gl gl gl id es gl gl en gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl lt en gl gl gl gl eo gl gl lt id en es gl gl en gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl lt en gl gl gl gl eo gl gl lt gl en en it gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl en gl gl es gl gl gl gl gl gl eo gl gl gl lt en gl es es gl en gl gl it lt es ps es it gl es gl
San Telmo – Catedral de Santa María de Tui
Retablo de la Expectación
Capilla de las Reliquias
Órganos de la Catedral
Por todos é coñecida a fama de santidade de San Telmo entre os navegantes dende tempos moi remotos. Pero convén facer unha breve recapitulación, con carácter haxiográfico, do santo patrón da cidade de Tui e desta diocese galega de Tui.Vigo. De nome Pedro González, naceu en Frómista (Palencia) cara ao ano 1190 no seo dunha familia podente, o que lle valeu para poder realizar os seus estudos universitarios na cidade palentina e posteriormente cursar estudos eclesiásticos chegando a ocupar unha coenxía na devandita catedral grazas á bula papa conseguida polo seu tío, xa que non reunía unha das principais condicións para poder acceder a ela: a idade. O carácter do mozo Pedro González distaba moito de ser o que comunmente é coñecido como “un home de Deus”, pois de sobra era coñecida a súa vaidade e a súa paixón polo luxo e a vida pracenteira.
Acaeceu entón que, certo día, cal Saulo camiño de Damasco, engalanado e a cabalo, Pedro González caeu ao chan dando a parar sobre un charco de lama, provocando as risas de todos os presentes. Foi entón cando tomou conciencia do que era a súa vida, e a súa necesidade de transformarse ao servizo de Deus e da Santa nai Igrexa. Decidiu entrar na nova orde mendicante que fundara un clérigo con fama de santidade, Domingo de Guzmán, pasando a engrosar as filas do poderoso exército relixioso que posteriormente constituiría a ORDE DE PREDICADORES (dominicanos).
Profesou e a súa fama de bo conselleiro chegou a oídos do monarca castelán Fernando III o Santo, que por entón se achaba inmerso nas campañas de Andalucía loitando contra os musulmáns. Acompañouno nesta tarefa e consagrou como igrexas numerosas mesquitas e morabitos conquistados aos andalusís e posteriormente, decidiu dirixirse ao norte para predicar en Asturias e Galicia entre as xentes sinxelas, como campesiños e pescadores. Neste contexto comezou a ter fama de santidade entre as xentes, aínda sendo prior do convento de Guimaraes en Portugal. Xa ancián se retirou a Tui, onde morreu mentres intentaba realizar unha peregrinación ata a catedral compostelá.
Á súa morte, foi coñecido entre as xentes como “corpo santo” o corpo santo en referencia aos numerosos milagres que, debido á súa intercesión, se producían. Os navegantes do Miño, coñeceron este feito e pouco a pouco a fama de santidade de Pedro González afianzouse entre os mariños, denominándoo San Telmo, a pesar de estar soamente beatificado dende 1741 por Benedicto XIV (se ben a Igrexa recoñece o culto universal a San Telmo). Por este feito, é representado a miúdo tendo por atributos o cirio e a vela, que dan luz e protección aos mariños cara a bo porto.
A súa festa celébrase o luns da segunda semana de Pascua, onde recibe a devoción de todos os tudenses que acoden numerosamente á novena que na súa honra ten lugar na Catedral de Santa María da Asunción.
Noticia anterior Noticia anterior
Siguiente noticia Siguiente noticia
Retablo de la Expectación
Capilla de las Reliquias
Órganos de la Catedral
Ordenaciones | 4 de julio
Bach Vermut & Órgano en las Catedrales | Catedral de Tui
Pascua de Resurrección 2021
Plaza San Fernando, s/n
(+34) 986 600 511
2020 © Catedral de Santa María da Asunción de Tui – Aviso legal – Cookies – Web por artiSplendore