es gl gl gl fr gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl pt gl en gl es sv ca es pt br fr gl pt gl lt gl ca en eu en it gl gl gl it en gl es gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl de en sv fr de de gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl ca es es hu es es es gl gl es eo gl gl pt en gl gl gl gl en en gl es gl gl es gl pt gl es gl gl es es pt gl gl es en es en gl es es es gl gl gl gl gl es en gl en gl gl gl gl gl pt gl pt en ca gl gl pt
Vieiros: Galiza Hoxe - Roberto Mansilla - A senda de Correa
Cuarta feira, 28 de setembro de 2022
Un 81,5% dos ecuatorianos votaron a favor da opción constituínte defendida polo seu presidente Rafael Correa. Este contundente triunfo presidencial ven lexitimado por unha baixa abstención, cifrada nun 28%.
Ambas estatísticas dan conta das aspiracións de cambio profundo que esperan os ecuatorianos do actual presidente. A consulta popular do pasado domingo 15 estipulaba a posibilidade de convocar a unha Asemblea Constituínte para outubro próximo, que permita igualmente iniciar un proceso de reforma estrutural dos poderes públicos e o aval para un novo modelo constitucional.
Co respaldo de 5,3 millóns de votos, Correa obtén un histórico triunfo que confirma a posibilidade real dun cambio estrutural no Ecuador dirixido a garantir unha maior participación popular nos esquemas de poder dentro do proceso de  “refundación nacional” que prometera electoralmente Correa.
Tanto como posibilitar a reforma estrutural dos poderes públicos está a aspiración presidencial por construír un sistema político capaz de garantir a necesaria estabilidade institucional que Ecuador ven demandando tras sucesivas crises políticas desde 1997. Correa sae fortalecido neste pulso político coa oposición política, a tenor da lexitimidade electoral e popular que lle outorga este plebiscito.
Con todo, Correa enfróntase a varios retos. A convocatoria do referendo constituínte estivo a piques de renovar a xa tradicional crise política ecuatoriana, ameazando a súa continuidade presidencial.
O pulso entre Correa e o Congreso, trasladado á “política da rúa” con vixilias paralelas entre simpatizantes presidenciais e deputados opositores, deixou claro que a pugna de poderes non semellaba resolverse unicamente nas salas do poder lexislativo e executivo. E que os ecuatorianos esperan un novo modelo, diferente do presentado polos partidos e as elites tradicionais.
Correa deberá agora reforzar as súas alianzas políticas dentro dun marco de reforma estrutural do poder político e lexislativo, tomando en conta que o seu partido, actualmente sen representación parlamentaria, será, con total seguridade, o principal polo de poder na nova asemblea lexislativa que saia do proceso constituínte.
Paralelamente, o triunfo da opción constituínte en Ecuador revela a dinámica dos cambios de orientación que está a vivir a rexión andina e cómo este proceso semella irreversible, aínda que con resultados non necesariamente homoxéneos.
O proceso constituínte pioneiro con éxito que tivo lugar na rexión andina foi realizado por Hugo Chávez en Venezuela en 1999. Posteriormente, Evo Morales en Bolivia continuou con esta tendencia no 2006, con resultados aínda por establecerse.
Precisamente, diversos medios internacionais e gobernos rexionais se apresuraron a amosar a súa preocupación pola presunta “chavización” do Ecuador, tomando en conta a simpatía e amizade entre Correa e Chávez e as similitudes entre as súas ideas políticas. Entre estas razóns se argumentaron o apoio de Correa ao ALBA e o “socialismo do século XXI” impulsado por Chávez, así como a súa oposición ao Plan Colombia e ás políticas hemisféricas de Washington.
Pero os actores internos e externos preocupados pola oferta política de Correa deben notar que a mesma alcanza o seu nivel de lexitimación por medio de procesos electorais con alta participación popular, similares aos casos de Chávez e Morales. Este elemento debe persuadir a calquera factor de poder en Ecuador e fora dese país, á hora de analizar se a opción constituínte convértese nese necesario factor de estabilidade ou noutro factor de confrontación sociopolítica.
Haberá que notar ata onde será capaz Correa de garantir a estabilidade que Ecuador necesita e se terá éxito na súa idea de “refundar Ecuador”. Se a súa senda é a adecuada, pódese intuír na lexitimación electoral da súa oferta política. Todo isto sen esquecer que as experiencias recentes no Ecuador obrigan, calquera que sexa o seu presidente, a prestar atención ao poder da mobilización popular e a canalizar as  frustracións sociais.
É preciso que te rexistres para poder participar en Vieiros. Desde a páxina de entrada podes crear o teu Vieiros.
Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí:
Roberto Mansilla Blanco é licenciado en Ciencia Política pola Universidade Central de Venezuela e analista do IGADI (Instituto Galego de Análise e Documentación Internacional). »
O camiño de Quito (09/06/2010)
Bicentenario en clave electoral (31/05/2010)
Quirguicistán: unha revolución inconclusa (09/04/2010)
Sen OEA e sen USA (24/02/2010)
Continuísmo en Costa Rica (10/02/2010)
Na pel do Lobo (02/02/2010)
De Afganistán a Iemen (11/01/2010)
Táboa rasa en Palestina (12/11/2009)
Os desafíos do Frente Amplio (26/10/2009)
Conta atrás en Tegucigalpa (05/10/2009)
O retorno de Zelaya (22/09/2009)
Eleccións con nome de muller (25/08/2009)
División fatal en Palestina (07/08/2009)
Enigmas en Pyongyang (16/07/2009)
O regreso do PRI (06/07/2009)
A dura lección hondureña para a democracia latinoamericana (01/07/2009)
A rebelión iraniana (23/06/2009)
Líbano: cerco a Hizbulah? (09/06/2009)
Cuba e a OEA (05/06/2009)
Con Irán na recámara (26/05/2009)
A elección de Panamá (29/04/2009)
Obama e as outras Américas (17/04/2009)
Uribe imita a Chávez (30/03/2009)
Un mapa á esquerda (23/03/2009)
A reelección de Chávez (19/02/2009)
Unha Constitución para Bolivia (23/01/2009)
A batalla por Gaza (07/01/2009)
A diplomacia de Raúl (18/12/2008)
A primeira guerra global africana? (15/11/2008)
Obama e o mundo (07/11/2008)
A era de Correa (29/09/2008)
A “guerra fría” sudamericana (18/09/2008)
Outra orde global (10/09/2008)
O pulso do ALBA (28/08/2008)
O pulso de Evo Morales (08/08/2008)
Irán-EEUU: pulsando a disuasión (16/07/2008)
Israel: a crise dos 60 (30/05/2008)
O labirinto israelí (29/04/2008)
Outra paz para Palestina (26/03/2008)
Putin: acto segundo (01/03/2008)
Chávez e as FARC (28/01/2008)
O “non” a Chávez (05/12/2007)
A guerra de Kouchner (21/09/2007)
As transicións de Raúl (16/08/2007)
Turquía aposta por un Islam moderado (24/07/2007)
A ameaza paquistaní (13/07/2007)
Palestina e a culpa europea (23/06/2007)
Guerra fría no G-8 (07/06/2007)
A lección de Belfast (16/05/2007)
Repensar o Quebec (02/04/2007)
A lección iraquí (22/03/2007)
Bush e Chávez (14/03/2007)
Opinión, Columnas, Galerías, Últimas, Escáneres, Anteriores, FAQ, Buscador
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
Chat, Foros, Chatrevistas, Postais, Conversas, Open Vieiros
Barcelona, Bos Aires, Euskadi, Venezuela, Irlanda
Día das Letras, Creación, Informativos, Dossiers, XGN07, 1 de abril
RSS | Que é Vieiros? | Que é o RSS? | Creative Commons | Publicidade | Director | O equipo | Contacto