hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy fr hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de en en en
Ամեն ինչ սկսել զրոյից. Քեսաբից մինչև Երևան — Անի Բլոգ
Մարտի 27, 2016Մայիսի 27, 2016 Անի Գասպարյան
Ցավոք, այսօր այդ ունեցվածքից ոչինչ չի մնացել: Տեղափոխվելով Երևան` Աշոտը սկսում է ուսումնասիրել հայաստանյան շուկան, մտնում է խանութները, որպեսզի հասկանա, թե ինչի պահանջարկ կա և ինչ կարող են իրենք առաջարկել: «Տեսանք, որ Սիրիայում պատրաստվող խմորեղենը շատ տարածված չէ և կարող է որպես նորություն հետաքրքրել մարդկանց»: Եվ այդպես` կինը պատրաստում էր, Աշոտն առաջարկում խանութներին: Սակայն դրանով միայն օրվա հացի խնդիր էին լուծում, քանի որ խմորեղենը թանկ էր նստում, իսկ բարձր գնով վաճառել չէին կարող, մարդիկ այդքան էլ գնողունակ չէին:
Այդ մեկ տարին նա համարում է իրենց կյանքի ամենածանր ժամանակաշրջանը. «Դժվար է լավ կյանքից հետո միանգամից անցնել օրվա հացի խնդիր լուծելուն»,-ասում է նա: Խմորեղենի գործը չի արդարացնում, բայց շատ այլ դռներ է բացում. նախ` հասկանում են հայաստանյան բիզնեսի նրբությունները, կապեր են հաստատում և մի օր էլ որոշում են Սիրիայից համեմունքներ ներկրել, ինչը նույնպես Հայաստանում պահանջարկ ուներ:
Սկզբում Աշոտը մի փոքրիկ կրպակ է վարձակալում, ապա բացում է երկրորդ կրպակը Սայաթ-Նովա 31 հասցեում: Ճիշտ է, գործն այնքանով է եկամտաբեր, որ առայժմ կարողանում են խանութի, բնակարանի վարձերը տալ և ապրել, սակայն հույս ունեն, որ ապագայում կկարողանան բարեկեցիկ կյանք ապահովել: Աշոտն այն սիրիահայերից չէ, որոնք կյանքի բերումով հայտնվել են Հայաստանում, սակայն ցանկացած հնարավորության դեպքում արագ կհեռանան: Ճիշտ է, դժվար է, բայց ոչ մի տեղ հեշտ չէ: Երիտասարդ ընտանիքն արդեն հաղթահարել է անցումային դժվարությունները: Դրա վառ վկայությունն է նրանց դստեր ծնունդը: «Երևանցի աղջիկ ունեմ»,- հպարտ ժպիտով ասում է Աշոտը, որը փորձելու է ամեն ինչ անել, որ իր երեխաները Հայաստանում մեծանան:
Որպես գործարար` Աշոտը բազմաթիվ ծրագրեր ունի, որոնցից մի քանիսն արդեն քայլ առ քայլ իրականացնում է իր բավական սուղ ֆինանսական միջոցներով: Օրինակ` ռեստորաններին սկսել է տեղական պղպեղի մածուկ մատակարարել, որն իրենք են արտադրում, և որի պակասը մինչ օրս լրացվել է թուրքական արտադրանքի հաշվին: Ճիշտ է` տեղական արտադրանքը կրկնակի թանկ է նստում, որովհետև մի քանի անգամ որակյալ է, սակայն Աշոտը նպատակադրվել է թուրքական մածուկի ներկայությունը մեկընդմիշտ կտրել Հայաստանից, ու դրա համար պատրաստ է անգամ սկզբնական շրջանում շահույթ չունենալ, միայն թե կարողանա տեղականը թուրքականի գնով մատակարարել ռեստորաններին: Իսկ տեղական արտադրանքն արդեն հասցրել է մեծ արձագանք ստանալ, քանի որ բոլորն են նկատել, որ այն մի քանի անգամ որակապես գերազանցում է թուրքականին: «Ես գնացել եմ, խոսել եմ այն գյուղացիների հետ, որոնք ինձ պես են մտածում, և որոշել ենք այդ գործը Հայաստանում սկսել: Հիմա էս մի բանով սկսել ենք, կարելի է կամաց-կամաց մյուս ոլորտներին էլ անցնել»,- ասում է նա:
Չնայած Հայաստանում բիզնես սկսելու բոլոր դժվարություններին` Աշոտը կարծում է, որ Հայաստանը ձեռներեցությամբ զբաղվելու համար ասես հում նյութ լինի. «Այստեղ կարելի է ամեն բան ձեռնարկել, ես զարմանում եմ այն սիրիահայերի վրա, որոնք բավական մեծ գումարով են տեղափոխվել Հայաստան, բայց որևէ բան չեն ձեռնարկում: Մենք չնչին գումարներով ենք սկսել, բայց կամաց-կամաց գնում ենք առաջ»:
Ի դեպ, խանութում վաճառքի գործով զբաղվում է նաև Աշոտի մայրը` տիկին Մարալը, որին որդին անցյալ տարի խաբելով է Հայաստան բերել: Նա մինչև վերջ, ամենօրյա վտանգը հաշվի չառնելով, գնում էր աշխատանքի Հալեպի Կարեն Եփփե ազգային ճեմարան, ուր աշխատում էր որպես տեսուչ: Երբ ամեն անգամ տանը կռիվ էր ընկնում, որ մայրը, կյանքը վտանգի ենթարկելով, չգնա դպրոց, թողնի ու գա զավակների մոտ` Հայաստան, մայրն անդրդվելի էր մնում. «Դուք զավակներս եք, բայց ես այստեղ հարյուրավոր զավակներ ունեմ: Եթե ես թողնեմ դպրոցը, այդ երեխաներն ինչպե՞ս պիտի գան դպրոց, ի՞նչ պիտի զգան»: Տիկին Մարալն այստեղ էլ շարունակում է հանդիպել իր սաներին, գործընկերներին, ամեն ինչ անում է, որ տասնամյակներով ձևավորված ամուր կապերը, ընկերությունն ու ավանդույթները չանհետանան, այլ արմատներ գցեն հայրենի հողում:
«Այս անգամ Հայաստանից հաստատ չեմ գնա»
​Հայրենադարձություն Իսրայելից. դժգոհելու փոխարեն` գործ անել
Մայիսի 09, 2019 Անի Գասպարյան 0
​«Դու լեռներում չես, լեռներն են քո մեջ»․ վերադարձ Գերմանիայից
«Հայաստանի գյուղերը մի ուրիշ ձևով եմ սիրում։ Երբ մտնում ես գյուղ, քեզ տնից էլ լավ ես...
Ապրիլի 09, 2019 Անի Գասպարյան 0
​«Հենց Հայաստա՛նն է ապրելու տեղ»․ Լիդան կոտրում է կարծրատիպերը
Լիդան մի քանի ամսական էր, երբ ընտանիքը 90-ականներին տեղափոխվեց Ռուսաստան։ Ամեն ինչ կարծես լավ էր, ինքն...
Մարտի 09, 2019 Անի Գասպարյան 0
Հակոբ Նազարյան․ վերադարձ Հայաստան՝ շինարարության նորագույն տեխնոլոգիաներով
Հակոբ Նազարյանն առաջիններից էր, որ արձագանքեց Հայաստանում թավշյա հեղափոխության կոչին ու ընտանիքով վերադարձավ հայրենիք՝ իր հետ...
Ես Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի եմ, ՀԱՅ, որ ուզում է իր հայրենիքում ավելի արժանապատիվ ապրել: Ես սովորական ՄԱՐԴ եմ, որ ուզում է աշխարհն ավելի լուսավոր տեսնել: Ես պարզապես ԿԻՆ եմ, որ ուզում է ավելի լիարժեք ու կայացած լինել: Բայց ես գիտեմ, որ այդ ամենի համար ԵՍ եմ պատասխանատու: Փոխիր ինքդ քեզ, ու աշխարհն անպայման կբարեփոխվի…
Հուլիսի 28, 2016:Գյոյ-ջամին կառուցել է Իրևանի կիսանկախ ԱԴՐԲԵՋԱՆՑԻ սարդար Հուսեյն-Ալի խանը գողմից 1766 թ:
Հունվարի 31, 2014:Շատ ափսոսում եմ որ նման վառ անհատականություն հեռացավ մեզանից: Անդառնալի կորուստ: Չգիտեմ ինչպես արտահայտվեմ, ես իրեն շատ եի սիրում,…
Հունվարի 20, 2014:Ձեր գրառումը տեղ գտավ www.BlogNews.am կայքում: Շնորհակալություն:
Հունվարի 12, 2014:Ինչպես և շաաատ այլ բաներ են կիսատ մնում, Անի ջան:
Հուլիսի 11, 2013:_իրականությունը համապատասխանում է հարյուր տոկոսանոց,Անիի հետբազմաթիվ անգամ փորձել է երկխոսություն կազմակերպել Տեր Շահեի հետ սակայն ինքը դեռ բացասական…
«Նորմալ երկրում երեկվա դեպքերին կհետևեին հրաժարականներ»․ Լարիսա Ալավերդյան
​«Դու լեռներում չես, լեռներն են քո մեջ»․ վերադարձ Գերմանիայից
​«Հենց Հայաստա՛նն է ապրելու տեղ»․ Լիդան կոտրում է կարծրատիպերը
Հակոբ Նազարյան․ վերադարձ Հայաստան՝ շինարարության նորագույն տեխնոլոգիաներով
​Երջանկությունը Դեբետ գյուղում էր. վերադարձ Ֆրանկֆուրտից Լոռի
Repat Armenia Զվարթնոց օդանավակայան Կլոր շենք Հայրենադարձություն