gl gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt gl en en ru ru en en fr en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr en gl pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt en en en pt en es pt es es es pt en es pt de es en en eo pt es es gl gl en de it cs hbs_lat pt pt pt es en de ca es pt es es hu gl it en ca en es ms pt pt pt en fr hu es sk es en es pt pt es en de ca es es gl war gl gl gl gl pt pt ja gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl en en fr en en en es gl en oc pt pt gl ja pt fr gl eo pt pt pt gl de pt it pt ja pt pt pt en es gl es gl pt pt pt pt gl pt pt pt pt pt pt pt pt gl pt en pt pt pt pt pt en pt pt pt pt pt en en pt pt gl en en en en gl en en en en pt
Camiñar pola vila de parís - Palavra Comum
Palavra Comum - Revista galega de artes e letras
Desde o 10 da rua brochant no 17 consíguese a complacencia do non visto e que está por ser descoberto, unha apocalipse cotiá que reifica a existencia e desvela a esencia que se fai e refai camiñando. Camiñando por unha vila descoñecida e que ao pouco vai ser parte inefábel da miña biografía.
París xa estará lumínicamente presente na propia alma á cal encende e permite ver, verse, incluso na máis absoluta escuridade dos recantos da aura que estaban apagados. Permite así ilumina-lo todo e crear luz.
Camiñar por París converteume no que son unha bohemia que non para de indagar no oculto, no que está por revelarse, no que existe sen razón só pola simple existencia. Así a razón dá paso ao espontáneo ao read made ao coñecemento por e para unha ansiada liberdade, e sempre en creación. Porque esta é a condición para sermos libres, liberdade que se acada na posta en escena da propia vida.
Escribir a propia vida, facendo e facendo chegar ata o corazón, ás médulas, os osos,os músculos, as veas…. O corpo sente aquilo que experimentamos como a alma. E como ela permítenos avanzar inexorablemente cara un destino que dicía non está escrito. Porque o escribía andando polas rúas de París ao mesmo tempo que o meu corpo se movía.
Movemento que percibe as paisaxes, as rúas, como se dunha viaxe se tratase. Oculta pero que se vai desvelando a cada paso. “Non hai azar, só encontros” e así foi, encontros. Encontros coa pedra, a auga, o ceo, o vento.
No intercambio de miradas penetramos na alma do outro e facemos oco ao verso que se instala. Sabedoría ancestral que propugna a comunicación físico- espiritual e que fai da mirada un algo sagrado. Sí París é sagrado pero tamén cruel, tolo, imprevisíbel, soñador, inavarcábel. Por iso amo París.
Amo París. Podería comezar este escrito así pero elixo ser camiñante, exploradora, viaxeira, para acabar convertida nunha habitante máis. Paris nous appartienent, pertéceme para sempre como unha ensoñación e unha realidade. Nunha dicotomía presente e permanente como toda existencia.
Móvemonos en contradiccións que han de levarnos a unha síntese e esta síntese é “amo parís” como quen ama odiando á vez. Porque este amor pode ser unha paradoxa como todo amor. A pureza e o híbrido en constante oposición.
Sensacións que amanan dos grados baixo cero en inverno con neve e estatuas de artistas cobertas de branco. As rúas son os espazos da cólera, do ruido, das bestas en que nos convertimos cando amamos. Animais que xa non van beber ao sena, senón en cafés onde atopar o amor. Á calor como se dun oasis na vila se tratase.
Arrincar todo de raíz, mesmo fica sen raíces, para dar ese beixo da forma máis salvaxe posíbel. Ou como dixo el, o meu primeiro amante: “fasme un beixo?”. Facer e non dar pon o foco na construcción do amor, un constructio, unha acción. 3 e acción cada mañá desde o 10 da rua Brochant.
Os ollos, a mirada, desvelan o non-dito e desde a nosa atalaia e fraguase unha semiótica visual que persiste na retina en forma de recordos. Re cordar, pasar polo corazón sen máis metafísica que o teu tacto primitivo. O da vila, o seu aire que recolle perspecivas de cambio. O vento cambia, nós tamén e continuamos a singladura.
Camiñamos e fácemonos a nós mesmos. Ollamos e facémonos a nós mesmos. Facémonos a nós mesmos coa delicadeza e a dor nun corpo que actúa como transmisor e receptor. París faime e refaime, porque cada vez é a primeira vez e a maxia sempre está presente.
París leva na boca todos os mares aos que chega o sena. París leva nos beizos os amantes rotos.
Fotografia da capa por Estela Pan.
Xornalista, escritora e artista visual galega. Licenciada en Ciencias Políticas - especialidade Relacións Internacionais, na USC (2003) cunha beca Erasmus no Institut d’études Politiques de París. Realiza un DEA chamado "Temps et Territoires" na Académie de Nantes (2004). No ano seguinte traballa cunha beca Leonardo da Vinci da Universidade de Salamanca no Cinema de Art e Essai Les Cineastes, na Loire. Desde Comunicación Audiovisual (USC) realiza un inercambio na Escuela Nacional de Artes Plásticas (UNAM). Cursa o Master en Literatura e Cultura (UdC); expón na galería 124 de México D. F. Vacacións en gris e negro e Constructio; accede a Medicina no 2015 (USC); asina os seus primeiros libros na editorial madrileña Letras de Autor: Onte e Gauloises; publica videos en Palabra Audiovisual da Aelg; participa no Festival de poesía Alguén que respira (Santiago de Compostela). É membro da Aelg, do Colexio de Xornalistas, de Crea e de Cima.
You might also like
* Filosofia Fotografia Malvada Associação Artística Teatro
Projecto Planta I Malvada Associação Artística
* Chus Pato Ricardo Marques Tradução
Carta aberta à Europa I Chus Pato
* Ensaio Mauricio Vieira Poesia
Desta Palavra Podes Beber – Por que ler Alberto Caeiro hoje ? por Mauricio Vieira
«Miragem e viagem é mais que rima, é sina» (Arménio Vieira)
Posted On 3 Agosto, 2021 Hirondina Joshua 0
Hirondina Joshua: «Miragem e viagem é mais que rima, é sina» (Arménio Vieira). Porque é no corpo-criança que ocorre a …
Ensaio sobre a virada impossível ao real em “A Hora da Estrela” I Valmir de Souza
Posted On 21 Abril, 2021 Palavra Comum 0
“Porque no impossível é que está a realidade”(Clarice Lispector)   A realidade inabitável Clarice Lispector (1920-1977), autora ímpar, produziu uma obra inusitada …
Adeus, ti, Ponte Nafonso I por Ramón Blanco
6 Setembro, 2022 0
Fotografías emblemáticas de Bill Brandt | Lito Caramés
1 Agosto, 2022 0
Seis poemas do livro “Exosfera”, de Flávia Rocha.
8 Julho, 2022 0
ElemeNtário (Flan de Tal) – A ciência na criação poética I por Joana Magalhães
30 Junho, 2022 0
Entrevista | Luís Osório: “Os artistas, pela primeira vez desde há pelo menos três séculos, não estão na vanguarda do pensamento”
Afonso Cruz, uma escolha fresca e proteica
Entrevista | Ugia Pedreira: “A música salvou-me desde nena”
GALEGO-PORTUGUÊS – da teoria à prática
Escrever o cansaço incansável: Žižek Vai ao Ginásio
O tempo das “Não-Coisas”. E o uso excessivo das redes sociais segundo Byung-Chul Han
Entrevista | Jaime Rocha: “O olhar do poeta é o primeiro e o último possível”
Entrevista | Gonçalo M. Tavares: “A Literatura parte da perversão”
Palavra Comum ~ Revista galega lusófona de artes e letras
Entrevista | Luís Osório: “Os artistas, pela primeira vez desde há pelo menos três séculos, não estão na vanguarda do pensamento”
Afonso Cruz, uma escolha fresca e proteica
Entrevista | Ugia Pedreira: “A música salvou-me desde nena”
GALEGO-PORTUGUÊS – da teoria à prática
Escrever o cansaço incansável: Žižek Vai ao Ginásio
Subscrever Blog via email
Indique o seu endereço de email para subscrever este site e receber notificações de novos artigos por email.
Revista Palavra Comum - © COPYRIGHT 2018 PALAVRACOMUM.COM
Share stories you like to your friends
Utilizamos cookies para melhorar a sua experiência no nosso website. Ao navegar neste website está a concordar com a nossa política de cookies.Continuar Saber mais
Privacidade & Política de Cookies
This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may affect your browsing experience.
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.