de de gl gl fr gl it gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl el gl gl gl es gl gl gl gl gl ca gl es gl gl gl gl gl fr gl gl mwl gl gl es es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es es gl en gl gl en en ca gl es es gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl es gl pt es gl gl es es gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl en gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl fr gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl es gl gl pt gl gl gl es gl gl gl gl gl es es gl gl gl gl gl gl gl gl gl es es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl es gl gl lt gl gl es gl gl gl ca gl gl en gl gl en gl gl de gl gl gl gl cs gl it gl gl gl gl gl gl da cs lt gl gl it gl gl gl gl gl da de lt gl gl gl it gl gl cs gl it gl gl gl gl gl gl da cs lt gl gl gl it gl gl gl gl gl gl da en gl gl it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl en gl gl pt gl gl gl gl lt cs lt gl gl gl nb gl pt gl gl gl
martes, 31 de xaneiro de 2017
Xan de debaixo da terra
Mire que lle digo, Don Manoel! Cando chegamos de volta a Bantry, despois da visita ao Tiniño no Mercy Hospital de Cork, o barco estaba xa amañado, agardando por nos para saír a faenar de novo. Chegamos ao caladoiro cunha mar estrañamente tranquila, dentro do que pode ser de tranquila no Gran Sol. Na última izada, cando xa as portas de pesca estaban trincadas, e as malletas estaban pasando dende a popa ao costado de babor, polo que faise o resto da manobra, outro dos mariñeiros de legón, ao que chamabamos Xan de debaixo da cama polo seu pouco espírito, ponse no camiño delas e, antes de que ninguén de nos puidera facer nada, quedou atrapado polo peito contra da borda, morrendo case ao instante.
Cando alguén morre a bordo o patrón ten que falar co armador e entre os dous escoller que ían facer co cadaver. Se a morte do Xanciño coincidira coa fin da marea, poderiamos poñer o seu corpo no xeo da bodega, facendolle um sitio entre peixe, para que aturara a viaxe de tres ou catro días de volta a Vigo. Pero as cousas non ían coma para dar a volta coas bodegas baleiras, e decidiron enterralo no cementerio local, a unha milla do pobo, nunha parcela que tiñan reservada aos españois, preto das criptas subterráneas da vella abadía, nas que se agachaban as botellas de whisky de contrabando.
Publicado por Mirequelledigo ás 04:36 Ningún comentario:
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
Etiquetas: Averomar, Bantry, cementerio mariño, Cork, Gran Sol, mariñeiros de legón, tino, xan de debaixo da cama
Mante-las Mareas no seu enchente
Mire que lle digo, Don Manoel! Que eu ben que andaría  coma o piollo na costura co resultado das votacións en Galicia, se pensara que o feito de ter xente da nosa idea nun Parlamento, para levar a voz dos sen voz aos que non queren escoitar, servira de algo. Pero xa me ten escoitado predicar abondo que a verdadeira revolución comeza cambiándonos nos mesmos, e que non se pode troca-lo rumbo da historia cambiando os retratos da parede. Nada cambia, porque tampouco cambiamos nos, a aínda moitas cousas, coma o pouco coidado polo colectivo, ou desprezo dos dereitos dos demais, nos resultan indiferentes, e xa sabe Don Manoel: sociedade de borregos, goberno de lobos!
E mire que lle digo, Don Manoel, que a un, que é vello mariñeiro, iso das Mareas ponme mais inquieto que o rabo de vaca nos mes de agosto, coma se un peixe fora da auga, porque a marea, o mesmo que ten o seu enchente, tamén ten o seu devalar, e digo eu que algo teremos que facer todos nos para mantela chea, que o progreso das sociedades é a consecuencia de millóns de pequenas accións de progreso que puideran parecer en se mesmas insignificantes! Como di a copla:
Aínda que veño do xeito
Alá no medio do mar.
Publicado por Mirequelledigo ás 02:02 Ningún comentario:
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
Etiquetas: goberno de lobos, lanchas do xeito, votacións
domingo, 29 de xaneiro de 2017
Tocándolle a gaita ás sereas
Mire que lle digo, Don Manoel! Xa van alá unhas semanas faleille do día no que o Tiniño case que vai parar ao mar coa perna collida na tralla da rede, e, sen vir moito a conto, faleille do gaiteiro Ubaldo que tocáballe a gaita as sereas na praia de Praceres de Pontevedra. E non é que un saiba moito de sereas, senón que un, como as rapaciñas da Guarda, son de moito palique, e din en falar cun tamén Don Manoel coma vostede, Manoel Lourenzo, que como coñece moi ben a boa vila de Pontevedra, contoume moi polo miúdo a orixe do relevo do gaiteiro de poboado mostacho, que adorna a casa da actual rúa do Barón, mesturando con moito tino as orixes de varios senlleiros liñaxes galegos, sinaladamente os Mariño de Lobeira, e a presenza de sereas nos seus escudos nobiliarios. E, mire que lle digo, Don Manoel, que neste día de sosego, a historia de Ubaldo, que comezou a súa andaina no exército de Pedro “O Cruel”, foi feito prisioneiro dos mouros, aprendeu con eles o oficio de construtor de instrumentos de vento, e volveu a terra para montar un obradoiro de gaitas, coas tristes consecuencias que tan marabillosamente o seu  homónimo describe, pareceume moi acaído.
A historia completa do gaiteiro Ubaldo en:
Publicado por Mirequelledigo ás 02:53 Ningún comentario:
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
Etiquetas: Averomar, Mariño de Lobeira, Pedro "O cruel", Rúa do Barón, tino, Ubaldo
sábado, 28 de xaneiro de 2017
No que o Tiniño ascende ao Chao do Pousadoiro
Mire que lle digo, Don Manoel! Ter unha gaita de seu era o soño do noso Tiniño, e aínda que non tivera nin un real aforrado, por mor do pouco e tarde que o Marcial lle pagaba, pobo no que tocaban onde houbera, no propio pobo ou na contorna, un construtor de gaitas, o noso gaiteiro procuraba a ocasión e o camiño para chegar ao taller e pasar aló o tempo que tivera libre para emborracharse co recendo da madeira no torno, engaiolarse coa metamorfose en punteiro dun anaco de madeira, e matinar como sería o sentir o doce peso do ronco no ombreiro e o agarimo dos farrapos no lombo. E así pasaba as horas, aparvado coma unha vaca mirando para o tren. E aínda que a miña memoria empeza a ter xa mais lagoas que terra firme, lémbrome dalgúns dos construtores dos que me falou: Riobóo na Estrada, Basadre en Guntín, Basilio Carril en Santiago, Paulino Pérez en Lugo.
E, mire que lle digo Don Manuel! Que de ningunha desas visitas faloume con mais emoción que cando colleu o camiño do Chao de Pousadoiro para ascender, coma novo Ulises, ás fontes do son, as fontes da auga; ao taller de Don Xosé Manuel Seivane Rivas. Pero desta visita xa falaremos a vindeira semana mais devagar, que o tema o merece.
De pau de buxo se fai
o fol faise de contado
Fotografía de Don Xosé Seivane, cortesía dos seus fillos Álvaro e Xosé Manuel.
Publicado por Mirequelledigo ás 03:01 Ningún comentario:
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
Etiquetas: Averomar, Basadre, Basilio Carril, Chao do Pousadoiro, Obradoiro de gaitas Seivane, Paulino Pérez, Riobóo, tino, Xosé Manuel Seivane Rivas
venres, 27 de xaneiro de 2017
Mire que lle digo, Don Manoel! Que tras unha semanas cheas de problemas, coma se o accidente do Averomar nos botara un meigallo enriba, enredamos o aparello  na hélice, unha das cousas mais perigosas que te poden pasar no Gran Sol, pois ao quedar sen propulsión o buque queda sen goberno. Sorte que tiñamos un bou vasco pescando canda nos, e deunos remolque decontado antes de que un golpe de mar nos fixera zozobrar, e quedaramos coa quilla ao sol. Dar remolque no Gran Sol non é tarefa para covardes, pois no momento que das un cabo ao compañeiro en apuros estás unindo a túa sorte á sorte del. Cando vai moita mar tes que ir lascando pouco a pouco o remolque, para evitar que o cabo roce sempre no mesmo punto, porque se racha e nono cobras inmediatamente, telo risco que vaia a enredarse na túa hélice, e acabes na mesma situación que ao que pretendías axudar. Non houbo caso, que o patrón do bou vasco tiña moita mar no bigote, e levounos ao abrigo do porto de Bantry. Coma pouco tiñamos que facer mentres os buzos desfacían o burullo que se formara no eixe, marchamos a Corck a facerlle unha visita ao noso Tiniño.
E mire que lle digo Don Manoel! Ao miralo na mornura daquel Hospital, rodeado de enfermeiras coma anxos, e gordiño coma un paspallás de non facer nada, lembrei unha cántiga escoitada non sei onde:
Sabía de memoria o “Ciprianillo”,
libraba da tirís e o garrotillo,
conxuraba os meigallos e o tronante ...
E nas romaxes deste chan saudoso,
como gaiteiro enxebre e fachendoso,
non lle puxo ninguén o pé diante.
Publicado por Mirequelledigo ás 04:22 Ningún comentario:
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
Etiquetas: Averomar, Bantry, Cork, dar remolque, Gran Sol, meigallo, tino
luns, 23 de xaneiro de 2017
No Mercy Hospital de Cork
Mire que lle digo, Don Manoel! Aquela imprudencia do Averomar, na manobra de largado do aparello, estivo a piques de custarlle a vida, pois nesas augas ir pola borda era caer directamente no sartego salgado. Porén, como na pedra imán, todo o que sucede ten dúas caras, unha mala e outra boa, e do accidente o noso Tiniño sacou unha cousa mala, unha perna rota, e unha boa, un romance cunha linda enfermeira, que contarei mais adiante, porque o conto quere agora que, coa ladaíña de maldicións do patrón contra dos mariñeiros de cadabullo que andan decote apampados fungando nas orellas, poñamos rumbo ao porto de Bantry, ao que arribamos catorce horas despoís. No peirao estaba a agardarnos un Austin FX4, daqueles que se usaban en Londres coma taxis, que levoulle ao Mercy Hospital de Cork, que daquela, en Bantry, onde facíamos base, non había mais que para facer as primeiras curas. O Tiniño estaba medio desmaiado, da dolor da longa viaxe, e aínda así nin a morte houbera sido quen de arrincarlle a gaitiña das súas mans. Mais cando a enfermeira, un anxo louro de peitos coma mazás, ao deitalo nunha cama branca coma o leite, pediulle a súa gaitiña para a gardar no armario, o noso Tiniño  abriu os brazos e deixouna ir con ela. E mire que lle digo, Don Manoel, non sei ben por qué, véuseme ás mentes a copla:
Ao son da miña gaitiña
as nenas hei de levar-e,
as tontiñas sonche elas
que se deixan enganar-e
Publicado por Mirequelledigo ás 02:04 1 comentario:
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
Etiquetas: Aileen, Austin FX4, Averomar, Bantry, Cork, mariñeiros de cadabullo, Mercy Hospital, tino
mércores, 18 de xaneiro de 2017
Se non é Bou e Baka!
Mire que lle digo, Don Manoel! Que, tamén nas cousas do mar, cadaquén ten a súa opinión sobre o que é unha cousa e outra, e eu téñolle a miña. Que se entre os mariñeiros de dous portos tan achegados coma o Berbés e Bouzas nonos damos postos de acordo, pense o que nos pasará cos mariñeiros do Océano Índico. Para os mariñeiros de Bouzas un bou é, en primeiro lugar unha arte de pesca de arrastre remolcada. Unha especie de saco que unha ou dúas embarcacións arrastran polo mar intentando enchelo con peixe que poda haber na zona. Ao saco compre manterlle a boca aberta para que entre o peixe. O de mantela aberta en vertical é ben doado; faise unha relinga de cortiza na parte alta da rede e unha de chumbos na parte baixa. Para mantela aberta en horizontal se utilizaba unha vara transversal, suxeita aos calós das ás, de onde recibe o seu nome: “bou de vara”. O tamaño da arte dependía da capacidade de arrastre, vea ou remos que a embarcación puidera asegurar. Na época na que nas rías entraba moito peixe alguén pensou, con acerto, que con dúas embarcacións podíase arrastrar unha arte moito maior, turrando canda unha delas dunha á, e sen a limitación de ancho que a vara implicaba. A isto se lle chamou “traballar en parella”. O traballo en parella non é doado porque compre manter o mais constante posible a distancia entre os dous barcos e que dúas tripulacións teñan a mesma boga, ou collan o vento do mesmo xeito non é doado. Cando os barcos comezaron a ter máquinas para a súa propulsión se fixo posible arrastrar unha rede grande cun barco so, a boa marcha, de xeito que a propia velocidade mantivera aberta a boca da rede mediante unhas “portas” colocadas de esguello ao sentido do arrastre. A este procedemento se se chamou “pesca ao bou” e ao final deu orixe a un tipo de barco, coa maior parte da obra morta  na proa para deixar espazo á popa para os aparellos e as capturas. Cando os estaleiros se transformaron para poder facer os barcos de pesca de ferro, os bous puideron marchar a pescar fora do abrigo das rías. A este lle chamabamos “bous de altura”, e o Eva era un deles. Na ría tiñamos ademais outro tipo de barco semellante, feitos nos estaleiros vascos, aos que eles chamaban “baka” do euskera "bakar": solitario.
E, mire que lle digo, Don Manoel! Tan semellante que dende o peirao non había quen os distinguira polo que deu orixe á ben coñecida expresión: “se non é bou e baka”
Publicado por Mirequelledigo ás 04:15 Ningún comentario:
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
Etiquetas: arrastre, Averomar, Berbés, Bou, bou de altura, bou de vara, Bouzas, tino, traballar en parella
luns, 16 de xaneiro de 2017
A traxedia do bou "EVA"
Mire que lle digo, Don Manoel! Onte fun a presentación dun libro, que un, ás veces, lle presta facer algo mais que tomar fechas de viño nunha taberna. Chamoume a atención porque trata desa historia recente que algúns teiman en facernos esquecer, a traxedia do Bou Eva. Falou Don Xesús Alonso Montero, ao que sempre é un gozo escoitar, e o autor, un tal Julián Rodríguez Novo, de verbo arrebatado, que lembrou as circunstancias do suicidio colectivo de nove republicanos, oito homes e unha muller, cando os falanxistas inundaron con auga a ferver a bodega do bou no que disporíanse a escapar a Francia. No coloquio ergueuse un vello mariñeiro do Berbés, que dende a súa casa atalaia, mirara os cadáveres das nove vítimas da represión franquista tirados no peirao e tapados cunha lona. Contou que ademais de mariñeiro de profesión era pintor de vocación, e que sempre quixera plasmar nun lenzo aquela imaxe que quedáralle fincada na memoria aos seus trece anos, e que hoxe nos seus noventa e tres declarados con fachenda, seguía viva na súa lembranza. E, mire que lle digo, Don Manoel! Que coma comprobación de tal aserto citou aos asistentes os nomes dos catro bous que daquela había no Berbés e as diferenzas entre pescar en bou ou en parella. Pero, mire que lle digo, Don Manoel! Estou certo que a ningún dos asistentes tal demostración de sabedoría mariñeira foi quen de tirarlle o calafrío da alma.
Os mártires do Bou EVA eran:
José Losada Castelao e Manuel Rodríguez Castelao, de 45 e 31 anos. Mestres Galeguistas e curmáns de Castelao. De Rianxo.
Manuel Martínez Moroño, 44 anos. Socialista. Mariñeiro de Vigo.
Fernando e José Rodríguez Lorenzo. Irmáns, de 37 e 30 anos. Socialistas e albaneis de Vigo.
Luis Álvarez González de 30 anos. Obreiro de Barreras e Comunista.
Camilo Campos Méndez de 30 anos. Comunista. Barbeiro, nado en Celanova e residente en Vigo.
Anxo Nogueira Nogueira, de 30 anos, e a súa muller Carme Miguel Agra, de 24. Nados en Vigo e Comunistas.
Publicado por Mirequelledigo ás 03:32 Ningún comentario:
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
Etiquetas: Berbés, Bou, Eva, Xesús Alonso Montero
domingo, 15 de xaneiro de 2017
Para a Xuventude Comunista de Galicia
Mire que lle digo, Don Manoel! Que será mellor que a xente nova deixe de facer coma os cans, que onde lle fan a cama alí se deitan, e comecen a decatarse de que para ter un mundo mellor compre primeiro entender este. Que a loita de clases non rematou, que a riqueza da minoría nace da pobreza da maioría, e que as conquistas dos traballadores, se non se loita a cotío por elas,son como lume de palla: fai lumeirada e apaga logo. Paseniño, coma un sapo por entre as muruxas, os samesugas do Capital propoñen solucións coma baixar os soldos, reducir as prestacións, e subir o IVE, para facer medra-lo emprego. E, mire que lle digo, Don Manoel, eles saben, mellor ca nos, que esas medidas xamais en toda a historia económica deron ese resultado; ás avesas: o que se produciu foi menos consumo, menos ingresos nos comercios e nas empresas, e mais traballadores ao paro. E eu que son vello, pero sei que desta xente se pode ser tan amigo coma a cabra do coitelo, penso que están a probar ata onde poden asfixiar ao pobo. E, mire que lle digo!, Don Manoel, que estou a agardar que a corda se lles rompa e, entón, non haberá Lei Mordaza que poida parar a ira da clase traballadora!
Publicado por Mirequelledigo ás 03:32 Ningún comentario:
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
Etiquetas: bos, Lei Mordaza, traballadores, XCG
sábado, 14 de xaneiro de 2017
Non hai muller para o Tiniño!
Mire que lle digo, Don Manoel! Que o corazón ten os seus segredos, e pouco sabemos deses enigmas. E tampouco sería o noso Tiniño o primeiro galán en virar, de galo inglés que a todas as galiñas lles dá de lado, a pailaroco alabarado por uns andares, coma unha avelaíña polo lume dunha candea.
Milagres, a dos andares feiticeiros, era a mais cativa e a mais feituca das catro fillas dunha familia de Celanova, de tanta fachenda coma poucos cartos. As moitas gabanzas, afagos e loanzas recibidas de cativa, fixeron dela unha moza vaidosa, arrogante, e pagada de si mesma. A nai e as catro irmás sobrevivían con moitos atrancos dende a morte do pai, pois a súa fortuna pasara xa vai tempo a outras mans mais habelenciosas, e a pouca e mala mantenza, que naquela casa había, dera en que, para aquelas que non paran de darlle á tarabela, foran as señoritas de caldo á merenda. Todo iso ben sabía o Tino, pero non era quen de arrancar do seu peito aquel mal que lle atafegaba de tal xeito que nin toca-la gaita lle deixaba. Ben sabe vostede, Don Manuel!, que non hai muller mais desexable que aquela que non se pode ter.
E mire que lle digo, Don Manoel! Cando o Averomar me contaba estas as súas penas a min véuseme aos beizos aquilo de:
Dixeches que me deixaras
porque teu pai era rico.
A riqueza de teu pai,
lévaa o corvo no pico.
Publicado por Mirequelledigo ás 02:19 Ningún comentario:
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
Etiquetas: Averomar, Celanova, o galo inglés, señoritas de caldo á merenda, tino
venres, 13 de xaneiro de 2017
As cousas do querer!
Mire que lle digo, Don Manoel! O Tino sempre foi un rapaz garrido e baril, que gustaba moito das mozas, e delas era ben correspondido. Donoso e falangueiro, engaiolaba as rapazas coa súa presenza e retranca. Así andaba o noso Tiniño, coma abella nun campo de flores, ata que un día, tomando unhas fechas na baiuca da Praza Maior de Celanova, unha rapariga feituca coma se a fixeran de cera, que saía da misa das 12, rouboulle o corazón, e Tino xa non foi o mesmo. Deixou as festas e as romarías, e de beber na taberna pasou a mirar coma bebía outro na misa. E, mire que lle digo, Don Manoel! Que aquilo houbera acabado con noso gaiteiro, se non fora porque un día cando ía entrar na igrexa o estaban os seus amigos ao agardar, burlos coma demos, para facerlle ler as monicións da voda da rapariga, que a familia amañara cun boticario de Xinzo. E o gaiteiro Marcial, que por alí andaba tivo a oportunidade que estaba a agardar.
Para pobre aprendo a xastre,
para rico a zapateiro,
e para borracho, gaiteiro
Publicado por Mirequelledigo ás 02:41 Ningún comentario:
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
Etiquetas: Averomar, Celanova terra de poetas, Marcial, monicións, tino
martes, 10 de xaneiro de 2017
A luz nas tebras
Mire que lle digo, Don Manoel! Por qué será que os mais preocupados polo futuro dos comunistas son precisamente os que sempre procuraron por acabar con eles? Pouco lle preocupan ao poder económico os resultados das votacións! Gañe quen gañe sempre gañan eles, que ningún resultado pon en perigo a súa hexemonía. Pero, mire que lle digo, que ben ou mal a Vella toupa sempre seguirá a facer o seu labor.
Eu vou ser coma a toupeira
Combinando sabedoría e constancia, furamos aos poucos o subsolo, construíndo teimudos un contra poder revolucionario, ata que, nun momento dado do proceso histórico, saiamos á superficie para derrubar a orde capitalista. Si, Don Manoel! Nos, os comunistas. E hoxe que parece que custa mais declararse comunista que época da clandestinidade, quero contarlle un sucedido. Unha noite do outono de 1936, camiñaba Pablo Neruda con Delia del Carril polas rúas de Madrid, desertas polos combates da guerra, cando atopáronse cunha patrulla de milicianos comunistas. Os milicianos, ao recoñecelos, os guiaron coas súas lanternas para que puidesen continuar o camiño. Di Neruda daquel incidente:
“Desde entón para min, na tempestade do mundo que con aquela escuridade comezase en España, busquei a luz das patrullas comunistas en toda a vasta terra. O Partido Comunista é esa luz nas tebras, que vixía, que rectifica, que dirixe e que combate”.
Publicado por Mirequelledigo ás 10:09 Ningún comentario:
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
Etiquetas: a vella toupa, comunista, Pablo Neruda, toupeira, votacións
luns, 9 de xaneiro de 2017
O pobo é sabio ...
Mire que lle digo Don Manoel! Que xa estou máis cansado que unha vella de mazar liño de que cada vez que perdemos unhas votacións, volvan a quentarnos a cabeza con aquilo de que o pobo é sabio. E ser o será, que non digo eu que nono sexa, mais sabio é cando estuda, cando pensa, e cando actúa conforme a ese pensamento, que as veces pensa mais coa cabeza de abaixo que coa de arriba. E non pense que eu, que tamén son pobo, non ando coa area no zoco deses, novos profetas de vellas ideoloxías, que aínda que tiraran a garabata, e se peitearan de xeito diferente, seguen a vender promesas que, en canto toquen a cadeira, quedarán en auga de fregar, que o que ten prata, fode e mata.
E mire que lle digo Don Manoel! Que os partidos de esquerdas temos tamén moita culpa diso; que entre cus de ferro e picos de ouro así nos vai! E tampouco axuda moito a convencer á xente, o feito de que moita da xente de esquerdas, defensores da educación e a saúde pública, manden aos seus fillos a colexios privados de elite e contraten seguros de saúde privados, que o pobo non quere saír dun souto para meterse noutro, e para escoitar prédicas de “fai coma eu digo e non coma eu fago” xa teñen aos curas. Nin tampouco que en troques de poñer a vista en vencer ao inimigo común andemos encerellados decote en loitas cainistas que ninguén entende. Resulta difícil cambiar a sociedade se non cambiamos antes cada un de nos, iso temos en común cos anarquistas. Sen deixar as institucións, concellos, e parlamentos, convencidos e convencendo de que cando alguén vota a un ladrón por primeira vez é unha vítima, pero cando o vota por segunda vez é un cómplice, e tendo claro que compre tomar o temón da nosa vida, non cada catro anos, senón cada un dos días das nosas vidas.
Publicado por Mirequelledigo ás 07:54 Ningún comentario:
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
Etiquetas: cus de ferro, fai coma eu digo, o pobo é sabio, picos de ouro
domingo, 8 de xaneiro de 2017
Madrid capital da gloria
Mire que lle digo Don Manoel! Que eu, coma boa parte dos esmagados polo golpe de estado do 36, non tiñamos nada que celebrar 20 de novembro de 1975. Nin abrimos botellas de champaña, nin de sidra que é moito mais nosa. Ao mais, alguén ergueu a cunca de viño e desexou que houbera un inferno para que o ditador pagara nel o que non fomos quen de facerlle pagar en vida. A champaña, Don Manoel, abriuse nas mansións dos podentes celebrando que a natureza apartara por fin aquel estorbo para que España puidera ter acubillo de honra nas cadeiras do capital monopolista. E se necesita confirmación do que lle digo non ten mais que repasar as colas de ata doce horas de espera para render homenaxe ao ditador. E os hai que aínda preguntan por qué o PCE non deu daquela a orde de tomar as rúas! Porque, Don Manoel, se na guerra de España Madrid foi capital da gloria, daquela o foi da vergonza.
E mire que lle digo Don Manoel! Que moitos queren erradicar os símbolos do franquismo, derrubar as estatuas, trocar os nomes das rúas, e tirar das igrexas as cruces dos caídos dos vencedores; eu non. Quero que queden coma testemuña do oprobio para a complicidade da igrexa no exterminio dos disidentes. E tampouco que retiren as estatuas do sentinela de occidente, que quero que a xente non esqueza que aínda vivimos nun réxime que é o seu lexítimo herdeiro, cun rei votado polo único que tiña daquela voz e voto: Paca la Culona. E o quero porque, por moita Lei da Memoria Histórica que se votara no 2007, as vítimas de la guerra civil y la ditadura aínda berran con voz silandeira pero que algúns non podemos deixar de ouvir dende as cunetas.
Publicado por Mirequelledigo ás 04:59 1 comentario:
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
Etiquetas: 20N do 75, champaña, inferno para o PCE
sábado, 7 de xaneiro de 2017
De patrimonios e matrimonios
Mire que lle digo Don Manoel! Que hoxe eu tamén quero dedicar o meu saúdo a Xisco, ese amigo seu bendicido por un talento especial para a música e a danza, activo, bulicioso, positivo, espontáneo, efusivo, entusiasta, comunicativo, cálido, amable, desprendido, xusto, cortés, confiado, servizal, afectuoso, tenro, bondadoso, compasivo, considerado, capaz, esmerado, preciso, concienciudo, serio, non envexoso, calmado, sereno, bondadoso, estable, intelixente, perceptivo, curioso, imaxinativo, analítico, reflexivo, artístico, perspicaz, sagaz, enxeñoso, refinado, creativo, sofisticado, ben informado, intelectual, hábil, versátil, orixinal, profundo e culto. Unha persoa coma ouro en barras, pero que, mire que lle digo, Don Manoel, está mellor viva que convertida en patrimonio mundial da humanidade.
Publicado por Mirequelledigo ás 07:21 Ningún comentario:
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
Etiquetas: bos, Javier Feijó, UNESCO, Xisco
Mire que lle digo Don Manoel! Que por moito que os sarracenos chegaran a Compostela e roubaran as campás da Catedral, os musulmáns decatáronse de contado que non tiñan na nosa terra moito futuro. Un pobo coma o noso, tan afeccionado ao porco e o viño, e tan pouco disposto a crer que hai un único camiño para ir de un lugar a outro, non é o mais acaído coma para tomar coma propia a unha fe que, entre outras barbaridades, considera á música coma unha ameaza. Sen ir mais lonxe, ou indo, contoume un fregués desta taberna, que Baldomir I, un que foi rei da Rus de Kiev, que fixo grandes matanzas na Galiza ucraína e o fixeron santo, Baldomir I, repito, antes de se bautizar recibiu aos representantes de varias relixións para escoller entre as diversas ofertas. Dos mahometanos pareceulle moi ben a oferta de virxes a mancheas na outra vida, e aínda mellor se fora nesta, porque xa se sabe que mellor paxaro na man que cento voando, pero xa non gustoulle nin chisco cando lle contaron a exixencia de renunciar á carne de porco e as bebidas alcohólicas.
-          Ai non, rapaz, non! – contan que dixo Baldomir - Na Rus enteira existe a ledicia de beber cos amigos, e nos non podemos vivir sen iso!
E mire que lle digo Don Manoel! Que Baldomir falaría da Galiza ucraína pero é ben certo que a sentenza pódese aplicar á nosa; engadíndolle ao de beber o necesario cantar!
Dáme un traguiño de viño
que mo pide esta garganta;
verás como canta a rula,
verás como a rula canta.
Publicado por Mirequelledigo ás 04:34 Ningún comentario:
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
Etiquetas: Al-Mansur, Baldomir I, Campás da Catedral de Compostela, Rus de Kiev
mércores, 4 de xaneiro de 2017
Raposos a gardar as galiñas!
Mire que lle digo Don Manoel! Que moito falar dos políticos e da pouca confianza que nos merecen, e do necesaria que é rexeneración das institucións, cando os mais de nos non facemos o mesmo que eles porque non tivemos a oportunidade; que no cerne da conciencia popular reside a idea que enganar ao de á beira é, non só normal, senón que non facelo é antinatural, coma un mascato que non engulira todo o peixe que poida, ou un raposo que entrara no poleiro e non quixera levar todas as galiñas. Protestamos acotío, e por todo, pero cando nos convocan para traballar seriamente por troca-las cousas deseguida atopamos algunha escusa. Levamos moitos séculos vivindo nun país miserable que despreza o traballo e o esforzo, onde só sobrevívese grazas á estafa e o engano, un pais de galopíns aos que non lle interesa mais que a propia fortuna.
E mire que lle digo Don Manoel, que é ben certo que non habería corruptos sen non houbera corruptores, pero, onde se mira a xente honrada de verdade, é cando teñen ocasión de raspiñar sen ser perigo de ser descubertos, e nono fan. E sen vir moito a conto acordeime dunha copla que lle deixo aquí.
Tódolos homes de agora
son un fato de ladróns,
que por comprar ó tabaco
Na miña vida tal vin
na feira dos mentiráns;
unha cadela con pitos,
unha galiña con cans.
Publicado por Mirequelledigo ás 01:11 Ningún comentario:
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
Etiquetas: Cousa mala é a política, galopín, mascato, raposo
luns, 2 de xaneiro de 2017
Da amizade e outras doenzas do corazón.
Mire que lle digo Don Manoel! Que o bo que teñen os malos tempos e que fan fuxir aos falsos amigos, que algúns entenden a amizade coma unha lancha, grande abondo para dous cando fai bo tempo pero so para eles en caso de vendaval. Aínda que tamén é certo que non hai falsos amigos senón falsos que fanse pasar por amigos; porque queren obter algunha cousa de ti, ou porque necesitan alguén que os escoite, ou porque procuran a alguén ao que poidan sentirse superiores, ou mais afortunados, ou menos desgraciados. Hai tamén amigos de dirección única, que sonche aqueles que cando se trata de falar dos seus problemas poden pasarse horas esmiuzando cada intre, cada peripecia das súas mesquiñas vidas, pero que nunca teñen nin un minuto para escoitar os teus atafegos: cóllesme nun mal momento! Agora estou moi leado! Chámoche eu decontado e cóntasme polo miúdo!
E, mire que lle digo Don Manoel, que os amigos verdadeiros son coma a fermosura que non sempre está onde se pensa que a vas atopar, e coma a fermosura tamén, as mais veces está nos ollos que miran. Os verdadeiros amigos camiñan ao teu rente, encómiache ás túas costas e critícache na cara, e o que é mais importante, acólleche no seu peito cando mais o necesitas. O tempo descobre as mentiras mais ocultas e os amigos mais falsos, pero tamén che regala momentos inesquecibles.
Dedicado todos aqueles que saben que falo deles!
Publicado por Mirequelledigo ás 03:04 Ningún comentario:
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
Etiquetas: amigos de dirección única, o bo dos malos tempos
domingo, 1 de xaneiro de 2017
Mire que lle digo, Don Manoel! Que moito lle agradezo os seus bos desexos para o 2016, pero ben sabe que eu son dos que pouco acreditan nesas cousas das badaladas, e da ledicia a prazo fixo, do vivir para consumir e non do consumir para vivir, e que a centola sabe mellor cando o dita a ocasión que non porque o dita a ocasión. Tenme que perdoar que lle amargue a súa onomástica coas estas miñas teimas, pero ando aínda coa resaca do resultado das últimas votacións, nesta España do despropósito, na que a xente que non se vende é tan pouca que ata ten unha lenda, “na miña fame mando eu”, que xa imos para os oito anos nesta crise, coa xente do común vivindo cada día peor, pero mais de dezaseis millóns desa mesma xente do común segue a pechar os ollos cada día mais forte, convencidos de que non hai nada coma a escravitude.  E, mire que lle digo, Don Manoel; que cativa é a tarefa que temos os, coma pouco, seis millóns que estamos pola superación do capitalismo: tocamos a menos de tres por cabeza!
Publicado por Mirequelledigo ás 03:27 Ningún comentario:
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
Etiquetas: na miña fame mando eu
Publicacións máis recentes Publicacións máis antigas Inicio
Subscribirse a: Publicacións (Atom)
Bouzas - Vigo, Galiza
Unha nova aventura ... cada día
Ver o meu perfil completo
Xan de debaixo da terra
Mante-las Mareas no seu enchente
Tocándolle a gaita ás sereas
No que o Tiniño ascende ao Chao do Pousadoiro
No Mercy Hospital de Cork
Se non é Bou e Baka!
A traxedia do bou "EVA"
Para a Xuventude Comunista de Galicia
Non hai muller para o Tiniño!
As cousas do querer!
A luz nas tebras
O pobo é sabio ...
Madrid capital da gloria
De patrimonios e matrimonios
Raposos a gardar as galiñas!
Da amizade e outras doenzas do corazón.
Visualizacións de páxina totais
tino (57) Averomar (54) Bouzas (31) Sefa (17) Gran Sol (15) O Mincha (15) Campobecerros (12) Marcial (12) Fina (11) Farruco (10) barbarie (10) bos (10) Monterrei (8) Xosé Manuel Seivane Rivas (8) Bantry (7) Chao do Pousadoiro (7) Cork (7) Alcabre (6) Ascensión (6) Berbés (6) CNT (6) Calvario (6) Eulalia (6) Portela (6) carrilanos (6) Aileen (5) Peregrina (5) o Tavo (5) A Gudiña (4) Alameda (4) Alejo Amoedo (4) Andoriña (4) Anxo Pintos (4) Barreras (4) Bernardo Alfageme (4) Cangas (4) Castelao (4) Derby (4) Fadrique (4) Mar de Labrador (4) Meira (4) Mercy Hospital (4) Mincha (4) O Fanchico (4) Padre Parada (4) Talleres Reyna (4) Tiniño (4) Trostki (4) Verín (4) billarda (4) Alfolíes (3) Antonio o da Carme (3) Bande (3) Bangueses (3) Biblioteca Mariñeira (3) Casa MAR (3) Celanova (3) Celanova terra de poetas (3) Constante Moreda (3) Cristo dos aflixidos (3) Curros Enríquez (3) Damián (3) ETRAD (3) El Puerto de Santa María (3) Eloi (3) Evaristo de Sela (3) Homero (3) Lamberto (3) Luis de Altamira Toranzo (3) Manuel Quiroga (3) Mauro (3) Migallas (3) Portocamba (3) Praia das Fontes (3) Rabioso (3) Roberto Conesa (3) Señora Carme (3) Tamberlick (3) Verea (3) Xaquín (3) Xesús Alonso Montero (3) Xinzo (3) don Antonio Palau (3) ramista (3) san Paio (3) xan de debaixo da cama (3) Alfageme (2) Amaro (2) Antonio (2) Antonio García Teijeiro (2) Antonio Machado (2) Antonio Medal (2) Antón Alonso Ríos (2) Antón Represas (2) Arcade (2) Arghimiro (2) Austin FX4 (2) Avelino (2) Avelino Cachafeiro (2) Begoña Riobó (2) Blanco Amor (2) Bou (2) Breixo (2) Capela de San Roque (2) Carmela do Xuncal (2) Castroviejo (2) Cerceda (2) Compostela (2) Cousa mala é a política (2) Cunqueiro (2) Cádiz (2) DOMUND (2) Deán (2) El Despertar Marítimo (2) Emilia Pardo Bazán (2) Federico García Lorca (2) Flor (2) Frontón Vigués (2) Gaiteiro de Cabral (2) García Barbón (2) Garda Civil (2) Gargamala (2) Gomesende (2) Gran Vía (2) Humberto Solleiro (2) Isaías (2) Joao (2) José Villaverde (2) Laxeiro (2) Laza (2) Lesmes (2) Liberto (2) Lucía (2) Luis Berney (2) Láncara (2) Margarida (2) Mario de Langullo (2) Mariola (2) Maruxa (2) Miguel Ángel Alonso (2) Muiñeira de Pontesampaio (2) O Castro (2) O Chaleco (2) O Marreco (2) O Miloro (2) O trasmundo de Antioquía (2) Ordes (2) Padre Comesaña (2) Paradanta (2) Pazo dos Lira (2) Pobra de Seabra (2) Quinteiro (2) Rafael Leónidas Trujillo (2) Ramón Fernández Mato (2) Ramón Otero (2) Ramón de Valenzuela (2) Ricardo (2) Roque (2) Rosalía (2) Santa Baia (2) Santa Olaia de Portela (2) Servando (2) Sindicato de Industria Pesqueira (2) Suso Vaamonde (2) Tomás "El Bullita" (2) Transición (2) Ubaldo (2) Ultreias (2) Urania Mella (2) Valle Inclán (2) Venda de Bolaño (2) Vigo (2) Virtudes (2) Winston Churchill (2) Xaime e Xacobe (2) Xeremías (2) Xinzo de Limia (2) Xisco (2) Xosé Neira Vilas (2) Xulio (2) Zalo (2) a tía Socorro (2) aceiteira (2) alborada (2) argazo (2) buxaina (2) castros (2) comunista (2) croques (2) cuartillo (2) dame dos meus (2) don José (2) don Miguel (2) dona Laura (2) falanxe (2) felicidade (2) fuxidos (2) matria (2) morte (2) ollomol (2) paseos e cunetas (2) roblón (2) unión de mans (2) votacións (2) 100 anos da visita de FGL a Galicia (1) 14 de abril (1) 1ª Guerra Mundial (1) 20N do 75 (1) 2ª República (1) A Cruz de Ferro (1) A Espedrigada (1) A Insuiña (1) A crise (1) A illa de Medal (1) ACF O Fiadeiro (1) AGGN (1) Abe Rábade (1) Abel Caballero (1) Abelardo e Belarmino (1) Agamenón e o seu porqueiro (1) Ahab (1) Airiños de Cabral (1) Aitor Menta (1) Aitor Tilla (1) Al-Mansur (1) Albert Einstein (1) Albino Mallo (1) Alcides (1) Aldous Huxley (1) Almodóvar (1) Alonso Quijano (1) Alvarito (1) Alzamento (1) Alzamiento (1) Alzheimer (1) Amalia (1) Andel (1) Andersen (1) Andrea Doria (1) Angelito (1) Angudes (1) Anisia Miranda (1) Aniversario (1) Annapurna (1) Annual (1) Antela Conde (1) Antioquía (1) Antonio Carreró (1) Antonio Palacios (1) Antonio Saura (1) Antonio de la Cruz (1) Antía Cal (1) Antón (1) Antón Corral (1) Antón Santamarina (1) Anxel Huete (1) Apolinar Torres (1) Arbo (1) Artoño (1) As Eiras (1) As Encrobas (1) As pedriñas (1) As trece rosas (1) Ascón (1) Asteleiros Cardama (1) Asunción (1) Atenea (1) Ateneo Libertario (1) Ateneo Sindicalista Libertario (1) Auditorio Municipal de Cangas (1) Aurora (1) Auschwitz (1) Austral (1) Aute (1) Avenida da Florida (1) Babieca (1) Balbina (1) Baldomir I (1) Banapá (1) Banco Central Europeo (1) Banco Hispano (1) Bar Estación (1) Bar Orellas (1) Baracaldo (1) Barbeiros (1) Barroca (1) Basadre (1) Basadroa (1) Basilio Carril (1) Batete (1) Bazoka (1) Baños de Bande (1) Beethoven (1) Beiras (1) Bela (1) Bella Aurora (1) Benxamín Franklin (1) Bernaldino (1) Berta Cáccamo (1) Bioko (1) Biutz (1) Bob Dylan (1) Bosch (1) Bosco (1) Botas de Bueu (1) Botín (1) Branca Neves (1) Brasil (1) Breo (1) Breogán (1) Bretaña (1) Brigada Victor Jara (1) CCCP (1) CSMV (1) Caballeros de la Muerte (1) Cabazo (1) Cachamuiña (1) Café Sical (1) Caixa de Aforros Municipal de Vigo (1) Camilo Alonso Vega (1) Camilo de Dios (1) Camisas Novas (1) Campo das Caralladas (1) Campás da Catedral de Compostela (1) Canado (1) Canal + (1) Candeán (1) Canducho (1) Cans (1) Capitán Carreró (1) Capitán Garfo (1) Capitán Trueno (1) Cara al sol (1) Cargadeiro de Rande (1) Carlos Reino Caamaño (1) Carlos V (1) Carlos Zabalo (1) Carlos Álvarez (1) Carolo (1) Carpanta (1) Carraxó (1) Cartagena de Indias (1) Casa Beiro (1) Casa Simón (1) Casa Torre de Arines e Ceta (1) Casa do Patín (1) Casandra (1) Casares (1) Celso Emilio (1) Celso Emilio Ferreiro (1) Cerdedelo (1) Cesuris (1) Chalot (1) Chapela (1) Charles Anne Guenole Mathieu de Crozón (1) Cheiw (1) Chinto (1) Chocolates La Perfección (1) Cholo (1) Choróns (1) Chéjov (1) Cine Marabillas (1) Citroën 11 lixeiro (1) Ciudad Real (1) Club Naútico de Vigo (1) Colexio Apóstolo Santiago (1) Colexio Rosalía Castro (1) Colexio da Compañía de María (1) Colexio do Amor de Dios (1) Colmeiro (1) Comesaña (1) Compañía de Tranvías (1) Concha (1) Condado (1) Confurco (1) Conrad (1) Constitución (1) Copenhague (1) Coro Etradevarius (1) Corín Tellado (1) Costa do Cabo (1) Coto Wagner (1) Cristina Lagharta (1) Croacia (1) Cruz de Ferro (1) Cuarta (1) Cuarteirón (1) Cuartilla (1) Cuba (1) Curbera (1) Cántara (1) Dalmacio (1) Deborah Vukusic (1) Decálogo dos Ultreias (1) Deva (1) Diamantino (1) Diego Lenze (1) Diego de Avellaneda (1) Diomedes (1) Disney (1) Djerba (1) Dolores Ibárruri (1) Don Antón (1) Don Dinís (1) Don Juan (1) Dona Fuencisla (1) Donostia (1) Dorothé Schubarth (1) Dostoyevsy (1) Dragut (1) Día da Hispanidade (1) Día da Raza (1) Día das Ópticas (1) Día de defuntos (1) Día do Descubrimento (1) EBA (1) EMAO (1) Edgar Allan Poe (1) Editorial Citania (1) Eduardo Galeano (1) El Mosquito (1) El Pueblo Gallego (1) Eligio (1) Emilio Costas (1) Emilio Martínez Garrido (1) Encarnación (1) Enrique Peinador (1) Entrimo (1) Eo (1) Erasmo (1) Ernesto Tomás (1) Ero de Armenteira (1) Esbardallar (1) Escobar (1) Escola pública (1) Escolas de San Ignacio (1) Escrivá de Balaguer (1) Espasa Calpe (1) España cañí (1) Esperanza (1) Estampa Popular (1) Eva (1) Evaristo (1) Evelyn Beatrice Hall (1) Evencio (1) Exterminio (1) FETE-UXT (1) FMI (1) Fai Bistés (1) Fariñas (1) Faro de Vigo (1) Faíco (1) Federico Caballero (1) Federico García Lorca en Galicia (1) Felipe Navarro (1) Fermín Bouza Brei (1) Fernando Birri (1) Fernando Pessoa (1) Fernando Po (1) Fernando Primo de Rivera (1) Fernando Salgueiro (1) Fernando Sánchez Dragó (1) Fernando o Cabesaghrande (1) Ferreira (1) Ferreiros (1) Fez (1) Finca do Carmen (1) Finuco (1) Floreal (1) Foncebadón (1) Fonmiñá (1) Foz (1) Frades (1) Francisco José de Caldas (1) Francisco Márquez (1) Francisco Veiga (1) Francisco de Quevedo (1) Francisco o do Castelo (1) Franco (1) Franqueira (1) François-Marie Arouet (1) Frei Antonio de Guevara (1) Freire (1) Froilán (1) Froilán e Digna (1) Fronte Popular (1) Fuco (1) Fuxan os Ventos (1) Gaiteiro de Panalta (1) Galeusca (1) Garda de Asalto (1) General Lacy (1) Glauco (1) Glaucón (1) Goncharov (1) Goneg (1) Gramsci (1) Guarda-fiscal (1) Guinea Ecuatorial (1) Gógol (1) Hable bien (1) Helena Villar Janeiro (1) Henrique Alonso (1) Heraclio Botana (1) Herman (1) Hermida (1) Hermida de Nosa Señora do Rosario (1) Hilaria (1) Hospicio (1) Hospital Gómez Ulla (1) Hospitalito (1) Hotel Mercur (1) Hudson (1) Hércules (1) Ignacio Ellacuría (1) Ignacio de Loiola (1) Illapu (1) Imprenta Tetilla (1) Infantería 43 (1) Inocencio (1) Isaac Gabaldón (1) Isabel Blanco (1) Isis (1) Jabato (1) Jana (1) Javier Feijó (1) Javier Sensat (1) Jesús Fernández de Yepes Cotte (1) Joaquín Díaz (1) Johann Wolfgang von Goethe (1) Jolio César (1) Joseph Conrad (1) José Antonio Álvarez Diéguez (1) José Carioca (1) José Fernández Rivada (1) José Mario Branco (1) José María Díaz-Alegría (1) José María Pemán (1) José Pavón (1) José Riobó (1) João (1) Juan Compañel (1) Juan Rodriguez (1) Juan Silveira (1) Julio Iglesias (1) Kabul (1) Kavafis (1) Korolenko (1) Kropotkine (1) LIX (1) La Libertad (1) La Marítima (1) La antorcha del porvenir (1) La conquista del pan (1) Languedoc (1) Laura (1) Lavadores (1) Ledicia (1) Lei Mordaza (1) Lembranza (1) Lenín Moreda (1) Linda (1) Lino García Vázquez (1) Lisardo (1) Lois (1) Luis Seoane (1) Luís Vaz de Camões (1) Lúa (1) Mahabharata (1) Malabo (1) Malpica de Bergantiños (1) Mamen (1) Mandrake (1) Manjarín (1) Manolo "Chocolate" (1) Manuel (1) Manuel Azaña (1) Manuel Dorda (1) Manuel Hedilla (1) Manzaneda (1) Marcelo (1) Marcial Lafuente Estefanía (1) Mareas (1) Marica do Coxo (1) Marica do Muíño (1) Marina (1) Mario o carreteiro (1) Mariño de Lobeira (1) Martinico (1) María (1) María Blanchard (1) María do Cebreiro (1) Matias (1) Melilla (1) Memorial do Holocausto (1) Menchu Lamas (1) Mentidero (1) Mercado Común (1) Merdeiro (1) Merkel (1) Mersida (1) Miguel (1) Miguel de Cervantes (1) Mijaíl Lérmontov. Máximo Gorki (1) Mikel Laboa (1) Mila (1) Milagrosa (1) Milhomes (1) Millán Astray (1) Mingos (1) Miragres (1) Miro Casabella (1) Misa da gaita (1) Misión Biolóxica de Galicia (1) Mo Tzu (1) Moby Dick (1) Moio (1) Moisés Álvarez (1) Moncho (1) Moncho Seixo (1) Monforte (1) Mongo (1) Monte Iragodo (1) Montenegro (1) Montevideo (1) Montilla (1) Montpellier (1) Morganne (1) Mougás (1) Mouras (1) Mouros (1) Muiñeira de Ponte San Paio (1) Ménades (1) Mónico (1) Natalia Sedova (1) Navia (1) Negro Pepito (1) Neto (1) Nicasio (1) Nieto Antúnez (1) Noia (1) Nova York (1) Nuevo Café (1) Numeroloxía (1) Nuno Espiñeiro (1) Náutico (1) O Anchoa (1) O Buraquiño (1) O Catrollos (1) O Ferrol (1) O Lagharto Pintado (1) O Rabioso (1) O bar da Preciosa (1) O café (1) O nacemento de Mirequelledigo (1) Obradoiro de gaitas Seivane (1) Odiseo (1) Oia (1) Ola (1) Oliva (1) Ondárroa (1) Orfeón Unión Orensana (1) Os Lusíadas (1) Os libros nos fan libres (1) Ourense (1) PHILIPS (1) PQSG (1) Pablo (1) Pablo Carpintero (1) Pablo Morillo (1) Pablo Neruda (1) Paco Ibáñez (1) Padornelo (1) Padre Aureliano (1) Padre Llanos (1) Padre Pardo (1) Palau (1) Palmira (1) Pancho Pistolas (1) Pantuflo (1) Papelería Porras (1) Parrula (1) Parvati Devi (1) Pasaia (1) Paseo do Prado (1) Passepartout (1) Pato Donald (1) Paulino Pérez (1) Pazos de Merexo (1) Pedornes (1) Pedro (1) Pedro "O cruel" (1) Pedro Botelo (1) Pedrouzo (1) Peliqueiros (1) Peláez (1) Pensión La Orensana (1) Pepe Ortega pintor (1) Pepe o sobriño (1) Pepiño Tula (1) Pequena Rusia (1) Pereiró (1) Pergamiño Vindel (1) Perruquería Rial (1) Phileas Fogg (1) Pio Moa (1) Pirulí de la Habana (1) Pitágoras (1) Platón (1) Plutarco (1) Poemar o mar (1) Policarpo Sanz (1) Polo río abaixo vai ..." (1) Pontesampaio (1) Porta da Gamboa (1) Portela do Padornelo (1) Portugal (1) Poseidón (1) Praia do Adro (1) Praza da Fonte (1) Primeiro de Maio (1) Primo de Rivera (1) Procrastinación (1) Punta Orelluda (1) Pushkin (1) Pópulo (1) Queixumes dos pinos (1) Quevedo (1) Quinta columna (1) RAG (1) RENFE (1) Radio Vigo (1) Rafa Laso (1) Rafael Alberti (1) Rafael Portanet (1) Rafael Subirach (1) Rajoy (1) Ramiro Isla (1) Ramona Rodriguez Bustelo (1) Ramón Akal (1) Ramón Conde (1) Ramón de Cabanillas (1) Rande (1) Ravensbruck (1) Real Academis Galega (1) Real Club Naútico de Vigo (1) Real de Castilla (1) Rebordechán (1) Reconquista (1) Redomeira (1) Redondela (1) Rego Grande (1) Rennes (1) René (1) República Dominicana (1) República Galega (1) Revista Nueva (1) Rial (1) Ribeira de Piquín (1) Riera i Puntí (1) Rif (1) Riobóo (1) Riomao (1) Riouxa (1) Riveiro Coello (1) Rocinante (1) Rodil (1) Rodolfo Llopis (1) Rodrigo de Triana (1) Roma (1) Rompente (1) Rosa (1) Rosalía de Castro (1) Roscoff (1) Rus de Kiev (1) Ruta da Seda (1) Rutilio Grande (1) Ríos (1) Rúa Don Bosco (1) Rúa do Barón (1) Sabin Seijo (1) Sacaúntos (1) Salerno (1) Samaín (1) Samo (1) San Andrés de Teixido (1) San Bento (1) San Cristovo de Borraxeiros (1) San Domingos de Bonaval (1) San Eliseo (1) San Gonzalo de Amarante (1) San Judas Tadeo (1) San Luis Gonzaga (1) San Miguel de Bouzas (1) San Pedro de Mourillós (1) San Roque de Meira (1) San Trocado (1) San Xosé de Cluny (1) Sanatorio de Troncoso (1) Sancho Panza (1) Sanguñedo (1) Sanjurjo (1) Santa Bárbara (1) Santa Clara (1) Santa Compaña (1) Santa Isabel (1) Santa María de Olás (1) Santiago de Cuba (1) Santo Antonio (1) Santo Estevo de Sandiás (1) Santodomingo (1) Sección Feminina (1) Segundo Montes (1) Seixas (1) Seminario de Estudos Galegos (1) Serra da Graba (1) Serrada Queixa (1) Servial (1) Señora Lola (1) Sherlock Holmes (1) Shiva (1) Siemens (1) Sirio (1) Siñor Afranio (1) Sociedade Agrícola (1) Sociedade Coral La Oliva (1) Sondeseu (1) Suárez Picallo (1) Síndrome de Down (1) Sócrates (1) Taberna Alameda (1) Taboada (1) Tambre (1) Tareixa (1) Tebeos (1) Teis (1) Terra Nova (1) Terra de Montes (1) Teseo (1) Thomas Huxley (1) Tio Vivo (1) Titanic (1) Todos son corruptos (1) Tolstói (1) Tom Jones (1) Tombo do gato (1) Torroña (1) Toulouse (1) Toñeco (1) Trastámara (1) Trelawney (1) Tribulete (1) Trintxerpe (1) Troncoso (1) Trío Corvino (1) Tui (1) Turgut (1) Turguénev (1) UCA (1) UNESCO (1) USC (1) Ubaldo Gil (1) Universidad Complutense (1) Urbano (1) Urbano Lugrís (1) Urbano Rrodriguez Moledo (1) Valentín Paz Andrade (1) Valença (1) Valga (1) Vapores de Pasaje (1) Veiga de Nostre (1) Velha Chica (1) Venancio (1) Vicente Risco (1) Vicente Vales (1) Vigoscopio (1) Viguesa de Transportes (1) Vilamaior do Val (1) Vilar de Barrio (1) Vilariño de Conso (1) Vincent van Gogh (1) Virgina Woolf (1) Virxe do Carmen (1) Vitrasa (1) Viveiro (1) Voltaire (1) Vulcano (1) Waldo Gil (1) Ward Leonard (1) Wekspoor (1) Winston de batea (1) XCG (1) Xaime (1) Xaime Isla (1) Xan (1) Xan Pardal (1) Xan de Outeiro (1) Xavier Moreda (1) Xela Conde (1) Xerome (1) Xesús Lago Barbeito (1) Xesús Rábade Peredes (1) Xoan Evanxelista (1) Xocas (1) Xosé (1) Xosé Guillermo (1) Xosé Gómez Gaioso (1) Xosé María Tojeira (1) Xoán (1) Xurxo Souto (1) Xustino (1) Yuri Gagarin (1) Zacarías (1) Zipi e Zape (1) a Collona (1) a Ilíada (1) a Morena (1) a Odisea (1) a bondade ns nenos (1) a derradeira tallada (1) a miseria (1) a pica polaina (1) a política (1) a santa compaña (1) a vella toupa (1) a voz e a palabra (1) aforrar risas para as choras (1) agrarismo (1) amarrado ao legón (1) amigos de dirección única (1) amizade (1) arrastre (1) arxinas (1) astrónimo (1) augabendita (1) auto exilio (1) baile agarrado (1) baladadas de fin de ano (1) balonmán (1) bancarios (1) bancos (1) bandeiras (1) bandiñas (1) baraka (1) barbería (1) barbos (1) barricadas dos Choróns e Calvario (1) bataiola (1) bicar o pan (1) birlos (1) blocaos (1) bou de altura (1) bou de vara (1) brazo incorrupto (1) brigadistas (1) burro (1) buscando un cacique (1) cabracho (1) cainismo (1) caixa (1) caldo (1) camareiro (1) camiño dos Casaliños (1) cantaitores (1) canteiros (1) capicúa (1) carallo (1) carioca (1) carpideiras (1) carpinteiro (1) carpintería (1) carrachos (1) carrilanas (1) castro (1) cementerio mariño (1) cemiterio de Pereiró (1) centeo (1) centralismo democrático (1) cerco con xareta (1) champaña (1) chapeu de tres picos (1) charangas (1) chauvinisme (1) chincho (1) choradeiras (1) civiles (1) coi (1) comerciantes de fronteira (1) competencia polos recursos (1) conspiranoico (1) constructores ancestrais (1) contrabandistas (1) corrupción (1) corruptores (1) corruptos (1) corístico (1) cruceiro (1) curación (1) currículo (1) cus de ferro (1) da Batería (1) dadaísmo (1) dar remolque (1) desafectos (1) descuidero (1) despilfarro (1) dinoseto (1) don Manuel (1) don Pésimo (1) don Óptimo (1) dona Carmen (1) dona Esperanza (1) donalicias (1) dorna polbeira (1) dos Olmos (1) día da muller (1) eclesiónimo (1) ecodomónimo (1) eiras eiras (1) encomenda aos defuntiños (1) encontros poéticos (1) enredos de nenos (1) entrepot (1) escabicheiro (1) escalos (1) escarapote (1) escaviche (1) escola concertada (1) escola privada (1) escolas filosóficas (1) estantiga (1) estercar as leiras (1) estupidez (1) fai coma eu digo (1) faiado máxico (1) fala (1) falanxistas (1) faneca brava (1) fariña e cabalo (1) feito o mesmo (1) feminismo (1) feminismos (1) festa rachada (1) fielato (1) filibisteiro (1) fin de ano (1) fogos de Bouzas (1) formación (1) fulespín (1) fútbol (1) gabanza da aldea (1) gaita de alcacén (1) gaita de barquín (1) gaita e acordeón (1) gaita mirandesa (1) gaiteiro de Brión (1) galego litúrxico (1) galgos ou podencos (1) galopín (1) gardamariña (1) garranos (1) gheada (1) gneis de riebeckita (1) goberno de lobos (1) grandeur (1) guardinhas (1) guerra de Cuba (1) guá (1) herba de namorar (1) heroína (1) hidromel (1) himno de España (1) hipocorístico (1) hórreo (1) ideónimo (1) inferno para o PCE (1) intelixencia (1) irmán (1) labrego (1) ladaíñas (1) lagoa de Antela (1) lanchas do xeito (1) lavar as mans (1) leiteiras (1) ler o mar (1) ler o río (1) longa noite de pedra (1) lume novo (1) machismo (1) malo coñecido (1) mancontro (1) mar campal (1) marcha real (1) mariñeiros de cadabullo (1) mariñeiros de legón (1) mascato (1) matemáticas (1) meigallo (1) memoria (1) memoria histórica (1) menhir (1) millo (1) mnemónicos (1) moito señorito (1) monicións (1) monte Farelo (1) morriña (1) musulmáns (1) mámoas (1) música das esferas (1) na miña fame mando eu (1) nacionalismo (1) nai (1) naónimo (1) noitevella (1) nove bicos (1) número da cabra (1) números perfectos (1) o Partido que Sempre Gaña (1) o Raposo (1) o bo dos malos tempos (1) o boi de Laiño (1) o cura de Meira (1) o encargo dos punteiros (1) o galo inglés (1) o mar (1) o papafilloas (1) o pobo é sabio (1) o prezo dunha gaita (1) o real da vergonza (1) oenegué (1) ojomuel (1) onde hsai patrón (1) orfo (1) os Elementais (1) padra Cantadeira (1) palangre (1) pantocazo (1) parella (1) paremias (1) patacón (1) patria (1) patria querida (1) pavías (1) peixe araña (1) pendencias (1) pensa mal (1) pepas (1) perra chica (1) perra gorda (1) pescador de caña (1) petróglifos (1) pexegueiro (1) picos de ouro (1) picudo vermello (1) pirulí da Habana (1) poeta (1) polio (1) polvos de arroz (1) porco (1) praia de Placeres (1) preferentes (1) procurando no lixo (1) pucheiros e lázaros (1) pósito (1) quiñón (1) racismo (1) raposo (1) rebite (1) recendo da infancia (1) regras do diaño (1) resolio (1) revistas de perruquería (1) rua dos Ferreiros (1) río Limia (1) rúa do Príncipe (1) rúa dos Cesteiros (1) rúa dos Ferreiros (1) sacar punto (1) sanación (1) sanandreses (1) sarabaítas (1) sardiña (1) sardiñas á grella (1) sardiñocracia (1) saudade (1) seseo (1) sete virxes (1) señoritas de caldo á merenda (1) socedallas (1) sochantre (1) sofisma (1) sollado (1) sombra de piñeiro (1) sororidade (1) sotavento (1) tabaco (1) tamborileiro (1) tanino (1) tarrafas (1) tenca (1) terror roxo (1) tocar a gaita (1) tocar pechado (1) tonsura (1) torno de bésta (1) torreiro (1) toupeira (1) traballadores (1) traballar en parella (1) transacción (1) tranvías eléctricos (1) trapicheiras (1) traíñas (1) tricorne (1) trigo (1) trincheiras (1) troitas (1) tromentelo (1) trotskista (1) tía Hermelinda (1) unión roblonada (1) utopía (1) vaca feireada (1) valor e prezo (1) vapor Córdoba (1) vasquiña (1) velorio (1) violencia (1) violencia de xénero (1) violetas (1) vivir ben con Filipe e con Aznar (1) viúvas do mar (1) xastres (1) xeito (1) xente de Meira (1) xente mala (1) xentes e feras (1) xiróvagos (1) xitanos (1) xogos infantís (1) xouba (1) xubilación (1) xugo castelán (1) xugo cornal (1) xugo de mulido (1) xurelo (1) zapateiros (1) zoónimo (1) Álvaro Cunqueiro (1) Ásunción (1) Ítaca (1)
A xeito de xustificación
Mirequelledigo é un proxecto literario a xeito de monólogos entre un vello mariñeiro de altura, de verbo fácil esporeado con viño treixadura nas tabernas portuarias de Bouzas, e Don Manoel, fillo do que foi Director do Banco Hispano da mesma vila, e que, despois dun longo exilio, volve á terra para atopar as súas raiceiras. Estas conversas en forma de libros profusamente ilustrados foron editados por Meubook, e están disponibles nas mellores librarías do país
Tema Marca de auga. Con tecnoloxía de Blogger.