gl vi es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl es gl gl ast it gl gl gl en ca gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl en gl gl it gl en gl gl gl gl gl gl ca gl gl en gl pt es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl it gl gl gl gl gl it gl gl gl it gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl it gl gl gl gl it gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl it gl gl fr gl es es en vi es
← Nin Lomce, nin Reválidas!, coa Plataforma Galega en Defensa do Ensino Público
Publicado o 5 Maio, 2016 por crebas
(Fotografías feitas con dispositivo móbil. Premer nas imaxes para agrandar o tamaño)
Antón Costa Rico debullou o longo percorrido do movemento de renovación pedagóxica Nova Escola Galega e da Revista Galega de Educación, publicación pedagóxica de carácter teórico-práctico que naceu en 1986 e que agora chega ao seu número 64, o que a converte nesta longa andaina na única revista galega de educación en formato impreso, alén de realizar intercambios científicos con outras publicacións do mesmo eido e estar indexada nos principais repertorios bibliográficos.
Miguel Vázquez Freire explicou a xénese deste número monográfico «ENSINAR… NON SEN A POESÍA!» e abriu unha proposta de debate derredor do necesario protagonismo da palabras poética dentro das aulas, mentres que Rosalía Fernández Rial esmiuzou os principais contidos da revista, que se abre cun artigo introdutorio dos propios coordinadores, ao que seguen un «Decálogo para achegar a poesía á infancia», de Helena Villar Janeiro; «Aula a aula, verso a verso», de Antón Cortizas; «Pista de despegue», de Fran Alonso; «Federico Martín. Poética de Paideia», de Antonio Rubio Herrero e Xosé Manuel González Barreiro (Oli); «O libro-CD en Galiza. Primeiras obras», de Romina Bal; «O traballo coa poesía en centros de primaria», de Pilar Sampedro; «A poesía chegou para quedarse», de Ricardo de la Torre Rodríguez; «Viches a Rosalía de Castro? Literatura e vídeo na escola unitaria de Lañas», de Alonso Caxade; «Para sabermos algo máis…», que asinan os propios coordinadores e unha pequena antoloxía de poemas sobre a escola «Colleitando poesías», que non pretende ser exhaustiva e que recolle versos de Antón Cortizas, Gloria Sánchez, Ana María Fernández, Carlos Negro, Xoán Babarro, María Lado, Rosalía Fernández Rial, Antonio García Teijeiro, Miguel Vázquez Freire, Fran Alonso e que pecha un soneto da miña autoría que escribín por volta de 1990 e que se publicou na miña opera prima, Ausencias pretéritas (Espiral maior, 1992), como segundo poema do caderno «De ti e dos soños».
A parte que atende á poesía péchase coa entrevista que realizou Miguel Vázquez Freire «De como perder o medo á poesía. Entrevista a Anna Ballester e Antonio García Teijeiro», antes de abeirar outros contidos non menos interesantes sobre educación social e escola, a escola rural e as outras escolas (sobre facer teatro), os recursos educativos, investigación e «Xogueteinas e brinquetainas», alén das recensións como a que asina Mercedes Queixas «As rúas dos soños ceibos» sobre a poesía infantil de Manuel María.
O acto pechouse cunha lectura de poemas por parte de Miguel Vázquez Freire que escolleu un texto de Antón Cortizas, Helena Villar Janeiro e Rosalía Fernández Rial que recitaron composicións propias e eu que dei lectura ao soneto referido, que di así:
Souben de amor cos nervios daquel primeiro bico,
cos meus dedos tronzados nos absurdos temores
dun peito rebentado con sonoros tambores
por un corazón ido, loucura que critico.
Souben de amor de certo, que non me xustifico,
por ter eu calafríos e xa logo queimores
pois narran moi de vello que temos mal de amores
e xa me din na vila, trobador que platico.
Fago versos sen lira, sen saber de violinos,
nin sequera de pautas que hai na partitura,
nin tampouco de cordas que musican unha harpa.
Se escoitase alomenos concertos sabatinos
na escola de anos breves a facer escritura,
mais sei de amor se vexo cuberto o ceo con carpa.
Esta entrada foi publicada en Estudos literarios, Infantil, Memoria Literaria, Poesía. Garda a ligazón permanente.
← Nin Lomce, nin Reválidas!, coa Plataforma Galega en Defensa do Ensino Público
Artigo en QPC (II): «Ceés / Ceesa e outras propostas filolóxicas polémicas en Os xentilicios de Galicia e dos outros territorios de lingua e cultura galegas» →
Vídeo do poema «as sabas a clareo», na Horta das Chas, o espazo alternativo de Chan da Pólvora
Lectura de poemas na Horta das Chas, o espazo alternativo de Chan da Pólvora
«Viaxe de Rens a Reus. Á busca do románico catalán: As crónicas do xornalista e viaxeiro Xosé Ameixeiras»
Recensión a Espazos de Rosalía en Compostela. Un paseo por Santiago con Rosalía de Castro, de Mercedes Espiño, en Grial 234
Artigo en QPC (XCIX): Unha cala sobre os «Fillos Adoptivos» na nosa literatura
Recensión da antoloxía Ara do mar. Poesía a Fisterra, compilada por Alexandre Nerium, en Grial 232 | crebas.gal en Artigo en QPC (XCIII): A potencia simbólica do topónimo Fisterra
Florencio Delgado en 12 ligazóns e 2 vídeos | A profa en Unha lectura de Galicia infinda, de Florencio Delgado Gurriarán
«A Pontragha», un poema para o libro Chegadas, Saídas. O antigo camiño de ferro Santiago de Compostela – A Coruña, de Manuel Pazos Gómez | crebas.gal en «A Pontragha», un poema inédito na GaZeta (Revista de Agrupacións Poéticas de Base)
Feliz Idade, de Olga Novo – Club de Lectura do Porriño en Recensión a Feliz Idade, de Olga Novo, en Grial 222
Artigo en QPC (LXXXI): Manuel Rodríguez Louro «Marrolas», do Monte Pindo a Mauthausen | crebas.gal en Artigo en QPC (LVIII): A lembranza de trece homes da Costa da Morte (e contorna) nos campos de concentración nazis