hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy en hy en en en en hy en en en en en en en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en en
XVI-րդ դարում Շվեդիայի թագավոր Յոհան Երրորդը Լուվյեն կղզու վրա իր թագուհու պատվին կառուցում է Դրոթթնինգհոլմ անունով մի գեղեցիկ ամրոց: 1662թ. ամրոցն այրվում է, սակայն ընդամենը մեկ տարի անց թագուհի Էլեոնորա Հեդվիգը հրամայում է նույն տեղում նոր շինություն կառուցել՝ այս անգամ պալատ, որը պետք է հասարակ լիներ, առանց ավելորդ ճոխությունների, բայց աչքի ընկներ էլեգանտությամբ ու համաչափությամբ:
Շինարարությունը վստահվում է ճարտարապետ Նիկոդեմուս Տեսսինին, որի մահից հետո (1682թ.) այս պատասխանատվությունն իր վրա է վերցնում վերջինիս որդին՝ Նիկոդեմուս Տեսսին Կրտսերը: Այս պալատը Հյուսիսային Եվրոպայի՝ քաղաքից դուրս գտնվող առաջին պաշտոնական նստավայրն էր, որը կառուցվել էր ֆրանսիական Վերսալի ոճով՝ առանց ամուր պատերով, աշտարակներով և միջնադարյան ամրոցներին բնորոշ այլ ատրիբուտներով:
1744թ. Շվեդիայի թագաժառանգ Ադոլֆ Ֆրեդրիկի հետ ամուսնության կապակցությամբ Դրոթթնինգհոլմը նվիրում են Պրուսիայի արքայադուստր Լուիզայ Ուլրիկեին: Լուիզան ոճափոխության է ենթարկում պալատը՝ մոտեցնելով ֆրանսիական ռոկոկոյին, ինչպես նաև հիմնում է արքունական թատրոնը: 1777թ. նա Դրոթթնինգհոլմը վաճառում է շվեդներին, ինչի շնորհիվ նրա որդին՝ Գուստավ Երրորդը, և նրա ժառանգները շարունակելու էին ապրել պալատում:
19-րդ դարում Դրոթթնինգհոլմը գրեթե չէր բարեփոխվում և քիչ էր գործածվում, սակայն 1907թ. համալիրի վերանորոգման մեծ ծրագիր է մշակվում, ինչի արդյունքում Դրոթթնինգհոլմը թարմ ու նախկինի պես գեղեցիկ տեսք է ստանում: Այս վերանորոգումից հետո պալատը կրկին դառնում է շվեդ միապետների նստավայրը:
Համալիրի գլխավոր շինություններն են՝ պալատը, եկեղեցին, թատրոնը: Համալիրին գրավչություն են հաղորդում նաև չինական տաղավարն ու այգիները: Արքունական եկեղեցին կառուցվել է 1746թ. Տեսսին Կրտսերի կողմից: Յուրաքանչյուր ամսվա վերջին կիրակի օրն այստեղ պատարագ է մատուցվում: Ներսից եկեղեցին զարդարում են 1730թ. ստեղծված երգեհոնն ու Շվեդիայի թագավոր Գուստավ Հինգերորդի ձեռքերով ստեղծված գեղեցիկ գոբելենը (գորգանկար):
Պալատական թատրոնը կառուցվել է 1766թ.: Ի տարբերություն 18-րդ դարի այլ եվրոպական թատրոնների՝ նրանում պահպանվել են ժամանակին բնորոշ իտալական այն սարքավորումներն ու մեխանիզմները, որոնց շնորհիվ բեմի վրա կահույք էին տեղաշարժում, ձայնային ու ջրային էֆֆեկտներ ապահովում ներկայացումների ժամանակ և այլն: 1922թ. թատրոնը վերաբացվում է նորոգումից հետո:
Չինական տաղավարը եվրոպացիների՝ չինական միջնադարյան մշակույթով հետաքրքրվածության առաջին ու ամենավառ օրինակներից է: Տաղավարի կառուցումն ավարտվել է 1769թ.: Շվեդիայի թագավոր Ադոլֆ Ֆրեդերիկի զարմուհին՝ ռուս կայսրուհի Եկատերինա II-ը, տպավորվելով այս նախագծից, Ռուսաստանում երկար տարիներ աշխատող իտալացի ճարտարապետ Անտոնիո Ռինալդիին պատվիրում է չինական ոճով գյուղ կառուցել Ցարսկոյե Սելոյում (ներկայումս՝ Պուշկին քաղաքը):
Ինչպես Դրոթթնինգհոլմում, այստեղ ևս թատրոն է կառուցվում պալատական ներկայացումների համար: 1989-1996թ. ընթացքում համալիրի չինական տաղավարը մանրակրկիտ վերանորոգման է ենթարկվում, ինչից հետո այն այցելուներին ներկայանում էր իր սկզբնական կառուցվածքով ու թարմ տեսքով:
Ինչ վերաբերում է Դրոթթնինգհոլմի այգիներին, ապա պահպանվել են ֆրանսիական բարոկկոյի ոճով կառուցված գեղեցիկ զբոսայգին, որտեղ կարելիա է հիանալ հոլանդացի քանդակագործ Ադրիան դե Բրիսի աշխատանքներով: Գուստավ Երրորդ թագավորի նախաձեռնությամբ բացվում է համալիրի Անգլիական այգին՝ մեծ սիզամարգերով ու երկու լճակից՝ իր կապուղիներով ու կամուրջներով: Անգլիական այգին զարդարված է մեծ քանակությամբ հռոմեական անտիկ քանդակներով:
Չինական տաղավարի սրահներից մեկը
Posted by Արվեստի Աշխարհը at 10:30
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Newer Post Older Post Home
Subscribe to: Post Comments (Atom)
Միքելանջելո Բուոնարոտի (1475-1564թթ.)՝ իտալացի մեծն քանդակագործ, գեղանկարիչ, ճարտարապետ, պոետ և մտավորական, Վերածննդի դարաշրջանի մեծագու...
Պիեռ Օգյուստ Ռենուար «Մառլիի անտառը»
Վիկտոր Հյուգո «Փարիզի Աստվածամոր տաճարը»
«Փարիզի Աստվածամոր տաճարը» (1831) Վիկտոր Հյուգոյի հանրագիտարանն է, ֆրանսիական ռոմանտիզիմի հիմքը: Այս վեպը յուրովի պատմական է, իսկ գաղափ...
Էդուարդ Մանե (1832–1883 թթ.)՝ ֆրանսիացի հայտնի գեղանկարիչ, իմպրեսիոնիզմի հիմնադիրներից մեկը:  Ծնվել է 1832թ. հունվարի 23-ին Փարիզի...
«Անտիգոնե»՝ Սոֆոկլեսի ամենահայտնի ողբերգություններից մեկը, որն առաջին անգամ բեմադրվել է մ.թ.ա. 442թ.: Ստեղծագործության հիմքում ընկած է Թ...
Ստենդալ «Կարմիրը և սևը»
Ստենդալը պատկանում է ֆրանսիական ռեալիզմի առաջին շրջանին , ում  ստեղծագործությունը Լուսավորությանը XIX դարի ռեալի...
Լուվր՝ աշխարհի խոշորագույն ու ամենահեղինակավոր թանգարաններից մեկը , որը գտնվում է Փարիզի կենտրոնում՝ Սենա գետի ա...
Միգել դե Սերվանտես «Դոն Կիխոտ»
Միգել դե Սերվանտեսի «Դոն Կիխոտ» վեպը հանդիսանում է Արևմտյան Եվրոպայի առաջին մեծածավալ վեպը, որից, ինչպես նշում է Բելինսկին, «...սկ...
Օնորե դը Բալզակ «Շագրենի կաշին»
«Շագրենի կաշին» (1830-1831թթ.)՝ ֆրանսիական դասական ռեալիզմի հիմնադիր Օնորե դը Բալզակի ամենահայտնի վեպերից մեկը: Բալզակը պատմական վեպերի...
« Թշվառները » (1862 թ .) կյանքի խնդիրների ընդգրկումով և սոցիալական քննադատության թափով Վիկտոր Հյուգոյի ամենանշանակալից ...
Արխիվ March (1) January (3) December (1) May (1) April (5) March (2) February (3) January (17) December (2) November (4) October (12) September (9) August (5) July (7) June (19) May (22) April (14) March (12) February (18) January (22) December (3) November (34) October (28) September (55) August (19) July (43) June (25) May (49) March (13) February (9) January (1) December (9) November (14) October (7) September (1) August (67) July (10)
Simple theme. Theme images by gaffera. Powered by Blogger.