pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt gl en en ru ru en en fr en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de en fr pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt en en en pt en es pt es es es pt en es pt de es en en eo pt es es gl gl en de it cs hbs_lat pt pt pt es en de ca es pt es es hu gl it en ca en es ms pt pt pt en fr hu es sk es en es pt pt es en de ca es es gl war gl gl gl gl pt pt fa pt pt gl gl en el fr gl gl el gl el fr gl en gl gl en gl en gl pt gl gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl lt gl pt gl gl gl en br gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl en gl gl gl el gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl gl ca gl gl gl gl gl id gl gl gl it gl en gl gl gl gl gl gl es el fr gl en gl gl gl gl gl gl pt en gl gl gl gl gl gl gl en en gl gl el fr gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl fr gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl el gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt es es gl gl gl en gl gl el gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en es en en en es pt en zh pt pt gl eo pt pt pt zh pt pt pt en ja pt pt pt ja es pt pt en pt gl pt gl es gl fr gl gl pt pt it en en en en en en pt gl pt pt pt pt pt pt pt pt gl pt en pt pt pt pt pt en pt pt pt pt pt en en pt pt gl en en en en gl en en en en pt
30 poemas de 24 poetas quebequenses do século XX (e V) - Palavra Comum
Palavra Comum - Revista galega de artes e letras
Poesia Tradução Xesús González Gómez
A poesía do Quebec non foi, que saibamos nós, moi traducida ao galego. Que lembremos, só no número 21 de Grial (xullo-agosto-setembro 1968), Xesús Cambre Mariño (un deses nomes que brillaron durante un tempo no noso firmamento e despois non soubemos máis del, como aconteceu con Xesús B. Pena Trapero, Xosé Antón Arxona e tantos outros que sería longo enumerar) traduciu tres poemas de tres poetas quebequeses co título “Pequena amostra da poesía do Canadá francés”. Cambre Mariño traducía un poema de cada autor, tres poetas: Saint-Denys Garneau, talvez o poeta máis importante do Canadá francés na primeira metade do século pasado (morreu novo, aos trinta e un anos, nacera en 1912), Jean-Guy Pilon (1930) e Jacques Brault, nacido en 1933, aínda que por erro Cambre Mariño, ou erro de imprenta, dábao como nacido no 1913. Quen isto asina, pola súa banda, ten traducido algún poema do poeta surrealista quebequés Roland Guiguère que deben andar perdidos polas páxinas de Faro de Vigo e El Progreso.
O primeiro día púxenme a mirar o que aínda non existía como unha nave de guerra inmóbil sobre un mar morto. Unha única supervivente cantaba incansabelmente, sempre a mesma canción, por medo a perder a voz, a súa pequena voz esvaecida no sol do mediodía. Sobre a mesa había un pequeno quebracabezas terríbel cuxas pezas intentaba furiosamente axuntar. Sabía que habitaría noutra casa. No meu soño, uns corpos remexíanse, cacheábanse ás escuras. Xiraban arredor dun escenario, un escenario fráxil, tan fráxil, no corazón do silencio.
A porta é de vidro. O seu vestido de mariñeiro reflíctese apenas como sobre unha imaxe usada. Sobre a mesa, unha tarxeta postal na que está escrito que te amo. Ela percibe de repente a nave e despois a ponte onde durmo medio desmaiada. A emoción do azul infinito, ela pérdese como nun vestido demasiado grande. Obsérvame, nunha doce ignorancia, para ver que me queda dela, o que dela impuxo a vertixe. Co corazón batendo o ronsel.
John Coltrane – Dez anos despois da súa morte
dunha negrura de sol negro
aaaaaa estourado no ruxido absoluto
aaaaaa (Oh como lembro o
aaaaaa meu país que nada lembra)
Lembro moi ben os nosos corpos
aaaaaa porosos de música e bos
aaaaaa na calor do teu alento
e as febras das nosas vidas
aaaaaa morto na fronte máis ben dúas veces que non unha
aaaaaa morto na tortura de dicilo todo
aaaaaaaaaaaa nas fronteiras do berro
Amábate aaa ti non o sabías ti non nunca
amábate máis que poema e palabra
aaaaaaaaaaaa enfronte do torrente dos teus signos
aaaaaaaaaaaa miseria de ébano con que Stravinsky facía un concerto
aaaaaaaaaaaa para pequenos burgueses a calcularen as súas
aaaaaaaaaaaa fraccións de culpabilidade na Bolsa do horror
aaaaaa miseria negra sen límites
aaaaaaaaaa como o mar negreiro
aaaaaa a esencia mesma do canto
aaaaaa que destrúe os verdugos
Ti ti a túa bruxaría demasiado breve detida aquí
como se non tiveses nada máis a dicir ti aaa “Love Supreme”
E choro aaaaa Trane
Son o teu blues mesmo que soe coa axuda “Naïma”
coa axuda “África” e nego outra vez
aaaaaaaaaa a pesar do tempo que me engana
a túa morte e a miña morte aaa na túa
Talvez poderei un día escoitar
aaaaaaaaaa o riso agachado
aaaaaaaaaaaa baixo as túas cascadas azuis
para sobrevivir e amarte mellor
prolongarte até o final
no recanto, cada mediodía,
o mesmo rostro saciado
a seguridade dos desfiles
e o furado no corazón de todos os mortos…)
unha tribo perdida retorna á superficie
fillos das pirámides do sol
ánforas de po millo e peles
(acantilado como colmea de onde alzan o voo as
almas cebadas de necrófagos
abenaki maia negro de birminghan
almas civís dos meus mortos salvaxes
cólera inhumada no esterco dos cabalos de presa
no coñecemento dos soldados dos santos
polo desmaio dunha infanta e o
pathos dunha homenaxe ao soldado
no Mes do Salmón instálanse as
os pescadores de cana
as capitais pulidas de man de morto
(cincenta latexa na seda as súas tres comidas o seu príncipe
planeta redondo onde se apagan as casas
día a día veña o descanso definitivo)
os homiños de prehistoria circulan
na choiva cargada de mísiles
As palabras sempre ditas por todos
as palabras, sempre ditas por todos,
e eu, entre os espectros berrábaas sen saber.
Berrábaas a cada muller de imaxes pesadas.
E eu espectro de min mesmo baleiraba formas,
e traballaba cantos de gran rouquén,
e esgotábame en guerras moi antigas,
as palabras sen tregua berrábaas.
E reptaba familiar das silvas dos países
aaaaaaaaaaaa esnacados onde ninguén se detén,
e reptaba á sombra dunha sombra chea de coitelos,
e reptaba baixo ventos negros máis negros
aaaaaa que a espesura mesma da ausencia,
e reptei na auga atadora que se te semella.
e non quero morrer lonxe das túas mans
porque morrería dúas veces.
Amor delicia e órgano
amor delicia e órgano
descalzo nun xardín de hélices
onte escribía para chegar ao sangue
hoxe escribo amor delicia e órgano
para chegar ao corazón
polo camiño máis tortuoso
camiño de pedras furadas
para chegar onde estamos
un pouco á esquerda da virtude
á dereita do crime
que nos deixou unha ampla mancha de feruxe
sobre a nosa roupa limpa tendida ao sol
para chegar ao antiferruxe
amor delicia e órgano
ou para chegar ao corazón simplemente?
A man do verdugo acaba sempre podrecéndose
Gran man que pesa sobre nós
gran man que esmagou contra o chan
gran man que nos rompe as alas
a gran man de chumbo quente
a gran man de ferro ardente
grandes uñas que nos serran os ósos
grandes uñas que nos abren os ollos
grandes uñas que nos cosen os labios
a grandes uñas de estaño enferruxado
a grandes uñas de esmalte queimado
mais virán os panadizos
a gran man que sempre nos crava no chan
as xunturas estourarán como vasos de cristal
a gran man podrecerá
e poderemos erguernos para marchar a outra parte.
Non temos xa tempo
Perdemos o curso da historia
non temos xa o sentido da vida
esquecemos o obxecto na gabeta
aaaaaa non volveremos xa aquí
antes de que todos se cambie en estrelas
en follas frescas aaaa en camiños claros
cando a nosa lingua sexa sen sombra
entón volveremos de moi lonxe
aaaaaa en traxes de luz
You might also like
* Ana Paula Jardim Poesia
10 poemas do livro “Enfermaria” de Ana Paula Jardim
* Ensaio Mauricio Vieira Poesia
Desta Palavra Podes Beber – Por que ler Alberto Caeiro hoje ? por Mauricio Vieira
* Flávia Rocha Poesia
Seis poemas do livro “Exosfera”, de Flávia Rocha.
ElemeNtário (Flan de Tal) – A ciência na criação poética I por Joana Magalhães
Posted On 30 Junho, 2022 Palavra Comum 0
Eleme[Nt]ário é um colecção científico-poética (Flan de Tal), que nasceu em 2019, Ano Internacional da Tabela Periódica, pela UNESCO. Conversamos …
5 poemas de Maria Quintans
Posted On 7 Junho, 2022 Palavra Comum 0
Maria Quintans _ Poeta, dramaturga, faz parte da criação da Revista Inútil, onde foi directora editorial. Publica em 2008 o …
APRENDIZAGEM | Artur Alonso Novelhe
27 Setembro, 2022 0
Projecto Planta I Malvada Associação Artística
16 Setembro, 2022 0
Adeus, ti, Ponte Nafonso I por Ramón Blanco
6 Setembro, 2022 0
Carta aberta à Europa I Chus Pato
25 Agosto, 2022 0
O seu endereço de email não será publicado. Campos obrigatórios marcados com *
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
Este site utiliza o Akismet para reduzir spam. Fica a saber como são processados os dados dos comentários.
Entrevista | Luís Osório: “Os artistas, pela primeira vez desde há pelo menos três séculos, não estão na vanguarda do pensamento”
Afonso Cruz, uma escolha fresca e proteica
Entrevista | Ugia Pedreira: “A música salvou-me desde nena”
Escrever o cansaço incansável: Žižek Vai ao Ginásio
GALEGO-PORTUGUÊS – da teoria à prática
O tempo das “Não-Coisas”. E o uso excessivo das redes sociais segundo Byung-Chul Han
Entrevista | Jaime Rocha: “O olhar do poeta é o primeiro e o último possível”
Entrevista | Gonçalo M. Tavares: “A Literatura parte da perversão”
Palavra Comum ~ Revista galega lusófona de artes e letras
Entrevista | Luís Osório: “Os artistas, pela primeira vez desde há pelo menos três séculos, não estão na vanguarda do pensamento”
Afonso Cruz, uma escolha fresca e proteica
Entrevista | Ugia Pedreira: “A música salvou-me desde nena”
Escrever o cansaço incansável: Žižek Vai ao Ginásio
GALEGO-PORTUGUÊS – da teoria à prática
Subscrever Blog via email
Indique o seu endereço de email para subscrever este site e receber notificações de novos artigos por email.
Revista Palavra Comum - © COPYRIGHT 2018 PALAVRACOMUM.COM
Share stories you like to your friends
Utilizamos cookies para melhorar a sua experiência no nosso website. Ao navegar neste website está a concordar com a nossa política de cookies.Continuar Saber mais
Privacidade & Política de Cookies
This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may affect your browsing experience.
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.