pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt gl en en ru ru en en fr en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr de en fr pt gl gl gl gl gl it pt gl it gl pt en gl en pt ca pt gl pt en en en pt en es pt es es es pt en es pt de es en en eo pt es es gl gl en de it cs hbs_lat pt pt pt es en de ca es pt es es hu gl it en ca en es ms pt pt pt en fr hu es sk es en es pt pt es en de ca es es gl war gl gl gl gl pt es en pt gl gl gl gl en en fr en en en es es en es es es pt ca es gl gl fr es gl gl es de gl pt gl ja pt gl gl en pt gl pt gl pt gl es gl gl pt pt it en en en en en en pt gl pt pt pt pt pt pt pt pt gl pt en pt pt pt pt pt en pt pt pt pt pt en en pt pt gl en en en en gl en en en en pt
Mestre gravador Alberto Durero - Palavra Comum
Palavra Comum - Revista galega de artes e letras
Antón Patiño Crítica de arte
O raro fascinio dos gravados e debuxos de Durero vai in crescendo. Unha mirada-fiestra-imán que absorbe todas as presenzas nunha xanela compartida da percepción interior. Como se tivese inventado en tempos o dispositivo primitivo do chamado “ollo de peixe” (o grande angular do obxectivo fotográfico) ao través dalgunha lente de aumento. Unha mirada a súa que sempre está perto da ebriedade do infinito (co Norte magnético da ollada). Atopar algúns fermosos libros cos seus senlleiros gravados vai representar un continuo reencontro coa maxia e feitizo liñal do grande creador. Precisamente pouco despois (axexando de novo nos seus lendarios gravados ao través dos libros que merquei na librería Strand de New York) vén a mostra que lle dedica o Museo do Prado cunha boa escolma de pinturas, debuxos e gravados. A verdiazul á da águia, a tenra mirada dunha simpática lebre. Os cativos e reconcentrados gravados coa súa expresividade xestual. Reparo na pegada inmensa que deixou na historia da pintura: de Max Beckmann ata Picasso (por dicir dous nomes de primeiras). Outra tería sido dende logo a xeira compositiva do itinerario na historia da pintura sen a súa aportación. A alquimia visual destes pulcros gravados nútrese dunha destreza na composición (e dunha fértil intuición) case sen precedentes. Fillo de reloxeiro, cada cativa imaxe dun seu gravado vai artellar un preciso mecanismo na ourivería visual da percepción. Creou imaxes poderosas. Como borrar da mente moitas delas? Mudadas xa arestora case en imaxes “interiores” de nós mesmos.
Imposíbel non relembrar o sonado augaforte dedicado á Melancolía, datado contra o 1514 (como proba a disposición horizontal dunha das ringleiras de números da táboa máxica a xeito de mensaxe cifrada). Todo neste gravado é alegoría (mesmo críptica linguaxe cifrada). Vai reflectir o impreciso pouso da señardade dun xeito único. Como se toda a tensión enigmática da pittura metafísica estivese xa eiquí (reconcentrada e atemporal) condensada nesta sabia combinación duns sinxelos elementos. “Horror vacui” dunha ateigada xuntanza figural. A presenza central do ambiguo anxo taciturno, o reloxo de area, as ferramentas de traballo e medición, a escala que apunta cara ao ceo (dende os sete escalóns). Símbolos xeométricos puros: co seu segredo intacto. A natureza respira vibrante ao fondo, nunha marabilla liñal da xeometría do soño. Os pregamentos representan na pintura e nas artes visuais o acougo intemporal, coa dimensión mesmo do infinito, no labirinto volumétrico que vai pautar as esculcas de ensimesmamento e introversión da mente (como se o debuxante fose quen de transmitir ise fascinio recorrente ao espectador demorado). Relato visual de intersticios e lentas reviravoltas (dos pregamentos lineais) no relato da percepción mental polos meandros psíquicos. O ollo vai ficar apreixado nesa miniaturización do tempo da percepción sen remate. Pregamentos sen fin no labirinto do tempo interior. Ollada infinda que medra sen desmaio, nin atranco algún. “Mundo sen fin”, coma o que tentaba Joyce para a súa escrita-entrelazo.
Outros gravados van acadar unha frenética dislocación xestual, que amosa ao autor como pioneiro das tendencias expresionistas: como acontece con Muller nova atacada pola morte (que podería remitir á anguria do Munch máis intenso). Na meirande parte deles (pola contra) o agarimo liñal vai dar conta da placidez do ánimo nun sedutor sosego intemporal, salientando sempre os certeiros achados da composición. A ironía, a capacidade de comunicación expresiva. As figuras amosan as paixóns humanas (tamén as vivencias espirituais inzadas de sentimento relixioso). Cativos animais presentes. A complexa arquitectura hipnótica dalgún dos fondos. Árbores únicas cheas de matices e singularidade. A irónica sinatura do artista coas iniciais penduradas sempre en recunchos inesperados ou pousada en pequenas táboas gravadas en baixorrelevo. As súas escenas reflicten sempre unha dimensión escultórica, como se xurdisen dun muro traballado a cincel ou dunha talla prodixiosa. Os xinetes da apocalipse e outras obras dese ciclo inesquencíbel gozan de moita sona. Vai ser ao redor do ciclo da Melancolía (coincidindo coa morte da nai, á que lle dedicou un retrato) e nas obras de San Xerome na súa cela quizais a mellor representación do ánimo subxectivo e da introversión reflexiva da conciencia, no labor silente do estudo. Auténticos xeroglifos da percepción. O enigma ao redor do gravado calcográfico da Melancolía segue emitindo con forza a súa mensaxe, chea de misterio e opacidade alegórica. O gravado contén elementos relacionados coa alquimia, tamén coa transformación máxico-creativa. A xeito de inventario da transmutación interior, que vai corresponder coa pedra filosofal, tamén co emblema do andróxino. Á percura da liberdade interior. Coñecemento oculto que se manifesta ao través da escolma de recursos. O reloxo de area como expresión do tempus fugit. A case invisíbel presenza dun cranio ou calivera (na que ninguén semella reparar) construída con cativos puntos no interior da figura do poliedro. Estampas minuciosas, relatos visuais cheos de dinamismo que acadaron (xa no seu momento) unha extraordinaria difusión por toda Europa. A través da técnica de reprodución de imaxes máis popular daquela: as xilografías (os gravados feitos en madeira) e calcografías (coas estampas feitas en prancha metálica). A insuperábel factura elaborada polo miúdo ía deixar unha pegada que logo os expresionistas van retomar máis adiante (aínda que dun xeito ríspido). Existe unha tradición anterior a Durero, a do Mestre de Esse, I. van Meckenem, os gravados de Schongauer e mais as traballadas estampas de Wolgemut que son importantes antecedentes do artista. Hai en Durero unha fonda pegada metafísica, influencia de concepcións herméticas que falan nunha linguaxe cifrada, dun harmónico universo ensimesmado nun acougo fóra do tempo. Xunto á incerta xestualidade da dor, a violencia da apocalipse na desfeita humana.
(Monforte, 1957) Artista visual y escritor. Realizó exposiciones individuales en galerías y museos de Amsterdam, Estocolmo, New York, París, Burdeos, Zürich, Stuttgart. Obras en diferentes museos: Museo Nacional Centro de Arte Reina Sofía, CGAC, MEIAC, MACBA, Artium. Su trabajo ha sido definido por el crítico norteamericano Donald Kuspit como “expresionista conceptual”.
Entrevista a Antón Patiño
Antón Patiño Crítica de arte
Plenitude do baleiro en Giacometti, por Antón Patiño
Furna de Fingal. Viaxe a Escocia
More from Antón Patiño
Mirada do xordo en Bob Wilson
Posted On 19 Março, 2014 Antón Patiño 0
A linguaxe configura tamén a nosa noción da realidade. As verbas conflúen na representación do real engadindo un valor simbólico. …
Posted On 19 Fevereiro, 2014 Antón Patiño 0
A casa que construiu Curzio Malaparte é talvez a mellor autobiografía que puido deixar: a xeito de autorretrato arquitectónico. A …
10 poemas do livro “Enfermaria” de Ana Paula Jardim
30 Setembro, 2022 0
APRENDIZAGEM | Artur Alonso Novelhe
27 Setembro, 2022 0
Projecto Planta I Malvada Associação Artística
16 Setembro, 2022 0
Adeus, ti, Ponte Nafonso I por Ramón Blanco
6 Setembro, 2022 0
O seu endereço de email não será publicado. Campos obrigatórios marcados com *
Notify me of follow-up comments by email.
Notify me of new posts by email.
Este site utiliza o Akismet para reduzir spam. Fica a saber como são processados os dados dos comentários.
Entrevista | Luís Osório: “Os artistas, pela primeira vez desde há pelo menos três séculos, não estão na vanguarda do pensamento”
Afonso Cruz, uma escolha fresca e proteica
Entrevista | Ugia Pedreira: “A música salvou-me desde nena”
Escrever o cansaço incansável: Žižek Vai ao Ginásio
GALEGO-PORTUGUÊS – da teoria à prática
O tempo das “Não-Coisas”. E o uso excessivo das redes sociais segundo Byung-Chul Han
Entrevista | Jaime Rocha: “O olhar do poeta é o primeiro e o último possível”
Entrevista | Gonçalo M. Tavares: “A Literatura parte da perversão”
Palavra Comum ~ Revista galega lusófona de artes e letras
Entrevista | Luís Osório: “Os artistas, pela primeira vez desde há pelo menos três séculos, não estão na vanguarda do pensamento”
Afonso Cruz, uma escolha fresca e proteica
Entrevista | Ugia Pedreira: “A música salvou-me desde nena”
Escrever o cansaço incansável: Žižek Vai ao Ginásio
GALEGO-PORTUGUÊS – da teoria à prática
Subscrever Blog via email
Indique o seu endereço de email para subscrever este site e receber notificações de novos artigos por email.
Revista Palavra Comum - © COPYRIGHT 2018 PALAVRACOMUM.COM
Share stories you like to your friends
Utilizamos cookies para melhorar a sua experiência no nosso website. Ao navegar neste website está a concordar com a nossa política de cookies.Continuar Saber mais
Privacidade & Política de Cookies
This website uses cookies to improve your experience while you navigate through the website. Out of these, the cookies that are categorized as necessary are stored on your browser as they are essential for the working of basic functionalities of the website. We also use third-party cookies that help us analyze and understand how you use this website. These cookies will be stored in your browser only with your consent. You also have the option to opt-out of these cookies. But opting out of some of these cookies may affect your browsing experience.
Necessary cookies are absolutely essential for the website to function properly. This category only includes cookies that ensures basic functionalities and security features of the website. These cookies do not store any personal information.
Any cookies that may not be particularly necessary for the website to function and is used specifically to collect user personal data via analytics, ads, other embedded contents are termed as non-necessary cookies. It is mandatory to procure user consent prior to running these cookies on your website.