gl gl gl id gl gl gl en gl eo gl gl gl it gl gl gl gl gl eo en gl gl gl gl eo gl gl it id en gl gl gl en gl eo gl gl gl it gl gl gl gl gl eo en gl gl gl gl eo gl gl it gl gl en it gl gl gl gl gl gl en en gl gl eo it gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl eo gl gl eo gl en gl gl es gl en gl gl it lt es ps es it gl gl gl es
Asunción da Virxe María – Catedral de Santa María de Tui
Unha das máis antigas tradicións do Pobo Cristián é a piadosa crenza de que a Virxe María subiu aos ceos ao final da súa vida en corpo e alma, ao igual que O Noso Señor Xesucristo o día da súa Ascensión. A devandita crenza, compartida dende os primeiros tempos tanto por católicos coma por ortodoxos, supón un impulso importante na veneración de María, Nai do Señor e nosa, como mediadora de todas as grazas obtidas de Deus.
A pesar de constituír unha crenza sólida -a maioría delas aséntanse sobre un principio lóxico e teolóxico- non será ata mediados do século XX cando o Venerable Pío XII, de feliz memoria, proclame na bula Munificentissmus Deus a Asunción de Santa María como dogma de Fe do Catolicismo, é dicir, como unha verdade que non pode ser cuestionada (non obstante, todos os dogmas de fe antes de ser promulgados deberon ser estudados minuciosamente durante moito tempo á luz da tradición e as Escrituras por sabios teólogos). Grandes santos e pais da Igrexa, como Santo Tomás de Aquino e San Agustín de Hipona, expresaron fundadamente o seu apoio intelectual á piadosa crenza da Asunción, festa cuxa celebración se ten constancia escrita dende o século VI aínda que, presumiblemente, a súa celebración é moito anterior.
O dogma da Asunción condensa en si tres momentos fundamentais da vida de María: a súa morte corporal, a resurrección e o seu traslado en corpo e alma aos Ceos dunha forma case xustapoñer. Deste modo, a tradición popular tampouco fai referencia á “morte” senón tan só á “durmición” da Virxe, tomando como base os relatos dos primeiros cristiáns e a tradición oral.
Deste modo, a Arte Cristiá prodigouse na representación artística (sobre todo en pintura e escultura) deste momento clave da Vita Mariae.
Na Catedral de Tui podemos observar como a imaxe da Asunción, titular do templo, pende do teito primorosamente centrando o cruceiro, dando a sensación de que, realmente, está a ascender sobre o aire. Trátase dunha bela imaxe, de delicadas faccións, ampulosidade nas roupaxes e esmerada policromía realizada no século XVIII. Posiblemente, formase parte dun retablo neoclásico hoxe desaparecido. Na representación, a Virxe, é elevada ás alturas sobre unha nube sostida por un coro de anxos que resaltan a excelsitude de María como raíña de ceos e terra.
Previous Post Previous Post
Next Post Next Post
Ordenacións | 4 de xullo
Bach Vermut & Órgano en las Catedrales | Catedral de Tui
Pascua de Resurrección 2021
Plaza San Fernando, s/n
(+34) 986 600 511
2020 © Catedral de Santa María da Asunción de Tui – Aviso legal – Cookies – Web por artiSplendore
Utilizamos cookies para asegurar que damos la mejor experiencia al usuario en nuestra web. Si sigues utilizando este sitio asumiremos que estás de acuerdo.Vale