gl id gl en gl gl en es vi gl it es it en fr eo en eo gl es en es eo gl gl gl gl gl gl en es en es gl gl es ru ru es gl da gl en kn gl es cs gl vi tt gl gl als gl it th gl es tt gl it tt gl fr en gl eo kn es en pa gl en tt gl en kn gl en tt gl es tt gl eo en gl gl gl en gl gl en es vi gl it es it en fr eo en eo gl es en es eo gl gl gl gl gl gl en es en gl en gl gl gl en gl en gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl en gl sv gl fr gl de gl de gl gl it gl en gl en gl en gl en gl en gl en gl en gl en gl en gl en gl gl pt gl pt gl gl gl gl gl ca gl gl gl gl
Unha corredoira do lugar de Campelo - Mazaricos - Que pasa na costa
Mazaricos Cultura Costa da Morte galicia camiño corredoira
Ai cantas corredoiras haberá pola Costa da Morte… E cantas estarán case que no esquecemento. Esas vías de comunicación, fundamentais hai anos, hoxe son parte do noso patrimonio. E artigos coma este de Suso Jurjo, serven para mantelas vivas.
Corredoira de Rebadisa, Campelo, Mazaricos ”Corredoiras apertadas, camiños de moitas pedras; se non te casas comigo nunca bo camiño levas.” As corredoiras, fondas, estreitas, sinuosas e sombrizas, formaban parte do ADN do noso rural ata que as concentracións parcelarias, o asfalto e os tractores, cada vez máis grandes, acabaron con elas. As poucas que aínda sobreviven acostuman atoparse en desuso e impenetrables debido á propagación da maleza. A fotografía que ilustra esta entrada móstranos o estado en que se atopaba esta “curreduira” do lugar de Campelo no ano 2002. A día de hoxe non sabemos se aínda terá este aspecto tan enxebre ou se xa sería “modernizada” cunha boa tona de aglomerado. Os ribóns que se foron formando ás súas beiras móstrannos o grao de erosión que as choivas, os desaugues das leiras contiguas e o intenso tráfico do vivir labrego foron producindo na súa superficie ao longo dos seus moitos anos de existencia, deixando ao descuberto a rocha nai do subsolo. Completan a súa morfoloxía: os rebolos que o tempo foi depositando no seu leito, os rústicos balados que delimitan as fincas lindeiras, ese hórreo construído mesmo ao barbelo entre o público e o privado, e as pozas que, acó e acolá, non poden faltar en ningunha corredoira dende o outono ata a primavera. Só precisaría para completar a imaxe prototípica deste tipo de vieiros: unhas boas sebes de gamallada, a ambos lados, para imprimirlle un aire sombrizo e misterioso, moi apropiado para tantos e tantos encontros co alén, co mundo do máis alá da morte. Aínda que esta corredoira alimente en nós a lembranza sentimental de tempos pretéritos, as reformas e ampliacións das vías de comunicación que se realizaron nos últimos cincuenta anos foron imprescindibles para o desenvolvemento do noso agro. Agora ben, non estaría mal recuperar e limpar as corredoiras que aínda se conservan. Ademais do seu atractivo como parte de futuros roteiros turísticos, eran parte fundamental da arquitectura da paisaxe, dunha maneira secular de ordenar o territorio e, polo tanto, un patrimonio que, na medida do posible, debemos transmitirlle ás xeracións futuras. Eu, de maneira interesada, propoño empezar pola corredoira que vai dende o lugar de Quintáns ata A Picota. Un residuo dos tempos anteriores á concentración parcelaria. Andei moitas veces por ela na miña infancia. Empeza na Capela da Virxindón e remata no alto do Batán, á entrada da capital municipal. Posúe tódolos valores propios deste tipo de camiños e por riba, a súa enxebre rusticidade, contrasta poderosamente coa urbanidade da vila.
Suso Jurjo, técnico de Cultura do Concello de Mazaricos.
Outras reportaxes mazaricás de Suso Jurjo
O Cruceiro do Ciroláns de Suevos.
As dúas fundacións da Picota: A Taberna Vella e os Riolos de Carnota.
2006: Mazaricos, A “Serna” da Galicia Eterna:
A patria é a terra e mais os mortos.
A nova misa do Cura de Ghirra no Mazaricos de 1965.
Os Mariño de Lobeira e o gando bravo dos montes da Ruña e do Pedregal do Pindo no século XVI.
A situación dos hórreos nos rueiros aldeáns de Mazaricos.
Houbo suevos en Suevos?.
As mallas da miña infancia. Golpe na eira que hai malladeira.
O antes e o agora do primeiro coche do Riolo.
Os 15 votantes nas eleccións ás Cortes no Mazaricos de 1836
As Feiras da Picota nos anos 50.
O Cine Vello da Picota.
Segando en Mazaricos aló polo século XVIII.
Máximo e Aureliano: os primeiros mazaricáns de nome coñecido.
Un paxaro para Mazaricos: A voltas coa orixe do nome do Concello.
A historia da construción da Casa Consistorial de Mazaricos.
Obxectivo: salvar o mazarico real.
Elenita, a heroína antifranquista de Santa Comba.
Suso Jurjo para o Concello de Mazaricos.
Recunchos da Costa: As dunas da Barra
Saen a concurso, por máis de 300.000 euros, as obras de mellora da lonxa de Portocubelo
A Asociación Vieiro presenta o seu programa de prevención das condutas aditivas nos centros de educación primaria de Carballo
Rouban 21 pranchas metálicas do peche dun parque canino en Carballo
Camariñas estreita lazos coa vila irmá francesa de La Turballe
Recunchos da Costa: As dunas da Barra
Saen a concurso, por máis de 300.000 euros, as obras de mellora da lonxa de Portocubelo
A Asociación Vieiro presenta o seu programa de prevención das condutas aditivas nos centros de educación primaria de Carballo
Rouban 21 pranchas metálicas do peche dun parque canino en Carballo
Camariñas estreita lazos coa vila irmá francesa de La Turballe
María de Dina fai xoias con crebas: “Para min Louro, o mar e a natureza en xeral son inspirasión”
A Costa da Morte recibe o outono con moita festa
A Liga da Costa ponse en marcha
Arde un vehículo en Berdoias
Cristina Canosa: "Manter o suicidio como un tabú provoca que siga sendo unha cuestión silenciada e estigmatizada"
Fins Eirexas sobre a estación de bombeo da Ruña: “Hai moitas posibilidades de que este proxecto naza xa morto”
Mazaricos infórmase sobre o impacto da estación de bombeo na Ruña
Unha nai e os cativos, feridos tras un accidente en Chacín
COPYRIGHT 2019 QUE PASA NA COSTA
Aviso Legal y Condiciones de uso