es gl gl gl fr gl gl fr gl gl en gl gl gl gl gl gl gl fi gl gl pt gl en gl es sv ca es pt br fr gl pt gl lt gl ca en eu en it gl gl gl it en gl es gl it gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl zh en sv fr de de gl gl gl gl gl gl gl ca es es hu es es es gl gl es eo gl gl pt en gl gl gl gl en en gl es gl gl es gl pt gl es gl gl es es pt gl gl es en es en gl es es es gl gl gl gl gl es gl en gl en gl gl gl gl gl pt gl pt en ca gl gl pt
Vieiros: Galiza Hoxe - Roberto Mansilla - Bicentenario en clave electoral
Cuarta feira, 28 de setembro de 2022
A celebración dos actos do Bicentenario da Independencia arxentina celebrados esta semana revelaron os polarizados síntomas de confrontación política entre o goberno de Cristina Fernández de Kirchner e diversos líderes e figuras políticas opositoras, medidos claramente en clave electoral de cara aos comicios presidenciais de 2011.
Paralelamente e a pesar da histórica mobilización popular destes actos, os mesmos demostraron o enorme desencanto social ante a división e o descrédito da clase política arxentina. Este factor resulta esencial para entender os cada vez maiores síntomas de desesperanza na poboación, e a sensación de incerteza ante a capacidade do establishment político para captar esas demandas sociais.
En principio, a formalidade institucional propia destes actos deixou entrever o clima de confrontación e desconfianza existente na clase política. A ausencia da presidenta Kirchner no desfile militar do sábado 22 foi interpretado como un acto de nula cordialidade cara as Forzas Armadas, especialmente nun momento delicado en que a xustiza arxentina revisa o pasado e as dantescas violacións de dereitos humanos durante a ditadura militar (1976-1983).
O clima de confrontación ampliouse cara a Igrexa católica ante a contraposición, con claro cariz político, de actos relixiosos entre o goberno e a cúpula eclesiástica. O cardeal Jorge Bergoglio amosa unha dura posición crítica e opositora contra Kirchner.
Finalmente, a presidente arxentina rexeitou asistir o luns 24 á reinauguración do emblemático Teatro Colón, probablemente para non coincidir con dous serios rivais políticos: o intendente de Bos Aires, Mauricio Macri, un dos "presidenciables" de 2011; e o vicepresidente Julio Cobos, ex aliado de Kirchner e actualmente un dos seus máis duros críticos. Como reacción, Cobos tampouco asistiu á cea de gala na Casa Rosada, consolidando a ruptura establecida.
Este clima politicamente enrarecido, ampliado tamén cara a confrontación centro-periferia entre o goberno central e os liderados rexionais, fragmenta os resortes da gobernabilidade e as posibilidades do matrimonio Kirchner de asegurar a continuidade presidencial en 2011. Non obstante, a multitudinaria participación social nos actos do Bicentenario foron interpretados polo goberno como un respaldo popular que fortalece as súas perspectivas políticas e electorais.
Constitucionalmente, Cristina K está imposibilitada para a reelección mentres o seu esposo Néstor acaba de asumir a secretaría xeral da UNASUR, un factor inmediatamente interpretado como un éxito diplomático dos Kirchner. Sen embargo, o goberno de Cristina K tentará capitalizar a mobilización popular do Bicentenario como factor que apuntale a posible candidatura presidencial de Néstor Kirchner. Incluso se especula con cambios no gabinete presidencial a curto prazo, orientados a fortalecer a imaxe do seu consorte.
Caso contrario, os Kirchner deberán xestionar diversas variables políticas para asegurar un sucesor con garantías para o "kirchnerismo" dentro do peronismo e da esfera da esquerda arxentina, con incertas posibilidades de éxito. Non obstante, existe certo consenso en considerar que Cristina K perdeu unha gran oportunidade de ofrecer unha imaxe máis condescendente e menos sectaria coas súas ausencias nos actos oficiais do Bicentenario (especialmente sensibles nos casos das cúpulas militar e eclesiástica e da intendencia bonaerense) que poden restarlle popularidade e capacidade de manobra política.
Igualmente, os escándalos de corrupción, a sensación social de impunidade xudicial e as secuelas dunha crise económica que comeza a manifestarse en clave de recesión e inflación, erosionan a imaxe do goberno e as posibilidades electorais do "kirchnerismo". Nin cabe falar da posibilidade dunha reforma constitucional que abra as portas da reelección de Cristina K, tendo en conta o seu esquivo panorama parlamentario.
Por contra, a oposición amosa un panorama igualmente atomizado ante o baile de candidaturas 2011. Macri aspira avanzar nas preferencias electorais cun discurso de centrodereita, con especial énfase na recuperación económica e na seguridade pública. Paralelamente, dentro do peronismo "antikirchnerista" emerxe a figura do empresario Francisco de Narváez, quen derrotou a Néstor Kirchner na lista lexislativa bonaerense en xuño de 2009.
Neste panorama de volatilidade dentro da oposición aparecen tamén outros nomes como o disidente peronista Carlos Reutemann, o socialista Hermes Binner, a centroesquerdista Elisa Carrió (Coalición Cívica-ARI), o propio vicepresidente Cobos e os "radicais" Gerardo Morales e Ernesto Sanz, da centrodereita Unión Cívica Radical (UCR). Se ben se especula con fórmulas conxuntas entre os socialistas e os "radicais" da UCR, a atomización electoral da oposición dificulta as súas opcións de cara a 2011, escenario que curiosamente pode ser aproveitado polo "kirchnerismo" no caso de capitalizar un aínda incerto fortalecemento da súa imaxe pública.
Con todo, a celebración do Bicentenario deu paso a un debate na opinión pública sobre a reformulación de retos e prioridades a futuro para a sociedade arxentina. Pero a división política e o efecto electoral 2011 deron ao traste sensiblemente co sentido real destes actos, consolidando un panorama político tan seriamente atomizado como socialmente traumático e incerto.
Roberto Mansilla Blanco é licenciado en Ciencia Política pola Universidade Central de Venezuela e analista do IGADI (Instituto Galego de Análise e Documentación Internacional). »
O camiño de Quito (09/06/2010)
Quirguicistán: unha revolución inconclusa (09/04/2010)
Sen OEA e sen USA (24/02/2010)
Continuísmo en Costa Rica (10/02/2010)
Na pel do Lobo (02/02/2010)
De Afganistán a Iemen (11/01/2010)
Táboa rasa en Palestina (12/11/2009)
Os desafíos do Frente Amplio (26/10/2009)
Conta atrás en Tegucigalpa (05/10/2009)
O retorno de Zelaya (22/09/2009)
Eleccións con nome de muller (25/08/2009)
División fatal en Palestina (07/08/2009)
Enigmas en Pyongyang (16/07/2009)
O regreso do PRI (06/07/2009)
A dura lección hondureña para a democracia latinoamericana (01/07/2009)
A rebelión iraniana (23/06/2009)
Líbano: cerco a Hizbulah? (09/06/2009)
Cuba e a OEA (05/06/2009)
Con Irán na recámara (26/05/2009)
A elección de Panamá (29/04/2009)
Obama e as outras Américas (17/04/2009)
Uribe imita a Chávez (30/03/2009)
Un mapa á esquerda (23/03/2009)
A reelección de Chávez (19/02/2009)
Unha Constitución para Bolivia (23/01/2009)
A batalla por Gaza (07/01/2009)
A diplomacia de Raúl (18/12/2008)
A primeira guerra global africana? (15/11/2008)
Obama e o mundo (07/11/2008)
A era de Correa (29/09/2008)
A “guerra fría” sudamericana (18/09/2008)
Outra orde global (10/09/2008)
O pulso do ALBA (28/08/2008)
O pulso de Evo Morales (08/08/2008)
Irán-EEUU: pulsando a disuasión (16/07/2008)
Israel: a crise dos 60 (30/05/2008)
O labirinto israelí (29/04/2008)
Outra paz para Palestina (26/03/2008)
Putin: acto segundo (01/03/2008)
Chávez e as FARC (28/01/2008)
O “non” a Chávez (05/12/2007)
A guerra de Kouchner (21/09/2007)
As transicións de Raúl (16/08/2007)
Turquía aposta por un Islam moderado (24/07/2007)
A ameaza paquistaní (13/07/2007)
Palestina e a culpa europea (23/06/2007)
Guerra fría no G-8 (07/06/2007)
A lección de Belfast (16/05/2007)
A senda de Correa (19/04/2007)
Repensar o Quebec (02/04/2007)
A lección iraquí (22/03/2007)
Bush e Chávez (14/03/2007)
Opinión, Columnas, Galerías, Últimas, Escáneres, Anteriores, FAQ, Buscador
Máis Alá, Fwwwrando, Galego.org, GZ-Deportiva, Canal Verde, Lusofonía, Irimia, Cartafol, Murguía
Chat, Foros, Chatrevistas, Postais, Conversas, Open Vieiros
Barcelona, Bos Aires, Euskadi, Venezuela, Irlanda
Día das Letras, Creación, Informativos, Dossiers, XGN07, 1 de abril
RSS | Que é Vieiros? | Que é o RSS? | Creative Commons | Publicidade | Director | O equipo | Contacto