gl gl de en en en gl gl gl gl es en de es id es gl gl ca gl gl gl gl gl de gl gl gl gl gl gl lt gl gl gl gl gl gl gl gl gl de gl gl gl gl gl gl ilo gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl de gl gl es el gl gl gl gl gl gl el gl gl gl gl gl el gl gl gl gl fr el gl el gl gl gl gl el gl el gl gl gl gl gl gl gl el gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl eo ru gl gl gl de gl pt gl fr cs fr en es gl cs cs cs cs de cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs it es pt ru gl gl es gl
Pity us, pity the ocean, here we go.
Merco un libro azul. Merco un libro azul de Virginia Woolf para que o teñamos xuntos. Penso que o mar é unha peza de madeira.
Os pais. A distancia. A concesión.
Como encaixará o mar en todo isto?
Publicado por Ismael Ramos ás 12:43 2 comentarios:
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
Etiquetas: anne carson, azul, mar, nós, virginia woolf
tres poemas de Philip Larkin
Subirei trinta chanzos ata o meu cuarto,
deixarei que a música, o violín, a corneta e o tambor
marchen dende a miña cabeza.
Xa que non fun embruxada na adolescencia
mirarei as árbores e o seu silencio amable
ós ventos que se moven.
e somos estraños outra vez.
a pasada noite apareciches
sen querer nun soño?
que desgastamos o noso amor de boa gana
coma amigos, como os que deixarán
que a paixón morra nos seus corazóns.
Agora, observando o vermello do leste estenderse,
pregúntome como puido o amor instalarse xa
nos soños, cando non nos vimos aínda
máis veces das que podo contar cunha man.
Como a máis pesada das flores, a cabeza
colga para sempre da cama intacta;
unhas mans gobernadas polo corazón
serán finalmente acollidas por mans máis escuras,
desatado ó silencio –
o sol marchando á deriva.
E todos os recordos que mellor
conducen a esta tempada de desasosego
deitarán sobre a terra
que lles deu vida.
Como mazás caídas, perderán
a súa dozura na ferida,
de O barco do norte (1945)
Publicado por Ismael Ramos ás 19:28 Ningún comentario:
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
Etiquetas: philip larkin, traducións
la pieza oscura como el claro de un bosque. Enrique Lihn.
Entramos no cuarto como quen fere os bordes.
Ós dezanove anos eu só tiña ganas de incendiar herba, era algo non diagnosticado. Por que estabas tan triste?
Prometín un fulgor que proxectaría formas nas paredes. Prometín un par de mans.
Entramos no cuarto antes da música e da luz.
Puiden romper calquera das miñas promesas.
Ferimos algo que non estaba alí.
Hai coches sucedendo fóra. Nunca a chuvia.
Medimos o tempo polo cabelo branco das tolas. As mulleres dementes só teñen dereito á súa vellez sen un espello. Así nós.
Relegamos o poder da palabra, desgastámola en cuspe.
Quero ser unha muller morta coa cabeza chea de formas.
Hai algo que baila e non somos nós. Fóra as campás. Hai algo que se dilata e treme.
Vou debuxar no aire a posibilidade do teu rostro. Ás escuras. Como se a guerra. Como se a promesa falsa.
A posibilidade do teu bico.
Vou debuxar no aire ata que se faga branco ou estoupe.
Agárrame pola caluga. Despois caer.
Entra no cuarto unha parella de perdices.
Abre a boca, abre máis a boca. Pero eu teño medo de que se nos metan dentro e nos coman o fígado. Teño medo da marca de sangue seco na punta dos seus peteiros. Senta. Abre a boca.
As plumas ráscanme na gorxa mentres trago.
Trago dúas perdices. Teño dentro dúas perdices.
Non, os meus ósos e o meu cerebro non queren tomar máis disto. Non, os meus ósos e o meu cerebro non queren tomar máis disto. Non, os meus ósos e o meu cerebro non queren tomar máis disto. Non, os meus ósos e o meu cerebro non queren tomar máis disto. Non, os meus ósos e o meu cerebro non queren tomar máis disto. Non, os meus ósos e o meu cerebro non queren tomar máis disto. Non, os meus ósos e o meu cerebro non queren tomar máis disto.
Preguntas: Que queres como proba do meu amor?
Respondo: Quero un cadáver louro entre as ortigas esmagadas.
Quero os cortes nas túas pernas. As marcas que che deixan nas mans os animais do bosque.
Aprender a diferenza entre o xogo e a ferida.
Comer o teu corazón de mans dun descoñecido.
Esa pobreza e un xesto.
Os nenos son anteriores ó cuarto e ós amantes. Anteriores ó sangue. A brancura das fotos así nolo confirma. Unha festa de aniversario.
Isto podería ser unha festa de aniversario. Dentro de min a festa ou unha botella de alcol roubada ós maiores.
Fóra a música e a xente que se ergue.
Trabámonos nas mans coma animais cegos. Houbo un intre de flash.
Cal é o destino das cousas que brillan?
O cuarto escuro. O claro dun bosque. Dentro corren nenos.
Fóra aprendemos a amar.
("memoria dun cuarto" foi premiado no XI Certame Literario Concello de Ames. máis información aquí)
Publicado por Ismael Ramos ás 18:14 Ningún comentario:
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
Etiquetas: (aquí), chuvia, cuarto
Publicacións máis recentes Publicacións máis antigas Inicio
Subscribirse a: Publicacións (Atom)
Ver o meu perfil completo
Despois de me acontecer todo,
podes seguir sintonizando, aquí
tres poemas de Philip Larkin
(aquí) (29) (frío) (15) a ferida (1) alberti (1) andrés barba (1) anne carson (2) anxos (1) auden (1) azul (2) bataille (1) blaise pascal (1) calor (4) carne (2) carta (2) catherine deneuve (1) chus pato (1) chuvia (6) clase (4) compostela (24) conversas (8) cuarto (2) dawson que non sabe medrar (2) de tanto andar pola casa (12) ellen kennedy (1) emiliana torrini (1) escribir (8) existencialismo do barato (16) fragmentos (8) hábitat/interferencias (3) helena de carlos (1) henrik nordbrandt (1) idea vilariño (1) inês dias (1) infocomercial (6) interferencias (8) jane kenyon (1) joan didion (1) joan margarit (1) justin taylor (1) la nuit remue (5) lecturas (11) loito (2) londres (1) luz (1) mar (1) margaret atwood (1) marien defalvard (1) mark strand (1) maximiliano barrientos (1) medicine (3) miranda july (1) nai (2) nenas (2) new wave vomit (1) nocturnos (10) noia (3) nós (1) paisaxe (1) paxaros (1) philip larkin (1) piscina (2) poemas (37) rapaces (9) raymond carver (1) rick moody (1) rodrigo hasbún (1) rúas (3) san juan de la cruz (1) sen (3) sylvia plath (2) tess gallagher (1) ti (17) traducións (7) Valente (1) videos (1) virginia woolf (1)
dúas inglesas e o amor
Este obra está bajo una licencia de Creative Commons Reconocimiento-NoComercial-SinObraDerivada 3.0 España.
Tema Simple. Con tecnoloxía de Blogger.