pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt gl en en ru ru en en fr en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de en fr pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt en en en pt en es pt es es es pt en es pt de es en en eo pt es es gl gl en de it cs hbs_lat pt pt pt es en de ca es pt es es hu gl it en ca en es ms pt pt pt en fr hu es sk es en es pt pt es en de ca es es gl war gl gl gl gl pt es it gl pt gl gl gl gl en es en en en es es en es es es pt ca es gl gl fr es gl gl es ja pt gl gl en pt gl gl en pt gl pt gl pt gl es gl gl pt pt it en en en en en en pt gl pt pt pt pt pt pt pt pt gl pt en pt pt pt pt pt en pt pt pt pt pt en en pt pt gl en en en en gl en en en en pt
Mirada do xordo en Bob Wilson - Palavra Comum
Palavra Comum - Revista galega de artes e letras
Antón Patiño Crítica literária Teatro
A linguaxe configura tamén a nosa noción da realidade. As verbas conflúen na representación do real engadindo un valor simbólico. A nosa visión do mundo fica peneirada nun certo xeito a través da linguaxe, coa denominación e apropiación simbólica do real. O pensamento estritamente visual (arredado totalmente da palabra) pode existir en opcións psicolóxicas das marxes. Coma cando Bob Wilson fixera a “Mirada do xordo” subliñando a intensidade enigmática da visualidade espida. A forza da mirada núa. A complexa construción da imaxe coma un palimpsesto de resonancias sedimentadas. Moitos rexistros agroman daquela: a ollada epidérmica, a viaxe da memoria, a tatuaxe simbólica e comunitaria da verba. Toda isa “summa” constrúe unha imaxe interfaz (entre nós e o mundo). Anacos de sentido na construción da identidade. Nas obras de teatro de Bob Wilson predomina o movemento demorado en pausas extáticas silentes, os corpos dos actores convertidos case en esculturas. O intervalo escénico, as presenzas hieráticas na inmobilidade do “tableau vivant”.
Inventario ritual de xestos que se sitúan fóra do tempo: vocabulario inmóbil do mito, que se atopa por definición lonxe, nun tempo afastado. A vivencia lendaria da imaxe interior vibra no arquetipo primordial. A conciencia moderna do intervalo e da descontinuidade quebra a cohesión intemporal do mito. Bob Wilson semella estabelecer unha polaridade entre o carácter extrahistórico do mito coa imaxe do intervalo (sometida xa á aceleración historica e unha incesante fragmentación temporal). Estratexias próximas ao estrañamento nese viver dous tempos simultáneos propio da sensibilidade metafísica. A marxinalidade das anomalías psicolóxicas teñen moitas veces cabida no eido da arte porque expresan unha situación excéntrica a respecto das condicións habituais e cotiáns da percepción. Vínculos secretos da imaxe co invisíbel. Metáfora visual e desprazamento perceptivo coa realidade inmediata. Estrañamento e mirada reencantada cara o próximo. Despois de saír dunha montaxe teatral de Robert Wilson os xestos cotiáns semellan ter outra dimensión. Ao situármonos na saída, nun semáforo (a carón de ocasionais e robóticos peóns anónimos) temos a sensación de participar nunha escena teatral. Isa distancia fronte á realidade da propia contorna inmediata é a que reflicte o estrañamento artístico. Cada xesto acada nese intre un grao inédito de revelación e orixinalidade, transmitindo unha mensaxe remota e secreta que amplía os lindeiros da percepción (decote anestesiada).
Técnicas da éxtase nun novo reencontro coa maxia de Bob Wilson. A mostra que preparou para Isamu Noguchi tivo unha montaxe excepcional da man do director teatral norteamericano. Agroma de xeito nídio unha evidencia: a capacidade da arte para “transportar”. O xamán seica exercía unhas técnicas arcaicas de éxtase nas chamadas culturas primitivas (talvez algún día recuperaremos algúns dos seus refinamentos!). O que fai Wilson é dotar ás pezas do escultor e deseñador (xa de por si de alto contido poético) dunha aura senlleira. Como nova alquimia da percepción. Unha mestura de rigor e precisión implacábel que non desbota o recendo emocional. Aquela sensualidade de texturas e materiais complementarios aos obxectos. “A mirada do xordo” segue a ser un espazo singular. Darlle voz ao invisíbel coma nos rituais animistas. O baleiro é a materia prima decisiva na construción das presenzas e figuras. Encol do baleiro a materia vibra e adquire nova incandescencia perceptiva: isa alta temperatura emocional que o distingue dun xeito nídio reflicte unha intensidade espiritual extraordinaria.
Acougo do baleiro coma enerxía intersticial que vai configurando todo nun lento e demorado continuum espacial. A mirada transita por diferentes umbrais de intensidade. Espazo lento que xorde coa forza da primeira mirada. Na estancia do comezo (dende a penumbra do animismo) aparecen estilizados obxectos de culto. Penetramos no escenario dos rituais: fica só o baleiro dos obxectos. O misterio figura falarnos dende o hieratismo do ídolo. O enigma contémplanos cara a cara, fala dende a escuridade dun tempo antergo. Tótems dunha sexualidade simbólica. Fertilidade nutricia do mito. Síntese das figuras do invisíbel chamando dende a noite (lento reverso escuro). Logo, o efecto de contraste, de súpeto a festa dos anos sesenta estoupa nos ollos. Cores ondulantes nas rebuldeiras liñas orgánicas inzadas de curvas biolóxicas. O ritmo da modernidade amosa o seu hábitat. Interior doméstico como emblema do confort moderno. Unha rara complementariedade e contraste activo entre os dous mundos. O xardín xaponés fálanos despois dende o fermoso silencio estilizado das pedras de Quioto. Area espida peneirada unha e outra vez na mística da contemplación. Ao sairmos, unha sensación indefinida vai facer despregamento na derradeira estancia, a xeito de museo de arte moderna onde da influencia de Brancusi pasamos á ingravidez cromática de Calder ou ao xogo de Miró. As diferentes lecturas dos paradigmas da modernidade artística. As iconas dos 60. Depuración volumétrica do Brancusi dos anos 50. A obra do Giacometti surrealista da década dos 40: incisións horizontais no mapa do desexo. Homenaxe a Franklin no remate, onde o lóstrego é unha clave simbólica que enche de enerxía unha cativa estancia singular (a xeito de despedida). Coma sempre a posibilidade de sairmos transformados no saudábel efecto positivo da catarse Wilson.
(Monforte, 1957) Artista visual y escritor. Realizó exposiciones individuales en galerías y museos de Amsterdam, Estocolmo, New York, París, Burdeos, Zürich, Stuttgart. Obras en diferentes museos: Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía, CGAC, MEIAC, MACBA, Artium. Su trabajo ha sido definido por el crítico norteamericano Donald Kuspit como “expresionista conceptual”.
Antón Patiño Entrevistas Pintura
Entrevista a Antón Patiño
Antón Patiño Crítica de arte
Plenitude do baleiro en Giacometti, por Antón Patiño
Furna de Fingal. Viaxe a Escocia
More from Antón Patiño
Posted On 19 Fevereiro, 2014 Antón Patiño 0
A casa que construiu Curzio Malaparte é talvez a mellor autobiografía que puido deixar: a xeito de autorretrato arquitectónico. A …
Mestre gravador Alberto Durero
Posted On 5 Fevereiro, 2014 Antón Patiño 0
O raro fascinio dos gravados e debuxos de Durero vai in crescendo. Unha mirada-fiestra-imán que absorbe todas as presenzas nunha …
10 poemas do livro “Enfermaria” de Ana Paula Jardim
30 Setembro, 2022 0
APRENDIZAGEM | Artur Alonso Novelhe
27 Setembro, 2022 0
Projecto Planta I Malvada Associação Artística
16 Setembro, 2022 0
Adeus, ti, Ponte Nafonso I por Ramón Blanco
6 Setembro, 2022 0
O seu endereço de email não será publicado. Campos obrigatórios marcados com *
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
Este site utiliza o Akismet para reduzir spam. Fica a saber como são processados os dados dos comentários.
Entrevista | Luís Osório: “Os artistas, pela primeira vez desde há pelo menos três séculos, não estão na vanguarda do pensamento”
Afonso Cruz, uma escolha fresca e proteica
Entrevista | Ugia Pedreira: “A música salvou-me desde nena”
Escrever o cansaço incansável: Žižek Vai ao Ginásio
GALEGO-PORTUGUÊS – da teoria à prática
O tempo das “Não-Coisas”. E o uso excessivo das redes sociais segundo Byung-Chul Han
Entrevista | Jaime Rocha: “O olhar do poeta é o primeiro e o último possível”
Entrevista | Gonçalo M. Tavares: “A Literatura parte da perversão”
Palavra Comum ~ Revista galega lusófona de artes e letras
Entrevista | Luís Osório: “Os artistas, pela primeira vez desde há pelo menos três séculos, não estão na vanguarda do pensamento”
Afonso Cruz, uma escolha fresca e proteica
Entrevista | Ugia Pedreira: “A música salvou-me desde nena”
Escrever o cansaço incansável: Žižek Vai ao Ginásio
GALEGO-PORTUGUÊS – da teoria à prática
Subscrever Blog via email
Indique o seu endereço de email para subscrever este site e receber notificações de novos artigos por email.
Revista Palavra Comum - © COPYRIGHT 2018 PALAVRACOMUM.COM
Share stories you like to your friends
Utilizamos cookies para melhorar a sua experiência no nosso website. Ao navegar neste website está a concordar com a nossa política de cookies.Continuar Saber mais
Privacidade & Política de Cookies
This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may affect your browsing experience.
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.