gl gl es ceb gl es ia gl gl gl es es gl es es gl es es id gl es es gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl nl en gl gl es es gl gl es es gl es gl es gl es es es fr es es es gl gl es es en es pt es en gl gl es es es es gl gl pt es en gl es es gl gl es es es es es nl es es gl gl gl es gl es es nl es es es pt es es es es es es es es es gl gl en en es la gl es es la gl es hu it gl es en es gl en gl en gl es es fr gl es es
Os versos que nos salvan. Unha recompilación persoal de poemarios que me gustan – Lecturafilia
Reto libros con nombre de mes
LecturafiliaLecturas, Literatura gallega, Reflexiones literariasdefinición de poesía, dia da poesia, mellores poemarios elcturafilia, mellores poemarios lecturafilia, poesia galega e portuguesa, que e a poesiaDeja un comentario
Como acontece case sempre coas cousas bonitas da vida, a poesía chegou a min por casualidade, como a semente que ciscas un día e que xermola en forma de planta tempo despois, sen que ninguén agarde por ela. Sempre o comento, eu tíñalle medo á poesía, coma moitas persoas, porque ninguén nos prepara para lela. E senón, pensade… cando comezamos a ler, xa se nos inculcan libros de narrativa, un exercicio do que a poesía é a gran abandonada.
Este desleixe por parte do sector educativo e formativo choca coa boa saúde da poesía na actualidade, cando se publican moitísimos poemarios nos que se expresa o mundo e que teñen moito que dicir sobre a realidade. No caso galego, por exemplo, destacan autores e autoras que reivindican a necesidade de escribir dende as marxes para converterse en centro, e das editoras que resisten, porque vivir da poesía continúa a ser un exercicio de militancia.
Mais, como deixei de ter medo e me convertín nunha tola da poesía? O proceso resulta inexplicable, pero basicamente se resume en que un día unha persoa me dixo que a poesía hai que lela e lela sen parar, aínda que nun primeiro momento resulte incomprensible porque chegará un momento, apenas perceptible, no que todas as pezas do crebacabezas comezarán a encaixar. E así aconteceu, como por arte de maxia. Convertinme en lectora de poesía, comecei a comprenderme nela, e a entender un pouco máis o mundo a través dos versos. Tamén a entenderme na dor, na esperanza, e a ler os versos hoxe dunha forma e en tres meses con outros significados. Porque nesa multiplicidade de lecturas tamén reside a maxia da poesía.
E froito da miña experiencia persoal, comparto con vós unha serie de recomendacións escritas en galego ou portugués, e que decidín dividir en función do que cadaquén podemos buscar nos diferentes momentos ou etapas vitais. Oxalá vos gusten e vos permitan achegarvos á poesía, sen medos, sen clixés, sen ataduras…
Para as que queren sentir o amor e o desexo de preto
Rascamasseiras, de Laura R. Cuba: Accessit do XV Premio de Poesía Erótica Ilhas Sisargas, estamos diante dun poemario que reivindica o amor e o desexo e a súa unión da forma máis inocente e perversa á vez.
O cuarto de Jane, de Charo Pita: XV Premio de Poesía Erótica Illas Sisargas, nel fálase do desexo de forma aberta, nomeando os corpos e o que sentimos.
Meteoro imantado, de Noa Moreiras: porque é fermoso sentir, como se di nun dos versos deste poemario, que nos marabillamos coa visión do mundo sobre nós. E que tamén é unha festa “terte no corpo e na vida”.
Para reivindicar a querenza pola terra, polas nosas orixes
Fronteira Paraíso, de Silvia Penas Estévez: cas fotografías de Jesús Andrés Tejada, atopamos aquí uns versos que transitan polas fronteiras, por eses espazos que son os nosos paraísos particulares. Adoro a voz de Silvia Penas, e a forza que ten ao recitar dende as entrañas.
Feliz Idade, de Olga Novo: se tivese que recomendar tan só un poemario para iniciarse na poesía galega, sen dúbida sería esta Feliz idade. Xogando con ese duplo sentido xa dende o título, Novo consegue enraizar a memoria, e unir as vidas dunha nena que vén ao mundo e dun pai que o abandona. Feminismo e querenza pola ruralidade, dúas das virtudes principais.
Lumes, de Ismael Ramos: o autor sempre consegue nos seus poemarios falarnos da dor con metáforas apegadas ao lume, e este é un claro exemplo. “Baixo a árbore os homes agardan a caída da mazá. Ela decidiu podrecer pendurada”.
Para reclamar que as nosas nais e avoas sexan inmortais
Na casa da avoa, de Marta Dacosta: sempre que leo a esta autora sinto as voces das mulleres que a precederon, pois ela non dubida en renderlles homenaxe sempre que pode, tanto no seu quefacer diario, como nas columnas de opinión e, por suposto, na poesía. Lembrar e ser lembradas, o noso soño: “Na casa da avoa amoreábanse as redes / cada día /as mulleres sentaban no chan e tensaban o aparello / prendendo un extremo entre as dedas”
Cervatos, de Lucía Novas: este é un libro moi sonoro no que se compilan imaxes e lembranzas sensoriais coa avoa. Encántame ver como se ensambla o mundo máis cotián con aquel dos rituais do té.
Camuflaxe, de Lupe Gómez: esta autora é unha das grandes das nosas letras, quizais porque é quen de levar na súa pel a humildade que lle permite render homenaxe sempre a esa nai que a trouxo ata o que é, e que conta así: “Ti non tiñas soños / porque as mulleres na aldea non soñan. / O atraso económico de Galicia  / era unha forma de vangarda artística”.
dente de leite, de Arancha Nogueira: lembrar a infancia e a construción dos recordos a través das viaxes en coche coa nai. Esta imaxe é un recurso baixo o que sentirse protexida, e tamén os dentes de leite simbolizan a inocencia da que despos sentimos nostalxia.
A boa filla, de María N. Soutelo: un poemario que transita sobre o que simbolizan as fillas, terreo non tantas veces explorado. “As fillas / non nacemos boas / é unha longa aprendizaxe e domesticación / co paso dos anos”. Unha forma de opoñerse ás visións malignas que ten a sociedade das fillas.
Versos alén da ponte, de Xosé de Cea: oautor constrúe este poemario no medio da brétema e mentres agarda a morte da súa nai no hospital. Versos duros e necesarios, que axudan a comprender. “Maldigo a poesía que me dá / versos en vez de bágoas. E eu quería / bágoas para chorarte na omertà / do teu enterro. Bágoas, non poesía”.
Para que os versos teñan a forza das balas
A mulher submersa, de Mar Becker e Vladimir Vaz: un dos mellores libros que lin ultimamente, que nos fala de amor, de desamor, da propia busca da identidade, das que viñeron antes ca nós e do que debemos seguir loitando. Todas nós somos herdeiras das outras somerxidas.
Transmatria, de Daniel Asorey: este autor reivindica nos seus versos os dereitos de todas as persoas á identidade e á liberdade e reclama unha transmatria que sexa máis amable para expresarnos. “Quérennos caladas, / submises, / escravas sen futuro, /obxectos tan fermosos /ollando cara abaixo./ Por iso é que nos matan”.
O máis difícil do capitalismo é encontrar o sítio onde pôr as bombas, de Judite Canha Fernandes: ante un mundo cada vez máis globalizador e uniformizador, a poesía deste libro eríxese coma un mecanismo de defensa, e impúlsanos a berrar moi moi forte, tanto que algún día xa non nos poidan calar. “Os príncipes / minha querida / fazem branqueamento de capitais”.
Guantanamera (poema nun só acto), de Samuel Merino: o autor fala da dor, da depresión e mesmo da ansiedade con poemas moi apegados á realidade, nos que atopamos unha loita individual e colectiva: “Non preciso dicir angustia / se cadra / non sabería describir / este corazón na gorxa / esta náusea rápida e abstracta / este golpe na caluga / coma unha árbore abatida”.
Antoloxías cun pouco de todo
Trobeirxs do século XXI. Un percorrido polos poemas que non só se escriben, de Chan da Pólvora: un libro que recolle as creacións recitadas no Festival Feito a Man organizada pola Asociación Cultural Cidade Vella, e que propón unha mestura coas outras artes.
21 poetas do século XXI, edición a cargo de Carlos Da Aira: un libro ben interesante que nos fai crer no presente e no futuro da poesía galega, pois aquí atopamos voces moi novas que collen o testemuño do pasado e que ofrecen novas lecturas, novas propostas, nova poesía.
Coraxe. Poemas audaces para rapazas afoutas, de VVAA, na tradución de Eva Almazán: se tivera unha filla, creo que este sería un dos libros que compartiría con ela. Nel recóllense poemas que reivindican a necesidade de pensar e de lograr un mundo máis feminista, máis igualitario, sen racismo e sen diferenzas de clase.
Si te ha resultado interesante, comparte!
Graduada en periodismo y enamorada de la lectura y la cultura. Porque leer nos hace mejores personas.
Cuestionario Proust: Berta Dávila, narradora e poeta
Cuestionario Proust: Eli Ríos, poeta e narradora
Si te ha gustado este artículo y quieres dejar tu opinión, encantada de leerte! Cancelar la respuesta
Introduce aquí tu comentario...
Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:
Correo electrónico (obligatorio) (La dirección no se hará pública)
Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. ( Salir /  Cambiar )
Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. ( Salir /  Cambiar )
Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. ( Salir /  Cambiar )
Notificarme los nuevos comentarios por correo electrónico.
Recibir nuevas entradas por email.
Este sitio usa Akismet para reducir el spam. Aprende cómo se procesan los datos de tus comentarios.
3º mellor espazo literario na rede 2019 por Fervenzas Literarias
Podéis escuchar el podcast «Libros contra el machismo» aquí.
Suscríbete a la newsletter de Lecturafilia
Introduce tu dirección de correo electrónico para seguir este Blog y recibir las notificaciones de las nuevas publicaciones en tu buzón de correo electrónico.
Dirección de correo electrónico:
Este blog se ha hecho con el 2º premio da Xuventude convocado por la Diputación de Pontevedra. Gracias infinitas por el apoyo y las muestras de cariño.
Andábamos sin buscarnos pero sabiendo que andábamos para encontrarnos
10 libros recomendados sobre la amistad
A nena do abrigo de astracán
La Perla: una parábola del mundo
Análisis feminista de "Pantaleón y las visitadoras" de Mario Vargas Llosa
Introduce tu dirección de correo electrónico para seguir este Blog y recibir las notificaciones de las nuevas publicaciones en tu buzón de correo electrónico.
Dirección de correo electrónico:
Para cualquier sugerencia o propuesta, puedes enviar un correo a lecturafilia.blog@gmail.com
Andrés Bravo en Manual de remedios litera…
Mónica Cevedio en Entrevista María Novas: “Es ne…
Jennifee en “Linguística escreve-se com A.…
Britney en «Plan de rescate» de Antía…
Y también en Facebook
Y también en Facebook
Sígueme en las redes sociales
Ver perfil de Lecturafilia en Facebook
Ver perfil de Lecturafilia en Twitter
Ver perfil de lecturafilia en Instagram
Siempre a la última
Si quieres ser el primero en conocer todas las novedades del blog, suscríbete a Lecturafilia y te llegará un correo con lo último.
Dirección de correo electrónico:
Follow Lecturafilia on WordPress.com
Únete a 8.556 seguidores más
¿Ya tienes una cuenta de WordPress.com? Accede ahora.
View post in Reader
Privacidad y cookies: este sitio utiliza cookies. Al continuar utilizando esta web, aceptas su uso.
Para obtener más información, incluido cómo controlar las cookies, consulta aquí: Política de cookies
A %d blogueros les gusta esto: