gl gl es gl gl gl it en gl gl gl gl gl en gl it pt gl gl gl es pt en es pt fr es pt gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl ca gl id es gl gl es gl gl gl en es lt gl gl gl gl gl gl gl gl gl es en it nl en es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl en gl es gl es es en en es gl gl gl en gl gl gl en en gl gl gl en gl
Artigo de opinión de José Mateos Mariscal
12 de Xuño de 2020
“Creo que la imaginación es la principal facultad de la mente humana. La fantasía, la habilidad, el arte de usar y controlar la imaginación en narrativa es el mejor y el más feliz ejercicio en el uso de esa facultad, junto con la ciencia, que la usa para conectar hechos que parecen no relacionados”.
Aínda lembro as historias dos anos de emigrantes en Alemaña de moitos españois. De neno contábanme como, tras volver de pasar fame na posguerra, viron que, cun soldo de peón caminero, que pasaba máis tempo en paro que traballando, non podía dar para comer á súa incipiente prole. Decidiron marchar, como tantos outros zamoranos e leoneses, a onde houbese traballo. Eran os anos nos que o reino de León non eran tres, Zamora, Salamanca e León, senón catro: Zamora, Salamanca León, Bilbao e Leganés; ou L`Hospitalet, ou un pobo ou barrio Zamorano en Barcelona ou en Madrid.
Algúns aínda se foron máis lonxe. Foron daqueles españois aos que, ao cruzar a fronteira, lles pedían pagar con francos e insistían en pagar coas pesetas. Alguén lles falou de que en Alemaña pagaban mellor. E apuntáronse a ir traballar como Gastarbeiter a unhas bases militares americanas preto de Frankfurt do Meno. Alí realizaban todos os traballos que nin os soldados americanos, nin os soldados alemáns, querían realizar, derrotados na Segunda Guerra Mundial.
Moitos españois despois de corenta anos trabando en Alemaña só aprenderon a dicir Bier, Brot, Sauerkraut, Kartoffelnsalat, Wurst e, por unha anécdota que hoxe prefiro non contar, Spanische Scheisse. Esperaban impacientes na estación o tren que os levaría á cidade que deu nome ao perfume máis antigo do mundo. Entón tiñan dúas opcións: traballar como xardineiros en Hannover ou como mineiros en Colonia. Non o pensaron moito, eran novos e crían que traballar na mina non sería tan duro.
Así comezaban a súa aventura como Gastarbeiter – “traballador invitado” en alemán – na mina de carbón de Zollverein, a máis grande e moderna do mundo e que, na actualidade, constitúe un exemplo representativo do desenvolvemento da industria siderúrxica en Europa.
Moitos dos españois que chegaron aquí a finais dos 60 pensaban que os alemáns ataban os cans con longanizas. Crían que con traballar un ano gañarían suficiente para regresar a España e comprar unha casa. Despois dese ano, dábanse conta de que non gañaran suficiente, así que decidían quedar un ano máis. A maior barreira que se atopaban os Gastarbeiter ao chegar aquí era o idioma. Moitos vían a súa estancia en Alemaña igual de temporal que o seu contrato. Ao fixar sempre unha data de volta, non se esforzaban en aprender alemán e, por tanto, non podían aspirar a un posto mellor. Aínda así, houbo quen decidiu quedar a pesar das trabas que supuña un idioma tan diferente ao seu. Hai pouco marchou un paisano noso, que estivera máis de 50 anos, e que nunca aprendeu o idioma alemán.
«A historia da emigración española está chea de mentiras, maquillouse convenientemente e todos cremos esa versión, porque é máis duro enfrontarse á verdade e á historia». «O tren da memoria é unha homenaxe á dignidade dunhas persoas que sufriron moito e que espertaron os sindicatos e as reivindicacións laborais en situacións moi difíciles. Entón había máis solidariedade, porque unha gran maioría traballaba en fábricas, agora os emigrantes están máis dispersos e resúltalles máis difícil agruparse».
“Estas barracas usábanse, antes de vir as expedicións de españois, como cuadrizas de cabalos. E entón trouxéronnos aos emigrantes aquí, e cando aquilo acabouse, fíxose a Sociedade Protectora de Animais e isto tíñano como rehabilitación dos animais. A historia é así: animais, persoas, animais… O próximo non sabemos o que será!”.
Aqueles que, seguindo a demagoxia irresponsable, acusan oas españois de non lembrar a súa propia historia como país de emigrantes agora que chega a inmigración, menten. Os españois lembramos moi ben estas historias familiares ou persoais de emigración. É por iso que entendemos que é un tema que debe tratarse con moita responsabilidade. A inmigración é unha riqueza para a sociedade de acollida e unha perda para a de partida.
Con todo o tratado anteriormente, apréciase que esa intención de mellorar, de superarse e, en resumo, de obter benestar familiar ao emigrar, non foi do todo satisfeita pola maioría dos emigrantes en Alemaña. De aí as súas intencións de retorno, de preferir estar en España coas familias e reinsertarse laboralmente nas súas localidades de orixe, a quedar en Alemaña “sobrevivindo”, “traballando para comer e vivir” ou sen ter a opción de “aforrar”.
alemaña Bilbao emigración fantasía león zamora
12 de Xuño de 2020
O emprendemento xuvenil no rural, eixo dun intercambio internacional en Santiago de Peñalba
26 de Setembro de 2022
Lubián (Zamora) celebra a romaría da Tuíza na honra da Virxe das Neves
25 de Setembro de 2022
Ana Prieto, subdirectora de Enfermería do Hospital de Valdeorras, despídese deste centro
13 de Setembro de 2022
O son das bandas de gaitas volvía tomar Lubián o 7 de agosto
9 de Agosto de 2022
Ramiro Fernández, veciño de Pradomao (Parada de Sil), cumpre 100 anos
2 de Outubro de 2022
O valdeorrés Agustín González “Adas”, Distinción ao Mérito Deportivo 2022
2 de Outubro de 2022
Un escape de gas no centro do Barco mobiliza aos servizos de emerxencias
2 de Outubro de 2022
Malestar veciñal polo mal olor na desembocadura do río Cigüeño, no Malecón do Barco
2 de Outubro de 2022
O 6º Gran Premio de Montaña A Rúa reúne a 133 participantes
2 de Outubro de 2022
A empresa con sede en Valdeorras SPEDION aposta pola dixitalización no sector do transporte
8 de Xullo de 2020
Un local barquense únese ás asociacións de salas de concertos estatais para solicitar medidas mentres dure o cese de actividade
23 de Marzo de 2020
As ocas, de paseo polo casco vello do Barco
23 de Decembro de 2019
A provincia de Ourense ten 204 pacientes ingresados por coronavirus, 20 deles no Hospital de Valdeorras
16 de Abril de 2020
O desfile do Domingo Gordo en Viana do Bolo, en fotos
24 de Febreiro de 2020
Find us on Facebook
SUBSCRÍBETE AO XORNAL O SIL
© Copyright 2022, Todos los derechos reservados
Back to top button
Usamos cookies no noso sitio web para proporcionarlle a experiencia máis relevante lembrando as súas preferencias e repetindo visitas. Ao facer clic en "Aceptar", acepta o uso de TODAS as cookies.
Visión xeral da privacidade
Este sitio web usa cookies para mellorar a súa experiencia ao navegar polo sitio web. Destas cookies, as cookies que se clasifican como necesarias almacénanse no seu navegador, xa que son esenciais para o funcionamento das funcionalidades básicas do sitio web. Tamén empregamos cookies de terceiros que nos axudan a analizar e comprender como usa este sitio web. Estas cookies gardaranse no seu navegador só co seu consentimento. Tamén ten a opción de optar por non recibir estas cookies. Pero a desactivación dalgunhas destas cookies pode afectar a súa experiencia de navegación.
As cookies necesarias son absolutamente esenciais para que o sitio web funcione correctamente. Esta categoría só inclúe cookies que garanten as funcionalidades básicas e as funcións de seguridade do sitio web. Estas cookies non almacenan ningunha información persoal.