hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy en hy nl hy hy hy hy
Ատամների տակ խրթխրթացող ավազ։ Սև փոշու հատիկներ։
Թարմ փռած ասֆալտը տաք է, ինչպես սևահողը։
Երկրի այս թանձր շերտը — առատության հնարավորություն։
Թող կարծրահողն ուրիշ լինի։ Նորոգվող փողոցներում երկուսով
մի ամբողջ օր թափառում էինք։
Թող մանրախիճն ուրիշ լինի։ Ու ես հարցրի․
- Որտե՞ղ է այն ցանքը, որտեղ սերմնացանը քաթանե է։
առջևիդ մտացածին կաղնուտը մտնելու համար։
Ամենուր նորոգում է։ Անողոք ծածկույթից
ազատված երկիր — և առեղծվածը գերեզմանների —
տեղ-տեղ այլանդակ և ժանգոտ երեսով,
ինչպես վիրակապից դուրս պրծած արյան հետք․․․
Եվ նա պատասխանեց, որ տապանաքարից
բնավ բարդ չէ ծածկոցը նետել,
բնավ բարդ չէ վերակենդանանալ մնջությունից․
ով սերմ է եղել — նրան բավ չէ բառը։
Ով սերմ է եղել, ով սերմնացու — նրա համար
կարծրահողն ուրիշ է և իսկապես պտղաբեր,
և կյանքը նրա կերկարացնեն սոսիների ուղղաձիգ ճյուղերը,
և խավարում երբեմնի մոռացվածը
կծագի խավարից, և հեշտորեն դեն կնետենք
ցեխաջրե անկողինը — որպես վերջին բանտ։
Այո, Բորատինսկիյ, դու ապրում ես։ Քո ուղին
այլախոհ շարունակում է փշահարել։
Միայն կարող եմ պառկել հողին փռած ասֆալտում։
Ոչ թե հողում, այլ այնտեղ, ուր կարելի չէ մեռնել
հարություն առնելու համար։ Նորոգում էր։ Հալած ձյութ էր
Կայքը գործում է ՀՀ մշակույթի նախարարության աջակցությամբ։
© 2021 Cultural.am. Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են ՀՀ օրենսդրությամբ: Կայքի հրապարակումների մասնակի կամ ամբողջական օգտագործման ժամանակ հղումը կայքին պարտադիր է: