gl gl gl gl gl gl gl en gl en en pt es tr en pt lt gl en pt es tr en pt ca gl de gl it gl es gl en en gl gl gl gl gl gl gl en gl en en gl de gl it gl es gl en en gl gl gl gl gl gl pt en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl war gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl en gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl ceb gl gl gl gl gl en it gl en gl gl gl de gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl en gl gl de gl it gl es en gl gl pt gl
“Optimizando a produción, na superficie actual de eucalipto poderían incrementarse un 30% as cortas de madeira en Galicia” - Campo Galego
A sección ‘Noticias de empresa’ inclúe informacións de actualidade empresarial, así como as notas de prensa de firmas colaboradoras.
O anuncio da moratoria ao eucalipto disparou este ano a demanda de planta nun sector que empeza a apostar tamén polo piñeiro. Entrevistamos a Santiago Rodal, de Viveiros Mañente, o maior produtor de eucalipto nítens de Europa
Santiago Rodal Del Río (Poio, 1972) é unha persoa de recoñecido prestixio no sector forestal. Durante os últimos 20 anos foi o responsable dos viveiros de Ence e acaba de incorporarse ao equipo de Viveiros Mañente para reforzar a área de produción de planta e asesoramento a clientes. Analizamos con el as perspectivas de futuro do monte galego.
– Como foi a actividade nos viveiros nesta campaña marcada polo anuncio da moratoria ao eucalipto da Xunta?
– Pois frenética. A moratoria colleunos co pé cambiado a todos. Houbo máis demanda de planta que oferta no mercado. Era imposible atender todas as solicitudes dos propietarios pero eu creo que houbo moita confusión e que algúns propietarios non se deron de conta de que a plantación de eucaliptos xa estaba regulada antes da moratoria en moitos aspectos. Hai que lembrar que non se podía, por exemplo, plantar eucaliptos en terreos agropecuarios ou eliminar frondosas para plantar eucaliptos. Houbo un grande desconcerto que nos volveu tolos a todo o sector, queríanche levar a planta do viveiro con dous centímetros, sen a calidade debida.
– A moratoria tivo entón un efecto contrario, pois no canto de lograr reducir as plantacións de eucalipto potenciounas.
– En certa medida si. A xente asustouse porque a partir de agora non se vai poder ampliar a superficie de eucalipto, pero eu estou bastante de acordo coa moratoria, porque creo que a superficie que hai a día de hoxe dedicada a eucalipto en Galicia é suficiente, o que hai é que optimizala. A min, que viaxo moito en coche por Galicia e por Asturias, o que me dá moita pena é atoparme montes de eucalipto abandonados. É un fenómeno que xa se está dando, sobre todo na provincia de Pontevedra e en Asturias. Ves que hai montes nos que non se fai selvicultura e non se aposta por material xenético de calidade. Ese monte non é produtivo e iso é o que non ten sentido. Insisto, cultivemos o que temos de eucalipto ben sen pensar en aumentar superficie.
– Facendo iso, optimizando o cultivo nos montes de eucalipto actuais, canto podería incrementarse a produción?
– Todo depende da calidade do chan, hai montes que non son bos e nos que por moito que fagas non vas lograr grandes resultados, pero hai outros nos que sería fácil chegar a producir un 50% máis de madeira. Eu estou seguro de que a produtividade media no conxunto da superficie forestal podería incrementarse nun 20 ou 30%. En Galicia, coa cantidade de eucalipto que temos plantado poderiamos aumentar notablemente a produción de madeira sen aumentar a superficie e ademais teriamos menos riscos de pragas ou de incendios, polo que estariamos a xogar máis sobre seguro.
– Que produtividades serían esixibles a un monte de eucalipto en Galicia? É dicir, cales son eses obxectivos aos que tería que aspirar un propietario forestal?
– No caso do eucalipto nítens estamos a observar que con boas plantas e montes ben coidados en 10-12 anos alcánzanse 400 toneladas por hectárea de produtividade. Ese xa é un obxectivo bo e é unha cifra moi rendible para un monte que non supón ademais un maior custo. No caso da planta, ao final é un 25% do custo de preparar o monte, polo que pasar dunha planta normal a unha planta boa supón pagar só 4 ou 5 céntimos máis.
No caso do eucalipto nítens, con boas plantas e montes ben coidados en quendas de corta de 10-12 anos alcánzanse 400 toneladas de madeira por hectárea
Tendo en conta que metes 1.000 plantas por hectárea e logras un 20 ou un 30% máis de produtividade, creo que é un investimento moi interesante. Igual que unha boa preparación do chan e unha boa fertilización, que supón gastarse no canto de 1.000 euros, 1.200 ou 1.400. Merece a pena, porque onde ías sacar 7 ou 8.000 euros en madeira podes lograr 12 ou 13.000 ou mesmo máis.
Ás veces obsesionámonos co prezo de venda e non nos damos de conta das perdas de produtividade que temos. Trátase de producir máis toneladas cos mesmos recursos
Esas cousas son fundamentais porque son as que fan que o monte sexa rendible e non dependas tanto das variacións de prezo que poida haber no mercado porque o que fas é producir máis toneladas cos mesmos recursos e gastando só un pouquiño máis en material de base e en facer ben as cousas. Ás veces obsesionámonos co prezo de venda e non nos damos de conta das perdas de produtividade que temos e eu creo que a rendibilidade do monte está aí. O prezo é a segunda derivada, pero debemos arranxar antes a primeira.
– Tendo iso en conta, que consellos darías ao propietario forestal para aumentar a rendibilidade do seu monte?
– Hai que partir dunha planta boa nun viveiro certificado. No eucalipto, como cultivo que é, hai que utilizar un material de base bo para que sexa produtivo. Pero iso só non chega, hai que preparar ben o terreo, hai que fertilizar en condicións e hai que manter o monte limpo sobre todo os primeiros anos. E así imos conseguir incrementar a produción e a rendibilidade sen necesidade de aumentar a superficie.
– De todos eses factores que enumeras, cal pesa máis?
– A orde para min sempre é: planta boa, monte coidado e despois, se tes o monte limpo é cando de verdade vai achegar moito esa refertilización do primeiro ou segundo ano. Pero se non se limpa o monte e non chegamos a ter unha cultura forestal correcta, tampouco a fertilización vai aportar nada do outro mundo.
Se non se limpa o monte os primeiros anos, o abonado de mantemento non nos vai aportar nada do outro mundo
– Falta cultura forestal en Galicia?
– Avanzouse, pero falta aínda. O viveiro pode axudar fornecendo planta boa e asesorando e acompañando ao propietario nas distintas fases do cultivo. Iso é algo que o propietario agradece moito e que é moi positivo para o sector porque profesionaliza ao produtor. Veñen moitas veces propietarios coa súa referencia catastral e pregúntannos, que podo facer no meu monte. Queremos aproveitar esa proximidade co propietario para asesoralo e axudarlle a ser máis profesional.
Eu empezo a ver un pouco máis de profesionalización nos montes. O propietario comeza a ser un pouco máis consciente de que se inviste no monte logra un maior retorno
Eu empezo a ver un pouco máis de profesionalización nos montes. O propietario comeza a ser un pouco máis consciente de que se inviste no monte logra un maior retorno. O prezo da madeira é un mix de varias cousas e o valor da madeira en pé ten un gasto de aproveitamento e un gasto de transporte a destino, polo que un monte ben coidado, ademais de ser máis produtivo, é dicir, de que na mesma superficie sacas máis diñeiro, se está ben plantado e ordenado con pistas polas que poden acceder os autocargadores e camións, reduces notablemente esoutros gastos da saca.
– Factores como o minifundio ou a idade dos propietarios son un freo a esa profesionalización?
– Eu creo que en breve haberá un cambio xeracional no monte. O propietario forestal que hai actualmente en Galicia é unha persoa maior e o importante e o bo sería que os seus descendentes collesen a testemuña. Pero volvémonos en xeral máis urbanitas, os fillos fóronse a estudar e a traballar ás cidades e parece que para esa xente o monte queda moi lonxe, pero se realmente o monte produce eses novos propietarios han coidalo.
En breve haberá un cambio xeracional no monte porque o propietario forestal que hai actualmente en Galicia é unha persoa maior
Eu observo que en provincias como A Coruña e Lugo, onde o monte se coida, dá diñeiro e non arde, pero é certo que o minifundio é un hándicap importante. O propietario en Galicia posúe 4 hectáreas repartidas en catro parcelas e sabemos o complexo e o lento que son os procesos de concentración parcelaria. Historicamente os montes, sobre todo os bos, dividíronse moito e iso condiciona hoxe a maneira de traballar, pero ten tamén un aspecto positivo e é que a riqueza forestal está moi repartida.
– Como ves o mercado da madeira de eucalipto nos próximos anos?
– Eu parto sempre da premisa de que o mundo neste momento é deficitario en madeira en xeral. É unha materia prima moi versátil que se adapta a gran cantidade de usos, desde a carpintería á construción ou a novas aplicacións, ademais de cumprir un papel ambiental fundamental. Temos un gran problema cos plásticos, e o papel pode ser un gran substituto, tanto para embalaxes como para novos usos como poden ser os téxtiles. E xa non nos plantexamos a vida sen tisú, é dicir, sen un pano de mesa, un mantel de papel ou uns cueiros e hoxe en día sen as máscaras ou os traxes do persoal sanitario.
En Galicia as papeleiras conseguían competir moi ben en produción de pasta de papel con Suramérica sobre todo porque ata o de agora tiñan ao rei dos eucaliptos para facer pasta de papel, que é o glóbulus
Pero ten que haber un mercado e en Galicia o cultivo do eucalipto vai moi ligado ás papeleiras, que conseguen competir moi ben en produción de pasta de papel con Suramérica, sobre todo porque ata o de agora tiñan o rei dos eucaliptos para facer pasta de papel, que é o glóbulus. O nítens para os novos usos tamén se adapta moi ben.
A exportación está moi ben pero se a madeira tes que levala a China, terás que pagala menos. Sería importante pechar o ciclo da transformación en Galicia
Eu creo que sería moi importante que a segunda transformación estivese preto de nós, que somos os que producimos a materia prima, porque o transporte vai encarecerse moito no futuro. Sería importante pechar o ciclo e deixar en Galicia o valor engadido potenciando a industria que consome esta materia prima. Porque a exportación está moi ben e é necesaria, pero ao final é cara. Se a madeira tes que levala a China, terás que pagala a menos porque xa só o transporte vai consumir a marxe de beneficio.
– Falas da dependencia de Ence do sector en Galicia. O peche da factoría de Pontevedra sería un problema?
– Loxicamente o sector vaise resentir e o propietario vaino notar. E existe sempre o risco de que caian os prezos pero esa madeira que consumía Ence en Pontevedra será perfectamente asumida polo crecemento que están a ter na planta de Navia, que están a ampliar, e porque hai outras celulosas na península ibérica que xa están a comprar parte da madeira que empregan en Galicia. Entre unha e outra alternativa absorberían ese pequeno buraco que quedaría polo actual consumo de madeira de Ence en Pontevedra.
Navia aumentará a súa produción e seguirá comprando nítens no norte de Galicia e glóbulus en Asturias e as pasteiras portuguesas comprarán o eucalipto glóbulus que hai na zona de influencia de Ence Pontevedra
Nese sentido creo que non habería problema, pero estamos a eliminar unha industria nunha zona estratéxica, e quen veña a comprar a madeira, ben sexa de Navia ou de Portugal, non vai poder pagar tanto porque o vai a penalizar o transporte. O problema creo que non vai ser de demanda, pero si de distancia do produtor coa industria transformadora. En comarcas como a da Mariña non se vai notar, porque Navia está moi preto, e seguirá comprando glóbulus en Asturias e nítens en Galicia, pero zonas da Coruña ou Pontevedra veranse máis afectadas. Supoño que na zona de influencia de Ence Pontevedra, onde se produce glóbulus, empezarán a comprar máis as pasteiras portuguesas.
Zona adicada á produción de plantas de conífera en Viveiros Mañente
– O piñeiro está a abrirse paso en usos como construción estrutural e hai empresas en Galicia, como Finsa, que están a apostar claramente por esa vía. Que se necesita para que se volva a plantar piñeiro en Galicia?
– Eu creo que nisto é moi importante conseguir chegar ao propietario forestal. O piñeiro levaba moitos anos con problemas de enfermidades e de pragas, desde o nematodo no sur de Galicia ás bandas vermella e marrón, que empezaron polo País Vasco e están a afectar xa a Asturias e ao leste de Lugo. Hai que concienciar ao propietario de que no piñeiro é necesario facer selvicultura, é dicir, hai que facer entresacas e podas para buscar producir unha madeira de calidade para que no futuro se pague ao prezo que se merece e lograr ser competitivos con outros países, como pode ser Francia.
Hai que concienciar ao propietario de que no piñeiro é necesario facer selvicultura, como podas e entresacas, para obter madeira de calidade
– E falando doutras especies. O tema das frondosas, como o ves?
– Eu creo que este pode ser un momento ideal para empezar a potencialas. Tanto o eucalipto como o piñeiro son cultivos forestais e hai que tratalos como tal. Hai que entender que hai especies de quenda curta que son as que nos dan diñeiro a curto prazo pero que no monte tamén son necesarias outras que nos dan riqueza no monte ou diñeiro a longo prazo.
Pero necesitamos as de quenda curta para poder ter financiamento que nos permita apostar tamén polas outras. Esa combinación é necesaria e xa sei que parece unha contradición, pero aínda que creamos que non, as frondosas necesitan dos eucaliptos.
Aínda que pensemos que é unha contradición, as frondosas necesitan dos eucaliptos
E hai moitos falsos mitos sobre os eucaliptos que tamén é necesario ir aclarando á xente para que lle perda o medo, porque non é un ogro que está aquí para esnaquizar os montes galegos. O que hai é que meter biodiversidade no monte. Nun lugar onde non había nada plantado ou había toxo, que agora non se usa para o gando como antes, a ese terreo haberá que darlle un uso e aproveitalo, e pode facerse mediante un cultivo como pode ser o piñeiro ou o eucalipto; pero nun monte fantástico cun chan fantástico situado en zona de Rede Natura, aí realmente haberá que apostar polas frondosas.
“No mundo forestal, a xenética non avanzou tanto como na agricultura ou na gandería porque para ver resultados, hai que agardar máis tempo”
Con formación en enxeñería forestal, Santiago Rodal empezou a traballar no ano 1993 no sector dos viveiros ornamentais. No ano 2000 Norfor, filial de Ence, fichouno para diversificar a súa actividade coa creación de centros de xardinería, pero tras contar con catro establecementos deste tipo, dous en España e dous en Portugal, en 2007 Ence decide abandonar ese proxecto para centrarse na súa actividade principal, a produción de planta de eucalipto para pasta de papel. Desde entón Santiago Rodal estivo á fronte dos viveiros de Pontevedra e Navia, ademais de colaborar coa Escola de Capacitación de Lourizán impartindo unha materia sobre produción de planta en viveiros.
– Desde xullo deste ano incorporácheste ao equipo de Viveiros Mañente. Que che levou a tomar esa decisión?
– Polo potencial e o importante proxecto de crecemento que ten este viveiro, un viveiro con ganas de innovar e de modernizarse para non perder o liderado que logrou nestes anos. Para min a gran sorpresa cando entrei neste viveiro foi a gran calidade en produción que ten, pero queda camiño para converter o que hoxe é unha peme nunha empresa moderna do século XXI que siga sendo referencia en produción de planta de eucalipto en todo o noroeste peninsular, un viveiro versátil que se vai a ir adaptando aos tempos. Imos ir dando solucións e axudar ao propietario forestal a facer máis rendible o seu monte e hai que estar preparados para producir piñeiro de calidade porque o mercado o demanda.
A estratexia de Viveiros Mañente pasa por seguir innovando, queremos seguir sendo pioneiros na produción de eucaliptos
– Viveiros Mañente é xa un referente non só en Galicia senón en toda a cornixa cantábrica. Que perspectivas de crecemento vos marcades?
– Estamos a analizar as nosas canles de venda para que calquera propietario forestal poida adquirir as nosas plantas sen ter que desprazarse moitos quilómetros. Por iso a nivel comercial queremos optimizar as nosas canles de distribución para que por toda Galicia, Asturias, Cantabria e País Vasco sempre haxa preto do propietario forestal unha tenda que comercialice as nosas plantas.
– Cales son as funcións que vas desenvolver en Mañente?
– Colaborar con Enrique Candia e con María na xerencia do viveiro tanto a nivel de produción como a nivel comercial. Queremos optimizar a produción incorporando melloras nos procesos de crecemento da planta e desenvolver e ampliar a zona comercial.
Queremos implantar un sistema de mellora continua que nos permita optimizar a produción e manter o noso liderado en toda a cornixa cantábrica
– Ademais do traballo no viveiro, Mañente dispón de parcelas de ensaio para testar os seus produtos antes de sacalos ao mercado. Que importancia ten?
– Viveiros Mañente dispón dunhas 20 parcelas de ensaio repartidas por toda Galicia, que son montes de propietarios ou de colaboradores nos que se proban novas plantas. O que facemos aí é innovación. Imos metendo novas variedades que traemos de hortos sementeiros de Australia, de novas procedencias, que plantamos con distintas repeticións para evitar a distorsión ou o ruído que pode supoñer a contorna ou unhas variedades con respecto a outras. Despois facemos medicións para poder facer recomendacións e poder dar solucións aos propietarios e aos nosos clientes.
Viveiros Mañente dispón de 20 parcelas de ensaio repartidas por toda Galicia nas que se proban as novas plantas antes de sacalas ao mercado
– Cales son esas novas variedades que estades testando?
– Nesas parcelas de ensaio estamos a traballar principalmente con eucaliptos nítens, pero tamén se fai innovación e investígase en glóbulus. E estanse probando tamén novas especies como pode ser o eucalipto regnans, que nos parece moi interesante porque estamos a ver que ten uns crecementos que nalgúns casos chegan mesmo a duplicar ao eucalipto nítens en zonas de costa.
Estamos a analizar tamén en parcelas de ensaio temas de fertilización para ver en función de cada tipo de chan ou de cada zona cal é o abono que pode funcionar mellor, tanto no caso de liberación controlada como da nova liña Crecentor de abonados de mantemento, que nos parece super importante.
O eucalipto regnans parécenos moi interesante porque ten uns crecementos en zonas de costa que mesmo chegan a duplicar ao eucalipto nítens
– Acertar coa especie idónea para cada parcela é fundamental
– Efectivamente, e dentro de cada zona de Galicia hai particularidades que hai que analizar á hora de plantar, porque podes estar na costa, onde por altitude iría fenomenal o eucalipto glóbulus, e sen embargo tratarse dunha zona de val onde non funciona por baixas temperaturas, ou unha zona onde hai problemas de fungos por ser unha zona encharcada que hai que drenar ben ou na que hai que cambiar de material xenético. Ou o caso contrario, por exemplo, de Padrón para abaixo o nítens non aguanta debido á calor e adoita morrer aos poucos anos. Esas peculiaridades hai que telas sempre en conta.
Estamos a confeccionar un mapa por poboacións para poder recomendar unha planta ou outra
– A especialidade de Viveiros Mañente é o eucalipto nítens. Que se pode facer fronte a enfermidades como a mycosphaerella?
– O fungo mycosphaerella é un dos grandes problemas actuais e ao que queremos dar unha solución. Despois de medir este verán todas as nosas parcelas de ensaio vimos que o noso eucalipto Max 10 funciona moi ben fronte a outros nitens en zonas interiores onde os ataques da mycosphaerella empezan a notarse moito. E en zonas de costa onde a mycosphaerella está a facer dano cunha perda importante de masa foliar no segundo ano estamos a recomendar o Max Verde. Vemos que mantén a masa foliar desde abaixo e non ten practicamente defoliación e nas medicións atopámonos que os diámetros neste segundo ano en zonas onde a afección de mycosphaerella é forte son un 30% mellores que os dos nítens mellorados xeneticamente que viñamos usando tradicionalmente.
Estamos a traballar en tres vías dentro da planta mellorada xeneticamente para poder recomendar un tipo de nítens para cada zona
–E o gurgullo? Está controlado?
– O goníptero ataca fundamentalmente ao eucalipto glóbulus, en nítens a afección é moi baixa e nos últimos tres anos grazas ás soltas de ootecas que se fixeron por toda Galicia a situación mellorou. Este foi un ano climaticamente raro e poida que houbese algo de retroceso nalgunhas zonas concretas, porque arrincamos cun verán moi húmido e o feito de non ter verán en condicións favoreceu ao gurgullo, unido ao descenso na intensidade da loita biolóxica.
Planta de eucalipto nítens Max Verde, con maior resistencia á mycosphaerella en zonas de costa
–É posible chegar a plantas máis resistentes e máis produtivas? Hai capacidade de mellora aínda no mundo do eucalipto?
– Eu creo que si. Fáltanos aínda moito por estudar e investigar. O berce do eucalipto é Australia e Australia é moi grande, é do tamaño de Europa, e hai moitas cousas aínda por probar. A proba está en que Brasil segue adiante cos seus eucaliptos híbridos, o mesmo que Chile ou Uruguai. Todas as zonas produtoras de eucalipto no mundo teñen os seus plans de investigación e de mellora xenética en marcha e creo que esa é a vía para a optimización da produción.
Todas as zonas produtoras de eucalipto no mundo teñen os seus plans de investigación e de mellora xenética en marcha
É o que xa se fixo anteriormente noutros sectores, como en cultivos agrícolas ou en gandería, onde a mellora xenética está moito máis avanzada. Pero é normal, porque en forestal para ver resultados hai que esperar máis tempo, porque a quenda máis curta é a o do eucalipto e ímonos a 10-12 anos. No mundo forestal imos aínda un paso por detrás en innovación con respecto a eses outros sectores e fáltanos moito camiño por percorrer. Ese camiño será máis lento, pero cun potencial tremendo.
– Vexo cada vez máis coníferas en Viveiros Mañente. Tamén aí se pode avanzar en mellora xenética?
– É certo, estamos a apostar polo piñeiro, pensamos que hai mercado en Galicia, sobre todo agora por mor da moratoria. Vai empezar a haber propietarios forestais que van demandar piñeiro, sobre todo en zonas onde xa se plantara piñeiro e que cando corten non poderán cambiar a eucalipto e volverán poñer piñeiro.
Estamos a apostar polo piñeiro, pensamos que hai mercado en Galicia, sobre todo agora por mor da moratoria, que impide o cambio de especie
Viveiros Mañente é un dos socios fundadores da Fundación Arume e leva xa bastantes anos producindo coníferas, tanto piñeiro silvestre como radiata e pinaster con mellora xenética. Son variedades de segunda xeración, tanto galego como de orixe francesa, procedente das Landas e Mimizan.
Producimos piñeiro pinaster con mellora xenética de segunda xeración, procedente das Landas e Mimizan
Tamén levamos catro anos producindo planta de cryptomeria xapónica, unha conífera endémica de Xapón, onde se coñece co nome de sugi. A cryptomeria ou cedro xaponés está a plantarse sobre todo no País Vasco, como alternativa ao piñeiro radiata en zonas onde apareceu a banda vermella e a banda marrón, que ataca moito ao piñeiro insigne, a variedade de referencia na zona.
A cryptomeria xapónica é unha alternativa ao piñeiro radiata en zonas afectadas polas enfermidades da banda vermella e a banda marrón. Está a poñerse no País Vasco con moi bos crecementos
Estas enfermidades practicamente imposibilitaron a repoboación con radiata no País Vasco, polo que se está probando a cryptomeria, que ten moi bos crecementos. É unha alternativa ao piñeiro insigne en zonas afectadas por estas enfermidades. Nós levamos xa catro anos producíndoa e cada vez con máis forza. Utilizamos xenéticas locais, de maneira que xa son xenéticas adaptadas a aquela zona.
Mañente produce cryptomeria ou cedro xaponés desde fai catro anos con destino ao País Vasco
– Que porcentaxe ocupa actualmente o eucalipto, o piñeiro e as frondosas dentro da produción de Viveiros Mañente?
– O eucalipto supón entre o 60 e o 70% máis ou menos, outro 20-30% serían coníferas e o restante 10% frondosas. Loxicamente non son a especialidade de Viveiros Mañente. De feito, non somos produtores de frondosas senón que mercámoslle planta seleccionada a outros viveiros da zona, aos que axudamos a comercializar as frondosas para achegalas ao propietario forestal. Creo que é necesario que os viveiros lle deamos un servizo integral ao propietario e non traballemos cunha única especie. En Viveiros Mañente apostamos pola biodiversidade de especies e polo bosque autóctono.
É necesario que os viveiros lle deamos un servizo integral ao propietario e non traballemos cunha única especie
– Como consideras que pode afectar o cambio climático nos próximos anos ao cultivo do eucalipto?
– Eu creo que lle vai a afectar e vaille a afectar bastante. O eucalipto era unha especie que en Galicia practicamente estaba na súa zona óptima en canto a condicións climáticas e o feito de que subisen xa as medias das temperaturas máximas un grao ou grao e medio está a sacalo en Galicia da súa zona idónea, polo que nos vai a afectar en perda de produción e máis aparición de enfermidades e pragas.
A suba de temperaturas está a sacar a Galicia da zona ideal para produción de eucalipto e vainos a afectar en perda de crecemento e máis pragas e enfermidades
Ante isto hai que ir detectando especies que se adapten mellor e aplicando técnicas máis avanzadas de cultivo para ir contrarrestando estes efectos do cambio climático, que vai ser un problema. Neste sentido hai que ter en conta tamén que o eucalipto é un gran fixador de CO2 e coa masa actual de eucalipto que hai actualmente en Galicia está a contribuírse tamén medioambientalmente a frear o cambio climático. Só as masas de eucalipto que hai en Galicia contrarrestan o CO2 que emiten os coches de toda España.
– Esa suba das temperaturas da que falas pode facer tamén que en zonas onde o eucalipto non atopaba ata o de agora condicións idóneas poida empezar a telas. Podería supoñer iso unha ampliación de zonas produtoras a nivel europeo e, por conseguinte, novos competidores?
– A nivel europeo sería complicado porque a medida que avanzamos cara ao norte saímonos enseguida do que sería o rango climático que permitiría o cultivo do eucalipto, pero podería ser que nalgunhas zonas de Francia, Italia ou Grecia, onde xa se fixeron algunhas probas, poidan darse os eucaliptos ou que estes sexan viables en zonas de interior limítrofes ás zonas produtoras actuais.
Entrevista informativa elaborada coa colaboración comercial de Viveros Mañente
Ir a los comentarios
Curso en Vimianzo de xestión integral de piñeiros
“Galicia ten un potencial incrible para o resinado de piñeiros, agora toca asentar as bases para medrar”
Convocadas as axudas para tratamentos silvícolas
Granxa Höritzauer, unha gandería familiar austríaca con xenética de elite en raza fleckvieh
Gandeiros de Galicia, País Vasco e Aragón coñecen en Austria os mellores exemplares da raza Fleckvieh
Hipra aborda as súas liñas de traballo no principal evento de veterinaria bovina a nivel mundial
“En 2021 reciclamos máis de 90 toneladas de residuos na planta de Delagro das Pontes”
Coa xenómica cara ao éxito: O programa de cría de Fleckvieh Austria
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *
Convocatoria de axudas para a dixitalización e innovación na industria forestal - madeira de Galicia
Axudas para a adquisición de maquinaria en réxime asociativo
Convocan as axudas para a implantación da agrocompostaxe en empresas agrogandeiras de Pontevedra
“O mundo da madeira ten moita saída profesional”
Malestar entre os gandeiros da Terra Chá polo cambio dos controladores de Acruga
Suba xeralizada do vacún maior en Silleda
Recomendacións para ensilar millo afectado pola seca
Consellos para o cultivo da pataca
Guía de cultivo do eucalipto
Recomendacións para o abonado da viña
¿Como aproveitar mellor o xurro sen prexudicar ao medioambiente?
Responsable do tratamento: Campo Galego Comunicación SCP. Finalidade dos datos: a información que nos proporcionas usaremos para responder á túa consulta, contactar contigo e enviarche os datos que solicites. A lexitimación é o consentimento da persoa que solicita a información. O destinatario destes datos é o persoal de Campo Galego Comunicación SCP. Pode exercitar os seus dereitos de acceso, rectificación, eliminación e outros dereitos contactando connosco. Podes consultar máis información sobre a nosa Política de privacidade aquíligazón á política de privacidade
Acepto a política de privacidade y Cookies
Acepto o tratamento dos meus datos persoales para recibir periódicamente o boletín de novas.
Aviso Legal | Política de privacidade | Desenvolve Invbit a partir do tema NewsPlus.
Solicitamos o seu permiso para obter datos estadísticos da súa navegación nesta esta web, en cumprimiento do Real Decreto-ley 13/2012. Si continúa navegando consideramos que acepta o uso das cookies. OK | Máis información