hy ca hy hy hy hy hy hy sk ru tr de hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy nl hy ru hy en hy es hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy
ընտրել լեզու հայերեն pyc eng
Ազարիգյանների անձնական արխիվի լուսանկարներում պատկերված են նաև Զապունյանների մետաքսի գործարանում պատրաստված նշանդրեքի հագուստն ու զույգ մուճակները (հողաթափեր), ինչպես նաև ամուսնական մատանիները:
Առաջին նյութում անդրադառնում ենք ԱԶԱՐԻԿՅԱՆՆԵՐ տոհմին:
Ամիսներ առաջ մենք առիթ ունեցանք ծանոթանալու Հալեպից Հայաստան վերադարձած մի տոհմիկ հայուհու՝ Շողիկ Ազարիկյանի հետ: Ցավոք, հանգամանքների բերումով Շողիկն իր ընտանիքով հաստատվեց Կանադայում, ինչպես բազմաթիվ սիրիահայեր:
Ահա Շողիկի պատմությունը՝ որոշակի խմբագրումներով:
«Հիշում եմ, թե մանկությանս օրերին ի~նչ ոգևորությամբ էի հայտարարում, թե ես խարբերդցի ծնողների զավակ եմ թե հայրական, թե մայրական կողմից: Սակայն գիտեի միայն այդքանը: Ժամանակի ընթացքում ներքին մղումով ցանկացա պեղել այն ամենը, ինչն ինձ համար մնացել էր հարցական: Եվ այդպես, երբ ծնողներս խոսում էին իրենց ծնողների, պապերի մասին, առիթից օգտվելով ես նրանց տարբեր հարցեր էի տալիս, որոնց նրանք հաճույքով պատասխանում էին՝ երբեմն նույնիսկ հեռավոր ազգականների դիմելով որոշ ճշտումների համար:
Այսօր արդեն հստակ պատկերացում ունեմ իմ արմատների մասին:
Հայրական կողմից Ազարիկյան ազգանունը գալիս է համանուն Հազարի գուղից: Ենթադրվում է, որ հազարից ավելի բնակչություն ունենալու պատճառով է, որ այդպես են կոչել գյուղը: Գյուղը Խարբերդ նահանգի Չմշկածագ քաղաքի հարևանությամբ է:
Որոշ ժամանակ անց նախնիներս տեղափոխվել են Եղեգ գյուղ: Ազարիգյան ընտանիքը երեք արու զավակ է ունեցել՝ Հարություն, Սարգիս և Լևոն, որնք հիմնականում զբաղվել են ատաղծագործությամբ:
Նախքան Մեծ Եղեռնը Հարություն Ազարիկյանը, որպես տան ավագ որդի՝ իր երկու եղբայրներին՝ Սարգսին և Լևոնին, նավով ուղարկել է Միացյալ Նահանգներ, հույսով, որ ինքն էլ կմիանա նրանց երկրում գործերը կարգավորելուց հետո: Ինքն ունեցել է այն կանխազգացումը, որ գալիք օրերը բավական մութ և դաժան են լինելու:
Դժբախտաբար գործերը չի հասցնում ամբողջությամբ լուծել, երբ վրա են հասնում Մեծ Եղեռնի սև օրերը: Հարությունն ուներ չորս զավակ՝ Փայլունը, Խաչատուրը, Սամվելը և Մարթան: Եղեգցի հայտնի կոշկակար, թուրք սպաների համար կոշիկ կարող Խաչատուր Երեմյանի բարեխոսությամբ հնարավոր է լինում փրկել միայն ութ տարեկան Փայլունին և հինգ տարեկան Խաչատուրին: Սամվելն ու Մարթան չեն ուզում բաժանվել իրենց ծնողներից ու ընտանիքի բոլոր անդամները սպանվում են::
Փայլունն ու Խաչատուրը շատ գաղթականների նման հասնում են Հալէպ:
Շատ լավ հիշում եմ, որ ամեն անգամ, երբ գնում էինք  Լիբանան, անպայման այցելում էինք Հարությունի զավակներին փրկած Երեմյան ընտանիքին և մինչ օրս հայրս ասում է, որ այդ ընտանիքի արածը մոռանալ չի կարող:
Մեծ հայրս՝ Խաչատուրը աշխատանքի է անցնում փռապանի մոտ, օրվա վերջում ստանալով մեկ նկանակ, որը կիսում է քրոջ հետ: Ժամանակի ընթացքում, օրինավոր աշխատակից լինելով, ստանձնում է նաև գանձապահի պաշտոնը: Հետագայում ստեղծում է մեքենաներ նորոգելու սեփական արհեստանոցը, որն ընդլայնում ու գործը զարգացնում են զավակները:
Այդ տարիներին չգրված օրենք էր, որ ամուսնության տարիքի անձը անպայման պետք է համերկրացի թեկնածու ընտրի և Փայլունն իր եղբոր համար գտնում է Աղավնիին, բարվոք ընտանիքի դուստր, իսկական աղավնու բնավորությամբ, որի ծնողները Խարբերդ նահանգի  Մեզիրի քաղաքից էին:
Այս զույգը հինգ զավակ է ունենում: Աղավնին՝ Մեծ մայրս ծնվել էր 1915-ին և դարձյալ բռնել գաղթի ճամփան:
Հայրական կողմից Մեծ հայրս և Մեծ մայրս՝ Խաչատուրն ու Աղավնին ամուսնացել են 1933-ին: Նրանց առաջնեկը ծնվել է 1934-ին, սակայն երկար չի ապրել: Շուտով ծնվել է Էլմաստը, որ հետագայում Հալեպի Ազգային Հայկազյան Վարժարանի հայերենավանդ ուսուցչուհին էր 45 երկար տարիներ և դարձավ այդ վարժարանի խորհրդանիշերից մեկը:
1940-ին լույս աշխարհ է գալիս Սամվելը՝ հայրս, որ պատանի տարիքից սեր ուներ մարմնամարզության հանդեպ, որն արտացոլվեց հեծանվասպորտում և 1958-ին ու 1959-ին Արաբական Միացյալ պետության հեծելարշավի փոխչեմպիոնը դարձավ, իսկ 1960-ին դարձավ Սիրիայի հեծանվասպորտի բացարձակ չեմպիոն:
1945-ին ծնվում է այս ընտանիքի վերջին զավակը՝ Աիդան:
Հայրս՝ Սամվելը, հաճախ էր պատմում իր ընտանիքի սովորությունների մասին:
Մեծ հայրս գրել կարդալ սովորել էր իր աղջկա՝ Էլմաստի օգնությամբ և այդ ժամանակից, երբ տուն էր գալիս, անպայման պետք է «Ազդակ» օրաթերթն ունենար ձեռքին: Թերթն ընթերցելուց հետո բացում էր Հայաստանի քարտեզն ու ժամերով ինչ որ բան էր փնտրում, միշտ հորդորելով կնոջը՝ Աղավնիին, տունը չծանրաբեռնել այլևայլ իրերով, քանի որ պետք է երկիր վերադառնան:
Աղավնին շատ գեղեցիկ և նուրբ ասեղնագործում էր, ժանեկագործությամբ էր զբաղվում և նրա մահից քառասուն տարի անց, ես փորձում եմ շարունակել իր կիսատ թողած գործերը, ամբողջացնել ու ավարտին հասցնել:
Անդրադառնալով հորս Մեծ հոր՝ Հարությունի եղբայրների ճակատագրին, ասեմ, որ Սարգիսն ու Լևոնը հաստատվում են Միացյալ նահանգներում: Սարգիսն ամուսնանում է համերկրացի Սիրանույշի հետ և ունենում է երեք զավակ: Այժմ Ազարիգյան գերդաստանի ամենատարեցը 86 տարեկան է:
Լևոն ամին՝ (Խարբերդի բարբառով՝ հորեղբայր), ամուսնանում է երկու զավակների մայր այրի մի կնոջ՝ Շուշանի հետ: Նրանք նաև համատեղ երեխաներ են ունենում: Այսօր Ազարիկյան գերդաստանի վեցերորդ սերունդը կա, Ջեյմսը, որ 28 տարեկան է, ունի չորս զավակ՝ երեք որդի և մեկ դուստր:
1941-ին Լևոն ամին որոշում է, որ ԱՄՆ Քոնեկտիքուտ նահանգի Նյու Բրիթըն քաղաքում Հայ Առաքելական եկեղեցու ծախսերը հոգալ իր տունն ու այլ կալվածքներ գրավ դնելով և դրամատնից գումար փոխ առնելով: Նա եկեղեցու կնքահայրն է դառնում՝ ջանք դնելով ու երազ ունենալով եկեղեցին կոչել Ս. Հարություն՝ ի հիշատակ իր նահատակ եղբոր, որի շնորհիվ են Մեծ Եղեռնից ազատվել ու ծիլ նետել հեռավոր ափեր: Եվ հաջողում է եկեղեցու անվանակոչությունը:
Տարիներ անց իր որդեգիր տղաները՝ Մանուկ և Պետրոս Պաղտիկյանները իրենց հորը հետևելով, եկեղեցու համար բազմաթիվ ծառայություններ են մատուցում:
Պետք է ասեմ, որ Ազարիգյան ընտանիքի բոլոր անդամները սիրով են ծառայում Աստծո տանը:
Տարիներ անց, Լևոն Ամու մահից հետո, իր որդին՝ Հարությունը սիրով ստանձնում է եկեղեցու կնքահայրությունը, նվիրելով ևս 20.000 ԱՄՆ դոլար: Ըստ հորս և մորս, նա մինչ իր մահը եղել է չափազանց բարի, միամիտ ու բարեպաշտ անձնավորություն, ու իր ամբողջ կյանքի ընթացքում գործածել է Խարբերդի բարբառը, ինչպես իր սերնդակիցները:
Մայրական կողմից Մեծ հայրս՝ Տիրան ժամկոչյանը  «ուստա Հակոբ» անունով Հակոբ Ժամկոչյանի և Մարիամ Մաղաքյանի զավակն է: Հակոբ Ժամկոչյանն աշխատել է ամերիկյան հաստատություններում որպես մատակարար: Հակոբի հայրը՝ Սարգիս Ժամկոչյանը եղել է եկեղեցու ժամկոչ ու այնտեղից է գալիս ընտանիքի Ժամկոչյան ազգանունը:
Մեծ հորս՝ Տիրան Ժամկոչյանի մայրը՝ Մարիամը Մաղաքյանը եղել է Հյուսեյնիկի  հայտնի ընտանիքներից՝ Մաղաքյանների դուստրը: Բենեամին  Նուրիկյանն իր պատմվածքներում միշտ հիշում է Մաղաքանց անսահման պարտեզների ու թթենիների մասին:
Մաղաքյաններն ունեցել են հինգ զավակներ, որոնք հաստատվել են աշխարհի տարբեր անկյուններում:
Մորս՝ Մարալ Ժամկոչյանի մայրական կողմի արմատները գալիս են Ակնից:
Մեծ մայրս՝ Անահիտ Զապունյանը եղել է Արշակ Զապունյանի և Մարիձա Պոզոյանի կրտեսեր դուստրը:
Արշակ Զապունյանը զբաղվել է շերամագործությամբ, մետքասի գործարան է ունեցել: Մինչ այսօր մայրս իր մոտ պահում է իր Մեծ մոր նշանդրեքի հագուստն ու զույգ մուճակները (հողաթափեր)՝ արտադրված ընտանիքի սեփական մետաքսի գործարանում, ինչպես նաև ամուսնական մատանին:
Արշակ Զապունյանը և Մարիձա Պոզոյանն  ամուսնացել են  1907 թվականին: Նրանք ունեցել են հինգ զավակ:
Մեծ Եղեռնի օրերին Արշակին ու իր եղբորը թուրքերը ձերբակալում են: Կինը՝ Մարիձան փորձում է ինչ որ կերպ ազատել ամուսնուն, բայց չի հաջողում և բոլորը սպանվում են, թողնելով որբ իրենց հինգ զավակներին, որոնց մեծ դժվարությամբ խնամում է Մարիձայի մայրը:
Թե հայրական, թե մայրական կողմի նախնիներս բավականին դժվարին պայմաններում են հասել Հալեպ:
Թե ինչպես են Մեծ հայրս և Մեծ մայրս ծանոթացել, հայրս շատ էր սիրում պատմել: Մեծ հայրս հրապուրվել է Մեծ մայրիկովս՝ Անահիտով, նրա ձայնով, տեսքով  ու անընդհանտ նրան կարմիր վարդեր է նվիրել, որն ի վերջո բերել է ամուսնության:
1948-ին ծնվում է նրանց առաջնեկը՝ Մարալը, Մարալ Մարիան:
Հայրս ու մայրս նույնպես հետաքրքիր հանգամանքներում են ծանոթացել: Նրանք նույն թաղում են բնակվել, ընտանիքներով մոտ հարաբերություններ են ունեցել: Հայրս իր տարեդարձերից մեկի առթիվ ավտոմեքենա է նվեր ստանում հորից, որն այդ տարիներին բացառիկ մի բան էր: Լինելով շատ տեսքով, ամրակազմ երիտասարդ, ամեն բան անում է գրավելու համար Հյուսեյնիկցի Մարալի սիրտը, նրան նվիրելով մի ոսկե սրտիկ: Ինչպես ասացի, չգրված օրենք կար, որ համերկրացիներով պետք է ամուսնանան և նրանք ամուսնանում են 1972-ին, չորս դուստր են ունենում, որից մեկն էլ ես եմ՝ Շողիկ Ազարիգյանս:
Նրանք շատ հայրենասեր մարդիկ էին ու հայոց լեզվի աննկուն պաշտպաններ: Իրենց դուստրերի՝ քույրերիս անուններն անգամ այդ են վկայում՝ Սևան, Անի, Նաիրի:
Երբ ես հարցնում էի, թե ինչու ես Հայաստանի մաս չեմ ու Շողիկ է իմ անունը, նրանք ասում էին. «դու էլ Հայաստանի շողն ես»:
Մեր տունն իսկական մի դպրոց էր: Մեզ արգելված էր օտար բառեր գործածել կամ հեռուստացույցի թուրքական ալիքներով որևէ բան դիտել: Դա սրբապղծության նման էր մեր տանը:
Սովորություն ունեինք, որ ամեն ուրբաթ դպրոցից վերադառնալիս մոտակա խանութից գնումներ էինք անում: Մի անգամ էլ հորաքրոջս հետ էինք, շոկոլադ էինք գնել, բայց երբ տուն հասանք, հորաքույրս նկատեց, որ իմ շոկոլադը չկա: Ո՞ւր է, հարցրեց, ասացի, որ աղբամանն եմ նետել, քանի որ թուրքական արտադրության էր: Ես հասցրել էի ճանապարհին այն աննկատ նետել աղբամանը: Չեի կարող այդ շոկոլադով տուն մտնել: Հորաքույրս պատմեց հորս այս պատմությունը ու հայրս մեծ գոհունակությամբ ընդունեց այն: Հաջորդ օրն ինձ տարավ խաղալիքների խանութ ու ես ընտրեցի իմ ուզած խաղալիքը որպես պարգև:
Շատ բծախնդիր էին մայրենիի հանդեպ: Հայրս, երբ որևէ մի տեղ ուղղագրական սխալ էր տեսնում՝ լիներ դա թերթում, պատին փակցված հայտարարության մեջ, թե մի այլ տեղ, հանում էր գրիչն ու ուղղում այն: Երբեմն ես էլ էի կրկնում նրա այդ քայլը և նա միշտ հիացմունքով ու հպարտությամբ ասում էր. «ապրես, Շողիկ»:
ՃԱՆԱՉԻՐ ԿԱՆԱՉ ՀԱՅԱՍՏԱՆԸ, ԱՊՐԻՐ ԵՐԿԱՐ
ՄԵՆՔ ԳԻՏԵՆՔ ՁԵՐ ԻՐԱՎՈՒՆՔՆԵՐԸ
© Copyright «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակ 2016
«ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակում գովազդի տեղադրման բացառիկ իրավունքը պատկանում է PBM Media House ընկերությանը
Իրավաբանական աջակցությունը ՝ MM Legal Outsource ընկերության
Ծանոթացեք խմբագրական քաղաքականությանը և հաստատեք, որ համաձայն եք մեր խմբագրական քաղաքականության հետ:
Դառնալով «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակ նախագծի անդամ, Դուք ազատ եք «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակի Ձեր անձնական մեդիատարածքում տեղադրվող Ձեր հրապարակումներում (հոդված, ակնարկ,վերլուծություն, ուսումնասիրություն, նոթ և այլն) արտահայտելու Ձեր կարծիքը, տեսակետը, դիրքորոշումը, սակայն մենք ունենք խմբագրական քաղաքականության ընդունված սկզբունքներ, որոնք Դուք ևս պետք է ընդունեք:
Եթե չեք ընդունում մեր խմբագրական քաղաքականության սկզբունքները, Դուք չեք կարող դառնալ մեր համայնքի անդամ:
Ինչ խոսք, պարտադիր չէ, որ Դուք կիսեք մեր խմբագրական քաղաքականության սկզբունքները: Այսօր արտահայտվելու հարյուրավոր հարթակներ կան՝ սոցիալական ցանցերից մինչև սեփական բլոգային տիրույթներ:
Ուղղակի մենք ունենք ընդունված սկզբունքներ և ուզում ենք, որ «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակում ընդգրկվեն մարդիկ, որոնք ընդունում են դրանք:
Մեզ համար կարևորը ՊՐՈՖԵՍԻՈՆԱԼ խոսակցությունն է կոնկրետ ոլորտների շուրջ, որում էլ տեսնում ենք ՓՈԽԵԼՈՒ ԵՎ ՓՈԽՎԵԼՈՒ փիլիսոփայությունը:
Մենք հրապարակելու ենք բացառապես ՍՏՈՒԳՎԱԾ, ՀԱՎԱՍՏԻ ՏԵՂԵԿՈՒԹՅՈՒՆ, ՓԱՍՏԱՐԿՎԱԾ ԿԱՐԾԻՔ և ՏԵՍԱԿԵՏ, ԽՈՐՔԱՅԻՆ ՎԵՐԼՈՒԾՈՒԹՅՈՒՆ, ՊՐՈՖԵՍԻՈՆԱԼ ՄԻՏՔ՝ շարադրված չաղարտված լեզվով, հարգալից, բարեկիրթ տոնով:
Դուք իրավունք չունեք Ձեր հրապարակումներում օգտագործել ԱՆՎԱՆԱՐԿՈՒՄՆԵՐ, ցանկացած տեսակի ԱՆՎԱՅԵԼ, ԱՆՊԱՐԿԵՇՏ բառեր և արտահայտություններ, դրանց փոխարինող ԽՈՐՀՐԴԱՆՇԱՆՆԵՐ, ՆՇԱՆՆԵՐ, ԱՐՏԱՀԱՅՏՉԱՁԵՎԵՐ և այլն, այդ թվում՝ տառերի մտածված, ակնարկող բացակայություններ, կետադրական նշաններով՝ բազմակետեր, փակագծեր և այլն, արվող ակնարկներ, լեզվական աղավաղումներ:
«ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակը բացառիկ նշանակություն է տալիս լեզվական խնդիրներին, լեզվի անաղարտությանը օգտատերերի նյութերի շարադրանքներում՝ ընդունելով միաժամանակ այն, որ լեզուն զարգացող երևույթ է:
Դուք չեք կարող տեղադրել անպարկեշտ բնույթի տեղեկատվություն, ՊՈՌՆՈԳՐԱՖԻԱ,  ԲՌՆՈՒԹՅՈՒՆ, ԴԱԺԱՆՈՒԹՅՈՒՆ պարունակող, քարոզող տեքստեր, պատկերներ, նկարագրություններ, կենդանիների հետ անմարդկային վարվելու օրինակներ, սուիցիդի դրդող սադրիչ նյութեր, հրապարակումներ, անչափահասների իրավունքները, մարդու անձնական իրավունքները, անձնական կյանքի անձեռնմխելիությունը խախտող բնույթի տեղեկատվություն՝ տեքստեր,լուսանկարներ, արտահայտություններ և այլն:
Մենք ԱՆԹՈՒՅԼԱՏՐԵԼԻ ենք համարում որևէ կերպ վիրավորել որևէ մեկին, քննարկել որևէ մեկի ԱՆՁԸ՝ ԴԻՐՔՈՐՈՇՄԱՆ կամ ՏԵՍԱԿԵՏԻ, ԿԱՐԾԻՔԻ փոխարեն, սեփական կարծիքի, տեսակետի կամ դիրքորոշման արտահայտումը պայմանավորել այլոց կամ նրանց տեսակետը, դիրքորոշումը անվանարկելով, տարածել սպառնալիքներ, վարկաբեկիչ բնույթի տեղեկատվություն, մարդու պատիվն ու արժանապատվությունը, գործարար համբավը վիրավորող՝ այդ թվում և այլ օգտատերերին կամ երրորդ անձանց վերաբերվող:
Մեր սկզբունքներին դեմ է ազգային, կրոնական կամ այլ կարգի անհանդուրժողականություն հրահրելը, ծայրահեղական մոտեցումներ պարունակող նյութեր տարածելը, հանցավոր գործունեությունը խրախուսելը, պետական, ռազմական, առևտրային գաղտնիք պարունակող տեղեկատվություն տեղադրելը:
Արգելվում է օգտատերերի կողմից գովազդային նյութեր, այդ թվում և քաղաքական, այդպիսի երանգավորում ունեցող տեղեկատվություն տարածելը, սպամեր ուղարկելը, այլ իրավունքներ և շահեր խախտելը:
Մենք մեզ իրավունք ենք վերապահելու «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակում չտեղադրել մեր համայնքի անդամ դարձած օգտատերերի բոլոր այն հրապարակումները, որոնք կխախտեն վերընշյալ պահանջները, այն հրապարակումները, որոնք մենք հիմնավորված կգտնենք, որ չեն համապատասխանում «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակի խմբագրական քաղաքականության սկզբունքներին:
Դա չի նշանակում, որ մենք դեմ ենք լինելու որևէ երևույթի քննադատությանը: Մենք լինելու ենք բաց և գնահատելու ենք բացախոսությունը, բայց և հարգելու ենք այն սկզբունքները, որոնք միջազգայնորեն ընդունված են որակյալ բովանդակություն արտադրող Մեդիայի կողմից:
Մեր խմբագրական քաղաքականության սկզբունքներին օգտատերերի հրապարակումների ՀԱՄԱՊԱՏԱՍԽԱՆՈՒԹՅՈՒՆԸ կամ ՈՉ՝ որոշելու են ՄՈԴԵՐԱՏՈՐՆԵՐԸ, որոնք ՊԱՏԱՍԽԱՆԱՏՈՒ անձ են:
Մոդերատորները չեն կարող միջամտել Ձեր նյութերի բովանդակային կողմին, և իրավունք ունեն միայն.
Ա. Կատարել խմբագրական աշխատանք:
Բ. Կատարել վարնագրային քաղաքականության միջամտություն՝ առանց վնասելու նյութերի բովանդակային կողմին:
Գ. Առարկություններ ներկայացնել լեզվական խնդիրների հետ կապված՝ բացառությամբ գրական ստեղծագործությունների լեզվի:
Դ. Որոշել նյութերի համապատասխանությունը կամ անհամապատասխանությունը մեր խմբագրական քաղաքականության սկզբունքներին:
Ե. Չթողարկել այն նյութերը, որոնք չեն համապատասխանում խմբագրական քաղաքականության սկզբունքներին:
Զ.Նյութերի հեղինակների հետ կատարել որոշ ճշգրտումներ՝ կապված նյութերում առկա տեղեկատվության, լեզվական խնդիրների, շարադրանքի և այլ հարցերի հետ:
Վեճերը մոդերատորների հետ անթույլատրելի են:
«ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակի խմբագրական քաղաքականության սկզբունքների անհամապատասխանության հետևանքով չտեղադրված հրապարակումների համար՝ անկախ դրանց քանակից և պարբերականությունից, «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակը պարտավորություն չի կրում:
Օգտատերը ներկայացնելով իր հրապարակումը «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակում, հրապարակայնորեն հայտարարում է, որ ինքը տեղյակ է «ՀԱՅԵՐ»համահայկական մեդիահարթակի խմբագրական քաղաքականության սկզբունքներին, համաձայն է դրանց և պարտավորվում է մնալ այդ սկզբունքների սահմաններում:
Օգտատերը ներկայացնելով իր հրապարակումը «ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակում, դրանով հավաստում է, որ իր կողմից տեղադրված նյութերն իր ինտելեկտուալ սեփականությունն են:
Պահպանելով օգտատերերի հրապարակումները իրենց անձնական մեդիահարթակներում՝ տեղադրված մեր կողմից օգտագործվող սերվերային տարածքներում, մենք չենք հավակնում լինել իրավունքի կրող՝ կապված օգտատիրոջ հրապարակումների իրավունքների հետ:
«ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակը պարտավորվածություն չունի վերադարձնել օգտատերերի նյութերը, գրախոսել դրանք, տալ կարծիք, մեկնաբանություն և այլն:
«ՀԱՅԵՐ» համահայկական մեդիահարթակի միջոցով չի թույլատրվում որևէ կերպ տարածել ուրիշների ինտելեկտուալ սեփականությունը, երրորդ անձանց սեփականությունը: Դա հանդիսանում է անօրինական գործունեություն:
Օգտատերը պարտավորվում է չտարածել ուրիշի կամ երրորդ անձանց ստեղծած բովանդակությունը: Օգտատերն ինքն է պատասխանատվություն կրելու նմանօրինակ գործունեության համար:
Համաձայն եմ Ձեր խմբագրական քաղաքականության հետ:
Բնակության վայր (քաղաք, գյուղ, ավան և այլն)
Բնակության հասցե (փողոց, տուն, շենք, բնակարան և այլն)
Խորագիր Ազգագրություն Անվտանգություն Առողջապահություն Աստվածաբանություն Առևտուր Ապագայագիտություն Ապահովագրություն Արժեքներ Արձակ Արվեստ Բիզնես կառավարում Բանկային Բնապահպանություն Բնական պաշարներ Բնական գիտություններ Բորսաներ Բոնդեր Բրենդի կառավարում Բիզնես Գրականություն Գիտություն Գրականագիտություն Գյուղ Դատական Դրամատուրգիա Դիվանագիտություն Երաժշտություն Եկեղեցի Երեխաներ Ընտանիք Թատրոն Թարգմանչական Թվային աշխարհ Ժամանակակից արվեստ Ժուռնալիստիկա Ինովացիա Իրավունք Ինտերնետ Լուսանկարչություն Ծրագրավորում Կառավարում Կովկաս Կրթություն Կրոն Կրեատիվ Կինո Հատուկ նախագիծ / special stories Հանրային կապեր Հանրային քաղաքականություն Հեռահաղորդակցություն Հասարակություն Հոգեբանություն Հանրային կառավարում Հեռուստատեսություն Ճարտարագիտություն Ճարտարապետություն Մանկավարժություն Միտք Մուլտիմեդիա Մերձավոր Արևելք Մարքետինգ Միգրացիա Միջազգային հարաբերություններ Մշակույթ Նորաձևություն Շուկաներ Պատմություններ Պաշտպանություն Պրոդյուսինգ Ռադիո Ռեսուրսների կառավարում Սոցիալական Սոցիոլոգիա Սփյուռք Վերլուծություն Տարածաշրջան Տեղեկատվական տեխնոլոգիաներ Տեխնոլոգիաներ Տեղեկատվական անվտանգություն Տուրիզմ Տնտեսություն Ցեղասպանություն Փորձագիտություն Քաղաքագիտություն Քաղաքականություն Քաղաքաշինություն Ֆինանսներ
Կենսագրություն (Ներկայացրեք Ձեր կենսագրությունը ազատ շարադրմամբ)
Բեռնեք Ձեր լուսանկարը (4X4 չափի)
Համաձայն եմ Ձեր խմբագրական քաղաքականության հետ: