hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy fr hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr en en
Հայաստան տեղափոխվելը հերոսություն չէ, այլ պարտավորություն. հայրենադարձ Մհեր Ալմասյան — Անի Բլոգ
Ապրիլի 30, 2017Մայիսի 24, 2017 Անի Գասպարյան
2015 թ. համալսարանն ավարտելուն պես տեղափոխվում է Հայաստան և մասնագիտությամբ աշխատանք գտնում: Ասում է, որ իր որոշումը չի կայացրել զուտ հոգու և սրտի թելադրանքով, չի էլ մտածել, որ այստեղ ամեն բան հիասքանչ ու գեղեցիկ է, պարզապես գիտակցել է, որ դա իր պարտքն է:
Ապրելով Հայաստանում` նա սկսում է ուսումնասիրել հայաստանյան կյանքի բոլոր կողմերը` սկսած հարկային-մաքսային համակարգից և վերջացրած օրենքներով ու քաղաքականությամբ: Կատակում է, թե երևի ինքն ավելի շատ բան գիտի Հայաստանի տնտեսության մասին, քան խորհրդարանում որևէ մեկը: Մհերը ոչ միայն ակտիվ քաղաքացիական դիրքորոշում ունի, այլև քաղաքականությամբ է հետաքրքրվում: Չի ընդունում Հայաստանում ընդունված այն մոտեցումը, թե ամեն ինչ շատ լավ է կամ շատ վատ: «Հիմա, ենթադրենք, իշխանության մեջ կա Շմայսը, Թոխմախի Մհերը, գեներալ Մանվելը, որոնց ժողովուրդը չի սիրում, բայց նրանց կողքին կա նաև նոր սերունդ, ավելի կիրթ ու գրագետ, էնպես չի, որ իշխանության մեջ բոլորը վատն են»:
Մհերը դեռ Հայաստանի անձնագիր չունի, որ մասնակցի համապետական ընտրություններին, բայց դիմել է, շուտով դա էլ կունենա և իրեն լիարժեք հայաստանցի կհամարի, չնայած, ասում է, որ ոչ մի վայրկյան իրեն օտար չի զգացել: «Ինձ համար կարևոր է Հայաստանի քաղաքացու անձնագիր ունենալը, որ էնտեղից իմ բոլոր կապերը կտրեմ: Եթե ընտանիքիս էլ համոզեմ, որ տեղափոխվեն Հայաստան, ինձ էնտեղ կապող որևէ բան այլևս չի լինի: Ծնողներս մի քիչ հպարտ են, մի քիչ էլ տխուր, որ ես էստեղ եմ, բայց եթե առաջ կարծում էին, թե Հայաստան տեղափոխվելը իմ գիժ հայրենասիրությունն է, հիմա արդեն համոզվում են, որ ես այստեղ նորմալ կյանք, նորմալ աշխատանք եմ գտել և լուրջ նպատակներ ունեմ»:
Մհեր Ալմասյանն այժմ աշխատում է խոշոր շինարարական կազմակերպությունում որպես ճարտարագետ: Գործի բերումով ապրում է Վայոց ձորում` Ջերմուկում: Հարցին, թե տխուր չէ՞ արդյոք կյանքը Ջերմուկում գերակտիվ Լոս Անջելեսից հետո, Մհերն անկեղծորեն պատասխանում է. «Ոչ, Հայաստանում ոչ մի տեղ էլ տխուր չէ»: Ավելին, նա շատ ուրախ է, որ ճակատագրի բերումով հնարավորություն ունի շփվելու մարզային բնակիչների հետ, զգալու հայաստանյան կյանքը մայրաքաղաքից դուրս, քանի որ իրական Հայաստանը ավելի լավ կարելի է զգալ փոքր քաղաքներում ու գյուղերում: «Շատ բաներ եմ սովորել, որ Երևանում չէի սովորի: Կենտրոնում կամ Կոմիտասում ապրելը ուրիշ բան է, մարզում ապրելը` լրիվ ուրիշ: Ես չեմ ընդունում շատ սփյուռքահայերի, որ գալիս են Հայաստան ու կարծում են, թե հերոսական բան են արել, եկել են, Աբովյան փողոցում ապրում են, ամեն օր սրճարան գնում ու քննադատում Հայաստանը: Իրենց էնպես են պահում, ասես Զիմբաբվե են տեղափոխվել: Հայրենասիրությունն այն է, որ ոչ թե երկրից ինչ-որ բան պահանջես, այլ երկրին ինչ-որ բան տաս, զգաս, որ դու ես պարտք, տեսնես` մի բան վատ է, ինքդ սարքես: Եթե բողոքում ես արտագաղթից, ինքդ գաս, ապրես, դա է հայրենասիրությունը»:
Իսկ նպատակներից մեկը սեփական շինարարական ընկերություն հիմնելն է, որտեղ կներգրավի հայ մասնագետներին ու ճարտարապետանախագծային ծառայություններ կմատուցի Միացյալ Նահանգների կամ աշխարհի այլ երկրների հաճախորդների համար` ապահովելով բարձր վարձատրվող ու կայուն աշխատատեղեր Հայաստանում:
Լինելով ճարտարագետ և լավ աշխատանք ունենալով հանդերձ` Մհերը նաև հասկացել է, որ Հայաստանի ապագա հաջողությունը կախված է բարձր տեխնոլոգիաների զարգացումից: Հենց այդ նպատակով էլ այժմ ծրագրավորում է սովորում: «Դա մի բան է, որ Հայաստանում էդքան էլ չեն հասկանում. մեր տնտեսության լուրջ խնդիրներից մեկն այն է, որ ներքին շուկայում փող չկա, և Հայաստանի փրկությունը կլինի բարձր տեխնոլոգիաների զարգացումը և դրսի շուկաներից պատվերներ ստանալը: Հայաստանի տնտեսության հույսն ու ապագան տեխնոլոգիական ոլորտի մեջ է, և դա արդեն դարձել է քաղաքական հարց»:
Մհեր Ալմասյանի համար կարևոր է նաև Արցախը: Հաճախ է այցելում և շատ է սիրում: Ղարաբաղյան խնդիրը համարում է խոչընդոտ Հայաստանի տնտեսության առաջխաղացման համար, որովհետև շատ ներդրումներ այստեղ չեն կատարվում հենց այդ պատճառով: Բայց հողեր հանձնելով խնդիրը լուծելու վերաբերյալ էլ ունի հստակ դիրքորոշում, որը, ինչպես ինքն է ասում, ոչ թե ազգային ու զգացմունքային հենքի վրա է կառուցված, այլ պարզ տրամաբանության: «Եթե այդ հողերը տաս, մնացած Հայաստանը ուղղակի չես կարող պաշտպանել: Իսկ Ղարբաղյան հարցի լուծումը Հայաստանի տնտեսության հզորացումն է»,- համոզված է նա:
​Ալեքս Վարդան. հայրենադարձություն, որ սկսվում է լեզվից
Մրգի տերևներից՝ թեյ, քաղցր ռեհան, անգամ բրինձ. հայրենադարձության պտուղները
Մայիսի 09, 2019 Անի Գասպարյան 0
​«Դու լեռներում չես, լեռներն են քո մեջ»․ վերադարձ Գերմանիայից
«Հայաստանի գյուղերը մի ուրիշ ձևով եմ սիրում։ Երբ մտնում ես գյուղ, քեզ տնից էլ լավ ես...
Ապրիլի 09, 2019 Անի Գասպարյան 0
​«Հենց Հայաստա՛նն է ապրելու տեղ»․ Լիդան կոտրում է կարծրատիպերը
Լիդան մի քանի ամսական էր, երբ ընտանիքը 90-ականներին տեղափոխվեց Ռուսաստան։ Ամեն ինչ կարծես լավ էր, ինքն...
Մարտի 09, 2019 Անի Գասպարյան 0
Հակոբ Նազարյան․ վերադարձ Հայաստան՝ շինարարության նորագույն տեխնոլոգիաներով
Հակոբ Նազարյանն առաջիններից էր, որ արձագանքեց Հայաստանում թավշյա հեղափոխության կոչին ու ընտանիքով վերադարձավ հայրենիք՝ իր հետ...
Ես Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի եմ, ՀԱՅ, որ ուզում է իր հայրենիքում ավելի արժանապատիվ ապրել: Ես սովորական ՄԱՐԴ եմ, որ ուզում է աշխարհն ավելի լուսավոր տեսնել: Ես պարզապես ԿԻՆ եմ, որ ուզում է ավելի լիարժեք ու կայացած լինել: Բայց ես գիտեմ, որ այդ ամենի համար ԵՍ եմ պատասխանատու: Փոխիր ինքդ քեզ, ու աշխարհն անպայման կբարեփոխվի…
Հուլիսի 28, 2016:Գյոյ-ջամին կառուցել է Իրևանի կիսանկախ ԱԴՐԲԵՋԱՆՑԻ սարդար Հուսեյն-Ալի խանը գողմից 1766 թ:
Հունվարի 31, 2014:Շատ ափսոսում եմ որ նման վառ անհատականություն հեռացավ մեզանից: Անդառնալի կորուստ: Չգիտեմ ինչպես արտահայտվեմ, ես իրեն շատ եի սիրում,…
Հունվարի 20, 2014:Ձեր գրառումը տեղ գտավ www.BlogNews.am կայքում: Շնորհակալություն:
Հունվարի 12, 2014:Ինչպես և շաաատ այլ բաներ են կիսատ մնում, Անի ջան:
Հուլիսի 11, 2013:_իրականությունը համապատասխանում է հարյուր տոկոսանոց,Անիի հետբազմաթիվ անգամ փորձել է երկխոսություն կազմակերպել Տեր Շահեի հետ սակայն ինքը դեռ բացասական…
«Նորմալ երկրում երեկվա դեպքերին կհետևեին հրաժարականներ»․ Լարիսա Ալավերդյան
​«Դու լեռներում չես, լեռներն են քո մեջ»․ վերադարձ Գերմանիայից
​«Հենց Հայաստա՛նն է ապրելու տեղ»․ Լիդան կոտրում է կարծրատիպերը
Հակոբ Նազարյան․ վերադարձ Հայաստան՝ շինարարության նորագույն տեխնոլոգիաներով
​Երջանկությունը Դեբետ գյուղում էր. վերադարձ Ֆրանկֆուրտից Լոռի
Repat Armenia Զվարթնոց օդանավակայան Կլոր շենք Հայրենադարձություն