pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt gl en en ru ru en en fr en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr en gl pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt en en en pt en es pt es es es pt en es pt de es en en eo pt es es gl gl en de it cs hbs_lat pt pt pt es en de ca es pt es es hu gl it en ca en es ms pt pt pt en fr hu es sk es en es pt pt es en de ca es es gl war gl gl gl gl pt es en es en pt gl pt gl gl gl pt gl gl pt gl pt gl pt gl pt gl pt gl pt gl gl en fr en en en en pt en ja pt gl pt zh ca es gl ja ca fr gl en zh pt en pt ja pt pt pt en pt gl es gl fr gl es gl en es gl gl de en gl en en gl en gl gl gl pt pt it en en en en en en pt gl pt pt pt pt pt pt pt pt gl pt en pt pt pt pt pt en pt pt pt pt pt en en pt pt gl en en en en gl en en en en pt
Entrevista a Inma Doval - Palavra Comum
Palavra Comum - Revista galega de artes e letras
– Palavra Comum: Que é para ti a(s) arte(s)?
– Inma Doval: Ante todo, expresión e comunicación, manifestación do pensamento. É camiño, tránsito, alimento e alento.
– Palavra Comum: Como entendes (e levas a cabo, no teu caso) o processo de criação cultural e artística?
– Inma Doval: Cando a mente está libre, a derrota é sempre creación. Eu tento manter esa liberación para que desemboque nesa xénese, mais non sempre é doado. No camiño, hai imaxes que chegan, quizais procedentes daquilo que tento afastar nesa limpeza, e que prenden, de aí pode xurdir algo. A creación non é premeditada. Pode ser unha imaxe, unha música, unha lembranza, unha lectura, un ollar… Das lecturas, do cine e da música proveñen, moitas veces, as miñas obras, máis tamén poden xurdir de calquera visión fugaz do cotián ou mesmo dunha conversa ou dun soño.
Hai unha obra marabillosa de Stephen Zweig, un discurso pronunciado en Buenos Aires no 36, O misterio da creación artística; nel fala do proceso creativo como algo máxico, interior, inexplicable. Fala da éxtase en que se atopa o artista, entendida como “estar fóra de si mesmo”, e do que se trata, efectivamente, é de que está “centrado na súa obra, está no seu mundo”. Crear ese mundo máxico, irreal, que nos traslada da “realidade” a esa nosa “irrealidade”, é o proceso creativo, e pode ser moi diferente en cada artista. Hai quen precisa realizar moitos bocetos previos do que vai realizar, minuciosamente elaborados, e o resultado final é fiel ao inicio. Eu podo mudar unha obra dende que a imaxino ata que finaliza totalmente, porque, no tránsito da mente ao lenzo ou ao papel xa se materializou noutra idea, a obra ten vida propia fóra das miñas mans, dende o instante no que xermola. E a anterior queda completamente absorbida e irrecuperable.
A cor marca e manda: aínda sendo un proceso figurativo, preciso cambiar as cores reais, trasladar a cor da emoción á cor da imaxe, trocar a realidade nun soño. Os meus proxectos teñen moitas veces texto, e o texto alimenta o cadro, e o cadro alimenta ao texto, ás veces non sabería que chegou antes, cal é a nai e onde comeza o cordón umbilical. E non sempre o texto, ou a pintura, van formar parte da obra final, aínda estando en todo o proceso.
– Palavra Comum: Qual consideras que é a relação -ou qual deveria ser- entre as artes e outras manifestações da cultura (literatura, fotografia, etc.)? Que experiências tens neste sentido?
– Inma Doval: As artes proceden todas do mesmo proceso, o creativo, á forza teñen que estar ligadas, están condenadas a dialogar entre si, e en moitas ocasións é difícil desvinculalas dentro da obra dun mesmo artista. Sempre houbo necesidade de poñer cada arte nun lugar específico e tratouse de ver cal delas ocuparía o máis alto, como se as artes puidesen formar parte dunha estructura piramidal. Dende a clásica cita “a pintura é poesía muda e a poesía pintura cega”, atribuída a Simónides de Ceos, seguiron textos e tratados clásicos, estudos de teoría da arte e estética dende o Renacemento ata hoxe, nos que se tentou buscar primeiro un predominio dunha sobre a outra de depois estudar as relación entre estas e outras artes (-“Ut pictura poesis”-Horacio, Aristóteles, Diderot, Lessing, Panofsky…). Eu son partidaria dunha comunicación entre as artes, dunha unión, sen predominio de ninguha delas; como dicía Wilhem Schlegel: “nutrir as artes unhas con outras e atopar pontes entre elas”. Neste sentido é no que traballo, tanto a nivel persoal como dende arTeu.
– Palavra Comum: Que referentes e influências tens no teu trabalho criativo -e em geral-? Quais destacarias especialmente por não serem suficientemente reconhecid@s?
– Inma Doval: Imaxino que son moitas as influencias que hai na miña obra artística, pintorxs, escritorxs… Centrándonos na plástica, das que eu son consciente son todo o expresionismo alemán, nomeadamente artistas de “Die Brücke” como Kirschner ou Nolde, os fauvistas, os pintores simbolistas (sobre todo Odilon Redon ou Moreau), máis tamén de artistas tan distantes esteticamente como Chagall, Guayasamín, Frida Kahlo ou Rossetti. Podería falar de moitas e moitos artistas a quen admiro e dos que me fascinan as súas obras, clásicos e contemporáneos, deixan pegada en min, mais non na miña obra, ou polo menos non conscientemente, e é posible que algunha exposición ou algún cadro que vexa un día, pase a formar parte desas imaxes que activan a creación dunha nova obra.
– Palavra Comum: Que caminhos entendes que seria interessante transitar nas artes, nomeadamente na comunicação com o público e a sociedade?
– Inma Doval: É ese o camiño polo que debería transitar a arte, o de procurar a comunicación coa sociedade para poder obter ese feedback que toda/o artista precisa, sexa ou non positivo, guste ou non o que facemos. A arte escolleu un traxecto de difícil tránsito para o público, pensando que unha obra que precise “intermediaria/o” para chegar á súa comprensión é de mellor calidade, algo totalmente falso. Xa o dixen, a arte, para min, é ante todo “expresión e comunicación”, se non existe esa comunicación, non é arte. Por que precisamos alguén que explique as nosas obras? Eu podo dar pistas, notas, que axuden a ver o que quero dicir, pero o que o público ve, sen que eu lle explique nada, dá unha nova visión que enriquece. Teño asistido a presentacións de exposicións nas que un “comisario” trataba de falar sobre a obra dunha artista e o que dicía nada tiña que ver coa mensaxe que ela quería transmitir, dúas mensaxes contraditorias para un público ao que se lle anula a capacidade de observar, coñecer, interpretar e comprender (comunicación).
– Palavra Comum: Que vínculos há, para ti, entre Arte(s) e Vida?
– Inma Doval: Partindo de todo o que xa dixen no proceso creativo… é un vínculo circular, da vida vén a inspiración para o que fago e a miña vida nútrese, en parte, do que creo. E ao mesmo tempo, a parte artística, dalgún xeito exterioriza aquilo que vivimos e comunícao despois dun proceso interior. De novo, a arte é “tránsito, alimento e alento”.
– Palavra Comum: Fala-nos de arTeu…
– Inma Doval: arTeu é un colectivo artístico formado unicamente por dous artistas, Xacobe Meléndrez e eu, pero que en cada proxecto implica a gran cantidade de xente procedente de tódalas artes. Naceu hai xa sete anos e o seu obxectivo é achegar a arte á sociedade, non agardar a que o público a busque, senón levala alá onde se atope. Neste senso, realizamos proxectos nos que unha exposición pode estar nunha peixería, nun taller de coches, ou mesmo na rúa. Proxectos nos que achegamos a arte a doentes (exposicións en centros médicos como o COG ou Clínica Aiemá), nos que nos servimos da arte como denuncia ante ameazas de construción de minas, centrais hidroeléctricas, ou demandando a protección dos nosos bosques, en definitiva, procurando e esixindo unha protección do medio (Enarborar o bosque), defendendo o comercio local ante as grandes superficies (Paralelo 43º 21’ 45’’, con outros colectivos), loitando por unha pesca artesanal e sustentable, ao tempo que se establecen pontes entre artistas de distintos países.
– Palavra Comum: Trabalhas na Universidade. Qual é a tua visão do ensino? Para onde consideras que deveria caminhar?
– Inma Doval: Tema complicado. A verdade é que a dia de hoxe, a miña visión do ensino é bastante negativa. Non falo tanto por traballar na Universidade como por ter dous fillos en idade escolar e ser parte dunha familia con predominio da profesión docente. Penso que o sistema actual de ensino, e agora a LOMCE, están arruinando o futuro dunha xeración. Hai moi bos profesionais, e tamén os hai non tan bos, pero uns e outros están condicionados por unha lexislación pésima. Mais o problema tamén vén da Universidade, o ensino continúa a ser a base de clases maxistrais, con apuntamentos nas fotocopiadoras e manuais, iso da “aprendizaxe ao longo da vida” polo de agora está no papel, non se lles ensina a desenvolver un espíritu crítico, a buscar información e ter capacidade de analizala e cotexala, dáselles todo feito; é o que vexo na maioría dos casos. Por outra banda hoxe o alumnado parece non ter tempo (ou quizais inquedanza) máis que para facer traballos e exames e rara vez asisten a unha actividade cultural que poida haber no centro, non teñen tempo para ler, para ver unha obra de teatro… Todo consiste en estudar apuntamentos e manuais. E elas e eles serán os futuros profesores dos nosos fillos.
– Palavra Comum: Que projetos tens e quais gostarias chegar a desenvolver?
– Inma Doval: Actualmente estou realizando dous proxectos, un de colaboración para o Correio do Porto, realizando “ilustracións” que dialogan con textos de Francisco Duarte Mangas, procedentes da súa obra de relatos curtos O Homem do Saco de Cabedal, e que van publicando nesa revista electrónica o 15 de cada mes. E por outra parte un proxecto persoal, para o cal apenas teño tempo, que é traballar sobre os lieders de Alma e Gustav Mahler. Calquera dos dous ocupan o pouco tempo libre do que dispoño para pintar.
E calquera proxecto que supoña un diálogo con outras artes e con outros artistas sempre me seduce. Gustaríame que se puidese realizar un proxecto no que estivemos traballando hai anos dende arTeu de intercambio entre países lusófonos, con gravado, poesía e música, e que quedou na espera por non atopar financiamento e ser precisa, xa que nos países implicados había artistas que non podían autofinanciar a súa parte. Era realmente un proxecto fantástico. Quizais algún dia…
(Galiza) Ramiro Torres nasceu na Corunha no 1973 e estudou Graduado Social. Tem publicado poemas na revista 'Poseidónia' e 'Agália', assim como no blogues 'A fábrica' e 'A fábrica da preguiça'. Inaugurou as edições do Grupo Surrealista Galego com o seu livro "Esplendor Arcano".
You might also like
* Crítica de arte Emma Pedreira Ilustração
NOVAS VELLAS MARXES: Afra Torrado, multidescendencia do eu | Emma Pedreira
* Antonio Seijas Crítica de arte Desenho
A “maraña” de lorena conde | Antonio Seijas
* Crítica de arte Lito Caramés
René Magritte: Ceci n’est pas un trompe-l’oeil | Lito Caramés
Entrevista I edu_ALBO: “A minha arte surge do risco e da valentia”
Posted On 26 Agosto, 2021 Tiago Alves Costa 0
Conheci edu_ALBO num dos muitos e inebriantes baretos de Monte Alto (Corunha), acabando por terminar esse mesmo dia no seu …
Entrevista | Luís Filipe Sarmento: “A pandemia expôs a arrogância incompetente das lideranças mundiais, a sua hipocrisia e o seu desprezo pela vida humana”
Posted On 1 Dezembro, 2020 Tiago Alves Costa 0
Luís Filipe Sarmento é um escritor de combate, alguém cujo caminho se faz sem cedências paliativas. A sua escrita é …
Projecto Planta I Malvada Associação Artística
16 Setembro, 2022 0
Adeus, ti, Ponte Nafonso I por Ramón Blanco
6 Setembro, 2022 0
Carta aberta à Europa I Chus Pato
25 Agosto, 2022 0
Fotografías emblemáticas de Bill Brandt | Lito Caramés
1 Agosto, 2022 0
3 Maio, 2016 at 18:56
Moitas grazas Inma polo bo facer. Muaks
28 Abril, 2016 at 12:08
Penso que Inma Doval é unha artista coherente e sinceira, consigo mesma e ca súa obra. Implicada na achega do arte ao home, nese interesante grupo Art eu. Non van na procura dun materialismo que inunda a arte nos nosos días, senon alimentar o espíritu que tan necesitado está con tanta tecnoloxía.
27 Abril, 2016 at 9:53
Grazas a ti, polas túas palabras.
26 Abril, 2016 at 19:17
Grazas Inma polas túas respostas tan reveladoras para min, que comparto tanta vida contigo, convosco. Grazas tamén a Palavra Común por esta iniciativa de entrevistar a artistas, escritores, fotógrafos.
O seu endereço de email não será publicado. Campos obrigatórios marcados com *
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
Este site utiliza o Akismet para reduzir spam. Fica a saber como são processados os dados dos comentários.
Entrevista | Luís Osório: “Os artistas, pela primeira vez desde há pelo menos três séculos, não estão na vanguarda do pensamento”
Afonso Cruz, uma escolha fresca e proteica
Entrevista | Ugia Pedreira: “A música salvou-me desde nena”
GALEGO-PORTUGUÊS – da teoria à prática
Escrever o cansaço incansável: Žižek Vai ao Ginásio
O tempo das “Não-Coisas”. E o uso excessivo das redes sociais segundo Byung-Chul Han
Entrevista | Jaime Rocha: “O olhar do poeta é o primeiro e o último possível”
Entrevista | Gonçalo M. Tavares: “A Literatura parte da perversão”
Palavra Comum ~ Revista galega lusófona de artes e letras
Entrevista | Luís Osório: “Os artistas, pela primeira vez desde há pelo menos três séculos, não estão na vanguarda do pensamento”
Afonso Cruz, uma escolha fresca e proteica
Entrevista | Ugia Pedreira: “A música salvou-me desde nena”
GALEGO-PORTUGUÊS – da teoria à prática
Escrever o cansaço incansável: Žižek Vai ao Ginásio
Subscrever Blog via email
Indique o seu endereço de email para subscrever este site e receber notificações de novos artigos por email.
Revista Palavra Comum - © COPYRIGHT 2018 PALAVRACOMUM.COM
Share stories you like to your friends
Utilizamos cookies para melhorar a sua experiência no nosso website. Ao navegar neste website está a concordar com a nossa política de cookies.Continuar Saber mais
Privacidade & Política de Cookies
This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may affect your browsing experience.
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.