ast en ast pt en pt cv pt gl en lt gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en pt
Gloria sen fin – xurxodiz·eu
nas profundidades da súa vileza,
que pensaba as súas vellas fraquezas
idas, mal soño, esquecida vivencia.
Polo ouro afamado dictou sentencia:
ábrase o castelo con gran bruteza.
Sangue de neno tingue a fortaleza:
gloria sen fin a través da violencia.
Mais non fica estático o sentimento.
O caos non cala as voces no ouvido
e a culpa aflora máis cada momento.
Decae e comprende, berra doído:
«non importa canto cause tormento,
a escuridade son eu: vai comigo!»
Escrito orixinalmente para o April Daily Poem 2022, con cada verso inspirado respectivamente polas palabras e imaxes semente Opulent, Depths, Ancient, Dream, Hunger, Open, [blue pink and yellow abstract painting photo], Endless, Static, Chaos, Bloom, Decay, Storm, [forest during daytime photo]. Imaxes vía Unsplash.
Authorial WordPress Theme por Jorge Diz Pico