gl gl es ceb gl es ia gl gl gl es es gl es es gl es es id gl es es gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl nl en gl gl es es gl gl es es gl gl gl es gl es es es fr es es es gl gl es es en es pt es en gl gl es es es es gl gl pt es en gl es es es es gl es es es es nl es es gl gl gl es gl es es nl es es es pt es es es es es es es es es gl gl en en es la gl es es la gl es hu it gl es en es gl en gl en gl es es fr gl es es
Entrevista María Carmen Caramés Gorgal: “Quería deixar por escrito todas as anécdotas e vivencias das miñas avoas para que non se esquecesen” – Lecturafilia
Reto libros con nombre de mes
LecturafiliaEntrevistasa madriña, Dos días escuros, editorial fervenzas, entrevista maria carmen carames gorgal, literatura feminista, literatura sobre violencia machista, maria carmen carames gorgalDeja un comentario
Un espazo para as mulleres na literatura cunha especial atención á loita pola erradicación das violencias machistas. De aí xermolan en boa medida as obras, tanto poéticas como narrativas, de María Carmen Caramés Gorgal, unha escritora moi comprometida coas problemáticas sociais e coa memoria. Gañadora de premios importantes como o Certame de Relatos de Muller Matilde Bares ou o Premio Johán Carballeira de Poesía, ambos convocados polo Concello de Bueu, vén de publicar a novela A Madriña, na que dá voz a dúas mulleres separadas no tempo pero cun vínculo entre elas: Lola, a madriña, e Tareixa, a súa afillada. Ademais, o libro convértese nunha homenaxe a unha forma de vivir con moito arraigo no rural e que vai esmorecendo.
Pregunta (P): Escribes poesía e narrativa, xéneros nos que tes colleitado diversos premios. En cal te sentes máis cómoda?
En calquera dos dous me sinto cómoda aínda que me enfronto a eles de forma diferente. A poesía xorde de xeito inesperado, é máis como unha necesidade case fisiolóxica e vai acompañada dunha certa urxencia; a narrativa pode agardar, sinto que teño máis control sobre os tempos e é menos circunstancial. Pero se tivese que escoller, quedaría coa poesía.
(P): Ao longo da túa escrita podemos ver a preocupación constante na loita contra as violencias machistas e as desigualdades de xénero. Pode a literatura axudar na toma de conciencia social?
Entendo que si. Cando a cultura do patriarcado está tan estendida e tan normalizada aínda que parece formar parte do ADN dun importante sector da sociedade, calquera medio, calquera voz e calquera iniciativa que dea visibilidade ás súas terribles consecuencias non é desdeñable. Reivindico ademais esta parcela para o tratamento que nós, mulleres, facemos do tema na escrita, cualitativamente diferente ao que poden facer os nosos compañeiros varóns.
(P): Dos días escuros, poemario co que gañaches o Premio de Poesía Johán Carballeira, trata precisamente o tema da violencia de xénero máis crúa, da psicolóxica e da física. Un dos versos que a min máis me impactou foi o de “o derradeiro número da funesta lista”. Cómpre abordar o tema da violencia cara á muller desde a humanidade e non desde o da simple estatística, pero como o facemos?
A estatística debería servir, en primeiro lugar, para calar algunhas bocas que aínda negan a existencia deste mal endémico en todas as súas formas e, en segundo, para escandalizarnos da dimensión da traxedia; pero non parece cumprir nin unha cousa nin outra. Detrás de cada asasinato, de cada violación, de cada denuncia, está o drama persoal dunha muller que precisa ou precisou dunha rede de apoios suficientemente sensibilizada, empática, preparada e comprometida que debería estar institucionalizada pero que, hoxe por hoxe, non existe máis alá do papel e as boas intencións porque, como estamos a ver, aínda non conseguimos desterrar o machismo definitivamente das institucións nin desfacernos dos roles profundamente estereotipados.
(P): A Madriña é o teu recente libro, unha proposta moi feminista que parte da vida dunha muller no pasado para levarnos ao presente máis recente. De onde xermola esta idea?
A idea está recollida en boa medida na dedicatoria do libro: ”Para que nada se perda”. Quería recoller e deixar por escrito todas as anécdotas e vivencias que me contaron as miñas avoas, para que as novas xeracións da familia coñecesen a través deste legado o tempo que lles tocou vivir, a maneira en que elas, mulleres, se enfrontaron ás peores dificultades e se adaptaron aos profundos cambios do último século.
(P): Lola e Tareixa, as protagonistas principais, teñen parecidos con alguén da túa contorna?
Lola é un calco da miña avoa paterna, a madriña: forte, decidida, loitadora, unha sobrevivente que non aceptaba convencionalismos, cunha vida moi intensa e un corazón moi grande. Tareixa segue moitos dos pasos que eu mesma dei na miña traxectoria vital, ten de min a maneira de enfrontarse ao mundo e algúns dos trazos máis característicos da miña personalidade tamén se filtraron nesta personaxe.
(P): Ao longo da historia demóstrase a loita pola supervivencia que tiveron que librar as persoas (mulleres) que nos precederon. É esta unha homenaxe a todas elas?
Dende logo, especialmente a esa figura tan representativa no noso rural como eran as madriñas, as matriarcas que termaron da vida e da familia elas soas en circunstancias e épocas tan complicadas como a Guerra Civil, a posguerra ou a emigración.
(P): Sitúas a novela no rural galego o que, ao igual que as personaxes, tamén está sometido a cambios importantes. Outra homenaxe a unha forma de vida en extinción?
Tamén, porque o rural, tal e como o coñeceron as dúas protagonistas desta novela, xa se extinguiu, só temos constancia del a través da escrita, do que nos contaron de viva voz os nosos devanceiros ou do que formou parte da infancia e xuventude dos e das que xa temos unha certa idade. Na propia novela repásase un século de historia onde se van deixando atrás tradicións, tarefas ou costumes moi arraigadas como o traballo colaborativo, os fortes vínculos coa veciñanza ou a “cultura dos marcos” para dar paso a unha forma diferente de entender e vivir a aldea, con mentalidade urbanita.
(P): A novela semella moi realista. Canto hai de realidade e de ficción na mesma?
Non é unha novela en absoluto autobiográfica no que á trama se refire, pero case todo o que se conta nela é real.
Tanto Lola na primeira parte do libro como Tareixa na segunda, son o instrumento para ir tecendo toda unha sucesión de anécdotas, vivencias, caracteres ou expresións tanto propias como de persoas achegadas que fan posible acadar a intención última deste libro que era precisamente deixar constancia delas.
(P): Gañaches certames literarios tan importantes como o Premio Johán Carballeira de Poesía ou o Relatos de Muller Matilde Bares, ambos convocados polo Concello de Bueu. Que importancia lle das aos premios en xeral e a estes en concreto?
Os premios supoñen un recoñecemento á miña labor de autora e iso é moi gratificante. O feito de que un xurado tome a difícil decisión de escoller o meu traballo fronte a outros pon en valor o que fago e ás veces supón tamén a única forma que temos de publicar os autores/as descoñecidos/as.
En canto aos premios Johán Carballeira de Poesía e o de Relatos de Muller Matilde Bares, sinto por eles unha especial benquerenza porque me presentei a eles cun tema recorrente na miña escrita como é a violencia de xénero e de aí saíu o poemario Dos días escuros e o xermolo da novela A Madriña, ademais descubrín un pobo precioso e acolledor e coñecín xente marabillosa. Non se pode agardar máis!
(P): Cales son os teus referentes culturais á hora de escribir?
O que me inspira realmente son as cousas e as persoas máis achegadas, as miñas propias vivencias, a maneira en que me afecta o cotián.
(P): Preparas algún proxecto literario do que nos poidas avanzar algo?
Veño de rematar un novo libro de poemas e tratarei de seguir traballando nunha segunda novela que teño aparcada dende hai algún tempo.
Si te ha resultado interesante, comparte!
Graduada en periodismo y enamorada de la lectura y la cultura. Porque leer nos hace mejores personas.
Entrevista Anna R. Figueiredo: “Queremos literatura na arte e impresións plásticas na literatura”
Si te ha gustado este artículo y quieres dejar tu opinión, encantada de leerte! Cancelar la respuesta
Introduce aquí tu comentario...
Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:
Correo electrónico (obligatorio) (La dirección no se hará pública)
Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. ( Salir /  Cambiar )
Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. ( Salir /  Cambiar )
Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. ( Salir /  Cambiar )
Notificarme los nuevos comentarios por correo electrónico.
Recibir nuevas entradas por email.
Este sitio usa Akismet para reducir el spam. Aprende cómo se procesan los datos de tus comentarios.
3º mellor espazo literario na rede 2019 por Fervenzas Literarias
Podéis escuchar el podcast «Libros contra el machismo» aquí.
Suscríbete a la newsletter de Lecturafilia
Introduce tu dirección de correo electrónico para seguir este Blog y recibir las notificaciones de las nuevas publicaciones en tu buzón de correo electrónico.
Dirección de correo electrónico:
Este blog se ha hecho con el 2º premio da Xuventude convocado por la Diputación de Pontevedra. Gracias infinitas por el apoyo y las muestras de cariño.
Andábamos sin buscarnos pero sabiendo que andábamos para encontrarnos
10 libros recomendados sobre la amistad
¿Es el arte un engaño?
Análisis feminista de "Pantaleón y las visitadoras" de Mario Vargas Llosa
La Perla: una parábola del mundo
Introduce tu dirección de correo electrónico para seguir este Blog y recibir las notificaciones de las nuevas publicaciones en tu buzón de correo electrónico.
Dirección de correo electrónico:
Para cualquier sugerencia o propuesta, puedes enviar un correo a lecturafilia.blog@gmail.com
Andrés Bravo en Manual de remedios litera…
Mónica Cevedio en Entrevista María Novas: “Es ne…
Jennifee en “Linguística escreve-se com A.…
Britney en «Plan de rescate» de Antía…
Y también en Facebook
Y también en Facebook
Sígueme en las redes sociales
Ver perfil de Lecturafilia en Facebook
Ver perfil de Lecturafilia en Twitter
Ver perfil de lecturafilia en Instagram
Siempre a la última
Si quieres ser el primero en conocer todas las novedades del blog, suscríbete a Lecturafilia y te llegará un correo con lo último.
Dirección de correo electrónico:
Follow Lecturafilia on WordPress.com
Únete a 8.556 seguidores más
¿Ya tienes una cuenta de WordPress.com? Accede ahora.
View post in Reader
Privacidad y cookies: este sitio utiliza cookies. Al continuar utilizando esta web, aceptas su uso.
Para obtener más información, incluido cómo controlar las cookies, consulta aquí: Política de cookies
A %d blogueros les gusta esto: