gl gl ca gl gl es pt pt pt pt pt es pt gl es es es gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl gl es gl gl gl gl de gl gl gl en gl gl gl gl en gl gl it gl gl gl gl en en gl en en en gl gl gl pt gl gl gl gl gl es gl es fi it gl pt gl es gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl gl pt gl gl es es gl gl gl gl gl es gl gl gl pt gl gl gl gl it gl gl pt gl gl gl gl gl en gl gl gl gl gl pt pt es gl gl it gl en en gl gl it en gl en en en gl en es
Se queres, bailamos | Cicloxénese Expresiva
Entrevista a Xosé Manuel Beiras
Entrevista a Xesús Alonso Montero, presidente da RAG
Entrevista a Luis Alberto de Cuenca
Entrevista ao Clube da Lingua
Entrevista ao Cruceiro Rock
O sol do papel
3 poemas de Carlota Tomás
Sobre o de Escarnio e Maldizer…
A estética da traxedia
Galicia Bilingüe e a Real Academia Galega acordan engadir a letra “j” ao abecedario galego
Escritura e hostalaría. Relación bilateral
O que mal empeza, mal acaba. E acabou
Perder o tempo con Pokémon Go
A transexualidade no século XXI
Díxolle un xefe a un subordinado
Escritura e hostalaría. Relación bilateral
Fante vs. Bukowski (II)
Fante vs. Bukowski (I)
Hai vida despois da morte
Tes un grelo aí
Retrato dun falso antroido
O poeta en funcións Mariano Rajoy
Canto baloncesto colle nun peugeot 206?
Verdadeira historia da televisión
O que aprendín de Thomas Carhcart e Daniel Klein
O faiado de Peter Pan
E ti, como te sentes na sociedade?
Ilustracións sobre unha vida
Cine, series e música
Manifesto da Cicloxénese Expresiva
Cicloxénese expresiva / 3 Xullo, 2016
Pode ser que aínda busque alguén en quen mirarme, alguén que me espante as bolboretas do estómago e encha o oco que deixen, e non volver ter medo de verme nos espellos nunca máis. Exploremos a perfección do caos. Do non ter todo ordenado e no seu sitio. Do estar un pouquiño desequilibrados. Eu non quero ser a metade dun todo se iso significa que nunca me vou sentir completa.
Non é fácil elixir un novo camiño, porque aínda que o de sempre o percorras a cegas, o outro dá medo. Non é que nos poida a pereza e por iso non fagamos as cousas. O que nos pode, o que nos paraliza, é o medo. E hai veces que te decides a saltar sen paracaídas, sabendo que o golpe contra o chan te vai deixar tocada, pero iso non che pode impedir que goces da sensación de voar.
Porque hai que pensar que a vida está para desfrutala, para aproveitar ao máximo os bos momentos, porque xa se encarga ela de poñernos diante os malos. E no momento en que pensas iso seriamente, a seguinte pregunta será: “e por que non?”.
Por que me vai impedir o medo a pasalo mal vivir este momento marabilloso que estou vivindo? Por que debería saír mal tamén esta vez? Por que, porque me fixeran dano no pasado, non vou confiar en que as cousas vaian mellor agora? Por que non me vou merecer ser feliz?
Hai uns días descubrín que espertar abrazada a alguén sen buscalo pode ser unha auténtica delicia. Saber que o teu corpo e a túa mente se poden amoldar a alguén novo, aínda sen sentir algo tan forte como amor por esa persoa, e sobre todo, sen provocar o feito de que encaixedes coma pezas dun quebracabezas, resulta tranquilizador. Non é que teñamos que andar polo mundo adiante buscando as medidas perfectas para facer a culleriña. Pero eu podería vivir tranquila sabendo que se deixo a porta aberta el se vai meter na miña cama para crear entre os dous ese recendo que só nos sae a nós.
Non necesito a ninguén que me quente as sabas. Pero podes quedar só porque che apeteza acompañarme.
Compartir en Twitter (Se abre en una ventana nueva)
Feixe clic para compartir en Facebook (Se abre en una ventana nueva)
3 Xullo, 2016 in Tes un grelo aí.. Etiquetas:Conto, Literatura, Narrativa, Sara Sueiro, Tes un grelo aí.
O faiado de Peter Pan
O que aprendín de Thomas Carhcart e Daniel Klein
← Só o mar
Entrevista a Xesús Alonso Montero, presidente da RAG →
Deixar unha resposta Cancelar a resposta
Escribe aquí o teu comentario ...
introduce os teu datos ou preme nunha das iconas:
Correo-e (o enderezo non será publicado)
Estás a comentar desde a túa conta de WordPress.com. ( Sair /  Cambiar )
Estás a comentar desde a túa conta de Twitter. ( Sair /  Cambiar )
Estás a comentar desde a túa conta de Facebook. ( Sair /  Cambiar )
Notificarme os novos comentarios por correo electrónico.
Recibir notificación dos novos artigos por correo electrónico.
Follow Cicloxénese Expresiva on WordPress.com
Arquivo Elixe un mes Novembro 2017 Xullo 2017 Xuño 2017 Maio 2017 Abril 2017 Marzo 2017 Febreiro 2017 Xaneiro 2017 Decembro 2016 Novembro 2016 Outubro 2016 Xullo 2016 Xuño 2016 Maio 2016 Abril 2016 Marzo 2016 Febreiro 2016
Privacidade e cookies: Este sitio utiliza cookies. Ao continuar usando este sitio estás a aceptar a súa utilización.
Para saber máis, incluído como controlar as cookies, consulta aquí: Política de cookies
Already have a WordPress.com account? Log in now.
View post in Reader
A %d blogueros les gusta esto: