gl gl ca gl gl es pt pt pt pt pt es pt gl es es es gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl es gl gl gl gl de gl gl gl en gl gl gl gl en gl gl it gl gl gl gl en en gl en en en gl gl gl pt gl gl gl gl gl es gl es fi it gl pt gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en gl gl gl en gl gl gl gl lt gl en pt gl gl gl en gl gl hu en gl gl gl pt en gl mwl gl en gl gl en en gl gl es es gl gl gl gl gl gl es gl gl gl gl gl gl gl it gl gl pt gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl pt pt gl gl gl it gl en en gl gl it en gl en en en gl en en gl en gl en it gl es
O vento | Cicloxénese Expresiva
Entrevista a Xosé Manuel Beiras
Entrevista a Xesús Alonso Montero, presidente da RAG
Entrevista a Luis Alberto de Cuenca
Entrevista ao Clube da Lingua
3 poemas de Carlota Tomás
Sobre o de Escarnio e Maldizer…
A estética da traxedia
Galicia Bilingüe e a Real Academia Galega acordan engadir a letra “j” ao abecedario galego
Escritura e hostalaría. Relación bilateral
O que mal empeza, mal acaba. E acabou
Perder o tempo con Pokémon Go
A transexualidade no século XXI
Díxolle un xefe a un subordinado
Escritura e hostalaría. Relación bilateral
Fante vs. Bukowski (II)
Fante vs. Bukowski (I)
Hai vida despois da morte
Tes un grelo aí
Retrato dun falso antroido
O poeta en funcións Mariano Rajoy
Canto baloncesto colle nun peugeot 206?
Verdadeira historia da televisión
O que aprendín de Thomas Carhcart e Daniel Klein
O faiado de Peter Pan
E ti, como te sentes na sociedade?
Ilustracións sobre unha vida
Cine, series e música
Manifesto da Cicloxénese Expresiva
Cicloxénese expresiva / 12 Marzo, 2017
no mar, nas mariñas,
e que apuñala ás veces.
Coma se o vento, esa mañá,
non tivera máis xeito
que tombar o meu barco
e deixarme, naquel paseo,
sendo devorada polas gaivotas.
Vento na cidade do pérmico- triásico
onde ao baixar do tren
os meus pulmóns enchíanse
do cheiro do mar.
Vento que fixo tremer os meus ósos,
pechou a miña gorxa
O meu silencio fixo das verbas sons baleiros,
Sons que incomodan, desquizan e doen.
Ventos frescos e limpos,
desos que fan xirar os cataventose indican
o inevitable cambio do rumbo das existencias.
O final, baixo aquela miña mirada paralizada,
non puido ser máis poético.
*Imaxe de Yasmina Casal
Compartir en Twitter (Se abre en una ventana nueva)
Feixe clic para compartir en Facebook (Se abre en una ventana nueva)
12 Marzo, 2017 in Poesía.
Canto baloncesto colle nun peugeot 206?
O que aprendín de Thomas Carhcart e Daniel Klein
Entrevista a Ana Pontón. Primeira parte. →
Deixar unha resposta Cancelar a resposta
Escribe aquí o teu comentario ...
introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:
Correo-e (o enderezo non será publicado)
Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. ( Sair /  Cambiar )
Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. ( Sair /  Cambiar )
Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. ( Sair /  Cambiar )
Notificarme os novos comentarios por correo electrónico.
Recibir notificación dos novos artigos por correo electrónico.
Follow Cicloxénese Expresiva on WordPress.com
Arquivo Elixe un mes Novembro 2017 Xullo 2017 Xuño 2017 Maio 2017 Abril 2017 Marzo 2017 Febreiro 2017 Xaneiro 2017 Decembro 2016 Novembro 2016 Outubro 2016 Xullo 2016 Xuño 2016 Maio 2016 Abril 2016 Marzo 2016 Febreiro 2016
Crea un sitio web ou un blogue de balde en WordPress.com.
Privacidade e cookies: Este sitio utiliza cookies. Ao continuar usando este sitio estás a aceptar a súa utilización.
Para saber máis, incluído como controlar as cookies, consulta aquí: Política de cookies
Already have a WordPress.com account? Log in now.
View post in Reader
Escribe un comentario ...
A %d blogueros les gusta esto: