gl en en en ca gl gl gl lt gl gl gl gl gl gl ca lt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl lt gl ceb pt gl gl es gl nl gl gl en gl gl es gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl ceb it gl it gl pt gl pt de it pl es gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl fr es es es es gl gl gl jbo gl fi it gl fr en ru en en uk en it gl en en es en en si en en en en de gl lt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en en en it en es en en pt pt pt pt es en en en es pt en gl cs cs de de de de en
Esquema do tracto gastro-intestinal, co exófago marcado en rosado
Incapacidade ou dificultade para tragar
Cancro de esófago, esofaxite, cancro de estómago , doenza mental, alcoholismo , síndrome de realimentación, inanición , infección, gastrite, desnutrición
Advertencia: A Wikipedia non dá consellos médicos.
Se cre que pode requirir tratamento, por favor, consúltello ao médico.
A disfaxia[1] (do grego antigo δuσ dys e φaYίa fagia, que significa literalmente "dificultade para comer")[2] é o termo técnico para describir o síntoma de dificultade para tragar (dificultade para tragar). Esta dificultade adoita ir acompañada de dor, ás veces lancinante (disfaxia ou odinofaxia dolorosa), coa conseguinte afectación á calidade de vida.[3]
Adoita ser un sinal de enfermidade subxacente do esófago ou dos órganos veciños do esófago, que pode deberse ao refluxo gastroesofáxico.
O problema é diagnosticado coa historia clínica, onde a dificultade para iniciar a deglución suxire unha patoloxía neurolóxica similar ao ictus, mentres que a disfaxia nos últimos estadios da deglución suxire ERGE (enfermidade de refluxo gastro-esofáxico). A rápida aparición da disfaxia ou o seu empeoramento progresivo, e signos como a súa aparición só para sólidos ou tamén para líquidos, guían a súa patoxénese. A esofagogastroduodenoscopia úsase habitualmente como parte da avaliación da disfaxia, así como a radioloxía con inxestión de contraste de bario e os estudos de presión do músculo esofáxico (manometría esofágica).
3.1 Clasificación segundo a súa distribución
6 Uso de espesantes e augas en xel
A disfaxia xeralmente ocorre secundaria a outra condición e, nalgúns casos, a condición de fondo define o nivel no que se produce a lesión. Algunhas das causas son: [4] [5]
Condicións do sistema nervioso
Intoxicación por mordedura de serpe (bungarus)
Doenzas reumáticas como a esclerodermia
Existen diferentes tipos de disfaxia: a disfaxia neurogénica e a disfaxia mecánica.
Molestias ou dor ao tragar
Expulsión de alimentos na boca ou rexeitamento coa lingua
Aumento do tempo de deglución con mastigación prolongada
Presenza de restos de alimentos na boca ou na lingua.
Sensación de bloqueo na gorxa e necesidade de tragar repetidamente
Aclaración de garganta continua ou frecuente
Asfixia con certas consistencias
Deglución fraccionada, é necesario romper o bolo e tragalo en varios intentos
Bronquite ou pneumonía recorrente
Clasificación segundo a súa distribución
Disfaxia orofarínxea: indica unha dificultade no paso dos alimentos dende a boca e a farinxe até o esófago (a nivel cervical).
Disfaxia esofáxica: como o seu nome indica, é unha dificultade para facer pasar alimentos polo esófago. [4] [5]
Lóxica: esta é permanente e progresiva, primeiro con alimentos máis sólidos, seguidos de alimentos brandos e finalmente líquidos, un exemplo diso é cando se produce un estreitamento progresivo do esófago como cando hai unha neoplasia.
Ilóxica: caracterízase por ser intermitente ou descontinuo, sen secuencia cos alimentos, o que significa que pode ocorrer tanto con alimentos sólidos como líquidos, por exemplo cando existe unha afección motora como a acalasia ou espasmo esofáxico. [4] [5]
Enfermidade de demencia por corpos de Lewy
Síndrome de Kearns Sayre
A deglución ten diferentes etapas, etapa preoral, oral, farínxea e esofáxica.
Como é basicamente un síntoma, non existen tratamentos curativos específicos, pero hai que buscar o tratamento da patoloxía subxacente que provoca a disfaxia. Así, concretamente sobre a disfaxia existen tratamentos paliativos, que tratan de mellorar ou previr o proceso de deglución, debendo adaptarse sempre ao proceso específico da persoa que a padece:
Evite a inxestión de alcohol picante, excitante e calquera outro factor que poida interferir co proceso de deglución. Nos casos en que sexa necesario, asociar fármacos como protectores gástricos para reducir a incidencia de complicacións ( esófago de Barrett ).
Adaptar a textura dos alimentos e dos líquidos aos que mellor trague a persoa, utilizando espesantes, trituradores e similares.
Dilatar a zona con estreitamento ou reducir a presión do esfínter esofáxico inferior (Cardia) mediante esofagomiotomía.
Paralizar parte da musculatura usando toxina botulínica.
Use unha sonda nasogástrica, unha sonda delgada que vai dende o nariz até o estómago, a través do cal se introducen alimentos e bebidas.
Realizar unha gastrostomía, unha intervención cirúrxica menor que introduce un tubo directamente no estómago a través da parede anterior do abdome e a través do cal se realiza parte ou a totalidade da comida e bebida.
O tratamento é realizado por logopedas ou logopedas (Latinoamérica).
Uso de espesantes e augas en xel
Para os tratamentos de disfaxia, é importante que o paciente poida ter a mellor calidade de vida posible. Para conseguilo, existen varias solucións como espesantes[7] e augas en xel.[8]
Os espesantes poden cambiar a consistencia dos alimentos. Entre as características destes atopamos que:
Aumentan a viscosidade dos alimentos ou bebidas.
Aumentan o tempo de tránsito até o cruzamento dixestivo-respiratorio.
Hai espesantes que son resistentes á amilase.
Algúns outros non alteran o sabor da comida.
Manteñen estable a viscosidade dos líquidos.
Permiten quentar e conxelar alimentos.
Manteñen a transparencia dos líquidos.
Por outra banda, as augas xelificadas adoitan ter unha textura de pudim. Tamén conteñen fibra, que axudan a regular o tránsito intestinal e garanten un adecuado nivel de hidratación. Outra característica é que facilita a produción de saliva, moi útil para as persoas con esta patoloxía.
↑ "Dicionario". Real Academia Galega. Consultado o 2022-09-12.
↑ "DISFAGIA". Etimologías de Chile (en castelán). Consultado o 2022-09-12.
↑ "Disfagia. O que é?" (PDF). Portal da Afasia (en portugués). Consultado o 13 de setembro de 2022.
↑ 4,0 4,1 4,2 4. DynaMed. (2 de abril de 2015). EBSCO Industries Inc. Recuperado o 30 de ouubro de 2015, de DynaMed:
↑ 5,0 5,1 5,2 Ramírez, A. Y. (2015). Semiología gastrointestinal. En M. Uribe, N. Chaves-Tapia, & S. O. Arroyo, Apuntes de gastroenterología. 201.
↑ NICE. "dysphagia management | Search results page 1 | Evidence search | NICE" (en inglés). Consultado o 2021-08-26.
↑ Más, Logopedia y (2019-04-25). "¿Qué es la DISFAGIA? 🥇 - Síntomas y Tratamiento". Logopedia y Más (en castelán). Consultado o 2022-09-12.
↑ "Aguas gelificadas de Nestlé Health Science, soluciones innovadoras para tratar la disfagia". restauracioncolectiva.com (en castelán). Consultado o 2022-09-12.
Clasificación segundo a súa distribución
Uso de espesantes e augas en xel
Powered by xn--exposswiki-f7a.vn with NLP