gl id gl en gl gl en es vi gl it es it en fr eo en eo gl es en es eo gl gl gl gl gl gl en es en es gl gl es ru da en gl tt en en kn gl es da gl vi pa gl gl th gl it kn gl es tt gl it da gl fr sl en eo cs en en tt gl en da en en kn gl en sl gl es tt gl eo da gl gl gl en gl gl en es vi gl it es it en fr eo en eo gl es en es eo gl gl gl gl gl gl en es en es pl en gl pt gl gl en es en gl gl gl gl es en en gl gl gl gl gl gl gl es gl en gl sv gl fr gl de gl de gl gl it gl en gl en gl en gl en gl en gl en gl en gl ja gl en gl en gl gl gl gl ca gl gl gl gl
Presión hospitalaria: entendendo mellor os datos - Javier López Moríñigo - Que pasa na costa
Foto da explosión acontecida no centro de Madrid-BBC
O pasado 20 de Xaneiro de 2021 estabamos a piques de rematar un día normal (se aínda existen estes días) no centro de saúde no que traballo en Madrid. Eran case as 3 do mediodía cando a escasos metros escoitamos unha enorme explosión. Casualmente, fronte ao noso centro hai un parque de bombeiros; e en apenas 2-3 minutos trala explosión chegamos ao lugar, ademais dos bombeiros, os primeiros policías, persoal de emerxencias (SAMUR), dous psicólogos, outra compañeira psiquiatra e eu. Como médico e psiquiatra, inicialmente non sabía (ninguén o sabía) cal ía ser a miña función. Ninguén podería saber se nos iamos atopar con 50 mortos, ou 50 feridos, ou 100; e esta dúbida nese preciso momento xenera unha grande ansiedade, especialmente aos que non traballamos en emerxencias. Mais concretamente, non sabía se ía ter que actuar como médico, é dicir, tratar de reanimar feridos moi graves mentres ían chegando os equipos de emerxencias (catástrofe con predominio de feridos) ou se ía ter que actuar como psiquiatra manexando crises de pánico de veciños e familiares (crises máis graves cas nosas -o escenario impuña-). “Afortunadamente” ao cabo duns minutos os equipos de emerxencias fixéronse co control da situación, e os pesimistas presaxios iniciais foron desmentidos pola realidade, aínda que houbo que lamentar catro falecidos, que para algún poden semellar insignificantes nesta terrible pandemia que parece que nos acostumou máis á morte cá vida.
Nembargantes, tratándose dun edificio no centro dunha gran cidade a carón dun colexio e dunha residencia de maiores, os nosos pesimistas pensamentos eran razoables. Non pretendo con esta exposición alarmar más á poboación pero sí chamar á concienciación do que é seu, os hospitais, para que sexan correctamente usados neste contexto de pandemia. E dentro dos hospitais, un recurso obviamente limitado pero que pode salvar vidas son as unidades de UCI, especialmente na patoloxía da COVID-19 (pola necesidade de ventilación mecánica nos casos máis graves), UCIs que están actualmente saturadas.
E falando da saturación das UCIs por COVID-19, un exemplo hipotético e representativo: non é o mesmo unha saturación do 50% de (en Madrid) 1408 camas de UCI, o que deixaría unhas 704 camas baleiras para outras patoloxías e accidentes, que o 50% (Melilla) de 16 camas de UCI. Si, as poboacións de Madrid (máis de 6 millóns de habitantes) e Melilla (uns 85.000 habitantes) son moi diferentes. Pero e se hai una explosión como a mencionada e son necesarias de forma urxente 10 ou 15, ou 50, camas de UCI, o que pode ocorrer en calquera parte? Non vou insistir nas medidas de distanciamento social coas que todos podemos contribuir á prevención da pandemia, consciente da sobrecarga psicolóxica e do impacto económico que conlevan, sobre todo tras un ano de pandemia.
E por iso cómpre necesario rematar cunha mensaxe de esperanza real, para todos: as vacinas, das que seguirei a falar no meu seguinte artigo.
Javier López Moríñigo, coruñés na diáspora. Médico-Psiquiatra formado na USC. Doutor en Medicina polo King’s College London (Reino Unido). Na actualidade, Investigador Principal na Universidade Autónoma de Madrid e Médico-Psiquiatra no Hospital Universitario Fundación Jiménez Díaz (Madrid).
Outros artigos de Javier López Moríñigo en QPC
VIH e COVID-19: razóns para a esperanza, e avisos.
O Depor: culpable de baixar a 2ªB, mais sen xuizo non hai sentencia xusta.
As favelas de Río: aprendizaxes nestes tempos de crise e aumento de suicidios.
A historia tende a repetirse.
A emigración do pasado e a emigración actual: distinta forma, mesmo fondo.
-- Escolla un autor ou autora -- Alberto Pose Alberto Riveiro Sambade Alejandra Plaza Alexandre López Romero Alicia Barreiro Cambeiro Almudena García Castillo Ana Gil Rey Ana Romero Masiá Anabel Piñeiro Antón Lestón Anxo Garrido Arturo Franco Asociación Sonlilá Óscar de Souto Óscar Rey Calo Beatriz Blanco Begoña Barral Sánchez Beto Rouget Carlos Abelenda Chema Rei Darío Areas David Castro David Lourido Deindo Diego Dourado Diego Dourado Digna Rdgz. Romar Director Domingo Guerra Editorial Fátima Rodríguez Gonz... FútbolQPC Firmas QPC Deportes Fran Figueroa Fran Lago Galicia Guillermo Parga Hector Pose Huelvis Javi Mos Javi Turnes Javier López Moríñigo Joaquín Vidal Jorge Parri José Carlos Leis Caru... José Luis Louzán José Manuel Castro Ma... José María Carretero José Ramón Rey Senra Jose Luis Gomez Laura Canosa Lola Rontano Lorena Martínez Luís Lamela Maikel Pérez Castro Manuel González Corre... Manuel Suárez Suárez Manuel Varela Manuel Vilar María Bella María José Mato Mario Maceiras Mario Rodríguez Marisol Soneira Martiño Nercellas Miguel Anxo Mato Fondo Miguel Vieito Villar Miro Villar Modesto García Quintáns Modesto Parga Moncho Gándara Montse París Openhost Paula Castiñeira Paula García Costa Paula Vázquez Rafael Lema Ramón Blanco Rebeca Facal Fuentes Redacción Roberto Mouro Roberto Traba Velay Sergio Dosil Serxio Iglesias Suso Bahamonde Suso Jurjo Suso Lista Tatiana Rellan Ubaldo Cerqueiro Víctor Castiñeira Vicente Jesús Bernal ... Viki Rivadulla Xabier García Lema Xabier R. Blanco Xan Fernández Carrera Xosé Iglesias Xosé Manuel Barros Xosé María Lema Suárez Xulio Pardo de Neyra Xurxo Borrazás
Días de axenda cultural en Dumbría
6 rutas para coñecer e querer o territorio no Outono en marcha de Senda Nova
Teatro infantil e micoloxía para o Outubro cultural de Laxe
Un outubro para as crianzas en Carnota
O Servizo de Atención Temperá da Laracha estrea instalacións
Días de axenda cultural en Dumbría
6 rutas para coñecer e querer o territorio no Outono en marcha de Senda Nova
Teatro infantil e micoloxía para o Outubro cultural de Laxe
Un outubro para as crianzas en Carnota
O Servizo de Atención Temperá da Laracha estrea instalacións
“Un alcalde non pode, segundo a Lei de Espectáculos, nin autorizar nin denegar unha festa promovida por veciños”
A incerteza volve enlear as Festas da Pilarica da Trabe
“A desastrosa xestión do goberno municipal está levando o Concello de Muxía a unha situación límite”
Adeus ás palmeiras da Praza de Castelao de Corcubión
Rescatan un can dun profundo foso en Vilar de Couso
COPYRIGHT 2019 QUE PASA NA COSTA
Aviso Legal y Condiciones de uso