gl gl fr gl en gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl it gl gl la gl gl es gl fr gl hu pt pt gl pt gl pt pt gl pt pt pt pt fr pt pt en gl pt gl es gl fr fr en gl gl es gl gl gl gl gl uk gl gl gl gl gl gl eo gl gl gl gl gl gl es gl fr gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl it en gl es gl gl gl eo ru gl gl gl de gl pt gl cs cs de cs cs cs cs de cs cs cs cs cs cs cs cs fr gl gl fr gl cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs it es pt ru gl gl es gl
Alguén abriu a ambos lados da autoestrada
regos polos que corre a auga.
O xeo separa a xente que pasea
Hai un home nunha árbore
Eu penso que sería unha boa idea
escribir sobre a traxectoria da súa caída.
Sobre a posibilidade non planeada
de que a auga volva correr a ambos lados da estrada
e o home non bata,
E esa posibilidade fai que pense en ti.
E se o home cae e sangra
o seu sangue desxeará a auga.
Publicado por Ismael Ramos ás 15:38 Ningún comentario:
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
Foi amor à primeira vista.
Ela tinha nome de pedra preciosa
e, na literalidade dos meus cinco anos,
cabelo em forma de pássaro – negro
Era o tempo em que ainda
aprendia com o corpo todo:
uma fractura exposta para entender
o significado da maioria, uma pneumonia
para descobrir a solidão.
Quando ela me cravou um lápis
sob o olho esquerdo, pressenti que a escrita,
grafite fria à flor do sangue,
deixaria marcas para sempre.
Nunca mais nos separámos.
Eu e as palavras,
a Ágata mudou de escola.
Publicado por Ismael Ramos ás 22:49 Ningún comentario:
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
Etiquetas: inês dias, poemas, traducións
cortes pequeniños, case imperceptibles
cunha coitela de afeitar
ou o bordo dunha páxina.
Flores vermellas e indoloras.
Un xardín enteiro para correr nel
e deixar no intento os nocellos.
Niso consistía ser neno.
No movemento e nun aquel
de estar a vivir sen conciencia apenas
De vivir nun recordo.
Un estar inédito e completo.
Mirarse ó espello e ver a pel en branco.
Pensar que estaría así para sempre.
Niso consistía ser neno.
En que non doese.
Publicado por Ismael Ramos ás 01:38 Ningún comentario:
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
o regreso do poeta
O poeta volveu ser poeta
tras décadas de ser un virtuoso.
Non podes ser as dúas cousas?
Non. Non en público.
Antes, si se podía,
cando Deus era aínda vinganza atronadora
e gozaba do cheiro do sangue,
e non chegaba a outorgar o seu perdón esvaradío.
Podías esparexer entón incenso e loubanzas,
levando o teu colar de serpe,
facendo himnos para os cranios afundidos dos teus inimigos
rematados en retrouxos píos.
Sen sorrir de maneira deferente, sen preparar galletas,
sen ter que dicir De verdade que son unha persoa amable.
Benvido de novo, querido.
Chegou a hora de retomar a nosa vixilia,
hora de abrir a porta do teu soto,
hora de lembrarnos a nós mesmos
que o deus dos poetas ten dúas mans:
a destra e a sinistra.
Publicado por Ismael Ramos ás 23:34 Ningún comentario:
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
Etiquetas: lecturas, margaret atwood, poemas, traducións
Publicacións máis recentes Publicacións máis antigas Inicio
Subscribirse a: Publicacións (Atom)
Ver o meu perfil completo
Despois de me acontecer todo,
podes seguir sintonizando, aquí
o regreso do poeta
(aquí) (29) (frío) (15) a ferida (1) alberti (1) andrés barba (1) anne carson (2) anxos (1) auden (1) azul (2) bataille (1) blaise pascal (1) calor (4) carne (2) carta (2) catherine deneuve (1) chus pato (1) chuvia (6) clase (4) compostela (24) conversas (8) cuarto (2) dawson que non sabe medrar (2) de tanto andar pola casa (12) ellen kennedy (1) emiliana torrini (1) escribir (8) existencialismo do barato (16) fragmentos (8) hábitat/interferencias (3) helena de carlos (1) henrik nordbrandt (1) idea vilariño (1) inês dias (1) infocomercial (6) interferencias (8) jane kenyon (1) joan didion (1) joan margarit (1) justin taylor (1) la nuit remue (5) lecturas (11) loito (2) londres (1) luz (1) mar (1) margaret atwood (1) marien defalvard (1) mark strand (1) maximiliano barrientos (1) medicine (3) miranda july (1) nai (2) nenas (2) new wave vomit (1) nocturnos (10) noia (3) nós (1) paisaxe (1) paxaros (1) philip larkin (1) piscina (2) poemas (37) rapaces (9) raymond carver (1) rick moody (1) rodrigo hasbún (1) rúas (3) san juan de la cruz (1) sen (3) sylvia plath (2) tess gallagher (1) ti (17) traducións (7) Valente (1) videos (1) virginia woolf (1)
dúas inglesas e o amor
Este obra está bajo una licencia de Creative Commons Reconocimiento-NoComercial-SinObraDerivada 3.0 España.
Tema Simple. Con tecnoloxía de Blogger.