gl id gl en gl gl en es vi gl it es it en fr eo en eo gl es en es eo gl gl gl gl gl gl en es en es gl gl es ru sv es gl sv en en da en es cs en vi da en gl da en it da en es tt gl it cs en fr da en eo da en en da en en da en en da en en da en es tt gl eo da gl gl gl en gl gl en es vi gl it es it en fr eo en eo gl es en es eo gl gl gl gl gl gl en es en gl cs en gl gl gl en gl en gl gl gl gl pt gl gl gl es gl gl gl gl ceb pt gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es gl es gl en gl sv gl fr gl de gl de gl gl it gl en gl en gl en gl en gl en gl en gl en gl en gl en gl en gl gl gl gl ca gl gl gl gl
A contaminación do mar e a contaminación mental - Xosé Manuel Barros - Que pasa na costa
Firmas QPC Costa da Morte mar
A contaminación que sofren os océanos polos verquidos incontrolados e pola presenza masiva de lixo mariño en todos os mares, non deixa de ser o síntoma de outra grave contaminación, paralela á anterior na súa intensidade e que afecta á sociedade moderna. Estar distraído, entretido, pasalo sempre ben, ser feliz as vintecatro horas, fuxir da dor, fuxir dos problemas,comprar, consumir, exhibirse.....son refugallos de lixo mental que contaminan a nosa vida social da mesma maneira que os refugallos plásticos contaminan o mar. E quen contamina os dous espazos, os dous territorios é sempre o mesmo: é o Sistema, o Sistema que necesita facer de nós, facer do mar un sumidoiro de lixo para que a maquinaria non pare. O sistema ten os seus adláteres, os seus subsistemas que manteñen ben engraxadas as rodas: A publicidade e as mensaxes que inundan os medios para que a festa consumista non pare. E todo iso trae como consecuencia o desleixo e a indiferenza no seu trato coa natureza e con aqueles que van quedando nas cunetas. Os valores que moven a sociedade actual pasan polo consumo frenético e masivo de todo trebello novo fornecido por un ilimitado avance tecnolóxico, unha ansia de puro entretemento e benestar material e o abandono de todo aquilo que contradice o mandato de comprar e ser feliz. A tristura está prohibida, os problemas non existen e o consolo externalízase cun abano de psicólogos e psiquiatras. Todo, menos complicarse a vida con aquilo que impede o disfrute arreo de tanto trebello moderno que a exhuberancia tecnolóxica de obsolescencia programada pon á nosa disposición, convencéndonos de que vivimos no mellor dos mundos. Pode ser que esta actitude teña a súa orixe na historia da humanidade, cargada de loita e sufrimento ao longo de tantos séculos. Cando chegamos a un estadio de desenrolo onde a dor do corpo pode ser prácticamente neutralizada e vivimos máis anos, o benestar físico e material transfórmase nun fin en si mesmo.A dor psicolóxica e a dor mental dos demáis deriva nunha besta negra da que compre fuxir porque son un atranco para o noso disfrute e a nosa obligada felicidade. De súpeto decatámonos que a vida é demasiado curta para tanta cousa que temos a man para pasalo ben e non queremos que ninguén nos enrede cos seus dramas, de camiño enviámolo ao psicólogo, ao psiquiatra, que nos deixe en paz, borrámolo da nosa inmediatez. Canto máis alto é o status da tribo, máis se marcan as distancias con toda caste de dor, máis axiña se desconecta, máis fondo é o silenzo ante calquer golpe na vida dos demáis que supoña facer as maletas porque a festa xa rematou. Nesta feira consumista perdeuse esa mostra de emoción antiga, esa aperta sentida, forte, sostida, aquela solidariedade que nun tempo foi humana. Incluso o sangue dos vínculos familiares faise auga. Toda aberración emocional é posible nesta sociedade de espectáculo e festa rachada. Como nas guerras, as cunetas deste mercado están cheas de abandonos e de feridas mal curadas. A reacción dalgúns intelectuais ante unha grande traxedia do individuo é outra das decepcións destos tempos modernos. E digo modernos porque supoño que debeu de existir un tempo antigo onde o home era solidario co home en todo o contido da palabra, e dentro dese contido, seguro existía o sentimento da compasión cando a dor aferrollaba a alma dalgún membro da tribo. E, sobre todo, ese sentimento debía ser máis amplo canto máis elaborada e máis fonda fora a intelixencia do que tiña o saber. Seguro que o feiticeiro, o gran gurú do grupo falaría con palabras certas, simples, balsámicas, para aliviar as feridas que non teñen cura. A sociedade actual, fiel refrexo do sistema que a sustenta, máquina de busca, consumo e competencia feroz,estimula o individualismo e maltrata os territorios comúns. Non hai proba máis clara de que algo vai mal na nosa sociedade cando somos testigos a diario da degradación dos espazos comúns, daquilo que é de todos nós. E, no noso país, en Galicia, o problema faise máis complexo polo seu compoñente histórico e psicolóxico porque esa actitude de desleixo e indiferenza está estreitamente ligada á nosa falla de autoestima colectiva coma pobo. Compre pois, loitar contra a contaminación de toda caste que nos rodea, limpar o terreo e a mente para erguer uns alicerces firmes co noso esforzo solidario de cara a conservar a nosa fermosa natureza, a nosa grande riqueza, o único que é común a todos nós e que nos conforma e consola. Dentro dela, coma un dos máis grandes e valiosos dos nosos espazos comúns están o mar e os seus dominios. Seguiremos na tarefa do seu coidado.
Os actores involucrados debatiron sobre o saneamento e contaminación orgánica do mar ante unha gran expectación.
Óscar de Souto: Os cruceiros fecais, todo é unha cadea!!.
Outros artigos de Xosé Manuel Barro
Ética e contaminación orgánica do mar (A modo de limiar).
A contaminación orgánica do mar.
Que ocorre cando tiras da cadea nun cruceiro?.
Afloramento de algas mariñas. Canarias vs Galicia.
A modo de brincadeira (ou non…).
Declaración do Couto. A Limpeza do Mar.
Indo á raíz dos problemas:
Escala de cruceiros no porto de Brens. Que facer?.
Porque fumos limpar a Punta Caghada.
Evaristo e o Corredor de Fisterra.
Novas de Mar de Fábula
Sementando nos nosos pequenos unha mensaxe de sensibilidade, respecto e amor pola nosa natureza.
“Se depositamos os bastonciños nunha papeleira, evitamos que chegue ao mar un dos dez primeiros contaminantes”
Campaña “A túa casa non queda tan lonxe do mar”: Pequenos cambios, grandes resultados.
As criaturas caóticas de Mar de Fábula chegan á praia de Ariño
Mar de Fábula recolle 560 bastonciños de algodón en cen metros de praia
O impacto ambiental dos bastóns de algodón
40.000 barcos atravesan cada ano o Corredor de Fisterra.
Redacción QPC ([email protected])
-- Escolla un autor ou autora -- Alberto Pose Alberto Riveiro Sambade Alejandra Plaza Alexandre López Romero Alicia Barreiro Cambeiro Almudena García Castillo Ana Gil Rey Ana Romero Masiá Anabel Piñeiro Antón Lestón Anxo Garrido Arturo Franco Asociación Sonlilá Óscar de Souto Óscar Rey Calo Beatriz Blanco Begoña Barral Sánchez Beto Rouget Carlos Abelenda Chema Rei Darío Areas David Castro David Lourido Deindo Diego Dourado Diego Dourado Digna Rdgz. Romar Director Domingo Guerra Editorial Fátima Rodríguez Gonz... FútbolQPC Firmas QPC Deportes Fran Figueroa Fran Lago Galicia Guillermo Parga Hector Pose Huelvis Javi Mos Javi Turnes Javier López Moríñigo Joaquín Vidal Jorge Parri José Carlos Leis Caru... José Luis Louzán José Manuel Castro Ma... José María Carretero José Ramón Rey Senra Jose Luis Gomez Laura Canosa Lola Rontano Lorena Martínez Luís Lamela Maikel Pérez Castro Manuel González Corre... Manuel Suárez Suárez Manuel Varela Manuel Vilar María Bella María José Mato Mario Maceiras Mario Rodríguez Marisol Soneira Martiño Nercellas Miguel Anxo Mato Fondo Miguel Vieito Villar Miro Villar Modesto García Quintáns Modesto Parga Moncho Gándara Montse París Openhost Paula Castiñeira Paula García Costa Paula Vázquez Rafael Lema Ramón Blanco Rebeca Facal Fuentes Redacción Roberto Mouro Roberto Traba Velay Sergio Dosil Serxio Iglesias Suso Bahamonde Suso Jurjo Suso Lista Tatiana Rellan Ubaldo Cerqueiro Víctor Castiñeira Vicente Jesús Bernal ... Viki Rivadulla Xabier García Lema Xabier R. Blanco Xan Fernández Carrera Xosé Iglesias Xosé Manuel Barros Xosé María Lema Suárez Xulio Pardo de Neyra Xurxo Borrazás
Recunchos da Costa: As dunas da Barra
Saen a concurso, por máis de 300.000 euros, as obras de mellora da lonxa de Portocubelo
A Asociación Vieiro presenta o seu programa de prevención das condutas aditivas nos centros de educación primaria de Carballo
Rouban 21 pranchas metálicas do peche dun parque canino en Carballo
Camariñas estreita lazos coa vila irmá francesa de La Turballe
Recunchos da Costa: As dunas da Barra
Saen a concurso, por máis de 300.000 euros, as obras de mellora da lonxa de Portocubelo
A Asociación Vieiro presenta o seu programa de prevención das condutas aditivas nos centros de educación primaria de Carballo
Rouban 21 pranchas metálicas do peche dun parque canino en Carballo
Camariñas estreita lazos coa vila irmá francesa de La Turballe
María de Dina fai xoias con crebas: “Para min Louro, o mar e a natureza en xeral son inspirasión”
A Costa da Morte recibe o outono con moita festa
A Liga da Costa ponse en marcha
Arde un vehículo en Berdoias
Cristina Canosa: "Manter o suicidio como un tabú provoca que siga sendo unha cuestión silenciada e estigmatizada"
COPYRIGHT 2019 QUE PASA NA COSTA
Aviso Legal y Condiciones de uso