es gl gl gl fr gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl pt gl en gl es sv ca es pt br fr gl pt gl lt gl ca en eu en it gl gl gl it en gl gl hbs_lat it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl sv en sv fr de de gl es gl gl gl ca gl es pt gl gl gl gl uk gl gl es gl gl en gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl en gl gl gl gl gl pt gl es gl gl fr gl gl gl es gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl gl gl gl de gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl pt gl pt en ca gl gl pt
Vieiros: Galiza Hoxe - Marcelino Fernández Mallo - Apartheid na vella Europa
Luns, segunda feira, 03 de outubro de 2022
Europa está a ser nas últimas semanas unha rica fonte de noticias: Irlanda rexeita a implantación no seu territorio do Tratado de Lisboa, o Parlamento europeo regula o tratamento ós inmigrantes e a xornada laboral, España gaña a Eurocopa e o Banco Central Europeo sobe os tipos oficiais de xuro. Novas de todo gusto e natureza ilustrando a frenética actividade que desenvolve este vello continente.
Un rápido cuestionario para o amable lector desta sección: Coñece vostede a distribución de funcións entre o Consello de Europa e a Comisión Europea? Sabería dicir se a sede do Parlamento Europeo reside en Bruxelas ou en Estrasburgo? Ten idea do que se discirne no Tribunal de Luxemburgo? Que competencias outrora estatais están transferidas ó ámbito europeo? Que fai ese tal Míster Pec? De que vai a PAC? Temos exército en Europa? Cantos membros pertencen á Unión Europea? E a Unión Económica e Monetaria? Que tenta regula-lo Tratado de Lisboa? Están en vigor os Tratados de Amsterdam ou de Niza? Que opinión lle merece o actual Presidente da Comisión Europea?
Certo que España gañou a Eurocopa. Certo que puidemos ve-lo campionato en Eurosport. Certo que puidemos ir ata Viena con Europcar, e que aló poderiamos ter pagado en Euros ou mesmo coas tarxetas Euro 6000. Que en semifinais se lle gañou a Rusia pero Rusia xa gañara Eurovisión. E que algúns o foron celebrar a Eurodisney. E que a algúns rusos os persigue a Europol, e que invisten en Eurobonos e ven a Euronews. Rusia, que tamén é Europa pero non pertence á Unión.
Así todo debemos recoñecelo. Os europeos debemos recoñece-lo noso descoñecemento verbo das institucións europeas, verbo da súa administración e burocracia, verbo da súa normativa e organigrama. Os europeos temos un sentido patrimonial de Europa. Somos europeos porque pertencemos á cultura dos países con cultura, á civilización das sociedades civilizadas. Somos europeos porque temos historia, e tradicións, e formación sociocultural, e principios éticos, e respecto legal. Somos europeos, sobre todo, porque somos demócratas e aprendemos a vivir en paz e liberdade. Somos europeos, ademais, porque exercémo-la solidaridade cos países e grupos “menos favorecidos”, porque o noso fin último é o benestar do ser humano.
Ata hai pouco, a distancia aberta entre os europeos e as súas institucións medíase polo grao de descoñecemento xeral do proceso de integración. Ultimamente, esa distancia estase a ampliar de maneira importante. Os europeos non entendémo-las decisións das autoridades comunitarias e, o que tal vez sexa aínda peor, non sabémo-lo que facer para corrixi-la corrente actual. E aínda se sorprenden do rexeitamento irlandés!
Malia a ratificación española conseguida “daquela maneira”, os europeos rexeitámo-la Constitución Europea porque non sabemos para que precisamos unha constitución de rango europeo e porque sospeitamos do seu contido e mesmo da súa aplicación. Noutras palabras: non sabemos o que tal van facer con ela os políticos e técnicos (cóntanse por milleiros) de Bruxelas, e de Estrasburgo, e de Luxemburgo e de Frankfurt. Os europeos estamos orgullosos de pertencer ó cacho do planeta onde se come a diario, onde vestimos ó noso gusto, onde vivimos en paz, onde a cultura ten un recanto nos xornais, onde o progreso se nota dentro e fóra dos fogares, e onde moitos ata aforramos uns cartos. A Unión Europea é unha garantía de futuro pero tamén un risco de perda de autonomía. E coma sempre, o equilibrio está complicado de atopar.
Por iso, cada consulta popular sobre Europa estase a converter nun referendum de autodeterminación. Irlanda dixo non ó Tratado de Lisboa porque prefire preserva-lo irlandés antes de aventurarse en maiores cotas de europeidade. Sobre todo, antes de aventurarse en maiores cotas de europeidade sen saberen o que tal van trae-las novidades que chegan de Bruxelas. O que semella pouco “europeo”, ou sexa, pouco democrático, é ignoraren a resposta do cidadán e empeñarse en continua-lo proceso de ratificación dunha Constitución á que agora se quere chamar Tratado. Expliquen primeiro cara a onde vamos, por qué é preciso cambia-las normas do xogo, consulten despois os europeos e, ó cabo, respecten o ditame das urnas.
Mais se a cousa segue polos vieiros dos últimos meses, temo que os cidadáns preferirán da-las costas á “nova Europa”. Cando menos, á Europa dos Sarkozys e Berlusconis. A Europa das 65 horas semanais, do banco central integrista e dos campos de concentración para inmigrantes.
Europa propón a xornada laboral de 65 horas disque para flexibiliza-lo mercado de traballo. Seica hai sectores, empresas e traballadores con esa xornada, continua ou esporadicamente. Digo eu que a cousa sería regula-la planificación laboral en períodos máis longos de maneira que se algún traballador debe estar ocupado 65 horas nalgunha semana, poida compensalo con outras semanas de menor actividade. Alonga-la xornada laboral supón dar instrumentos á parte máis forte da relación profesional. Porque tódolos traballadores sabemos, igual que o saben os empresarios, que tal relación amosa unha clara asimetría dende o momento no que a demanda de traballo supera á oferta. Por iso, as 65 horas semanais non son máis ca outra concesión ós liberais, ó capitalismo radical. Por iso, as 65 horas non son máis ca a importación a Europa das “prácticas do Terceiro Mundo”.
E o Banco Central Europeo sobe os tipos de xuro. Si, claro!, o seu obxectivo e conte-la inflación, inda que lonxe quedou a quimera do 2%. Mais a contención da inflación enténdese un obxectivo instrumental a prol doutro obxectivo final cal é o crecemento sostíbel. Suponse que unha inflación controlada é o requirimento esencial cara ó crecemento económico equilibrado. Por iso se procura reduci-la inflación con alzas do tipo de xuro. Un tipo máis elevado controla o consumo e o crédito. Porén, a situación de crise está xa a conte-lo consumo e o crédito. A inflación actual débese a razóns que en nada teñen que ver con esoutras variables. Mentres se manteña a presión dos prezos do petróleo e os alimentos, a inflación ten que ser un obxectivo secundario. O primario é evita-la especulación sobre os recursos de primeira necesidade, algo no que as institucións europeas non parecen tomar acción ningunha.
O Parlamento Europeo tomou outras medidas contra a crise: crear campos de detención para os inmigrantes. Ata dezaoito meses poden estar recluídos sen máis acusación que a de ter entrado na Unión Europea. A Europa da democracia, da liberdade, da paz e da solidaridade. A Europa do respecto á legalidade e ós dereitos humanos. A Europa da cultura e dos valores éticos. Mándame o meu tío Luís unha cita (Keynes, 1930) a propósito desta ignominia. Di así:
“...non está lonxe o día no que todo o mundo sexa rico. Pero, coidado!, ata que chegue ese día, polo menos durante cen anos, haberemos simular que o fermoso é sucio e o sucio fermoso; porque o sucio é útil e o fermoso non o é. A avaricia, a usura e a desconfianza deben se-los nosos deuses inda por un pouco máis de tempo.” E engade o tío Luis: “temos diante 22 anos de avaricia, usura e desconfianza”.
Posiblemente o feito de ser europeo facilitou que os galegos gocemos dun status propio dos países máis favorecidos. Os galegos tamén somos Europa, xaora, coas súas vantaxes e os seus inconvenientes. Sementando, porén, avaricia, usura e desconfianza, arríscase a integración que principiou alá polo 1957. Sementando avaricia, usura e desconfianza, os galegos sentirémonos menos Europa. Coma os irlandeses.
Licenciado en Ciencias Económicas e Empresariais pola UNED e MBA polo IMD, Escola de Negocios de Lausana. Desenvolveu a meirande parte da súa carreira profesional no sector financeiro galego. Publicou o ensaio "De la Peseta al Euro", o libro de relatos "Cabilia" e as novelas "A Trenza" e "Klásicos" Mantén a bitácora persoal A trenza
Capital (literario) no lixo (21/06/2010)
Encaixe de linguas (24/05/2010)
Economía e lingua (04/05/2010)
De Sandiás a Negueira (16/04/2010)
As matemáticas de Feijóo (18/03/2010)
E se a vasca levase algo de razón? (02/03/2010)
Vistos dende fóra (19/02/2010)
A lexitimidade, velaí a clave (21/01/2010)
Carne de político galego (31/12/2009)
'La' Coruña, A Coruña (02/11/2009)
Novas falacias de Mr Bean (20/10/2009)
A prensa do país (05/10/2009)
As caixas galegas: momento cero (09/08/2009)
A un alcalde e a un conselleiro (20/07/2009)
Posicións e intereses (06/07/2009)
O conselleiro de Economía (29/06/2009)
A Costa da Morte (22/06/2009)
Gromos verdes, raíces negras (08/06/2009)
O quid da política lingüística (01/06/2009)
Preguntarlle aos pais (25/05/2009)
O dereito a vivirmos en galego (18/05/2009)
O rural, a solución: quen o ía dicir! (11/05/2009)
O quinto elemento (20/04/2009)
Presidentes, Ministros e Conselleiros (12/04/2009)
O nacionalismo imprescindible (30/03/2009)
A lingua segundo Feijoo (23/03/2009)
O Granma do noroeste peninsular (16/03/2009)
Teño unhas preguntas para vostede, señor Feijoo (09/03/2009)
Verdade e mentiras sobre a banca (09/02/2009)
As letras da crise (02/02/2009)
A cesta do Nadal (26/01/2009)
Touriño e o Instituto de Crédito Galego (25/11/2008)
A refundación do capitalismo (27/10/2008)
A grandes males (01/10/2008)
Arcas municipais (e algo+) (10/09/2008)
Bohemia ou revolución (19/08/2008)
Mitos e custos da crise (06/08/2008)
Cuba ao límite (22/07/2008)
Terra de homenaxes (17/06/2008)
Cataluña bilingüe, Galicia diglósica (05/06/2008)
Cartos, comisións e sudokus (15/05/2008)
Fame de libros (05/05/2008)
Falamos de economía logo (21/04/2008)
Folga de alento (08/04/2008)
Votemos como galegos (03/03/2008)
Con R de regresión (02/02/2008)
O monte cuxo nome non quero lembrar (04/01/2008)
O tren que nos leva (18/12/2007)
SOS rural galego (07/12/2007)
Granxas acuícolas vs progreso económico (19/11/2007)
Tempo de oportunidades (05/11/2007)
O lago das pontes (19/10/2007)
Orzamentos en clave galega (04/10/2007)
O día no que se parou o mundo (18/09/2007)
Cuestión de vida ou morte (18/08/2007)
A patria dos números (02/08/2007)
Turismo cultural, dous anos perdidos? (16/07/2007)
O ensino en galego (02/07/2007)
Non vai de fútbol (15/06/2007)
Metamorfose no paradoxo (28/05/2007)
De reis e reinos (09/05/2007)
Sen cambios na paisaxe (18/04/2007)
Traballo nos Concellos (28/02/2007)
O meu país (21/12/2006)
Opinión, Columnas, Galerías, Últimas, Escáneres, Anteriores, FAQ, Buscador
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
Chat, Foros, Chatrevistas, Postais, Conversas, Open Vieiros
Barcelona, Bos Aires, Euskadi, Venezuela, Irlanda
Día das Letras, Creación, Informativos, Dossiers, XGN07, 1 de abril
RSS | Que é Vieiros? | Que é o RSS? | Creative Commons | Publicidade | Director | O equipo | Contacto