gl gl gl gl gl it gl es gl it es gl en gl gl en pt gl gl fr gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl en it gl gl gl en gl gl ast gl en gl gl gl gl gl gl en gl fr en gl gl gl es gl en gl ru gl en en gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl it gl es nl en pt en es fr pt en es nl nl en pt tr en en es es es gl pl eo de es en en gl gl gl gl fr
e volveu macarena na inundación
cando o río era opaco e a esperanza
porque ti eras ti e o mar tan triste
mesmo a morte devolve un verso
e ao chegar ao mar marrón
espállase en lianas e liques
cara á liña afiada do horizonte
macarena é tigre extraviado no río
pero percorre a cidade de silencios
coa calma de quen se sabe
suxeita á man morna das palabras
aquela vez única que nos vimos
o lique do teu rostro
iluminábase coa brasa do cigarro
na penumbra da rúa fría das tabernas
o porto non era o de tuñón
sen berros da carga
nin laio de guindastres
a outra foto é nun bar
a luz que os cristais deixan fuxir
dálle á lembranza un matiz
ao tempo que quitabas
ao desprenderte do peso da tarde
unha frase de despedida
e a min despedíuseme unha patria
noutro porto de teu
na rúa aínda o fume
da balea errante na que viaxas
e os mortos que arrastras
>> ao regresar de buenos aires
>> poñendo en limpo
>> do papel (juan 1)
>> juan e as baleas
Fornecido con orgullo por WordPress
seica este sitio web utiliza cookies para o seu correcto funcionamento. a nosa política de cookies consiste en que só imos usar esa información exactamente para iso