es gl fr gl en gl gl gl sv gl gl nb gl en es gl uk gl gl es gl es gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl es gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl ru es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl ru es ru it gl gl gl gl uk gl ca it gl gl gl gl it gl gl ca gl gl it gl gl gl es gl gl pt gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl hu es gl gl es fr en en en cs en fr en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr en gl gl gl es es es es gl gl gl fr gl en gl gl gl sv gl gl nb gl en es gl uk gl gl gl de de es gl es gl es es gl it lt gl gl gl es gl pt it it en es pt pt
Emilia Martínez Fuentes | Culturalia GZ
Andanzas do Suso de Lameliña
que quero ver as estrelas…
esas de cores, que brillan ó lonxe.
Déixame beber o resío da noite
ata que se encha a miña pel… de fértil humidade.
Ábreme as portas de duros barrotes
e déixa caer ó chán … os cadeados que me atan.
por ese sol morno, que escorrente o medo
que viste de tebras … os meus soños.
As estrelas óllanme dende o teito celeste,
da soidade desta noite fría.
Pecho os ollos e durmo…
mentras o orballo fai regueiros lenes
onde se tece imparable… a nosa historia,
e non resoan… os nosos pasos entre a folla.
Pódese oir o vento incansable,
como canta co seu laío adoecido,
métese por entre as enrugas da memoria
onde dorme o teu recordo… paseniño.
E mentras tanto por entre as pólas
o aire vai debuxando… fantasías,
corazón espído de tenruras
de melodías ledas e agarimos…
Na raia divisoria dos teus beizos
onde nace a semente
nace tamén con sentir impenitente
o latexo que dispe a miña derme…
Outono que pintas os carballos
e debuxas no meu soño… fantasías,
de cores enches os meus prados
trocando as miñas penas en ledicias…
por Emilia Martínez Fuentes | Oct 31, 2018 | Autores/as, Creación, Literaria, Xeral
Se a vida te leva…
para facer do teu camiño… un sendeiro
no que medre a herba.
Seguirei os teus pasos
e descansarei na túa sombra.
Quero ser folla seca que leva o vento
e baila a danza do outono,
alfombrando o chán que pisas.
Quero ficar ó teu carón
e beber a grolos… as túas bágoas.
Se a vida se esgota… vivirei nos teus soños,
na aperta doída da soidade
e no baleiro da noite, cando non brille a lúa.
e acenderei o teito celeste para que non teñas medo.
Milleiros de estrelas alumearan a escuridade
Se os días rematan, e o inverno
cingue o seu manto no meu corpo outonizo,
coma unha pomba no ceo cincento… da tarde,
e bicarei os teus beizos
co agarimo do vento que sen querer… límpache
Se a vida se vai… fico contigo.
por Emilia Martínez Fuentes | Oct 15, 2018 | Autores/as, Creación, Literaria, Xeral
El… non era poeta,
mais nas noites frías e solitarias
cando o vento laiaba por entre as contras…
Fermosas verbas que o corazón lle ía dictando.
Eran soños de amor…
por aqueles ollos da cor do ceo
que fixeron feitizo… no seu ser.
El… non era poeta,
mais por entre os seus dedos
saían as letras como a auga crara da fonte,
tinguidas pola luz das estrelas
nunha noite de Xaneiro.
Non, non era poeta,
mais tiña a habilidade de enfiar soños
cos latexos do corazón,
latexos que se tornaban laios tristes
por aquela á que lle agasallara a alma enteira…
unha noite de lúa chea.
E non era poeta,
pero fixo da súa lembranza
a máis fermosa das poesías…
Ámote… non te quero.
por Emilia Martínez Fuentes | Ago 10, 2018 | Autores/as, Creación, Literaria, Xeral
coa intensidade dunha raiola de sol
ás trés da tarde.
coa luz fermosa da lúa chea
na liberdade que dá o amor
sen vencellos, sen cancelas…
nesa liberdade que tiven… negada.
para que me extrañes… cando falte,
para ansiar vivir… na túa lembranza.
Ámote… , non te quero,
porque quererte paréceme pouco
para definir isto que sinto…
Cando prefiro terte nos meus soños
na liberdade das bolboretas de cores
no cantar dos xílgaros… cando morre a tarde,
no bico que pousa o vento
na caricia tenra do arrecendo… a ti.
Ámote, que non te quero,
pois entendín que podes irte… se queres,
o meu amor seguirá enteiro
ainda que rache o corazón,
ainda que non deixe de chorar…
cada bágoa irá vencellada
ó desexo da túa… felicidade,
á túa vida mesma…
Mentras esteas aquí… amareite
coa intensidade dun temporal…
mais coa dozura do bico que pousan as ondas… na praia
Ámote… non te quero…
« Entradas más antiguas
No hay próximos eventos actualmente.
‘Fake (trampantojo)’ e ‘Del otro lado’ chegan a Lugo esta fin de semana co Camiño Escena Norte 2022
HENKO. A mirada de Miguel Díaz
Concerto de PÄRBO, dúo formado por Begoña Riobó e Anxo Pintos, no Auditorio Municipal de Vilalba
Andanzas do Suso de Lameliña. OUTONO
O FIOT lanza ‘Onda FIOT’, novo espazo que aúna as iniciativas sonoras promovidas polo festival
Andanzas do Suso de Lameliña
Asociación Cultural Avelino Díaz
Asociación Galega Do Xogo Popular e Tradicional
Caderno De Campo De Antonio Reigosa