 թ .) կյանքի խնդիրների ընդգրկումով և սոցիալական քննադատության թափով Վիկտոր Հյուգոյի ամենանշանակալից ...
Արխիվ March (1) January (3) December (1) May (1) April (5) March (2) February (3) January (17) December (2) November (4) October (12) September (9) August (5) July (7) June (19) May (22) April (14) March (12) February (18) January (22) December (3) November (34) October (28) September (55) August (19) July (43) June (25) May (49) March (13) February (9) January (1) December (9) November (14) October (7) September (1) August (67) July (10)
Simple theme. Theme images by gaffera. Powered by Blogger.