hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy de hy hy ceb hy en ko hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy ca hy es es tr en en hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy es es tr en en hy hy nb hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy hy en en hy hy hy hy hy en en en
Վահեն, Վկուլը, Կոլյան ու մյուսները | Forrights.am
Հոկտեմբերի 4-ն է: Ախալքալաքի Սուրբ Խաչ եկեղեցին՝ լեցուն: Սուրբ Խաչում Սուրբ Պատարագից հետո հոգեհանգստյան արարողություն է՝ ի հիշատակ Արցախի գոյապայքարում հերոսաբար զոհված զինվորների:
20-ամյա Վահե Վարդանյանը նահատակված ջավախեցիների թվում էր: Ծնվել էր Ջավախքի Գումբուրդո գյուղում, ընտանիքը տեղափոխվել էր Աշտարակ, Նոր Եդեսիա, որտեղից էլ զորակոչվել է: Զոհվել է սեպտեմբերի 28-ին: Վահեի անունը առաջին զոհվածների թվում էր:
«Ծառայության  մեջ ենք ընկերացել իրար հետ: Ես ուվալնյատ եղա, երկու ամիս առաջ, Վահեն հունվարի իննին էր հետ գալու: Ու իմացա, որ Վահեն էլ չկա», — գյումրեցի կոլյա Մկրտչյանն է պատմում Վահեի մասին: Նրա մտքերը, «ստատուսները», սոցցանցի «պատը» Վահեի մասին են: Վահեի նկարներն են ամենուր: Նրանք միաձուլվել են, Վահե դեմքը դարձել է Կոլյայինը: Կոլյան պատմում է.
«Մեր բանակային սպաներից Վարդգեսի պանիխիդան էր՝ Վկուլի: Իրան «չաստում» Վկուլ էինք ասում: Վկուլի պանիխիդան էր: Դիակը բերել էին, իրանց տանն էինք, մեր տղերքը զանգեցին, ասեցին՝ Վահեն չկա»:
Հարցնում եմ Վկուլի մասին՝ Վարդգես Մինասյանի, ով էր, ո՞նցն էր, ի՞նչ սպա էր:
«Վկուլը գյումրեցի էր: Բայց ավելի շատ Ջաբրայիլում էր լինում, քան Գյումրիում: Նա միակն էր սպաներից, ում բոլորն էին սիրում ու հարգում, առանց բացառության: Իրա դեպքը, գիտենք, ոնց ա եղել: Հերոսություն ա Վկուլի արածը: Ինքը իրա հագի զրահաբաճկոնը հանել, տվել է զինվորներին, ու էդ պահին, երբ որ արկը պայթել ա, արդեն բեկորներից մահացու վիրավորում ա ստացել: Ինքը վաշտի հրամանատար էր՝ Վկուլը: Տղերքը անընդհատ նկարներ էին գցում «ֆեյսբուքում», գրում էին, ու  մենք՝ զորացրվածներս իմանում էինք, ով կա, ով   չկա», — հիշում է Կոլյան:
Հեռացած, զոհված զինծառայողների մասին նյութեր, բանաստեղծություններ է հավաքում դեռ ապրիլյան պատերազմից սկսած: Բոլոր նյութերը, լուսանկարները լցնում է մի տեղ, համացանցի մի փոքրիկ անկյունում, դիտումներ, լայքեր է հաշվում: «Ես որոշեցի, ես էլ էդ ձևով իրանց հավերժացնեմ»:
Կոլյայի բացած այդ էջը հնարավոր չի դիտել առանց ցավի: Բոլոր լուսանկարներում զինվորական համազգեստով ջահելներ են, նկար դարձած: «Հայկը, Մխոն ու Արթուրը ընկերներ էին, առհասարակ 7 ընկերներ էին (չորսը չկան, 3-ը վիրավոր են): Հայկն (Ռիժիկ) ու Մխոն կենդանի վահան էին դարձել՝ փրկելով մյուս ընկերոջ կյանքը…», — գրված է երկու ժպտացող տղաների նկարի վերևում: Մյուսից հակատանկային մարտկոցի հրամանատար, կապիտան Արսեն Գաբրիելյանն է նայում: Նա շարքից հանել է թշնամական 12 տանկ ու մեր ուժերի օգտին վճռել մարտական մի շարք դրվագների ելքը: Արսենը քառօրյա պատերազմի ժամանակ էլ երեք տանկ էր խոցել և արժանացել «Արիության համար» մեդալի:
Մյուս նկարից էլ Արման Ճաղարյանն է նայում, ու նրա մոր խոսքերն են տղայի մասին. ««Տատ, հորքուրս 40 տարեկանում 4 դիպլոմ ունի, ես 20-ում՝ 3։ Հաստատ մինչև 40 էլի կունենամ: Նենց որ ինձնով ավելի շատ պետք ա հպարտանաս»:
Հիմա հպարտությունն անսահման է, հերոս տղա…
«Մամ ջան, դե գնամ երեխեքիս նախաճաշը բերեմ, կխոսենք». էդ էր մեր լույս Արմանի վերջին խոսքերը։ Ինչ սերունդ ենք կորցնում…»:
Ըկերոջ՝ Վահեի մասին Կոլյան իր վիրտուալ մատյանում չի գրել: Դեռ  չի կարողանում գրել, սա իր անձնական իր նվիրականն է, ամենամոտ ընկերը: Նրա  մասին դժվար է գրել: Կոլյան որոշում է. հետո, հետո կգրի ու փորձում է բացատրել.
«Պատերազմը սկսում ես հասկանալ, երբ մոտիկներիդ ես կորցնում: Վերջին անգամ մի կես ժամ խոսացել ենք: Ասում էր՝ ուզում է գործ սկսել, բիզնես դնել ու իմ հետ էր պլանավորել, որ էդ գործը սկսի: Ուզում էինք առևտուր անեինք: Գաղափարը Վահեինն էր: Ուզում էր վարձով տեղ վերցնել, իրար հետ սկսեր: Ես էլ ասում էի՝ հարց չկա, Վահե ջան, դու որ կաս, քո հետ լյուբոյ գործի մեջ կմտնեմ»:
Ինչո՞ւ: «Ծառայությունն այն վայրն է, որ մարդն իր բացասական գծերը չի կարող ցույց չտալ: դրսում հնարավոր է, բայց ծառայության մեջ հնարավոր չի, դա դժվար կյանք ա, ուրիշ կյանք ա»:
Խնդրում է, որ Վահեի մասին հետևյալ տողերը գրենք: « 2019 թվականի հունվարի 9ին զորակոչվել է բանակ և Ծառայության անցել Արցախի հարավային զորամասերից մեկում՝ Ջեբրայիլում։ Բարձր առաջադիմության համար գործուղվել է Հայաստան սերժանտական դասերի որի ավարտից հետո ստացել է կրտսեր սերժանտի կոչում և վերադարձել Ջեբրայիլ և ըդգրկվել մարտական հերթապահություն կատարող գումարտակում։ Մարտական հերթապահության ժամանակ աչքի է ընկել զինվորական գրագիտությամբ և խիզախությամբ։ Նման դրական հատկանիշների համար Վահեն 6 ամիս անց տեղափոխվում է ուսումնական գումարտակ իր փորձը և գիտելիքները նորակոչիկներին փոխանցելու համար։ Զոհվել է 2020 թվականի սեպտեմբերի 28 ին Ջեբրայիլի ուղղությամբ հակառակորդի գրոհը ճնշելու ժամանակ»։
Նախորդ նյութըՊԲ-ն հրապարակել է ևս 29 զոհված զինծառայողների անուններ
Հաջորդ նյութըՀայկական ուժերը պատրաստ են պահպանել հումանիտար հրադադարի պայմանները. ՊՆ
«Մենք երկու տարի է քարի հետ ենք խոսում»
Հայտնաբերվել է անհետ կորած համարվող զինծառայող, վիճակը բավարար է
«Նուբարաշեն» ՔԿՀ-ում դատապարտյալ է մահացել
Այս կայքն ստեղծվել է «Լրատվության այլընտրանքային ռեսուրսներ» ծրագրի շրջանակներում: Ծրագիրը հնարավոր է դարձել Ամերիկայի ժողովրդի աջակցությամբ` ԱՄՆ Միջազգային զարգացման գործակալության (ԱՄՆ ՄԶԳ) միջոցով: Կայքի բովանդակությունը միմիայն հեղինակներինն է և պարտադիր չէ, որ արտահայտի ԱՄՆ ՄԶԳ կամ ԱՄՆ կառավարության տեսակետները:
2022 © Journalists for Human Rights
Դատավոր Բորիս Բախշյանն արդարացվեց
ՄԻՊ-ը հանդիպել է ԵԽ Խոշտանգումների և անմարդկային կամ արժանապատվությունը նվաստացնող վերաբերմունքի...
Edit with Live CSS
Write CSS OR LESS and hit save. CTRL + SPACE for auto-complete.