es gl es ceb gl es ia gl gl gl es es gl es es gl es es id gl es es gl ca es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es es gl gl gl nl en gl gl es es gl gl es es gl es es gl eu gl es es en es gl es es es fr es es es gl gl es es en es pt es en gl gl es es es es gl gl pt es en gl es es gl gl es es es es es nl es es gl gl gl es gl es es nl es es es pt es es es es es es es es es gl gl en en es la gl es es la gl es hu it gl es en es gl en gl en gl es es fr gl es es
Reto libros con nombre de mes
LecturafiliaLiteratura gallegaabril, arte e literatura, belagua ediciones, luz darriba, novelas sobre ditadura arxentina1 Comentario
“No espertar das cousas, a mañá asomando, o orballo nos cantos, nos gumes dos precipicios, a claridade aínda cativa, Andrea sentou nunha rocha para pedirlle sabedoría o mar. Ou calma, ou simplemente tempo: un tempo luminoso. Se os traumas, como as fendas, respiraran o ar fresco do día e minguaran ou, polo menos, repousaran, aqueles días foran de saíren xuntos á superficie e fitar á realidade. A brisa lene da mañá dáballe de cheo nas meixelas”.
Comecei a saber de Luz Darriba a través dos seus artigos no xornal Sermos Galiza, agora Nós Diario, nos que expresa sempre unha forma de entender o mundo no que a arte ten moito que facer. É dicir, que nos fala de problemas de índole social con moita sensibilidade, e aí é onde se observa a súa profesión, pois estudou Belas Artes e Filosofía e Letras na Universidade de Bos Aires, ademais de ter realizado centos de exposicións, macrointervencións en espazos públicos e recibir numerosas distincións internacionais. Despois de admirar o seu traballo, chego agora a Abril, unha novela que dedica a todas as nenas e nenos aos que lles roubaron a identidade, e na que tamén atopamos moitas das súas preocupacións habituais.
Tecida coma unha historia que atravesa a memoria de Galicia e do Río da Prata, Abril toma o pasado como referencia para analizar as feridas do presente de Andrea e Luísa, dúas mulleres que se atopan nun mar de dúbidas e de mentiras, quizais porque nunca ousaron ver de fronte cara á verdade. Ou non as deixaron.
Pode dicirse que Abril é o relato da ditadura militar arxentina e do xenocidio cometido por un réxime que tentou reprimir as voces das persoas disidentes facéndoas desaparecer. Pero tamén, e sobre todo, é o testemuño dos que non se resignan e falan e das feridas que chegan ata o presente, como no caso das dúas mulleres protagonistas e das que aparecen ao longo do relato. O resultado é un libro no que se abordan os traumas de fronte, e se reivindica o poder da mente e da terapia para curalos ou para aprendernos a convivir con eles.
Estamos, pois, diante dun libro moi poliédrico sobre todo na forma de contar, pois nel conflúen as frases curtas e que expresan moito, coa arte do collage e incluso o xornalismo e o xénero máis memorialístico; todo iso fai que a novela dispoña un ritmo trepidante, moi visual, o que non resta lirismo ao que se conta, tal e como observamos nos títulos dos capítulos, que comezan todos coa palabra “tempos”, construíndo unha cronoloxía vital do máis suxestiva e onírica.
En Abril ten moita importancia a atmosfera, esas descricións individuais do sentir dos personaxes mais tamén do que os rodea, como acontece con ese mar da Costa da Morte, que se erixe como protagonista en moitas pasaxes dunha novela na que, e non menos importante, atopamos unha reivindicación das mulleres como suxeitos activos do mundo (aínda que tamén temos que soportar violencias, aldraxes e atentados contra os nosos corpos).
En definitiva, Abril foi unha bonita descuberta, e tamén é necesario ese canto que realiza á memoria individual e colectiva que a miúdo nos queren facer esquecer.
“Quen podía non tentalo, non sumar, non se comprometer aínda que ese compromiso lle custase a vida? O presente era de loita, de esixencia, de terror. O futuro, de esperanza, pertencíalles. Non só a eles, a elas, a quen o daba todo por ese cambio: facíano polos demais, de aí o seu valor. Facíano con xenerosidade absoluta, considerando a alternativa de non chegar a gozalo. Facíano para sentir que as súas vidas tiñan sentido, eran vidas vividas, verdadeiras”.
Número de páxinas: 285
Si te ha resultado interesante, comparte!
Graduada en periodismo y enamorada de la lectura y la cultura. Porque leer nos hace mejores personas.
«Bruna» de Ramón Caudet
«De oficio, lector» de Bernard Pivot
Un comentario sobre “«Abril» de Luz Darriba”
11/11/2021 a las 3:56 pm
Hermosa reseña sobre un libro lleno de memoria. Gracias!
Si te ha gustado este artículo y quieres dejar tu opinión, encantada de leerte! Cancelar la respuesta
Introduce aquí tu comentario...
Introduce tus datos o haz clic en un icono para iniciar sesión:
Correo electrónico (obligatorio) (La dirección no se hará pública)
Estás comentando usando tu cuenta de WordPress.com. ( Salir /  Cambiar )
Estás comentando usando tu cuenta de Twitter. ( Salir /  Cambiar )
Estás comentando usando tu cuenta de Facebook. ( Salir /  Cambiar )
Notificarme los nuevos comentarios por correo electrónico.
Recibir nuevas entradas por email.
Este sitio usa Akismet para reducir el spam. Aprende cómo se procesan los datos de tus comentarios.
3º mellor espazo literario na rede 2019 por Fervenzas Literarias
Podéis escuchar el podcast «Libros contra el machismo» aquí.
Suscríbete a la newsletter de Lecturafilia
Introduce tu dirección de correo electrónico para seguir este Blog y recibir las notificaciones de las nuevas publicaciones en tu buzón de correo electrónico.
Dirección de correo electrónico:
Este blog se ha hecho con el 2º premio da Xuventude convocado por la Diputación de Pontevedra. Gracias infinitas por el apoyo y las muestras de cariño.
Andábamos sin buscarnos pero sabiendo que andábamos para encontrarnos
10 libros recomendados sobre la amistad
A nena do abrigo de astracán
La Perla: una parábola del mundo
Análisis feminista de "Pantaleón y las visitadoras" de Mario Vargas Llosa
Introduce tu dirección de correo electrónico para seguir este Blog y recibir las notificaciones de las nuevas publicaciones en tu buzón de correo electrónico.
Dirección de correo electrónico:
Para cualquier sugerencia o propuesta, puedes enviar un correo a lecturafilia.blog@gmail.com
Andrés Bravo en Manual de remedios litera…
Mónica Cevedio en Entrevista María Novas: “Es ne…
Jennifee en “Linguística escreve-se com A.…
Britney en «Plan de rescate» de Antía…
Y también en Facebook
Y también en Facebook
Sígueme en las redes sociales
Ver perfil de Lecturafilia en Facebook
Ver perfil de Lecturafilia en Twitter
Ver perfil de lecturafilia en Instagram
Siempre a la última
Si quieres ser el primero en conocer todas las novedades del blog, suscríbete a Lecturafilia y te llegará un correo con lo último.
Dirección de correo electrónico:
Follow Lecturafilia on WordPress.com
Únete a 8.556 seguidores más
¿Ya tienes una cuenta de WordPress.com? Accede ahora.
View post in Reader
Privacidad y cookies: este sitio utiliza cookies. Al continuar utilizando esta web, aceptas su uso.
Para obtener más información, incluido cómo controlar las cookies, consulta aquí: Política de cookies
A %d blogueros les gusta esto: