en gl es ceb gl es ia gl gl gl es es gl es es gl es es id gl es es gl en es gl gl gl gl gl gl gl pt en es es gl gl gl nl en gl gl es es gl gl es es gl gl es es gl es es es fr es es es gl gl es es en es pt es en gl gl es es es es gl gl pt es en gl pt es es es es es es es es nl es es gl gl gl es gl es es nl es es es pt es es es es es es es es es gl gl en en es la gl es es la gl es hu it gl es en es gl en gl en gl es es fr gl es es
Reto libros con nombre de mes
LecturafiliaClásicos, Lecturas, Literatura gallegaJack London, jack london en galego, libros metaliterarios, martin eden, martin eden en galego, traducion celia recarey rendoDeja un comentario
Coñecín a literatura de Jack London cando estudaba 2º de xornalismo, nunha materia na que nos explicaban os distintos xéneros periodísticos. Xosé Neira Cruz foi o noso mestre naquel curso e encargounos como tarefa realizar un traballo grupal de varios autores e autoras que estaban vinculadas, en maior ou menor medida, co xornalismo. A noso grupo tocounos Jack London e aí comezou unha aventura trepidante na que coñecemos máis polo miúdo ao autor das míticas novelas A chamada da selva ou Colmillo Blanco, e doutras obras máis autobiográficas nas que sempre prestou unha atención primordial ao socialismo e ao mar. Anos despois volvo atoparme co autor a través de Martin Eden, unha das súas obras máis logradas e que agora temos en galego da man de Irmás Cartoné e a tradución de Celia Recarey.
A obra que temos entre mans é quizais o mellor exemplo do que significa a loita por ser alguén. Martin Eden é un personaxe que se fai a si mesmo, que comeza a traballar no mar e que, tras namorar dunha moza burguesa chamada Ruth, sente a necesidade de estudar, de admirar a cultura. Por iso, dende o comezo deste namoramento febril quítalle horas ao sono para perseguir o seu soño de ser alguén reputado, unhas angueiras que teñen moito que ver coa consecución de cultura e, posteriormente, coa escritura. Entendida como unha fábula individualista, os lectores e lectoras gozamos desta novela trepidante e sentimos que, en moitas ocasións, comprendemos ao protagonista. Este desexo que o obsesiona enténdese mellor se pensamos nas orixes de Martin Eden, trasunto do propio autor, que saen da pobreza e do analfabetismo. Quizais é aí, nesa loita persoal, onde o protagonista atopa as ansias de ser alguén e o valora aínda máis que se partise dunha situación favorecida. Os libros convértense, así, na súa maior gloria, na súa obsesión, no mecanismo que lle permitirá lograr o que tanto persegue: ser un escritor recoñecido e casar con Ruth.
“Estaba descubrindo a lingua, e toda a fermosura e a marabilla ocultas durante anos tras os seus labios inarticulados derramábanse agora nun salvaxe e viril torrente”.
Martin Eden comeza un camiño de superación, que o levará a soñar con vivir da escritura e con axudar ás persoas do seu entorno, aínda que ás veces perda o norte e se desanime ante as continuas cartas cos seus artigos, poemas e novelas rexeitadas polos editores de xornais. Así e todo, el continúa traballando arreo, nesa loita persoal que o traslada a un lugar no que o éxito e o fracaso se disputan. Nas súas cincocentas páxinas, este libro lévanos sen parar, e sorprende a actualidade de moitos dos debates que trata, ateigados tamén dunha forte intensidade e fondura. As persoas que nos achegamos a este libro sentimos empatía co protagonista e identificámonos moi ben con eses desexos de prosperar na vida que el ten e que, en maior ou menor medida, son connaturais ao ser humano.
“E despois, en esplendor e gloria, chegou a gran idea. Escribiría. Sería un dos ollos a través dos que o mundo vería, un dos oídos a través dos que oiría, un dos corazóns a través dos que sentiría. Escribiría –todo- poesía e prosa, ficción e descrición, e obras teatrais, como Shakespeare. Velaí tiña a carreira e a forma de gañar a Ruth. Os literatos eran os xigantes do mundo, e a el parecíanlle moito mellores que os señores Butler, que gañaban trinta mil ao ano e podían ser xuíces do Tribunal Supremo se quixesen”.
Aínda que se trata dun libro fortemente estudado, non quixera perder a ocasión de destacar algunhas cuestións sobre as que convén que reflexionemos. Dunha parte, ese cinismo que embarga ás clases altas, que posúen a riqueza pero apenas son conscientes do mundo que habitan; e doutra, os cambios que experimentamos conforme imos avanzando na vida. Creo ademais que London foi quen de debater sobre o mundo cultural e das ideas do momento coma poucos. E o libro, a día de hoxe, continúa plenamente vixente. Unha xoia!
Número de páxinas: 498
Si te ha resultado interesante, comparte!
Graduada en periodismo y enamorada de la lectura y la cultura. Porque leer nos hace mejores personas.
10 libros recomendados sobre la amistad
Si te ha gustado este artículo y quieres dejar tu opinión, encantada de leerte! Cancelar la respuesta
Introduce aquí tu comentario...
Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:
Correo electrónico (obligatorio) (La dirección no se hará pública)
Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. ( Salir /  Cambiar )
Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. ( Salir /  Cambiar )
Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. ( Salir /  Cambiar )
Notificarme los nuevos comentarios por correo electrónico.
Recibir nuevas entradas por email.
Este sitio usa Akismet para reducir el spam. Aprende cómo se procesan los datos de tus comentarios.
3º mellor espazo literario na rede 2019 por Fervenzas Literarias
Podéis escuchar el podcast «Libros contra el machismo» aquí.
Suscríbete a la newsletter de Lecturafilia
Introduce tu dirección de correo electrónico para seguir este Blog y recibir las notificaciones de las nuevas publicaciones en tu buzón de correo electrónico.
Dirección de correo electrónico:
Este blog se ha hecho con el 2º premio da Xuventude convocado por la Diputación de Pontevedra. Gracias infinitas por el apoyo y las muestras de cariño.
Cuestionario Proust Helena Villar Janeiro: novelista e escritora
Andábamos sin buscarnos pero sabiendo que andábamos para encontrarnos
10 libros recomendados sobre la amistad
Análisis feminista de "Pantaleón y las visitadoras" de Mario Vargas Llosa
Nosotras que nos queremos tanto
Introduce tu dirección de correo electrónico para seguir este Blog y recibir las notificaciones de las nuevas publicaciones en tu buzón de correo electrónico.
Dirección de correo electrónico:
Para cualquier sugerencia o propuesta, puedes enviar un correo a lecturafilia.blog@gmail.com
Andrés Bravo en Manual de remedios litera…
Mónica Cevedio en Entrevista María Novas: “Es ne…
Jennifee en “Linguística escreve-se com A.…
Britney en «Plan de rescate» de Antía…
Y también en Facebook
Y también en Facebook
Sígueme en las redes sociales
Ver perfil de Lecturafilia en Facebook
Ver perfil de Lecturafilia en Twitter
Ver perfil de lecturafilia en Instagram
Siempre a la última
Si quieres ser el primero en conocer todas las novedades del blog, suscríbete a Lecturafilia y te llegará un correo con lo último.
Dirección de correo electrónico:
Follow Lecturafilia on WordPress.com
Únete a 8.566 seguidores más
¿Ya tienes una cuenta de WordPress.com? Accede ahora.
View post in Reader
Privacidad y cookies: este sitio utiliza cookies. Al continuar utilizando esta web, aceptas su uso.
Para obtener más información, incluido cómo controlar las cookies, consulta aquí: Política de cookies
A %d blogueros les gusta esto: