hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy ru hy en hy ru hy ru hy en hy lt hy pl hy ru hy ko hy zh hy hbs_lat hy sv hy lt hy ko ru fr hy uk hy ru hy ru hy zh hy ru hy pl hy hbs_lat ms hy de hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en en
ԽՐԱՄՈՐԹՈՒՄ ՀՆՉԵՑ ԴՊՐՈՑԱԿԱՆ ԱՌԱՋԻՆ ԶԱՆԳԸ
ԶՈՐԱՎՈՐ Է ԱՅՆ ԱԶԳԸ, ՈՐՆ ՈՒՆԻ ԶՈՐԱՎՈՐ ԸՆՏԱՆԻՔՆԵՐ
ՄԵԿՆԱՐԿԵԼ ԵՆ ԱՄԱՐԱՍԻ ՀՈՎՏԻ ԲԵՐՔԱՀԱՎԱՔԻ ԱՇԽԱՏԱՆՔՆԵՐ...
ԼՈՒՅՍ Է ՏԵՍԵԼ ՎԵՐԱ ԳԱՍՊԱՐՅԱՆԻ ՙԱՍԿԵՐԱՆ. ՀՈՒՇԱՊԱՏՈՒ...
ԱՍԿԵՐԱՆՈՒՄ ՏԵՂԱԴՐՎԵՑ ԹՈՒՄՈ ՏՈՒՓ․․․
ԹՈՂ ԽԱՂԱՂ ԼԻՆԻ ԵՐԿԻՆՔԸ, ՈՐ ԱՊՐԻ ԱՆՀՈԳ ՄԱՆԿԻԿԸ, 01,...
ԱՆՄԱՀՆԵՐԻ ԳՆԴԻ ՀԵՐԹԱԿԱՆ ՀԵՐՈՍԸ
Արցախյան 44 օրյա պատերազմը մեզանից խլեց մի ոսկե սերունդ՝ ամեն մեկը մի տան ճրագ, ամեն մեկը՝ մի մոր զավակ, հույս ու հավատ, ապավենը հոր ու օջախի ծուխը վեր տանողը, քաջ պաշտպանն ու հպարտությունը քրոջ։ Հայրենասեր մի սերունդ, որը, սակայն, ամեն ինչից ու ամենքից վեր դասեց Հայրենիքի սերն ու փառքը՝ հանուն որի չխանայեց ամենաթանկը…
…2001 թվականի օգոստոսի 16-ին ՀՀ Տավուշի մարզի Իջևան քաղաքում ծնվեց Պետրոսյանների ընտանիքի միակ արու զավակը՝ Սերգեյը, երկու քույրերի հոգատար ու թանկ պաշտպանը։ ։
Բնավորությամբ կենսախինդ էր և ժպտերես, անչափ բարի, կամեցող, հարեհաս… Սիրում էր երգել և իր շրջապատում աշխույժ մթնոլորտ ստեղծել։ Բազում երազանքներ ուներ Սերգեյը, սակայն առաջնահերթը Հայրենիքին պատվով ծառայելն էր…
2020թ. հունվարի 7-ին Սեյգեյը բարձր տրամադրությամբ մեկնեց ծառայության՝ Արցախ, Մարտունի 2: Հասել էր իր հերթը՝ Հայրենիք պաշտպանելու, ինչի համար չափազանց ոգևորված էր։ Ընդհանրապես չէր սիրում խոստումներ տալ, իսկ երբ խոսք էր տալիս, ցանկացած գնով այն կատարում էր։ Ծնողներին, հարազատներին խոստացել էր՝ անպայման
Վերադարձավ Սերգեյը, իհարկե, հաղթանակած, բայց ոչ եռագույնը ձեռքին ծածանելիս, այլև եռագույնով փաթաթված՝ հերոսացած…
-Մինչև թշնամու լայնածավալ հարձակման անցնելը նրա մեքենան թշնամին թիրախավորել և պայթեցրել էր, որտեղից Սերգեյը հրաշքով է փրկվել,- պատմում է հերոսի քույրը՝ Լիանան, ապա խոր ու անամոք վշտով շարունակում, որ պատերազմի ողջ ընթացքում Սերգեյն ընկերների հետ մարտնչում էին հերոսաբար։ Եվ ամեն անգամ ընտանիքին ուժ ու վստահություն էր ներշնչում, որ իր հետ ամեն ինչ կարգին է, որ մարտական գործողությունների չի մասնակցում։ Չէր մոռանում ամեն անգամ շեշտել, որ անպայման տուն կվերադառնա։ 5 վայրում հասցրել է կռվել իմ հերոս եղբայրը և փայլուն կատարել բոլոր առաջադրանքները։ Անգամ թեժ մարտերի մեջ էլ զանգում և դուխ էր տալիս քուն ու դադար կորցրածներիս… Հետս խոսելիս կրակոցի ձայներ էին լսվում, երբ հարցնում էի թե ի ՞նչ ձայներ են, խաբում ասում էր, թե ՙՙբոշկան ընկավ՚՚ կամ էլ ասում էր ՙՙես կռվում չեմ՚՚, որ գիշերը հանգիստ քնենք։ Արցախի բարբառով ասում էր ՙՙի՞նչ կա ցավերո՚՚ ժպտում էի ու հարցնում, թե դա ի ՞նչ է նշանակում, ասում էր՝ "հարցնում եմ ինչ կա ցավդ տանեմ" ու ժպտում, ժպիտն անպակաս էր Սերգեյից։
Դիրքերում եղել են 5 ընկերներով, 3օր շրջափակման մեջ են եղել, սակայն նրանց հաջողվել էր դուրս գալ շրջափակումից, որից հետո կրկին շարունակել են իրենց սուրբ գործը՚՚։
Հոկտեմբերի 22-ին ընտանիքը վերջին անգամ խոսեց սիրասուն որդու հետ։
Հետո պիտի իմանային, որ Սերգեյը փրկել էր իր ընկերոջ կյանքը, ապա ընկերների հետ 1 դիրք էին գրավել Ֆիզուլիի շրջանում, առգրավել թշնամու «Ուրալ» մակնիշի ավտոմեքենան, որի մեջ բավականին զենք ու զինամթերք կար ու 700 մետր հեռավորությունից կրակոցների տարափի ներքո մեքենան անվնաս հասցրել յուրայիններին։
Արդարության և ազատության  համար մարտնչող մարտիկն անմահացավ հոկտեմբերի 23-ին Ֆիզուլիում՝ միանալով հերոսների անմահ գնդին։
Հավերժի զինվորը մնաց դիրքերում, որպեսզի ընդմիշտ հսկի մեր խաղաղ այգաբացներն ու իր ժպիտով լույս բերի աշխարհին։
Փառք ու պատիվ քեզ՝ Սերգեյ Պետրոսյան, հավերժ հիշատակ։
Քո հիշատակը միշտ վառ կմնա քեզ սիրողների սրտերում…
Դու կաս, ապրելու ես հավետ…
Copyright 2011 www.berdpress.info All Rights Reserved.