hy hy en hy en hy en hy hy hy en hy en hy hy en hy hy hy hy hy hy en hy en en en en hy en en en en en en en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en en
Արվեստի Աշխարհը: Մոնտե-Կարլո օպերային թատրոն
Մոնակոյի ճարտարապետությունը նշանավոր է ողջ աշխարհում, եւ Մոնտե-Կարլո օպերային թատրոնն, անկասկած, փոքրիկ այս պետության ամենատպավորիչ ճարտարապետական ստեղծագործություններից է, որը տպավորում է թե´ իր արտաքին տեսքով, թե´ ներքին շքեղությամբ ու ճարտարապետական հոյակերտ դետալներով:
Օպերային այս թատրոնի պատմությունն անբաժանելիորեն կապված է Ֆրանսիայի հետ, որը մշտապես եղել է բարձր քաղաքակրթության ու մշակութային հարստության օրրան:
XIX դարի վերջին Մոնակոն ղեկավարում էր Կառլոս III արքայազնը: Հենց նա  է  որոշում կառուցել Օպերային այս թատրոնը, որը պետք է գործեր որպես մասնավոր թատրոն եւ կոչված լիներ  պահպանելու ֆրանսիական մշակույթը:
Կառլոս III արքայազնի հեռատեսության շնորհիվ 1850-ականներին Մոնակոն վերածվում է համաշխարհային հարստության ու շքեղության էպիկենտրոնի: Դրան նպաստում էր դքսության աշխարհագրական դիրքը, նրա քաղաքական ու ֆինանսական կարգավիճակը: Արքայազն Կառլոսն օգտվում է այդ առավելություններից, որոնց շնորհիվ Մոնակոյում կառուցվում է երկաթուղի, ինչը բավականին հեշտացնում է Ֆրանսիայի ու Իտալիայի հետ կապը: Մոնակոյի հիասքանչ կլիման գրավում էր Հյուսիսային Եվրոպայի բնակիչներին:
Մոնակոյի հեքիաթային տեսքն իր արտացոլումն է գտել նաև Մոնտե-Կարլո հիասքանչ օպերային թատրոնի մեջ: Դրա ճարտարապետական նախագծի հեղինակն է Շառլ Գարնյեն, որն այս օպերայի կառուցումից քիչ ժամանակ առաջ ավարտել էր Փարիզի լեգենդար Գրանդ օպերայի կառուցումը:
Մոնտե-Կարլո օպերային թատրոնը գտնվում է Միջերկրական ծովի ափին: Շինարարական աշխատանքները տևել են ընդամենը վեց ամիս, որի ընթացքում կառույցի վրա աշխատել են իտալացի չորս հարյուր վարպետներ: Արդյունքում ստացվել է Երկրորդ կայսրության ոճի կառույց` շքեղորեն զարդարված աշտարակներով ու քանդակներով, որոնց հեղինակներն են Գուստավ Դորեն եւ Սառա Բերները:
Մոնտե-Կարլոյի «Գարնյե Սրահի» բացումը, որը կառուցվել էր Փարիզի Գրանդ օպերային թատրոնի «Գարնյե Պալատ»-ի ոճով, տեղի է ունենում 1879թ. հունվարին: Բացմանը բեմադրվում է յուրօրինակ ներկայացում, որն իր մեջ ներառում էր բալետ, գործիքային երաժշտություն, օպերա եւ Սառա Բարների գեղարվեստական ասմունքը: Այս ներկայացումն էլ հիմք է հանդիսանում, որպեսզի հետագայում օպերային այս թատրոնում բեմադրվեն զանազան ժանրեր ներառող ներկայացումներ բեմադրվեն:
Առաջին օպերան, որը բեմադրվել է այս թատրոնում, Ժան Պլանկետտայի «Շեվալյե Գաստոն» օպերան է: 1880-ականներին Մոնտե-Կարլո օպերան համաշխարհային հռչակ է ձեռք բերում ի շնորհիվ Ալբերտ Առաջին արաքայազնի ամերիկուհի կնոջ` Ալիս Հեյնի եւ թատրոնի տնօրեն նշանակված Ռաուլ Գյունսբուրգի ջանքերի միավորման:
Իր գոյության 120-ից ավելի տարիների ընթացքում այս թատրոնի բեմում տեղի են ունեցել համաշխարհային օպերայի ութսունից ավելի պրեմիերաներ, այդ թվում`Ջ.  Պուչչինիի «Ծիծեռնակ», Մ. Ռավելյայի «Մանուկը եւ կախարդանքը», Սեն-Սանսի «Դեյարինա» օպերաները եւ այլն:
Մոնտե-Կարլոյում բալետի պատմությունն սկսվում  է 1911թ.-ից, երբ այստեղ սկսում է հանդես գալ Դյագիլևի` մինչ այդ Ռուսական բալետում հանդես եկող խումբը:
Խումբն իր գործունեությունը շարունակում է մինչև Դյագիլևի մահը` 1929թ.:
Հետագայում, մասնավորապես` 1932թ., կոմսությունում կազմավորվում է  բալետային նոր խումբ, որը գործում էր տարբեր անվանումներով եւ որն  իր գործունեությունը ծավալում է մինչև 1962-63թթ.:Les Ballets de Monte-Carlo անվանումը կրող  նոր խումբը պաշտոնապես ստեղծվում  է  1985թ.:
Posted by Արվեստի Աշխարհը at 03:14
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Newer Post Older Post Home
Subscribe to: Post Comments (Atom)
Միքելանջելո Բուոնարոտի (1475-1564թթ.)՝ իտալացի մեծն քանդակագործ, գեղանկարիչ, ճարտարապետ, պոետ և մտավորական, Վերածննդի դարաշրջանի մեծագու...
Պիեռ Օգյուստ Ռենուար «Մառլիի անտառը»
Վիկտոր Հյուգո «Փարիզի Աստվածամոր տաճարը»
«Փարիզի Աստվածամոր տաճարը» (1831) Վիկտոր Հյուգոյի հանրագիտարանն է, ֆրանսիական ռոմանտիզիմի հիմքը: Այս վեպը յուրովի պատմական է, իսկ գաղափ...
Էդուարդ Մանե (1832–1883 թթ.)՝ ֆրանսիացի հայտնի գեղանկարիչ, իմպրեսիոնիզմի հիմնադիրներից մեկը:  Ծնվել է 1832թ. հունվարի 23-ին Փարիզի...
«Անտիգոնե»՝ Սոֆոկլեսի ամենահայտնի ողբերգություններից մեկը, որն առաջին անգամ բեմադրվել է մ.թ.ա. 442թ.: Ստեղծագործության հիմքում ընկած է Թ...
Ստենդալ «Կարմիրը և սևը»
Ստենդալը պատկանում է ֆրանսիական ռեալիզմի առաջին շրջանին , ում  ստեղծագործությունը Լուսավորությանը XIX դարի ռեալի...
Լուվր՝ աշխարհի խոշորագույն ու ամենահեղինակավոր թանգարաններից մեկը , որը գտնվում է Փարիզի կենտրոնում՝ Սենա գետի ա...
Միգել դե Սերվանտես «Դոն Կիխոտ»
Միգել դե Սերվանտեսի «Դոն Կիխոտ» վեպը հանդիսանում է Արևմտյան Եվրոպայի առաջին մեծածավալ վեպը, որից, ինչպես նշում է Բելինսկին, «...սկ...
Օնորե դը Բալզակ «Շագրենի կաշին»
«Շագրենի կաշին» (1830-1831թթ.)՝ ֆրանսիական դասական ռեալիզմի հիմնադիր Օնորե դը Բալզակի ամենահայտնի վեպերից մեկը: Բալզակը պատմական վեպերի...
« Թշվառները » (1862 թ .) կյանքի խնդիրների ընդգրկումով և սոցիալական քննադատության թափով Վիկտոր Հյուգոյի ամենանշանակալից ...
Արխիվ March (1) January (3) December (1) May (1) April (5) March (2) February (3) January (17) December (2) November (4) October (12) September (9) August (5) July (7) June (19) May (22) April (14) March (12) February (18) January (22) December (3) November (34) October (28) September (55) August (19) July (43) June (25) May (49) March (13) February (9) January (1) December (9) November (14) October (7) September (1) August (67) July (10)
Simple theme. Theme images by gaffera. Powered by Blogger.