pt gl gl it lt it gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt lo gl la gl en gl nds es en es pt en en pt pt gl de gl gl gl lt gl gl gl gl lt it gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl lo gl la gl en gl nds es en es pt en en pt pt gl de gl gl lt gl gl gl gl lo gl gl gl lt gl gl de gl gl gl gl gl gl es es gl gl de gl gl gl gl es es gl de gl gl gl es gl de gl gl gl gl gl es es es gl de gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl de es gl gl gl es es gl de gl gl gl es gl es es gl de es gl gl gl gl gl es gl de gl gl gl gl pt it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl es gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl lt gl gl gl gl gl gl de gl es oc oc ms gl es es gl gl gl gl fr gl gl es it gl es en de gl gl
Cookies na web dos SAI. Utilizamos cookies para ofrecer a mellor experiencia na nosa web. Por favor, acepte o uso de cookies premendo o botón.
Servizos de Apoio á Investigación
Análise de fluxo segmentado con detección espectrofotométrica Determinación de nitróxeno total, cianuro total e substancias activas ao azul de metileno (deterxentes aniónicos).
As mostras son aspiradas secuencialmente e son separadas unhas das outras e da corrente de augaportadora por medio de burbullas de aire. A corrente de fluído a través dosistema é producida por unha bomba peristáltica, que funciona continuamente a unha velocidade constante. Acorrente de fluído é  segmentada porburbullas de aire de forma que se prevén a contaminación entre mostras, xa quese divide a mostra en  alícuotas ousegmentos proporcionados e sepáranse as mostras consecutivas, evitando acontaminación causada pola dispersión entre elas.
No seu camiño a mostra mestúrase cos reactivos dunha maneiracontinua, que se mesturan e reaccionan durante o seu paso a través dunha ouvarias espirais de vidro ou a través dun quentador a unha temperatura definida.
Antes de que a corrente de fluído entre na célula do  espectrofotómetro, elimínanse as burbullas deaire. A corrente de fluído sen aire pasa a través da cela do espectrofotómetroe o sinal aparece como unha serie de picos, a altura dos cales é directamenteproporcional á concentración do parámetro da proba.
o  Equipo: Consola Futura Ntotal (Alliance)
o  Equipo: Consola Futura deterxentes aniónicos(Alliance)
Análise de especies de carbono por combustión con detección por espectrofotometría infravermella Determinación de COT e COD.
O carbono ( CT) presente nunha mostra  oxida por combustión nun reactor  catalítico de platino a 680 °C. O CO2 resultante detéctase e cuantifica mediante un  espectrofotómetro de infravermello non  dispersivo ( NDIR). Outra  alícuota da mesma mostra é acidificada e o carbono inorgánico ( CI) transformado en CO2 é arrastrado á cela do detector NDIR  por medio dunha corrente gasosa que se  gurgulla a través da mostra acidificada. O carbono orgánico obtense por diferenza das dúas medidas ( CO =  CT -  CI).
o Equipo: TOC-V CHNS con mostreador automático ASI-V (Shimadzu)
o Equipo: Formacs HT con mostreador automático LAS 160 (Skalar)
Análise de compostos de nitróxeno por oxidación e posterior detección mediante quimioluminiscencia. Determinación de nitróxeno total e óxidos de nitróxeno
Análise de compostos de nitróxeno por oxidación e posterior detección mediante quimioluminiscencia.
Determinación de nitróxeno total e óxidos de nitróxeno
O nitróxeno presente nunha mostra  oxida a óxidos de nitróxeno por combustión nun reactor  catalítico a 950º C en presenza de osíxeno. Os óxidos de nitróxeno detéctanse por  quimioluminiscencia tras reacción con ozono.
o Equipo: Formacs HT con mostreador automático LAS 160 (Skalar)
Electrometría Determinación de pH, condutividade e alcalinidade total e composta ( hidróxidos, carbonatos e bicarbonatos).
Determinación de pH, condutividade e alcalinidade total e composta ( hidróxidos, carbonatos e bicarbonatos).
A  potenciometría é unha técnica  electroanalítica coa que se pode determinar a concentración dunha especie  electroactiva nunha disolución empregando un eléctrodo de referencia (un eléctrodo cun potencial constante no tempo e coñecido) e un eléctrodo de traballo (un eléctrodo sensible á especie  electroactiva). Normalmente utilízanse eléctrodos construídos  selectivamente sensibles aos  ións de interese. Unha das medidas  potenciométricas máis comúns é a determinación do  pH.
A  condutimetría é un método analítico que se basea na condución eléctrica dos ións en solución entre dous puntos de diferente potencial, que se utiliza para medir a  molaridade dunha disolución, determinada pola súa carga  iónica, ou salina.
Equipo: Valorador automático 809 Titrando equipado con conductímetro 712 Conductometer, robot de procesado de mostras 815 Robotic USB Sample Processor XL e unidade de dosificación Dosino 800 (Metrohm)
Sondas: pH, conductividad, sulfuro de hidróxeno.
Equipo: Seven Easy S30 conductivity (Mettler-Toledo)
Cromatografía iónica con detección por condutividade Determinación de anións inorgánicos ( fluoruro, cloruro, bromuro, nitrito, nitrato, fosfato e sulfato).
Cromatografía iónica con detección por condutividade
Determinación de anións inorgánicos ( fluoruro, cloruro, bromuro, nitrito, nitrato, fosfato e sulfato).
A  cromatografía  iónica é un método eficaz para a separación e cuantificación de  ións orgánicos e inorgánicos, e cuxa detección é normalmente por condutividade. A maioría das separacións levanse a cabo por intercambio  iónico sobre fases estacionarias con grupos funcionais cargados. Para a análise de anións adóitase empregar a técnica de supresión química na que a condutividade de fondo elimínase tanto química como electronicamente.
Campos de aplicación: química, bioloxía, xeoloxía, edafoloxía, medio, medicina etc.
Análise química de todo tipo de augas: potables, residuais, continentais (río, lago, choiva,  escorrentía etc.), de balneario etc.
Análise de medios acuosos para usos médicos: augas de  hemodiálise, soros etc.
Análises de sales en mostra sólidas ( p.e.: sedimentos) tras extracción acuosa.
Análise de augas de uso industrial, tanto en circuítos de refrixeración como dos distintos sistemas de produción.
Análise de augas de uso en alimentación e bebidas.
o Equipo: 850 Professional IC con detector 850 conductivity detector e mostreador automático 858 Professional Sampler Processor (Metrohm)
Espectrofotometría Determinación de amonio, cor, nitróxeno total oxidable e demanda química de oxíxeno ( DQO).
Determinación de amonio, cor, nitróxeno total oxidable e demanda química de oxíxeno ( DQO).
A  espectrofotometría é unha técnica analítica que usa a luz para medir concentracións analíticas.
As análises  espectrofotométricas que utilizan a radiación visible (380-780 nm) chámanse análises  colorimétricas. A cor dunha disolución dá lugar a diferentes cantidades de luz absorbida. A lei xeral da  espectrofotometría permite achar a concentración dunha especie química a partir da medida da intensidade de luz absorbida pola mostra.
o Equipo: Analizador colorimétrico discreto AquaKem 250 (Labmedics)
o Equipo: Fotómetro PCCheckit COD VARIO para a determinación da DQO (Lovibond)
Gravimetría Sólidos en suspensión, sólidos disoltos, residuo seco e sólidos totais.
Sólidos en suspensión, sólidos disoltos, residuo seco e sólidos totais.
A determinación  gravimétrica dos sólidos presentes nunha mostra  acuosa é unha das aplicacións máis comúns desta técnica. No caso de sólidos disoltos ou totais a análise baséase na determinación cuantitativa do incremento do peso dunha cápsula previamente tarada , tras a evaporación dunha  alícuota da mostra a unha temperatura constante. No caso de sólidos en suspensión mídese o incremento do peso dun filtro a través do que se fixo pasar unha  alícuota da mostra e que se secou a unha temperatura constante, xeralmente 105 °C.
o Equipo: Balanza analítica AX-504 (Mettler-Toledo)
o Equipo: Balanza analítica AT-21 (Mettler-Toledo)
o Equipo: Estufa 108L Excel aire forzado (Memmert)
o Equipo: Rampa de filtración e bomba de vacío
Respirometría Determinación de demanda química de osíxeno ( DBO-5)
Determinación de demanda química de osíxeno ( DBO-5)
A  respirometría é unha técnica que permite a determinación da  DBO-5 medindo a variación de presión na botella mediante un manómetro.
No transcurso da determinación, os microorganismos respiran o oxíxeno disolto na auga da mostra e a medida que se consumindo, o oxíxeno presente no aire contido na botella disólvese na fase  cuosa. Ao mesmo tempo, o CO2 que desprenden os microorganismos ao respirar pasa da auga ao volume de aire da botella e é retido polo hidróxido que se atopa nun  capuchón de goma na parte superior da botella; desta forma xérase unha depresión na botella de dixestión que é medida polo manómetro.
o Equipo: Sistema de medida da DBO Oxitop IS12 (WTW)
o Equipo: Sistema de medida da DBO Oxitop IS6 (WTW)
o Equipo: Armario incubador ET-618-4 (Lovibond)
Turbidimetría Determinación da turbidez
A  turbidimetría é a medición da luz transmitida a través dunha suspensión mediante un  espectrofotómetro.
Enténdese por  turbidez á falta de transparencia dun líquido, debido á presenza de partículas en suspensión. Cantos máis sólidos en suspensión haxa no líquido, xeralmente faise referencia á auga, máis sucia parecerá esta e máis alta será a turbidez. A turbidez é considerada unha boa medida da calidade da auga, canto máis turbia, menor será a súa calidade.
o Equipo: Turbidímetro 2100 N (Hach)
As determinacións de  pH, condutividade, sólidos en suspensión,  DBO-5,  DQO,  amonio e metais disoltos en augas continentais están acreditados segundo a norma UNE-EN  ISO/ IEC 17025. Consultar o alcance dos ensaios no  Anexo técnico  725/LLE1798
Análise de fluxo segmentado
• Determinación de cianuro total, índice de fenoles, nitróxeno total e deterxentes aniónicos en mostras acuosas.
Análise por oxidación e posterior detección por NDIR ou  quimioluminiscencia
• Determinación de carbono orgánico, carbono inorgánico e carbono total en mostras acuosas e extractos de sólidos en mostras acuosas: augas continentais, residuais, augas de mar, extractos acuosos de mostras sólidas e mostras de sínteses en fase  acuosa.
• Determinación de nitróxeno total en mostras acuosas: augas continentais, residuais, augas de mar, extractos acuosos de mostras sólidas e mostras de sínteses en fase acuosa.
• Determinación de anións inorgánicos en mostras acuosas:  bromato,  bromuro,  clorato,  clorito,  cloruro,  fluoruro,  fosfato,  nitrito, nitrato,  sulfato.
• Determinación de amonio en mostras acuosas.
• Determinación do pH e da condutividade en mostras acuosas
• Determinación da alcalinidad total e composta por valoración  potenciométrica.
• Determinación de hidróxidos, carbonatos e bicarbonatos por valoración potenciométrica.
Espectrofotometría molecular de ultravioleta/visible
• Determinación de amonio en mostras acuosas.
• Determinación da cor en mostras acuosas.
• Determinación da DQO mediante o método de tubo pechado en mostras acuosas.
• Determinación de sólidos en suspensión a 105º C
• Determinación de sólidos disoltos a 180º C (pódese solicitar outra temperatura)
• Determinación do residuo seco a 110º C ou 180º C.
• Determinación da DBO-5 polo método manométrico en mostras  acuosas.
• Determinación da turbidez en mostras acuosas.
Tarifa A para persoal investigador pertencente a Universidade da Coruña. Estas tarifas teñen unha bonificación respecto a tarifa B
Tarifa B para universidades e organismos públicos de investigación (Prezos sen IVE)
Tarifa C para empresas e outros organismos privados de investigación (Prezos sen IVE)
Estas tarifas foron revisadas pola Comisión de Usuarios dos Servizos de Apoio á Investigación na súa reunión do 29/11/2021 e aprobadas polo Consello Social da Universidade o 17/12/2021.
Dra. Verónica Fernández-Villarrenaga Martín saiuaa@udc.es
tel: 881 011 314
tel: 881 012 086
fax: 981 167 068
Dra. Verónica Fernández-Villarrenaga Martín
Dra. María Antonia Seijo García
María Encarnación de Bernardo de Bernardo
Ver mapa máis grande
Servizos de Apoio á Investigación
Vicerreitoría de Política Científica, Investigación e Transferencia
Tel.: +34 981 167 067 (ext.: 2072 usuarios internos UDC)
Fax: +34 981 167 068 (ext.: 2129 usuarios internos UDC)
8º 24' 42,53" W (-8.411816)
43º 19' 51,54" N (43.330984)
Ver en Google Maps
Este contido é só accesible desde a rede da universidade