es gl fr gl en gl gl gl sv gl gl nb gl en es gl uk gl gl es es es pt en ca en pt gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl en gl gl pt gl gl en it gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl pt gl gl en gl gl en gl hbs_lat ca es en es es es gl es gl fr en es gl gl es fr en en en cs en fr en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de en fr gl gl es gl gl gl es gl gl fr gl en gl gl gl sv gl gl nb gl en es gl uk gl gl gl de de es gl es gl es es gl it lt gl gl gl es gl pt it it en es pt pt
Na memória de Luísa Villalta, por Antón de Guizán | Culturalia GZ
Andanzas do Suso de Lameliña
Onte fixo 14 anos do pasamento da poeta Luísa Villalta. Na sua memória.
Carexei na escuridade o teu cantar Eurídice
e o futuro devolveu o nome do meu propio arpexio.
Souben de ti por un can que xemeu manso
pola leve batedela do teu pé no río ao avanzares
e o ton ingrávido da luz no sangue
no momento de non poder ser xa quen son
senón a corda acróbata do desexo entre os meus dedos
Estaba o ar imposíbel tinxido en soños de paxaros
tal era a vontade de ascender as escalas das esferas
axudándonos só do propio timbre
medido contra o eco dos abismos
No teu andar pulsaba o corazón
E a idea loira do silencio te agardaba
con palabras sen esquinas
campo aberto a países encontrados
na redonda maravilla de si mesmos
A idea de nacer ao non morrer desde onde viñas
traía eu entre os compases dos meus pasos
percutidos sobre o ébano do tempo no violino:
o ritmo e a columna, o balanzo e o redemuíño
cara ao xogo da risa na Galiza liberada
na Fisterra do mundo onde o mar nos esperaba
cegoume o ruído infernal roto en instantes
de motores, en cristais de cidades sen orixe
rotos, en tempo roto a melodía desde sempre
rota, as palabras desfeitas entre os dentes
rotos de tantos seres rotos de almas rotas
na paisaxe dun povo que por roto marchaba
co son roto das árvores nos ollos
A melodía, e non eu nen a dor nen a saudade
quixo volver sobre si mesma até onde estabas
serpe arrolada no murmullo contínuo deste vento
que arrasa e volve e destrúe e levanta no deserto
as súas moreas de olvido como triunfos xa vencidos
Ao fundo, ao fundo volvo eu a non perderte
e ser agora eu Eurídice outra vez para esperarte.
Os Vilares, lareira de soños
+34 662 183 149
Enviar comentario Cancelar la respuesta
Tu dirección de correo electrónico no será publicada. Los campos obligatorios están marcados con *
Este sitio usa Akismet para reducir el spam. Aprende cómo se procesan los datos de tus comentarios.
No hay próximos eventos actualmente.
O Camiño Escena Norte bota o pano esta fin de semana con cinco funcións en Ames, Carballo, Vilalba, Viveiro e Santiago de Compostela
O FIOT celebra o 30º aniversario de Mofa e Befa coa estrea absoluta de ‘Pirolíticos’, unha exposición e un mural en Carballo
Gala-Concerto do “Concurso Manuel María de Composicións Musicais” na Casa-Museo Manuel María
O espectáculo de gran formato INVENTIO chega a Santiago de Compostela
OASIS. As lecturas de Beatriz Dourado
Andanzas do Suso de Lameliña
Asociación Cultural Avelino Díaz
Asociación Galega Do Xogo Popular e Tradicional
Caderno De Campo De Antonio Reigosa