gl gl gl gl fr gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl pt gl en gl es sv ca es pt br fr gl pt gl lt gl ca en eu en it gl gl gl it en gl it pt it gl gl gl es gl gl gl zh en sv fr de de gl gl gl gl gl es gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl en gl en gl gl gl gl gl gl en gl gl fr gl gl gl gl gl gl es en es gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl pt en ca gl gl pt
Vieiros: Galiza Hoxe - Eduardo Rego - “Non no meu patio traseiro”
Xoves, quinta feira, 29 de setembro de 2022
É unha expresión que se utiliza para referirse á oposición de plataformas e activistas a proxectos dos gobernos que pretenden instalarse en determinados lugares. Vina empregada recentemente nun documento político (usando tamén a expresión en inglés - NIMBY, Not in My Back Yard). Con ela teño a impresión de que o que se pretende é anular a capacidade opositora, sinalando o interese privado que inspira as accións duns (plataformas e activistas) fronte ao interese colectivo e público doutros (gobernos).
Como dicía E.M. Cioran poñémoslle a unha cousa un nome, unha etiqueta e dámoslle así un (simulacro) de sentido. Cando os gobernos son de dereitas - dende sectores da esquerda- lexitímase a sospeita de que a maioría das decisións de aqueles ocultan intereses privados (corporativos, grupos de presión, individuais); cando os gobernos son de esquerda  dende esa cultura próxima ao poder preténdese facer válida aquela vella ecuación de partido=vangarda=proletariado-pobo=goberno= interese colectivo e público. (A miúdo apelan ás enquisas, que se converteron hoxe nun instrumento imprescindible para os gobernantes, para lexitimar a súa causa)
Hai demasiados exemplos na historia recente (dende o socialismo realista dos países do Leste ata as democracias occidentais) de que isto non é así tan sinxelo. A economía, as elites corporativas, grupos de presión de diversa índole, etc, inflúen cada vez máis nas decisións políticas; tampouco se pode pretender que a política quede restrinxida aos partidos e á contenda electoral. O pluralismo político non pode reducirse a unha oposición organizada en partido político senón que inclúe aos movementos, grupos e individuos que denuncian as accións dos gobernos exercendo unha forma de contrapoder.
Frente a fe cultura da transparencia
As accións dos gobernos non son incuestionables nin constitúen un dogma de fe. O desenvolvemento e creación dunha cultura da transparencia convértese, na actualidade, nun elemento fundamental da democracia. Dispoñer da información e datos abondos para que cada cidadán poida avaliar e xulgar por si mesmo. Os medios de comunicación poden exercer un papel importante - moito máis do que fan- pero, grazas a internet, esíxese que a información poida ser accesible a calquera cidadán ou cidadá.
Igual que na loita entre partidos políticos para alcanzar o poder, máis que presentar alternativas, o que  se fai é obstruír o máximo posible ao adversario, ás veces, é certo que tamén plataformas ou grupos utilizan o seu poder de obstrución con certo carácter nihilista ou nostálxico pero isto sucede en paralelo á loita e competencia pura e dura entre partidos para exercer o poder, cada vez máis desideoloxizados: "onde dixen digo, digo Diego". Se digo laico, agora apoio á Igrexa máis que o faría o propio PP confesional, se digo defensa do público, agora interpreto que podo privatizar, etc.
É obvio que non todos os actores teñen a mesma capacidade de contrapoder. Enganaríanse, non obstante, os nosos gobernantes, se interpretan o que cala como que outorga. Algúns autores, como Pierre Rosanvallon, veñen analizando o que denomina "zonas grises" da expresión política, referíndose ao retraemento, a abstención e o silencio. A indiferenza é, non obstante, relativa. A miúdo pode non só facer subir ou baixar os votos a un partido senón gañar ou perder eleccións (Pode verse a análise poselectoral de J. L. de Zarraga, no diario Público, do 22 de mai). Unha maneira de vencer esa indiferencia, conseguindo maior credibilidade, é desenvolvendo unha maior cultura da trasparencia nas institucións e nas decisións políticas.
É preciso que te rexistres para poder participar en Vieiros. Desde a páxina de entrada podes crear o teu Vieiros.
Se xa tes o teu nome en Vieiros, podes acceder dende aquí:
Eduardo Rego Rodríguez (Santiago de Compostela, 1955). É profesor titular de Socioloxía na Universidade da Coruña, onde imparte a materia de Socioloxía Política.
Monólogo dende o desgoberno (05/01/2010)
Abuso e tortura de menores (17/12/2009)
¡ Políticos que se corrompen a si mesmos! (04/11/2009)
Trampa de sedución (21/10/2009)
Unha lección olímpica (07/10/2009)
Outro 25 de xullo. Pero distinto (25/07/2009)
Persoa ou cidadáns: caridade ou xustiza social (11/07/2009)
¡Un presidente valente¡ (04/07/2009)
A caída do tigre celta e as recomendacións de Jean- Claude Trichet (27/06/2009)
Vale a pena votar o 7 de xuño? (30/05/2009)
Territorio e identidade (23/05/2009)
Buscar alternativas a todos os Berlusconi (15/05/2009)
É xusta a liberdade de elección? (09/05/2009)
Unha petición ao arcebispo Julián Barrio (02/05/2009)
Como se nada pasase (25/04/2009)
R. Kennedy, o PIB e a política progresista (18/04/2009)
Como unha piña (11/04/2009)
Os gobernos e a crise (04/04/2009)
Son os gobernos de coalición unha excepción? (21/03/2009)
A quimera do centro político (14/03/2009)
¿Pasa a xuventude? (28/02/2009)
Se a campaña electoral fose como as teleseries! (21/02/2009)
O PP e a súa rebaixa de impostos (14/02/2009)
E despois da prestación por desemprego, ¿que? (24/11/2008)
Espertar do soño (28/10/2008)
¿Man invisible ou burato negro do capitalismo? (30/09/2008)
Deixar as consecuencias en mans de Deus (07/09/2008)
A UE e as 65 horas (12/06/2008)
Opacidade e mafias (30/04/2008)
O que nos vén enriba (14/04/2008)
Postdemocracia e eleccións (26/02/2008)
O poder sen límites... (06/02/2008)
Choque de mentalidades (22/01/2008)
Eleccións a reitor na UDC (30/11/2007)
Algunha lección a partir do Prestige? (13/11/2007)
Aguiño: Contra Goliath (29/10/2007)
Efectivizar o cambio galego (20/09/2007)
Pleno emprego, subempleo e precariedade (06/09/2007)
Non é relixión, é política (05/07/2007)
Un cambio político histórico. (19/06/2007)
Opinión, Columnas, Galerías, Últimas, Escáneres, Anteriores, FAQ, Buscador
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
Chat, Foros, Chatrevistas, Postais, Conversas, Open Vieiros
Barcelona, Bos Aires, Euskadi, Venezuela, Irlanda
Día das Letras, Creación, Informativos, Dossiers, XGN07, 1 de abril
RSS | Que é Vieiros? | Que é o RSS? | Creative Commons | Publicidade | Director | O equipo | Contacto