hy hy en hy en hy en en hy en hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en de hy de hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy ru hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy en hy hy de hy en hy hy de hy hy hy de hy hy hy hy hy hy hy hy de hy en hy hy de hy en hy hy de hy hy hy de hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy ru hy hy hy hy hy hy ru hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy my hy hy hy hy hy fr
Սերգեյ Ջհանգիրյան 24.11.2021 1 min read
Մողես գյուղը (պարսկ. Նովրուզ, (Նովրուզլու)[1], 29.04.1949թ.-ից՝ Կաղնուտ[2]) գտնվում է Սյունյաց աշխարհի պատմական Մյուս Բաղք (որ անվանվում է նաև Քաշունիք) գավառում: Գյուղը սփռված է Բարգուշատի լեռնաշղթայի արևելյան լեռնաբազուկներից մեկի հարավահայաց լանջի վրա՝ Կապան մարզկենտրոնից ուղիղ գծով մոտ 10 կմ դեպի հյուսիս-արևելք:
Գյուղի հիմնադրման տարեթիվը հայտնի չէ, սակայն կարելի է ենթադրել, որ այն բավական հին է՝ հաշվի առնելով գյուղի շրջակայքում առկա մարդու կենսագործունեության հնագույն հետքերը՝ դամբարանադաշտ-գերեզմանոցները (Խութում, Հոնապատում), միջնադարյան եկեղեցիները (ներկայիս գերեզմանոցի տարածքում՝ ներկայումս ավերված, Հոնապատ վանական համալիր), հայտնաբերված կավե ջրատար խողովակները (գյուղից հարավ-արևելք գտնվող Ղարաքյոթուկ կոչվող վայրից), XV-XVI դդ. խաչքարերը (Ղարաքյոթուկ, Հոնապատ), բնակատեղիները (Ղարաքյոթուկ, Հոնապատից հյուսիս) և, որ կարևոր է, բավական նպաստավոր բնակլիմայական և աշխարհագրական պայմանների առկայությունը:
Ըստ Սյունիքի և մասնավորապես Կապանի տարածաշրջանի պատմության գիտակ Ռոբերտ (Էջանանցի) Գրիգորյանի՝ Մողեսը նույնացվում է XIII դարի Սյունյաց պատմիչ Ստեփանոս Օրբելյանի հիշատակած Տաթևի հարկացուցակի Մյուս Բաղք կամ Քաշունիք գավառի Մոգք գյուղին, որը Տաթևի եպիսկոպոսարանին էր վճարում 6 դահեկան հարկ[3] (այսինքն՝ համարվում էր փոքր գյուղ): Սակայն անվանի մանկավարժը չի ներկայացրել նշված վարկածի հիմնավորում կամ ստուգաբանություն:
Հնարավոր է անվանման-բառի ստուգաբանության մեջ է թաքնված Ռ. Գրիգորյանի պնդման հիմնավորումը և գյուղի հիմնադրման ժամանակաշրջանը:
Մողեսի դիրքը բարձրադիր է՝ այն ծովի մակերևույթից բարձր է մոտ 1550մ, և առանձնանում է շրջապատից: Այդ առանձնահատկության շնորհիվ է, որ այստեղից անզեն աչքով բացվում է մոտ 5,2 հզ. կմ2 մակերես ընդգրկող տեսարան: Մասնավորապես՝ Մողեսից երևում են՝ Մեծ Իշխանասարը,  Բերձորը, Մեծ Քիրսը, Դիզափայտը, Խուդափերինի ջրամբարը (այդ թվում՝ ամբարտակը), Ղարադաղի Քեյվան, Մինջվան, Մեշափարա գավառակների հարավում գտնվող Հայկական լեռները՝ այդ թվում Հաշտասարն ու Քելեյբարի սարը: Բացվող երկնակամարի ընդարձակությամբ կամ ընդգրկվածությամբ այն չի զիջում նույնիսկ Բյուրականին: Կապանի տարածարշջանում արևածագի ամենավաղ շողերը հենց այստեղից կարելի է դիտարկել: Նման դիրքի պատճառով է, որ հնագույն ժամանակներից զրադաշտական կրոնավորներին՝ մոգերին, ձգել է այս վայրը: Վերջիններիս կրոնական արարողությունները հաճախակի կապվում էին արևի և աստղերի լույսի հետ:
Հնարավոր է՝ հնագույն ժամանակաշրջանի հետքերը պահպանվել են Մողես գյուղին անմիջապես հարակից հյուսիսարևելյան մասում (որը տեղացիները կոչում են Խութ) գտնվող հին գերեզմանում կամ դամբարանադաշտում, որի տարիքը գիտական ուսումնասիրությունների և պեղումների բացակայության պատճառով անհայտ է: Սակայն գյուղացիները տարբեր ժամանակներում պեղել-քանդել են դրանցից մի քանիսը, և ըստ ականատեսների՝ հանգուցյալները աչքի էին ընկնում գանգի արտասովոր (մեծ և երկարավուն) կառուցվածքով:
Փաստորեն՝ XVIII դարի վերջում (հավանաբար 1781թ. դրությամբ) Մոգս-Մողեսը շարունակում էր մնալ որպես հայաբնակ գյուղ և որպես Տաթևի վանքին հարկատու (այդ տարիներին դեռ հայաբնակ Փարաջանցի (ադրբ. Fərcan) հետ միասին):
Մողեսը հայաթափվել է Հագարու և Որոտանի հովիտների հարյուրավոր հայաբնակ գյուղերի, այդ թվում հարևան Փարաջանց (Ֆերջան), Հարթեք (Հարթիզ), Աթխույք (Աթկըզ), Սալքար (Սալդաշ[20]) գյուղերի հայազրկման ժամանակաշրջանում՝ XVIII դարի վերջին կամ XIX դարի սկզբին (1790-1810 թթ. ժամանակաշրջանում), Ղարաբաղի խանության, ավելի կոնկրետ՝ Իբրահիմ խանի (1763-1806) տիրապետության վերջին տարիներին[21]: Հայտնի չէ, թե ուր են գաղթել Մողեսի հայ բնակիչները: Հարևան հայաթափված գյուղերում հաստատվել են քոչվոր թյուրքալեզու և քուրդ ցեղեր, մասնավորապես՝ Փարաջանցում և Հարթեքում՝ սարալլի, Սալքարում՝ սուննի դավանանքի մի թյուրքալեզու ցեղ: Հայաթափված Մողեսը այդ ընթացքում չի բնակեցվել քոչվորների կողմից, այլ օգտագործվել է որպես անասունների ամառանոց:
Գիտական հրապարակումներում շրջանառվող տեղեկատվության և ընդունված կարծիքի համաձայն՝Մողես գյուղը հիմնվել է գաղթական ղարադաղցիների կողմից 1830 թվականին[22]՝ ինչը, ինչպես արդեն տեսնում ենք, այդպես չէ: 1830 թվականին, Մողեսը եղել է լքված գյուղատեղի և վերաբնակեցվել է Թուրքմենչայի պայմանագրով Իրանի Ղարադաղ գավառի Մինջվան գավառակի հայաբնակ Քարագլուխ (մոտ 10-11 ընտանիք), Վինա (մոտ 3-4 ընտանիք) գյուղերից և Ղարադաղի Քեյվան գավառակից (մեկ ընտանիք) գաղթած ընտանիքների կողմից: Այսինքն՝ երբ Մողեսը վերաբնակեցվել է գաղթական ղարադաղցիներով, այն եղել է 20-40 տարվա լքված գյուղատեղի՝ պահպանված անվամբ և միջնադարյան բազիլիկ միանավ եկեղեցիով (ներկայիս գերեզմանոցի տարածքում, որը քանդվել է 1930-ական թվականների սկզբներին գյուղի բոլշևիկյան ակտիվիստների կողմից): Թուրքմենչայի պայմանագրով իրականացվող ներգաղթով  նախատեսվում էր  Պարսկաստանի գաղթական հայերով վերաբնակեցնել Արևելյան Հայաստանի լքված բնակավայրերը. Պասկևիչը հորդորում էր առանձնահատուկ ուշադրություն դարձնել Օրդուբադի, Մեղրիի, Կապանի լքված բնակավայրերի վերաբնակեցման վրա[23]:
[1]Հարությունյան Ա., Ծերացել ենք գյուղ իմ, Ամարաս տպարան, Երևան, 2007, էջ 40:
[2]Հակոբյան Թ. Խ., Մելիք-Բախշյան Ս. Տ., Բարսեղյան Հ. Խ., Հայաստանի և հարակից շրջանների տեղանունների բառարան, Երևանի համալսարանի հրատարակչություն, Երևան, 1988, էջ 911:
[3]Ստեփանոս Օրբելյան, Սյունիքի Պատմություն, Սովետական գրող հրատ., Երևան 1986, էջ 401:
[4]Աճառյան Հ., Հայերեն արմատական բառարան, հ. III, ԵՊՀ հրատ., Երևան, 1977, էջ 337:
[5]Սուքիասյան Ա. Մ., Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, ՀՍՍՀ ԳԱ հրատ., Երևան, 1967,  Էջ 465:
[6]ДbяkoHoB И. M., ИcTopия Mидии. OT дpeBHeйшиx BpeMeH дo koHцa IV Beka дo H. э., II ToM, cTp. 374-375.
[7]Զրադաշտությունը աշխարհի հին կրոններից մեկն է: Հավանաբար այն ծագել է Ք.ա. II հազարամյակում և սկսել է հիշատակվել Ք.ա. V դարից: Որպես պաշտամունքի առարկա՝ զրադաշտության մեջ հանդես է գալիս լույսը և որպես լույսի աղբյուր՝ առանձնահատուկ պաշտամունք էր դրսևորվում կրակի և արեգակի հանդեպ: Զրադաշտությունը բուռն տարածում է ունեցել Սասանյան տիրապետության ժամանակաշրջանը (226-652), երբ այն որպես հավատք առավել կանոնակարգվում և ակտիվ տարածում է ստանում՝ որպես կենտրոնացված պետական կրոն, և հենց Սասանյանների օրոք սկսում են կառուցվել պաշտամունքային կառույցներ՝ ատրուշաններ:  Դա տեղի է ունեցել հատկապես Պարսից արքա Խոսրով I Անուշիրվանի (531-579) գահակալման տարիներին: Արաբների կողմից Պարսկաստանը գրավելուց և իսլամացնելուց հետո՝ VII դարի կեսերից, զրադաշտությունը գրեթե վերանում է:
[8]Տեղանունների բառարան, հատ.3, էջ 863:
[9]Արևմտյան Հայաստանի Մոկք կամ Մոկս բնակավայրի ծագումը (Վանա լճից հարավ` Ոստանից մոտ 38կմ հեռավորությամբ, Արևելյան Տիգրիսի աջակողմյան վտակ Մոկս գետի եզերքի), որ, ինչպես նկատում ենք, նույնանուն է,  Արևելքի երեք մոգեր (մոկք), առնչակցում են մոգ բառի հետ և բերում հետևյալ ավանդազրույցը. «Արևելքի երեք մոգեր (մոկք), երբ այցելության են գնում նորածին Քրիստոսին, երեք ամիս մնում են այնտեղ: Նրանցից մեկը՝ Գասպար անունով, մեռնում ու թաղվում է նույն տեղում, ուր և ցույց են տալիս նրա գերեզմանը: Ի հիշատակ այդ մոգերի՝ գավառի անունը դնում են Մոկք, որը հետո բերանից բերան դառնում է Մոկս» (Մկրտչյան Ն., Սահակյան Վ., Տեղանունների համառոտ բացատրական բառարան, «Անտարես» հրատ., Երևան, 2011, Էջ 71):
Մի այլ ավանդազրույցի համաձայն՝ մի ժամանակ հայկական այս երկրամասի տերն էր Հայկ նահապետի ժառանագներից մեկը՝ Մոկը: Նա եղել է Հայաստանի ամենաարագագնաց մարդը: Հենց լուր էր ստանում, թե իր իշխանության սահմաններում թշնամի էր հայտնվել, անմիջապես վերցնում էր իր զենքերը և շտապում դեպի թշնամին: Շատ շուտ էր տեղ հասնում և թշնամուն վռնդում հայկական հողից: Ահա այդ քաջ նահապետ Մոկի անունով էլ նահանգը կոչվեց Մոկք կամ Մոկաց աշխարհ:
[10]Հայոց Պատմություն, Հատոր II, գիրք առաջին, ՀՀ Գիտությունների ազգային ակադեմիա, Պատմության ինստիտուտ, «Զանգակ» հրատ., Երևան, 2018, էջ 218, 219:
[11]Հայոց Պատմություն, 2018, էջ 222:
[12]Հայոց Պատմություն, 2018, էջ 223:
[13]Օրբելյան, 1986, էջ 95:
[14]Այդ տոնի ծագումը ունի բավական հին արմատներ: Պաշտոնապես այն ընդունվել է Աքեմենյան կայսրության օրոք` որպես զրադաշտական տոն: Շարունակում է համատեղ նշվել իսլամական զավթումներից հետո մինչև մեր օրերը: Ժամանակակից Նովրուզը տոնվում է գարնանային օրահավասարության օրը: Պետք է նշենք, որ մերձավոր արևելքում Նովրուզը նշվում է այն ժողովուրդների կողմից, որոնք ապրել են այնտեղ մինչև արաբների գալը, իսլամի տարածումը և արաբական էմիրույթունների ծագումը: Համապատասխանաբար այն չի տոնվում արաբների կողմից: Թուրքիայում 1925-1991թթ. Նովրուզը պաշտոնական արգելված էր: Սիկրիայում այն արգելված է մինչ օրս:
[16]Տեղանունների բառարան, հ. 3, 1991, էջ 862:
[17]Օրբելյան, 1986, էջ 401:
[18]Մատենադարան, ձեռագիր N6271, էջ 678:
[19]Ըստ երևույթի այդ նոր հարկացուցակը ստեղծվել է 1781 թվականին:
[20]Սալդաշ – 1886 թվականին գյուղն ունեցել է ծուխ կամ 125 կովկասյան թաթար բնակիչ:
[21]Կարապետյան Ս., Հայ մշակույթի հուշարձանները Խորհրդային Ադրբեջանին բռնակցված շրջաններում, ՀՀ ԳԱԱ Գիտություն հրատ., Երևան, 1999, էջ 194:
[22]Հայկական Սովետական Հանրագիտարան, Հայ սովետական հանրագիտարան հրատարակչություն, հ. 5, Երևան, 1979, էջ 196:
[23]Meлиk-CapkиcяH P. A., ПepeceлeHиe apMяH из Пepcии B БocToчHyю ApMeHию, B 1828-1829 roдax, Բանբեր Երևանի համալսարանի, 1979, N2, էջ 49:
Տեսնել հեղինակի բոլոր գրառումները
Tags: Կապան Սերգեյ Ջհանգիրյան
Previous: Ավերակ մատուռն ու խրոխտ բազեն. Քաշաթաղ
Next: Ճշտվում է Մարգաձոր գյուղի տեղադրությունը և այդ գյուղում եկեղեցի կառուցած սյունեցի տիկնոջ ինքնությունը
Համառոտ ակնարկ անգրագիտության և իշխանամոլությամբ հայրենիքի ուրացության մասին
Համառոտ ակնարկ անգրագիտության և իշխանամոլությամբ հայրենիքի ուրացության մասին
Մեհտիշեն բնակավայրի անվան ծագումը
Մեհտիշեն բնակավայրի անվան ծագումը
Բաժիններ Ընտրել կարգը «Տավերս»  (16) Ազգագրություն  (50) Աղահեճք  (7) Այլախ  (1) Աշխարհագրություն  (23) Աշոտ Սիմոնյան  (3) Ավանդազրույցներ  (59) Արկադի Ծատուրյան  (6) Արվեստ  (5) Արցախ  (26) Արցախյան ազատամարտ  (10) Բաղք  (10) Բանահյուսություն  (54) Գևորգ Ստեփանյան  (6) Գիտաժողովներ  (18) Գիտական գործունեություն  (56) Գլխավոր  (39) Գլխավոր  (10) Գուսան Աշոտ  (3) Գրականություն  (42) Գրիշա Սմբատյան  (13) Դասընթացներ  (52)    Ֆրանսերեն դասեր  (52) Զանազան  (56) Զոհրաբ Ըռքոյան  (81) Ընտանիք  (5) Ժիրայր Միրումյան  (4) Ինգա Մարգարյան  (5) Լեզվաբանություն  (75) Լուսինե Ներսիսյան  (6) Խոհանոց  (4) Ծղուկ  (1) Կենցաղ  (8) Կովսական  (4) Հաբանդ  (4) Համագործակցություն  (1) Համլետ Գևորգյան  (6) Հասարակություն  (2) Հիմնական  (12) Հնագիտություն  (34) Հրաչ Մարտիրոսյան  (4) Հրապարակումներ  (65) Ձորք  (1) Ճարտարապետություն  (15) Մալիկ Թելունց  (9) Մհեր Քումունց  (64) Պատմություն  (164) Ռազմաքաղաքական  (7) Սերգեյ Հախվերդյան  (19) Սերգեյ Ջհանգիրյան  (8) ՍՀՀԿ  (26)    Մեր մասին  (1) Սյունիք բնաշխարհ  (33) Սյունիքը արվեստում  (9) Սյունիքի հայագիտական նորություններ  (45) Տարածաշրջան  (15) Տեսանյութեր  (33) Քաշաթաղ  (68)
Պահոցներ Նշեք ամիսը Սեպտեմբերի 2022  (7) Օգոստոսի 2022  (6) Հուլիսի 2022  (12) Հունիսի 2022  (3) Մայիսի 2022  (3) Ապրիլի 2022  (8) Մարտի 2022  (2) Փետրվարի 2022  (6) Հունվարի 2022  (12) Դեկտեմբերի 2021  (20) Նոյեմբերի 2021  (19) Հոկտեմբերի 2021  (3) Սեպտեմբերի 2021  (21) Օգոստոսի 2021  (54) Հուլիսի 2021  (10) Հունվարի 2020  (1) Դեկտեմբերի 2019  (1) Նոյեմբերի 2019  (4) Հոկտեմբերի 2019  (2) Սեպտեմբերի 2019  (2) Օգոստոսի 2019  (8) Հունիսի 2019  (2) Մայիսի 2019  (9) Ապրիլի 2019  (6) Մարտի 2019  (8) Դեկտեմբերի 2018  (4) Նոյեմբերի 2018  (3) Հոկտեմբերի 2018  (9) Սեպտեմբերի 2018  (9) Օգոստոսի 2018  (8) Հունիսի 2018  (1) Մայիսի 2018  (4) Ապրիլի 2018  (8) Մարտի 2018  (11) Փետրվարի 2018  (2) Հունվարի 2018  (3) Դեկտեմբերի 2017  (6) Նոյեմբերի 2017  (1) Հոկտեմբերի 2017  (10) Սեպտեմբերի 2017  (12) Օգոստոսի 2017  (5) Հուլիսի 2017  (13) Հունիսի 2017  (5) Մայիսի 2017  (15) Ապրիլի 2017  (11) Մարտի 2017  (12) Փետրվարի 2017  (6) Հունվարի 2017  (2) Դեկտեմբերի 2016  (4) Նոյեմբերի 2016  (5) Հոկտեմբերի 2016  (6) Սեպտեմբերի 2016  (8) Օգոստոսի 2016  (11) Հուլիսի 2016  (12) Հունիսի 2016  (31) Մայիսի 2016  (5) Մարտի 2016  (1) Փետրվարի 2016  (4)
Համառոտ ակնարկ անգրագիտության և իշխանամոլությամբ հայրենիքի ուրացության մասին
Համառոտ ակնարկ անգրագիտության և իշխանամոլությամբ հայրենիքի ուրացության մասին
Մեհտիշեն բնակավայրի անվան ծագումը
Մեհտիշեն բնակավայրի անվան ծագումը
«Տավերս» մշակութային հասարակական կազմակերպություն, Կապան Ծանոթանալ կենտրոնի աշխատանքներին
Վայոց ձոր Ծանոթացեք հեղինակի հաղորդումներին
Պ.գ.դ., պրոֆեսոր, ՀՀ ԳԱԱ պատմության ինստիտուտ, Սիսիան-Երևան Ծանոթացեք հեղինակի աշխատանքներին
Լրագրող, հասարակական գործիչ, ՄԵՐԱՆ ԼՂՀ Քաշաթաղի շրջանի պաշտոնաթերթի գլխավոր խմբագիր Ծանոթացեք հեղինակի նյութերին
Լեզվաբան, բ.գ.դ., պրոֆեսոր Ընթերցեք հեղինակի հաղորդումները
Պատմության ուսուցիչ, Վերին Շեն Ծանոթացեք հեղինակի աշխատանքների
Լեզվաբան, բ.գ.թ., Գորիս-Երևան Ծանոթացեք հեղինակի աշխատանքներին
Բ.գ.թ., դոցենտ, Գորիսի պետական համալսարան Ծանոթացեք հեղինակի աշխատանքներին
Պ.գ.դ., պրոֆեսոր, Երևան Ընթերցեք հեղինակի հաղորդումները
Պատմաբան, իրավաբան, պ.գ.թ., դոցենտ Ընթերցեք հեղինակի աշխատանքները
ՍՀՀԿ նախագահ, արևելագետ, թուրքագետ, լեզվաբան, բ.գ.թ., դոցենտ Ծանոթացեք հեղինակի հաղորդումներին
Պատմաբան, դոցենտ Ծանոթացեք հեղինակի հաղորդումներին
ՍՀՀԿ անդամ, տ.գ.թ., Կապան-Երևան Ծանոթացեք հեղինակի հաղորդումներին
Սյունիքի հայագիտական հետազոտությունների կենտրոն Ծանոթացեք կենտրոնի աշխատանքներին
Université Lumière Lyon 2-ի ուսանող (մագիստրատուրա), Ֆրանսերենի դասավանդող Սովորեք ֆրանսերեն հեղինակի հետ
Գիտական ծրագրեր և հաստատություններ
ՀՀ ԿԳՆ գիտության պետական կոմիտե
Հասցե` ք. Երեւան, Մարշալ Բաղրամյան պող. 24,
ՀՀ ԳԱԱ նախագահության կենտրոնական շենք,
Հեռ.` +37410 521362, +37410 527343
Հայագիտական ուսումնասիրությունները ֆինանսավորող համահայկական հիմնադրամ
Հասցե` ք. Երեւան, Մարշալ Բաղրամյան պող. 24,
ՀՀ ԳԱԱ գլխավոր շենք,
Հեռ.` +37410 521362, +37410 527343
Մ. Մաշտոցի անվան հին ձեռագրերի գիտահետազոտական ինստիտուտ
Հասցե` ք. Երևան, Մաշտոցի պողոտա 53
ԵՊՀ Հայագիտական Հետազոտությունների Ինստիտուտ
ՀՀ, ք. Երևան, Ալեք Մանուկյան 1,
ԵՊՀ 2-րդ մասնաշենք, 5-րդ հարկ,
Հեռ.` + 37460 71-00-92
ՀՀ գիտությունների ազգային ակադեմիա
Հասցե` ք. Երևան, Մարշալ Բաղրամյան պող. 24
Սյունիքի հայագիտական հետազոտությունների կենտրոնի գրանցման համարն է՝ 211.171.1181249: Կենտրոնի անգլերեն անվանումն է՝ Syunik Armenological Research Center, ռուսերեն՝ ЦeHTp apMeHoлorичeckиx иccлeдoBaHий CюHиka:  Գործունեության ժամկետը՝ անժամկետ: Գրանցված է ՀՀ իրավաբանական անձանց պետական ռեգիստրի գործակալության կողմից: Կայքում հրապարակված նյութերի պատասխանատուն հեղինակներն են: Էլ. հասցե՝ syunhayhetkent@gmail.com
Սյունիքի հայագիտական հետազոտությունների կենտրոն © Բոլոր իրավունքները պաշտպանված են: | MoreNews by AF themes.