es es gl es gl es de pt de fr it en ca gl eu es gl es hu it gl en gl gl gl gl es pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es en pt es gl es ca pt es es gl es en gl gl es en pt gl gl pt es en es gl gl es en es fr gl es en gl fr gl es en ceb gl gl es en gl gl gl gl gl gl gl gl es en en fr gl es en ca gl gl es en gl en gl gl es en pt gl gl es en en gl gl es en en en gl gl es en en fr gl es en es es de gl en es en gl gl it es en de gl es es es fr es es es gl gl es es en es gl gl es gl es gl es es es es es es es es es es es es pt es gl es es es es es es es es es es es es es es es es es gl pt es es es az es es es es gl es es es gl es es es gl es hu it gl es en es gl en gl en gl es es fr es
O Manifesto (galego) | Última llamada (Manifiesto)
Estamos ante una crisis… de civilización
(in English)(en castellano)(em português)(in Deutsch)(en français)(in italiano)(σta eλλnvιkά)(en català)(euskeraz)(en asturianu)(en aragonés)(en Esperanto)
Isto é máis que unha crise económica e de réxime: é unha crise de civilización
Os cidadáns e cidadás europeos, na súa gran maioría, asumen a idea de que a sociedade de consumo actual pode “mellorar” cara ao futuro (e que debería facelo). Mentres tanto, boa parte dos habitantes do planeta esperan ir achegándose aos nosos niveis de benestar material. Con todo, o nivel de produción e consumo conseguiuse á custa de esgotarmos os recursos naturais e enerxéticos, e rompermos os equilibrios ecolóxicos da Terra.
Nada disto é novo. As investigadoras e os científicos máis lúcidos levan dándonos fundados sinais de alarma desde principios dos anos setenta do século XX: de proseguirmoa coas tendencias de crecemento vixentes (económico, demográfico, no uso de recursos, xeración de contaminantes e incremento de desigualdades) o resultado máis probábel para o século XXI é un colapso civilizatorio.
Hoxe acumúlanse as noticias que indican que a vía do crecemento é xa un xenocidio a cámara lenta. O declive na dispoñibilidade de enerxía barata, os escenarios catastróficos da mudanza climática e as tensións xeopolíticas polos recursos mostran que as tendencias de progreso do pasado están a crebarse.
Fronte a este desafío non abondan os mantras cosméticos do desenvolvemento sustentábel, nin a mera aposta por tecnoloxías ecoeficientes, nin unha suposta “economía verde” que encobre a mercantilización xeralizada de bens naturais e servizos ecosistémicos. As solucións tecnolóxicas, tanto á crise ambiental como ao declinio enerxético, son insuficientes. Alén diso, a crise ecolóxica non é un tema parcial senón que determina todos os aspectos da sociedade: alimentación, transporte, industria, urbanización, conflitos bélicos,… Trátase, en definitiva, da base da nosa economía e das nosas vidas.
Estamos atrapados na dinámica perversa dunha civilización que se non crece non funciona, e se crece destrúe as bases naturais que a tornan posíbel. A nosa cultura, tecnólatra e mercadólatra, esquece que somos, de raíz, dependentes dos ecosistemas e interdependentes.
A sociedade produtivista e consumista non pode ser sustentada polo planeta. Necesitamos construír unha nova civilización capaz de asegurar unha vida digna a unha enorme poboación humana (hoxe máis de 7.200 millóns), aínda crecente, que habita un mundo de recursos menguantes. Para iso van ser necesarias mudanzas radicais nos modos de vida, as formas de produción, o deseño das cidades e a organización territorial: e sobre todo nos valores que guían todo o anterior. Necesitamos unha sociedade que teña como obxectivo recuperar o equilibrio coa biosfera, e utilice a investigación, a tecnoloxía, a cultura, a economía e a política para avanzar cara a ese fin. Necesitaremos para iso toda a imaxinación política, xenerosidade moral e creatividade técnica que logremos despregar.
Pero esta Gran Transformación atópase con dous obstáculos titánicos: a inercia do modo de vida capitalista e os intereses dos grupos privilexiados. Para evitar o caos e a barbarie cara a onde hoxe estamos a nos dirixir, necesitamos unha ruptura política profunda coa hexemonía vixente, e unha economía que teña como fin a satisfacción de necesidades sociais dentro dos límites que impón a biosfera, e non o incremento do beneficio privado.
Por sorte, cada vez máis xente está a reaccionar ante os intentos das elites de facerlles pagar os pratos rotos. Hoxe, no Estado español, o espertar de dignidade e democracia que supuxo o 15M (desde a primavera de 2011) está a xestar un proceso constituínte que abre posibilidades para outras formas de organización social.
Con todo, é fundamental que os proxectos alternativos tomen conciencia das implicacións que supoñen os límites do crecemento e deseñen propostas de cambio moito máis audaces. A crise de réxime e a crise económica só se poderán superar se ao mesmo tempo se superar a crise ecolóxica. Neste sentido, non chegan políticas que volvan ás receitas do capitalismo keynesiano. Estas políticas leváronnos, nos decenios que seguiron á segunda guerra mundial, a un ciclo de expansión que nos colocou no limiar dos límites do planeta. Un novo ciclo de expansión é inviábel: non hai base material, nin espazo ecolóxico e recursos naturais que o puidesen sustentar.
O século XXI será o século máis decisivo da historia da humanidade. Suporá unha gran proba para todas as culturas e sociedades, e para a especie no seu conxunto. Unha proba onde se dirimirá a nosa continuidade na Terra e a posibilidade de chamarmos “humana” á vida que sexamos capaces de organizar despois. Temos perante nós o reto dunha transformación de calibre análogo ao de grandes acontecementos históricos como a revolución neolítica ou a revolución industrial.
Atención: a xanela de oportunidade está a pecharse. É certo que hai moitos movementos de resistencia ao redor do mundo en prol da xustiza ambiental (a organización Global Witness rexistrou case mil ambientalistas mortos só no últimos dez anos, nas súas loitas contra proxectos mineiros ou petroleiros, defendendo as súas terras e as súas augas). Mais como máximo temos un lustro para asentarmos un debate amplo e transversal sobre os límites do crecemento, e para construírmos democraticamente alternativas ecolóxicas e enerxéticas que sexan á vez rigorosas e viábeis. Deberiamos ser capaces de gañar grandes maiorías para unha mudanza de modelo económico, enerxético, social e cultural. Ademais de combatermos as inxustizas orixinadas polo exercicio da dominación e a acumulación de riqueza, falamos dun modelo que asuma a realidade, faga as paces coa natureza e posibilite a vida boa dentro dos límites ecolóxicos da Terra.
Unha civilización acábase e habemos de construír outra nova. As consecuencias de non facermos nada —ou facermos demasiado pouco— lévannos directamente ao colapso social, económico e ecolóxico. Mais se empezamos hoxe, aínda podemos ser as e os protagonistas dunha sociedade solidaria, democrática e en paz co planeta.
— En diversos lugares da Península Ibérica, Baleares, Canarias, Ceuta e Melilla, e no verán de 2014.
Descarga o Manifesto (en castelán)
Ada Colau, Alberto Garzón, Antonio Turiel, Antonio Valero, Arcadi Oliveres, Belén Gopegui, Cayo Lara, Enric Duran, Esther Vivas, Ferrán Puig Vilar, Florent Marcellesi, Joan Herrera, Joan Martínez Alier, Joaquín Araujo, José Manuel Naredo, Juan Diego Botto, Juantxo López de Uralde, Justa Montero, Marina Albiol, Olga Rodríguez, Pablo Iglesias Turrión, Teresa Forcades, Teresa Rodríguez, Xosé Manuel Beiras, Yayo Herrero… (Ver listaxe completa ao pé da cal poderás asinar ti tamén)
(Tradución de Xosé Veiras.)
(Lee nuestro aviso legal y normas antes de participar en el blog con tus comentarios.)
20 comentarios en “O Manifesto (galego)”
08/07/2014 en 11:54 am
Temos unha grande responsabilidade co futuro do noso planeta e con a das futuras xeracións. O sistema capitalista e de consumo desmedido fai tempo que fracasou, ainda que unha gran minoría esta empeñada en que segamos cegos. Por una consumo responsable e tamén por unha sociedades máis xusta.
08/07/2014 en 11:03 pm
O sistema do século XX está esgotado. Creemos o deste século.
ILP Renda Básica Betanzos
08/07/2014 en 11:39 pm
Concordo completamente. Debemos comezar por redefinir a palabra «crecer».
09/07/2014 en 1:40 am
Urxe unha transformación radical da sociedade. Urxe outro xeito de entender a política e urxe un compromiso cidadán a favor dun desenvolvemento sostíbel.
Xosé Luís Santos Cabanas
09/07/2014 en 10:46 am
Por un futuro igualitario e sustentábel, adhírome ao manifesto
09/07/2014 en 4:51 pm
10/07/2014 en 12:43 pm
Non podemos quedar de brazos cruzados Nin un segundo mais , ante
a barbarie imposta por uns poucos que pola sua avaricia están pondo
a todo un mundo a o borde de o precipicio . Temos que xuntar as nosas
Forzas pra parar tanta perversión y dir alto , claro e con contundencia
Queremos Outro mundo pra nos e pra os que están por chegar !
11/07/2014 en 1:23 am
11/07/2014 en 9:15 am
Lembro que a primeira vez que escoitei falar do «decrecemento» quedei en shock ao descubrir que é unha opción válida ante o que nos están a programar todos os días. Máis que válida, semella a única viable nestes intres… +1 ao manifesto
Pingback: Derradeira Chamada – O Manifesto (galego) | Abrente incerto
27/07/2014 en 3:51 pm
Subscribo o que esta escrito…
01/10/2014 en 10:01 pm
Completamente dacordo .Comparto e asino
03/10/2014 en 3:16 pm
Porque se queremos outro mundo temos comezar a decrecer
Pingback: To Mavιφέσto | Koιvwvιkό Kaφeveίo
10/11/2014 en 6:07 pm
camiños a rozar, coincidir esta nos nosos pasos. Grata compañia que asegura RESISTENCIA E RISA, Saúde
28/04/2015 en 1:56 am
é preciso que os acordos internacionais que están a marxen dos progrmas electoprais como O TRATADO DE LIBRE COMERCIO que permance oscuro para a xente que nin sequer se debate nos respectivos parlamentos se acabe, e preguntar que partidos asumen que este problema é real porque se non se asume no0n se pode acometer solucións e preciso facerllo chegar a xente do común e poñer o descuberto akeles partidos que non asumen esta situación e quenes asumindoo non aportan solucións ANIMO E A DIVULGAR
Pingback: José Luis Valcarce: Hannibal ad portas | Última llamada (Manifiesto)
Pingback: Decrecimiento | ‘Derradeira chamada’: cumpriuse o prazo – El Salto – La Izquierda
31/01/2020 en 10:15 pm
25/01/2021 en 3:18 pm
Deja tu comentario o adhesión al manifiesto | Leave your supporting comment | Pour signer le manifeste laissez un commentaire | Überlasse dein Kommentar oder Einstimmung mit dem Manifest | Άφnσe to σxόλιo σou ή tnv uπoσtήpιEή σou σto uavιφέσto Cancelar la respuesta
Introduce aquí tu comentario...
Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:
Correo electrónico (obligatorio) (La dirección no se hará pública)
Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. ( Salir /  Cambiar )
Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. ( Salir /  Cambiar )
Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. ( Salir /  Cambiar )
Notificarme los nuevos comentarios por correo electrónico.
Recibir nuevas entradas por email.
Este sitio usa Akismet para reducir el spam. Aprende cómo se procesan los datos de tus comentarios.
Seguir este blog vía email
Introduce tu email para recibir notificaciones de nuevas entradas.
Dirección de correo electrónico:
Únete a 1.444 seguidores más
Inicia su recogida de firmas la «Advertencia ciudadana sobre la extralimitación y el colapso»
Antonio Aretxabala ante el Parlamento de Navarra: «el PIB se podría definir como una medida de destrucción de los ecosistemas»
#NoHayTiempo Comparecencia de Antonio Turiel hoy lunes 12 de abril en el Senado español
13 Medidas para un cambio sistémico (propuestas por Jorge Riechmann)
Decrecimiento: nuevas raíces para la economía (carta abierta)
Última Llamada @ ElDiario.es
En defensa de los oasis urbanos 14/09/2022 José Luis Fdez. Casadevante "Kois"
Refugios climáticos, soluciones colectivas y salud pública 23/06/2022 José Luis Fdez. Casadevante "Kois"
Europa, ante la crisis energética: soberanía frente al colonialismo energético 17/06/2022 Alberto Matarán
Vídeos del curso Vivir bien (con menos): explorando las sociedades pospetróleo (set'15).
Debate sobre o descenso enerxético.
Con la ayuda en Internet de
Camino a Gaia en Firmantes iniciales
Adolfo Estrella en Firmantes iniciales
Eusebio Ónega Carrer… en Firmantes iniciales
Yayo Herrero recomie… en El Manifiesto
Laura en Firmantes iniciales
¡Por una Andalucía r… en El Manifiesto
Entrevista radiofóni… en El Manifiesto
Entrevista en Mundo… en El Manifiesto
Juan Manuel Barrios… en Firmantes iniciales
Artículo en elDiario… en El Manifiesto
Gustavo Sanromán Váz… en Firmantes iniciales
Carmen Belda carbone… en Firmantes iniciales
danirru en Firmantes iniciales
Olga Conde Campos en Firmantes iniciales
Dani Boix Masafret en Firmantes iniciales
Estadísticas del blog desde las 20 h del 7-7-14
alimentación anticapitalismo Antonio Turiel cambio climático cambio de paradigma capitalismo ciencia ciudades en transición colapso colapso de la civilización combustibles fósiles concienciación consumismo contaminación crecimiento económico crisis de civilización crisis ecológica crisis económica crisis energética cultura cénit del petróleo debates decrecimiento democracia desarrollo sostenible desigualdad ecofeminismo ecologismo ecología economistas economía economía ecológica ecosocialismo EE.UU. emilio santiago muíño energía energías renovables España estrategias fin del crecimiento Florent Marcellesi historia ideología izquierda jorge riechmann justicia social libros límites al crecimiento límites del crecimiento madrid manifiesto margarita mediavilla medios de comunicación movimientos sociales neokeynesianismo neoliberalismo partidos políticos peak oil pedro prieto petróleo PIB Podemos política políticas públicas productivismo recursos naturales revolución sostenibilidad tecnología termodinámica transición transición energética Vicenç Navarro Yayo Herrero última llamada
Actos Apoyos Cursos Documentos Manifiesto Opinión Otros Reseñas
Crea un blog o un sitio web gratuitos con WordPress.com.
Privacidad y cookies: este sitio utiliza cookies. Al continuar utilizando esta web, aceptas su uso.
Para obtener más información, incluido cómo controlar las cookies, consulta aquí: Política de cookies
Únete a 1.444 seguidores más
¿Ya tienes una cuenta de WordPress.com? Accede ahora.
View post in Reader
A %d blogueros les gusta esto: