hy hy en hy en hy en en hy en hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en de hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy de hy en hy hy de hy en hy hy de hy hy hy hy hy hy en hy hy de hy hy hy de hy en hy hy de hy en hy hy de hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy ru hy hy hy hy hy hy ru hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy my hy hy hy hy hy fr
Խծաբերդի խոսվածքը (հնչյունաբանություն) – ՍՀՀԿ
Էդուարդ Մկրտչյան 27.07.2021 1 min read
Այս խոսվածքը Հադրութի բարբառի բաղադրիչ է, իսկ վերջինս Ս ճյուղի բարբառ է, որ նշանակում է, թե բայի սահմանական եղանակի ներկա և անցյալ անկատար ժամանակաձևերում ս բաղաձայնը դերբայական կազմություններում էական դեր ունի, օրինակ՝ խոսում եմ – խուսիս ըմ (ներկա). խոսում էի – խուսիս ըմ լա̈լ (անցյալ անկատար): Երևում է, որ անկատար դերբայի -ում մասնիկի փոխարեն -իս է գործածվել, իհարկե, կան նաև հնչյունական այլ փոփոխություններ, բայց գլխավորը ս-ի կիրառությունն է:
Խծաբերդի խոսվածքում, բացի ճյուղային այս պատկանելությունից, կան հնչյունական բազմաթիվ գործածություններ, որոնց գրությունը և արտասանությունը կարևոր են բառերի իմաստները ճիշտ հասկանալու և պատկերացնելու համար:
Գրական լեզվի ա, ու, օ ձայնավորները քմայնանում են՝ տարբերվելով արտասանությամբ և գրությամբ, պայմանական նշաններ են գործածվում՝ ա̈, ո̈ւ, օ̈, որոնց արտասանությունը կարելի է ցույց տալ ադրբեջաներեն տառերով ու բառերով:
Գրական լեզվի գ, կ, ք, հետնալեզվային բաղաձայնները քմայնանում են և գրությամբ տրվում են պայմանական նշանով՝ յ բաղաձայնով՝ գյ, կյ, քյ.
Բարբառներում օ հնչյունը գրվում է օ տառով, իսկ ո տառը հնչում է ուօ, օրինակ՝ խոտ-ը հնչում է խուօտ, իսկ եթե օ է հնչում, գրվում է խօտ:
Քանի որ Խծաբերդի խոսվածքում ո-ն ուօ չի հնչում, ուստի գործածում ենք գրական լեզվի ո-ն: Սակայն ճիշտն այն է, որ բարբառային տեքստերում պարզ օ հնչյունը պետք է գրել օ գրով՝ տառով. օր.՝ խօտ, մօտ, կարօտ և այլն:
Բարբառներում տարբերակվում են բաց (է) և փակ (ե) ձայնավորները, օր.՝ պէն, կետ:
Անսահման շատ են շեշտից կախված, դիրքային, փոխազդեցական, անկման, հավելման և այլ հնչյունափոխությունները: Դրանք բազմազան են. և՛ հետաքրքրական են, և՛ զարմանալի, և՛ կանոնավոր են, և՛ արտառոց, բայց պիտի հասկանալ, որ դրանք պատահականություններ չեն, այլ մարդու բերանի խոռոչի արտասանական նրբագույն հնարավորությունների արդյունք՝ արգասիք են: Դրանք առանձին ուսումնասիրության նյութ են:
Այստեղ դրանցից ներկայացնենք մի քանիսը:
Ի > ու/ո̈ւ. թոնիր > թուրուն, ոջիլ > վո̈ւչո̈ւլ:
Ի > օ̈. սիրուն > սօ̈րո̈ւն:
Ո > ու. քո > քու,  խոսելով > խուսիլա̈վ, ախոռ > ախուռ, քոսոտ > քուսուտ, խոփ > խուփ,
մոմ > մում,  ծոմ > ծում, կեղտոտ > յըէխտուտ, կոտրել > կուտորիլ:
Ո > օ̈. ձոր > ծօ̈ր,  չոր > չօ̈ր, շոր > շօ̈ր, շլոր > շի՛լօ̈ր, խնձոր > խնձօ̈ր:
Ո > ըէ. ոտն > վըէննը,  որս > վըէրս, հող > վըէղ:
Ո > ո̈ւ. ոլորել > հո̈ւլօ̈րիլ,  ոջիլ > վո̈ւչո̈ւլ:
Ո > ա. կով > կավ:
Օ > ու. Օհան > Ուհան, Օհաննես > Ուհաննէս:
Ու > օ/օ̈. ութ > օթ,  ուղտ > օղտ, ուրախ > օրախ, ուրիշ > օրիշ/օրէշ, ունի > օնի, թուշ >
թօշ, թութ > թօթ, թուղթ > թօխտ, թուրք > թօրք, թուր > թօր, թուխպ > թօխպ, թուխ > թօխ,
թուխս > թօխս, գլուխ > կլօխ,  կուտ > կօտ, կուշտ > կօշտ, ծուռ > ծօռ, ծունկ > ծօ̈յնը
/ծօնգնը, մուխ > մօխ,  շուն > շօն, սուր > սօր, սուտ > սօտ, տուն > տօն, նուռն > նօռնը,
քուռակ > քօռակ, թթու > թթօ, կծու > կծօ, ուռի > հօռէ,  ուլ > հօ̈լ,  դուռն > տօ̈ռնը,
ուրբաթ > օ̈րփաթ, ուրիշ > օ̈րիշ:
Ու > ո̈ւ. բուրդ > պո̈ւրթ,  լուծ > լո̈ւծ, ուշ(ք) > հո̈ւշ,  բրդուճ > փրթո̈ւշ:
Այ > է. այս > էս,  այդ > էդ, այն > էն, լայն > լէն, կայծակ > կէծծակ, ձայն > ծէն,  հայր > հէր,
այգ՝ այգուց > էքյո̈ւց, եղբայր > ախպէր:
Այ > ա/ա̈. մայր > մար,  այսօր > ասօր, Պայծառ > Պածի, փայտ > փադ, այլօր > ա̈լօ̈ր:
Իւ > ո̈ւ. ձիւն > ծո̈ւն,  սիւն > սո̈ւն, արիւն > ա̈րո̈ւն,  աղբիւր > ա̈խպո̈ւր, ընկերութիւն >
հընգրեթո̈ւն,  վատութիւն > փիսեթո̈ւն, ալիւր > ա̈լո̈ւր/ա̈լէր:
Ոյ > ո̈ւ, ու. լոյս > լո̈ւս,  բոյն > պո̈ւն, քոյր > քուր,  կապոյտ > կյա̈պո̈ւտ (գոյն > ռանգյ),
Ոյ > օ. ոյժ > օժ, օժավ/օժժավ, կոյր > քօռ:
Բաղաձայնները ևս հնչյունափոխական բազմազանություն են դրսևորում:
Գ, կ, ք հետնալեզվային բաղաձայնները բառի բոլոր դիրքերում կարող են քմայնանալ, որը գրավոր խոսքում պայմանականորեն նշվում է յ բաղաձայնով՝ գյ, կյ, քյ, որոնք հանդիպում են թե՛ հայերեն և թե՛ փոխառյալ օտար բառերում: Օրինակ՝
Գյ – գյառ «գեղեցիկ», գյո̈ւրդօ̈ն «գերան, կոճ, կոճղ», գյա̈դա̈ «տղա, փխբ. անզուսպ»,  գյիդա̈սըս «իմանում ես, գիտես», գյա̈լմա̈ «դրսից եկած», գյիրդա̈բիլ «սղոց», գյիրթ «կտրուկ, հանկարծ», կնէգյ «կին», ա̈ նգյա̈լ «ծույլ, պատուհաս», կծեգյ «կծիկ»:
Կյ – կյօղ «գող», կյօռնուկ «գորտ», կյո̈ւզ «մեզ», կյա̈րի «գարի», կյա̈ս ա̈ «գալիս է», կյըէփ «գափ, փխբ. ատամ, ոտք», կյո̈ւլ «գայլ», Ակյա̈լ (մականուն է), կյի՛րմի՛րա̈վո̈ւն «կարմրավուն», պատկյէր «պատկեր», կյինի «գինի»:
Քյ – քյօ̈հլա̈ ն «արագընթաց», քյա̈լա̈մ «կաղամբ», քյա̈լա̈ «ցուլ», քյա̈լլա̈ «գլուխ», քյա̈ նդիր «պարան», քյօ̈թիգյ «կոճղ՝ վառելիք», մարաքյ «մարագ», էքյ «էք», Սա̈քյա̈ ն ա̈մի, սա̈ք-սա̈ք «դասավորված», ցա̈քյ «փուշ՝ փշոտ թուփ», կարաքյ «կարագ», քյա̈թա̈ «գաթա», քյո̈ւթ «թոնրի ընկած հաց, փխբ. թույլ, անկարող», ցա̈քյա̈ ն «ցաքան»:
Ձայնեղ բաղաձայնները՝ բ, գ, դ, ձ, ջ, բառասկզբում խլանում են՝ փոխվելով պ, կ, տ, ծ, ճ խուլերի, սակայն լինում են բացառություններ ու շեղումներ. օտար բառերում կայուն են, տարբեր դիրքերում կայուն են մնում կամ փոխվում այլ հնչյունների:
Բ – բան > պէն, բամբակ > պէմբակ, բողկ > պէխկ, բիզ > պիզ, բայց՝ բեղ, բօզ, բօլ,
բուխարի, բալա (մ), բո̈ւրդա̈ն, բօղազ, բաթմիշ, բեդասլ, բեմարիփաթ, բեշնօրք,
բադյա, բախտ, բա̈զի «ինչ-որ (մարթ)», բա̈լի, բա̈լքյի «գուցե», Բա̈դա̈լ, սակայն՝
արբենալ – հա̈րփիլ (բ>փ)
Դ – դարման > տէրման, դատարկ > տերտակ, դուրս > տո̈ւս, դու > տու, դուք > տո̈ւքյ,
դանակ > տէնակ, դես ու դեն > տէս ու տէն, տեստեն, դոխ > տօ̈ խ:
Բայց շատ գրական, օտար և բարբառային բառերում դ-ն անփոփոխ է մնում:
Օրինակ՝ դէղ, դերասան, դրախտ, դժօխք, դա̈րդ, դանա «մոզի», դա̈զգյա̈հ, դո̈ւքյա̈ն,
դրբըզա, դավա «կռիվ, բողոք», դա̈ստա̈ «խումբ, բաժին», դա̈լա̈, դա̈լի «սուտասան»,
դունի «հիմար», դմբօ, դէբիլ, դօնգլի, դէր (նաև տէրտէր), դա̈րզի:
Ձ – ձու > ծու, ձոր > ծօ̈ր, ձէթ > ծէթ, ձեռք > ծերք, ձի > ծի, ձախ > ծէխ, ձիգ > ծիքյ,
բայց՝ բարձ > պէրց, բարձր > պէցո̈ւր, խուրձ > խօռհնը/խօրհթնը, որձ > վըէրց, որձակ
> վըէրցակ, հունձ > հօնձ, կուձկունձալ, կլօնձ, արձան, վարձ > հախ:
Ջ – ջուր > ճո̈ւր, ջուխտ > ճօխտ/ճօխտակ «զույգ», ջրաղաց > ճէղաց, ջիլ > ճիլ, ջորի >
ճօ̈րէ, բայց՝ ջան, ջիգյա̈ր, ջիլա̈վ, ջի՛հա̈ նդա̈մ, ա̈ նջո̈ւկ, պէնջակ, պէնջա̈ր:
Գ – Պարզ խուլի՝ կ-ի չի փոխվում. քմայնանում է կամ մնում անփոփոխ:
Օրինակ՝ գարուն > կյարունք, գետ > կյըէտ, գենաց > կյըէնաց, գիժ > կյիժ, գեջ > կյըէճ,
գին > կյին և այլն:
Պարզվում է, որ գ ձայնեղ հնչյունն ունենում է գյ և կյ քմայնացումներ, այսինքն՝ դրսևորվում է և՛ ձայնեղ քմայնացում, և՛ խուլ քմայնացում (դա̈զգյա̈հ/կյիժ):
Խծաբերդի խոսվածքում գրաբարյան հնչյունաբանական և ձևաբանական իրողություններ են արձանագրվում: Վկայենք մի քանի օրինակ:
Տո̈ւզնը, հո̈ւր, հօր(ա՞), հո՞ւ, լա̈լ, ուրկօքան, չո̈ւրեքան, հինգյեքան, ըսիլա̈վ, խուսիլա̈վ բառերն ու բառաձևերը գրաբարյան կազմություններ են.
տո̈ւզնը. դոյզն «քիչ, փոքր ինչ, չնչին, աննշան» մակբայ է, որի դ>տ, ոյ>ու>ո̈ւ հնչյունափոխումներով և ը հոդով դարձել է տուզնը «սոված»:
հո̈ւր «ո՞ւմ». գրաբ. ո՞վ դերանվան եզակի սեռականն է՝ ո՞յր «ո՞ւմ». ոյ>ու>ո̈ւ հնչյունափոխումով և հ-ի ավելացումով ստացվում է հո̈ւր «ո՞ւմ»:
հօր(ա՞) «ո՞ւր է». ո՞ւր դերանվան ու>ո>օ փոփոխմամբ, հ-ի հավելումով և ա հանգույցով ունենք  հօր(ա՞) «ո՞ւր է», կնշանակի նաև «ինչո՞ւ»:
հո՞ւ «ո՞վ». ո՞ «ո՞վ» դերանունն է՝հ-ի հավելումով, օր.՝ Հո՞ւ եկավ «Ո՞վ եկավ»:
ուրկօքան «երկուսն էլ». գրաբարում երկու թվականի անձներական տեսակն է՝ -եքին,     -եքեան ածանցներով՝ երկոքին, երկոքեան «երկուսը միասին». ե>ու, ու>ո>օ և եա>ա հնչյունափոխություններով դարձել է ուրկօքան (լա̈վ են): Ուրեմն՝ չորեքեան > չո̈ւրեքան «չորսը/չօ̈րքը միասին», հնգեքեան՝ հինգյեքան (միասին):
լա̈լ «եղել». գրաբարի լինել բայի անցյալ դերբայն է՝ լեալ «եղած, եղել»:
ըսիլա̈վ, խուսիլա̈վ. Գրաբարում եզակի գործիական հոլովն ունի աւ վերջավորություն՝ ավ, որը -ով (գրելով, խոսելով) վերջավորության համարժեք է: Եվ ահա Խծաբերդը այդ աւ (ավ)-ը գործածում է -ով-ի փոխարեն՝ նրա իմաստով: Գոյականներն էլ են ստանում -ավ՝ ծիավ, էշա̈վ, ճօ̈րավ, սուղանավ, հընգէրա̈վ:
Այս խոսվածքին բնորոշ են բառերի հնչյունների հավելումներ և անկումներ.
Հ բաղաձայնի հավելում. ոնց «ինչպես» > հունց, ինչ > հինչ, ուշ (ք) > հո̈ւշ, այդ > այտ >
ատ > հատ է, այս > աս > հաս է, այն > ան > հան է «այդ է, այս է, այն է», ալևոր >
հո̈ւլո̈ւվէր, ոլորել > հո̈ւլերիլ, էլի/էլլա̈ > հա̈լա̈, երբ > հիբ, է՜յ > հէ՜յ, ամօթ > համօթ,
ամաչել > հըմանչիլ, ընկեր > հընգէր, ագի > հա̈քյի:
Հ-ի կրճատում՝ անկում՝ Հակոբ > Ակուփ.
Անձնանունների մեջ կրճատումներ են արվում հեշտ հնչեցնելու համար.
Հարություն – Արթո̈ւն – Աթո̈ւն – Թո̈ւնի.
Աստվածատուր – Ասծատուր – Ասատուր – Ծատուր – Ծատի – Ծիտ (ա̈մի).
Սամսոն – Սամի (Ըվաքյաց Սամի, Հուրունաց՝ քյառա Սամի).
Գրիգոր – Կրիքօր – Կուքան ա̈մի (Շեղաց), Կուք ա̈մի (Ղըվալաց) – Կուքի.
Մելիքսեթ – Մա̈լ ա̈մի. Լևոն – Լիվ ա̈մի. Մակառ – Մակ ա̈մի (Ղըվալանք են).
Էդիկ – Էդօ  (Մկրտեչաց Էդօ, Ըլի՛վերդո̈ւց Էդօ, Ղարասա̈քյաց Էդօ).
Ներսես – Նէս (Նէս ա̈մի՝ Զըէռը), Մովսես – Մօսէս – Մօսի (Գյի՛լմա̈ց Մօսի).
Միքայել – Մըքյըէլ, Մաքի. Միշա̈ – Միշօ. Մեխակ – Մեխի.
Ալեքսանդր – Ալիքյսա̈ ն – Սաշա – Շաշա. Կարապետ – Կա̈բի – Կա̈բ ա̈մի.
Օվսաննա – Օսաննա – Օսի (Շէղաց Օսի). Պողոս – Պուղուս – Պուղի.
Գրիշա – Գիրիշ – Գիրօ/ի. Արշավիր – Արշօ. Արկադյա – Արգօ/ Ագօ.
Պատվական – Պատի. Պայծառ – Պածի. Շուշաննիկ – Շո̈ւշա̈ն – Շո̈ւշի.
Բաղդասար – Բաղդան – Բաղդի – Բադի. Բադուց (Բադուց Տիկրան, Բղդըսար).
Սմբատ > Սումբի/Սումբաթ, Սարգիս – Սաքի/Սա̈քյի – Սա̈ք ա̈մի – Սա̈քյո̈ւց:
Տեսնել հեղինակի բոլոր գրառումները
Tags: Արցախ Բարբառ Էդիկ Մկրտչյան
Previous: Խծաբերդ անվան ծագումը
Next: Խծաբերդի խոսվածքը (քերականություն)
Գիտաժողովի հրավեր․ “Ղարաբաղ-Շամախիի կամ ծայրհյուսիսարևելյան միջբարբառախումբ. արդի վիճակ, միտումներ և մարտահրավերներ”
Գիտաժողովի հրավեր․ “Ղարաբաղ-Շամախիի կամ ծայրհյուսիսարևելյան միջբարբառախումբ. արդի վիճակ, միտումներ և մարտահրավերներ”
Աղահեճք գավառի Հայելեակ բնակավայրը Վաղատուր գյուղի Հալաք թաղամասն է
Աղահեճք գավառի Հայելեակ բնակավայրը Վաղատուր գյուղի Հալաք թաղամասն է
Բաժիններ Ընտրել կարգը «Տավերս»  (16) Ազգագրություն  (50) Աղահեճք  (7) Այլախ  (1) Աշխարհագրություն  (23) Աշոտ Սիմոնյան  (3) Ավանդազրույցներ  (59) Արկադի Ծատուրյան  (6) Արվեստ  (5) Արցախ  (26) Արցախյան ազատամարտ  (10) Բաղք  (10) Բանահյուսություն  (54) Գևորգ Ստեփանյան  (6) Գիտաժողովներ  (18) Գիտական գործունեություն  (56) Գլխավոր  (39) Գլխավոր  (10) Գուսան Աշոտ  (3) Գրականություն  (43) Գրիշա Սմբատյան  (13) Դասընթացներ  (52)    Ֆրանսերեն դասեր  (52) Զանազան  (56) Զոհրաբ Ըռքոյան  (81) Ընտանիք  (5) Ժիրայր Միրումյան  (4) Ինգա Մարգարյան  (5) Լեզվաբանություն  (75) Լուսինե Ներսիսյան  (6) Խոհանոց  (4) Ծղուկ  (1) Կենցաղ  (8) Կովսական  (4) Հաբանդ  (4) Համագործակցություն  (1) Համլետ Գևորգյան  (6) Հասարակություն  (2) Հիմնական  (12) Հնագիտություն  (34) Հրաչ Մարտիրոսյան  (4) Հրապարակումներ  (65) Ձորք  (1) Ճարտարապետություն  (15) Մալիկ Թելունց  (9) Մհեր Քումունց  (65) Պատմություն  (164) Ռազմաքաղաքական  (7) Սերգեյ Հախվերդյան  (19) Սերգեյ Ջհանգիրյան  (8) ՍՀՀԿ  (26)    Մեր մասին  (1) Սյունիք բնաշխարհ  (33) Սյունիքը արվեստում  (9) Սյունիքի հայագիտական նորություններ  (45) Տարածաշրջան  (15) Տեսանյութեր  (33) Քաշաթաղ  (68)
Պահոցներ Նշեք ամիսը Սեպտեմբերի 2022  (8) Օգոստոսի 2022  (6) Հուլիսի 2022  (12) Հունիսի 2022  (3) Մայիսի 2022  (3) Ապրիլի 2022  (8) Մարտի 2022  (2) Փետրվարի 2022  (6) Հունվարի 2022  (12) Դեկտեմբերի 2021  (20) Նոյեմբերի 2021  (19) Հոկտեմբերի 2021  (3) Սեպտեմբերի 2021  (21) Օգոստոսի 2021  (54) Հուլիսի 2021  (10) Հունվարի 2020  (1) Դեկտեմբերի 2019  (1) Նոյեմբերի 2019  (4) Հոկտեմբերի 2019  (2) Սեպտեմբերի 2019  (2) Օգոստոսի 2019  (8) Հունիսի 2019  (2) Մայիսի 2019  (9) Ապրիլի 2019  (6) Մարտի 2019  (8) Դեկտեմբերի 2018  (4) Նոյեմբերի 2018  (3) Հոկտեմբերի 2018  (9) Սեպտեմբերի 2018  (9) Օգոստոսի 2018  (8) Հունիսի 2018  (1) Մայիսի 2018  (4) Ապրիլի 2018  (8) Մարտի 2018  (11) Փետրվարի 2018  (2) Հունվարի 2018  (3) Դեկտեմբերի 2017  (6) Նոյեմբերի 2017  (1) Հոկտեմբերի 2017  (10) Սեպտեմբերի 2017  (12) Օգոստոսի 2017  (5) Հուլիսի 2017  (13) Հունիսի 2017  (5) Մայիսի 2017  (15) Ապրիլի 2017  (11) Մարտի 2017  (12) Փետրվարի 2017  (6) Հունվարի 2017  (2) Դեկտեմբերի 2016  (4) Նոյեմբերի 2016  (5) Հոկտեմբերի 2016  (6) Սեպտեմբերի 2016  (8) Օգոստոսի 2016  (11) Հուլիսի 2016  (12) Հունիսի 2016  (31) Մայիսի 2016  (5) Մարտի 2016  (1) Փետրվարի 2016  (4)
Համառոտ ակնարկ անգրագիտության և իշխանամոլությամբ հայրենիքի ուրացության մասին
Համառոտ ակնարկ անգրագիտության և իշխանամոլությամբ հայրենիքի ուրացության մասին
Մեհտիշեն բնակավայրի անվան ծագումը
Մեհտիշեն բնակավայրի անվան ծագումը
«Տավերս» մշակութային հասարակական կազմակերպություն, Կապան Ծանոթանալ կենտրոնի աշխատանքներին
Վայոց ձոր Ծանոթացեք հեղինակի հաղորդումներին
Պ.գ.դ., պրոֆեսոր, ՀՀ ԳԱԱ պատմության ինստիտուտ, Սիսիան-Երևան Ծանոթացեք հեղինակի աշխատանքներին
Լրագրող, հասարակական գործիչ, ՄԵՐԱՆ ԼՂՀ Քաշաթաղի շրջանի պաշտոնաթերթի գլխավոր խմբագիր Ծանոթացեք հեղինակի նյութերին
Լեզվաբան, բ.գ.դ., պրոֆեսոր Ընթերցեք հեղինակի հաղորդումները
Պատմության ուսուցիչ, Վերին Շեն Ծանոթացեք հեղինակի աշխատանքների
Լեզվաբան, բ.գ.թ., Գորիս-Երևան Ծանոթացեք հեղինակի աշխատանքներին
Բ.գ.թ., դոցենտ, Գորիսի պետական համալսարան Ծանոթացեք հեղինակի աշխատանքներին
Պ.գ.դ., պրոֆեսոր, Երևան Ընթերցեք հեղինակի հաղորդումները
Պատմաբան, իրավաբան, պ.գ.թ., դոցենտ Ընթերցեք հեղինակի աշխատանքները
ՍՀՀԿ նախագահ, արևելագետ, թուրքագետ, լեզվաբան, բ.գ.թ., դոցենտ Ծանոթացեք հեղինակի հաղորդումներին
Պատմաբան, դոցենտ Ծանոթացեք հեղինակի հաղորդումներին
ՍՀՀԿ անդամ, տ.գ.թ., Կապան-Երևան Ծանոթացեք հեղինակի հաղորդումներին
Սյունիքի հայագիտական հետազոտությունների կենտրոն Ծանոթացեք կենտրոնի աշխատանքներին
Université Lumière Lyon 2-ի ուսանող (մագիստրատուրա), Ֆրանսերենի դասավանդող Սովորեք ֆրանսերեն հեղինակի հետ
Գիտական ծրագրեր և հաստատություններ
ՀՀ ԿԳՆ գիտության պետական կոմիտե
Հասցե` ք. Երեւան, Մարշալ Բաղրամյան պող. 24,
ՀՀ ԳԱԱ նախագահության կենտրոնական շենք,
Հեռ.` +37410 521362, +37410 527343
Հայագիտական ուսումնասիրությունները ֆինանսավորող համահայկական հիմնադրամ
Հասցե` ք. Երեւան, Մարշալ Բաղրամյան պող. 24,
ՀՀ ԳԱԱ գլխավոր շենք,
Հեռ.` +37410 521362, +37410 527343
Մ. Մաշտոցի անվան հին ձեռագրերի գիտահետազոտական ինստիտուտ
Հասցե` ք. Երևան, Մաշտոցի պողոտա 53
ԵՊՀ Հայագիտական Հետազոտությունների Ինստիտուտ
ՀՀ, ք. Երևան, Ալեք Մանուկյան 1,
ԵՊՀ 2-րդ մասնաշենք, 5-րդ հարկ,
Հեռ.` + 37460 71-00-92
ՀՀ գիտությունների ազգային ակադեմիա
Հասցե` ք. Երևան, Մարշալ Բաղրամյան պող. 24
Սյունիքի հայագիտական հետազոտությունների կենտրոնի գրանցման համարն է՝ 211.171.1181249: Կենտրոնի անգլերեն անվանումն է՝ Syunik Armenological Research Center, ռուսերեն՝ ЦeHTp apMeHoлorичeckиx иccлeдoBaHий CюHиka:  Գործունեության ժամկետը՝ անժամկետ: Գրանցված է ՀՀ իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրի գործակալության կողմից: Կայքում հրապարակված նյութերի պատասխանատուն հեղինակներն են: Էլ. հասցե՝ syunhayhetkent@gmail.com
Սյունիքի հայագիտական հետազոտությունների կենտրոն © Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են: | MoreNews by AF themes.