hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy en en en en hy en en en en en en en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en en
Սամբան ունի մի շարք տարատեսակներ: Դրանցից է սամբա նու պեն (Samba no pé –հայ.՝ սամբա ոտքի վրա): Այս տարատեսակի շարժումներն օգտագործում են այն պարուհիները, որոնք դիմակահանդեսի ժամանակ գնում են հատուկ ֆուրգոնով: Այսինքն՝ սա այն տարատեսակն է, որը նախատեսված է կին մենապարուհիների համար, սակայն այն պարահրապարակում կարող է կատարել նաեւ պարային զույգը, առանց պահումների, այսինքն՝ զույգը պարը կատարում է միմյանցից որոշակի հեռավորության վրա:
Սամբայի պագոդե տարատեսակը բավականին նման  է սամբա դե գաֆիեյրային, սակայն ի տարբերություն վերջինի՝ չի պարունակում ակրոբատիկ հնարներ, կատարվում է պարազույգի կողմից՝ միմյանց միջեւ փոքր տարածության վրա:
Սամբա Աշե (Samba Axé) տարատեսակը կատարում են միայնակ կամ մեծ խմբերով: Այն իր մեջ միաձուլում է սամբա նու նե-ի եւ ակրոբատիկայի տարրեր:
Սամբայի հայտնի տարատեսակներից է նաեւ սամբա դե ռոդան (շրջանային սամբա): Այն Բաիյա նահագում ձեւավորված պար է, որը հագեցած է աֆրոբրազիլական իմպրովիզներով:Այն սամբայի ամենահին ու բնօրինակ տարատեսակներից է, որից ձեւավորվել է քաղաքային սամբա կարիոկան: Բաիայում, որպես կանոն, տղամարդիկ կատարում էին երաժշտական զուգանվագը, իսկ կանայք ծափահարում էին: Ավանդույթի համաձայն, այդ կատարողները շրջան են կազմում, որի մեջ պարում է մեկ, կամ առավելագույնը՝ երկու կին: Տղամարդիկ հազվադեպ են մտնում շրջանի մեջ սամբա պարելու համար:
Պարահանդեսային կամ միջազագիյն սամբան ներկայումս հանդիսանում է սպորտային պարահանդեսային զուգապար, որը պարտադիր է լատինամերիկյան ծրագրի համար:Սամբայի այս տարատեսակին բնորոշ է զուգընկերոջ դիրքերի փոփոխումը, ազդրերի շարժունակությունը եւ ընդհանուր արտահայտիչ բնույթը: Պարային շարժումներին բնորոշ են մարմնի զանգվածի կտրուկ տեղափոխումը՝ ծնկներն արագորեն ծալել-ուղղելու միջոցով: Խորեոգրաֆիայի տակտային սխեմայի հիմքը կազմում է «a-slow, slow, a-slow, slow» կառուցվածքը:
Սամբայի այս տեսակն առաջացել է պարային երկու տարբեր մշակութային ավանդույթների՝ Կոնգոյից, Անգոլայից եւ Մոզամբիկից Բրազիլիա եկած սեւամորթ աֆրիկացի ստրուկների ավանդական պարերի ու եվրոպական պարերի, մասնավորապես պորտուգալցիների միջոցով Բրազիլիա հասած վալսի ու պոլկայի փոխազդեցությունից:
Բրիտանական հանրագիտարանը նշում է, որ զուգապարի այս տարատեսակը բրազիլական ծագում ունի, որը 20-րդ դարի 40-ականներին լայն ճանաչում է ձեռք բերում հատկապես ԱՄՆ-ում եւ Արեւմտյան Եվրոպայում: Պարողների շատ շարժումներ վերցված էին մաշիշեից՝ բրազիլական տանգոյից, որը 1870-1914թթ. Բրաիզիյաում ամենաարդի պարերից էր:
Եվրոպայում մինչեւ 1914թ. պարահանդեսային սամբան հայտնի չէր, քանի որ այդ շրջանում ամենաարդի պարերից էր մաշիշեն: Պարահանդեսային սամբան XX  30-ականներին Բրազիլիայյի քաղաքային միջավայրում  կատարում էին մաշիշեի հետ համակցված սամբա-մաշիշե տարբերակով: Չնայած նրան, որ պարահանդեսային սամբան  բրազիլական ծագում ունի, միջազգայի սամբա տերմինով տարածված այս տարատեսակն այնքան էլ լայն տարածում չունի Բրազիլիայում: Միջազգային սամբայի երաժշտությունը, կատարման ոճն ու հագուստը քիչ ընդհանրույթյուններ ունեն  սամբա դե գաֆիեյարայի հետ, որը ամենատարածվածն է Բրաիզլիայում:
Ի տարբերություն լատինամերիկյան մյուս պարահանդեսային պարերի՝ սպորտային սամբան իր էվոլուցիայի ընթացքում զգալիորեն հեռացել է իր արմատներից եւ Բրիազիլիայից դուրս նույնիսկ կարող է անվանվել «բրազիլական վալս»:
Posted by Արվեստի Աշխարհը at 03:47
Email ThisBlogThis!Share to TwitterShare to FacebookShare to Pinterest
Newer Post Older Post Home
Subscribe to: Post Comments (Atom)
Միքելանջելո Բուոնարոտի (1475-1564թթ.)՝ իտալացի մեծն քանդակագործ, գեղանկարիչ, ճարտարապետ, պոետ և մտավորական, Վերածննդի դարաշրջանի մեծագու...
Պիեռ Օգյուստ Ռենուար «Մառլիի անտառը»
Վիկտոր Հյուգո «Փարիզի Աստվածամոր տաճարը»
«Փարիզի Աստվածամոր տաճարը» (1831) Վիկտոր Հյուգոյի հանրագիտարանն է, ֆրանսիական ռոմանտիզիմի հիմքը: Այս վեպը յուրովի պատմական է, իսկ գաղափ...
Էդուարդ Մանե (1832–1883 թթ.)՝ ֆրանսիացի հայտնի գեղանկարիչ, իմպրեսիոնիզմի հիմնադիրներից մեկը:  Ծնվել է 1832թ. հունվարի 23-ին Փարիզի...
«Անտիգոնե»՝ Սոֆոկլեսի ամենահայտնի ողբերգություններից մեկը, որն առաջին անգամ բեմադրվել է մ.թ.ա. 442թ.: Ստեղծագործության հիմքում ընկած է Թ...
Ստենդալ «Կարմիրը և սևը»
Ստենդալը պատկանում է ֆրանսիական ռեալիզմի առաջին շրջանին , ում  ստեղծագործությունը Լուսավորությանը XIX դարի ռեալի...
Լուվր՝ աշխարհի խոշորագույն ու ամենահեղինակավոր թանգարաններից մեկը , որը գտնվում է Փարիզի կենտրոնում՝ Սենա գետի ա...
Միգել դե Սերվանտես «Դոն Կիխոտ»
Միգել դե Սերվանտեսի «Դոն Կիխոտ» վեպը հանդիսանում է Արևմտյան Եվրոպայի առաջին մեծածավալ վեպը, որից, ինչպես նշում է Բելինսկին, «...սկ...
Օնորե դը Բալզակ «Շագրենի կաշին»
«Շագրենի կաշին» (1830-1831թթ.)՝ ֆրանսիական դասական ռեալիզմի հիմնադիր Օնորե դը Բալզակի ամենահայտնի վեպերից մեկը: Բալզակը պատմական վեպերի...
« Թշվառները » (1862 թ .) կյանքի խնդիրների ընդգրկումով և սոցիալական քննադատության թափով Վիկտոր Հյուգոյի ամենանշանակալից ...
Արխիվ March (1) January (3) December (1) May (1) April (5) March (2) February (3) January (17) December (2) November (4) October (12) September (9) August (5) July (7) June (19) May (22) April (14) March (12) February (18) January (22) December (3) November (34) October (28) September (55) August (19) July (43) June (25) May (49) March (13) February (9) January (1) December (9) November (14) October (7) September (1) August (67) July (10)
Simple theme. Theme images by gaffera. Powered by Blogger.