hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en en hy hy en hy en hy hy hy hy hy hy en hy hy hy en hy nl en en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy
•                       Եթե ընտրություններին մասնակցած, ապա խորհրդարանում հայտնված քաղաքական կուսակցությունների (դաշինքների) միջև կա նախնական կամ հետագա համաձայնություն՝ ձևավորվելիք կամ արդեն ձևավորված Ազգային ժողովի «ժամանակավոր» լինելու մասին :
•                       Ազգային ժողովի ընտրությունների արդյունքում մանդատների բացարձակ մեծամասնությունը ստացած կուսակցությունը, կուսակցությունների դաշինքը կամ կուսակցությունների կոալիցիան ցանկություն ունի լուծարելու Ազգային ժողովը՝ տարբեր,  այդ թվում  նաև՝ 1-ին կետում նշված նկատառումից ելնելով:
•                       Առկա է անհաղթահարելի ուժ, ինչն անհնարին է դարձնում ներկայացուցչական մարմնի բնականոն գործունեությունը, նրա կողմից հանրային-իշխանական գործառույթների և դրանցից  բխող լիազորությունների իրականացումը, որի մասին հայտնի չէր և չէր կարող հայտնի լինել Ազգային ժողովի ընտրությունների ժամանակ: Նման անհաղթահարելի ուժ  կարող է համարվել, օրինակ,  հանրապետական մասշտաբի այնպիսի բնական կամ տեխնոգեն աղետը, որն անհնարին կդարձնի ընտրված ԱԺ-ի կողմից հանրային-իշխանական լիազորությունների կատարումը: Իրավական առումով՝ այդպիսի անհաղթահարելի ուժ կարելի է դիտարկել նաև խորհրդարանական կայուն մեծամանսության (54+ մանդատներ ունեցող ուժ կամ ուժերի կոալիցիա)  փլուզումը, որն ամրագրված է ՀՀ Սահմանադրության 89-րդ հոդվածի 3-րդ մասում:
Վերոնշալից պարզ է դառնում, որ հանրության՝ արտահերթ ընտրություններ անցկացնելու պահանջը և դրա հիման վրա ձևավորված ճշնումը կարող են հանգեցնել այդ կետերից որևէ մեկի իրագործմանը: Տեսականորեն հնարավոր է նաև, որ տեղի ունենա մեկ այլ հեղափոխություն կամ ստեղծվի հեղափոխական իրավիճակ, ինչը գեներացնի ԱԺ-ի՝ ժամկետից շուտ լուծարման հիմքերը,  սակայն, նախ՝ դա կանխատեսելու համար պետք է ունենալ ավելի բարդ մեթոդոլոգիական գործիքներ, քան առերևույթ օգտագործում են վերը նշված քննարկումը շահարկողները, և ապա՝ դրա համար պետք է լինեն  հիմնավոր պատճառներ, որպիսին չի կարող համարվել հեղափոխական ոգևորվածության մարումը: Կան բազմաթիվ պետությունների օրինակներ, որտեղ հետհեղափոխական հուզականության մթնոլորտում ձևավորված ներկայացուցչական մարմինները չեն դարձել «ժամանակավոր», այլ գործել են օրենսդրությամբ նախատեսված  ժամկետներում, օրինակ՝ Լեհաստան, Չեխիա, Վրաստան,  Ուկրաինա և այլն:
Սակայն ԴԵՏԵԿՏՈՐԸ  քննարկվող պնդման մեջ տեսնում է նաև որոշակի ենթատեքստ, ինչն իր բնույթով նույնիսկ ավելի մանիպուլյատիվ է: Էյֆորիայի վերացման արդյունքում ԱԺ-ն լուծարելու թեզն առաջ քաշողներն ակնարկում են, որ արտահերթ ընտրություններն անցկացվելու են հետհեղափոխական արհեստական բարձր հուզականության մթնոլորտում, և  քաղաքացիներն իռացիոնալ կերպով ընտրելու են ոչ թե կուսակցությունների ծրագրերը և գաղափարները, այլ հեղափոխական ուժին և նրա առաջնորդին: Ուստի՝ ընտրություններից հետո, երբ կմարի նման հուզականությունը, քաղաքացիները «սթափվելով» էյֆորիայից, կմերժեն իրենց իսկ կատարած ընտրությունը, և արդյունքում՝ Կառավարությունը և ԱԺ-ն կամ իրենց կամքով, կամ էլ՝ ժողովրդի հուժկու ճնշման ներքո, կգնան ԱԺ-ն լուծարելու և նոր արտահերթ ընտրություններ կազմակերպելու ճանապարհով:
Այսինքն, այս պնդման կողմնակիցները փորձում են ինֆորմացիոն դաշտ ներմուծել այն թեզը, որ իրականացված թավշյա հեղափոխությունը արհեստական, մանիպուլյատիվ երևույթ էր, և հանրությունը մասնակցել է այդ կեղծ գործընթացին իր կամքից անկախ՝ տրվելով հեղափոխության առաջնորդների մանիպուլյացիաներին: Ըստ նրանց, նման հիպնոսը, իմա՝ «էյֆորիան»,  չի կարող երկար տևել, և նշում են նույնիսկ դրա կենսունակության ժամկետը՝ երկու տարի, որը լրանալուց հետո, իբր, մարդիկ կհասկանան, թե ինչ է կատարվել իրենց հետ և արդեն բնական ձևով դուրս կգան փողոց՝  պահանջելով արտահերթ ընտրություններ:
ԴԵՏԵԿՏՈՐԸ գտնում է, որ նման գաղափարները մանիպուլյատիվ են, և դրանց հետևորդները, ժխտելով  հեղափոխության առաջացման  խորքային պատճառները, որ կուտակվել էին Հայաստանում ՀՀԿ-ի կառավարման տարիներին, հայ հանրության մեծամասնությանը առանց որևէ հիմնավորման, որակում են  ոչ ռացիոնալ և հիպնոսի մեջ գտնվող:  Ուստի՝ պնդումը, որ ԱԺ-ն լուծարվելու է  էյֆորիայից կամ հիպնոսից դուրս եկած հանրության պահանջով ու ճնշման ներքո, հիմնված է կեղծ պատճառահետևանքային կապի եւ անհիմն դատողության վրա:
Հեղինակներ՝ Տիգրան Ղազարյան եւ Էդգար Վարդանյան
«ԺԱՄԱՆԱԿԻ ՔԱՂԱՔԱԿԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ» ՀԱՆՔԱՐԴՅՈՒՆԱԲԵՐՈՒԹՅԱՆ ՈԼՈՐՏՈՒՄ. ՀԱՅՏԱՐԱՐՈՒԹՅՈՒՆՆԵՐ ԹԵՂՈՒՏԻ ՀԱՆՔԻ ՄԱՍԻՆ
ԴԵՏԵԿՏՈՐԸ նկատել է, որ Թեղուտի հանքի վերագործարկման հետ կապված՝ վերջերս հաճախ հայտարարություններ են արվում, որոնք անտեսում են հանքի պոչամբարի շահագործման լուրջ վտանգները:
«Ժամանակի քաղաքականություն» մանիպուլյացիոն ռազմավարություն
Ռիսկերի և վնասների քողարկում
Բնապահպանական հետևանքների համար պատասխանատվության անտեսում
ՍԵՎ PR-Ի ԵՐԵՎԱՆՅԱՆ ԵՐԱՆԳՆԵՐԸ
Շատ փորձագետների կողմից որպես արտահերթ խորհրդարանական ընտրությունների գլխավոր փորձ դիտարկված՝ Երևան քաղաքի ավագանու և քաղաքապետի արտահերթ ընտրությունների նախընտրական քարոզարշավն անցավ բավականին սուր քաղաքական մեղադրանքների պայմաններում։ ԴԵՏԵԿՏՈՐՆ արձանագրել է, որ առանձապես հատկանշական էին և ԶԼՄ-երում ամենաշատը քննարկվողներից էին «Իմ քայլը» դաշինքին ուղղված՝ «Բարգավաճ Հայաստան» կուսակցության մեղադրանքները: «Իմ քայլը» մեղադրվում էր նախկին իշխանությունների հետ կապ ունենալու, նախկին իշխանությունների գործելաոճը շարունակելու, նրանց գովազդով զբաղվելու ու նրանց քաղաքական դերակատար դարձնելու մեջ։
Մեկ փաստի կամ հանգամանքի կարևորության ուռճացում
Պնդումների կառուցում խեղաթյուրված կամ համատեքստից կտրված փաստերի հիման վրա
Բինար հակադրությունների ստեղծում ու դրանց շահագործում
«ԱԶԳԱՅԻՆԻ» ՄԱՆԻՊՈՒԼՅԱՑԻԱՆ ՀԱՆՐԱՅԻՆ ԴԻՍԿՈՒՐՍՈՒՄ. Գոռ Մադոյան
Արդեն ամիսներ շարունակ ներհայաստանյան կյանքի հանրային դիսկուրսում շարունակվում է Հայ Առաքելական Սուրբ Եկեղեցու (ՀԱՍԵ) և «Նոր Հայաստան, Նոր Հայրապետ» նախաձեռնության միջև հանրային բանավեճը՝ կապված կաթողիկոս Գարեգին Բ-ի հրաժարականի պահանջի հետ։
Էմոցիայի շահագործում հանրային վարք կամ դիրքորոշում ձևավորելու նպատակով
Բինար հակադրությունների ստեղծում ու դրանց շահագործում