gl gl gl gl fr gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl pt gl en gl es sv ca es pt br fr gl pt gl lt gl ca en eu en it gl gl gl it en gl gl gl it gl gl gl gl gl gl gl gl gl sv en sv fr de de gl es gl gl gl ca gl es pt gl gl gl uk gl gl es gl gl en gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl en gl gl gl gl gl pt gl es gl gl fr gl gl pl gl es gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl gl gl gl de gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl pt gl pt en ca gl gl pt
Vieiros: Galiza Hoxe - Marcelino Fernández Mallo - A lexitimidade, velaí a clave
Venres, sexta feira, 30 de setembro de 2022
Mesmo nos libros mediocres, un pode atopar ideas brillantes. Este é o caso de "A deleiba do mundo", do libanés Amin Maalouf , un ensaio disperso e superficial que, sen embargo, inclúe unha suxestiva reflexión sobre a "lexitimidade" como clave explicativa de moitos fenómenos políticos. A súa aplicación a Galicia resulta inmediata.
Maalouf recorre ó concepto de lexitimidade para comparar dous líderes exipcios: Gamal Abdel Nasser e Anwar el-Sadat. Segundo o escritor, o primeiro foi un líder despótico e errático mentres o segundo actuou como gobernante xuizoso e pragmático, malia o cal Nasser gozou dunha enorme popularidade fronte ó desprezo que houbo sufrir el-Sadat. A explicación, na lexitimidade acadada por cada un deles.
Consonte ó devandito ensaio, a lexitimidade constrúese a partir dun logro ou dunha traxectoria histórica e mediante a comuñón capilar entre político e pobo, factores ós que se haberá engadir a bretemosa condición do carisma. Coido que aplicando esta sinxela receita, pódense comprender moitas das insólitas circunstancias da política galega actual.
Como é posible, por exemplo, que unha organización como o Partido Popular estea gobernando Galicia despois de ter afundido durante décadas unha boa parte dos seus activos e valores principais? De onde lle vén ese maioritario apoio popular tan inxustificado á vista das súa funesta pegada como partido gobernante? Vexamos: a historia de Galicia propiciou unha asimilación entre partido popular e exercicio de poder que hoxe perdura. Esta sorte de equivalencia pódese resumir nunha frase que lle escoitei a unha curmá (nada parva, por certo) hai uns meses: “gustar, non me gusta moito o que fan, pero a min educáronme para votalos e así fago sempre aínda sen saber moi ben por que.”
O segundo factor é manexado polo PP con especial mestría. A comuñón que solicita Maalouf entre gobernante e pobo artéllase a través dunha rede instruída, coidada e alimentada con dedicación exemplar. Queda o carisma, que no partido popular en Galicia se constrúe a partir das adhesións inquebrantables e as posturas monolíticas; teñen claro que co éxito do líder chega o progreso para todos eles. Sumados os tres elementos, enténdese, trasladada ó PP, esa máxima priísta recordada nun artigo recente de Manuel Barreiro: “O poder gáñase, non para facer cousas, senón para non perdelo... Un goberno non produce nada, agás antigüidade.”
Conscientes desa “lexitimidade popular”, o partido gobernante emprende en Galicia unha cruzada arteira e inmoral para tornar a condición esencial de “ser galego” na instrumental de “residente en Galicia”. Extírpase calquera risco de galeguidade, suprímese toda pretensión de identidade, erradécase a idea de Galicia como País con obxectivos e anceios propios para someter a nosa existencia e, xa que logo, o noso futuro, ó ente homoxéneo, disciplinado e xacobino da España monótona e indistinguible. Este goberno non só actúa contra os mesmos piares de Galicia senón tamén contra a ética, a decencia e a vergonza. Isto, paradoxalmente, ó abeiro da súa lexitimidade secular.
O caso do PSOE presenta matices importantes a subliñar. Tiñan doado acadar ese obxectivo de lexitimidade a partir da idea prestixiada do Socialismo, con maiúscula, e máis da traxectoria dun partido histórico que protagonizou, mesmo con sombras, fenómenos e acontecementos de sonora transcendencia. Contan, así mesmo, cunha organización eficiente a nivel estatal da cal se beneficia a “delegación” galega e dunha cobertura dos medios razoable. E sen embargo, abondou coa blindaxe dun coche oficial e cunhas facturas pantasma para rachar o que debería ter sido a súa etapa de gloria en Galicia. Fállalles a terceira pata, o bretemoso carisma. Basta con repasar a relación de líderes do PSdeG para descubrir tres eivas insuperables: o baixo perfil das súas primeiras espadas, a falta de cohesión interna e a súa dependencia respecto dos postulados de Ferraz. Aí perden tódalas súas opcións de lexitimidade en Galicia.
Onde as carencias se tornan muros infranqueables é no nacionalismo galego, o cal suspende de xeito categórico o contraste dos tres factores. A herdanza instalada na conciencia do votante recolle o fracaso do galeguismo centrista e socialdemócrata e a supervivencia do marxismo independentista. Quéirase ou non, sexa unha imaxe fiel ou deturpada, guste moito ou pouco, esta vén sendo a imaxe maioritaria que navega polos ríos diversos da sociedade galega. Eis a apelación das forzas estatais ó suposto extremismo do nacionalismo galego cada vez que o BNG amosa unha contradición ou unha inconveniencia nas posicións conservadoras ou, incluso, socialistas.
Se a traxectoria histórica supón unha pexa contra o porvir do nacionalismo galego, para que falar da precaria capilaridade entre esta opción política e a cidadanía? Nada se fixo nin nada se fai hoxe en día para trasladar os postulados do BNG ós distintos entes e instancias sociais, que amosan, en xeral, un descoñecemento supino respecto da programación política actual da organización. Por último, o chamado carisma foi, no tempo de Beiras, un valioso patrimonio botado a perder. Emprendeuse un bo exercicio con Quintana, novamente desprezado. O presente, mellor nin amentalo. E así é como o BNG amosa un futuro desalentador xusto cando se dan no País as condicións propicias para o seu desenvolvmento. Namentres non consigan amañar a situación ate aquí descrita, poderían aforrar calquera proposta ante a sociedade. Faltaralles a imprescindible “lexitimidade popular”.
Licenciado en Ciencias Económicas e Empresariais pola UNED e MBA polo IMD, Escola de Negocios de Lausana. Desenvolveu a meirande parte da súa carreira profesional no sector financeiro galego. Publicou o ensaio "De la Peseta al Euro", o libro de relatos "Cabilia" e as novelas "A Trenza" e "Klásicos" Mantén a bitácora persoal A trenza
De Sandiás a Negueira (16/04/2010)
As matemáticas de Feijóo (18/03/2010)
E se a vasca levase algo de razón? (02/03/2010)
Vistos dende fóra (19/02/2010)
Carne de político galego (31/12/2009)
'La' Coruña, A Coruña (02/11/2009)
Novas falacias de Mr Bean (20/10/2009)
A prensa do país (05/10/2009)
As caixas galegas: momento cero (09/08/2009)
A un alcalde e a un conselleiro (20/07/2009)
Posicións e intereses (06/07/2009)
O conselleiro de Economía (29/06/2009)
A Costa da Morte (22/06/2009)
Gromos verdes, raíces negras (08/06/2009)
O quid da política lingüística (01/06/2009)
Preguntarlle aos pais (25/05/2009)
O dereito a vivirmos en galego (18/05/2009)
O rural, a solución: quen o ía dicir! (11/05/2009)
O quinto elemento (20/04/2009)
Presidentes, Ministros e Conselleiros (12/04/2009)
O nacionalismo imprescindible (30/03/2009)
A lingua segundo Feijoo (23/03/2009)
O Granma do noroeste peninsular (16/03/2009)
Teño unhas preguntas para vostede, señor Feijoo (09/03/2009)
Verdade e mentiras sobre a banca (09/02/2009)
As letras da crise (02/02/2009)
A cesta do Nadal (26/01/2009)
Touriño e o Instituto de Crédito Galego (25/11/2008)
A refundación do capitalismo (27/10/2008)
A grandes males (01/10/2008)
Arcas municipais (e algo+) (10/09/2008)
Bohemia ou revolución (19/08/2008)
Mitos e custos da crise (06/08/2008)
Cuba ao límite (22/07/2008)
Apartheid na vella Europa (08/07/2008)
Terra de homenaxes (17/06/2008)
Cataluña bilingüe, Galicia diglósica (05/06/2008)
Cartos, comisións e sudokus (15/05/2008)
Fame de libros (05/05/2008)
Falamos de economía logo (21/04/2008)
Folga de alento (08/04/2008)
Votemos como galegos (03/03/2008)
Con R de regresión (02/02/2008)
O monte cuxo nome non quero lembrar (04/01/2008)
O tren que nos leva (18/12/2007)
SOS rural galego (07/12/2007)
Granxas acuícolas vs progreso económico (19/11/2007)
Tempo de oportunidades (05/11/2007)
O lago das pontes (19/10/2007)
Orzamentos en clave galega (04/10/2007)
O día no que se parou o mundo (18/09/2007)
Cuestión de vida ou morte (18/08/2007)
A patria dos números (02/08/2007)
Turismo cultural, dous anos perdidos? (16/07/2007)
O ensino en galego (02/07/2007)
Non vai de fútbol (15/06/2007)
Metamorfose no paradoxo (28/05/2007)
De reis e reinos (09/05/2007)
Sen cambios na paisaxe (18/04/2007)
Traballo nos Concellos (28/02/2007)
O meu país (21/12/2006)
Opinión, Columnas, Galerías, Últimas, Escáneres, Anteriores, FAQ, Buscador
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
Chat, Foros, Chatrevistas, Postais, Conversas, Open Vieiros
Barcelona, Bos Aires, Euskadi, Venezuela, Irlanda
Día das Letras, Creación, Informativos, Dossiers, XGN07, 1 de abril
RSS | Que é Vieiros? | Que é o RSS? | Creative Commons | Publicidade | Director | O equipo | Contacto