hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy it hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy
Արտաշես Բաբալյան | ՀՀ աշխատանքի և սոցիալական հարցերի նախարարություն
ՀՀ ԱՍՀՆ ՏՀՏ ենթակառուցվածքը սպասարկող մարմին
Կենտրոնացված կարգով իրականացված գնման ընթացակարգերի արդյունքում կնքված պայմանագրեր
ՀՀ ԱՍՀՆ ՏՀՏ ենթակառուցվածքը սպասարկող մարմին
Կենտրոնացված կարգով իրականացված գնման ընթացակարգերի արդյունքում կնքված պայմանագրեր
Ծնվել է նոյեմբերի 17-ին, Շուշիում, մահացել օգոստոսի 1-ին, Թեհրանում:
ՀՀԴ անդամ, բժիշկ, Հայաստանի առաջին և երկրորդ խորհրդարանների անդամ:
Սովորել է Շուշիի ռեալական դպրոցում, պատանեկան տարիքից անդամակցել է ՀՀԴ աշակերտական խմբերին, մասնակցել կուսակցական մի շարք կարևոր ձեռնարկների: Հայ-թաթարական ընդհարումների ժամանակ մասնակցել է Ղարաբաղի ինքնապաշտպանության գործին:
1906թ. Բաքվում մեկ տարի աշխատել է նավթարդյունաբերական մի ընկերությունում` իբրև գործակատար:
1907թ. մեկնել է Շվեցարիա և սովորել Ժնևի բժշկական համալսարանում` մասնակցելով նաև ՀՀԴ ուսանողական միության աշխատանքներին, անդամակցել է ՙՈւսանող՚ հանդեսի խմբագրական կազմին, օգնել ՙԴրոշակ՚-ի հրատարակությանը:
1912թ. ավարտել է ուսումը, վերադարձել Շուշի` դոկտորի աստիճանով, ապա մեկնել է Պետերբուրգ, աշխատել Օբուխովի հիվանդանոցում` միաժամանակ պատրաստվելով պետական քննության, Ռուսաստանում բժշկությամբ զբաղվելու թույլտվություն ստանալու համար:
1913թ. ՀՀԴ Ռուսաստանի ուսանողական խորհրդի կողմից ընտրվել է ՀՀԴ Ընդհանուր ժողովի պատգամավոր:
1914թ. աշխատել է Խարկովի Տրուդովսկու հիվանդանոցում, մասնակցել պետական քննություններին, ստացել համապատասխան վկայական բժշկական ազատ գործունեության համար:
1915թ. կամավորական գնդերի հետ շարժվել է դեպի Վան` իբրև գնդի գլխավոր բժիշկ: Վանի գրավումից հետո մասնակցել է հիվանդանոցներ հիմնելու աշխատանքին, աշխատել է ժամանակավոր կառավարությունում, նշանակվել առողջապահության բաժնի պետ, քաղաքապետության անդամ: Վանի նահանջից հետո պարգևատրվել է Գևորգյան Խաչով և մեդալով` իր խնամքին հանձնված վիրավորների և հիվանդների փոխադրության գործը անձնազոհությամբ կատարելու համար:
1917թ. ամբողջովին նվիրվել է քաղաքական գործունեությանը, Հայոց Ազգային ժողովի անդամ, ՙՔաղաքների Միության՚ մեջ կատարել է իր ստանձնած պարտականությունները, Սեյմի կազմավորումից հետո մասնակցել է ընտրապայքարին` որպես ԿԸՀ անդամ:
1918թ. մեկնել է Պոլիս, իբրև ՀՀ կառավարության խորհրդական:
1919թ. հոկտեմբեր 31-ից 1920թ. մայիս 5-ը` հանրային խնամատարության և աշխատանքի, ապա` հանրային խնամատարության և վերաշինության նախարար: Այնուհետև, մինչև 1920թ. սեպտեմբերը, նույն նախարարությունում աշխատել է նախարարի պաշտոնակատար:
1920թ. Ղարաքիլիսայում մասնակցել է բոլշևիկյան ապստամբության ճնշնամը, աշնանը, հայ թուրքական պատերազմը սկսվելուն պես, ուղարկվել է Կարս` որպես կառավարության լիազոր, հոկտեմբերին գերի է ընկել թուրքերին, մի տարի անցկացրել բանտերում` Կարսում ու Կարինում:
1921թ. հոկտեմբերին, ազատվելով գերությունից, մեկնել է Իրան` Թավրիզ, ուր հետագայում փոխադրվել են կինն ու երեխան:
1928թ. փոխադրվել է Թեհրան, նշանակվել ՙՓահլավի՚ զինվորական հիվանդանոցի մեկ բաժանմունքի վարիչ, աշխատել մինչև 1938-ը:
1943թ. սեպտեմբերին անակնկալ ձերբակալվել է Իրան ներխուժած խորհրդային ուժերի պահանջով, ազատվել 1945-ի հունիսին:
1959թ. օգոստոսի մեկին Թեհրանում մահացել է սրտի հիվանդությունից:
ՀԵՏԵՎԵՔ ՄԵԶ ՍՈՑԻԱԼԱԿԱՆ ՑԱՆՑԵՐՈՒՄ
© 2017. Ձևավորումը "ՆՈՐՔ" հիմնադրամ