hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy fr hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy fr en oc en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de en en en
​Հայրենադարձության պատմություն, որ փոխում է հայրենասիրության մասին ստանդարտ պատկերացումները — Անի Բլոգ
Հոկտեմբերի 5, 2016 Անի Գասպարյան
Նելլիի համար այդ նամակի մեջ ամենաանսպասելին ու տպավորիչն այն էր, որ հայ տղամարդը Հայաստանին անվանում է անուշ Հայաստան: Որոշ ժամանակ անց նրանք հանդիպում են: Նելլին, որ որոշել էր երբևէ չամուսնանալ և իր գիտելիքներն ու կյանքը նվիրել Հայաստանի զարգացմանը, Ստեփանի հետ հանդիպումից 10 օր անց հասկանում է, որ գտել է այն միակին, որի հետ կուզենար ոչ միայն ապրել ողջ կյանքը, այլև իրագործել Հայաստանի հետ կապված բոլոր երազանքները:
Այո, թիրախը ճիշտ էր ընտրված` ազատագրված տարածքներ: Բայց մինչ այդ թիրախը գտնելը նրանք գալիս են Հայաստան, այցելում Արցախ, Քաշաթաղի շրջան, ապրում այնտեղ գյուղացիների հետ կողք- կողքի և խորությամբ ուսումնասիրում այդ շրջանի առաջնային կարիքներն ու ռազմավարական խնդիրները: «Փաստորեն, մենք ազատագրել ենք տարածքներ, որտեղ 200 տարուց ավելի հայեր չեն ապրել: Մենք պիտի բախտավոր լինենք, որովհետև հերիք չի` կա Հայաստանի Հանրապետություն, կա նաև ազատագրված Արցախ, որի մի մասը 200 տարուց ավելի չի վերաբնակեցվել հայությամբ: Ես չգիտեմ, թե մեր պատմության մեջ մեկ էլ երբ է եղել, որ հող ենք ազատագրել ու պիտի վերահայացնեինք»,- ասում է Նելլին: Ստեփանն էլ հավելում է, որ յուրաքանչյուր հայ պետք է կարողանա հստակ գիտակցել այդ տարածքների կարևորությունը. «Եթե այդ տարածքները չլինեն՝ Հայաստանի Հանրապետություն էլ չի լինի որպես ինքնիշխան, անկախ պետություն: Ապրիլյան պատերազմից հետո վերահաստատվեց, որ մենք ճիշտ ուղու վրա ենք` կենտրոնանալով այդ տարածքների վրա: Բոլորս` մեծից փոքր, պետք է հասկանանք էդ հողերի կարևորությունը ու կանգնենք էդ հողերի ու էդ հողերում ապրող մարդկանց թիկունքին»:
Այդ հողերն այնքան կարևոր էին Ստեփանի ու Նելլիի համար, որ որոշում են իրենց ողջ ներուժը կենտրոնացնել այնտեղ, և պատահական չէ, որ 2013-ին պսակադրվում են Քաշաթաղի շրջանում գտնվող IV դարի հայկական եկեղեցում` Ծիծեռնավանքում: «Մեզ համար երջանկության գագաթնակետն էր ամուսնանալ մի եկեղեցում, որտեղ ընդամենը 25 տարի առաջ քուրդն ու ադրբեջանցին կով ու ոչխար էին պահում, իսկ հիմա այն կրկին իր նպատակին է ծառայում»:
Այժմ «Հայրենասերը» սփյուռքի հայության նվիրատվությունների շնորհիվ դպրոցաշինական լուրջ ծրագրեր է իրականացնում Արցախի ազատագրված տարածքներում: Նելլին ու Ստեփանը համոզված են, որ դպրոցն այդ տարածքների վերաբնակեցման կարևոր հիմնաքարերից մեկն է: 2014 թվականին նրանք հիմնովին վերակառուցել են Լեռնահովիտ գյուղի դպրոցը: 2015-ին հիմնանորոգում են Վուրգավանի դպրոցը, կառուցում գյուղապետարան ու բուժկետ։ Ի դեպ, Լեռնահովիտ գյուղում մինչև դպրոցի կառուցումը հոսանք անգամ չկար, և դպրոցի կառուցման ժամանակ ԼՂՀ իշխանությունները խոստանում են գյուղը էլեկտրաֆիկացնել: Ստեփանն ու Նելլին արդեն հումորով են հիշում դպրոցի բացման օրը, երբ ինչպես «Նահապետ» կինոնկարում, իրենք էլ աչքը դպրոցի մոտակա սյունին գամած, նայում էին էլեկտրական լամպին ու սպասում, թե երբ է այն վառվելու:
Այո, խնդիրները Քաշաթաղի շրջանում շատ են, կան գյուղեր՝ անգամ տարրական կենցաղային խնդիրներով, որոնք հարիր չեն XXI դարին, բայց նրանք նշում են, որ Քաշաթաղի վարչակազմն ու առհասարակ Արցախի իշխանությունները գոնե իրենց ծրագրերին ամեն կերպ փորձում են աջակցել, ինչի համար երախտապարտ են:
Այս տարի Քաշաթաղի շրջանի Հերիկ գյուղում փլատակներից վեր հառնեց մի գեղեցիկ, ընդարձակ, ժամանակակից բոլոր պայմաններով հագեցած շենք: Հերիկը դպրոց ունեցավ: Գյուղի շուրջ 20 աշակերտների համար մինչ այդ դպրոցն իսկական երազանք էր, քանի որ ստիպված էին դասերն անցկացնել ադրբեջանցու հին, խոնավ, բորբոսնած պատերով կիսաքանդ տանը, ինչն էլ տարիներ շարունակ խոչընդոտ է եղել գյուղի վերաբնակեցման համար: Այժմ արդեն մի քանի ընտանիք պատրաստակամություն է հայտնել վերաբնակվել Հերիկում հենց այդ դպրոցի շնորհիվ:
Հերիկի դպրոցի կառուցմանը, սկսած հիմքից մինչև կտուր, սպասել են ոչ միայն հերիկցիները, այլև ֆեյսբուքյան հազարավոր հայ օգտատերեր` ամեն օր ֆեյսբուքով հետևելով, թե ինչպես են Ստեփանն ու Նելլին իրենց 2 տարեկան Շուշիի հետ միասին կառուցում Հերիկի դպրոցը` ամեն մի ավելացրած քարի հետ ուրախանալով, հպարտանալով և իրենց երախտագիտությունը հայտնելով նվիրատուներին: Իսկ ամենահուզիչն այն է, որ դպրոցն անվանակոչել են ապրիլյան պատերազմի հերոս Ռոբերտ Աբաջյանի անունով: «Սիրելի Ռոբերտ, իմ շնչի հայ, իմ հոգու հայ, իմ երազած կյանքն արդեն 19 տարեկանում ապրած հայ։ Իմ երազանքն էլ է հանուն հայրենիքի ապրելը, Հայաստանը պաշտպանելը, և եթե պետք լինի՝ հանուն մեր հողի կյանքս զոհելը… Իմացիր, որ քո թափված արյունը թույլ չեմ տա՝ ջուր դառնա։ Իմացիր, որ քո պաշտպանածը շենացնելու եմ Հերիկի պես այնքան ժամանակ, որքան կենդանի եմ ու շնչում եմ։ Ես քեզնից ժառանգություն եմ ստացել հայոց հող, որը մեկ անգամ ևս սրբացավ քո ու քո զինակից ընկերների արյունով։ Ես քո թողած ժառանգությունը աչքիս լույսի, Շուշիիս՝ իմ առաջնեկի պես կպահեմ։ Աչքիս լույսն էլ կտամ, կյանքս էլ կտամ, բայց քո թողած ժառանգությունը թշնամուն ՉԵՄ տա, Ռոբերտ ջան»,- գրել է Նելլին։
Ինչ վերաբերում է հայրենադարձությանը, Ստեփանն ու Նելլին ասում են, որ դա ոչ միայն չմարող երազանք էր, այլև լավ հաշվարկված և կշռադատված քայլ. «Եթե դու ապրում ես Հայաստանով, փորձում ես մաքսիմալ օգուտ տալ Հայաստանին, ապա դա առաջին հերթին նշանակում է ապրել երկրի ներսում, որովհետև ինչ էլ անես, ամենաարդյունավետը կարող ես անել՝ քո երկրում ապրելով: Եթե ոչինչ էլ չանես, ուղղակի ամեն առավոտ ներքևի խանութից հաց առնես, արդեն իսկ մեծ օգուտ կտաս»:
Ստեփանը խոստովանում է, որ Հայաստան վերադառնալու գործընթացը տևել է տարիներ, որպեսզի այն լինի հաստատուն ու մեկընդմիշտ:
Իր փորձից ելնելով` նա խորհուրդ է տալիս դրսի բոլոր հայերին վերադարձի որոշում կայացնելուց հետո լրջորեն պատրաստվել, որպեսզի վերադարձը լինի սահուն ու չհիասթափեցնող:
Ի դեպ, Նելլին կրթության զարգացման, կրթության քաղաքականության ոլորտի բարձրակարգ մասնագետ է: Նա ԱՄն-ում ավարտել է Բըրքլիի համալսարանը, ապա ուսումը շարունակել ԱՄՆ-ի առաջատար բուհերից մեկում` Կոլումբիայի համալսարանում, և այժմ դոկտորական ծրագրով է ուսանում: Գիտական թեման հայկական կրթական համակարգն է, մասնավորապես՝ աշակերտակենտրոն ուսուցումը, որտեղ նույնպես, ըստ նրա, լուրջ անելիքներ կան, և Նելլիի երազանքն է նվիրվել նաև այդ ոլորտի զարգացմանը:
Կարևորը, որ Ստեփանն ու Նելլին իրենց փոքրիկ Շուշիի հետ արդեն Հայաստանում են, և օտար ափերում ապրող բոլոր հայերին անուշ Հայաստանում ապրելու երջանկություն են մաղթում…
«Եթե չլիներ 1996-ը, չէին լինի թե՛ հոկտեմբերի 27-ը, թե՛ մարտի 1-ը, թե՛ «Սասնա ծռերը». Վ. Մանուկյան
Հայրենադարձություն ու հրաշալի մտահղացում հայրենիքում
Մայիսի 09, 2019 Անի Գասպարյան 0
​«Դու լեռներում չես, լեռներն են քո մեջ»․ վերադարձ Գերմանիայից
«Հայաստանի գյուղերը մի ուրիշ ձևով եմ սիրում։ Երբ մտնում ես գյուղ, քեզ տնից էլ լավ ես...
Ապրիլի 09, 2019 Անի Գասպարյան 0
​«Հենց Հայաստա՛նն է ապրելու տեղ»․ Լիդան կոտրում է կարծրատիպերը
Լիդան մի քանի ամսական էր, երբ ընտանիքը 90-ականներին տեղափոխվեց Ռուսաստան։ Ամեն ինչ կարծես լավ էր, ինքն...
Մարտի 09, 2019 Անի Գասպարյան 0
Հակոբ Նազարյան․ վերադարձ Հայաստան՝ շինարարության նորագույն տեխնոլոգիաներով
Հակոբ Նազարյանն առաջիններից էր, որ արձագանքեց Հայաստանում թավշյա հեղափոխության կոչին ու ընտանիքով վերադարձավ հայրենիք՝ իր հետ...
Ես Հայաստանի Հանրապետության քաղաքացի եմ, ՀԱՅ, որ ուզում է իր հայրենիքում ավելի արժանապատիվ ապրել: Ես սովորական ՄԱՐԴ եմ, որ ուզում է աշխարհն ավելի լուսավոր տեսնել: Ես պարզապես ԿԻՆ եմ, որ ուզում է ավելի լիարժեք ու կայացած լինել: Բայց ես գիտեմ, որ այդ ամենի համար ԵՍ եմ պատասխանատու: Փոխիր ինքդ քեզ, ու աշխարհն անպայման կբարեփոխվի…
Հուլիսի 28, 2016:Գյոյ-ջամին կառուցել է Իրևանի կիսանկախ ԱԴՐԲԵՋԱՆՑԻ սարդար Հուսեյն-Ալի խանը գողմից 1766 թ:
Հունվարի 31, 2014:Շատ ափսոսում եմ որ նման վառ անհատականություն հեռացավ մեզանից: Անդառնալի կորուստ: Չգիտեմ ինչպես արտահայտվեմ, ես իրեն շատ եի սիրում,…
Հունվարի 20, 2014:Ձեր գրառումը տեղ գտավ www.BlogNews.am կայքում: Շնորհակալություն:
Հունվարի 12, 2014:Ինչպես և շաաատ այլ բաներ են կիսատ մնում, Անի ջան:
Հուլիսի 11, 2013:_իրականությունը համապատասխանում է հարյուր տոկոսանոց,Անիի հետբազմաթիվ անգամ փորձել է երկխոսություն կազմակերպել Տեր Շահեի հետ սակայն ինքը դեռ բացասական…
«Նորմալ երկրում երեկվա դեպքերին կհետևեին հրաժարականներ»․ Լարիսա Ալավերդյան
​«Դու լեռներում չես, լեռներն են քո մեջ»․ վերադարձ Գերմանիայից
​«Հենց Հայաստա՛նն է ապրելու տեղ»․ Լիդան կոտրում է կարծրատիպերը
Հակոբ Նազարյան․ վերադարձ Հայաստան՝ շինարարության նորագույն տեխնոլոգիաներով
​Երջանկությունը Դեբետ գյուղում էր. վերադարձ Ֆրանկֆուրտից Լոռի
Repat Armenia Զվարթնոց օդանավակայան Կլոր շենք Հայրենադարձություն