gl gl gl gl gl it gl gl gl en gl ca gl en gl gl gl en es nds gl gl gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl en gl fr gl eo en lt gl it gl en gl gl en gl gl en gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl gl gl en gl gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl it gl es nl en pt en es fr pt en es nl nl en pt tr en en es es es gl pl eo de es en en gl gl gl gl fr
navegar a carón dunha balea
estirarse como se fose posíbel
treme no contacto coa man
o músico jacobus van eyck
as campás todas da cidade de utrecht
porque o toque das campás
da imaxe que el tiña de deus
que ao seu deus lle supoñía
o canto da balea non é
son impuros os harmónicos que produce
os calos que medran no seu lombo
de todas as singraduras
pero a balea esquece
mesmo a corrente na que paira
porque a memoria é náufraga
imaxina unha igrexa de utrecht
tal como a representaría
calquera pintor da época de van eyck
liñas que se proxectan cara ao alto
igual que ascende a luz
e espazos de penumbra
igual que está feito de liñas de luz
o corazón das xentes
navegar a carón dunha balea
sentir a fatiga toda da viaxe
e o descanso de saberse imperfecto
>> ao regresar de buenos aires (2)
>> ao regresar de buenos aires
>> poñendo en limpo
>> retoques en “navegar a carón dunha balea”
>> do papel (navegar 1)
Fornecido con orgullo por WordPress
seica este sitio web utiliza cookies para o seu correcto funcionamento. a nosa política de cookies consiste en que só imos usar esa información exactamente para iso