pt vi es gl gl gl gl pt gl pt gl gl pt pt pt de gl pt fr pt pt gl pt gl pt gl it lt it gl es gl gl gl pt pt gl gl pt pt io gl pt pt de pt es it gl gl es gl gl gl gl gl es gl gl ast it gl gl gl en ca gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl en gl gl it gl en gl gl gl gl gl gl ca gl gl en gl pt es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl it gl gl gl gl gl it gl gl gl it gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl it gl gl gl gl it gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl it gl gl fr gl es es en vi es
Adeus a Cesária Évora, “a diva dos pés descalços” | crebas.gal
← Presentado o programa da Capital Europeia da Cultura de Guimarães
Publicado o 17 Decembro, 2011 por crebas
Escribín o pasado 24 de setembro esta entrada “Cesária Évora deixa os escenarios”, que incluía un video da súa canción “Sodade“, unha morna do álbum Miss perfumado (1992). Non pasaron nin tan sequera tres meses e agora teño que escribir para lle dicir adeus a unha cantora que me aprace e que me emocionou moitas veces e á que tiven o pracer de escoitar tamén ao vivo. Cesária Évora, “a diva dos pés descalços”, morreu hoxe aos 70 anos de idade. Na súa memoria esta canción intitulada “Saia travada”, nun video gravado nun concerto do ano 2004 en París. Ficamos coa túa espléndida voz e que a terra che sexa leve, Cesária.
Es amor di hoje em dia
E um amor de porcaria
Es ta na es so fantasia
Si algum dia bô cai-me na mon
‘M ta fazé-be t’ma catchorre bençon
Pamode dinhero é ca panhode na tchom
S’bô tem dinhero ês ta fazé-be caron
Esta entrada foi publicada en Lingua, Música, Poesía. Garda a ligazón permanente.
← Presentado o programa da Capital Europeia da Cultura de Guimarães
2 respostas a Adeus a Cesária Évora, “a diva dos pés descalços”
Pingback: As crebas » Moita saúde e moita felicidade no ano bisesto ou bissexto 2012
18 Decembro, 2011 ás 11:41
que tiña cantado na nosa terra
pero que nunca tiven ocasion de disfrutar
cando ela se retirara eu tamen
le escribira unhas palabras
diva dos pes espidos
a voz do cabo verde
esas mornas do mar azul
ese tempo ese silencio
cesaria sodade das ilhas
das tristes tabernas do porto
ao lonxano café atlantico
Os comentarios están pechados.
Vídeo do poema «as sabas a clareo», na Horta das Chas, o espazo alternativo de Chan da Pólvora
Lectura de poemas na Horta das Chas, o espazo alternativo de Chan da Pólvora
«Viaxe de Rens a Reus. Á busca do románico catalán: As crónicas do xornalista e viaxeiro Xosé Ameixeiras»
Recensión a Espazos de Rosalía en Compostela. Un paseo por Santiago con Rosalía de Castro, de Mercedes Espiño, en Grial 234
Artigo en QPC (XCIX): Unha cala sobre os «Fillos Adoptivos» na nosa literatura
Recensión da antoloxía Ara do mar. Poesía a Fisterra, compilada por Alexandre Nerium, en Grial 232 | crebas.gal en Artigo en QPC (XCIII): A potencia simbólica do topónimo Fisterra
Florencio Delgado en 12 ligazóns e 2 vídeos | A profa en Unha lectura de Galicia infinda, de Florencio Delgado Gurriarán
«A Pontragha», un poema para o libro Chegadas, Saídas. O antigo camiño de ferro Santiago de Compostela – A Coruña, de Manuel Pazos Gómez | crebas.gal en «A Pontragha», un poema inédito na GaZeta (Revista de Agrupacións Poéticas de Base)
Feliz Idade, de Olga Novo – Club de Lectura do Porriño en Recensión a Feliz Idade, de Olga Novo, en Grial 222
Artigo en QPC (LXXXI): Manuel Rodríguez Louro «Marrolas», do Monte Pindo a Mauthausen | crebas.gal en Artigo en QPC (LVIII): A lembranza de trece homes da Costa da Morte (e contorna) nos campos de concentración nazis