gl gl gl gl fr gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl pt gl en gl es sv ca es pt br fr gl pt gl lt gl ca en eu en it gl gl gl it en gl es gl en gl gl gl gl gl gl de en sv fr de de gl gl gl gl gl es gl gl gl es pt es pt pt gl pt fr pt gl pt pt en gl es gl gl pt pt gl en pt pt gl pt pt pt pt es pt gl gl gl gl gl pt it gl gl pt gl gl gl gl gl pt pt pt gl gl pt es pt gl en gl gl gl pt pt pt es pt gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl pt en ca gl gl pt
Vieiros: Galiza Hoxe - Camilo Nogueira - Expropiadores da nación
Sábado, 01 de outubro de 2022
Na espera da resolución do Tribunal Constitucional sobre o Estatuto de Autonomía de Catalunya, o Presidente do Governo Galego afirmou que non había que nada que copiar dese texto, descartando a definición como nación porque Galiza “maioritariamente nón é nacionalista”.
Non pasara  máis que un día cando apareceu o secretario xeral do PSdG-PSOE para rexeitar a idea de incluir esa definición na posíbel reforma estatutaria, asegurando non querer facer “unha fotocopia do modelo catalán”. Os dous tomaron como referencia a Cataluña, mais a razón da súa negación está en Madrid, antes Corte e agora capital do Estado, o centro de poder único que se bendice na Constituición de 1978 cando no artigo 2 asevera “a indisolúbel unidade da Nación española, patria común e indivisíbel de todos os españois”. Nen sequer reparan en que no mesmo artigo 2 e por  causa da loita dos nacionalistas periféricos se recoñece a autonomía das nacionalidades -non tiñan forza para máis- e tamén a das rexións españolas. Sen a batalla histórica das nacións negadas non existiría o Estado das Autonomías, nen o Presidente do Governo Galego tería a oportunidade de asumir a súa alta responsabilidade, para estragala. Tampouco o Secretario Xeral do PSdG-PSOE sería o dirigente dun partido chamado así. Aviados estábamos de teren sido eles os representantes dos seus partidos nas Cortes constituintes: con esa actitude non terían aceitado a introdución dunha palabra como a de nacionalidade, hoje espallada por onde quer, para referirse ás outras nacións do Estado.
Os que desprezan a definición de Galiza como nación non o fan de balde, senón en proveito de intereses alleos. Tendo tamén un importante e decisivo carácter simbólico, a consideración estatutaria e constitucional como nación expresa algo tan materialmente determinante como a consciencia da capacidade de a sociedade galega de valerse por sí mesma. Exprime a consciencia de poder viver sen necesidade de Madrid como poder político, económico, mediático e cultural, sen prexuizo da convivencia nun Estado plurinacional e nunha Unión Europea sen fronteiras. Sabendo que a dependencia supostamente necesaria dun Estado que non recoñece a Galiza é parte da ideoloxía dun poder castrador das enerxías e da cultura proprias. Algo de todo isto foi albiscado desde que Galiza ten un certo autogoverno, sendo a nova realidade política, social, económica e lingüística da sociedade galega a que explica o renacer de posicións españolistas máis agresivas.
A concepción que subxace no artigo 2 da Constituición en vigor revelase cada vez máis como o instrumento xustificador do poder último e indiscutíbel herdado do absolutismo e carente dunha razón histórica democrática. Non tardará en facerse visíbel que a cooperación, se é vivida entre iguais, non é contraria á diversidade nacional.
A idea de España como unha nación única fermentada desde o tempo dos Reis Católicos, tan aducida polos que hoxe negan a diversidade nacional, ten que deixar paso a unha visión que recolla a realidade de que, depois do tempo deses monarcas -usurpadores dun poder que lle correspondía á raiña Xoana, criadores da Inquisición, represores de todos os diferentes e castradores do Reino de Galiza-, o que dan nación non era unha instituición peninsular, senón un conxunto de reinos e entidades políticas integradas nun patrimonio de estados pertecente á dinastía Habsburgo e depois do declinio aos Borbon franceses, do que naceron unha boa parte dos Estados europeus e americanos actuais. Só partindo da separación sucesiva dos estados europeus e da independencia dos americanos se enceta un proceso de estruturación dun Estado fundamentado nun poder monárquico carente de todo creto e no castelán como idioma, cando en Galiza a prática totalidade da povoación era monolingüe no seu idioma, aparecendo no mesmo tempo histórico movimentos alternativos, fundamentados na historia, na cultura, no carácter social e nos intereses económicos e sociais de países que definían como nacións, procurando o  autogoverno. Nos dous últimos séculos, de dominio dunha monarquía caciquil e dúas ditaduras, con raros e excepcionais momentos democráticos, apenas na Segunda República e no tempo actual foi realmente posíbel constituir forzas políticas e instituicións que respondesen potencialmente á diversidade nacional.
Chegarán estes a suprimir a letra do hino que define a Galiza como nación que foi aprobado por unanimidade na primeira lexislatura do Parlamento?.
É preciso que te rexistres para poder participar en Vieiros. Desde a páxina de entrada podes crear o teu Vieiros.
Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí:
A reforma do Estatuto (25/04/2010)
Ai, Europa ! (11/04/2010)
O retorno dos demos (21/03/2010)
A glória do Pórtico (14/03/2010)
A nação curda (07/03/2010)
As provincias e Madrid (26/02/2010)
Um salto económico e demográfico (20/02/2010)
A propósito de Grécia (17/02/2010)
Foi alí, no Obradoiro (29/01/2010)
Da presidência da União (13/01/2010)
Depois de Copenhague (30/12/2009)
Brasil e nós (18/12/2009)
A dignidade dun povo (27/11/2009)
Depois de cinco anos de crise (24/11/2009)
O momento da União Europeia: A eleicão do presidente (I) (27/10/2009)
A cidade do Bósforo (13/10/2009)
Os Jogos de Lula (08/10/2009)
Um espectro ronda sobre Europa (30/09/2009)
Zascandileando por Europa (21/09/2009)
O sitio onde aninham todas as virtudes (16/09/2009)
Crise e sociedade (08/09/2009)
Desde o valor de todo o feito... (27/08/2009)
Estar na cereixeira (18/08/2009)
A propósito de Ence e Pescanova (e da agresión madrileña a Caixa Galicia) (03/08/2009)
Tanta gente, tão preparada (28/07/2009)
De costas viradas (14/07/2009)
A propósito do financiamento autonómico (07/07/2009)
Castelao entre nós (30/06/2009)
Mirar para alén (23/06/2009)
O conto é que... (16/06/2009)
Non será doado (09/06/2009)
Os europeos e a consciencia da Unión (02/06/2009)
Xogando coas cousas de comer (26/05/2009)
O acosso que não diz o seu nome (19/05/2009)
Depois da Asemblea (12/05/2009)
Unha penosa contradición (21/04/2009)
Abrir-se à sociedade (14/04/2009)
O patrón de Europa (07/04/2009)
O peso em Madrid (31/03/2009)
Contra a desertización (24/03/2009)
Lula e Obama (17/03/2009)
O acordo necesario (10/03/2009)
Desde o areal de Estorde (24/02/2009)
EEUU, China, a UE e nós (17/02/2009)
Belém da Amazônia (10/02/2009)
Sobre Galiza na crise (03/02/2009)
Como Lincoln e Mandela (27/01/2009)
O presidente eleito (17/01/2009)
Bombardear un campo de concentración (30/12/2008)
Un territorio común (03/12/2008)
O soño americano (30/10/2008)
As medallas olímpicas (17/08/2008)
As primarias demócratas en EEUU (13/06/2008)
Unha nación no mundo (02/04/2008)
Crónica de Palestina (18/02/2008)
A experiencia e o cambio (10/01/2008)
Non teñen remedio (29/05/2007)
Opinión, Columnas, Galerías, Últimas, Escáneres, Anteriores, FAQ, Buscador
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
Chat, Foros, Chatrevistas, Postais, Conversas, Open Vieiros
Barcelona, Bos Aires, Euskadi, Venezuela, Irlanda
Día das Letras, Creación, Informativos, Dossiers, XGN07, 1 de abril
RSS | Que é Vieiros? | Que é o RSS? | Creative Commons | Publicidade | Director | O equipo | Contacto