gl en fr gl pt id gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl es es es es es es es en gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl nl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl tr gl gl fr gl es es en en gl pt gl gl gl gl gl gl gl
AGAMME demanda un Plan Integral de Prevención da Violencia contra a Infancia tras o parricidio de S. Juan de Arena – Agamme
Asociación galega contra o maltrato a menores
VII Xornadas sobre o maltrato á infancia e á adolescencia
AGAMME demanda un Plan Integral de Prevención da Violencia contra a Infancia tras o parricidio de S. Juan de Arena
Unha vez máis o asasinato de dúas nenas, presuntamente a mans do seu proxenitor, sacude a nosa sociedade. Sucédense as reaccións das autoridades pero de novo será en van, pois o dano que se causou ás dúas nenas xa non ten volta atrás. Non é suficiente lamentarse polo ocorrido, hai que actuar dende agora mesmo para a prevención da violencia contra os nenos e as nenas e facer posible a súa protección.
É por este motivo que a Asociación Galega contra o Maltrato a Menores (AGAMME) demanda ao goberno central a redacción dun plan que propoña abordar de maneira integral a problemática da violencia exercida contra os nenos e as nenas. Na liña do que a nosa asociación ven esixindo aos poderes públicos desde hai catro anos, a petición formulada fai fincapé na necesidade de coordinación interinstitucional, formación específica de profesionais, dotación de medios humanos e materiais suficiente e adaptada ás necesidades dos nenos e das nenas.
O plan deberá incluír modificacións lexislativas que fagan efectivos os dereitos recoñecidos na Convención dos dereitos do Neno e da Nena ratificado polo Estado español en 1990, pero cuxa presenza é aínda moi limitada na realidade dos nosos xulgados; unha nova redacción da lei de enxuizamento civil en todo aquilo que atinxe aos nenos e nenas afectados por procedementos de familia (custodia, réxime de visitas, execución de sentenzas,…) pois o trato que reciben na presente lei é similar ao dunha propiedade, renda ou pensión. En definitiva, a revisión da xurisprudencia, pois todas aquelas sentenzas que non motivaron xuridicamente o interese superior do neno e da nena, que non permitiron ao neno ou nena expresar libremente a súa vontade ou que se basearon en prácticas non científicas deben ser borradas do noso ordenamento xurídico.
Da mesma maneira, deberase planificar unha campaña educativa de longa duración dirixida á población en xeral, pero de maneira moi especial a todos aqueles corpos profesionais que entran en contacto habitualmente con nenos e nenas. O obxectivo desta campaña deberá ser por unha parte inculcar a total intolerancia coas múltiples caras da violencia exercida contra os nenos e as nenas. O outro grande obxectivo será educar para crer ás vítimas. Hai uns catorce anos entraron no noso sistema xudicial unha serie de teorías non científicas que se propoñen desacreditar ás vítimas de violencia no ámbito familiar. Estas teorías aducen intereses materiais ou persoais para o que se coñece como denuncia falsa e que popularmente se describe como moi habitual mentres que as estatísticas nos din que é practicamente inexistente neste tipo de casos. De feito, o problema real contra o que hai que loitar é a escasa denuncia, a invisibilidade da violencia que se comete no seo da familia. Os poderes públicos non só non impediron a xeralización destas prácticas no sistema xudicial senón que alentaron a súa perpetuación permitindo e financiando (aínda nos nosos días) a formación de xuíces-zas, fiscais, equipos forenses, equipos de menores, etc. na aplicación destas técnicas. É pois o momento de esixir ao goberno a corrección deste flagrante erro, facendo pública a desacreditación destas prácticas non científicas, castigando disciplinariamente a súa aplicación por parte de calquera profesional público e comezando un labor de reeducación para a “desprogramación” de todo o aparato xudicial.
En canto ao suceso que nos ocupa, AGAMME lembra que existía unha denuncia de malos tratos e unha petición de medidas de alonxamento que se desestimaron porque non se produciron lesións. Non considera correcto a nosa asociación que se excuse o Tribunal Superior de Xustiza de Asturias en que a nai non se opuxo en 2013 ao contacto das nenas co pai, culpabilizando a unha muller que non foi atendida como vítima de violencia de xénero cando denunciou a súa situación en 2013. Como ben alertaba no seu informe do ano 2006 a Fiscal de Sala de Violencia de Xénero, un dos problemas maiores que presentan os procedimentos con mulleres vítimas é que elas mesmas desisten da acusación: a violencia no ámbito familiar é complexa e require un coñecemento especializado para poder comprender as reaccións das vítimas. Porén, o que é cuestionable respecto á violencia contra unha persoa adulta non o é respecto á violencia contra os nenos e as nenas. Cada unha das persoas e institucións temos unha responsabilidade cara os nenos e as nenas vítimas, non é posible mirar cara a outro lado.  Por iso é necesario e urxente crear procedementos adaptados ás súas necesidades, con profesionais capaces de detectar as situacións de risco, con ferramentas xurídicas que permitan a súa protección e o disfrute dos seus dereitos recoñecidos na Convención, con un sistema xudicial libre de prexuízos disposto a escoitar e crer ás vítimas.
É preciso que se depuren responsabilidades, pois a rendición de contas é básica para o mantemento do estado de dereito. Non debemos esquecer que en agosto deste mesmo ano o Estado Español foi condenado pola ONU (CEDAW, Comité para a Eliminación da Discriminación contra a Muller) por non ter actuado con dilixencia na protección das vítimas de violencia de xénero mulleres, nenos e nenas nun caso practicamente idéntico, acaecido en Madrid en abril de 2003. Nas conclusións do ditame da ONU faise referencia á existencia dun “patrón de actuación que obedece a unha concepción estereotipada do dereito a visita baseado na igualdade formal que,  no presente caso, (…) minimizou a situación de nai e filla como vítimas de violencia de xénero, colocándoas nunha situación de vulnerabilidade”. Conclúe tamén advertindo ao Estado español da súa “obriga de investigar a existencia de erros, neglixencias ou omisións por parte dos poderes públicos que poidan ter ocasionado unha situación de desprotección das vítimas”.
AGAMME fará chegar sendos textos informativos ao Comité de Derechos Do Neno e da Nena e ao Comité para a Eliminación da Discriminación contra a Muller, ambos pertencentes á ONU, así como ao Comisario de Dereitos Humanos da UE co fin de facerlles coñecer a reincidencia das nosas institucións en patróns que contribúen a perpetuar as situacións de violencia exercidas contra os nenos e as nenas.
AGAMME demanda un Plan Integral de Prevención de la Violencia contra la Infancia tras el parricidio de S. Juan de Arena
Una vez más el asesinato de dos niñas, presuntamente a manos de su progenitor, sacude a nuestra sociedad. Se suceden las reacciones de las autoridades pero de nuevo será en vano, pues el daño que se ha causado a las dos niñas ya no tiene vuelta atrás. No es suficiente lamentarse por lo ocurrido, hay que actuar desde ahora mismo para la prevención de la violencia contra los niños y las niñas y hacer posible su protección.
Es por este motivo que la Asociación Galega contra o Maltrato a Menores (AGAMME) demanda al gobierno central la redacción de un plan que proponga abordar de manera integral la problemática de la violencia ejercida contra los niños y las niñas. En la línea de lo que nuestra asociación viene exigiendo a los poderes públicos desde hace cuatro años, la petición formulada hace hincapié en la necesidad de coordinación interinstitucional, formación específica de profesionales, dotación de medios humanos y materiales suficiente y adaptada a las necesidades de los niños y de las niñas.
El plan deberá incluir modificaciones legislativas que hagan efectivos los derechos reconocidos en la Convención de los Derechos del Niño y de la Niña ratificado por el Estado español en 1990, pero cuya presencia es aún muy limitada en la realidad de nuestro juzgados; una nueva redacción de la ley de enjuiciamiento civil en todo aquello que respecta a los niños y niñas afectados por procedimientos de familia (custodia, régimen de visitas, ejecución de sentencias…) pues el trato que reciben en la presente ley es similar al de una propiedad, renta o pensión. En definitiva, la revisión de la jurisprudencia, pues todas aquellas sentencias que no motivaron jurídicamente el interés superior del niño y de la niña, que no permitieron al niño o niña expresar libremente su voluntad o que se basaron en prácticas no científicas deben ser borradas de nuestro ordenamiento jurídico.
De la misma manera, se deberá planificar una campaña educativa de larga duración dirigida a la población en general, pero de manera muy especial a todos aquellos cuerpos profesionales que entran en contacto habitualmente con niños y niñas. El objetivo de esta campaña deberá ser por una parte inculcar la total intolerancia con las múltiples caras de la violencia ejercida contra los niños y las niñas. El otro gran objetivo será educar para creer a las víctimas. Hace unos catorce años entraron en nuestro sistema judicial una serie de teorías no científicas que se proponen desacreditar a las víctimas de violencia en el ámbito familiar. Estas teorías aducen intereses materiales o personales para lo que se conoce como denuncia falsa y que frecuentemente se describe como muy habitual mientras que las estadísticas nos dicen que es prácticamente inexistente en este tipo de casos. De hecho, el problema real contra el que hay que luchar es la escasa denuncia, la invisibilidad de la violencia que se comete en el seno de la familia. Los poderes públicos no sólo no impedieron la generalización de estas prácticas en el sistema judicial sino que alentaron su perpetuación permitiendo y financiando (aún en nuestros días) la formación de jueces-zas, fiscales, equipos forenses, equipos de menores, etc. en la aplicación de estas técnicas. Es pues el momento de exigir al gobierno la corrección de este flagrante error, haciendo pública la desacreditación de estas prácticas no científicas, castigando disciplinariamente su aplicación por parte de cualquier profesional público y comenzando una labor de reeducación para la “desprogramación” de todo el aparato judicial.
En cuanto al suceso que nos ocupa, AGAMME recuerda que existía una denuncia de malos tratos y una petición de medidas de alejamiento que se desestimaron porque no se produjeron lesiones. No considera correcto nuestra asociación que se excuse el Tribunal Superior de Justicia de Asturias en que la madre no se opuso en 2013 al contacto de las niñas con el padre, culpabilizando a una mujer que no fue atendida como víctima de violencia de género cuando denunció su situación en 2013. Como bien alertaba en su informe del año 2006 la Fiscal de Sala de Violencia de Género, uno de los problemas mayores que presentan los procedimientos con mujeres víctimas es que ellas mismas desisten de la acusación: la violencia en el ámbito familiar es compleja y requiere un conocimiento especializado para poder comprender las reacciones de las víctimas. Sin embargo, lo que es cuestionable respecto a la violencia contra una persona adulta no lo es respecto a la violencia contra los niños y las niñas. Cada una de las personas e instituciones tenemos una responsabilidad hacia los niños y las niñas víctimas, no es posible mirar hacia otro lado.  Por eso es necesario y urgente crear procedimientos adaptados a sus necesidades, con profesionales capaces de detectar las situaciones de riesgo, con herramientas jurídicas que permitan su protección y el disfrute de sus derechos reconocidos en la Convención, con un sistema judicial libre de prejuicios dispuesto a escuchar y creer a las víctimas.
Es preciso que se depuren responsabilidades, pues la rendición de cuentas es básica para el mantenimiento del estado de derecho. No debemos olvidar que en agosto de este mismo año el Estado español fue condenado por la ONU (CEDAW, Comité para la Eliminación de la Discriminación contra la Mujer) por no haber actuado con diligencia en la protección de las víctimas de violencia de género contra mujeres, niños y niñas en un caso prácticamente idéntico, acaecido en Madrid en abril de 2003. En las conclusiones del dictamen de la ONU se hace referencia a la existencia de un “patrón de actuación que obedece a una concepción estereotipada del derecho a visita basado en la igualdad formal que, en el presente caso, (…) minimizó la situación de madre e hija como víctimas de violencia de género, colocándolas en una situación de vulnerabilidad”. Concluye también advirtiendo al Estado español de su “obligación de investigar la existencia de errores, negligencias u omisiones por parte de los poderes públicos que puedan haber ocasionado una situación de desprotección de las víctimas”.
AGAMME hará llegar sendos textos informativos al Comité de Derechos del Niño y de la Niña y al Comité para la Eliminación de la Discriminación contra la Mujer, ambos pertenecientes a la ONU, así como al Comisario de Derechos Humanos de la UE con el fin de hacerles conocer la reincidencia de nuestras instituciones en patrones que contribuyen a perpetuar las situaciones de violencia ejercidas contra los niños y las niñas.
AGAMME demanda un Plan Integral de Prevención da Violencia contra a Infancia tras o parricidio de S. Juan de Arena
admin 2nd Decembro 2014 Sin categoría No Comments
← O Estado español reduciu o seu investimento en infancia nun 14,6% desde 2010
Nai maltratada deberá entrar en prisión por incumprir o réxime de visitas da súa exparella coa filla de ambos →
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *
Gardar o meu nome, correo electrónico e sitio web neste navegador para a próxima vez que faga un comentario.
Últimas novas e actividades
AGAMME pide ao goberno que condee a actuación de Marrocos e que investigue presuntos delitos de homicidio imprudente e omisión do deber de socorro.
Escrito presentado por AGAMME no día de onte, 28 de xuño, perante o goberno central. TEXTO EN GALEGO Ante […]
AGAMME reitera perante á Ministra de Xustiza o seu apoio ao indulto para María Salmerón
Esta mañá AGAMME dirixiuse ao Ministerio de Xustiza para reiterar o seu apoio á petición de indulto de María […]
AGAMME solicita ao goberno que conceda o indulto a María Salmerón
No día de hoxe, AGAMME fixo chegar ao goberno, ao Defensor do Pobo e á Fiscalía Xeral do estado un escrito no […]
Declaración de AGAMME sobre o cumprimento de Dereitos de Infancia no conflito de Ucraína
DECLARACIÓN SOBRE O ESTADO DE CUMPRIMENTO DE DDHH NO CONFLITO ARMADO EN UCRANIA Dende AGAMME, Asociación […]
O movemento feminista galego diríxese a organismos autonómicos, estatais e internacionais para esixir o cumprimento de DDHH no Sahara Occidental e a liberación de Sultana Khaya do arresto domiciliario
No día de hoxe, luns 13 de decembro de 2021, un total de 33 entidades pertencentes ao movemento feminista […]
Mulheres Nacionalistas galegas en AGAMME solicita ao goberno que conceda o indulto a María Salmerón
María Ramos Pereira en AGAMME solicita ao goberno que conceda o indulto a María Salmerón
Luz Darriba en AGAMME subscribe a Declaración do Movemento Femista en apoio á activista saharaui Sultana Khaya
VII Xornadas de AGAMME. Ludopatía en infancia e adolescencia (2ª parte). – Agamme en DOS VIDEOXOGOS ÁS APOSTAS DEPORTIVAS. Antonio Rial Boubeta.
Mulheres Nacionalistas Galegas en Coordinador parental: escrito ao Presidente do Parlamento de Galiza
Mulheres Nacionalistas Galegas en Coordinador parental: escrito ao Presidente do Parlamento de Galiza
Histórico Seleccionar mes Xuño 2022  (1) Maio 2022  (1) Abril 2022  (1) Marzo 2022  (1) Decembro 2021  (2) Novembro 2021  (2) Outubro 2021  (1) Abril 2021  (2) Marzo 2021  (1) Xaneiro 2021  (1) Xullo 2020  (1) Abril 2020  (1) Marzo 2020  (4) Febreiro 2020  (3) Xaneiro 2020  (5) Decembro 2019  (1) Novembro 2019  (3) Outubro 2019  (2) Xullo 2019  (1) Maio 2019  (3) Marzo 2019  (3) Febreiro 2019  (1) Xaneiro 2019  (9) Novembro 2018  (2) Agosto 2018  (2) Maio 2018  (1) Abril 2018  (1) Marzo 2018  (1) Xaneiro 2018  (1) Decembro 2017  (3) Novembro 2017  (6) Outubro 2017  (2) Setembro 2017  (4) Agosto 2017  (6) Xullo 2017  (3) Xuño 2017  (2) Maio 2017  (6) Abril 2017  (4) Marzo 2017  (2) Febreiro 2017  (1) Xaneiro 2017  (2) Decembro 2016  (3) Novembro 2016  (5) Outubro 2016  (5) Xuño 2016  (6) Maio 2016  (5) Abril 2016  (3) Marzo 2016  (3) Febreiro 2016  (10) Decembro 2015  (2) Novembro 2015  (5) Outubro 2015  (2) Setembro 2015  (5) Agosto 2015  (7) Xullo 2015  (2) Xuño 2015  (6) Maio 2015  (6) Abril 2015  (13) Marzo 2015  (7) Febreiro 2015  (7) Xaneiro 2015  (1) Decembro 2014  (3) Novembro 2014  (3) Outubro 2014  (1) Setembro 2014  (5) Agosto 2014  (1) Xuño 2014  (4) Maio 2014  (9) Xaneiro 2014  (2) Novembro 2013  (2) Xullo 2013  (2) Xuño 2013  (2) Maio 2013  (1) Xaneiro 2013  (11) Maio 2012  (2) Abril 2012  (1) Novembro 2011  (1) Outubro 2011  (3)
Copyright © 2022 Agamme. Powered by WordPress. Theme: Spacious by ThemeGrill.
VII Xornadas sobre o maltrato á infancia e á adolescencia
IV Xornadas sobre maltrato á infancia e á adolescencia
V Xornadas sobre maltrato á infancia e á adolescencia