es en war war ceb pl gl pt gl it eu it hbs_lat pt it gl gl nl en ca it gl eo en gl war fr gl ca gl war fr gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es pt uk en en en es en en en en gl gl es en gl gl ca gl es ru gl fr ru ru gl en de en ru en de en ru ru de be id es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en en en it en es en en pt pt pt pt es en en en es pt en gl cs cs de de de de en
Pedionomus torquatus é unha especie de ave da orde dos caradriformes, suborde dos escolopacios, a única representante da familia dos pedionómidos, e do seu único xénero, Pedionomus.[2]
Endémica do sueste de Australia, encóntrase en perigo de extinción.[1] A maior parte da súa poboación actual encóntrase na rexión da Riverina, en Nova Gales do Sur.[3][4]
A familia foi descrita en 1856 polo naturalista, político e ornitólogo francés Charles Lucien Bonaparte.
O xénero e máis a especie foran descritas en 1841 polo naturalista e ornitólogo inglés John Gould.
O nome científico da familia, Pedionomidae, está formado, segundo a norma, sobre a base Pedionom- raíz do nome do xénero Pedionomus, coa adición do sufixo do latín científico -ĭdae, propio dos nomes das familias de animais.
O nome científico do xénero, Pedionomus, está tirado do grego antigo πeδίovouoς pedíonomos, "habitante das chairas con prados", termo formado polos elementos πeδί pedi-, de πeδίov pedíon "chan", "chaira" e -vouoς -nomos, de vouός nomós, "prado".[5]
O epíteto específico, torquatus, deriva do adxectivo latino torquatus, -a, -um. Literalmente, "adornado cun colar", de torquēs, -is, colar + -atus.[6]
Esta ave australiana, antes considerada unha especie dos turnícidos, é unha limícola emparentada cos tinocóridos de Suramérica.[7]
Pedionomus torquatus é unha ave terrestre parecida aos paspallás, que mide entre 15 e 19 cm de lonxitude. É unha ave tan atípica que se sitúa nunha familia propia. O macho adulto é de cor parda clara nas partes superiores, coas inferiores de cor branca leonada e con media lúa negra. A femia adulta é sustancialmente máis grande que o macho, e prsenta un distintivo colar negro con manchas brancas. Teñen un excelente camuflaxe e escóndense rapidamente ante calquera perturbación.
De achegarese demasiado a eles, correrán en lugar de voar. As femias poñen catro ovos, que incuba o macho.[8]
O cultivo de pastos autóctonos extinguiu practicamente as especies do sur de Australia Meridional e de Victoria, e está aumentando no norte de Victoria e na Riverina de Nova Gales do Sur.[3][4] Aínda que se deixe recuperar o hábitat seguirá sendo inadecuado durante décadas; porén, cunha xestión adecuada, os espécimes de Pedionomus torquatus poderían regresar talvez dentro de 20 anos.[9] Onde sobreviven, moitas veces son demasiado poucos e están dispersos para poderse reproduciren axeitadamente. Os altos niveis de pastoreo provocan a súa desaparición, posibelmente porque as aves fanse vulnerábeis aos depredadores,[10] O pastoreo insuficiente despois das precipitacións xeneralizadas e do crecemento da herba tamén provocará o abandono de prados que se fan demasiado densos para esta especie das chairas.[10]. Os pesticidas para o control da lagosta poden matar as aves, directa ou indirectamente, a través da cadea alimentaria.[11] Outras ameazas potenciais para a especie inclúen a depredación por raposos e especies nativas, a falta de réximes de queima adecuados, a plantación de árbores en prados ou preto deles, os incendios forestais, os cazadores de paspallás disparándolles por erro e o cambio climático, incluíndo eventos climáticos extremos como a seca (que parece ter un gran impacto na especie) e as inundacións, que dificultan a xestión do hábitat e poden dificultar a recuperación da poboación.[1]
A Unión Internacional para a Conservación da Natureza e dos Recursos Naturais, tendo en conta que esta especie ten un pequeno tamaño de poboación, que comprende menos de 1 000 individuos maduros, e a perda e degradación do seu hábitat de pradarías continúa e as aves abandonan sitios que xa non son axeitados. Por estes motivos o se status está avaliado como CR (en perigo crítico de extinción).[1]
↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 BirdLife International (2022): Pedionomus torquatus na Lista vermella da UICN. Versión 2022-1. Condultada o 11 de setembro de 2022.
↑ Pedionomus torquatus Gould, 1841 no GBIF. Consultado o 10 de setembro de 2022.
↑ 3,0 3,1 Garnett, S. T.; Szabo, J. K. & Dutson, G. (2011): The Action Plan for Australian Birds 2010. Collingwood: CSIRO Publishing. ISBN 978-0-6431-0368-9.
↑ 4,0 4,1 Parker, D., Nugent, D., Baker-Gabb, D. G., Antos, M. & Garnett, S. T. (2021): "Plains-wanderer Pedionomus torquatus". En: S. T. Garnett & G. B. Baker, eds. The Action Plan for Australian Birds 2020. Melbourne: CSIRO Publishing. ISBN 978-1-4863-1190-3, pp. 257-259.
↑ Pedionomus no Merriam-Webster Dictionary.
↑ torquate no Merriam-Webster Dictionary.
↑ plains-wanderer na Enciclopedia Británica.
↑ Archibald, George W. (1991): "Pedionomus torquatus" en Forshaw, Joseph, ed. Encyclopaedia of Animals: Birds. London: Merehurst Press. ISBN 978-1-8539-1186-6, p. 101.
↑ Antos, M. (2014): Northern Plains Grassland Fauna Surveys at Terrick Terrick National Park. July 2013-June 2014. Progress Report. Melbourne: Parks Victoria.
↑ 10,0 10,1 Baker-Gabb, D., Antos, M. & Brown G. (2016): "Recent decline of the critically endangered Plains-wanderer (Pedionomus torquatus), and the application of a simple method for assessing its cause: changes in grassland structure". Ecological Management and Restoration 17 (3): 235-242.
↑ Commonwealth of Australia (2016): National Recovery Plan for the Plains-wanderer (Pedionomus torquatus) Camberra: Goberno de Australia. Department of the Environment.
del Hoyo, Josep, Andrew Elliott & Jordi Sargatal, eds. (1996): Handbook of the Birds of the World. Volume 3. Hoatzin to Auks. Barcelona, España: Lynx Edicions. ISBN 978-84-8733-420-7.
Harrison, Colin J. O. (1991): Encyclopaedia of Animals: Birds. London, UK: Merehurst Press. ISBN 1-8539-1186-0.
Pédionome errant. Pedionomus torquatus en Oiseaux.net (en francés).
Pedionomus torquatus Gould 1840 na EOL.
Powered by xn--exposswiki-f7a.vn with NLP