gl id gl en gl gl en es vi gl it es it en fr eo en eo gl es en es eo gl gl gl gl gl gl en es en es gl hy es ru th es gl da es en kn gl es th gl vi sl gl gl da gl it fi gl es tt gl it th gl fr sl gl eo da gl en kn es en sv es en kn gl en pa gl es tt gl eo als gl gl gl en gl gl en es vi gl it es it en fr eo en eo gl es en es eo gl gl gl gl gl gl en es en gl en gl es gl en gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en de gl es gl es en pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl ca gl gl gl gl gl gl pt gl es gl es gl gl gl gl gl gl gl es gl es gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl es gl en gl sv gl fr gl de gl de gl gl it gl en gl en gl en gl en gl en gl en gl en gl en gl en gl ja gl gl en gl en pt gl gl gl gl ca gl gl gl gl
#15anosdoPrestige: “É mellor pensar foi unha película que se rodou aquí” - Mar - Que pasa na costa
Camariñas Carnota Cee Corcubión Dumbría Fisterra
Un dos primeiros días do Prestige en Nemiña
Non imaxínabamos daquela como estaríamos 15 anos despois. E de contado, xa estamos aquí, en pleno 2017, con sensacións estranas daquel inverno negro de 2002. Moitos lembran aqueles meses de voráxine coa ilusión da forza dun pobo que salvou o mar. Moitos mesmo quedaron prendados da nosa costa e muradpm as súas vidas. E moitos aínda teñen unha visión máis crúa daqueles tempos…
Por Muxía foi Pepita a primeira persoa que sacou unha escoba para “barrer” o chapapote. Pronto se uniría Coke, veciño do lugar que foi dos primeiros en tomar as ferramentas e poñerse a facer o choio que deberían ter feito as administracións. E mentres os gobernos aínda falaban de “hilitos”, os veciños de Muxía, Camariñas, Fisterra, Corcubión, Carnota… estaban xa salvando as súas vidas.
Un deses comprometidos veciños era Santi Pérez, coñecido percebeiro e auténtico motor da revolución do xadrez na comarca. E iso que non estaba dacordo en que tiveran que ser os veciños os que limpasen aqueles hilitos. Pero vendo o que había non puido facer outra cousa que coller a “fregona” e as luvas e poñerse a traballar.
Volvera de Suiza no 2000, para empezar a 2001 a traballar como percebeiro. Un ano duroulle o choio, pois non esperaba o que chegaría aquel 13 de novembro de 2002. “Os barcos estiveron 3-4 meses sen faenar, pero os percebeiros pasamos 1 anos sen poder traballar”, recoñece.
A Santi non lle gusta falar moito daqueles tempos, porque sabe que amigos non fai falando con tanta rotundidade. Pero “o pensamento ten que ser crítico, que falar ben nos medios é facer publicidade, e para iso xa están as tertulias”, apunta con ironía. O que pasa é que “cando pasa algo grave saen as miserias humanas” e o Prestige “valíu de verdade foi para coñecer ben ao teu veciño”.
”Eu quero pensar que foi unha película que se rodou aquí que andar recordando todas esas cousas”…
Marea de ilusións, e de desorganización
Voluntario muxiáns limpando o chapapote do Prestige
A chegada de 1.700 persoas á semana a Muxía era un mar de ilusión. 1.700 persoas dispostas a meter unha man para limpar as nosas casas de negro chapapote. “1.700 persoas que viñeron a ensinarnos as marabillas que temos”. “Pero tamén houbo turistas que só viñan a ver aos pobriños”, sinala con certa xenreira.
”Neses meses había de cartos, había de todo, era unha festa. Pero non eran efectivo. Se en vez de comprar unha comarca a base de cartos e subvencións, pagases a unha empresa para poñer a traballar 200 operarios, a limpeza tería sido moito máis efectiva”, asegura. “Nós, dende o primeiro día tivemos lío con Tragsa, porque ao haber tantos voluntarios eles xa non querían facer nada. Se houbese a tecnoloxía que hai hoxe, con redes sociais e cámaras nos teléfonos, esto era un cristo”.
Conta que houbo de todo. En fin de ano había ata botellas de whiski, pero é que durante meses o polideportivo era unha orxía continua, era como unha comuna hippie”. Non faltou de nada, “e mesmo aínda queda roupa hoxe que mandou o Corte Inglés para Protección Civil. Tivemos ata mandar cousas de volta a outros sitios porque aquí sobraban, e iso sen contar todo o que se levaron por detrás. Foi o comechume todo…”
Alberto Blanco, alcalde popular que levaba no poder dende 1995, volvíu arrasar nas eleccións de maio 2003, apenas 6 meses despois da catástrofe. “De repente, “parecía que todos eramos ricos, por 1.200€ que nos estaban dando por non facer nada. Aquelo era unha borracheira diaria. A xente comezou a comprar coches, a facerse hipotecas… e claro despois os desafiuzamentos e demais…”
Lembra os milleiros de euros que chegaban en doazóns e que non se sabía que facer con eles. Doazóns que serviron para facer o Edificio de Servizos Múltiples (co Salón de Actos do Voluntariado), e un mercado que está practicamente só serve de almacén. Non viu o club náutico para Muxía e o Parador xa vimos canto tarda en facerse unha realidade, a pesar que nos últimos meses estánlle dando un bo empurrón.
Así estaba a praia de Nemiña
Como estamos 15 anos despois?
”15 anos despois? Non cambiou nada. Se cae outro barco pasaría o mesmo”. E non fala só dos medios de protección, falta tamén da situación económica. “Aquí non saímos da crise, aquí non hai onde meterse. En Muxía queda o que non vale para estudar… Dígoche que a día de hoxe a aspiración dos rapaces é facerse percebeiro… E o peor é que non hai vistas da mellora”.
A día de hoxe é imposible esquecer. E non só por todos os cimentos que moveu aquel tempo, se non porque o mar nolo recorda cada pouco. A última vez hai un ano en Nemiña, coa aparición de ducias de galletas de chapapote. Algo que parecen non recoñecer os alcaldes de Fisterra e Muxía, a pesar das reiteradas aparicións de chapapote tras xornadas de mar de fondo. Non pensa así o alcalde camariñán que si é consciente de que as consecuencias medioambientais non están amortizadas.
Pedra de chapapote atopada en Nemiña o pasado outubro de 2016-Foto-Felipe Sar
U-las consecuencias? En 2013 vivíamos un xuízo moito máis mediático que xusto, que ditaba sentenza xusto un 13 de novembro (para o encadre filmográfico) sen un só culpable, a pesar do clamor social.
Pouca esperanzador a lembranza que compartimos por este 15 aniversario do Prestige, pero a realidade é que a pesar de houbo bastantes cores naqueles tempos, o negro foi a cor protagonista.
Medallas para os máis de 5.400 voluntarios do Prestige en Camariñas.
O “Tesouro” do Banco de Galicia Cemiterio do Prestige
Os voluntarios que cambiaron a Costa
Pepita, a primeira voluntaria do Prestige.
Novembro 2016: Prestige, 14 anos sen imaxinación.
BeinSports bucea na historia do partido da Selección da Costa en Riazor polo Prestige.
Outubro 2016: A aparición recorrente do chapapote do Prestige.
Agosto 2016: Sen novas do Parador.
Xullo 2016: Queda inaugurada a media Autovía da Costa da Morte.
Marzo 2016: A praia de Nemiña amence regada de centos de galletas de chapapote.
Xaneiro 2016: O Tribunal Supremo condea a dous anos de prisión ao capitán do Prestige por dano ambiental.
Xaneiro 2016: Camariñas poderá rehabilitar a Casa de Man de Camelle.
30-09-15: Piden a revisión da sentenza do Prestige.
Xuño 2015: Un Museo para as libretas de Man.
40.000 barcos atravesan cada ano o Corredor de Fisterra.
A tráxica e real historia, erro tras erro, do inoperante heliporto de Salvamento da Costa da Morte.
Crebas en forma de tartaruga e chapapote en Fisterra.
Un estudio rubrica a existencia de toneladas de galletas de chapapote en Nemiña e o Rostro.
“Hoxe, limpamos outro Prestige”.
Casón: 25 anos de histeria colectiva.
Artigos relacionados co Prestige
Pablo Varela: Once anos e un día máis tarde.
Lorena en Verde: As cifras do Prestige.
Verdades de Louzán: Cheiro a fuel.
Alberto Pose: Mangouras, cabeza de turco.
Un libro sobre o cambio social de Galicia que supuxo a marea negra.
Seguemento especial do Xuízo do Prestige
21-11-13: Nunca Máis, e a Xunta, recurrirán a sentenza do Prestige.
18-11-13: A Costa da Morte tamén á rúa e berra Nunca Máis.
14-11-13: Primeiras reaccións indignadas e resignadas sobre a sentenza do Prestige.
13-11-13: Nin un só culpable pola catástrofe do Prestige.
27-03-13: O xuízo do Prestige desvela o catastrófico balance forense.
11-01-13: A rescatadora do Prestige culpa a Fernández de Mesa de alonxar o barco.
28-11-12: O ex Director da Marina Mercante só respostou ás preguntas da súa defensa aludindo “trato inadecuado”.
27-11-12: Xuízo Prestige: López-Sors culpa a empresa de rescate do destino final do “Prestige”.
23-11-12: López-Sors: “A min me parecía mellor que o barco se afundise o máis lonxe da costa”.
21-11-12O xefe de máquinas do Prestige coincide na teoría da “onda xigante” ante as protestas de Nunca Máis.
20-11-12: Mangouras: “Sen as decisións das autoridades españolas a contaminación non tería chegado ao Cantábrico”.
20-11-12: Mangouras no Xuízo Prestige: “O rumbo que nos deron era erróneo”.
15-11-12: Mangouras considera que o mercante debeu ser levado á “ensenada de Corcubión” para trasegar alí a carga.
15-11-12: O Xuízo Prestige ao minuto: Mangouras asegura que había que fondealo barco.
13-11-12: Magouras: “Leváronnos nun féretro flotante a afogar”.
13-11-12: Mangouras declarando 10 anos despois.
19-10-12: Entrevista a Pedro Trepat Silva, avogado da Plataforma Nunca máis no Xuízo pola traxedia do “Prestige”.
18-10-12: Xuízo do Prestige, Día 2.
17-10-12: Xuizo do Prestige, Día 1: Os acusados.
16-02-12: QPC fará un seguemento especial do Xuizo do Prestige.
Redacción de QPC ([email protected]).
Miguel Vázquez Freire publica “O Moucho Voa”: “As grandes cuestións da filosofía afectan a todos”
Zas destina á mellora da rede viaria e de saneamento máis de 510.000€ do POS+ Adicional
Xornalistas nacionais e internacionais percorren o territorio para promocionar o patrimonio subacuático
Stoupa pon en valor ás ilustradoras Olaia Sendón, Helena Gamos e Laura Suárez
Esixen o arranxo dos desperfectos do paseo da Ribeira
Miguel Vázquez Freire publica “O Moucho Voa”: “As grandes cuestións da filosofía afectan a todos”
Zas destina á mellora da rede viaria e de saneamento máis de 510.000€ do POS+ Adicional
Xornalistas nacionais e internacionais percorren o territorio para promocionar o patrimonio subacuático
Stoupa pon en valor ás ilustradoras Olaia Sendón, Helena Gamos e Laura Suárez
Esixen o arranxo dos desperfectos do paseo da Ribeira
“Un alcalde non pode, segundo a Lei de Espectáculos, nin autorizar nin denegar unha festa promovida por veciños”
Marcos Fernández: "As avespas velutinas están a arrasar a froita da casa dunha maneira sorprendente"
A incerteza volve enlear as Festas da Pilarica da Trabe
Adeus ás palmeiras da Praza de Castelao de Corcubión
“A desastrosa xestión do goberno municipal está levando o Concello de Muxía a unha situación límite”
Saen a concurso, por máis de 300.000 euros, as obras de mellora da lonxa de Portocubelo
Mar de Fábula fai a súa primeira limpeza a flote no porto de Camariñas
Convocan 3 novos cursos de mariñ[email protected]/[email protected] na modalidade virtual
COPYRIGHT 2019 QUE PASA NA COSTA
Aviso Legal y Condiciones de uso