pt gl fr gl en gl gl gl sv gl gl nb gl en es gl uk gl gl es gl es gl gl gl gl en gl gl gl gl de gl gl gl gl gl de gl gl gl gl en gl ca gl gl de gl de gl gl gl gl gl gl pt de gl de gl gl gl gl gl de gl gl gl it en en gl gl gl gl gl gl gl gl es de gl gl gl gl gl gl gl gl gl de gl gl gl gl en gl pt hy gl gl gl gl gl gl war de gl gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl de gl gl es gl gl en gl gl gl de th gl gl gl gl gl en gl fr gl gl gl gl gl en gl gl gl gl de gl gl gl gl en gl gl gl gl en gl gl gl en gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl fr es es gl en gl gl pt gl gl pt gl gl gl es fr en en en cs en fr en en sv fr de de fr fr fr sv en fr en ja fr de fr es nb fr de en en sv de de fr en fr it fr en gl gl gl es es gl es es es gl fr gl en gl gl gl sv gl gl nb gl en es gl uk gl gl gl de de es gl es gl es es gl it lt gl gl gl es gl pt it it en es pt pt
CANTIGAS PARA APRENDER A SOÑAR | Culturalia GZ
Andanzas do Suso de Lameliña
A palabra de Toño Núñez acerca de CANTIGAS PARA APRENDER A SOÑAR
Porque nela hai… iso: sensibilidade, tenrura, amor, delicadeza, música, soños… Pero, tamén, unha lingua escollida, unha lingua de namorar, unha lingua de regueifa… E imaxes frescas e gorentosas… E lugares marabillosos onde aniñan a curiosidade e a fantasía… Así, con todos estes ingredientes, e con todo ese amor de neta, de filla, de nai, de tía… e de profesora, cociñou María Xosé, con lume lento e con mans amorosas, este feixe de versos; versos que alimentan e que saben… a pan de caramelo.
Deste xeito, con ollos de nena da Terra Chá, mirou esta muller poeta para o ceo inmenso e viu, nas noitiñas mornas do verán, e nas frías e longas noites de invernía, como a raíña do firmamento, esa raíña xitana, ía mudando de cara. E ía gobernando a vida, a nosa vida. Viu, así, con eses ollos grandes de nena, primeiro, a lúa nena. E cantoulle a súa cantiga:
dos vales… e do mar.
E despois viuna medrar, até facerse moza e dixo:
E máis despois, viuna, sorprendida e tristeira, viuna encoller… Ai… pero, aos poucos, entusiasmada, ollouna renacer… E comparouna, incrédula, cun círculo:
E quedou durmida…   Mais… cando espertou, abriu o ollos e… mamaíña!  No canto da lúa, unha enorme bóla de ouro ocupara o trono da lúa lueira… E cavilou que eran noivos:
como un gran señor.
E comprobou, tamén, como o sol mudaba a fasquía da paisaxe. E, dixo:
de ocre os prados…
porque o vento tolo
Que bágoas de choiva!
E foille cantando, feliz e ditosa, ao sol todo o ano:
Mais, de vez en cando,
dende o brando niño,
E, en chegando a primavera, renovou o seu canto:
Ás veces o ceo
detrás dun gris manto.
só hai que chamalo…
E vén de contado!
E, cantando e cantando, foi facendo un río de versos… Porque, en vendo as xentes do ceo o ben que cantaba esta muller, os cometas, as estrelas fugaces, e aínda os planetas, tamén lle pediron a súa canción. E tivérona. E foron felices, sen comeren perdices nin nada diso, só cos versos, coas cantigas e coa música de María Xosé.
Pero… un día… non saíu o sol… Nin asomou a lúa. Tampouco houbo estrelas fugaces. Nin cometas. Nin planetas… Porque reinaba, aquela noite, a escuridade con todo o seu negror, a raíña das tebras. E, daquela, aló pola beira do embigo, comezou a sentir así como un bule-bule de congoxa. E a noite foi medrando e a congoxa volveuse un algo de medo, un mediño pequeno…pequeno… E, para escorrentalo, botouse a cantar:
A noite tan negra,
tan longa e escura,
se non sae a lúa.
Que medo me acode
A casa é un castelo,
do patio á cociña.
de ogros e meigas,
e de homes do saco
E, así, cantando, cantando, foise quedando durmida, durmida, durmida… E soñou… Soñou con cantigas, con amenceres, con música de paxariños…
Ata que, de mañanciña, un raíño de sol coouse pola ventá e…
Por detrás dos montes
De pé, sobre a alfombra,
ollo cara a fiestra…
Un día de sol…
Un día de festa!
Despois foi ao colexio e, polo mediar da mañá…
Son as once e media,
baixo o azul do ceo!
Cando soa o timbre,
e volve o traballo.
E foi camiñando o día… E chegou a merenda…
E a tardiña foi pasando… E a noite foise achegando…
O día está rematando
e  a noite a espertar,
dende a fiestra do meu cuarto
vese xa á lúa asomar.
adormece o sol morniño,
coma se fose un meniño.
A cama por min agarda
cos brazos de lenzo abertos
e a brandiña almofada
tamén agarda en silencio…
que nela os cabelos pouse
mentres o meu maxín voe
por entre as máxicas letras
dun libro que ficará
comigo nun intre inerte
cando as meniñas, xa cansas,
entre as pálpebras se pechen.
E foron pasando os días da semana… E os meses do ano… E, cos meses, as estacións… A primeiriña… ah… a primavera!
Xa estamos na primavera,
anuncia o cuco cucando;
a escura noite xa mingua,
o día xa vai medrando.
Despois, coma un lume poderoso, fíxose rei o verán…
O verán pasea contento
soprando o seu quente alento!
E aínda despois, apareceu por alí un señor de longas barbas e  guedellas chamado Outono con pintas de bonachón. Era un extraordinario pintor de follas… E os nenos preguntaban… Quen será este vello? Que virá facer aquí?
Tinguirei de vellos ocres
as árbores dos outeiros
e as follas voarán lonxe
E así… foron devecendo os días… E fuxiron as andoriñas… E viñeron os cogomelos, as abelás, as castañas… E as xeadas de xaneiro… E reinou o inverno…
Amence o día! Todo xeado!
Non sopra o vento! Todo está calmo!
Todo está triste! Todo aquelado!
Este fermoso conto queda…
*Texto facilitado por Toño Núñez, e que pronunciou a dúo coa autora do poemario, María Xosé Lamas,  durante a presentación de CANTIGAS PARA APRENDER A SOÑAR na Feira do Libro de Lugo.
Presentación CANTIGAS PARA APRENDER A SOÑAR
por martinho | May 21, 2017
Dentro do seu itinerario de presentacións, o poemario CANTIGAS PARA APRENDER A SOÑAR da escritora María Xosé Lamas fará a súa próxima parada na Feira do Libro de Lugo o vindeiro  domingo, día 21 de maio ás 13 h. Nesa presentación acompañará á citada autora do libro o tamén escritor Toño Núñez.
CANTIGAS PARA APRENDER A SOÑAR na Feira do Libro de Lugo
por martinho | May 10, 2017 | Autores/as, Novas
Dentro do seu itinerario de presentacións, o poemario CANTIGAS PARA APRENDER A SOÑAR da escritora chairega María Xosé Lamas fará a súa próxima parada na Feira do Libro de Lugo o vindeiro  domingo, día 21 de maio ás 13 h. Nesa presentación acompañará á citada autora o tamén escritor Toño Núñez. Lembrar que este poemario foi galardoado co Premio Arume de Poesía da Fundación Xosé Neira Vilas.
No hay próximos eventos actualmente.
Todo listo para a estrea absoluta de Inventio no Teatro Jofre de Ferrol
A narración oral galega, o recordo de Pedro Brandariz e o público infantil, protagonistas da primeira fin de semana de programación do FIOT31
‘Fake (trampantojo)’ e ‘Del otro lado’ chegan a Lugo esta fin de semana co Camiño Escena Norte 2022
HENKO. A mirada de Miguel Díaz
Concerto de PÄRBO, dúo formado por Begoña Riobó e Anxo Pintos, no Auditorio Municipal de Vilalba
Andanzas do Suso de Lameliña
Asociación Cultural Avelino Díaz
Asociación Galega Do Xogo Popular e Tradicional
Caderno De Campo De Antonio Reigosa