es en es en gl gl uk es pt en pt en gl es ca gl id es gl pt gl en en eu gl lt pt gl en gl gl es es en en es es es gl gl gl en es es gl pl pt pt es en pt gl en en gl eu pt en en gl it gl gl nl gl lt es gl gl gl pt gl hu es es en gl gl uk es en es gl gl es gl it gl es pt en pt gl es es hbs_lat es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl es es gl en es sv es fr es de es de es gl it gl pt es en en pt es es sv pt es en fr en es gl de en es gl de lt es uk en lt es en sv en es en fr pt es en de es es en de es gl gl es es gl es gl gl es gl gl pt gl gl gl gl gl gl gl gl es es gl es en gl gl es pt en pt fr es gl ca en gl es gl gl gl es gl gl es gl it gl nb gl en
Un paso atrás para a Revolución Bolivariana
Un paso atrás, si, mais quen di que Chávez non teña marxe para dar dous pasos adiante? Segue tendo petróleo para financiar o seu goberno, e o seu mandato presidencial alóngase aínda ate o 2013. O ano pasado renovouno co 63% dos votos, a maior porcentaxe das súas victorias. Ten tempo dabondo para insistir na Revolución Bolivariana e no Socialismo no Século XXI.
A posibilidade de que un goberno perda un referéndum convocado por el mesmo garante, cando menos, que o mecanismo democrático funcionou sen inxerencias. Non houbo fraude institucinal: o 50,7% dos electores votaron a prol do “Non”. Logo, o poder de Chávez non debe ser tan autoritario se ten que aceptar estes resultados. A súa vontade aínda non está por riba da vontade popular, por mal que encaixe o revés: “fue una victoria de mierda y la nuestra una derrota de coraje”.
As latricadas de Chávez inclúen, ademais dos insultos, outra lectura dos resultados, onde se revela a súa intelixencia de estratega: nunha situación de empate técnico, mellor perder polo 49,3% que gañar por tan pouca marxe. Se o chavismo acadase unha victoria pírrica, “a estas alturas este país estaría incendiado y nunca hubiera quedado claro quién ganó; las dudas hubieran apuntado con razón contra mí”. Chávez prefire dar un paso atrás para preparar ben o terreo que lle permita dar dous pasos adiante.
O punto máis comentado pola prensa internacional nestas semanas desta reforma frustrada foi a posibilidade da reelección indefinida de Hugo Chávez como presidente. De terse aprobado, Chávez aínda tería que gañar as eleccións de 2013 para converterse en presidente vitalicio. O curioso desta deriva autoritaria é que se faría a través dunha consulta popular, contando co apoio dos electores. Sería unha decisión democrática do pobo venezolano. Que lexitimidade tería daquela a comunidade internacional ou as forzas de oposición para abortar ese proceso? Estarían defendendo a democracia? Cal?
Esta caste de dúbidas son habituais nos exercicios de política-ficción: o mesmo Hitler tomou o poder polas urnas. Mais... E se llo impedisen cun golpe de estado? Aforraríamos a Segunda Guerra Mundial? A que prezo? Algo semellante ocorreu en Alxeria a comezos dos anos noventa: ante a posíbel victoria electoral da Fronte Islámica de Salvanción (FIS), os militares da Fronte de Liberación Nacional (FLN) deron un golpe de estado, suspenderon o proceso electoral, ilegalizaron á FIS... e provocaron unha guerra civil aínda máis cruenta que a de independencia. Que pasaría de ter aceptado o resultado das eleccións? A FIS gobernaría Alxeria ao xeito de Irán?
Areelección indefinida de Chávez é quizais o punto máis incómodo da súa reforma visto dende a perspectiva europea. É unha figura pensada para el, mais permitiría, en Venezuela ou noutros países, que outros políticos se aproveitasen dela para perpetuarse no poder. Nesa mesma liña hai que entender a presidencia da duma rusa para Vladimir Putin: unha fórmula para seguir no allo ao non poder aspirar a un terceiro mandato.
Ter a Chávez como presidente de Venezuela ate 2050, como el ameaza se lle deixan, é unha perspectiva que asusta, mais o verdadeiro interese desta reforma que non será estaba quizais noutras medidas, menos personalistas, que mudarían a práctica do poder. O recoñecemento constitucional do poder popular, por exemplo, fomentaría a democracia directa a través dos consellos comunais; a ampliación dos dereitos económicos e sociais dos traballadores aumentaría a súa calidade de vida (terían pensións e vacacións pagadas, reduciríase a súa xornada laboral a seis horas, etc); a creación de cinco formas de propiedade (pública, social, colectiva, privada e mixta) modificaría a estructura económica... Son ideas sobre o papel, algunhas moi atractivas, que por agora ficarán nel. “Por agora”, claro. Ate o próximo intento.
venezuela Hugo Chávez cocaína Iván Villarmea Democracia
Fallece un peatón atropellado en Neda
El mayor juicio de Galicia está en marcha
Un incendio afecta al 'afumadoiro' de la quesería Daniberto de San Simón
Las hijas de Jesús Quintero celebran "una vida llena de amor" en su despedida
Esther Eiros: "Se liga, ¡aunque sea un resfriado!"
El Híper Froiz de Carril das Flores es el supermercado más barato de la ciudad de Lugo
Casetas casi al precio de un piso
Vivir en un portal: "Si me diesen la Risga, me iría a una pensión y no dormiría en la calle"
Muere en el Hula uno de los dos heridos en un accidente registrado en Abadín
Olvidan en un bus escolar de Meira a un niño de 4 años al llevarlo al colegio
Fallece un peatón atropellado en Neda
El mayor juicio de Galicia está en marcha
Un incendio afecta al 'afumadoiro' de la quesería Daniberto de San Simón
Las hijas de Jesús Quintero celebran "una vida llena de amor" en su despedida
Esther Eiros: "Se liga, ¡aunque sea un resfriado!"
Un frente poco activo trae algunas nubes este miércoles a Galicia
Redacción / Agencias 04/oct./22
El tiempo veraniego continúa este martes: Lugo alcanzará los 28 grados
Las temperaturas ascenderán ligeramente este lunes en Galicia
Yelko Núñez López marcou un gol decisivo no último minuto
Adrián Salgado: Lidera a lista dos goleadores sumando seis tantos
Nicolás Veiga Levray foi expulsado do seu antigo campo pero levou os tres puntos
Galicia se prepara para el anticiclón del veranillo
Redacción / Agencias 30/sept./22
Un frente se dejará sentir este martes en Galicia