gl gl gl gl fr gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl pt gl en gl es sv ca es pt br fr gl pt gl lt gl ca en eu en it gl gl gl it en gl pt gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt pt sv en sv fr de de gl gl gl gl gl es gl es gl gl es pt es pt pt gl pt fr pt gl pt pt en gl es gl gl pt pt gl en pt pt gl pt pt pt pt es pt gl gl gl gl gl gl pt it gl gl pt gl gl gl gl pt pt pt gl gl pt es pt gl en gl gl gl pt pt pt es pt gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl pt en ca gl gl pt
Vieiros: Galiza Hoxe - Camilo Nogueira - Mirar para alén
Martes, terza feira, 27 de setembro de 2022
O Congreso da Confederación Intersindical Galega
Con sesenta mil afiliados, a central sindical galega que rebentou nos anos sesenta a partir de un pequeno grupo de traballadores loitaba polos direitos sociais e a liberdade política, está ben presente na sociedade. Segunda entre as organizacións sindicais de Galiza, a un paso da primeira, sen ela as cousas serían mui diferentes. Lidera as reinvindicacións operarias e encabeza a representación dos traballadores nos servizos públicos. Acaba de celebrar o seu Congreso. A CIG constitui unha proba da fortaleza política potencial do nacionalismo galego. Desde o último Congreso o sindicato incrementou muito o número dos seus afiliados. Os dirixentes non teñen medo a abrir as portas da organización.
Non teñen quen lles escreba
Xabier Cid, Patricia Conde, Daniel Esperante,  Teresa Fonseca, Abraham Gallas,  Manuel Gallas, Marcos Mariño, Diego Martínez, Cibrán Santamarina,  nove xovens científicos que, formados nas universidades galegas e traballando en instituicións internacionais, como o CERN da investigación nuclear, viven co galego como primeira lingua e dominan outras como o inglés ou o francés, rebélanse contra o provincianismo alienante de profesores de colexios privados que, ignorando o máis elemental, dicen que o galego non serve para tratar de física e de química. Os Galegos Morrinhentos, encabezados desde Londres por Inma Gil e Xesús Magariños, apañaron dúzeas e dúzeas de relatos de rapaces e raparigas que traballan fora, afirmando que “o galego lles facilitou a aprendizaxe doutros idiomas, fíxolles máis sinxela a comprensión oral e escrita doutras línguas, facilitoulles a comunicación con cidadáns de Portugal e Brasil (entre outras nacións posibles, que xuntas suman unha poboación de arredor de 200 millóns de persoas), dándolle mesmo unha vantaxe frente a outros traballadores, xa que a nivel internacional o coñecemento de idiomas sempre é un bonus”. Leo estes días na imprensa: Sandra Ladra, profesora axudante de computación, mellor estudante do Estado español de Bacharelato,  Rebeca Atencia, que dirixe o santuario de chimpancés na República Democrática do Congo, Olga Alba Fernández cooperante en Gambia. Bernal Vilela cooperante en Moçambique.Tanta xente valiosa temos aquí e polo mundo.
Está ben procurar unha mellora do financiamento da autonomía dentro do sistema en vigor. O que resulta fondamente errado é esquecer ou ocultar que Galiza non terá un bó financiamento do autogoverno entanto que non se cuestione radicalmente o sistema fiscal do Estado español, que lle outorga a Madrid todo o poder financeiro. Tal como se levan as negociacións parece que o Parlamento de Galiza pide un tratamento compasivo, unha esmola, baseado na dispersión e o avellentamento da nosa povoación, cando o que se debe exixir é un poder fiscal que garanta un autogoverno nacional. Con unha renda por habitante próxima ao 90% da media da Unión Europea, e con un Orzamento autonómico que se corresponde apenas co 22% do PIB galego, o que Galiza necesita é soberanía fiscal; que os nosos impostos se arrecaden aquí, achegando logo o preciso para as instituicións estatais ou supranacionais na que estivermos integrados.
El Prat e os aeroportos galegos
Depois dos títulos do Barça, co novo aeroporto do Prat Cataluña bateu con forza no dominio real e simbólico de Madrid como un pretendido poder necesario. Entretanto, os que mandan ou que queren mandar en Galiza non se atreven a potenciar o aeroporto de Santiago como central e internacional. Mágoa!. Do centro de Barcelona ao Prat non se tarda máis que do centro da Coruña ou Vigo á Lavacolla.
A asasinato de Eduardo Puelles por ETA está sendo aproveitado para atacar a Juán José Ibarretxe, que vive na súa casa de Llodio sen intervir no mundo político. Para exaltar a acción do presente lehendakari, nun xornal de Madrid dedica toda unha crónica a Ibarretxe, como se este fora complacente coa organización terrorista. Con tal desinformación pretenden ocultar que só o 10% dos vascos –di a sondaxe poseleitoral do CIS- consideran a alianza PSOE-PP como a mellor solución para governar no País Vasco. Van por mal camiño.
A sondaxe feita polo CIS depois das eleicións europeas indica que 51% dos galegos teñen a lingua do país como a que os identifica, entanto que 24,2% se identifican con galego e castelán, e con esta última 29,2%. 22,5% síntense máis galegos que españois ou só galegos, entanto que só 7,1% se consideran máis españois que galegos ou só españois. 68, 9% séntense tan galegos como españois. Defínense como nacionalistas 23,8%. Tendo en conta que se non se dispón de autogoverno nacional é dificilmente resistíbel a dominancia material, cultural e ideolóxica do Estado -aquí como en calquer outro Estado-, as cifras indican que o sentir  dos galegos como tais resiste. Este domingo estiven na feira e na área comercial e de recreo da praza do recheo de Cee. Alí, centos ou miles de persoas, desde Carnota a Fisterra e Muxía, nenos e maiores comunicábanse no galego dos seus avós. É así en muitos outros sitios. Non constituen estas realidades un fundamento para unha política máis avanzada, ambiciosa e amplamente democrática do nacionalismo galego?.
Depois de estar en Rússia na reunião do Grupo BRIC -Brasil, Rússia, India e China- o Presidente Lula da Silva esteve em Genevra, com a Organização Internacional do Trabalho (OIT). Contou-me Jeanne Pereira, a representante do Partido dos Trabalhadores na Galiza, que Lula falou primeiro como Presidente e que acabado esse discurso anunciou que ia falar como sindicalista. Ao rematar recebeu uma ovação estrondosa. Tão grande que, impressionado, o seguinte orador, o Presidente da França Nicolas Sarkozy seica fez um discurso muito de esquerdas.
É preciso que te rexistres para poder participar en Vieiros. Desde a páxina de entrada podes crear o teu Vieiros.
Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí:
Camilo Nogueira Román naceu en Lavadores (Vigo) en 1936. Enxeñeiro industrial e economista, foi eurodeputado polo BNG entre os anos 1999 e 2004.
A manifestación de Cataluña (13/07/2010)
O governo económico da união (15/06/2010)
A España do pasado (16/05/2010)
"Três anos para salvar o euro" (09/05/2010)
Elógio da amizade (02/05/2010)
A reforma do Estatuto (25/04/2010)
Ai, Europa ! (11/04/2010)
O retorno dos demos (21/03/2010)
A glória do Pórtico (14/03/2010)
A nação curda (07/03/2010)
As provincias e Madrid (26/02/2010)
Um salto económico e demográfico (20/02/2010)
A propósito de Grécia (17/02/2010)
Foi alí, no Obradoiro (29/01/2010)
Da presidência da União (13/01/2010)
Depois de Copenhague (30/12/2009)
Brasil e nós (18/12/2009)
A dignidade dun povo (27/11/2009)
Depois de cinco anos de crise (24/11/2009)
O momento da União Europeia: A eleicão do presidente (I) (27/10/2009)
A cidade do Bósforo (13/10/2009)
Os Jogos de Lula (08/10/2009)
Um espectro ronda sobre Europa (30/09/2009)
Zascandileando por Europa (21/09/2009)
O sitio onde aninham todas as virtudes (16/09/2009)
Crise e sociedade (08/09/2009)
Expropiadores da nación (01/09/2009)
Desde o valor de todo o feito... (27/08/2009)
Estar na cereixeira (18/08/2009)
A propósito de Ence e Pescanova (e da agresión madrileña a Caixa Galicia) (03/08/2009)
Tanta gente, tão preparada (28/07/2009)
De costas viradas (14/07/2009)
A propósito do financiamento autonómico (07/07/2009)
Castelao entre nós (30/06/2009)
O conto é que... (16/06/2009)
Non será doado (09/06/2009)
Os europeos e a consciencia da Unión (02/06/2009)
Xogando coas cousas de comer (26/05/2009)
O acosso que não diz o seu nome (19/05/2009)
Depois da Asemblea (12/05/2009)
Unha penosa contradición (21/04/2009)
Abrir-se à sociedade (14/04/2009)
O patrón de Europa (07/04/2009)
O peso em Madrid (31/03/2009)
Contra a desertización (24/03/2009)
Lula e Obama (17/03/2009)
O acordo necesario (10/03/2009)
Desde o areal de Estorde (24/02/2009)
EEUU, China, a UE e nós (17/02/2009)
Belém da Amazônia (10/02/2009)
Sobre Galiza na crise (03/02/2009)
Como Lincoln e Mandela (27/01/2009)
O presidente eleito (17/01/2009)
Bombardear un campo de concentración (30/12/2008)
Un territorio común (03/12/2008)
O soño americano (30/10/2008)
As medallas olímpicas (17/08/2008)
As primarias demócratas en EEUU (13/06/2008)
Unha nación no mundo (02/04/2008)
Crónica de Palestina (18/02/2008)
A experiencia e o cambio (10/01/2008)
Non teñen remedio (29/05/2007)
Opinión, Columnas, Galerías, Últimas, Escáneres, Anteriores, FAQ, Buscador
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
Chat, Foros, Chatrevistas, Postais, Conversas, Open Vieiros
Barcelona, Bos Aires, Euskadi, Venezuela, Irlanda
Día das Letras, Creación, Informativos, Dossiers, XGN07, 1 de abril
RSS | Que é Vieiros? | Que é o RSS? | Creative Commons | Publicidade | Director | O equipo | Contacto