hy hy en hy en en hy hy hy hy en hy hy hy en hy en hy hy hy en hy hy en hy en en hy hy hy hy en hy hy en hy hy en hy hy hy hy hy hy en en hy hy en hy en en en en hy en en en en en en en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en en
Մեծ Բրիտանիայում խումբը թողարկել է քսաներկու ստուդիո և ութ համերգային ալբոմներ (ԱՄՆ-ում՝ համապատասխանաբար 24 և 9): Քսանմեկ սինգլներ մտել են UK Single Chart-ի լավագույն տասնյակ, որոնցից ութը բարձրացել են հիթ շքերթի ամենավերին աստիճան:
Միք Ջագգերը և Կիտ Ռիչարդսը ծանոթացել են Դարտֆորդի դպրոցում: Հետագայում գրեթե յոթ տարի նրանք չեն շփվել և կրկին հանդիպել են միայն 1961թ., երբ Կիտը  դարտֆորդյան երկաթգծի կայարանում տեսնում է Միքին՝ ռիթմ'նբլյուզի գրամոֆոնային մի քանի սկավառակներ ձեռքին:
Խմբի ապագա մյուս անդամը՝ Բրայան Ջոնսը, ծնվել և մեծացել է Չելթնեմում: Իր շատ ու շատ հասակակիցների նման՝ նա ևս  տարված էր սկիֆլով, ավելի ուշ՝ թրադով (ավանդական ջազով): Չարլի Պարկերի ձայնագրությունների ազդեցության տակ՝ Ջոնսը սովորում է սաքսոֆոն և կլարնետ նվագել, ավելի ուշ սովորում է նաև կիթառ նվագել ու մասնակցել Trad Band, Dixielanders և  Delta Jazzmen խմբերի համերգներին: 1959թ. Բրայանի տասնվեցամյա ընկերուհին հղիանում  է  նրանից, և հասունացող  աղմուկից խուսափելու համար Բրայանը թողնում է  դպրոցն ու մեկնում Սկանդինավներ, որտեղ անցկացնում է ամառն ու փողոցներում նվագելով գումար վաստակում: Վերադառնալով տուն՝ Բրայանը տարվում է բլյուզով ու համախոհներ փնտրելու նպատակով հաճախ մեկնում է  Լոնդոն: 1962թ. հունվարին ծանոթանում  է Փոլ Պոնդի հետ ու միանում վերջինիս Thunder Odin’s Big Secret խմբին:
Որոշ ժամանակ անց Բրիտանիայում  բլյուզի գլխավոր  քարոզողներից մեկը՝ Ալեքսիս Քորները, սկսում է  կանոնավոր ելույթներ ունենալ իր Blues Incorporated խմբի հետ լոնդոնյան Ealing ակումբում: Բրայան Ջոնսը ծանոթանում է  Քորների հետ և սկսում հանգստյան օրերին ելույթ ունենալ նրա խմբի կազմում՝ նվագելով սլայդ-կիթառ՝ Էլմո Լյուիս կեղծանվամբ:
1962թ. Միք Ջագգերն ու Կիտ Ռիչարդսն այցելում են Ealing ակումբ, որտեղ լսում են Բրայան Ջոնսի կատարումը, որը նրանց վրա մեծ տպավորություն է գործում: Համերգից հետո նրանք ծանոթանում են և՛ Բրայանի, և՛ Ալեքսիս Քորների հետ, որին տալիս են լսելու իրենց խմբի սիրողական ձայնագրությունները: Որոշ ժամանակ անց Blues Incorporated խումբն սկսում է  ելույթ ունենալ նաև Marquee Club-ում, որտեղ նրա կազմում պարբերաբար սկսկում են հայտնվել սկզբում Միք Ջագգերը՝ որպես վոկալիստ, այնուհետև՝ կիթառահար Կիտ Ռիչարդսը:
Այդ ընթացքում Բրայան Ջոնսը որոշում  է  ստեղծել  սեփական ռիթմ'նբլյուզ ուղղվածության  խումբը՝ «Jazz News» թերթում տալով համապատասխան հայտարարություն: Առաջինն այդ հայտարարությանն արձագանքում է դաշնակահար Յեն Սթյուարտը, որի հետ Բրայանն սկսում է  փորձերը: Հունիսին Միքն ու Կիտը ներկա են գտնվում նրանց փորձերից մեկին, որից հետո որոշում է ընդունվում միասին հանդես գալ:
1962թ. հուլիսի 12-ին Blues Incorporated-ը հրավիրվում  է ելույթ ունենալու ԲԻ-ԲԻ-Սի-ում: Քանի որ այդ նույն ժամանակ խումբը պետք է ելույթ ունենար նաև «Marquee»-ում, Քորներն առաջարկում է  Բրայանին, Միքին, Կիտին, Յենին ու Դիկին ելույթ ունենալ ակումբային բեմում: Հենց այդ համերգի ժամանակ էլ խումբը  (որի կազմում նվագում էր նաև թմբուկահար Միք Էյվորին) առաջին անգամ հանդես է գալիս The Rolling Stones անվանմբ՝ վերցնելով անվանումը Մադդի Ուոթերսի 1950թ. երգերից մեկից:
1962թ. օգոստոսին Դիկ Թեյլորը լքում է խումբը, որին փոխարինում է Բիլ Ուայմենը The Cliftons խմբից, իսկ Այվորիի փոխարեն խմբին անդամագրվում  է Թոնի Չեպմենը, որին շատ շուտով փոխարինում է  Չարլի Ուոթսը, որն այդ ժամանակ աշխատում էր գովազդային գործակալությունում:
1963թ. սկզբին խումբը կայանում է ու գրեթե ութ ամսով «հաստատվում» Crawdaddy ակումբում, որտեղ գրավում է շատերի, այդ թվում՝ Էնդրյու Լուգ Օլդեմի  ուշադրությունը, որը «գնում» է  Սթոունզին ակումբի մենեջեր Ջորջիո Հոմելսկիից ու անմիջապես որոշում խմբի համար ստեղծել “dirty” իմիջ՝ ի տարբերություն մաքուր համբավ ունեցող  The Beatles-ի: Խոսակցություններ էին պտտվում, որ  նրա հորդորով խմբից դուրս է  հանվել Սթյուարտը, որն արտաքնապես իբրև չէր համապատասխանում խմբի մյուս անդամներին:Մեկ այլ վարկածի համաձայն՝ Օլդեմը համարում էր, որ խումբը չափազանց մեծ էր ռոք բենդի համար: Այնուամենայնիվ, դաշնակահարը երբեք չի խզում կապը խմբի հետ և համագործակցում է  նրանց հետ որպես բեմի աշխատող ու հանդես գալիս համերգներին մինչև մահ՝ 1985թ: Ստանալով պայմանագիր Deca Records-ից՝  հունիսին Ռոլլինգ Սթոունզը թողարկում է առաջին սինգլը՝ Չակ Բերրիի «Come On» ստեղծագործությունը, որը Բրիտանիայում զբաղեցնում է 21-րդ տեղը: Դրան հաջորդում են «I Wanna Be Your Man» (Լեոնա Մակքարթնի) և «Not Fade Away»  (Բադի Հոլ) կատարումները:
Այդ շրջանում Ռոլլինգ Սթոունզն իր հայրենիքում աննկարագրելի ճանաչում էր ձեռք բերում: Խմբի առաջին ալբոմի, որը Մեծ Բրիտանիայում թողարկվել էր «The Rolling Stones», իսկ ԱՄՆ-ում՝  «England’s Newest Hit Makers The Rolling Stones» անվանումով, թողարկումից հետո Ռոլլինգ Սթոունզը մեկնում է  ԱՄՆ՝ իր առաջին հյուրախաղերին:
Խմբի առաջին սկավառակի թողարկումից հետո Մեծ Բրիտանիան համակում է իսկական հիստերիա, որը համերգների ընթացքում վերածվում էր իսկական դեբոշների: Անգլիական ռոք'նռոլի պատմության ամենաթեժ շոուներից մեկը համարվում է Winter Gardens Blackpool-ում խմբի համերգը, որի ժամանակ երկրպագուներն սկսում են կոտրել լուսարձակները, դաշնամուրը, որի արդյունքում մոտ հազար հոգի ստիպված է լինում բուժել վերքերը հիվանդանոցներում: Գրացնվում էին  դեպքեր, երբ խմբի՝ բեմում հայտնվելուց մի քանի րոպե անց էմոցիաների այնպիսի պոռթկում էր տեղի ունենում, որ համերգը դադարեցվում էր:
Այդ շրջանում խմբի պրոդյուսեր Օլդեմը պնդում է, որպեսզի խումբը ձայնագրի բացառապես իր իսկ երգերը: 1964թ.  «Tell Me» սետղծագործությունը սկիզբ է դնում Ջագգեր-Ռիչարդս հիթերի շարքին: Քիչ ժամանակ անց Ռոլլինգ Սթոունզն աստիճանաբար հեռանում է բլյուզի ակունքներից ու դուրս գալիս իր սեփական ոճի զարգացման ուղի: Նրանց «Aftermath» ալբոմն արդեն չէր ներառում որևէ երգի քավեր կատարում: Բրայան Ջոնսն այդ շրջանում արդեն իսկ տարվել էր ամենատարբեր երաժշտական հովերով, որն իր արտացոլանքն  է գտնում  հատկապես «Paint It Black»  և «Going Home» ստեղծագործություններում:
Փոփ մեյնսթրիմի ասպարեզում վերջնականապես հաստատվելու համար խմբին խանգարում են երկու դրվագներ: Նախ՝ Ջագգերը պետք է որքան հնարավոր է  պարզ կատարեր «Let’s Spend the Night Together» երգը (հակառակ դեպքում խմբին սպառնում էր արգելք Բի-Բի-Սի-ում), այնուհետև՝ Ջագգերին ու Ռիչարդսին ձերբակալում են թմրանյութեր պահելու համար, երեք ամիս անց նույնը տեղի է ունենում նաև Ջոնսի հետ: Բոլոր երեքն էլ պայմանական ազատազրկվում են, ինչի արդյունքում խումբը կարճ ժամանակով շեղվում է իր ուղղուց:
1968թ. խումբը հրաժարվում է Էնդրյու Օլդեմի ծառայություններից, որին փոխարինում է Ալեն Քլեյնը:
Աշնանը թողարկվում է «Beggars Banquet» ալբոմը, որն անմիջապես մամուլի կողմից ճանաչվում է  որպես գլուխգործոց: Սակայն քչերը կարող էին ենթադրել, որ այդ աշխատանքը, որը նախանշում էր խմբի պատմության զարգացման նոր ժամանակաշրջան, Բրայան Ջոնսի համար կարող էր դառնալ վերջինը, որը թմրանյութերից կախվածության պատճառով՝ 1969թ. գործնականում լքում է  խումբը, որից երեք օր անց իր լողավազանում հայտնաբերվում է  նրա անկենդան մարմինը: Պաշտոնապես հայտարարվում է, որ դժբախտ դեպք է պատահել, սակայն Ջոնսի մահվան վերաբերյալ խոսակցությունները չէին մարում մի քանի տարի շարունակ: Այդ ժամանակ խմբում արդեն նվագում էր մեկ այլ կիթառահար՝ Միք Թեյլորը:
1970թ. Միք Ջագգերը նկարահանվում է Նիկոլաս Ռոուգայի «Performance» («Ներկայացում») կուլտային ֆիլմում և ամուսնանում է նիկարագուացի մոդել Բիանկա Մորա Մակաիսի հետ: Դա թույլ է  տալիս Ռիչարդսին որոշակի ժամանակով դառնալ խմբի առաջնորդը: Հենց նրա երաժշտական գաղափարներն են ընկած «Sticky Fingers» ալբոմի հիմքում:
1972թ. խումբը մեկնում է ամերիկյան շրջագայության, որտեղ նրանց հետ մի քանի երլույթներով  հանդես է գալիս նաև Սթիվի Ուոնդերը, որն այդ ժամանակ արդեն իսկ հանդիսանում էր առաջնային մեծության աստղ, իսկ սպիտակամորթների լսարանը նրան սկսում է լսել մեծամասամբ շնորհիվ Ռոլլինգ Սթոունզի:
«It’s Only Rock’n’Roll» ալբոմի թողարկումից հետո Թեյլորը լքում է խումբը, և նրան փոխարինող խումբը փնտրում էր արդեն իսկ Black and Blue ալբոմի վևա աշխատելու ընթացքում: Լսելով մի շարք թեկնածուների, նրանց ընտրությունը կանգ է առնում Ռիչարդսի ընկերներից մեկի՝ Ռոն Վուդիի եւ Ռոդ Սթյուրատսի վրա, որն արդեն իսկ աշխատել էր խմբի հետ «It’s Only Rock’n’Roll» ալբոմի ձայնագրման ընթացքում:
1980-ականներին Ջագգեր-Ռիչարդս դուետը որոշակի տարաձայնություններ է ունենում: Ջագգերը պնդում էր, որ խումբը պետք է զարգանա ժամանակին համընթաց՝ ներառելով  ժամանակի տենդենցները, մինչդեռ Ռիչարդսը գտնում էր, որ խումբը պետք է հավատարիմ մնա իր արմատներին: Տարաձայնությունը չէր կարող իր ազդեցությունը չունենալ հետագա ստուդիո ալբոմների որակի վրա:
Չնայած նրան, որ մամուլը դրական է արձագանքում հատկապես  «Steel Wheels» ալբոմին՝ դրա հաջողության վրա ստվեր է գցում հաջորդող շրջագայությունը, որը հավաքում է 140 միլիոն դոլար բյուջե: 1991թ.  «Flashpoint» համերգային ալբոմի թողարկումից հետո խումբը լքում է  Բիլ Ուայմենը, որին միայն երեք տարի անց փոխարինում է Դերիլ Ջոնսոնը, որը հայտնի էր Մայլս Դեյվիսի ու Ստինգի հետ իր համագործակցություններով:
Նոր կազմով Ռոլլինգ Սթոունզը ձայնագրում է «Voodoo Lounge»  ալբոմը, որի համար արժանանում է Գրեմմիի իր առաջին մրցանակին: Համանուն շրջագայությունը խմբի համար ապահովում է  բոլոր ժամանակների ամենաշահութաբեր շրջագայություններից մեկը, քանի որ խումբը նախատեսված  28  համերգների փոխարեն անցկացնում է  62-ը ու աշխատում ավելի քան  400 միլիոն դոլար: Հյուրախաղերի ավարտից հետո 1995թ. խումբը թողարկում է «Stripped» ակուստիկ ալբոմը:
Խումբն հաջողությամբ գործունեություն է  ծավալում մինչ այսօր: Հնարավոր չէ ամբողջությամբ գնահատել Ռոլլինգ Սթոունզի ազդեցությունը ռոք երաժշտության զարգացման վրա, ընդ որում՝ ոչ միայն երաժշտական, այլև՝ գեղարվեստական, իմիջային ու զանգվածային մեդիայի հարթակներում: Խումբն այսօր էլ շարունակում է  մնալ բացարձակ ինքնատիպ, որի երաժշտությունը ճանաչվում է  առաջին իսկ ակորդներից: Խմբի մի շարք ալբոմներ, մասնավորպես՝  Beggars Banquet, Let It Bleed, Sticky Fingers, Exile On Main Street, Some Girls, Tattoo You, Steel Wheels, հանդիսանում են ժանրի դասական գործեր:
Խումբը ծագել է ավանդական բլյուզից՝ համեմելով այն զգացմունքների, ռիթմի ու երաժշտական հնարքների բոլոր հնարավոր երանգներով՝ միաժամանակ չհեռանալով հեղինակային առանցքից: Ռոլլինգ Սթոունզը համարվում է  XX դարի երաժշտական արվեստի անբաժանելի մասը, որը սահուն կերպով անցում է կատարել դեպի XXI դար:
Posted by Արվեստի Աշխարհը at 08:45
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Newer Post Older Post Home
Subscribe to: Post Comments (Atom)
Միքելանջելո Բուոնարոտի (1475-1564թթ.)՝ իտալացի մեծն քանդակագործ, գեղանկարիչ, ճարտարապետ, պոետ և մտավորական, Վերածննդի դարաշրջանի մեծագու...
Պիեռ Օգյուստ Ռենուար «Մառլիի անտառը»
Վիկտոր Հյուգո «Փարիզի Աստվածամոր տաճարը»
«Փարիզի Աստվածամոր տաճարը» (1831) Վիկտոր Հյուգոյի հանրագիտարանն է, ֆրանսիական ռոմանտիզիմի հիմքը: Այս վեպը յուրովի պատմական է, իսկ գաղափ...
Էդուարդ Մանե (1832–1883 թթ.)՝ ֆրանսիացի հայտնի գեղանկարիչ, իմպրեսիոնիզմի հիմնադիրներից մեկը:  Ծնվել է 1832թ. հունվարի 23-ին Փարիզի...
«Անտիգոնե»՝ Սոֆոկլեսի ամենահայտնի ողբերգություններից մեկը, որն առաջին անգամ բեմադրվել է մ.թ.ա. 442թ.: Ստեղծագործության հիմքում ընկած է Թ...
Ստենդալ «Կարմիրը և սևը»
Ստենդալը պատկանում է ֆրանսիական ռեալիզմի առաջին շրջանին , ում  ստեղծագործությունը Լուսավորությանը XIX դարի ռեալի...
Միգել դե Սերվանտես «Դոն Կիխոտ»
Միգել դե Սերվանտեսի «Դոն Կիխոտ» վեպը հանդիսանում է Արևմտյան Եվրոպայի առաջին մեծածավալ վեպը, որից, ինչպես նշում է Բելինսկին, «...սկ...
Լուվր՝ աշխարհի խոշորագույն ու ամենահեղինակավոր թանգարաններից մեկը , որը գտնվում է Փարիզի կենտրոնում՝ Սենա գետի ա...
Օնորե դը Բալզակ «Շագրենի կաշին»
«Շագրենի կաշին» (1830-1831թթ.)՝ ֆրանսիական դասական ռեալիզմի հիմնադիր Օնորե դը Բալզակի ամենահայտնի վեպերից մեկը: Բալզակը պատմական վեպերի...
« Թշվառները » (1862 թ .) կյանքի խնդիրների ընդգրկումով և սոցիալական քննադատության թափով Վիկտոր Հյուգոյի ամենանշանակալից ...
Արխիվ March (1) January (3) December (1) May (1) April (5) March (2) February (3) January (17) December (2) November (4) October (12) September (9) August (5) July (7) June (19) May (22) April (14) March (12) February (18) January (22) December (3) November (34) October (28) September (55) August (19) July (43) June (25) May (49) March (13) February (9) January (1) December (9) November (14) October (7) September (1) August (67) July (10)
Simple theme. Theme images by gaffera. Powered by Blogger.