gl gl gl gl gl gl gl es es gl gl gl gl es es es es es gl gl it eo gl gl ca gl gl gl gl gl es es gl gl gl gl es es es es es gl gl it eo gl gl gl gl gl gl es es gl gl gl gl es es es es es gl gl it eo gl gl gl pt fr gl en gl es es gl en gl gl gl gl gl gl gl pt fr fr fr es fr pt es gl gl en gl gl gl gl it gl gl gl gl it gl lt lt gl gl gl gl it gl lt gl gl gl gl gl gl gl it gl gl gl gl gl pt en
Tan puro [Sor Juana Inés de la Cruz] | A poesía necesaria
ir á navegación Saltar ao contido
Colección Chan da Pólvora & Papelesmínimos
Colección Areal de Melide
Colección Chan da Pólvora
Colección Malaca de Fóra
Colección Rabo de Egua
Colección Cova da Lontra
Colección Chan da Pólvora & Papelesmínimos
Colección Areal de Melide
Colección Chan da Pólvora
Colección Malaca de Fóra
Colección Rabo de Egua
Colección Cova da Lontra
Colección Chan da Pólvora & Papelesmínimos
Colección Areal de Melide
Inicio / Colección Rabo de Egua / Tan puro [Sor Juana Inés de la Cruz]
Tan puro [Sor Juana Inés de la Cruz]
Tan puro [Sor Juana Inés de la Cruz] cantidade
Categoría: Colección Rabo de Egua
DATA DE EDICIÓN: 25-06-2021
COLECCIÓN: Rabo de Egua, número 7
Tan puro, cinco poemas de Sor Juana Inés de la Cruz que Jesús Castro Yáñez puxo en galego nunha tradución engaiolante, onde a rima híbrida da autora, mestura de elementos barrocos e conceptuais, aparece reflectida nunha delicada sonoridade.
O volume non é só un excepcional exercicio de tradución senón tamén unha oportunidade de achegarse á unha das maiores figuras da lírica barroca e da poesía hispanoamericana en xeral.
Sor Juana Inés de la Cruz, (nacida en San Miguel Nepantla -vicerreinado de Nova España, hoxe México-) filla ilexítima dun capitán español e unha nai criolla, foi muller de inmenso e precoz talento para a lectura e a escritura, coñecementos aos que con fervor quixo consagrar a súa vida. Relixiosa máis por vocación intelectual que por convicción monástica, foi na orde xerónima onde atopou un lugar e un pretexto para dedicar a súa vida á erudición co apoio da condesa de Paredes e vicerraíña de México, María Luisa Manrique de Lara y Gonzaga (referida nos poemas baixo apelativos afectuosos como Lisi ou Filis), que sería a súa protectora, interlocutora e suxeito central de boa parte da súa obra escrita. Os poemas e retratos que lle dedica á vicerraíña poden ser comprendidos como panexíricos cortesáns ou claras expresións dunha relación lésbica, e posiblemente as dúas cousas sexan certas e ningunha diga toda a verdade. O que si é evidente nos poemas é a forza dun eu lírico feminino e virtuoso que crea o suxeito amado á medida da súa voz, que enuncia unha sede para non saciala e así coñecer máis a fondo —nunha espera desexada inesgotable— a anegada razón do seu ser.
Seis poemas galegos [Federico García Lorca]
Querido Eduardo [Cartas de Suárez Picallo a Blanco Amor]
Figuras masculinas de meio-corpo [Antom Fortes] Inmortal Afrodita [Safo]
laboratorio de indagacións poéticas
Contacto | Termos e condicións de venda | Política de privacidade | Cookies
Estás vendo: Tan puro [Sor Juana Inés de la Cruz] 6,00€