gl gl gl gl gl gl eu gl lt gl gl en gl es en zh de gl gl gl it eo gl ast es eu gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en en gl gl gl gl en gl gl en en en gl en es gl gl gl en nds en es gl en pt gl es gl pt gl gl it gl gl gl gl it gl gl gl gl gl gl eu gl gl gl fr gl es es en gl eu gl gl gl gl gl en gl ca gl gl gl gl gl gl gl gl gl eu gl lt gl
Ritos e mitos de San Campio de Entins – Cabanas Sen Barreiras
Son moitas a crenzas arraigadas na Igrexa e na relixión, pero cabe destacar aquelas vencelladas á parroquia de San Campio de Entins, tan mística e tradicional.
Os devotos máis mozos, desde o principio dos tempos, acreditan a San Campio unha boa estancia no momento que partían cara o servizo militar. Dise que isto se debía a que esta santo adicou a súa vida á militancia.
Aparte desta devoción relacionada coa milicia, San Campio tamén atende peticións taumatúrxicas, como dores de cabeza e de carácter nervioso.
Hai testimonios de xente que afirma que a súa curación é grazas a este santo miragreiro, ó cal se lle fai honra en dúas festividades ó longo do ano. Unha o primeiro domingo de xullo, e a outra, con máis afluencia, o 29 de septembro na que numerosos romeiros chegan o día anterior e pasan a noite no atrio da igrexa, ou nalgunha casa dos veciños que se prestan a deixarlles aloxamento.
Unha curiosidade deste santuario é que non dispón dunha fonte, recurso con tanta tradición ó que se lle outorgan virtudes máxicas.
Pero no santuario da Virxe do Rial, parada obrigada polos romeiros, atopámonos cunha fonte na que tódolos paisanos se lavan as mans e a cara, para a continuación, cumprir cunha serie de rituais antes de seguir ata o seu destino.
O curioso é que para poder seguir, estos deben darse nove golpes na pedra mollada ou na chave do templo. Hainos quen prefiren mollar un pano e deixalo alí, simbolizando o desprendemento dos males.
Unha vez pasada esta fase, deben dar unha volta en torno ó cruceiro veciño, facendo seis xiros nun sentido e tres noutro, ata rematar bicándose uns ós outros e batendo a testa co pé do cruceiro.
Catro complicadas fases das que non todos saen ilesos.
Unha vez cumpridos estos requisitos chegamos a San Campio, onde tamén se deben facer varios rituais.
Damos comezo coa inxesta do aceite da lámpada que alumea ó santo, para logo dar sete voltas darredor dos cruceiros da parroquia e rematar vomitando cavelos, previamente inxeridos, na porta da Igrexa.
¿Cómo se vos queda o corpo logo de ler estas ofrendas?
Hoxe en día poucas son as tradicións que se seguen conservando, pero unha das vixentes é aquel ana que os devotos pasan medallas, rosarios ou panos polos obxectos relixiosos para logo poñelos en contacto con aqueles familiares ou coñecidos que non puideron ir á romería.
Outra tradición é oír cantar ós romeiros e ós habitantes da parroquia cantigas populares e en especial unha adicada ó santo, que describe a vida deste.
A pesares de que son moitas as crenzas das que non se comprobaron a súa veracidade, hai testemuñas que nos contan casos reais que pasaron na parroquia relacionados con estes dogmas, coma a dun rapaz que se cría que estaba posuído, xa que chegou ó santuario atado de pés e mans debido á resistencia anormal que este facía. Metérono na igrexa onde lle practicaron varios rituais, coma beber o aceite da lámpada e inxerir cavelos para logo vomitar e expulsar o mal que tiña no corpo.
Unha vez feito isto, o mozo saiu da igrexa tranquilo, coma se nada pasara…¡Abraiante!
Outra anécdota que nos contan é a dos males de ollo que despois de visitar ó santo desaparecían. Creádelo ou non, hai persoas no pobo que contan isto como vivencias inesquecibles e inmutables.
Que vos parece? Estades preparados para acudir á Romaría de San Campio?
Tamén hai mitos acerca do santo sobre o seu pasado, dise que este foi ao servicio militar e morreu na guerra, por iso agora está enterrado en San Orente.
Outro mito que se conta, moito máis gracioso, é que os habitantes de San Campio tiñan que afeitar ó santo xa a que a este crecíalle o pelo…¡meu deus!
Entrega de premios do Concurso de Pallotas de Millo do País
As reliquias de San Campio de Entins
Un Entroido en Galicia
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *
Noia, terra de lendas e meigas
Os primeiros sen barreiras
Ritos e mitos de San Campio de Entins
Reserva ya tu estancia en Cabanas Sen Barreiras
A beleza de Muros e Noia
Cabanas sen barreiras continúa co traballo desenvolvido por Do Artesanato nos últimos anos. Contará con seis aloxamentos singulares entre as árbores, ecolóxicos e respectuosos có medio ambiente e coa singularidade de estar perfectamente adaptados a colectivos con diferentes discapacidades.
Combina a oferta de actividades de turismo mariñeiro activo vinculadas co litoral, o río e a natureza cun complemento de aloxamentos singulares entre as árbores, ecolóxicos e respectuosos có medio ambiente.
Para levar adiante este proxecto contamos co apoio financeiro da Unión Europea , recibindo axuda do Fondo Europeo Marítimo e da Pesca e da Consellería do Mar.