hy ca hy hy hy hy hy en hy sk ru tr de hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy en hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy nl hy ru hy en hy es hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy
ընտրել լեզու հայերեն pyc eng
Ես թատերական այդ մրցանակաբաշխությանը չէի անդրադառնա ընդհանրապես, եթե այդ ցուցքի հիմքում չլիներ կեղծիքը: Լուռ հանդուրժված կեղծիքը:
Չէի անդրադառնա, որովհետև, եթե երկրի քսանյոթ թատրոններից մրցանակաբաշխությանը մասնակցում է չորս, թե հինգ թատրոն, ուրեմն խորքային խնդիր կա հենց թատրոնի ներսում: Եթե երկրի ազգային ակադեմիական թատրոնը չի մասնակցում այդ մրցանակաբաշխությանը, ուրեմն խոսակցություն պետք է լինի անպայման: Բաց և անաչառ խոսակցություն:
Գուցե լա՞վ էր, որ եղավ կեղծիքը, եղաավ կեղծիքը բարձրաձայնող, որովհետև այն գեներացրեց խոսակցություն, որովհետև այն կարող է ջրի երես հանել ամբողջ տիղմը, որ տարիներով նստած է հատակին: Ի վերջո, ցանկացած նմանօրինակ դրսևորում՝ լյուստրացիա է: Իրական լյուստրացիա, որը կարող է բուժել հիվանդությունը:
Նոմինացված ու արհամարված մարդիկ անհանդուրժող եղան առաջին իսկ պահից:
Եղան բազմաթիվ հրապարակումներ, պարզաբանումներ, հնչեցին անուններ, կոնկրետ անուններ, գծագրվեց իրադարձությունների ընթացքը՝ մարդկանց նոմինացրել են, համաձայնել են նոմինացնելու, ընդգրկել են երկրորդ փուլ անցած նոմինանտների ցանկում, հրավիրել են մրցանակաբաշխությանը և…և հանել են նոմինանտների ցանկից ու մրցանակաբաշխությունից ընդհանրապես: Այսքանը:
Ժյուրիի անդամները, որոնք նոմինացրել են, ընդգրկել երկրորդ փուլում և հանել նոմինատների ցանկից, ի վերջո, իրական մարդիկ են և ոչ գոգոլյան մեռած հոգիներ, ոչ վիրտուալ երևույթներ, ոչ ֆեյք օգտատերեր՝ ծաղիկի կամ սրբապատկերի տեսքով, այլ իրական մարդիկ՝ արվեստագիտության թեկնածու, պրոֆեսոր Նարինե Սարգսյան, ՀՀ ժողովրդական արտիստ Վահե Շահվերդյան, դրամատուրգ Գուրգեն Խանջյան, առաջին ալիքի գործադիր տնօրենի տեղակալ, գլխավոր պրոդյուսեր Տիգրան Վիրաբյան, կոմպոզիտոր Վահե Հայրապետյան, բեմադրիչ Գոռ Մարգարյան, պարուսույց Հրաչ Բադալյան:
Տեսնո՞ւմ եք՝ իրական մարդիկ են, նույնիսկ ոչ սովորական մահկանացուներ կան:
Բայց ի՞նչ ակնկալել «…մեր երկրի հզորացմանը խոչընդոտող» այս կոնկրետ, ոչ վերացական, ոչ անիրական երևույթը, այլ փաստը չհանդուրժելուց, և ի՞նչ սպասել անհանդուրժող լինելուց, երբ նրանցից ոչ մեկ ցանկություն անգամ չունեցավ և չունի հրապարակային բացատրություն տալ, թե ինչպե՞ս է լինում, երբ արվեստում, արվեստի դուռը տանող ճանապարհին, որը տաճար տանող ճանապարհ պիտի լինի, առնվազն, տեղի է ունենում «կեղծիք», «անարդարություն», «անհավասարություն», «խաբեություն», «մեքենայություն», «անիրավություն», «ամբարտավանություն», «ծուլություն», «չարություն» ու չկա դրանց հասցեատերը, չկա հետադարձ հասցեն, չկա երևույթի բացատրությունը, մեկնաբանությունը, պարզաբանումը: Հոդաբաշխ ձևով գոնե՝ չկա:
Ու չկա նրանց այդ պարտադրողը: Նրանցից պահանջողը՝ ըստ աստիճանակարգի:
ի՞նչ ակնկալել «…մեր երկրի հզորացմանը խոչընդոտող» այս կոնկրետ երևույթի դեմ անհանդուրժող լինելու պայքարից, երբ «Արտավազդ»-ի «համասեփականատեր» են Երևանի քաղաքապետարանը, Հանրային հեռուստաընկերությունը, գիտության, կրթության, մշակույթի, սպորտի նախարարությունը՝ յուրաքանչյուրն իր ներդրման չափով, բայց չկա ոչ մի պաշտոնական անդրադարձ:
«Արտավազդ»-ը մի մարդու սեփականություն չէ, չէ՞, մի մարդու անձնական գումարներով չէ, չէ՞, որ կայանում է, այլ հանրության գումարն է «Արտավազդ»-ում, ուրեմն և հանրության առաջ պատասխանատվության խնդիր կա, չէ՞: Թե՞ չկա:
Պատասխանատու պիտի լինե՞ն մարդիկ և կազմակերպություններ, որոնք «…մեր երկրի հզորացմանը խոչընդոտող» են՝ առնվազն:
ի՞նչ ակնկալել, երբ արվեստագետները, հյուրերը, որոնք «Արտավազդ»-ի դահլիճում էին, մրցանակակիր էին, հանդիսատես էին, դիտող էին և այլն, օսկարային թիթիզությունների մեջ էին, անէացած էին իրականությունից, լույսերից շաղված, փայլփլունից՝ արբեցած ու «…մերկության պես տկլոր…», հեռացան անձայն ու անծպտուն, իրենց հետ տանելով «կեղծիքը», «անարդարությունը», «անհավասարությունը», «խաբեությունը», «մեքենայությունը», «անիրավությունը», «ամբարտավանությունը», «ծուլությունը», «չարությունը»՝ մնալով այդ ծանր լաբիրինթում, իսկ թատրոնը, ինչպես քարոզել են մեզ երկա՜ր, երկա՜ր տարիներ՝ հեքիաթ է, անեություն, լույս, զվարթություն, իսկ բեմը մաքրությո՜ւն է, մաքրությո՜ւն, որ մղում է արարչագործության և այլն, և այլն…
Հրանտ Մաթևոսյանն ասում էր. «…Մեր մտավորականությունն ու մտավորականը գուցե թե հենց հայ մարդն է, հայ գյուղացին՝ իմ հայրը, իմ պապը, որ այս անտեր աշխարհում իր տան և՛ տերն էր, և՛ մշակը, այս անթագ-անիշխան երկրի և՛ իշխանն էր, և՛ չոբանը: իմ ժամանակ, ասենք, իմ ներկայությամբ «Պապլավոկի» պատահարը բռնկվել է - մտավորից ու մտավորականությունից հեռու նրանց ներկայությամբ չէր բռնկվի. Սոս Սարգսյանի, ասենք, ներկայությամբ վարկաբեկիչ այդ խայտառակությունը ծավալվել ու ճայթել է - հոր ու պապերի ներկայությամբ հանդուրժումի ու զրույցի այլ երեկո կլիներ. Իսահակյանն ու Դեմիրճյանը, ասենք, ներկա լինեին՝ դեմ-դիմաց մի սեղանի նստած, կզակները ձեռքներին, այո՞, ձեռքները ցուպերի գլուխներին... և սրահի ջերմությունը՝ կիրթ, զուսպ, կարգավոր, և սաքսաֆոնի ու դաշնամուրի համերաշխ զրույցը, այո՞, որովհետև հանրապետության նախագահը ներկա է...
Չգիտեմ, բարեկիրթ մարդու այս վտարումը մեզնից յուրաքանչյուրից, միմյանց սահմանների այս ոտնահարումը, այս որպես թե տնավարի, բայց իսկապես բռի ներխուժումը միմյանց սահմաններ - իհարկե ճոթռաբերան խեղճություն էր դառնալու և դառնալու էր բռի ցածրություն, ցածր բռիություն՝ գավառական ակումբի ներկայացում դարձնելով իշխանազանցության ու մարդասպանության իրական դրաման»:
Չգիտեմ՝ սա որքանո՞վ է հասանելի, հասկանալի նրանց, որոնք լռության են մատնել ու մատնում մի «կեղծիք», «անարդարություն», «անհավասարություն», «խաբեություն», «մեքենայություն», «անիրավություն», «ամբարտավանություն», «ծուլություն», «չարություն», որը՝ ոչ ավելի, ոչ պակաս՝ տեղի է ունենում թատրոնում: Ասել է, թե՝ մշակույթում, արվեստում: Եվ ի՞նչ հետևանք ունի վարչապետի տիկնոջ պատվիրանը…
ի՞նչ ակնկալել անհանդուրժող լինելուց, երբ մրցանակակիրները չեն մտածում, որ գուցե տանում են ուրիշի մրցանակը, չէ՞ որ մրցանակները սահմանված չեն ի վերուստ: Թե՞ սահմանված են: Եվ թատրոնի մարդիկ, որ գուցե հազարավոր անգամներ բեմից հնչեցրել են. « Լինել թե չլինել, այս է խնդիրը. ո՞րն է հոգեպես ավելի ազնիվ, տանել գոռ բախտի պարսաքարերը և սլաքները, թե զենք վերցնել ցավ ու վշտերի մի ծովի ընդդեմ, և դիմադրելով՝ վերջ տալ բոլորին…» չունեն այս հարցի պատասխանը՝ գոնե իրենց համար, իրենց ներսում և հոգեպես ավելի ազնիվ լինելու ճանապարհին մոլորված են, շփոթված և որոշել են…չլինել:
Արդյո՞ք սրանք մակերեսային խնդիրներ են: Արդյո՞ք սրանք խորքային խնդիրներ չեն: Արդյո՞ք կարող ենք մաքրվել, եթե լուռ անցնում ենք կատարվածի կողքով…լուռ են պրոֆեսորն ու ժողովրդական արտիստը, լուռ են վաստակավորն ու մշակույթի գործիչը, գրողն ու կոմպոզիտորը, բեմադրիչն ու պարուսույցը…լուռ են: Լուռ են այն կառույցները, որոնք «մեղսակից» են՝ թեկուզ ֆորմալ առումով:
Լուռ են ու չեն պահանջում հրապարակայնացնել ժյուրիի աշխատանքը, ցույց տալ արձանագրությունները, որոշումները: Լուռ են: Չեն ասում իրենց կարծիքն ու տեսակետը, ի վերջո, չունեն պահանջ, բողոք, ընդվզում…Իսկ կոլեկտիվ պատասխանատվությունը անպատասխանատվություն չէ: Հետո ի՞նչ, որ գլխավոր պատասխանատուն հունանավետիսյանաբար է մոտենում խնդրին: Այդ դեպքում արդյո՞ք Հունան Ավետիսյանինը չէ պատասխանատվությունը և այդ պատասխանատվությունը չի ենթադրում հատուցում:
Բոլորը գիտեն, որ տարիներ շարունակ տեղի են ունեցել թայֆաբազություններ, բոլորը գիտեն, որ առնվազն կան խարդավանքներ, կան անազնվություններ, կա տնավարություն, չեն ստեղծվել մեխանիզմներ, կարգեր, կանոններ, կանոնադրություններ և այլն, չեն պատժվել ու պատժվում մարդիկ, որոնք լինելով ժյուրիի կազմում, պարգևատրում են սեփական՝ այս պարագայում թատրոնները, սեփական բեմադրությունները, սեփական սիրելիներին:
Չեն պատժվել, չեն պատժվում ու չեն կրում պատասխանատվություն գոնե այն մասով՝ որ մսխում են հանրության գումարները, մսխում են հանրության հազարավոր կարիքների գումարները և առնվազն ազնիվ չեն իրենց գործողություններում:
Հարցը բոլորովին այն չէ, որ 2022 թվականի «Արտավազդ»-ում նոմինացված էր հայ մեծանուն օպերային երգչուհու՝ Հասմիկ Պապյանի գեղարվեստական ղեկավարությամբ ստեղծված ներկայացումը: Բոլորովին այն չէ, որ նոմինացված էր համաշխարհային արվեստում մեծ ճանաչում ունեցող տաղանդավոր արվեստագետ Տիգրան Ձիթողցյանը և հենց նրանք էին հիմնականում կեղծիքի «զոհերը»:
Հարցը նույնիսկ այն չէ, որ Տիգրան Ձիթողցյանը ամիսներ շարունակ Հայաստանում էր և ուզում էր ստեղծել մի գործ, որը ձեռագրային և այլ նորություններ կբերեր Հայաստանին: Բոլորովին այն չէ, որ Հասմիկ Պապյանը համաձայնել է զբաղեցնել Օպերային ստուդիայի գեղարվեստական ղեկավարի համեստ պաշտոնը, որպեսզի փոխանցումներ անի երիտասարդ սերնդին՝ արվեստի, ճաշակի, գեղարվեստականության, մշակույթի փոխանցումներ:
Վստահ եմ՝ թե Հասմիկ Պապյանը, թե Տիգրան Ձիթողցյանը, թե Վռամ Կարապետյանը, որոնք նվաճել են համաշխարհային բեմեր ու մրցանակներ, անձնապես մրցանակների կարիք չունեն, ինքնահաստատվելու՝ նույնպես:
Բայց ներկայացումը, որն իրապես, գոնե մեզ համար, հեղափոխական էր թատերական արվեստում, նոր էր, ծավալային էր, ոգևորություն ու թարմություն էր բերել, գրավել էր տասնյակ երիտասարդների, տասնյակ երիտասարդ ստեղծագործողների ներգրավվածությամբ էր, արվել էր ոչ խաղացանկային թատրոնում, արվել էր մեծագույն ջանքով, որովհետև օպերային ստուդիան, մեղմ ասած, անմխիթար վիճակում էր այդ պրեմիերայից առաջ, արվել էր նվիրյալների ու երազողների անմնացորդ հավատով, պիտի արժանանար մեծարանքի, գնահատանքի, արժևորման, որպեսզի կարողանանք առաջ գնալ:
Դարձյալ գամ Հրանտ Մաթևոսյանին. «…ներսում ամեն մեկս իր փայը ժրաջանորեն կրծում է և ամբողջը չի տեսնում - գլուխը կախ իր համար մենա՜կ, կուսակցություններո՜վ, թայֆաներո՜վ, մաֆիաներո՜վ... վաստակի, զոհի, արյան առևտրո՜վ, զուտ զորբայությա՜մբ, իրարու բերանից հաց խլելով, իրարու ծնող լացեցնելով...- միջուկի մեր կրծոցին ենք և ամբողջը չենք տեսնում…»:
Կգա՞ ամբողջը տեսնելու ժամանակը: Կգա, եթե կարողանանք մաքրել ավգյան ախոռները, եթե կարողանանք մաքրել նախևառաջ արվեստում: Եվ հրատապորեն՝ արվեստում: Եվ ամենասկզբունքային կերպով ու խորը գիտակցությամբ՝ արվեստում: Մշակույթում:
Լավ է ասված՝ «…Անհանդուրժող եղեք ամենաչնչին կեղծիքի, անարդարության, կաշառակերության, անհավասարության, խաբեության, մեքենայությունների, անիրավության, ամբարտավանության, ծուլության, չարության և մեր երկրի հզորացմանը խոչընդոտող բոլոր մյուս արատավոր երևույթների նկատմամբ…»։
Անհանդուրժող ենք, ասեք ի՞նչ անենք:
Ովքե՞ր են տալու գոնե այս մեկի պատասխանը, որի հանդեպ անհանդուժող ենք:
Իսկ ցանկացած հանդուրժում մեծացնում է ճահճի տարածքը՝ համապատասխան գարշահոտությամբ:
ՃԱՆԱՉԻՐ ԿԱՆԱՉ ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ, ԱՊՐԻՐ ԵՐԿԱՐ
ՄԵՆՔ ԳԻՏԵՆՔ ՁԵՐ ԻՐԱՎՈՒՆՔՆԵՐԸ
© Copyright «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակ 2016
«ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակում գովազդի տեղադրման բացառիկ իրավունքը պատկանում է PBM Media House ընկերությանը
Իրավաբանական աջակցությունը ՝ MM Legal Outsource ընկերության
Ծանոթացեք խմբագրական քաղաքականությանը և հաստատեք, որ համաձայն եք մեր խմբագրական քաղաքականության հետ:
Դառնալով «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակ նախագծի անդամ, Դուք ազատ եք «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակի Ձեր անձնական մեդիատարածքում տեղադրվող Ձեր հրապարակումներում (հոդված, ակնարկ,վերլուծություն, ուսումնասիրություն, նոթ և այլն) արտահայտելու Ձեր կարծիքը, տեսակետը, դիրքորոշումը, սակայն մենք ունենք խմբագրական քաղաքականության ընդունված սկզբունքներ, որոնք Դուք ևս պետք է ընդունեք:
Եթե չեք ընդունում մեր խմբագրական քաղաքականության սկզբունքները, Դուք չեք կարող դառնալ մեր համայնքի անդամ:
Ինչ խոսք, պարտադիր չէ, որ Դուք կիսեք մեր խմբագրական քաղաքականության սկզբունքները: Այսօր արտահայտվելու հարյուրավոր հարթակներ կան՝ սոցիալական ցանցերից մինչև սեփական բլոգային տիրույթներ:
Ուղղակի մենք ունենք ընդունված սկզբունքներ և ուզում ենք, որ «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակում ընդգրկվեն մարդիկ, որոնք ընդունում են դրանք:
Մեզ համար կարևորը ՊՐՈՖԵՍԻՈՆԱԼ խոսակցությունն է կոնկրետ ոլորտների շուրջ, որում էլ տեսնում ենք ՓՈԽԵԼՈՒ ԵՎ ՓՈԽՎԵԼՈՒ փիլիսոփայությունը:
Մենք հրապարակելու ենք բացառապես ՍՏՈՒԳՎԱԾ, ՀԱՎԱՍՏԻ ՏԵՂԵԿՈՒԹՅՈՒՆ, ՓԱՍՏԱՐԿՎԱԾ ԿԱՐԾԻՔ և ՏԵՍԱԿԵՏ, ԽՈՐՔԱՅԻՆ ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆ, ՊՐՈՖԵՍԻՈՆԱԼ ՄԻՏՔ՝ շարադրված չաղարտված լեզվով, հարգալից, բարեկիրթ տոնով:
Դուք իրավունք չունեք Ձեր հրապարակումներում օգտագործել ԱՆՎԱՆԱՐԿՈՒՄՆԵՐ, ցանկացած տեսակի ԱՆՎԱՅԵԼ, ԱՆՊԱՐԿԵՇՏ բառեր և արտահայտություններ, դրանց փոխարինող ԽՈՐՀՐԴԱՆՇԱՆՆԵՐ, ՆՇԱՆՆԵՐ, ԱՐՏԱՀԱՅՏՉԱՁԵՎԵՐ և այլն, այդ թվում՝ տառերի մտածված, ակնարկող բացակայություններ, կետադրական նշաններով՝ բազմակետեր, փակագծեր և այլն, արվող ակնարկներ, լեզվական աղավաղումներ:
«ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակը բացառիկ նշանակություն է տալիս լեզվական խնդիրներին, լեզվի անաղարտությանը օգտատերերի նյութերի շարադրանքներում՝ ընդունելով միաժամանակ այն, որ լեզուն զարգացող երևույթ է:
Դուք չեք կարող տեղադրել անպարկեշտ բնույթի տեղեկատվություն, ՊՈՌՆՈԳՐԱՖԻԱ,  ԲՌՆՈՒԹՅՈՒՆ, ԴԱԺԱՆՈՒԹՅՈՒՆ պարունակող, քարոզող տեքստեր, պատկերներ, նկարագրություններ, կենդանիների հետ անմարդկային վարվելու օրինակներ, սուիցիդի դրդող սադրիչ նյութեր, հրապարակումներ, անչափահասների իրավունքները, մարդու անձնական իրավունքները, անձնական կյանքի անձեռնմխելիությունը խախտող բնույթի տեղեկատվություն՝ տեքստեր,լուսանկարներ, արտահայտություններ և այլն:
Մենք ԱՆԹՈՒՅԼԱՏՐԵԼԻ ենք համարում որևէ կերպ վիրավորել որևէ մեկին, քննարկել որևէ մեկի ԱՆՁԸ՝ ԴԻՐՔՈՐՈՇՄԱՆ կամ ՏԵՍԱԿԵՏԻ, ԿԱՐԾԻՔԻ փոխարեն, սեփական կարծիքի, տեսակետի կամ դիրքորոշման արտահայտումը պայմանավորել այլոց կամ նրանց տեսակետը, դիրքորոշումը անվանարկելով, տարածել սպառնալիքներ, վարկաբեկիչ բնույթի տեղեկատվություն, մարդու պատիվն ու արժանապատվությունը, գործարար համբավը վիրավորող՝ այդ թվում և այլ օգտատերերին կամ երրորդ անձանց վերաբերվող:
Մեր սկզբունքներին դեմ է ազգային, կրոնական կամ այլ կարգի անհանդուրժողականություն հրահրելը, ծայրահեղական մոտեցումներ պարունակող նյութեր տարածելը, հանցավոր գործունեությունը խրախուսելը, պետական, ռազմական, առևտրային գաղտնիք պարունակող տեղեկատվություն տեղադրելը:
Արգելվում է օգտատերերի կողմից գովազդային նյութեր, այդ թվում և քաղաքական, այդպիսի երանգավորում ունեցող տեղեկատվություն տարածելը, սպամեր ուղարկելը, այլ իրավունքներ և շահեր խախտելը:
Մենք մեզ իրավունք ենք վերապահելու «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակում չտեղադրել մեր համայնքի անդամ դարձած օգտատերերի բոլոր այն հրապարակումները, որոնք կխախտեն վերընշյալ պահանջները, այն հրապարակումները, որոնք մենք հիմնավորված կգտնենք, որ չեն համապատասխանում «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակի խմբագրական քաղաքականության սկզբունքներին:
Դա չի նշանակում, որ մենք դեմ ենք լինելու որևէ երևույթի քննադատությանը: Մենք լինելու ենք բաց և գնահատելու ենք բացախոսությունը, բայց և հարգելու ենք այն սկզբունքները, որոնք միջազգայնորեն ընդունված են որակյալ բովանդակություն արտադրող Մեդիայի կողմից:
Մեր խմբագրական քաղաքականության սկզբունքներին օգտատերերի հրապարակումների ՀԱՄԱՊԱՏԱՍԽԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ կամ ՈՉ՝ որոշելու են ՄՈԴԵՐԱՏՈՐՆԵՐԸ, որոնք ՊԱՏԱՍԽԱՆԱՏՈՒ անձ են:
Մոդերատորները չեն կարող միջամտել Ձեր նյութերի բովանդակային կողմին, և իրավունք ունեն միայն.
Ա. Կատարել խմբագրական աշխատանք:
Բ. Կատարել վարնագրային քաղաքականության միջամտություն՝ առանց վնասելու նյութերի բովանդակային կողմին:
Գ. Առարկություններ ներկայացնել լեզվական խնդիրների հետ կապված՝ բացառությամբ գրական ստեղծագործությունների լեզվի:
Դ. Որոշել նյութերի համապատասխանությունը կամ անհամապատասխանությունը մեր խմբագրական քաղաքականության սկզբունքներին:
Ե. Չթողարկել այն նյութերը, որոնք չեն համապատասխանում խմբագրական քաղաքականության սկզբունքներին:
Զ.Նյութերի հեղինակների հետ կատարել որոշ ճշգրտումներ՝ կապված նյութերում առկա տեղեկատվության, լեզվական խնդիրների, շարադրանքի և այլ հարցերի հետ:
Վեճերը մոդերատորների հետ անթույլատրելի են:
«ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակի խմբագրական քաղաքականության սկզբունքների անհամապատասխանության հետևանքով չտեղադրված հրապարակումների համար՝ անկախ դրանց քանակից և պարբերականությունից, «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակը պարտավորություն չի կրում:
Օգտատերը ներկայացնելով իր հրապարակումը «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակում, հրապարակայնորեն հայտարարում է, որ ինքը տեղյակ է «ՀԱՅԵՐ»համահայկական մեդիահարթակի խմբագրական քաղաքականության սկզբունքներին, համաձայն է դրանց և պարտավորվում է մնալ այդ սկզբունքների սահմաններում:
Օգտատերը ներկայացնելով իր հրապարակումը «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակում, դրանով հավաստում է, որ իր կողմից տեղադրված նյութերն իր ինտելեկտուալ սեփականությունն են:
Պահպանելով օգտատերերի հրապարակումները իրենց անձնական մեդիահարթակներում՝ տեղադրված մեր կողմից օգտագործվող սերվերային տարածքներում, մենք չենք հավակնում լինել իրավունքի կրող՝ կապված օգտատիրոջ հրապարակումների իրավունքների հետ:
«ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակը պարտավորվածություն չունի վերադարձնել օգտատերերի նյութերը, գրախոսել դրանք, տալ կարծիք, մեկնաբանություն և այլն:
«ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակի միջոցով չի թույլատրվում որևէ կերպ տարածել ուրիշների ինտելեկտուալ սեփականությունը, երրորդ անձանց սեփականությունը: Դա հանդիսանում է անօրինական գործունեություն:
Օգտատերը պարտավորվում է չտարածել ուրիշի կամ երրորդ անձանց ստեղծած բովանդակությունը: Օգտատերն ինքն է պատասխանատվություն կրելու նմանօրինակ գործունեության համար:
Համաձայն եմ Ձեր խմբագրական քաղաքականության հետ:
Բնակության վայր (քաղաք, գյուղ, ավան և այլն)
Բնակության հասցե (փողոց, տուն, շենք, բնակարան և այլն)
Խորագիր Ազգագրություն Անվտանգություն Առողջապահություն Աստվածաբանություն Առևտուր Ապագայագիտություն Ապահովագրություն Արժեքներ Արձակ Արվեստ Բիզնես կառավարում Բանկային Բնապահպանություն Բնական պաշարներ Բնական գիտություններ Բորսաներ Բոնդեր Բրենդի կառավարում Բիզնես Գրականություն Գիտություն Գրականագիտություն Գյուղ Դատական Դրամատուրգիա Դիվանագիտություն Երաժշտություն Եկեղեցի Երեխաներ Ընտանիք Թատրոն Թարգմանչական Թվային աշխարհ Ժամանակակից արվեստ Ժուռնալիստիկա Ինովացիա Իրավունք Ինտերնետ Լուսանկարչություն Ծրագրավորում Կառավարում Կովկաս Կրթություն Կրոն Կրեատիվ Կինո Հատուկ նախագիծ / special stories Հանրային կապեր Հանրային քաղաքականություն Հեռահաղորդակցություն Հասարակություն Հոգեբանություն Հանրային կառավարում Հեռուստատեսություն Ճարտարագիտություն Ճարտարապետություն Մանկավարժություն Միտք Մուլտիմեդիա Մերձավոր Արևելք Մարքետինգ Միգրացիա Միջազգային հարաբերություններ Մշակույթ Նորաձևություն Շուկաներ Պատմություններ Պաշտպանություն Պրոդյուսինգ Ռադիո Ռեսուրսների կառավարում Սոցիալական Սոցիոլոգիա Սփյուռք Վերլուծություն Տարածաշրջան Տեղեկատվական տեխնոլոգիաներ Տեխնոլոգիաներ Տեղեկատվական անվտանգություն Տուրիզմ Տնտեսություն Ցեղասպանություն Փորձագիտություն Քաղաքագիտություն Քաղաքականություն Քաղաքաշինություն Ֆինանսներ
Կենսագրություն (Ներկայացրեք Ձեր կենսագրությունը ազատ շարադրմամբ)
Բեռնեք Ձեր լուսանկարը (4X4 չափի)
Համաձայն եմ Ձեր խմբագրական քաղաքականության հետ: