gl gl gl gl gl gl ca gl gl en ro it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl fr gl es gl gl gl gl eo fr pt gl eu es gl gl gl gl gl gl gl gl gl eo gl gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl es gl gl gl gl pl hu it gl gl eo it es gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl eu gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl es
Os dicionarios enciclopédicos do CCG
A B C D E F G H I K L M N O P R S T U V Z
Pa Pe Pi Pl Po Pr Ps Pú
Metodoloxía psicolóxica ou da psicoterapia que ten como obxectivo o diagnóstico e tratatemento clínico empregando o xogo dramático para tentar superar conflitos patolóxicos ou traumas e bloqueos persoais. Esta técnica de dramatización grupal do ámbito da saúde foi desenvolvida polo psicosociólogo e psiquiatra Jacob Ley Moreno e tal e como indica o instituto profesional que leva o seu nome, entre as súas actividades dinstínguense:
Psicodrama puro: dramatizacións centradas nunha persoa.
Sociodrama: dramatizacións centradas nun grupo.
Dramatizacións didácticas: para a ensinanza de xeografía, historia, idiomas e calquera contido curricular de todos os niveis educativos, mesmo os máis indomables ou abstractos, como a filosofía ou a física, por exemplo).
Dramatizacións terapéuticas: para a abordaje de doenzas psicolóxicas e /ou para a ampliación de espazos de saúde.
Rol playing: de ampla utilización en medios educativos, empresariais e laborais.
Para a aprendizaxe dun novo rol, co obxectivo de adquirir destreza e eficiencia e tamén coñecer as limitacións e habilidades persoais. Tamén se utiliza para osixenar roles profesionais expostos a moita presión: persoal da sáude, empresarial, axentes de bolsa, economistas, políticos, etc. que están sometidos a un estrés continuo.
Teatro da Espontaneidade: a xente conta algunha historia propia e un equipo adestrado recrea esa situación no escenario, ampliando aspectos do relato sobre a base da espontaneidade do equipo. Utilizan algúns elementos teatrais, teas, máscaras, música.
Psicodrama Cine Club: a xente ve un pequeno fragmento dalgunha película que se proxecta e que serve como disparador, e logo comparte a través do psicodrama as súas emocións, asociaciones, expresións artísticas e reflexións.
Periódico vivinte: dramatízanse aquelas noticias dos medios que por diferentes motivos interesen ao grupo: culturais, políticas, policiais, etc.
Como se pode ver, esta é unha práctica do ámbito sanitario que bota man de ferramentas teatrais, dividida en tres fases de quecemento, dramatización e posta en común ou participación. Non é unha actividade artística, senón unha actividade terapéutica para mellorar a comprensión de situacións persoais de vulnerabilidade e preparse para mellorar a conduta, as relacións e a emocionalidade.
O Consello da Cultura Galega é unha institución estatutaria creada polo Estatuto de Autonomía de Galicia para promover e difundir a lingua e a cultura galega e asesorar ás Administracións neses ámbitos
Pazo de Raxoi, 2 andar
15705 Santiago de Compostela
Información sobre o persoal
Consello da Cultura Galega. 2016