gl id gl en gl gl en es vi gl it es it en fr eo en eo gl es en es eo gl gl gl gl gl gl en es en es gl gl es ru ru es gl da gl en kn gl es cs gl vi tt gl gl als gl it th gl es tt gl it tt gl fr en gl eo kn es en pa gl en tt gl en kn gl en tt gl es tt gl eo en gl gl gl en gl gl en es vi gl it es it en fr eo en eo gl es en es eo gl gl gl gl gl gl en es en en ru en gl es gl en en en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl fr gl en gl en pt gl gl es gl en gl sv gl fr gl de gl de gl gl it gl en gl en gl en gl en gl en gl en gl en gl en gl en gl en gl gl gl gl ca gl gl gl gl
A viaxe pola Costa da Morte no poemario Galicia en bus de María Reimóndez - Miro Villar - Que pasa na costa
Firmas QPC Corcubión Fisterra Mazaricos Vimianzo Cultura
Na primavera chegaba ás librarías un volume que facía o número 54 da colección Xerais Poesía e que na súa contracapa a editorial presentaba con este suxestivo parágrafo:
En efecto, María Reimóndez (Lugo, 1975), autora dunha sólida obra poética, narrativa, de literatura infantil e xuvenil e de ensaio, nomeadamente feminista, realiza neste seu novo libro de poemas dúas viaxes, pois nos versos hai unha viaxe física en autocar ou ómnibus polo noso territorio, mais tamén unha outra viaxe simbólica e reivindicativa moi poderosa.
A voz poética da primeira parte céntrase en xeografías que lle serían propias a María Reimóndez, as cidades de Vigo e Lugo, as vilas de Vilalba e Becerreá, a montaña dos Ancares, que acadan cumios expresivos na memoria das conversas coa avoa, no seu legado da lingua, a lembranza dos espazos do mundo rural da infancia e da adolescencia que se contrapoñen coa xeografía do traballo da cidade viguesa, da lonxa, da factoría de Citröen...
«Os traxectos» é a parte máis breve e máis metaliteraria, onde abrolla a reivindicación da palabra das mulleres fronte á secular desconsideración da sociedade patriarcal. Darlle voz, e fornecer esa voz de altofalantes para o seu empoderamento.
«As estacións» é o corpo central do libro e nesta parte aparecen os traxectos e as empresas de transporte público que teñen a concesión das liñas nestes últimos tempos. Son ducias de topónimos percorridos tras as xanelas do ómnibus (e aquí é onde emerxe unha importante presenza da Costa da Morte) que serven para poetizar episodios e reflexións, como se un caderno e un lapis acompañasen a voz poética nas longas viaxes de usuaria do transporte público. Os temas son diversos, van da escena máis emotiva á referencia social e política, sempre coa ollada limpa do feminismo que cuestiona os valores herdados e impostos.
E finalmente a pregunta existencial «Destino?» agrupa un pequeno feixe de poemas nos que a voz poética interroga sobre o propio fado mais tamén sobre a evolución (revolución unhas veces ou involución en moitas outras) da nosa sociedade e do noso pobo, mentres a paisaxe vai mutando, en ocasións até se converter en monstruosa ou deforme.
As localizacións explícitas da Costa da Morte aparecen na terceira parte intitulada «As estacións», concretamente nos poemas «De inverno» [Santiago-Vimianzo: liña de Fisterra, Autos Arriva]; «Toponimia 1»; «De primavera» [Santiago-Corcubión: Arriva] e «De verán» [Santiago-Fisterra: Arriva]. Velaquí estes catro poemas dunha obra de lectura moi recomendable e moi suxestiva, que nos formará como persoas máis críticas.
De inverno [Santiago-Vimianzo: liña de Fisterra, Autos Arriva]
Soa Bebe «la lluvia caerá» nun mollado día de pouca luz cos ollos iluminados. Escribo en movemento cando penso cando subo cando vou cando chego e escribo cando escribo cando paro cos pés na corda frouxa buscando a lucidez das rodas anchas entre tanta vía estreita (pista).
Non podemos evitalo. A máis inconsciente manifestación do noso ser que deixa pegada indeleble nun dicionario inmenso que aplicamos decotío revivindo con el a lingua de quen falou en épocas só memorables para o carbono 14. Brenlla Xallas Mazaricos Santa Comba. Enleados os nomes dos lugares á identidade polas mesmas bocas agredida.
De primavera [Santiago-Corcubión: Arriva]
En abril, nubes de la no ceo o verdecer das árbores en cada letra.
De verán [Santiago-Fisterra: Arriva]
Un peregrino madrileño explícalle a outra estadounidense que os galegos somos rubios e con pencas e supersticiosos por sermos celtas. Mais eu son morena e non creo nas supersticións nin nos celtas. Fai falta algo máis para unha permanente crise da identidade?
Miro Villar, ceense Doutor en Teoría da Literatura e Literatura Comparada, é profesor de lingua e literatura galegas, ademais de poeta, narrador, tradutor e crítico literario en diversas revistas e publicacións periódicas. Autor do blog As crebas.
Artigos de Miro Villar en QPC
O Monte Corpiño, de Muxía, nun poema de Filomena Dato Muruais datado en 1894.
-- Escolla un autor ou autora -- Alberto Pose Alberto Riveiro Sambade Alejandra Plaza Alexandre López Romero Alicia Barreiro Cambeiro Almudena García Castillo Ana Gil Rey Ana Romero Masiá Anabel Piñeiro Antón Lestón Anxo Garrido Arturo Franco Asociación Sonlilá Óscar de Souto Óscar Rey Calo Beatriz Blanco Begoña Barral Sánchez Beto Rouget Carlos Abelenda Chema Rei Darío Areas David Castro David Lourido Deindo Diego Dourado Diego Dourado Digna Rdgz. Romar Director Domingo Guerra Editorial Fátima Rodríguez Gonz... FútbolQPC Firmas QPC Deportes Fran Figueroa Fran Lago Galicia Guillermo Parga Hector Pose Huelvis Javi Mos Javi Turnes Javier López Moríñigo Joaquín Vidal Jorge Parri José Carlos Leis Caru... José Luis Louzán José Manuel Castro Ma... José María Carretero José Ramón Rey Senra Jose Luis Gomez Laura Canosa Lola Rontano Lorena Martínez Luís Lamela Maikel Pérez Castro Manuel González Corre... Manuel Suárez Suárez Manuel Varela Manuel Vilar María Bella María José Mato Mario Maceiras Mario Rodríguez Marisol Soneira Martiño Nercellas Miguel Anxo Mato Fondo Miguel Vieito Villar Miro Villar Modesto García Quintáns Modesto Parga Moncho Gándara Montse París Openhost Paula Castiñeira Paula García Costa Paula Vázquez Rafael Lema Ramón Blanco Rebeca Facal Fuentes Redacción Roberto Mouro Roberto Traba Velay Sergio Dosil Serxio Iglesias Suso Bahamonde Suso Jurjo Suso Lista Tatiana Rellan Ubaldo Cerqueiro Víctor Castiñeira Vicente Jesús Bernal ... Viki Rivadulla Xabier García Lema Xabier R. Blanco Xan Fernández Carrera Xosé Iglesias Xosé Manuel Barros Xosé María Lema Suárez Xulio Pardo de Neyra Xurxo Borrazás
Recunchos da Costa: As dunas da Barra
Saen a concurso, por máis de 300.000 euros, as obras de mellora da lonxa de Portocubelo
A Asociación Vieiro presenta o seu programa de prevención das condutas aditivas nos centros de educación primaria de Carballo
Rouban 21 pranchas metálicas do peche dun parque canino en Carballo
Camariñas estreita lazos coa vila irmá francesa de La Turballe
Recunchos da Costa: As dunas da Barra
Saen a concurso, por máis de 300.000 euros, as obras de mellora da lonxa de Portocubelo
A Asociación Vieiro presenta o seu programa de prevención das condutas aditivas nos centros de educación primaria de Carballo
Rouban 21 pranchas metálicas do peche dun parque canino en Carballo
Camariñas estreita lazos coa vila irmá francesa de La Turballe
María de Dina fai xoias con crebas: “Para min Louro, o mar e a natureza en xeral son inspirasión”
A Costa da Morte recibe o outono con moita festa
A Liga da Costa ponse en marcha
Arde un vehículo en Berdoias
Cristina Canosa: "Manter o suicidio como un tabú provoca que siga sendo unha cuestión silenciada e estigmatizada"
COPYRIGHT 2019 QUE PASA NA COSTA
Aviso Legal y Condiciones de uso