pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt gl en en ru ru en en fr en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr en gl pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt en en en pt en es pt es es es pt en es pt de es en en eo pt es es gl gl en de it cs hbs_lat pt pt pt es en de ca es pt es es hu gl it en ca en es ms pt pt pt en fr hu es sk es en es pt pt es en de ca es es gl war gl gl gl gl pt es pt es pt pt gl gl pt gl pt gl gl pt gl gl pt gl gl gl gl pt gl pt gl gl ca gl es en fr en en en en pt en fr pt pt gl eo pt pt pt zh pt pt pt en zh pt en pt ja pt pt pt en pt gl pt gl es gl fr gl gl pt pt it en en en en en en pt gl pt pt pt pt pt pt pt pt gl pt en pt pt pt pt pt en pt pt pt pt pt en en pt pt gl en en en en gl en en en en pt
Entrevista a Rosalía Fernández Rial - Palavra Comum
Palavra Comum - Revista galega de artes e letras
Por outra banda, penso que a poesía ha de servir tamén para verbalizar o inexplicable, aquilo que resulta imposible de racionalizar. Mais non como medio terapéutico, senón como forma diferente de comprensión e cognición.
– Palavra Comum: Como entendes o processo de criação artística?
– Rosalía Fernández Rial: De moi diversas maneiras, en función do que se estea a crear. Non considero que exista un “método” aplicable a todo proceso de construción dunha peza artística. Ao contrario, será a propia obra a que nos reclamará un xeito de traballar determinado, diferente en cada caso. O que si penso é que nese camiño a formación é necesaria mais non suficiente. Explícome: estou a defender que para elaborar un discurso artístico con valía e fundamento son necesarios certos coñecementos e referencias que han de alimentar as capacidades innatas de cada persoa –en calquera campo- mais eses contidos e habilidades non han de ter un carácter “académico” e nin sequera sistematizado, pois iso condicionaría demasiado o camiño cara ao produto final. Trátase de optimizar as túas competencias naturais nun campo de maneira que che permitan resolver os interrogantes que van xurdindo da maneira máis achegada á utopía que te propós nun principio.
– Palavra Comum: Qual consideras que é -ou deveria ser- a relação entre a literatura e outras artes (música, fotografia, plástica, etc.)? Como é a tua experiência nestes âmbitos?
– Rosalía Fernández Rial: Eu creo moi firmemente na interdisciplinariedade e deféndoa en todos os ámbitos do meu traballo. A arte é unha e moitas ao mesmo tempo. Mais penso que sempre vas ter unha que é a “túa”, o teu xeito natural de expresarte e de chegar, desde el, ás demais. É como unha lingua materna inicial que, logo, che abre paso a outros idiomas; sabes cal é a lingua un (L1) porque é a que dominas, a que levas dentro, non só de xeito racional, senón, sobre todo, intrinsecamente, forma parte de ti. Logo, desde aí, podes e debes entender o prisma comunicativo do que formas parte porque só así entenderás por completo a túa propia linguaxe.
– Palavra Comum: Que poetas e formas criativas, em geral, reivindicas por não serem suficientemente conhecidos (ainda)?
É que, ademais, Rosalía de Castro foi unha moderna no seu tempo e hoxe ben seguro que andaría rodando videopoemas e revolucionando a escena contemporánea galega. E ese debe ser o referente; medrar mais no lombo dos xigantes, léndoos e actualizándoos constantemente. Nós temos que mirar cara adiante e “romper” pero sen perder xamais a perspectiva; saber de onde vimos resulta imprescindible para saber cara onde tirar. Non podemos abrir camiño se non temos unha visión panorámica da cartografía literaria.
– Palavra Comum: Que caminhos (estéticos, de comunicação das obras com a sociedade, etc.) estimas interessantes para a criação literária hoje -e para a cultura galega, em particular-?
– Rosalía Fernández Rial: Tomando en consideración o afirmado anteriormente, penso que, enriba dos xigantes, quedan aínda moitos camiños por abrir. As TIC supuxeron unha revolución na forma de entender a recepción das obras artísticas e ningún creador pode vivir de costas a iso porque suporía negar unha realidade evidente coa que acabaría por colisionar antes ou despois. O libro impreso ha de transcender a outros medios, estender a súa existencia alén do formato papel e superar todas as fronteiras. Mais tamén é certo que aínda estamos moi perdidos nese aspecto e a min hai dúas problemáticas principais que me preocupan especialmente nese sentido: por unha banda o desprezo dun “vello mundo”, como se houbese que enfrontalo obrigatoriamente a algo novo que comeza xa. Como comentei antes, é inútil e contraproducente caer na morriña ou pechar os ollos ás infinitas posibilidades que as últimas décadas nos abriron, mais tampouco podemos correr o risco de perder o pasado nin de prescindir dun “canon” –que si, agora ten que abrirse, adoptar perspectivas de xénero, non discriminar- mais debe estar aí, ten que haber filtros de calidade mínimos en todas as esferas creativas. Sen iso non hai identidade nin consumación do feito artístico.
Por outra banda, os medios tecnolóxicos non poden reducirse a “novos soportes” en ningún ámbito do coñecemento nin da creación. De que serve seguir ensinando análise sintáctica de xeito estruturalista nun encerado electrónico? Non ten sentido. Pois na arte acontece o mesmo. Xa Cortázar ou Borges escribiran “hipertextos” en formato papel e, pola contra, atopamos libros en formato dixital que resultan do máis tradicional na súa construción narrativa ou poética.
En resumo, se fai falta moita formación para procesar a información que internet contén, tamén é necesario coñecer as fontes primarias e percibir as súas innovacións para avanzar con xeito e non en carreiras cara ningures. Hai que acceder a bibliografías fiables, preocuparse por saber de onde vén cada cousa e deixar de copiar e pegar sen sentido. Cómpre escoitar antes de falar. Do contrario, afogaremos entre a Marusía.
E a lingua galega, así como o seu panorama cultural ten que aproveitar todos os novos medios con siso, para atopar o sentido que ten no mundo; neste mundo.
– Palavra Comum: Que perspectivas tens sobre a língua galega (e também sobre a sua relação com a Lusofonia)?
– Rosalía Fernández Rial: Todas. Teño todas as perspectivas do mundo sobre a lingua galega hoxe, onte e mañá. O problema teno a xente, non a lingua. Cientificamente están máis que probadas as vantaxes do multilingüísmo, así como a capacidade de comprender linguas achegadas sen telas estudado nunca. Que galego non entende a un Brasileiro? Que catalán non entende a un francés? Non hai dúbida sobre a intercomprensión e a riqueza da diversidade cultural. O que abre suma, sempre e desde a tolerancia todas as opcións poden e deben convivir. Diso non teño dúbida, como tampouco do sentido da propia identidade na realidade globalizada actual.
– Palavra Comum: Que achas de Palavra Comum? Que gostarias de ver também aqui?
– Rosalía Fernández Rial: O que máis valoro e aprecio de Palavra Comum é a coherencia con moitos dos principios que veño expoñendo; os seus creadores e directores son persoas con ampla formación literaria e artística e cunha especial sensibilidade nese e outros ámbitos. De feito, penso que as revistas galegas que queiran ocupar un espazo importante en internet deberían estar levadas por persoas con ese perfil se queremos ocupar o lugar que a nosa cultura merece, hoxe, no universo cibernético. Ao noso favor debo dicir que tanto esta revista como outros portais culturais e xornais dixitais cumpren sobradamente tales obxectivos, o cal supón un orgullo para os navegantes galegos.
En canto ao que me gustaría ver aquí… Quizais algún debate máis sobre cuestións de actualidade vinculadas coas artes nas que houbese visións diversas e de altura, que contribuísen a guiarnos un pouco neses “camiños” que antes comentamos. Ben é certo que xa están presentes, pero quizais dunha forma contrastada, con outros formatos, poderían gañar aínda máis.
A fotografia pertence à Fototeca da autora na AELG.
Autopista, vídeo-poema arredor de Ningún amante sabe conducir.
Ponte móbil, vídeo-poema realizado por Delio Sánchez, com música de Pablo Vidal.
(Galiza) Ramiro Torres nasceu na Corunha no 1973 e estudou Graduado Social. Tem publicado poemas na revista 'Poseidónia' e 'Agália', assim como no blogues 'A fábrica' e 'A fábrica da preguiça'. Inaugurou as edições do Grupo Surrealista Galego com o seu livro "Esplendor Arcano".
You might also like
* Ana Paula Jardim Poesia
10 poemas do livro “Enfermaria” de Ana Paula Jardim
* Ensaio Mauricio Vieira Poesia
Desta Palavra Podes Beber – Por que ler Alberto Caeiro hoje ? por Mauricio Vieira
* Flávia Rocha Poesia
Seis poemas do livro “Exosfera”, de Flávia Rocha.
Entrevista I edu_ALBO: “A minha arte surge do risco e da valentia”
Posted On 26 Agosto, 2021 Tiago Alves Costa 0
Conheci edu_ALBO num dos muitos e inebriantes baretos de Monte Alto (Corunha), acabando por terminar esse mesmo dia no seu …
Entrevista | Luís Filipe Sarmento: “A pandemia expôs a arrogância incompetente das lideranças mundiais, a sua hipocrisia e o seu desprezo pela vida humana”
Posted On 1 Dezembro, 2020 Tiago Alves Costa 0
Luís Filipe Sarmento é um escritor de combate, alguém cujo caminho se faz sem cedências paliativas. A sua escrita é …
APRENDIZAGEM | Artur Alonso Novelhe
27 Setembro, 2022 0
Projecto Planta I Malvada Associação Artística
16 Setembro, 2022 0
Adeus, ti, Ponte Nafonso I por Ramón Blanco
6 Setembro, 2022 0
Carta aberta à Europa I Chus Pato
25 Agosto, 2022 0
O seu endereço de email não será publicado. Campos obrigatórios marcados com *
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
Este site utiliza o Akismet para reduzir spam. Fica a saber como são processados os dados dos comentários.
Entrevista | Luís Osório: “Os artistas, pela primeira vez desde há pelo menos três séculos, não estão na vanguarda do pensamento”
Afonso Cruz, uma escolha fresca e proteica
Entrevista | Ugia Pedreira: “A música salvou-me desde nena”
GALEGO-PORTUGUÊS – da teoria à prática
Escrever o cansaço incansável: Žižek Vai ao Ginásio
O tempo das “Não-Coisas”. E o uso excessivo das redes sociais segundo Byung-Chul Han
Entrevista | Jaime Rocha: “O olhar do poeta é o primeiro e o último possível”
Entrevista | Gonçalo M. Tavares: “A Literatura parte da perversão”
Palavra Comum ~ Revista galega lusófona de artes e letras
Entrevista | Luís Osório: “Os artistas, pela primeira vez desde há pelo menos três séculos, não estão na vanguarda do pensamento”
Afonso Cruz, uma escolha fresca e proteica
Entrevista | Ugia Pedreira: “A música salvou-me desde nena”
GALEGO-PORTUGUÊS – da teoria à prática
Escrever o cansaço incansável: Žižek Vai ao Ginásio
Subscrever Blog via email
Indique o seu endereço de email para subscrever este site e receber notificações de novos artigos por email.
Revista Palavra Comum - © COPYRIGHT 2018 PALAVRACOMUM.COM
Share stories you like to your friends
Utilizamos cookies para melhorar a sua experiência no nosso website. Ao navegar neste website está a concordar com a nossa política de cookies.Continuar Saber mais
Privacidade & Política de Cookies
This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may affect your browsing experience.
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.