pt de gl gl fr gl it gl gl gl gl gl gl gl gl es es gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl es es gl gl gl gl gl gl gl es es gl pt gl gl gl gl gl ast gl gl es es gl gl gl gl gl gl gl gl gl es es gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl es pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl ca gl gl en gl gl en gl gl de gl gl gl gl cs gl it gl gl gl gl gl gl da cs lt gl gl it gl gl gl gl gl da de lt gl gl gl it gl gl cs gl it gl gl gl gl gl gl da cs lt gl gl gl it gl gl gl gl gl gl da en gl gl it gl gl gl gl en gl gl gl pt gl es gl gl gl gl gl da cs lt gl gl gl nb gl pt gl gl gl
domingo, 28 de maio de 2017
Dous tiros no lombo e un na caluga
Mire que lle digo, Don Manoel! Xa van alá ben anos e aínda cústame ferro e fariña falarlle daqueles días que remataron co asasinato do meu pai, que tal foi, e non morte. Moitas das cousas das que lle contarei, Don Manoel, tomeinas dos periódicos da época, e moitas mais de libros e documentos de hoxe. Moi poucas da testemuña directa do meu pai, que daquela era eu moi novo para as comprender, e il moi protector da súa familia como para mas explicar.
Porén, a miña memoria atesoura aínda algunhas frangullas daquel tempo e espazo. Chiscos, migallas, partículas, que a memoria xungue nunha ilusión de continuidade coma no cinematógrafo. E véxome a min mesmo con nove anos entrando orgulloso no Teatro Circo Tamberlick da man do meu pai no mitin da CNT do Primeiro de Maio do trinta e seis. E, ao que fora Secretario Xeral da Confederación Rexional Galaica da CNT ata o ano trinta e tres, carpinteiro de ribeira e antigo tallista de imaxes relixiosas, Xosé Vilaverde, predicindo o futuro que estaba para caer riba das nosas cabezas: o porvir pecharanos as súas portas para abrir as das nosas tumbas. Levantei a vista ao rostro do meu pai e no ricto amargo dos seus beizos verifiquei que era do mesmo parecer. Dous meses despois os acontecementos déronlle a razón.
Meu pai, Don Manoel, era un home xangal, sereno e mesurado, pouco afeccionado ás algaradas e a exteriorizar a berros as súas opinións, non por falla de seguridade nelas, senón polo convencemento de que cando o fanatismo entra pola porta a intelixencia sae pola ventá. Malia o seu pacifismo, estivo nas barricadas do 20 de xullo nos Choróns e O Calvario, onde caeu ferido por unha bomba que estaloulle nas mans a un militante cenetista, do que penso que xa lle contara a súa historia co “O Rabioso”. Meu pai salvou das gadoupas deste asasino porque ás súas feridas eran leves, e nono levaron ao Sanatorio de Troncoso da Rúa 14 de Abril, senón que lle fixeron unhas curas no Hospital Municipal e marchou para casa, a atoparse co seu destino.
O sábado dezaoito de xullo chega a Vigo un tal José Pasaván, que precisamente ese día celebra o seu aniversario. O hóspede do Hotel Moderno é na realidade o dirixente da Falanxe Manuel Hedilla, que ven de Coruña de reunirse coa organización da sublevación. En Vigo fai o mesmo traballo; primeiro cos militantes da Falanxe no café Derby, despois co Capitán José Pavón, axudante do Comandante Felipe Sánchez, e finalmente en Bouzas, onde o partido ten unha boa presenza entre os fillos dos Armadores coa beizón de Don José Fernández Parada, popularmente coñecido coma o Padre Comesaña.
E, mire que lle digo, Don Manoel! Un dos asistentes a esa reunión era o armador dunha das parellas que afundiran na costa de Portugal, deixando unha chea de mortos, un tipo gordo e grotesco que levaba arreo un cinto coas cores vermella e negra da Falanxe. Ese ser repugnante, que cando o conflito pesqueiro coa sociedade patronal “La Marítima”bicaba o chan que pisaba o meu pai, foi o que o 25 de xullo, protexido pola Garda Civil, entrou na nosa casa de Bouzas para levarse ao meu pai, e liberalo esa mesma noite con dous tiros no lombo e un na caluga nunha cuneta en Alcabre.
Publicado por Mirequelledigo ás 05:02 Ningún comentario:
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
Etiquetas: barricadas dos Choróns e Calvario, CNT, Derby, José Villaverde, La Marítima, Manuel Hedilla, Rabioso, Sanatorio de Troncoso, Tamberlick
mércores, 24 de maio de 2017
Mire que lle digo Don Manoel! A praia do Adro de Bouzas tivo, no seu día, galiñas. A qué sabían aqueles ovos non llo podo dicir, porque nunca llos aceptei aos meus veciños, coma pago dos coidados que, cando non estaba embarcado, tiña coa familia do acordeonista. A familia de Eloi, que tal era o nome do músico, sobrevivía con moitas estreitezas económicas nun cacharufo medio derruído, sen auga corrente nin luz eléctrica, nunha das canellas que daban a praia do Adro.
Xa lle dixera que o Eloi gañaba a vida amenizando a travesía da ría co seu acordeón, ata que a tise, aguilloada polos moitos ventos ávregos arquexados e cuspidos na cuberta do barco, e a ruín mantenza, levárono por diante. O que non lle dixera e que o Eloi, malia non ter afiliación política ningunha, tamén se gañaba o recoñecemento duns poucos e a xenreira de moitos mais, tocando o acordeón en todas cantas manifestacións percorrían as rúas de Vigo. Esa non afiliación a ningún partido político, a sona que tiña de persoa de non moitas luces, e a protección dun falanxista e armador de Bouzas, ao que gustáballe moito a súa música, o salvaron do paseo, aínda que non dunhas semanas de vacacións no Frontón Vigués.
O que o Eloi viviu naqueles días serviulle para decidirse a amañar a súa situación legal conforme ás novas costumes do Réxime, casando coa súa compañeira e acristianando o nome do seu fillo, de Liberto a Lamberto, por aquilo de conservar o hipocorístico. Cabe dicir que a repentina conversión do Eloi non serviulle para librarse da xenreira do Padre Parada, Como ao cura vixiante das esencias patrias gustáballe dicir: a carneiro estraño nono agasalles no teu rabaño.
-          No será para tocarlle as sereas! – dígolle eu – que sereas hai mais nos peiraos que en alta mar!
-          Pois se hai que lles tocar, tocaráselles! Pero non é iso o que ando a buscar.
Entón contoume algunhas das súas aventuras, onde nacera e coma, de vez que o seu degoro pola música, sentira un pulo irresistible de ver o mar, e agora que o vía, de estar no medio del, onda non se mirara terra derredor.
E, mire que lle digo, Don Manoel! Daquela faleille do Gran Sol, e da posibilidade de embarcar no mesmo barco onda ía eu. E xa ve, Don Manoel: daqueles pos estes lameiros!
Publicado por Mirequelledigo ás 04:32 Ningún comentario:
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
Etiquetas: Averomar, Bouzas, Eloi, Frontón Vigués, Lamberto, Liberto, Padre Parada, Praia do Adro, tino
domingo, 21 de maio de 2017
Aí veñen as lanchas do xeito, pescando sardiñas a eito...
Mire que lle digo, Don Manoel! Cando meu pai era novo os pescadores da ría andaban na pesca con lanchas do xeito. E cando entraba a sardiña e o xurelo, pescaban un pouco mais para o salgado ou as conserveiras que comezaban a agromar pola costa, e podían facer algún agasallo á moza, e gardar algo na arca para cando viñeran mal dadas. Logo chegaron as traíñas a remo faenando ao cerco con xareta, e logo as tarrafas a vapor e as artes de arrastre, e a vida dos mariñeiros do xeito foise para o carallo, xunto coa súa independencia, e, en poucos anos, ao carallo tamén a sardiña, o xurelo, o bocarte e o resto de peixes que enchían a ría. Ao fin non lles quedaba mais que pasar fame coas poucas capturas, ou entrar a traballar nunha desas embarcacións. E menos mal se tiñan a sorte de entrar a quiñón nunha de propiedade familiar, que o patrón ben sabía en carne propia o que era andar no mar, pero os mais, tiñan que entrar nas embarcacións propiedade, directa ou  por armador interposto, das fábricas de conservas, e padecer a  desigualdade, o antagonismo entre iguais, e o endurecemento das condicións de traballo.
E, xa sabe Don Manoel, contra da explotación dos traballadores xurde a imprescindíbel organización deles.  E o meu pai estivo nesas, na organización do Sindicato da Industria Pesqueira da CNT e do Ateneo Sindicalista Libertario. Da Sección Flota Pesqueira da Confederación Rexional Galaica e de redactor do seu voceiro El Despertar Marítimo.
A tensión social entre armadores e o pobo chegaron ao seu máximo cando no Pueblo Gallego do 14 de febreiro de 1930 publicaron a noticia do afundimento de catro pesqueiros de Bouzas, que faenaban en parellas preto das Illas Canarias. A faena en parella, Don Manoel, é sempre perigosa pero moito mais con mala mar, buques ruíns e tripulacións sen experiencia. Houbo un plante dos vapores de parella de Bouzas, pero a xente volveu ao mar con pouco ou nada conseguido. O plante repetiuse no verán de 1931, apoiando a durísima folga da conserveira Alfageme. As folgas pola mellora das condicións de traballo nas Parellas continuaron ao longo da segunda metade de 1932. Alá por novembro dese ano o avogado Valentín Paz Andrade foi vítima dun atentado cando saía dun café na rúa Fermín Galán, por uns pistoleiros que ninguén identificou. Coma daquela o avogado representaba aos armadores de La Marítima, na folga de mariñeiros do Sindicato de Industria Pesqueira da CNT, a conclusión doada era que os autores materiais dos feitos eran os militantes anarcosindicalistas Vicente Vales Lorenzo, directivo do sindicato, e mais Emilio Costas Fernández.
E mire que lle digo Don Manoel! Vicente e Emilio estiveron na cadea até o xuízo, do que saíron absoltos. Xuízo ao que Valentín Paz Andrade non asistiu, pois estaba en Portugal preparando as eleccións xerais!
Catro gatos nun tellado,
cada gato mira a tres,
Publicado por Mirequelledigo ás 02:30 Ningún comentario:
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
Etiquetas: cerco con xareta, CNT, El Despertar Marítimo, Emilio Costas, parella, sardiña, tarrafas, traíñas, Valentín Paz Andrade, Vicente Vales, xeito, xurelo
venres, 12 de maio de 2017
A Biblioteca Mariñeira de Bouzas
Mire que lle digo, Don Manoel! Xa lle dixera que o meu pai era dos que defendía a idea de que unha transformación das estruturas sociais, unha conquista das institucións do estado, sen unha profunda e radical transformación das persoas, da súa conciencia e dos seus costumes, valores e hábitos, non sería en ningún caso unha verdadeira revolución, senón que, co devalar da primeira enchente, todo retornaría á orixe, rexurdindo de xeito espontáneo a mesma desigualdade contra da que se loitara e morrera.
E sostiña tamén de que a cultura era, senón o único, o mellor xeito de producir persoas libres. Os libros nos fan libres!, dicía. Decatouse de que os mais dos seus compañeiros de faena eran analfabetos, e os que nono eran endexamais colleran un libro para aprender, para gozar co seu contido. E argallou que, posto que o seu mentor xa non gobernaba o Pazo, e os seus fillos non tiñan a mesma disposición para compartir a sabedoría que herdaran pero que non tiñan, era necesario facer unha biblioteca para os mariñeiros: o que chegaría a ser a Biblioteca Mariñeira de Bouzas, posiblemente a primeira biblioteca mariñeira do mundo.
Mais a tarefa non era doada. A Confederación Nacional de Traballadores, en cuxo Sindicato de Industria Pesqueira de Bouzas militaba, tiña unha pequena biblioteca, mais non era iso o que o meu pai soñaba. Así que falando con uns e outros chegou ata un personaxe contraditorio onde os haxa: Ramón Fernández Mato, fundador e primeiro director do diario El Pueblo Gallego, alá polo 1924. Médico e amigo de Castelao e de Valle Inclán, acolleu a iniciativa coma propia, e tal foi o seu entusiasmo que cando a biblioteca desapareceu, por mor da guerra de España, tiña preto de 15000 volumes.
Ao meu pai dábaselle menos quen fora o fundador da biblioteca que a auga da bogada que queda pola popa da gamela. Ou quen dixeran os papeis que fora, que eu conservo as páxinas do ABC do 12 de maio de 1933, no que Tomás Borrás dálle a Don Ramón todo o mérito, e tamén unha folla solta da revista Época, na que no pe de foto se engade a Don Antonio Moure Barrios mestre, como colaborador necesario.
E, mire que lle digo, Don Manoel! Que o éxito ten moitos pais, porén o fracaso é orfo. As enciclopedias din quen fundou a biblioteca pero nada falan dos que acabaron con ela. Coma a cabra que pariu para o lobo, algúns calan e acaban sendo cómplices dos que acabaron coa súa obra.
Publicado por Mirequelledigo ás 01:35 1 comentario:
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
Etiquetas: Biblioteca Mariñeira, Bouzas, Castelao, CNT, El Pueblo Gallego, Os libros nos fan libres, Sindicato de Industria Pesqueira, Valle Inclán
xoves, 11 de maio de 2017
Mais do pai do noso Mirequelledigo
Mire que lle digo, Don Manoel! Deixo de lado as rexoubas do Conesa, o Fernández Mato e o Trujillo, para narrarlle o pouco que certos personaxes dos que xa lle falara antes, me deixaron saber do meu pai.
Sei, Don Manoel, que foi algo mais que un simple mariñeiro, que un simple sindicalista, que un morto mais da represión fascista. Foi un home culto, con voz e opinión propia, e un home que, cando chegou a ocasión, colleu as armas para defender a República dos seus inimigos, sabendo que aquilo íalle custar a vida. E foino, Don Manoel grazas aos libros, as moitas lecturas que tivo a oportunidade, afección, gana, e vontade de facer, lecturas que o fixeron o home que foi: libre e libertario.
Meu pai, Don Manoel, quedara orfo do mar moi cedo, e tivo, coma tantos outros da súa mesma circunstancia, que facer por gaña-la vida, que a súa nai pouco podía axudar co xornal de mingalla que gañaba coma asistenta no Pazo dos Lira, na rúa dos Ferreiros. Mais todo o mao trae aparellado o bo, se un é que de aproveitalo, e o meu pai ben que o soubo! Un día que tivo que ir ao Pazo para levarlle un mandado á nai, agardando por ela, descubriu detrás dunha porta aberta a estanza do tesouro: unha biblioteca ateigada de libros dende o chan ata o teito! Ao señor do pazo, que o descubre coa boca aberta diante de tal fartura de coñecemento, faille graza o pasmo do rapaz, e coma é un home xeneroso e sagaz, proponlle un xogo: deixaralle un libro, e cando remate a semana terá que volver canda el, e contarlle o que o libro ensinoulle. Se supera a proba, deixaralle outro e outro, ata que lea, se lle presta, a biblioteca enteira.
E, mire que lle digo, Don Manoel! Que estou certo de que meu pai soubo merecer a confianza daquel home e amosarlle que podía sachar todo canto millo sementara nel, que a terra que escollera era boa terra, e bo o labor, que  poda cedo, ara tarde, redra axiña e terás boa colleita na túa viña. Logo viñeron tempos revoltos, e todo enmarañouse moito. Pero iso xa é gran para outra maquía!
Publicado por Mirequelledigo ás 04:14 Ningún comentario:
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
Etiquetas: Bouzas, Ferreiros, Pazo dos Lira, Rafael Leónidas Trujillo, Ramón Fernández Mato, Roberto Conesa
mércores, 10 de maio de 2017
O pai do Mirequelledigo.
Mire que lle digo Don Manoel! Que falando de Roberto Conesa decateime dunha estraña conexión coa historia do meu pai, do que no lle falara ata o de agora. Non. Non quero dicir que o meu pai coñecera nin ao Roberto Conesa mozo dos recados dunha tenda de ultramarinos da rúa General Lacy en Madrid e militante da JSU, nin ao Conesa da BPS infiltrado no PCE de Toulouse, nin ao torturador no soto da DGS da Porta do Sol de Madrid. A quen si coñeceu foi a Don Ramón Fernández Mato ao que os libros outorgan a fundación da primeira Biblioteca Mariñeira do mundo, a de Bouzas.
Vexo pola súa cara de que non da encontrado a relación entre os dous. Non é que sexa un papaleisón, porque a cousa non é moi evidente, pero Conesa traballou para Rafael Leónidas Trujillo, coma escolta na visita do ditador a Madrid no 1954, e do 58 ao 60 na República Dominicana organizando a policía política, e Fernández Mato, cando exiliouse en Santo Domingo, escribiu, baixo a protección do ditador o panexírico Trujillo o la transfiguración dominicana.
E, mire que lle digo, Don Manoel! Foi, ao meu parecer, o único exiliado republicano galego que converteuse ao franquismo no exilio!
Se ti viras o que eu vin,
non te tiñas coa risa,
vinte e cinco xastres xuntos
Publicado por Mirequelledigo ás 03:10 1 comentario:
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
Etiquetas: Biblioteca Mariñeira, General Lacy, Rafael Leónidas Trujillo, Ramón Fernández Mato, República Dominicana, Roberto Conesa
domingo, 7 de maio de 2017
Na miña vida tal vin ...
Mire que lle digo Don Manoel! Non sei se xa lle falara das 13 rapazas e 43 rapaces que o 5 de agosto de 1939 fusilaron contra da tapia do Cemiterio do Leste de Madrid. As trece rapazas, estou certo de que xa o adiviñara, pasaron a historia co nome de As trece rosas, e os corenta e tres rapaces ao esquecemento. Todos eles morreron coma vinganza polo atentado contra do Comandante da Garda Civil, membro da Quinta columna de Madrid e espía do SIMP, Isaac Gabaldón, atentado con resultado de morte dos tres ocupantes do auto, o propio Gabaldón a súa filla de 18 anos e o chofer, que daría para escribir unha novela de misterio. Coma da vida do responsable da caída da práctica totalidade da organización das JSU e o PCE en Madrid,  Roberto Conesa, o Orellas! Aínda que Roberto Conesa, o despois famoso Comisario Conesa da Brigada Político Social, si que ten o dubidoso privilexio de que unha escritora de sona, Almudena Grandes, retrate con precisión parte da súa carreira delituosa nun dos seus Episodios dunha guerra interminable: Las tres bodas de Manolita.
E, mire que lle digo, Don Manoel! Que personaxe de semellante catadura moral, militante do PCE, fundador do PCE (R) e dos GRAPO e historiador afeccionado, anda a reescribir a historia de As trece rosas facendo delas fanáticas stalinistas, responsables de multitude de asasinatos. Fálolle, claro está!, de Luis imPío Moa Rodríguez, defensor apaixonado, primeiro, da loita armada contra o franquismo e do labor de Don Francisco Franco no exterminio de roxos, homosexuais e outros dexenerados, despois.
Na miña vida tal vin:
na feira de mentiráns
unha cadela con pitos,
e unha galiña con cans.
Publicado por Mirequelledigo ás 02:20 Ningún comentario:
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
Etiquetas: As trece rosas, barbarie, Isaac Gabaldón, Pio Moa, Quinta columna, Roberto Conesa
venres, 5 de maio de 2017
A historia do Lisardo
Mire que lle digo Don Manoel! O noso Tino e o de Bangueses, Lisardo por bautismo, coñeceranse, onde vai o tempo!, na romaría da Hermida de Nosa Señora do Rosario, que está en Bangueses de Abaixo e non no de Arriba, onde nacera o noso Lisardo. As dúas Bangueses, a de arriba e a de abaixo, non sei o sabe, Don Manoel, son unha parroquia do concello de Verea, ademais das de Albos, Cexo, Domés, Gontán, Ourille, Pitelos, Sanguñedo, Verea e, claro está!, Portela, a terra do noso Tino. Pola súa proximidade á raia seca, é coma tantas outras comarcas dunha e outra beira, terra de contrabandistas, ou mellor expresado, de comerciantes de fronteira, que para as xentes que alá sobreviven, mais que viven, o contrabando nada ten de ilícito, que as fronteiras non son mais que raias artificiais que trazan os gobernos nun papel, e xa se sabe que o papel todo o soporta. E xa sabe meu amigo que o comercio non muda en contrabando ata que non aparecen as fronteiras e os tributos; e que a escaseza, ou a diferenza de prezo dun produto, ofrece a oportunidade de aplaca-la fame, se un ten a coraxe e capacidade de sufrimento abondo coma para supera-las dificultades, aturar as largas distancias e os grandes pesos, e o medo de ser apañado polos guardinhas ou os civiles, e deste xeito perder a carga e, ao peor, a liberdade.
A nai de Lisardo, cando era nova e aínda non era nai, tamén andou nesas angueiras, pois cumpría achegar algúns cartos á magra economía familiar, e, segundo contoume Tino, nese empeño coñeceu un garrido rapaz que  tivera que fuxir do seu fogar en Entrimo por mor dunha lea cuns falanxistas, e acabara nunha daquelas partidas de fuxidos, ou coma dicían os da Guarda-fiscal portuguesa, un grupo armado de refuxiados españois, que andaban no monte coutando a imaxinara raia que divide aos dous países, tentando vivir do contrabando para non ter que facelo da solidariedade dos veciños, mentres agardaban escudar un día mais as forzas da represión.
A cousa é que a rapariga era nova, sa e ben feita, e ao mozo ningunha desas calidades lle faltaba, e ao primeiro por casualidade, e ao despois por querenza, rapaz e rapaza coincidiron en orixes e destinos da súa actividade, en festas e romarías, e aínda en congostras e tobeiras, e un día que as ardencias do desexo gañaron a partida á prudencia, mozo e moza xuntaron ás súas soidades e os seus afáns, e o que tiña que pasar pasou. E pouco tempo despois veu a luz o froito daqueles feitos, que foi bautizado na egrexia como Lisardo e na rúa coma “fillo dun roxo”. A nai de Lisardo tivo que deixar a súa casa e liscar co pequerrecho a onde lle deron acubillo: a casa dos pais do seu home en Entrimo.
E, mire que lle digo, Don Manoel! Un día Lisardo fartouse de escoitar alcumes, e coma tiña anos abondo e chegara a saber máis doutrina có abade, deulle un bico á súa nai e colleu o camiño para Vigo, cantando:
Adeus, igrexa de Entrimo,
de costas vouche mirando;
a saída será hoxe
e a entrada non sei cando …
Publicado por Mirequelledigo ás 02:26 Ningún comentario:
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
Etiquetas: Averomar, Bangueses, civiles, comerciantes de fronteira, contrabandistas, Entrimo, fuxidos, Guarda-fiscal, guardinhas, Hermida de Nosa Señora do Rosario, Lisardo, Portela, tino, Verea
martes, 2 de maio de 2017
Gaita e acordeón cadran ben!
Mire que lle digo Don Manoel! Que antes de chegar ao momento no que a vida do Tiniño conflúe coa miña, quero contarlle unha historia que chegou a min por outros vieiros; unha historia que daralle para pensar na estima que tíñalle o Tino ao diñeiro. Se non lémbrome mal deixáramos ao gaiteiro no seu labor de encher de música a travesía de Vigo a Cangas, e viceversa, do vapor que facía servizo tal. Labor ao que o Tiniño chegara de xeito natural, por ocupación dunha terra feraz que ninguén labraba.
O que Tiniño non sabía é que a terra que el atopou erma fora antes laborada por un acordeonista tísico que, meses atrás, tivera que deixar o oficio por mor da saúde, ou mellor dito da falla dela. Malos tempos eran aqueles para esa doenza!, e o fol do probe músico deixou de alentar de vez que o do seu acordeón. E malos tempos tamén para a familia do acordeonista que perdía o seu fraco sustento! E como a necesidade manda, e a xente do común non é coma os santos da igrexa que viven sen comer, o maior dos fillos, doce anos tiña o rapaz, ten que deixar a escola e subir ao barco, cargado co acordeón do seu pai e a responsabilidade de ser o sustento da familia. Morto de vergonza achégase ao asento no que moitas veces escoitara tocar ao seu pai. E comproba que o cargo xa ten novo propietario: un gaiteiro. E tamén que o son da gaita pode co ruído da máquina, e co bruar do vento, e acala as conversas da xente. E que o gaiteiro toca coma os anxos, e que sabe montes e moreas de pezas! Que vai facer el, que se defende malamente con catro ou cinco? Un salaio rómpelle o peito e faise un novelo a rentes de onde toca o gaiteiro, ollando para el cunha estraña mestura de admiración e xenreira. Pouco tempo tarda o Tino en reparar na súa presenza, chamado non sei ben se pola actitude do raparigo o polo seu acordeón.
-          Fermoso instrumento, rapaz! – dille - Sábelo tocar?
Pero o rapaz non dá nin chío.
-          Que cancións sabes? – insiste Tino - Sabes esta? - e inicia unha moi coñecida.
E a música fai o milagre. O mozo comeza a seguir ao gaiteiro, primeiro timidamente, con mais seguridade despois.
-          E estoutra, sábela?
-          Seina – responde nun fío de voz.
-          Imos aló logo! E desta gozando das notas, rapaz!
Alguén insinúa uns pasos de baile. O barco móvese pero iso non é obstáculo para a xente nova á que o son de gaita e acordeón failles ferve-lo sangue e bulir as pernas. Festa rachada! Chegan ao peirao e a xente non quere baixar. Boa foi a foliada e boa a colleita. No pucho que Tino deixou na cuberta escintilan cadelos, chicas, ferrañas, patacos e ata algún billete. E o gaiteiro, que aínda é mozo, pero xa sabe ben o que é a fame, repara nos pes descalzos do rapaz, os farrapos que leva por roupa e a pegada da fame nas súas meixelas, e non ten outra que seguir o seu primeiro impulso.
-          Ten rapaz. Colle todo isto e lévallo a túa nai que seguro que lle fai moito mais falla que a min!
-          Pero Don Tino! Estes cartos son seus!
-      Non tal. Nunca tantos cartos deu a xente. E seguro que o teu acordeón ten que algo que ver. Ademais, vou deixar todo isto. Quero navegar; coller un barco e marchar cara a onde non haxa mais que mar e ceo.
E mire que lle digo, Don Manoel! Que e o rapaz dille entón, que el coñece a un amigo do seu pai que anda embarcado nun pesqueiro que vai faenar ao Gran Sol. E aínda que eu por non crer non creo nin no deus da casualidade, teño que sorrir ao lembrar que o amigo do pai do rapaz, son eu.
Publicado por Mirequelledigo ás 08:19 Ningún comentario:
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
Etiquetas: Averomar, festa rachada, gaita e acordeón, tino
luns, 1 de maio de 2017
Viva o Primeiro de Maio!
Mire que lle digo Don Manoel! Que aínda que as manifestacións do Primeiro de Maio se parezan cada día mais ás procesións, as que se asiste mais por tradición que por devoción, e que algúns berren as consignas coma se foran ladaíñas, eu ei de sacar, mentres me dean as forzas, os meus ósos á rúa detrás dunha pancarta. Ben sei que, ao recoller as bandeiras e volver á casa, á pregunta de, qué foi o conseguido? teremos a tentación de respondernos a nos mesmos que nada: unha manifestación mais, unha folga máis, aínda unha marea mais. E sexa verde, branca, vermella ou violeta, todas teñen a súa enchente e o seu devalar.
Mais iso non é certo. Pola contra: cando non conseguimos nada é cando quedamos en casa coa arreda de que un mais non conta, ou isto é o paseo de sempre, que o pobo necesita saír á rúa para que a indignación e a rabia nono coman por dentro coma o verme á mazá, para enchernos de esperanza ao comprobar que aínda somos moitos os que aínda non perdémola, que encerrados cada un na súa casa non somos nada e xuntos somos quen de cambialo todo.
Que quedemos na casa quietos coma unha pedra nun pozo, que protestemos soamente nas redes sociais, que nos quedemos nas verbas, que non saiamos á rúa, que non pasemos á acción, é o que queren eles para poder bater en nos coma quen malla no centeo con decretos lei que limiten cada vez mais a nosa liberdade, e deixen a soberanía popular nunha cerimonia sen mais significado que o de meter un papel nunha fenda cada catro anos.
Mais, mire que lle digo Don Manoel! O que tampouco ten xeito é que vaiamos desnortados e sen ter claro onde imos e que camiños, vereas ou congostras temos que tomar, porque cada esforzo, cada loita e aínda cada derrota debe estar enfilada ao rumbo que levamos. Se é carto que queremos un cambio radical non chega con estar de comparsa, compre ser protagonistas e suxeitos do cambio, que cando se está no medio do mar a terra que está mais preto é a do fundo do mar, mais non é esa a terra onde queremos chegar.
“Para que unha sociedade sexa libre, no basta con poder dicir o que pensamos; compre tamén poder pensar o que dicimos”.
Publicado por Mirequelledigo ás 00:07 Ningún comentario:
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
Etiquetas: bandeiras, ladaíñas, Mareas, Primeiro de Maio
Publicacións máis recentes Publicacións máis antigas Inicio
Subscribirse a: Publicacións (Atom)
Bouzas - Vigo, Galiza
Unha nova aventura ... cada día
Ver o meu perfil completo
Dous tiros no lombo e un na caluga
As galiñas da praia
Aí veñen as lanchas do xeito, pescando sardiñas a ...
A Biblioteca Mariñeira de Bouzas
Mais do pai do noso Mirequelledigo
O pai do Mirequelledigo.
Na miña vida tal vin ...
A historia do Lisardo
Gaita e acordeón cadran ben!
Viva o Primeiro de Maio!
Visualizacións de páxina totais
tino (57) Averomar (54) Bouzas (31) Sefa (17) Gran Sol (15) O Mincha (15) Campobecerros (12) Marcial (12) Fina (11) Farruco (10) barbarie (10) bos (10) Monterrei (8) Xosé Manuel Seivane Rivas (8) Bantry (7) Chao do Pousadoiro (7) Cork (7) Alcabre (6) Ascensión (6) Berbés (6) CNT (6) Calvario (6) Eulalia (6) Portela (6) carrilanos (6) Aileen (5) Peregrina (5) o Tavo (5) A Gudiña (4) Alameda (4) Alejo Amoedo (4) Andoriña (4) Anxo Pintos (4) Barreras (4) Bernardo Alfageme (4) Cangas (4) Castelao (4) Derby (4) Fadrique (4) Mar de Labrador (4) Meira (4) Mercy Hospital (4) Mincha (4) O Fanchico (4) Padre Parada (4) Talleres Reyna (4) Tiniño (4) Trostki (4) Verín (4) billarda (4) Alfolíes (3) Antonio o da Carme (3) Bande (3) Bangueses (3) Biblioteca Mariñeira (3) Casa MAR (3) Celanova (3) Celanova terra de poetas (3) Constante Moreda (3) Cristo dos aflixidos (3) Curros Enríquez (3) Damián (3) ETRAD (3) El Puerto de Santa María (3) Eloi (3) Evaristo de Sela (3) Homero (3) Lamberto (3) Luis de Altamira Toranzo (3) Manuel Quiroga (3) Mauro (3) Migallas (3) Portocamba (3) Praia das Fontes (3) Rabioso (3) Roberto Conesa (3) Señora Carme (3) Tamberlick (3) Verea (3) Xaquín (3) Xesús Alonso Montero (3) Xinzo (3) don Antonio Palau (3) ramista (3) san Paio (3) xan de debaixo da cama (3) Alfageme (2) Amaro (2) Antonio (2) Antonio García Teijeiro (2) Antonio Machado (2) Antonio Medal (2) Antón Alonso Ríos (2) Antón Represas (2) Arcade (2) Arghimiro (2) Austin FX4 (2) Avelino (2) Avelino Cachafeiro (2) Begoña Riobó (2) Blanco Amor (2) Bou (2) Breixo (2) Capela de San Roque (2) Carmela do Xuncal (2) Castroviejo (2) Cerceda (2) Compostela (2) Cousa mala é a política (2) Cunqueiro (2) Cádiz (2) DOMUND (2) Deán (2) El Despertar Marítimo (2) Emilia Pardo Bazán (2) Federico García Lorca (2) Flor (2) Frontón Vigués (2) Gaiteiro de Cabral (2) García Barbón (2) Garda Civil (2) Gargamala (2) Gomesende (2) Gran Vía (2) Humberto Solleiro (2) Isaías (2) Joao (2) José Villaverde (2) Laxeiro (2) Laza (2) Lesmes (2) Liberto (2) Lucía (2) Luis Berney (2) Láncara (2) Margarida (2) Mario de Langullo (2) Mariola (2) Maruxa (2) Miguel Ángel Alonso (2) Muiñeira de Pontesampaio (2) O Castro (2) O Chaleco (2) O Marreco (2) O Miloro (2) O trasmundo de Antioquía (2) Ordes (2) Padre Comesaña (2) Paradanta (2) Pazo dos Lira (2) Pobra de Seabra (2) Quinteiro (2) Rafael Leónidas Trujillo (2) Ramón Fernández Mato (2) Ramón Otero (2) Ramón de Valenzuela (2) Ricardo (2) Roque (2) Rosalía (2) Santa Baia (2) Santa Olaia de Portela (2) Servando (2) Sindicato de Industria Pesqueira (2) Suso Vaamonde (2) Tomás "El Bullita" (2) Transición (2) Ubaldo (2) Ultreias (2) Urania Mella (2) Valle Inclán (2) Venda de Bolaño (2) Vigo (2) Virtudes (2) Winston Churchill (2) Xaime e Xacobe (2) Xeremías (2) Xinzo de Limia (2) Xisco (2) Xosé Neira Vilas (2) Xulio (2) Zalo (2) a tía Socorro (2) aceiteira (2) alborada (2) argazo (2) buxaina (2) castros (2) comunista (2) croques (2) cuartillo (2) dame dos meus (2) don José (2) don Miguel (2) dona Laura (2) falanxe (2) felicidade (2) fuxidos (2) matria (2) morte (2) ollomol (2) paseos e cunetas (2) roblón (2) unión de mans (2) votacións (2) 100 anos da visita de FGL a Galicia (1) 14 de abril (1) 1ª Guerra Mundial (1) 20N do 75 (1) 2ª República (1) A Cruz de Ferro (1) A Espedrigada (1) A Insuiña (1) A crise (1) A illa de Medal (1) ACF O Fiadeiro (1) AGGN (1) Abe Rábade (1) Abel Caballero (1) Abelardo e Belarmino (1) Agamenón e o seu porqueiro (1) Ahab (1) Airiños de Cabral (1) Aitor Menta (1) Aitor Tilla (1) Al-Mansur (1) Albert Einstein (1) Albino Mallo (1) Alcides (1) Aldous Huxley (1) Almodóvar (1) Alonso Quijano (1) Alvarito (1) Alzamento (1) Alzamiento (1) Alzheimer (1) Amalia (1) Andel (1) Andersen (1) Andrea Doria (1) Angelito (1) Angudes (1) Anisia Miranda (1) Aniversario (1) Annapurna (1) Annual (1) Antela Conde (1) Antioquía (1) Antonio Carreró (1) Antonio Palacios (1) Antonio Saura (1) Antonio de la Cruz (1) Antía Cal (1) Antón (1) Antón Corral (1) Antón Santamarina (1) Anxel Huete (1) Apolinar Torres (1) Arbo (1) Artoño (1) As Eiras (1) As Encrobas (1) As pedriñas (1) As trece rosas (1) Ascón (1) Asteleiros Cardama (1) Asunción (1) Atenea (1) Ateneo Libertario (1) Ateneo Sindicalista Libertario (1) Auditorio Municipal de Cangas (1) Aurora (1) Auschwitz (1) Austral (1) Aute (1) Avenida da Florida (1) Babieca (1) Balbina (1) Baldomir I (1) Banapá (1) Banco Central Europeo (1) Banco Hispano (1) Bar Estación (1) Bar Orellas (1) Baracaldo (1) Barbeiros (1) Barroca (1) Basadre (1) Basadroa (1) Basilio Carril (1) Batete (1) Bazoka (1) Baños de Bande (1) Beethoven (1) Beiras (1) Bela (1) Bella Aurora (1) Benxamín Franklin (1) Bernaldino (1) Berta Cáccamo (1) Bioko (1) Biutz (1) Bob Dylan (1) Bosch (1) Bosco (1) Botas de Bueu (1) Botín (1) Branca Neves (1) Brasil (1) Breo (1) Breogán (1) Bretaña (1) Brigada Victor Jara (1) CCCP (1) CSMV (1) Caballeros de la Muerte (1) Cabazo (1) Cachamuiña (1) Café Sical (1) Caixa de Aforros Municipal de Vigo (1) Camilo Alonso Vega (1) Camilo de Dios (1) Camisas Novas (1) Campo das Caralladas (1) Campás da Catedral de Compostela (1) Canado (1) Canal + (1) Candeán (1) Canducho (1) Cans (1) Capitán Carreró (1) Capitán Garfo (1) Capitán Trueno (1) Cara al sol (1) Cargadeiro de Rande (1) Carlos Reino Caamaño (1) Carlos V (1) Carlos Zabalo (1) Carlos Álvarez (1) Carolo (1) Carpanta (1) Carraxó (1) Cartagena de Indias (1) Casa Beiro (1) Casa Simón (1) Casa Torre de Arines e Ceta (1) Casa do Patín (1) Casandra (1) Casares (1) Celso Emilio (1) Celso Emilio Ferreiro (1) Cerdedelo (1) Cesuris (1) Chalot (1) Chapela (1) Charles Anne Guenole Mathieu de Crozón (1) Cheiw (1) Chinto (1) Chocolates La Perfección (1) Cholo (1) Choróns (1) Chéjov (1) Cine Marabillas (1) Citroën 11 lixeiro (1) Ciudad Real (1) Club Naútico de Vigo (1) Colexio Apóstolo Santiago (1) Colexio Rosalía Castro (1) Colexio da Compañía de María (1) Colexio do Amor de Dios (1) Colmeiro (1) Comesaña (1) Compañía de Tranvías (1) Concha (1) Condado (1) Confurco (1) Conrad (1) Constitución (1) Copenhague (1) Coro Etradevarius (1) Corín Tellado (1) Costa do Cabo (1) Coto Wagner (1) Cristina Lagharta (1) Croacia (1) Cruz de Ferro (1) Cuarta (1) Cuarteirón (1) Cuartilla (1) Cuba (1) Curbera (1) Cántara (1) Dalmacio (1) Deborah Vukusic (1) Decálogo dos Ultreias (1) Deva (1) Diamantino (1) Diego Lenze (1) Diego de Avellaneda (1) Diomedes (1) Disney (1) Djerba (1) Dolores Ibárruri (1) Don Antón (1) Don Dinís (1) Don Juan (1) Dona Fuencisla (1) Donostia (1) Dorothé Schubarth (1) Dostoyevsy (1) Dragut (1) Día da Hispanidade (1) Día da Raza (1) Día das Ópticas (1) Día de defuntos (1) Día do Descubrimento (1) EBA (1) EMAO (1) Edgar Allan Poe (1) Editorial Citania (1) Eduardo Galeano (1) El Mosquito (1) El Pueblo Gallego (1) Eligio (1) Emilio Costas (1) Emilio Martínez Garrido (1) Encarnación (1) Enrique Peinador (1) Entrimo (1) Eo (1) Erasmo (1) Ernesto Tomás (1) Ero de Armenteira (1) Esbardallar (1) Escobar (1) Escola pública (1) Escolas de San Ignacio (1) Escrivá de Balaguer (1) Espasa Calpe (1) España cañí (1) Esperanza (1) Estampa Popular (1) Eva (1) Evaristo (1) Evelyn Beatrice Hall (1) Evencio (1) Exterminio (1) FETE-UXT (1) FMI (1) Fai Bistés (1) Fariñas (1) Faro de Vigo (1) Faíco (1) Federico Caballero (1) Federico García Lorca en Galicia (1) Felipe Navarro (1) Fermín Bouza Brei (1) Fernando Birri (1) Fernando Pessoa (1) Fernando Po (1) Fernando Primo de Rivera (1) Fernando Salgueiro (1) Fernando Sánchez Dragó (1) Fernando o Cabesaghrande (1) Ferreira (1) Ferreiros (1) Fez (1) Finca do Carmen (1) Finuco (1) Floreal (1) Foncebadón (1) Fonmiñá (1) Foz (1) Frades (1) Francisco José de Caldas (1) Francisco Márquez (1) Francisco Veiga (1) Francisco de Quevedo (1) Francisco o do Castelo (1) Franco (1) Franqueira (1) François-Marie Arouet (1) Frei Antonio de Guevara (1) Freire (1) Froilán (1) Froilán e Digna (1) Fronte Popular (1) Fuco (1) Fuxan os Ventos (1) Gaiteiro de Panalta (1) Galeusca (1) Garda de Asalto (1) General Lacy (1) Glauco (1) Glaucón (1) Goncharov (1) Goneg (1) Gramsci (1) Guarda-fiscal (1) Guinea Ecuatorial (1) Gógol (1) Hable bien (1) Helena Villar Janeiro (1) Henrique Alonso (1) Heraclio Botana (1) Herman (1) Hermida (1) Hermida de Nosa Señora do Rosario (1) Hilaria (1) Hospicio (1) Hospital Gómez Ulla (1) Hospitalito (1) Hotel Mercur (1) Hudson (1) Hércules (1) Ignacio Ellacuría (1) Ignacio de Loiola (1) Illapu (1) Imprenta Tetilla (1) Infantería 43 (1) Inocencio (1) Isaac Gabaldón (1) Isabel Blanco (1) Isis (1) Jabato (1) Jana (1) Javier Feijó (1) Javier Sensat (1) Jesús Fernández de Yepes Cotte (1) Joaquín Díaz (1) Johann Wolfgang von Goethe (1) Jolio César (1) Joseph Conrad (1) José Antonio Álvarez Diéguez (1) José Carioca (1) José Fernández Rivada (1) José Mario Branco (1) José María Díaz-Alegría (1) José María Pemán (1) José Pavón (1) José Riobó (1) João (1) Juan Compañel (1) Juan Rodriguez (1) Juan Silveira (1) Julio Iglesias (1) Kabul (1) Kavafis (1) Korolenko (1) Kropotkine (1) LIX (1) La Libertad (1) La Marítima (1) La antorcha del porvenir (1) La conquista del pan (1) Languedoc (1) Laura (1) Lavadores (1) Ledicia (1) Lei Mordaza (1) Lembranza (1) Lenín Moreda (1) Linda (1) Lino García Vázquez (1) Lisardo (1) Lois (1) Luis Seoane (1) Luís Vaz de Camões (1) Lúa (1) Mahabharata (1) Malabo (1) Malpica de Bergantiños (1) Mamen (1) Mandrake (1) Manjarín (1) Manolo "Chocolate" (1) Manuel (1) Manuel Azaña (1) Manuel Dorda (1) Manuel Hedilla (1) Manzaneda (1) Marcelo (1) Marcial Lafuente Estefanía (1) Mareas (1) Marica do Coxo (1) Marica do Muíño (1) Marina (1) Mario o carreteiro (1) Mariño de Lobeira (1) Martinico (1) María (1) María Blanchard (1) María do Cebreiro (1) Matias (1) Melilla (1) Memorial do Holocausto (1) Menchu Lamas (1) Mentidero (1) Mercado Común (1) Merdeiro (1) Merkel (1) Mersida (1) Miguel (1) Miguel de Cervantes (1) Mijaíl Lérmontov. Máximo Gorki (1) Mikel Laboa (1) Mila (1) Milagrosa (1) Milhomes (1) Millán Astray (1) Mingos (1) Miragres (1) Miro Casabella (1) Misa da gaita (1) Misión Biolóxica de Galicia (1) Mo Tzu (1) Moby Dick (1) Moio (1) Moisés Álvarez (1) Moncho (1) Moncho Seixo (1) Monforte (1) Mongo (1) Monte Iragodo (1) Montenegro (1) Montevideo (1) Montilla (1) Montpellier (1) Morganne (1) Mougás (1) Mouras (1) Mouros (1) Muiñeira de Ponte San Paio (1) Ménades (1) Mónico (1) Natalia Sedova (1) Navia (1) Negro Pepito (1) Neto (1) Nicasio (1) Nieto Antúnez (1) Noia (1) Nova York (1) Nuevo Café (1) Numeroloxía (1) Nuno Espiñeiro (1) Náutico (1) O Anchoa (1) O Buraquiño (1) O Catrollos (1) O Ferrol (1) O Lagharto Pintado (1) O Rabioso (1) O bar da Preciosa (1) O café (1) O nacemento de Mirequelledigo (1) Obradoiro de gaitas Seivane (1) Odiseo (1) Oia (1) Ola (1) Oliva (1) Ondárroa (1) Orfeón Unión Orensana (1) Os Lusíadas (1) Os libros nos fan libres (1) Ourense (1) PHILIPS (1) PQSG (1) Pablo (1) Pablo Carpintero (1) Pablo Morillo (1) Pablo Neruda (1) Paco Ibáñez (1) Padornelo (1) Padre Aureliano (1) Padre Llanos (1) Padre Pardo (1) Palau (1) Palmira (1) Pancho Pistolas (1) Pantuflo (1) Papelería Porras (1) Parrula (1) Parvati Devi (1) Pasaia (1) Paseo do Prado (1) Passepartout (1) Pato Donald (1) Paulino Pérez (1) Pazos de Merexo (1) Pedornes (1) Pedro (1) Pedro "O cruel" (1) Pedro Botelo (1) Pedrouzo (1) Peliqueiros (1) Peláez (1) Pensión La Orensana (1) Pepe Ortega pintor (1) Pepe o sobriño (1) Pepiño Tula (1) Pequena Rusia (1) Pereiró (1) Pergamiño Vindel (1) Perruquería Rial (1) Phileas Fogg (1) Pio Moa (1) Pirulí de la Habana (1) Pitágoras (1) Platón (1) Plutarco (1) Poemar o mar (1) Policarpo Sanz (1) Polo río abaixo vai ..." (1) Pontesampaio (1) Porta da Gamboa (1) Portela do Padornelo (1) Portugal (1) Poseidón (1) Praia do Adro (1) Praza da Fonte (1) Primeiro de Maio (1) Primo de Rivera (1) Procrastinación (1) Punta Orelluda (1) Pushkin (1) Pópulo (1) Queixumes dos pinos (1) Quevedo (1) Quinta columna (1) RAG (1) RENFE (1) Radio Vigo (1) Rafa Laso (1) Rafael Alberti (1) Rafael Portanet (1) Rafael Subirach (1) Rajoy (1) Ramiro Isla (1) Ramona Rodriguez Bustelo (1) Ramón Akal (1) Ramón Conde (1) Ramón de Cabanillas (1) Rande (1) Ravensbruck (1) Real Academis Galega (1) Real Club Naútico de Vigo (1) Real de Castilla (1) Rebordechán (1) Reconquista (1) Redomeira (1) Redondela (1) Rego Grande (1) Rennes (1) René (1) República Dominicana (1) República Galega (1) Revista Nueva (1) Rial (1) Ribeira de Piquín (1) Riera i Puntí (1) Rif (1) Riobóo (1) Riomao (1) Riouxa (1) Riveiro Coello (1) Rocinante (1) Rodil (1) Rodolfo Llopis (1) Rodrigo de Triana (1) Roma (1) Rompente (1) Rosa (1) Rosalía de Castro (1) Roscoff (1) Rus de Kiev (1) Ruta da Seda (1) Rutilio Grande (1) Ríos (1) Rúa Don Bosco (1) Rúa do Barón (1) Sabin Seijo (1) Sacaúntos (1) Salerno (1) Samaín (1) Samo (1) San Andrés de Teixido (1) San Bento (1) San Cristovo de Borraxeiros (1) San Domingos de Bonaval (1) San Eliseo (1) San Gonzalo de Amarante (1) San Judas Tadeo (1) San Luis Gonzaga (1) San Miguel de Bouzas (1) San Pedro de Mourillós (1) San Roque de Meira (1) San Trocado (1) San Xosé de Cluny (1) Sanatorio de Troncoso (1) Sancho Panza (1) Sanguñedo (1) Sanjurjo (1) Santa Bárbara (1) Santa Clara (1) Santa Compaña (1) Santa Isabel (1) Santa María de Olás (1) Santiago de Cuba (1) Santo Antonio (1) Santo Estevo de Sandiás (1) Santodomingo (1) Sección Feminina (1) Segundo Montes (1) Seixas (1) Seminario de Estudos Galegos (1) Serra da Graba (1) Serrada Queixa (1) Servial (1) Señora Lola (1) Sherlock Holmes (1) Shiva (1) Siemens (1) Sirio (1) Siñor Afranio (1) Sociedade Agrícola (1) Sociedade Coral La Oliva (1) Sondeseu (1) Suárez Picallo (1) Síndrome de Down (1) Sócrates (1) Taberna Alameda (1) Taboada (1) Tambre (1) Tareixa (1) Tebeos (1) Teis (1) Terra Nova (1) Terra de Montes (1) Teseo (1) Thomas Huxley (1) Tio Vivo (1) Titanic (1) Todos son corruptos (1) Tolstói (1) Tom Jones (1) Tombo do gato (1) Torroña (1) Toulouse (1) Toñeco (1) Trastámara (1) Trelawney (1) Tribulete (1) Trintxerpe (1) Troncoso (1) Trío Corvino (1) Tui (1) Turgut (1) Turguénev (1) UCA (1) UNESCO (1) USC (1) Ubaldo Gil (1) Universidad Complutense (1) Urbano (1) Urbano Lugrís (1) Urbano Rrodriguez Moledo (1) Valentín Paz Andrade (1) Valença (1) Valga (1) Vapores de Pasaje (1) Veiga de Nostre (1) Velha Chica (1) Venancio (1) Vicente Risco (1) Vicente Vales (1) Vigoscopio (1) Viguesa de Transportes (1) Vilamaior do Val (1) Vilar de Barrio (1) Vilariño de Conso (1) Vincent van Gogh (1) Virgina Woolf (1) Virxe do Carmen (1) Vitrasa (1) Viveiro (1) Voltaire (1) Vulcano (1) Waldo Gil (1) Ward Leonard (1) Wekspoor (1) Winston de batea (1) XCG (1) Xaime (1) Xaime Isla (1) Xan (1) Xan Pardal (1) Xan de Outeiro (1) Xavier Moreda (1) Xela Conde (1) Xerome (1) Xesús Lago Barbeito (1) Xesús Rábade Peredes (1) Xoan Evanxelista (1) Xocas (1) Xosé (1) Xosé Guillermo (1) Xosé Gómez Gaioso (1) Xosé María Tojeira (1) Xoán (1) Xurxo Souto (1) Xustino (1) Yuri Gagarin (1) Zacarías (1) Zipi e Zape (1) a Collona (1) a Ilíada (1) a Morena (1) a Odisea (1) a bondade ns nenos (1) a derradeira tallada (1) a miseria (1) a pica polaina (1) a política (1) a santa compaña (1) a vella toupa (1) a voz e a palabra (1) aforrar risas para as choras (1) agrarismo (1) amarrado ao legón (1) amigos de dirección única (1) amizade (1) arrastre (1) arxinas (1) astrónimo (1) augabendita (1) auto exilio (1) baile agarrado (1) baladadas de fin de ano (1) balonmán (1) bancarios (1) bancos (1) bandeiras (1) bandiñas (1) baraka (1) barbería (1) barbos (1) barricadas dos Choróns e Calvario (1) bataiola (1) bicar o pan (1) birlos (1) blocaos (1) bou de altura (1) bou de vara (1) brazo incorrupto (1) brigadistas (1) burro (1) buscando un cacique (1) cabracho (1) cainismo (1) caixa (1) caldo (1) camareiro (1) camiño dos Casaliños (1) cantaitores (1) canteiros (1) capicúa (1) carallo (1) carioca (1) carpideiras (1) carpinteiro (1) carpintería (1) carrachos (1) carrilanas (1) castro (1) cementerio mariño (1) cemiterio de Pereiró (1) centeo (1) centralismo democrático (1) cerco con xareta (1) champaña (1) chapeu de tres picos (1) charangas (1) chauvinisme (1) chincho (1) choradeiras (1) civiles (1) coi (1) comerciantes de fronteira (1) competencia polos recursos (1) conspiranoico (1) constructores ancestrais (1) contrabandistas (1) corrupción (1) corruptores (1) corruptos (1) corístico (1) cruceiro (1) curación (1) currículo (1) cus de ferro (1) da Batería (1) dadaísmo (1) dar remolque (1) desafectos (1) descuidero (1) despilfarro (1) dinoseto (1) don Manuel (1) don Pésimo (1) don Óptimo (1) dona Carmen (1) dona Esperanza (1) donalicias (1) dorna polbeira (1) dos Olmos (1) día da muller (1) eclesiónimo (1) ecodomónimo (1) eiras eiras (1) encomenda aos defuntiños (1) encontros poéticos (1) enredos de nenos (1) entrepot (1) escabicheiro (1) escalos (1) escarapote (1) escaviche (1) escola concertada (1) escola privada (1) escolas filosóficas (1) estantiga (1) estercar as leiras (1) estupidez (1) fai coma eu digo (1) faiado máxico (1) fala (1) falanxistas (1) faneca brava (1) fariña e cabalo (1) feito o mesmo (1) feminismo (1) feminismos (1) festa rachada (1) fielato (1) filibisteiro (1) fin de ano (1) fogos de Bouzas (1) formación (1) fulespín (1) fútbol (1) gabanza da aldea (1) gaita de alcacén (1) gaita de barquín (1) gaita e acordeón (1) gaita mirandesa (1) gaiteiro de Brión (1) galego litúrxico (1) galgos ou podencos (1) galopín (1) gardamariña (1) garranos (1) gheada (1) gneis de riebeckita (1) goberno de lobos (1) grandeur (1) guardinhas (1) guerra de Cuba (1) guá (1) herba de namorar (1) heroína (1) hidromel (1) himno de España (1) hipocorístico (1) hórreo (1) ideónimo (1) inferno para o PCE (1) intelixencia (1) irmán (1) labrego (1) ladaíñas (1) lagoa de Antela (1) lanchas do xeito (1) lavar as mans (1) leiteiras (1) ler o mar (1) ler o río (1) longa noite de pedra (1) lume novo (1) machismo (1) malo coñecido (1) mancontro (1) mar campal (1) marcha real (1) mariñeiros de cadabullo (1) mariñeiros de legón (1) mascato (1) matemáticas (1) meigallo (1) memoria (1) memoria histórica (1) menhir (1) millo (1) mnemónicos (1) moito señorito (1) monicións (1) monte Farelo (1) morriña (1) musulmáns (1) mámoas (1) música das esferas (1) na miña fame mando eu (1) nacionalismo (1) nai (1) naónimo (1) noitevella (1) nove bicos (1) número da cabra (1) números perfectos (1) o Partido que Sempre Gaña (1) o Raposo (1) o bo dos malos tempos (1) o boi de Laiño (1) o cura de Meira (1) o encargo dos punteiros (1) o galo inglés (1) o mar (1) o papafilloas (1) o pobo é sabio (1) o prezo dunha gaita (1) o real da vergonza (1) oenegué (1) ojomuel (1) onde hsai patrón (1) orfo (1) os Elementais (1) padra Cantadeira (1) palangre (1) pantocazo (1) parella (1) paremias (1) patacón (1) patria (1) patria querida (1) pavías (1) peixe araña (1) pendencias (1) pensa mal (1) pepas (1) perra chica (1) perra gorda (1) pescador de caña (1) petróglifos (1) pexegueiro (1) picos de ouro (1) picudo vermello (1) pirulí da Habana (1) poeta (1) polio (1) polvos de arroz (1) porco (1) praia de Placeres (1) preferentes (1) procurando no lixo (1) pucheiros e lázaros (1) pósito (1) quiñón (1) racismo (1) raposo (1) rebite (1) recendo da infancia (1) regras do diaño (1) resolio (1) revistas de perruquería (1) rua dos Ferreiros (1) río Limia (1) rúa do Príncipe (1) rúa dos Cesteiros (1) rúa dos Ferreiros (1) sacar punto (1) sanación (1) sanandreses (1) sarabaítas (1) sardiña (1) sardiñas á grella (1) sardiñocracia (1) saudade (1) seseo (1) sete virxes (1) señoritas de caldo á merenda (1) socedallas (1) sochantre (1) sofisma (1) sollado (1) sombra de piñeiro (1) sororidade (1) sotavento (1) tabaco (1) tamborileiro (1) tanino (1) tarrafas (1) tenca (1) terror roxo (1) tocar a gaita (1) tocar pechado (1) tonsura (1) torno de bésta (1) torreiro (1) toupeira (1) traballadores (1) traballar en parella (1) transacción (1) tranvías eléctricos (1) trapicheiras (1) traíñas (1) tricorne (1) trigo (1) trincheiras (1) troitas (1) tromentelo (1) trotskista (1) tía Hermelinda (1) unión roblonada (1) utopía (1) vaca feireada (1) valor e prezo (1) vapor Córdoba (1) vasquiña (1) velorio (1) violencia (1) violencia de xénero (1) violetas (1) vivir ben con Filipe e con Aznar (1) viúvas do mar (1) xastres (1) xeito (1) xente de Meira (1) xente mala (1) xentes e feras (1) xiróvagos (1) xitanos (1) xogos infantís (1) xouba (1) xubilación (1) xugo castelán (1) xugo cornal (1) xugo de mulido (1) xurelo (1) zapateiros (1) zoónimo (1) Álvaro Cunqueiro (1) Ásunción (1) Ítaca (1)
A xeito de xustificación
Mirequelledigo é un proxecto literario a xeito de monólogos entre un vello mariñeiro de altura, de verbo fácil esporeado con viño treixadura nas tabernas portuarias de Bouzas, e Don Manoel, fillo do que foi Director do Banco Hispano da mesma vila, e que, despois dun longo exilio, volve á terra para atopar as súas raiceiras. Estas conversas en forma de libros profusamente ilustrados foron editados por Meubook, e están disponibles nas mellores librarías do país
Tema Marca de auga. Con tecnoloxía de Blogger.