pt en fr gl pt id gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl el es es es es es es es es es es es es es es es es es es es gl gl gl gl pt en pt en gl gl gl gl en gl gl gl it gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl nl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl tr gl gl fr gl es es en en gl pt gl gl gl gl gl gl gl
Dereito ou castigo? – Agamme
Asociación galega contra o maltrato a menores
VII Xornadas sobre o maltrato á infancia e á adolescencia
Conceden visitas coa filla a un preso que presuntamente asasinou á súa muller e nai da pequena. A nena de Aranjuez, de catro anos de idade, terá que acudir ao punto de encontro unha vez ao mes para realizar a visita que terá unha duración de catro horas. A medida xudicial acórdase en contra da opinión profesional da psicóloga e a psiquiatra que atenden á nena.
A sentenza ditada polo maxistrado de Aranjuez confirma o que vimos denunciando as asociacións de dereitos de infancia: a interpretación perversa do dereito dos nenos e das nenas a manter contacto cos seus proxenitores, convertido en dereito parental incluso cando estamos a falar de vítimas no ámbito familiar, é unha práctica común nos nosos xulgados.
A recente resolución da ONU de condena ao Estado español por non protexer aos menores vítimas de violencia de xénero non parece ter producido o efecto agardado, é dicir, unha mellora na atención das vítimas de violencia -mulleres, nenas e nenos- dende o estamento xudicial. Pola contra, case de inmediato, atopámonos de fronte coa reprodución do mesmo patrón. Pode ser casualidade. Porén, é un fenómeno social documentado que cando un grupo social en inferioridade logra dar un paso na consecución dos seus dereitos, o grupo dominante reacciona violentamente en contra dese logro. Backlash en lingua inglesa.
Voltando ao asunto concreto que nos ocupa, analizaremos os datos do caso, a partir da información que figura en prensa:
Que se entende como “o máis beneficioso”?
Segundo informa a Cadena Ser, todo parte dun informe psicosocial do equipo adxunto ao xulgado que propón as visitas como o máis beneficioso para a nena.
Sobre a interpretación dos informes como proba
Para mostras un botón, neste caso adóptase a recomendación do equipo psicosocial do xulgado. É preciso puntualizar que estes equipos adoitan realizar unha única entrevista co neno ou nena e dese único contacto suponse que son quen de extraer información suficiente para decidir sobre unha custodia ou réxime de visitas. En canto á súa especialización e experiencia en atención a nenos e nenas vítimas é polo xeral pouca ou nula e nalgunhas Comunidades Autónomas non se exixe como requisito no proceso de selección.
En canto ao diagnóstico e opinión profesional de quen se manifestou en contra do réxime de visitas, unha psicóloga e unha psiquiatra que atenden á nena, habería que considerar que o seu grao de coñecemento sobre o estado psíquico e emocional da nena sen dúbida é maior, así como a súa especialización e experiencia (non esquezamos que están atendendo a unha nena que con tres anos perdeu violentamente á súa nai).
Hai outro tema que poñer sobre a mesa: a sentenza impón unha medida que é contraria á medida terapéutica proposta polas especialistas que atenden á nena, co que se podería ter entrado nun conflito entre o xurídico e o sanitario, Iustitia vs Salus.
Sobre a protección da nena como testemuño
O réxime de visitas concédese antes de que se tivese celebrado xuízo. A sentenza inclúe, segundo a Ser, unha serie de medidas que se entende poderían ir encamiñadas a impedir que a nena, como posible testemuño dun delito, reciba presións: o pai non poderá manipular á nena nin cuestionar ou descalificar á familia materna e só poderá falar coa nena sobre o colexio e as actividades diarias. Como sabe toda vítima, a violencia non é necesariamente explícita, un ton de voz, unha mirada, un xesto aparentemente inofensivos poden ir cargados de  significado para a vítima e o vitimario. Polo tanto non se está exercendo unha protección efectiva da nena como posible testemuño, a única medida razonable é preservala de todo contacto co presunto agresor.
Sobre os prazos do proceso xudicial
A nena de Aranjuez non pode esperar. Canto tempo pode tardar en ser visto un asunto pola Audiencia Provincial? Seis meses, nove, máis?. A Fiscalía debe interesar a suspensión da medida, mentres se tramita o recurso. O Consello Xeral do Poder Xudicial debe inspeccionar a acción do maxistrado por se tivese cometido neglixencia ou ilícito. O Estado debe asegurar que as súas institucións son respectuosas co marco lexislativo de dereitos de infancia, polo tanto non pode amparar o sometemento dos nenos e das nenas aos intereses de presuntos maltratadores.
Liberdade para a nena de Aranjuez. Non máis visitas co presunto agresor.
Conceden visitas con su hija a un preso que presuntamente asesinó a su mujer, madre de la pequeña. La niña de Aranjuez, de cuatro años de edad, deberá acudir al punto de encuentro una vez al mes para realizar la visita que tendrá una duración de cuatro horas. La medida judicial se acuerda en contra de la opinión profesional de la psicóloga y de la psiquiatra que atienden a la niña.
La sentencia dictada por el magistrado de Aranjuez confirma lo que venimos denunciando las asociaciones de derechos de la infancia: la interpretación perversa del derecho de los niños y  de las niñas a mantener contacto con sus progenitores, convertido en derecho parental incluso cuando hablamos de víctimas en el ámbito familiar, es una práctica común en nuestros juzgados.
La reciente resolución de la ONU de condena al Estado español por no proteger a las víctimas de violencia de género no parece haber producido el efecto esperado, es decir una mejora en la atención a las víctimas de violencia, mujeres, niñas y niños, desde el estamento judicial. Por el contrario, casi de inmediato, nos encontramos de frente con la reproducción del mismo patrón. Puede ser casualidad. Sin embargo, es un fenómeno social documentado que cuando un grupo social en inferioridad logra dar un paso en la consecución de sus derechos, el grupo dominante reacciona violentamente en contra de ese logro. Backlash, en lengua inglesa.
Volviendo sobre el asunto concreto que nos ocupa, analizaremos los datos del caso, a partir de la información que figura en prensa:
¿Qué se entiende como “lo más beneficioso”?
Según informa la Cadena Ser, todo parte de un informe psicosocial del equipo adjunto al juzgado que recomienda las visitas como lo más beneficioso para la niña.
Nos preguntamos qué clase de metodología habrá aplicado el equipo para llegar a tal conclusión, en el caso de que haya aplicado alguna. Nos preguntamos dónde queda el código deontológico cuando un/una profesional de la psicología recomienda que una niña de cuatro anos tenga que visitar a quien presuntamente la dejó sin madre. Nos preguntamos qué es lo que se esconde detrás de cada informe firmado por los equipos psicosociales y forenses de los juzgados en los que una y otra vez las víctimas ven pisoteada su palabra y que son la llave que cierra la puerta para su liberación.
Sobre la interpretación de los informes como prueba
En última instancia, y por mucho que el informe esté avalado por un instituto público, es el magistrado/a quien tiene la potestad para interpretar la prueba, en base a su argumentación científica. Por lo tanto la responsabilidad es de quien decide adoptar la propuesta de unos/unas profesionales y desoír las advertencias de otros/as. Existe una tendencia a delegar en los equipos forenses o psicosociales la decisión sobre custodia, visitas y testimonios de niños y niñas, lo cual puede simplificar la labor de los magistrados/as pero conduce a no pocas situaciones de indefensión para las víctimas menores de edad.
Para muestra un botón, en este caso se adopta la recomendación  del equipo psicosocial del juzgado. Es el momento de puntualizar que estos equipos suelen realizar una única entrevista con el niño o niña y de ese único contacto se supone que son capaces de extraer información suficiente para decidir sobre una custodia o un régimen de visitas. En lo que se refiere a su especialización y experiencia en atención a niños y niñas víctimas es por lo general poca o nula y en algunas comunidades autónomas no se exige como requisito en el proceso de selección.
En cuanto al diagnóstico y opinión profesional de quien se manifestó en contra del régimen de visitas, una psicóloga y una psiquiatra que atienden a la niña, habría que considerar que su grado de conocimiento sobre el estado psíquico y emocional de la niña sin duda es mayor, así como su especialización y experiencia (no olvidemos que están atendiendo a una niña que con tres años perdió violentamente a su madre)
Hay otro tema que poner sobre la mesa: la sentencia impone una medida que es contraria a la medida terapéutica propuesta por las especialistas que atienden a la niña, con lo que se podría haber entrado en un conflicto entre lo jurídico y lo sanitario, Iustitia vs Salus.
Sobre la protección de la niña como testigo
El régimen de visitas se concede antes de que se hubiese celebrado juicio. La sentencia incluye, según la Ser una serie de medidas que se entiende podrían ir encaminadas a impedir que la niña, como posible testigo de un delito, reciba presiones: el padre no podrá manipular a la niña ni cuestionar o descalificar a la familia materna y sólo podrá hablar con la niña sobre el colegio y las actividades diarias. Como sabe toda víctima, la violencia no es necesariamente explícita, un tono de voz, una mirada, un gesto aparentemente inofensivos pueden ir cargados de  significado para la víctima y el victimario. Por lo tanto no se está ejerciendo una protección efectiva de la niña como testigo, la única medida razonable es preservarla de todo contacto con el presunto agresor.
Sobre los plazos del proceso judicial
La niña de Aranjuez no puede esperar. ¿Cuánto tiempo puede tardar en ser visto un asunto por la Audiencia Provincial? ¿Seis meses, nueve, más? La Fiscalía debe interesar la suspensión de la medida, mientras se tramita el recurso interpuesto por la familia materna. El Consejo General del Poder Judicial debe inspeccionar la acción del magistrado por si se hubiese cometido negligencia o ilícito. El Estado tiene que asegurar que sus instituciones son respetuosas con el marco legislativo de derechos de infancia, por lo tanto no puede amparar el sometimiento de los niños y de las niñas a los intereses de presuntos maltratadores.
Libertad para la niña de Aranjuez. No más visitas con el presunto agresor.
admin 30th Setembro 2014 Sin categoría 1 Comment
← “Desoír a nenas e nenos vítimas de violencia de xénero: unha práctica común no sistema xudicial español”
O Estado español é o terceiro país con máis nenos e nenas pobres da UE e a OCDE →
One thought on “Dereito ou castigo?”
1st Outubro 2014 at 11:02 a.m.
A estas alturas da vida, como se poden estar a dar este tipo de actuacións irracionais por parte dos xuices. Cando tanto camiño parece que percorremos en materia de dereitos, este tipo de decisións non fan se non probar que todo este camiño percorrido non o é tanto se miramos detidamente e non simplemente vemos o que moitas veces se nos quere mostrar.
É bonito pensar que evolucionamos, que realmente tocounos vivir nunha época na que os dereitos das personas son o que realmente proclama a carta magna, FUNDAMENTAIS , que o maltrato está prácticamente erradicado, que dende a esfera xurídica promovemos as maiores garantías posibles que traten de evitar desprotección das víctimas. Índa que non quero aportar unha nota tráxica a todo isto, pois certo é que moito avanzamos, faltaría máis, moito máis camiño queda por percorrer,esta é unha das tantas evidencias.
Sempre considerei que o ámbito xurídico debía xogar entre 2 augas, por un lado atender o caso concreto, debía empatizar, tamén debe ser independiente e miralo todo dende arriba, como en outro nivel sen deixarse influir xustamente polos sentimentos. Sí resulta contradictorio, pero sólo así podemos considerar realmente o benestar superior do neno, que é bo para él non perder contacto co proxenitor, que dado que falta a figura da nai esta figura paterna cobra importancia, podemos creer no fondo na reinserción das persoas e nas segundas oportunidades, pero temos que ter en conta que este non é un caso no que o menor perde a sua nai por calqueira outra casaulidade, polo que retomar un contacto cun proxenitor ausente sería interesante. Non estamos nun suposto no que o proxenitor puidera acabar no cárcere por un error de xuventude, malas compañías ou problemas conductuales alleos a propia realidade do neno…. pero é que este caso mostra, que o menor non volverá a ter contacto coa nai, non por un motivo alleo, senón por que o seu pai foi quen de quitarlle a vida. Non debemos olvidarnos de este feito, a nai non ten segundas oportunidades co neno por que o pai foi quen de arrebatarllo, e sen embargo él pode disfrutar do neno, pode dispor do seu benestar e a saber quen se no seu momento pode querer castigar o neno da mesma forma coa que castigou a nai???? Aquí o benestar superior do neno é afastalo dunha situación de inseguridade e desprotección presente e sobre todo futura en tanto non é quen de decidir por si mesmo dada a especial consideración que na realidade do neno ten o proxenitor victimario, isto é o relmente garantista, non quedarnos co patrón establecido.
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *
Gardar o meu nome, correo electrónico e sitio web neste navegador para a próxima vez que faga un comentario.
Últimas novas e actividades
AGAMME pide ao goberno que condee a actuación de Marrocos e que investigue presuntos delitos de homicidio imprudente e omisión do deber de socorro.
Escrito presentado por AGAMME no día de onte, 28 de xuño, perante o goberno central. TEXTO EN GALEGO Ante […]
AGAMME reitera perante á Ministra de Xustiza o seu apoio ao indulto para María Salmerón
Esta mañá AGAMME dirixiuse ao Ministerio de Xustiza para reiterar o seu apoio á petición de indulto de María […]
AGAMME solicita ao goberno que conceda o indulto a María Salmerón
No día de hoxe, AGAMME fixo chegar ao goberno, ao Defensor do Pobo e á Fiscalía Xeral do estado un escrito no […]
Declaración de AGAMME sobre o cumprimento de Dereitos de Infancia no conflito de Ucraína
DECLARACIÓN SOBRE O ESTADO DE CUMPRIMENTO DE DDHH NO CONFLITO ARMADO EN UCRANIA Dende AGAMME, Asociación […]
O movemento feminista galego diríxese a organismos autonómicos, estatais e internacionais para esixir o cumprimento de DDHH no Sahara Occidental e a liberación de Sultana Khaya do arresto domiciliario
No día de hoxe, luns 13 de decembro de 2021, un total de 33 entidades pertencentes ao movemento feminista […]
Mulheres Nacionalistas galegas en AGAMME solicita ao goberno que conceda o indulto a María Salmerón
María Ramos Pereira en AGAMME solicita ao goberno que conceda o indulto a María Salmerón
Luz Darriba en AGAMME subscribe a Declaración do Movemento Femista en apoio á activista saharaui Sultana Khaya
VII Xornadas de AGAMME. Ludopatía en infancia e adolescencia (2ª parte). – Agamme en DOS VIDEOXOGOS ÁS APOSTAS DEPORTIVAS. Antonio Rial Boubeta.
Mulheres Nacionalistas Galegas en Coordinador parental: escrito ao Presidente do Parlamento de Galiza
Mulheres Nacionalistas Galegas en Coordinador parental: escrito ao Presidente do Parlamento de Galiza
Histórico Seleccionar mes Xuño 2022  (1) Maio 2022  (1) Abril 2022  (1) Marzo 2022  (1) Decembro 2021  (2) Novembro 2021  (2) Outubro 2021  (1) Abril 2021  (2) Marzo 2021  (1) Xaneiro 2021  (1) Xullo 2020  (1) Abril 2020  (1) Marzo 2020  (4) Febreiro 2020  (3) Xaneiro 2020  (5) Decembro 2019  (1) Novembro 2019  (3) Outubro 2019  (2) Xullo 2019  (1) Maio 2019  (3) Marzo 2019  (3) Febreiro 2019  (1) Xaneiro 2019  (9) Novembro 2018  (2) Agosto 2018  (2) Maio 2018  (1) Abril 2018  (1) Marzo 2018  (1) Xaneiro 2018  (1) Decembro 2017  (3) Novembro 2017  (6) Outubro 2017  (2) Setembro 2017  (4) Agosto 2017  (6) Xullo 2017  (3) Xuño 2017  (2) Maio 2017  (6) Abril 2017  (4) Marzo 2017  (2) Febreiro 2017  (1) Xaneiro 2017  (2) Decembro 2016  (3) Novembro 2016  (5) Outubro 2016  (5) Xuño 2016  (6) Maio 2016  (5) Abril 2016  (3) Marzo 2016  (3) Febreiro 2016  (10) Decembro 2015  (2) Novembro 2015  (5) Outubro 2015  (2) Setembro 2015  (5) Agosto 2015  (7) Xullo 2015  (2) Xuño 2015  (6) Maio 2015  (6) Abril 2015  (13) Marzo 2015  (7) Febreiro 2015  (7) Xaneiro 2015  (1) Decembro 2014  (3) Novembro 2014  (3) Outubro 2014  (1) Setembro 2014  (5) Agosto 2014  (1) Xuño 2014  (4) Maio 2014  (9) Xaneiro 2014  (2) Novembro 2013  (2) Xullo 2013  (2) Xuño 2013  (2) Maio 2013  (1) Xaneiro 2013  (11) Maio 2012  (2) Abril 2012  (1) Novembro 2011  (1) Outubro 2011  (3)
Copyright © 2022 Agamme. Powered by WordPress. Theme: Spacious by ThemeGrill.
VII Xornadas sobre o maltrato á infancia e á adolescencia
IV Xornadas sobre maltrato á infancia e á adolescencia
V Xornadas sobre maltrato á infancia e á adolescencia