en en it cy de cy cy en cy cy ast de de cy de ast de ro nl cy cy cy ru nl cy cy cy cy cy cy
Do, fe dorrodd y don ac fe drôdd y llanw. Boddodd Dogme yn ei lwyddiant ei hunan - fel pob symudiad avant garde llwyddiannus, a gwynt teg ar ei ôl, chwedl von Trier. Does dim lle i alaru am Dogme. Bu’n hwb cyhoeddus iawn i Lars von Trier a’i frodyr a chwiorydd sydd wedi hen symud mlaen i greu prosiectau newydd sy’n glynu at reolau newydd. Aeth von Trier ymlaen i ennill y Palme d’Or yn Cannes gyda’r ffilm iaith Saesneg Dancer in The Dark (lle ymhyfrydodd Von Trier mewn torri bron pob un o’r llwon gan saethu’r ffilm ar gant o gamerau). Yn ddiweddarach, cychwynnodd ar ei drioleg am yr Amerig (eto yn yr iaith Saesneg): Dogville (ffilm wedi eu gosod mewn pentref bach ym mynyddoedd Colorado), Manderlay ac eto i ddod, addewir Wasington. (Mae camsillafu enw’r brifddinas yn jôc gan von Trier am ei anwybodaeth o’r UDA - ei nod wrth greu’r drioleg hon am gyfandir nad yw byth wedi - nac ychwaith yn bwriadu - ymweld â hi oedd creu ‘cyfres o bregethau am bechodau a rhagrith America’). Gan uno’i gynnwys a’i ffurf mae von Trier yn dinoethi celwyddau creu ffilm gan gael gwared ar artiffis y set, ac yn hytrach mae wedi marcio llawr y stiwdio â llinellau gwynion lle dylai’r waliau sefyll. Fodd bynnag, cyn gallu cwpla’r drioleg, mae awen von Trier wedi pylu ac mae Wasington ar stop. Yn y cyfamser, mae wedi creu ffilm gomedi iaith Ddanaidd o’r enw Direktøren for det hele (Yn Ben ar Bawb) gan ddyfeisio maniffesto saethu newydd o’r enw ‘automavision’. Hanfod y dechneg yw ei fod yn gosod y camera’n y safle gorau posib i saethu’r olygfa yna bydd cyfrifiadur yn penderfynu pryd ac i ble bydd y camera’n symud – arbrawf sydd unwaith eto yn dangos perthynas gythryblus y cyfarwyddwr a’i baradocs greadigol o ysu am reolaeth ac afreolaeth wrth greu ffilm.
Fodd bynnag, doedd gan y cyhoedd ddim cymaint o ddiddordeb yn chwaeth y cyfrifiadur tu ôl i’r camera ag oedd gan von Trier, a phrin bod 17,000 o bobol wedi talu i fynd i weld y ffilm yn y sinema.  Yn ddiweddar, mae wedi cythruddo'r ffeministiaid â'i ffilm Antichrist sy'n cynnwys delweddau erchyll o ddynes yn anafu ei hun.  Yn 2011 cafodd Von Trier ei wahardd o Ŵyl Ffilm Cannes (lle'r ennillodd Kirsten Dunst yr actores orau am ei pherfformiad yn Melancholia) am iddo honni fod Hitler yn ddyn cas ei gamddeall (er yn ddiweddarach mynnodd nad dyna 'roedd e'n ei feddwl o gwbwl).  Er nad ennillodd Melancholia'r Palme D'Or yn 2011, Von Trier a'i sylwadau oedd y stori ar dafod pawb - ei dalent i gythruddo a hunan-hyrwyddo cyn gryfed a'i allu fel cyfarwyddwr.
Fan arall yn Nenmarc, mae’r diwydiant ffilm domestig o hyd yn ffynnu – yn 2010 hawliodd ffilmiau domestig 22% o’r farchnad. Cafodd Suzanne Bier enwebiad am Oscar a Golden Globe am ei ffilm Hævnen (Gwlad yr Addewid) (sgwennwyd gan Anders Thomas Jensen, un o sgwenwyr blaenllaw Dogme).   Denodd Nicolas Winding Refn sylw’r byd a’i ffilm ffantasi wreiddiol Valhalla Rising cyn mynd ymlaen i ennill gwobr y cyfarwyddwr gorau yn Cannes yn 2011 a ei ffilm genre Drive.  Tyrrodd y Danwyr i wylio’r gomedi ddychanol Klovn (Clown) gan dorri record swyddfa docynnau am ffilm gomedi Ddanaidd a bu’r gyfarwyddwraig Lone Sherfig yn ennill clod rhyngwladol am ei gwaith ar An Education a One Day.  Mae Zentropa a Nimbus, y cwmniau dewr fu’n ariannu ffilmiau arbrofol Dogme wedi ymuno â Nordisk film, y bohemoth dosbarthu Scandinafaidd ac maent o hyd yn arwain y diwydiant Danaidd gan ryddhau nifer o ffilmiau yn ddomestig ac yn rhyngwladol bob blwyddyn. Does dim disgwyl i bob un fod yn llwyddiant, ond teg dweud bod digon o lwyddiannau masnachol (law yn llaw â nawdd hael cyhoeddus y DFI ac arian Ewrop, wrth gwrs) i gadw pennau’r ddau gwmni uwch y dwr.  Yn 2011 diwygiodd y DFI y ffordd maen’t yn rhannu eu cyllideb gynhyrchu o 65 Miliwn Ewro gan ehangu’r nifer o ffilmiau bychain, arbrofol caiff eu hariannu ynghŷd a rhoi mwy o gefnogaeth i ffilmiau eang eu hapêl.  Mae’n bwysicach nag erioed i’r DFI eu bod yn annog y cwmnîau Danaidd i cydgynhyrchu’n rhyngwladol er mwyn rhannu’r costau a chynyddu apêl eu ffilmiau.
Do, cynhyrfwyd a chwyldrowyd y byd ffilm yn 1995 gan weledigaeth newydd; cafodd behemoth drudfawr y diwydiant gic go iawn yn ei benol. Heddiw, gwelwn olion ysbrydoliaeth Dogme ar ffilmiau, rhaglenni teledu, hysbysebion ac ar y we. Symudodd Dogme o’r cyrion i’r prif lwyfan gan ddylanwadu ar ffilmiau ledled y byd - o The Blair Witch Project, Cloverfield, 28 Days Later a chyfresi teledu fel 24 a Curb Your Enthusiasm.  Dyma gynnyrch masnachol cryf sy’n denu cynulleidfaoedd yn eu miliynau ac fe’u hysbrydolwyd gan Dogme, gyda’r pwyslais ar ddweud stori am gymeriadau mewn ffordd mor onest a phosib.  Mae’n eironig gweld ffilm antur-thriller fel The Bourne Supremacy yn benthyg arddulliau gwaith camera a goleuo Dogme a’u cyfuno â’r union hyn a waherddir gan y chweched llw, sef ‘gweithredoedd arwynebol – ‘Llofruddiaethau, arfau ayb’.  Achos dathlu yw gweld egwyddorion Dogme yn mudo i’r prif-lif wrth i gelfyddyd ffilm gofleidio ffyrdd chwyldroadol o ddweud stori a dadlennu’r gwir am y cyflwr dynol.
Er mwyn democrateiddio ffilm, rhaid meddwl am y farchnad - ac mae'r Daniaid yn rhagori ar hyn.  Gall unrhyw Dom Ddic neu Hari gael ei ddwylo ar offer cynhyrchu ffilm.  Ond er mwyn arddangos a dosbarthu’r ffilm, mae’n amhosib dianc rhag meddwl am y cynnyrch fel masnach.  Mae’n angenrheidiol meddwl am sut gellid gwerthu’r gwaith ar draws y byd.  Heb ddosbarthwyr, dyw ffilm yn ddim ond rholyn o seliwloid neu ddata ar ddisg yn casglu dwst mewn cwpwrdd ac yn dda i ddim i neb.