es gl es gl gl gl gl gl lt en gl pt es id gl gl gl gl gl gl es es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es es gl gl en es gl gl gl gl gl gl gl gl gl en pt
venecia abandonada – eduardo estévez
Histórico Seleccionar mes Decembro 2021 Xullo 2021 Abril 2019 Xuño 2018 Decembro 2017 Xaneiro 2017 Outubro 2016 Maio 2016 Marzo 2016 Xaneiro 2016 Xuño 2015 Maio 2015 Abril 2015 Xaneiro 2015 Marzo 2014 Xaneiro 2014 Novembro 2013 Outubro 2013 Setembro 2013 Abril 2013 Marzo 2013 Decembro 2012 Novembro 2012 Xuño 2012 Febreiro 2012 Xaneiro 2012 Decembro 2011 Novembro 2011 Xuño 2011 Febreiro 2011 Xaneiro 2011 Decembro 2010 Novembro 2010 Outubro 2010 Setembro 2010 Agosto 2010 Xullo 2010 Xuño 2010 Maio 2010 Abril 2010 Marzo 2010 Febreiro 2010 Xaneiro 2010 Decembro 2009 Novembro 2009 Xuño 2009 Maio 2009
seica este sitio web utiliza cookies para o seu correcto funcionamento. a nosa política de cookies consiste en que só imos usar esa información exactamente para iso. máis información: política de cookies
estas semanas pasadas viu luz un libro que levo moito tempo (moito) agardando ver impreso. venecia abandonada é un libro que escribín hai xa uns cantos anos (as “notas innecesarias” coas que pecha, algo posteriores ás primeiras versións do libro, son de 2015).
estiven dando voltas con el por moitos motivos pero xa hai dous ou tres anos que decidín encamiñalo a unha edición que sufriu diferentes atrancos e atrasos ata que por fin ve luz neste final de 2021.
é un libro de poemas un pouco diferente aos anteriores en moitos sentidos: por unha banda, os propios poemas teñen unha forma visual que se achega un pouco máis á prosa poética (sen ser de todo). por outro a temática é curiosa (polo menos no que respecta á miña obra ata aquí) porque utiliza a idea distópica dunha venecia baleira para reflexionar sobre o que significa abandonar un lugar.
por último, a aventura colleu, nos últimos anos, un pulo máis ou menos inesperado cando decidín incluír nela aos meus amigos queridos do grupo 1500 a quen lles encarguei que preparasen un repertorio de música veneciana do século XVI que é o espazo musical no que adoitan moverse.
o disco gravouse en outubro de 2020 na igrexa de santa maría de mezonzo, en vilasantar e mig seoane foi o técnico de son e fixo a mestura e o máster.
o resultado é este libro-cd que tende fíos entre a distopía e o renacemento, venecia e compostela, a poesía e a música (sempre boas veciñas).
o libro leva na portada un deseño precioso que foi a derradeira encarga que lle fixen a miña nai e que ela non chegou a ver impreso, cando menos non cos ollos deste mundo.
como todos os meus libros este ten tamén moitas persoas ás que cómpre agradecer: en primeiro lugar, a lorena souto e carme paz, que sempre me axudan na revisión dos textos. tamén a belén bermejo, andrés díaz e pablo ruibal, os músicos do grupo 1500 que fixeron posíbel esa outra cara do proxecto. e a paco macías, porque é un editor xeneroso, divertido, intelixente e entusiasta.
publicado en actualidade publicacións venecia abandonada
santa maría de mezonzo
publicación anterior as liñas do frío
non hai publicacións novas volver ao blog
Deixa unha resposta Cancelar a resposta
O teu enderezo electrónico non se publicará Os campos obrigatorios están marcados con *
Unit é un deseño WordPress de Compete Themes