gl gl ca gl gl es pt pt pt pt pt es pt gl es es es gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl es gl gl gl gl de gl gl gl en gl gl gl gl en gl gl it gl gl gl gl en en gl en en en gl gl gl pt gl gl gl gl gl es gl es fi it gl pt gl es gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl es es gl gl gl gl es pt gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl pt gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl pt pt es gl gl it gl en en gl gl it en gl en en en gl en es
Perder o tempo con Pokémon Go | Cicloxénese Expresiva
Entrevista a Xosé Manuel Beiras
Entrevista a Xesús Alonso Montero, presidente da RAG
Entrevista a Luis Alberto de Cuenca
Entrevista ao Clube da Lingua
Entrevista ao Cruceiro Rock
O sol do papel
3 poemas de Carlota Tomás
Sobre o de Escarnio e Maldizer…
A estética da traxedia
Galicia Bilingüe e a Real Academia Galega acordan engadir a letra “j” ao abecedario galego
Escritura e hostalaría. Relación bilateral
O que mal empeza, mal acaba. E acabou
Perder o tempo con Pokémon Go
A transexualidade no século XXI
Díxolle un xefe a un subordinado
Escritura e hostalaría. Relación bilateral
Fante vs. Bukowski (II)
Fante vs. Bukowski (I)
Hai vida despois da morte
Tes un grelo aí
Retrato dun falso antroido
O poeta en funcións Mariano Rajoy
Canto baloncesto colle nun peugeot 206?
Verdadeira historia da televisión
O que aprendín de Thomas Carhcart e Daniel Klein
O faiado de Peter Pan
E ti, como te sentes na sociedade?
Ilustracións sobre unha vida
Cine, series e música
Manifesto da Cicloxénese Expresiva
Perder o tempo con Pokémon Go
Cicloxénese expresiva / 23 Outubro, 2016
Dende as derradeiras semanas de xullo até hoxe a mocidade volveuse cazadora, polo menos virtualmente. Pokémon Go converteuse na aplicación máis visitada do mundo por riba do Whatshap, Instagram e Twitter. Inspirouse nun dos xogos máis populares da xeración que naceu dende os oitenta á actualidade.
Pokémon Go é sinxelo. Consiste en que cada persoa se converta nun adestrador e atrape aos animados animais pateándose as cidades, vilas, etc. É probable que leven meses con visitas inesperadas de: Pikachu, Bulbasaur, Charizard ou Pidgey –aparecen ata no xantar–.
Houbo persoas que mesmo espertaron ás cinco da mañá para dar caza aos debuxos. A raíz desta actitude renaceu das cinzas o famoso prexuízo que di que a mocidade prefire a festa ao traballo, coma se foran termos incompatibles. Medraba o argumento de que a xuventude non busca sustento, que non envía curriculos, que apenas se esforza, pero que si xoga ao Pokémon Go,  e sobre todo, que perde o tempo constantemente. Resulta que, a tamén chamada xeración máis preparada da historia é unha xeración Nini –nin estuda, nin traballa–. As incongruencias están á orde do día, como os estereotipos.
Confeso que non entendo que quere dicir “perder o tempo”. Hai segundos que gañar? A vida ten que ser dirixida, totalmente, a prol de achar cartos?  Prescindimos entón da cultura se non ten unha valía económica inmediata? Evitamos os sorrisos que non apaguen a fame? Retirámoslle importancia á satisfacción persoal como impulsora vital?
O outro día pasei unha tarde cun reloxo a ver cantos segundos se extraviaban, cantos deixaban de pasar. O certo é que escorrentábanse un tras outro. Levoume a pensar que os momentos máis ledos da miña vida non teñen que ver sempre co traballo. Que atopar unha estabilidade económica é algo importantísimo para poder vivir con dignidade, mais non debemos esquecer o que nos motiva a vivir. O que nos motivou a ser felices, a ser mellores persoas, a ver honestidade nun espello. E se o traballo e a paixón van da man, mellor.
Neste mundo, no que o sistema laboral afoga cada vez máis, é importante que reflexionemos sobre que modelo social e cultural queremos. Non direi que Pokémon Go é enriquecedor para min, mais tampouco escollo que debe motivar á xente, aínda que ese é outro tema. Vexo imposicións, egoísmos, miras curtas, derivas… Vexo un barco que naufraga e escasean os botes salvavidas.
Ocio, traballo, cultura, paixón, vida… Como debemos desenvolvernos? Esa é unha cuestión que deben responder vostedes.
Xosé Carlos Carracedo Porto
Compartir en Twitter (Se abre en una ventana nueva)
Feixe clic para compartir en Facebook (Se abre en una ventana nueva)
23 Outubro, 2016 in Artigos. Etiquetas:artigo, fanatismo, Pidgey, Pikáchu, Pokémon Go, XCarlos, Xeración Nini, Xosé Carlos Carracedo
Entrevista a Francisco Castro
Entrevista a Xosé Manuel Beiras. Primeira parte.
Sobre o de Escarnio e Maldizer…
O que mal empeza, mal acaba. E acabou →
Deixar unha resposta Cancelar a resposta
Escribe aquí o teu comentario ...
introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:
Correo-e (o enderezo non será publicado)
Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. ( Sair /  Cambiar )
Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. ( Sair /  Cambiar )
Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. ( Sair /  Cambiar )
Notificarme os novos comentarios por correo electrónico.
Recibir notificación dos novos artigos por correo electrónico.
Follow Cicloxénese Expresiva on WordPress.com
Arquivo Elixe un mes Novembro 2017 Xullo 2017 Xuño 2017 Maio 2017 Abril 2017 Marzo 2017 Febreiro 2017 Xaneiro 2017 Decembro 2016 Novembro 2016 Outubro 2016 Xullo 2016 Xuño 2016 Maio 2016 Abril 2016 Marzo 2016 Febreiro 2016
Privacidade e cookies: Este sitio utiliza cookies. Ao continuar usando este sitio estás a aceptar a súa utilización.
Para saber máis, incluído como controlar as cookies, consulta aquí: Política de cookies
Already have a WordPress.com account? Log in now.
View post in Reader
A %d blogueros les gusta esto: