hy hy en hy en hy en en hy en hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en de hy de hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy en hy hy de hy en hy hy de hy en hy hy de hy hy hy hy hy hy en hy hy de hy hy hy de hy en hy hy de hy en hy hy de hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy ru hy hy hy hy hy hy ru hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy my hy hy hy hy hy fr
Կարելի է ասել, որ այս գյուղը Սյունիքի ամենահերոսական գյուղերից մեկն է, եթե ոչ ամենահերոսականը: Ներքին Հանդի հին անունը այդպես էլ անհայտ կմնա, մենք չենք կարող որոշել, թե Ստեփանոս Օրբելյանի հարկացուցակում որը կարող է լինել: Անկասկած Դավիթ Բեկից հետո այս գյուղն էլ մյուս գյուղերի պես բռնագաղթեցվել է, և բնակչությունը հեռացել է անհայտ ուղղությամբ: Բայց Հանդը վերականգնվեց ռուս-պարսկական պատերազմից հետո և, ինչպես պատմում են տարեց հանդեցիները, իրենց նախնիները եկել են Ղարադաղի Քարագլուխ և Վինա գյուղերից: Երբ նորաբնակները եկան այստեղ, առաջինը, որ կատարեցին, դա մոշի և մացառուտների մեջ հազիվ նշմարվող եկեղեցու վերականգնումն էր: Հաջորդ քայլը վարելահողերի բացումն էր, հողաբաժանումը և հին կալերի տեղում մարագների կառուցումը: Հանդեցիներին վիճակված էր ընդդիմանալ Ղարադաղի իրենց նախկին տերերին: Նրանք նույնիսկ եկան հասան Հանդ, խնդրեցին հավաքել եղած-չեղածը, բարձել եզներին, ձիերին և ջորիներին, վերադառնալ իրենց նախկին բնակության վայրերը՝ խոստանալով երկար ժամանակ ազատել հարկերից: Հանդեցիները մերժեցին: Այդ ժամանակ պահանջեցին անցած հինգ տարվա հարկերը՝ որպես պարսկահպատակներ: Հանդեցիները , լինելով քաջ, անկոտրում ու անվախ, բեկերին քշեցին գյուղից: Եվ դրանից հետո երկար ժամանակ պայքար սկսվեց թուրք բեկերի և փոքրիկ Հանդ գյուղի միջև: Գնալով բեկերը զիջեցին, բայց նրանց փոխարինեցին տեղացի թուրք բեկերը:
Այս գյուղի պատմության մեջ կա մի դրվագ, որը հաճախ մոռացվում է ու անտեսվում: Դա այն է, որ Ցարական կառավարությունը երկար ժամանակ ռուսահպատակություն չէին շնորհում հանդեցիներին: Հանդեցիների անունից իշխանություններին խնդրագիր է գրում առաջաձորցի Սահակ վարժապետը, և միայն 10 տարի հետո՝ 1910 թվականին, գյուղացիներին շնորհվում է ռուսահպատակություն:
Անցյալում Ներքին Հանդում պատերազմական իրադարձությունների ժամանակ եղել են Կորյունը(Գոմսա Իսո), Սեբաստացի Մուրադը, Յապոնացին , Արշակ Շիրինյանը, Քեռին (Արշակ Գավաֆյան) և այլոք, ովքեր լավ էին հասկանում այս գյուղի ռազմավարական դերը: Հետագայում գյուղ են այցելել Ակսել Բակունցը, Մուշեղ Գալշոյանը:
Ներքին հանդեցիներ են ինքնապաշտպանության հերոսներ Աթա Տեր Գրիգորյանը, քահանա Ավան Տեր Գրիգորյանը, գրող Լենդրոշ Հակոբջանյանը, Ուկրաինայում հռչակված քանդակագործ Գառնիկ Խաչատրյանը:
Ներքին Հանդ գյուղի վերաբնակեցման պատմությունից
Ներքին Հանդը, որ նաև Փոքր Հանդ է կոչվում, կարելի է ասել՝ ունի մեծ պատմություն: Այս գյուղի նոր և նորագույն շրջանի պատմությունը անչափ գրավիչ է ու հետաքրքիր: Հանդեցիներն ավելի ուշադիր են իրենց անցյալի հանդեպ, սերնդեսերունդ փոխանցել են թե հերոսական և թե սարկազմով լի պատմություններ: Մեր օրերում արդեն, երբ լքվել է Փոքր Հանդը, նրա մասին կարելի է պատկերացում կազմել՝ այցելելով ավերակները կամ վերհիշելով մեծերի զրույցները: Այս մարդիկ ընտելացել են նույնիսկ օձերի ընկերակցությանը: Նրանք խառնվել են վայրի բնությանը, ձուլվել նրան: Հանդեցին կարող է օրերով անհետանալ Մթնաձորի կուսական անտառներում: Այս գյուղը թառել էր լեռնալանջին, տները իրար կպած էին, մեկի տան կտուրը մյուսի բակն էր: Հանդեցիները իրենք իրենց մասին խոսում են սարկազմով: Ասում են, որ իրենք կողահաստ են, ոչ ոք չի կարող իրենց համոզել: Չեն սիրում իշխանություն, վրեժխնդիր են լինում իրենց դեմ կատարված չարագործությունների համար:
Երբ վերաբնակյալները եկան այստեղ, մաքրեցին հին գյուղատեղին, վերականգնեցին եկեղեցին. կառուցեցին մարագներ, բացեցին վարելահողեր, կատարեցին հողաբաժանում: Այդ ամենը արվեց հաշտ ու համերաշխ: Բայց երբ հերթը հասավ տանուտեր ընտրելուն, գործը գլուխ չեկավ: Տանուտեր ընտրելու բոլոր փորձերը ձախողվեցին:
Գեղեցիկ հումորով լի պատմություն է, բայց կարծես՝ դասական, այժմեական, բնորոշ մարդկային բնավորությանը: Անկախ այս բոլորից, Փոքր Հանդը եղել է Կապանի նոր և նորագույն շրջանի ամենահերոսական պատմություն ունեցող գյուղը:
Սոսիների պուրակը զբաղեցնում է 64 հա: Տարածվում է Բասուտա և Շիկահող գետերի ափերին: Այստեղ աճում է արևելյան սոսին :Բնական պուրակ է, ամենախոշորն ու միակը Կովկասում:
Սուսու պուրակը ձգվում է Բասուտա գետի երկայնքով ։ Պուրակը ձգվում է նաև Շիկահող գետի ստորին հոսանքով վեր: Այստեղ աճում են 200-250-ամյա հազարից ավել ծառեր, որոնց բարձրությունը հասնում է 30-35 մ : Բացի սոսուց աճում են նաև այլ արժեքավոր և հազվագյուտ տեսակներ, ինչպիսիք են հունական ընկուզենին, արաքսյան կաղնին, հունական շրջահյուսը, թավշային իլենին։
Հարուստ է կենդանական աշխարհով: Անցյալում գետը լի էր տարբեր ձկնատեսակներով:
Հանդում մինչև 1980-ականները պահպանվում էր մի լեգենդ Սոսիների պուրակի ծագման մասին: Պատմում էին, որ մի օր Սյունիքի Թորոս իշխանը իր շքախմբով գալիս է ասյտեղ՝ զովանալու և որսի նպատակով: Բոլորի համար անսպասելի սարերում ուժեղ անձրև է սկսվում և հանդարտ հոսող գետը վերածվում է հեղեղի: Հանկարծահաս հեղեղը փակում է նրանց ճանապարհը, ձիերը դժվարանում են անցնել գետը։ Թվում է, վիճակը անելանելի է , բայց մոտակա անտառի խորքից մի հսկա սոսի է տապալվում, մեկնվում գետի վրա՝ դառնալով բնական կամուրջ մարդկանց համար: Շքախումբը անվտանգ անցնում է գետի վրայով, սկսում որսն ու զվարճանքը: Դրանից հետո Թորոս խշխանն իր մարդկանց կարգադրում է գետահովտում բազմաթիվ սոսիներ տնկել՝ ի հիշատակ նահատակ սոսու ծառի:
Պուրակի հիմնադրման մասին գրեթե նույնպիսի մի պատմություն ևս կա, բայց այն կապվում է Օրբելյան Սմբատ իշխանի անվան հետ:
Լեգենդներից մեկի համաձայն Սոսիների պուրակը ավելի քան 2000 տարի առաջ գոյություն է ունեցել: Այստեղ, մոտակայքում եղել է հեթանոսական մեհյան, գործել են քրմերը: Նրանք սոսիների տերևների սոսափյունով գուշակում էին մարդկանց ապագան, կանխատեսում եղանակը, բնական աղետները, և մարդկանց զգուշացնում էին մոտալուտ աղետների մասին: Այս կողմերում սոսին և ընկուզենին համարվում են սուրբ ծառ, և այս ծառերը կտրողները կրում էին խիստ պատիժ: Այստեղ վաղուց գործում է տնկարան։
(ավանդապատում՝ ըստ Հայկ Խաչատրյանի)
Մթնաձորը հնում եղել է լուսավոր. արևի ճառագայթները՝ ճեղքելով կուսական անտառի խիտ սաղարթները , հասնում էին ծառերի դարավոր արմատներին, ջերմություն սփռում ամենուր: Մթնաձորը հարուստ էր կենդանական աշխարհով: Ամենատարբեր կենդանիներ էին ապրում այստեղ, հասնում մինչև այստեղ ծվարած յոթ փոքր գյուղերը, որոնք պաշտում էին եղնիկներին (այդ մասին վկայում են գտնված կենդանակերպ անոթները, այդ թվում եղնիկի արձանիկները) և արգելում նրանց որսը:
Բայց մի օր, երբ մայր եղնիկը խաղաղ զբոսնում էր իր ձագի հետ, երկու որսորդ դուրս եկան նրանց դեմ հանդիման: Որսորդները իրենց մահաբեր նետերն ուղղեցին դեպի եղնիկները: Մայրը, զգալով վերահաս վտանգը, աղաչեց՝  >:
Որսորդները չլսեցին և նետահարեցին եղնիկներին: Մայրը մարմնով փակեց նետերի ճամփան՝ փրկելով ձագուկի կյանքը: Երբ նա թուլացած, արնաշախաղ տապալվեց գետնին, արյունը ուժեղ հորդաց և ծծվեց հողի մեջ: Ձագուկն անմիջապես սևացավ: Սևացան անտառի ծառերը, անթափանց խավարն իջավ հսկայական անտառի վրա: Մարեց որսորդների աչքերի լույսը, և նրանք, մթության մեջ չգտնելով ճանապարհը, խճճվեցին անտառում: Այդ օրվանից հսկայական ձորը կոչվեց Մթնաձոր:
Մթնաձորում կար յոթ գյուղ, յուրաքանչյուրն ուներ իր փոքրիկ եկեղեցին:
Մթնաձորը մեզ հայտնի է նաև գեղարվեստական գրականությունից (Ակսել Բակունց, Գևորգ Հայրյան, Մուշեղ Գալշոյան, Հայկ Խաչատրյան, Համո Սահյան):
Ներքին Հանդի հնագույն տոհմը Տեր Գրիգորյանների, կամ ինչպես այստեղ են ասում, Դերանց տոհմն է: Նրանք ծագում են Ղարադաղի Վինա գյուղից, բայց հոգևոր ծառայություն են կատարել Ղարադաղի մի շարք գյուղերում: Նրանք մեծ հոգու տեր, հանդուրժող ու խաղաղասեր մարդիկ էին: Այս տոհմի ամենանշանավոր մարդիկ Հարություն (Աթա) և Ավանես (Ավան) Տեր Գրիգորյան եղբայրներն էին: Լեգենդի նման է Հարությունի կյանքը:
Նա ծնվել է 1857 թվականին, Ներքին Հանդում: Նրա մկրտության անունն էր Հարություն: Իսկ ինչու՞ է կոչվել Աթա, այս մասին նրա թոռները պատմել են հետևյալը: Աթա թուրքերեն նշանակում է հայր: Այս անունը տրվել է օրորոցում գտնվող երեխային թուրք քիրվայի կողմից: Այնուհետև նա ավելի շատ հայտնի էր Աթա անունով, քան Հարություն: Աթան այս կողմերի ամենաքաջ ու հերոսական կերպարն էր: 1906 թվականի ամռանը Աթան պաշտպանել է գյուղը թշնամուց: 1918-1920 թվականներին նրա գլխավորությամբ կրկին հաղթական կռիվ մղվեց թուրքերի դեմ: Դժվար է ասել, ինչպիսին կլիներ գյուղի ճակատագիրը, եթե չլիներ Աթան ու իր նմանները: Բայց գյուղում ավելի շատ հիշում են ոչ թե այս մարդու հերոսական անցյալը, այլ ավելի շատ պատմում են նրա ու արջի մենամարտի մասին:
Աթան նաև քաջ որսորդ էր: Նա հաճախ որսի էր գնում Մթնաձոր: Օրերից մի օր նա կրակում է արջի վրա: Վիրավոր արջը փախչում է անտառի խորքը: Աթան իր սովորության համաձայն ընկնում է արջի հետևից: Մթնաձորի խավար ու խիտ անտառում մարդն ու կենդանին մոլորվում են և դուրս գալիս դեմ դիմաց:
Նեղ կածան էր, և հետդարձի ճանապարհ չկար, կրակելու ժամանակ էլ չկար: Արջն ու Աթան գրկում են իրար ու կոխի բռնվում: Երկուսն էլ գոռում էին, նրանց աղաղակը հասնում է ընկերներին: Մինչև հանդեցի ընկերները կհասնեին, արջը պատառոտում ու այլանդակում է Աթայի դեմքը, կրծում, շարքից հանում է աջ ձեռքը: Վրա հասած Խաչատուրը կարողանում է կողմնորոշվել ու դիպուկ կրակոցով սպանել արջին: Որսորդները տեսնում են, որ իրենց դեմ այլանդակված մարդ է ընկած: Աթան համարձակորեն դիմում է ընկերոջը. >: Խաչին շալակում է ընկերոջն ու տուն բերում: Տատը՝ Մարիամը, թել ու ասեղով կարում է դեմքը, բույսեր ու արմատներ է ծեծում, խառնում վայրի մեղրի հետ, լցնում դեմքին ու կապում ձեռքին: Մի քանի ամսից Աթան կրկին ձեռքն է վերցնում Բերդան հրացանը և թափառում Մթնաձորի անտառներում:
Նրա երեք որդիները չվերադարձան Մեծ հայրենականից: Այդ հերոս մարդը վշտի մեջ ապրեց մինչև 93 տարեկանը: Սոսիների հարևանությամբ Հանդ տանող ճանապարհի եզրին նա երեք սոսի ծառ տնկեց և ժայռակտորի վրա փորագրեց հիշատակի խոսքեր: Աթան գյուղի ամենասիրված մարդն էր, հերոսական կերպարը, ում մահը թեկուզ զառամյալ հասակում էր (1961 թ.), բայց խոր վիշտ պատճառեց այս կողմերի գյուղերի բնակիչներին ( Գ.Սմբատյան,  >, էջ 380-381):
Ներքին Հանդի պատմական հուշարձանները
1. 19-րդ դարի գերեզմանատուն՝ գտնվում է գյուղից հվ-արմ, Ներքին Հանդ լքված գյուղի տարածքում (գյուղը լքվել է 1980 թվականին)
2. Եկեղեցի՝ միանավ սրահով, 18-19-րդ դդ., գտնվում է գյուղից հվ-արմ,Ներքին Հանդ լքված գյուղի տարածքում
3. Երկրորդ աշխարհամարտում զոհված համագյուղացիների հուշարձան, գտնվում է գյուղից հվ-արմ, Ներքին Հանդ լքված գյուղի տարածքում
Ներքին Հանդի բնության հուշարձանները և
4. Սոսիների պուրակ (Սոսու պուրակ արգելավայր)
5. Մթնաձոր՝ Ներքին Հանդից արմ հսկայական տարածություն զբաղեցնող դարավոր կաղնիների և այլ ծառատեսակների անտառ՝ հարուստ կենդանական և բուսական աշխարհով: Տարածքում կան հին բնակատեղիներ (ավանդության համաձայն յոթ գյուղ) և յոթ եկեղեցի:
6. Գագարինի պավարոտ ( շրջադարձ)՝այսպես է կոչվում Ն.Հանդից Ծավ տանող ճանապարհի 2-րդ կմ վրա գտնվող շրջադարձը: 1961 թվականին, ապրիլի 12-ին այստեղ ՝ ճանապարհի նեղ հատվածը կարգի էին բերում կոլտնտեսության մարդիկ: Երեկոյան կողմ այստեղ են գալիս մի քանի համագյուղացիներ և հայտնում , որ Յուրի Գագարինը թռչել է տիեզերք: Շրջադարձի վրա բացվում է խնջույքի սեղան և տեղանունը կնքվում է Գագարինի պավարոտ:
«Տավերս» մշակութային հասարակական կազմակերպություն
Տեսնել հեղինակի բոլոր գրառումները
Tags: Արմինե Հովհաննիսյան Սյունիք
Previous: Ծավ գյուղի վերաբնակեցման պատմությունը
Համառոտ ակնարկ անգրագիտության և իշխանամոլությամբ հայրենիքի ուրացության մասին
Համառոտ ակնարկ անգրագիտության և իշխանամոլությամբ հայրենիքի ուրացության մասին
Սևասարի պատմությունը  (աշխարհագրությունը, անվանումը, հիշատակումները)
Սևասարի պատմությունը  (աշխարհագրությունը, անվանումը, հիշատակումները)
«Կապան» մեդալով է պարգևատրվել ՍՀՀԿ անդամ Գրիշա Սմբատյանը
«Կապան» մեդալով է պարգևատրվել ՍՀՀԿ անդամ Գրիշա Սմբատյանը
Բաժիններ Ընտրել կարգը «Տավերս»  (16) Ազգագրություն  (50) Աղահեճք  (7) Այլախ  (1) Աշխարհագրություն  (23) Աշոտ Սիմոնյան  (3) Ավանդազրույցներ  (59) Արկադի Ծատուրյան  (6) Արվեստ  (5) Արցախ  (26) Արցախյան ազատամարտ  (10) Բաղք  (10) Բանահյուսություն  (54) Գևորգ Ստեփանյան  (6) Գիտաժողովներ  (18) Գիտական գործունեություն  (56) Գլխավոր  (39) Գլխավոր  (10) Գուսան Աշոտ  (3) Գրականություն  (43) Գրիշա Սմբատյան  (13) Դասընթացներ  (52)    Ֆրանսերեն դասեր  (52) Զանազան  (56) Զոհրաբ Ըռքոյան  (81) Ընտանիք  (5) Ժիրայր Միրումյան  (4) Ինգա Մարգարյան  (5) Լեզվաբանություն  (75) Լուսինե Ներսիսյան  (6) Խոհանոց  (4) Ծղուկ  (1) Կենցաղ  (8) Կովսական  (4) Հաբանդ  (4) Համագործակցություն  (1) Համլետ Գևորգյան  (6) Հասարակություն  (2) Հիմնական  (12) Հնագիտություն  (34) Հրաչ Մարտիրոսյան  (4) Հրապարակումներ  (65) Ձորք  (1) Ճարտարապետություն  (15) Մալիկ Թելունց  (9) Մհեր Քումունց  (65) Պատմություն  (164) Ռազմաքաղաքական  (7) Սերգեյ Հախվերդյան  (19) Սերգեյ Ջհանգիրյան  (8) ՍՀՀԿ  (26)    Մեր մասին  (1) Սյունիք բնաշխարհ  (33) Սյունիքը արվեստում  (9) Սյունիքի հայագիտական նորություններ  (45) Տարածաշրջան  (15) Տեսանյութեր  (33) Քաշաթաղ  (68)
Պահոցներ Նշեք ամիսը Սեպտեմբերի 2022  (8) Օգոստոսի 2022  (6) Հուլիսի 2022  (12) Հունիսի 2022  (3) Մայիսի 2022  (3) Ապրիլի 2022  (8) Մարտի 2022  (2) Փետրվարի 2022  (6) Հունվարի 2022  (12) Դեկտեմբերի 2021  (20) Նոյեմբերի 2021  (19) Հոկտեմբերի 2021  (3) Սեպտեմբերի 2021  (21) Օգոստոսի 2021  (54) Հուլիսի 2021  (10) Հունվարի 2020  (1) Դեկտեմբերի 2019  (1) Նոյեմբերի 2019  (4) Հոկտեմբերի 2019  (2) Սեպտեմբերի 2019  (2) Օգոստոսի 2019  (8) Հունիսի 2019  (2) Մայիսի 2019  (9) Ապրիլի 2019  (6) Մարտի 2019  (8) Դեկտեմբերի 2018  (4) Նոյեմբերի 2018  (3) Հոկտեմբերի 2018  (9) Սեպտեմբերի 2018  (9) Օգոստոսի 2018  (8) Հունիսի 2018  (1) Մայիսի 2018  (4) Ապրիլի 2018  (8) Մարտի 2018  (11) Փետրվարի 2018  (2) Հունվարի 2018  (3) Դեկտեմբերի 2017  (6) Նոյեմբերի 2017  (1) Հոկտեմբերի 2017  (10) Սեպտեմբերի 2017  (12) Օգոստոսի 2017  (5) Հուլիսի 2017  (13) Հունիսի 2017  (5) Մայիսի 2017  (15) Ապրիլի 2017  (11) Մարտի 2017  (12) Փետրվարի 2017  (6) Հունվարի 2017  (2) Դեկտեմբերի 2016  (4) Նոյեմբերի 2016  (5) Հոկտեմբերի 2016  (6) Սեպտեմբերի 2016  (8) Օգոստոսի 2016  (11) Հուլիսի 2016  (12) Հունիսի 2016  (31) Մայիսի 2016  (5) Մարտի 2016  (1) Փետրվարի 2016  (4)
Համառոտ ակնարկ անգրագիտության և իշխանամոլությամբ հայրենիքի ուրացության մասին
Համառոտ ակնարկ անգրագիտության և իշխանամոլությամբ հայրենիքի ուրացության մասին
Մեհտիշեն բնակավայրի անվան ծագումը
Մեհտիշեն բնակավայրի անվան ծագումը
«Տավերս» մշակութային հասարակական կազմակերպություն, Կապան Ծանոթանալ կենտրոնի աշխատանքներին
Վայոց ձոր Ծանոթացեք հեղինակի հաղորդումներին
Պ.գ.դ., պրոֆեսոր, ՀՀ ԳԱԱ պատմության ինստիտուտ, Սիսիան-Երևան Ծանոթացեք հեղինակի աշխատանքներին
Լրագրող, հասարակական գործիչ, ՄԵՐԱՆ ԼՂՀ Քաշաթաղի շրջանի պաշտոնաթերթի գլխավոր խմբագիր Ծանոթացեք հեղինակի նյութերին
Լեզվաբան, բ.գ.դ., պրոֆեսոր Ընթերցեք հեղինակի հաղորդումները
Պատմության ուսուցիչ, Վերին Շեն Ծանոթացեք հեղինակի աշխատանքների
Լեզվաբան, բ.գ.թ., Գորիս-Երևան Ծանոթացեք հեղինակի աշխատանքներին
Բ.գ.թ., դոցենտ, Գորիսի պետական համալսարան Ծանոթացեք հեղինակի աշխատանքներին
Պ.գ.դ., պրոֆեսոր, Երևան Ընթերցեք հեղինակի հաղորդումները
Պատմաբան, իրավաբան, պ.գ.թ., դոցենտ Ընթերցեք հեղինակի աշխատանքները
ՍՀՀԿ նախագահ, արևելագետ, թուրքագետ, լեզվաբան, բ.գ.թ., դոցենտ Ծանոթացեք հեղինակի հաղորդումներին
Պատմաբան, դոցենտ Ծանոթացեք հեղինակի հաղորդումներին
ՍՀՀԿ անդամ, տ.գ.թ., Կապան-Երևան Ծանոթացեք հեղինակի հաղորդումներին
Սյունիքի հայագիտական հետազոտությունների կենտրոն Ծանոթացեք կենտրոնի աշխատանքներին
Université Lumière Lyon 2-ի ուսանող (մագիստրատուրա), Ֆրանսերենի դասավանդող Սովորեք ֆրանսերեն հեղինակի հետ
Գիտական ծրագրեր և հաստատություններ
ՀՀ ԿԳՆ գիտության պետական կոմիտե
Հասցե` ք. Երեւան, Մարշալ Բաղրամյան պող. 24,
ՀՀ ԳԱԱ նախագահության կենտրոնական շենք,
Հեռ.` +37410 521362, +37410 527343
Հայագիտական ուսումնասիրությունները ֆինանսավորող համահայկական հիմնադրամ
Հասցե` ք. Երեւան, Մարշալ Բաղրամյան պող. 24,
ՀՀ ԳԱԱ գլխավոր շենք,
Հեռ.` +37410 521362, +37410 527343
Մ. Մաշտոցի անվան հին ձեռագրերի գիտահետազոտական ինստիտուտ
Հասցե` ք. Երևան, Մաշտոցի պողոտա 53
ԵՊՀ Հայագիտական Հետազոտությունների Ինստիտուտ
ՀՀ, ք. Երևան, Ալեք Մանուկյան 1,
ԵՊՀ 2-րդ մասնաշենք, 5-րդ հարկ,
Հեռ.` + 37460 71-00-92
ՀՀ գիտությունների ազգային ակադեմիա
Հասցե` ք. Երևան, Մարշալ Բաղրամյան պող. 24
Սյունիքի հայագիտական հետազոտությունների կենտրոնի գրանցման համարն է՝ 211.171.1181249: Կենտրոնի անգլերեն անվանումն է՝ Syunik Armenological Research Center, ռուսերեն՝ ЦeHTp apMeHoлorичeckиx иccлeдoBaHий CюHиka:  Գործունեության ժամկետը՝ անժամկետ: Գրանցված է ՀՀ իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրի գործակալության կողմից: Կայքում հրապարակված նյութերի պատասխանատուն հեղինակներն են: Էլ. հասցե՝ syunhayhetkent@gmail.com
Սյունիքի հայագիտական հետազոտությունների կենտրոն © Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են: | MoreNews by AF themes.