hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy en en en en hy en en en en en en en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en en
Խավիեր Բարոն՝ իսպանական ֆլամենկոյի ամենանշանավոր պարողներից մեկը:
Ծնվել է 1963թ-ին, Ալկալա դե Գուադայրայում (Սևիլյա): Դեռ մանկուց հետաքրքվել է ֆլամենկոյով: Յոթ տարեկան հասակում առաջին անգամ ծանոթանում է պարարվեստին: Պեպե Ռիոսը դառնում է նրա առաջին ուսուցիչը, որը Սևիլյայում սկսում է տալ նրան այս արվեստի առաջին դասերը, իսկ ավելի ուշ տեղափոխվում  է Մադրիդ՝ պարի վարպետների ու հանրահայտ խորեոգրաֆների մոտ շարունակելու ուսումը:
1978թ. իր խմբի հետ միասին մասնակցում է Անտոնիո Մայրենա, իսկ  1979թ.՝ Խոակին Էլ դե լա Պաուլա ֆլամենկոյի փառատոններին իր հայրենի երկրում: 1980թ. նվաճում է երիտասարդ կատարողների մրցույթում իր առաջին մրցանակը:
1981- 82թթ. ելույթ  է ունենում Իսպանիայի ազգային բալետի թատրոնում՝ Անտոնիո Ռուիզ Սոլերի եւ Մարիա դե Ավիլայի ղեկավարությամբ: Շարունակում է ելույթները նաև 1984-85թթ.: Ստանալով թատրոնից անվճար արձակորդ՝ հինգ տարիների ընթացքում ելույթներ է ունենում աշխարհի տարբեր երկրներում:
Դառնալով Վիկտոր Մոնխեի  "Serranito"   պարային  խմբի  անդամ՝ ճամփորդում ու ելույթներ է ունենում Արևելքի երկրներում:
1980-ականներին տարբեր ծրագրեր է ձայնագրում Իսպանիայի ռադիո եև հեռուստաընկերության համար, ինչպիսիք են  «Լավ երաժշտությունը»  ("La buena música"),  «Ֆլամենկոյի արվեստն ու արտիստները»  ("Arte y artistas Flamencos"), ինչպես նաև ձայնագրում է Կարմեն Լինարեսի  "Cantaora"  և Խերարդո Նինյեսի  «Ֆլամենկոն Նյու Յորքում» ("Flamencos en Nueva York")  ալբոմները:
1991թ. իր նորամուտն  է  նշում  Սևիլյայի Մաեստրանսա   թատրոնում   «Բիենալի աստղերը»   ("Estrellas de la Bienal")   ներկայացումով:
Հետագա տարիներին պարբերաբար շրջագայում է աշխարհում՝ որպես մենակատար պարող՝ մասնակցելով նաև Ճապոնիայում ու Ֆրանսիայում կազմակերպված ֆլամենկոյի փառատոններին:
Արդեն 1995թ-ին նրան նշանակում են Անդալուսիայի պարի թատրոնի ֆլամենկո բաժնի տնօրեն: 1997թ-ին հիմնադրում է իր սեփական պարային խումբը և Ռամոն Օլյերի հետ միասին բեմադրում է «Սև թռչունը» Սևիլյայի «Տեատրո Սենտրալ»-ում: Նուն թվականի վերջերին Սեգովիայի Խուան Բրավո թատրոնում ներկայացնում է իր «Միայն հանուն արվեստի» ներկայացումը
1999թ. որպես հատուկ հյուր մասնակցում է Իսպանիայի ազգային բալետի քսաներորդ տարեդարձին, ինչպես նաև նույն հատուկ հյուրի կարգավիճակով Մադրիդի Ալբենիս թատրոնում մասնակցում  է   Պարի միջազգային օրվան նվիրված գալա համերգին:
Պարի անդալուսիական միությունը հանձնարարում է  Խավիեր Բարոնին իրականացնելու "Ramito de Locura" ներկայացման խորեոգրաֆիան, որը լինելու էր Խուան Կառլոս Ռոմերոյի երաժշտության ներքո՝ համագործակցելով պաղեստինցի երգչուհի Սահարի հետ: Այս ներկայացումը առաջին անգամ հանդիսատեսի դատին է  ներկայացվում Գրանադայում ընթացող պարի ու երաժշտության միջազգային փառատոնին:
2008թ-ին արժանանում է պարի միջազգային մրցանակի «Ֆլամենկոյի գեղագիտական զարգացման մեջ իր ներդրած ավանդի ու նորովի մեկնաբանությունների համար»:
Posted by Արվեստի Աշխարհը at 00:54
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Newer Post Older Post Home
Subscribe to: Post Comments (Atom)
Միքելանջելո Բուոնարոտի (1475-1564թթ.)՝ իտալացի մեծն քանդակագործ, գեղանկարիչ, ճարտարապետ, պոետ և մտավորական, Վերածննդի դարաշրջանի մեծագու...
Պիեռ Օգյուստ Ռենուար «Մառլիի անտառը»
Վիկտոր Հյուգո «Փարիզի Աստվածամոր տաճարը»
«Փարիզի Աստվածամոր տաճարը» (1831) Վիկտոր Հյուգոյի հանրագիտարանն է, ֆրանսիական ռոմանտիզիմի հիմքը: Այս վեպը յուրովի պատմական է, իսկ գաղափ...
Էդուարդ Մանե (1832–1883 թթ.)՝ ֆրանսիացի հայտնի գեղանկարիչ, իմպրեսիոնիզմի հիմնադիրներից մեկը:  Ծնվել է 1832թ. հունվարի 23-ին Փարիզի...
«Անտիգոնե»՝ Սոֆոկլեսի ամենահայտնի ողբերգություններից մեկը, որն առաջին անգամ բեմադրվել է մ.թ.ա. 442թ.: Ստեղծագործության հիմքում ընկած է Թ...
Ստենդալ «Կարմիրը և սևը»
Ստենդալը պատկանում է ֆրանսիական ռեալիզմի առաջին շրջանին , ում  ստեղծագործությունը Լուսավորությանը XIX դարի ռեալի...
Լուվր՝ աշխարհի խոշորագույն ու ամենահեղինակավոր թանգարաններից մեկը , որը գտնվում է Փարիզի կենտրոնում՝ Սենա գետի ա...
Միգել դե Սերվանտես «Դոն Կիխոտ»
Միգել դե Սերվանտեսի «Դոն Կիխոտ» վեպը հանդիսանում է Արևմտյան Եվրոպայի առաջին մեծածավալ վեպը, որից, ինչպես նշում է Բելինսկին, «...սկ...
Օնորե դը Բալզակ «Շագրենի կաշին»
«Շագրենի կաշին» (1830-1831թթ.)՝ ֆրանսիական դասական ռեալիզմի հիմնադիր Օնորե դը Բալզակի ամենահայտնի վեպերից մեկը: Բալզակը պատմական վեպերի...
« Թշվառները » (1862 թ .) կյանքի խնդիրների ընդգրկումով և սոցիալական քննադատության թափով Վիկտոր Հյուգոյի ամենանշանակալից ...
Արխիվ March (1) January (3) December (1) May (1) April (5) March (2) February (3) January (17) December (2) November (4) October (12) September (9) August (5) July (7) June (19) May (22) April (14) March (12) February (18) January (22) December (3) November (34) October (28) September (55) August (19) July (43) June (25) May (49) March (13) February (9) January (1) December (9) November (14) October (7) September (1) August (67) July (10)
Simple theme. Theme images by gaffera. Powered by Blogger.