hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy fr hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy fr hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy fr en my en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr en en
Սեպտեմբերի 25, 2012Ապրիլի 22, 2016 Անի Գասպարյան
Մեր հասարակությունում դեռևս առկա է կնոջ աշխատելու իրավունքի ոտնահարման խնդիրը: Հայկական շատ ընտանիքներում կնոջ աշխատելը դիտվում է՝ իբրև ամոթալի իրողություն և տղամարդու արժանապատվությունը ոտնահարող երևույթ, իսկ լավագույն դեպքում այդ աշխատանքը կրում է սոսկ խորհրդանշական բնույթ: Այս պատմություններում կանանց աշխատելու իրավունքի ոտնահարումն ընդամենը մի մասն է այն բռնությունների, որոնց ենթարկվել են այդ կանայք իրենց ամուսինների կողմից:
Ամուսինս խանութում էր աշխատում և տեսնելով, որ ձանձրանում եմ, առաջարկեց իր կողքին կանգնեմ, մեխ, շինարարական նյութեր վաճառեմ: Ինձ շատ վիրավորված էի զգում, հուսահատվել էի:
Շուտով ծնվեց մեր առաջնեկը: Նա, ճիշտ է, փարատեց տխրությունս, բայց ճակատագիրը նորից բարեհաճ չգտնվեց. փոքրիկս հրաժեշտ տվեց մեզ: Նորից մնացին միայն տխրությունն ու մռայլությունը:
Մի քանի ամիս բաժանված մնացի, հետո վերադարձա, բայց էլի ոչինչ չէր փոխվել: Մի օր, երբ ամուսինս լավ տրամադրության մեջ էր, խնդրեցի, որ թույլ տա՝ աշխատեմ: Այնպես բղավեց, որ որոշեցի այլևս այդ մասին չխոսել:
Նախագահական ընտրությունների օրերին իմ նախկին աշխատատեղից ինձ առաջադրել էին աշխատելու տեղամասային ընտրական հանձնաժողովում: Ես ուրախացա, որ գոնե տնից դուրս գալու առիթ կունենամ: Մի կերպ տնեցիներին համոզեցի՝ ասելով, որ ժամանակավոր գործ է, և շուտ կվերադառնամ: Սակայն այդ օրը ստիպված եղա մնալ մինչև ուշ գիշեր: Երբ հանձնաժողովի նախագահն ինձ մեքենայով տուն բերեց, ամուսինս և նրա մայրը պատշգամբում էին: Աստիճաններով արագ բարձրացա, իսկ ամուսինս, ընդառաջ գալով, այնպես հրեց, որ գլորվեցի մինչև առաջին հարթակը: Այդ ժամանակ ես հղի էի և կորցրեցի երեխայիս…
Հիվանդանոցից դուրս գրվելով՝ մտածում էի, որ ամուսինս կգա, ներողություն կխնդրի, բայց այպես էլ չեկավ: Հիմա ապրում եմ ծնողներիս տանը և լսել եմ, որ իմ մասին ասում են, թե չբեր եմ եղել, դրա համար էլ ինձ դուրս են արել…»:
«Չէի կարողանում գործի գնալ, քանի որ ոչ մի գրիմ դեմքիս կապտուկները չէր կարող ծածկել»
«Մի քանի տարի է՝ ինչ ամուսնացել եմ: Մինչև ամուսնանալը ապագա ամուսինս իմ հանդեպ ջերմ ու սիրալիր էր, սակայն ամուսնությունից հետո ընդամենը մի քանի օր անց նա լրիվ փոխվեց. Կարծես ես մի առարկա լինեի, որը կարող էր առանց խղճի խայթի ջարդուփշուր անել: Ես աշխատում էի հեռուստատեսությունում՝ որպես հաղորդավար, սակայն վերջին օրերին այլևս չէի կարողանում գործի գնալ, քանի որ ոչ մի գրիմ դեմքիս կապտուկները չէր կարող ծածկել: Ամուսինս ամեն ինչ արեց, որ ես դուրս գամ աշխատանքից:
Այժմ հղի եմ, սակայն նույնիսկ այդ վիճակը հաշվի չառնելով՝ ամուսինս ինձ ծեծելով գցեց հատակին և սկսեց ոտքով հարվածել փորիս: Հիմա չգիտեմ՝ երեխաս ողջ է, թե ոչ: Անգամ չի թողնում բժշկի գնամ: Արդեն հասկացել եմ, որ նա չի փոխվի: Շուտով ծնողներս գալու են ինձ տանելու: Նրանք այդ որոշումը կայացրին միայն վերջերս, երբ ինձ տեսան մահամերձ, արյունաքամ վիճակում»:
«Կինն ի՞նչ է, որ աշխատի…»
«Ինստիտուտն ավարտելուց հետո նա աշխատում էր գրադարանում: Ամուսնացավ 30 տարեկան հասակում և հայտնվեց դժոխքում: Ամուսինը հարբեցող էր, իսկ սկեսուրը անտանելի դաժան ու խառնակիչ կին էր:
Ամուսնու առաջին քայլը եղավ նրան աշխատանքից հանելը. դիպլոմը պատռեց՝ հայտարարելով, թե կինն ինչ է, որ աշխատի: Այդպես նա արձավ այդ տան ծառան, ավելի կոպիտ ասած՝ քոծը՝ առանց իրավունքների և ծանր պարտականություններով:
Ծեծուջարդի հետևանքով կորցրեց առողջոթյունը, ամբողջ ատամնաշարը: Նա իրավունք չուներ առանց սկեսուրի որևէ բան վերցնել, ուտել՝ չնայած ամուսինը լավ էր վաստակում: Ճիշտ է՝ այդ վաստակի մի մասը մսխում էր դրսում, բազմաթիվ սիրուհիներ ուներ, բայց նաև ընտանիքն էր լավ պահում: Սթափ վիճակում նա տանելի էր, բայց երբ հարբում էր, անճանաչելի էր դառնում:
Ամեն օր նրանց տնից լսվում էին կնոջ, երեխաների լացի ձայնն ու սկեսրոջ բղավոցները: Սկեսուրը դրդում էր տղային, որ ծեծի կնոջը, ձմռան ցրտին դուրս հանի տնից, նույնիսկ հրացան էր պահում վրան և սպառնում, որ կսպանի: Հարևանները վախից չէին համարձակվում նրան օգնել: Հայրն ու սկեսուրը նաև երեխաների մեջ ատելություն էին սերմանել մոր հանդեպ:
Երկու աղջիկներն ու տղան մեծացան այդ մթնոլորտում և հիմա, երբ արդեն չափահաս մարդիկ են, արհամարհում են իրենց մորը»:
1991 թվական, սեպտեմբեր…իմ առաջին քաղաքացիական ակցիան
«Անվերնագիր…1915». թուրքի գենետիկ թրքության ևս մի վկայություն
Հոկտեմբերի 05, 2016 Անի Գասպարյան 0
«Տեսա Վլադիկին` սև հագուստով, կացինը ձեռքին». ի՞նչ է պատմում դժոխքի միջով անցած Թագուհին
Օրեր առաջ պատահաբար մի երիտասարդ կնոջ հանդիպեցի ու զրույցի ընթացքում հետաքրքրվեցի, թե ինչու է գլխաշոր կապում:...
Մայիսի 11, 2016 Անի Գասպարյան 0
27 տարեկան, 5 երեխա, ինքնասպանության 2 փորձ
27-ամյա Աննան հասցրել է 5 երեխա ունենալ: Նրա աչքերում, սակայն, ոչ թե մայրական բերկրանք ու երջանկություն...
Մայիսի 24, 2014 Անի Գասպարյան 0
Ամազոնուհիներ. աշխարհի ամենախորհրդավոր կանայք
«Ամազոնուհի» բառը հին հունարենից թարգմանած նշանակում է անստինք կին: Ըստ հին հունական առասպելի՝ ամազոնուհիները միակուրծք կանանցից...
Մեկնաբանություն “«Կինն ի՞նչ է, որ աշխատի…». 3 պատմություն” վերաբերյալ
Սեպտեմբերի 26, 2012 at 9:53 ա.
Ձեր գրառումը տեղ գտավ http://www.BlogNews.am կայքում: Շնորհակալություն:
Ես Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի եմ, ՀԱՅ, որ ուզում է իր հայրենիքում ավելի արժանապատիվ ապրել: Ես սովորական ՄԱՐԴ եմ, որ ուզում է աշխարհն ավելի լուսավոր տեսնել: Ես պարզապես ԿԻՆ եմ, որ ուզում է ավելի լիարժեք ու կայացած լինել: Բայց ես գիտեմ, որ այդ ամենի համար ԵՍ եմ պատասխանատու: Փոխիր ինքդ քեզ, ու աշխարհն անպայման կբարեփոխվի…
Հուլիսի 28, 2016:Գյոյ-ջամին կառուցել է Իրևանի կիսանկախ ԱԴՐԲԵՋԱՆՑԻ սարդար Հուսեյն-Ալի խանը գողմից 1766 թ:
Հունվարի 31, 2014:Շատ ափսոսում եմ որ նման վառ անհատականություն հեռացավ մեզանից: Անդառնալի կորուստ: Չգիտեմ ինչպես արտահայտվեմ, ես իրեն շատ եի սիրում,…
Հունվարի 20, 2014:Ձեր գրառումը տեղ գտավ www.BlogNews.am կայքում: Շնորհակալություն:
Հունվարի 12, 2014:Ինչպես և շաաատ այլ բաներ են կիսատ մնում, Անի ջան:
Հուլիսի 11, 2013:_իրականությունը համապատասխանում է հարյուր տոկոսանոց,Անիի հետբազմաթիվ անգամ փորձել է երկխոսություն կազմակերպել Տեր Շահեի հետ սակայն ինքը դեռ բացասական…
«Նորմալ երկրում երեկվա դեպքերին կհետևեին հրաժարականներ»․ Լարիսա Ալավերդյան
​«Դու լեռներում չես, լեռներն են քո մեջ»․ վերադարձ Գերմանիայից
​«Հենց Հայաստա՛նն է ապրելու տեղ»․ Լիդան կոտրում է կարծրատիպերը
Հակոբ Նազարյան․ վերադարձ Հայաստան՝ շինարարության նորագույն տեխնոլոգիաներով
​Երջանկությունը Դեբետ գյուղում էր. վերադարձ Ֆրանկֆուրտից Լոռի
Repat Armenia Զվարթնոց օդանավակայան Կլոր շենք Հայրենադարձություն