hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy en hy en hy en hy en hy en hy hy ru en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy
Բաժանություն էր հարկավոր, որպեսզի զգացմունքները քննության ենթարկվեին
Ա.-ն հաճախ էր դիմում իմ օգնությանը, որպեսզի ես՝ որպես աղջիկ, նրան ուղղություն ցույց տամ, կազմակերպեմ իր և ընկերուհու հանդիպումները, ճաշակով նվեր ընտրեմ ընկերուհու համար, ռոմանտիկ իրավիճակներ ստեղծեմ… Այդքանից հետո, բնականաբար, ինձ համար տհաճ էր, որ հանկարծ մեր մասին այլ բաներ խոսեին:
Մի օր Ա.-ն եկավ մեր տուն՝ շատ տխուր էր: Դու մի ասա, ընկերուհուն ամուսնացնում էին, նա էլ չգիտեր ինչ աներ: Ասացի՝ «փախցրա»: Հրաժարվեց, թե՝ «էս ո՞ր դարն է՝ աղջիկ փախցնեմ»: Ասածս չլսեց, ձեռքից բաց թողեց: Իսկ եթե ճիշտը խոսենք, ապա իմ կարծիքով, եթե աղջիկը չուզեր, չէր ամուսնանա, քանի որ, իրոք, մենք արդեն այն ժամանակները չենք, որ մեր ծնողները՝ մեր կյանքի կարևոր հարցի լուծումն իրենց վրա վերցնեն:
Անցան ամիսներ: Մի օր էլ Ա.-ն հայտնեց, որ մեկնում է Մոսկվա՝ հարազատների մոտ: Ընկերներով հավաքվեցինք, ճանապարհ դրեցինք: Երբ նրա ինքնաթիռը օդ բարձրացավ, սրտիս մեջ մի տեսակ ծանրություն զգացի…
Հետագա օրերն ինձ համար ահավոր դանդաղ սկսեցին անցնել, չէի հասկանում, թե ինձ հետ ինչ է կատարվում: Նրա մեկնելուց հետո ասես կյանքը կորցրել էր գույները, ինձ ամեն ինչ գորշ էր թվում: Չէի հասկանում, թե սրտումս ինչ է փոխվել… Փոխվե՞լ… Մի՞թե ես նրան սիրում էի… ու վաղուց: Մեկնելուց երեք օր անց զանգեց, ասաց. «Ես իզուր եկա: Ես այդտեղ իմ կյանքն եմ թողել»: Երկար զրուցեցինք, բայց նա ինձ ավելին չասեց, ուղղակի խոսում էր կարոտից, ընկերներից: Մենք ամեն օր շփվում էինք՝ «Ֆեյսբուքով», բայց այն մեր կարոտը չէր լրացնում…
Մոտ երեք ամիս էր անցել: Մի օր, առավոտ շուտ, արթնացա դռան զանգից… Ա.-ն էր՝ մի մեծ ծաղկեփունջ ձեռքին: Ասես չնկատելով մայրիկիս ներկայությունը, ասաց. «Մի՞թե մեզ բաժանություն էր հարկավոր, որպեսզի մեր զգացմունքները քննության ենթարկվեին… »: Մայրս հուզմունքից աչքերն էր սրբում, իսկ ես զարմացած էի: Ներս հրավիրեցի: Ծաղիկները ծաղկամանում տեղավորեցի: Զգացվում էր օդում կախված լարվածությունը: Մայրս մեզ մենակ թողեց: Ա.-ն անհամբեր սպասում էր իմ արձագանքին, բայց ես լռում էի: Չդիմացավ, մոտեցավ, բռնեց ուսերիցս, ուշադիր նայեց աչքերիս մեջ…
— Ուզում ես տեսնել, թե որքան եմ քեզ կարոտե՞լ,- հարցրեցի ես:
— Ոչ որպես ընկեր: Ուզում եմ տեսնել, թե քո աչքերն ինձ ինչ կասեն… Նրանք ինձ երբեք չեն ստել:
Ես կարոտով փաթաթվեցի Ա.-ին: «Դու մի ասա, ես էլ քեզ եմ սիրել այսքան ժամանակ ու չեմ հասկացել»:
«Շրջապատը» տպագրում է կյանքի իրական պատմություններ:
Գրեք shrjapat@gmail.com հասցեով կամ այցելեք մեզ` անձամբ կիսվելով ձեր հոգում կուտակվածով:
Արթուր Ալեքսանյանը աշխարհի քառակի չեմպիոն
«Մեր թիմում ամեն մեկը պետք է փոփոխություն բերի եւ արդյունք ապահովի»
Երեք առաջնախաղ 157-րդ թատերաշրջանում
«Բոլորիս ցանկությունն է՝ քաղաքը դարձնել ավելի գեղեցիկ, ավելի մաքուր, ավելի բարեկարգ»
Ինչու են բնակարաններն անտերության մատնված, կամ՝ 10 տարվա հանցավոր անտարբերություն, թե՞…
ՀՀ, Գյումրի, Իսահակյան փ., 76
(+374 312) 6 72 56
Արթուր Ալեքսանյանը աշխարհի քառակի չեմպիոն
«Մեր թիմում ամեն մեկը պետք է փոփոխություն բերի եւ արդյունք ապահովի»
Երեք առաջնախաղ 157-րդ թատերաշրջանում
«Բոլորիս ցանկությունն է՝ քաղաքը դարձնել ավելի գեղեցիկ, ավելի մաքուր, ավելի բարեկարգ»
Ինչու են բնակարաններն անտերության մատնված, կամ՝ 10 տարվա հանցավոր անտարբերություն, թե՞…
Մեջբերումներ անելիս ակտիվ հղումը shrjapat.am- ին պարտադիր է: Կայքում արտահայտված կարծիքները պարտադիր չէ, որ համընկնեն կայքի խմբագրության տեսակետի հետ:
Գովզդների բովանդակության համար կայքը պատասխանատվություն չի կրում: