gl gl gl gl pt es en gl gl gl gl fr gl en gl gl gl gl fr gl gl gl pt gl gl gl it gl gl ast gl gl fr en gl gl gl fi pt ca es gl es es es es gl gl es gl it gl gl es pt gl ceb gl gl pt gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl oc gl gl gl gl gl nl gl gl gl gl fr gl fr fr en en en cs en fr en en en en en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de en en en en en en en gl es pt gl es gl gl fr gl es es en es
Web da Asociación Cultural Barbantia
Dama sentada con ollos mar
Unha historia de amor sen final feliz
Por un golpe de sorte
A hora da concepción perfecta
A luz desfaise impunemente na Habana
As tenues sombras móvense
Erma, infecunda, rexeitada, oprimida e impotente
A xustiza pola lingua
Palavras que ainda hoje semelham insignificantes
Entrevista a Pilar Buela
Entrevista a Marica Campo
Entrevista a Iria Gestoso
Entrevista a Gonzalo Navaza
Entrevista con Xerardo Agrafoxo.
Entrevista a Roque Cameselle
Entrevista a Rosa Aneiros
Os Ciclos do Bambú
A Voz de Barbantia
Revista de Libros do Barbanza 2004-2005
por Iria M. L. Lestón
A miña alma quedou naquel vagón
cando nun eterno segundo
se parou o teu corazón.
As miñas bágoas negras
inundan as miñas meixelas,
mentres os meus cabelos se revolven
entrelazando doces recordos de amor.
Onde estás? A onde irás?
Endexamais poderás contestar ás miñas verbas
Endexamais volverei sentir os teus bicos
nas miñas meixelas agora negras
e sanguentas pola dor
que provocan tantas bágoas ao caer.
Endexamais me deixarás de ver chorar
ao pensar naquel amencer, e verás
desde onde agora estás
que nunca, nunca, de ti me vou esquecer.
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
Tes que iniciar sesión para publicar comentarios.
Este sitio emprega Akismet para reducir o spam. Aprende como se procesan os datos dos teus comentarios.