pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt gl en en ru ru en en fr en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr en gl pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt en en en pt en es pt es es es pt en es pt de es en en eo pt es es gl gl en de it cs hbs_lat pt pt pt es en de ca es pt es es hu gl it en ca en es ms pt pt pt en fr hu es sk es en es pt pt es en de ca es es gl war gl gl gl gl pt es eo es pt pt gl pt gl pt gl gl gl pt gl pt gl gl pt gl gl pt gl pt gl gl gl pt gl gl pt gl gl en fr en en en en pt en ja pt pt gl ja es gl pt es pt es pt en zh pt en pt ja pt pt pt en pt gl es gl fr gl es gl gl pt pt it en en en en en en pt gl pt pt pt pt pt pt pt pt gl pt en pt pt pt pt pt en pt pt pt pt pt en en pt pt gl en en en en gl en en en en pt
Entrevista a Fran Pérez, Narf - Palavra Comum
Palavra Comum - Revista galega de artes e letras
Entrevistas Fran Pérez 'Narf' Música
– Palavra Comum: Que é para ti a música?
– Fran Pérez, Narf: Un impulso tan irremediábel e primitivo como a propia vida
– Palavra Comum: Como entendes o processo de criação artística?
– Fran Pérez, Narf: Exactamente igual que calquera outro traballo que se faga por amor, con paixón e con vontade de dedicarlle o esforzo necesario para que saia o mellor posible.
– Palavra Comum: Qual consideras que é -ou deveria ser- entre a música e outras artes (literatura, artes plásticas, teatro, etc.)?
– Fran Pérez, Narf: Gústanme os creadores doutras disciplinas relacionadas coa música, como o teatro ou o cine, que non utilizan a música como un mero acompañento de adorno, senón que aproveitan a súa carga emocional para formar un todo unívoco co resto de elementos en xogo, dende as interpretacións de actores e actrices ata a iluminación, e que lle dan o seu espazo para que iso sexa así. Acontece moi naturalmente na danza, por iso diría que me gusta que as outras artes dancen coa música.
Do mesmo xeito, coa poesía teño a sensación de que un bo poema agocha entre o fondo e a forma infinitas cancións coas que danza internamente. Ou dito doutro xeito, como se cada poema fose unha illa rodeada polo océano das súas infinitas músicas posíbeis, cara onde un músico concreto tende unha ponte en forma de canción. Un camiño para chegar ao poema, pero non o único, non excluínte doutras rutas, incluídas as do silencio ou as da propia voz, que, por suposto, poden ser máis certeiras.
Tamén no eido das artes plásticas é enriquecedora esta simbiose. Sempre me fascinou, por exemplo, a extraordinaria harmonía emocional que percibo entre a música e a pintura dos impresionistas ou entre a obra gráfica de Warhol e a música da Velvet, etc…
– Palavra Comum: Quais são os teus referentes criativos?
– Fran Pérez, Narf: Cando era máis novo tendía a fixarme nas grandes figuras que máis ou menos todos coñecemos, pero co paso do tempo fun fixando a miña atención e admiración moito máis nos artistas de calquera disciplina cos que convivo aquí na casa, ou os de outros lugares do mundo cos que teño a oportunidade de encontro e intercambio. Coñecer como traballan, como buscan as máis variadas fórmulas para seguir adiante, para perseverar e reinventarse… é de onde realmente obteño moito do alimento que preciso para continuar eu mesmo. Sen ir máis lonxe, agora en Novembro estreouse o espectáculo “Desperta” de Pistacatro, unha compañía de Santiago vinculada ao mundo do circo para quen compuxen a banda sonora orixinal. Velos ensaiar e actuar con tanta dedicación e convicción, cos seus malabares de precisión e as súas arriscadas acrobacias, xogándose o tipo, voando polos aires para regalarnos un pouco de frescura, alegría e diversión, foi realmente inspirador.
– Fran Pérez, Narf: Pois habería que mencionar a moitísima xente, e eu mesmo sería o primeiro en cometer o erro de dar unha lista incompleta precisamente por descoñecemento. E non estou a esaxerar nin a eludir unha resposta, é que realmente é así. Basta por exemplo darse unha volta pola páxina web da Asociación de Músicos ao Vivo e ver a enorme cantidade e calidade de proxectos de todos os estilos anotados aos premios Martín Códax deste ano, e iso é apenas unha parte do que hai espallado por todo o país. Estamos nun momento de moitísima potencialidade, e temos todos moito por descubrir.
Nese sentido o que reivindico é unha actitude activa e creativa dos espectadores, entre os que, por suposto, tamén me inclúo como consumidor asiduo de concertos, no sentido de configurar o noso propio gusto musical á marxe dos ditados dos grandes medios, achegándonos á música que soa nas nosas prazas, nos nosos teatros ou nos nosos bares. Hai moitos artistas que desde hai anos están facendo o labor de levar as propostas á porta da casa, como quen di. Na Galiza vivimos, como dixen antes, un momento de sorprendente calidade e variedade musical. Isto non quita que poidamos disfrutar tamén da música internacional, de masas ou minorías; ao contrario, a cultura musical do público sempre enriquece ao compositor ou intérprete que se presenta ante el. De calquera xeito, é bo decatarse do importante que é que unha sociedade produza, coide, consuma e mesmo exporte os seus propios produtos culturais, tal como, facendo un símil, bebemos con pracer caipiriña ou ron, mais ben que nos gusta ter o noso viño ou o noso licor de herbas autóctono, por poñer un exemplo, e estamos orgullosos de disfrutalos e de poder ofrecelos aos demais; na miña opinión debería acontecer o mesmo co xeito en que vemos aos magníficos artistas cos que contamos.
– Palavra Comum: Qual achas que é a relação existente entre a música galega e as da lusofonia e qual é o seu potencial criativo? Como valoras o que levas feito nessa linha?
– Fran Pérez, Narf: Para min, o traballo con xente dese ámbito lingüístico foi sempre absolutamente normal, ata tal punto que nos case vinte anos que levo colaborando con artistas Portugueses e Mozambicanos principalmente, pero tamén Brasileiros, Caboverdianos ou Guineenses como Manecas Costa, nunca tivemos que pensar en termos de lusofonía, simplemente era algo inherente á nosa relación, inevitábel e natural. Se hai que enfatizar o concepto para darse conta da forza e a solidez da ponte que tende a fala común, pois benvido sexa, por suposto, pero sempre coa prudencia e consciencia de que ao outro lado desa ponte, particularmente en Africa, agardan centos de tesouros culturais en forma de linguas autóctonas, que postergadas historicamente pola lingua imperante, reclaman hoxe o espazo que merecen na educación, na cultura e na vida en xeral.
Paradoxalmente, os Galegos podemos entender moi ben esta situación, e creo que temos o deber de estar moi atentos a isto. Neste aspecto reside un dos fundamentos das miñas colaboracións cos Mozambicanos TIMBILA MUZIMBA. E é por iso que nas nosas cancións políglotas conviven en pé de igualdade o Chopi, o Shangana, o Galego e o Portugués, mesmo nalgún caso o Inglés.
– Palavra Comum: Que caminhos (estéticos, de comunicação das suas criações à sociedade, etc.) estimas interessantes para a música hoje?
– Fran Pérez, Narf: Como comentaba antes, os camiños interesantes son de dobre sentido. Claro que ten que anunciarse a oferta e estar accesíbel e próxima, pero tamén é fundamental a inquietude de busca do espectador, e a formación dun gusto estético que lle permita escoller entre a infinidade de cousas que aboian na avalancha informativa dos novos tempos. No momento en que sexa unha evidencia xeneralizada, como xa o é para moitos, a percepción de que a música vai moito máis alá do que ser simplemente un elemento de ocio ou distracción, senón que e é tamén un necesario alimento básico para o espírito persoal e colectivo, os camiños trazaranse por si mesmos, dende a propia xente, e non tanto a través do márketing da industria. En certa medida é o proceso que seguen as músicas minoritarias, e é o que a min máis me interesa, porque é o que abre as fiestras da curiosidade por propostas de todo tipo, por estrañas ou orixinais que sexan.
– Palavra Comum: Com que experiências da tua trajetória estás mais satisfeito? Fala-nos delas (por exemplo, a participação no mundo do teatro, no mundo audiovisual, etc.).
– Fran Pérez, Narf: A verdade é que non me podo queixar das diferentes etapas do meu percurso (26 anos xa, mimá!!). Nicho Varullo, Os Quinindiola, Chévere e o teatro musical, a fundación da sala Nasa, a Psicofónica de Conxo, as colaboracións intensas con xente como Carlos Santiago, Xelís de Toro, Pepe Sendón, Marcos Teira, Quico Cadaval, Mofa e Befa, Xavier Bello, Toño Vazquez, o meu produtor de sempre con quen aínda traballo, Aló irmao con Manecas Costa, os proxectos en Mozambique cos Timbila Muzimba, a colaboración asidua cos portugueses Trigo Limpo Teatro ACERT, ou máis recentemente o NARF TRIO con “L.A.R.” Legido e Alberte Rodriguez “Ho Chi Ming”, a xira suramericana con Uxía este mesmo ano, etc, etc.
Ata tiven a oportunidade de compartir palco como actor na Ópera dos tres reais do CDG cun magnífico elenco encabezado por Luís Tosar.
O mellor de todo é que tiven a sorte de cruzarme case sempre con xente de gran xenerosidade e calidade humana, polo que me sinto moi afortunado, e sobradamente compensado dos desabores que tamén salpican a aventura incerta dunha vida adicada á música.
– Palavra Comum: Que projetos tens e quais gostarias chegar a desenvolver?
– Fran Pérez, Narf: Agora mesmo, consolidar o NARF TRIO, co que me sinto moi contento e ilusionado. Gústame o traballo en equipa con “L.A.R” “Ho Chi Ming” e Toño. É todo un luxo pra min, como tamén o é poder traballar con Uxía. Actualmente estamos a gravar as “Baladas da Galiza Imaxinaria” que será una escolma do repertorio que estivemos cantando por Sudamérica en 2014 coa idea deixar constancia sonora do noso encontro, que, de novo, aconteceu dun xeito totalmente espontáneo.
E tamén o proxecto cos Timbila Muzimba de Mozambique, “Da Zigala a Zemambiquo” que vai florecendo cada vez que temos ocasión de xuntarnos aquí ou alá. Esa é unha viaxe longa na distancia, pero tamén no tempo.
– Palavra Comum: Que achas de Palavra Comum? Que gostarias de ver também aqui
– Fran Pérez, Narf: Un espazo coma o voso encaixa perfectamente na idea que expresei antes de configurar un gusto estético máis propio, con máis identidade, coma un guieiro no maremagnum da información.
Aprecio especialmente, como é lóxico, as entrevistas musicais, e o feito de dispoñer dun foro de reflexión no que ao final parece establecerse unha especie de diálogo entre todos nós.
(Galiza) Ramiro Torres nasceu na Corunha no 1973 e estudou Graduado Social. Tem publicado poemas na revista 'Poseidónia' e 'Agália', assim como no blogues 'A fábrica' e 'A fábrica da preguiça'. Inaugurou as edições do Grupo Surrealista Galego com o seu livro "Esplendor Arcano".
You might also like
* João Sousa Música Poesia Ramiro Torres
Regresso à Mãe & Casa Libertante
* Entrevistas Francisco Castro
Entrevista | Francisco Castro: “Facer cultura en galego implica moitas veces instalarse na precaridade”
* Clara Vidal Entrevistas Poesia
Entrevista | Clara Vidal: “Eu constrúo ausencias”
Entrevista I edu_ALBO: “A minha arte surge do risco e da valentia”
Posted On 26 Agosto, 2021 Tiago Alves Costa 0
Conheci edu_ALBO num dos muitos e inebriantes baretos de Monte Alto (Corunha), acabando por terminar esse mesmo dia no seu …
Entrevista | Luís Filipe Sarmento: “A pandemia expôs a arrogância incompetente das lideranças mundiais, a sua hipocrisia e o seu desprezo pela vida humana”
Posted On 1 Dezembro, 2020 Tiago Alves Costa 0
Luís Filipe Sarmento é um escritor de combate, alguém cujo caminho se faz sem cedências paliativas. A sua escrita é …
Projecto Planta I Malvada Associação Artística
16 Setembro, 2022 0
Adeus, ti, Ponte Nafonso I por Ramón Blanco
6 Setembro, 2022 0
Carta aberta à Europa I Chus Pato
25 Agosto, 2022 0
Fotografías emblemáticas de Bill Brandt | Lito Caramés
1 Agosto, 2022 0
O seu endereço de email não será publicado. Campos obrigatórios marcados com *
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
Este site utiliza o Akismet para reduzir spam. Fica a saber como são processados os dados dos comentários.
Entrevista | Luís Osório: “Os artistas, pela primeira vez desde há pelo menos três séculos, não estão na vanguarda do pensamento”
Afonso Cruz, uma escolha fresca e proteica
Entrevista | Ugia Pedreira: “A música salvou-me desde nena”
GALEGO-PORTUGUÊS – da teoria à prática
Escrever o cansaço incansável: Žižek Vai ao Ginásio
O tempo das “Não-Coisas”. E o uso excessivo das redes sociais segundo Byung-Chul Han
Entrevista | Jaime Rocha: “O olhar do poeta é o primeiro e o último possível”
Entrevista | Gonçalo M. Tavares: “A Literatura parte da perversão”
Palavra Comum ~ Revista galega lusófona de artes e letras
Entrevista | Luís Osório: “Os artistas, pela primeira vez desde há pelo menos três séculos, não estão na vanguarda do pensamento”
Afonso Cruz, uma escolha fresca e proteica
Entrevista | Ugia Pedreira: “A música salvou-me desde nena”
GALEGO-PORTUGUÊS – da teoria à prática
Escrever o cansaço incansável: Žižek Vai ao Ginásio
Subscrever Blog via email
Indique o seu endereço de email para subscrever este site e receber notificações de novos artigos por email.
Revista Palavra Comum - © COPYRIGHT 2018 PALAVRACOMUM.COM
Share stories you like to your friends
Utilizamos cookies para melhorar a sua experiência no nosso website. Ao navegar neste website está a concordar com a nossa política de cookies.Continuar Saber mais
Privacidade & Política de Cookies
This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may affect your browsing experience.
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.