gl gl da gl sv gl gl gl gl gl gl gl gl it gl lt gl gl gl en gl gl gl gl ca gl gl gl gl es gl de es gl es es da es gl es es da gl es gl gl gl gl gl gl gl ia gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl gl ast gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es es gl gl eo ru gl gl gl de gl pt gl cs cs de cs cs cs cs de cs cs cs cs cs cs fr gl es es gl cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs cs it es pt ru gl gl es gl
unha muller escribe sobre unha mesa baleira
Hai, moi lonxe de aquí,
Os seus pulsos rozan a madeira.
E ese contacto é frío e suave.
A mesa é un río.
Hai unha muller que despois de escribir
Repasa cos dedos o seu esqueleto
e ofrece a carne ó río.
O río leva sangue de paxaro.
Hai unha muller enganchada nas silveiras.
Con mazás maduras no ventre.
Os peixes pásanlle entre as pernas.
Ten terra mollada nas unllas.
Unha novela medrando na cabeza.
Publicado por Ismael Ramos ás 14:10 Ningún comentario:
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
Etiquetas: (frío), paxaros, poemas
presentación de "Hábitat/Interferencias" en Noia
Publicado por Ismael Ramos ás 01:55 Ningún comentario:
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
presentación de "Hábitat/Interferencias" en Compostela
Publicado por Ismael Ramos ás 03:13 Ningún comentario:
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
poema de amor máis tirando a estar colgado. a adoración.
Falar do amor suporía remitirme a un determinado xeito de silencio.
A un estar en silencio.
Coma un órgano vivo fóra do seu corpo.
Era case xuño e chovía.
Hai unha calor que só desprenden as bibliotecas.
Esa calor que fai que pense en ti
Tería namorado de ti nun bar?
Había algo de inverno en xuño,
unha prenda mollada atravesándoselle na traquea.
Había algo de inverno nos pulmóns.
A cantidade exacta de neve que se acumulaba sobre os coches.
A xusta para non esmagarnos.
A miúdo penso no esmagamento e en canto se parece ó amor.
Era xuño e case inverno.
Tampouco os teus ollos eran azuis.
Podería meterche os dedos nos ollos e non afundirían.
Son curiosos os efectos
dun cambio brusco de temperatura.
Podería ir xunto de ti e dicirche
que teño nome de anxo
Claro que ti tampouco me miras.
Nas bibliotecas todo o mundo moumea.
Se moumeases algo sobre min gustaríame sabelo.
Pero Deus só me escoita.
Trátase dun acto de comunicación unidireccional,
algo parecido á fe
Como que ti preguntes o meu nome
ou sexa inverno en xuño.
E me atropele un coche.
Pero eu quería falar de amor como un tipo de silencio.
Un zunido de abella.
Quería falar do meu nome para cubrir tantas carencias.
Só para que preguntases.
Quería falar do silencio ata convertelo en algo semellante ó amor.
Publicado por Ismael Ramos ás 00:33 Ningún comentario:
Enviar por correo electrónicoBlogThis!Compartir en TwitterCompartir en FacebookCompartir en Pinterest
Etiquetas: chuvia, compostela, infocomercial, poemas, ti
Publicacións máis recentes Publicacións máis antigas Inicio
Subscribirse a: Publicacións (Atom)
Ver o meu perfil completo
Despois de me acontecer todo,
podes seguir sintonizando, aquí
unha muller escribe sobre unha mesa baleira
presentación de "Hábitat/Interferencias" en Noia
presentación de "Hábitat/Interferencias" en Compos...
poema de amor máis tirando a estar colgado. a ador...
(aquí) (29) (frío) (15) a ferida (1) alberti (1) andrés barba (1) anne carson (2) anxos (1) auden (1) azul (2) bataille (1) blaise pascal (1) calor (4) carne (2) carta (2) catherine deneuve (1) chus pato (1) chuvia (6) clase (4) compostela (24) conversas (8) cuarto (2) dawson que non sabe medrar (2) de tanto andar pola casa (12) ellen kennedy (1) emiliana torrini (1) escribir (8) existencialismo do barato (16) fragmentos (8) hábitat/interferencias (3) helena de carlos (1) henrik nordbrandt (1) idea vilariño (1) inês dias (1) infocomercial (6) interferencias (8) jane kenyon (1) joan didion (1) joan margarit (1) justin taylor (1) la nuit remue (5) lecturas (11) loito (2) londres (1) luz (1) mar (1) margaret atwood (1) marien defalvard (1) mark strand (1) maximiliano barrientos (1) medicine (3) miranda july (1) nai (2) nenas (2) new wave vomit (1) nocturnos (10) noia (3) nós (1) paisaxe (1) paxaros (1) philip larkin (1) piscina (2) poemas (37) rapaces (9) raymond carver (1) rick moody (1) rodrigo hasbún (1) rúas (3) san juan de la cruz (1) sen (3) sylvia plath (2) tess gallagher (1) ti (17) traducións (7) Valente (1) videos (1) virginia woolf (1)
dúas inglesas e o amor
Este obra está bajo una licencia de Creative Commons Reconocimiento-NoComercial-SinObraDerivada 3.0 España.
Tema Simple. Con tecnoloxía de Blogger.