es en es gl en gl ast gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl en gl gl en en gl en gl ast gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl it gl en gl gl en en es en es en en en es gl en de gl gl gl gl fr gl gl es gl es gl gl gl gl gl gl gl gl en fr es gl gl es gl gl pt gl gl it gl gl gl gl pt es pl es it it ru en en es en es gl fr en en
O Quinto evanxeo de Gaspar Hauser – Asociación Galega de Productoras Independientes
Novo episodio das peripecias do enfant sauvage Gaspar Hauser, acompañado do seu inseparable e querido cabaliño de madeira. Suxeito imposible, Gaspar ten nesta ocasión a personalidade fragmentada en cinco personaxes arquetípicos: un anano sadomasoquista, unha sedutora doncela, un tipo cínico e déspota, un mariñeiro romántico e un batman patético, encarnado este último polo propio director da película. Un antiheroe de bata e zapatillas, fumador compulsivo, que representa a inadaptación na que está inserido o home decepcionado, o home que pensa, o home que é deste mundo sen selo.
Produtores: Oliver Laxe e Felipe Laxe Coro, Fotografía: Mauro Herce, Guión: Alberto Gracia, Montaxe: Alberto Gracia e Diana Toucedo, Son: Alberto Gracia e Enrico Fiocco, Son Directo: Miguel Bretal, Vestiario e maquillaxe: Mercedes Hermida Sánchez e Fanny Bello.
Josecho, Sara García, Oliver Laxe, Nando Vázquez, Alberto Gracia, Pedro Soler, Quique Amil.
Notas do director: O Quinto Evanxeo de Gaspar Hauser é un enrevesado sistema de categorías. Un día díxenme que esta película tiña que ser un evanxeo, nada menos. O mundo así interrogado é complicidade e correspondencia en lugar de vontade e representación, sen o ánimo ortodoxo de mutilar a exterioridade (ou interioridade) para compracer o sentido. É unha narración imposible, unha traxicomedia do século XXI. É un evanxeo un acto desesperado de introducir unha ética dentro dunha estética que se nos escapa, que é imposible? A dialéctica do discurso reflexivo así consumada concluíu nunha experiencia de aceptación relixiosa, nun Si á vida, nada de segredos íntimos, senón rumores despregados ao infinito que se negan a si mesmos.
Aquí a promesa cristiá proxéctase como pregunta: se detrás do veo da Graza non hai nada, para que querías espir a Beleza?. A linguaxe non pode falar de linguaxe, a revelación non é comprensible a través da linguaxe, é pura inmanencia, é pensar o fóra e repensar o discurso reflexivo desde o silencio.
A mosca zumba dentro do vaso, o cristal está en silencio e a cousa respira máis aló do cristal.
-Sospeito que todas as traxedias posibles concéntranse nunha: o paso do tempo. É esta unha utopía de ficción?. O optimismo empeza aquí, nos tempos que corren, unha vez esgotados os tristes discursos e a longa cultura do martirio e a lamentación?
Como do romanticismo é imposible escapar, Gaspar propón unha viaxe desde a utopía romántica do cambio, do movemento continuo, á utopía da ficción. Se Batman nos salva a todos, estamos fodidos?
Ten sentido facer unha película sen ter nada novo que contar? Sospeito que todo tipo de creación e recreación é unha fuxida, un paseo co neno imposible que fomos e que nunca deixamos de ser e a verdade é a procura da Verdade con maiúsculas, por tanto o Proceso de creación deste evanxeo é un acto de fe, un acto de idiotez e de obstinación xovial.
O Quinto Evanxeo de Gaspar Hauser é unha película de Ninguén. Un Ninguén que vive rodeado da escuridade de saberse imposible e á súa vez goza dunha liberdade que o encerra nunha cela de mínimas dimensións. Non lembra isto á etapa prelinguística de Gaspar Hauser tanto coma ao avatar das redes sociais e o narcisismo 2.0? Áchase no concepto de autorreadymade a solución problemática ao paradoxo da autorreferencialidade do suxeito coma obxecto de estudo?Como di Gaspar, o que une aos homes non é a natureza nin o sentimento de peche no cárcere da linguaxe, senón a visión mesma da linguaxe, sexa a lingua que sexa, sexa cal sexa o sistema significante que se empregue.
Premio FIPRESCI no Rotterdam International Film Festival (2013)
Festival Cinemateca Uruguaia (Uruguai), Cinema Latino Festival – Tübingen (Alemaña), Festival Lima Independente (Perú), Ars Independent Film Festival (Polonia), Valdivia (Chile), Athens Avant-Garde Film Festival (Grecia), Viennale (Austria), Festival de Cine Europeo de Sevilla, Cineuropa Santiago de Compostela.
Agapi organiza, coa colaboración do OUFF, o I Encontro Estatal da Plataforma Audiovisual de Produtoras
‘A Casa de Papel’ abre en A Coruña a temporada de charlas-coloquio da Asociación Sindical Galega de Guionistas (AGAG)
A serie documental galega ‘The great way’ (O Gran Camiño) será emitida en 38 países
A animación máis presente que nunca
A reserva de stands para Culturgal 2022 abre esta tarde ás 16h
Suscríbete ao noso Boletín
Por favor, deixa este campo baleiro
Mantemos os teus datos en privado e so os compartimos cós terceiros que fan posible este servicio. Lee a nosa política de privacidade.
Revisa a túa bandexa de entrada ou a carpeta de spam para confirmar a túa suscripción.
Rúa das orfas 23, 1º
15703 Santiago de Compostela
telf: +34 981 577 747
Powered by Roseta & WordPress.
©2022 Asociación Galega de Productoras Independientes
Este sitio web utiliza cookies para que usted tenga la mejor experiencia de usuario. Si continúa navegando está dando su consentimiento para la aceptación de las mencionadas cookies y la aceptación de nuestra política de cookies, pinche el enlace para mayor información.plugin cookies
[ Placeholder content for popup link ] WordPress Download Manager - Best Download Management Plugin