es en es gl gl en es en ca gl en it gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl de gl en en it es gl gl es es gl gl gl gl gl es gl en en gl gl es gl en fr en
Recensión: David Walliams, O rapaz do vestido
Título: O rapaz do vestido
Título orixinal: The Boy in the Dress
Nº de páxinas: 160 páxs
Dennis vive nunha casa aburrida, nunha rúa aburrida, nunha cidade aburrida, e non ten grandes aspiracións. Pero o que si ten son soños, e cando comeza a seguilos, as cousas non volverán ser iguais.
Con ilustracións de Quentin Blake.
Fai pouco a miña prima pequena díxome que non atopaba ningún libro para a súa idade que lle convencese. A dicir verdade tan pouco é unha grande lectora, polo que necesita libros que a convenzan de que ler é unha actividade lúdica, non un acto elitista de rebeldía, como algúns rapaces da súa idade parecen pensar. Precisamente por iso recomendeille A avoa gánster de David Walliams, obra que xa recomendei tanto no meu blogue como nas recomendacións para ler no confinamento de Galicia Confidencial. A verdade é que a recomendación foi un éxito, polo que decidín ler outro título do autor antes de recomendarllo, cousa que tras a sua lectura sen dúbida tamén farei.
O rapaz do vestido é un libro tan divertido como útil a nivel didáctico. Nel fálase de sentimentos, de igualdade e da diferenza, da masculinidade tóxica e da liberdade de eleccións dunha forma divertida e aditiva. O texto de David Walliams é unha historia xuvenil excelente, cuns personaxes ben construídos e que convida a reflexión sen esquecer entreter.
Na casa de Dennis falar de fútbol era máis doado que falar dos sentimientos. (...) Dennis botaba de menos os abrazos (...) A maior parte dos nenos devece por medrar e facerse maior, pero Dennis sentía nostalxia de cando era pequeno (...) Era unha mágoa que o pai de Dennis apenas o abrazase. As persoas gordas son moi boas dando abrazos, porque son suaves e brandas, coma un sofá grande e cómodo.
- Quedaríache xenial! - exclamou Lisa. Soltou unha gargallada e achegoulle o vestido a Dennis.
El tamén riu e logo contemplou o vestido, permitíndose imaxinar por un momento como lle sentaría, aínda que axiña se dixo que deixase de pensar parvadas.
- É realmente precioso- dixo-. Pero non é xusto, non cres? Refírome a que a roupa de home é aburridísima.
- Eu creo que son aburridas todas esas regras sobre o que pode vestir ou non a xente. Todo o mundo debería poder vestir o que queira.
- Si, supoño que si - dixo Dennis.
Ninguén o animara nunca a pensar así. Lisa tiña razón.
Que problema habia en vestir o que a un lle gusta?
Foi un verdadeiro pracer voltar a ler unha historia deste autor que, grazas as fantásticas ilustracións de Quentin Blake, fai que teñamos a sensación de que lemos as historias de Roald Dahl. Coido que calquera que lea unha das súas historias, da igual a súa idade, terá unha experiencia igual de entusiasta e divertida cas que tivese na súa infancia co autor danés. Coido que nestes tempos que vivimos, non se lle pode pedir máis a unha lectura.
Soy un párrafo. Haz clic aquí para agregar tu propio texto y edítame. Es muy sencillo.
Use tab to navigate through the menu items.
Se non queres perder ningunha das novas publicacións.