pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt gl en en ru ru en en fr en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr en gl pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt en en en pt en es pt es es es pt en es pt de es en en eo pt es es gl gl en de it cs hbs_lat pt pt pt es en de ca es pt es es hu gl it en ca en es ms pt pt pt en fr hu es sk es en es pt pt es en de ca es es gl war gl gl gl gl pt pt ja gl en es gl gl fr de eo gl gl gl gl gl ca el pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl ca el fr gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl ca el en gl la gl gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt el es en gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl eo gl gl es el en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es el es it es gl gl gl gl gl it gl es it it en fr ca gl gl ca el ca gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl eo gl la gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl el ca en ja gl gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl en fr gl ca el en gl gl gl gl gl gl gl es el es fr gl gl gl gl gl fr gl en en gl hu gl es gl pt gl es gl gl gl gl gl ca el ca gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl pt gl es gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl ca el de gl gl gl gl gl gl gl ast gl ca el ca ro ca en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl ia ca el ca gl gl it hu en gl gl gl oc el en en gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl hbs_lat ca el ca lt gl gl en gl gl gl ca gl gl gl gl ru el pt gl gl gl gl ast gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl it gl it ca el de gl gl gl gl fr gl gl gl vi es el pt en fr en en en es pt en ja pt gl pt ja es ca pt es pt gl pt gl eo pt pt pt de pt it pt en pt gl es gl fr gl es gl gl pt pt pt pt pt pt pt pt gl pt en pt pt pt pt pt en pt pt pt pt pt en en pt pt gl en en en en gl en en en en pt
Palavra Comum - Revista galega de artes e letras
Ensaio Fotografia Poesia Xesús González Gómez
(Da Pedra Pedernal. Antologia de poesia jove dels Països Catalans)
Estar dentro dun barco e non saber se vou ou veño,
se co traxecto chego ou en troques estou marchando,
se isto que levo na maleta é unha lembranza antiga
ou un souvenir que comprei para que riamos,
se estarás despois de dicirche non, non vin a ningún,
non saltarán seguindo a esteira do motor e dos turistas
ou que había moitos, gustaríache tanto.
Se acaba ou comeza, se acabas ou comezas.
Dubido, e mentres dubido, estás na costa.
Mírasme, emociónaste. E vas diminuíndote.
(De Mascares i reclams. Vint dones interpreten Montserrat Abelló)
En realidade son variacións sobre un tema
escribino cun lapis estampado con pallasos
escribino mentres iamos a comprar
mentres saiamos á rúa e viviamos como viven os outros
querendo cousas dun aparador ou agachándome a coller un papel
escribino buscando outra maneira de dicir
escribino porque se me rompía o límite entre unha vida
e a outra, entre o que acepto e o que estraño, entre a paisaxe
e a casa onde deixamos envellecer os vosos votos
onde xa non eramos nós.
(De La nit que és dins el dia)
É tarde, escoita, ausente, como
me come no cheiro fondo dos ollos,
me saca de min o vello latexo,
canso desacougo de antiga guerra.
Ferve aínda máis alá da memoria
a desexosa fonte de augas quentes,
o bosque do novo serán na infinda
espera escura de responder dúbidas.
A luz como é tarde reaviva cinsas;
soben recordos pra non me esquecer
camiño aberto aos andantes desexos,
ser xastre do soño pra descoselo
das voces silentes dun edén de pedra.
Primeira noite de hotel contigo
os xabóns e as piscinas.
Abrimos o balcón de par en par.
cos cabelos e as cortinas.
Prendemos un silencio de veludo
LAIA NOGUERA I COFLENT (1983)
se sentar na entrada
para ver como pasa a xente,
como se move un pardal,
como se inclina a tarde
nas casas do corpo.
Xa sei que morrerei
moito artes de que morran
as árbores que amo.
mais non me entristece nada
en que se rompa o último fío
serei só aquela muller
que sentaba na entrada
ser folla e raíz.
a tristura dos trens
e non lanzarse ás vías
e o asubío do mundo que se afasta.
Toda a dor inventada
nun anaquiño de letras
que as linguas paren
e a min médrame o ventre
(de Mascares i reclams. Vint dones interpreten Montserrat Abelló)
GLÒRIA JULIÀ ESTELRICH (1983)
A noite mostra as enxivas.
Entre liñas de estrela e un corte suave
como azucre moído sobre as pálpebras.
Espertei soñando que avanzaba
que me lanzaba cara ao mar e te alimentaba
coa imperiosa necesidade de cometer
Arranqueime en vivo o corazón
e deixeicho sobre o asfalto,
cos ollos, o fígado e o sexo
e unha lúa de metal.
Cúmulos de escuridade entre os dedos,
pensei que a alegría
baixo a arroiada abismal,
a ritmo de paso de viandantes,
con praceres nunca vistos na boca
e o cerebro que esquece o siso
cando incorre no pecado,
que me empurra a facerme etérea
feita a ofrenda dos órganos vitais.
E atravesar muros de carazo
até chegar á mañá. E recomporme
(Cada un no seu lugar.)
Volver a esperar a facerme choiva.
para permanecer na túa alborada.
E facer un pouco meus os teus rudimentos:
a túa herba negra.
Buscabas as claras palabras
porcións, progresións e pulsacións
do todo: mediodía, solpor, mañá e medianoite
pero non existe o axuste
nin a ancoraxe que os medita
soamente a roda primordial
que exhala e orbita
dos átomos ao po
(De Certesa dela llum)
A puntaría dos caníbais ignora o peso das frechas.
a rabia do branco é pura espuma:
Non se chama vítima a presa de caza maior.
LAIA MARTÍNEZ-LÓPEZ “MALO” (1984)
con encadeamentos máis brillantes
doar caviar ao meu amante
cheirar a Channel e levar pendentes
que me pinten as uñas
que me ricen as pestanas
e convidar o meu mozo
a cear en Islandia
comprar un reno de recordo
ver o Papá Noel morto
e repartir os seus regalos
que as fotos queden ben
nos Lecturas deste mes
e adquirir todos os exemplares
e vestilos con marcos de diamantes
para gardalos na caixa forte.
(De Pedra Pedernal. Antologia de poesia jove dels Països Catalans)
O teu corpo é unha vella cidade de Europa
con grandes estacións de trens deshabitadas.
No norte vai frío e no sur estase moi ben.
Oh Neil!, démoslle o nome a tantas paisaxes.
Oh Neil!, perdémonos por tantos lugares.
Rúa abaixo a vida vese doutra forma,
cando non te agrade dálle a volta coa a un calcetín.
Non pares, Neil!, seguimos bailando!
Non te rendas e canta,
canta e repite comigo:
todo irá be, todo irá ben, todo irá ben,
Oh, a miña forma de amarte
éche ben estraña, Neil.
É darche panos cando marchas
e é avisarte de que o home do tempo
dixo que hoxe irá magnífico.
Oh Neil!, no teu sur estase ben.
Viaxar polas estradas do teu corpo
é conducir polas marxes da historia,
e é sentarse nas prazas das vilas,
entrar en antigas tendas,
falar coas súas xentes, tra-la-lá.
É curioso, Neil: a pel ten máis memoria que a terra.
Que había antes ca ti? Un mar de prudencia?
Estrañarte é habitar fábricas abandonadas.
Oh Neil!, oh Neil!, cada vez que te vas
neva nalgunha cidade de África
e só as escaleiras de incendio din a verdade.
(De Quan el grans arbres cauen)
O que busco na túa voz,
non ten reflexo, non deixa pegadas.
o que busco no teu corpo
O que busco non ten nome
O que busco arrexuntará
Os ósos que me caen.
BLANCA LLUM VIDAL (1986)
O teu amor que agora se me rompe,
o meu amor que non sei onde está,
o teu amor que si que se enche,
o meu amor que xa non fala,
o teu amor que chega ao cume,
o meu amor que non ten barca,
o teu amor de verdade,
o meu amor que non quere estrañarse,
o teu amor que era tan noso,
o meu amor que porque o fai
por non saber e fuxir
do teu amor que me vive dentro
e que nos gusta.
(De Mascares i reclams. Vint dones interpreten Montserrat Abelló)
Todas as cebolas, e o pan e o tabaco
e os ratos e os homes
mirábanme tomar o sol
enriba do teu escritorio.
Ti eras unha piscina rectangular me branca
E a auga estaba fría e a herba era verde.
Non teño verbas pra describir
a violencia dun corpo tan nu
baixo a roupa. Imaxínome
Frida Kahlo e Carol Rama
a sucidade entre s nádegas:
a sucidade de ter un nome,
a sucidade de ter pel,
sucidade dunha matriz confundíndose
con todos os fillos que non teredes.
non teño palabras pra describirme
a vergonza dun corpo tan nu
baixo a roupa e só sei
miralo polo ollo da pechadura.
Imaxínome a vosa presenza
a sucidade entre as nádegas:
sucidade de ter un nome,
sucidade de ter pel,
sucidade dunha matriz confundíndose
con todos os fillos que non terei.
non teño palabras pra describir
o horror da miña policía
LAURA TORRES I BAUZÀ (1990)
a pluma daquela ave que non existe.
A proba de que aínda hai esperanza.
Sen afrontar o exilio
Até que o sal me infecte, até que o sangue se baleire.
Até que o azul sexa vermello.
E que rache a vixilia
o ouveo deste atrezzo que invoca destrución.
Para estar de novo,
a pluma daquela ave que non existe.
RAQUEL SANTANERA VILA (1991)
Cando ti cantas e é de noite
todos os grilos cortexan
e congresos de reumáticos e violentos
vixilantes miden o trigo
Son o capitoste, o amo das túas cordas
de guitarra e xitana para todos os días que o necesites.
Aquí ao carón está a túa cama,
e non teñen porque sabelo,
as tellas da noite tápanche…
Cando ti cantas e é de noite
todas as tempestades pasan
polas carnes desgarradas e ineptas…
Son a túa amante, o teu médico de cabeceira,
Cando ti cantas e é de noite
Dentro da central nuclear hai Terra Santa.
(De Teologia poètica d’un sol ús)
Inventei unha enfermidade para imaxinar o pracer.
Expulso todas as formigas que me soben polo brazo,
falo de cada aguillón de abella morrendo na pel dun bañista,
lonxe de min, a gardarme fame de enferma
para mañá e seguir tensando postes de teatro.
Apreixo así o miasma que me fai dereita a curva,
chocando con febre imaxinaria a miña sombra, a distorsión
perfecta da galla á intemperie.
(De Sostre de carn)
Foto: Três Desgraças de Amor, por Alfredo J. Ferreiro Salgueiro (2018).
You might also like
* Alfredo Ferreiro Salgueiro Ensaio Fotografia Poesia Xesús González Gómez
Vinte e unha poetas catalás para ao século XXI (1/2)
* Teatro Xesús González Gómez
“Els límits del silenci. La censura del teatre català durant el franquisme”, de Sharon G. Feldman e Francesc Foguet
Crítica literária Ler teatro Referências literárias Teatro Xesús González Gómez
O grupo de teatro Chévere
Desta Palavra Podes Beber – Por que ler Alberto Caeiro hoje ? por Mauricio Vieira
Posted On 22 Julho, 2022 Palavra Comum 0
Nós, os da cidade, nos confrontamos diariamente com as palavras de tantos homens doidos. Hoje cada vez mais, como colocou …
«Miragem e viagem é mais que rima, é sina» (Arménio Vieira)
Posted On 3 Agosto, 2021 Hirondina Joshua 0
Hirondina Joshua: «Miragem e viagem é mais que rima, é sina» (Arménio Vieira). Porque é no corpo-criança que ocorre a …
Projecto Planta I Malvada Associação Artística
16 Setembro, 2022 0
Adeus, ti, Ponte Nafonso I por Ramón Blanco
6 Setembro, 2022 0
Carta aberta à Europa I Chus Pato
25 Agosto, 2022 0
Fotografías emblemáticas de Bill Brandt | Lito Caramés
1 Agosto, 2022 0
Entrevista | Luís Osório: “Os artistas, pela primeira vez desde há pelo menos três séculos, não estão na vanguarda do pensamento”
Afonso Cruz, uma escolha fresca e proteica
Entrevista | Ugia Pedreira: “A música salvou-me desde nena”
GALEGO-PORTUGUÊS – da teoria à prática
Escrever o cansaço incansável: Žižek Vai ao Ginásio
O tempo das “Não-Coisas”. E o uso excessivo das redes sociais segundo Byung-Chul Han
Entrevista | Jaime Rocha: “O olhar do poeta é o primeiro e o último possível”
Entrevista | Gonçalo M. Tavares: “A Literatura parte da perversão”
Palavra Comum ~ Revista galega lusófona de artes e letras
Entrevista | Luís Osório: “Os artistas, pela primeira vez desde há pelo menos três séculos, não estão na vanguarda do pensamento”
Afonso Cruz, uma escolha fresca e proteica
Entrevista | Ugia Pedreira: “A música salvou-me desde nena”
GALEGO-PORTUGUÊS – da teoria à prática
Escrever o cansaço incansável: Žižek Vai ao Ginásio
Subscrever Blog via email
Indique o seu endereço de email para subscrever este site e receber notificações de novos artigos por email.
Revista Palavra Comum - © COPYRIGHT 2018 PALAVRACOMUM.COM
Share stories you like to your friends
Utilizamos cookies para melhorar a sua experiência no nosso website. Ao navegar neste website está a concordar com a nossa política de cookies.Continuar Saber mais
Privacidade & Política de Cookies
This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may affect your browsing experience.
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.