hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy fr hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy fr en my en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de en en en
Հունվարի 27, 2017 Անի Գասպարյան
Անուամենայնիվ, Գարոն հասկանում էր, որ վերադարձի համար պետք է լրջորեն նախապատրաստվել: Այդ նպատակով նա դիմում է «Դեպի Հայք» կազմակերպությանը և կամավորական ծրագրով գալիս Հայաստան, որպեսզի որոշ ժամանակ ապրի, աշխատի և հասկանա, թե ինչ կարող է անել: Կամավորական ծրագրով գալով Հայաստան` նա աշխատում է և ավելի մոտիկից ծանոթանում հայ իրականությանը: Այդ ընթացքում հնարավորություն է ունենում նաև մեկ ամսով կամավորության մեկնելու Արցախ: «Միշտ երազել էի այնտեղ լինել, բայց երբեք չէի մտածել ապրելու և աշխատելու մասին: Գնացի և սիրահարվեցի Ղարաբաղին»,- խոստովանում է նա:
Ի՞նչն էր նրան գրավել Արցախում, ի՞նչ կար այնտեղ, որը չէր գտել Հայաստանում: «Ես նկատել եմ, որ սփյուռքահայի նկատմամբ արցախցու վերաբերմունքն ուրիշ է, շատ ավելի ջերմ է,- ասում է և ամենապարզ օրինակներով հաստատում:- Ամեն անգամ Երևանում տաքսի վերցնելիս կռիվ էի անում, որովհետև ուրիշ տարբերակ չկա: «Զվարթնոցում» իջնում ես, ասում ես` որքան է մինչև Երևան, ասում են` 6000 դրամ: Ասում եմ` եղբայր, ես արդեն վաղուց էստեղ եմ ապրում, գներին էլ ծանոթ եմ, բայց մեկ է: Իսկ Արցախում 3 ագամ պատահել է, երբ տաքսու վարորդներն իմացել են` սփյուռքահայ եմ ու որոշել եմ տեղափոխվել Արցախ, փողը չեն վերցրել, ասել են` չէ, դու մեր տղան ես: Մեկին զոռով համոզել, տվել եմ, մյուս երկուսին չեմ կարողացել»:
Մի անգամ էլ պատռված հագուստն է տվել կարելու, ու երբ դերձակն իմացել է, որ սփյուռքահայ է և որոշել է տեղափոխվել Արցախ, գումարը չի վերցրել: Եվ էդպես շատ օրինակներ: Արցախցիների ջերմ վերաբերմունքից զգացված` Գարոն մտածում է` իսկ ինչո՞ւ չապրել հենց այնտեղ: Նա խնդրում է, որ իր կամավորական ծրագիրը Արցախում երկարացնեն, որպեսզի ավելի խորությամբ ուսումնասիրի շուկան և հասկանա, թե ինչ բիզնես կարող է սկսել: Հիմնական մտքերը սննդի ծառայության ոլորտում էին: Ի վերջո, հայաստանցի մի ընկերուհու հետ որոշում են Ստեփանակերտում սրճարան-գինետուն բացել: Սակայն դա սուրճ կամ գինի խմելու սովորական վայր չէր լինելու: Նրանց նպատակն այն էր, որ սրճարանը դառնա շփվելու, նոր ծանոթություններ հաստատելու վայր` ազատ ու անկաշկանդ մթնոլորտով: Որոշվում է նաև սրճարանի անունը` «Մուկլիմանդիլ», որը Արցախի բարբառով նշանակում է սարդոստայն:
2016 թ. ապրիլ 6-ին սրճարանը պետք է բացվեր, բայց քառօրյա պատերազմը խառնում է բոլոր ծրագրերը: Երբ պատերազմը սկսվում է, երկու գործընկերները նայում են իրար` ինչ պետք է անեն: Ու որոշում են` ի հեճուկս ազերիների, չպետք է վախենալ, պետք է այս գործը շարունակել և անպայման ավարտին հասցնել, որպեսզի տեղացիներն էլ ոգևորվեն ու տեսնեն, որ անգամ այս իրավիճակում Արցախում կյանքը շարունակվում է: «Դա արդեն պայքարի մի ձև է: Ես զենքով չէի կարող կռվել, բայց այդ ձևով պիտի օգտակար լինեի»,- ասում է Գարոն:
Մայիսի 16-ին սրճարանը բացում են: Չնայած նախապես պլանավորած արդյունքները չեն ստանում, քանի որ պատերազմի հետևանքներն ազդում են գործի վրա, բայց ողջ ամառ աշխատում են: Ձմռանը սրճարանը ժամանակավորապես փակվում է, քանի որ գործը շատ թույլ էր, սակայն այս տարվա ապրիլի սկզբից «Մուկլիմանդիլը» կրկին բացելու է իր դռներն արցախցիների և Արցախ այցելած հյուրերի առջև: Գարո Սերպեկյանը համոզված է, որ այս տարի Արցախում աշխուժությունը կվերականգնվի, և գործը մշտական բնույթ կստանա:
Գարոյի նշանածը` Սյուզաննան, արմատներով արցախցի, սակայն երևանաբնակ սրտաբան է: Նա նույնպես մեծ ոգևորությամբ պատրաստ է Արցախ տեղափոխվել: Այնտեղ սրտաբանի կարիք շատ կա, և այդ առումով երիտասարդ զույգի Արցախ տեղափոխվելը մեծ ձեռքբերում կլինի նախևառաջ տեղացիների համար:
Բոլոր այն սփյուռքահայերին, ովքեր մտածում են Հայաստան վերադառնալու մասին, Գարոն պարզ խորհուրդ է տալիս` Հայաստան գալ միայն այն դեպքում, երբ պատրաստ են: «Եթե այդ գիտելիքները, փորձառությունը չունես, հոգեպես, նյութական առումով պատրաստ չես, ապա կարող ես միանգամից հիասթափվել ու հեռանալ: Իսկ եթե պատրաստված գաս՝ անպայման կստացվի»:
Հայրենադարձություն աշխարհի բոլոր ծայրերից. նրանք չեն ափսոսում, որ վերադարձել են
Աբովյան 8. առանձնատուն, իսկ 130 տարի անց` գրատուն. Երևանի ամենաարժեքավոր պատմական շենքերից մեկը
Մայիսի 09, 2019 Անի Գասպարյան 0
​«Դու լեռներում չես, լեռներն են քո մեջ»․ վերադարձ Գերմանիայից
«Հայաստանի գյուղերը մի ուրիշ ձևով եմ սիրում։ Երբ մտնում ես գյուղ, քեզ տնից էլ լավ ես...
Ապրիլի 09, 2019 Անի Գասպարյան 0
​«Հենց Հայաստա՛նն է ապրելու տեղ»․ Լիդան կոտրում է կարծրատիպերը
Լիդան մի քանի ամսական էր, երբ ընտանիքը 90-ականներին տեղափոխվեց Ռուսաստան։ Ամեն ինչ կարծես լավ էր, ինքն...
Մարտի 09, 2019 Անի Գասպարյան 0
Հակոբ Նազարյան․ վերադարձ Հայաստան՝ շինարարության նորագույն տեխնոլոգիաներով
Հակոբ Նազարյանն առաջիններից էր, որ արձագանքեց Հայաստանում թավշյա հեղափոխության կոչին ու ընտանիքով վերադարձավ հայրենիք՝ իր հետ...
Ես Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի եմ, ՀԱՅ, որ ուզում է իր հայրենիքում ավելի արժանապատիվ ապրել: Ես սովորական ՄԱՐԴ եմ, որ ուզում է աշխարհն ավելի լուսավոր տեսնել: Ես պարզապես ԿԻՆ եմ, որ ուզում է ավելի լիարժեք ու կայացած լինել: Բայց ես գիտեմ, որ այդ ամենի համար ԵՍ եմ պատասխանատու: Փոխիր ինքդ քեզ, ու աշխարհն անպայման կբարեփոխվի…
Հուլիսի 28, 2016:Գյոյ-ջամին կառուցել է Իրևանի կիսանկախ ԱԴՐԲԵՋԱՆՑԻ սարդար Հուսեյն-Ալի խանը գողմից 1766 թ:
Հունվարի 31, 2014:Շատ ափսոսում եմ որ նման վառ անհատականություն հեռացավ մեզանից: Անդառնալի կորուստ: Չգիտեմ ինչպես արտահայտվեմ, ես իրեն շատ եի սիրում,…
Հունվարի 20, 2014:Ձեր գրառումը տեղ գտավ www.BlogNews.am կայքում: Շնորհակալություն:
Հունվարի 12, 2014:Ինչպես և շաաատ այլ բաներ են կիսատ մնում, Անի ջան:
Հուլիսի 11, 2013:_իրականությունը համապատասխանում է հարյուր տոկոսանոց,Անիի հետբազմաթիվ անգամ փորձել է երկխոսություն կազմակերպել Տեր Շահեի հետ սակայն ինքը դեռ բացասական…
«Նորմալ երկրում երեկվա դեպքերին կհետևեին հրաժարականներ»․ Լարիսա Ալավերդյան
​«Դու լեռներում չես, լեռներն են քո մեջ»․ վերադարձ Գերմանիայից
​«Հենց Հայաստա՛նն է ապրելու տեղ»․ Լիդան կոտրում է կարծրատիպերը
Հակոբ Նազարյան․ վերադարձ Հայաստան՝ շինարարության նորագույն տեխնոլոգիաներով
​Երջանկությունը Դեբետ գյուղում էր. վերադարձ Ֆրանկֆուրտից Լոռի
Repat Armenia Զվարթնոց օդանավակայան Կլոր շենք Հայրենադարձություն