gl en ast pt en pt cv pt gl en lt gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl pt
Era a primeira vez que a Dani lle receitaran un produto semellante —non había moito que saíran ao mercado— e estaba algo reticente. O médico explicaralle que funcionaban moi ben, que todos os artistas do momento estaban a tomalas e que ía notar enseguida como lle aumentaba a creatividade e superaba ese bloqueo.
Dani, cuadriculada como era, colleu a primeira. Baixo a luz da tarde brillaba lila. Podería deducir o que contiña pola cor? Os tons malvas asociábanse coa igrexa, así que imaxinou que podería ser algún tipo de salmo, ou gospel, ou panxoliña… Parou antes de metela na boca. De verdade era mellor isto que abrir Spotify? Escoitou de novo a Lolo asegurando que isto chegaba máis fondo ás neuronas, que estimulaba os receptores de forma directa. Un subidón total. Suspirou. Meteuna na boca e baixouna cun trago de leite. Sentouse a esperar.
U2 era un bo grupo. Había ben de tempo que non o escoitaba! Apañou a guitarra e tentou reproducir de memoria With or without you. Un dos acordes non era exactamente así, pero improvisou un substituto. A letra si que non a lembraba. «With or without youu… fun fun fun!». Botouse a rir. Xa que estaba, tentou reescribir o resto do disco mesturándoo con outras panxoliñas parvas. «Pero mira como beben… where the streets have no name». Polo menos pasaba a tarde. Comezou a escribilas para tocarllas aos compañeiros no estudio. Seguro que lles prestaba. Engadiulle un pouco máis de batería, que a Lolo sempre lle prestaba lucirse. E máis presencia do baixo no bridge, un clásico dos seus concertos.
Nada, o da pílula, un fiasco. Mañá volvería probar, a ver se para entón funcionaba mellor.
Escrito orixinalmente para o Flash Fiction February, inspirado pola palabra semente Music.
Authorial WordPress Theme por Jorge Diz Pico