es gl gl gl gl gl it gl es gl gl en gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl en gl de gl gl en gl en gl it gl gl gl gl gl en hu gl gl gl gl tr ast en gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl en gl gl gl cs gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pl gl gl gl gl gl gl es en gl gl en gl en ca gl gl es gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl it gl es nl en pt en es fr pt en es nl nl en pt tr en en es es es gl pl eo de es en en gl gl gl gl fr
Arquivos da etiqueta: clavel del aire
un novo texto. foi madurando na miña cabeza durante uns días a partir desa imaxe do clavel del aire. non sei que nome ten esa planta en galego. nin mesmo sei se ese nome é o que se lle dá nalgún sitio diferente de arxentina. hai un tango con ese título. no meu caso particular, o tango é anterior, probabelmente, ao primeiro contacto consciente coa flor. en todo caso, deixeille á planta -e mais ao poema- o nome en castelán. xa veremos o que fago con iso.
para arnaldo, que foi quen me regalou a imaxe da que nace o poema, e tamén para mechita.
das construcións da memoria de m
enleada nos ferros dun balcón
fora unha fotografía cálida
naqueles meses de intemperies
pero no relato de
a paisaxe que deseñaba n
ou tal vez sexa
que o relato causaba
nas postais da infancia de m
e debatíase entre o esforzo
de intercalar esa novidade
a memoria dun tempo
e un lugar inexistentes?
tentar reconstruír unha patria
e descubrila en músicas
o poema son traducións
o negativo dunha foto
debulla milongas de borges
e graves e fermosas
nas cordas da guitarra
mellor do que dá albiscado
as habitacións da memoria
e se fas preguntas
se procuras entender o presente
as singraduras da balea
conservan memoria na pel
pero eses mapas son
invisíbeis aos seus ollos
Esta entrada publicouse en clavel del aire, textos e está etiquetada con clavel del aire en 22/05/2014 por eduardo estévez.
Fornecido con orgullo por WordPress
seica este sitio web utiliza cookies para o seu correcto funcionamento. a nosa política de cookies consiste en que só imos usar esa información exactamente para iso