pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt gl en en ru ru en en fr en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr en gl pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt en en en pt en es pt es es es pt en es pt de es en en eo pt es es gl gl en de it cs hbs_lat pt pt pt es en de ca es pt es es hu gl it en ca en es ms pt pt pt en fr hu es sk es en es pt pt es en de ca es es gl war gl gl gl gl pt pt eo es pt en gl en en en pl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl mwl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en en en cs en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl pt en en cs en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en en cs en gl gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl ia gl gl gl gl gl gl gl en en cs en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl lv gl gl gl gl gl en en en en cs en de en gl gl gl en en en da en de en gl gl gl gl gl en en en el gl es es en fr en en en en pt pt gl eo pt pt pt zh pt pt pt en ja pt pt es en pt gl pt gl es gl fr gl gl pt pt it en en en en en en pt gl pt pt pt pt pt pt pt pt gl pt en pt pt pt pt pt en pt pt pt pt pt en en pt pt gl en en en en gl en en en en pt
7 poemas de Lara Dopazo Ruibal - Palavra Comum
Palavra Comum - Revista galega de artes e letras
Noah’s ark came to my house one day
with all of his animals and took me away*
*A arca de Noe veu á miña casa un día
con todos os seus animais e levoume con ela
ás mañás, mentres os animais tolean
gastamos o tempo en buscar civilizacións antigas
anegadas nos encoros que nós mesmas construímos
nos muros de contención das cortes que nunca
gardarán os animais tolos desta aldea
das cortes que só nos conteñen a nós
os días de frío procuramos durmir dentro
deixar que o vento enrede no pelo
para erguer pola mañá a cabeza do chan
e mirarnos calvas nos espellos dos pulsos. esa
é a nosa medida da beleza
co corpo sen lavar, enlamado, chovido
desde a primeira vez que non tiñamos onde pasar a noite
e nadamos durante horas polos charcos negros da cidade.
nós eramos daquela un pouco forasteiras
un algo máis inocentes do que agora
estábamos cheas de barro, ata dentro dos ollos
e cando fomos quitar a roupa miramos tanta beleza
que non podíamos máis que chorar
e esfregar a cara para que non doese
pero iso pouco importaba se non podíamos
evitar a devastación que nos producía o tempo.
se non podíamos arrastrar os nosos libros alá onde iamos
apenas podiamos arrastrarnos a nós propias
rabuñamos as partes internas do corpo polas silvas
onde nos confundimos con insectos de ollos grandes
e cornos e codias negras e veráns infinitos
co corpo sucio chegamos ata o outono
como se non soubésemos del.
co corpo sucio mergullamos a cabeza no mar
e esquecemos o noso nome, mentres o mar.
co corpo sucio perdemos o norte
e non sabemos volver a casa durante días.
preguntamos polo camiño aos máis vellos do lugar
que agardan apostados nas portas dos bares
cun puro entre os dentes
perdemos o sentido do decoro por baixo do corpo sucio
as noites do verán pasan amodo
aínda que as máis das veces pensemos o contrario.
na pedra as horas rabuñan a parte anterior das pernas
como nós rabuñamos a parte anterior das pernas nas silvas.
no monte, o tempo trepa unha por unha todas as árbores.
cae a noite cando aínda é día. ceamos
landras e piñas aínda fechadas e fentos. ceamos
vacalouras mortas que atopamos ao pé dos matos
somos dúas pero somos case un exército
ás veces somos tres
ou outros números que nunca aprendemos a contar.
todas cos corpos sucios. os diversos corpos
que carrexamos para as diversas ocasións.
todos igual de sucios
o malo de non ter insomnio é que non sempre estamos espertas
o bo do insomnio é que cantamos e bailamos en vez de durmir
pola mañá adoezo de amor porque estou soa
co meu corpo cheo de terra.
pola mañá parece que durmín no tobo dunha toupa
ou na cova cos lobos.
pero é que hai veces que si paso a noite cos lobos
hai noites que son eu o lobo
entón pola mañá buscamos aldeas anegadas por encoros
e aproveitamos a forza das correntes para nos lavar un pouco.
os animais, fóra dos muros, tolean
sentímonos desexadas por esa tolemia
que camiña á espreita ao noso redor
que nos lanza presadas de terra desde o alto dos penedos
sentímonos sucias se o mar está lonxe
pero esquecemos igual o noso nome
Poema recollido na antoloxía No seu despregar (Apiario, 2017)
non me recoñecín no vidro mollado do autobús
non é raro. moitos animais
non se recoñecen nos espellos
os nenos moi pequenos
aprendemos os nosos trazos moito despois
logo de miralos a miúdo
se nos repiten moitas veces
quen somos. o noso nome
mentres sinalan co dedo
Poema publicado por primeira vez na revista Luzes (2015)
no transo dos corpos renuncio
ao transo dos corpos
á carne descoñecida e ao seu valor.
renuncio ao mercado e ao ouro
á miña pel aínda tersa
porque estou viva. é abril
e os días sucédense sen saber
a que estación corresponden
renuncio aos días só
se podo quedar co tempo
co tempo que hai despois dos corpos
despois da noite que nunca precede ao día
renuncio a todo se podo quedar con iso
co tempo da noite que nunca precede ao día
Fragmento do libro claus e o alacrán (Espiral Maior, 2018)
deixaremos a cidade arrasada
cos seus peixes mortos de ollos fóra das órbitas
e as lecturas das súas entrañas
ao escarnio de todo o mundo.
deitaremos os corpos cansos ás aforas da cidade
e sobre as súas cinsas cuspiremos
para quedar cinguidas a ela para sempre.
cos escombros faremos un vestido
co que taparnos do lume.
cos escombros, un pombal de insectos
unha corte para o gando morto
por cada habitante da cidade que nós propias
asfixiamos na vertixe do tremor
na vertixe do tremor
abrirá a terra unha fenda e
miraremos como a fenda o devora todo
Fragmento do libro claus e o alacrán (Espiral Maior 2018)
o corpo comeza a saber e a falar
miras os cotenos sen rostro
un algo deformes, mentres
preguntas ao home de vermello e oes aquilo
que non querías oír
que xa non vai ser coma antes
que despois do lume nunca volve ser igual
mais xa tampouco ti es coma antes do lume
vanse debuxando coma quen talla na madeira
cun coitelo que non está afiado
así van medrando os sucos na pel
vas debullando unha arquitectura nova nas extremidades
a arquitectura das feridas que sandan pra que ti
teñas o que lembrar
Fragmento do libro ovella (Concello de Outes, 2016)
tragarei todo un deserto se fai falla
para sentir que estou viva
a viaxe só rematará cando deixemos de soñar
cando unha illa se converta en todo un mundo
e non haxa necesidade de ir mirar alén dela
deixaremos de respirar e durmiremos
Poema do libro dende illa peixe (Xunta de Galicia, 2009)
Lara Dopazo Ruibal (Marín, 1985). De formación xornalista, especializada en cooperación internacional e en filosofía práctica. Recibiu algúns premios, como o Francisco Añón en 2015 co libro “ovella” e o Fiz Vergara Vilariño en 2017 con “claus e o alacrán”. Ademais, foi coeditora e” coautora da obra académico-experimental “Através das marxes: entrelazando feminismos, ruralidades e comúns”.
Fotografia da autora por Jesús Castro Yáñez.
Curadoria por Tiago Alves Costa.
You might also like
* Ana Paula Jardim Poesia
10 poemas do livro “Enfermaria” de Ana Paula Jardim
* Ensaio Mauricio Vieira Poesia
Desta Palavra Podes Beber – Por que ler Alberto Caeiro hoje ? por Mauricio Vieira
* Flávia Rocha Poesia
Seis poemas do livro “Exosfera”, de Flávia Rocha.
More from Lara Dopazo Ruibal
Entrevista | Lara Dopazo Ruibal: “Amar é imprescindible”
Posted On 27 Fevereiro, 2019 Estela Pan Vázquez 0
Entrevista audiovisual de Estela Pan à poeta Lara Dopazo Ruibal.     Lara Dopazo Ruibal (Marín, 1985). De formación xornalista, especializada en cooperación internacional …
APRENDIZAGEM | Artur Alonso Novelhe
27 Setembro, 2022 0
Projecto Planta I Malvada Associação Artística
16 Setembro, 2022 0
Adeus, ti, Ponte Nafonso I por Ramón Blanco
6 Setembro, 2022 0
Carta aberta à Europa I Chus Pato
25 Agosto, 2022 0
O seu endereço de email não será publicado. Campos obrigatórios marcados com *
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
Este site utiliza o Akismet para reduzir spam. Fica a saber como são processados os dados dos comentários.
Entrevista | Luís Osório: “Os artistas, pela primeira vez desde há pelo menos três séculos, não estão na vanguarda do pensamento”
Afonso Cruz, uma escolha fresca e proteica
Entrevista | Ugia Pedreira: “A música salvou-me desde nena”
GALEGO-PORTUGUÊS – da teoria à prática
Escrever o cansaço incansável: Žižek Vai ao Ginásio
O tempo das “Não-Coisas”. E o uso excessivo das redes sociais segundo Byung-Chul Han
Entrevista | Jaime Rocha: “O olhar do poeta é o primeiro e o último possível”
Entrevista | Gonçalo M. Tavares: “A Literatura parte da perversão”
Palavra Comum ~ Revista galega lusófona de artes e letras
Entrevista | Luís Osório: “Os artistas, pela primeira vez desde há pelo menos três séculos, não estão na vanguarda do pensamento”
Afonso Cruz, uma escolha fresca e proteica
Entrevista | Ugia Pedreira: “A música salvou-me desde nena”
GALEGO-PORTUGUÊS – da teoria à prática
Escrever o cansaço incansável: Žižek Vai ao Ginásio
Subscrever Blog via email
Indique o seu endereço de email para subscrever este site e receber notificações de novos artigos por email.
Revista Palavra Comum - © COPYRIGHT 2018 PALAVRACOMUM.COM
Share stories you like to your friends
Utilizamos cookies para melhorar a sua experiência no nosso website. Ao navegar neste website está a concordar com a nossa política de cookies.Continuar Saber mais
Privacidade & Política de Cookies
This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may affect your browsing experience.
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.