gl id gl en gl gl en es vi gl it es it en fr eo en eo gl es en es eo gl gl gl gl gl gl en es en es gl gl es ru da es gl kn gl en da gl es da gl vi kn gl gl da gl it da gl es da gl it sv gl fr fi gl eo sv gl en als gl en tt gl en da gl en th gl es da gl eo tt gl gl gl en gl gl en es vi gl it es it en fr eo en eo gl es en es eo gl gl gl gl gl gl en es en es fr en gl es gl en es fr gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl en gl io gl gl ast io tl gl gl gl gl gl gl en gl en fr gl la gl gl en gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es it sk de nl gl gl es gl gl gl gl gl es gl gl gl es es gl gl az en gl tr es fi en en gl es es gl it gl gl gl es vec es it gl it gl gl gl es gl gl es gl eo gl pt gl gl gl gl es gl pl gl gl eo gl gl en gl gl es io gl es gl gl gl it gl pt en de gl gl gl gl gl es jv es es gl fr gl gl gl uk gl gl es pt gl it gl gl gl gl es gl gl gl es gl gl gl en es gl la gl gl gl en gl es gl gl qu gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl es gl gl gl gl es pt fi gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl es es gl gl gl es es pt gl gl gl gl es gl es gl en es sv gl fr gl de gl de gl gl it gl en es en gl en gl en gl en gl en gl en gl en gl en gl en gl gl gl gl ca gl gl gl gl
Botando contas - José Luis Louzán - Que pasa na costa
O internet ten de particular que buscando un atopa de todo. Hai persoas preparadas, listas, ilustradas, que poñen o seu tempo para moitas cousas, entre outras, botalas contas de todo.
Resulta que varios paisanos estiveron botando as contas de que foi o que fixo o inútil integral de Rajoy e o seu goberno de pacotilla neste ano e medio que levan no poder, e a verdade é que merece a pena que eu hoxe aquí explique para que serviu tanta medida e tanto recorte.
Tratábase en 2011, lembrade, de “voltar a senda da regularización do sistema financeiro”, dicían, “dotando as contas do país de elementos que fagan que os mercados confíen en nós”, logrando así, polo visto que “flúa de novo o crédito ao tempo que rematamos co despilfarro”. Todas son frases extraídas dalgunha das comparecencias en rolda de prensa de Sorayita e compañía tralo Consello de Ministros de turno, un dos moitos que se dedicou o último ano e medio a acabar co estado do benestar e, de paso, a poñer en mans das elites financeiras o pouco que de público quedaba no país.
Pero mira ti por onde, dos 17 indicadores macroeconómicos dos que as axencias de cualificación, o BCE, a Troika, o FMI e cantas axencias existen no mundo da alta finanza para decidir si un país é serio ou non, en ano e medio non melloramos en ningún. En nada. Cero. Niente. Res.
Tomemos por exemplo maio de 2010. O paro rexistraba 4.612.700 desempregados, cifra récord por aquel entón. Hoxe, este mes de abril, a EPA certifica que en España hai 6.202.700 parados. Millón e medio mais, redondeando. A taxa de paro pasou así do 20% a un apabullante 26,78%. O paro xuvenil pasou dun abafante 42,06 naquel segundo trimestre de 2010 a un escalofriante 57,22. Marianico e compaña lograron que case 6 de cada 10 mozos non teña chollo. Bravo valientes!
Coas mulleres a cousa foi aínda mellor e pasamos dun desemprego feminino do 20,56 a un pasmoso 27,61, sete décimas máis. Outra cousa na que tampouco melloramos. Dásenos mal o do traballo. E a economía? Disque a dereita pégalle ben a iso dos números... disque.
Para nada. O país medraba aqueles aciagos días do goberno Zapatero a un pírrico -0,3. É dicir, non medraba. Minguaba. Recesión, para entendernos. Marianico mellorou esa cifra ata lograr afundir aínda mais a cousa, facendo que neste primeiro trimestre a economía medrase un -1,4. “Toma esa Zapatitos! Un punto peor aínda que ti”. Coma o importante non era isto, senón a famosa Prima de Risco, Mariano, despois de arduas xestións na Alemaña, en Francia, viaxando por medio mundo, convencendo a uns e outros e logrou que a Prima se situase nuns fantásticos 294 puntos. Bravo, aquí si que melloramos, non? ...non?.
Non. A Prima, naqueles remotos días do desgoberno socialista se situaba nuns alarmantes 160 puntos. Nada máis e nada menos. Claro que a Bolsa, outro terreo onde polo visto o PP se move coma Barcenas na neve, si que mellorou. Antes estaba mal e agora mellorou a moito peor. Pechaba aquel segundo trimestre o mercado de valores en 10.284 puntos. Nada que ver cos 8.416 cos que pechou Abril. Outro dato para a alegría e a esperanza.
O comercio minorista, o autónomo de toda a vida, sostén nada menos que 3 millóns de empregos dos que aínda seguen cotizando en España (e sen dereito a paro, por certo). Por iso é importante o Índice de Comercio Minorista. En 2010, aquel mes de Maio, o dato marcaba un 96,7. En Maio de 2013 cae ata o 79,6. As vendas caen en picado, un novo cravo no ataúde.
Por non apabuiar máis imos cos últimos se vos parece. Outra preocupación do goberno Pepero foi o control do gasto, ata poñer en perigo a educación e saúde publicas, con recortes nunca vistos, denunciados dentro e fora do estado Español por inexplicables e inaceptables nun estado serio e moderno. Todo por conseguir reducir a enorme débeda “herdada”, na linguaxe habitual do PP, do nefasto goberno Zapatero. Ben. A débeda sobre o PIB (Produto Interior Bruto, e dicir o qué damos producido entre todos) se quedaba en 2010 no 61,5%. En 2013 roza o 90,69% e din os analistas que en 2016 podería chegar, atención, ao 100 por 100. Eu sei en que non están gastando así que, a que carallo estades dedicando os cartos, banda de inútiles?
Unha ultima perla. O déficit empeorou seis décimas dende que Mariano Rajoy chegou a Moncloa. O goberno da austeridade gastou mais aínda que o seu predecesor. Nada, absolutamente nada xustifica ningunha das medidas que tomaron porque, en ano e medio, non foron quen de mellorar ningún indicador, ningún, dos que miden a mellora ou o empeoramento económico dun país. Ningún. Hai que ser rematadamente inútil para lograr semellante carambola.
Polo menos o recoñecen. O pasado venres, en Consello de Ministros, despois de coñecido o dato da EPA en abril, dato récord de desempregados neste país, o goberno admitiu que non prevé crear emprego na presente lexislatura. Ademais de inútiles, burros.
A única decisión admisible por parte deste goberno de papanatas, integristas e retrógrados é a dimisión en pleno e convocatoria de eleccións. Ningunha outra. Agardo que, para entón, o miolo dalgúns dos que nos meteron neste lío (os votantes do PP) volte a normalidade e abandone a tolemia que sostén que algo que é rematadamente peor a calquera cousa para eles e mellor ao socialismo. Zapatero era outro inútil integral pero Mariano parece terlle tirado a medalla Douro.
Que alguén lles diga os dous que non é unha competición a ver quen é mais bobo e afunde máis o país. Nos bastamos sós.
Os trending topics da Operación Orquesta.
Dez cousas que non teñen xeito.
Agustín acredita nos Mayas e outras historias.
99 non é 100.
A nosa maior prioridade.
Imputados, témolos a eito.
Fraga. A Costa é miña.
As Verdades como puños de José Luís Louzán
Agora que sabemos a verdade.
Pese a quen pese.
Nestes días tan terribles.
Cuestión de tempo .
A fin da sociedade civil.
Solutions. Medio ambiente e enerxía.
Nos mundos de Yupi.
O Circo das Pulgas.
A fin dos moderados.
“Aínda que pareza mentira…”.
Porque lle chaman lei cando queren decir cachondeo.
Realismo Vs Optimismo irracional.
A Praza que nos separa.
O vaso medio cheo….
“Nenu, Que mala es la Dronga”.
Un modo distinto de gobernar.
O Complexo de inferioridade.
Summer in the city.
Todo necio confunde valor con precio.
Baixo a tiranía da ignorancia.
Non me gusta a túa musica.
Evidencias que nos matan.
A noite do cazador .
O asombroso caso da urbanización pantasma.
A venda nos ollos.
A utopía Democrática do mundo de nada .
A delgada liña vermella .
Unha chispa de luz no lugar máis aburrido do mundo .
Os catro pilares do desastre .
A triste realidade de cada día .
Eu non son Anxo Quintana.
A mente sobre a materia.
Todos vivimos na política.
I have a dream.
A Constitución de todos?.
Un país metido nunha fosa.
Onde vas Alfonso XIII? IIª parte.
Onde vas Alfonso XIII?.
O sentido da medida-
A Espeleoloxía é unha ciencia.
Que verde era o meu val.
Carta aberta a D. José Bono Martínez, Presidente del Congreso de los Diputados..
En realidade todos son iguais.
Don Cretino e a grande tarta do Rei.
Ás veces dáme moita vergoña ser de Cee.
Bandeiras dos nosos fillos.
A hora das depedidas.
Longo Abril de chuvascos.
A fin da Inocencia.
“Había una vez, un circo….”.
Agora vai parecer que esto son as Seychelles.
Sobre a erótica do poder e de como “aplicarse o conto”.
Porque os chaman impostos cando queren dicir roubo?.
Verdades como puños: Unha breve introdución.
Redacción de QPC ([email protected]).
-- Escolla un autor ou autora -- Alberto Pose Alberto Riveiro Sambade Alejandra Plaza Alexandre López Romero Alicia Barreiro Cambeiro Almudena García Castillo Ana Gil Rey Ana Romero Masiá Anabel Piñeiro Antón Lestón Anxo Garrido Arturo Franco Asociación Sonlilá Óscar de Souto Óscar Rey Calo Beatriz Blanco Begoña Barral Sánchez Beto Rouget Carlos Abelenda Chema Rei Darío Areas David Castro David Lourido Deindo Diego Dourado Diego Dourado Digna Rdgz. Romar Director Domingo Guerra Editorial Fátima Rodríguez Gonz... FútbolQPC Firmas QPC Deportes Fran Figueroa Fran Lago Galicia Guillermo Parga Hector Pose Huelvis Javi Mos Javi Turnes Javier López Moríñigo Joaquín Vidal Jorge Parri José Carlos Leis Caru... José Luis Louzán José Manuel Castro Ma... José María Carretero José Ramón Rey Senra Jose Luis Gomez Laura Canosa Lola Rontano Lorena Martínez Luís Lamela Maikel Pérez Castro Manuel González Corre... Manuel Suárez Suárez Manuel Varela Manuel Vilar María Bella María José Mato Mario Maceiras Mario Rodríguez Marisol Soneira Martiño Nercellas Miguel Anxo Mato Fondo Miguel Vieito Villar Miro Villar Modesto García Quintáns Modesto Parga Moncho Gándara Montse París Openhost Paula Castiñeira Paula García Costa Paula Vázquez Rafael Lema Ramón Blanco Rebeca Facal Fuentes Redacción Roberto Mouro Roberto Traba Velay Sergio Dosil Serxio Iglesias Suso Bahamonde Suso Jurjo Suso Lista Tatiana Rellan Ubaldo Cerqueiro Víctor Castiñeira Vicente Jesús Bernal ... Viki Rivadulla Xabier García Lema Xabier R. Blanco Xan Fernández Carrera Xosé Iglesias Xosé Manuel Barros Xosé María Lema Suárez Xulio Pardo de Neyra Xurxo Borrazás
Paco Charlín pasa a cobrar o soldo de José Luís Pérez Añón
“Un alcalde non pode, segundo a Lei de Espectáculos, nin autorizar nin denegar unha festa promovida por veciños”
O programa de Outono de Vimianzo, unha referencia comarcal
O Concello da Laracha esixe a cobertura de todas as prazas de [email protected]
A veciñanza de Corcoesto infórmase sobre o parque eólico Alto do Torreiro
Paco Charlín pasa a cobrar o soldo de José Luís Pérez Añón
“Un alcalde non pode, segundo a Lei de Espectáculos, nin autorizar nin denegar unha festa promovida por veciños”
O programa de Outono de Vimianzo, unha referencia comarcal
O Concello da Laracha esixe a cobertura de todas as prazas de [email protected]
A veciñanza de Corcoesto infórmase sobre o parque eólico Alto do Torreiro
María de Dina fai xoias con crebas: “Para min Louro, o mar e a natureza en xeral son inspirasión”
A Costa da Morte recibe o outono con moita festa
Arde un vehículo en Berdoias
Rescatan un can dun profundo foso en Vilar de Couso
A incerteza volve enlear as Festas da Pilarica da Trabe
COPYRIGHT 2019 QUE PASA NA COSTA
Aviso Legal y Condiciones de uso