gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl en es en pt gl gl en it gl gl gl it gl gl gl es it gl gl gl it gl fr gl gl gl eu gl gl gl ca gl gl gl gl it gl gl gl es it gl gl it gl id gl tr gl gl gl gl gl gl it gl gl pt gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl es es es fr gl gl es gl es en it en gl gl gl pt gl gl en gl gl es es hbs_lat en en gl gl gl gl gl ms en gl sv es gl gl gl gl gl gl en gl eo sv gl lt en gl hu hu gl gl gl gl de gl gl gl gl vi gl es gl gl gl gl gl fr lt gl en it gl en en gl en gl gl lt it fr ast gl gl fi nl gl lt gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl fr en it ia uk uk gl gl lt de en gl sv gl gl gl gl gl fr en en en cs en fr en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de en fr gl gl gl gl gl gl gl gl es es gl gl es gl gl it gl en en gl gl it en gl en en en gl en es
Quen son? | FLORES VERSADAS
Envexo que as estrelas non teñan vertixe.
Chámome Ramón R. Nogueira, teño 20 anos e son de San Tomé do Mar, un barrio mariñeiro da vila de Cambados. Rematei os meus estudos de Bacharelato no IES Francisco Asorey. Agora estudo 3º Grao de Xornalismo na Universidade de Santiago de Compostela. Ademais formo parte da Liga Estudantil Galega, así como da Asociación ASOBlog Salnés, unha asociación cultural da comarca onde vivo.
Dende pequeno camiño nas fragas dos versos e das letras, dos contos e das rimas, das novelas… Dende o que podo recordar sempre me gustou escribir… máis non foi ata os 12 anos cando me introducín, definitivamente, no mundo dos versos. Sen dúbida quen fixo que en min nacese unha chama de interese ante a literatura e a poesía, por suposto, foi miña nai, que lle debo todo isto, mais tamén ten un oco especial o meu paso polo CEIP San Tomé, onde pasei uns dos mellores anos da miña vida, así como todos e cada un dos días no meus IES Francisco Asorey, que queira ou non queira gardo moitos dos mellores recordos na miña cabeza.
Comecei escribindo poemas sinxelos, mais ao ir avanzando a miña idade, a miña formación e sobre todo, ao ir aumentando as fronteiras da miña lectura, comezan aquí, as miñas andanzas pola poesía de vangarda, onde me sinto cómodo e onde me expreso con maior facilidade.
Comecei este blog co nome de BERROS DENDE O ALÉN e grazas a todos vós tivo un grande éxito que rematou coa publicación do libro homónimo da man de CANDEA.
Este blog naceu como desafogo dos meus desordenados e caóticos pensamentos. Como un despregue de todo o que sei contar a través da miña escrita. Un sorriso é o que fai falta nestes tempos e unha das cousas que mo debuxa na cara é “re”construir as miñas vivencias, pensamentos, sentimentos… nun papel deste xeito. E oxalá faga pensar, sentir, rir, chorar… a calquera que os lea e se a miña escrita pode axudar a alguén dalgún xeito pois mellor que mellor.
BERROS DENDE O ALÉN leva á venta dende o 18 de Decembro do 2009 (día da presentación) nas librarías CONTOS e CABANILLAS de Cambados.
10 Responses to Quen son?
Non me sorprendes Ramón, eu sabía que valias moito, gústame e agrádame que o vaias demostrando. Anímote a seguir escribindo, esa poesía é limpa e sinceira.
Con rapaces coma ti rómpese o tópico de que a xuventude de hoxe non é comprometida, podemos demostrar que as novas xeracións pensan.
Pingback: Cambados(tk) » Deberías visitar o blog de Ramón Nogueira, has volver
22/01/2010 ás 12:32 am
Alguén que te coñece “algo” me falou de ti hoxe que camiñamos moitos para defender o galego. Como me gusta a poesía e,aínda que son bastante vella, non perdín a curiosidade e o entusiasmo por aprender, aquí estou, xa moi tarde para min, lendo o que escribes. Quero felicitarte porque me gustou e me sorprendeu que a túa poesía amose tanta madurez e animarte a que sigas surfeando sen vertixe nese océano de palabras e sensacións para que acabes atopando a onda perfecta que te erga e te acerque a esas estrelas que envexas.
23/04/2010 ás 8:42 pm
Coñecinte sendo pequeno,na casa de Antía. Na túa cara sempre levaches debuxado un sorriso sincero, agradable, agarimoso..Nono perdas.Necesitamos xente nova coma ti .Gústame a túa poesía.Sempre leo as túas publicacións . De sempre tiven un sentimento moi especial pola túa nai…
11/05/2010 ás 7:11 am
Pois eu non te coñezo de nada,
pero curioseando polo blog, entroume curiosidade de saber do autor.
Sorpréndeme saber que és tan noviño!
(Os que che estamos na decadencia sempre pensamos que xente nova todo é fume)
Alédame ver que, se fume fose, tenche moito arte!
Parabéns, gústame, gústame o que fas.
17/07/2010 ás 10:53 pm
Gustame como escribes. Demostra unha madureza pouco habitual nun rapaz da tua idade. Parabens e animo
30/09/2011 ás 4:58 am
Alguén que te coñece “algo” me falou de ti hoxe que camiñamos moitos para defender o galego. Como me gusta a poesía e,aínda que son bastante vella, non perdín a curiosidade e o entusiasmo por aprender, aquí estou, xa moi tarde para min, lendo o que escribes. Quero felicitarte porque me gustou e me sorprendeu que a túa poesía amose tanta madurez e animarte a que sigas surfeando sen vertixe nese océano de palabras e sensacións para que acabes atopando a onda perfecta que te erga e te acerque a esas estrelas que envexas.
27/01/2012 ás 8:49 pm
Había tempo que non entraba no blog. Gustanme estos novos textos, do cotia, esta prosa curta, menos elaborada? fresca, axil, refrescos…bicos. Reme.
Deixar unha resposta Cancelar a resposta
Escribe aquí o teu comentario ...
introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:
Correo-e (obrigatorio) (o enderezo non será publicado)
Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. ( Sair /  Cambiar )
Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. ( Sair /  Cambiar )
Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. ( Sair /  Cambiar )
Notificarme os novos comentarios por correo electrónico.
Recibir notificación dos novos artigos por correo electrónico.
A TI MEU CAMBADOS
Dos Vueltas de Tuerca
Galería Fotográfica National Geographic
If I WERE A SKIRT
Thing That I See Thing That I Want
ANEIS. O Blog de Branca Novoneyra
Penúltimo Acto. Grupo de Acción Poética
Fotos Antigas de Cambados
O blog de Carolina Laya
O blog de Ramón Cabanillas
Vomitaría e choraría sangue se fose palestino.…
Hai xente que goza máis do envase que do propio ol…
E pregúntome eu,que cabe esperar dunha sociedade q…
Novo Berro Dende o Alén
As miñas fotos en Flickr
Se tes algún tipo de problema co significado dalgunha palabra, preme no dicionario online DiGalego. Ademais tamén podedes atopar a correspondencia de significado no voso idioma.
Para contactar comigo por algún motivo envía un email a: berrosdendeoalen@yahoo.es
Introduce o teu enderezo de correo electrónico para subscribirte a este blog e recibir notificacións de novos artigos.
Dirección de correo electrónico:
Únete a 24 seguidores máis
Arquivo Elixe un mes Maio 2014 Marzo 2014 Febreiro 2014 Novembro 2013 Outubro 2013 Xullo 2013 Maio 2013 Febreiro 2013 Xaneiro 2013 Agosto 2012 Xullo 2012 Xuño 2012 Maio 2012 Abril 2012 Marzo 2012 Febreiro 2012 Xaneiro 2012 Decembro 2011 Novembro 2011 Outubro 2011 Setembro 2011 Agosto 2011 Xullo 2011 Xuño 2011 Maio 2011 Abril 2011 Marzo 2011 Febreiro 2011 Xaneiro 2011 Decembro 2010 Novembro 2010 Outubro 2010 Setembro 2010 Agosto 2010 Xullo 2010 Xuño 2010 Maio 2010 Abril 2010 Marzo 2010 Febreiro 2010 Xaneiro 2010 Decembro 2009 Novembro 2009 Outubro 2009 Setembro 2009 Agosto 2009
FLORES VERSADAS por Ramón R. Nogueira se encuentra bajo una Licencia Creative Commons Reconocimiento-NoComercial-SinObraDerivada 3.0 España.
Basada en una obra en ramonogueira.wordpress.com.
Privacidade e cookies: Este sitio utiliza cookies. Ao continuar usando este sitio estás a aceptar a súa utilización.
Para saber máis, incluído como controlar as cookies, consulta aquí: Política de cookies
Already have a WordPress.com account? Log in now.
View post in Reader
A %d blogueros les gusta esto: